Ściany i elewacje Bystra\nImitacja cegły biała cegła dekoracyjna ozdobna płytki gips 30 zł\nKamień Dekoracyjny - Płytki Ozdobne, Cegły z Fugą - PANELE Ś 30 zł\nKamień Naturalny, Dekoracyjny - Produkcja i Sprzedaż 27 zł\nWyprzedaż kamienia naturalnego do wewnątrz i na zewnątrz 44 zł za 1 mkw 44 zł\nPłyty elewacyjne, Beton architektoniczny - 120x60 85 zł\nBeton Architektoniczny Elewacja, Ogrodzenie 100x60 75 zł\nNumer Domu Podświetlany Solarny LED ALU Kolory Metal Szkło 159 zł\nPłaskorzeźba Egipska Anubis Izis Ramzes Kamień ozdobny 350 zł\nTABLICA 20x65 z DREWNA ozdoba Szyld adresowa 65 zł\nPŁYTKI ścienne Kamień elewacyjny KLINKIER piaskowiec 14 zł\nSztachety drewniane 3 zł\nformy plastikowe do betonu maxi 50*20*3cm 12 zł\nPłyty betonowe, Beton architektoniczny - 100x60 75 zł\nPłytki z cegły rozbiórkowej, płytki ceglane 65 zł\nRusztowanie Elewacyjne Promocja Rusztowania Producent Tanio 9 430 zł\nKamień Naturalny, Dekoracyjny - Produkcja i Sprzedaż 28 zł\nPłytki z cegły, płytki ceglane, cegła dekoracyjna 34 zł\nPiaskowiec łupany płytki elewacyjne kamień na ścianę 139 zł\nNumer ogłoszenia: 4890062 | Dodano: 18 Cze 22:06 | Liczba odsłon: 824\nzłote płytki scienne Turia 20x60\nMam do sprzedazy ok. 11,5 m2 bardzo oryginalnych płytek ściennych. » Płytka w kolorze pięknego złota, cała w lekko mieniącym się wzorze maleńkich heksagonow. Wsrod zdjęć przykład udanego, minimalistycznego wykorzystania t…\nAkrylowa farba lateksowa Akrylit W DEKORAL\nAkrylowa farba lateksowa Akrylit W DEKORAL 2,5L - 26,00 zł 5,0L - » 49,00 zł Farba przeterminowana !!! Ale oczywiście nadaje się do malowania Serdecznie zapraszam.\nTapeta sufitowa z włókna szklanego do malowania 1x50m 1szt » powierzchnia 50m2 - możliwość zakupienia większej ilości. Cena zakupu 1 rolki (50m2) wynosi 93zł. Włóknina malarska to naturalna, nietoksyczna włóknina z wł…\nSprzedam sklejka topolowa 21 1250/2500/21 Cena 28 zł » netto/m2 Palety 41 szt.\nStare cegły bauherr, stara cegła HIT mrozoodporne ZOBACZ !!!\nLico cegły, ręcznie wytwarzanej w postaci płytek, zachowuje » wszelkie walory wizualne „starej cegły”; Posiada swoiste pęknięcia oraz bruzdy. Efekt „wypalania” pozwala osiągnąć najlepsze i najbardziej zbliżone do starych …\nOferujemy Państwu FORNIR KAMIENNY TRANSPARENTNY VIJAY GOLD DO » PODŚWIETNENIA, NOWOŚĆ W STONELAND!!! CENA: 230 zł / m2 (cena brutto) Cena za 1 arkusz 122x61cm brutto: 171zł. Specyfikacja: format: 61x122cm …\nSilver Shine - Fornir transparentny do podświetlenia\nOferujemy do sprzedania FORNIR KAMIENNY TRANSPARENTNY SILVER SHINE » DO PODŚWIETNENIA, NOWOŚĆ W STONELAND!!! CENA: 230 zł / m2 (cena brutto) Cena za 1 arkusz 122x61cm brutto: 171zł. Specyfikacja: format: …\nRustic Black -Fornir kamienny transparentny do podświetlenia\nOferujemy do sprzedania FORNIR KAMIENNY TRANSPARENTNY RUSTIC BLACK DO » PODŚWIETNENIA, NOWOŚĆ W STONELAND!!! CENA: 230 zł / m2 (cena brutto) Cena za 1 arkusz 122x61cm brutto: 171zł. Specyfikacja: format: 6…\nOferujemy do sprzedania FORNIR KAMIENNY TRANSPARENTNY DEOLI GREEN DO » PODŚWIETNENIA, NOWOŚĆ W STONELAND!!! CENA: 230 zł / m2 (cena brutto) Cena za 1 arkusz 122x61cm brutto: 171zł. Specyfikacja: format: 60…\nMULTI PINK - Fornir kamienny transparentny do podświetlenia\nOferujemy do sprzedania FORNIR KAMIENNY TRANSPARENTNY MULTI PINK DO » PODŚWIETLENIA, NOWOŚĆ W STONELAND!!! CENA: 230 zł / m2 (cena brutto) Cena za 1 arkusz 122x61cm brutto: 171zł. Specyfikacja: format: 60x1…\nPłytki kamienne na ścianę/podłogę/pod prysznic/na elewację\nW pierwszej fazie użytkowania zalecamy impregnację w celu ochrony » kamienia przed działaniem czynników zewnętrznych czy warunków atmosferycznych oraz uwydatnienia lub nasycenia koloru. Impregnaty dostępne w ofercie Ston…\nOdbojnica zabezpieczenie ścian samochodu szara\nZabezpieczenie ścian w miejscach o dużym natężeniu ruchu » pojazdów. Elastyczna guma skutecznie chroni ścianę i samochód przed przypadkowym otarciem. Sprężysty korpus amortyzuje uderzenia chroniąc ściany oraz poruszają…\nSprzedam ręczną maszynę do cięcia płytek, która była używana » do wykończenia jednej małej łazienki. Cena do uzgodnienia.\n11 Lip 15:48\nDomek letniskowy, moźe być całoroczny na działce budowlanej w » przepięknej , uzdrowiskowej okolicy tylko 50-km od Warszawy. W okolicy znajduje się zalew na rzece Sonie z strzeżonym kąpieliskiem. Z drugej strony jest rz…\nDESKA PODŁOGOWA DĘBOWA LAKIEROWANA PROMOCJA!!!\nDeska dębowa czterostronnie fazowana lakierowana, grubość deski » 20mm. Dwie szerokości do wyboru 100mm i 115mm. Mix długości. Dostępna ilość ok.1500mkw promocja ważna do wyczerpania zapasów. Zapraszam do obejrzenia w pru…\nSprzedam 92 szt. drutu zbrojeniowego gładki fi 6 długość 6 m + » rola ok. 30 kg drutu gładkiego fi 5 pozostałośc po budowie domu drut cały czas pod dachem mozliwosc zakupu czesciowego istnieje mozliwosc tran…\nzadaszenie kryte gontem bitumicznym\nzadaszenie kryte gontem bitumicznym wym 4x3 z zabudową przedniej » ściany konstrukcja słupy 12x12 krokwie 7x14 w razie pytań proszę o kontakt 881531454\nMozaika Silver Shine 264 zł\nsprzedam glazure 35 zł\nagregat MALARSKI 500 zł\nAgregat tynkarski PFT G4 10 300 zł\nPanele PCV 80 zł\nStyropian NEOTHERM Neofasada Standard 0,045 141 zł


» Odpływ liniowy 80 cm z rusztem CUBE Alcaplast APZ4-750 CUBE\nKod produktu: APZ4-750 CUBE\nOdpływ liniowy ALCA APZ4 80 cm z rusztem CUBE\nOdpływ liniowy firmy ALCA wykonany z wysokiej jakości stali nierdzewnej. Materiał i konstrukcja zapewniają optymalną wytrzymałość i odporność na zniekształcenia. Zakotwiczenie nóżek zapewnia łatwą i szybką instalacje i dokładne ustawienie żądanej wysokości. Pokrycie rynny odpływowej poddane obróbce elektrochemicznej zapobiega korozji oraz zmniejsza jej przyczepność zapewniając niezawodny i płynny odpływ wody.Odwodnienie liniowe Alca występuje w kilku rozmiarach i z kilkoma rodzajami atrakcyjnych rusztów dekoracyjnych.W tym przypadku proponujemy Państwu odpływ liniowy ALCA APZ4 80 cm z rusztem CUBE. Kompletne odwodnienie liniowe Alca to 25 lat gwarancji jakiej udziela na swoje odwodnienia liniowe firma Alca i doskonałe rozwiązanie do Twojej łazienki. To nie wymaga specjalnej reklamy... Kaczucha.pl wyposażenie łazienki z gwarancją jakości.


Magazyny i hale, Raszyn, Raszyn (gm.), 3878 m² - 10238491235 - oficjalne archiwum Allegro\nMagazyny i hale, Raszyn, Raszyn (gm.), 3878 m² (10238491235)\nCena: 78 530,00 zł\nZakończona o 10:41 dnia 15.02.2021 r.\noferta nr 10238491235\nMagazyny i hale, Raszyn, Raszyn (gm.), 3878 m²\nNr oferty ogłoszeniodawcy: 1442/3322/OHW\nPowierzchnia użytkowa: 3878.00 m²\nKompleks magazynowy w Raszynie, w pobliżu ulicy Al.Krakowskiej.\nModuł w budynku B2 magazynowy o pow. ok. 3878m2 hali. Magazyn z regałami wysokiego składowania o nowoczesnej konstrukcji umożliwiającej ustawienie dowolnej odległości pomiędzy półkami, ogrzewany, suchy, przewiewny, z nowoczesną niepylną posadzką regularnie czyszczoną mechanicznie na mokro, usytuowanym na poziomie 0, dziewięć bram (4,15x3,50m), dwie z rampą hydrauliczną (2,8x2,9). Przydział 70 kW.


Fachowo zorganizowane zimowiska dla dzieci – IPPC\nPosted on 19/11/2019 Posted inHobby\nKiedyś ten dzień musiał nastąpić? Wasza pociecha jest już bowiem na tyle duża, że może samodzielnie jechać na pierwsze w swoim życiu zimowisko? Chcecie, aby ten wypad był pod każdym możliwym względem udany? W takiej sytuacji naprawdę warto zostać z nami i przeczytać cenne informacje, które pomogą Wam zdecydować się na odpowiednie zimowisko.\nChcecie, aby tego typu ferie zimowe były na każdej możliwej płaszczyźnie satysfakcjonujące? Nie tylko dla Was, ale dla pociech także? W takim położeniu naprawdę warto zdecydować się na stronę internetową kogis.pl. Dlaczego? Są tam rozmaite obozy zimowe do wyboru. Na początek warto wspomnieć, że platforma turystyczna Kogis – kolokwialnie pisząc – nie działa od dzisiaj. Jest naprawdę bardzo doświadczona oraz posiada znakomite recenzje ze strony różnych turystów. Takie kwestie można bez żadnego kłopotu szybko zweryfikować. Co jeszcze warto wiedzieć na temat tej platformy turystycznej?\nWszystkie opcje są bardzo dokładnie oraz szczegółowo opisane. Nie brakuje fotografii. Takie zdjęcia również pomagają po prostu podejmować ostateczne decyzje. Na tej stronie internetowej znajduje się pomocna wyszukiwarka. Na skutek tego można znaleźć różnego rodzaju obozy zimowe. Chodzi nam o zajęcia związane z nartami, snowboardem lub łyżwami…\nJak krok po kroku wybierać porządne zimowiska? Pamiętajcie, aby zwracać uwagę przede wszystkim na bezpieczeństwo. Dlatego właśnie warto decydować się na Kogis. Na stronie internetowej https://www.kogis.pl/pierwsze-zimowisko-mojego-dziecka/ można przeczytać jeszcze więcej cennych informacji związanych właśnie z tym tematem. Już teraz możecie jednak dowiedzieć się, że wszystkie obozy zimowe – organizowane przez wyżej wymieniony podmiot turystyczny – są zgłaszane do kuratorium. Każda opcja na stronie internetowej kogis.pl została pieczołowicie sprawdzona oraz zweryfikowana. Na zajęciach korzysta się tylko z certyfikowanego sprzętu. Obozy zimowe są zaplanowane oraz przeprowadzone przez odpowiedniej jakości specjalistów. Takie osoby nie tylko znakomicie znają się na konkretnej dyscyplinie sportu. Są to również osoby, które są swego rodzaju odpowiednimi psychologami. Na ten krótki okres potrafią bardzo dobrze zastąpić rodziców. Wychowawcy są dostępni – biorąc pod uwagę pociechy – przez 24 godziny na dobę.\nCo jeszcze na pewno powinno się brać pod uwagę wybierając pierwsze w życiu zimowisko dla syna albo córki? Bezpieczeństwo jest kwestią priorytetową. Warto zwracać uwagę również na takie czynniki, jak zakwaterowanie, a także wyżywienie. Między innymi budynki powinny spełniać odpowiednie standardy BHP. Pokoje powinny być czyste oraz dogrzane. W okresie zimowym ma to naprawdę spore znaczenie. Profesjonalne obozy – organizowane przez Kogis – to również odpowiedniej jakości posiłki. W ciągu jednego dnia można liczyć na 4 takie dania. Chodzi nam na przykład o trzy główne posiłki oraz podwieczorek. Wszystko jest zdrowe, a także smaczne. Warto zatem wchodzić na stronę internetową kogis.pl i podejmować odpowiednie decyzje.\nWcześniejsza publikacja: Bezpieczny wynajem podnośnika koszowego


Nowe królestwo - Licia Troisi | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nWydawnictwo: Videograf II Cykl: Wojny Świata Wynurzonego (tom 3) fantasy, science fiction\nWojny Świata Wynurzonego (tom 3)\nwojny świata wynurzonego licia troisi\n58 opinii 1201 ocen 0 dyskusji\nDwie wojowniczki Licia Troisi\nWróciłam do trylogii "Wojny Świata Wynurzonego" z sentymentu. Przeczytałam o losach Dubhne w gimnazjum, nie znając jeszcze Kronik. Po zaznajomieniu się z Kronikami, które skończyłam niedawno, chciałam sobie odświeżyć także Wojny. Pierwszy tom był wycieczką do przeszłości, przypomniałam sobie mój zachwyt tamtą książką. Ale z każdym tomem męczyłam się coraz bardziej... Historia miała duży potencjał, pisarka miała ciekawy pomysł na konstrukcję świata. Jednak miałam wrażenie, że spisała to wszystko na kolanie, byle szybko, byle zdążyć. Cóż, zachwyt sprzed nie przetrwał próby czasu i teraz dużo gorzej oceniam całą serię o Świecie Wynurzonym. To zdecydowanie literatura dla jednej kategorii wiekowej.\nWróciłam do trylogii "Wojny Świata Wynurzonego" z sentymentu. Przeczytałam o losach Dubhne w gimnazjum, nie znając jeszcze Kronik. Po zaznajomieniu się z Kronikami, które skończyłam niedawno, chciałam sobie odświeżyć także Wojny. Pierwszy tom był wycieczką do przeszłości, przypomniałam sobie mój zachwyt tamtą książką. Ale z każdym tomem męczyłam się coraz bardziej......\nNadszedł wielki, epicki finał świetnej trylogii. Trochę smutku, ale i trochę szczęścia dla niektórych.\nJednak poza końcówką, Nowe Królestwo było słabsze od poprzedniczek. Początek dobry, ale część druga... cóż, trochę przynudzała. Najbardziej na nerwy działała mi Dubhe z genialnym myśleniem, które momentami przypominało skłonności masochstyczne.\nJego wysokość smarkacz San też irytował lekkomyślnością, ale to było konieczne dla dalszej fabuły, przecierpię.\nNo i love story pełną gębą. Wątek romantyczny z poprzedniej części dodawał uroku, tu był przesyt.\nMimo to, czytało się dobrze. Tym razem furtka do kolejnych tomów otwarta jest na oścież i niewątpliwie poznam dalsze losy Sana i, być może, trochę starszych bohaterów Wojen.\nJego wysokość smarkacz San...\n"Umrzeć za kogoś, kogo się kocha, to najlepsza ze śmierci."\nWojny Świata Wynurzonego to z całą pewnością najlepsza seria jaką kiedykolwiek przeczytałam. Aż brakuje mi słów, by w pełni okazać, co przeżyłam czytając ją, a zwłaszcza tą ostatnią część.\nZwykła dziewczyna, złodziejka, z niewesołą przeszłością, która jest pogodzona ze swoim przeznaczeniem, którego, jak jej się wydaje, nie można zmienić. Jak widzę, czytając inne opinie, zakończenie nie wszystkim się podobało, ale ja uważam, że jest niesamowite, chociaż trudno mi w nie uwierzyć. Czuję się tak, jakbym sama brała udział w wydarzeniach opisanych w książce.\nJestem zachwycona i cieszę się, że miałam okazję przeczytać taką niesamowitą powieść, która zmieniła moje poglądy na niektóre sprawy.\nZwykła dziewczyna, złodziejka, z niewesołą przeszłością, która jest pogodzona ze swoim przeznaczeniem, którego, jak jej się wydaje, nie można zmienić. Jak widzę, czytając inne opinie,...\nfajna książka, aczkolwiek w pewnym momencie była zbyt romantyczna. Ale te zwroty akcji. Ale zakończenie było nazbyt spodziewane\nDubhe wyrusza na dwór Dohora, aby go zabić, gdyż tylko to może uwolnić ją od klątwy, którą zagnieździła w niej Sekta Zabójców. A wraz z nią Theana, która nie wie, co popchnęło ją do tak radykalnej decyzji. Przecież ma biernie się przyglądać jak Dubhe będzie zabijać człowieka...\nTymczasem Lonerin i Sennar szukają starego elfickiego artefaktu, który ma uniemożliwić Gildii wskrzeszenie Astera, a Ido chroni przed łapskami Gildii wnuka Sennara i Nhal-Sana.\nTak, jeszcze trochę a napiszę streszczenie. Ale żadne streszczenie nie odda wspaniałości i wybitności tej książki. Muszę przyznać, że pierwszy tom "Wojen Świata Wynurzonego" nie powalił mnie na kolana. Drugi był niezły, ale ten jest lepszy. Nie wiem do końca czemu tak uważam, po prostu ten jakoś bardziej mi się spodobał.\nPo lekturze tej książki myślę, że nigdy nie należy tracić nadziei. Że zawsze jest inne wyjście, nawet jeśli wszystko wydaje się stracone. Trzeba tylko je znaleźć. Choć to nie jest łatwe.\nKsiążka warta przeczytania. Daje dużo przyjemności z czytania, choć nie porusza prostych czy wesołych tematów. Ogółem mówiąc, polecam każdemu. Nawet jeśli "każdy" nie lubi czystego fantasy.\nTymczasem Lonerin i Sennar szukają starego elfickiego artefaktu, który ma uniemożliwić Gildii...\nNie będę się rozpisywać pod każdą z książek z osobna, więc napiszę tak: pierwsza jest dość wciągająca, choć po pewnym czasie zaczynają nużyć retrospekcje. Historię życia Dubhe można by nakreślić znacznie szybciej, przez to traci akcja powieści. Druga część jest zdecydowanie najlepsza. akcja przyspiesza, rozwijają się wątki innych osób, Dubhe staje się tylko jedną z postaci w całej historii i choć wszystko przebiega zbyt gładko, a wątek z Lonerinem jest nudny, to jednak ta część zdecydowanie jest lepsza od pierwszej. Od trzeciej niestety też. ,,Nowe królestwo" jest przewidywalne już od tytułu. Naprawdę się autorka nie wysiliła dając nam rozwiązanie wręcz na tacy - na okładce. W dodatku wątek romansowy - jakie to naiwne! Dobra, prześladowana pozytywna bohaterka, musi się zakochać akurat w synu tego, którego musi zabić, a jakby tego było mało, oczywiście kochaś musi się okazać księciuniem, żeby bohaterka mogła zostać królową...Od pewnego momentu ,,Nowe królestwo" jest tak bardzo przewidywalne, że się odechciewa czytać. Podsumowując: trylogia dobra na totalną zapaść czytelniczą, ja ją właśnie w takim momencie czytałam, kiedy nie byłam w stanie przełknąć nic ambitniejszego, ale jeśli ktoś szuka fantastyki na dobrym poziomie, to radzę poszukać czegoś innego.\nNie będę się rozpisywać pod każdą z książek z osobna, więc napiszę tak: pierwsza jest dość wciągająca, choć po pewnym czasie zaczynają nużyć retrospekcje. Historię życia Dubhe można by nakreślić znacznie szybciej, przez to traci akcja powieści. Druga część jest zdecydowanie najlepsza. akcja przyspiesza, rozwijają się wątki innych osób, Dubhe staje się tylko jedną z postaci...\nPrawdopodobnie jest to najciekawsza część z trylogii "Wojen świata Wynurzonego". Dnbhe zaczyna w końcu wiedzieć, czego chce. Jest pewniejsza siebie i mocniej stąpa po ziemi. Nie mała w tym zasługa młodego księcia. Oboje wiedzą co to znaczy zadać śmierć. Wydaje się, że zaczynają dzielić ze sobą ból, dzięki czemu łatwiej im go znieść.\nW tej części lepiej poznajemy Theanę. W "Sekcie zabójców" była to bezbarwna postać. Jedynie tło dla większych wydarzeń. Nie sądziłam, że autorka nada jej głębi, a jednak. W tym tomie Theana wysuwa się na pierwszy plan. Podróż z Dubhe jest szansą dla niej, na znalezienie własnej drogi. Che stać się niezależną, pewną siebie kobietą, a wie, że pozostając w Laodamei niczego nie osiągnie.\nAkcja głównie toczy się wokół przygód dwóch dziewczyn. Jednak w tle rozgrywają się nie mniej ważne wydarzenia. Niestety podróż Lonerina, a co za tym idzie czytanie o niej, jest wypełnione frustracją i żalem Sennara. Jego gorycz wręcz przenika kartki tych rozdziałów, aż ma się ochotę przerzucić kilka stron.\nWspaniałe zakończenie, trochę przesłodzone, ale już na początku trzeciej części można było przewidzieć koniec historii.\nW tej części lepiej poznajemy Theanę. W...\nUwielbiam te barwne porównania i ten klimat, jaki autorka potrafi stworzyć słowami....\n- Zostało mi tak niewiele, czego mógłbym się uczepić... I nie chcę, aby mi to odebrano. - Nikt nie może nam odebrać wspomnień - rzekł Lonerin ze smutnym uśmiechem. - Mylisz się. Rzeczywistość wyrywa je nam jedno po drugim.\n- Zostało mi tak niewiele, czego mógłbym się uczepić... I nie chcę, aby mi to odebrano. - Nikt nie może nam odebrać wspomnień - rzekł Loneri...\nLicia Troisi Nowe królestwo Zobacz więcej


Prezydent zaostrza przepisy o alimentach\nAndrzej Duda podpisał ustawę mającą pomóc w efektywniejszym egzekwowaniu świadczeń alimentacyjnych.\nMS przekonuje, że norma karna nie będzie dotyczyła sytuacji, w których obiektywnie, ponad wszelką wątpliwość, rodzic nie jest w stanie spełnić obowiązku alimentacyjnego - od takich przypadków jest Fundusz Alimentacyjny. Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia.


MARZEC. Wysłuchuje głoski: c, f, p, j w nagłosie, wygłosie i śródgłosie; - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "MARZEC. Wysłuchuje głoski: c, f, p, j w nagłosie, wygłosie i śródgłosie;"\n1 MARZEC Tematy kompleksowe: 1. Wstrętna zima jeszcze trzyma. 2. W świecie sztuki. 3. W okresie przedwiośnia dbamy o zdrowie. 4. Witamy wiosnę. POZNAWANE LITERY : C, c, F, f, P, p, J, j Zna obraz graficzny głoski c litery: C, c; Zna obraz graficzny głoski p litery: P, p; Zna obraz graficzny głoski f litery: F, f; Zna obraz graficzny głoski j- litery: J, j; Wysłuchuje głoski: c, f, p, j w nagłosie, wygłosie i śródgłosie; Zna cyfry w zakresie 0-9 oraz ich obrazy graficzne; PRZEWIDYWANE OSIĄGNIĘCIA: 1. Obszar edukacji w zakresie mowy i myślenia: Interpretuje przysłowie: W marcu jak w garncu; Porządkuje i opowiada historyjkę obrazkową, wiąże przyczyny i skutki wg chronologii wydarzeń, używa określeń: najpierw, potem, na końcu; Przewiduje zakończenie historyjki obrazkowej; Rozumie wieloznaczność wyrazów: na przykładzie wyrazu kotki, pączki;\n2 Nazywa przeżycia i uczucia postaci na obrazku; Ocenia zachowania bohaterów utworów literackich; Stara się wypowiadać całym zdaniem; Nadaje tytuły ilustracjom, opowiadaniom, próbując w ten sposób wskazać myśl przewodnią utworu; Stara się uzasadnić własne zdanie w czasie wypowiedzi; Poprawnie łączy przymiotnik z rzeczownikiem; Zna możliwość posługiwania się wyrazem nie jako logicznym zaprzeczeniem określonej cechy; Kształcenie umiejętności redagowania ustnych wypowiedzi na temat programów telewizyjnych dla dzieci; Bawi się grami dydaktycznymi: w przeciwieństwa, w zdrabnianie wyrazów. 2. Obszar edukacji w zakresie przygotowania do czytania i pisania: Liczy sylaby i głoski oraz określa ich liczbę liczebnikiem; Wyodrębnia zdania w tekście i wyrazy w zdaniu; Dokonuje analizy i syntezy słuchowej wyrazów; Podejmuje próbę analizy i syntezy głoskowej w obrębie poznanych liter; Podejmuje próbę odczytania prostych zdań pod obrazkami; Odczytuje zdania obrazkowo- wyrazowe pod ilustracjami; Czyta globalnie wyrazy związane z tematem; Wyszukuje różnice i podobieństwa: na obrazkach, pośród liter;\n3 Utrzymuje wzrok w wyznaczonym polu; Stara się przyporządkować podpisy do obrazków i/lub ułożyć je z poznanych liter. 3. Obszar edukacji matematycznej: Stosuje określenia dotyczące położenia przedmiotów w przestrzeni i względem siebie; Tworzy zbiory wg wybranych właściwości, porządkuje je wg liczby elementów; Dokonuje podziału zbioru na podzbiory; Liczy elementy od strony lewej do prawej i odwrotnie; Kształtowanie pojęcia liczby 10; Zna cyfry w zakresie 0-10; Zna nazwy figur geometrycznych; Posługuje się liczebnikami głównymi i porządkowymi; Łączy grupy rysunków z właściwą cyfrą określającą liczebność zbioru; Utrwalanie pojęcia równoliczności Rozwiązuje proste zagadki matematyczne wymagające działań na liczmanach; Porównuje przedmioty pod względem długości i szerokości. 4. Obszar edukacji muzycznej:\n4 Zwiększa zakresu wysłuchiwanych i rozpoznawanych dźwięków z otoczenia i przyrody. Wsłuchuje się w ciszę; Bierze udział w zabawach ruchowych ze śpiewem; Umiejętnie porusza się w rytm podczas biegu, marszu i podskoków; Wygrywa na instrumentach perkusyjnych rytm, wyklaskuje układy rytmiczne. 5. Obszar edukacji kulturowo-estetycznej: Rozplanowuje pracę na całej powierzchni kartonu; Starannie wykonuje prace i doprowadza je do końca; Odzwierciedla w formie plastycznej własne spostrzeżenia, doświadczenia i obserwacje; Odzwierciedla w formie plastycznej zapamiętane treści utworu; Posługuje się rozbudowanymi określeniami kolorów: pstrokaty, papuzi, białoróżowy, żółtozielony; Prawidłowo posługuje się nożyczkami, prawidłowo trzyma narzędzie pisarskie i układa ręce (rysującą i towarzyszącą) podczas rysowania; Kształtowanie wrażliwości na dzieła sztuki- malarstwo; Uwrażliwianie na piękno w dziełach sławnych artystów; Prezentacja produkcji portretów i autoportretów; Kształtowanie wrażliwości na dzieło sztuki- rzeźba; Samodzielne projektowanie i wykonanie rzeźby; Rozmowa na temat kina i oglądania filmów; Wdrażanie do przestrzegania zasad kulturalnego zachowania się w miejscach publicznych; Utrwalanie wiadomości o teatrze; Rozwijanie ekspresji teatralnej- teatr cieni.\n5 6. Obszar edukacji społeczno- moralnej: Uważnie słucha poleceń Nauczycielki i je wykonuje; reaguje na sygnały słowne i znaki umowne; Słucha utworów literackich, które zawierają dylemat moralny; stara się wskazać właściwe rozwiązanie danego problemu; Używa zwrotów grzecznościowych; przestrzega zasad obowiązujących w grupie; Próbuje czekać na swoją kolej w czasie wypowiedzi innych dzieci i w zabawie; Zgodnie współpracuje w zespole; przestrzega reguł w zabawie; Zwraca uwagę na problemy, które dotyczą innych; Doświadcza sposobów rozwiązywania niektórych sytuacji konfliktowych podczas zabawy i codziennego życia. 7. Obszar edukacji ruchowej: Rozwija sprawność poprzez gry i zabawy ruchowe; Doskonali sprawność ruchową poprzez ćwiczenia gimnastyczne; Uczestniczy w zabawach z elementami współzawodnictwa; Sprawnie biega w gromadzie bez potrąceń. 8. Obszar edukacji przyrodniczej:\n6 Określa cechy charakterystyczne zimy; Określa oznaki zbliżającej się wiosny; Zna prace wykonywane w sadzie i ogrodzie wiosną; Zna przemianę rozwojową: od gąsienicy do motyla; Dzieli zwierzęta ze względu na sposób poruszania się: latające, biegające, pływające; Rozumie określenie: kwiaty pod ochroną; Zna kwiaty chronione: krokus, sasanka, przebiśnieg, przylaszczka, zawilec, pierwiosnek; Rozpoznaje i nazywa kwiaty wiosenne: tulipany, żonkile, fiołki; Określa zjawiska zachodzące w przyrodzie w okresie przedwiośnia; Rozpoznaje i właściwie nazywa smaki: słodki, kwaśny, gorzki, słony; Prowadzi kalendarz pogody i rozumie znaczenie symbolicznych obrazków przedstawiających zjawiska atmosferyczne; Zna sens wyrażeń: owoce egzotyczne i owoce krajowe; Zna budowę owocu: skórka, miąższ, pestka; Wie, jakie warunki są niezbędne roślinom do wzrostu i rozwoju. 9. Obszar edukacji zdrowotnej: Rozumie potrzebę codziennego mycia całego ciała, częstego mycia rak oraz mycia zębów po każdym posiłku;\n7 Rozumie potrzebę zachowania umiaru w jedzeniu słodyczy i konieczność mycia zębów po ich spożyciu; Rozpoznaje i nazywa zdrowe i niezdrowe pokarmy; Rozumie znaczenie spożywania produktów niezbędnych do zachowania zdrowia; Rozumie potrzebę kontrolowania i leczenia zębów; wie jak zachować się podczas wizyty u stomatologa; Zna wyposażenie gabinetu dentystycznego; Pamięta o adekwatnym ubieraniu się do zmieniających się warunków atmosferycznych; Rozumie, dlaczego ubranie stosowne do warunków atmosferycznych jest ważne dla zdrowia; Dba o estetykę własnego wyglądu.


Strona główna / Wszywka alkoholowa / Wszywka alkoholowa i psychoterapia – skuteczny sposób na alkoholizm\n28 grudnia, 201912 stycznia 2020\nWszywka alkoholowa i psychoterapia to połączenie idealne. Uzupełniająca się kompleksowa terapia uzależnienia jest najlepszą drogą do wyjścia z nałogu. Esperal stosowany we wszywce alkoholowej działa nie tylko na ciało alkoholika, ale i na jego umysł. Wywiera trwałe zmiany w psychice człowieka, dzięki którym stopniowo przestaje on spożywać alkohol. Dzięki prowadzonej psychoterapii możemy skutecznie zadbać również o dobre zdrowie psychiczne pacjenta.\nDla prawidłowego przebiegu leczenia alkoholizmu dobra kondycja psychiczna pacjenta powinna być dla terapeutów tak samo ważna jak jego zdrowe ciało. Wszywka alkoholowa i psychoterapia stosowane równocześnie znacznie zwiększają szansę na pokonanie nałogu. W związku z tym, że dzięki wszywce można rozpocząć proces detoksykacji i odwyku alkoholowego, trzeźwy umysł pacjenta wymaga niemałej pomocy ze strony psychoterapeutów. Brak substancji odurzającej to dla psychiki alkoholika i jego układu nerwowego prawdziwy szok, z którym trudno jest się samodzielnie uporać.\n1 Zastosowanie wszywki\n2 Duet wszywka alkoholowa i psychoterapia\n3 Niebezpieczeństwo, ryzyko, skutki uboczne\nWiele osób słysząc o popularnym „zaszyciu się”, zastanawia się, czym jest wszywka alkoholowa. Ma ona postać niewielkiej tabletki, której substancją czynną jest disulfiram, czyli popularny Esperal. Dla swojego prawidłowego działania wykorzystuje on zasadę blokady. Hamuje prawidłowy proces trawienia alkoholu, blokując wydzielanie dehydrogenazy aldehydowej. To enzym wytwarzany w wątrobie zdrowego człowieka, który utlenia szkodliwe produkty przemiany alkoholu. W związku z tym uniemożliwia zmianę aldehydu octowego w nieszkodliwy dla organizmu kwas octowy. Aldehyd kumuluje się w ciele „zaszytego” alkoholika, powodując występowanie szeregu nieprzyjemnych dolegliwości. Działanie Esperalu nie jest obojętne dla psychiki pacjenta. Wywołuje stałe zmiany w jego nastawieniu i pomaga wzbudzić motywację wewnętrzną do podjęcia aktywnej walki z nałogiem. Wszywka alkoholowa i psychoterapia dają najlepsze efekty terapeutyczne, dlatego też to połączenie polecamy każdemu pacjentowi. Zastosowanie wszywki alkoholowej często umożliwia uzależnionemu rozpoczęcie jakiejkolwiek terapii. Detoks alkoholowy jest zwykle pierwszym krokiem do trzeźwości.\nWszywka alkoholowa pomaga zwalczać alkoholizm poprzez działanie awersyjne, czyli odstraszające i wywołujące niemiłe odczucia związane z wykonywaniem pewnej czynności. Czynnością tą w przypadku alkoholików jest spożywanie alkoholu. Musimy podkreślić, że chodzi tu o każdą, nawet najmniejszą jego ilość. Nawet łyk niskoprocentowego piwa nie oszuka Esperalu. Substancja zawarta we wszywce alkoholowej uaktywnia się pod wpływem alkoholu znajdującego się w naszym krwiobiegu. Wszywka alkoholowa a alkohol? Każdy lekarz stanowczo odradza takie połączenie.\nDuet wszywka alkoholowa i psychoterapia\nSamodzielna psychoterapia alkoholizmu może nie przynieść zachwycających skutków. Sama zmiana nastawienia oraz uświadomienie alkoholikowi jego problemu nie spowoduje jego cudownego uzdrowienia. Często bywa i tak, że dopiero zdając sobie sprawę ze skali problemu, nałogowiec załamuje się, zamyka się w sobie, może grozić mu nawet depresja. Zwłaszcza że w tak trudnym dla niego okresie brakuje mu pocieszyciela w postaci alkoholu.\nAby terapia alkoholizmu przyniosła jak najlepsze rezultaty, sprzymierzeńcem terapeutów jest czas i ich profesjonalizm. Tylko kompleksowa terapia, składająca się z wielu elementów dostarcza tak bogatych oddziaływań, by móc wyciągnąć alkoholika ze szponów nałogu. Takie kompleksowe podejście do pacjenta uwzględnia przeprowadzenie detoksu alkoholowego, czyli odtrucia jego organizmu. W procesie tym najczęściej pomaga zastosowanie wszywki alkoholowej. Do krwiobiegu niezatrutego działaniem substancji odurzającej dostarczamy następnie składniki odżywcze. Najczęściej wykonujemy w tym celu wlewy dożylne. Ich głównym zadaniem jest odbudowa wszystkich komórek, które zostały dotychczas uszkodzone w wyniku nadużywania alkoholu. Od momentu rozpoczęcia procesu terapeutycznego pacjent uczestniczy w psychoterapii indywidualnej. Dzięki temu znajduje się pod ścisłą opieką wykwalifikowanego personelu, który czuwa nad jego dobrym stanem psychicznym i fizycznym. Z czasem alkoholik staje się gotowy do uczestnictwa w psychoterapii grupowej. Odtrucie alkoholowe w Krakowie przeprowadzane zgodnie z powyższymi warunkami dostępne jest dla każdego pacjenta w Centrum Medycznym Galmedic.\nNiebezpieczeństwo, ryzyko, skutki uboczne\nZabieg wszycia Esperalu do wnętrza ciała człowieka jest nieskomplikowany i całkowicie bezpieczny. Przeprowadza go chirurg, który wykonuje płytkie nacięcie w skórze pacjenta w okolicy mięśniowej. W zagłębieniu ciała umieszcza tabletkę, by następnie ponownie połączyć i zaszyć powłoki skórne. Całość zabiegu trwa około 30 minut, podczas których pacjent jest znieczulony miejscowo. Blizna po wykonaniu wszywki alkoholowej jest mało widoczna, umiejscowiona najczęściej w okolicach obojczyka, łopatki lub na pośladku.\nSkutki uboczne wszywki alkoholowej związane z komplikacjami po zabiegu zdarzają się niezwykle rzadko. Czasami pacjenci skarżą się na ból, świąd i zaczerwienienie blizny. Dolegliwości te są jednak zwykle wynikiem prawidłowo przebiegającego procesu gojenia się rany. Jeśli jednak objawy te utrzymują się kilka dni, nasilają się lub wzbudzają nasz niepokój, musimy udać się na wizytę kontrolną do specjalisty. On rozwieje nasze wątpliwości i sprawdzi, czy rana nie uległa zakażeniu. By tego uniknąć, konieczna jest jej odpowiednia higiena. Bliznę należy codziennie przemywać i zmieniać jałowy opatrunek.\nZ zabiegu wszycia Esperalu nie mogą korzystać osoby uczulone i nadwrażliwe na disulfiram, czyli substancję czynną wszywki, cierpiące na schorzenia kardiologiczne, neurologiczne i choroby psychiczne. Również ci pacjenci, którzy znajdują się pod wpływem alkoholu lub innych środków odurzających nie położą się na stole operacyjnym. Przed przystąpieniem do zabiegu lekarz przeprowadza badanie trzeźwości pacjenta.\nPonieważ wszywka alkoholowa w Krakowie wszywana jest często, należy zaznaczyć, że przy wyborze placówki zajmującej się terapią uzależnień, nie należy kierować się jedynie poleceniem czy opinią rodziny lub znajomych. Terapia alkoholizmu jest długotrwała i skomplikowana, dlatego doradzamy wybór zaufanej, rekomendowanej placówki, w której personel otoczy pacjenta należytą opieką. Terapia alkoholizmu przeprowadzana w warunkach domowych z góry skazana jest bowiem na niepowodzenie. Alkoholik samodzielnie nie poradzi sobie z własnymi trudnościami, co jedynie pogłębi jego nałóg i poczucie bezsilności. Zachęcamy do kontaktu +48 668 660 600.


Ważna jest dla nas pamięć o tych którzy dali nam wolność\n"Ważna jest dla nas pamięć o tych, którzy dali nam wolność"\nW sobotę (15.08) odbyły się w Elblągu uroczyste obchody setnej rocznicy Bitwy Warszawskiej. - Niepodległość dała nam możliwość samostanowienia, pielęgnowania własnej kultury i języka, co było niezwykle ważne po czasach zaborczej rusyfikacji i germanizacji - mówił Janusz Nowak, wiceprezydent Elbląga. Zobacz zdjęcia.\nMiejskie obchody setnej rocznicy Bitwy Warszawskiej odbyły się przy Pomniku Żołnierzy Armii Krajowej, Polskiego Państwa Podziemnego. W okolicznościowym liście skierowanym do ich uczestników oraz wszystkich mieszkańców Elbląga, minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak podkreślił, że " bitwa była także polskim zwycięstwem dla wolności Europy". - Bolszewicka nawała niosła ze sobą przemoc, zniszczenie i niewolę. Umiejętne dowodzenie, sprawny wywiad, ale przede wszystkim waleczność oraz bohaterstwo przyczyniły się do wielkiego zwycięstwa – napisał w liście Mariusz Błaszczak.\nMinister odniósł się także do żołnierzy i przypadającego w tym dniu Święta Wojska Polskiego. - Przyjmijcie wyrazy wdzięczności za wysiłek oraz poświęcenie, jakie wkładacie w pełnienie służby, a także najlepsze życzenia pomyślności i satysfakcji. Nie bez przyczyny Wojsko Polskie cieszy się bardzo wysokim zaufaniem. Dumę z naszych żołnierzy podziela wielu Polaków. Pokażmy wspólnie, jak ważna jest dla nas pamięć o tych, którzy dali nam wolność i niepodległość i godnie uczcijmy ten dzień - napisał minister.\nPrezes Zarządu Gdańskiego Związku Piłsudczyków Andrzej Adamczyk podkreślił, że "Bitwa Warszawska zmieniła obraz świata, historię państw i narodów". Zarząd Krajowego Związku Piłsudczyków przyznał miastu Elbląg Medal Stulecia Cudu nad Wisłą "w podziękowaniu za krzewienie idei i czynów pierwszego Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego".\n- Tę wojnę wygrało też polskie społeczeństwo jako całość. Polacy, niezależnie od pozycji społecznej, pochodzenia i różnicy poglądów sięgnęli po broń i stawali w obronie dopiero co tworzonego państwa. W Święto Wojska Polskiego przywołujemy przede wszystkim bitnego żołnierza polskiego i wielkie zwycięstwo polskiej armii. W sposób szczególny wspominamy tych, którzy walczyli w cieniu tej wojny, a więc polskich szyfrantów. To oni łamali skutecznie bolszewickie szyfry, dostarczając cennych informacji sztabowi. Niepodległość dała nam możliwość samostanowienia, pielęgnowania własnej kultury i języka, co było niezwykle ważne po czasach zaborczej rusyfikacji i germanizacji - mówił Janusz Nowak, wiceprezydent Elbląga.\nW uroczystości wzięli udział m.in. przedstawiciele władz miasta, województwa, parlamentarzyści i mieszkańcy Elbląga. Odegrano hymn państwowy, odczytano apel pamięci, złożono wiązanki przed pomnikiem\nPan na pierwszym zdjęciu-pora przejść na dietę bo mundur się kończy\_\nNie miałaś. Nie miałaś szczęścia biedna Ojczyzno cierniste do wolności były twe drogi ciągle do ciebie wyciągały się wrogie ręce ciągle grabiły ten kraj ubogi. Krzyżacka zawierucha pustoszyła ten kraj to szłaś pod jasyr turecki w niewolę ciągle do boju trąbka grała i krwią obrońców broczyła polskie pole. Potop szwedzki zalewał ten kraj krwią znaczył polską ziemię dziś tylko w lasach kurhany tkwią w nich polski żołnierz drzemie. Lata niewoli powstania rozbiory sen o wolności sen o potędze lecz kiedy tylko kraj się podźwignął znów go grabiły obce ręce. Nazistowska machina fabryki śmierci codzienna śmierć wyniszczenie Powstanie Warszawskie zryw polskiej młodzieży w kanałach stracone pokolenie. I znów niewola czerwona zaraza naród zakuty w sowieckie kajdany gułagi śmierci śniegi Syberii i znowu nowe rany. Zrywy narodu protesty strajki dziś mamy w końcu wolny kraj lecz dalej biedny jak przed laty za krew przelaną szczęście nam daj. Gehenna życia brak pracy i chleba perspektyw do życia dla młodych ludzi bo dalej nas grabi rządzących elita czy Bóg ich sumienia obudzi. Henryk Siwakowski.\nkomuś kończy się rozum czas dolać oleju do tego arbuza\nno to sobie dolewaj\nDo pierwszego komentarza : trafny i zabawny komentarz, mam nadzieję że nie złośliwy; no nie cierpię komuchów, ale ten pan Nowak to wydaje mi się że to taka pozytywna postać, chyba że się mylę; pozdrowienia dla wszystkich uczestników. .. ..\nJak na pierwszym zdjęciu jest p. Nowak to ja jestem Kubuś Puchatek\nTe jelopy z ratusza powinny sie od wojska uczc jak unikac wirusa. Nie dociera do nich, ze ludzie to widza i biora przyklad.\nWidzisz kubuś puchatek, nie wiem kim jesteś ale wiem że średnik, taki znak interpunkcyjny to dla ciebie zagadka, jak dla wielu prostych ludzi i w związku z tym nie widzisz rozróżnienia w jednym zdaniu różnych tematów (fotek). Jeżeli jesteś młody to wszystko przed tobą i masz szansę wspiąć się trochę wyżej a jeżeli nie, no cóż przykro mi. Mimo wszystko pozdrawiam i zdrowia życzę.\nAlojzy-grunt to mieć o sobie wysoki mniemanie. Zapewne należysz albo popierasz partię zrzeszająca ludzi lepszego sortuj 😂😁😃😆\nOczywiście miało byc"sortu "\nDlaczego na tej uroczystości nie było naszych parlamentarzystów na czele z ochraniaczem kaczki ? Czyżby kontrolował przelewy na konto ?


Chiński system kredytu zaufania społecznego. Czy jest się czego obawiać? – Myśli (nie)banalne Joanny\nChiński system kredytu zaufania społecznego. Czy jest się czego obawiać?\n20 października 2021 20 października 2021 Joanna\nO plusach i minusach postępu technologicznego nieco już pisałam. Jednak tym razem swoją uwagę pragnę zwrócić na Chiny. Dlaczego? Ponieważ to właśnie one najprawdopodobniej odegrają najważniejszą rolę w kreowaniu nowego porządku świata. A to wszystko za sprawą niezwykle zaawansowanej technologii cyfrowej (kody QR, dane biometryczne, czy zdalnie sterowane drony zabijające nieposłusznych obywateli), rozbudowanej armii oraz wprowadzonemu w 2012 roku systemowi kredytu zaufania społecznego, który ma zwiększyć bezpieczeństwo mieszkańców i poprawić komfort codziennego życia. Przynajmniej tak głosi medialny przekaz. W rzeczywistości cel tego innowacyjnego rozwiązania wydaje się być zgoła inny, a jest nim usprawnienie zarządzania społecznego w Chinach w duchu zgodnym z interesami głównej grupy rządzącej. System kontroluje zachowania obywateli i ocenia je. To, w jaki sposób mieszkańcy zostaną ,,zaszufladkowani” decyduje o tym, czy przysługują im jakiegokolwiek obywatelskie prawa.\nJakie informacje zbierają chińskie władze?. Absolutnie każde. Jakie mamy nawyki, gdzie się uczymy lub pracujemy, jaki jest nasz stan cywilny, czy mamy kredyt do spłacenia, czy widniejemy w policyjnych kartotekach, czy praktykujemy wiarę, jaki jest nasz stosunek do rządu itd….Nie ma żadnego tabu. Dzięki niewiarygodnej wręcz liczbie kamer na metr kwadratowy, nic nie ujdzie czujnym oczom Wielkiego Brata…. Jak można się domyśleć – to Komunistyczna Partia Chin decyduje, które zachowania społeczne są pożądane (czyt. nagradzane) lub potępiane (surowo karane). Przychodzisz punktualnie do pracy? Pilnie się uczysz? Płacisz rachunki na czas? Donosisz, że sąsiad się modli? Brawo Ty. Jesteś przykładnym obywatelem. Należy Ci się pochwała. Przeszedłeś na czerwonym świetle, nie posegregowałeś śmieci, przekroczyłeś dozwoloną prędkość lub nie zgadzasz z polityką rządu? Baardzo nieładnie. Twoje notowania szybują mocno w dół. Uważaj, bo jeśli przekroczysz dopuszczalny limit, to niczego nie kupisz (ani nie sprzedasz), nie dostaniesz wypłaty, nie będziesz miał dostępu do placówek służby zdrowia, nie będziesz mógł podróżować. Nie dostaniesz też kredytu.\nCzęść z Was zapewne myśli sobie: „OK, ale to są Chiny. Inna polityka. Inna kultura. Inny świat. Polska to kraj demokratyczny…. W naszym ciemnogrodzkim Kaczystanie, coś takiego z pewnością nie przejdzie”. Cóż…. bardzo bym chciała, żeby faktycznie tak było. To prawda. Jesteśmy w Unii. Podobnie zresztą jak Francja, która nie tak dawno w wielką pompą przyjęła Xi Jinpinga, szefa tego cyfrowego zamordyzmu. Być może dlatego tamtejsze władze stosują wobec swoich obywateli tak silne represje?. Jednak zainteresowanych chińską technologią jest więcej. Także USA zamierzają wdrożyć chiński system kredytu zaufania społecznego (choć na razie w polskich mediach cisza). Przygotowania trwają. I bynajmniej nie jest to fake-news, gdyż takie informacje krążą w niektórych amerykańskich mediach już od jakiegoś czasu. Przytoczony pod tekstem link (dla zainteresowanych) można traktować jako zapowiedź zmian w tym właśnie kierunku (jeśli jesteś sceptykiem, potraktuj to po prostu jako kolejną ,,teorię spiskową” i ciekawy wątek science-fiction. Materiał na nową książkę bądź ekranizację). W artykule, którym się z Wami dzielę, padają konkretne firmy i koncerny, które odegrają w procesie wdrażania systemu rodem z Chin – istotną rolę. Ale wcale nie musisz w to wierzyć.\nCo jednak powiesz, kiedy przyjdzie ci się przekonać na własnej skórze, że ta ,, teoria spiskowa” pewnej niezrównoważonej blogerki, zamienia się w rzeczywistość, w której przyszło Ci żyć? Co zrobisz, gdy taki facebook, będący w posiadaniu wszystkich danych na twój temat, wykorzysta własne uprawnienia oraz twoje ,,zgody” (znasz je w ogóle?) do blokowania twoich transakcji, dodawania dopłat lub ograniczania korzystania z produktów, na których przykładowo zarabiasz w sieci?. Co zrobisz, kiedy Twoja karta debetowa zostanie anulowana z powodu starych tweetów, stylu życia czy osobistych przekonań? Co zrobisz, kiedy odmówią Ci prawa do leczenia, bo nie jesteś zaszczepiony, niezdrowo się odżywiasz, utrzymujesz relacje z ocenionym negatywnie sąsiadem lub masz takie a nie inne poglądy? Czy naprawdę chciałbyś obudzić się w takiej właśnie rzeczywistości, w której nie masz absolutnie nic do powiedzenia? Jeśli tak, to patrz dalej w ekran swojego telewizora lub smartfona. Bo jeśli się w końcu nie obudzimy z tego dziwnego letargu i propagandowego szaleństwa mediów, to my także staniemy się niewolnikami chińskiego systemu….\nPS. 2. OBEJRZYJCIE KONIECZNIE\nChiny Europa polityka społeczeństwo technologia\nPoprzedni wpis Sposób na toksycznych ludzi.\nNastępny wpis Big Pfarma & Hipocrisy\n4 myśli na temat “Chiński system kredytu zaufania społecznego. Czy jest się czego obawiać?”\nCzesław Tomaszewski pisze:\n„”Uważaj, bo jeśli przekroczysz dopuszczalny limit, to niczego nie kupisz (ani nie sprzedasz), nie dostaniesz wypłaty, nie będziesz miał dostępu do placówek służby zdrowia, nie będziesz mógł podróżować. Nie dostaniesz też kredytu.”” O tej nowości pisano już około 1900 lat temu a mianowicie: Obj. św Jana 13:17;18\n„I że nikt nie może kupować ani sprzedawać, jeżeli nie ma znamienia to jest imienia zwierzęcia lub liczby jego imienia.\nWedług wyliczeń chodziło i cezara Nerona ale…on jest przedstawiony jako symbol. Dzisiaj Neronów jest multum!\n24 października 2021 o 13:33\nBardzo trafny komentarz. Jako człowiek wierzacy i uważny obserwator świata, identycznie podchodzę do tego zagadnienia. Jednak trzeba mieć na uwadze fakt, że nie wszyscy ludzie wierzą w Boga i przyjmują sobie do serca biblijne przekazy, pochodzące od Niego samego. Przyczyna takiego stanu rzeczy może być różna. Na szczęście Bóg dał człowiekowi także ROZUM, aby mógł trafnie ocenić pewne wydarzenia, a co za tym idzie – dokonać właściwych wyborów życiowych, będących w zgodzie z własnym sumieniem. Jest też coś takiego, jak intuicja, która u wielu bywa silnie rozwinięta. Warto pochylić się nad tym, co podpowiada nam serce i myśleć samodzielnie, zamiast bezkrytycznie ufać medialnym przekazom, które bardzo często bywają niepełne, zmanipulowane, a nawet pełne sprzeczności. Miejmy serca i oczy otwarte na coraz wyraźniejsze znaki czasu. Serdecznie pozdrawiam. 🙂\n7 listopada 2021 o 23:26\nPrzerażające to. Muszę więcej poczytać. Dzięki\nBardzo zachęcam, bo naprawdę warto!. Być może ta szokująca lektura pozwoli nam nieco przychylniejszym okiem spojrzeć na nasz pisowski ,,Kaczystan”? Polecamy z mężem książkę pt. „Chiny 5.0. Jak powstaje cyfrowa dyktatura” , wydaną w 2020 roku. Bez problemu dostaniecie ją choćby w empiku.\nOtwierajmy oczy póki czas.


Wiejskie Cmentarze Ewangelickie Województwa Łódzkiego - Ratując pamięć - Sprawozdanie z przebiegu konferencji Pamięć-tożsamość-własność. Niemieckie, żydowskie i ukraińskie dziedzictwo kulturowe w Polsce po 1945 r.\nSprawozdanie z przebiegu konferencji Pamięć-tożsamość-własność. Niemieckie, żydowskie i ukraińskie dziedzictwo kulturowe w Polsce po 1945 r.\nW dniach 23.- 25.09.2021 odbyła się w Puszczykowie konferencja Pamięć-tożsamość-własność. Niemieckie, żydowskie i ukraińskie dziedzictwo kulturowe w Polsce po 1945 r. Jej organizatorami byli Isabel Röskau-Rydel, Instytut Neofilologii – Filologia Germańska, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie / Centrum Polsko-Niemieckie w Krakowie oraz Olgierd Kiec, Instytut Nauk o Polityce i Administracji, Uniwersytet Zielonogórski, Zielona Góra. Szacowni organizatorzy są członkami Komisji Historii Niemców w Polsce (Die Kommission für die Geschichte der Deutschen in Polen), która powstała w Marburgu w 1950 r. jako „Komisja Historyczno-Regionalna ds. Poznania i niemieckości w Polsce”. Jej korzenie sięgają „Towarzystwa Historycznego Prowincji Poznańskiej” założonego w 1885 roku. Od 1993 roku jest stowarzyszeniem z około 70 członkami z Niemiec, Austrii, Polski i USA. Obszarami działania komisji są badania historyczne, kulturowe i regionalne, dotyczące historycznie niemieckich grup ludności, zwłaszcza na obszarze dawnej prowincji poznańskiej (Netzedistrikt i Wielkopolska), w centralnej Polsce, Galicji i Wołyniu. Interesuje się również mniejszością niemiecką w Polsce w okresie międzywojennym i nową mniejszością niemiecką po 1945 r. Bada stosunki polsko-niemieckie w dziedzinie kultury i polityki.\nPojemne hasło konferencji, które zrodziło się z dyskusji toczącej się wśród członków Komisji, pozwoliło na zaproszenie prelegentów z wielu obszarów, zarówno w sensie geograficznym, jak i kulturowym. W sprawozdaniu omówione zostaną wystąpienia dotyczące spuścizny ewangelickiej, albowiem jest to temat którym zajmuje się autorka niniejszego tekstu. Nie oznacza to jednak, że pozostałe referaty były mniej istotne. Z ogromnym zainteresowaniem spotkały się wystąpienia dotyczące dziedzictwa żydowskiego, o którym mówili: Krystyna Radziszewska (Zakład Niemcoznawstwa na Uniwersytecie Łódzkim), której referat dotyczył literatury żydowskiej okresu II wojny światowej, Dariusz Dekiert (Zakład Niemcoznawstwa na Uniwersytecie Łódzkim), którego wystąpienie dotyczyło związków żywych z umarłymi w kulturze żydowskiej, Magdalena Abraham – Diefenbach (Europa-Universität Viadrina Frankfurt (Oder), opowiadająca o projekcie inwentaryzacji cmentarzy żydowskich na terenie obejmującym historyczną Branderburgię oraz Marek Bochniarz (Instytut Filmu, Mediów i Sztuk Audiowizualnych UAM Poznań, wiceprezes stowarzyszenia "Miasteczko Poznań") przedstawiający problemy, z jakimi spotyka się żydowskie dziedzictwie w Poznaniu.\nMichał P. Wiśniewski, prezes stowarzyszenia Lapidaria. Zapomniane cmentarze Pomorza i Kujaw swoje wystąpienie zatytułował „Trudne dziedzictwo sepulkralne województwa kujawsko – pomorskiego: stan zachowania i działania ratunkowe”. Omówił w nim główne płaszczyzny działania swojego stowarzyszenia, którymi są dokumentacja znikających cmentarzy, porządkowanie ich oraz szeroko pojęta edukacja. Wiśniewski przedstawił w liczbach cmentarze protestanckie, które udało się stowarzyszeniu do tej pory zlokalizować i zinwentaryzować, przebadał strukturę ich własności, wykazując, że 51% należy do gmin, zaś 26% do Skarbu Państwa, z czego 12% pozostaje w trwałym zarządzie Lasów Państwowych. Ciekawostką jest, że 3% badanych cmentarzy jest w posiadaniu osób prywatnych. 7% to własność kościelnych osób prawnych, z czego około 15 to własność współcześnie funkcjonującego kościoła ewangelicko - augsburskiego. Reszta należy do parafii katolickich, które często przejmując dawny kościół ewangelicki, przejmowały także cmentarze przypisane tej parafii. Cześć z nich była całkowicie zamieniana na katolickie, a inne ulegały zapomnieniu i dewastacji. W swoim wystąpieniu prezes Lapidariów przedstawił stan ochrony prawnej cmentarzy, który wydaje się być niewystarczający, albowiem wbrew ustawie o ochronie zabytków aż 24% miejsc pochówków nie chroni żadna z proponowanych regulacji (nie mają wpisu do rejestru zabytków, ani do ewidencji zabytków). W rejestrze zabytków, dającym największą ochronę, znalazło się 11 z 1 158 cmentarzy w omawianym regionie. W dalszych rozważaniach Wiśniewski omówił obecny stan cmentarzy na terenie województwa kujawsko – pomorskiego. W przypadku 8% z przebadanych 357 cmentarzy mamy do czynienia z likwidacją całkowitą, związaną z usunięciem naziemnych symboli cmentarnych i zmianą funkcji terenu lub likwidacją bez zmiany funkcji, gdy przestrzeń cmentarza nadal istniej, lecz bez nagrobków. Te sytuacje w zasadzie są nieodwracalne, w przeciwieństwie do 60 % zdewastowanych miejsc pochówku, które mogłyby zostać poddane działaniom porządkowo – remontowym. Te przeprowadzono na 12% nekropolii, a jeśli dodać do tego miejsca, gdzie przynajmniej uporządkowano zieleń, otrzymamy całkiem sporo, bo 22% z przebadanej liczby cmentarzy. Według Wiśniewskiego problemami, jakie pojawiają się w ratowaniu cmentarzy są: oddolność inicjatyw, jednorazowość akcji, brak standaryzacji działań oraz brak skutecznej ochrony prawnej.\nKontynuacją tematyki ewangelickich cmentarzy było wystąpienie Andrzeja Stachowiaka, etnologa z Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Jego referat zatytułowany „Losy „poniemieckiego” (niemieckiego dziedzictwa kulturowego) na ziemi sławieńskiej po 1945 roku w perspektywie antropologicznej” korespondował interesująco z wypowiedzią Wiśniewskiego. Wspominając literackie inspiracje, jakimi były dla niego książki Kuszyk, Grzebałkowskiej i Zawiłej, snuł opowieść o powojennych losach Pomorza, zasiedlanego nowymi osadnikami. Pozostawienie po wojnie niemieckiego „bagażu kulturowego” musiało skutkować pojawieniem się reakcji nowo przybyłej społeczności, mającej na celu jego zawłaszczenie, czasami – zniszczenie. Cmentarze to swoiste znaki legitymujące prawo własności danej społeczności do terytorium. Stachowiak pokazał, jak na przestrzeni lat zmieniał się stosunek nowych mieszkańców do pozostałych na tych ziemiach cmentarzy ewangelickich. Prelegent nazwał powojenne dzieje niemieckich nekropolii Ziem Zachodnich metaforycznie:1) cmentarz jako przestrzeń obcości (lata 1945 - 1950); 2) cmentarz jako tajemniczy ogród (lata 50., 60. i 70. XX wieku); 3) cmentarz jako „plac budowy” (lata 80. XX wieku); 4) cmentarz jako miejsce (nie)pamięci (okres rozpoczęty w latach 90. XX wieku i trwający do dziś). O ile z pierwszymi trzema metaforami łatwo było się słuchającym zgodzić, o tyle ta ostatnia – miejsca (nie)pamięci – spotkała się z prośbą o uściślenie. Stachowiak wyjaśnił, że cmentarze ewangelickie/niemieckie jawią się jako miejsca niepamięci, gdyż przerwana została w sposób dramatyczny i bezpowrotny autentyczna, funkcjonująca na co dzień kultura pamięci. Dziś w kontekście tych opuszczonych cmentarzy można mówić jedynie o upamiętnieniu, a nie o żywej pamięci. Pamięć została przerwana, wymazana, skonfiskowana, tak jak całe dziedzictwo niematerialne ludności niemieckiej, zamieszkującej przed wojną ziemie zachodniej i północnej Polski. Można ją dziś już tylko rekonstruować.\nPrzy cmentarzach ewangelickich, traktując je jako bazę służącą szerzej pojmowanemu pojęciu ratowania pamięci, pozostała następna prelegentka. Hanna Szurczak, współprowadząca stronę Wiejskie cmentarze ewangelickie województwa łódzkiego, przedstawiła w krótkim zarysie pracę strony internetowej, omawiając przyświecające jej cele. Wspomniała, że w ciągu 6 lat istnienia działu „Ratując pamięć” objął on zasięgiem całą Polskę, a pojmowanie tytułowego pojęcia stopniowo się poszerzało. Wskazała kilkanaście rodzajów działań, które mogą służyć edukowaniu społeczności lokalnych oraz angażowaniu ich w aktywności skutkujące zachowaniem pamięci o dawnych mieszkańcach, których historia i polityka pozbawiły dziedzictwa. Wymieniła działania służące inwentaryzacji i dokumentowaniu stanu zastanego (inwentaryzacja opisowa i fotograficzna, filmowanie nekropolii), łączenie historii z turystyką (blogi tematyczne, rajdy rowerowe szlakami historycznymi, mapy, przewodniki, ścieżki edukacyjne), zabawy terenowe (questy, geocaching), literaturę (lokalne wydawnictwa historyczne, prace naukowe, literatura wspomnieniowa, dziennikarstwo), by dotrzeć do relacji z prac porządkowych, prowadzonych na cmentarzach. Szurczak wskazała również, że prostą konsekwencją tych ostatnich staje się potrzeba poszerzania wiedzy o ludziach, których groby są przez wolontariuszy porządkowane, a dzieje się to na drodze badań genealogicznych. Podkreśliła też, że badania genealogiczne są płaszczyzną, na której dochodzi do kontaktów ze stroną niemiecką, co owocuje zawieraniem sojuszy nakierowanych na obejmowanie wspólną opieką nekropolii ewangelickich. W drugiej części swojego wystąpienia prelegentka nakreśliła portret ratowników, jak nazwała wolontariuszy pracujących na ewangelickich cmentarzach. Przedstawiła różne scenariusze podejmowania działań, podkreślając jednak, że łączy je to, że na początku zawsze stoi człowiek, jeden człowiek, który jest nieobojętny. Swoje wystąpienie Szurczak zakończyła złożeniem hołdu wielkim nazwiskom, związanym z ratowaniem pamięci – ikonom ruchu, jak je nazwała. Są to Szymon Modrzejewski, Michał Wiśniewski, Angelika Babula, Marek Łuczak i młodziutki Piotr Marczenia.\nW tematyce cmentarzy ewangelickich pozostał w swoim wystąpieniu Andrzej Baum, z pochodzenia Olender, ewangelik z Bielska, wolontariusz opiekujący się wraz z innymi osobami Starym Cmentarzem w Bielsku. Wystąpienie, które zatytułował „Dziedzictwo niemiecko-austriackie w Bielsku (Bielitz) na przykładzie starego cmentarza ewangelickiego” rozpoczął od krótkiej opowieści o historii Bielska, wielokulturowej miejscowości, której początki sięgają XIV wieku. Położone na Śląsku Cieszyńskim należało do królestwa Czech, z którym w XVI wieku przeszło pod władanie austriackich Habsburgów. Na przeciwległym brzegu rzeki Biała w tymże XVI wieku powstała Biała, która w XVIII wieku znalazła się pod zaborem austriackim. Oba miasta pozostawały do 1918 roku w granicach wielonarodowościowej monarchii naddunajskiej, przekształconej najpierw w Cesarstwo Austriackie, a później w Austro-Węgry. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości miasta zaczęły się „zrastać”. Bielsko i Biała wraz z najbliższą okolicą od wieków zamieszkiwane były przez Niemców i Polaków, od czasów Reformacji podzielonych na katolików i ewangelików, do których w XVIII wieku dołączyli Żydzi. Tuż przed I wojną światową językiem niemieckim posługiwało się 88% stałych mieszkańców Bielska oraz 69% mieszkańców Białej. Bielsko należało do najważniejszych ośrodków protestantyzmu w katolickiej Austrii, zaś Biała do początku XVIII wieku była w pełni luterańska. II wojna światowa przyniosła kres wielonarodowego i religijnie zróżnicowanego miasta. Podczas okupacji hitlerowskiej wywiezieni zostali do obozów zagłady Żydzi, a w latach 1945-1946 wypędzono z miasta Niemców. Dowodem na wielokulturowość i świetność miasta pozostał cmentarz, założony w 1833 roku (zwany „Starym” w odróżnienia od założonego w 1911 roku Cmentarza Nowego). Służył on społeczności Bielska do końca II wojny światowej. Po roku 1945 cmentarz był regularnie niszczony, a nowe władze domagały się usunięcia niemieckojęzycznych nagrobków. Potomkowie pochowanych na cmentarzu osób, aby uratować nagrobki musieli je zdewastować, np. poprzez zamalowanie farbą albo skucie starych napisów. Z czasem cmentarz popadał w zapomnienie, zarastał gęstwiną, aż zyskał nazwę „bielskiej Amazonii”. Nieczynny od ponad 70 lat stanowi dziś enklawę dzikiej przyrody w centrum miasta. Rosną tam pomnikowe drzewa, nagrobki, mury i cmentarne alejki obrośnięte są licznymi gatunkami roślin, a wśród zieleni kryją się ptaki i małe zwierzęta. W tych nieprzebytych ostępach spoczywa historia miasta, którą wolontariusze próbują przywrócić obecnym mieszkańcom Bielska. Przypomnieć wielkie niegdyś nazwiska: burmistrzów Karola Ferdynanda Sennewaldta, Moritza Scholza i Henryka Hofmanna, zasłużonych pastorów Józefa Schimko, Karla Samuela Schneidera, Martina Modla i Teodora Haase'go, przemysłowców Gustawa Josephyiego, Gustawa Förstera i Hermana Schneidera, botanika Ferdynanda Schura, czy wreszcie działaczy społecznych, jak Theodor Sixt, filantrop, przemysłowiec i finansista. Baum przedstawiając uratowane do tej pory groby więcej mówił o spoczywających w nich ludziach niż o tych, którzy tę heroiczną pracę wykonują. Usłyszeliśmy, że miasto odnowiło nagrobek Sixta oraz bramę główną, domyślać się więc należy, że reszta to już działania wolontariuszy. Dla prelegenta jednak najistotniejsze było uratowane przez nich piękno i na nim się skupił.\nNiemieckiej spuściźnie, budzącej wciąż żywe emocje, poświęcony był referat Bernarda Linka, historyka, pracownika naukowego Instytutu Śląskiego w Opolu, wieloletniego redaktora naczelnego półrocznika „Studia Śląskie”. Referat nosił tytuł „Upamiętnienie poległych w I i II wojnie światowej na Górnym Śląsku. Geneza – konflikty – stan obecny.” Linek podjął próbę pokazaniu trudów i emocji związanych z debatą „większość-mniejszość” w tak bolesnym temacie, jak upamiętnienie poległych w II wojnie światowej Niemców/ojców-braci-krewnych. Upamiętnienia poległych podczas I wojny światowej zlokalizowane na terenie Śląska należą do tzw. trudnego dziedzictwa. Pojęcie to zwraca uwagę na fakt, że dziedzictwo kulturowe może być źródłem konfliktów, jeśli tworzące go obiekty, miejsca i krajobrazy mają dla różnych odbiorców (grup społecznych) różne, często przeciwstawne znaczenie. Idea upamiętnień symbolicznych na Śląsku stała się popularna po tzw. wojnach zjednoczeniowych toczonych z Danią (1864) Austrią (1866) i przede wszystkim Francją (1870-1871) poza granicami Prus i Niemiec. Na ogromną skalę takie miejsca pamięci pojawiły się po I wojnie światowej w latach 20. i 30. XX wieku. Upamiętnienia śląskie to najczęściej inskrypcje informujące o przeznaczeniu pomnika poległych, listy nazwisk, przeważnie z datą śmierci bądź wiekiem poległych, a także alegorie nawiązujące głównie do symboliki sepulkralnej, militarnej oraz etosu rycerskiego. I tu zaczyna się problem. Do motywów militarnych bowiem należy, niewątpliwie najczęściej spotykany na badanych obiektach, Krzyż Żelazny – najwyższe niemieckie odznaczenie wojskowe. Towarzyszyć mu mogą wieńce laurowe, liście dębu oraz żołnierski hełm. W II połowie lat 40, tuż po zakończeniu II wojny światowej, w trakcie ustalania nowych granic i wymiany mieszkańców rozpoczęło się niszczenie upamiętnień poległych podczas I wojny światowej żołnierzy niemieckich. Część z nich została przewrócona, inne pozostawiono uszkodzone, np. poprzez skucie napisów i symboli, jeszcze inne przekształcono w pomniki polskie. Niektóre zostały zapomniane, mimo, że materialnie istniały – zdekompletowane czy nawet nienaruszone zarosły krzakami, bluszczem, trawą. Na Śląsku Opolskim część została rozebrana i ukryta (te ponownie postawiono w latach 90.). Część przetrwała w tym opuszczeniu w stanie prawie nienaruszonym. Po 1989 roku nastąpił wzrost zainteresowania tzw. denkmalami, nie tylko wśród zawiązujących się coraz chętniej i jawniej kół mniejszości niemieckiej. Pomniki pierwszowojenne remontowano, odnawiano, przywracano na dawne miejsca. Zapewne nie byłoby to niczym spornym, gdyby nie fakt, że zaczęto do nich dołączać tablice upamiętniające poległych podczas II wojny światowej żołnierzy niemieckich – mieszkańców miejscowości, w których istniały upamiętnienia z międzywojnia. Osoby podejmujące takie działania nie zdawały sobie do końca sprawy z reakcji na kontekst tekstów i symboliki upamiętnień I-wojennych. Świadczy to o życiu grupy mniejszościowej we własnej pamięci, odrębnej nawet od niemieckiej. I o problemie, którego nie da się łatwo rozwiązać, gdyż wystawiający pomniki eksponowali, że ich krewni nie mają żadnych grobów, a powołując ich do Wehrmachtu nikt ich nie pytał o poglądy. I tak zderzyły się dwa spojrzenia. Polskim programem minimum było ustalenie Komitetu Negocjacyjnego z maja 1993 roku, złożonego z reprezentantów wojewody i mniejszości, które dotyczyło tylko upamiętnień łącznych albo II-wojennych: symbolika chrześcijańska i żadnej gloryfikacji czynów oraz militaryzmu/hitleryzmu. Wymagano również, by inskrypcjom niemieckim towarzyszyły napisy w języku polskim. Niestety nie spotkało się to z uznaniem żadnej ze stron. Polski program maksimum to uchwała ROPWiM z 25 stycznia 1995: żadnych upamiętnień z II wojny światowej, przy upamiętnieniach I-wojennych informacje w języku polskim. Jednak to tylko uchwała, która prawnie nie jest wiążąca. Pomniki są więc raczej kwestią społeczno-polityczną niż prawną. Kiedy powstawały pierwsze upamiętnienia żołnierzy z II wojny światowej, Kuria Diecezjalna w Opolu wyraźnie zalecała, by umieszczać na nich krzyże chrześcijańskie, bez żadnych dodatkowych znaczeń. I takie rozwiązanie przyjęto. Jednak spór wciąż się tlił, obie strony próbowały przeciągać w swoją stronę. Do tego dołączyli się politycy, oliwy do ognia dolewały też media, szukające sensacji. Dyskusja toczyła się do 2005 r., kiedy to mniejszość otrzymała mocne wsparcie RPO, który wskazał, że pomniki to domena gminy, w razie niezgody na symbolikę czy napis należy wejść na drogę sądową, a nie administracyjną. Dzisiaj mamy stan chwiejnej równowagi. Większość pomników zrealizowała choć częściowo polskie postulaty, ale praktycznie na 70-80% znajdzie się jakieś elementy nie pasujące do ustaleń z 1993 r. No i upamiętnianie okresu 1939 -1945 na tych tablicach może wzbudzić nowy konflikt. O tym problemie usłyszymy zapewne jeszcze nie raz.\nKolejny referat, który omówimy, również dotyczył spuścizny ewangelickiej, a zatytułowany został przez autorkę, bibliotekoznawczynię, dyrektorkę Muzeum Okręgowego w Lesznie Kamilę Szymańską, „Niechciane dziedzictwo luterańskie w Lesznie. Od wyparcia po akceptację”. Tekst został przedstawiony przez Martę Małkus.\nOd II polowy XVII wieku większość chrześcijańskich mieszkańców Leszna stanowili niemieckojęzyczni luteranie. Byli silną ekonomicznie i społecznie grupą, która nie asymilowała się, a raczej dominowała w mieście, wyciskając na nim swoje piętno. Po 1945 roku w związku z nową optyką historyczną spuścizna ta stała się bardzo niewygodna. Zaniechano więc utrzymywania miejsc takich jak cmentarze bądź kościoły, świadczących dobitnie o przeszłości miejscowości. Na szczęście bardzo wcześnie pojawili się ludzie, którzy rozumieli konieczność zachowania świadectw wielokulturowości Leszna. Dzięki nim już wiosną 1945 roku powstały plany utworzenia muzeum i rozpoczęło się gromadzenie eksponatów. Tylko dzięki tak szybko podjętym działaniom udało się zinwentaryzować resztki ocalałego archiwum z kościoła św. Krzyża. Zapobieżono także zniszczeniu bogatej biblioteki tegoż kościoła, której zbiory trafiły następnie do Biblioteki Kórnickiej PAN. Dzięki wytrwałości pierwszego dyrektora Muzeum w Lesznie, Wacława Nawrockiego, oraz jego następców, w zasobach placówki znalazła się wspaniała kolekcja dokumentująca dzieje luterańskiej wspólnoty. Niestety przez wiele lat polityka miała silny wpływ na to, jak pisało się o przeszłości Leszna. Autorka w przeglądzie literatury typu historyczno – krajoznawczego (przewodniki, monografie miasta, prace naukowe) dotyczącej Leszna, wskazała na grzechy ich autorów: stosowanie niedopowiedzeń lub surowej krytyki konkretnych wydarzeń czy postaci. Nie dziwi, że w 1947 roku Nawrocki pisał o „potopie niemczyzny”, że w 1952 roku Chowański gloryfikował braci czeskich z ich „socjalistycznymi” ideami, chowając w ich cieniu liczniejszych luteran; że w 1984 Komolka i Sierpowski nadal trzymali się „bezpiecznych” wersji, woląc niedomówienia. Dopiero w latach 00. XXI wieku powoli zaczęto mówić o luterańskiej historii Leszna, nie bez oporów ze strony starszego pokolenia historyków. Według Szymańskiej ważną dla przełamywania bariery milczenia nad luterańskimi osobistościami dawnego Leszna była prezentacja na łamach „Grabonoskich Zapisków Regionalnych” (1998) leszczyńskiego okresu życia i twórczości Johanna Heermanna. Publikacja zainspirowana została wizytą parafian z Erlangen, zwiedzających miejsca związane z poetą na Śląsku i w Lesznie. Za nią poszły inne działania, wyjątkowe w skali kraju, mianowicie polskie przekłady tekstów Heermanna i tekstów dotyczących jego postaci. Nie tylko jednak poeta otworzył współczesnych na przeszłość. Zrobiły to również opracowania zabezpieczonych po wojnie starych druków zgromadzonych w leszczyńskim muzeum. Podjęte badania zaowocowały obecnością tematyki luterańskiego Leszna na konferencjach naukowych, w przestrzeni wystawienniczej muzeum, w publikacjach oraz działalności edukacyjnej. Podsumowując autorka stwierdziła, że obecnie luterańskie dziedzictwo i kilkusetletnia obecność luteranów w Lesznie jest dla mieszkańców i badaczy oczywista, budzi zainteresowanie, prowokuje do stawiania pytań i do dyskusji. Przeszła od wyparcia do akceptacji.\nWspomniana wcześniej Marta Małkus, historyczka sztuki, wieloletnia dyrektorka Muzeum Ziemi Wschowskiej, od grudnia 2019 roku pracownica Muzeum Okręgowego w Lesznie, przyjechała na konferencję z referatem zatytułowanym „Luterański zabytek w królewskim mieście. Dzieje kościoła Żłóbka Chrystusa we Wschowie po 1945 roku”.\nWschowa miastem królewskim? Małkus w kilku słowach przedstawiła wspaniałą historię dzisiejszego miasta powiatowego. Jego rodowód sięga połowy XIII wieku i choć od 1343 roku należało do Królestwa Polskiego, to założenie na prawie magdeburskim i bliskość Śląska sprzyjało obecności kultury niemieckojęzycznej. Sam król Zygmunt August wydał zgodę na używanie języka niemieckiego przez władze miasta. Podczas wojen trzydziestoletnich wzmocnił się jeszcze niemieckojęzyczny charakter miasta i regionu. Kościół Żłóbka Chrystusa był centrum życia religijnego dla wschowian, pełnił również funkcję kościoła ucieczkowego dla Ślązaków. Zgromadzono w nim nie tylko niezbędne wyposażenie liturgiczne, ale świadectwa czasu: portrety duchownych, epitafia darczyńców, tablice pamiątkowe, cenne przedmioty. Przy świątyni funkcjonowała stara kościelna biblioteka, w której zgromadzone były księgozbiory wschowian, w tym najcenniejsza biblioteka Herbergerów. Wraz z końcem wojny parafia ewangelicko-augsburska we Wschowie przestała istnieć. Przez kilka miesięcy 1945 r. Wschowa była przede wszystkim miastem przyfrontowym, zajętym przez Armię Czerwoną. Jej stosunek do historii niemieckiego, jak się mogło wydawać, miasta był jednoznaczny. Zniszczyć. W takiej atmosferze od kwietnia 1945 r. zaczęto tworzyć polską administrację. W maju 1945 r. dotarły do miasta pierwsze transporty mieszkańców z Kresów Wschodnich Polski. Jednocześnie od 20 czerwca 1945 r. rozpoczęła się akcja wysiedlania Niemców z pasa przygranicznego. Kościół Żłóbka Chrystusa i związany z nim Staromiejski Cmentarz Ewangelicki zostały bez gospodarza. Zamknięte ulegały zniszczeniu. Do końca lat 50. XX wieku zabrano ze świątyni organy, ambonę, ołtarz, epitafia i inne elementy wyposażenia. Były to działania władz kościelnych, mające na celu wyposażenie zniszczonych podczas wojny kościołów w Warszawie i Gdańsku. Zbiory kościelnej biblioteki wywieziono ze Wschowy, rozproszone trafiły do Biblioteki Narodowej w Warszawie. Lata 60. XX wieku to okres wzmożonej działalności szabrowników, w wyników której zrabowano portrety pastorów. W 1968 roku na zlecenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Zielonej Górze założono Karty Ewidencji Obiektów Zabytkowych dla tych obiektów, które jeszcze zostały w świątyni. Lata 70. XX wieku to czas zabezpieczania pozostałych elementów wyposażenia Żłóbka Chrystusa i przenoszenia ich do Muzeum Ziemi Wschowskiej. W lata 80. XX wieku Andrzej Mariusz Wieczorkowski lansował pomysł na to, jak wykorzystać miejsca świadczące o historii Wschowy, nadać im nowy wymiar. Zainspirowany Programem Łańcuckim z 1980 roku postulował przekształcenie miasta w centrum kulturowe i turystyczne. W Żłobku Chrystusa miała być sala koncertowa, a na cmentarzu zaplanowano lapidarium. Dawna kościelna dzwonnica miała być galerią dla Wszechnicy Malarskiej. Rozpoczęły się prace adaptacyjne, jednak działania przerwał stan wojenny. Po 1989 roku ożywiły się kontakty Wschowy ze środowiskiem dawnych mieszkańców. Przyjeżdżający przede wszystkim odwiedzali kościół i cmentarz. Z pewnością miało to wpływ na decyzje o zajęciu się tymi zabytkami. W 1997 r. został założony polsko-niemiecki komitet - Kuratorium „Lapidarium”, którego celem był ratunek dawnego cmentarza ewangelickiego. Inicjatywa założycielska leżała po stronie polskiej. Podobnie jak w przypadku ratowania kościoła Żłóbka Chrystusa – w 2003 r. powstało „Stowarzyszenie ds. Renowacji Zboru Poewangelickiego we Wschowie”. W 2004 roku z inicjatywy burmistrza Wschowy – Krzysztofa Grabki, właścicielem obiektu stała się Gmina Wschowa. Lata 2000 cechował intensywny rozwój współpracy polsko-niemieckiej nastawionej na badanie dziejów i promocję sztuki protestanckiej we Wschowie. Ścisły kontakt stowarzyszenia Czas A.R.T. z Magdaleną Oxfort (Kulturreferentin für Westpreußen, Posener Land, Mittelpolen, Wolhynien und Galizien) zaowocował wieloma wydarzeniami kulturalnymi i naukowymi. Spowodowały one zwiększenie zainteresowania luterańską spuścizną wśród współczesnych wschowian, ale również przywróciły Wschowie znaczące miejsce na mapie kulturalnej i naukowej Polski. W tegorocznej wypowiedzi nowego dyrektora Muzeum Ziemi Wschowskiej Daniela Małeckiego padła deklaracja starania się o udostępnienie dzwonnicy kościelnej i pomieszczenia po dawnej bibliotece przy kościele Żłóbka Chrystusa. Trwają także starania o uzyskanie zgody na wpis do rejestru elementów wyposażenia prezentowanego na stałej wystawie „Soli Deo gloria - protestanckie dziedzictwo ziemi wschowskiej XVI-XVIII wieku”. Należy mieć nadzieję, że wysiłek włożony przez ostanie 10 lat w promocję tego zabytku, jego znaczenia dla dziejów reformacji będzie kontynuowany. Może w przyszłości kościół Żłóbka Chrystusa stanie się obiektem dostępnym, bezpiecznym, w którym zostaną zaprezentowane ocalone z powojennej zawieruchy zabytki.\nSzczególny, jeśli chodzi o referaty dotyczące spuścizny po niemieckich ewangelikach, był wykład Isabel Röskau-Rydel (Instytut Neofilologii – Filologia Germańska, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie). Zatytułowany „Percepcja austriackiego dziedzictwa kulturowego na terenach dawnej Kronlandes Galizien” dotyczył Niemców w Galicji i na Śląsku Cieszyńskim. Referentka ubolewała, że zainteresowanie problematyką jest niewielkie, mało osób podejmuje naukę języka niemieckiego, a archiwa pełne są dokumentów, z których mogliby korzystać naukowcy, badający ten wciąż pełen niedokończonych wątków temat. W zaborze austriackim nie borykano się z problemem germanizacji, ale raczej polonizacji. Niemców w Galicji było niewielu, więcej na Śląsku Cieszyńskim. Parafie ewangelickie funkcjonowały między innymi w Krakowie, Lwowie, Żywcu i Nowym Sączu. W miejscowościach tych czuje się galicyjskie sentymenty, co w zabawny nieco sposób przedstawiła prelegentka, pokazując nazwy restauracji w Krakowie (Restauracja pod Złotą Pipą, którą firmuje portret Franciszka Józefa), reklamy wody z portretem cesarza czy kontynuację tradycji austriackich, co tu dużo mówić, browarów, np. Żywca. Nie omieszkała jednak wspomnieć, że spośród Niemców z Galicji wywodzą się też znani naukowcy i artyści, wnoszący trwały wkład do szeroko pojętej humanistyki. Zdjęcia ich grobowców, znajdujących się na cmentarzu Rakowickim mogliśmy obejrzeć w prezentacji Röskau-Rydel. W tejże prezentacji pojawiły się także zdjęcia z mniejszych cmentarzy, na których pozostawili swój ślad niemieccy ewangelicy. Szczególnie istotnym wydał się tu Nowy Sącz z cmentarzem, kościołem oraz „Miasteczkiem Galicyjskim”. Piękne zaproszenie do podróży w przeszłość.\nZ zupełnie inną perspektywą spotkaliśmy się słuchając wystąpienia Huberta Chudzio (Centrum Dokumentacji Zsyłek, Wypędzeń Przesiedleń, Uniwersytet Pedagogiczny, Kraków). Jego referat zatytułowany “Cmentarze polskich uchodźców z II wojny światowej na świecie” to dobry materiał do porównań stosunku Polaków do swojego dziedzictwa za granicą i "obcego" u siebie. Referent przedstawił rozmach, z jakim prowadzone są poszukiwania zaginionych w dzikiej przyrodzie Afryki polskich cmentarzy i ich renowacja.\nObietnicy zawartej w tytule konferencji nie udało się spełnić w całości, ponieważ z przyczyn niezależnych od organizatorów nie zostały zaprezentowane referaty dotyczące ukraińskich zbiorów etnograficznych Muzeum w Przemyślu oraz dziedzictwa „innych” w muzeach sanockich. Miejsce tych wystąpień zostało jednak wspaniale wykorzystane przez Dorotę Jewdokimow (Instytut Kulturoznawstwa UAM Poznań). Przybyła jako przedstawicielka Wschodniego Kościoła Staroobrzedowego w Polsce, by opowiedzieć o losie 40 cmentarzy należących do tej mniejszości, a zagrożonych zniknięciem. W referacie zatytułowanym „Cmentarze Staroobrzędowców w Polsce i ich ochrona” przedstawiła uczestnikom konferencji dramatyczną relację z wydarzeń, jakie miały miejsce w Białogórach i Olszance, gdzie doszło do dewastacji miejsc pochówku. Opisała działania podejmowane przez Staroobrzędowców w celu ocalenia miejsc ich kultu. Podkreśliła, jak wielką rolę przykładają do zinwentaryzowania swoich cmentarzy, mającego na celu objęcie ich ochroną prawną przez wpisanie do rejestru zabytków. Miejmy nadzieję, że propagowanie wiedzy o problematyce omawianej przez Jewdokimow przyczyni się do zwiększenia poziomu świadomości społecznej nie tylko na Suwalszczyźnie lecz także w całej Polsce, a dzięki konferencji również poza jej granicami.\nAtrakcją towarzyszącą konferencji była wycieczka śladami materialnego dziedzictwa kulturowego Niemców protestanckich w województwie poznańskim, którą poprowadził Olgierd Kiec (Instytut Nauk o Polityce i Administracji, Uniwersytet Zielonogórski). W programie znalazły się Iłówiec i Czempiń. Dzięki społecznikom działającym na tym terenie udało się zajrzeć do posiadłości należącej do 1945 roku do rodziny Lehmannów-Nitsche. Obiekt jest obecnie własnością prywatną i nie jest udostępniany do zwiedzania. Oprócz pałacyku i zabudowań gospodarczych szczególnie interesujący okazał się rodzinny grobowiec Lehmannów-Nitsche, znajdujący się w przypałacowym parku. Odkrycie go nastąpiło stosunkowo niedawno i jest pewnego rodzaju sensacją. Mocno zarośnięty teren być może kryje więcej płyt nagrobnych, ale widoczna jest tylko jedna, kryjąca grób Eugena von Lehmanna-Nitsche (1856-1922) i jego żony Else (Elisabeth) z domu Brinkmann (1865-1934). Kiec omówił szczegółową genealogię rodu, oraz opowiedział o znaczeniu, jakie rodzina miała dla tego regionu. Na trasie wycieczki znalazł się również kościół ewangelicki w Czempiniu (pełnił tą funkcję od 1847 do 1945 roku) oraz pałac Szołdrskich i Unrugów, który z czasem stał się gniazdem von Delhaesów i von Roederów. Głównym jednak punktem była wizyta na zabytkowym cmentarzu ewangelickim w Czempiniu, porządkowanym i remontowanym od blisko 10 lat przez grupę miejscowych wolontariuszy. XIX- wieczny cmentarz o powierzchni 1 ha jest położony na czterech tarasach, na których niestety nie zachowało się zbyt wiele nagrobków. Najcenniejsze, w okresie, gdy cmentarz nie miał jeszcze opiekunów, trafiły do lapidarium w Orzeszkowie. Obecnie trwają próby sprowadzenia ich z powrotem. Na cmentarzu zachowała się niemal nienaruszona kaplica cmentarna z 1912 roku. Obiekt wymaga renowacji, jednakże w zestawieniu z innymi tego typu obiektami w Polsce może imponować stanem zachowania.\nPamięć-tożsamość-własność. Prelegenci przyjrzeli się spuściźnie żydowskiej i niemieckiej, z jaką obecnie próbuje sobie radzić Polska. Czy wnioski płynące z przedstawionych referatów są budujące? Z jednej strony tak. Wielkie zainteresowanie społeczników i mnogość aktywności naukowców mogą robić wrażenie. Z drugiej jednak strony widać brak zainteresowania zarówno władz lokalnych, jak i samego kościoła luterańskiego w systemowym rozwiązaniu problemu. Bez tego dziedzictwo, które przejęliśmy w 1945 roku nadal będzie „trudne i bolesne”.\nHanna Szurczak, wrzesień 2021


W starożytnej księdze druidów zapisana jest historia o wielkim królu barbarzyńców Bul - Kathosie i jego tajemniczym powierniku, czasami nazywanym jego przyjacielem, a czasami bratem - Fiacla - Gearze. Łączyła ich bardzo silna więź. Obaj znali tajemnicę tego co znajduje się pod górą Arreat i byli zgodni, że ich lud musi strzec tego sekretu. Mieli jednak inne zdanie jak należy to czynić. Wiedzieli też o przepowiedniach, zapowiadających nadejście mrocznych czasów.\nKról barbarzyńców uważał, że plemiona tylko wtedy poświęcą się świętej misji, gdy połączy je silna władza i surowe szkolenie. Jego przyjaciel twierdził inaczej. Według niego ludzie musieli osiągnąć jedność ze swoją ziemią, ponieważ tylko wtedy zrozumieją cel i znaczenie swojej misji. Pomimo odmiennego zdania, każdy z mężczyzn szanował i doceniał filozofię drugiego. Dlatego też Bul - Kathros zjednoczył plemiona barbarzyńców. A Fiala - Gear zebrał grupę wojowników - poetów i szamanów i udał się do lasów otaczających krainę Scosiglen. Tam założył pierwsze stowarzyszenie druidów.\nDruidzi całkowicie porzucili swój dotychczasowy styl życia. Stworzyli nowy język. Przysięgli też, że nie powrócą pod górę Arreat, aż do czasu wielkiej bitwy pomiędzy ludźmi, a demonami.\nDruidzi żyją według Caoi Dulra. Jest to sposób myślenia oraz życia w harmonii z żywiołami, roślinami i zwierzętami. Stanowi ona jednak nie tylko system wartości - jest to także droga poznania naturalnych istot Sanktuarium.\nZwiązek z naturą okazał się tak silny, że Druidzi nauczyli się rozmawiać ze zwierzętami. Przekazały im one liczne sekrety przyrody. Zdobyli wiedzę jak przybierać zwierzęce kształty, przyzywać inteligentne rośliny, czy nawet w ograniczonym stopniu władać pogodą.\nNajcenniejszym źródłem wiedzy Druidów jest dąb Glór - an - Fhaidha. Przez wieki, to właśnie pod jego gałęziami szkolili oni swoje umiejętności. Motywowała ich wiara, że w nadciągającym konflikcie, przeznaczona jest im rola ostatniej linii obrony.\nNiedawno druidzi opuścili swoje lasy, przekonani, że czas walki nadszedł...\nKomentarze do "Druid"\nStrona wygenerowana w 0.044753 sek. pg:


Arsenic - naturalnie z przekorą: CZYTAM SKŁAD odc.7: zmora wszystkich kręcących - rozpuszczanie kwasów lipofilowych\nA o co chodzi konkretnie, widać dobrze na tym zdjęciu:\nMoje rozterki dotyczyły tej receptury: KLIK!\nCo to ma wspólnego z akcją Czytam Skład? Wszystko. Gdyby Arsenic poświęciła dzień lub dwa na douczenie się, poszperanie, poczytanie opisów olejów i kwasów choćby w sklepach z półproduktami, dowiedziałaby się, że warto kwas alfa liponowy wstępnie rozpuścić w glikolu, a następnie dodać do reszty olejów. Na szczęście Małgorzata miała tę wiedzę i się nią z nami podzieliła - i o to w tej akcji przecież chodzi. O wymianę wiedzy, uczenie się, szukanie, poznawanie.\nMałgorzaty rady odnośnie rozpuszczania kwasów lipofilowych w propanediolu:\nA na koniec mam deserek dla tych, którzy jeszcze tego nie widzieli na moim FB :) Skład tego luksusowego produktu zebrał tam wiele komentarzy, zerknijcie, bo dzieje się: KLIK!\nW jednym z komentarzy dosć klarownie (mam nadzieję) wyjasniłam, dlaczego skład tego akurat produktu tak nas szokuje:\nJasne, że obśmiewanie średnich składów jest takie sobie. Czasem można sobie na to pozwolić, zwłaszcza przy tak ekstremalnych przypadkach, ale nie to jest istotą akcji Czytam Skład.\nBardzo się cieszę, że Joanna z komentarza powyżej szuka odpowiedzi, czerpie z wiedzy innych i chce się uczyć zamiast bez żadnej refleksji przyłączyć się do ogólnej beki ze składu ;) O to chodzi, i takie osoby zawsze mogą u mnie liczyć na obszerne komentarze do sprawy i chęć do dyskusji.\nMałgorzata za genialną pomoc i rozwiązanie wszystkich moich (i nie tylko moich zapewne) problemów z kwasami salicylowym i alfa liponowym zostaje w tym odcinku nagrodzona upominkiem kosmetycznym.\nPrzyłączcie się do akcji. Jeśli używacie kosmetyków, a już na pewno jeśli je robicie lub planujecie zacząć robić własne - warto się dowiedzieć co z czym i do czego. Warto nauczyć się zerkać w skład, nie w poszukiwaniu sensacji, ale żeby zrozumieć jak to działa i w przyszłości móc odróżnić skład przeciętny od całkiem dobrego.\nI pamiętajcie - nic w recepturze,zwłaszcza na początku przygody z nią, nie jest takim, jakim się może wydawać. Nie ma składników złych ani dobrych dla każdego, tak samo jak nie ma miejsca w tej akcji na pytania o trujące składniki kosmetyków. Dlaczego? Ano, poszukajcie odpowiedzi sami ;)\nArsenic 12:00 czytam skład , DIY , kwas alfa liponowy , kwas salicylowy , propanediol


Zioła w ogrodzie. Co posiać w ziołowym ogródku?\nZioła w ogrodzie uprawiane są od początku wiosny, powinno się je zasiać do wczesnej jesieni. Przypada to przeważnie pomiędzy marcem a wrześniem. Ziemia pod ogródek ziołowy nie potrzebuje specjalnych zabiegów – ważne, aby zawierała dużo próchnicy i nie była podłożem piaskowym. Gdy jest w umiarkowany sposób przepuszczalna i żyzna, możemy być pewni, że zioła wzrosną i będą służyć przez cały okres ich uprawy.\nJakie zioła można uprawiać w ziołowym ogródku?\nW ogrodzie ziołowym można uprawiać większość ziół. Ich rozmieszczenie w ogródku zależy od ilości dochodzącego światła.\nW miejscu nasłonecznionym powinno się ulokować:\nW miejscu zacienionym (lub pół cieniu) powinno się ulokować:\nNiezależnie od nasłonecznienia w ziołowym ogródku powinna się znaleźć również pietruszka, koperek, cząber, dziurawiec, czosnek, gorczyca, kminek czy kolendra.\nZiołowy ogród: jak o niego dbać?\nZioła w ogrodzie nie są wymagającymi roślinami. Warto zapewnić im miejsce, w którym będą chronione przed wiatrem, nadmierną wilgocią i częściowym dostępem do światła. Gdy zapewni im się takie podstawowe warunki, możemy być spokojni o ich uprawianie. Zioła powinno sadzić się w rządkach, ponieważ to ułatwi późniejszą ich pielęgnację oraz podlewanie. Korzystanie z nawozów sztucznych nie jest wskazane, lepiej sięgnąć po substancje organiczne (np. obornik), które wspomogą uprawę. Podlewanie ziół powinno odbywać się codziennie, w przypadku upałów nawet dwa razy dziennie (rano i wieczorem).\nZiołowy ogródek najlepiej przygotować obok domu, aby był łatwo dostępny podczas gotowania. Warto jednak pamiętać, że najlepiej „schować” zioła za domem. Ich ulokowanie blisko ulicy może im zaszkodzić.\nŚwieże zioła dodadzą smaku każdej potrawie. W kuchni warto uprawiać oregano, bazylię, pietruszkę i koperek.\nZioła w kuchni to podstawa smacznych potraw. Można je zakupić w zasuszonej postaci w torebkach oraz samemu uprawiać w doniczkach na parapecie. Jakiej przyprawy nie może zabraknąć w kuchni? Bazylia, mięta czy oregano to absolutna, „ziołowa” podstawa. Zioła w kuchni możemy uprawiać na parapecie w doniczce. Jest to idealny sposób na to, aby mieć pod ręką zawsze świeże przyprawy. Ich pielęgnacja nie wymaga wielkich nakładów siły czy pieniędzy, ponieważ wystarczy zakupić doniczkę, ziemię i nasiona. Jedyną czynnością pielęgnacyjną okazuje się podlewanie rośliny – raz lub dwa razy w ciągu dnia. Jakie zioła są kulinarnym „must have” w kuchni? Zioła, które dodają potrawom smak, to przede wszystkim bazylia, tymianek, oregano, pietruszka i koperek.. Można nimi przyprawić potrawy mięsne, zupy i sosy. Nadają im aromatycznego zapachu czy wzmacniają smak. Bazylia - „ziołowa królowa” w polskich domach. Posiada ostry, choć aromatyczny zapach. Idealnie wkomponowuje się w potrawy z pomidorów, np. spaghetti lub lasagne. Często dodawana do potraw mięsnych. Tymianek – również ma silny aromat przez co łączony jest z potrawami mięsnymi – drobiem, wołowiną. Ma właściwości odtruwające i wspomagające trawienie, dlatego tym bardziej sprawdzi się przy ciężkostrawnych posiłkach. Oregano – przyprawa ma mniej intensywny zapach niż bazylia czy tymianek, jednak w smaku jest dość gorzki. Przyprawiamy nim mięsa, pizzę czy gęste sosy. Jest również dodawana do win i innych trunków alkoholowych domowej roboty. Pietruszka – jest mało intensywna w smaku, choć dodaje aromatu zupom czy sosom. Jest bogata w witaminy, min. witaminę C i A. Posiada właściwości lecznicze – np. wzmacnia organizm. Koperek – zawiera wiele właściwości leczniczych, m.in. olejek eteryczny, sole mineralne, wapń i żelazo. Można nimi doprawić...


Euro, USD, z�ot�wki.. na Dinary ?? - Tunezja - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nEuro, USD, z�ot�wki.. na Dinary ?? Dodaj do ulubionych\nEuro, USD, z�ot�wki.. na Dinary ??\nIP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 20.04.08, 08:04\nJak� walute najlepiej zabra� ze sob�, aby kurs wymiany by� jak najbardziej korzystny ?? Gdzie wymienia� na lotnisku czy w hotelu??\nRe: Euro, USD, z�ot�wki.. na Dinary ??\nIP: *.internetdsl.tpnet.pl 21.04.08, 10:29\nEuro i dolary wyjda podobnie przy wymianie - chociaz minimalnie lepsze sa dolary (jak policzy�em sobie to przy wymianie waluty na 100 Dinar�w i przeliczeniu tej waluty na z�ot�wki to przy $ oszcz�dza�o si� 2 z�)\nW hotelu i na lotnisku kurs jest bardzo podobny (ro�ni� sie chyba na trzeciej pozycji po przecinku). Takie same by�y w mijanych kantorach. Re: Euro, USD, z�ot�wki.. na Dinary ??\nIP: *.europe.hp.net 21.04.08, 10:37\nhmmm... to dziwne, ja ostatnio- mo�e ze 3 tyg temu przelicza�am kwot� 900z� wed�ug aktualnych kurs�w i wysz�o mi 40z� r�nicy na korzy�� euro czyli po zakupie za 900z� euro i wymianie potem na dinary zyskuje ok 20 dinar�w wi�cej ni� po zakupie dolara.\nIP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 21.04.08, 10:41\na jaki jest teraz kurs euro i dolara w Tunezji? Gdzie to sprawdziliscie. Re: Euro, USD, z�ot�wki.. na Dinary ??\nIP: 41.225.240.* 21.04.08, 10:58\n1 usd 1,170 dt\n1 euro 1,1850 dt\nIP: 82.160.18.* 21.04.08, 11:10\n1 euro 1,815 dt\nIP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 21.04.08, 11:15\nJuz znalazlam kalkulatory i wszystkie kursy. Po przeliczeniu najpierw zl na dolara i euro wg kursu NBP a pozniej tego co wyjdzie na dinary wg kursu tych walut w tunezji wychodzi podobnie - ale jednak z korzyscia dla dolara. Re: Euro, USD, z�ot�wki.. na Dinary ??\nIP: *.internetdsl.tpnet.pl 21.04.08, 11:41\nniewykluczone - ma�e wachni�cia kurs�w walut (a tutaj przeliczamy a� cztery kursy) mog� sie zda�a� prawie codziennie, wi�c trzy tygodnie temu euro mog�o by� korzystniejsze.\nGo��: go�c IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 22.04.08, 11:59\nten kurs dinara teraz a w szczycie sezonu bardzo si� r�nia Polecono


Koronawirus w Polsce. Najnowsze statystyki na 16.05.2021. Ile osób jest zarażonych? Ile zmarło? Sprawdź najnowsze dane | Nowości Dziennik Toruński


płaca minimalna w PolskieRadio.pl (3)\nJarosław Gowin: wzrost płacy minimalnej to nie "socjal"\n- Wzrost płacy minimalnej to nie "socjal", tylko zmiana modelu rozwoju gospodarczego - ocenił w rozmowie z tygodnikiem "Do Rzeczy" wicepremier, szef MNiSW Jarosław Gowin. Podkreślił, że pora odejść od systemu opartego na taniej sile roboczej. Zobacz więcej na temat: POLSKA polityka Jarosław Gowin płaca minimalna ZUS\n- Wynagrodzenia, w tym płacę minimalną trzeba podnosić, ale nie kosztem średnio zarabiających. Podwyżki muszą wynikać ze wzrostu i obniżania obciążeń dla pracodawców - powiedziała kandydatka Koalicji Obywatelskiej na premiera Małgorzata Kidawa-Błońska na sobotniej konwencji KO w Sosnowcu. Zobacz więcej na temat: POLSKA koalicja obywatelska Platforma Obywatelska Małgorzata Kidawa-Błońska ZUS przedsiębiorca płaca minimalna Sosnowiec śląskie\nW "Komentarzu poranka" prof. Zbigniew Krysiak z Instytutu Myśli Schumana o odwieszeniu prof. Aleksandra Nalaskowskiego i podniesieniu płacy minimalnej. Zobacz więcej na temat: płaca minimalna Krzysztof Świątek Nasz komentarz\n- Ten poziom to z jednej strony środowisko, w jakim się funkcjonuje, a z drugiej wynagrodzenia czy emerytury - mówił w "Sygnałach Dnia" Paweł Mucha z Kancelarii Prezydenta. Zobacz więcej na temat: POLSKA polityka Paweł Mucha kancelaria prezydenta płaca minimalna\nJ. Wydra: konwencje PiS to widowiska, które przyciągają\n- PiS narzuca tematy, a także ton tej kampanii, a ich konwencje to wielkie widowiska i show, które przyciągają. Myślę, że PO także stać na coś więcej niż na ciasną salę - powiedział Jarosław Wydra z Radia Warszawa. Gościem audycji był również Adam Buła z "Polska The Times". Zobacz więcej na temat: Prawo i Sprawiedliwość koalicja obywatelska Platforma Obywatelska płaca minimalna Małgorzata Kidawa-Błońska Grzegorz Schetyna Jarosław Kaczyński Wybory parlamentarne 2019\nMarek Suski: PiS obiecuje to, co jest możliwe\n- Mam nadzieję, że ludzie docenią, iż jesteśmy wiarygodni. Wypełniamy obietnice, które składaliśmy cztery lata temu. W niektórych wypadkach nawet z naddatkiem. Zapowiedzi na miarę klikudziesięciu milardów rocznie transferu społecznego nie ma, bo jesteśmy odpowiedzialni - powiedział w Polskim Radiu 24 Marek Suski, szef Gabinetu Politycznego Prezesa Rady Ministrów. Zobacz więcej na temat: konwencja PiS Marek Suski PiS Antoni Trzmiel wybory w Polsce płaca minimalna POLSKA\nZbigniew Kuźmiuk: pensja minimalna działa na średni wzrost płac\n- Musimy próbować ściągnąć te półtora miliona Polaków, którzy wyjechali za chlebem za granicę. Myślę, że przez kształtowanie płac, w tym płacy minimalnej, jesteśmy w stanie to zrobić - powiedział w Polskim Radiu 24 eurodeputowany Prawa i Sprawiedliwości Zbigniew Kuźmiuk. Zobacz więcej na temat: Zbigniew Kuźmiuk Prawo i Sprawiedliwość rynek pracy płaca minimalna POLSKA


Głos marki | Palmolive PL\nNatura jest sercem wszystkiego, co robimy. To podstawa i inspiracja dla każdego produktu i każdej formuły. Od połączenia oleju palmowego i oliwy z oliwek w naszym pierwszym mydle 100 lat temu, po nasze najnowsze linie produktów, stawiamy naturę w centrum wszystkich naszych produktów.\nNasza praca w społecznościach\nObecnie, bardziej niż kiedykolwiek, ponosimy globalną odpowiedzialność za pomoc w ochronie ludzi w różnych społecznościach. Ściśle współpracujemy z urzędnikami zajmującymi się zdrowiem publicznym, środowiskiem akademickim, lokalnymi szkołami i klinikami w społecznościach zaniedbanych, aby edukować dzieci i ich rodziców na temat korzyści zdrowotnych i higienicznych płynących z mycia rąk mydłem.\nPoprzez nasz globalny Program Mycia Rąk dostarczamy materiały edukacyjne i próbki produktów do szkół i społeczności, które najbardziej tego potrzebują. A tam, gdzie nie zawsze możemy dotrzeć, podnosimy świadomość korzyści płynących z mycia rąk poprzez globalne kampanie reklamowe i public relations. To nasze zobowiązanie, aby uczynić świat zdrowszym i szczęśliwszym miejscem.


Artefakt Cafe - setka sztuki\nKlubokawiarnia Artefakt Cafe to miejsce na Kazimierzu gdzie można miło spędzić czas nie tylko przy alkoholu. W artefakcie zagrasz w jedną z wielu gier planszowych, obejrzysz film (również niemy z akompaniamentem pianina) lub napijesz się kawy. W menu ciekawy wybór piw regionalnych z mniejszych browarów. Artefakt organizuje również slajdowiska ze zdjęciami z…\nSłowa kluczowe: piwa regionalne Kraków, gry planszowe w Krakowie, projekcje filmowe Kraków


Angharad Tomos – Wikipedia, wolna encyklopedia\nAlma Mater Uniwersytet w Bangor\nDziedzina sztuki literatura dziecięca, beletrystyka, literatura faktu\nAngharad Tomos (ur. 19 lipca 1958 w Bangor) – walijska pisarka i działaczka na rzecz praw języka walijskiego.\nTomos urodziła się w Bangor w Walii w 1958 roku. Wychowywała się z pięcioma siostrami w Llanwnda, niedaleko miasta Caernarfon. Uczęszczała do szkół Ysgol Gynradd Bontnewydd i Ysgol Dyffryn Nantlle. Studia podjęła na Uniwersytecie Aberystwyth, przerwała jednak naukę przed ich zakończeniem w celu podjęcia pracy w Towarzystwie Języka Walijskiego (wal. Cymdeithas yr laith Gymraeg, ang. The Welsh Language Society). W późniejszym czasie ukończyła studia języka walijskiego oraz socjologiczne na Uniwersytecie w Bangor i otrzymała tytuł magistra.\nJako zasłużona działaczka Cymdeithas yr Iaith Gymraeg i znana autorka, Tomos miała duży wkład w literaturę dziecięcą w języku walijskim. Swoją powieścią Hen Fyd Hurt zdobyła główną nagrodę na festiwalu Urdd National Eisteddfod. Była również przewodniczącą Towarzystwa Języka Walijskiego w latach 1982-1984, w okresie gdy rozpoczynały się kampanie dotyczące ustawy o języku walijskim (ang. Welsh Language Act 1993) oraz wprowadzenia języka walijskiego jako wykładowego do szkół.\nTomos pisze i ilustruje wiele książek dla dzieci, w tym popularną serię Rwdlan, umiejscowioną w świecie Gwlad y Rwla. Pierwszą książką z tej serii była wydana w roku 1983 przez wydawnictwo Y Lolfa powieść Rala Rwdins.\nW 1985 Tomos otrzymała nagrodę Academi Gymreig za powieść Yma o Hyd, opowiadającą o życiu więziennym i opartą na jej własnym pobycie w angielskim więzieniu Risley, do którego trafiła za aktywny udział w kampaniach na rzecz języka walijskiego. Dwukrotnie otrzymała Medal za Prozę na najważniejszym walijskim festiwalu narodowym (wal. Eisteddfod Genedlaethol Cymru, ang. National Eisteddfod of Wales), dwukrotnie otrzymała również nagrodę Tir na n-Og (przyznawaną najlepszym książkom dla dzieci).\n24 września 2009 w parku Glynllifon (okolice Caernarfon) odsłonięto ceramiczną rzeźbę przedstawiającą Tomos, autorstwa walijskiej artystki Katie Scarlett Howard.\nTomos otrzymała w 2009 nagrodę Mary Vaughan Jones Award, za jej wybitny wkład w walijską literaturę dziecięcą.\nAutorka prowadzi także walijskojęzyczny felieton w czasopiśmie Daily Post.\nTomos mieszka wraz z mężem, Benem Gregorym, w Penygroes.\nSi Hei Lwli (Y Lolfa, 1991)\nCyfres y Cewri: 23. Cnonyn Aflonydd (Gwasg Gwynedd, 2001)\nHiraeth am Yfory: Hanes David Thomas a Mudiad Llafur Gogledd Cymru (Gwasg Gomer, 2002)\nY Byd a'r Betws (Y Lolfa, 2003)\ncykl Rwdlan (Y Lolfa, 1982-)\ncykl Guto (Cwmni Recordiau Sain, 1991)\nStwnsh Rwdlan - Llyfr Coginio i Blant Bach (Y Lolfa, 1997)\nParti Cwmwl - Llyfr Coginio i Blant Bach (Y Lolfa, 1998)\ncykl Llyfrau Fi Hefyd (Cyhoeddiadau'r Gair, 1999)\ncykl Cyfres Darllen Mewn Dim (Y Lolfa, 2006)\n1982 - Korona Eisteddfod yr Urdd za powieść Hen Fyd Hurt\n1986 - nagroda Tir na n-Og Award za powieść Y Llipryn Llwyd (z cyklu Rwdlan)\n1991 - Medal za Prozę na festiwalu Welsh National Eisteddfod za powieść Si Hei Lwli\n1994 - nagroda Tir na n-Og Award za powieść Sothach a Sglyfath (z cyklu Cled)\n1997 - Medal za Prozę na festiwalu Welsh National Eisteddfod za powieść Wele'n Gwawrio\n2009 - nagroda Mary Vaughan Jones Award\n↑ a b Angharad Tomos and Gwen Griffith discuss their novels (ang.). Bangor University, 2007.\n↑ Angharad Tomos (wal.). Cymdeithas yr Iaith, 2004-05-19.\n↑ Hywel Trewyn: Statue of Angharad Tomos unveiled at Parc Glynllifon (ang.). Daily Post, 2009-09-25.\n↑ Award for Children's Author - the Mary Vaughan Jones Award 2009 (ang.). Welsh Books Council, 2009-11-24.\n↑ Blogiau: Angharad Tomos (wal.). Daily Post.\nTę stronę ostatnio edytowano 24 mar 2018, 18:16.


Numer telefonu: 77551619\nStatystyki numeru 77551619\nPierwsze szukanie 2019-09-11 16:57:29\nOstatnie szukanie 2021-01-19 02:39:00\nIlość szukań numeru 77551619 308\nDodaj komentarz dla +4877551619\nNaciągacze. Opyskliwa baba. Najpierw kilka głuchych telefonów.\nNumer telefonu 77551619 0\nNumer telefonu 77551619\nZnajdź więcej informacji o numerze 77551619 tutaj:\n77557293 77551587 77557473\nPierwsza data szukania: 2019-09-11 16:57:29\nData ostatniego sprawdzania tego numeru: 2021-01-19 02:39:00\nPodobny numer: 775516593, 775516752, 775516417, 775516676, 77481619, 77481619, 77691619, 77491619(77 55 16 593,77 55 16 752,77 55 16 417,77 55 16 676,77 48 16 19,77 48 16 19,77 69 16 19,77 49 16 19)\nPoprzednie numery telefonów: 77551618 77551617 77551616 77551615 77551614 77551613 77551612 77551611 77551610 77551609 77551608 77551607 77551606 77551605 77551604 77551603 77551602 77551601 77551600 77551599 77551598 77551597 77551596 77551595 77551594 77551593 77551592 77551591 77551590 77551589 77551588 77551587 77551586 77551585 77551584 77551583 77551582 77551581 77551580 77551579 77551578 Kolejne numery telefonów: 77551620 77551621 77551622 77551623 77551624 77551625 77551626 77551627 77551628 77551629 77551630 77551631 77551632 77551633 77551634 77551635 77551636 77551637 77551638 77551639 77551640 77551641 77551642 77551643 77551644 77551645 77551646 77551647 77551647 77551648 77551649 77551650 77551651 77551652 77551653 77551654 77551655 77551656 77551657 77551657 77551658\nNumer 77551619 słownie:\nsiedemset siedemdziesiąt pięć pięćset szesnaście dziewiętnaście (siedem siedem pięć pięć jeden sześć jeden dziewięć zero)\nOpinie użytkowników dotyczące numeru: 77551619\nMożliwe zapisy numeru 775 516 19\n(77) 5516 19 00 48 (77)5 51-61-9\nIlość odsłon : 74495302\nOdsłon dzisiaj : 54000909\nAby usunąć komentarz uzupełnij formularz poniżej, musisz być posiadaczem numeru 77551619


FIRMY INTROL S.A. wypłaci ponad 10 mln zł dywidendy\n– Konsekwentnie realizujemy naszą politykę dywidendy, która zakłada, że akcjonariusze poza korzyściami wynikającymi ze wzrostu wartości giełdowej INTROL S.A. powinni mieć pewność, że niezależnie od giełdowej koniunktury inwestycja w nasze akcje jest korzystna i bezpieczna w porównaniu z innymi metodami inwestycyjnymi. Dlatego Zarząd Spółki rekomenduje Walnemu Zgromadzeniu uchwalanie wypłaty dywidendy po każdym zakończonym roku obrotowym. – mówi Wiesław Kapral, Przewodniczący Rady Nadzorczej.\nNa 2014 r. Grupa INTROL S.A. ma ambitne plany i zamierza dalej zwiększać rentowność. – Nasza prognoza na poziomie skonsolidowanym zakłada przychody ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów w wysokości 450 mln zł, zysk brutto ze sprzedaży w wysokości 70 mln zł, a zysk netto 20 mln zł. Oznacza to wzrosty w porównaniu do wyników osiągniętych w 2013 r. o odpowiednio 23%, 13% i 24%. – mówi Wiesław Kapral.Możliwe to będzie do osiągnięcia dzięki konsekwentnie realizowanej strategii rozwoju, która zakłada koncentrację na najbardziej zaawansowanych technologiach i rozwiązaniach w przemyśle, wypracowywanie i utrzymywanie przewagi konkurencyjnej, stawiając na nowe, perspektywiczne branże i sektory. – Oczywiście zgodnie z naszą polityką, z jednostkowego zysku netto za 2014 r. także zamierzamy wypłacić dywidendę naszym akcjonariuszom – dodaje Wiesław Kapral.\nPoprzedni artykułInter Cars SA – „Naszą siłą są warsztaty”\nNastępny artykułMariusz Jabłoński dyrektorem rozwoju biznesu platformy RTB Adfocus\nGrupa Eurocash prezentuje wyniki finansowe za I półrocze 2018