redakcja 07.06.2010 13:30\nVeryVery zaprasza na swoją letnią odsłonę. Sukienki na większe i mniejsze letnie imprezy, połyskujące dzianiny na każdą okazję, odważne kryzy i draperie. Kolekcje jak zwykle przygotowały: Dominika Adamczyk, Joanna Werc, Joanna Hawrot, Żaneta Górska-Biernat oraz gościnnie - Agnieszka Światły.\nAgnieszka Światły jest absolwentką Szkoły Projektów i Stylizacji ubioru we Wrocławiu. Dzięki swoim kolekcjom znalazła się w finale wielu prestiżowych konkursów m.in. New Look Design 2008, Gryf Fashion Show 2009, Oskary Fashion 2006, Off Fashion 2008. W 2008 roku znalazła się w gronie pięciu finalistów konkursu New Look Design. W tym samym roku jej kolekcja "Extravaganza" została nagrodzona w konkursie Gryf Fashion Show 2008 w kategorii Haute Couture. Wszystkie autorskie kolekcje Agnieszki Światły są niezwykle delikatne, kobiece i luksusowe, tkaniny tylko naturalne: jedwabie, wełny, kaszmir, zawsze w pięknej kolorystyce.\nJeśli przegapiłaś wiosnę (a nie było to trudne w tym roku) i właśnie teraz, wraz pierwszymi naprawdę ciepłymi dniami poczułaś potrzebę zmiany w swoim wyglądzie, koniecznie wpadnij na weekend z VeryVery. Ponieważ tym razem hasłem przewodnim jest: METAMORFOZA!\nMożesz przyjść jako nieśmiała blondynka, a wyjść jako pewna siebie, szałowo ubrana brunetka. A czemu nie? Meta-sztab już w gotowości: czeka na was profesjonalna fryzjerka (Alina Dębowska), wizażystka i stylistka ( Joanna Sawka), manicurzystka oraz oczywiście nasze piękne ubrania i służące radą projektantki. Zapisy na warsztaty z wizażu i usługi fryzjerskie wymagane, prosimy zgłaszać się na adres: veryverywarsaw@gmail.com.\nZapraszamy już 12 i 13 czerwca do Atelier Wilcza 28/6, od 11.00 do 19.00. Więcej na www.veryvery.pl, veryverybloguje.blogspot.com. oraz www.atelierwilcza.pl.


OPŁATY ZA DOSTĘP DO INFRASTRUKTURY KOLEJOWEJ NA POPULARNYCH TRASACH PKP POLSKIE LINIE KOLEJOWE S.A. W LATACH - PDF\nDownload "OPŁATY ZA DOSTĘP DO INFRASTRUKTURY KOLEJOWEJ NA POPULARNYCH TRASACH PKP POLSKIE LINIE KOLEJOWE S.A. W LATACH"\n1 OPŁATY ZA DOSTĘP DO INFRASTRUKTURY KOLEJOWEJ NA POPULARNYCH TRASACH PKP POLSKIE LINIE KOLEJOWE S.A. W LATACH , listopad 2016\n2 Urząd Transportu Kolejowego przeprowadził analizę poziomu opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. UTK poprosił Zarządcę o dane o najczęściej zamawianych i przydzielonych trasach (najpopularniejszych relacjach) z uwzględnieniem najczęściej zamawianych przedziałów mas brutto pociągów. Urząd interesowały dane historyczne z okresu obowiązywania rozkładów jazdy 2012/2013 do 2015/2016 oraz zamówione na okres 2016/2017 wraz ze podaniem opłat lub prognoz, z rozróżnieniem na trasy pociągów pasażerskich oraz towarowych. Celem analizy było między innymi określenie tendencji oraz porównanie opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej na przestrzeni ostatnich lat dla przewoźników pasażerskich oraz towarowych. Poziom opłat za dostęp do infrastruktury jest jednym z najistotniejszych zagadnień regulacyjnych w transporcie kolejowym i ma kluczowe znaczenie dla konkurencyjności transportu kolejowego. Opłaty za dostęp są znaczącą częścią kosztów ponoszonych przez przewoźników i decydują o ich strategii oraz podejmowanych decyzjach biznesowych. PKP PLK przedłożyło dane o najpopularniejszych zamawianych trasach, odrębnie dla pociągów pasażerskich i towarowych. Przedstawione informacje dotyczą tylko opłat podstawowych za minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej. Nie zawierają przyznanych ulg i rekompensat. Dane przedstawiliśmy na wykresach. 2\n3 I. Opłaty za zamówione trasy dla pociągów pasażerskich Relacja oraz odległość i brutto obliczeniowe Kraków Gdynia Główna 642 km 445 t Bohumin 385 km 356 t Poznań Olsztyn 305 km 178 t Łódź Widzew Łowicz 76 km 107 t Lotnisko Chopina Modlin 57 km 166 t Stawki dla poszczególnych okresów od 2012/13 do planowanej na 2016/\n4 Kutno Skierniewice 67 km 138 t Białystok Wrocław 739 km 357/359 t Gliwice Częstochowa 115 km 220 t Grochów Łowicz km 242/272 t Szczecin Port Centralny Katowice 558 km 479 t\n5 Kraków Płaszów Lublin 343 km 299 t Czyste Działdowo 149 km 322 t II. Opłaty za zamówione trasy dla pociągów towarowych Relacja oraz odległość i brutto obliczeniowe Dąbrowa Górnicza Towarowa Kraków Nowa Huta Nhc 95 km t Stawki dla poszczególnych okresów od 2012/13 do planowanej na 2016/ Sokółka Główna Towarowa WOA 246 km t Zdzieszowice Pawłowice Górnicze 88 km 999 t\n6 Turoszów 288 km Stara Wieś k/kutna Opole Główne Tow. OT 1099/599 t Gdynia Port GPF 350 km t Petrovice u Karvine Tychy 81 km 776 t Gdańsk Port Północny 547 km Świnoujści e SIA 3567/352 0 t Płock Trzepowo 518 km t Zdzieszowice Oderbruecke Poznań Franowo PFA 181 km t\n7 Gdańsk Olszynka Zduńska Wola Karsznice Płd. 359 km t Dąbrowa Górnicza Towarowa Chorula Cementownia 134 km t Gliwice Łabędy Kraków Nowa Huta nhc Decydujący wpływ na wysokość stawek opłaty podstawowej za dostęp do infrastruktury kolejowej mają koszty przyjęte do ich ustalania oraz prognozowana wielkość pracy eksploatacyjnej. Zarządca może przyjmować do bazy kosztowej służącej do ustalania stawek jednostkowych opłaty podstawowej za minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej koszty, które są bezpośrednio ponoszone w rezultacie przejazdu pociągu. Dla ustalania stawek jednostkowych opłaty podstawowej istotna jest także wielkość prognozowanej pracy eksploatacyjnej. Przy przyjęciu kosztów na niezmienionym poziomie oraz przy przyjęciu większej pracy eksploatacyjnej, stawka powinna ulec zmniejszeniu. W przypadku przyjęcia, że praca eksploatacyjna na sieci Zarządcy ulegnie zmniejszeniu, stawka powinna być odpowiednio wyższa. Istotne jest także ustalanie kategorii danej linii kolejowej. Obecnie na sieci kolejowej wyróżnia się: 5 kategorii linii kolejowych dla linii, na których są dostępne urządzenia sieci trakcyjnej, 4 dla linii, na których nie są dostępne urządzenia sieci trakcyjnej dla pociągów pasażerskich, 5 kategorii linii kolejowych dla linii, na których są dostępne urządzenia sieci trakcyjnej, 3 dla linii, na których nie są dostępne urządzenia sieci trakcyjnej dla pociągów towarowych. 7\n8 Kategorię linii kolejowej ustala Zarządca według średniej ważonej z kryteriów: dopuszczalnej prędkości technicznej uwzgledniającej ograniczenia stałe waga 60%, średniodobowego natężenia ruchu waga 40%. Jeżeli parametry linii kolejowej się zmieniają, czyli gdy np. po modernizacji linii kolejowej zwiększa się dopuszczalna prędkość maksymalna pociągu, wtedy kategoria linii kolejowej wzrasta. Kategoria linii kolejowej również może wzrosnąć, gdy wzrośnie na niej natężenie ruchu kolejowego. W tych sytuacjach, opłata ponoszona przez przewoźnika kolejowego również może wzrosnąć, nawet w przypadku gdy mamy do czynienia ze spadkami jednostkowych stawek, gdyż dla wyższych kategorii linii są wyższe stawki jednostkowe. Możliwa jest też sytuacja przeciwna, gdy stawki jednostkowe ulegają zwiększeniu, a opłata podstawowa za daną trasę, z powodu obniżenia natężenia lub parametrów technicznych, ulega obniżeniu. Czym innym bowiem jest jednostkowa stawka dostępu do danej kategorii linii, a czym innym opłata za dostęp do danego odcinka linii kolejowej. Opłata podstawowa za minimalny dostęp do infrastruktury jest obliczana jako iloczyn przebiegów pociągów i stawek jednostkowych ustalonych w zależności od rodzaju pociągu (pasażerski, towarowy), jego masy oraz kategorii linii kolejowej. Dodatkowo do tak obliczonej opłaty mogą być stosowane podwyższenia i ulgi w opłacie podstawowej oraz inne rekompensaty. Podwyższenie opłaty podstawowej może nastąpić na skutek wydatków związanych z powiększeniem niewystarczającej zdolności przepustowej linii kolejowej.. Ulga może być zastosowana np. w celu rozwijania nowych usług kolejowych lub w celu korzystania z linii kolejowych o znacznym stopniu niewykorzystania zdolności przepustowej. Przykładem takiej ulgi jest obecnie stosowana ulga dla pociągów intermodalnych. Przedstawione tu dane pokazują wysokość opłat podstawowych na najpopularniejszych trasach i nie uwzględniają ulg i rekompensat Na zdecydowanej większości tras opłaty za dostęp do infrastruktury uległy obniżeniu. Obserwujemy również pożądaną przez przewoźników kolejowych tendencję do stabilizacji poziomu opłat. Dodatkowo stan infrastruktury kolejowej ulega stopniowemu polepszeniu w wyniku remontów i modernizacji, efektem czego jest zwiększenie dopuszczalnej prędkości na danych odcinku, co daje zmniejszenie czasu przejazdu pociągu na danej trasie. Tym samym przewoźnik niejednokrotnie otrzymuje usługę o wyższej jakości za taką samą lub nawet niższą opłatą., Należy popierać taką tendencję, gdyż jest to m.in. jeden z celów polityki transportowej Unii Europejskiej i może skutkować przeniesieniem większej ilości przewozów na transport kolejowy. Z danych dla przewozów pasażerskich, można wywnioskować, że mamy do czynienia ze stabilizacją oraz obniżeniem opłat dla wielu tras pociągów. Niewielkimi wahaniami cechują się m.in. opłaty za trasy relacji: Kraków Gdynia Główna, Łódź Widzew Łowicz, Lotnisko Chopina Modlin, Kraków Płaszów Lublin, Grochów Bohumin. Na niektórych trasach można zauważyć obniżenie opłaty podstawowej, np. trasy: Poznań Olsztyn, Białystok Wrocław, Szczecin Port Centralny Katowice. Stabilizacja opłat często odbywa się równolegle z polepszeniem parametrów infrastruktury kolejowej, skutkującym zmianą kategorii linii kolejowej. Przykładem może być zwiększenie dopuszczalnej prędkości, skutkujące skróceniem czasu przejazdu na trasie Kraków 8\n9 Gdynia Główna. Opłata na tej trasie w czasie obowiązywania rozkładu jazdy pociągów 2012/2013 wynosiła 5 579,93 zł, natomiast w czasie obecnie obowiązującego rozkładu jazdy 2015/2016 wynosi 5 596,98 zł. Po modernizacji linii czas jazdy uległ skróceniu o prawie dwie godziny. Analiza opłat podstawowych za popularne trasy zamawiane przez przewoźników towarowych wskazuje na znaczne obniżenie opłat w okresie Dla relacji Sokółka Główna Towarowa opłata w czasie obowiązywania rozkładu jazdy pociągów 2012/2013 wynosiła 8 647,79 zł, a w obecnie obowiązującym 6 158, 08 zł. Prognozowana opłata na rozkład jazdy pociągów 2016/2017 ma wynosić 5 864,15 zł. Podobne zjawiska można pokazać dla opłaty za trasę Gdańsk Port Północny Zdzieszowice.,W czasie obowiązywania rozkładu jazdy pociągów 2012/2013 opłata wynosiła , 05 zł, natomiast w obecnym ,84 zł. W obydwu przykładach dane dotyczą pociągów o dużej masie, odpowiednio brutto obliczeniowe: t oraz 3567/3520 t. Dla pociągów towarowych o znacznie mniejszej masie, opłaty uległy obniżeniu. Opłata dla relacji pociągu Świnoujście SIA Płock Trzepowo o masie t w czasie obowiązywania rozkładu jazdy pociągów 2012/2013 wynosiła 9 846,92 zł, a w obecnie obowiązującym ,07 zł. Z analizy wynika, że opłaty za dostęp do infrastruktury na polskim rynku kolejowym zaczęły cechować się stabilnością i stały się przewidywalne. W przypadku przewozów pasażerskich zauważalna jest tendencja utrzymywania się wysokości opłat na stałym poziomie, natomiast w przypadku tras dla pociągów towarowych opłaty uległy znacznemu obniżeniu. Pomimo wyraźnej poprawy sytuacji nadal powinny być podejmowane działania w celu poprawy standardu przewozów kolejowych przy utrzymaniu bądź obniżeniu poziomu opłat za dostęp do infrastruktury. Takie instrumenty zostały przewidziane w już zaimplementowanych bądź niedługo wprowadzanych przepisach prawa Unii Europejskiej. Są to m.in. wprowadzanie zachęt dla zarządcy infrastruktury w celu obniżenia kosztów za dostęp do infrastruktury, obowiązek zapewnienia bilansowania działalności zarządcy przez Państwo czy zasada efektywności kosztowej zarządcy infrastruktury. Te działania są niezbędne dla zapewnienia konkurencji transportu kolejowego z innymi gałęziami transportu. Należy więc przewidywać, że przy ciągle zwiększającej się jakości infrastruktury kolejowej skutkującej zwiększeniem dopuszczalnej prędkości i zmniejszeniem czasów przejazdów pociągu, poziom opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej może zostać utrzymany na dotychczasowym poziomie. W konsekwencji może to spowodować zwiększenie konkurencyjności oraz zwiększenie udziału przewozów pasażerów oraz towarów w transporcie kolejowym. 9


Gorzka czekolada - Charlotte Armstrong - opinia o książce (41750) - Lubimyczytać.pl\nCharlotte Armstrong /\n6,11 (56 ocen\ti\t6 opinii) Zobacz oceny\nczekolada, śmierć, daltonizm, romans kryminalny, Ione, Belle, Amanda, Thone, obraz, sztuka, malarstwo, Tobias, artysta, Mandy, malarz, termos, morderstwo\nKiedy Mandy Garth usłyszy, że mogła zostać zamieniona tuż po narodzinach z synem słynnego malarza Tobiasa Garrisona, spróbuje wykorzystać tę przedziwną anegdotę do zawarcia znajomości z podziwianym artystą. I tak trafia do domu Garrisonów. By tam spotkać bardzo przystojnego syna malarza, Thone'a. I jego macochę, Ione. A potem być świadkiem dziwnego zdarzenia z potrąconym niechcący termosem z...\nźródło opisu: C&T, Toruń 2006\nSylwia | 2017-02-26\nRomans kryminalny... bardziej jednak kryminał niż romans. Niby wątek miłosny się pojawia, ale jest on mało poruszany. Mimo to książka mi się podobała, ciekawa historia, którą przyjemnie mi się czytało.


Welcome to room 6277 and please try to enjoy your stay...: ,,Ten tiny breaths"/,,Dziesięć płytkich oddechów" - K. A. Tucker\n,,Ten tiny breaths"/,,Dziesięć płytkich oddechów" - K. A. Tucker\nLubie gify? Ja lubię. Oczywiście nie zawsze i wszędzie, ale jeśli chodzi o recenzje książek młodzieżowych, to czasem wręcz trzeba się nimi podeprzeć.\nW końcu jeden obraz wart jest tysiąca słów ;)\nTytuł: Ten tiny breaths\nWydawnictwo, rok wydania: Simon & Schuster\nKrótka historia reakcjami opisana\nDocieram do głównego ,,twista" powieści\nCałe życie Kacey Cleary rozpadło się cztery lata temu w wypadku, do którego przyczynił się pijany kierowca. Teraz Kacey ciężko pracuje, by pogrzebać kawałki starego życia. Wszystkie - z wyjątkiem jednego. Jej młodszej siostry Livie.\nKacey może przełknąć nieustanną dezaprobatę ze strony ciotki Darli. Może powstrzymać się przed wypróbowaniem swoich umiejętności kick bokserki na wuju Raymondzie, gdy ten przy stoliku do blackjacka przegrywa wszystkie oszczędności sióstr. Kacey musi trzymać się w garści, dopóki Livie nie stanie się pełnoletnia i będą mogły się wynieść z Grand Rapids, Michigan.\nAle kiedy wujek Raymond pewnej nocy wślizguje się do łóżka Livie, Kacey decyduje się zabrać siostrę i uciec. Uzbrojone w dwa bilety autobusowe i marzenie o życiu na wybrzeżu, Kacey i Livie zaczynają nowe życie w Miami. Ich sąsiadami zostają gderliwy właściciel, zboczeniec z piętra wyżej oraz kobieta, której sceniczny pseudonim idealnie pasuje do jej profesji. Jednak to Kacey nie przeszkadza. Z nimi może sobie poradzić. Z czym, a raczej kim, nie do końca sobie radzi, jest Trent Emerson z mieszkania obok.\nKacey nie chce czuć. Tak jest bezpieczniej. Dla wszystkich. Ale Trent znajduje drogę do jej zdrętwiałego serca, rozpalając jej zdolność do miłości. Kacey zaczyna wierzyć, że może pozostawić przeszłość za sobą i zacząć od nowa.\nMoże wszystko naprawić.\nJednak nie tylko Kacey ma swoje sekrety. Pozornie idealny Trent ma własne blizny; tajemnice, które odkryte, rozbiją w pył nowo odzyskane życie dziewczyny i wyślą ją z powrotem do przerażającej ciemności.\nA teraz tak na serio - gify obrazują tylko niektóre emocje, jakie towarzyszyły mi podczas czytania ,,Ten tiny breaths". Opis jest dość długi, ale i tak zdradza bardzo mało. Nie mówi bowiem o tym, jaki rollercoaster emocji czeka na czytelnika. Po tym okładkowym streszczeniu można nawet wywnioskować, że to kolejne romansidło, rodem ze schematu, o jakim pisałam wcześniej na temat New Adult. Ja też tak myślałam, ale wczytując się w kolejną recenzję z rzędu, coś obudziło moją ciekawość.\nPoczątkowo byłam tylko pod wrażeniem postaci Kacey. Ta kategoria książek nie przyzwyczaiła nas do bohaterek, które zachowują się jak źli chłopcy. Ona z kolei jest niezależna, zaradna, trenuje kickboksing, a swoje słabości skrywa pod hardością. Nieobcy jej jest przygodny seks i alkohol. Nie brzmi jak ułożona i grzeczna dziewczynka, prawda? Jednak nie myślcie, że to zwykła, wulgarna dziewucha, bowiem ,,Ten tiny breaths" stara się sportretować osobę cierpiącą na stres pourazowy, a ta przypadłość może w człowieku zmienić wszystko.\nIm dalej w las... tym większe zainteresowanie budziła we mnie lektura. I nie chodzi tutaj o pikantniejsze sceny, bo występują one w każdej książce z tego gatunku, ale o nietypowy tor, jakim zaczęła się toczyć akcja. W ,,Ten tiny breaths" nie uświadczycie dużej dawki słodyczy i romantycznej scenerii. To nie jest powieść zbudowana na słodkich słówkach. To powieść, w której bohaterowie cierpią na PTSD*, pracują w nocnym klubie, by zapewnić dziecku przyszłość, obawiają się niezrównoważonych byłych mężów, uciekają z domów... Autorka postarała się, by przedstawione problemy oraz ich przebieg nie były oderwane od rzeczywistości. Tutaj nic nie rozwiązuje się samo w cudowny sposób, a rzeczywistość bywa brutalna. Pojawia się w książce wielkie światełko na końcu tunelu, co nie każdemu może przypaść do gustu, co omówię nieco niżej.\nO Kacey już mówiłam, więc teraz czas na pozostałych. Trent, nie ma co ukrywać, jest kolejnym ciachem, przystojnym, w każdym calu boskim i w ogóle mógłby podać rękę reszcie książkowych chłopaków do kochania. Ale ta papierowa i jednocześnie nijaka perfekcyjność to pułapka. Wiecie, ludzie potrafią być niezłymi kameleonami, by mieć pewność, że osiągną swój cel. Bardzo ciekawa była jego metamorfoza, którą zapoczątkowało pewne wydarzenie. Bo co może się stać, jeśli cudowny zły chłopiec przestanie być cudownym chłopcem a stanie się złym mężczyzną? Jeśli chodzi o Norę, posługującą się pseudonimem Storm, to początkowo myślałam, że autorka poszła na łatwiznę i stworzyła żywą wersję stereotypu - ot, szczebiocząca, sztucznie cycata blondyna. Pomyłka. Nora okazała się być przesympatyczną dziewczyną i dobrą matką, choć ją i jej córeczkę los nie oszczędzał. Interesującą postacią jest również Livie, młodsza siostra Kacey. Choć nie mamy wglądu w jej myśli, to jednak można zauważyć, że na nią tragedia wpłynęła w inny sposób.\nNaprawdę warto dać tej powieści szansę. Nawet, jeśli w trakcie czytania pomyślicie, że jest to do bólu sztampowe romansidło z kilkoma gorącymi scenami. Ja też tak myślałam i miałam mały czytelniczy kryzys w trakcie lektury, chcąc odpuścić sobie dalszą część książki. Myślałam, że to powieść kolejna z wielu.\nCo prawda, autorka podrzuciła kilka wskazówek, dzięki którym można przewidzieć, co się finalnie stanie, ale ja naiwnie wierzyłam, że robi to, by wszystkich zmylić i podnieś im ciśnienie. Okazało się jednak, że te wyraźne tropy wcale nie były umieszczone dla zmyłki a pewien rodzaj przewidywalności był zamierzonym zabiegiem. Ta ,,oczywista oczywistość" wcale nie zepsuła mi lektury. Czarny scenariusz czający się w tyle mojej głowy, zmuszał mnie do przewracania kolejnych stron. Nie mogłam się doczekać, by dowiedzieć się, co się wydarzy po tym wielkim punkcie zwrotnym i jak sobie z tym poradzą bohaterowie. ,,Ten tiny breaths” odważyło się na to, na co pozwala sobie mało która powieść obyczajowa, kierowana do młodych kobiet. Przywykłam już do wszelkiej maści szczęśliwych zakończeń wraz z Księciem z Bajki w roli głównej i spodziewałam się, że ta historia również się tak potoczy. Rzeczywiście, tutaj otrzymujemy szczęśliwe zakończenie, ale nie jest to zakończenie w stylu ,,spotkałam boskiego księcia i on uleczył wszystkie możliwe problemy” (czyli ukochany motyw New Adult). Autorka ma dość oleju w głowie, by wiedzieć, że taka trauma, jaka dotknęła Kacey, to nie jest coś, co może być uleczone poprzez związek. Pokazuje za to, jak ważna jest fachowa pomoc, gdy ktoś boryka się z problemami natury psychicznej.\nCo prawda, patrząc wyłącznie na zakończenie, może się ono wydać niektórym osobom kontrowersyjne. Ja sama nadal mam mieszane uczucia i zastanawiam się, jak rozgryźć niektóre wydarzenia. Nie znaczy to, że traktuję to jako minus! To raczej prowokuje do próby postawienia się w sytuacji bohaterów i wyobrażenie sobie własnego scenariusza na takie okoliczności.\n,,Ten tiny breaths” to intrygująca i burzliwa, choć niepozbawiona gorzkiego smaku opowieść o stracie i godzeniu się z nią, o trudnej sztuce przebaczania i granicach, jakie jest w stanie człowiek przekroczyć, by to przebaczenie otrzymać. Ta historia stworzona została by z rozmysłem grać na uczuciach czytającego, rzucając go z jednej skrajności w drugą. Ona nikogo nie pozostawi obojętnym - ktoś może się zezłościć, ktoś uroni kilka łez, ktoś poczuje się szczęśliwy. Wiele osób pozostawi z pytaniem ,,co ja zrobiłabym w tej sytuacji?".\nWeźcie jeden mały oddech.\nA wraz z dziesiątym oddechem zanurzcie się w historii Kacey.\n*Zespół stresu pourazowego, zaburzenie stresowe pourazowe, PTSD -\nrodzaj zaburzenia lękowego będący efektem przeżycia traumatycznego wydarzenia\nAutor: Natalia_Lena o 11:01\nizkalysa 27.02.2014, 21:19\nŚwietne te gify ;) A co do książki, to nigdy wcześniej o niej nie słyszałam, ale ładna okładka i przede wszystkim ciekawy opis fabuły zachęcają do lektury :)\nMoje książki 28.02.2014, 09:38\nAkurat ja za gifami nie przepadam ale sam post jest bardzo ciekawy :-)\nThieving Books 28.02.2014, 12:23\nO książce wiele słyszałam, bo niezmiernie mnie ciekawi ;)\nCyrysia 28.02.2014, 14:11\nWiesz, uwielbiam gify! Czasem jedna taka animacja oddaje więcej niż tysiąc słów.\nCo do książki to chętnie ją poznam, jak tylko trafi się okazja.\nUnknown 28.02.2014, 22:25\nAle mnie zaciekawiłaś, z początku, tak jak ty, po opisie myślałam, że jest to kolejny schemat, ale dalsza część recenzji utwierdziła mnie w przekonaniu, że jednak nie do końca tak jest. Naprawdę zaciekawiłaś mnie bardzo i chyba się skuszę :))\nUnknown 02.03.2014, 01:11\nPo niewyobrażalnych uczuciach, jakie dostarczyła mi "Gwiazd naszych wina" poszukuję podobnych lektur, oczywiście pod względem uczuciowym właśnie, a nie podobnej tematyce. A widzę, że ta może należeć do tych, które wywołują burze emocji. Mam nadzieję, że któreś z polskich wydawnictw postanowi wydać tę powieść, jeśli nie, jest to już kolejny powód aby zabrać się za porządną naukę języka i móc czytać w oryginale.\nNatalia_Lena 02.03.2014, 17:12\nNie wiem jak u innych czytelników, ale u mnie ,,Ten tiny breaths" wywołała burzę emocji - czasem pozytywnych, a czasem negatywnych. Wydaje mi się, że dokładnie taki był zamysł autorki ;) Też liczę na to, że polski przekład finalnie się pojawi.\nUnknown 02.03.2014, 11:59\nKsiążka mnie jakoś nie ciekawi, ale pomysł z gifami bardzo mi się podoba :D\nDomino 02.03.2014, 13:49\nNie słyszałam o tej książce, ale raczej po nią nie sięgnę.\nWielki plus za oryginalną recenzję! :D\nUnknown 02.03.2014, 14:56\nStrasznie ciekawy pomysł na recenzję, pokazujący, jak ważne są słowa! Mogę stworzyć podobnego posta? :)\nNatalia_Lena 02.03.2014, 17:13\nJasne ;) Szczególnie wiele recenzji połączonych z gifami można znaleźć na Goodreads :)\nMałgorzata Zaczytana 02.03.2014, 15:41\nŚwietna recenzja, ale po książkę na razie raczej nie sięgnę...powód bardzo prosty - moja znajomość języka angielskiego na pewno mi na to nie pozwoli :)\nNatalia_Lena 02.03.2014, 17:09\nMożliwe, że pojawi się polski przekład tej książki ;) Jak tylko będę dysponować większą ilością informacji, na pewno się nimi podzielę :)\nPatrycja 02.03.2014, 15:47\nJuz tymi gifami mnie zachęciłaś, a jeszcze recenzja... Naprawdę widać, że książka mocno na Cb wpłynęła, więc będę jej szukać.\nUnknown 02.03.2014, 17:03\nO tak tak tak! :) Kinga też uwielbia gify! :D Potrafią wyrazić wszystko to, czego opisać się nie da. A książka... przeczytałabym, bardzo chętnie. Może kiedyś trafi się ku temu okazja, mam nadzieję, że odbiorę ją tak dobrze jak Ty. ;>\nrecenzje ami. 03.03.2014, 15:44\nHahaha świetnie zobrazowałaś swoje reakcje tymi gifami! :) A książka ma prześwietną okładkę.... Dlaczego u nas takich nie tworzą?\nKsiążki nie czytałam, ba! Nawet o niej wcześniej nie słyszałam - więc tym bardziej dobrze że tak chwalisz :) Jakby się pojawiła wersja polska tej książki - koniecznie daj znać :)\nUnknown 03.03.2014, 21:39\nKsiążka bardzo wciągająca i mimo początkowych schematów przez które z łatwością domyśliłam się punktu kulminacyjnego, bardzo się cieszę, że poświęciłam jej swój czas. Choć pewnie gdybym czytała ją teraz nie dostałaby u mnie tak wysokiej oceny jak te kilka miesięcy temu ;) W końcu człowiek się zmienia ;)\nJestem pod wrażeniem Twoich recenzji ! Są wspaniałe ! Chciałabym tak kiedyś pisać, ale póki co jestem po jednym eksperymencie, niezbyt udanym, ale to zawsze coś ;)\nZaczytana mama, czyli ex libris Marty 04.03.2014, 08:24\nGify mnie rozbroiły :D\nAnnRK 04.03.2014, 22:49\nRecenzja napisana gifami. :D\nTo się nazywa pomysł!


Polscy kierowcy oceniają - AutoMobilki.pl  \nPolscy kierowcy oceniają\nRozdane podziękowania: 111 razy\nPost autor: BogdanK » 04 gru 2018, 00:26\nWybór kierowców to pierwsze w Polsce badanie satysfakcji w branży motoryzacyjnej. Polscy kierowcy oceniają w nim marki i modele samochodów, a także jakość produktów oraz usług motoryzacyjnych.\nPoniższy ranking dotyczył:\n> niezawodności marek\n> autoryzowanych stacji obsługi\n> stacji paliw\n> olei silnikowych\n> kosmetyków samochodowych.\nWyniki tegorocznej edycji programu Wybór Kierowców sporządzono na bazie 144 tys. ankiet.\n> Niezawodność marek:\n> Ranking jakości obsługi w ASO:\n> Ranking firm ubezpieczeniowych:\n1. Ergo Hestia\n12. Pocztowe TUW\n> Ranking producentów opon:\n> Ranking sieci stacji paliw:\n> Ranking olejów silnikowych:\n9. Millres Oils\n> Ranking marek kosmetyków:\n8. Shiny Garage\n10. Orlen Platinum\nPonadto głosujący w programie Wybór Kierowców przyznawali nie tylko oceny ogólne, ale w każdej kategorii oceniali też szereg szczegółowych parametrów. Np. w przypadku modeli aut są to kryteria takie jak niezawodność, osiągi oraz koszty eksploatacji, a w przypadku firm ubezpieczeniowych – sprawność likwidowania szkód i uczciwość w rozliczeniach.\nW oparciu o zebrane dane wyłoniliśmy najlepsze marki według wybranych kryteriów. W wielu wypadkach nie ma znaczenia: Volvo doceniono za bezpieczeństwo (razem z Lexusem), Ferrari za desing, Fiata za najtańsze części, a pod względem niezawodności triumfuje Toyota. Najbardziej prestiżową marką w oczach ankietowanych okazało się Porsche. W dziedzinie obsługi ASO najlepsze noty zebrały placówki Toyoty, a w kategorii salonów sprzedaży nowych aut – dealerzy Audi. Najlepszą marką opon został Continental, deklasując zwycięzcę z lat 2016 i 2017 – Michelina. Shella wyróżniono za najwyższą jakość paliw, BP – za jakość obsługi i gastronomię, a Orlen – za najlepsze lokalizacje stacji. Wśród ubezpieczycieli najwyższe oceny – i to zarówno pod względem sprawności likwidacji szkód, jak i uczciwości w rozliczeniach oraz jakości obsługi – zebrało towarzystwo Ergo Hestia. Wśród kosmetyków najlepiej oceniono jakość produktów firmy Meguiar’s, a pod względem stosunku cena/jakość najwyższy wynik zdobył Autoland.\nRozdane podziękowania: 603 razy\nOtrzymane podziękowania: 396 razy\nPost autor: Scelena » 04 gru 2018, 08:35\nTeż bym jedynkę Ergo Hestii dała.\nOtrzymane podziękowania: 91 razy\nPost autor: Mysza » 04 gru 2018, 19:02\nJa jedynie co do opon bym się nie zgodziła na 2 dla Michelina. Przyczepność marna jak na tak drogie opony.\nRozdane podziękowania: 263 razy\nPost autor: Arek » 09 sty 2019, 20:27\nCiekawe kto był respondentem, bo Reno na 22 miejscu to kpina....\nskoda, vw i vw pochodne to porażka w ostatnim czasie.... takze ten ranking o kant doopy...\nGoodyear, Dunlop no koments.. jedynie t6lko klasy premium, reszta dno.\nPost autor: BogdanK » 09 sty 2019, 22:48\n09 sty 2019, 20:27\nCiekawe kto był respondentem\nPolscy kierowcy (większość uważa że wszystko co niemieckie jest najlepsze).\nP.S. Rozmowa dwóch Polaków: Panie, ostatnio wiedziałem kury które ważyły po 7 kg każda. Panie, kury - to niemożliwe. Panie, ale to były kury w Niemczech. A... w Niemczech to możliwe\nPost autor: Arek » 09 sty 2019, 23:09\nPost autor: Halik » 10 sty 2019, 07:25\nPost autor: Scelena » 30 sty 2019, 08:07\nhttps://rankomat.pl/samochod/polscy-kie ... st+01.2019\nOtrzymane podziękowania: 209 razy\nPost autor: sebap » 30 sty 2019, 08:35\nPrzyczyna jest tylko jedna i pewnie nigdy się nie zmieni.\nPost autor: Scelena » 30 sty 2019, 09:15\nPost autor: Arek » 30 sty 2019, 09:17\nno raczej to nie ulegnie zmianie.....\nPost autor: Mysza » 30 sty 2019, 09:44\nTeraz jeszcze te wszystkie śmierdzące diesle jadą z zachodu. A będę się śmiać jak u nas wprowadzą takie same zasady.\nPost autor: Arek » 30 sty 2019, 09:49\nzadbany diesel nie jest śmierdzący ;)\na co do zasad jak wprowadzą to i benzynowych będzie to dotyczyć... zależy do jakiego EURO się dopierdzielą...\nPost autor: BogdanK » 30 sty 2019, 12:33\nGłówny powód to kasa (auta nie są drogie, tylko my za mało zarabiamy).\nDrugi powód, to nie każdy chce kupić nowy, jednorazowy gadżet na kółkach.\n"Czyste, ekologiczne samochody, to kolejny kit wciskany ludziom. Odkąd motoryzacją zaczęli rządzić księgowi, a nie inżynierowie, pojawiły się auta nafaszerowane zawodną elektroniką, z wysilonymi jednostkami napędowymi i celowo postarzanymi podzespołami. Nie bez powodu w tych samochodach jest wszystko tak upchane, by na wymianę żarówki, czy wymianę oleju trzeba było jechać do serwisu, bo odkręcenie osłony silnika często wymaga posiadania i użycia kilku zestawów kluczy, a i tak wszystkie czynności serwisowe muszą być wprowadzone do komputera. Zafascynowani technologią, ogłupieni krzykiem ekoterrorystów , sprzedających wszystkim wizję czystych rączek i powietrza, kupujemy te jednorazowe wynalazki, nie zastanawiając się nad faktem, że owi księgowi bardziej zainteresowani są ekonomią, niż ekologią. Logicznie rzecz ujmując, bardziej ekologiczne, jest produkowanie pojazdów trwałych, wytrzymujących przebiegi rzędu miliona km i użytkowanych przez 20 i więcej lat. Niż tych nowych, oszczędniejszych, palących litr, czy dwa mniej (choć i to bywa złudne), takich które po przejechaniu 300 tys nadają się tylko na złom, bo wszystkie istotne podzespoły wykazują skrajny stopień zużycia. A koszty utylizacji rosną, bo nawet najbiedniejsze kraje afrykańskie zaczęły dostrzegać problem rosnących gór odpadów i żadne pieniądze nie są argumentem przekonującym do ich składowania. Przykład. Od ponad 5 lat jeżdżę Fiatem (Marea Weekend) 2,0 20v 147 KM (wóz z 97 r.) Roczne przebiegi nieco poniżej 20 tyś (użytkuję też inne auto). W tym czasie dwa razy wymieniałem komplet opon (w sumie 1200 zł), wymieniłem rozrząd (2100 zł), parę razy olej, płyn, klocki, filtry i przednie amortyzatory (suma 1500 zł). Raz miałem awarię w trasie (padł czujnik położenia wału) i holował mnie zięć (mechanik), a w cenie jaką by wziął laweciarz, wymienił mi czujnik (200 zł) i przy okazji słaby już akumulator (340 zł). Wychodzi nieco ponad 5 tys zł w 5 lat. Szwagier (posiadacz /wtedy/ nowego Citroena C-4, 1,6 VTI 120 km) równolegle do mnie wydał prawie 20 tys na serwis (w tym opony, tarcze, klocki, także rozrząd i sprzęgło). Teraz najciekawsze; koszt zakupu auta. Mój Fiat 7,5 tys zł, jego C-4 72000 zł. Po 5 latach użytkowania, mój Fiat jest wart połowę swojej wartości, a szwagra cytryna mniej niż połowę (obecnie około 25 tys zł). Co ciekawe, mechanik sugeruje szwagrowi odsprzedaż auta, bo silnik zaczyna dymić, a kompresja – jeden cylinder poniżej, pozostałe ledwie mieszczą się w normie. Tak więc pojeżdżę jeszcze moim Fiatem kolejne 5 lat i zaoszczędzę równowartość nowego Citroena."\nPost autor: Mysza » 30 sty 2019, 12:44\nNo ja z jednej strony zazdroszczę jak ktoś kupuje nowy samochód. Przestaję zazdrościć jak słyszę, ile płaci za części i serwis. Póki mój szczeniak będzie cały to będzie u mnie. chociaż fakt, że rośnie góra rzeczy do naprawienia. No ale to niech przyjdzie wiosna. Teraz to nawet wycieraczki bez sensu wymieniać.\nTime: 0.066s | Queries: 33 | Peak Memory Usage: 3.6 MiB


[WFRP II] Kroniki Chaosu I: Posłańcy Bogów - lastinn\n[WFRP II] Kroniki Chaosu I: Posłańcy Bogów\n« Warhammer II Ed. - Waaagh! | [Komentarze] Kroniki Chaosu I/ Behind the scenes »\n24-06-2013, 05:22 #1\n[WFRP II] Kroniki Chaosu I: Posłańcy Bogów [+18]\nBurza która nadciągnęła ze wschodu przyniosła ze sobą odwiecznego wroga, horda chaosu oblegała gród białego wilka. Piekielne działa strzelały mieszanką ognia i spaczenia w mury miasta. Najbardziej ucierpiały dzielnice przy wschodniej bramie, wiele domostw płonęło niebieskim ogniem a ciała zabitych obrońców leżały w wąskich uliczkach pokryte mieszaniną krwi, błota i spaczenia. W mrokach nocy, między kolejnymi uderzeniami gromów zdało się słyszeć krzyki kobiet, starców i dzieci gdy wojownicy chaosu plądrowali kolejne dystrykty Middenheim. Sztandary chaosu zawisły na murach a świątynie zostały splądrowane i splugawione oblężenie było zakończone, armia Archaona zdobyła wilczą skałę po wielu latach spoglądania na nią ze szczytów gór środkowych. Sen Wszechwybrańca jeszcze się nie spełnił ale pierwszy krok został zakończony. Middenheim upadło.\nGrupa rycerzy chaosu, gwardia Archaon szła bogato zdobionymi korytarzami zamku Middenheim, ich kroki dudniały metalicznym echem odbijając się od kamiennych ścian. gdy mijali kolejne drzwi do komnat po ich lewej i prawej słyszeli z nich krzyki szaleństwa, bólu i rozkoszy. Szlachta Middenheim sie bawi. Z dalszej części korytarza nadal dochodziły odgłosy walki. Gdy rycerze otworzyli drzwi do sali tronowej gdzie na co dzień zasiadali Elektorzy, ostatni z rycerzy Imperium broniący księcia przywitał ich grymasem bólu i strachu a następnie padł na posadzkę po środku sali. Przed rycerzami Archaona stała teraz grupa wojowników, która pierwsza zdobyła sale tronową. Nie wyglądali oni na wojowników hordy, ich wygląd był zbyt imperialny. Jeden z mężczyzn w niebieskiej szacie trzymał w ramionach starszego mężczyznę, odwracając się do rycerzy przy drzwiach upuścił on trzymane ciało, które uderzyło o podłogę z głuchym hukiem. Rycerze dopiero teraz zobaczyli że twarz człowieka w niebieskim była wypaczona przez mutacje i człowiekiem przestał być już dawno, jego pierś zdobił olbrzymi, złoty symbol Tzeentcha. Mutant trzymał w ręku koronę elektora, tę która jeszcze kilkanaście minut temu spoczywała na czole przerażonego księcia.\nDo sali wkroczył Archaon. Jego gwardziści stali przed nim murem. Kultysta Tzeentcha dał znak swoim ludziom by ci opuścili broń i oddali pokłon wszechwybrańcowi.\nMutant uczynił elegancki pokłon i rzekł.\n- Panie. Czekałem na twoje przybycie.\nJego głos był równie spaczony jak jego wygląd.\nArchaon spojrzał na sale tronową. Wiedział co się tu przed chwilą wydarzyło. Kultysta Tzeentcha był zapewne urzędnikiem miejskim lub też szlachcicem niższego urodzenia, politycy żądni władzy zawsze oddawali cześć zmieniaczowi, wszakże od wieków kłamstwa i matactwa to ich droga. Ten osobnik nie był inny ale był dość silny i sprytny by wyeliminować księcia i jego gwardię w jakże krwawym zamachu stanu. Archaon przypomniał sobie stare Nordlandzkie przysłowie. ''Szczury zawsze uciekają pierwsze z płonącego okrętu. Teraz zapewne ten szczur będzie składał propozycję. Będzie chciał rządzić miastem, zostać moim namiestnikiem. Mógł bym mu dać ten zaszczyt ale chciwość tego głupca jest równie bezdenna jak studnia wieczności a jego zachcianka pozbawiła mnie cennego pionka w grze przeciw Imperium.''\nWszechwybraniec uniósł dłoń i wskazał na kultystę przemawiając do jego wojowników. Jego głos był iście demoniczny.\n- Ten z was który przyniesie mi jego głowę zostanie mym gwardzistą. Reszta zginie w okrutnych torturach.\nDrzwi do sali tronowej zamknęły się za Archaonem gdy wyszedł w towarzystwie gwardii.\nNa zewnątrz poprzez krzyki walczących wewnątrz wojowników oraz odgłosy trzaskających magicznych piorunów zdało się słyszeć głos Wszechwybrańca, który odwracając się powiedział do trzech gwardzistów.\n- Zabijcie każdego kto wyjdzie z za tych drzwi i przynieście mi koronę gdy skończą.\nNastępnie wydal rozkaz pozostałym.\n- A wy chodźcie ze mną.\nWraz z grupą innych rycerzy właśnie zdobyłeś stadion Bernabau. Wielka arena przypominała tą której używaliście w domu do walki. Przypomniały ci się tę dobre czasy na arenie gdy gwar tłumu niósł się jak grzmot za każdym razem gdy pozbawiałeś przeciwników życia. Bestie, niewolnicy czy też inni wojownicy. Nikt nie miał szans, gdy drzwi areny się zamykały ich przeznaczenie było zapieczętowane. W tym nowym i jakże majestatycznym miejscu było tak samo. Choć arena większa to przeciwnik umierał z łatwością.\nGdy skończyliście pojawił się posłaniec z wiadomością. Archaon wzywał cię do siebie. ''Czyżby Wszechwybraniec usłyszał o mojej wielkości?'' Uczucie dumy wypełniło cię niczym twój miecz wypełniający brzuchy wrogów. Gwałtownie.\nPosłusznie ruszyłeś za posłańcem.\nPrzez ostatnie kilka godzin polowałeś na mieszkańców chcących się skryć przed hordą Archaon w najciemniejszych zakamarkach miasta. Głupcy nie wiedzieli, że mrok należy do potworów. Potworów takich jak ty. Zwłoki upolowanych przez ciebie ofiar wisiały teraz przywiązane do belek stropowych w jednej z karczm. Siedząc między wiszącymi ciałami rozkoszowałeś się wyrazem ich twarzy, przerażenia i rozpaczy gdy ich krew wsiąkała w drewniane deski pod nimi. Niektóre z twych ofiar nadal żyły. Ich ciche jęki i płacz były niczym symfonia rozkoszy dla twych uszu.\nNagle przez okno wleciał do karczmy mały skrzydlaty demon. Istota ta była podobna do furii choć bardziej od niej posłuszna. Słyszałeś o nich. Chowańce były istotami używanymi przez magów jako słudzy i posłańcy. Demon wylądował na stole przed tobą i wręczył ci zapieczętowany list.\nMimo tego że nie umiałeś czytać postanowiłeś otworzyć list.\nPo złamaniu pieczęci i rozłożeniu zwoju znaki na papierze zapłonęły złowrogą czerwienią a następnie list, jakby sam, przemówił.\n- W imieniu najwyższego Wszechwybrańca, Pana ciemności, władcy bólu, drzazgi w oku świata, rozkazuje się odbiorcy tej wiadomości o jak najszybsze stawienie się przed jego mroczną wspaniałością Archaonem.\nRozkaz był prosty i zrozumiałeś go doskonale. Twój pan chciał cię widzieć. Nie mogąc się doczekać by dalej zabijać w imieniu mrocznego władcy chwyciłeś swój łuk i wybiegłeś z karczmy.\nIdąc po kolejnych stopniach wyrzynałeś przed sobą wrogów, ich krew ściekała w dół a ich ciała padały na boki. ''Krew dla boga krwi.'' Pomyślałeś z radością spełniając słowa przysięgi do krwawego boga. Po długiej wspinaczce wreszcie dotarłeś na szczyt wieży. Na jej szczycie nie było żadnych więcej obrońców.\nTwoja żądza krwi nie była jeszcze zaspokojona wiec wydałeś z siebie gardłowy ryk, który słychać było w całym mieście.\nTwoi towarzysze weszli na szczyt zaraz za tobą. Ich miecze nie były tak nasiąknięte krwią. ''Niegodni.'' Pomyślałeś. Mimo tego pozwoliłeś im żyć.\nKilku z wojowników Khorna miało ze sobą olbrzymi czerwony sztandar który zwiesili z krawędzi wieży. Krwawy banner miał od teraz symbolizować garnizon khronitów w mieście.\nDowódca podszedł do ciebie. Nie widziałeś jego twarzy, którą skrywał hełm w kształcie czaszki ale po głosie mogłeś usłyszeć że podobało mu się to czego dokonałeś.\n[i] - Rzeź godna demonicznego księcia bracie.[i/] - Khornita położył zakuta dłoń na twym ramieniu. - Mam wieści. Wszechwybraniec cię wzywa. Udaj się do niego jak najprędzej.\nSpojrzałeś na dowódce ze zrozumieniem. Oto nadeszła chwila na którą czekałeś.\nOdwróciłeś się i skoczyłeś na budynek naprzeciw wieży. wbijając się w niego wszystkimi mieczami zacząłeś po nim chodzić niczym pająk. Kolejny skok i już prawie byleś na ziemi.\nChwile później dowódca stracił się z oczu.\nOdwracając się do swych ludzi Khornita krzyknął.\n- Na co czekacie łajzy jedne? Przystroimy to miejsce tak jakby sobie tego krwawy bóg życzył.\nJakże rozkoszne były krzyki tych, którzy stanęli przed tobą. Na placu ratuszowym wojownicy Tzeentcha zebrali wszystkich mieszkańców miasta jakich udało im się żywcem schwytać. Teraz ty, Ch'lor niegdyś taki jak oni, stałeś naprzeciw nich przynosząc im śmierć. Byłeś ich sąsiadem teraz będziesz ich katem.\nWojownicy wprowadzili na scenę kolejnego jeńca. Twoi kultyści wcześniej przygotowali ołtarz, teraz podziwiali przestawienie stojąc poniżej.\nRozpoznałeś jeńca. Hans. Piekarz. Przypomniałeś sobie jak kilka lat temu Hans odmówił ci bochenka chleba. W czasach gdy byłeś zwykłym, słabym, śmiertelnikiem. Piekarz jednak nie odmówił ci chleba jak człowiek, robiąc to upokorzył cię, potraktował jak ścierwo.\nDwoje kultystów położyło Hansa na ołtarzu. Jego krzyki i błagania o pomoc na niewiele mu się jednak zdadzą w tym towarzystwie.\nPodszedłeś do ołtarza, ceremonialny sztylet który już został skrwawiony tego dnia nadal spoczywał w twej dłoni. Hans nadal błagał jednak ty tylko uniosłeś sztylet i wbiłeś mu go w brzuch.\nKrzyk bólu i przerażenia wydobył się z ust Hansa a tłum rozszalał się z radości na ten dźwięk i widok.\nPowoli rozciąłeś brzuch piekarza i wyjąłeś z niego stłoczone narządu. Hans patrzał z przerażeniem jak jego narządy wewnętrzne lądują na deskach przed ołtarzem. Nagle jeden z kultystów w tłumie chwycił za fragment jelita i zaczął ciągnąć go w głąb tłumu. Chwile później cały przewód pokarmowy piekarza znajdował się wśród kultystów którzy bawili się nim jak sznurem. Nagle na scenę wszedł wojownik w czarnej zbroi. Gwardzista Archaona. Podał ci list po czym odszedł bez słowa. Ubrudzony krwią piekarza otworzyłeś zapieczętowany zwój i przeczytałeś.\n''Archaon mnie wzywa.'' Pomyślałeś i zaśmiałeś się w duchu.\nNiespodziewanie usłyszałeś jęki piekarza. Biedak wciąż żył. Bez patrzenia na swą ofiarę wbiłeś jej sztylet w gardło.\nSchodząc ze sceny zwróciłeś się do swojego zastępcy.\n- Dokończ rytuał. Ja mam ważniejsze rzeczy do zrobienia.\nPo czym ruszyłeś do Wszechwybrańca.\nPrzed rozpoczęciem pisania postów zapraszam do dokumentu google poświęconego sesji tutaj.\nGrę czas rozpocząć!\nOstatnio edytowane przez Baird : 24-06-2013 o 23:04.\n30-06-2013, 21:43 #2\nPo otrzymaniu wiadomości całą czwórką zjawiliście się w sali tronowej. Niegdyś siedziba książąt, teraz zdobiona symbolami chaosu była miejscem w którym żadna zdrowa i dorba istota nie chciała by się znaleźć.\nDrzwi do sali otworzyły się powoli. Gwardziści Archaona ustawieni byli po dwóch stronach czerwonego dywanu, on sam zaś zasiadał na tronie elektora.\nZatrzymaliście się kilka kroków przed Wszechwybrańcem, jeszcze kilka kroków a gwardia by was zaatakowała.\nArchaon spojrzał na was i rozpoczął.\n- Jeśli mnie zawiedziecie czeka was los gorszy od najstraszniejszych tortur jakie potraficie sobie wyobraźić.\nGłos Archaona był demoniczny i przerażający a jego słowa odbijały się echem od ścian sali.\n- Waszym zadaniem jest przedostać się za linię wroga. Do serca jego Imperium. Do Altdorfu. - Archaon zrobił krótką pauzę aby waga jego słów zapadła wam w pamięć.\n- Głęboko w podziemiach miasta. W tajnej bibliotece świątyni Młotodzierżcy. Znajduję się potężny almanach. Jego treść nie jest dla was istotna. Powiem wręcz więcej. Nie macie jej otwierać.\nArchaon wstał z tronu.\n- Dostarczycie mi tę księgę. Możecie zrobić to jak wam się podoba byle byście zadanie wykonali.\nArchaon podszedł bliżej i oceniając po kolei przeszedł się naprzeciw was.\n- Każdy z was jest inny. Każdy symbolizuje inną siłę chaosu. Niech ta siła łączy was z zadaniu i niech towarzyszy jej świadomośc że w razie porażki jednego, wszyscy zostaniecie ukrani.\nWszechwybraniec zatrzymał się i stanął do was tyłem. Jego słowa były zimne i wykalkulowane. Nie o takim Archaonie słyszeliście. Ten był jeszcze straszniejszy niż ten z legend.\n- Jeśli macie jakieś pytania. Tchar’creth na nie odpowie.\nWysoki wojownik w pełnej zbroi chaosu wyszedł do przodu.\nArchaon ruszył do tronu elektorskiego i rozpoczął rozmowę ze swoimi generałami.\nW międzyczasie Thar’creth zabrał was do mniejszego pokoju który wcześniej służył książętą Middenlandu jako pokój narad. Na ścianach znajdowały się liczne mapy a stół po środku sali miał rozłożoną na sobie wielką mapa Imperium.\nThar’creth stanął obok stołu gotów na wasze pytania.\nCedrik spojrzał na mapę, poczuł radość, widząc jak plaga Chaosu nieuniknienie rozlewa się po Imperium.\n-Jak mamy się tam dostać, nie wyrzynając wszystkiego dookoła? Macie tam swoich ludzi?- Był szczęśliwy na samą myśl o rzezi, ale nie po to Archaon ich tam wysyła.\n-Altdorf leży na rozstaju rzek.- Norsman bez trudu zauważył, bo jak mało kto zna się na mapach i nawigacji.\n-Jest tam jakiś ukryty kanał, którym można by się przedostać?- Zapytał Cedrik.\n- Akurat sądzę, że... problem dostania się do miasta... nie jest tak istotny jak to po co tam wyruszamy... - stwierdził Ch’Lor przeciągając niektóre słowa i głoski - Lordzie Tchar’creth, co możecie nam powiedzieć i co powinniśmy wiedzieć... o tej... świątyni... oraz woluminie, który mamy stamtąd... że tak przyziemnie się wyrażę... wyprowadzić.\nCzarnoksiężnik nie był jednak głupi. Jakiekolwiek padną słowa z ust ich “doradcy” Ch’Lor uzupełnia w swojej głowie o rozległą wiedzę jaką posiada na temat Imperium, historii i teologii.\n-Ile warci mogą być kapłani tego całego młotkodzierżcy czy jak mu tam ? I mam nadzieję, że mają ładne i umiejętne kapłanki... zdziry z tego miasta już mi się znudziły... - rzucił do Thar’cretha Kurganin, nie zwarzając na to kim był i kim są zgromadzeni w sali.\nThar’creth spojrzał na mapę, przyglądał jej się chwile po czym odpowiedział na wasze pytania.\nRycerz podszedł blisko do Skobreva stojąc z nim twarzą w twarz. Jego demoniczny głos wydobył się spod hełmu a oczy zaświecily czerwienią.\n- Kapłani Sigmara to potężni wojownicy, których moc jest niepodważalna. Jesteś zbyt młody by pamiętać ostatnią inwazję, może jednego dnia ci opowiem jak tacy jak ty, młodzi i jurni wojowie, którzy myśleli że są najlepsi na świecie padali od młotów kultu Młotodzierżcy.\nThar’creth wrócił na swoje miejsce i spokojnie odpowiedział po kolei na pytania Ch’Lora i Cedrika.\n- Łódź to dobry pomysł. Ten plan ma szansę. Jeśli spławimy małą łódź w doł Reiku pod osłoną nocy moglibyście dostać się do miasta bez wszczynania alarmu. Problemem są patrole na rzece. Jeśli chodzi o księge i samą świątynie to jest to trudne zadanie. Po ostatniej inwazji na Imperium wiekszość miasta została zrujnowana mimo tego, że nie udało nam się go zdobyć. Zatroskany Imperator rozkazał odbudowe świątyni, taka przynajmniej była oficjalna wersja. Szpiedzy donoszą że w kryptach rozkazano stworzyć nowe tunele, całe podziemne miasto zostało rozbudowane pod Altdorfem. Nie wspominając oczywiście o tunelach które wykopały skaveny. - Thar’creth odwrócił się w stronę półki z książkami i chwycił z niej przewodnik po Altdorfie pióra anonima.\n- W tej księdze. -Thar’creth rzucił opasłe tomisko na stół. - Jest wszystko co Imperialni wiedzą o Altdorfie. Jeśli dołączymy do tego naszą wiedzę może uda wam się wejśc do miasta. A co najważniejsze z niego wyjść.\nEckhardt stał i w ciszy słuchał paplania pozostałych. Po chwili i jego charczący głos zabrzmiał w izbie:\n- Może powinniśmy zająć się tematem od początku? Najpierw wyjmuje się miecz, a później ścina głowę, a nie na odwrót. Gadajcie mi jak ta księga wygląda. Skoro mam jej nie przeglądać, to muszę wiedzieć jak ją rozpoznać. Nie mam zamiaru szlajać się po jakiejś bibliotece i wyjść stamtąd z szafą ksiąg.\n- Uwierz mi khornito, ta księga nie wyglada jak coś z czym można by pomylić inne książki. - Thar’creth przemówił a strach był słyszalny w jego głosie. -Jej okładka zrobiona jest ze skóry tuzina niemowlaków. Jej słowa spisano wampirzą krwią a zdobienia zrobiono z demonicznych kości. Słowa w niej zapisane nie są zwykłymi literami. To krzyki tysiąca dusz które trzeba było w niej zamknąć by księga miała moc. Sam Tzeentch odrzucił tę księge ze swej boskiej biblioteki.\nRycerz stanał z Eckhardtem twarzą w twarz.\n- A przynajmniej tak słyszałem. - Rycerz zrobił mała pauzę po czym kontynuował. - Ten wolumin będzie lepiej strzeżony niż klejnoty Imperatora a mówię tu o tych rodowych. Z kroku. Licze pułapki przygotowane przez inżynierów najprawdopodobniej będą na nas czekać tam na dole. A wcześniej straż świątynna.\nTak więc khornito. Odpowiadając na twoje pytanie. Księga ta wygląda jak pomiot samego zła.\n- Pięknie. Więc teraz możemy wrócić do tematu jak się tam dostać. Część z nas może najzwyczajniej odwrócić uwagę straży od miejsca przetrzymywania księgi. Ustaliliśmy już chyba, że najprościej będzie się tam dostać tunelami. Jeśli nie będą uciekać się do magicznych sztuczek, a wiem, że będą, to moi wojownicy dadzą im radę. Trzeba więc wyeliminować cholernych magów i po kłopocie. Nikt nie powtrzyma przecież rozwścieczonego zastępu wojowników Boga Krwi. - powiedział Eckhardt wyjmując na chwilę swoje obydwa dwuręcznie miecze tylko po to, aby do jego uszu dotarła piękna melodia wydana przez syk stali wychodzącej z pochwy.\nCh’Lor wyjął z niewielkiej sakiewki przy pasie szczyptę jakiegoś proszku, który rozsypał na dłoni i wciągnął nosem. Sapnął. Zastanawiał się czy kiedyś nie natrafił na jakieś wzmianki o wspomnianej księdze, która wydaje się być... czystą esencją zła. Nieważne.\nWidząc co wyrabia ten cholerny czarokleta Eckhardt jedynie prychnął i cofnął się obrzucając Ch’Lora nienawistnym spojrzeniem.\n- Tak. Do samego miasta wedrzeć się nie trudno. Wszelkie kulty usłyszawszy że wypełniamy misję od Wszechwybrańca nawet mogłyby wszcząć rewoltę aby nam pomóc... niestety też taka pomoc może obrócić się przeciw nam, bo kto inny zechce za nas dopełnić misji...\nCzarownik potrząsnął głową. Używka zaczęła działać szybko, a jego humor się poprawił.\n- Ustalmy główne punkty planu. Dostać się do miasta. Pozyskać wsparcie. Wedrzeć się do świątyni. Zdobyć księgę. Wycofać się z miasta.\n- Punkt pierwszy. Wspomniana łódź. Zawsze możemy też przebrać się za uchodźców lub przybrać taką iluzję... Teraz ludzi, którzy uchodzą przed naszą potęgą jest mrowie i jeżeli nie będziemy opieszali zdołamy się... wmieszać w tłuszczę.\n- Punkt drugi. Wsparcie. Nie będzie problemu jeżeli przejmiemy komendę nad tamtejszymi gałęziami kultów lub po prostu wydrzemy władzę dla siebie. Z taką armią można już coś zdziałać. Najlepsze jest to że wykluje się ona w samym sercu Imperium tuż pod nosem.. jego... Jaśnie Panującego Władcy. Hahaha... ha ha... ha...\n- Punkt trzeci. Dostać się do świątyni. Akurat tutaj trzeba zdać się na zbiór informacji jaki posiadają wszelcy kanalarze lub bywalcy tamtych okolic. Niewątpliwie ktoś z nich musiał natrafić, jeżeli nie na samą świątynię to obszar ochraniany przez sigmarytów.\n- Punkt cztery. Eksploracja świątyni jest nie do zaplanowania z powodów oczywistych. Będziemy musieli się... zdać... na siłę naszych mięśni, zmysłów oraz umysłów. - tutaj czarnoksiężnik lekko skłonił głowę każdemu z obecnych wobec których te atrybuty się tyczyły.\n- Punkt pięć. Kultyści z pewnością zdołają odwrócić uwagę władz od kilku niepozornych postaci, które będą się wymykać z miasta.\n- Co sądzicie o takich założeniach... “przyjaciele”? Rzecz jasna zobaczymy jak się wszystko potoczy. Niezbadane są... ścieżki i wyzwania jakie postawi przed nami Pan Zmian. Będziemy musieli być po prostu... elastyczni.\n- Wyglada na to że mamy już pierwszy plan. - Thar’creth rzucił z entuzjazmem.\nRycerz otworzył tom który wcześniej rzucił na stół. Po chwili szukania udało mu się znaleźć odpowiednią stronę.\n- Rzućcie okiem na tę mapę. Pokazuje on układ ulic miasta oraz nasz główny cel. Świątynie. Rzeka nie znajduję się tak daleko od niej. Może gdybyśmy nie weszli do miasta rzeką a nią wyszli to mieli byśmy plan ucieczki.\nPewna rzecz nie umknęła czarnoksiężnikowi i postanowił od razu to wypunktować.\n- Trzeba uważać z... mapami stolicy. Byłem tam parę razy i doprawdy... wszelkie mapy zdają się kłamać w żywe oczy w porównaniu z tym co znajdziemy na miejscu. Zbyt wiele Eteru zbiera się w tamtej okolicy... oczywiście dla jednych może być to wadą, a dla innych... zaletą. I... czy dobrze słyszałel lordzie Tchar’creth? “Gdybyśmy”?\n- Archaon rozkazał mi mieć na was oko. Ostatnim razem go zawiodłem. Nie mam zamiaru dopuścic do tego ponownie. - Thar’creth odpowiedział zaciskając pieść a gniew z jego serca buchnął przez czerwone oczy, które zaświecicły się demonicznym blaskiem.\nCedrik z milczeniem słuchał rozmowy i snucia planów. Uważnie też obserwował swoich towarzyszy. Wolał wiedzieć z kim ma do czynienia, szczególnie, jeśli mogą się obrócić przeciwko niemu. Łucznik jest narwany, niedobrze. Khornita najchętniej wparował by tam z całą armią i wyrżnął wszystko co się rusza. Mag pozostaje zagadką, tak jak i jego pan. Ma sprawny umysł, a to się przydaje.\n-Świetnie, dobry wojownik zawsze się przyda. Ja obstaję przy wejściu od wody. Łódź odpada. Zauważą nas i zabiją. Chyba umiecie pływać? Magu, czy możesz zaczarować nas, żebyśmy mogli oddychać pod wodą? Wtedy bez problemu moglibyśmy się dostać do miasta-\nPrzebiegły uśmiech wykwitł na pomalowanej na biało twarzy czarnoksiężnika.\n-[i]Jestem w stanie zrobić to i dużo, dużo więcej “mój przyjacielu”. Potrzebuję tylko odpowiednich środków, jednak... jeżeli siedziby kolegiów w Middenheim nie zostały doszczętnie splądrowane i spalone jestem w stanie poczynić... odpowiednie przygotowania już teraz, a nawet... pewne alternatywy na wypadek jakby wystąpiły... nieprzewidziane okoliczności.\nJego mina jednak spoważniała i machnął ręką gdzieś na ścianę.\n-Oczywiście w najgorszym wypadku po prostu każę któremuś z chłopków z mojego kultu, aby się pofatygował po to i owo. Jest też wiele innych możliwości. - tutaj czarnoksiężnik spojrzał przez okno - Jeżeli dobrze liczę... niedługo rytuał dobiegnie końca, ale jeszcze mamy dużo ofiar na stanie. Ach... widziałem wśród nich… nieważne. Po prostu chwila przygotowania, a będziemy mogli oddychać pod wodą, być niewidzialni, latać, chodzić po tęczy niczym po moście, pierdem zabijać trolle... dajcie mi tylko parę godzin, góra dzień w laboratorium... i kilkadziesiąt ofiar do złożenia, abym się nie nudził jak to wszystko się gotować będzie.\n- Ofiary nie będą potrzebne magu. Podczas ataku na miasto gwardia zajeła się przejęciem najważniejszych budynków rządowych. W tym gildi inżynierów i mam chyba narzędzie idealne do tego zadania. Musze sprawdzić jego stan ale powinno być sprawne. Oczywiscie jeśli uzgodniliśmy już plan działania po dostaniu się do miasta.\n-Nie ma potrzeby ustalać dokładnie wszystkiego, bo na miejscu możemy spotkać różne rzeczy. Tak jak Vitki mówił - musimy przejąć lokalne kulty. Potem się zobaczy-\n-Użyj tych swoich rytuałów żeby demony wylęgały się z ciał moich niewolników a wypuszcze ich do Altdorfu, to są tylko niewolnicy, warci niedużo, a dla ludzi warci krocie. Oni im pomogą a demony na nich napadną niespodziewanie czarowniku - Wtrącił się do rozmowy Kurganin -A ci cali kapłani sigmara nie sądzę żeby potrafili biegać ze strzałami w ciele, tym bardziej zatrutymi\n- Przejmowanie kultów to zbyt długa i czasochłonna operacja. Nie mamy na to czasu. Opcja Skobreva bardziej mi się podoba. Posłuchajcie co mam do powiedzenia. Puszczamy grupę niewolników do miasta. Sami ukrywami się miedzy nimi. Podczas kontroli na bramie Ch’Lor pobudza ukryte w nich demony, które atakują straże i dają wam czas by przedostać się na tylne uliczki i tam zniknąć w kanałach. Do jutra powiniennem mieć już dla was mapy kanałów. Przedostaniecie się nimi do świątyni. Co tam będzie tego nie wiem. Ale po tym jak odzyskacie księgę będe na was czekał pod mostem Imperatora. Bedzie to idealne zakończenie naszej akcji. Co na to powiecie? Trochę magi, trochę skradania i pewnie trzeba będzie sobie wyciąć drogę ze świątyni do mostu. - Thar’creth powiedział z entuzjazmem co było ciekawym sposobem okazywania emocji u wojownika chaosu.\n-Spójrz na mnie. Czy ja wyglądam jak normalny mieszkaniec Imperium?- Cedrik lekko podirytowany zauważył istotny problem. -I co z transportem ekwipunku? Vitki, musisz zaczarować nas, żebyśmy wyglądali inaczej. Jakaś iluzja czy coś. I jeszcze jedno. Dlaczego nie idziesz z nami do środka Thar’crethu?-Cedrik nie ufał mu i spodziewał się, że Thar’creth zbyje go jakąś gadką w stylu pilnowania tyłów, ale miał nadzieję, że reszta drużyny podejmie temat.\n- Czary? Iluzje? Sztuczki? Khorne obdarłby mnie ze skóry po stokroć gdybym na to przystał. Nie ma mowy. Wolę wyrżnąć sobie drogę do tej księgi tak jak nakazuje Pan Czaszek.\nThar’creth podszedł do okna i otworzył je, następnie wrocił do stołu.\n- Słyszysz mnie? - Zapytał. Jednak pytanie nie było skierowane do nikogo w pomieszczeniu. Tak jakby wojownik mówił sam do siebie lub do ducha. - Dobrze. Przybądź tu. Tak potrzebuje twojej obecności. Nie nie są tępi jak obuch. Khornita, Slaanesh, Tzeentch i jeden od gwiazdy. To świetne wieści ale pośpiesz się. W sali narad. Nie wiem, może dziesiąte piętro, otworzyłem okno to zobaczysz.\nThar’creth skończył dialog i odpowiedział Khornicie.\n- Wiem że to nie jest twoja droga. Ale uwierz mi. Byłem w Altdorfie i widziałem jakie zabezpieczenia na nas czekają. Nie uda nam się bezposrednie starcie, naszpikuja nas bełty i podziurawią kule. Żeby dostać się do serca Imperium będziemy musieli użyć magi i podstępu ale zapewniam cię, będzie dużo miejsca na rzeź a pan krwi wybaczy ci użycie magi dla tej sprawy gdy dasz mu góre czaszek Altdorfczyków.\nKhornita prychnął pogardliwie, a jego mina w dalszym ciągu świadczyła o braku przekonania co do słów Thar’cretha.\n- Po prostu Khornito... jeżeli skorzystasz z małej czarnoksięskiej pomocy to w razie śmierci skończysz prawdopodobnie jako jedna z ulubionych czaszek Pana Krwi... a jeżeli polecisz jak berserk na bramę. Hmm... będziesz jedną z wielu czaszek, które sobie się gdzieś tam walają po włościach twojego boga. - rzekł nonszalancko Ch’Lor - Prawdopodobnie w wychodku lub komórce na szczotki.\n- Wolę już przedrzeć się przez te kanały. Magiczne sztuczki są hańbiące. Tak samo ja łuki i inne tego typu zabawki. - tutaj Eckhardt rzucił spojrzenie Slaaneshycie.\nWzrok Kurganina skupił się na wojowniku. - Jeśli myślisz, że się wystraszę ciebie i tych twoich scyzoryków to się grubo mylisz człowieczku. Takich jak ty brałem w niewole i skazywałem na śmierć dla zabawy. Uważaj z kim tańczysz, bo możesz wkroczyć w tango, z którego nie wyjdziesz cało\n- Skazać to i ułomny goblin potrafi. Zabić to już nie ma pana. Mniejsza z tym. Mamy ważniejszą sprawę na głowie niż wasza edukacja w zakresie prawdziwej walki.\n- Spokojnie. No już już moje dzieci... dzikuski wy przesłodkie. - czarnoksiężnik zaklaskał w dłonie, cmoktając niczym stara nauczycielka na niewyrośnięte bachorki - Nie ma się o co denerwować... każde z was będzie miał po czubeczek uszu gwałconka i mordowanka, kiedy już weźmiemy się do roboty\n-Zamknąć ryje! Wszyscy! Wyruszmy wreszcie zanim się pozabijacie- Cedrik, mając dość kłótni niczym z targu, ryknął grubym głosem. -Thar’crethu, czy masz nam coś jeszcze do powiedzenia?-\nThar’creth chwycił za długi miecz który miał przytroczony do pleców i wykonując nim pierw szeroki zamach wbił go w podłogę.\n- Starczy waszych kłótni! Właśnie przez takie zachowanie chaosowi nie uda się pokonać ludzi! Wewnętrze waśnie i osobiste zatargi nie są w tej chwili istotne, albo będziecie współpracować jak jeden organizm albo usune was z armi Archaona jak niepotrzebny czyrak. Jeśli myślicie że wiecie co znaczy być strasznym, złym i brzydkim to nie wiecie nic. - Akurat gdy rycerz zakończył, przez okno wleciało coś futrzastego i niebieskiego. Miało ptasie strzydła i łapy jak ludzkie dłonie, wszystkie cztery. Mały kudłaty humanoid miał około metra wzrostu nie wyglądał jak coś co znacie z odstającymi uszami i orkowym ryjem z wystającymi dolnymi kłami i świńskim nosem. Stworzenie wylądowało na rękojeści miecza który wbił Thar’creth i zbadało zebranych ciekawskim wzrokiem.\n- Możecie na razie odejść. Zastanówcie się nad tym co jest dla was priorytetem i czy nadajecie się do tego zadanie. Jeśli nie będziecie potrafili się porozumieć to będę zmuszony do powiadomienia wszechwybrańca że błędem było angażowanie was do tej misji. Odmaszerujcie. Ja musze poszukać innego wejścia do miasta. Plan wymaga dokładnego obmyślenia a wasze kłotnie nie pomagają mi w tym. Jeśli nie umiecie myśleć to nie potrzeba was w tym pokoju. - Rycerz skupił uwagę na mapie i czekał aż wyjdziecie by studiować w spokoju. Jego uwagę przykuła mapa tuneli kanalizacyjnych\nPo przejęciu miasta białego wilka siły chaosu zdążyły już urządzić sobie miasto do swoich potrzeb.\nW dzielnicy biedoty obozy rozbiły siły Nurgla. Ponoć karmili żyjących tam biedaków zielonymi czyrakami z pleców nurglingów. Po spożyciu takiej karmy ludzie mieli się zmieniać w zmutowane bezmyślne bestie, których ciała rozpadają się od pokrywajacych je wrzodów i bąbli. Stworzenia te są posłuczne wojownikom Nurgla, niczym zombie służący wampirzym lordą. Wyznawcy Tzeentcha już wcześniej mieli kontrole nad placem głównym i budynkami takimi jak świątynie Sigmara, ratusz czy budynki gildi kupieckich i magicznych, choć te ostatnie broniły się najdłużej i zdobycie ich wymagało olbrzymich nakładów sił. Magiczne płuapki oraz mechaniczne zabezpieczenia pochłoneły życie wielu kultystów.\nWojownicy Khorna posiadali kontrole nad takimi budynkami jak zbrojownia, wieże czy mury i zamek, właśnie na wspomnianym placu zamkowym urządzili oni sobię arenę ku uciesze krwawego boga. Na początku walczyli ze sobą niewolnicy, o prawo by przyłączyć się do khornitów. Gdy zabrakło mieszkańców którzy mogli by się potykać. Do zabawy ruszyły demony takie jak furie czy molochy które ku uciesze tłumu rozszarpywały ciała kobiet i dzieci. Teraz, po koniec dnia arena stała sie miejsce potyczek rycerzy, przed wszystkim khorna, ale wojownik każdego z bóst może stanąć w walce ku uciesze tłumu i by zdobyć łaskę bogów.\nŚwiątynia bogini Shallyi została przejęta przez siły Slaanesha i bardzo szybko przerobiona na zamtuz. Służace w środku demonetki, kultystki i niewolnice, do niedawna kapłanki bogini miłosierdzia jak i inncych bóstw znajdujących się w mieście, zostały zaprzęgnięte do pracy by spełniać żądze przychodzących do nich wojowników.\n11-07-2013, 02:12 #3\nTrzeba było przyznać, że brama do wielkiej świątyni Ulryka trzymała się bardzo długo. Trzeba było jedenastu uderzeń tarana, do obsługi którego zapędzona ósemkę gorów.\n- Raz! - zakomendował Eckhardt w mrocznej mowie, a zwierzoludzie w tym momencie zaczęli ciągnąć za uchwyty przy kłodzie, którą wyważali drzwi.\n- I dwa! - upuścili ją. Grube oczy łańcuchów zazgrzytały o siebie, a następnie w okolicy dało się słyszeć uderzenie zakończonego stalowym ćwieka o bramę.\n- Jeszcze raz i ich ostatnia osłona pęknie! Wlejemy się do tego przybytku ich słabego Imperialnego bożka! Zrobimy z tego miejsca świątynie krwi! - zakrzyknął wojownik Chaosu, a ryk gorów zatwórował.\nJak powiedział Schwatrzhaut tak się stało. Dębowe deski trzasnęły. W bramie pojawiła się szczelina. Zza pleców khornity w stronę wyrwy poleciało kilka bełtów. Oczy Eckhardta zapłonęły gniewem. Nie miał pojęcia kto był na tyle głupi aby walczyć jak tchórz w obecności wyznawcy Pana czaszek. Wojownik Chaosu odwrócił się. Ujrzał dwojkę mutantów uzbrojonych w kusze. Nie byli świadomi tego jak wielki błąd właśnie popełnili. Khornita zbliżył się do nich. Spojrzał na ich ciała, na których mieniły się znaki Władcy Much. Podniósł głowę i niebu i nie patrząc na nich wykonał dwa proste cięcia. Jedno każdym z mieczy. Mutanci zamarli już na zawsze ze strachem w oczach.\nGdy tylko marne żywoty tchórzy zostały zakończone wojownik Chaosu zbliżył się do swoich.\n- Zaraz zasmakujcie krwi kapłanów! Tych, którzy podtrzymują kult fałszywego bożka! Tych, którzy myślą, że ich domeną jest walka! Dziś udowodnimy im, że się mylą! Ujrzą prawdziwych wojowników! Tych, którzy służą Khornowi! - zakrzyknął Eckhardt.\nCzwórka potężnych gorów cofnęła się o kilka metrów i z impetem natali na bramę świątyni, która uległa. Ze środka rozległ się mowa kapłana:\n- Oto godzina próby dla nas! Bracia, walczcie z okrzykiem naszego pana na ustach! Niechaj was błogosławi i pozwoli wam zabrać ze sobą jak najwięcej tych pomiotów Chaosu!\n- Ulryk! - zakrzyknęli kapłani i ruszyli do szarży na zwierzoludzi, którzy wlewali się do środka świetego miejsca.\nEckhardt słysząc przemowę zaśmiał się. Uniósł jeden z mieczy i wskazał nim na tłum Ulrykan.\n- Krew dla Boga Krwi! - wrzasnął i sam pobiegł za swoją mała armią.\n- A czaski pod Tron Czaszek! - zawołali ci, którzy spośród wojowników Eckhardta potrafili mówić.\nRozpoczęła się rzeź. Zastępy zwierzoludzi zaczęły przedzierać się do wnętrza katedry. Nastąpił jednak krótki moment zawahania wsród mutantów. Widząc szarżującą linię kapłanów Ulryka wojowników Schwartzhauta ogarnął strach. Gdy kilku z nich obróciło się i ich spojrzenie spotkało się z gniewem buchającym z oczu wojownika Chaosu, prawdopodobnie stwierdzili, że wolą zginąć od młotów wojów Białego Wilka. Pierwsze trupy padły. Niestety większe straty w tym starciu odnosiły siły Chaosu. Widząc to Eckhardt stwierdził, że nie ma nic lepszego do podniesienia ducha walki wśród swoich jak udanie się samemu w bój. Tak też zrobił.\nGdy tylko nadażyła się okazja Khornita wbiegł między swoich. Dwa dwuręczne miecze rozpoczęły swój taniec. Kolejne litry krwi zaczęły wypływać na marmurową posadzkę świątyni. Tym razem padali już też kapłani. Zwierzoludzie widząc, jak ich pan rzucił się w wir walki, tak jak się Eckhardt spodziewał, zaczęli skuteczniej machać swoją bronią.\nPo długich minutach symfoni pojękiwań, krzyku i syku stali obydwie ze stron cofnęły się o kilka metrów. Byli zmęczeni, ale cały czas wymieniali nienawistne spojrzenia.\nSpomiędzy kapłanów wyłonił się stary wojownik. Długie, zlepione od krwi włosy opadały mu na twarz i naramienniki. Bogato zdobiona symbolami wilka zbroja miała już na sobie kilka wgnieceń i sporo rys. Z pewnością starzec znał się na walce i nie miał zamiaru tutaj polec nie posyłając do demonicznej odchłani wojownika Chaosu. Tak się jakoś ułożyło, że Schwartzhaut miał podobne zamiary co do jego osoby.\nWyszli naprzeciw siebie. Uśmiechnęli się do siebie. Bogowie wiedzą dlaczego.\n- Stawaj plugawcze do uczciwej walki!\n- Stoję przecież błaźnie. - odpowiedział Eckhardt prychając.\n- Zaraz sprawdzimy tego twojego bożka... Ulryk tutaj zatryumfuje!\n- Ulryk? Ulryk wraz z wami umiera. Dopilnuję, aby wszyscy jego wyznawcy z tym mieście zginęli. Jego kult upadnie tak samo jak upada ten nędzny przybytek. Z waszych czaszek ułożę na dziedzińcu piękny stos chwalący Khorna.\n- Spróbuj tylko! Moja głowa nigdy ...\n- Twoja błazeńska głowa trafi dziś pod tron czaszek. Kończ paplać starcze, bo śmierć właśnie szepcze ci do ucha moje imię. - zakończył rozmowę Wojownik Chaosu i ruszył do szarży.\nPoczątkowo Eckhardt bawił się. Jednym z mieczy atakował na głowę kapłana. Ten jednak mimo swojego wieku zręcznie unikał ciosów. Kilka razy było blisko. Zmęczenie dawało się we znaki. Młot mu ciążył, zbroja utrudniała każdy ruch. Kilka kosmków brody Ulrykanina upadło na posadzkę. Jego podopieczni przyglądali się pojedynkowi kierując modły do Pana Zimy, aby zesłał łaski na ich mentora. Zwierzoludzie natomiast stali i uderzali rytmicznie bronią w swoje tarcze lub podłogę świątyni.\nKapłan przeszedł do kontry. Jego ciężkie i powolne cepy młotem nie były żadnym problemem dla Khornity. Starcie powoli go nudziło. Dwoma wolnymi rękoma włożył jeden z mieczy do pochwy na plecach.\n- Kończymy ten taniec starcze. Nudzisz mnie. - powiedział patrząc z pogardą na kapłana.\nSzybki cios dwuręczniaka pozbawił Ulrykanina czterech palców lewej dłoni. Młot upadł z hukiem na marmurowe płyty. Starzec pozostał bezbronny. Eckhardt nie miał zamiaru zaszlachtować Ulrykanina szybko. Schował drugi z mieczy i zbliżył się przypominając o sobie ciosem w twarz zszkokowanemu z powodu utraty palców kapłana. Mężczyzna upadł. Schwartzhaut podniósł go nad głowę.\nW tym momencie jeden z młodszych akolitów rzucił się na wojonika Chaosu z toporem.\n-Ulryyyk! - wrzasnął.\nBył to zgubny dla jego mentora okrzyk. Eckhardt zorientował się co się dzieje i w porę zareagował. Zasłonił się starym kapłanem jak tarczą. Topór wbił mu się głęboko w klatkę piersową masakrując żebra. Koniec. Śmierć dopadła go z ręki własnego ucznia, nie doświadczył zaszczytu bycia zabitym przez Khornitę.\nW oczach Schwartzhauta zawrzała furia. Odebrano mu jego trofeum. Chaota rzucił truchłem kapłana w akolitę przygważdżając go do ziemi. Następnie jednym ruchem wyjął swój miecz i cisnął nim prosto w gardło młodzieńca.\n- Zdychaj psie...\nNastępnie odwrócił się do swoich i rzekł.\n- Dokończcie dzieła.\nMiał jeszcze jedną drobną uwagę. Odezwał się do największego ze zwierzoludzi, który towarzyszył mu od początku jego życia kultysty:\n- Uma, po wszystkim przynieś mi mój miecz. Możesz nim teraz chwalić naszego pana!\nSypały się kończyny...\nŁamały się kości...\nUmierający wydawali ostatnie tchnienia...\nKrew barwiła wszystko dookoła barwą Khorna...\nTutaj, w katedrze Middenheim malował się demoniczny obraz potęgi Boga Krwi...\nA Eckhardt Schwartzhaut podpisał się pod tym dziełem...


nak widzimy, jak kapryśne bywają pory roku i jakimi upałami raczy nas lato. Klimatyzacja w mieszkaniu to wybawienie w chwilach, gdy na zewnątrz temp\nDodane: 17-05-2022 00:53\nPielęgnacja tradycji wysyłania kartek na WielkanocAndaluzja - kilka faktówJak można używać fotowoltaikę?Radzimy jak zainwestować w fotowoltaikę szybciejPo co właściwe rozwieść się?Nigdy Nie Rób Tych 5 Rzeczy Jeśli Chcesz prowadzić sprawy prawneJakie zbiorniki na wodę?Szybalski-stomatologia.plWeterynarze z powołaniaCiekawe zegarkiSprawy dla prawnikaPierwsze zakupy po porodzieDla psich wariatów :)Dentysta ZabrzePostęp poligrafiiInwestycja w SEO - czy to się zwróciCzy wiesz jak prowadzić sprawy prawne żeby później tego nie żałować?O solarach - dla lansu czy faktycznej oszczędności?Co musisz wiedzieć o produktach dla dzieciMeble eventowe w praktyce. Kilka faktów i informacjiSzybalski-stomatologia.plArticle about Białowieża forestCzy można zobaczyć taniec w Krakowie w pracy?Some tips and informations about transport abroadPrawo w Polsce i nie tylkoSzkolenie z dachowania?Pulsar BHPSkuteczne pozycjonowanieCzym jest reklama zewnętrznaNamioty na event


Że ten? - amelietilde.pl\nJesień… te chodniki zasypane suchymi liśćmi, powiew wiatru i zapach zimy unoszący się w powietrzu… To wszystko napawa mnie melancholią. Tak szybko mija czas. I czymże w tej bezdennej otchłani wszechświata, w obliczu marności, ulotności życia, są nasze codzienne troski? Po co nam ta codzienna szamotanina, walka, stres? (Może ten post o dwa tygodnie za późno??) Taka mnie myśl natchnęła. Zastanawiam się nad bezsensem problemów, które często sami sobie gotujemy. Stres z byle powodu pożera nas na śniadanie, a mi w związku z tym nasuwa się jeden wniosek. Po co? Tak bardzo nieraz sami, na własne życzenie psujemy sobie krew, szargamy nerwy i niszczymy zdrowie, obciążamy najbliższe osoby, przejmując się, zamartwiając milionem, w gruncie rzeczy tak nieistotnych kwestii. Czy to aby na pewno nie jest wrodzony masochizm?\nBo gdybyśmy przystanęli na moment, nabrali dystansu i zerknęli na swoje życie, to na pierwszym planie (być może wśród tych problemów na pozór nie do rozwiązania), dostrzeżemy mimo wszystko głównie to, co naprawdę się dla nas liczy. Rodzinę, przyjaciół, pasję, szczęście, zdrowie. Wartości ważne, których nie kupi żaden pieniądz, nie zastąpi rzecz materialna, które są ponadczasowe. Dlatego czasami w obliczu trudności i problemów, zamiast dać się porwać tym przytłaczającym myślom, warto skierować wzrok ku temu, z czego możemy być dumni. Mamy siebie, mamy zdrowe dziecko, czy wsparcie w kimś bliskim. Choć taki szary bywa ten świat, to jednocześnie potrafi być taki barwny, taki kolorowy.\nJak segregować te nasze troski, żeby nie stać się jedną wielką psychofizyczną ruiną? Jak dokonywać właściwych wyborów, gdy w grę wchodzi nasze dobro, by nie zaprzepaścić rysującej się wizji szczęścia?\nMam pewną receptę, pewien na to sposób, który od dawna z powodzeniem stosuję. Nie pozbawia mnie on wyżej wymienionych trudności, nie jest złotym środkiem na wszystkie świata bolączki, ale skutecznie niweluje poziom stresu, a wybujałe problemy gasi w zarodku. Przede wszystkim pozwala zmienić perspektywę o 180 stopni.\nO tym już w następnym poście:D


Poszkodowani przez wichurę mogą składać wnioski pomocowe – wPowiecie.pl\nCzy uda się pozyskać dotację na budowę nowego przedszkola i żłobka?\nZa pozyskane pieniądze przebudują duży układ drogowy. Inwestycja właśnie startuje\nRekordowa „Wiosna z przebojami Anny Jantar”\nWichura, która przeszła 14 lipca nad Koniecpolem poczyniła ogromne straty. Uszkodzonych zostało ponad sto pięćdziesiąt budynków. Nad ich szacowaniem pracuje jeszcze specjalnie powołana do tego celu komisja, ale ci, którzy zostali najbardziej dotknięci i poszkodowani zjawiskami atmosferycznymi mogą już starać się o specjalną pomoc finansową.\nTo między innymi zasady jej udzielania ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie skutkom klęsk żywiołowych i ich usuwanie były głównym punktem obrad podczas posiedzenia sztabu kryzysowego, który odbył się 16 lipca w Centrum Społeczno-Kulturalnym w Koniecpolu. Pośród przedstawicieli gmin z terenu powiatu częstochowskiego, myszkowskiego i zawierciańskiego, które zostały najbardziej poszkodowane przez burze, uczestniczył w nim także wicewojewoda śląski Robert Magdziarz.\nOdpowiednie wnioski przyjmuje Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Koniecpolu. Zasiłki celowe przeznaczone są dla rodzin lub osób, które z powodu nawałnicy znalazły się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej. Pomoc doraźna może wynieść do 6 tys. zł, a jej wysokość określona będzie dzięki rodzinnemu wywiadowi środowiskowemu przeprowadzonemu przez pracowników socjalnych. To najszybsza i najmniej skomplikowana ścieżka do uzyskania przynajmniej podstawowego wsparcia.\nJeśli dom bardzo ucierpiał w wyniku wichury, można ubiegać się o pomoc przeznaczoną na remont albo jego odbudowę. Do 200 tys. zł można uzyskać na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, a do 100 tys. zł na remont albo odbudowę budynku gospodarczego, niezależnie od liczby zniszczonych lub uszkodzonych budynków gospodarczych. Kwoty pomocy finansowej uzależnione będą w tym przypadku od oszacowanego procentu uszkodzeń.\nW tych przypadkach procedura niestety jest nieco dłuższa. Do przyznania tych pieniędzy niezbędna jest decyzja o nakazie rozbiórki oraz oszacowanie szkody przez osobę posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości. Dokumenty przyjmowane są w siedzibie MGOPS-u, który mieści się na drugim piętrze budynku Urzędu Miasta i Gminy Koniecpol – w pokoju nr 35.\nWszelkich informacji udzielają pracownicy instytucji, dyżurujący pod numerem telefonu 34 355 13 87 lub 34 355 18 81 wew. 119.


Koniec z handlem dziećmi\nAudycja: Wydanie Główne 2015-07-27\nWreszcie dzieci będą szczęśliwie spędzać czas w domach dziecka. Magdalena Kochan o to zadbała. Poza tym rozmawiamy o rozdawaniu działek działkowiczom.\nPobierz [82,9 MB]\n1 Marcin 2015-07-28\nCo do wielkości altanki kupuje się 4 działki koło siebie buduje się w rogu 4 altanki i jest git.\n2 tt 2015-07-29\nJAN KULCZYK RIP [']\n3 Robert 2015-07-29\nKamil strasznie pierdolisz w kwestii tych działek. Tym ludziom nikt nie rozdaje działek. Rozdawali je kiedyś kiedy nikt nie pożądał tak bardzo tej ziemi było to rozdawane w latach 60 dajmy na to czy 70. Obecnie użytkują je głównie osoby starsze które mogą co najwyżej przejechać kilkanaście przystanków autobusem. Nie mają ani prawa jazdy ani auta. W granicach miasta mają miejsce do aktywnego odpoczynku. Chcesz ich wyje..ć na wieś? Dla starszych ludzi to za daleko. Może od razu zafundujesz im eutanazję? Użytkowanie działki jest obwarowane pewnymi regułami. Niewiele z tych działek ma wywalone domki 2 poziomowe większość ludzi trzyma się reguł gry. Jestem za status quo w tym temacie. I nawet nie dlatego że jestem użytkownikiem tej działki. Ale jak się to wszystko odda działkowiczom oni faktycznie sprzedadzą to deweloperom. którzy i tak wybudują mieszkania po 10-15 tys za metr. A duże aglomeracje stracą pewną część terenów które jakoś tam robią za płuca miasta. A jak tak biadolisz że nie dostałeś działki to też możesz sobie ją kupić na podobnych zasadach co ja czyli nabyć prawa do użytkowania za 300 m2 działki wraz z altaną za równowartość ok 6-6,5 tys zł na Siekierkach w Warszawie. Jest Wiele takich parcelek do sprzedania. Więc nie pierdol że czegoś od Pańśtwa nie dostałeś bo za darmo to i w ryj teraz nie dadzą. Chyba żeś emigrant z Sudanu\n4 noob_saibot 2015-07-29\n@1, no tak bo jak stac cie na 4 dzialki to nie stac cie na budowe normalnego domu, na normalnej dzialce. Cwaniactwo w czystej postaci. Podejzewam wiekszosc z tych co se buduja domy mieszkalne to sa ludzie, ktorych bylo by stac na normalny dom. Ale odziedziczyli dzialeczke i kombinuja. I tych domow coraz wiecej, wraz z wykruszaniem sie staruszkow. W koncu bedzie ich tyle, ze bedzie prawdziwy problem - i tyle bedzie z tych pluc miasta. Sprywatyzowac w cholere.\n5 anteny-montaz.pl 2015-08-03\n6 Hugo 2015-08-03\nrobert, ty weź mniej się emocjonuj.\nNie wiem za bardzo na czym polega rola "pluc" działek. Akurat w warszawie jest w cholerę parków. Wobec czego nie wiem na czym polega przewaga dzialek. No, chyba ze na piciu wodki. To ja popieram picie wodke i w parkach.\n7 tt 2015-08-03\na jaki tylko chcialbym zauwazyc, ze Jacek jest bardzo ciekawym rozmówcą.. ekhm, w sensie dajcie mu więcej czasu antenowego, to może i ja zadzwonię. pozdro ;000000\n8 Jacek_vel_Blacha 2015-08-03\nPrzecież Robert posługuje się językiem Janka Fijora w ostatniej audycji jego już po 3 zdaniach poleciała pierwsza Qrwa ( potem wyłączyłem) . W Twoim Q&A pytałem Ci się dlaczego pozwalasz na promowanie takiej chamówy to stwierdziłeś cytuje " Janek jest specyficzny" - Robert też jest specyficzny :-)\nMoże warto by było określić jakieś ramy komunikacji? Jak użytkownicy mają jakieś zarzuty to od razu trafiają do worka o nazwie HEJTERZY ale jak nadający szastają zarzutami na lewo i prawo , często nawet obraźliwymi to wówczas jest cacy a wyjaśnieniem red. naczelnego jest "Oni są specyficzni" .\nCo do tematu ....\nŻeby było jasne ja jestem za prywatyzacją działek ale nie jestem za postrzeganiem działkowiczów za wroga publicznego numer jeden.Skoro jak już wspomniałem Hugonie nie widziałeś większego zła w KRUS-owiczach to tym bardziej w działkowiczach nie powinieneś .Ci którzy płaca ZUS w tym także zwykli pracownicy ( tacy jak ja ) de facto składają się na tych co funkcjonują w ramach KRUS-u więc póki nie musimy dopłacać do działkowiczów to niech sobie funkcjonują. Kwestię własności ustawodawca mógłby rozwiązać jeśli by chciał jednym przepisem.\nÓw przepis mógłby brzmieć mniej więcej tak " Użytkownik działki ,który z niej korzysta powyżej lat X z datą X roku X staje się jej właścicielem - to jest właścicielem gruntu ( nieruchomości) " .Natomiast jeżeli startujemy z orężem przemocy na tych ludzi i z dnia na dzień chcąc im coś odebrać a śmiem twierdzić ,że są to ludzie pamiętający jeszcze poprzedni system nic dziwnego ,że są wkurzeni . Taki stan frustracji ,wkurzenia w sposób wręcz banalnie prosty wykorzystają różnej maści lewicowe organizacje jeśli to się stanie to módl się Hugonie żebyś nie musiał się składać na jakieś dodatkowe beneficja dla tychże działkowiczów.\n9 RAdesign 2015-08-03\nCóż, masz rację, ale musisz sobie zdawać sprawę, że w niektórych kwestiach prowadzący z Kontestacji myślą jak typowe kuce - to znaczy prości pryszczaci korwiniści.\nAczkolwiek z punktu widzenia psychologii rozwojowej jest to raczej etap wykształcania poczucia wartości i własności, czyli przedszkolny.\nNie spodziewaj się tutaj po nich choćby podstaw wiedzy z planowania przestrzennego, urbanistyki, czy nawet podstaw przyrody i biologii.\nDo sensownego rozwiązania tej kwestii potrzeba kapitału społecznego - czyli - o zgrozo - komuny (żart).\nCzyli żeby lokalna społeczność się znała i wspólnie jakoś decydowała o losach swojej okolicy - jak to się dzieje w krajach o długiej tradycji sąsiedzkiej - w Wielkiej Brytanii na przykład.\nA tego w Polsce brakuje - ludzie nie ufają sobie, bo zawsze znajdzie się ktoś, kto kieruje się przede wszystkim chęcią zagarnięcia całego dobra dla siebie i wyruchania innych.\nCiekawe jest, że postulaty usunięcia działkowiczów to zachęcanie do łamania umów.\nDość dwulicowe - zgodne w sumie z "filozofią kalego" - jak nam łamią umowy - to zło, ale jak nam się jakieś umowy nie podobają - to trzeba je złamać.\nOwszem - umowę zawierał paskudny PRL - ale czy to znaczy, że akurat tą umowę można złamać? A co z innymi - koniec wypłacania emerytur i eutanazja dla wszystkich starców ?\nBo te ogródki to należą raczej do biedoty, której dostarczają jedzenia czy nawet sensu życia.\nNie jest to chyba aż tak pilna kwestia, która stoi na drodze triumfalnego marszu Fuhrera Wolności i nie pozwala zwyciężyć wolnemu rynkowi ?\nSą chyba pilniejsze kwestie z którymi warto walczyć, a nie rzucać się na tą biedniejszą część emerytów - niczym nasza dzielna Straż Miejska na babcie handlujące pietruszka.\nO - może Kamil zatrudni się w SM, skoro tak bardzo bulwersują go te pilne sprawy - tam będzie sobie mógł pałować emerytów ile wlezie. Nawet bezpośrednio, na żywo.\n10 Robert 2015-08-05\nPrzepraszam za język. Nie chciałem być wulgarny ale wyszło jak widzicie. Warto temat działek omówić. Nie upieram się że mam absolutną rację. Natomiast jeśli już Hugo dotyka tematu to chciałbym usłyszeć bardziej wyważoną opinię. Obecnie nie mam czasu na przygotowanie się do dyskusji ani nawet uczestniczenie w słuchaniu bo mam masę innych rzeczy do pozałatwiania. Mam nadzieję że jeśli temat okaże się choć trochę chwytliwy to obgadamy to w Kontestacji. Było by mi bardzo przyjemnie porozmawiać z wami na ten temat. Wszystkiego Dobrego. Pozdrawiam Robert


W jaki sposób samorządy mogą zbywać nieruchomości - Prawo i wymiar sprawiedliwości - GazetaPrawna.pl - wiadomości, notowania, kursy, praca, emerytury, podatki -\ngazetaprawna.plPrawoW jaki sposób samorządy mogą zbywać nieruchomości\nW jaki sposób samorządy mogą zbywać nieruchomości\nautor: Aj21.01.2010, 20:50; Aktualizacja: 28.06.2010, 14:55\nKiedy gmina może dokonać zbycia nieruchomości w trybie bezprzetargowym? Jakie zasady obowiązują przy sprzedawaniu nieruchomości ich użytkownikom wieczystym? Czy gmina musi podawać do publicznej wiadomości wykaz nieruchomości, które mają być sprzedane w najbliższym czasie?\nadwokat, partner kierujący Departamentem Nieruchomości i Budownictwa w kancelarii CMS Cameron Mc Kenna Dariusz Greszta\nZgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami co do zasady zbycie nieruchomości przez Skarb Państwa lub samorząd odbywa się w trybie przetargowym. Sprzedaż lub oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste w drodze bezprzetargowej możliwe jest m.in. w przypadkach, gdy przedmiotem zbycia jest nieruchomość lub jej części, jeśli mogą one poprawić warunki zagospodarowania nieruchomości przyległej, stanowiącej własność lub oddanej w użytkowanie wieczyste osobie, która zamierza nabyć nieruchomość lub jej części. Ponadto tryb bezprzetargowy będzie miał zastosowanie w przypadku zbycia nieruchomości na rzecz przedstawicielstw dyplomatycznych lub urzędów konsularnych państw obcych oraz innym przedstawicielstw i instytucji zrównanych z nimi w zakresie przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów międzynarodowych lub powszechnie obowiązujących zwyczajów międzynarodowych.\nW przypadku sprzedaży nieruchomości podmiotowi, który jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości przyległej, właściwy organ może za zgodą wojewody lub rady sejmiku udzielić nabywcy bonifikaty, w przypadku gdy nieruchomość przyległa jest albo będzie wykorzystywana na cele mieszkaniowe. W przypadkach zbycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości bonifikata dotyczyć będzie nie tylko pierwszej opłaty z tego tytułu, ale także kolejnych opłat rocznych.\nW razie wygaśnięcia użytkowania wieczystego opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego za rok, w którym prawo wygasło, podlega zmniejszeniu proporcjonalnie do czasu trwania użytkowania wieczystego w tym roku. Zmiana ta ma na celu uniknięcie sytuacji, w której mimo wygaśnięcia użytkowania wieczystego w czasie trwania danego roku użytkownik wieczysty zobowiązany był do wniesienia opłaty za pełny rok, czyli faktycznie za okres, w którym nie był już użytkownikiem wieczystym nieruchomości.\nZgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami urzędy publiczne mają także obowiązek podania do publicznej wiadomości wykazu nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży i oddania w użytkowanie wieczyste. Informacja ta powinna zostać przedstawiona na stronie internetowej urzędu oraz poprzez ogłoszenie w siedzibie, prasie lokalnej oraz w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.\nKiedy można sprzedawać nieruchomość bez przetargu


3962 Długi naszyjnik z chwostem boho - Naszyjniki, korale - Biżuteria artystyczna\n> Biżuteria artystyczna > Naszyjniki, korale > 3962 Długi naszyjnik z chwostem boho\nręcznie pleciony, oryginalny naszyjnik. Naszyjnik wykonany jest z drewnianych koralików w rozmiarze od 10 mm do 12 mm. Obwód 76 cm. Długość całego wisiora wraz z chwostem - 15 cm. Doskonały, niepowtarzalny, oryginalny efekt. ZAPRASZAM DO ZAKUPU :-) Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.


Kuba Wojewódzki otworzył restaurację. Menu, ceny\nW ostatnim czasie wiele gwiazd zdecydowało się na dodatkowe biznesy. Maja Bohosiewicz założyła własną markę odzieżową. Nergal z powodzeniem prowadzi barber shop. Z kolei Julia Kamińska zainwestowała w branżę beauty i otworzyła własny salon fryzjerski. Kuba Wojewódzki również poszedł w ich ślady. Zamiast inwestować w kolejne nieruchomości, zdecydował się otworzyć... restaurację! Jak wygląda to miejsce? Zobaczcie sami!\nO tym, że Kuba Wojewódzki planuje otworzyć w stolicy restaurację, wiedzieliśmy od dawna. Celebryta oraz jego wspólnik wybrali bardzo atrakcyjną lokalizację. Założona przez nich knajpa znajduje się na warszawskim Powiślu, czyli ulubionej dzielnicy dziennikarza, gdzie mieści się również jego mieszkanie. Ich lokal nazywa się Niewinni Czarodzieje 2.0, co jest nawiązaniem do głośnego filmu Andrzeja Wajdy z lat 60., do którego scenariusz napisali Jerzy Skolimowski oraz Jerzy Andrzejewski. Dlaczego akurat do niego?\nTo najbardziej nieoczywisty film Andrzeja Wajdy. Opowiada o ludziach kochających określony styl życia - modne restauracje, dobrą muzykę i żadnych zobowiązań. To credo naszego miejsca. No, może z wyjątkiem tych zobowiązań - tłumaczy Kuba Wojewódzki.\nKuba Wojewódzki zdążył pochwalić się już na Instagramie zdjęciami ze swojego nowego miejsca. Niewinni Czarodzieje 2.0 to knajpa utrzymana w surowym, loftowym klimacie. Za dnia jest to restauracja. Z kolei wieczorem to miejsce zamienia się w klub, gdzie z pewnością będzie można spotkać samego Kubę.\nZobacz także: Kuba Wojewódzki pokazał nową dziewczynę?! "A może rzucić wszystko i tutaj założyć rodzinę"\nCeny w restauracji Kuby Wojewódzkiego\nWbrew pozorom idąc na obiad do restauracji Kuby Wojewódzkiego nie zostawimy w niej całej pensji. Przykładowo, za sałatkę warzywną z sosem sojowym zapłacimy jedyne 12 zł. Z kolei chłodnik z awokado i zieloną papryką będzie nas kosztował 23 zł. Oczywiście są również dania, za które zapłacimy nieco więcej. Tu przykładem może być popisowe danie szefa kuchni, czyli wykwintny antrykot, który kosztuje aż 190 zł!\nSkusicie się na obiad w knajpie Kuby? Zagłosujcie w naszej sondzie i dajcie nam znać!\nKuba Wojewódzki jest dumny ze swojej załogi\nKochani. Dziękujemy za pierwszy dzień i pierwszą wspólną noc🍾🍷🍷😎 Daliście radę🔥 Wspiera nas tradycyjnie @newbalancepoland @niewinniczarodzieje\nPost udostępniony przez Kuba Wojewodzki (@kuba_wojewodzki_official) Lip 12, 2019 o 1:52 PDT\nTak wyglądało otwarcie nowej restauracji Kuby Wojewódzkiego\nTak że tak 👈🔥🎼\nPost udostępniony przez Kuba Wojewodzki (@kuba_wojewodzki_official) Lip 11, 2019 o 12:17 PDT\nKuba Wojewódzki do tej pory inwestował głównie w nieruchomości. Teraz zamarzył o własnej knajpie. Czy to miejsce się utrzyma?\nKuba Wojewódzki nie zawsze był królem TVN-u! Jego pierwsza praca może was mocno ZASKOCZYĆ!\nKuba Wojewódzki świętuje swoje 55. urodziny. Z tej okazji postanowił sprezentować sobie piękne cacko, które kosztowało go prawie milion złotych! Kuba Wojewódzki , który znany jest ze swojej słabości do drogich aut, do swojej kolekcji dołączył właśnie nowego Bentleya w kolorze bordowym . Dziennikarz może sobie pozwolić na takie szaleństwa, ponieważ udało mu się zgromadzić niezłą fortunę. Kuba Wojewódzki od lat prowadzi swój program w TVN-ie. Oprócz tego występuje w reklamach. A czym zajmował się Kuba Wojewódzki na początku swojej kariery? Dowiecie się tego z naszego wideo! Znajdziecie tam również kilka innych, mniej znanych ciekawostek o showmanie. POLECAMY: To Renata Kaczoruk rzuciła Kubę Wojewódzkiego! I to kilka miesięcy temu... Kuba Wojewódzki świętuje właśnie 55. urodziny


G.R.: Kiedy ponad 11 lat temu ukazało się fundamentalne dzieło profesora Mieczysława Wallisa - Secesja - w którym ten wybitny krytyk i historyk sztuki wiele miejsca poświęcił zabytkowej architekturze Łodzi - dla wielu ludzi była to rzecz dziwna i zaskakująca. Mówiono z niedowierzaniem: jakże to - Łódź i zabytki? Jaka była w tym rola działającego w Łodzi oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki?\nA.Sz.: Nasze stowarzyszenie zawiązało się w Łodzi równo przed 25 laty i od początku - dzięki takim autorytetom, jak prof. Wallis, dr Popławska czy długoletni konserwator Zbigniew Ciekliński - zaczęło zajmować się badaniami naukowymi nad architekturą Łodzi, nad historią łódzkiej urbanistyki. Niewątpliwie zaważył fakt, że profesor Wallis - wybitny znawca sztuki secesji, był od początku powstania Uniwersytetu Łódzkiego kierownikiem Katedry Historii Sztuki. Z jego to również inicjatywy zawiązał się oddział Stowarzyszenia Historyków Sztuki w Łodzi. Potem, kiedy profesor przeszedł na emeryturę i opuścił Łódź, jego myśl była kontynuowana. W 1962 r. powołano w Łodzi urząd konserwatora zabytków, w czym niemały udział miał Zbigniew Ciekliński, ówczesny wojewódzki konserwator zabytków. Zapoczątkowane w 1960 r. prace ewidencyjne, przyniosły efekt w latach siedemdziesiątych, kiedy zarejestrowano oficjalnie ponad 230 obiektów zabytkowej architektury łódzkiej wzniesionej do 1939 r. Wówczas stworzony też został program konserwatorski, a łódzkie zabytki stały się sprawą ogólnopolskiej kultury materialnej. Powstało wtedy w Łodzi Biuro Badań i Dokumentacji Zabytków, zawiązał się łódzki Zakład Pracowni Konserwacji Zabytków.\nG.R.: Było to w 1972 r., kiedy pełnił Pan funkcję miejskiego konserwatora zabytków...\nA.Sz.: Tak się złożyło, że pojawiła się wtedy w Łodzi grupa młodych historyków sztuki, do której i ja się zaliczałem. Patrzyliśmy na to miasto bogatsi o całą wiedzę historyczną, jaką mieliśmy o dziewiętnastowiecznej urbanistyce i architekturze - a Łódź okazała się przecież znakomitym, bo „żywym" przykładem. Przyszła nam tu w sukurs świetna monografia ulicy Piotrkowskiej docent Anny Rynkowskiej, która się wówczas ukazała. Po prostu - wszyscy mieliśmy trochę szczęścia ...\nG.R.: Na czele z kulturą materialną Łodzi, czyli jej architekturą zabytkową, wnętrzami mieszkań i zabytków przemysłowych, zachowanymi reliktami budownictwa fabrycznego i towarzyszącego, jak np. unikalnym nie tylko w Polsce „Księżym Młynem" - dziś już powoływanym przez zagranicznych naukowców w wielu monografiach, traktujących o sztuce XIX w.\nA.Sz.: To prawda, ale przecież Stowarzyszenie Historyków Sztuki zajmuje się nie tylko zabytkoznawstwem Łodzi - to ledwie fragment naszej pracy. Działa w Łodzi od blisko już 50 lat Muzeum Sztuki-znane w świecie z niezwykłych dzieł sztuki i znakomitej pracy oświatowo-popularyzatorskiej. Dzięki temu muzeum i jego kadrze naukowej Łódź może się poszczycić wielkimi osiągnięciami w dziedzinie wiedzy o sztuce, zwłaszcza zaś sztuce nowoczesnej, w której kolekcjonowaniu specjalizuje się ta placówka. Te osiągnięcia zapoczątkowane przez pierwszego dyrektora muzeum Mariana Minicha kontynuuje z powodzeniem jego wybitny następca Ryszard Stanisławski. Kiedy zaś wspomnę inną ważną placówkę Centralne Muzeum Włókiennictwa, która jest unikalnym muzeum tego typu w świecie - to natychmiast myślę o zasługach, które położyła dla popularyzacji polskiej tkaniny artystycznej Krystyna Kondratiuk - współzałożycielka zarówno tego muzeum jak i naszego Stowarzyszenia Historyków Sztuki. W ogóle: nasze miasto słynie z wiedzy o tkaninie, a członek naszego zarządu i obecny dyrektor Centralnego Muzeum Włókiennictwa - dr Adam Nahlik, wybitny specjalista w zakresie rekonstrukcji i konserwacji tkanin, uznawany jest za twórcę tej szczególnej dyscypliny znajdującej się na pograniczu nauki i sztuki.\nG.R.: Mówi się czasami, że w Łodzi nie ma krytyki artystycznej, w związku z czym tak liczne środowisko plastyczne nie ma odpowiedniej "obsługi" ze strony ludzi piszących o sztuce.\nA.Sz.: Jest to właśnie jedna z takich powielanych nieprawd, która może coś znaczyła dwadzieścia lat temu. W Łodzi istnieje dobra krytyka artystyczna, a niektórzy nasi koledzy mają w tej dziedzinie niebagatelne osiągnięcia i - trzeba to powiedzieć wprost - zasługi dla budzenia pogłębionych zainteresowań sztuką wśród społeczeństwa. Tę dobrą krytykę zapoczątkowała działalność profesora Henryka Andersa, długoletniego prorektora PWSSP w Łodzi, który zaczął publikować swe prace w początkach lat 50. Potem, w połowie lat 60, samotna działalność profesora Andersa otrzymała wsparcie w piórach kilku młodych kolegów. W latach 70 krytyka w Łodzi osiągnęła przyzwoity poziom, co umożliwiło powołanie z inicjatywy Okręgu ZPAP i naszego oddziału Klubu Krytyki Plastycznej, zrzeszającego kilkunastu kolegów - historyków sztuki i wziętych publicystów z tej dziedziny wiedzy o sztuce. Czego nam tu brak? Tylko większej trybuny, gdzie można byłoby publikować eseje o sztuce i... więcej wiary w siebie.\nG.R.: W krótkim wywiadzie trudno pytać o wszystko, czym zajmują się historycy sztuki w Łodzi. Jest przecież jeszcze perfekcyjna działalność Biura Wystaw Artystycznych - stawianego za przykład dla innych ośrodków. Jest tworząca zupełnie nową jakość w dziedzinie łódzkiej kultury działalność Muzeum Historii Miasta Łodzi. Tam jest przecież jakaś część tworzącej się i porządkującej w tym mieście łódzkiej historii sztuki.\nA.Sz.: Niewątpliwie. Toteż z okazji naszego jubileuszu myślimy i o dokonaniach, które łączą się z tymi specjalistycznymi placówkami, pracującymi dla dobra sztuki i społeczeństwa łódzkiego. To przecież i za ich sprawą o sztuce mówi się dziś w Łodzi powszechnie i dużo, tak jak jeszcze nigdy w historii naszego miasta. Tak więc i my jako Stowarzyszenie Historyków Sztuki nie mamy się czego wstydzić.\nZ prezesem Oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki - Antonim Szramem rozmawiał Gustaw Romanowski


2014.04.13 Łódź Łódź Maraton Dbam o Zdrowie ? ? --- ?/?\n2013.11.15 Kąty Wrocławskie I Maraton Ryś ? ? --- ?/?\n2012.09.16 Wrocław 30 HASCO-LEK Wrocław Marato... ? ? --- ?/?


edupolis | Wymyśl polską nazwę dla egzoplanety! – konkurs\nWymyśl polską nazwę dla egzoplanety! – konkurs\nPosted at 11:24h in Edukacja, Konkursy\tby\tBeata Cieślińska\nCelem konkursu jest zwiększenie w społeczeństwie świadomości naszego miejsca we Wszechświecie jako mieszkańców planety Ziemia, żyjących pod jednym wspólnym niebem. Każdy może spróbować wnieść swój drobny wkład w opisywanie otaczającego nas kosmosu, czy to poprzez zaproponowanie nazwy, czy później przez oddanie swojego głosu na zebrane propozycje. Może warto tu wspomnieć historię sprzed kilkudziesięciu lat, dotyczącą wyłonienia nazwy Plutona, kiedyś planety, a obecnie tzw. planety karłowatej. Otóż nazwę Pluton zaproponowała 11-letnia dziewczynka, której pomysł został następnie oficjalnie zaakceptowany. Rozpoczynający się właśnie konkurs na nazwy planet pozasłonecznych, niezależnie od tego czy mamy lat 11, czy 40, czy może 90, daje nam szansę na dorzucenie swojej kosmicznej cegiełki – mówi dr Krzysztof Czart, Krajowy Koordynator IAU ds. Popularyzacji, kierujący polską częścią konkursu.\nZgłoszenie powinno zawierać dwie nazwy – jedną dla planety i jedną dla gwiazdy. Najlepiej aby nazwy te były związane ze sobą tematycznie, a także miały związek z Polską – historyczny, kulturowy lub geograficzny. Do nazw należy dołączyć krótkie uzasadnienie. Propozycje nazw przyjmowane są wyłącznie przez stronę internetową konkursu: www.iau100.pl/planety.\nTermin zgłaszania nazw mija 31 lipca 2019 r.\nFot. www.iau100.pl: Widok na planetę BD+14 4559 b z powierzchni jej hipotetycznego księżyca (wizja artystyczna). Rys.: W. Zięba/PTA/IAU100\nedukacja astronomiczna, konkurs dla osób dorosłych, konkurs dla szkół, konkurs ogólnonarodowy, Międzynarodowa Unia Astronomiczna, Polskie Towarzystwo Astronomiczne


ZM Henryk Kania przydzieliły obligacje serii E - Mięso/wędliny\nData: 31-03-2015, 12:48\nSpółka wyemitowała dotychczas cztery serie notowanych obligacji o wartości prawie 85 mln zł – w tym 45 mln w roku 2014, 20 mln w roku 2011 oraz 17,78 mln w roku 2012 – zachowując przy tym zrównoważoną strukturę zadłużenia oraz osiągając ponadprzeciętne wyniki działalności.\n- Zakłady Mięsne Henryk Kania są na etapie intensywnego wzrostu. W 2014 r. zysk netto wzrósł o 108 proc., a przychody zwiększyły się o ponad 40 proc. Naszym celem jest stałe poszerzanie skali działalności oraz kontynuowanie przynoszącej doskonałe rezultaty strategii rozwoju spółki. W nadchodzącym roku planujemy między innymi zwiększyć sprzedaż produktów pod marką własną, rozszerzyć linię asortymentową wyrobów plastrowanych, wdrożyć program umaszynowienia procesów przetwórczych, a także podjąć inne działania mające na celu optymalizację i automatyzację produkcji. Środki pozyskane dzięki emisji obligacji serii E zostaną przeznaczone przede wszystkim na rozwój organiczny spółki – mówi Grzegorz Minczanowski, prezes ZM Henryk Kania.


Espana wyróżnia się zaciszną lokalizacją w sąsiedztwie Museo Nazionale d'Arte Orientale 'Giuseppe Tucci'. Espana zakwaterowuje gości do swych pokoi dla niepalących od 1910 roku.\nDogodnie położony hotel znajduje się w samym sercu Rzymu, w odległości 2.5 km od Fontanna Trevi. W okolicy są restauracje i bary.\nBudynki historyczne, bazylika i pomniki znajdują się w odległości krótkiego spaceru.\nPrzyjemny pobyt w Rzymie zapewni Espana oferując 18 pokoi z szybkim internetem, garderobą, PC, telefonem z dostępem do połączeń międzynarodowych i bezpośrednim połączeniem telefonicznym. Wszystkie łazienki są wyposażone w prysznic, suszarkę do włosów i bezpłatne przybory toaletowe.\nŚniadanie w formie bufetu jest podawane w kawiarni. Lokalna restauracja specjalizuje się w kuchni międzynarodowej. Na terenie obiektu znajduje się bar typu lounge, w którym oferowane są gorące napoje. W 5 minutach stąd jest rodzinna restauracja La Taverna Italiana.\nHotel Shangri-la *****, Paryż\nHotel Fiat ***, Paryż\nHotel Azimut City South ****, Berlin\nHotel Central Station, Londyn\nHotel Adler *****, Madryt\nHotel Cityhotel Am Gendarmenmarkt ****, Berlin\nHotel Le Squara ****, Paryż\nHotel Niel ***, Paryż\nHotel 4c Bravo Murillo **, Madryt\nPensjonat Malvern Road To Let, Londyn\nApartament The Short Let West Kensington, Londyn\nHotel Tophams ****, Londyn\nHotel Gower **, Londyn\nHotel Marlasca **, Madryt


Chłodna i deszczowa sobota [WIDEO] - Radio Szczecin\nChłodna i deszczowa sobota [WIDEO]\nRegion 2020-10-17 08:17 Wojciech Ochrymiuk\nTemperatury w regionie osiągną maksymalnie 9-12 stopni Celsjusza. Spodziewane są także opady deszczu.\nWiemy kiedy ruszy pętla Głębokie [WIDEO, DUŻO ZDJĘĆ]\n(od 22 października oglądane 56415 razy)\n(od 21 października oglądane 43408 razy)\n(od 22 października oglądane 31021 razy)\n(od 20 października oglądane 29851 razy)\n(od 22 października oglądane 16269 razy)\n(od 21 października oglądane 13306 razy)