FILMplaneta: Młodzieży, dokąd zmierzasz?\nWszystko zaczęło się od młodego czarodzieja z blizną błyskawicy na czole. Potteromania nie mogła ominąć kina i zgodnie z oczekiwaniami ogromny sukces autorki książki, J. K. Rowling, został przeniesiony na twórców kolejnych części filmowych przygód Harry’ego Pottera. Czy pamiętacie jeszcze te szalone nocne premiery, na które przybywały tysiące nastolatków przebranych za czarodziejów? To właśnie tego typu eventy zachęciły dystrybutorów do organizowania wszechobecnych dzisiaj nocnych maratonów filmowych, które nadal cieszą się ogromnym zainteresowaniem. Filmowe adaptacje powieści Rowling były naprawdę świetnie zrealizowane, żyły własnym światem, urzekały autentyczną magią. W obsadzie filmu znalazło się wielu aktorów z najwyższej półki (Maggie Smith, Alan Rickman, Gary Oldman), a wyłoniona w castingach trójka pierwszoplanowych aktorów zyskała statusy gwiazd. Każdy z nas, niezależnie od tego, czy interesuje się kinem czy też nie, zna Daniela Radcliffe’a, zachwyca się stylem i klasą Emmy Watson, śledzi kolejne aktorskie wcielenia Ruperta Grinta. Kiedy kilka miesięcy temu ten ostatni został zidentyfikowany w Krakowie podczas kręcenia zdjęć do nowego filmu, w Internecie wybuchła prawdziwa wrzawa. To oznacza jedno: kult Harry’ego Pottera jest wciąż żywy. Właśnie dlatego już wkrótce na ekranach kin będziemy mogli zobaczyć adaptację kolejnej książki opowiadającej o świecie znanym z przygód Pottera. „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć”, bo taki jest tytuł tej powieści, już teraz budzą ogromne emocje, a fakt, że główną rolę w filmie dostał zdobywa Oscara 2015, Eddie Redmayne, zwiastuje, że będziemy mieć do czynienia z prawdziwym hitem. Odcinanie kuponów? Pożyjemy, zobaczymy.\nSeria filmów o Potterze była krytykowana przez niektóre ruchy religijne i filozoficzne, ale większość krytyków filmowych nie miała jej nic do zarzucenia. Zupełnie inaczej było w przypadku serii „Zmierzch”, której bohaterowie wzbudzali jeszcze większe emocje i której krytycy nie byli w stanie zostawić w spokoju. Wylansowany w czwartej części filmowej serii o Potterze Robert Pattinson, decydując się na rolę wampira Edwarda, podjął tak naprawdę decyzję o całej swej przyszłości. Saga „Zmierzch” dała Pattinsonowi status gwiazdy, miłość milionów nastolatek na całym świecie i… łatkę, której do dzisiejszego dnia trudno mu się pozbyć. Mimo że to już za nami, naprawdę niełatwo jest wyprzeć z pamięci sceny tragicznego aktorstwa duetu Stewart & Pattinson oraz rozdmuchaną przez media (i zapewne przez samych dystrybutorów) historię ich romansu. Ostatnie zawodowe wybory aktora wskazują na to, że zdoła w końcu zerwać z etykietą bladego wampira (świetna rola w „The Rover” Michoda). Podobnie jest z samą Stewart, która zdobywając Cezara za rolę Najlepszej aktorki drugoplanowej w filmie „Sils Maria”, utarła wszystkim nosa i udowodniła, że ma do pokazania coś więcej niż wiecznie otwartą buzię niezdecydowanej Belli.\nPrzypadek Radcliffe’a i Pattinsona, czy też może przypadek Pottera i Cullena, wprowadził do kina nowy typ bohatera młodzieżowego. To postać pozytywna, lecz w pewnym stopniu także naznaczona złem. Posiada skomplikowaną przeszłość i wszystko wskazuje na to, że czeka ją tragiczna przyszłość. Właśnie tacy są wszyscy bohaterowie kolejnych serii młodzieżowych, które bazując na sukcesie sag o czarodzieju i wampirze, zalały kina. Tym oto sposobem do grona wspomnianych bohaterów dołączył potomek Posejdona (seria o Percym Jacksonie z Loganem Lermanem w roli głównej), uciekinier z planety Lorien („Jestem numerem cztery”) oraz Nocna Łowczyni Clary Fray („Dary Anioła: Miasto kości”). Niestety, tylko temu pierwszemu udało się przetrwać i ukazać swą historię w więcej niż jednym filmie. Spośród anulowanych serii młodzieżowych warto wymienić też „Intruza”, „Piękne istoty” czy „Grę Endera”, które nie spotkały się z takim zainteresowaniem widzów, na jakie liczyli producenci i dystrybutorzy. Miejsce Harry’ego i Edwarda zajęły bowiem … kobiety. Kobiety odważne, charyzmatyczne i – podobnie jak Bella z adaptacji książek Stephene Meyer – rozdarte uczuciowo. Nadszedł czas Katniss Everdeen i Beatrice Prior.\nFilmowe serie „Igrzyska śmierci” oraz „Niezgodna” wykazują naprawdę dużo podobieństw i prezentują się zdecydowanie lepiej niż wymienione wyżej tytuły. W główne role wcielają się bardzo utalentowane aktorki z pewnym dorobkiem, o których wszyscy słyszeliśmy wcześniej, przy okazji premier zupełnie innych filmów. Jennifer Lawrence i Shailene Woodley wzbudzają w widzach wiele pozytywnych emocji i wprost nie da się ich nie lubić. Lawrence rozkochała wszystkich swym urokiem dziewczyny z sąsiedztwa, a Woodley konsekwentnie udowadnia, że jest niezwykle utalentowaną aktorką (niedowiarkom polecam „Gwiazd naszych wina”). Katniss i Beatrice zastąpiły niejako Harry’ego i Edwarda, ale przecież zbliża się nieuchronny koniec ich trendu (ostatni film z serii "Igrzyska śmierci" trafił na szklane ekrany miesiąc temu, a do zakończenia serii "Niezgodna" pozostał zaledwie jeden film). Strach pomyśleć, co będzie dalej? Może czas na zombie albo młodocianych superbohaterów rodem z filmów Marvela?\nWiatr zmian nie ominął również seriali młodzieżowych. Dawny przepis na taką produkcję zdawał się być banalnie prosty. Piękni i młodzi bohaterowie, trójkąty i czworokąty miłosne, rywalizacja pomiędzy przedstawicielami tej samej płci, skomplikowane relacje rodzinne, problemy szkolne i nastoletnie poczucie wyobcowania. Właśnie to wszystko mogliśmy oglądać w bijących rekordy popularności hitach takich jak: „Beverly Hills 90210”, „Jezioro marzeń”, „The O.C.”, „One Tree Hill” czy „Skins”. Receptura na współczesny serial młodzieżowy zdaje się różnić od tej zaproponowanej powyżej. Dziś do przedstawionego zestawu należy doliczyć bowiem postać wampira/wilkołaka („Pamiętniki wampirów”, „Nastoletni wilkołak”) oraz homo- lub transseksualisty („Glee”). Następnie wszystko to okrasić sosem irracjonalnych i beznadziejnych intryg oraz maksymalnie niezrozumiałych i niemożliwych do wyjaśnienia sekretów („Słodkie kłamstewka”). Młodzieży, dokąd zmierzasz?\nDruga część „Więźnia labiryntu” zebrała bardzo różne opinie krytyków filmowych. Bez wątpienia film wniósł do kina powiew pewnej świeżości i pozwolił utalentowanemu Dylanowi O’Brienowi zaprezentować się szerszemu gronu widzów. Kto wie, może to właśnie „Więzień labiryntu” wyznaczy nowy, jeszcze zupełnie nieznany nurt w kinie młodzieżowym?\nAutor: Film Planeta o 23:44:00


Gmina Zambrów dąży do budowy własnego przedszkola [retransmisja]\n09.11.2017 r., godz. 17.00\nTemat zakupu gruntu przy ul. Fabrycznej pod budowę gminnego przedszkola zdominował obrady XXXIII sesji Rady Gminy Zambrów.\nXXXIII sesja Rady Gminy Zambrów odbyła się dziś, 9 listopada w sali konferencyjnej Starostwa Powiatowego. Po wysłuchaniu informacji wójta o jego działalności w okresie międzysesyjnym oraz złożonych przed obradami interpelacji, radni pochylili się nad trzema projektami uchwał.\nDwie pierwsze, dotyczące Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Zambrów na lata 2017—2020 oraz budżetu gminy na 2016 rok były ściśle związane z planowanym zakupem działki na potrzeby budowy gminnego przedszkola. Głosowanie w tej sprawie na połączonym posiedzeniu kilku komisji zakończyło się wynikiem nierozstrzygniętym, w związku z czym zaproponowane uchwały dotyczyły wykreślenia kwoty 910 tys. zł, którą radni przyjęli podczas ostatniej sesji właśnie z przeznaczeniem na zakup gruntu.\nChodzi dokładnie o zakup działki przy ul. Fabrycznej, znajdującej się za lokalem gastronomicznym. Dyskusja na temat budowy przedszkola w tym miejscu trwała dość długo, a zdania były podzielone. Generalnie wszyscy są za tym, aby taki obiekt powstał, jednak niektórzy nie byli do końca przekonani, czy bez wcześniejszych analiz oraz sprawdzenia odpowiednich przepisów gmina powinna inwestować w taką nieruchomość.\nW odpowiedzi wójt Jarosław Kos tłumaczył, że przyspieszenie dążeń do zakupu działki pod gminne przedszkole wynika głównie z istniejącego już od kilku lat i pogłębiającego się z roku na rok problemu braku miejsc w miejskich przedszkolach dla dzieci z terenu gminy Zambrów. Ponadto co roku samorząd gminy przekazuje Miastu dość znaczne środki finansowe na doposażanie miejskich placówek.\nWójt poinformował, że rozmawiał z burmistrzem ws. partycypacji kosztów remontu budynku obecnej Szkoły Podstawowej Nr 5 w Zambrowie, który w tym roku będzie dostosowywany pod przyszłe przedszkole. Po opracowaniu koncepcji tego przedsięwzięcia okazało się jednak, że miejsc dla dzieci z terenu gminy Zambrów będzie tam brakować. Stąd, jak tłumaczył wójt, konieczność budowy własnego gminnego przedszkola. Plany wójta zakładają, że w okresie przejściowym, kiedy trwałyby prace przy budowie placówki przedszkolnej, dzieci z terenu gminy ulokowane byłyby w przedszkolach miejskich oraz być może w funkcjonującym w naszym mieście przedszkolu prywatnym „Jagódki”.\nPrzy okazji zakupu działki przy ul. Fabrycznej Gminie Zambrów być może udałoby się przy okazji uporać z problemem braku własnej siedziby urzędu. Aktualnie samorząd wynajmuje bowiem pomieszczenia od Starostwa Powiatowego w Zambrowie, co wiąże się z dodatkowymi kosztami obciążającymi gminną kasę.\nZastępca wójta Stanisław Krajewski tłumaczył, że powierzchnia działki planowanej do zakupienia przez Gminę jest porównywalna do tej, na której znajduje się obecnie budynek Starostwa Powiatowego i Urzędu Miasta. Jak mówił, jeszcze nie wiadomo, czy w przypadku zakupu działki powstałby na niej budynek jedno czy dwukondygnacyjny. W przypadku tego drugiego jest szansa, że w jednym obiekcie zlokalizowane byłoby zarówno przedszkole, jak i Urząd Gminy. Koncepcje będą jeszcze rozważane.\nOstatecznie, po ożywionej dyskusji, radni większością głosów odrzucili uchwały w sprawie zmiany Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Zambrów na lata 2017—2020 oraz zmian w budżecie gminy na 2016 rok, a co za tym idzie pozostawili w tegorocznym budżecie kwotę 910 tys. zł z przeznaczeniem na zakup działki przy ul. Fabrycznej.\nZachęcamy do obejrzenia retransmisji z XXXIII sesji Rady Gminy Zambrów.


Dachy katowice | Serwis\nHome » Nieruchomości » Dachy katowice\nWielokrotnie zostaje poruszany temat izolacji odnośnie dachów. Wielu właścicieli domów ma prawo posiadać z tym konkretny kłopot. Jak najbardziej warto na samym początku zastanowić się w ogóle, po co potrzebna jest taka izolacja. W głównej mierze dla tego, by zapewnić komfort. Papa na dach zakładana jest po to, aby odizolować podłoże dachowe od wilgoci, na którą jest narażony strop – sprawdź malowanie elewacji katowice. To niezmiernie ważne, tym bardziej, kiedy tak właściwie mamy do czynienia z pogodą deszczową, śnieżną. Bez właściwej izolacji może występować pleść na ścianach i suficie, co nie jedynie nieestetycznie wygląda, jakkolwiek przede wszystkim może zagrażać zdrowiu. Wilgoć w domu to nie jest dobry pomysł. Należy uczynić wszystko, by dom był suchy, bezpieczny oraz komfortowy. W ten sposób można wybrać należytą papę chociażby termozgrzewalną, którą w większości wypadków się wykorzystuje. W budownictwie nie zawsze można pozwolić sobie na dach wykonany z blacho-dachówki niekiedy należy uwzględnić wykorzystanie papy. Na pewno takie inwestycje się opłacają dla znacznej większości z nas.


Renata Kaczoruk na Instagramie - jak traktuje hejt?\nponiedziałek 17-10-16, czytany: 7579 razy, autor: Beata Maj\nRenata Kaczoruk / © KAPiF Udział w show Azja Express dla jednych okazał się furtką do wielkiej, pozytywnej popularności i lawiny dobrych komentarzy, dla innych zakończył się mniej przyjemnie.\n"Truth stands, even if there be no public support. It is self- sustained." #MahatmaGandhi #selfloving #mostessentialmealoftheday #goodnight #deskabezdeski #ćwicze #nasucho #snowboarding #naKarprowymMajaSNieg!! Zdjęcie zamieszczone przez użytkownika Renata Kaczoruk (@renul_ka) 16 Paź, 2016 o 1:23 PDT\nbrzydactwo, przypomina maszt\nJaka kobieta? Zbiornik na spermę dla leśnych dziadków po pięćdziesiątce.\nOna nie jest żadną ofiarą programu.\nJest takie powiedżenie, że jeśli ktoś Ci mówi wielokrotnie, źe jesteś osłem, nie dyskutuj tylko kup sobie siodło.\nDziewczyno, wyciągnij wnioski i nie pokazuj się więcej !\ngość, 17-10-16, 11:01 napisał(a):\nKobieta kolos. Ma chyba z 195 cm, a przynajmniej na tyle wygląda.\nbooosz, o czym ten Wojewódzki z nią rozmawia....?????\ngość, 17-10-16, 15:05 napisał(a):\ngość, 17-10-16, 12:39 napisał(a):\nPrzez nią nie chce mi się oglądać tego programu.\nTo moze dzięki niej zaczniesz robić w tym czasie cos produktywniejszego? :)\nno ja wasnie też jestm zła na siebie ,że marnuję na to czas -na takie bagno wojewódzko kaczorukowe. bezproduktywnie cholera spedzam czas.\nmahatma ghandi w grobie się przewraca jak słyszy kto i do czego użył jego cytatu\nSucha, tłukowata, pusta pinda\na kto to jest Renata K.????\nStrasznie irytująca osoba.\nOna jest pusta i głupia.\nLubie ją, ale uposledzona jest na bank\ngość, 17-10-16, 11:37 napisał(a):\nNie chciałabym być na jej miejscu.związek z dziadkiem bez ślubu i dzieci,wygląd nadający się tylko na wybieg,sympatia ze strony Polski;) i pstro w glowie.Mówcie co chcecie żal mi jej kiedy patrzę na ten uśmiech i fotki.Azji nie oglądałam jeszcze ale nie rozumiem jak można obrażać innych tylko dlatego ze są inni, lub wydają się ułomni\nSkoro facet po 50 jest dla ciebie dziadkiem,to ile ty masz lat dziecko?? 13?? A slub to jest kazdego indywiwualna sprawa. Tobie nic do tego,czy ktos ma obraczke czy tez nie.\nRenata jest ładna, nie piękna, ale ładna. I nie ma kaczych ust, łba większego od tułowia, ma zgrabne nogi (zazdroszczę zawsze takich nóg) i piłek pingpongowych w polikach.\ngość, 17-10-16, 11:02 napisał(a):\nPo absolwentce XIV L.O. we Wrocławiu, jednym z najlepszych w Polsce, spodziewałabym się czegoś więcej.\nJeśli szkoła kształci tak, jak ty piszesz, to nie spodziewaj się po absolwentach niczego specjalnego.\nrenatka spie*****j stad! wiesniara z ciebie niewyobrazalna.\nładna buzia ale powinna coś zrobić z tą fryzurą ciotki klotki z lat 80\nDla mnie jest ideałem ...


Grimm City. Bestie - Ćwiek Jakub | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nGrimm City. Bestie (okładka miękka)\nokładka miękka, 2017 26,29 zł\n26,29 zł 36,90 zł (-29%)\n"Absolutnie zwariowane! Zazdroszczę Ćwiekowi wyobraźni".\n"W tej świetnej opowieści najważniejsza jest atmosfera. Ciężka, lepka i gęsta. Jak na rasowy noir przystało".\n"W świecie »Grimm City« Jakub Ćwiek umiejętnie łączy czarny kryminał z urban fantasy, tworząc miks oryginalny i oferujący duży potencjał fabularny. W kontynuacji opowieści o brudnym mieście brudnych spraw odkrywa jego kolejne mroczne tajemnice i pokazuje, jak niewiele potrzeba, by obudziły się w nas bestie. W każdym z nas".\nRafał Śliwiak, "Nowa Fantastyka"\n"Pośród neonów i mętnych kałuż, w smugach dymu pogrążone ponure miasto... Miasto wielu grzechów. A w nim Jakub Ćwiek – wytrawny bajarz snujący swoje czarne opowieści o seryjnych mordercach, o mafijnych porachunkach i o ludziach, którzy znikają w wiecznej ciemności Grimm City. Posępne aż do samego dna duszy!"\nOlga Kowalska, "Wielki Buk"\nWymiary produktu [mm]: 35 x 212 x 138\nWłaśnie zrecenzowałem Grimm City. Bestie\nCzasami jedynym wyjściem jest opowieść…Nagła śmierć głowy jednej z rodzin mafijnych oznacza zerwanie paktu. Grimm City grozi wojna totalna. W obliczu tych wydarzeń i bodaj najważniejszego procesu ...\n04-12-2017 o godz 13:13 Anonim dodał recenzję:\nW biały dzień niespodziewanie dochodzi do morderstwa głowy jednej z rodzin mafijnych, które jest równoznaczne ze złamaniem obowiązującego paktu. To wydarzenie odciska się cieniem na całym Grimm City, wszyscy mają świadomość powagi sytuacji. Rozwikłanie tej sprawy staje się priorytetem dla glin. Nawet sprawa krążącego po ulicach i bestialsko zabijającego młode kobiety psychopaty Drwala, który rąbie ciała swoich ofiar siekierą. Policja w rekordowym tempie dociera do podejrzanego o morderstwo mafijnej persony i stawia go przed oblicze sądu. To jeden z najgłośniejszych procesów ostatnich lat. Gdy wszyscy skupiają się na tym wydarzeniu, wszyscy poza inspektorem Evansem. Doświadczony gliniarz skupia się na ujęciu Drwala, którą to sprawę dostał w ramach kary, za narażenie się przełożonym. Tymczasem po drugiej stronie miasta zostaje ujawniona ciekawa informacja. Do samozwańczego opiekuna jednej z najnędzniejszych dzielnic Emetha Barddocka, emerytowanego boksera zwanego Bestią, dociera informacja o kryjówce Drwala. Okazuje się, że psychopata prawdopodobnie przyczaił się na terenie podlegającym pod Emetha. Jak ja tęskniłam za tym ponurym i smolistym miastem! „Grimm City. Wilk” zupełnie mnie zauroczyła, a „Grimm City. Bestie” tylko umacnia mnie w moim zachwycie nad tą serią. Jednak tym zarazem zabrakło trochę tego bajkowego obłoczku, który był tak wyraźny w poprzedniej książce. Tutaj Jakub Ćwiek całkowicie skupił się na odbywającym się procesie i wątku kryminalnym, po drodze gubiąc gdzieś te urzekające nawiązania do bajek. Akcja wciąga już od pierwszych stron i tak utrzymuje się przez całą powieść. To kumulowało napięcie, które na zakończenie jednak nie wybuchło z należytym hukiem. To jedyne minusy, jakie rzucają mi się w oczy. I tym razem kreacja bohaterów, fabuła, jak i styl, były dopracowane i przemyślane. Od książek Ćwieka niełatwo się oderwać.\n29-01-2018 o godz 11:42 Kucka dodał recenzję:\nFan Ćwieka nie może przejść obok tego obojętnie. Pozycja obowiązkowa ;]\n20-05-2017 o godz 13:50 MarreS dodał recenzję:\nGrimm City. Wilk! oczarowało mnie świetnym klimatem (recenzja tutaj). Nie nazwałabym go arcydziełem, ale naprawdę przyjemnym i świeżym kryminałem. (Obserwacja na marginesie: średnio pokonał próbę czasu - po roku zwykle pamiętam więcej szczegółów fabuły). Nic więc dziwnego, że nie mogłam odmówić sobie powrotu do wykreowanego przez Jakuba Ćwieka świata. I otrzymałam kontynuację godną pierwszego tomu. Zamordowanie w biały dzień głowy jednej z mafijnych rodzin stawia Grimm City w stan gotowości. Policja w rekordowym czasie znajduje podejrzanego i rusza jeden z największych procesów ostatnich lat. Kiedy miasto koncentruje się na sprawie, na dalszy plan schodzą protesty górników oraz poszukiwania seryjnego mordercy młodych kobiet, zwanego Drwalem. Jednak prowadzący je inspektor Evans nie zamierza odpuścić. Tymczasem do Emetha Braddocka, emerytowanego boksera o pseudonimie "Bestia" i nieformalnego opiekuna jednej z najnędzniejszych dzielnic leżącej się po drugiej stronie mostu, zgłasza się pewien człowiek. Twierdząc, iż kryjówka Drwala może znajdować się właśnie na jego terenie. Łamanie konwencji czy łamanie powieści? Gwoli przypomnienia: Grimm City leży w świecie stanowiącym lustrzane odbicie naszego, ale którego osią są opowieści. Bóg jest Bajarzem, a świętą księgą - baśnie. Samemu miastu, leżącemu na zwłokach poległego przed wiekami olbrzyma, najbliżej do Gotham czy międzywojennego Nowego Jorku. Mamy mrok, smog, gangi, skorumpowane władze i atmosferę beznadziei oraz upadku. Czyli po prostu noir. Można by powiedzieć, że ten niby fantastyczny setting "wybija" (tylko) niezły wątek kryminalny, ale nie sposób traktować tych elementów rozdzielnie. Nie istnieją one obok siebie, a nieustannie się przenikają. To samo tyczy się atmosfery i konwencji noir, która nie stanowi wyłącznie dekoracji, a w żywy sposób wpływa na konstrukcję fabuły, zwłaszcza na mało pozytywne zakończenie. A z ową konstrukcją fabuły mam pewien problem. Z jednej strony rozumiem, co autor chciał osiągnąć (i co osiągnął), a z drugiej nie jestem pewna, czy było warto. Otóż, przez jakieś 2/3 Ćwiek niezwykle zgrabnie żongluje dużą liczbą narracji, gmatwając wątki, budując napięcie i atmosferę. Osobno śledzimy proces, osobno Evansa, osobno Braddocka i jego córkę. Do tego dochodzą fragmenty opisywane z punktu widzenia jednej z ofiar Drwala (co wiąże się ze świetnym motywem tytułowych bestii) oraz licznych bohaterów epizodycznych. Od tej części dosłownie nie sposób się oderwać. W pewnym momencie jednak autor zaczyna bawić się konwencją śledztwa, w którym, jak oczekujemy, wszystkie fragmenty układanki powinny utworzyć spójną całość. I w rezultacie otrzymujemy zakończenie zaskakujące, otwarte (nawet bardziej niż w tomie pierwszym) i ciekawie wpisujące się w pesymistyczną wizję świata. Jednakże za sprawą takiej a nie innej konstrukcji końcowe wydarzenia zdają się rozgrywać zbyt szybko i nie mogę pozbyć się wrażenia, że czegoś tu zabrakło. Bestie i policjanci Podobnie jest ze wspomnianym przeze mnie motywem bestii. Jakub Ćwiek połączył stanowczo zbyt często wykorzystywaną postać seryjnego mordercy z archetypem bestii obecnym w baśniach. W świecie, w którym odgrywają one takie znaczenie, takie zestawienie przestaje być tworem czysto akademickim, a może być rozpatrywane bardziej serio. Bestią jest Emeth Braddock, ale jest nią też zupełnie różny od niego Drwal. I w świetle owego kontrastu tożsamość mordercy zdecydowanie zawodzi. Oczekiwałam, że będzie ona ciekawą puentą "teorii bestii", ale... nie. Teoretycznie to również można podciągnąć pod łamanie konwencji. Tylko czy może być ono celem samym w sobie? I czy nie zyskalibyśmy więcej, gdyby jednak nie nastąpiło? To właściwe jedynie moje zastrzeżenie. Poza tym jest tylko lepiej. Nie można nie zauważyć zmian, jakie zaszły u bohaterów od pierwszego tomu. Narzekałam wtedy, że, patrząc ogólnie, są oni zwyczajnie nijacy. Teraz sytuacja się znacznie poprawiła. Wybijają się Braddock i jego córka Bekka, więcej miejsca dostała też Palla, na przykładzie której widzimy, z jakimi problemami musi sobie radzić niezależna kobieta-dziennikarka w bardzo męskim świecie Grimm City. Dużo dobrego zdziałało też rozdzielenie Evansa z McShanem, bo wreszcie nie zlewają się w jedną postać. Po prostu przyjemnie Mimo zastrzeżeń, pod względem ogólnego poziomu Grimm City. Bestie nie odbiegają od tomu pierwszego. Nie są może dziełem wybitnym, ale wyróżniającym się i dość dobrze napisanym, z lektury którego można czerpać sporą przyjemność. Samo miasto kryje w sobie wciąż sporo potencjału na kolejne tomy (które, jak podejrzewam, za jakiś czas się ukażą), ale mam nadzieję, że autor nie wyjdzie poza trylogię. Co za dużo to niezdrowo. Ale niezależnie od liczby przyszłych tomów Grimm City polecam, zwłaszcza, że obie części można czytać niezależnie od siebie.\n24-05-2017 o godz 17:05 Ania Kotlewska dodał recenzję:\nSpotkanie z pierwszym tomem Grimm City było niezwykle udane. Jakub Ćwiek pokazał mi się z zupełnie innej i bardziej dojrzalszej strony niż w swoim debiucie, Kłamcy. Stworzył pełnokrwistą powieść kryminalną osadzoną w genialnie skonstruowanym, mrocznym świecie, opartym na ulubionych baśniach z mojego dzieciństwa. Dzisiaj przyszedł czas na zmierzenie się z kolejnym tomem tego cyklu, który według mnie jest jeszcze lepszy. Zabójstwo głowy jednej z gangsterskich rodzin staje się tematem numer jeden w Grimm City. Mimo, że sprawca zostaje szybko ujęty i postawiony przed sądem, to paraliżuje to główny środek utrzymania mieszkańców oraz ucisza wszystkie inne, ważne informacje. Wśród nich znajduje dochodzenie w sprawie Drwala, który porywa i ćwiartuje siekierą młode kobiety. Śledztwo zostaje przekazane w ręce komisarza Evansa. Po nieujęciu mordercy komisarza Wolfa, właśnie od niej zależy jego być albo nie być. Tymczasem w zapomnianej części miasta były bokser, Emeth Braddock, podejmuje się znalezienia zwyrodnialca na własną rękę. Mam wrażenie, że brakuje mi słów na opisanie, jak genialna była to książka, ponieważ przebrnęłam przez nią, jak burza. Czytało mi się naprawdę świetnie i szybko, a teraz nie umiem wykrztusić z siebie słowa na jej temat. Jakubowi Ćwiekowi po raz kolejny udało się mnie kompletnie zaskoczyć i zachwycić swoją twórczością szczególnie, że tym razem była to historia bardziej rozbudowana, wielowątkowa, choć krótsza. Opisuje ją z wielu różnych perspektyw, a całość toczy się oczywiście wokół dwóch opisanych wyżej spraw, a więc autor tym razem przedstawia również prawniczą część swojego świata. Cały czas niecierpliwie czekałam na fragmenty z toczącego się procesu, ponieważ byłam niezmiernie ciekawa, jak to wszystko przebiega. Przyznam szczerze, że naprawdę ciekawie i sprytnie to sobie wszystko autor wykombinował. Większa część fabuły skupia się jednak na śledztwie dotyczącym Drwala, które zostaje przekazane "w spadku" po koledze, inspektorowi Evansowi. Od początku jest to niezła zagwozdka, ponieważ dotychczasowe dokumenty są zaniedbane i niedokładne. Policjant niemal błądzi we mgle, ale się nie poddaje. Chwyta się każdego przeczucia oraz każdej możliwości, żeby uratować przyszłe ofiary mordercy. Jest to sprawa jeszcze trudniejsza ze względu na fakt, że przez toczący się proces, nikt już o niej nie pamięta, a więc ludzie przestali być ostrożni. Jej przebieg toczy się oczywiście wokół tytułowych Bestii, których sens istnienia została nam bardzo dogłębnie wytłumaczona. Co jakiś czas możemy ją również obserwować z perspektywy samej ofiary, która czeka na swój nieubłagany koniec w ciasnej klatce. Ogromny plus należy się również za opisanie uniwersum w nieco szerszym spektrum. Gdy czytałam pierwszą część miałam wrażenie, że Grimm City to miejsce odizolowane od reszty świata, a tutaj nie tylko pojawili się emigranci z innych krajów, ale również również wspomina się o Krainie, gdzie leży miasto. Rozwinięty jest także wątek zapomnianej części miasta, gdzie szerzy się przestępczość, bieda i analfabetyzm. Właśnie tam samozwańczy szeryf Emeth Braddock rozpoczyna swojego poszukiwania, ale przy okazji dzieli się również zdobytymi informacjami z policją, czym mi bardzo zaimponował. Ogólnie to dość ciekawa postać, ponieważ cały czas walczy ze swoją zwierzęcą naturę, żeby wykorzystywać ją w dobrej wierze. Bardzo dba o swoją córkę i dzieciaki z okolicy. Rebecca jest bardzo dojrzała, inteligentna i oczytana, ale irytowała mnie ciągłym napominaniem wszystkich, żeby nie traktować jej, jak dziecko. Podsumowując Grimm City. Bestie to genialna, wielowątkowa i mroczna opowieść, która zapiera dech w piersiach, niesamowicie wciąga oraz nigdy w życiu nie spodziewałabym się jej po Ćwieku. Opowiada o brutalnych morderstwach, trudnym dochodzeniu i niecodziennym procesie karnym. Coś dla siebie odnajdą w niej miłośnicy fantastyki, kryminałów i thrillerów. Sama jestem niezmiernie zachwycona i z niecierpliwością czekam na kolejne tomy.\n08-06-2017 o godz 03:01 Poddasze Literata dodał recenzję:\n„W wieczór taki jak ten wystarczyła ledwie odrobina romantycznej nieostrożności, by ulec czarowi ponurego miasta Grimm”. Francisco Thornini, jeden z dwóch najważniejszych bossów mafijnego półświatka, ginie zastrzelony przed drzwiami ekskluzywnego lokalu Iluento. Owa śmierć dzieli Grimm City, prowadząc do waśni i zerwania paktu pomiędzy najbardziej wpływowymi gangami w mieście. Na domiar złego po ulicach cuchnącego smołą miasta krąży psychopatyczny morderca zwany Drwalem – zwyrodnialec, który porywa dziewczęta i w bestialski sposób pozbawia je życia. Inspektor Evans, na którego barki spada zadanie odnalezienia złoczyńcy, wie, że przydzielone mu zadanie nie należy do łatwych. Lecz nie jego jedynego czekać będą poważne kłopoty… „Człowiek nie ma wpływu na to, kim się stanie. Ale to od niego zależy, czy będzie w tym dobry”. Emeth Braddock nie miał łatwego życia. Bokserska przeszłość odcisnęła na nim piętno, sterała jego ciało i poznaczyła bliznami umysł. Mimo to Emeth wciąż znajduje w sobie siły, by zaprowadzać na drugim brzegu – w tym zapomnianym przez wszystkich i niemalże wyklętym miejscu – jako taki porządek. Stara się chronić zwłaszcza dzieci, a przede wszystkim swoją córkę Bekkę, dlatego gdy otrzymuje informację o zaginięciu młodej Cherry, postanawia pomóc ją odnaleźć. W tym samym czasie Evans wciąż bezskutecznie próbuje namierzyć nieuchwytnego Drwala, zdając sobie sprawę, że być może będzie mógł mu pomóc zdegradowany do roli ochroniarza McShane. A także sprytna dziennikarka Di Neve. Tym czasem zegar miasta tyka, odmierzając czas do wstrząsającego posadami Grimm City procesu, a ukryty przed bojaźliwymi spojrzeniami morderca wypatruje kolejnej bezsilnej ofiary… „A gdy po chwili rozległo się szurnięcie i zrazu głośne, potem coraz cichsze kroki zakończone odgłosem zamykanych ciężkich drzwi, zdała sobie sprawę, że najwyraźniej on też tu był. Przez cały ten czas stal w ciemności i patrzył”. Grimm City jest smętne, przepełnione rozpaczliwie mizantropijnymi ludźmi, nabrzmiałe od brudu, kłamstw i złych uczynków. Kiedy czyta się o szarych, wyciągniętych z wyobraźni Jakuba Ćwieka uliczkach, niemal można poczuć na języku drobinki sadzy i duchotę, która nie pozwala zaczerpnąć powietrza. Klimat książki jest gęsty jak smoła, ciężki i poważny, lecz – co zaskakujące – powieść czyta się świetnie. Z pewnością to zasługa zwinnej stylistyki, jaką posługuje się autor: mamy tu mnóstwo ciekawych opowiastek, językowych fantazji, a przede wszystkim całą gamę niezwykle indywidualnych i specyficznych bohaterów. W „Grimm City. Bestie" znakomicie widać pisarską pasję, talent do kreowania porywających historii i smykałkę do tworzenia ze słów zdań, do których czytelnik chciałby wracać. Najnowsza książka Ćwieka to warsztatowy majstersztyk, jednak jest to również powieść, która nie oczarowała mnie fabularnie. Przez większość czasu czegoś mi brakowało, czegoś, co było obecne w pierwszej części, co dodawało smaku i zachęcało do przeczytania kolejnej strony. Nie potrafiłam poruszać się nakreśloną przez pisarza ścieżką, a żadna z postawionych po drodze teorii i zagadek nie sprawiała wrażenia tajemnicy, którą czytelnik sam mógłby rozwikłać. Można odnieść wrażenie, że druga część „Grimm City" to rebus, dla którego rozwiązanie może znaleźć jedynie sam autor. Odpowiedzi na stawiane przez książkowe postaci pytania przychodzą z czasem i niestety niewiele pozostawiają miejsca na jakiekolwiek przypuszczenia. Tę nieco przykrą skazę nadrabiają na szczęście dialogi, które zręcznie przedstawiają fakty, świetnie uwypuklają charaktery bohaterów i niejednokrotnie wywołują uśmiech. Nie można również zapomnieć o wspaniałych nawiązaniach do baśni, w których Ćwiek z premedytacją zaprowadza nieporządek: oto opowieści stają się religią, a Bestia zdaje się kimś zupełnie innym niż myślisz…\n01-02-2018 o godz 17:52 Freya dodał recenzję:\nJakub Ćwiek jest absolwentem kulturoznawstwa na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, zadebiutował w 2005 roku zbiorem opowiadań „Kłamca”, ma na swoim koncie kilka świetnych serii, liczne opowiadania, scenariusze i artykuły publicystyczne. W swojej twórczości nawiązuje do popkultury, książek, filmów, utworów muzycznych, czy mitologii. W 2015 roku premierę miał wydawany przez Ćwieka miesięcznik „Bangarang Magazine”. Prawie dwa lata temu po przeczytaniu serii „Chłopcy”, miałam okazję zapoznać się z dość brutalnym kryminałem noir z baśniami braci Grimm w tle. Mowa o powieści „Grimm City. Wilk!”, która niestety nie zrobiła na mnie najlepszego wrażenia, ponieważ zabrakło mi w niej nagłych zwrotów akcji, a fabuła była nudna jak flaki z olejem i zupełnie do mnie nie przemawiała. Słabo pamiętam tę książkę. Kiedy jednak pojawiła się szansa, by przeczytać kolejną część tej historii, nie wahałam się ani chwili. Choć raczej ze względu na autora, niż na jej poprzedniczkę. Miałam okazję dostać się na zeszłorocznym Pyrkonie na spotkanie autorskie z Jakubem Ćwiekiem i jeszcze bardziej polubiłam tego faceta. Nie mogłam odmówić sobie lektury „Grimm City. Bestie”. W Grimm City zamordowano Francisco Thornini – przedstawiciela jednej z mafijnych rodzin. Jego śmierć może położyć kres rozejmowi pomiędzy pozostałymi gangami, który został zawarty po tym jak Nowy Gracz wkroczył na przestępczą scenę w mieście i wprowadził wszechobecny zamęt. Policja staje na głowie, by tylko schwytać winnego tej zbrodni. Społeczeństwo obawia się jednak znacznie bardziej okrutnego mordercy, który zyskał przydomek Drwal, ponieważ rąbał i porzucał swoje ofiary, a były nimi młode kobiety. W to śledztwo zaangażowany zostaje inspektor Evans, którego poznaliśmy w pierwszej części: „Grimm City. Wilk!”. Tropem mordercy podąża również były bokser Emeth Braddock, zwany Bestią, który pełni rolę stróża porządku w dzielnicy po drugiej stronie mostu, a w jego działaniach zmierzających do znalezienia sprawcy, bierze udział również jego córka Bekka – niezwykle bystra nastolatka. Kto stoi za zabójstwem Francisco Thornini’ego? Kim tak naprawdę jest Drwal i w czyje ręce się dostanie? Ponownie wracamy do Grimm City, niezwykle brudnego, ponurego i spowitego mrokiem przez węglowy pył miasta, które wyrosło na ciele pokonanego olbrzyma i jest napędzane jego smolistą krwią. To tu szerzy się korupcja, przestępczość, przemoc i wszechobecne niebezpieczeństwo. Niestety stróże prawa nie zawsze stoją na jego straży, o czym mogliśmy przekonać się już w pierwszej części. Choć „Grimm City. Wilk!” nie przypadła mi do gustu, druga część okazała się dużo lepsza, a może po prostu moje wymagania co do tej historii nieco się zmniejszyły. Wiedziałam też, czego mogę się po niej spodziewać. Nowa powieść okazała się znacznie lżejszą, łatwiejszą w odbiorze lekturą niż jej poprzedniczka. Przeczytałam ją zaledwie w dwa wieczory, choć nie mogę powiedzieć, że mnie porwała. Nadal uważam, że jest napisana dość chaotycznie, choć może to tylko ja nie potrafiłam znaleźć nici wiążącej ze sobą pewne wątki, które wydały mi się zupełnie od siebie oderwane. Pojawiła się spora liczba bohaterów i choć każdy z nich wyróżniał się charakterem, żadnego z nich nie obdarowałam większą sympatią. Evansa w powieści było jak na lekarstwo, za to Emeth Braddock i jego nastoletnia córka wyjątkowo wryli mi się w pamięć. Dalsza część recenzji na: http://tamczytam.blogspot.com/2018/01/grimm-city-bestie.html\n24-05-2017 o godz 13:31 CzaCzytac.pl dodał recenzję:\nPisząc tę recenzję, powinnam mieć na sobie powyciągany sweter, grube, oldschoolowe okulary, potężną szklankę Whiskey w zasięgu dłoni i jeszcze ćmić z namaszczeniem papierosa, albo lepiej jakąś cuchnącą cygaretkę. Ach no i ołówek w zmierzwionych włosach! Dlaczego? Bo recenzowanie Grimm City, w żadnym, ale to podkreślam, w żadnym wypadku nie powinno być zwyczajne… Bo to cholera, nie jest zwyczajna książka! Nie zamierzam się tu skupiać na opisywaniu wam czym jest noir, czy kwalifikować tej powieści do fantastyki lub kryminału, bo nie ma to jakiegokolwiek sensu, albo raczej, nie jest do niczego potrzebne. Zresztą, zaczyna mi się wydawać, że gdyby Ćwiek przez 200 stron powtarzał w kółko 5 zdań, to ja i tak piałabym z zachwytu. Bo ma ten facet w tym swoim pisaniu coś tak fajnego i mądrego zarazem, że zmusza do czytania i przyjmowania wszystkiego bez choćby minimalnego sprzeciwu. Ale, żeby nie było. Fabuła; cóż, wracamy do miasta znanego nam z pierwszej części, spotykamy kilku dawnych bohaterów, ale główny wątek opiera się już na innych postaciach. Emeth Braddock, były bokser, Bestia, facet którego boi się cała dzielnica postanawia, za lekką namową, odnaleźć młode dziewczę. Dziewczę, które najprawdopodobniej jest kolejną ofiarą Drwala. Przy okazji, trwa też proces pewnego pana Zwierciadełko, więc poznajemy jak to z tym sądownictwem, wielką siódemką, adwokatami i „szczerymi” zeznaniami bywa. Jak jest proces, to jest i policja (McShane, Evans, Labrou- są wszyscy). A gdzie policja tam i dziennikarze (Palla, piękna jak zawsze). A żeby nie było tak brudno i szaro to pojawia się Rebekka, córka Braddocka, która ma tak cięty język i jest tak uroczo bezpośrednia, że nie da się jej nie lubić. Samo miasto? Podzielone, brudne i pełne paskudnych typków, czyli dokładnie takie o jakim chcemy czytać. Akcja nie pędzi, co jest śmieszne, bo czyta się to ekspresowo szybko. Chyba po prostu wszystko jest na swoim miejscu; bardzo dobra, wielowątkowa historia (właściwie to kilka posplatanych historii), świetne postacie, które w żadnym wypadku nie są oczywiste (tutaj czasem można zapłakać za najpodlejszym draniem, a ktoś z pozoru dobry, okazuje się być potworem) i świat przedstawiony, który jest zajebiście (przepraszam, ale nie da się inaczej) napisany. A kończy się to w taki sposób, że… zatrzymuje się czas. Z jednej strony wszystko układa się w jedną, bardzo logiczną całość, ale z drugiej, zupełnie nie tego się spodziewałeś. Ten kryminalny smaczek, trochę niedopowiedzeń, wstęp do nowej historii, jest tu wszystko, ale takie jakieś inne niż zazwyczaj. Pozostawia Czytelnika w takim lekkim szoku i chwilowym zawieszeniu :) Dopiero po chwili dociera do Ciebie, to co przeczytałeś i wiesz, że to jest dobre, właśnie dzięki temu, że kończy się tak a nie inaczej. Nie ma sprawy, jeśli nie czytałeś pierwszej części, w niczym to nie przeszkadza, bo to odrębne opowieści (choć połączone miastem). Ale bardzo polecam zapoznać się z Wilkiem, bo całość przyjmuje się przyjemniej a i jest więcej tych cudownych, osmolonych literek do przytulenia :) Bezwzględnie CzaCzytać i pamiętajcie… róże mają to do siebie, że czasem niosą ze sobą opowieść… Z CzaCzytac.pl\n15-05-2017 o godz 09:28 Wybebeszamy_książki dodał recenzję:\nGrimm City powraca. Jeszcze bardziej mroczne. Z każdym słowem wzniecające pył i zbrodnię. GRIMM CITY Grimm City rzuciło na mnie urok już w pierwszej książce. Zabójstwo Wolfa, Czerwony Kapturek, ale przede wszystkim pomysł na świat przedstawiony - wszystko to razem i oddzielnie urzekło mnie w "Grimm City. Wilk!". Sprawiło, że czekałam z niecierpliwością na drugą część serii. Gdy ta nadeszła, wiedziałam, że nie zawiedzie oczekiwań. Ćwiek ponownie zaprasza nas do rzeczywistości, która chwyta czytelnika tłustymi, czarnymi paluchami i umiejscawia w jednej z wielu ludzkich opowieści. "(...) gdy zaczął mówić, opowiadał jeszcze dłużej. Ze szczegółami, ale tak, jakby składał suchą relację, czy bardziej raport. (...) jeden z tych, w których starasz się oddzielić słowa od szarpiących tobą emocji. Kiedy wiesz, że jeżeli podejmiesz się oceny dokonanych wydarzeń, kiedy pojmiesz ich ogrom, oszalejesz. Więc tego nie robisz, a tylko pozwalasz umysłowi ubrać fakty w słowa, słowom ujść z ust, a potem już tylko modlisz się cicho i bezskutecznie, by nigdy więcej nie wróciły do ciebie pewne obrazy i myśli." Akcja jest wielowątkowa, choć zbrodnie sprawiają wrażenie połączonych. Tworzą ułudę jednolitości, którą w strzępy rozrywają bohaterowie. Grimm City poznajemy od podszewki - mieszkania, urzędy, dzielnice. Miasto rozdzielone mostem na zainfekowaną, ale żywą tkankę i gnijący ochłap staje przed nami otworem, chociaż nie odkrywa wszystkich swoich tajemnic. Niektóre zaułki pozostają nieoświetlone, okna wybite, a drzwi zamknięte. W mieście, które tętni tłustą krwią Olbrzyma, potrzebuje obrońców, a znajduje jedynie skorumpowanych Karłów, zapadła cisza. Rozejm przyniósł pozorny spokój, nadchodzący zamęt i całkiem nowe zbrodnie. Gdy upada jeden z Thorninich, miasto zastyga. Wojna czeka tuż za rogiem. Tylko jeden człowiek nie zatrzymuje się nawet na chwilę. Drwal nie zna odpoczynku. A może to Bestia? "MATKA NIE MÓWIŁA CI, ŻE ZA MARZENIA SIĘ PŁACI?" Jedno, co zawsze uderza mnie w książkach Ćwieka, to kreacja bohaterów. Są unikalni. Pod względem behawiorystycznym są niczym odbicia prawdziwych ludzi. Z krwi i kości. Jednak poza tym mają w sobie mrok właściwy Grimm City. Wywołują niepokój i sympatię. To typowa dla ćwiekowych bohaterów mieszanka. Nie sposób pomylić ze sobą postaci. Nawet charaktery nie odgrywające głównych ról, są stworzone z perfekcjonizmem autora, który zakłada ludzką ułomność. Ciekawym zabiegiem jest też wprowadzenie terminu Bestii i połączenie go z człowieczeństwem. Stworzenie hybrydy, która stała się podwaliną książki. BESTIE! Jestem pod dużym wrażeniem - bohaterów, wykreowanej rzeczywistości i realizmu. Z każdą przewracaną stroną musiałam przypominać sobie, że to tylko książka. Ze wszech miar interesująca i wywołująca dreszcze.\n08-05-2017 o godz 20:45 KittyAilla dodał recenzję:\nJakub Ćwiek snuje przed nami swoją mroczną opowieść niczym najprawdziwszy Bajarz. Książka ma niepowtarzalny mroczny, gęsty od przemocy klimat, a wszystko toczy się w rytmie oddechu Olbrzyma. Grimm City to miasto zgrozy, korupcji oraz mafijnych porachunków - i właśnie tak się w nim czujemy, nieustannie zagrożeni. Śmiało mogę stwierdzić, że nie potrzebowałam przypominać sobie części pierwszej, bo chociaż autor również tego nie zrobił - wydarzenia stanowią raczej osobny wątek historii. Oczywiście i tak polecam czytać serię po kolei. Tym razem równolegle policja prowadzi dwa śledztwa - tajemniczego Drwala, zabójcy kobiet oraz sprawcy śmierci jednej z ważniejszych mafijnych postaci. Wybieramy się także na drugą stronę mostu, do zapomnianej przez Bajarza części Grimm. Książka porywa czytelnika w swoje mroczne, nieprzejednane szpony i nie chce odpuścić aż do ostatniej strony. Autor opowiada historię w bardzo angażujący sposób: pozwala nam snuć domysły, daje tropy, a dopiero po jakimś czasie zdradza właściwe rozwiązanie danej zagadki i możemy osądzić czy mieliśmy rację. Nie oznacza to jednak, że książka jest przewidywalna, o nie! Zgłębianie Grimm, jego mrocznej atmosfery, tajemnic oraz religii to trudny orzech do zgryzienia nawet dla wprawnych detektywów. Zakończenie natomiast przynosi jeszcze więcej pytań niż odpowiedzi i nie mogę się już doczekać kolejnego tomu! Całość lektury umilają ilustracje Piotra Sokołowskiego, które doskonale oddają klimat Grimm. MacShane powraca! Tak, z pewnością mogę stwierdzić, że to moja ulubiona postać. Rezolutny, zagadkowy i praktyczny. W ten wątek pan Kuba wplótł jednak o wiele więcej intrygujących postaci - w tym Rebbekę. Córka bestii, zaradna szesnastolatka, która próbuje odnaleźć się w świecie dorosłych. Sędzia Sęp to także bohater niesamowicie zajmujący. I też chciałabym umieć czytać z ruchu warg! Jedno jest pewne - w Grimm City postaci często są bardzo złe, ale... Autor w ten sposób stara się pokazać, że w tak ponurym mieście naprawdę ciężko o dobro i jego iskierki to choćby właśnie Bekka. W Grimm mało jest bieli, górują raczej szarości i czerń, ale to sprawia, że kreacja bohaterów w tej powieści stała się niezwykle unikatowa. Podsumowując, Grimm City jest inne niż wszystko, co do tej pory czytałam. To seria tak unikatowa, tak mroczna, tak brutalna, a jednocześnie wciągająca oraz łącząca w sobie cechy fantastyki i kryminału noir, że nie wyobrażam sobie, aby ktoś nie chciał jej poznać. Podejrzewam, że znajdą się osoby wrażliwe, niegotowe na tak mroczną wizję życia, podejścia społecznego oraz miasta, ale według mnie i tak powinny spróbować, i zachwycić się oryginalnością polskiego pisarza, bo tego jednego nie odmówię panu Kubie nigdy - oryginalności.\n21-05-2017 o godz 13:45 depeszka dodał recenzję:\n"Zło nie jest prawdziwe. Zło to coś, co sami sobie wmówiliśmy." Nad Grimm City, na cieniutkim sznureczku wisi wojna. Śmierć jednego z najważniejszych mafiozów przyczynia się do komplikacji między czarnymi porachunkami. Największy i najważniejszy proces w dziejach Grimm rusza w zawrotnym tempie. Miasto zmienia się w obliczu nagłego wydarzenia, wszystko kręci się wokół trupa, a w tym czasie po ulicach krąży Drwal - morderca, który swoje ofiary rąbie na kawałki i porzuca w mieście. Czy Grimm City staje się bezprawnym miastem, a Drwal bez cienia podejrzeń będzie łapał coraz więcej ofiar? Po roku od śledztwa w sprawie agenta Wolfa i Czerwonego Kapturka, Grimm nawiedza wyjątkowy psychopata - Drwal. Ćwiek jak zwykle popisał się ogromną wyobraźnią, a dodatkowo jeszcze bardziej nawiązał do opowieści braci Grimm - znów oprawiając je w wyjątkowo krwawą historię. Mroczne miasto jakie było, takie jest. Oblepione ropą, tłuste, śmierdzące i nieprzewidywalne. W tej książce morderca ukazany był w trochę inny sposób. W Wilku mogliśmy tylko gdybać kto i dlaczego zabił Wolfa, a w tym wypadku niektóre rozdziały sięgają zdarzeń w piwnicy Drwala, który "dba" o swoje kolejne ofiary. Ta drobna zmiana potrafi zaciekawić, a jeszcze bardziej wtedy, kiedy bohaterowie odrzucają potencjalne ofiary, a wiemy, że one są przetrzymywane. Proces sądowy to niejaka nowość, siedzimy na sali rozpraw, widzimy przygotowania i zamieszanie wokół. Jednak mimo wszystko, rozdziały z sądu nie interesowały mnie tak bardzo, jak nieco krótsze wydarzenia związane stricte z Drwalem. Może dlatego, że w końcu doczekałam się bardziej psychopatycznych, mrocznych, krwistych scen, których niestety brakowało w Wilku. Kobiety to jakże ważna rzecz w książkach. W Chłopcach mieliśmy seksownego Dzwoneczka, w Wilku niejakiego Czerwonego Kapturka, a w Bestiach? Bardzo przyjazna, aczkolwiek skrzywdzona przez życie Cherry i córka bestii - Bekka, która w sobie ma coś po ojcu, a to jeszcze bardziej ciekawi. Mimo wielu postaci, których losy rozgrywają się w różnych częściach miasta (na Podgardlu, Pępku, Fałdzie), fabuła łączy się w całość, tworząc doskonałą jedność. Wszystkie skrupulatne opisy, które z początku mogły wydawać się dość bezsensowne, w zakończeniu powodują zlepianie faktów i zaskoczenie czytelnika, które jest dość duże. Jakie wydarzenia odgrywały się po drugiej stronie mostu - miejsca, do którego nikt nie chce trafić? Co z morderstwami ma wspólnego Róża? Jak Ćwiek stworzył kontynuacje Wilka w tak mrocznej aurze? ksiazkiwpiekle.blogspot.com\n15-11-2017 o godz 18:16 zaczytana_owca dodał recenzję:\nJakub Ćwiek ponownie uraczył nas, czytelników, wizytą w Grimm – mieście pełnym mroku, brutalnym, bezwzględnym, a jednak mimo to posiadającym swój niesamowity urok. Właśnie urok samego miasta spowodował, że z prawdziwą przyjemnością sięgnęłam po „Grimm City. Bestie” - tęskno mi już było do jego atmosfery, tak innej od atmosfery miast opisywanych w znanych mi kryminałach. Powieść składa się niejako z dwóch wątków – kryminalnego (sprawa psychopatycznego mordercy zwanego Drwalem, który poluje na kobiety) oraz sądowego (proces osoby oskarżonej o zabójstwo głowy jednej z mafijnych rodzin), przy czym wątek sądowy zdecydowanie przeważa. Sprawa Drwala pozostaje w jego cieniu i wbrew początkowym insynuacjom nie jest z nim połączona. Ja osobiście uważam, że to wielka szkoda, gdyż urok opowiadanych historii tylko by na tym zyskał, gdyby autor równomiernie poprowadził oba wątki i jakoś zgrabnie je połączył. Jednym z plusów książki Jakuba Ćwieka jest opisywanie poszczególnych wątków z perspektywy poszczególnych postaci. Daje to możliwość głębszego zrozumienia całej historii w miarę jej rozwoju. Ponadto bohaterowie, nawet ci drugoplanowi, są bardzo wyraziści i na pewno nie kryształowi. Każdy z nich ma w sobie zarówno domieszkę dobra, jak i zła, co w ciekawy sposób wpasowuje się w sposób ukazania samego miasta – mrocznego, na którym zło osiada niczym czarne krople jakiegoś ciężkiego do pozbycia się tłuszczu, ale też z drugiej strony mającego swój urok, miasta, do którego mieszkańcy się mimo wszystko przywiązują. Aluzje do baśni nie są w tej powieści tak widoczne jak w pierwszym tomie, niemniej uważny czytelnik bez problemu je wychwyci (ja np. zauważyłam nawiązania do baśni o Szeherezadzie, Pięknej i Bestii czy Śpiącej Królewnie). Bardziej są one widoczne w historii poszczególnych wątków niż w odniesieniu do konkretnych osób. Autor niezwykle ciekawie pokazał też tutaj sam system sądownictwa, jaki funkcjonuje w Grimm City. Co prawda mogłoby się wydawać, że system wyboru tzw. Siódemki oraz zasady dyskrecji i dochowania tajemnicy przy wydawaniu przez nią wyroku koliduje z atmosferą brutalności miasta, jednak pomimo tego przeciwieństwa całkiem nieźle ze sobą współbrzmią. Poza tym w miarę czytania dowiadujemy się, że ów system, mimo pozornej doskonałości, wcale taki doskonały nie jest... Zakończenie książki ma natomiast iście „ćwiekowski” styl – pozostawia niedosyt i duży apetyt na więcej. Mam nadzieję, że jeszcze nie raz będę miała okazję powrócić do miasta Grimm w kolejnych tomach.\n09-05-2017 o godz 19:29 Kaśka Dudek dodał recenzję:\nGrimm City to miasto tajemnicze, ociekające złem, pełne niebezpieczeństw. Kiedy je sobie wyobrażam, przed oczami widzę obraz Gotham City wyjęty z filmu Batman z 1989 r. – tak widzę to miasto. Biorąc tę książkę do ręki już od pierwszych stron zatapiasz się w jego mroczny klimat i spodziewasz się, że lada chwila zza rogu wyskoczy na Ciebie jakiś mroczny typek i przystawi ci nóż do gardła. Pewnego dnia Grimm City wstrząsa śmierć głowy jednej z rodzin mafijnych rządzących miastem i nagle nad miastem zaczyna krążyć widmo wojny gangów. Miasto w tempie ekspresowym łapie winnego i organizuje proces sądowy. Proces ten wydaje się być chyba najważniejszym wydarzeniem w dziejach miasta i niechybnie odwraca uwagę od pojmania Drwala – psychopaty, seryjnego mordercy kobiet. Sprawa pojmania Drwala przypada inspektorowi Evansowi, ale również ktoś inny stawia sobie za punkt honoru pojmanie mordercy – a mianowicie były bokser, Emeth Braddock zwany Bestią, którego nota bene bardzo polubiłam – ciekawa jestem, czy znajdzie się ktoś, kto tej postaci nie polubił. Braddock bardzo przypomina mi Hulka, jest dobry i miły dopóki, ktoś nieźle do nie wkurzy, a wtedy wychodzi z niego Bestia, gotowa zgnieść Cię jednym paluszkiem jak małego robaczka. Ale nie tylko Braddock jest tutaj świetnie wykreowaną postacią – warto zwrócić uwagę na córkę Braddocka – Bekkę oraz agenta MacShane’a. Akcja toczy się sprawnie i bardzo ciekawie, co sprawia, że każdą stronę przewracałam z wielkim zaciekawieniem. Grimm City. Bestie to czarny kryminał, ale znajdziemy tutaj również odrobinę baśni, które traktowane są niczym religia, dzięki którym ta opowieść staje się bardziej niesamowita. Grimm City. Bestie czyta się szybko i przyjemnie, mimo, że tematyka książki do najprzyjemniejszych nie należy – klimat jest ciężki i aż momentami czujesz, jak brud i smród tego miasta wdziera się w nozdrza. Jakub Ćwiek świetnie ukazuje miasto i jego mieszkańców z krwi i kości, aż ma się wrażenie, że jeśli tylko wyjedziemy gdzieś dalej, w jakieś mroczniejsze zakamarki naszego świata to trafimy właśnie do Grimm City. Oczywiście im bliżej byłam końca, tym więcej snułam domysłów i tym bardziej byłam pewna tego, kto jest Drwalem, a tutaj zonk – Ćwiek mnie wykiwał 😉 Jak mogłeś tak zrobić mnie w konia? 😉 Miałam bardzo złudne przeświadczenie, że książka jest przewidywalna, a zakończenie bardzo mnie zaskoczyło.\n31-01-2018 o godz 11:54 Anonim dodał recenzję:\nDo tej pory nie miałam okazji wniknąć w specyficzny świat Jakuba Ćwieka, lecz gdy nadarzyła się szansa z chęcią sięgnęłam po jedną z jego książek. Autor ma na swoim koncie ponad dwadzieścia książek, liczne opowiadania, artykuły publicystyczne oraz scenariusze. W swoich książkach często zajmuje różne pozycje i przedstawia fantastyczną rzeczywistość. Został dziesięciokrotnie nominowany do Nagrody Fandomu Polskiego im.Janusza A. Zajdla, otrzymał ją w 2012 roku za opowiadanie pt. ,,Bajka o trybach i potworach". Tym razem wraz z Jakubem Ćwiekiem mamy przyjemność przenieść się do miasta Grimm City, mrocznego, lecz wyróżniającego się od wszystkich innych. Jest to miasto dzielące się na dwie części, walczące ze sobą, miejsce działania przestępców i mafistów. To właśnie przez nich miasto jest zagrożone, grozi mu wojna. ,,I jest miasto, które najwyraźniej już nie wierzy w zaskakujące sploty wydarzeń i szczęśliwe zakończenia." To nie wszystko. Ludność Grimm City jest także zagrożona z powodu "Drwala", mężczyzny, który porywa i zabija kobiety. Ludziom, a szczególnie pracownikom służb mundurowych oraz sądów jest to nie na rękę. Jednak możemy w nim znaleźć naprawdę wspaniałych ludzi. Wszystkie wyżej wspomniane wydarzenia oraz te o których nic nie powiedziałam składają się na bardzo dobrą książkę, pełną tajemnic oraz mroczności. Osoby oraz okoliczności łączą się ze sobą składając ciekawą opowieść, nieco inną niż tę znaną nam z tyłu okładki. Barwni bohaterowie to podstawa w książce Ćwieka, tworzą klimat Grimm City, stanowiąc nietypową atmosferę. Są również mroczni. Zaś Ćwiek sprawił, że potrafiłam się z nimi utożsamić, zrobił coś czego żaden inny autor nie zrobił. Polubiłam jedną z najmroczniejszych postaci, traktowałam ją jako przyjaciela. Jestem pod ogromnym wrażeniem jego talentu autorskiego. Nie spodziewałam się, że ta książka może być aż tak dobra. Mam nauczkę: nie ufać opisom książek. Pierwsze rozdziały następują po pewnym czasie, określonym na samym początku, wydaje się to dosyć ciekawe. Ćwiek pisze zgrabnie, nie używa polskich imion, ale nie pisze o Polsce, lecz o miasteczku nie mającym polskiej nazwy. Książkę zdobią piękne całostronicowe ilustracje rozpoczynające kolejną kolejną część powieści i te mniejsze zdobiące początek każdego rozdziału. Czekam na kolejną część, gdyż według mnie ta historia nie została jeszcze zakończona.\n23-06-2017 o godz 08:03 erka dodał recenzję:\nGrimm City, to miasto wzniesione na ciele olbrzyma, który pewnego dnia runął z nieba... Na jego przypominającej ropę krwi, całe miasto czerpie zyski stosując ją nie tylko do napędzania wszystkich możliwych pojazdów, ale i do oświetlania miasta i o wiele więcej. Nad miastem, wisi wieczny smog, a mieszkańcy próbują tylko przetrwać, nurzając się codziennie w beznadziei. Tutaj nie ma sprawiedliwości, chociaż trzeba przyznać, że niektórzy stróże prawa robią co mogą, aby zmienić tą sytuację. W takiej ponurej scenerii toczą się równolegle dwie opowieści. Jedna to sprawa Drwala, osławionego seryjnego mordercy, który porywa niewiasty, a następnie rąbie na małe kawałki. Miasto ogarnia strach. Druga, to skomplikowana sprawa morderstwa pewnego prominentnego mieszkańca, który jest także szychą w jednej z rodzin mafijnych. Wszystkie te sprawy łączy pewien inspektor, wściubiająca nos w nieswoje sprawy dziennikarka, pewien były bokser, zwany Bestią, oraz jego córka. Poznajemy także kolejną ofiarę Drwala, Cherry, która, zupełnie jak Szeherezada snuje swoje opowieści, którymi-być może ocali życie, nie tylko sobie. Po więcej zapraszam do książki. Druga część jest nawet lepsza od tomu wcześniejszego. Ten wyrywek z historii Grimm City, można czytać, bez konieczności znajomości wcześniejszych opowieści. Tamta sprawa-jak pamiętamy utalentowanego muzyka jest tylko wspomniana. Sama powieść skojarzyła mi się czarno-białymi filmami, w których szlachetny bohater walczył z resztą świata, jednak nie jest całkiem dobre porównanie. Mamy tu mnóstwo nawiązań do znanych baśni i legend, jak choćby słynny olbrzym, czy Zła Królowa, która w tym przypadku jest tylko trochę inna niż w znanej baśni. Albo Święta Księga, zawierająca opowieści takie jak ta o pewnej księżniczce, która po ukłuciu wrzecionem ... Nie pozostaje mi nic innego, jak polecić, zachęcić do lektury.\n29-05-2017 o godz 17:07 Pani Lecter dodał recenzję:\nTUTAJ recenzowałam pierwszą książkę, której akcja toczy się w brudnym mieście Grimm. Pomysł Jakuba Ćwieka niezmiernie mnie wtedy zaskoczył, ale nie spełnił wszelkich oczekiwań, jeśli chodzi o rozwiązanie kryminalnego wątku. W czytaniu kolejnych perypetii Evansa trochę przeszkadzały mi luki w pamięci, ponieważ część wątków odnosiła się do minionych wydarzeń, o których czytałam sto książek temu. Nie mogę jednak stwierdzić, że nie jestem zadowolona z nowej powieści Ćwieka. W Grimm na początku nie widzimy zmian. Nadal jest brudno, ciemno i niezdrowo. Pył wciąż pokrywa podniszczone budynki. Do czasu. Zabity zostaje członek mafii, a właściwie jej przewodnik. Miasto jest na skraju wojny. O ile brzmi to strasznie, niesie za sobą pozytywne aspekty. Powietrze trochę się oczyszcza, może pojawia się nawet trochę słońca... Pojawia się też zło. Drwal, fanatyczny morderca kobiet, który ćwiartuje je, by porwać kolejne. Ćwiek wspaniale oddaje wizję osoby zamkniętej w przerażającym miejscu, czekającej na śmierć, borykającej się z strasznymi fantazjami. Przedstawia też profil mordercy, a całość akcji opisuje tak tajemniczo, że jej rozwiązanie bardzo nas zaskakuje. Cieszę się, ponieważ Ćwiek pisze trochę zrozumialej. O ile w poprzedniej części wiele rzeczy mi się mieszało i nie wiedziałam o co do końca chodzi, to teraz mogłam podążać za bohaterami i nie gubiłam się w wątkach, chociaż było ich o wiele więcej niż poprzednio. Każdy z nich opowiadał inną historię i każda ogromnie mnie zafascynowała. Jakub Ćwiek podniósł sobie poprzeczkę i wnioskuję, że będzie starał się podnieść ją jeszcze wyżej w kolejnych tomach, na które bardzo liczę.\n12-05-2017 o godz 19:03 nataliaxsiema dodał recenzję:\n"(...) Bohaterowie z jakimi się spotkałam, to postaci bardzo różne. Detektywi, którzy za wszelką cenę chcą rozwiązać zagadki, aż chcą popełnić przestępstwo. Jest mężczyzna, który jest byłym pięściarzem, a mężczyzna ten pilnuje porządku na swojej dzielnicy. Ma on córkę- Beccę, która postanawia pomóc ojcu kiedy on będzie szukał córki jego ze znienawidzonych przez pięściarza mężczyzny. Oprócz tych, właściwie kluczowych postaci, możemy spotkać również dziennikarkę, która jest taka "kobietą z jajami". Nie przyjmuje do wiadomości odmowy, a zwłaszcza odmowy ze strony mężczyzny. Zobowiązuje się pomóc w poszukiwaniach zabójcy i razem z Beccą szukają wszelkich wskazówek. Wszystko to tworzy najbardziej szaloną, zagmatwaną powieść, jaką było mi dane przeczytać. Liczne przeskoki z jednego krańca Grimm na drugi. Wzajemne oskarżenia, dziwne przypadki i wiele wiele innych to tylko początek. Spodziewałam się kryminału, a otrzymałam niezwykle dziwną książkę o bogatej akcji i fabule. Z tego co się zdołałam dowiedzieć, jest to powieść z gatunku "noir", o którym nigdy wcześniej nie słyszałam. Być może to przez moją ignorancję? Cała historia spodobała mi się i Ćwiek wciągnął mnie do tej dziwnej i mrocznej krainy. Jednakże, musiałabym się zapoznać z pierwszym tomem historii o Grimm, aby móc wyciągnąć właściwie wnioski z tejże książki. (...)" inthefuturelondon.blogspot.com\n05-06-2017 o godz 21:29 Karolina Żebrowska dodał recenzję:\n"Drugi tom serii "Grimm City" nie zaskakuje – wracamy na stare śmieci, do miasta, w którym wciąż rządy sprawuje mafia. Lecz nagle wszystko zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni. (...) W "Grimm City. Bestie" ponownie spotykamy bohaterów znanych z pierwszej części, lecz tym razem widzimy ich w nowych rolach, w nowej, mrocznej rzeczywistości, z którą muszą się zmierzyć. Po raz kolejny poznajemy nowe postaci, co do których pojawia się bardzo wiele znaków zapytania i wątpliwości. Kuba Ćwiek doskonale bawi się konwencją, raz za razem dodając do swojej powieści coś nowego i kształtując oblicza swoich bohaterów tak, że wyjątkowo łatwo wczuć się w nich i przeżywać ich emocje. Poznajemy ludzi, którzy przeszli wiele, próbując na co dzień mierzyć się z szarą, brudną i ponurą rzeczywistością Grimm City, nie podejmując po drodze zbyt wielu trafnych wyborów. Po raz kolejny stawiamy niepewne kroki w mieście, które tym razem zdaje się być jeszcze bardziej mroczne, jeszcze mocniej spowite dymem i kurzem, lepkie od smoły, w którym ciężko złapać oddech." TheCarolinasBook.net\n06-02-2018 o godz 23:15 anonymous dodał recenzję:\nGrimm City to ponure miasto, przepełnione mglistymi uliczkami i mrokiem, w którym w dziwny sposób giną kobiety i głowa mafijnej rodziny. Inspektor Evans otrzymuje sprawę Drwala, brutalnego zabójcy, który swoje ofiary rąbie siekierą. W mieście góruje przemoc i korupcja. W wszystko zamieszane są wpływowe mafie. Do akcji poszukiwawczej wkracza również Emeth Braddock, król boksu i dawny żołnierza sił specjalnych tzw. "Bestia", która prowadzi śledztwo na własną rękę. Władze na nic nie reagują, gdyż są całkowicie skorumpowane. To wyłącznie miasto i jego ludzie rządzą własnymi zasadami. Mimo tego, że przeczytałam książkę i wciągnęła mnie ona, to czuję pewnego rodzaju niedosyt. Niektóre wątki mam wrażenie, że zostały zepchnięte na dalszy plan, a szkoda. Książka sama w sobie jest bardzo ciekawa, subtelne nawiązanie do baśni i bajek jest jednym z jej atutów. Cała powieść jest bardzo malownicza, mimo brudu jaki nas otacza, chcemy dalej brnąć w odkrywaniu prawdy. Książka podobała mi się, aczkolwiek nie należy do miana moich ulubionych.\n15-06-2017 o godz 21:22 Wiedźma dodał recenzję:\nKlimat w "Grimm City. Bestie" jest taki sam, jak w pierwszym tomie serii, czyli jest duszno, mrocznie i brutalnie. Atmosfera niczym z czarno-białych filmów gangsterskich, z akcją rozgrywającą się w Ameryce lat 20.-30., dopełnia całości. Wąskie, ciemne uliczki, wszechobecny smog i zbrodnie, bo to one ogrywają pierwsze skrzypce w fabule. Całość na: http://wiedzma-czyta.blogspot.com/2017/06/jakub-cwiek-grimm-city-bestie.html\n16-01-2018 o godz 19:55 Kamil Ratajczyk dodał recenzję:\nBardzo dobra kontynuacja "Wilka". Tym razem mamy szansę poznać lepiej system wierzeń i polityczny Grimm City. Polecam.


Big Brother 2019: kto jest Wielkim Bratem i kto nim był w poprzednich edycjach? - Radio ZET\nPremiera nowej edycji programu Big Brother wzbudza duże zainteresowanie, szczególnie wśród fanów poprzednich edycji. Wiele osób zastanawia się, kto jest Wielkim Bratem w Big Brotherze 2019. Sprawdzamy, co wiadomo na ten temat i kto do tej pory użyczał swojego głosu w programie.\nKto jest Wielkim Bratem? Big Brother 2019 i premiera nowej edycji programu została zaplanowana w połowie marca. Sprawdzamy, kto użyczy głosu Wielkiemu Bratu i kto nim był w poprzednich edycjach.\nBig Brother 2019 - kto jest Wielkim Bratem?\nWiadomo już, kto jest Wielkim Bratem w nowej edycji programu "Big Brother" 2019! Jego głos po raz pierwszy widzowie mogli usłyszeć w niedzielę, 17 marca 2019 roku. Właśnie wtedy nastąpiła premiera nowej edycji "Big Brothera". Dla wielu widzów mogło to być zaskoczeniem, ponieważ okazało się, że tym razem Wielki Brat jest kobietą. Głosu użycza Agnieszka Barjasz, córka Krystyny Czubówny.\n» Agnieszka Barjasz: kobiecy głos Wielkiego Brata w Big Brother 2019. Kim jest?\nW 7. edycji programu swoich sił spróbuje 16 ochotników. Do programu mógł zgłosić się każdy kto ukończył 18 lat. Transmisja Big Brothera 2019 będzie dostępna na platformie internetowej player.pl. W telewizji, program "Big Brother" będzie można oglądać w TVN 7 od poniedziałku do piątku o godz. 20.00.\nDowiedz się więcej Big Brother 2019: Tak wygląda dom z nowej edycji. Tutaj zamieszkają uczestnicy [ZDJECIA]\n» "Big Brother" 2019: UCZESTNICY. Kto wystąpi w nowej edycji?


500 Shares 4170 views\nDla sprawnego funkcjonowania każdej organizacji musi być odpowiednio skonstruowany z technologii zarządzania personelem, który obejmuje rekrutację, sposoby ich motywację do pracy, organizację ich rozwoju zawodowego i osobistego, a także kompleks środków karnych. Rozwój tego systemu są usługi personalne pracowników lub zaproszonych ekspertów. Celem tych wydarzeń jest to, że podniesienie poziomu zainteresowania personelu w ich działalności i poprawy ich wyników dla dobra firmy.\nTworzenie systemu zarządzania personelem można podzielić na 3 części: organizacji pracowników państwowych, ich rozwoju i zarządzania zasobami ludzkimi. Pierwsza grupa zagadnień, opracowanie rozwiązań, które są zaangażowane w technologii zarządzania personelem obejmuje wymagania planistyczne dla pracowników, ich rekrutacji, oceny, wyboru i identyfikacji przewag konkurencyjnych perosnala. Rozwój pracowników jest ze względu na ich okresowego szkolenia, kursy dokształcające, szkolenia dla rozwoju osobistego i zawodowego. Trzecia grupa środków organizacji pracy. To planowanie czasu personel, święta, sporządzanie harmonogramów pracy, czasu pracy poszczególnych pracowników, prawa i kontrolę nad wykonywaniem zadań nagrywania.\nW dużych przedsiębiorstwach technologia zarządzania zasobami ludzkimi realizowane w kilku wyspecjalizowanych działów, które są podzielone w zależności od grupy wykonywania funkcji. Poza tym, to na pewno nie jest organem kontrolnym, który monitoruje legalność działań przez Zarząd w stosunku do swoich podwładnych, i vice versa. Zazwyczaj zaangażowane związki zawodowe, członkowie której pracownicy mogą stać się swoim własnym. Można powiedzieć, że istotą kadry kierowniczej w przedsiębiorstwie polega na racjonalnym wykorzystaniu zasobów ludzkich. Jeśli firma jest mała, a następnie realizacja zadań związanych z działu personalnego, który bierze na funkcji organu nadzorczego.\nAby technologia zarządzania personelem, aby były skuteczne, muszą zapewnić zarządzanie ludzi, którzy ją opracowuje, dobra materialne, informacyjne, bazy technicznej. Potrzeba ta wynika z faktu, że świat jest w trakcie ciągłych zmian, które stają się przyczyną nowych wymagań dotyczących organizacji pracy. Informacja techniczna i głód może prowadzić do rozwoju nieefektywnych rozwiązań być nieopłacalne dla firmy.\nW celu zbudowania systemu zarządzania zasobami ludzkimi należy stosować 2 grupy metod:\nScharakteryzuj wymagania dla ustanowienia systemu\nOkreślić kierunek rozwoju całego personelu systemu sterowania.\nPierwsza grupa obejmuje analizę systemy, metody rozkładu, gdy elementy kompleksu rozkłada się w prosty sposób cele strukturę. Druga grupa obejmuje sekwencyjne metody podstawień sposób eksperymentalny sposób twórczych warsztatów i wiele innych. Opracowanie ram metodologicznych może zajmować się zarówno poszczególnych ekspertów i pracowników działu personalnego.\nJest to bardzo ważne w tworzeniu systemu sterowania, aby środki były spójne, logicznie powiązane i zrozumiałe, nie są sprzeczne z obowiązującym ustawodawstwem, były wynikiem analizy błędów, zarówno w przedsiębiorstwie i pożyczek z doświadczeń innych organizacji. Należy pamiętać, że ludzka technologia zarządzania zasobami powinny być długoterminowe, w pełni zgodne z celami i polityki korporacyjnej firmy.\n769 shares 1873 views\n762 shares 2568 views\n280 shares 8324 views\nAnaliza świadczenia przedsiębiorstwa z zasobami pracy\n142 shares 2627 views\n673 shares 3265 views\n524 shares 4712 views\n448 shares 8612 views\n690 shares 2896 views\n692 shares 5960 views\n225 shares 5456 views\n611 shares 3921 views\n557 shares 1646 views


ICSO - artykuły | Nowa Trybuna Opolska\nOpolska branża chemiczna to nie tylko Kędzierzyn-Koźle\nDziś chemia potrzebna jest wszędzie, np. w przemyśle drzewnym, spożywczym, poligrafii.. Mamy także w regionie firmy spoza tzw. ciężkej chemii, kojarzącej się głównie z Kędzierzynem-Koźlem - mówi Sławomir Janecki z Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki.\n17 października 2014, 6:08\nICSO Blachownia współtworzy ponadregionalne centrum naukowo-przemysłowe\nInstytut Ciężkiej Syntezy Organicznej ”Blachownia” z Kędzierzyna-Koźla współtworzy Ponadregionalne Centrum Naukowo-Przemysłowe (Bio) – Polimery - Materiały - Technologie dla Gospodarki.\n13 listopada 2013, 0:00\nklaster branży chemicznej\nTruciciel śmieje się pod nosem 14\nInstytucje odpowiedzialne za jakość powietrza w Kędzierzynie-Koźlu wzajemnie oskarżają się o niekompetencje. Szukanie źródła zanieczyszczeń benzenem zaczyna przypominać komedię.\n23 grudnia 2012, 8:15\nzanieczyszczenie powietrza w kędzierzyni\nKędzierzyńskie firmy narzekają na brak chemików\nOd kilku lat w szkołach średnich nie kształci się już specjalistów z tej dziedziny.\n13 grudnia 2011, 12:45\nByły szef ICSO w Kędzierzynie-Koźlu przed sądem\nDo 10 lat więzienia grozi prof. Andrzejowi G., oskarżonemu o przekroczenie uprawnień.\n10 października 2011, 13:30


Ubezpieczenie zdrowotne dla obcokrajowców - Uniwersytet SWPS\nJako student międzynarodowy musisz posiadać ubezpieczenie medyczne obejmujące okres studiów w Polsce. Musisz także przedstawić dokumenty potwierdzające posiadanie ważnej polisy ubezpieczeniowej na Uniwersytecie SWPS. Posiadanie ubezpieczenia medycznego jest konieczne, by uniknąć kosztownych opłat za opiekę medyczną na wypadek nagłego wypadku czy skorzystania z podstawowej opieki medycznej w koniecznej sytuacji.\nJeżeli pochodzisz z kraju w UE, mieszkasz w Polsce i chcesz, by uczelnia objeła cię ubezpieczeniem zdrowotnym, musisz złożyć odpowiedni wniosek. Taką dyspozycję zgłaszasz w Biurze Spraw Studenckich, które pomoże ci wypełnić wniosek i przesłać dokumenty.\nJeżeli pochodzisz z kraju spoza UE, w Polsce ubezpieczasz się poprzez zawarcie dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego z oddziałem NFZ właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Finansujesz sobie opłacanie comiesięcznej składki zdrowotnej, chyba że posiadasz Kartę Polaka lub zaświadczenie o polskim pochodzeniu. Wtedy obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne spoczywa na uczelni. Jeśli interesuje cię takie ubezpieczenie, musisz złożyć w wojewódzkim oddziale NFZ wniosek o objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym. W tym celu musisz okazać następujące dokumenty:\npaszport wraz z dokumentem potwierdzającym legalny pobyt w Polsce (wiza, karta pobytu),\ndokument potwierdzający posiadanie statusu studenta (legitymacja studencka lub zaświadczenie z uczelni),\npozwolenie od rodziców na podpisanie umowy dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego (jeśli jesteś osobą niepełnoletnią).\nObjęcie dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym następuje z dniem określonym w umowie zawartej z NFZ, a ustaje z dniem rozwiązania tej umowy albo po upływie miesiąca nieprzerwanej zaległości w opłacaniu składek.\nStudenci i doktoranci są zwolnieni z opłat dodatkowych do podpisania umowy o dobrowolne ubezpieczenie. Opłacają jedynie należną składkę.\n112 to bezpłatny europejski numer alarmowy. Można na niego dzwonić bezpośrednio z telefonów stacjonarnych (włącznie z telefonami dostępnymi publicznie, np. na lotnisku czy dworcu), jak również z telefonów komórkowych. Nie trzeba wykręcać numeru kierunkowego kraju ani miasta.\nPonieważ każdy kraj UE odpowiada za udzielenie pomocy na własnym terytorium, gdy zadzwonisz na 112, możesz zostać przekierowany do lokalnego operatora.\nCentrum Wsparcia i Aktywności\nul. Chodakowska 19/31, pokoje nr 005 i 006\n22 517 99 70\nSekcja ds. eventów\n22 810 80 88\nSekcja ds. stypendiów\n22 517 96 21\n22 517 96 24


|ASFSA|arczi - Play Your Life\n|ASFSA|arczi commented on Mario92*F4E's artykuł in Artykuły\nWyścig Motocyklowy Play Your Life\n|ASFSA|arczi commented on AnOnIM;)'s artykuł in Artykuły\nŻyczę ci, żebyś na starość umierał w męczarniach a poza tym to zdrowia, szczęścia i słodyczy.\nSe Dziena 🙂\nSkarga na gracza wypadek\n|ASFSA|arczi posted a topic in Archiwum Skarg\nData i godzina zdarzenia:18-10-2019 16:30 Nick/pasek: arczi1 Nick/pasek oskarżonej osoby:Wypadek Mój serial:45BC9F8B20D1E919CF098DEBA115E734 Opis:Jechałem na lotnisko, aby spłacić dług, oskarżony jechał i nagle wjechał mi w nadkole i obróciło mnie w bok, po czym dalej mnie taranował, zniszczył mi prawie całe auto. Mam nadzieję, że oskarżony zostanie ukarany, przecież widać na ssie próby hamowania z mojej strony, niestety oskarżony był rozpędzony i nie miałem dużych szans na wyhamowanie szczególnie, że byłem obrócony bokiem. Dowody w postaci logów lub screenshotów: https://imgur.com/a/bkvqBT1\nData i godzina zdarzenia:18-10-2019 16:30 Nick/pasek: arczi1 Nick/pasek oskarżonej osoby:Wypadek Mój serial:45BC9F8B20D1E919CF098DEBA115E734 Opis:Jechałem na lotnisko, aby spłacić dług, oskarżony jechał i nagle wjechał mi w nadkole i obróciło mnie w bok, po czym dalej mnie taranował, zniszczył mi prawie całe auto. Mam nadzieję, że oskarżony zostanie ukarany. Dowody w postaci logów lub screenshotów: https://imgur.com/a/bkvqBT1\nSkarga na |ASFSA|arczi (sprawdzić: 17.10.2019)\n|ASFSA|arczi replied to |FORUM|PanLufka's topic in Archiwum Skarg\nSpotkamy się na serwerze, do zo sorki za opóźnienia, siła wyższa.\nPrzyjacielu, no co mam ci poradzić, jechać 400km, aby spłacić dług, oddam ci tę pieniądze daj mi 24h. Specjalnie na twoje życzenie zajebałem kumplowi lapka, i postaram się oddać to dzisiaj.\nPanowie spokojnie, byłem na niespodziewanym wyjeździe, w niedługim czasie oddam wam tę pieniądze.\n|ASFSA|arczi started following Skarga na gracza .:Wirex:., Skarga na gracza wypadek, Skarga na gracza wypadek and and 1 other October 9, 2019\n|ASFSA|arczi posted a topic in Archiwum apelacji\nNick:(Tutaj wprowadź swój nick z serwera.) arczi1Wiek:(Tutaj podaj swój wiek.) 15Serial:(Tutaj wprowadź swój Serial.) 45BC9F8B20D1E919CF098DEBA115E734Staż:(Staż na serwerze.) 21hPowód zmutowania : Rozmowa na czacie /atcKrótki opis sytuacji: Z losowymi ludźmi zaczeliśmy temat ataku terrorystycznego pisaliśmy na ten temat, tak było.Dowody: żadnych.Link do poprzedniego podania:Coś od siebie: Chciałbym przeprosić za tę sytuację, już się nie powtórzy był to zwykły przypadek, po prostu się zapomnieliśmy, i proszę o pozytywne rozpatrzenie mojego wniosku, pozdrawiam\nSkarga na gracza .:Wirex:.\nData i godzina zdarzenia:06-10-2019 1:15 Nick/pasek: arczi1 Nick/pasek oskarżonej osoby:https://pylife.pl/profile/15876-wirex/ Mój serial:45BC9F8B20D1E919CF098DEBA115E734 Opis:Około godziny 1:15 chciałem wystawić mojego premiera na giełdzie sf od 10k-60k, wjechałem w zielone kółko, a oskarżony wjechał na giełde zrobił kółko i wyjeżdzając, zaczął mnie taranować, jechałem za nim, aż do drugiej strony lv, po czym znowu zaczął mnie taranować, jedyny ss który mam z tej drugiej sytuacji to już po fakcie, ale na szczęście mam zdjęcia z akcji na giełdzie, Mam nadzieję, że oskarżony zostanie ukarany. Dowody w postaci logów lub screenshotów: https://imgur.com/a/IZuJHgv


Czekoladowy sernik z wiśniami | Jem Krem\ndesery serniki słodycze\n- 150 g pełnoziarnistych herbatników\n- 80 g roztopionego masła\n- 800 g kremowego serka śmietankowego\n- 3/4 szk cukru\n- 200 g gorzkiej czekolady (65%- 70% kakao)\n- 500 g czereśni (mogą być mrożone)\n1. Herbatniki wrzucam do miski, rozkruszam je moździerzem, dodaję roztopione masło, mieszam. Tortownicę smaruję masłem i wykładam na nią herbatniki z masłem. Uciskam do dna i wkładam na pół godziny do lodówki.\n2. Ser ucieram z cukrem, w drugim naczyniu ucieram jajka, które stopniowo dodaję do masy serowej. W kąpieli wodnej rozpuszczam czekoladę, studzę ją i wlewam do masy. Dokładnie mieszam. Dodaję umyte i wydrylowane czereśnie ( jeśli używam mrożonki to wcześniej je rozmrażam) i ponownie całość mieszam łyżką.\n3. Na schłodzony spód herbatnikowi wylewam masę serową. Piekę 50- 60 minut w piekarniku rozgżanym do 170 stopni.\n4. Po upieczeiu chłodzę go najpierw w piekarniku przez gdzinę przy otwartych drzwiczkach, póżniej wkładam go do lodówki. Najlepiej smakuje na drugi dzień.\n5. Jeśli zostaną mi wiśnie to dekoruję nimi gotowe ciasto.\nNiebieska Pistacja 29 sierpnia 2011 09:34\nSchab gotowany z porem i marchewką\nWeranda & Cafe, Podkowa Leśna\nTarta ta osłodziła nam ostatnią sobotę kiedy zostaliśmy zaproszeni na grilla, a cały dzień lało i były burze. Wszyscy zamiast w ogrodz...\nMakaron z grillowaną cukinią, szynką parmeńską i s...\nFlądra zapiekana w warzywach\nSałatka owocowa w arbuzie\nŚliwki zawijane w boczku\nJajecznica z duszonymi kurkami\nSernik z malinami i serkiem mascarpone\nSałatka ryżowa z cytrynowym dressingiem\nFrittata z pomidorami i salami\nCiasto morelowe z zarodkami pszennymi\nRisotto z salsą pomidorową\nSernik cytrynowy z ricotty\nSałatka z mozzarelli i pomidorów


Psia woń | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Felietony » Psia woń\nGdy M. dzwoni z dalekiego miasta, pytam, co u dzieci. Chwilę później ona pyta, co u psów. Streszczam ich osiągnięcia: Cujka znowu poturbowała Lubkę, Mużin nażarł się jakiegoś śmiecia i wyrzygał.\nA teraz wszystkie trzy leżą w słońcu i patrzą, jak o nich piszę. Rude, czarne i łaciate. Wszystkie średniej wielkości. Na szczęście niezbyt skoczne. Cujka co chwilę podrywa się i robi rundę po podwórku, żeby sprawdzić, czy nie pojawił się nowy zapach, kot z sąsiedztwa za płotem, w powietrzu nie bzyczy jakaś entomologiczna fauna, na którą można zapolować. Potem znowu nieruchomieje na trawie. I tak w kółko: 5 minut spoczynku, 5 minut aktywności, 5 minut uśpionej czujności, 5 minut wzmożonej kontroli nad światem.\nAle w nocy śpi nieprzerwanie. Można ją zaskoczyć o trzeciej nad ranem i nie podniesie nawet powieki. Co najwyżej przeciągnie się i pod dotykiem dłoni zamruczy jak kot. Ale musi być ciemność i cisza. Bo każdy obcy dźwięk stawia ją na łapy. Marszczy wtedy rude czoło, próbuje unieść kłapciate uszy i stawia do góry zgrabny ogon zabarwiony na końcu spłowiałą czernią. Słyszy przez troje drzwi i dwie ściany. Tak jak tego kota od sąsiadów, który przychodził wyzywać naszego na pojedynek. Szczekała wtedy w środku nocy, niepomna, że stoi na kanapie w kuchni, a wszyscy wokół śpią. Bo taki ma charakter.\nGdy wchodzą goście, rzuca się na nich przepełniona miłością i gryzie oraz liże. Wskakuje na kolana i obsypuje psimi pocałunkami sprawdzając jednocześnie, czy nie da się czegoś ściągnąć ze stołu. Niektórzy goście tylko udają, że lubią psy, i to jest bardzo ciekawy widok. A gdy już skończy się jej zapas uczuć, to nieruchomieje na kanapie jak rudy sfinks. Czasami nieruchomieje na podłodze, ale zdarza jej się to bardzo rzadko. Prawdę mówiąc – nigdy. Nie uznaje podłogi. Siada czasem na krześle i przysłuchuje się rozmowom. Trzeba pilnować, żeby krzesło nie stało za blisko stołu, bo przecież jest oczywiste, że jak można siedzieć na krześle, to można też jeść z talerza. No ale głównie kanapy. Gdy się nic nie dzieje, można przenosić się z jednej na drugą. Albo na fotel. Najlepiej, żeby było więcej kanap. Najlepiej same kanapy, bo wtedy nie trzeba by było schodzić na podłogę. Z kanapy lepiej się szczeka o trzeciej w nocy i lepiej poluje się na muchy.\nTak. Nie da się tego wyprać ani wywietrzyć. Tych kanap, tego fotela. Wchodzisz i od razu wiesz, że to psiarnia. Woń snuje się po domu w ciężkich splotach. W niektórych kątach zalega gęściej. Przenika na piętro, gdzie cała ta kundlarnia nie ma wstępu. Czasami mam wrażenie, że nawet drewno mebli, fajansowe talerze, blaszane garnki i wnętrze lodówki nią przeszły. Ile byś nie prał, ile nie wietrzył, ile nie odkurzał, to i tak zostanie. Teraz siedzę na tarasie, jest ciepłe i słoneczne przedpołudnie. Robi się powoli upał i w gorących powiewach odnajduję psią obecność. Bo przecież to nie miasto i nie biega się za własnymi psami z plastikową torebką, więc to tu, to tam coś sobie leży, schnie w słońcu i wiatr miesza psią woń z żółtawą mgiełką pyłków i zapachem bzu, który akurat zaczyna kwitnąć. To jest tylko ostrzejsze, bardziej skondensowane niż emanacja z kanap. Taka jest prawda. Cały pies pachnie tak samo, tylko w różnym natężeniu. Jak człowiek z nim żyje, to trochę jakby spał w jego barłogu, mieszkał z nim w jego budzie. Zupełnie mi to nie przeszkadza. Przynajmniej tyle możemy dostać od starego i dzikiego, żebyśmy nie zapomnieli, skąd przyszliśmy.\nNo więc Cujka jak rudy płomień. Albo żółta jak piasek Gżanka. Była chyba z nami najdłużej. Nie miała w sobie nic z gwałtowności płomienia. Tliła się raczej łagodnie, jednostajnie i wydzielała spokojne ciepło. Porośnięta krótkim futrem, które zimą podbite było gęstym białawym puchem, pozwalającym jej spać w największe mrozy w zaspie. Zwijała się w kłębek, przykrywała nos czubkiem ogona i nie prosiła, by ją wpuścić. Wręcz odwrotnie. Gdy robiło się jej za gorąco, stawała przy drzwiach i czekała, aż ktoś otworzy, i będzie mogła wyjść na chłód.\nMiała śmieszne uszy, które nigdy się nie prostowały i wyglądały jak przyszyte. Niby w takim samym kolorze jak reszta, ale jakby od innego psa. I za dużą skórę. Też jakby od innego, wyrośniętego egzemplarza. Za to niezwykle przyjemną w dotyku. Na obcych ledwo poszczekiwała podbiegając za nimi niezgrabnie, trochę ciągnąc za sobą tylne nogi, bo w młodości przeszła parwowirozę. Woziliśmy ją do miasta i za pomocą kroplówek i lekarstw udało się jej z tego wyjść. Ale potem tył nie nadążał za przodem, tak jak ona za innymi psami.\nKiedyś miała szczeniaki i przyniosła im od sąsiada kurczaka. Niosła go niby ukradkiem, bo przecież wiedziała, że nie nosi się kurczaków, nawet jak się zostaje psią matką. Wiedziała, ale przecież musiała. Wyglądała przy tym jak lis nieudacznik. Na mój widok stanęła, podniosła łeb, ptak wypadł jej z pyska, chwilę leżał bez ruchu, a potem gdacząc jak opętany pobiegł z powrotem. Spojrzała mi w oczy, opuściła jeszcze niżej uszy, które nigdy się nie podnosiły, i powiedziała: „Nie chciałam, naprawdę nie chciałam”. A w każdym razie tak mi się wydawało. ©\nUrodził się w 1960 roku w Warszawie. Mieszka w Beskidzie Niskim. Prozaik i eseista. Autor Murów Hebronu, Dukli, Opowieści galicyjskich, Dziewięciu, Jadąc do Babadag, Taksimu, Dziennika...\nArtykuł pochodzi z numeru: Nr 22/2018\nAdres Wysłane przez AgnieszkaB w poniedziałek, 28.05.2018, 11:25\nTylko chcialoby się więcej; każdy pies to inna podróż, ale zawsze warto ją odbyć\nZupełnie się nie zgadzam z\nAdres Wysłane przez Joanna Antczak-... w wtorek, 03.07.2018, 12:43\nZupełnie się nie zgadzam z tym, że cały pies pachnie tak samo, że to tylko kwestia intensywności. Nic podobnego! Jeden pies to cała symfonia zapachów. Najpierw psie łapy - cudny zapach trawy czy wilgotnej ziemi, po których biegał pies, podszyty nutą smrodku znoszonych skarpetek. Potem zapierający dech smród z uśmiechniętego pyska. Zapach psich uszu - zwłaszcza tych oklapniętych. Absolutnie niepodrabialne psie bąki. Kojąca woń sierści pod pachami, jak by się było w cieplutkim, bezpiecznym gniazdku. I na koniec pies pachnący deszczem - poezja.\nZiutek Słoneczko superstar\nFutbol jest uśmiechnięty\n30 lat nowej Polski: najlepsze opowieści, najważniejsze pytania. 24 kwietnia do kiosków i saloników prasowych trafi najnowsze wydanie specjalne „Tygodnika Powszechnego”. Sprawdź, co się w nim znajdzie!


Właz na strych montaż – Farba do posadzek betonowych\nOctober 2, 2017 Antoni\nPoprawnie zamontowane schody na strych dobrze izolują go od użytkowej części poddasza. Zobacz, jak przeprowadzić montaż schodów strychowych, aby uniknąć strat c. Instrukcja montażu schodów strychowych firmy FAKRO – LWK Komfort. Wyłaz na strych to częsta przyczyna znaczących przecieków powietrznych w domach jednorodzinnych.\nW kolejnym klipie dowiemy się na co zwrócić uwagę podczas wyboru schodów strychowych. Zabudowa schodów strychowych.\nJak wykonać konstrukcję sufitu wokół schodów strychowych. Szczegółowe informacje o schodach strychowych do poddaszy LWK Komfort Fakro, instrukcji montażu. Schody strychowe to system chowanej drabiny ułatwiającej komunikację na strych. Zestaw składa łatwo i gdy jest nieużywany praktycznie nie zajmuje miejsca. Montaż schodów należy rozpocząć od wybrania miejsca w suficie.\nMiejsce należy zaplanować tak aby schody mogły się swobodnie rozkładać i . Składane schody strychowe, Fakro (fot. Fakro). Jedna z decyzji, jakie należy podjąć przy budowie domu – innego niż parterowy – dotyczyć będzie schodów, prowadzących na wyższą kondygnację.\nWiększość obecnie budowanych domów ma mieszkalne poddasza, nad którymi zostaje do zagospodarowanie nieużytkowy strych.\nSchody nożycowe można montować w małym otworze w stropie, ale do ich rozłożenia potrzeba więcej miejsca na posadzce, niż w przypadku modeli segmentowych. Fakro Wideo – kategoria Instrukcje montażu – źródło pomysłów i inspiracji w serwisie E-dach. Jak zamontować schody prowadzące na strych ? Praktyczna instrukcja montażu schodów strychowych Czytaj dalej. Czytaj również : Schody wewnętrzne w domu – zbiegowe, kręte a może gięte . O tym, jak najlepiej montować schody strychowe Roto, dowiedzą się Państwo z naszych instrukcji, które znajdują się tutaj w formacie pdf. Uwzględnienie podanych w instrukcji wskazówek zapewni pełne wykorzystanie wszystkich funkcji produktu oraz pozytywnie wpłynie na jego . Listwy wykończeniowe służą do zamaskowania szczelin wokół schodów pozostałych po ich montażu w stropie.\nBarierka LXB-U montowana. Zamontowałem dziś właz na strych i obrobiłem na nowo przedpokój. Nie chciało mi się już brać za garderobę, a właściwie tylko ona została do uzupełnienia. W wielu domach takim właśnie miejscem jest strych.\nPrzy ich montażu nie trzeba podnosić żadnych ciężkich elementów (najcięższy waży kg), dzięki czemu może go wykonać jedna osoba. DLACZEGO SCHODY STRYCHOWE LWK PLUS? Bardzo dobre parametry termoizolacyjne powodują, że schody LWT to idealny wybór w miejscach, gdzie występuje duża różnica temperatur pomiędzy ogrzewanym pomieszczeniem na poddaszu, a nieużytkowym strychem.\nPrevious postTata motors polska cennik\nNext postTartak skałka


Duże kolczyki wiszące - H&M, Zara, Mango, Lilou\nDuże kolczyki do 20 zł:\nKOLCZYKI CZARNE AŻUROWE BOHOZOBACZ\nKOLCZYKI WISZĄCE CZARNO-ZŁOTEZOBACZ\nDŁUGIE SREBRNE KOLCZYKI Z CYRKONIAMIZOBACZ\nDuże kolczyki - Stradivarius - 39,99 zł\nKolorowe kamienie to obecnie mocny trend w biżuterii. Te kolczyki ze Stradivariusa wydają się być idealnym uzupełnieniem sukienki z aksamitu. Stylowe i eleganckie połączenie.\nDuże kolczyki - Lilou - 319 zł\nKolczyki Olive z zielonym kwarcem od Lilou dostępne są w wersji pozłacanej i srebrnej. Obie są przepiękne i nadadzą elegancji każdej stylizacji.\nDuże kolczyki - Zara - 69,90 zł\nOzdobne kolczyki w różnych wersjach ma w swojej ofercie Zara. Te ze zdjęcia polecamy nosić do ust pomalowanych na czerwono.\nDuże kolczyki - H&M - 29,90 zł\nDuże kolczyki koła sprawdzą się nie tylko w stylizacji wieczorowej, ale także na co dzień.\nDuże kolczyki - H&M - 49,99 zł\nPerły od kilku sezonów są bardzo mocnym detalem w biżuterii. Piękne kolczyki z ich dodatkiem można znaleźć w H&M.\nDuże kolczyki - Mango - 59,90 zł\nKolczyki z cyrkoniami to idealne urozmaicenie stylizacji wieczorowej. Zjawiskowe znajdziecie w kolekcji Mango.\nDuże kolczyki - Mohito - 29,99 zł\nKolczyki z turkusowym kamieniem z Mohito widzimy w zestawieniu z małą czarną. Stworzą obłędny duet i urozmaicą look.


Lewandowski przekazał prezent Gerdowi Muellerowi. Kapitalne zachowanie | Sport Radio ZET\nLewandowski przekazał prezent Gerdowi Muellerowi. Kapitalne zachowanie Polaka\nfot. Twtitter/Bayern Monachium\nRobert Lewandowski, który poprawił w sobotę rekord Gerda Mullera w liczbie bramek strzelonych w jednym sezonie Bundesligi, przekazał legendarnemu niemieckiemu "Bomberowi" prezent w postaci koszulki podobnej do tej, którą miał na sobie w momencie, gdy wyrównywał rekord byłego znakomitego piłkarza. Polak wręczył pamiątkowy trykot żonie Muellera w klubowym muzeum.\nDo spotkania, w obecności dyrektora zarządzającego piłkarską sekcją Bayernu, Karla-Heinza Rummenigge, doszło w klubowym muzeum. Polak wręczył pani Uschi Mueller koszulkę podobną do tej, którą miał pod meczowym trykotem i zaprezentował przed tygodniem, oddając szacunek wielkiemu poprzednikowi w monachijskim klubie, gdy w spotkaniu z SC Freiburg (2:2) uzyskał 40. gola w sezonie i wyrównał rekord Muellera.\nLewandowski przekazał prezent Gerdowi Muellerowi. Kapitalne zachowanie\nW klubowym muzeum jedna z ekspozycji pt. "Bramki do wieczności" powstała w związku z 75. urodzinami Gerda Muellera, które obchodził w listopadzie ubiegłego.\nGerd Mueller zmaga się z chorobą Alzheimera. Przebywa w domu opieki\nGerd Mueller rekord piłka nożna Bundesliga Bayern Monachium Robert Lewandowski


Cypr - Pernera Beach****, Larnaca, Ayia Napa - TravelDeal.pl\nCypr - Pernera Beach****, Larnaca, Ayia Napa\nOd 3547 złIdź do oferty\nPernera Beach to nowoczesny obiekt wyremontowany w 2015 roku. Jest jednym z najlepszych hoteli w miejscowości Protaras. Spokojna lokalizacja, tuż przy morzu, gwarantuje naprawdę udany wypoczynek. Na wielbicieli aktywnego wypoczynku czeka urozmaicony program sportowo-rozrywkowy, a spragnieni relaksu będą mogli skorzystać z bogatego zaplecza wellness. Komfortowy wypoczynek zapewnią dobrze wyposażone pokoje. Wyżywienie: All InclusivePokoje: • 2-3 os. • ok. 27 m2 • od strony lądu • wanna • w budynku głównym • salon połączony z sypialną • 2 pojedyncze łóżka • sofa • klimatyzacja (centralnie sterowana) • suszarka do włosów • sejf • tel. • zestaw do przygotowywania herbaty/kawy • TV sat. • WC • balkon Kod hotelu: lca15046Ważne:\nbezpośrednio przy piaszczystej plaży ok. 2,5 km od centrum miejscowości Protaras


Ambasador Tomasz Orłowski - Historyczny ambasador\nPrelegent GGM 2021\nAmbasador RP we Francji (2007–2014) i we Włoszech (2015 -2017).\nNa początku lat 90. rozpoczął pracę w polskiej dyplomacji. Był I sekretarzem, a potem radcą w Ambasadzie RP w Paryżu, w latach 1994–1996 wicedyrektorem Departamentu Europy w MSZ. Od 1996 był zastępcą ambasadora w stopniu radcy-ministra, a potem ministrem pełnomocnym w Ambasadzie RP w Rzymie.\nPełnił także funkcję sekretarza generalnego Polskiego Komitetu ds. UNESCO, zastępcy dyrektora Departamentu Systemu i Problemów Globalnych Narodów Zjednoczonych. W 2005 został mianowany ambasadorem tytularnym i dyrektorem Protokołu Dyplomatycznego MSZ. W latach 2007–2014 sprawował urząd ambasadora RP we Francji i w Księstwie Monako.\nPo śmierci Mariusza Kazany (10 kwietnia 2010) objął nadzór protokolarny nad organizacją uroczystości pogrzebowych prezydenta Lecha Kaczyńskiego na Wawelu. Powtórnie wezwany do kraju latem 2010, aby przygotować i przeprowadzić ceremonię inauguracji prezydenta Bronisława Komorowskiego (6 sierpnia 2010). 16 listopada 2012 otrzymał nagrodę ministra spraw zagranicznych za osiągnięcia w dyplomacji publicznej i komunikacji medialnej.\n1 września 2014 objął stanowisko podsekretarza stanu ds. współpracy rozwojowej, Polonii, polityki wschodniej i azjatyckiej w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. 30 listopada 2014 został odwołany z tego stanowiska. W marcu 2015 powołany na stanowisko ambasadora RP we Włoszech z równoczesną akredytacją w Republice San Marino.\nW październiku 2016 wybrany na członka korespondenta francuskiej Académie des sciences morales et politique. W sierpniu 2017 zakończył pełnienie funkcji ambasadora. Po powrocie z placówki został wykładowcą Akademii Dyplomatycznej MSZ.\nAutor licznych publikacji naukowych, w tym poświęconych protokołowi dyplomatycznemu pt. Protokół dyplomatyczny. Ceremoniał & etykieta (2010) i Protokół dyplomatyczny. Między tradycją a nowoczesnością (2015).\nPan ambasador wystąpi w poniższym panelu:\nPełen harmonogram bloku tematycznego "Dyplomacja i Gospodarka"\nAktywność Polski w organizacjach międzynarodowych\n• Dorota Matuszak-Jasik\n• ambasador Paweł Wojciechowski (OECD)\n• ambasador Marek Ziółkowski (NATO)\n• ambasador Tomasz Orłowski\nAgenda polskiej polityki zagranicznej, a ekspansja biznesu\n• Bartłomiej Radziejewski\n• senator Jerzy Fedorowicz\n• ambasador Jerzy Marek Nowakowski\n• Dariusz Lis\nPolska polityka monetarna – założenia dla rozwoju przedsiębiorczości\n• prof. Tomasz Brodzicki\n• Sławomir Dudek (tbc)\n• Ludwik Kotecki (tbc)\n• Łukasz Czarniecki (tbc)\nInnowacyjna bankowość, a gdzie przedsiębiorcy?\n• Witold Orłowski\n• Teresa Czerwińska (tbc)\n• Krzysztof Kalicki\n• Jerzy Kwieciński (tbc)\nZapoznaj się z każdą ze ścieżek konferencji konferencji.\nGeopolityczna Gra Mocarstw będzie trwać od 19 do 21 listopada 2021 roku.\nTytułem przewodnim jest “wyzwania dla nowego światowego ładu gospodarczego”\nPanelista GGM 2021


Ukraina: Milicja zatrzymała działaczy "Swobody" » Kresy\nUkraina: Milicja zatrzymała działaczy „Swobody”\n1 maja 2010 /0 Komentarze/w Aktualności - Volgal, polityka, Ukraina, Volgal, Wydarzenia /Przez Redakcja2\nUkraińska milicja zatrzymała 4 działaczy nacjonalistycznej organizacji „Swoboda”. Powodem był ich udział w antyrządowych demonstracjach we wtorek.\nMilicja zatrzymała wiceprezesa „Swobody” Andrija Mochnyka, członka rady politycznej, dziennikarza sportowego Ihora Mirosznyczenkę, wiceszefa kijowskiego oddziału ugrupowania Andrija Illienkę oraz prezesa „Studenckiej Swobody” Rusłana Andrijka.\nOficjalnym powodem jest to, że we wtorek, używając megafonów, wykrzykiwali oni „obraźliwe i brutalne hasła wobec przedstawicieli władz, żądając realizacji ich bezpodstawnych żądań, naruszając w ten sposób spokój mieszkańców” – cytuje uzasadnienie zatrzymania „Swoboda”. Organizacja podkreśla, że wcześniej nie wzywano ich do stawienia się na milicję, a zatem radykalne działania funkcjonariuszy nie miały podstaw.\nWe wtorek pod Radą Najwyższą przeciwko ratyfikacji ukraińsko-rosyjskiego porozumienia przewidującego zniżkę na gaz w zamian za przedłużenie stacjonowania Floty Czarnomorskiej na Krymie protestowało 9 tysięcy osób, wśród nich zwolennicy „Swobody”, Bloku Julii Tymoszenko i Naszej Ukrainy Wiktora Juszczenki. „Zatrzymania świadczą o tym, że spokojne demonstracje i mityngi są faktycznie na Ukrainie poza prawem” – czytamy w oświadczeniu Swobody.\nPo godzinie 14 czasu ukraińskiego wszystkich zatrzymanych zwolniono.\n1 maja na Ukrainie Moskwa rozbudowuje metro


Prezentownik 2021 - Nati Think Pink\nPrezentownik 2021 – Nati Think Pink\nNext: DIY – Pakowanie niestandardowych wymiarowo prezentów na Boże Narodzenie\nPrevious: DIY: Dekoracje stołu na Halloween\nTo nie jest post sponsorowany, nie otrzymuję z tego tytułu żadnego wynagrodzenia – robię to, bo uwielbiam prezentowe zakupy, a także dla Was, aby być może podsunąć Wam pomysły na prezenty, bądź Was zainspirować – nikt nie mówi, że musicie kupić te konkretne rzeczy, ale a nóż pokierują Was one na właściwy tor. Powodzenia!\nFani gier konsolowych nie tylko żyją samymi grami – jest sporo innych rzeczy, jakimi możecie ich obdarować. Być może jest to dodatkowy pad z limitowanej edycji, a może dodatek jak Ring Fit Adventure, który poza dobrą zabawą aktywizuje i pozwala spalać kalorie? Skarpetki dla gracza to też dobry pomysł, bądź kolekcjonerskie figurki z ich ulubionymi postaciami z gier.\nPad Microsoft Xbox Series Forza Horizon 5\nPad Sony Playstation 5 DualSense\nPad Sony PlayStation 4 DualShock\nTa plansza powstała z myślą o wszystkich dziadkach, tatach i wujkach, którym nigdy nie wiadomo co kupić, ale też o osobach, które cenią sobie klasykę i elegancję. To takie podstawowe rzeczy, z których każdy się ucieszy i które się zawsze mogą przydać.\nPerfumy Imaginary Authors\nDamski odpowiednik klasycznej elegancji, czyli coś, czym można obdarować mamę, babcię, ciocię czy inną panią, która lubi proste i ponadczasowe rzeczy. Elegancki portfel, klasyczny zegarek, czy ponadczasowe perfumy nigdy nie zawiodą.\nŚwieca Bubble Mohani\nWspółczesne czarownice, zodiakary, miłośniczki czytania z kart i spirytualne dusze tez mają swoje specyficzne upodobania. Na tej liście na pewno znajdziecie coś, co z powodzeniem możecie im sprezentować. Czy będzie to palo santo, czy karty Tarota, a może ciekawy plakat? Wybierzcie sami!\nPodstawka na kadzidełko i palo santo\nŚwieca Soy Witch Kocie Łapki\nNaszyjnik ze znakami zodiaku Ania Kruk\nJeśli klasyczna elegancja to nie jest to, a osoba, którą chcecie obdarować to typowy majsterkowicz/złota raczka, to na tej liście na pewno znajdzie się coś, co się przyda. Skrzynek na narzędzia nigdy dość, a dobry zestaw kluczy czy bitów przyda się na pewno.\nZestaw szczypiec Magnusson\nZestaw narzędzi ręcznych Stanley\nPancerne etui na smartfon Pathfinder\nDla moli książkowych książki same w sobie są oczywistym prezentem, jednak warto pomyśleć co jeszcze może się im przydać? Własny personalizowany exlibris? Porządna skórzana zakładka, lampka do nocnych maratonów, czy może ciekawa podpórka pod ich książkową kolekcję?\nMała ilustrowana kronika polskich zjawisk paranormalnych\nW temacie planszówek i gier towarzyskich mogłabym pisać dłuuugo, ponieważ mamy ich dużo i kochamy bardzo. Ja dziś wybrałam dla Was takie klasyki, które z pewnością przypadną do gustu wielu osobom, nie są skomplikowane, a ponadto można w nie grać w większych grupach.\nKażdy z nas ma w sobie dziecko, któremu raz na jakiś czas trzeba pozwolić się ujawnić. Na tej liście znajdziecie rzeczy, które nie tylko pobudza wyobraźnię, ale też zajmą Was na dłuższy czas. Jeśli szukacie prezentu dla osoby, która lubi od czasu do czasu się odciąć i skupić na jakiejś po części manualnej bądź kreatywnej czynności – klocki lego, puzzle czy łamigłówki będą idealne!\nGra logiczna kostka łamigłówka\nDrewniane Puzzle Wenus\nZestaw drewnianych łamigłówek Shelocka Holmesa\nIQ Fitness – Szyfry\nLego Avengers – Rękawica Nieskończoności\nMacie wśród bliskich osobę, która często podróżuje lub lubi robić sobie wypady za miasto? Z pewnością ucieszy się z dobrego termosu, butelki filtrującej czy plecaka. Etui na paszport, aparat Instax czy Atlas podróżników to tez mogą być ciekawe opcje.\nPuzzle Bieszczady mapa turystyczna\nNa tej liście znajdziecie taką esencję pielęgnacji – jest tu jadeitowy roller do masażu twarzy, szczotka do szczotkowania na sucho, bańki chińskie, ale też bardziej zaawansowana myjka wibrująca, czy wielorazowe płatki kosmetyczne.\nSilikonowe bańki antycellulitowe do masażu ciała\nWielorazowe waciki do demakijażu i rękawica do masażu\nKoreańska gąbka do mycia twarzy Konjac\nSól do kąpieli Hagi\nMydło do ciała Ananas – Ministerstwo Dobrego Mydła\nSzczoteczka do oczyszczania twarzy Foreo Luna Mini\nW tej kategorii nie chciałam zawierać konkretnych kolorowych kosmetyków, bo to jest bardzo indywidualna sprawa, ale chciałam Wam pokazać, jakie rzeczy, poza właśnie kosmetykami można sprezentować fankom (i fanom też!) makijażu, które na pewno im się przydadzą.\nSilikonowa mata do czyszczenia pędzli Lash Brow\nSzklany przybornik do makijażu\nGąbki do makijażu Blend-It\nBasiclab Lekka Emulsja Ochronna SPF50\nZestaw Pędzli Blending Queen Blend-It\nEtui na gąbkę do makijażu Donegal\nDrobne dodatki do domu to także coś, czy można obdarować bliskich. Warto jednak mieć zawsze na uwadze, aby zwracać uwagę na ich styl i gusta. Porządny wazon, dekoracyjne poszewki na poduszki, dobra marmurowa deska do krojenia czy piękne świecie i dyfuzory zapachowe na pewno ucieszą nie jedną osobę.\nTaca ozdobna na świeczki, biżuterię Moami Design\nŚwiece zapachowe i dyfuzory Ava May\nDekoracyjna poszewka HM Home\nPatelnia żeliwna z podstawką DUKA\nCeramiczna dłoń na biżuterię Maison Fragile\nPlakat July Olga Szczechowska\nCeramiczny wazon HM Home\nMarmurowa deska do krojenia DUKA\nZnalazło się też coś dla fanów sportu. Porządna mata (nie tylko do jogi!) to skarb. Każdy, kto ćwiczy wie, jak ważne jest rolowanie ciała po treningu. Hantle, hulahop, taśmy i kettle pozwolą tez ćwiczyć w domowym zaciszu. Z pewnością znajdziecie tu coś przydatnego.\nRękawice do treningu siłowego\nWrotki Quad Skate\nGumy do ćwiczeń Hip Bands\nRękawice bokserskie Ground Game\nZestaw do masażu Active Space\nTa lista, to tylko kilka moich sugestii – z biżuterią, podobnie jak z makijażem, jest to często bardzo indywidualna sprawa, dlatego chciałam zawrzeć tu kilka propozycji, pochodzących z dość różnych źródeł. Są tu propozycje z sieciówek, ale tez od małych rzemieślniczych twórców.\nDelikatna autorska biżuteria Petit Lights\nSygnety Anna Samkow\nWisior ceramiczny BASIUM\nNaszyjnik z perłami i amazonitem Ania Kruk\nKolczyki Lady sutasz\nKolczyki Body Orska\nKolczyki Dłonie Klaudia Wasserman\nWisiorek Azymut Ania Kruk\nDobre materiały plastyczne to skarb każdego artysty. Każdy wie, jak ważna jest jakość farb, czy papieru, jaki się wykorzystuje do tworzenia. Na tej liście znajdziecie tylko kilka propozycji, ale wierzcie mi, ze wybór jest znacznie większy. Dla artysty warto jest czasem zmienić medium i spróbować czegoś nowego, wiec jeśli ktoś z Waszych bliskich np. maluje akrylami, może warto dla odmiany tej osobie sprezentować akwarele?\nSztaluga stołowa Winsor&Newton\nZestaw farb akwarelowych Gansai Tambi\nZestaw pędzli do akryli Winsor&Newton\nZestaw stalówek do kaligrafii\nPastelowy zestaw Brush Pen\nZestaw pisaków MICRON\nAh, kawa, każdy miłośnik kawy uśmiechnie się teraz pewnie pod nosem. Nie polecam Wam tu za dużo kaw, bo to też kwestia indywidualna (ale ta Barrel Aged to cudo!), ale znajdziecie tu kilka gadżetów, z których na pewno ucieszy się nie jeden kawosz. Mam je wszystkie i mogę śmiało polecić!\nCzajnik konewka Fellow\nDrip ceramiczny V-60 Hario\nHario butelka Cold Brew\nKawa Barrel Aged HAYB\nMacie w sowim gronie domowych cukierników i osoby, które kochają piec? Jeśli tak, to na pewno ucieszą się z porządnej tortownicy, rantu do wypieków, dobrego termometru cukierniczego czy różnych tylek, czyli kocówek do rękawów cukierniczych pozwalających dekorować ciasta. Fajne książki kucharskie to tez dobry prezent!\nKsiążka Moje Wypieki\nPacka do dekorowanie kremem\nKolorowe posypki Happy Sprinkles\nTortownica ceramiczna Patisse\nKsiążki Dziewczyny z wypiekami 1 i 2\n27 listopada 2021 Nati boże narodzenie natithinkpink pomysły na prezenty pomysły na prezenty na Boże Narodzenie prezentownik prezentownik 2021 prezenty na święta tablice prezentowe\n0 comments on “Prezentownik 2021”Add yours →