Tort czekoladowo-kawowy - Chocololo.pl - czekoladowy blog\ntort czekoladowo-kawowy 1aa\nIdealny tort dla wielbicieli kawy. Tort, który łączy w sobie mocno czekoladowe ciasto nasączone kawą i puszysty krem kawowy. Pokryty kakaowym kremem maślanym. Pyszny i uzależniający z każdym kawałkiem. Wykwintny i elegancki. W połączeniu z filiżanką mocnej, gorącej kawy rewelacja.\nTort czekoladowo-kawowy - wskazówki\nPrzygotowanie kremu kawowego wymaga schłodzenia mascarpone i czekolady rozpuszczonej w śmietance przez 12 godzin. Dlatego warto przygotować te składniki wcześniej.\nCiasto – Ciasto jest proste w przygotowaniu. Należy pamiętać, że w trakcie pieczenia wyrośnie z górką, którą trzeba będzie ściąć. Można ją pokruszyć i ozdobić tort, albo po prostu zjeść. Ponadto:\n– Do ciasta najlepiej użyć czekolady gorzkiej 80%, smak będzie intensywnie czekoladowy.\n– Składniki na ciasto powinny być w temperaturze pokojowej.\n– Ciasto piec do suchego patyczka, pierwszy raz patyczek można wbić po ok. 45 minutach.\nKrem kawowy – W przepisie dodajemy 2 łyżeczki kawy rozpuszczalnej, można dać trochę więcej w zależności od tego jakiej firmy kawy używamy. Warto spróbować przed schłodzeniem czy śmietanka z czekoladą i kawą jest intensywnie kawowa.\n– Krem należy ubijać ok. 2 – 3 minuty. Zgęstnieje, stanie się puszysty i bardziej stabilny. Jak zacznie się charakterystycznie, delikatnie „rwać” i zostawiać wyraźne ślady ubijających końcówek miksera należy skończyć miksowanie. Krem jest dobry. Nie miksować zbyt długo, bo można go zważyć.\nKrem maślany – Masło i śmietanka na krem kakaowy powinno być w temperaturze pokojowej.\nTort czekoladowo-kawowy - przechowywanie\nTort należy przechowywać w lodówce, w specjalnym pojemniku na tort lub zabezpieczony folią, aby nie przeszedł innymi zapachami. Najlepiej spożyć go w ciągu 2-3 dni od momentu złożenia.\nPrzed podaniem dobrze jest wyjąć tort z lodówki na ok. 30 minut, aby masa maślana zmiękła. Będzie się lepiej kroił.\nIdealny tort dla wielbicieli kawy. Tort, który łączy w sobie mocno czekoladowe ciasto nasączone kawą i puszysty krem kawowy. Pokryty kakaowym kremem maślanym.\n300 g mascarpone (schłodzone)\nSkładniki na maślany krem kakaowy\n200 g masła (miękkiego w temp. pokojowej)\n70 ml śmietanki 36% (temp. pokojowa)\nfiliżanka mocnej kawy do nasączenia\nPrzygotowanie kremu kawowego\nDo garnuszka wlać śmietankę i podgrzać prawie do wrzenia. Wrzucić połamaną czekoladę i mieszać, aż się rozpuści.\nWsypać kawę i mieszać, aż się rozpuści. Wystudzić i schować do lodówki na 12 godzin.\nW kąpieli wodnej (w metalowej miseczce nad garnkiem z gotującą się wodą) podgrzać olej, wrzucić połamaną czekoladę i zdjąć z garnka. Mieszać, aż czekolada się rozpuści i odstawić do wystudzenia.\nMąkę przesiać do miski razem z kakao, proszkiem i sodą. Odłożyć.\nW kolejnej misce wymieszać maślankę z jajkami i cukrem. Powoli, energicznie mieszając wlewać ostudzoną czekoladę, gdy składniki się połączą wsypać mieszankę mąki, kakao, proszku i sody. Dobrze wymieszać.\nWylać ciasto do przygotowanej tortownicy. Piec 45-50 minut, do suchego patyczka. Wyjąć z piekarnika, ostudzić w formie i wyjąć.\nUbijanie kremu kawowego i składanie tortu\nPrzygotować wcześniej filiżankę mocnej kawy żeby ostygła. Z ciasta ściąć górkę. Przekroić ciasto na 4 równe blaty.\nW misce umieścić schłodzone mascarpone i przygotowany kawowy sos. Ubijać 2-3 minuty mikserem aż masa będzie puszysta i stanie się gęsta, sztywniejsza.\nPierwszy blat położyć na paterze lub talerzu. Nasączyć kawą. Wyłożyć ⅓ kremu kawowego, wyrównać, przykryć kolejnym blatem i powtórzyć czynność jeszcze 2 razy. Wstawić do lodówki na czas przygotowywanie kremu kakaowego.\nPrzygotować krem kakaowy\nWsypać kakao, miksować aż powstanie puszysta, jednolita masa, pod koniec stopniowo dodając śmietankę i szczyptę soli.\nKremem obłożyć tort, pozostały krem przełożyć do rękawa cukierniczego z ozdobną końcówką i ozdobić tort. Można też posypać na koniec kakao.\n29 marca 2021 o 20:55\nWitam, jaka jest średnica tortownicy? Oraz czy jajka z cukrem i resztą składników mieszać ręcznie czy można w mikserze? Pozdrawiam ☺\n30 marca 2021 o 09:46\nTortownica o średnicy 20 cm. Jeżeli chodzi o ciasto, to składniki można mieszać mikserem. Pozdrawiam 🙂\n30 marca 2021 o 19:24\nDziękuję bardzo Proszę mi jeszcze powiedzieć czy mogę upiec ciasto czekoladowe dzień przed przełożeniem masą?\nTak, nawet będzie się lepiej kroić.\n29 marca 2021 o 22:05\nCzy śmietanka do kremu kakaowego ma być wcześniej ubita czy wodnista? ☺\n30 marca 2021 o 09:47\nWodnista, w temperaturze pokojowej.\n29 września 2021 o 16:08\nDo kremu należy dodać kakao czy kawę?\nDo kremu kawowego kawę rozpuszczalną, do maślanego kakao.


Ubranie pełni funkcję zbliżoną do roli architektury, domu. Szczególnie w przypadku osoby bezdomnej odgrywa rolę schronienia przed światem zewnętrznym, warunkami atmosferycznymi. Jest ochroną, a jednocześnie przestrzenią osobistą. Staje się miejscem, w które się po prostu wchodzi – z artystą Franciszkiem Orłowskim rozmawia Romuald Demidenko\n<<< Franciszek Orłowski: Projekt 0, 2011, wystawa Projekty wybrane w BWA Zielona Góra, 4–27.11.2011\n<<< Franciszek Orłowski: Szkic do projektu 0, 2011\n<<< Franciszek Orłowski: Spadek, 2009, podczas 53. Biennale w Wenecji, 07.06–22.11.2009\nSpotkaliśmy się w Poznaniu, na placu Wielkopolskim. Siedzieliśmy przed chwilą na ławce, która stałą się miejscem rozpoczęcia działania performatywnego, w efekcie którego powstał projekt o nazwie 0.\nUznałem, że to szczególne miejsce będzie dobre na początek naszej rozmowy. Spotykamy się, żeby wymienić myśli. Dokładnie w tym samym miejscu w 2009 roku zainicjowałem moje działanie Pocałunek miłości, które też było rodzajem wymiany, a jego konsekwencją, jak wspomniałeś, jest projekt 0. Zamieniłem się tu ubraniem i tym wszystkim, co miałem przy sobie, z osobą bezdomną. To odważne i zarazem traumatyczne działanie, które zostawiło we mnie trwałe ślady, zarówno w sensie psychicznym, jak i fizycznym. Jeśli poważnie traktujemy drugiego człowieka i siebie samych, to zachodzą podobne procesy do tych, które pokazałem w tym performansie. Było to też swojego rodzaju widowisko dla tych, którzy akurat znaleźli się w pobliżu. Młody człowiek siada na ławce obok drugiego. Następuje kontakt polegający zaledwie na zamianie tego, co u nas zewnętrzne – ubrania, przy obopólnej dobrej woli. Bo jemu też nie było łatwo się rozebrać, w środku dnia, w centrum miasta. Patrzyłem na niego ciepło i wkładałem jego spodnie, bieliznę pachnącą moczem, potem, brudem – jego życiem. On wziął moje, a ja jego. On poszedł w jedną stronę, ja w drugą. Temu działaniu towarzyszyło poczucie przekroczenia pewnej granicy. Rodzące się we mnie wątpliwości dotyczyły indywidualności tego doznania, to znaczy czy zawsze w takiej sytuacji będę czuł to samo, czy łamię tylko barierę obrzydzenia? Pomimo traumy, jakiej doświadczyłem, miałem wrażenie, że stało się jeszcze coś innego, i to poczucie sprawiło, że działanie to powtórzyłem jeszcze kilkanaście razy. Ubrania tych ludzi były zapakowane w worki foliowe i odłożone na strychu.\nNamiot, który został uszyty z ubrań osób bezdomnych, stał się gestem konfrontacji z tymczasową architekturą.\nMasz pewnie na myśli to, że ubranie dla osoby bezdomnej pełni funkcję architektury. Miałem za zadanie stworzyć, na wystawę Projekty wybrane, pracę w kontekście architektury. Postanowiłem poszerzyć ten kontekst o indywidualne doświadczenie, odnosząc się do języka architektury. Chciałem również „udostępnić” odbiorcy ten zakres doświadczenia, który w performansie mógł być tylko moim udziałem. Tym samym moje osobiste doświadczenie przenieść na doświadczenie zbiorowe. Każda architektura nasiąka egzystencją swoich mieszkańców, w tym przypadku również w takim dosłownym sensie. Ubranie może stać się dla człowieka jego domem – rejestruje i wchłania.\nDlaczego zdecydowałeś się użyć ubrań?\nUbranie, w pewnym sensie samo w sobie, pełni funkcję zbliżoną do architektury, domu. Szczególnie w przypadku osoby bezdomnej zapewnia schronienie przed światem zewnętrznym, warunkami atmosferycznymi. Jest ochroną, a jednocześnie przestrzenią osobistą. Staje się miejscem, w które się po prostu wchodzi. Idąc dalej tym tropem, chciałbym powiedzieć, że moim zamierzeniem stało się zebranie ubrań od osób bezdomnych, wszystkich warstw, jakie posiadali, od kurtki począwszy, przez bieliznę i skarpetki. Pociąłem je, a następnie został z nich uszyty patchwork. Jak wiadomo, ta metoda polega na pocięciu, a następnie zszyciu małych kawałków materiału i w ten sposób dokonałem defragmentaryzacji materii nasiąkniętej egzystencją, tworząc z niej budulec. Użyłem jej do uszycia klasycznego, jednoosobowego namiotu. Taki namiot budowany z codzienności człowieka i tego wszystkiego, co ona dla niego niesie, posiada przy tym znamiona architektury, architektury tymczasowej, w ten specyficzny sposób spadochronowej.\nMiałem duże obawy przed zaprezentowaniem tej pracy na wystawie jako jej kurator. Niepokoiło mnie, że ten namiot może zdominować albo wręcz zakłócić odbiór całej wystawy. Przez chwilę rozważałem nawet możliwość wyprania ubrań. To jednak zupełnie zmieniłoby kontekst.\nTo, co jest naprawdę charakterystyczne dla tej pracy, to właśnie biologia, czyli również zapach będący jej żywym elementem. Nie interesowałby mnie kompromis w postaci oczyszczenia odzieży przed pokazaniem jej na wystawie, bo wtedy byłyby to anonimowe ubrania, jak z second handu albo nawet zwykłego sklepu. Chodziło o zachowanie ich pamięci, zapisaną tożsamość. Miałem świadomość tego, że wystawa ma charakter interdyscyplinarny. Nie chciałem się mierzyć z innowacyjnością architektoniczną. Moje działanie miało raczej penetrować obszary emocji i egzystencji i taką rolę widziałem dla siebie jako wartość dodaną do wystawy. Współczesna kultura wyznacza nam drogi prowadzące poprzez meandry sterylności i estetyzacji życia, odrzucając to, co pierwotne, naturalne. Mój projekt rozumiem jako alternatywę, na poziomie mentalnym, dla rozumienia współczesności. Nie bez powodu, jak sądzę, projekt 0 został umiejscowiony na tej wystawie w bliskim sąsiedztwie hiperbolicznej konstrukcji, niezwykle efektownego, uwodzącego tunelu Oskara Zięty.\nDlaczego wybierałeś do tego działania ludzi bezdomnych?\nLudzie bezdomni są niezauważalni. Zazwyczaj wycina się ich z rzeczywistości, unika bezpośredniej relacji z nimi. Są pierwotni, mają swój unikalny zapach, swoją drapieżność i prostotę. Wyznaczają zatem bardzo wyraźną barierę, której w innych kontaktach nie dostrzegamy. W wypadku człowieka bezdomnego tę barierę, tę trudność, to ryzyko, to wyzwanie – bardziej się odczuwa, nie tylko w sensie zmysłowym. Do tego dochodzi także bardzo wyraźny ciężar egzystencjalny, który jest wpisany w życie ludzi bezdomnych. Dlatego wybrałem do tego działania osoby bezdomne. Ubranie dla tych ludzi staje się barierą oddzielającą ich od świata zewnętrznego, a jednocześnie jedynym schronieniem. Chodziło mi o bardzo wyraźny gest, bezpośrednią konfrontację z czymś obcym, unikalnym.\nZapach jest istotnym elementem tej pracy.\nStanowi on swojego rodzaju barierę, może odstraszać, ale i uwodzić. To zawsze ten zmysł wyznaczał kierunki, pozwalał identyfikować, rozpoznawać. Jest tyle abstrakcyjny, co pierwotny. Jego pozycja w świecie współczesnym świadczy o tym, jak jest ważny, szczególnie patrząc na szeroką gałąź przemysłu chemicznego i produkcji zapachów. Jak wiesz, praca była efektem podjętego przeze mnie dużo wcześniej działania związanego ze zbliżeniem sie do drugiego człowieka. Zapoczątkował to performance, a w jego efekcie powstał obiekt noszący pamięć tamtego, bardzo indywidualnego doświadczenia. Problem zapachu to kwestia akceptacji naszej egzystencji. Współczesna kultura wypiera ten naturalny element. Jest taki fragment w książce Przemoc sześciu spojrzeń z ukosa Slavoja Žižka, że dzięki zachowaniu podstawowych zasad higieny i korzystaniu z kosmetyków stajemy się bardziej znośni dla innych, ale z natury nikt nie jest bezzapachowy. Każdy z nas wydziela bardzo indywidualną woń, stają się one specyficznym kodem. To są miejsca, w których przebywamy, cała nasza egzystencja się w nich kondensuje. Ubrania, z których powstał projekt 0, w radykalny sposób obnażają trudność zbliżenia się do drugiego człowieka. Mam także na myśli zbliżenie w kwestii psychicznej, bo zapach jest tu elementem uwrażliwiającym czy może ostrzegającym.\nPo wystawie w Zielonej Górze namiot pojechał do Białegostoku. Pokazywany tam w mniejszym pomieszczeniu, wydzielał intensywniejszy niż wcześniej zapach.\nTo prawda. Przy okazji tej wystawy pojawił się nawet w internecie komentarz człowieka oburzonego faktem, że wchodząc do galerii sztuki i oczekując doznań estetycznych, jest skonfrontowany z krępującym zapachem. Jak jednak wynika z jego dalszej relacji, pomimo tej początkowej reakcji dokończył on swoją wizytę i obejrzał całą wystawę, a to oznacza, że przekroczył granicę. Nie zamknął drzwi i nie wyszedł od razu, tylko wiedziony zapachem pofatygował się sprawdzić, co jest jego nośnikiem. I tutaj w pewnym sensie spełniam moją rolę, czyli rolę artysty-poruszyciela.\nCzytałem ten komentarz. Docierały do mnie także relacje innych osób, które w indywidualny sposób odczytały rolę tej pracy. Do jakiego stopnia odbiorca powinien być aktywny? Dużo zależy od samego odbiorcy, bo jedyne ograniczenia, a jednocześnie pole komunikacji wyznacza właśnie jego wrażliwość. Myślę, że współczesny artysta udostępnia odbiorcy coraz większy obszar dla jego reakcji, aktywności, a nawet kreatywności.\nBardzo charakterystyczny jest obecnie temat przestrzeni publicznej, eksploatowanie go przy okazji różnych wydarzeń. Zastanawiam się, jak definiujesz to pojęcie.\nPrzestrzeń publiczna rozszerza się w trudny do zdefiniowania sposób, jest ekspansywna, zajmując miejsce przestrzeni prywatnej. Można by nawet stwierdzić, że przestrzenią prywatną jest tylko przestrzeń mentalna, bo tylko ona daje nam miejsce na pole subiektywności. Przestrzeń publiczna jest dla mnie miejscem potencjału społecznego. Czuję, że moją rolą jest inicjowanie pewnych procesów. Nie ode mnie zależy to, co dzieje się później. Tak jak na przykład w projekcie Drobne, w którym szczególnie wyposażoną monetę wypuściłem w obieg, a jej losy są mi nieznane. Projekt miał na celu wprowadzenie w obieg monety – jednopensówki. Uprzednio wyposażyłem ją jednak w dodatkowy element – mikrofilm ulokowany w jej wnętrzu. W pracy korzystałem z technik szpiegowskich rodem z początku minionego wieku. Na filmie zostało zarejestrowane charakterystyczne miejsce, tzw. ściana płaczu w Londynie. Tam polscy emigranci poszukują pracy, zazwyczaj nielegalnej, nisko płatnej. To miejsce wyjątkowo depresyjne. Emigrant podejmuje próbę wniknięcia w obcą, niepewną rzeczywistość. Moneta jednopensowa, w której umieściłem mikrofilm, w sposób naturalny skazana jest na specyficzną podróż – z rąk do rąk. Jej niski nominał w sensie ekonomicznym sprawia, że nigdy nie będzie poważną sumą, zawsze będzie tylko marginalnym dodatkiem, bez wagi i znaczenia. Wiem, że podróżuje, ale jej losy są mi niewiadome.\nZrealizowałeś pracę Pod skórą (2008) w ramach wystawy Nie ma sorry. Ulokowana w pasażu, pomiędzy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie a sąsiadującym sklepem Emilia, ukryta pod warstwą asfaltu forma przypominała samochód. Normalnie w tym miejscu parkują samochody.\nZależało mi, żeby stworzyć abstrakcyjną formę, która byłaby obrazem bezsilności, słabości. Moje działanie w ramach tego projektu polegało na umieszczeniu samochodu pod powierzchnią asfaltu. Tym samym polem mojej ingerencji stał się nie tylko samochód czy asfalt go pokrywający, lecz cała sieć powiązań. Dzięki plastyczności materii asfaltu kształt samochodu był rozpoznawalny, lecz niepokojące było to, że nie mogliśmy go zobaczyć, poruszyć, dotknąć, usłyszeć. To, co jest jego sednem, czyli silnik – był głęboko niemy.\nW twojej pracy cały czas obecne jest zainteresowanie architekturą.\nProjekt, nad którym obecnie pracuję, to Na zewnątrz. Jest to swojego rodzaju instalacja na kształt domu – sześcianu zbudowanego z rynien. Konstrukcja ma przyjmować opady atmosferyczne, a następnie odprowadzać je tak, jak w normalnym domu, do kanalizacji. Dla mnie jest ważne, aby ta instalacja działała, aby zachodził proces obiegu. Podejmuję w tej pracy także wątki osobiste, ale nie chciałbym tego projektu do nich zawężać. Widzę w niej ważne odniesienie do historii architektury, do działań postmodernistycznego architekta i teoretyka architektury Roberta Venturiego. Ponadto instalacja ta zawiera ogromny ładunek, który można określić jako „grawitację emocjonalną”. Z kolei tytuł miał służyć określeniu jej temperatury.\nPodczas naszej wcześniejszej rozmowy o architekturze wspomniałeś o genetyce.\nTeoria miejsca jest mi bliska. Bliskie jest mi odczuwanie w sensie, który określiłem jako genetyczny. Patrzę na miejsce jak na organizm. Każde miejsce obciążone jest procesami, które w nim zachodzą. Ja powoduję tylko zdarzenie dla tego miejsca. Zdarzenie, które czasem wchodzi w jego „kod genetyczny”.\nZrealizowałeś pracę podczas weneckiego biennale.\nTematem biennale w roku 2009 było „tworzenie światów”. Byłem poza biennale, albo raczej pod nim, nawiązując do mojej pracy. Nie tworzyłem światów, chciałem wniknąć, zmieszać się, zagłębić w tamtym świecie i jego procesach. Spadek był moją spontaniczną akcją. Działanie to polegało na spenetrowaniu tych przestrzeni miasta, które są zalane wodą. Uczyniłem to przy użyciu wysoce profesjonalnego sprzętu do nurkowania oraz kamery. Przy użyciu systemu transmisji obraz z kamery przekazywany był w postaci projekcji na ścianę holu jednej z kamienic. Przejrzystość wody prawie zerowa, miejscami wyłaniały się części zatopionej architektury, nieraz odczuwałem ją na skutek zderzenia. Najczęściej rozpoznawały dłonie, bo ten świat dla oczu już prawie nie istnieje. Zatopione kondygnacje domów ukazywały się w przedziwnie skadrowanych przez ograniczenie widoczności wycinkach. Najłatwiej rozpoznawałem śmieci, butelki. Śledziłem procesy determinujące funkcjonowanie tego miejsca, jego destrukcję. Projekt został zrealizowany na zakończenie biennale. Projekt też był swojego rodzaju referencją do strategii turystycznych – nurkowanie, wejście w rolę archeologa – penetrowanie przeszłości miejsca.\nNarzędziem dla wielu twoich prac jest pokonywanie ograniczeń, testowanie odporności.\nTestowanie odporności nie jest moim celem. Mógłbym natomiast powiedzieć, że na pewno są prace, w które włączane są równolegle różne wątki, oraz takie, które wprowadzają odbiorcę w stan fizycznego czy psychicznego niepokoju. Do nich zalicza się Klimatyzacja, w ramach której zainstalowałem w przestrzeni galerii pszczeli ul oraz omawiany wcześniej już projekt, w którym narażam odbiorcę na intensywny zapach. Faktem też jest, że odbiorca w obu tych przypadkach podlega wykreowanemu przeze mnie środowisku, które może budzić w nim rozdrażnienie, niepokój albo poczucie zagrożenia.\nCzy możesz opisać schemat działania Klimatyzacji?\nW tradycyjnie, solidnie skonstruowanym ulu drewnianym zastosowałem modyfikację polegającą na zastąpieniu jednej ściany ula szybą. Dało to możliwość obserwacji zbioru ramek i plastrów, a w nich sprawnie funkcjonującej społeczności roju pszczelego. Wydobywający się z ula dźwięk spowodowany był pszczelim bytem. Biorąc pod uwagę lokalizację ula, czyli przestrzeń galeryjną, dokonałem modyfikacji wylotu pszczół z ula za pomocą przezroczystej rury. Tym samym umożliwiłem pszczołom komunikację pomiędzy przestrzenią galerii, czyli ulem, a przestrzenią zewnętrzną. Dokonujący się tam proces zapylania inicjował życie w skali mikro, wpływając na skalę makro. Powrót pszczół doprowadzał w rezultacie do szczególnej kondensacji przestrzeni zewnętrznej w wewnętrznej. Proces gromadzenia masy czynił pracę pszczół metaforyczną w odniesieniu do procesów rzeźbiarskich. Poprzez przemianę chemiczną gromadzonego materiału powstawały między innymi plastry, które, jak wiemy, są ważnym motywem bionicznym. Kształt plastra, jego modułowość, jest ważną inspiracją dla układów funkcjonalizmu architektury wernakularnej, wzornictwa, od modeli molekularnych po konstrukcje miast. Odwiedzający stawali się obserwatorami procesu związanego z opuszczeniem przestrzeni wewnętrznej przez pszczoły. Konsekwencją tej fuzji pomiędzy galerią, pszczołami i artystą był słodki miód. Ważna jest też cyrkulacja pomiędzy jedną przestrzenią a drugą. Chodzi tu o samą pracę, o trwanie, o proces „bez końca”, nawet jeśli potrafimy dostrzec gdzieś symptomy jego kresu. Indywidualna działalność pszczół jest częścią systemu, który jest dla nich nadrzędny, co składa się w konsekwencji na „dzieło wspólne”. Praca się kończy – życie się kończy. Symbolika naturalnej śmierci pszczoły, która następuje na skutek przepracowania, jest znamienna.\nStaram się pracować systemowo, bo to pozwala mi prowadzić kolejne działania. Współpracuję z wieloma ludźmi, którzy są specjalistami w swoich dziedzinach – architekci, konstruktorzy, socjolodzy, mikromechanicy, a nawet pszczelarze. Rzadko w jednym i tym samym miejscu, więc czasem mówię, że moja pracownia jest tam, gdzie moja głowa. Dążę do tego, aby dzień był podporządkowany odpowiednim czynnościom związanym z pracą koncepcyjną lub realizacją projektów pod względem praktycznym. W sferze koncepcyjnej z kolei działam na warstwach, fragmentach, inicjuję procesy – dalej rzeczywistość kondensuje się sama. Ważną rolę w mojej pracy odgrywa osobiste doświadczenie związane z egzystencją.\nCzy twoja obecna praca wypływa z doświadczeń zdobytych w czasie studiów?\nPodczas studiów zdobyłem przede wszystkim przeświadczenie, że niemożliwe jest nauczenie się sztuki. Ważne są spotkania w szerokim rozumieniu tego słowa. To znaczy spotkania z ludźmi, konfrontacja zdarzeń, postaw, zagadnień. Studiowałem w kilku pracowniach, a z akademickiego doświadczenia utkwiła mi praktyka Mirosława Bałki. Była to pracownia bardzo wymagająca. Składały się na nią indywidualne spotkania, dyskusje, w atmosferze partnerskiej relacji. Akcent stawiany był na istotną rolę praktyki i samoedukacji. Mówiąc, że wpływ i znaczenie na moją obecną pracę mają postawy, które poznałem w akademii, miałem na myśli Zbyszka Trzeciakowskiego w kontekście prawdziwości postawy twórczej. To był bardzo niezwykły człowiek, który swoją postawą dowiódł wrażliwości i konsekwencji. Generalnie zderzenie biurokracji z wrażliwością zawsze jest trudne.\nW twoim portfolio pojawia się taka myśl, że przyszłość będzie irracjonalna i większą rolę będą odgrywały emocje. Co przez to rozumiesz?\nWszystko dookoła podlega różnym zasadom, działa w pewnym systemie. Postęp technologiczny sprawia, że obszar naszego funkcjonowania podlega określonym, coraz bardziej zracjonalizowanym wytycznym. Te „doskonałe” programy sprawiają, że nie ma miejsca na błąd. Uporządkowane ramy rzeczywistości, w której żyjemy, tworzone właśnie przez programy, systemy i zabezpieczenia, przerastają jednak nas samych, schematy powoli się dezaktualizują. Próg popełnienia błędu zdaje się obniżać, analogicznie do emocji. Wzrasta natomiast ciśnienie. Z pozoru programy pozwalają prawie wszystko przewidzieć. Nie uwzględniają jednak tego, co irracjonalne. W przyszłości to się może zmienić. Bo obok doskonałości pojawia się niedoskonałość, a racjonalne konfrontuje się z tym, co nieracjonalne. Nieracjonalność zakłada coś nieoczekiwanego, jest zdolna przerosnąć nasze wyobrażenia, bazując na intuicji i emocjach.\nMoże to jest coś, co łączy twoje pokolenie.\nJuż dawno przeczuwałem, że ważne jest to, czego jeszcze nie widać, jakiś proces, który się toczy. Kształtowałem się w okresie, który sprawiał, ze procesy przebiegały szybciej, działania były bardzo intensywne – transformacja ustrojowa, rodząca się przedsiębiorczość. Emocje ludzi były niestabilne, jakby ciśnienie na przemian wyciekało z nich i wzrastało. To był pejzaż, na tle którego budowała się właśnie moja tożsamość. Przeprowadzaliśmy się często. Z małej kawalerki w bloku, gdzie na ścianie korytarza ktoś odchodami napisał jakiś wulgarny wyraz, do jakiegoś domu. Nieraz takiego, nieraz innego, czasem o wiele za dużego jak na liczbę osób, które w nim zamieszkiwały. Zmieniały się miejsca zamieszkania, rodziło się poczucie braku domu, zmieniały się podwórka, szkoły i koledzy. Ten okres budował we mnie poczucie, ze dom to niekoniecznie miejsce, ale raczej coś, co nosimy w sobie, stan umysłu, a mur, gdy pada, może być powodem radości i wolności. Pytasz mnie o tożsamość, a ja opowiadam o tym wszystkim dlatego, że moja tożsamość jest procesem, który się tworzy.\nFranciszek Orłowski (ur. 1984) - Jest absolwentem Wydziału Komunikacji Multimedialnej Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. W ostatnich latach brał udział w wystawach Zerreißproben w Leipziger Kreis (Lipsk), Projekty wybrane oraz Nie śpimy w BWA Zielona Góra, Rób tak w Galerii Stereo (Poznań), Nie ma sorry w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, a także podczas wystawy 52. biennale w Wenecji Making Worlds (2009) i Mediations w Poznaniu (2008). Obecnie bierze udział w Post Socialist Statues, wystawie kuratorowanej przez Rael Artel w KIM? Contemporary Art Centre w Rydze (Łotwa).


USAGI SEKAI: Ulubiona 8 ostatnich miesięcy\nDzisiaj chciałam zrobić zestawienie kosmetyków kolorowych, po które sięgałam najczęściej w ostatnich miesiącach.\nMimo, że uwielbiam makijaż i kolory, na co dzień nie lubię się mocno malować. Najbardziej stawiam na ukrycie niedoskonałości, w miarę naturalny efekt i subtelne podkreślenie urody.\nJest kilka kosmetyków, które bardzo często przewijały się w moim codziennym makijaż.\n1. Skin79 The Oriental Gold BB Cream\nZakochałam się w jego opakowaniu. Stanowczo jest najładniejsze ze wszystkich kremów BB Skin79. W zakrętce ma lusterko i błyszczyko-róż z którego bardzo rzadko korzystałam. Ale trzeba przyznać, że ciekawy bajer. Krem BB już wykończyłam, jak widać na zdjęciu tradycyjnie rozkręciłam opakowanie, żeby wydobyć cenne resztki.\nOriental Gold bardzo szybko i łatwo mi się nakładało na twarz. Zawsze aplikowałam go palcami wklepując delikatnie do 2 warstw. Ukrywał wystarczająco przebarwienia, pryszcze i zaczerwienienia. A czego nie ukrył, to dodatkowo maskowałam korektorem. Dobrze poradził sobie z moją cerą po kwasie migdałowym i nie uwidaczniał suchych skórek. Nie czułam po nim żebym miała przesuszoną twarz co ostatnio zdarza mi się nagminnie (a mam tłustą cerę...). Jedyny problem to to, że szybko się po nim świeciłam bo daje wilgotny efekt glow.\n2. Korektor L'Oreal True Match nr 1 Ivory\nMam duży problem z sińcami pod oczami. Ten korektor bardzo dobrze sobie z nimi radzi. Ma jasny żółtawy odcień, bardzo dobrze kryje i jest trwały. Nie można przesadzić z jego ilością, bo wtedy wyjdą dziwne jasne plamy pod oczami. Nakładam go również na powieki jako bazę i wtedy ładnie rozświetla mi spojrzenie. I nie ciemnieje po aplikacji! Ratuje mi życie, gdy mam zaczerwienione powieki np po intensywnym demakijażu.\n3. Cień matowy Kobo 117 Caffe Latte\nJak widać na załączonym obrazku zużycie tego cienia jest duże. Używam go codziennie do podkreślania brwi. Plusem jest to, że można stopniować jego intensywność. Ponadto cień ten przydaje mi się do rozcierania np czarnego cienia przy smoky eyes. Nałożony na całą powiekę nadaje się do subtelnego makijażu dziennego.\n4. Matowy brąz Inglot 363\nJest to chyba mój ulubiony matowy brąz ze wszystkich cieni, które posiadam. Stosuję go w zewnętrznym kąciku i w załamaniu powieki. Wystarczy odrobina i już oko robi się większe.\n5. Makeup Geek Moondust\nPiękna poszarzała brązo-oliwka. Daje trójwymiarowy efekt. Często nakładałam go na całą powiekę tworząc delikatną dzienną wersję smoky. Ten odcień bardzo ładnie wygląda przy moich piwnych oczach.\n6. Makeup Geek Shimma Shimma\nMój ukochany rozświetlacz spojrzenia. Będę płakać, jak się skończy. Prawie codziennie stosuję go w wewnętrznym kąciku. Często nakładam go również na całą ruchomą powiekę i łączę z innymi cieniami. Taki przyjemny perłowy cielisty beżyk.\n7. Róż Bell Pocket 2 Skin nr 52\nUroczy rozświetlający dziewczęcy róż. Niesamowicie odejmuje lat :) Bardzo lubię róże z tej serii. Są małe, zgrabne i dość trwałe.\n8. Tusz Max Factor 2000 Calorie wersja czerwona podkręcająca rzęsy\nBardzo dobrze pogrubia rzęsy i je unosi. Aktualnie chyba mój ulubiony tusz. Formuła jest tak jakby pół-wodoodporna, bardzo woskowa, dlatego nawet od razu po otwarciu mi się nim dobrze malowało. Minusem jest to, że po ok. 4-5 miesiącach już wysechł i będę musiała kupić nowy (ale i tak jest już na wykończeniu).\nJustyna M. 10 grudnia 2013 19:18\nPo 4-5 miesiącach wysechł- to i tak rewelacyjny czas... Jedna z maskar "z górnej półki", którą niedawno używałam była sucha po dwóch miesiącach od otwarcia :(\nUsagi Sekai 10 grudnia 2013 19:28\nNo to dopiero nieładnie z jej strony :(\nDonnalavita 6 stycznia 2014 21:12\nZaciekawił mnie ten BB, ale też mam cerę tłustą, więc obawiam się błysku.


Rodzina potrzebna od zaraz | Świebodzice Nasze Miasto\nWładze powiatu będą promować rodzicielsko zastępcze i wspierać takie rodziny.\nRodzicielstwo zastępcze jest jak misja. Dla odtrąconych i skrzywdzonych przez los dzieci jest szansą na „normalne życie”, na zachowanie ciągłości rodziny. Jest też szalenie trudne. O swoich problemach rodzice zastępczy rozmawiali z wicestarostą Alicją Synowską na zorganizowanym przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie spotkaniu.\nAby skutecznie pozyskiwać kandydatów na rodziny zastępcze trzeba doskonale poznać problemy tego środowiska. Niestety coraz trudniej o kandydatów na zawodowe rodziny zastępcze. Natomiast dzieci potrzebujących opieki wciąż przybywa\n- „Rodzice zastępczy wyręczają państwo, bo w porozumieniu z nim, lub na jego zlecenie wykonują bardzo ważną pracę. Powinni, więc dostawać wsparcie, a nie być traktowani jak kłopot. Ich oczekiwania są słuszne, a my jako samorząd chcemy im pomagać.” – deklaruje wicestarosta Alicja Synowska.\nA problemów w tym środowisku nie brakuje. Rodzice zastępczy przede wszystkim muszą zmierzyć się ze stereotypem, który często towarzyszy temu zawodowi. Dotyczy on przekonania, że ludzie decydujący się pozostać rodziną zastępcza, wykonują ten zawód dla pieniędzy. Liczy się rodzicom zastępczym każdą złotówkę, którą tak naprawdę otrzymują na utrzymanie dzieci. To często zniechęca potencjalnych kandydatów do podjęcia się tego trudnego zajęcia.\n- „Tracą na tym jedynie dzieci. Dla nich najlepszym wyjściem z trudnej sytuacji, w jakiej się znalazły, jest trafienie pod skrzydła rodziny zastępczej. Domy Dziecka to ostateczność. Dzisiaj powoli odchodzi się od takich placówek, zakłada się mieszkania usamodzielnienia, aby umożliwić dzieciom dorastanie w „normalnych” warunkach, podobnych do tych, w jakich dorastają ich rówieśnicy.” – mówi Beata Galewska, dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Świdnicy.\nKolejnym stereotypem jest przekonanie, że skoro rodzina zastępcza otrzymuje pieniądze na wychowanie dzieci, nie powinna szukać dodatkowej pomocy. A przecież do rodzin zastępczych nie trafiają dzieci zdrowe, grzeczne i szczęśliwe. Trafiają tam dzieci, które mają problemy, są po tragicznych przejściach związanych z ciężkimi przeżyciami w domu rodzinnym, wymagają większej uwagi, opieki, także tej specjalistycznej.\n- „Wśród najpilniejszych problemów zgłoszonych przez rodziny zastępcze wymieniono zbyt długie terminy oczekiwania do specjalistów. Chodzi o diagnozowanie dzieci pilnie wymagających konsultacji m.in. neurologicznej, okulistycznej czy logopedycznej. Wspólnie z dyrektorem Wydziału Zdrowia Zbigniewem Okarmusem przyjrzymy się tej sprawie. Będziemy starali się pomóc rozwiązać ten problem.” – zapewnia wicestarosta Alicja Synowska.\npcpr rodziny zastępc...\nJak to jest być rodzicem zastępczym? Wiedzą i namawiają do tego innych\nJak to jest być rodzicem? Wie wielu. Jak to jest być rodzicem zastępczym wiedzą wybrani. –To miłość, której nie da się zastąpić –mówi pani Justyna, która od kilkunastu lat tworzy w powiecie świdnickim rodzinę zastępczą, w której schronienie znalazło dziewięcioro dzieci. Na podobn...


Gitara pierwsza klasa (Tatiana Stachak) - tantis.pl\n32,65 zł 40,00 zł\noszczędzasz 21,60 zł (16%)\noszczędzasz 7,50 zł (15%)\n"Gitara pierwsza klasa" to podręcznik przeznaczony jest dla początkujących gitarzystów, dla dzieci w wieku 6-9 lat, które rozpoczynają naukę gry na gitarze.\nZawarte w podręczniku materiały charakteryzują się łagodnym stopniowaniem poziomu trudności. Dzięki dużemu wyborowi ćwiczeń i utworów, ułatwia techniczne opanowanie poszczególnych problemów. Z kolei nowoczesne rozwiązanie dydaktyczne, jakim jest zastosowanie w publikacji metody polegającej na graniu w duecie ucznia i nauczyciela w początkowym etapie nauki ułatwia dzieciom wdrożenie się w grę i naukę. Te duety sprawiają, że metoda ta pozwala rozwijać zarówno umiejętności techniczne, jak i wrażliwość i muzykalność ucznia – to atrakcyjne rozwiązanie zarówno edukacyjnie, jak i brzmieniowo. W podręczniku "Gitara pierwsza klasa" zostały też wprowadzone ćwiczenia z elementami improwizacji.\nMateriał podręcznika podzielony jest na cztery części. W pierwszej ćwiczenia skupiają się na grze na pustych strunach. Druga część zawiera pierwsze ćwiczenia i melodie z udziałem lewej ręki, a trzecia - zbiór prostych utworów dwugłosowych. Część czwarta to zbiór utworów o charakterze podsumowującym.\nPodręcznik "Gitara pierwsza klasa" został z najwyższą dbałością opracowany pod względem graficznym. Jest w całości kolorowo ilustrowany, a żeby ułatwić dzieciom czytanie tekstu muzycznego, zastosowano powiększoną czcionkę nut. Poruszanie się po materiale podręcznika ułatwiają kolorowe ramki i ikony.\n"Gitara pierwsza klasa" to podręcznik wpisany do wykazu podręczników zalecanych do użytku szkolnego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\nKsiążka została wydana przez Wydawnictwo Euterpe. Euterpe istnieje od 1998, zajmuje się wydawaniem publikacji dydaktycznych dla początkujących adeptów muzyki, materiałów nutowych dla profesjonalnych muzyków, łącznie z materiałami orkiestrowymi. Wysoka jakość materiałów dydaktycznych publikowanych przez Euterpe wyznaczyła nowe standardy na rynku muzycznych wydawnictw edukacyjnych. Wiele z publikacji wpisanych jest na listę podręczników zalecanych do użytku w polskich szkołach muzycznych.\nTatiana Stachak - urodzona w 1973 roku gitarzystka, kompozytorka i pedagożka. Absolwentka Akademii Muzycznej we Wrocławiu, w klasie profesora Piotra Zaleskiego. Od czasów studiów nakierowana na edukację muzyczną najmłodszych, autorka bestsellerowych podręczników gry na gitarze (przetłumaczonych na 6 języków) oraz współautorka podręczników kształcenia słuchu i rytmiki. Wielokrotnie nagradzana na krajowych i międzynarodowych konkursach gitarowych.\n31,82 zł 39,00 zł\n32,65 zł 40,01 zł\nZeszyt do nut z szeroką pięciolinią.\n3,29 zł 5,47 zł\nTatiana Stachak, Lidia Florek-Stokłosa, Ilona Tomera-Chmiel\nPoznaję Boży świat. Klasa 1. Podręcznik do religii dla klasy 1 szkoły podstawowej\nZestaw artystyczny do malowania 100 elementów\n90,89 zł 119,19 zł\nIdentyfikator produktu 466320\nTytuł Gitara pierwsza klasa\nWymiary produktu [mm] 310 x 290\nCena detaliczna 50,00 zł\nNasza cena 42,50 zł\nMój syn właśnie zapisał się na naukę gry na gitarze. Kupiliśmy gitarę i wszystkie niezbędne gadżety. Książkę pani Tatiany Stachak pt. "Gitara pierwsza klasa" polecił nam nauczyciel, który będzie uczył mojego syna grać na tym pięknym instrumencie. Obeszliśmy całe miasto w poszukiwaniu książki i nie było jej w żadnej księgarni. Tak trafiłam na stronę Tantis.pl. I wiem, że zostanę z Wami na dłużej.\nZamówiliśmy książkę w piątek, a dziś już się nią cieszymy. Książka ma piękną grafikę, która bardzo spodobała się mojemu 11sto letniemu synowi. Zasady i pojęcia są wytłumaczone w przejrzysty sposób. Dużym plusem jest też to, że książka jest napisana w trzech językach. Z taką książka nauka to prawdziwa przyjemność. Cena także przystępna. Polecam każdemu, kto stawia pierwsze kroki z gitarą, nie będziecie żałować.\nPolecam tą książkę dla wszystkich początkujących gitarzystów. Autor uczy nas od podstaw gry na gitarze. Nawet ja z tą książką przypomniałem sobie jak to jest grać i teraz pomagam córce w zdobywaniu wiedzy. Jedyny minus to niezbyt atrakcyjna szata graficzna. Książka skierowana jest to młodych czytelników, więc mogłaby być bardziej kolorowa, mogłoby być też więcej obrazków i takie tam. Niemniej i tak polecam.\nŹródło podstawowej wiedzy teoretycznej na temat gry na gitarze. Informacje przedstawione są w przejrzysty, prosty do zrozumienia dla dziecka sposób. Jedyny minus to szata graficzna. Muszę przyznać, że jest wyciągnięta jakby z PRLu. Czasy się zmieniają i autorzy chyba trochę o tym zapomnieli. Niemniej nie jest to najważniejsze, dlatego polecam.\nGitara to chyba najbardziej wdzięczny instrument na świecie, a nauka gry na gitarze jest chyba dość łatwa. Nie wiem, bo sama nie próbowałam, ale syn bardzo się wkręcił. Jest harcerzem i dzieciaki często grają na wspólnych schroniskach. Postanowiłem nieco rozwinąć jego nowe zainteresowanie i kupiłem mu instrument wraz z tą książkę. Widzę, ze nauka idzie mu całkiem sprawnie, także przekaz tej pozycji jest jak najbardziej dobry, nie pozostaje mi nic innego jak polecić.\nGitara pierwsza klasa jest fajną książką na dobry początek, do takiego pierwszego zapoznania się z podstawami gry na gitarze. Żeby pojąc coś więcej i naprawdę nauczyć się grać, to potrzeba bardziej zaawansowanych treści. Moja córka przerobiła tą pozycję ekspresowo, dosłownie w kilka tygodni. Teraz rozglądamy się za czymś ambitniejszym, ale w podobnym klimacie. Polecam.\nDobra pozycja na początek nauki gry na gitarze. Przerobiłam ją ze swoimi uczniami dość szybko. Utwory są naprawdę łatwe do nauki, co jest dużym plusem, bo dzieci się nie zniechęcają. Polecam bardziej najmłodszym dzieciom, te starsze mogą być nieco znudzone. Ilustracje są trochę przestarzałe, autor mógłby nieco uwspółcześnić szatę graficzną. To w zasadzie jedyny mój zarzut do tej książki.\nMoja córka korzysta tej książeczki w trakcie zajęć z nauki gry na gitarze. Nauczyciel ją chwali, twierdzi że treść jest mocno dostosowana pod umysł młodszych uczniów. Czy faktycznie tak jest, nie mnie oceniać. Jednak na pewno utwory z tej pozycji są łatwe i nieskomplikowane. W sam raz by nie zniechęcić maluchów o rozwijania tej fajnej pasji. Jak dla mnie super, nie mam zastrzeżeń, więc polecam.\nJeśli Twoje dziecko rozpoczyna przygodę z gitarą, ten podręcznik będzie idealny. Ogromnym plusem są przepiękne ilustracje. Dawno nie wiedziałam tak ładnie wydanej książki. Treść teoretyczna przekazana jest łatwym językiem. Na uwagę zasługuje także cena. Podręcznik jest zwyczajnie tani, szczególnie w stosunku do całej wiedzy, którą mamy w środku.\nLektura obowiązkowa dla wszystkich maluchów, które rozpoczynają naukę gry na gitarze. Jak stara złota zasada głosi, najpierw teoria, potem praktyka. Moim zdaniem warto pożyczyć gitarę od kogoś i przerobić wspólnie z dzieckiem tą książkę. Być może nie przypadnie mu do gustu ten instrument i pieniądze pójdą na marne. Tak właśnie było w moim przypadku, dlatego ostrzegam.\nGitara pierwsza klasa to książka, dzięki której wasze dziecko nauczy się od podstaw zacnej sztuki jaką jest umiejętność gry na gitarze. Uważam, że podręcznik jest dość dobrze opracowany. Mogłoby być więcej ćwiczeń, niż samej suchej teorii. To tylko taki mój jedyny zarzut. Ponadto cena jest rewelacyjna, jak za taką jakość. Generalnie polecam.\nMoja córka korzysta z tej książki w szkole muzycznej. Kilka razy ją przeglądałam i wydaje się być naprawdę przyzwoita. Mnóstwo kolorowych obrazków, ładnie wydana. Obecnie jest w połowie i widzę u niej naprawę duże postępy. Oczywiście większość to pewnie zasługa nauczyciela, le książka na pewno ma jakiś tam wkład.\nZ tą książką nauka gry na gitarze będzie jak bułka z masłem. Sam osobiście przypomniałem sobie kilka najważniejszych chwytów, odświeżyłam sobie całą wiedzę i teraz przygrywam znajomym na letnich ogniskach. Książka została oczywiście kupiona głównie z myślą o córce. Uważam, że autorzy wykonali kawał dobrej roboty. Szata graficzna jest bardzo przyjazna maluchom.\nBardzo przyjemna książeczka dla najmłodszych. Jest ładnie wydana, z całą pewnością zachęci każde dziecko do nauki. Wszystko wytłumaczone jest od samiutkich podstaw, a ż po bardziej zaawansowane treści. Dawka przekazywanej wiedzy rośnie stopniowo. Kupiliśmy ją naszemu jedenastolatkowi, ale z całą pewnością nada się także młodszym dzieciom.\nCała nasza rodzina jest bardzo muzyczna. Synek od najmłodszych lat bardzo fascynował się gitarą. Gdy osiągnął samodzielny wiek, to kupiliśmy mu tą książeczkę oraz instrument. Podstawy pojął bardzo szybko, oczywiście z naszą małą pomocą. Uważam, ze podręcznik jest bardzo dobrze opracowany i ładnie wydany. Zawiera najważniejsze informacje na poziomie podstawowym. Polecam.\nMój syn korzysta z tej książki na zajęciach z gry na gitarze. Nauczyciel nam ją polecił, myślę że sprawdza się idealnie. Cala wiedza przedstawiona jest i zobrazowana w przejrzysty sposób. Nawet ja zaczęłam sobie przypominać podstawowe chwyty. Ostatnio grałam 20 lat temu, teraz mogę odświeżyć sobie całą wiedzę. Książka godna polecenia.\nJeśli chcesz aby Twoje dziecko nauczyło się grać na gitarze lub zainteresowało się tematem, a nie chcesz wydawać od razu fortuny na kurs, to ta książka będzie doskonałym wyborem. Maluch wyczuje, czy instrument odpowiada mu i czy jest sens zapisywać go na dodatkowe lekcje. Książka skonstruowana jest w bardzo dobry sposób, od totalnych podstaw po trudniejsze kwestie, na nauce utworów kończąc. Osobiście polecam.\nŚwietny podręcznik do stawiania pierwszych gitarowych kroków. Bardzo przydał się mojej córce. Starałem się sam nauczyć ją gry na gitarze, ale jakoś topornie mi szło i szukałem jakieś przyjaznej dla dziecka pomocy naukowej. To był strzał w dziesiątkę! Z lektury wynosimy teorię, którą potem wspólnie praktykujemy. Polecam!\nKsiążka, która wprowadza w gitarowy świat. Są w niej zawarte zarówno podstawy, jak i treści bardziej zaawansowane. Ja korzystam z niej głównie na swoich zajęciach, ale myślę że samodzielnie także można nauczyć się grać z tą pozycją. Wszystko wyjaśnione jest bardzo przystępne, łatwym językiem. Najważniejsze rzeczy są przedstawione na ilustracjach. Osobiście polecam z całego serca.\nNauka gry na gitarze z tą książką to pestka. Autor od kompletnych podstaw tłumaczy nam poszczególne chwyty, techniki. Jest dużo ciekawostek. Jedyny minus to mała różnorodność utworów jakie można zagrać z tej książki. Ale nie sądzę, że to aż taki duży problem, w końcu w dzisiejszych czasach można wszystko znaleźć bez problemu w Internecie. Szczerze polecam, u nas się sprawdziła.\nKupiliśmy ten podręcznik za radą nauczycielki w szkole muzycznej. Uważam, że jest świetnie opracowany. Stworzony z myślą o najmłodszych uczniach. Informacje są przedstawione w bardzo przejrzysty sposób, zużyciem całkiem sporej czcionki. Co najważniejsze, jest bogato ilustrowany, kolorowy, co dodatkowo przykuwa uwagę maluchów. Bynajmniej mojego. Szkoda tylko, że jest taki niecierpliwy. Już chciałby grać najtrudniejsze utwory.\nKsiążka wspaniała , pomysł na napisanie jej w 3 językach - rewelacja. Bardzo dobrze wydana ,ładna oprawa w środku ciekawe nieskomplikowane , łatwo przyswajalne dla dzieci treści. Jestem bardzo zadowolona z zakupu.\nNasza muzyka 6. Szkoła podstawowa\n34,01 zł 40,00 zł\nIQ Link (ENG) Smart Games\n39,33 zł 44,94 zł\n5,71 zł 8,11 zł\nZeszyt ćwiczeń dla szkół muzycznych. Klasa 1\nNowy solfeż - dodatek dla nauczyciela\nMirosław Drożdzowski, Tatiana Stachak, Mirosław Drożdżowski\nPierwsza gwiazdka z gitarą.\nEtiudy charakterystyczne vol. 1\nUczeń i nauczyciel vol. 2 Duety gitarowe\n21,01 zł 24,00 zł\nUczeń i nauczyciel vol. 3 Duety gitarowe\nZnam i gram\nSkrzypcowe ABC. Szkoła gry na skrzypcach


Dotarli w nocy do schroniska. Nie zostali wpuszczeni - Społeczeństwo - rp.pl\nAktualizacja: 29.11.2017, 10:28\nDotarli w nocy do schroniska. Nie zostali wpuszczeni\nDwaj mężczyźni nie zostali wpuszczeni w nocy do schroniska PTTK Morskie Oko. Noc spędzili pod wiatą.\nDwaj turyści w sobotę około 20:30 dotarli do schroniska nad Morskim Okiem. Przy wejściu do budynku usłyszeli, że "schronisko jest całe wykupione i nie mogą wejść".\nMężczyźni spytali, czy mogą zatem otrzymać ciepłą wodę, by napełnić swoje termosy. Też spotkała ich odmowa. Nie zezwolono im również na napełnienie termosów zimną wodą z kranu.\nTuryści swoich sił spróbowali w starym schronisku. "Na wejściu przed lokalem stała młodzież może w wieku licealnym słaniająca się na nogach, pewnie ze zmęczenia ledwo zaciągać się papierosem zdołała wydeklamować iż wody tu nie ma..." - relacjonują.\nOstatecznie noc mężczyźni spędzili pod wiatą na Włosienicy (Pawilon Turystyczny Na Włosienicy). "Zapukaliśmy w pełni zdesperowani i poprosiliśmy o wodę, cytuję: " jasne chłopaki nie ma najmniejszego problemu, czy chcecie coś zjeść?". Zapytaliśmy się również czy w środku jest opcja abyśmy na glebie się przespali. Pracownik ze zrozumiałych względów w obawie o swoją pracę nie mógł nam udzielić noclegu w środku lokalu. Jednak widząc nasze zmęczenie nie chciał puścić nas na dół, spytał się czy mamy sprzęt do biwakowania i udostępnił nam wnęk która składała się z trzech ścian i dachu (nie wiał tam wiatr ani nie padał śnieg na głowę) rozłożyliśmy sprzęt, ubraliśmy wszystko na siebie i oczekiwaliśmy ranka. Pracownik zaproponował nam koce. W takich pięknych okolicznościach przyrody spędziliśmy noc" - relacjonują.\n"To jest chyba przesada aby ze schroniska robić sale bankietową" - kończą mężczyźni.\nGłos w tej sprawie zabrało kierownictwo schroniska PTTK nad Morskim Okiem. W komunikacie wyjaśniają, że nie są w stanie ustalić, kto udzielił turystom takiej odpowiedzi.\n"Z naszego punktu widzenia jest to sytuacja, która nie powinna mieć miejsca, ale niestety ani Panowie opisujący zdarzenie nie umieli nam telefonicznie odpowiedzieć z kim rozmawiali ani my nie byliśmy wstanie ustalić tego za pomocą monitoringu ( zbyt słaba jakość obrazu). Faktem jest, że schronisko było otwarte i można było wejść do środka(drzwi od wejścia głównego były otwarte) zaczerpnąć wszelkich informacji w recepcji czy otrzymać wrzątek lub posiłek w kuchni. Niestety nie jesteśmy wstanie ponosić odpowiedzialności za „kogoś” ( nie wiemy czy był to uczestnik imprezy, czy może turysta -bo akurat tej nocy nocowało 7 osób, które szukały schronienia i go otrzymały)" - czytamy.\nKierownictwo zapowiedziało również, że na drzwiach schroniska pojawi się informacja o możliwości kontaktu z personelem oraz instrukcja, jak dostać się do budynku w godzinach nocnych.


samochód słabnie - BiznesMamy.pl\nPost autor: usis » 04 lip 2018 12:43\nOd jakiegoś czasu zauważyłam, że mój samochód pracuje znacznie gorzej, niż te kilka lat temu, gdy go kupiłam, jest wyraźnie słabszy, ma problemy z hamowaniem mimo tego, że cały układ hamulcowy jest sprawny, było to sprawdzane w dwóch serwisach. Ktoś z was miał kiedyś taki problem, co jest tego przyczyną?\nRe: samochód słabnie\nPost autor: krak » 05 lip 2018 09:04\nMoże silnik, lub jego podzespoły są już tak brudne, że po prostu ciężko pracuje? Udaj się na wodorowanie silnika, w moim przypadku to pomogło.\nPost autor: usis » 05 lip 2018 17:39\nNiestety w województwie łódzkim nikt takich rzeczy nie robi, więc co mogę jeszcze z tym zrobić?\nPost autor: krak » 05 lip 2018 21:02\nTutaj się mylisz, sama jestem z Łodzi i w tym mieście jest warsztat samochodowy Funware Chiptuning w którym ta oferta jest wykonywana i to po niskiej cenie.\nPost autor: qbonek » 10 lip 2018 10:39\nDaj go do mechanika i tyle. Jak się na tym nie znasz to nic nie zdziałasz.\nPost autor: CzarnaMamba » 17 lip 2018 10:27\nMoże to problem z jakimś sterownikiem? Choćby silnika? Według mnie warto jest problem sprawdzić w jakimś profesjonalnym serwisie. Naprawa elektroniki samochodowej nie jest łatwym zadaniem, ale w Rapid Auto we Wrocławiu nie takimi problemami są w stanie się zająć. Ja regenerowałam tam sterownik silnika i póki co nie ma z nim jakichkolwiek problemów.\nPost autor: storotka » 16 paź 2018 17:01\nPodtrzymuję zdanie kolegów i koleżanek - leć do mechanika, on Ci sprawdzi, co się dzieje. A powiedz mi masz problem jedynie z hamulcami, czy jeszcze na przykład z pędem, przyspieszeniem? W tej drugiej sytuacji może pomóc dodatek do oleju silnikowego. Naprawdę działa, czyści i neutralizuje jakieś paprochy, która zawsze się do silnika dostają. A może coś Ci zżera te hamulce? Sprawdzałaś zbieżność? Też może auto nierówno, albo słabo hamować, jak jest źle ustawiona..\nPost autor: mama_monia » 15 lis 2018 13:18\nJa mam Forda Focusa 2 i miałam ostatnio podobny problem. Widać było wyraźny spadek mocy i miałam problemy podczas przyspieszania. Wcześniej nic takiego nie miało miejsca, dlatego zaczęłam szperać w internecie i trafiłam na artykuł sklepu motoryzacyjnego Ucando. Okazało się, że faktycznie była to wina cewki zapłonowej i po wymianie wszystko wróciło do normy. Może u Ciebie to też ten problem? Jeśli nie, to polecam przeglądnąć bloga Ucando, wrzucają tam mnóstwo przydatnych porad i może znajdziesz tam przyczynę swojego problemu i jego rozwiązanie.


Forum o winnicach - Forum - Forum Rolnicze, Moje Pole\nForum o winnicach\nNapisz nową wiadomość w "Forum o winnicach"\n[b]adellla napisał:[/b] [quote][b]Wino z ryżu - polecam[/b] Składniki: ryż surowy - około 1 kilogram cukier - około 2 kilogramy woda - około 8 litrów rodzynki - 1 paczka drożdze winne lub piekarnicze - ok 6-7 dag - surowy ryż wysypujemy do balonu lub butli - zalać 8 litrami wody przegotowanej i ostudzonej z 2 kg cukru - dodać 10-15 dag rodzynków - dodać drożdze 0 6-7 dag - butlę zamknąć korkiem z rurką fermentacyjną - wszystko pozostawić w ciepłym pomieszczeniu na 15 dnu - po 15 dniach zlewamy wino aby dofermentowało[/quote]\nTopic History of: Wino z ryżu\nOntario No właśnie, ktoś robił, bo intryguje mnie ten przepis, ale żal mi jedzenia marnować, gdyby to był żart na przykład.\nDavid3 Niech ktoś potwierdzi, że to wyjdzie zdatne do spożycia\nSensorek I jak zrobił ktoś takie winko? pochwali się efektami?\nbo sam się zastanawiam nad takim winkiem w tym roku\njasiek81 Ja słyszałem że wino ryżowe stosuje się jako surowiec do win ziołowych typu ciociosan\nMartineska to z ryżu da się zrobić wino? Jakiego jest koloru?\nadellla Wino z ryżu - polecam\nryż surowy - około 1 kilogram\ncukier - około 2 kilogramy\nwoda - około 8 litrów\ndrożdze winne lub piekarnicze - ok 6-7 dag\n- surowy ryż wysypujemy do balonu lub butli\n- zalać 8 litrami wody przegotowanej i ostudzonej z 2 kg cukru\n- dodać 10-15 dag rodzynków\n- dodać drożdze 0 6-7 dag\n- butlę zamknąć korkiem z rurką fermentacyjną\n- wszystko pozostawić w ciepłym pomieszczeniu na 15 dnu\n- po 15 dniach zlewamy wino aby dofermentowało


Budowa domu | muratordom.pl\nDlaczego podstawą naszej garderoby powinny być ubrania basic? Przede wszystkim ubrania basic pozwalają nam ubrać się na szybko, kiedy jesteśmy spóźnieni, nie mamy humoru lub czyjaś wizyta nas zaskoczy...\nZlokalizowana w Dębicy firma AKU Tools specjalizuje się w sprzedaży narzędzi dla profesjonalistów. Dzięki współpracy z wiodącymi producentami dysponuje szerokim asortymentem wysokiej klasy produktów. ...\nSłowa kluczowe : budowa domu, remont domu, remont mieszkania\nDodano dnia 06-06-2012, w kategorii Usługi budowlane\nOdsłon: 5101, Kliknięć: 4\nZajmujemy się osuszaniem budynków oraz usługami, które są związane zalaniem i problem nadmiernej wilgoci. Mamy bogatą wi...\nFirma GAB-POL wszystkim swoim Klientom oferuje wysokiej jakości usługi z zakresu izolacji metodą natrysku pianką poliure...


Testy dla wszystkich pracowników, odszkodowania za zakażenie w miejscu pracy. Absurdalne założenia nowej ustawy Prawa i Sprawiedliwości [WIDEO] - wPrawo.pl\nPrzez Last updated styczeń 27, 2022\nposeł Bolesław Piecha/ fot. screen\nW czwartek (27.01.2022) poseł PiS Bolesław Piecha przedstawił w radiowej Trójce założenia nowego projektu ustawy Prawa i Sprawiedliwości, która ma uzupełnić lub zastąpić projekt ustawy segregacyjnej firmowanej przez posła Czesława Hoca. Projekt zakłada, że wszyscy pracownicy, zarówno niezaszczepieni jak i zaszczepieni, mają testować się raz w tygodniu, a jeśli ktoś się zarazi, to osoby nieprzetestowane mają mu wypłacić odszkodowanie.\n– Projekt mówi o tym, żeby zastąpić okazywanie certyfikatu testem. Ten test będzie musiał wykonywać pracownik, nieobowiązkowo oczywiście, a pracodawca go sprawdzić, ale jeżeli tego testu ktoś nie wykona, a w zakładzie pracy ktoś, kto ma ten test ujemny, zarazi się, to pracodawca albo jego pracownicy będą ponosić konsekwencje tego, że pracownik zakaził się w szkole, w zakładzie pracy. Będzie musiał po prostu zapłacić odszkodowanie – powiedział Piecha.\nRedaktor Beata Michniewicz zapytała, skąd będzie wiadomo, kto kogo zaraził. Oto odpowiedź: To jest uproszczone postępowanie. I to uproszczone postępowanie mówi wprost, że jeżeli w moim zakładzie pracy pracownik, który przeszedł test ujemny np. 48 godzin przed przystąpieniem do pracy w takiej sekwencji raz na tydzień przynajmniej na razie, a w zakładzie są osoby niezaszczepione, to składa wniosek, żeby pracodawca ukarał te osoby niezaszczepione, które nie skorzystały z tego obowiązku. Oczywiście jest droga odwoławcza i ostatecznie może decydować na tej drodze odwoławczej sąd administracyjny, ale jest to taki lekko mówiąc przymus, po to, żebyśmy się testowali przed przystąpieniem do pracy raz na tydzień, czyli w każdy poniedziałek przychodzimy do zakładu pracy z wykonanym negatywnym testem na koronawirusa.\nZapytany, czy testowanie ma się odbywać bez względu na to, czy ktoś ma certyfikat kowidowy, Piecha odparł, że certyfikat będzie obowiązywał jeśli chodzi o wyjazdy i „możliwości działania na zewnątrz”. Natomiast „w zakładzie pracy podstawowym dokumentem, który potwierdza, że jesteśmy wolni od koronawirusa, będzie aktualny test”, ponieważ osoby zaszczepione również się zarażają.\n– Jeżeli ja np. zakażę się w Sejmie i wykażę, że nie wszyscy byli przetestowani, to jeżeli ci posłowie nieprzetestowani uważają, że nie ma takiej potrzeby, będą mieli kłopoty, ponieważ będą musieli wypłacić odszkodowanie w wysokości pięciu minimalnych płac, a to jest kwota ok. 12-15 tysięcy – oświadczył Piecha.\nWyjaśnił też, że testy nie mogą być przeprowadzane w domu, tylko „to musi być test, w wyniku którego mamy certyfikat, potwierdzenie w formie certyfikatu, tak jak i dzisiaj mamy potwierdzenie testowania również w formie certyfikatu”. – Będzie to certyfikat, który będzie ważny dokładnie siedem dni – powiedział Piecha.\nMój komentarz: To, co opowiada poseł Piecha, jest tak głupie, że trudno uwierzyć, aby taki projekt został skierowany do Sejmu. Odszkodowania dla osób przetestowanych płatne przez osoby nieprzetestowane to przekroczenie wszelkich granic absurdu. Nie ma takiej możliwości, żeby udowodnić kto kogo zaraził. Brak testu nie jest dowodem na to, że ktoś zakaża. Wykonanie testu nie jest dowodem, że ktoś zakaził się od osoby, która nie wykonała testu. To jest totalna, absolutna i kompletna bzdura, która zostanie wyśmiana przez każdy sąd.\nKolejna rzecz to liczba testów, które trzeba by wykonać, gdyby taki pomysł wszedł w życie. W Polsce jest 17 milionów pracowników. To oznaczałoby 17 milionów testów co tydzień. Od początku pandemii, czyli przez prawie dwa lata, przetestowano w Polsce 29 milionów osób. Obecnie wykonuje się ponad 150 tys. dziennie i system jest na granicy wydolności. Jak Piecha wyobraża sobie wykonywanie 17 milionów testów co siedem dni?\nJeśli taki projekt faktycznie trafi do Sejmu, to będzie to ostateczna kompromitacja Prawa i Sprawiedliwości. Na razie mamy brednie opowiadane przez posła Piechę, bo projekt ustawy jeszcze nie ujrzał światła dziennego. Poczekajmy zatem na projekt, żeby móc ocenić, czy to tylko brednie posła Piechy, czy też kierownictwo PiS ostatecznie pożegnało się z rozumem.\nbolesław piechaodszkodowanie za zakażenieprojekt ustawytesty dla pracownikówustawa segregacyjnazakażenie w miejscu pracy\n„Dawidów koło Lwowa”. Poznaj historię wsi mężnie walczącej z ludobójcami z UPA!\nNo proszę bardzo jaki postęp. A kto płaci za np błędy sędziowskie, jak coś zchrzanią w szpitalu, jak urzędnik się pomyli? No kto wtedy płaci odszkodowanie???\nHubert mówi emu\nTen Piecha jest zwykłym przygłupem i po prostu debilem! No ku…a teraz to już popłynął w otchłań paranoi i absurdu! Cymbał\nOdrealniony, ginekolog ale poseł na Sejm IV, V, VI, VII i IX kadencji, senator VIII kadencji, europoseł VIII kadencji – czyli kolejny „owoc” partyjnego wazeliniarstwa i przykład błędów (około1000 własnoręcznie dokonanych aborcji na „rozkładzie”) i partyjnych „wybaczeń”.\nZapewne wychodzi z założenia, że tak jak w partii w życiu będzie mógł liczyć na pobłażanie albo został „wytypowany” do przedstawienia kolejnego gniota, z którego PIS będzie mógł w świetle jupiterów się wycofać, w trosce o społeczny spokój…\nA gratis w pakiecie jeszcze Pegasus dla każdego! „Jaka piękna katastrofa” Panie Kaczyński. W 2015 rząd PBSz zaczął dobrze i zgodnie z oczekiwaniami wyborców. W 2022 rząd PMM kończy fatalnie i przeciw wyborcom. Ale za to jak korpołagry w SSE będą wdzięczne. Nie lubię wulgaryzmów bo prowadzą do schamienia i brutalizacji relacji międzyludzkich. Ale teraz z czystym sumieniem użyję. Chyba was w tym PISie całkiem poj… .Człowiek zap. w szkopskim arbeitlagrze za najniższą krajową (od 01.01.2022 19,70 zł/rh) a ci PISgnoje dają im kolejny bat do rąk by przypadkiem im roboli na kwarantany nie wysłali i miał kto robić. Jak ten nasz ogłupiony naród w przyszłym roku znów na nich zagłosuje za 500+, to pozostanie młodym tylko zmienić kraj z narodem w komplecie!\nCzy temu staremu komuchowi odbilo. Jego nalezaloby przetestowac psychiatrycznie, conajmniej przed kazdym wystapieniem publicznym albo w niedziele po poludniu przed trafieniem na Wiejska. Dopiero po uzyskaniu panstowego certyfikatu zdrowia psychicznego dopuscic tego dziada do zycia spolecznego. Inaczej zamknac go w izolatce, w pokoju bez klamek i okien, i zalozyc kaftan bezpieczenstwa, 24 h na dobe zeby byl pod obserwacja.\nBareja by tego nie wymyślił….cha cha cha !\n@ Hammurabi, człowiek, który potrafił zabić ponad 1000 ludzi jest zdolny do wszystkiego. Jeśli nie wykazał się żalem za to zło, samo głosowanie na partię w której on jest byłoby wielkim złem.\nObydwu pOSŁÓW ( Piecha i Hoca ) powinno się jak najszybciej poddać „takiemu lekko mówiąc przymusowi” leczenia psychiatrycznego, gdyż stali się po prostu niebezpieczni dla społeczeństwa. Przecież takie pomysły mogą się roić tylko w chorych głowach. Należałoby się także zająć ich wyborcami, no bo przecież ktoś na nich głosował. Gmach Sejmu, chyba nie bez powodu jest okrągły jak cyrk, bo klownów tam pełno. Niektórzy nawet – o zgrozo – z tytułami profesorskimi.\nLucyferianie nadal w amoku !\nCi dwaj Piecha i Hoc byli przeciwko przymusowemu szczepieniu posłów. Teraz jeszcze bardziej chcą przykręcenia śruby Polakom. Jestem w totalnym szoku że takie szalone pomysły chcą wprowadzać. Tym sposobem kręcą na siebie bat. Wygranie następnych wyborów jest mało prawdopodobne. Nie czarujmy się, ale żeby wyjść z tej matni może pomóc tylko Konfederacja. Wszyscy inni to niebezpieczni psychopaci służący innym panom a nie Polakom.\nTo, że jest to głupie, nie znaczy, że PiS + Lewica + inne takie tego nie uchwalą.\nCzy 3 lata temu pomyślelibyście, że powyższa haniebna koalicja narzuci nam coś tak głupiego, jak chodzenie w maskach w parkach narodowych?\nCzas bandytów powoli, ale nieuchronnie dobiega końca (dotyczy również i „polskich” lokai). Za kilka tygodni rusza proces z międzynarodową obsadą sędziów, oskarżycieli i świadków. Nie będzie to prosta sprawa, gdyż WSZYSTKIE tzw. „wolne sądy” w EU nie wchodzą oczywiście w grę, jednak dr Rainer Fuellmich z pomocą licznego zespołu zebrał NIEPODWAŻALNE DOWODY LUDOBÓJSTWA zarówno inspiratorów morderczego planu jak i producentów „szczepionek” (cały wywiad na bitchute z 24/01 /napisy PL)/ Dla zainteresowanych w wolnym czasie jeszcze stronka : corona-ausschuss.de. (jakość nie powala, ale jest i wersja EN.)\nW Oświęcimiu przed wejściem do baraku sanitarnego siedzi na ławce i oczekuje na zastrzyk dwóch więźniów. Jeden mówi do drugiego „Słyszałem że te zastrzyki które nam zostaną zaaplikowane są zastrzykami śmierci” „A kto ci tak powiedział” spytał drugi z więźniów. „Koledzy z mojego baraku” odpowiedział tamten.”Wierzysz tym płakoziemcom, oszołomom i foliarzom? Ja nie, ja wierzę tylko prawdziwym autorytetom, lekarzom z tytułami, profesorom i naukowcom. Jednym z nich jest tutejszy profesor, dr, Josef Mengele, dodam jeszcze – kontynuuje drugi z więźniów – że cyklon B to jest medykament ratujący życie i zdrowie, na puszkach pisze wyraźnie że jest produkowany w firmy BAYER\nBolesław Bierut – Piecha widocznie był nietrzeźwy.\nSkoro to będzie sprawdzane ważnością certyfikatu w tej aplikacji, to wystarczy sfałszować certyfikat. Były już w necie sposoby, jak wygenerować certyfikat, był certyfikat dla Hitlera i myszki miki, to zaraz w necie coś wymyślą.\nZbrodniarz aborcjonistka piecha, który zabijał dzieci w łonach matek, twierdził kiedyś, że zrozumiał zło, które czynił, ale jak widać, kłamał. Obecnie w czasie próby ponownie stoi po stronie zbrodni i totalitaryzmu.\nNiedzielak już się zgrał, a Piecha coraz bardziej dokazuje, bo jest już namaszczony na jego następcę.\nPiecha zaraził się od Rockefellera ale nie bezpośrednio lecz przez Kaczyńskiego lub Morawieckiego.\nosoby stojące za uchwaleniem tego typu ustawy powinny byc postawione przed sadem i oskarzone o zbrodnie przeciwko ludzkości. Przykro to czytac ze tacy durnie zarzadzaja 38 mln narodem.\nmerowa mówi emu\nTylko protesty pod domami polityków i ich rodzin są skuteczne i coś dają. Nawet jak mało liczne robią na nich piorunujące wrażenie.


okulary z filtrem – Styl Zdrowia\nCzy Twoje okulary przeciwsłoneczne są bezpieczne?\n15 lipca 2016 /w Styl /Autor stylzdrowia.pl\nKto chociaż raz był na wakacjach nad morzem lub w górach widział ulice handlowe oblężone straganiarzami ze stojakami pełnymi okularów przeciwsłonecznych. Nic dziwnego, gdyż, zwłaszcza latem, jest to artykuł pierwszej potrzeby. A ponieważ wybór jest naprawdę duży, od rozmaitych kolorów aż do najbardziej wymyślnych kształtów, kobiety uwielbiają je kupować, przede wszystkim dlatego, że są naprawdę niedrogie. Czy warto jednak nawet tę niewielką kwotę inwestować w te, pochodzące z niepewnego źródła?\nTrzeba zacząć przede wszystkim od tego, że posiadanie okularów przeciwsłonecznych jest rzeczą niezbędną, zwłaszcza latem. Słońce, które świeci wówczas najintensywniej, wypuszcza promienie, które dostając się do oka mogą wywołać wiele groźnych chorób. Do tych pojawiających się najczęściej należą:\nKiedy więc już zdecydujemy się na zakup okularów przeciwsłonecznych nie kierujmy się jedynie ich kolorem i wyglądem. Nie kupujmy ich także z niepewnych źródeł, takich jak stragany. Istnieje bowiem bardzo duże prawdopodobieństwo, że zostały one nieprawidłowo wyprodukowane i nie spełniają żadnych standardów, które mogłyby chronić nasz wzrok. Dużo lepiej udać się do salonu optycznego.\nKażde okulary, które spełniają podstawowe normy, zawierają szereg oznaczeń, które mogą nam wiele o nich powiedzieć. Podstawowym z nich jest symbol UV. Promieniowanie, które wysyłane jest przez słońce dzieli się na UVA i UVB. Emitowane fale mają różną długość, ok. 380 nanometrów. Jeżeli na zakupionych okularac h znajdziemy oznakowanie UV 400 oznacza to, że odcinają one całe promieniowanie, są więc najbardziej bezpieczne dla naszych oczu. Zwracajmy na to szczególną uwagę, ponieważ brak tego typu naklejki może zasugerować, że okulary są podrobione i nie warto w nie inwestować. Mogą one bowiem spowodować, że całe promieniowanie dostanie się do naszego oka, a mając na sobie przyciemnione szkła, nasze źrenice, zamiast się zwęzić rozszerzą się i przyjmą go dużo więcej.\nKolejnym istotnym elementem jest cyfra oznaczająca stopień zaciemnienia. Mieści się on w skali od 0 do 4. „0” oznacza okulary, które są całkowicie przezroczyste, 1 są nieco bardziej przyciemnione, a najbardziej są te oznaczone cyfrą 4. Te ostatnie przeznaczone są do noszenia w takich rejonach geograficznych, w których słońce świeci najintensywniej, na przykład w górach, bądź na pełnym morzu. W Polsce najlepiej nosić okulary oznaczone cyfrą 2 lub 3.\nOkulary niskiej jakości można rozpoznać także po materiale, z którego zostały wykonane. Chociaż zarówno te bazarowe, jak i to dostępne w salonach optycznych, wykonane są z plastiku, to materiał na te tańsze jest zdecydowanie gorszej jakości. Noszenie ich może wiązać się z poważnymi konsekwencjami. Zwykle taki plastic znacznie utrudnia widzenie, ponieważ odbija oko osoby, która nosi okulary z niego wykonane. Dodatkowo może on fałszować kolory i spowodować, że nie będziemy w stanie prawidłowo ocenić odległości. Jest też dużo bardziej podatny na zarysowania.\nOdsetek Polaków kupujących szkodliwe okulary przeciwsłoneczne stał się tak duży, że jakiś czas temu wprowadzono kampanię społeczną „bezpieczne przeciwsłoneczne”. Ma ona za zadanie przestrzec przed kupowaniem okularów z niesprawdzonych źródeł. Jest to kolejny dowód na to, jak ważne jest to, aby nie były one tylko gadżetem i elementem stylizacji, ale pozwalały chronić nasze oczy.\nŹródła: www.poradnikzdrowie.pl, www.doz.pl, www.zwierciadlo.pl\nhttp://stylzdrowia.pl/wp-content/uploads/2016/07/Fotolia_71779578_Subscription_Monthly_M.jpg 1124 1690 stylzdrowia.pl http://stylzdrowia.pl/wp-content/uploads/2016/12/logos2.png stylzdrowia.pl2016-07-15 13:32:182016-07-21 14:41:13Czy Twoje okulary przeciwsłoneczne są bezpieczne?


Najważniejsze informacje o mieście Lublin - hostelnawodzie.net.pl\nNajważniejsze informacje o mieście Lublin\nLublin jest drugim największym miastem w Małopolsce. Jeśli chodzi natomiast o liczbę mieszkańców, to w skali całego kraju zajmuje dziewiąte miejsce. Stanowi stolicę powiatu oraz województwa lubelskiego i chociażby ze względu na ten fakt- warto odwiedzić te okolice. Powierzchnia miasta Lublin wynosi około 147 m2. Wielu przyjezdnych zadaje sobie pytania „czy w najbliższym otoczeniu znajduje się jakiś zbiornik wodny?” i „nad jaką rzeką leży Lublin?” To piękne miasto zostało zlokalizowane nad Bystrzycą. Ponadto jego położenie geograficzne jest dosyć wyjątkowe – z jednej strony jest niedaleko do granicy z Ukrainą, z drugiej do granicy z Białorusią. Miasto to stanowi doskonały przykład tego, że we wschodniej Polsce jest co oglądać i zwiedzać. Jest to też świetne miejsce do lokowania własnego biznesu.\nLublin - historia miasta\nPoczątki miasta sięgają wieku XIII, ale już od VI wieku na tych terenach powstawało osadnictwo, a także kościół św. Michała. Nawiązując do nazwy miasta, podejrzewa się, że zostało ono założone przez człowieka o imieniu Lubel bądź Lubla lub też, że nazwa pochodzi od imienia siostry Juliusza Cezara, która miała być jego założycielką. Miasto było lokowane na prawie magdeburskim. Przez wieki było to miejsce spotykań szlachty polskiej podczas sejmików, a pojawiające się wojny niszczyły miasto, które następnie odbudowywano. Było ważnym punktem kupieckim na mapie Polski. Podczas zaborów, Lublin najpierw znajdował się w zaborze austriackim, a następnie rosyjskim. Kiedy wybuchła wojna utworzono tutaj obóz koncentracyjny na Majdanku, a także getto przeznaczone dla ludności Żydowskiej. Konflikt zbrojny znacząco odcisnął swoje piętno na obecnym wyglądzie miasta. Ciągle jednak sporo się tutaj zmienia, wiele miejsc przechodzi modernizację poprzez szereg inwestycji, z których większość jest dotowanych z funduszy Unii Europejskiej. Obecnie, liczba mieszkańców Lublina wynosi 339 811 osób, według danych z Głównego Urzędu Statystycznego na rok 2018.\nW Lublinie prężnie rozwijają się nowe technologie, a to za sprawą Lubelskiego Parku Naukowo-Technologicznego. Miasto jest miejscem spotkań nauki i biznesu. Rozwija się tutaj handel, a także przemysł energetyczny oraz przedsiębiorstwa chemiczne, spożywcze i farmaceutyczne. Zapewne właśnie to doprowadziło do powstania na jego terenie wielu hoteli pracowniczych, które są potrzebną bazą noclegową dla przyjeżdżających tutaj pracowników firm z Polski oraz zagranicy. Miasto to posiada także Specjalną Strefę Ekonomiczną Euro-Park Mielec, kbędącej częścią całej Podstrefy ekonomicznej w Lublinie, która zatrudnia bardzo wielu pracowników i napędza gospodarkę.\nMiasto czerpie również korzyści aspektów turystycznych związanych z zabytkową zabudową. Posiada ono bowiem swój klimat oraz strefę, gdzie można podziwiać budynki z różnych epok- renesansu, gotyku czy romanizmu, a także z bardziej współczesnych czasów. Zamek lubelski również jest obiektem godnym uwagi. Wybierając się do Lublina w celach turystycznych, również można skorzystać z wyszukiwarki noclegów ze strony portalu hotel-pracowniczy.pl.\nNoclegi pracownicze w Lublinie >> Sprawdź!


Nie zostawiaj dowodu w zastaw. Możesz mieć kłopoty - Kutno50.pl\nKradzież tożsamości jest jednym z największych zagrożeń współczesności. Przestępcy mogą wykorzystać nasze dane do wziącia kredytu, który… my będziemy musieli spłacać.\n– Dowód osobisty służy do identyfikacji naszej tożsamości, dlatego w przypadku korzystania z wypożyczalni, pensjonatów, czy hoteli ich obsługa może nas poprosić, ale jedynie o spisanie niezbędnych danych – wyjaśnia Maciej Kawecki, dyrektor departamentu zarządzania danymi w Ministerstwie Cyfryzacji. – Chodzi o imię i nazwisko, numer dowodu osobistego oraz PESEL, które są potrzebne w przypadku ewentualnego zniszczenia sprzętu lub pomieszczenia.\nJeśli ktoś upiera przy pozostawieniu dowodu osobistego lub jego zeskanowaniu zdecydowanie odmówmy. Możemy powołać się tutaj na artykuł 5. RODO, który mówi między innymi o tym, że dane osobowe muszą być zbierane w konkretnych, wyraźnych i prawnie uzasadnionych celach, a także ograniczone do tego co niezbędne. Każde naruszenie przepisów przez dany podmiot można też zgłosić do Urzędu Ochrony Danych Osobowych.\n– Jakiś czas temu urząd poinformował, że od początku zimy skarg dotyczących tego typu działań otrzymał kilkadziesiąt – powiedział Maciej Kawecki. – To nie jest błaha sprawa.\nBądźmy także czujni, gdy nagle dowiemy się, że… zamówiliśmy wymianę karty SIM do telefonu komórkowego. Jak podaje portal Money.pl, który pisze o podobnej transakcji. Gdy zdziwiony użytkownik odebrał duplikat karty i włożył ją do telefonu zobaczył na ekranie zdanie: ,,Na twoje konto nastąpiło logowanie z zainfekowanego komputera”.\nNa rachunek użytkownika wzięto kredyty, które teraz on musi spłacać.\nChoć wielu z nas trudno się do tego przyzwyczaić, jednak prawdopodobnie właśnie nasza tożsamość i potwierdzające ją dokumenty są najcenniejszą rzeczą jaką mamy.\nW złodziejskiej praktyce funkcjonują bowiem tak zwane ,,dowody kolekcjonerskie” czyli dokumenty, które można kupić przez internet i wpisać na nim dowolne dane.Taki dowód to kopia prawdziwego dowodu osobistego. Firm, które robią takie dowody, istnieje w internecie całe mnóstwo. Dowód z hologramem kosztuje od 548 zł do 850 zł. Można w ten sposób zamówić również „kolekcjonerskie” prawo jazdy. Ich posiadanie jest legalne. Posługiwanie się nimi już nie.\nPamiętajmy zatem, nie tylko podczas ferii, ale każdego dnia, by dowód osobisty okazywać tylko tam, gdzie jest naprawdę niezbędny i… dobrze go pilnować. Jeśli nie chcemy mieć poważnych kłopotów musimy o to zadbać.\npełna informacja z portalu Money.pl znajduje się TUTAJ\nPoprzedni wpis: Pogoda nie ułatwia życia kierowcom i pieszym\nNastępny post: Wieczyste użytkowanie: kto może niech poczeka…


Wynajmę magazyn: Bydgoszcz Osowa Góra , 2800 m2, 37800 PLN - Domiporta.pl\nMagazyn na wynajem Bydgoszcz, Osowa Góra - 2800,0m2\n37 800 zł 13,50 zł/m2\nMagazyn 2800,0m2, Bydgoszcz, Osowa Góra\nPolecam do wynajęcia halę produkcyjno - magazynową o powierzchni około 2800 m ( możliwość wydzielenia mniejszej powierzchni ). Hala wyposażona w 3 suwnice o nośności 8,8 i 16 ton, 2 bramy wjazdowe na tira 4 m szerokości 5 metrów wysokości. Cena 13,50 zł netto/m2 ( do negocjacji ). Polecam i zapraszam na prezentację. -------------------------- Podobne oferty i więcej zdjęć na www.ojczenasz.com. Również zapraszamy do naszego biura: Gdańska 1, 85-005 Bydgoszcz, tel. 52 3pokaż telefon. Wszelkie podane przez Pośrednika informacje nie są ofertą w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Oferta wysłana z systemu Galactica Virgo\nNumer oferty: OJN-HW-121616\n38 016 zł\n1728 m2 22 zł/m2\nmagazyn na wynajem 1728m2\nPolecam do wynajęcia halę powierzchni 1728 m2( 72 m x 24 m). Dwie suwnice: 16 i 10 ton nośności. Dwie bramy wjazdowe. W...\n2340 m2 18 zł/m2\nmagazyn na wynajem 2340m2\nHala produkcyjno - magazynowa do wynajęcia - Osowa Góra Obiekt składa się z: - hali o powierzchni 1800 m/2 o wysokości 9 ...\n1728 m2 20 zł/m2\nHala produkcyjna do wynajmu na terenie ogrodzonym z dobrym dojazdem na Osowej Górze. Hala o wymiarach 72m x 24m i wysokości ...\nDo wynajęcia hala produkcyjno - magazynowa z SUWNICĄ. Obiekt składa się z dwóch hal: I hala - 1408 m/2 z suwnicą 10 t i an...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Magazyn Bydgoszcz, Osowa Góra Powierzchnia: 2800,0 m2 Cena: 37 800 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr OJN-HW-121616\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Magazyn Bydgoszcz, Osowa Góra Powierzchnia: 2800,0 m2 Cena: 37 800 PLN Proszę o kontakt


Polska - polityka, gospodarka, kwestie społeczne, statystyka - Strona 2591 - Na każdy temat - forum gram.pl\nStrona 2591 z 2631\nDnia 22.05.2015 o 14:44, KrzysztofMarek napisał:\nGdyby tak było, to wszystkie dzieci byłyby idealnie zdrowe, żadnych kalek, żadnych kretynów,\na nawet żadnych gejów.\nAlbo ludzi nie potrafiących czytać ze zrozumieniem. Bo to że taki mechanizm występuje nie oznacza od razu że jest w 100% skuteczny. Podobnie jak to że twój układ immunologiczny "chroni" cię przed masą chorób i zarazków nie znaczy od razu że nigdy nie chorujesz.\nDnia 22.05.2015 o 17:55, Jave napisał:\n/.../. Ja wiem,\nto forum dla graczy: tutaj mutacja to druga głowa, nie jakieśtam zmiany w kwasie nukleinowym.\nJeśli twierdzisz, że mechanicznie nie da się uszkodzić spirali DNA, to jesteś w błędzie. Co prawda jest to dość trudne i są mechanizmy naprawcze DNA, ale nie zawsze działają idealnie, a zapłodnienie in vitro, to nic innego, jak właśnie mechaniczne wprowadzenie plemnika do jaja. Uszkodzona spirala DNA to prosta droga do uszkodzenia płodu - czy zgadzasz się z tym, czy nie?\nJeśli nie wystarcza ci to, co napisałem - poproś o opinię moderatora Graffisa - o ile mi wiadomo, jest lekarzem. Ja już bardzo wiele z genetyki zapomniałem, ale trochę w pamięci mi zostało, wystarczająco wiele, żeby nie być tak kategorycznym w sądach, ja Ty.\nPorównanie z dupy. I do tego nie wyszło Ci, ponieważ pani Kasia ma właściwie rację.\nI nie wiem czemu mi też przylepiasz plakietkę anty_in_vitro skoro nigdy się na ten temat tutaj nie wypowiedziałem.\nJa wiem, że to forum dla graczy i, że nie wszyscy muszą sprawdzić wcześniej czy nie piszą bzdur.\nWydaje mi się, że hanowi solo nie chodzi o to, że in vitro robi mutacje, tylko że robiąc in vitro i np. wybierając najlepsze plemniki, modyfikujemy pulę genową w populacji poprzez np. wybór jednego z dwóch takich samych jakościowo plemników, ale jeden ma chromosom X a drugi Y, więc zamiast dać ewolucji "rzucić kostką" robimy to za nią, a nie bardzo wiemy jaki to będzie miało skutek w przyszłości, bo jak dotychczas ewolucja działała sama z siebie i sama se "kombinowała", tak teraz my wchodzimy do gry. Ale może gadam od rzeczy...\nAle z klonami to nie wiem o co chodzi... :P\nCo sądzicie o tym tekście\ni stwierdzeniu, że oddając głos nieważny lub nie głosując nie ponosi się odpowiedzialności za wynik wyborów?\nDnia 22.05.2015 o 18:48, Kaerobani napisał:\ni stwierdzeniu, że oddając głos nieważny lub nie głosując nie ponosi się odpowiedzialności\nza wynik wyborów?\nJuż raz to napisałem i powtórzę: głosowałem w pierwszej turze i mój kandydat nie przeszedł do drugiej, więc teraz nie pójdę głosować, bo jest mi wszystko jedno, kogo z tych dwóch ludzie wybiorą. Innymi słowy w zasadzie zgadzam się z autorem.\nDnia 22.05.2015 o 18:52, KrzysztofMarek napisał:\nJuż raz to napisałem i powtórzę: głosowałem w pierwszej turze i mój kandydat nie przeszedł\ndo drugiej, więc teraz nie pójdę głosować, bo jest mi wszystko jedno, kogo z tych dwóch\nludzie wybiorą. Innymi słowy w zasadzie zgadzam się z autorem.\nI nie ma znaczenia dla Polski, który będzie prezydentem?\nDnia 22.05.2015 o 19:17, ThimGrim napisał:\n>/.../> I nie ma znaczenia dla Polski, który będzie prezydentem?\nZapewne ma znaczenie. Ale jakie - to już nie wiem. Albo inaczej, za 5 lat i tak okaże się, ze spełnił oczekiwań. Obojętnie którego wybiorą - nie spełni oczekiwań.\nDnia 22.05.2015 o 19:49, KrzysztofMarek napisał:\n> >/.../> I nie ma znaczenia dla Polski, który będzie prezydentem?\nZapewne ma znaczenie. Ale jakie - to już nie wiem. Albo inaczej, za 5 lat i tak okaże\nsię, ze spełnił oczekiwań. Obojętnie którego wybiorą - nie spełni oczekiwań.\nCzyli nie oddając głosu mówisz: co prawda kandydaci za pięć lat mogą doprowadzić do innej sytuacji geopolitycznej, ale ja nie głosuję, bo mi to obojętne jaka ta sytuacja będzie.\nBo osobiście uważam, że udział w wyborach powinny determinować dwie rzeczy. Obie są niby oceną subiektywną, ale traktują o czym innym. Pierwsza dotyczy tego o czym mówią wszyscy, także Ty, czyli mój kandydat mi się podoba i dlatego głosuję (a podoba mi się bo planuje X a nie Y wersję Polski). Druga, jak wybór tego czy innego kandydata wpłynie na Polskę i w związku z tym jeśli jedna z tych wizji jest mi bliższa, to mimo wszystko głosuję. Nawet jak wcześniej wykasowali mojego kandydata. Głosowanie to przecież nie tylko wybór prezydenta dla mnie, ale też dla reszty, a czynnik "mi się podoba" tego problemu nie załatwia. Nazwałbym to wymiarami głosowania - jeden jest osobisty, drugi ponadosobisty. Albo jakoś inaczej, musze popracować nad nazwą.\nNie. Nie oddaję głosu na żadnego z nich, bo ani programy, które nam prezentują, nie będą zrealizowane (zresztą, jakie to programy? Same ogólniki) ani partie polityczne będące ich zapleczem, niekoniecznie przetrwają wrześniowe wybory, przynajmniej nie przetrwają w obecnym kształcie. Dlatego zaczekam do wyborów wrześniowych. Tam przynajmniej będę miał wybór.\nJak prosiłeś mnie bym pokazał mój dowód naukowy itd. na to, że in vitro powoduje znacznie większe szanse na różne choroby, to podaj mi kontrargument, że tak nie jest.\nA ja widzę niepotrzebne zaognianie rozmowy, zamiast sensownej dyskusji. Póki co Regulaminu nie przekroczyłeś, ale balansujesz niebezpiecznie blisko tej granicy - już teraz użytkownicy forum zgłaszają twoje posty jako celowo prowokacyjne i mające na celu nie wymianę poglądów, ale dążenie do awantury. Potraktuj to jako zwrócenie uwagi zanim moderatorzy sięgną po inne środki.\nCała reszta uczestników rozmowy proszona jest o zachowanie spokoju i unikanie prowokacji. Jeśli już komuś nerwy puszczą na forum to nie będzie miało znaczenia, że daliście się wciągnąć w jatkę.\n/.../że mutacja po in vitro nie jest możliwa.\nWat?! Jakiś dowód na twoje twierdzenia? Bo naprawdę nie wiem jaki system QA miałby działać, aby wyeliminować ryzyko mutacji.\nDnia 23.05.2015 o 00:31, Graffis napisał:\nWat?! Jakiś dowód na twoje twierdzenia? Bo naprawdę nie wiem jaki system QA miałby działać,\naby wyeliminować ryzyko mutacji.\nTrzeba by zatrzymać ewolucję ( takowa opiera się właśnie na mutacjach, osobniki z korzystnymi mutacjami przekazują swoje zmienione geny dalej, ci z niekorzystnymi nie są w stanie tego zrobić bo np nie żyją, albo też nie są w stanie wykarmić rodziny), może te klony o których ktoś tu pisał wprowadzić?\nDnia 22.05.2015 o 22:49, KrzysztofMarek napisał:\n> > /.../ > Czyli nie oddając głosu mówisz: co prawda kandydaci za pięć lat\nmogą doprowadzić do innej\n> sytuacji geopolitycznej, ale ja nie głosuję, bo mi to obojętne jaka ta sytuacja\nNie. Nie oddaję głosu na żadnego z nich, bo ani programy, które nam prezentują, nie będą\nzrealizowane (zresztą, jakie to programy? Same ogólniki) ani partie polityczne będące\nich zapleczem, niekoniecznie przetrwają wrześniowe wybory, przynajmniej nie przetrwają\nw obecnym kształcie. Dlatego zaczekam do wyborów wrześniowych. Tam przynajmniej będę\nJa to oczywiście rozumiem, ale ak to wygląda od Twojego "końca kija", ale ciągle nie bierzesz pod uwagę drugiego końca. A jak to wygląda z drugiej strony? Tak jak poniżej.\nNie jest ci obojętne, który zostanie prezydentem i każdy może doprowadzić do innej sytuacji w kraju, ale Ty nie idziesz na wybory, bo Twój kandydat odpadł wcześniej. Próbuję tylko swoimi słowami napisać, to co Ty wcześniej napisałeś, ale jeżeli coś przekręciłem to proszę o korektę.\nI to jest dyskusja czysto teoretyczna nad sensem wyborów i aby nie łamać (bezsensownej) ciszy wyborczej nie mogę odpowiadać na argumenty o programy kandydata X czy partii Y, bo to by wymagało już konkretów.\nCisza wyborcza zabrania agitacji na rzecz danego kandydata, nie zabrania dyskusji o programach ani nie zabrania oznajmienia na kogo się głosuje. Ale bezsensowna jest.\nDnia 23.05.2015 o 09:03, ThimGrim napisał:\n> /.../ > I to jest dyskusja czysto teoretyczna nad sensem wyborów i aby nie łamać (bezsensownej)\nciszy wyborczej /.../\nOdpowiem inaczej: ja już dokonałem wyboru i zostałem demokratycznie przegłosowany. Uzasadniać (nie)słuszności mojego wyboru nie zamierzam, bo rzeczywiście ktoś nadgorliwy (a wiadomo, ze nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu) mógłby uznać to za naruszenie ciszy wyborczej.\nDnia 23.05.2015 o 13:40, KrzysztofMarek napisał:\n> > /.../ > I to jest dyskusja czysto teoretyczna nad sensem wyborów i aby\nnie łamać (bezsensownej)\n> ciszy wyborczej /.../\nOdpowiem inaczej: ja już dokonałem wyboru i zostałem demokratycznie przegłosowany. Uzasadniać\n(nie)słuszności mojego wyboru nie zamierzam, bo rzeczywiście ktoś nadgorliwy (a wiadomo,\nze nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu) mógłby uznać to za naruszenie ciszy wyborczej.\nJak sobie życzysz. W takim razie mam nadzieję, że odpowiesz na zasadniczą część mojego posta wtedy kiedy uznasz to za stosowne.\nZawsze się ponosi. Nie ważne,czy głosowałeś, czy nie.\nTylko błędny paradygmat polega nie na tym, czy głosować czy nie.\nTylko... czy podaż-> popyt, czy popyt -> podaż\nMasz tekst z drugiej strony.\nW jaki sposób to, że mogę oddać głos sprawia, że nagle ma się pojawić znikąd polityk którego chcę mieć?\nOk, zgłaszam popyt i??? Co? JKM? Szczęść Boże? Tałajno? Nie wiem, co ja chcę Kukiz? Popłuczyny po Korwinie?\nNie głos, tylko kreacja polityków i polityki. Samo się nic nie zrobi. A, że Polacy są mniej lub bardziej bierni to już inna sprawa. Nie zrobiłeś nic, aby pojawił się inny polityk? Ponosisz tego odpowiedzialność jak całe społeczeństwo.\nTo indywiduum się z kosmosu nie weźmie. A to skąd to indywiduum wziąć to całkiem inna historia.\nDnia 23.05.2015 o 16:02, LaplaceNoMa napisał:\n>/.../ > W jaki sposób to, że mogę oddać głos sprawia, że nagle ma się pojawić znikąd polityk\nktórego chcę mieć? /.../\nTo indywiduum się z kosmosu nie weźmie. A to skąd to indywiduum wziąć to całkiem inna\nNo to możesz spróbować wylansować to "indywiduum". Namów kogoś, żeby popróbował szczęścia w wyborach lokalnych, samorządowych, i zorganizuj na tyle przekonywującą kampanię wyborczą, żeby został wybrany i sprawdził się w lokalnym samorządzie.\nMówisz, ze to niemożliwe? Jednak jest możliwe. U mnie w Warszawie, na Bemowie, wybrano burmistrza i przewodniczącego rady nadzorczej wbrew wszystkim partiom politycznym. To mieszkańcy ich wybrali, bez namaszczenia rozmaitych "prezesów".\nA co po wyborach lokalnych? Jak się sprawdzi, to niech startuje dalej! Prawda, że to trwa długo, ale też nie od razu Kraków zbudowano.\nJak będzie miał solidne poparcie od mieszkańców, to przejdzie dalej. A co dalej? Tu uczciwie odpowiem, że nie wiem, co dalej. Ale, jeśli się sprawdził wcześniej, to posłem na pewno zostanie, a co potem, nie wiem.\nJak będzie miał solidne poparcie od mieszkańców, to przejdzie dalej.\nRaczej niezbyt, bo jak pójdzie wyżej to odejdzie "stąd" i znowu trzeba będzie jakiegoś "partyjnego" wziąć. A jako Poseł czy Senator zdziała mniej niż obecnie jako burmistrz czy prezydent. Mam taki przykład w pobliskim Rzeszowie, Ferenc wybory na prezydenta miasta za każdym razem wygrywa w pierwszej turze zostawiając przeciwników w blokach startowych, zaś w ogólnopolskich jest bez szans. Bo mieszkańcy nie chcą puścić go do Warszawy.


Słowenia - Kościół | Blog Huncwota\nFatalne zarządzanie finansami przez duchownych i 800 mln euro długów doprowadziły na skraj bankructwa słoweński Kościół rzymskokatolicki. Niewypłacalność grozi zresztą całemu krajowi\nA jeszcze do niedawna Słowenia była wzorem dla całej Europy Środkowo-Wschodniej…\nSkala malwersacji i zaniedbań w Kościele jest ogromna. W sierpniu papież Franciszek zdymisjonował dwóch jedynych tamtejszych arcybiskupów – z archidiecezji w Lublanie i Mariborze. Teraz okazuje się, że Kościół nie jest w stanie samodzielnie spłacić wysokiego – 800 mln euro – długu, który zrobił w ciągu ostatnich dwudziestu lat.\nWiadomo już, że z pomocą nie przyjdzie Watykan, który z zasady nie wstawia się za archidiecezjami grającymi na rynkach spekulacyjnych (jest to niezgodne z nauką Kościoła). Pewną nadzieję daje zapowiedź pomocy z Austrii: archidiecezja z Grazu chce wykupić obciążone hipotekami budynki, m.in. kurii biskupiej i siedziby uniwersyteckiego fakultetu teologicznego. Ale jeśli nie znajdzie się więcej pieniędzy, część słoweńskich dóbr kościelnych może zostać wkrótce zlicytowana.\nDuchowni zrobili dług, zarządzając dwoma funduszami, których pieniądze pochodziły z hipoteki założonej na warte miliony euro kościelne nieruchomości przekazane przez państwo. Na ogromną skalę inwestowała latami zwłaszcza archidiecezja z Mariboru, drugiego co do wielkości miasta kraju. Duchowni kupowali udziały w koncernach budowlanych, wydawnictwach, instytucjach finansowych, a nawet browarach. Obydwa fundusze – Dzwon Jeden i Dzwon Dwa – zaliczano do największych w kraju. W Słowenii nie było właściwie dużej firmy, której współwłaścicielem nie byłaby archidiecezja z Mariboru.\nJednak dopiero po latach miało się okazać, że wiele decyzji duchownych było nietrafionych. Jak pisze „Neue Zurcher Zeitung”, pierwsze sygnały o możliwych nieprawidłowościach Watykan dostał w 2007 r. Do Słowenii zostali wysłani papiescy namiestnicy, którzy mieli przyjrzeć się sprawie. Najwyraźniej jednak wskórali niewiele, bo interes kręcił się nadal. W tym czasie wyszło na jaw, że mariborska archidiecezja ma w portfelu kanał telewizyjny T-2 emitujący pornografię. Kolejny skandal wybuchł, gdy okazało się, że jeden z zarządzających funduszami słoweńskich biznesmenów miał fałszować faktury na remont kościelnych nieruchomości i wyłudzać unijne dotacje.\nPrzyszłość kościelnego majątku będzie teraz zależeć zapewne od decyzji rządu. Większość kredytów pod hipoteki została bowiem zaciągnięta w państwowych bankach, które i bez tego mają swoje problemy. W ubiegłym roku okazało się, że latami udzielały złych, niemożliwych do spłacenia kredytów wartych w sumie 7,5 mld euro. Krajowi zagraża bankructwo.\nFatalna kondycja finansowa była ogromnym zaskoczeniem. Słoweńska gospodarka uchodziła dotąd za wzór do naśladowania, zwłaszcza wśród krajów byłego bloku wschodniego, na tle Polski, Węgier czy nawet Czech. Bezrobocie było mniejsze niż gdzie indziej, a pod względem PKB biła na głowę nawet Portugalię czy Grecję (w 2012 r. wynosił 29,4 tys. dol. na głowę).\nTen dwumilionowy kraj wciśnięty między Austrię i Włochy jeszcze w czasach Jugosławii zwany był Republiką Alpejską i postrzegany jako kulturowo obcy. Słoweńcy od lat 50. ubiegłego wieku prowadzili dość swobodną politykę gospodarczą, jej efektem był dobrze rozwinięty przemysł, zdolny do konkurowania z Zachodem. W 1990 r. niewielka Słowenia była najbogatszą republiką Jugosławii i odprowadzała do wspólnego budżetu co piątego dinara. Gdy w 1991 r. ogłosiła niepodległość, Belgrad postanowił wysłać tam czołgi, by powstrzymać oderwanie się Lublany. Ale żołnierze Jugosłowiańskiej Armii Ludowej, którzy w czerwcu 1991 r. przybyli na miejsce, nie palili się do bitki. Zaczęły się masowe dezercje, uciekło tysiące żołnierzy. Po dziesięciu dniach inwazji belgradzcy nacjonaliści w końcu odpuścili i uznali niepodległość Lublany.\nOstatnie dwie dekady historii Słowenii znaczyły niemal same sukcesy. W 2004 r. jako pierwszy z krajów będących częścią dawnej Jugosławii przystąpiła do Unii Europejskiej, a trzy lata później przyjęła euro.\nKłopoty zaczęły się w 2009 r., gdy pękła bańka spekulacyjna na słoweńskim rynku nieruchomości, a do tego kryzys trwale zadomowił się w krajach zachodnich, które są głównymi rynkami zbytu. Na jaw zaczęły też wychodzić afery korupcyjne. W czerwcu były premier Janez Jansza został uznany za winnego ustawienia przetargu na dostarczenie słoweńskiej armii transporterów opancerzonych od fińskiego koncernu Patria (ma zapłacić 37 tys. euro grzywny). Wartość kontraktu podpisanego przezeń w 2006 r., gdy był jeszcze premierem, opiewała na 278 mln euro.\nGłośnym echem odbiła się również sprawa Zorana Jankovicia, b. przewodniczącego rządzącej partii Pozytywna Słowenia. Ten były burmistrz Lublany ze stanowiska szefa partii ustąpił w styczniu, gdy okazało się, że ma majątek niewiadomego pochodzenia wart 2,4 mln euro. W czasie gdy zarządzał stolicą, firmy jego synów robiły podejrzane interesy z miastem. Część pieniędzy z wielomilionowych transakcji trafiała na konto Jankovicia.\nW partii zastąpiła go Alenka Bratuszek. Obecna premier musi jednak walczyć nie tylko o odzyskanie zaufania rodaków, ale też o wiarygodność finansową kraju. Z powodu złych kredytów, których nabrały banki, co kilka miesięcy Słowenii zagląda w oczy widmo bankructwa. By pokryć długi, Lublana wypuściła niedawno obligacje warte 3,5 mld dol. i zamierza sprywatyzować piętnaście państwowych przedsiębiorstw – m.in. Telekom Slovenia, narodową, linię lotniczą Adria Airways oraz lotnisko w stolicy. Pomoc z UE na razie odrzuca.


Dolphin Ski Club (Skala, Grecja) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Dolphin Ski Club\nAtrakcje w pobliżu obiektu Dolphin Ski Club\nDolphin Ski Club opinie, Skala\nNr 3 wśród 11 Wycieczki w lokalizacji Skala\nWypoczynek na świeżym powietrzu, Wycieczki, Rejsy i sporty wodne, Paddleboarding na stojąco, Wypożyczalnie łodzi, Sporty wodne Więcej\nSkala Beach, Skala 490 84, Grecja\nUkryty koszt wynajmu łodzi\nMoja żona i ja zarezerwowaliśmy łódkę na 30 bhp za 110 euro w postaci 8. 30 do 16. 00 godzin. Dostarczyli fajne pudełko itp., Który był świetny. Łódź była świetną zabawą i sceneria była naprawdę zapierająca dech w piersiach i warta pieniędzy, ale kiedy wróciliśmy,...musieliśmy zapłacić dodatkowe 45 euro za paliwo i nigdy nawet nie dotknęliśmy rezerwuaru, to było bardzo mylące i zachęcam przyszłych klientów aby zapytać o opłatę, w szczególności o rezerwowy zbiornik, który powinien zostać uwzględniony przy końcowej płatności. . . . . jedna rzecz, której nie lubię, to oszukanie i tak było na pewno w tym przypadku.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Nickie W, Manager, Dolphin Ski ClubOdpowiedź udzielona 29 sierpnia 2018\nMój 12-letni syn i ja mieliśmy fantastyczny czas na jednym z ich nart wodnych. To był drugi raz, kiedy jeździłem na nartach wodnych ostatni raz było jakieś 5 lat temu, ale był raczej pod silnikiem w porównaniu do tego czasu zrobiliśmy to na naszym Ostatniego...dnia i na pewno skończył się na wakacjach na wysokim poziomieWięcej\nZarezerwowaliśmy z dużym wyprzedzeniem przez e-mail. Nickie szybko do mnie wrócił i odpowiedział na wszystkie moje pytania, więc czułem się pewny, że wypłynę łódką bez żadnego wcześniejszego doświadczenia. Zespół w Skali jest niesamowity i przeszedł wszystko, aby upewnić się, że czujemy się pewnie na wodzie....Mieliśmy lodowy pojemnik, więc wzięliśmy mały piknik i dużo wody. Wzięliśmy radę Nickie i zabraliśmy łódź 30 HP najpierw do Antisamos, która była oszałamiająco piękna, ale nękana przez osy, więc nie wytrzymaliśmy długo. Wspaniale było zobaczyć super jachty z bliska! Następnie pootlowaliśmy z powrotem wzdłuż wybrzeża, zatrzymując się w opustoszałych zatoczkach, by cumować, skakać i nurkować z łodzi, żeby się ochłodzić. Nie mogę polecić zakupionej souvlaki za 4 €. 50 w maleńkiej chacie na plaży Koutsoupia bardziej. Pyszne i takie malownicze położenie z białymi kamykami i krystalicznie czystą wodą. W porze lunchu robiło się tłoczno z ogromnymi jachtami i motorówkami, więc ruszyliśmy dalej w dół wybrzeża, by popływać w bardziej zacisznych zatokach, do których można dostać się wyłącznie drogą morską. Mieliśmy prawie 7. 5 godzin na wodzie i kosztowało nas 145 € łącznie z paliwem. Było warte każdego grosza. Dziękuję bardzo! Do zobaczenia w przyszłym roku.Więcej\nNie potrafię wystarczająco podziękować Nikki i jej zespołowi!\nPiszę tę recenzję wieczorem po wynajęciu luksusowej łodzi o mocy 30 KM na cały dzień! Jestem samotną podróżniczką i chciałem wypróbować dzień na morzu, jeżdżąc własną łodzią. Altho Byłem przerażony bliską śmiercią przed odejściem, Nikki i jej zespół byli absolutnie niesamowici i zapewnili mnie, że...nic mi nie będzie! Ona miała rację ! To było najbardziej ekscytujące i ekscytujące doświadczenie, jakie kiedykolwiek miałem! Jeśli przyjeżdżasz do Skali, sam lub z rodziną / przyjaciółmi / partnerem - musisz wynieść jedną z tych łodzi! Wstępna rezerwacja jest wskazana! A Nikki była bardzo dobrze poinformowana i odpowiedziała na moje ciągłe pytania, które prowadziły do mojej wizyty i dnia! ! Dziękuję bardzo ! Miałem wybuch haha! Najlepsze życzenia Mickie! ! Do zobaczenia za rok ! ! !Więcej\nwynajęty na 30 hp standard łodzi dla 3 osób dorosłych 2 dzieci. rezerwację za pośrednictwem poczty e-mail przed przyjazdem. Nikki bardzo pomocny przy rezerwacji i chętnie udziela wszelkich informacji. Fantastyczny dzień. Idealne na nurkowanie i pływanie. Udało nam się zwiedzić wiele plaż i zatoczek dostępne...tylko łodzią. koniecznością jest grill hut na lunch. Bardzo smaczne świeżo ugotowane i za rozsądną cenę. Łódź koszt w sumie € 155 super cena za dzień rodziny. Na pewno ponownieWięcej\nMoje nastoletnie synem i wynająłem małe (30 KM) łódź na cały dzień. Personel bardzo pomocny w udzielaniu informacji co do zrobienia, a następnie ruszyliśmy. Wspaniałe się na wodzie z Sea Breeze. Posłuchaliśmy rady na przystanek w Koutsoupia plaży - dostępne tylko łodzią - na slouvaki...kurczaka gotowane z małego budynków gospodarczych. To było fantastyczne, tak bardzo, że zatrzymaliśmy się ponownie po zwiedzaniu nieco dalej wzdłuż wybrzeża. To było szczęście na cichy, biały piasek na plaży obok jasne błękitne morze. Gorąco polecam Dolphin, to świetny sposób, aby zobaczyć wyspy z innej perspektywy. To był bardzo szczególny dzień.Więcej\nWynajęliśmy standardowych 30 hp łódź w dzień i to był najlepszy dzień wakacji! Mnóstwo prywatnych plaży do zwiedzania, można dotrzeć statkiem. Woda jest krystalicznie niebieskiego i absolutnie wspaniała. Bardzo przystępne ceny i podano nam fajne, w którym można wybrać się na piknik wraz z ciebie....Personel jest bardzo przyjazny i pomocny. Również wypożyczyć kajaki na dzień przed co było bardzo dobrą zabawą.Więcej\nPoczątkowo planowaliśmy wziąć jedną z mniejszych łodzi ale dla naszej 6 nie ma dni w czasie naszego pobytu to 2 były dostępne (został zarezerwowany i zostawiliśmy go aż do momentu, kiedy dotarliśmy do Skala). Na szczęście mój mąż ma powerboat licencji i udało nam się...skorzystać z większych łodzi. Kontrole i instrukcje były jasne i wkrótce udaliśmy się do znalezienia małe plaże i cieszyć się razem z rurką. Podróżowaliśmy tak daleko, jak Sami i zatrzymał się na 3 różne małe plaże. Bardzo przyjazny i pomocny personel. Gorąco polecam.Więcej\nMike i pracownicy prowadzą uroczy Club. Wynajęliśmy prędkość łodzi na cały dzień . Wygodne 🚤BOAT doskonała obsługa\nZespół w dolphinwatersports są profesjonalni i zawsze do bezpieczeństwa. Fantastyczna zabawa dla całej rodziny. wynajem łodzi są w doskonałym stanie i jesteś w pełni Krótko powiedziano nam w najlepszy sposób, aby dostać się pełne korzystanie z przygody. Zespół jest oczywiście bardzo dumny z ich sporty...wodne firmy i słusznie.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Dolphin Ski Club.


Nauka norweskiego – samodzielnie, szybko i skutecznie - Blog FISZKI.pl\nAutor Martyna Języki świata, Norweski 30 czerwca 2018\nInteresuje Cię samodzielna nauka norweskiego? Z naszymi fiszkami możesz zacząć od absolutnych podstaw i kontynuować na poziomie A1 i A2. Poznaj metodę fiszek i naucz się norweskiego szybko i skutecznie!\nNauka norweskiego – promocyjny zestaw\n227,00 zł 149,00 zł Kup produkt\n1. Starter norweski – nauka norweskiego od podstaw (poziom pre-A1)\nSTARTER – norweski\nDzięki Starterowi, czyli samouczkowi na fiszkach, poznasz podstawy norweskiego krok po kroku. Nauczysz się liczb, kolorów, pierwszych słów i zaczniesz ich prawidłowo używać w prostych zwrotach i pytaniach. Poznasz też najważniejsze zasady rządzące językiem norweskim i zrozumiesz, jak się nim posługiwać. Poziom zaawansowania wzrasta z każdą fiszką, dlatego pamiętaj, by się z nich uczyć w takiej kolejności, w jakiej zostały ułożone w pudełku. Oto kilka przykładów:\n2. Słownictwo 1 – norweski dla początkujących (poziom A1)\nSŁOWNICTWO 1 – norweski\nOdżywianie, Wygląd, Kultura i sztuka – to tylko 3 z aż 50 kategorii tematycznych, które znajdziesz w pierwszej części zestawu fiszek z norweskim słownictwem. Wybierz tę, która Cię interesuje najbardziej, i systematycznie poszerzaj swój zasób słownictwa!\n3. Słownictwo 2 – kontynuacja (poziom A2)\nSŁOWNICTWO 2 – norweski\nDruga część Słownictwa to te same 50 kategorii tematycznych, ale słowa i zwroty już na wyższym poziomie. Oto przykłady z kategorii Charakter, Dom i Urząd:\n4. Rozmówki norweskie – podstawowe zwroty na talii kart\nPotrzebujesz podstawowych zwrotów po norwesku, żeby zacząć się porozumiewać już teraz? Sięgnij po Rozmówki norweskie z prostym i intuicyjnym zapisem wymowy, który pozwoli Ci się porozumieć po norwesku… nawet bez znajomości języka! 😉\nTo już wszystko na dziś! Jednak jeśli interesuje Cię nauka norweskiego i zalety jego znajomości, to zapraszam do tego artykułu.\njak się uczyć norweskiegojęzyk norweskinauka norweskiegonorweski\nPoprzedni artykułCo warto zobaczyć w Wiedniu?\nNastępny artykułStrona bierna w języku angielskim