Świdnica – Moje Miasto » Blog Archive » Fortyfikacje Świdnicy ▪ Wiesław Rośkowicz\nFortyfikacje Świdnicy ▪ Wiesław Rośkowicz\nOpublikowano: 23 maja 2012, Odsłon: 5 820\nPowstała w połowie XIII wieku Świdnica szybko rozwinęła się jako ważny ośrodek rzemiosła i handlu. Wzrost jej znaczenia i w końcu awans do rangi stolicy księstwa przyczynił się do wybudowania wokół miasta silnych umocnień. Przypuszcza się, że pierwotnie mogła być otoczona wałem drewniano-ziemnym, systemem obronnym często stosowanym w pierwszych wiekach istnienia Państwa Polskiego. Nie ma na to jednak żadnych dowodów i są to tylko domysły.\nPierwsza wzmianka o umocnieniach Świdnicy pochodzi dopiero z 28 czerwca 1285 roku. Wówczas to książę wrocławski Henryk IV Probus (circa 1258-1290) nakładając powinności na Żydów świdnickich zobowiązał ich jedynie do stróżowania i budowy murów miejskich.\nW latach 1290-1301, a więc w czasach panowania księcia Bolka I Surowego (1252/1256-1301) mury musiały być już chociaż częściowo zbudowane. Świadczy o tym pouczenie z 1293 roku, które mieszczanie, rajcy i ławnicy świdniccy wystosowali do księcia i mieszczan raciborskich. Jest w nim mowa o karach za uszkadzanie umocnień. Budowa murów obronnych była kontynuowana w XIV wieku. Poświadczają to dokumenty z tego okresu. W 1311 roku – w okresie panowania księcia Bernarda Statecznego (1288/1291-1326) – doszło do buntu piekarzy. Za karę otrzymali oni od księcia polecenie między innymi dostarczenia 1200 wozów kamieni na budowy miejskie. Najprawdopodobniej zostały one użyte do budowy umocnień. Po wielkim pożarze miasta w 1313 roku książę Bernard zwolnił Świdnicę na cztery lata od wszelkich świadczeń oraz podarował jej wszystkie dochody z Nowego Miasta (przedmieścia położonego wzdłuż obecnej ulicy Westerplatte) na rzecz odbudowy bram miejskich oraz innych potrzebnych budynków. Także książę Bolko II Mały (1309/1312-1368), następca Bernarda, dbał o obronność stolicy księstwa. W 1345 roku zezwolił miastu na potrącanie przez 15 lat, ze swoich dochodów, pewnej sumy pieniędzy i użycie jej na umacnianie Świdnicy. W tym samym roku, podczas oblężenia miasta przez wojska króla czeskiego Jana I Luksemburga (1296-1346), mury obronne okazały się przydatne. Miasto mimo wielotygodniowego oblężenia nie zostało zdobyte. Doceniając rolę umocnień książę Bolko II zwolnił Świdnicę w roku 1363 na rok od podatków i zobowiązał mieszczan do umacniania murów miejskich oraz otoczenia nimi Nowego Miasta – do czego jednak nigdy nie doszło.\nBudowane od końca XIII wieku i rozbudowywane w XIV wieku umocnienia były w XV wieku nadal w dobrym stanie, skoro świdniczanie potrafili obronić się w 1429 roku przed husytami. Spalili oni wówczas przedmieścia. Opisywane mury obronne przebiegały wzdłuż dzisiejszych ulic: Stefana Żeromskiego, Muzealnej, Marii Konopnickiej, 1 Maja, Wrocławskiej oraz alei Niepodległości. Miały one około 2,3 kilometra długości. W ich przebiegu znajdowały się prostokątne, łupinowe baszty, które z czasem zabudowywano i podwyższano.\nPrzypuszcza się, że pierwotnie do miasta prowadziły tylko dwie bramy (Dzierżoniowska i Strzegomska). Jednak już w XIV wieku było ich siedem: Brama Dzierżoniowska (zwana później Bramą Dolną) – plac Wolności, Brama Kraszowicka – zbieg ulicy Trybunalskiej i alei Niepodległości, Brama Witoszowska – zbieg ulicy Łukowej i placu Grunwaldzkiego, Brama Strzegomska – ulica Basztowa (pierwotnie znajdowała się bliżej ul. Kotlarskiej i została przeniesione w nowe miejsce w 1443 roku), Brama Kapturowa – zbieg ulicy Franciszkańskiej i placu św. Małgorzaty oraz Brama Poszewników (zwana później Bramą Piotrową) – zbieg ulicy Bohaterów Getta i ulicy Marii Konopnickiej. W 1360 roku przebito w murach siódmą bramę, zwaną Mikołajską, bądź też Furtą Szkolną (druga nazwa wzięła się stąd, że brama była wykorzystywana przez uczniów szkoły parafialnej mieszkających na południowo-wschodnim przedmieściu Świdnicy). Bramę Mikołajską zlokalizowano pomiędzy Bramą Dolną i Bramą Kraszowicką. Po przebudowaniu w drugiej połowie XVIII wieku przetrwała ona, jako jedyna z wymienionych bram, do dnia dzisiejszego. Jej druga nazwa pochodziła od znajdującego się w jej pobliżu, lecz leżącego już poza murami, kościoła (wcześniej kaplicy) cmentarnego św. Mikołaja. W drugiej połowie XVIII wieku, już w okresie istnienia twierdzy, wybudowano u zbiegu ulic Mennickiej i 1 Maja ósmą bramę i nazwano ją Piotrową. Dawna o tej samej nazwie stała się Furtą Kościelną (można było przez nią dojść do Kościoła Pokoju).\nPowstały w okresie panowania Piastów świdnickich główny mur obronny wzmocniony był licznymi basztami, z których niektóre osiągały znaczną wysokość. W 1667 roku jedna z nich, w wyniku uderzenia pioruna i zapalenia się przechowywanego w niej prochu, wyleciała w powietrze. Baszta ta miała wysokość 60 łokci (około 34 metrów) i grubość ścian 4 łokci (około 2,3 metra). Obok baszt dominującymi elementami w murach obronnych były wieże przy bramach. Zamieszkiwali je strażnicy, a także znajdowały się w nich pomieszczenia służące jako więzienia. Również baszty były wykorzystywane do różnych celów. Przechowywano w nich broń, a niekiedy były zamieszkiwane. Uzbrojenie przechowywano głównie w zbrojowni. Rolę tą pełniła, przez pewien okres czasu, dawna średniowieczna synagoga znajdująca się pomiędzy ulicami Grodzką i Kotlarską. W pobliżu synagogi stał właściwy budynek zbrojowni. Świdniczanin Ephraim Ignatius Naso w wydanej w 1667 roku we Wrocławiu książce pod tytułem „Phoenix redivivus Ducatuum Svidnicensis et Jauroviensis: Der wieder-lebendige Phoenix Der Beyden Fürstenthümer Schweidnitz und Jauer „odnotował, że zbrojownia była obszernym długim budynkiem i na jej parterze przechowywano armaty.\nŚwidnica historycznie posiadała trzy pasy murów obronnych. Doktor Maciej Małachowicz z Politechniki Wrocławskiej uważa, że drugi obwód murów powstał prawdopodobnie już w pierwszej połowie XIV wieku. Z 1463 roku pochodzi najstarsza wzmianka o bastei w Świdnicy, zaś z roku 1486 o rozpoczęciu budowy kolejnego obwodu murów (trzeciego pasa). Rozwój broni palnej przyczynił się z pewnością do podjęcia decyzji o wybudowaniu wokół Świdnicy kolejnych umocnień. Jednak według niemieckiego historyka Heinricha Schuberta (1839-1920) budowę drugiego pasa murów rozpoczęto w 1486 roku. M. Bartholomäus Stein vel Stenus alias Stehenus etiam Steinus (1476-1522) w opracowaniu „Descripcio tocius Silesie et civitatis regie Vratislaviensis” (Opis całego Śląska i królewskiego miasta Wrocławia) z 1512 roku pisze, że w tym okresie miasto było otoczone podwójnym murem. W opisie Świdnicy z roku 1597 – dzieło urodzonego w naszym mieście Nikolausa Thomasa (1577-1637) – znajduje się informacja, że miasto było otoczone potrójnym kamiennym murem obronnym. Do bram prowadziły mosty zwodzone, wykonane z drewna i przerzucone przez fosę. Dzięki lekkości mogły być szybko podniesione.\nW Świdnicy, ze względu na ukształtowanie terenu, tylko mały odcinek fosy, przy Bramie Dolnej, mógł być wypełniony wodą. Potrójny mur obronny jest widoczny na rycinie przedstawiającej Świdnicę w 1623 roku. Trzeci pas umocnień miasta był zaopatrzony w basteje w murach i przy bramach. Bezpieczeństwo miasta regulowano również odpowiednimi przepisami. O godzinie szóstej wieczorem bramy miejskie, przy biciu dzwonu, były zamykane i tylko piesi, po opłaceniu określonej kwoty pieniężnej, mogli dostać się do miasta za murami. Przybyłe za późno z towarem wozy nie mogły wjechać przez bramy, dlatego przy ulicach do nich prowadzących wybudowano liczne zajazdy, gdzie nocowali „spóźnialscy”.\nPanorama miasta z 1650 roku w widoku od strony południowej.\nDo czasów obecnych przetrwały znikome fragmenty opisywanych umocnień. Znajdują się one przy ulicy Wrocławskiej i alei Niepodległości (mały fragment przy Obwodowym Urzędzie Miar). Są to zapewne mury z pierwszego okresu budowy umocnień – z końca XIII-XIV wieku. Przy ulicy Basztowej zachowała się basteja, jest ona widoczna na planie miasta przedstawiającym Świdnicę w 1623 roku. Fundamenty średniowiecznych i szesnastowiecznych budowli obronnych są niekiedy odsłaniane podczas prac ziemnych, na przykład relikty Bramy Kraszowickiej, Piotrowej i Kapturowej. W czasie prac archeologicznych przeprowadzonych pod koniec lat siedemdziesiątych i na początku osiemdziesiątych XX wieku w rejonie ulic: Muzealnej, Zamkowej i Basztowej natrafiono na pozostałości zamku świdnickiego (fundamenty wieży, murów obronnych oraz budynków mieszkalnych). Zamek powstał prawdopodobnie w końcu XIII wieku i wielokrotnie płonął (1313, 1528, 1673). Po dwóch pierwszych pożarach został odbudowany, zaś po trzecim ówczesny jego właściciel hrabia Rzeszy Christoph Wenzel von Nostitz (1643-1712) przekazał zamek zakonowi Kapucynów (1676), który po jego zburzeniu wzniósł klasztor (1680), a następnie kościół (1682). Do dnia dzisiejszego przy ulicy Muzealnej 1 zachował się piękny renesansowy portal z datą roczną: 1537. Pochodzi on z okresu odbudowy zamku przez dr. Franza Grimma, kanclerza Księstwa Świdnicko-Jaworskiego, po pożarze w 1528 roku.\nPrzy bramach miejskich znajdowały się kościółki (kaplice). Pełniły one również funkcje obronne. Poza jednym (św. Barbary przy ulicy Basztowej – obecnie Ośrodek Innowacji NOT w Świdnicy), pozostałe zostały zburzone. Świątynie te stały przy następujących bramach: św. Wawrzyńca – przy Bramie Dolnej, św. Anny (wraz z kaplicą Jerozolimską) – w pobliżu Bramy Mikołajskiej, św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty – przy Bramie Witoszowskiej, św. Wolfganga – w pobliżu bramy Kapturowej, św. Piotra i św. Pawła – przy Bramie Piotrowej. Należy wspomnieć, że tylko część miasta była otoczona potężnymi kamiennymi umocnieniami, przedmieścia były chronione tylko drewnianym parkanem, jak można sądzić z siedemnastowiecznych rycin Świdnicy.\nOpisane fortyfikacje były wystarczające do połowy XVIII wieku – do czasu zajęcia Śląska przez wojska króla Prus Fryderyka II zwanego Wielkim z dynastii Hohenzollernów (1712-1786). W nowo pozyskanej prowincji nakazał on wybudować szereg twierdz. Jedną z nich została Świdnica. W 1747 roku rozpoczęto budowę twierdzy świdnickiej. Pierwszy etap prac trwał do roku 1750. W okresie tym przebudowano stare umocnienia otaczające miasto. Podczas prac zniszczono na przedmieściach wiele domów, a także pozostałości kościołów św. Mikołaja i św. Anny (świątynie te zostały uszkodzone w czasie wojny trzydziestoletniej). Rozebrano dotychczasowe mury obronne, przebudowano bramy. Miasto otoczono wałem, przed którym znajdowała się głęboka fosa. Całość wzmocniono bastionami. Znajdowały się one w następujących miejscach: plac 1000-lecia Państwa Polskiego (Bastion Jezuicki), rejon zbiegu ulic 1 Maja i Wrocławskiej (Bastion Ostry), obszar u zbiegu ulic Wrocławskiej i Wodnej (Bastion Połówkowy). Od 1750 roku zaczęto budować wokół Świdnicy zewnętrzny pierścień umocnień. Składał się on z czterech fortów o narysie gwiaździstym i jednego fortu rogowego (kleszczowego).\nDoktor Maciej Małachowicz wyróżnił następujące etapy budowy twierdzy świdnickiej:\n● lata 1743-1747 – przygotowania projektowe, budowa magazynów,\n● lata 1747-1753 – budowa obwodu umocnień wokół miasta i pierścienia fortów zewnętrznych (5 fortów i 4 reduty),\n● 1757 – umocnienie twierdzy przez Austriaków, budowa obwodu wałów pomiędzy miastem a fortami,\n● lata 1758-1760 – pruska modernizacja twierdzy, likwidacja obwałowań austriackich, połączenie wałami pierścienia fortów, budowa dzieł zewnętrznych,\n● lata 1762-1804 – budowa i rozbudowa dzieł zewnętrznych (hangardy i kazamatowe baterie), przebudowa rdzenia twierdzy (podwalnie wału głównego, przedmościa).\n1. Fort Szubieniczny – przy ulicy Saperów. W miejscu tym znajduje się obecnie między innymi Gimnazjum nr 3,\n3. Fort Ogrodowy – przy ulicy Kolejowej (obszar bazy PKS Świdnica),\n4. Fort Witoszowski – przy ulicy Sprzymierzeńców (obecnie teren Zakładu Poprawczego i Schroniska dla Nieletnich),\n5. Fort Rogowy (zwany też Wodnym) – przy ulicy Wrocławskiej (teren Świdnickiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji). Pomiędzy fortami w pierwszej fazie budowy twierdzy powstały 4 reduty: Reduta Kościelna (przy ulicy Saperów), Reduta Jawornicka (przy ulicy Spacerowej), Reduta Ogrodowa (przy ulicy Romualda Traugutta) oraz Reduta Wodna (w pobliżu ulicy Stawki i ulicy Lipowej). Później powstały kolejne reduty. Przed fortami wybudowano trzecią linię obrony, składającą się z flesz i hangardów (podziemnych schronów). Były to samodzielne dzieła fortyfikacyjne. Poniżej ich lokalizacja:\n1. Flesza Szubieniczna – wzgórze przy ulicy Łącznej (w jej pobliżu znajdowała się Reduta Skrzydłowa),\n2. Flesza Jawornicka – park przy ulicy Władysława Sikorskiego (w tym miejscu pozostałości wybudowanego w latach siedemdziesiątych XX wieku amfiteatru),\n3. Flesza Ceglana, zwana też Fleszą Słotwińską – park Młodzieżowy przy ulicy Armii Krajowej (obecnie w tym miejscu tak zwana altana),\n4. Flesza Nowomłyńska – przy alei Brzozowej.\nNa terenie obecnego parku Centralnego od końca XIII wieku znajdowała się wieś Schreibendorf. W 1753 roku (bądź też jeszcze wcześniej w roku 1747) większą część zabudowań wsi zburzono i w trakcie prac fortyfikacyjnych usypano groble, zalewając teren wodą. Powstało tutaj kolejne dzieło obronne, nazwane Fleszą Tamy (Dammflesche).\nPoza umocnieniami wybudowano inne obiekty potrzebne załodze twierdzy. W 1753 roku rozpoczęto budowę koszar. W okresie istnienia twierdzy powstały cztery takie obiekty. Wzniesiono je przy następujących ulicach: Teatralna (obecnie nr 32 i 38 – środkowa część koszar nie istnieje), Mennicka 11, Spółdzielcza 29-31 oraz pomiędzy ulicą Mennicką i supermarketem sieci Carrefour (koszary te nie istnieją). Dotąd wojsko kwaterowało w domach mieszczan. Wybudowano również magazyny zbożowe (w latach 1743-1744 jeden obiekt wzniesiono przy ulicy Długiej, drugi w 1765 roku przy ulicy Saperów – powyżej ulicy Wrocławskiej, oba budynki już nie istnieją) i magazyn soli (przy ulicy Teatralnej – obiekt nie istnieje). Dawny kościółek przybramny św. Barbary wykorzystywano od 1741 roku jako kościół garnizonowy (w 1818 roku nowym kościołem garnizonowym został były kościół pokapucyński przy ulicy Zamkowej, zaś w kościółku św. Barbary urządzono arsenał Landwehry). Były pałac opatów krzeszowskich przy ulicy Franciszkańskiej (obecnie budynek Miejskiej Biblioteki Publicznej) wykorzystano jako arsenał artyleryjski. Przy ulicy Piekarskiej wzniesiono piekarnie i magazyny. W wielu miejscach miasta wybudowano magazyny na proch, niektóre z nich zachowały się do naszych czasów. Omawiając umocnienia miasta warto wspomnieć, że przy ulicy Wrocławskiej, mniej więcej naprzeciw obecnej ulicy Siennej, w latach 1588-1742 działał młyn prochowy. Wcześniej znajdował się przy młynówce Rybackiej (w rejonie ulicy Równej). W końcu XVIII wieku, u zbiegu obecnych ulic Armii Krajowej i Wałbrzyskiej, założono cmentarz garnizonowy. Siedzibą komendantury twierdzy została kamienica Rynek 4. W nieistniejącym już budynku na rogu ulic Szpitalnej i Teatralnej znajdował się szpital wojskowy.\nW latach 1756-1763 w Europie toczyła się wojna siedmioletnia. W chwili jej wybuchu twierdza nie była jeszcze ukończona i w czasie trwania działań wojennych prowadzono prace nad wzmocnieniem jej obronności.\nMimo wyłożenia olbrzymich środków finansowych na budowę i rozbudowę umocnień w Świdnicy, państwo pruskie nie miało z nich zbyt dużych korzyści militarnych. W ciągu ponad stu lat istnienia, twierdza była pięciokrotnie oblegana i za każdym razem zdobywana. Dwukrotnie Świdnica była oblężona przez wojska pruskie (1758, 1762), dwukrotnie przez wojska austriackie (1757, 1761) i raz przez napoleońskie (1807). Kariera Świdnicy jako twierdzy skończyła się z chwilą ogłoszenia jej miastem otwartym (4 października 1866 roku) i rozpoczęcia niszczenia jej fortyfikacji (od 1 maja 1867 roku).\nObecnie na obszarze miasta widoczne są stosunkowo niewielkie ślady po potężnych niegdyś umocnieniach. Przy alei Niepodległości stosunkowo dobrze jest zachowany fragment wału głównego (wraz z Bramą Mikołajską). Nadal wyraźne są pozostałości Fleszy Nowomłyńskiej, można również odnaleźć relikty Fleszy Jawornickiej i Ceglanej. W innych miejscach, w parkach założonych w miejscu zewnętrznych fortyfikacji, na powierzchni gruntu zaznaczają się pozostałości wałów i redut. Na szczególną uwagę zasługuje odkopany w 2006 roku fragment fosy przy nieistniejącej już Bramie Kapurowej (rejon placu św. Małgorzaty). W fosie zachowała się kaponiera, która służyła do jej obrony. W pobliżu, przy ulicy Marii Konopnickiej, stoi schron-laboratorium. Relikty podziemnych umocnień twierdzy (galerie obronne) znajdują się na placu Grunwaldzkim i w jednym z budynków przy ulicy Stefana Żeromskiego (poniżej poziomu piwnicy). Interesujący jest również wał ziemny na terenie Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej. Autorowi znane są lokalizacje czterech, nadal zachowanych, magazynów na proch. Znajdują się one w następujących miejscach: teren Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej oraz przy ulicach: Joachima Lelewela, Kolejowej i Saperów.\nZ pewnością podczas prac ziemnych prowadzonych w Świdnicy w miejscu dawnych fortyfikacji będą odnajdowane kolejne relikty dawnych umocnień. Istotne jest, aby przewidzieć to na etapie prac projektowych. Być może niektóre z dawnych umocnień, po odkopaniu, uda się zabezpieczyć i odpowiednio wyeksponować oraz zagospodarować. Dobrym przykładem takiego działania jest wspomniana wcześniej fosa przy dawnej Bramie Kapturowej.\nBrylla Wolfgang, Historia fortyfikacji Świdnicy (1741-1866), Rocznik Świdnicki 1982, Świdnica 1983, s. 39-59.\nMałachowicz Maciej, Fortyfikacje Świdnicy, Atlas Historyczny Miast Polskich, Tom IV Śląsk, Zeszyt 5 Świdnica, Wrocław 2008, s. 13-14.\nPodruczny Grzegorz, Budowle zaplecza w twierdzy świdnickiej w XVIII i na początku XIX wieku, Rocznik Świdnicki 2007, Świdnica 2008, s. 30-41.\nRadler Leonard, Schweidnitz als Garnisonstadt (1620-1920), Breslau 1937.\nSchubert Heinrich, Bilder aus der Geschichte der Stadt Schweidnitz, Schweidnitz 1911.\nSchulze Walter, Schweidnitz als Festung und Garnison, Schweidnitz 1937.


Stary Smokowiec (Starý Smokovec), Słowacja\nSłowacja • Štrbské Pleso\nStary Smokowiec (Starý Smokovec) to nastarsza tatrzańska osada (była letniskiem i uzdrowiskiem już pod koniec XVIII wieku) i popularne wśród turystów miasteczko położone w Słowacji w Wysokich Tatrach przy tzw. Drodze Wolności prowadzącej od Łysej Polany do miejscowości Štrbské Pleso.\nParking w Starym Smokowcu\nZ tego, co zauważyliśmy, w sezonie możemy mieć problem z zaparkowaniem. Istnieją co prawda dwa parkingi, ale nie są one zbyt duże. Pierwszy z nich znajduje się przy wjeździe do miasteczka od wschodniej strony (P1; GPS: 49.1403122, 20.2255469), natomiast drugi za torami, po jego południowej stronie (P2; GPS: 49.3803, 20.22253) - prawdopodobnie płatny. My akurat w czasie naszego pobytu mieliśmy problem z zaparkowaniem i po prostu nie udało się szybko znaleźć jakiegoś sensownego, a przy okazji darmowego parkingu z wolnymi miejscami. Nie próbowaliśmy co prawda zatrzymywać się np. przy sklepie, bo po powrocie mogłoby się okazać, że za szybą znaleźlibyśmy ładną kartkę od straży miejskiej z prośbą o wsparcie ;).\nPostanowiliśmy więc zaparkować na jednym z płatnych parkingów, a konkretnie niedaleko hotelu Grand Hotel (P3; GPS: 49.1411825, 20.2218778). W tym przypadku miejsce parkingowe zawsze się znajdzie, lecz trzeba się liczyć z tym, że koszt wyniesie około 5-6€/dzień. Dlatego też opłaca się to raczej wtedy, gdy planujemy wypad gdzieś w góry właśnie na cały dzień. W przypadku, gdy chcemy zwiedzić samą miejscowość (a na to wystarczą maksymalnie 2 godziny, jeśli nie mniej), powinniśmy poświecić trochę czasu i poszukać innego miejsca.\nOczywiście wypróbujcie wspominane na początku dwa parkingi. Jeśli przyjedziecie w miarę wcześnie, jest duża szansa na znalezienie wolnego miejsca. Można też spróbować zostawić samochód na którejś z dalszych, bocznych uliczek, aby uniknąć opłat. Jak zwykle bądźcie jednak czujni i dokładnie sprawdzajcie znaki drogowe, czy nie ma jakichś zakazów.\nStary Smokowiec nie jest zbyt duży, ale można sobie pospacerować uliczkami, przy których znajdują się budynki z charakterystycznymi fasadami. Niedaleko hotelu Grand Hotel znajduje się ciekawy kościoł Niepokalanego Poczęcia NMP (A; GPS: 49.141213, 20.220967) - niestety dość często zamknięty. Oprócz tego można podejść do stacji kolei wąskotorowej (B; GPS: 49.139288, 20.222602) łączącej Poprad, Tatrzańską Łomnicę i Štrbské Pleso.\nBardziej zaawansowani turyści mogą zaliczyć trasy prowadzące ze Starego Smokowca w Tatry Wysokie. Dokładna mapa znajduje się na przykład na stronie http://mapy.cz. Warto obejrzeć sobie (a także skorzystać z niej) ładną kolejkę torowo-linową prowadzącą na szczyt Hrebienioka. W zimie ze szczytu góry można zjeżdżać na nartach aż do Starego Smokowca. Jak już tam będziecie w lecie, możecie się wybrać na wędrówkę i dotrzeć na przykład do Wodospadów Zimnej Wody. Ze Starego Smokowca można też dość łatwo dostać się do znanej Jaskini Bielskiej o długości ponad 3 kilometrów. Ogólnie rzecz biorąc, tras jest mnóstwo i od nas tylko zależy, czy z nich skorzystamy.\nJezioro Szczyrbskie (Štrbské Pleso),\nZbraszowskie jaskinie aragonitowe.


Słowo Regionu - Pokochaj berneńczyka!\nKiedy już zdecydujemy się na zaproszenie psa do naszej rodziny, pojawia się pytanie, jaką rasę powinniśmy wybrać. Pomocna może być podpowiedź doświadczonego hodowcy i osoby, która swoje zawodowe życie związała z czworonogami. A do tego w domu trzyma psy rzadkiej rasy.\nZapowiadaliśmy w poprzednim wydaniu „Słowa Regionu” artykuł o psach i słowa dotrzymujemy. Anonsowaliśmy wprawdzie rozmowę z Mateuszem Jankowskim, ale obowiązki służbowe, pan Mateusz jest policjantem,uniemożliwiły powstanie artykułu. Dziś naszym ekspertem będzie Iwona Furtak-Markowska, z którą rozmawialiśmy o jednej, konkretnej rasie.\n- W moim domu zawsze był jakiś pies, zresztą nie tylko, inne zwierzęta też – powiedziała pani Iwona. Zanim przejdziemy do głównego tematu artykułu powiemy kilka słów o naszej rozmówczyni. Prywatnie jest mamą i żoną, a z rodziną mieszkają trzy psy i dwa koty. Swoje życie zawodowe, już prawie od dziesięciu lat, związała ze zwierzętami. Są to głównie psy i koty, których pielęgnacją zajmuje się nasza rozmówczyni w swoim salonie.\n- Jeżeli chodzi o psy, to mieszkają z nami dwa berneńskie psy pasterskie i szpic miniaturowy – powiedziała pani Iwona.\nPrevious Article Ostatni etap likwidacji szpitala...\nNext Article Dwa pożary i śmiertelna ofiara\nNiespotykana relacja między okradzionym a złodziejką


Jesteś tutaj: Home Sport w Szkole Lekkoatletyka\nPIĄTKI LEKKOATLETYCZNE SZKÓŁ GIMNAZJALNYCH – FINAŁ\n9 medali to dorobek gimnazjalistów w finale piątków lekkoatletycznych. Mogło być więcej, ale nieobecność kilku zawodników , a zwłaszcza kontuzjowanej Ady Polerowicz spowodowały, że było ich mniej niż moglibyśmy oczekiwać. Medale zdobyli:\n• Złote - Jakub Kanik (pchnięcie kulą)\n• Srebrne - Martyna Baryła, Natalia Nowakowska, Bartek Trzop, Kamil Misek\n• Brązowe - Martyna Baryła, Paulina Stańczak, Amelia Wierzbowska, Kamil Misek.\nII miejsce drużynowo to dobry wynik, a może być jeszcze lepiej w następnych latach. Gratulujemy wszystkim zawodnikom.\nHanna Kotynia i Natalia Urbacka ag\nCzytaj więcej: PIĄTKI LEKKOATLETYCZNE SZKÓŁ GIMNAZJALNYCH – FINAŁ\nFinał krajowy zawodów lekkoatletycznych w Toruniu\nTrójka lekkoatletów z naszej szkoły reprezentowało Wałbrzych w finale krajowym zawodów Lekkoatletyka dla każdego. Ada Polerowicz i Martyna Baryła startowały w czwórboju drużynowym. Ich start zakończył się dużym sukcesem. Dziewczyny zdobyły brązowe medale. Michał Nogawka startował w biegu na 500m i chociaż nie zdobył medalu jego występ należy zaliczyć do udanych. Myślę, że usłyszymy o nich jeszcze nie jeden raz. Gratulacje dla całej trójki. Hanna Kotynia ag\nPIĄTKI LEKKOATLETYCZNE SZKÓŁ PODSTAWOWYCH - II RZUT\n5 medali zdobyli lekkoatleci w II rzucie tegorocznych piątków lekkoatletycznych. W zawodach wzięło udział 13 dziewcząt i tylko 4 chłopców z klas V –VI szkoły podstawowej. Dzieci startowały w dwóch konkurencjach, a najlepsze 10 w każdej konkurencji zdobywały punkty dla szkoły. Po II rzucie zajmujemy II miejsce drużynowo.\nCzytaj więcej: PIĄTKI LEKKOATLETYCZNE SZKÓŁ PODSTAWOWYCH - II RZUT\nEvent wałbrzyski w ramach programu Lekkoatletyka dla każdego\n42 dzieci z klasy IIc i IIIc reprezentowało naszą szkołę we wtorek, 15.12.2015 na hali lekkoatletycznej w ramach programu Lekkoatletyka dla każdego. Dzieci startowały w różnych konkurencjach, bawiły się świetnie. Każde z nich zostało nagrodzone medalem i dyplomem. W zawodach brało udział 20 drużyn – reprezentantów 10-ciu szkół. Celem zawodów była zabawa, a nie rywalizacja. H.Kotynia ag\nCzytaj więcej: Event wałbrzyski w ramach programu Lekkoatletyka dla każdego\nPIĄTKI LEKKOATLETYCZNE SZKÓŁ GIMNAZJALNYCH - II RZUT\nPIĄTKI LEKKOATLETYCZNE SZKÓŁ PODSTAWOWYCH - I RZUT\nPIĄTKI LEKKOATLETYCZNE - GIMNAZJUM - I RZUT


Start Oferta Produkty Drzwi Drzwi wewnętrzne\nJako producent stolarki drzwiowej dokładamy wszelkich starań, by dostarczać Klientom produkty najwyższej klasy, dlatego nasze drzwi wewnętrzne łączą nowoczesny, wysmakowany styl z doskonałymi parametrami technicznymi. Asortyment drzwi produkcji Variant obejmuje produkty stworzone z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, w oparciu o najwyższe standardy jakości oraz aktualne trendy we wzornictwie. Oferowane drzwi wewnętrzne wyróżniają się wysoką wytrzymałością oraz bezpieczeństwem użytkowania, co potwierdzają certyfikaty uzyskane przez naszą firmę. Jako producent okien i drzwi oraz dystrybutor bram garażowych, proponujemy Państwu zakup stolarki tworzącej harmonijną całość i podkreślającej walory estetyczne pomieszczenia. Warto podkreślić, że bogaty asortyment stolarki drzwiowej pozwala Klientom wybrać drzwi odpowiednie do budynków o różnym charakterze. Szerokie możliwości konstrukcyjne umożliwiają nam wykonanie drzwi wewnętrznych zarówno do domów i mieszkań, jak i rozmaitych lokali usługowych i budynków użyteczności publicznej. Oferujemy drzwi jedno- i dwuskrzydłowe, o różnych standardach wykończenia: z przeszkleniami lub bez nich. Do produkcji stolarki wykorzystujemy najwyższej jakości komponenty, które zapewniają drzwiom niezrównaną wytrzymałość mechaniczną. Pamiętaj, że drzwi są każdego dnia otwierane i zamykane nawet kilkadziesiąt razy: warto zainwestować więc w takie z gwarancją długoletniej, bezawaryjnej eksploatacji. Właśnie takie drzwi wewnętrzne oferuje firma Variant.\nDlaczego drzwi PCV to dobry wybór?\nSkrzydła drzwiowe wykonane z drewna w pełni wykorzystują potencjał surowca, z którego są wykonane: sprawiają wrażenie solidnych, wprowadzają do pomieszczenia ciepło i przytulny nastrój, pasują do każdego wnętrza. Mają też jednak swoje wady, których pozbawione są drzwi PCV, które ponadto są nie mniej eleganckie i uniwersalne, niż drzwi drewniane. Oferowane przez Variant wewnętrzne drzwi PCV o przemyślanej, starannie zaprojektowanej konstrukcji, wyróżniają się wysoką odpornością na zmiany wilgotności oraz temperatury powietrza w pomieszczeniu, a dzięki wyposażeniu w idealnie dopasowane, podwójne uszczelki, stanowią znakomitą barierę termiczno-akustyczną. W praktyce oznacza to, że tłumią hałasy dobiegające z zewnątrz oraz podnoszą standard energooszczędności budynku, skutecznie ograniczając straty energii cieplnej. Dużą przewagą drzwi plastikowych nad drewnianymi jest to, że nie wymagają regularnego impregnowania oraz zabezpieczania przed szkodnikami z użyciem specjalistycznych środków, a zabiegi pielęgnacyjne takich drzwi ograniczone są do niezbędnego minimum. Jeśli zatem nie jesteś miłośnikiem prac domowych, to drzwi PCV są dla Ciebie. Oczywiście niezaprzeczalnym atutem takich drzwi jest także ich cena – w porównaniu z drzwiami drewnianymi, skrzydła drzwiowe z PCV są po prostu tanie. O ile trudno porównywać jakość np. mebli ze sklejki z tymi wykonanymi z drewna, o tyle właściwości drzwi wykonanych z PCV są bardzo zbliżone do tych drewnianych, a przy okazji są znacznie bardziej odporne na uszkodzenia i wyglądają równie dobrze przez wiele lat, bez konieczności używania środków konserwujących.\nZachęcamy Państwa do zapoznania się z naszym asortymentem stolarki drzwiowej. Jesteśmy przekonani, że uda się Państwu znaleźć u nas model drzwi odpowiadający Państwa potrzebom zarówno pod względem parametrów technicznych, jak i designu.


Obchody Miedzynarodowego Dnia Książki dla Dzieci\nUszkodzona linia telefoniczna\nSpotkanie z rodzicami dzieci rozpoczynających naukę w OP\nKrasnoludki są na świecie! Pod takim hasłem odbyły się tegoroczne obchody Międzynarodowego Dnia Książki dla Dzieci w bibliotece szkolnej.\nZaproszeni w poniedziałek 4 kwietnia uczniowie klas drugich spotkali krasnoludka w progach biblioteki (była to bibliotekarka, pani Garczorz, przebrana w odpowiedni strój), poznali książki i legendy, w których krasnoludki występują. Wysłuchali również opowiadania o trochę zapomnianym dziś krasnalu Hałabale, a na koniec nauczyli się jak w prosty sposób narysować tę przyjazną dzieciom postać. Pozostali uczniowie naszej szkoły w trakcie przerw odwiedzając bibliotekę osobiście mogli spotkać krasnoludka oraz pokolorować ilustracje z różnych bajek dla dzieci.


TAXI świętochłowice Wiktora Wiechaczka taksówka do Nowy Bytom, Ruda śląska Cena Koszt\nTaxi Wiktora Wiechaczka, Świętochłowice do Nowy Bytom, Ruda Śląska taksówki\nKurs taxi Wiktora Wiechaczka, Świętochłowice - Nowy Bytom, Ruda Śląska taksówki orientacyjna cena taksówki. Przewieziemy Was szybko i bezpiecznie naszymi autami.\nTaxi taksówki w pobliżu Wiktora Wiechaczka, Świętochłowice Cena kurs taxi Ruda Śląska do Lędziny\nz Wiktora Wiechaczka, Świętochłowice do Taksówka do Nowy Bytom, Ruda Śląska\nCzas przejazdu ok 15 min odległość ok 8.22 km\nPrzedstawiona cena taxi Wiktora Wiechaczka, Świętochłowice - Nowy Bytom, Ruda Śląska taksówki nie stanowi oferty handlowej w myśl przepisów prawa i może się różnić od faktycznej ceny za kurs. Droga oraz czas podróży zostały wylicone przez serwis maps.google.com i w rzeczywistości mogą być inne. Kalkulator Wiktora Wiechaczka, Świętochłowice - Nowy Bytom, Ruda Śląska nie uwzględnia czasu postoju (korki, przejazdy kolejowe) - przez co cena za usługę może być wyższa.\nPotrzebujesz taxi? Zadzwoń do AdamTaxi! Zatrudniamy tylko uprzejmych kierowców, nasze taksówki to komfortowe auta, przejrzyste stawki, brak ukrytych opłat, przejrzysty cennik taxi. Taksówkę w AdamTaxi zamówisz pod numerem telefonu +48 666 388 830. Z nami możesz mieć pewność, że do celu dotrzesz błyskawicznie i bezpiecznie. AdamTaxi to najtańsza taksówka w Rudzie Śląskiej.\nWiktora Wiechaczka Świętochłowice do Stara Kuźnia Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Bykowina Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Orzegów Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Kłodnica Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Chebzie Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Kochłowice Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Bielszowice Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Wirek Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Halemba Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Nowy Bytom Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Godula Ruda Śląska Wiktora Wiechaczka Świętochłowice do Czarny Las Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Czarny Las Ruda Śląska Wiktora Brańskiego Ruda Śląska do Świętochłowice Wiktora Polaka Świętochłowice do Orzegów Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Bielszowice Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Halemba Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Kłodnica Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Stara Kuźnia Ruda Śląska Wiktora Bujoczka Ruda Śląska do Świętochłowice Wiktora Polaka Świętochłowice do Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Nowy Bytom Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Kochłowice Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Bykowina Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Godula Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Wirek Ruda Śląska Wiktora Polaka Świętochłowice do Chebzie Ruda Śląska Wiktora Brańskiego Ruda Śląska do Szczyrk Gabora Ruda Śląska do Świętochłowice Bukowa Świętochłowice do Orzegów Ruda Śląska Świętochłowice Polen do aleja Roździeńskiego Katowice Gaikowa Ruda Śląska do Świętochłowice Wiktora Bujoczka Ruda Śląska do Poręba Owocowa Ruda Śląska do Świętochłowice taxi ruda slaska platnosc karta numer skorpion\nzapewniamy przejazd ludzi niedrogo, na czs i żetelnie. Wykonujemy również przewóz dzieci z i do przedszkola szkoły. Zapewniamy bezpieczeństwo wożonych klientów.\nto oferta skierowana do instytucjii. Oferujemy przewóz dokumentów i niewielkich przesyłek. Zapewniamy komfort i dyskrecję oraz gwarantujemy, że przesyłka dojedzie na czas do adresata.\nzapewniamy zrobienie małych zakupów. Dzięki nam oszczędzicie Państwo cenny czas, a z naszej strony macie jasną gwarancję na rzetelne wywiązanie się z zleconej nam usługi.\nproponujemy obsługę imprez takich jak wesela, przyjęcia itp. Z nami bezpiecznie i na czs zapewnicie Państwo swoim ludziom przejazd do miejsca spotkania i z powrotem.\ngwarantujemy niedrogi i wygodny odwóz z i na lotniska. Po wcześniejszym uzgodnieniu terminu, oferujemy również dojazd z lotniska we wskazane adres w karaju.\nPaństwa firma zlokalizowana jest w granicach miejscowości, gdzie przejazd komunikacją miejską jest utrudniony, proponujemy usługi związane z przejazdem pracowników do siedziby firmy i z powrotem.\npomagamy uniknąć uciążliwych dojazdów na dworzec oraz podróżowania pociągiem autobysem, zapewniamy bezpieczne przejazdy międzymiastowe w dogodnych i w przystępnych cenach.\nzapewniamy transport do miejsca gdzie odbywa się koncert lub innego rodzaju wydarzenie a po jej zakończeniu imprezy gwarantujemy bezpieczny powrót pod adres.\nTaxi Ruda Śląska komfortowe taksówki dla Ciebie dostępne są na terenie Rudy Śląskiej. Aby zminimalizować czas oczekiwania, Twoje zamówienie taksówki jest wysyłane do dyspozycyjnego kierowcy znajdującego się w Rudzie śląskiej lub okolicach. Ułatwia to nam to dojazd do klienta błyskawicznie w mieście ruda slaska groszek taksowki. Zatrudniamy tylko kulturalnych kierowców, nasze taksówki to wygodne auta, jasne stawki, brak ukrytych opłat, zrozumiały cennik za jazdę taksówką. Na terenie miasta Rudy śląskiej znajduje się kilka korporacji taksówkarskich takich jak Skorpion, West, Express, Tele, porównanie cen znajdziesz na naszej stronie.\nTaxi w Rudy Śląskiej | Taxi Wiktora Wiechaczka, Świętochłowice - Facebook | Tanie Taxi | Cena kursu Taxi Wiktora Wiechaczka, Świętochłowice


Cukinia zapiekana z kurkami. Uroda i Zdrowie - serwis nie tylko dla kobiet!\n22 sierpnia 2018, dodał: Pyza\nLubię cukinię i lubię kurki – czas połączyć smaki!\n1 dość „szczupła” żółta cukinia (dł. ok. 20 cm)\n50 g serka topionego (pół kostki)\nCukinię umyć, odciąć końce, przeciąć wzdłuż na pół i łyżeczką delikatnie usunąć pestki, oprószyć wewnątrz solą. Kurki oczyścić, opłukać, osączyć, większe sztuki pokroić. Na patelni rozgrzać olej, podsmażyć posiekaną całą dymkę, dodać grzyby i posiekany czosnek, smażyć kilka minut. Następnie dodać pokrojony na kawałki serek i mieszać aż się rozpuści, na koniec dosypać pokrojoną w kostkę paprykę i doprawić całość solą oraz pieprzem. Bułkę pokroić na mniejsze kawałki i zmiksować razem z natką pietruszki na proszek. Cukinię osuszyć papierowym ręcznikiem, wnętrze obsypać bułką z natką, napełnić farszem z kurek, wierzch także posypać bułką i ułożyć paseczki sera żółtego. Zapiekać ok. 20-30 min. w piekarniku nagrzanym do 160 st. C. Podawać na gorąco. Można wykorzystać zieloną cukinię albo małego kabaczka.


Terminal 2, lotnisko w Lizbonie – aktualizacja na rok 2022\nZ Terminalu 2 w Lizbonie wylatują wszystkie samoloty tanich linii lotniczych. Niestety, sam terminal jest kwintesencją tego, co najgorsze w niskobudżetowej podróży, a jego budynek został skonstruowany z myślą o jego efektywności, a nie o komforcie pasażerów.\nZnajdziemy w nim jedynie podstawowe udogodnienia, niekończące się kolejki i ogromne tłumy w godzinach szczytu lub po opóźnieniach samolotów.\nAerobus przed budynkiem Terminalu 2\nDo ogólnego chaosu i niskiej jakości usług Terminalu 2 przyczynia się również to, że Terminal Główny i Terminal 2 łączy tylko jeden, sporadycznie kursujący autobus, nie ma tam też bezpośredniego połączenia z metrem.\nZ drugiej strony, sam terminal jest nowoczesny, łatwo się po nim poruszać (ponieważ składa się jedynie z dwóch ogromnych pomieszczeń), a jego obsługa jest miła i pomocna.\nW niniejszym przewodniku znajdziesz podstawowe informacje o Terminalu 2, w tym informacje o tym, jak do niego dotrzeć, jakie znajdziemy w nim udogodnienia oraz inne przydatne porady dla podróżnych.\nOgólne informacje o Terminalu 2\nTerminal 2 został wybudowany w celu poszerzenia przestrzeni lotniska w Lizbonie. Początkowo miał obsługiwać loty krajowe, jednak od 2015 roku latają z niego jedynie samoloty tanich linii lotniczych.\nChociaż brakuje w nim usług i udogodnień, które oferują większe lotniska, jego zoptymalizowany układ ułatwia skuteczne przemieszczanie się pasażerów, dzięki czemu loty odbywają się szybko i sprawnie.\nWszystkie stanowiska odprawy w pierwszej hali\nJakie linie lotnicze są obsługiwane przez Terminal 2?\nZ Terminalu 2 wylatują wszystkie tanie lotnicze, w tym: Ryan Air, Easy Jet, Norwegian i Wizz Air.\nCzęsto korzystają z niego także czarterowe biura podróży. Pamiętaj, aby zawsze upewnić się, z którego terminalu wylatujesz, zanim udasz się na lotnisko; ta informacja powinna znaleźć się na bilecie lub w karcie pokładowej.\nLot EasyJet zniżający się do lądowania na lotnisku w Lizbonie\nDlaczego wylądowałem przy Terminalu 1...?\nWszystkie przyloty są obsługiwane przez Terminal 1, niezależnie od linii lotniczych - Terminal 2 służy jedynie wylotom. Po przylocie do Lizbony piloci tanich linii lotniczych podjeżdżają samolotami do Terminalu 2, a pasażerowie zostają odwiezieni busem do Terminalu 1 w celu odbycia kontroli paszportowej i odebrania bagażu. Z tego powodu, kiedy przylatujemy do Lizbony, podróż z samolotu do budynku terminalu jest tak długa.\nTerminal 1 na lotnisku w Lizbonie\nJak przemieszczać się między Terminalem 1 a Terminalem 2?\nTerminal 1 to główny punkt lotniska w Lizbonie, posiadający połączenie z metrem (zalecany środek transportu na lotnisko). Terminal 2 nie ma żadnego połączenia z metrem i znajduje się 1 km na zachód od Terminalu 1.\nMiędzy terminalami kursuje autobus, który odjeżdża z przystanku naprzeciwko hali odlotów Terminalu 1 (GPS: 38.76889, -9.12945) i zatrzymuje się przed Terminalem 2 (GPS 38.76358, -9.13759).\nAutobus kursuje co 10-20 minut w ciągu dnia i zwykle czeka z odjazdem, aż będzie pełny. W środku są jedynie miejsca stojące. Należy pamiętać o tym, aby pozostawić sobie wystarczająco dużo czasu na przejazd z jednego terminalu do drugiego.\nDarmowy autobus do Terminalu 2\nAerobus to linia autobusowa, która (dwoma różnymi trasami) łączy główną dzielnicę turystyczną i biznesową Lizbony z lotniskiem. Bilet na Aerobus kosztuje 4 €, a sam autobus odjeżdża co 20 minut, między 7:30 a 22:45.\nAutobus do Terminalu 2 odjeżdża sprzed hali odlotów głównego budynku\nDalsze loty i przesiadki na Terminalu 2\nBezpośrednie połączenie między Terminalem 1 a 2 nie istnieje. Pasażerowie, którzy chcą dostać się na kolejny lot, muszą wyjść z Terminalu 1 i na własną rękę dojechać do Terminalu 2 (korzystając z autobusu).\nDotyczy to również pasażerów, którzy wykupili drugi lot w tych samych tanich liniach lotniczych. Niezależny transfer oznacza przejście przez kontrolę paszportową, odebranie bagaży, dojazd autobusem lub taksówką, a następnie ponowne przejście przez kontrolę bezpieczeństwa i odprawę.\nRadzimy, aby wszyscy podróżujący z przesiadką na Terminalu 2 pozostawili sobie wystarczającą ilość czasu na transfer; najlepiej przynajmniej 3 godziny.\nJak podróżuje się przez Terminal 2?\nTerminal 2 został skonstruowany tak, aby sprawnie funkcjonować, w związku z czym udogodnienia dla pasażerów są tu dopiero na drugim miejscu.\nMożna się spodziewać ogromnych kolejek, długiego oczekiwania i niewielu atrakcji. Jeśli masz dużo czasu, przejdź do Terminalu 1, gdzie znajdziesz o wiele lepsze usługi i udogodnienia, w tym spa (z prysznicami za 18 €), miejsce do pozostawienia bagaży i wiele miejsc z jedzeniem.\nBudynek Terminalu 2 to ogromna hala podzielona na dwa pomieszczenia: jedno na odprawę i drugie na oczekiwanie po przejściu przez kontrolę bezpieczeństwa. Oddziela je jedynie podziemna strefa kontroli.\nPo stronie odprawy jest tak niewiele atrakcji, że większość osób od razu kieruje się do stanowisk kontroli bezpieczeństwa. Po drugiej stronie znajduje się kilka sklepów wolnocłowych i McDonald's.\nW hali odpraw znajduje się tylko jedna kawiarnia...\nPo otworzeniu bramki na pasażerów czeka jeszcze jedna, niespodziewana kolejka - (dlaczego nie można było połączyć kontroli paszportowej z kontrolą bezpieczeństwa, tak jak w innych krajach..?).\nMożna w niej stać niezwykle długo, szczególnie jeśli do bramki, z reguły obsługiwanej jedynie przez 2 osoby, rzuci się 200 pasażerów. Następnie musimy jeszcze poczekać, aż samolot zostanie posprzątany.\nJeżeli istnieje jakiekolwiek lotnisko, na którym warto byłoby zainwestować w pierwszeństwo wejścia na pokład, to jest to Terminal 2 w Lizbonie...\nUdogodnienia dla podróżnych w Terminalu 2\nUsługi w Terminalu 2 są bardzo podstawowe, ale posiada on cztery ważne udogodnienia, których potrzebuje większość pasażerów: wiele miejsc siedzących, w miarę tanie jedzenie, miejsca do ładowania telefonów i WiFi (darmowe jedyne przez pierwsze 30 minut).\nPo stronie odprawy znajduje się sklep z pamiątkami, kawiarnia, kasa sprzedaży biletów i rząd automatów z jedzeniem i napojami (o zawyżonych cenach). Kolejki do odprawy mogą być bardzo długie, a operatorzy wszystkich tanich linii lotniczych są bardzo surowi, jeśli chodzi o wymiary i wagę bagażu. Ponieważ jest tam niewiele atrakcji, większość osób szybko udaje się do stanowisk kontroli bezpieczeństwa..\nPo przejściu przez kontrolę bezpieczeństwa znajdziemy McDonald's, sklep wolnocłowy i kawiarnię. Tak jak wspomniano wcześniej - nie ma tam zbyt wielu atrakcji. Jeśli musisz naładować jakieś urządzenie, gniazdka elektryczne znajdują się na końcu strefy z siedzeniami.\nPonadto, aby skorzystać z 60-minutowego, darmowego WiFi, musisz utworzyć konto. Nie należy się jednak spodziewać szybkiego internetu, ponieważ większość pasażerów korzysta z tej usługi. Więcej informacji na temat WiFi znajdziesz na stronie:\nPrzechowalnia bagaży znajduje się w hali przylotów w Terminalu 1. Zostawienie bagażu na 24 godziny kosztuje 3,32 € (do 10 kg), 4,92 € (10 - 30 kg) lub 9,74 € (powyżej 30 kg).\nTerminal 2, lotnisko w Lizbonie © 2022 LisbonLisboaPortugal.com - Polityka Prywatności


Gość Niedzielny Krakowski 41/2013\nGdy ten numer „Gościa” trafi do rąk Czytelników, być może znany już będzie termin, w którym posłowie zdecydują o losach kampanii „Ratuj maluchy”, czyli o tym, czy referendum edukacyjne się odbędzie.\nGość Krakowski 41/2013 DODANE 10.10.2013\nks. Jacek Stryczek DODANE 10.10.2013 AKTUALIZACJA 02.11.2013\nW październiku na kościele pojawi się nowy dach. To wiadomość nie tylko z dziedziny budownictwa kościelnego. Ma także znaczenie symboliczne.\nZrozum mój świat!\nKatarzyna o tym, że jest chora na ostrą białaczkę, dowiedziała się tuż po pierwszych urodzinach swojej córeczki. Dziś jest już po przeszczepie szpiku kostnego i wciąż marzy...\nAktywny budynek pasywny\nPo odnowie duchowej będzie tutaj także czas na relaks dla ciała. Na chętnych czeka już grota solna z bocheńską solanką i wodą z Morza Martwego.\n1 Co jeśli organizm nie potrafi wytworzyć przeciwciał anty-SARS-Cov-2? Jest sposób\n3 Nie tylko Krychowiak nie będzie mógł zagrać z Hiszpanią\n4 Papież: Jezus nie był filantropem. Był i jest Kimś znacznie więcej\n5 Jądrowa fuzja przyszłością energetyczną naszej planety?\n6 Polacy z otyłością nie uważają, że to choroba\n7 Mjanma: Kościoły i księża na celowniku reżimu\n9 Jest nowa data beatyfikacji ks. Jana Machy!\n10 Ekspert: Rząd w Pekinie o masowo sterylizuje ujgurskie kobiety


950 (0.89 per day)\nDyskusje ogólne (773 posts)\nViewing Topic: Wiedźmin 3: świat\nW W2 było ich za dużo, a zarazem były niejasne. Niektóre się powtarzały, stanowiąc po prostu swoje warianty (Krakwa to lepsza Jaskółka itd.). Na dodatek fakt, że przeważnie miały efekty negatywne i pozytywne, wymuszał kontrowanie jednej drugą, co ostatecznie w sumie dawało... zerowanie się wzajemne. To było eliminowane przy rozwoju ścieżki alchemii, co w sumie... było zarazem jej jedyną zaletą. O konkretnych pomysłach na mikstury napiszę oddzielnie.\nTutaj napomknę tylko o jednej kwestii, która została skopana w W2. W "potwornych" składnikach należy rozróżnić składniki alchemiczne (bebechy, minerały) od rzemieślniczo-finansowych (wszelkie skóry, pancerze, kły...). Zapraszam do dyskusji.


Zmagania policyjnego teamu w Tour de Pologne - znamy wyniki - Aktualności - Policja.pl\nZmagania policyjnego teamu w Tour de Pologne - znamy wyniki\nKolejna edycja Tour de Pologne Amatorów za nami. Po raz pierwszy wystartowała w nim drużyna małopolskiej policji. Czwórka naszych kolarzy: Dariusz Bulanda, Jacek Palka, Robert Siemek i Marek Karkula zameldowała się na mecie w Bukowinie Tatrzańskiej. Najszybszy był Dariusz Bulanda, który pokonał trasę w niespełna godzinę, co dało mu jeden z lepszych wyników w swojej kategorii wiekowej.\nKilka minut po godzinie 11 pierwsi kolarze minęli linię mety po ostatnim podjeździe w Bukowinie. Także i przedstawiciele małopolskiej policji. Jako pierwszy blisko 40-kilometrową trasę pokonał Dariusz Bulanda z czasem 1:06:54, kolejni zameldowali się Jacek Palka (czas : 1:17:31), Marek Karkula (czas : 1:19:10) i Robert Siemek (czas : 1:21:53)\n- Najtrudniejszy był Gliczarów. Góra stroma, do tego trzeba było uważać na tych, którzy zeszli z rowerów i blokowali wąski przejazd. Równie ważna była uwaga podczas zjazdów, gdzie jechało się chwilami ponad 80 km/h. Świetna impreza, zaszczyt to był wielki z napisem „małopolska policja” uczestniczyć w wyścigu - mówił na mecie uśmiechnięty Dariusz Bulanda.\nW wyścigu nie wziął udział piąty zawodnik policyjnej grupy, asp. Łukasz Czyż – z powodu poważnej infekcji musiał zrezygnować z uczestnictwa\nSylwetki zawodników ►


XVII Ogólnopolski Festiwal Autorskich Filmów Animowanych OFAFA 2012 - News O.pl\n17. Ogólnopolski Festiwal Autorskich Filmów Animowanych OFAFA 2012 - plakat (źródło: materiał prasowy)\nW konkursie, który jest najważniejszą częścią Festiwalu, widzowie będą mogli zobaczyć 65 najciekawszych produkcji animowanych ostatniego roku. Jak co roku, spośród filmów zgłoszonych do Konkursu, a w tym roku była to rekordowa liczba niemal 120 tytułów, zostaną wyłonieni laureaci w trzech kategoriach. Filmy zrealizowane przez twórców profesjonalnych (25 tytułów) będą ubiegać się o Złote, Srebrne oraz Brązowe Kreski. W osobnej sekcji tego konkursu, poświęconej filmom dla dzieci, zmierzy się 9 filmów. Animacje studentów wyższych szkół filmowych i plastycznych (łącznie 18 filmów) zawalczą o Grand Prix i Nagrodę Specjalną, a filmy twórców nieprofesjonalnych (13 tytułów) będą rywalizować o Nagrodę Główną.\nPrzewodniczącym tegorocznego Jury będzie nestor i wybitny twórca polskiej i światowej animacji – Witold Giersz, któremu w pracy towarzyszyć będą: Alicja Jodko – filozofka i założycielka Dziecięcej Wytwórni Filmowej działającej przy Galerii Entropia we Wrocławiu, laureat OFAFA 2011 Bartek Kulas, reżyser i operator Zbigniew Kotecki oraz krytyk filmowy Adam Garbicz.\nZmagania festiwalowe zapowiadają się niezwykle emocjonująco, bowiem w konkursie filmów profesjonalnych znalazły się m.in. najnowsze filmy Piotra Dumały i Marcina Giżyckiego, a także liczne animacje twórców młodego pokolenia (Balbiny Bruszewskiej, Marty Pajek, Kamila Polaka). Po raz pierwszy w konkursie znalazły się aż dwie pełnometrażowe animacje – oparty na kultowym komiksie Jeż Jerzy oraz zrealizowany w polsko-rumuńskiej koprodukcji animowano-dokumentalny film Anci Damian Droga na drugą stronę. Nie zabraknie także powiewu świeżości prosto ze studenckich pracowni animacji, a także odważnych prób twórców amatorskich. Z 29 filmami, którym nie udało się zakwalifikować do Konkursu, ale są warte zobaczenia, będzie można zapoznać się w Panoramie polskiej animacji.\nProgram XVII Ogólnopolskiego Festiwalu Autorskich Filmów Animowanych OFAFA 2012\ngodz. 12.00 – Chico i Rita (2010) – reż. J. Mariscal, F. Trueba, T. Errando – 94’\ngodz. 14.00 – I projekcja konkursowa (filmy o tematyce dziecięcej) – 80’\ngodz. 16.00 – II projekcja konkursowa (filmy studenckie) – 80’\ngodz. 18.00 – Uroczyste otwarcie festiwalu oraz wystawy Obrazki z warsztatów Dziecięcej Wytwórni Filmowej przy Galerii Entropia\ngodz. 19.00 – III projekcja konkursowa (filmy profesjonalistów) – 90’\ngodz. 21.00 – Pokaz filmów Witolda Giersza cz. I (spotkanie z twórcą) – 90’\ngodz. 11.00 – IV projekcja konkursowa (filmy o tematyce dziecięcej) – 60’\ngodz. 12.30 – V projekcja konkursowa (filmy twórców nieprofesjonalnych) – 50’\ngodz. 13.30 – 25 latek na sekundę retrospektywa jubileuszowa Dziecięcej Wytwórni Filmowej (spotkanie z twórcami) – 90’\ngodz. 15.30 – VI projekcja konkursowa Jeż Jerzy (filmy profesjonalistów) – 80’\ngodz. 17.00 – VII projekcja konkursowa (filmy studenckie) – 80’\ngodz. 19.00 – VIII projekcja konkursowa (filmy profesjonalistów) – 90’\ngodz. 21.00 – Pokaz filmów Zbigniewa Koteckiego (spotkanie z twórcą) – 90’\ngodz. 11.00 – Młoda animacja ze Studia Munka – 60’\ngodz. 12.30 – IX projekcja konkursowa „Droga na drugą stronę” (filmy profesjonalistów) – 73’\ngodz. 14.00 – Konferencja prasowa i forum dyskusyjne Wokół polskiego filmu animowanego\ngodz. 15.30 – Inne wariacje – spotkanie autorskie z Alicją i Mariuszem Jodko – 90’\ngodz. 17.15 – Pokaz filmów Witolda Giersza cz. II (spotkanie z twórcą) – 75’\ngodz. 19.00 – Uroczyste zakończenie festiwalu, wręczenie nagród i projekcja filmów nagrodzonych\nKlub festiwalowy Drukarnia, ul. Nadwiślańska 1 (wstęp wolny)\ngodz. 20.00 – 100 lat animacji lalkowej – pokaz specjalny\ngodz. 22.00 – Pokaz filmów Bartka Kulasa (spotkanie z twórcą) – 50’\ngodz. 14.00 – Uwaga! Świeżo animowane – Młoda polska animacja – 75’\ngodz. 16.00 – Uwaga! Świeżo animowane – Inne wizje czeskiej animacji – 50’\ngodz. 16.00 – Panorama polskiej animacji – filmy profesjonalistów i studentów – 100’\nKlub festiwalowy Lokator, ul. Mostowa 1 (wstęp wolny)\ngodz. 12.00 – Panorama polskiej animacji – filmy dla dzieci cz. 1 – 50’\ngodz. 12.00 – Panorama polskiej animacji – filmy dla dzieci cz. 2 – 50’\n22 do 24 marca 2012 r.\nTags Kinoteatr Wrzos w Krakowie Kraków Marcin Giżycki Marta Pajek Ogólnopolski Festiwal Autorskich Filmów Animowanych OFAFA Piotr Dumała\nPoprzedni news Leszek Mądzik o końcu świata\nNastępny news Przedpremierowy pokaz Nietykalnych w Kinie Pod Baranami


Magdalena Choryło prezentuje nowy utwór “Dzień dobry powietrze” [RECENZJA] - Polska Płyta / Polska Muzyka\nMagdalena Choryło prezentuje nowy utwór “Dzień dobry powietrze” [RECENZJA]\nMagdalena Choryło odnalazła własną niszę artystyczną, w której czuje się doskonale, czego potwierdzeniem jest jej nowy utwór. Dzięki takim propozycjom jak “Dzień dobry powietrze” można z pełnym przekonaniem stwierdzić, że piosenka poetycka wciąż ma się bardzo dobrze. Nawet należy dodać, że połyskuje elegancją na tle dzisiejszych trendów muzycznych, przepełnionych efekciarstwem a nie treścią. W tym balladowym, swobodnie snującym się utworze znajdziemy sedno istoty przekazu, czyli balans pomiędzy dźwiękiem a treścią został zachowany w idealnych proporcjach.\nNie wyczuwamy też przeprodukowania całości, dzięki czemu piosenka posiada naturalną lekkość, w której ze szlachetnością rozbrzmiewa ciepły głos artystki. Nic nie byłoby takie samo, gdyby nie tekst cenionej poetki i autorki tekstów Grażyny Orlińskiej (“Dzień dobry powietrze, jak dobrze, że jesteś, że mogę się poczuć jak ptak. W zachwycie od rana, ze szczęścia pijana, z rozkoszą się rzucam na wiatr (….)”). Słowa unoszą się na ładnie rozciągniętych harmoniach, bo warto zauważyć, że siłą tej propozycji jest również melodia. A ta została wysnuta na brzmieniu wyłącznie żywych, klasycznie prezentujących się instrumentów (pianino, gitary, perkusja). Za muzykę odpowiada Andrzej Rejman, który poprzez kompozycję uwypuklił wrażliwość samej wokalistki.\nTak zjawiskowych w swej prostocie, bezpretensjonalnych, a przy tym finezyjnych piosenek wciąż nam potrzeba. W tym przypadku muzyka staje się dodatkową porcją powietrza, pozwalającą złapać znacznie głębszy oddech. Czekamy na kolejne, miejmy nadzieję, równie ciekawe utwory Magdaleny Choryło, które będą dla słuchacza możliwością utrzymania równowagi emocjonalnej. Muzyka (szczególnie tak wyjątkowa) bywa niekiedy lekiem. Warto więc aplikować sobie twórczość artystki w dowolnych ilościach.\nPoprzedni wpisPoprzedni Otsochodzi zaprasza na mocny “WWA Melanż”\nNastępny wpisNastępne Grzegorz Hyży powraca z długo oczekiwanym singlem „Kochanie to ja!”


Klasa 3 gimn. rok szkolny 2017-2018\nwychowawca: Michał Rek\n1.\tBączkiewicz Izabela\n2.\tBączkiewicz Konrad\n3.\tDopierała Daniel\n4.\tKierzek Magdalena\n5.\tKłodziński Olgierd\n6.\tKnapik Patrycja\n7.\tKobylarek Krzysztof\n8.\tKołodziej Filip\n9.\tMatuszak Mateusz\n10.\tMądry Adrian\n11.\tReszkiewicz Mateusz\n12.\tRzepecka Oliwia\n13.\tSzumigalski Albert\n14.\tSzymaniak Kacper\n15.\tWarliński Kamil\n16.\tWypychowska Julia\nNasza klasa na Szkolnym Dniu Sportu\nDnia 1 czerwca nasza klasa wzięła udział w Szkolnym Dniu Sportu. Ten dzień był pełen atrakcji dla uczniów naszej szkoły, którzy rywalizowali w konkurencjach sportowych. Przedstawiciele naszej klasy, mimo niepełnego składu, zajęli kilka wysokich miejsc. Drużyna chłopców w składzie: Konrad Bączkiewicz, Olgierd Kłodziński, Krzysztof Kobylarek, Adrian Mądry, Mateusz Matuszak, zajęła I miejsce w turnieju piłki nożnej. Konrad Bączkiewicz zajął II miejsce w konkursie rzutu piłką lekarską, a Krzysztof Kobylarek III miejsce w biegu po kopercie. Natomiast drużyna dziewcząt w składzie: Izabela Bączkiewicz, Magdalena Kierzek, Patrycja Knapik, Julia Wypychowska, zajęła III miejsce w turnieju siatkówki. GRATULUJEMY!\nOprócz konkurencji sportowych nasi uczniowie rywalizowali w konkurencjach sportowo-pożarniczych zorganizowanych przez OSP Trąbczyn. Na wszystkich czekał też słodki poczęstunek przygotowany przez Radę Rodziców.\nNASZA KLASA NA WYSTAWIE PATRIOTYCZNEJ W TRĄBCZYŃSKIEJ BIBLIOTECE\nDnia 12 kwietnia nasza klasa wraz z wychowawcą wybrała się do Biblioteki Publicznej w Trąbczynie, aby obejrzeć wystawę kolekcji patriotycznej p. Jana Kloca przygotowanej specjalnie z okazji Rocznicy 100-lecia Odzyskania Niepodległości. Podczas spotkania wysłuchaliśmy wielu ciekawostek historycznych oraz obejrzeliśmy bogaty zbiór monet, odznaczeń i makiet wykonanych specjalnie z okazji upamiętnienia Święta Niepodległości. To była niezwykle cenna lekcja historii i patriotyzmu!\nDnia 21 marca nasza klasa wspólnie z całą społecznością szkolną wzięła udział w uroczystości powitania wiosny. Klasa III gimnazjum wspólnie z wychowawcą zorganizowała z tej okazji Wiosenny Kiermasz Ciast, z którego dochód przeznaczony zostanie na dofinansowanie wycieczki klasowej na zakończenie szkoły. Przepyszne ciasta, ciasteczka i inne smakołyki przygotowane przez rodziców cieszyły się ogromnym zainteresowaniem! Na zakończenie Dnia Wiosny uczestniczyliśmy w apelu, podczas którego każda klasa zaprezentowała swoją wizję wiosny. Występ ucznia naszej klasy Konrada Bączkiewicza w bardzo pomysłowym przebraniu wiosennym rozbawił publiczność. Następnie, w wyśmienitych humorach, wszyscy udaliśmy się na ognisko. Pierwsza tegoroczna kiełbaska z ogniska smakowała wybornie!\nDzień Kobiet w naszej klasie odbył się, jak co roku, w podniosłej atmosferze. Osoba z zewnątrz może zadać pytanie: „Dlaczego wszyscy są tak wystrojeni?”. Otóż każdy zdaje sobie sprawę z ważności święta, w którym okazujemy życzliwość kobietom za to, że po prostu są. Uczniowie klasy III gimnazjum musieli wykazać się pomysłowością i znajomością dziewczęcych potrzeb. Urządzili w klasie niespodziankę. Wchodząc do klasy, dziewczyny zastały tam chłopców wraz z pięknymi kwiatami oraz słodkościami. Ten widok całkowicie je zaskoczył. Razem z wychowawcą klasy – Michałem Rekiem, kawalerzy złożyli życzenia pełne serdeczności i sympatii oraz obdarowali damy. Potem był czas na rozmowy i zabawy, podczas których zajadaliśmy się specjalnie zamówioną na tą okazję pizzą. Oczywiście, młodzianie nie zapomnieli o ważnej części społeczności szkolnej. Panie nauczycielki oraz panie z obsługi również otrzymały piękne kwiatuszki. To było ukoronowaniem naszej szkolnej imprezy.\nAutor: Olgierd Kłodziński\nSpotkanie z przedstawicielami Mobilnego Centrum Informacji Zawodowej\nDnia 15 stycznia br. uczniowie klasy III gimnazjum wzięli udział w dwugodzinnych warsztatach zorganizowanych przez przedstawicieli Mobilnego Centrum Informacji Zawodowej. Podczas zajęć przeprowadzono ankietę dla gimnazjalistów o ich predyspozycjach i zainteresowaniach zawodowych. Uczestnicy warsztatów obejrzeli film oraz dyskutowali o deficytowych zawodach. Doradcy zawodowi przekazali uczniom cenne wskazówki przy wyborze szkoły średniej.\nDnia 14 stycznia uczniowie naszej klasy: Oliwia Rzepecka, Julia Wypychowska, Filip Kołodziej, Albert Szumigalski wraz z wychowawcą p. Michałem Rekiem wzięli udział w 26 finale Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Nasi wolontariusze zbierali datki na rzecz wyrównania szans w leczeniu noworodków. Mieszkańcy Trąbczyna i okolic chętnie wspierali akcję charytatywną. Warto pomagać!\nPoznaliśmy zawód pielęgniarki środowiskowej\nDnia 11 stycznia br. uczniowie naszej klasy: Patrycja Knapik, Magda Kierzek, Oliwia Rzepecka, Julia Wypychowska oraz Kamil Warliński wraz z pedagogiem szkolnym p. Dorotą Przygońską odwiedzili Ośrodek Zdrowia w Trąbczynie. W ramach zajęć z doradztwa zawodowego uczniowie zapoznali się z pracą pielęgniarki. To była niezwykle wartościowa lekcja!\nPiątkowy dzień zapowiadał się wyjątkowo. W szkole miała odbyć się ważna uroczystość. Pan Jezus miał niedługo przyjść na świat. To zdarzenie uczciła cała społeczność szkolna koncertem kolęd. Nasza klasa zaprezentowała pastorałkę „Bóg się rodzi”. Spokojna i doniosła pieśń wzbudziła w każdym świąteczną atmosferę. Po krótkiej przerwie rozpoczęliśmy ceremonię. Zebrawszy się w pięknie udekorowanej sali nr 9, łamaliśmy wspólnie opłatek, życząc sobie wesołych świąt. Następnie przeszliśmy do poczęstunku. Nasi uczniowie przygotowali różne potrawy i smakołyki między innymi ciasto oraz pierniki. W pewnym momencie zniknął nasz wychowawca p. Michał Rek. Powrócił nie nasz oczekiwany nauczyciel, lecz Św. Mikołaj. To było dla nas niemałe zaskoczenie. Podarował nam upominki od Rady Rodziców w postaci słodyczy, które każdy uwielbia. Później nadeszła pora, na którą każdy czekał - wręczanie prezentów. Członkowie klasy wymieniali się podarkami. Wszyscy byli zadowoleni i rozradowani. Potem wspólnie obejrzeliśmy film, który każdy kojarzy ze Świętami Bożego Narodzenia – „Kevin sam w Nowym Jorku". To było zwieńczeniem naszego święta. Rozentuzjazmowani udaliśmy się w drogę do domu.\nUdział w projekcie KinoSzkoła\nDnia 13 listopada w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury w Zagórowie nasza klasa wzięła udział w projekcji filmowej w ramach projektu KinoSzkoła. Młodzież klas VII, II i III gimnazjum obejrzała film pt. „Juno”, poruszający problem inicjacji seksualnej wśród nastolatków. Prelekcję poprzedzającą seans zaprezentowała p. Aleksandra Urbanowicz-Nieradko. Do zobaczenia na kolejnych seansach!\nWycieczka do Centrum Rozrywki „Paintball-Sektor X” w Sławsku\nW dniu 19 października nasza klasa wraz z wychowawcą p. Michałem Rekiem oraz p. Mariuszem Marcjanem wybrała się na wycieczkę do Centrum Rozrywki „Paintball-Sektor X” w Sławsku. Nasz wyjazd rozpoczęliśmy drużynową bitwą „Paintball”. Ubrani w wojskowe uniformy, zaopatrzeni w markery rywalizowaliśmy w drużynach „zielonych” i „czerwonych”. Mimo plam od barwiących kulek oraz niegroźnych siniaków, wszyscy bawili się wyśmienicie! Nasza klasa świetnie poradziła sobie na sprawnościowym poligonie. Gratulujemy celności i znakomitej orientacji w terenie! Następnie po godzinnej bitwie w terenie udaliśmy się do Centrum Handlowego „FERIO” w Starym Mieście, gdzie wszyscy wpadli w szał zakupów. Zgłodniali po wyczerpującej paintballowej batalii posililiśmy się w restauracji Mc Donalds. Zmęczeni, ale szczęśliwi wróciliśmy do domów. Wkrótce musimy powtórzyć rywalizację paintballową!\nPowrót do szkoły/Wybór Samorządu Klasowego\nDnia 4 września uroczyście rozpoczęliśmy rok szkolny 2017/2018. Naszym wychowawcą pozostał p. Michał Rek, który zastępuje p. Agnieszkę Parus. Na pierwszej lekcji wychowawczej dokonaliśmy wyboru Samorządu Klasowego w składzie:\nOlgierd Kłodziński – Przewodniczący\nIzabela Bączkiewicz – Zastępca Przewodniczącego\nMateusz Matuszak – Skarbnik\nGospodarze: Julia Wypychowska i Filip Kołodziej


Odżywka do włosów w kostce Cztery Szpaki 55g - Krople Urody\n» Odżywka do włosów w kostce Cztery Szpaki 55g\ndo włosów osłabionych(12)\ndo włosów przetłuszczających się(0)\ndo włosów suchych(5)\ndo włosów normalnych(1)\nKod produktu: BED0-23613\nOpis produktu: Odżywka w kostce doskonale spełnia swoje funkcje dzięki dobrze przemyślanej i skomponowanej recepturze. Ułatwia rozczesywanie włosów oraz sprawia, że stają się one bardziej błyszczące.Jej bazę stanowi BTMS, czyli kationowy surfaktant Behentrimonium Methosulfate, pozyskiwany z oleju rzepakowego. To doskonałej jakości emulgator i składnik kondycjonujący i zmiękczający. Masło kakaowe zapobiega przenikaniu toksyn z otoczenia, regeneruje i chroni przed oddziaływaniem wolnych rodników. Z kolei oleje: sezamowy, arachidowy, z krokosza barwierskiego działają odżywczo, pielęgnująco, wzmacniająco i ochronnie.\nDodatek zielonej glinki reguluje wydzielanie sebum i działa dotleniająco.


Kuchnie na wymiar Chociwel - Meblowy kramik\nKuchnie na wymiar Chociwel\n91 562 21 02\nKuchnia na wymiar to znakomity pomysł na zrobienie estetycznej przestrzeni wprost do gotowania. Jeżeli masz remont bądź właśnie jesteś w trakcie przemiany własnej kuchni – obowiązkowo zaznajom się z propozycjami spółek z Chociwlu. Na tej stronie www odszukasz specjalistów trudniących się opracowywaniem, budowaniem tudzież montażem kuchennych mebli na wskazany rozmiar.\nMeble kuchenne na wymiar w Chociwlu\nAtutów wychodzących z posiadania takich mebli w kuchni jest bardzo dużo. Konkretny z najważniejszych korzyści stanowi fakt, iż umożliwiają na absolutne zagospodarowanie posiadanej przestrzeni. Inny to dobre dostosowanie prosto do potrzeb przyszłych nabywców z Chociweli. Do kuchni meble na wymiar mogą mieć dokładnie ustaloną liczbę witryn, przegródek, regałów, jak np, jak i innych funkcjonalności, jakie mogą być przydatne konkretnym odbiorcom. Ostatni, lecz jednakowo znaczący czynnik dotyczy ich wyglądu, a dodatkowo stylu. Tego właśnie gatunku podejścia są świadczone w ogromnej gamie okładzin, tonów, jak również akcesoriów, dzięki którym każdy może zostać w pełni dobrany bezpośrednio do wskazanych preferencji.\nStolarz z Chociweli\nW większości przypadków produkcją mebli w mieście Chociwel, trudnią się wykwalifikowani stolarze. To ich wielkie umiejętności, jak również bogate doświadczenie czynią, że którykolwiek kuchenny mebel zrobiony na wymiar oferuje dobrą jakość. W swojej produkcji wykorzystują doskonałe surowce tudzież kompetentne narzędzia. To dzięki nim finalne meble są trwałe, dokładnie zrobione tudzież stylowe.\nAkcesoria meblowe oferowane w miejscowości Chociwel\nWarto wspomnieć, że ostateczny efekt, które oferują kuchnie pod wymiar dostępne w Chociwlu zależy nie tylko od cieśli, materiałów i inżynierii. Należy wiedzieć, iż gigantyczną funkcję odgrywają także profesjonalnie dopasowane dodatki, a dodatkowo wyposażenia do kuchni. Jednym z najistotniejszych aspektów, który decyduje o stanie mebli, są profesjonalnie wybrane gałki, uchwyty, jak i klamki do mebli kuchennych. Jeżeli więc jesteś z Chociweli oraz teraz znajdujesz się na etapie wyboru mebli na wymiar – bezwzględnie zapoznaj się z tą propozycją. Na tej stronie internetowej oczekuje na Ciebie bogaty asortyment wyposażeń wprost do kuchni.


Celem tegorocznej wycieczki krajoznawczej zorganizowanej przez WTZ PSOUU Koło w Świdniku - było poznanie piękna przyrody Pienin. Nasza wycieczka zaczęła się 24 czerwca.\nNa początku maja br. grupa dziewięciu uczestników WTZ PSOUU Koło w Świdniku, wzięła udział w turnusie rehabilitacyjnym w Wągrowcu. Ten trwający czternaście dni wyjazd, odbył się w ramach realizowanego projektu pt.: „Krok w przyszłość - program aktywizacji zawodowej\nDnia 28.05.2015r. grupa sportowa WTZ PSOUU wzięła udział w "Integracyjnym Turnieju Lekkoatletycznym" organizowanym przez Specjalny Ośrodek Szkolno- Wychowawczy w Świdniku. Zawodnicy startowali w konkurencjach indywidualnych i grupowych.


wypozyczalnia samochodow najtaniej | pimm.pl\nHome » Wypozyczalnia aut » wypozyczalnia samochodow najtaniej\t»\nKorzyści z trzech pokoleń mieszkają razem\nW niektórych kulturach wielu pokoleń żyjących razem jest normą, a nie wyjątkiem. Ponieważ istnieje tak wiele zalet tego stylu życia, to nic dziwnego, że coraz więcej ludzi nie przystosowały się do niego. Oto niektóre z zalet wspólnego życia:\n1. Finansowo pomaga wszystkim osobom zaangażowanym, ponieważ swoje zasoby dla napowietrznych takich jak hipoteka lub czynsz, prąd, gaz, telewizja kablowa, telefon, internet i wszelkie inne koszty. Robiąc to w ten sposób, za koszty rodzin są znacznie zmniejszone.\n2. Utrzymanie podwórko i dom utrzymany jest łatwiejszy, ponieważ istnieje coraz więcej osób, które pomogą.\n3. Jeżeli koszty są dzielone, każda rodzina może zaoszczędzić więcej pieniędzy na dodatkowych rzeczy, tj .: samochody, wycieczki lub domu na własne potrzeby.\n4. Nie zawsze są opiekunki dostępne dla młodszych dzieci.\n5. Nie jest tak dużo strat jak podczas gotowania; zawsze znajdzie się ktoś, jeść resztki.\n6. Samochody, ubrania i inne rzeczy mogą być udostępniane.\n7. To pomaga członkom rodziny każdego zgromadzenia kapitału, jeśli tak to oni go skonfigurować, ale w każdym razie, aby móc zapisać na zaliczki.\nTrzy z moich dzieci i ja to zrobił, choć nie był jeden dom dzieliliśmy. Wspólnie kupiliśmy fourplex i każda grupa rodzina miała swoją własną przestrzeń. Ale wszyscy w równym stopniu przyczyniły się do hipoteki i finansowo i fizycznie do utrzymania stoczni i budynku. Podczas malowania i inne rzeczy trzeba było zrobić, wszyscy obozem Zawsze był ktoś dostępny do opieki nad dziećmi.; moja córka i ja ubrania, a my nie musimy jechać bardzo daleko, aby świętować Boże Narodzenie, Wielkanoc, Święto Dziękczynienia i urodzin.\nTo pomogło utrzymać bliskość mamy już wspólny choć co prawda w niektórych przypadkach, może pójść w drugą stronę.


Czy Stonehenge straci status obiektu światowego dziedzictwa UNESCO? - National Geographic\nUnesco wyraża obawy, że proponowany tunel drogowy, który ma być zbudowany metodą odkrywkową, spowodowałby „znaczne szkody".\nKomisja Unesco jest poważnie zmartwiona\nUnesco potwierdziło, że Stonehenge może zostać pozbawione statusu miejsca światowego dziedzictwa w związku z obawami, że tunel drogowy, którego budowa jest wspierana przez brytyjski rząd, nieodwracalnie zniszczy obszar o „wyjątkowej uniwersalnej wartości".\nRaport dla komitetu światowego dziedzictwa Unesco, przedstawiający obawy dotyczące wartego 1,7 mld funtów tunelu drogowego A303, został zatwierdzony w lipcu. Jeśli projekty tunelu o długości 3,3 km nie zostaną zmienione, komisja zaleca umieszczenie Stonehenge na „Liście światowego dziedzictwa Unesco w niebezpieczeństwie” w przyszłym roku.\nW zeszłym miesiącu do Sądu Najwyższego Wielkiej Brytanii wpłynęła skarga, wg której decyzja Granta Shappsa, sekretarza transportu, o zatwierdzeniu tunelu w listopadzie zeszłego roku była niezgodna z prawem, ponieważ nie uwzględniała odpowiednio szkód, które zostałyby wyrządzone całej grupie prehistorycznych miejsc i wielu tysiącom starożytnych artefaktów.\nShapps zignorował porady misji Unesco w 2018 r. i jego własnego inspektoratu planowania, że tunel spowodowałby „znaczną szkodę" i nie powinien być budowany w przewidywanym kształcie. Unesco zaleciło dłuższy tunel, drążony pod ziemią, więc więcej proponowanej podwójnej autostrady w okolicach Stonehenge zostałoby pod ziemią.\nKomisja wyraziła konsternację, że Shapps wybrał tańszą opcję krótkiego i płytkiego tunelu. Zauważyła ona: „Strona państwowa [rząd Wielkiej Brytanii] ustaliła, że dodatkowe korzyści krajobrazowe nie uzasadniałyby dodatkowych kosztów ... Należy ubolewać, że w przypadku tak ikonicznego obiektu światowego dziedzictwa utrzymują się argumenty, że postrzegane korzyści z dłuższego tunelu schowanego pod ziemią nie przewyższają kosztów".\nKomisja Unesco stwierdziła, że proponowany 150-metrowy „zielony most" na zachód od proponowanego tunelu „nie może być uznany za odpowiednie rozwiązanie". Zauważyła, że około 1 km proponowanej nowej dwupasmowej drogi ekspresowej będzie „odsłonięte w szerokim przecięciu w otwartym krajobrazie".\nKomisja zdawała się również wykluczać dalsze rozmowy z rządem brytyjskim, chyba że zobowiązałby się on do rezygnacji z obecnego tunelu. Stwierdził on: „Chociaż zauważa się, że strona państwowa jest zobowiązana do dalszego zaangażowania, jeśli pozwolenie, które zostało przyznane, zostałoby podtrzymane przez Sąd Najwyższy Wielkiej Brytanii, nie jest jasne, co można by osiągnąć poprzez dalsze zaangażowanie, ponieważ nie byłoby możliwe zrekompensowanie niedopuszczalnego negatywnego wpływu obecnego planu budowy".\nW zeszłym miesiącu Departament Transportu Wielkiej Brytanii wydał oświadczenie, w którym poinformował: „Jesteśmy przekonani, że decyzja podjęta przez sekretarza stanu o kontynuowaniu projektu A303 Stonehenge była prawidłowa, zgodna z prawem i dobrze udokumentowana. Powody zostały przedstawione w liście z decyzją. Nie możemy komentować dalej, ponieważ jest to sprawa sądowa w toku."\nStonehenge Alliance, który prowadzi kampanię przeciwko tunelowi, wyraził swój sprzeciw na Twitterze: „Nie będzie możliwości odwrócenia tego wandalizmu, jeśli budowa Tunelu Stonehenge będzie postępować". Wezwała ona rząd do wysłuchania opinii Unesco i własnych inspektorów.\nMikropaństwa - żart, projekt artystyczny a może eksperyment? Poprzedni artykuł\nWakacje 2021: bezpośrednie loty z Polski. Interesujące kierunki na wyciągnięcie ręki! Następny artykuł


Rada Europy wzywa do wprowadzenia zakazu kary śmierci na całym świecie - Polskatimes.pl\nRada Europy wzywa do wprowadzenia zakazu kary śmierci na...\nRada Europy wzywa do wprowadzenia zakazu kary śmierci na całym świecie\nData dodania: 2008-10-10 14:59:53\nOstatnia aktualizacja: 2008-10-10 14:59:53\nRada Europy wzywa do wprowadzenia na całym świecie całkowitego zakazu stosowania kary śmierci. Z okazji Europejskiego Dnia Przeciw Karze Śmierci, odbyła się debata w której uczestniczyli eksperci i bojownicy o zniesienie tej kary.\nDecyzję o proklamowaniu Dnia Przeciwko Karze Śmierci podjął we wrześniu ubiegłego roku Komitet Rady Europy. Jedynym krajem wśród 47 państw przeciwnym była Polska.\nJak podkreślił Sekretarz Generalny Rady Europy Terry Davis, dzień ten jest sygnałem, że Europa poważnie traktuje wyznawane wartości i chce przypomnieć światu, że kara śmierci powinna zostać zniesiona wszędzie. Dodał, że żadne państwo nie ma moralnego prawa do zabijania.\nBiorąca udział w dyskusji znana działaczka praw człowieka Bianca Jagger podkreśliła, że w imieniu prawa odebranie życia mordercy, nie tylko nie przywróci życia ofierze, lecz spotęguje spiralę zabijania.\nKara śmierci obowiązuje w 55 państwach. W Stanach Zjednoczonych w celach śmierci przebywa 3300 osób. W ostatnich dziesięciu latach wykonano 1016 egzekucji. W Polsce kary śmierci nie wykonuje się od 20 lat, od dziesięciu nie ma jej w kodeksie karnym.\nKara +3 / -4 MarekA (gość)\nA następnie karę dożywocia, 25-ciu, 15-tu, itd


O drzewach - JemLublin\n20 stycznia 2019 przez\nPrzy drodze. Pamiętam bardzo upalny dzień. To było w okolicach Jawora. Pewnie sierpień. Mieliśmy wtedy wszyscy po naście lub po dwadzieścia parę lat. Ja miałem 18. Wakacyjni hippisi. Szliśmy drogą aż pomarańczową od słońca.\nW nogach mieliśmy ucieczkę przed skinującą Legnicą a w żołądkach dokuczliwe vacuum. Najpierw szliśmy wśród ściernisk, potem próbowaliśmy żuć cukrowe buraki. To żucie nie redukowało głodu, za to wydatnie zwiększało podciśnienie w żołądku. Nie wspominam o wrażeniach smakowych, które skutecznie usunąłem z pamięci. No czasem mi się śnią i nie jest to sen przyjemny. Potem trafiliśmy na pole kapusty. Też przemilczmy. Zanim dotarliśmy do indiańskiej wioski, gdzie żołnierze nakarmili nas pieczonym w ogniu boczkiem i napoili piwem – naprawdę indiańską wioskę organizowali żołnierze – wytęskniliśmy się dziko za przydrożnymi drzewami owocowymi. Skąd je wziąłem do tej swojej tęsknoty.\nTeraz znam ich tyle, z setek dróg mitteleuropy. Ale wtedy? Wtedy chyba najbardziej lubiłem dwie czereśnie z Branwi. Stały tuż za starym gościńcem. Po prawej stronie asfaltówki na Chrzanów. Wzdłuż tej asfaltówki paśliśmy krowy. Czasem wchodziło się na nie, częściej zrywało się owoce stojąc na ziemi, czasem dziadek zwyczajnie odrąbywał gałąź.\nTeraz, w środku zimy, oddałbym chyba nawet zöltveltliner ászu od Imrego Kalò byle tylko poczuć te słońce i skosztować tych malutkich owoców, zwykle jedliśmy je pospiesznie zanim dojrzały, ścigając się z własnym apetytem i szpakami. Dziesięć lat temu stały te drzewa jeszcze, czy stoją do teraz, nie wiem.\nPrawie jedenaście lat temu kosztowałem też po raz ostatni poziomek rosnących na zboczach starego gościńca. Pamiętam ten dzień. Jechałem stopem z Biłgoraja do Lublina. Trafiłem po drodze na gorajski rynek. Był początek lipca, upał. Kilka dni po finale mistrzostw świata. Brazylia wygrała 2:1 z Niemcami. W Goraju na rynku, stał autobus do Janowa, przez Branew. Co się będę telepał do Lublina pomyślałem. Odwiedzę dziadków, pospaceruję sobie. Po dwudziestu minutach idę, w spiekocie i kurzu, duszno, nie przez przełazki, jak dziecko, ale od tyłu od strony tytoniowych suszarek i stodół. Mijam sad, gdzie nie ma już jabłonki pod którą w sierpniu 1971 roku moi rodzice świętowali swoje wesele.\nNie ma wielkiej czereśni, na którą nawet po owoce rosnące na najniższych gałęziach trzeba było włazić na drabinie. Nie ma ulęgałek, nie ma rzadko rodzącej koszteli, nie ma leszczyn przy piędziowym płocie. Nie ma złotej ni szarej renety. Są niewielkie drzewka bardzo słodkich wiśni posadzone pod koniec lat osiemdziesiątych, są resztki tamtorocznych truskawek.\nW domu nie było nikogo. Posiedziałem na progu i poszedłem dalej. Na stary gościniec. Czereśnie, poziomki. Spacer w strone starego cmentarza, wielka pełna wtedy jeszcze niedojrzałych owoców malinówka. Zdziczałe wiśnie przy makowskim dole. W strone Sap rośnie ogromna gruszka. Skąd mi się gruszka wzięła w lipcu nie wiem, może to spacery różne skleiły się ze sobą jak lepkie od owoców palce. Jaki to był cudny spacer, pełny schylania się, sięgania, naginania gałęzi. Rozglądania się. Pełny soku z dojrzałych intensywnych owoców, pełnych wspomnień, skojarzeń. Jedzonych do bólu brzucha i otumanienia zmysłów.\nIle to było lat temu, gdy paśliśmy krowy, gdy bawiliśmy się rzucaniem niedojrzałych jabłek. A później ta ziemia starego gościńca, pachnąca roztartymi poziomkami, gliną, piachem i lessem, rozgrzanymi w słońcu kamykami, świerkami z sąsiedniego lasu, pachnąca piękną dziewczyną. Oj jak ja bym taką jedną zaprosił tam teraz na spacer. Jakbym sobie usiadł patrząc na dalekie dachy, na wielkie dęby przy polnej drodze na Godziszów. I na nią bym patrzył, łapczywie jak na te piękne poziomki. No ale z planem tym zaczekamy przynajmniej do wiosny. Tamtego lipca zaś ruszyłem dalej, przez Sapy, w kierunku Goraja. Chmury zebrały się szybko. Ciemno się zrobiło w momencie, lunęło tak, że przemokłem calutki, przemokły moje plany i moje kontakty skrupulatnie notowane w pięknym kalendarzu, który dostałem w prezencie od zaprzyjaźnionego basisty. Kartki po prostu się skleiły a potem rozpłynęły. Ja też prawie się rozpłynąłem. Siedziałem na błotnistej miedzy. I kuliłem się z każdym uderzeniem pioruna. Nie trafiły. Do Goraja doszedłem wraz z wodą, która w tamtym kierunku spływała, by wpaść do Białej Łady, a potem Tanwią do Sanu. Nic kurde balans nie załatwiłem. Do Lublina nie dotarłem, przemokłem a byłem szczęśliwy, tą szczeniacką radością małolata biegającego po deszczu. W rynku w Goraju można było wtedy napić się piwa janowskiego. Nie ma go już. Wtedy było, a może tylko chciałbym żeby wtedy było w tej knajpie. A może tylko piłem perłę lubelską. Przecież to był czas zanim przekląłem ten browar i tą korporację, co haniebnie zamknęła mi browar w Zwierzyńcu i co wykosiła z rynku browar z Janowa. A janowskie piwo, pamiętam je jeszcze z dębowych beczek, miałem kilka lat, gdy kosztowałem go w sklepie mojej prababki w czasie odpustu w Dzwoli. Jak ja bym chciał ten smak poczuć. Tą gorycz, tą słodycz, tą jęczmienną kwaskowatość. Ten chłód… Ale nie o piwie. Teraz też mam taką sentymentalną drogę owocową. Końcem sierpnia łażę sobie czasem na piechotę z Topolna do Gruczna. Po drodze śliwki, kosztele, dziesiątki jabłek których nie znam. A w lipcu, świtem podkradam z takiej jednej posesji czereśnie. Wcale się tego nie wstydzę. Mgła sunie znad Wisły, wilgoć ciągnie od źródełek św. Rocha, ptaki drą się niemiłosiernie na cmentarzu, wschodzące słońce nieśmiało liże mnie po łapach, a ja jestem szczęśliwy, że są jeszcze przydrożne owocowe drzewa, że można się czasem cieszyć jak dziecko.\nOd redakcji. Tekst ukazał się na kultowym już blogu Zbyszka, 20 stycznia 2013 roku.\nKategorie Jadalne historie Tagi Biłgoraj, czereśnie, drrzewa, Frampol, jabłonie, Zbyszek Kmieć Dodaj komentarz Zobacz wpisy\nPularda po staroświecku


LEKsykon - Reumatyzm ma młodą twarz\n14:33 29 PAŹ 2014\nW październiku ruszyła kampania zorganizowane przez stowarzyszenie osób młodych chorych na choroby reumatyczne „3majmy się razem”, która ma przełamać stereotypy i zwrócić uwagę na problemy, z jakimi borykają się na co dzień dotknięci tym schorzeniem.\nPatronat nad właśnie rozpoczętą kampanią objął prof. Witold Tłustochowicz szef Kliniki Reumatologii Wojskowego Instytutu Medycznego. Kampanię wspiera także wojewódzki konsultant w dziedzinie reumatologii – prof. Marzena Olesińska oraz reuamtolog dr Maria Rell-Bakalarska, a także psycholog dr Lidia Zabłocka-Żytka.\nPod hasłem „reumatyzm” kryje się blisko 200 schorzeń. Dotykają one ludzi bez względu na płeć, wiek, czy rasę. Z ich powodu cierpi co 4 Polak – ogólną liczbę chorych szacuje się na około 10 milionów. Reumatoidalne Zapalenie Stawów (RZS), Młodzieńcze Idiopatyczne Zapalenie Stawów (MIZS) czy toczeń atakują podstępnie głównie osoby młode. Szczyt zachorowań przypada pomiędzy 20. a 45. rokiem życia. Są to choroby nieuleczalne, dlatego młodzi pacjenci muszą nauczyć się tak żyć tak, aby móc realizować swoje plany zawodowe i osobiste. Niestety, w Polsce bezpłatne wsparcie psychologiczne dla młodych chorych reumatycznie jest praktycznie niedostępne. Co więcej, brak poradnictwa zawodowego dla młodzieży i młodych dorosłych skutkuje często ich wykluczeniem i znacząco zwiększa koszty społeczne chorób reumatycznych, które ponosi całe społeczeństwo.\nW związku z tym, że panie zapadają na choroby reumatyczne 3 razy częściej niż panowie, w kampanii wzięły udział młode kobiety, które cierpią na te nieuleczalne i nadal nie do końca poznane schorzenia. Dzielą się one swoimi przeżyciami i emocjami, które towarzyszą diagnozie i samej chorobie. W ramach kampanii rusza specjalna strona www.reumatyzmmamlodatwarz.pl – praktyczne kompendium wiedzy nt. chorób reumatycznych oraz profil na Facebook.com/Reumatyzm Ma Młodą Twarz.\ntoczeńkampanie społecznechoroby reumatycznereumatyzmRZSMIZSmłodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów\n14:59 01 PAŹ 20190\nKażda akcja profilaktyczna i edukacyjna, to dobra inicjatywa!\nhttp://www.reumatyzmmamlodatwarz.pl - zobaczcie!\nW przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów profilaktyka pełni bardzo ważną funkcję. Największe spustoszenie RZS czyni w przeciągu pierwszych dwóch lat. Dochodzi wtedy do nieodwracalnych zmian w stawach dlatego w przypadku tej choroby tak ważna jest szybka diagnoza i rozpoczęcie właściwego leczenia. Niestety wielu chorych próbuje się leczyć na własną rękę stosując okłady, czy kąpiele błotne w sanatoriach. Gdy wreszcie trafiają na oddział reumatologii często jest już za późno, aby zapobiec niepełnosprawności. Objawy, takie jak: długotrwałe, silne bóle w obrębie jednego stawu, szczególnie męczące nocą, obrzęk i poranna sztywność uniemożliwiająca ruch to znak, że powinniśmy jak najszybciej udać się do reumatologa.


listopad 2021 - snaphub.pl\n30 listopada 2021 16 marca 2022 snaphub.pl\nFotografia nie ma właściwie granic. Jedynym warunkiem, który musi być spełniony jest źródło świata. Plenery są zatem doskonałym miejscem na realizację zdjęć. Z różnych względów. Przede wszystkim zastana światło naturalne bywa lepszym rozwiązaniem niż sztuczne rozwiązanie. Ale ważniejszą kwestią jest fakt, że plener jest o wiele bardziej zaskakujący i zróżnicowany niż nawet najlepiej wyposażone studio […]\nPrawa autorskie do zdjęć – jak to działa?\n20 listopada 2021 16 marca 2022 snaphub.pl\nKiedy chcemy mówić o prawach autorskich w fotografii, warto na początek przypomnieć sobie dla jasności, czym w ogóle są prawa autorskie? Zacznijmy na początek od tego, że większość zdjęć będziemy rozpatrywać z punktu widzenia utworu, czyli coś co podlega ochronie. Warto wiedzieć, że prawa autorskie dzielimy na dwie grupy: majątkowe osobiste Prawa autorskie majątkowe to […]\n2 listopada 2021 6 listopada 2021 snaphub.pl\nJeśli szukasz mikrofonu studyjnego do nagrywania wokalu lub instrumentów muzycznych, znajdziesz wiele modeli o różnych cechach. Każdy mikrofon ma swoje wady i zalety. Co to jest mikrofon studyjny? W zasadzie każdy mikrofon nadaje się do studia. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze typy mikrofonów i ich zastosowania. Mikrofony kondensatorowe są bardzo czułe i brzmią naturalnie. Większość z nich […]


W dalszym ciągu mamy problem z obsługą e- papierosów - Gazetawroclawska.pl\nJak widać, niewłaściwe działanie e-papierosów w dużej mierze zależy od samego użytkownika i wynika z błędów popełnianych podczas korzystania. fot. Paweł Miecznik\nData dodania: 22.02.2017, 14:28 Ostatnia aktualizacja: 22.02.2017, 15:49\nWedług badań przeprowadzonych w 2015 roku dla Komisji Europejskiej liczba osób w Europie, które spróbowały e-papierosa od 2012 roku wzrosła prawie dwukrotnie – z 7 do 12 proc. Jak podaje Główny Inspektorat Sanitarny już 7 proc. Polaków przyznało, że przynajmniej raz w życiu spróbowało e-papierosa, a 3 proc. używa go na co dzień. Jednak nie każdy z użytkowników korzysta z nich prawidłowo, co może przyczynić się do ich niewłaściwego działania.\nJak uniknąć błędów podczas e-palenia?\nE-papieros z niesprawdzonego źródła\nNależy pamiętać, że e-papieros jest urządzeniem elektronicznym, składającym się z kilku podzespołów, z których najważniejsze to: źródło zasilania, tj. akumulator lub bateria, parownik, zawarty w nim zespół grzewczy oraz inne podzespoły, o które trzeba dbać. W jaki sposób?\n- Najważniejsza rada: nie należy korzystać z e-papierosów oraz e-liquidów nieznanego lub wątpliwego pochodzenia, ponieważ mogą one negatywnie wpływać na pracę i bezpieczeństwo używania całego zestawu – mówi Jakub Chmiel z LIPRO e-Liquid Production.\nKorzystanie ze sprzętu i e-liquidów znanego pochodzenia to podstawa, a także jeden z aspektów prawidłowego używania e-papierosa. Równie istotne jest właściwe posługiwanie się i dbanie o jego poszczególne elementy.\nBateria to jeden z ważniejszych elementów e-papierosa. Najczęściej w urządzeniu instaluje się akumulator o pojemności 1100 mAh, co powinno wystarczyć na cały dzień użytkowania. Wskazane jest by korzystać tylko ze sprawnej, oryginalnej lub innej w pełni kompatybilnej ładowarki.\nWewnątrz akumulatora e-papierosa znajdują się najpopularniejsze obecnie na rynku ogniwa litowo-jonowe, które przeważnie wymagają odłączenia sprzętu po jego naładowaniu. Podczas ładowania bateria i ładowarka nie mogą być wystawione na działanie wysokiej temperatury. Wymiana wbudowanych ogniw w e-papierosach nowszej generacji to jeden z najczęściej popełnianych błędów – nie należy w niego ingerować, ponieważ to producent zadbał o właściwe funkcjonowanie całego układu. Dłuższy czas pracy urządzenia na jednym ładowaniu nie jest ważniejszy od jego sprawności czy bezpieczeństwa – lepiej, by bateria działała godzinę krócej niż spowodowała ewentualny problem z pracą urządzenia.\nDbałość o ważne szczegóły\nWarto również raz po raz zwrócić uwagę na kilka aspektów działania e-papierosa. Zmiana intensywności smaku czy uczucie spalenizny mogą wskazywać na konieczność wymiany grzałki znajdującej się w parowniku. Ponadto wnętrze urządzenia nie może być zanieczyszczone – regularne czyszczenie pozwala, na prawidłową pracę urządzenia.\nKolejny błąd, jaki popełniają użytkownicy e-papierosów to ingerencja w części konstrukcyjne – odradzane jest przerabianie urządzenia na własną rękę, gdyż wszelka ingerencja w elektronikę może powodować brak odpowiedniego połączenia elektrycznego wewnątrz urządzenia. Również przerabianie gwintów układu grzewczego, by połączyć niepasujące elementy może doprowadzić do rozszczelnienia się układu. Trzeba także pamiętać o zablokowaniu e-papierosa podczas jego przenoszenia np. w kieszeni, tak aby nie miał możliwości włączenia się w sposób niekontrolowany. W razie, gdyby użytkownik o tym zapomniał, producenci wprowadzili system odcinania zasilania mający na celu poprawę bezpieczeństwa urządzenia.\n-Warto też zwrócić uwagę na sposób napełniania pojemnika. – Poziom e-liquidu nie powinien być zbyt niski, ale nie wolno też nalewać go powyżej wskazanego maksymalnego poziomu. Po napełnieniu e-papierosa trzeba odczekać co najmniej 10 minut zanim rozpocznie się inhalację – mówi ekspert.\nPodczas dolewania płynu nikotynowego nie można dopuścić, by ten dostał się do kanału powietrznego e-papierosa, który dostarcza aerozol do płuc użytkownika. Posmak e-liquidu w ustach lub „bulgotanie” – to wskazówka, aby dokładnie wyczyścić bądź wymienić element grzewczy.\nŹródło: Strefa Biznesu - W dalszym ciągu mamy problem z obsługą e- papierosów\nrabio (gość) 24.02.2017 10:02\nja zawsze wybieram sprawdzone marki takie jak foof, bo lubię wapować i po prostu mam do nich większe zaufanie, wolę nie ściągać czegoś z Chin\nKrum (gość) 24.02.2017 11:02\nFoof ma spoko liquidy, szczeólnie te owocowe mi podchodzą\nJan (gość) 22.02.2017 18:02\nOd zawsze mówiłem, że użycie e-papierosow dobrych firm to podstawa.


Spadek na rynku piwa w Czechach - Inne\nŚro, 19:40 W nowym centrum logistycznym Żabki ok. 400 miejsc pracy\nŚro, 15:33 Ruszyło kolejne centrum logistyczne Żabki\n09:32 Sieć lokali 7 Street z ofertą burgerów wegańskich\n09:03 Podkarpackie: Funkcjonariusze KAS i SG ujawnili ponad 17 mln papierosów\nŚro, 13:31 Prosecco bez kaca w nowej ofercie platformy Winnica Lidla\n09:04 Nestle: Zakład w Kargowej przejmie brytyjską produkcję wafli\n10:40 Instagram: Ma ponad 1 mld użytkowników; serwis chce konkurować z YouTube\n09:01 PSL prosi władze lokalne o pomoc dla rolników dotkniętych suszą\nSpadek na rynku piwa w Czechach\nAutor: Adam Bogacz dla serwisu portalspozywczy.pl\nData: 13-08-2010, 12:39\nW I połowie 2010 r. rynek piwa w Czechach zmniejszył się aż o 10 proc. w porównaniu z analogicznym okresem roku ubiegłego. Według Czeskiego Stowarzyszenia Producentów Piwa i Słodu tak drastyczny spadek spowodowany jest wzrostem akcyzy.\nMuzeum Browaru w Żywcu: W sierpniu milionowy zwiedzający\nLech Premium z nową akcją konsumencką i limitowaną edycją puszek\nDzięki tej decyzji rządu czeskiego cena pół litra piwa zwiększyła się o pół korony (0,03 USD). Czescy piwowarzy nie uważają, że spadek ilości wypijanego piwa może być spowodowany recesją.\nJak twierdzą, do Czech przyjeżdża jeszcze więcej turystów niż kiedyś, a turyści spożywają ok. 20% piwa w całkowitej konsumpcji czeskiego piwa.\nCzechy RSS ALERT\nDo końca roku Belvedere sprzeda hurtownie?\nDega wprowadza do asortymentu ryby opiekane\ndoradca 15-08-2010, 22:03:\nJeśli macie jeszcze naturalnie warzone i chmielone piwko zachowajcie jego smak dla potomnych a warto , mieliście dobre piwka .Może to być muzeum w którym zgromadzicie produkowane marki .Polska niektóre marki całkowicie zatraciła.\nsnaczek 15-08-2010, 21:56:\nPewnie do CZeskich Browarów dobrały się potentaty światowej produkcji piwa w tym SABMiller,Heineken lub Calsberg ,którym nie zależy na jakości tylko na ilośći. SMACZNEGO NAIWNIACY!!!\nF. 14-08-2010, 05:08:\na świstak siedzi bo łapał krowę za cycki. .Panie konsument bzdety Pan piszesz\n10:45 Majówka sprzyjała zakupom - komentarz\n10:28 GUS: Sprzedaż detaliczna w maju wzrosła o 7,6 proc. rdr\n10:23 Młodzi konsumenci chodzą do kawiarni niekoniecznie na kawę (raport)\n09:47 IMGW ostrzega przed burzami z gradem niemal dla całej Polski\n444.00 zł 0.79%\n22.35 zł -0.31%\n1.00 zł 2.04%\nNowa strona marki DecoMorreno\nPrezes Sokołowa: Do czasu całkowitej integracji nie planujemy rebrandingu sklepów Gzella\nMecz Gwiazd siatkówki z Bio-Gen i Procam w Łodzi\nRolnicy powinni sami regulować rynek cukru\nFirma przyjaciela Putina na celowniku śledczych\nChińskie władze: strona amerykańska "jest kapryśna"


Nowe pełnowymiarowe boisko przy ul. Szkolnej oficjalnie odebrane - Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji\nNowe pełnowymiarowe boisko przy ul. Szkolnej oficjalnie odebrane\nJedno z najnowocześniejszych boisk piłkarskich w kraju powstało w Starachowicach na terenie Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji.\nBoisko piłkarskie o nawierzchni z trawy syntetycznej na podbudowie przepuszczalnej, wraz z ogrodzeniem i wyposażeniem. Koszt inwestycji to blisko 3 000 000 zł.\nNa realizację zadania Gmina uzyskała wsparcie z Ministerstwa Sportu i Turystyki w wysokości 1 390 000 zł. Wykonawca to firma InterHall Sp. z o.o. z Katowic.\nBoisko powstało w istniejących granicach, jako płyta 100 x 64 m plus wybiegi szerokości 2,5 m na dłuższych bokach i 3,5 m na krótszych bokach. Nawierzchnię boiska stanowi trawa syntetyczna IV generacji, bezzasypowa, ułożona na podbudowie przepuszczalnej, by uniknąć zanieczyszczania sztucznej trawy, wokół płyty konieczne jest wykonanie opaski techniczno-komunikacyjnej z kostki betonowej.\nRównież w tym celu, przy wejściu dla zawodników została zainstalowana wycieraczka ze szczotkami do obuwia. Prawidłowe odwodnienie boiska zapewni przepuszczalna podbudowa oraz zastosowanie systemu drenażu. Boisko otoczone jest ogrodzeniem panelowym w kolorze zielonym. Na każdej z bramek zamontowane zostały piłkochwyty o wysokości 8 m i długości 36 m.\nWykonano zadaszone wiaty dla zawodników – 12-osobowe ''ławki rezerwowych'' z siedziskami plastikowymi kubełkowymi, ławki dla kibiców, kosze na śmieci i stojaki na rowery.\nPodziękowania kieruję do Wiceministra Sportu i Turystyki Jarosława Stawiarskiego, za to że to wsparcie mogliśmy z Ministerstwa uzyskać - mówi Prezydent Miasta Marek Materek - W tej chwili staramy się o profesjonalne, dobre, nowe zaplecze przy pełnowymiarowym boisku i przy stadionie miejskim który także w najbliższych latach chcemy modernizować. To są inwestycje, które będą służyły przede wszystkim najmłodszym starachowiczanom, dzieciom, młodzieży którzy uczestniczą w zajęciach prowadzonych przez starachowickie kluby, szkółki piłkarskie ale także Starowi Starachowice, który będzie tu mógł trenować. Także inne kluby i stowarzyszenia będą mogły użytkować to boisko.\nJest to najnowocześniejsze boisko, takich boisk dużo w Polsce nie ma. Pierwszy raz instalowaliśmy trawę bez zasypu. Efekt nas bardzo zadowala. Wydaje się, że boisko będzie bardzo dobrze utrzymywane. Dyrektor MOSiR Krystian Sadza przez cały okres trwania inwestycji utrzymywał z nami kontakt. Ma świadomość tego jak o takie boisko dbać - mówi Tomasz Domagała z firmy InterHall - Jestem pewien, że tak zarządzane obiekty jak ten tutaj zapewnią wiele lat fajnej gry dla wszystkich, dla małych i dużych.


Zmagania z macierzyństwem | cicha\nJak drzewo →\nSpotykam od czasu do czasu stare znajome. W pociągu, w sklepie, na spacerze. W kilkunastominutowej rozmowie próbują opowiedzieć swoje życia. Zmagania z macierzyństwem. Zawsze, ilekroć uczestniczę w tych spotkaniach, przede wszystkim słucham z uwagą. Mówię niewiele. Potem dziękuję Bogu, że jestem już na kolejnym etapie życia. Że mam już duże dzieci.\nWiększość moich koleżanek zakładało rodziny w czasie, w którym ja miałam już kilkuletnie brzdące, za sobą urlopy macierzyńskie, nieprzespane noce, karmienie piersią, szukanie pracy jako młoda matka… Słucham teraz moich rówieśniczek, prawie czterdziestoletnich kobiet, które – jako matki przedszkolaków – próbują na nowo układać sobie życie. Mogę tylko ze szczerym współczuciem kiwać głową i przyznać: tak, cholernie trudno jest być matką małych dzieci w naszej Polsce.\nCzęsto trafiam w Internecie na egzaltowane wpisy o tym, jak wspaniale jest być matką, jak macierzyństwo rozwija i dodaje skrzydeł. Podejrzewam, czytając takie hasła, że napisał je ktoś, kto nigdy nie miał małych dzieci; ktoś, kto nigdy nie próbował łączyć wychowywania i opieki nad maluchami z pracą zawodową i rozwojem osobistym.\nW naszym kraju jest tak, że – aby zapewnić sobie godne warunki życia (nie luksusowe, ale po prostu zwyczajnie godne) – muszą zazwyczaj pracować obydwoje rodzice. Trudne, jeśli nie niemożliwe, jest utrzymanie rodziny z jednej – powiedzmy urzędniczej – pensji. Zatem chcąc-nie chcąc młode matki zostawiają kilkumiesięczne dzieci w żłobkach, pod opieką niani lub babci i wyruszają do pracy, w której spędzają osiem godzin. Razem z dojazdem i zakupami robionymi po drodze czas ich nieobecności w domu wydłuża się do godzin dziesięciu. Tymczasem pedagogika mówi nam, że pierwsze lata życia dziecka mają niebagatelne znaczenie dla jego całego późniejszego życia i że potrzeba matki jest tak wielka w tym okresie, że stanowi wytyczne do dalszego rozwoju emocjonalno-społecznego dziecka. (My, matki wiemy o tym instynktownie. To dlatego nasze serca rozdzierają się, gdy trzeba zostawić niemowlaka na cały dzień.)\nWysłuchuję więc moich koleżanek z trwogą i wdzięcznością, przeżywając podczas tych spotkań swoiste katharsis. Słucham o udręce nieprzespanych nocy, o chaosie organizacyjnym, absurdach edukacji przedszkolnej, wyczerpaniu fizycznym i psychicznym, tłumionej złości, lęku przed zwolnieniami lekarskimi z powodu chorego dziecka, trudnościach z opiekunkami, permanentnym zmęczeniu, braku czasu, chronicznym niepokoju i chęci udowodnienia sobie i innym, że przecież dam radę. Patrzę z litością na te dojrzałe kobiety, które zdążyły już zwiedzić prawie cały świat. Teraz zaś nocami płaczą z wyczerpania. I twierdzą, że nie są dobrymi matkami.\nUtożsamiam się z nimi jako dawna ja, sprzed paru lat, targana destrukcyjnym poczuciem winy, że nie jestem szczęśliwa jako matka i żona. Z pierwszego okresu życia moich córek pamiętam właśnie strach, zmęczenie i wieczny pośpiech. Tkwiące gdzieś w tyle głowy przekonanie, że powinnam przecież wychowywać i uczyć swoje własne dzieci, a nie te cudze. Teraz z perspektywy czasu wiem, że inaczej być nie mogło, że te doświadczenia wczesnego macierzyństwa, niedosyt, tłumione podszepty intuicji i instynktu stały się fundamentem moich obecnych wyborów, edukacji domowej, rezygnacji z pracy, szukania siebie samej w chaosie wszechświata. Jednocześnie napawa mnie wielkim smutkiem fakt, że w naszym kraju nie szanuje się matek; że wartość kobiety liczy się jej pozycją zawodową lub stopniem naukowym i sukcesami zewnętrznymi. Tak, wiem, poniekąd same to sobie zrobiłyśmy, my – kobiety feministki. I nie dziwi mnie już to, że tak wiele z nas choruje na depresję.