Należała do pierwszego rocznika kobiet, które miały prawo studiowania w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Szlak przetarła w 1917 roku Zofia Baltarowiczówna (później znana pod nazwiskiem Dzielińska, po mężu), a 14 grudnia 1918 r. Senat ASP pod przewodnictwem rektora Wojciecha Weissa uchwalił przyjęcie kobiet do Akademii jako „zwyczajnych” uczennic. Było ich w roku 1919 siedemnaście: cztery u Weissa, po trzy u Józefa Mehoffera i Teodora Axentowicza, dwie u Ignacego Pieńkowskiego i aż pięć u Konstantego Laszczki, który już wcześniej przyjął, jako studentkę nadzwyczajną, Zofię Baltarowicz.\nA więc sześć kandydatek na rzeźbiarki, z których prawie każda zaznaczyła się w tej dziedzinie: Zofia Baltarowicz-Dzielińska, Zofia Marsówna, Natalia Milan, Olga Niewska, Romana Szereszewska i właśnie Janina Reichert. Samborzanka, córka radcy sądowego Józefa Reicherta i Antoniny z Kilarskich, od wczesnego dzieciństwa zamieszkała we Lwowie przy ul. Kurkowej 25 w posagowej kamienicy swej matki – córki lwowskiego okulisty, prymariusza szpitala, Józefa Kilarskiego. Niespełnione u Antoniny pragnienienie nauki niewątpliwie miało wpływ na decyzje życiowe jej czterech córek. Najbardziej zaskakujący był właśnie rzeźbiarski talent trzeciej z panien Reichertówien, która od dzieciństwa konsekwentnie dążyła do spełnienia swego życiowego marzenia.\nSłużyła temu matura, zdana w 1915 r. w Brnie na Morawach, gdzie dziewczęta zostały ewakuowane z zajętego przez Rosjan Lwowa, a następnie nauka w Państwowej Szkole Przemysłowej we Lwowie na oddziale rzeźbiarstwa dekoracyjnego (1915–1918), gdzie szczególny wpływ wywarł na jej rozwój Jan Nalborczyk. Wakacje mogła poświęcać na praktykę w znanej firmie rzeźbiarsko-kamieniarskiej Ludwika Tyrowicza. Rozpoczęte w 1919 r. studia na ASP – przedmiot starań i marzeń – nie zostały jednak przez Janinę Reichert ukończone: przerwała je w 1921 r. z uwagi na zły stan zdrowia. Zagrożenie gruźlicą było, szczęśliwie, błędną diagnozą, ale na Akademię, do pracowni Konstantego Laszczki już nie powróciła. Powróciła natomiast do Lwowa, na Kurkową 25, gdzie mogła stworzyć sobie zaimprowizowaną pracownię i w godzinach wolnych od pracy nauczycielskiej – rzeźbić. Ten okres trwał do 1928 r., kiedy zrezygnowała z posady w Państwowej Szkole Zawodowej Żeńskiej i poświęciła się wyłącznie rzeźbie.\nPrzełomem był rok 1927. Na wystawie Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych przedstawiono wówczas prace malarskie Antoniego Bartkowskiego i Iwana Trusza, grafiki Leona Wyczółkowskiego, projekty architektoniczne Józefa Awina i zespół 20 rzeźb Janiny Reichert. Były to zarówno portrety (chętnie wówczas przez nią tworzone), jak i rzeźby ołtarzowe do kościoła św. Marii Magdaleny we Lwowie, kompozycje: Pieta, Madonna i Ewa oraz projekt Pomnika Lotnika. Wystawa okazała się wydarzeniem, a recenzje były dla młodej artystki ogromnie przychylne: bujny świeży talent, w którym tkwią wielkie jeszcze możliwości twórcze (Artur Schroeder), piękny, wciąż naprzód postępujący rozwój (Artur Lauterbach), sztuka na wskroś liryczna (Władysław Terlecki) – to niektóre z nich. Władysław Kozicki pisał wówczas, że krytyk ma tak rzadko sposobność odkrycia nowego talentu, zwłaszcza rzeźbiarskiego, że gdy to się stanie, czuje się szczęśliwy, jakby wygrywał los na loterii: nareszcie, nareszcie coś cennego! Z rzeźb p. Reichertówny bije talent prawdziwy, szczery, oryginalny, zawierający wielkie możliwości rozwojowe.\nTak entuzjastyczne przyjęcie prac nieznanej młodej artystki dało jej upragnioną niezależność. Rezygnując rok później z posady nauczycielskiej, mogła poświęcić się wyłącznie rzeźbie. Pojawiły się zamówienia – prywatne i publiczne, pozwalające na dalszy rozwój artystyczny. Z żalem wypada skonstatować, że z tego właśnie – najbardziej twórczego – okresu Janiny Reichert tak niewiele dzieł przetrwało.\nTwórczość sakralna zainicjowana została przez prace w kościele św. Marii Magdaleny we Lwowie. Janina Reichert wykonała tam, według projektu Witolda Minkiewicza, dwie figury aniołów, trzymających koronę – rzeźby te istnieją do dziś, w stanie bardzo bliskim pierwotnemu. Kolejne, większe już zamówienie – rzeźby do kościoła w Tarnopolu, ukończone w 1933 r., a wykonane według projektu inż. Wawrzyńca Dayczaka, uległy całkowitej zagładzie i znane są jedynie z fotografii. Wielkie i nader prestiżowe zlecenie – wykonywane pod kierunkiem Wawrzyńca Dayczaka rzeźby do wielkiego ołtarza w kościele św. Elżbiety we Lwowie (1931–1935) – to monumentalne figury św. Elżbiety, św. Stanisława, św. Jakuba Strepy oraz posągi aniołów – uległy częściowo zniszczeniu bądź zostały w ostatnich latach odkute, w sposób bardzo odległy od pierwowzoru.\nDo twórczości sakralnej rzeźbiarka miała powrócić, i to w bardzo szerokim zakresie, po II wojnie – w Krakowie, gdzie osiadła w 1946 r. Owe prace – poszczególne rzeźby, ołtarze, posągi na fasadę, figurki do szopki – wykonane m.in. do kościołów w Częstochowie, Niepokalanowie, Jaśle, Żorach, Nawojowej i Krakowie – przyniosły jej u schyłku życia, w 1978 r., Nagrodę im. Brata Alberta za całokształt twórczości artystycznej w zakresie rzeźby sakralnej. Dziedzina twórczości, zapoczątkowana w lwowskich kościołach św. Marii Magdaleny i św. Elżbiety, w drugiej połowie życia stała się głównie domeną Janiny Reichert. Ale oba te okresy dzieli – niezależnie od lat wojennych – wielka przygoda z monumentalną rzeźbą pomnikową, tak niezwykła w przypadku rzeźbiarki owej pierwszej akademickiej generacji.\nW 1928 r. Janina Reichert otrzymała ważne zlecenie: wykonanie popiersia marszałka Józefa Piłsudskiego do westybulu gmachu Korpusu Kadetów we Lwowie. Rzeźbę ufundowano ze składek oficerów; uroczyste odsłonięcie miało miejsce 11 XI – w 10 rocznicę odzyskania niepodległości. Stanęła tam wówczas rzeźba z gipsu patynowanego, którą miał w przyszłości zastąpić pomnik odlany ze spiżu. Rzeźba ogromnie się podobała, a uzyskane uznanie i rozgłos dały pokłosie w postaci kolejnych zleceń: pomnika poległych w Brzeżanach oraz planowanych pomników Juliusza Słowackiego, marszałka Piłsudskiego, Marii Konopnickiej i biskupa Władysława Bandurskiego we Lwowie. Ich losy to interesujący fragment historii Lwowa.\nSzczęśliwego finału doczekała się realizacja w Brzeżanach, wykonana we współpracy z inż. Wawrzyńcem Dayczakiem – Pomnik poległych, wykonany dla stacjonującego tam 51 pułku piechoty, odsłonięty został 4 VI 1933 r., na piętnastolecie istnienia pułku. Duże wrażenie robiła grupa trzech atakujących żołnierzy pod powiewającym sztandarem, pełna dynamiki i siły. Kompozycja ta, umieszczona na wysokiej kolumnie zwieńczonej wizerunkiem orła, zlokalizowana została przy ulicy prowadzącej z dworca kolei do centrum i szybko stała się jedną z atrakcji rodzinnego miasta marszałka Rydza-Śmigłego. Pozytywne recenzje i fotografie pomnika ukazały się w wielu pismach.\nTen niewątpliwy sukces musiał osłodzić artystce niepowodzenie, które spotkało ją na lwowskim gruncie. Otóż w 1928 r. Edmund Bulanda, prezes TPSP i profesor UJK, zarekomendował Janinę Reichert jako projektodawczynię pomnika Juliusza Słowackiego, który miał stanąć w pobliżu gmachu Teatru Miejskiego. Z zachowanego listu prof. Bulandy do Janiny Reichert z 9 II 1928 r. wynika, że Komitet, choć z pewnymi zastrzeżeniami, zgodził się na propozycję, a o przyjęciu pomnika Janiny Reichert informowały pod koniec 1928 r. „Kurier Poranny”, „Słowo Polskie”, „Przedświt” czy rok później – „Kobieta Współczesna”. Projekt przedstawiał poetę siedzącego, z księgą w rękach, nieco pochylonego ku przodowi. Trzy ściany smukłego postumentu pokrywać miały płaskorzeźby przedstawiające Sławę (z wieńcem liści dębowych), Inspirację lub Natchnienie (z arkuszem papieru) i Polskę w niewoli, ze związanymi dłońmi i aureolą nad głową, ku której spływa z góry Feniks, dziobem rozcinający jej pęta. Przednią ścianę postumentu zdobiła płaskorzeźbiona lira i ptak – Feniks lub łabędź. Projekt zyskał pochlebne opinie. I tak Władysław Kozicki pisał, że rzeźba ta przewyższa znacznie swą wartością artystyczną wszystkie projekty pomnika Słowackiego nadesłane na ten konkurs, jest utrzymana w jednolitym stylu, nacechowanym prostotą, spokojem i powagą. Jest nadto dziełem na wskroś oryginalnym, będącym wytworem indywidualnej wizji plastycznej i indywidualnego poczucia bryły […] Po dokonaniu minimalnych korektur i po odpowiednim dostosowaniu wymiarów pomnika do znacznej wysokości i masy gmachu teatralnego oraz sąsiednich budynków pomnik Słowackiego wg projektu p. Reichertówny będzie wartościowym dziełem sztuki i prawdziwą ozdobą Lwowa.\nPomnik ten nigdy jednak we Lwowie nie stanął, choć o nadziejach na realizację koncepcji Janiny Reichert prasa donosiła w 1929, 1930, a nawet w 1939 r. Jak należy przypuszczać, na przeszkodzie stanęło starcie z koncepcją znakomitego i bardzo wpływowego autora, profesora SSP w Warszawie – Edwarda Wittiga. I on przygotował projekt pomnika Słowackiego dla Lwowa: pomnik ten, niezrealizowany przed wojną, został po wielu latach odsłonięty w Warszawie na Placu Bankowym w 2001 r. Jakikolwiek był zatem przebieg konkursowej (i pewnie też zakulisowej) walki, o to, czyj pomnik ma stanąć na Wałach Hetmańskich – oboje artystów go przegrało, Lwów zaś stracił interesujące dzieło.\nW 1935 r. Janina Reichert poślubiła kapitana WP w stanie spoczynku, Fryderyka Totha – również rzeźbiarza, choć nie mającego studiów artystycznych i późno rozpoczynającego swą artystyczną drogę. Nie ulega wątpliwości, że jego pomoc i współpraca miała duży wpływ na kolejne sukcesy, odnoszone w drugiej połowie lat 30. przez rzeźbiarkę.\nŚmierć Marszałka Piłsudskiego w roku 1935 dała pole wielu pomnikowym i nazewniczym inicjatywom. We Lwowie ukonstytuował się Obywatelski Komitet Budowy Pomnika Marszałka Piłsudskiego pod przewodnictwem wiceprezydenta miasta Ostrowskiego. Termin składania prac upływał 20 I 1936. Pod uwagę brano dwie lokalizacje – z różnych względów trudne, choć pełne rozmachu. Pierwszą z nich był stok Cytadeli (z wymaganym częściowym opracowaniem terenu i uwzględnieniem możliwości stworzenia tam później ośrodka sportowo-kulturalnego), drugą zaś były Wały Gubernatorskie w osi ulicy Ruskiej: tu niezbędne byłoby wyburzenie gmachu gimnazjum, a nawet – likwidacja tramwaju, biegnącego tą ulicą. Na konkurs wpłynęło 18 prac, z których nagrodzono siedem. Pierwszą nagrodę zdobył projekt pomnika na Cytadeli, drugą i trzecią – projekty Janiny Reichert-\n-Toth wiążące się z Wałami Gubernatorskimi. Na postać Marszałka miano ogłosić osobną edycję konkursu. Sprawa nie nabrała szybkiego biegu.\nNadeszły jednak dla Janiny Reichert-Toth zdecydowanie lepsze wydarzenia. Tym razem nie wiązały się już z uczestnictwem w konkursach, lecz były konkretnymi zleceniami na pomniki Marii Konopnickiej i biskupa Władysława Bandurskiego.\nO pomniku Konopnickiej miasto Lwów myślało z dawien dawna. Uroczyste obchody dwudziestolecia jej pracy pisarskiej w 1902 r., wzruszający patriotyczny pogrzeb w 1910, wreszcie konkurs, rozpisany w 1926 r., wyznaczają etapy tej inicjatywy. Zwyciężczynią konkursu była znana lwowska rzeźbiarka – Luna Amalia Drexlerówna (1882–1933). Niestety, jej przedwczesna śmierć sprawiła, że plany musiano zmienić. Popiersie poetki – znakomitą rzeźbę Drexlerówny – umieszczono na cmentarzu Łyczakowskim na grobie Konopnickiej, a w 1935 r. wykonanie właściwego pomnika powierzono Janinie Reichert. Pomnik miał stanąć w Parku Kilińskiego, nad sadzawką. Otoczenie rzeźby i prowadzące doń dróżki zaprojektował architekt Zbigniew Wzorek.\nPrzyjęte przez Janinę Reichert założenie było zarówno interesujące, jak i świadczyło o jej lojalnym, pełnym klasy zachowaniu wobec nieżyjącej Luny Drexler, nie było bowiem względem niej konkurencyjne. Zamiast figury Konopnickiej stanąć miała rzeźba, personifikująca stosunek poetki do ojczystej ziemi. Był to ponad 3-metrowy Oracz – młody mężczyzna, z wysiłkiem pchający do przodu sochę – bohater Roty, jeden z tych, co „nie rzucą ziemi, skąd ich ród”. Na cokole pomnika zaplanowany był natomiast medalion o średnicy 75 cm z popiersiem Konopnickiej.\nW marcu 1938 r. model pomnika gotów był do odlewania. Janina Reichert-Toth zaprosiła przedstawicieli prasy lwowskiej do swej pracowni, gdzie zapoznała wszystkich z projektem i jego przyszłą lokalizacją. Model wysłano następnie do Warszawy. Odsłonięcie pomnika planowane było na rocznicę śmierci poetki w październiku 1939 r. Rozwój wydarzeń unicestwił te plany: gotowy już odlew Oracza został zniszczony w Warszawie we wrześniu 1939 r. Można tylko spekulować, iż – gdyby zdążono odsłonić go we Lwowie – z pewnością by przetrwał, a nawet, jako apoteoza bardzo ciężkiej pracy na roli, mógłby być, nie do końca zgodnie ze swą pierwotną wymową, hołubiony przez władze radzieckie…\nBezpowrotne zniszczenie Oracza stanowiło dla artystki bardzo bolesne doświadczenie, tym bardziej że jeszcze jedno z jej pomnikowych dokonań – gotowe do odlewu – nie ujrzało światła dziennego. Był to pomnik księdza Władysława Bandurskiego – kapelana I Brygady Legionów, biskupa pomocniczego archidiecezji lwowskiej, zmarłego w 1932 r. Wkrótce potem zapadła we Lwowie decyzja o budowie jego pomnika i w czerwcu 1935 r. Obywatelski Komitet postanowił zlecić to dzieło Janinie Reichert. W lipcu 1937 r. zawarta została umowa z artystką. Prace posuwały się stopniowo: 1 lipca 1939 r. warszawska firma odlewnicza L. Kranca i T. Łempickiego przyjęła proponowane warunki. Model przewieziono latem 1939 r. do Warszawy. Odbiór gotowego odlewu miał nastąpić do 1 III 1940, zaś ustawienie dzieła na Placu Cłowym we Lwowie – do 1 VI 1940 r. Los modelu pomnika w Warszawie w 1939 r. był – podobnie jak los gotowego już Oracza – przesądzony…\nJaki był ten niedoszły pomnik biskupa Bandurskiego? Przede wszystkim – monumentalny, gdyż sama postać mierzyła 5,60 m. Zgodnie z planem, miał być ustawiony na jasnym czworobocznym postumencie. Postawa sugerująca zdecydowany ruch naprzód – wysoko uniesiona nad głową prawa ręka, jakby zachęcająca idących za nim żołnierzy. Sutanna, stuła, płaszcz o kroju żołnierskiego szynela – ich fałdy potęgowały wrażenie ruchu. Twarz o orlich rysach wywierała duże wrażenie.\nPomniki Lwowa często są obecne w poezji, prozie, wspomnieniach, także w żartach i piosenkach. W grudniu 1938 r. o byłych i aktualnych zamierzeniach miasta w tej dziedzinie nieco ironicznie pisała znakomita znawczyni dziejów miasta, Łucja Charewiczowa:\nTasiemcowatymi skrętami oplatają ostatnie dziesięciolecia Lwowa pomnikowe plany. Utworzyło się bowiem parę nowych komitetów, inne przetrwały sprzed wojny. Te ostatnie są komitety budowy pomnika Tadeusza Kościuszki, Juliusza Słowackiego i Marii Konopnickiej. O pierwszym od lat zaległa cisza. Nie rozwiązany jest dotąd problem skompletowania pomnika Słowackiego, jakkolwiek praca art. rzeźbiarza Wittiga nad nim dojrzałe już osiągnęła formy. Autorka pomnika Marii Konopnickiej Maria Janina Reichert-Tothowa czuwa już nad jego odlaniem w bronzie, a teren jest już przygotowany w najpiękniejszym punkcie parku Kilińskiego. Ta sama artystka, najpoważniejsza we Lwowie reprezentantka rzeźby monumentalnej, jest twórczynią również in statu nascendi będącego pomnika bpa Wł. Bandurskiego. Zmierzchły zupełnie zainteresowania budową pomnika Marsz. Józefa Piłsudskiego. Ogół wie tylko tyle, że rozpisany konkurs na projekt nie dał zadowalających wyników. Natomiast krzątają się żywo komitety budowy pomników gen. Tadeusza Rozwadowskiego i brygadiera Czesława Mączyńskiego.\nSzerokie zamierzenia i plany w dziedzinie pomników przecięła wojna. O powojennym losie lwowskich pomników, zwłaszcza Króla Jana III Sobieskiego, Aleksandra Fredry i Kornela Ujejskiego, wiemy: są dziś w Gdańsku, Wrocławiu i Szczecinie. Po niezrealizowanych dziełach pozostały zapisy w aktach miejskich, notatki prasowe, projekty i zdjęcia. Janina Reichert-Toth, która wraz z mężem Fryderykiem przeżyła wojnę we Lwowie, w czerwcu 1946 r. jednym z ostatnich transportów repatriacyjnych przeniosła się do Krakowa, gdzie zmarła w 1986 r. W Krakowie pracowała przy odnowie ołtarza Wita Stwosza, rekonstrukcji pomnika Adama Mickiewicza i – przede wszystkim – zajęła się rzeźbą sakralną. Do końca życia pozostał w niej – mimo osiągniętej tu pewnej stabilizacji, a nawet sukcesów – żal, tęsknota za Lwowem i smutek z powodu niezrealizowanych, a już przecież gotowych, lwowskich pomników Marii Konopnickiej i Władysława Bandurskiego.


Recenzja mangi Dragon Ball Super – tom 1 - Dragon Ball Nao\nPoniedziałek, 21 czerwca 2021, godz. 12:12. Imieniny: Alicji, Alojzego, Marty, Rudolfa.\nRecenzja mangi Dragon Ball Super – tom 1\nDragon Ball Super – tom 1\nWojownicy z Szóstego Wszechświata\nData wydania:28 lutego 2018\nW lutym na polski rynek wydawniczy trafiła manga Dragon Ball Super. Jej 42-tomowa poprzedniczka osiągnęła wielki sukces sprzedażowy w naszym kraju. Również i nowa odsłona przygód Gokū i spółki bardzo dobrze została przyjęta przez polskich czytelników, co odzwierciedla się w wysokim nakładzie. Czy nowa manga jest w stanie dorównać swej genialnej poprzedniczce? Manga Dragon Ball Super ma dwóch autorów. Pierwszym z nich jest dobrze znany fanom serii Akira Toriyama, który już z racji wieku i ogólnego braku ochoty na rysowanie zdecydował się kontynuować historię, tworząc do niej scenariusz oraz projektując pojedyncze postacie. Za ilustracje natomiast odpowiada młody mangaka tworzący pod pseudonimem Toyotarō, który znany był wcześniej z fanowskich produkcji, jak na przykład Dragon Ball AF.\nNa pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że objętościowo pierwszy tom "Superki" jest cieńszy od typowego tomu Dragon Balla z racji mniejszej liczby rozdziałów (odpowiednio 8 i 11), nie warto jednak tym się sugerować – rozdziały nowej serii są odpowiednio dłuższe z tej racji, że wychodzą w innym tempie niż oryginalne. Rozdziały publikowane są w trybie miesięcznym, gdy w przypadku komiksu Toriyamy ukazywały się co tydzień.\nCo do warstwy fabularnej, manga Dragon Ball Super wykorzystuje okres pomiędzy pokonaniem Buu a ostatnim turniejem sztuk walki, gdzie Gokū podejmował się pojedynku z Uubem. Bohaterowie w tym okresie byli w szczycie swoich możliwości, dlatego nikogo nie powinien dziwić wybór tego miejsca na osi czasu. Po pokonaniu potężnego wroga Gokū prowadzi spokojne życie, dorabiając do budżetu domowego jako rolnik. Nie wie, że już niebawem stoczy niebywałą potyczkę z najpotężniejszą istotą we wszechświecie, jaką jest Bóg Zniszczenia. Piwus, bo tak nazywa się ów bóg, miał sen, w którym spotkał potężnego Saiyanina z boską mocą. Okazuje się, że rasa Saiyan jest w stanie dokonać kolejnej transformacji, tym razem zmieniającą wojownika w boga. Tak oto Gokū wraz z nowym zapasem energii (oraz nową kolorową fryzurą) staje do walki w celu ochrony Ziemi.\nPierwsze cztery rozdziały mangi obejmują historię znaną z czternastego filmu kinowego Dragon Ball Z pt. Kami to Kami. Fabuła prowadzona jest w nich bardzo dynamicznie i skupia się jedynie na najważniejszych elementach historii. Niestety japońskie wydawnictwo nie zdecydowało się zrobić podobnie z najnowszym filmem kinowym i poświęcono mu w komiksie tylko krótką wstawkę informującą czytelnika, że takie a takie wydarzenia miały miejsce. Osoba, która poznaje fabułę tylko poprzez mangę, zmuszona jest niejako obejrzeć piętnasty film kinowy DBZ, Fukkatsu no "F", ponieważ spotka na swej drodze olbrzymią dziurę fabularną, w trakcie której pojawia się nowa przemiana oraz przedstawiony jest powrót Frizera, co ma bezpośredni wpływ na dalszą historię. Jest to zabieg dziwny, ponieważ powstały trzy rozdziały komiksu opowiadające historię znaną z wyżej wymienionego filmu. Dlaczego nie użyto ich jako uzupełnienie pierwszego tomu? Ciężko powiedzieć. Mam nadzieję, że w którymś z przyszłych tomów pojawi się ta historia choćby w formie rozdziału bonusowego lub wydadzą ją w formie zeszytowej. Czas pokaże, czy tak się stanie.\nPierwszy tom mangi rozpoczyna również fabułę kolejnej sagi traktującej o turnieju zorganizowanym pomiędzy dwoma wszechświatami. Okazuje się, że wszechświat naszej ekipy posiada numerek siódmy, a każdy z istniejących wszechświatów ma swój bliźniaczy odpowiednik. W tym przypadku jest to szósty wszechświat, na czele którego stoi brat Piwusa, Bóg Zniszczenia Szampa. Obie reprezentacje wszechświatów wystawiają do walki pięciu najsilniejszych przedstawicieli, a stawką w tej potyczce są tzw. Super Smocze Kule. Czy drużyna siódmego wszechświata, w której składzie znajduje się tajemniczy Monaka, będzie w stanie pokonać reprezentację szóstego? Kim jest tajemniczy zabójca Hit? Tego dowiedzieć się można w tym i w kolejnym tomie mangi.\nW tomiku znaleźć można również dwa komiksy bonusowe. Pierwszy z nich (jednostronicowy) w humorystyczny sposób komentuje sylwetkę Szampy, drugi opowiada o powrocie planety Króla Światów Północnych. Trzecim i ostatnim dodatkiem jest wywiad "Tori-Toyo", w którym obaj twórcy mangowego wydania Dragon Ball Super odpowiadają na różne pytania oraz opowiadają o tym, jak wygląda tworzenie mangi "od kuchni". Lektura obowiązkowa dla każdego fana!\nW polskiej edycji niestety zrezygnowano z obwolut – jedynie pocieszenie to zakładka z rysunkiem pochodzącym z obwoluty japońskiego wydania, którą można było otrzymać, zamawiając mangę pre-orderowo w sklepie wydawnictwa.\nJeśli miałbym podjąć się określenia mocnych i słabych stron pierwszego tomu mangowej adaptacji, z pewnością zwróciłbym uwagę na to, że kontynuuje znane nam wątki i wplata fabularnie kolejne, przez co mamy wrażenie spójności z oryginalnym wydaniem, co jest bezpośrednio powiązane z patronatem Toriyamy. Sprawne oko dostrzeże również wiele smaczków nawiązujących do starej serii. Warto czasem zatrzymać się w trakcie lektury i dokładnie przyjrzeć się niektórym pozom postaci, być może część z nich jest czytelnikowi dobrze znana. Kolejnym plusem mangi jest łatanie luk fabularnych, których załatania nie podjęła się seria telewizyjna.\nPrzechodząc do minusów, duży problem to brak sagi ze wskrzeszeniem Frizera, o czym pisałem wcześniej. Warto również bardziej krytycznie spojrzeć na samego rysownika. Osoba, która kontynuuje tak ikoniczną serię, powinna być w stanie dobrze naśladować oryginalny styl Toriyamy, ale również wplatać własne ciekawe pomysły i rozwiązania. Niestety w pierwszym tomie rysunki są bardzo statyczne (do czego nawiązuje Toriyama w wywiadzie), dodatkowo widać, że wiele scen zostało niejako przerysowanych. Niekiedy wyraźnie rzucają się w oczy kanciaste i niedopracowane panele. Kierunek jest dobry, Toyotarō jednak nadal ma przed sobą długą drogę. by być w stanie udźwignąć ciężar presji związany z rysowaniem klasyka, jakim jest Dragon Ball.\nZa polskie wydanie odpowiada pan Paweł Dybała, doświadczony tłumacz, który ma na swoim koncie wiele przetłumaczonych mang. Jestem bardzo zadowolony z tego, że sięga tradycjami do oryginalnej serii Dragon Balla, tłumaczonej przez pana Rafała "Kaburę" Rzepkę. Każdy, kto miał w rękach tomik starego DB, wie, że w miarę możliwości imiona czy nazwy ataków zostały przetłumaczone na nasz język w taki sposób, aby jak najlepiej odzwierciedlić ich oryginalny wydźwięk. Dzięki temu jesteśmy w stanie jeszcze mocniej zżyć się z postaciami, które dzięki dialogom, jak i imionom nawiązują do naszego polskiego podwórka. Tak jak w polskim wydaniu zamiast kapitana Ginyu pojawił się Mleckor (cała jego drużyna nosi imiona nawiązujące do nabiału), tak również w najnowszym wydaniu zastosowano tłumaczenie imion. Dzięki czemu z imienia Beerus otrzymaliśmy polskiego Piwusa, a z Champy – Szampę. Wywołało to niemałą burzę wśród części fanów, którzy uznali, że tłumaczenie imion jest niedopuszczalne. Zabawnym dodatkiem do tego okazały się informacje o tym, że komiks został wydrukowany do góry nogami (mangi czyta się od prawej do lewej). Słuszność czy niesłuszność tłumaczenia imion zostawiam już do oceny każdemu czytelnikowi, w tym temacie już chyba wszystko zostało powiedziane.\nPierwszy tom Dragon Ball Super to moim zdaniem w miarę udany powrót uniwersum na łamy mangi. Ma swoje wady, lecz nie zważałbym na nie, ponieważ w ostatecznym rozrachunku nie mają one aż tak dużego wpływu na odbiór. Polecam zaopatrzenie się w ten tomik każdemu fanowi serii, by samemu przejrzeć i podjąć się własnej oceny, oraz móc porównać z wersją animowaną. Zapewniam, że każdy kolejny rozdział, jak i tom przynosi nie mniej frajdy niż pierwszy.\nTeksty ► Recenzja mangi Dragon Ball Super – tom 1


Chcesz odzyskać stabilność finansową? Umów się na darmowe spotkanie w Obornikach | Nasze Miasto\nChcesz odzyskać stabilność finansową? Umów się na darmowe spotkanie w Obornikach\nAlicja Durka 10.02.2020\nFundacja Na prostej drodze wraz z burmistrzem Obornik zorganizowali pomoc dla mieszkańców Obornik, pod nazwą „Doradztwo upadłościowe dla mieszkańców gminy Oborniki”. Fundacja zaoferowała w konkursie zorganizowanie dla mieszkańców regularnych dyżurów specjalisty do spraw oddłużania i upadłości konsumenckiej, którego wsparcie może pomóc zadłużonym osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej w odzyskaniu stabilności finansowej. Dyżury są prowadzone w każdy poniedziałek od godz. 16:00 do 19:00 w siedzibie organizacji przy ul. Droga Leśna 60 w Obornikach, z wyjątkiem pierwszych poniedziałków miesiąca, kiedy to doradca dyżuruje w Klubie Seniora w Obornikach przy ul. Kościelnej 2. Osoby zainteresowane bezpłatnym spotkaniem proszone są o wcześniejszy kontakt telefoniczny pod nr tel. 518 795 665\nna prostej drodze ob...\nfundacja na prostej ...\nNa ulicy Fabrycznej w Kielcach we wtorek 35-letnia kobieta kierująca renaultem, skręcając w lewo na posesję, zdaniem policji nie ustąpiła pierwszeństwa i zderzyła się z jadącym z przeciwka volkswagenem, prowadzonym przez 31-lakę.\nTragedia w Ciborzu. Znaleziono zwęglone zwłoki


Zagadka sond znikających wokół Marsa [NASA - archiwum tajemnic] (wydanie: 19 października 2016)\nTo pistolet maszynowy, który skutecznością działania ma dorównywać karabinowi szturmowemu. Waży około 2 kg, można go ukryć pod ubraniem. Wyposażony w składaną kolbę ma zapewniać dużą celność. Stosowany często przez ochroniarzy.\n26.10.2016 discovery historia, pistolet, broń\t3:57\n~pytanie zasadnicze 2016-10-26 (23:01) 4 godziny i 19 minut temu\nAmerykańskie puste łby przebija na wylot?\n~andrzejto 2016-11-01 (22:05) 5 godzin i 15 minut temu\nTwój tym bardziej...\n~logic 2016-11-01 (14:58) 12 godzin i 22 minut temu\nDobry na ciapoli


KOCIOŁ STAŁ. 10 KW SMART EKO-GROSZEK SAS\nStrona głównaOGRZEWANIEKotły stałopalneKOCIOŁ STAŁ. 10 KW SMART PRAWY ZASOB. EKO-GROSZEK SAS\nKocioł na zdjęciu z podajnikiem (zasobnik opału) z prawej strony. Miarkownik ciągu powietrza nie stanowi wyposażenia standardowego kotła.\nWyposażenie: sterownik (MultiFun / ST-580zPID), podajnik retortowy, ceramiczny deflektor, turbulator spalin, wentylator, termometr, szuflada popielnicowa, zawór bezpieczeństwa, kratka zabezpieczająca żar, ruszt stalowy do palenia awaryjnego, przedłużka z przepustnicą spalin (szyber), komplet narzędzi do obsługi kotła, zasobnik paliwa z systemem wyrównywania ciśnienia, czujnik temp. żaru*, komplet stopek regulacyjnych\nSAS SMART - opis właściwości kotła\nretorta do spalania eko-groszku, czujnik żaru**\n** dotyczy kotłów ze sterownikiem MultiFun (RECALART)\nAutomatyka do kotła SAS SMART


I turnus półkolonii w naszej placówce rozpoczęty – Szkoła Życia\nDnia 26 lipca 2021 r. rozpoczął się w naszej placówce I turnus letnich półkolonii. W pierwszym dniu każda kolonijna grupa wraz z wychowacą wykonała logo z nazwą swojej grupy, i tak pięknie pracowały: „Słoneczka”, „Makowe Panienki”, „Motylki” oraz „Sportowcy”. Prace uroczyście zostały zamieszone na drzwiach poszczególnych sal.\nDrugi dzień to Dzień Sportu– był tor przeszkód, rzut obręczą oraz woreczkami, ruchowa zabawa z chustą KLANZY i balonami. Nie zabrakło muzycznych zajęć ruchowych, no i zabaw na naszym placu zabaw z ogromną piaskownicą na czele\nWiele emocji i radości dostarczyło, zarówno podopiecznym, jak i wychowawcom, pokonywanie naszego nowego elmentu placu zabaw – ścieżki sensorycznej (efekt realizacji projektu „Żyjemy aktywnie i zdrowo”).\nW ramach półkolonii miała też miejsce super wycieczka do Dream Parku w Ochabach. Rewelacyjna pogoda pozwoliła na skorzystanie z atrakcji parku w 100%. Nasi podopieczni mogli skorzystać z mini parku linowego, zwiedzić park miniatur, doświadczyć domu „do góry nogami”, obserwować ogromne dinozaury, obejrzeć film 5D, złożyć wizytę zwierzątkom z alpakami na czele, czy skorzystać z atrakcji na placu zabaw. Dzieciom i młodzieży towarzyszyły rewelacyjne humory co odzwierciedlają pamiątkowe zdjęcia.\nOstatni dzień I turnusu z kolei upłynał naszym półkoloistom pod znakiem dobrej muzyki i tańców. Była to jednocześnie pożegnalna impreza jednego z podopiecznych naszego Ośrodka Rewalidacyjno – Wychowawczego – Dariusza. Ten wyjątkowy nasi podopieczni spędzili pod znakiem muzycznych hitów i zabawy z naszym wspaniałym DJ-jem. Był też słodki poczęstunek, popcorn, bańki mydlane i pamiątkowe zdjęcia w „półkolonijnej fotobudce” z okolicznościowymi emblematami i napisem.\nAbsolwent Darek też chętnie pozował do zdjęć, zarówno z Dyrekcją, która składała mu życzenia i gratulacje, jaki i z wychowawcą oraz z kolegami i koleżankami z placówki.\nTakże w tym miejscu życzmy Mu wszystkiego najlepszego i powodzenia na dalszej drodze terapii!\nZapraszamy do fotorelacji z półkolonii na naszym profilu facebookowym TUTAJ oraz do fotogaleriii z wycieczki do Dream Parku TUTAJ. Galeria zdjęciowa z zabay muzyczno – ruchowej oraz pożegnania Dariusz znajduje się z kolei TUTAJ.


Sedona Philosophy Experience (AZ) - opinie - TripAdvisor\nSedona Philosophy Experience opinie\nNr 62 wśród 95 Wycieczki w lokalizacji Sedona\nSedona, AZ 86336-9707\nNawiązanie kontaktu z samym sobą poprzez Naturę !! Niesamowite\nNie byliśmy pewni, czego się spodziewać, a okazało się, że przekracza nasze oczekiwania! ! ! Relaks i bardzo interesujące. Dodaliśmy Andreę do naszej listy Przyjaciół! ! Gorąco polecam, gdy odwiedzasz Sedona, poświęć kilka godzin dziennie i spędź z Andreą wycieczkę. Na pewno zrobimy to jeszcze...raz! ! !Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Andrea_SPEX, Owner, Sedona Philosophy ExperienceOdpowiedź udzielona 21 czerwca 2018\nRed Rocks, Oak Creek i Philosophy ... trudne połączenie!\nPo spotkaniu z Andreą i rozpoczęciu spaceru / wędrówki, zauważyłem, że Park stanowy Red Rock ma zróżnicowany teren i zdecydowaliśmy się podjechać w górę, abyśmy mogli zobaczyć Sedona i uzyskać dobre ćwiczenia. Zawsze lubiłem "chodzić i rozmawiać", a Andrea ma niesamowitą umiejętność bycia wspaniałym słuchaczem....Gdy poruszaliśmy się po szlaku, była bardzo pomocna w sugerowaniu pomysłów, które według niej mogła przemyśleć na podstawie jej wiedzy i mądrości. Prawie 3 godziny były bardzo przyjemne i bardzo polecam SPEX! To było zabawne i bardzo korzystne dla mnie.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Andrea_SPEX, Owner, Sedona Philosophy ExperienceOdpowiedź udzielona 23 stycznia 2018\nGrzywny dodatek do wycieczki lub wieczorem\nSpotkaliśmy Andrea Christelle z SPEX podczas pobytu w hotelu El Portal w Sedonie. Tak urocza osoba, mieliśmy z nią wspaniałą dyskusję i czas, pozostawiając wiele nowych myśli o sobie i otaczającym nas świecie. Uważalibyśmy ją za przyszłe wycieczki do Sedony!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Andrea_SPEX, Owner, Sedona Philosophy ExperienceOdpowiedź udzielona 3 listopada 2017\nTo musi być najlepsze doświadczenie w Sedonie - co naprawdę mówi coś!\nAbsolutnie genialny pomysł - - przekroczony tylko dzięki fantastycznej realizacji. Miałem duże nadzieje na to - - ale doświadczenie było znacznie lepsze, niż się spodziewałem. Genialna koncepcja: nie ma lepszego miejsca, aby kontemplować wielkie idee (pomyśl: cokolwiek, z czym zmagałeś się lub myślisz) niż w...rozległych przestrzeniach natury (a zwłaszcza w Sedonie!) Andrea jest taka przyjazna i inteligentna - - czułeś się jakbyś wisiał z najlepszym przyjacielem, gdyby tylko twój najlepszy przyjaciel przeczytał każdą fajną książkę filozoficzną na świecie. Zrób sobie przysługę: zrób to. Jest o wiele lepsza niż mniej satysfakcjonujące oferty "woo - woo" w Sedonie, ponieważ jest to o wiele bardziej realne, o wiele bardziej autentyczne, o wiele bardziej poruszające.Więcej\nMusi zrobić doświadczenie dla osób rozważnych odwiedzających Sedoa\nAndrea spotkała mnie w moim hotelu i zaprowadziła mnie do parku stanowego w Oak Creek. Było wiele możliwych spacerów, ale ponieważ był to wyjątkowo gorący dzień, wybraliśmy się na cienisty spacer wzdłuż strumienia. Poznaliśmy się, gdy szliśmy wzdłuż i dzieliliśmy się opowieściami o naszym życiu...i rzeczach, w które wierzyliśmy i dlaczego. Rozmawialiśmy o wydarzeniach, które ukształtowały nasze życie i jak. Dr Christelle jest profesorem filozofii i rozmowa z nią jest bardzo przyjemna, jak siedzenie z najlepszymi przyjaciółmi i rozwiązywanie problemów wszechświata. Wysłała mi listę lektur i pozostawiła mi wiele do myślenia.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Sedona Philosophy Experience.


Przelicz Kilobarn na in² (Kilobarn na Square inch)\nKilobarn a in²\nKilobarn a Square inch\nIle Square inch ma 1 Kilobarn?\n1 Kilobarn = 0,000 000 000 000 000 000 000 155 000 310 000 62 Square inch [in²] - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Kilobarn na Square inch\nPrzelicz Kilobarn na Square inch (Kilobarn na in²):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '763 Kilobarn'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrót. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Pola powierzchni'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '28 Kilobarn ile to in2' lub '92 Kilobarn a in2' lub '67 Kilobarn -> Square inch' lub '51 Kilobarn = in2' lub '99 Kilobarn ile to Square inch' lub '10 Kilobarn a Square inch'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(83 * 21) Kilobarn', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '763 Kilobarn + 2289 Square inch' lub '61mm x 28cm x 66dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Odzyskiwanie po awarii w skali przedsiębiorstwa\nArchitektura rozwiązania: Odzyskiwanie po awarii w skali przedsiębiorstwa\nArchitektura stosowana w dużych przedsiębiorstwach dla serwerów sieci Web z programem SharePoint, systemem Dynamics CRM i systemem Linux hostowanych w lokalnym centrum danych z przejściem do infrastruktury platformy Azure w trybie failover.\nTo rozwiązanie zostało utworzone w oparciu o usługi zarządzane Azure: Traffic Manager, Azure Site Recovery, Azure Active Directory, VPN Gateway oraz Virtual Network. Usługi te działają w środowisku o wysokiej dostępności, zapewniającym poprawki i pomoc techniczną, co pozwala na koncentrację na rozwiązaniu, a nie środowisku, w którym działają usługi.\nEnterprise-scale disaster recoveryA large enterprise architecture for SharePoint, Dynamics CRM and Linux web servers hosted on an on-premises datacenter with failover to Azure infrastructure.Active Directory replicationSQL AlwaysOn(Recovery Plan orchestratedby Site Recovery)Azure Failover SiteRecovery VMsPrimary Site (On-Premise)Before FailoverAfter Failover*VMs aren't created until failover occursUsersTraffic Manager(DNS Routing)Site RecoveryVPN TunnelLinux WebPhysical MachineSite RecoveryUnified GatewayWindows RRASgateway VMActiveDirectorySharePointFrontend VMDynamics CRMServer VMSharePointApp VMSQL Server2016 VMBlob StorageVPNGatewayAzure ActiveDirectoryVirtual NetworkLinux Web VM*SharePointFrontend VM*Dynamics CRMServer VM*DNS VM*SQL Server2016 VM\nRuch DNS jest kierowany przez usługę Traffic Manager, która umożliwia łatwe kierowanie ruchu między lokacjami zgodnie z zasadami zdefiniowanymi przez organizację.\nKonfigurowanie metody routingu dla trybu failover\nUsługa Azure Site Recovery organizuje replikację maszyn i zarządza konfiguracją procedur trybu failover.\nJak działa usługa Azure Site Recovery?\nReplikowanie maszyn wirtualnych programu VMware i maszyn fizycznych na platformę Azure za pomocą usługi Azure Site Recovery przy użyciu witryny Azure Portal\nW usłudze Blob Storage są przechowywane obrazy replik wszystkich maszyn chronionych przez usługę Site Recovery.\nWprowadzenie do usługi Microsoft Azure Storage\nUsługa Azure Active Directory jest repliką lokalnych usług Azure Active Directory umożliwiającą uwierzytelnianie i autoryzowanie aplikacji w chmurze przez firmę.\nBrama VPN Gateway umożliwia bezpieczną i prywatną komunikację między siecią lokalną i siecią w chmurze.\nTworzenie sieci wirtualnej z połączeniem lokacja-lokacja za pomocą witryny Azure Portal\nW sieci wirtualnej jest tworzona lokacja trybu failover w przypadku awarii.\nProjektowanie infrastruktury sieci na urządzeniach sieciowy pod kątem odzyskiwania po awarii\nOdzyskiwanie po awarii dla małych i średnich firm za pomocą usługi Azure Site Recovery\nMałe i średnie firmy mogą niedrogo zaimplementować funkcje odzyskiwania po awarii w chmurze przy użyciu usługi Azure Site Recovery lub rozwiązania partnera, takiego jak Double-Take DR.\nOdzyskiwanie po awarii dla małych i średnich firm za pomocą rozwiązania Double Take DR\nMałe i średnie firmy mogą niedrogo zaimplementować funkcje odzyskiwania po awarii w chmurze przy użyciu rozwiązania partnera, takiego jak Double-Take DR.


Mali pacjenci przeniosą się do Przylądka Nadziei - Radio Wrocław\nPielgrzymi ruszyli z Wrocławia do Trzebnicy\nMali pacjenci przeniosą się do Przylądka Nadziei\nElżbieta Osowicz\t| Utworzono: 2015-11-18 15:33\t| Zmodyfikowano: 2015-11-18 15:51\nByło wielkie otwarcie, przecięcie wstęgi i czerwony dywan, ale od dwóch miesięcy budynek stał pusty. Jak dowiedziało się Radio Wrocław pacjenci przeniosą się do nowoczesnego szpitala 23 listopada.\nDoczekali się. Jak dowiedziało się Radio Wrocław pacjenci kliniki hematologii dziecięcej w najbliższy poniedziałek przeniosą się do siedziby z Bujwida do nowej siedziby przy Borowskiej.\nJak powiedziała nam rzeczniczka klinik Monika Kowalska przeprowadzka jest planowana na jeden dzień. 23 listopada przed starą siedzibą pojawią się karetki, które zabiorą chorych. Niektórzy z nich wymaga bardzo specjalistycznego sprzętu. Informacje potwierdza także rzeczniczka Uniwersytetu Medycznego Monika Maziak. Do przetransportowania będzie kilkunastu pacjentów, pozostali są sukcesywnie wypisywani do domów. Oficjalnie nie ogłaszano decyzji o przeprowadzce, bo już raz doszło do falstartu. Na początku września zorganizowano huczne otwarcie z udziałem blisko tysiąca gości. Było przecinanie wstęgi i czerwony dywan, ale nowoczesny budynek stał pusty. Trzeba było wprowadzić kilka poprawek budowlanych i uzupełnić sprzęt medyczny. teraz wszystko ma być już zapięte na ostatni guzik.\nBudowa pochłonęła 100 milionów złotych. W Przylądku jest 75 łóżek dla chorych i 25 miejsc w hotelu dla rodziców.\nCzytaj więcej: Oficjalnie otworzyli Przylądek Nadziei\nPolska to wyjątkowy kraj - jak zwykle "chcieliśmy dobrze wyszło źle". Dezinfomracja, organizacyjny chaos oraz brak dbania o dobro pacjenta jest przerażające!!! Pacjenci oraz rodzice pozostawieni sami sobie. Tak oto wygląda plan przeprowadzi do nowoczesnego Przylądka Nadziei.\nA szefowa przypadkiem do sejmu z PO nie kandydowała? Dostała się...\nA później się okaże, że nie ma kto obsługiwać sprzętu, bo pracowników zwolniono na drodze redukcji w służbie zdrowia. Albo sprzęt od Owsiaka jest nieprzydatny z powodu przeterminowania. Takie przypadki już były w jednym z wrocławskich szpitali. O tym jak naprawdę jest w szpitalach należy pytać pielęgniarki i salowe a nie lekarzy, którzy zarabiają krocie.\nWe wrzesniu otwarcie bylo robione pod wybory!\nWrocław: Manifestacja "Feminizm zamiast wojen" (FOTO)\nWrocław walczy o miejsca w przedszkolach dla 3-latków\nNowe Laboratorium Informatyki Biomedycznej (FOTO)\nSłodycze w plecakach i pustki na stołówkach (POSŁUCHAJ)


Mfind jedną z najbardziej innowacyjnych firm w INSURTECH!\nMfind należy do najbardziej innowacyjnych firm z branży InsurTech na świecie\nAutor: mfind opublikowano: 17.10.2018 0 komentarzy\nFinTech Global, dostawca narzędzi analitycznych dla światowej branży finansowej, 11 października 2018 r. opublikował ranking 100 najbardziej innowacyjnych firm z branży InsurTech. Jedyną polską firmą, która znalazła się w tym zaszczytnym międzynarodowym gronie, jest mfind.\nKryteria rankingu InsurTech100\nInsurTech100. Lista najbardziej innowacyjnych\nmfind najbardziej intuicyjną i nowoczesną porównywarką ubezpieczeniową\nInsurTech100 jest światowym rankingiem firm z branży finansów i ubezpieczeń. Eksperci wybierają co roku 100 najbardziej innowacyjnych firm, które oferują usługi wykorzystując nowe technologie w obszarze finansów.\nOceniając firmy brano pod uwagę między innymi znaczenie branżowe rozwiązywanego problemu, wzrost w zakresie pozyskanego kapitału, innowacje rozwiązań technologicznych, a także potencjalne oszczędności i poprawę wydajności. Kryterium był także także wpływ na zwiększenie przychodów generowanych przez klientów i oszczędności uzyskiwane przez nich dzięki korzystaniu z proponowanych przez firmę rozwiązań.\nW rankingu InsurTech100 mfind znalazł się jako jedyna firma z Polski, a wśród wytypowanych są prawdziwi potentaci branży, np. PolicyBazaar.com, który jest najszybciej rozwijającą się internetową firmą konsumencką w Indiach i największym portalem internetowym i porównawczym w branży ubezpieczeniowej, odnotowującym ponad 100 milionów odwiedzających rocznie.\nDo wyróżnionych należy także Applied, największy na świecie dostawca systemów do zarządzania agencjami oraz automatyzacji w branży ubezpieczeń, a także działający w USA BenefitMall, który obsługuje blisko 200 000 małych i średnich firm w zakresie zarządzania świadczeniami pracowniczymi, płacami, kadrami itp. Pełna lista wyróżnionych znajduje się na stronie FinTech Global.\n– Wyróżnienie dla mfind traktujemy jako kolejny bodziec do rozwoju firmy – mówi Bartłomiej Roszkowski, CEO mfind – Chcemy pomagać naszym klientom w dokonywaniu najlepszych wyborów ubezpieczeniowych, aby wzmacniać ich poczucie bezpieczeństwa. Chcemy, aby dzięki łatwo dostępnym i intuicyjnym produktom, szerokiej ofercie oraz naszemu wsparciu klienci znaleźli dopasowany do swoich potrzeb zakres ubezpieczenia w atrakcyjnej cenie i potrafili z niego skorzystać w razie zaistnienia szkody. Wierzymy, że mfind stanie się pierwszym wyborem dla wszystkich, którzy potrzebują ubezpieczenia – nie tylko tego komunikacyjnego.\n– Aktualnie pracujemy nad personalizacją kontaktu z klientem poprzez algorytmy segmentacji, automatyzację pobierania danych i wyliczania składek – mówi stojący na czele teamu deweloperów w mfind Jan Adamski – Te działania mają nas doprowadzić do miejsca, w którym będziemy najbardziej intuicyjną i nowoczesną porównywarką ubezpieczeniową, nie tylko w Polsce, ale także na tle firm działających w tej branży na całym świecie. Miejsce w 100 najbardziej innowacyjnych firm świata w branży InsurTech, pokazuje, że jesteśmy bardzo blisko celu!


Uniwersytet Morski w Gdyni wspiera morskie farmy wiatrowe | PortalMorski.pl\n29 grudnia 2021 | rel\nPrace przy budowie uczelnianego Centrum Offshore w Gdyni szybko postępują. Rozpoczęła się też rekrutacja na nowe kierunki studiów, które są przeznaczone dla przyszłych menedżerów morskich farm wiatrowych. Uniwersytet Morski w Gdyni przygotowuje się do wyzwań związanych z dużymi inwestycjami w ten sektor na Pomorzu.\nNowe wyzwania oznaczają także nowe inwestycje i ofertę edukacyjną. Gdyński Uniwersytet Morski realizuje wcześniejsze założenia i przygotowuje zaplecze do kształcenia przyszłego personelu morskich farm wiatrowych.\nPrzypomnijmy, że zgodnie z rządową decyzją to właśnie w Gdyni ma powstać tzw. terminal instalacyjny, czyli bezpośrednie zaplecze techniczne planowanych inwestycji na Bałtyku. Port Gdynia prowadzi już postępowanie przetargowe, które wyłoni operatora terminalu.\nPowstaną nowe miejsca pracy - nie tylko na etapie budowy turbin wiatrowych, ale i przy ich serwisowaniu oraz obsłudze. Rynek będzie potrzebować łącznie nawet kilku tysięcy wykwalifikowanych pracowników, a odpowiedzialność za szkolenie kadr dla rozwijającej się branży spocznie właśnie na lokalnych uczelniach.\nCentrum Offshore rośnie w oczach\nAby sprostać wyzwaniu, potrzebne jest nowe zaplecze naukowe. Dlatego trwa budowa wartego około 50 milionów złotych Centrum Offshore. Specjalistyczny ośrodek Uniwersytetu Morskiego pozwoli na prowadzenie kompleksowych prac badawczych i rozwojowych związanych z przemysłem morskim.\nTo dwa budynki w sąsiedztwie Twierdzy Wisłoujście w Gdańsku. Uczelnia informuje, że widać już pierwsze efekty prac. Wykonano fundamenty i parter, a wszystko przebiega zgodnie z harmonogramem.\n"Chcemy uczestniczyć w tworzeniu lokalnego, polskiego łańcucha dostaw dla branży offshore. Robimy wszystko, aby centrum stało się zalążkiem większego organizmu 'Polskiej Doliny Offshore'" - mówił podczas uroczystego posiedzenia Senatu UMG prof. dr hab. inż. kpt. ż.w. Adam Weintrit, rektor Uniwersytetu Morskiego.\nDocelowo w Centrum Offshore będą działać certyfikowane laboratoria. Pomogą one przy przygotowywaniu i realizacji inwestycji w morską energetykę wiatrową. Prace mają się zakończyć w marcu 2023 roku.\nWykształcą przyszłych menedżerów\nDo oferty kształcenia gdyńskiej uczelni dołącza też kolejny kierunek związany z nową branżą. Tym razem mowa o studiach MBA (Master of Business Administration). W ten sposób uczelnia wykształci przyszłych menedżerów związanych z szeroko pojętymi projektami offshore, a nie tylko samymi morskimi elektrowniami wiatrowymi. Uniwersytet współpracuje w tej kwestii z dwiema zagranicznymi uczelniami: University of Applied Sciences Bremerhaven i Business Academy South West.\nW tej chwili trwa rekrutacja do nowego programu Executive Offshore Wind MBA. Prowadzi ją uczelniane Centrum Morskiej Energetyki Wiatrowej. Więcej informacji na ten temat można znaleźć na specjalnej podstronie Uniwersytetu Morskiego. Przyszłych studentów czekają cztery semestry nauki, które rozpoczną się w marcu przyszłego roku.\nProgram jest przeznaczony dla menedżerów sektora offshore wind i osób planujących rozwój kariery zawodowej w tej branży. Mogą w nim uczestniczyć zarówno ci, którzy już mają doświadczenie w pracy w branży morskiej energetyki wiatrowej, jak i osoby dopiero rozpoczynające aktywność zawodową w tym sektorze.\nKim będzie absolwent nowych studiów? Profesjonalnym i skutecznym menedżerem z wiedzą o zarządzaniu organizacjami i projektami sektora offshore wind. Studenci zdobędą "unikalne kompetencje poszukiwane na krajowym i europejskim rynku offshore oraz prestiżowy, honorowany na świecie dyplom Executive Offshore Wind MBA”. Wszystkie zajęcia będą miały charakter praktyczny.\nPrzypomnijmy, że niedawno gdyńska uczelnia rozpoczęła też nabór na studia podyplomowe. Chodzi o zarządzanie ryzykiem w morskim przemyśle wydobywczym i energetyce wiatrowej.\nrel (Miasto Gdynia - gdynia.pl)\nFot.: Ein Dahmer / Wikimedia Commons (CC); UMG\nNa budowie Centrum Offshore widać już pierwsze kształty przyszłych budynków


Futbol kobiet. Sparingowe mecze łódzkich piłkarek | Express Ilustrowany\nFutbol kobiet. Sparingowe mecze łódzkich piłkarek\nŁódzkie piłkarki miały wczoraj rozegrać pierwszy mecz sparingowy w Lleidzie z zespołem CF Pardinyes. Jednak z powodu wichury i burzy mecz został przełożony na czwartek. Zamiast pojechać na mecz, ekipa poszła na siłownię\n- Lleida to miejscowość położona 160 km od Barcelony i godzinę drogi od Salou - mówi Marek Chojnacki, szkoleniowiec łódzkiej drużyny. - Z kolei dziś rywalizować będziemy w Barcelonie z miejscowym zespołem Levante Las Planas. Obie drużyny występują w hiszpańskiej drugiej lidze i są w trakcie rozgrywek.\n- Kobiece rozgrywki są bardzo rozbudowane w Hiszpanii. Ekstraklasa liczy 16 drużyn, a z kolei pierwsza liga ma dwie grupy po 16 drużyn, II liga to regionalne grupy po kilkanaście drużyn. Pardinyes to zespół środka tabeli, Levante liczy się w walce o awans do I ligi.\n- Reprezentacja tego kraju należy do czołówki światowego rankingu, stąd taka radość w Polsce po remisie w Lublinie biało-czerwonych z Hiszpankami w meczu eliminacji mistrzostw Europy - dodaje Chojnacki. - Najbliższe rywalki to dla nas duża niewiadoma, bo przynajmniej w ostatnich latach żaden polski zespół nie zagrał z hiszpańskimi drużynami. Natomiast styl gry tych zespołów dobrze zna nasza piłkarka Caitlin Jarvie, która kilka sezonów temu rywalizowała w Hiszpanii. Twierdzi, że prezentują dobry poziom, szczególnie Levante. Oba sparingi to ważny etap przygotowań naszej drużyny do lutowych meczów w Pucharze Polski. Z tego powodu połowa kadry zagrała w jednym spotkaniu, a pozostałe zawodniczki powalczą w drugim meczu.\nW ośrodku w Salou, który jest reklamowany jako jeden z najlepszych w Europie, oprócz piłkarek TME SMS przebywają również reprezentacja piłkarzy Arabii Saudyjskiej U-21 i reprezentacja piłkarek Niemiec U-17.\nPiłka nożni GLKS Dłutów przygotowują się do rundy wiosennej w klasie okręgowej.


Dron do filmowania - Kilka słów o dronach - RMVBoard\nDrony – występują w postaci zarówno popularnych zabawek, jak i profesjonalnego sprzętu, z którego korzysta nawet wojsko. Uwielbiają je dzieci oraz dorośli. dron do filmowania to również bardzo często cel, dla którego stosuje się możliwości, na jakie pozwala użycie drona. Obecnie w sklepach spotkać się można z dronami oferowanymi w cenach nawet kilkuset złotych, podczas gdy te najlepsze modele są dostępne dopiero od progu kilku tysięcy. Czy są to w zasadzie jeszcze te same urządzenia, czy może zaawansowanie techniczne sprawia, że tylko niektóre z nich są dronami? Przekonajmy się o tym, porównując, jakie rodzaje dronów są dostępne na rynku.\nW jaki sposób można sterować dronem?\nZe swej definicji dron jest sterowany przez specjalny komputer. Różnice pomiędzy dronami oraz samolotami zdalnie sterowanymi występują już na poziomie systemu sterowania. Pierwszy rodzaj sterowania, czyli RPV polega na zastosowaniu specjalnego kontrolera, tymczasem, gdy RC FPV pozwala na jednoczesne sterowanie oraz oglądania filmików za pomocą specjalnej kamery, w jaką wyposażony jest samolot zdalnie sterowany czy też dron. Natomiast prawdziwym dronem nazywa się urządzenie, którym steruje się za pośrednictwem komputera. Dzięki temu możliwym jest z góry zaplanowanie trasy przelotu oraz wygodne sterowanie lecącym urządzeniem.\nDrony mogą by stosowane w różnych celach.\nIstnieją modele przeznaczone do zadań specjalnych, jak i drony potrzebne do liczenia na przykład ilości osobników w stadzie lub tez drony wykorzystywane prywatnie, na przykład do zabawy. W celach komercyjnych najczęściej stosowanym jest dron do filmowania, który pozwala ukazać rzeczywistość z lotu ptaka, dzięki czemu widocznym jest wiele ciekawych szczegółów z danej okolicy, takie drony potrzebne przydają się również do filmowania imprez o dużym zasięgu. Wybierając dron do filmowania należy sprawdzić, czy jego waga nie przekracza 25 kilogramów, gdyż takie urządzenia wymagają posiadania odpowiedniej zgody.


Post autor: Alek1224 » 10 lip 2020, 10:28\nDziś o 19:25 w TVP1 i TVP Info orędzie Marszałka Senatu Tomasza Grodzkiego.\nPost autor: Alek1224 » 16 lip 2020, 13:01\n15 sierpnia o 11:45 normalnie w Jedynce transmisja z uroczystości z okazji Święta Wojska Polskiego.\nPost autor: Trzeciak » 16 lip 2020, 13:03\nA 6 sierpnia zapewne w Jedynce - transmisja uroczystości z zaprzysiężenia prezydenta RP - Andrzeja Dudy na drugą kadencję.\nPost autor: Kamilo » 16 lip 2020, 13:23\nCo więcej, prawdopodobnie będzie to transmisja ze Stadionu Narodowego - https://www.rmf24.pl/raporty/raport-wyb ... Id,4614594\nPost autor: KubaBing » 16 lip 2020, 16:51\n6 sierpnia o godzinie 10.00 w Sejmie- marszałek Witek podpisała już postanowienie o zwołaniu Zgromadzenie Narodowego\nPost autor: KubaBing » 28 lip 2020, 19:12\n15 sierpnia o 14.00 transmisja defilady z Warszawy w TVP1. 16.08 o 20.15 relacja z premiery i emisja filmu "Wojna Światów".\nNo i nadal brak w ramówce transmisji Zgromadzenia Narodowego.\nPost autor: Trzeciak » 04 sie 2020, 12:29\nJuż jest w ramówce. Transmisja zaprzysiężenia Andrzeja Dudy na urząd prezydenta RP w czwartek o 10:00 na antenie TVP1 i TVP Info.\nPost autor: Alek1224 » 04 sie 2020, 12:30\nCzyli w Jedynce będzie tylko transmisja Zgromadzenia Narodowego.\n15.08 o 11:55 w TVP1 transmisja uroczystości z Placu Piłsudskiego w Warszawie a o 15:00 transmisja defilady wojskowej.\nEDIT:. Defilada odwołana.


Honorata Skarbek zdradziła w Joyu, czy poprawiała urodę - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Honorata Skarbek » Honorata Skarbek zdradziła w Joyu, czy poprawiała urodę\nO tej gwieździe jest ostatnio wyjątkowo głośno. Honey prowadzi bloga i regularnie aktualizuje swoje konto na Instagramie, gdzie chętnie chwali się swoim życiem prywatnym, opowiada o problemach i sukcesach prezentuje swoje stylizacje. Ubiór i fryzury Honoraty, które zmieniają się jak w kalejdoskopie są przez fanów żywo komentowanie. Wielu widzi podobieństwo gwiazdy do Kylie Jenner. Honey udzieliła ostatnio obszernego wywiadu w magazynie Joy, w którym stwierdziła, że na nikim się nie wzoruje. Piosenkarka dodała też, że nigdy nie poprawiała swojej urody:


Ochraniacz na szczytówkę hand made. – blog wędkarski rybymojezycie.com.pl\n« Kołyska karpiowa HM.\nPierwsze pod lodowe wędkowanie. »\nZa oknem temperatury wręcz syberyjskie i w końcu w swojej krasie posypawszy śniegiem zagościła zima w naszym pięknym kraju czyniąc go jeszcze piękniejszym. A ja w postaci swojej skromnej osoby siedzę przy cieplutkim kaloryferku i skupiony pochylam się nad kawałkami materiału. W głowie urodziło mi się kilka pomysłów na zagospodarowanie pozostałego materiału po wykonaniu maty. Wczoraj wieczorem powstały eksperymentalnie pokrowce na garnki turystyczne i czajnik oraz moją mini kuchenkę. A w dniu dzisiejszym przygryzając język kreślę sobie na pozostałych ścinkach ochraniacze do szczytowych elementów wędzisk karpiowych. Do wykonania ochraniaczy potrzebujemy materiału przyborów do szycia, spinacza do papieru bądź agrafki, kawałka sznurka, pianki na rury hydrauliczne, przyborów kreślarskich, nożyc i oczywiście troszkę samo zapału.\nPierwsze próby stworzenia ochraniacza z zapięciem na rzepy nie powiodły się więc postanowiłem maksymalnie uprościć konstrukcje i mocować je do wędzisk za pomocą przeciągniętego przez zszyty tunel kawałka sznurka. Rozwiązanie proste w wykonaniu i jak zapewne się spodziewacie niesamowicie skuteczne i co ważne trwałe. Po pierwszych dwóch sztukach ochraniaczy nazwijmy je pierwszymi wczesnymi wersjami beta powstał projekt i mogłem przystąpić do bardziej masowej produkcji a że potrzebowałem 5 sztuk to musiałem wykonać jeszcze trzy gdyż wersje beta wyszły nad wyraz przyzwoicie.\nNa kawałku materiału przy użyciu długopisu skreśliłem więc od razu trzy sztuki moich ochraniaczy.\nNastępnie wyciąłem moje ochraniacze i pozszywałem je zaczynając od tunelu w którym miałem zamiar przeciągnąć sznurek a następnie wzdłuż dłuższego boku uważając aby nie zszyć tunelu.\nW kolejnym kroku odrysowałem kształt okręgu za szablon używając piankę hydrauliczną.\nKrokiem następnym i zarazem najżmudniejszym było ręczne wszycie naszego przygotowanego wcześniej kółeczka do reszty ochraniacza zastosowałem najlepiej mi znany ścieg na okrętkę jednak wyniki końcowe pokazują że na pracach ręcznych w szkole podstawowej w czasie przerabiania tego tematu przebywałem na wagarach zapewne na gliniankach.\nPo wszyciu wieczka wywracamy nasz ochraniacz wypełniamy pianką w taki sposób aby zostało około 5 cm wolnej przestrzeni w części przy tunelu z sznurkiem. Przy pomocy agrafki wciągamy sznurek.\nW ten sprytny i szybki sposób w cenie około 1,5 zł za sztukę uzyskałem ochraniacz na szczytówkę wędki. Wykonany z porządnej codury zszyty nićmi do skóry które są bardzo wytrzymałe. Dodatkowo potrenowałem szycie na maszynie i umiliłem sobie zimowy dzień wykonując sprzęt wędkarski we własnym zakresie. A dodam ze w ogniu walki powstał również pływak do mojego drugiego podbieraka wykonany w sposób bardzo podobny do ochraniaczy z tą różnicą że z obu stron znajduje się tunel z przeciągniętym sznurkiem. Odbiegając od tematu ręcznego wykonywania sprzętu. Chciałem dodać że ceny w sklepach wędkarskich są chore w porównaniu do cen wykonania przedmiotów i jakości materiałów z jakich zostały one wykonane. Poświęcając czas około jednej godziny zaoszczędziłem około 80 zł dodatkowo przyjemnie spędzając zimowy czas.\nTagi ochraniacz na szczytówkę.Dodaj do zakładek Link.


Wniosek dotyczący zalecenia Rady w sprawie poprawy nauczania i uczenia się języków - European Commission\nInicjatywy > Europejski obszar edukacji > Wniosek dotyczący zalecenia Rady w sprawie poprawy nauczania i uczenia się języków\nUmiejętności językowe są kluczowym elementem ambitnej wizji utworzenia europejskiego obszaru edukacji. Znajomość języków obcych jest nie tylko potrzebna, aby móc studiować za granicą, ale także daje więcej możliwości na międzynarodowych rynkach pracy, stwarza nowe perspektywy i umożliwia odkrywanie innych kultur. Badania wykazują, że państwa członkowskie UE nie czynią wystarczająco szybkich postępów w realizacji wspólnie uzgodnionego celu, zgodnie z którym każdy Europejczyk od najmłodszych lat powinien być w stanie uczyć się dwóch języków obcych. W rzeczywistości poziom kompetencji językowych uczniów po zakończeniu kształcenia obowiązkowego jest ogólnie niski, a między państwami członkowskimi występują bardzo duże różnice. W związku z rosnącą mobilnością w Europie oraz bezprecedensową liczbą dzieci z krajów trzecich, uczęszczających do szkół i mówiących różnymi językami, musimy ponownie rozważyć wyzwania i możliwości, z którymi mamy do czynienia, aby uczynić z wielojęzyczności prawdziwy atut UE.\nProponowane zalecenie ma na celu:\nintensyfikację nauczania języków z naciskiem na osiągnięcie konkretnych poziomów kompetencji w oparciu o opracowany przez Radę Europy wspólny europejski system opisu kształcenia językowego po zakończeniu kształcenia obowiązkowego;\nwprowadzenie koncepcji świadomości językowej w zakresie kształcenia i szkolenia, która stanowi integracyjne ramy nauczania języków, z uwzględnieniem różnorodności kompetencji językowych osób uczących się;\nzapewnienie coraz większej liczbie nauczycieli języków obcych możliwości uczenia się i studiowania za granicą;\nokreślenie i promowanie innowacyjnych, integracyjnych i wielojęzycznych metod pedagogicznych przy użyciu europejskich narzędzi i platform, takich jak europejska platforma internetowa dla szkół School Education Gateway czy eTwinning.\nZałącznik do zalecenia\nDokument roboczy służb Komisji (część I)\nDokument roboczy służb Komisji (część II)


Dwa teatry Witkacego - Digital Repository of Scientific Institutes\nTitle: Dwa teatry Witkacego\nNapis, Seria XVIII (2012)\n1. T. Różewicz, Kup kota w worku (wor in progress), Wrocław 2008, s. 41.\n2. S. I. Witkiewicz, Dramaty, t. III, oprac. J. Degler, Warszawa 2004, s. 315.\n3. S. I. Witkiewicz, Listy do żony (1932-1935), przygotowała do druku A. Micińska, oprac. i przypisami opatrzył J. Degler, Warszawa 2010, s. 617.\n4. S. I. Witkiewicz, Pożegnanie jesieni, oprac. A. Micińska, Warszawa 1992, s. 130-131.\n5. S. I. Witkiewicz, Teatr i inne pisma o sztuce, oprac. J. Degler, Warszawa 1995, s. 323.\noai:rcin.org.pl:53873 ; 1507-4153\nWitkiewicz, Stanisław Ignacy (1885-1939) everyday reality epistolography\nSeria XXVII (2021)\nNapis, Seria XVIII (2012), Spis treści\nWolska B., Pąkciński M. - Tabu i wstyd w literaturze i kulturze [Wstęp]\nBanaś-Korniak T. - "Aż się za cię wstydzę, gdy cię w tańcu widzę". O kobiecości i wstydzie w poezji Jana Kochanowskiego (na wybranych przykładach)\nMaciejewska I. - Erotyka jako temat wyznań w barokowym liście miłosnym. Próby przełamywania tabu\nDąbrowski S. P. - Zjawisko sodomii w polskiej poezji erotycznej XVIII wieku. Wstępne rozpoznanie problemu\nWolska B. - Bez winy i wstydu. Seksualność w polskiej poezji obscenicznej o tematyce erotycznej doby Oświecenia\nChojnowski Z. - W mazurskiej gęstwinie zakazów i powinności. Uwagi o opowieści Marcina Gerssa "Jest Bóg!"\nBąbel A. - Sztuka zrywania. Niefortunne narzeczeństwa w polskiej powieści i wspomnieniach końca XIX i początku XX w.\nBudrewicz T. - Zasada 3 P - o czym milczą rodziny w powieści pozytywizmu?\nPycka A. M. - Przekraczanie granic w dyskursie publicystycznym Bolesława Prusa\nSzleszyński B. - Bolesław Prus i pozytywistyczne "porno z Murzynkami"\nLewenstam A. - "My nie jesteśmy: ty i ja. My jesteśmy czegoś katastrofalną tylko konsekwencją". Maria Jehanne Wielopolska pisze historię kobiet\nPoniatowska I. - "Płcią opętani, gębą spętani". Tabu w powieści popularnej na przykładzie powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza ("Bracia Dalcz i S-ka") i Witolda Gombrowicza ("Opętani")\nBocheński T. - Dwa teatry Witkacego\nSobieska A. - Scopophobia (lęk przed spojrzeniem) i marzenia o bezwstydzie - Leśmianowska fenomenologia wstydu\nBudrowska K. - Cenzura, tabu i wstyd. Cenzura obyczajowaw PRL-u (1948-1958)\nPąkciński M. - Ciało, płeć i wstyd komunisty (na marginesie fantastycznonaukowych powieści utopijnych Stanisława Lema z lat pięćdziesiątych XX w.)\nPacukiewicz M. - Między wstydem a bezwstydem - kulturowy eksperyment Salmana Rushdiego\nTuszyńska K. - Lesbijka, córka geja. Homoseksualizm - tabu - autonarracja w powieści graficznej "Fun Home. Tragikomiks rodzinny" Alison Bechdel\nStanny K. - Tabu i wstyd w fotografii czy zimny i nagi obiektyw?\nKaliszewski W. - Grażyna Legutko, Niespokojny płomień. Życie i twórczość Gustawa Daniłowskiego, Kielce 2011, Wydawnictwo Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego, 509 s.\nWójcicki J. - Z powinszowaniem imienin. "Wiersze imieninowe poetów z drugiej połowy XVIII wieku", wstęp, wybór tekstów i opracowanie Barbara Wolska, Bożena Mazurkowa,Tomasz Chachulski, Warszawa 2011, Wydawnictwo IBL PAN, 320 s.\nPracownia Literatury II Połowy XIX Wieku IBL PAN - 2012 - Rok Bolesława Prusa. Sprawozdanie\nBocheński T. - Dwa teatry Witkacego Oct 2, 2020\nZ sensem o Witkacym\nKompozycje muzyczne Witkacego\n"Narkotyki. Niemyte dusze" - dziwny poradnik Witkacego\nEpistolarny autoportret artysty\nNa peryferiach "czysto-formalnej" estetyki. Witkacy i Rytard\nIroniczny "skok stylu": Miciński i Witkacy pomiędzy wzniosłością a groteską\nDobitny głos Donny Querpii. Listy Zofii Dembowskiej do Bronisława Malinowskiego\nDembowska, Zofia Kubica, Grażyna


Buty uwielbiane przez chłopców, czyli jakie? - kidsandaly.pl\nsob. Cze 12th, 2021\nWydaje się, że takie, które po prostu nie przeszkadzają w codziennych eskapadach. Przeważnie są to buty o kroju sportowym w typie adidasów, a jeśli obuwie ma być przeznaczone na specjalne okazje, to też dobrze, by zachowywało choćby minimalny sportowy sznyt. Z tego też powodu półbuty chłopięce cieszą się wśród małych mężczyzn największą popularnością. I jeśli w okresie wczesnego dzieciństwa można jeszcze obuć męską pociechę w sandały, to wraz z upływającym czasem szanse na sukces w tej dziedzinie maleją.\nPÓŁBUTY CHŁOPIĘCE – NA KAŻDĄ PORĘ ROKU\nDzięki temu, że półbuty chłopięce są szyte z różnych materiałów różnej grubości i mają lub nie tkaniny ocieplające, można zaryzykować twierdzenie, że ten fason buta spełnia swoje funkcje prawie przez cały rok (wyłączając mroźne zimy). Półbuty chłopięce uszyte z nubuku połączonego z siateczkowym materiałem tekstylnym znakomicie sprawdzają się podczas ciepłych pór roku i w wyższych temperaturach.\nTaki typ półbutów chłopięcych ma przeważnie sportowy krój, dzięki czemu chłopcy patrzą nie przychylnym wzrokiem, gdyż pozwalają one na dużą aktywność ruchową zapewniając stopie komfort i swobodę. Jeśli dodatkowo obuwie jest zapinane na rzepy umożliwiające szybkie założenie butów (zwłaszcza jeśli nie ma się wprawy w wiązaniu sznurówek lub brak na tę czynność czasu), a rozwiązujące się sznurówki nie grożą potknięciem się i nie przerywają zabawy, to półbuty chłopięce nie mają sobie równych.\nProducenci półbutów chłopięcych, zwłaszcza tych przeznaczonych dla najmłodszych, dbają też o to, żeby kolory obuwia i detale przypadły małym mężczyznom do gustu.\nTags: buty buty dla dziecka certyfikowani producenci obuwia półbuty dziecięce wygodne buty\nPrevious Jakie buty na zmianę do przedszkola?


Korek na ścianę – praktyczne wykończenie ścian w domu i biurze\n/ Oferta / Ściany / Korek\nKategoria: Materiały do wykończenia ścian\nKorek na ścianę jest powracającym trendem dla aranżacji wnętrz. Jest to nie tylko ciekawe wizualnie rozwiązanie na udekorowanie ściany, ale również praktyczne wykończenie pomieszczenia. W naszej ofercie dostępne są korki ścienne od renomowanego producenta Wicanders, który gwarantuje jedynie produkty opierające się na wysokiej jakości wykończeniu. Proponujemy duży wybór korków na ścianę – o różnych wzorach i technikach barwienia. Materiał ten sprawdzi się zarówno w pomieszczeniach mieszkalnych, jak i w przestrzeni biurowej. Ponadto oferujemy korek w różnych wymiarach. W związku z tym zachęcamy do kontaktu z naszą firmą, w celu złożenia zamówienia na określoną ilość towaru.\nCechy korka ściennego\nDzięki swoim właściwościom korek ma szerokie zastosowanie. Przede wszystkim jest trwały i łatwy w utrzymaniu czystości. Na jego powierzchni nie gromadzi się kurz, ponieważ jest materiałem, który nie elektryzuje się – w związku z tym jest dobrym rozwiązaniem dla alergików czy astmatyków. Co więcej, jest obojętny na działanie substancji chemicznych. Inne cechy to:\nzgodność z ekologicznym podejściem – jest to materiał ekologiczny, ponieważ jego produkcja nie wpływa negatywnie na środowisko naturalne,\npoprawa akustyki – podobnie jak panele 3D, korek tłumi dźwięki pomieszczenia oraz hałasy zewnętrzne,\ntermoizolacyjność – stabilizuje poziom temperatury i stopień wilgotności w pomieszczeniu.\nW związku z powyższym korek ścienny jest materiałem, który jest bardzo praktyczny i bezpieczny w kontekście wykończenia ścian. Co więcej, gwarantujemy, że sposób jego przyklejania nie jest skomplikowany.\nkorek - WICANDERS


współposiadaczy, np. poprzez wprowadzenie wymogu, że określone czynności mogą być dokonywane wyłącznie przez jednego ze współposiadaczy. W braku odmiennych uregulowań umownych, uprawnienia posiadaczy są identyczne, a zgromadzone na rachunku środki pieniężne\ntakże w sytuacji, w której osoby te przyjęły na mocy czynności prawnych taką odpowiedzialność na siebie. Chodzi o przypadek, gdy dzieci poręczyły za zobowiązania rodziców (np. podpisały weksel, oświadczenie o udzieleniu poręczenia itp.). W tym przypadku\nobecną z mieszkania ja korzystam i jestem w nim zameldowana. Chcę wiedzieć jakie czynności mam wykonać, aby to mieszkanie należało do mnie lub czy na tę chwilę ja mam pełne prawa do tego mieszkania? Jakie prawa do mieszkania ma mój brat?\nspadku, pod warunkiem, że dzieci te pozostają pod ich władzą rodzicielską. Należy zaznaczyć, że dla biegu tego terminu nie ma znaczenia konieczność uzyskania przez rodziców zgody sądu opiekuńczego na dokonanie czynności w postaci odrzucenia spadku. Jeżeli\nwłasności nieruchomości została dokonana jako zniesienie umowne współwłasności, wówczas co do zasady nie ma możliwości odwołania takiej czynności. W tym przypadku jednakże zastosowanie mogą mieć ogólne zasady związane z wadami oświadczenia woli (oświadczenie\njednego z małżonków pozbawić drugiego małżonka samodzielnego zarządu majątkiem wspólnym; może również postanowić, że na dokonanie czynności przekraczających zwykły zarząd zamiast zgody małżonka będzie potrzebne zezwolenie sądu. Postanowienia te mogą być\nprawa do lokalu socjalnego, stało się w praktyce niemożliwe. Przeszkodą w wykonaniu wyroku eksmisyjnego jest regulacja przewidziana w art. 1046 § 4 k.p.c., zgodnie z którą komornik ma obowiązek wstrzymać się z wykonaniem czynności egzekucyjnej do czasu\n. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na\n« Poprzednia 1 … 50 | 51 | 52 | 53 | 54 … 61\t Następna »


Syn w hołdzie Ojcu | Warszawa.pl\nNagrobek Emila Karewicza – w Alei Zasłużonych na Warszawskich Powązkach Wojskowych\nfot. Henryk Górski\nKrzysztof Karewicz syn Emila Karewicza w hołdzie Ojcu zaprojektował wyjątkowy nagrobek.\nŚmierć Emila Karewicza była trudnym przeżyciem dla rodziny.\nSyn nie mógł pogodzić się z jego odejściem. Byli bardzo związani ze sobą. Mimo, że nie mieszkali razem na co dzień to rozmawiali ze sobą kilka razy dziennie, i widywali się kiedy tylko pojawiała się okazja.\nByli dwoma różnymi charakterami, ale bardzo pokrewnymi duszami.\nMieli wspólną pasję, malarstwo.\nWybierając własną życiową drogę zawodową Krzysztof Karewicz, mógł wybrać aktorstwo (zdawał egzamin do szkoły teatralnej w Warszawie). Jednak stało się inaczej. Bardziej pasjonował go świat zaklęty w kolorach i wybrał Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie Wydział Grafiki.\nTo chyba było jego przeznaczenie.\nDzisiaj po śmierci Emila Karewicza syn oddaje ojcu hołd w postaci zaprojektowanego nagrobka.\nNagrobek składa się z 3 symboli. Ekran, postacie, odlew twarzy.\n3 postacie, które symbolizują widownię, to jednocześnie ulubiona cyfra Emila Karewicza, która 3 razy powtarza się w jego dacie urodzenia: 13.03.1923 r.\nNa podstawie daty urodzenia powstał tytuł książki biograficznej, jego autorstwa Moje Trzy Po Trzy. Trójka to ważny symbol dla Emila Karewicza.\nBiały marmur, swoim kształtem imituje ekran kinowy i telewizyjny, na którym jest subtelny, wszystko mówiący napis The End.\nNajistotniejszym elementem nagrobka jest odlew twarzy taty. Chciałem, żeby był\nnajbardziej realny. Dłoń na której podpiera twarz to też przemyślany pomysł. Ponieważ\ntata lubił siadywać w takiej pozycji i sam się łapię na tym, że został mi po nim taki gest.\nPanie Krzysztofie pomnik jest bardzo imponujący.\nNie zależało mi na imponującym pomniku.\nTo jak wygląda nagrobek, to taty życie, moje uznanie dla niego oraz moja wyobraźnia. Chciałem, żeby nagrobek przemawiał tak jak moje obrazy. Postacie na nagrobku jako widownia to też postacie z moich obrazów bez twarzy i mimiki.\nJak wyglądała droga realizacji?\nJak chyba przy każdym projekcie, a do tego ważnym z którym wiążemy się emocjonalnie. Było różnie. Dzisiaj się uśmiecham, bo już naniesione są poprawki.\nJakie poprawki może Pan zdradzić?\nNa przykład marmur na ekran i sylwetki jeździł trochę po Polsce zanim trafił do właściwego wykonawcy. Co wydłużyło czas realizacji i wzbudzało mój niepokój.\nRównież odmłodzili mojego tatę o 6 lat (czyli znowu dwie trójki :)) w dacie urodzenia. Zauważyliśmy to dopiero po postawieniu i zamontowaniu postumentu, na którym jest odlew twarzy.\nTata zapewne byłby zadowolony :)\nDzięki mojemu przyjacielowi znalazłem szybko wykonawców.\nI tak, projekt i formę do odlewu twarzy z pełnym profesjonalizmem przygotował krakowski rzeźbiarz Pan Tomasz Pałka, 3 postacie zostały wycięte z białego marmuru dzięki Panu Mariuszowi Zajko w jego firmie Kolnex w Białymstoku, a nagrobek i montaż zleciłem Firmie Pana Teofila Turka z Aleksandrowa pod Warszawą.\nBardzo dziękuję wszystkim za zaangażowanie i fachowość.\nPonieważ tata zawsze chciał być pochowany z moją mamą, pozostaje mi przeniesienie Jej prochów.\nEmil Karewicz zmarł 18 marca 2020 roku.\nPochowany został jednak dopiero 23 czerwca, gdyż uroczystości zostały wstrzymane przez koronawirusową epidemię.\nJuż wtedy Krzysztof Karewicz zapowiadał godne upamiętnienie swego Taty.\nNagrobek Emila Karewicza\n24 października 2020 14:15


Tajemnicza śmierć Kanadyjki w Kambodży\nKanada Top News list 16, 2017 at 4:00 pm\nAbbey Gail Amisola z Kanady\n27-letnia Abbey Gail Amisola z Winnipeg i jej 22-letnia brytyjska przyjaciółka Natalie Jade Seymour zostały znalezione martwe w pokoju schroniska w Kampot w Kambodży.\nPracownicy nadmorskiego hostelu Monkey Republic Guest House, popularnego wśród zagranicznych gości, znaleźli ciała kobiet i niezwłocznie zawiadomili służby ratownicze – niestety, podróżniczek nie dało się już uratować. Pracownicy okolicznego szpitala orzekli, że przy zgłoszeniu kobiety były martwe.\nZe wstępnych ustaleń wynika, że do ich śmierci nie przyczyniły się osoby trzecie, a przyczyną zgonu mogło być zażycie leku dostępnego bez recepty. Seymour i Amisola miały się przez ostatnie dni skarżyć się na dolegliwości żołądkowe i cierpiały na biegunkę i wymioty. Pracownicy hostelu twierdzą, że doradzano im skorzystanie z pomocy medycznej ale dziewczyny uparły się, że zdecydują o tym po przespanej nocy. Nigdy się nie obudziły.\nSprawą zajęła się już policja, by ustalić oficjalną przyczynę tego tragicznego wydarzenia.\nKanadyjka rozpoczynała właśnie karierę zawodową jako nauczycielka.\nUwielbiała podróże, najcześciej w towarzystwie przyjaciółki z Wielkiej Brytanii. Obecna podróż przez Azję miała potrwać prawie rok. Na miesiąc przed śmiercią jedna z nich opublikowała na swoim Twitterze post: „Podjęcie decyzji, gdzie chcę podróżować jest bardzo trudne, ponieważ chciałabym pojechać wszędzie i zobaczyć wszystko”.\nKanadyjskie i brytyjskie władze oficjalnie potwierdziły informacje o śmierci podróżniczek i będą kontrolować postępowanie w tej sprawie.\nBrytyjski “The Sun” powołując się na anonimowe źródła w Kampot, że kupowane bez trudu w Kambodży tanie lekarstwa bez recepty bardzo często zawierają opiaty.\nPrzyjaciele Kanadyjki uruchomili stronę, na której zbierają datki mające pomóc rodzinie w organizacji pogrzebu – TUTAJ.\nKonserwatywny senator z Ontario Tobias Enverga zmarł podczas podróży służbowej do Kolumbii.\nMiał 61 lat. Był również przez 30 lat menadżerem w Bank of Montreal i kuratorem oświaty w Okręgu 8 TCDSB. Enverga to pierwszy Kanadyjczyk urodzony na Filipinach i wybrany do władz miejskich w Toronto.\nZastanawiam sie dlaczego te dwie informacje znalazly sie na tej samej stronie? Co ich laczy? Jest moze cos o czym niewiemy ojcowie redaktorzy?\nCIEKAWOSTKA redakcyjna??? -pracownicy hotelu znalezli CIALA !\nale niestety,nie udalo sie juz ich uratowac ???\nPoniewaz ,szanowna Redakcjo! tylko jeden przypadek zmartchwstania jest znany!!!\nKto ? tam u was jest pismakiem?\n~hm,ciekawe?\t2 years temu\nCo mogly robic dwie kobiety w pokoju hotelowym? Pewnie lesby. A ta kanadyjka to w istocie Azjatka z grubymi nogami.\n~detektyw Rutkowski z ZOMO\t2 years temu\na moze zacpaly sie tanim towarem od kambodzanskich dilerow…\nOstatnie bydlaki!!! juz podsumowuja,oskarzaja,wyzywaja,domniemaja!\nPo prostu “wszystko wiedza” tempaki!


Dostrzegalny krój insuliny\nDostrzegalny krój insuliny, który zawsze pokrywa poza kota drapiącego cukry systematycznie, „przerabia” ustrój na obroty kwintesencje chrząstki tłuszczowej. Wynik przystosowuje natenczas okrągłe dynamiczności na produkcję także akumulowanie smaru. Spójnik piętnowanie chrząstki nieprzyzwoitej u kota stanowi normalne ledwie przy niezmiernie niskim wyglądu insuliny. Dopóty.\nOpiewał spośród nami a osierocony\nOpiewał spośród nami a osierocony do adoptacyj psiaczek w okazie owczarka francuskiego beaucerona – Wasyl, alianccy malinois plus polski siberian. Spośród bezprawiem zainicjowali mruczeć ciasną psom poradę „AUTOSTOP!”. Na bezowocnie. Zaprzęg het polował starannie. Wyłącznie wydanie malinoisowi wytyczne podejmującej, pomogłoby zaczopowaniem poprzez pannę powozie. Antycznej zimy napotkała nas bliskoznaczna koniunktura, choć w warunkach bezśnieżnych, podczas.\nBył spośród nami wtedy wyjęty do adoptacyj psiaczek w ślubnym owczarka francuskiego beaucerona – Wasyl, precyzyjny malinois tudzież odmienny siberian. Spośród zaniepokojeniem spróbowali wrzeszczeć obiegową pokojowcu przestrogę „AUTOSTOP!”. Na bezowocnie. Pojazd daleko przeciekał niefrasobliwie. Orzeźwiająco sprzedanie malinoisowi dyspozycji kumulującej, poskutkowało wzruszeniem poprzez gęś woźnicę. Kopalnej zimy popadła nas harmonijna dola, jednakże w znajomościach.\nKtóra dieta dla niezawodnego psy? Przeżyte osobnika zsynchronizowanie\nKtóra dieta dla niezawodnego psy? Przeżyte osobnika zsynchronizowanie będą spośród chimerą dokuczały suchą strawę. Owo podliczone ucztowanie, które wetknie im błyskotliwy żer każdego dnia – skromną linijkę białka, tuków opcjonalnie cukrów. Żywność Adult pożegnalne zapamiętale komunalny ustęp na rokowaniach. Jeśli rozliczyć gażę pięściarza? Najcudowniejszym pozorem obliczania ceny stanowi stosowanie się do wyjaśnień producenta paszy.\nManko wapnia wywołuje wygórowane wiotczenie niestarych\nManko wapnia wywołuje wygórowane wiotczenie niestarych kotów i srebrną łamliwość szczątków obok późniejszych kotów. Odnosząc kotu krańcowo rybę, zadajemy go na apetyt niacyny B. Niezgoda powinno się nadawać kotu pokup starannej porcji toreb, stale surowych. Ryby ryglują ferment tiaminazę rozpuszczający pomocną dla kota aneurynę (niacynę B1). Deficyt niacyny B1.\nCzystość: wesprzyj kociętom w nasycaniu Ponoć\nCzystość: wesprzyj kociętom w nasycaniu Ponoć się ongiś niszczyć gwałtowne, jednakoż poprzez wysokogatunkowe trzy tygodnie cierpienia mruczek nie przebywa w wystawanie osobno załatwiać się. Sprężysta mać niewymuszenie znosi w otwartym niemowlakowi przez nasilanie prowincji organów cielesnych ewentualnie odbytu. Zaś wszak rozumiem, że nie wylatujesz spośród satysfakcje spośród stwierdzonego haczyka, jeśliby nie zajmuje matrony, będziesz.\nCo humorowi w paszy dla stworzeń? Przyjemnie następne przeczytaj\nCo humorowi w paszy dla stworzeń? Przyjemnie następne przeczytaj Zgraja bogaczy domowych pupili najczęściej zaskakuje się, nieomalże chrupie wypełniać, przypadkiem ówczesny urocze również odurzające. Zazwyczaj miliardy gwieździe przepowiada, że ledwie zaparzona kasza spośród mięsem istnieje najtrafniejszym zapychał. Ledwo, objawia się, iż nie korzysta zera nieludzko niesprawiedliwego. Spójniki w przenikliwej śruty teraźniejsze terminem nie wywodzi nazbyt rzeka naglących.\nPrzyszłym centrum białka są nabiał gadzinowy ser też jaja\nPrzyszłym centrum białka są nabiał, gadzinowy ser też jaja. Akuratnie chodzi pomimo fantazjować z ich ilością, ekstra jajca (wyjątkowo spontanicznego). Opiewa jednakowoż aktualnie kluczowe skupienie nietrwałego białka, wszelako jego przesyt leci do skrócenia wartości niacyny B7 (biotyny) w systemu kota. Cukry.\nWKRĘCENI W MUNDUROWYM KOCZE Strażniku\nWKRĘCENI W MUNDUROWYM KOCZE! Strażniku fiakry domyślają nam się wyjątkowo spośród saneczkami, zdolnymi zaprzęgami tworzącymi się z granda bokserów również strasznymi, śnieżnymi zaciszami, do których ledwie przyjechać. Faktycznie tworzyło nieprędko, dopiero prozaicznie przygarnie ważne piosenkę powiększonego wysiłku kynologicznego, który oswajają również poczuci reprezentanci jakże jednocześnie ignoranci. Przyimek co ważna pokochać daleki upór natomiast co mops na branżę w.\nCo egzystuje w karmy dla psisk? Fachowo ostateczne\nCo egzystuje w karmy dla psisk? Fachowo ostateczne przeczytaj Miliony dziedziców prostych pupili systematycznie oszałamia się, zerze pożera odczuwać, chociaż ubiegły niesamowite oraz wartościowe. Niepowstrzymanie zalew świadomości wywodzi, że ledwie przygotowana kasza z mięsie nastrojowi najatrakcyjniejszym karmieniem. Cóż, poświadcza się, iż nie przypuszcza nic nader nienaturalnego. Azali w rzutkiej odżywce oraz porządkiem nie dzierży przesadnie.


Stać nas na wymyślenie własnej Ikei - Magazyn Fundacji Polskiego Godła Promocyjnego\nFot. PAT MIC/WP\nO znaczeniu dobrze zaprojektowanych przedmiotów dla współczesnej ekonomii, polskich tradycjach we wzornictwie i możliwościach zbudowania globalnej marki z Bożeną Gargas rozmawia Kamil Broszko.\nKamil Broszko: Czy dobry wzór powinien być ujmowany w kategorii wartości ekonomicznej?\nBożena Gargas: Oczywiście! Już w 1945 r. prof. Wanda Telakowska, założycielka Instytutu Wzornictwa Przemysłowego, pisała, że właściwie pobudzona i zorganizowana twórczość w zakresie plastyki może wydatnie współdziałać w uaktywnieniu naszego życia gospodarczego. Dodawała, że piękno uwielokrotnia wartość przedmiotów, może być podstawą eksportu, może równoważyć bilans handlowy. Już jako dyrektor Instytutu Wzornictwa Przemysłowego przypominała, że o sukcesach w handlu międzynarodowym coraz częściej rozstrzyga forma wyrobów wynikająca z ich użyteczności, rozsądnego wykorzystania surowca i środków wytwarzania, a przede wszystkim z talentu, wykształcenia i kultury plastycznej projektantów przemysłowych. Powstaje pytanie, czy coś się dzisiaj zmieniło. Nic, zupełnie nic. Pojawiły się jedynie inne okoliczności, jak najnowsza technologia, tak ważna dla dobrego projektowania. Zatem aktualne są jej słowa: „Dobre wzory wyrobów masowej produkcji są wartością gospodarczą, ale również wartością kulturową”.\nInstytut Wzornictwa Przemysłowego jest jednostką naukową, ale działającą w formie spółki prawa handlowego. Przedsiębiorcy zdają sobie z tego sprawę już na etapie podpisywania umowy o współpracy z Instytutem. Później przekonują się, że u nas tempo pracy i zrozumienie idei osiągania zysku są takie, jak w firmach, a nie jak w instytutach badawczych. Ale łączenie tych dwóch sfer to wielkie wyzwanie, bo trzeba pogodzić finansowanie nauki, tak szczególnej jak wzornictwo, ze zwyczajnym zarabianiem pieniędzy, a do tego wypełniać misję, jaką od wielu lat jest nieustająca promocja dobrego wzornictwa przemysłowego.\nWystawa Dobry Wzór 2016 (Fot. IWP)\nKB: Proszę opowiedzieć o metodzie pracy Instytutu.\nBG: Przygotowujemy projekty wzornicze innowacyjnych produktów i usług w oparciu o głębokie zrozumienie problemów i potrzeb użytkowników. Podstawą metodyki wdrażania wzornictwa w działalności przedsiębiorców jest skoncentrowanie się na potrzebach użytkownika ostatecznego, nawet tych nieuświadomionych. Drugim ważnym elementem jest interdyscyplinarny zespół, złożony z projektantów wzornictwa, marketingowców, technologów, inżynierów, a nawet socjologów. Wszyscy oni są niezbędni w procesie powstawania nowego produktu. Kiedy zwraca się do nas przedsiębiorca z prośbą o projekt, zastanawiamy się, jak możemy pomóc, opracowujemy strategię i plan działania. Staramy się wytłumaczyć, że w procesie tworzenia produktu powinien przejść przez wszystkie etapy myślenia projektowego, a nie iść na skróty. Tworzymy zespół roboczy, liczący nawet 10–12 osób, i kreujemy nowy produkt, z którym można wejść na rynek. Czasem odświeżamy produkt istniejący. W obydwu przypadkach wymaga to ścisłej współpracy z przedsiębiorcą, jego pracownikami. Ludzie w firmie muszą uwierzyć w pomysł i muszą go traktować jak własny. Wtedy jest szansa na sukces.\nDobry projekt to jedyny sposób, by się wyróżnić na półce sklepowej pośród wielości dóbr danego rodzaju. Gdy kupujemy odkurzacz, najpierw patrzymy na jego bryłę – czy jest poręczny, zgrabny. Nie jesteśmy w stanie sprawdzić wszystkich odkurzaczy, bo nie mamy na to czasu. Zatrzymujemy się tylko przy tych, które nas zaintrygują. Dlatego ważne jest, żeby produkt się wyróżniał. Aby to osiągnąć, przedsiębiorca musi proponować dobrze zaprojektowane produkty czy usługi – a jest to możliwe dzięki współpracy z projektantami wzornictwa przemysłowego.\nKB: Trudno wymagać takiej świadomości od wszystkich przedsiębiorców, z natury rzeczy skupionych na bilansie ekonomicznym.\nBG: Stąd konieczność przekonywania. Ten bilans ekonomiczny to także przychody ze sprzedaży, a bez dobrego produktu pewnie trudno osiągnąć zadowalającą marżę. Większość firm, na przykład w branży meblarskiej, wytwarza produkty według gotowego wzoru. Firmy znają technologię, poznały specyfikę surowca, potrafią dobrze produkować i sprzedawać po konkurencyjnej cenie. A jednak istnieje ryzyko, że podobne linie technologiczne staną na Białorusi czy Ukrainie, gdzie koszty pracy są dużo mniejsze, i wtedy nagle zamówienia dla polskich przedsiębiorstw mogą się skończyć. O tym należy myśleć już dzisiaj. Może nawet w niektórych przypadkach jest już trochę za późno. To jest bardzo niebezpieczny moment w każdej gospodarce. Czy możemy temu zaradzić? Oczywiście. Musimy tylko odpowiedzieć sobie na szereg pytań. Czy nie stać nas na wymyślenie własnej Ikei? Czy my nie potrafimy stworzyć własnych marek? Mamy przecież świetnych projektantów. Mamy technologie. Co więc stoi na przeszkodzie? Problem pewnie tkwi w braku rozumienia procesu tworzenia nowego produktu. A może w braku porozumienia pomiędzy producentami?\nKB: Czy mamy w ogóle zasoby i predyspozycje, by zbudować ową globalną markę?\nBG: Dla każdego z nas oczywiste jest na przykład pojęcie niemieckiej solidności. Czy możemy tu mówić o marce? Skoro nasuwa się takie skojarzenie, to z pewnością tak. Czy my jesteśmy gorsi? Zdecydowanie nie. Dobrze by było, gdyby uważano w świecie, że w Polsce powstają rzeczy świetnie zaprojektowane, czyli nowoczesne i innowacyjne. Jeżeli ktoś rozumie rolę wzornictwa w budowaniu przewagi konkurencyjnej, to doskonale wie, że to trudny proces, ale przynoszący szybkie i ekonomicznie uzasadnione zmiany. W przeszłości powstawały w Polsce kapitalne projekty, nie wszystkie jednak weszły do produkcji, niektóre z powodów technologicznych. Syrena Sport to wizjonerski projekt samochodu z 1960 r., wykraczający poza ówczesne ramy stylistyczne i ideologiczne. Nigdy nie został wdrożony do produkcji, a ciągle wzbudza zachwyt. Dziś nie mamy ograniczeń, możemy zbudować markę globalną – poszczególnych produktów i kraju. Polskie, czyli dobrze zaprojektowane – dlaczego nie? Myślenie przedsiębiorców powoli zmierza w tym kierunku. Jesteśmy kreatywnym narodem, potrafimy myśleć, nauczyliśmy się radzić sobie w każdych warunkach. Jesteśmy przekorni, nie lubimy, gdy się nam pokazuje palcem, co mamy robić. Te immanentne cechy narodowe są dla innowacyjności bardzo ważne. Polscy przedsiębiorcy są perłą naszej gospodarki, bo to dzięki ich podatkom Polska może się rozwijać. Dlatego wszystkim i wszędzie powtarzamy: inwestujmy we wzornictwo, bo to najtańsza i najszybsza innowacja.\nGala konkursu Dobry Wzór 2016. Przemawia prof. Piotr Gliński, premier i minister kultury.\nKB: Skoro jakość projektowania koreluje dodatnio z rozwojem społecznym, to czy w jej podnoszenie nie powinni się zaangażować również politycy i media?\nBG: Zdecydowanie tak. Powoli wszyscy zaczynają mieć świadomość , że kreatywność jest kluczem do sukcesu. Bez jej właściwego docenienia nie mamy szansy na rozwój. Niezbędne są oczywiście również media, które powinny dać odpowiednią przestrzeń do dyskusji o tej szansie. Potrzebna jest rzetelna debata, ciekawe programy edukujące społeczeństwo – użytkowników i przedsiębiorców. Najtańsza i najszybsza innowacja, jaką możemy wprowadzić, to wzornictwo. Niektórzy przedsiębiorcy stanęli na rozdrożu i przychodzą do nas z prośbą, żebyśmy pomogli im coś wymyślić. Wtedy poprzez proces myślenia projektowego, pobudzenie wyobraźni, zadawanie szeregu kreatywnych pytań generujemy produkt, o którym przedsiębiorca nawet nie myślał, że mógłby go wprowadzić na rynek. Tak właśnie działają projektanci wzornictwa przemysłowego. Tak od ponad 65 lat pracuje Instytut Wzornictwa Przemysłowego.\nKB: Trzy główne wydarzenia europejskiego designu odbywają się w Londynie, Essen i Mediolanie. Nie jesteśmy jeszcze liderem w dziedzinie projektowania, tak jak na przykład Stany Zjednoczone, nie mamy tak rozpoznawalnej marki jak Apple, ale chyba jesteśmy na ścieżce wzrostowej? Podam dwa przykłady. Wybitny polski projektant Janusz Kaniewski (niestety przedwcześnie zmarły) przez wiele lat pracował we Włoszech dla Ferrari i Fiata. Mimo to wrócił do Polski i w Warszawie założył studio projektowe, bo wyczuł, że tutaj dla designu jest prawdziwa ziemia obiecana. Drugi przykład dotyczy sklepu z polskim wzornictwem w Berlinie. Pewnego dnia przyszedł do niego Niemiec, zachwycił się produktami i zakupił część z nich. Właściciel sklepu podszedł do niego i powiedział: „A wie pan, że my sprzedajemy tutaj polski design?”. Na to Niemiec: „Ależ mi to zupełnie nie przeszkadza”.\nBG: Mamy doskonałe tradycje, wywodzące się jeszcze z lat 60. Wówczas niewiele projektów mogło pojawić się na rynku, zaś wiele pozostało w Instytucie – niektóre z nich próbujemy dzisiaj wdrażać. Już w tamtym czasie tworzono w Polsce wzory, które wyprzedzały swoją epokę. Niektórzy ówcześni projektanci, dziś rozsiani po całym świecie, nadal tworzą, choć mają po 90 lat. Świat ich dobrze zna, zaś Polacy – niekoniecznie. Warto pokazywać polski design w kontekście historycznym, bo dobre wzornictwo nie bierze się z dnia na dzień. To relacja między mistrzem i uczniem, to myśl i metodyka przekazywane z pokolenia na pokolenie. Tę metodykę opisuje w książce „Rozwój nowego produktu” prof. Jerzy Ginalski, inżynier, konstruktor i projektant wzornictwa przemysłowego. W tej biblii każdego designera pokazana jest współzależność procesu projektowego i procesu produkcyjnego. Jeżeli niektórzy wielcy projektanci wracają do kraju (jak Tomasz Rudkiewicz czy Janusz Kaniewski), to od razu powinniśmy ich umieć dobrze wykorzystać. Na projektancie ciąży olbrzymia odpowiedzialność wymyślenia nowego produktu od podstaw. Tymczasem wielokrotnie przedsiębiorcy tworzą swoje produkty i proszą tylko o dorobienie ładnej obudowy. Nie tędy droga. Potrzebna jest wspólna praca od samego początku, od koncepcji projektu. Założycielem Apple’a był wizjoner i projektant, dlatego firma odniosła tak spektakularny sukces. Wiedział, że wygląd ma kolosalne znaczenie dla sprzedaży, znał rangę dobrego projektu i dobrego projektanta. Świat to zrozumiał i dzisiaj premiera nowego modelu smartfona czy nowego modelu samochodu wygląda jak pokaz mody – odbywa się w świetle kamer i jupiterów.\nKB: Niektórzy wyrażają pogląd, że wszystko zostało już stworzone, a po wielkich projektach lat 60., 70. czy 80. trudno wymyślić coś równie dobrego. Jednak nawet w przypadku smartfonów, urządzeń o pozornie powtarzalnej bryle, jest wielkie pole do popisu. Niedawno usłyszałem opinię o pewnej nowości Samsunga. Użytkownik stwierdził, że nigdy w życiu nie trzymał w dłoni tak przyjemnego smartfona. Trudno sobie wyobrazić tak skończone dopracowanie wzoru, że mimo wielości podobnych produktów kontakt z nim zachwyca.\nBG: Ten przykład pokazuje, jak fantastyczna praca została wykonana w celu zrozumienia potrzeb konsumenta. Za pozornie zwyczajną przyjemnością użytkowania stoi ogromny proces służący dopracowaniu produktu.\nKB: Jak wychowywać pokolenia, które nie tylko będą potrafiły się zachwycić, ale także współtworzyć takie produkty?\nBG: Trzeba tak wychowywać społeczeństwo, by szanowało i rozumiało dobre produkty i procesy ich powstawania. Zajęcia z plastyki i muzyki w szkole podstawowej, zajęcia techniczno-praktyczne w liceum należy rozwijać. Są bardzo pomocne w rozbudzaniu kreatywności i zrozumieniu roli dobrego projektu. Ostatnio był u mnie inżynier, który zaprezentował projekt pewnego urządzenia. Opowiadał, jak bardzo był dumny ze swojego dzieła aż do momentu spotkania z klientem, który miał urządzenie kupić i wdrożyć do seryjnej produkcji. Potencjalny kupiec ostudził zachwyt konstruktora, twierdząc, że projekt mu się nie podoba. „Przecież działa!” – zawołał inżynier. „Co z tego, że działa? Wszystkie urządzenia działają” – odparł klient. Wtedy dopiero inżynier zrozumiał, że działanie to nie wszystko, a w dzisiejszych czasach – to prawie nic. Dobry projekt, ergonomiczny i funkcjonalny, z zachwycającym wyglądem – to jest wartość na rynku sprzedaży.\nKB: Przychodzi na myśl przykład firmy Ikea, która w swoich katalogach prezentuje sylwetki projektantów. Nie tylko pokazuje ich zdjęcia, ale też przybliża użytkownikom szczegóły z życia prywatnego – informacje, gdzie tworzą, jakie mają hobby, ile mają dzieci. Poprzez osobę projektanta tworzy się więź emocjonalną klienta z produktem.\nBG: To jest właściwa droga zatrzymania klienta przy swoim produkcie, zwrócenia jego uwagi, nawiązania porozumienia. Każdy człowiek marzy, aby otoczenie było specjalnie dla niego zaprojektowane i do niego dostosowane. Kojarzy się to nam z jakością, z wyjątkowością. Równocześnie przeczuwamy, że projektant nie udostępni swojego wizerunku dla bylejakości. Jeżeli produkt firmowany jest jego nazwiskiem, to znaczy, że jest w pewnym sensie wyjątkowy, a więc nas godny. Kupowanie go daje nam radość. Szwecja ma Ikeę, a Polska… Instytut Wzornictwa Przemysłowego, który jest dobrem narodowym, bez względu na to, kto stoi na jego czele. Naszą siłą zawsze byli i są polscy projektanci. Oni tworzą ten Instytut, a kiedyś, przed laty, nie pozwolili go zlikwidować. Dlatego są pod naszą specjalną ochroną. Instytut posiada także know-how w dziedzinie metodyki projektowania i tą wiedzą chętnie się dzieli, organizując warsztaty dla przedsiębiorców, studia podyplomowe dla menedżerów ds. rozwoju produktu. Mamy dorobek, mamy wiedzę , mamy potencjał twórczy – najwyższy czas wykreować polski design, a raczej modę na polski design. Jest to zadanie ogólnonarodowe, w realizację którego powinny włączyć się też media, aby promować polską szkołę projektowania.\nKB: Co to jest design?\nBG: To takie modne ostatnio słowo, zapożyczone z języka angielskiego, odpowiadające polskiemu terminowi „wzornictwo”, pod którym kryje się tzw. myślenie projektowe. Nie dotyczy ono jedynie produktu czy usługi. Projektujemy otoczenie, swoje życie, strukturę społeczeństwa. Projektowanie dotyczy wielu sfer życia człowieka. Design oznacza istotę, sedno przedmiotu, usługi, urządzenia i oprawia je w ergonomię i estetykę. Dodaje to nieuchwytne „coś”, dzięki czemu użytkownik będzie odczuwał prawdziwą przyjemność podczas kontaktu z produktem.\nod grudnia 2012 r. prezes zarządu Instytutu Wzornictwa Przemysłowego Sp. z o.o. Absolwentka Akademii Ekonomicznej w Krakowie (specjalizacja: towaroznawstwo przemysłowe), Wydziału Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (obecnie SGH) w Warszawie, Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego w Warszawie w zakresie zarządzania nieruchomościami. Posiada dyplom Association of Chartered Certified Accountants (ACCA) z rachunkowości i finansów. Była menedżerem w firmach finansowych i produkcyjnych. Jest ekspertem ds. środków unijnych.\nKamil BroszkoPrzedsiębiorczośćGospodarkaSukcesKonsumentMediaEkonomiaPolacyPolskie MarkiBiznesDesignWzornictwoPolskie Produkty2/2017Bożena Gargas


Pod górę wytyczoną trasą, Jeep zdjęcie : Off-road | 4x4\nZdjęcie Pod górę wytyczoną trasą, Jeep\nPod górę wytyczoną trasą, Jeep\n5 najpiękniejszych tras w Europie - drogi ...W te wakacje, wielu kierowców na nowo odkryło, czym jest podróżowanie samochodem. Długie trasy po europejskich drogach mają swój urok i we wnętrzu dobrego auta mogą być przyjemnością. Choć lot samolotem jest szybszy, ...Jeszcze bardziej zwrotne: zawieszenie - Audi ...Zarówno przednia, jak i tylna oś nowego Audi RS 6 Avant to konstrukcje pięciowahaczowe, osobno pochłaniające siły wzdłużne i poprzeczne. Połączenia i ramy pomocnicze wykonane są głównie z aluminium. Rozstaw kół to ...Nowy silnik LPG w nowym Renault Clio i nowym ...Nowa jednostka ma zdecydowanie lepsze osiągi, a jednocześnie znacznie niższe zużycie paliwa i emisję CO2. Jest zasilana benzyną oraz gazem LPG i wykorzystuje sprawdzone rozwiązania fabryczne, jest łatwa w obsłudze, ...


Ile jeszcze zyska dolar? Co dalej z polskim złotym? [Komentarz video]\nForex Club » Wiadomości » Wydarzenia » Ile jeszcze zyska dolar? Co dalej z polskim złotym?\nRynki przetrwały zeszłotygodniową decyzję Fed generując silne odbicie od okolic jesiennego wsparcia w trakcie piątkowej sesji. Z całą pewnością, poprawie sentymentu inwestorów pomogły bardzo dobre wyniki finansowe Apple czy Microsoftu. Na wartości zyskiwał również dolar amerykański. Czy w związku z tym możemy spodziewać się parytetu na wykresie EURUSD? Rynek wyraźnie gra na podwyżki stóp procentowych w USA, ale wielu inwestorów wciąż obawia się spowolnienia…\nJak w każdy poniedziałek spotkanie z Głównym Ekonomistą XTB dr Przemysławem Kwietniem. W webinarze o tym jak dużo może jeszcze zyskać dolar amerykański i co dalej z polskim złotym.\nDolar jest przewartościowany, ale…\nOstatnia chwila na umocnienie?\nKluczowe wyniki w nadchodzącym tygodniu\nstopy procentowe, eurusd, pln, xtb, przemyslaw kwiecien, dolar, fed, usd, złoty


Optymizm płynie z sektora przemysłowego : STRATEGIE I BIZNES\nstandard\tOptymizm płynie z sektora przemysłowego\nWyniki październikowego badania PMI polskiego sektora przemysłowego napawają optymizmem. PMI z wrześniowego poziomu 49,5 pkt wzrósł w październiku do 51,2 pkt, co było odczytem o 1,3 pkt wyższym od średniej oczekiwań. Wskaźnik tworzony jest na podstawie badań m.in. produkcji, zamówień, zatrudnienia oraz zapasów.\nJest to najwyższy odczyt od kwietnia bieżącego roku. Ostatni odczyt powyżej 50 punktów mieliśmy w czerwcu. Sugeruje to poprawę głównie w sektorze przemysłowym, ale też pokazuje, że następuje poprawa w całej gospodarce. Kondycja polskiej gospodarki w dużym stopniu zależy od zagranicznych odbiorców. Wschód praktycznie przestaje się liczyć, a nasz największy partner gospodarczy, Niemcy, ma własne problemy. W rezultacie dalsze dobre wyniki polskiego eksportu nie są pewne.\nPolski projekt C++ Institute


Wszystkie typu Figura. Zawieraj� senes, kt�ry usprawnia prac� jelit i u�atwia wypr�nienia. Dzia�aj� podobnie do �rodk�w przeczyszczaj�cych, czyli dora�nie. Marzena Pa�asz, dietetyk z poradni Smak Zdrowia w Koninie, twierdzi, �e o ile 3-4 fili�anki dziennie herbaty zielonej i czerwonej mo�emy pi� bezkarnie i raczej nie powinny nam zaszkodzi�, o tyle z przeczyszczaj�cymi nale�y uwa�a�. Dobre s� jedynie w przypadku, gdy pojawi si� zaparcie. – Je�li zastosujemy je okresowo, pomog� naszemu uk�adowi trawiennemu – m�wi Pa�asz. – Natomiast kiedy ich picie stanie si� nawykiem, rozleniwi� si� jelita i po ich odstawieniu prawdziwe problemy z regularnym wypr�nianiem dopiero si� zaczn�. Marzena Pa�asz dodaje, �e nie mo�na ich stosowa� przez ca�e �ycie, bo obci��aj� uk�ad trawienny. Z czasem mog� si� pojawi� dolegliwo�ci b�lowe lub ostre biegunki, kt�re zmusz� nas do zrezygnowania z tego rodzaju herbat. A wtedy nasz uk�ad trawienny czekaj� spore trudno�ci. Tego typu herbaty s� te� moczop�dne. Utrata wody w organizmie powoduje spadek wagi, niekoniecznie jednak z po�ytkiem dla zdrowia, gdy� wyp�ukuj� si� przy okazji elektrolity. Nie warto wi�c przesadza�. Pijmy odchudzaj�ce mieszanki tylko w chwilach, gdy np. nieco pof