Rytm mojego życia: Hello Slim - 30dniowy detoks\nOd zespołu Hello Slim oprócz herbatek otrzymałam także kubek i bidon z logo firmy., dzięki którym teatox był jeszcze przyjemniejszy. na czym polega detoks z Hello Slim? Na picu dwóch rodzai herbat : na dzień i na noc. Mają one różne smaki, składy oraz działania.\nHello Slim Good Morning (na dzień) pomaga przyśpieszyć metabolizm, zmniejszyć chęć podjadania oraz dodać nam energii. W jej skład wchodzą : zielona herbata, yerba mate, dzika róża, guarana, liść eukaliptusa, owoc czarnego bzu, korzeń cykorii, jabłko, hibiskus, aronia, aromat ananasowy.\nNie słodzę w ogóle herbat (a już na pewno nie takich), dlatego często smak jest raczej niezbyt ciekawy. Tu jednak byłam pozytywnie zaskoczona, ponieważ smak tej herbatki jest pyszny, lekko owocowy, co bardzo lubię.\nHello Slim Good Night (na noc) wspomaga proces trawienia, poprawia jakość snu, eliminuje wzdęcia, odpręża oraz oczyszcza organizm . W skład tej herbaty wchodzą : mięta, trawa cytrynowa, skórka pomarańczy, korzeń imbiru, hibiskus, korzeń lukrecji, jabłko, aromaty: cytrynowy i limonkowy, liść jeżyny słodkiej.\nMimo, że smak herbaty na dzień bardzo polubiłam, to znacznie bardziej posmakowała mi herbata na noc, w której przede wszystkim była wyczuwalna mięta.\nPodczas całego detoksu starałam się jeść zdrowo oraz ćwiczyć regularnie, nawet kilka minut dziennie jeśli miałam zbyt mało czasu na pełny, godzinny trening. Z pewnością kuracja należy do tych przyjemnych, nie wymaga od nas żadnych poświęceń. Rano, po śniadaniu i kawie piłam herbatkę na dzień. Wieczorem, niedługo przed położeniem się spać - herbatkę na noc.I tak przez okrągły miesiąc.\nGood Morning - Działanie.\nZ pewnością najbardziej widocznym działaniem herbaty na dzień było zatrzymanie chęci podjadania. Nie mogę powiedzieć, żebym miała z tym jakieś duże problemy przed detoksem, jednak zdarzało mi się podjeść coś między posiłkami. Już po kilku dniach od rozpoczęcia kuracji zauważyłam, że nie zdarza mi się już "mały głód". Jeśli chodzi o przypływ energii, zauważyłam go również. Często miałam problemy ze zrobieniem czegokolwiek niedługo po przebudzeniu, nawet po wypiciu dużej, mocnej kawy. Mniej więcej w połowie detoksu również to się zmieniło, miałam więcej energii, czasami nachodziła mnie ochota na poranne ćwiczenia, a to nie zdarzało się u mnie zbyt często przed teatoxem.\nGood Night - Działanie :\nOd bardzo dawna miałam ogromne problemy z zaśnięciem, bywało, że kładłam się o 22:00, a zasnąć udawało mi się cztery godziny później. Problem był ogromny kiedy dodatkowo musiałam wstać bardzo wcześnie. Bywało, że w godzinach południowych bardzo chciało mi się spać, jednak gdy tylko przychodził czas na sen, nie było o nim mowy. Prawdą jest to, że hello slim na noc poprawia jakość snu, nie spodziewałam się tego, ale już po pierwszym dniu kuracji zasnęłam bardzo szybko. Od tamtej pory nie mam już tak dużych problemów ze snem, co bardzo mnie cieszy. W końcu jestem przytomna w ciągu dnia, ponieważ się wysypiam. Nie miałam nigdy problemów ze wzdęciami, dlatego nie mogę określić, czy herbatka rzeczywiście je eliminuje, natomiast mogę powiedzieć, ze podczas kuracji u mnie nie wystąpiły:). Oczyszczenie organizmu jest jak najbardziej zauważalne, rano budzę się lekka i nawet po śniadaniu w dalszym ciągu tak jest.\nCały detoks z Hello Slim przyniósł mi naprawdę dużo korzyści. Czuję się świetnie, zasypiam z łatwością, mam więcej energii. Jednym zdaniem : Chce się żyć.\nPrzyznam szczerzę, że przed rozpoczęciem kuracji nie spodziewałam się tak świetnym efektów. Byłam nieco sceptycznie do tego nastawiona, ponieważ już kila razy próbowałam "cudownych" środków, które miały przynieść mi takie, bądź podobne rezultaty. Nie skłamię mówiąc, że Hello Slim jest zdecydowanie najlepszy w porównaniu do innych produktów po jakie do tej pory sięgnęłam.\nMiesięczna kuracja kosztuję 97zł. Oczywiście, nie jest to niska kwota, jednak moim zdaniem warto. Herbatki zamówicie tutaj. Zapraszam Was także na stronę Hello Slim, Instgarama, oraz Facebooka gdzie dowiecie się więcej, oraz poznacie opinię wielu innych osób.\nŁukasz Bier 15 października 2016 00:54\nkasiek miłosz 15 października 2016 01:33\nPierwszy raz słyszę o tych produktach jednak twoja opinia brzmi zachęcająco :)\nTurqusowa 15 października 2016 01:47\nŚwietna sprawa :) chyba spróbuję!\nMilena M 15 października 2016 02:05\nRzetelne Recenzje 15 października 2016 02:21\nPiesio też chętny na herbatkę :)\nSakurako too 15 października 2016 02:40\nNie znam tej marki ale zazdroszczę testowania! Sama chętnie bym sprawdziła jak taki zestaw sprawdziłby się w moim przypadku, a detoks zawsze się przyda :P\nWioleta Sadowska (awiola) 15 października 2016 02:45\nPierwszy raz widzę. Mogłabym spróbować, czemu nie.\nLet it sparkle.... 15 października 2016 03:08\nNie znam tych produktów, choć trochę już o nich czytałam :D\nKattrryna 15 października 2016 03:09\nCzyli warto co jakiś czas oczyścić swój organizm z toksyn:)Muszę spróbować, zaciekawiłaś mnie tymi produktami.\nMyLovelyFuchsia 15 października 2016 03:40\nTeż właśnie kończę kurację i schudłam 4 kg. :) Mogłabym więcej ale mało ćwiczyłam i raz w tygopdniu jadłam coś kalorycznego, ale jestem zachwycona.\nZzielona 15 października 2016 04:01\nTe herbatki to głównie czerwona herbata, którą piję bardzo często :).\nA. notcopyacat 15 października 2016 04:23\nOj, z tym, co teraz się jada, detoks jest bardzo przydatny...\nNie do końca kosmetycznie ! 15 października 2016 05:04\nZa samo opakowanie bym kupiła te herbatki!\nNessa 15 października 2016 06:32\nNie znam tej marki, ale chętnie wypróbowałabym ten detoks :)\nSandra Kozłowska 15 października 2016 08:12\nsandraxblog 15 października 2016 10:48\nEmilia 15 października 2016 12:48\nMyślę, że kuracja w herbatkach to fajna sprawa :)\nKinga Gorzela 15 października 2016 12:49\nNie znam tych produktów, ale chętnie spróbuję :) W rozłożeniu na dzień nie wychodzi dużo :)\nMa J. 15 października 2016 13:41\nChętnie bym wypróbowała :) ja polecam oxytea:)\nKathy Leonia 16 października 2016 03:36\nciekawe czy zadziałą;D\nAneczkaBlog 16 października 2016 03:38\nSama chętnie bym wypróbowała ale cena dość wysoka\nCarolin Kranz 20 października 2016 13:10\nJa też nigdy nie słyszałam o tych herbatkach. Cena faktycznie taka sobie, więc jednak pozostanę przy moich domowych metodach :-)\nBezbłędna Kosmetyka 26 października 2016 15:06\nAż mam ochotę zamówić sobie te herbatki. :)


Trzej Muszkieterowie - CD - Audiobook - Lektury - Biblioteka Akustyczna\nSTRONA GŁÓWNA » KATALOG AUDIOBOOKÓW » Lektury » Trzej Muszkieterowie - CD\nImię i nazwisko lektora Leszek Fiipowicz\nTytuł oryginału Les Trois Mousquetaires\nDługość nagrania 25 godz. 10 min\nJedna z najsłynniejszych powieści Alexandra Dumasa, a zarazem klasyk gatunku płaszcza i szpady Osiemnastoletni d’Artagnan opuszcza rodzinny dom i bez grosza przy duszy, za to z zapasem odwagi, dowcipu i sprytu, wyrusza do Paryża, by wstąpić do elitarnej formacji muszkieterów królewskich. Jednak w trakcie podróży chłopak traci szpadę, a także gubi list polecający, dzięki któremu miał spełnić swoje marzenie... Na miejscu kapitan muszkieterów oświadcza mu, że, z listem czy bez, muszkieterem może zostać tylko wtedy, gdy odsłuży dwa lata w służbie królowi lub dokona jakiegoś niezwykłego czynu. Zamiast tego, d’Artagnan naraża się kolejno trzem muszkieterom: Athosowi, Porthosowi oraz Aramisowi i zostaje wyzwany przez nich na pojedynek. Jednak w wyniku nieoczekiwanego splotu wydarzeń, nie tylko nie dochodzi między nimi do walki, ale chłopak zyskuje ich szacunek, a z czasem także przyjaźń. I tak oto rozpoczyna się ekscytująca, pełna pojedynków i dworskich intryg przygoda…\nJądro ciemności - CD


Uczeni w Piśmie i faryzeusze oskarżyli uczniów Jezusa o jedzenie nieczystymi rękoma. Trzeba pamiętać, że istniały określone i sztywne zasady mycia rąk. W oczach Żyda pominięcie tych czynności nie oznaczało złych obyczajów, ale nieczystość w obliczu Boga. Jezus jednak ukazuje zasadniczą rozbieżność między tymi, którzy traktują religię jako zbiór rytuałów, ceremonii, przepisów, rozporządzeń, a tymi, którzy widzą w niej miłość do Boga i do bliźniego.\nJezus dawał pierwszeństwo wymogom potrzeb ludzkich. Nakazem Boga było, aby decydowały zasady miłości i ludzkie więzy, a nie nakazy i przepisy prawne. Jezus był całkowicie pewien, że każdy przepis i reguła, które powstrzymują człowieka od niesienia pomocy potrzebującym, jest niczym innym, jak tylko zaprzeczeniem prawa Bożego.\nUsuńmy z naszego serca to wszystko, co przeszkadza nam w niesieniu pomocy bliźniemu.


Rzn 4416 m dh modulowa centrala oddymiania - Bielak Systemy\nKamery - Alarmy - Ochrona Bielak-Systemy > Produkty > Systemy alarmowe > Systemy Oddymiania > Centrale oddymiania > RZN 4416-M D+H Modułowa centrala oddymiania\nModułowa centrala oddymiania RZN 4416-M firmy D+H nadaje się szczególnie do stosowania w obiektach budowlanych, np. budynkach przemysłowych czy biurowych, szklanych przybudówkach lub atriach. Układy sterujące posiadają wysoki standard wyposażenia zapewniając komfort obsługi. Zintegrowany service timer pozwala na kontrolę częstotliwości przeglądów konserwacyjnych. W standardzie istnieje możliwość załączania różnych funkcji, np. sygnalizacji alarmu i uszkodzenia, ograniczenie czasu wentylacji i wysuwu, a także wewnętrzne wskaźniki zakłóceń i wskaźniki diagnostyczne.\nModułowe urządzenie sterujące systemami\nDla średnich obiektów budowlanych\n2 linie i 3 grupy\nCałkowity prąd napędów: 16A\nBudowa kompaktowa jako alternatywa dla budowy panelowej\nPłyta główna centrali wyposażona w jedno miejsce wtykowe dla modułów dodatkowych\nSystem monitorowania przewodów pod kątem wystąpienia zwarcia i przerwania\nMożliwość przełączania opcji wybranych funkcji systemu oddymiania, np. uszkodzenie = alarm, zdalne resetowanie czujek pożarowych\nMożliwe zintegrowanie systemu oddymiania z funkcjami BMS budynku\nWysterowanie 2 stref oddymiania przez jedną centralę jako alternatywa dla 2 central pojedynczych, jednostrefowych instalacji, np. dla 2 klatek schodowych\n72 godzinny system awaryjnego zasilania w przypadku zaniku napięcia sieci\nNiewielki pobór prądu przy zaniku napięcia sieci (wymagane tylko 2 akumulatory Akku Typ 3)\nMożliwość ustawienia czasu wentylacji i szerokości otwarcia\nMożliwość podłączenia czujki deszczowej lub wiatrowo-deszczowej bez stosowania dodatkowych modułów w ofercie D+H dostępne są dodatkowe akcesoria, m.in. przyciski oddymiania, przyciski przewietrzania, napędy okienne, automatyczne czujki pożarowe, czujki pogodowe wiatr-deszcz oraz regulatory temperatury pomieszczenia\nTyp: RZN 4416 M D+H\nZasilanie : 230VAC/50Hz, 500VA\nWyjście: 24VDC, max.16A\nalarm: praca krótkotrwała\nSt.ochrony IP 54\nKolor: RAL7035, jasnoszary\nZakres temp: od -5°C do +55°C\nNr art. 30.105.70\nWymiary (SxWxG [mm]): 500x500x210


Zapisy na beta testy Bogowie wojny – Lee rozpoczęte! | GM Boardgames – miniature wargaming blog\nAktualności, Bogowie wojny, Bogowie wojny - Robert. E. Lee, BW-Lee, GM Boardgames, nowy system, Prace nad nowym systemem\nZapisy na beta testy Bogowie wojny – Lee rozpoczęte!\nStyczeń 19, 2017 torgill\t1 komentarz\nPrzez dłuższy czas, poza pokazywaniem rzeźb figurek, nie informowaliśmy o postępach nad pracami nad naszym nowym, bitewniakowym tytułem – Bogowie wojny – Lee. Inne tytuły, m.in. Orły nad Kaczawą trochę opóźniły prace, ale dziś mamy przyjemność ogłosić, iż jesteśmy gotowi przejść do następnego etapu.\nDotychczas rozgrywaliśmy bitwy w naszym wewnętrznym gronie, modyfikując wielokrotnie różne zapisy z podręcznika. Ostatnie tygodnie to był bardzo intensywny czas pracy i wprowadzania wszystkich dotychczasowych poprawek. Teraz chcielibyśmy, aby możliwość przetestowania gry miało więcej osób.\nOtwieramy zatem zapisy na beta testy Bogowie wojny – Lee. Aby się zapisać należy wysłać maila na adres: biuro@gmboardgames.com.\nProsimy o nie wysyłanie wiadomości na FB, priv na Forum Strategie, czy wydzwanianie w środku nocy 😉 Zapisujemy się tylko mailowo – chcemy po prostu mieć porządek.\nW mailu proszę napisać, że chcielibyście się zapisać na beta testy BW-Lee. Można też dołączyć wierszyk na cześć generała Lee, napisać coś pozytywnego o generale Meade, czy ponarzekać na Lincolna lub Jeffersona Daviesa 😉\nDodatkowo napiszcie czy w pierwszym rzędzie staniecie do boju po stronie Unii czy Konfederacji. To bardzo ważne, dlatego, że po zakończeniu beta testów każdy z Was otrzyma pewien figurkowy upominek, a także rozlosujemy większą nagrodę. Nie chcielibyśmy wysyłać np. żołnierzy Unii do generała Konfederacji, bo pewnie zamiast ich pomalować, od razu wyślecie ich do obozu jenieckiego 😉\nZapisy będą trwały do końca stycznia. Na początku lutego, wybranym osobom (tak, zakwalifikujemy tylko część osób, w wypadku dużej liczby zgłoszeń nawet poprzez losowanie) wyślemy do wypełniania formularz dot. testów, poufności itd. Po jego wypełnieniu dostaniecie mailem testową wersję gry, a wraz z nią konieczne do wydrukowania karty, znaczniki rozkazów i znaczniki jednostek – tak, aby można było grać bez figurek.\nTworząc grę nigdy nie osiągnie się pewnego dystansu do swojego dzieła. Czasem oczywiste rzeczy zupełnie umykają uwadze, jest to zupełnie naturalne. Dlatego zależy nam, aby wszyscy chętni – bo te testy są po prostu dla chętnych, chcących realnie pomóc w tworzeniu tego polskiego, historycznego bitewniaka – po prostu zapoznali się z zasadami i rozegrali przynajmniej kilka bitew. A po bitwach zależy nam na dyskusji, chcielibyśmy, abyście podzielili się swoimi uwagami i przemyśleniami na temat gry. Myślę, że w tym celu stworzymy specjaną grupę zamkniętą na FB, tudzież udostępnimy beta testerom ukryty wątek na Forum Strategie.\nTesty dadzą nam realną odpowiedź, czy przyjęte założenia się sprawdzają, a Wam pozwoli mieć wpływ na powstawanie gry. Gra bazuje na mechanice BW-N, ale wielu aspektach ją zmienia, przede wszystkim upraszcza. Zupełnie inna kolejność aktywacji i inna mechanika rozkazów sprawia, że jest znacznie dynamiczniejsza. Mamy nadzieję, że przypadnie to Wam do gustu.\nZ BW-Lee będzie można też się zapoznać podczas pokazów, na których będzie się pojawiać ekipa bogów wojny, w Katowicach 18 lutego, podczas Pyrkonu pod koniec kwietnia i wielu innych miejscach. Serdecznie zapraszamy.\nNajważniejsze – premiera gry jest planowana podczas niepołomickich Pół Chwały – pod koniec września 2017 roku. Przed premierą mają być gotowe podstawowe zestawy figurkowe, umożliwiające grę, aczkolwiek o figurkach napiszemy w osobnym temacie.\nZatem zapraszam Was do zapisów, wysyłajcie maila na biuro@gmboardgames.com\nZależy nam na tym, żeby Wasze zgłoszenie było przemyślane. Zgłaszajcie się naprawdę wtedy, kiedy będziecie mieli czas pograć i przede wszystkim spisać swoje uwagi i się nimi podzielić. Jeśli nie będziecie mieli czasu, nie lubicie dzielić się swoimi uwagami – nie zgłaszajcie się.\nWszystkiego dobrego w nadchodzący weekend i zapraszamy do zgłoszeń 🙂\nPoprzedni wpisNowy dodatek do BW-N!Następny wpisNastępny wpis\nJeden komentarz na temat “Zapisy na beta testy Bogowie wojny – Lee rozpoczęte!”\nAdam Az pisze:\nStyczeń 20, 2017 o 8:57 am\nSuper! Zgloszenie juz wyslane 🙂


Front Page | Job Coaching Warszawa - Part 2\nO skutecznych sposobach poszukiwania pracy – wywiad w TVP 1 (05/01/2018r.)\nBezrobocie w Polsce jest rekordowo niskie, a większość prognoz zakłada, że w tym i być może jeszcze w następnym roku będzie dalej spadać. Wniosek jest jeden – nastał rynek pracownika. W porannym paśmie TVP1 (5 stycznia 2018r. ) mówiłam o skutecznych sposobach przebranżowienia i poszukiwania pracy. Bo jak nie teraz, to kiedy? Wszystkie osoby, które chcą podążać za swoimi marzeniami, zapraszam do lektury mojego artykułu dostępnego na blogu pt. „4 kroki do pracy marzeń”.


Cytat O Człowieku - PolishGeno\nAuthor StanisławReading 5 minViews 67Published by 5 stycznia 2017\n1. Żeby być szczęśliwym człowiekiem, musisz być zadowolony z życia prywatnego, ale również zawodowego.\n2. 12 sygnałów, że masz do czynienia z fałszywą osobą\n3. Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, i przychodzi taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on właśnie to robi.\n5. CYTAT Z KSIĄŻKI: „Źródła siły wewnętrznej” „Depresja jest u wielu krzykiem duszy przeciw zbyt wysokim wymaganiom.\n6. Sentencje o dzieciach, o kobietach, o mężczyznach.\n7. O najlepszym towarzystwie mówi się, że rozmowa z nim poucza, a milczenie kształci.\n9. » O bólu i cierpieniu » O chorobie » O cnocie i moralności » O czasie » O człowieku » O demokracji » O dobrach » O dzieciach » O entuzjazmie » O filozofii i myśli » O gadatliwości » O głupocie » O honorze » O humorze » O kłamstwie » O kobietach » O krytyce » O lenistwie » O malarstwie » O małżeństwie » O ….\n10. Człowiek – cytaty, aforyzmy, przysłowia – Zamyslenie.pl\n11. Kategorie: życiowe, o życiu, o człowieku, ludziach Bywa, że kiedy obcuję z istotami ludzkimi, bez względu na to, czy są to dobrzy ludzie, czy łobuzy, moje zmysły ulegają przeciążeniu i wyłączają się.\n13. Weź udział w ankiecie Najlepszy cytat o człowieku 2.\n18. Beethoven był twórcą nowego myślenia muzycznego, które odcisnęło się piętnem nie tylko na epoce romantyzmu, ale i następnych.\n19. Ludzie, którzy otwarcie pokazują swoje uczucia, ani nie są głupi, ani naiwni.\n21. Wszystkie O cierpieniu O człowieku O głupocie O jedzeniu O kobietach O kotach O małżeństwie O marzeniach O mądrości O mężczyznach O milczeniu O miłości O nadziei O pieniądzach O pracy O przemijaniu O przyjaźni O psach O rodzinie O rozstaniu O szczęściu O śmierci O tęsknocie O wierze O władzy O wolności O wspomnieniach O.\n22. Człowiek – cytaty, aforyzmy, przysłowia – Zamyslenie.pl\n23. I odwrotnie jeśli myślimy o drugim człowieku, że ten dobrze o nas myśli to nastrajamy się do niego dobrze i pozytywnie i sami się przez to dobrze z nim czujemy.\n25. Człowiek Cytaty Zebrane cytaty o człowieku 1 114 cytatów Cytaty.\n26. 61 (Głosujących: 82) „Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy przezwyciężyć w sobie niechęci, ile zdołaliśmy przełamać ludzkiej złości i gniewu.\n30. Weź udział w ankiecie Najlepszy cytat o człowieku 1.\n32. A więc i my, chrześcijanie, nie możemy zwątpić o człowieku, wiemy bowiem, że człowiek jest zawsze większy niż jego błędy i występki.\n33. Papież Jan Paweł II w ciągu ponad 26 lat pontyfikatu opublikował dokumenty i wygłosił przemówienia, które oblicza się na 85 tys.\n35. Człowiek – cytaty, aforyzmy, przysłowia – Zamyslenie.pl\n36. 22:49 8,8°C Dobry sen to tak, jakby człowiek oglądał dobry film za darmo.\n37. Wszystko o Kotach\n38. Człowiek – cytaty, aforyzmy, przysłowia – Zamyslenie.pl\n41. Na nic najlepsze plany, bezcelowe wszelkie spory o rysunek ustroju, jeśli nie zdołamy stworzyć ludzi, którzy to podejmą.\n42. Najważniejsze cytaty o czynieniu dobra i ich przesłanie – kilka prawd o byciu dobrym #3 Dla Was i dla siebie zebraliśmy w jednym miejscu kilka cytatów oraz myśli na temat dobra i pomagania innym.\n44. Człowiek rodzi się by żyć, nie po to by przygotowywać się do.\n45. O najlepszym towarzystwie mówi się, że rozmowa z nim poucza, a milczenie kształci.\n46. Gdyby ktoś zapytał o to, na czym polegała wielkość czynu Krzysztofa Kolumba w odkryciu Ameryki, to trzeba byłoby odpowiedzieć, że nie na idei wykorzystania kulistości Ziemi do odnalezienia zachodniej drogi do Indii.\n47. Ten fragment mówi też o tym, że do bliskości z Bogiem konieczne jest nawrócenie, oraz o sądzie.


Wersja z 13:06, sty 18, 2012 (edytuj)(anuluj edycję)\n(prz na przy)\n[[Plik:Bravura3.JPG|thumb|320px|Jim Bravura przy pracy]]Max idzie do swojego komputera, by napisać raport. Gdy siada do biurka, dzwoni telefon [[Valerie Winterson|detektyw Winterson]], której nie ma przy aktualnie przy stanowisku. Max postanwia go odebrać, ale okazuje się, że jest to głuchy telefon. Wtedy policjant obok mówi, że Winterson jest w pokoju przesłuchań. Payne udaje sie tam i widzi rozmowę świadka z detektyw. Winterson przedstawia mu trzy kobiety i pyta się, czy rozpoznaje którąś z nich. Świadek rozpoznaje [[Mona Sax|Monę]]. Gdy przesłuchanie Winterson się kończy, Max także postanawia zadać świadkowi kilka pytań. Ten odpowiada mu, że widział strzelaninę Mony i sprzątaczy, ale trudno mu stwierdzić, kto kogo zabił. Gdy Max wychodzi, słyszy rozmowę Winterson przez telefon, która donosi na [[Max Payne (postać)|Payne'a]] do odpowiednich służb. [[Valerie Winterson|Winterson]] uważa, że Max jest zamieszany w całą tą sprawę, a Bravura był dla niego za łagodny, nie upominając go naganą lub degradacją. Następnie Max zszedł na dół do cel, aby porozmawiać z Moną. Drzwi do celi otwiera mu sierżant [[Petersburg]]. Tam Mona prosi Maxa o pomoc. Mówi mu, że zostając w więzieniu stanie się łatwym celem dla przeciwników [[Inner Circle]]. Prosi Payne'a również o to, aby skontakował się z [[Alfred Woden|Alfredem Wodenem]] na ten temat. Payne opuszcza ją wtedy i pyta się Petersburga, czy może skorzystać z telefonu. Gdy to robi, odzywa się poczta głosowa Wodena. [[Max Payne (postać)|Max]] prosi go wtedy o spotkanie. Nagle policjantów dosięga wiadomość, że na komendzie jest bomba. Wszyscy opuszczają pomieszczenie. Niedługo potem okazuje się, że to był fałszywy alarm - sprzątacze atakujący komisariat starali sie odwrócić uwagę glin od cel i zabić Monę. Jej jednak udaje się ukryć pod łózkiem i zbiec z aresztu. Sprzątacze zabijają [[Petersburg]]a i innych policjantów i więźniów. Następnie zostają zastrzeleni przez Payne'a. Wtedy Payne opuszcza posterunek przez drzwi garażowe. Tam jednak spotyka [[Vladimir Lem|Vlada]], podjeżdżającego swoim mercedesem.\nWersja z 13:06, sty 18, 2012\nMax idzie do swojego komputera, by napisać raport. Gdy siada do biurka, dzwoni telefon detektyw Winterson, której nie ma przy aktualnie przy stanowisku. Max postanwia go odebrać, ale okazuje się, że jest to głuchy telefon. Wtedy policjant obok mówi, że Winterson jest w pokoju przesłuchań. Payne udaje sie tam i widzi rozmowę świadka z detektyw. Winterson przedstawia mu trzy kobiety i pyta się, czy rozpoznaje którąś z nich. Świadek rozpoznaje Monę. Gdy przesłuchanie Winterson się kończy, Max także postanawia zadać świadkowi kilka pytań. Ten odpowiada mu, że widział strzelaninę Mony i sprzątaczy, ale trudno mu stwierdzić, kto kogo zabił. Gdy Max wychodzi, słyszy rozmowę Winterson przez telefon, która donosi na Payne'a do odpowiednich służb. Winterson uważa, że Max jest zamieszany w całą tą sprawę, a Bravura był dla niego za łagodny, nie upominając go naganą lub degradacją. Następnie Max zszedł na dół do cel, aby porozmawiać z Moną. Drzwi do celi otwiera mu sierżant Petersburg. Tam Mona prosi Maxa o pomoc. Mówi mu, że zostając w więzieniu stanie się łatwym celem dla przeciwników Inner Circle. Prosi Payne'a również o to, aby skontakował się z Alfredem Wodenem na ten temat. Payne opuszcza ją wtedy i pyta się Petersburga, czy może skorzystać z telefonu. Gdy to robi, odzywa się poczta głosowa Wodena. Max prosi go wtedy o spotkanie. Nagle policjantów dosięga wiadomość, że na komendzie jest bomba. Wszyscy opuszczają pomieszczenie. Niedługo potem okazuje się, że to był fałszywy alarm - sprzątacze atakujący komisariat starali sie odwrócić uwagę glin od cel i zabić Monę. Jej jednak udaje się ukryć pod łózkiem i zbiec z aresztu. Sprzątacze zabijają Petersburga i innych policjantów i więźniów. Następnie zostają zastrzeleni przez Payne'a. Wtedy Payne opuszcza posterunek przez drzwi garażowe. Tam jednak spotyka Vlada, podjeżdżającego swoim mercedesem.


Niemożliwe nie istnieje! | Blog PolakPomaga.pl\nWózek traktuje jak torebkę, a kiedy zorientowała się, że nie będzie już w stanie poruszać się o własnych siłach, kupiła szpilki! Żeby wymienić jednym tchem wszystkie jej aktywności, trzeba się nieźle natrudzić. Zdobyła Kilimandżaro i Rysy, nurkuje, skacze ze spadochronem, ma własną firmę, pisze książkę i udziela się społecznie. Kiedy zdiagnozowano u niej zanik mięśni, rodzice dali jej wybór: albo się załamiesz i zamkniesz w domu, albo znajdziesz swój sposób na życie z pasją. Chyba nie musimy dodawać, którą ścieżkę wybrała!\nMogłabyś nam krótko opowiedzieć o swojej chorobie?\nW wieku 3 lat zaczęłam chodzić na palcach i często upadać. Wraz z moimi rodzicami rozpoczęliśmy więc gonitwę po lekarzach, aż w końcu stwierdzono u mnie zanik mięśni. Chorobę, która postępuje i powoduje, że poszczególne części ciała i mięśni stają się coraz słabsze. Rokowania dostaliśmy takie, że zaatakuje całe moje ciało, wszystkie mięśnie. Urodziłam się w 1980 roku, kiedy wiedza na temat mojej choroby była bardzo mała. Usłyszałam, że prawdopodobnie dożyję maksymalnie do 30. roku życia. Choroba postępowała, w wieku 14 lat zaczęłam używać wózka. Wtedy tak naprawdę potrafiłam przejść jeszcze 10, czasami 15 metrów, ale nie więcej. Z czasem ten dystans się skracał, a od 3 lat praktycznie w ogóle nie chodzę samodzielnie. Muszę się też przyznać, że rzadko czytam o zaniku mięśni. Moja mama mi zawsze mówiła, że mam tego nie robić, bo kiedyś dostała taką dużą książkę, w której były same przygnębiające rzeczy.\nJak bardzo zmieniło się Twoje życie, kiedy na stałe zaczęłaś poruszać się na wózku?Całkowicie, tak naprawdę wszystkie, nawet najbardziej przyziemne kwestie, musiałam dostosować pod siebie. Dobrym przykładem jest tutaj chociażby gotowanie. Kiedy jeszcze potrafiłam utrzymać się na nogach 20 minut, oczywiście z jakimś tam bólem, gotowałam normalnie. Kiedy te 3 lata temu przesiadłam się na wózek, wymyśliłam patent – stawiam lusterko i przekręcam je tak, żeby widzieć wszystko z góry. Ułatwia mi to oszacowanie, czy danie jest gotowe, czy nie. Nazwałam tę metodę ,,gotowaniem na lusterko”, przy okazji mam przy tym sporo frajdy. Jestem zdania, że jak się zmienia sytuacja, to trzeba szukać rozwiązań. Nie powiedziałam sobie: ,,ok Angi, to teraz już nie gotujesz, bo nie dasz sobie z tym rady”, tylko rozplanowałam wszystko tak, żeby było mi łatwiej.\nCzęsto mówisz też o tym, że ludzie nie wiedzą, jak na Ciebie reagować.\nW wielu ludziach jest obawa, lęk i strach. To taka niepewność, jak obcować z osobą niepełnosprawną, która występuje, jeśli ktoś nigdy nie poznał takiej osoby, nie rozmawiał z nią. Zdarzały mi się sytuacje, kiedy byłam na szkoleniu i po prostu chciałam, żeby ludzie nie krępowali się do mnie podejść, zaprosili mnie do swojej grupy. To się i tak już zmienia, ale w dalszym ciągu spotykam się z taką obawą. Na szczęście, zaczęliśmy poszerzać horyzonty, bo im jest więcej niepełnosprawnych na ulicach, w mediach i życiu codziennym, tym staje się to normalnością.\nTo też dzięki takim osobom, jak Ty.\nMoją wymarzoną postawą jest normalność. Jeśli ludzie chcą mnie o coś zapytać, to ja bardzo chętnie odpowiem na jakiekolwiek pytanie. Byle podeszli, byle się nie bali. I głównie to staram się przekazywać w moich działaniach.\nTo właśnie ze względu na tę normalność nazywasz rehabilitację fitnessem?\nTak, chociaż niektórzy nie akceptują mojego podejścia. Spotkałam się z opiniami, że nie mogę rehabilitacji nazywać fitnessem, bo to nie jest zabawa, to ciężka praca. A ja wtedy zadaje pytanie, czy fitness nią nie jest? Jest treningiem, trudną walką. My na rehabilitacji też walczymy o dobrą kondycję i swoje ciało. Oczywiście ćwiczę z powodu zaniku mięśni, ale robię to też dla siebie, jako kobiety. Nie odwiedzam specjalistycznych sklepów medycznych, tylko pytam w sportowym o ubrania na fitness, zmieniłam zupełnie myślenie o tym. Dla mnie, w momencie, kiedy ćwiczę od 30 lat, słowo rehabilitacja jest po prostu smutne. Mi zmiana nazewnictwa bardzo pomaga. Ostatnio przestałam mówić, że jeżdżę na wózku inwalidzkim. Wiadomo, że nie jest to wózek dziecięcy, więc wyeliminowałam słowo inwalidzki. Dla mnie samo słowo wózek brzmi bardziej neutralnie.\nW 2008 roku zdobyłaś Kilimandżaro, niedawno Rysy. Jak przygotowywałaś się do tych wypraw?\nCzy było to Kilimandżaro, czy Rysy – przygotowania wyglądały podobnie. Oczywiście, ja szłam tam z ludźmi, którzy mi w tym pomagali, wiec w 95% siła fizyczna spoczywała na nich. Ja jednak zawsze wychodzę z założenia, że trzeba dać też coś od siebie i dlatego też się przygotowuję. Przede wszystkim podczas ćwiczeń koncentruje się na wyższych partiach ciała, kręgosłupie, dobrej stabilizacji i rękach. Dlaczego? Na Rysach na przykład przez 15 godzin musiałam być w plecaku i trzymać się chłopaków. Jak nie będę miała silnych rąk, to będzie o wiele trudniej dla każdego z nas. Po drugie, na Kilimandżaro przekonałam się, że każdy kilogram ma znaczenie, w związku z tym zaczęłam szperać w Internecie i szukać diety. Po wpisywaniu ,,jak zrzucić kilogramy na wózku” dowiedziałam się, że w moim przypadku jest to bardzo trudne. Osoba niepełnosprawna nie ma takiej aktywności, my nie możemy chociażby biegać, tak jak Wy. Ja natomiast wiedziałam, że mi się uda i w 4 miesiące zrzuciłam 8 kilogramów.\nTo jakie momenty podczas wypraw były dla Ciebie najtrudniejsze?\nByło ich oczywiście kilka. Na Kilimandżaro walczyliśmy przede wszystkim z wysokością. Organizm zachowuje się różnie i nie da się tego przewidzieć. Choroba wysokościowa eliminuje wiele osób. W Tatrach były to zmienne warunki pogodowe, raz na przykład zaskoczyła nas burza w nocy, co w górach bywa naprawdę niebezpieczne. Dla mnie, jako osoby niepełnosprawnej, trudne było też to, że ja znajdowałam się na plecach, a komfort plecaka nie jest najwyższy. On mi się po prostu wżyna w ciało, a ja w przypadku zaniku mięśni mam całkowite czucie. Przechodziliśmy też przez przepaście, używaliśmy łańcuchów, a ja dostrzegałam wszystko z innej perspektywy. Widziałam ręce i nogi osoby, która mnie niosła, widziałam przepaść i musiałam jej w pełni zaufać. W momencie wspinaczki nie mam tak naprawdę nad tym żadnej kontroli.\nOprócz Ciebie, w wyprawie na Kilimandżaro brało udział jeszcze 8 innych osób z niepełnosprawnościami. Jak udało Ci się dołączyć do tego zespołu?\nZaczęło się od tego, że Fundacja Anny Dymnej ,,Mimo wszystko” podjęła wyzwanie zorganizowania zdobycia najwyższego szczytu Afryki. Jako osoba aktywna, gdyż wówczas już nurkowałam, zostałam przez Panią Anię Dymną zaproszona do udziału w wyprawie. Był z nami też Jasiek Mela, polska paraolimpijka Kasia Rogowiec, był chłopak, który o kulach już zdobył Kilimandżaro – Krzysiek Gardaś, byli też lekkoatleta Piotrek Truszkowski i Jarek Rola, który zajmuje się narciarstwem alpejskim. Jak w słuchawce telefonu usłyszałam skład ekipy, to pomyślałam, że się nie nadaję, bo przecież ja tylko nurkuję. Ale już po 30 sekundach się zgodziłam, choć teraz myślę sobie, że tylko dlatego, że nie zdawałam sobie jeszcze wtedy sprawy, na jakiej wysokości jest Kilimandżaro.\nźrodło: Facebook Angelika Chrapkiewicz-Gądek ANGIsteps\nZe względu na swoje liczne aktywności dużo podróżujesz. Jak oceniasz dostosowanie architektoniczne Polski do osób z niepełnosprawnościami?\nJest bardzo duży progres w porównaniu do tego, co było kiedyś. Ja sama też angażuję się w prowadzenie warsztatów z projektowania uniwersalnego dla studentów architektury. Jeśli chodzi o Polskę to wygląda to tak, że im mniejsze miasto, tym gorzej. Myślę, że to też może wynikać z tego, że po prostu niektórzy mogą uważać: „ale u nas nie ma osób niepełnosprawnych”. Natomiast, ja to zawsze powtarzam, że bariera architektoniczna i likwidacja ich, nie są tylko dla osób z niepełnosprawnościami, ale są dla wszystkich. Rodzą nam się dzieci, używamy wózków, złamiemy nogę i musimy chodzić o kulach, myślę że np. osoby starsze też wolą wejść po podjeździe niż po stromych schodach. I takich przykładów jest więcej. W Krakowie, w którym obecnie mieszkam, nie potrafię wskazać miejsca, czy knajpy na Rynku, która ma na przykład przystosowane toalety. Można wjechać do lokalu, ale toalety są na przykład już po schodach, więc zwykłe wyjście na piwo staje się problemem.\nTwój udział w zajęciach z przyszłymi architektami wydaje się być idealnym rozwiązaniem tej kwestii. To przecież Wy, jako osoby niepełnosprawne, wiecie najlepiej, czego potrzebujecie.\nDokładnie. To jest jak z proszeniem o pomoc. Ja nie lubię, jak ktoś pomaga mi „na siłę”, po swojemu. Najcudowniejsze pytanie, które może paść to: Jak mogę Ci pomóc? i wtedy ja mówię, gdzie i jak trzeba chwycić. I wtedy taka pomoc ma sens.\nWiele już w swoim życiu osiągnęłaś, masz jakieś kolejne cele?\nJak 3 lata temu usiadłam na wózku, to nastąpił taki przełom w moim życiu, że postanowiłam żyć pełnią życia i wyciskać je jak cytrynę. Mam miliony pomysłów w głowie, ale nie chciałabym dawać tutaj pustych deklaracji. Jest jedna rzecz, której realizacji jestem pewna. Piszę książkę.\nWłaśnie chciałam Cię zapytać o tę książkę. O czym będzie i kiedy będzie można ją przeczytać?\nDałam sobie czas na napisanie tej książki do końca roku. To jest tak, że ja piszę, piszę i piszę. O czym będzie? Na pewno o marzeniach, sile i o radości z życia, ale nie będę zdradzać nic więcej.\nJasne, bez spoilerów prosimy!\nOczywiście. Postaram się w tej książce zawrzeć to, co gdzieś tam w środku czuję, to, czego nauczyły mnie różne doświadczenia. Przede wszystkim też o tym, czego uczy mnie dystrofia, czyli zanik, albo zaniczek, bo to słowo, którego lubię używać w kontekście mojej choroby. To jest to, na czym skupiam się teraz najbardziej. Oczywiście, mam też plany górskie i nurkowe, ale wszystko w swoim czasie. Natomiast, co jest według mnie najważniejsze, to żeby po prostu być konsekwentnym w realizacji tego, czego się chce i znaleźć równowagę między rodziną, odpoczynkiem i swoimi marzeniami.\nMamy nadzieję, że dasz nam znać, kiedy książka się ukaże. Będziemy na bieżąco obserwować Twoje działania!\nźródło: Facebook Angelika Chrapkiewicz-Gądek ANGIsteps\nAdrianna Zawadzińska – piękna Miss


Jeszcze mniej śladów polskości w Grodnie. Władze wydały wojnę drewnianej architekturze – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\n06 kwiecień 2018 Białoruś 3 comments\nWłodarze Grodna postanowili wymierzyć kolejny cios w dziedzictwo architektoniczne starego miasta nad Niemnem. Z krajobrazu Grodna mają zniknąć obiekty, których urzędnicy nie chcą remontować, bo tereny na których stoją lepiej przekazać deweloperom.\nMieszkańcy miasta są oburzeni, mówią, że to kolejny cios w spuściznę historyczną królewskiego miasta. Urzędnicy widzą to inaczej; oczyścimy nasze miasto od obiektów szpecących przestrzeń miejską- tłumacza swoją decyzję.\nWśród budynków wskazanych do zniesienia jest stara garbarnia, wojskowe magazyny przy Dzierżyńskiego, stare domy przy ulicach Lewonabierieżnoj, Pobiedy, Ziernowa i Mickiewicza.\n“Oni nie zrozumieli znaczenia tego rejonu i jego potencjału turystycznego. Historycy poświęcili dużo energii, aby wyjaśnić biurokratom na co się porywają. Przede wszystkim zagrożonych jest kilka drewnianych budynków, wprawdzie całkowitego zniszczenia wszystkich budynków nie planują, jednak trzeba pamiętać, że mają one wartości”, napisał na Facebooku bloger z Grodna Jewgienij Osnarewskij\nOsnarewski powiedział portalowi hrodna.life, że kilku miejscowych “entuzjastów” próbowało na decyzje urzędników wpłynąć, składali petycje, ale nie przyniosły one skutku, bo panowie z magistratu są ślepi i głusi na sensowne argumenty.\nBloger przekonuje, że drewniana architektura, która ma zniknąć z miejskiego krajobrazu to dziś już zjawisko unikatowe, które z pewnością wciąż jest interesujące dla zachodniego turysty.\n“Murowanej, nawet antycznej architektury mają oni dostatecznie dużo u siebie, ale drewniana jest cechą tego regionu, i należy ją promować. Ponadto, dbałość o te budynki, to dług Białorusinów, bo to nasze dziedzictwo i nie powinno być niszczone”- powiedział Jewgienij.\nGrodno… którego już nie ma\nTagi: architektura Kresów Białoruś Dziedzictwo Dzierżyńsk Dzierżyński Facebook Grodno historia Kresów Wschodnich Mickiewicz urzędnik\n6 kwietnia 2018 o 13:17 Odpowiedz ↓\nZ zabytkami architektonicznymi jest taki sam problem jak w Polsce. Państwo powinno finansować ratowanie dziedzictwa narodowego z budżetu narodu, a nie z kieszeni inwestorów. W większości przypadków państwo, samorządy, właściciele czekają, aż dobro narodowe rozleci się lub spłonie.\n7 kwietnia 2018 o 21:17 Odpowiedz ↓\nNie gadaj bzdur, Foxie. Znam stan rzeczy w Polsce i w Białorusi. Nie do porównania\n7 kwietnia 2018 o 16:19 Odpowiedz ↓\nto niech Polska łoży na konserwacje i utrzymanie tych zabytków .\nSkomentuj Fox Anuluj


Raport NIK. Przez kilka lat woda w Białymstoku i okolicach nie była prawidłowo badana, Aktualności, Wiadomości Białystok Online Portal Miejski Białystok (Bialystok), Strona 1\nNajwyższa Izba Kontroli przyjrzała się temu, jak w niektórych lokalizacjach na Podlasiu chroniona jest jakość wód ujmowanych do zaopatrzenia ludności. Instytucja wykryła nieprawidłowości w takich miejscach jak Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Białymstoku, Wodociągi Białostockie oraz Urząd Miejski w Wasilkowie i Urząd Gminy w Kolnie. Pojawiły się także zastrzeżenia co do pracy Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Białymstoku.\nSanepid pod lupą\nOkazało się, że w PSSE w Białymstoku nie sprawdzano, czy planowana inwestycja przebiega w obrębie lub pobliżu ujęcia wody/urządzenia wodnego, co oznacza, że nie oceniano oddziaływania na środowisko konkretnych przedsięwzięć budowlanych. Ograniczano się wyłącznie do danych przedstawionych w kartach informacyjnych przygotowanych przez wnioskodawców - inwestorów. Kontrolerzy z NIK stwierdzili, że zaniedbanie to dotyczyło jednego przypadku.\nNatomiast PPIS w Białymstoku wykonał pobór prób dla każdego nadzorowanego ujęcia wody w miejscach wprowadzania do sieci. Nie badał jednak wody z ujęć, z wyjątkiem ujęcia powierzchniowego. NIK przytacza wyjaśnienia powiatowego inspektora sanitarnego w tej sprawie: "(...) koncentrowaliśmy się na badaniu jakości wód w sieciach wodociągowych (u konsumentów). Postępowaliśmy zgodnie z wytycznymi WSSE w Białymstoku, w myśl których (...) PPIS powinien koncentrować się głównie na punktach u odbiorców wody, natomiast administratorzy/właściciele wodociągów – na źródłach i punktach podawania do sieci. Nigdy w latach 2013–2016 WSSE w Białymstoku nie zakwestionował naszego harmonogramu pobierania próbek wody".\nPoważniejsze wykryte nieprawidłowości dotyczyły jednak Wodociągów Białostockich, które nie prowadziły w latach 2013–2016 badań jakości wody w zakresie wszystkich wymaganych parametrów w ramach monitoringu przeglądowego. Kontrolerom NIK wyjaśniono, że stało się tak z powodu braku posiadania przez laboratorium należące do Wodociągów Białostockich odpowiednich urządzeń pomiarowych.\nPonadto Wodociągi Białostockie nie prowadziły w latach 2013–2015 badań jakości wód powierzchniowych na ujęciu w Wasilkowie po to, by ustalić jej kategorie zgodnie z ministerialnym rozporządzeniem, gdyż jak wyjaśniono, "(...) wszystkie wyniki badania tej wody otrzymywano (w uzgodnieniu) z PPIS. W otrzymywanych decyzjach była również określona kategoria wody powierzchniowej". Należy jednak wspomnieć, że od 2016 r. spółka dokonuje poborów prób ujmowanej wody.\nPozostając przy Wasilkowie, inspektorzy NIK wykazali, że tamtejszy urząd miejski, mimo obowiązków zawartych w pozwoleniach wodnoprawnych, nie prowadził pomiarów poziomu zwierciadła wody w studniach.\nNatomiast urząd gminy w Kolnie nie zadbał o właściwą proporcję ilości ścieków odprowadzanych kanalizacją sanitarną oraz usuwanych ze zbiorników bezodpływowych w stosunku do ilości dostarczonej do gospodarstw wody. Kontrolerzy udowodnili, że tylko niewielka (0,5-0,8%) ilość nieczystości ciekłych, powstających i gromadzonych w zbiornikach bezodpływowych, była oczyszczana.\nNIK analizowała działania podejmowane przez wspomniane podmioty (z okresu od 1 stycznia 2013 r. do 31 marca 2016 r.) oraz działania wcześniejsze, które miały wpływ na realizację badanych zadań lub których efekty wystąpiły po 1 stycznia 2013 r., a także skutki działań ujawnione do dnia zakończenia kontroli. Natomiast samo postępowanie kontrolne przeprowadzono od 5 kwietnia 2016 r. do 11 lipca 2016 r.\nPodlaskie nie walczy z silnie trującym barszczem Sosnowskiego. Rośnie on w Białymstoku\nOgłoszenia drobne8254 ogłoszenia


III SA/Gd 607/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku\nIII SA/Gd 607/14 - Postanowienie Wojewódzkiego...\nOpublikowano: LEX nr 1484432\nIII SA/Gd 607/14\nWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 listopada 2013 r. nr (...) w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie.\nI. Z. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 listopada 2013 r. nr (...), wydaną w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego.\nPostanowieniem z dnia 24 lutego 2014 r. Sąd zawiesił postępowanie w tej sprawie.\nPismem z dnia 27 czerwca 2014 r. skarżąca wycofała skargę.\nPostanowieniem z dnia 16 lipca 2014 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie.\nSąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi.\nW tej sytuacji uznać należy, że skarga została skutecznie cofnięta, co stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obliguje Sąd do umorzenia postępowania.


Psychoterapia dzieci i młodzieży - Gabinet Psychoterapii Agata Morawska\nPsychoterapia dzieci i młodzieży różni się od terapii dorosłych. W pierwszej wizycie uczestniczą sami rodzice i ma ona na celu zebranie dokładnego wywiadu dotyczącego rozwoju dziecka, jak i określenie jego trudności oraz sposobu funkcjonowania.\nPodczas drugiej wizyty terapeuta poznaje dziecko, w zależności od gotowości małego pacjenta zostaje on sam w gabinecie z terapeutą lub też jest z rodzicami. Spotkanie z dzieckiem jest potrzebne, by pogłębić diagnozę problemu. Jeśli przeprowadzona diagnoza wykazała potrzebę psychoterapii dziecka, ustala się cel i plan pracy terapeutycznej. Sesje terapeutyczne przyjmują formę zabawy lub też rozmowy, w zależności od wieku dziecka.\nPsychoterapia pomaga dzieciom i młodzieży uporać się z problemami takimi jak: nieśmiałość, lęk, nadpobudliwość, trudności w nauce (lęki szkolne, strach przed oceną, problemy z koncentracją), problemy w zachowaniu, trudności związane z sytuacją rodzinną, chwiejność emocjonalna, natręctwa, zaburzenia nerwicowe i inne.\nPSYCHOTERAPIA - AGATA MORAWSKA - JELENIA GÓRA - TEL. 602 349 038


Abba opublikowała najnowszy teledysk do piosenki pochodzącej z albumu Voyage, Little Things, która jest pierwszym świątecznym utworem zespołu.\nJulia Płocka 06.12.2021 14:45\nYouTube (kadr z filmu 'ABBA - Little Things')\nAbba powróciła po prawie 40 latach z nowym albumem "Voyage", którego premiera odbyła się 5 listopada 2021 roku. Wcześniej zespół zaprezentował fanom dwie piosenki promujące płytę - "Don't Shut Me Down" oraz "I Still Have Faith In You", która została nominowana do Grammy 2022 w kategorii "Nagranie roku" - jest to pierwsza nominacja grupy do "muzycznego Oscara".\nNa najnowszej płycie Abby znalazło się w sumie nowych 10 utworów, w tym pierwsza w historii zespołu piosenka świąteczna - "Little Things". 3 grudnia 2021 roku do sieci trafił teledysk, który tak jak sam utwór, oddaje wyjątkowy klimat i magię Świąt. Zobaczcie, czy i Was wprawi w odpowiedni nastrój!\nTeledysk przedstawia grupę dzieci, które zainspirowane Abbą, organizują w szkole specjalny występ, przebierają się za członków zespołu, odtwarzają ich choreografie z koncertów, a także tworzą swoje własne awatary, inspirowane tymi, które pojawią się zamiast muzyków na specjalnej serii koncertów Abby w Londynie w 2022 roku.\nZespół oznajmił, że "w ramach świątecznego prezentu", cały dochód z piosenki "Little Things" zostanie przekazany na rzecz fundacji UNICEF.\nJest to już drugi utwór Abby, z którego cały dochód został przeznaczony na cele charytatywne. Po występie na specjalnym koncercie organizowanym przez UNICEF w 1979 roku z piosenką "Chiquitita", zespół podjął decyzję o przekazaniu 50% swoich zarobków z tego utworu na konto organizacji. W 2014 członkowie grupy wspólnie zgodzili się, aby zwiększyć datek do 100%.


Wybór Marszałka Sejmu LIII kadencji / Kristian Arped - Forum Centralne\nStrona główna Władze ogólnosarmackie Sejm Sala obrad Sejmu\nWybór Marszałka Sejmu LIII kadencji / Kristian Arped\nPost autor: christosza » 17 sie 2017, o 00:14\nrozpoczynam trzydniową (do 20 sierpnia, do godziny 0:15) debatę nad kandydaturą Kristiana Arpeda na stanowisko Marszałka Sejmu.\nRe: Wybór Marszałka Sejmu LIII kadencji / Kristian Arped\nPost autor: Konrad Friedman » 17 sie 2017, o 13:55\nserdecznie popieram kandydaturę mojego brata Wielmożnego Kristiana wicehrabiego Arpeda. Jest to osoba która posiada już doświadczenie na stanowisku Marszałka Sejmu, zna swoje prawa i obowiązki oraz dysponuje niezbędną wiedzą do pełnienia tego urzędu.\nGorąco zachęcam do oddawania głosów właśnie na Niego.\nRejestracja: 3 kwie 2017, o 19:19\nPost autor: Sławomir Wikidajło » 17 sie 2017, o 15:17\nDobrze by było by kandydat opowiedział coś o sobie i swojej przeszłości. i dlaczego jest winny\nRejestracja: 31 maja 2014, o 23:09\nPost autor: Kristian Arped » 17 sie 2017, o 18:22\nSławomir Wikidajło pisze: Dobrze by było by kandydat opowiedział coś o sobie i swojej przeszłości. i dlaczego jest winny :D\ndo Sarmacji przybyłem dwa lata temu, czyli w sierpniu 2015 r. Tego samego miesiąca zostałem regentem w Baridasie, w którym też — w ciągu mojej kariery samorządowej — pełniłem funkcję Przewodniczącego Rady Królestwa (wybrany dwukrotnie) oraz Kustosza.\nJeżeli chodzi o moje doświadczenie sejmowe — zasiadałem w ławach poselskich od grudnia 2015 r. do sierpnia 2016 r. (trzykrotnie wybrany; kadencje XLIX, L, LI). Jako Marszałek Sejmu LI kadencji — w mojej ocenie — byłem marszałkiem sprawnym, sumiennym i chętnym do współpracy, czego potwierdzeniem są m.in. pozytywne recenzje „Obserwatora Sarmackiego”, pojawiające się w cyklu „Monitora Sejmu”.\nSerdecznie zachęcam do zadawania dalszych pytań. :)\nPost autor: Sławomir Wikidajło » 18 sie 2017, o 01:19\nDziękuję. Był pan Marszałkiem i zapewne nie było do pana zastrzeżeń w urzędowaniu, bowiem nikt o niczym nie wspomina. Idzie za panem doświadczenie, ale czy nadal się panu chce? Chodzi mi o to czy nie wypali się pan w połowie kadencji jak to nieraz bywa u osób które po raz wtóry są na tym samym stanowisku.\nPost autor: Kristian Arped » 18 sie 2017, o 10:17\nSławomir Wikidajło pisze: Idzie za panem doświadczenie, ale czy nadal się panu chce? Chodzi mi o to czy nie wypali się pan w połowie kadencji jak to nieraz bywa u osób które po raz wtóry są na tym samym stanowisku.\nOczywiście, że się nie wypalę — rok przerwy pozwolił mi na odpoczęcie od mikronacji oraz nabraniu sił na całą kadencję ciężkiej i konstruktywnej pracy na rzecz naszej wspólnoty w roli Marszałka Sejmu. :)\nPost autor: rybczak » 18 sie 2017, o 17:03\nSzanowny Panie Pośle Arped,\nw związku z końcem okresu wakacyjnego chciałbym zapytać Pana Posła o dyspozycyjność czasową w nadchodzących miesiącach - czy będzie Pan dysponował czasem potrzebnym do sprawnego przewodzenia Sejmowi? Niestety nieco cieniem na Pana kandydaturze kładzie mi się pańska przygoda jako członka Książęcej Komisji Wyborczej gdy w ostatniej chwili utracił Pan możliwość pracy jako członek KKW o czym nie poinformował Pan pozostałych członków KKW (a w szczególności Księcia). Czy dokonując wyboru Pana Posła na Marszałka Sejmu możemy mieć pewność, że podobne historie nie będą miały miejsca?\nPost autor: Konrad Friedman » 18 sie 2017, o 18:16\nTo bardzo poważny zarzut i szczerze mówiąc, sam teraz zastanawiam się nad słusznością głosowania nad kandydaturą wicehrabiego Arpeda.\nCzy kandydat zdaje sobie sprawę, że te kilka godzin nieobecności kładzie się cieniem na pańską dalszą karierę? Ja na Pana miejscu złożyłbym mandat poselski i poprosił o odebranie obywatelstwa. Nie chcemy tu takich typów spod ciemnej gwiazdy.\nBo przecież wszyscy wiemy, że kilkugodzinna nagła nieobecność w wakacyjny weekend, może przełożyć się na 3 miesiące absencji jako Marszałek Sejmu. A co jeżeli Wicemarszałek też będzie musiał wtedy odejść na te kilka godzin? I Sejm ma pozostać bez Marszałka, bo się Panu zachciało kilka godzin urlopu od KS w lipcową sobotę? A gdyby tutaj staruszka przechodziła do domu starców, a tego domu wczoraj by jeszcze nie było, a dzisiaj już by był, to wy byście staruszkę przejechali, tak? A to być może wasza matka!\nPost autor: Kristian Arped » 18 sie 2017, o 19:45\nw zasadzie kolega Arped-Friedman napisał wszystko, co chciałem w swojej odpowiedzi zawrzeć. KKW monitoruje prawidłowość przebiegu wyborów, które trwają 3 dni. Powtórzę: monitoruje.\nCo chciałbym również przypomnieć — podczas ostatnich wyborów do Sejmu również byłem członkiem KKW. Nie przypominam sobie, bym i wtedy zawiódł w tej roli. Rozumiem, że jedno niedotrzymanie terminu w karierze ruguje całą resztę?\nWróć do „Sala obrad Sejmu”


Druk i artykuły papiernicze - http://dzieciarnia.info.pl/\ncite="https://pl.wikipedia.org/wiki/DTP">Z czasem pojęcie DTP zaczęło odnosić się także do przygotowywania dokumentów do publikacji w postaci elektronicznej (cyfrowej). Proces DTP rozpoczyna się wprowadzeniem do komputera tekstu i obrazu. Poszczególne elementy graficzne podlegają następnie indywidualnej obróbce, a na tekst jest nanoszona korekta. Następnie odbywa się zasadnicza część procesu, czyli ułożenie stron publikacji z tych wszystkich elementów gotowego projektu, łącznie z naniesieniem informacji dla drukarza i introligatora. Na tym etapie pracy można również umieścić informacje o obrazie całej składki (patrz: impozycja). Czynność końcowa to zapisanie danych komputerowych w postaci pliku postscriptowego lub (coraz częściej) pliku PDF.\nWybieramy się do stomatologaCzy są zmiany w prawie jak wydrukować etykiety?Ciekawe fakty na temat drewnaArtykuł o dobrym śnieAbout ComputerPlastyka i estetyka - czyli medycyna w działaniuWynajem halPrawo w PolsceDeratyzacja - dlaczego jest konieczna?Montaż i opłacalność klimatyzacjiDuża impreza? Zastanów się nad meblami do wynajęcia - kilka faktówArtykuł o stomatologii - poradnik dla pacjentówSomething classy in interiorArtykuł o porządkach domowychSztukateriaGdzie pozycjonować stronę?Ogólnie o panelach fotowoltaicznychSprawdzone metody jak wybrać dobre panele fotowoltaiczneJak mieć ciepło w domu, w domku ogrodowym lub w magazynie?Jak działa pozycjonowanie?O jednorazowej odzieży medycznejŚlub czy inna uroczystość- trzeba DJ'aSEO - ile to kosztujeDobra strona - czyli jaka?Świeżo upieczona mama? Sprawdź co kupić dla dziecka!Nie ma twojej firmy w Google?Wiele traciszWybieramy ogrodzenie. Typy i rodzaje płotów i ogrodzeńPoświęcenie i ciężka praca geodetyO praniu dywanówW jakim celu kupić fotowoltaikę?


Kod produktu: T025-JA-8-99-1 # SZ\nKosmetyczka do torebki Pocket zapinana jest na zamek błyskawiczny, wykonana z filcu, z wysokiej jako?ci nadrukiem Full Color. Z jednej strony zdobi jš kolorowy nadruk, z drugiej filcowa tkanina. To w niej możesz schować swoje skarby czy niezbędniki, które posiada większo?ć z nas: w postaci pudru czy szminki czy tuszu do rzęs. Kosmetyczka to idealne rozwišzanie dla każdej mšdrze zorganizowanej kobiety. Pozwoli na uporzšdkowanie wszystkich drobiazgów. Kosmetyczka o wymiarach 24x15 cm.\nUniwersalny – 25,00 zł\nSportowa bluza z połyskującymi zdobieniami L`AF LEXIE\nSportowa sukienka z siateczkowymi wstawkami L`AF FOREST


Białe wakacje w Toruniu\nCzytaj dalej: Białe wakacje w Toruniu\nGłosuj na nazwy tramwajów!\nPlebiscyt trwa do 10 lutego 2022 r.\nCzytaj dalej: Głosuj na nazwy tramwajów!\nSkładasz deklaracje dotyczące podatków i opłat lokalnych? Zrób to przez internet!\nCzytaj dalej: Przyjazne deklaracje\nCzytaj dalej: Wirtualny powrót do przeszłości\nZmień wyświetlany slajd do zawartości Białe wakacje w Toruniu\nZmień wyświetlany slajd do zawartości Głosuj na nazwy tramwajów!\nZmień wyświetlany slajd do zawartości Przyjazne deklaracje\nZmień wyświetlany slajd do zawartości Wirtualny powrót do przeszłości\n18 stycznia 2022 roku przypada 102. rocznica powrotu Torunia do wolnej Polski. Z tej okazji w mieście odbędą się uroczystości patriotyczne, jak...\nSzynobus kursujący na trasie linii kolejowej nr 27 na odcinku od Torunia Wschodniego do Czernikowa – to plan, by ułatwić dojazd do pracy i szkoły...\nZawodniczka toruńskiego klubu MKS Axel Ekaterina Kurakova zajęła 5. miejsce w mistrzostwach Europy w łyżwiarstwie figurowym. Jest to najlepszy...\nScenki z życia hallerczyków, pokazy wyszkolenia ułańskiego i musztry konnej czyli Halleriada 2022 zainaugurowała 16 stycznia 2022 r. obchody 102....\nKoncert "Wieczór polski Kilar/ Dębski/ Lorenc/ Wesołowski", połączony z wręczeniem medali 100-lecia, uświetnił 16 stycznia 2022 r. rozpoczynające...\nOd nocy w niedzielę i przez cały poniedziałek 17 stycznia 2022 r. w Toruniu spodziewany jest silny wiatr! - ostrzega Toruńskie Centrum Zarządzania...\nBranżowy serwis PropertyNews.pl w jednym z najnowszych artykułów informuje o inwestycji White Star Logistics w Toruniu. Informacja pojawiła się...\nRoboty rozbiórkowe i ziemne, usuwanie kolizji teletechnicznych i pierwsze fundamenty- trwa budowa dwóch parkingów Park&Ride. Obiekty powstają przy...\nMiejski Zarząd Dróg w Toruniu chce poznać opinie mieszkańców o funkcjonującym w naszym mieście rowerze miejskim. Zapyta o nie w ankiecie...\n17-30 stycznia 2022 r. trwać będą zimowe ferie szkolne. Jak co roku miasto przygotowało atrakcyjny program zajęć sportowych, artystycznych i...\nKolejne działki w Strefie Inwestycyjno-Logistycznej Toruń-Wschód idą pod młotek. Tereny przeznaczone są dla przedsiębiorstw posiadających status...\nKolejna inwestycja przy ul. Świdnickiej na Abisynii. Na kupionym od miasta gruncie swoją nową siedzibę buduje firma M.G.B Firma pokazała już...\n„Pijesz, kierujesz - zabijasz” – to spot, który pojawił się kilka dni temu w toruńskich środkach komunikacji miejskiej. Przygotowała go Komenda...\nRuszamy z nową platformą dedykowaną rozliczaniu podatków - Przyjazne Deklaracje! Dzięki nowoczesnemu narzędziu wypełnisz poprawnie deklarację dot....\nProgram „Moje Podwórko” – można składać wnioski\nRusza nabór wniosków w ramach Programu „Moje Podwórko”. Wsparcie finansowe można otrzymać m.in. na nowe place zabaw, ławki, zieleń, dostosowanie...\nSzkolny Klub Sportowy – nabór wniosków\nDo 31 stycznia 2022 roku trwa nabór wniosków do programu Szkolny Klub Sportowy. Budżet tej edycji to 60 mln zł.\nW związku z zimowymi feriami szkolnymi, od 17 do 30 stycznia 2022 r. w dni robocze komunikacja miejska funkcjonować będzie wg "feryjnych" rozkładów...\nW najbliższy piątek 14 stycznia 2022 r. zostaną zlikwidowane tymczasowe przejścia dla pieszych, wyznaczone w rejonie mostu drogowego im. marsz. J....\nDo lipca 2023 r. przy ul. Łokietka w Toruniu powstanie kompleks Toruń Space Labs – ośrodek innowacyjnych badań technologicznych. 12 stycznia 2022...\nULO w czołówce\nUniwersyteckie Liceum Ogólnokształcące w Toruniu drugim liceum w Polsce – miesięcznik „Perspektywy” opublikował swój coroczny Ranking Liceów i...\nZgłoś beneficjenta rzeczywistego!\nPrzypominamy, że do 31 stycznia 2022 r. fundacje i stowarzyszenia mają obowiązek zgłoszenia beneficjenta rzeczywistego. Związane jest to z...\n„Ferie na start” to wydarzenie inaugurujące ferie zimowe w naszym mieście. Zapraszamy w piątek, 14 stycznia 2022 r. o godz. 16:00 na lodowisko...\nRuiny Zamku Krzyżackiego, ul....\nMiejski Zarząd Dróg w Toruniu chce poznać opinie mieszkańców o funkcjonującym w naszym mieście rowerze miejskim. Zapyta o nie w ankiecie przygotowanej wspólnie z Wydziałem Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.\nPrzekroczony poziom informowania\nWe wtorek 11 stycznia 2022 roku w Toruniu istnieje ryzyko wystąpienia przekroczenia poziomu informowania dla pyłu PM10 – informuje Toruńskie Centrum Zarządzania Kryzysowego.\nZimowe pejzaże Torunia\nMalowniczo prezentuje się miasto Kopernika w śnieżnej szacie, ze świątecznymi iluminacjami ulic.\nWięcej zieleni, mniej podatków\nOgród wertykalny, zielony dach czy zielona fasada – zastosowanie tych ekologicznych rozwiązań w Toruniu umożliwi ubieganie się o zwolnienie z podatku od nieruchomości. Uchwałę w tej sprawie przyjęła 16 grudnia 2021 r. Rada Miasta Torunia.


Odżywka nawilżająca włosy - Sklep fryzjerski otowlosy.pl\nWiele osób marzy o gęstych i lśniących włosach. Niestety większość z nas posiada osłabione, elektryzujące się i matowe włosy. Osoby, które doświadczyły takich problemów z włosami powinny sięgać po profesjonalną odżywkę. Taką, która pozwoli im odbudować zniszczoną strukturę i zapewnić odpowiedni stan nawilżenia.\nW naszym sklepie znajdziemy najlepsze odżywki do włosów cenionej marki Lisap Milano. Odżywki te bogate są w składniki odżywcze, dzięki temu bardzo szybko i skutecznie poprawiają wygląd i kondycję Twojej fryzury.\nDobra odżywka nawilżająca:\nDobrze nawilża i zbytnio nie obciąża włosów;\nPosiada naturalny skład;\nPosiada substancje wygładzające, natłuszczające i ochronne;\nIdealna do włosów suchych i łamliwych;\nDogłębnie nawilża suche włosy, odżywiając je i nadając miękkość i naturalny połysk;\nUłatwia rozczesywanie i modelowanie każdego rodzaju włosów;\nDostarcza włosom suchym odpowiedniego poziomu nawilżenia;\nWzmacnia i regeneruje włosy od wewnątrz.\nProfesjonalne odżywki dostarczają włosom suchym odpowiedniego poziomu nawilżenia. Wzmacniają i regeneruje włosy bez niepotrzebnego obciążania, gwarantując niezwykłą miękkość od cebulek aż po końcówki.\nPiękne i zdrowe włosy to marzenie każdej kobiety. Niestety, codzienne stosowanie środków stylizujących, suszaki, prostownicy, działanie wiatru i promieni słonecznych może je osłabiać i powodować łamliwość oraz matowienie. Na rynku kosmetycznym, jak i również w naszym sklepie znajdziemy mnóstwo kosmetyków, które przywrócą twoim włosom piękny wygląd. Nasza oferta obejmuje odżywki wielozadaniowe w sprayu bez spłukiwania, jak i również i te, które wymagają spłukiwania.\nLisap TOP CARE Hydra Care Krem odżywczy bez spłukiwania;\nLisap TOP CARE Hydra Care Odżywka do spłukiwania.\nOdżywka nawilżająca skórę głowy i włosy to naturalny kosmetyk o działaniu intensywnie nawilżającym, odbudowującym i odżywiającym. Odżywki te idealnie się sprawdzą na zniszczone włosy zabiegami kosmetycznymi oraz przy nieprawidłowej pielęgnacji.\nStosowanie sprawdzonych odżywek do włosów to pierwszy krok w kierunku uzyskania blasku, który przyciągnie uwagę każdego. Dobra odżywka do włosów wzmacnia włosy i cebulki włosowe. Jak i również zapobiega elektryzowaniu się włosów. Regularne stosowanie odżywki do włosów powoduje, że włosy są miękki, błyszczące, łatwo się rozczesują i modelują.


W oczekiwaniu na II kreski = plotki staraczek - Starając się - ogólne - strona 525 - Forum OvuFriend\n‹‹ ‹ 521 522 523 524 525\nWysłany: 5 kwietnia, 20:49\nIm to nic nie przeszkadza Bo ciąży ani porodu nie muszą przechodzić, cyców im nikt do krwi nie zgryzie.. Większość obowiązków i tak ogarnia matka, a dzieciaki przecież się same odchowają Acha, na pytanie czy nakarmiłeś? są zdziwieni bo przecież dziecko nie mówiło, że jest głodne....\nIm to nic nie przeszkadza :D Bo ciąży ani porodu nie muszą przechodzić, cyców im nikt do krwi nie zgryzie.. Większość obowiązków i tak ogarnia matka, a dzieciaki przecież się same odchowają :D Acha, na pytanie czy nakarmiłeś? są zdziwieni bo przecież dziecko nie mówiło, że jest głodne....\nWysłany: 6 kwietnia, 14:11\nSkąd ja to znam. A jak już wyrwe się z domu na zakupy i zostanie sam z dziećmi na godzinę to dom trzeba ogarniać pół dnia. A jak ja zostaje w domu i będzie bałagan to menda marudzi 😄 na szczęście wtedy teściowa jest po mojej stronie 😛\nWysłany: 30 maja, 22:22\nCo tam słychać Tynka, jak się czujesz prawie na końcówce? Przyjdzie ci chodzić w ciąży latem, aż mnie dreszcz przeszedł jak sobie przypomniałam moją drugą ciążę i te niekończące się upały na samym końcu. Wolę zdecydowanie rodzić w zimie a najlepiej na wiosnę Tylko, że nie zawsze jest wybór Jak dzieciaki? Pewnie dają się Ci we znaki.. Takie maluchy. Ale pewnie czekają z niecierpliwością na siostrzyczkę\nCo tam słychać Tynka, jak się czujesz prawie na końcówce? Przyjdzie ci chodzić w ciąży latem, aż mnie dreszcz przeszedł jak sobie przypomniałam moją drugą ciążę i te niekończące się upały na samym końcu. Wolę zdecydowanie rodzić w zimie a najlepiej na wiosnę :) Tylko, że nie zawsze jest wybór ;) Jak dzieciaki? Pewnie dają się Ci we znaki.. Takie maluchy. Ale pewnie czekają z niecierpliwością na siostrzyczkę :D\nWysłany: 2 czerwca, 16:23\nHej. Ja czuje się w miarę dobrze tylko kręgosłup bardzo dokucza. Co do porodu to wbrew pozorom jak rodzilam zimą to puchlam non stop a latem nie 😁 Marcyś też przecież z lipca jak i Antosia.\nA jeszcze mój styczniak tak chorował że chyba wolę latem 😁 no i ubieranie się. Zimą było gorzej a latem to jakaś kiecka i luzik.\nDzieciaki jakoś mocno nie dokuczają. Najgorzej z najmłodszym bo kawał chłopa z niego a nie chodzi jeszcze więc trzeba dźwigac. Oby się chłopak do porodu ogarnął hehe.\nHej. Ja czuje się w miarę dobrze tylko kręgosłup bardzo dokucza. Co do porodu to wbrew pozorom jak rodzilam zimą to puchlam non stop a latem nie 😁 Marcyś też przecież z lipca jak i Antosia. A jeszcze mój styczniak tak chorował że chyba wolę latem 😁 no i ubieranie się. Zimą było gorzej a latem to jakaś kiecka i luzik. Dzieciaki jakoś mocno nie dokuczają. Najgorzej z najmłodszym bo kawał chłopa z niego a nie chodzi jeszcze więc trzeba dźwigac. Oby się chłopak do porodu ogarnął hehe. A jak u Was?\nWysłany: 4 czerwca, 22:08\nNo ma jeszcze chłopina prawie dwa miesiące, to może zacznie chodzić Ale i tak się będzie pchał mamie na ręce, zwłaszcza jak zobaczy że inne nosisz Roczniakowi nie wytłumaczy, ale masz praktykę więc dacie radę\nU nas czas gna do przodu tak, że nie wierzę że już czerwiec. W nowej pracy mam tyle roboty, że już w ogóle nic nie ogarniam. Jeszcze moja średnia chodzi na tańce i ostatni miesiąc to jest nic tylko jeżdżenie z nią po konkursach. Czasu dla siebie jak nie miałam tak mam jeszcze mniej Nie wiem czy z tej pracy nie zrezygnuję po to tylko żeby odpocząć jakiś czas bo już normalnie nie wydalam. Muszę się przyznać, że lato z zapasem a ja pierwszy raz w życiu mam nie wszystkie okna umyte po zimie bo nie mam kiedy tego zrobić. Ciuchy zimowe dopiero niedawno powynosiłam do szafy. Mój mąż się niczym nie przejmuje, on ma swoje sprawy, dom, ogród, dzieciaki, remonty na mojej głowie, a pracuję dłużej i więcej niż on. Pierd... emancypację kobiet, chcę do garów i pielenia grządek I z tego względu waham się mocno.. Iść na bezrobocie czy wyciąć numer w nowej pracy i iść na wychowawczy\nNo ma jeszcze chłopina prawie dwa miesiące, to może zacznie chodzić :) Ale i tak się będzie pchał mamie na ręce, zwłaszcza jak zobaczy że inne nosisz :) Roczniakowi nie wytłumaczy, ale masz praktykę więc dacie radę :) U nas czas gna do przodu tak, że nie wierzę że już czerwiec. W nowej pracy mam tyle roboty, że już w ogóle nic nie ogarniam. Jeszcze moja średnia chodzi na tańce i ostatni miesiąc to jest nic tylko jeżdżenie z nią po konkursach. Czasu dla siebie jak nie miałam tak mam jeszcze mniej :) Nie wiem czy z tej pracy nie zrezygnuję po to tylko żeby odpocząć jakiś czas bo już normalnie nie wydalam. Muszę się przyznać, że lato z zapasem a ja pierwszy raz w życiu mam nie wszystkie okna umyte po zimie bo nie mam kiedy tego zrobić. Ciuchy zimowe dopiero niedawno powynosiłam do szafy. Mój mąż się niczym nie przejmuje, on ma swoje sprawy, dom, ogród, dzieciaki, remonty na mojej głowie, a pracuję dłużej i więcej niż on. Pierd... emancypację kobiet, chcę do garów i pielenia grządek :D I z tego względu waham się mocno.. Iść na bezrobocie czy wyciąć numer w nowej pracy i iść na wychowawczy :)\nWysłany: 5 czerwca, 07:56\nMy byliśmy wczoraj na weselu. Ale ze starszymi więc użyliśmy tyle co nic 😄\nCo do pracy to nie pomogę. Chłopy już chyba tak mają. Mój w domu też nic nie robi, dziećmi się zajmie jak palcem pokaże i powiem zrób to czy to. Ale takie życie. Znowu jak przychodzi sezon to on robi po 20h na dobę.\nA córa niech jeździ póki ma pasję. Trzymam kciuki za jej sukcesy\nMy byliśmy wczoraj na weselu. Ale ze starszymi więc użyliśmy tyle co nic 😄 Co do pracy to nie pomogę. Chłopy już chyba tak mają. Mój w domu też nic nie robi, dziećmi się zajmie jak palcem pokaże i powiem zrób to czy to. Ale takie życie. Znowu jak przychodzi sezon to on robi po 20h na dobę. A córa niech jeździ póki ma pasję. Trzymam kciuki za jej sukcesy\nWysłany: 22 czerwca, 09:41\nCo tam Tynka, jak ciąża Ci mija? Już końcówka? Jak nastroje?\nU mnie kończy się końcem miesiąca umowa i dalej nie wiem czy chcę ją przedłużać. Paradoksalnie w końcu mam luźny tydzień i pracuję tyle co nic, ale wiem że to chwilowe. Chyba przedłużę ale tylko na wakacje, bo kasa potrzebna ale jeszcze się waham. Z jednej wypłaty nie wyżyjemy a boję się zaryzykować i iść pracować gdzieś na pół etatu za minimalną. Tylko że wakacje to martwy sezon w moim zawodzie w sensie, że brak nowych ofert, nikt pracy nie zmienia na wakacje, bo wiadomo że zostałby bez urlopu\nCo tam Tynka, jak ciąża Ci mija? Już końcówka? Jak nastroje? U mnie kończy się końcem miesiąca umowa i dalej nie wiem czy chcę ją przedłużać. Paradoksalnie w końcu mam luźny tydzień i pracuję tyle co nic, ale wiem że to chwilowe. Chyba przedłużę ale tylko na wakacje, bo kasa potrzebna ale jeszcze się waham. Z jednej wypłaty nie wyżyjemy a boję się zaryzykować i iść pracować gdzieś na pół etatu za minimalną. Tylko że wakacje to martwy sezon w moim zawodzie w sensie, że brak nowych ofert, nikt pracy nie zmienia na wakacje, bo wiadomo że zostałby bez urlopu :)\nPostów: 57 29\nWysłany: 22 czerwca, 09:47\nCześć, jestem panikara tak o mnie mówcie.\nCzekam na jutrzejszą betę. Wczorajsza 13.4mlv . 15 dni od owulacji , dziś 30 dzień cyklu.\nBrzuch pobolewa na okres, delikatnie podcierajac się na papierze blado różowe plamy , sluz nie wiem jak określić.\nCześć, jestem panikara tak o mnie mówcie. Czekam na jutrzejszą betę. Wczorajsza 13.4mlv . 15 dni od owulacji , dziś 30 dzień cyklu. Brzuch pobolewa na okres, delikatnie podcierajac się na papierze blado różowe plamy , sluz nie wiem jak określić. Bardzo się martwię.


Gra Fish Action Online. Zagraj za darmo\nGra Fish Action\nZagraj w grę Fish Action Online:\nOpis gry Fish Action\nRybołówstwo jest prosta sprawa, gdzie jest dużo ryb na ryby to jedno, ale wyciągając go z inna. będzie znajdować się w małej łodzi, będzie można zarządzać nimi dla wygody. Oprócz ryb można jeszcze wyciągnąć mały bonus lub nie dobytek, ale to nie jest tak łatwo. Wystarczy złapać sporo ryb być prawdziwe wędkowanie.. Zagraj w grę Fish Action online.\nParametry techniczne gry Fish Action\nGra Fish Action dodaje: 01.11.2013\nGra rozgrywana jest: 685 razy\nOcena gry: 2.38 out 5 (13 Szacunki)\nGry takie jak gry Fish Action\nPobierz grę Fish Action\nWstaw grę Fish Action na swojej stronie:\nAby wstawić grę Fish Action na swojej stronie, skopiuj kod i wkleić go do kodu HTML swojej witryny. Ponadto, jeśli lubisz gry Fish Action, kopiowania i wysłać link do znajomego lub wszystkich swoich przyjaciół, akcja gry ze światem!\nZ gry Fish Action, a także grać w gry:


UE: KE przeanalizuje, w których sektorach rynku znieść geoblokowanie - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plUE: KE przeanalizuje, w których sektorach rynku znieść geoblokowanie\n26 kwietnia 2017, 19:45 | Aktualizacja: 26.04.2017, 20:00\nKomisja Europejska ma sprawdzić, na ile możliwe jest rozszerzenie przepisów dotyczących likwidacji geoblokowania w pięciu konkretnych branżach, czyli sektorze audiowizualnym, usługach finansowych, telekomunikacji, transporcie i sektorze zdrowia.\n„Przez trzy lata KE ma patrzeć, w jakim kierunku idzie rynek i czy już naszedł czas na to, żeby wprowadzić zniesienie geoblokowania np. w odniesieniu do treści audiowizualnych. My chcemy iść dalej, jeśli chodzi o usuwanie ograniczeń dla unijnych konsumentów, nie możemy jednak wszystkich zmian wprowadzić naraz, bo to będzie szok dla rynku” – mówi w rozmowie z PAP europosłanka Róża Thun (PO) z komisji IMCO.\nJak mówi Thun, europosłowie oczekują, że po trzech latach KE zaproponuje konkretne rozwiązania odnośnie do zniesienia ograniczeń geograficznych w analizowanych branżach.\nDzisiaj np. nadal zdarza się, że pasażerowie nie mogą kupić biletów w korzystniejszej cenie u zagranicznego przewoźnika, bo ten nie chce zaakceptować środków płatniczych z innego kraju albo też konsumenci przekierowywani są automatycznie na lokalne strony przewoźnika, gdzie ceny są wyższe.\n„Bywa, że np. na stronie internetowej zagranicznych linii lotniczych znajdziemy tani lot z Paryża do Buenos Aires, ale nie możemy go kupić, bo przewoźnik albo przekierowuje nas na polską stronę, gdzie ceny są wyższe, albo nie chce przyjąć naszej karty płatniczej. I to się masowo zdarza” – przyznaje Thun.\nZdarza się także, że np. linie lotnicze rozpoznają, skąd jest klient po jego adresie IP, i proponują różne ceny biletów w zależności od tego, skąd pochodzi pasażer.\n„Co ciekawe, w branży lotniczej i autobusowej istnieją regulacje sektorowe, które zabraniają dyskryminacji pasażerów ze względu na narodowość, nie zawsze są one jednak przestrzegane. Z kolei sektor kolejowy nie ma żadnych przepisów w tym zakresie. Dlatego chcemy, żeby KE przeanalizowała sytuacje na rynku transportowym i zaproponowała, jakie zapisy warto wprowadzić, żeby skończyć z dyskryminacją pasażerów” – mówi PAP jeden z unijnych urzędników.\nDyskusja nad zniesieniem nieuzasadnionego geoblokowania, jeśli chodzi o usługi audiowizualne, toczy się w UE już od pewnego czasu. Chodzi tu nie tyle o różnice w cenach usług, ile blokowanie konsumentowi dostępu do treści.\n„Chyba każdemu z nas zdarzyło się, że np. będąc za granicą chciał obejrzeć ulubiony serial na stronie nadawcy, a zamiast filmu wyświetliła mu się informacja: w twoim kraju ten materiał jest niedostępny” – mówi europosłanka Thun.\nKonsumenci wciąż nie mogą też oglądać np. transmisji na żywo meczu piłkarskiego na stronie telewizji duńskiej. Europosłowie zapowiadają, że chcą w najbliższych latach znieść ograniczenia w tym zakresie. Podobnie w dziedzinie usług telekomunikacyjnych i finansowych, zwłaszcza jeśli chodzi np. o możliwość brania przez cudzoziemców kredytów w zagranicznych bankach czy wykupowania przez nich polis ubezpieczeniowych.\nKE ma także przeanalizować sytuację na rynku opieki zdrowotnej.\n„Coraz więcej osób podróżuje, wiele z nich chce korzystać z opieki zdrowotnej także za granicą. Chcemy sprawdzić, czy np. nie występuje nieuzasadnione różnicowanie cen w zależności od pochodzenia pacjentów i czy kasy chorych właściwie finansują także te zabiegi, które wykonane są za granicą” – mówi urzędnik UE.\nW wtorek europosłowie z komisji IMCO zagłosowali za zakazem stosowania geoblokowania w handlu internetowym. Nowe regulacje dotyczą jednak jedynie sprzedaży rzeczy materialnych, takich jak m.in. ubrania, kosmetyki czy sprzęt elektroniczny oraz handlu treściami nieaudiowizualnymi, jak gry, muzyka, e-booki czy aplikacje internetowe, pod warunkiem że producent ma do nich prawa autorskie.\nDzisiaj niektórzy sprzedawcy lub usługodawcy nadal ograniczają klientom dostęp do swoich towarów lub oferty ze względu na to, w jakim kraju znajduje się konsument. Kiedy przepisy wejdą w życie - a może to się zdarzyć nawet jeszcze przed wakacjami - internetowi sprzedawcy nie będą już mogli blokować klientów z zagranicy.\nTagi:prawo gospodarcze, Unia Europejska


Crookz - poradnik do gry (do pobrania) | CDP.pl\nCrookz - poradnik do gry (do pobrania)\nKsiężycowy Kamień musi być Twój\nczujesz się gotowy na tryb wyzwań - no, prawie\nmasz parę pytań odnośnie warsztatu\nAutor Amadeusz "ElMundo" Cyganek\nPoradnik do gry Crookz: The Big Heist stanowi kompletny przewodnik po przygodach zwariowanej szajki przestępców dążących do wykradzenia Księżycowego Kamienia. To w wielu miejscach dość skomplikowana i mocno zawiła gra, więc z pewnością przyda się szczegółowy opis jej przejścia wzbogacony o zawierające numerację ilustracje.\nW solucji omówiono także najważniejsze elementy podstaw rozgrywki, co pozwoli na bardzo szybkie i łatwe wprowadzenie w jej meandry. Poradnik zawiera też krótką charakterystykę postaci - zwracamy uwagę na ich mocne i słabe strony oraz wskazujemy, które z nich mogą przydać się na placu boju. Przedstawiamy również instytucję warsztatu, a ponadto serwujemy garść porad dotyczących piekielnie trudnego trybu wyzwań, w którym swoich sił mogą spróbować głównie doświadczeni i zaprawieni w bojach gracze. Nie zabrakło oczywiście spisu osiągnięć ze Steama.\n"Crookz - poradnik do gry" wciąż czeka na pierwszą opinię.


Dola i niedola/Część II/XI - Wikiźródła, wolna biblioteka\nDola i niedola/Część II/XI\n< Dola i niedola | Część II\nTytuł Dola i niedola\nDruk Józef Unger\nDola i niedola. Powieść historyczna - Część II/XI\n — Znałaś mnie, Julio, dziecięciem jeszcze, szczęśliwém, rozpieszczoném u boku matki, pod jéj skrzydłami opiekuńczemi. Potém rozstałyśmy się i ledwie rzadko widywały się z daleka; słyszałaś o mnie tyle i to co drudzy, kochałyśmy się jak się kochają ci, co się nienawidzieć nie mogą, nie zaglądając do głębi serc swoich, zgadując je. Któż wie, czy ty mnie kiedy znałaś dobrze, czy ja ciebie znałam?.. Kto wie, czy nie fałszywe świat o mnie dał ci pojęcie? Przekonasz się o tém, gdy ci to biedne życie moje opowiem.\nA powiem ci wszystko, bez kłamstwa, bez opuszczeń, jak ta, co już nic do stracenia nie ma, a nie wiele dba czy co zyska.\nPo świecie pletli o mnie — dodała ruszając ramionami — co się im podobało, jakieś bajki niedorzeczne, jak o strachach niańki prawią. Wiele w nich było prawdy może, ale więcéj jeszcze złośliwości i fałszu, narzuconego przez próżniaczą fantazyę ludzką, która czasem szuka złego, jak pewne robactwo zgnilizny, i tworzy je umyślnie, gdy go znaleźć nie może.\nLudzie już dziś zapomnieli o tém wszystkiém, ale w mém sercu żyje przeszłość i stoi ciągle przytomna, bo w niéj jest całe życie moje. Reszta, to... to zemsta, to zabawka, to igraszka zmęczonego serca i rozdraźnionéj duszy.\nTy wiesz jak mnie kochała matka, czém ona była dla ludzi, czém dla mnie; ty jéj jak ja nie pamiętasz, a może też ją inaczéj ci odmalowano niż była. Matka moja był to anioł w ludzkiém ciele, dziecię pańskiego domu, które nigdy nie zaznało nieszczęścia, świata nie pojmowało innego nad ten, który widziało przez okna salonu, wykołysane szczęściem, dobre i słodkie jak ono. Pieszczoty i pomyślność zrobiły z niéj anioła. Piękna idealnie, nie miała czasu zestarzeć ani sercem, ani ciałem, zeszła do grobu z westchnieniem, ze łzą, z błogosławieństwem na ustach.\nGdyby ona była żyła!... a! i ja może stałabym się była do niéj podobna, inne byłoby życie moje, inna dola, inne serce urosłoby we mnie.\nPo jéj zawczesnéj śmierci pozostał mi ojciec tylko, którego ty także niewiele pamiętać musisz. Senator wysoki Rzeczypospolitéj, człowiek dobry i zacny, ale słaby, więcéj kosmopolita niż Polak, trochę Sas przez przywiązanie do Augustów i nasze z ich rodziną stosunki: postać, która mi się dziś jeszcze przypomina w paradnym stroju, z orderem na piersiach, upudrowana, ufryzowana, uśmiechnięta, a pańska. Ile razy mnie ściskał, choć po śmierci matki biorąc mnie na kolana, nieraz miał łzy na oczach, zdawał się mimo nich pamiętać nadewszystko, aby pieszczotami zbyt żywemi nie nadwerężyć fryzury i nie zmiąć ubrania.\nLudzie go szanowali, był łagodny, ale powagi wielkiéj, od losu nieco zepsuty, przywykły do szczęścia i przekonany, że Pan Bóg dając dostatki i znaczenie, wypłacił mu tylko część należnego z powodu urodzenia długu.\nW rok po śmierci mojéj matki, którą serdecznie opłakiwał, przyjaciele i rodzina, jakem się późniéj dowiedziała, z powodu iż nie miał syna i dziedzica imienia, namówili go na drugie małżeństwo. Zaledwie wyrastając z dziecka, nie wiedziałam wcale o tém co się koło mnie działo, prawie do chwili, aż gdy panny służące szczebiocząc i płacząc na przemiany, ubrały mnie w białą sukienkę, zawinęły loczki i niebieską włożyły przepaskę... Wszyscy znajdowali mnie prześliczną, ale ja byłam gniewna i smutna przeczuciami jakiemiś.\nPrzyprowadził mnie sam ojciec do wielkiéj sali, i postawił drżącą przed kobietą otoczoną kołem mnóztwa wystrojonych gości i rodziny naszéj. Kazano mi ją uścisnąć i nazywać mamą. Ona rzuciła się do mnie dosyć żywo, ale brylantowa śpilka, którą miała u piersi, mocno dosyć zadrasnęła mi czoło. Pierwszy jéj uścisk był dla mnie bolesną raną.\nByła to moja macocha.\nNie wystawiaj jéj sobie tylko tak, jak ją pospolicie lud nasz pojmuje i maluje. Tyś ją też podobno widywała, ale późniéj, gdy już nie była tak piękna i szczęśliwa jak w tym dniu. Mimo pieszczot nieznajoméj, mimo najczulszych wyrazów, poczułam do niéj nieopisany jakiś wstręt i odrazę, za to szczególniéj, że śmiała chcieć nazywać się matką moją i tego drogiego anioła zastępować.\nNigdy nie zapomnę, jak mnie od pierwszego wejrzenia uderzyła jéj piękność surowa, zimna, ostre rysy, płomieniste oczy i zaciśnięte wargi wązkie. Pomiędzy brwiami zarysowanemi jak penzlem chińskiego artysty, za najmniejszém wzruszeniem rysowały się dwie przecinające czoło prostopadłe marszczki, dwie fałdy, dziwnie wyglądające na téj białéj i jak marmur gładkiéj przestrzeni. Była w istocie bardzo piękna, majestatyczna, wzrostu więcéj niż średniego, ale już wówczas nie pierwszéj młodości. Zdaje mi się, że idąc za mojego ojca, mogła mieć więcéj niż lat trzydzieści. Puszek dziewiczy na jéj twarzy zastąpił meszek ciemny, nadający jéj wyraz prawie męzki. Olbrzymich kształtów, budowy posągowéj, ruchów powolnych i obrachowanych, macocha moja mogła się podobać, ale nie umiała do siebie przywiązać. Coś od niéj odpychało, odstręczało, wiał chłód jakiś, choć pod temi lody i śniegami gorzała skryta, długiemi marzeniami wykołysana namiętność. Umysłu mało wykształconego, z głową pustą, charakter miała zacięty, upór nieprzełamany. Gdy się rozgniewała, nie czerwieniała jéj twarz, ale przeraźliwie bladła.\nTego dnia cała była okryta klejnotami, i zabłysła mi wpośród rzęsistych świateł, obok mojego biednego ojca, patrzącego na nią z uwielbieniem i strachem zarazem, jakby zlana rosą dyamentów. W dyademie, naszyjniku, kolcach, bransoletach brylantowych, w sukni oszytéj sznurami dyamentowemi, wyglądała jak jakie bóztwo indyjskie. Prześliczne kształty jéj popiersia i rąk, wysoka szyja utoczona, biała, postawa monarchiczna, czyniły ją majestatyczną. Ledwie mnie ze swych objęć wypuściła, odskoczyłam od niéj z krwawą plamką na czole, przerażona, czując, że mnie żadnemi pieszczotami nie zyszcze.\nOdtąd była ona dla mnie dobrą, ale zimną; wychowywała starannie, ale wcale nie serdecznie; byłam dla niéj dzieckiem krewnych, sierotą biedną, nic więcéj.\nDwa te lata, które z nią żył mój ojciec, zostawiły mi po sobie wspomnienie męczarni, niedającéj się opisać.\nNie było w istocie na co się poskarżyć, ale dla serca brakło wszystkiego czém ono żyje. Musiałam płakać, a z łez tych wytłómaczyć mi się nie było podobna; męczyłam się choć miałam wszystko com mieć była powinna, ale brakło miłości — usychałam.\nOjciec po tych dwóch latach pożycia z nią, zapadł mocno na zdrowiu, jakby jéj uścisk i jemu także zadał ranę śmiertelną. Posłano go do wód za granicę. Miałam rok piętnasty, gdy mi po nim kazano przywdziać żałobę.\nPłakałam jeszcze mocniéj, przeczuwszy zupełne moje osierocenie. Byłam w istocie tém bardziéj osierocona, że babka, która mnie od dawna do siebie wziąć chciała, prawie w tymże czasie zmarła; a ciotka, u któréj mogłam się umieścić, wyjechała do Włoch bezpowrotnie i poszła tam za mąż za jakiegoś księcia włoskiego. Bliższéj rodziny nie miałam nad macochę, która będąc cioteczną siostrą mojéj matki, była dla mnie teraz naturalną opiekunką.\nZostałam więc przy niéj, z czego ona może była rada, bo ze mną został jéj dochód znaczny przez moich opiekunów na wychowanie i utrzymanie przeznaczony.\nNie kochałam jéj już za życia ojca; poczęłam nienawidzieć po jego śmierci. Sądzę, że ona także z lichwą mi to oddawała. Ale nigdy ta zobopólna niechęć nasza na jaw nie wychodziła: okrywał ją chłód przyzwoitości jak warstwa lodu. Stosunek mój do macochy był zimny, krył odrazę wzajemną, o któréj wiedziałyśmy obie, aleśmy jéj nie objawiały, i owszem macocha przy obcych udawała dla mnie nadzwyczajną troskliwość, prawie miłość, a gdy nie było świadków, obchodziła się ze mną surowo i ostro. Zostawszy sam na sam, nigdy nie mówiłyśmy do siebie: ona mi dawała rozkazy przez trzecich: jam się cieszyła, ile razy mogłam ich nie spełnić. Formy świata nie dawały na zewnątrz wybuchnąć nienawiści, która się codziennie wzmagała.\nMacocha była zimna, zamknięta, traktowała mnie dorosłą umyślnie zawsze jak dziecko; ja unikałam jéj, nie sprzeciwiałam się wręcz, ale czekałam jak oswobodzenia z niewoli chwili, któraby mnie od téj kobiety uwolniła na zawsze.\nZostawiona sama sobie z nauczycielką Francuzką, pędziłam długie godziny na czytaniu, na marzeniach, niecierpliwieniu się na mój los nieznośny. Siedziałyśmy po większéj części na wsi, w rezydencyi dziedzicznéj mojéj macochy; a ja choć bogata panna, w istocie wyglądałam tu jakby wychowanka i rezydentka na łasce. Macocha, starzejąc, stała się gospodarną do zbytku, skąpą i chciwą; szczędziła sobie i mnie wygód i najpierwszych potrzeb, aby z czasu mojéj małoletniości korzystać majątkowo. Mówiono głośno, że znaczne dochody moje szły do jéj kieszeni, choć koło mnie było ubogo, prawie biednie, a nieraz dawały mi się słyszeć żale na utrapienie, jakie ze mną miała, na mój charakter zimny i skryty, na upór nieprzełamany i t. p.\nDoszłam tak do lat szesnastu, byłam piękna i świeża, a to może obudziło ku mnie większą jeszcze nienawiść kobiety, która czuła, że jéj wdzięki więdły, gdy moje codzień rozkwitały. Nie mówię już nawet o tém, że mnie ubierano umyślnie tak, abym się nie wydała czém byłam, że mnie chowano i ukrywano przed ludźmi. Na zimę pojechałyśmy do Warszawy, ale mnie pod pozorem dokończenia wychowania oddano jeszcze z domu do PP. Wizytek i zamknięto za kraty. Nie wiedziałam co się działo na świecie.\nJednego poranku, kareta macochy zajechała przed fórtę; wywołano mnie ze niéj do sali; oświadczyła mi, że wyjeżdża na wieś i mnie z sobą zabierze, jeśli nie czuję powołania dłużéj za kratami pozostać... Do tego wcale nie miałam ochoty, klasztor wydawał mi się niewolą.\n— Ale wiesz już zapewne moja Krzysiu — dodała z uśmiechem — że musiałam pójść za mąż.\nO tém nie wiedziałam wcale, ale na tę wiadomość jakiś mnie dziwny gniew ogarnął: poczułam krzywdę pamięci ojca wyrządzoną, spuściłam oczy, nie odpowiedziałam nic. Tegoż wieczoru poznałam męża mojéj macochy... Był to znacznie młodszy od niéj człowiek, wychowany za granicą, ubogi, widocznie ożeniony z nią przez rodzinę dla pieniędzy, dla majątku.\nMimo uprzedzenia, jakie miałam przeciwko niemu, pomimo gniewu, jaki na widok jego uczułam, od pierwszego wieczoru człowiek ten mnie oczarował.\nNie chcę nic taić przed tobą... Tak! był to jedyny mężczyzna, któregom ukochała namiętnie, może niegodny téj miłości, ale przeznaczony, aby całe moje życie pochłonął... Były chwile, gdym się nim brzydziła, żem go nienawidziła; ale głos jego, ruch każdy, wejrzenie czyniły mnie niewolnicą posłuszną. Odchodziłam od pamięci, gdy na mnie spojrzał; słabłam, gdy mnie ujął za rękę. Gniewałam się na te czary, alem ulegać im musiała. Słusznego wzrostu, oczu ciemnych, miał wiele podobieństwa do Adama, ale był nadeń daleko wyższą ze wszystkich względów, doskonalszą nierównie choć podobną mu istotą. Ten nigdy nie miał serca, tamten był żyw, miał chwile namiętności, kochał.\nPierwszego wieczoru, gdym weszła do salonu z gniewem w piersi, gotowa do walki, uśmiech, którym mnie powitał, wejrzenie, które rzucił na mnie, podbiły serce mimo oporu. Jeszczem chciała nienawidzić, a jużem go kochała.\nJużem ci mówiła, że był ubogi, a młodszy daleko od méj macochy, z którą ożenił się dla jéj pieniędzy. Niewiele go to zalecało, ale nie dziwiłam się, że ta kobieta skąpa, chciwa, zimna, pokochała go i poddała mu się, bo nie można mu było się oprzeć. Miał urok fatalny rzeczy zgubnych, których przeznaczeniem jest na podobieństwo owych oczu wężowych najprzód oczarować, aby pochłonąć.\nOd naszéj podróży na wieś rozpoczął się ten straszny dramat. W drodze już Albert zbliżył się do mnie... do mnie, com jeszcze była na pół dziecięciem, dla któréj świat był zagadką, a miłość tajemnicą uroczą, upragnioną: obudzić ją naówczas w sercu wyschłém od pragnień było tak łatwo! Macocha była zazdrosna, ale nie mogła się nawet domyślać jakiegokolwiek między nim a mną stosunku. Zręczny i przewrotny Albert, przed nią i przy niéj obchodził się ze mną jak z dzieckiem, często nawet trochę ostro; czuléj zbliżał się do mnie po cichu, w chwilach, gdy ona ani tego przypuszczać, ani go o to posądzać mogła.\nRozpoczęło się to z jego strony od grzeczności i małych przysług; ale oczy więcéj mówiły niż usta, a nierychło nieme te wyznania zmieniły się na słowa, na westchnienia, na wyraźne oświadczenia miłości. Długo milczał, bał się, wahał, bojował. Położenie jego było ciężkie, ale namiętność silna; świeżo ożeniony, wzdrygał się zostać uwodzicielem dziecka powierzonego ich opiece. Na to zdobyć się mógł tylko zimno zepsuty lub szalenie rozkochany człowiek. Takim on był. Nie kochał dotąd nigdy; dwa serca nasze spragnione tego uczucia, rzuciły się ku sobie gwałtownie, nic nas powstrzymać nie mogło. Ale potrzeba było nadzwyczajnych ostrożności, ażeby nikt w świecie posądzić nas nawet nie mógł. Często tygodniami całemi słowaśmy do siebie nie potrafili przemówić, oboje otoczeni mnóztwem szpiegów, wiedząc, że najlżejsze posądzenie wywołać mogło straszliwą katastrofę.\nNie — tych dni pierwszych życia nie potrafię i nie chcę opisywać... Mimo wiszącego nad moją głową miecza Damoklesa, byłam szczęśliwa... Szczęście nasze ożywiały, może czyniły droższém jeszcze nieustanny postrach, przerażenie, tajone łzy, niepokój uśmiechem pokrywany, kłamstwem, naostatek walka z sobą i z sumieniem, którego głos głuszyła namiętność niepamiętna jutra.\nW tym szale dojrzałam. Tak mi upłynął rok. Miłość naszą doskonale tajoną, pokrywaliśmy nieustannemi sporami, które się kazały domyślać prawie nienawiści. Rosła ona codzień... Ale każdy dzień odkradziony zbliżał nas do wrot piekielnych, które najmniejszy wypadek mógł otworzyć, i przepaść czuliśmy pod stopami... Żadna chwila nie była pewna, każda zdawała się zbliżać nieuniknioną katastrofę... Rozstając się na godzinę, potrzeba było żegnać się na zawsze.\n Macocha była blizka słabości. Stan jéj zdrowia w wieku, w którym spóźnione macierzyństwo bywa niebezpieczne, obudzał wielkie obawy; zalecano jéj spokój, odosobnienie, byliśmy trochę swobodniejsi niż dawniéj. Ciężko mi to wyznać, ale i ja i on może rachowaliśmy na tę chorobę, na niebezpieczeństwo, na śmierć jéj, czując, że ona tylko może nam szczęśliwą zapewnić przyszłość.\nWidzisz, przyznaję ci się szczerze nawet do myśli zbrodniczéj, do niegodziwych nadziei, których trumna była podstawą. Nie tłómaczę się, nie oczyszczam... obwiniam się sama, — ale słuchaj daléj.\nMacocha nad wszelkie spodziewanie przebyła to szczęśliwie. Zaraz po narodzeniu syna i ozdrowieniu matki, wyruszyliśmy do Warszawy. Stan jéj wymagał jeszcze pewnych ostrożności, podróż odbywaliśmy powoli, stawaliśmy po dniu i więcéj w różnych miejscach dla wypoczynku. Albert był smutny, chmurny, namiętny, widocznie ukrywał coś w sobie.\n— To życie — powiedział mi na noclegu, gdyśmy się jakoś potrafili wyrwać na przechadzkę — codzień staje mi się nieznośniejszém; nie widzę przed sobą nic... Muszę zerwać ten łańcuch, choćbym go swoją lub cudzą krwią miał oblać. Ta kobieta dusi mnie swoją czułością, nęka zazdrością i przywiązaniem. Krzysiu — uciekajmy oboje.\n— Ja? dokąd? o czém? spytałam.\n— Ty pytasz! zawołał — i to jest miłość? Jak? pieszo; dokąd? gdzie oczy poniosą; z czém? z dwojgiem serc i rąk, byle razem, byle raz być na swobodzie. Uciekajmy!\n— Ale cóż świat, co ludzie powiedzą? rzekłam zlękniona.\n — Co mi świat! na co mi ludzie? Ja nie wiem, czy jest świat i czy znam ludzi! Jeżeli nie uciekniemy, czuję, że się mogę czegoś straszliwego dopuścić!\nTargał włosy na głowie, rzucał się w gniewie i szale.\nLedwie go jakoś potrafiłam uspokoić, sama już nie pomnę jakiemi obietnicami na przyszłość. Wrócił jednak do gospody z głową spuszczoną, przybity, zrozpaczony, z zaciśniętemi usty. Z przestrachem patrzałam nań przeczuwając coś okropnego, próżno starając się na nim wymódz choć trochę cierpliwości.\nBliższa była katastrofa niż sądziłam.\nMacocha nie dając tego poznać po sobie, podejrzewała już nas oboje od dni kilku: nie wiem kiedy pierwszy raz schwytała wejrzenie i uśmiech, co ją nagle oświecił o naszych stosunkach. Nic nie wiedząc, domyśliła się wszystkiego.\nMimo najtroskliwszych zabiegów, nie potrafiliśmy się tak ukryć, aby nas ludzie nie wyszpiegowali, ale dotąd milczeli. Często oboje szydziliśmy już z niebezpieczeństwa, owładnieni szałem, który zaślepia.\nPo wyjściu na tę przechadzkę, które było może umyślnie dozwolone podstępnie, macocha wzięła do siebie starą sługę i silnie na nią natarła o odkrycie całéj prawdy, któréj się tylko domyślała, zapewniając ją, że wie o wszystkiém. W czasie niebytności naszéj wyznała ona i opowiedziała co tylko wiedziała, a mogła wiedzieć wiele, bośmy się w ostatku i źle i mało taili. Albert nieraz wychodził odemnie po północy, nieraz późno i rano znajdowano mnie u niego; tłómaczyliśmy to niezgrabnie, lub nie wymawialiśmy się wcale.\nGdyśmy weszli prawie jednocześnie do izby gościnnéj, w któréj przy oknie siedziała macocha, i ja i on poznaliśmy po jéj twarzy straszliwy na nas wydany wyrok. Ujrzeliśmy ją bladą, z oczyma od płaczu czerwonemi, ale już oschłemi z łez, ręce jéj drżały... Bojąc się wydać zapewne, słowa jednego nie rzekła, zmuszała się do obojętności, do udawania spokoju. Wieczór upłynął w téj obawie nieusprawiedliwionéj: spodziewaliśmy się co chwila wybuchu, nie odezwała się wszakże; mówiliśmy o rzeczach obojętnych, macocha ciągle prawie była milcząca. Milczenie to jednak czuliśmy oboje jak straszną groźbę; wiedzieliśmy, że ta kobieta przebaczyć nie potrafi, że w ciszy knuje coś okropnego.\nIzdebka, którą mi przeznaczono, przedzielała dwie inne: jedną zajętą przez macochę z dzieckiem, drugą przez Alberta. Zgasiłam wcześnie światło u siebie, i nie chcąc być słyszaną, poczęłam boso po pokoiku przechadzać się, myśleć i płakać.\nBył to widocznie ostatni dzień naszego szczęścia; nie wiedząc co nas czeka, czułam grożące niebezpieczeństwo blizkie.\nZ obu stron było cicho, ale przez szczeliny ścian karczemnych padały smugi światła do izdebki. Mimowolnie prawie przyłożyłam oko do jednéj z nich, szukając jego, chcąc go zobaczyć, odgadnąć jego myśli, bom i jego rozpaczy się obawiała.\nByło już po północy. Albert chodził jeszcze, gryzł palce, targał włosy, brew miał najeżoną, był straszny... Z drugiéj strony, przez źle zamknięte drzwi ujrzałam macochę nad kolebką, tak straszną ze ściągnionemi brwiami, podpartą na ręce, z wyrazem takiéj rozpaczy, że mi się zdała Medeą gotową zamordować swe dziecię. Po niejakim czasie wstała, westchnęła i poszła do szkatułki podróżnéj, szukając w niéj czegoś żywo, — żywo przerzucając wszystko... Z pod spodu dobyła pudełeczko, z niego flaszeczkę z jakimś płynem, i pochwyciła ją gwałtownie, wlepiając w nią oczy, aby dojrzeć przeciwko światła, czy się w niéj co znajduje. Tknęło mnie coś, że się chce otruć; patrzałam milcząca, osłupiała; ale nie znałam téj kobiety... Flaszeczkę wrzuciła za gors, uspokoiła się nieco, zaczęła pisać, zajrzała do kołyski, i nadedniem położyła się spać. Świeca zagasła... milczenie złowrogie.\nZ drugiéj strony chodził jeszcze Albert, szamocząc się ze zgryzotą, z obawą. Znał on dobrze żonę i wiedział co gniewne jéj łzy obiecywać mogły; ten, na którego płakała, nie mógł się spodziewać przebaczenia.\nPo chwili Albert porwał się jakby myślą i postanowieniem jakiémś stanowczém ukojony, uderzył się w piersi i rzucił pół nieżywy, nie rozbierając na łoże. Pilnując go oczyma, dotrwałam do białego dnia, zmęczona, osłabła czuwaniem i cierpieniem. Zsunęłam się aż na podłogę, i tak na jakiéjś skrzyni żydowskiéj zdrzemnęłam nareszcie.\nGdy mnie służące zbudziły, był już wielki dzień. Jasność jego otrzeźwiła mnie nieco; zaczęłam się ubierać, wstydząc się niemal moich gorączkowych strachów nocnych, śpieszyłam, bo mieliśmy wyjeżdżać zaraz.\nAle zaledwie mnie samą z sobą zostawiono, pobiegłam znowu do drzwi Alberta; przez szparę postrzegłam go, chodził blady po izbie i myślał.\nNa stole w jego pokoju przygotowano ranną kawę dla nich obojga, na którą macocha natychmiast przyjść miała. Albert przechadzał się około stołu z dzikiém jakiémś wejrzeniem: stawał, wahał się, oglądał, nareszcie ujrzałam z podziwem i przerażeniem, jak do jednéj z filiżanek wsypał coś szybko z papieru, który dobył z pugilaresu, i żywo odskoczył do okna. W tejże chwili drzwi zaskrzypiały, i macocha weszła blada, milcząca, uskarżając się na ból głowy, pochodzący z bezsenności.\nUsiadła prędko przed tą właśnie filiżanką, do któréj Albert coś był wsypał, spojrzała na męża i wysłała go do sieni, aby przyśpieszył wyjazd. Wybiegł on raczéj niż wyszedł, oglądając się po za siebie oszalały. Widziałam po nim, że go coś nazad ciągnęło, że był przerażony zbrodnią swoją, ale już cofnąć jéj nie mógł. Rzuciłam się co żywo do pokoju; ale w chwili gdym wybiedz miała, spojrzałam jeszcze przez szparę, i zobaczyłam macochę, która z pośpiechem do drugiéj filiżanki nalała coś z flaszeczki dobytéj z za gorsu. Struchlałam przerażona; nie było chwili do stracenia.\nUdając śmiech i wesołość dziwną, wbiegłam jak szalona do pokoju, gdzie przygotowana była kawa, którą już macocha brała do ręki, i dosyć zręczne jak na taką chwilę tragiczną, ściągnęłam serwetę, wywróciłam filiżanki, obaliłam stolik... Wszystko porozlewane stoczyło się na ziemię.\nMacocha powstała na mnie z wielkim z razu gniewem i zapalczywością; ale gdym ją zmierzyła oczyma, w których wyczytała, że wiem wszystko, pobladła zaczęła drżeć i zamilkła.\nPrzez otwarte w téj chwili drzwi wpadły dwa ulubione psy Alberta, i rzuciły się na porozlewane szczątki śniadania, od których napróżno starałam się je odpędzić...\nW chwilę późniéj skonały oba w straszliwych konwulsyach...\nByłam tak drżąca, przejęta, obłąkana, że ani wiem już co się późniéj stało; czułam tylko silne ściśnięcie dłoni Alberta, gdy mnie wsadzał do powozu, i odepchnęłam rękę jego z oburzeniem.\nDwa psy wydały tajemnicę śniadania, któraby może ukryła się była przed dworem, gdyby nie mdłości, choroba i łzy macochy. Dojechaliśmy do Warszawy w ponurém milczeniu. Na trzeci dzień potém, po krótkiéj słabości, macocha zmarła; konając odepchnęła mnie, a pomieszane wspomnienia zgryzot własnych i wypadków, z ust jéj dobyły słowa, które na mnie niewinną rzuciły podejrzenie o truciznę. Co gorsza, w ostatnim liście, który czując się już chorą, zaraz po przybyciu skreśliła ręką drżącą, obwiniała mnie, przez zemstę, o zamiar otrucia jéj... prawie o dokonanie téj zbrodni!\nByłam naostatek w położeniu tém przykrzejszém, że ukrywać się musiałam, aby dać życie dziecięciu, które ledwie godzin kilka przepłakało na świecie... Obwiniono mnie także o odebranie mu życia umyślne, kładąc wszystko na te barki złamane.\nWszystko to staraniem możnéj rodziny zatarte zostało. Alberta widzieć nie chciałam więcéj; oddalił się natychmiast na zawsze. Jam została przy rozkwicie życia jak kwiat wyschły na łodydze, sama, zbezczeszczona, odarta ze złudzeń, przelękła, w rozpaczy... Wydano mnie za mąż jak chciano; nic mnie już nie obchodziło, bo nie wierzyłam w nic na świecie.\nOto masz — dodała Krystyna — wierną spowiedź z mojéj przeszłości... Mogliście dostać list, lub kopię listu macochy. Prawdopodobieństwa wszelkie są przeciwko mnie, ale zaklinam się na tego Chrystusa, w którego ty wierzysz, żem niewinna... Winą jedyną, winą moją jak twoją była miłość wielka, szalona, niepohamowana, którą noszę w sercu jak żałobę.\nTak jest, nie taję nic, byłam występna... Ten człowiek uniósł z sobą resztę moich nadziei; zostałam trupem... Sądź mnie i rzuć kamieniem jeśli chcesz... wiele ich już wytrzymały te piersi rozbite...\nUjrzawszy Adama, który mi przypomniał Alberta, nie pokochałam go jak ty, alem chciała tym cieniem przeszłości rozbudzić zgryzotę, wspomnienia i choćby boleść dawną, byle z nią życie dawniejsze; alem się boleśnie zawiodła tylko: przeszłość nie powraca... Trafiłam na istotę bez serca, bez uczucia i bez sumienia. Nie mamże się pomścić? O! nie znasz serca ludzkiego: pierwsza miłość jak pierwszy ból przebacza może; ostatnia, nigdy! Po za nią nie ma już nic! nic!\nObie przyjaciołki długo po tém wyznaniu milczały.\n— Nie, kochana Krzysiu, odezwała się po chwili Julia: ja ciebie jeszcze nie pojmuję, tak jak nie pojmuję nigdy rozkoszy zemsty... Zemsta to dowód siły, którą pogardzono i zaparto, to dowód miłości i żalu po tem, co ją wywołuje... Ty go ani kochasz, ani żałujesz, i cóż ci ona przyniesie? na co ci się ona zdała? czy cię ona uspokoi?\n— Nie, ale wzdrygam się myśląc o tym człowieku; chciałabym tę potworę usunąć z oblicza ziemi... upokorzyć go... On śmiał chcieć mnie zwyciężyć! mnie!\nJulia uśmiechnęła się.\n— Droga moja — rzekła — spytaj lepiéj serca twego; ono samo nie wie czego pragnie, chcąc zemsty.\n— Jak to! zdradę, podejście, niewdzięczność miałabym mu darować? Nigdy! nigdy!\nJulia nic nie odpowiedziała, twarz jéj oblała się krwią, usta ścięły, stanęła naprzeciw dawnéj przyjaciołki i odezwała się powoli:\n— Tak... winnam ci spowiedź za spowiedź, jeszcze raz. Adam nie przewinił przeciwko tobie: ja, ja tylko! Mścijże się na mnie. Tych dowodów ja mu dostarczyłam... Jeżeli cię ma nasycić czyje nieszczęście, masz gotową ofiarę, która ci się opierać nie będzie, bylebyś go nie prześladowała.\nKrystyna spojrzała i rozśmiała się szydersko.\n— Wiem to wszystko od dawna, rzekła; nie było to dla mnie na chwilę tajemnicą. Ale ty odpłaciłaś mi tylko cios tobie zadany: nie mogę się mścić na tobie; na nim — muszę.\n— Nie! odparła Julia — mścić się na silnym, to jeszcze rozumiem, ale na słabym? On co się nie potrafi oprzeć! chceszże gnieść robaka?\n— Zgniotę choćby był tylko robakiem... Ani słowa więcéj o tém... Jesteś ze mną czy przeciwko mnie?\n— Jestem zawsze z nim, z nim zostanę, choćby przeciwko całemu światu. Idźmy każda swoją drogą, ty zemsty, ja obrony: zobaczymy po czyjéj stronie będzie Bóg.\n— Bóg! rozśmiała się z dzikim wyrazem Krzysia, obwijając się szalem i zabierając do wyjścia — Bóg!\nW tym jednym wyrazie, powtórzonym kilka razy z niewysłowioném szyderstwem, był cały ów wiek... Dreszcz przejmował słysząc, jak go wymawiały usta kobiety, istoty wdzięcznéj, młodéj, któréj serce bić jeszcze mogło do Nieba i niebiańskich myśli.\nJulia cofnęła się, zbladła. Występna, znękana, wychowana w obojętności, była jeszcze do tyla kobietą, że czuła Boga nad sobą; przeraził ją ten uśmiech dziki, który towarzyszył wymówionemu słowu.\n — Jakichże środków myślicie użyć przeciwko mnie? zapytała Krystyna.\n— Wszystkich, jakie się nam ku obronie nastręczą.\nKrzysia ruszyła ramionami.\n— Nie opuścisz go? spytała raz jeszcze.\n— Chcesz z nim ginąć?\n— Byle z nim razem.\nKrystyna była już na progu, gdy Julia jeszcze się ku niéj rzuciła z błaganiem.\n— Krzysiu, na Boga! na litość! na przyjaźń! rzuć te myśli zgubne! odepchniéj to uczucie! przebacz! Ja mu zamknę usta... on się oddali...\n— Tyś wyrzekła swoje: nigdy, — i ja powtarzam ci moje: nigdy! Obieśmy kobiety! Bądź zdrowa.\nDola i niedola\nTę stronę ostatnio edytowano 20 lut 2018, 01:25.