3907 – ks. Mieczysław Maliński\n15. Przed Annaszem i Kajfaszem\n– Sądził, że prowadzą Go przed Sanhedryn. Otworzono drzwi i niespodziewanie znalazł się przed czekającym na Niego samotnym Annaszem. Siedział na podwyższeniu w fotelu-tronie i przyglądał Mu się pilnie, jak wchodził w otoczeniu trzech żołnierzy. Właściwie Annasz nie był samotny, towarzyszył mu skryba-sekretarz.\nPrzystanął wraz ze swoimi strażnikami. Za nimi do sali wchodzili ludzie, nie spiesząc się – kapłani, świeccy, doktorowie w Piśmie, żołnierze. Annasz patrzył na Niego, uśmiechając się, i milczał.\n„Co to ma znaczyć. Czego on ode mnie chce. Na co czeka. Czyżby na to, aż sala się zapełni przygodnymi widzami. Ale raczej wydaje się, że tu brak jakiegoś planu”.\nA tymczasem wreszcie Annasz uznał, że już czas zacząć i, zwracając się do Niego, powiedział:\n– Przemawiaj! Słuchamy. Głoś swój Talmud. Wyjaśniaj Pisma według Twojej metody. Mów o Bogu miłości. – Odczekał chwilę, a potem ciągnął dalej: – No, czemu nie mówisz? Ty tak lubisz przemawiać. Nazywasz się chętnie nauczycielem. Mów! Ciekawych jest chyba dość. Czekamy.\n– Słyszysz, co mówi do Ciebie najwyższy kapłan? Mów – sekretarz podparł swojego przełożonego.\n– Mów – podjął Annasz. – Podobno jakieś rewelacje ogłaszałeś. Nowa nauka o świętowaniu szabatu. Nowa nauka o odnoszeniu się do pogan. Nowa nauka o miłości nieprzyjaciół.\n– O tym wszystkim jest w Piśmie – odpowiedział.\nAnnasz przerwał, aby za chwilę – jakby nie dosłyszał, czy też czego innego oczekiwał – ciągnąć droczenie się:\n– No mów – nalegał – chętnie posłuchamy tego, co opowiadasz o celnikach i grzesznikach, jak to się im odpuszczają grzechy, względnie jak to Ty odpuszczasz im grzechy w zastępstwie Pana Boga – ironizował.\nAle jego kpiny niewiele dały. Sala dosłyszała Jego: „To jest w Piśmie” i atmosfera zmieniła się. Annasz jakby tego nie wyczuwał i mówił dalej:\n– A może nam opowiesz, jak to na końcu świata Pan Bóg, czy Ty w Jego zastępstwie, będziesz sądził ludzi. Głośno w naszym kraju o tej sprawie. Podobno Pan Bóg – czy też Ty sam osobiście, a może razem, na spółkę – nie będzie się pytał o to, czy kto chodził do świątyni, czy składał ofiary, czy pościł, a wyłącznie będzie nas sądził z uczynków wobec ludzi. Bo ja, przyznam się szczerze – Annasz dalej żartował – chciałbym się od Ciebie dowiedzieć: skąd Ty wiesz, jak to Pan Bóg będzie nas sądził? W Piśmie Świętym nie ma nic na ten temat. Czy może Pan Bóg na ten temat z Tobą osobiście rozmawiał, zwierzał Ci się, że Ty to wiesz?\n– I o tym jest w Piśmie Świętym.\nTe słowa podziałały znowu jak zimny tusz. Zarzucić najwyższej powadze w Izraelu, że nie zna Pisma Świętego – to zabrzmiało jak bluźnierstwo. Napięcie rosło. Annasz, jakby nadal tego nie dostrzegając, znowu był przy głosie:\n– Ty nauczasz, że ubóstwo i choroba to nie kara za grzechy ludzi. Jak Ty to rozumiesz w związku z prawdą, że Bóg jest i za dobre wynagradza, a za złe karze? Może to wyjaśnisz najwyższemu kapłanowi. I jeszcze jedno, co nas, kapłanów, szczególnie interesuje. Ty jesteś podobno przeciwko ofiarom składanym Bogu ze zwierząt, bo niektórzy tak zrozumieli Twój wybryk wypędzenia kupców ze świątyni. Ale dość tych pytań. Teraz my milczymy i Tobie oddajemy głos. Mów.\nJuż od dawna spodziewał się, że nastąpi taka sytuacja, że będzie musiał coś powiedzieć. Na pozór było to, o czym tyle razy marzył. Miał przed sobą – przynajmniej w jakiejś mierze – elitę duchową Izraela i mógł do niej skierować swoje słowa. Ale zdawał sobie z tego sprawę, że to tylko pozór. On był więźniem i to więźniem już przeznaczonym na śmierć. A to nie płaszczyzna do prowadzenia jakiegokolwiek dialogu. W ciszy, która zawisła, zaczął mówić spokojnie i wyraźnie:\n– Ja przemawiałem jawnie przed światem. Uczyłem zawsze w synagodze i w świątyni, gdzie się gromadzą wszyscy Żydzi. Potajemnie zaś nie uczyłem niczego. Dlaczego mnie pytasz? Zapytaj tych, którzy słyszeli, co im mówiłem. Oni wiedzą, co powiedziałem.\nSkończył, zapadła cisza. Nie było tematu. Nie było nic dodać, nic ująć. Zapanowała konsternacja. Annasz nie spodziewał się takiej odpowiedzi. Farsa, którą rozpoczął przeciwko Niemu, zakończyła się zwycięstwem jeńca – to można było z łatwością wyczuć.\nNiespodziewanie w zastępstwie Annasza inicjatywę przejął sekretarz. Poderwał się ze swojego miejsca, zbliżył się niebezpiecznie do Niego i ze sztucznym oburzeniem w głosie wykrzyknął:\n– Tak odpowiadasz arcykapłanowi?!\nA potem błyskawicznie odwinął rękę i trzasnął Go w twarz. Uderzenie przyszło niespodziewanie. Zachwiał się, ale nie upadł.\nSala zamarła. Nikt się najwyraźniej z tym nie liczył. Wyczuł, że zebrani w najwyższym napięciu oczekują, co się teraz stanie. W ich oczach był sławnym cudotwórcą. Nie tylko uzdrawiał i wskrzeszał, ale rozmnażał chleb i uciszał burzę. Chyba nikt by się teraz nie zdziwił, gdyby temu, kto Go uderzył, uschła ręka albo gdyby go piorun poraził. Był świadomy z jasnością ostrą jak rzadko kiedy, że teraz decyduje się Jego los. Gdy napastnik zostanie ukarany przez Niego, wtedy już Go nikt więcej nie dotknie i raz na zawsze odsunięta będzie kara śmierci, bo nikt się nie odważy jej wykonać. Ale gdy napastnik pozostanie bezkarny, to oznacza Jego koniec.\nW pierwszej chwili miał wrażenie, że poszła Mu krew z nosa. Ale chyba nie. Choć cios był silny. Sekretarz stał wciąż, oczekując jakiejś reakcji. Więc, patrząc mu w oczy, powiedział:\nI to był koniec przesłuchania. Annasz, udając, że nic się nie stało, powiedział w miarę obojętnym głosem:\n– Odprowadźcie Go przed oblicze najwyższego kapłana, Kajfasza.\nDopiero teraz przekonał się, jaki był cel tego spotkania z Annaszem. Po prostu chodziło tylko o to uderzenie w twarz. Aby wszyscy się przekonali, że piorun nie uderzył. Annasz tego był pewien, Kajfasz widać nie dowierzał. „Annasz mnie zna lepiej, niż bym to przypuszczał. Zauważył, że żadnego cudu nie uczyniłem w mojej obronie czy też na jakikolwiek mój użytek. Stąd też mógł zaryzykować ten incydent, aby ludzie przestali się mnie bać. On wiedział, że bym się uratował, gdybym się zemścił, ale wtedy Ewangelia przestałaby być Ewangelią, to znaczy nauką o miłości i przebaczeniu”.\nSzedł prowadzony szerokim korytarzem, aż znaleźli się w ogromnej sali obrad, już prawie wypełnionej. Tak, to było to. W jakby absydzie siedział Sanhedryn, a sala przygotowana dla przysłuchujących się rozciągała się naprzeciw. Dzieliła ją od Sanhedrynu półokrągła przestrzeń. Tu właśnie doprowadzono Go. Stanął przed najwyższą władzą Izraela. Naprzeciw Niego kłębili się kapłani, doktorzy, arystokracja, „starsi ludu”. Wyszukiwał pilnie przyjaciół – Józefa z Arymatei, Nikodema. Zdawało Mu się, że jest i jeden, i drugi. Tak, na pewno. To oni. Z tego wynika, że albo jednak zawiadomiono ich o tym zgromadzeniu, albo sami dowiedzieli się i przyszli. Ale nie wysuwali się do przodu. Zostawali w głębi sali. Nie wiedział, co to wszystko ma znaczyć. „Przecież to noc, a więc proces? Niezgodnie z przepisami prawa?” – zadawał sobie pytania. Ci, którzy tak zawsze powoływali się na Prawo, którzy zarzucali Mu, że go nie przestrzega, że łamie, nie stosuje się, lekceważy, czyżby teraz sami odważali się omijać przepisy?\nStał i czekał. Tylko w odróżnieniu od poprzedniej sali, gdzie Annasz trwał w bezruchu, tutaj Kajfasz był w ustawicznym biegu. Pojawiał się i znikał, wciąż drobiąc swoimi kroczkami w pośpiechu, kogoś wyszukując rozlatanymi oczkami, niecierpliwiąc się i popiskując swoim dyszkantowym głosem. Kogoś przywoływał, wciągał czy raczej wyciągał, instruował, łajał, upominał. Pomimo panującego gwaru wybijał się jego cienki głosik. A w sali szumiało. Rozmawiali swobodnie nie tylko ludzie Sanhedrynu, ale i goście, zapełniający już szczelnie ogromną salę. Dominowały komentarze tego, co się działo przed chwilą w sali Annasza. Ci, którzy stamtąd przyszli, informowali tych, którzy tam nie byli. Dolatywały do Niego fragmenty zdań, poszczególne słowa o tym świadczące. Ale gdy w dalszym ciągu nic się nie działo, ludzie zaczęli się niecierpliwić. Wreszcie przez totalny rozgardiasz przebił się jakiś głos:\nPodparł go drugi i trzeci okrzyk:\n– Zaczynajcie! Na co jeszcze czekacie!\n– Jeszcze sobie nie przygotowali świadków! – wybuchł śmiech.\n– Po co wam świadków, skoro wyrok jest już znany! – znowu zarechotano.\nChyba dopiero pod wpływem tych niepokojów Kajfasz zdecydował się na rozpoczęcie przesłuchania. Nie przestając kręcić się, biegać, zaczął klaskać i wołać:\n– Zaczynamy, zaczynamy! Spokój, uspokójcie się! Zaczynamy!\nW przerwach pomiędzy jednym a drugim okrzykiem jeszcze do kogoś podbiegał, coś uzgadniał. Ale jego klaskanie i uspokajanie nic nie pomagało. Jakby nikt nie traktował poważnie obietnicy, że nareszcie się coś zacznie. Wreszcie, przebierając w ludziach jak w ulęgałkach, wyciągając jednego, a odsuwając drugiego na to, żeby jednak w końcu zdecydować się na tego pierwszego, Kajfasz wyprowadził kogoś na sam środek, prawie tuż przed Niego i, zwracając się do zgromadzonych, oświadczył:\n– Ten oto człowiek oskarża Nauczyciela z Nazaretu o bardzo wielki grzech. Grzech, który należy ukarać śmiercią!\nKajfasz wykrzykiwał te słowa do rozgadanej sali, równocześnie rozglądając się do tyłu, przyzywając bezskutecznie kogoś ręką.\nW pierwszej chwili nie rozpoznał młodego człowieka, który się przed Nim pojawił. Dlatego że oświetlenie, chociaż obfite, przecież nie to samo co światło dzienne, a po drugie, że człowiek był inaczej uczesany i ubrany niż wtedy, gdy przyszedł do Niego w charakterze błazna i zapytywał Go, czy godzi się płacić podatek, czy też nie.\n– Ten świadek twierdzi, słuchajcie, słuchajcie – Kajfasz popiskiwał – że Nauczyciel z Nazaretu nakazywał płacić podatek osobowy cesarzowi.\nZdawało się, że to pokrzykiwanie, podobnie jak tamto, nie odniesie żadnego skutku, ale stało się inaczej. Magiczne słowo „podatek”, i to z dodatkiem słowa „cesarz”, które dotarło do świadomości tej gromady ludzi, spowodowało nieoczekiwaną reakcję. Uciszyło się. Odezwały się pytania skierowane do Kajfasza:\n– Ty twierdzisz, że co? Twój Galilejczyk domaga się, byśmy płacili ten cholerny podatek cesarzowi?\n– Nie, ja tego Mu nie zarzucam! Ja tego nie twierdzę! – Kajfasz wrzasnął jak oparzony. – Ja nie jestem od tego, żeby cokolwiek tu twierdzić. Wyrok wydaje Sanhedryn. Ja tylko przedstawiam wam oskarżyciela, który do nas się zgłosił. Tylko tyle i nic więcej. Mów sam, no mów sam! – zaatakował młodego człowieka, którego trzymał za rękaw. – No mów!\n– Poszedłem do Tego tu – młody człowiek wskazał na Niego ręką – zresztą namówiony przez doktorów w Piśmie, żeby spytać, tak dla draki, co On na to powie.\n– No i co? – Kajfasz przynaglił go znowu, gdy ten przerwał.\n– A On powiedział, żeby płacić. Przynajmniej ja tak zrozumiałem.\nSala stężała. Ludzie przysłuchiwali się z uwagą każdemu słowu. Naraz ciszę przerwał głos Nikodema:\n– Stary, jeżeli już mówisz, to mów dokładnie. Chyba że teraz też mówisz tylko dla draki, bo cię namówił tam ktoś. Przypomnij sobie dobrze.\nSpojrzał w tamtym kierunku. Pod świecznikiem, niedaleko okna stał Nikodem.\n– Ja tak pamiętam – upierał się oskarżyciel.\n– To ja ci pomogę, gdy masz słabą pamięć – Nikodem mówił spokojnym głosem, jakby opowiadał o pogodzie. – Byłem tam wtedy, bo mnie ciekawiło, co też moi bracia faryzeusze wymyślą wraz z kapłanami saduceuszami, z którymi nagle się zaprzyjaźnili.\nCisza pogłębiła się. Zgromadzeni odebrali precyzyjnie to, co zostało powiedziane: faryzeusze pogodzili się z odwiecznymi wrogami saduceuszami, żeby zniszczyć Jezusa, i Nikodem to publicznie piętnuje.\n– No to powiedz, jak ty pamiętasz – Kajfasz zapiszczał do Nikodema, wściekły jak nadeptana żmija.\n– On powiedział dokładnie: Pokażcie mi monetę czynszową.\n– Czy mógłbyś sobie to wszystko podarować? – Kajfasz zdawał się wychodzić ze skóry.\n– Nie, nie, wbrew pozorom to wszystko jest ważne. Spytał tego młodego człowieka, co jest na jednej stronie, a on odpowiedział: Wizerunek cesarza, ozdobiony liściem laurowym, symbolem bóstwa, na drugiej jego matka Livia…\n– Ale co Jezus powiedział? Co powiedział?! – Kajfasz nie wytrzymał i z rozczapierzonymi dłońmi rzucił się w stronę Nikodema. Zdawało się, że gdyby mógł, gdyby ten stał bliżej, to by go rozdarł na kawałki.\n– Jezus odpowiedział, mogę ci dokładnie powtórzyć: Oddajcie co cesarskiego cesarzowi, a co Bożego, Bogu.\nKajfasz zamarł, cały wychylony w jego kierunku i stał tak czas jakiś, choć Nikodem skończył.\n– Tylko tyle – Nikodem potwierdził.\n– Tak było? – tym razem Kajfasz zapytał oskarżyciela.\n– Tak – ten przyznał.\n– Idź do diabła – Kajfasz pchnął obiema rękami nieszczęsnego świadka. Byłby go chyba przewrócił, gdyby nie to, że tamten był masywnej postury, a Kajfasz wprost przeciwnie. – I nie zawracaj głowy! Czy już nie ma w tym towarzystwie nikogo mądrzejszego? – zapiszczał, zwracając się do ludzi, wśród których operował od samego początku. – No, nie ma nikogo? Przecież jeszcze przed chwilą mówiliście, że Go w piekło wpędzicie. Co, odwaga się skończyła? Przecież to nie ja, to wyście mówili, że bluźnierca, że pomiot szatański, że Samarytanin!\nZdawało się, że w sali zrobiło się jeszcze bardziej cicho, choć przecież cisza trwała od dłuższego czasu.\n– Naruszał szabat – odezwał się głos.\n– No, wreszcie jest coś – Kajfasz rzucił się tam, skąd głos pochodził, wyciągnął jakiegoś faryzeusza z głębi na światło, na pustą przestrzeń. – Mów, jak to było.\n– Uzdrowił sparaliżowanego w sadzawce Betseda, ludzie ją nazywają również Betsaida.\n– Nieważne, mów! Jak uzdrowił?\n– No, uzdrowił w szabat, to nie wystarcza? – dziwił się świadek.\n– Jak uzdrowił, pytam się. Przyniósł mu lekarstwo, nacierał, obmywał, zaniósł go? Co zrobił?\n– A tak, niósł łoże.\n– Jezus? – Kajfasz upewniał się.\n– Nie, uzdrowiony – świadek zaprzeczył.\n– Idź do diabła. Ale jak go uzdrowił?\n– Powiedział: Wstań.\n– W szabat mówić wolno.\n– Ale sparaliżowany wyzdrowiał. Niektórzy faryzeusze…\n– Idź do diabła z faryzeuszami! – Kajfasz zdawał się tracić nerwy.\n– Ale uzdrowiony niósł łoże – świadek nie ustępował.\n– To uzdrowiony zgrzeszył. Idź do diabła.\n– Uzdrowił w świątyni, w szabat, ślepego od urodzenia – odezwał się inny głos.\n– Czy dużo jeszcze macie takich uzdrowień? – Kajfasz był coraz bardziej poirytowany, przecież wypatrzył tego, który się odezwał, i wywlókł go na środek.\n– Ale On w szabat błoto zrobił – upierał się człowiek.\n– Jakie błoto zrobił? – Kajfasz wychodził ze skóry.\n– Pluć w szabat wolno.\n– I tym błotem pomazał oczy ślepca.\n– Przepisy nie zakazują takiej czynności. Skończyliście?\nZnowu ucichły nawet szepty.\n– Pytam się: skończyliście? – Kajfasz stał przed swoimi zausznikami i wgapiał się w nich jak przysłowiowa sroka w kość. – No to po co ta cała heca? Po co napad na Niego w ogrodzie Oliwnym i na Jego uczniów? Wypada Go przeprosić. Ja teraz każę Go wypuścić do domu. A Piłatowi co powiem? Po co wzięliśmy od niego żołnierzy. Dla parady, dla zabawy. To już będziecie mi musieli doradzić, bo mnie nic mądrego nie przychodzi do głowy.\n– Ogłosił, że jest Bogiem – dał się słyszeć głos.\n– Co? Kto to powiedział? – Kajfasz z przejęcia aż stanął na palcach.\nPodniosła się ręka w górę.\n– Chodź tu, chodź tu – Kajfasz roztrącał ludzi, robiąc przejście dla świadka.\nWysunął się nowy człowiek ze zbitego tłumku.\n– Powiedział, że jest Bogiem? Możesz przysięgać, że tak było?\n– Chyba tak – mruknął niepewnie.\n– Tak, czy nie? – Kajfasz napierał.\n– Gdzie to było, kiedy? – dopominał się o szczegóły.\n– Przed paroma dniami, w Krużganku Salomona. Faryzeusze chcieli Go ukamienować, ale zniknął.\n– Czy jest ktoś, kto może poświadczyć, że to powiedział Jezus z Nazaretu? – Kajfasz zwrócił się do publiczności.\n– Powiedział inaczej – w ciszy zabrzmiał głos Gamaliela. – Zanim Abraham się stał, jam jest.\n– A więc nie powiedział, że jest Bogiem? Ja się o to teraz pytam – pieklił się Kajfasz.\n– Nie wprost, ale gdybyś przeanalizował… – zgłosił swoją interpretację Szymon Trędowaty.\n– Zostaw to na kiedy indziej – widać było, że Kajfasz nie cierpi Szymona i wcale tego nie kryje – ja szukam człowieka, który by potwierdził oskarżenie pierwszego świadka. A więc nie ma nikogo?\n– Jezus powiedział – zgłosił się inny doktor w Piśmie – w następnym dniu: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy”, a On Ojcem nazywa…\n– Czyś ty mnie dobrze słyszał? Dlaczego, faryzeusze, wyście się na mnie dziś uwzięli – Kajfasz wściekły jak osa zwrócił się do swego ostatniego rozmówcy. – Czy wy i doktorzy w Piśmie musicie mi przeszkadzać również teraz? – Można było odczuć, jak ich nie cierpi, w jego głosie, w sposobie odnoszenia się do nich. – Ja szukam człowieka, który by mi potwierdził oskarżenie pierwszego świadka, że Jezus oświadczył, że jest Bogiem, zrozumiano?\nAle chętnego do świadczenia nie było. Kajfasz dreptał wzdłuż i wszerz swojej trzódki, wypatrywał oczkami tu i tam, wślepiał się w oczy każdego, ale bezskutecznie – spuszczali wzrok w dół, patrzyli w sufit albo na boki, dając do zrozumienia, że już nic więcej w tej sprawie nie mają do powiedzenia, że swoje zadanie tak jak umieli, to wykonali, a teraz najchętniej poszliby do domu.\nKajfasz czekał dłuższą chwilę. Zwrócony do swojej gromadki przyglądał się jej rozlatanymi oczkami. I wypatrzył. Ktoś podniósł rękę.\n– No wreszcie, jest drugi świadek.\n– Wszystko jedno, byle konkretnie. Mów – zapiszczał, przestępując niecierpliwie z nogi na nogę.\n– On podniósł rękę na świątynię.\n– Za to należy się śmierć – Kajfasz zapiszczał i zatarł ręce. – Mów.\n– To było wtedy, kiedy wypędził kupców i bydło z Dziedzińca Pogan – zaczął od okoliczności.\n– Wiem, byłem tam wtedy. No i co? No i co? – niecierpliwił się.\n– I wtedy ten tu obecny Jezus z Galilei powiedział, że zburzy świątynię.\n– Tak było, nie tylko on to słyszał, ja również – poderwał się drugi głos.\n– I ja słyszałem! – zawołał trzeci.\n– I ja to mogę potwierdzić – był i następny.\nGłosy narastały, mnożyły się, było ich coraz więcej, radosne, że wreszcie jest nieodparty dowód.\n– Za to należy się śmierć – Kajfasz znowu zadreptał, chociaż jakby z ociąganiem się – wystąpcie tutaj, którzy to mówicie, bo mi się znowu gdzieś zapodziejecie i będę miał kłopot.\nWyrywał ich prawie z gromady, ustawiał porządnie jednego obok drugiego, żeby nie było wątpliwości, prawie pod sznurek, porządkował. Ucieszony, czy jak zwykle skrupulatny. Wreszcie, zwracając się do pierwszego świadka, podreptał w jego stronę i stojąc przed nim prawie twarzą w twarz, zaproponował:\n– A pamiętasz, jak powiedział? Mógłbyś Go zacytować?\n– A tak, pamiętam Jego słowa dokładnie. On powiedział: „Ja zburzę ten przybytek uczyniony ręką ludzką i w ciągu trzech dni zbuduję inny, nie ręką ludzką uczyniony”.\n– Tak powiedział dokładnie? – Kajfasz się upewniał.\n– Może ktoś drugi poświadczyć, że tak Jezus powiedział? – Kajfasz zwrócił się do tych, przed którymi teraz stanął i swoimi świdrującymi oczkami wypatrywał potwierdzenia.\n– Chyba tak powiedział – odezwał się jeden z nich.\nKajfasz przydreptał do niego, prawie nos w nos, zapytał go:\n– Chyba czy na pewno?\n– Chyba na pewno – ten odpowiadał z wahaniem.\n– Jak chyba, to nie na pewno – Kajfasz wyskrzeczał.\n– No to niech już będzie: na pewno.\n– A więc na pewno Jezus powiedział – Kajfasz zaczął powtarzać: – „Ja zburzę ten przybytek uczyniony ręką ludzką i w przeciągu trzech dni zbuduję inny, nie ręką ludzką uczyniony!” Tak?\n– No tak – któryś wykrztusił z ulgą w głosie.\n– Jeszcze ktoś z was może potwierdzić, że tych słów Jezus użył? Nie jest nikt inny konieczny – tłumaczył łagodnie – wystarczy dwóch świadków, żeby najwyższy Sanhedryn mógł zasądzić Jezusa na śmierć. Ale jak już tak tu stoicie, możecie potwierdzić, że dokładnie Jezus tak powiedział?\nZnowu zapadła chwila ciszy, choć już nie tak denerwującej.\n– Mniej więcej tak – jeden głos się odezwał.\n– Ja bym też tak uznał – potwierdził drugi.\n– I ja – dołączali się pośpiesznie.\nSypały się głosy jeden po drugim. Wreszcie cała grupa zaczęła się uśmiechać z zadowoleniem, że do jakiego takiego porozumienia doszła. Oskarżyciele czy świadkowie trącali się z uznaniem jeden dla drugiego. I na sali poluźniało. Jakby wszyscy odetchnęli z satysfakcją, że wreszcie to, co zdawało się przegrane, znalazło pozytywne rozwiązanie, że Sanhedrynowi zostanie przedłożony wiarogodny dowód winy, który się kwalifikuje do tego, żeby On – Jezus został skazany na śmierć, że ta wielka machina, wymyślona aby Jezusa schwytać i osądzić, została zbudowana nie na darmo, ale odniosła skutek, osiągnęła swój cel. I wtedy, w tym rozluźnionym, zadowolonym czy nawet uszczęśliwionym środowisku zabrzmiał głos Gamaliela:\n– Albo jesteście bandą durniów obdarzonych kurzą pamięcią, albo bandą oszustów. Jezus tak nie powiedział. Byłem też przy tym i słyszałem na własne uszy. I ty, najwyższy kapłanie – to było wypowiedziane z gorzką ironią – też byłeś i powinieneś pamiętać, a nie robić tej komedii, którą tu się popisujesz.\nSala zamarła. Zapanowało milczenie, jakby powierzchnię wody ściął lód.\n– Czy ja też chcę śmierci Jezusa z Nazaretu, czy nie chcę, ty wiesz dobrze, ale to teraz nie jest ważne. Tak czy owak, musi się to dokonać w czystej walce, a nie w oszustwie, zmuszającym Sanhedryn, by ogłosił wyrok na podstawie fałszywego świadectwa.\n„Zagrał jak mistrz – pomyślał z satysfakcją – ubezpieczając się od strony Sanhedrynu”.\nKajfasz w pierwszej chwili zastygł, jak wszyscy, w bezruchu. Ale już się zerwał i podreptał w stronę Gamaliela, który tkwił w tłumie.\n– A ty jak pamiętasz, jak pamiętasz, powiedz.\n– Wolałbym, żebyś to ty powiedział, boś tam był – Gamaliel niszczył Kajfasza bezlitośnie. Zatrzymał się: – Żeby nie mówiono: faryzeusz znowu wystąpił przeciw kapłanowi i to najwyższemu. Ale jeżeli się boisz – mówił z pogardą w głosie – to ja zacytuję Go. On powiedział: „Zburzcie tę świątynię, a ja w trzech dniach ją odbuduję”. Tu znowu przerwał i dodał prawie obojętnie: – Czy jest ktoś na sali, kto był wtedy w świątyni, słyszał, co Jezus powiedział i może potwierdzić to, co powiedziałem?\n– Tak, ja to mogę potwierdzić – ku zaskoczeniu wszystkich podniósł się Józef z Arymatei. – Byłem tam i słyszałem – i usiadł znowu.\nGamaliel, najwyraźniej usatysfakcjonowany, podjął:\n– Nie muszę nikomu tłumaczyć, że w tej wersji wypowiedź Jezusa uzyskuje walor zupełnie pozytywny: On nie tylko nie chce burzyć świątyni, ale chce ją odbudować, gdy wy ją zburzycie. To po pierwsze. A po drugie, Jemu nie chodziło o świątynię tylko o swoje ciało, o czym też wiesz, Kajfaszu. Wypowiedź Jego dotyczyła zupełnie innego przedmiotu. Jego wypowiedź oznaczała: Jeżeli mnie zabijecie, ja zmartwychwstanę po trzech dniach.\nNie spodziewał się, że Gamaliel odważy się na takie dopowiedzenie sprawy do końca. Ale nie tylko On był zaskoczony. Również wszyscy obecni na sali. Dało się to wyczuć po ciszy, jaka zapanowała.\nTylko Kajfasz, jakby ten incydent nie miał żadnego znaczenia, znowu przystąpił do wynajdywania świadków.\n– Nie ma już nikogo więcej, kto by miał coś przeciwko temu Galilejczykowi? – wędrował niezmordowanie, jakby chciał w tej wędrówce jednak kogoś wynaleźć. – A przecież tak pyszczyliście na Niego, tak się odgrażaliście, że potraficie nie raz, a dziesięć razy posłać Go do diabła na wieczne potępienie. No i gdzie jesteście? Żaden nie ma już nic do powiedzenia? – znowu się wpatrywał w swoich ludzi, ale chyba już nie licząc na to, by mógł otrzymać jakąś konkretną odpowiedź. – A może ktoś z sali ma coś jeszcze do dodania – tu zwrócił się twarzą do rzeszy zgromadzonej i przysłuchującej się z najwyższą uwagą dialogowi, który prowadził. – Może ktoś zechce łaskawie Go o coś oskarżyć? Bo jak na razie nie usłyszałem żadnego oskarżenia.\nIm dłużej Kajfasz mówił, tym bardziej robiło się upiornie w sali.\n– No co? Nie ma takiego? A możeście już do Niego przystali? – przechodził tam i z powrotem, prawie podskakując ze zdenerwowania. – A może czekacie, że ja zajmę Jego miejsce i będziecie mnie oskarżali, że jako najwyższy kapłan składam Bogu ofiary w postaci wołów i baranów, pszenicy i płodów rolnych, zamiast miłosierdzia wobec grzeszników i celników, Samarytan i chamów, chorych i biedaków. Co? No mówcie!\nSłuchał tego i myślał sobie, że wielu jakoś nie docenia Kajfasza. Traktuje go z przymrużeniem oka, ot tak na progu błazna i półgłupka, wariata, a przynajmniej postrzelonego. A przecież to, co on teraz prezentował przed oczami tu zebranych, to była gra najwyższej klasy.\n– Stąd więc, jak już mówiłem, nie pozostaje mi nic innego, tylko przeprosić Jezusa za uwięzienie w Ogrodzie Oliwnym, za ten bieg do mojego domu. Będzie musiał Jezusa przeprosić ten, co uderzył Go w twarz na przesłuchaniu u mojego tu obecnego teścia, dawnego najwyższego kapłana, Annasza. Będziesz miał prawo, Nauczycielu z jakiegoś podłego Nazaretu w pogańskiej prawie Galilei – tu zwrócił się wprost do Niego – upomnieć się o straty moralne. Zresztą to przesłuchanie wykazało, że nie popełniłeś żadnego przewinienia, a przynajmniej żadnego przewinienia, które by zasługiwało na karę śmierci, a tylko to tu się liczy. Wyjdziesz w glorii, że Sanhedryn uznał Cię niewinnym wobec całego narodu. Nie możesz otrzymać większej satysfakcji. Zajęliśmy się Tobą wobec pomówień, plotek i oszczerstw oraz wyraziliśmy swoją opinię. Teraz będziesz mógł nadal nauczać, idąc wszerz i wzdłuż przez kraj, jak również w synagodze jerozolimskiej i w świątyni swoich bajek o tym, że Bóg kocha grzeszników, celników i Samarytan tak samo jak Izraelitów, o sądzie ostatecznym, na którym Bóg, czy Ty sam, sądził będzie z miłosierdzia wobec biednych, chorych, uwięzionych, podróżnych.\nPrzecież nikt nie wierzył już ani w jedno słowo, które w dalszym ciągu padało. Słuchacze oczekiwali wolty, która wszystko dotąd powiedziane odwróci, wyśmieje, zaprzeczy.\n– A więc będziesz mógł dalej uzdrawiać w szabat, byle tylko słowem, jadać z grzesznikami, celnikami i Samarytanami, żeby ich nawrócić, nawet zachodzić do pogan, by powiększyć liczbę prozelitów, będziesz mógł mówić, że zanim Abraham się stał, Ty wciąż jesteś, nazywać siebie Synem Człowieczym – tu niespodziewanie przerwał – ja skończyłem. Mógłbym tak jeszcze długo mówić, ale po co, Ty wszystko wiesz lepiej. Tym bardziej, że widzę, że mój dostojny teść chce zabrać głos.\nAnnasz już stał, przygotowany do wystąpienia. Teraz schodził z tronu, który zajmował jako drugi najwyższy kapłan, i kierował się w Jego stronę. Z twarzą trupio bladą, z białą brodą i białymi włosami wychodzącymi spod kołpaka, z oczami wpatrzonymi w Niego „jak sęp w padlinę” – przyszło Mu do głowy porównanie. „Wygląda jak upiór albo jak śmierć” – pomyślał. „Jak śmierć, bo chyba przyniesie mi śmierć”. Nawet nie był ciekawy, co usłyszy. Ale interesowało Go, jak współgra wystąpienie Kajfasza z wystąpieniem Annasza, które zaraz się zacznie.\n– Nie odpowiadasz wcale? – odezwał się do Niego głosem pełnym troski, czym Go zupełnie zaskoczył. – Cóż to zeznają oni przeciwko Tobie?\nPytanie było dość dziwne. Annasz ni mniej, ni więcej stawał po Jego stronie, prawie brał Go w obronę, współczuł Mu, że On, Nauczyciel z Nazaretu, spotkał się z jakimiś zarzutami ze strony złych czy nierozumnych ludzi. Sam dystansował się od nich i wyrażał Mu swoje poparcie i chęć pomocy. Zwłaszcza zaskoczył Go ten zwrot „cóż to zeznają oni” – akcent był niedwuznaczny, on – Annasz nie identyfikował się z tymi, którzy zeznają przeciwko Niemu. To: „oni” nie pozostawiało żadnych wątpliwości w tym względzie. Ale wiedział, że to jest niemożliwe, że to fikcja, czekał na dalszy ciąg. I chyba pytający nie liczył na odpowiedź. Był już całkiem blisko. Zatrzymał się. Podjął Go pod ramię, jak dobry znajomy albo przyjaciel nawet i głosem wyciszonym, schodzącym prawie do szeptu zapytał Go poufale, jakby chciał, by tylko jemu, Annaszowi, wyznał tajemnicę swojej osoby:\n– Czy Ty jesteś Mesjaszem, synem Błogosławionego?\nByło w tym pytaniu i trochę ciekawości, i trochę nabożnej czci, trochę troski i trochę radości z odkrycia tej tajemnicy, do której on – Annasz został jakimś sposobem dopuszczony, prawie nawrócony i teraz, z tytułu choćby wieku, zwraca się do Niego jak ojciec do syna.\nNie miał wątpliwości, że to wszystko fałsz. I wstyd Mu było za Annasza, że ten stary człowiek zniża się do takiego podłego postępowania. Przecież nie potrzebował grać Jego przyjaciela, żeby Go skłonić do powiedzenia prawdy o sobie. Już nie raz ją mówił. Czy kłamstwo, a nawet milczenie, mogłoby Mu dać wolność? W żadnym wypadku. Nie po to Go uwięzili, żeby Go teraz wypuścić. Wszystko jest ukartowane z góry, tak jak Mu to zapowiadała Salome, Józef z Arymatei, a na końcu Jair przez swoją córkę. Na moment pojawiła się myśl przekorna: „Co by on zrobił, gdybym powiedział: »nie«”. Ale się uśmiechnął do siebie z pobłażaniem: „Annasz wie dobrze, że ja tak nie powiem”. Odpowiedział mu spokojnie, ale na tyle głośno, że Go słyszeli z pewnością wszyscy z Sanhedrynu:\nWytrzymał przerwę dość długą, żeby to oświadczenie miało czas dojść do wszystkich, a potem dodał:\n– Zobaczycie jeszcze Syna Człowieczego zasiadającego po prawicy Wszechmogącego, przychodzącego w obłokach niebieskich.\nW miarę jak to mówił, już widział zmianę, jaka dokonywała się na twarzy Annasza. Zniknął łagodny uśmiech dobrotliwego staruszka, a jego miejsce zajmowało rosnące z chwili na chwilę oburzenie, przestrach, jakby zobaczył jakąś nieludzką postać czy nawet szatana. Podnosił ręce do szyi w rozpaczliwym geście, jakby nie był w stanie tchu złapać. „Świetny aktor – pomyślał – na pewno robi wstrząsające wrażenie na tych, którzy mu się teraz przypatrują”. Ale to zachowanie Annasza nie przeszkodziło Mu, by dobrnąć do końca rozpoczętego zdania, wiedząc, że gdy je tylko zakończy, nastąpi wybuch. I tak się też stało.\nAnnasz chwycił swoją szatę pod brodą i gwałtownym szarpnięciem rozdarł ją do pasa. Trzask rozrywanego płótna w tej zamarłej z przerażenia sali sprawił wrażenie trzasku pioruna. A Annasz rozrzucił ramiona teatralnym ruchem.\n– Oto słyszeliście bluźnierstwo. Na co nam świadków. Co wam się zda?\n– Winien jest śmierci! – pierwszy wykrzyknął swoim dyszkantem Kajfasz, a potem ludzie Sanhedrynu, ilu ich tam było, wstawali i wyciągając ramiona w górę wyżej, wołali to samo:\n– Winien jest śmierci!\nOszołomiony przyglądał się im, zadając sobie pytanie, skąd w nich narosła ta nienawiść.\nZarzucono Mu znowu szmatę na głowę. Znowu cios. Chyba jeszcze silniejszy. Szmata zerwana, te same twarze. Podobne pytania, drwiny:\nTeraz Łazarz namoczonym w wiaderku płótnem delikatnie zmywał Mu twarz ze śliny, z krwi. Na początku starał się omijać obrzęki, wybroczyny, guzy. Ale spostrzegł się chyba, że to sprawa beznadziejna, bo chyba nie ma miejsca zdrowego, zmywał Mu delikatnie całą twarz, omijając tylko rozbite wargi.\n– A Kajfasz obiecywał, że to będzie tylko przesłuchanie. Mówił: „To musimy zrobić, bo się faryzeusze awanturują”. Zganiał na faryzeuszów – przerwał. Po chwili znowu powrócił do swojego monologu: – A potem dostałem wiadomość, że Marta mnie wzywa do Betanii, bo się tam coś złego dzieje. Ja nawet podejrzewałem, że może to być fałszywy alarm, bym nie uczestniczył w przesłuchaniu Ciebie przez Sanhedryn. Ale w końcu poszedłem do Betanii. Żeby się dowiedzieć, że Marta o niczym nie wie. Teraz wróciłem. Z kolei Nikodema i Józefa wyciągnięto z Sanhedrynu na jakąś konferencję z Annaszem i Kajfaszem, tak że do nich wiadomość o Twoim pobiciu jeszcze nie doszła. Tylko nie wiem… – Łazarz na moment przerwał – czy to dobrze, żeś wyznał, że jesteś Synem Bożym. Kiedyś powiedziałeś, że nie wolno rzucać pereł przed wieprze.\nDźwigał się z trudem na nogi, podpierając się plecami o ścianę. Przyzwyczajał się znowu do pozycji stojącej, do wykonywania kroków, do chodzenia po schodach, jakby po latach zastoju. Na dworze jeszcze było ciemno, choć już czuło się nadchodzący dzień. Czekali chwilę aż się wszyscy zeszli – jacyś wszyscy, którzy mieli Mu towarzyszyć na sądzie. Wreszcie wyruszyli z pałacu Kajfasza na drogę. Skręcili w górę miasta, w kierunku pałacu Heroda Wielkiego, zajmowanego przez Piłata. Szedł, ledwo nadążając. Każde stąpnięcie, każdy krok czuł w głowie, potknięcie zdawało się zwalać Go z nóg, mózg telepał Mu się w czaszce jak kamień w pustym dzbanie. Czasem zataczał się jak pijany, czarne płaty pojawiały się w oczach, tracił widzenie. Ale szedł.\nZaczynała się szarówka na pograniczu nocy i dnia. Miasto jeszcze spało. Na ulicach było pusto, nie licząc sprzedawców przygotowujących sklepy i stoiska, obładowanych osłów, transportujących wszelkiego rodzaju jarzyny, owoce pod nadzorem poganiaczy. Piekarze roznosili stosy świeżego chleba. Przechodniów prawie żadnych. Napotkani obrzucali ich pospiesznym, przeważnie zalęknionym spojrzeniem. Nie zauważył, żeby ktokolwiek Go rozpoznał. „»Ślepa maska« spełnia swoje zadanie. Jeszcze będzie skutkowała przez następnych kilka dni – których zresztą nie dożyję”. Modlił się za Sanhedryn, aby otrzymał światło wiary, aby poznał prawdę Bożą, aby przyjął to, co głosi objawienie Boże w Piśmie. Na wysokości pałacu Heroda skręcili w ulicę na prawo.\nSchodzili w dół, w stronę pałacu Hasmoneuszów, w którym rezydował Herod Antypas. W tym tłukącym się mózgu jak wyschły orzech w skorupie kołatało się zdanie Łazarza: „To, coś w nocy powiedział, jest nieważne. Ważne jest to, co teraz powiesz”. A więc odejść od tamtego wyznania, które rzucone zostało jak perły przed wieprze. Nie było nic łatwiejszego. A wtedy nie mają prawa do żadnego wyroku. Kajfasz mówił, prowokując, ale powiedział prawdę, że świadkowie nic nie udowodnili, żadnego przestępstwa, które kwalifikowałoby się na karę śmierci. „I będę mógł nadal nauczać, tym bezpieczniej, bo wszystkim będzie wiadome, że zatwierdził mnie Sanhedryn”.\nNiespodziewanie zmiótł ich z drogi grzmot pędzących koni. Przylepili się do ścian ulicy. Drogą w dół pędził oddział rzymskich żołnierzy. Wśród nich, błyszczący złoconymi płytami zbroi, szyszaka i uprzęży końskiej, cwałował Piłat.\n– Jedzie do twierdzy Antonia, żeby pilnować świątyni – usłyszał komentarz jednego ze strażników.\n– Całego miasta – dorzucił drugi.\n– I całego naszego narodu – powiedział z przekąsem ostatni.\nNikt z żołnierzy rzymskich ani na moment nie zwrócił głowy w ich stronę, choć trudno przypuścić, żeby ich nie zauważono. „Osoby dramatu zajmują wyznaczone przez reżysera swoje miejsca na scenie” – przeszło Mu przez głowę.\n„Ale oni też nie są tacy naiwni. Przyprą mnie do muru. Będzie albo, albo: albo jestem Synem Bożym, albo nie jestem i jeżeli wreszcie powiem, że nie jestem, zażądają, bym przed ludźmi odwołał to, co mówiłem. Każą, bym oświadczył, że jestem zwyczajnym człowiekiem, takim jak wszyscy inni, nic więcej. A więc musiałbym oświadczyć, że oszukiwałem ludzi, kłamałem, przypisywałem sobie godności i tytuły, których nigdy nie miałem. I konsekwentnie – że cuda działałem nie mocą Bożą, tylko szatańską, bo Bóg kłamców nie popiera. Nie, Łazarz się mylił! Nie wykręcę się. Musiałbym zaprzeczyć samemu sobie”.\nZbliżali się do celu swej wędrówki, gdy poczęło się wychylać słońce zza horyzontu. Budynek Sanhedrynu przedstawiał się jak zwykle groźnie, nieprzystępnie. Po wejściu za ogrodzenie, na dziedziniec, polecono im zaczekać. Tym razem nie było to czekanie „aby więzień skruszał”. Członkowie Sanhedrynu kończyli się schodzić. W lektykach, na koniach, na osiołkach, ale i pieszo przybywali i kierowali się do drzwi wejściowych. Po drodze natrafiali na Niego, stojącego w otoczeniu straży. Rzadko który przechodził bez zatrzymania się, a przynajmniej bez bacznego przyjrzenia się Mu. Co raz padały zapytania kierowane do strażników: „Kto to jest?” Niektórzy zdawali się nie dowierzać oczom.\nWreszcie uznano, że zeszło się quorum i dano znak, by wchodził. Wnętrze było obszerne, ale ciemne i nieprzyjazne. Czekano już na Niego. Wyczuć można było atmosferę niepewności. „Miał rację Łazarz, że boją się, a przynajmniej nie są pewni wyniku procesu”.\nChoć sala była inna, układ był podobny. Na głównym fotelu-tronie siedział Annasz, obok niego tron identyczny świecił pustką, a jego właściciel, Kajfasz, dreptał na pustej, półokrągłej platformie, dzielącej święte zgromadzenie od reszty sali, przeznaczonej dla ewentualnych gości. W tym wypadku gości nie było, nie licząc grupy strażników świątynnych. Ciekawiło Go, jak będzie wyglądał ten sąd. Kajfasz, jak zwykle, działał. Jeszcze coś załatwiał, uzgadniał to z tym, to z owym, wymachując przy tym rękami, aż zniecierpliwiony Annasz zaklaskał, wołając:\nKajfasz jak podcięty biczem również zaklaskał, popiskując:\n– Zaczynamy, zaczynamy.\nJeszcze nie zdążyło się uciszyć – trwał szum głosów, jakieś wykrzykniki, nawoływania, gdy Kajfasz podszedł i, zwracając się do Niego jakby przypadkiem czy prywatnie, jakby przygotowując Go do wielkiej debaty czy rozprawy, zapytał czy zaproponował:\n– Jeżeli Ty jesteś Mesjaszem, to powiedz nam to – powtórzył scenę sprzed kilku godzin, wykonaną przez Annasza.\nCisza zapadła nagle jak makiem siał. Zgromadzeni zrozumieli, że Kajfasz zmienił taktykę i pierwszym pytaniem chce rozstrzygnąć cały proces, choć nie wszyscy jeszcze zdążyli zasiąść na swoich miejscach.\nI tym razem nie dał się nabrać na te konfidencjonalne sposoby zagadywania Go. Nie chciał, aby myśleli, że jest nieświadomy tej ich gry. Więc, żeby postawić sprawę jasno, zaczął odpowiadać:\n– Jeżeli nawet powiem, to nie uwierzycie mi – wyłamywał ze siebie kolejne słowa z najwyższym trudem. Bolała Go szczęka, policzki, język, zęby, nos, opuchnięte było wszystko. Miał świadomość, że mówi niewyraźnie, wobec tego mówił powoli, nieswoim, obcym, drewnianym głosem: – Jeżeli zaś wam postawię pytanie, to mi nie odpowiecie.\nMoże by dłużej mówił, ale czuł, że traci siły. Zbyt dużo kosztowało Go wypowiedzenie tych słów. Wobec tego zdecydował się powtórzyć to, co już powiedział w pałacu Kajfasza:\n– Odtąd Syn Człowieczy będzie siedział po prawicy Mocy Bożej.\nWybuchł krzyk zarówno oburzenia, jak radości, że się przyznał! Że powiedział to, co Go skazuje na śmierć! Że mają sprawę z głowy. Wrzeszczeli wszyscy. Dopiero gdy się wykrzyczeli, Kajfasz postawił Mu kolejne pytanie:\n– Więc Ty jesteś Synem Bożym?\nZdziwił się, że to Mu wmawia, czego On akurat tutaj nie powiedział, ale w końcu to nieważne. Jego słowa padły w zupełnej ciszy:\n– Tak, jestem nim.\nTeraz po raz drugi już rozległy się okrzyki zarówno oburzenia, jak i radości. W ogólnym wrzasku przebijało się stwierdzenie:\n– Na co nam jeszcze potrzeba świadectwa. Sami przecież słyszeliśmy z ust Jego!\nSłychać było też żądania skierowane do Kajfasza:\n– Weź Go stąd, usuń Go z tego czcigodnego, świętego miejsca. Niech ten bluźnierca nas nie zanieczyszcza swoją obecnością. Do Piłata! Na śmierć z Nim! Niech Go święta ziemia więcej nie nosi!\nWypędzali Go z sali, jak się wypędza nieczyste zwierzę, które wtargnęło niespodziewanie do domu. Opuszczali swoje miejsca w stallach i, machając rękami, i krzycząc, wyganiali Go. Kajfasz, jakby posłuszny jednozgodnym naleganiom, zaczął wrzeszczeć do żołnierzy swoim nieprzyjemnym skrzekiem, obskakując Go ustawicznie drobnymi kroczkami:\n– Na co czekacie! Nie słyszycie, co święte zgromadzenie orzekło?! Idźcie stąd, wynoście się z tym szatanem w ludzkiej skórze. Precz! Precz! Do Piłata!\nWychodził z budynku Sanhedrynu w znacznie powiększonym towarzystwie. Nie tylko w obstawie strażników więziennych, ale z całym gronem Sanhedrynu. Tego się nie spodziewał. Owszem, był pewien, że pójdzie Kajfasz z Annaszem, może jeszcze jeden czy drugi „starszy ludu”, ale żeby cały Sanhedryn? „Chcą zrobić wrażenie na Piłacie” – pomyślał. Znaleźli się na drodze w pełnym świetle wschodzącego słońca. Szli wzdłuż murów świątyni do twierdzy Antonia. Na czoło wysunęła się grupka strażników, otaczająca Go ścisłym kręgiem. Za nimi podążał Sanhedryn, rozgadany, rozindyczony, prowadzony przez Annasza i Kajfasza. Wciąż dolatywała do Niego gadanina tego ostatniego. Były w niej partie przeznaczone dla Sanhedrynu: informacje o tym, jaki jest plan dalszego działania. Ale czasem słyszał zdania adresowane niewątpliwie do siebie. Kajfasz, pewny już swego, odsłaniał tajemnice:\n– Ja wam tego nie mówiłem? No proszę, proszę! Byłem pewien, że wy to wszystko ode mnie słyszeliście! A więc, Piłat o wszystkim wie i czeka na naszego gagatka.\nInnymi słowy, cała ta akcja była przewidziana i zaplanowana. Zresztą to było oczywiste: Wybierać się do Piłata o tak wczesnej, „nieludzkiej” porze – jakby to powiedział Tomasz – byłoby bezczelnością, a na pewno skończyłoby się niepowodzeniem. I sam fakt, że Piłat skoro świt udawał się do Pretorium, musiał być wynikiem wcześniejszych ustaleń. Znowu posłyszał dyszkant Kajfasza:\n– To nie powinno Piłatowi zabrać zbyt dużo czasu. Za parę minut będziemy gotowi.\n„Śpieszą się nieprawdopodobnie!” – pomyślał sobie. „I tu się pomylili wszyscy – Joanna, Piotr, nawet Łazarz, znający znakomicie wszystkich uczestników tej sprawy, nawet Józef z Arymatei, o którym wieść gminna donosiła, że nikt go dotąd nie potrafił oszukać. Wszyscy oni twierdzili, że proces może się odbyć dopiero po świętach, a wykonanie wyroku oczywiście jeszcze później. A tymczasem, choć miasto śpi, już jest »po ptokach« – jak to mówi Szymek – i może dojść do tego, że ludzie będą jeszcze przy śniadaniu, a ja już zawisnę na krzyżu”. Powiedział to sobie, nie wierząc, że to mogłoby być możliwe.\nNa ulicach zaczynał się ruch, przechodniów narosło – jeszcze nie było gęsto, ale przecież wyraźnie więcej niż przed godziną. Zwiększyła się liczba sprzedających i kupujących. Teraz głównym towarem były baranki. Handlarze liczyli na „klientów ostatniej chwili”, którzy dotąd baranka nie zdążyli nabyć, bo nie mieli na to czasu ani głowy albo po prostu miejsca w domu, gdzie by można to stworzenie przechowywać. Wobec tego teraz wyszli na zakupy, żeby zdążyć do świątyni na dwunastą, kiedy to odbywać się będzie pierwsza tura ofiarowywania baranków. Oczywiście czekało ich jeszcze wykąpanie zwierzęcia, wyczesanie, przyozdobienie. A więc pod murami działo się, a działo. Targowanie, sprawdzanie czy baran jest rzeczywiście bez skazy, jak to jest wymagane przez Prawo i przepisy kapłańskie. Na kramach pyszniły się jeszcze ciemnozielone gorzkie zioła, podawane w czasie uczty paschalnej, stosy placków niekwaszonych „paschalnych”, ciastka, dzbany z winem, bukłaki skórzane, ozdobne.\nZnowu przebił się do Jego uszu głos Kajfasza:\n– Niech się Piłat po raz kolejny przekona, że my, kapłani, dbamy o pax Romana i nie chcemy żadnych zamieszek politycznych ani partyzanckich.\n„No, teraz już wiem wszystko – olśniło Go to oświadczenie Kajfasza. – Oczywiście. Mnie nie mogą oskarżyć przed Piłatem o to, że nazwałem się Synem Bożym. To Piłatowi jest akurat obojętne. Wyrzuciłby ich, mówiąc, że nie obchodzą go spory religijne. Nieważne. Niech imię Pańskie będzie pochwalone”. Przypomniał sobie nagle nocną wizytę Józefa z Arymatei w domu Łazarza. Józef wtedy wyraźnie powiedział: „Zostaniesz oskarżony o spisek przeciwko Rzymowi”. „No tak, teraz się wszystko zgadza. Przed Sanhedrynem – bluźnierstwo, przed Piłatem – spisek antyrzymski”. Przeleciał przez Niego dreszcz, jakby owionęła Go fala zimowego wiatru – „wszystko przemyślane do najmniejszego szczegółu”. Tymczasem Kajfasz piszczał za Jego plecami:\n– A mówili niektórzy dostojni członkowie Sanhedrynu, że powstaną rozruchy na ulicach miasta, gdy ludzie zobaczą, żeśmy Go uwięzili. No i co? No i co? Nie powstały! Wystarczył mały zabieg! – tu zaśmiał się swoim skrzekliwym głosem.\nFaktycznie, miał cały czas poczucie, że idzie w zaczarowanej czapce niewidce. Nikt nie zwracał na Niego uwagi. Owszem, przyglądali się temu ich pochodowi przechodnie, bywało, że przystawali, obserwowali, wpatrywali się w Niego, komentowali, dopytując się nawet strażników, kogo prowadzą, kto to jest i co się stało. Strażnicy nie odzywali się słowem, dostojników Sanhedrynu nikt się nie odważył zapytać. Ale nie poznawano Go. To, co na początku wydawało Mu się zupełnie nieprawdopodobne – stało się możliwe.


Drugie miejsce Reprezentacji Podokręgu Zabrze\nReprezentacja Podokręgu Zabrze (rocznik 2009) uczestniczyła w 16. Noworocznym Halowym Turnieju Piłkarskim Marco Soccer Cup w Pilchowicach. Zawodnicy wyselekcjonowani przez Przemysława Orzeszka zajęli w tych rozgrywkach drugie miejsce ustępując gorszym bilansem bramkowym Akademii Piłkarskiej Team Gliwice.\nZapraszamy na turniej w Sośnicowicach\nJutro (12 stycznia) odbędzie się II edycja turnieju Korona Cup 2020 w kategoriach wiekowych U-13 i U-14. Organizatorem rozgrywek w Sośnicowicach jest Klub Sportowy KORONA Bargłówka. - Nasze zaproszenie przyjęły drużyny takich klubów jak: KS 94 Rachowice, AP Toszek, APN Knurów, UKS Millenium Gliwice, Kłodnica Gliwice, LKS Buk Rudy - informują organizatorzy, którzy wystawią dwie swoje drużyny. - Uroczyste otwarcie turnieju zaplanowano na godzinę 10:00, a pierwszy towarzyski mecz rozegrają żaki z KS Korona Bargłówka i LKS Orzeł Stanica. Mecze finałowe turnieju, który odbędzie się m.in. pod patronatem naszego Podokręgu, przewidziano na godzinę 14:00.\nPOWOŁANIA NA ZIMOWĄ AKADEMIĘ MŁODYCH ORŁÓW. TURNUS CHŁOPCÓW Z ROCZNIKA 2006\nŚląski Związek Piłki Nożnej przedstawia listę zawodników rocznika 2006 powołanych na Zimową Akademią Młodych Orłów 2019, która odbędzie się w dniach 09.02.2020-16.02.2020 w Bydgoszczy.


Shore Excursions Mexico (Progreso, Meksyk) - opinie\nAtrakcje w pobliżu obiektu Shore Excursions Mexico\nShore Excursions Mexico opinie, Progreso\nNr 9 wśród 14 Rejsy i sporty wodne w lokalizacji Progreso\nWycieczki prywatne, Rejsy połączone z połowem, Wycieczki ze zwiedzaniem, Więcej\nUżytkownik Pam C napisał recenzję lut 2020\nWybraliśmy progreso, atrakcje miasta Mida, zwiedzanie i zakupy. Alberto nasz przewodnik był świetny. Opowiedział nam o sobie i pokazał nam wiele atrakcji z naszej furgonetki. Odwiedziliśmy piękny kościół i duży pomnik. Widziałem tyle pięknych starych dworów. To był gorący dzień, ale naprawdę mi się podobał. Chodziliśmy też po okolicy i Alberto pomógł mi kupić kilka przedmiotów. Nasz lunch był w porządku. Zatrzymał się w restauracji, a młody kelner nie rozumiał angielskiego, więc było to trochę mylące.…\nUżytkownik marty1957 napisał recenzję sty 2020\nAbsolutnie najlepsza wycieczka na Jukatan ruiny były świetne Santiago było niesamowite, cenote było prywatne na uboczu, prywatny lunch z miejscowymi był absolutnie niesamowity\nUżytkownik Toots0509 napisał recenzję wrz 2019\nLittle Rock, Arkansas66 przesłanych treści19 podziękowań\nSama trasa była dobra i dobrze poprowadzona, ale dotarcie do niej było czymś innym.\nJa i moi przyjaciele zarezerwowaliśmy Merida City i Shopping Tour. Przede wszystkim chcę się chwalić Ariela, naszym przewodnikiem i kierowcą, który wykonał świetną robotę. Następnie chcę powiedzieć, że informacje, które otrzymaliśmy o dotarciu na wycieczkę, były nieprawidłowe. Informacje mówiły, że czeka nas transfer do terminalu, a my spotkamy się z przedstawicielem Mya Iguana. Po stronie statku nie czekał na nas transfer; w rzeczywistości promy nie były dozwolone w pobliżu statku, więc musieliśmy iść do terminalu bldg. Poza budynkiem nie było przedstawicieli, a rozmowy telefoniczne na numer wymieniony w otrzymanych informacjach pozostały bez odpowiedzi. Gdyby nie ludzie informacji turystycznej, w ogóle nie znaleźlibyśmy trasy. Zabrali nas promem do Progresso, który w końcu spotkał się z ludźmi biorącymi udział w trasie. Nie byli od razu rozpoznawalni, więc inna firma wyprowadziła nas za drzwi, znaleźli się z tyłu i w końcu połączyliśmy się z przedstawicielami. Musieliśmy odbyć dwie wycieczki z powrotem, aby odebrać ludzi w różnych lokalizacjach. To nie było dobrze zorganizowane i nie użyłbym ich ponownie. Nie zabrałbym niczego z samej trasy, co było bardzo dobre. Ariela jest cudownym przewodnikiem i była bardzo pomocna. Nie mogę przyznać załodze wystarczającego uznania.…\nUżytkownik Tour08274241262 napisał recenzję cze 2019\nStała zapora sprzedawców\nPlaża była czysta, ale sprzedawcy próbujący sprzedać swoje towary naprawdę sprawili, że wizyta była nieprzyjemna. Jedzenie było ok, nic specjalnego.\nUżytkownik chrisd napisał recenzję lis 2018\nWycieczka z przewodnikiem po historycznej Meridzie z Progreso.\nNajgorsza trasa w historii. Godzinę spóźnieni, gdy zapomnieli o nas, przewodnik był chory na przeziębienie i nie mówił ani słowa po angielsku. Skończyłem właśnie wracając do Progreso z frustracji. Ogromna strata czasu i pieniędzy.


Szeroki wybór żarówek ledowych i świetlówek - klub inwersja\nStart » Biznes Online » Elektronika, RTV, AGD » Szeroki wybór żarówek ledowych i świetlówek\nNasza firma to specjalistyczny dostawca wysokiej jakości sprzętu elektronicznego, elektrycznego i elementów oświetlenia. Prowadzimy sklep internetowy, który specjalizuje się w sprzedaży tego typu asortymentu. W naszej ofercie znajduje się m.in. szeroki asortyment żarówek. Są to różnego rodzaju żarówki ledowe (np. żarówki LED E27 czy H14), halogenowe, żarówki tradycyjne czy różnego rodzaju świetlówki. Wszystkie produkty oferowane są w przystępnych cenach - zarówno w sprzedaży hurtowej, jak i detalicznej.\nOprawy oświetleniowe i dodatkowe akcesoria\nWszystkie rodzaje żarówek (np. żarówki LED E27 czy żarówki halogenowe) uzupełniane są przez dodatkowe elementy, umożliwiające ich wykorzystani oraz profesjonalną instalację. Są to przede wszystkim lampy, oprawy oświetleniowe, różnego rodzaju okablowanie, zasilacze, wtyczki, akumulatory itp. Ponadto zajmujemy się serwisem urządzeń oświetleniowych. W ofercie posiadamy także szeroki wybór sprzętu GSM oraz produktów elektroniki użytkowej.\nDodane: 2017-08-08 Kategoria: Biznes Online / Elektronika, RTV, AGD\nTrwałe ochraniacze piłkarskie!\nChcesz założyć własną drużynę piłkarską i poszukujesz firmy, która w swojej ofercie posiada najlepszej jakości, wytrzymałe i elastyczne ochraniacze piłkarskie w różnych rozmiarach? W takim razie zapraszamy...


Prowadzenie zajęć z języka angielskiego. Współpraca z nauczycielami i innymi specjalistami pracującymi w przedszkolu. Współpraca z rodzicami. Godziny pracy: od 6:30 do 14:30, od 9:00 do 17:00.\nlicencjat lub magister wychowania przedszkolnego z językiem angielskim. Konieczne uprawnienia do wykonywania zawodu nauczyciel.


Jesteś warta więcej. – Wisinia says aesthetics comes first.\nTo pierwsza myśl, która pojawiła się w mojej głowie kiedy tylko zorientowałam się, że to po prostu kłótnia. Że nie dzieje się jej żadna krzywda. Ale czy na pewno? Bo zostawmy wersję, ze laska była emocjonalnie niestabilna, była przeogromną histeryczką, a chłopak był już tym po prostu zmęczony. Zostawmy, mimo że to bardzo ładna, czarno-biała wersja tej historii. Załóżmy, że z jej charakterem było wszystko, mniej lub bardziej, w normie i nie była pod zgubnym czasami wpływem alkoholu. Co w takim wypadku mogłoby doprowadzić dorosłego człowieka, bo para ta po 15 lat nie miała, do takiego stanu? Stanu, którym przestaje zważać na otoczenie, sprawianie pozorów. Stanu w którym szacunek do samego siebie idzie się *****, a histeria wybucha niespodziewanie znikąd, ekstremalna i wręcz żałosna.\nKiedy jesteś jeszcze bardzo młody rzeczy są prostsze. Nie wszystkie co prawda. Nałożenie sensownych cieni na oczy wydaje się na ten przykład dużo trudniejsze. Tak samo jak bycie sobą pomimo krzywych spojrzeń ludzi dookoła. Ale większość. Przede wszystkim punkt odniesienia jest zawsze stabilny i jasny. Dom. Miejsce do którego wracasz po ciężkim dniu. Rodzierającej serce i wasz związek kłótni z chłopakiem. I pozory, te same pozory które często powstrzymują Cię od bycia tym kim byś chciała, one często sprawiają, że Twoje reakcje nie sięgają ekstremum. Nie płaczesz siedząc na środku ulicy. Nie niszczysz w kłótni mieszkania. Bo co powiedzą rodzice. Znajomi babci mijający Cię na tej ulicy. Bo przecież rano trzeba iść do szkoły. Trzeba wstać z łóżka, podnieść rolety, znieść konsekwencje naszego zachowania. Nie tak łatwo jest uciec.\nKiedy jesteś już starszy, wyjeżdżasz do innego miast, kraju, nie jesteś już tak niepodzielnie integralną częścią Twojej rodziny, zaczynasz tworzyć części swojego świata które należą tylko do Ciebie, do Ciebie i Twojego partnera, kiedy ten punkt odniesieni się rozmywa, a pozory… Jak niby chciałabyś je zachować przed obcymi ludźmi w obcym, wielkim mieście? Wtedy właśnie te pozory, których tak nienawidziłaś w szkole, przestają Cię chronić. Wtedy szał nie jest niczym ograniczony, decyzje podejmują się same i rzeczy, których później możesz żałować, po prostu dzieją się pod wpływem emocji. I nie mówię o żalu z powodu konsekwencji płynących od innych ludzi. Mówię o żalu z tęsknoty za pełnym szacunkiem do samego siebie. Za brakiem znajomości uczucia obezwładniającej bezsilności. Za pewnością, że znamy własną wartość i nikt, ale to nikt, nie sprawi że sami siebie poniżymy, przestaniemy w siebie wierzyć. Za wiarą, że nikt nie zmusi nad do błagania o miłość. O żalu z tęsknoty za miłością do samego siebie i przekonaniem, że to przecież wystarczy.\nI nawet, jeśli obiektywna wina w tej sytuacji była jego – nieważne. To w dalszym ciągu tylko i wyłącznie jej wina, że pozwoliła by ktoś, ktokolwiek, doprowadził ją do stanu, kiedy wstydzi się sama siebie. Że trwała w relacji, która niszczyła jej szacunek do własnej osoby i psychikę.\nOczywiście możliwe, że dziewczyna była po prostu skrajną histeryczką i beczała, że chłopak obejrzał się za inna. W tym wypadku szkoda mi jedynie tej jasnej spódnicy, którą miała na sobie.\nUlica była taka mokra i brudna.\nNapisano 3 Maj 2016 24 lipca 2016 Autor: wisiniaW Ludzie


Miguel prezentuje singiel “Told You So” | POPHEART.pl\nMiguel ogłasza datę premiery nowego albumu i prezentuje teledysk do “Told You So”\nKategorie: Album, GWIAZDY, Miguel, NEWS, Teledysk\nPo powrocie z swoim singlem nagranym wspólnie z Travisem Scottem zatytułowanym “Sky Walker”, Miguel zapowiada album “War & Leisure” i prezentuje teledysk do “Told You So”.\nNowy singiel Miguela “Told You So” ma żywy, elektryczny podkład. “Told You So” towarzyszy również wideo, w którym autor hitu “Sure Thing” prezentuje swoje ruchy taneczne na pustyni. Między scenami pojawia się seria politycznych przerywników, przekazujących chaos, który nęka świat.\nSprawdź “Told You So” poniżej.\nNowy utwór Miguela na ścieżce dźwiękowej do “The Get Down”! Posłuchaj “Cadillac”\nMariah Carey z teledyskiem do “You’re Mine (Eternal)”


Pomysły na aktywny wypoczynek o każdej porze roku - wlustrze.pl\nPomysły i inspiracje / Rozrywka i inne / Zdrowie i uroda\nPomysły na aktywny wypoczynek | wlustrze.pl\nPomysły na aktywny wypoczynek to strzał w dziesiątkę dla tych, którzy lubią dynamikę. Leżenie na kanapie i oglądanie telewizji nie zawsze jest dobrym sposobem, aby odpocząć.\nWypoczynek ma to do siebie, że musi spełniać oczekiwania konkretnej osoby. Jeśli cały dzień biegasz i załatwiasz różne sprawy, to masz ochotę odpoczywać statycznie. Najlepiej nie ruszając się z domu. Jeśli jednak cały dzień spędzasz w jednej pozycji, najlepszym wyjściem dla Ciebie będą pomysły na aktywny wypoczynek. A takich jest wiele. Wystarczy jedynie znaleźć coś dla siebie.\nPomysły na aktywny wypoczynek latem\nJak wiadomo, aktywność fizyczna sprzyja odpoczynkowi. Aby odetchnąć od codziennej bieganiny, od załatwiania ważnych i mniej ważnych spraw, czasem dobrze jest przenieść wysiłek z głowy na resztę ciała. W końcu Ruch jest życiem, a życie jest ruchem.\nAktywność fizyczna latem może mieć dwie odsłony. Pierwsza to te pomysły na aktywny wypoczynek, jakie można realizować codziennie po powrocie do domu. Druga to te pomysły, na które potrzeba dłuższego urlopu. A że sport to zdrowie, nie trzeba się ograniczać. Im więcej aktywności – tym lepiej!\nPomysły na aktywny wypoczynek na co dzień:\nwypad na rolki,\nwieczorny spacer z mężem,\nzabawa z dziećmi na świeżym powietrzu,\nwyjście z koleżankami na halę na siatkówkę,\nCokolwiek wybierzesz, będzie dobre. Sport to zdrowie – ważne, żeby nie siedzieć w domu, a wyjść i zrobić coś dla siebie.\nA na urlopie można zaplanować:\nwyprawę rowerową liczoną w dziesiątkach kilometrów,\npiknik na świeżym powietrzu,\nsiatkówkę na plaży.\nPomysły na aktywny wypoczynek zimą\nAktywność fizyczna zimą daje jeszcze więcej satysfakcji niż latem. Przynajmniej w moim przypadku. Pokonywanie przeciwności (czyt. śnieżnych zasp) pozwala osiągnąć poczucie spełnienia obowiązku. Jakże przyjemnego obowiązku.\nPomysły na aktywny wypoczynek zimową porą – na co dzień i podczas urlopu:\nnarty (zjazdowe, biegowe) obok domu lub na stoku,\nspacery wieczorową porą,\ngra w siatkówkę czy koszykówkę na hali,\nAktywny wypoczynek bez ruchu\nAktywny wypoczynek to nie tylko spędzanie czasu na bieganiu i ćwiczeniu. Aktywną można być też umysłowo! Dlatego na każdą porę roku polecam gry planszowe. To świetna zabawa i jednocześnie ćwiczenie umysłu! Kilka moich ulubionych:\nRummikub – wygrywanie poprzez wykładanie tabliczek z liczbami, taka matematyczna wersja Scrabbli;\nSplendor – gra utrzymana w renesansowej konwencji; kolekcjonowanie kart z klejnotami, zbieranie punktów prestiżu; rozwijająca i uzależniająca gra;\nEgo – lekka rozrywka, niebanalne pytania i zaskakujące odpowiedzi, świetna na imprezę.\nSport to zdrowie, ale też dobra zabawa! Gimnastyka dla umysłu też się przyda. Łącząc przyjemne z pożytecznym, można mieć satysfakcję z dobrze wykonanego obowiązku wobec swojego organizmu. I mnóstwo sił na kolejne dni.\nTagi: pomysły na aktywny wypoczyneksportwypoczynek\n[…] ma jeszcze food trucków na najpopularniejszych szlakach, dlatego to chyba dobre miejsce na pełen wypoczynek podczas urlopu. Największą atrakcją tutaj będzie słynne ze swej głębokości jezioro Hańcza (108,5 m). […]\nWrzuć na luz, czyli sposoby na stres - wlustrze.pl - tu rządzą kobiety\n[…] stresu zneutralizuj endorfinami, czyli zamień stres w aktywność fizyczną. Dzięki temu więcej wypracujesz, co okaże się pozytywne dla Twojego wygłodniałego aktywności […]\nĆwiczenia na siłowni. Niekoniecznie jak u Schwarzeneggera - wlustrze.pl - tu rządzą kobiety\n[…] Aby ćwiczenia na siłowni mogły przynieść faktyczny efekt także nam, kobietom, trzeba wybrać takie, które będą odpowiadać postawionym celom. Na siłowni rozprzestrzeniły się ćwiczenia, które wykonują zawodowi kulturyści, jednak warto wiedzieć, że siłownia to nie tylko podnoszenie ciężarów! Największy plus siłowni jest taki, że można tam ćwiczyć bez względu na pogodę i o każdej porze roku. […]\n[…] Rozmiar stanika sportowego oraz rodzaj materiału wpłyną na komfort podczas każdej aktywności fizycznej. […]\n[…] Aktywność fizyczna […]\nPaznokcie u stóp, mycie zębów, gorący prysznic, czyli o podstawowych błędach w higienie - wlustrze.pl - tu rządzą kobiety\n[…] Przestrzegając prawidłowych zasad higieny osobistej, wpływasz na dłuższą metę na zdrowie całego organizmu. Dzięki temu będziesz mieć więcej siły i pewności siebie do podejmowania codziennej aktywności! […]\n[…] Pomysły na aktywny wypoczynek pomagają Ci w utrzymywaniu dobrej kondycji? Pamiętaj, że są takie partie ciała, które są narażone na zastój bardziej niż inne. Na przykład biodra. […]\nNastępny post Jak monitorować finanse?\nPoprzedni post Biografie, które inspirują kobiety


Strona główna Szkolenia Szkolenia dla sprzedawców Nieruchomości Techniki sprzedaży dla pośredników nieruchomości\nGłównym celem szkolenia jest rozwinięcie kompetencji pracowników firm pośredniczących w obrocie nieruchomościami w zakresie technik sprzedaży i komunikacji z potencjalnym klientem, zarówno sprzedającym, jak i kupującym. W trakcie szkolenia uczestnik pozna i przećwiczy:\npodstawowe schematy odbierania telefonów od klienta i umawiania spotkań bezpośrednich,\nzasady witania klienta w biurze, prezentacji warunków współpracy i lokalu, mówienia o inwestycji językiem korzyści i sposobów na rozbicie kluczowych obiekcji klienta,\ntechniki prezentacji ceny/prowizji pośrednika i radzenia sobie z obiekcjami cenowymi,\nzasady prezentacji nieruchomości, także poprzez oprowadzanie klienta po inwestycji,\nskuteczne techniki prezentowania ofert specjalnych i rabatów, negocjacji i zamykania sprzedaży,\nsposoby radzenia sobie z trudnymi klientami, zwłaszcza w przypadku szybkiej odmowy ze strony osób sprzedających.\nW skład treningu wchodzą krótkie wykłady teoretyczne oraz ćwiczenia praktyczne. W ramach części praktycznej (70 proc. czasu szkolenia) uczestnicy trenują użycie wybranych technik sprzedaży i negocjacji ceny nieruchomości oraz uczą się, jak praktycznie radzić sobie z trudnymi sytuacjami, które mogą wystąpić w trakcie rozmowy z klientem kupującym i sprzedającym.\nĆwiczenia mają postać rozmów z klientami, toczonych w parach lub małych grupach. Po zakończeniu każdego z ćwiczeń uczestnicy otrzymują informację zwrotną na temat zaprezentowanych kompetencji sprzedażowych. Wybrane ćwiczenia i rozmowy z klientami mogą zostać nagrane i następnie przeanalizowane publicznie na forum grupy, dzięki czemu uczestnicy na bieżąco otrzymują informacje zwrotne na temat swoich kompetencji w zakresie sprzedaży i negocjacji ceny nieruchomości, warunków współpracy i wysokości prowizji.\nCzęść 1: MARKA POŚREDNIKA I DOCIERANIE DO KLIENTÓW\nMarka agenta nieruchomości – jak ją stworzyć\nCzym jest marka agencji nieruchomości i jej indywidualnego pracownika? Z jakich elementów się składa?\nProfil klienta, który rzeczywiście potrzebuje pośrednika. Czego szuka taki klient?\nJak dziś sprzedający (oraz kupujący) mieszkania i działki nawiązują kontakt z pośrednikiem i kiedy to robią?\nJak dotrzeć do grupy docelowej i skutecznie promować wśród jej członków markę pośrednika nieruchomości.\nZasady pozycjonowania swojej marki: klient premium czy segment popularny?\nKlient w internecie: co twoi klienci wpisują w wyszukiwarki i jak wykorzystać tę wiedzę przy pozycjonowaniu marki?\nReklama i promocja marki pośrednika\nTradycyjna reklama jako metoda zainteresowania usługami pośrednika i jej ograniczenia.\nDocieranie do klienta w internecie. Pozycjonowanie, reklama kontekstowa, RTB i inne nowe formy docierania do przefiltrowanych grup potencjalnych klientów. Przegląd i ewaluacja narzędzi.\nViral marketing (marketing wirusowy). Znaczenie mediów społecznościowych w budowaniu marki.\nZasady tworzenia skutecznego komunikatu reklamowego: jak przyciągnąć uwagę klienta i sprawić, by zareagował dzwoniąc do nas.\nJak bronić się przed złymi opiniami i fałszywymi informacjami w sieci?\nCzęść 2: ROZMOWA ZE SPRZEDAJĄCYM\nPrzygotowanie pośrednika nieruchomości\nRola planu sprzedaży w pracy pośrednika.\nPrzygotowanie scenariuszy rozmowy ze sprzedającymi nieruchomości.\nCztery elementy idealnego scenariusza: zaufanie, potrzeba, pomoc, pośpiech. Jak z nich korzystać w trakcie sprzedaży usług pośrednictwa?\nPrezentacja warunków współpracy w rozmowie ze sprzedającym\nPytania handlowe i zdobywanie informacji o nieruchomości i interesach sprzedającego. Podział i klasyfikacja pytań handlowych.\nBadanie oczekiwań finansowych sprzedającego nieruchomość. Informacje zwrotne agenta – czy i kiedy ich udzielać.\nObiekcje sprzedającego do nawiązania współpracy – jak sobie z nimi radzić właściwą argumentacją i technikami perswazyjnymi.\nRozmowa o prowizji pośrednika\nKiedy mówić o prowizji i co robić, gdy kupujący pyta o prowizję za wcześnie?\nPrawidłowa prezentacja powodów wysokości prowizji – metody właściwego uzasadniania.\nTechniki obrony przed obiekcjami kupującego.\nNegocjacje w rozmowie o Twoim honorarium. Systematyka, strategie prowadzenia, skuteczne techniki.\nCzęść 3: ROZMOWA Z KUPUJĄCYM I SPRZEDAŻ NIERUCHOMOŚCI\nIdentyfikacja potrzeb – metody i techniki. Działania ułatwiające zrozumienie, jakiego mieszkania/domu/działki potrzebuje kupujący.\nUświadomienie kupującemu jego (najważniejszych z naszego punktu widzenia) potrzeb.\nKolejność prezentacji ofert ze względu na cenę, lokalizację i inne warunki.\nDecyzja co do terminu oglądania lokalu/domu/działki. O czym trzeba pamiętać, wybierając dzień tygodnia i porę dnia.\nWygląd i atmosfera w pokazywanym mieszkaniu – rola home stagingu.\nPrawidłowa prezentacja ceny lokalu. Uzasadnianie wysokości ceny.\nOsobowość nabywcy a przyjmowanie argumentów agenta nieruchomości. Jak dyskutować z klientem, by go nie obrazić?\nNegocjacje ceny między stronami i finalizowanie transakcji\nRozmowa o cenie: pośredniczenie w negocjacjach cenowych między sprzedającym a kupującym. Strategie i techniki mediacji.\nReferencje i rekomendacje po sfinalizowaniu sprzedaży – jak i kiedy o nie prosić.


ŚWIĘTO WINA W BUŁGARSKIM INSTYTUCIE KULTURY. WYSTAWA REGIONALNEGO MUZEUM ETNOGRAFICZNEGO W PŁOWDIWIE – BIK – Bułgarski Instytut Kultury\nBułgarskie ziemie od starożytności słyną ze wspaniałego wina. Pełni ono ważną rolę w kulturze ludowej, w ceremoniach cerkiewnych, jak i w codziennym życiu. Dlatego też „nabój bogów” w Bułgarii ma aż dwóch patronów, jak również dwa święta w ciągu jednego miesiąca – Bułgarzy składają kult winu 1 lutego, w Dzień Św. Tryfona, jak również 14 lutego w Trifon Zarezan, w Dzień Hodowców Winorośli. Z tej okazji w Bułgarskim Instytucie Kultury w Warszawie zagościła wystawa z Regionalnego Muzeum Etnograficznego w Płowdiwie, która jest mu poświęcona.\nGalerię zdobi dwanaście bogato ilustrowanych plansz przedstawiających legendy o pochodzeniu i kulcie najważniejszego trackiego boga – Dionizosa. Ukazują proces przeistoczenia się pogańskiego bóstwa w chrześcijańskiego świętego Tryfona, który według apokryfu jest bratem Maryi Panny, a także rozkrywają tajemnice Tracji – ojczyzny winorośli i cudownego trunku. Wystawę otworzył sam dyrektor Muzeum, docent dr Angeł Jankow, oraz kuratorka Grozdelina Georgiewa. W Warszawie gościli oni 4 lata temu podczas niezapomnianej wystawy strojów i zabytkowej biżuterii z różnych regionów etnograficznych Bułgarii. Podczas tegorocznego wernisażu opowiedzieli o kulturze wina, zapoczątkowanej przez starożytny lud Traków, która żywo kultywowana jest przez Bułgarów do dziś. Tradycje związane z winem są niezwykle ważne dla hodowców winorośli, którzy w Trifon Zarezan udają się do winnic, by dopełnić rytuału podcinania winorośli. Goście z Muzeum w Płowdiwie zaprezentowali licznej publiczności BIK-u, na czym dokładnie polega ten stary obrzęd. Ubrani w tradycyjne stroje ludowe podcięli trzy gałązki specjalnie przygotowanej na tę okazję winorośli, podlali ją winem z manierki i wodą święconą, a także wygłosili rytualny dialog. A wszystko po to, by zapanował urodzaj – winorośl zrodziła bujne plony i przepyszne wino.\nPo pokazie goście mogli obejrzeć film dokumentalny przygotowany przez Regionalne Muzeum Etnograficzne w Płowdiwie o znaczeniu Dionizosa i św. Tryfona w Bułgarii oraz o obrzędach związanych z winem. Wszyscy otrzymali także ludową wróżbę na przyszły rok.


Propolis pszczeli Forever Bee Propolis - 60szt. - naturalny antybiotyk - Foreversmart.pl\nPropolis pszczeli Forever Bee Propolis - 60szt.\nProdukt naturalnie wzmacniający.\nPropolis wykazuje bardzo silne działanie bakteriobójcze, bakteriostatyczne i przeciwbólowe. Wzmacnia organizm i podnosi odporność, hamuje działanie wolnych rodników. Z uwagi na cenne właściwości ma szerokie działanie i zastosowanie w medycynie. Może być stosowany także dla dzieci.\nPropolis Forever pochodzi z pasiek znajdujących się na terenach ekologicznie czystych. Forever Bee Propolis innowacyjna formuła Forever łączy propolis z miodem i mleczkiem pszczelim.\nPropolis Forever - naturalnie zwiększa odporność\nPropolis pszczeli to naturalny środek o silnych właściwościach leczniczych.\nNajwyższa jakość i czystość, której możesz zaufać\n• zawiera naturalne związki odżywcze\n• wzbogacony mleczkiem pszczelim\n• bez dodatku sztucznych barwników i aromatów\nForever Bee Propolis zawiera wszystkie zalety propolisu w łatwo przyswajalnej tabletce do żucia.\nPropolis to substancja wytwarzana przez pszczoły jako materiał ochronny i dezynfekujący dla ula. Do jego wytworzenia pszczoły wykorzystują substancje żywiczne z pąków drzew liściastych oraz kory drzew iglastych a także pyłek pszczeli.\nPropolis znany także pod nazwą kit pszczeli to bardzo złożona substancja. W skład kitu pszczelego wchodzą substancje biologicznie czynne (ok 300 substancji aktywnie czynnych), wykazujące bardzo silne działanie bakteriobójcze, bakteriostatyczne i przeciwbólowe. Są to flawonoidy, związki fenolowe, kwasy aromatyczne, estry, substancje lipidowo-woskowe, aldehydy, kumaryny, sterole, enzymy, kwasy tłuszczowe, a także białka, mikroelementy i witaminy. Dzięki działaniu synergistycznemu tych substancji propolis ma zdolność niszczenia bakterii, grzybów chorobotwórczych, wirusów i pierwotniaków.\nPropolis Forever Bee Propolis ma bardzo szerokie działanie lecznicze, które zostało dobrze udokumentowane badaniami (np. badania Nakamura w 2013 roku) Składa się z 250 związków aktywnych biologicznie, zawiera naturalne przeciwutleniacze.\nPropolis Bee Forever - właściwości lecznicze, czyli dlaczego warto go stosować?\n- może być stosowany profilaktycznie oraz wspomagająco - w sposób naturalny zwiększa odporność\n- to naturalny środek o silnych właściwościach leczniczych, często traktowany jak naturalny antybiotyk. Bee Propolis Forever to niezastąpiona broń w walce z infekcjami.\n- pomaga w zwalczaniu chorób, ma właściwości przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i detoksykacyjne, stymuluje system odpornościowy.\n- reguluje pracę całego organizmu ludzkiego i jest doskonałym stabilizatorem homeostazy.\n- polecany w stanach zapalnych, schorzeniach górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego.\n- pomaga na dłużej zachować młodość i urodę. Ma działanie, które ułatwia gojenie ran, a także wygładzające skórę i nawilżające.\n- jest zbierany w regionach wolnych od zanieczyszczeń, nie zawiera żadnych barwników.\nForever Bee Propolis™ Propolis pszczeli, tak jak wszystkie produkty pszczele Forever Living Products, pochodzi z pasiek znajdujących się na terenach czystych ekologicznie, gdzie nie używa się żadnych pestycydów i gdzie nie występują zanieczyszczenia cywilizacyjne gleby ani powietrza. Zawiera 250 związków aktywnych biologicznie, wykazuje naturalne działanie przeciwbakteryjne, chroni organizm przed wolnymi rodnikami.\nZawartość składnika w 1 tabletce Forever Bee Propolis®:\nsproszkowany propolis pszczeli - 500 mg, wzbogacony miodem i mleczkiem pszczelim\nOPAKOWANIE 60 tabletek niepowlekanych, bez dodatku cukru i konserwantów\n1-2 tabletki dziennie, można je ssać, rozgryzać lub połykać\n500 g propolisu w każdej tabletce, miód, mleczko pszczele\nbez konserwantów, bez dodatku cukru, dla wegetarian\nCertyfikat Halal, Certyfikat Koszerności


Świat zmaga się z pandemią Covid-19. Ponad 1200 ofiar koronawirusa na Wyspach. Francja wprowadza kary za łamanie kwarantanny\nWydrukowano: 2020-09-21 02:22:21.282099+02:00\nOpublikowano: 2020-03-29 10:30:04.962293+02:00 · aktualizacja: 2020-03-29 21:56:26.561325+02:00\nopublikowano: 2020-03-29 10:30:04.962293+02:00\naktualizacja: 2020-03-29 21:56:26.561325+02:00\nWłochy walczą z koronawirusem. MSW: Do kościoła można chodzić tylko przy okazji wyjścia do pracy lub na zakupy czy do apteki\nRAPORT ZE ŚWIATA. Śmiertelne żniwo Covid-19. Lotnisko w Birmingham zostanie zamienione w tymczasową kostnicę\nPortugalia: To dopiero początek!\nPrzewodniczący portugalskiej Izby Lekarskiej (OM) Miguel Guimaraes w niedzielnym wywiadzie dla telewizji RTP wyraził przekonanie, że epidemia w tym kraju potrwa jeszcze kilka miesięcy.\nTo kolejne takie przesunięcie, jeśli chodzi o oczekiwania ministerstwa zdrowia odnośnie do szczytu pandemii w naszym kraju. Ja uważam, że potrwa ona jeszcze kilka miesięcy\nPrzedstawicielki hiszpańskiego rządu wciąż zakażone\n1228 zgonów w Wielkiej Brytanii\nFrancja: Kary za wychodzeniem za łamanie kwarantanny\nLiczba zakażonych koronawirusem w Holandii przekroczyła 10 tysięcy\nPodobnie jak w poprzednich dniach, liczba hospitalizowanych pacjentów i zgonów rośnie, lecz wolniej, niż można by się spodziewać bez wprowadzenia nadzwyczajnych środków\n— podał RIVM.\nPierwszy dzień izolacji stołecznego okręgu Finlandii\nPierwsza doba na granicach Uusimaa przebiegła spokojnie\n— przekazano w komunikacie policji.\nKażdy, kto dojeżdża do punktu kontrolnego, musi mieć przygotowane ustne lub pisemne uzasadnienie przemieszczania się\n— przypomniał kierujący operacją nadkomisarz Juha Hietala.\nPonad 10 tys. przypadków zakażenia koronawirusem i ponad 430 zgonów w Belgii\nLiczba przypadków na naszym terytorium stale rośnie, tendencja ta będzie jeszcze bardziej widoczna w nadchodzących dniach. Liczba osób hospitalizowanych również będzie rosła\n— podkreśliła Federalna Agencja ds. Zdrowia Publicznego (SPF).\nDotychczas zdecydowana większość zmarłych na Covid-10 to osoby powyżej 65. roku życia, ale „znaczna część” przypadków śmiertelnych to pacjenci w wieku od 45 do 64 lat. Kilka zgonów odnotowano również także w kategorii wiekowej 25–44 lata.\nHiszpański rząd finansuje badania nad terapią osoczem w leczeniu Covid-19\nPonad 2 tys. ofiar koronawirusa w USA\nWiem, jak trudna może być ta wiadomość, szczególnie gdy dotyczy tak małego dziecka - powiedział Pritzker - Przyznam, że jestem tym wstrząśnięty i każdy z nas powinien odczuwać smutek.\nTrwa dochodzenie w celu ustalenia pełnej przyczyny śmierci. Musimy zrobić wszystko, co w naszej mocy, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tego śmiercionośnego wirusa. Jeśli nie po to, aby chronić siebie, to po to, by chronić ludzi wokół nas.\nLiczba zakażonych koronawirusem na Węgrzech wzrosła do 408, zmarłych do 13\nLiczba zakażonych wzrosła o 108 w ciągu ostatnich dwóch dni. 34 osoby uznano za wyleczone.\nOd soboty do 11 kwietnia na całym terytorium Węgier można wychodzić z domu tylko w ważnym celu, np. do pracy lub po zakupy. Wśród przyczyn uzasadniających wyjście wymieniono także korzystanie z opieki zdrowotnej i uprawianie aktywności fizycznej. W sklepach spożywczych, drogeriach i aptekach w godzinach 9-12 mogą robić zakupy tylko osoby powyżej 65. roku życia.\nPierwsze dwa przypadki zarażenia potwierdzono na Węgrzech 4 marca. Według władz szczyt epidemii może przypaść na czerwiec-lipiec.\n— zakomunikowała Sophie Gregoire Trudeau w mediach społecznościowych. Wyjaśniła, że potwierdzenie dobrego stanu zdrowia otrzymała od swojego lekarza oraz od służb medycznych w Ottawie.\n45 nowych przypadków zakażenia koronawirusem w Chinach\nPierwszy przypadek śmiertelny koronawirusa w Nowej Zelandii\nW Nowej Zelandii zgłoszono do tej pory 514 przypadków zakażenia Covid-19. W środę Nowozelandczycy rozpoczęli ścisłą obowiązkową czterotygodniową kwarantannę. Władze ostrzegają, żeby pozostać w domu, w przeciwnym razie grożą wysokie grzywny, a nawet więzienie - podaje Reuters.\n105 nowych przypadków koronawirusa w Korei Południowej\nPublikacja dostępna na stronie: https://wpolityce.pl/swiat/493409-ponad-1200-ofiar-koronawirusa-w-wielkiej-brytanii


Gość Radia ZET. Stanisław Tyszka u Beaty Lubeckiej. 2.01.2019 - Radio ZET\nStanisław Tyszka w Radiu ZET: Nominacja dla Andruszkiewicza to całkowita kompromitacja moralna i intelektualna premiera Morawieckiego\nStanisław Tyszka, wicemarszałek Sejmu z Kukiz'15, Gość Radia ZET uważa, że decyzja o powołaniu Adama Andruszkiewicza na stanowisko wiceministra cyfryzacji "jest obraźliwe i niepoważne wobec Polaków". Zdaniem gościa Beaty Lubeckiej, premier powinien wytłumaczyć Polakom swoją decyzję. "Dobrze by było, żeby w sprawie tej nominacji wypowiedział się także Jarosław Kaczyński. Jeśli jeszcze kontroluje to co się dzieje w partii" - dodaje. Wicemarszałek Sejmu podkreśla, że "premier Morawiecki pokazał, że nie trzeba mieć żadnych kompetencji, żeby w tym rządzie zasiadać. Andruszkiewicz to taki Misiewicz Mateusza Morawieckiego". Adam Andruszkiewicz to były poseł Kukiz'15, do piątku zasiadał w kole poselskim Kornela Morawieckiego, ojca premiera. Znany jest ze swoich radykalnych poglądów. Był członkiem Ruchu Narodowego i Młodzieży Wszechpolskiej.\nBeata Lubecka: Stanisław Tyszka, wicemarszałek Sejmu, Kukiz’15. Wszystkiego dobrego w nowym roku, tak na dzień dobry.\nStanisław Tyszka: Wszystkiego dobrego w nowym roku, zanim przejdziemy do smutnych tematów, to mam nadzieję, że przeskoczymy bezsensowne spory PO-PiS-owe.\nCzy Adam Andruszkiewicz będzie dobrym ministrem cyfryzacji? Pan go zna. Przecież Adam Andruszkiewicz dostał się do Sejmu z list Kukiz’15…\nPotem was opuścił, później był w kole Kornela Morawieckiego, ale czy to jest właściwa osoba n właściwym miejscu Czy ma odpowiednie kompetencje?\nChciałbym powiedzieć bardzo głośno i wyraźnie, że to, co się wydarzyło, czyli ta nominacja, to jest całkowita kompromitacja intelektualna i moralna, ale nie pana Andruszkiewicza, tylko pana Mateusza Morawieckiego. O ile ja wiem, to jest osobista decyzja premiera. Ja myślę, że słuchacze, którzy przyglądali się temu, jak funkcjonował pan Andruszkiewicz w polskiej polityce, mogą sobie sami wyrobić opinię na temat tego, co to jest za rząd, jeżeli takie osoby się zatrudnia.\nAle po co to jest PiS-owi w takim razie, żeby zatrudniać taką osobę? No bo jak sprawdzałam chociażby na stronach sejmowych biogram, no to poseł Andruszkiewicz nawet nie zasiadał w sejmowej komisji ds. cyfryzacji i nowoczesnych technologii, jest specjalistą ds. medialnych i skończył europeistykę na Uniwersytecie w Białymstoku. Ja rozumiem, że nie trzeba się znać na cyfryzacji, żeby tam trafić.\nJa uważam, że należy się stanowisko w tej sprawie obywatelom ze strony Mateusza Morawieckiego. Natomiast jeżeli Jarosław Kaczyński jeszcze kontroluje swoją partię, też dobrze by było, żeby też on się wypowiedział, że takiej nominacji się dokonuje. To jest naprawdę niepoważne, to jest obraźliwe wobec obywateli.\nDlaczego to jest niepoważne, dlaczego to jest obraźliwe wobec obywateli, jak pan mówi?\nBo to jest człowiek bez kompetencji po prostu. Znany ze swojego nienawistnictwa i tyle.\nAle on sam mówi w wywiadzie dla „SuperExpressu”, że nie trzeba mieć takiego kierunkowego wykształcenia, ale on się zna np. na zarządzaniu.\nNa to wygląda, że w tym rządzie PiS-u nie trzeba mieć wykształcenia. Mateusz Morawiecki przyznał to, czego się obawialiśmy: nie trzeba mieć żadnych kompetencji, żeby w tym rządzie zasiadać.\nCzyli taki Misiewicz trochę, tak?\nMisiewicz Mateusza Morawieckiego.\nAle atutem mają być jego takie bardzo duże zasięgi w sieci, to, że jest bardzo popularny. Np. na Facebooku ma 191 tys. polubień.\nTo jest niepoważne. Szkoda o tym rozmawiać, nie marnujmy ludziom czasu.\nTo jeszcze przypomnijmy, że jak miał 26 lat i był posłem w 2016 roku, to poseł Andruszkiewicz pobrał niemal 40 tys. zł tzw. kilometrówek, choć nie miał prawa jazdy ani samochodu.\nDlatego powiedziałem, że to jest też kompromitujące dla pana Morawieckiego pod względem moralnym. To nie tylko intelektualnie, ale moralnie jest kompromitujące.\nAle Kancelaria Sejmu nie zakwestionowała tego rozliczenia.\nJa myślę, że to może mieć jeszcze swój dalszy ciąg. Poczekajmy.\nAle swego czasu poseł Andruszkiewicz o panu mówił, że pan jest takim złym duchem Kukiz’15, że eliminuje pan z tego klubu takie osoby, które się wybijają ponad przeciętność, ponad średniość i cieszą zaufaniem publicznym.\nTak jak pan Andruszkiewicz, tak? No to on został nagrodzony przez pana Morawieckiego w takim razie. Wyrównuje się.\nCzyli pan się nie zgadza z taką…? Były jeszcze gorsze słowa, jeszcze ostrzejsze pod pana adresem – że dużo osób zwracało uwagę na postać pana Tyszki, która jest politycznie szemrana i że ma się pan zajmować głównie politycznym knuciem.\nJa się zajmuję pracą, bo za to mi obywatele płacą. złożyliśmy już trzydzieści parę projektów w ramach poniedziałku wolności, to jest uszczegółowienie strategii zmiany Kukiz’15 sprzed trzech lat, strategii programowej, którą będziemy realizować za rok w zakresie obniżania podatku...\nJak to za rok?\nZnaczy liczycie, że dostaniecie się do Sejmu w 2019 r.?\nZnaczy, nie, liczymy na to, że nie tylko się dostaniemy do Sejmu, ale że ani PiS, ani PO nie będą mogły bez nas rządzić. I wtedy doprowadzimy do obniżenia podatków, redukcji biurokracji i podporządkowania władzy obywatelom. Dlatego powstał Kukiz’15.\nCzyli Kukiz’15 mogłoby współrządzić z PO?\nKukiz’15 jest ugrupowaniem pragmatycznym. My chcemy doprowadzić do podwyższenia kwoty wolnej od podatku do 30 tys. zł. Uważamy, że jest zbrodnią, że ona wynosi 3 tys. zł obecnie.\nAle nie odpowiada pan na moje pytanie.\nCzyli to będzie taki warunek brzegowy?\nJeżeli znajdziemy koalicjanta, który zgodzi się myśleć w kategoriach reform strukturalnych, obniżenia podatków, kontroli obywateli nad władzą, to wtedy będzie coś takiego możliwe – sformowanie rządu.\nTo chyba jednak propozycje będzie składał ten, który wygra, a nie ten, który ma być języczkiem uwagi.\nNiekoniecznie. Dlatego że dotychczas wyglądało to tak w historii III RP, 30-letniej, że mniejszy koalicjant mówił tak: „Chcemy stanowisko w KGHM-ie, Orlenie” itd. i był kupowany. A nas się kupić nie da, Kukiz’15 się kupić nie da, dlatego że my chcemy po prostu reform strukturalnych. My sobie doskonale radziliśmy poza polityką, nie musimy być w polityce, natomiast jesteśmy po to, żeby reprezentować interesy ludzi, a nie partii.\nCzyli Kukiz’15 może rządzić i z PiS-em i z PO. A Sejm to się jednak nie będzie przepracowywał.\nMoże sam będzie kiedyś Kukiz’15 rządził. Miejmy nadzieję...\nAle nie sądzę, że w 2019 roku.\nSejm to nie będzie się przepracowywał w tym sezonie do wakacji. Musi pan przyznać: jedno posiedzenie w miesiącu do czerwca włącznie.\nNo nie będzie, dlatego że partia władzy tak ustawiła, a nie inaczej harmonogram prac Sejmu ze względu na wybory jedne i drugie. Nie chce im się już. Włączyli protokół „ciepła woda w kranie”, tak jak Tusk kiedyś… Przepraszam, pan premier Donald Tusk. Czyli nicnierobienie i czekanie na wyniki wyborów.\nAle Prezydium Sejmu się na to zgodziło. Czy nie? Pan zasiada w Prezydium Sejmu, to jak to wyglądało? A kto był w ogóle pomysłodawcą, żeby był taki ażurowy grafik.\nKancelaria, marszałek Sejmu. To jest tak, że ja oczywiście mogę się starać czasami wypływać, natomiast jest przewaga w Prezydium Sejmu członków PiS-u.\nAle pan był przeciw takiemu rozwiązaniu?\nTak, ja mówiłem, że proszę o odmrożenie 30 projektów Kukiz’15 i wtedy Sejm będzie miał co robić. M.in. np. nie wiem, czy państwo wiedzą, że od dzisiaj państwo płacą opłatę emisyjną, 10 gr więcej na litrze paliwa. My proponowaliśmy wycofanie tego, projekt zamrożony. I tak dalej. Takich projektów Kukiz’15 jest mnóstwo. My jesteśmy jedyną merytoryczną pozycją w tym Sejmie.\nA czy polski parlamentaryzm umiera? Mówię o ostatniej debacie w sprawie podwyżek cen energii, a właściwie tego, że podwyżek nie będzie. Posłowie mieli bardzo ograniczony czas na wypowiedź, mikrofon był wyłączany.\nPowiedzmy prawdę: posłowie zasadniczo nie wiedzieli, nad czym głosują. Poprawki ostatnie dostaliśmy 2 minut przed głosowaniem. Godzinę przed porannym posiedzeniem Prezydium Sejmu dostaliśmy 12-stronicową autopoprawkę od rządu, która zmieniała całkowicie ten projekt czy też pokazywała, w którym kierunku on idzie. To jest niepoważnie, oczywiście. Natomiast to już Max Weber zauważał, że w wyniku ordynacji partyjnej, proporcjonalnej, ginie parlamentaryzm, dlatego że decydują szefowie partii, a nie posłowie. Posłowie nie są przedstawicielami obywateli, bo nie mogą być przez nich odwołani. I Kukiz’15 stara się to tłumaczyć od trzech lat. To jest proste.\nCzy PiS wygra ponownie wybory do Sejmu pana zdaniem?\nNie wiem, trudno mi spekulować.\nNo ale jest sondaż „Rzeczpospolitej” i prawie 42% Polaków uważa, że wybory do Sejmu wygra PiS, a prawie 38% uważa, że PiS wygra, ale nie będzie mogło rządzić samodzielnie\nTo jest tak, że PiS i PO się niewiele od siebie różnią, tworzą pewien teatr tematów zastępczych, jednocześnie to są partie bez programów, bez poglądów. Proszę mi powiedzieć, co chce zrobić PiS, co chce zrobić PO. Ja myślę, że ludzie nie wiedzą, ja też nie wiem, co oni chcą zrobić, oprócz tego, że chcą władzę, że chcą tych swoich spółek.\nNie no, PiS coś tam jednak zrobiło, chociażby transfery socjalne uruchomiło.\nNie no, 500+ okej, to jedyne to zgoda. ale trochę mało jak na trzy lata.\nI teraz sprawa jest taka: mamy okres koniunktury gospodarczej. Jeżeli ta koniunktura będzie trwała, tzn. np. podwyżki cen prądu nie uderzą w obywateli, ale uderzą, już uderzają, no to PiS może wygrać. A jeżeli te zmiany gospodarcze przyspieszą, to przegra, dlatego że żadna z tych partii nie ma pomysłu na to, jak przebudować państwo.\n2 stycznia pan nie będzie wyrokował czy też nie będzie przesądzał...\nAle mnie to nie interesuje, ja mam inne zadanie.\nJa wiem, pana interesuje, żeby Kukiz’15 znalazło się w Sejmie.\nNie, ja mam zadanie, żeby uczciwie sprawować swój mandat, w sposób przyzwoity, rzetelny, merytoryczny.\nI to ocenią wyborcy przy urnie\nTo tyle w części radiowej, Stanisław Tyszka, wicemarszałek Sejmu, Kukiz’15, jesteśmy cały czas na Facebooku i na RadioZET.pl, zapraszam.\nStanisław Tyszka w Radiu ZET: Obecna władza jest momentami tak nieracjonalna, że wszystko jest możliwe. Przyspieszone wybory także\nW internetowej części rozmowy gość Radia ZET ocenia, że to PiS rozpuściło plotkę o możliwości przeprowadzenia przedterminowych wyborów. Obecnie, zdaniem wicemarszałka, sie z tego wycofuje, ale niczego wykluczyć nie można. "Kukiz'15 jest gotowy do wcześniejszych wyborów, gdyby do nich doszło" - podkreśla.\nPytany o szanse wyborcze w wyborach do PE, mówi: "Pójdziemy do wyborów sami, jesteśmy trzecią siłą polityczną. Nie musimy się oglądać na żadnych partnerów, ale jesteśmy otwarci. Liczymy na wynik dwucyfrowy". Zaznacza, że nie ma jeszcze list wyborczych. Nie chce deklarować czy kandydowałby, gdyby dostał taką propozycję.\nWedług Stanisława Tyszki to media przyprawiły Kukiz'15 łatkę ugrupowania propisowskiego. "My zawsze byliśmy antyPOPiS-em. Poparcie na poziomie 7 procent nie jest złe, nie mamy przychylnych mediów, nie mamy subwencji, nie mamy swoich spółek skarbu państwa. Młodzi ludzie na nas głosują, bo mają dosyć fałszu starych polityków partyjnych" - zaznacza.\n"Paweł Kukiz nigdy nie odejdzie z polityki, zawsze będzie walczyć by przywrócić w Polsce władzę obywatelom, natomiast są różne formy tej walki" - uważa polityk. Nawiązuje do wypowiedzi Pawła Kukiza, który zadeklarował, że wycofa się z polityki, jeśli Kukiz"15 pozostanie w opozycji. Wicemarszałek Sejmu tłumaczy, że inne formy walki to na przykład spotkania w Polakami.\nBeata Lubecka pyta także swojego gościa o projekty ustaw przygotowywane przez Kukiz'15."Będziemy zabiegać żeby obniżyć VAT z 23% do 5%.\nDruga to kwestia pracy nad mixem energetycznym, Platforma Obywatelska i PiS bardzo zaniedbali te kwestie. Można powiedzieć, że mamy najgorszą sytuację na świecie".\n"Koszt naszej ustawy, podobnie jak w przypadku ustawy rządowej to ok. 9 miliardów, ale nasza ustawa nie byłaby zakwestionowana przez UE. VAT wymaga wystąpienia o zgodę do Komisji Europejskiej, ale komisja się automatycznie zgadza. Rozwiązanie przyjęte przez rząd może być uznane za pomoc publiczną, bo jest skierowane nie do gospodarstw domowych a do spółek. Mam nadzieję, że ten rząd wykazał się odrobiną profesjonalizmu i uzgodnił te rozwiązania z UE" - mówi Stanisław Tyszka.\nPytany przez Beatę Lubecką o rezygnację z walki o fotel prezydenta Warszawy, wicemarszałek Sejmu odpowiada: "Żałuję, że wycofałem swoją kandydaturę z wyścigu na prezydenta Warszawy, nasz kandydat Marek Jakubiak miał słabą kampanię, w zasadzie w ogóle nie prowadził kampanii" - podsumowuje gość Radia ZET.


Strona główna / Kontynenty / Europa / Francja: zmarł policjant, który zgłosił się do wymiany za zakładnika\nepa06623832 Masked police officers are seen after their assault on the Super U supermarket where a gunman claiming allegiance to the Islamic State (IS) was holding hostages in Trebes, southern France, 23 March 2018. French police are launching a raid on the supermaket where a gunman that allegedly pledged alliance to the IS is holding hostages. Police says at least two people died and dozens were injured in Trebes near Carcassonne. EPA/GUILLAUME HORCAJUELO Dostawca: PAP/EPA.\nZmarł policjant, który w piątek dobrowolnie zgłosił się na wymianę za jednego z zakładników, przetrzymywanych przez uzbrojonego napastnika w Trebes na południu Francji – poinformował w sobotę rano szef francuskiego MSW Gerard Collomb.\nTym samym liczba ofiar piątkowego zamachu na południu kraju wzrosła do czterech. Obrażenia odniosło 15 osób.\n„Pułkownik Arnaud Beltrame nie żyje, oddał życie za swój kraj. Francja nigdy nie zapomni jego bohaterstwa, odwagi i poświęcenia” – napisał na Twitterze Collomb. Beltrame miał 45 lat, był żonaty, nie miał dzieci.\nZmarłemu policjantowi hołd oddał prezydent Emmanuel Macron, nazywając go bohaterem, który „zasługuje na szacunek i podziw całego narodu”. Jego zachowanie było dowodem na „odwagę i wyjątkowe poświęcenie” – napisał szef państwa w porannym oświadczeniu.\nW piątek 26-letni Redouane Lakdim, z pochodzenia Marokańczyk, porwał samochód pod Carcassonne. Zabił pasażera i poważnie ranił kierowcę. Następnie w Carcassonne ostrzelał policjantów, a po godz. 11. wziął zakładników w supermarkecie w pobliskim Trebes, w którym przebywało wówczas ok. 50 osób. Zabił tam pracownika i klienta.\nGdy na miejsce dotarły siły bezpieczeństwa, podpułkownik policji Beltrame zaproponował wymianę siebie na jedną z zakładniczek. Zdołał ukryć przed napastnikiem włączony telefon komórkowy, dzięki czemu zachował kontakt z policją na zewnątrz. Według agencji AFP, tuż po godz. 14. Lakdim otworzył ogień do policjanta i zadał mu kilka ciosów nożem. Wówczas ten został poważnie ranny. Gdy z supermarketu rozległy się odgłosy strzałów, do akcji wkroczyły elitarne jednostki i zabiły napastnika. Podczas akcji obrażenia odniosło dwóch wojskowych.\nFot. EPA/GUILLAUME HORCAJUELO\nLakdim twierdził, że jest „żołnierzem Państwa Islamskiego” i mówił, że jest gotów „umrzeć za Syrię”. Przedstawiciel prokuratury potwierdził, że napastnik był znany francuskim służbom ze względu na powiązania z salafizmem, radykalnym odłamem islamu.\nMedia podały, że mężczyzna żądał wypuszczenia na wolność „swych braci”, w tym Salaha Abdeslama, sprawcy zamachu w Paryżu w listopadzie 2015 roku, wobec którego w Belgii toczy się proces o „usiłowanie zabójstwa w kontekście terrorystycznym” w 2016 roku, gdy wdał się w strzelaninę z brukselską policją.\nPonad 240 osób zginęło we Francji od 2015 roku w atakach przeprowadzonych przez sprawców związanych z Państwem Islamskim lub zainspirowanych działalnością tej ekstremistycznej organizacji.\nFrancja misja zakładnik\nPiątek, 23 marca w obiektywie


Google Pixel 3 na Fuksik.pl\nTelefony komórkowe Google Pixel 3 4 GB pamięci\nod 1657,92 zł\nSmartfon Google Pixel 3a – 4/64GB biały EU Najważniejsze informacje: Smartfon pochodzi z oficjalnej dystrybucji. W komplecie znajduje się fabrycznie nowy telefon i akcesoria dołączone oryginalnie poprzez producenta.\nTen model posiada menu w języku polskim. Aktualizacje oprogramowania są w pełni samoczynne. Telefon objęty jest 24 miesięczną gwarancją realizowaną na terenie Polski. Specyfikacja techniczna znajduje się w zakładce „Podstawowe informacje" Otwarte opakowanie\nod 1 428,48 zł\nPOZNAJ GOOGLE PIXEL Telefon wyprodukowany przez Google ma najlepiej ocenian─ů kamer─Ö w┼Ťr├│d wszystkich smartfon├│w. Bateri─Ö, wytrzymuj─ůc─ů ca┼éy dzie┼ä. Nielimitowane zasoby pami─Öci na twoje...\nSMARTFON LG NEXUS 5 D821 LG NEXUS 5 D821 16GB ANDROID najlepsza jakość i funkcjonalność Google LG Nexus 5 to telefon wytwarzany przy współpracy LG i Google. Stylowy i użyteczny, z skutecznym...\nTELEFON NEXUS 5X H791 SMARTFON NEXUS 5X H791 16GB LTE ANDROID CZARNY najkorzystniejsza jakość i funkcjonalność Google LG Nexus 5X to telefon tworzony przy współpracy LG i Google. Stylowy i...\nTelefon LG Nexus 4 LG GOOGLE NEXUS 4 8GB E960 CZARNY najkorzystniejsza jakość i funkcjonalność Google LG Nexus 4 to telefon stworzony przy współpracy LG i Google. Wyszukany i funkcjonalny, z...


Kuchnia Bez Kitu: Risotto, małże czyli wspomnienie dobrych znajomych i Léon de Paris\nRisotto, małże czyli wspomnienie dobrych znajomych i Léon de Paris\nRisotto - jedna z potraw przywiezionych do Włoch przez Marco Polo z dalekich Chin. Chińczycy, mądre ludzie; co mnie nie urzeka ma swoje korzenie właśnie tam. A przynajmniej tak zawsze twierdzi Bai (ach, Bai, jak ja za Tobą tęsknieeeeeeeeee!). Niemniej jednak małże uwielbiam jeść niezależnie od tego skąd są i gdzie ja jestem, np w formie risotto. Proste, pyszne, szybkie w wykonaniu.. czyli same plusy.\nMałże, mule albo omułki - rarytas, dawniej podstawowy posiłek rybaków. Uświadczyć małży w Polsce wcale nie jest łatwo, choć zdecydowanie lepiej niż kilka lat temu. W krajach Europy Zachodniej małże są chyba w każdym spożywczaku. Oczywiście mam na myśli np mięso małży, świeże małże są na odpowiednich stoiskach na targach rybnych czy też w większych sklepach.\nDoprawić świeże małże, zdecydować które są zdatne do spożycia to jednak prawdziwa sztuka, której - hmm - nie znam. Ale mogę odesłać Was na choćby ugotuj.to, a tam na pewno znajdziecie wskazówki.\nA oto "porcyjka" w restauracji Léon de Paris, specjalizującej się w małżach:\nSiedzibę główną Léon ma, o ile się nie mylę, w Brukseli, ale ma swoje restauracje też w Paryżu i tam zostało wykonane zdjęcie. Współtowarszyszka ładna, to nie wycięłam ze zdjęcia ;D\n- ryż biały, długi, może być jaśminowy około 300g\n- opakowanie mięsa małży 200g\n- sos do owoców morza, który można zastąpić także smacznym sosem ze składników:\n+2 łyżki majonezu\n+kilka kropel sosu ostrygowego\n+łyżeczka koncentratu pomidorowego\nUmyj i wyczyść pieczarki (obierz jeśli wolisz), pokrój na plasterki i podsmaż na oliwie. Na oddzielnej patelni zesmaż mięso małży - najpierw uważnie na ostrym ogniu 3 minuty (aż się zrumienią), a potem duś na wolnym ogniu ok 5-7 min pod przykrywką, następnie zdejmij przykrywkę i poczekaj aż odparuje woda (jakieś 5 min, może dłużej).\nPociachaj drobno cebulkę zieloną.\nWymieszaj ryż z małżami, pieczarkami i sosem. Jeśli nie masz sosu do owoców morza, przygotuj inny mieszając w/w składniki. Posyp zieloną ceublką.\nDostępność składników: trzeba się przejść po sklepach, ale warto...\nAutor: Agata Kuliś o niedziela, listopada 28, 2010\nEtykiety: 30 MIN MAX, Kolacja, Ryż, Sałatki, Vega\nfgfvfgv 28 listopada 2010 16:37\noj wspomnienie z Leona przemile. Rzeczywiscie Leon jest z Brukseli, ale to w Paryzu jest najwiecej restauracji tej marki.\nA przepis wyglada apetycznie. Na pewno wyprobuje!!!\nAgata Kuliś 28 listopada 2010 21:44\nA kiedy będziesz w Polsce???\nfgfvfgv 29 listopada 2010 09:07\n24 grudnia! i wylatuje 29 rano...\nAgata Kuliś 29 listopada 2010 14:03\no! to może się spotkamy jakoś???\nfgfvfgv 13 grudnia 2010 18:01\nmoze sie jakos uda tym razem ;)


"tylko Rysiu", czyli podsumowanie B-klasowej jesieni - WKS Rząśnik\ndzisiaj: 589, wczoraj: 274\nogółem: 1 450 151\n"tylko Rysiu", czyli podsumowanie B-klasowej jesieni\nautor: luki91_17, 2012-12-16 14:00\nO I lidze w Polsce mówi się, że to nie liga, to styl życia. Podobnie można określić B-klasę, do któregej za sprawą nowo powołanych rezerw powrócił zespół WKS-u. Rundę jesienną rząśnicka "dwójka" zakończyła na 9 miejscu w gronie 12 zespołów.\nUtworzona na bazie zespołu juniorów drużyna wkroczyła do ligi zupełnie innej niż ta w której ostatnio występował WKS. Z zespołów z którymi rywalizował w pamiętnym sezonie 2008/09 prowadzony wówczas przez Jana Majewskiego WKS w obecnym rozgrywkach w klasie B występują jedynie Wisła Zakroczym i Kamionek Warszawa. Rezerwy z Rząśnika w nowej rzeczywistości odnalazły się w przyzwoity sposób, zapisując na swoim koncie 12 punktów, a przede wszystkim zyskując cenne doświadczenie, które powinno procentować już w rundzie rewanżowej obecnego sezonu.\nSezon WKS II rozpoczął od wyjazdowego meczu z Wichrem II Kobyłka. Przed meczem zdecydowanym faworytem meczu byli gospodarze, którzy w poprzednim sezonie byli o krok od awansu do A-klasy. Zmobilizowana ekipa gości rozegrała jednak bardzo dobre zawody i po zwycięstwie 3:1 zapisała na swoje konto pierwsze trzy punkty. Pierwszego gola dla rząśnickich rezerw zdobył Radosław Kowalczyk, który w kolejnych meczach jeszcze kilka lat potwierdzał strzeleckie umiejętności. W kolejnych meczach początkowy entuzjazm zderzył się jednak z bramkami w umiętnościach oraz braku ogrania zawodników z Rząśnika, którzy przegrali 4 kolejne mecze, choć w meczu z PUG-iem Bielany przez długi czas prowadzili. Przełamanie przyszło dopiero w dramatycznym meczu z Błyskawicą Warszawa, w którym gospodarze dwukrotnie gonili wynik, by wygrać 3:2 po fantastycznym strzale Michała Laski. W kolejnym meczu w powszechnie znanych rozmiarach ulegli zawodnikom Hutnika Warszawa, by tydzień później wygrać drugie wyjazdowe starcie w sezonie, ogrywając najsłabszą drużynę w lidze Nowy Marymont Warszawa. Tydzień później rząśniczanie rozegrali najsłabszy w sezonie mecz u siebie, wyraźnie ulegając Bednarskiej Warszawa. Dwa tygodnie później odnieśli natomiast najbardziej przekonywujące zwycięstwo w rundzie, ogrywając 4:1 Kamionek Warszawa. Rundę zakończyli szalonym meczem z Korona Warszawa, gdzie mimo ambitnego pościgu i aż sześciu zdobytych goli musieli uznać wyższość rywala.\nDo najważniejszych zawodników rezerw należy z pewnością zaliczyć doskonale znanych z występów w pierwszym zespole Tomasz Osowieckiego i Zbigniewa Kałka, a także duet napastników Wojciech Kulesza i Radosław Kowalczyk. Bardziej wszechstronnym zawodnikiem jest z pewnością ten pierwszy, jednak to popularny "Rysio" jest najskuteczniejszym strzelcem zespołu, zapisując na swoje konto 8 trafień. Kilka dobrych meczy rozegrał boczny pomocnik Michał Laska, coraz lepiej wygląda także współpraca dwójki młodych stoperów: Patryka Todorowskiego i Damiana Mielczarczyka. W bramce kilka dobrych występów zaliczył Grzegorz Brejnak, dobre momenty miewał również Łukasz Kwiatkowski. Szkoda, że kontuzja zahamowła na kilka tygodni rozwój Mariusz Żuchowskiego, który kiedy tylko wrócił do zdrowia należał do najlepszych zawodników swojej drużyny. W kilku meczach dobre zmiany dawał również Bogdan Szurawski.\nPunkty zdobyte: 12 (6 u siebie + 6 na wyjeździe)\nGole strzelone: 23 (7+16)\nGole stracone: 56 (14+43)\nNajwyższe zwycięstwo : 4-1 z Kamionkiem Warszawa i 5-2 z Nowym Marymontem Warszawa\nNajwyższa porażka: 0-22 z Hutnikem Warszawa\nNajwięcej rozegranych meczy: 10-T.Osowiecki,M.Laska,Z.Kałek,P.Todorowski,Ł.Kwiatkowski