Krąg - Rozdział 10 (Część Druga) - Gambit – opowiadanie – Opowi.pl\nKrąg Rozdział 10 Część Druga Gambit\n- A jak u was sprawy w Yornem? Jak u króla? – zapytałem grzecznie.\n- Wydaje mi się, że dobrze. Gildia Kupców ugrała kolejne poluźnienia w akcyzach. Kilka produktów zeszło ze statusu kontrabandy. Wojna handlowa z Hundią wydaje się mieć ku końcowi… Oczywiście na naszą korzyść. – opowiadał Kristoff. Jego szorstki głos w ogóle nie pasował do jego gładkich rysów twarzy. Warto również nadmienić, że hrabia był mniej więcej wzrostu Aleksandry.\n- Czy którekolwiek z tych zasług można przypisać królowi? – zapytałem lekko sarkastycznie.\n- Oczywiście, że nie. Aczkolwiek jeżeli już mowa o jego zasługach… Ostatnio dość głośno jest… Przynajmniej w moich kręgach… Ostatnio mówi się o planach założenia Królewskiej Rady Magów. Aparat polityczny podobny do waszego Stołu Stu Zjednoczonych.\n- Czyli chcesz mi powiedzieć, że do tej pory panował u was absolutyzm monarszy?\n- Nie… Oczywiście, że nie. W końcu nie byłbym suprematem. U nas władza wygląda troszeczkę inaczej. Widzisz… U was tytuł szlachecki jest jedynie symboliczny. Nie niesie za sobą żadnej władzy… U nas natomiast… Władza rośnie wraz z tytułem. Supremat jest najwyższą rangą. Nas, czyli Suprematów, jest tylko trzech… Środki, jakimi dysponujemy są niemal nieograniczone…\n- Jaką macie władzę? Szczerze tylko to mnie interesuje.\n- Jeżeli wiemy jak operować naszymi środkami... Wtedy mamy władzę praktycznie nieograniczoną. Bo widzisz… Różnica pomiędzy nami jest taka. Wy macie o wiele więcej narzędzi do wyrządzenia komuś krzywdy, jednak nie macie na to przestrzeni. U nas natomiast jest duże pole do popisu, jednak narzędzia trzeba sobie samemu zorganizować.\nWeszliśmy do ogrodu. Trawa z tej perspektywy wydawała się być jeszcze bardziej zielona. Woń kwiatów, która unosiła się w powietrzu od paru dobrych minut, stała się jeszcze bardziej intensywna. W oddali słychać było szum potoku. Na niebie pojawiły się pierwsze chmury.\n- Patrząc się na to, jaką masz teraz pozycję… Wnioskuję, że masz trochę doświadczenia w organizacji narzędzi. Czy może jednak ułatwieniem było duże pole do popisu… Dla takiego laika jak ja… Powiedz mi szczerze… Czy dałbym radę, dajmy na to, obalić koronę? Czy byłbym w stanie zostać nowym monarchą? – zapytałem, rozglądając się po okolicy.\nOgród był pełny przepychu. Na każdym kroku można było znaleźć albo marmurowy posąg albo wysepkę z kwiatami albo pomieszanie jednego z drugim.\nNa teren domu braci Grymm przybywała coraz to większa ilość gości. Niektórzy byli ubrani w okazałe szaty, niektórzy jednak byli ubrani dość biednie jak na tutejsze standardy. Był to swoją drogą ciekawy kontrast, jedna osoba miała na sobie ubranie tak złożone, że znajdowały się na nim dosłownie wszystkie kolory, a inna poszła w odcienie szarości.\n- Zależy jak byś operował… Musisz mieć na uwadze to, że zazwyczaj takie operacje prowadziło się na zaciszu, w cieniu. Oczywiście sam nie mam w tym doświadczenia, jednak… Na pewno znajdą się osoby z mojego otoczenia, które będą mogły coś na ten temat powiedzieć. – odparł entuzjastycznie. – Cóż… Widzę, że mnie wzywają. Mam nadzieję, że będzie się pan wyśmienicie bawił. – dodał, kłaniając się skromnie i odchodząc.\nMiałem teraz chwilę na rozglądnięcie się po tym miejscu. Jednak przez większość czasu i tak szukałem Aleksandry, błądząc po ogrodzie. System dróg składał się z wypolerowanych płyt marmuru, wbitych pomiędzy trawę. Przez to, miało się wrażenie jakby chodziło się po chmurach.\nPrzystanąłem na chwilę w miejscu. Podszedłem do najbliższego lokaja i zabrałem lampkę z czerwonym winem. Wymieszałem je przez chwilę w kieliszku. Wsadziłem nos do naczynia. Wino posiadało ostre nuty trawiaste, wyczuć można również było nuty dębowej beczki. Wziąłem łyk. Wino było przyjemnie cierpkie, z lekko słodkawym finiszem. Co jednak mnie bardziej zaskoczyło to przebijające się nuty wanilii oraz cynamonu.\n- Cabernet Sauvignon… - powiedział damski głos za moimi plecami. – Dość pospolity szczep winorośli. – dodała, zarzucając swoje długie rude włosy za uszy.\n- Hrabia Ante…\n- Wiem dobrze kim pan jest. – oznajmiła grzecznie. – Jak minęła panu podróż? – zapytała uśmiechając się szczerze. Kobieta na oko miała około pięćdziesięciu lat. Posiadała wyraziste rysy twarzy oraz mocno zarysowane kości policzkowe. Ubrana była w turkusową sukienkę z drobnymi, złotymi pasemkami na przeszyciach. Było niewysokiego wzrostu.\n- Zaskakująco przyjemnie…\n- Musicie być cierpliwi… Szlachta uwielbia rozmawiać o niczym. – opowiadał król, zajadając się comberem. Na zewnątrz znowu zabłysnęło.\n- Mamy jedynie rozmawiać? Żadnej obserwacji? – pytałem, odsuwając pusty talerz. Napiłem się szklanki wody.\n-Jeżeli chodzi o obserwację, to jest ona jak najbardziej wskazana. Jednak jak już wcześniej mówiłem, nie jesteście jedynymi ludźmi, których tam wysyłam. Dlatego waszym zadaniem będzie głównie rozmowa. Doszukujcie się poszlak w detalach. Nawet najmniejsze potknięcia będą miały duże znaczenie. – kontynuował Benedykt, wodząc wzrokiem po sali.\n- Mamy wysuwać wnioski na miejscu, czy ograniczać się z osądzaniem? – zapytała Ola, patrząc się beznamiętnie na monarchę.\n- W jakim kontekście pytasz?\n- Czy jeżeli już wpadniemy na jakiś konkretny trop… Mamy być bardziej bezpośredni?\n- Wolałbym, żebyście pozostali w cieniu. Poza tym, wątpię żebyście się natknęli na coś naprawdę konkretnego. Uznałbym was za pewnego rodzaju dopełnienie, bardzo ważne dopełnienie.\n- Ile osób „od ciebie” będzie się tam znajdowało? – indagowałem lekko zaintrygowany.\n- Ta informacja będzie wam zbędna. Tak czy inaczej, nie będą wam wchodzić w drogę, więc na pewno ich nie zauważycie.\n- A jak mają się sprawy w Imperium, panie Hrabio? – dopytywała dociekliwie hrabina Margaret.\n- Proszę, przejdźmy na ty. Tak będzie wygodniej dla nas obu. – odpowiedziałem uprzejmie. Weszliśmy razem z hrabiną do jednej z altan znajdujących się w ogrodzie. Budowla oczywiście musiała być zbudowana z białego marmuru, co z jednej strony było dobrym zabiegiem estetycznym, z drugiej jednak siedzenia były cholernie twarde i zimne.\n- No dobrze... Zatem jak w Imperium Anteriuszu?\n- Sprawy mają się stabilnie. Handel kwitnie, wojna z Kraten się niedawno skończyła.\n- A jakieś wieści z Wielkiej Ekspedycji?\n- Na Wyspie Sund ponoć dalej nie znaleziono krasnoludów… Jednak ekspedycja dopłynęła tam zaledwie miesiąc temu, tak więc mają jeszcze trochę czasu. A jak u was? Jak u króla?\nHrabina rozsiadła się wygodniej, wyzywająco zakładając nogę za nogę.\n- Wydaje mi się, że raczej dobrze. A przynajmniej wskazywałaby na to obecna sytuacja w państwie. W końcu nastał czas stabilizacji naszej waluty. Gildia Kupiecka świętuje poluźnienia w akcyzach. Sam król wydaje się być popularny wśród pospólstwa i wojska…\n- A jak sprawa ma się wśród szlachty? – indagowałem z coraz większym zaciekawieniem. Dobrze wiedziałem, że mogę coś z tej rozmowy wynieść, nawet najmniejszą poszlakę.\n- Cóż… Tutaj już będzie ciężko o jednogłośny werdykt. – zaczęła niepewnie Margaret. – Jeżeli miałabym być zwięzła to określiłabym sytuację jako „niepewną”. Jedyną wiadomą jest niskie poparcie wśród bloku Suprematów oraz Grandów…\n- Czy to jednak nie urosło do miary standardu?\n- Tutaj mamy do czynienia z ekstremą. Poparcie w sejmie spadło praktycznie do zera.\n- Jednak sejm nie gra pierwszych skrzypiec w Yornem, nieprawdaż? – indagowałem z coraz większym zapałem. Musiałem coś od niej wyciągnąć.\n- Naturalnie, jednak to nie jest tak, że nie ma żadnych kompetencji. Poza tym, obalenie króla nigdy nie odbędzie się w sali plenarnej. To zawsze odbywało się za jej kulisami.\n- Jednak czy tym razem tak będzie? Jak to mówią, najciemniej pod latarnią.\nDzień powoli miał się ku końcowi. Od zachodu dzieliła nas niecała godzina. Ptaki dokoła altany powoli cichły. Szum liści otaczających nas drzew stał się nieco bardziej intensywny. Na niebie pojawiło się troszeczkę więcej chmur.\nSzlachecka śmietanka zdawała się bawić w najlepsze. Raz na jakiś czas można było usłyszeć odgłosy tłuczącego się szkła. Śmiech oraz ryk coraz to bardziej pijanego towarzystwa stawał się powoli wszechobecny. Nie był on jednak bardzo dekoncentrujący, a przynajmniej dla mnie.\n- Spisek zawsze lepiej przyszykować w cieniu. – odparła beznamiętnie Margaret. Zaczęła mnie zabijać swoim wzrokiem. Jej fiołkowe oczy były śliczne, oraz bardzo złowieszcze.\n- A czy jakiś spisek się szykuje? – zapytałem, odwzajemniając spojrzenie. – Pytam wyłącznie z ciekawości. – dodałem, lekko fałszując moją pewność siebie. Serce zaczęło mi troszeczkę szybciej bić.\n- Wolałabym o tym nie mówić. – oznajmiła nieśmiało kobieta.\n- Ci ludzie, o których teraz mówimy… Oni potrafią niszczyć życia. Oni…\n- Oni? Jacy oni?\n- Oni działają od zawsze. Oni są zawsze obecni.\n- Gdy już zdołacie coś wyciągnąć… Zmieńcie temat najszybciej jak potraficie. Wasz informator ma jak najszybciej poczuć się swobodnie. – opowiadał król, zajadając się deserem.\nCiasto czekoladowe było małym rarytasem, patrząc się na to, że kakao było importowane aż z Kontynentu Soho. Statek z proszkiem kakaowym wpływał do portu raz na sześć miesięcy.\n- Pamiętajcie jednak, że jeżeli już uda wam się coś od kogoś wyciągnąć… Jeżeli już czegoś się dowiecie, wasza misja nadal trwa…\nNa zewnątrz nadal błyskało.\n- Mam nadzieję, że nie wystraszyłem pani. – odparłem najbardziej uprzejmym głosem.\n- Minimalnie… Aczkolwiek, rozumiem, że u was panują inne obyczaje. – odpowiedziała lekko się uśmiechając.\nWyszliśmy z altany, przechadzając się powoli po zagajniku, znajdującym się tuż obok niej.\n- Naprawdę jeszcze raz przepraszam, jednak niestety nie jestem w stanie się wyzbyć niektórych z moich przyzwyczajeń.\nPo dziesięciu minutach błądzenia po ogrodzie, w końcu udało mi się odnaleźć Aleksandrę. Stała przy jednym ze stołów z jedzeniem. Rozmawiała z jakimś mężczyzną. Nie chciałem jej przeszkadzać.\nPodszedłem do najbliższego lokaja, po kolejną lampkę wina. Tym razem zapach był mniej trawiasty, przypominał bardziej suszone owoce. Do tego dochodziła wyraźna nuta ziemi. Wymieszałem oraz wypłukałem trunkiem buzię. Ciemno rubinowy alkohol miał mniej wyrazistą nutę cierpkości, za to był o wiele lepiej zbalansowany, jednak co za tym szło, był winem dość pospolitym w smaku.\nPodszedłem do najbliższego zgromadzenia nie pijanych szlachciców, a o tej porze było o to coraz ciężej.\n- Witam hrabię Anteriusza. – przywitał mnie przyjaźnie Kristoff. – Proszę państwa, przed wami hrabia Anteriusz. Jedyny człowiek na tym zjeździe z Kontynentu Falla. – dodał, kładąc swoją dłoń na moim ramieniu.\n- Witamy. – odpowiedzieli niektórzy z zebranych. Inni natomiast skromnie się ukłonili.\n- Hrabia Bernard. – powiedział wysoki oraz szczupły mężczyzna, podając mi swoją ogromną dłoń. Szlachcic miał krótkie, jasne włosy. Posiadał on również dość subtelne rysy twarzy, która kształtem przypominała romb. Posiadał on również potężnego pieprza na lewym policzku. – Mam nadzieję, że podróż odbyła się bez większych problemów.\n- Na szczęście dotarliśmy tutaj bez większych utrudnień oraz opóźnień. – odpowiedziałem grzecznie, w tym samym czasie witając się z kolejnymi członkami tego skromnego zgromadzenia. Całość liczyła sobie pięć osób.\n- A jak sprawy mają się w Imperium Silin? – zapytał jeden z mężczyzn. Był nim hrabia Treton, niski mężczyzna o dość potężnych gabarytach. Jako jedyny z zebranych był ubrany w kompletnie białe szaty. Dla odróżnienia, Bernard był tym typem człowieka, który na ubraniu posiadał każdy istniejący w naturze kolor. Treton odróżniał się również swoimi włosami, które były starannie zaczesane w lewą stronę. Z bliska wyglądały trochę jak peruka.\n- Z czasem pewnie znudzi was klepanie tych samych formułek. Jak szybko zależy już tylko od waszego typu osobowości. Jednak taki już urok waszej pracy. Nie zapominajcie się…\n-… Tak więc tak, Imperium trzyma się naprawdę dobrze. – opowiadanie tego samego w kółko już powoli mnie męczyło. Mój organizm powoli zaczął się wyłączać, jednak po raz ostatni musiałem z niego wykrzesać maksimum energii. – A jak u państwa?\nKristoff odszedł bezszelestnie. Została nas tylko czwórka.\n- Bardzo dobrze. Supremaci nigdy nie mieli się lepiej. Patrząc się na to, że Gildia Kupiecka ma coraz lżej, mogę śmiało powiedzieć, że żyje mi się jak w niebie. – odpowiedział Bernard.\n- U Grandów sytuacja ma się podobnie. Handel staje się o wiele łatwiejszy, tym bardziej handel cukrem. – odparł Treton.\nKolejny mężczyzna odszedł bezszelestnie, udając się do najbliższego stolika po jedzenie.\n- A u Pana? – zapytałem ostatniego.\n- U mnie… U mnie nic ciekawego, aczkolwiek z chęcią posłuchałbym więcej o sprawach w Imperium. – oznajmił starszy mężczyzna. Na oko miał około pięćdziesięciu lat. Jego łysa głowa pokryta była różnego rodzaju zmarszczkami. Jego ubiór należał do kategorii tych bardziej ubogich. Był mniej więcej tego samego wzrostu co ja. Co jednak najważniejsze, zamiast prawej ręki, posiadał kikuta. – Zechciałby Pan może udać się na mały spacer po zagajniku? – indagował, zabijając mnie wzrokiem.\n- Nie dajcie się zaciągnąć w pułapkę. Nie dajcie się rozpoznać. To wy musicie dyktować warunki, nie zapominając o grzeczności. – kontynuował król, kończąc ciasto.\nZnowu zabłysnęło. Zaczął padać grad.\nZnowu znajdowałem się w zagajniku, jednak tym razem po jego innej stronie. Co odróżniało ją od poprzedniej, to obecność małego jeziorka o barwie jasno turkusowej.\nLudzi tutaj praktycznie nie było. Wiatr zaczynał wiać jeszcze mocniej, a słońce powoli chowało się za horyzontem.\n- Skąd tak naprawdę jesteś? – zapytał zaciekawiony mężczyzna. Wzrokiem dalej patrzył jedynie przed siebie. – To, że nie jesteś z Imperium jest mi już wiadome. – dodał po chwili ciszy.\n- Obawiam się, że nie wiem o co panu chodzi. – odpowiedziałem najgrzeczniej jak potrafiłem. Serce podskoczyło mi do gardła.\n- Dobrze wiesz o co mi chodzi, młody człowieku. Powtórzę moje pytanie zatem… Skąd tak naprawdę jesteś? – indagował spokojnie. – Twoja historia o Imperium Silin zawiera jeden mały błąd. Gadka o Ekspedycji była jak najbardziej poprawna, jednak wojna z Kraten? Miałeś chyba na myśli Apoll… Poza tym, jesteś zbyt bezpośredni jak na człowieka z Silin.\n- Jeżeli już was ktoś zdemaskuje, jeżeli będziecie zbyt bezpośredni… Wtedy już musicie działać na własną rękę… Improwizacja będzie waszym najlepszym przyjacielem. – kontynuował król. Jego głos wskazywał na lekkie zmartwienie.\nNa dworze dalej szalała burza.\nAleksandra spojrzała na mnie swoimi pięknymi oczami.\nNastępne części: Krąg - Rozdział 10 (Część Trzecia) - Gambit Krąg - Rozdział 11 (Część Pierwsza) - Preludium Krąg - Rozdział 11 (Część Druga) - Preludium


Przywództwo w kryzysie – czego oczekują zespoły? - GFKM - Gdańska Fundacja Kształcenia Menedżerów\nLider w trudnej sytuacji, a niewątpliwie obecna do nich należy, musi mierzyć się z zupełnie innymi wyzwaniami. Jak możemy przeczytać w „Handbook of Research on Crisis Leadership in Organization” – „w sytuacjach kryzysowych przywództwo nabiera szczególnego znaczenia”. To czas, kiedy członkowie zespołu uważniej obserwują swoich przywódców, dlatego też ci ostatni muszą szukać nowych rozwiązań, które pozwolą im na przeprowadzenie zespołu przez kryzys.\nCzego więc oczekują zespoły od swoich liderów podczas kryzysu? Tomasz Owczarek wskazuje na dziewięć takich obszarów:\nDawanie nadziei opierającej się na budowaniu optymistycznej wizji, która choć wydaje się trudna do osiągnięcia, jest możliwa, a co ważne jest udziałem nas wszystkich;\nObecność – lider jako osoba, która bezpośrednio jest zaangażowana w to, z czym mierzy się zespół, nie chowa się, nie zostawia ludzi samych, ale jest z nimi;\nDecyzyjność – jako szczególne zadanie lidera w sytuacji kryzysowej, bo zespół czeka na jego decyzje, ale ta kompetencja łączy się z umiejętnym wykorzystaniem pauzy decyzyjnej oraz przyjęciem przez lidera pewnej prawdy dotyczącej zmiany w obszarze kontroli zespołu;\nZarządzanie emocjami, czyli w dużym uproszczeniu odbiór i wpływ na emocje ludzi, którzy mają podążać za liderem;\nWspółpraca – inteligencja zbiorowa w sytuacji kryzysowej nabiera nowego wymiaru, co ma wpływ na współpracę w zespole;\nElastyczność rozumiana jako odpowiedź na zmieniające się potrzeby, które mogą pojawić się w trakcie sytuacji kryzysowej;\nOdporność budowana przede wszystkim za pomocą pewnych struktur i rytuałów dających poczucie kontroli zarówno liderowi, ale i członkom zespołu, którzy chcą, by ich lider tę kontrolę miał;\nDbanie o siebie – jeśli jako liderzy nie będziemy dbać o siebie, nie będziemy też w stanie dbać o innych;\nPoczucie humoru rozumiane jako światełka w tunelach, które pozwalają wszystkim poczuć się lepiej.\nKażdy lider może też wypracować swoje własne rozwiązanie na czas kryzysu, do czego prowadzący gorąco zachęca, zostawiając na swojej liście pusty punkt dziesiąty. Wiele bowiem zależy od naszej znajomości zespołu i kreatywności.\nPrzeczytaj również: Przywództwo w kryzysie – redefinicja zadań lidera


Policjanci z Człuchowa wskakują na motocykle. Sprawdzają, jak radzą sobie na drodze miłośnicy zmotoryzowanych dwóch kółek | Człuchów Nasze Miasto\nPolicjanci z Człuchowa wskakują na motocykle. Sprawdzają, jak radzą sobie na drodze miłośnicy zmotoryzowanych dwóch kółek\nMałgorzata Wojciechowska 21 kwietnia 2022, 13:51\nWiosną coraz więcej osób decyduje się na jazdę motocyklem. Ten środek transportu jest zwinny i szybki, jednak powinniśmy pamiętać, że podczas jazdy należy kierować się rozsądkiem. Policjanci z Człuchowa także wyciągnęli swoje pojazdy z garażu!\nCzęsto zdarza się, że kierowcy jednośladów przeceniają swoje możliwości i nie dostosowują prędkości i stylu jazdy do panujących warunków. Dotyczy to zwłaszcza osób niedoświadczonych. Tymczasem po zimie trzeba dać sobie czas, by na nowo przyzwyczaić się do maszyny i wdrożyć w zasady ruchu.\nTakże kierowcy samochodów muszą teraz bardziej uważać na drodze – motocykliści czasem pojawiają się „znikąd”.\n- Podczas zmiany pasa ruchu czy też skrętu w lewo, motocyklista nie jest zauważany bądź też kierujący samochodem widzi go w ostatniej chwili i na uniknięcie zderzenia jest już za późno.\nPolicjanci z powiatu człuchowskiego również wyruszyli na patrole na motocyklach. Tym samym sprawdzają, jak na drogach radzą sobie właściciele tych pojazdów. Funkcjonariusze z drogówki dzięki takim maszynom mogą dotrzeć do wielu miejsc niedostępnych dla samochodów. Do dyspozycji mają cztery nowoczesne motocykle: dwie hondy oraz dwie yamahy.\nFunkcjonariusze policji doceniają możliwość korzystania z tych zwinnych pojazdów, jednak ostrzegają, że jazda na motocyklu bywa o wiele bardziej niebezpieczna od jazdy samochodem. Podczas wypadku czy kolizji motocyklista jest najczęściej na „przegranej pozycji” – to on najprawdopodobniej dozna najcięższych obrażeń.\nJeśli jesteśmy fanami motoryzacji na dwóch kółkach, pamiętajmy o środkach bezpieczeństwa: przestrzeganiu przepisów ruchu drogowego, niewymuszaniu pierwszeństwa i – przede wszystkim – nieprzekraczaniu dozwolonej prędkości. Równie ważne jest odpowiednie wyposażenie kierowcy – odpowiedni kask i odblaskowa odzież. Jeśli będziemy przestrzegać wszystkich tych zasad, jazda motocyklem będzie zarówno emocjonującą, jak i bezpieczną przygodą.


Co to jest RRSO i jak je obliczyć? Sprawdź koniecznie!\nOsoby, które kiedykolwiek korzystały z produktów finansowych, z pewnością zetknęły się z wieloma pojęciami, które są dla nich niezrozumiałe. Język, którym posługują się doradcy finansowi w bankach, może być trudny do zrozumienia dla osoby, która na co dzień nie śledzi świata finansów i po prostu chce wziąć kredyt na sfinansowanie jakiegoś celu. Jednym z trudniejszych pojęć może okazać się m.in. RRSO, które wiąże się z kosztami kredytu. Jest więc bardzo istotne, jeśli chcesz wiedzieć, czy dana oferta na pewno jest atrakcyjna, czy może znacząco przepłacisz, decydując się na dany kredyt. RRSO co to jest i jak określić czy jest korzystne? O tym w poniższym artykule.\nRRSO – czym jest?\nTo skrót od pełnej nazwy, która brzmi rzeczywista roczna stopa oprocentowania. Obejmuje ona wszystkie opłaty i koszty, które kredytobiorca musi ponieść w celu uzyskania kredytu. W RRSO znajdują się wszystkie dodatkowe koszty, które wliczają się w cenę kredytu i co za tym idzie, sprawiają, że dana oferta jest mniej lub bardziej atrakcyjna. Stawkę, jaką obejmuje ten parametr, zawsze oblicza się w ten sam sposób i biorąc go pod uwagę, jesteśmy w stanie porównać ze sobą różne oferty kredytów i wybrać tę najlepszą. RRSO podawane jest zawsze w skali jednego roku i daje realny obraz kosztu, jaki trzeba ponieść, decydując się na dany kredyt bądź pożyczkę.\nObliczanie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania dla osób, które nie mają w tym doświadczenia może być dość skomplikowane. Jeśli nie chcesz, robić tego samodzielnie, to możesz się np. wspomóc internetowym kalkulatorem, który obliczy je za Ciebie. Możesz także skorzystać ze wzoru RRSO = oprocentowanie % + prowizja % x okres kredytowania (rok/miesiąc) + opłaty dodatkowe x 12. Wynik pomoże Ci stwierdzić czy dana oferta kredytowa jest atrakcyjna i czy warto się na nią zdecydować. Jeśli oferty, które ze sobą porównujesz do siebie podobne, to możesz zwrócić uwagę na inne zalety danej oferty. Może to być np. darmowe ubezpieczenie. Należy także porównywać ze sobą oferty na podobny okres kredytowania i podobną kwotę do spłaty, wtedy najlepiej będzie widać, która oferta z danym RRSO jest najlepsza.\nSkoro wiesz RRSO co to jest, to warto także wspomnieć ofertach z RRSO 0% . Oznacza to, że kredyt nie ma żadnych dodatkowych kosztów i musimy oddać tyle pieniędzy, ile w rzeczywistości pożyczyliśmy. Najczęściej takie promocje, można spotkać, kupując sprzęt na raty lub biorąc kredyt w banku, w którym jeszcze nie byliśmy do tej pory klientem. W taki sposób wiele instytucji próbuje zachęcić nowe osoby do tego, aby skorzystały z ich usług.\nJak znaleźć najlepszą ofertę kredytu?\nEkspert finansowy Wrocław – dlaczego warto?


Passport Lug-Kage Anything Cage Bikepacking - onemorebike\n> AKCESORIA I CZĘŚCI>BAGAŻNIKI>PRZEDNIE>Passport Lug-Kage Anything Cage Bikepacking\nJakk to nazwać? Lekki przedni bagażnik? Jakby tego ni nazwać jest to uchwyt pozwalający na przewożenie lekkich ładunków do 3 kg. Śpiwór, mata do spania czy inne cylindryczne pakunki pasują do nich idealnie.\nDwa paski z rzepem velcro w zestawie. Rzeczy, które transporrtujemy należy zamocować w taki sposób, aby paski przechodziły od wewnątrz, tak jak widać na zdjęciach. Aluminiowa konstrukcja nie powinna być ściskana.\nodległość pomiędzy otworami 65 mm


Terroryzm Geopolityka Izrael Iran Islam CIA FSB: kwietnia 2013\nAutor: foxmulder o 03:46 13 komentarzy:\nBiały Dom bardzo ostrożnie przyznał w liście do Kongresu, powołując się na amerykańskie służby wywiadowcze, że assadowska armia najprawdopodobniej użyła na małą skalę sarinu przeciwko rebeliantom i cywilom. W podobny deseń wypowiadał się Hagel a Kerry stwierdził, że do użycia WMD mogło nawet już dojść dwukrotnie. Cameron mówi o przekroczonej "czerwonej linii", senator McCain wzywa do działań militarnych, które pozwoliłyby zachować USA twarz. Do ograniczonej akcji przeciwko Syrii wzywa USA Izrael. Ale na akcję się nie zanosi. Obama chce pohandlować Syrią z Iranem. Nic nie wskazuje, że mu się uda.\nTymczasem nad morzem w okolicach Hajfy IAF zestrzeliła drona wysłanego przez Hezbollah. Irańska agentura w Libanie poczyna więc sobie coraz śmielej. Izrael będzie musiał się mierzyć z tym zagrożeniem również z kierunku syryjskiego.\nAutor: foxmulder o 02:33 2 komentarze:\nEtykiety: arabskie rewolucje, Assad, Hezbollah, Iran, Izrael, Liban, Obama, rebelianci, Syria, USA, Wielka Brytania, WMD\nZamach w Bostonie: kim był Misza? Czy wujek Rusłan pracował dla CIA?\nW tle historii o braciach Carnajew pojawił się tajemniczy Misza, czyli przybysz z byłego ZSRR, który miał ich islamsko zradykalizować. Misza to Ormianin, który przyjął islam. (x. Isakowicz-Zaleskian nabrał wody w usta, ale Armenia to akurat rosyjski satelita i bliski sojusznik... Iranu). Podobnie wiele zagadek kryje podróż Tamerlana Carnajewa do Dagestanu w 2012 r., a więc kilka miesięcy po tym jak FSB ostrzegała przed nim FBI. Ciekawą postacią jest również wujek domniemanych zamachowców (ten, który ich potępił) Rusłan Tsarni. To biznesmen z branży naftowej, swego czasu robiący interesy z Halliburtonem, były konsultant USAID w Kazachstanie. USAID to amerykańska rządowa organizacja charytatywna często służąca CIA jako przykrywka. To wzmacnia teorię o Carnajewach-podwójnych agentach.\nAutor: foxmulder o 07:34 5 komentarzy:\nEtykiety: al Kaida, Armenia, CIA, Czeczenia, Rosja, terroryzm, USA\n" - Jesteśmy nihilistami...\n- O mój Boże! To naziści!\n- Pieprzeni antysemici..."\nIlustracja muzyczna: Chaos All Stars - Laibach - Iron Sky OST\nPowyżej: Instalacja artystyczna: Hitler klęczący na terenie dawnego warszawskiego getta\nNa Adolfa Hitlera przygotowano dziesiątki zamachów (jeden z nich w Smoleńsku - z bombą na pokładzie samolotu), ale ostatecznie zginął w wyniku samobójstwa. Tak przynajmniej mówi oficjalna wersja, która jest ciut dziurawa, bo była klecona pod presją "naczialstwa" przez czekistów desperacko szukających dowodów na zgon niemieckiego tyrana. Tak więc fragment czaszki, którą trzymało KGB w swoich archiwach i przez dziesiątki lat uznawano za fragment czaszki Hitlera, okazał się ostatecznie kością należącą do... kobiety. Spalone zwłoki, które przypisano Ewie Braun były natomiast zwłokami młodej dziewczyny, która zginęła trafiona serią odłamków. Fizycznych dowodów na śmierć Hitlera nie ma a zeznania świadków są pełne sprzeczności (wszak często były wymuszane, a świadkowie nawet po latach darzyli Fuehrera wielką atencją). Trudno się więc dziwić, że od lat powstają najdziksze teorie o uratowaniu Hitlera z oblężonego Berlina i ucieczce do Argentyny, na Antarktydę, do Shangri-La czy też nawet w Kosmos. Z dużym sceptycyzmem podszedłem więc do książki "Grey Wolf. The Escape of Adolf Hitler" Simona Dunstana i Gerrarda Williamsa. Po jej przeczytaniu uznałem jednak, że podana tam wersja wydarzeń jest w pewnych szczegółach bardzo prawdopodobna.\nDużą część książki zajmuje opis podjętych przez Bormanna przygotowań do ewakuacji strategicznych kluczowych nazistowskich kadr, kapitałów i patentów do Ameryki Południowej - m.in. operacji Feuerland i Adlerflucht. Przypominane są tam takie epizody jak np. konferencja w Maison Rouge. W jednym z poprzednich wpisów pokazałem jak Bormann i "Gestapo" Mueller ubezpieczyli się od stryczka w Norymberdze oddając w czasie wojny bezcenne usługi Sowietom. Okazuje się jednak, że ubezpieczyli się też od strony Zachodu. Kluczem do całej sprawy są tajne negocjacje szefa szwajcarskiej placówski OSS Allana Dullesa (książka Dunstana i Williamsa zawiera dużo szczegółów o jego fascynującej działalności w czasie wojny) z gen. SS Karlem Wolffem - rozmowy, które doprowadziły do kapitulacji niemieckich wojsk we Włoszech i w Austrii. W rozmowach tych brał udział również ppłk SS Hans Helmuth von Hummel, adiutant Bormanna. Reichleiter przedstawił wówczas aliantom propozycję: umożliwienie ucieczki wybranym kadrom nazistowskim w zamian za rewolucyjne patenty zbrojeniowe i część zrabowanych przez nazistów skarbów. Gdyby Dulles nie poszedł na ten układ, skrytki depozytowe (np. w kopalni Merkers i na zamku Neuschanstein) zawierające wiele bezcennych dzieł sztuki miały zostać wysadzone w powietrze. W ten sposób alianci dali Bormannowi (według Dunstana - i Hitlerowi) nietykalność w zamian za skarby dziedzictwa kulturowego Europy.\nJak miała wyglądać ewakuacja Hitlera z Berlina? Doszło do niej już 28 kwietnia. Fuehrer wydostał się tajnym wyjściem (zaznaczonym na odkrytych po wielu latach planach bunkra) prowadzącym do starej Kancelarii Rzeszy a stamtąd siecią podziemnych tuneli (Sowieci nie zapuszczali się do metra) na lotnisko Hohenzollerndamm. Stamtąd Ju-52 zabrał ich na lotnisko Tonder w Danii. Samolot pilotował na tej trasie kpt. Peter Erich Baumgart. W 1947 r. siedział on w więzieniu na Mokotowie i podczas swojego procesu nagle powiedział, że leciał z Hitlerem do Tonder. Można by to uznać za ubecki bzdet, gdyby nie to, że sprawę przemilczała komusza prasa, a rewelacjach Baumgarta poinformował korespondent AP. Przy aresztowanym Baumgarcie znaleziono czek wypisany przez... Hitlera a por. SS Friedrich von Angelotty-Mackensen zeznał, przebywając w brytyjskiej niewoli, że widział 29 kwietnia Hitlera i kpt Baumgarta na lotnisku Tonder. Gdzie Fuehrer został dalej wywieziony? I tu mamy najsłabszą część książki Dunstana i Williamsa. Choć najlogiczniejszy byłby lot do Norwegii i tam wejście na pokład u-boota typu XXI, to ich zdaniem Hitler poleciał do Reuss w Katalonii a stamtąd na Fuertaventurę (gdzie Abwehra dysponowała lotniskiem, ustronną willą i przystanią). Czy taki lot był możliwy? Jak najbardziej. Na niebie nie było wówczas wielu alianckich samolotów (z braku celów), nie istniały też nowoczesne systemy kontroli przestrzeni powietrznej - i taki gen. Leon Degrelle mógł przelecieć nie niepokojony przez nikogo z Norwegii do Hiszpanii. Na Fuertaventurze Hitler, Eva Braun i Blondi (!) mieli wejść na pokład u-boota z Seegruppe Wolff, który ich zawiózł do Argentyny (z przystankiem na Wyspach Zielonego Przylądka). Lądowanie nastąpiło 28 lipca 1945 r. niedaleko miejscowości Necoches (akta argentyńskiej policji potwierdzają, że wówczas rzeczywiście doszło do pojawienia się łodzi podwodnej u wybrzeża w tym miejscu). Stamtąd został przetransportowany do nazistowskiej enklawy w okolicach San Carlos de Bariloche. Była tam willa nazywana "Berghoff". (Dziwnym trafem okolice Bariloche to również miejsce ostatniego wspólnego urlopu Evy i Juana Peronów). Co do obecności małżeństwa Hitlerów w Argentynie jest zadziwiająco dużo relacji - z czego wiele znajduje się w aktach argentyńskiej placówki FBI. W relacjach tych pojawiają się wspólne elementy - np. Hitler ma tam zgolone wąsy i siwe włosy. Wiele z tych relacji dotyczy hotelu w miejscowości La Falda, należącego do małżeństwa Einhornów, prominentnych niemieckich imigrantów finansujących NSDAP już we wczesnych latach '20-tych a później udzielających wszechstronnej pomocy nazistowskim tajnym służbom. Jest również świadectwo (byłego ustaszy) mówiące o wspominkowych wizytach Hitlera u Ante Pavelicia w Mar de La Plata. Dunstan i Williams odnaleźli nawet szpital, w którym Fuehrer przeszedł operację wyciągania drzazg wbitych w okolice zatok w wyniku zamachu z 20 lipca. Czy w to wierzyć? Twardych dowodów, takich jak np. zdjęcia nie ma. Niemal wszystko opiera się tylko na relacjach świadków, a jak wiadomo w Rosji jest przysłowie "łże jak naoczny świadek". Jeden dowód pośredni - dziennik dra Lehmana jednak bardzo mnie zaintrygował.\nPowyżej: "Admiral Gra Spee" tonie na redzie portu Montevideo, po tym jak Royal Navy zrobiła Kriegsmarine w bambuko...\nDr. Lehman jakoby rzekomo był lekarzem, który opiekował się Hitlerem w ostatnich latach jego życia. Niemal nic o nim nie wiadomo, a "Lehman" to prawdopodobnie pseudonim. Prowadził on dziennik, który przekazał Heinrichowi Bethe, podoficerowi z "Admiral Graf Spee", który był ostatnim służącym Hitlera w Argentynie. Bethe ukrywał się później przez wiele lat pod zmienionym nazwiskiem i pracował jako mechanik samochodowy. Jednym z jego klientów był argentyński parlamentarzysta, były oficer marynarki. Panowie zaprzyjaźnili się ze sobą - zbliżyła ich marynarska przeszłość - a Bethe w latach '80-tych, przed swoją śmiercią powierzył swojemu przyjacielowi dziennik dra Lehmana. Życiorys Bethego został w miarę dobrze prześwietlony. Okazało się, że rzeczywiście był marynarzem na "Admiral Graf Spee", który został po wojnie w Argentynie. Rzeczywiście brał również udział w "obstawie" lądowania pod Necoches 28 lipca 1945 r. Dziennik dra Lehmana zawiera zaś pewne mało znane szczegóły dotyczące życiorysu Hitlera, które mocno zwiększają szansę na to, że nie jest on fałszerstwem.\nWedług opisu z dziennika dra Lehmana, po obaleniu władzy Perona, nazistowska emigracja wpadła w panikę. Hitler został przeniesiony do małego, ustronnego domku w okolicach Inalco. Ewa Braun opuściła go wraz z dwiema córkami (jej dalsze losy są nieznane). Z dawnych towarzyszy odwiedzał Fuehrera już tylko Bormann, karmiąc go iluzjami o odbudowie Partii i jednocześnie okradając z majątku zgromadzonego na tajnych kontach. Ostatnie pięć lat to niemal zesłanie. Hitler siedział całymi dniami na werandzie i wpatrywał się w dal tępym wzrokiem (dra Lehman pisał: "sprawiał wrażenie opętanego"). Czasem budził się w środku nocy krzycząc, że dusze ludzi, którzy zginęły z jego winy chcą go dorwać. Raz nawet rozpłakał się widząc w jednym z magazynów ilustrowanych zdjęcie stosu dziecięcych zwłok w obozie koncentracyjnym. 12 lutego 1962 r. Hitler padł na ziemię - sparaliżowało mu lewą stronę ciała. Zmarł 13 lutego 1962 r. o godz. 15.00 czasu lokalnego, w wieku 72 lat. Przeżył Stalina, Roosevelta, Mussoliniego, Bormanna - i nikt go nie niepokoił... Nie wiadomo, gdzie został pochowany - dr. Lehman przekazał Bethemu swój dziennik i kazał mu uciekać. Spodziewał się wizyty ekipy likwidującej niewygodnych świadków.\nAutor: foxmulder o 04:55 4 komentarze:\nEtykiety: Argentyna, Historia, Hitler, Największe sekrety, Niemcy\nZamachowiec z Bostonu podwójnym (potrójnym?) agentem\nTamerlan Carnajew był podwójnym agentem infiltrującym wahabickie komórki dla amerykańskich i saudyjskich służb. Przypomnę, że w 2011 r. był on przesłuchiwany przez FBI na prośbę rosyjskich służb. Wówczas amerykański kontrwywiad przekazał FSB, że Carnajew nie ma żadnych powiązań z terrorystami. (Elementem wynagrodzenia za pracę dla amerykańskich służb miało być również ułatwienie dla Dżohara w dostaniu się na Cambridge). Z tego powodu tuszowany jest saudyjski wątek zamachu. Być może Carnajewowie zostali odwróceni tak jak dr. al-Balawi (ten Jordańczyk, który wysadził w powietrze kilku agentów CIA) czy Mohammed Merah (zamachowiec z Tuluzy pracujący dla francuskich służb). Być może za bardzo się wczuli w swoją rolę wahbitów. Być może jednak stali się potrójnymi agentami. Rosyjskie media i weterani ich służb z uporem maniaka propagują teorię o wrobieniu dagestańskich braci w zamach. FSB zaprzecza zaś, by miała jakiekolwiek pomocne informacje o zamachowcach - choć przecież w 2011 r. zwracała na nich uwagę amerykańskich służb, a po tym incydencie Tamerlan rzekomo w 2012 r. przez pół roku przebywał na terytorium Rosji.\nAutor: foxmulder o 04:29 13 komentarzy:\nEtykiety: Al-Kaida, Arabia Saudyjska, Czeczenia, Obama, Putin, Rosja, terroryzm, USA\nKroniki debilizmu: Tomasz Wiśniewski z xportalu grozi mi katyńską egzekucją\nSwego czasu popełniłem wpis na temat przekomicznej postaci Jana Cyraniaka, dzielnego pogromcy satanizmu ukrytego w napojach energetycznych, miłośniku putinowskiej Rosji i gen. patriarchy Cyryla oraz fanatyku serialu "My Little Pony". Minęło parę miesięcy i doczekałem się reakcji Cyraniaka i zjebów z xxx-Portalu. Cyraniak odpowiedział konwencjonalnie - i muszę mu przyznać dużo racji.\nPrzez jego produginowskich wafli zostałem nazwany "żydojankeską mendą" i "filarem neojakobińskiego portalu Europa 21" i przy tym padła jedna groźba kwalifikująca się pod co najmniej dwa paragrafy. Tomasz Wiśniewski, znany jako "Redaktor Harry Potter" z xportalu, napisał:\n"Jeszcze sobie postrzelamy z naganów w puste główki atlantystów. Poimprezujemy jak w Katyniu '40"\nJako dowód załączam tego screena:\nPrzypomnę, że ten sam filosowiecki, duginowski idiota (wyłączający się tym wpisem z polskiej wspólnoty narodowej) Tomasz Wiśniewski jest autorem tekstu "Ostatni bastion logiki sakralnej", w którym chwali północnokoreański reżim za pomocą takich kurwiozalnych stwierdzeń:\n"A więc prawa historii stoją zdecydowanie po stronie Kimów, których postępowanie miało w przeszłości liczne precedensy. Jeśli ów stabilizacyjny prąd sukcesji się utrzyma i doprowadzi do wytworzenia dynastii, powinniśmy być zadowoleni. Zadowoleni i pełni szacunku dla społeczności, która w dzisiejszych zracjonalizowanych i zdesakralizowanych czasach ma szansę na trwanie w rytmie autentycznej równowagi ciała i ducha. "\nNo, cóż, to chyba najlepszy komentarz do dorobku tego xportalowego debila:\nI muszę jeszcze "Potterowi" Wiśniewskiemu przypomnieć o pewnym fakcie historycznym. Gostek, którego fotkę wkleiłem na dole tego wpisu, to gen. Douglas MacArthur, Ostatni Bóg Wojny. Dzięki niemu mamy anime i koreański pop. Ten gostek skopał dupę waszym idolom z Korei Północnej. A jak zabrzmi trąba archanielska, powstanie z grobu, by zrobić to jeszcze raz.\nAutor: foxmulder o 04:53 25 komentarzy:\nEtykiety: Cyraniak, Falanga, Korea Północna\nOjciec zamachowców zwolennikiem Kadyrowa. Terroryści byli znani FBI\nAnzor Carnajew, mieszkający w Dagestanie ojciec zamachowców z Bostonu, stwierdził w wywiadzie dla rosyjskiej telewizji, że jest zwolennikiem Kadyrowa i nigdy w jego domu nie mówiło się o niepodległości Czeczenii. Przypomniał też, że nigdy jego synowie nie mieszkali w Czeczenii (urodzili się w Kirgistanie). Oczywiście jest możliwe, że Carnajew przyznał się do prokadyrowskich fascynacji dla bezpieczeństwa: tak po prostu lepiej w tym niebezpiecznym regionie, ale warto przypomnieć, że w 2002 r. wrócił z własnej woli do Dagestanu.\nObama podziękował Putinowi za wsparcie związane ze złapaniem zamachowców, tymczasem okazuje się, że FBI przesłuchiwała Tamerlana Carnajewa już w 2011 r. w związku z podejrzeniami o jego związki z islamskimi terrorystami. Jego matka twierdzi, że Tamerlan był w zainteresowaniu FBI przez co najmniej pięć lat.\nAutor: foxmulder o 04:13 Brak komentarzy:\nEtykiety: Al-Kaida, Czeczenia, FBI, Obama, Putin, Rosja, terroryzm, USA\nJuż wiemy czemu Putin tak spieszył się z kondolencjami i obietnicą pomocy dla Obamy: zidentyfikowani zamachowcy z Bostonu to dwóch Dagestańczyków. Bracia Tamerlan i Dżohar Carnajewowie mieszkający o w USA. Wcześniej żyli m.in. w Kazachstanie i w Wielkiej Brytanii. Ich wuj mówi, że zasłużyli na śmierć. Tamerlan zginął po postrzale na kampusie MIT (zastrzelono tam policjanta), był bokserem uznawanym za wierzącego muzułmanina, ale lubiącego film "Borat" i mającego portugalsko-włoską dziewczynę. Jego młodszy brat Dżohar jest oblężony przez policję. Obaj ponoć należeli do wahabickiej komórki. Ale z terrorystami z Północnego Kaukazu oczywiście nigdy nie wiadomo, dla kogo pracują. Czeczeni nigdy jeszcze nie zaatakowali zachodniego celu. Może to być więc przypadek "samotnych wilków", albo akcja al-Kaidy nie mająca nic wspólnego z Czeczenią (po prostu zwerbowali jakiś jeleni), albo akcja rosyjskich służb. (Kadyrow mówi, że "zepsuło ich amerykańskie wychowanie".) Ojciec sprawców mówi, że:\n"Jeśli policja zabije mojego syna, będę wiedział, że to wewnętrzna robota, "hit job". Ktoś, jakaś organizacja, chce ich zabić".\nAutor: foxmulder o 10:10 2 komentarze:\nEtykiety: Al-Kaida, Czeczenia, Dagestan, Rosja, terroryzm, USA\nAutor: foxmulder o 11:14 7 komentarzy:\nAbdul Rahman Ali Ahrabi, Saudyjczyk początkowo podejrzewany o udział w zamachu w Bostonie (przebywa w szpitalu z poparzeniami rąk i jest pilnowany przez rządowych agentów) ma zostać w przyszłym tygodniu deportowany. Obama niespodziewanie spotkał się z saudyjskim ministrem spraw zagranicznych księciem Saudem al-Faisalem. Oficjalnie rozmawiali o Syrii, a nie o zamachu, ale jedno z drugim nie musi się kłócić. Assad przecież ostrzegał, że Zachód zapłaci za wspieranie rebelii, co w języku bliskowschodniej polityki oznacza groźbę przeprowadzenia zamachów terrorystycznych (ataki na koszary Khobar zorganizował syryjsko-irański agent Imad Mugniyeh posługując się zwerbowanymi Saudyjczykami - ten schemat można było powtórzyć). Jeden z weteranów obecnych na miejscu zamachu twierdzi, że wyraźnie czuł kordyt.\nGostkowie z plecakami w wojskowych spodniach, wojskowych butach i w czapeczkach z emblematami Navy Seals zostali zidentyfikowani natomiast jako pracownicy prywatnej firmy wojskowej (czyli takiej jak Blackwater) Craft International.\nAutor: foxmulder o 07:02 9 komentarzy:\nEtykiety: Arabia Saudyjska, Assad, Obama, Syria, terroryzm, USA\nBostońska policja złapała podejrzanego w sprawie zamachów w Bostonie. Gdy piszę te słowa, jeszcze nie ujawniono kto nim jest, ale przecieki mówią o wątku bliskowschodnim - saudyjskiej prowincji Asir, w której lud jest skłócony z monarchą. Czujni Amerykanie analizują zaś zdjęcia z maratonu bostońskiego dopatrując się na nich zamachowców. Tutaj macie dużą kolekcję tych fotek. Poniżej zamieszczam kilka z tych zdjęć. (Tutaj więcej fotek z miejsca zdarzenia, w tym eksplozji torby)\nZ ciekawostek: dwa dni przed maratonem w Bostonie jakaś "wariatka" ostrzegała uczestników, że zginą. Zamach miał też zostać "przepowiedziany" w odcinku "Family Guya". (Sztuka potrafi być profetyczna...)\nAutor: foxmulder o 11:31 13 komentarzy:\nEtykiety: Al-Kaida, terroryzm, USA\nAutor: foxmulder o 04:12 9 komentarzy:\nAutor: foxmulder o 06:51 8 komentarzy:\nPowyżej: północnokreańska wojskowa bezpieka z przyjacielską wizytą u rannych żołnierzy Assada. Ach ta wspólna obrona "bastionu logiki sakralnej"...\nW nieco zapomnianej Syrii (przesłoniętej kryzysem koreańskim) wciąż krwawy pat: Assad nie może stłumić rebelii, rebelianci stoją u bram Damaszku a jednostki assadowskiej armii otrzymały wyposażenie przeciwchemiczne. To sygnał, że ofensywa rebeliantów na stolicę zostanie zatrzymana za pomocą broni C. Broń chemiczna została już zresztą kilkakrotnie w czasie tego konfliktu użyta (brytyjscy uczeni zbadali próbki gleby i znaleźli dowody - zespół Laska twierdzi oczywiście, że to nierzetelna analiza). Od jakiegoś czasu operuje już wspólny amerykańsko-turecko-jordańsko-izraelski sztab przygotowujący się na ewentualność użycia przez Assada WMD. Izraelskie szpitale wojskowe w ostatnich miesiącach przyjmowały syryjskich rebeliantów, teraz służby medyczne IDF dostarczyły wojskom rebelii atropinę. W odpowiedzi armia Assada ostrzelała izraelski patrol na Golanie - spotkała się jednak z właściwą odpowiedzią.\nPowyżej: syryjski "Katechon" w rozmowie bodajże z wujem północnokoreańskiego "Katechona"\nA tu ojciec syryjskiego "Katechona" z dziadkiem koreańskiego "Katechona", "Wiecznym Katechonem" zwanym też "Grubym Katechonem". Dziadek "polskiego Katechona" nie załapał się na fotkę...\nKryzysy na Bliskim Wschodzie i w Korei Północnej są jednak bardziej powiązane, niż to mogłoby wyglądać na pierwszy rzut oka. Nie przypadkowo Kerry wymienił je jednym tchem w czasie wizyty w Pekinie. Pyongyang to przecież dostarczyciel technologii WMD na Bliski Wschód. W 2007 r. w izraelskim nalocie na syryjski reaktor zginęło 10 inżynierów z KRLD (co na to endeckie świętoszki czyniące z Assada "chrześcijańskiego władcę"?). Istnieje teoria, że kryzys na Półwyspie Koreańskim został zaaranżowany po to, by odciągnąć na kilka miesięcy USA od Bliskiego Wschodu (ale w sumie Obama nie chce się na BW angażować do irańskich wyborów- a Syrii nie atakuje, bo traktuje ją jako element przetargu z Iranem). Być może jednak jest tak jak sugerują uciekinierzy z KRLD - reżimowe wojsko jest podzielone jeśli chodzi o lojalność wobec Grubego Kima III (ponoć dochodziło tam nawet do potyczek - część generałów chciała, by Kim został tylko tytularnym przywódcą a im przypadła prawdziwa władza).\nBonusy: materiał o północnokoreańskiej agentce-terrorystce złapanej w 1987 r. w związku z zamachem na południowokoreański samolot pasażerski, a następnie ułaskawionej i prowadzącej nowe życie na Południu, spiskowy tekst o tym jak działania administracji Clintona i Busha umożliwiły Korei Płn. zdobycie bomby atomowej, a także mapa incydentów na Półwyspie w ostatnich dekadach.\nAutor: foxmulder o 06:22 1 komentarz:\nEtykiety: arabskie rewolucje, Izrael, Jordania, Korea Południowa, Korea Północna, rebelianci, Syria, Turcja, USA, WMD\nAutor: foxmulder o 03:44 6 komentarzy:\nSzanowni Państwo, Obywatelki, Obywatele! Znacie mnie wszyscy jako Kaisera Soeze, mrocznego intryganta będącego szefem Syndykatu. Tak się akurat składa, że nasi ludzie przechwycili hasła do tego bloga, więc dzisiejszy wpis będzie mojego autorstwa. A więc tak jak mówi jedna z moich marionetek: przygotujcie się na BUL, zaakceptujcie BUL i pokochajcie BUL.\nChcę Wam zdradzić ważną rzecz: motyw operacji smoleńskiej. Z pewnością wielokrotnie słyszeliście bowiem od moich nakręcanych małpek, że motywu żadnego nie było. Kaczyński miał przegrać wybory, więc nie stanowił zagrożenia. Oczywiście, że miał przegrać - zwłaszcza, że to my liczymy głosy - ale nie mogliśmy sobie pozwolić na czekanie do wyborów. Powiedziałbym nawet, że 10 kwietnia mieliśmy ostatnią okazję do przeprowadzenia takiej operacji. "Ale przecież Kaczyński był niegroźny dla Systemu. Podpisał Traktat Lizboński i był socjalistą!" - powiedzą ludzie słuchający propagandy naszej nakręcanej małpki Ozjasza Goldberga. Nie wspomnę już o argumentach strony wsłuchanej w nakręcane małpki prof. Artymowicza (zwanego przeze mnie dla sarkazmu Żabą Artymusem), Ireneusza Krzemińskiego, Macieja Laska, Jerzego Millera, Janinę Paradowską tudzież pomniejsze pacynki. Pozwólcie Szanowni Państwo, że posłużę się pewną ilustracją. Siergiej Ignatiew, gdy odchodził z fotela prezesa Banku Rosji, twierdził, że w 2012 r. z Federacji Rosyjskiej zostało wyprowadzonych 35 mld dolarów przez jedną grupę przestępczą. Pułkownik Litwinienko, zanim mu się zmarło, nazywał tę organizację Grupą Przestępczą z Łubianki. My ją nazywamy Rosyjskim Syndykatem. 2012 r. nie był w niczym wyjątkowy - ciężkie miliardy wypływają z Rosji, do rajów podatkowych od ładnych paru lat. Mamy do czynienia z prawdziwym skokiem na Rosję (Anders Aslund twierdzi, że w ten sposób zostanie doprowadzony do bankructwa Gazprom). Czemu Rosyjski Syndykat rzucił się tak do rozbijania banku? Nie wiem. Może boją się, że im tę kasę zabiorą Chińczycy? W każdym bądź razie, jedną z macek tej grupy przestępczej zdemaskował rosyjski prawnik Siergiej Magnicki - i mu się zmarło. Pamiętacie jaki z tego powodu Unia i USA robiły raban - i jak emocjonalnie zareagował na to administracja Putina? To teraz weźcie pod uwagę, że Magnicki to drobna płotka, która przypadkiem wpadła na tę operację. I pomyślcie co by się stało, gdy na drodze operacji stanął ktoś większy? Ktoś, kto posiadał ogromną wiedzę o naszej gałęzi Syndykatu, którą zdobył już na początku lat '90-tych pracując w BBN i NIK, a później jako minister sprawiedliwości a w końcu jako prezydent - czytający do poduszki takie opracowania jak aneks do raportu z likwidacji WSI, tudzież inne opracowania wywiadowcze, ucinający sobie pogawędki z Meierem Daganem tudzież innymi poinformowanymi ludźmi, a przy tym węszący wokół takich interesów jak kontrakty gazowe? Ktoś, kto potrafił robić raban na całą Europę w kwestiach takich jak np. Gruzja? Poszukajcie sobie danych na temat tego ile płacimy Rosji za gaz - o ile więcej niż np. Niemcy - a ile dostajemy za transfer tego gazu Jamałem. A teraz wyobraźcie sobie jaką nasz Syndykat dostaje za to prowizję.\nA teraz weźcie pod uwagę, że on nie był jedynym mogącym narobić rabanu. Na pokładzie Tupolewa, na 96 osób co najmniej 56 - mówię, co najmniej, bo o niektórych przypadkach nie wolno mi wspomnieć - to ludzie powiązani z wojskiem, służbami specjalnymi i dyplomacją. Ludzie dysponujący określoną, niebezpieczną dla nas wiedzą. Oczywiście zależało nam, by ta wiedza nie wypłynęła. Nie wiedzieliśmy jak długo okno geopolityczne będzie otwarte - reset USA z Rosją zależał od sytuacji na Bliskim Wschodzie, a tam Amerykanie już przygotowywali arabską wiosnę, kryzys w strefie euro też miał swoją niebezpieczną dynamikę, a klany na Kremlu już zaczynały się gryźć przed wyborami prezydenckimi. Nie mogliśmy czekać do wyborów. To, że Kaczyński wybory by przegrał, byłoby dla nas nawet groźniejsze od jego zwycięstwa. Pamiętacie sprawę Oleksego? Jaki numer zrobili nam na odchodnym? I kto nam to zrobił? Wydawałoby się nasi ludzie: TW "Bolek" i jego przydupasy z UOP. A później w ramach rewanżu rąbnęliśmy w nich dokumentami o inwigilacji prawicy. Pamiętacie lata 2002-2005, jak mój nieudolny poprzednik generał. D (notabene pierwowzór postaci Kapitana Dupy z GitProdukcji) doprowadził do czegoś, co znamy jako afera Orlenu? Pamiętacie co się działo, po tym jak ten jąkający się debil bawił się dyktafonikiem?\n(Tymczasem na Czerskiej, Nadredaktor zwiesił głowę ze smutkiem i załamany westchnął:\n- Ją...ją...kający się de...debil...\n- Szefuńciu! - skoczyła go pocieszyć red. Agnieszka Kublik.\nZ tyłu red. Wojciech Czuchnowskim pękał ze śmiechu zakrywając usta obiema dłońmi.)\nNie mogliśmy sobie pozwolić na coś takiego. A sam 10 kwietnia? Nie będę się rozwodził o kwestiach technicznych. Ale tego ranka byłem zrelaksowany. Wszystko było przygotowane. Ekipy czekały na przejęcie laptopów, notesów i telefonów komórkowych. Przemówienie dla BUL-a było już doszlifowane. Bez błędów, bo martwi ludzie popełniają błędy. Czekałem na nominację. Wszystko działało jak w zegarku. Sowieckim zegarku. A jak wiadomo, sowieckie zegarki są najszybsze na świecie. Nie spodziewałem się, że Ruscy tak to spieprzą. Ale cóż, jestem przygotowany do pracy z idiotami. Skutki okazały się dla nas nadzwyczaj owocne. Podczas gdy Wy jaracie się mamą Madzi tudzież innymi duperelami, my wprowadzamy w armii równoległą strukturę dowódczą, zmieniamy architekturę służb specjalnych, wdrażamy wielkie przekręty zbrojeniowe, robimy machlojki wokół Jamału, reorientujemy politykę zagraniczną odchodząc od unijno-natowskiego paradygmatu (zauważyliście, że gen. Pacek zapraszał na AON prelegentów z Chin oraz Iranu? Jak się sytuacja uspokoi, zaprosi również tych z Korei Północnej) i szykujemy się na kolejne ruchy na szczytach władzy. Może ktoś znowu będzie gdzieś leciał... A po Cyprze, wielu ludzi jest żądnych krwi. A, prawie bym zapomniał... Co tam w Nigerii? Podzielę się z Wami moją próbą literacką. Proszę tylko nie krytykować za bardzo, bo dotychczas pisałem głównie naukowe artykuły. No, w 1964 r. wysłałem do "Żołnierza Wolności" (dacie wiarę, że BUL nie potrafi poprawnie napisać nazwy tej gazety?) swój rapsod poświęcony bitwie o Kołobrzeg, ale to się nie liczy.\n"Rządowy Embraer zniżał się nad dżunglą. Krew pokrywała fotele i podłogę. Guenther leżał w korytarzu w małej kałuży juchy.\n- Powałujecie thego... Mogłem wsystkich was wypiełdolić... Jesteście nikim... Tak jak Sche...\nTrzask! Trzask! Trzask! J. trzykrotnie "musnęła" mu twarz swoimi skórzanymi, wzmocnionymi acz szykownymi butami. Guenther patrzył na nią tępym wzrokiem. Jego spojrzenie wędrowało wzdłuż nóg, ku brzegom krótkiej spódnicy. J. gwałtownie nadepnęła mu na krocze.\n- Aaaaaa!!!! Ty j****na dziwko!!!\n- To za to, że przez tyle lat musiałam, na potrzeby tej misji udawać idiotkę robiącą karierę za pomocą urody. "Kto wybiera drużyny do Pucharu Polski". Na szczęście ten kretynizm już się skończył - westchnęła poprawiając okulary.\n- Kończymy to - zarządził płk Jarosław G. po czym dodał: - A ja u niego musiałem udawać konserwatywną ciotę oderwaną od rzeczywistości.\nSkierował lufę pistoletu w stronę głowy Guenthera.\nW chwilę później, członkowie grupy likwidacyjnej wyskakiwali na spadochronach. Płonący Embraer spadał na bezbrzeżną malaryczną dżunglę. - Możecie zapomnieć o wraku i ciałach - westchnął G."\nA - to jeszcze raz ja Kaiser Soeze. Powyższy opis to tylko taka moja fantazja. Nie bierzcie jej poważnie. To coś takiego jak "Ostatnie kuszenie Chrystusa" lub "Pakt Ribbentrop-Zychowicz". W każdym bądź razie, jeśli właściciel tego bloga nie zmieni hasła na bardziej skomplikowane, to będę się tutaj częściej pojawiał. Mam nadzieję, że nie macie nic przeciwko?\nPs. Podcza gdy Wy czytaliście ten wpis, ja skoczyłem na parking pod BBN. Ktoś chce kupić używanego Blaupunkta?\nAutor: foxmulder o 01:38 12 komentarzy:\nEtykiety: Kaiser Soze, Polska, Rosja, Smoleńsk, Sny\nSowiecka propaganda nazwała ją nieopatrznie "Żelazną Damą". I to się przyjęło. Ten przydomek towarzyszył jej kiedy wygłaszała swoją słynną mowę o sowietyzacji Wielkiej Brytanii, gdy wspólnie z Reaganem dobijała Imperium Zła, gdy triumfowała na Falklandach, gdy wysyłała wojska do Iraku, gdy prowadziła twardą politykę wobec IRA, gdy stawiała opór zwolennikom wejścia Wielkiej Brytanii do systemu ERM czy też gdy pomagała Polsce.\nPowyżej: Baronessa Thatcher i katolicki premier Wielkiej Brytanii Tony Blair\nByła najlepszym brytyjskim premierem XX w. (Tony Blair, człowiek który inkorporował część jej polityki do programu Partii Pracy, jest na drugim miejscu w moim rankingu. Żarłacz Churchill daleko w tyle, za Asquithem i Chamberlainem, ale przed tym dupkiem Anthonym Edenem. - Zresztą "Żelazna Dama" lubiła Blaira i mówiła, że Partia Konserwatywna potrzebuje takiego przywódcy jak on.) Przywróciła mocarstwowość Wielkiej Brytanii.\nPowyżej: Czy premier Thatcher uczęszczała do szkoły św. Glorianny?\nByła też osobą o ogromnym poczuciu humoru. Gdy jeden z posłów Partii Pracy krzyknął do niej w parlamencie: "Ty kurwo!". Ona mu odparła: "Pan się myli. Nigdy nie wykonywałam takiego zawodu". Kiedyś stwierdziła też: "Gdyby moi przeciwnicy zobaczyli, że przechodzę suchą stopą po Tamizie, powiedzieliby, że nie umiem pływać".\nPowyżej: "Pirat, czarownica i morderczyni" - argentyńska prasa w 1982 r. o Margaret Thatcher. Teraz pewnie się cieszą jak po wyborze papieża :)\nW Polsce wielu ludzi spłyca jej dorobek do kwestii gospodarczych: zmniejszenia ingerencji państwa w gospodarkę, masowej prywatyzacji oraz walki ze związkami zawodowymi. Porównują do "Żelaznej Damy" Balcerowicza czy też Tuska. Fakty są jednak takie: prywatyzacja w Wielkiej Brytanii była procesem przejrzystym i uczciwym, która w niczym nie przypominała tego złodziejstwa co u nas. Tam akcje prywatyzowanych spółek trafiały w większości w ręce pracowników (przez co wielu ludzi awansowało do klasy średniej). Związki zawodowe, przeciwko którym walczyła Thatcher były kierowane przez stalinowskich komunistów takich jak Andrew Scargill - finansowany przez Moskwę i Trypolis. A gdy Milton Friedman próbował udzielać brytyjskiej premier gospodarczych rad, został przez nią pogoniony na drzewo.\nAutor: foxmulder o 07:26 14 komentarzy:\nEtykiety: Historia, Margaret Thatcher, Wielka Brytania\nNajwiększe Sekrety: Książę Higashikuni Naruhiko - człowiek, który wywołał Wielką Wojnę w Azji Wschodniej\nIlustracja muzyczna: Kuchiki Rukia - Kaze, Bleach Concept Covers\nNawet ćwierćinteligent słyszał o Hitlerze, Stalinie czy Mussolinim. Osoby bardziej obeznane z historią wiedzą czym było Towarzystwo Thule, kim był Ernst Roehm, jacy biznesmeni finansowali Hitlera, kim byli najbliżsi współpracownicy Stalina, ile kochanek miał Duce. W przypadku wojny na Pacyfiku panuje jednak totalna ignorancja. Osobą na którą zrzucono winę - kreując w ten sposób "azjatyckiego Hitlera" - był premier gen. Tojo Hideki, choć to nie on decydował o rozpoczęciu wojny w Chinach, a na fotelu premiera nie dotrwał nawet do 1945 r. Osoba, która była prawdziwym pociągającym za sznurki - książę Higashikuni Naruhito pozostała w cieniu, nie znana nawet zbyt wielu historykom wojskowości. A przecież informacje o jego machinacjach są powszechnie dostępne - wystarczy je tylko ze sobą połączyć!\nIlustracja muzyczna: Invasion - Bleach OST\nNa ślad tej historii natrafiłem gromadząc materiały do artykułu o Takahashim Korekiyo - genialnym japońskim ekonomiście, przedwojennym premierze, który wyciągnął Japonię z Wielkiego Kryzysu a jego polityka zainspirowała Johna Maynarda Keynesa (Pełen podziwu dla dokonań Takahashiego jest m.in. Ben Bernanke, szef Fedu). Takahashi dokonywał cudów jeśli chodzi o politykę gospodarczą. Popełnił jednak jeden poważny błąd - ciął wydatki na armię (Demokratyczni politycy japońscy, powiązani z wielkim biznesem - zaibatsu, uważali, że armia powinna być mała i kadrowa, co oczywiście ustawiło ich na kursie kolizyjnym ze sfrustrowanymi wojskowymi, którzy tworzyli tajne, zazwyczaj narodowo-socjalistyczne stowarzyszenia). W efekcie Takahashi został zamordowany przez zbuntowanych oficerów podczas próby zamachu stanu - Incydencie z 26 Lutego (Puczystów sławił później Yukio Mishima w jednym ze swoich opowiadań). Pucz się nie udał, przeprowadzająca go tradycjonalistyczna, antykapitalistyczna wojskowa frakcja Kodoha została rozbita. Ale to był punkt zwrotny w historii Japonii. Cywilni, demokratyczni politycy zostali skutecznie zastraszeni, autor polityki gospodarczej, która mogła zapobiec wojnie zabity, władzę przejęła dążąca do wojny frakcja Toseiha - główny rywal Kodohy (zasymilowała ona wielu członków pokonanej fakcji). W kierownictwie Toseihy widzimy gen. Tojo, który w czasie Incydentu z 26 Lutego był szefem Kampetai, czyli wojskowej bezpieki. Człowieka, który powinien wiedzieć o szykowanym zamachu stanu - i który celowo dopuścił do tej prowokacji. Ale niech Tojo nam nie przesłania innych postaci z tej grona. Jest tam cała masa wojskowych i ludzi służb z Armii Kwantuńskiej.\nIlustracja muzyczna: Treachery - Bleach OST\nA wśród nich: Kenji Doihara, legendarny szpieg i heroinowy baron, "Lawrence z Mandżurii" stojący za prowokacjami, które doprowadziły do inwazji na Chiny (obszernie już o nim pisałem na tym blogu). Kto był prawdziwym przywódcą tej frakcji? Książę Higashikuni Naruhito, wuj i doradca cesarza Hirohito, dowódca szeregu jednostek wojskowych stacjonujących w Mandżurii i w Chinach. Nawet Wikipedia podaje, że "był odpowiedzialny za osiem fałszywych zamachów stanu, cztery śmiertelne zamachy polityczne, dwa religijne fałszerstwa, oraz niezliczone groźby morderstw i szantaże w latach 1930-36, które doprowadziły do zneutralizowania japońskich umiarkowanych polityków, którzy sprzeciwiali się wojnie." W ciągu kilku lat, za pomocą swoich intryg takich jak Incydent z 26 Lutego zmienił on Japonię w państwo totalitarne i wciągnął ją do wojny najpierw przeciwko Chinom, potem przeciwko Zachodowi. (Przy okazji pogodził zaibatsu z wojskowymi). To on doprowadził do tego, że gen. Tojo został premierem i jednocześnie ministrem armii (de facto przedostatnim szogunem) i to on sprawił, że w pażdzierniku 1944 r., po bitwie o Saipan, rząd Tojo został obalony.\nIlustracja muzyczna: Our WORLD - Ulquiorra Cifer/Schiffer (Bleach Beat Collection)\nZaangażował się w dyplomatyczną grę o zakończenie wojny honorowym pokojem. Pod koniec wojny próbował obalić cesarza Hirohito i osadzić na tronie niepełnoletniego cesarskiego syna Akihito - a samemu rządzić jako regent. 16 sierpnia 1945 r., z dniem ogłoszenia rozejmu, został pierwszym powojennym premierem Japonii. Jego stary druh Doihara był wówczas dowódcą 1 Grupy Armii, czyli japońskich sił zbrojnych na Honsiu. O ile "Lawrence z Mandżurii" został powieszony w 1948 r. za zbrodnie wojenne, to jego mocodawca książę Higashikuni, prowadził po wojnie spokojny żywot biznesmena, pamiętnikarza i honorowego przewodniczącego Międzynarodowego Stowarzyszenia Sztuk Walki. Założył nawet sektę zen Higashikuni-kyo, która jednak została rozwiązana przez amerykańskie władze okupacyjne.\nZmarł 20 stycznia 1990 r., w wieku 102 lat. Przeżył swojego bratanka Hirohito. Wstąpił na dziejową scenę jeszcze przed I wojną światową, zszedł z niej w czasach starszego Busha (notabene weterana wojny na Pacyfiku). Jeśli można porównać tego intryganta do jakiejś postaci z anime, to chyba najbardziej przypomina Tobiego Uchihę z Naruto. Tyle, że w tej historii zabrakło Naruto i złoczyńca nie został ukarany.\nPs. Polecam artykuł "Seppuku na pokaz" z ostatniego "URze', choć autor dokonał pewnych przemilczeń (np. roli Takahashiego i księcia Higashikuni) świetnie jednak opisał "klikę z Mandżurii", która przeprowadzała tam w latach 30-tych niezwykle udany eksperyment gospodarczy - wzór, który naśladowały po wojnie państwa Azji tworzące swój cud gospodarczy. Mandżuria w ciągu kilku lat zmieniła się z biednego zadupia w region silnie uprzemysłowiony i rozwinięty (w 1944 r. produkowała więcej prądu niż całe Chiny). Klika z Mandżukuo to ludzie, którzy po 1945 r. objęli kontrolę nad japońską gospodarką. Znalazł się w niej również premier Nobosuke Kishi, pięknie opisany w "Dziedzictwie popiołów" założyciel Liberalno-Demokratycznej Partii Japonii, dziadek obecnego premiera Shinzo Abe. Tak, tak wojenne tajemnice nadal mają wpływ na bieżącą politykę...\nHideo Murai, szef działu naukowo technicznego sekty Najwyższa Prawda, odpowiedzialny za pozyskiwanie WMD i prace nad teslowskimi broniami sugerował przed śmiercią, że jego prawdziwymi mocodawcami byli ludzie spotykający się w pewnej komnacie Pałacu Cesarskiego z wymalowanymi na ścianach sześcioramiennymi gwiazdami. (Dla przypomnienia: Teslowskie tajemnice sekty Aum). Czyżby jacyś uczniowie księcia Higashikuni?\nAutor: foxmulder o 07:47 5 komentarzy:\nEtykiety: Higashikuni, Hirohito, Historia, Japonia, Największe sekrety


Henri Giraud – Wikipedja, wolna encyklopedia\nHenri Honoré Giraud (ur. 18 stycznia 1879 w Paryżu, zm. 11 marca 1949 w Dijon) – francuski generał, uczestnik obu wojen światowyh, wspułpżewodniczący Francuskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego.\nPo ukończeniu prestiżowej uczelni Saint-Cyr służył w Maroku. W czasie I wojny światowej walczył w Ardenah, gdzie dostał się do niewoli niemieckiej. Po wojnie został szefem sztabu 1 Dywizji Piehoty Marokańskiej.\nPodczas kampanii francuskiej dowodził 9 Armią w Ardenah, a następnie 7 Armią w Lotaryngii. Walczył m.in. pod Le Garde i Baccarat. 19 maja 1940 roku ponownie dostał się do niemieckiej niewoli.\nW 1942 roku zbiegł z obozu jenieckiego i pżedostał się do Francji Vihy, a następnie do Afryki Pułnocnej. Stamtąd podjął potajemne kontakty z Francuskim Ruhem Oporu i aliantami. Na początku listopada pżedostał się z Algierii do Gibraltaru na pokładzie brytyjskiego okrętu podwodnego HMS „Seraph”. Tam we wstępnej rozmowie z nowo mianowanym dowudcą wojsk alianckih, Dwightem Eisenhowerem, wysunął nierealne żądanie pżejęcia dowodzenia całości sił alianckih w mającym się wkrutce rozpocząć lądowaniu w Afryce („Operacja Torh”). Po otżymaniu odmowy nie wyraził zgody na wzięcie udziału w inwazji.\nPo zamahu na François Darlana, dzięki protekcji niehętnego Charles’owi de Gaulle’owi prezydenta USA Franklina Roosevelta, objął dowudztwo nad wojskami francuskimi w Afryce Pułnocnej. Wziął udział w konferencji w Casablance, podczas kturej zgodził się pżystąpić do ruhu Wolnej Francji – objął funkcję wspułpżewodniczącego Francuskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego, u boku de Gaulle’a.\nW roku 1944 wrucił do kraju i zasiadał jako bezpartyjny we francuskim senacie.\n2 czerwca 1946 roku został wybrany do francuskiej konstytuanty z ramienia Republikańskiej Partii Wolności i brał udział w pracah nad konstytucją Czwartej Republiki. Był członkiem Rady Wojennej.\nOpublikował dwie książki: Mes Evasions (Moja ucieczka, 1946) i Un seul but, la victoire: Alger 1942-1944 (Jedyny cel, zwycięstwo: Algieria 1942–1944, 1949), w kturyh opisał swoje pżeżycia.\nWolna Francja Pżewodniczący Francuskiego Kom. Wyzwolenia Nar.\n1943 (wspulnie z Charles’em de Gaulle’em) Następca\nTę stronę ostatnio edytowano 19 paź 2020, 13:25.


Tym razem podczas inwestycji ,,Modernizacja toru wodnego Świnoujście - Szczecin do głębokości 12,5 m” zostały wydobyte unikatowe zabytki, związane z jednej strony z historią II wojny światowej, z drugiej – z burzliwą i trudną historią Szczecina. Efekty prowadzonych prac przy pogłębianiu toru wodnego Świnoujście-Szczecin zaskakiwały już nie raz. Dotychczasowe działania Urzędu Morskiego w Szczecinie zaowocowały uratowaniem wielu, często niezwykle cennych, zabytków techniki morskiej, militarnej, a ostatnio również lotniczej. W ostatnim czasie, decyzją Urzędu Morskiego w Szczecinie oraz Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, zbiory Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu wzbogaciły się o elementy legendarnej amerykańskiej Latającej Fortecy. Boeing B-17 Flying Fortress to amerykański czterosilnikowy samolot bombowy dalekiego zasięgu o konstrukcji całkowicie metalowej. Został zaprojektowany i zbudowany w połowie lat 30. XX wieku w amerykańskim koncernie lotniczym Boeing Airplane Company. Samolot posiadał następujące parametry: długość 22 m, rozpiętość 31 m, masa własna 16 ton, uzbrojenie – 13 karabinów maszynowych M-2 Browning kal. 12,7 mm oraz do 7983 kg bomb w komorze bombowej w środkowej części kadłuba. Samoloty podczas wojny były używane do realizacji nalotów na ważne cele militarne hitlerowskich Niemiec.\nPodczas prowadzonych na torze prac został wydobyty m.in. silnik Wright, który był jedną z czterech jednostek napędowych amerykańskiej maszyny. Gwiazdowy silnik lotniczy Wright R-1820-97 Cyclone serii G opracowany został na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XX w. w zakładach Curtiss-Wright Corporation z siedzibą w Bufallo (Stan Nowy Jork) jako rozwinięcie modelu Wright P -2 z roku 1925. Produkcja uruchomiona została w 1932 r. i trwała, uwzględniając modernizacje, do lat pięćdziesiątych. Oprócz zakładów w Bufallo, podczas II wojny światowej wytwarzanie licencyjne prowadziły fabryki Pratt & Whitney Canada, Lycoming oraz Studebaker Corporation (zachowana na odnalezionym egzemplarzu tabliczka znamionowa wskazuje właśnie na tego producenta). Wyposażony w turbosprężarkę General Electric, dziewięciocylindrowy Wright R-1820-97 Cyclone serii G charakteryzował się pojemnością 29.88 l i mocą 1200 KM przy 2,5 tys. obr./min. Wyposażono go w gaźnik Stromberg PD12K10. Paliwo jednostki stanowiła standardowa, amerykańska benzyna lotnicza o wartości oktanowej 87. Cztery silniki zainstalowane parami na skrzydłach bombowca B-17 były w stanie rozpędzić tę ważącą 24.500 kg maszynę do prędkości nieco ponad 460 km/h (średnia wynosiła ok. 290 km/h). Wszystko wskazuje na to, że wydobyto elementy silnika nr 3 samolotu B-17.\nHistoria Latającej Fortecy\nBombowiec Boeing B-17G o numerze płatowca 44-8046 z 457 Grupy Bombowej 750 Eskadry Bombowej Sił Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych został zestrzelony 7 października 1944 r. nad Zalewem Szczecińskim. Ostatni raz był widziany przez naocznych świadków o godzinie 12.52. Muzeum Oręża Polskiego jest w posiadaniu kopii odtajnionych akt, które otrzymało od amerykańskiej agencji rządowej Defense POW/MIA Accounting Agency (DPAA). Właśnie dzięki tej dokumentacji możemy poznać ostatnie, tragiczne chwile lotu. Bezpośrednim celem bombowca, który był samolotem prowadzącym formacje była fabryka benzyny syntetycznej w Policach koło Szczecina. Na pokładzie znajdowało się 11 członków załogi:\n1. płk James R. Luper – dowódca\n2. kpt. Alfred W. Fischer – pierwszy pilot\n3. mjr Norman A. Kriehn\n4. por. William J. Morrow\n5. kpt. Henry P. Loades\n6. por. Frederick N. Asbell\n7. mjr Gordon H. Haggard\n8. por. Edward A. Jr. McNeal\n9. sierż. Ancil U. Shepherd\n10. sierż. John W. Koehler\n11. sierż. John H. Derling\nSamolot wystartował z lotniska o kryptonimie Station 130 w Anglii. Cała grupa licząca 149 bombowców B-17, wchodząca w skład 8 Armii Lotniczej Stanów Zjednoczonych, miała za zadanie zbombardować fabrykę benzyny syntetycznej w Policach. Po zakończonej misji do bazy nie powróciło 17 zestrzelonych maszyn, a z tych, które wróciły 106 było uszkodzonych. Nasz B-17 już podczas zbliżania się do celu, w wyniku intensywnego i celnego ognia niemieckiej artylerii przeciwlotniczej został uszkodzony. Zgodnie z zeznaniami naocznych świadków najpierw zapalił się silnik nr 2, a potem prawdopodobnie silnik nr 3. Po zapaleniu się silnika nr 2 samolot wypadł z szyku i wszedł w stromy ślizg, przez chwilę był pod kontrolą, a później zaczął spadać ostro po spirali, odpadło prawe skrzydło, a potem część ogonowa, następnie eksplodował w powietrzu i rozpadł się na wysokości około 15000 stóp. Według raportu wszystkie fragmenty samolotu spadły do Zalewu Szczecińskiego. Świadkowie zeznają, że widzieli również od 2 do 9 spadochronów, z czego jeden w płomieniach. Samolot prawdopodobnie nie zrzucił bomb, ponieważ drzwi od komory bombowej były zamknięte. W odtajnionych aktach znajdują się informacje o niektórych członkach załogi i tak sierż. John W. Koehler zmarł w szpitalu w Szczecinie 07.10.1944 r. i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym w Szczecinie. Ciało por. Edwarda A. Jr. McNeala zostało wyrzucone na brzeg w dniu wybuchu samolotu i również pochowane na cmentarzu. Dowódca płk James R. Luper, por. William J. Morrow i mjr Norman A. Kriehn zostali wyciągnięci z wody przez jednostkę niemieckiej marynarki wojennej i trafili do niewoli. Williama Morrowa przewieziono jako jeńca wojennego do Szpitala Marynarki w Świnoujściu. Por. Frederick N. Asbell został wzięty do niewoli w miejscowości Święta niedaleko Polic w dniu katastrofy ok. godz. 14.00. Ciężko ranny kpt. Henry P. Loades zmarł i został pochowany na cmentarzu w Szczecinie.\nWedług współpracującej z Muzeum Katedry Medycyny Sądowej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie oraz amerykańskich historyków z organizacji Defense POW/MIA Accounting Agency, w pozostałościach samolotu leżących gdzieś w Zalewie Szczecińskim, oprócz uzbrojenia i ładunku bomb mogą znajdować się szczątki 4 zaginionych członków załogi.\nAktualnie silnik do końca czerwca 2021 roku można będzie oglądać na dziedzińcu Muzeum Narodowego w Szczecinie – Muzeum Tradycji Regionalnych (ul. Staromłyńska 27). W lipcu zostanie przewieziony do Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu (ul. Emilii Gierczak 5), a docelowo trafi do Muzeum Lotnictwa i Techniki Wojskowej w Rogowie.\nDyrektor Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu Aleksander Ostasz składa szczególne podziękowania za pomoc w ratowaniu zabytków techniki lotniczej: Arkowi Siewierskiemu ,,Woodhaven”, Michaelowi Polczyńskiemu z DPAA, Piotrowi Brzezińskiemu oraz pracownikom Muzeum, a szczególnie Marcinowi Bojanowskiemu i Magdalenie Chmielewskiej.\nMuzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu zwraca się z prośbą o kontakt do wszystkich osób, które mogą coś wiedzieć lub brały udział w wydobywaniu po wojnie elementów lotniczych z Zalewu Szczecińskiego. Szukamy również kontaktu do krewnych załogi samolotu Boeing B-17G numer 44-8046 z 457 Grupy Bombowej, 750 Dywizjon Bombowego lub weteranów 8 Armii Lotniczej (lub ich krewnych), którzy brali udział 7 października 1944 w nalocie na fabrykę benzyny syntetycznej w Policach. Prosimy o kontakt na e-mail: dyrektor@muzeum.kolobrzeg.pl lub alekost@wp.pl lub tel. 601402400.


Reuzel • Extreme Hold Matte Pomade • Matowa pasta 340g\nMatowa pasta do włosów marki Reuzel.\nStworzona na bazie wody, łatwo zmywalna pomada do włosów. Posiada bardzo mocny chwyt i umożliwia dowolne modelowanie i przeczesywanie włosów w ciągu dnia. W zależności od Twoich preferencji, możesz zwiększać lub zmniejszać poziom chwytu, dobierając odpowiednią ilość pomady. Posiada naturalny matowy finish. Sprawdza się w pracy zarówno z krótkimi, jak i dłuższymi włosami. Posiada przyjemny jabłkowy zapach.\nJak używać: Nabierz niewielką ilość pomady na palec i rozgrzej w dłoniach, a następnie nanieś na włosy. Wymodeluj fryzurę.\nSkład: Water (Aqua), Cera Alba (Beeswax), PVP, Lanolin Wax, Bis-Diglyceryl Polyacryladipate-2, Petrolatum, Propylene Glycol, Cetyl Alcohol, Stearyl Alcohol, Ceteareth-25, PEG-40 Hydrogenated Castor Oil, PPG-20 Methyl Glucose Ether, Tribehenin, VP/Methacrylamide/Vinyl Imidazole Copolymer, Coparnicia Cerifera (Carnauba) Wax, Fragrancce (Parfum), PEG-8 Beeswax, Equisetum Arvense Extract, Glycerin, Hamamelis Virginiana (Witch Hazel) Leaf Extract, Rosmarinus Officinalis Leaf Extract, Urtica Dioica (Nettle) Extract, Coumarin, Limonene, Linalool, Caprylyl Glycol, Phenoxyethanol, Sorbic Acid.\nBardzo ładnie i bez oporu rozprowadza się na dłoniach i nakłada na włosy. Naturalny efekt, matowy, bez sklejania i obciążania włosów. Zapach nie do końca wyszukany, mi kojarzy się z kultowym szamponem do włosów z czasów PRL Zielone jabłuszko ;) Mimo wszystko produkt godny polecenia! Zatem POLECAM!\nAutor: Jakub, Zalasewo\nBardzo mocny chwyt, wytrzymuje ze spokojem cały dzień. Łatwo się zmywa co jest zdecydowanym plusem względem pomad woskowych. Polecam spróbować nakładania na lekko mokre/wilgotne włosy, bardzo łatwo wtedy ułożyć fryzurę. Zapach zdecydowanie najsłabszy w stosunku do innych pomad Reuzela.\nPowiem szczerze, że testowałem już wiele pasat do włosów jednak żadna nie spełniała moich oczekiwań. W każdej znalazłem coś, co po prostu mi nie pasowało. W końcu zdecydowałem się na model Reuzel w tym sklepie internetowym i przyznam się szczerze, że nie mogłem trafić lepiej. Pasata Reuzel to doskonałość w każdym calu. Jest łatwo zmywalna, posiada bardzo mocny chwyt, a przy tym umożliwia dowolne modelowanie włosów. Ma wszystko to, co potrzebne!\nAutor: Bartosz, Koło\nPomada jest naprawdę mega! Nie robi skorupy na włosach i można bez problemu układać je w ciągu dnia. Jest to produkt dla tych, którzy nie przepadają za połyskiem na włosach, dlatego póki co przerzuciłem się na inną pomadę. Jej jedyny minus dla mnie to zapach, nie w trafia moje gusta.\nReuzel-Fiber Gel Żel do Włosów 200ml\nReuzel-Extreme Hold Matte Pomade Matowa Pasta 35g\nReuzel-Pink Heavy Hold Hog Pomada woskowa 340g\nReuzel-Green Grease Medium Hold Hog 340g


Grupa Ventus - najlepsza odzież reklamowa. - ZS Otoczna\nHome » Ogłoszenia » Materiały Reklamowe » Grupa Ventus - najlepsza odzież reklamowa.\nGrupa Ventus to doświadczona firma, zajmująca się produkcją odzieży promocyjnej, takiej, jak koszulki polo czy polary reklamowe. Producent odzieży firmowej i reklamowej Grupa Ventus to profesjonalne przedsiębiorstwo, które wie, jakie rozwiązania technologiczne stosować, oraz z jakich materiałów korzystać, aby uzyskać jak najlepsze wyniki. Dzięki naszemu podejściu do procesu produkcji trudno znaleźć wyższej jakości odzież promocyjną niż nasze polary reklamowe. Producent taki, jak Grupa Ventus znany jest z dostarczania produktów wysokiej klasy. Odzież reklamowa znakomicie sprawdza się jako nośnik treści marketingowych, natomiast ubrania firmowe świetnie integrują pracowników i sprawiają, że ci czują się znacznie bardziej zżyci ze swoim pracodawcą.\n2015-11-09|Kategoria: Ogłoszenia / Materiały Reklamowe\nŚcianki panelowe wygodne w montażu\nŚcianki panelowe to bardzo widowiskowe i zarazem wygodne w montażu elementy reklamowe. Wykonywane są w dwóch wariantach - jako ścianki płaskie i wygięte do środka. Ich konstrukcją nośną są szkielety z rurek, na które za pomocą zaczepów magnetycznych nakłada się elementy wydruku reklamowanego wykonane n...\nProdukcja i pakowanie chusteczek do nosa\nChusteczki higieniczne przydają się każdego dnia, gdyż dzięki nim można wytrzeć zabrudzenia z odzieży lub wydzieliny fizjologiczne, jakie znajdą się na powierzchni ciała. Produkcja chusteczek higienicznych wymaga też ich odpowiedniego pakowania, by były bezpieczne, a tym zajmuje się między innymi firma Q...\nNasza firma zajmuje się produkcją oraz konfekcjonowaniem słodyczy reklamowych. Na rynku wyróżnia nas ciekawy desing oraz wysokiej jakości opakowania. Stawiamy na ciekawe rozwiązania, gdyż wiemy jak trudno przygotować produkt reklamowy, który zainteresuje potencjalnych klientów. Nic tak nie łagodzi obyczajó...\nNajlepsze składanki muzyczne i utwory bez praw autorskich.\nTwoją firmę interesuje muzyka bez ZAIKS i możliwość puszczania w lokalu utworów bez konieczności uiszczania dodatkowych opłat? Muzyczna Galanteria powstała specjalnie z myślą o Tobie! Sprzedajemy specjalnie przygotowane składanki muzyczne, których użytkowanie nie jest związane z koniecznością płacenia...\ngrafihaft - odzież i naszywki z twoją grafiką w Krakowie\nWażną rolę w dzisiejszej gospodarce odgrywa reklama. Towarzyszy nam ona praktycznie codziennie i to już w momencie, gdy stykamy się z jakimkolwiek dostępnym dziś medium. Agencje marketingowe prześcigają się w rodzajach promocji, których zadaniem jest zwrócenie uwagi potencjalnych klientów na dany produkt. ...\nBardzo dobrze wyglądające tanie kalendarze\nTanie smycze reklamowe - najlepszy wybór!\nDługopisy reklamowe Akart pomogą Ci stać się rozpoznawalnym\nNajwiększe gwiazdy disco polo


Spacerowicz natknął się na niewybuch z II wojny światowej. Sprawą zajęli się saperzy [zdjęcia] | Dziennik Bałtycki\nPiotr Kallalas 20 lutego 2019, 13:59\nW środę, 20 lutego, gdyńska Straż Miejska została zaalarmowana przez jednego z mieszkańców, który ostrzegł przed zalegającym w ziemi przedmiotem. Obiekt wyglądał jak rdzewiejący pocisk. Na miejscu funkcjonariusze potwierdzili, że jest to niewybuch z okresu II wojny światowej. Przedmiot wystawał z ziemi pośród liści i gałęzi.\nZobacz: Granat przy przystanku autobusowym w Gdańsku. Strażnicy miejscy wezwali policję i zabezpieczyli teren [zdjęcia]\n- Niewypał został najprawdopodobniej wykopany przez buchtujące dziki (na co wskazywały pozostawione ślady). Zwierzęta te podczas intensywnego i głębokiego buchtowania zdzierają wierzchnią warstwę gleby, spulchniają jej część mineralną mieszając przy okazji ze ściółką. Sprzyja dostępowi tlenu do wierzchnich warstw gleby. Przy okazji tego zjawiska potrafią wydobyć zalegające wybuchy z okresu II wojny światowej - powiedział Leonard Warzyniak, rzecznik Straży Miejskiej w Gdyni.\nSprawę przejęli funkcjonariusze policji, którzy odgrodzili i zabezpieczyli teren oczekując na przyjazd patrolu saperskiego. Saperzy przejęli ładunek i po godz. 13 pocisk usunięto z lasu.\nStraż Miejska podkreśla, że jeżeli ktoś znajdzie podczas spaceru przedmiot przypominający niewybuch, powinien od razu poinformować odpowiednie służby (policję lub Straż Miejską) i przede wszystkim nie dotykać znaleziska.\nZobacz: Niewybuch w centrum Gdańska\nMario 20.02.2019 15:07:42\nDzikowi nie je.##.ło w ryju... jednego mniej do odstrzału


Kierowca ciężarówki zatrzymany na krajowej „ósemce”. Ukrainiec miał 2,5 promila alkoholu\nOpublikowano: sobota, 18/05/2019 - 10:25\nPolicjanci zatrzymali 35-letniego obywatela Ukrainy, który kierował samochodem ciężarowym w stanie nietrzeźwości. Sprawca trafił w ręce mundurowych, dzięki właściwej postawie jednego z mieszkańców, który widząc pojazd poruszający się całą szerokością jezdni zaalarmował funkcjonariuszy.\nW czwartek około godziny 20 augustowscy policjanci zostali poinformowani przez mężczyznę, który widział ciężarówkę poruszającą się całą szerokością jezdni. Już po chwili funkcjonariusze namierzyli na krajowej „ósemce” podejrzany pojazd i zatrzymali do kontroli. Okazało się, że kierowcą volvo był 35-letni obywatel Ukrainy, od którego wyczuwalna była woń alkoholu. Badanie alkomatem wykazało 2,5 promila w organizmie mężczyzny. Ukrainiec natychmiast stracił prawo jazdy, trafił do policyjnego aresztu, a pojazd został odholowany. Za swoje nieodpowiedzialne zachowanie odpowie przed sądem.\nOsoby, które decydują się wsiąść za kierownicę po alkoholu wykazują się brakiem rozsądku i lekkomyślnością. Pijany kierowca jest poważnym zagrożeniem, nie tylko dla siebie, ale przede wszystkim dla innych użytkowników dróg - przypomina podlaska policja na swojej stronie internetowej (podlaska.policja.gov.pl).


Każdy z nas musiał kiedyś dokonać zakupu fotela biurowego, bądź będzie go to czekało w najbliższym czasie. Nie jest to wcale tak prosta sprawa, jak się to niektórym wydaje. Źle dobrany fotel może być bowiem przyczyną zbytniego obciążenia kręgosłupa i doprowadzić do wystąpienia wielu jego schorzeń. Jest kilka sposobów na sprawdzenie, czy korzystamy z naszego fotela biurowego w sposób poprawny. Możemy wykorzystać je zarówno podczas jego wybierania (by zobaczyć, czy będzie nadawał się do użytku), jak i do zastosowania niezbędnych zmian w już zakupionych meblach. Uchroni nas to przed kontynuowaniem siedzenia w niewłaściwy sposób.\nSposób 1: Na miarę łokcia\nSiadamy na krześle, jak najbliżej biurka. Ramiona ustawiamy w pozycji równoległej do kręgosłupa, a nasze dłonie powinny spocząć na klawiaturze. Łokcie powinny wówczas utworzyć kąt prosty – jeśli tak się nie dzieje, konieczne jest wyregulowanie wysokości krzesła.\nSposób 2: Na miarę uda\nWsuwamy (o ile się da) palce dłoni pod udo z przodu fotela. Jeśli niemożliwe jest wykonanie tej czynności, napięcie nóg jest zbyt duże i konieczne będzie zastosowanie podnóżka.\nSposób 3: Na miarę pięści\nUsiądźmy tak, by nasze pośladki znalazły się maksymalnie z tyłu krzesła i zmierzmy odległość między tylną częścią naszej łydki, a przodem krzesła – powinna się tam mieścić nasza zaciśnięta pięść. Jeśli tak nie jest, musimy wyregulować kąt nachylenia oparcia, bądź wsunąć pod plecy poduszkę.\nSposób 4: Wsparcie dla pleców\nKręgosłup człowieka jest w naturalny sposób wygięty w literę „S”. Podobne ułożenie musi mieć w czasie siedzenia w krześle. Dlatego szczególnie lędźwiowy odcinek kręgosłupa potrzebuje odpowiednio wyprofilowanego oparcia.\nSposób 5: Na rzut oka\nSprawdźmy, czy górna krawędź monitora znajduje się na wysokości naszych oczu i czy jest on lekko odchylony do tyłu. Powinniśmy bowiem pod kątem prostym patrzeć w sam środek monitora.\nSposób 6: Podłokietniki\nNasze ramiona muszą znajdować się na odpowiedniej wysokości, aby nasze mięśnie nie były zbytnio obciążone. Podłokietniki powinny więc lekko unosić ramiona. Jeśli nasze krzesło ich nie posiada, możemy umieścić ramiona na blacie biurka.\nPrevious Fotele biurowe a wizerunek firmy\nNext Szukamy dobrego krzesla biurowego


Liga NHL - rosyjski wieczór - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona głównaSportLiga NHL - rosyjski wieczór\nLiga NHL – rosyjski wieczór\nAleksander Owieczkin strzelił 717. gola w karierze i awansował na szóste miejsce na liście wszech czasów NHL fot.Facebook\nRosyjscy hokeiści Aleksander Owieczkin i Jewgienij Małkin zapisali się w poniedziałkowy wieczór w kronikach ligi NHL. Pierwszy z nich strzelił 717. gola w karierze i awansował na szóste miejsce na liście wszech czasów, a drugi osiągnął granicę 1100 zdobytych punktów.\nOwieczkin zdobył gola w wygranym przez Washington Capitals 6:0 wyjazdowym meczu z Buffalo Sabres. Tym samym na liście najskuteczniejszych zawodników w historii NHL zrównał się z zajmującym szóste miejsce Philem Esposito. Prowadzi legendarny Wayne Gretzky – 894 bramki.\n„Dorastałem w Massachusetts obserwując Phila, którym był niewiarygodnym graczem, niewiarygodnym strzelcem. Niesamowite, że teraz mam szansę pracować z Ovi” – powiedział trener Capitals Peter Laviolette.\n„Oczywiście to miło być w takim towarzystwie. Ja po prostu robię to co mogę i staram się wykorzystywać swoje szanse” – dodał skromnie 35-letni Owieczkin.\nDla zespołu z Waszyngtonu trafiali także Jewgienij Kuzniecow, Nicklas Baeckstrom, Richard Panik, Daniel Sprong i Garnet Hathaway, a debiutujący w tym sezonie w NHL bramkarz Vitek Vanek zaliczył swój pierwszy występ bez straty gola.\nMałkin zdobył trzeciego gola w wygranym przez jego Pittsburg Penguins 4:1 meczu z Boston Bruins i był to jego 1100. punkt w karierze. Wcześniej asystował też przy jednej z bramek. Jest trzecim Rosjaninem po Owieczkinie i Siergieju Fiedorowie, który może pochwalić się takim osiągnięciem. Ostatnio Małkin imponuje wysoką formą, już w ósmym meczu z rzędu zdobywa punkty. Pozostałe gole dla Penguins zdobyli: Sidney Crosby, Evan Rodrigues i Jake Guentzel, a dla drużyny z Bostonu trafił Matt Grzelcyk.\nPoprzedni artykułDyrektor biura b. prezydenta: Lech Wałęsa jest po operacji, rokowania są dobre\nNastępny artykułLiga NBA – 98. triple-double w karierze LeBrona Jamesa


Sala straceń | Harry Potter Wiki | Fandom\nWoolworth Building, Nowy Jork, Stany Zjednoczone\nMiejsce wykonywania egzekucji\nSala straceń (ang. Death Cell) — pomieszczenie znajdujące się w siedzibie Magicznego Kongresu Stanów Zjednoczonych Ameryki, w magicznej części Woolworth Building, w Nowym Jorku. Było wykorzystywane do wykonywania egzekucji na osobach skazanych na śmierć. Wykorzystywano basen ze śmiercionośnym eliksirem, który otaczał i pochłaniał skazańców uspokojonych swoimi własnymi wspomnieniami.\nTina na krześle wpatruje się we wspomnienia, podczas wykonywania wyroku.\nW roku 1926 Gellert Grindelwald, podszywający się pod Perciwala Gravesa niesłusznie skazał na śmierć Newtona Skamandera, obwiniając go o sprowadzenie do Nowego Jorku obskurusa, i Porpentynę Skamander, którą uznano za współwinną. Oboje zostali przyprowadzeni przez dwie egzekutorki i strażnika do sali straceń, by wykonać wyrok. Jedna z egzekutorek – Bernadette, wyciągnęła od Tiny dobre wspomnienie i wyświetliła je na powierzchni basenu z eliksirem śmierci, co uspokoiło skazaną. Następnie umieszczono ją na krześle które zawisło nad substancją. W tym czasie nieśmiałek Pickett rozkuł Newta, umożliwiając mu ogłuszenie pracowników MACUSY z pomocą pikującego licha. Tina ocknęła się z transu, gdy eliksir zaczął ją otaczać i rozpuszczać krzesło. W ostatniej chwili udało jej się zeskoczyć na krążące wokół niej pikujące licho, a z niego na brzeg basenu. Zaraz po tym mikstura zapadła się i rozpuściła krzesło. Obu zbiegom udało się wyjść z pomieszczenia, a następnie z budynku.\nDalsze losy sali straceń są nieznane, prawdopodobnie wymieniono krzesło i dalej korzystano z pokoju.\nPomieszczenie miało kształt prostokąta i śnieżnobiałe ściany. Prowadziły do niego jedne drzwi, wychodzące na metalicznie czarny korytarz. Część podłogi, po przeciwnej stronie od wejścia, zajmuje basen wypełniony śmiercionośnym płynem, a nad nim zawieszone jest krzesło straceń.\nSposób użycia Edytuj\nZa wykonanie egzekucji odpowiadali egzekutorzy. Przyprowadzali skazańców do sali, wydobywali ich dobre wspomnienia, które następnie wrzucali do basenu, by się ukazały. Sprawiało to, że skazani się uspokajają i byli chętni do współpracy. W tym stanie sadzono ich na krześle straceń, które unosząc się trafiało nad basen z śmiercionośnym eliksirem. Płyn podnosił się i otaczał skazanego, aż całkiem go pochłonął.\nZnani egzekutorzy Edytuj\nBernadette (w 1926 roku)\nNiezidentyfikowana egzekutorka (w 1926 roku)\nFantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Oryginalny scenariusz (pierwszy raz zidentyfikowana jako Sala straceń)\n↑ Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Oryginalny scenariusz, sceny 67, 69, 71 i 73\n↑ Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Oryginalny scenariusz, scena 67


BLOG FOTOGRAFIA ŚLUBNA GALERIE O MNIE KONTAKT - Robert Grubba\nBLOG FOTOGRAFIA ŚLUBNA GALERIE O MNIE KONTAKT\nFotografia Ślubna | Wesele w Sabacie | Kasia i Adam\nBLOG FORUM GDAŃSK to pierwsza w Polsce interdyscyplinarna konferencja blogerów. To forum wymiany opinii dla twórców najciekawszych blogów, naukowców, dziennikarzy oraz przedstawicieli środowiska biznesu. Podczas Blog Forum Gdańsk będziemy rozmawiać o szansach, barierach i kierunkach rozwoju polskiej blogosfery. Dyskutowane będą kluczowe zagadnienia związane z tą formą komunikacji.\nWirtualny spacer po plaży w Gdyni Orłowie\nOd kilku dni witają nas mroźne ranki, a czasem fajnie powspominać sobie te letnie, słoneczne dni. Dzisiaj, zgodnie z dłuższymi zapowiedziami (np. w oficjalnym zwiastunie tej wirtualnej wycieczki), zapraszam Cię na serię panoram sferycznych, które wykonałem pod koniec maja tego roku chwilę po wschodzie słońca wirtualny spacer po plaży (i klifie) w Orłowie.\nWirtualny spacer po klifie w Orłowie\nTagi: gdynia, orłowo, panoramy, panoramy 360, sferyczne, wirtualna wycieczka, wirtualny spacer\nZaszufladkowany do Panoramicznie\nGdynia Narodowe Święto Niepodległości w obiektywie\nDzień 11 listopada został ustanowiony Świętem Niepodległości prawie 20 lat po wyzwoleniu się z zaborów rosyjskiego, austriackiego oraz pruskiego. Od wybuchu II wojny światowej przez pół wieku tłumiono wszelkie próby obchodzenia tego święta (z początku zakazywał tego hitlerowski okupant, a po 1944 roku komunistyczne władze).\nPanorama sferyczna w Gdyni Orłowie pod Klifem\nWielu mieszkańców Trójmiasta wakacyjną zatokę kojarzy z zupą oraz wszechobecnymi tłumami plażowiczów. Osoby pragnące poznać słoneczną zatokę z trochę innej strony, zaproszę niebawem na wirtualny spacer po plaży (wykonany w maju 2010), i po klifie w Gdyni Orłowie. Dzisiaj opublikuję tylko jedną z panoram, taka mała przekąska przed daniem głównym.\nWpisy otagowane Plitwice


Wiosenny makaron pod parmezanową kołderką PYCHA - przepis - sniunia4 - wielkiezarcie.com\nJesteś tutaj: Strona główna / Przepisy / Wiosenny makaron pod parmezanową kołderką PYCHA\nWiosenny makaron pod parmezanową kołderką PYCHA\n1/3 papryczki chili lub pół łyżeczki ostrej papryki\n20 dag wieprzowego mięsa mielonego\n2 łyżeczki ziołowego koncentratu pomidorowego\nŚwiderki z pełnego ziarna w ostrym warzywnym sosie, świetnie nadają się zarówno jako obiad dla całej rodziny, jak i jako romantyczna kolacja dla dwojga.\nMięso zasmażyć na patelni dodając wegetę do smaku.\nPomidory sparzyć, zahartować zimną wodą i obrać ze skórki. Czosnek przecisnąć przez praske. Wszystkie warzywa drobno posiekać, lub zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Na patelni rozgrzać oliwe i dodać przygotowane warzywa.\nGdy zmiękną, dodać czosnek, oraz wlać rozprowadzony w wodzie koncentrat pomidorowy i dokładnie wymieszać. Wsypać pół łyżeczki tartej bazylii, lub kilka posiekanych listków. Wsypać wcześniej przygotowane mięso. Doprawić do smaku solą i pieprzem.\nMakaron ugotować według przepisu na opakowaniu. Gorący makaron wymieszać z gorącym sosem.\nTak przygotowane danie wykładać na talerz, posypywać parmezanem i dekorować w/w nowalijkami, które dodatkowo pełnią rolę surówki.\nprzepis i zdjecie z uwielbiam.pl\nAutor: sniunia4 2009-07-08\nKuchnie narodów Makarony w roli głównej Mięso Wieprzowina\nmakaron wieprzowina więcej tagów\nKieszonki drobiowe w ciescie COS INNEGO NA OBIAD\nZiemniaki faszerowane mięsem\nMINI kotleciki drobiowe w 10 minut\nMakaron po chińsku z wieprzowiną swissmarta\nZapiekanka z mięsem i makaronem / sosik beatkaaa


– Ubezpieczenie Życie Plus zostało przygotowane właśnie pod kątem osób szczególnie narażonych na wypadki przy pracy. Mając na uwadze, jak cenny jest każdy dzień w szczycie sezonu prac polowych, gwarantują wypłatę wyższego świadczenia za pobyt w szpitalu niż w przypadku choroby, ponadto wysokość świadczenia jest stała bez względu na długość hospitalizacji. Uzyskane z ubezpieczenia środki można przeznaczyć właśnie na pokrycie kosztów leczenia, ale mogą również stanowić wyrównanie utraconych lub zmniejszonych zarobków – mówi dr Justyna Talarek – Z-ca Dyrektora Biura Ubezpieczeń Osobowych Concordii Ubezpieczenia. I dodaje – Warto również pamiętać, że poważniejsze urazy mogą uniemożliwić nam pracę nawet przez kilka miesięcy. Odpowiednio dobrane ubezpieczenie pokryje koszty utrzymania, jak również spłatę ewentualnych rat kredytów i pożyczek.