Przeczytaj dzisiejsze brzmienie art. 257 kodeksu karnego\nPo krótkim przedstawieniu projektu, głos zabrał przewodniczący Komisji Sławomir Piechota (KO):\n„Dziękuję. Kto z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Nie widzę. Składam wniosek o przyjęcie projektu ustawy przedstawionego Komisji o zmianie ustawy – Kodeks karny. Czy jest akceptacja dla przedłożonego projektu? Jest akceptacja. Nie słyszę innych głosów, zatem uznaję, iż Komisja jednomyślnie przyjęła przedstawiony projekt”.\nLGBT+, kodeks karny przestępstwa z nienawiści\nHetero i nieheternonormatywni ludzie to natura. Nie żadne prawo naturalne.\nHomofobii mają PROBLEM z naturą: celowo, albo z czystej głupoty.\nPrześcigają się w \_"neokretynizmie\_" wymyślając coraz to bardziej wyszukane hasła łączące ofiary dyskryminacji z np. totalitaryzmem… by jak najmocniej dyskryminować, by \_"mieć wroga\_".\nCzęścią tej plugawej narracji jest KOMPLETNA BZDURA czyli powtarzanie hasła \_"ideologia LGBT\_" – której nie ma.\nCzęścią tej narracji jest hasło \_"zaraza\_", którą wypowiedział publicznie arcybiskup, którego póki co nikt się nie zapytał o jego orientację.\nPo co to piszę? Po to, że w razie nieheteronormatywności tego, który nazywa ludzi zarazą, jest czarno na białym z kim społeczeństwo ma do czynienia.\nCzy wszyscy uchwalający uchwały pro rodzinne, a dyskryminujące osoby LGBT – już w nazewnictwie używając słowa "ideologia" zdają sobie sprawę, że powtarzają KŁAMSTWO o nieistniejącej "ideologii LGBT"?\nCzy każdy homofob ma świadomość tego, że nie ludzie LGBT są problemem, ale każdy homofob?\nJan Kovalsky 6 października 2020\nProblemem nie jest gej, który sobie żyje z kimś, ale ideologia LGBT, która głosi, że dwoje osobników tej samej płci to jest to samo co dwoje ludzi będących razem jako mężczyzna i kobieta. A tak nie jest. Gejostwo to nie jest naturalne, w innym wypadku odbyt byłby przystosowany do penetracji – a nie jest. Stąd geje po kilku latach mają problem z wyciekami i nietrzymaniem stolca o czym mówią lekarze.\n6 października 2020 at 16:28\n„…nie byłoby w niej miejsca na słowa, których użył m.in. nowy minister edukacji Przemy-sław Czarnek, w których stwierdził, że osoby LGBT nie są równe normalnym ludziom”.\n1. „Osoby nieheteronormatywne” to takie, które nie spełniają normy gatunkowej w dziedzinie reprodukcji. I tylko w tym sensie są „nienormalni” (odbiegający od normy); jest to sens wyłącznie opisowy, a nie ocenny (nie należy plątać tych sensów).\nPodobnie „osoby niewidome” to takie, które nie spełniają normy gatunkowej w dziedzinie zmysłu wzroku (bez względu na to, w jaki sposób stały się niewidome). I tylko w tym sensie są „nienormalni” (odbiegający od normy); jest to sens wyłącznie opisowy, a nie ocenny (nie należy plątać tych sensów).\n2. W związku z tym oczywiste jest to, że nie może być równouprawnienia w sensie konstytucjonalnym (wszyscy są równi wobec prawa). Nieheteronormatywni nie mogą zawierać związków małżeńskich, o ile w takim związku przymiot rodzicielstwa i macierzyństwa nie może zaistnieć (ale – moim zdaniem – powinni mieć możność zawarcia związku partnerskiego). Niewidomi nie mogą wykonywać zawodów wymagających posługiwania się zmysłem wzroku (np. pilotowania samolotów).\n3. Zarówno jedni jak drudzy winni wyrobić w sobie jednak pokorę istnienia w stanie, jaki im przypadł. Nikt wszak nie jest doskonały, a żyć trzeba. W obu przypadkach wskazana byłaby szeroko rozumiana terapia psychologiczna.\nHomofobie, kłamco, piewco neokretynizmu.\nJeszcze nie ogarnąłeś tematu?\n6 października 2020 at 15:57\nAj waj waj. Przypomina mi się pytanie quizowe: „czy może być ktoś bardziej skretyniały od lewaka?”\nOdp. „Inny lewak”.\nJesteś kłamcą i homofobem.\nI żadne Twoje ścieki pisane tu na tym forum tego nie zmienią.\n6 października 2020 at 16:03\nAj waj waj. Przypomina mi się pytanie quizowe: „czy może być ktoś bardziej skretyniały od heterofoba?”\nOdp. „Inny heterofob”.\n6 października 2020 at 17:09\nZostań asystentem Czarnka :)))\nBędziecie dobraną parą :)))\nedward kowalski 6 października 2020\nAj waj waj! O, Mosiek, ty Przewspaniały, przypomina mi się pytanie quizowe: czy może być ktoś większym debilem od Ferdinanda?\nOdp. "Inny Ferdinand"\nKropla – jak to mówią – drąży skałę.\n6 października 2020 at 16:26\nKropla drążyła i pogrążyła :)))\nTowarzystwo neokretyńskie na forum oko press.\nPolew z Was homofobii jest :)))\nDzięki – już poprawiłem (te chochliki). Oczywiście "nieheteronormatywni" ….\nTo ty z grzegorzem tez nie spełniacie normy gatunkowej w dziedzinie inteligencji. Wogóle co to za wywód pseudologiczny. Ferdek sili się od dluższego czasu na jakies pseudonaukowe dowody nic nie majace wspolnego z nowoczesna nauka. Prawicowcy pewnie to kupuja bez mydla (w koncu wierza w ksiazke napisana przez pastuchow pare tysiecy lat temu). Ale ktos majacy troszeczke bardziej otwarte horyzonty się na to nie nabierze.\n6 października 2020 at 17:00\n6 października 2020 at 17:37\nGdzie jest na przyklad napisane ze malzenstwo wymusza posiadanie dzieci. I ta pokrecona logika a'propos niewidomych. Niewidomemu konstytucja i prawo nie zabrania kandydowac na pilota. Po prostu nie przejdzie wymaganych testow. Ale prawo krajowe jest rowne dla nich. A osoby niehetronormatywne nie maja takich samych praw.\nNiewidomemu prawo zabrania pilotowania samolotów. Nawet nie zostanie dopuszczony do testów.\n6 października 2020 at 18:14\nOk. Ale nadal to przeczy logice. Malzenstwo w naszym prawie nie nakazuje miec dzieci, wiec argument o niewidomym jest nadal chybiony.\nTomek Bury 7 października 2020\nTwoj komentaz ma sie nijak do wypowiedzi Czarnka. Ty piszesz, ze istnieja roznice, Czarnek odbiera osobom LGBT prawa czlowieka. Twoj "sens wyłącznie opisowy, a nie ocenny" to tez kompletna bzdura. Przypomne slowa Czarnka:\n"Brońmy rodziny przed tego rodzaju zepsuciem, deprawacją, absolutnie niemoralnym postępowaniem. Brońmy nas przed ideologią LGBT i skończmy słuchać tych idiotyzmów o jakichś prawach człowieka czy jakiejś równości. Ci ludzie nie są równi ludziom normalnym i skończmy wreszcie z tą dyskusją”.\n7 października 2020 at 11:12\n„…nie byłoby w niej miejsca na słowa, których użył m.in. nowy minister edukacji Przemysław Czarnek, w których stwierdził, że osoby LGBT nie są równe normalnym ludziom”.\n– Wydaje mi się, że słuszną diagnozę postawił w swoim czasie Pan. M. Czarnek w odniesieniu do nieheteronormatywnych:\n– Aj waj waj. Wystarczy poczytać choćby ociekające jadem komentarze heterofobów w OkoPress. Co ciekawe – im większy prymityw, tym większy jad.\n1. Nieheteronormatywni – wskutek agresywnej propagandy ideologów lgtbizmu – ulegli w dużej części „stereotypowi spiskowemu” – przekonaniu, że heteronormatywni w znakomitej części są homofobami, o niczym innym nie myślą tylko jak by tu dokopać nieheteronormalsom. A oni sami (tj. nieheteronormatywni) z kolei – wskutek tejże agresywnej propagandy ideologów lgtbizmu – stali się heterofobami.\n2. Znana jest w psychologii (szkoła psychodynamiczna i behawioralna) teza, że nagłaśnianie pewnych zachowań, a nie daj Boże prezentowanie ich jako przejawu wyrafinowania – nasila zjawisko parafilii (zaburzenia preferencji seksualnych). Wiedzą o tym doskonale qeerowcy (szersza nazwa dla lgbtizmaków – ideologów LGBT) i dlatego tak usilnie zabiegają o wejście do szkół z „latarnikami”. Ponadto wiadomo, że tak „seksualizowane” (zachęcane do myślenia o seksie, np. omawianie „złego dotyku”) dzieci – jako że nie posiadają one jeszcze dostatecznie ukształtowanego systemu psycho-moralnego – mogą dokonywać wyborów preferencyjnych jak leci, na chybił-trafił (ze 152 płci). A mogą też w ostateczności (m.in. wskutek dysonansu poznawczo-emocjonalnego i „parcia” na aktualne mody) przejawiać tendencje samobójcze; zwłaszcza w sytuacji, gdy nie wszyscy rówieśnicy ich wybór preferencji seksualnej zaakceptują.\n6 października 2020 at 15:58\nFacet, co Ty pierd…?\nSerio jesteś tak prymitywny, czy tylko się zgrywasz?\nWiesz po co edukacja seksualna w szkole, po co wyjaśnienie o różnorodności wśród ludzi?\nPo to by kolejne pokolenia miały jak najmniej takich osobników jak Ty, homofobów, manipulatorów i kłamców.\nPo to, by kolejne pokolenia NIE DYSKRYMINOWAŁY \_\_\_"Milo\_\_\_" czy \_\_\_"Zuzi\_\_\_".\nPo to, by kolejne pokolenia wiedziały, że jak pedofil w sutannie dotyka, to trzeba uciekać!\nJeśli ktoś seksualizuje dzieci, czyli zbyt wcześnie, nieprofesjonalnie przedstawia intymny świat to np. kler.\nWiesz jakie pytania są zadawane dzieciom do spowiedzi przed pierwszą komunią?\nOrientacja seksualna nie jest kwestią wyboru, tylko jest wrodzona.\nW odpowiednim wieku świadomość swojej intymności, seksualności pozwala na precyzyjne samookreślenie \_"kim się jest\_".\nTyle, że m.in. dzięki takim prymitywnym homofobom, jak kilku was tutaj, tacy ludzie mają pod górkę w homofobicznym systemie.\nCiekaw jestem, gdybyś miał dziecko, które w odpowiednim czasie oznajmiło by Tobie, że nie jest heteronormatywne…\nTłukłbyś? Opowiadał o marksizmie?\nO latarnikach? A może powiedziałbyś mu, że ma się wyleczyć, w tym z \_"ideologii\_" którą sobie \_"ubzdurało\_"?\nKryminał dla homofobów szczególnie tych, którzy bardzo mocno homofobią obsr… ją swoje otoczenie.\nI pamiętaj jeszcze jedno homofobie.\nWszyscy homofobii są współwinni śmierci tych, którzy z powodu dyskryminacji życie sobie odbierają, bo nie dają rady żyć.\nWidziałeś te napisy na murze ministerstwa?\nTe imiona są adresowane też do Ciebie homofobie i innych tutaj homofobów.\n7 października 2020 at 00:17\nHomofobie kłamco. Piewco neokretynizmu. Upgrade Twoich kretynizmow: heterofob :)))))\n6 października 2020 at 16:30\n6 października 2020 at 16:34\nNie męcz się :)))\nŻeby Cię od neokretynizmow co nie rozbolało :))))\nTo pewnie uslyszales w tvp bo tylko tam mogą wymyślić równie "górnolotne" żarty.\n6 października 2020 at 17:02\nNawet Ci to kretynienie wychodzi :)))\nKlakierów masz nawet jedną klakierkę :)))\n6 października 2020 at 17:04\nOd pewnego czasu obowiązuje u prawaków nowa skala mierzenia inteligencji. Skala obejmuje 10 stopni. Jednostką jest "ferdinand". Dla ułatwienia i zrozumienia: noga stołowa ma 10 "ferdinandów". Pytanie: ile "ferdinandów" ma nasz czołowy prawak Wspaniały?!\nCzyli to aj waj, waj to echo w pustym łbie Ferdynanda. Panie Ropczyński, obserwacje poczynił Pan na sobie czy, czy jesteście bliżej z Ferdynandem?\n6 października 2020 at 20:16\nCiekawe byłoby, jakby okazałoby się, że ci dwaj to para, a nieszczegolna ich gosposia. Kowal? Szofer? :))))\nDlaczego z takim uporem lewacy odżegnują się od słowa "ideologia"?\nPowtarzają z uporem maniaka, że "LGTB to ludzie, a nie ideologia".\nMoim zdaniem bierze się to z sukcesji lewackich poglądów z marksizmu. Marks mówił wszak o ideologii jako "świadomości fałszywej" afirmującej aktualny układ społeczno-polityczny. W tym sensie było to słowo pejoratywne. I tak to już lewakom zostało. Boją się słowa "ideologia" jak diabeł święconej wody.\n6 października 2020 at 18:37\n6 października 2020 at 19:07\nJeśli zaspokoiłeś już swoją ciekawość to wróć oglądać "W tyle wizji".\n6 października 2020 at 20:21\nHomofobie, Goebbelsa to masz Ty w głowie…\npowtarzanie kłamstw pseudonaukowych i haseł typu "ideologia LGBT" to typowe dla PRYMITYWÓW HOMOFOBÓW.\n7 października 2020 at 00:08\nDo dziś nikt nie wytłumaczył CZYM jest ta "ideologia LGBT".\nHomofobii powtarzają w kółko to hasło, jak ostatni kretyni…\nCzy są autentycznie tacy głupi, że nie potrafią zrozumieć, że za tym, że ktoś jest L, albo G, albo B, albo T nie stoi ŻADNA ideologia, tylko najzwyczajniej w świecie natura, a homofobii tego ni w ząb pojąć nie mogą. Podpierają się pseudonauką, mieszają osoby lgbt z boleszewizmem, czy totalitaryzmem, zapominając, czy celowo pomijając, że osoby LGBT nie mają np. w Polsce takich samych praw jak osoby heteronormatywne. Naprawdę to dla homofobów trudne do pojecia, czy po prostu ZAKUTE łby pełnej ignorancji i złej woli?\nI nie chodzi o strach przed słowem ideologia, tylko sprzeciw wobec dyskryminacji osób LGBT, dyskryminacji ukrytej za hasłem "ideologia LGBT". Tłoczenie kłamstwa, że to nie o ludzi chodzi, a o "ideologię" jest głównym celem manipulacji homofobów.\nNo cóż… idąc tym tropem, wypadałoby uznać, że ludzie heteronormatywni są też ideologią… Niemożliwe, prawda?\nNajpierw trzeba wyjść od tego, że czy hetero, czy homo… to są zawsze LUDZIE. Ich intymność.\nHomofob, duchowny katolicki, czy homofob nacjonalista, populista będzie zawsze wchodził w intymne szczegóły, jak ostatni cham.\nAle to celowe…\nI pisze homofob Ferdinand elaboraty… gardłuje się o marksizmie…\nCo trzeba mieć we łbie, żeby się w tym babrać?\nnatura i ludzie. Ludzie nie tylko heteronormatywni, ale i nieheteronormatywni.\nKraje cywilizowane mają prawa, które NIE DYSKRYMINUJĄ.\n… następne pytanie.\n7 października 2020 at 14:55\nPIS i Lewica I Biedron ten sam socjalizm, nikogo to nie dziwi\nnatomiast samych wyborcow Pisu, sa odrobine zmieszani\nLGBT w Polsce nie bedzie, jesli PIS to wprowadzi bedzie pogrom tej czesci spolecznosci w Polsce, ani Policja, ani Wojsko, ani Niemcy i Usa nie pomoga im,,,,\nbedzie POGROM LGBT, moze i lepiej ze tak bedzie.\nNIE ma miejsca w Polsce na LGBT.\nzobaczycie na czyny, PIS wyda wyrok NA WAS.\n7 października 2020 at 02:50


Jedna krew - Darda Stefan | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nJedna krew (okładka miękka)\nWłaśnie zrecenzowałem Jedna krew\nBył rok 1984, gdy w niewielkiej bieszczadzkiej wiosce miały miejsce dramatyczne wydarzenia, po których nieboszczykom przed pochówkiem odcinano głowę i przebijano pierś metalowym zębem brony. Po ...\n22-07-2020 o godz 19:46 przez: murder.in.the.librar\nMała bieszczadzka wieś, idylliczne krajobrazy i zmodyfikowana wersja wąpierzy z ludowych wierzeń. Brzmi zachęcająco? To moje pierwsze spotkanie z piórem Stefana Dardy i byłam bardzo ciekawa czy się polubimy. A ze względu na wakacyjne plany, wizja bieszczadzkiego horroru intrygowała podwójnie.⠀ ⠀ Wieńczysława Pskita, nazywanego przez wszystkich Wieńczykiem (przez nielicznych Sławkiem), poznajemy jako jedenastolatka wychowującego się u boku starszej kuzynki Moniki, zwanej Niką. Dzieciaki są ze sobą naprawdę blisko, dlatego wieść o nieszczęśliwym wypadku skutkującym śmiercią Niki, uderza w Wieńczyka z niesłychaną mocą. W dodatku podczas uroczystości żałobnej ku pamięci zmarłej mały Wieńczysław staje się świadkiem niewyobrażalnego zdarzenia, które zmieni go na zawsze. Odtąd bohaterowi przestaje na czymkolwiek zależeć, dorasta bez emocjonalnych wzlotów i upadków, stając się jakby biernym obserwatorem własnego życia, zamiast jego aktywnym uczestnikiem. Sam mawia, że w jego żyłach krąży "szara krew". Wkrótce przenosimy się w czasie do wieńczykowej teraźniejszości, gdzie ponad czterdziestoletni mężczyzna wciąż pielęgnuje swój żal o wydarzenia z dzieciństwa. Chciałby poznać odpowiedzi na pewne pytania, tymczasem cała rodzina milczy, jakby nie było o czym mówić. Wkrótce umiera wujek bohatera - ojciec Niki. To wydarzenie jest brzemienne w skutkach, bo zmusza Wieńczyka i jego matkę do powrotu w rodzinne strony. Na miejscu okazuje się, że żona zmarłego zaginęła. Akcja przyspiesza, wypadki przyjmują nieunikniony obrót, tworząc łańcuch o mechanice przewracających się jedna o drugą kostek domina.⠀ ⠀ Potrzebowałam trochę czasu by dać się wciągnąć, ale ostatecznie zaskakujące zwroty akcji przekonały mnie, że przeczytanie "Jednej krwi" jest tym, co mi do szczęścia potrzebne ;). Interesującą kwestią są też kreacje bohaterów. Nikt nie jest tutaj jednoznacznie dobry ani zły, a najlepszym tego przykładem jest sam Wieńczysław Pskit. Czytelnik może go odbierać jako dziwnego, czy irytującego, ale wszystko to ma uzasadnione podłoże fabularne. Człowiek z traumą, umysłowo zakorzeniony w bolesnych wydarzeniach z dzieciństwa ma prawo zachowywać się różnie.⠀Książka opowiada o obsesji, skłania czytelnika do stawiania pytań o granice wierzeń czy zabobonów. Wreszcie docenić należy bogato rozwiniętą warstwę obyczajową. Podsumowując, moje wrażenia po lekturze najnowszej powieści Stefana Dardy są pozytywne, nie jestem ani zachwycona, ani zawiedziona. Z ciekawości sięgnę po inne tytuły autora, na pierwszy ogień pójdzie najpewniej "Dom na wyrębach". A... i podczas wyjazdu w Bieszczady będę uważała na klątwę "jednej krwi" :D\n15-06-2020 o godz 11:06 przez: Bernardeta Łagodzic-Mielnik\nW krainie biesów, czadów i upiorów Stali czytelnicy mojego bloga wiedzą, że rzadko sięgam po grozę. To nie znaczy, że omijam ten gatunek szerokim łukiem i go nie lubię. Dziś będę się zachwycać najnowszą powieścią niekwestionowanego mistrza z rodzimego podwórka jakim jest Stefan Darda. "Jedna krew" to książka, którą z pełnym przekonaniem ocenię w każdej skali najwyższą notą i będę Was gorąco namawiać do jej lektury. Tytuł ma tak wiele atutów, że recenzja okaże się może jedną długą laurką, ale by być szczerą muszę tylko i wyłącznie w ten sposób napisać. Zatem przenosimy się do lat 80-tych XX, a konkretnie do roku 1984 i do miejsca, które wtedy było dzikie i tajemnicze. Mała bieszczadzka wioska kryje swoje tajemnice. Otóż w tej okolicy od lat miały miejsce pewne obyczaje, kultywowano pewne tradycje nawet za aprobatą osób duchownych. Osobom zmarłym przed pogrzebem wbijano w serce ząb z brony i odcinano szpadlem głowę. Cały ten mrożący krew w żyłach rytuał był po to, by zapobiec tzw. klątwie jednej krwi. By osoba zmarła nie błąkała się jako upiór po ziemskim łez padole i nie była żądna ludzkiej krwi osób żyjących. By nie przekazała przeklętego dziedzictwa. Po wielu latach tych czynności zaniechano, ale ... niestety pewnego dnia powtórka ceremonii okazała się konieczna. Wieńczysław Pskit miał wtedy tylko jedenaście lat i mieszkał z rodzicami w Ustrzykach Dolnych. Pewnego dnia ich telefon rozdzwonił się i przekazał tragiczną wiadomość. Kuzynka Wieńczysława, nastolatka o imieniu Monika zwana przez wszystkich Niką zginęła w sposób tragiczny na bieszczadzkiej drodze wracając od koleżanki. Chłopiec przyjechał z rodzicami na pogrzeb i zrozpaczony położył się obok ukochanej kuzynki w trumnie. Wtedy szybka reakcja rodziny doprowadziła do powtórki zapomnianych nieco czynności. Wydawałoby się, że koszmary uśpiono i wszystko potoczy się już dobrze, że nieszczęściu zdołano zapobiec. Jednak to była tylko fikcja i ułuda. Koszmar wrócił po wielu latach, bo w 2011 roku. Wtedy wszystko potoczyło się inaczej, a wydarzenia wymknęły się spod kontroli... Jeśli chcecie być ich świadkiem polecam, gorąco i z całego serca zatopienie się w fabule genialnej powieści, która bardzo mocno mnie zafrapowała. Czytałam jak nawiedzona i nie mogłam się oderwać. Co mnie tak rozpaliło do czerwoności? Po pierwsze wspaniała, dopracowana w aptekarskich szczegółach fabuła. Świetny pomysł, kapitalna kombinacja zdarzeń, ciekawych postaci umieszczona w idealnie dobranym miejscu. I tu się zatrzymajmy na odrobinę prywaty: Bieszczady znam doskonale, byłam w nich bardzo wiele razy na przestrzeni ponad trzydziestu lat. Były to wypady turystyczne - łażenie po górach, połoninach, odkrywanie piękna przyrody i wędrówki śladami historii, którą ten teren ma wybitną i naprawdę jedyną w swoim rodzaju aczkolwiek trudną. Bieszczady są bardzo tajemnicze i swoją aurą idealnie nadają się na scenę powieści grozy. Tę dzikie tereny, cmentarze małe i niekiedy zapomniane, odludzia pełne ruin dawnych wsi, wysiedlonych i spalonych, lasy pełne ostoi dzikiej zwierzyny, gdzie ludzka noga rzadko zachodzi nadają się idealnie na terytoria, gdzie mogą grasować upiory. Postaci w tej historii są takie naprawdę bieszczadzkie. Jedyne w swoim rodzaju, z prostą, ale tajemniczą osobowością i sekretami. Są oryginalne i niesztampowe, idealnie wykrojone i wpasowane klimat książki. Wielki plus także należy się powieści za styl, język i warsztat pisarski Mistrza, bo na taki tytuł Stefan Darda zasłużył swoim talentem i pomysłowością. Nastrój w książce przyprawia o gęsią skórkę i dreszcze. Emocje są stopniowo i systematycznie podkręcane. U mnie zaowocowało to obojętnością na to, co wokół mnie, na głód i pragnienie. W trakcie lektury liczyła się tylko ta historia. Czytając ma się wrażenie, że ta książka jest niczym pająk, sprytny zabójca, który idealnie potrafi omotać swoją pajęczyną wybraną ofiarę. Zagadki, tajemnice i sekrety są w tej lekturze normalnością. Ich odkrywanie powoduje zarazem pojawianie się nowych niespodzianek i nagle wraz z bohaterami mamy wrażenie jakbyśmy znaleźli się w bagnie bez możliwości ratunku i pomocy skądkolwiek. W fabule wiele się dzieje. To, co łatwo na początku określimy jako w pełni realne szybko miesza się z tym, co już tak oczywiste co do realności nie jest. Szybko budzimy się w książkowej rzeczywistości w której realizm tak bardzo miesza się ze światem nadprzyrodzonym, że tracimy kontrolę, a to skutkuje tym jednym. Prawdziwym oceanem emocji i naprawdę świetnych doznań czytelniczych. Wtedy dochodzimy do momentu mocnego czytelniczego zawrotu głowy o wywołaniu którego marzy niejeden Autor. Akcja książki nie toczy się jednym rytmem i jest zmienna. W średnim tempie na początku zagłębiamy się w przeszłość, potem zwalniamy pośrodku by w ostatniej części książki wsiąść na bardzo szybko kręcącą się karuzelę. Jest niepowtarzalnie i wyjątkowo. I tak pisać pozytywy mogłabym bez końca. Chwaliłabym oddanie aury miejsc, które tak dobrze znam i kocham, biłabym brawo\n29-05-2020 o godz 13:09 przez: Anonim\nMała wioska gdzieś w Bieszczadach... Tajemnicza klątwa jednej krwi... Brzmi zachęcająco? No to przygotujcie się na nową książkę autorstwa Stefana Dardy! Książki tego Autora są zawsze mocno przeze mnie wyczekiwane. Jego umiejętność do budowania nastroju grozy w sposób zupełnie wyjątkowy każdorazowo mnie zaskakuje. Nie inaczej było i tym razem. Jednakowoż teraz miałam zaszczyt przeczytać tę książkę jeszcze przed premierą, więc radość ma i oczekiwania z nią związane były ogromne. A czy Autorowi i tym razem udało się mnie zaskoczyć? Sami zobaczcie... Życie Wieńczysława Pskita nie było łatwe. Ze względu na przedziwną kombinację imienia i nazwiska byłby notorycznie narażany na śmieszność, gdyby nie Monika, kuzynka, którą tak naprawdę traktował jak siostrę, a która zawsze stawała w jego obronie. Jeden telefon w listopadzie 1984 roku miał jednak zmienić jego życie na zawsze. Dramatyczne wydarzenia, po których powrócono do starego zwyczaju przebijania zwłok zębem od brony i odcinania im głowy spowodowały, że ten jedenastolatek na zawsze stracił jakąś cząstkę siebie. Nie potrafił poradzić sobie z utratą najbliższej mu osoby, powoli tracąc chęć do życia, a przede wszystkim do nawiązywania relacji z innymi ludźmi. Po latach wraca do miejsca swojego pochodzenia, by odkryć, że klątwa jednej krwi nadal ciąży nad mieszkańcami tej małej wioski. I nadal jedynym ratunkiem jest ząb od brony... Książka jest niezwykła. Akcja początkowo rozwija się jakby leniwie, poznajemy wiele faktów z życia rodziny Pskitów, ale proszę mi wierzyć - wszystkie te fakty są istotne. Autor co jakiś czas jednak już sygnalizuje, że to, co się wydarzy dalej, będzie zaiste.... zaskakujące. A potem to już jest groza w najlepszym wydaniu! Właśnie to powolne budowanie napięcia powoduje, że nagle czytelnika aż zatyka, kiedy ząb od brony faktycznie idzie w ruch i to w okolicznościach, których kompletnie się nie spodziewałam. Wieńczysław była dla mnie postacią mocno zaskakującą. Nie ukrywam, nie potrafiłam zrozumieć, jak mógł tak bez mrugnięcia okiem niemalże dokonać pewnych czynów, ale, jak sam mówił, jego krew była szara. Trauma, jaką przeżył w dzieciństwie odcisnęła na nim swoje mroczne piętno, które skutkowało nie tylko swoistym wyłączeniem emocji, ale i poszukiwaniem źródeł niezwykłych wydarzeń w wiosce. Zdawać by się mogło, że jego życie odmieni spotkanie z pewną wyjątkową kobietą, ale... no właśnie, to, co później zaserwował autor, kompletnie wbiło mnie w fotel. Czytnik wypadł z ręki. Kilka razy wracałam do poprzednich fragmentów, bo nie byłam w stanie uwierzyć w to, co czytam. Przyznam szczerze, nie mam dobrej pamięci do dat, więc w pewnym momencie, przy trzecim czytaniu zaczęłam notować daty, bo Autor tak zakręcił fabułą, że cały czas powtarzałam "nie wierzę!". I nie, nie czytałam trzy razy, bo gubiłam się w fabule. Czytałam wielokrotnie, bo ciężko mi było uwierzyć w to, co wyprawiał Wieńczysław. I pewnie jeszcze nieraz będę wracać do tej książki, bo nadal mocno siedzi mi w głowie. Stefan Darda ma niesamowitą umiejętność nie tylko budowania nastroju grozy, od niemal niezauważalnego do wstrząsającego. Ma zdolność przenoszenia czytelnika na te piękne bieszczadzkie połoniny, do tych małych klimatycznych wiosek. Choć teraz to pewnie lęki niejakie miałabym przed wyprawą w te rejony... Ale sam pomysł na poprowadzenie narracji z punktu widzenia głównego bohatera, człowieka mocno pokiereszowanego przez los, a przez to nieco inaczej odbierającego rzeczywistość, był po prostu genialny. Ten zabieg daje czytelnikowi możliwość zatopienia się w wydarzeniach jakby oczyma Wieńczysława. Do pewnego momentu jesteśmy biernymi obserwatorami jego poczynań, jego postrzegania świata, później na scenę wkraczają kolejni bohaterowie i to ich oczami widzimy przedziwne wydarzenia w Nowej Żernicy, które są pokłosiem klątwy jednej krwi.... Ta książka jest znakomita. Ci, którzy znają twórczość tego Autora na pewno się nie rozczarują, chciałoby się rzec "Darda w najlepszej formie!" A ci, którzy jeszcze nie znają jego książek, jednakowoż lubią klimaty grozowe, z całą pewnością powinni po nią sięgnąć. To przede wszystkim kawał znakomitej lektury, ale, co najważniejsze, nawiązuje do słowiańskich wierzeń i obyczajów. Z całego serca polecam tę książkę Państwa uwadze!\n31-05-2020 o godz 21:44 przez: Książki w eterze\nZainfekowanie pustką. Ponoć czasem lepiej nie wiedzieć za dużo. Klątwa jednej krwi jest jednak taka, że będziesz szukać, aż znajdziesz. Zakażenie polega nie tylko na zatruciu krwi. To również zainfekowanie pustką, która wyzwala nieludzkie instynkty. Stąd już blisko do degeneracji uczuć, a bez uczuć nie ma nic. Wieńczysław Pskit miał zaledwie 11 lat, gdy doszło do dramatycznych wydarzeń w położonej w sercu Bieszczad wsi Nowa Żernica. Nie tak miała wyglądać przyszłość jego ukochanej ciotecznej siostry Niki. Był rok 1984. Te zdarzenia na trwałe zapisały się w głowie Wieńczyka. Już nigdy nie będzie niewinnym chłopcem. Nie zazna spokoju w dorosłym życiu. Klątwa jednej krwi będzie mu towarzyszyć nieustannie i prowadzić na drogi, których sam pewnie by nie wybrał. Pogański zwyczaj, znany sprzed wielu lat, gdy ludzie z ziemi tomaszowskiej i hrubieszowskiej zostali przesiedleni na nieurodzajne bieszczadzkie ziemie w ramach akcji H-T, nie zaginął. Klątwa jednej krwi nadal krąży wśród tamtejszych mieszkańców. Czy Wieńczysław Pskit będzie tym, który da kres przerażającej tradycji? Nawet jeśli sądził, że nigdy więcej nie usłyszy o „jednej krwi”, która burzy się w żyłach po śmierci i każe szukać wiecznego ukojenia, to jeszcze nie wie, że jest w pułapce własnej obsesji. Jest rok 2011, kiedy Wieńczyk wraca do Nowej Żernicy, by zmierzyć się z przeznaczeniem. Właśnie tam otwiera symboliczne pudełko z zamierzchłymi sekretami. Zaczyna się walka o życie. A może o śmierć? „Być może dopiero stojąc u progu śmierci, potrafimy docenić swoje nawet najbardziej mdłe i nieciekawe życie”. Stefan Darda znowu intryguje. Podjął trudny, bo nie do końca poznany, temat z zakresu demonologii. Skąd biorą się wampiry, strzygi, demony? Według różnych wierzeń źródła pochodzenia mogą być wszelakie. Jednokrwistość. Syn z ojca, bliskie relacje, związki między ludźmi połączonymi krwią i owoce takich związków. A może to zło, które opanowało świat? Może zła energia krążąca między ludźmi? Kto wie? Brak zrozumienia, pustka, zamknięcie w sobie, a nade wszystko trwanie latami w sekretach i domniemaniach, które prowadzą do degeneracji uczuć. A bez uczuć nie ma nic. Pielęgnowanie w sobie zła może zmieniać psychikę. Pozory i sztuczna powłoka nie gwarantują szczęścia. Uprzedzenia zaś, mają wielką moc. W moim odczuciu to nie tylko książka grozy, czy książka wampiryczna, ale przed wszystkim psychologiczna. Śledząc rozterki bohatera jesteśmy obserwatorami wielu faz jego przemiany, a ostatecznie i tak jest zaskoczenie, bo chyba nikt nie jest w stanie do końca zgłębić ludzkiej psychiki i mechanizmów jej działania. Stefan Darda subtelnie to podkreśla. W efekcie mamy kolejną świetną powieść spod wytrawnego pióra i niezmiennie, my czytelnicy, jesteśmy poddawani huśtawce przeżyć, nastrojów, emocji. Na koniec jeszcze jedna subiektywna refleksja. Otóż, nie wiem jaki mechanizm rządzi czytelniczym wyobrażeniom, ale czytając kolejne książki Stefana Dardy, samoczynnie w roli głównego bohatera wyobrażałam sobie właśnie samego pisarza. Może przez doskonałą narrację pierwszoosobową? Tutaj mój plan runął, bo fragment z kluczem żurawi postawił pana Stefana w roli samego siebie. Genialny zabieg! A do tego Orkiestra Świętego Mikołaja, jakże osobista dla Autora. Lektura „Jednej krwi” pochłonęła mnie całkowicie. Plastycznie oddane bieszczadzkie zakątki zachęcają do podróży w tamte strony, z tym że odtąd te podróże nie będą już takie same. Bo trudno będzie chodzić szlakiem do Chatki Puchatka, czy wspinać się na Smerek, bez wspomnienia zdarzeń z tej powieści. Trudno będzie nie poruszać swej wyobraźni, gdy będzie się przejeżdżało przez Lutowiska. Podobnie jak wcześniej było z Guciowem, Roztoczem, Pojezierzem Łęczyńsko-Włodawskim czy Przemyślem. Za ten realizm i sugestywność przekazu ogromnie dziękuję Autorowi. Ech, krótko mówiąc, znów dopadł mnie "dardyzm". Mój "dardyzm". I to cudowny stan. Polecam również Wam! Kto nie posmakuje, ten nie zrozumie. Aneta Kwaśniewska, Książki w eterze http://ksiazkiweterze.pl/k2/w1/2020/05/31/stefan-darda-jedna-krew-videograf/\n09-07-2020 o godz 19:15 przez: Ewelina Wieczorek\nNiedawno miałam przyjemność zapoznać się z piórem Stefana Dardy; przeczytałam pierwszą część Czarnego Wygonu, która bardzo mi się spodobała. Zapragnęłam więc sięgnąć po kolejną książkę autora, żeby sprawdzić, jak poradzi sobie z kompletnie inną przygodą. Wybór padł na jednotomową powieść o intrygującym tytule "Jedna krew". Co w trawie piszczy? Co szura na cmentarzu? Jedną krwią nazywa się starodawną klątwę, która dotyka osób urodzonych ze związku kazirodczego. Jak się okazuje, poza podobnym DNA, co przecież skutkuje wieloma chorobami lub niepełnosprawnościami, można również otrzymać po śmierci dar drugiego życia. A raczej nieżycia. Aktywacja następuje w przeciągu paru dni od zgonu, a zainfekowany musi posilić się świeżą krwią żywego człowieka - w ten sposób też dochodzi do przekazania klątwy dalej. I koło się zamyka. Trąci trochę wampirami, prawda? W książce jednak ani razu nie pada to mroczne słowo, gwarantuję. Skoro już mniej-więcej przybliżyłam znaczenie tytułu, teraz wolno mi przejść do sedna. Historia, choć opowiadana z wielu różnych perspektyw, w głównej mierze należy do Wieńczysława Pskita. Najpierw dokładnie poznajemy wydarzenia z lat 80., kiedy Wieńczyk był młodym, jedenastoletnim chłopcem. Już we wstępie spotyka go nieszczęście, bo jego ukochana kuzynka Nika zostaje potrącona przez samochód i umiera. Wraz z rodzicami więc jedzie na pogrzeb do niewielkiej beskidzkiej wioski, Żernicy, a tam dzieją się rzeczy niepojęte. Bo jak logicznie wytłumaczyć nagłe ocknięcie się Niki w trumnie i jej próbę ataku kuzyna, albo ojca Wieńczyka i wujka, którzy bez wyjaśnienia odcinają dziewczynie głowę? Dziesięciolatek nie wie, jak sobie poradzić z obrazami z przeszłości, co owocuje wieloma dziwnymi zachowaniami w przyszłości. Po wielu latach Wieńczysław musi zmierzyć się z kolejną stratą. Tym razem umiera wujek Marian, ojciec Niki, a jego żona Grażyna niespodziewanie przepada bez śladu. Wieńczyk razem z matką znów pojawia się w Żernicy, chcąc odnaleźć ciotkę. A tam tylko jedna rzecz jest pewna: "jedna krew burzy się w żyłach po śmierci i każe szukać wiecznego ukojenia. " Stefan Darda wspaniale spisał się w kolejnej powieści grozy, chociaż historia z Żernicy i Ustrzyk mniej mną zawładnęła niż ta ze Słonecznej Doliny. Ani razu się nie przestraszyłam, mimo że poruszane wątki wchodziły lekko na psychikę i wywoływały dreszcze. Niesamowity był klimat i panująca między stronami atmosfera: coraz gęstsza, pełna napięcia, przejmująca duchota poprzetykana gdzieniegdzie powiewami świeżego powietrza, które łapało się głośnymi haustami - tak właśnie, moi drodzy, działały tu zwroty akcji. Samych wątków w "Jednej krwi" znajdziemy niewiele, za to życiorysy bohaterów, ich relacje między sobą, poznawanie myśli i badanie charakterów, towarzyszyły niemal na każdym kroku. I nie mówię tu wyłącznie o głównych bohaterach, ci poboczni również otrzymywali własne pięć minut, dzięki czemu można było lepiej się z nimi zżyć, ergo wczuć w opowieść. Grażynka, Iwona, Sławka, Irena, Wielichowski to zaledwie kilka historii, choć głębokich i trzymających w napięciu. Jedyne, na czym się trochę zawiodłam, to sama końcówka. Osobiście uważam, że Darda mógł zakończyć książkę przed epilogiem, który... Cóż, wiadomo, że zaskoczył, ale też dał czytelnikom więcej pytań niż odpowiedzi. Nie przepadam za podobnymi zabiegami (no, chyba że czeka na mnie kontynuacja). W kilku słowach podsumowania: jestem na tak, chociaż jeśli to wasz pierwszy kontakt z autorem, sięgnijcie najpierw po jego Czarny Wygon. "Jedną krew" polecam na wieczór pod kocem i burzą za oknem, co zdecydowanie pomoże mocniej wczuć się w niewyobrażalną atmosferę powieści.\n12-06-2020 o godz 21:59 przez: saskia\nZło nie zawsze jest obce i nie musi przyjść z daleka, czasem ma bardzo znajomą twarz i źródło bardzo bliskie. Zagrożenie wcale nie czyha daleko, trzeba się mieć na baczności tam gdzie wydaje się, że jest bezpiecznie. Tajemnice zdają się być dobrym sposobem na spokój i zapomnienie tego, co go zakłóciło, lecz pamięci ludzkiej nie da się wymazać. Niepokój w niej raz zasiany będzie żywił się tym, co miało przynieść ukojenie. Czy tam gdzie strach bierze górę nad rozsądkiem budzą się demony? Lęk bywa dobrym doradcą, chroni przed wejściem na niebezpieczne rewiry, lecz czasem również staje się podatnym gruntem dla czegoś zupełnie odwrotnego. Tak samo jak i niezaspokojona ciekawość w połączeniu z sekretami. Wieńczysław Pskit przekonał się już o jednym i drugim, teraz musi zmierzyć się z tym ostatnim. Kiedy jako dziecko z bliska zobaczył to, co większość uważa jedynie za legendę sądził, że zakończyło się to wraz z niecodziennym pochówkiem bliskiej krewnej. Ale czy faktycznie tak było i co jeśli ma to swój ciąg dalszy kilka dekad później? Powrót do bieszczadzkiej wioski przypomina dawny koszmar, chociaż czy nie jest on również sygnałem, że znowu ma miejsce? Co naprawdę wydarzyło się wtedy i dlaczego znowu dało o sobie znać? Może to jedynie niepotwierdzone przypuszczenia, chociaż dowody są aż nazbyt widoczne. Stare rozwiązanie z przebiciem serca zębem brony oraz odcięcie głowy nie przystaje do tego, co zwykło się uważać za zapewnienie wiecznego spoczynku, ale wydaje się jedynym rozwiązaniem, chociaż raczej nie takim o jakim mówi się komukolwiek. Pskitowi raz udało się uciec przed klątwą „jednej krwi”, lecz po raz kolejny wcale nie będzie mu łatwiej. Bieszczady kryją niejedną tajemnicę, niektóre z nich są rodzinnym przekleństwem, inne stają się sekretnym brzemieniem również dla innych. Noc skrywa wiele i przynosi niepokojąco realne sny … By w pogodny dzień pojawiła się gęsia skórka, a mrok i chłód stały się odczuwalne czytana historia musi przenosić czytelnika w całkiem inne miejsce. Najnowsza książka Stefana Dardy funduje nam właśnie taką podróż i to nie krótkotrwałą, lecz trwającą tyle ile lektura. Literatura grozy ma się dobrze, o czym świadczą ostatnie premiery, a zwłaszcza „Jedna krew”, której okładka jest czytelną zapowiedzią co czeka tuż za nią, ale tak naprawdę kolejne strony pokazują dopiero, że ta eskapada na długo pozostanie w pamięci. Pisarz wirtuozersko wykorzystał bieszczadzki klimat, dziejowe wiraże, a zwłaszcza tytułowy motyw, twórczo rozwinięty i intrygująco, stopniujący napięcie. Tam gdzie można by się spodziewać prostej konstrukcji otrzymujemy nieszablonowe zwroty akcji oraz niesamowite zapętlenie fabuły prowadzące do nieoczekiwanego finału. Jednak nim on nastąpi czeka na czytających prawdziwa uczta grozy spod znaku rozgrywki pomiędzy dobrem i złem, ale nie w rozumieniu takim do jakiego jesteśmy przyzwyczajeni lub raczej oczekujemy. Mroczny cień dostrzegany jest prawie cały czas, a kiedy na chwilę ginie przesłonięty przez promień nadziei po chwili odczuwany jest jeszcze silniej. „Jedna krew” ma w sobie pewną dozę folkloru oraz ogromną dawkę nieprzewidywalności, lecz najważniejsze są wątki tak poprowadzone, że jakiekolwiek przypuszczalne scenariusze rozwoju akcji i tak okazują się nieprzydatne. Stefan Darda zadbał o odpowiednią dramaturgię i jej rozwój nie tylko w oczekiwanych momentach, ale przede wszystkim tam gdzie się ich nikt nie spodziewa.\n21-09-2020 o godz 09:08 przez: Renata\n; Czy to słuszne, że większym grzechem jest zabicie dziecka przez matkę, niż zabicie matki przez dziecko? ; O Stefanie Dardzie usłyszałam jakiś czas temu, odwołując się do słów znajomego, który polecił mi jak to określił ; mega wypasioną grozę ; która miała spowodować wielkie bum, wow, inne tego typu fajerwerki. Ze sceptycyzmem podeszłam do ; Jednej Krwi ; ( wydawnictwo Videograf ), uważając tytuł za nie co banalny, za infantylną okładkę a raczej grafikę która nie raz i nie dwa przypomniała mi krwawą szatę graficzną kryminałów, stojące na półce u taty, takie okładki przywdziewały książki w latach 80' jak i wcześniej, tak i później. Jakże powieść wywołała na mnie piorunujące wrażenie, jakże groza obiecana, nie stała się dziełem słowa, a przyczyną iż od samego początku wywołała klimat i odpowiednią do tego gatunku literackiego atmosferę, za co autorowi serdeczne Bóg zapłać. Kiedy w latach 1984, Wieńczysław Pskit lat jedenaście, dowiaduje się o nagłej śmierci swojej siostry przyrodniej, zawala mu się świat. Związany z nią emocjonalnie, dorastający w przyjaźni, traci to co najcenniejsze, osobę która doskonale go rozumiała, pomagała, spędzała czas na zabawę, podczas pogrzebu kiedy to wystawiano ciało w domu aby pożegnać, dochodzi do pożaru u sąsiadów. Wszystkie osoby znajdujące w domu poszły ratować dobytek sąsiada, pozostawiając chłopca z ciałem Niki. W tedy coś go popchnęło, tak bardzo nie mogąc pogodzić się ze stratą, położył się koło ciała dziewczyny, a w tedy...Co spowodowało że ciało ożyło? W czasie kiedy Wieńczysław dorósł, dochodzi do kolejnych zgonów w rodzinie, tym samym powodując że Wieńczyk postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Udaje się do księdza który związany z obrzędami, egzorcyzmami, mającymi na celu zapobieganie rytuałów pastwienia sie nad zwłokami, choć inni uważali je za sens, by przegonić demona, nadal wywoływało skrajne emocje. Zainfekowani jednokrwistością będą tak długo szukać ofiary do puki nie zaspokoją głodu, jak się okazuje musi być to obca osoba. Społeczeństwo znając ten rytuał, kult wierzeń panujący w okolicy, wiedzieli że należy zwłoki przebić zębem od brony i odrąbać głowę. Tak nazwano klątwę jednej krwi - gdzie zostało udokumentowane iż w dziewiętnastym wieku w Bieszczadach, ale nie tylko bo i na Wołyniu a także na Huculszczyźnie można uznać za mnogość wyznań, tygiel narodów umieszczonych w jednym rejonie. Aby nie dopuścić by brat bratu stał się katem, Wieńczyk w raz z księdzem zawarli pakt. Czego odnosił? Jak potoczą sie losy chłopaka, czy ksiądz da radę powstrzymać tę co raz bardziej szerzącą się epidemie. Płynnie poprowadzona fabuła, łącząca wszystkie wątki, elementy układanki które spójnie potrafiły odnieść się do brakujących elementów zagadki, kim była osoba która po śmierci w jej żyłach płynęła nadal krew, lecz zburzona, szukająca wiecznego ukojenia?W powieści Dardy niesamowite jest połączenie realizmu z wierzeniami ludowymi, bardzo emocjonująca powieść, trzymająca napięcie, akcja która nie daje odetchnąć, a ciekawość staje się dosłownym pierwszym stopniem do piekła. Polecam serdecznie tym co lubią się bać.\n17-07-2020 o godz 10:05 przez: Paulciaaa92\nZ okładki możemy się dowiedzieć, że powinna to być powieść grozy. Cała historia zaczyna się w 1984 roku kiedy to dzieją się w bieszczadzkiej wsi dziwne rzeczy. Ludzie, kiedy umierają, zostają poddani niespotykanym rytuałom. Otóż zwłoki zostają pozbawione głowy, a pierś przebita zębem brony. To narzędzie, którego używano widzicie na zdjęciu. Po jakimś czasie w tej maleńkiej miejscowości zaprzestano takich praktyk i według ludzi, zmarli ich nie niepokoili. Jak długo? Następnie przenosimy się odrobinę bliżej czasowo i poznajemy Wieńczysława, który w roku 1984 był jeszcze małym chłopcem. Rok 2011. Wieńczysław jest dorosłym mężczyzną i choć od dawna nie słyszał o bieszczadzkiej wiosce, to nagle zaczyna się coś dziać... bo choć w Bieszczadach czas się zatrzymał i ludzie tam nadal wierzą w demony i rytuał krwi, to niektórzy stukają się w czoło. I choć Wieńczysław miał nadzieję już nie usłyszy o tytułowej jednej krwi, to rok 2011 wskrzesza koszmary. Powiem szczerze, że spodziewałam się raczej czegoś bardziej oderwanego od rzeczywistości. Owszem, koszmaru, horroru, powieści grozy i potężnego strachu. Taka właśnie ta książka jest, ale jest napisana w taki sposób, że mimo wszystko człowieka przebiega po plecach dreszcz tym bardziej, że to wszystko wydaje się bliskie naszej rzeczywistości. Jak to szło? żeby pisać dobre horrory, trzeba najpierw samemu uwierzyć w duchy? Pewnie tak i pewnie dlatego ta książka pod tym względem jest tak dobra. Choć nieszczególnie przepadam za takimi opowieściami, to po tę sięgnęłam, ponieważ przyszedł ten moment, że bardzo chciałam zobaczyć co Stefan Darda pisze. Wiele dobrego słyszałam o jego książkach i zwłaszcza takich opinii jak to, że nie są to głupawe historyjki, które opowiada się przy ognisku, tylko właśnie porządne, niepokojące historie, które dzieją się tuż obok. Można się wystraszyć, można później bać się wejść na cmentarz i według mnie o to chodzi w takich książkach. Chciałam jeszcze tylko na koniec wspomnieć o narracji. Dla mnie to mistrzostwo świata. Nie dość, że od pierwszego zdania, aż do ostatniego w tej książce czuje się, że jest ona dopracowana w każdej dosłownie literce i przecinku, skrzętnie zaplanowana, to jeszcze czyta się ją niezmiernie przyjemnie właśnie ze względu na styl i narrację, jaką autor uraczył czytelnika. Pewnie przyjdzie mi nieco odpocząć od powieści grozy i zanim kolejna powieść Stefana Dardy trafi w moje ręce nieco czasu minie, to na pewno kiedy będę miała ochotę się nieco bać, wiem po jakie książki sięgnąć. I co mnie cieszy najbardziej? To polski pisarz! Nasz rodzimy kolejny autor, po którego twórczość warto sięgnąć. Możemy być bardzo dumni! Wydawnictwu Videograf dziękuję serdecznie za egzemplarz, który był dodatkowo genialnie zapakowany i do tego w paczuszce był gadżet nietypowy, wyjątkowy, którego się w ogóle nie spodziewałam.\n09-06-2020 o godz 13:01 przez: Radosna\nW ,,Jednej krwi'' najbardziej charakterystyczne są tylko dwie postacie, choć autor nie poświęcił dużo czasu bohaterom drugoplanowi, to nie można powiedzieć, że są oni bohaterem zbiorowym, czy też nie mają charaktery. Pomimo krótkiego czasu Stefanowi Dardzie udało się przedstawić ich postawy. Wieńczysław ma złożony portret psychologiczny. Śmierć jego kuzynki bardzo go dotknęła i wpłynęła na jego przyszłość. Rodzice starali się mu pomóc, ale przez to, że nie do końca byli wobec niego szczerzy, bardziej mu szkodzili, pomimo dobrych intencji. W skutek czego kiedy dorósł, wciąż mieszka z rodzicami i nie radzi sobie z relacjami, z ludźmi. Jest postacią apatyczną, nie bezinteresowną. Mającą mało obsesję na punkcie klątwy jednej krwi. Dodatkowo odniosłam wrażenie, że to postać tragiczna, pogubiona w swoim obłędzie. Książ Wielichowski w ,,Jednej krwi'' pojawia się dopiero w mniej więcej, drugiej połowie tej książki. Jest powiernikiem sekretów, nawet tych najgorszych, chce też chronić ludzi. Przez co trwa w nim wewnętrzny konflikt. Do końca nie wiem jak chce postąpić, przez co czytelnik też zaczyna się zastanawiać jaką decyzję ostatecznie podejmie. Może to was zdziwić, ale w najnowszej powieści Stefana Dardy jest bardzo dużo subtelnej i mniej subtelnej ironii. Ma się wrażenie, że autor kpi ze swoich bohaterów i ich decyzji. Jest to powieść grozy, a więc chyba pora odpowiedzieć sobie na najważniejsze pytanie, czy wywołała dreszcze strachu? Jeden punkt definiujący ten gatunek mamy już odhaczony. Autor zawarł w swojej powieści, elementy demologiczne. Nie nazywa tych postaci wprost, ale ich opisy przywodzą namyśl znane z popkultury wampiry demony i strzygi. Logicznie wytłumaczył ich powstanie, a także źródło klątwy jednej krwi, które ukazuje człowieka słabego, uległego pokusą i grzechom. Pokazuje, że to człowiek tworzy demony. Nie zabrakło nawiązań do innych popularnych dzieł grozy, w tym samego Mistrza tego gatunku Stephena Kinga. Autor opowiedział historię na przestrzeni wielu lat, w tym dość, interesujących czasach przesiedleń i zmian społecznych. Mój blog: Książki jak narkotyk\n14-06-2020 o godz 13:09 przez: MojKsiążkowyRaj\n"Jedna krew" to najnowsza powieść grozy Stefana Dardy, który specjalizuje się w literaturze grozy i fantastyce, laureat Nagrody Polskiej Literatury Grozy i Złotego Kościeja. Bieszczady, rok 1984. Wieńczysław i Nika to bardzo zżyte ze sobą kuzynostwo i nawet różnica wieku ich nie poróżnia. Niestety dziewczyna zostanie potrącona przez samochód i umiera. Chłopak bardzo przeżywa śmierć swojej kuzynki. W dniu jej pogrzebu, gdy wszyscy żałobnicy opuszczają pokój, w którym leży Nika, Wieńczyk kładzie się do trumny dziewczyny, by ostatni raz ją przytulić. Nagle czuję, że ręką kuzynki gładzi go delikatnie po twarzy, gdy sądzi, że jego marzenie się ziściło i kuzynka ożyła, spogląda na jej twarz i widzi, że zamiast błękitnych oczu wpatrują się w niego czarne źrenice, a później nastaje ciemność... Mijają lata Wińczyk jako dorosły już mężczyzna nie wie, czy to co wydarzyło się w dzieciństwie to urojenia, czy zły koszmar, ale często popowraca do tych mglistych wspomnień, gdy cudem ocalał, a jego kuzynka podzieliła los wbijania w serce metalowego zęba brony i odcięcia głowy. Niebawem się przekona, że los kolejny raz wystawić go na próbę, bo koszmar powróci i to on będzie musiała się z tym zmierzyć i zakończyć klątwę jednej krwi... "Jedna krew" to znakomita powieść grozy, która sprawi, że będziemy chcieli więcej i więcej, a za nim się zorientujemy będziemy już na ostatniej stronie. Sama fabuła jest dobrze przemyślana i dopracowana. Autor wie, jak sprawić, by ta historia pochłonęła nas do reszty. Książka wywołuje dużo emocji od chwil grozy po lekkie obrzydzenie np. ucinającej głowy szpadlem. To historia o rodzinie, pokoleniu i mrocznych zwyczajach i sekretach. Fabuła jest napisana w takim sposób, że w tej historii możemy doszukiwać się ziarenka prawdy. Niby zabobony, takie tam bieszczadzkie historyjki, ale zresztą kto go tam wie, w kim czai się zło. Jeśli macie zamiar wybrać się w Bieszczady, uważajcie na siebie i proponuje nosi ze sobą metalowy ząb brony, a nuż się przyda :) Gorąco polecam!\n18-06-2020 o godz 11:14 przez: jessica396\nCzy znajdzie się ktoś wśród Was, kto lubi czytać horrory i mroczne klimaty, które przyprawiają o gęsią skórkę i dreszczyk emocji??? Jeśli tak, to mam coś dla Was. " Jedna krew" to mroczna historia, która rozgrywa się w pięknych Bieszczadach. Jest rok 1984, kiedy zaczyna się smutna, a zarazem krwawa i bezwzględna opowieść. W małej bieszczadzkiej wiosce, miały miejsce krwawe praktyki pogrzebowe. W wiosce tej doszło do tak dramatycznych wydarzeń, że miejscowi po śmierci, nieboszczykom przed pochówkiem obcinali głowy i przebijali pierś metalowym zębem brony. Im więcej lat mijało, odchodzili o tej praktyki i historia przeszła do legendy. Przez wiele lat żaden zmarły nie zakłócał spokoju tamtejszym mieszkańcom. Główny bohater tej książki, kiedy był jeszcze małym chłopcem, został świadkiem, brutalnego obchodzenia się ze zwłokami. Cudem uniknął niebezpieczeństwa, ze strony zmarłej ukochanej siostry, która kiedy żyła się nim opiekowała i chroniła przed złem. Niestety tajemnicza śmierć zniszczyła wszystko i to ona stała się dla niego zagrożeniem. Widział na własne oczy, co musieli zrobić rodzice z ciałem córki, która obudziła się żądna krwi. Wieńczysław miał nadzieje, że nigdy już nie usłyszy o " Jednej krwi", która burzy się w żyłach po śmierci i szuka wiecznego ukojenia w ofiarach. Wypiera z pamięci i wyprowadza się z rodziną jak najdalej od tego mrocznego miejsca. Niestety w roku 2011 wszystko wraca, dawne koszmary i wspomnienia takie rzeczywiste, że można się zgubić czy to prawda, czy tylko wspomnienia. Poznamy wszystkich członków z rodziny, którzy zostali na terenach starej bieszczadzkiej wiosce i będziemy szukać winnych, którzy zarażają. Czasem można się zgubić czy to prawda, czy wymyślony scenariusz Wieńczysława, który uległ tej mrocznej scenerii. Ile osób zginie, kto zaraża i co zrobić, aby temu przerwać. Dowiecie się z tej mrocznej książki Stefana Dardy .\n30-06-2020 o godz 12:20 przez: Sylwiapisze\nWieńczysław Pskit to nasz główny bohater, którego mamy okazję poznać od wczesnych dziecięcych lat. Z rodzicami mieszka w malowniczej bieszczadzkiej wsi Żernica. Ta niewielka wioska liczy około trzydziestu gospodarstw. Jednak dzieją się te pewne dramatyczne wydarzenia. W tragicznych wydarzeniach ginie ukochana siostra Wieńczyka. Młody chłopiec bardzo przeżywa tą śmierć i ciężko pogodzić mu się z tym. Dochodzi to nietypowego i wręcz szokującego wydarzenia, po którym nieboszczykowi musieli obciąć głowę i przebić pierś metalowym zębem brony po to aby zmarły nie zakłócał spokoju mieszkańcom. Te wydarzenia zostaną już na zawsze w pamięci Wieńczysława odciskając się na jego psychice. Powieść Stefana Dardy "Jedna krew" to niesamowita historia, która dzieje się w pięknej bieszczadzkiej okolicy. Czytelnik ma okazję poznać okolicę i poczuć się przez chwilę jakby był tam. Jednak to tylko świetnie dobrane tło. Tu warto jednak skupić się na wydarzeniach jakie miały miejsce w Żernicy. Są przerażające i faktycznie nie raz poczułam to niesamowite uczucie strachu, a to tylko świadczy o profesjonalizmie autora. Byłam naprawdę pod wielkim wrażeniem. Pomysł na wstających z grobu nieboszczyków intrygujący i wydawałby się banalny gdyby nie dodany pewien przesąd, w który wierzą mieszkańcy wsi. Ba, nawet proboszcz pobliskiej parafii bierze udział w tych obrzędach. Bywały takie momenty w całej powieści, że nie do końca wiedziałam o co chodzi, czy to sen na jawie bohatera czy jednak to się dzieje naprawdę i napiszę wam szczerze, że do końca to uczucie pozostało. Potrzeba trochę czasu aby to wszystko ułożyć w głowie. Całość jak dla mnie na bardzo wysokim poziomie i spokojnie mogę wystawić najwyższą notę i sięgnąć po wcześniejsze książki autora. Jeśli lubicie powieści grozy to polecam szczerze książkę "Jedna krew\n10-01-2021 o godz 14:55 przez: zaczytana_mama_dwojki\nW latach 80-tych XX w. wśród mieszkańców Bieszczadzkich wiosek panował przesąd dotyczący tego, że osoby poczęte z kazirodczego związku po swojej śmierci nie mogą zaznać spokoju. To tzw. klątwa "jednej krwi". Budzą się i próbują zaspokoić pragnienie poprzez wypicie krwi człowieka, który w wyniku tego słabnie i w końcu również umiera, stając się także krwiopijcą. By temu wszystkiemu zapobiec należało po śmierci osoby dotkniętej klątwą przebić jej serce metalowym zębem od brony, a dla pewności odciąć głowę. Po latach wszystko się uspokaja, a ludzie zaniechali tego procederu. Wieńczysław Pskit w dzieciństwie osobiście doświadczył spotkania z "żywym trupem". W ostatniej chwili udało mu się ustrzec przed śmiercią. Tymczasem w dorosłym życiu ponownie będzie musiał stawić czoła klątwie. . Mam na półce wszystkie książki Pana Stefana Dardy. "Dom na wyrębach" czy "Stażyzna" były świetne, mroczne. Autor znakomicie potrafi oddać klimat słowiańskich wierzeń i obyczajów. Tym razem również liczyłam na ten klimat. Początkowo wszystko wskazywało, że tak będzie. Niestety mniej więcej w połowie książki coś zaczęło się psuć. Główny bohater stał się bardzo irytujący. Rozumiem, że po ciężkich przeżyciach z dzieciństwa boryka się z problemami natury psychicznej, ale jak dla mnie historia zrobiła się chaotyczna i przekombinowana przez co utraciła tą grozę, a moje emocje opadły. Mimo wszystko polecam książki Stefana Dardy. Jeśli nie tą książkę to na pewno poprzednie.\n05-08-2020 o godz 12:38 przez: Anonim\nMówiąc najkrócej: nie urzekła mnie ta historia. Miałam w ogóle kłopot żeby wczuć się w ten niby mistyczny klimat. Najgorsza książka Dardy,jaką czytałam. Wampiryzm i "zgniła krew" przekazywane dzieciom z kazirodczych związków,obcinanie głowy umarłym i wbijanie im metalowego brona w serce. Wykopywanie trupów z grobu i mordowanie osób,co do których nie ma się 100%-owej pewności,że są "zakażone". I w dodatku uchodzi to sprawcom na sucho,bo taka tradycja i jeden drugiego kryje.To trochę zbyt wiele jak dla mnie. Dużo przynudzania,dłużyzny w opisach poszczególnych postaci.No i główny bohater - Wieńczysław Pskit,który niby chce poskromić wampiry i zdusić zgniłą krew w zarodku,ale patrząc na jego uczynki,jest po prostu niezrównoważonym psychicznie człowiekiem,zwykłym mordercą, który powinien skończyć na krześle elektrycznym. A końcówka książki tak drastyczna i ciężka do strawienia,że u mnie wzbudziła totalny niesmak zamiast grozy. Po lekturze tej książki wydawać by się mogło,że w tych Bieszczadach żyją sami psychopaci,którzy wierzą w jakieś zabobony,gusła i bezczeszczą zwłoki oraz w okrutny sposób mordują nawet najbliższe osoby w imię wyższych celów - czyli zapobieganiu rozszerzaniu się wampiryzmu. I to ma mnie zachęcić do odwiedzenia Bieszczad? Raczej omijałabym te rejony szerokim łukiem,bo nie daj Bóg zauważyłby ktoś jakąś rankę na mojej szyi i zostałabym posądzona o wampiryzm?\n17-07-2020 o godz 11:07 przez: Sylwia\n„Jedna krew” to pierwsze spotkanie z Dardą. Przyznam, że po prostu bałam się jego książek, ale niepotrzebnie (przynajmniej tej). Nie brakuje w niej grozy, cmentarnego, zasnutego mgłą klimatu, nieumarłych, którzy nocami stukają w oka lub drzwi, jednak to taki strach do przeżycia. Moja babcia powtarza, że bać należy się żywych i u Dardy właśnie tak jest, nieumarli owszem, budzą się, by pić krew, ale najbardziej nieobliczalnym, z zapędami psychopatycznymi jest sam główny (i żywy) bohater — Wieńczyk Pskit. Dla mnie to on stanowił najmocniejszy punkt tej książki, to jakim człowiekiem się stał. Ogólnie lubię powieści sięgające do ludowych wierzeń, gdzie nie ma wyraźnej granicy co jeszcze boskie, a co już pogańskie, gdzie na to, co kiedyś narasta warstwa nowego i tworzy taką specyficzną atmosferę miejsca. Niby mamy XXI wiek, ale wianek czosnku czy sól przed domem jeszcze nikomu nie zaszkodziły. Mam nadzieję, że zrozumiecie, o co mi chodzi. To znalazłam u Dardy plus ciekawych bohaterów oraz historię tak miejscami poplątaną, że jawa myliła się ze snem. Szkoda tylko, że tak mało jest tutaj zwyczajnych ludzi, takich miasteczkowych sąsiadów, którzy dopytują, drążą. Zbyt gładko przyjmowane są tu nienaturalne zjawiska, ale może to po prostu specyfika miejsca zapomnianego przez Boga?\n15-06-2020 o godz 20:44 przez: BJUJ\nStefan Darda powraca w wielkim stylu ze swą najnowszą powieścią grozy. Tym razem przenosimy się w Bieszczady, do małej wioski położonej wśród gór nieopodal Lutowisk. Fabuła oparta jest wokół tradycji jeszcze dwudziestowiecznych pochówków wampirycznych w tamtych rejonach. Głównego bohatera poznajemy jako młodego 11 letniego chłopca, który uczestniczy w pogrzebie swej siostry ciotecznej, a jednocześnie najlepszej przyjaciółki. Wydarzenia, które się wtedy zadziały będą mieć ogromny wpływ na cale jego życie. Darda w świetny sposób buduje napięcie, skłania do refleksji i tego co w książkach oczekujemy - do myślenia. Akcja jest wartka, często pojawiają się retrospektywy i co dla mnie genialne - zmienia bohaterów - więc jedną sytuację możemy niejako zaobserwować z różnych stron, odczuwać to co odczuwają bohaterowie. Jak dla mnie jak do tej pory najlepsza książka autora i jedna z najlepszych gatunku. Jeśli autor tak dalej będzie udoskonalał swój warsztat to mamy możliwość obcowania ze świetną literaturą na lata.\n02-07-2020 o godz 17:50 przez: Anna\nStefan Darda jak zwykle w formie. Opowieść fascynująca od pierwszej do ostatniej strony. Plastyczne opisy sprawiają, że zagłębiasz się całym sobą w tej historii i niemal namacalnie ją przeżywasz. Stopniowanie napięcia sprawia że nie masz ochoty się oderwać i czytasz jednym tchem całą książkę. Opowieść o Nice i małym zagubionym chłopcu który musiał się nauczyć żyć bez ukochanej przyrodniej siostry, który nie jest pewien już niczego i wspaniale namalowane krajobrazy Bieszczad powodują, że chcesz spakować plecak i tam pojechać. A na miejscu rozglądasz się za lekko pretensjonalnym srebrnym mercedesem :)\n17-07-2020 o godz 10:34 przez: Karolina Janik\nKolejna powieść Pana Stefana i kolejny powód by uwielbiać, jego styl pisania. Od pierwszych kartek książka buzi taki lekki niepokój, a już kiedy wychodzą na jaw wydarzenia z roku 1984 to po grzbiecie często przebiega dreszcz. Postać Wieńczyka jest jakby głównym wątkiem i spoiwem historii, ale koniec końców to ksiądz Wielichowski skrada cały finał powieści. Czytałam z wypiekami na twarzy i czekam na następną książkę bo Czarny Wygon, Dom na Wyrębach, Zabij mnie tato i teraz Jedna krew to zdecydowanie za mało ;)\n17-11-2020 o godz 17:08 przez: waniliowa-kawa\nNajlepsza recenzją jest to że ... przeczytałam w 2 wieczory. Bardzo wciąga, z każdym rozdziałem, chciałam wiedzieć co będzie dalej. Dużo fantastyki, inna niż "Zabij mnie, tato" , ale równie porywająca i trzymająca w napięciu.\n14-06-2020 o godz 12:34 przez: Anonim\nkwintesencja grozy. Napięcie budowane od pierwszych stron i po mistrzowsku dozowane przez autora praktycznie do ostatnich linijek. gorąco polecam...


Klapki REVESTER damskie chodaki, drewno, skóra, obcas 6,5 cm. - Ogłoszenia AGITKA - Agitka Bezpłatne Ogłoszenia, Kupony Rabatowe, Zlecenia, Katalog Firm, Galeria Zdjęć, Wiadomości.\nKlapki REVESTER damskie...\nDla Domu\t(16)\nInternet - Antywirusy - Komputery\t(27)\nProjektowanie internetowych stron, sklepów\t(5)\nOdzież, Obuwie, Dodatki\t(46)\nInne usługi\t(39)\nZdrowie i Uroda\t(11)\nAntywirusy, usługi reklamowo-informatyczne, internetowe strony https://www.protektos.pl\nKlapki REVESTER damskie, drew...\nKlapki REVESTER damskie chodaki, drewno, skóra, obcas 6,5 cm. (Nowy)\ndodano: 2020.05.21 ważne do: 2020.12.31 wyświetleń: 84\nKlapki chodaki REVESTER drewniaki damskie z naturalnego drewna topolowego, na kwadratowym korkowym obcasie 6,5 cm. oraz skóry bydlęcej koloru rdzawego.\nBEZPŁATNA DOSTAWA KURIEREM!\nUwaga - dodatkowa promocja!\nW cenie chodaka można dodatkowo wybrać napis do 20 liter, który będzie wszyty (jeśli jest lamówka) lub naklejony (patrz zdjęcia w galerii). Tło białe - litery czarne. Treść wybranego napisu należy podać później przy składaniu zamówienia w uwagach.\nStrona WWW: https://revester.pl/\nMagia grudniowych prezentów Bitdefender 2019-12-11 15:59\nUruchamiamy serwis AGITKA 2019-02-21 14:00\nChodaki REVESTER drewniaki skó...


Battlefield 5 - kontrowersyjna decyzja DICE cofnięta. Deweloper pisze list do graczy – PlanetaGracza.pl\nPlanetaGracza.pl Battlefield 5 – kontrowersyjna decyzja DICE cofnięta. Deweloper pisze list do graczy\nBattlefield 5 – kontrowersyjna decyzja DICE cofnięta. Deweloper pisze list do graczy\nTagi: Aktualizacja Battlefield 5, Battlefield, Battlefield 5\nOstatnie dni to spore zamieszanie wokół wartości TKK (ang. Time To Kill) w Battlefield 5. Deweloper wprowadził niechciane zmiany, następnie zapowiedział nowe playlisty, a teraz… wszystko wycofuje.\nJuż dzisiaj (18 grudnia) współczynnik TKK (ang. Time To Kill) w Battlefield 5 wróci do stanu, jaki widzieliśmy na premierę gry. Aktualizacja zostanie przeprowadzona po stronie serwera, zatem nie będziemy musieli pobierać żadnych plików ani nie odczujemy przestojów w rozgrywce.\nTKK w Battlefield 5 – DICE kapituluje\nPrzypominamy, że wszystko zaczęło się od niedawnej aktualizacji, która tak zmieniła wartości TTK na takie, by ułatwić rozgrywkę początkującym żołnierzom. Jak wyliczał deweloper, średnio musieliśmy wpakować we wroga o jeden pocisk więcej niż w dniu premiery gry. DICE chciało w ten sposób ułatwić przetrwanie nowicjuszom, dopiero rozpoczynającym harce na froncie. Ci ponoć często się frustrowali szybkim zgonem i nie powracali do rozgrywki. Zmienione wartości TKK były więc wyciągnięciem ręki w ich stronę.\nNie spodobało się to weteranom, którzy mają większe doświadczenie w Battlefield 5. Po ogniu krytyki deweloper zapowiedział zatem, że pracuje już nad kolejną aktualizacją gry, która wprowadzi nowe playlisty ze starymi wartościami TKK. Jak się jednak okazało, takie rozwiązanie nie usatysfakcjonowało społeczności.\nDICE wystosowało zatem list do graczy, w którym obiecuje, że 18 grudnia wartości TTK powrócą do tych z czasu premiery. – Chcieliśmy sprawić, by Battlefield 5 bardziej pasował nowym graczom, lecz żeby weterani serii również mogli znaleźć coś dla siebie. Próbowaliśmy to jednak rozwiązać w zły sposób – przyznaje deweloper.\nDzisiejsza aktualizacja usunie również alternatywne wersje trybów. Kolejne zmiany w Battlefield 5 nastąpią już po nowym roku. Póki co, deweloper nie ujawnia dalszych planów.\nNowy Battlefield ponoć w produkcji. Nowości z BF2042 pójdą do piachu?\nDarmowe DLC do dwóch części serii Battlefield. Odbierzecie je na Origin i w PS Store\nPromocje dnia – Battlefield 5 jak za darmo, 3x Crash Bandicoot i błękitny pad Xbox Series


Oddam west highland white terrier Szczawnica i okolice, west highland white terrier do adopcji - oferty na Morusek.pl\nLista pozycji z kategorii "Oddam west highland white terrier Szczawnica i okolice". Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie psów do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "Oddam west highland white terrier Szczawnica i okolice" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii "Oddam west highland white terrier Szczawnica i okolice" i innych. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Oddam psa w Polsce"\nOddam west highland white terrier Szczawnica i okolice, west highland white terrier do adopcji - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Psy » Oddam psa » West highland white terrier » małopolskie » Szczawnica\nOddam west highland white terrier Szczawnica i okolice, west highland white terrier do adopcji


Solidne kuchnie Warszawa - SEO DUE 24 - nowoczesny katalog stron!\nZ całą pewnością można stwierdzić, że prawdziwym sercem niemal każdego mieszkania jest kuchnia, dlatego warto zadbać o funkcjonalne i ładne jej urządznie. Chcac spełnić oczekiwania naszych klientów proponujemy najwyższej klasy meble kuchenne na wymiar. Tworzymy zarówno tradycyjne jak i współczesne meble kuchenne według subiektywnych wymagań zleceniodawcy. Podejmujemy zamówienia nie tylko z Warszawy, a również z całego kraju.\nKategorie: Meble kuchenne Tagi: meble kuchenne , kuchnie , meble kuchenne warszawa\nSolidne kuchnie Warszawa


Łowcy promocji – EURO RTV AGD luty-marzec 2010 | rtvManiaK.pl\n23.02.2010 , tomek Funai Kino domowe LG Philips Pioneer Promocje Samsung Sony Telewizory Toshiba\nTym razem wziąłem się za analizę oferty promocyjnej sieci sklepów EURO RTV AGD. Oferta na marzec i kwiecień jest bardzo bogata znalazło się w niej aż dwanaście telewizorów i jeden zestaw kina domowego. Przyjrzyjmy się, czy duża ilość produktów w promocji ma wpływ na jej jakość.\nSamsung LE32B550 – 1790 złotych\nSklep umieścił w ofercie mid-rangowy telewizor Samsunga. Choć do topowych modeli mu wiele brakuje, to w swojej klasie prezentuje się całkiem nieźle. W promocji znajdziemy odbiornik 32 calowy. Wyświetlają on obraz w rozdzielczości Full HD. Ponadto posiadają tuner analogowy oraz DVB-T ( z obsługą MPEG-4). Do podłączenia urządzeń peryferyjnych służą między innymi 4 wejścia HDMI, wejście kompozytowe oraz wejście PC. Producent umieścił również port USB dzięki, któremu możemu przeglądać pliki multimedialne w najpopularniejszych formatach. Produkt spełnia również kryteria europejskiego certyfikatu ochrony środowiska Eco-Flower. Oferta przygotowana przez Euro Rtv Agd jest całkiem przyzwoita. Odbiornik w sklepach internetowych można znaleźć w podobnej cenie.\nSamsung UE40B7000- 4390 złotych\n40 calowy telewizor Samsunga w którym zastosowano nową metodę podświetlania LED. Uzyskano dzięki temu grubość jedynie 3 cm. Odbiornik pracuje w rozdzielczości Full HD, charakteryzuje się dużym poziomem czerni oraz całkiem niezłą jakością obrazu. W urządzeniu znajdziemy również 4 porty HDMI oraz 2 USB. Dodatkowo po podłączeniu do internetu możemy przeglądać zawartość niektórych serwisów internetowych w tym od niedawna również polskich. LCDek charakteryzuje się również bardzo niskim poborem mocy. W zależności od sytuacji pobiera 100 do 130W, dzięki czemu jest jednym z najbardziej energooszczędnych telewizorów. W tym modelu sieć sklepów się nie popisała. Cena odbiega od cen internetowej konkurencji nawet o 200 złotych.\nSony KDL-40S5600 – 2490 złotych\n40 calowy telewizor Sony został wyposażony w panel którego obraz uzyskał niewiarygodną czystość i rozdzielczość dzięki technologię optymalizacji obrazu BRAVIA ENGINE 2. Ponadto o jakość obraz i koloru dbają takie technologię jak Live Colour (zapewniają żywy obraz o optymalnej kolorystyce) i System 24p True Cinema (wyświetlanie filmów zgodnie z zamierzeniami reżysera). Podobnie jak większość dostępnych na rynku telewizorów w KDL-32S5600 umieszczono port USB oraz trzy nowoczesne złącza HDMI. Dobra oferta. Cena jest porównywalna ze sklepami internetowymi.\nArtykuły dla Sony KDL-40S5600\nwięcej: Sony KDL-40S5600 »\nPhilips 42 PFL 7404 H – 2990 złotych\nTelewizor charakteryzujący się bardzo dobrymi parametrami matrycy, jasnością na poziomie 500cd/m, kontrastem 80000:1 i czasem reakcji 3ms. Odbiornik ten jest również wyposażony w szereg funkcji dodatkowych takich jak DLNA, port Ethernet, tuner DVB-T MPEG4, czy port USB pozwalający odtwarzać między innymi Divixy, niestety nie odtwarza zdobywającego coraz większą popularność formatu mkv. W modelu zadbano o jakość prezentowanego obrazu Pixel Precise HD. Dzięki temu rozwiązaniu już przy odświeżaniu 100Hz uzyskano płynność i ostrość wyświetlanych obrazów. Główną zaletą jest bardzo dobra jakość obrazu upscalowanego z rozdzielczości SD. Bardzo dobra oferta. Nieznacznie niższa niż oferty internetowej konkurencji.\nLG 42SL8000 – 3990 złotych\nTelewizor ze stosunkowo nowej serii Borderless. Cechą charakterystyczną tej serii jest zrównanie ekranu oraz ramki go otaczającej i likwidacja granicy ich rozdzielającej, przez co uzyskano efekt jednorodnej tafli. SL8000 to telewizor o rozdzielczości Full HD, wykorzystujący technologię LG TruMotion 200 Hz, która znacząco zmniejsza efekty rozmycia i smużenia przy szybko zmieniających się obrazach. Czas reakcji wynoszący zaledwie 2 ms to dodatkowy atut, który docenią przede wszystkim amatorzy filmów akcji i dynamicznych gier. Współczynnik kontrastu dynamicznego w nowym telewizorze LG wynosi 150 000:1, co zapewnia wierne odwzorowywanie kolorów i głęboką czerń. Niestety tego telewizora nie opłaca się kupować w EURO RTV AGD. W internecie telewizor ten można kupić nawet 400 złotych taniej.\nLG 47SL9500 – 5290 złotych\n47 calowy telewizor LCD podświetlany diodami LED na krawędziach. Cechuje się wysoką jasnością 500 cd/m2 i dobrym czasem reakcji na poziomie 2.4ms. Posiada Cyfrowy tuner DVB-T (MPEG-4) oraz port USB. Jest on również niesamowicie cienki – grubość 2.9 cm. Podobnie jak Sl8000 należy do serii Borderless. W modelu tym zastosowano również technologię True Motion 100 Hz mającą likwidować efekt smużenia. Niestety zastosowanie błyszczącej obudowy powoduje problemy z oglądaniem w bardziej nasłonecznionych pomieszczeniach. Kolejny telewizor w bardzo dobrej cenie. Jeżeli szukacie właśnie niezłego odbiornika LED to kupno w sieci RTV EURO AGD jest dobrym posunięciem. ,\nSamsung LE32B350 – 1490 złotych\nTrzeci jeden z niższych modeli Samsunga w promocji . Jest to 32 calowy odbiornik LCD, który pracuje w rozdzielczości HD Ready (1366×768 ). Odbiornika ten wyposażony jest w technologię Wide Color Enhancer 2 poprawiającą kolory oraz 1080 24p Real Movie – technologia ta pozwala oglądać obraz zgodnie z zamierzeniami reżysera. W tym LCDeku znajdziemy tuner MPEG-4 oraz szereg wejść -Wejścia & Wyjścia (tył): HDMI x2, Cyfrowe Audio (Optyczne), Wejście PC (D-sub), Wejście Audio PC (Mini Jack), Component(Y/Pb/Pr), Composite(AV), Wejście antenowe, Scart (Eurozłącze), Serwisowe. Parametry wyświetlanego obraz są dość dobre i mało wymagającemu użytkownikowi w zupełności wystarczą. Odbiornika można kupić około 100 złotych taniej. Nie polecam.\nArtykuły dla Samsung LE32B350\nwięcej: Samsung LE32B350 »\nSony KDL-52W5500 – 5590 złotych\nJest on jednym z najlepszych telewizorów w tej cenie. Mimo braku podświetlania LED ma on bardzo wysoki poziom czerni pozwalający konkurować mu z najlepszymi plazmami. Bardzo dobrze radzi sobie z sygnałem w standardowej rozdzielczości jak i z sygnałem HD. Jedną z najważniejszych technologii zastosowanych w prezentowanym modelu jest system „motionflow”. Firma nazwała tak swój 100 Hz silnik, który interpoluje nowo wyświetlane klatki upłynniając efekt ruchu oraz poprawiając jego ostrość. Oczywiście motionflow da się wyłączyć, lub dostosować do potrzeb użytkownika. Oprócz tego w 40W5500 zastosowano BRAVIA ENGINE 3 mający za zadanie poprawić głębie, czystość obrazu i wierność barw. Kolejna bardzo dobra oferta. Cena jedna z najniższych na rynku. A ponadto objęła jeden z lepszych modeli.\nArtykuły dla Sony KDL-52W5500\nwięcej: Sony KDL-52W5500 »\nLG 32LH5000 – 2290 złotych\nModel LH5000 ma najkrótszy na świecie czas reakcji (2 ms). Zarówno podczas oglądania sportu, jak i gier wideo, technologia TruMotion 100Hz firmy LG z podświetleniem skanującym zapewnia klatka po klatce ostry jak brzytwa, szczegółowy obraz bez żadnych drgań lub rozmyć. Dodatkowa funkcja HD DivX/MKV sprawia, że telewizor LH5000 jest idealny do oglądania treści multimedialnych pobieranych z Internetu, takich jak filmy Full HD 1080p oraz słuchania muzyki i wyświetlania zdjęć. Innowacyjny system Smart Energy Saving z funkcją Intelligent Sensor umożliwia ponadto zmniejszenie zużycia energii nawet o 70%. Tu popularna sieć sklepów się nie popisała. Znalazłem oferty nawet 200 złotych tańsze.\nArtykuły dla LG 32LH5000\nwięcej: LG 32LH5000 »\nFunai LH7-M22BB – 899 złotych\nNiewielki 22 calowy telewizor Funai. Pracuje w rozdzielczości HD Ready, co przy tej wielkości jest wystarczające. Posiada dość wysoki czas reakcji na poziomie 5ms oraz przeciętną jasność 330 cd/m2. Nie jest to cud techniki, ale idealnie sprawdzi się jako drugi telewizor na przykład do kuchni. Jeżeli szukacie właśnie takiego telewizorka, to zakup w sieci RTV EURO AGD wydaje się rozsądnym rozwiązaniem.\nSamsun PS50B550- 3490 złotych\nPlazmowy telewizor od Samsunga jest na pewno kuszącą propozycją. Dzięki takim rozwiązaniom jak technologia natural true color czy Wide Color Enhancer 2 mamy pewność, że wyświetlany obraz będzie w doskonałej jakości, a kolory będą bardzo naturalne. Efekt rozmycia zniwelowano przy pomocy technologii 100 Hz oraz Subfield motion (pozwalającej na wyświetlanie obraz z częstotliwością 600Hz). Urządzenia zewnętrzne podłączamy za pomocą gniazd HDMI, USB,Scart , wejścia PC czy cyfrowego wejścia Audio. Zdecydowanie odradzam zakup tego odbiornika w EURO RTV. Model ten można nabyć nawet 400 złotych taniej.\nToshiba 37XV635 REGZA – 2290 złotych\n37 calowy telewizor Toshiby. Pracuje w rozdzielczości 1080p wyposażony został również w szereg technologii poprawiających jakość obrazu między innymi w technologię Resolution +, ACTIVE VISION M100 HD PRO, czy 100Hz odświeżanie. Odbiornik posiada także czytnik kart SD oraz port USB. Zastosowano również Eco Panel, dzięki czemu udało się ograniczyć pobór prądu. Telewizor Toshiby jest w bardzo dobrej cenie. Zapłacimy za niego mniej niż w internecie.\nZestaw kina domowego wraz z amplitunerem firmy Pioneer – 1890 złotych.\nZestaw składa się z amplitunera VSX519, DVD DV320 oraz 5 kolumn Amtech HTS006 o mocy 650W. Doświadcz precyzji, dynamiki i prawdziwej dbałości o detale. VSX-519V zapewnia, że to co widzisz i słyszysz jest czyste i precyzyjne. Dzięki funkcji HDMI repeater, jeden kabel HDMI wystarczy do cyfrowej transmisji sygnału audio i video do amplitunera. Urządzenie oferuje wsparcie dla sygnałów video o rozdzielczości do 1080p, a funkcjex.v.Colour i Deep Colour zapewniają żywe i wierne odwzorowanie kolorów z płynnymi przejściami między kolorami. Advanced Sound Retriever ‘przywraca brzmienie’ i jakość skompresowanych ścieżek muzycznych przywracając je niemal do stanu oryginalnego materiału jeszcze z przed kompresji. Funkcja Auto Level Control, która kompensuje fluktuacje poziomu głośności między różnymi utworami i źródłami zapewnia dynamiczne i pełne brzmienie oraz komfort. Odtwarzacz DVD wyposażony został w 108 MHz/12-bitowy cyfrowo-analogowy przetwornik DV-320 zaprojektowano z myślą o zapewnieniu płynnego, a jednocześnie wiernej reprodukcji całej Twojej kolekcji filmowej z najdrobniejszymi szczegółami obrazu.\nOprócz płyt DVD niniejsza jednostka może odtwarzać różne typy płyt, a wejście USB z przodu pozwala odtwarzać pliki muzyczne WMA, MPEG-4 AAC oraz MP3, a ponadto zdjęcia cyfrowe JPEG i filmy DivX z zewnętrznych nośników USB. Dobra oferta EURO RTV AGD. Podbne zestawy w internecie są droższe.\nW ofercie znalazło się kilka ciekawych propozycji, wśród nich na uwagę zasługuję na pewno telewizor LCD Sony. Jednak obok bardzo dobrych ofert znalazły się oferty złe, a nawet tragiczne. Dokonując zakupu telewizora musimy być czujni. Jeżeli chodzi o kina domowe, to jak zwykle są w dobrej ofercie.\n« poprzedni wpis Nowe plazmy Panasonica w sprzedaży już w lutym.\nnastępny wpis » W przeciągu miesiąca ruszy sprzedaż telewizorów 3D.\ntomek\t| wtorek, 23 lutego 2010\nTematyka: Funai, Kino domowe, LG, Philips, Pioneer, Promocje, Samsung, Sony, Telewizory, Toshiba\nProdukty: Amtech HTS006, Funai LH7-M22BB, LG 32LH5000, LG 42SL8000, LG 47SL9500, Philips 42 PFL 7404 H, Pioneer DC320, Pioneer VSX519, Samsung LE32B350, Samsung LE32B550, Samsung PS50B550, Samsung UE40B7000, Sony KDL-40S5600, Sony KDL-52W5500\n114 queries. 0,704, 0.703 (0,704) seconds.


ODWO�ANIE BURMISTRZA - Aktualne wydarzenia z kraju i zagranicy - Wiadomo�ci.gazeta.pl\nRadni Bisztynka wygasili mandat burmistrzowi; ten zapowiada odwo�anie # dochodzi informacja o przeg�osowaniu uchwa�y o odwo�aniu burmistrza # czytaj dalej\nNowogrodziec chce odwo�a� burmistrza\nMieszka�cy Nowogrod�ca (powiat boles�awiecki) z�o�yli wniosek o referendum w sprawie odwo�ania burmistrza Roberta Relicha.\nNie odwo�ali burmistrza �eby, cho� Biedronki nie postawi�. Za niska frekwencja\nBurmistrz �eby Andrzej Strzechmi�ski nie odpowie za to, �e w mie�cie nie wybudowano marketu Biedronka, mimo jego wyborczej obietnicy. W referendum, kt�re mia�o zdecydowa� o jego odwo�aniu, wzi�o udzia� za ma�o os�b - poinformowa�a przewodnicz�ca Miejskiej Komisji ds. Referendum Agnieszka Paw�owska.\nPiotr Guzia�: Referendum ju� przynosi pozytywne efekty, pani prezydent zaczyna dzia�a�\nReferendum w Warszawie. Guzia�: Je�eli odwo�amy prezydent, dostan� zielone �wiat�o do startu w wyborach\nGuzia� o przysz�o�ci Warszawy: Niech PiS nie przebiera nogami. Nie wykluczam koalicji WWS z PO\nPremier odwo�a� komisarza Piaseczna, zn�w rz�dzi burmistrz\non mandat burmistrzowi Zalewskiemu, bo w styczniu s�d stwierdzi�, �e z�ama� on prawo. Kilka lat temu b��dnie wype�ni� o�wiadczenie maj�tkowe, a osoba prawomocnie skazana nie mo�e pe�ni� funkcji w samorz�dzie.Premier powo�a� komisarza mimo kontrowersji prawnych. J�zef Zalewski odwo�a� si� bowiem do\nZabrak�o radnych, by odwo�a� burmistrza\nRada miasta w Kamiennej G�rze nie odwo�a�a w �rod� Artura Z. ze stanowiska burmistrza. Zrobi to wojewoda dolno�l�ski W ubieg�ym tygodniu s�d okr�gowy w Jeleniej G�rze podtrzyma� wcze�niejszy wyrok s�du rejonowego, kt�ry uzna� burmistrza za winnego za jazd� po pijanemu. Burmistrz zosta� skazany\nKazimierz Dolny: Radni nie chc� odwo�ania burmistrza\nRadni Kazimierza Dolnego nad Wis�� nie chc� odwo�ania burmistrza miasta. Na porannej sesji byli jednomy�lni. Na razie wi�c Grzegorz Dunia pracuje normalnie. Jak powiedzia� Polskiemu Radiu Lublin stara si� jednak nie podejmowa� wa�nych decyzji finansowych. Burmistrz Kazimierza jest jednym z dw�ch\nOdwo�anie burmistrza Jedwabnego\nJu� po raz drugi nie rozpocz�� si� wczoraj proces o odwo�anie burmistrza Jedwabnego Micha�a Chajewskiego. Tym razem zachorowa� pe�nomocnik gminy W sierpniu zesz�ego roku burmistrz zosta� prawomocnie skazany za jazd� po pijanemu. Dlatego te� zgodnie z prawem powinien straci� sw�j mandat. O jego\nPiS i SLD chc� odwo�a� burmistrza. Za szachy\ntyle chodzi o wynaj�cie lokalu w Al. Jerozolimskich, ale wyra�enie "opinii o ca�okszta�cie dzia�alno�ci burmistrza Bartelskiego w tej kadencji". - Uwa�am natomiast, �e pr�ba rozliczania Bartelskiego za samo przyznanie lokalu to temat wyssany z palca - komentuje Jerzy Budzyn, radny i wiceszef\nPremier Kaczy�ski odwo�a� burmistrza Piaseczna\n. S�d warunkowo umorzy� na rok post�powanie wobec niego.Wed�ug ordynacji samorz�dowej, nie tylko wyrok skazuj�cy, ale te� warunkowo umarzaj�cy post�powanie, jest wystarczaj�c� podstaw� do odebrania mandatu radnego, w�jta, burmistrza lub prezydenta miasta"Zalewski jako burmistrz Piaseczna\nNie uda�o si� odwo�a� burmistrza Rabki\nNie uda�o si� odwo�a� w niedzielnym referendum burmistrza Rabki, kt�remu cz�� mieszka�c�w uzdrowiska zarzuca m.in. nielegalne postawienie pomnika �w. Miko�aja Do urn w niedziel� posz�o zaledwie 9 proc. uprawnionych do g�osowania mieszka�c�w Rabki. By referendum by�o wa�ne, frekwencja powinna\nReferendum w sprawie odwo�ania burmistrz Nowego Miasta Lubawskiego\nW najbli�sz� niedziel� w Nowym Mie�cie Lubawskim (warmi�sko-mazurskie) odb�dzie si� referendum w sprawie odwo�ania burmistrz tego miasta Lidii Grabowskiej. Radni, kt�rzy przyj�li uchwa�� w sprawie referendum, uwa�aj�, �e burmistrz nie ma wizji ani koncepcji rozwoju 11-tysi�cznego miasta\nRadni w Kamiennej G�rze nie chc� odwo�a� burmistrza\nParali� w�adzy w Kamiennej G�rze. Ju� dwa tygodnie nikt nie rz�dzi w mie�cie, bo burmistrz Artur Z. zosta� skazany za jazd� po pijanemu. Radni, kt�rzy mieli go odwo�a�, nie przyszli tydzie� temu na sesj�. Kolejna jest we wtorek. Wojewoda zagrozi�, �e je�li nie stawi� si� na niej radni, to\n83 pr�by odwo�ania w�adz w 2 lata. "Elity odtr�bi�y sukces, referenda to oskar�enie: co� jest nie tak"\nReferenda, w kt�rych wzi�a udzia� wymagana prawem liczba os�b, zawsze skutkowa�y odwo�aniem lokalnych w�adz. - Przy tak biernym spo�ecze�stwie jak nasze  to nie jest mo�e liczba imponuj�ca, ale na pewno nie jest to co�, nad czym mo�na po prostu przej�� do porz�dku dziennego - wskaza� politolog\nGuzia�: Debata na UW. Uniwersytet: Nie zaprasza si� go�ci nie do siebie\nWtorkowa konferencja Piotra Guzia�a zgromadzi�a wszystkie strony chc�ce odwo�a� prezydent Warszawy. Ludwik Dorn m�wi� o "usuni�ciu blokady, kt�ra obrzydza �ycie warszawiakom". Wt�rowali mu Czes�aw Bielecki, El�bieta Jakubiak, Andrzej Rozenek i prof. Piotr Gli�ski. W pierwszych s�owach\n- Pom�cie mi w tym, �eby Warszaw� zmienia� na lepsze i �eby prezydentem Warszawy by�a osoba energiczna i zd


Radio Afryka Nowaka łączy się z Kongiem! | Afryka Nowaka - Sztafeta śladami Kazimierza Nowaka\n2011-02-25 - Łukasz Romanowski - Aktualności, Etap 16. - DR Konga - pieszy, Internet, Media o nas, Radio, RELACJE\nHit: udało nam się połączyć z ekipą etapu 16. w D.R.Konga! Mirek Badzioch (lider ekipy) opowiada o realiach podróżowania na piechotę przez te niemalże zupełnie zapomniane przez cywiliazację tereny (niecierpliwi mogą przewinąć audycję do 16. minuty, gdyż wtedy rozpoczyna się rozmowa z Mirkiem).\nO przygotowaniach do spływu rzekami Kasai i Kongo opowiada Andrzej Ziółkowski, uczetnik etapu 17.\nKarol Ornarowicz czyta kolejny fragment zbiorów reportaży autorstwa Kazimierza Nowaka „Rowerem i pieszo przez Czarny Ląd” (red. Łukasz Wierzbicki, wyd. Sorus).\nZapraszam do odsłuchania audycji (45 min.),\nPiotr Romejko (prowadzący i realizujący audycję).\nW sprawie sponsorowania telefonów do Afryki proszę pisać na adres promejko@gmail.com lub stowarzyszenie@afrykanowaka.pl


chojnow.pl - A w górach … - Stara Polana (część 5)\nA w górach … - Stara Polana (część 5)\nAutor Jerzy Kucharski\nData utworzenia: 19 listopad 2013, 10:16 Wszystkich komentarzy: 0\nByła kawa u Wiktoryny. Niech nie będzie to tajemnicą, że niektóre osoby piszące komentarze znam. Szczególnie te chojnowskie. Ostatnio dostało mi się od Jony. Znienawidziła moje góry. Ponoć byłem sadystą. A! Jeszcze mi nie wypomnieli tej piętnastki. Oni dobrze wiedzą o co chodzi. Byłem jaki byłem. Zanim wyruszyłem z czwartoklasistami z podstawówki na grzbiet Karkonoszy zimą, to przez dwa lata poznawałem je testując trasy z moim młodszym synem. On mógłby narzekać, gdyż miał wówczas zaledwie pięć lat. Nauczyłem się od niego wielu rzeczy, o których nigdy i nigdzie się nie dowiecie lub przeczytacie. Podać przykład. Jak rozpoznać, że grupa jest już gotowa do dalszej wędrówki podczas odpoczynku w schronisku? Zaczynają się kręcić i zamawiać w bufecie byle co. To życie, a nie jakieś tam szkolenie dla kolejnego papierka.\nDzisiaj Jona odkrywa swoje góry. Ja chodzę nadal po moich.\nPoza tym nikt nie chodził ze mną jak pędziłem sam. Z Domu Śląskiego do Szklarskiej w pięć godzin z wypiciem kawy na Szrenicy z Panią Basią. Nic nie podziwiałem, bo gnałem. Poza tym nic nie widziałem, bo była mgła. Kawa w towarzystwie Pani Basi była jak zwykle wyśmienita.\nPrzypominam. To mają być perły, a nie pierdołki.\nJuż … Netka zadała mi zadanie domowe. Dlaczego Samotnia nazywa się Samotnią? Musisz wiedzieć, że chyba wszyscy zaakceptowali tę nazwę bez wnikania w owe dlaczego. Tak się nazywa, bo tak ją nazwali.\nWiem! Netka nie jest usatysfakcjonowana. Dlatego rozwinę moje rozważania. Był tu strażnik jeziora. Pilnował ryb. Jak pilnował, to przed kimś. Można domniemywać, że każdy, który zbliżył się do Małego Stawu był podejrzanym. Dlatego wszyscy omijali dno Dużego Kotła. To strażnik częściej opuszczał swoją samotnię i wędrował do kurzaków na Starej Polanie lub po mleko i ser do pasterzy na Złotówce.\nTo moja wersja. Gdyby nad stawem znajdowała się buda, w której żyłby pustelnik, to dzisiaj wędrowalibyśmy do Pustelni nad Małym Stawem.\nJest też wersja oficjalna. Po wojnie spotkali się byli właściciele schroniska i nowi gospodarze. Prawdopodobnie podczas tego spotkania doszło do porozumienia w kwestii nazwy. Ustalono, że schronisko nad Małym Stawem będzie nazywać się Samotnia.\nWiem, że sprawa nie została ostatecznie rozstrzygnięta, gdyż brakuje owej kropki nad „i”. Niemniej jednak czuję, że bliski jestem prawdy. Niebawem przekonacie się jak zawiłe bywają losy ludzi i budowli. Jak rzeczy odległe i sobie obce potrafią stać się bliskie.\nIga zauważyła, że Samotnia ma ową duszę.\nCo ty piszesz? Masz pisać o górach.\nSpokojnie. Nic nas nie goni.\nIga, dotykałaś kiedyś starych mebli? Chyba tak. Co robimy stojąc przy starym stole? Dotykamy go. Przeciągamy delikatnie opuszkami palców blat stołu. Nasze opuszki zachowują się jak igła gramofonowa. Czujemy nierówności, rysy, a mózg tworzy obrazy. Tu jakaś plama i widzimy osobę, której rozlał się kompot. Ta ciemna kropka jest po atramencie. Chyba ktoś pisał list i był trochę zdenerwowany.\nDotykaliście suchych, powyginanych przez wiatr drzew w górach. Dotknijcie. Dotykając czujecie ten wiatr, smagające pień krople deszczu, zamarzający śnieg i sadź.\nNo, dosyć tego dobrego. Gdzie jesteśmy? Wiem.\nStara Polana. Tu zakończyła się moja pierwsza szkolna wycieczka. Która to była klasa? Moja wychowawczyni jeszcze się nie utopiła. Chyba piąta? Doszliśmy do ruin Bronka Czecha. Wszystko przez pogodę.\nDwadzieścia lat temu uczyłem się tu latać. No, nie latać? Bawiliśmy się tu w Adasia Małysza. Kładliśmy się na wiatr. Najlepsze były dziury w podmuchach. Dziura i gleba.\nWszystko za sprawą halnego. Oj, wiało!!! Gdy wieje halny, to lepiej unikać gór. Najbezpieczniej jest na grzbiecie. Tu nic nam nie spadnie na głowę. Niżej świerki kładą się pokotem. Mogłem to obserwować, gdy pomagałem usuwać powalone pnie.\nŚwierki nie mają korzenia palowego. Korzenie promieniście rozchodzą się tuż pod powierzchnią cieniutkiej warstwy gleby inicjalnej. Gdy zaczyna wiać, to korona drzewa stawia opór, a pień działa jak ramię dźwigni. Mało kiedy się on łamie, a tylko cały system korzeniowy z oplecionymi przez korzenie głazami staje do pionu.\nHalny możemy zobaczyć nawet tu od nas. Wiem, że wiatru nie zobaczymy. Widać natomiast wał fenowy na grzbiecie Karkonoszy. Jaki wał? Wał chmur. Bardziej obrazowo. Przykrótka kołderka chmur leżąca na głównym grzbiecie. Poniżej grzbietu ten wał zanika. Gdy u nas wieje halny, to po czeskiej stronie jest pochmurno i pada deszcz z tej kołderki.\nDlaczego te chmury zanikają? Powietrze spadając ze stoku staje się cieplejsze. Dlatego chmury zanikają. Powietrze ogrzewa się o jeden stopień na każde sto metrów różnicy wysokości. To dlatego w Karpaczu i nawet w Jeleniej Górze czuje się ten cieplejszy, choć porywisty wiatr. To halny. Wałowi fenowemu towarzyszą rotory, które są efektem zawirowań powietrza po pokonaniu przeszkody w postaci gór. Są to równolegle przebiegające wałeczki chmur.\nStara Polana jest spłaszczeniem na północno-wschodnim stoku Smogorni, u podnóża kotła Wielkiego Stawu. Jej powierzchnia wynosi około 10 hektarów i leży na wysokości od 1050 do 1100 m n.p.m.\nW XVII wieku istniała tu osada kurzacka. Kim byli owi kurzacy? Ich głównym zajęciem była wycinka drzew i produkcja węgla drzewnego. Stąd też nazywano ich również węglarzami. W tej części Karkonoszy produkowano węgiel drzewny dla potrzeb kowarskiego ośrodka hutniczego.\nSiedząc dzisiaj tu, trudno sobie wyobrazić, że rósł tu las potężnych starych świerków. Las zanikał. Odgłos toporów i unoszący się dym zlewał się z mgłą spowijającą porębę. Stare pnie spróchniały i zarosły trawą. Po kurzakach pojawili się pasterze i ich budy.\nKurzacy przyczynili się do dewastacji środowiska naturalnego. Rodzima roślinność zanikła i została wyparta przez rośliny synantropijne. Rośliny te pojawiły się wraz nowymi mieszkańcami i zwierzętami.\nW 1670 roku powstała tu buda Schellinga. Niedaleko przy Kotkach powstały natomiast Zajęcze Budy. Należały one do gminy górskiej, którą utworzył właściciel tych terenów, hrabia Schaffgotsch.\nZa pasterzami pojawili się pierwsi turyści, których celem wędrówki była Śnieżka.\nNajwiększą atrakcją starej Polany stały się jednak tory saneczkowe i zjazdy na rogatych saniach.\nWspomniałem o schronisku Bronka Czecha. To nasz przedwojenny Adam Małysz i Justyna Kowalczyk w jednej osobie. Został zamordowany przez hitlerowców w 1944 r.\nWspomniane schronisko zostało wybudowane w 1894 r. Schronisko to podniosło standard usług na Starej Polanie. Jej właścicielem był Heinrich Einert. Następnie kupił je hrabia Schaffgotsch i wydzierżawił Heinrichowi Schulzowi z Borowic.\nBudynek jest rozbudowywany i modernizowany. Niebawem staje się pensjonatem i 1924 r. przekształca się w hotel górski (Berghotel).\nI było tak ładnie do 11 grudnia 1966 r. W tym dniu schronisko Bronka Czecha spłonęło. To taka karkonoska tradycja. Przyczyną pożaru był prawdopodobnie niedopałek papierosa wrzucony do kosza na poddaszu. Ponoć, gdy impreza rozwijała się na dole, to góra już dobrze płonęła.\nJak było naprawdę? Dzisiaj nie ma śladu po Schlingelbaude, czyli schronisku Bronka Czecha.\nObok tego hotelu przed wojną istniało także schronisko młodzieżowe (Berghanlein), należące do Riesengebirgsverein. Był to mały, drewniany pawilon przykryty dwuspadowym dachem. Jego też już nie ma. Oba budynki znajdowały się w bezpośrednim sąsiedztwie ławeczek i tablicy informacyjnej przy skrzyżowaniu szlaków na Starej Polanie. Jest też tu zdjęcie tych budynków na tle skalnej ściany Małego Kotła.\nOpuszczamy Starą Polanę i wędrujemy dalej niebieskim szlakiem w kierunku kościoła Wang. W lewo od naszej trasy odbija zielony szlak w kierunku grzbietu głównego nad Wielkim Stawem, żółty w kierunku Pielgrzymów i Słonecznika. W prawo natomiast odbija zielony szlak do Karpacza, tak zwana Droga Bronka Czecha.\nZanim dotrzemy do Wangu warto poznać jego historię. Mały norweski kościółek i burzliwe dzieje wielkiej Europy.\nJest rok 1622. Początki historii kościoła Wang należy szukać w okresie, w którym protestanccy uchodźcy z Czech osiedlili się na tych terenach. Kolejne grupy uchodźców osiedlały się coraz wyżej. Około 1635 roku 20 rodzin osiedliło się w rejonie Karpacza Górnego. Kolejna grupa dotarła tu około 1643 r. Czeskim protestantom zawdzięczamy rozwój zielarstwa. Zainteresowanie się ziołami i wytwarzanie przez nich leków należy wiązać z dwoma młodymi medykami: Mikołajem i Salomonem, którzy musieli opuścić Pragę. To oni nauczyli miejscową ludność wyrabiać leki na bazie ziół. To oni byli ojcami chrzestnymi laborantów, którzy wywodzili się z wcześniejszych destylatorów. Leki ich były znane od Wrocławia po Lipsk. Prawdopodobnie wytwarzano tu ponad 200 specyfików.\nGdzie Wang? Jeszcze w Norwegii.\nEwangelicy dominowali na tym terenie. Kościoły były przeważnie ewangelickie. Sytuacja uległa zmianie po wojnie trzydziestoletniej. Część ewangelików opuściła te tereny i udała się na Łużyce. Ci co zostali żyli z dala od ludzkich skupisk. Powstały wówczas „Leśne Zbory”, w których swoje religijne posłannictwo pełnili „leśni kaznodzieje”.\nSytuacja uległa poprawie dopiero w XVIII wieku. Ewangelicy zaczęli opuszczać swoje leśne świątynie.\nCzas na hrabinę Johanne Juliane Friederche von Reden z Bukowca. Okazuje się, że w tym przypadku sprawdziło się to, że tam, gdzie nawet diabeł nie może, to najlepiej posłać kobietę. Hrabina napisała do króla Fryderyka Wilhelma IV, że w górach musi powstać kościół, gdyż miejscowa ludność nie ma swojej świątyni.\nI? I tu wkracza norweski wątek opowiadania.\nMamy XII i XIII wiek. Norwegia. W architekturze dalekiej północy pojawiają się drewniane kościoły typu „stav” lub „stab”. Architekci tych budowli nawiązywali do jeszcze starszych obiektów powstałych w Skandynawii. Nietypowa konstrukcja, kunsztowna snycerka stawia te kościoły w jednym rzędzie z najwspanialszymi budowlami tamtego okresu.\nPrzypuszcza się, że kościoły typu „stav” powstawały w okresie przed przyjęciem przez Norwegów chrześcijaństwa. Chrześcijaństwo Norwedzy zawdzięczają Olafowi Haraldssonowi. Przybył on do Norwegii z Anglii w 1015 roku. Pragnął zjednoczyć ochrzczonych Norwegów. Zanim tego dokonał musiał uciec do Szwecji. Powrócił, wypędził duńskich najeźdźców i zginął. Dzięki temu został świętym i patronem Norwegii.\nSpokojnie. Docieramy do małej miejscowości Vang w prowincji Valdres. To tu stał mały kościółek podobny do tysiąca innych w Norwegii. Do dnia dzisiejszego przetrwało zaledwie trzydzieści. Poza granicami Norwegii jest tylko jeden. Jeszcze raz. Poza granicami Norwegi jest tylko nasz. Skandynawska perełka u podnóża Śnieżki.\nWidać już go. Gdzie? Tam między świerkami.


Wjechała na czerwonym świetle i potrąciła mężczyznę - Suwałki\nWjechała na czerwonym świetle i potrąciła mężczyznę\nDo niebezpiecznego zdarzenia doszło na ulicy Pułaskiego. Kierująca audi mając czerwone światło wjechała na przejście dla pieszych i potrąciła przechodzącego tam mężczyznę. Ten z obrażeniami trafił do szpitala.\nDo wypadku doszło wczoraj przed godziną 11:00 na ulicy Pułaskiego w pobliżu budynku poczty. Z ustaleń funkcjonariuszy wynika, że kierująca audi nie dostosowała się do sygnalizacji świetlnej i potrąciła pieszego prawidłowo przechodzącego przez przejście. Mężczyzna z obrażeniami ciała został zabrany przez załogę pogotowia ratunkowego do szpitala.\nKierująca audi była trzeźwa. Zostało jej zatrzymane prawo jazdy.\nfoto: Bartek Czerechowicz


Silent Hill - Strona 3 - Przygodowe - Forum - miejsce dyskusji o IT\nNapisany 05 luty 2007 - 12:50\nOdpowiedz w super-szybkim tempie Jesli nadal cie to gnębi (w co szczerze wątpie) to jesli napiszesz mi numer filmiku lub opiszesz mi filmik poprzedzajacy tamten to moge cigo wyslac. Napisz do mnie gg 2745328\nNapisany 05 luty 2007 - 12:55\nHeather87 zapoznaj się z 10 punktem Etykiety.\nNapisany 07 luty 2007 - 16:01\noryginalna gra ma ponad 20 filmików, zajmuje ponad 4,5 Gb, a ta mysle że była ściagana z jakiejś torrentowni!\nTomb Raider, The Black Mirror, Broken Sword 2. Syberię 1 i 2 mam, jeszcze nie grałam, ale zapowiada się bardzo ciekawie A i jeszcze Vampire The Masquerade Redemption choć nie wiem czy można to zaliczyć do przygodówek?\nNapisany 07 luty 2007 - 21:25\nByły kiedyś takie Trzy gry, które mnie wćiągnely na kilka tygodni. Otóż Atlantis 2 i 3 i Faust 7- najlepsze ówczesne przygodówki w jakie grałem, poza tym dziś przechodzę sobie Silent hill 4.\nNapisany 08 luty 2007 - 16:56\nco to za spam? ale wiecie niektórych to kręci\na tak ogólnie to może byście zobaczyli na date? hm..... +1 post to sie liczy?\nTo bardzo stary wątek, lecz zamiast tworzyc nowy wolałem tu poprosić o poradę. Otóż mam taki sam problem jak kolega, lecz moja gra to silent hill 4 a karta graficzna to intel GMA 945 128MB no a wymagana jest 32(zalecane 64) no więc w czym problem?/ gnebią mnie jeszcze te Pixel Shadery. otóż gdzies przeczytałem że ta gra potrzebuje tylko Pixel Shader 2.0, a ja gdy wchodzę w plik SH4check to mi pokazuje że posiadam Pixer Shader 1.4, czy to możliwe iż nowa karta graficzna ma tak stary silnik?? i jak moge to dokładnie sprawdzić?? ostatnio aktualizowałem stery do grafiki. prosze o porade\nNapisany 20 luty 2007 - 22:33\nCZy istnieje spolszczenie do pierwszej części Silent Hill na PC? Jeżeli tak, to skąd mozna je ściagnać?\nDesperanti desparanda faciunt\nNapisany 21 luty 2007 - 16:26\na skorzystałeś z czegoś takiego jak www.google.pl ??\nuwierz Google nie gryzie, a można tam znaleść praktycznie wszystko\nMaxtor 6Y080L0, GeForce FX5200, 768RAM DDR, Athlon XP 2000+ 1,66GHz, Teac CD-W552E, Teac DV-516D, LG F700B\nOto dowód jaki nasz system jest poje..ny\nrayman też jest nie zły\nNapisany 27 luty 2007 - 17:38\nkangurek kao 2! !!\nmam problem w studni, a dokladniej nie moge rozbic sciany (wiem ktora to), uzywam metalowej rurki, przyciskam te same klawisze jak przy zabijaniu potworow, czyli lewy SHIFT i SPACJA razem. potrzebna mi jest szybka odpowiedz. z gory dzieki\nNapisany 18 kwiecień 2007 - 08:07\nsorki podasz mi klucz do silent hilla 4 tzn serial lub keygen ************************************************\nNapisany 18 kwiecień 2007 - 08:10\nZŁODZIEJSTWA NIE TOLERUJEMY ! IDŹ DO SKLEPU I KUP ORGINAŁ\nNapisany 18 kwiecień 2007 - 08:46\ndragg1 - posłuchaj lepiej rady skibusa albo szykuj się na wizytę panów bez poczucia humoru...\nA od nas masz %% i urlop na zapoznanie się z Regulaminem Forum.\nzulus - nie dubluj wątków\nNapisany 21 maj 2007 - 17:47\nA czy plyta jest orginalna <--- uwielbiam to pytanie\nNapisany 10 luty 2008 - 17:02\nWitam wie ktoś może gdzie można ściągnąć grę Silent Hill. Nie chodzi mi o pirackie wersje tylko czy zostały gdzieś może udostępnione ? Może jest na jakiejś stronie w końcu gra ma już parę latek więc powinno gdzieś być\nNapisany 10 luty 2008 - 18:01\nOryginalne raczej nie uswiadczysz. Na allegro pewnie bedzie za grosze\nNapisany 13 luty 2008 - 11:03\nkolega ma racje….. allegro i po klopocie…..\nNapisany 05 październik 2008 - 21:13\nMam problem z sh3 na viscie ... mianowicie: gra zacina mi się w momencie ładowania, a dokładniej gdy wyskakuje komunikat o brutalności w grze. Czy jest jakieś rozwiązanie na ten problem? Jakiś patch? Może sterowniki, albo aktualizację do OS ?


O firmie Grupa mediaM - Grupa mediaM\nGrupa mediaM to firma, zatrudniająca specjalistów technologii informatycznych z różnych dziedzin (administratorów Linux/Windows; sieci teleinformatycznych oraz grafików i programistów). Dzięki temu, możemy zapewnić Państwu kompleksową obsługę informatyczną.\nMisją naszej firmy jest współdziałanie z klientem w myśl zasady „usługi z wartością dodaną (Value Added Services)”. Oznacza to, że pomagamy zarówno przy wyborze towaru dostosowanego do potrzeb Klienta i danej sytuacji, w czasie zakupu, a także po dokonaniu zakupu. Instalacje oraz konfiguracje produktu wykonujemy zdalnie przez Internet lub bezpośrednio u Klienta.\nW zakres naszej działalności wchodzą m.in.:\nSprzedaż, wdrażanie, szkolenia oraz serwis aplikacji drEryk do przychodni (firmy Ericpol);\nTworzenie i budowanie aplikacji mobilnych;\nTworzenie stron www oraz wizytówek www;\nHosting stron www oraz aplikacji (SaaS);\nPrzebudowa i rozbudowa istniejących sieci informatycznych.\nUrządzenia i aplikacje do backupu komputerów oraz serwerów;\nbudynek C I piętro, 91-078 Łódź


Zamień foliówkę na materiałówkę!\nStowarzyszenie Piękna Strona Miasta, wpisując się w nurt zero waste i dbając o środowisko, proponuje zamianę plastikowych, jednorazowych reklamówek na materiałowe torby. Ba! Chętnym do udziału w akcji pomoże w ich uszyciu, a pozostałym - rozda za darmo.\nJak wyjaśniają członkinie Stowarzyszenia Piękna Strona Miasta, od 14 listopada do 12 grudnia trwa pozyskiwanie ubrań, pościeli, firan i rozmaitych materiałów, które można twórczo przetworzyć, ofiarując im drugie życie. Z zebranych w ten sposób tekstyliów zostaną następnie uszyte torby.\n- Zbiórka materiałów odbędzie się w kilku punktach miasta. Niepotrzebne już materiały można zostawić w Niepublicznych Przedszkolach i Żłobkach TIKA, W Lufcie, ZSAEiO oraz w Bytomskim Ośrodku Edukacji, SP nr 27 w Łagiewnikach. Następnie wraz z uczniami Technikum Przemysłu Mody oraz z pomocą fachowców z ZSAEiO, BOE oraz Malinova Atelier - nauczymy cię szyć lub uszyjemy dla ciebie stworzymy z nich materiałowe torby różnej wielkości i o różnych fasonach – wyjaśniają pomysłodawczynie akcji.\nTorby "pójdą w świat"\nStworzone w ten sposób torby zostaną przekazane mieszkańcom Bytomia za darmo. Działanie to ma na celu propagowanie ekologicznego stylu życia i zachęcenie bytomian do zrezygnowania z plastikowych jednorazówek, które zaśmiecają środowisko naturalne. - Podczas finału akcji będziecie mogli spotkać nas na pasażu Atrium Plejada, gdzie w tygodniu poprzedzającym Boże Narodzenie będziemy je bezpłatnie wręczać klientom – dodają członkinie Stowarzyszenia Piękna Strona Miasta.\nKiedy i gdzie można uszyć wyjątkową torbę?\nKażdy może jeszcze dołączyć do akcji i własnoręcznie uszyć materiałową torbę, która posłuży podczas zakupów przez długi czas. Najbliższe spotkanie odbędzie się już dziś, 20 listopada, o godzinie 17.00 w Malinova Atelier ul. Moniuszki 6. Natomiast kolejne zaplanowano na 29 listopada o godz. 10.00 w Atrium Plejada Bytom oraz 30 listopada o godz. 17.15, także w Atrium Plejada Bytom.\nfot. FB Piękna Strona Miasta