Sztuka reakcji. Jak działać na emigracji - FORUM DIALOGU | Tematy z Niemiec i Polski\nBiałoruscy aktywiści mieszkający w Polsce zdobywają doświadczenia działania w systemie demokratycznym. Liczą, że kiedyś będą mogli to robić w swoim państwie. Chociaż polska demokracja jest w coraz gorszej jakości, dla nich wciąż stanowi wzór, z którego można się uczyć.\nDiana Ignatkova ze Studenckiego Stowarzyszenia Sztuki SOI zamieszkała w Warszawie na początku 2021 roku. Do ruchu założonego przez studentów trzech uczelni artystycznych przystąpiła mieszkając jeszcze w Białorusi, po sfałszowanych wyborach prezydenckich. Studenci z SOI mówili głośno o tym, że chcą tworzyć bez cenzury i opresji, w związku z czym wielu z nich relegowano z uczelni. Prawie połowa wyjechała z kraju.\nDiana Ignatkova opowiada: „W Białorusi nie mieliśmy miejsc, w których mogliśmy się realizować, narzędzi, nie wiedzieliśmy, jak pisać wnioski o granty. Dopiero znajdując się już za granicą, zobaczyliśmy, jak wiele możliwości istnieje w kraju demokratycznym. Zakręciło nam się w głowie i zaczęliśmy realizować twórcze projekty, chociaż to nie było łatwe, bo nie znamy dobrze języka. Świetnie, że możemy to robić, szkoda, że nie mogliśmy w Białorusi.”\nDiana opowiada o artystycznym aktywizmie Białorusinów w Pracowni Duży Pokój w Warszawie, przy okazji wystawy plakatów jednego z najbardziej znanych białoruskich grafików Vladimira Tseslera „Sztuką w reżim”. Na tle wymownych antyreżimowych prac urządzane są spotkania z białoruskimi artystami i aktywistami. To, w którym wzięła udział Diana ma tytuł: „Sztuka reakcji” i dotyczyło tego, jak walczyć, kiedy już wszystkie środki nacisku na miejscu wyczerpały się (można je obejrzeć pod tym LINKIEM).\nAktywizm na emigracji to sposób na walkę w przestrzeni międzynarodowej, ale także przygotowanie do działania w kraju, kiedy będzie to możliwe. „Teraz możemy nauczyć się tego, czego nie bylibyśmy w stanie nauczyć się w Białorusi” – mówi Diana. „Możemy zdobywać wiedzę, by potem przywieźć ją do Białorusi i odbudować tam zgliszcza kultury”.\nStasia Glinnik ze zrzeszenia Białoruski Młodzieżowy hub, które działa w Warszawie opowiada jak przez ostatni rok aktywiści pomagają emigrantom z ich kraju urządzić się w Polsce. Przeprowadzają konsultacje, pomagają materialnie, urządzają kursy języka białoruskiego dla dorosłych i dzieci.\nChodzi o więcej niż pomoc w przetrwaniu. „Ci ludzie nie zaprzestali swojej walki, kiedy przenieśli się do Polski” mówi Stasia. Działają na rzecz tego, by Polska i inne kraje przestały prowadzić biznesy z Łukaszenką, czyli, żeby nie handlowała z białoruskimi przedsiębiorstwami, albo, żeby Interpol przestał wydawać listy gończe za Białorusinami. Polska nie wspiera reżimu, ale, jak zauważa Stasia Glinnik, imigranci widzą w sklepach produkcję z Białorusi. „W warszawskich tramwajach są reklamy białoruskich drzwi, po ulicach jeżdżą busy z reklamami białoruskich firm. Wywołują strach wśród Białorusinów, bo z takich busów wyskakiwał OMON, żeby łapać ludzi”.\nJednocześnie Białorusini uczą się działać w systemie demokratycznym, którego nie znali, zanim sprowadzili się do Polski. Stasia Glinnik opowiada: „Dla nich to nowość, że można wysłać maila do polityka można napisać wniosek do władz miasta i uzyskać grant. Dlatego tworzymy szkoły aktywizmu obywatelskiego, by uczyć ludzi działania w świecie demokratycznym. Mają przygotowywać swoje programy i poznawać się z działającymi podobnie aktywistami polskimi. Jeśli ktoś będzie chciał wpływać na to, by producenci mebli przestali kupować drewno z wycinek z białoruskich lasów, zapoznają się z ekologami w Polsce. Jeżeli będą działać w sprawie Interpolu, poznają się z działaczami na rzecz praw człowieka.”\n„W czasie protestów przeciw sfałszowaniu wyborów wychodziliśmy na ulice z poczucia krzywdy, żeby bronić tego, co było dla nas drogie”, mówi Stasia Glinnik. „Ale nie myśleliśmy o tym, jaki będzie nasz kraj, kiedy ta władza odejdzie. Natomiast historyczne przykłady mówią, że ludzie obalając reżim w swoim kraju powinni wiedzieć, w jakim kierunku chcieliby podążyć. Więc ta nasza jesień po protestach jest czasem na przetrawienie tego, co się działo i uczenia się, jak funkcjonuje demokracja, jak wyłaniać własnych przedstawicieli, co powinni oni sobą reprezentować.”\nPlanują więc przyszłość na miejscu, choć trudno to robić, gdy teraźniejszość jest coraz brutalniejsza. Jak zauważyła Olga Haradziejczyk-Maziarska z Instytutu Kultury Białoruskiej, przedstawicielka fali emigracji po represjach wobec opozycji sprzed ponad 20 lat, obecne działania Aleksandra Łukaszenki na polsko-białoruskiej granicy wpłynęły na sytuację imigrantów. „Jeszcze rok, czy pół roku temu osoby, które przyjeżdżały z Białorusi do Polski czuły, że są jak w domu, że Polska je rozumie, wspiera i zapewnia im bezpieczeństwo”, mówi. „Jednak to, co się dzieje na granicy wpływa nie tylko na stosunki między państwami, ale rzuca też cień na postawy zwykłych ludzi. Ich stosunek do Białorusinów pogarsza się. W ciągu ostatniego roku zajmowałam się głównie pomocą osobom przyjeżdżającym, więc przechodzi przez mnie mnóstwo historii. Słyszę o dzieciach, które czują gorszy stosunek do siebie w polskich szkołach. Rok temu imigranci byli dla Polaków osobami, które walczyły o wolność, solidaryzowano się z nimi, wspierano ich.”\nW wyniku kryzysu na granicy i propagandowego przekazu prorządowych mediów i samych polityków pojęcie imigrant staje się dla wielu pejoratywne i to promieniuje na Białorusinów. „Polska zrobiła dla nas bardzo dużo, więcej niż jakikolwiek inny kraj”, mówi Olga Haradziejczyk-Maziarska. „I myślę, że też otrzymała szansę, bo znalazła się tu lwia część białoruskiej inteligencji i twórców.”\nDiana Ignatkova dodaje, że idealna sytuacja byłaby, gdyby twórców białoruskich nie postrzegać przez pryzmat krzywdy doświadczonej w ich kraju i bohaterstwa, tylko ich sztuki. Jak twórców, a nie jak imigrantów.\nTekst pierwotnie ukazał się w tygodniku internetowym Kultura Liberalna [https://kulturaliberalna.pl/]\nTagi:Białoruśprotesty w Białorusi\nKatarzyna Skrzydłowska-Kalukin, dziennikarka Kultury Liberalnej.\nKryzys migracyjny na granicy litewsko-białoruskiej oraz polsko-białoruskiej wydaje się powoli zamierać. Równocześnie powstaje pytanie, czy mamy do czynienia z końcem kryzysu, czy jedynie z przerwą… Czytaj więcejKryzys na wschodniej granicy UE


SBS Language | Aktualizacja COVID-19: Wiktoria odnotowuje dzień z najwiekszą iloscią śmiertelnych przypadków podczas pandemii, Nowa Południowa Walia przygotowuje się do następnego etapu otwarcia stanu\nAktualizacja COVID-19: Wiktoria odnotowuje dzień z najwiekszą iloscią śmiertelnych przypadków podczas pandemii, Nowa Południowa Walia przygotowuje się do następnego etapu otwarcia stanu\nAktualizacja o koronawirusie w Australii 13 października 2021\nWiktoria odnotowuje dzień z największą ilością zgonów podczas pandemii COVID-19\nNowa Południowa Walia na dobrej drodze, aby osiągnąć 80 procent w pełni zaszczepionych w ten weekend\nSetki nowych lokalizacji ze źródłami zakażeń w Australijskim Stołecznym Terytorium\nWiktoria odnotowała 1571 nowych lokalnych przypadków COVID-19 i 13 zgonów.\nPlanowane operacje są obecnie wstrzymane, a Królewski Szpital Dziecięcy w Melbourne wprowadza szybkie testy antygenowe dla odwiedzających szpital po tym, jak potencjalnie zakażony rodzic odwiedził oddział intensywnej terapii dla noworodków.\nStanowy minister zdrowia Martin Foley powiedział, że Mitchell Shire z regionu Hume wyjdzie z lockdown dzisiaj w nocy.\nNowa Południowa Walia odnotowała 444 nowe lokalne przypadki COVID-19 i cztery zgony. Do niedzieli stan może osiągnąć kamień milowy w obecnej pandemii, którym jest 80 procent w pełni zaszczepionych mieszkańców.\nPremier Dominic Perrottet zasugerował zmianę planu działania, którą pragnie przedyskutować podczas jutrzejszego spotkania gabinetu i omówić dalsze złagodzenie restrykcji w przyszłym tygodniu. Oficjalnego ogłoszenia można się spodziewać w piątek. Niewiele ponad 75,2 procent mieszkańców powyżej 16 roku życia jest w pełni zaszczepionych, a ponad 90 procent otrzymało przynajmniej jedną dawkę.\nW Australijskim Stołecznym Terytorium odnotowano 51 nowych przypadków COVID-19. W szpitalu spośród 16 pacjentów, ośmiu jest na oddziale intensywnej terapii, a pięciu jest podłączonych do respiratorów.\nIstnieje ponad 370 miejsc aktualnych źródeł zakażeń. Mieszkańcy Canberry są proszeni o odwiedzanie strony internetowej ACT COVID-19 website aby być na bieżąco w temacie.\nWiktoria rekrutuje prawie 1000 pracowników służby zdrowia spoza Australii, aby wspomóc system zmagający się z nagłym wzrostem liczby pacjentów\nAustralijskie Stołeczne Terytorium jest na dobrej drodze, aby stać się jednym z najbardziej zaszczepionych miast na świecie, z 99-procentowym wskaźnikiem zaszczepionych podwójną dawką, który ma być osiągnięty do końca listopada.


Samowystarczalne państwo o wymiarach platformy wiertniczej | Gadżetomania.pl\nSeasteading — idea mieszkania na oceanicznej platformie. Bynajmniej nie tylko w celu wykorzystania stalowych konstrukcji wyeksploatowanych już paltform wiertniczych.\nSeasteading to recepta na całkowitą wolność, uniezależnienie od polityki i ekonomii, oraz zaproszenie kierowane do wszystkich niezadowolonych z życia na lądzie.\nWg teorii ewolucji nasi przodkowie wyszli z wody; my do niej wracamy — po wolność.\nPomysł na zagospodarowanie platformy oceanicznej nie jest żadną nowością. Istnieją już wdrażane projekty, których celem jest zagospodarowanie opuszczonych konstrukcji. Taki swoisty recykling setek ton stali. Na platformach mają powstać luksusowe hotele, mini miasta , a nawet mini państwa — jak w koncepcie przedstawionym przez Seasteading Institute.\nPomyłodawcy snują przed nami wizję społeczności "platformowych", zamieszkujących samowystarczalne gospodarczo, energetycznie i żywnościowo miasta — państwa na platformach oceanicznych.\nPodejrzewam, że pływająca utopia pewnie znajdzie odbiorców — ilu z nas nie chciałoby porzucić normalnego świata na rzecz rzeczywistości bez mętnej polityki, kumoterstwa i korupcji? Ale jak każda utopia — prędzej czy później umrze śmiercią naturalną w zderzeniu z bolesną rzeczywistością: że raj na ziemi, niestety, nie istnieje. A opłaty i polityka są konieczne do funkcjonowania każdej społeczności.\nCES 2008: ZINK, drukarka bez tuszu i tonera Pasywne 3D LG w telewizorach Cello Ekstremalna kamera na ekstremalne okazje [CES 2012] Dinozaury na sprzedaż CubeSat XI-V, czyli twittujący satelita Wiszące głośniki w kształcie ptasiego gniazda Nowości OLED na filmach Laser + balon + papierek = ...? Automatyczne czyszczenie okienka wyszukiwania w Firefoksie Kolejna klawiatura idealna dla graczy? Lenovo IdeaPad Y550p - test Genialne lampki dla fanów Mario!


Umowa frankowa - działania UOKiK, które zapoczątkowały badanie treści umów frankowych - Pledziewicz.pl\nUmowa frankowa – działania UOKiK, które zapoczątkowały badanie treści umów frankowych\nAby umowa kredytu była zgodna z prawem zobowiązań, aby była „uczciwym kontraktem”, nie może gwarantować jednej ze stron dowolności w ustalaniu wysokości zobowiązania drugiej strony. UOKiK zauważył jednak, że w umowach kredytów waloryzowanych kursem walut obcych (m.in. umowa frankowa) często nie znajdowały się się zapisy określające sposób ustalania kursów walut, na podstawie których odbywały się przeliczenia wypłacanej kwoty kredytu oraz spłacanych rat. Większość takich umów, jeśli nie wszystkie, nie zawierały żadnych zapisów odnośnie sposobu ustalania tychże kursów, ograniczając się jedynie do wskazania, iż są to kursy ustalane przez bank w jego tabelach.\nUmowa frankowa – UOKiK wszczął postępowanie wyjaśniające\nW związku z tą praktyką w roku 2008 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) wszczął wobec 17 banków (Bank BPH S.A., Bank Ochrony Środowiska S.A., Fortis Bank Polska S.A., GE Money Bank S.A., ING Bank Śląski S.A., Kredyt Bank S.A., Nordea Bank Polska S.A., BRE Bank S.A., Bank Zachodni WBK S.A., Deutsche Bank PBC S.A., Getin Bank S.A., Invest Bank S.A., Lukas Bank S.A., Bank Polska Kasa Opieki S.A., Bank Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A., Santander Consumer Bank S.A., Bank Millennium S.A.) postępowanie wyjaśniające dotyczące potencjalnych nieprawidłowości we wzorcach umownych stosowanych przez nie przy zawieraniu umów o tzw. kredyt hipoteczny. Owocem tych prac był dokument z września 2009 r. – „Raport dotyczący spreadów”, udostępniony przez UOKiK na oficjalnej stronie internetowej. Wnioski z tych badań potwierdziły przypuszczenia urzędu. W ostatnim punkcie raportu UOKiK stwierdza: „Stosowane dotychczas rozwiązania nie gwarantowały żadnego mechanizmu, który pozwalałby konsumentowi na weryfikację prawidłowości działań banku w oparciu o obiektywne i przewidywalne kryteria, ani też alternatywnego sposobu spłaty kredytu”. Następnie, aby zmienić tę praktykę Prezes UOKiK wytoczył powództwo do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeciwko Bank Millennium S.A. o uznanie klauzul stosowanych przez te banki za niedozwolone – tzw. abuzywne.\nUmowa frankowa – podstawa badania abuzywności\nPodstawą badania tej abuzywności postanowień jest implementowana do polskiego prawa unijna dyrektywa 93/13 z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Konkretnie jej artykuł 6 ust. 1., zgodnie z którym Państwa Członkowskie stanowią, że na mocy prawa krajowego nieuczciwe warunki w umowach zawieranych przez sprzedawców lub dostawców z konsumentami nie będą wiążące dla konsumenta, a umowa w pozostałej części będzie nadal obowiązywała strony, jeżeli jest to możliwe po wyłączeniu z niej nieuczciwych warunków.


Rowerempogorach.pl - Test TwoNav Sportiva+ | TwoNav recenzje\nRowerempogorach.pl - Test TwoNav Sportiva+\nOpublikowano: poniedziałek, 17, czerwiec 2013 07:35\nParametry podawane przez producenta, a praktyka\n• Obudowa klasy IPX6\n• Wyświetlacz 3" - kolorowy, dotykowy, rezystancyjny z filtrem antyrefleksyjnym, o rozdzielczości 240 x 400 px\n• System operacyjny Windows CE Core 6.0\n• Pamięć operacyjna 64MB SDRAM\n• Pamięć wewnętrzna wbudowana (ROM) 2GB\n• Slot na karty micro SD, SDHC do 32GB\n• GPS chipset SiRF Star III (20-channel receiver)\n• Komunikacja z akcesoriami za pomocą ANT+\n• Wysokościomierz barometryczny\n• Oprogramowanie nawigacyjne Twonav\n2. Pierwsze wrażenie, obudowa, ergonomia, precyzja wykonania, montaż, akcesoria\n• Po wzięciu do ręki\nSportiva z PLUSEM zrobiła na nas pozytywne wrażenie zaraz po wyjęciu z zielonego pudełka. Samo wzięcie do ręki tego filigranowego urządzenia wywołało u mnie "banana na gębie". No rzeczywiście, tworzywo, z którego wykonana jest "Sportiva Plus" przypomina solidnością (tak tata twierdzi, bo ja dorastam w epoce smartfonów) i charakterem stare, dobre telefony NOKIA 3310, a dodatkowy motyw zielonego tworzywa, któremu bliżej do gumy niż plastiku, potęguje wrażenie solidności.\nZaokrąglona obudowa Sportivy Plus wykonana jest z matowego i lekko porowatego tworzywa, wszystkie części są dobrze spasowane ze sobą i nic przy próbie ściśnięcia nie skrzypi i nie trzeszczy, a sama Sportiva dobrze leży w ręce. Dwa boczne przyciski nawigacyjne schowane są za gumową osłoną podobnie jak port USB, co wskazuje na outroad'owe cechy urządzenia. Jedynie klapka od baterii mogłaby być dodatkowo zabezpieczona jakimś "przykręcaczem". Pierwsze wrażenia są jak najbardziej na PLUS, tak jak nazwa samego urządzenia.\nSportiva Plus przeznaczona jest zarówno dla turystów pieszych jak i rowerzystów uprawiających zarówno turystykę rowerową jak i różnorodne odmiany górskiego MTB i Enduro. Dla piechurów mamy "smyczkę" zakończoną plastikowym listkiem, który służy dodatkowo jako rysik do precyzyjniejszego poruszania się po dotykowym ekranie, cykliści natomiast mają do dyspozycji uchwyt rowerowy.\nUchwyt, można przymocować zarówno do kierownicy jak i do mostka (wspornika kierownicy) za pomocą zaciskowych opasek z tworzywa sztucznego - ot, takich jakimi się kabelki do kupy łączy. O ile sam slot nie budzi jakichkolwiek zastrzeżeń (posiada zacisk na "klik" oraz dodatkowo śrubkę zabezpieczającą przed niekontrolowanym wysunięciem się urządzenia z uchwytu), o tyle najsłabszym ogniwem są same opaski zaciskowe. Być może dmucham na zimne, ale szkoda by było zgubić po drodze Sportivę na skutek pęknięcia opaski mocującej.\n• Akcesoria w standardzie i opcjonalne\nNa pudełku Sportivy Plus widnieją akcesoria dla rowerzystów o sportowym zacięciu, takie jak pulsometr, czujnik kadencji i prędkościomierz. Niestety są to akcesoria opcjonalne w związku z czym ambitni amatorzy i zawodowcy, którzy wypad rowerowy mierzą w uderzeniach serce na minutę, obrotach (korby) na minutę, czy kilometrach na godzinę będą rozczarowani. Wszystkie opcjonalne czujniki komunikują się ze Sportivą Plus za pomocą bezprzewodowego interfejsu ANT+. Testowaną Sportivę Plus otrzymaliśmy niestety bez opcjonalnych gadżetów w związku z czym nie możemy się wypowiedzieć jak to hula w praktyce.\nOczywiście w standardowym wyposażeniu jest ładowarka sieciowa, kabelek USB, smycz i uchwyt rowerowy. W pudełku jest też CD z oprogramowaniem i instrukcjami.\n3. Odporność urządzenia na czynniki zewnętrzne czyli klasa IP ("International Protection Rating")\nProducent podaje dla Sportivy Plus klasę ochronności obudowy (International Protection ) IPX6, co to oznacza? W takim zapisie nie mamy podanej odporności obudowy na wnikanie do środka ciał stałych (pyłu, kurzu), ale mamy podaną odporność urządzenia na wodę na poziomie = 6. Oznacza to, że Sportiva Plus odporna jest na zachlapanie strumieniami wody lub zalewaniem falą z dowolnego kierunku, ale NIE jest odporna na zanurzenie w wodzie. Oczywiście aby urządzenie było odporne na wodotryski, pasuje wcześniej zamknąć pokrywę baterii i gumową zaślepkę na USB :-)\n• Test deszczowy (prysznic)\nDobra, dość tych ideologii, idziemy pod naturalny prysznic (ze Sportivą). Jak myślicie, czy obudowa certyfikowana IPX6 zadziałała? Pewnie, że zadziałała! Urządzenie nic sobie nie robi z mżawki, deszczu, czy też mocniejszego chluśnięcia wodą.\n• Test kąpielowy\nZ uwagi na IPX6 Sportiva nie była poddana testom zanurzeniowym. Zachlapanie - tak! Kąpiel w wodzie - nie!\n• Test zimowy\nW maju powinno już być ciepło i było, ale nie w wyższych partiach Beskidu Sądeckiego :-) Resztki śniegu, mgła i duża wilgotność powietrza sprzyjały testom (ale nie Sportivie). Sportiva Plus była jednak niewzruszona panującymi warunkami.\nAby jednak mieć 100% pewności zamknęliśmy urządzenie w zamrażalniku naszej lodówki na godzinę. Producent podaje zakres temperaturowy od -10 do +60 stopni Celsjusza, więc -8 stopni nie powinno jej zaszkodzić...\nHe, he już myślałam... a to tylko bateria się rozładowała. Test oczywiście zaliczony.\n4. Wyświetlacz, parametry, ocena subiektywna\n• Parametry i zachowanie\n3-calowy, kolorowy wyświetlacz o rozdzielczości 240 x 400 px idealnie pasuje do małej Sportivy Plus, nie jest ani za duży, ani za mały - wielkość optymalna. Ekran typu rezystancyjnego prawidłowo reaguje na dotyk. Powierzchnia wyświetlacza jest matowa i posiada filtr przeciwodblaskowy. Subiektywna ocena kątów pod jakimi ogląda się obraz bez widocznej utraty jego jakości, wypada dobrze (ciut lepiej niż w testowanym IGN Evadeo). Odchyłki (od prostopadłego patrzenia w ekran) wynikające z normalnego użytkowania urządzenia nie powodują jakichkolwiek problemów z czytelnością.\n• Widoczność w słońcu\nMatowa powierzchnia wyświetlacza wróżyła satysfakcjonującą widoczność w słońcu. Szybko się okazało, że widoczność była naprawdę dobra, a zawdzięczamy to nie tylko matowemu charakterowi przedniej szybki wyświetlacza lecz przede wszystkim samemu wyświetlaczowi, który nawet z wyłączonym podświetlaniem jest dobrze czytelny.\nWarto jednak ustawić podświetlenie na około 50% wtedy będzie większy margines czytelności dla zmieniających się warunków oświetleniowych (np. wjedziemy w las, do cienia).\n• Widoczność w umiarkowanym świetle zewnętrznym i wieczorem.\nI tu ujawnia się największa zmora tego wyświetlacza. O ile matowa (jakby chropowata od wewnątrz) przednia szybka pomagała w czytelności wyświetlacza w pełnym słońcu, o tyle w umiarkowanym świetle (zarówno naturalnym - wieczorem na zewnątrz, jak i sztucznym - w mieszkaniu przy lampach) w sposób okrutny i bezwzględny czyni nam niedźwiedzią przysługę. Obraz, który pokazuje wyświetlacz rozprasza się w strukturze matowej warstwy antyrefleksyjnej - jakby przechodził przez tysiące malutkich kryształków, które stanowią swego rodzaju pryzmaty rozszczepiające. Efektem tego jest kolorowy szum, który pokrywa nam cały ekran.\nEfekt "kolorowych kryształków" zamazujących nam obraz na ekranie znika w słońcu. Odnośnie nasycenia kolorów wyświetlacza to szału nie ma, kolorowe mapy rastrowe są lekko wyprane z kolorów, a cały zielony layout oprogramowania TwoNav w niczym nie przypomina tych pięknych, nasyconych screenshot'ów jakie widzimy w Internecie. Oczywiście można z tym żyć. Być może za te kolory odpowiada po części ten efekt kolorowego szumu, jakim nas darzy ta matowa warstwa przeciwodblaskowa.\n• Test okularów polaryzacyjnych\nTakie okulary wykorzystują w swoich szkłach filtr polaryzacyjny, który stanowi nie lada wyzwanie dla różnorodnych wyświetlaczy LCD, powodując różnego rodzaju przebarwienia i rozszczepienia obrazu, zmianę koloru i utratę kontrastu aż do zupełnej nieczytelności. Sportiva Plus bardzo dobrze poradziła sobie w starciu z filtrem polaryzacyjnym, jakby w ogóle jej ten problem nie dotyczył. Test zaliczony z wyróżnieniem.\n5. Odbiornik GPS, czyli złapać "fixa"\n• Zastosowany układ GPS\nW Sportivie PLUS odbiornik GPS oparty jest o popularny, bo stosowany w wielu urządzeniach nawigacyjnych (min. w porównywalnym cenowo urządzeniu Garmin Edge 705 HR), 20-kanałowy chipset SiRF star III o czułości (sensitivity of tracking) -159dBm. Niezależnie od wnikania w szczegóły techniczne, układ ten, to sprawdzona konstrukcja, a odpowiednio zaimplementowana w urządzeniu, potrafi się odwdzięczyć.\n• Łapanie "fixa" w łatwych i trudnych warunkach\nTestowana Sportiva PLUS nie miała żadnych problemów ze załapaniem sygnału GPS na otwartej przestrzeni, zarówno w dzień słoneczny (bezchmurne niebo w sobotę) jak i w pochmurną niedzielę 28 kwietnia. Mgła, duża wilgotność i ołowiane chmury nie przeszkadzały jej w poprawnej i stabilnej pracy.\nNadeszła pora na złapanie fixa w mieszkaniu. Trochę to trwało (dłużej niż w testowanym wcześniej IGN Evadeo), ale w końcu udało się złapać sygnał.\nNie jest to łatwy test dla odbiorników GPS. Z doświadczenia wiemy, że urządzenia, które przeszły "test mieszkaniowy" nigdy nie miały problemu w terenie (czy to w lesie, czy to wąwozie), mało które urządzenie łapie sygnał GPS w pomieszczeniach zamkniętych (bez dostępu do otwartego nieba).\n6. Niech moc będzie z Wami - sprawność baterii\nW Sportivie Plus mamy akumulator Li-ion o pojemności 1050mA/h. Przy umiarkowanym korzystaniu z wyświetlacza i włączonej funkcji rejestratora trasy (loggera) jesteśmy w stanie wycisnąć z niej do 10h pracy. Nie jest to może mistrzostwo świata, ale i tak lepiej to wygląda niż w testowanym IGN Evadeo. 10 godzin wystarcza do dużej części wycieczek rowerowych, jednak do całodziennych wypadów czas ten jest zbyt krótki.\nCóż, zawsze można dokupić zapasową baterię u dystrybutora... lub zobaczyć czy czasem w telefonie Nokia nie siedzi taka sama typu BL-5C ;-) Z zapasowym akumulatorem podwajamy czas pracy z około 10h na 20h - a to już jest bardzo OK.\n7. Oprogramowanie urządzenia i soft na PC\n• system operacyjny, pamięć i komunikacja Sportivy Plus\nSportiva Plus pracuje na Windows CE, ma zainstalowane 64MB pamięci operacyjnej i procesor o taktowaniu rdzenia 400MHz. Skoro jest na Windowsie CE, to być może nie jest zablokowany dostęp do systemu operacyjnego i będzie można poddać Sportivę tuningowi instalując np. AutoMapę w części oprogramowania drogowego. Sportiva była u nas zbyt krótko, aby to sprawdzić. Urządzenie pozwala na w miarę płynną obsługę oprogramowania, choć pewnie zwiększenie RAM'u z 64MB na 128MB poprawiłoby płynność. Pomino niewielkiej ilości RAM, działanie zarówno samego oprogramowania dostarczonego przez producenta (TwoNav) jak i map (wektorowych i rastrowych) nawet w trybie 3D+ było stabilne, choć momentami niezbyt szybkie i nie do końca płynne. Ale to przecież urządzenie do nawigowania, a nie tablet, więc nie możemy się czepiać.\nSportiva Plus posiada bezprzewodowy interfejs ANT+ pozwalający na komunikowanie się z różnymi akcesoriami dodatkowymi np. pulsometrem, miernikiem kadencji czy też czujnikiem prędkości. Rowerzyści o zacięciu sportowym, ambitni amatorzy, nawet zawodnicy przygotowujący się do startów w zawodach szosowych, czy też maratonach MTB mieliby dużo radości. Mieliby... bo wszystkie akcesoria są opcjonalne i trzeba je dodatkowo zakupić. W każdym razie mamy otwartą drogę na rozbudowę naszego systemu nawigacyjnego.\n• oprogramowanie nawigacyjne i fabryczne mapy\nOprogramowanie Sportivy Plus to TwoNav firmy CompeGPS (w testowanym egzemplarzu była to wersja 2.7.x - teraz jest już 2.8). Urządzenie, a właściwie jego oprogramowanie obsługuje zarówno mapy wektorowe jak i rastrowe z możliwością tworzenia tzw. multimap oraz wyświetlania ich w różnorodnych trybach (2D/3D/3D+). Mnogość funkcji i możliwości oprogramowania Sportivy Plus przyprawiają o zawrót głowy (w pozytywnym znaczeniu). Obsługa map rastrowych, tworzenie własnych multimap jest na najwyższym poziomie. Bezsprzecznie jest to jedno z najlepszych, o ile nie najlepsze oprogramowanie nawigacyjne do obsługi map rastrowych. Oczywiście oprogramowanie Spotrivy (czyli TwoNav) jest w języku polskim :-))\nKupując Sportivę Plus, możemy pobrać (darmową) mapę topograficzną Polski w skali 1:10k. To dokładna lecz mocno przestarzała mapa o dość ubogiej treści turystycznej, nie mniej jednak prawdziwi offroadowcy powinni ją mieć. Oczywiście możemy sobie do Sportivy Plus załadować własną mapę rastrową kupioną, bądź zrobioną i jest ok. Jeśli nie wiesz skąd wziąć mapę do Sportivy Plus, koniecznie przeczytaj: Skąd wziąć mapy turystyczne do GPS? oraz Zrób sobie mapę, aby zobaczyć czym się różni jedna mapa od drugiej zapraszam do poczytania tekstu Rodzaje map turystycznych i różnica między nimi.\nPowracając do map, oprócz map rastrowych, możemy pobrać i załadować do Sportivy Plus mapę wektorową Polski otwartego projektu UMP-PL. Jest to całkiem sympatyczny wektor, stanowiący dobre uzupełnienie map rastrowych (zwłaszcza w mieście).\nPoniżej kilka screenshot'ów tej wektorówki.\nKolejna mapa to raster od wydawnictwa Compass. Jak widać na załączonym obrazku wszystko się ładnie skaluje i pięknie wygląda (również w 3D+).\nNa deser raster Polska Topo 1:10 000 - z dnia na dzień zyskuje u nas coraz to większe uznanie - zwłaszcza w sytuacjach awaryjnych gdzie trzeba nagle ewakuować się z oficjalnego szlaku w doliny (np. podczas niespodziewanej burzy).\nWróćmy do oprogramowania. Warto podkreślić, że TwoNav często aktualizuje swoje oprogramowanie, wprowadzając mniej lub bardziej ważne zmiany. Polski dystrybutor, zapewnia pomoc techniczną, a wszystkie zgłaszane uwagi, problemy i zapytania użytkowników rozwiązywane są na polskiej stronie twonav.pl. To ogromny plus dla mniej "wgryzionych" w temat nawigacji, map czy aktualizacji oprogramowania użytkowników, a gotowe porady i rozwiązania podane są metodą zupełnie przyswajalną.\nSportiva Plus to nie tylko obsługa map, to również potężne narzędzie do śledzenia, nawigowania, mierzenia, liczenia, planowania, wyznaczania, rysowania profili trasy i pełnej kontroli nad wszystkimi jej parametrami, a ogromne możliwości własnej konfiguracji i personalizacji urządzenia potwierdzają tylko wcześniejsze nasze zachwyty.\nWspółpraca z dodatkowymi urządzeniami dzięki bezprzewodowemu interfejsowi ANT+ rozszerza jeszcze bardziej możliwości Sportivy Plus pod względem osobistego treningu. Nie będę się rozpisywać o wszystkich funkcjach oprogramowania TwoNav, poczytajcie sami instrukcję w języku polskim (do pobrania ze strony polskiego dystrybutora www.twonav.pl), a przekonacie się o jego (prawie) nieograniczonych możliwościach.\n• opcjonalne oprogramowanie na PC, czyli CompeGPS Land\nOprogramowanie Sportivy Plus posiada starszego brata na komputery PC do zarządzania tym wszystkim, co nasza Sportiva zarejestruje w trakcie wycieczki oraz do wszelkiego rodzaju konwersji i zarządzania mapami, śladami GPS, profilami trasy, czy symulacjami 3D. Za pomocą CompeGPS Land możemy również kalibrować nasze własne mapy rastrowe. Szkoda, że jest to oprogramowanie płatne, a wersja podstawowa ma ograniczone możliwości. Możemy jednak zakosztować w pełnej wersji CompeGPS Land (rejestrując się na stronie producenta) przez 30-to dniowy okres próbny, później CompeGPS Land przechodzi do trybu podstawowego (ograniczonego).\nOczywiście jak każdy program (płatny czy też darmowy) CompGPS Land nie jest bez grzechu :-) i lubi płatać niespodziewane figle - zainteresowanych odsyłam do: konwertowanie mapy na format TwoNav za pomocą CompeGPS Land\n• mapy, mapy i mapy\nOczywiście każda nawigacja, bez względu czy samochodowa czy turystyczna jest tak dobra jak dobrą ma mapę. O ile producenci samochodowych urządzeń GPS oferują "Kowalskiemu" komplementarny produkt za 200-300zł składający się z urządzenia GPS oraz z profesjonalnej mapy drogowej jednego z renomowanych producentów (AutoMapa, TomTom itp.) o tyle producenci nawigacji turystycznych (przynajmniej w naszym kraju) oferują produkt okrojony.\nOczywiście nie jest to wina samych urządzeń lecz map! Cierpi na tym każdy użytkownik bez względu na przynależność firmową urządzenia. Na szczęście oprogramowanie Sportivy Plus fantastycznie obsługuje mapy rastrowe, co daje naprawdę duże możliwości.\nZe stron producenta/dydtrybutora możemy pobrać rastrową mapę topograficzną Polski 1:10k. O tej mapie pisaliśmy już nie raz, bardzo dobra skala mapy i szczegółowość, natomiast aktualność, treść turystyczna i oprawa wizualna nie jest już taka dobra. W połączeniu z mapą turystyczną jednego z wydawnictw kartograficznych (też nie są idealne i posiadają błędy) oraz z mapą wektorową np. UMP-PL czy też OSM i rzeźbą terenu, tworzą jednak naprawdę dobrą, wielowarstwową multimapę. To bardzo dobre i sprawnie działające rozwiązanie dla tych, którzy niekoniecznie chcą jeździć po oficjalnych szlakach turystycznych.\nPoniżej "składniki" do utworzenia naszej multimapy, czyli raster turystyczny 1:50k, raster topograficzny 1:10k oraz wektor projektu UMP-PL.\nW efekcie otrzymujemy w pełni skalowalną, wielowarstwową multimapę, którą możemy wyświetlać na Sportivie Plus w trybie 2D i 3D. Oczywiście do trybu 3D dochodzi jeszcze jeden (niezbędny) składnik naszej multimapy czyli rzeźba terenu, którą pobieramy ze stron CompeGPS.\n• ślady GPS (GPS tracks), zapis trasy i odczyt parametrów wycieczki\nJedną z głównych i podstawowych cech Sportivy Plus jest funkcja rejestratora trasy (loggera), która zapisuje przebytą trasę w formie śladu GPS. Urządzenie pozwala również nawigować po uprzednio wczytanej ścieżce (śladzie GPS), pokazując nam strzałkami dokąd mamy jechać. Z zapisanego śladu GPS, zarówno samo urządzenie (Sportiva) jak i oprogramowanie na PC (CompeGPS Land) pozwala odczytać wszystkie parametry trasy, a jest ich naprawdę mnóstwo. Mając dodatkowe (opcjonalne) czujniki (np. pulsometr, miernik kadencji itp.) oraz zaimplementowaną w Sportivie Plus funkcję "wirtualnego trenera" dostajemy niezły program szkoleniowy:-), a trener jest miły i nie wrzeszczy na nas, tylko wyniki zarejestrowane przez Sportivę pokazują jak jesteśmy "ciency" i ile pracy przed nami zanim wystartujemy w jakimkolwiek maratonie MTB :-)\nWłaściwie o oprogramowaniu testowanej Sportivy Plus, jego funkcjach i możliwościach (wraz z przykładami) możnaby napisać spokojnie całkiem grubą książkę, dlatego ograniczymy się do kilku zrzutów ekranu pokazujących podgląd zapisanego śladu GPS oraz podstawowe dane wyprawy.\nOgromne ilości danych na temat czasu przejazdu, prędkości, przewyższeń, maksymalnych i minimalnych pochyleń na trasie, tempa, odległości, spalonych kalorii i setki innych mniej lub bardziej potrzebnych danych zadowolą nawet najbardziej wymagających i marudnych użytkowników.\n• tuning, czyli co można wycisnąć z urządzenia\nSpotriva Plus oparta jest o system operacyjny Windows CE, co teoretycznie (po dobraniu się do niego) stwarza możliwości instalacji dodatkowego oprogramowania. Możnaby np. w części "drogowej" oprogramowania TwoNav wsadzić prawdziwą AutoMapę. Znów odeślę was do strony polskiego dystrybutora i zaproponuję poczytanie forum. Użytkownicy Sportivy już rozgryźli jak wrzucić AutoMapę do urządzenia. Sami nie sprawdzaliśmy, bo nie było czasu, ale nie ma powodu, aby zaprzeczać aktywnym użytkownikom forum twonav.pl.\n9. Akcesoria i ich potencjał\n• na rowerze i pieszo\nW standardowym wyposażeniu Sportivy Plus znajdziemy uchwyt rowerowy, solidny z dodatkowym zabezpieczeniem "śrubowym", aby urządzenie niespodziewanie nie wysunęło się ze slotu. Sam uchwyt możemy zamocować praktycznie wszędzie, na kierownicy, na mostku (wsporniku kierownicy), czy nawet na ramie. Przytwierdzamy go do roweru za pomocą plastikowych opasek samozaciskowych. Opaski te są łatwe do dostania i tanie, ale czy na tyle wytrzymałe, aby powierzyć w ich ręce nietanią Sportivę Plus? W trakcie kilkunastodniowych testów nie było problemów z wytrzymałością opasek, a nie jeździliśmy po asfalcie :-)\nWybierając się na pieszą wędrówkę odpinamy Sportivę Plus z uchwytu rowerowego, zakładamy jej firmową "smyczkę" (opaskę na rękę) zaopatrzoną w plastikowy brylok pełniący funkcję rysika przy korzystaniu z wyświetlacza i w drogę. Przez filigranowe kształty i zwartą konstrukcję nawigacja idealnie leży w ręce i doskonale mieści się w niewielkiej kieszeni kurtki czy plecaka.\nOczywiście na wyposażeniu mamy ładowarkę na 230V~ z kabelkiem USB\n• dodatkowe czujniki mechaniczne (np. wysokościomierz barometryczny, pulsometr, miernik kadencji itp.)\nDo dyspozycji mamy wbudowany wysokościomierz barometryczny, może on być automatycznie kalibrowany przez odczyty z GPS oraz manualnie przez wpisanie aktualnej wysokości nad poziom morza.\nBezprzewodowy interfejs ANT+ w jaki wyposażona jest Sportiva Plus umożliwia bezprzewodowe podłączenie czujnika kadencji, pulsometru, czy mechanicznego prędkościomierza. Te dodatki powinny zadowolić użytkowników o zacięciu sportowym, ale są opcjonalne i trzeba za nie dodatkowo zapłacić. Ponieważ nie mieliśmy w testowym zestawie opcjonalnych dodatków, nie potrafimy wam powiedzieć jak to działa w rzeczywistości\n10. Parametry techniczne a praktyka\nChoć nie wszystkie parametry techniczne jesteśmy w stanie sprawdzić w domowych warunkach, bo nie mamy do dyspozycji laboratorium :-) to bez wątpienia te mierzalne dla normalnego użytkownika potwierdzają się w codziennej eksploatacji. Stosując zalecenia producenta, Sportiva Plus powinna długo i bezawaryjnie służyć. Urządzenie jak i jego oprogramowanie działa stabilnie, bez jakichkolwiek niespodzianek w postaci samoistnych wyłączeń czy zawieszki softu. Jeśli czegoś sami nie wykombinujemy, to Sportivę Plus ciężko doprowadzić do kapitulacji. Możliwość współpracy z różnymi dodatkowymi (opcjonalnymi niestety) czujnikami oraz częste aktualizację oprogramowania i bardzo dobry (polski) suport techniczny sprawia, że Sportiva Plus nie starzeje się, a możnaby rzec, że z czasem się rozwija :-)\nSportiva Plus w trakcie testów miała zróżnicowane warunki pracy, od słonecznych i niemal upalnych, do mglistych, deszczowych i mokrych. Urządzenie odporne jest na wszelkiego rodzaju zachlapania, czy deszcz, aż do solidnej ulewy włącznie (klasa ochronności obudowy IPX6).\nDo pełni szczęścia brakuje wodoodporności, która chroniłaby Sportivę Plus przed przypadkową kąpielą w kałuży, w potoku górskim, podczas przeprawy przez rzekę, czy też w trakcie wyprawy kajakowej. Po prostu musimy uważać.\nSportiva Plus ma (przynajmniej dla nas) idealne rozmiary i kształt, świetnie leży w ręce i dobrze wygląda na rowerze. Dobrze wykonana obudowa wywołuje pozytywne odczucia. Wiem, że estetyka zależy od gustu, a o gustach się nie dyskutuje, ale Spotriva Plus jest w naszym guście!\nStabilność działania zarówno samego urządzenia jak i softu TwoNav zasługuje na pochwałę. Samo oprogramowanie i jego możliwości zasługują na aplauz, a obsługa map rastrowych stoi na najwyższym poziomie. Interfejs Sportivy Plus nie grzeszy szybkością i mega płynnością w trakcie obsługi, pewnie dodatkowa pamięć RAM (której jest tylko 64MB) poprawiłaby ten drobny dyskomfort. Slot pamięci micro SD obsłuży karty do 32GB - oj ile map, śladów i Bóg wie czego jeszcze tam się zmieści!\nDobre noty dla odbiornika GPS za stabilność i pewność działania. W trakcie terenowych górsko-leśnych testów, podczas mgły, deszczu i całkowitego zachmurzenia GPS sprawował się naprawdę dobrze.\nWyświetlacz jeśli chodzi o wielkość i rozdzielczość jest optymalny, nie za duży i nie za mały. Poprawnie reaguje na nasze ruchy i ma dobre kąty pola widzenia, kolory trochę blade - nie rzucają na kolana, ale przecież to nie jest smartfon tylko nawigacja turystyczna GPS. Warto zwrócić uwagę na dobrą widoczność wyświetlacza w dni słoneczne.\nNiestety wyświetlacz Sportivy Plus ma też swoją ciemną stronę i to dość istotną, której nie widać w świetle słonecznym, a która ujawnia się dopiero w umiarkowanym świetle i wieczorową porą. Chodzi tu o negatywny efekt kolorowego szumu, który zawdzięczamy matowej warstwie antyrefleksyjnej ekranu, warstwa ta (w trakcie gdy ekran wymaga podświetlenia, czyli w każdych innych warunkach prócz bezpośrednio padającego słońca) czyni nam niedźwiedzią przysługę psując czytelność obrazu. Wspomniane wcześniej blade kolory mogą wynikać nie tyle z cechy samego wyświetlacza Sportivy Plus, co właśnie z tej nieszczęsnej, matowej i porowatej od środka warstwy ekranu.\nBateria w Sportivie Plus, przy umiarkowanym korzystaniu z wyświetlacza i załączonej funkcji zapisu trasy wystarcza na prawie 10 godzin pracy. To wynik średni, ale biorąc pod uwagę możliwość dokupienia zapasowego akumulatorka, całość wypada dobrze i nie ma się co czepiać, zwłaszcza, że nie jesteśmy skazani na zakup oryginału - wystarczy zamiennik w postaci baterii do telefonu Nokia o symbolu BL-5C (ależ nie ma za co :-))\nW komplecie, a właściwie po pobraniu ze stron producenta otrzymamy mapę topograficzną Polski w skali 1:10k jednak musimy potraktować ją bardziej jako gadżet niż podstawa do jakiejkolwiek wyprawy. Z mapami do Sportivy Plus nie ma jednak jakiegokolwiek problemu, możemy kupić sobie gotowe rastrówki znane wszystkim turystom z wersji papierowych lub zrobić sobie sami własne mapy i hipermapy. Przeczytaj koniecznie tekst Skąd wziąć mapy turystyczne do GPS? oraz Zrób sobie mapę.\nOcena Sportivy Plus jest jak najbardziej pozytywna (na Plus - tak jak Sportiva Plus), gdyby nie ta jedna brzydka cecha wyświetlacza (a właściwie jego matowej warstwy) oraz drobniutkie grzeszki w postaci płynności interfejsu i braku całkowitej wodoodporności, ocena byłaby bardzo dobra. Szkoda, że w domowych warunkach nie jesteśmy w stanie poprawić (usunąć) tej niefortunnej cechy wyświetlacza oraz sprawić, aby Sportiva Plus była wodoszczelna. Cóż, może trzeba się nauczyć z tym żyć?\nSportiva Plus gościła u nas przez około 3 tygodnie, miała tę przewagę, że znaliśmy oprogramowanie TwoNav z nawigacji IGN Evadeo, z którą obcujemy już ponad rok, dzięki temu nie uczyliśmy się urządzenia i wszystko szło gładko.\nMnogość funkcji i możliwości jakie daje TwoNav Sportiva Plus to czynniki, które nie pozwoliłyby w tak krótkim czasie przetestować najważniejszych cech tego sympatycznego urządzenia GPS do rowerowej i pieszej turystyki.\nPrzy decyzji o zakupie jakiegokolwiek urządzenia sugerujcie się rozsądkiem i własnym doświadczeniem, pomimo bezinteresownych i niesponsorowanych recenzji na www.rowerempogorach.pl bierzcie pod uwagę naszą subiektywność i emocje jakimi się kierujemy oraz brak doświadczenia w przeprowadzaniu tego typu testów :-)


Koulourakia, czyli greckie kruche ciasteczka przepis - Wszystkie przepisy Polska\nilość sztuk: 60 ciastek\nMąkę przesiewamy do wielkiej miski i mieszamy z proszkiem do pieczenia, solą, goździkami i cynamonem.\nMasło rozpuszczamy w rondelku i odstawiamy do wystudzenia.\nŻółtka oddzielamy od białek. Białka ubijamy na sztywną pianę ze szczyptą soli, a żółtka w osobnej misce z cukrem na puszystą jasną masę.\nDo mąki wlewamy kolejno wystudzone masło, żółtka z cukrem i dodajemy ubitą pianę. Zaczynamy zagniatać ciasto, stopniowo dolewając mleko. Kiedy ciasto jest już zwarte i zaczyna odchodzić od ręki, przekładamy na stolnicę i wyrabiamy jeszcze kilka minut.\nTeraz zaczyna się zabawa! Z gotowego ciasta odrywamy kawałki mniej więcej wielkości kuleczki ping-pongowej i toczymy z nich długie wałeczki, a następnie fikuśnie skręcamy. Ja zdecydowałam poskręcać moje ciastka na tradycyjny grecki sposób, ale można na tym etapie puścić wodze fantazji. Oczywiście na stronach internetowych odnaleźć można mnóstwo kształtów, jakie mogą przybrać te ciasteczka. Polecam pooglądać zanim przystąpicie do skręcania.\nGotowe ciasteczka układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, a ich wierzch smarujemy białkiem i posypujemy sezamem. Wkładamy do piekarnika nagrzanego do 180 stopni C na 20 minut, do ładnego zrumienienia.\nWielkanocne ciasteczka - jajeczka\nSkładane ciasteczka wielkanocne


Kogo bolą niskie ceny ropy? – Business Outsider\nKogo bolą niskie ceny ropy?\nAutsajder\tBez kategorii\t 12 listopada 2018 1 grudnia 2018 4 Minutes\nPowszechną opinią, czy może nawet dogmatem w obecnej narracji ekonomicznej jest przekonanie, jakoby wzrost cen ropy niechybnie prowadził do spowolnienia gospodarczego. Tak, jak gdyby gospodarka nie miała zdolności akomodacyjnych pozwalających dostosować się do nowych uwarunkowań. Autsajder nie ma zamiaru spierać się, czy jest tak, czy inaczej, choć można byłoby przy tym wysnuć wniosek, że skoro tak, to sztucznie zaniżając ceny ropy na światowych rynkach można byłoby doprowadzić do gwałtownego boomu gospodarczego. No a przy okazji utrzemy nosa złowrogiemu Putinowi, którego jedyne dochody pochodzą właśnie z pompowania czarnej mazi. Strategia pokonania Imperium Zła przedstawia się zatem nad wyraz łatwo i można ją streścić w dwóch krótkich słowach: DUMP OIL!\nŻarty na bok. W poprzednim wpisie widzieliśmy, że spowolnienie gospodarcze nieodłącznie wiąże się ze spadkiem zapotrzebowania na energię. Ściślej, KAŻDEGO RODZAJU energię. Zwalniająca gospodarka generuje coraz mniejszy popyt również na benzynę:\ni w konsekwencji również na sam surowiec:\nMamy przy tym świadomość, że przy dzisiejszych manipulacjach rynkowych zobrazowane wyżej zachowanie cen może nie być do końca ściśle skorelowane z uwarunkowaniami natury czysto ekonomicznej, jednak tak szybkie i tak znaczące spadki wymagają co najmniej przyjrzenia się, a przy tym zastanowienia się, czy zniżkująca cena ropy może być impulsem do kolejnego „boomu”.\nRzut oka na szerszą perspektywę czasową:\npozwala domniemywać, że być może przekroczyliśmy kolejny punkt zwrotny, jako że obecne zachowanie cen w niczym nie przypomina tego z czym mieliśmy do czynienia w ostatnich trzech latach. W tym miejscu Autsajder zwraca też uwagę na charakterystyczną dla standardu czarnego złota negatywną korelację indeksu petrodolara oraz ceny ropy, którą treściwie można zawrzeć w łatwym do zapamiętania związku:\noil #MOON = $$$ #REKT\noil #REKT = $$$ #MOON\nNie wymaga wielkich zdolności dedukcyjnych dojście do wniosku, że pikująca w dół cena ropy prowadzi do zapaści w całym przemyśle naftowym:\nPerspektywa wydaje się jednak gorsza, niż można byłoby przypuszczać na pierwszy rzut oka. Oil bust z lat 2014-2016 doprowadził do przetrzebienia sektora naftowego, pozostawiając ocalałe spółki w stanie „zombie-mode„: nie mamy rzetelnego źródła dochodu, więc pozostaje nam jedynie rolowanie długu przy wykorzystaniu nisko-oprocentowanych pożyczek. W przypadku natomiast wzrostu stóp procentowych i dalszego spadku cen ropy, manko w kasie spowoduje niewywiązywanie się ze zobowiązań wobec naszych regionalnych wierzycieli, którzy zawsze byli skorzy do pożyczania nam pieniędzy:\nPożyczki w małych bankach są jednak dla frajerów. Prawdziwe interesy robi się na obligacjach korporacyjnych, na które przecież każdy uczestnik rynku jest łasy, szczególnie, że po latach polityki ZIRP inwestorzy wszelkiej maści wyposzczeni zerowymi stopami procentowymi rzucą się na każdy papier dający im choć 3% zwrotu. Tym samym „obligacje wysokiego ryzyka” („junk bonds”, JNK, czyli po prostu: śmieci) stają się lwią częścią monstrualnego rynku korpoobligacji, w zakresie których bańka jest już dwukrotnie większych rozmiarów niż 10 lat temu. Śmieci, które w znaczącej mierze emitowane były przez spółki sektora naftowego, siłą rzeczy będą wyjątkowo wrażliwe na zawirowania cen ropy:\nZ kolei korporacyjne papiery dłużne to już domena too-big-to-jail banks, których ekspozycja na sektor naftowy z pewnością nie jest zaniedbywalnie mała, skoro widząc nadciągającą pożogę w 2015 roku nie zdążyli w porę pozbyć się nagromadzonych w swoich księgach śmieci:\nMała paniczka, która wówczas się z tego zrodziła odczuwalna była na wszystkich rynkach:\nnie oszczędzając przy tym graczy, którzy to niby zdawali się być solidnymi niemieckimi markami:\nAby nie wywoływać większej paniki wśród gawiedzi wydano odgórne polecenie zwyczajnego nieinformowania o stratach doznawanych przez banki z tytułu niespłacalności kredytów, niewypłacalności zadłużonych spółek i wszelkich oil hedges, pod które się podłożyły. Z kolei banki centralne, wśród których prym w tym względzie wiódł ECB, spotęgowały swoje wysiłki na polu patologicznej monetyzacji długu korporacyjnego.\nJeśli zatem przyjąć narrację, jakoby to US celowo zaniżały ceny ropy celem utarcia nosa złowrogiemu Putinowi, to robiąc to amerykańscy finansiści strzelili sobie już nawet nie tyle w stopę, co prosto w twarz. Bardziej rozsądnym byłoby domniemywać, że zachodnia finansjera aktualnie robi co może, by uchronić się przed kolejnym niekontrolowanym spadkiem cen ropy. Tym samym, złowrogi Putin, widząc traderów FEDu panicznie skupujących kontrakty oil futures, mógłby tylko zacierać ręce. W takiej konfiguracji, zamiast „boomu” czekałby nas raczej kolejny „bust”, a banki nauczone (?) doświadczeniem z początku roku 2016, widząc, że zabawa ze śmieciami zamiast profitów przynosi same zgryzoty, czym prędzej próbują wmanewrować innych w przejęcie roli „bagholdera”.\nI pytanie na zakończenie: jakimi trzema literami podpisuje się firma, która po 10 latach ponownie pretenduje do roli kozła ofiarnego?\nOpublikowano 12 listopada 2018 1 grudnia 2018\nPrevious Post General Electric – ruina inżynierii finansowej\nNext Post Pierwsza pizza gratis!*\n10 myśli na temat “Kogo bolą niskie ceny ropy?”\nPingback: GE podejmuje działania: „DUMP IT!” – Business Outsider\nPingback: AIG – déjà vu? – Business Outsider\n30 listopada 2018 o 15:10\nOk, czyli jak w grudniu sie nie dogada OPEC to do ilu spadnie ropa w 2019? A może wzrośnie?\n30 listopada 2018 o 16:01\nOPEC faktycznie już nie istnieje, oni nawet nie potrafią dogadać się gdzie kto ma siedzieć podczas konferencji, a do Wiednia jeżdżą sobie w celach, nazwijmy to grzecznie, rozrywkowych.\nAutsajder nie mówi o terminach, ale docelowo widzi ropę poniżej 30$, choć nawet 20$ nie będzie zaskoczeniem. Mówimy tu o ropie WTI, a przykładowo WCS aktualnie dobija już do 10$.\n3 grudnia 2018 o 11:36\nTo w jakiej walucie trzymać teraz nadmiar gotówki? Liczę na spadki cen mieszkań ale to jesZcze pewnie z rok?\n3 grudnia 2018 o 13:37\nPatrz zakładka „O autorze”, pkt 7.\nZ tymi pytaniami Autsajder odsyła do profesjonalnych doradców finansowych, którzy znają się na drobnych ruchach procentowych wte i wewte, rozpatrzą indywidualny profil i oczekiwania, zasugerują odpowiednią lokatę walutową w Getinie, po czym zainkasują stosowne honorarium. Autsajdera interesują nie tyle małe ruchawki, co zmiana całego systemu, więc jego sugestie mogą diametralnie rozbiegać się względem oczekiwań pytającego.\nPingback: Ostatnia podwyżka FEDu – Business Outsider\n25 grudnia 2018 o 07:11\nKolego Autsiderze, szczerze, dobry jesteś, od miesięcy mimo dobrej intuicji brakowało mi jednego klocka do ukłafanki, czułem że gdzieś jest I sxukalem ale nie moglem odnalezc . W końcu się udało dzięki Twoim trafnym sugestiom . Odzyskałem spokòj przebudowuję całą strategię, szkoda że więksxość instrumentów jest I tak powiązana I ciężko uciec przed armagedonem , od kiedy Wall Street dotknęła rynku krypto to też zalatuje , zostają kròtkie pizycje na wszystko ale w bezpiecznym banku\n3 stycznia 2019 o 00:09\nKoszt „produkcji” WTI jest w okolicy 30-32$ wiec nizej nie spadnie.\nPingback: Oil bust, czyli naftowe „nieporozumienie” – Business Outsider


Codzienność w Iranie\n« Niebo nad Limą\nArequipa 8211 u stóp wulkanu »\nFilm Asghara Farhadi nie pokazuje nam honorowych zabójstw i więźniów politycznych. O koszmarze życia we współczesnym Iranie dowiadujemy się w nim z mało spektakularnych, trywialnych wydarzeń.\nBohaterowie „Une Séparation” mogliby być naszymi znajomymi. Ona farbuje włosy na rudo, nosi Ray Bany, prowadzi Peugeot 407. On, przystojny młody tata, pomaga córce w pracy domowej, robi pranie, zajmuje się chorym na Alzheimera ojcem. Jesteśmy jednak w Iranie. Życie tych normalnych – takich jak my – ludzi nie może więc być normalne.\nPoznajemy Simin i Nadera w sali sądowej, gdzie próbują uzyskać rozwód. Powód? Simin chce wyjechać z Iranu, jej mąż woli zostać w kraju i opiekować się swoim chorym ojcem. „Dlaczego chce pani wyjechać?” dziwi się sędzia. „Nie chcę takiego życia dla mojej córki.” „Jakiego życia?” naciska sędzia. Dalszy ciąg filmu jest odpowiedzią na to pytanie.\nW życie „normalnej” mieszczańskiej rodziny wkracza rodzina islamskich fundamentalistów. Nader zatrudnia Razieh, która ma zajmować się jego ojcem i sprzątać dom. W tej owiniętej w czador kobiecie nie od razu dostrzeżemy człowieka. Łatwiej jest nam śmiać się z jej zmieszania, kiedy odkryje, że musi myć i przebierać zniedołężniałego mężczyznę, co jest niezgodne z jej przekonaniami religijnymi. Razieh zaniedbuje swojego pacjenta i zostaje zwolniona z pracy. Awantura między nią a jej pracodawcą kończy się nerwową przepychanką. Kilka dni później Nader znów znajdzie się w sądzie. Razieh i jej porywczy mąż, Hojat oskarżają go o pobicie i spowodowanie poronienia. W świetle prawa irańskiego to ostatnie jest równoważne z morderstwem.\nNie możemy nic na to poradzić – od razu trzymamy w tym sporze stronę Simin i Nadera, „normalnej” pary. Kobieta w czadorze i jej mąż-choleryk nie budzą naszego zaufania. „Myślicie, że biję moją żonę?!” krzyczy rozpaczliwie Hojat. Mówi do jednej z bohaterek filmu, ale to my patrzymy po sobie ze wstydem. Tak, tak właśnie myśleliśmy.\nAsghar Farhadi bawi się nami i naszymi oczekiwaniami („manipuluje” skarżą się krytycy filmu). Nikt nie jest tu tym, kim się wydaje, nic nie jest takie jak można się tego spodziewać. Każdy bohater wzbudzi z czasem naszą sympatię i współczucie. Bez większej nadziei trzymamy kciuki za happy end, który może być tylko jeden – wspólny wyjazd wszystkich uczestników dramatu z Iranu. Gdzieś, gdzie ci normalni ludzie będą mogli żyć normalnie.\nZamiast rozpisywać się o tym doskonałym skromnym filmie, zdradzając niepotrzebnie szczegóły zawiłej intrygi, chcę gorąco wszystkim go polecić. Bez uciekania się do mocnych obrazów, bez szantażu emocjonalnego pokazuje straszną irańską normalność. Przeraża nas bez straszenia, wzrusza bez łzawych scen. Po napisach końcowych widzowie pozostali w sali kinowej, wbici w fotel. Wychodzili, kłócąc się o zakończenie. Przy wykorzystaniu niezwykle skromnych środków Asgharowi Farhadi udało się stworzyć film, którego po prostu nie da się zapomnieć.\n"Jodaeiye Nader az Simin" (we Francji jako "Une Séparation"), Iran 2010, reż. Asghar Fahradi\npiątek, 24 czerwca 2011, katasia_k\nTagi: film irański Asghar Farhadi\nZ chusteczką do kina\nBambi, foto: allocine.fr Miłośnicy horrorów idą do kina, żeby się przestraszyć. Miłośnicy komedii - żeby się pośmiać. Ja nie jestem akurat miłośniczką melodrama\nObsceniczne nad-ja patriarchatu jako klucz do kwartetu teherańskiego\nPsychoanalityczne recenzje filmowe zawsze miały w sobie perwersyjny urok. Nadeszła więc pora na jedną. Asghar Farhadi i jego cztery filmy Forushande , J odaeiye\nPrawda półostateczna. My, amatorscy recenzenci blogowi mamy tę przewagę (?) nad krytykami profesjonalnymi, że częściej możemy sobie pozwolić na uwagi natury ogó\nWidziałem dwa poprzednie filmy Farhadiego (niestety, znam tylko ich angielskie tytuły): "Fireworks Wednesday" z 2006 r. i "About Elly" z 2009-go.\nObydwa mogę polecić.\nTak, Farhadi o niczym właściwie nie mówi wprost i pewnie na tym (m.in.) polega siła wymowy jego filmów.\nNie znam niestety wczesniejszych filmow Farhadiego, ale wiem juz na pewno, ze bede sie za nimi rozgladac, zwlaszcza za "About Elly" (rowniez ze wzgledu na obecnosc Golshifteh Farahani.)\nTak się złożyło, że o filmie Farhadiego, (którego polski tytuł brzmiał bodajże "Co wiesz o Elly") napisałem w pierwszym wpisie na moim blogu :) :\nZgadzam sie z Tobą! Film zrobił na mnie ogromne wrażenie. Dużo lepsze niz A propos d'Elly (francuski tytuł), który mnie niezbyt zaciekawil. Tu intryga jest świetna, poza tym wielowymiarowosc konfliktów daje bardzo dużo do myślenia... Nie czytałam krytyk, ale oskarżenie o manipulacje jest chybione. Bohaterowie po prostu nie są jednoznaczni, jak w życiu. Każdy ma jakieś swoje racje, każdy budzi niechęć ale współczucie zarazem... Piękny i bardzo smutny film.\nCzaro, pan, ktory mowil o manipulacji (w programie "Cercle" na canal+), uwazal, ze to nieuczciwe, ze rezyser zataja przed nami wazna informacje, ktora poznajemy dopiero na koncu filmu. Wydaje mi sie jednak, ze poniewaz nie jest to kryminal typu "whodunit", nie musimy wiedziec, co wlasciwie sie wydarzylo, wazniejsze sa reakcje bohaterow na to zdarzenie, ktore mialo - lub nie - miejsce.\nPrzyznam, ze ten film podobal mi sie znacznie bardziej niz "Chlopiec na rowerze", ktorego obejrzelismy wczoraj, a ktory przy wszystkich swoich zaletach serwowal czasem - moim zdaniem - troche przyciezkie metafory (jak ta z przerzutkami).


Płynność finansowa - MonitorFX MonitorFX\nStrona główna Wiedza z zakresu zarządzania Płynność finansowa\nPłynność finansowa – zdolność firmy do terminowego regulowania bieżących zobowiązań. Często w definicji ujmuje się również zdolność do pokrywania niespodziewanych wydatków – zakupów wszelkiego rodzaju towarów i usług.\nWskaźniki wystarczalności gotówki\nOd płynności zależy czy w terminie wypłacane jest wynagrodzenie pracownikom, zobowiązania dostawcom za dobra i usługi oraz czy firma jest w stanie dokonać zakupów dóbr i usług, kiedy są one potrzebne do zaspokojenia własnych potrzeb.\nPłynność finansowa jest równie ważną cechą określającą kondycję finansową przedsiębiorstwa jak osiągany zysk. Jeżeli firma miałaby zysk, ale nie byłaby w stanie spłacić swoich zobowiązań krótkoterminowych, zostałaby zmuszona do ogłoszenia upadłości. Brak płynności finansowej uniemożliwia spółce dalsze prowadzenie działalności, ponieważ nie ma środków na realizację kontraktów.\nPłynność finansową rozpatrujemy w dwóch aspektach:\nw ujęciu statycznym – w odniesieniu do konkretnego momentu, np. do dnia bilansowego, wykorzystując podstawowe sprawozdania finansowe: bilans, rachunek zysków i strat oraz wskaźniki płynności finansowej;\nw ujęciu dynamicznym – w odniesieniu do do konkretnego okresu korzystając z rachunku przepływów pieniężnych.\nPłynność finansowa to jeden z elementów oceny finansowej przedsiębiorstwa. Zarządzanie płynnością ma na celu utrzymywanie odpowiedniej ilości środków pieniężnych i linii kredytowych.\nOpóźnienia w wywiązywaniu się ze zobowiązań powodują nieufność kontrahentów i kredytujących instytucji finansowych, co może doprowadzić w skrajnych przypadkach do bankructwa. Natomiast zbyt wysoki poziom płynności powoduje zamrożenie części kapitału obrotowego, a tym samym zmniejszenie rentowności przedsiębiorstwa.\nOcenę płynności finansowej wykorzystują przede wszystkim osoby zarządzające przedsiębiorstwem, a także banki przy decyzjach o udzielaniu kredytów. Pomiaru płynności finansowej dokonuje się z użyciem wskaźników płynności.\nWskaźniki płynności finansowej możemy podzielić na dwie grupy:\nstatyczne – obliczane punktowo na podstawie wyników w bilansie,\ndynamiczne – oparte na rachunku przepływów pieniężnych.\nDo oceny płynności finansowej wykorzystywane są najczęściej wskaźnik płynności bieżącej, wskaźnik płynności szybkiej (przyspieszonej) i wskaźnik płynności natychmiastowej (płynności podwyższonej, natychmiastowej wymagalności). Wskaźniki statyczne są niestety często obarczone dużym błędem.\nWskaźnik płynności bieżącej (ang. current ratio, CR) – pokazuje możliwości przedsiębiorstwa do regulowania zobowiązań posiadanymi środkami obrotowymi.\nwskaźnik bieżącej płynności = aktywa obrotowe / zobowiązania krótkoterminowe\nWartość tego mnożnika powinna się mieścić w granicy . W przypadku gdy jego wartość spada poniżej 1,0, może to wskazywać na kłopoty przedsiębiorstwa z regulowaniem zobowiązań w terminie, ale też świadczyć o agresywnym, nastawionym na szybkie zwiększanie się zysków planie rozwoju realizowanym przez dane przedsiębiorstwo. Jednocześnie jest to pozytywny znak dla inwestorów. Wartość wskaźnika powyżej 3,0 wskazuje na złą kondycje finansową firmy i problemy z obrotem majątku.\nWskaźnik płynności szybkiej (przyspieszonej) (ang. quick ratio, QR) – odzwierciedla natychmiastową zdolność przedsiębiorstwa do spłaty zaciągniętych zobowiązań. Jest to stosunek aktywów bieżących (obrotowych) pomniejszonych o zapasy i rozliczenia międzyokresowe czynne (jeśli występują) do pasywów bieżących (zobowiązań krótkoterminowych).\nwskaźnik płynności szybkiej = (aktywa obrotowe – zapasy) / zobowiązania krótkoterminowe\nOptymalna jego wartość powinna mieścić się w przedziale . Spadek wartości poniżej 1,0 oznacza zachwianie płynności firmy.\nWskaźnik płynności natychmiastowej pokazuje jaką część zaciągniętych zobowiązań firma jest w stanie pokryć posiadanymi środkami pieniężnymi, co oznacza możliwość ich natychmiastowej spłaty.\nwskaźnik płynności natychmiastowej = (aktywa obrotowe – zapasy – należności) / zobowiązania krótkoterminowe\nNależy pamiętać, że brak gotówki nie musi oznaczać kłopotów finansowych spółki, natomiast całkowity jej brak może przynieść straty wywołane brakiem możliwości zawierania szybkich i korzystnych transakcji. Optymalną wartością tego wskaźnika jest 0,2.\nWskaźniki dynamiczne można wyliczyć na podstawie dokumentów zestawiających wartości przepływów pieniężnych. Takim dokumentem jest przede wszystkim rachunek przepływów pieniężnych. Nie jest on jednak obligatoryjną częścią sprawozdania finansowego dla każdego przedsiębiorstwa, a jedynie dla tych podlegających obowiązkowi badania sprawozdania przez biegłego rewidenta. Do wskaźników dynamicznych zaliczamy wskaźniki wydajności gotówkowej i wystarczalności gotówki.\nWyróżniamy cztery podstawowe wskaźniki wydajności gotówkowej:\nwydajności gotówkowej sprzedaży = przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej / (przychody ze sprzedaży + pozostałe przychody operacyjne)\nwydajności gotówkowej zysku operacyjnego = przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej / zysk operacyjny\nwydajności gotówkowej aktywów całkowitych = przepływy pieniężne netto z działalności gospodarczej / aktywa\nwydajności gotówkowej aktywów obrotowych = przepływy pieniężne netto z działalności gospodarczej / aktywa obrotowe\nInterpretacja: wskaźnik pokazuje wydajność danej grupy przepływów pieniężnych, np. wskaźnik wydajności gotówkowej sprzedaży równy 0,17 oznacza, że 1 zł ze sprzedaży generuje 0,17 zł przepływów operacyjnych, a wskaźnik wydajności gotówkowej zysku operacyjnego równy 0,22 oznacza że 1 zł zysku generuje 0,22 zł przepływów operacyjnych.\nW przedsiębiorstwie cechującym się dobrą kondycją finansową, dynamiczne wskaźniki płynności powinny być dodatnie.\nWskaźniki te służą do oceny generowanych przez przedsiębiorstwo przepływów pieniężnych pod kątem ich wystarczalności do pokrywania wydatków.\nWyróżniamy cztery podstawowe wskaźniki wystarczalności gotówki:\nwystarczalność gotówki na spłatę zobowiązań = przepływy pieniężne netto z działalności gospodarczej / zobowiązania\nwystarczalność gotówki na spłatę zobowiązań krótkoterminowych = przepływy pieniężne netto z działalności gospodarczej / zobowiązania krótkoterminowe\nwystarczalność gotówki na wydatki inwestycyjne = przepływy pieniężne netto z działalności gospodarczej / wydatki inwestycyjne\nwystarczalność gotówki ogółem = przepływy pieniężne netto z działalności gospodarczej / spłaty kredytów i pożyczek + wydatki na zakup WNiP i rzeczowych aktywów trwałych\nWyższa od 1,0 wartość wskaźnika wystarczalności gotówki ogółem oznacza wystarczalność wypracowanej nadwyżki pieniężnej. W przypadku spadku wskaźnika poniżej 1,0, oznacza to, że przedsiębiorstwo musi korzystać z zewnętrznych źródeł finansowania.\nDodatkowymi wskaźnikami płynności finansowej są wskaźniki kapitału pracującego.\nwskaźnik kapitału pracującego = aktywa obrotowe – zobowiązania krótkoterminowe\nWartość kapitału obrotowego powinna być dodatnia. Nie on jednak być zbyt wysoki, ponieważ oznaczałoby to, że w posiadaniu przedsiębiorstwa jest zbyt dużo aktywów obrotowych. To oznacza z kolei zbyt wysokie zapasy, trudne do ściągnięcia należności lub nadmiar środków pieniężnych.\nwskaźnik udziału kapitału pracującego w aktywach ogółem = kapitał obrotowy netto / aktywa ogółem\nW przypadku krótkiego cyklu produkcyjnego wartość tego wskaźnika powinna być niska, natomiast w przypadku długiego cyklu – wyższa.\nPoprzedni artykułPolityka dywidendowa\nNastępny artykułOcena projektów inwestycyjnych\nMetodyka Lean IT\nSkuteczny i bezpieczny transport ładunków\nSystem CRM (system informatyczny)


Choroba Gravesa-Basedowa – CM Salus\nJest to schorzenie o podłożu autoimmunologicznym objawiające się najczęściej nadczynnością tarczycy.\nJakie są objawy choroby Gravesa-Basedowa?\nOftalmopatia. Zapalenie oczu, obrzęk tkanki wokół oczu oraz wytrzeszcz są charakterystyczne dla nadczynności tarczycy spowodowanej chorobą Gravesa-Basedowa. Przyczyna tego zjawiska jest nie do końca wyjaśniona. Wielu pacjentów obserwuje zaczerwienienie oraz podrażnienie oczu w pewnym etapie choroby, jednakże tylko u niewielkiej liczby może dość do trwałych następstw.Oftalmopatia może pojawić się kilka miesięcy przed objawami nadczynności tarczycy. Stopień nasilenia objawów oftalmopatii nie jest związany z nasileniem nadczynności tarczycy. Problemy z narządem wzroku dotyczą znacznie częściej palaczy tytoniu.\nObrzęk przedgoleniowy. Niektórzy pacjenci z choroba Gravesa-Basedowa mogą zaobserwować guzkowe pogrubienie i zaczerwienienie skóry na podudziach. Stan ten jest zwykle bezbolesny. Tak jak w oftalmopatii, wystąpienie obrzęku przedgoleniowego nie musi być równoczesne z wystąpieniem objawów nadczynności tarczycy.\nJaka jest przyczyna choroby Gravesa-Basedowa?\nChoroba Gravesa-Basedowa jest powodowana przez pewne procesy w układzie odpornościowym, który normalnie chroni nas przed infekcjami. U pewnych osób limfocyty, komórki układu odpornościowego, zaczynają produkować przeciwciała przeciw własnym komórkom. W chorobie Gravesa-Basedowa przeciwciała przyłączają się do komórek tarczycy i pobudzają je do produkcji hormonów. Wynikiem tego jest nadmiar hormonów tarczycy we krwi. Od dłuższego czasu podejrzewa się, że silne emocje i stres mogą rozpocząć chorobę Gravesa-Basedowa u niektórych pacjentów.\nJak diagnozuje się chorobę Gravesa-Basedowa?\nDiagnozę nadczynności tarczycy stawia się na podstawie badania lekarskiego oraz badań dodatkowych (usg, poziom hormonów tarczycy). Lekarz w razie wątpliwości może zlecić badanie obecności odpowiednich przeciwciał biorących udział w patomechanizmie choroby Gravesa-Basedowa.\nOftalmopatia, powiększona tarczyca oraz krewni w rodzinie chorujący na nadczynność lub niedoczynność tarczycy, wszystkie te czynniki mogą sugerować, że nadczynność tarczycy u pacjenta jest spowodowana chorobą Gravesa-Basedowa.\nJak leczy się chorobą Gravesa-Basedowa?\nleki przeciwtarczycowe (leki tyreostatyczne)\nO rodzaju zastosowanego leczenia na postawie pełnej diagnostyki decyduje prowadzący lekarz endokrynolog.


Rybia łuska – czym jest ta rzadka choroba skóry? - Depilacja.pl\nStrona główna / Ciekawostki / Rybia łuska – czym jest ta rzadka choroba skóry?\n1. Choroba rybiej łuski - przyczyny występowania\n2. Rybia łuska na skórze - rodzaje\n2.1. Rybia łuska zwykła\n2.2. Rybia łuska o dziedziczeniu recesywnym\n2.3. Rybia łuska jeżasta\n2.4. Erytrodermia ichtiotyczna\n3. Rybia łuska - leczenie\n4. Rybia łuska a solarium\nJej nazwa nie wynika z przypadku. Choroba rybia łuska, bo o niej mowa, objawia się na skórze zmianami przypominającymi wyglądem i strukturą rybią łuskę. Niestety jest to bardzo uciążliwa dolegliwość, która może towarzyszyć choremu przez całe życie.\nChoroba skóry rybia łuska zaliczana jest do rzadkiej grupy schorzeń skóry uwarunkowanych genetyczne, które mogą przybierać bardzo różnorodny obraz kliniczny. Główny objaw choroby to intensywne rogowacenie naskórka z powstającymi nawarstwieniami. Te układają się w sposób „dachówkowaty” w formie łusek. Z tego właśnie wynika nazwa tej uciążliwej choroby.\nZmiany skórne w postaci rybiej łuski mogą pojawiać się na całym ciele lub tylko na jego fragmentach, np. na skórze rąk czy nóg. Choroba dotyka osoby w różnym wieku niezależnie od płci. Nie można się nią zarazić.\nChoroba rybiej łuski – przyczyny występowania\nSkąd bierze się rybia łuska? Choroba ta jest genetyczne i wynika z wad rozwojowych powstałych podczas embriogenezy. Te są efektem nieprawidłowości w obrębie chromosomów lub genów.\nJeżeli dolegliwość ta nie jest dziedziczona lub nie jest następstwem mutacji genetycznej, to najprawdopodobniej została nabyta przez osoby bardzo osłabione. Rybia łuska dotyka nierzadko chorych na nowotwór – ich organizm jest wówczas wyniszczony i podatny na tego typu dolegliwości. Rybia łuska to czasem także następstwo zespołu złego wchłaniania, chorób wątroby lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.\nPrzeczytaj również: Choroby autoimmunologiczne skóry – co je wyróżnia?\nRybia łuska na skórze – rodzaje\nWyróżniamy kilka rodzajów choroby. Warto poznać je wszystkie.\nRybia łuska zwykła pojawia się najczęściej. Dotyka jednej na od 300 do 1000 osób. Zazwyczaj ta postać choroby jest dziedziczona w sposób autosomalny dominujący. Oznacza to, że geny dziedziczone są niezależnie od płci. Tak samo kobiety jak i mężczyźni mogą być nosicielami genu z mutacją. Warto wspomnieć również o tym, że wystarczy jedna kopia genu odpowiadająca za wystąpienie tej choroby, aby doszło do jej objawów.\nRybia łuska zwykła może pojawić się już u dziecka w pierwszy roku życia. Czasami ustępuje w wieku nastoletnim. Wówczas jej podstawowe objawy to brązowe lub żółte płaty, które zostały utworzone ze zrogowaciałych komórek powierzchownych warstw naskórka. Plamy te zazwyczaj osiągają rozmiar od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Łuski nie są tutaj jednak „typowe” – spoglądając na nie z bliska można zauważyć, że nie przypominaja łusek ryby. Nie zachodzą na siebie, ale leżą równo). Tego typu zmiany zazwyczaj pojawiają są na klatce piersiowej, plecach, kończynach górnych oraz dolnych. W przypadku tej odmiany nie dochodzi do zmian w obrębie zgięciowych stawów łokciowych i kolanowych. Często wraz z nią pojawiają się takie schorzenia jak:\nnadmierne rogowacenie skóry wewnętrznych powierzchni stóp oraz dłoni,\nRybia łuska o dziedziczeniu recesywnym\nTen rodzaj rybiej łuski związany jest z płcią. Pojawia się u jednego mężczyzny na 6000. W tym przypadku kobiety nie mają objawów – są tylko nosicielkami wadliwego genu. Brunatne łuski, które pojawiają się przy tej odmianie schorzenia, często przybierają duże rozmiary i widoczne są już od urodzenia. Obejmują skórę całego ciała, w tym pachwiny, doły pachwowe, zdjęcia łokciowe czy podkolanowe. Z wiekiem przybierają na sile i są coraz bardziej uciążliwe.\nCzęsto powyższym objawów towarzyszą dodatkowe, m.in.:\nzaburzenia rozwojowe kości i chrząstek,\nzaniki i niedorozwój mięśni,\nTen rodzaj rybiej łuski dziedziczony jest w sposób autosomalny dominujący. Zmiany nie są duże – zazwyczaj to brodawkowate lub rogowaciejące wyrośle przybierające linijny lub drzewkowaty kształt.\nPojawia się już w momencie urodzenia. Ciężkie odmiany choroby doprowadzają do śmierci noworodka już w pierwszych dniach jego życia. Czasami dochodzi nawet do obumarcia płodu jeszcze przed narodzinami. Na skórze chorych pojawiają się nawarstwienia rogowe, które pękają uwidaczniając w ten sposób białe i brunatne płytki. Całość może przypominać pancerz. Spomiędzy płytek skórnych wydobywa się wydzielina surowiczo-krwista. U chorych bardzo często dochodzi także do zniekształcenia twarzy, np. spłaszczonego nosa, wywiniętych powiek czy warg, zniekształconych uszu itp.). Tej odmianie choroby mogą towarzyszyć także przykurcze, które doprowadzają do zniekształcenia dłoni czy stóp.\nJak leczyć rybią łuskę? Trudno jednoznacznie określić metody, które mogłyby doprowadzić do całkowitego wyleczenia. Póki co w terapii skupia się głównie na łagodzeniu objawów. Trwa to zazwyczaj przez całe życie. Chorzy przyjmują leki, których dawki trzeba utrzymywać na odpowiednim poziomie. Ich zmniejszenie może natychmiast nasilać objawy. Często przepisuje się także sterydy.\nOsoby cierpiące na rybią łuskę nierzadko stosują także maści złuszczające z mocznikiem oraz kwasem salicylowym w składzie. Zaleca się także kąpiele z dodatkiem soli kuchennej, które powinny nieco złagodzić objawy. Bardzo istotna w leczeniu rybiej łuski jest właściwa pielęgnacja. Skórę należy oczyszczać, nawilżać oraz natłuszczać. W ten sposób nie dopuszcza się do przesuszenia i nasilenia dolegliwości.\nRybia łuska jeżasta w wielu przypadkach może być także leczona chirurgicznie. Zazwyczaj są to drobne zabiegi, których celem jest zmniejszenie szpecących nagromadzeń zrogowaciałego naskórka. Lepszy wygląd skóry często oznacza lepsze samopoczucie osoby. Niestety nie zawsze wykonanie tego typu zabiegów jest możliwe. O każdym przypadku musi zdecydować lekarz. Często odrzuca się pacjentów, którzy wyleczyli przyczynę choroby, a mimo to zmiany skórne nie zniknęły.\nNabyta rybia łuska może ustąpić samoistnie, gdy zlikwiduje się przyczynę jej powstania. Niestety wiele odmian choroby jest nieuleczalnych. Wtedy kluczowe jest leczenie miejscowe.\nRybia łuska a solarium\nCzy osoby chorujące na rybią łuskę mogą korzystać z solarium? Każdy przypadek jest inny i w przypadku jakichkolwiek działań, które mogą mieć wpływ na skórę, konieczna będzie konsultacja z lekarzem. Korzystanie z solarium przy tego typu chorobie może być ryzykowne. Zwiększa ryzyko zaostrzenia choroby w związku z nadmierną ekspozycją na promieniowanie UV. Oczywistym jest, że należy powstrzymywać się takżego od opalania.\nRybia łuska to rzadka choroba skóry. Jeżeli jednak zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, to nie zwlekaj – jak najszybciej udaj się do lekarza pierwszego kontaktu lub dermatologa.


Home / Microsoft word wersja próbna / Powiernictwo inwestycyjne\nMicrosoft word wersja próbna piątek, Lipiec 15th, 2016 , by admin Możliwość komentowania Powiernictwo inwestycyjne została wyłączona 150\nJak wiadomo otwierając własną działalność, nie do końca mamy pojęcie jak ją prowadzić. Problem pojawia się również w następnych etapach prowadzenia takiej działalności, ponieważ wraz z rozwojem działalności, przestajemy sobie radzić. Inną sytuacja jest to, że nasza działalność stanęła w miejscu i nie mamy pojęcia, jak poprawić jej funkcjonowanie. Te wszystkie sytuacje może rozwiązać podpisanie umowy powierniczej. Powiernictwo inwestycyjne może rozwiązać wszystkie problemy związane z prowadzeniem działalności. Osoby, które pracują w roli powierników są podmiotami wyspecjalizowanymi i posiadają niezbędną wiedzę do prowadzenia naszych inwestycji. Może się okazać, że to jedyny sposób na rozwój naszej działalności. Warto zauważyć, że zatrudniając powiernika inwestycyjnego, nie musimy martwić się o nic. On zobowiązuje się do samodzielnego prowadzenia takiej działalności, a ograniczenia jego zarządzania, są ograniczone właśnie w umowie powierniczej. Dlatego też warto zdecydować się na ten rodzaj pomocy.\nsobota, Styczeń 9th, 2016Work-life balance – wyzwanie XXI wieku\n« Previous Article Czy warto wpisać do CV wszystko...\nNext Article » Rozliczenie podatku dochodowego z zagranicy\nNiekiedy zdarza się, że pilnie potrzebna jest gotówka. Niespodziewany i niezaplanowany wydatek, np. na leczenie, kupno nowego sprzętu (bo stary się zepsuł, a naprawiać się już nie opłaca) może skutecznie pokrzyżować plany finansowe. Na szczęście istnieją możliwości, pozwalające na sprawne uzyskanie potrzebnej kwoty. Istnieją firmy, oferujące takie usługi, jak szybka chwilówka online. W ten sposób […]\nUsługi kredytowe należą do najważniejszych obszarów rynku finansowego. Trudno jednak dziwić się temu, że cieszą się one tak ogromną popularnością. W końcu możliwość pożyczenia pieniędzy na dowolny cel sprawia, że otrzymujemy pomoc w sfinansowaniu niektórych, nierzadko wielkich wydatków. Jest to niesamowicie przydatne w wielu sytuacjach, szczególnie jeśli stoimy w obliczu wydatku, z którym nie jesteśmy […]


Pytania o pielęgnację skóry | Amagram by Amway\nPytania o pielęgnację skóry\nPrzedsiębiorcy Amway zapytali – Michelle D’Aillard odpowiada.\nSzczególne potrzeby skóry jesienią i zimą\nTwoja skóra – Twoja marka ARTISTRY\nAby przeczytać więcej artykułów Michelle, skorzystaj z filtra „Porady eksperta ARTISTRY" w sekcji „Poznaj produkty".\nIniformacje o produktach\nNr kat. 103564\nARTISTRY Intensive Przeciwzmarszczkowe serum ujędrniające\nNr kat. 109709\nW ciągu ostatnich miesięcy nauczyliśmy się sporo o skórze i procesie starzenia. W tym miesiącu Michelle D'Aillard – specjalistka ds. edukacji w dziedzinie pielęgnacji skóry współpracująca z marką ARTISTRY™ – odpowiada na najczęściej zadawane pytania, jakie otrzymała w ciągu ostatnich dwóch miesięcy.\nJak długo utrzymuje się efekt, jaki zapewnia krem ARTISTRY Creme LuXury i jak długo będę odczuwać korzyści po zaprzestaniu jego używania?\nRezultaty różnią się i zależą od wieku, stanu skóry, środowiska i jego zanieczyszczenia, stosowania innych produktów i wielu innych czynników. Efekty utrzymują się tak długo, jak dbasz o skórę, pielęgnując ją w odpowiedni sposób. Wiele osób twierdzi, że różnicę można zauważyć w ciągu kilku tygodni.\nJaki jest najlepszy sposób pielęgnacji skóry wrażliwej, a przy tym tłustej\ni z niedoskonałościami dla osoby po 35. roku życia?\nPytanie to otrzymuję dość często. Istnieje kilka rozwiązań. Po pierwsze, należy odwołać się do podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych. Doskonałe do oczyszczania, tonizowania i nawilżania są kosmetyki z linii normalizującej ARTISTRY essentials , które oczyszczają nie podrażniając skóry, wchłaniają nadmiar sebum i zapewniają niezbędne nawilżenie.\nPo drugie, należy położyć nacisk na przeciwstarzeniową pielęgnację skóry.\nPod preparat nawilżający na dzień nałóż ARTISTRY TIME DEFIANCE Emulsję z witaminą C\ni wyciągiem z ignamu . Ten lekki kosmetyk doskonale stymuluje produkcję kolagenu i ujędrnia, a przy tym szybko się wchłania.\nUżywaj ARTISTRY Intensive Intensywnie pielęgnującego pilingu regenerującego przez 6 tygodni. Ten znakomity kosmetyk przyspiesza złuszczanie i odnowę komórek. Nie tylko zapobiega starzeniu się skóry, lecz także oczyszcza ją z nadmiaru sebum, zanieczyszczeń i martwego naskórka.\nPo sześciotygodniowym stosowaniu pilingu regenerującego przez kolejne sześć tygodni używaj ARTISTRY Intensive Przeciwzmarszczkowego serum ujędrniającego . Zawiera ono retinol, dzięki któremu zapobiega starzeniu się skóry i skutecznie ją ujędrnia. Potrzebujesz tylko niewielkiej jego ilości. Osobom o cerze tłustej zalecam używanie go wieczorem co drugi dzień i obserwowanie reakcji skóry.\nOdpowiedzi na kolejne pytania w kolejnych wydaniach Amagramu online!


Wizytówki we Wrocławiu\tPo raz pierwszy w tym roku konsumenci zwracali uwagę na duże znaczenie zagrożeń, z którymi tradycyjne sposoby sobie nie mogą poradzić.\tTags:\nHYDRODAR - remonty Oleśnica,\nFirma HYDRODAR Dariusz Drzewiecki posiada przeszło 20 letnie doświadczenie. Jest uznaną marką działającą na obszarze Wrocławia, Oleśnicy, Bierutowa i Namysłowa. Nasza oferta obejmuje: INSTALACJE CENT...\tblokreklamowy.bydgoszcz.pl\nProfesjonalny katalog stron www www.ewizytowki.bydgoszcz.pl zaprasza do dołączania darmowych wpisów do nowoczesnego i opartego na nowoczesnym skrypcie. Dzięki wpisowi w naszym katalogu nabędziecie Państwo...\tAgencja PR Wrocław\nIstniejemy w branży PR od kilku lat. Solidnością, sumiennością a również umiejętnością efektywnej realizacji wytyczonych celów zdobywamy klientów. Są to po pierwsze instytucje, którym zależy na d...\tOpieka nad osobami starszymi\nNależałoby, zainteresować się miejscem jakim jest dom opieki Wrocław. Obejmuje to wyjątkowo osób totalnie pozbawionych pieczy seniorów. Osoby opuszczone mają tutaj dobrze, gdyż mają z kim podyskutowa...\tWpisy stron\nOchrona waszych osobistych informacji, jest ważną kwestią w całym społeczeństwie, dlatego powinniśmy szkolić się od najlepszych ekspertów z dziedziny szpiegostwa gospodarczego, nikt nie chce być inwi...\tNopailn, Calivita Prishtinë\nSzukasz sklepów z produktami Calivita. Koniecznie odwiedź naszą stronę, na której znajdziesz adresy salonów producenta w Kosovie. Tu kupisz takie hity jak Noni czy Triple Potency Lecithin....\tJak działa poduszkowiec\nPoduszkowiec jest nieskomplikowanym w budowie pojazdem, unoszącym się nad podłożem na poduszce powietrznej utworzonej przez wentylator. Poduszka powietrzna produkuje...\tSklep fryzjerski\nJeśli jesteś zainteresowany sprzętem i kosmetykami fryzjerskimi, koniecznie sprawdź ofertę naszego sklepu!...\tPortal randkowy - Hello Honey\nDużym plusem jest to, że flirtować z interesującymi nas osobami możemy nawet z drugiego końca świata będąc na wczasach bądź w delegacji. Portale randkowe są stworzone dla ludzi, którzy pragną zasm...\tścianka reklamowa\nścianka reklamowa Legnica darmowa dostawa, za jedyne 1299 zł. Netto cena zawiera aluminiową konstrukcję ścianki, wydruk paneli,2 halogeny, kufer transportowy...\tReklama:\nVoIP, najtańszy, emka meble, pokoje w hotelu, Sylwester, więcej ▼


Gdy boli ząb lub zrobi się spory ubytek nie ma czasu na szukanie stomatologa poza miastem. Najlepiej wtedy szukać pomocy w gabinecie gabinecie, np. dentysta jastrzębie.\nDentyści korzystają z różnych materiałów i technologii leczenia z\nDodane: 11-07-2016 12:27\nębów swoich pacjentów. W placówkach służby zdrowia ciężko o najnowsze metody leczenia i wypełniania zębów, więc większość ludzi korzysta z prywatnych przychodni dentystycznych.\nNowoczesna endodoncja mikroskopowaDentofobia? Warto ją pokonaćOgólnie o stomatologii - kilka poradKiedy trzeba do dentystyU stomatologa - na co zwrócić uwagę?Artykuł o kwestiach stomatologicznychTroska o zęby i jamę ustnąStomatologia i protetyka, kilka faktówProteza- ale jaka?Zęby i jak o nie dbać?Stomatologia i protetyka, kilka faktówO wizytach u dentystyKilka faktów i i formacji o dentystachO dobrych stomatologachStomatologia i jej specjalizacjeStomatologia i protetyka, kilka faktówKrótko o protezach i stomatologiiLeczenie kanałowe - nowe metody czyli endodoncjaDentyści, stomatolodzy i ...O gabinecie dentystyWspółczesna stomatologia, czyli dlaczego nie musisz już bać się dentystyGabinety dentystów - zaglądamy do środkaKiedy trzeba do dentystyBoisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawWybielanie, leczenie i wiele więcej. Krótko o zębachStomatolog zabrzeStomatolog - co warto wiedzieć przed wizytąKilka porad - o wizycie u dentystyCo warto wiedzieć o swoich zębach przed wizytą u stomatologaPod mikroskopem - nowoczesne metody leczenia w stomatologii


Pamięć RAM. Co to jest, jaką kupić?\nprzez Artur Cnotalski 29 stycznia 2019 Nowe technologie Publicystyka\nDlaczego potrzebujemy RAMu, co on właściwie robi i kiedy warto zastanowić się, czy czas kupić go trochę więcej?\nTROCHĘ PODSTAW, CZYLI JAK DZIAŁA RAM\nRAM, czyli Random Access Memory to tymczasowa pamięć komputera. Podczas gdy dyski twarde służą do przechowywania danych, zapisywania zdjęć kotków, pamiątek z wakacji, opowiadań, których nigdy nikomu nie pokażemy i postępów w grach, a ich szybkość i typ decydują o tym, jak szybko te dane można otworzyć, RAM decyduje jak szybko jest w stanie wykonywać swoje obliczenia procesor, dając miejsce, którego potrzebuje (oczywiście ważne jest też to, jak szybki jest sam procesor!).\nPamięć służy za miejsce wykonywania obliczeń, jakie konieczne są do prawidłowego działania komputera jak i używanych przez nas programów – w dużym uproszczeniu. Ram pozwala na szybkie i wydajne zapisywanie danych, znacznie przekraczające możliwości innych nośników, takich jak CD, DVD, pendrive’y czy dyski twarde. Częścią recepty na szybkość jest jednak nietrwałość danych – kości RAM nie przechowują informacji po wyłączeniu lub zresetowaniu urządzenia jeśli nie zapiszemy danych, na których nam zależy na tradycyjnym nośniku i wyłączymy komputer (lub na przykład padnie nam prąd), RAM nie pozwoli na odzyskanie czegokolwiek – wszystko, w czego obliczaniu uczestniczyła ta pamięć przepadło, by zrobić miejsce dla nowych danych.\nRAM występuje w kilku formach – poza wymienialnymi „kośćmi” montowanymi osobno w komputerach i laptopach (oraz innych urządzeniach, ale to te dwa pierwsze jako jedyne zazwyczaj pozwalają na wymianę RAM na większy i pojemniejszy), zamontowane „na stałe” kości znajdziemy też w kartach graficznych i jako wsparcie dla samego procesora. Te elementy jednak nas nie interesują – na potrzeby tego tekstu skupimy się tylko na tych, które możemy wymienić.\nPROBLEMY Z PAMIĘCIĄ – CO SIĘ WTEDY DZIEJE?\nNo dobrze, jak rozpoznać więc, że mamy za mało RAM? Objawy są dość wyczuwalne, chociaż mogą być zależne od tego, co jest najsłabszym komponentem w naszym komputerze. Generalnie w przypadku wolnego działania komputera warto zastanowić się, co jest jego „wąskim gardłem” – częścią, która nie wyrabia się z ilością danych, jakie próbuje przeliczyć maszyna. Jeżeli komputer zaczyna się „krztusić” gdy wykonuje duże, skomplikowane operacje (jak na przykład odtwarzanie filmów czy gier) – prawdopodobnie winny jest procesor… albo karta graficzna, jeśli zdrowo przesadziliśmy z ustawieniami wizualiów.\nJeśli natomiast komputer znacząco zwalnia podczas wykonywania masy zadań, bo na przykład, jak autor tego tekstu, lubicie mieć otwartych kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt zakładek otwartych w przeglądarce, a Windows zaczyna stękać przy odpaleniu filmiku na YouTube, albo po prostu mówi, że więcej nie otworzy w komunikacie w przeglądarce, znaczy to, że potrzebujecie więcej RAM. Jeżeli komputer zacina się, a wy nie macie pewności, co się zepsuło (bo okienek jest tylko dziesięć, a RAM jest całkiem nowy!), warto otworzyć Menedżera Zadań w Windowsie i sprawdzić, co dokładnie się „męczy” – im mniejszy procent zużycia danego elementu w górnej części okna Menedżera, tym lepiej.\nRAM – JAK TO WYGLĄDA? ILE POTRZEBA?\nJak rozpoznać RAM na płycie głównej? To jeden lub dwa podłużne paski na karcie graficznej, umieszczone w specjalnych gniazdach, które występują zazwyczaj w dwóch parach. Ważne jest odpowiednie umieszczenie kości RAM w gniazdach – w tym celu gniazda oznaczone są kolorami, co znaczy, że mając dwie kości RAM i cztery gniazda umieścimy je odpowiednio w 1 i 3 gnieździe, a nie w 1 i 2 lub 3 i 4.\nJednocześnie ograniczona ilość miejsc na RAM oznacza, że chcemy posiadać jak najpojemniejsze kości – kupienie dwóch po 8 GB jest zazwyczaj lepsze i zapewnia większą prędkość niż czterech kości po 4 GB. A ile właściwie potrzebujemy? Cóż, odpowiedź na to pytanie nie jest łatwa, ale warto wiedzieć, że pamięć RAM jest inwestycją na lata – wzrost zapotrzebowania odbywa się powoli nawet w grach, więc jeśli gramy mało albo tylko w stare produkcje, istnieje szansa, że z tego elementu będziemy korzystali przez długi czas. Na tym etapie 8 GB RAM powinno wystarczyć w większości komputerów używanych głównie do przeglądania Internetu i grania w gry – pod warunkiem, że jesteśmy gotowi zamknąć parę okienek lub programów dla wyjątkowo wymagających tytułów.\nJeżeli nie chcemy żonglować otwieranymi programami, albo spędzamy przy komputerze cały dzień, warto zainwestować w 16 GB RAM. Gry powoli zaczynają zbliżać się do ustawienia tego progu jako rekomendowanej ilości pamięci, a najbardziej wymagający gracze decydują się nawet na podbicie całości do 32 GB RAM, ale o ile nie zamierzacie wydać tysięcy na procesor, kartę graficzną i monitory, zwyczajnie nie warto tyle inwestować.\nDDR3 CZY DDR4? NA CZYM POLEGA RÓŻNICA?\nObecnie na rynku dostępne są dwa podstawowe typy pamięci RAM – DDR3 i DDR4 (oraz DDR3L używane głównie w laptopach, niezbyt ważne dla tego zestawienia, choć warto pamiętać o różnicy, jaką robi ta literka „L”). DDR3 to wolniejsza i starsza z pamięci montowana w innym gnieździe na płycie głównej, niż DDR4. Kości te różnią się nie tylko świeżością, ale są między nimi także znaczące różnice techniczne – używają innego napięcia, różnią się szybkością dostępu („zegarem” – wartością taką jak 2166 czy 2300 zaraz po modelu RAM) – a także gniazdami na płycie głównej, w jakich są umieszczane.\nOznacza to niestety, że przejście z DDR3 na DDR4 to duży koszt – by zmienić gniazda na płycie głównej musimy zmienić całą płytę, a to zazwyczaj wiąże się z wymianą także generacji procesora i dodatkowymi kosztami. Z tego względu, choć trzymając się DDR3 korzystamy z wolniejszej i starszej technologii, raczej to nie ten element powinien motywować nas do szerokiej aktualizacji – póki nie stać nas na wymianę płyty głównej, dokupienie kolejnej pary kości RAM (lub ulepszenie bieżących na większe, np. z 4 GB na 8 GB każda) może być lepszą decyzją.


Przez wieki, a nawet tysiąclecia, niektóre z najbardziej zdumiewających miejsc starożytności zostały zapomniane lub ukryte przed światem, zakopane pod dżunglami, pustyniami lub polami rolników na całym świecie. Pogłoski o zaginionych miastach lub przypadkowe odkrycia dokonane przez ludzi, którzy chodzą po ich codziennym życiu, doprowadziły do niewyobrażalnych znalezisk, które są dziś otwarte dla świata. Niektóre wspaniałe strony przyciągają turystów od setek lat i są równie fascynujące jak przed wiekami. To może być banalne stwierdzenie, że nigdy nie było lepszego czasu na eksplorację największych miejsc na planecie, ale to także prawda.\nZbudowany w bujnym, górzystym terenie wysoko nad rzeką Urubamba, Machu Picchu znajduje się w jednym z najbardziej zachwycających miejsc na dowolnym stanowisku archeologicznym na świecie. To starożytne miasto Inków spływa stromymi ścianami po obu stronach góry, z tarasowymi schodami, które znikają na krawędziach klifu w dolinie poniżej. Te niewiarygodne ruiny zostały odrestaurowane i są dobrze utrzymane, dzięki czemu odwiedzający mają dobre wyobrażenie o tym, jak miasto mogło wyglądać, gdy było okupowane w XV i XVI wieku.\nWiele osób przyjeżdża do Peru wyłącznie w celu odwiedzenia Machu Picchu, a podróż do ruin może być przygodą samą w sobie, w zależności od tego, jak podróżujący zdecydują się dotrzeć na miejsce. Przygodowe dusze mogą wybrać się na wielodniową wycieczkę z przewodnikiem po słynnym Szlaku Inków, aby dotrzeć na miejsce, lub wybrać łatwiejszą opcję dojazdu do ruin autobusem z małego miasteczka Aguas Calientes u podnóża wzgórza, które większość odwiedzających dociera pociągiem z Cusco lub Sacred Valley.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w pobliżu Machu Picchu\n2. Piramidy w Egipcie\nJedno z najbardziej znanych miejsc na świecie, piramidy w Gizie, tuż obok Kairu, to surrealistyczny widok wznoszący się z jałowego krajobrazu pustyni. Stojący w pobliżu strażnik i niemal równie imponujący jest Sfinks, spoglądający tępo na ziemię. Piramidy zostały zbudowane jako grobowce dla faraonów, z których największy został zbudowany w latach 2560–2540 pne. Aby spojrzeć na swój wiek, mieli już ponad 2600 lat, kiedy budowano Koloseum w Rzymie. Dziś te gigantyczne pomniki są jedynym ocalałym członkiem Siedmiu Cudów Starożytnego Świata.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w Kairze\nTysiące starożytnych świątyń i stup rozciągają się bez końca w krajobrazie Bagan, gdzie sylwetka świątynnych wież na tle wczesnego poranka lub późnego dnia jest magicznym widokiem. Obszar ten znany jest z największej koncentracji buddyjskich świątyń na świecie, z których wiele zostało zbudowanych w latach 1000 i 1100, kiedy to było stolicą Pogańskiego Królestwa. Niektóre z nich zostały przywrócone, a inne są niewiele więcej niż ruiny. Różnią się także rozmiarem i poziomem zaawansowania, tworząc intrygującą mieszankę struktur, które sprawiają, że odwiedzający chcą nadal eksplorować witrynę. Goście mogą zwiedzać okolicę na rozklekotanych starych rowerach, wynająć konia i wózek, wybrać się na balonem po okolicy lub po prostu wynająć taksówkę. Każda z tych metod ma swój własny urok.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w Bagan\nW wyjątkowym otoczeniu dżungli, niedaleko miasta Siem Reap, Angkor Wat jest znany jako największy na świecie zabytek religijny, ale to więcej niż sama wielkość sprawia, że ten kompleks jest tak interesujący. Strona została zbudowana przez Khmerów w XII wieku, a architektura jest nie mniej niż oszałamiająca. Strona ma intrygującą mieszankę wykopanych i nierozkopanych świątyń o różnych kształtach, rozmiarach i stanach rozkładu, a niektóre budynki przybierają mistyczny wygląd, gdy są pochłaniane przez drzewa i korzenie. Ogromne kamienne rzeźbione twarze wyglądają we wszystkich kierunkach. Rozległe i skomplikowane płaskorzeźby wyścielają ściany i drzwi. Rozpadające się korytarze i strome kamienne schody wymagają eksploracji. Przed upadkiem w XV wieku Angkor Wat było największym miastem na świecie. Kompleks jest ogromny, a odwiedzający mogą chcieć spędzić kilka dni na stronie.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w pobliżu Angkor Wat\nRozciągając się prawie 6000 kilometrów, gdy wije się przez lasy i góry, Wielki Mur Chiński jest jednym z tych niezaprzeczalnych miejsc, które od dawna inspirują wielkie przygody. Ta masywna ściana, łącząca blanki i wieże strażnicze, została zbudowana na przestrzeni wieków, z najstarszymi odcinkami z VII wieku pne. Dzisiaj odwiedzający mogą po prostu odwiedzić ścianę na jednodniowej wycieczce z takich miejsc jak Pekin lub zająć się całymi jej częściami podczas zorganizowanych, wielodniowych wycieczek. Niektóre odcinki muru zostały przywrócone, podczas gdy inne odcinki wymagają naprawy.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w Pekinie\n6. Rzymskie Koloseum, Włochy\nJedna z najbardziej rozpoznawalnych budowli na świecie, rzymskie Koloseum to największy budynek z czasów rzymskich. Jego imponująca obecność w centrum współczesnego Rzymu jest świadectwem niesamowitej historii miasta i osiągnięć Cesarstwa Rzymskiego. Odwiedzający pojawiający się z najbliższego przystanku metra lub skręcający w rogu i widzący go po raz pierwszy nie mogą powstrzymać się przed jego ogromną obecnością. Budowa rozpoczęła się w 72 rne, a dziś nadal jest jedną z największych atrakcji turystycznych na świecie.\nZakwaterowanie: Gdzie zatrzymać się w Rzymie\n7. Akropol, Grecja\nWznoszący się nad Atenami od strony wzgórza, Akropol jest dumnym zabytkiem starożytnej Grecji. Pochodzący z okresu między V a IV wiekiem pne i dominujący w tym miejscu, Partenon jest największą i najbardziej rozpoznawalną budowlą z tego okresu i symbolizuje rozległą historię tego kraju. Zaledwie kilka kroków od współczesnych Aten, Akropol to potężny widok, lśniący w śródziemnomorskim słońcu w ciągu dnia i oświetlony dramatycznie w nocy. Dla osób odwiedzających miasto po raz pierwszy jest to inspirujący widok i przygotowuje scenerię dla podróżujących do innych części Grecji.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w Atenach\nTen niesamowity prehistoryczny zabytek jest jedną z najczęściej odwiedzanych atrakcji Wielkiej Brytanii i na pewno jednym z jego najbardziej wyjątkowych miejsc, przyciągającym ogromną liczbę odwiedzających każdego roku. Uważa się, że pomnik został wzniesiony w latach 3000-1500 pne, ale nie ma zapisów o jego pochodzeniu ani celu, co prowadzi do wszelkiego rodzaju spekulacji i mitów, z których niektóre sugerują znaczenie religijne lub astronomiczne. W rezultacie pierścień stojących kamieni z epoki brązu ma niemal mistyczną fascynację, szczególnie wokół przesilenia letniego i zimowego, kiedy światło ze wschodu i zachodu słońca pokrywa się z kamieniami. Położony w pobliżu miasta Salisbury, Stonehenge można łatwo zwiedzić podczas jednodniowej wycieczki z Londynu.\nMapa Stonehenge Chcesz korzystać z tej mapy na swojej stronie internetowej? Skopiuj i wklej poniższy kod:\n9. Borobudur, Indonezja\nBorobudur jest jednym z najważniejszych miejsc buddyjskich na świecie i jednym z najbardziej znanych zabytków Indonezji. Położony pośród bujnej, tropikalnej okolicy, z górami i wulkanami wznoszącymi się w oddali, miejsce jest oszałamiające wizualnie i kojąco spokojne. Ten ogromny kompleks świątynny, położony na wyspie Jawa, niedaleko Yogyakarty, został zbudowany w latach 700-tych, ale od dwóch do trzystu lat później miejsce to zostało opuszczone, prawdopodobnie z powodu erupcji wulkanicznych w okolicy, i pozostawało stosunkowo niezakłócone przez wieki. Witryna została odkryta w XIX wieku przez Brytyjczyków i później przywrócona. Dziś jest to jedna z najważniejszych atrakcji turystycznych w Indonezji.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w pobliżu Borobudur\nMesa Verde jest domem dla jednego z najbardziej oszałamiających zabytków archeologicznych w USA i jednych z najlepiej zachowanych ruin indyjskich w Ameryce Północnej. Najbardziej imponującymi miejscami są domy urwiska schowane niepewnie w ścianach kanionu, ale cały obszar, w tym pokryty lasem płaskowyż, zawiera szeroki wachlarz ruin. Przodkowie Puebloans zamieszkiwali ten obszar, który jest obecnie Kolorado od setek lat, żyjąc na szczycie płaskowyżu między VI a XII wiekiem, a następnie w klifach aż do końca XIII wieku. Goście podążają długą i łagodnie skręcającą drogą na szczyt mesy, gdzie mogą zwiedzać miejsca na płaskowyżu samochodem, aby zobaczyć domy i inne ruiny, i podziwiać wspaniałe widoki na mieszkania w ścianach kanionu. Ci, którzy czekają na lekkie fizyczne wyzwanie, mogą wybrać się na wycieczkę z przewodnikiem po niektórych domach na klifach, wspinać się po drabinach i szczegółowo poznawać miejsce.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w pobliżu Mesa Verde\n11. Armia Terakotowa, Chiny\nStojąc na straży pierwszego cesarza Chin, Qin Shi Huanga, Armia Terakotowa jest jak żadne inne stanowisko archeologiczne na świecie. Tysiące tysięcy wojowników naturalnej wielkości, z których każdy ma wyjątkową twarz, stoi w rzędach, gdzie stali, odkąd zostali pochowani w III wieku pne. Szacuje się, że około 700 000 pracowników było zaangażowanych w tworzenie tego miejsca, które uważa się za mające około 8 000 glinianych wojowników. Miejsce pozostawało nieodkryte przez tysiąclecia, dopóki rolnik nie kopał studni w latach 70. i nie odkrył skarbu. Część miejsca nie jest celowo wykopywana, ale odwiedzający będą pod wrażeniem ogromnej armii, która stoi przed nimi.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w Xi'an\nDramatyczny wąski wąwóz skalny umożliwia wejście do starożytnego miasta Petra, kamiennego miasta z domami wykutymi w murach z piaskowca. Ta starożytna stolica Nabatejczyków ma korzenie sięgające aż do IV lub V wieku pne. Odkryty przez Zachód na początku XIX wieku został nazwany „miastem różanym” ze względu na kolor skały i, z oczywistego powodu, „rzeźbione miasto”. Położony w górzystym terenie z ograniczonym dostępem, zajmował strategiczną pozycję na ważnym szlaku handlowym w regionie. Dziś Petra jest najważniejszą atrakcją turystyczną w Jordanii.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w pobliżu Petry\n13. Ruiny Majów w Tikal, Gwatemala\nStarożytne miasto Majów Tikal jest jednym z największych stanowisk archeologicznych w Ameryce Środkowej. Znajdujące się w północnej Gwatemali i otoczone dżunglą, miejsce to obejmuje ponad 3000 struktur z miasta, które istniało między 600 pne a 900 ne. Starożytne piramidy, świątynie, place i fundamenty wszelkiego rodzaju budynków ujawniają złożone społeczeństwo, w którym mieściły się dziesiątki tysiące ludzi. Witryna została ponownie odkryta w połowie XIX wieku i otwarta dla publiczności w latach 50. XX wieku. Część witryny została przywrócona, ale prace są kontynuowane, niektóre obszary nie zostały jeszcze zmapowane lub w ogóle wykopane. Ruiny znajdują się w Parku Narodowym Tikal, rezerwacie biosfery chroniącym las i dziką przyrodę w okolicy.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w pobliżu Tikal\n14. Lascaux i Lascaux II, Francja\nJaskinia Lascaux w regionie Dordogne we Francji zawiera niezwykłe malowidła jaskiniowe, uważane za jedne z najlepszych na świecie z okresu paleolitu. Te szczegółowe obrazy sprzed ponad 17 000 lat przedstawiają przede wszystkim zwierzęta, które prawdopodobnie mieszkały tutaj w tym okresie. Obrazy zostały odkryte w 1940 roku, ale później zostały odtworzone w sąsiednim miejscu zwanym Lascaux II, oddalonym o 200 metrów, aby chronić pierwotne miejsce przed uszkodzeniem. Starannie dobrano konstrukcję Lascaux II, aby stworzyć szczegółową, dokładną reprodukcję oryginalnej jaskini i obrazów.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w Montignac\n15. Chichen Itza, Meksyk\nW płaskiej dżungli Meksyku na półwyspie Jukatan, w niewielkiej odległości od Cancun i Riwiery Majów, znajduje się starożytne miasto Majów, Chichen Itza. To wielkie miasto Majów było ważnym ośrodkiem od VII do XIII wieku i przez pewien czas było stolicą regionu. Dziś jest to jeden z najlepiej odrestaurowanych miejsc Majów w Meksyku, oferujący zdumiewające spojrzenie na tę kulturę. Jest to również jedna z największych atrakcji turystycznych Meksyku. Ogromna piramida jest najbardziej rozpoznawalnym symbolem Chichen Itza, ale miejsce jest bardzo duże, z różnego rodzaju ruinami do zbadania.\nZakwaterowanie: Gdzie się zatrzymać w pobliżu Chichen Itza\n© Copyright 2021. All rights reserved. 15 najlepszych miejsc światowego dziedzictwa