Zarządzanie placówką • Podstawy wymiaru nagrody jubileuszowej dla nauczycieli wypłacanych we wrześniu. - Instytut Wspomagania Oświaty - dokumentacja do pobrania, porady prawne i aktualności.\nPodstawy wymiaru nagrody jubileuszowej dla nauczycieli (...)\nPodstawy wymiaru nagrody jubileuszowej dla nauczycieli wypłacanych we wrześniu.\nTroje nauczycieli nabywa prawo do nagrody jubileuszowej we wrześniu 2019 r., dwoje w dniu 02.09.2019 r. ponieważ korzystali z urlopu bezpłatnego oraz jeden w dniu 21.09.2019 r. Nauczycielom, którzy nabywają nagrody w innych okresach wliczam do podstawy wymiaru nagrody jubileuszowej średnią za godziny ponadwymiarowe od początku roku szkolnego tj. od września do miesiąca poprzedzającego wypłatę nagrody. Jak prawidłowo postąpić w przypadku wymienionych nauczycieli nabywających prawo do nagrody w dniu 02.09. 2019 r. lub 21.09.2019 r.? Czy wliczać im po podstawy nagrody jubileuszowej wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe? Jeśli tak to za jaki okres?\nPoznań, 18 września 2019 roku\nZgodnie z przepisami rozporządzenia z dnia 30 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających nauczyciela do nagrody jubileuszowej oraz szczegółowych zasad jej obliczania i wypłacania:\nnauczyciel nabywa prawo do nagrody jubileuszowej w dniu, w którym upływa okres uprawniający do nagrody (jeżeli dzień nabycia prawa do nagrody jest dniem wolnym od pracy, wówczas nagroda powinna być wypłacona w kolejnym dniu roboczym np. 23.09. 2019 r.),\npodstawę obliczenia nagrody jubileuszowej stanowi wynagrodzenie miesięczne przysługujące nauczycielowi w dniu nabycia prawa do nagrody, a jeżeli jest to dla nauczyciela korzystniejsze - wynagrodzenie przysługujące mu w dniu jej wypłaty,\nnagrodę oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. Zgodnie z nimi wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw oblicza się, mnożąc przeciętną miesięczną liczbę godzin z okresu miesięcy danego roku szkolnego poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu, a jeżeli okres zatrudnienia jest krótszy od roku szkolnego - z tego okresu, przez godzinową stawkę wynagrodzenia przysługującą w miesiącu wykorzystywania urlopu.\nWrzesień jest pierwszym miesiącem nowego roku szkolnego (nie ma miesięcy roku szkolnego go poprzedzających). Zatem nagroda jubileuszowa wypłacana we wrześniu nie uwzględnia średniej z godzin ponadwymiarowych poprzedniego roku szkolnego (2018/2019).\nOd 1 września 2019 r. nastąpił wzrost wynagrodzeń nauczycieli. Wysokość nagrody ustalonej na dzień 2 lub 21 września 2019 r. powinna już uwzględniać tę podwyżkę.


MUZYKA: Anja Orthodox, czyli polski rock ma się dobrze - wZielonej.pl\nHome/Kultura/MUZYKA:/Anja Orthodox, czyli polski rock ma się dobrze\nAnja Orthodox, czyli polski rock ma się dobrze\nRedakcja Portalu wZielonej.pl 2008-10-05\nJesteś w posiadaniu jednego z najbardziej charyzmatycznych głosów polskiego rocka. Jak to się stało, że nigdy nie byłaś nominowana do nagrody Fryderyka w kategorii wokalistka roku lub w żadnej innej kategorii jako Closterkeller?\nBrak nagród w stylu Fryderyków nie był dla mnie nigdy źródłem bólu. Zawsze doceniała nas tylko i wyłącznie publiczność. Nadęta branża nigdy nie lubiła zespołu.\nKto tworzy branżę?\nPrzedstawiciele dużych wytwórni płytowych, nadęci decydenci od mediów i sztucznie wypompowane gwiazdy tworzące kółka wzajemnej adoracji. A wszystko polane lukrem snobizmu. Jest syf w naszym rodzimym przemyśle muzycznym.\nCzy Katarzyna Kanclerz naprawdę jest potworem?\nMiałam okazję poznać jej dwa oblicza. Prywatnie – była wtedy miłą kobietą z nawet takim pewnym odjazdem i zawodowo – to fakt, że musiała być potworem, bo tak oceniają ją ci, z którymi pracowała. Closterkeller miał z nią trochę do czynienia, gdy wydawaliśmy w PolyGramie, ale ona nas wtedy raczej lekceważąco traktowała, ponieważ koncentrowała się na zespole Hey. Nam żadnej większej krzywdy nie wyrządziła. Jest wielkim fachowcem i wspaniałym managerem, ale wspaniały manager jest krwiożerczy i bezlitosny.\nKiedy ten wywiad się ukaże będziecie już w trakcie dużej trasy koncertowej obejmującej kilkanaście miast Polski. Abracadabra będzie już czwartą edycją. Niedawno wystąpiliście na Przystanku Woodstock, również w Bolkowie. Jest mnóstwo ludzi, których chce was słuchać. Oprócz starych, solidnych fanów pojawiają się nowi nastolatkowie zakochani w Waszej muzyce. Jesteście zespołem kilku pokoleń. Jesteście fenomenem?\nNie mi to oceniać. Mogę tylko powiedzieć, iż tak jak jest w naszym przypadku wydaje mi się, że jest normalnie. Rozwijamy się, czego wynikiem są coraz lepsze płyty. Inne zespoły wypalają się po jednej, dwóch lub trzech płytach. Nie wiem, z czego to wynika. Może to po prostu nie są prawdziwi artyści. A to, że słuchają nas nowe pokolenia, świadczy o tym, iż nowe generacje dorastają do odbioru naszej muzyki.\nJak to się więc stało, że każdy Polak zaśpiewa „Kocham cię kochanie moje”, czy „Płynie w nas gorąca krew”, a „Władzę” – utwór który był waszym dotychczasowym największym hitem, zdobywającym szczyty wielu list przebojów, zanuci ewentualnie jeden na kilkudziesięciu? Wiele z Twoich piosenek również mówi o miłości..\nCzemu mnie o to pytasz? Ich się zapytaj. Ja potrafię zanucić „Władzę”.\n„Ogród Półcieni” i inne nowe utwory, które zaprezentowaliście podczas Przystanku Woodstock i kilku innych koncertów potwierdzają, że nie tylko się nie wypaliliście, ale jesteście w jeszcze lepszej formie niż kiedykolwiek, co dowodzi, iż jesteście, a przede wszystkim Ty jako lider i dyrektor grupy, wspaniałymi artystami, którzy wciąż się rozwijają. Ile jeszcze nagrasz płyt?\nKiedy zaczynałam, nie spodziewałam się, że nagram choć jedną płytę. Teraz nie jestem ani trochę mądrzejsza, jeśli chodzi o przewidywanie przyszłości.\nCzy jak przy płycie Nero i tym razem podejmiesz się roli producenta?\nJa bywałam producentem już dużo wcześniej. Tak świadomie, to od płyty Cyan, kiedy to po raz pierwszy zrozumiałam, co to znaczy mieć wizję płyty i jak wcielać ją w życie. Nostalgiczny klimat Graphite jest w dużej mierze moją zasługą. Ale faktycznie dopiero przy Nero, kiedy zostałam bez Krzyśka i Pawełka mogłam rozpostrzeć skrzydła. Teraz też będę próbowała, ale wiem, że nie będzie łatwo. Krzysiek (Najman – wieloletni partner Anji i ojciec jej pierwszego syna – przyp.red.) jest z powrotem w zespole, a na dodatek doszedł bardzo charakterny Mariusz (ojciec drugiego syna Anji – przyp.red.).\nTak, poznałam ją kiedyś, jak była szaloną małolatą i całkiem miło ją wspominam. To laska z odjazdem i jajami.\nA chciałabyś mieć za męża piłkarza?\nZależy jakim byłby gościem. Jakby miał piękne ciało, umysł i duszę, to czemu nie. Moim zdaniem były mąż Dody to raczej fajny facet. Krzysiek grał z Dodą kilka lat w zespole. Wyrażał się o Radku bardzo dobrze.\nCzy Kubuś dużo płacze, to znaczy czy jesteś dobrą matką?\nJedno nie świadczy o drugim. Staram się być dobrą matką. Kubuś jest chyba szczęśliwym bobasem.\nJakiego koloru będzie nowa płyta? Czy to Bordeaux? Brzmi świetnie.\nNie zdradzę nowego tytułu do czasu promocji płyty. Zresztą właściwie tytuł to jeszcze sprawa otwarta.\nIle w sumie Closterkeller sprzedał płyt? I która płyta sprzedawała się najlepiej? Czy była jakaś złota płyta?\nNie wiem ile sprzedaliśmy w sumie płyt. Aż głupio rzec, ale mało mnie to interesowało. Najlepiej sprzedawała się zdecydowanie płyta Scarlet. Nakład wyniósł w sumie coś około 70 tys. Ponieważ właśnie wtedy obniżono granicę złotej płyty ze 100 000 do 50 000 sprzedanych egzemplarzy, to załapaliśmy się na złoto. Nikt nam jednak nigdy nie dał takiej ładnej złotej płyty, oprawionej, do powieszenia na ścianie.\nUlubione miejsca na mapie Polski?\nChyba jeziora mazurskie. Uwielbiam wczasy nad wodą i z lasami, gdzie można zbierać jagódki i malinki. No i oczywiście Warszawa – moje rodzinne miasto.\nPolaków jest coś ze 40 milionów i każdy jest inny. Nie da się określić wszystkich kilkoma przymiotnikami.\nJaka ty jesteś? W kilku przymiotnikach.\nNie mogę być zbyt szczera. W wyliczaniu zalet, dlatego że uznana zostanę za nieskromną. Ani w wyliczaniu wad, bo może ujawnię coś, czego ktoś jednak nie zauważył. Wydaje mi się, iż bezpiecznie mogę określić siebie jako wesołą, inteligentną, choleryczną, uczciwą i zmienną. No i jestem zdolną artystką, ale to i tak słychać.\nKim będzie twój starszy syn? Matczyne proroctwa?\nOn ma teraz 15 lat i jest typowym nastolatkiem, który wydaję się, że nie za bardzo wie, czego chce i w jakim świecie żyje. Kocha grać na bębnach i ma już zespół. Może i zostanie muzykiem? Smykałę do grania niewątpliwie ma.\nCzy po 20 latach kariery jesteś z siebie dumna? Z garażowej kapeli staliście się symbolem polskiego gotyku.\nTrudno, żebym nie była. W końcu to jest naprawdę wielka sprawa.\nWasze płyty ukazują się w dość dużych odstępach czasowych. Jesteście mało płodni?\nCzęsto płyty opóźniał brak tekstów, czyli wynikało to z mojego niepozbierania i lenistwa, ale również były to sprawy pozamuzyczne. Nie ma to związku z naszą płodnością. Pomysłów u nas jest zawsze za dużo.\nCzy na co dzień czujesz, że jesteś znana lub popularna?\nCzasem czuję się znana. Jasne. Często mnie to zaskakuje, bo okoliczności są przedziwne. Kiedyś u pani notariusz podpisywałam jakiś tam ważny akt i okazało się, że pani notariusz jest fanką Clostera ku zaskoczeniu mojej, obecnej tam rodziny. Albo starsza babka tnąca mi szynką na plasterki w markecie. Rekord świata padł, gdy poszłam do psychiatry leczyć się na depresję. Po zakończeniu seansu psychiatra zapytał mnie, czym się zajmuję, więc mu powiedziałam, na co on się rozpromienił i oznajmił, iż wielu jego młodocianych pacjentów puszcza mu moją muzykę lub czyta moje teksty, także zna je prawie na pamięć. Po czym dodał: „Ja zawsze wiedziałem – przychodzą uczniowie, przyjdzie i Królowa”. Spadłam ze stołka.\nCzy popełniłaś kiedyś błąd w swojej karierze muzycznej? Czy jakiejś decyzji żałujesz?\nBłędy popełniałam, jasne. Nikt nie jest nieomylny. Jest parę decyzji, których żałuję, ale staram się nie rozpamiętywać, tylko uczyć się na błędach, choć wolę zdecydowanie uczyć się na cudzych. Nie chciałabym wymieniać konkretnych sytuacji.\nJak długo jeszcze będziesz młoda?\nOj…Jak tu czuć się młodą, kiedy obchodzi się jubileusz dwudziestolecia? To „wielkie święto” ostatecznie rozwiało moje złudzenia, co do własnej młodości, która nigdy nie przeminie. Jestem dojrzałą kobietą i odczuwam całe mnóstwo zalet tego stanu. Ciągle mam lekkość duszy, dużo odjazdu i optymizmu.\nNajbliższy koncert już w poniedziałek 6 października w klubie 4 Róże dla Lucienne.\nSzczegóły w imprezowni. Autor: wiadomosci24.pl / Piotr Czubowicz


? Dowiedz się więcej o naszej nauczycielce Ani\nmetodyk kursów dla dorosłych\nNazywam się Anna Szpecińska. Nauczaniem języka angielskiego wśród dzieci, młodzieży i dorosłych w Szkole Językowej New Effect zajmuję się od 2018 roku. Od 2020 roku jestem również metodykiem kursów dla młodzieży, prowadzę szkolenia wewnętrzne dla lektorów oraz dbam o jakość nauczania na zajęciach.\nNajbardziej satysfakcjonującym aspektem mojej pracy jest obserwowanie postępów uczniów i dostosowywanie metod, które będą najskuteczniejsze w ich wspieraniu. Moją domeną są zajęcia oparte na konwersacji i dopasowywaniu treści w taki sposób, by były one odzwierciedleniem zakresu zagadnień, w których na co dzień porusza się kursant.\nPodczas lekcji wykorzystuję technologię, autorskie gry i ćwiczenia oraz naukę poprzez kontekst, by kursanci w naturalny sposób potrafili komunikować się w języku angielskim w każdej sytuacji. Zainteresowania moich uczniów są dla mnie wspaniałą bazą do tworzenia ciekawych zadań, dzięki temu nauka gramatyki i słownictwa staje się przyjemnością, a efekty zauważalne już po paru zajęciach.\nProwadzę kursy angielskiego:\n• ogólne i konwersacyjne dla młodzieży i dorosłych\n• przygotowujące do egzaminu 8-klasisty oraz matury\n• przygotowujące do certyfikatów Cambridge dla młodzieży (KET for Schools, PET for Schools, First for Schools)\n• przygotowujące do certyfikatów Cambridge dla dorosłych (FCE, CAE)\n• online dla młodzieży i dorosłych\n• Business English dla dorosłych\n• indywidualne i grupowe dla dorosłych


Prezydent zwołał Radę Gabinetową. Chodzi o epidemię i gospodarkę\nPrezydent zwołał Radę Gabinetową. „Globalny kryzys odbije się negatywnie na stanie polskiej gospodarki”\nAndrzej DudaKoronawirusGospodarkaFirmy i rynkiZdrowie i medycynaFinanse i inwestycjeWPROST.pl\nDodano: 16 marca 2020, 22:17 0\nWarta przed Pałacem Prezydenckim / Źródło: Grzegorz Jakubowski/KPRP\n– Polska zmaga się z epidemią koronawirusa. Do walki zostały zaangażowane instytucje państwa, włączyli się wszyscy Polacy. Bardzo za to dziękuję. Zdrowie i bezpieczeństwo są najważniejsze. Wiemy już, że epidemia będzie miała także konsekwencje gospodarcze. Globalny kryzys odbije się negatywnie na stanie polskiej gospodarki. Zadaniem rządzących jest zminimalizować negatywne skutki tej sytuacji, które mogą dotknąć nas wszystkich – mówił prezydent.\nAndrzej Duda przypomniał, że w minionym tygodniu konsultował się w tej sprawie m.in. z przedstawicielami sektora bankowego. – Cieszę się, że już dzisiaj zostały ogłoszone przez Związek Banków Polskich pierwsze decyzje, o które wnosiłem, a które pomogą milionom kredytobiorców – mówił. – Oczekuję, że banki zgodzą się na zawieszenie spłat kredytów nie tylko na trzy miesiące, ale w razie potrzeby nawet na pół roku – podkreślił prezydent w poniedziałek.\n– Chcę omówić z rządem przyjęcie konkretnego pakietu pomocowego dla przedsiębiorców i naszej gospodarki – poinformował. – Ta sytuacja pokazuje, jak ważna jest ścisła i zgodna współpraca prezydenta z rządem – dodał.


Do niemieckiej gospodarki znów zawitała deflacja | FXMAG\nDo niemieckiej gospodarki znów zawitała deflacja\n- Jak wypadły dzisiejsze odczyty wskaźników inflacji w Niemczech\nDo największej gospodarki europejskiej powraca deflacja. O 14:00 poznaliśmy dane dotyczące dynamiki cen konsumentów w Niemczech. To już drugi zestaw danych dla tej gospodarki w dziiejszym kalendarze makroekonomicznym. Rano opublikowane zostały pozytywne dane dotyczące rynku pracy. Dane o inflacji miały jednak charakter negatywny.\nO ile w przypadku wskaźnika CPI, który jest najpopularniejszą miarą inflacji, odnotowaliśmy odczyty z zgodne z prognozami, to wskaźnik HICP (będący wskaźnikiem wykorzystywanym przez Eurostat) wykazał większe niż prognozowane osłabienie dynamiki cen.\nWskaźnik CPI wskazał na wystąpienie deflacji w ujęciu miesięcznym (ceny w kwietniu w stosunku do cen z marca spadły o 0,2%) to w ujęciu rocznym wskazuje na inflację na poziomie 0,1% (spadek z poziomu 0,3%).\nWskaźnik HICP wskazał jednak dużo słabsze dane. Inflacja mierzona tym wskaźnikiem okazała się ujemna zarówno w ujęciu miesięcznym jak i w ujęciu rocznym. W ujęciu miesięcznym ceny spadły o 0,3% pomimo prognozy spadku o 0,2%. W ujęciu rocznym ceny spadły o 0,1%, choć prognozy zakładały utrzymanie się inflacji na poziomie 0,1%.\nDzisiejszy odczyt HICP po raz drugi w tym roku sygnalizuje deflację. Poprzedni raz ujemną roczną dynamikę cen odnotowano w lutym.\nCo ciekawie również w poprzednim zestawie danych prognozy okazały się trafne w przypadku wskaźników wykorzystywanych przez krajowy urząd statystyczny. Odchylenia od prognoz obserwowaliśmy tylko w zharmonizowanych wskaźnikach Eurostatu. W przypadku rynku pracy był to spadek zharmonizowanej stopy bezrobocia.\nAby dowiedzieć się jak działa wskaźnik HICP przeczytaj artykuł: HICP – innowacja EBC w dziedzinie badania inflacji


Fachowców brakuje już niemal we wszystkich branżach. Polskie firmy ratują się ludźmi ze Wschodu, by nadążyć z realizacją zamówień. Głównie zatrudniają Ukraińców, Białorusinów i coraz częściej Mołdawian. - Obecnie ważne pozwolenia na pracę ma 400 osób. Wydaliśmy ich dwa razy więcej niż przez cały 2006 r. - mówi Beata Dolna z wydziału polityki społecznej lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego. Polskich pracodawców nie odstraszają nawet żmudne procedury, które trwają co najmniej cztery miesiące i kosztują ok. 1,5 tys. zł. Od kilku miesięcy jednak obcokrajowcy uciekają od polskich pracodawców, traktując ich jako sposób na legalny wyjazd z kraju. - Pracownik z Mołdawii dostaje wizę, gdy ma promesę na pracę. Pracuje miesiąc i po pierwszej wypłacie znika. Potem dochodzą do nas wieści, że zamiast w Gdyni, gdzie miał pracować, jest w Warszawie, gdzie pracuje na czarno. Niedawno dzwonił do mnie pracodawca, że niemal z dnia na dzień z 40 pracowników, których ma ode mnie, do pracy przyszło rano tylko sześciu. Reszty nie ma ani w hotelu robotniczym, ani nie odbierają telefonów - mówi szef jednej z lubuskich firm pośrednictwa pracy, która zajmuje się werbowaniem Mołdawian dla polskich firm budowlanych.\nUciekają najczęściej małymi grupkami do umówionego wcześniej pracodawcy, u którego pracują na czarno. Traci na tym nie tylko firma, która nagle nie ma rąk do pracy, a często też jest okradziona przez uciekinierów, ale i pośrednicy, którzy zapłacili za pozwolenie na pracę i wizę. - Gdy taki pracownik mi zwieje, ja rozwiązuję z nim dyscyplinarnie umowę o pracę, zgłaszam sprawę do Urzędu Wojewódzkiego, który wprawdzie uchyla pozwolenie na pracę, ale wiza zostaje w paszporcie ważna cały rok. Pracuje więc na czarno. Gdy złapie go straż graniczna, nic nie może mu zrobić, bo teoretycznie przebywa w Polsce legalnie, a ja nie mogę zamiast niego zatrudnić nowego pracownika, bo wszystkie dokumenty są imienne - żali się pośrednik. Dotychczasowe straty wyliczył już na 50-60 proc. - To już zaczyna być nagminny proceder. Dotychczas unieważniliśmy ok. 15-20 proc. pozwoleń na pracę i pracodawcy cały czas się zgłaszają - przyznaje Beata Dolna z Urzędu Wojewódzkiego. Zdaniem pośredników pracy to jednak nie wystarczy. Tym bardziej że 1 stycznia Polska wejdzie w strefę Schengen. Wtedy obcokrajowcy bezkarnie będą przekraczać granicę i pracować na czarno w niemal całej Europie. - Brakuje przepływu informacji między państwowymi instytucjami. Obrotny obcokrajowiec może mieć pozwolenie pracy w kilku województwach, a one wydając kolejne, nie sprawdzają tego. I taki pracownik, spalony w jednym województwie, może pracować w innym. Gdyby konsulat unieważniał wizy, wtedy straż graniczna może deportować taką osobę - tłumaczy headhunter. - Wizę może unieważnić tylko konsul, jeśli więc pracodawca prosi nas we wniosku, żeby poinformować konsulat, robimy to, ale nie mamy już wpływu na to, jaką decyzję podejmie konsul.\nData dodania: 28-10-2007


Dzięki temu mają pewność że pupil jest w dobrych i bezpiecznych rękach które dbają każdy szczegół. Zafundowanie sobie nowej fryzury jest dobrym pretekstem do chwili wytchnienia i zrelaksowania się. Co do ceny samego salonu: bardzo miła obsługa, profesjonalni. Jej głównym zadaniem jest izolacja styku konstrukcji dachu i muru, ochrona więźby dachowej i okapu przed zbyt dużym nasłonecznieniem i przed zawilgoceniem w czasie opadów oraz zapobieganie budowaniu gniazd przez ptaki i owady. Zadbane włosy czy zarost zawsze są atutem męskiej urody, docenianym przez szczególnie przez kobiety. W miarę możliwości należy unikać zrywania starego pokrycia z papy, bo jego utylizacja jest droga i kłopotliwa. Możesz zdecydować się model z szybkami okrągłymi, prostokątnymi lub w oryginalnej formie, rozmieszonymi na płaszczyźnie drzwi w różny sposób.\nOkna zostały wymienione szybko, porządnie,a panowie wykonujący usługę bardzo starali się zachować porządek i taki zostawili. Prosze namiary na fryzjera wSzczecinie do ulozenia fryzury slubnejs lub niebawem.prosze na priv. - ich kosmetyki są testowane klinicznie i dermatologicznie, nie zawierają parabenów i sztucznych substancji - zapewnia stylista. Wykonane przez nas dachy trzcinowe oddychają w naturalny sposób, przy czym zachowują stuprocentową szczelność.\nW każdej chwili zmienić to zachowanie w ustawieniach przeglądarki, ale bez nich nasz serwis może nie działać poprawnie. Jeszcze dziś zadzwoń do nich, aby poznać dopasowaną ofertę. No chyba ze same z forumowiczek sa mlode mezatki dobrze zarabiajace bez dziecii wspomagajacy rodzice.Jestem ciekawa wypowiedzi nie każdy ma odwage sie przyznac do stanu faktycznego swojej sytuacji. Mają ofertę dla każdego - skontaktuj się i sprawdź. Zdjęcia z galerii zdecydowanie nie zachęcają do wizyty w tym salonie.... Te i inne usługi dotyczące remontu dachów, wymagają specjalistycznej wiedzy i doświadczenia. Po ściągnięciu starego pokrycia dachowego zostanie położona membrana wysoko paroprzepuszczalną, następnie nałożone kontrłaty i łaty.\nMamy problem z kupnem drzwi wejściowych do domku jednorodzinnego. Firma to również producent systemów kominowych. Dopóki nie umyłam było ok, ale tylko ok. Po myciu po jednej stronie miałam wciąż odstający przy uchu http://rynekbukmacherski.pl/jaki-bukmacher-2019/ jaki bukmacher online kosmyk! się z powyższym.Nie przypadła mi do gustu praca tegoż stylisty, nie dość, że zrobił mi kolor totalnie niepasujący do mojej cery, to jeszcze jeszcze obciął włosy tak, że za nic nie chcą się układać.\nSkorzystanie z naszej oferty to, przede wszystkim, możliwość zamówienia najróżniejszych, dopasowanych do potrzeb wyrobów, takich jak więźba tradycyjna lub wiązary dachowe. Naszą specjalnością jest strzyżenie, farbowanie i pielęgnacja włosów.\nCzy jest ktoś w stanie polecić kogoś kto mi uszyje dach za rozsądne pieniądze? się z naszą ofertą - w tym dziale znajdziesz wszystko dla dachu i rynien w samych atrakcyjnych cenach. W ofercie posiadamy również drzwi, rolety oraz fasady. Chodze do nich juz kilka lat i nigdy nic przykrego mnie nie spotkalo. A macie jakiś numer telefonu, na który można się umówić???? dokladnie - glupoty tego, ktory wraca tam, gdzie ktos mu zchrzanil sprawe ;) nie fryzjera, jeżeli coś robił to pewnie w dobrej wierze. Jesteśmy firmą budowlana założona w 1997 specjalizujemy się w remontach dachów oraz wszelkich prac budowlanych.\nTwoja prywatność jest dla nas ważna, dlatego wprowadziliśmy zmiany w naszej . Wyroby naszej firmy z powodzeniem sprawdzają się w codziennym użytkowaniu zarówno w przypadku budynków mieszkalnych, jak również obiektów przemysłowych i użyteczności publicznej. Membrana dachowa jest produktem wodorozcieńczalnym, tworzącym po wyschnięciu jednolitą (bez szwów, spoin, łączeń), trwale elastyczną, w 100% wodoszczelną, odporną na znaczne zmiany temperatury, zanieczyszczenia atmosferyczne i promieniowanie powłokę. Są w branży usług fryzjerskich od kilkunastu lat, głównie na obszarze miejscowości ale także pobliskich miast. Współpracując z wiodącymi producentami, możemy zaoferować pokrycia dachowe z blachy dachówkopodobnej, trapezowej i blachy na rąbek stojący. Zakup doskonałych dachówek ceramicznych bywa sporym wyzwaniem, dlatego nie zwlekaj - specjaliści udzielą rad i znajdą dostosowane do wymagań rozwiązanie. Zajmujemy się zarówno sprzedażą, jak i wynajmem przyczep oraz lawet.\nMyślisz, że perfekcyjny montaż drzwi przesuwnych to skomplikowany temat? nie czekaj i zadzwoń od razu - gwarantujemy, że będziesz zadowolony! dobrej firmy od wymiany drzwi w bloku? sprawę we właściwe ręce i zleć swoje zadanie tym fachowcom od wymiany drzwi. Nie warto więc na niej oszczędzać zwłaszcza wówczas, gdy osadzamy drzwi zewnętrzne, które mają chronić nasz dom przed działaniem szkodliwych warunków atmosferycznych. Uzupełnienie oferty stanowią parapety aluminiowe, systemy barierek i balustrad oraz systemy specjalne (antywłamaniowe, przeciwpożarowe, kuloodporne).Zapraszamy do zapoznania się z ofertą jednego z działów naszej firmy oferującego kompleksowe rozwiązania w zakresie konstrukcji aluminiowych. Wartość ta podawana jest w dB - im wyższa wartość tym mniej hałasu będzie zakłócało spokój naszego domowego ogniska. Stolarkę okienną oraz akcesoria montuje szybko, profesjonalnie i czysto wyspecjalizowana grupa monterska. Atmosferze,ale strzyże bardzo dobrze.chodze do niego od kilku lat,2.


Stomatologia narkoza blachownia - terapeuta Katowice Warszawa Bydgoszcz Poznań Szczecin Łódź Częstochowa Stomatologia narkoza blachownia - terapeuta Katowice Warszawa Bydgoszcz Poznań Szczecin Łódź Częstochowa\nStomatologia narkoza blachownia\nZnieczulenie całkowite w trakcie zabiegu dentystycznego\nWielu ludzi boi się wizyty u dentysty. Pozostali – ci, którzy się nie obawiają – traktują wizytę u stomatologa za sytuację ogromnie niekomfortową i stresującą. Tak naprawdę nie ma powodu do zdumienia; nikt przecież nie lubi, żeby obca osoba „majstrowała” przy jego zębach. Oprócz tego wizyta u stomatologa wiąże się zawsze z mniejszym bądź większym bólem.\nRozwiązaniem pozwalającym na osłabienie(lub nawet całkowite uniknięcie) stresu jest stomatologia pod narkozą. Dzięki użyciu tego rozwiązania jesteśmy w stanie odbyć zabieg bezboleśnie oraz „przespać” calutki czas zabiegu i wybudzić się dopiero po jego ukończeniu.\nJeżeli w związku z tym boisz się wizyty u dentysty nie przeciągaj jej, ale skorzystaj z alternatywy zrealizowania zabiegu pod narkozą.


Ośrodek Sportu i Rekreacji Dzielnicy Śródmieście | Sale konferencyjne Warszawa\n00-625 Warszawa, Polna 7A Mapa\nOśrodki konferencyjne nowoczesne parking basen obiekt dostosowany do niepełnosprawnych\nPosiadamy dwie sale konferencyjne idealne do przeprowadzania zarówno mniejszych jak i większch szkoleń, spotkań. Jedna przeznaczona jest dla maksymalnie 280 natomiast druga dla 50. Centrum konferencyjne jest klimatyzowane, posiada Internet bezprzewodowy, ekran, rzutnik, nagłośnienie, mikrofony oraz komputer.\nŁączna liczba miejsc noclegowych 49\nNasz hotel może zaoferować 49 miejsc noclegowych, w pokojach 1,2,3,4-osobowych. Posiadamy również dwa pokoje ze wspólną łazienką. Standardowo, wszystkie pokoje zostały wyposażone w:\nDodatkowo istnieje możliwość wypożyczenia żelazka i suszarki do włosów. W cenę noclegu wliczone jest śniadanie oraz wejście na basen.\npływalnię, w skład której wchodzi basen sześciotorowy, jaccuzi, brodzik z hydromasażami, zjeżdżalnia oraz sauna sucha i parowa. Istnieje również możliwość organizowania zawodów sportowych\nhalę sportową z boskiem do siatkówki, koszykówki, piłki ręcznej i nożnej, stoły do tenisa, a także sprzęd to unihokeja\nOśrodek Sportu i Rekreacji Dzielnicy Śródmieście jest obiektem położonym w centrum Warszawy. Nieopodal znajduje się wiele miejsc turystycznych związanych zarówno z kulturą jak i historią. Naszym gościom proponujemy 49 miejsc noclegowych w pokojach 1,2,3 lub 4-osobowych.\nNasz obiekt, to miejsce idealne przede wszystkim dla osób aktywnych. Wyposażony został w halę sportową, a także basen przeznaczony nie tylko do rekreacyjnego wypoczynku, ale również dla zawodowych sportowców. Oferta bogata jest w różnego typu zajęcia zorganizowane:\nprofesjonalny trening pływacki\nPoza sferą sportową, posiadamy również szerokie zaplecze konferencyjne, które jest w stanie pomieścić nawet do 280 osób. W pełni wyposażone sale spełnią swoją rolę zarówno na małych szkoleniach jak i większych konferencjach.\nStudio Śniadeckich Warszawa\nObiekt: Ośrodek Sportu i Rekreacji Dzielnicy Śródmieście


Na jakie luksusy nas stać, czyli rabaty w branży premium - Biznes Zoom\nPremium to coś wyjątkowego, coś “co nas kręci”, coś o wysokiej jakości i niskiej dostępności. Coś drogiego i tylko dla wybranych, których na to stać. Ale czy tym wybrańcem przestaniesz być, jeśli kupisz tę wyjątkową rzecz o 80% taniej? A może są wyroby premium, których cen się nie obniża? Ale jakie i dlaczego?\nWarto na samym początku dokonać pewnej klasyfikacji produktów z wyższej półki. Możemy je podzielić na trzy rodzaje:\nMarketingowcy czy sprzedawcy często wymiennie żonglują tymi hasłami, choć w praktyce nie są one jednoznaczne. Jeśli zatem planujesz założyć sklep, skierować wysokojakościowe produkty do osób o wysokich dochodach, to może zastanawiasz się, jakie kryterium zastosować. Przyjrzyjmy się zatem po kolei, jak wygląda ta klasyfikacja w szczegółach.\nW obrębie jednego sklepu znajdziemy bardzo często dwie kategorie marek. Mamy zwykłe (ekonomiczne) i premium, czyli te o wyższej jakości, cenie i często z mocniej rozpoznawalnym brandem. W momencie kiedy informacja o danym brandzie zostanie zakomunikowania w reklamie jako produkt premium, osadza się też jako taki w świadomości społecznej.\nW ramach wyprzedaży w danym sklepie obniżka sezonowa przeważnie dotyczy wszystkich produktów. I wówczas w grupie docelowej znajdą się i klienci polujący na zwykłe towary – po jak najniższych cenach, a także tacy, którzy czekają na obniżki premium. To Ci, którzy, nie mając bardzo wysokich zarobków, i tak wyglądają zawsze “jak milion dolarów”.\nCzym zatem jest marka luksusowa?\nTo oczywiście nadal produkty wysokiej jakości, ale dodatkowo w bardzo limitowanej ilości. Mamy tu auta, buty, zegarki, biżuterię, akcesoria czy ubrania słynnych projektantów. Jakość jest tak wysoka, że z czasem starzenia wartość rośnie. W tej kategorii znajdziemy też dzieła artystyczne lub produkty fabryczne, których samo zaprojektowanie stanowi wyraz sztuki designu, jak np. meble.\nCechy marki luksusowej:\nodwołanie do określonych skojarzeń.\nMarki luksusowe tworzą w umysłach konsumentów obrazy, na które składają się skojarzenia o wysokim poziomie ceny, jakości, estetyce, rzadkości, niezwykłości i często braku codziennej funkcjonalności. W przeciwieństwie do marek premium, dla których funkcjonalność stoi wyżej od symboliki. Produkty te należą do najdroższych w danej kategorii, są ucieleśnieniem piękna i elegancji.\nMożna je kupić np. w pojedynczym butiku i tylko w stolicy. Dowiadują się o niej tylko specjalni klienci. W przypadku sklepów online klienci mają np. dostęp, który gwarantuje im rezerwację na wybrany przedmiot w nowej kolekcji. Sprzedawcy korzystają z różnych mechanizmów lojalnościowych takich jak karty klubowe czy drogie prezenty.\nSpójrz na zaprojektowany w naszym studio sklep luksusowej marki wódki o nazwie Wychowana w Luksusie. Zobacz, jak lśni…\nTo marki tajemnicze, obudowane piękną historią. Mówią trochę i o historii rodziny ją tworzącej i o powstawaniu samego produktu. Tu zawsze przypomina mi się film reklamowy o korzeniach i historii ponad 160 – letniej firmy Burberry. Nazwany opowieścią, wręcz baśnią i wyreżyserowany przez nagrodzonego Oskarem Asifa Kapadiego, zapiera dech w piersiach.\nPoczucie przynależności do elity to to, co kupują nabywcy produktów ekskluzywnych. Nie trwałość czy wykonawstwo, ale pozycję społeczną. A zatem nie sam produkt stanowi istotę rzeczy. Aczkolwiek nadal jest wyborny.\nProjektując taką markę, tworzymy całą historię wraz ze sposobem jej pokazania, ograniczonego reklamowania i limitowaniem większości elementów. Im mniej tym lepiej. Im wyższa cena, tym bardziej go pożądamy. Marki te nie ulegają trendom, nie potrzebują zniżek i promocji (wręcz byłby to uszczerbek na honorze). Mają swój świat.\nA jak do tego świata wejść jako sprzedawca? To niezwykle trudne zadanie. Jak zdobyć klienta elitarnego, jego zaufanie? Tutaj może przydać się zaufany dystrybutor z wyrobioną marką pośrednika, który poprze ekskluzywność. Ale takiemu dystrybutorowi rabatu już warto udzielić. Ale ciii, niech nikt się nie dowie….\nA co z luksusowymi e-sklepami?\nDobra takie sprzedają się również online. Ale…\nChcesz zobaczyć zegarki firmy Chronos-Art produkowane w Łodzi na zamówienie? Spróbuj:\nDostęp do zasobów bywa płatny już na wejściu. Klienci płacą mało popularnymi u nas kartami kredytowymi. Sam projekt sklepu już musi być eksluzywny – nieszablonowy, zaprojektowany na indywidualnie dedykowanej grafice, która przekazuje spójność całej historii. Treści tworzy storyteller. A produkt? Może być jeden. Ten jedyny. Po co więcej… sprzedajemy przecież dostęp do establishmentu.\nA na koniec nasza rodzima marka. Jeden produkt, długa historia, prestiż i “lifetime warranty”.\nNastępnyPomysły na promocje przedświąteczne – co stosować, a czego unikać?


Nino Bravo (z video) | Szkoła Języków Obcych Porto Alegre\nZnajdujesz się w: Szkoła Językowa Porto Alegre » Cantinho musical » Nino Bravo (z video)\nTym razem chcielibyśmy Wam przybliżyć postać niezapomnianego hiszpańskiego piosenkarza. Luis Manuel Ferri Llopis, znany w świecie muzycznym jako Nino Bravo, urodził się 3 sierpnia 1944 w niewielkim miasteczku w pobliżu Walencji. Od młodzieńczych lat wykazywał ogromne zainteresowanie muzyką. Jesienią 1961 r Manolito (tak nazywali go przyjaciele) wraz z przyjaciółmi, Salvador Aranda i Felix Sanchez, założyli zespół ”Los Hispánicos”. Pierwszy oficjalny występ grupy miał miejsce podczas obchodów święta Las Fallas w Walencji i to wtedy właśnie Luis Manuel zachwycił wszystkich wspaniałą interpretacją piosenki „Only you” The Platters. Był to pierwszy oficjalny występ a zarazem pierwszy sukces, który otworzył im drzwi na kolejne propozycje. Po dwóch lata sukcesów zespół rozwiązał się. Wkrótce jednak Manolito w wieku 19 lat dołączył się do grupy "Los Superson", którą tworzyli: Vicente López (jego wielki przyjaciel, grający na basie) Salvador Pelejero (perkusja) oraz bracia Pepe y Vicente Juesas (gitara solowa i instrumenty klawiszowe).\nPo odbyciu służby wojskowej, która wymusiła przerwę w jego śpiewaniu, Luis Manuel rozpoczyna nowy etap w swoim życiu artystycznym, dzięki opiece managera, który odkrywa jego głos, pomaga mu nawiązać kontakty z wytwórniami fonograficznymi, jak również wymyśla jego pseudonim artystyczny… Nino Bravo. Nawiązują obiecujące kontakty z firmą fonograficzną Fonograma z Madrytu.\nNajlepszy okres w karierze Nino Bravo przypada na lata 1970-73. Z tego okresu pochodzą jego największe przeboje, które wielokrotnie były później interpretowane przez młodszych wykonawców.\nPierwszy LP, zatytułowany "Te quiero, te quiero", zawierał także inne hity, m.in. "En libertad", "Esa será mi casa" czy "Tú cambiarás" . W 1971 odbył trasę koncertową po krajach Ameryki Południowej, odwiedzając Kolumbię, Argentynę, Wenezuelę. Trasa okazała się wielkim sukcesem. Nie była to jego jedyna trasa po tym kontynencie. Sukcesem okazała się także jego płyta ”Un beso y una flor”, W 1972 na listach w Chile, Argentynie, Wenezueli piosenką numer jeden była ”Noelia”. Końcem 1972 r. nagrywa kolejną, a jednocześnie ostatnią płytę w swoim życiu ”Mi tierra”, na której znalazł się jego wielki hit ”Libre”. Tworząc tę piosenkę nie kierowały nim żadne pobudki polityczne, jednak podczas jego trasy koncertowej po Ameryce Południowej zakazano mu ją śpiewać w krajach objętych dyktaturą wojskową.\n14 marca 1973 po raz ostatni wystąpił przed mieszkańcami Walencji podczas święta las Fallas. Dwa dni później, 16 marca, zginął tragicznie w wypadku samochodowym na trasie do Madrytu. Jechał do stolicy, by pracować tam nad płytą grupy Dúo Humo z Walencji. Jego niespodziewana śmierć pogrążyła w smutku wszystkich wielbicieli Nino Bravo i świat muzyki hiszpańskiej. Nie udało mu się zrealizować wszystkich swoich zamierzeń artystycznych. Niedługo po jego śmierci ukazała się płyta ... Y vol. 5", poświęcona Ameryce Południowej, na którą artysta tuż przed śmiercią zdążył jeszcze nagrać utwory, jednym z nich był "América, América".\nDo dziś fani Nino Bravo odwiedzają miejsca związane z jego osobą w jego rodzinnym miasteczku Aielo de Malferit, jak również w samej Walencji. W tym roku, w związku z 40 rocznicą początku kariery Nino Bravo, najbardziej znani artyści hiszpańscy nagrali płytę ”40 años con Nino” z interpretacjami jego największych hitów. Płyta ukaże się w sklepach w Hiszpanii 1 grudnia 2009r.


Recenzja myszki Wireless Optical Mouse "SE"\nNasz szanujący i znany Czytelnik Tytan w dniu dzisiejszym podrzucił własną recenzję myszki Microsoft Wireless Optical Mouse Special Edition. Jest to model optyczny i bezprzewodowy. Recenzja jest fachowa, obszerna i okraszona zdjęciami, więc zapraszamy wszyskim do jej lektury. Ze swej strony duże dzięki Tytan za ciekawy materiał!\nKomputerowa menażeria. Bardzo często stojąc przed wyborem nowego komputera w natłoku wydatków zapominamy o klawiaturze czy myszce, traktując te elementy marginalnie. W ostatniej chwili wybieramy najtańsze manipulatory, nie zastanawiając się nad konsekwencjami tej decyzji, a są one - wbrew pozorom - spore. Otóż to właśnie klawiatura i myszka determinują w znacznym stopniu komfort pracy przy komputerze, wpływając na nasze samopoczucie i zadowolenie. Przecież to właśnie z myszką i klawiaturą stykamy się fizycznie, mówiąc o pracy z komputerem. Pyzatym procesor czy kartę graficzną wymieniamy niejednokrotnie co kilka miesięcy, podczas gdy myszka i klawiatura pozostają z nami wiele lat. Niestety ja również popełniłem ten błąd i podczas zamawiania swojego komputera, wybrałem najtańsza myszkę, z którą musiałem się męczyć przez ponad dwa lata. Niestety (albo i stety) słabej jakości "gryzoń" uległ presji czasu oraz zmęczeniu materiału i pewnego pięknego dnia odmówił mi posłuszeństwa. Wtedy to stanąłem przed poważnym wyborem...\nZainwestować w drogą, ale dobrą myszkę czy odłożyć pieniądze na coś innego. Wybrałem pierwszy wariant - zdecydowałem się zakupić towar najwyższej jakości, który nie będzie powodował bólu nadgarstka po 30minutach użytkowania oraz nie będzie trzeszczał i skrzypiał przy najlżejszym dotyku . Niezwłocznie skontaktowałem się z moim "człowiekiem" w Stanach Zjednoczonych i zamówiłem myszkę Microsoft Intellimouse Explorer 3.0. Po około dwóch tygodniach przybyła do mnie upragniona paczuszka z gryzoniem w środku. Jakie jednak było moje zdziwienie kiedy otworzyłem przesyłkę...\nPodmienili mi zwierzaka\nDrżącymi rękoma dobrałem się do paczki, brutalnie ją otwierając i niszcząc przy okazji;) Szybki ruch ręki na dno pudełka i oto jest. Ale, zaraz, zaraz - coś mi tu nie pasuje. Dlaczego na kolorowym pudełku z dużym logo Microsoftu widnieje napis:\n"Microsoft Wireless Optical Mouse Special Edition" (swoją drogą dłuższej nazwy nie mogli już wymyślić:)) - po chwili wszystko stało się jasne - mój drogi kuzyn pomylił się i zakupił mi inny model - model optyczny i bezprzewodowy zarazem. Trudno - pomyślałem, trzeba zachować spokój, jak Stoik.\nTak oto wygląda front pudełka\nJak już wcześniej wspomniałem pudełko z urządzeniem było eleganckie i sprawiało wrażenie, towaru z wyższej półki. Lekko zmieszany zacząłem wyjmować rzeczy z pudełka, a były to:\nKilkunastostronicowa instrukcja obsługi\nprzejściówka z USB na PS/2\n2 baterie AA-LRG 1.5V Enegrizer\nodbiornik fal radiowych z końcówka USB 1.1\noraz na samym końcu opisywany gość honorowy...\nMicrosoft Wireless Optical Mouse Special Edition\nOdbiornik fal radiowych oraz dwa "paluszki"\nZaraz po wyjęciu wszystkiego na powierzchnie postanowiłem "odpalić" nowy nabytek.\nInstalacja urządzenia jest bardzo prosta i nie powinna nikomu sprawić problemu. Sprowadza się ona do włożenia baterii do myszy oraz podpięcia odbiornika do kontrolera USB (oraz - w przypadku starszych komputerów - PS/2). Urządzenie obsługuje technologie plug&play, także zaraz po podłączeniu go do komputera, produkt gotowy jest do użycia. Oczywiście, aby w pełni wykorzystać jego możliwości należy zainstalować dołączone oprogramowanie. W moim przypadku była to anglojęzyczna wersja IntelliPoint 4.1 - jego instalacja sprowadza się do ciągłego kilkania "dalej" i jest równie prosta, co podłączenie myszy. Sterowniki zostały zaprojektowane bardzo intuicyjnie, dlatego zaraz po ich włączeniu wiedziałem jaka opcja za co odpowiada. Jeżeli już jesteśmy przy opcjach - jest ich sporo i pozwalają na dobrą personalizację urządzenia. Ogólnie - jak przystało na Microsoft - oprogramowanie jest solidnie i praktycznie wykonane, a ich instalacja nie powinna sprawić problemów nawet początkującemu użytkownikowi.\nOkna konfiguracyjne sterowników\nPokaż mi oczka, pokaż mi ogonek\nMicrosoft Wireless Optical Mouse Special Edition jest nową, droższą wersją myszy Microsoft Optical Mouse. Myszka posiada również takie same rozmiary jak jej starsza siostra, tj. 12cm długości oraz 6cm szerokości w najszerszym punkcie. Produkt posiada tytanowe wykończenie dookoła przycisków oraz czarny kolor na "grzbiecie";)\nCzarne wykończenie zrobione jest ze specjalnego materiału, lekko szorstkiego (zapobiega to ślizganiu się spoconych dłoni po urządzeniu), ale bardzo miłego w dotyku. Jak możecie również zauważyć na zdjęciach urządzenie zwieńcza srebrne logo "Intellimouse Optical Technology" , które bardzo ładnie komponuje się z resztą urządzenia. Reasumując myszka wykonana jest bardzo dobrze i wygląda ślicznie (choć może nie widać tego na zdjęciach - zapewniam, że w rzeczywistości wygląda znacznie lepiej).\nW przeciwieństwie do starszej siostry Microsoft Wireless Optical Mouse Special Edition posiada tylko dwa przyciski oraz rolkę (będącą również trzecim przyciskiem), co osobiście niezbyt przypadło mi do gustu. Przyciski pracują cicho, a kliknięcie jest dobrze wyczuwalne i mile. Rolka wykonana jest z lekko przezroczystego materiału, który wygląda dosyć oryginalnie, szkoda tylko że nie świeci;) O rolce mogę jeszcze powiedzieć to, ze jest jedną z najlepszych najlepszych jaką miałem okazję spotkać. Moim skromnym zdaniem jej ruch jest znacznie przyjemniejszy od serii MX konkurencyjnego Logitecha, aczkolwiek jest to subiektywna opinia.\nKończąc opisywać wygląd najmłodszego dziecka Microsoftu musze jeszcze dodać, ze mysz skonstruowana jest w taki sposób, że mogą z niej korzystać osoby zarówno praworęczne jak i leworęczne. Może się to wydawać dziwne, ale taki uniwersalny kształt wcale nie wpływa negatywnie na komfort pracy.\nGryzoń z lewego profilu\nGryzoń w praniu\nSzczerze mówiąc po kilku latach pracy na produktach A4techa (w sumie trzy modele) nie sądziłem, że praca z myszką może być tak przyjemna. Tak, tak - praca na tym urządzeniu to czysta przyjemność - gigant z Redmont stworzył produkt idealnie leżący w dłoni, o przyjemnym dotyku i bardzo dobrej precyzji działania. A skoro już przy tym jesteśmy. Zawsze sądziłem, ze połączenie technologii radiowej i optycznej nie odznacza się zbytnia precyzją - jak się przekonałem byłem w błędzie. Myszka działa bardzo precyzyjnie i to na każdej powierzchni (za wyjątkiem lustra), nawet na jeans'owych spodniach;). Jest to zasługą zaawansowanej technologii optycznej Intela - w której to sensor optyczny wyposażony jest gryzoń. Zastrzeżeń nie budzi również maksymalna odległości od odbiornika, przy jakiej może pracować urządzenie - a jest to około 2-3metrów. Jest to odległość pomiędzy moim biurkiem, a łóżkiem, z którego przeprowadzałem testy;)\nJeszcze jedno: długość pracy na bateriach. Niestety nie jestem tego w stanie stwierdzić, gdyż myszki używam dopiero niecałe dwa miesiące. Pomimo tego mogę jednak powiedzieć, że urządzenie jest bardzo energooszczędne - przez te dwa miesiące z komputera korzystałem prawie codziennie i to po około 5-10h/dziennie. Pozwala to zaryzykować stwierdzenie, że czas pracy na bateriach jest rekordowo długi i plasuje on myszkę na czele urządzeń bezprzewodowo-optycznych.\nJak przekonałem się na własnym przykładzie, czasami warto zainwestować w produkt drogi, ale o wysokiej jakości. Najlepszym tego przykładem jest myszka Microsoft Wireless Optical Mouse Special Edition, która przy cenie około 30-40$* (~160zl) jest produktem wyśmienitym, zdolnym do równorzędnej walki z droższymi produktami Logitecha.\nZ czystym sercem mogę każdemu polecić zakup tej mychy, z pewnością nie pożałujecie.\nIstnieje tylko jedno "ale" - nie wiem czy opisywany przeze mnie produkt, jest do nabycia u nas, w Polsce. Jak pisałem wcześniej myszkę kupiłem zagranicą, dlatego nie mogę się wypowiedzieć w kwestii jej dostępności i ceny nad Wisłą.\nNa zakończenie chciałbym przytoczyć stare powiedzenie: "tylko bogatego stać na kupno towaru niskiej jakości" - pomyślmy o tym przed wyborem nowej myszki.\n* Cena na terenie USA\nJestem z siebie dumny;) (autor: tytan | data: 27/06/03 | godz.: 17:27)\nMam nadzieje, ze spodoba Wam sie recka.\ndobrze że gwiazdka na końcu, ale ... (autor: 100licaaa | data: 27/06/03 | godz.: 17:28)\n- nie widze słowa o gwarancji (Logitech daje aż 5 lat). Jednoczesnie współczuje jeśli ta mysz się popsuje ....\n- do których droższych produktów Logitecha odwołuje się autor, bo tej myszy nijak nie da się porównać z MXami, a raczej z bezprzewodowymi i optycznymi, tańszymi modelami Logitech: Logitech Cordless Optical Mouse to wydatek około 200 pln\n- "tytanowe wykończenie dookoła przycisków " jest, ale tylko z nazwy\n- coś takiego jak "technologii optycznej Intela" nie istnieje. Sensory produkuje firma o inicjałach AV o ile pamiętam\n- co do długości pracy baterii - wszystko zależy od częstotliwości i koloru podkładki\nresumując .. .zgadzam się z autorem w kwestii "tylko bogatego stać na kupno towaru niskiej jakości" tylko czemu kupił on coś na co nie ma gwarancji w tym kraju ... to już jest rozrzutność :)\nMale sprostowanie (autor: tytan | data: 27/06/03 | godz.: 17:33)\nMyszke zakupilem w Stanach dlatego, ze mam znajomego, ktory pracuje w MS w Redmont i mogl mi ja tanio kupic w przyzakladowym sklepiku;)\nW Polsce w tej cenie moglbym co najwyzej kupic optyczno-bezprzewodowego A4-Tech'a.\nCo do gwarancji to nie przejmuje sie zbytnio tym faktem, a to dlatego ze wierze w solidonosc MS, jezeli chodzi o manipulatory. Pozatym cena nie jest az tak wielka, by uprawiac asceze z tego powodu.\nhymm (autor: SuBtRoPiC | data: 27/06/03 | godz.: 18:19)\nTak czy siak LOGITECH RULEZZZZ i koniec , ja osobiscie mam Dual Mouseman optical :] ,polecam\nhmmm (autor: saves | data: 27/06/03 | godz.: 19:18)\nmysz microsoft w wersji oem można kupić w pl za 145 zł, myszka rzeczywiście jest ładna, lae komfort pracy można oceniać z różnych perspektyw, autor pracował na a4tech -wiec rzeczywiśćie ms to duży skok, lae gdyby pracował na logitech i przeszedł na tą -to jego opinia nie bylaby juz tak pochlebna (jak tak zrobiłem, ale szybko wrócilem do logitech -teraz mx700), no to pa\nspoko:) (autor: Zryty_Berecik | data: 27/06/03 | godz.: 20:11)\nfajne sa takie recki userów z borda :)\nnie zawsze jakas firma udostepni sprzet serwisowi do testów\na wielu userów ma fajne różne rzeczy i moze je przedstawic i stestować :) tak jak Ty mysze :)\nsolidność M$ (autor: vasart | data: 28/06/03 | godz.: 08:21)\nw dziedzinie gryzoni jest conajmniej wątpliwa. Przynajmniej jeśli chodzi o wwrsje z "długim ogonkiem" ;-)\nNa ok 80 szt. w przeciągu 3 lat aż ponad 20 padło :-(. Choć muszę przyznać, że stare, toporne, takie jeszcze "kwadratowe", comowe myszki są nie do zdarcia.\nRecka OK ... i bardzo ladna myszka . . . (autor: NimnuL-Redakcja | data: 28/06/03 | godz.: 09:07)\ntroche mało ogólnie opisane o niej ... czuje jakby niedosyt ;> ale ogólnie jest dobrze . . .\nhmm (autor: Sociu | data: 28/06/03 | godz.: 11:01)\nfajna myszka chciałbym taka. Aha '' Pyzatym procesor czy kartę graficzną wymieniamy niejednokrotnie co kilka miesięcy...''- Tytan tak robia tylko maniacy z kasa...\nMS HArdware - best (autor: Micky | data: 29/06/03 | godz.: 07:37)\nAutor ma rację. Mam tę myszkę w wersji blue i jest bardzo dobrej jakości, od trzech i pół roku używam MS Explorer (pierwsza wersja z ogonkiem) i nie chce się popsuć - wymieniłbym na nową.\nDo wychwalaczy Logitecha - to może te myszy wyglądają dobrze, ale ich kompatybilność w nie których gierkach jest problematyczna - stery średnio co 3-4 miesięcy, MS raz na rok. Poza tym jakość tworzyw też nie jest rewelacyjna, przyciski dość szybko ścierają się, no i są problemy z tandemem mysz i klawiatura Logitech na płytach Intela, ogólnie przereklamowana kicha za dużą kasę!!!!\nTytan - no wlasnie - kompatybilnosc w grach (autor: NimnuL-Redakcja | data: 29/06/03 | godz.: 09:34)\nnie opisales tego. Czy mozesz uzupelnic artykul o opis precyzji tej myszki w programach, grach oraz jej kompatybillnosci w grach ?\nMicky - Myszy Logiego sa wystarczająco kompatybilne ... mam MouseMana DualOptocal i nie tylko wyglada slicznie, ale jest cholernie wygodna no i bardzo kompatybilna z grami ... z tymi najnowszymi nie ma zadnych problemow ... stare czasem nie rozpoznaja 3 przycisku pod kciukiem . Nowe sterowniki zalatwily problem .\nPozwole sie ogolnie z Twoją opinią nie zgodzić - OK ? :)\nUpdate (autor: tytan | data: 29/06/03 | godz.: 21:15)\nZgodnie z Waszymi sugestiami postaram sie napisac wiecej ogolnych informacji o myszce, jej czulosci i kompatybilnosci w grach. Mam tylko nadzieje, ze DYD wyrazi na to zgode. Mam nadzieje, ze skrobne cos jutro albo we wtorek.\nJeszcze jedno - niekorzy posadzaja mnie o fanatyzm jezeli chodzi o MS i wrogosc wobec Logitecha. Nic bardziej blednego - sam uzywam dosyc dziwnego tandemu - klawiatura Logiego (Internet Navigator SE) oraz w/w opisywanej myszy. Z klawiatury jestem bardzo zadowolony - mam nawet chec napisac kolejna recenzje, tym razem produktu Logiego;)\nBTW Dzisiaj padly mi baterie od myszki, czyli po prawie 2miesiacach intensywnej pracy. Jak juz pisalem w recenzji komputera uzywalem po 5-10godzin dziennie/7dni w tygodniu.\nSzczerze mowiac MS bardzo pozytywnie mnie zaskoczyl. Otoz na kilka godzin przed wyczerpaniem baterii wyswietlil komunikat o tym, ze baterie sa na wyczerpaniu. Bardzo praktyczne - mialem czas na zakup nowych paluszkow - male, a cieszy;)\nKiepski interes ta mysz (autor: Morf | data: 29/06/03 | godz.: 21:23)\nPoywolę sobie się nie zgodzić z prezentowaną tu recenzją, używałem tej myszy dwa tygodnie, bo jest ona dostępna w Polsce w zestawie Microsoftu - mysz+klawiatura, Wirelles Optical Desktop Pro, i czym prędzej pozbyłem się i myszy i klawiatury. Mysz ogólnie ma kilka wad:\n- duże opóźnienie i to widoczne, i uciążliwe tak w grach jak i w pracy z normalnymi aplikacjami.\n- mysz co jakiś czas resetuje swoje ustawienia, tzn. wskaźnik nagle pojawia się na brzegu ekranu,\n- w moejj myszy skrzypiały przyciski - co było dość irytujace wszególnie w nocy (w serwisie poweidzieli mi że nei jest to żadna wada.\nZaznaczam, że mysz i odbiornik były w odległości ok 30 cm od siebie. Oczywiście jak zmiejszyłem odległość do 10 cm, to opóźnienie myszy się zmiejszało, ale po co komu taka mysz bezprzewodowa. Nie polecam nikomu ani tego zestawu, ani tej myszy.\nMorf - Czy jestes pewien, ze mowisz o opisywanej przeze mnie myszy? (autor: tytan | data: 29/06/03 | godz.: 23:43)\nPrzyznam Ci sie szczerze, ze bardzo mnie zaskoczyles. Po pierwsze myszka dziala bardzo precyzyjnie, a opoznienia w grach FPP sa bardzo male - nie przeszkadzaja w normalnej grze.\nCo do ustawien to juz totalne Archiwum X - jak zainstalowalem swoje Intellipoiny dwa miechy temu, tak do tej pory nie mialem z nimi najmniejszych problemow. Natomiast co do przyciskow - tez tak mialem, ale problem zniknal po tygodniu - od tego momentu mycha chodzi bez najmniejszych problemow. Najwyrazniej material musi sie wyrobic.\nByc moze trafiles na pechowy egzemplarz, gdyz to co piszesz jest doprawdy dziwne.\n._. (autor: GregorP-Redakcja | data: 30/06/03 | godz.: 01:30)\n"...mysz co jakiś czas resetuje swoje ustawienia, tzn. wskaźnik nagle pojawia się na brzegu ekranu..."\nTytan (autor: NimnuL-Redakcja | data: 30/06/03 | godz.: 09:00)\nno to czekam na uzupełnienie ... i jakby co to dopisz recke klawiatury - ja juz to zrobiłem jakis czas temu, ale mozna zawsze porównac wrazenia ;>\nMorf - a od kiedy to odleglosc od odbiornika tak daleko mniejsza od maksymalnej ma wpływ na opóźnienia w pracy myszki ? W to trudno mi uwierzyc . . .\nTytan ? (autor: Morf | data: 2/07/03 | godz.: 08:37)\nPodkreślam opisuję mysz z Zestawu Microsoft Wireles Optical Desktop Pro, ale jest to ta sama mysz .\nKlawiaturka jest OK. bardzo fajna, choć wysoka trochę. Nie można się przyczepić praktycznie do niczego, poza jednym faktem - jest wysoka i ma duźo pustego miejsca pod przyciskami, co powoduje, że podczas pisania niekiedy słyszymy odgłos stuknięcia w "puste pudeło" , ale za to ma masę dodatkowych funkcji - do klawiatury nie mam zastrzeżeń.\nOczywiscie moje wrażenia z używania myszy mogą być takie, bo to był mój pierwszy kontakt z zestawem bezprzewodowym.\nDało się zauważyć, że mysz lepiej działa, tzn, opóźnienie nie jest zauważalne, gdy odbiornik leży przed myszą, ale jak kładłem odbiornik przy monitorze (LCD - żeby nie było, że monitor zakłóca sygnał radiowy) a mysz była na półce wysuwanej pod biurkiem (razem z klawiaturą) - to niestety oóźnienie było widoczne.\nNapisałem "resetuje ustawienia", bo mysz nagle podczas spoczynku znika z miejsca gdzie powinna być i pojawia się na brzegu ekranu - co było bardzo dziwne.\nNatomiast co do pechowych egzemplarzy - to wybaczcie, jeśli się kupuje zestaw Microsoftu za 390 zł, to można wymagać, aby nie było pechowych egzemplarzy - niestety używałem tej myszy 2 tygodnie i skrzypienie nie zniknęło, moźe powinieniem naoliwić :)


Homefront: The Revolution - What if - Co by było gdyby...? - SurvivalMag\nWhat if – Co by było gdyby…?\nCzy zastanawiałeś się jednak, co by było gdyby…? Wydawnictwo Techland zaprasza do świata Homefront: The Revolution, gry, która jest odpowiedzią na pytania o alternatywne losy świata.\nCo by było gdyby pozycje największych politycznych graczy uległy gwałtownej zmianie, a Stany Zjednoczone przestały być liderem w dziedzinach gospodarki, technologii i nauki? Wydarzenia roku 1953 mogły zadecydować o porządku i podziale ról we współczesnym świecie. W latach 50-tych ubiegłego wieku na terytorium Półwyspu Koreańskiego toczyła się wojna między Koreą Północną, a Koreą Południową – wspieraną przez ONZ, a w szczególności siły amerykańskie. Najechana przez komunistyczne wojska północnokoreańskie, Korea Południowa otrzymała znaczącą pomoc ze stronu rządu Stanów Zjednoczonych. Ostatecznie walki zakończyły się podpisaniem rozejmu i podziałem terenów pomiędzy dwie strony konfliktu. Ameryka przyjęła na siebie rolę muru oddzielającego współczesny świat od komunizmu.\nW alternatywnej historii świata, Stany Zjednoczone zbyt mocno obciążone odpowiedzialnością przestają radzić sobie z utrzymywaniem dotychczasowego porządku politycznego. Korea po zakończeniu wojny, w okresie względnego pokoju i zawieszenia działań zbrojnych zaczyna inwestować w rozwój nauki i nowych technologii. Kolejnym momentem przełomowym w historii okazuje się rok 1969, kiedy Ameryka organizuje czwartą misję programu Apollo. Lot kończy się katastrofą, a cała załoga Apollo 10 ginie. Stany Zjednoczone gwałtownie tracą pozycję lidera. Na szczyt hierarchii stopniowo wspina się Korea Północna, gdzie w 1973 r. zostaje wprowadzony do masowej sprzedaży pierwszy osobisty komputer. Firma APEX, która odpowiedzialna jest za ten najbardziej innowacyjny wynalazek we współczesnych dziejach ludzkości, raz na zawsze odmienia losy świata, stając się tym samym niepodważalnym globalnym liderem. Korea nie poprzestaje jednak na laurach i inwestuje w dalszy rozwój, zajmując się tym razem dziedziną technologii biometrycznej. Dzięki temu wchodzi w posiadanie zaawansowanego uzbrojenia, najnowocześniejszego sprzętu wojskowego i niezawodnej, w pełni spersonalizowanej broni.\nO strukturze i porządku współczesnej rzeczywistości decyduje jedynie splot wydarzeń, które pozwoliły na znany nam dzisiaj rozkład sił gospodarczo-politycznych. Tak w alternatywnej rzeczywistości mogłaby potoczyć się historia Stanów Zjednoczonych, a już teraz, jest ona głównym wątkiem w nowej grze z portfolio Wydawnictwa Techland. Homefront: The Revolution to wizualizacja fikcyjnego konfliktu między U.S.A. a Koreą podana w formie gry FPS dopracowanej w najmniejszych szczegółach. Homefront: The Revolution to pozycja, która gwarantuje rozrywkę na najwyższym poziomie i skłania do zastanowienia się nad kondycją współczesnego świata w kontekście ewentualnego wybuchu konfliktu zbrojnego. W Homefront: The Revolution już 20 maja – w dniu oficjalnej premiery, będziesz mógł sprawdzić na własnej skórze co by było gdyby…\nJuż teraz możesz zobaczyć co czeka na ciebie w świecie Homefront: The Revolution:


Nic nie boli bardziej niż utrata duszy.: Rozdział jedenasty\nWpatrywałam się w czerwoną kropkę na wyświetlaczu komórki, która wskazywała, iż dotarłam na miejsce. Wzięłam głęboki wdech i podniosłam wzrok na szarą kamienicę. Moje serce przyspieszyło ze zdenerwowania, ale jednak w dole brzucha zatrzepotały motyle skrzydła. Przygryzłam dolną wargę i, rozglądając się po ulicy, przebiegłam na drugą stronę.\nPrzed wejściem do budynku spojrzałam jeszcze na telefon, który zaczął wibrować w mojej dłoni. Dahlia kolejny raz próbowała się do mnie dodzwonić, ale i tym razem nie zamierzałam odebrać połączenia. Wcisnęłam urządzenie do kieszeni spodni i z zaledwie sekundowym wahaniem pchnęłam drzwi.\nZnalazłam się w wąskim korytarzu z mrugającą lampą nad głową. Jej słabe, żółte światło rzucało cienie na zniszczone kafle, które zdobiły nie tylko podłogę, ale i ściany na wysokość około półtora metra. Ich zielonkawy kolor nijak nie komponował się z brudnym brązem farby, która odpadała razem z tynkiem. Całe to otoczenie napawało mnie niezrozumiałym lękiem, który skutecznie zastąpił wcześniejsze zdenerwowanie wymieszane z podnieceniem.\nPrzełknęłam z trudem ślinę i podeszłam do skrzynek na listy, ale nie znalazłam na nich nazwisk, tylko same cyfry. Cofnęłam się do drzwi z nadzieją, że był tam domofon, który po prostu przeoczyłam, ale okazało się, że go zwyczajnie nie było.\nStarałam się sobie przypomnieć, czy w aktach policyjnych prócz numeru budynku widniał również numer mieszkania, ale nie potrafiłam. Miałam w głowie totalną pustkę. Wypuściłam powietrze przez usta, co w żaden sposób mi nie pomogło, tylko jeszcze mocniej zestresowało.\nWzdrygnęłam się, gdy drewniane schody zaskrzypiały. Odwróciłam się w kierunku owego dźwięku, a mój wzrok spoczął na staruszku, który, podtrzymując się balustrady, schodził stopień po stopniu. Z chwilą dotarcia na sam dół podniósł na mnie podejrzliwe spojrzenie.\n– Nie znam cię. – Wskazał na mnie drżącą dłonią, mlaskając przy tym kilka razy.\n– Przyszłam do Jareda Caina, ale nie wiem, które mieszkanie – odparłam niepewnie, a wtedy mężczyzna rozpogodził się.\n– Bardzo miły chłopak, uczynny. – Postąpił kilka kroków w moją stronę i ponownie mlasnął. – Mieszka na samej górze.\nSkinęłam lekko głową, po czym wyminęłam staruszka. Schody pokonałam niemal biegiem, biorąc po dwa stopnie, a nawet zdarzało się, że po trzy. Piętro trzecie okazało się ostatnim. Tutaj klatka schodowa prezentowała się ciut lepiej – światło nie mrugało, a na ścianie wisiały dwie paprotki, które odciągały wzrok od ohydnego brązu.\nBudynek zdecydowanie lepiej prezentował się, gdy stałam na chodniku po drugiej stronie ulicy. Mimo że w środku nie było brudno, a w powietrzu unosił się jakiś kwiatowy zapach, to i tak nie czułam się tutaj dobrze. Może popełniłam błąd, przychodząc?\nZacisnęłam dłonie w pięści, niemal przebijając paznokciami skórę, ale już po chwili wyprostowałam palce. Skoro już tu byłam, to musiałam... chciałam porozmawiać z Jaredem. Stanęłam naprzeciw jedynych drzwi znajdujących się na tym piętrze. Dla pewności odwróciłam się przez ramię, ale tylko upewniłam się, że miejsce, gdzie kiedyś znajdowało się inne wejście, zostało zamurowane.\nZadrżałam mimowolnie, bo nagle zrobiło mi się zimno, a na całym moim ciele pojawiła się gęsia skórka. Rozejrzałam się w poszukiwaniu... sama nie wiedziałam czego. Chłopca bez oczu? Wściekłego stwora? A może czyjejś duszy tkwiącej w ścianie? Zacisnęłam zęby, gdy wokół mnie jakby zrobiło się ciemniej, a pod skórą poczułam ruch.\nWstrzymując oddech, podeszłam jeszcze bliżej drzwi i zapukałam. Stałam nieruchomo z nadzieją, że za chwilę wszystko wróci do normy, a ja nie przeniosę się do Limbo. Jednak oddychało mi się coraz trudniej, a gdy spojrzałam na swoje ręce, zobaczyłam czarne linie, które przesuwały się leniwie to w jedną, to w drugą stronę i na zmianę powiększały się i zmniejszały.\nNerwowym ruchem naciągnęłam rękawy bluzy na dłonie, gdy usłyszałam szczęk przekręcanego zamka. Poderwałam głowę, a mój wzrok napotkał zaskoczone spojrzenie czekoladowych oczu. Przełknęłam z trudem ślinę, starając się przy tym uśmiechnąć i nieco rozluźnić, co zdecydowanie mi się nie udało.\n– Cześć – wychrypiałam niewyraźnie.\nJared przełknął to, co właśnie jadł, po czym wierzchem dłoni otarł usta. Jednak nadal nic nie mówił, tylko się we mnie wpatrywał, aż w końcu spuściłam wzrok. I to był błąd.\nW pierwszej chwili zapomniałam, że powinnam oddychać. Gapiłam się z otwartą buzią na półnagiego faceta, a moje policzki robiły się coraz cieplejsze. Zamrugałam już mocno speszona, robiąc niewielki krok w tył.\n– Blanka. – W jego głosie usłyszałam wyraźną nutę niepewności, co sprawiło, że znów spojrzałam mu w oczy. – Co tu robisz?\n– Emm... – Oblizałam bezwiednie usta, a po plecach przebiegł mi zimny dreszcz. Włoski na karku stanęły mi dęba, gdy poczułam czyjś oddech na skórze. Nie odważyłam się odwrócić, ale kiedy patrzyłam na Jareda, wiedziałam, że za mną nikt nie stał. – Przyszłam podziękować i przeprosić.\nWpatrywałam się w mężczyznę przede mną, który jakby oceniał, czy powinien mi wierzyć. Nie zdziwiłabym się, gdyby doszedł do wniosku, że lepiej dla niego byłoby zamknąć drzwi i zapomnieć, że w ogóle przyszłam. Jednak on po prostu odsunął się na bok.\nUśmiechnęłam się do niego nieśmiało i, znów spuszczając wzrok, weszłam do mieszkania. Niemal zachłysnęłam się powietrzem, gdy minęłam Jareda. Nie wiedziałam, czy to przez zapach towarzyszący mężczyźnie, czy jednak przez szarpnięcie gdzieś wewnątrz siebie, które mimo wszystko nie wywołało bólu, a jedynie lekką dezorientację.\nPrzysięgłabym, że na krótką chwilę czas się zatrzymał, a wtedy coś się ode mnie oderwało i cofnęło się na klatkę schodową. Automatycznie odwróciłam się w tamtą stronę, a moje spojrzenie spoczęło na zarysie postaci stworzonym z mgły wymieszanej ze światłem. Mrugnęłam, a czas znów zaczął płynąć.\nWydawało się, że Jared niczego nie zauważył i po prostu zamknął drzwi, oddzielając mnie od tamtej istoty, co przyniosło mi swego rodzaju ulgę – jakby wszystkie negatywne odczucia zniknęły razem z nią.\nZrobiłam głęboki wdech, zdając sobie dopiero sprawę, że przecież znalazłam się w mieszkaniu tak naprawdę obcego faceta, a na dodatek nikt o tym nie wiedział. Na domiar złego zamiast odebrać od Dahlii telefon, gdy dzwoniła, to wciąż ją ignorowałam, bo jakaś chora część mnie twierdziła, że ona na to zasłużyła.\nMoje serce podjęło szybszy rytm, gdy Jared, przechodząc obok, otarł się o mnie ramieniem. Przełknęłam z trudem ślinę i nieśmiało podniosłam na niego wzrok.\n– Idziesz? – Spojrzał na mnie przez ramię, unosząc wysoko brwi.\n– Yhm... – mruknęłam i, zakładając kosmyk włosów za ucho, zsunęłam trampki z nóg. Ustawiłam je równo obok butów Jareda i wtedy też zauważyłam, że moje dłonie wyglądały zupełnie normalnie. Wyprostowałam się i ruszyłam w głąb mieszkania, zaplatając ręce na piersi. – Nie chciałabym ci przeszkadzać, jeśli jesteś zajęty...\n– Nie jestem – odparł, przerywając mi napiętym tonem, ale po chwili odetchnął głęboko, i ściągając ręcznik z oparcia kanapy, uśmiechnął się lekko. – Po prostu nie spodziewałem się... gości.\nSkinęłam głową na znak, że rozumiem, choć wcale tak nie było. Podświadomie wiedziałam, że stanowiłam dla niego problem. Przeze mnie miał nieprzyjemności, a moja obecność w jego mieszkaniu mogła przynieść mu kolejne kłopoty. Przynajmniej sądziłam, że on tak myślał, bo przecież to wydawało się naturalnym odruchem kogoś z taką przeszłością.\nNawet nie zauważyłam, kiedy zostałam sama. Korzystając z okazji, rozejrzałam się po pomieszczeniu, w którym się znalazłam. Ogromny pokój z aneksem kuchennym prezentował się zachęcająco. Może nie był ani tak przytulny, ani nowoczesny jak te z magazynów Dahlii, ale miał w sobie to coś. Tego odczucia nie psuło nawet urządzenie do ćwiczeń, które stało w kącie – powiedziałabym, że pasowało idealnie do surowego wystroju tego miejsca.\nPowiodłam wzrokiem po wysokim suficie, przyglądając się zdobieniom przy łączeniach ze ścianami. Nawet one, choć z innych czasów, komponowały się z całością idealnie. W takim miejscu mogłabym mieszkać.\n– Co tak stoisz? – Wzdrygnęłam się na głos Jareda, a w kolejnej sekundzie na moich policzkach rozlał się rumieniec. – Siadaj.\nZnów zmieszana ostrożnie podeszłam do dużego narożnika. Spojrzałam na niską ławę, po czym przeniosłam wzrok na Jareda, który właśnie się wygodnie rozsiadł.\n– Chyba ci jednak przeszkodziłam. – Wskazałam głową na karton z pizzą i butelkę.\n– Co ty. – Sięgnął po piwo. – Trafiłaś idealnie na obiad, a raczej kolację. Masz ochotę?\n– Nie, dziękuję – odparłam nieśmiało, a wtedy moje własne ciało postanowiło mnie zdradzić i głośno zaburczało mi w brzuchu.\n– A co do picia? – Jared zaśmiał się i wstał. – Kawę? Herbatę? Soku?\n– Naprawdę nie trzeba... – Odwróciłam się w stronę kuchni, w której on już był i właśnie posyłał mi minę, która mówiła jasno, że nie przyjmie odmowy. – Soku.\n– Świetnie – odparł krótko, a ja zrezygnowana usiadłam.\nUłożyłam dłonie płasko na kolanach i poruszałam nieustannie palcami. Przestałam dopiero, gdy Jared postawił na ławie przede mną szklankę i talerzyk. Podniosłam na niego spojrzenie, ale niemal od razu odwróciłam wzrok. Przygryzłam dolną wargę, walcząc sama ze sobą i ze swoimi myślami.\n– Czy mógłbyś się ubrać? – wypaliłam, czerwieniąc się jak piwonia w rozkwicie.\nSpojrzałam na Jareda, który spoglądał na mnie spod uniesionych brwi z przystawioną do ust butelką, którą próbował zamaskować uśmiech, co niezbyt mu się udało. W końcu odstawił piwo na ławę i wstał. Gdy wychodził z pokoju, ja nie odrywałam wzroku od jego pleców. Mięśnie tańczyły pod skórą przy każdym kroku, ale bardziej niż jego ciało fascynowały mnie tatuaże, które je zdobiły.\nNa pierwszy rzut oka nic ich ze sobą nie łączyło – jakieś napisy w nieznanym mi języku, sylwetki zwierząt, czyjaś twarz i czaszka, pióra, nawet smok. Jednak między tymi wszystkimi obrazami przewijały się dziwne znaki, które wydawały się być znajome. Niestety nie potrafiłam odnaleźć w pamięci czegokolwiek, co naprowadziłoby mnie na odgadnięcie ich znaczenia.\nZamrugałam wyrwana z zamyślenia i podniosłam wzrok na Jareda, który, wchodząc do salonu, wciągał przez głowę koszulkę. Dopiero teraz zauważyłam, że na jego szyi wisiał rzemyk z czerwonym kryształkiem. Przekrzywiłam głowę, chcąc przyjrzeć się wisiorkowi, ale w kolejnej sekundzie zniknął pod ciemnym materiałem.\nGdy Jared siadał na kanapie, ja sięgnęłam po kawałek pizzy, a wtedy on się uśmiechnął i zrobił to samo. Przez kilka minut po prostu jedliśmy, w ogóle się nie odzywając, ale nie przeszkadzało mi to. Dobrze się czułam w jego towarzystwie, a początkowy niepokój po prostu zniknął.\nPrzełknęłam kęs pizzy i, robiąc głęboki wdech, spojrzałam na Jareda, który jakby to wyczuł, podniósł na mnie wzrok.\n– Dziękuję za... – przerwałam, bo głos mi się załamał. Odchrząknęłam i na moment przymknęłam powieki, a gdy je uniosłam, słowa same wypłynęły z moich ust. – Dziękuję za uratowanie życia i przepraszam za policję. Dahlia nie powinna wskazywać na ciebie, skoro jej tam nie było i nie widziała, co się stało.\nJared skinął mi głową. Sięgnął po butelkę, z której wziął spory łyk, po czym odstawił ją na blat i zaczął odrywać nalepkę od szkła. Wyglądał, jakby się nad czymś poważnie zastanawiał, a ja podświadomie wiedziałam, co mu chodziło po głowie. Modliłam się w duchu, żeby o nic nie wypytywał, ale były to złudne nadzieje. Przekonałam się o tym, gdy Jared znów na mnie spojrzał.\n– A co się właściwie wydarzyło? – zapytał z dozą ostrożności, jakby przeczuwał, że odpowiedź nie należała do normalnych.\n– Nie wiem – skłamałam i, odwracając wzrok, przygryzłam wargę. Westchnęłam ciężko, zamykając oczy. Potrząsnęłam głową, a wtedy kilka kosmyków opadło mi na twarz. Odruchowo zagarnęłam je do tyłu. Nie chciałam go okłamywać, bo w jakiś pokręcony sposób ciągnęło mnie do niego. Bałam się, że gdy tylko dowiedziałby się o mnie prawdy, to zacząłby traktować mnie jak wszyscy, co ją znali. Cholernie brakowało mi normalnych relacji, a on mi taką zapewniał, choć kruchą i niezdarną. – Pamiętam, że też chciałeś kawę. Szłam z kubkiem... Chyba się potknęłam i na niego upadłam. Niewiele z tego pamiętam...\nNie wierzył mi. Miał to wypisane na twarzy, jednak nic nie powiedział, tylko przytaknął. Zastukał palcami lewej dłoni o blat, intensywnie się w nie wpatrując. Po chwili oparł się wygodnie z butelką w ręce i zmierzył mnie przeciągłym spojrzeniem.\n– Chciałem cię odwiedzić, ale sama rozumiesz... – Napił się piwa, po czym zmrużył oczy. – Jak w ogóle się czujesz?\n– Dobrze – odparłam ostrożnie i sięgnęłam po sok. – Po rozcięciach nie ma śladu, nic mnie nie boli, więc jest naprawdę dobrze.\n– A... Nie zrozum mnie źle, bo miło cię widzieć, ale skąd miałaś adres? Dan nie wie gdzie mieszkam, a jeśli nawet, to wątpię, żeby ci powiedział.\n– Emm... – Uśmiechnęłam się lekko zakłopotana i, wzruszając ramionami, spojrzałam na Jareda. – Byłam złożyć zeznania i na chwilę zostałam sama z aktami, więc...\n– Zwinęłaś mój adres z policyjnego biurka? – Uniósł brwi i przystawił butelkę do ust. – No ładnie...\nPoczułam, jak znów zaczęłam się czerwienić, ale nie mogłam powstrzymać się od uśmiechu. Rozluźniłam się, gdy i Jared uśmiechnął się szeroko. Wskazał głową na otwarty karton i sam sięgnął po pizzę. On w przeciwieństwie do mnie nie kłopotał się czymś takim jak talerz; składał trójkątny kawałek na pół i po prostu jadł. Gdy ja próbowałam tak zrobić, to ciasto w swej złośliwości wyginało mi się w drugą stronę.\n– Długo tu mieszkasz? – zapytałam, znów rozglądając się po pomieszczeniu.\n– Jakiś czas – odparł, wodząc wzrokiem po ścianach. – Powoli zaczyna tu wyglądać.\n– Jest naprawdę ładnie – zapewniłam z przekonaniem, na co on się zaśmiał.\n– Dobrze, że nie widziałaś reszty mieszkania, bo byś zmieniła zdanie, ale jeszcze trochę i wszystko będzie tak, jak powinno. Jeszcze soku? – Wstając, wyciągnął dłoń po szklankę, którą bez słowa sprzeciwu mu podałam. – Zresztą sama kamienica nie wygląda zachęcająco, a klatka schodowa to jakaś masakra. Aż dziw, że odważyłaś się tu wejść.\n– Nie jest najgorzej... – zaczęłam, ale widząc minę Jareda, która bez dwóch zdań świadczyła o powątpiewaniu w moje słowa, westchnęłam głośno. – Masz rację... Klatka wygląda strasznie.\n– No... – Podał mi szklankę, a świeże piwo postawił na ławie. Z kieszeni dresowych spodni wyciągnął paczkę papierosów, po czym jednego wsadził do ust. – Palisz?\n– I dobrze, kobiety nie powinny palić. – Uśmiechnął się lekko i, bawiąc się zapalniczką, ruszył w stronę dużych okien, gdzie jedno z nich okazało się drzwiami. Wyszedł na balkon i dopiero wtedy odpalił papierosa. Gdy oparł się plecami o balustradę, nasze spojrzenia znów się spotkały. – Jesteś inna niż Dahlia. W sensie wizualnym. Gdybym nie wiedział, nigdy bym nie powiedział, że jesteście siostrami.\n– Nie jesteś pierwszym, który tak stwierdził. – Uśmiechnęłam się słabo i podeszłam do wyjścia na balkon, jednak na niego nie wyszłam. Przez chwilę po prostu przypatrywałam się obłokom dymu, które opuszczały męskie usta. – Siostrami jesteśmy tylko w połowie. Dahlia jest podobna do naszej mamy, a ja do swojego ojca. Z mamy nie mam nic.\n– Rozumiem. – Skinął głową, zaciągając się papierosem. – A skoro tu jesteś, to domyślam się, że nie potwierdziłaś oskarżeń Dahlii?\n– Przepraszam... – Zasłoniłam usta dłonią, a moje oczy jak nic przypominały spodki od filiżanek, gdy uświadomiłam sobie, że nie powiedziałam najważniejszej rzeczy, z którą de facto przyszłam. – Tak, wyjaśniłam, że nic mi nie zrobiłeś, tylko pomogłeś. A to wszystko to nieporozumienie.\n– Żałuj, że nie widzisz swojej miny. – Jared wyszczerzył się w szerokim uśmiechu, wyjmując papierosa z ust i gasząc go w popielniczce.\nZnów się zaczerwieniłam, ale nie byłam pewna, czy przez jego wzrok wbity w moją twarz, czy dlatego, że zrobiło mi się głupio. Ale w sumie nie miało to większego znaczenia. Przy nim czułam się swobodniej niż przy kimkolwiek innym. A przede wszystkim jego obecność nie działała mi na nerwy, choć może to przez to miejsce? Chciałam, żeby moje samopoczucie polepszało się za sprawą Jareda, jednak nie zapomniałam o mglistej postaci, która została przed drzwiami mieszkania. Zwłaszcza że przeczucie mówiło mi, że tę istotę coś ze mną łączy.\nOdsunęłam się od wejścia na balkon, żeby wpuścić Jareda. Bezwiednie spojrzałam na niebo, na którym leniwie, ale jednak nieubłaganie przesuwało się słońce. Nawet nie zdawałam sobie sprawy, że było tak późno, a przecież czekał mnie jeszcze spacer na drugi koniec miasta, który według nawigacji powinien zająć niecałe trzy godziny.\n– Pójdę już. – Odwróciłam się w stronę Jareda, który właśnie zamierzał usiąść na kanapie.\n– Bezalkoholowe. – Uśmiechnął się półgębkiem i, chowając komórkę do kieszeni, stanął naprzeciw mnie. – To jak? Pójdziesz dobrowolnie, czy mam siłą zaciągnąć cię do samochodu?\nMoże powinnam wystraszyć się jego słów – w końcu za niewinność nie zamykają, ale gdy patrzyłam w jego oczy, w których błyszczały radosne iskierki, nie odczuwałam strachu.\n– Pójdę dobrowolnie. – Zaśmiałam się cicho, unosząc dłonie, jakbym się poddawała. – Czy ty kiedykolwiek przyjmujesz odmowę?\n– Nie – odpowiedział natychmiast, wciągając na bose stopy adidasy. Wyprostował się i znów patrzył na mnie z góry, przekrzywiając przy tym odrobinę głowę. – Raczej nigdy mi się to nie zdarzyło, chociaż może... nie, wtedy też stanęło na moim.\nŚmiejąc się pod nosem, założyłam trampki. Jared otworzył drzwi, a ja stanęłam naprzeciw mglistej istoty o kobiecych kształtach. Starałam się dostrzec twarz albo jakiś konkretniejszy zarys, ale nie było to możliwe. Opary wciąż się poruszały, zmieniając swoje zabarwienie, które tylko utrudniało dojrzenie jakiegoś szczegółu.\nGdyby nie mężczyzna, który znajdował się za moimi plecami, to na pewno nie wyszłabym z mieszkania. Ba! Cofnęłabym się i zatrzasnęłabym drzwi! Ale on był za mną i czekał, aż w końcu się ruszę.\nWstrzymując oddech i zamykając oczy, wyszłam na klatkę schodową. Tym razem nie poczułam szarpnięcia, jedynie delikatny zawrót głowy. Uniosłam powieki, a moje serce przyspieszyło. Postać z mgły zniknęła, a do mnie wróciły wszystkie te uczucia, których nie chciałam czuć.\nWpatrywałam się w migający kursor przez kilka dobrych minut, zastanawiając się co Wam napisać. Pojawił się rozdział, który... ehm... odnoszę wrażenie, że jest nudny. Z jednej strony podoba mi się, bo naprawdę potrzebowałam go, żeby sprecyzować (w tej chwili tylko sobie^^) relację Blanki i Jareda. Jednak z drugiej mam ochotę samą siebie zapytać jak, do cholery, można tak długo włazić na trzecie piętro?! Wątpliwości mam również do samego dialogu, bo jest jaki jest. Za wiele nie gadali, no ale to przecież Blanka – ona praktycznie w ogóle nie rozmawia z ludźmi...\nA w tajemnicy powiem, że się po prostu boję, że to spotkanie wyszło mi strasznie sztucznie i wymuszenie...\nTyle w kwestii rozdziału... Ogólnie za mną ciężki tydzień pod względem emocjonalno-psychicznym (cieszę się jak dziecko, że już piątek!) i może dlatego mam takie jakieś mało optymistyczne podejście. Miejmy nadzieję, że przyszły tydzień będzie lepszy i na rozdział spojrzę łaskawszym okiem, choć opinię (tę najbliższą mojemu <3 ^^) pozostawiam jak zawsze Wam.\nDziękuję za wejścia i komentarze! Mówiłam już, że jesteście wspaniali? Nie? To mówię – jesteście wspaniali! :3\nBerwarna 22 lutego 2018 17:30\nJestem, jestem! Z lekkim poślizgiem, ale zawsze jestem! Ostatnie dni byłam zawieszona w czasoprzestrzeni, ale już biorę się do życia. :D\nSzczerzyłam się jak głupia, gdy czytałam ten rozdział. Nie był nudny, nawet bardzo mi się podobał. Uwielbiam te momenty, w których historia odrobinę zwalnia i jest czas na rozwój relacji. I ja sama mogłam ułożyć sobie w głowie relację tej dwójki. Wcale nie zawiodłam się na rozdziale. Dialogi jak dla mnie były w porządku, jeśli miały ukazywać niezręczność między nimi. Czytałam je z szerokim uśmiechem. ;)\nI nie było ćmy! Hi-hi-hi!\nJa dzisiaj tak krótko, bo brakuje mi zupełnie weny do życia, a tym bardziej do pisania czegokolwiek. A tymczasem lecę do BO! <3\nAdna 22 lutego 2018 18:11\nCieszę się, że postrzegasz ten rozdział lepiej niż ja. W ogóle to teraz ja się szczerzę, że Ci się podobał. ^^\nTak, tak... dialog zdecydowanie miał wyjść niezręcznie, albo raczej miał ukazać niezręczność między tym dwojgiem – właśnie tak jak to ujęłaś. Więc w ogóle się cieszę jak dziecko, że to widać. :3\nRacja, ćmy nie było, ale się nie przyzwyczajaj. xD\nNieznajoma 24 marca 2018 21:52\nTekstu nie sprawdzałaś, a mimo to w żadnym z dwóch rozdziałów nic mnie po oczach nie uderzyło tak, żeby oślepić, więc chyba powinnaś być z siebie dumna ;) Czasami jak poprawiam swoje to zastanawiam się kto to pisał, bo ja nie wiem o co kaman :D\nMi się oba rozdziały podobały, ale chciałabym więcej Limbo i cieni i w ogóle, ja opowiadam się za ciemną stroną mocy, nic nie poradzę. Takich rozdziałów z Jaredem i Blanką też możesz naprodukować, bo po pierwsze primo, są potrzebne, a po drugie primo (tylko nie mów nikomu, że ja się przyznałam do takich ludzkich uczuć ;) ) kibicuję im, haha :D Wincyj, pani, wincyj!\nNo, zastanawiam się co tak naprawdę skłoniło Daniela do takiej zmiany zachowania, bo on od samego początku nie był typem gościa, który urazy chowa do kieszeni i wyrzuca przy najbliższym śmietniku.\nJak już mówiłam - WINCYJ! ;)\nAdna 25 marca 2018 12:22\nJep, jestem z siebie dumna! xD\nZapewniam Cię, że nie Ty jedna. ^^\nSpoko, ciemna strona mocy będzie, ale no cóż... czasami muszę od niej trochę odpocząć, nie? Limbo się dopiero rozkręci, więc mam nadzieję, że będziesz zadowolona. Ty?! Chcesz więcej Blanki i Jareda razem?! O_o Świat się kończy! xD\nW kwestii Daniela nic się nie zmieniło, nadal jest takim gościem, jednak bardziej chodziło mu o brata. Mimo wszystko nie chce dla niego źle – co będzie poruszone później, więc możesz uznać to za mini spojler. ;)\nDzięki Ci za komentarz! ^^\nNessa 9 kwietnia 2018 18:50\nNo i jestem na bieżąco. Nie powiem, źle mi z tym, więc po cichu liczę, że dwunastka już się tworzy ;___:\nLubię Jareda. Po tym rozdziale jedynie się w tym przekonaniu utwierdziłam – ma w sobie coś takiego, co wzbudza sympatię. Zresztą widać, że nie tylko ja tak uważam, bo starszy pan z klatki schodowej też tak uważa. Miłe zaskoczenie, bo w pierwszym odruchu spodziewałam się reakcji w stylu „Łolaboga, dziecko, uciekaj, toż to morderca przecież!”, zwłaszcza że starsi ludzie lubią plotkować. Tutaj aż się uśmiechnęłam.\nNie no, cudowna okolica! Piękny blok i w ogóle. Aż zaczęłam się zastanawiać, co jest nie tak z tym zamurowanym mieszkaniem naprzeciwko tego Jareda, bo wprowadziło fajny klimacik xD\nHm… Ciągle zastanawiają mnie te dziwne „ruchy”, których doświadcza Blanka. To tak, jakby coraz silniej trwała między tymi dwoma światami – Limbo i rzeczywistością. Nikt tego nie widzi, ale ona tkwi na granicy aż do tego stopnia, że nawet jej ciało zachowuje się tak, jakby chciało przybrać tę „inną” formę. Albo to po prostu ja bredzę od rzeczy.\nCiekawa sprawa z kobietą, którą zostawiła przed drzwiami Jareda, a która wydawała się odpowiadać za wszystkie negatywne emocje. Jak to interpretować? To oznacza, że w mieszkaniu jest coś, co zablokowało ten cień? Bo sądzę, że to cień – coś podobnego do istot, które widywała przy ludziach na ulicy. Powiedziałabym, że w Jaredzie jest coś, co odpędziło tę istotę razem z jej negatywnym wpływem, ale z drugiej strony… Wróciła, kiedy oboje wyszli z mieszkania, więc to chyba nie to. Hm…\nSama rozmowa na swój sposób niezręczna, ale z pewnością… interesująca. Blanka się zawstydziła, no! W sumie nic dziwnego, bo nie na co dzień wpada się na wpół nagiego faceta ;> Ogólnie mam wrażenie, że ona się przy nim rozluźnia i zachowuje bardziej po ludzku. Rozumieją się, co wspominałam już wcześniej. Zresztą ona sama twierdzi, że nie chciałaby stracić tej relacji, bo to jedyna typowo towarzyska, którą ma – bez oceniania i świadomości, że druga strona ma ją za wariatkę. Oni ogólnie do siebie pasują, a przynajmniej ja mam takie wrażenie. Ot dwa wyrzutki, które mogą sobie nawzajem pomóc.\nTeraz pozostaje mi czekać na to, jak się między nimi będzie układać. Czemu mam wrażenie, że dojdzie do konfrontacji z Dahlią? Teraz wydzwania i się martwi, a Blanka wróci w towarzystwie Jareda… Przeczuwam burze, co przy ostatnich przebłyskach „innego” charakteru Blanki, mogłoby być… co najmniej ciekawe. Ale zobaczymy, co tam wymyśliłaś :D\nCzekam na więcej. I na moment, w którym Jared zostanie wtajemniczony – prędzej czy później. Jakoś nie wątpię, że do tego dojdzie.


Ostrowski Marsz dla Życia i Rodziny2015-06-14\nMszą Świętą w ostrowskiej Konkatedrze rozpoczął się Marsz dla Życia i Rodziny, który później tłumnie przeszedł ulicami miasta. Finał akcji miał miejsce w Parku Miejskim. Patronem honorowym tego wydarzenia było nasze stowarzyszenie.\nPonad sześćset osób – dzieci, rodziców, dziadków - uczestniczyło w pierwszym Marszu dla Życia i Rodziny, który został zorganizowany w Ostrowie Wielkopolskim. To wydarzenie było częścią ogólnopolskiej akcji promującej wartości prorodzinne.\nPrzemarsz zakończył się piknikowym spotkaniem w Parku Miejskim, w którym czas umiliły występy artystyczne dzieci oraz słodki poczęstunek od darczyńców. Patronat honorowy nad tą akcją objęło nasze stowarzyszenie.\nMarsze dla Życia i Rodziny to odpowiedź na najważniejsze wyzwania naszych czasów, jakimi są ochrona życia ludzkiego od narodzin do naturalnej śmierci oraz tradycyjnej rodziny. W tym roku uczestnicy wydarzenia będą maszerowali pod hasłem: „Rodzina – Wspólnota – Polska”. Do marszu mogła się przyłączyć każda chętna osoba, która utożsamiała się z ideą akcji.


Rewelacyjne Tworzenie stron internetowych Warszawa 2021 − bialystok-info.pl\nbialystok-info.pl Rewelacyjne Tworzenie stron internetowych Warszawa 2021\nW zakresie usług firmy znajduje się tworzenie i projektowanie stron WWW. Dzięki naszemu ogromnemu doświadczeniu skutecznie budujemy pozytywny wizerunek Twojej działalności w internecie. Stworzymy dla Twojego biznesu zachęcającą i responsywną stronę internetową, pod względem informacyjnym, wizualnym oraz komunikacyjnym. Zaprojektowane przez nas strony WWW są całkowicie, ale również wyjątkowo estetyczne. W politykę naszej firmy bezdyskusyjnie wpisuje się przede wszystkim indywidualne podejście do klienta.\nW naszym zespole są się tylko profesjonaliści i eksperci w dziedzinie projektowania stron www. Cały czas śledzimy trendy technologiczne , jak i również wizualne, aby być na bieżąco. Nasza wiedza i doświadczenie sprawia, że potrafimy dobrze projektować strony WWW, tak, aby były całkowicie dopasowane do wytycznych Google, działały bez zarzutów, a klienci byli zadowoleni z ich prędkości i łatwości korzystania.\nNasze działania opieramy przede wszystkim na tym, że staramy się mocno współpracować z klientem. Uważnie wsłuchujemy się w jego potrzeby i dobieramy naszą strategię pod niego. Klienci mają pewność, że są obsługiwani kompleksowo i za każdym razem z takim samym zaangażowaniem. Zrealizowaliśmy mnóstwo zleceń, stale poszerzając krąg usatysfakcjonowanych klientów. Strony internetowe, które wykonaliśmy, za każdym razem zadowalały naszych klientów. Wszystkie nasze projekty odpowiadały charakterowi, jakim cechuje się firma klienta, przykuwając uwagę unikalnością grafiki, estetyką i kolorystyką.\nNie oddawaj swojej strony w niesprawdzone ręce. Projektowanie stron to działania wymagające wymaganego przygotowania technicznego, doświadczenia oraz eksperckiej wiedzy. Pamiętaj, że jest to bardzo ważny element marketingowy dla Twojej firmy. Dzięki stronie przedstawiasz swoją unikalną ofertę, zyskujesz potencjalnych klientów, budujesz wizerunek swojej marki i zwiększasz świadomość istnienia Twojej marki w gronie użytkowników internetu. Należy pamiętać, że Twój odbiór w internecie to główny filar sukcesu Twojego biznesu. Wiele osób korzysta głównie z urządzeń mobilnych, dlatego powinieneś zadbać o to, aby Twoja strona była responsywna i dostosowana do wszystkich możliwych urządzeń. Daj nam kredyt zaufania i daj swoją stronę WWW w ręce ekspertów. Sprawimy, że Twoja strona internetowa będzie nowoczesna i funkcjonalna.\nTworzenie stron internetowych to w pierwszej kolejności nasza pasja. Zajmujemy się tym od lat, z czując radość z poszerzania swoich możliwości, kompletując nowe elementy wiedzy na przeróżne istniejące na rynku sposoby. Projektowanie stron internetowych to sztuka, za którą powinno iść zaangażowanie i serce włożone w projekt. W połączeniu z wiedzą, doskonałym kontaktem z klientem i braniem pod uwagę jego oczekiwań, dobrze dobranymi strategiami i doświadczeniem, daje to pewność sukcesu i zadowolenia z gotowego projektu. Nie straszne są nam żadne wyzwania, wykonujemy nawet bardzo wymagające projekty. Nasze sukcesy spowodowane sa współpracą jedynie z najlepszymi specjalistami od grafiki, programowania i marketingu internetowego.


Kobieta Nieidealna - kobiety lifestyle, moda i uroda, dziecko: Tajemnicza Neem w kosmetykach, czyli midola indyjska / Trzy produkty do pielęgnacji twarzy Himalaya\nTajemnicza Neem w kosmetykach, czyli midola indyjska / Trzy produkty do pielęgnacji twarzy Himalaya\nEtykiety: Himalaya herbals, kosmetyki z neem, Twarz\nPielęgnacja cery kapryśnej z Himalaya\nW sumie nie wiem, czy nie popełniłam faux pas. Neem, które teraz tak śmiało stosujemy zamiennie nazywając tak drzewo miodli indyjskiej oznaczało (inaczej też melisy indyjskiej), kogoś kto leczy i uzdrawia. Z czasem właśnie ten epitet przylgnął do melisy i zresztą bardzo słusznie! Oprócz tego, że praktycznie o każdej porze roku miodla dawała schronienie przed słońcem czy nie pogodą, może się poszczycić całym mnóstwem dobroczynnych właściwości dla naszej skóry. Oprócz działania antybakteryjnego i przeciwgrzybiczego, sprzyja także szybszemu gojeniu się ran. Poprawia jędrność i koloryt skóry. Poprawia odporność, ale również działa w leczeniu kaszlu i pomaga pozbyć się pasożytów. Zapewne coś przegapiłam, jednak ujęłam te istotne czynniki dla których warto sięgać po preparaty zawierające Neem. Ja dziś jak się już domyślacie zamierzam naskrobać co nie co o kosmetykach, jednak neem gości również w pastach do zębów czy suplementach diety.\nMam nadzieję, że nie dostajecie oczopląsu, bo zewsząd wyskakują nagle recenzje tych samych produktów Himalaya i przebrniecie także przez moją opinię. Więc postaram się napisać rzeczowo i konkretnie. Mamy tu piankę do mycia buźki, peeling oraz maskę. Każdy z kosmetyków zawiera neem oraz jest przeznaczony dla posiadaczy skóry normalnej po tłustą, czyli moja mieszana się jakoś łapie w widełki.\nZacznę od pianki. To nie pierwszy kosmetyk w takiej formie jaki miałam okazję używać, ale wciąż ciszy mnie ta domowa magia. Z płynu o kolorze zielonym powstaje miękka, puszysta biała pianka. Dozownik zastosowany przy butelce z kosmetykiem sprawia właśnie, że takie cuda się dzieją.\nPianka pachnie, cóż ? Dość specyficznie, zresztą jak i pozostałe kosmetyki dziś opisywane. Nie jest ani ładny ani brzydki. Nie bardzo mocny, ale jednak wyczuwalny. Majaczy w nim trochę świeżości na szczęście. Trzeba się po prostu przyzwyczaić.\nPianka Himalaya nie jest kosmetykiem do demakijażu, więc raczej nie bądźmy tym faktem rozczarowani. Służy DO MYCIA ! Chociaż próbowałam zmyć makijaż. A co mi tam, jak testy to dokładne. W zależności do nałożonej tapety czasem nawet wydawało mi się, że pianka domywa wszystko. Jednak to było tylko wizualne wrażenie. Po użyciu micela okazywało się bowiem, że sporo jeszcze mazideł na skórze zostało. Tak więc polecam stosować piankę z jej przeznaczeniem.\nPo demakijażu, nawet tym nie do końca dokładnym pianka sprawdzi się tak jak powinna. Domyje całość zabrudzeń, pozostawi skórę czystą i świeżą. Nie odczuwam jakiegoś specjalnego dyskomfortu związanego ze ściągnięciem skóry. Jednocześnie nie ma tego uczucia nawilżenia. Pianka jest silnie oczyszczającym kosmetykiem, chociaż nie do razu można to zauważyć. W zależności od rodzaju i stanu skóry ten fakt dostrzega się w różnym momencie. Więc nie pozostaje nic innego jak sięgnąć po tonik, a następnie krem.\nPeeling jak na taką serię może kojarzyć się z mocnym zdzierakiem. W rzeczywistości jest to kremowy, bardzo przyjemny produkt usłany mnóstwem granulek. Używa się go bez problemowo. Gęsty, nie spływa z dłoni. Po nałożeniu na twarz, trzyma się kurczowo powierzchni skóry. Kremowa baza sprawia, że drobinki przemieszczają się szybko. Podczas peelingu nie mam mowy o podrażnieniach. A po jego zmyciu nic nie szczypie, skóra jest miękka i spokojna. Nie czuć ściągnięcia.\nPeeling oczyszcza skórę w łagodny sposób. Niewątpliwie sprawia, że po kolejnych użyciach odsłania piękniejszą, czystszą skórę. Nie daje takiego odczucia świeżości jak pianka. Jednak delikatność wynagradza ten brak. Przecież nie trzeba sięgać po mocno inwazyjne produkty. Wystarczy częściej sięgać po te, które stanowczo o wiele przyjaźniej obchodzą się ze skórą. Tym samym unikniemy podrażnień i innych nieprzyjemnych skutków ubocznych.\nMaska wygląda dziwnie. Tak pomyślałam, gdy wycisnęłam jej troszkę po raz pierwszy. Szaro bury, trochę zielonkawy odcień i do tego oprócz zwartej masy wyleciało z tuby nieco płynu. Także zobaczyłam coś co przypomina błotko lub kupkę:).\nOddzielająca się ciesz jest stanem normalnym. Chociaż na początku jakoś tego nie skojarzyłam. W kilku naturalnych kosmetykach, czy robionych maściach miałam czasem przypadki,że produkt mi się rozwarstwiał. Tak jest i w tym przypadku. Po wyciśnięciu większej ilości można po prostu to wymieszać. Ale taki psikus jest za pierwszym użyciem, lub gdy długo nie stosujemy maski.\nTo może teraz coś więcej o naszej kamuflującej masce z Neem. Pachnie chyba najmocniej z całej trójki. Jest trochę kremowa, początkowo nawet jakby ślizga. W jej wnętrzu ukrywa się cała moc drobniutkich, drapiących cząsteczek. Dlatego lubię czasem po nałożeniu na skórę wykonać delikatny masaż.\nNie pozwalam zastygnąć masce na twarzy. Nie jest to przyjemne. Więc zazwyczaj pryskam na twarz mgiełką lub też skracam czas trzymania kosmetyku na skórze. Zmywanie jest dość upierdliwe. Tak to właściwe słowo. Zielona maź lubi przywierać do skóry i niby już zmyłam całość kosmetyku, ale potem na ręczniku okazuje się co innego.\nKosmetyki bardzo dobrze sprawdzają się stosowane razem, jako takie trio made by neem ! Faktycznie po dłuższym używaniu cera zaczyna się uspokajać i stopniowo oczyszczać. Nie jest to też obarczone jakimś łuszczeniem, czy spiętą i szczypiącą skórą. Jeśli podejść z rozsądkiem do tychże produktów, to razem z kremami pielęgnacyjnymi tworzą skuteczne zestawienie, które dba o cerę problematyczną, skłonną do wyprysków i zanieczyszczeń.\nNajmniej wydajna z całej trójki jest pianka. Nad czym bardzo ubolewam niestety, bo bardzo przyjemnie mi się jej używa. Uwielbiam tę świeżość po myciu, którą daje. Maska jak i peeling są już o wiele bardziej wydajne. Myślę, że będę je stosowała jeszcze długo po wykończeniu pianki.\nKosmetyki Himalaya Herbals są ciekawymi okazami, chociaż u mnie dość słabo dostępnymi stacjonarnie. Ale w końcu od czego mamy internety! Więc zawsze to można obejść i zamówić sobie je z dostawą do domu:).\no sobota, lipca 01, 2017\nMiritirllo 1 lipca 2017 16:54\nNie lubię pianek do mycia twarzy - mam wrażenie, że nie dają mi takiego oczyszczenia jak produkty np. kremowe, czy żelowe ;(\nIwona 1 lipca 2017 17:50\nNa razie mnie te kosmetyki nie kuszą. Krem do twarzy strasznie mnie uczulił.\nAnna Domagała 1 lipca 2017 19:46\nMiałam kiedyś pastę do zębów z tej firmy. Nie spełniła moich oczekiwań, dlatego raczej nie skuszę się na pozostałe kosmetyki.\nUnknown 1 lipca 2017 20:47\nNie miałam nic z tych kosmetyków. Pianek nie lubię, ale peeling mnie kusi :)\nZdrowa i Piękna 1 lipca 2017 20:47\nuwielbiam tę piankę, często do niej wracam\nUnknown 2 lipca 2017 00:21\nNie miałam nigdy nic z tej firmy, ale jakoś mnie niekoniecznie kusi.\nDługie Włosy 2 lipca 2017 00:30\nWyglądają bardzo kusząco, szczególnie pianka.\nLife by MARCELKA 2 lipca 2017 06:56\nCzytałam o tych kosmetykach, ale sama nie miałam jeszcze okazji ich używać\nNie miałam niczego z Himalaya Herbals ;)\nŻaneta Serocka 2 lipca 2017 11:51\nrewelacyjny zestaw, ja tą markę znam tylko z pasty do zębów.\nJoa nowa 2 lipca 2017 14:39\nNajbardziej zaciekawiła mnie pianka - może ją sobie kupię, bo dotąd poznałam jedynie mydełka tej marki ;)\nOkiem Joanny 2 lipca 2017 19:37\nCiągle widzę kosmetyki tej marki ale jeszcze nie miałam przyjemności używać :)\nAgnieszka Markowska 2 lipca 2017 20:51\nMiałam kiedyś piankę do mycia twarzy i bardzo mi odpowiadała, tylko innej firmy. Oprócz tej pianki zdecydowanie zaciekawiła mnie maseczka. Wogóle uwielbiam różne maseczki do twarzy. A w szczególności mój pięcioletni synek, który robi mamie domowe spa ;-)\nMiki 3 lipca 2017 19:48\nJa czuję się zainteresowana głębszym sprawdzeniem tych produktów.\nMilena Łukasiak 3 lipca 2017 22:26


Od niedawna prowadzę stronę internetową z filmami online. Strona ta jest zbiorem filmów, które pochodzą z zewnętrznego serwisu (coś podobnego do youtube). Przypuszczam, że w niektórych przypadkach te filmy nie zostały tam zamieszczone legalnie. Czy naruszam prawo autorskie? Materiał pochodzi przecież z zewnętrznej strony i jeśli zniknąłby z serwisu macierzystego, zniknąłby też z mojej strony. :: Right to Culture\nTematy: naruszenie autorskich praw majątkowych / link / odpowiedzialność\nNa temat legalności różnego rodzaju „linkowania” (rozumianego szeroko) pisaliśmy już kilkakrotnie. Zob. np.: http://prawokultury.pl/newsy/czy-linkowanie-narusza-prawo-autorskie/ oraz http://prawokultury.pl/newsy/linkowanie-narusza-prawo-autorskie-czyli-internet-/.\nJuż po opublikowaniu tych tekstów, Trybunał Sprawiedliwości UE wydał orzeczenia w takich sprawach jak Svensson (C‑466/12), BestWater (C-348/13) oraz C More Entertainment (C-279/13). W największym skrócie, wynika z nich, że „linkowanie” do swobodnie dostępnej treści jest dozwolone o ile nie prowadzi do udostępnienia jej „nowej publiczności”. Uzasadnienia tych wyroków nie udzielają jednak jasnej odpowiedzi na pytanie na temat tego, czy jest to dozwolone niezależnie od tego, czy dana treść została zamieszczona w sposób legalny czy nie.


Gdańsk: manicure klasyczny z malowaniem lakierem tradycyjnym lub hybrydowym w Studiu Feniks\nOd 19 zł zamiast 38 zł za manicure klasyczny z malowaniem lakierem tradycyjnym lub hybrydowym w Studiu Feniks w samym centrum Głównego Miasta w Gdańsku!\nBardzo dogodna lokalizacja - salon w samym centrum gdańskiego Głównego Miasta!\nManicure klasyczny wzmocni i odżywi Twoje paznokcie, nadając im naturalny połysk!\nInnowacyjny lakier hybrydowy - połączenie najlepszych cech lakieru do paznokci z właściwościami żelu!\nLakier nie blaknie, nie kruszy się i nie niszczy płytki paznokcia! Duży wybór kolorów!\nmanicure klasyczny z malowaniem lakierem tradycyjnym za 19 zł zamiast 38 zł,\nmanicure klasyczny z malowaniem lakierem hybrydowym za 35 zł zamiast 70 zł.\nDłonie są wizytówką każdego człowieka. Niestety, nie zawsze jest czas na właściwe dbanie o ich estetykę. Praca, porządki domowe i ciągła styczność z różnego rodzaju detergentami na pewno nie pomagają w ich pielęgnacji. Manicure klasyczny z malowaniem jest zabiegiem pielęgnacyjnym, który pozwoli Ci osiągnąć wymarzony cel!\n1 kupon = manicure klasyczny z malowaniem lakierem tradycyjnym lub hybrydowym.\nManicure klasyczny obejmuje:\nopracowanie płytki paznokcia: nadanie kształtu paznokciom poprzez ich skrócenie i opiłowanie,\nnałożenie na skórki preparatu zmiękczającego,\nopracowanie skórek: odsunięcie lub wycięcie,\nnałożenie lakieru tradycyjnego lub hybrydowego.\nManicure hybrydowy różni się od zwykłych lakierów do malowania paznokci. Stanowi połączenie właściwości akrylu, żelu i zwykłego lakieru. Jego największą zaletą jest trwałość. Nakłada się go jak lakier do paznokci, a utwardza jak żel. Lakier hybrydowy nie blaknie, nie kruszy się, nie pęka i nie odpryskuje. Można w nim wykonywać wszelkie czynności domowe, bez obaw o uszkodzenie paznokci. Ponadto manicure hybrydowy nie niszczy płytki paznokciowej.\nZdecyduj się na profesjonalnie wykonany manicure i ciesz się pięknymi paznokciami!\nZ usług w tym gabinecie korzystam od kilku miesięcy. Jestem bardzo zadowolona. Dziewczyny przesympatyczne, dobra aura i dużo ciepła, zabiegi starannie wykonane. Lubię tam wracać.\nW salonie feniks byłam kilka razy, zawsze jestem zadowolona! Właścicielka jest przemiła, pomocna i przede wszystkim zna się na fachu! Korzystałam z zabiegów na twarz, manicure i pedicure, henna brwi - rewelacja!\nKameralne studio z niebanalną atmosferą! Nie da się ukryć, że profesjonalizm idzie w parze z miłym usposobieniem kadry... Pani Justyna jest doskonała w swoim fachu, zarówno jeśli chodzi o zabiegi na twarz, jak i stylizację paznokci! Polecam!\nGorąco polecam, miła obsługa, kameralny klimat i dosyć tanie usługi.\ntel. 58 301 62 07\npon.-pt. 9-20, sob. 9-14