Wojny konsolowe - ebook - Blake J. Harris - bookto.pl\nSeth: Cześć! Oto przedmowa do Wojen konsolowych legendarnego Blake’a J. Harrisa!\nEvan: Gry wideo są super, ale książki o grach wideo to dopiero sztos!\nSeth: Dorastaliśmy, kiedy gry przeżywały boom, i wychowywaliśmy się na nich.\nEvan: Dlatego nie mogliśmy odmówić, kiedy Blake poprosił nas o skrobnięcie 2500 słów przedmowy do tej zajebistej książki, którą jak nic pokochacie!\nSeth: Ile już mamy słów?\nEvan: E, 150?\nSeth: Cholera. No dobra, co dalej?\nEvan duma intensywnie, aż przychodzi mu do głowy pewien pomysł.\nEvan: Pogadajmy o tym, na czym lubiliśmy grać.\nSeth: O, i to jest myśl, brachu!\nEvan: Zawsze lubiłem Nintendo.\nSeth: A ja Segę. Nigdy nie zapomnę, kiedy wyrwałem komuś kręgosłup w Mortal Kombat.\nEvan: Ano, Sega zawsze robiła rzeczy, na jakie Nintendo by się nie odważyło, co otworzyło drzwi dla gier przeznaczonych nie dla dzieci, ale nastolatków, a nawet dorosłych. Nie wydaje mi się, żebyśmy kiedykolwiek zagrali w Grand Theft Auto, gdyby Sega miała podobne hamulce co Nintendo.\nSeth: Nie wiem, czy powinno mi być głupio, ale Mortal Kombat wydało mi się wtedy zdecydowanym krokiem w nowym, ciekawym kierunku. I wymiatałem w tej grze. Sub-Zero to swój ziomek.\nEvan: Ja też wymiatałem. Ej, mam pytanie o Segę: co jest między Sonikiem i Tailsem?\nSeth: Ale że co? Przecież to klasyczny platoniczny związek jeża sprintera i lisa o dwóch ogonach.\nEvan: Czuć między nimi napięcie. Seksualne.\nSeth: O, bo było seksualne.\nSeth i Evan wymieniają się cokolwiek dwuznacznymi spojrzeniami, jak nic przeżywając naładowane seksualnym napięciem chwile.\nSeth: Ile mamy słów?\nEvan: Jakieś… 400?\nSeth: Słownie: czterysta. Zajmuje więcej miejsca.\nEvan: Absolutna racja! Od teraz będę używał słów. Cztery-zero-zero.\nSeth: Baranie, nie używaj dywizów, bo będzie się liczyć za jedno [wzdycha]. Ale mam pewną ciekawostkę – przynajmniej trzydzieści pięć słów.\nSeth: Miałeś kiedyś Power Glove? Dostałem ją od razu, jak wyszła.\nEvan: Jejuśku! Mógłbyś to nieco rozwinąć?\nSeth: Niezbyt się sprawdzała. Ten chłop z Czarodzieja (zdecydowanie najważniejszy film o grach, jaki nakręcono) rządził, ale moja to był kawał plastiku.\nEvan: Mnie zawsze zadziwiał TurboGrafx-16. O ile pamiętam, wyszły na to cudo tylko dwie gry: Keith Courage i Bonk’s Adventure. Sam grałem tylko w Keith Courage.\nSeth: Mój kumpel miał Bonk’s Adventure i pamiętam, że mną pozamiatała. A jak byłem w liceum, wypożyczyłem Segę CD. Wyszła na nią taka obskurna gra, wywołała sporo zamieszania…\nEvan: Tak, tak, Night Trap. Trzeba było powstrzymać seryjnych morderców z wiertarkami, żeby nie pozabijali dziewczyn z akademika. Chyba wtedy po raz pierwszy pomyślałem sobie: tym razem przegięli. Miałem chyba ze 12 lat…\nSeth: Potem była Sega Saturn i wszyscy mało się nie posrali.\nEvan: No i GoldenEye.\nSeth: Mogę z całą odpowiedzialnością powiedzieć, że przez tę grę nie miałem dziewczyny przez całe liceum. Pamiętam, że uciekałem z imprez, żeby sobie popykać.\nEvan: Naszą ulubioną planszą było Facility. Z moim kumplem Fogellem potrafiliśmy siedzieć przy konsoli całe godziny, bez końca.\nSeth: Znałem na pamięć każdy poziom. Trzeba było zerkać na ekran przeciwnika równie często co na swój.\nEvan: Na studiach poznałem gości, którzy regularnie łoili nas w GoldenEye, i byłem załamany. Totalnie inny poziom.\nSeth: Ale byłeś świetny w Super Smash Brothers.\nEvan: Prawda. Na Nintendo 64. Z kumplami organizowaliśmy trwające długie godziny turnieje, zawalaliśmy wieczory. Zawsze grałem Kirbym, tą zwinną purchawą. Mocny był.\nSeth: Ta gra nie miała żadnego sensu. Chodziło o prawdopodobieństwo spierdzielenia się z magicznej wysepki, które wynosiło jakieś 600 procent, i trzeba było je zbić. Gry o niższy wynik zawsze miałem za nieintuicyjne i zamotane.\nEvan: Cóż, gry często są zamotane. Ciekawe, co pomyśleliby sobie na przykład moi dziadkowie, jakby pograli w takie Grand Theft Auto.\nSeth: A pamiętasz, jak z Martinem Starrem uczyliśmy cię jeździć po Los Angeles, kiedy się tu przeprowadziłeś, i kazaliśmy ci grać w True Crimes: Streets of LA, bo była tam realistyczna mapa miasta?\nEvan: I naprawdę mi to pomogło. Niesamowite, że potrafią zrobić coś takiego.\nSeth: Mówię ci, że niedługo gry będą do nas dzwonić, wysyłać e-maile i tak dalej.\nEvan: Może tak rozpoczną się rządy Skynetu i wszyscy skończymy w koszmarnej wizji przyszłości rodem z Terminatora albo Matrixa, gdzie prawie cała ludzkość została zmieciona, a świat opanowały maszyny.\nSeth: Chyba nadeszła pora, żeby wyciągnąć trupa z szafy – pornosy. To przecież jasne, że kiedyś będziemy się ciupciać z naszymi grami, a nawet jeśli nie my, to nasze dzieci albo wnuki.\nEvan: Przyszłość może poczekać. Musimy żyć teraźniejszością!\nSeth: Masz rację. A dzisiaj najbardziej lubię strzelać do ludzi. Call o Duty, GTA5 i tak dalej.\nEvan: Ja uzależniłem się od gier Tower Defense na iPada. Coś jest ze mną nie tak, ale uwielbiam gry, gdzie rzeczy spadają na ciebie falami i musisz pomyśleć, żeby je zniszczyć.\nSeth: Nosisz w sercu mrok.\nEvan: Oto prawdziwy ja.\nSeth: Mnie przeraża to, że gdzieś na świecie siedzą sobie chłopaki i grają w gry podłączone pod śmiercionośne drony, które sobie latają i wysadzają różne rzeczy. Gry wojenne z lat osiemdziesiątych, ten film, stały się prawdą i to, co obecnie jest dla nas niegroźnym dronem, z czasem przemieni się właśnie w Skynet. Wszystkie drogi prowadzą do Skynetu.\nEvan: Każdy przyzna ci rację, kiedy powiesz, że to wszystko skończy się przejęciem świata przez roboty. Sam już się z tym pogodziłem.\nSeth: Nadal nie mogę przeboleć rewolucji, jaka dokonała się przy okazji Nintendo Wii i tych gier, przy których trzeba się ruszać. Za naszych czasów gry rozleniwiały i się od nich tyło, a nie ćwiczyło mięśnie i zwinność.\nEvan: Przez dłuższą chwilę zagrywałem się w Wii Fit. Z początku się nie mogłem od tego odkleić, ale potem uznałem, że gra robi sobie ze mnie jaja, na czym cierpiała moja pewność siebie.\nSeth: Przez grę online dzisiaj dzieciaki dostają bardziej w kość niż my, kiedy byliśmy w ich wieku.\nEvan: Od czasu do czasu próbuję się w to wgryźć, ale nawet młodsza młodzież tak kopała mi dupę, że nie było sensu dalej grać.\nSeth: Ta. Nieźle, mamy po trzydzieści jeden lat i już nie nadążamy.\nEvan: Jeszcze trochę i przestaniemy rozumieć, co się dzieje na ekranie.\nSeth: Moja babcia tak postrzega death metal.\nEvan: Sam nie przepadam za death metalem.\nSeth: Death Metal to świetna nazwa dla gry.\nEvan: Kiedyś czytałem, że zespół Journey miał taką grę, gdzie można było nanieść swoją twarz na głównego bohatera. Takie coś mi się podoba. Głupio, że jeszcze nie da się grać sobą.\nSeth: Ano. Fajnie by też było wykorzystać kontakty z telefonu, żeby gra nazywała postacie imionami twoich znajomych. Ogólnie mogłaby bardziej łączyć się z twoim życiem.\nEvan: Powtórzmy jednak, że to wszystko i tak na nic, bo roboty opanują świat.\nSeth: Czyli dochodzimy do konkluzji, że gry już nigdy nie będą lepsze niż obecnie, bo jeśli ewoluują, to roboty opanują świat.\nEvan: Tak sądzę.\nEvan: Jakieś 2300.\nSeth: No to zatoczmy koło i nawiążmy do książki, którą za moment będzie czytał nasz szacowny odbiorca: Nintendo było królem na rynku konsol domowych, potem pojawiła się Sega, pretendent do tronu, i niemal udało jej się pokonać Nintendo, bo produkowała gry wywrotowe, przeznaczone dla starszych. I to one były naszym wprowadzeniem do świata, gdzie rządzą GTA i Call of Duty, a kolejnym krokiem rozwoju gier będzie wykorzystywanie przez nie informacji o nas i naszym życiu osobistym, po czym technika osiągnie poziom samoświadomości pozwalający jej na uniezależnienie się od ludzkości. Pojawi się robot, jak Skynet, i zniszczy nas wszystkich. Innymi słowy, wojny konsolowe pomiędzy Nintendo i Segą zapoczątkowały serię zdarzeń prowadzących ku zagładzie znanej nam ludzkości.\nEvan: Bam! Tym właśnie są dla nas gry.\nSeth: Cholera, chyba daliśmy radę z tą przedmową. Może i nasz styl jest niekonwencjonalny, ale udało nam się powiązać wszystko z upadkiem ludzkości, a to jest fajowe.\nEvan: Pełna zgoda. Nasz kolejny film powinien się nazywać Przedmowa i opowiadać dokładnie o tym.\nSeth: Albo Napletek – będzie traktował o obrzezaniu, które na zawsze zmieniło świat.\nEvan: Też dobry pomysł.\nSeth: Okej. Chyba powinniśmy już wracać do naszych żon.\nEvan: Tak. Kochamy nasze żony. Zapiszcie to.\nSeth: Do zobaczenia w pracy!\nEvan: Nie inaczej!\nSeth Rogen i Evan Goldberg są przyjaciółmi od dziecka, scenarzystami, reżyserami i producentami filmów To już jest koniec i Wywiad ze słońcem narodu. Duet ten również napisał i wyprodukował Wpadkę, Supersamca i Boski chillout.\nWojny konsolowe to opowieść spisana w oparciu o setki rozmów. Historie tego typu, złożone ze wspomnień zaczerpniętych z tak wielu źródeł, częstokroć zawierają nieścisłości, szczególnie kiedy ma się do czynienia z konkurującymi ze sobą stronami, a na dodatek chodzi o wydarzenia, które miały miejsce przeszło 20 lat temu. Dlatego też niektóre rzeczy odtworzyłem, korzystając z informacji niepozyskanych bezpośrednio z przeprowadzonych przeze mnie wywiadów, lecz wyczytanych gdzie indziej, porównanych z podanymi przez rozmówców wersjami i, wedle posiadanej przeze mnie wiedzy, starannie dopasowanych pod kątem prawdopodobieństwa. Niekiedy pozwoliłem sobie zmienić, zrekonstruować oraz wymyślić dane sytuacje i szczegóły przebiegu zdarzeń. Ponadto większość dialogów zawartych w tej książce została napisana na podstawie relacji otrzymanych od przepytywanych przeze mnie osób odnośnie do ich treści, przebiegu i tonu. Niektóre konwersacje, do których się odnoszę, były w rzeczywistości rozciągnięte w czasie i odbyły się w różnych miejscach, ale zostały przeze mnie skondensowane lub nieco przeorganizowane. Zawsze jednak pozostają wierne atmosferze oryginalnych wypowiedzi i zawierają ich kwintesencję.\nRok 1987. Tom Kalinske znalazł się na rozdrożach. Znaczną część swojego zawodowego żywota spędził w firmie Mattel, w której odniósł zawrotny sukces, z kiepsko sprzedającej się lalki Barbie czyniąc przynoszącą miliardy ponadczasową markę. Doceniając jego potencjał, firma namaściła go na kolejnego prezesa, lecz niedługo po objęciu fotela zaledwie 38-letni mężczyzna został wciągnięty w niebezpieczne korporacyjne przepychanki. Ponieważ nie mógł znaleźć wyjścia z impasu, Kalinske uznał, że zamiast prowadzić wojenkę wewnątrz własnej firmy, woli przenieść ją gdzie indziej. Dlatego też przekazał zwierzchnictwo nad Mattel swojemu rywalowi i objął stanowisko prezesa konkurencji: Universal Matchbox.\nChoć resoraki Matchbox od zawsze szły łeb w łeb z marką Hot Wheels od Mattel, firma zaczęła zaliczać ogromne straty, w związku z czym powołano zarząd komisaryczny. Kalinske był tego świadomy – po części to rzeczone kłopoty przyciągnęły go do tej pracy – lecz atrakcyjna perspektywa zmierzenia się z goliatem nie ułatwiała zadania, które miał przed sobą. Żeby jednak doprowadzić do porządku broczącą krwią firmę i rzucić Hot Wheels do wyścigu po pieniądze (nie oddając przy tym pola Mattel), musiał dokonać restrukturyzacji. I to szybko. Kolejnych parę lat spędził, podróżując po świecie i wdrażając swoje ambitne plany, których częścią było przeniesienie całej produkcji do oferujących tanią siłę roboczą krajów azjatyckich.\nDo 1990 roku udało mu się osiągnąć tyle, że jego strategię uznano za efektywną, i Matchbox ponownie zaczął liczyć się na rynku. Firma nadal zostawała daleko w tyle za Mattel, ale osiągała już przychód rzędu 350 milionów i po raz pierwszy od lat wyszła na plus. Samochodziki od Matchboxa sprzedawały się na całym świecie poza, z niewiadomych przyczyn, Hiszpanią. Dlatego Kalinske wybrał się tam, żeby sprawdzić, o co chodzi.\nPo przylocie do Barcelony wskoczył do taksówki i udał się na spotkanie z dystrybutorem odpowiedzialnym za sprzedaż resoraków Matchbox na terytorium Hiszpanii. Nie chciał się błaźnić próbą wymowy adresu, więc po prostu podał kierowcy wizytówkę. Ten tylko spojrzał na kartonik, zobaczył logo firmy, pokiwał głową i ruszył. Kalinske był zaskoczony. Przecież dystrybutor miał tylko niewielkie biuro, więc jakim cudem kierowca taksówki wiedział, dokąd jechać po pojedynczym rzucie okiem? Kalinske zaczął wciskać mężczyźnie wizytówkę, ale ten zbył go machnięciem ręki.\n– Matchbox, sí – uparcie powtarzał.\nKalinske był zmieszany, lecz uznał, że to nie on jest przecież taksówkarzem i skoro jego kierowca upiera się, że wie, dokąd jechać, to znaczy, że wie. Rozsiadł się na tylnym siedzeniu i cieszył się panoramą Barcelony, próbując sobie przypomnieć, czy w Hiszpanii daje się napiwki. Po niedługiej jeździe zatrzymali się przed dużym, żółtym budynkiem. Kalinske wysiadł z taksówki i porównał adres z tym widniejącym na wizytówce. Nie pasował. Łamanym hiszpańskim próbował wykłócać się z kierowcą, że coś jest nie tak, lecz tamten nie ustępował i twierdził, że są na miejscu. Gdy tylko Kalinske wszedł do środka, zdębiał. Budynek okazał się bowiem zakładem przemysłowym wypluwającym z siebie tysiące odlewanych pod ciśnieniem modeli autek Matchbox. Ale przecież osobiście przeniósł produkcję do Azji! Czemu więc małe, lśniące samochodziki zjeżdżały z pordzewiałej taśmy produkcyjnej w Hiszpanii? Czy to dlatego nie osiągali tutaj zysku? Kto to przyklepał?\nKalinske zaczepił pierwszego napotkanego pracownika i, ponownie posługując się łamanym hiszpańskim, zapytał, czy może skorzystać z telefonu. Dobył kartę, której używał, gdy dzwonił do żony, i wykręcił numer Davida Yeha, swojego partnera biznesowego z Hongkongu.\n– Co tam, Tom? – zapytał Yeh. – Doleciałeś cało do Barcelony?\nKalinske nie tracił czasu na pogawędki.\n– Myślałem, że przenieśliśmy produkcję do Azji. Całą.\n– Bo tak zrobiliśmy.\n– To dlaczego mamy fabrykę w Hiszpanii?\n– Ale my nie mamy fabryki w Hiszpanii.\nKalinske rozejrzał się po hali. Samochodziki nadal zjeżdżały z taśmy.\n– Kiedy ja jestem w Hiszpanii i stoję w fabryce.\n– Kurwa mać! – wypsnęło się Yehowi. – Tom, zabieraj się stamtąd i dzwoń po policję.\nKalinske popatrzył na ludzi wokół. Poczuł na sobie dziesiątki nieprzychylnych spojrzeń, a chwilę później paru Hiszpanów ruszyło w jego stronę. Nawet się nie rozłączając, Kalinske wybiegł na ulicę, wskoczył do taksówki i wykrzyczał jedno z nielicznych znanych mu tamtejszych słów:\nKazał kierowcy jechać bezpośrednio na policję, która niedługo potem przeprowadziła nalot na, jak się okazało, założoną przez hiszpańskiego dystrybutora fabrykę. Niespodziewana, pełna nagłych zwrotów akcji przygoda pozwoliła Kalinskemu wysnuć następujące wnioski:\nEj, nasze resoraki schodzą w Hiszpanii, choć na tym nie zarabiamy.\nGdyby nie kierowca, mroczny sekret nigdy nie wyszedłby na jaw.\nChyba muszę odejść z Matchboxa i zająć się czymś innym.\nLecz choć odkrycie nielegalnej fabryki faktycznie posłużyło za swoisty katalizator, nie był to najważniejszy czynnik, który zadecydował o odejściu Kalinskego z firmy. Uznał on po prostu, że samochodziki Matchbox nigdy nie będą jak Hot Wheels. Nie mają szansy stać się numerem jeden, nie rozrosną się na tyle, aby mógł udowodnić właścicielom Mattel, że się mylą. Musiał szukać szansy gdzie indziej… ale gdzie?\nZagubiony, sfrustrowany i niepewny, co robić dalej, Kalinske odciął się od świata i zaszył w domu. Niemalże doprowadził do perfekcji sztukę pustelnictwa, jednak jego żona Karen postanowiła wkroczyć do akcji.\n– Musisz się wreszcie ruszyć – tłumaczyła. – Zgadnij, co wymyśliłam: zabierasz rodzinę na wakacje!\nKaren, jego głos rozsądku, ponownie się nie myliła. W lipcu 1990 roku Kalinske i jego najbliżsi polecieli na Hawaje, gdzie Karen cieszyła się plażą, a ich trzy córki z radością budowały (i niszczyły) zamki z piasku. Tom z kolei starał się nie myśleć o milionie rzeczy naraz.\nDokładnie tego mu było trzeba. Lecz w połowie urlopu zjawił się niespodziewany gość…\nTom Kalinske skrywał pewien sekret.\nA więc Karen odpada – tym razem się jej nie zwierzy.\nKalinskemu przeszło przez myśl, że mógłby porozmawiać z jedną ze starszych córek, Ashley (pięcioletnią) albo Nicole (trzyletnią), lecz te brodziły właśnie w wodzie i łapały kraby do jasnożółtego wiaderka, zbierając wspomnienia, po których zostanie ślad jedynie w pamięci ich ojca. Tom powrócił więc do czytania wczorajszego egzemplarza „New York Timesa”, ale kiedy przeglądał zapowiedzi rozegranych już meczów koszykówki, na gazetę padł czyjś cień.\n– Cześć, Tom – powiedział ktoś radosnym głosem. – Niełatwo cię znaleźć.\nKalinske uniósł głowę i zobaczył Japończyka o przeszywających brązowych oczach i z potarganą przez wiatr zaczeską: Hayao Nakayamę.\n– Co porabiasz? – zapytał gość, siląc się na przyjazny uśmiech. Wyszedł mu złowieszczy grymas.\nKalinske niedługo potem miał się nauczyć, że Nakayamy nie stać na szczery uśmiech. Na jego krągłej twarzy zawsze malowała się tajemniczość, przez którą nie potrafiły przebić się proste, prawdziwe emocje.\n– Cóż, chciałem się wyciągnąć na słońcu, ale coś mi przeszkodziło – odparł uprzejmie Kalinske.\nNigdy nie dawał się złapać z opuszczoną gardą i zawsze maskował swój dyskomfort lub zaniepokojenie z luzem godnym Jamesa Deana. Nakayama zorientował się, że rzuca na swojego rozmówcę cień, więc odsunął się na bok. Kiedy słońce oblało mu twarz, Kalinske uśmiechnął się i powitał niespodziewanego gościa:\n– Dobrze cię widzieć, Nakayama-san. Co cię sprowadza na Hawaje?\n– Przyjechałem do ciebie. Jak mówiłem, niełatwo cię znaleźć – odparł Nakayama niemalże perfekcyjną angielszczyzną, choć doprawioną osobliwym lekkim brooklińskim akcentem. Mówił płynnie i bez zająknięcia, czasem tylko język mu się omsknął. Lecz nie wynikało to z trudności z gramatyką, ale rytmem prowadzonej konwersacji. Jakby od czasu do czasu umyślnie nasączał swoje wypowiedzi „błędami”, co miało służyć mu za kamuflaż. Mógł schować się za barierą językową i, kiedy akurat zachodziła takowa potrzeba, odgrywać rolę zdezorientowanego obcokrajowca.\n– Jak usłyszałem, że odszedłeś z Matchboxa, nagrałem ci się parę razy na sekretarkę – dodał. Tym razem na jego twarzy wykwitł upiorny uśmiech.\nKalinske nieco pochylił głowę. Po odejściu z Matchboxa starał się ukryć przed wszystkimi i uważnie dobierał rozmówców, wyłączył faks i rzadko wychodził z domu. Czuł się przytłoczony przez świat i kontakty z nim chciał ograniczyć tak bardzo, jak to możliwe. Karen potrafiła sobie radzić z jego pustelniczymi tendencjami. Dostrzegała, że mąż nie czuje się najlepiej, i nie naciskała. Przez ostatnie lata Tom parał się rozmaitymi rzeczami i nie miała wątpliwości, że lada dzień powróci do gry i odniesie sukces jeszcze bardziej spektakularny niż poprzednio. Poza tym nie miała nic przeciwko, że był tuż obok niej. Jak na tymczasowego odludka był całkiem przyjacielski, potrafił pozmywać i tylko czasem niezbyt dobrze radził sobie z praniem.\n– Tak, tak, dostałem twoje wiadomości. Wybacz, że jeszcze nie oddzwoniłem – powiedział – ale musiałem sobie pewne rzeczy poukładać i potrzebowałem czasu.\n– Oczywiście, oczywiście – przytaknął Nakayama. – Ale naprawdę nie wiesz, po co dzwoniłem?\nI, jakby nigdy nic, Nakayama zaproponował mu posadę prezesa i dyrektora wykonawczego Sega of America. Jakkolwiek rzadko się zdarza, żeby oferowano komuś tak wysokie stanowisko na hawajskiej plaży, Kalinske nie był wyjątkowo zaskoczony. Rozmawiał przecież z prezesem Sega Enterprises, poza tym już od jakiegoś czasu krążyły plotki, że poszukuje się następcy Michaela Katza, obecnego szefa amerykańskiego oddziału Segi – człowieka, którego Kalinske znał i uważał za przyjaciela.\n– I co powiesz, Tom? Jestem pewien, że nadajesz się idealnie. Mamy piękną nową konsolę do gier.\nKalinske spojrzał na Nakayamę, na tę zmęczoną twarz, którą zdążył tak dobrze poznać. Po raz pierwszy spotkali się pod koniec lat 70., kiedy sam był jeszcze cudownym dzieckiem Mattel i powszechną zazdrość wzbudzały dwie firmy: Apple i Atari. Choć Mattel nie mogło nawet marzyć o przeskoku do charakteryzującego się wysokim ryzykiem świata nowoczesnej techniki i zająć się produkcją komputerów osobistych, jak nic mógł spróbować pójść śladem Atari. Kalinske co prawda zajmował się głównie lalkami i figurkami, lecz nie mógł nie zauważyć, jak niedorzecznie popularne i dochodowe stawały się gry, dlatego swego czasu zdecydował, że dział zabawek Mattel powinien opracować i wypuścić na rynek ręczne gierki elektroniczne, jak futbol czy wyścigi. Rozgrywka była monotonna, a grafika co najwyżej kiepska, ale konsolki sprzedawały się jak świeże bułeczki. Kalinske, szukając sposobu rozwinięcia tej traktowanej po macoszemu gałęzi działalności firmy, skontaktował się z Nakayamą odnośnie do przeniesienia niektórych cieszących się popularnością w salonach gier tytułów Segi na ręczne konsolki. Niestety, technika, którą dysponowano, okazała się niewystarczająca, żeby uciągnąć gry Segi, dlatego ostatecznie umowy nie podpisano. Mimo że nie udało im się wtedy dogadać, Kalinske wydał się Nakayamie ujmujący i zaimponował mu encyklopedyczną wiedzą na temat przemysłu zabawkarskiego. Od tamtej pory utrzymywali przyjazne stosunki.\nPrzygoda Kalinskego z przemysłem gier wideo okazała się jednak krótkotrwała. Po wypuszczeniu serii prymitywnych, acz odnoszących znaczące sukcesy na rynku, ręcznych konsolek Mattel zdecydowało, że to przyszłościowy kierunek rozwoju. Konsekwencją owej konkluzji było wydzielenie działu elektronicznego, zatrudnienie paru mózgowców i odebranie ekipie Kalinskego nadzoru nad wszystkim, co zasilano bateriami. Kalinske zmuszony był przyglądać się z boku, jak Mattel prze naprzód, aby przedefiniować swój profil za pomocą rzeczonych elektronicznych gierek, a także olśniewającego centrum domowej rozrywki: konsoli Intellivision. Siłą rzeczy był zirytowany. Pomagał przecież kształtować przyszłość firmy i uważał, że zasłużył na to, aby móc obserwować z pierwszego rzędu, jak rozwinie się sytuacja. Ostatecznie jednak uznał, że nie zależy mu aż tak bardzo. Gry wideo były co prawda fascynujące, ale odwalały za ciebie całą robotę. Żadne graficzne sztuczki czy nawet rozbudowane zasady rozgrywki nie oferowały doświadczenia mogącego równać się z zabawkami, które, a jakże, nie działały dzięki bateriom, lecz czerpały energię z jedynego na świecie niewyczerpywalnego źródła: wyobraźni.\nPoza tym gwałtowny kres niedługiego romansu z grami wyszedł Kalinskemu na dobre. Do 1983 roku praktycznie każda firma kopiowała rozwiązania Mattel (które podpatrzyło je u Atari), tym samym przyłączając się do wyścigu o graczy. Rynek szybko przesycił się kolejnymi urządzeniami i pęczniejący balonik musiał pęknąć. Krach ten kosztował Mattel setki milionów, a Atari – całe miliardy. Amerykanie jak kraj długi i szeroki stracili zainteresowanie grami wideo. Firma odebrała surową lekcję i po tym, jak Mattel zajrzało w oczy bankructwo, zgodnie uradzono, że przyszłości nie podbije się grami, ale… przeszłością: lalkami i figurkami.\nKalinske wiedział jednak, że choć Amerykanie postawili na grach wideo krzyżyk, reszta świata się ich nie wyrzekła. Kiedy Atari zakopywało na nowomeksykańskim pustkowiu trzy miliony egzemplarzy niesławnej klapy, którą okazało się E.T. The Extra-Terrestrial, do japońskich salonów gier ciągnęły coraz większe tłumy. I choć, jak się wydawało, Nakayama i Sega są w Stanach nieproszonymi gośćmi, firma rozwijała się i odnosiła sukcesy w ojczyźnie dzięki nowemu pokoleniu dzieci i młodych ludzi instynktownie ciągnących do migoczących jaskrawymi kolorami ekranów maszyn niczym ćmy do światła.\nUnosząc brew, Kalinske zwrócił się do Nakayamy:\n– A ta twoja nowość to pewnie coś podobnego do Nintendo?\nCo prawda nigdy nie grał na 8-bitowej konsoli w Japonii ochrzczonej Famicom, a w Stanach Zjednoczonych – Nintendo Entertainment System (NES), lecz był, jak każdy, świadom odniesionego przez nią sukcesu. Nintendo było niedużą, ale ambitną japońską firmą, która w 1985 roku odważyła się podjąć wyzwanie i spróbować ożywić martwy od czasu klęski Atari i Mattel amerykański rynek gier wideo. Zmagając się z przewidywalnym oporem, NES ostatecznie ujarzmił kapryśność popkultury i udowodnił, że gry to nie przejściowa moda, tylko intratny biznes. Pięć lat później, w 1990 roku, Nintendo kierowało 90 procentami wycenianego na 3 miliardy rynku. Pozostałe 10 procent rozdzielili między sobą naśladowcy Nintendo marzący o podobnym sukcesie i czekający na swoją szansę. Pośród nich była Sega.\nNakayama przewrócił oczami.\n– Nie, to nic podobnego do Nintendo. Nasza konsola jest znacznie lepsza. Oni mają zabaweczkę, a my coś jak… – Zamyślił się, szukając odpowiedniego słowa. – Tom, musisz polecieć ze mną do Japonii i przekonać się osobiście.\nZanim Kalinske znalazł sposób, żeby uprzejmie odmówić, na ratunek przybyła jego pięcioletnia córeczka Ashley.\n– Tato! – wydarła się i, jak to dzieci mają w zwyczaju, zmaterializowała się nagle przed mężczyznami, po czym uniosła złożone rączki, żeby coś pokazać ojcu. Wtedy jednak spostrzegła stojącego obok Nakayamę i cofnęła się niepewnie. – Kto to?\n– Kochanie – powiedział ciepło Kalinske – tatuś potrzebuje twojej rady. Znajdziesz dla mnie chwilę i pomożesz mi podjąć pewną decyzję?\nAshley, która uwielbiała mówić innym, co mają robić, przytaknęła.\n– Znakomicie – stwierdził ucieszony Kalinske i zadumał się, myśląc, jak najprzystępniej przedstawić dziecku swoje pytanie. – Mój przyjaciel chce, żebym poleciał z nim na chwilę do Japonii. Chce mi coś pokazać. Myślę, że to nie jest dobry pomysł, bo, jak wiesz, spędzam wakacje z tobą, z twoimi siostrami i z mamusią. Co według ciebie powinienem zrobić?\nAshley przygryzła wargę i zamyśliła się. Gdy jej spojrzenie przeskakiwało to na ojca, to na mężczyznę z dziwną fryzurą, Kalinske nie mógł się nadziwić, jak szybko jego córka dorasta. Poczuł ukłucie dumy, a zaraz potem oblała go fala smutku. Przez cały ten czas, kiedy kształtowała się jej osobowość, on zajęty był gonieniem własnego ogona w Mattel albo Matchboxie. Dojrzewała na jego oczach, a jego to omijało. Ashley przerwała jego rozmyślania:\n– Powinieneś polecieć ze swoim kolegą do Japonii.\n– Jak to? Nie…\n– Posłuchaj jej, Tom – powiedział Nakayama. – To ona jest tutaj tą mądrą.\nKalinske spojrzał córce w oczy.\n– Nie chcesz, żebym został?\n– Pewnie, że chcę. Ale on tylko ma ci coś pokazać, tatusiu – wydyszała zmęczona. – Jejku!\nKalinske był zaskoczony logiką rozumowania córki.\n– Cóż, skoro tak uważasz… to polecę.\n– Dobra, dobra – zbyła go Ashley. – A teraz mogę ci coś pokazać?\nSkupiony na podjęciu decyzji, która miała zaważyć na jego dalszym życiu, Kalinske zupełnie zapomniał, że córeczka przyszła do niego, ściskając w rączkach niespodziankę.\nDziewczynka rozłożyła dłonie. Trzymała tam ulepioną z piasku kulkę.\nNa dziecięcej twarzy pojawił się diabelski uśmieszek.\n– Śnieżka z piasku.\nZaśmiała się i rzuciła ją ojcu w brzuch. Piasek osadził się na ciele mężczyzny tuż nad slipami, żeby po chwili osypać się na ziemię. Ashley uznała tę sytuację za niewiarygodnie zabawną i uciekając, śmiała się tak mocno, że mało co się nie wywróciła.\n– No to chyba lecę do Japonii – powiedział Kalinske do Nakayamy.\n– Spodoba ci się to, co dla ciebie mam.\n– Oby. Bo moja żona się nie ucieszy, jak o tym wszystkim usłyszy.\n– Teraz może i nie, ale ucieszy się, jak zostaniesz prezesem Segi.\n– Pewny jesteś, co?\n– Nie chcę się narzucać, rozumiem, że to rodzinny wypoczynek. Jeśli chcesz jeszcze poleżeć na plaży, możemy spokojnie wylecieć rano.\n– Oho, czyżbyś się denerwował, że nie zrobisz na mnie takiego wrażenia, jak myślałeś?\nKalinske z pewnym zdziwieniem usłyszał w swoim głosie radosną nutkę. Czuł się jak młodzieniaszek, zżerała go ciekawość, może nawet był podekscytowany. I nie potrafił tego ukryć. Świat wydał mu się jakby trochę większy i oblała go swego rodzaju duma, że tylko on to zauważył. Spojrzał na niespodziewanego gościa, chcąc powiedzieć coś, co przedłuży tę chwilę.\n– Nakayama-san, mogę zdradzić ci sekret?\n– Jasne, Tom.\nKalinske obejrzał się przez ramię, po czym nachylił się do znajomego.\n– Nie lubię plaży – powiedział. Nie oczekiwał od Nakayamy żadnej reakcji, po prostu musiał to z siebie wyrzucić. – Rozumiem, że komuś może się to podobać. Słońce, piasek, morze, to chyba potrafi człowieka zrelaksować. Ale to nie dla mnie. Jest mi tutaj jakoś…\nNakayama skorzystał z okazji i dokończył za niego:\n– Tak! Niby wszystko ładnie, pięknie, ale nudno.\n– Otóż to! – zawtórował mu Nakayama. – Dla takich jak my jest tu nudno.\nNiespodziewanie Kalinske poczuł, że nie jest osamotniony.\nNakayama objął go ramieniem.\n– No to lećmy na prawdziwe wakacje.\nKalinske uśmiechnął się.\n– Zapytam żonę, czy mogę lecieć.\nOdwrócił się do Karen, która nadal leżała bez ruchu na plecach.\n– Pozwalam, skarbie. Idź, podbij świat i takie tam – mruknęła.\n– Nie śpisz? Słyszałaś wszystko? – zapytał, po czym szybko się zreflektował, zły, że dał się zaskoczyć, i zaraz przybrał maskę pewności siebie. – Chytry ruch, Karen. Jestem pod wrażeniem.\n– To nie bądź. Nie mówisz tak cicho, jak myślisz – odparła, unosząc okulary i odsłaniając swoje brązowe oczy. – I, kochany, wszyscy wiedzą, że nie lubisz plaży. To żaden sekret.\nMrugnęła do niego, a Tom, otrzymawszy błogosławieństwo ukochanej żony, poleciał do Japonii.\nNiczym rekin przebijający się przez ławicę ryb ciężki, żółty cadillac de ville toczył się po zatłoczonych tokijskich ulicach. Kalinske i Nakayama siedzieli na tylnym siedzeniu wynajętego auta, obserwując ludzi, którzy instynktownie starali się zajrzeć do środka przez przyciemniane szyby. Gupiki. Tutejsi zamożni, ceniący sobie wygodę biznesmeni podróżowali raczej limuzynami, zwyczajnymi miejskimi autami, a nawet nowszymi modelami Nissana, ale Nakayama miał zupełnie inne upodobania, jeśli chodzi o przemieszczanie się z miejsca na miejsce. Sprowadził sobie ogromnego, mało zwrotnego i egzotycznego cadillaca przytłaczającego swoimi gabarytami inne auta. Gdziekolwiek się pojawiał i cokolwiek robił, Nakayama uwielbiał się wyróżniać.\nPrzeciskając się przez ciasne ulice tym swoistym przedłużeniem osobowości swojego gospodarza, Kalinske, popijając whiskey, wykłócał się z Naka-\nyamą o karaoke. Ten, jak to Japończyk, miał ogromny szacunek dla owej rozrywki, uważał ją wręcz za sztukę. Dla Kalinskego z kolei, Amerykanina, był to jedynie niekoniecznie najlepszy pomysł na spędzanie wolnego czasu – ot, rzecz, którą robi się po pijanemu, a potem żałuje. Lecz choć mężczyźni należeli do dwóch różnych światów, każdy z nich potrafił docenić zalety dobrego alkoholu. Dolali sobie whiskey do szklaneczek, zgodzili się odłożyć dyskusję o karaoke na później i wypili po kolejce.\nKalinske osuszył naczynie długim, przyjemnym haustem.\n– Być może znam na nie odpowiedź.\nKalinske nachylił się bliżej.\n– Co z Katzem?\n– Z Katzem?\nKalinske pokiwał głową. Czekał na dogodny moment, żeby o niego zapytać, i cały czas wydawało się, że takowy nie nadejdzie. Jeśli jednak naprawdę rozważał objęcie stanowiska zajmowanego do tej pory przez przyjaciela, musiał poruszyć ten temat.\n– Nie udawaj głupiego. Przecież wiesz, że się znamy. Musiałeś podejrzewać, że prędzej czy później cię o niego zapytam. Dlatego powtórzę: co z Katzem?\nChodziło oczywiście o Michaela Katza, nieznoszącego tracić czasu na pierdoły pragmatyka, który miał już za sobą niejedno doświadczenie we wciąż raczkującej branży gier. Zaczynał jeszcze w 1977 roku, kiedy pracował w Mattel jako dyrektor działu zajmującego się nowymi wówczas ręcznymi konsolkami z ekranami ciekłokrystalicznymi. Po tym, jak udało mu się z nowej serii zabawek uczynić wart pół miliarda biznes, przeszedł do firmy Coleco, w której odpowiadał za ichnią konsolę, ta jednak nie utrzymała się długo na rynku. Następnie objął stanowisko prezesa producenta gier Epyx, a potem, w 1985 roku, zaczął pracę dla Atari, które było już wtedy cieniem dawnego siebie. Katz zaliczył wzloty i upadki, a rok spędzony w Sedze mógłby określić mianem średnio udanego.\nPo wypuszczeniu serii udziwnionych maszynek do gier (takich jak bezpłciowo ochrzczony SG-1000, którego złożono po taniości ze zbędnych, nieużywanych części) pierwszą prawdziwą próbą Segi starającej się wypuścić na szerokie wody był Master System. Sprzęt ten miał rywalizować z 8-bitowym NES, na którym Nintendo robiło ciężkie pieniądze, lecz sprzedaż nie okazała się powalająca. Master System wypuszczono w Japonii w 1985 roku, a w Ameryce Północnej w 1986, ale nie minęły nawet lata i stało się jasne, że Sedze nie uda się nawet zarysować zbroi Nintendo. Nakayama uznał, że skoro nie wygra bitwy o 8 bitów, przeniesie front gdzie indziej i tym razem zdobędzie przewagę, bo podbije zupełnie nowe ziemie. Szybko i bezceremonialnie postawił krzyżyk na Master System i skupił uwagę na kolejnej generacji konsol: 16-bitowych, dwa razy mocniejszych niż NES. Sega skonstruowała i wypuściła nowatorski sprzęt w Japonii, gdzie nosił on nazwę Mega Drive, a potem w Ameryce Północnej, przechrzczony na Genesis, istne techniczne monstrum.\nW październiku 1989 roku Katz został zatrudniony do wypromowania Genesis w Stanach Zjednoczonych. Mega Drive przyjęło się w rodzinnej Japonii, przez co Sega miała spore oczekiwania wobec amerykańskich kolegów. Założenia były tak optymistyczne, że Nakayama wymyślił zagrzewający do boju okrzyk „Hyakumandai!” („Sto milionów sztuk!”). Mimo długiego cienia rzucanego przez Nintendo spodziewał się, że Katz będzie w stanie sprzedać ponad milion egzemplarzy Genesis w ciągu roku od objęcia posady. I choć ten robił, co mógł, żeby ów cel osiągnąć i wypromować markę, udało mu się puścić w obieg jedynie 350 tysięcy konsol, a nazwa Sega nie zawitała pod strzechy. Nie był to może świetny wynik, ale również i nie słaby. Nakayama uznał jednak, że Katz nie jest odpowiednim człowiekiem do tej roboty. Miewał znakomite pomysły, lecz nie potrafił ich wdrożyć i doprowadzić do finalizacji. Lubił przechwałki i nic nie obrazowało tego lepiej niż wybrane przez niego hasło kampanii marketingowej: „Genesis Does What Nintendon’t”. Nakayama-san kręcił nosem na podjętą przez niego decyzję nie tylko dlatego, że na reklamę porównawczą Japończycy patrzyli nieprzychylnym okiem. Jeszcze bardziej złościła go złożona przez Katza pusta obietnica. Że niby dokąd zmierza Genesis, skoro Nientendo droga? Nie po pieniądze graczy? Zdawało się, że Katz był świadom, czym Sega nie jest, lecz Nakayama potrzebował kogoś takiego jak Kalinske, kto będzie potrafił poznać, czym Sega mogłaby i powinna być. I czym będzie.\n– Katz miał swoją szansę.\nKalinske uniósł brwi.\n– Szansę? Rok?\n– Został zatrudniony tylko dopóty, dopóki nie znajdziemy kogoś, kto się nadaje.\n– Dobra, ale… rok?\n– Zachowuje się, jakby kierował studiem filmowym, a nie firmą produkującą gry. Szasta pieniędzmi jak szalony i gada, że to inwestycje. Dla niego wszystko jest inwestycją.\nKatz wydał mnóstwo na umowy ze sławami, a ukoronowaniem jego strategii były opiewający na milion 700 tysięcy dolarów kontrakt z Joem Montaną i niedawne pozyskanie boksera Jamesa „Bustera” Douglasa, ówczesnego mistrza świata wagi ciężkiej.\n– Nie ma wizji na zbudowanie tożsamości firmy. Próbuje ją gdzieś kupić.\nKalinske zastanowił się nad tym, co usłyszał.\n– Cóż, Nintendo ma Mario. Czyli powinniście się postarać o swoją maskotkę, jakąś postać, która zgniecie tego kurduplowatego hydraulika.\n– O! I już chwytasz, Tom! – zawołał Nakayama, podekscytowany, że ktoś podziela jego perspektywę. – Obarczyłem pracowników zadaniem wymyślenia naszego Mario. Zobaczysz, co wymyślili. Zapewniam, że padniesz. – Głos mu drżał z podniecenia. – Katz takich rzeczy nie rozumie. Potrafi tylko wydawać pieniądze.\nInsynuacje Nakayamy można uznać za zbyt daleko idące. Katz znał bowiem receptę na sprzedaż miliona konsol – należało produkować popularne gry. Jeśli ludzie będą chcieli w nie zagrać, wtedy kupią sprzęt. Tak robiło przecież samo Nintendo – olśniło rynek przebojami, o których wszyscy rozmawiali, jak: Super Mario Bros., The Legend of Zelda czy Teenage Mutant Ninja Turtles, i w efekcie skusiło na NES całe pokolenie. Ale niestety, Katz nie potrafił uporać się z pewnym problemem: Nintendo miało producentów gier w garści. Jeśli ktoś chciał wypuścić grę kompatybilną z NES, musiał podpisać z firmą kontrakt na wyłączność z podkreśloną grubą krechą klauzulą o zakazie konkurencji. Czyli jeśli Nintendo położyło łapę na jakimś tytule, nie było mowy, aby Sega również miała go u siebie. A biorąc pod uwagę oszałamiający sukces Nintendo, kto przy zdrowych zmysłach wybrałby Segę? Stąd Katz chciał ściągnąć do siebie znane twarze, jak rzeczeni Joe Montana czy Buster Douglas, które jego zdaniem mogły zapewnić Sedze rozpoznawalność i wzbudzać w odbiorcach zaufanie.\n– Przecież znasz Katza, to budowniczy – odparł Kalinske.\nRozumiał, czemu Nakayama ma z jego kolegą problem, lecz miał do Katza słabość. Zaprzyjaźnili się, kiedy obaj pracowali dla Mattel. Grali razem w tenisa, ich żony się dobrze dogadywały…\n– Jest dokładny i pracowity. A chyba tak się wygrywa podobne wyścigi, co nie?\n– To nie jest zabawa, Tom. – Nakayama pokręcił głową. – Chcę, żebyś objął jego stanowisko, bo uważam, że potrafisz zrobić to lepiej.\n– A ja powtarzam ci raz jeszcze, że o ile doceniam dobre słowo, o tyle nie mam zielonego pojęcia o grach. Znam się na zabawkach. Jestem gościem od laleczek.\n– Nie, Tom. Jesteś handlowcem.\nKalinske zadumał się na tymi słowami. Nakayama dolał mu whiskey, a cadillac de ville dalej toczył się po ulicach Tokio, odprowadzany mnóstwem spojrzeń. Zatrzymali się przed kwaterą główną Segi, która, ku zaskoczeniu Kalinskego, była nijaka i nie rzucała się w oczy. Kojarzyła mu się z zaniedbanym akademikiem pokrytym odłażącą, wyblakłą już żółtawą farbą. Tyle że na szczycie tego skromnego 10-piętrowego budynku znajdowały się duże litery SEGA. Nakayama zaprowadził Kalinskego do środka, gdzie było jeszcze nudniej niż na zewnątrz: emanujące mdłym światłem jarzeniówki, zawalone biurka i niesprzyjające kreatywności, pozbawione okien salki konferencyjne. Kiedy Nakayama przedstawiał pracownikom wysokiego szczebla przybysza z innego świata, uosabiającego wszystkie jego nadzieje, Kalinske poczuł gwałtowne zwątpienie.\nPoszli dalej, do szarego pudła windy, gdzie Nakayama zaczął przekonywać coraz bardziej sceptycznego gościa:\n– Nie, nie, jest dobrze – zapewnił Kalinske.\nWysiedli na trzecim piętrze i Nakayama poprowadził go prosto do miejsca, które uważał za perłę w koronie firmy: ściśle tajnego laboratorium B + R,\ngdzie długie stoły zastawiono ogromnymi komputerami, dziwacznymi narzędziami i paroma rozebranymi na części odbiornikami telewizyjnymi. Kalinske poczuł się, jakby wszedł do jamy szalonego naukowca; oczywiście o ile ten chciałby przejąć świat za sprawą gier wideo.\nNakayama z dumą oprowadził Kalinskego po pokoju, po czym zaprezentował mu różnej maści gadżety i wynalazki wydające się zbyt małe i wymyślne, żeby mogły istnieć naprawdę. Przetwarzały przepiękną grafikę z szybkością samochodu wyścigowego i wydawały się nie tyle grami, ile inter-\naktywnymi snami. Urządzenia te o lata świetlne wyprzedzały konsolki, jakie pamiętał z Mattel.\nNakayama podprowadził go do niewielkiego stanowiska i podał mu malutki, czarny przedmiot.\n– Nazwaliśmy to Game Gear. Premiera u nas w październiku, a po Nowym Roku w Ameryce.\nGame Gear świetnie leżał w dłoniach Kalinskego. Kiedy Nakayama włączył konsolę, ekran zalała grafika aż nazbyt dobra, żeby mogła być prawdziwa. Kalinske nie wiedział wiele o domowym sprzęcie Nintendo, ale miał do czynienia z Game Boyem. Tak jak bodaj każdemu, również jemu udzielił się szał na punkcie Tetrisa, dostępnej na ręczną konsolę uzależniającej elektronicznej układanki.\nGame Gear mógł się pochwalić podobną grą, Columns, która wydała się Kalinskemu równie wciągająca, ale zamiast gapić się na wyblakłą żółć ekraniku Game Boya, patrzył on na wyraźne i zróżnicowane kolory. Nakayama miał mu do pokazania o wiele więcej, lecz Kalinske nie mógł oderwać się od Game Geara.\n– Zabierz go ze sobą – powiedział Nakayama i go szturchnął. – Zabierz i pokaż córkom. Oszaleją.\nKalinske wreszcie odłożył konsolę i pomaszerował za swoim przewodnikiem, a ten raz za razem oczarowywał go pocztówkami z przyszłości: sprzętem działającym na płyty kompaktowe z zapisanymi na nich grami o niemalże filmowej oprawie graficznej; parą okularów 3D, dzięki którym niektóre gry ożywały; ciężkim hełmem do rzeczywistości wirtualnej. Spacer zakończył się pokazem największego skarbu Nakayamy: Segi Genesis.\nKalinske nie potrafił oderwać oczu od pięknej czarnej bestii. Konsola była zgrabna i kusząca, a grafika oraz jakość rozgrywki przewyższały wszystko, co widział do tej pory na Nintendo, choć, musiał przyznać, nie było tego wiele. Zastanawiał się, czemu Katz ma trudności ze sprzedażą tego sprzętu.\nNakayama patrzył, jak Kalinske wybałusza oczy niczym dzieciak, który znalazł się w sklepie z bajecznymi słodyczami i usłyszał, że wszystko należy do niego.\nKalinske odczekał chwilę z odpowiedzią, żeby się pozbierać.\n– Ha, pewnie, że niezła – odparł Nakayama. – Chcesz pogadać na osobności?\nKalinske odłożył kontroler. Nie mógł uwierzyć, jak idealnie leży mu w dłoniach. Jakby zaprojektowano go specjalnie z myślą o nim. Poszedł za Nakayamą, starając się ukryć swój chłopięcy entuzjazm. Nie miał pojęcia, dokąd prowadzi go gospodarz, ale po raz pierwszy od bardzo dawna czuł ekscytację na samą myśl o tym, co go czeka.\n Można jedynie domniemywać, że w Polsce hasło brzmiałoby: „Genesis wie, że Nientendo droga” – przyp. tłum.\nCopyright © 2014 by Blake J. Harris\nCopyright © for the Polish translation by Bartosz Czartoryski 2017\nRedakcja i korekta – Joanna Mika, Natalia Michalczyk, Piotr Królak\nOkładka – Paweł Szczepanik / BookOne.pl, Marcin Karaś\nGrafika na okładce – Marcin Karaś\nISBN EPUB: 978-83-8129-041-8\nISBN MOBI: 978-83-8129-042-5\nCzęść pierwsza. Genesis 1. Szansa\nCzęść druga. Sonic kontra Mario 13. Wiatr zmian\nCzęść trzecia. Następny poziom 22. Strzelanie do celu\n37. Trójkąt miłosny Sega–Sony–Nintendo\nCzęść czwarta. Wojna domowa 40. Jak Grinch ukradł święta\nCzęść piąta. Żółw i zając 52. Następna generacja\n55. Zbliża się wichura… Nie, to nie metafora


Krótka historia współpracy Nike z Undefeated - Historia - Kolekcjoner Butów\nHistoria współpracy Nike z Undefeated\nTo nie pierwsza współpraca pomiędzy Nike i Undefeated. Wspólna przygoda obu marek rozpoczęła się ponad dekadę temu. Od tego czasu Undefeated blisko współpracuje z Nike, starając się opowiedzieć ich historię za pomocą butów. Efektem wspólnych wysiłków pochodzącej z Los Angeles marki oraz Nike były jedne z najrzadszych modeli butów – niektóre są tak nieosiągalne, że nie ma ich nawet w archiwach Nike.\nWszystko zaczęło się od obecnego przewodniczącego, prezesa i dyrektora generalnego Nike. Mark Parker wyróżnił nas, proponując współpracę przy projekcie białego modelu Dunk, na którym znalazło się pięć charakterystycznych kresek w zielonej kolorystyce – mówi James Bond, współzałożyciel Undefeated. Był to wyraz uznania dla tej marki. – To, że Nike uznało, że mamy wystarczająco duży potencjał, aby stać się ich partnerem, naprawdę wiele dla nas znaczyło.\nOd samego początku zespół Undefeated mógł uczestniczyć w wielu projektach, co przełożyło się na powstanie niezwykle rzadkich i unikalnych modeli, takich jak „White” Dunk, Clerks Pack Dunk NL czy Air Jordan IV. Air Force 1 szybko stał się podstawowym modelem wykorzystywanym we współpracy obu marek – był bazą zarówno dla klasycznych modeli, jak i bardziej innowacyjnych projektów, jak Lunar Force 1.\nKolejnymi etapami było wznowienie premierowego modelu Nike Dunk, a także nowy, odświeżony model Nike Hyperdunk 2012. Ostatnie lata przyniosły projekty takie jak inspirowany Los Angeles model Cortez czy kolejna odsłona modelu Dunk.\nW 2017 roku Undefeated wykonuje kolejny krok do przodu za sprawą nowego modelu Air Max 97. Prosty, a jednocześnie wyrafinowany model stworzony przy udziale ludzi zaangażowanych w pierwsze projekty zaciera granicę pomiędzy butami przeznaczonymi do uprawiania sportu a butami do noszenia na co dzień.\n6 rzeczy, które warto wiedzieć dziś rano [14.09.2017]


Prezydent weźmie udział w debacie z ekspertami z Rady Atlantyckiej - TVP Parlament. Telewizja Polska SA\n10:48, 02.06.2020; autor: akune; źródło: PAP\n– Prezydent Andrzej Duda w środę weźmie udział w zorganizowanej przez Atlantic Council wideokonferencji z ekspertami z Waszyngtonu dotyczącej relacji europejskich i euroatlantyckich po pandemii koronawirusa – powiedział szef gabinetu prezydenta Krzysztof Szczerski.\nDebata ma dotyczyć relacji europejskich i euroatlantyckich po pandemii koronawirusa (fot. Krzysztof Sitkowski/KPRP)\nMinister zaznaczył, że debaty, w których weźmie udział prezydent, będą koncentrowały się wokół propozycji zawartych w liście, jaki pod koniec kwietnia Andrzej Duda skierował do przywódców państw UE, a także państw Partnerstwa Wschodniego, Bałkanów Zachodnich i krajów stowarzyszonych z UE.\nList zawierał pięciopunktowy plan dot. współpracy międzynarodowej po pokonaniu pandemii koronawirusa.\nPierwszy punkt planu prezydenta Dudy dla Europy dotyczył „podniesienia bezpieczeństwa zdrowotnego Europy poprzez wspólne działania państw”. Prezydent wskazał m.in. na potrzebę stworzenia europejskiego mechanizmu zabezpieczania sprzętu medycznego potrzebnego do ratowania życia.\nDrugi punkt planu dotyczył kwestii rozwoju gospodarczego i nadania nowego impulsu rozwojowego poprzez duże inwestycje publiczne i odbudowę zdolności produkcyjnych Europy.\nTrzeci punkt planu prezydenta dotyczył kwestii przestrzegania prawa międzynarodowego jako gwarancji pokojowych relacji miedzy państwami i stabilizacji na świecie.\nW czwartym punkcie prezydent wskazuje na to, że choć pandemia jest obecnie dominującym tematem, nie można porzucić dyskusji o budowie bezpieczeństwa militarnego, bo „stare zagrożenia”, jak terroryzm, polityka imperialna, naruszanie ładu międzynarodowego, nie minęły.\nPiąty punkt planu prezydenta – powiedział minister – dotyczy tego, że odbudowa gospodarki i powrót na ścieżkę rozwoju muszą uwzględniać kwestie klimatyczne, ale według wzorca „sprawiedliwej transformacji, która uwzględnia możliwości ekonomiczne i społeczną zgodę na politykę klimatyczną”.\n„List spotkał się z dużym zainteresowaniem”\nSzczerski zaznaczył, że list prezydenta spotkał się z dużym zainteresowaniem w stolicach, do których był skierowany.\n– Każdego dnia prezydent otrzymuje kolejne listy od adresatów z ich propozycjami – podkreślił minister. Jak dodał, odpowiedzieli już m.in. prezydenci Litwy, Węgier, Włoch, Grecji, Islandii, premier Hiszpanii, przewodniczący Rady Europejskiej, prezydenci krajów Partnerstwa Wschodniego i Bałkanów Zachodnich.\n– Mamy już duże grono prezydentów i premierów, którzy do tej debaty się włączyli. Można powiedzieć, że powstaje coś na kształt panelu prezydenckiego o przyszłości Europy. Prezydent Duda będzie wychodził do tych przywódców z propozycją podsumowania tej dyskusji także na poziomie politycznym – powiedział szef gabinetu prezydenta.\nDruga wideokonferencja odbędzie się w przyszłym tygodniu w poniedziałek. Jak mówił Szczerski, będzie to debata z liderami opinii z europejskich think tanków poświęcona pięciu punktom planu prezydenta Dudy.\n– Inaczej mówiąc rozszerzamy tę dyskusje, która już się toczy między prezydentami, premierami, także na środowiska eksperckie, liderów opinii. Prezydent jest zainteresowany także ich komentarzami, propozycjami. Chcemy zorganizować debatę o przyszłości Europy w ustrukturyzowany sposób, by Warszawa była jedną z tych stolic, które do tej dyskusji nie tylko się włączają, ale w jakiś sposób ją moderują – powiedział prezydencki minister.\nWedług niego „rzeczywiście jest dzisiaj szansa na to, że jednym z ośrodków, które będą organizowały tę debatę pomiędzy z jednej strony politykami, z drugiej ekspertami, będzie Pałac Prezydencki i prezydent Andrzej Duda taką rolę by na siebie przyjął".


Kancelaria Radcy Prawnego przyjmie na praktykę studenta praw...\nPrawnego Wioletta Hawrylak z siedzibą we Wrocławiu przy ul.\nKancelaria Radcy Prawnego Wioletta Hawrylak.\nPrzyjmie na praktykę studenta prawa.\nMiejsce pracy: Wysoka (pow. wrocławski), ul.\nOpieką nad benefitami dla pracowników.\nPokaż wszystkie praca: Transcards - oferty pracy: Wrocław


Nowoczesne Parawany Pokojowe ★ Dekoracyjne i Ozdobne | Sklep Online - Planeta Design\nPlaneta Design | Meble Nowoczesne | Parawany pokojowe\nNowoczesne parawany pokojowe dekoracyjne i ozdobne\nSzukasz niebanalnych rozwiązań w dziedzinie aranżacji wnętrz? Designerskie parawany, które oferuje internetowy sklep meblowy Planeta Design, sprawią, że nadasz przestrzeni wyjątkowy charakter. Jeśli chcesz wyróżnić swoje wnętrze, postaw na ekskluzywne, modne i eleganckie parawany dekoracyjne. Zaproś je do swojego domu, pozwól się zaskoczyć i zauroczyć od pierwszego wejrzenia...\nParawan Boho z plecionką wiedeńską\nParawan Drewniany tylko rama\nParawan liście monstery\nParawan aksamitny Bloom\nParawan Lavender Village\nParawan Dream Window\nParawan Pretty Flower Woman\nParawan boho Africa\nParawan Patchwork Flower\nParawan The World\nParawan Marilyn Monroe 989\nParawan Marilyn Monroe 999\nDesignerskie parawany - ozdobny akcent w salonie, gabinecie lub sypialni\nModne, designerskie parawany do sypialni lub salonu to przenośne ścianki, dzięki którym można nie tylko uatrakcyjnić przestrzeń, ale także wydzielić w niej poszczególne strefy. Parawany nowoczesne zbudowane są ze stelażu - drewnianego lub metalowego, na który zostaje naciągnięta specjalna tkanina z wyróżniającą się grafiką. Często do wypełnienia przestrzeni na stelażu wykorzystuje się rattan, bambus, wiklinę, a nawet cienkie drewno. Dzięki temu można urozmaicić pomieszczenia zaaranżowane w stylu:\nDesignerskie parawany to relaks szyty na miarę\nCzasem każdy potrzebuje chwili samotności. By ją sobie zapewnić, warto wybrać designerskie parawany - nowoczesne, ekskluzywne i ponadczasowe, dzięki którym nawet w małym mieszkaniu znajdziesz nieco przestrzeni dla siebie. Wykorzystując drewniane parawany dekoracyjne, można stworzyć kącik czytelniczy w sypialni lub salonie. Wyobraź sobie, jak oddajesz się lekturze, otoczona książkami, z dala od domowego zgiełku… Czy to nie piękna perspektywa? Nie musisz jej sobie wyobrażać, wystarczy, że wybierzesz designerskie parawany - nowoczesne i dekoracyjne, a wypoczniesz w przestrzeni innej niż wszystkie. Jeśli chcesz przełamać stereotypy w dziedzinie aranżacji domowej przestrzeni i iść pod prąd, w Planeta Design znajdziesz designerskie meble oraz nowoczesne łóżka, które pomogą Ci stworzyć aranżację mieszkania inspirowaną nowatorskimi rozwiązaniami prosto od zachodnich projektantów wnętrz.\nOzdobne parawany - dzieła sztuki w zasięgu ręki\nChcesz poczuć się jak w galerii sztuki? Nie musisz kupować drogich obrazów. Designerskie parawany nowoczesne i dekoracyjne przeniosą Cię w świat prawdziwego artyzmu. Biało-czarne parawany na płótnie nadadzą indywidualności nie tylko w mieszkaniu, ale także w biurze czy salonie kosmetycznym. Niejedna klientka marząca o prawdziwym relaksie z pewnością doceni walory estetyczne, które otoczą ją w trakcie zabiegu. Parawany to także znakomite dodatki do biura. Postaw na nie, jeśli chcesz dodać wnętrzom ciepła i przytulności.


11 -09 -2011\nWczoraj w katedrze tarnowskiej nasza parafianka katechetka p. Marta Skrzymowska z Myślca z rąk ks. Biskupa Wiktora Skworca otrzymała piękną nagrodę "Dei Regno Servire". Składamy pani Marcie serdeczne gratulacje. Jest to ogromne wyróżnienie dla naszej wspólnoty parafialnej. Myślę, że jest to docenienie pani Marty za Jej piękną pracę katechetyczną w Nowym Sączu z młodzieżą. Niemały wpływ zapewne na nagrodę miała Jej postawa jaką przyjęła i przykrości, które musiała przeżyć w kontekście "halloween" oraz artykułu w gazecie który panią Martę tak niesprawiedliwie przedstawił. Jak słuchaliśmy w liście ten " tydzień wychowania" będzie nasze myśli kierował ku tym za których jesteśmy odpowiedzialni.\n4 -09 -2011\nRada parafialna na ostatnim spotkaniu po konsultacjach z Kurią Diecezjalną podjęła decyzję o remoncie naszych organów. Ostatni ich remont był 55 lat temu. Później były tylko drobne przeglądy. Jest to potrzeba chwili aby dłużej nie niszczały stojąc bezużytecznie już cztery lata. Zakres prac został zatwierdzony i będzie do wglądu na stronie internetowej naszej parafii. Mamy wszyscy świadomość, że jest to duże wyzwanie finansowe rzędu 50 tys. zł. Trudno tak dużą sumę pieniędzy znaleźć. Myślę jednak, że każdy z nas chciałby aby znowu zabrzmiał głos organ tym bardziej, że mamy dobrego pana organistę. Po sfinansowaniu ogrodzenia gdzie wydatek był tak ogromny ufam, że i tym razem uda się nam to przedsięwzięcie zrealizować. Rada Parafialna doszła do wniosku, że tym razem będzie trzeba zaangażować finansowo wszystkich parafian. Dlatego proszę aby w najbliższym czasie życzliwie przyjąć osoby, które zbiorą po domach ofiary na ten cel. Mamy świadomość, ze nasza parafia liczebnie jest mniejsza a i nie wiem jak do tego problemu podejdą mieszkańcy Małej Żeleźnikowej. Dodam, że prace mogą trwać od trzech do czterech miesięcy a rozpoczną się w połowie tego tygodnia. Przy dobrym układzie myślę, że na pasterce będzie można już na organach zagrać lub niedługo potem.\n28 -08 -2011\nW naszej wspólnocie parafialnej witamy serdecznie ks. Łukasza Pawełka pochodzącego z Uszwi, który pierwsze kroki w kapłaństwie będzie stawiał w naszej parafii. Życzymy obfitości Bożej łaski pod skrzydłami patrona naszej parafii św. Michała Archanioła. Ufam, ze ks. Łukasz spotka się z życzliwym przyjęciem w naszej wspólnocie parafialnej. Przy okazji dziękuję młodzieży, która pomogła przenieść się ks. Przemysławowi do Brzeska oraz panom, którzy czynili przygotowanie mieszkania dla ks. Łukasza na plebani\n19 -06 -2011\nW ostatnią niedzielę na placu w Starym Sączu rodzina p. Cecylii i Józefa Pierzchała otrzymali z rąk Księdza Biskupa Wiktora Skworca nagrodę "Dei Regno Servire". Składamy z serca płynące gratulacje. Tę nagrodę we wrześniu ubiegłego roku jednogłośnie zaproponowała Rada Parafialna naszej parafii.\n29 -05 -2011\nDziś nasza parafia będzie przeżywać uroczystość prymicyjną ks. Maksymiliana Lelito na mszy o 11 . Po mszy prymicyjnej procesja i błogosławieństwo. Życzymy drogi księże obfitości Bożej łaski na drodze kapłańskiego życia.\nWywiad z ks. Maksymilianem


Śląskie: Nowe opłaszczowanie sygnatury w drewnianej świątyni w Łodygowicach - Prawo i finanse\nŚląskie: Nowe opłaszczowanie sygnatury w drewnianej świątyni w Łodygowicach\nPAP • 6 lutego 2021 - 11:24\nTrwa renowacja XVII-wiecznego drewnianego kościoła Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Łodygowicach na Żywiecczyźnie. Obecnie zakończone zostały prace związane z wymianą opłaszczowania sygnatury – podały w sobotę służby prasowe diecezji bielsko-żywieckiej.\nRemont konserwatorski wzniesionej w latach 1634-1635 świątyni to część projektu renowacji kilku drewnianych kościołów i stworzenia na ich bazie muzeum.\nDiecezja, powołując się na informacje Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Katowicach, podała, że prace w Łodygowicach obejmują m.in. remont elewacji, wymianę gontowego pokrycia dachowego i remont instalacji odgromowej kościoła. Wymienione zostały tam już stare kamienne schody wiodące do świątyni. Wkrótce przeprowadzone będą prace konserwatorskie przy unikalnej, malowanej na płótnie XIX-wiecznej zasłonie wielkopostnej braci Chrząstkiewiczów.


KOSZYKÓWKA: Zastal jedzie do outsidera - wZielonej.pl\nHome/Sport/KOSZYKÓWKA:/Zastal jedzie do outsidera\nZastal jedzie do outsidera\nRedakcja Portalu wZielonej.pl 2009-12-04\nSobotni rywal to spadkowicz z ekstraklasy, który zajmuje obecnie ostatnie miejsce w tabeli I ligi. O zawodnikach i sile Górnika opowiedział nam Tomasz Herkt, trener Zastalu.\n– Gra tam dwóch naszych zawodników: Buczyniak i Matczak (brat Filipa – zawodnika Zastalu), Sterenga, który grał w ekstraklasie w Górniku, Józefowicz – też groźny gracz, Grzywa – center mający 210 cm. To jest groźna piątką.\nPonadto na ławce trenerskiej wałbrzyskiej drużyny zasiada Grzegorz Chodkiewicz, były opiekun zielonogórskiej drużyny, a prywanie ojciec zastalowców: Marcina i Adama Chodkiewiczów.\nZielonogórzanie wystąpią jutro w najsilniejszym składzie. Do zespołu po chorobie wrócili bowiem rozgrywający Marcin Flieger i Jarosław Kalinowski, a także Marcel Wilczek. W przypadku dwóch pierwszych trener Herkt nie oczekuje super dyspozycji. – Była to absencja dość długa i spowodowana kuracją antybiotykową. – zaznacza szkoleniowiec.\nMecz Górnika Wałbrzych z Intermarche Zastalem Zielona Góra w sobotę o godz. 17:00.


Wałbrzych: Kabaret Dasza Von Yock wygrał PrzeWAŁkę - Gazetawroclawska.pl\nWałbrzych: Kabaret Dasza Von Yock wygrał PrzeWAŁkę\n31 maja 2009 18:03 31.05.2009 18:03\nKabaret Dasza Von Yock został zwycięzcą zakończonej w sobotę w Wałbrzychu, XI Ogólnopolskiej Giełdy Kabaretowej PrzeWAŁka.\nDo konkursu przystąpiło sześć kabaretów: Słoiczek po cukrze, Poszukiwani, Dasza Von Yock, Widelec, OTOoni i Macież.\nJako gwiazdy zaprezentowały się w grupy: kabaret Słuchajcie, Hrabi, Noł Nejm i Kabaret pod Wyrwigroszem.\nO tym, że właśnie formacji Dasza Von Yock przypadnie Grand Prix trwającej dwa dni giełdy zadecydowało jury w składzie: Joanna Kołaczkowska (Hrabi), Waldemar Sierański (Koń Polski) i Tadeusz Kwinta (aktor z Krakowa).\nNagrodę dziennikarzy tegorocznej PrzeWAŁki dostał Słoiczek po cukrze, ten kabaret przypadł także najbardziej do gustu publiczności. Organizatorzy nagrodzili grupę Macież, a Marcin Sitek, aktor tego kabaretu został uznany za osobowość sceniczną.


INFORMACJA O ZMIANIE STAWKI ŻYWIENIOWEJ – Internat przy ZS CKU w Wolborzu\nOpublikowane przez Patryk Lewandowski w dniu 3 stycznia 2019\nUprzejmie informujemy, iż zgodnie z zarządzeniem dyrektora Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Ustawicznego w Wolborzu (nr 41/2018 z dnia 21 grudnia 2018r.) od dnia 1 stycznia 2019r. stawki żywieniowe ulegają zmianie i będą wynosić:\nstawka dzienna żywieniowa dla młodzieży mieszkającej w internacie – 13,00 zł (3,50 zł – śniadanie, 6,00 zł – obiad, 3,50 zł – kolacja)\nobiad dla młodzieży szkolnej – 6,00 zł\nobiad dla pracownika, emeryta szkoły – 8,00 zł.\nDecyzja o podwyższeniu stawki żywieniowej została zaakceptowana przez organ prowadzący szkołę, tj. Starostwo Powiatowe oraz Radę Rodziców.\nOpłata za zakwaterowanie nie ulega zmianie. Bez zmian pozostają również numery kont bankowych:\nBGŻ O/Piotrków Trybunalski, ul. Grota Roweckiego 5, 97 – 300 Piotrków Tryb.\nwyżywienie 35 2030 0045 1110 0000 0195 4510\nzakwaterowanie 90 2030 0045 1110 0000 0195 4490


10 naturalnych metod leczenia przedwczesnego wytrysku\nSzczegółowy przegląd 10 naturalnych metod leczenia przedwczesnego wytrysku\nMężczyźni, którzy cierpią na przedwczesny wytrysk, mogą uznać seks za złą wiadomość. Ten stan może oznaczać, że osiągną orgazm zbyt wcześnie, nawet zanim będą mogli zadowolić swoich partnerów.\nJest jednak dobra wiadomość. Tam jest trochę suplementy dla mężczyzn które są dostępne, których głównym celem jest leczenie tego schorzenia i poprawa ogólnego zdrowia seksualnego mężczyzn.\nZ drugiej strony, jeśli zdobycie tych suplementów dla mężczyzn może okazać się wyzwaniem, istnieją naturalne metody leczenia, które mogą zwalczyć przedwczesny wytrysk. Te naturalne zabiegi są niedrogie, bezbolesne i bardzo łatwe.\nOto 10 naturalnych metod leczenia przedwczesnego wytrysku. Mogą obejmować techniki, które możesz wykonywać regularnie, a także naturalne substancje, które faktycznie mogą pomóc w leczeniu przedwczesnego wytrysku.\nJak mogę naturalnie zwiększyć poziom testosteronu?\nWedług badań opublikowanych w Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, jeden na czterech mężczyzn powyżej 30 roku życia ma niski poziom testosteronu.\nCzym jest TestoMAX200?\nTestoMAX200 to jeden z suplementów wzmacniających męskość, który twierdzi, że wspomaga męską sprawność seksualną na wiele sposobów, używając całkowicie naturalnej formuły.\nJakie witaminy są dobre dla męskiej płodności?\nDobry stosunek płciowy z partnerem jest ważny, a dobra płodność jest równie ważna dla par. Według statystyk u około 1 na 6 par stwierdza się bezpłodność.\nCzy jakieś produkty dla mężczyzn działają?\nSądząc po powszechności dostępnych obecnie na rynku męskich produktów wzmacniających, można założyć, że mężczyźni w każdym wieku pragną pozostać tak aktywni i męscy, jak to tylko możliwe.\nCzy jest jakaś tabletka wzmacniająca dla mężczyzn, która naprawdę działa?\nPodczas gdy wzmocnienie męskości to niejasny termin, który może oznaczać wiele rzeczy, zwykle odnosi się do leczenia zaburzeń erekcji i utraty libido.\nJakie są najlepsze leki na przedwczesny wytrysk?\nZnalezienie odpowiedniego planu leczenia przedwczesnego wytrysku może być trudne, szczególnie ze względu na fakt, że szeroki wachlarz opcji jest dostępny w kilku różnych formatach.\nJak pigułki seksualne mogą poprawić Twoją sprawność seksualną?\nPigułka seksualna od dziesięcioleci jest użytecznym narzędziem do poprawy * ogólnej sprawności seksualnej.\nJak działa androzen?\nObecnie w sprzedaży jest kilkaset produktów męskich. Jeśli poszukujesz tego rodzaju produktu,\nJakie są najlepsze metody leczenia niskiej wytrzymałości seksualnej?\nTabletki wzmacniające dla mężczyzn są teraz bardziej popularne niż kiedykolwiek. Większość ludzi ma błędne przekonanie, że te produkty są przeznaczone tylko dla mężczyzn\nMówią, że praktyka czyni mistrza. Jeśli cierpisz na przedwczesny wytrysk, najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest częstsze angażowanie się w czynności seksualne.\nJeśli między seksem są długie przerwy, jest bardziej prawdopodobne przedwczesny wytrysk. Wielu mężczyzn również zauważyło poprawę swojej sytuacji dzięki praktyce. Dzięki praktyce możesz dowiedzieć się więcej o swoim ciele, w tym o swoich ograniczeniach.\n2. Podejście seksualne - technika „Stop-Start”\nTa technika, którą możesz zastosować do seksu, często obejmuje stymulację twojego penisa do punktu prawie wytrysku, ale następnie zatrzymanie się na jej drodze.\nNastępnie ponownie go stymuluj, zatrzymuj, a następnie powtarzaj ten sam proces, aż zaczniesz kontrolować wytrysk.\n3. Wykonaj kilka ćwiczeń mięśni PC\nKobiety występują ćwiczenia Kegla w celu ćwiczenia mięśni miednicy.\nTe same mięśnie miednicy mogą być używane do osiągania silnych orgazmów i pomocy w opóźnianiu wytrysku. Aby wykonać to ćwiczenie, napnij pośladki na sekundę, tak jak kontrolujesz wypróżnienia.\nPowtórz to 15 razy z rzędu i wykonując około 60-75 skurczów dwa razy dziennie.\nTe ćwiczenia mięśni mogą wzmocnić mięśnie miednicy, dzięki czemu możesz łatwo się rozluźnić lub skurczyć, gdy zbliżasz się do orgazmu, opóźniając w ten sposób wytrysk.\nInni mężczyźni również ściskają mięśnie podczas ich rozluźniania.\n4. Pozycja cofania\nMężczyźni są bardziej pobudzeni, gdy pełnią funkcję misjonarską i są na szczycie.\nKiedy czujesz, że zbliżasz się do wytrysku, możesz spróbować mieć kobietę na górze. W ten sposób mężczyzna może kierować ruchem kobiety przez jej biodra.\nW ten sposób, jeśli stanie się bardzo podniecony, może po prostu poprowadzić ją, aby zwolniła, a może zatrzymała jej ruchy.\nNajwyżej oceniane tabletki wzmacniające dla mężczyzn\nNajlepsze wzmacniacze seksualne\nĆwiczenia na zaburzenia erekcji\nZabiegi na przedwczesny wytrysk\n5. Masaż prącia\nMasaż można wykonać za pomocą olejku musztardowego. Masując penisa 5 - 10 kroplami olejku musztardowego połączonego z uncją oleju sezamowego co najmniej godzinę przed stosunkiem; poprawia się przepływ krwi do okolicy prącia.\nRegularne robienie tego pozwoli ci zauważyć znaczną poprawę. Jeśli zdecydujesz się na tę kurację, bardzo ważne jest, aby zmyć penisa przed stosunkiem, aby uniknąć poparzenia okolicy narządów płciowych partnera.\n6. Jajka i marchewki\nPołączenie dwóch posiekanej marchewki i jajka na wpół ugotowanego wraz z łyżką miodu to dobra mikstura, która może zwalczyć przedwczesny wytrysk.\nMożna to przyjmować codziennie przez około trzy miesiące. Następnie możesz poczuć zauważalną różnicę i najwyraźniej poczujesz się znacznie lepiej po. Jednak samo przyjmowanie tej mieszanki nie jest tajemnicą. Musisz także wykonać inne formy ćwiczeń.\nGdy zauważysz, że przedwczesny wytrysk jest już pod kontrolą, możesz zacząć zmniejszać spożycie.\n7. Naturalne afrodyzjaki\nTe naturalne afrodyzjaki mogą poprawić złe libido, a także zapobiegają przedwczesnemu wytryskowi.\nNależą do nich nasiona kopru włoskiego, marchew, seler, czosnek, banany, imbir, cebula, sałata, skorupiaki i inne. Upewniając się, że te pokarmy są codziennie włączane do diety, zapobiegasz występowaniu przedwczesnego wytrysku. Avena Sativa jest również znany z leczenia przedwczesnego wytrysku.\n8. Techniki fizyczne\nPrzedwczesny wytrysk można kontrolować za pomocą pewnych metod fizycznych podczas stosunku.\nPodczas stosunku i czujesz, że zbliżasz się do orgazmu, możesz po prostu wyciągnąć penisa i odczekać około 30 sekund.\nMoże to pomóc najpierw rozluźnić mięśnie, a następnie możesz ponownie wejść. Może to pomóc w dłuższym utrzymaniu wytrysku, a jednocześnie możesz dalej kontrolować erekcję.\n9. Korzeń szparagów\nKorzeń szparagów jest również znany z leczenia przedwczesnego wytrysku. Możesz to zrobić, biorąc około 20 gramów korzenia szparagów i gotując go razem ze szklanką mleka.\nTę mieszankę mleka można spożyć po odsączeniu korzenia. Robiąc to dwa razy dziennie, możesz kontrolować przedwczesny wytrysk i ostatecznie go wyleczyć.\n10. Lady's Finger\nPalec damski jest często używany jako składnik wzmacniający dla mężczyzn w niektórych produktach wzmacniających męskość. Na przykład istnieje produkt w proszku wykonany z biszkoptu, który jest znany z leczenia przedwczesnego wytrysku.\nPobranie około dziesięciu gramów proszku i dodanie go do szklanki mleka i zmieszanie z dwiema łyżeczkami cukru może być dobrą mieszanką, którą można spożywać codziennie i wieczorem.\nTa mikstura może być przyjmowana nieprzerwanie przez około miesiąc i może znacznie poprawić Twoją sytuację.\nJeśli zastanawiasz się, dlaczego w przypadku przedwczesnych wytrysków musisz stosować naturalne metody leczenia, powodów jest wiele. Po pierwsze są naturalne, co zwiększa ich szanse na bezpieczeństwo.\nPoruszają się zgodnie z naturalnymi funkcjami organizmu, a także składem ciała. Nawet po długotrwałym użytkowaniu nie oczekuje się, że spowodują one jakiekolwiek skutki uboczne, które mogłyby spowodować problem dla użytkownika.\nW przeciwieństwie do użycia produkty dla mężczyzn, te naturalne metody leczenia są tańsze.\nW rzeczywistości niektóre wcale nie kosztują. Mogą jednak potrzebować Twojego czasu, wysiłku i zaangażowania w regularność.\nCzytaj dalej: Terapia seksualna w celu wyleczenia przedwczesnego wytrysku\nNajlepsze tabletki wzmacniające dla mężczyzn\nMęskie zaburzenia seksualne


Tarnów. Miasto i drogowcy spierają się o przebudowę Lwowskiej, a otoczenie ulicy wygląda jak pobojowisko [ZDJĘCIA] | Gazeta Krakowska\nNa placu budowy ulicy Lwowskiej w Tarnowie od tygodni nic się nie dzieje. Już w październiku wyglądało na to, jakby drogowcy zeszli z placu budowy. Wtedy magistrat tłumaczył, że prowadzone są roboty wyburzeniowe i dlatego ekipy nie widać.\nJak twierdzą urzędnicy, z końcem grudnia firma Strabag zakończyła ten etap prac na ulicy Lwowskiej, ale nie wiadomo kiedy i czy w ogóle wróci na plac budowy.\nPrzeciągają się bowiem uzgodnienia ze Strabagiem dotyczące treści aneksu do podpisanej umowy. Pierwsza sporna kwestia dotyczy ostatecznego terminu realizacji inwestycji. Miasto, ze względu na unijne dofinansowanie, obstaje przy dacie 30 września. Wykonawca twierdzi, że potrzebuje więcej czasu. Rozbieżności dotyczą także terminu dostarczenia dokumentacji projektowej. Firma uważa, że za zwłokę odpowiada miasto i nie zamierza ponosić kosztów związanych z opóźnieniem.\n- Aneks reguluje termin zakończenia inwestycji, nie ogranicza to możliwości podjęcia dalszych prac przez wykonawcę - mówi Artur Michałek, dyrektor Zarządu Dróg i Komunikacji w Tarnowie.\nMaciej Tomaszewski, rzecznik prasowy firmy Strabag potwierdza jedynie, że rozmowy trwają. - Czekamy jednocześnie na wyłonienie w przetargu rozpisanym przez zamawiającego inspektorów nadzoru, tak by mogły być przez nas prowadzone kolejne prace w zakresie robót branżowych. Jednocześnie oczekujemy na wyłonienie przez zamawiającego wykonawcy prac dodatkowych, które nie były objęte umową przez nas zawartą - wyjaśnia.\nRoboty dodatkowe obejmować mają mają kanalizację, wodociąg oraz wyburzenia, co jest konsekwencją niewielkiego przesunięcia drogi w stosunku do początkowych planów.\nMiasto ogłosiło przetargi związane z wyłonieniem inspektorów nadzoru do poszczególnych branż: drogowych, konstrukcyjnych, sieciowych i innych. Rozstrzygnięcia mają zapadać w najbliższych dniach.\n- Jeśli wykonawca nie podejmie prac i nie będzie ich prowadził zgodnie z harmonogramem, nie pozostanie nam nic innego, jak rozwiązać z nim umowę - mówi Roman Ciepiela. - Wtedy szybko ogłosimy nowy przetarg i wybierzemy nowego wykonawcę. Będziemy robić wszystko, żebyśmy wyrobili się w terminie – dodaje.\nPrzebudową objęty jest blisko kilometrowy odcinek jednej z najbardziej ruchliwych ulicy wylotowych z miasta. Według pierwotnych deklaracji budowa drugiej jezdni ul. Lwowskiej i remont starej powinny były zakończyć się jesienią 2018 roku. Ruszyły jednak dopiero w połowie 2019 roku, a powodem poślizgu były przedłużające się formalności związane z wydaniem zezwolenia na realizację inwestycji drogowej przez służby wojewody.\nGość 16.01.2020 17:45:55\nHa ha i znowu Ciepiela😂Wstyd i nic więcej. Banda przekręciarzy i złodzieji. Tarnów upada i tyle w temacie.\nJa 15.01.2020 20:35:48\nNiemoty z siedziby Prezydenta Tarnowa, może drogę przy szpitalny wyremintujecie\nTakiej dojazdowki nie ma szpital nawet w Dzibuti


101. Fitnezja - catering dietetyczny\n102. Catering dietetyczny - czy to się opłaca?\n103. Jak wybrać najzdrowszy sok\n104. Jak schudnąć jesienią? 3 zdrowe nawyki na dobry początek\n105. Rozszerzamy dietę niemowlęcia - podstawowe informacje\n106. Bezglutenowe i wegańskie produkty - co warto o nich wiedzieć?\n107. Popularne przyczyny kamicy moczowej\n108. Dieta dla diabetyków - co powinna zawierać?\n109. Jak szybko schudnąć? Analiza


Dekada działalności Katolickiego Ośrodka Terapii Uzależnień w Wierzenicy | Caritas Polska\nDekada działalności Katolickiego Ośrodka Terapii Uzależnień w Wierzenicy\nJesteś tutaj: Caritas Polska / Aktualności / Dekada działalności Katolickiego Ośrodka Terapii Uzależnień w Wierzeni...\n11 lipca 2018 Caritas DiecezjeAktualnościPaweł Pomin\nTo już 10 lat działalności Katolickiego Ośrodka Wychowania i Terapii Uzależnień Caritas Archidiecezji Poznańskiej, który dotychczas pomógł ponad pół tysiącu osób pokonać uzależnienia.\nW 2008 roku dzięki Caritas Archidiecezji Poznańskiej w malowniczej wiosce Wierzenica zostało utworzone miejsce, które każdego dnia pomaga młodym ludziom w wieku 14 – 21 lat. Rocznej terapii poddane zostają osoby uzależnione od narkotyków i innych substancji psychoaktywnych. W placówce młodzi ludzie uczą się nowych postaw, a utożsamiając się z nowymi wartościami wydobywają się z uzależnienia od substancji psychoaktywnych.\nHistoria Doroty – absolwentki ośrodka\nMłoda kobieta trafiła do ośrodka po 2 latach zmagań z uzależnieniem. Do samego końca nie potrafiła przyznać przed sobą, że ma problem, ponieważ traktowała go w kategoriach osobistej porażki. Jak sama twierdzi – źle dobierała znajomych, straciła wszystkie zainteresowania i chęć do życia, a przede wszystkim kłóciła się z bliskimi. W tamtym okresie jednym rozwiązaniem jakie widziała Dorota – była ucieczka do środków odurzających, psychoaktywnych. W obliczu całkowitej bezsilności pojawiły się coraz większe problemy oraz konflikty z prawem. Narkotyki okazały się sposobem, aby poczuć się lepiej, jednak z każdą kolejną dawką doprowadzały kobietę do całkowitej autodestrukcji.\nSwoją terapię w ośrodku rozpoczęła mając 17 lat. Na początku drogi dominował w niej upór, bunt i przeświadczenie, że ona sama wie co dla niej jest najlepsze. Trochę trwało zanim zrozumiała, że warto dopuścić do siebie innych ludzi. Dzisiaj mówi, że podczas terapii były lepsze i gorsze dni, ale każdy kolejny dzień stawał się łatwiejszy. W ośrodku spędziła 14 miesięcy – był to dobrze wykorzystany czas, ponieważ nauczyła się jak skutecznie radzić sobie z uzależnieniem, ale również jak być dobrym człowiekiem. Terapia pozwoliła jej na zmianę systemu wartości oraz poznanie Boga na nowo. Dzisiaj, Dorota jest szczęśliwą żoną i matką 6-miesięcznego dziecka, a przede wszystkim spełnionym człowiekiem, który sam niesie pomoc drugiemu człowiekowi. Na co dzień w jej życiu goszczą takie wartości jak szczerość i uczciwość oraz szacunek do siebie i drugiego człowieka.\nProgram terapeutyczny opracowany jest w duchu wartości chrześcijańskich, jednak w terapii uczestniczyć może zarówno młodzież wierzącą, jak i niewierzącą. Ośrodek oferuje możliwość nauki na poziomie gimnazjum. W placówce pracują specjaliści terapii uzależnień, lekarz psychiatra, psycholog oraz instruktor terapii zajęciowej.\nTagi:archidiecezja poznańskaCaritasKatolicki Ośrodek Terapii UzależnieńWierzenica\nhttps://caritas.pl/wp-content/uploads/2018/07/naszdom-6.jpg 541 800 Paweł Pomin https://caritas.pl/wp-content/uploads/2018/03/logo.png Paweł Pomin2018-07-11 15:49:232018-08-23 07:33:49Dekada działalności Katolickiego Ośrodka Terapii Uzależnień w Wierzenicy


Ważna informacja! Dodatkowe szczepienia przeciw COVID dla pracujących lekarzy! - Śląska Izba Lekarska\nWażna informacja! Dodatkowe szczepienia przeciw COVID dla pracujących lekarzy!\nOpublikowano: 13.01.2021 10:54\nPoprawiono: 13.01.2021 12:59\nInformujemy, że na stronie Ministerstwa Zdrowia ukazał się komunikat dla lekarzy/lekarzy dentystów, którzy nie zgłosili się lub nie mogą zgłosić się na szczepienie przeciw COVID-19 (do szpitala węzłowego) w terminie do 14.01.2021 r.\nTakie osoby będą mogły zapisać się na szczepienie później w wybranym populacyjnym punkcie szczepień lub specjalnie utworzonym punkcie szczepień w szpitalu rezerwowym/prowadzącym szpital rezerwowy.\nSpecjalnie dla medyków od 12.01 zostały otwarte dodatkowe punkty szczepień w szpitalach rezerwowych lub szpitalach macierzystych w 5 miastach: Warszawa, Wrocław, Gdańsk, Katowice, Poznań. Tam mogą zgłaszać się osoby posiadające prawo wykonywania zawodu - w tym także lekarze, którzy z uwagi na występujące przeciwskazania do podania szczepionki (np. choroba, ciąża, karmienie piersią, lekarze stażyści przed rozpoczęciem rezydentury) nie mogli się zgłosić w terminie dla grupy 0.\nPrzed udaniem się na szczepienie, należy umówić się telefonicznie ze szpitalem na odpowiedni termin!\nKatowice - Szpital Tymczasowy Plac Sławika i Antalla 1 w Katowicach\nKontakt do punktu: koordynator Edyta Kozioł, telefon: 783 101 100, e-mail: ;


„W DOMU OJCA” – WSPÓLNOTA bOŻEGO OJCOSTWA\nMSZA ŚWIĘTA dla mieszkańców Domu Ojca. Raz w miesiącu, w dowolnie ustalonym terminie.\nGODZINA ŚWIĘTA „GETSEMANI” (przed Najświętszym Sakramentem). Pierwsza część – indywidualna adoracja w ciszy, druga część – wspólne odmawianie Bolesnej Części Różańca w intencjach Nowenny: „Otrzyj Matce łzy – uratuj Ojcu syna”. I czwartek miesiąca, godz. 20.00. Więcej…\nDZIEŃ OJCA. Transmitowane na żywo spotkania z Domu Ojca, mające na celu propagowanie i rozwijanie kultu ku czci Boga Ojca. Każdy 7. dzień miesiąca (wg objawień siostry Eugenii Ravasio), godz. 20.00\nPUSTYNIA DLA ŻYCIA. Indywidualne dni skupienia (w ciszy) dla członków i sympatyków WBO. Wybrane soboty miesiąca.\nSPOTKANIA, KONSULTACJE I PORADY SPECJALISTYCZNE, w ramach działającego w Domu Ojca Katolickiego Centrum Ojcostwa DOM OJCA (m.in. terapia, psychoterapia, poradnictwo rodzinne, prawne itp) – codziennie (oprócz niedziel), w ustalonych godzinach. Więcej…\nINNE spotkania, organizowane przez Wspólnotę Bożego Ojcostwa lub Katolickie Centrum Ojcostwa DOM OJCA (warsztaty, kursy, szkolenia, konferencje, bibliodramy, spotkania integracyjne, jubileusze, rocznice itp) – w terminach ustalonych wcześniej z odpowiedzialnymi WBO i przełożonym Domu Ojca.


Klaudia El Dursi pokazała nowe nagrania z Bali! Zobaczcie, co się dzieje na planie "Hotelu Paradise"\nKlaudia El Dursi pokazała swoim fanom na Instagramie, jak pracuje i wypoczywa na Bali. Co się dzieje na planie programu "Hotel Paradise"?\nPiękna modelka i była uczestniczka ostatniej edycji "Top Model" już od kilku tygodni przebywa na Bali, gdzie powstaje nowe show, które już wiosną zobaczymy na antenie TVN7. Jak już wiemy, Klaudia El Dursi poprowadzi "Hotel Paradise". Co jakiś czas Klaudia pokazuje filmy i zdjęcia, dzięki którym możemy zobaczyć, jak będzie prezentować się w reality-show. Teraz znów uchyliła rąbka tajemnicy!\nZjawiskowa Klaudia El Dursi na Bali\nKlaudia El Dursi poleciała na Bali sama, ale od kilku dni towarzyszy jej rodzina - partner i dzieci. Teraz modelka dzieli swój czas na pracę i relaks z bliskimi.\nOstatnio opublikowała nowe nagrania z rajskiej wyspy, na których widać, jak m.in. jej dzieci bawią się w basenie i jak sama prezentuje się na nagraniach show "Hotel Paradise". Co ciekawe, piękna prowadząca zdradziła, że powoli zbliża się wielki finał na planie programu.\nJest tak gorąco... - Klaudia El Dursi zdradziła podczas relacji na InstaStories. Ale pogoda chyba odzwierciedla nasz stan w naszym Hotelu Paradise ponieważ finał zbliża się wielkimi krokami - dodała.\nZobaczcie sami, jak na planie "Hotelu Paradise" wygląda Klaudia El Dursi! Przypominamy, że producenci pokazali ostatnio pierwszych uczestników show! Emisja programu prowadzonego przez modelkę rozpocznie się już 24 lutego. Będziecie oglądać?\nKlaudia El Dursi pokazała, jak wypoczywa poza planem programu "Hotel Paradise".\nModelka pochwaliła się nową stylizacją, w której poprowadzi show.\nKlaudia El Dursi wraca do Polski! Przez koronawirusa czeka ją kwarantanna\nKlaudia El Dursi w rozmowie z "Dzień Dobry TVN" zdradziła, kiedy będzie mogła wrócić do Polski.\nKlaudia El Dursi w rozmowie z "Dzień Dobry TVN" zdradziła, kiedy będzie mogła wrócić do Polski. Ostatnio piękna modelka przyznała, że kończy już prace na planie "Hotelu Paradise" i wkrótce będzie mogła wylecieć z Bali. Dziś podczas wywiadu w DDTVN opowiedziała, czy epidemia koronawirusa wpłynęła na prace na planie reality-show, a przy okazji zdradziła, kto z rodziny jest z nią na rajskiej wyspie! Kiedy wyruszą w podróż do Polski? Klaudia El Dursi wraca do domu Klaudia El Dursi w śniadaniowym programie TVN przyznała, że wylatuje z Bali już 24 marca. Co ciekawe, prowadząca nowe rality-show "Hotel Paradise" nie będzie podróżować sama! Okauzje się, że jakiś czas temu przyleciała do niej mama. Wcześniej Klaudię odwiedzili również jej partner i dzieci- rodzina modelki miała jeszcze raz przylecieć na rajską wyspę jednak ze względu na koronawirusa musieli zmienić swoje plany. Trochę czasu minęło od ich odwiedzin- mieli wrócić ponownie ale niestety sytuacje nie pozwoliła na to. Postanowiliśmy wspólnie, że lepiej i bezpieczniej będzie jak zostaną w Polsce i ja sama do nich dolecę. Ale teraz jest ze mną mama. Mama odwiedziła mnie tutaj na Bali, więc jest nowa grupa wsparcia. Miała wrócić trochę wcześniej, ale ze względu na zaistniałą sytuację postanowiłam ją troszkę tutaj przetrzymać ze względów bezpieczeństwa- przyznała w "Dzień Dobry TVN". A czy epidemia koronawirusa wpłynęła na prace na planie programu? Praca na planie nie została zakłócona, jedyne co to w trosce o nas w trosce o innych zaprzestaliśmy jakichkolwiek wycieczek w miejsca turystyczne. Po prostu spędzamy czas na terenie naszego hotelu i na terenie hotelu uczestników- przyznała Klaudia El Dursi. Przypominamy, że Klaudia El Dursi po powrocie do...\n"Hotel Paradise": Kasia Szklarczyk kolejną gwiazdą show TVN7?\nKatarzyna Szklarczyk, zwyciężczyni programu "Top Model", również pojawi się w "Hotelu Paradise". Jaka będzie jej rola?\nNowe show TVN7 zbliża się wielkimi krokami! Już 24 lutego o godzinie 20 zobaczymy pierwszy odcinek "Hotelu Paradise". Jak wiemy, prowadzącą nowe reality show została piękna Klaudia El Dursi . Okazuje się jednak, że oprócz niej w "Hotelu Paradise" prawdopodobnie zobaczymy także inną gwiazdę "Top Model" ! Poznajcie szczegóły! Kasia Szklarczyk w programie "Hotel Paradise"? Od kilku tygodni trwają nagrania do pierwszej polskiej edycji "Hotelu Paradise". W tym celu Klaudia El Dursi musiała wyjechać na Bali. Modelka bardzo tęskniła za swoimi synami i mężem. Na szczęście rozłąka nie trwała zbyt długo. Rodzina Klaudii El Dursi dołączyła do niej na Bali, gdzie spędzają razem piękny czas. Zobacz także: Klaudia El Dursi pokazała zdjęcie ze starszym synem. Co za przystojniak! Teraz dołączyła do nich jeszcze jedna gwiazda "Top Model"! Okazuje się bowiem, że w programie prawdopodobnie zobaczymy także Katarzynę Szklarczyk, która zwyciężyła 7. edycję show. Modelka zdradziła tę informację na swoim Instagramie. Nie wiadomo jednak, w jakim charakterze Kasia wystąpi w nowym reality show. Pozdrowienia prosto z planu Hotel Paradise 🌴 Za mną dom, w którym zamieszkali uczestnicy 😊 Mamy tutaj gorąca atmosferę, a emocje sięgają zenitu 🔥 - napisała Kasia Szklarczyk. Modelka przy okazji zrobiła też przysługę swojej koleżance. Klaudia El Dursi skarżyła się bowiem, że jej dzieci nie chcą jeść posiłków, które serwowane są na Bali. Chłopcy tęsknili za domowym jedzeniem. Dlatego Kasia Szklarczyk kupiła dla nich cały zapas budyniów i innych smakołyków, które dostarczyła na wyspę. Klaudia El Dursi od razu zapowiedziała, że dzięki temu będzie mogła upiec chłopakom ich ulubione ciasta! Będziecie oglądać "Hotel...


KGW Międzyrzecze Górne\ndata dodania: Wtorek 13 lutego 2007\nKo�o Gospody� Wiejskich w Mi�dzyrzeczu Górnym powsta�o w 1947 r. - za�o�ycielk� ko�a by�a pani Stefania Krajewska, do roku 1963 pe�ni�a funkcj� przewodnicz�cej.\nW 1963 r. przewodnicz�cym Ko�a zosta�a pani Czes�awa �ledzi�ska - dzia�alno�� ko�a prowadzi�a do 1980 r.\nOd 1980 do 1998 r. przewodnicz�ca Ko�a by�a pani Adela Gruszka, od 1998 roku do 2003 Ko�o nie przejawia�o dzia�alno�ci.\n17 lutego 2003 na zabraniu wiejskim podj�to uchwa��\no wznowieniu dzia�alno�ci KGW.\nDzia�alno�� KGW w latach 1947-1998 jest znane tylko z ustnego przekazu by�ych cz�onków, nie prowadzono kroniki swojej dzia�alno�ci. Mimo trudnych warunków i braku swojego pomieszczenia prowadzono ró�norodn� dzia�alno��, gospodynie spotyka�y sie w domach prywatnych - organizowano kursy gotowania, pieczenia haftu, szycia, rozprowadzano kurcz�ta, indyki prowadzono poletka do�wiadczalne oraz ogródki przydomowe, dzia�a�a wypo�yczalnia naczy� w pomieszczeniach Kó�ka Rolniczego.\n1998-2003 to okres, w którym KGW nie przejawia�o �adnej dzia�alno�ci - przyczyny tego nie znamy, 17-lutego 2003 reaktywowano dzia�alno�ci KGW. Ponownie, od samego pocz�tku swojej dzia�alno�ci Ko�o wspó�pracuje z organizacjami terenu so�ectwa: Rad� So�eck�, Ochotnicz� Stra�� Po�arn�, Ko�em Emerytów Rencistów, Fili� GOK-u, Klubem AA, Zespo�em Szkolno -Przedszkolnym.\nNasze Ko�o bierze czynny udzia� w organizowanych imprezach, przegl�dach i konkurasach organizowanych przez Urzad Gminy, ODR, Gminn� Rad� Kobiet, OSP, Rad� So�eck�.\nKo�o corocznie bierze udzia� w przegl�dach ,,Nasze Kulturalne Dziedzictwo”, do�ynkach so�eckich, gminnych, powiatowym, diecezjalnych, startujemy równie� w konkursie wie�ców do�ynkowych (II- miejsce w do�ynkach diecezjalnych). Cz�onkinie bior� udzia� w szkoleniach organizowanych przez ODR i Zwi�zek Kó�ek Rolniczych. W ramach swojej dzia�alno�ci rozprowadzamy grzybnie pieczarek, dbamy o wygl�d skalniaków wzd�u� drogi cmentarnej. Wszystkie cz�onkinie dbaj� o estetyczny wygl�d swoich obej�� i ogródków przydomowych. Odwiedzamy ludzi starych i schorowanych oraz wspieramy dzieci z rodzin ubogich. W kwietniu 2006 roku dokonali�my otwarcia naszej �wietlicy w budynku gminnym. �wietlica zosta�a wyremontowana w czynie spo�ecznym i przy pomocy finansowej Urz�du Gminy. �wietlica udost�pniona jest Radzie So�eckiej, Ko�u Emerytów i Rencistów i lokalnej grupie dzia�ania Rzeczpospolita Internetowa.\nNasze Ko�o w ramach dzia�alno�ci kulturalno- o�wiatowej organizuje dla swoich cz�onki� i ich rodzin oraz naszych sympatyków coroczny bal ostatkowy, wycieczki krajoznawcze (Wroc�aw, Wieliczka, Kazimierz Dolny, Sandomierz) oraz wyjazdy na gie�d� kwiatow�, do �róde� termalnych na S�owacj�.\nKGW zapewnia obs�ug� kulinarn� wszystkich imprez organizowanych przez organizacje z terenów So�ectwa. Na dzie� dzisiejszy Ko�o nasze liczy 47-cz�onki�.


Kurs żeglarski w goglach wirtualnej rzeczywistości. Pomysł wart milion - Biznes i Styl\nPaweł Goclon wymyślił system VR-SailSim umożliwiający manewrowanie jachtem morskim w wirtualnej rzeczywistości. Fot. Archiwum RARR S.A.\nSpółka Botmod z&nbspDębicy opracowała systemu VR-SailSim do szkoleń żeglarskich w&nbspwirtualnej rzeczywistości i&nbspzdobyła w&nbspkonkursie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości niemal milion złotych na wprowadzenie go do sprzedaży. Zyskała już patronat Polskiego Związku Żeglarskiego. Botmod jest jedną z&nbspjedenastu spółek, które w&nbsppaździerniku zdobyły wysoką dotację, dzięki uczestnictwu w&nbspprojekcie Platformom Startowym Start In Podkarpackie realizowanym przez Rzeszowską Agencję Rozwoju Regionalnego S.A.\nSystem VR-SailSim posiada oprogramowanie umożliwiające manewrowanie jachtem morskim w&nbspwirtualnej rzeczywistości. Pozwala prowadzić stacjonarne szkolenia, pod okiem doświadczonego instruktora, a&nbspw domowej wersji - doskonalić umiejętności żeglarskie lub samodzielnie zdobywać wiedzę teoretyczną i&nbsppraktyczną z&nbspwykorzystaniem tanich okularów VR i&nbspsmartfona.\n- Pomysł wziął się z&nbsposobistej potrzeby, ale i&nbspz rozmów w&nbspśrodowisku żeglarskim – przyznaje Paweł Goclon, prezes Botmod, z&nbspzawodu programista, z&nbsppasji żeglarz, który pływał już po Morzu Śródziemnym, Bałtyku i&nbspAtlantyku. – Kiedy jechałem na rejs, podczas którego miałem po raz pierwszy samodzielnie prowadzić jacht morski, czułem duży ciężar odpowiedzialności. Zdawałem sobie sprawę, że bezpieczeństwo ludzi na pokładzie jest kluczowe, a&nbspewentualne uszkodzenie jachtu bardzo kosztowne. Jacht morski może kosztować od kilkuset tysięcy do nawet kilku milionów złotych. Wprawdzie wcześniej, na kursach, egzaminach i&nbspjako starszy oficer miałem okazję manewrować, ale brakowało mi pewności. Żałowałem, że nie ma symulatora, na którym mógłbym potrenować sterowanie i&nbsppomyślałem, że sporo bym zapłacił za taką możliwość.\nScreenshot z&nbspsymulacji manewrowania jachtem morskim w&nbspgoglach VR. Fot. Botmod\nPostanowił, że spróbuje taki stworzyć. Niedługo potem pojawiła się technologia Virtual Reality (VR) i&nbspto ona stałą się sposobem na realizację pomysłu. Wirtualna rzeczywistość, która ma wywoływać u&nbspludzi naturalne i&nbsprealne doznania, wydaje się idealna także do nauki żeglarstwa. Dzięki goglom VR może dać wrażenie przebywania na jachcie, przenieść nas na morze i&nbsppozwolić na bezpieczne zmierzenie się z&nbspfalami. Odtworzenie naturalnych warunków w&nbspwirtualnej rzeczywistości jest jednak niełatwym zadaniem. Dlatego na rynku do tej pory brakowało aplikacji i&nbsprozwiązań, jakie zaproponował startup Botmod Sp. z&nbspo.o. Zanim spółka powstała, Paweł Goclon zaprezentował pomysł przed komisją ekspertów w&nbspRzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego. Uznali, że ma on szanse na komercjalizację i&nbspzgodzili się, by został do tego przygotowany w&nbspprojekcie Platform Startowych Start In Podkarpackie. – Do platformy zgłosiłem się pod koniec 2019 roku, a&nbsppotem wszystko potoczyło się błyskawicznie – opisuje twórca VR-SailSim. – wyłoniona w&nbspprzetargu firma, wraz ze mną oraz moim wspólnikiem Tomaszem Kosiewiczem, ekspertem z&nbspdziedziny żeglarstwa, w&nbspmiesiąc wykonała olbrzymią pracę tworząc minimalną wersję produktu. Koncepcja systemu do nauki żeglowania ewoluowała i&nbspbyła dopracowywana. Zespołowi udało się obejść problemy związane z&nbspfizyką, z&nbspktórymi zderzało się wiele firm. Uzyskaliśmy efekt, od którego zależało powodzenie całego pomysłu – w&nbspnaszym systemie manewrowanie jachtem morskim i&nbspzachowanie się jednostki oddaje warunki rzeczywiste. Mamy możliwość wyboru kilku jednostek. Każda z&nbspnich została osobno skonfigurowana przez eksperta, aby odzwierciedlała autentyczne zachowanie się jachtu. Tak powstała minimalna wersja produktu (MVP), którą zaprezentowaliśmy doświadczonym żeglarzom. Byli pod wrażeniem, jak sterowanie z&nbspwykorzystaniem kontrolerów ruchu bądź kierownicy z&nbspprzepustnicą jest bliskie sterowaniu na wodzie. Oczywiście, mieli uwagi, które pomogły nam poprawić system. Będzie on zresztą stale udoskonalany i&nbsprozwijany. Już na tym etapie nasz projekt objął patronatem Polski Związek Żeglarski, co potwierdza, że jest duża potrzeba takiego rozwiązania na rynku.\nW&nbsppaździerniku spółka Botmod wzięła udział w&nbspkonkursie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości i&nbspzdobyła 974 tys. zł dotacji na przygotowanie gotowego już do sprzedaży produktu. Zaoferowany zostanie on firmom szkoleniowym jako uzupełnienie kursów żeglarskich oraz osobom zainteresowanym żeglowaniem do trenowania „na sucho”.\n- Teraz zajmiemy się optymalizacją systemu. Poprawimy niedociągnięcia. Za pół roku chcemy zaoferować do sprzedaży kompletny program szkoleniowy zgodny z&nbspwytycznymi Polskiego Związku Żeglarskiego – mówi twórca startupu.\nSystem będzie zawierał szereg modułów szkoleniowych i&nbspumożliwiał przejście całego szkolenia żeglarskiego, zdobycie stopnia żeglarza jachtowego i&nbspsternika morskiego. Będzie można trenować na różnych jachtach, o&nbspróżnych porach dniach i&nbspw różnych warunkach pogodowych. – Na razie stworzyliśmy jedną lokalizację, ale myślimy o&nbsprozbudowaniu systemu do wielu akwenów i&nbspwprowadzeniu nawigacji z&nbsppomocą wirtualnej mapy pokładowej oraz obsługę urządzeń pokładowych. Implementacja symulatorów urządzeń pozwoli nam zaoferować firmom produkującym osprzęt żeglarski odpłatne umieszczenie konkretnych produktów w&nbspnaszej symulacji – dodaje Paweł Goclon.\nWchodząc na rynek VR, który dopiero się rozwija, startup Botmod ma szansę wyprzedzić z&nbspofertą konkurencję. – Tworzymy produkt, który jest trudno skopiować. Niełatwą symulację przygotowaliśmy dzięki nieszablonowemu, innowacyjnemu podejściu. To coś, na co nie zawsze stać duże korporacje. Nasz młody zespół jest bardzo kreatywny, wymyśla niekonwencjonalne rozwiązania, by osiągnąć wysoko postawione cele projektu. Inne tego typu produkty odbiegają od naszego jakością albo efektem, który chce się osiągnąć w&nbspzakresie szkolenia. Technologia bardzo mocno się rozwija. Wchodzi nowa wersja autonomicznych gogli VR Oculos Quest 2 – łączy ona pierwszą wersję okularów bez kabli z&nbspwersją Oculos Riff wykorzystującą moc komputera stacjonarnego. Wersję aplikacji na takie właśnie gogle również z&nbspczasem zaoferujemy. Oczywiście gogle nie są niezbędne do korzystania z&nbspsymulacji. Będzie można trenować również na domowym komputerze bez wykorzystania okularów VR – podsumowuje Paweł Goclon.\nOd początku działania podkarpackiej platformy dla startupów, czyli od stycznia 2019 roku do połowy października 2020 roku, do RARR S.A. wpłynęło ponad tysiąc wniosków z&nbsppomysłami na innowacyjny produkt lub usługę. Podpisano 121 umów inkubacji. Inkubację zakończyło już 91 startupów, a&nbsp86 z&nbspnich może pochwalić się pozytywną rekomendacją do ubiegania się o&nbspdotację. Wszystkie zarejestrowały działalność w&nbspwojewództwie podkarpackim, wiele - w&nbspInkubatorze Technologicznym Podkarpackiego Parku Naukowo-Technologicznego „Aeropolis” w&nbspJasionce.\n- Sięgające miliona złotych dotacje otrzymało już 30 startupów. Jedenaście z&nbspnich to zwycięzcy zakończonej w&nbsppaździerniku rundy konkursu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Dzięki temu, oprócz systemu do nauki żeglowania, na rynek mają trafić takie pomysły jak np. konfigurator mieszkań i&nbspinnych przestrzeni architektonicznych, wielosensorowy system do rozpoznawania szkodników w&nbspuprawach rolnych, narzędzie do integracji robotów z&nbspurządzeniami peryferyjnymi, czy wirtualny asystent do nauki matematyki – podaje przykłady Jolanta Wiśniowska, wiceprezes RARR S.A. I&nbspprzypomina: - We wrześniu rozpoczęliśmy ostatni, piąty nabór pomysły do projektu Platformy Startowe Start In Podkarpackie. Jego zakończenie planowane jest na 31 stycznia 2021 roku. Zapraszamy do składania wniosków.


Strona główna›Polak skazany na 3 lata więzienia za piractwo\nŹródło zdjęć: © Jorge Franganillo / CC\nSąd Rejonowy w Słupsku skazał Tomasza Z. na 3 lata pozbawienia wolności za nielegalne kopiowanie i rozpowszechnianie oprogramowania komputerowego na portalu aukcyjnym. Sąd nie zastosował warunkowego zawieszenia wykonania kary.\nSąd Rejonowy w Słupsku, oprócz uznania Tomasza Z. winnym nielegalnego kopiowania oprogramowania, skazał go także za rozpowszechnianie programów komputerowych za pośrednictwem portalu aukcyjnego Allegro. W trakcie postępowania ustalono, że działania Tomasza Z. naraziły producentów oprogramowania, w tym 3 członków BSA | The Software Alliance, na szkodę w wysokości ok. 350 tysięcy złotych. Wyrok jest prawomocny.\n- Handel nielegalnym oprogramowaniem na popularnych portalach aukcyjnych, jak np. na znanym wszystkim Allegro, to coraz większy problem. Z niepokojem obserwujemy też wzrost liczby aukcji internetowych, na których oferowane są tzw. klucze licencyjne, które rzekomo mają uprawniać nabywców do legalnego używania oprogramowania. Z naszych doświadczeń wynika, że sprzedawcy najczęściej nie są w stanie wykazać legalnego pochodzenia takich kluczy. Należy podkreślić, że każdy nabywca, który używa czyjegoś utworu chronionego prawem autorskim, a program komputerowy jest utworem, powinien móc wykazać się uprawnieniami licencyjnymi, gdyż w innym przypadku ryzykuje poniesienie odpowiedzialności prawnej. Z danych IPR Expert, polskiej firmy zajmującej się m.in. monitorowaniem aukcji internetowych, na których oferowane jest oprogramowanie lub same klucze licencyjne wynika, że w wypadku oprogramowania Microsoftu ok. 90 proc. aukcji budzi zasadnicze wątpliwości. Dotyczy to w szczególności ofert na pakiet Microsoft Office 2010 -\npowiedział Bartłomiej Witucki, przedstawiciel BSA | The Software Alliance w Polsce.\nWedług IPR Expert, wartość sprzedaży podejrzanych wersji programów Microsoftu tylko w styczniu 2015 roku należy szacować na kwotę blisko 2 mln złotych.\n- O podejrzanym charakterze zdecydowanej większości ofert najlepiej świadczą wyniki zakupów testowych dokonane na Allegro: każda z ok. 40 tego rodzaju transakcji skończyła się nabyciem produktu, który nie powodował nabycia uprawnień licencyjnych przez kupujących, a część z nich była zwykłymi podróbkami. Konkludując, z punktu widzenia nabywców oprogramowania za pośrednictwem aukcji internetowych na portalach aukcyjnych, pomimo że można na aukcjach nabyć legalne oprogramowanie, uzasadniona jednak pozostaje teza, że ryzyko nabycia tą drogą nielegalnego oprogramowania jest rzeczywiście wysokie. Z kolei, dla osób oferujących na portalach aukcyjnych nielegalne oprogramowanie wyrok Sądu w Słupsku powinien być poważną przestrogą, tym bardziej, że członkowie BSA podejmują w tej sprawie, jak i w podobnych, zdecydowane działania prawne. Natomiast dystrybutorom, którzy sprzedają legalne oprogramowanie, a którzy również są obecni na platformie Allegro, trudno "przebić się" przez tysiące ofert z podejrzanymi ofertami,\ntym bardziej, że są one zazwyczaj dużo tańsze od legalnych produktów - dodaje Bartłomiej Witucki.\nWarto także pamiętać, że punktu widzenia użytkowników nabycie nielegalnego programu komputerowego wiąże się z poważnym ryzykiem zainfekowania komputera złośliwym oprogramowaniem. Jak wynika z tegorocznego badania IDC, istnieje silna korelacja pomiędzy skalą korzystania z nielegalnego oprogramowania i współczynnikiem określającym skalę infekcji komputerów w poszczególnych krajach. Według analityków IDC, w Polsce aż 21 proc. komputerów jest zainfekowana złośliwym oprogramowaniem. Skutkiem takich infekcji może być przejęcie kontroli nad komputerem i danymi przez osobę trzecią, utrata danych czy nawet kradzież tożsamości.


Szósta edycja Targów Różności | Stowarzyszenie Lepszy Świat\nSzósta edycja Targów Różności\nW sobotę 19 maja po raz szósty w siedzibie Lepszego Świata odbyły się rekordowe pod względem ilości wymienionych przedmiotów, Targi Różności. Uczestnicy podczas targów wymieniali się m.in. ubraniami, książkami, torebkami, płytami CD i DVD, biżuterią i jedzeniem „domowej roboty”. Dziękujemy wszystkim za uczestnictwo i zapraszamy do wzięcia udziału w kolejnej edycji – kupony, których nie wykorzystaliście podczas sobotnich targów, będziecie mogli wymienić podczas kolejnych Targów Różności.\n← Zmiana formuły rewitalizacji Fortu II\n→ Warsztaty z papierowej wikliny


Kampanie społeczne » Prośba z fontanny\nProśba z fontanny\nNa nadbrzeżu portowym stoi tłum. Jego uwagę skupia dźwięk wydawany przez wieloryby – oczy wszystkich zwracają się w kierunku, z którego dochodzi odgłos. Po chwili z wody zaczynają tryskać fontanny – niebieskie lub czerwone. Na ich tle stopniowo pojawiają się informacje: „935 minke whales” („935 wielorybów karłowatych”), 50 fin whales („50 płetwali”), 50 humpback whales („50 humbaków”), all for scientific researches („wszystkie przeznaczone do badań naukowych”), help stop the slaughter („pomóż powstrzymać ubój”), text save to +61 488 771 771 („wyślij wiadomość pod numer +61 488 771 771”). Po informacji o smsie, poszczególni ludzie biorą do ręki telefony.\nTak International Foundation for Animal Welfare Australia wykorzystała instalację udającą wieloryba. Pokaz urządzono w Darking Harbour, w Sydney. Zwracał on uwagę na wyprawę Japan’s Fisheries Agency do tzw. sanktuarium wielorybów na Oceanie Południowym, w celu odstrzału 1000 przedstawicieli tego rzędu waleni. Japończycy tłumaczą swoje działania celami naukowo-badawczymi. Rząd Australii wniósł pozew przeciwko działaniom Japończykom do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, którą to inicjatywę IFAW gorąco popiera. Autorzy zachęcają się do włączenia w kampanię poprzez wysyłanie sms-ów, a także napisanie specjalnego listu do australijskiego ministra środowiska, aby wyrazić poparcie dla działania rządu.\nWieloryby są ssakami z rzędu waleni. Od wieków były celem polowań w celu pozyskania ich tłuszczu, ambry, tranu, oleju i spermacetu, którym przypisywano różne lecznicze właściwości. IFAW to organizacja, która ma na celu pomoc zagrożonym zwierzętom we wszystkich miejscach na świecie. Powstała ok. 40 lat temu w Kanadzie w wyniku protestu przeciwko brutalnym polowaniom na fokę grenlandzką. Założeniem organizacji jest przekonanie o wzajemnej zależności od siebie ludzi i zwierząt. Przez lata IFAW składał się z małej grupy aktywistów, teraz pracuje z doświadczonymi i oddanymi działaczami, ekspertami z zakresu polityki i prawa oraz naukowcami o światowym prestiżu.\n2010.11.5\t- 2010.11.15\nIFAW Australia (International Foundation for Animal Welfare Australia)\nOpinia publiczna na świecie, obywatele Australii\nOur planet's great whales are NOT saved. They face more threats today than even before in history (Wieloryby NIE są bezpieczne na naszej planecie. Stają dzisiaj wobec większej ilości zagrożeń niż kiedykolwiek w historii)