Sanchuniaton i Filon z Byblos, Księga rodu Ela Mitologia kananejska cz. 15\nOstatnia część Mitologii Kananejskiej poświęcona mitom Fenicjan łączy wątki, jakie mieliśmy okazję poznać przez kilka wcześniejszych artykułów, począwszy od historii opisanych w ugaryckim Cyklu Baala. W Historii fenickiej Filona z Byblos spotykają się postacie, o których już mówiliśmy kilkakrotnie, i tworzą spójną, wyjątkową wersję mitycznych wydarzeń. Nadal patrzymy na nie przez pryzmat Euhemera: jako na śmiertelnych ludzi z zamierzchłej historii, a nie jako na bogów ówczesnej kultury. Taką perspektywę otrzymaliśmy, możliwe, już od Sanchuniatona, a jeśli nie od niego, to od Filona.\nOmawiany przez nas tekst relacjonuje Euzebiusz z Cezarei w Przygotowaniu do Ewangelii, 809,14-812,29. Jest to nadal część pierwszej księgi Foinikikii. Chociaż nie nosi osobnego tytułu, wyraźnie odróżnia się od poprzedniego fragmentu, opisującego wynalazców i odkrywców. My nazwiemy ją roboczo Księgą Rodu Ela, bo skupia się ona na tej właśnie postaci i jej rodzinnych dramatach. Jak wspomniałem poprzednio, opisywane w niej wydarzenia dzieją się w czasach ostatnich wynalazców: Taautosa, Kabirów i (nienazwanego tam) fenickiego Asklepiosa (=Eszmuna).\nKsięga Rodu Ela\nW tym samym czasie urodził się niejaki Elioun, zwany Hypsistos, i kobieta Berouth, którzy mieszkali w pobliżu Byblos. Z nich zrodził się Epigeios Autochton, którego później nazwano Uranosem. Był on tak [piękny], że ze względu na jego nadzwyczajną piękność nazwano Uranosem [niebem] ten żywioł, który jest nad nami. Z tych rodziców zrodziła się też jego siostra i odpowiednio nazwano ją Ge, a ze względu na jej piękność, jak mówi, nazwali jej imieniem ziemię, która również nosi to imię. Ale ich ojciec, Hypsistos, zginął w walce z dzikimi zwierzętami i został ubóstwiony, a jego dzieci składały mu libacje i ofiary.\nUranos, odziedziczywszy władzę po ojcu, wziął swoją siostrę Ge za żonę i miał z nią czworo dzieci: Ela lub Kronosa, Baitylosa i Dagona (który nazywany jest Siton) i Atlasa. Miał [też] wiele dzieci z innych żon. Dlatego Ge, kierując się gniewem i zazdrością, mściła się na Uranosie, [na skutek czego] oddzielili się od siebie. Ale Uranos, chociaż ją porzucił, kiedy tylko zechciał zbliżał się do niej siłą i ją gwałcił, [a potem] znowu odchodził. Także próbował zabić dzieci z niej urodzone. Ale Ge wielokrotnie się broniła i znalazła sobie sojuszników.\nNastępnie Kronos, kiedy dorósł, wziął sobie Hermesa Trimegistosa jako doradcę i sojusznika (i tak został on prawą ręką Kronosa), i ukarał swojego ojca Uranosa i pomścił matkę. Kronosowi urodziły się dzieci: Persefona i Atena. Pierwsza zmarła jako dziewica. Za radą Ateny i Hermesa Kronos wykuł z żelaza sierp i włócznię. Hermes, wypowiadając magiczne słowa do sojuszników Kronosa, wzbudził w nich chęć walki z Uranosem w imieniu Ge. I [wtedy] tenże Kronos, starłszy się z Uranosem na wojnie, wygnał go i sam objął władzę królewską. W bitwie została schwytana ukochana konkubina Uranosa. Była w ciąży i Kronos oddał ją Dagonowi za żonę. Urodziła dziecko w jego domu, które spłodził Uranos, i które nazwała Demarus.\nPo tych wydarzeniach Kronos zbudował mur wokół swojej osady i założył pierwsze miasto w Fenicji, Byblos. Po tym Kronos, podejrzewając własnego brata Atlasa, za radą Hermesa wrzucił go w głąb ziemi i pogrzebał go [żywcem?]. W tym czasie potomkowie Dioskurów, zbudowawszy tratwy i łodzie, wypłynęli i wylądowali na brzegu w pobliżu góry Kassios, i konsekrowali w tym miejscu świątynię. Sprzymierzeńców Ela, czyli Kronosa, nazywano Elohim, tak jak tych, których nazwano po Kronosie, można byłoby nazywać Kronioi. A Kronos ma syna Sadidosa, którego podejrzewał i którego zabił własną bronią, i pozbawił go życia, stając się katem swojego syna. Podobnie odciął również głowę własnej córce, tak że wszyscy bogowie przerazili się z powodu usposobienia Kronosa.\nJakiś czas później Uranos, będąc na wygnaniu, wysłał swoją dziewiczą córkę Astarte wraz z dwiema jej siostrami, Reą i Dione, by zniszczyły Kronosa przez zdradę. Ale Kronos, schwytawszy je, uczynił je swoimi żonami, mimo że były [też] jego siostrami. Uranos, dowiedziawszy się o tym, wysłał Heirmarmene i Horę razem z innymi sojusznikami przeciwko Kronosowi. Ale Kronos pozyskał je również i trzymał po swojej stronie. A ponadto, jak mówi, bóg Uranos wymyślił betyle, to znaczy stworzył „żywe skały”. Kronosowi urodziło się z Astarte siedem córek, Tytanid lub Artemid, a także z Rei siedmiu chłopców, z których najmłodszy został ubóstwiony zaraz po urodzeniu. A z Dione [spłodził] dziewczęta (…) i znowu z Astarte dwóch chłopców, Pothosa i Erosa.\nA Dagon, odkąd odkrył zboże i pług, nazywał się Zeus Arotrios. Jedna z tytanid współżyjąc z Sydykiem, nazywanym „sprawiedliwym”, urodziła Asklepiosa. Ponadto Kronosowi w Perai urodziło się troje dzieci: Kronos, noszący to samo imię co jego ojciec, oraz Zeus Belos i Apollo.\nMniej więcej współcześni z nimi byli Pontos, Tyfon i Nereus (ojciec Pontosa i syn Belosa). Pontosowi narodziła się Sydon – która ze względu na swój wspaniały głos odkryła hymny [śpiewane] bez akompaniamentu – oraz Posejdon. A z Demarusa narodził się Melkathros, zwany Heraklesem. Potem Uranos toczył wojnę z Pontosem i po wycofaniu z niej związał się z Demarusem. I Demarus zaatakował Pontosa, ale Pontos zmusił go do ucieczki, a Demarus przysiągł złożenie ofiary w zamian za [udaną] ucieczkę.\nW trzydziestym drugim roku panowania El (czyli Kronos) zaatakował swego ojca Uranosa w pewnym miejscu w głębi lądu i dostawszy go w swoje ręce, odciął mu genitalia w pobliżu źródła rzeki. Uranos został tam złożony w ofierze, jego duch odszedł, a krew jego genitaliów kapała do źródeł i wód rzeki; i pokazują to miejsce do dziś.(…)\nWielka Astarte i Zeus Demarus lub Adad, król bogów, rządzili krajem za zgodą Kronosa. Astarte umieściła na swej głowie, jako znak królewski, głowę byka. I wędrując po świecie, znalazła spadającą z nieba gwiazdę, którą podniosła i poświęciła na świętej wyspie Tyr. Fenicjanie mówią, że Astarte to Afrodyta. A Kronos, krążąc po świecie, dał Atenie, swojej córce, panowanie nad Attyką. Ale kiedy nastąpiła zaraza i śmierć, Kronos złożył w ofierze swojego ukochanego syna Uranosowi, swemu ojcu, jako całopalną ofiarę. Obrzezał też własne genitalia i zmusił sprzymierzeńców do tego samego. I niedługo później, gdy zmało jego kolejne dziecko – syn Rei imieniem Mouth – ubóstwił je. A Fenicjanie nazywają to [dziecko] Śmiercią i Plutonem.\nPo tych wydarzeniach Kronos przekazał miasto Byblos bogini Baaltis, czyli Dione. I [dał] Berytos Posejdonowi i Kabirom, i Agrotom i Haliejom, którzy ubóstwili szczątki Pontosa w Bejrucie.\nPrzed tym wszystkim bóg Taautos, naśladując wygląd zgromadzonych bogów – Kronosa, Dagona i innych – utworzył święte kształty liter. Opracował również dla Kronosa symbole królewskie – czworo oczu, przednie i tylne: [dwoje z nich nie śpi] i dwa są przymknięte. Również cztery skrzydła na ramionach, dwa jakby lecące i dwa złożone. I to był symbol, ponieważ Kronos, kiedy spał, to czuwał, i gdy był przebudzony, odpoczywał. A w przypadku skrzydeł podobnie, bo odpoczywając latał, a lecąc odpoczywał. Dla każdego z pozostałych bogów zrobił dwa skrzydła na ich ramionach, ponieważ latali razem z Kronosem. I dla niego znowu zrobił dwa skrzydła na głowie, jedno wskazujące na jego umysł, który najlepiej nadawał się do rozkazywania, a drugie wskazujące na władzę jego zmysłów.\nA kiedy Kronos udał się do ziemi południowej, oddał cały Egipt bogu Taautosowi, aby był dla niego królestwem. Mówi, że siedmiu synów Sydyka, Kabirowie, i ich ósmy brat, Asklepios, było pierwszymi, którzy [to] zapisali, jak rozkazał im bóg Taautos.\nO wojnie dynastycznej bogów\nJak widać, tekst jest niezwykle długi i bogaty w dramatyczne wydarzenia. Rozpoznajemy tu wiele znajomych postaci – zarówno z kręgu fenickiego, jak i mitologii greckiej. Wielokrotnie już wspominałem o daleko posuniętej hellenizacji fenickiego świata religijnego. Czy nam się to podoba czy nie, kultura grecka była zbyt potężna, aby nie wywierać przemożnego wpływu na obcych intelektualistów. Sanuchuaniton/Filon starali się dorównać i prześcignąć greckie wzorce (tu: Hezjoda i pewnie też Herodota w dalszych księgach Foinikikii), jednak używali przy tym również greckiego języka. Stąd pierwotny konflikt wydaje nam się tak znajomy: spór Uranosa, Gai i Kronosa, który tutaj jest nazywany Elem, to kluczowe wydarzenie Teogonii Hezjoda. Słusznym byłoby pytanie: czy Sanchuniaton/Filon zwyczajnie ukradli ten motyw Grekom? Czy jednak w oryginalnej mitologii Fenicjan mówiono o jakimś konflikcie Nieba, Ziemi i Stwórcy Wszystkich Stworzeń?\nNiewiele na to wskazuje. Chociażby w Ugarit bóg El jest ojcem wszystkich bogów i nie wydaje się, aby kiedykolwiek miał nad sobą kogoś wyższego. Nie jest też bogiem krwawym ani bojowym: przeciwnie, nie uczestniczy w żadnych wojnach. Jest jak stanowczy, choć dobrotliwy starzec, nie jak okrutny imperator. Na listach bogów Ugarit stoją, jako żywo, bóstwa Niebo i Ziemia, szamem i arsz, ale nie przejawiają cech osobowych w żadnej świętej historii. Rzecz jasna, sprawny badacz zauważy: „Owszem, ale Sanchuniaton nie opiera się na mitologii Ugarit”. Tak faktycznie jest. Zgadzają się imiona, role i kilka motywów, ale nie wszystko. Źródła Sanchuniatona pochodzą skądinąd (Byblos i Tyr to najpewniejsze tropy) i nie odpowiadają obrazowi, który pozostawił nam Ilimilku.\nMotyw pokoleniowej wojny bogów jest wiele starszy od Hezjoda: znamy go choćby z mitologii hetyckiej, gdzie pierwotny władca Alalu został obalony przez boga nieba o mezopotamskim imieniu Anu, który następnie został obalony przez swojego podczaszego imieniem Kumarbi. Który z kolei został obalony (to już trzecie obalenie w tej świętej historii) przez boga burzy, Teszuba, który został aktualnym królem bogów. Wrócimy jeszcze do tej hetyckiej, fascynującej historii. To, że Sanchuniaton najwyraźniej zna pewne motywy z hetyckiego (dokładniej: huryckiego) systemu wierzeń, może sugerować, że wyznawały je jego bybliańskie źródła; czyli że Fenicjanie z Byblos owszem, wierzyli w taką przedwieczną wojnę bogów. To, niestety, tylko hipoteza.\nMamy też inny mit, zachowany również przez Hetytów, ale mający swoje korzenie w mitologii lewantyńskiej – niestety w strzępach. Opowiadał on o konflikcie Elkunirsy (czyli boga Ela) z Baalem o cześć żony tego pierwszego, Aszirat. Wydaje się, że miała między nimi historia podobna do biblijnych dziejów Józefa: piękna małżonka chciała uwieść młodszego, jurniejszego boga; Baal jej odmówił, za co ona, niczym żona Potyfara, oskarżyła go przed własnym mężem. Tak czy inaczej, konflikt pokoleniowy gotowy.\nZmierzam jednak do tego, że ostatecznie nie możemy wiedzieć, jak w szczegółach przedstawiała boski świat jakaś „oryginalna” mitologia fenicka, ani czy w ogóle jakaś jedna święta historia na ten temat obowiązywała. Nie jest to wykluczone, ale brak na to dowodów. Dlatego też sam zachowuję w tej kwestii sceptyczne stanowisko – i raczej uważam, że główny konflikt Księgi Rodu Ela został przez autora przepisany z Hezjoda, dla ubarwienia swojej opowieści. I może też po to, aby powiedzieć czytelnikom: „Hezjod opowiedział wam o wojnach późniejszych, Zeusa z Kronosem… ale ja opowiem wam o tych wcześniejszych, Kronosa z Uranosem, bo jestem lepszym historykiem/mitografem niż tamten Grek!”.\nW tym samym czasie urodził się niejaki Elioun, zwany Hypsistos, i kobieta Berouth, którzy mieszkali w pobliżu Byblos. (…) Ale ich ojciec, Hypsistos, zginął w walce z dzikimi zwierzętami i został ubóstwiony, a jego dzieci składały mu libacje i ofiary.\nImię to jest znajome: było używane jako epitet Boga w Biblii Hebrajskiej, „Elion”, co oznacza „najwyższy”. Samo słowo było też używane jako oznaczenie lokalizacji codziennych przedmiotów, na przykład w Rdz 40,17 „ten, który był na wierzchu”. W Septuagincie ten boski tytuł konsekwentnie był przekładany jako „hypsistos”, co i tam oznacza „najwyższy”. To określenie Boga pojawia się m.in. (podkreślenia moje):\nRdz 14,18-20 18 Melchizedek zaś, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a [ponieważ] był on kapłanem Boga Najwyższego, 19 błogosławił Abrama, mówiąc:\nLb 24,15-16 «Wyrocznia Balaama, syna Beora;\nPwt 32,8 8 Kiedy Najwyższy rozgraniczał narody,\nwedług liczby synów Bożych / synów Izraela\n(oboczność między różnymi wariantami Septuaginty oraz hebrajskim 4QDeut z Qumran; temat ciekawy, ale teraz nieistotny).\n2 Sam 22,14 14 Jahwe odezwał się z nieba grzmotem:\nWidzimy więc tutaj to samo bóstwo, zarówno w Izraelu, jak i w Fenicji: jedynego boga o dosłownym imieniu Najwyższy, który w Biblii nazwany jest wprost stwórcą nieba i ziemi. W „uczłowieczonej” wersji Filona zaś jest on… również ojcem syna o imieniu Niebo i córki o imieniu Ziemia. To wskazuje, że druga genealogia w Foinikikii również przekazuje nam ślad kolejnej fenickiej kosmogonii: tym razem bez wzmianki o wietrze, ciemności i otchłani, za to z najwyższym bogiem stwarzającym niebo i ziemię, niemal kropka w kropkę jak w Biblii. To prowadzi nas do konkluzji, że nie było jednej „kanonicznej” fenickiej kosmogonii. Mogły być ich dwie. Znowu jak w Biblii, w Rdz 1,1-2,3 i Rdz 2,4-7.\nZauważmy też, że to właśnie Filonowy Elioun lepiej odpowiada ugaryckiemu Elowi – statecznemu, odległemu bogu, stwórcy nieba i ziemi – niż Filonowy El, który jest królem krwawym i wojowniczym, na co nie ma śladu w mitach Ugarit.\nNasz autor oczywiście euhemeryzuje tę postać; nawet słowo „niejaki”, gr. tis, na nam sugerować, że to był po prostu jakiś człowiek, nie żadne bóstwo. Jego mieszkanie „w pobliżu Byblos” może oznaczać, że stamtąd właśnie pochodzą źródła Sanchuniatona/Filona dotyczące tej genealogii; albo też jest to potwierdzenie tradycji, że po prostu Byblos jest miastem pradawnym. Imienia małżonki Eliouna nie udało się całkiem rozszyfrować; jedni sugerują, że jest to personifikacja Berytos-Bejrutu, ale lepszą wydaje się teoria, że to imię berut oznacza studnię, a więc boginię studni: patronkę wód podziemnych.\nZgodnie z logiką Sanchuniatona/Filona, człowiek Elioun po śmierci zostaje ubóstwiony („konsekrowany”) przez swoje dzieci. Jego śmierć „w walce z dzikimi zwierzętami” jest interesująca, ponieważ nasuwa nam na myśl mit o Adonisie, który również ginie w podobnych okolicznościach. Czyżby fenicki Najwyższy był jednocześnie takim umierającym-zmartwychwstającym bogiem? Może nasze wyobrażenie Adonisa jako zaledwie młodzieńca są grecką, błędną przeróbką; może w jakimś wariancie „oryginalnego mitu” umierał-zmartwychwstawał nie bóg-młodzian, ale sam Stwórca? A może to, znowu, efekt połączenia postaci Ela-stwórcy z postacią Baala-zmartwychwstańca?\nZ nich zrodził się Epigeios Autochton, którego później nazwano Uranosem. Był on tak [piękny], że ze względu na jego nadzwyczajną piękność nazwano Uranosem [niebem] ten żywioł, który jest nad nami. Z tych rodziców zrodziła się też jego siostra i odpowiednio nazwano ją Ge, a ze względu na jej piękność, jak mówi, nazwali jej imieniem ziemię, która również nosi to imię.\nPojawiają się pierwotne postacie dramatu: Niebo i Ziemia. Prawie jak u Hezjoda (choć tu Uranos jest bratem, nie synem Ge). Tutaj to, rzecz jasna, ludzie, a Filon musi wymyślić powód, dla którego noszą te same imiona co dwie sfery kosmosu. Interesujące jest pierwsze imię Nieba: Epigeios, dosł. „Otaczający Ziemię”, bardziej pasowałoby do boga oceanu niż do boga nieba.\nPoznajemy „fenickich tytanów” – przynajmniej postacie odpowiadające tytanom w greckiej teogonii. To boscy bracia: (feniccy) El, Betyl, Dagon i (grecki) Atlas. Pierwszy z nich będzie bohaterem tej opowieści, znamy go też już z wielu poprzednich artykułów.\nBetyla też zdołaliśmy już poznać. Wspominał o nim układ między Esarhaddonem z Asyrii a Baalem z Tyru, w partii pomiędzy bogami asyryjskimi a fenickimi:\n…Niech Betel i Anat-Betel wydadzą cię ludożerczemu lwu.\nO tym, że jest to imię osobnego bóstwa, mówią nam teoforyczne imiona, pojawiające się od VII wieku p.n.e. i wysławiające Betela jako boga. Czczony był też w egipskiej Elefantynie przez osadników wojskowych (zob. K. van der Toorn, Anat-Yahu, some other deities and the Jews of Elephantine, [w:] Numen, vol. 39) . Jednego można dopatrzeć się w Zach 7,2, aczkolwiek sens wersetu nie jest jasny i bywa on tłumaczony różnie. Z kolei Jer 48,13, choć dla chcącego może być interpretowane jako krytyka miejsca kultu, a nie obiektu kultu, wskazuje na paralelę między znanym już nam Kemoszem a bogiem o imieniu Betel:\nO związku imienia tego boga z kultem świętych kamieni wspomnę niżej, kiedy te właśnie cudowne kamienie się pojawią w narracji Foinikikii. Na razie przyjmijmy do wiadomości, że istniał taki bóg jak Betel-Betyl, prawdopodobnie pochodzenia aramejskiego, i dla Filona był on bratem Ela.\nDrugim bratem, jak się dowiemy z narracji, do końca wiernym, był Dagon. Poświęciłem temu bogu osobny artykuł, więc odsyłam do niego. W skrócie: w epoce brązu był to bóg-patriarcha Górnej Mezopotamii, z ważnymi sanktuariami w Terka i Tuttul, a w religii imperium Jamhadu – ojciec boga burzy Baala Hadada. W epoce żelaza jego znaczenie i popularność zmalały, ale nie zniknęły. Sanchuniaton/Filon przypisują mu greckie imię Siton, co oznacza „zboże”, jest to jednak błędna etymologia, podobnie jak żydowskie identyfikowanie tego boga z rybą na skutek podobieństwa z hebr. דג.\nNie wiemy, jaki (i czy w ogóle) fenicki bóg ukrywa się pod greckim imieniem Atlasa. Może żaden? W mitologii greckiej przypisywano Atlasowi bycie drugim po Kronosie przywódcą tytanów w wojnie przeciw Olimpijczykom: tutaj również Atlas zostanie skazany na śmierć za jakąś (niedoszłą) zbrodnię przeciwko władzy Ela. Jeśli istniało fenickie bóstwo podtrzymujące świat, nie znamy go. Najbliższą postacią z okolicznych mitologii byłby hetycki olbrzym ze świata podziemnego, Upelluri, który pomógł bogu Teszubowi pokonać kamiennego giganta Ulikummiego.\nNastępnie Kronos, kiedy dorósł, wziął sobie Hermesa Trimegistosa jako doradcę i sojusznika (i tak został on prawą ręką Kronosa), i ukarał swojego ojca Uranosa i pomścił matkę. Kronosowi urodziły się dzieci: Persefona i Atena. Pierwsza zmarła jako dziewica. Za radą Ateny i Hermesa Kronos wykuł z żelaza sierp i włócznię. Hermes, wypowiadając magiczne słowa do sojuszników Kronosa, wzbudził w nich chęć walki z Uranosem w imieniu Ge. I [wtedy] tenże Kronos, starłszy się z Uranosem na wojnie, wygnał go i sam objął władzę królewską.\nWidzimy tutaj, jak splata się pierwsza genealogia z drugą: Taautos/Hermes zostaje prawą ręką Ela. Jest to również pierwsze poświadczenie tytułu Trismegistos w stosunku do egipskiego Hermesa/Thota. Widzimy, że jest on tutaj bogiem magii i elokwencji – co pozostaje w zgodzie z egipską teologią. Podobną zaklinającą moc słów okazał Thot w micie o bogini Sekhmet, która zbiegła na pustynię, i którą ów mądry bóg przekonał do powrotu i przywrócenia harmonii świata.\nNie mamy pewności, kim była „Persefona”, ale jeśli miałaby być to fenicka bogini świata podziemnego, prawdopodobnie byłaby nią Arszyi, wspominana w Cyklu Baala jako jego córka, wraz z tytułem „córka Szerokiej Ziemi”, czyli właśnie świata podziemnego. Z kolei do roli Ateny, bogini wojny, najlepiej pasowałaby krwawa Anat. Ewentualny problem jest taki, że tutaj Atena występuje raczej w roli bogini mądrości niż bogini przelewu krwi – jej jedyną rolą jest doradzanie ojcu, a nie toczenie bitew. Rodzi to słuszną wątpliwość, czy rzeczywiście o Anat tutaj chodzi. Może o jakąś bardziej wysublimowaną, mniej chaotyczną wersję tej bogini niż tę znaną nam z Ugarit? Może źródła Sanchuniatona przedstawiały inny obraz bogini niż robił to Ilumilku? Może zmienił ją upływ czasu, tysiąc lat między jednym autorem a drugim? A może pod maską Ateny ukrywa się bardziej “mądrościowa” bogini Fenicjan?\nZwróćmy uwagę, że pojawia się tutaj znany z Hezjoda motyw sierpa jako broni Kronosa przeciw Uranosowi, ale nie zostaje on jeszcze użyty. Minie ponad trzydzieści lat, nim się to stanie: Uranos zostaje pokonany, ale nadal żyje i ma się dobrze.\nWielki syn dwóch ojców\nW bitwie została schwytana ukochana konkubina Uranosa. Była w ciąży i Kronos oddał ją Dagonowi za żonę. Urodziła dziecko w jego domu, które spłodził Uranos, i które nazwała Demarus.\nImię Demarus nosi tutaj nie kto inny jak znany znam dobrze Baal Hadad – utożsamienie tych postaci znajdziemy nieco niżej. Będzie też ojcem Melkarta, partnerem Astarte i przeciwnikiem Pontosa, Morza, czyli ugaryckiego Jama. W tekstach z Ugarit znajdziemy niezrozumiałe w inny sposób określenie dmrn, które stosowane jest jako paralelizm do Hadada – byłoby to więc rzadko stosowane imię czy epitet boga z Safon. Imię „Demarus” łączone jest też często z nazwą fenickiej rzeki płynącej między Sydonem a Berytos; rzeki, którą Strabon nazywa Tamyras a Polibiusz – Damouras. Połączenie tych motywów może sugerować Demarusa jako Hadada w funkcji patrona słodkich wód (tak deszczu, jak i źródeł rzek), czyli tych dających życie, a przeciwnika boga wód słonych, niezdatnych do picia, czyli Jama.\nCiekawszy jest tu jednak dramat rodzinny, w którym narodził się Demarus-Hadad. Technicznie rzecz biorąc, byłby synem Uranosa, jednym z jego dziedziców, tak jak Kronos-El czy Dagan. Jednak wychował się jako syn Dagana, co również znamy z literatury Ugarit (i nie tylko, również z królestwa Jamchadu), gdzie Baal jest określany wprost jako „syn Dagana”. Skąd zatem pomysł, że jest też synem Uranosa-Nieba?\nTę zagadkę możemy rozwiązać tylko, jeśli sięgniemy do mitologii, i to nawet nie fenickiej. Potrzebni nam będą, wspomniani już wyżej, Hetyci.\nJednym z najważniejszych utworów religijnych Hetytów był epos Pieśń o Kumarbim, nazywana też Królestwo w Niebie („Kingship in Heaven”). Stanowiła ona swoisty pomost między podobnymi eposami Babilonii i Grecji. Opowiadała o wojnach między pokoleniami pierwotnych bogów: Kumarbi był jednym z takich władców, ojcem bogów aktualnie panujących nad światem, zwłaszcza najwyższego króla, Boga Burzy, Teszuba, odpowiednika greckiego Zeusa. Kumarbi był więc „starym władcą” – takim, którego czas minął i który musiał ustąpić nowemu pokoleniu. Oto interesujący nas fragment tej historii (tłumaczenie własne na podstawie H.A. Hoffner Jr, Hittite Myths, vol. 2, 1990, s. 42-43):\nPrzez zaledwie dziewięć lat Alalu był królem w niebie. W dziewiątym roku Anu stoczył bitwę przeciwko Alalu i pokonał Alalu. On (Alalu) uciekł przed nim i zszedł do Ciemnej Ziemi. Zszedł do Ciemnej Ziemi, a Anu zajął miejsce na swoim tronie. Anu siedział na swoim tronie, a potężny Kumarbi dawał mu pić. (Kumarbi) kłaniał się u jego stóp i wkładał mu do ręki puchary do picia.\nPrzez zaledwie dziewięć lat Anu pozostał królem w niebie. W dziewiątym roku Anu stoczył bitwę przeciwko Kumarbi. Kumarbi, potomek Alalu, stoczył walkę z Anu. Anu nie może już dłużej wytrzymać oczu Kumarbiego. Anu wymknął się z jego (Kumarbiego) rąk i uciekł. Wyruszył w niebo. (Ale) Kumarbi rzucił się za nim, chwycił Anu za stopy/nogi i ściągnął go z nieba.\n(Kumarbi) ugryzł jego (Anu) lędźwie, a męskość tamtego zjednoczyła się z wnętrzem Kumarbiego jak brąz (pochodzi z połączenia miedzi i cyny). Kiedy Kumarbi połknął męskość Anu, radował się i śmiał głośno. Anu odwrócił się i przemówił do Kumarbiego: “Czy radujesz się w sobie, ponieważ połknąłeś moją ‘męskość’? Przestań się radować w sobie! Umieściłem w tobie brzemię. Po pierwsze, zapłodniłem cię szlachetnym Bogiem Burzy (Teszubem). Po drugie, zapłodniłem cię nieodpartą Rzeką Aranzah. Po trzecie, zapłodniłem cię szlachetnym Taszmisu. (I) dwóch (dodatkowych) strasznych bogów umieściłem w tobie jako brzemię. W przyszłości będziesz uderzał głową w głazy Góry Tassa!” Kiedy Anu skończył mówić, wzniósł się w niebo i ukrył się.\nPotem dzieje się to, co zapowiedział Anu: Kumarbi zachodzi w ciążę i rodzi troje bogów. Pierwszy z nich, Teszub, wkrótce zwróci się przeciwko niemu, obali ojca/matkę i zajmie jego miejsce jako król niebios i pan błyskawicy. Jego władza będzie już trwalsza, chociaż niepozbawiona trudności, i będzie patronował królom hetyckim aż do końca istnienia ich państwa.\nDla nas najważniejsze jest właśnie to, że przyszły tronujący Bóg Burzy ma w tym micie dwóch ojców. Pierwszym jest Anu, drugim Kumarbi, zapłodniony nasieniem tego pierwszego. Co więcej, Anu to wszak bóg samego nieba, dosłownie Bóg-Niebo, tak jak w Grecji takim Bogiem-Niebem jest Uranos.\nInnymi słowy: w Foinikikii Sanchuniatona odnajdujemy ślad tamtego, starego mitu z dawno już zapomnianego imperium, mitu o tym, że Bóg Burzy ma dwóch ojców, z których jeden jest samym Niebem, a drugi – boskim patriarchą, którego czas minął i którego ów Bóg Burzy zastąpił. Nie inaczej było z Daganem i Baalem, ojcem i synem. Ponieważ jednak autor/zy Historii fenickiej byli wyznawcami Euhemera i chcieli naturalistycznie wytłumaczyć mitologiczne cuda (takie jak zapłodnienie mężczyzny przez połknięcie nasienia innego mężczyzny) – więc pojawiła się „konkubina Uranosa” wyjaśniająca ową dziwną genealogię Demarusa-Baala.\nPo tych wydarzeniach Kronos zbudował mur wokół swojej osady i założył pierwsze miasto w Fenicji, Byblos. (…) W tym czasie potomkowie Dioskurów, zbudowawszy tratwy i łodzie, wypłynęli i wylądowali na brzegu w pobliżu góry Kassios, i konsekrowali w tym miejscu świątynię. Sprzymierzeńców Ela, czyli Kronosa, nazywano Elohim, tak jak tych, których nazwano po Kronosie, można byłoby nazywać Kronioi.\nNawiązanie do Byblos zdradza nam, że przede wszystkim stamtąd zapewne pochodziły źródła Sanchuniatona, bo wokół tego miasta obracają się mitologiczne wydarzenia w drugiej genealogii. Autor wyjaśnia nam też pochodzenie sanktuarium na górze Kassios, czyli Safon – mieli je założyć kuzyni Trismegistosa, synowie Magosa, żeglarze „Dioskurowie”. Widzimy też, że fenickiemu autorowi znane jest biblijne określenie elohim – używane tam czasem jako imię jedynego Boga, a czasem jako określenie mnogich boskich istot, czy też uświęconych ludzi. Sanchuniaton zna tylko to drugie znaczenie.\nPo tym Kronos, podejrzewając własnego brata Atlasa, za radą Hermesa wrzucił go w głąb ziemi i pogrzebał go [żywcem?]. (…) A Kronos ma syna Sadidosa, którego podejrzewał i którego zabił własną bronią, i pozbawił go życia, stając się katem swojego syna. Podobnie odciął również głowę własnej córce, tak że wszyscy bogowie przerazili się z powodu usposobienia Kronosa.\nKronos-El pokazuje tu swoje krwiożercze oblicze, mordując brata, a potem syna i córkę. Pamiętajmy o tym, co pisałem w poprzednim artykule – Euzebiusz z Cezarei lubi te momenty, aby pokazać, jak bardzo źli byli ci ludzie, których głupi poganie czczą jako bogów. Oczywiście, zakopanie żywcem jest tu euhemerystycznym wyjaśnieniem, czemu jakiś bóg w mitologii dźwiga ziemię na barkach, a więc czemu musi przebywać pod nią. Syn Sadidos to prawdopodobnie bóg kananejski Szaddaj, „Potężny”, również znany epitet Boga biblijnego – jako takiego znał go Abraham. Tutaj to bóstwo nie odznacza się niczym szczególnym niestety. Córka jest anonimowa. Zwróćmy uwagę – są to ofiary polityki Ela. Nie ma ani słowa o ich złożeniu w ofierze (jak to będzie miało miejsce w wypadku Ieududa, patrz niżej), ani też – o pośmiertnym ubóstwieniu (jak w wypadku “Persefony” czy, poniżej, Moutha-Mota).\nJakiś czas później Uranos, będąc na wygnaniu, wysłał swoją dziewiczą córkę Astarte wraz z dwiema jej siostrami, Reą i Dione, by zniszczyły Kronosa przez zdradę. Ale Kronos, schwytawszy je, uczynił je swoimi żonami, mimo że były [też] jego siostrami. Uranos, dowiedziawszy się o tym, wysłał Heirmarmene i Horę razem z innymi sojusznikami przeciwko Kronosowi. Ale Kronos pozyskał je również i trzymał po swojej stronie. (…) Kronosowi urodziło się z Astarte siedem córek, Tytanid lub Artemid, a także z Rei siedmiu chłopców, z których najmłodszy został ubóstwiony zaraz po urodzeniu. A z Dione [spłodził] dziewczęta (…) i znowu z Astarte dwóch chłopców, Pothosa i Erosa.\nNie wiemy, jakie fenickie boginie ukrywają się pod imionami Heirmarmene (gr. „Konieczność”) i Hora („Pora roku”, normalnie w mitologii greckiej w liczbie mnogiej: Hory). Możliwe, że żadne; albo jakieś mniej znane boginie patronujące dobremu losowi. Jednak trzy pierwsze możemy zidentyfikować: już tutaj czy na podstawie informacji z dalszych części utworu.\nAstarte nie była małżonką Ela w Ugarit. Prędzej już była jego córką. Jeśli już, znamy opis jej jednego erotycznego epizodu z Baalem, ale nie z Elem, który jest tam zainteresowany wyłącznie żoną Aszirat i jej alter ego, Rahmają. Przekonanie, że Astarte jest partnerką Ela, musiało zatem pochodzić spoza Ugarit. Czy z Byblos? Wątpliwe, skoro Byblos miało swoją boginię, której przypisywało partnerowanie najwyższemu bogu. To ona właśnie, Baalat Gebal, ukrywa się tutaj pod imieniem Dione – wiemy to, bo pod koniec dzieła dowiemy się, że jej innym imieniem jest Baaltis i że to właśnie jej przekazał El Byblos. Grecka Rea jest tu maską, pod którą ukrywa się właśnie ugarycka Aszirat, matka „siedemdziesięciu bogów” i przeciwniczka Baala.\nSiedem córek Astarte identyfikujemy bez większego ryzyka z boginiami porodu, Koszarytkami, które poznaliśmy już przy okazji pieśni o zaślubinach księcia Jaricha z boginią Nikkal. Rozpoznajemy je przez miano „Artemid” – w mitologii greckiej Artemida była jedną z patronek porodu i rodzących, wespół z Ejlejtyją czy Herą. Jak pamiętamy, z jedną z nich właśnie Sydyk miał spłodzić Eszmuna.\nSiedmiu chłopców Rei odpowiada właśnie ugaryckim siedemdziesięciu bogom urodzonym przez wielką matkę Aszirat. Możemy się domyślić, że Sanchuniaton trochę urealnia swoją narrację (jedna kobieta nie może urodzić tylu dzieci w ciągu swojego życia).\nKult kamieni i skał\nA ponadto, jak mówi, bóg Uranos wymyślił betyle, to znaczy stworzył „żywe skały”.\nZgodnie z obietnicą, musimy też powiedzieć coś o kulcie betyli. Po więcej informacji polecam zwłaszcza dzieło E. Lipińskiego, Aramaeans, Their ancient history, culture, religion, 2000, s. 599-604.\n„Betel” czy „betyl” oznacza „dom boga”, i naturalnie kojarzy nam się z biblijnym miejscem, gdzie boskiej epifanii doznał Jakub w Rdz 28 (podkreślenia moje):\n10 Kiedy Jakub wyszedłszy z Beer-Szeby wędrował do Charanu, 11 trafił na jakieś miejsce i tam się zatrzymał na nocleg, gdy słońce już zaszło. Wziął więc z tego miejsca kamień i podłożył go sobie pod głowę, układając się do snu na tym właśnie miejscu. 12 We śnie ujrzał drabinę opartą na ziemi, sięgającą swym wierzchołkiem nieba, oraz aniołów Bożych, którzy wchodzili w górę i schodzili na dół. (…) 16 A gdy Jakub zbudził się ze snu, pomyślał: «Prawdziwie Pan jest na tym miejscu, a ja nie wiedziałem». 17 I zdjęty trwogą rzekł: «O, jakże miejsce to przejmuje grozą! Prawdziwie jest to dom Boga i brama nieba!» 18 Wstawszy więc rano, wziął ów kamień, który podłożył sobie pod głowę, postawił go jako stelę i rozlał na jego wierzchu oliwę. 19 I dał temu miejscu nazwę Betel. – Natomiast pierwotna nazwa tego miejsca była Luz. – 20 Po czym złożył taki ślub: «(…) 22 Ten zaś kamień, który postawiłem jako stelę, będzie domem Boga. Z wszystkiego, co mi dasz, będę Ci składał w ofierze dziesięcinę».\nTechnicznie rzecz biorąc „betelem” czy „betylem” był właśnie ów święty kamień, poświęcony dla nowego boga-patrona. Betylami były takie właśnie kamienie, niekiedy pochodzenia meteorytowego, powszechnie czczone na obszarze Bliskiego Wschodu. Zwłaszcza religie ludów pustynnych, zwyczajowo anikoniczne, przedstawiały swoich bogów w postaci kamieni – znajdujemy tę ideę i u Nabatejczyków, i u Arabów. Przykładem byłyby tu mekkańskie idole Isaf i Na’ila, czczone przed nadejściem islamu, o których potem ułożono prześmiewczą legendę, jakoby te kamienie były kiedyś ludźmi, ukaranymi za uprawianie seksu w świętym okręgu. Do dzisiaj w końcu najsłynniejszy betyl świata czczony jest również w mekkańskiej Kaabie. Innym przykładem takiego obiektu był ekwiwalent posągu bóstwa Elgabala z miasta Emeza w Syrii (Herodian, Historia Cesarstwa Rzymskiego, 5, 3):\nNie ma tam wcale posągu, jak u Greków i Rzymian, ani żadnego wizerunku boga, sporządzonego ludzką ręką, a tylko kamień jakiś bardzo wielki, od dołu okrągły, kończący się ostro, czyli kształtu ostrosłupa, czarnej barwy. Pobożna wieść głosi, że spadł on z nieba, pokazują też na nim małe wyniosłości i zagłębienia, i nie chcąc w nim widzieć dzieła rąk ludzkich dopatrują się w nim wizerunku boga Słońca.\nO betylach pisał też Pliniusz w Historii naturalnej (37,9,51,135, tłum. własne):\nSotacus [autorytet, na który czasami powołuje się Pliniusz] wymienia też dwa inne rodzaje „cerauniae”, czarne i czerwone, które są podobne kształtem do toporów. Te, które są czarne i okrągłe, są święte, i z ich powodu atakowane są miasta i floty; nazywane są zaś betylami; które zaś są podłużne nazywane są „cerauniae”. Mówią też, że istnieje inny rzadki rodzaj, i bardzo potrzebny w magicznych praktykach, którego nie da się znaleźć w innym miejscu, jak tylko w uderzonym przez piorun.\nInny nasz znajomy, neoplatonik i ostatni przełożony Akademii, Damaskios, pisał wielokrotnie o betylach, tutaj tylko przybliżę drobną wzmiankę z Żywota Izydora 94:\nAsklepiades wszedł, mówi autor, na górę Libanu i ujrzał tam wiele kamieni zwanych betyliami czy betylami; opowiadał o nich mnóstwo zadziwiających rzeczy godnych bezbożnego języka. Powiada też, że widział je później – i on sam, i Izydor.\nTo o „bezbożnym języku” to wtrącenie Focjusza, który streszcza Żywot Izydora, i czasem nie umie ukryć swojego chrześcijańskiego oburzenia.\nCo więcej, betyle czasem określano po prostu nazwą „kamień”, aram. anbu(m). Na przykład wzmianka w asyryjskiej inskrypcji „wzgórze kamienia” oznacza po prostu sanktuarium zawierające betyl. Ugarit znało imię teoforyczne Il-Abn, „[mój] bóg jest kamieniem” lub „El jest [jak] kamień”, paralelne do aramejskich imion Kamu-ma-ilum, „betyl boga” czy Balum-kamun, „Baal jest betylem”. Ciekawie to wygląda w porównaniu z biblijną tradycją określania Boga czy Chrystusa mianem „Skały”, jak np. w Pwt 32, 18: Gardzisz Skałą, co ciebie zrodziła, zapomniałeś o Bogu, który cię zrodził albo Ps 18, 32 Bo któż jest Bogiem prócz Pana? Lub któż jest Skałą prócz Boga naszego?\nWidzimy zatem, że kult świętych kamieni był w Lewancie bardzo popularny i znajdujemy go u wielu autorów, od Biblii po pisma neoplatoników. W tym miejscu Foinikikia podkreśla świętość betyli tym bardziej, że to jedno z niewielu miejsc, gdzie naturalizm autorów ustępuje przed boskością opisywanych zjawisk: betyle stworzone przez Uranosa same się poruszają, co przeczy racjonalnym wyjaśnieniom, które autorzy preferują.\nA Dagon, odkąd odkrył zboże i pług, nazywał się Zeus Arotrios.\nArotrios to greckie słowo na „uprawę roli”, więc nie jest to dla nas nic nowego: Dagan staje się bohaterem kulturowym takim jak przedstawiciele pierwszego drzewa genealogicznego. Co ciekawe, że rolnictwo powstaje dopiero teraz – znacznie później niż polowania z psami czy sztuka budowy statków!\nJedna z tytanid współżyjąc z Sydykiem, nazywanym „sprawiedliwym”, urodziła Asklepiosa. (…) A z Demarusa narodził się Melkathros, zwany Heraklesem.\nZ poprzednich artykułów znamy już te postacie i ich wzajemne związki. Asklepiosem jest oczywiście sydoński Eszmun.\nPonadto Kronosowi w Perai urodziło się troje dzieci: Kronos, noszący to samo imię co jego ojciec, oraz Zeus Belos i Apollo.\nKłopot z tym fragmentem polega na tym, że nie wiemy, co dla autora oznaczała „Peraia”. Czy chodzi o Pereę, obszar sąsiadujący od wschodu z Izraelem, po drugiej stronie Jordanu? Tylko że „peraia” może być traktowana jak zwykły rzeczownik, dosłownie znacząc: „druga strona”, np. rzeki czy zatoki. Stefan z Bizancjum określił na przykład miasto Nisibis w Syrii (współczesne Nusaybin w Turcji) jako położone „w perai”. Możliwe więc, że Sanchuniaton miał na myśli Górną Mezopotamię? Niestety, mimo kilku prób, nie sposób rozstrzygnąć, jaką okolicę i jakich bogów wspomina tutaj Foinikikia.\nMniej więcej współcześni z nimi byli Pontos, Tyfon i Nereus (ojciec Pontosa i syn Belosa). Pontosowi narodziła się Sydon – która ze względu na swój wspaniały głos odkryła hymny [śpiewane] bez akompaniamentu – oraz Posejdon. (…) Potem Uranos toczył wojnę z Pontosem i po wycofaniu z niej związał się z Demarusem. I Demarus zaatakował Pontosa, ale Pontos zmusił go do ucieczki, a Demarus przysiągł złożenie ofiary w zamian za [udaną] ucieczkę.\nJakby znikąd Sanchuniaton/Filon przedstawiają nam zupełnie nową rodzinę: Pontos, Nereus, Posejdon to drzewo genealogiczne władców morza, o imionach znanych z mitologii greckiej. Odpowiadają oni potędze ugaryckiego Jama, który był bogiem wód i chaosu, i którego imię dosłownie znaczy Morze. O obecności tego czynnika pierwotnego chaosu świadczy obecność Tyfona, boga-potwora z mitologii greckiej.\nByliśmy już świadkami walki między Jamem a Baalem; walki, którą Baal niemal przegrał. Tu jest podobnie: Demarus toczy wojnę z Pontosem tak jak Hadad z Jamem, ale ją przegrywa. Ponieważ w następnych epizodach ujrzymy jednak Demarusa triumfującego, jakiś element tej historii musiał zostać pominięty przez dostarczyciela naszych cytatów, czyli Euzebiusza. Możemy się domyślać, że ostatecznie Demarus wygrał z Pontosem, tak jak Baal wygrał z Jamem w eposach z Ugarit.\nCiekawym elementem jest pojawienie się boginki Sydon – eponimki miasta, być może jakiejś jego pomniejszej boginki-opiekunki. Możliwe, że jej status wynalazczyni hymnów wynika z jakiejś lokalnej sławy sydońskich śpiewaków. Nie mamy pojęcia natomiast, kim miałby być Belos, ojciec Nereusa. Możliwe, że jest to jakaś pomyłka kopisty.\nKonflikt pokoleń dochodzi do tragicznego kresu. Sanchuniaton/Filon bardzo tutaj przypominają Hezjoda, u którego Kronos brutalnie kastrował Uranosa. Tutaj robi to również, i go przy tym zabija: ojciec zostaje „złożony w ofierze”. Co ciekawe, wcale nie musimy od razu zakładać, że autor musiał ukraść ten motyw Hezjodowi: widzieliśmy, że podobny obraz przedstawiali też Hetyci w micie o Anu i Kumarbim (gdzie ten drugi brutalnie odgryza męskość temu pierwszemu). Tak jak bycie ojcem boga burzy przejął po Kumarbim Dagan, tak kastrowanie boga nieba mógł przejąć Kronos-El. W ogóle warto pomyśleć, czy ta krwiożercza postać Ela, jakże różna od dobrotliwego starca z Ugarit, mogłaby być może właśnie echem Kumarbiego, huryckiego boga-patriarchy?\nNie jest to stuprocentowo pewne, ale coś nam to przypomina. Jest to opis „krwawych wód” w Afaka. Rzeką tą jest dzisiejsza Nahr Ibrahim, przepływająca w pobliżu Byblos. Nawet opis się zgadza: „pewne miejsce w głębi lądu”, bo faktycznie, aby dotrzeć do Afaka, trzeba oddalać się od morza.\nAle chwila! Przecież z innych źródeł słyszeliśmy, że tutaj ginąć miał Adonis. Zabity przez dzikie zwierzęta albo przez innego boga zawistnego o jego miłość do Baalat Gebal. Nawet jeśli „fenicki Adonis” nie był tym greckim słodkim młodzieńcem, tylko bogiem o surowszej naturze (tak jak np. umierający i wracający do życia Baal Safon), to czy utożsamienie go z samym bogiem nieba jest zasadne? Niestety, nie wiemy. Jest możliwe, że autor Historii fenickiej po prostu użył znanego sobie miejsca „śmierci boga” w Afaka do dramatycznego opisu ojcobójstwa w swoim dziele. Po prostu przypisał zgon „Adonisa” swojemu Uranosowi. Możliwe też, że gdzieś w postaci Uranosa faktycznie odbija się jakiś aspekt umierającego i zmartwychwstającego boga czczonego w Afaka – ale to tylko jakiś jego aspekt.\nWielka Astarte i Zeus Demarus lub Adad, król bogów, rządzili krajem za zgodą Kronosa. Astarte umieściła na swej głowie, jako znak królewski, głowę byka. I wędrując po świecie, znalazła spadającą z nieba gwiazdę, którą podniosła i poświęciła na świętej wyspie Tyr. Fenicjanie mówią, że Astarte to Afrodyta.\nNagle, po śmierci ojca, Kronos-El wycofuje się z polityki. Zaczyna rządzić z tylnego miejsca, oddając rządy nowym bogom. Przyjmuje w ten sposób postawę znaną nam z Ugarit: rolę szarej eminencji, twórcy królów, ale nie samego króla. Jego dziedzicami stają się Astarte i Zeus Demarus – znana nam już para naczelnych bogów Fenicji z epoki żelaza. Najwyraźniej El nie jest zazdrosny o swoją dawną żonę, oddając ją bratu/bratankowi (bo synowi Uranosa i Dagana jednocześnie). Ci nowi władcy nie wydają się nigdy wchodzić już w konflikt z patriarchą.\nTutaj też spotykamy identyfikację Demarusa i Hadada, choć niepozbawioną trudności. Manuskrypt wstawia kai między te imiona, jakby mowa była o trzech osobach (Astarte, Demarusie oraz Adadzie). Panuje jednak generalna zgoda interpretatorów, że powinno tam znajdować się ho kai, które implikuje tożsamość, a nie rozdzielność tych postaci. Zwyczajnie Zeus Demarus ma zbyt wiele wspólnego z Hadadem, aby sądzić, że są to zupełnie różne osoby. Również zbyt często widzimy w fenickiej religii dwójkę bóstw, boga i boginię: para Astarte+Adad pasuje idealnie; trójka przeczyłaby wszystkiemu, co wiemy. No i Adad wyskakiwałby nam nagle znikąd w samej narracji Sanchuniatona!\n(…) Ale kiedy nastąpiła zaraza i śmierć, Kronos złożył w ofierze swojego ukochanego syna Uranosowi, swemu ojcu, jako całopalną ofiarę. Obrzezał też własne genitalia i zmusił sprzymierzeńców do tego samego.\nTen epizod jest naturalną konsekwencją zbrodni, jaką popełnił Kronos: ojcobóstwa. Grzech domaga się kary i zostaje on spłacony w dwójnasób. Po pierwsze, w zamian za życie odebrane ojcu, Kronos oddaje życie swojego syna zamiast własnego. Po drugie, w zamian za wykastrowanie ojca, dokonuje on obrzezania siebie oraz wszystkich sprzymierzeńców (por. Rdz 17,23). W ten sposób Sanchuniaton/Filon uzasadniali tradycję obrzezania, jaką praktykowali Fenicjanie.\nI niedługo później, gdy zmarło jego kolejne dziecko – syn Rei imieniem Mouth – ubóstwił je. A Fenicjanie nazywają to [dziecko] Śmiercią i Plutonem.\nMamy tu euhemerystyczne wyjaśnienie istnienia boga śmierci, Mota. O ile w Ugarit był on pierworodnym synem Ela – domyślamy się, że ze związku z Aszirat – to tutaj jest tylko kolejnym jego dzieckiem. Jednak, aby je upamiętnić, stary król wprowadził je między bogów. Co ciekawe, Mot nie był otaczany kultem przez Fenicjan, nawet jeśli wchodził w skład panteonu.\nA Kronos, krążąc po świecie, dał Atenie, swojej córce, panowanie nad Attyką. (…)\nTen ukłon w stronę tradycji greckiej nie powinien nas dziwić. Działa to też na korzyść jego historiozofii: wszystko, co mądre w Grecji, Grecy zawdzięczają Fenicji.\n(…) Po tych wydarzeniach Kronos przekazał miasto Byblos bogini Baaltis, czyli Dione. I [dał] Berytos Posejdonowi i Kabirom, i Agrotom i Haliejom, którzy ubóstwili szczątki Pontosa w Bejrucie. (…) A kiedy Kronos udał się do ziemi południowej, oddał cały Egipt bogu Taautosowi, aby był dla niego królestwem.\nDalszy ciąg podziału świata. Jak już wspomniałem, tutaj rozpoznajemy tożsamość trzeciej żony Kronosa-Ela: Dione okazuje się być Panią Byblos. Zgodnie ze stanem rzeczywistym w czasach Filona, głównym bogiem Berytos był Posejdon – ale również i „Kabirowie”, patroni żeglarzy. Ciekawe jest, że autor wraca tutaj też do wcześniejszej genealogii i wspomina grupy Agrotów i Haliejów (może to jakieś charakterystyczne klany, takie jak np. Kenici w Izraelu?). Te genealogie musiały mieć jakieś znaczenie dla Fenicjan z Berytos, choćby tylko lokalne. Ubóstwienie szczątków Pontosa rozumieć można jako po prostu początek kultu boga-morza w tym mieście.\nIdole ku chwale bogów\nJuż wspomniałem poprzednio o tym fantastycznym opisie boga: tutaj znaturalizowanym jako sztuczny wytwór zmyślnego Taautosa. Czy chodziło tu po prostu o posąg? Czy może Sanchuniaton miał na myśli jakiś cudowny mechanizm, na miarę wynalazków ciśnienia i pary wymyślanych przez naukowców z Aleksandrii, np. Herona? Wspomniałem też poprzednio, że znamy monety z Byblos przedstawiające taką właśnie albo podobną postać, jak widać poniżej:\nPotwierdza to po raz kolejny, że źródłem Księgi rodu Ela nie jest tradycja pochodząca z Ugarit – gdzie El miał inne cechy i przyrównywany był do byka – ale właśnie z Byblos, skąd pochodzą i te monety. Dowodzi to zresztą tego, że poszczególne miasta fenickie mogły mieć rozmaite pomysły na tych samych bogów.\nZnajdujemy tu też świadectwo, że Taautos jako pierwszy wymyślił pismo (w domyśle: fenickie). Jako pierwszy pisarz jest też najbardziej wiarygodnym, pierwotnym źródłem wiedzy o zamierzchłych czasach, przynajmniej dla retoryki Sanchuniatona, który na jego świadectwo właśnie się powołuje.\nZ drugiej strony, w tym miejscu widać rysę w euhemeryzmie naszych autorów. Częściej wymyka im się teologiczne słownictwo: mówią więc o „bogu Taautesie”, o „zgromadzonych bogach”, o „pozostałych bogach”, tak jak i wcześniej o „bogini Baaltis”. Dziwne to, porównując z wcześniejszą dyscypliną, w której nawet Boga Najwyższego nazywał „niejakim Eliounem”. Oczywiście, historycy-euhemeryści nie mieli problemów z nazywaniem opisywanych przez siebie ludzi jako „bogów” (robił to np. Dionysios Skytobrachion), więc nie świadczy to w zasadzie o niczym, poza ciekawą odmianą w stylu samego Sanchuniatona.\nW innym jeszcze miejscu swojego dzieła, Euzebiusz przekazał nam jeszcze kilka drobnych fragmentów Sanchuniatona. Nie poświęcimy im już tak wiele miejsca, ale warto o nich wspomnieć. Pierwszy z nich dotyczy kwestii składania ofiar z ludzi. Euzebiusz cytuje Historię fenicką (814:6-15) w następujących słowach:\nByło zwyczajem starożytnych, gdy spadały na nich wielkie niebezpieczeństwa, że aby uniknąć całkowitego zniszczenia, władcy miasta lub lud oddawali na rzeź najukochańsze ze swoich dzieci jako okup dla mściwych daimonów. A ci, którzy zostali oddani, byli zabijani podczas mistycznych rytuałów. I tak Kronos – którego Fenicjanie nazywają El i który rządził krajem, a później, po zakończeniu życia, został ubóstwiony w gwieździe Kronosa – miał z rodzimą nimfą o imieniu Anobret jedynego syna, którego zwano Ieoud (bo jedyny syn jest tak nazywany nawet dzisiaj przez Fenicjan). Gdy z powodu wojny kraj ogarnęło największe niebezpieczeństwo, przyozdobił swego syna niczym króla i, po przygotowaniu ołtarza, złożył go w ofierze.\nKwestia składania przez Fenicjan (i przez Kartagińczyków) ofiar z dzieci, tj. ofiary mlk, to temat długi i złożony, ale co do zasady owszem, była taka praktyka aż do czasów rzymskich. Tutaj, podobnie jak przy kwestii obrzezania, również zachowanie pradawnego króla Ela jest wzorem dla całej fenickiej kultury. To zresztą kolejny przypadek, gdy El zabija swoje dziecko: tutaj „przynajmniej” w szczytnym celu ratowania kraju o klęsk wojennych. Przypomina to zresztą epizod znany z Biblii:\n2 Krl 3, 26 Kiedy król Moabu ujrzał, że nie może sprostać bitwie, wziął ze sobą siedmiuset mężów dobywających miecza, aby przebić się do króla Edomu, lecz nie zdołał. 27 Wtedy wziął syna swego pierworodnego, który miał po nim panować, i złożył go jako ofiarę całopalną na murze. Wówczas wielkie oburzenie ogarnęło Izraelitów, tak iż odeszli od niego i wrócili do swojego kraju.\nJakkolwiek sobie nie tłumaczyć decyzji Izraelitów, ofiara Meszy, króla Moabu, zadziałała, bo dzięki ofierze jego syna naród został ocalony, a wrogowie go odstąpili.\nPodobne motywy znajdujemy też w Grecji, gdzie ofiara z człowieka ma uratować społeczność. Najbardziej znanym chyba przykładem jest (niedoszła) ofiara z Ifigenii, opisana w tragedii Ifigenia w Aulidzie. Tuż za nią jest też historia Menojkeusa, syna Kreona z wyprawy siedmiu przeciw Tebom, który dobrowolnie oddał życie w zamian za ocalenie miasta (w Fenicjankach) czy ofiara Makarii, córki Heraklesa, złożona w zamian za ocalenie braci przed śmiercią ze strony Eurysteusa (w Heraklidach).\nW tym miejscu kończymy długi etap Mitologii Kananejskiej, związany z wyobrażeniami teologicznymi Fenicjan. Zaczęliśmy go jeszcze artykułami o literaturze Ugarit. Przebyliśmy długą drogę od głębin epoki brązu aż po świat rzymski. Tak jak pisałem na początku tego cyklu, poświęciliśmy naszą uwagę samym postaciom bogów i ich wzajemnym relacjom: nie udało nam się przysiąść do tematu kultu, obrzędów, organizacji świątynnej.\nPoznaliśmy jednak bohaterów religijnej wyobraźni Fenicjan (tak, jak wcześniej, innych ludów z sąsiedztwa Izraela). Zwracaliśmy szczególną uwagę na przemiany, jakim te postacie podlegały wraz z czasem i lokalizacją: jak stateczny El z II tysiąclecia p.n.e. z upływem lat osunął się w cień, a jego miejsce zajął Baal Szamem, wchłaniając przy okazji tytulaturę i kompetencje dawnego Baala z Safon. Widzieliśmy, jak raczej drugoplanowa bogini łowów i wojny, Astarte, zajęła w końcu tron naczelnej bogini Fenicji i stanowiła parę z najwyższym bogiem. Te bóstwa były dynamiczne i rozwijały się tak, jak ich wyznawcy – na tyle, że fenicki intelektualista gotów był przepisać całą swoją mitologię tak, aby lepiej odpowiadała racjonalnym wymaganiom swojej epoki.\nW kontraście do euhemeryzmu Sanchuniatona i Filona z Byblos, widzieliśmy też mgnienie głębokiej teologii. Historia była okrutna i nie zachowała nam żadnego tekstu, który by nam wyjaśniał teologiczną rolę epitetów Wielkich Bogiń: Asztarte Imię Baala czy Tanit Oblicze Baala. Ale wiemy, że stała za tym jakaś złożona teologiczna myśl, porównywalna z żydowską teologią Logosu czy wczesnymi formami chrystologii. Co to znaczyło, że fenicka bogini jest imieniem albo twarzą fenickiego boga? Ostatecznie nigdy się nie dowiemy. Ale nie możemy uważać, że to była jakaś czcza myśl.\nWidzieliśmy też, że każdy większy ośrodek kultury fenickiej miał własnego szczególnego patrona: Tyr – Melkarta, Sydon – Asztarte i Eszmuna, Byblos – swoją Panią, Berytos – „Posejdona”, kimkolwiek on nie był w epoce przedgreckiej. Ci patroni bywali czczeni gdzie indziej, ale wśród swoich byli najważniejsi. Widzimy w tym połączenie boskości lokalnej z uniwersalną – hierarchię, w której naczelny bóg odpowiada za cały świat, ale inny bóg, autochton, „ten nasz”, opiekuje się tą konkretną społecznością. Przypomina to bardzo system świętych patronów w religii katolickiej. A jednocześnie podobny jest też do „monoteistycznego” systemu żydowskiego, w którym i za świat, i za plemię odpowiada to samo bóstwo; po prostu reszta świata nie jest dla niego aż tak istotna jak jego „naród wybrany”.\nW końcu możemy też spojrzeć z szerszej perspektywy na wpływ, jaki miała Fenicja na religię Izraela oraz na treść ksiąg biblijnych. W najbliższym z sąsiadów, Tyrze, widzimy przecież płonące ale niespalające się drzewo. Znajdujemy motyw gigantów, który potem znajdziemy u Henocha, powstającego na samym pograniczu z Fenicją właśnie. Tytulaturę Baala z Safon, „kroczący po obłokach”, powtórzy później Księga Daniela przy opisie „kogoś jakby syna człowieczego” przybywającego przed Boży tron. Bybliański El ma tyle samo skrzydeł, co jerozolimskie serafiny. Dualizm Ela i Baala, starego boga-mędrca oraz młodego boga umierającego i zmartwychwstającego, znajdziemy później w dynamice chrześcijańskich Ojca i Syna. I tak dalej, i tak dalej, widywaliśmy to regularnie. Dzięki poznaniu mitologii fenickiej możemy lepiej zrozumieć dzieje religii Izraela, a przez to – również chrześcijaństwa.\nPrevPOPRZEDNI POSTSanchuniaton i Filon z Byblos. Wynalazcy. Mitologia kananejska, cz. 14\nNASTĘPNY POSTMesjańscy rebelianci Cz.4 Paradygmat rebelii – ewidencja w EwangeliachNext


Mężczyzna uratował łabędzia, który połknął żyłkę wędkarską - Dobre Wiadomości\n26 września 2017 20 listopada 2017 Piotr 0 Comments\nŁabędzie ze Szczecinka w Zachodniopomorskiem mają nieformalnego obrońcę. Ptakami opiekuje się pan Stanisław. Mężczyzna dogląda, czy łabędzie rodziny mają się dobrze, a w razie potrzeby spieszy na ratunek. Właśnie uratował kolejnego ptaka.\nTym razem w tarapatach znalazł się młody łabędź na rzeczce Niezdobnej.\nTu jest dużo wodorostów. Ten ptak razem z wodorostem połknął żyłkę wędkarską. Gdybym mu nie pomógł, za trzy tygodnie byłoby po nim – relacjonował pan Stanisław.\nMężczyzna wskoczył do rzeki i złapał łabędzia. Do weterynarza ptaka pomogli mu zawieźć strażnicy miejscy.\nLekarz wydobył żyłkę z przełyku zwierzęcia. Potem pan Stanisław zwrócił ptakowi wolność.\nŹródło: fmr24, iszczecinek.pl\n← Niespodziewane wydarzenie podczas sesji fotograficznej, pan młody ratuje tonące dziecko\nPasażer autobusu ocalił 22 osoby, chwycił za kierownicę →


Skuteczne zabiegi na wiotką skórę szyi | Blog VESUNA\nSłyszałaś kiedyś o tym, że po szyi najszybciej widać oznaki starzenia? Jeśli tak, potwierdzamy to stwierdzenie. Twarz może wyglądać na młodą oraz promienną, natomiast jeśli zapomnisz zatroszczyć się o szyję, wówczas jej wygląd w mig zdradzi Twój wiek. Jak poprawić jej kondycję, a tym samym odmłodzić się o kilka lat? Dziś mgr kosmetolog Emilia Dawiec podpowie, jak skutecznie ujędrnić wiotką skórę szyi, a także doradzi, o czym warto pamiętać podczas codziennej pielęgnacji.\nDlaczego szyja starzeje się najszybciej?\nProces starzenia skóry od dłuższego czasu nie jest już dla nikogo zagadką. Podczas niego skóra traci swoją elastyczność, staje się cienka, sucha, a także mniej odporna na podrażnienia. Duże znaczenie zaczyna w tym czasie odgrywać również tryb życia, odżywanie, obecność używek oraz stresu. W przypadku starzenia skóry szyi sprawa wygląda bardzo podobnie – tutaj również źródłem problemów jest zanikanie kolagenu, elastyny, a także sebum. Nasuwa się więc podstawowe pytanie – co sprawia, że szyja starzeje się szybciej niż twarz? Otóż okazuje się, że sedno tkwi w strukturze skóry, która jest cieńsza, a odkładająca się pod nią warstwa tłuszczowa jest dużo mniejsza niż ta w okolicy twarzy. Dodatkowo szyja narażona jest na ciągły ruch oraz jej wielogodzinne pochylanie, które skutkuje powstaniem zmarszczek oraz zwiotczeniem skóry.\nSPRAWDŹ TAKŻE: Zabiegi na twarz po 40 roku życia – które wybrać?\nWiotka skóra szyi – jak opóźnić?\nJeśli pragniesz jak najdłużej zachować młody wygląd dekoltu, musisz poznać kilka przydatnych wskazówek, które rozwiążą problem wiotkiej skóry szyi:\nStosuj kremy nawilżające,\nMasuj szyję – w tym celu zastosuj kamień gua-sha lub roller jadeitowy,\nChroń szyję przed słońcem,\nCZYTAJ RÓWNIEŻ: Jak powstają zmarszczki grawitacyjne?\nJak ujędrnić skórę szyi?\nRytuały pielęgnacyjne nie przyniosły oczekiwanego efektu? Spokojnie, da się temu zaradzić! W naszej Klinice przeprowadzamy 2 skuteczne zabiegi ujędrniające, przeznaczone do wiotkiej skóry szyi, które cieszą się obecnie największym zainteresowaniem wśród naszych pacjentek. Są to:\nBTL ENSEMBLE – specjalistyczny program odmładzania i poprawy jakości skóry, którego sekret tkwi w stosowaniu mikronakłuwania oraz oddziaływania fali radiowej, której głębokość w tym przypadku sięga do 4.5 mm. Podczas zabiegu dochodzi do wytworzenia mikrouszkodzeń, dzięki którym organizm uruchamia mechanizmy regeneracyjne, a to z kolei powoduje wytwarzanie nowego kolagenu. Skóra wówczas staje się elastyczna oraz odżywiona. Zabieg odbywa się przy wcześniejszym znieczuleniu i trwa nie dłużej niż 1.0 h. Zaleca się wykonanie 3 serii powtórzeń w 3-4 tygodniowych odstępach.\nEXILIS® ELITE – innowacyjny system stworzony z myślą o ujędrnianiu skóry, którego bezpieczeństwo oraz skuteczność zostało potwierdzone prestiżowym certyfikatem amerykańskiej agencji rządowej FDA oraz szeregiem badań klinicznych i laboratoryjnych. Działanie Exilis opiera się na wykorzystaniu technologii CRT, która remodeluje kolagen, zwiększając tym samym gęstość oraz napięcie skóry. W rezultacie szyja staje się gładka, jędrna oraz widocznie odmłodzona. Terapia trwa ok. 30 minut, jest całkowicie bezbolesna i nie wymaga rekonwalescencji. W celu uzyskania najlepszych efektów, zalecamy wykonanie 3-4 zabiegów w odstępach 5-7 dni.\nPragniesz ujędrnić skórę szyi? Jeśli tak, zadzwoń i umów się na pierwszą wizytę w celu indywidualnego doboru zabiegu.


Strona:Thomas Carlyle - Bohaterowie.pdf/32 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nktóra kilka miesięcy do roku tonie w czarnych burzach, a lśni zato latem dziką pięknością, — która wznosi się tam ponad Oceanem Północnym, surowa i groźna, ze swemi wierzchołkami śnieżnemi, ryczącemi gejzerami, jeziorami siarczanemi, oraz przerażającemi przepaściami wulkanicznemi, — niby zburzone tudzież chaotyczne pole bitwy lodu i ognia. U brzegów tę dziką krainę okala pas ziemi rodzącej trawę, gdzie istnieć może bydło, a z jego pomocą i dzięki darom morza — potrafią również istnieć i ludzie: zdaje się, że żyli tam ludzie poetyczni, pełni głębokich myśli i wypowiadający je muzykalnie. Ileż rzeczy zatraciłoby się bezpowrotnie, gdyby Islandya nie była wytrysnęła z morza i gdyby nie odkryli jej Normanowie! Dawni poeci norscy, przynajmniej wielu z nich, przyszli na świat w islandyi.\nSaemund, jeden z pierwszych tamecznych kapłanów chrześciańskich, w którym może pozostała jeszcze krzta czułości dla poganizmu, zebrał niektóre ze starych pieśni pogańskich (właśnie w epoce, kiedy poczęły one zanikać), — jak np. poemata albo pieśni o charakterze mitycznym, proroczym, głównie zaś religijnym: to właśnie badacze nazywają starą, czyli poetyczną Eddą. Edda jest to wyraz wątpliwego pochodzenia etymologicznego, oznaczający, jak przypu-\n↑ Wyrazu tego: norski (norsk — nazwa narzecza starożytnego w Skandynawii) używam w znaczeniu: tyczący się pierwotnej mitologii skandynawskiej, lub szczepu, co ją wyznawał, albo języka, jakim ten szczep mówił, — celem odróżnienia od: normandzki, który ma znaczenie szersze co do czasu i przestrzeni, lub noryjski, co przypominałoby Norykę, prowincyę rzymską.\n↑ 1057(?) — 1132\nTę stronę ostatnio edytowano 2 paź 2016, 18:28.


Blog o przedłużaniu i zagęszczaniu włosów Jak doczepić włosy clip in samemu? - Clipinwlosy.pl\n» Jak doczepić włosy clip in samemu?\nJak doczepić włosy clip in samemu? 0\nWiększość kobiet marzy o tym, by mieć długie i gęste włosy, jednak przedłużenie ich w salonie fryzjerskim wiąże się z dużymi kosztami. Na szczęście spektakularny efekt można osiągnąć również samodzielnie w domu dzięki popularnej od kilku lat metodzie clip-in. Niektóre panie myślą, że przedłużanie włosów jest trudne i sobie z nim nie poradzą, takie obawy są niepotrzebne, wystarczy bowiem trochę wprawy, by w kilka minut osiągać zamierzony efekt.\nDoczepiane włosy — jakie wybrać?\nBardzo ważny jest staranny wybór włosów, które będą doczepiane. W przypadku pań, które chcą doczepiać włosy na stałe, najlepszym wyborem będą włosy naturalne. Po doczepieniu wyglądają bardzo naturalnie, dodatkowo są wyjątkowo podatne na stylizację za pomocą lokówki czy prostownicy, można je także farbować czy podcinać. Kobiety, które chcą sprawdzić, jak u nich sprawdza się metoda clip-in lub dopinać kosmyki okazjonalnie mogą zdecydować się na doczepy syntetyczne. Istotną kwestią jest również dobranie koloru doczepianych włosów w taki sposób, by możliwie najlepiej pasowały do naturalnego odcienia kosmyków. Kolor powinien być dopasowany do końcówek włosów, w przypadku doczepiania całego kucyka czy koka należy sugerować się odcieniem nasady, ponieważ wówczas dopinki będą połączone właśnie z tą częścią kosmyków.\nDoczepianie włosów clip-in w domu\nPrzed przystąpieniem do przedłużania kosmyków należy dokładnie rozczesać doczepiane włosy, a następnie położyć je na płaskiej powierzchni, aby uniknąć ich ponownego splątania. Następnie należy starannie wydzielić partię swoich włosów (najlepiej zacząć od pasm znajdujących się w dolnej części głowy), która zostanie przedłużona w pierwszej kolejności. Warto do tego wykorzystać grzebień zakończony szpikulcem, który umożliwi precyzyjne wydzielenie części kosmyków. Używając klamerek fryzjerskich, należy przypiąć włosy znajdujące się ponad wydzieloną strefą, dzięki czemu nie będą one utrudniać pracy. Na tym etapie można dopiąć pasmo włosów clip-in – należy umieścić klips nad przygotowaną warstwą włosów, a następnie delikatnie przesuwając go w dół, należy go zatrzasnąć (warto zacząć od klipsa umieszczonego pośrodku, a następnie zapiąć również zatrzaski znajdujące się po bokach).\nKonieczne jest sprawdzenie, czy włosy zostały przypięte w odpowiedni sposób. Należy upewnić się, że wszystkie klipsy dokładnie przylegają do głowy. W przypadku wyczucia jakiejkolwiek luki konieczne będzie zdjęcie włosów clip-in i ponowne założenie dopinki.\nNależy zdjąć założony wcześniej klips fryzjerski i wydzielić kolejne pasmo włosów, które ma zostać przedłużone. Następnie konieczne jest powtórzenie opisanych powyżej czynności, aby przyczepić dopinkę clip-in. Cały proces należy powtórzyć w górnej, a następnie na bocznych częściach włosów.\nOstatnim krokiem jest dokładne obejrzenie dopiętych kosmyków w lustrze, na tym etapie należy upewnić się, że doczepiane włosy clip-in zostały przyczepione równo i żaden z klipsów nie jest widoczny. Następnie warto rozczesać fryzurę grzebieniem.\nPrzedłużanie włosów metodą clip-in jest naprawdę proste. Na clipinwlosy.pl znajdziesz świetnej jakości naturalne doczepy w niemal wszystkich kolorach.


Krótka ławka rezerwowych bolączką Olimpii-Beskidu Nowy Sącz - Sport WP SportoweFakty\nKrótka ławka rezerwowych bolączką Olimpii-Beskidu Nowy Sącz\nPiątą porażkę z rzędu zaliczyły szczypiornistki z Nowego Sącza. Zaległy mecz 7. kolejki PGNiG Superligi przegrały z Pogonią Baltica Szczecin. - Nie mamy komfortowej sytuacji - komentowała trenerka Lucyna Zygmunt.\nKrzysztof Niedzielan 09 Listopada 2016, 21:18\nSpotkanie zakończyło się wynikiem 28:33, czyli zgodnie z przewidywaniami. Pogoń Baltica przystępowała do rywalizacji z 3. pozycji PGNiG Superlidze, Olimpia-Beskid zajmowała 10. miejsce.\nKamila Szczecina: Nowy Sącz to mój dom, ale nie było sentymentów\nTrenerka Olimpii-Beskidu Nowy Sącz praktycznie po każdym meczu zwraca uwagę na sytuację kadrową zespołu. Najbardziej brakuje ukraińskiej rozgrywającej Iryny Stelmakh, wyłączonej z gry z powodu kontuzji. Szkoleniowiec nie ma dużego pola manewru.\n- Trudno rywalizować z przeciwniczką, która wyszła na 10 minut z ławki, kiedy gra się cały czas. Niektórym brakło sił, bo nie miały żadnych zmienniczek. Tak było w przypadku Marty Rosińskiej i Gabrielli Szabo. Mimo to był to dobry mecz w wykonaniu naszych zawodniczek - powiedziała Zygmunt.\nPo porażce z Pogonią Baltica Szczecin, Olimpia dalej jest na 10. miejscu w PGNiG Superlidze szczypiorniaka. Sądeczanki wygrały tylko raz w sezonie 2016/2017 i zaliczyły dwa remisy. Teraz poszukają szczęścia nad morzem, bo następnym rywalem jest AZS Łączpol AWFiS Gdańsk.\nCzy Olimpia-Beskid Nowy Sącz utrzyma się w PGNiG Superlidze?\nPiłka ręczna Polska PGNiG Superliga Kobiet Olimpia-Beskid Nowy Sącz Lucyna Zygmunt Nowy Sącz


Kategoria: [ Wyposa?enie sklepów ]\nJesteś tu: Góra > Firmy wg branż > Wyposażenie sklepów\nChcesz przygotować profesjonalną degustację wina, ale nie wiesz, z jakich usług powinieneś skorzystać? Nasza firma specjalizuje się w przygotowaniu takiej degustacji różnych alkoholi. Posiadamy jedno z najbogatszych portfolio alkoholi. Z nami...\nJeśli potrzebujesz kupić odpowiednie urządzenie do restauracji zapraszamy was do naszego internetowego sklepu gastronomicznego który posiada bardzo rozbudowane oferty takich urządzeń z jakich to na pewno znajdziesz coś odpowiedniego dla siebie....\nPolski producent oświetlenia LED, opraw LED. Wyprodukujemy dla Państwa spersonalizowany i zaawansowany technologicznie produkt lub grupę produktów LED, która spełnia wszystkie normy i została wyprodukowana w naszym zakładzie produkcyjnym....\nW ofercie firmy System Serwis, która posiada kilkunastoletnie doświadczenie w branży znaleźć można wysokiej jakości urządzenia, jak również używany sprzęt gastronomiczny. Poznań to siedziba firmy oraz salonu z ekspozycją używanego sprzętu...


Reprywatyzacja, Małecki: Dotacje z Funduszu Reprywatyzacji dla każdego samorządu - sejm-rząd\nReprywatyzacja, Małecki: Dotacje z Funduszu Reprywatyzacji dla każdego samorządu\n09 listopada 2016 07:10\nSprawa reprywatyzacji powinna zostać uregulowana "w sposób całościowy". W MSP trwają prace nad takim projektem - mówi wiceminister skarbu (Maciej Małecki., fot.maciejmalecki.pl)\n• Dzięki nowelizacji ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych każdy samorząd może ubiegać się o dotacje z Funduszu Reprywatyzacji.\n• Ministerstwo skarbu czeka na wnioski od samorządów do 31 grudnia.\n• Do podziału jest 200 mln zł.\nDzięki nowelizacji ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych dziś każdy samorząd, a nie tylko miasto stołeczne Warszawa, może ubiegać się o dotacje z Funduszu Reprywatyzacji - mówi wiceminister skarbu Maciej Małecki.\nWiceminister skarbu przyznaje, że kontrowersyjna sprawa dopłat z Funduszu Reprywatyzacji dla miasta Warszawy ma swój początek w 2013 roku, gdy koalicja PO-PSL zmieniła ustawę o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. "W wyniku tej nowelizacji z Funduszu Reprywatyzacji co roku mogło być przeznaczone 200 mln zł na odszkodowania reprywatyzacyjne tylko w Warszawie" - mówi Małecki.\nTo rozwiązanie już funkcjonuje. Opis ścieżki dostępu do tych środków przekazaliśmy wojewodom, na wnioski czekamy do 31 grudnia. Jednocześnie w MSP trwają prace nad projektem ustawy, która w sposób całościowy rozwiąże problem reprywatyzacji w Polsce" - mówi Małecki w rozmowie z PAP.\n"Rząd PiS musi uporządkować bałagan reprywatyzacyjny pozostawiony przez poprzedników. Najwyższy czas, żeby to wyczyścić. Brak jakichkolwiek procedur i łatwość w wydawaniu publicznego grosza muszą się skończyć" - dodaje.\nPiS PO PSL Ministerstwo Skarbu Hanna Gronkiewicz-Waltz Dawid Jackiewicz Maciej Małecki Ministerstwo Skarbu Państwa reprywatyzacja


Stanislaus Szadowsky Kupiec, urodzony w księstwie siewierskim, do krakowskiego prawa miejskiego został przyjęty w roku 1560 po przedstawieniu świadectwa pochodzenia. Nie zasiadał w ławie sądowej, lecz uzyskał nominację bezpośrednio do rady miejskiej w roku 1570, na miejsce po zmarłym w czasie zarazy Sebastianie Zieglerze (nr 390). W ciągu blisko siedmiu lat sprawowania urzędu rajcy, tylko jeden raz – w roku pierwszej nominacji do rady – został powołany w skład rady...\nSajdyn (Sayda) Bartłomiej\nPetrus Salomonis Kupiec i bankier, pieczętujący się herbem Łabędź (szlachectwo nadał jego przodkowi Władysław Jagiełło). Syn Salomona ze Swoszowic, poległego pod Grotnikami w 1439 roku, wnuk Hanula, niemieckiego kupca z Rygi, namiestnika wileńskiego, przybyłego do Krakowa wraz z Władysławem Jagiełłą. Pisał się z Ogrodzieńca, także z Benedyktowie (dzisiejsze Bieńkowice). Po studiach na Uniwersytecie Krakowskim szybko wszedł do elity władzy miejskiej, w 1479 roku...\nKolejny znany nam sołtys krakowski. Został odnotowany w dokumencie Bolesława Wstydliwego z 1250 roku, w którym książę potwierdził Aleksandrowi, opatowi mogilskiemu, posiadanie części wsi Czyżyny, nadanej klasztorowi za czasów Henryka, księcia krakowskiego i śląskiego. W dokumencie tym przywołany został wcześniejszy akt, wydany przez księcia Henryka, przysądzający klasztorowi tę własność. Świadkiem wydania aktu z 1250 roku był Salomon, sołtys krakowski. Nie...\nStanislaus de Benedyktowice Kupiec, sekretarz królowej Bony, syn Ibrama Salomona i Katarzyny, córki rajcy Jana Becka (nr 293), bratanek rajcy Piotra Salomona (nr 288). Wraz z bratem Mikołajem w 1543 roku uzyskał potwierdzenie szlachectwa nadanego ich przodkowi przez Władysława Jagiełłę, pieczętował się herbem Łabędź. Pisał się zgodnie z rodzinnym pochodzeniem z Benedyktowic (obecnie Bieńkowice), dziedziczył także wsie Modlnicę Wielką i Małą. W 1510 roku...\nSalomonowicz Joachim (Chaim)\nTechnik budowlany, prawnik. Urodzony w 1943 roku w Bogoniowicach w gminie Ciężkowice. Ukończył Technikum Budowlane w Krakowie oraz prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W roku 1968 wstąpił do PZPR. Pracę zawodową rozpoczął w 1958 roku w Krakowskim Przedsiębiorstwie Instalacji Budownictwa. Następnie przeszedł do pracy w administracji: w latach 1973–1978 był zastępcą naczelnika Dzielnicy Kraków-Krowodrza, a w latach 1979–1980 naczelnikiem. W roku 1980 został...\nJosephus Samnocki (Lamnocki) Karczmarz. Rajca kleparski potwierdzany w księgach w latach 1730–1764. W latach 1752 i 1758– –1759 wzmiankowany jako rajca-senior. Wielokrotny wójt kleparski, w latach 1739–1743, 1746, 1748 i 1755. Pełnił godność prowizora szpitala św. św. Apostołów Szymona i Judy, w tej roli odnotowany został w 1730 roku wraz z drugim prowizorem, rajcą Michałem Dobrzańskim (nr 179), w sporze z urzędem wójtowskim jurydyki...\nSamsonowicz Jakub Joel\nSamuelowicz Lewek zięć Doktora


Bateria umywalkowa ceramiczna Floral - Glossy.com.pl\nBateria umywalkowa ceramiczna Floral\nCeramiczna biała bateria umywalkowa w starym stylu o niespotykanym i oryginalnym kształcie. Polecana każdemu, kto chce odmienić łazienką, aby wnętrze było stylowe. Bateria z jednym uchwytem do sterowania wodą. Masywne i solidne wykonanie to inwestycja na lata. Łatwa w montażu. Polecana do montażu przy umywalkach. Wyposażona jest w głowicę ceramiczną zapobiegającą kapaniu wody. Bateria jest w zestawie z wężami do wody ciepłej i zimnej oraz niezbędnymi akcesoriami do montażu. Łatwa w utrzymaniu czystości nie wymaga specjalnych środków pielęgnujących.\nPolecenie produktu: Bateria umywalkowa ceramiczna Floral\nZnalazłem interesujący produkt Bateria umywalkowa ceramiczna Floral w sklepie Glossy armatura


Wojna domowa na Ukrainie 14.10.2014r- 38 dzień rozejmu. | AdNovum\nPosted on 14 października, 2014 14 października, 2014 by AdNovum Świat\nWidok na donieckie lotnisko w dniu wczorajszym (13.10.14r).\nPo mojej siedmiodniowej przerwie w pisaniu relacji z wojny domowej na Ukrainie, co wynikało nie z mojej winy tylko właścicieli portalu, na którym dotychczas zamieszczałem swoje codzienne relacje, przystępuję do dalszej publikacji.\nA więc w ciągu tego ostatniego tygodnia pomiędzy 7 a 14 października trwał ciągły ostrzał celów cywilnych prowadzony przez ukraińską artylerię i wojska rakietowe. Szczególnie dotkliwy ostrzał prowadzono na cele cywilne w Doniecku, gdzie co dzień ginęło po kilka osób i kila do nawet kilkunastu odnosiło rany, tak więc bilans ofiar tego ostatniego tygodnia dochodzi do około stu osób zabitych i rannych.\nNie dość tego dosłownie w dniu wczorajszym jeden z głównych liderów Donieckiej Republiki Ludowej (DRL), Paweł Gubariew, dostał urazu czaszki w wyniku silnego uderzenia w głowę podczas wypadku samochodowego, do którego doszło po ostrzelaniu go przez nieznanych sprawców.\nSamochód ten następnie uderzył w słup w wyniku czego jadące nim osoby doznały różnych obrażeń wewnętrznych, w tym i Paweł Gubariew.\nA oto film z miejsca tego zdarzenia:\nNadal trwa „banderyzacja” Ukrainy.\nUkraiński prezydent podpisał nowe rozporządzenie zgodnie, z którym Dzień Obrońców Ojczyzny obchodzony będzie zamiast w dniu 23 lutego, tj. w dniu rocznicy powstania Armii Czerwonej, tylko w dniu 14 października, czyli w rocznicę powstania Ukraińskiej Powstańczej Armii:\n„W celu uhonorowania męstwa i heroizmu obrońców niepodległości i integralności Ukrainy, wojskowych tradycji i zwycięstw ukraińskiego narodu, a także dalszej budowy mocnego patriotycznego ducha w społeczeństwie, postanawiam ustanowić na Ukrainie święto – Dzień Obrońcy Ojczyzny, który obchodzony będzie corocznie 14 października„-\nw ten sposób uzasadnił w swoim rozporządzeniu przyczynę zmiany daty święta Dnia Obrońców Ojczyzny, prezydent Poroszenko.\nJak widać mają oni poważny problem z ustaleniem swojej tożsamości historycznej, co coraz bardziej powoduje przechył w stronę oparcia się na spuściźnie zbrodniczej ideologi oraz jej twórców, w tym również na formacjach politycznych i zbrojnych przy współczesnym wykorzystaniu symboliki tych ruchów i formacji militarnych.\nJeśli oni budując nową rzeczywistość nic innego nie mają do zaproponowania to dowodzi to pustki politycznej i ideowej jaka istnieje obecnie w tym kraju bardzo jednocześnie negatywnie rzutując na jego przyszłość.\nW dniu wczorajszym nadal ukraińska artyleria prowadziła ostrzał Doniecka, ale tym razem obyło się bez ofiar w ludziach. Cały czas przywracane jest działanie infrastruktury socjalno-bytowej, z tym że najtrudniejsza obecnie sytuacja dotyczy zaopatrzenia w bieżącą wodę ze względu na liczne jeszcze uszkodzenia głównej magistrali wodnej.\nPoza tym ostrzał był prowadzony w rejonie miejscowości: Brjanka, Wergulewka i Lomowatka na zachód od Ługańska, gdzie miejscowości te były ostrzeliwane prze ukraińskie wojska rozlokowane w rejonie Debalczewa. Podczas tego ostrzału zginęło 2 cywilów zaś trzech zostało rannych.\nOstrzał ukraińskiej artylerii prowadzony był na okolice miasta Gorliwka, szczególnie w rejonie miejscowości Switodarsk na północny-wschód do Gorliwki, gdzie od rakiet „Grad” zginęła jedna osoba, a cztery zostały ranne.\nZ rejonu miasta Mariupol ukraińska artyleria prowadziła intensywny ostrzał artyleryjski okolicznych miejscowości, w tym północne przedmieścia dzielnicy Illicziwsk oraz Talakiwkę, gdzie ostrzał był na tyle intensywny, że zostało uszkodzonych kilka domów, zaś ludność zmuszona była ukryć się w piwnicach i schronach. Tym razem obyło się bez ofiar.\nWedług doniesień napływających od ludności, żołnierze ukraińskich formacji zbrojnych nadal porywają ludzi dla okupu. Ostatnio taki incydent miał miejsce w rejonie miejscowości Wolnowacha, gdzie w późnych godzinach nocnych w pobliżu ukraińskiego punktu kontrolnego znajdującego się koło mostu na trasie H 20, żołnierze ukraińskiej gwardii narodowej z batalionu „Azow” uwięzili mężczyznę pod pretekstem tego, że niby miał mieć jakieś powiązania z milicją. Poinformowali oni następnie jego żonę, że może zostać zwolniony pod warunkiem wypłacenia okupu w wysokości 5 tys $, w winnym przypadku zostanie on zabity.\nJeśli chodzi o ogólną sytuację militarną to w ciągu mijającego tygodnia również nie uległa jakiejś zasadniczej zmianie, co dokumentuje poniższa mapa:\nNadal najbardziej intensywne walki toczyły się w rejonie lotniska donieckiego, ale ogólnie rzecz biorąc sytuacja tam się nie zmieniła:\nWczorajsze walki na lotnisku donieckim spowodowane były przez ukraińskie wojska, które usiłowały dokonać próby kontrataku uderzając w sile trzech czołgów oraz kilku wozów opancerzonych na stanowiska obronne sił powstańczych, a głównie na rozlokowany tam batalion „Motorola”. W wyniku tego nieudanego ataku, kilku żołnierzy sił powstańczych zostało rannych a jeden zginął. Po stronie ukraińskiej jak dotychczas nie podano strat.\nDodam jeszcze, że przed tym ukraińskim kontratakiem, lotnisko donieckie zostało przez reżymową artylerię ostrzelane pociskami zawierającymi jakieś toksyczne substancje chemiczne, które powodowały ból gardła oraz podrażnienie oczu:\nA tak obecnie wygląda rejon lotniska:\nI jeszcze wywiad z żołnierzami sił powstańczych walczących na lotnisku donieckim:\nW dniu wczorajszym kontynuowano wymianę jeńców wojennych, gdzie w okolicach Starobielska zwolniono 14 ukraińskich żołnierzy za 14 powstańców.\nŻołnierze ukraińskiej gwardii narodowej biorący udział w walkach tzw. operacji antyterrorystycznej zbuntowali się i opuścili swoje stanowiska bojowe po czym udali się w kierunku Kijowa skandując antyprezydenckie hasła. Chodzi im o to, że mimo upływu sześciu miesięcy na froncie nie są wycofywani do rezerwy i właśnie przeciwko temu m.in. protestują. Inny protest poborowych gwardii narodowej odbył się w dniu wczorajszym pod budynkiem biura ukraińskiego prezydenta, gdzie domagano się demobilizacji ze względu na nieuzasadnione przedłużanie służby w wojsku.:\nDzień wcześniej prezydent Ukrainy Petro Poroszenko oświadczył, że nie ma obecnie możliwości demobilizacji ukraińskich żołnierzy, dodając, że może się ona pojawić po całkowitym zawieszeniu broni na południowym wschodzie kraju.\nNa koniec wywiad z dowódcą powstańczej baterii haubic:\nTo był mój debiut na tym blogu, który mógł powstać tylko dzięki pomocy ludzi zaangażowanych w głoszeniu prawdy. Za ich pracę i wysiłek bardzo im w tym miejscu chciałbym podziękować, bo to jest ICH głównie sukces. Zapraszam do częstego zaglądania na ten blog, bo tu zamieszczane będą tylko takie informacje, które są przemilczane przez media głównego nurtu, albo przez nie zafałszowane.\nWojna domowa na Ukrainie 15.10.2014r- 39 dzień rozejmu. →\n147 uwag do wpisu “Wojna domowa na Ukrainie 14.10.2014r- 38 dzień rozejmu.”\nZapożyczona grafika z Obserwatora – może się przydać do któregoś „wykładu” ?\nkodluch , 15 października, 2014 at 08:19\nna Neonie trolle na dobre się rozgościli i nikt nie reaguje. Fajnie, że dalej tu wszystko trwa. Czy „kodluch” to „AdNovum” ? Szkoda tylko, że opracowanie strony nie jest zbyt przejrzyste, przynajmniej tak samo, jak na Neonie. Lecz treść jest ważniejsza 🙂\ndanekbb , 15 października, 2014 at 18:56\n„Kodłuch” to alter ego „bruska”, albo Bruśka (taka miejscowość) – jak kto ma tam daczę ze Śląska..\nAdNovum to po prostu….. A d N o v u m ! ! ! !\nOpracowanie strony jest BARDZO przejrzyste!\nPrzyznaję że podpowiadałem w tym zakresie „Wodzowi”. Sobie wybrałem szablon z którego byłem w pierwszej chwili bardzo zadowolony.\nWodzowi proponowałem inne ale wybrał taki który jest naprawdę idealny!\nPo pierwsze – uważałem że stronka powinna się dobrze prezentować i otwierać na „mizianej komórce”. Nie ma porównania z Neonem jeżeli chodzi o ergonomię użytkowania i szybkość działania.\nSposób zapisu postów doklejanych jako „wątki” w dyskusji też jest bardzo dobry!\nDla niektórych może „za duża” czcionka na zwykłym kompie z dużym ekranem, może być łatwo skorygowana przez kręcenie kółkiem myszy przy przytrzymanym lewym klawiszu „control”\nJeszcze dojdzie mam nadzieję otwieranie linków, informacji i zdjęć w osobnych oknach – bo teraz jest tak jak jest, mnie to akurat przeszkadza i denerwuje…\nAle nie można mieć wszystkiego naraz za pstryknięciem palcami!\nAdNovum też musi się oswoić z tajnikami różnych okien, „helpów” i możliwości jakie daje nowa platforma…\nGeneralnie – wszystkie podpowiedzi co do jakości, wyglądu i możliwości są pożądane. To co się da będzie poprawione ale nie od razu…\nPozdrawiam wszystkich z rana!\nkodluch , 16 października, 2014 at 08:25\nWitam szanownego AdNovum. Dobrze że Cie znalazłem( tak jak wszystkich komentujących) A co do trolli na Neonie to fakt, niektóre dyskusje są nie do przeczytania….vide osiągnęli swój cel….\ngrzesiekp , 15 października, 2014 at 21:04


PROGRAM NA MECZ LEGIA - GÓRNIK ZABRZE 7.6.2015 TANIUTKO – Śródmieście – 130171922 | Gumtree\nMazowieckie Warszawa sportowe karty | Śródmieście ogłoszenie 130171922\nKUPIĘ 5 BILETÓW NA MECZ - Polska – Senegal - 19 czerwca.\nKupię 5 biletów na mecz Polska – Senegal, 19 czerwca podczas mundialu w Rosji. Jak masz na sprzedanie 2 czy 3 też daj znać. :)\nPłetwy włoskiego producenta Marlin Sub Flipper.\nPłetwy włoskiego producenta Marlin Sub Flipper. Płetwy kaloszowe wykonane z termicznego materiału który z łatwością dostosowuje się do kształtu stopy. Posiadają specjalne wycięcia w tworzywie EVA które usprawniają pracę nóg. Sprzęt używany był tylko kilka razy, wyłącznie na basenie do nauki pływania z rurką. Gratis maska i rurka z foto Sprzęt sprzedaję gdyż zmuszają mnie do tego nowe ...


Tribute to Komeda. Kasia Pietrzko & Tomasz Wendt Duo – koncert w Głogówku – Wachtyrz.eu\nTribute to Komeda. Kasia Pietrzko & Tomasz Wendt Duo – koncert w Głogówku\n1 lutego 2019 Redakcyjŏ 0 Kōmyntarzy\nMuzeum Regionalne w Głogówku serdecznie zaprasza na koncert:\nPiątek, 8.02.2019 r., godz. 18:00, Muzeum Regionalne w Głogówku/Baszta\nJeszcze nie tak dawno, bo w latach pięćdziesiatych publiczne wykonywanie jazzu było w Polsce zabronione. W tym czasie, w jazzowym podziemiu Poznania pojawiał się mężyzczyzna o pseudonimie Komeda. Był to student medycyny, który naprawdę nazywał się Krzysztof Trzciński – pożniejszy pionier jazzu nowoczesnego w Polsce. Z wykształcenia lekarz laryngolog.\nZ czasem, Komeda zaczął jeździć także na zagraniczne koncerty, a na jego artystycznym koncie przybywało nagród. W maju 1956 roku w finale wielkiego konkursu orkiestr w Poznaniu zespół Jerzego Grzewińskiego, w którym grał Komeda, otrzymał pierwszą nagrodę. Sześć lat później Komeda został wyróżniony tytułem najwybitniejszego polskiego jazzmana 1962 roku. Poza tym, Krzysztof Komeda podczas trwającej niespełna dziesięć lat aktywności w świecie filmu, skomponował muzykę do przeszło 60 produkcji. Debiutował w 1958 roku, gdy Roman Polański zaprosił go do współpracy przy swojej studenckiej etiudzie pod tytułem „Dwaj ludzie z szafą”. Po sukcesie krótkometrażowej produkcji do Komedy zaczęła ustawiać się kolejka wschodzących gwiazd polskiej kinematografii. Trzciński będzie współpracował między innymi z Januszem Morgensternem, Jerzym Skolimowskim, Józefem Henem czy Andrzejem Kondratiukiem. Ostatecznie stworzy muzykę do 11 produkcji Romana Polańskiego, w tym do takich kultowych tytułów jak „Nóż w wodzie”, „Nieustraszeni pogromcy wampirów” i „Dziecko Rosemary”, za którą otrzymał nominacje do Złotych Globów oraz Grammy. Jako muzyk jazzowy wywarł istotny wpływ na ukształtowanie się oryginalnego stylu, określanego jako polska szkoła jazzu, który już po tragicznej śmierci artysty miał wpływ na rozwój międzynarodowej sceny jazzowej, zwłaszcza awangardy lat 70. XX wieku skupionej wokół wydawnictwa ECM.\nW pięćdziesiątą rocznicę śmierci tego fenomenalnego jazzmana zapraszamy państwa na koncert w wykonaniu reprezentantów młodej, polskiej sceny jazzowej. Duet Kasia Pietrzko (fortepian) oraz Tomasz Wendt (saksofon) opiera się na nowoczesnej interpretacji jazzowych korzeni z jednoczesnym poszukiwaniem nowych, nieoczywistych ścieżek muzycznych. W repertuarze usłyszeć możemy kompozycje własne muzyków oraz aranżacje polskich i zagranicznych standardów jazzowych.\nKasia Pietrzko jest polską pianistką, aranżerką i kompozytorką. Laureatka „Mateusza” Trójki Polskiego Radia w kategorii Debiut Roku za debiutancką płytę „Forthright Stories” (wydaną we wrześniu 2017r.) oraz nagrody Grand Prix Jazz Melomani 2018 w kategorii Nadzieja Melomanów. Wg miesięcznika Jazz Forum jest drugą Nową Nadzieją. Pianistka była nominowana do nagrody Fryderyki 2018 w kategorii Debiut Roku. W opinii wybitnych polskich muzyków jazzowych charakteryzuje ją zmysł improwizatorski, wyobraźnia harmoniczna i brzmieniowa kreatywność. W lutym 2018 roku zagrała pierwszy koncert z Tomaszem Stańko, który zapowiadał dalszą współpracę i jesienną, europejską trasę koncertową. Kasia Pietrzko jest absolwentką krakowskiej Akademii Muzycznej. Swoje umiejętności doskonaliła również w Nowym Jorku u Aarona Parksa, Taylora Eigsti, Johny’ego O’neala, Aarona Goldberga i Kenny’ego Wernera. W 2015 roku wraz z zespołem Stanisława Słowińskiego zdobyła Grand Prix 39. Międzynarodowego Konkursu Jazz Juniors w Krakowie.\nTomasz Wendt jest laureatem nagrody Fryderyk 2017.Utalentowany saksofonista i kompozytor, jest absolwentem, a obecnie wykładowcą wrocławskiej Akademii Muzycznej. Pochodzi z muzycznej rodziny, jego ojciec Adam jest wybitnym saksofonistą jazzowym. Jak większość wyróżniających się artystów swojego pokolenia, ma za sobą etap intensywnego wygrywania konkursów (m.in. I nagroda indywidualna w konkursie festiwalu Jazz nad Odrą 2013, I Nagroda na VII Międzynarodowym Konkursie Improwizacji Jazzowej 2015 w Katowicach, II nagroda zespołowa na Getxo Jazz Festival w Hiszpanii w 2016 roku). Oprócz koncertów na czele autorskiego tria i kwartetu stawał na scenie u boku takich znakomitości, jak Dean Brown, Eric Marienthal, Piotr Wojtasik, Grzegorz Nagórski, Artur Lesicki, Atom String Quartet. Jest muzykiem kompletnym i wszechstronnym, a do tego – jak oceniają krytycy – materiałem na jednego z liderów polskiej sceny jazzowej . Wyróżniony Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Zdobył prestiżową nagrodę Fryderyk 2017 w kategorii Jazzowy Fonograficzny Debiut Roku za autorski album “Behind the Strings”.


Szkoła Podstawowa w Woli Gałęzowskiej | Wycieczka do Sernik\nWe wtorek 26.05.2015r. przedszkolaki udały na swoją samodzielną wycieczkę. Dzieci radośnie pożegnały rodziców i z uśmiechem na twarzy pojechały autokarem do Sernik koło Lubartowa. W Gospodarstwie Agroturystycznym Ranczo ,,Arka’’ czekało na nich wiele atrakcji. Pierwsza z nich to zwierzęta (kucyki, lamy, kozy, renifery, osły, muflony, owce, strusie). Przedszkolaki były zafascynowane tymi zwierzętami i tym, że są tak przyjazne wobec człowieka. Cieszyły się, że mogły je pogłaskać i zrobić sobie z nimi zdjęcia. Oprócz tego dzieci miały do dyspozycji plac zabaw, z którego również chętnie korzystały. Dużym zainteresowaniem cieszyła się przejażdżka ciuchcią. Dzieci, aby dłużej jeździć musiały zaśpiewać piosenkę. Przedszkolaki śpiewały długo i głośno, czym sprawiły, że ciuchcia bardzo długo, długo jeździła. Była jeszcze przeprawa tratwą, zabawy w zamku ,,dmuchaniec’’ i wyścigi samochodowe. Na koniec pobytu dzieci miały zorganizowane ognisko, podczas którego piekły kiełbaski i dzieliły się wrażeniami. Do domu wróciły szczęśliwe, bo wycieczka była udana. Przedszkolaki spisały się na medal i udowodniły, że nie są już maluchami.


Makijaż permanentny | klinikaurody.info - Opinie, recenzje, komentarze\nW ofercie mamy zabiegi z wykorzystaniem botoxu, wśród których wyróżnić można likwidację zmarszczek wokół oczu tzw. kurze łapki, likwidację zmarszczek poprzecznych czoła, likwidację zmarszczek między brwiami (lwiej zmarszczki), likwidację zmarszczek na szyi. Nasza oferta zawiera zabiegi z wykorzystaniem nici PDO, czyli prosty, bezbolesny i bezinwazyjny sposób, aby zatrzymać proces starzenia się skóry. Jeśli jesteś zainteresowana zabiegami medycyny estetycznej i kosmetycznymi, skorzystaj z naszej oferty.\nadres IP: 94.152.42.249\nSłowa kluczowe: klinika urody, powiększanie ust\nJeżeli niepokoisz się niedoskonałościami swojej twarzy i ciała - nie wahaj się z korzystać z obszernej oferty Gabinetu Medycyny Estetycznej i Laseroterapii ESTETICENTER z Lublina. Pożądane byłoby zaakcentować, iż posiadamy ogromne doświadczenie oraz cieszymy się zaufaniem oraz uznaniem wielu pacjentów, którzy skorzystali z naszych usług. Odkryjemy Twoje prawdziwe piękno tudzież zmierzymy się ze wszystkimi defektami urody. Stosujemy zaawansowane technologie, nowoczesny sprzęt oraz ręczymy efektywność naszych zabiegów, jak chociażby botox. Rewelacyjne rezultaty uzyskujemy działając laserem, przy wykorzystaniu jakiego wykonujemy usuwanie blizn i zamykanie naczynek. Wykonywana przez depilacja laserowa, czy zabieg lipolizy to nader skuteczna metoda pozbycia się uciążliwego dla każdej kobiety problemu. Na dodatek dbamy o miłą i życzliwą atmosferę, zapewniamy komfort oraz dyskrecję.\nJeżeli szukasz gabinetu medycyny estetycznej, w którym wykonywana jest depilacja laserowa z użyciem najnowszego sprzętu to koniecznie odwiedź naszą stronę internetową. Oferujemy zabiegi bezpieczne i skuteczne, oprócz depilacji oferujemy, modelowanie ust oraz nosa, zabiegi odmładzające, wszelkie peelingi a nawet leczenie nadpotliwości. Zabiegi wykonywane u nas są bezpieczne - ponieważ są wykonywane przez lekarza, efekt po takich zabiegach jest widoczny i utrzymuje się bardzo długo. Zapraszamy serdecznie!


Tydzień Bezpiecznego Internetu 2021 w naszej szkole – Szkoła Podstawowa Integracyjna nr 11 im. Bohaterów Warszawy w Kielcach\nW dniach 8-15 lutego 2021 roku będziemy obchodzić w naszej szkole Tydzień Bezpiecznego Internetu. Włączamy się tym samym w obchody Dnia Bezpiecznego Internetu (DBI), które zainicjowane zostały przez Komisję Europejską w 2004 roku. Od tego czasu wydarzenie to świętowane jest corocznie w wielu różnych państwach, nie tylko europejskich. Natomiast organizatorem wydarzenia w Polsce od 2005 roku jest Polskie Centrum Programu Safer Internet (PCPSI), które tworzą państwowy instytut badawczy NASK oraz Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę – realizatorzy unijnego programu „Łącząc Europę”.\nW ramach tej inicjatywy podczas lekcji informatyki odbędą się liczne dyskusje i pogadanki, oraz projekcje filmów i animacji tematycznych.\nNauczyciele informatyki przygotowali również konkurs na wykonanie plakatu na temat: Zagrożenia wynikające z korzystania z internetu. Konkurs przeprowadzony zostanie w trzech kategoriach wiekowych:\nKategoria I – uczniowie klas IV-V,\nwykonanie plakatu w edytorze Paint,\nKategoria II – uczniowie klas VI-VII,\nwykonanie plakatu w edytorze Word,\nKategoria III – uczniowie klas VIII,\nwykonanie plakatu w dowolnym edytorze graficznym lub tekstowym.\nPrace konkursowe (zapisane w pliku imie_nazwisko_klasa) muszą być oryginalne i nie mogą zawierać elementów chronionych prawami autorskimi. Prace należy przesłać do 20 lutego 2021 roku do swojego nauczyciela informatyki za pomocą szkolnej chmury internetowej.\nPrzewidziano nagrody 😊


Kochamy nowinki elektroniczne i nie braknie ich w żadnej sferze naszego życia, ale też nie możemy przeoczyć nowego sposobu dokumentowania weselno-ślubnych przeżyć. Nie zawsze łatwo przyswajamy techniczną obsługę nowych urządzeń, jednakże te, które chcę tu zaprezentować są przyjazne zarówno dla młodych jak i starszych osób.\nTymi nowoczesnymi urządzeniami są gogle VR, a służą one odtwarzaniu filmów wykonanych techniką 360 stopni. Miałam okazję obejrzeć film wykonany tą nowoczesną techniką podczas pokazów Polskiej Gali Ślubnej w Warszawie i mogę potwierdzić, że doznania wizualne są jak najbardziej adekwatne do oczekiwań.\nNawet nie będąc na imprezie potrafiłam "wejść" w sam środek ceremonii ślubnej i poczuć atmosferę zabawy przyjęcia weselnego. Na czym polega owo „wejście”, wyjaśni szczegółowo Pan Krystian Wilczyński - realizator filmów weselnych 360 stopni - w filmiku zamieszczonym poniżej. Za użyciem zestawu VR przemawia łatwość dostosowania odległości obiektywów i dosyć dobra widoczność nawet dla osób noszących okulary. Niezbędne jest również założenie słuchawek, które pozwalają odciąć się od dźwięków zewnętrznych i skupieniu się na filmie. Tylko nieznaczny ruch głową sprawia, że widzimy obraz z różnych ujęć.\nNagranie filmu możemy bez przeszkód prezentować w późniejszym czasie z użyciem własnego telefonu, tabletu, laptopa lub zestawu VR. Poczucie bycia w centrum sprawi szczególną przyjemność osobom, które z jakichś przyczyn nie uczestniczyły w tym najważniejszym dniu Młodej Pary. Goście weselni oraz Para Młoda może na nowo przeżywać w dowolnym momencie chwile, które ulatują z pamięci.\nRejestrując się na stronie weselavr.pl możemy pozyskać bezpłatnie kartonowe gogle VR dające przedsmak oglądania wesela z różnych perspektyw. To trzeba po prostu wypróbować!\nNa czym polegają filmy 360 stopni - wyjaśnia Krystian Wilczyński


Polska: Oferta pozyczek pomiedzy powazna i uczciwa osoba w Polsce - Ogolnopolski Serwis Ogloszeniowy - Ogloszenia Polska. Darmowe ogloszenia - Bezplatne ogloszenia. Dzieki 4all mozna szybko i skutecznie znalezc mieszkanie, prace, nowych przyjaciol, cos sprzedac lub kupic albo umowic sie na randke. Darmowe ogloszenia drobne ze zdjeciem - cala Polska i Europa. Dodawanie ogloszen zwyklych jest w 100% darmowe.\nOferta pozyczek pomiedzy powazna i uczciwa osoba w Polsce (Warszawa)


Pomaganie miej we krwi :: WLKP24.info - informacje południowej Wielkopolski\n07.06.2015 | 10:51\nPomaganie miej we krwi\nWystarczy niespełna półlitrowy woreczek, by uratować komuś zdrowie, a nawet życie. O tym będziemy państwa przekonywać już po raz 11, organizując akcję „Oddaj krew z kablówką”. W tym roku na wszystkich, którzy pomaganie mają we krwi, czekamy 23 czerwca, oczywiście na dziedzińcu Telewizji Proart.\n23 czerwca tradycyjnie już na dziedzińcu telewizji Proart będzie na państwa czekać kilkanaście stanowisk do poboru krwi, punkty gastronomiczne i sporo atrakcji. Zapraszamy, zarówno na dziedziniec, jak i przed telewizory, bo tradycyjnie już przebieg całej akcji będziemy relacjonować na żywo. Mamy nadzieję, że pojawią się państwo równie licznie, co w zeszłych latach, tym bardziej, że zachęcają do tego znani Ostrowianie. By podziękować za oddaną krew i wsparcie naszej akcji, będziemy rozdawać upominki i nagrody.\nTagi: pomoc krwiodawstwo oddaj krew z kablówką akcja krew


LennyLamb, Chusta Elastyczna, Malachit, M , LennyLamb, Chusty Elastyczne, Mama, Chusty do noszenia - ekomaluch.pl - podaruj dziecku to co najlepsze\nChusta Elastyczna, M, Malachit, LennyLamb\nChusta elastyczna jest nosidełkiem dla dzieci, które jest idealne dla nowo narodzonego dziecka . Można ją nosić na mnóstwo sposobów, taka sama chusta jest odpowiednia dla osoby o różnorakich rozmiarach i rozmaitych sylwetkach. Właściwości dzianiny,z której jest wyprodukowana, oraz sposób wiązania, nadaje jej wyjątkowe właściwości pozwalające równomiernie otulać dziecko,tak że jest ono w pełni chronione.\nDługość chusty w metrach 4.0 4.5 5.0\nSzerokość chusty w centymetrach 55 55 55\nNazwa Krótka Średnia Standard\nTypowy rozmiar chusty to długość 5,0 m oznaczana wszywką L, jednak dla większości osób noszących ubrania o rozmiarach S, M, L może wydawać się ona nieco za długa. Wprowadzone rozmiary są nowością, i przeznaczone są dla osób które nie lubią nadmiaru materiału wiązać wokół siebie. Dobierając jednak rozmiar należy pamiętać, że chusta ma bezwzględnie otulać dziecko trzema warstwami materiału. Dla osób nieco większych, noszących rozmiary XL, XXL, polecamy chusty długie o rozmiarach 5,0 m, taka długość może być niezbędna do poprawnego zawiązania chusty.\nMateriał jest lekki, przewiewny, łatwo układający się, a jego solidność zezwala na pewne i komfortowe noszenie dzieciaczków. Nadaje się dla maluszków już od urodzenia. Chusta elastyczna do noszenia dzieci świetny wybór na lato i zimię, gdy dziecko noszone jest pod specjalną kurtką.\n- bliskość rodziców sprawi, że stanie się spokojniejszy\nNieocenioną zaletą jest to, że odciążony może zostać twój kręgosłup, oraz omdlewające ramiona. Chusta elastyczna rozkłada równomiernie ciężar ciała na ramionach, biodrach, plecach noszącego, a bliski kontakt z dzieckiem oddziałuje świetnie na samopoczucie noszącego.\nChusta do noszenia LennyLamb to gwarancja jakości. Prześliczne, soczyste kolory, uzyskane barwnikami bezpiecznymi dla Twojego malucha, które nie zawierają szkodliwych substancji ani metali ciężkich.\nWiele mam bardzo sobie chwali to, że dzięki chuście mogą przechodzić pomiędzy zatłoczonymi półkami sklepowymi bez problemu. To samo się tyczy schodów, korzystania ze środków komunikacji miejskiej. Z chustą możliwe są wycieczki z dziećmi po górach, lasach, nad morze, nad jezioro, co byłoby niemal niemożliwe lub bardzo utrudnione z wózkiem.\nNajważniejszą cechą chust elastycznych jest odmiana dzianiny z której są uszyte. Dzianiny ta zapewnia wytrzymałość produktu. LennyLamb przypilnowało, by wszystkie właściwości materiału były ściśle dostosowane do unikatowego przeznaczenia materiału, jakim jest noszenie maluszka. Specjalne właściwości takowych chust zapewniają nie tylko optymalne podtrzymywanie kręgosłupa szkraba, ale zarówno wysoką wygodę i komfort dla noszącego rodzica.\nUżywany materiał posiada atesty producenta 'Bezpieczne dla Dziecka', dające pewność braku szkodliwych substancji, czy toksycznych barwników.\nChusty wiązane są najmniej skomplikowanym sposobem przemieszczania się z maluchami. Od wieków matki zajmując się dziećmi wykorzystywały to, co miały akurat pod ręką. Stąd w obecnych czasach chusty mają różnorakie kształty i zrobione są z różnych dzianin, bądź tkanin. Mimo to zalety noszenia w nich dzieci są takie same. Wszystkie gwarantują dzieciom bliskość rodzica, a rodzicom nieskrępowane ręce.\nChusty umożliwiają noszenie szkraba na nawet kilkanaście sposobów. Doskonale rozkładają ciężar dziecka na biodrach i ramionach.\nNiedużym utrudnieniem może być wysiłek potrzebny do założenia takiej chusty - jednakże po zdobyciu, już nawet kilkudniowego doświadczenia w wiązaniu, przestaje to sprawiać problem.\nTrzeba też zwrócić szczególną uwagę na temperaturę otoczenia i okrycie malca. Najpopularniejsze wiązania zakładają otulenie dziecka nawet trzema warstwami materiału.\nDo uszycia chust i nosidełek użyto czystej bawełny barwionej w sposób bezpieczny dla dzieci, nie zawierającej metali ciężkich oraz substancji toksycznych. Bawełna wyprodukowana w Polsce.\nLennyLamb Współpracuje z jedną, zaufaną tkalnią, oraz jednym, zaufanym producentem dzianin. Dobrało ich kierując się ścisłymi kryteriami. Wymaga od nich aktualnych certyfikatów jakości.\nRozmiary do wyboru: M (4.5m dł., 55cm szer.) L (5.0m dł., 55cm szer.)\nRozmiar: M (4,5-4,7 m)\nLennyLamb, Chusta Elastyczna Sugillite, M