Ombre odzież męska - Odzież męska - Kolekcja jesień 2021 - Sklep Radio ZET\nSklep / Odzież / Odzież męska / ombre odzież męska - Kolekcja jesień 2021\nPodstawą każdej męskiej szafy powinien być dobrze skrojony garnitur, który sprawdzi się na wiele okazji. Kolejnym ważnym elementem ombre odzież męska są koszule, zarówno klasyczne w neutralnych kolorach, jaki i te bardziej na co dzień, mogą być w kratę np. od Levis lub jeansowe dostępne od Under Armour, Jack & Jones, 4F, LANCERTO, Adidas. Jeśli lubisz eksperymentować z modą, to sprawdzą się u Ciebie też koszule w różne geometryczne wzory i odważne kolory. Wspominając o odzieży męskiej, nie można zapomnieć o jej najważniejszym elemencie, czyli spodniach, różnego rodzaju jeansach, chinosach czy nawet dresach. Do podstaw odzieży męskiej zaliczamy także bluzy, które można nosić na co dzień oraz swetry, które sprawdzą się też do eleganckich stylizacji.\nodzież męska gap odzież męska na fitness i siłownię odzież męska do biegania zielona odzież męska pomarańczowa odzież męska odzież męska z standardowym stanem odzież męska z kapturem odzież męska z krótkim rękawem odzież męska długie odzież męska do piłki nożnej\nMęska bluza z efektem Ombre. Ręczne farbowanie nadaje indywidualnego charakteru. Świetnie sprawdzi się na chłodniejsze letnie dni, bądź wieczory. idealnie komponuje się z jeansami oraz szortami. Skład: 100% bawełnaKolor: jasnopomarańczowyWzrost modela: 188 cm Model prezentuje produkt w rozmiarze: M\nMęska bluza z efektem Ombre. Ręczne farbowanie nadaje indywidualnego charakteru. Świetnie sprawdzi się na chłodniejsze letnie dni, bądź wieczory. idealnie komponuje się z jeansami oraz szortami. Skład: 100% bawełnaKolor: ciemnoniebieskiWzrost modela: 179 cm Model prezentuje produkt w rozmiarze: S


Stopem na Uniwerek: marca 2013\nROZDZIAŁ XIV (część trzecia)\nPo chwili podchodzimy oboje do radiowozu Policji Municipale. Wydaje mi się, że nie wyglądamy zbyt przekonująco. Nikt ani przez chwilę nie pomyślałby, że jesteśmy parą.\n- Poczekaj tutaj. - mówi karabinier około trzy metry od wozu wroga\nCzekam cierpliwie podczas gdy GianCarlo rozmawia z policjantką. Ta zerka to na mnie, to na karabiniera i kręci przecząco głową. Gdy wraca do mnie, rozkłada bezradnie ręce i mówi;\n- Próbowałem. Nic z tego.\nWracamy do pozostałych karabinierów. Odwracam się tylko do policjantki i przesyłam jej nienawistne spojrzenie. Niech ma!\n- Nic z tego! – krzyczy Giancarlo do swych kompanów już na początku ulicy\n- Cholera! – klnie starszy – Niestety nic nie możemy zrobić... – patrzy na mnie przepraszająco\n- Zaraz! – ożywia się znów ten średni wiekiem – A może by tak zadzwonić do polskiej ambasady?\n- Ale czy ambasada coś tutaj pomoże? - pytam\n- Warto spróbować.\n- Masz numer? - pyta starszy\n- Tak się składa, że mam. Moja szwagierka jest Polką i kiedyś potrzebowała pomocy.\nPrzypominam sobie, że ja też gdzieś mam numer do polskiej ambasady. Zdobyłam go w Polsce przed wyjazdem z myślą, że różne rzeczy mogą się przytrafić samotnej dziewczynie zdanej tylko na siebie. Jednak nigdy nie wpadłabym na to, że będę zawracać im dupę moczeniem nóg w fontannie. No, ale karabinier też policjant więc wie lepiej kiedy, po co i na co dzwoni się do ambasad. Pewnie ma też lepszy numer, może bardziej aktualny więc nawet nie wychylam się ze swoim. Tylko skąd ja zadzwonię?\nW tym momencie czarnowłosy karabinier, pomysłodawca czynu, podaje mi swój prywatny telefon komórkowy z wbitym już numerem ambasady.\n- Ojej. - mówię zaskoczona - Dziękuję.\nPrzykładam telefon do ucha i słyszę:\n- Słucham? - po polsku\n- Dzień dobry. Nazywam się Marta i mam pewien problem z policją. Może mógłby mi pan jakoś pomóc lub przynajmniej doradzić?\nI opowiadam całe zdarzenie.\n- Czy pani jest pijana? - odpowiada głos w słuchawce\nSKĄD TEN POMYSŁ?! Zaskoczyło mnie to pytanie.\n- To dlaczego wkładała pani nogi do fontanny? - pyta spokojnie lecz z wyczuwalną nutką kpiny i niecierpliwości\n- Nie miałam pojęcia, że to jest zakazane. Poza tym widziałam, że ludzie tak robią i pomyślałam, że...\n- Niech już pani nie myśli, dobrze? – przerywa głos – I proszę nie dzwonić tu więcej z takimi głupotami.\nJestem w szoku. Dla niego to oczywiście głupota, ale dla mnie 160 euro to nie lada problem.\n- To co ja mam teraz zrobić? - pytam coraz bardziej drżącym głosem\n- Nie wiem. Najlepiej zapłacić mandat.\n- Ale ja nie mam pieniędzy. - kłamię\n- My nie możemy na to nic poradzić. Proszę na przyszłość nie wchodzić do fontann. Do widzenia.\nCo za znieczulica! Odłożył słuchawkę. Nie spodziewałam się cudu ale miałam nadzieję, że przynajmniej powie mi jakiś paragraf mówiący o nienależytym informowaniu turystów czy coś w tym rodzaju. Cokolwiek co pozwoliłoby mi pertraktować z policją znając już przepisy.\n- I co?! Co ci powiedzieli? – dopytuje się ciemnowłosy karabinier – Z rodakami to zawsze inaczej się rozmawia.\nTak, faktycznie. Z rodakami rozmawia się zupełnie inaczej. To trzeba przyznać.\n- Niestety nic z tego. - oddaję telefon. - Dziękuję bardzo.\n- Nie ma za co. Przecież w niczym nie pomogłem.\n- Dziękuję jednak za dobre chęci. - staram się opanować drżenie głosu\n- Przykro mi, że nic nie możemy zrobić. – starszy rozkłada bezradnie ręce – Jedyne co mogę ci poradzić, to iść na komisariat i porozmawiać z komisarzem. On może ci anulować ten mandat.\n- Na pewno ci daruje! – krzyczy najmłodszy wciąż oparty o policyjny wóz – Nie przejmuj się! Nic takiego wielkiego się nie stało.\n- Dokładnie. - mówi czarnowłosy\n- Ja po prostu nie wiedziałam, że we Włoszech nie wolno w ogóle dotykać wody w fontannach...\n- To tylko w Rzymie tak jest. – mówi starszy – Gdzie indziej jest normalnie.\n- Zwłaszcza na południu Włoch. - dodaje czarnowłosy\n- No właśnie. Na przykład w Neapolu. W Neapolu możesz wejść do każdej fontanny i pluskać się do woli. – śmieje się starszy – Popatrz na Lucę, - klepie czarnowłosego po ramieniu – On pochodzi z Neapolu właśnie i zawsze wchodził tam do fontann nic sobie z tego nie robiąc.\nLuca kiwa głową szczerząc zęby w uśmiechu.\n- Luca nawet całą rodzinę przyprowadzał żeby się popluskali!\nCzarnowłosy karabinier zerka na starszego ze zdziwieniem. Uśmiech mu trochę więdnie. Wygląda jak ktoś, kto właśnie się zorientował, że jest celem żartu. Starszy klepie go dalej po ramieniu i dodaje;\n- Nawet czasem psa przyprowadzał! Hahaha!!!\n- I pranie robił w fontannie! - najmłodszy dorzuca swoje trzy grosze\nI wszyscy trzej wybuchają śmiechem. Trudno się z nimi nie śmiać, zwłaszcza widząc nerwowy i udawany śmiech neapolitańskiego karabiniera. Luca podchodzi do mnie i mówi;\n- Najlepiej będzie jak pójdziesz do komisariatu o którym mówiła ci Polizia Municipale. – zmienia zwinnie temat – Tam na pewno uda ci się anulować karę.\n- Spróbuję. A gdzie jest ten komisariat?\nKarabinierzy zachłystując się ciągle śmiechem tłumaczą mi drogę do komisariatu. Żegnam się z nimi rozweselona i wracam do Polizii Municipale sprawdzić bieg wydarzeń.\nPrzy radiowozie zastaję dalej lamentującą kobietę ze swoją rodziną;\n- Tyle tę nogę wsadziła, tyle! – pokazuje palcem swoje kolano – Ona mała! Nie wiedziała! Nogi czyste przecież! I tyle tylko, o! Tyle!\nWydawało mi się, że to ja zachowuję się jak histeryczka, ale przy tej kobiecie wyglądam jak mistrz jogi, tai chi i innych wschodnich dupereli. Jej panika i łzy w oczach aż krzyczą o współczucie. Policja jest jednak nieczuła;\n- Z wszelkimi reklamacjami proszę się kierować na komisariat.\n- Ale... Ona tylko dotąd tę nogę włożyła!\n- Arrivederci! - przekrzykuje ją policjantka i odjeżdża\nZostajemy zostawieni sami sobie. Przez chwilę panuje cisza. Gapie się rozchodzą, a my patrzymy po sobie nie wiedząc co począć.\n- Ona przecież mała! She’s to young, she didn’t know! – kobieta zwraca się tym razem do mnie\n- Wiem. – odpowiadam – Jestem w podobnej sytuacji. Where are you from? – pytam\n- Germany. Do you speak english?\n- Troszkę. – odpowiadam po angielsku.\n- Jeezu! Jak to dobrze! Wreszcie ktoś tu mówi po angielsku! Z nikim nie mogliśmy się dogadać!\n- Rozumiem. - kiwam głową - Włosi raczej rzadko mówią w innych językach niż włoski.\n- Tobie też zabrali dokumenty? - pyta jej mąż\n- A przecież tu nigdzie nie jest napisane, że nie wolno! My nie wiedzieliśmy! - żali się znów kobieta\nIch dwójka dzieci przygląda nam się z boku z lekkim zaciekawieniem. Wyglądają razem jak idealna, przykładna rodzina z telewizyjnych seriali. Rodzina dwa plus dwa. Wysoka, nawet ładna, szczupła kobieta, wyższy oczywiście od niej, barczysty mąż, córeczka i synek, wszyscy piękni blondyni o aryjskiej (czyli naszej, słowiańskiej) urodzie. Wspaniała, piękna rodzina na wakacjach. Właśnie spotkała ich niesamowita tragedia i zupełnie nie wiedzą jak sobie z tym poradzić, ale zawsze mogą liczyć na siebie.\nPatrzę jak mąż kobiety obejmuje ją płaczącą, pociesza, głaszcze po włosach... I mimo woli czuję lekkie ukłucie w duszy.\n- I co chcesz teraz zrobić? – pyta mężczyzna odwracając twarz w moją stronę lecz nie puszczając z objęć swojej żony\n- Iść na ten komisariat. Może coś się tam wskóra...\n- Wiesz gdzie to w ogóle jest? - pyta kobieta ocierając łzy\n- Możemy iść z tobą?\nPo chwili wszyscy idziemy na komisariat. Ja na czele a za mną piękna, niemiecka, bezradna rodzina. Odwracam co chwilę głowę żeby sprawdzić czy dotrzymują mi kroku. W ich twarzach wyczytuję strach i niepewność.\n- Już niedaleko. - staram się ich uspokoić\nGdy wreszcie dochodzimy do komisariatu okazuje się, że wcale nie jest tak kolorowo jak miałam nadzieję, że będzie...\n- CO?!!? – krzyczy komisarz nie wysłuchawszy nawet do końca mojej prośby – Chyba ci się w głowie pomieszało!\nMilknę totalnie zaskoczona.\nNiemiecka familia czeka na korytarzu. Oczywiście nikt tutaj nie mówi po angielsku, a już tym bardziej po niemiecku więc czekają na tłumacza. Chodzą w tę i z powrotem, denerwują się, pocieszają nawzajem, zaglądają przez otwarte na oścież drzwi gabinetu w którym toczy się dyskusja między mną a komisarzem, słuchają jego krzyków, patrzą na jego wymachujące w typowych, włoskich gestach ręce i bledną coraz bardziej z przerażenia.\n- Proszę pana... – mówię do komisarza – dla mnie 160 euro to naprawdę dużo. Co się stało, to się nie odstanie, a ja naprawdę żałuję tego czynu i już go więcej nie powtórzę. Przecież chyba nic się znów tak wielkiego nie stało...\n- Co ty sobie myślisz?! Że jak jesteś turystką, to wszystko ci wolno!?!!\nKomisarz wstaje, wychodzi zza biurka i staje naprzeciw mnie przybierając groźną pozę typu; „zaraz ci przypieprzę”. Mimo, że jest o pół głowy niższy ode mnie czuję niemiły dreszcz przepływający po moich plecach i pot który momentalnie przylepia do mnie koszulkę.\n- Niech pan postara się zrozumieć... Ja nie wiedziałam, że nie wolno moczyć się w tej fontannie. Przecież...\n- W żadnej fontannie w Rzymie nie można się moczyć!!! Co, u siebie w kraju też tak włazisz do fontann?!! – komisarz przybiera czerwono buraczaną barwę twarzy kontrastującą z błękitno fioletowymi żyłami na szyi\nCórka niemieckiej pary zaczyna płakać na dźwięk jego krzyków.\n- Właśnie staram się panu wytłumaczyć, że w moim kraju to dość częsty widok. Zwłaszcza dzieci...\n- Trzeba było zapoznać się z prawami obowiązującymi w T Y M kraju, zanim się tu przyjeżdżało! – komisarz ze zdenerwowania pluje śliną - Wy, turyści myślicie, że wszystko wam wolno! Chodzicie jak święte krowy po ulicach! Nie przestrzegacie tutejszych praw!!!\nKtoś tu chyba wstał lewą nogą...\n- Przecież sami Włosi nie przejmują się zbytnio sygnalizacją świetlną więc...\n- CO?!! Co ty powiedziałaś?!!! – przybliża do mnie swą czerwoną od gniewu twarz\nPrzypomina mi się mój ojczym i od razu czuję jak jeszcze bardziej oblewa mnie pot.\n- Masz czelność zwracać uwagę nam, rodowitym Włochom?!!?\nW tej chwili to może wydać się śmieszne, ale wtedy serce zaczęło mi walić ze strachu i poczułam się taka malutka...\n- Czyli, że nie podaruje mi pan tej kary...? – pytam głupio piskliwym, cichym głosikiem\n- NIEEE!!! – ryczy jak ranny lew – Zapłać karę i naucz się szanować przepisy w cudzym kraju. A przede wszystkim się z nimi zapoznaj zamiast kupować kolejne ciuszki na wyjazd! – krzyczy siadając z powrotem przy swoim biurku co odbieram jako zakończenie rozmowy\nWychodzę zrezygnowana na korytarz.\n- I co? Co ci powiedział? – Niemka atakuje mnie pytaniami zaraz po wyjściu – Podarował ci?\nCiągle nie mogę jeszcze uwierzyć, że człowiek z którym przed chwilą rozmawiałam jest autentycznym komisarzem i że ta rozmowa odbyła się naprawdę.\n- Nieee... - kręcę głową powstrzymując łzy\nTylko się nie rozbecz Marta, po co robić widowisko? No, przestań! Później znajdziesz jakiś kąt i sobie popłaczesz a teraz im tego nie pokazuj!\n- Ale co ci powiedział? - dopytuje Niemka\nA gdzie godność człowieka? Czy ja tutaj nie mam żadnych praw? A może takie traktowanie ludzi jest normalne we Włoszech?\n- Lepiej nie pytaj... - mrugam wilgotnymi oczyma\nPrzypomina mi się przygoda z policją u Rosaria w mieszkaniu. Przecież tamci policjanci byli zupełnie inni, bardziej ludzcy... Dało się z nimi rozmawiać...\n- Ale co ty mu powiedziałaś?\nKobieto, odejdź ode mnie. Nie widzisz, że próbuję powstrzymać płacz? Zostaw mnie teraz. Chociaż na chwilkę...\nSiadam na ławeczce pod ścianą w korytarzu i patrząc na zieloną, odpadającą miejscami farbę, odtwarzam jeszcze raz całą rozmowę z komisarzem. I jeszcze raz i jeszcze... „Zapoznaj się z przepisami kraju do którego jedziesz zamiast kupować kolejne ciuszki na wyjazd.” Jak on mógł mi tak powiedzieć?! Ciekawe czy on studiuje prawo danego kraju zanim wyjedzie na wakacje z żoną? Mogłam go o to spytać. W ogóle jakie ciuszki?! Zdaje się, że jego żona ostatnio zrujnowała ich na wakacjach i teraz musi brać nadgodziny, przez co jest wściekły i wyżywa się na innych kobietach.\nW międzyczasie do niemieckiej pary podchodzi komisarz i mówi przyjaznym tonem;\n- Państwo w sprawie mandatu? - oczywiście po włosku\n- My douther didn’t know... Could you give as back our ID card, please?\n- Musicie państwo poczekać na tłumacza. – mówi dalej po włosku – Andrea! Co z tym tłumaczem?! – krzyczy w głąb gabinetu po czym zwraca się ponownie do Niemki – Zaraz przyjedzie i wtedy wszystko wyjaśnimy.\nCzy to ten sam człowiek z którym rozmawiałam przed chwilą?\n- But we don't have any money... – Niemka zaczyna płakać – She put only one leg in to the water... - chlipie machając komisarzowi wskazującym palcem przed nosem - One leg...\nZaczyna się przedstawienie. Znam dobrze takie numery. Nie wiem dlaczego tak jest, ale każda matka mogłaby z powodzeniem grać w teatrze dramatyczne role. Gdy tylko kobieta staje się matką, nabywa w niewyjaśniony dotąd sposób umiejętność płaczu na zawołanie. Osobiście podejrzewam, że winne są jakieś hormony.\nZ drugiej strony rozumiem Niemkę, bo sama ledwo powstrzymuję się od płaczu. Lecz skoro ja daję radę, (a jestem w gorszej sytuacji od niej, chociażby z braku wsparcia) to czemu ona nie może się powstrzymać? Może to się zmienia u kobiety po dzieciach?\nNiemka rozbeczała się na dobre. Jej dzieci podbiegają do niej przestraszone;\n- Mama! - krzyczy córeczka także roniąc łzy\nNo nieee... Za tę rolę należy im się OSKAR. Płacząca matka przytulająca swe przestraszone dzieci. Spoglądam na jej męża i widzę w jego twarzy mieszankę strachu i bezradności.\n- Spokojnie... – mówi łagodnym głosem komisarz – Proszę sobie usiąść i napić się wody. Chyba, że wolą Państwo coś ciepłego... Andrea! Zrób tym Niemcom kawę albo herbatę! – chwila ciszy – Nie wiem! Spytaj ich co wolą! – po czym dodaje w stronę rodziny – proszę się nie obawiać, zaraz wszystko wyjaśnimy. Kolega przyniesie Państwu coś do picia. – mówiąc to wskazuje im delikatnym gestem krzesła i ławki pod ścianą w korytarzu\nPrzestraszona, niemiecka rodzina, która zupełnie nie wie co się do nich mówi, siada we wskazanym miejscu. Mama z córką kwilą dalej a ojciec obejmuje synka.\nNic z tego nie rozumiem. Dlaczego ja jestem tu traktowana jak śmieć, a oni jak co najmniej ważna delegacja z Niemiec? Komisarz wkurza się na turystów. Ewidentnie ma ich dość. Pewnie już nie raz zaleźli mu za skórę wykorzystując swoją „turystyczną nietykalność”. Dlaczego więc wydzierał się na mnie skoro to oni są typowymi turystami?\nPatrzę na siedzącą po mojej prawej stronie przytulającą i pocieszającą się rodzinę i czuję, że coś się we mnie buntuje.\n- I co teraz zrobisz? - pyta Niemka ocierając łzy\n- Nie wiem. – mówię zapatrzona w odprysk farby na ścianie – Chyba jest mi już wszystko jedno. – odpowiadam łamaną angielszczyzną\n- My nie mamy już pieniędzy... - mówi zanosząc się szlochem na nowo a w mojej głowie niczym krótki film przewijają się scenki niemieckiej rodziny w restauracjach, w muzeach, sklepach... – Jutro wracamy do Niemiec a nie mamy dokumentów. Jak my stąd wyjedziemy?\nJej mąż głaszcze ją po głowie obejmując ramieniem.\nNie ma sensu tu siedzieć. Jak zostanę tu dłużej, to ani chybi rozbeczę się bardziej niż ta Niemka. Ale zaraz, zaraz... To nie koniec świata przecież...\nWstaję, zakładam na plecy Igora, biorę reklamówkę ze strojem mima i idę w stronę wyjścia.\n- Idziesz po pomoc? - pyta Niemka dla której najwyraźniej jestem iskierką nadziei, wskazówką co robić i ostoją bezpieczeństwa w tym burdelu.\n- Nie. Po prostu stąd idę. Mam dość. - tych upokorzeń, dodaję w myślach\n- Więc jak wrócisz do Polski?\n- Na paszporcie.\nNa te słowa Niemiec uśmiecha się do mnie szeroko.\n- Zabrali mi przecież tylko dowód.\n- Nie boisz się, że wyślą ci mandat do Polski? - pyta zaciekawiona\n- Pieprzę to.\n- Good luck! - woła jej mąż gdy jestem już przy drzwiach wyjściowych\nŻe też wcześniej o tym nie pomyślałam. Niepotrzebnie te całe nerwy. A jeśli faktycznie wyślą ten mandat? No to co? Poślą za mną pościg do Polski?\nParę miesięcy później odesłali mi mój dowód osobisty z listem, że ktoś go niby znalazł we Włoszech na ulicy. Ale wtedy oczywiście nie mogłam tego wiedzieć...\nAutor: Marta M o 04:08 11 komentarzy:\nROZDZIAŁ XIV (część druga)\nSpacerując po wąskich uliczkach Rzymu mijam ogródki przeróżnych, pachnących cudownie restauracji i gelaterii i myślę o tym, że skoro Rosario wyjeżdża to powinnam znaleźć sobie inne lokum (i oby to nie była ławka czy kupa liści pod cmentarzem), a przede wszystkim myślę, że powinnam zafundować sobie porcję lodów. Jestem już we Włoszech drugi miesiąc i jeszcze nie jadłam lodów, a przecież wszyscy wiedzą, że włoskie lody są najlepsze na świecie. Kuszą kolorami, fantazyjnymi dekoracjami no i oczywiście niebiańskim smakiem. Studia studiami, ale po tylu trudach zasłużyłam chyba na jakąś nagrodę. Na przyjemność, którą sama sobie zasponsoruję i nie będę musiała czuć wdzięczności absolutnie do nikogo.\nChodząc po uliczkach starego miasta skrupulatnie szukam odpowiedniej lodziarni. Wybór musi być dobrze przemyślany, to w końcu będzie dla mnie ważna chwila - pierwsze samodzielne smakowanie ciężko zarobionych pieniędzy. Myślę, że studia nie ucierpią jak wydam 3euro...\nJest! W końcu znajduję idealną gelaterię, która ma ogromny wybór lodowych smaków i ogródek ze stolikami. Natychmiast zamawiam aż dwie (!) gałki lodów „straciatella” i idę spocząć w ogródku. Na jednym krześle kładę plecak a na drugim wyciągam wygodnie nogi. Włączam walkmana i przyglądam się chwilę cudownemu wynalazkowi, jakim są lody. Uwielbiam te kawałki pysznej czekolady w śmietankowym puchu...\nW mych uszach rozlega się:\n„...Knock, knock, knockin’ on heaven’s doooor...”\nI rozwalona na krześle myślę, że to jest właśnie szczęście w czystej jego postaci.\nSpod półprzymkniętych powiek zauważam obserwującego mnie mężczyznę. Mężczyzna ten, o czarnych, opadających lekko na ramiona włosach, stoi oparty o framugę drzwi lodziarni i patrząc na mnie uśmiecha się delikatnie.\nNiee... Tylko nie to... Proszę cię nie psuj mi tej cudownej chwili... Nie podchodź do mnie z pytaniem o moje imię, godzinę, pochodzenie… Nie mów mi, że jestem bella albo że się skądś znamy... Zostaw mnie samą mojej lodowej kontemplacji...\nMężczyzna nie rusza się z miejsca. Stoi tylko, patrzy i się uśmiecha.\nUdaję, że go nie widzę i z lubością wsłuchuję się w słowa piosenki;\n“…Mama put my guns in the ground,\nI can’t shoot them enymore\nI feel like I’m kcnokin’ on heaven’s door..”\nWtem jakaś kobieta podchodzi do mnie ze swym synkiem i coś mówi. Gada, gada... A ja kiwam do niej głową w rytm muzyki. Kobieta, prawdopodobnie Cyganka, wyciąga ku mnie swą otwartą dłoń. Wtedy zdejmuję słuchawki z uszu i słyszę:\n- Daiii... Bella signorina daiii... Jakiś pieniądz....\n- Ale o co chodzi? - pytam głupio\n- Jakiś pieniądz daj... Perfavore, perfavore... – wskazuje na swą wyciągniętą dłoń\nJej mniej więcej dziesięcioletni syn siada koło mnie z drugiej strony.\n- Ale dlaczego? - pytam jeszcze bardziej głupio\n- Bo my biedni...\n- Ale ja też nie jestem bogata. – przechylam się w jej stronę – Pani wzięła mnie za kogoś innego, ja nie jestem turystką. Przyjechałam tutaj zarobić na studia w Polsce, bo ja proszę pani, jestem Polką a lody jem pierwszy raz odkąd tu jestem, normalnie nie pozwalam sobie na takie przyjemno..\nW tym momencie do akcji wkracza przypatrujący mi się wcześniej mężczyzna:\n- Niech pani zostawi tę dziewczynę w spokoju. – bierze chłopaka siedzącego po mojej prawej za ramię, podprowadza go do jego matki i dodaje – Proszę natychmiast sobie iść!\nKobieta w pierwszym momencie nie wie co robić. Takiej sytuacji chyba nie przewidziała w swoim scenariuszu. Patrzy z rozdziawioną buzią raz na mnie, raz na mężczyznę lecz za chwilę przytomnieje i przesuwa ku niemu wyciągniętą rękę.\n- Daj paan... Qualche soldo... Daiii...\n- Bo zaraz zawołam policję! - krzyczy mężczyzna, jeśli można krzyczeć szeptem\nTo wystarczyło żeby kobieta zerwała się z krzesła i odeszła szybkim krokiem szeleszcząc spódnicami i ciągnąc swe dziecko za rękę.\nTym razem ja patrzę na niego zdziwiona. Dlaczego? Nie musiał być przecież tak brutalny... Tamta pani tylko pytała, a to jeszcze nic złego.\n- Przepraszam najmocniej, ale obserwowałem całe zajście i podczas gdy pani rozmawiała z tamtą Cyganką, jej syn zabierał się za pani bagaże. – tłumaczy mężczyzna jakby czytając mi w myślach – Nie mogłem na to pozwolić. Znam te typy, bo kręcą się tu często. Proszą o pieniądze jednocześnie kradnąc. Proszę sobie jeść w spokoju lody, już nikt nie powinien pani niepokoić. – mówi i odchodzi ku lodziarni\nPrzenoszę swój zdziwiony wzrok z jego oddalającej się sylwetki na moje lody i dopiero teraz zauważam, że prawie całkowicie się roztopiły spływając mi po ręce. Pałaszuję je do końca, poczym oblizuję także rękę.\nTajemniczy mężczyzna wraca po chwili z kubkiem wody i serwetkami.\n- Przyniosłem pani wodę żeby mogła pani popić lody. Mi zawsze chce się pić po lodach... – kładzie przede mną kartonowy kubeczek – I serwetki bo widzę, że bardzo pani smakowało...- uśmiecha się szeroko pokazując palcem swój nos i brodę\nWycieram szybko wskazane miejsca.\n- Nawet nie podziękowałam panu za ocalenie mojego dobytku.\n- Nie trzeba. - uśmiecha się\n- Dziękuję. Także za serwetki i wodę. Mnie również chce się pić po lodach i oczywiście zawsze się upapram...\nNawet podoba mi się ta kurtuazja a zwłaszcza to, że uszanował mój „lodowy czas” tylko dla siebie. Podryw na tle jego rodaków wypada naprawdę dodatnio, co by jednak nie było, to jednak wciąż podryw a ja mam dosyć niezręcznych sytuacji i wyjaśnień.\nJakby na potwierdzenie moich myśli mężczyzna pyta nagle:\n- Może da się pani zaprosić na obiad do jakiejś miłej restauracji?\n- To może na kolację? - nie daje za wygraną\nDo kolacji to już pewnie nieźle zgłodnieję.\n- Pod warunkiem, że to będzie zupełnie niezobowiązująca kolacja.\n- Czyli jesteśmy umówieni. - uśmiecha się promiennie - Mam na imię Maurizio.\n- O której po ciebie przyjść, Marto?\n- Odpowiada ci godzina... 21.00?\n- Każda mi odpowiada. - śmieje się - A gdzie?\n- Przyjdź więc na Piazza Navona. Będę stała przy fontannie "Czterech Rzek" w stroju mnicha.\nMaurizio milczy przez chwilę myśląc o czymś bardzo intensywnie.\n- Nie rozumiem. - mówi w końcu\n- Jestem mimem a raczej statuą na Piazza Navona.\n- Teraz sobie ze mnie niecnie żartujesz... – mina mu powoli rzednie i wyczytuję niepewność w jego oczach\n- Jeśli myślisz, że cię wystawiam, to po prostu nie przychodź. Ja tak czy siak tam będę. Muszę trochę zarobić...\nWstaję od stolika, zabieram swoje rzeczy i mówię:\n- Jeszcze raz dziękuję za pomoc.\n- Do zobaczenia o 21.00 na Piazza Navona. – mężczyzna odzyskuje dawną, uśmiechniętą twarz i pewność siebie\n- Do zobaczenia. - uśmiecham się i odchodzę w kierunku artystów ulicznych\nPrzeraźliwy żar lejący się z nieba sprawia, że zupełnie nie chce mi się pracować. Chciałabym być teraz zwyczajną turystką bez żadnych problemów, której jedyne co zaprząta głowę to pytanie, w której restauracji podają lepszy obiad.\nNa Piazza Navona jak zwykle krąży mnóstwo ludzi. Część z nich siedzi w ogródkach chłodząc się zimnym napojem, część spaceruje po placu, ogląda obrazy lub show zorganizowane przez pewnego siwego pana, który „tańczy swoimi palcami” na stoliku udając piosenkarzy, a część chłodzi się przy fontannie „Czterech Rzek”.\nObchodzę fontannę dookoła i staję naprzeciwko mima-faraona. Jak on wytrzymuje w tym upale? W tym obcisłym kostiumiku ze sztucznego materiału i masce zakrywającej twarz musi się z niego lać litrami...\nMłoda matka z dzieckiem wrzuca jakiś grosz do jego równie złotego co on słoja. Sarkofag faraona stoi niezdecydowany przez kilka sekund, (widocznie zastanawia się czy to co wrzuciła warte jest jakiegokolwiek ruchu) poczym kłania się w pół i wyprostowany znów nieruchomieje.\nNiee... Dziś o tej porze, przy tym upale nie dam rady stać.\nIdąc za przykładem sporej liczby ludzi, przechodzę przez barierkę wysokości kolan otaczającą fontannę „Czterech Rzek” i siadam na jej brzegu. Wkładam rękę do wody i czuję ogromną ulgę. Co za przyjemnie kojący chłód...\nMurek okalający fontannę jest pełen odpoczywających na nim ludzi, którzy moczą swe kończyny w akwenie.\nKładę się plecami na murku z jedną nogą w wodzie a drugą na ziemi. Tak mi dobrze... Wprawdzie to nie Jezierzany, ale nie można mieć wszystkiego... Delikatnie kołyszę nogą zanurzoną w wodzie i patrzę na tryskającą fontannę. Najchętniej weszłabym pod nią cała jak pod wodospad lub prysznic. Z tego co widzę po ludziach oddających się tej samej, błogiej czynności co ja, inni też mają takie myśli. Co za skwar... W taki dzień praca powinna być zakazana. Tak mi teraz dobrze... Przypomniały mi się wakacje mego dzieciństwa spędzane na jeziorach. Kocham jeziora. Moczę sobie czoło wodą. No cóż... Teraz za cień trzeba zapłacić... Chyba spędzę tutaj, dokładnie w tej pozycji, parę godzin. Przetrwam ten najgorszy upał, a potem pomimuję. Obym się tylko nie spiekła... To mi chyba jednak nie grozi, bo właśnie ktoś zasłonił mi słońce...\n- Dokumenty proszę! - słyszę nad sobą ostry, żeby nie rzec agresywny głos\nWyciągam niechętnie nogę z fontanny i podnoszę się leniwie. Zasłaniam ręką rażące słońce i dopiero teraz zauważam kobietę w policyjnym mundurze.\n- Dokumenty! - powtarza\nZ taką to nie ma żartów. Czasami stwierdzam, że kobiety u władzy są zdecydowanie groźniejsze od mężczyzn.\n- Czy coś się stało? - pytam podając jej dowód\nPolicjantka niczym hiena wyszarpuje mój dokument.\n- Kąpanie się w fontannie jest zabronione. – odpowiada od niechcenia i idzie z moim dowodem do radiowozu zaparkowanego kilkanaście metrów od fontanny\n- Przepraszam, nie wiedziałam! - bięgnę a raczej skaczę za nią wkładając buta na stopę\nPrzy radiowozie stoi skupiona grupka ludzi wokół drugiego, starszego policjanta. Wygląda mi to na swego rodzaju łapankę.\nGdy dochodzę do radiowozu część ludzi zdąża się rozejść i zostają tylko dwie dziewczyny.\n- Prosimy pana... – mówią łamanym włoskim – My nie wiedzieć... Możemy iść?\n- Nie. - odpowiada surowo policjant\n- My Francuzki... – Mieszkamy w tym hotelu tutaj.... – jedna z nich wskazuje na hotel – My nigdy już nie kąpać się w fontanna...\nPolicjant zastanawia się krótką chwilkę poczym szybkim ruchem przekazuje im ich dokumenty.\n- Zmykajcie. - mówi\n- Grazie, grazie... - cieszą się i szybko odchodzą\nCzyli jednak z mężczyzną da się pertraktować. Śmiało Marta! Twoim atutem jest znajomość języka włoskiego.\n- Proszę pana... – zaczynam nieśmiało – Ja naprawdę nie wiedziałam, że nie można moczyć się w fontannie.\n- Jak to nie wiedziałaś? Przecież jest tabliczka, że nie wolno.\nZaskoczył mnie tym.\n- Tam jest. - wskazuje fontannę - Koło fontanny.\nZasłaniam się od słońca, mrużę oczy, wypatruję...\n- Nie widzę żadnej. - odpowiadam spokojnie\nPolicjant uśmiecha się surowo jakby chciał powiedzieć: "nie ze mną te numery."\n- A założymy się? Proszę za mną.\nPodchodzimy bliżej przyczyny zamieszania.\n- Gdzie? - powtarzam rozglądając się na boki\nPolicjant podchodzi do barierki otaczającej fontannę, dotyka ją goleniami i zarysowuję okrąg rękami.\n- To jest tabliczka, przeszkoda, zakaz. Rozumiemy się?\n- Ale przecież przez to wszyscy przechodzą. Nikt na to nie zwraca uwagi. Proszę pana ja to zrobiłam, bo widziałam, że inni tak robią. Nie widziałam żadnego zakazu więc usiadłam na brzegu fontanny i się troszkę zamoczyłam.\n- Zakaz powtarzam, jest tutaj! - powtarza pokazując ponownie niską barierkę, która wygląda jakby była tam bardziej dla ozdoby niż przekazania jakiejś informacji\n- Rozumiem, ale to nie rzuca się w oczy. Nikt nie zwraca na to uwagi. Przeszłam przez to, bo widziałam, że inni przez to przechodzą. – powtarzam mu jak jakąś mantrę\n- Inni też dostaną mandat.\n- Przecież ludzie siedzą wokół tej fontanny i chlapią się nawet w tej chwili a pan zatrzymuje tylko mnie! – tracę cierpliwość - Barierka to za mało. Czemu nie ma tabliczki z zakazem?\nPolicjant cofa się mniej więcej półtora metra od barierki, staje na baczność i gestem ręki przywołuje mnie do siebie. Gdy podchodzę, wskazuje palcem na swoje buty. Patrzę w dół i widzę ołowianą wbudowaną w chodnik tabliczkę, na której wyryty jest napis;\n„ VIETATO ENTARE\n- Nie zauważyłam. Przepraszam. Musi pan jednak przyznać, że optymista patrzący w niebo tego nie zauważy a obcokrajowiec nie zrozumie. Napis jest tylko po włosku.\n- Przecież mówisz po włosku! – policjant coraz bardziej się denerwuje – U siebie w kraju też włazisz do fontann?\n- Szczerze mówiąc, tak. Chyba, że widzę wyraźny zakaz.\n- Kpisz sobie ze mnnie?!?\n- Nie, ja... Ja przepraszam. Chodziło mi o to, że zrobiłam to zupełnie nieświadomie i skoro już wiem, że to zabronione nigdy więcej już tego nie zrobię. Może mógłby mi pan oddać mój dowód i będzie po sprawie?\n- Jak zapłacisz mandat. 160 euro.\nNagle zrobiło mi się jeszcze bardziej gorąco. To ponad połowa mojej pensji z gospodarstwa agroturystycznego!!! Taki trud... Tyle wyrzeczeń i ciężkiej pracy na głupi mandat? A ja sobie jeszcze pozwoliłam na lody!\n- 160 euro. - powtarza policjant\n- A dlaczego innych pan nie spisuje?! - wściekam się\nI to był błąd, bo z władzą trzeba bardziej ulegle.\n- Spisuję, spisuję. Już nie twoja w tym głowa.\nTy świno zbolała! W ogóle z jakiej racji mówisz mi na "ty"?!\nWracam do samochodu. Może z kobietą coś utarguję.\nPolicjankta siedzi w radiowozie zajęta papierkową robotą.\n- Proszę pani... – mówię do niej wchylając głowę do radiowozu – Ja przysięgam, że nie wiedziałam o tym zakazie. Jestem z Polski a w Polsce jest trochę inaczej. Przepraszam, zrozumiałam swój błąd i na pewno nigdy już tego nie zrobię. Czy mogłaby pani oddać mój dowód?\n- Nie. - jedno krótkie słowo jak cięcie nożem\n- Ale mówię przecież, że nie wiedziałam i już nie będę! - denerwuję się – Co pani szkodzi?\nJej partner wsiada od strony pasażera a za nim jakaś pani lamentuje; „Why? My doughter... Mia figlia... She didn’t know...”\n- Proszę iść na komisariat i porozmawiać z komisarzem, może on się zlituje. Ja nie mam takiego prawa. – mówi chłodno a ja czuję się jakby ktoś przygniótł mnie wielkim głazem\nSiadam zrezygnowana na krawężniku. Co tu robić? Do lamentującej pani dołącza się jej mąż i dwójka mniej więcej dziesięcioletnich dzieci. Wszyscy blondyni. Wokół radiowozu gromadzą się zaciekawieni gapie. Po ich twarzach widzę, że każdy z nich chętnie wystawiłby kciuk skierowany w dół. Niech się poleje krew! Więcej krwi!!\nPrzychodzi mi do głowy pewna myśl. Ostatnia deska ratunku...\nWstaję z krawężnika i skręcam w pierwszą uliczkę w prawo. Tam przeważnie stoją karabinierzy. Policja powinna się raczej znać, więc może oni pomogą?\n- Co to za policja? – pyta starszy, siwy lecz barczysty karabinier po zrelacjonowaniu mojej historii\n- Polizia municipale. - odpowiadam\n- Uuu... – krzywią się dwaj pozostali – Jeżeli to faktycznie oni, to masz problem.\nJeden z nich odrywa swe plecy od karabinierowego vana i idzie na róg ulicy z Piazza Navona. Wraca po chwili i mówi;\n- Zgadza się. To municipale.\n- Uuuu.... – pozostali znów się krzywią – Te skurczybyki nigdy nie odpuszczają.\n- Może mogliby panowie poprosić ich żeby mnie puścili? Może jak poprosi ich ktoś po fachu, to inaczej podejdą?\n- My nie mamy z nimi nic wspólnego. - mówi najstarszy wykrzywiając usta\n- I nie chcemy mieć. - dodaje najmłodszy\n- Widzisz, my nie możemy wtrącać się w ich robotę, - tłumaczy mi starszy – tak jak oni nie mogą wtrącać się w naszą.\n- I zupełnie nic nie da się zrobić? - smutnieję\nA taką miałam nadzieję...\n- A może by tak, - ożywia się karabinier o czarnych, zaczesanych na bok włosach i dość marnej postury jak na karabiniera – może by tak GianCarlo – wskazuje głową najmłodszego – poszedł z nią do nich i powiedział, że to jego dziewczyna i czy mogliby jej podarować?\n- Hmm... Można spróbować. Co ty na to, GianCaa...?\nMłody karabinier poprawia mundur i mówi:\n- Tylko łagodnie GianCaa... - upomina starszy - Nie możemy im rozkazywać.\nAutor: Marta M o 03:32 3 komentarze:


farmaceuta radzi Archiwum - CafeSenior\nAktualności, Zdrowie\t12 czerwca 2017 - jbarczykowska\tPorady zza lady – najnowsze wskazówki magistra farmacji\nPrzeczytaj całość\tfarmaceuta radzi porady zdrowie\tAktualności, Zdrowie\t5 czerwca 2017 - jbarczykowska\tMagister farmacji: porady zza lady\nDoktor nauk medycznych i magister farmacji – Justyna Wodowska, przygotowała zbiór najnowszych informacji na temat leków. Czym jest import równoległy, na co działa ektoina, jakie nowe leki będą dostępne bez recepty i kiedy magister farmacji może odmówić realizacji recepty? To tylko kilka zagadnień poruszonych w poniższych poradach. Przeczytaj całość\tchoroba farmaceuta radzi leki\tZdrowie\t23 kwietnia 2015 - Anna Łątka\tBorelioza – jak ją leczyć?\nPrzeczytaj całość\tfarmaceuta radzi zdrowie zdrowie seniora\tZdrowie\t22 kwietnia 2015 - Anna Łątka\tSuplementy diety dla seniora, cz. 2\nPrzeczytaj całość\tfarmaceuta radzi suplementy diety\tZdrowie\t17 kwietnia 2015 - Anna Łątka\tBiegunka – dolegliwość, której nie można lekceważyć\nCzym jest biegunka i jakie są jej przyczyny? Jak skutecznie sobie z nią poradzić w warunkach domowych, gdy dotyka ciebie lub kogoś z twoich bliskich?\nPrzeczytaj całość\tfarmaceuta radzi zdrowie seniora\tZdrowie\t17 września 2013 - Anna Łątka\tCzy wszystkie leki można dzielić?\nPrzeczytaj całość\tfarmaceuta radzi leki\tZdrowie\t25 lipca 2013 - Anna Łątka\tCzym popijać leki?\nPrzeczytaj całość\tfarmaceuta radzi leki\tZdrowie\t9 lipca 2013 - Anna Łątka\tLeki a posiłek\nPrzeczytaj całość\tfarmaceuta radzi leki\t1\nNatalia GolikAnna SzumacherAgnieszka WośAgnieszka DołengiewiczJacek Krajl\tZobacz wszystkich autorów


IP67, upadek 1,8m\nGPS + GPRS / EDGE\nAparat cyfrowy 2.0-megapixel\nBateria o dużej pojemności (7.4V, 2,000mAh)\nSuper jasny LCD\nBezprzewodowa komunikacja w czasie rzeczywistym.\nUrządzenie DT-X30 wyposażono w wyjątkowo wyrazisty i czytelny, 3,5 calowy ekran QVGA. Wysokokontrastowy ekran dzięki intensywnemu podświetlaniu zapewnia bardzo dobrą widoczność w ostrym świetle słonecznym. Te translefleksyjne właściwości wyświetlacza ciekłokrystalicznego zapewniają, iż informacje i obrazy wyświetlone na ekranie są jasne, kontrastowe i łatwe do rozpoznania z najmniejszymi szczegółami. Dodatkowo sam ekran LCD został zoptymalizowany pod kątem niskiego poboru energii, dzięki czemu znacznie wydłużył sie czas pracy urządzenia na baterii. Nowy ekran CASIO zapewnia również unikalną technologię zbierania podpisu użytkownika z ekranu terminala. Ta funkcja jest szczególnie przydatna np. w momencie podpisywania osbioru przesyłki, podpisywania faktur, zleceń i wszelkiego rodzaju potwierdzeń.\nSpecjalna budowa terminala zapewnia niezawodne działanie w trudnych warunkach - dużej wilgotności, zakurzeniu czy niskich temperaturach (-20C do +50C). Jest odporny na pył, kurz, deszcz, upadki na twardą powierzchnię (spełnia standard IP67). Urządzenie posiada specjalną ochronę przed uderzeniami i upadkami z wysokości 1,8m. Odporność urządzenia na uszkodzenia mechaniczne znacząco wpływa na redukcję kosztów użytkowania. Wysokiej jakości, wyraźny 3,5 calowy ekran LCD jest idealny do pracy w pomieszczeniachi na otwartej przestrzeni, w dzień i w nocy.\nSystem operacyjny: Microsoft Windows Embedded CE 6.0 R2 lub Windows Mobile 6.1\nTerminal DT-X30 może być wyposażony w system operacyjny Microsoft CE 6.0 lub Microsoft Mobile 6.1. Systemy te zostały zaprojektowane dla rozwiązań mobilnych - w tym rozwiązań przemysłowych wykorzystujących np. czytnik kodów kreskowych. Możliwość wyboru systemu pozwala na pełną elastyczność przy projektowaniu dedykowanych aplikacji mobilnych. Dodatkowo firma CASIO udostępnia bezpłatnie SDK dla developerów aplikacji gdzie nowością jest możliwość instalacji gotowych kontrolek dla platformy Microsoft Visual Studio 2005.


Gmina Wielka Nieszawka pozyskała dotację na termomodernizację szkoły w Cierpicach | Poza Toruń\nSzkoła Podstawowa im. Kornela Makuszyńskiego w Cierpicach zostanie poddana kompleksowej termomodernizacji. W budynku dojdzie do wielu zmian, które z jednej strony pozwolą na spore oszczędności, a z drugiej wprowadzą rozwiązania bardziej przyjazne środowisku. Jaki zakres obejmą prace?\nPrzeprowadzenie termomodernizacji szkoły możliwe będzie dzięki wsparciu ze środków unijnych. We wrześniu ubiegłego roku gmina Wielka Nieszawka złożyła wniosek o dofinansowanie na ten cel do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Wniosek okazał się spełniać wszystkie kryteria i został rozpatrzony pozytywnie. Daje to zielone światło dla przeprowadzenia prac w budynku szkoły w Cierpicach.\nUczniowie i pracownicy szkoły z pewnością zauważą zmiany. Modernizacji poddane zostaną instalacje c.o. i c.w.u. Ponadto zainstalowana zostanie wentylacja mechaniczna. Wymieniona zostanie też stolarka drzwiowa. Nowa ma być przede wszystkim energooszczędna. Zmiany zajdą także w obrębie sali gimnastycznej. Docieplone zostaną jej ściany, również przy gruncie. Podobnemu zabiegowi poddany zostanie także dach. Wprowadzenie tego typu rozwiązań będzie odczuwalne. Podstawową zaletą jest oczywiście to, że w budynku będzie cieplej. Zmniejszy to koszty ogrzewania, co szczególnie zauważalne będzie zimą. Nie jest to jednak wszystko, co zostanie zrealizowane w ramach prac termomodernizacyjnych.\nWażnym punktem planów jest montaż instalacji fotowoltaicznych. Na dachu budynku pojawi się 140 monokrystalicznych paneli o łącznej mocy 49,7 kW. Fotowoltaika jest rozwiązaniem, które pozwala zaoszczędzić. Ma też zdecydowany wkład w ochronę środowiska. Zielona energia jest więc pożyteczna, co jest dobrze widoczne w aktualnych trendach. Odnawialne Źródła Energii są promowane i – tak jak w tym przypadku – przyznawane są na nie dotacje. Przeprowadzenie kompleksowej termomodernizacji w Szkole Podstawowej w Cierpicach pozwoli na zmniejszenie wydatków na ciepło i energię elektryczną budynku na poziomie ponad 66 tys. zł rocznie. Kwota jest więc niemała. Dodatkowo zapotrzebowanie budynku na energię elektryczną zmniejszy się o ponad 63 proc., pozwalając zachować w budżecie środki, które będą mogły zostać wykorzystane w inny sposób.\nProjekt „Kompleksowa termomodernizacja Szkoły Podstawowej im. Kornela Makuszyńskiego w Cierpicach” dofinansowany jest ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2014-2021. Wniosek złożony został w ramach naboru „Poprawa efektywności energetycznej w budynkach szkolnych”. Kwota dofinansowania sięgnęła ponad 2,3 mln zł. Łączny koszt przeprowadzenia termomodernizacji w budynku szkoły wynosi ponad 3,3 mln zł.\nTagged fotowoltaika wielka nieszawka szkoła podstawowa w cierpicach termomodernizacja szkoły w cierpicach


Małopolska: wciąż 70 procent bonów można aktywować - halogorlice.info\nW Małopolsce na 377 tysięcy przygotowanych bonów turystycznych rodzice dotychczas aktywowali przeszło 118 tysięcy. Z bonu można korzystać jeszcze przez rok, czyli do 31 marca 2022 roku.\nRodzice, którzy mieszkają w naszym województwie, aktywowali 118 tysięcy bonów turystycznych, o wartości niemal 106 mln złotych. Płacąc za usługi turystyczne całkowicie wykorzystali 22 tysiące z nich. Suma wszystkich transakcji sięgnęła 25,6 mln złotych.\nZa wypoczynek w naszym regionie turyści zapłacili u niemal 3,7 tysięcy podmiotów turystycznych, a wartość świadczonych usług to 53,1 mln złotych. Ze wszystkich województw to Małopolska jest jednym z regionów, gdzie beneficjenci bonu zostawili najwięcej pieniędzy. Chętniej płacono bonem tylko w województwie pomorskim (53,6 mln zł).\nŹródło info: materiał nadesłany


150 rocznica urodzin Marii Skłodowskiej-Curie - Podlaski Senior\nHome > Rozmaitości > 150 rocznica urodzin Marii Skłodowskiej-Curie\nRedakcja Białystok, 4 lata temu 3 min czytania 190\nMaria Skłodowska-Curie kojarzona jest przede wszystkim z pracą, genialnym umysłem, pasją, laboratorium. Noblistka, znakomity naukowiec.\nDziś mija 150 rocznica (7.11.1867)urodzin Marii Skłodowskiej-Curie. To kobieta, która wyprzedzała swoją epokę o pokolenia w wielu aspektach życia, wielbicielka psów, turystyki górskiej, rowerzystka, przyjaciółka Einsteina, skandalistka.\nUkochanym psem rodziny Skłodowskich był wyżeł Lancet, którego rysunek zamieściła Maria w swoim notatniku.\nKiedy Maria miała 9 lat, zmarła jej starsza siostra Zosia, jako jedenastolatka straciła matkę. Te doświadczenia sprawiły, że była nad wiek dorosła i odpowiedzialna.\nPierwsza wyjechała do Paryża siostra Bronia. Maria pracując jako guwernantka u rodziny Żorawskich utrzymywała uczącą się na Sorbonie siostrę. Potem kiedy Maria przyjechała do Paryża role się zmieniły i Bronia finansowała studia Marii – taka była ta siostrzana umowa.\nPracując u Żorawskich Maria zakochała się ze wzajemnością w ich synu, Kazimierzu, studencie matematyki. Niestety do ślubu nie doszło. Ostro sprzeciwili się rodzice narzeczonego, którzy szukali bogatej partii dla syna.\nMaria była pierwszą kobietą w historii Sorbony, która zdała egzaminy wstępne z fizyki i chemii, pierwszą, która uzyskała stopień doktora fizyki a potem objęła po mężu katedrę fizyki. Była pierwszą kobietą – profesorem na Sorbonie.\nMaria i Piotr Curie bardzo się kochali, byli bardzo szczęśliwi. Łączyła ich także miłość do chemii i fizyki.\nBył rok 1895. W podróż poślubną z mężem, Piotrem w okolice Ile-de- France Maria wybrała się na rowerach, które otrzymali w prezencie ślubnym. Skróciła długą suknię i jeździła bez kapelusza łamiąc ówczesne obyczaje. Zakrawało to na skandal obyczajowy. Na rowerze dojeżdżała Maria do pracy na uczelnię i do laboratorium.\nW 1899r Maria wraz z Piotrem wspięli się na najwyższy szczyt Tatr. Był to wielki wyczyn w czasach, kiedy nie istniały jeszcze tatrzańskie szlaki.\nMaria miała dwie córki Irenę i Ewę. Irena była fizykiem, laureatką nagrody Nobla. Niestety swoje zainteresowania naukowe przypłaciła chorobą. Zmarła na białaczkę w 1956 r. Ewa była dziennikarką, pianistką, pisarką. W 1937 r napisała biografię swojej matki Madame Curie, sfilmowaną później przez wytwórnię Metro-Goldwyn-Mayer.\nMaria przyjaźniła się z Albertem Einsteinem. Po tragicznej śmierci Piotra Curie wędrowali po Alpach, a w latach dwudziestych razem żeglowali po Jeziorze Genewskim.\n„Pani Curie jest – z wszystkich ludzi na świecie – jedynym nie zepsutym przez sławę człowiekiem” – powiedział.\nKilka lat po śmierci męża Maria miała romans z Paulem Lagevinem, żonatym francuskim fizykiem. Był to skandal obyczajowy. Dokuczali jej dziennikarze, piętnowano jej zachowanie a Komitet Noblowski starał się zniechęcić Marię do przyjazdu do Sztokholmu po odbiór jej drugiej nagrody Nobla. Einstein jako jeden z nielicznych stanął w obronie Marii.\nPrawo jazdy na ciężarówkę\nW czasie I wojny światowej, Maria zrobiła prawo jazdy by osobiście prowadzić jedną z 20 ciężarówek z aparatami Roentgena, by prześwietlać rannych żołnierzy.\nDzięki jej odkryciom już na początku XX wieku udało się wyleczyć raka szyjki macicy, upowszechniono badania RTG. Ona wprowadziła do naukowego słownika pojęcie PROMIENIOTWÓRCZOŚCI. W 1995 roku prochy Marii i jej męża spoczęły w paryskim Panteonie. Trumna jest z ołowiu dlatego, że jej ciało wciąż promieniuje. Jej rzeczy osobiste oraz notatki również są skażone radem 226, którego okres połowicznego rozpadu wynosi 1600 lat.\nTagi\t#Albert Einstein\t#Maria Skłodowska-Curie\t#Nobel\t#Paul Lagevin\t#Piotr Curie\t#Rad\t#Sorbona\n„Białystok, którego nie ma”\nNarwi szum, ptaków śpiew, Klub Seniora bawi się\nPodziel się tytułem


Brzegiem morza - Mariola Świgulska | Galeria obrazów gallerystore.pl\nStrona główna / Malarstwo / Akwarela / Brzegiem morza\nBrzegiem morza - akwarela\n"Brzegiem morza" to z pozoru niepozorna abstrakcja, która ma w sobie wiele z impresjonizmu. Ukazuje ulotność fal morskich obijających się o brzeg plaży. Każdy przypływ jest jedyny w swoim rodzaju i niemożliwy do powtórzenia. Artystka przez obecne na obrazie złoto ukazała piękno piasku, ale i też odbijające i mieniące się w wodzie promienie słońca. Błysk tych promieni jest przepiękny i niepowtarzalny. To tak jakbyśmy widzieli małe, piękne błyskotki, które uśmiechają się do nas z ogromną siłą przyciągania. Trudno od tego oderwać oczy. Tak samo jest w tym obrazie, patrząc na niego coraz to dłużej widzimy coraz więcej. Widać powstające w morzu fale, ich ruch, a nawet dźwięk ich delikatnego szumu oraz skrzek mew, który często określany jest pejoratywnie, lecz nie w tym przypadku. Tutaj to wszystko razem tworzy niepowtarzalną atmosferę, która kojarzy nam się ze wspaniałymi chwilami spędzonymi podczas przechadzki brzegiem morza. Podczas tego wspomiania wręcz czujemy jak słońce muska naszą nagą skórę. Obraz nie wymaga ramy, posiada estetycznie zamalowane boki. Nadałby morskiego charakteru wnętrzu sypialni, salonu, bądź gabinetu. Byłby miłym prezentem dla osób zakochanych w pięknej atmosferze przebywania nad morzem. Dzieło to przypominałoby o wielu niepowtarzalnych, wakacyjnych chwilach. Pozwala na posiadanie swojego własnego kawałka morza.\nZimowe impresje - Na podlaskiej wsi


UOKiK nałożył rekordową karę na spółkę zaangażowaną przy Nord Stream 2 – TRAPLE BLOG\nPrezes UOKiK ukarał spółkę Engie Energy rekordową karą 172 milionów złotych za nieudzielenie informacji żądanych w toku trwającego wciąż postępowania w sprawie zawiązania bez zgody organu joint venture przez Gazprom i pięciu przedsiębiorców zaangażowanych w budowę gazociągu Nord Stream 2. Jest to najwyższa w historii UOKiK kara pieniężna nałożona na jeden podmiot. Rynek energetyczny nadal jednak niecierpliwie oczekuje na ostateczne rozstrzygnięcie przez organ postępowania głównego, w którym kary mogą sięgnąć nawet 10% obrotu każdego z przedsiębiorców uczestniczących w niezgłoszonej koncentracji.\nPrezes UOKiK ukarał przedsiębiorcę za uchybienie proceduralne polegające na nieudzieleniu organowi informacji żądanych w toku postępowania. Z wydanego przez Urząd komunikatu prasowego wynika, że Engie Energy uporczywie i bezpodstawnie odmawiała przekazania żądanych informacji i dokumentów, co skutkowało opóźnieniem postępowania. Podstawę prawną działania UOKiK stanowił art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, zgodnie z którym przedsiębiorcy są obowiązani do przekazywania wszelkich koniecznych informacji i dokumentów na żądanie Prezesa Urzędu. Nieudzielenie informacji lub udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd jest przesłanką do nałożenia przez Prezesa Urzędu kary pieniężnej do wysokości równowartości 50 milionów euro. Zagadnienie to opisałam szczegółowo we wcześniejszym artykule. Przypomnieć tu należy, iż przedsiębiorca, który zostanie wezwany do udzielenia informacji, ma obowiązek odpowiedzieć we wskazanym w wezwaniu terminie pod rygorem wspomnianych sankcji. Dopuszczalne jest wnioskowanie o przedłużenie wyznaczonego terminu, jeśli zgromadzenie informacji i dokumentów okazuje się bardziej czasochłonne. Celowym jest dochowanie szczególnej staranności przy formułowaniu odpowiedzi na żądanie, gdyż przedsiębiorca może zostać ukarany nawet za działanie nieumyślne.\nW sprawie Engie Energy wysokość kary określono na poziomie 40 milionów euro. Uwzględniono przy tym w szczególności wagę nieprzekazanych informacji dla trwającego postępowania antymonopolowego oraz umyślność działania przedsiębiorcy. Ogłaszając wydanie decyzji, Prezes UOKiK wskazał nadto na „brak szacunku dla naszego państwa”. Choć decyzji nakładającej karę jeszcze nie opublikowano, już teraz można wyrazić wątpliwość, czy te okoliczności czynią wymierzoną przedsiębiorcy karę proporcjonalną. Należy także podkreślić, iż karę pieniężną uiszcza się dopiero po uprawomocnieniu się decyzji Prezesa UOKiK. Biorąc pod uwagę ujawniającą się skłonność Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów do obniżania nałożonych wcześniej kar w toku postępowania odwoławczego, można się spodziewać, że Engie Energy zaskarży decyzję, a na prawomocność przyjdzie nam poczekać co najmniej kilka lat.\nNałożenie na Engie Energy kary za uchybienie proceduralne nie zamyka toczącego się postępowania antymonopolowego. Dotyczy ono utworzenia przez Gazprom i pięciu europejskich przedsiębiorców konsorcjum na potrzeby realizacji projektu Nord Stream 2. Przedsiębiorcy pierwotnie zgłosili koncentrację do Prezesa UOKiK, jednak wniosek o wydanie zgody na nią został cofnięty po tym, gdy organ wyraził obawy o wpływ planowanego przedsięwzięcia na stan konkurencji w Polsce, w szczególności zaś na pozycję negocjacyjną krajowych nabywców gazu. Prezes UOKiK podejrzewa, iż przedsiębiorcy mimo to dokonali koncentracji i wspólnie finansują realizację projektu gazociągu. Postępowanie antymonopolowe w sprawie jest w toku. Mając na uwadze znaczne obroty uczestników postępowania, potencjalne kary za dokonanie koncentracji bez zgody organu mogą wielokrotnie przewyższyć tę nałożoną na Engie Energy za nieudzielenie informacji. Prezes UOKiK mógłby nadto nakazać podział połączonego przedsiębiorcy, zbycie części lub całości jego majątku bądź też udziałów lub akcji zapewniających kontrolę nad przedsiębiorcą. Na decyzję w tej sprawie przyjdzie nam jednak jeszcze trochę poczekać.\ndecyzja Prezesa UOKiKUOKiK


Dynastia Jagiellonów w Polsce - jedynie 54,91 zł w matras.pl\nPANORAMA DZIEJÓW JEDNEJ Z NAJPOTĘŻNIEJSZYCH DYNASTII ŚREDNIOWIECZNEJ I NOWOŻYTNEJ EUROPY! Książka: * ukazuje pogmatwane dzieje dynastii Jagiellonów w Polsce, * przedstawia wyniki najnowszych badań nad dynastią Jagiellonów i państw znajdujących się w ich władaniu, * szczegółowo opisuje stosunek Jagiellonów do takich zagadnień, jak religijność, wykształcenie, praca, pożywienie, wypoczynek i rozrywki, * przedstawia życie dworu jagiellońskiego w czasach jego politycznej i kulturalnej świetności ... * prezentuje struktury władzy państwa polskiego i funkcje najważniejszych urzędników państwowych od końca XIV do ostatnich dziesięcioleci XVI wieku, * zawiera biogramy wszystkich przedstawicieli dynastii jagiellońskiej. Autorka niezwykle kompetentnie i na szerokim tle europejskim ukazała dokonania polityczne Jagiellonów, ich dwór oraz życie dworskie i rodzinne, wnosząc także mnóstwo szczegółowych ustaleń badawczych w tym zakresie. Wysokie walory pracy siostry Urszuli Borkowskiej OSU, a także jej piękna polszczyzna oraz klarowny wykład sprawiają, że będą z niej korzystać badacze (mediewiści i nowożytnicy rozmaitych dziedzin), ale również studenci kierunków humanistycznych i miłośnicy historii. (Prof. dr hab. Krzysztof Orzóg, Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego) Zygmuntowi Augustowi, który wydawał krocie na materiały, a także na szyte dla niego stroje, garderoby mógł pozazdrościć niejeden renesansowy władca. Mimo to współczesne o nim opinie podkreślają, że na co dzień król ubiera się skromnie. Legat papieski Bernard Bongiovanni, autor tej opinii, dodał, że król ma różne stroje węgierskie, włoskie, ze złotogłowiu i sukna zarówno na lato, jak i na zimę. Te ostatnie podszyte są sobolami, rysiami i czarnymi lisami. Ich koszt można obliczyć na około 80 000 skudów. (...) Odwiedzającym króla posłom obcych władców, także legatom papieskim przybywającym do Polski dość często w 2. połowie XVI wieku, Zygmunt August prezentował się niemal zawsze w strojach koloru czarnego lub szarego. Ten jego zwyczaj obrósł legendą, którą zanotował wysłannik papieża, Juliusz Ruggieri, w swoim sprawozdaniu z 1568 roku: Od młodości [król] lubił ubierać się bogato i kolorowo. Miał różne stroje, przeważnie włoskie i węgierskie. Dziś ubiera się skromnie w długie szaty i na czarno mimo, że posiada wiele bogatych ubiorów. To, że nawet swoje komnaty kazał wybić czarnymi suknami, przypisują jedni żałobie po ukochanej żonie Barbarze, inni smutkowi z powodu utraty Połocka, zabranego przez Moskwę. (Fragment tekstu) Czytaj dalej >> << Zwiń


Firmy technologiczne mogą dołączać do akcji #TechForUkraine - Platforma Przemysłu Przyszłości\nFundacja Tech to the Rescue ułatwia współpracę pomiędzy przedsiębiorstwami zajmującymi się tworzeniem narzędzi cyfrowych a organizacjami non-profit szukającymi wsparcia w tym zakresie.\nNowa inicjatywa TTTR dotyczy pomocy ukraińskim podmiotom.\nObszary, w jakich można się zaangażować, to m.in. komunikacja i cyberbezpieczeństwo.\nTech to the Rescue stanowi platformę współpracy firm technologicznych i organizacji pozarządowych, które potrzebują nowych rozwiązań, żeby skalować swoje działania – wyjaśnia Jacek Siadkowski, prezes TTTR. Fundacja, wobec rosyjskiej agresji na Ukrainę rozpoczętej 24 lutego, przygotowała kampanię #TechForUkraine. Wcześniej firmy działające w ramach inicjatywy pomagały w walce z pandemią SARS-CoV-2.\n(K. Długosz i J. Siadkowski podczas webinaru nt. #TechForUkraine – fot. PPP)\n4% organizacji pozarządowych na Ukrainie twierdzi, że dysponuje potrzebnymi technologiami, podczas gdy 77% przyznaje, że nie ma pieniędzy na wprowadzenie narzędzi. Z kolei 4 na 5 podmiotów deklaruje, że nie są bezpieczne w kontekście cyberochrony. Siadkowski podkreśla, że w obecnej sytuacji ukraińskie NGO-sy potrzebują wsparcia w dwóch obszarach – pomocy humanitarnej w zakresie migracji ludzi czy koordynacji działań na rzecz osób starszych, a także w przekształceniu dotychczasowej działalności, by dostosować ją do bieżących potrzeb. Jak dodaje prezes TTTR, w każdej sferze potrzebne są narzędzia usprawniające komunikację i zarządzanie zasobami. Szczególnie istotne są rozwiązania w dziedzinie cyberbezpieczeństwa.\n(Przykładowe działania, jakie można podjąć w ramach pierwszego obszaru – graf. TTTR)\nJak dołączyć do #TechForUkraine\nDo 24 lutego do akcji #TechForUkraine dołączyły 24 firmy technologiczne. Póki co, zapotrzebowanie zgłosiło niecałe 10 organizacji non-profit. Akcja jest współorganizowana przez GURT Resource Center – ukraińską fundację, zajmującą się m.in. dystrybucją software’u w innych organizacjach pozarządowych. GURT w ramach przedsięwzięcia obecnie kontaktuje się bezpośrednio z ponad 1000 podmiotów, żeby dowiedzieć się, czy potrzebują pomocy we wdrożeniu nowych technologii. W związku z tym Jacek Siadkowski ocenia, że liczba NGO-sów w najbliższych dniach wzrośnie. Firmy technologiczne mogą zgłaszać się poprzez wypełnienie formularza i wskazanie zakresu, w jakim mogą pomóc, w serwisie TTTR.


Jak wykorzystać oscypek w kuchni? | Góralski Browar\nOscypek jest fantastycznym dodatkiem do zimnych przekąsek, sałatek, jak i głównych dań. Znakomicie smakuje w towarzystwie warzyw, jak i mięsa. Większość turystów lubuje się w grillowanym oscypku z dodatkiem żurawiny, która przełamuje jego smak.\nSprawdź, jak jeszcze nasi kucharze wykorzystują go w swoich przepisach!\nOwczy ser z polskich gór w najlepszym wydaniu\nOscypek jest przysmakiem Podhala, którego obowiązkowo należy spróbować, gdy wybierasz się do Zakopanego. Ważne jest jednak, aby wybrać miejsce serwujące go w najlepszym wydaniu. Zdecydowanie jest nim Góralski Browar, który oprócz wyśmienitej kuchni, może pochwalić się widokiem na Tatry.\nW Góralskim Browarze spróbujesz oscypka w wielu fantastycznych daniach. Na pewno na uwagę zasługuje góralski burger, który oczywiście składa się z wołowiny, chrupiącego boczku, ale także grillowanego oscypka. Nie zabrakło w nim także ogórka piklowego, sałaty, cebuli, pomidorów, sosu domowego oraz żurawiny. Burger podawany jest w zestawie z frytkami oraz sałatką colesław.\nInną specjalnością, w której poczujesz wyjątkowy smak oscypka jest pizza zbójnicka. Połączenie sosu pomidorowego, boczku, kiełbasy, bryndzy oraz oscypka to strzał w 10! Smak wzbogacają olej czosnkowy i ogórek kiszony.\nGóralskie śniadanie z dodatkiem oscypka\nCzy jest coś piękniejszego niż rozpoczęcie dnia od porządnego i zaskakującego smakiem śniadania? Naszym zdaniem nie! W restauracji Góralski Browar możesz zjeść wyjątkowe góralskie śniadanie – serwujemy kiełbaski, boczek, 2 sadzone jajka z wolnego wybiegu, bryndzę, oscypka, bundz, masło oraz pieczywo.\nOscypek – ciekawy dodatek do wielu dań\nOscypek smakuje równie dobrze na zimno, jak i na ciepło. Można z jego pomocą wyczarować wiele fantastycznych, regionalnych dań, którymi smakosze serów będą się wręcz zajadać. Jak widać jest bardzo wdzięcznym składnikiem, który znakomicie pasuje do mięsa, zapiekanek, sałatek, jak i pizzy czy burgerów.\nOpublikowano 27 maja, 2022 Autor: admin


Jak zostać pilotem samolotu pasażerskiego - Zarobasy.pl\nLotnictwo, O zarabianiu i oszczędzaniu\nby Paweł 9 października 2020 7 maja 2021\nKażdy zapewne słyszał o drogich, elitarnych kursach prowadzących do zawodu pilota samolotu pasażerskiego. Dlatego dzisiaj zaprezentuję Wam alternatywne metody, takie z których może skożystać każdy bez względu na stan portfela.\nPilot samolotu pasażerskiego to zawód ciekawy i pełen przygód, a do tego bardzo prestiżowy i dobrze opłacany. Wiele osób marzy o lataniu, ale nie wie jak się do tego zabrać. Trzeba pamiętać, że pilotem samolotu pasażerskiego można zostać praktycznie w każdym wieku i jeśli tylko pozwala na to kondycja fizyczna i psychiczna warto zainteresować się powietrzną przygodą. Aby zostać kapitanem samolotu pasażerskiego trzeba posiadać licencję ATPL (Airline Transport Pilot Licence ), natomiast już licencja CPL(A) (Commercial Pilot Licence (Aircraft) ) czyli Licencja Pilota Samolotowego Zawodowego, uprawnia jej posiadacza do wykonywania lotów komercyjnych, w tym do podjęcia pracy w liniach lotniczych na stanowisku pierwszego oficera. Poniżej zaprezentowałem kilka dróg prowadzących do zawodu pilota samolotu pasażerskiego oraz do realizacji marzenia o lataniu.\nKierunek Lotnictwo i Kosmonautyka w Lotniczej Akademii Wojskowej w Dęblinie realizowany jest na Wydziale Lotnictwa. Do wyboru są studia cywilne lub wojskowe. Celem kształcenia jest uzyskanie wiedzy oraz nabycie umiejętności z zakresu konstruowania, wytwarzania i eksploatacji statków powietrznych i obiektów kosmicznych. Studenci poruszają się w obszarze zaawansowanych technologicznie układów konstrukcyjnych, technik komputerowych, elektroniki oraz rozbudowanych systemów diagnostycznych zapewniających bezpieczeństwo i niezawodność obiektów latających.\nJeśli chcecie zostać pilotem samolotu pasażerskiego, w Dęblinie przygotowane są 3,5-letnie (7 semestrów) Studia Inżynierskie I stopnia (studia stacjonarne) w specjalnościach: pilotaż statków powietrznych, awionika, bezzałogowe statki powietrzne, inżynieria lotnicza. Wybór specjalności dokonywany jest po III semestrze studiów.\nSpecjalność Pilotaż Statku Powietrznego zakłada realizację szkoleń lotniczych teoretycznych oraz praktycznych w powietrzu, spełniających wymogi ubiegania się o licencję pilota zawodowego wydawaną zgodnie z przepisami European Aviation Safety Agency, czyli Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego.\nNabór na specjalizację Pilotaż odbywa się na zasadach szczegółowo określonych w Regulaminie Szkolenia Personelu Lotniczego PWSZ w Chełmie. Do postępowania mogą przystąpić studenci, którzy spełniają dwa podstawowe warunki. Posiadają orzeczenie lotniczo-lekarskie klasy pierwszej oraz zaliczyli I i II semestr studiów na kierunku Mechanika i Budowa Maszyn. Kryteria kwalifikacji stanowi suma punktów przyznanych kandydatowi z tytułu:\ntestu z wiedzy ogólnej o lotnictwie\npisemnego oraz ustengo egzaminu z języka angielskiego\nśredniej arytmetycznej ocen z egzaminów i zaliczeń określonych programem studiów z ostatniego roku akademickiego/ostatnich dwóch semestrów\nśredniej arytmetycznej ocen z wychowania fizycznego z ostatniego roku akademickiego/ostatnich dwóch semestrów\nosiągnięć lotniczych, w tym min. posiadane przez kandydatów licencje (PPL, PL(G)), dodatkowy nalot, zaświadczenia o odbyciu szkoleń lotniczych\nPierwszym etapem drogi do zawodu jest zakwalifikowanie studenta na specjalność pilotaż. Odbywa się to poprzez spełnienie następujących kryteriów:\nzaliczenie pierwszego, drugiego i trzeciego semestru studiów stacjonarnych pierwszego stopnia na kierunku Lotnictwo i Kosmonautyka na Politechnice Rzeszowskiej\nprzystąpienie do testu z języka angielskiego w roku akademickim i uzyskanie pozytywnego wyniku na poziomie minimum 60% poprawnych odpowiedzi\nzaliczenie testu ze sprawności fizycznej\nposiadanie orzeczenia lekarskiego z badań lotniczo-lekarskich grupy zdrowia klasy I wg PART-MED\nuzyskanie pozytywnego wyniku badań psychotechnicznych\nposiadanie ważnej na dzień kwalifikacji Licencji Pilota Samolotowego Turystycznego –PPL(A). Należy przedłożyć oryginał licencji PPL(A) lub poświadczenie Urzędu Lotnictwa Cywilnego o złożeniu z wynikiem pozytywnym egzaminu teoretycznego i praktycznego dla uzyskania licencji PPL(A) lub CPL(A).\nChociaż polskie prawo nie przewiduje ograniczeń wiekowych dla studentów, to według mnie oferta przygotowana przez uczelnie państwowe jest jednak bardziej skierowana do młodzieży. Wynika to głównie z trybu nauki oraz z czasu jaki trzeba na nią poświęcić. Dodatkowym utrudnieniem jest mocno ograniczona ilość miejsc na kierunku pilotaż. Dlatego uważam, że znacznie ciekawszą alternatywę stanowią kursy organizowane przez linie lotnicze.\nKursy organizowane przez linie lotnicze\nBardzo ciekawe możliwości dają bezpłatne szkolenia organizowane przez linie lotnicze. Licencja pilota jest niczym innym jak prawem jazdy do prowadzenia statku powietrznego. Tak jak drogowe firmy transportu pasażerskiego szkolą swoich przyszłych kierowców, tak linie lotnicze mają w swojej ofercie odpowiednie szkolenia dla pilotów. Nie jest to szkolenie darmowe, ale nie ponosimy żadnych kosztów, aż do momentu uzyskania licencji i podjęcia pracy na stanowisku pilota. Umowa, którą kadet podpisuje z przewoźnikiem lotniczym zakłada, że przyszły pilot będzie musiał odpracować kosz szkolenia i uzyskania licencji. W praktyce wygląda to tak, że przez pewien czas, co miesiąc pracodawca potrąca określoną kwotę z wynagrodzenia. Warto natomiast podkreślić, że wynagrodzenia pilotów są na tyle wysokie, że spłata zobowiązania nie powinna stanowić problemu.\nW European Flight Academy można wybrać spłatę bezodsetkową w wysokości 5%, 10% lub 15% miesięcznego wynagrodzenia. W ofercie mają dwie licencje: ATPL oraz MPL. Warunkiem przyjęcia na kurs jest ukończone 18 lat, wykształcenie minimum średnie, biegła znajomość angielskiego i/lub niemieckiego (w zależności od licencji) oraz prawo pobytu na terenie UE, EEA, lub Szwajcarii. Ważnym warunkiem jest także, aby kondycja zdrowotna pozwalała uzyskać świadectwo zdrowia 1 klasy EASA. Szkoła jest prowadzona przez Lufthansa Group Airlines.\nTakże linie lotnicze EasyJet oferują program kształcenia pilotów. Warunkiem przyjęcia na kurs jest:\nwykształcenie minimum średnie (matura nie jest konieczna)\nprawo pobytu na terenie UE, UK, EEA lub Szwajcarii\nwzrost minimum 157 cm\nkondycja zdrowotna pozwalająca uzyskać świadectwo zdrowia 1 klasy EASA\nFinansowanie kursu zapewniają zewnętrzne instytucje w ramach pożyczki studenckiej. Do wyboru są cztery lokalizacje: Bruksela, Madryt, Oxford oraz Mediolan.\nWizz Air to Węgierskie linie lotnicze, które za sprawą tanich biletów i ciekawych kierunków, cieszą się w Polsce dużą popularnością. Tutaj też znajdziemy ofertę skierowaną dla tych co marzą aby zostać pilotem samolotu pasażerskiego. Należy tylko spełnić pewne wymagania:\nnieograniczone prawo do życia i pracy w UE lub w krajach posiadających bazę operacyjną\nważne orzeczenie lekarskie 1 klasy\numiejętność przepłynięcia 50 metrów bez żadnej pomocy\nPierwsza rata wynosi 13 950 EUR. Pozostała część opłaty za szkolenie uiszczana jest w miesięcznych ratach przez okres 5 lat, ale dopiero po zajęciu stanowiska pierwszego oficera w Wizz Air. Spłata dokonywana jest zgodnie z poniższym harmonogramem:\n1-30 miesięcy 520 EUR\n31-60 miesięcy 897 EUR\n61-65 miesięcy 1000 EUR. Z tej opłaty można zostać zwolnionym jeśli przez 5 lat pilot pracuje dla linii Wizz Air.\nSzkolenie odbywa się w dwóch bazach: Nyíregyháza na Węgrzech oraz Kavala w Grecji.\nJak zostać pilotem samolotu pasażerskiego Air France\nAir France – według mojej oceny – posiada w swojej ofercie najlepszy program dla kadetów. Szkolenie podstawowe, w całości opłacone przez Air France, prowadzone jest w szkołach partnerskich, a następnie w centrum szkoleniowym Air France przez okres około 24 miesięcy. Podczas nauki kadeci otrzymają pensję w wysokości od 80% do 100% minimalnego wynagrodzenia we Francji.\nPrzydatne linki: https://corporate.airfrance.com/en/become-air-france-airline-pilot\nWszystkie kursy oferowane przez linie lotnicze trwają około 20 miesięcy\nCzy warto zostać pilotem samolotu pasażerskiego\nJeśli lubicie przygody, jesteście ciekawi świata i nie boicie się niespodzianek, które mogą Was zaskoczyć każdego dnia, to ta praca może być dla Was. Piloci są grupą zawodową najmniej narażoną na depresję. Wynika to z faktu, że ponad chmurami zawsze świeci słońce. A więc zawsze na wysokości przelotowej na pokładzie jest piękna pogoda. Jest to bardzo ciekawy, pełen wyzwań, a zarazem prestiżowy i wysoko opłacany zawód, który na pewno warto wziąć pod uwagę przy wyborze ścieżki kariery.\nJeśli interesujecie się lotnictwem, ale nie mialiście jeszcze okazji lecieć samolotem, to zachęcam Was do przeczytania artykułu o pierwszej podróży lotniczej, który znajdziecie Tutaj.\nOne comment on “Jak zostać pilotem samolotu pasażerskiego”\nAnna\t, 15 marca 2022 at 16:12\t Direct link to comment\nBardzo ważne jest również szkolenie, więc jak najbardziej mogę polecić wam https://unitedsky.eu/pl/ . Szkolenia tutaj odbywają się na wysokim poziomie, więc zyskacie tutaj naprawdę wielką wiedzę


Jarmark Bożonarodzeniowy w Szubinie! - BydgoszczInfo.pl\nSzubin w końcu przełamał swoją złą passę w jarmarkach bożonarodzeniowych i w tym roku uraczył mieszkańców całym mnóstwem świątecznych atrakcji. Jarmark cieszy się dużym zainteresowaniem wśród miłośników świątecznej atmosfery, którzy przychodzą tutaj, aby zakosztować smacznych przysmaków i spędzić czas w ciepłym towarzystwie rodziny i przyjaciół.\nPrzez ostatnie lata Jarmark Bożonarodzeniowy w Szubinie nieustannie natrafiał na swojej drodze na różne przeszkody, które skutecznie hamowały tę wspaniałą, świąteczną imprezę. Dwa lata temu miasto zrezygnowało z jarmarku z powodu niesprzyjających warunków pogodowych. Natomiast rok temu plany popsuła szerząca się pandemia.\nW tym roku również przewidywano złą pogodę. Na szczęście proroctwa się nie sprawdziły, a Jarmark Bożonarodzeniowy w Szubinie ruszył pełną parą. Teren zastawiono licznymi straganami oferującymi wiele ciekawych produktów, w tym ręcznie wykonane ozdoby świąteczne, długie sznury migoczących lampek, oryginalne prezenty i wiele innych.\nŚwięty Mikołaj, piękne ozdoby i przepyszna kuchnia\nStragany bożonarodzeniowe uginają się pod ilością stroików, wianków, bombek, światełek choinkowych itd. Za niektóre wianki, szczególnie te najwyższej jakości, trzeba zapłacić 50 złotych lub więcej. Niemniej jednak mieszkańcy ochoczo odwiedzają teren jarmarku, przebierając w bogatym asortymencie świątecznych produktów.\nOczywiście, jak na prawdziwy jarmark przystało, nie mogło zabraknąć również świątecznej kuchni i fantastycznych przysmaków serwowanych przez koła gospodyń wiejskich z różnych regionów Polski. Łasuchy mogły sobie zafundować znakomitą ucztę, delektując się domowymi wypiekami, smacznymi pasztecikami, czerwonym barszczem, rozgrzewającymi grzańcami, a także gorącą czekoladą.\nPo terenie jarmarku przechadzał się również Święty Mikołaj, który przywoływał do siebie najmłodszych, dzwoniąc swoim świątecznym dzwonkiem. Była to doskonała okazja dla dzieci, aby nie tylko porozmawiać i spędzić czas z Mikołajem, ale również pstryknąć sobie z Brodaczem pamiątkową fotkę.


Amerykanie chcą podbić Polskę? Putin dogadał się z Celsjuszem - Sputnik Polska\n01:07 15 Kwiecień 2021\n09:00 10.01.2017 (zaktualizowano 13:39 30.01.2017) Krótki link\nJakby tego jeszcze było mało, Teatr Narodowy w Warszawie znów wystawia „Dziady".\nCo do nagłego spadku temperatur powstały już nawet teorie spiskowe. Bo to przecież nie jest normalne, by w styczniu w Polsce spadł śnieg i przyszły kilkudziesięcio stopniowe mrozy. Mówią, że to Putin dogadał się z Celsjuszem i obniżył nam temperaturę. A pamiętając sztuczną mgłę, która rozpylił w Smoleńsku wiemy, że nie ma dla niego rzeczy niemożliwych. Na granicy postawił już pewnie dmuchawy, a jak ruskie to na pewno ogromne, i dmucha na nas tym swoim mrozem. Teraz czekamy na oficjalne wyjaśnienia tej anomalii pogodowej od szefa Ministerstwa Obrony Narodowej.\nCo do obecności amerykańskich żołnierzy, którzy od soboty już oficjalnie rozpoczęli okupację naszego kraju, a którzy być może niedługo już beda się ogrzewać przy koksownikach na ulicach naszych miast, też są różne teorie.\nOficjalna, głoszona przez Macierewicza i Prezydenta RP, Andrzeja Dudę, jest taka, że mają nas tu bronić. Nie bardzo wiadomo przed kim i czym. Docelowo liczba okupantów ma wynosić 4000 ludzi wraz z ich gadżetami, czyli nowoczesnym uzbrojeniem. Wojsko amerykańskie jak dobrze wiemy od lat nie wygrało żadnej wojny, a jego dzielni żołnierze częściej giną od przedawkowania narkotyków, bójek z miejscowa ludnością, czy robionych pod wpływem narkotyków czy alkoholu wypadków, niż w walce z tzw. wrogiem. Za to nadal skutecznie potrafią zabijać i terroryzować wiele krajów na świecie. Niestety nie ma też żadnego napastnika, przed którym to obce wojsko miałoby nas bronić. Mimo usilnych prób zrobienia przez polskie władze wroga Rosji, ta zupełnie nie jest nami zainteresowana. Teoria „obrony" nie trzyma się więc kupy.\nŻołnierze amerykańscy mają stacjonować w Polsce, ale jak powiedział w sierpniu dowódca sił lądowych USA w Europie gen. broni Ben Hodges — „większość brygady będzie zazwyczaj w Polsce, ale mogą być okresy, gdy cała jednostka przeniesie się do innego państwa naszego regionu". Na wycieczkę krajoznawcza zapewne. W naszej historii mieliśmy już taki przypadek, że na własne życzenie sprowadziliśmy na nasze ziemie obcą armię. Zapraszającym był książę Mazowiecki Konrad, a zaproszonymi „obrońcami" Krzyżacy. O ile intencje Konrada, swoją drogą człowieka bardzo porywczego i okrutnego także wobec własnej piastowskiej rodziny, była obrona Mazowsza przed najazdami Prusów, Jaćwingów i Litwinów, które były realnym faktem, o tyle intencje Macierewicza i jego kolegów są co najmniej niejasne. Umowa z Krzyżakami była prosta i jasna. Mieli bronic pogranicza Mazowsza przed Poganami i zdobywać dla Konrada nowe ziemie. Być może Konrad też był idiotą, że w to wierzył, i to poprzez wieki łączy go z Waszczykowskim i Macierewiczem?\nBo jeśli nie obrona naszego kraju jest motywem sprowadzenia tu obcych wojsk, to może właśnie atak? Amerykanie mają zdobyć Kaliningrad i oddać go Kaczyńskiemu? Też mało prawdopodobne, nie tylko to czy by „oddali", ale to, że by go zdobyli. Bo przecież wystarczy, że Putin zaczerpnie głęboko powietrza i zdmuchnie te żołnierzyki ze swojej granicy.\nO co w takim razie chodzi? Tu musimy wrócić do słów generała Hodges'a, który już zapowiada, że jego wojsko będzie się przemieszczać po naszym terytorium według własnego uznania. Pewnie i taka jest też umowa z okupantem. Konrada Mazowieckiego Krzyżacy oszukali. Sfałszowali umowę lenną, a tę sfałszowaną, dającą Krzyżakom Ziemię Dobrzyńską i Chełmińską, oraz inne zdobycze na wieczną własność, zatwierdził papież w swojej bulli. Krzyżacy szybko po przyjeździe do Polski zaczęli przemieszczać się tam, gdzie wcale tego sobie nie życzyliśmy i napadać na polskie wsie, miasta i grody. Amerykańscy okupanci takiego błędu nie popełnili, by potem musieli coś fałszować, a i nie wiadomo czy obecny papież by to im zatwierdził? Czasy jednak trochę inne. Zagwarantowali sobie z góry, że będą robić tu co chcą. I to nie za pomocą jakiejś wojny, po której wygraniu przegrany musi się na wiele zgodzić, ale po prostu ambasador USA wezwał do siebie Macierewicza na dywanik i projekt umowy kazał zanieść do podpisu pani Szydło i panu Dudzie.\nJest jednak coś co rzuca trochę światła na motywy prowaszyngtońskiej władzy, dla których zaprosiła do naszego kraju nowych Krzyżaków.\nWielu z nas w Polsce oburzało się, ale i jednocześnie dziwiło, czemu ma służyć uchwalona w 2015 roku słynna ustawa 1066? Ustawa jak piszą na stronie Sejmu „dotyczy umożliwienia funkcjonariuszom lub pracownikom państw członkowskich UE i innych państw stosujących dorobek Schengen oraz państw trzecich udziału we wspólnych operacjach na terytorium RP (ochrona porządku i bezpieczeństwa publicznego, zapobieganie przestępczości, w trakcie zgromadzeń, imprez masowych, klęsk żywiołowych, katastrof)". Numer ustawy — 1066 (nazwijmy ją — o bratniej pomocy), kojarzy się z pewnym historycznym wydarzeniem.\nW 1066 roku Wilhelm Zdobywca przypłynął z „bratnią pomocą" do Anglii, którą w bratni sposób po prostu podbił. Czy Amerykanie chcą podbić Polskę? Oczywiście, że nie, bo po co podbijać coś co już do nich należy? Chodzi raczej o przypilnowanie amerykańskich interesów, które raz lepiej a raz gorzej reprezentuje reżim w Warszawie.\nO tym, że w polskim interesie jest zaangażowanie w ten projekt mówił w listopadzie 2015 roku jeszcze prezydent Andrzej Duda. Coś się jednak chyba od tego czasu zmieniło. Udział w tym projekcie jest zgodny z interesem Polski i naszą racją stanu. Jest za to całkowicie niezgodny z interesem Stanów Zjednoczonych, którego delegaturą nad Wisłą jest ta władza. Dla USA nie przewidziano w tym projekcie żadnego miejsca. Szlak potrzebował centrum przeładunkowego w naszej części Europy i dobrą lokalizacją dla niego mogła być Łódź. Na skutek działań Macierewicza, który za pośrednictwem Agencji Mienia Wojskowego doprowadził do anulowania sprzedaży Chińczykom działki pod terminal przeładunkowy w Łodzi, już prawdopodobnie nie dojdzie. Jedwabny Szlak będzie musiał zostać zmodyfikowany i podobnie jak wskutek tej samej proamerykańskiej szkodliwej dla Polski i jej gospodarczych interesów polityki, tak jak Nord Stream 2, ten też ominie Polskę i poprowadzi prawdopodobnie przez Słowację i Czechy na Zachód Europy. Stracimy na tym miliony i perspektywy na przyszły rozwój kraju, który będzie się stawał coraz bardziej zaściankowy.\nByć może przewidywane są też jakieś społeczne niepokoje? Wtedy, w zgodzie z ustawa 1066, Macierewicz będzie mógł wyprowadzić przeciwko własnemu społeczeństwu, amerykańskie wojsko z koszar? W naszym kraju, z jego historią, zawsze to lepsze niż miałaby to robić „bratnia" Bundeswehra? Bo komu jak komu, ale Niemcowi to byśmy się nie podporządkowali.\nNie zapominajmy, że USA po 70 latach od zakończenia II WŚ do dziś okupują Niemcy i Japonię, o których nie da się do końca powiedzieć, że są w pełni politycznie suwerenne. Za jedną i drugą okupację i miejsce pod swe bazy, Stany Zjednoczone zapłaciły wysoką cenę jaką było pokonanie Niemiec i Japonii, które też kosztowało dziesiątki tysięcy ich żołnierzy.\nMy, niczym niebawem prostytutki pod amerykańskimi koszarami, sami się okupacji domagaliśmy. Przynajmniej taka jest wersja oficjalna, bo osobiście nie znam nikogo, kogo by cieszyła ta zdrada polskich interesów.\nChoć różnie w Polsce oceniamy stan wojenny z 1981 roku, to na pewno wszyscy się zgodzimy z tym, że nikt z nas nie odczuwał strachu, gdy przy koksownikach stali polscy żołnierze. Byli to przecież nasi ojcowie, bracia, synowie. Można było z nimi pogadać, razem ponarzekać, zapalić z nimi papierosa.\nDo amerykańskiego żołnierza w tej sytuacji podchodzić ochoty nie będziemy mieli. Bo co takiemu powiedzieć? Jak zacząć rozmowe? How do you do? Czy od razu — fuck you? Yankee go home!?\nPocieszającym jest fakt, że problem, który stworzył nam u naszych północnych granic średniowieczny mazowiecki książę, też się w końcu rozwiązał… po 700 latach, i to już w pierwszej połowie 1945 roku, z pomocą Armii Radzieckiej. Może z tym okupantem nie będzie to aż tak długo trwało?\nA propo powtarzania się historii, pamiętajmy również, że rok 2017 to setna rocznica Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej.\nByć może Ameryka chce trzymać rękę na naszym pulsie?\nNord Stream 2, Nordstream, Schengen, okupacja, tarcza antyrakietowa, Armia Czerwona, MON, bazy NATO, Rząd RP, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, NATO, Antoni Macierewicz, Witold Waszczykowski, Beata Szydło, Jarosław Kaczyński, Andrzej Duda, Władimir Putin, Wisła, Mazowsze, Europa Wschodnia, UE, Czechy, Słowacja, Litwa, Europa, USA, Rosja, Warszawa, Polska


TCL prezentuje nowe telewizory, urządzenia audio oraz przenośne, a także produkty przeznaczone do inteligentnych domów na rok 2021 | PAP MediaRoom portal.\nTCL prezentuje nowe telewizory, urządzenia audio oraz przenośne, a także produkty przeznaczone do inteligentnych domów na rok 2021\n09.09.2021, 13:33aktualizacja: 09.09.2021, 13:36\nPARYŻ, 9 września 2021 r. /PRNewswire/ -- TCL Electronics (1070.HK), jedno z dominujących przedsiębiorstw w światowym przemyśle telewizyjnym oraz czołowa firma z branży elektroniki użytkowej, zaprezentowała dziś swoje najnowsze produkty na rok 2021, w tym nagradzane telewizory i urządzenia audio do użytku domowego. Stanowią one część jej przyszłościowej strategii rozwoju technologii sztucznej inteligencji i internetu rzeczy (AI x IoT), która została przedstawiona podczas uroczystości zatytułowanej „Transcend Vision”.\nTelewizory TCL Mini LED QLED *\nObok najnowszych telewizorów TCL z serii OD Zero Mini LED 8K TV X92 Pro i Mini LED 8K TV X92, zaprezentowane zostały również nagrodzone modele EISA Premium LCD TV, Mini LED 4K 65C825 oraz bestsellerowy LCD TV QLED 4K 55C728.\nGłośnik TS8132 *\nGłośnik TS8132 Dolby Atmos firmy TCL wprowadza domową rozrywkę na zupełnie nowy poziom. Urządzenie wykorzystuje konfigurację 3.1.2-kanałową o maksymalnej mocy audio 350W, która zapewnia głębokie doznania dźwiękowe.\nGłośnik posiada wbudowany Chromecast i współpracuje z Google Assistant, Apple Siri i Amazon Alexa.\nLodówka z drzwiami krzyżowymi RP470CXE0, dwudrzwiowa lodówka typu Side by side RP631SSE0\nZarówno chłodziarko-zamrażarka z drzwiami poczwórnymi o pojemności 470 l, jak i wyjątkowo duża lodówka RP631SSE0 o pojemności 631 l gwarantują przechowywanie żywności w optymalnych warunkach dzięki sprężarce inwerterowej, która działa liniowo i nieprzerwanie dostosowuje swoją prędkość do zmian temperatury, zapewniając tym samym większą stabilność temperatury. Działanie antybakteryjne AAT oparte na ujemnych jonach tlenu przedłuża świeżość żywności i redukuje nieprzyjemne zapachy. Wyjątkowo duża chłodziarka RP631SSE0 o pojemności 631 l posiada również funkcję Swing Flow.\nPralka serii P082\nPralka z serii P082 jest napędzana przez bezszczotkowy cyfrowy silnik inwerterowy TCL, który zapewnia precyzyjny ruch bębna, redukuje wibracje i zapewnia dłuższą żywotność przy zachowaniu 10-letniej gwarancji. Funkcja pary eliminuje większość powszechnie występujących bakterii, co gwarantuje najlepszą dbałość o higienę.\nOczyszczacz powietrza Breeva A5 *\nNagrodzony wyróżnieniem Red Dot Design Award oczyszczacz powietrza breeva A5 jest zarówno inteligentnym i wydajnym urządzeniem, jak i stylową ozdobą każdego wnętrza. Posiada zaawansowany system filtracji 5 w 1 breevaShield™, który obejmuje ujemny anion, filtr TRUE HEPA H13 i światło UV-C. breevaShield™ potrafi usunąć ponad 99,9% bakterii i wirusów, takich jak H1N1. Użytkownicy mogą monitorować jakość powietrza w czasie rzeczywistym dzięki laserowemu czujnikowi kurzu i VOC.\nOdkurzacz Sweeva 6500 *\nSweeva 6500 to najbardziej rozpoznawalny automatyczny odkurzacz firmy TCL, który został wyposażony w samoczynnie opróżniający się kosz oraz najnowszy system nawigacji LDS. Urządzenie wyposażone jest w moc ssania 2700 paskali i cztery różne tryby czyszczenia. Nie tylko usuwa kurz, ale dzięki zintegrowanej lampie UV-C może również sterylizować podłogę, zapewniając jeszcze skuteczniejszą ochronę.\n* Wygląd, funkcje i dostępność produktu mogą się różnić w zależności od kraju/regionu.\nData publikacji 09.09.2021, 13:33


Bytów. Prokuratura sprawdzi dlaczego nikt nie zauważył, że giną pieniądze z przyszpitalnego prosektorium | Bytów Nasze Miasto\nBytów. Prokuratura sprawdzi dlaczego nikt nie zauważył, że giną pieniądze z przyszpitalnego prosektorium\nLeszek Literski 14.04.2007\nNieoczekiwanie wraca sprawy afery w przyszpitalnym prosektorium. W ubiegłym roku Bytowem wstrząsnęła miastem. Ponad 150 osób musiało złożyć zeznania na policji i w prokuraturze. Ryszard H.\nNieoczekiwanie wraca sprawy afery w przyszpitalnym prosektorium. W ubiegłym roku Bytowem wstrząsnęła miastem. Ponad 150 osób musiało złożyć zeznania na policji i w prokuraturze. Ryszard H., pracownik prosektorium przez 3 lata brał do własnej kieszeni opłaty, które wpłacały rodziny osób zmarłych.\nW sumie w latach 2002 - 2005 zagarnął w ten sposób 42 tys. zł. Oskarżony przyznał się do winy i dobrowolnie poddał się karze. Został skazany na rok i 6 miesięcy w zawieszeniu na 3 lata. Musi też oddać szpitalowi pieniądze. Nadal jednak pracuje.\nTą sprawą ponownie zajmuje się teraz prokuratura, ale tym razem w Chojnicach. I nie chodzi już o Ryszarda H. Prokuratura wszczęła postępowanie w sprawie ewentualnego niedopełnienia obowiązków w zakresie braku nadzoru nad pracownikiem prosektorium. Przez kilka lat nikt bowiem nie zauważył, że technik sekcyjny brał dla siebie opłaty za mycie, golenie, przechowywanie w chłodni i ubieranie zwłok osób zmarłych.\n- Zleciliśmy policji przesłuchanie Ryszarda H., pracownika bytowskiego prosektorium - mówi prokurator Grzegorz Bejnar. - Po zapoznaniu się i ocenie wszystkich dokumentów ustalę czy osobom odpowiedzialnych za nadzór postawić jakieś zarzuty.\nProkurator nie wyklucza, że przesłuchane zostaną kolejne osoby pracujące w szpitalu, m.in. dyrektor Szpitala Powiatu Bytowskiego i jego zastępca. Ryszard H. nadal pracuje w prosektorium.\nDyrektor Zbigniew Binczyk nie widzi w tym nic złego.\n- Po wyroku sądu nie mieliśmy podstaw, aby go zwolnić, a poza tym nie ma kto go zastąpić - twierdzi. - A nowego postępowanie prokuratury nie zamierzam komentować.\nW maju powinniśmy już wiedzieć czy zostaną postawione zarzuty, czy też sprawa zostanie umorzona.


Amfibia - Dobry Horror\nAMPHIBIOUS – AMFIBIA\n„Get over here!”, chciałoby się zakrzyknąć patrząc na plakat. Przyznać trzeba, że zacny on jest i porządnie wykonany, podobnie jak stwór, który choć zajebiście oryginalny nie jest, to jednak swoją prostotą i niezłym wykonaniem nie powoduje paroksyzmów bólu na twarzy oglądającego.\nJeśli bezpośrednio przed seansem odpowiednio zaopatrzycie się w środki pierwszej potrzeby, będziecie gotowi na zarówno psychicznie jak i fizycznie na przetrawienie tej produkcji, której bezsprzeczną wadą jest niestety to, że ciągnie się jak flaki z olejem i dość trudno jest spokojnie przesiedzieć podczas seansu.\nFabuła nie należy do potężnie ciekawych, choć w końcu jest to coś innego niż atak stwora na plaże czy miasto. Wszystko kręci się wokół pewnego dziecka, które dziwnie związane jest z morsko-lądowym monstrum. Na pomoc dziecku więzionemu przez obrzydliwych i wiecznie śmierdzących rybami typów wyrusza niemłoda i niezbyt atrakcyjna kobitka oraz wiecznie zadłużony kapitan wypożyczonej łajby.\nW zasadzie ciężko jakoś wgryźć się w ten film, ponieważ jest z wszech miar przeciętny. Ani przez chwile nie odczujecie przyspieszonego bicia serca, wypieków na twarzy ani żadnych podobnych reakcji. Pomimo, że absolutnie wszystko jest tutaj średnich lotów, z braku laku można go sobie odpalić o ile oczywiście nie szkoda wam kasy na zakup trzech browarów.\nPoprzedni artykułGłębia złaNastępny artykułDzika planeta\nAMPHIBIOUS - AMFIBIA "Get over here!", chciałoby się zakrzyknąć patrząc na plakat. Przyznać trzeba, że zacny on jest i porządnie wykonany, podobnie jak stwór, który choć zajebiście oryginalny nie jest, to jednak swoją prostotą i nie...


Greenfield Conference 2018 czyli machine learning, serverless, blockchain, sagi, strumienie w Zielonej Górze - WEBMASTAH\nby Redakcja 7 kwietnia 2018 0 comment\nOd czerwca 2017 roku wspólnie z organizatorami i członkami zielonogórskich meetupów DEV@ZG, Zielona Góra JUG i UX Zielona Góra organizujemy pierwszą dużą konferencję w województwie lubuskim – Greenfield. Konferencja odbędzie się 19 maja 2018 (sobota) i będzie trwała cały dzień.\nNa scenie Greenfield będzie wielu wspaniałych prelegentów oraz tacy, których się nie spodziewacie 😉 Omówimy sobie takie tematy jak: machine learning, serverless, blockchain, sagi, strumienie, reaktywność, architektura, virtual reality i wiele innych. Po więcej informacji i zapisy zapraszamy na zapisy (ilość miejsc ograniczona) i widzimy się na konferencji 😉\n„Architektura mikro usług metodą naukową” – Jakub Marchwicki\n„Szczęśliwy programista? Kluczowe wskazówki do udanej kariery w IT” – Maciej Aniserowicz\n„Jak zalogować wszystko” – Szymon Kulec\n„DROP DATABASE – przypowieść galaktyczna” – Jarek Ratajski\n„Thinking in Events” – Mariusz Gil\n„Programista 2.0” – Vladimir Alekseichenko\n„Sagi, strumienie, reaktywność i inne buzzwordy” – Jarek Pałka\n„BlockChain to nie tylko kryptowaluty!” – Dominik Stawicki\n„Mroczne widmo monolitu – komunikacja z głową w chmurach” – Paweł Przybyła, Piotr Bubacz\nWięcej informacji na stronie konferencji – greenfieldconf.pl


Kąpielisko w Nysie będzie na czas - Prudnik24\nJak zapewnia Agencja Rozwoju Nysy, kąpielisko w Nysie zostanie otworzone zgodnie z planem, a więc pod koniec czerwca. To jednak nie wszystko.\n– Kąpielisko nie będzie w całości od razu gotowe, ponieważ te budynki, które są zapleczem pewnego rodzaju infrastrukturą wielkiego centrum, które ma tam powstać, będą trochę później oddane. W związku z tym, kąpielisko jako takie, będzie wydzielone i w sezonie będzie otwarte, natomiast pozostałe budynki będą oddane dopiero w granicach listopada-grudnia. – tłumaczy szczegóły cytowany przez Radio Opole Mirosław Aranowicz z Agencji Rozwoju Nysy.\nPlany są ambitne. Przebudowa zakłada bowiem stworzenie dwóch niecek basenowych, małego aquaparku, a także zjeżdżalni i kompleksu sportowego. Obiekt ma być czynny przez cały rok, co związane jest z dostępem do źródeł geotermalnych. Burmistrz Nysy Kordian Kolbiarz zapowiada odwierty w poszukiwaniu źródła.\n– Zdaniem specjalistów dokopanie się, dowiercenie się do źródeł jest niemal pewne, także musimy wziąć pod uwagę to, że będzie możliwość podgrzania części wody na kąpielisku, puszczenia tam źródeł geotermalnych. W tym momencie zadaszenie jest niezbędne. Także, te prace, które są teraz też będą miały element wysunięcia części budowlanej do takiego momentu, w którym będzie możliwe zadaszenie przynajmniej części kąpieliska tak, aby jak najdłużej z niego można było korzystać. – wyjaśniał dla rozgłośni szef nyskiej gminy.\nKoszt modernizacji kąpieliska to 9 mln złotych.


Mac budzi się ze snu każdej nocy, a następnie natychmiast wraca do snu\nMam swojego Maca Mini od około sześciu miesięcy. Każdej nocy uśpiam go, zamiast go wyłączać. Od około dwóch tygodni temu Mac Mini budzi się ze snu około 1 do 3 rano, raz na noc, a następnie po około 10 sekundach wraca do snu. Dlaczego to robi? Czy pełni funkcję konserwacyjną? Ale to nasuwa pytanie: dlaczego robi to dopiero niedawno, a nie kilka miesięcy temu?\nSprawdziłem konsolę pod kątem wiadomości, a każdej nocy jest mniej więcej to samo. Oto część tego, co pojawia się w dziennikach, w szczególności wszystko, co dotyczy przebudzenia ze snu (daj mi znać, jeśli potrzebujesz mnie, aby opublikować określony fragment kodu):\nJestem pewien, że jest tam coś użytecznego (np. Odniesienia do portów USB), ale nie mogę ich dokładnie zrozumieć. Dla twojej informacji, mój Mac Mini ma cztery porty USB i wszystkie cztery są używane. Port USB 1 jest dyskiem zewnętrznym, port USB 2 jest dyskiem zewnętrznym, port USB 3 jest podłączony do KVM, który zapewnia dostęp do mojej myszy i klawiatury, a port USB 4 jest podłączony do koncentratora USB 3, który dzieli port na cztery inne porty.\nKiedy idę do aplikacji Informacje o systemie, aby ustalić, które urządzenie znajduje się w lokalizacji USB 0x15000000, otrzymuję następujące informacje:\nTo po prostu wygląda na jakieś ogólne urządzenie. Tuż nad tym urządzeniem w aplikacji Informacje o systemie znajduje się pierwsze urządzenie USB, które podłączyłem, czyli mój zewnętrzny dysk dla Time Machine. Czy to może w jakiś sposób stanowić problem, mimo że jego lokalizacja urządzenia to 0x15400000 / 4?\nCzy ten problem może być spowodowany niedawno wydanym systemem Mac OS X 10.8.5? Wygląda na to, że problem zaczął występować kilka dni po wydaniu aktualizacji. Przeprowadziłem już podstawową konserwację resetowania SMC i PRAM oraz naprawy uprawnień do dysku, ale to nie rozwiązało problemu. Ponadto na stronie Preferencje systemowe -> Oszczędzanie energii mam zaznaczone wszystkie pola wyboru (w tym „Obudź w celu uzyskania dostępu do sieci”). Nie miałem żadnych innych problemów z pobudką, odkąd to się zaczęło. Ponadto fakt, że Mac Mini wraca do trybu uśpienia po kilku sekundach, nie wydaje się wskazywać, że może to być problem z dostępem do sieci lub przypadkowo poruszająca się mysz, prawda?\nCzy próbowałeś wyłączyć tryb Power Nap lub tryb gotowości ?\nZgodnie z tymi linkami Mac Mini nie używa Power Nap, a tryb gotowości jest wprowadzany tylko wtedy, gdy nie są podłączone żadne urządzenia USB. Mam podłączone cztery urządzenia oraz urządzenie Thunderbolt (do mojego monitora).\nNajpierw wyeliminowałbym wszystkie urządzenia zewnętrzne jako przyczynę przebudzenia. Możesz ustawić MacMini tak, aby automatycznie przechodziło w tryb uśpienia, a następnie wysuwać / odłączać wszystkie urządzenia zewnętrzne. KVM i myszy są zwykłymi podejrzanymi ...\n(Port 1 w koncentratorze o numerze 0x15000000) mógł spowodować wznowienie przez wydanie zdalnego wznowienia (1)\nJeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, być może możesz zidentyfikować urządzenie USB podejrzane o wydanie zdalnego połączenia WakeUp.\nO tym komputerze Mac> Raport systemu> Sprzęt> USB> Drzewo urządzeń USB\nlub użyj polecenia powłoki system_profiler SPUSBDataType\nZredagowałem swój oryginalny post, aby dodać informacje o tym, jakie urządzenie znajduje się w tej lokalizacji USB. Wygląda jednak na ogólne urządzenie, więc nie wydaje się pomocne.\nTen problem przypomina mi zachowanie Wake on Demand i proxy Sleep Bonjour. Zobacz Apple HT3774 , który obejmuje:\n... Twój komputer Mac czasami budzi się na krótki czas, bez podświetlania ekranu, aby zachować aktywne rejestracje usług wspólnych w usłudze proxy Bonjour. Na niektórych komputerach Mac podczas krótkich okresów mogą być słyszalne dźwięki z napędu optycznego, dysku twardego lub wentylatorów.\nJednak ... mówisz, że „Wake for network access” nie jest zaznaczone, więc myślę, że nie widzisz oczekiwanego zachowania.\nSpróbuję wyłączyć Wi-Fi przed uśpieniem komputera Mac mini i sprawdzić, czy to go nie budzi. (To prawdopodobnie nie jest świetne rozwiązanie, ale może być pierwszym krokiem do znalezienia jednego ...)\nW rzeczywistości nie udało mi się jeszcze przetestować tego problemu. Jednak zaktualizowałem komputer Mac do wersji 10.8.5 za pomocą wydanej wczoraj (lub kilka dni temu) aktualizacji uzupełniającej OS X 10.8.5 , a problem przestał występować dziś rano. Oczywiście poczekam tydzień, aby ustalić, czy to naprawiono, czy nie, ale wygląda na to, że ta aktualizacja rozwiązała problem. Co oznaczałoby, że przez cały czas był to błąd w systemie OS X.\nW szczególności wygląda na to, że naprawiono problem, który mógł powodować wysuwanie dysków zewnętrznych po przejściu komputera w tryb uśpienia .