Divided Kingdom: marca 2018\nPerun skrzywił się, kiedy ostre światło z wyświetlacza jego telefonu uderzyło go po oczach. Dopiero co się położył. Kiedy jednak zobaczył o co chodzi, szeroko się uśmiechnął. Szybko otworzył esemesy i odczytał wiadomość od Fragonii. Odpisał, że już udało mu się ogarnąć cały dom. I to było prawdą, chociaż nie spał już od dłuższego czasu. Obiecał sobie, że prześpi się te parę godzin, w miarę się wyszykuje i wyjedzie po nie, w końcu nietrudno się zgubić na takim odludziu. Po wysłaniu wiadomości odłożył telefon i przewrócił się na drugi bok, dając sobie chwilę na sen.\nObudził się dopiero rano, w panice, jakby gdzieś zaspał. Zaraz potem jednak się uspokoił, przypominając sobie, że Jean miała do niego zadzwonić, kiedy będą dojeżdżać. Wstał z łóżka, posłał je i udał się do łazienki, aby nieco się odświeżyć.\nTymczasem Jeanette nie była najspokojniejsza, gdyż właśnie wykłócała się z celnikiem, który nie chciał jej przepuścić przez granicę. W końcu udało się, gdy biała suka powołała się na dziewczynę w ciąży, która nie mogła zwlekać. Poza tym, jeszcze kilka minut i by go udusiła. Cieszyła się, że jeszcze tylko kilka godzin i w końcu spotkają się z Perunem. Potrzebowała odpoczynku. Co z tego, że się przespała przez te kilka godzin, jak już od kolejnych kilkunastu była na nogach. Wstawała wcześniej niż Fragonia i o wiele gorzej spała, cały czas w stanie czuwania, nie mogąc porządnie się wyspać. Spała jak na szpilkach, zrywała się na każdy najmniejszy szmer. Wsiadła do samochodu, zamknęła drzwi, posłała Fragonii zmęczony uśmiech i ruszyła przed siebie, ostro piłując gaz. [...]\nZatrzymała się na podjeździe, tuż za samochodem Peruna. Patrzyła przez chwilę jak dziewczynka opuszcza samochód i biegnie do Peruna, a ten ją nieco unosi w górę przy przytuleniu. Uśmiechnęła się niemrawo, sama opuszczając pojazd. Oparła się o niego i obserwowała tę rodzinną scenkę, kiedy po chwili poczuła, że nie może już ustać na nogach. Zacisnęła palce na swoim autku, jednak i tak opadła na chodnik, czując pulsujący ból w głowie. Przed oczami jej pociemniało, aż całe pole widzenia wypełniła tylko ciemność.\nBy... Wołkow o 21:59:00 Brak komentarzy:\nNapisał/a: "Peragonia", Jeanette, Perun\n— Nie zastawialiśmy się nad tym tak bardzo. — szepnęła Fragonia, delikatnie masując swój brzuch. — Kilka razy jednak padło imię Alicja dla dziewczynki. Gdyby był chłopiec, chciałabym Jacka. Ale to do uzgodnienia z...z moim ukochanym.\nBrunetka martwiła się. Bała się jak nigdy. Przeraził ją ten okropny pies, którego tylko ona zauważyła. Gdyby nie to, że Darkness był na Delcie, powiedziałaby, że to właśnie on ją śledził. Ale nie miał też swojej maski, z którą się nigdy nie rozstawał. Z drugiej jednak strony może to faktycznie był on. Albo wspomnienie. Czyżby tęskniła za mężczyzną aż tak bardzo?\nAlbo omen. No tak, przecież rozmawiała z nim kilka razy. To nie powinno... nie powinno tak się skończyć. Miała zostać matką. Ile taki pies przychodził przed śmiercią? Kilka dni? Kilka tygodni? Kilka miesięcy? Rok? Tego jej akurat Wilkobójca nie powiedział. Ale bała się sprawdzać na internecie.\n— Jean...? — dziewczynka chciała już zaczepić rudowłosą po raz kolejny, jednak spostrzegła, że ona śpi. Westchnęła cichutko. No tak, zasłużyła sobie na krótki odpoczynek po podróży. Przykryła ją delikatnie swoim polarem. Jej samej było wystarczająco ciepło, a nie wyobrażała sobie nigdy spać bez przykrycia. Wilczyca jęknęła coś niezrozumiałego pod nosem i poprawiła się.\nFragonia chciała zatelefonować do Perunka, jednak w ostatniej chwili się rozmyśliła. W końcu były już niedaleko. To był ostatni lot, ostatnie kilkanaście godzin przed spotkaniem się z ukochanym. Nie mogla się już tego doczekać. Wyciągnęła telefon i zastanawiała się przez kilka minut, po czym zaczęła pisać...\nJesteśmy już bardzo blisko. Mam nadzieję, że uporałeś się z porządkami. Bardzo chcę cię w końcu zobaczyć, przytulić. Zresztą, nie tylko ja.\nBy... Fragonia o 21:19:00 Brak komentarzy:\nSzukasz kogoś ciekawego do wątku?\nRomansu, jakaś ciekawa walka, a może spisek przeciwko jednej z organizacji?\nJeśli tak - zapraszam do wypisywania swoich ogłoszeń pod postem marcowym! Może znajdziecie kogoś interesującego?\nTyks, administratorka blogowa, poszukuje kogoś na maratony pisarskie, po 150-250 słów. Mało, a często. I najlepiej dużo akcji. Dostępne postacie:\nNana poszukuje kogokolwiek do wątków.\nRomanse, przyjaźnie, wrogów też miło sobie dorobić, zapraszamy wszystkich z okolicy. Szybkie wątki po 200 słów najmilej widziane, zapewnimy w miarę regularne odpisy (raz na dzień spokojnie da się załatwić).\nFlorence poszukuje kogoś do wątku!\nPoszukuję kogoś na krótkie, lecz takie, w których będzie się sporo działo opowiadanka\nTematyka naprawdę dowolna, najchętniej płeć przeciwna może jakiś wątek miłosny?\nBy... Fragonia o 20:19:00 9 komentarzy:\nNie wiedziałem czemu kobieta traktowała mnie w ten sposób, ani nawet dlaczego zostałem porwany. Owszem, miałem kilka większych czy mniejszych spraw na sumieniu, ale raczej wciąż kwestia zastanawiająca typu jak i dlaczego nurtowała moje trzewia, powodując nieprzyjemne swędzenie karku. Z irytacją prychnąłem coś niezrozumiałego pod nosem, przypominając sobie ostatnią sytuację, która wyglądała bardzo podobnie. Oh, nawet nazbyt. Wylądowałem w lochach tylko po to, żeby zostać zabranym z brudnego pomieszczenia do jeszcze większego skupiska zarazków, gmachu sądu kolegium. Mogłem tylko napluć na ziemię z irytacją, przez skute, antymagiczne kajdany nie byłem w stanie nawet wykonać poprawnego przywitania w stronę zasiadającej na podwyższeniu Rady Starszych. Grubi, pękaci magowie rozsiedli się wygodnie na rozłożystych, złotych krzesłach, przypominającym nieco podniosłe trony. Gdzie ja zawędrowałem po wyniesieniu się z rodzinnego domostwa, to nawet bogowie nie wiedzieli. Komuna, sekta, jakkolwiek by to nie nazwać Kolegium stanowiło swego rodzaju temat tabu na stołach rodzin osób uzdolnionych w sztuce czarowania. Tyle rzec się dało, że wrogów miało równie wielu, co sojuszników, a większość polityków zgrabnie patrzyła przez palce na lewe interesy robione tu i ówdzie, woląc nie igrać z nadludzkimi mocami. A przecież demony tak ładnie szły na rytualne wezwania, prawda?\n- Co masz na swoją obronę, Adamie? -zamrugałem zdezorientowany, nie będąc pewien o chuj im tam wszystkim chodzi. To ja się obudziłem tutaj półżywy, z okropnym bólem głowy, w celi, która nie widziała środków czyszczących od wybudowania głównej siedziby Kolegium przed kilkoma wiekami.\n- Żądam wyjaśnień, co się tutaj, kur... -przerwałem w pół słowa, jeszcze jako młokos zwykłem mniej panować nad własnym językiem, a jako piętnastolatek cechowałem się zdecydowanie nadmierną butą, której do tej pory żałowałem. Długi czas próbowałem powstrzymać zapędy do rzucania niezbyt odpowiednich tonem komentarzy, ale pewna nutka starej, dobrej zgryźliwości została mi do teraz. Kto by pomyślał, że wystarczyło wymordować jednego czy dwóch członków rzekomej "familie", żeby naprawdę poznać oblicze "wspaniałego" sądu. Komuna jak komuna, własne prawo, własne zasady, ale i własne doświadczenia, którymi dzieliła się z nielicznymi, a ja jak niczego na świecie pragnąłem wiedzy.\nTyle mi z tego przyszło, że w ciągu dwudziestu czterech godzin potrzebowałem udowodnić radzie, że nie zdradziłem żadnej z tajemnic Kolegium, tego czasu nie miałbym, gdyby nie zareagował Mistrz Leonard, wstawiając się za mną. A że to on okazał się późniejszym zdrajcą, to cóż mogłem poradzić, prawda? Nie wiedział, że podejrzenie spłynie automatycznie na mnie, poczucie winy go dobiło, a ja doskonale wiedziałem, że bez żadnej przyczyny nie sprzeciwiałby się radzie, więc rozpocząłem małe, prywatne śledztwo. Ze drastycznym końcem, zwłaszcza dla niedoszłego szpiega z Quirmu. A aktualnie jedynie siedziałem na parszywym, siwym wierzchowcu i zastanawiałem się nad czym świat stoi.\n- Czeka nas wspólny tydzień, więc będzie pan musiał się do mnie przyzwyczaić. Zapewniam, że to nie jest trudne. - Uśmiechnąłem się, prychając cicho pod nosem i wpatrując się w mijający krajobraz. - Może kiedyś przyjmie mnie pan do swojej agencji - dodała, a ja nie mogłem się nie roześmiać. Kobieta spojrzała na mnie tylko spod byka.\n- Rozum panu odebrało, jak rozumiem, już na tak wczesnym etapie podróży? - zadrwiła niewymyślnie, zarabiając ode mnie tylko szerszy uśmiech, który zwykł mi (całe szczęście, bo zbliżałem się o wiele zbyt szybko do przekroczenia tej piekielnej granicy, choć fizycznie przecież nadal wciąż miałem jedynie czterdziestkę) parę lat.\n- Jest pani niezwykle wybuchową kobietą, takie przynoszą zazwyczaj tylko kłopoty, a w mojej organizacji cenimy sobie pewność doznań i odpowiednią kulturę osobistą wobec przewożonych obiektów. To jakaś typowa zagrywka, zaproszenie od Mroku? Jest nazbyt samotna i potrzebuje kogoś do gry w brydża, bo Darek ją ogrywa na wszystkich frontach? - praktycznie wysyczałem z mściwym uśmiechem ostatnie słowa, wiedząc, że dziewczyna będzie wiedzieć w co celuję. To kto wygrywa tą całą wojenkę miałem całkowicie w dupie, ale skoro Mroku pofatygowała się najwidoczniej wysłać po mnie wielce uniżoną panienkę, to mogłem chociaż pozwolić sobie na rozruszanie języka. Dalsza podróż zdawała się upływać nam w ciszy, nie byłem uwiązany, ale wciąż pilnowany przez kobietę, która nuciła coś pod nosem. Wsłuchiwałem się w brzmienie jej niebiańskiego głosu, od czasu do czasu kręcąc głową przy szczególnie przyjemnych dla uszu dźwiękach. Co prawda nie nazwałbym tego odkryciem stulecia, ale miała tą nutkę czegoś pikantnego, co sprawiało, że muzyka obiecywała wiele i jeszcze więcej, aż człowiek sam pragnął odkryć wszystkie jej tajniki. Zapamiętać jak najwięcej informacji, sprawdzić po powrocie, ale wcześniej wypić herbatkę z jej... pracodawcą? Panią? Dla Mroku chyba wszyscy byli psami, więc uznajmy, że Pani będzie najlepszym określeniem.\nI właśnie wtedy ktoś się na nas rzucił. Też nie do końca, bo bardziej w nasze konie, sprawiając, że oboje spadliśmy ze szkap, przewalając się gdzieś na bok. Rozejrzałem się wokoło, starając się dostrzec cokolwiek poza dogorywającym siwkiem, który tarzał się na ziemi, wydając ostatnie tchnienia. Chociaż koń kobiety wydawał się nie draśnięty. Pomogłem wstać kobiecie, zanim przybliżyłem się do zwierząt i przyjrzałem się rozharatanemu brzuchowi biedaka. Szlak, a taka kobyła z tego dobra była. Dostrzegłem jakąś dziwną maź, która sekunda po sekundzie wypalała coraz bardziej, cóż, teraz to już truchło. Odwróciłem się z powrotem do kobiety.\n- Dobra, gadaj, co Mroku odpierdala i kim jest cała reszta? - spytałem.\nBy... Slake Sparrow o 13:41:00 Brak komentarzy:\nNapisał/a: "Wariatów nie sieją", Artur\nBy... Biuro Legend Agency o 01:07:00 Brak komentarzy:\nBy... Unknown o 23:43:00 Brak komentarzy:\nZ okazji świąt Wielkanocnych pragnę złożyć wszystkim czytelnikom bloga, członkom oraz moim kochanym administratorom dużo zdrowia, szczęścia, pomyślności i czasu spędzonego z najbliższymi!\nWestchnęłam ciężko, sięgając jednak po mydło. Już drugi raz. Uwłaczało to trochę mojej godności, ale postanowiłam zamknąć pysk i nic nie mówić. Znalazł się pedant. Za nic nie mogłam pojąć, czemu wziął sobie kogoś z futrem, jeśli kilka włosów na prześcieradle mu tak bardzo przeszkadza. Moje futro nie było aż tak wyliniałe, żeby zostawiać sierść wszędzie. Ludzie zostawiają ten swój paskudny naskórek i nikt im z tego problemów nie robi. Czy to już dyskryminacja? Panie władzo, to musi być jakieś wykroczenie. Nie sądziłam też, że on naprawdę wierzy w to, że cały problem wypadającej sierści zniknie, jeśli przyłożę sobie mydło do ciała. To po prostu nie może się udać, ale nie protestowałam.\n— Znasz Chrisa Cartera? — Uważam, że to dobrze wykorzystana szansa na zadanie pytania. Chciałam też zapytać o moje szmaty, ale skoro ja sama rażę jego pojęcie estetyki, moje ubrania pewnie tym bardziej. Podobno już ich nie ma, ale będę walczyć o jakieś lepsze ubrania niż.. to coś, co dostałam. Babskie rzeczy. Fuj. — Taki autor. — Uściśliłam po chwili. Nie musiał wiedzieć, o co konkretnie mi chodzi.\n— Tak, znam. — odparł, patrząc w moją stronę. Jego spojrzenie kojarzyło mi się z treserem dzikich zwierząt. Patrzy co uda się osiągnąć. Powinnam go teraz upierdolić w rękę i zobaczyć, czy spanikuje. Dzikie zwierzęta tak robią. Chyba. A jak nie, powinny zacząć. To dobry test na sprawdzenie, z kim tak naprawdę ma się do czynienia.\n— Jest zajebisty. — stwierdziłam, nie zaprzątając sobie głowy ładniejszym doborem słów. Nie byłam damą, tylko zwykłą suką pozbawioną manier i dobrego wychowania. — Co od niego czytałeś? Jakaś ulubiona książka?\n— Krucyfiks. — Nie uważam, żeby to była jego najlepsza książka. Owszem, ciekawy miała zwrot akcji, ale za dużo tam innych czynników, które opuszczają ją w moim rankingu.\n— Moja to Geniusz Zbrodni. Była po prostu idealna w każdym aspekcie swojego istnienia. — odezwałam się, chociaż mnie o to nie pytał. Trudno, jakoś to przeżyje. Ale sama książka.. cud, miód i orzeszki. Żadnego bzdurnego mizdrzenia się do siebie, czysty przykład jak wielkimi skurwysynami potrafią istoty o nieco wyższej inteligencji od przeciętnej małpy. Nie urażając małp, oczywiście. To dobre stworzenia. — Powinieneś ją przeczytać, jeśli tego nie zrobiłeś. To istny majstersztyk. I Hunter dość mocno dostaje po dupie.\n— Przeczytam, o to się nie martw. — skinął głową, jakby na potwierdzenie swoich słów. — Już jesteś gotowa?\n— Tak mi się wydaje. — mruknęłam, patrząc na swoje ciało. — Wali ode mnie na kilometr jakimiś kwiatkami, które nie są konwaliami. Czyli pedalsko. Pedalsko jak cholera.. Nieważne. W każdym razie o sierść na prześcieradłach nie musisz się martwić, antropomorficzni nie linieją tak intensywnie jak normalne zwierzęta. Poza tym.. serio? Nigdy psa nie miałeś? Liniejące zwierzęta się wyczesuje, a nie szoruje mydłem. Odpływ mógłby się zatkać, tak naprawdę. To było strasznie głupie. Tak samo, jak branie futrzastej dziewki, jeśli boi się sierści na ubraniach i pościeli. I, skoro masz moją żyletkę, masz pewnie też glocka. Opiekuj się nim jak własnym dzieckiem.\nBy... Wołkow o 17:59:00 Brak komentarzy:\n— Możesz to wrzucić do pralki. Ale jak zniszczysz, to łeb ukręcę. — syknęła Tyksona, niechętnie ściągając górną część garderoby.\nNie muszę chyba mówić, że dziewczyna nie ufała czarnoskórej. I broń Boże nie bierzcie ją za kogoś nietolerancyjnego. Po prostu owa kelnerka nie spodobała jej się od pierwszego oblania. I, o dziwo..., spławiła jej gówniarza, który najwyraźniej poczuł się dotknięty tym, że kobieta jako jedna z nielicznych potrafiła się oprzeć "urokowi" Vipera. Tyks nie zdziwi się, jeżeli zaraz po powrocie chłopak zacznie robić z siebie kretyna i użalać się, że jakimś cudem stracił swoje resztki seksapilu i ojcostwo tak daje mu się we znaki, że w ciągu kilku tygodni stał się stary.\n— Luźna noc? — prychnęła po chwili kotka, ponawiając pytanie kobiety. — Nie. Pilnowanie tego sukinsyna z pewnością nie można zaliczyć do jakiegoś rodzaju luzu. Chociaż wyrósł, to jednak wciąż nieodpowiedzialny gówniarz. Pamiętam, jak był jeszcze małym szkrabem i już wtedy przynosił mi same kłopoty. Aczkolwiek raz, cwana bestyjka, uratowała mi życie przed utonięciem. Gdzie się nie pojawia, prędzej czy później zjawiają się problemy.\n— To twój brat? — zapytała kobieta jakby od niechcenia.\n— Nie. Ale traktuję go jak młodszego brata. Przez jakiś czas pomagałam jego rodzicom w wychowaniu go. Byłam niańką. Jego ojciec dużo czasu przebywał w podróży, matka wiecznie zajęta w pracy. Zdarzało się, że całe dnie przebywałam w jego domu i zabawiałam chłopaka oraz jego siostrę, jednak ta wkurwiająca szatynka odziedziczyła swój nieprzyjemny charakterek po tatusiu. Z początku kochana, potem milcząca i wiele razy znęcała się nad bratem, próbując mu wyrwać pilota od telewizora. W dodatku potrafiła wybuchnąć płaczem w najgorszym momencie, bo gubiła swoje zabawki i musiałam szlajać się po całym domu w poszukiwaniu różowego lamorożca. Nikomu nigdy nie życzę opieki nad dwójką bliźniaków i jednym, małym kurwiszonem, jakim był równie przyjemny co siostra Anubis... — Tyksona dzisiaj najwidoczniej poczuła potrzebę z żalenia się ze swojego dawnego życia obcej, poznanej w klubie kobiecie. Mogłaby tak paplać przez wiele, długich godzin. I nawet zapomniała o robocie i o tym, dlaczego tutaj przyszła. Wiedziała, że Viper bawił się w najlepsze i nie będzie potrzebował jej pomocy, dopóki gdzieś nie rozlegnie się przerażający...\nNana? Cóż to było? Cóż się stało?\nNapisał/a: "Konflikt w barku", Tyks\n— Nie ma go. — Podskoczyłam, zastanawiając się, kiedy doszłam do tego momentu w swoim życiu że najmniejszy, niespodziewany szmer przyprawiał mnie o zawał serca. Chyba naprawdę nie nadawałam się do socjalizowania ze społeczeństwem, wszelkiego rodzaju bliższa integracja wkraczająca mnie o sferę cielesną przyprawiała mnie o atak paniki, ale teraz nie mogłam nie utrzymać wkurwu na samą siebie, że przestraszyłam się akurat Violet. Nie żebym miała coś do niej personalnie, ale po prostu irytowała mnie ta dwuznaczna gra, którą prowadził nasz zawzięty trójkąt. Ja z tym moim uciekaniem, chowaniem się po kątach. Rupert z tym swoim, nie wiem w sumie czym, zauroczeniem? To słowo nie oddawało raczej naszej sytuacji, ale innego nie znajdywałam, więc niech już zostanie. Z tym jego zauroczeniem na moim punkcie, uwielbieniem dla mojej córki, ale jednocześnie ewidentnie rozwiniętą relacją z Violet, przy której czułam się jak piąte koło u wozu. No i zostawała sama Violet, ale nadal nie poznałam jej na tyle dobrze, żeby dowiedzieć się co myśli.\n— Aha, w takim razie wpadnę kiedy indziej. — W tył zwrot, maszerować, nawet lepiej, może nie palnę aż takich głupot, jak przyjdę jutro, na spokojniej z nim porozmawiać. — A tak dokładnie to kim właściwie jesteś? jego sekretarką? — zapytałam zaciekawiona, odwracając się, bo to jednak pytanie nurtujące mnie od jakiegoś czasu. Sypiali ze sobą, to akurat było oczywiste, ale jednocześnie była jakaś tam nitka czegoś więcej, historia, którą chciało się odkryć.\n— Jestem robotem który ma mu służyć. — Zamrugałam zdezorientowana, niepewna, o czym ona w ogóle pierdoli.\n— Nie rozśmieszaj mnie, mogłabyś wymyślać lepszą... — warknęłam, zanim dostrzegłam, jak kobieta, a właściwie robot, zdejmuje element zewnętrznej powłoki. Przełknęłam głośno ślinę.\n— Choć nie do końca można mnie nazwać robotem, wiele z moich części jest ludzkich i należało do panny Tess. —\n— ... Do kogo przepraszam? — rzuciłam, nie będąc pewna, w której części rozmowy się znajdujemy, ani nawet czy robiła sobie ze mnie jakieś jaja. To zawsze mógłby być podstęp, ale wolałam podejść pokojowo, z rozsądkiem i potem wszystkie uzyskane z rozmowy informacje na spokojnie przemyśleć.\n— Wygodniej będzie nam chyba w salonie. — Skinęłam głową, ruszyłam za prowadzącą mnie kobietą i już po chwili obie siedziałyśmy w salonie, zastanawiając się pewnie na czym świat stoi. Robot otworzył usta, żeby coś powiedzieć, ale od razu jej przerwałam.\n— Nie myśl, że się zamknę, Rupertowi się to jeszcze nie udało, więc z góry przepraszam, ale im bardziej się denerwuję, tym więcej nawijam, ale ni chuja nie potrafię zrozumieć, co to za teatrzyk cieni się tu odpierdala. Rupert ewidentnie ma kontakty z osobami, o których wolałabym nie słyszeć — nie wiem czy bardziej przerażała mnie Mroku czy Artur, choć z tą pierwszą nie miałam do czynienia, to krążące plotki i wizja nadchodzącej wojny mieszała moją zdolność logicznej oceny sytuacji z błotem — mroczną przeszłość, która go cały czas wkurwia i w jakiś sposób ty jesteś z tym wszystkim powiązana i dlaczego mam wrażenie, że historia koncentruje się na tobie? Kim jest ta cała Tess i dlaczego ktoś miałby używać jej części ciała dla ciebie? — zaczęłam mówić już prędzej sama do siebie niż do kobiety, na głos analizując poszczególne opcje, gdy znalazłam drobne podobieństwo. Robertson zawsze miał formułkę, zasadę czy miarę dostosowaną do idealnego obrazka który sobie umyślił na dany dzień. Czasem perfekcja stanowiła dobry obiad, czasem idealnie zgrany seks, ale najczęściej pokazówkę dobrej żony, której nienawidziłam szczególnie. Rupert nie bardzo pasował mi do tego schematu, już nawet nie widziałam go jako mordercy, którym niewątpliwie był, ale... zbieranie części ciała do pozorowania kogoś? Tworzenia jakiejś bliskiej osoby?\n— Matka, siostra, kochanka, narzeczona, żona? — spytałam w końcu wprost, dodając dwa do dwóch. — Czy jest to jeszcze bardziej popierdolone? — zakończyłam.\nBy... Unknown o 01:49:00 Brak komentarzy:\n— Zawsze jestem gotowa. — Ach, jak miło było od czasu do czasu posłuchać osób, które jeszcze miały to złudne poczucie własnej wartości, sugerujące im, że nadają się do czegokolwiek i kogokolwiek, prawda? A tutaj złota pannica z wyliniałym futrem umyśliła sobie najwidoczniej, że jakąś bzdurną butą czy typowymi odzywkami rodem z filmu klasy K wyżebra godziwsze warunki współpracy?\n— To świetnie — odparłem bez zawahania, nie czując potrzeby, żeby w tej chwili atakować sukę. Później a i owszem, gdy nieco sytuacja się rozwinie, pojawi się tak sposobność, to nawet bedzie szczególnie przydatne rzecz przy ogarnianiu praktycznie wszystkiego. Poprowadziłem kobietę wzdłuż korytarza, prosto do łazienki, choć dziewczyna przymknęła oczy w trakcie prowadzenia, jakby szła prosto na rzeź. Niewygodnie, nieprzyjemnie, ponieważ znałem milion razy gorsze miejsca niż mój dom, ale skoro takie było jej oczekiwanie, to kim jestem, żeby odmawiać damie tego, czego się najwidoczniej spodziewa?\nBiałe, zimne kafelki musiały razić ją, zwłaszcza, że nie założyła żadnych kapci i mogła co najwyżej przebierać nogami, starając się unikać oczami ostrego światła. Przystanąłem przy drzwiach, opierając się plecami o framugę.\nZ jednej strony tarasowałem jedyną drogę ucieczki, bo pomieszczenie nie miało nawet okien. Przestronna, duża łazienka, cała prawie w białych kafelkach oprócz jednej strony, gdzie ścianę pokryto lustrzaną powierzchnią. Prysznic w jednym kącie, w drugim sedes, niedaleko ogromny zlew, trochę szafek, porozwieszanych wokoło na plastikowych haczykach ręczników, ale punktem centralnym była ogromna, biała wanna, stojąca pośrodku całego uporządkowanego osprzętowania.\nA z drugiej na dziewczynę chciałem zwyczajnie w świecie popatrzeć. Niekoniecznie pod kątem seksualnym zastanowić się nad jej walorami czy kojarzyć to w jakikolwiek sposób z erotycznością, prędzej chłodną kalkulacją kupca, który dobrze wie, ile może wyciągnąć z tej klaczy, zanim odda ją na mięso.\nKobieta napuściła wody do wanny, zdjęła niewolniczą tunikę, rzuciła na ziemię bawełniane majtki, cóż, następnym razem będę pamiętać, żeby jej ich nie dawać, skoro nie potrafi uszanować prostych rzeczy, to równie dobrze może chodzić tylko we własnym futrze.\nWyciągnąłem z kieszeni żyletkę, znalezioną w rzeczach dziewczyny i parę razy zrobiłem prostą sztuczkę, mieląc w dłoniach wirujące ostrzełko.\n— Skąd u ciebie takie zamiłowanie do ostrych i niebezpiecznych rzeczy po kieszeniach? — spytałem z zaciekawieniem, bo jednak w jakiś sposób nazwałbym to interesującym.\n— Uwielbiam ostre i niebezpieczne rzeczy. — Nie domyśliłbym się. — W moich książkach takich używają.\n— W twoich książkach? — zagaiłem zaciekawiony, bo tutaj znajdowaliśmy jakiś punkt zaczepienia i w końcu miałem dowód świadczący, że biblioteczka dziewczyny w jej mieszkaniu nie stała tylko na pokaz. — Tamte kryminały? Piszesz coś sama? — spytałem, gdy dziewczyna zaczęła rozglądać się w końcu za czymś do wytarcia się.\n— Jeszcze raz. — Spojrzała na mnie z niezrozumieniem, gdy wydałem polecenie. Uniosłem jedną z brwi nieco wyżej. — Masz tonę wyliniałego futra, a ja drogie prześcieradła i wolałbym, abyś nie naniosła pcheł. Spuść wodę, napuść jeszcze raz i wyszoruj się porządnie mydłem. Chcę, żebyś mogła się potem poddać badaniom medycznym od razu bez ponownego przychodzenia tutaj. Jakieś pytania?\nBy... Wołkow o 23:28:00 Brak komentarzy:\nNapisał/a: "Wilcze Leże", Artur\nSiedziałam w blisko okna, aby móc w każdej chwili uciec. Tak właśnie Siedzenie w zamku, gdzie urządzili dzieciarni sale do malunków.. Mój obraz nie przypominał, niczego. Po prostu jedna wielka różnobarwna plama. Zastanawiałam się, przez dłuższą chwilę co mam tam dodać, jednak bez rezultatów. Co jakiś czas podchodzili do mnie osoby i spoglądali na pracę. Zaczęłam się przez nich krepować coraz bardziej. W końcu nie wytrzymałam, wybudowałam z pnączy wokół siebie i płótna jakby taka kopule. W końcu mogę być sama, ze swoimi myślami i obrazem.\nDotknęłam pnączy w pewnym momencie i mnie olśniło. Wzięłam na pędzel trochę farby i zaczęłam rysować kreski. Więcej i więcej kresek.\nKońcowy efekt był pozwalający. Kopuła zniknęła, a mój obraz znalazł się obok innych. Stanęłam obok jakieś dziewczyny, wołali na nią Luna. Jej krajobraz był zachwycający, naprawdę potrafi malować. To takie piękne i przyjemne dla oka. Po obejrzeniu wszystkich innych nadeszła pora na mój.\nMoje dzieło przedstawiała panorama barw, z czego czarne pnącza, się z niej wydobywały. Tworzy tym samym jakiś mały, nieduży kształt. W sumie nie miałam tego w planie, widać, iż to samo tak się stało.\n- Dobrze, wszystkie pracy są cudowne. Jednak zdaniem większości Luna i Wendy mają coś w sobie i przechodzą do etapu drugiego. W drugim etapie obie musicie razem pomalować mural, tak, aby kawałek koncepcji jednej była na drugiej i vice versa. - powiedział jeden z mężczyzn.\nObie zostałyśmy zaprowadzone do jakiejś sali i tam ktoś miał przyjść, aby wyjaśnić ciąg dalszy.\nCo było dziwne przyszła Tytania wraz z Brosnizmen. Jeden ze smoków, który potrafi przybierać ludzka postać. Weszli i pokazali, abyśmy usiadły. Tak też zrobiłam i czekałam, oczekiwałam co, powiedzą.\nWiecie, czego nie mówić na wejściu do szpitala psychiatrycznego, kiedy ma się tam do załatwienia kilka spraw? "Dzień dobry, gdzie mogę się powiesić?", jednocześnie zdejmując z siebie płaszcz. Już na wejściu wszyscy patrzyli się na mnie podejrzliwie, jakbym zwiała z podobnej placówki. Po przejrzeniu się w lustrze jednak stwierdziłam, że wszystko jest w jak najlepszym porządku. Ta sama nudna, chłopięca twarz, te same nudne, czarne ubrania. Wszystko po staremu. Pewnie chodzi im o całokształt, jaki to wszystko tworzyło. No cóż, nieważne. Oddam kilka listów i się stąd zmywam, nie zamierzam zostawać tu ani chwili dłużej, niż to potrzebne. Podeszłam do recepcji, zarzuciłam słynnym tekstem o wieszaniu się, na co recepcjonistka spojrzała na mnie jak na ciężko skrzywdzoną osobę, której natychmiast trzeba udzielić pomocy wykwalifikowanego psychiatry, bo inaczej zwinie się w kłębek i umrze. No cóż, trudno. Uniosłam obie ręce w obronnym geście pod tytułem "hej, ja tylko żartowałam" i dla podkreślenia mojej wiarygodności, zamachałam pęczkiem listów, które miałam przekazać.\n— Nie oszalałam, proszę się o mnie nie martwić. — powiedziałam, opierając się o ladę. — Przyszłam tu tylko oddać kilka listów. Przekażę je i już sobie idę. Naprawdę. Nie chcę sprawiać kłopotu dłużej, niż to konieczne, bo nie o to nam chodzi, prawda?\n— Dobrze. — Dziewczyna spojrzała na mnie nieufnie, jakbym zaraz miała zedrzeć z siebie koszulkę i ukazać pas szahida gotowy do detonacji. Uwielbiam budzić zaufanie u ludzi. — Czy mogłaby pani podać nazwiska adresatów?\n— Oczywiście, proszę mi dać moment.. — Rzuciłam je wszystkie na blat, na co ona się lekko cofnęła. Zaczęłam przetrząsać koperty w poszukiwaniu nazwisk. — Hawk, Ashland, Moore, Brown..\n— Pacjenci Brown i Moore znajdują się pod stałą obserwacją. — Przerwała mi. Co za brak kultury. Poza tym, co mnie to obchodzi? Ja mam tylko dostarczyć kilka rzeczy. — Dlaczego ktoś miałby do nich pisać? Kiedy ostatni raz pani badała się u psychologa?\nZaśmiałam się gorzko. Tak, pomyłka, to od razu że pseudolistonosz od razu chory psychicznie. Nie, naprawdę, mogę już sobie iść? Teraz chcę stąd uciec jeszcze bardziej. Przecież jestem okazem zdrowia psychicznego. I wcale nie dzięki temu, że biorę kilkanaście tabletek co rano, żeby nie oszaleć.\n— Dosyć dawno. — odpowiedziałam, zresztą zgodnie z prawdą. — Minęło już chyba kilka lat, ale nie odczuwam takiej potrzeby. Czy mogę przekazać te listy? Za to mi płacą, a moim hobby zawsze było nieumieranie z głodu.\n— Nalegam na badanie, pierwsze jest bezpłatne. — Podała mi jakąś ulotkę, zapewne z numerem telefonu, godzinami otwarcia i takich tam pierdół. — Pomoże to pani pomóc..\n— Nie potrzebuję pomocy. — Tym razem pokazałam, że to moja matka miała gdzieś moje wychowanie. — Naprawdę, nie jestem chora psychicznie. Chcę tylko zostawić te listy i pójść do domu. Naprawdę. Chcę spokoju..\n— Może zatrzymamy panią na obserwację, pani nazwisko..? — Zaczęła wstukiwać coś na klawiaturze.\n— Jezuspierdolonychrystus. — jęknęłam, łapiąc się za głowę. — Wszystko ze mną w porządku. Jeanette Twardowski-Rizzoli, pracuję w policji, jestem już po testach i naprawdę nie jestem chora psychicznie. Może pani to sprawdzić. Mogę dać pani numer do kapitan..\n— Osoby pracujące w służbach mundurowych często mają problemy ze sobą. — zaćwierkała tak uroczo, że podniosła mi poziom cukru we krwi. — Tym bardziej nalegam. Zwłaszcza, że badania mogą być nieaktualne..\nPo kilkunastu minutach użerania się z nią w końcu udało mi się wymsknąć z sideł "chcemy ci pomóc" i przekazać te chędożone listy. Nie zajęło mi to dużo czasu, a pacjenci byli szczerze zdziwieni, że je dostali. Nie moja broszka, ja miałam je tylko przekazać. Niestety, żeby wyjść na dwór musiałam znowu przejść przez recepcję, gdzie z wyciągniętymi szponami i szerokim uśmiechem czekała na mnie blondynka za ladą, jakbym jednak się zdecydowała na badanie. Biedactwo chyba jest po trepanacji mózgu. Kiedy po raz kolejny zagadnęła mnie o moje zdrowie psychiczne, nie wytrzymałam i zadzwoniłam po Blake, żeby udowodniła to, że mówię prawdę. Na szczęście przyjechała i to zrobiła, a ja miałam ochotę ją wyściskać. Umililiśmy też pacjentom życie, w końcu radiowóz na sygnale to też jakieś urozmaicenie. Zwłaszcza w miejscu, w którym nic się nie dzieje. Wyszłam stamtąd najszybciej jak mogłam, nie szczędząc podziękowań mojej ukochanej pani kapitan. Już nigdy nie powiem na nią złego słowa, przysięgam. Oszczędziłam sobie jednak komentarza "głosy w mojej głowie mówią mi, że.." na wyjściu, chociaż z perspektywy czasu teraz tego żałuję. Może będzie inna okazja.\nBy... Wołkow o 19:22:00 Brak komentarzy:\nMówiłam, jak bardzo nie lubię festiwali? Nie? To mówię teraz. Nie dość, że jest tam od cholery ludzi i innych dziwnych stworzeń, to jeszcze wszystkim się cieszą mordy, jakby właśnie to coś nadzwyczajnego się w ich życiu stało. Szczerzą pyski do tych wszystkich tandetnych ozdóbek i występów, jakby widzieli tam obietnicę lepszego życia. Też mi coś. Nigdy nie rozumiałam tej tendencji. Tym razem też wszyscy byli jacyś tacy dziwnie radośni. Hej, normalni ludzie się tak nie cieszą na widok głupiego balonika czy idiotycznej waty cukrowej. Nie wierzę, że dałam się tu zaciągnąć, toż to męka w czystej postaci. Zabiję tego, kto to wymyślił. Zabiję i oskalpuję, a ciało nabiję na pal, żeby wszyscy mogli wiedzieć jak kończą tacy debile. Nie no, nie ma mowy na niepowodzenie, co za wspaniałe miejsce spotkań! Gwarno, dużo ludzi, wszyscy radośni jak na ciężkich narkotykach, a do tego ścisk i te wszystkie sztuczne, tandetne elementy wystroju, których równie dobrze mogłoby nie być. Festiwal wiosny, też mi coś. Dupa nie wiosna, jeszcze jest zimno. A ludzi, którzy wymyślili takie rzeczy, powinno się aresztować i zamknąć w białym pokoju bez klamek, dla bezpieczeństwa całej ludzkości. Z bolesnym westchnięciem osunęłam się na ławkę przed sobą i popatrzyłam na szczerzącego się Peruna. Był z siebie wyraźnie zadowolony, że udało mu się mnie wyciągnąć na miasto. Jak myślał, że w końcu zaczynam się socjalizować, to się mylił. Bardzo się mylił. Jak tylko uda mi się stąd uciec, znowu zamknę się w swoim ukochanym samochodziku i nie będę dopuszczała do siebie nikogo. Już żałuję, że tu jestem. Naprawdę. Chcę do domu. Złożyłam pysk na skrzyżowanych rękach i popatrzyłam smętnym wzrokiem na przyczynę moich męk. Perun i Matt. Urocza parka z czasów pracy w jednym wydziale. Matt także podzielał entuzjazm czarnego, ale nie próbował nim zarazić wszystkich wokół. Za to popchnął niewielki kufel z piwem w moją stronę, puszczając mi przy tym oczko. Wymamrotałam krótkie podziękowanie i wychyliłam go na raz. Może jak się upiję będzie mi tu lepiej. Bo na trzeźwo nie ma opcji, żebym to wzięła. Naprawdę. Nienawidzę zatłoczonych miejsc. Zwłaszcza, jak jestem trzeźwa. Udało mi się wrócić do pozycji, w której nie wyglądałam na martwą i przyjrzeć się tym wszystkim ludziom. Rodziny z dziećmi. Dzieci ciągały swoich rodziców za ręce po różnych atrakcjach, normalnie jak nieposłuszne psy swoich właścicieli. To było moje pierwsze skojarzenie, może i trafne. Tamci dwaj rozmawiali ze sobą, czasem próbując włączyć mnie do rozmowy, jednak ich próby spełzły na niczym. Czasami tylko odpowiadałam jakimiś nieskomplikowanymi wyrażeniami jak "tak", "nie", "mhm", "aha", ale z reguły nic więcej. Nigdy nie byłam zbyt otwartą osobą. Czasami chciałabym umieć prowadzić konwersację w taki sposób, ale w tych wszystkich uroczych akcjach zatrzymywania zawsze byłam tym złym gliną, w końcu nie musiałam być miła, tylko użyć środków przymusu aby zmusić delikwenta do gadania. Idealna praca dla mnie.\n— Kupiliśmy ci los na loterię. — wypalił po chwili Matt, szturchając mnie w ramię.\nAż się zakrztusiłam kolejnym piwem. Jaką, do cholery, loterię? Jeszcze jestem zbyt trzeźwa na takie rzeczy. Przepraszam, mają tu może mohito? Może tym się szybciej upiję, żeby jakoś to przetrwać. Nie? To szkoda. Pozostaje tylko ból i cierpienie.\n— Jaką loterię? — zmarszczyłam brwi, spoglądając to na Peruna, to na Matthewa. — Zapomnieliście o tym, że jestem totalnie aspołeczna i w życiu nie wzięłabym w czymś takim udziału?\n— Bez spiny, ruda. — uśmiechnął się. — Są fajne nagrody do wygrania. Idealne dla takich freaków jak ty.\n— Też cię kocham. — odpowiedziałam ironicznie, a on wcisnął mi w dłoń pomiętą kartkę z numerem dwadzieścia siedem. Bardzo ładna liczba. W tym wieku zabił się Kurt Cobain. — Więc, kiedy już wylosują te wszystkie rzeczy, mam tam po prostu podejść, dać kartkę i sobie pójść?\n— No, powiedzmy. — odparł Perun, opierając się o oparcie ławki. On także rozglądał się po całym festiwalu, jakby tym wszystkim oczarowany. Nie nabierze mnie, że to coś fajnego. Nie ma takiej opcji.\nMusiałam chwilę się naczekać, zanim skończyli tę loterię. Długa godzina spędzona na gadaniu z Perunem i Mattem. Czy im się w ogóle kiedyś te paszcze zamykają? Mam nadzieję, że tak. Jeśli nie, to cóż.. Biedna Frago i ich dziecko. Matt nie ma nikogo, z tego co wiem. Nie krzywdzi nikogo swoim gadaniem. Kiedy w końcu skończyli, zwlekłam się z mojej bezpiecznej ławki i poszłam tam, jak na rzeź. Nie pchałam się do kolejki, ustawiłam się na tyłach, żeby poczekać aż ten cały tłum sobie gdzieś pójdzie, najlepiej w pizdu. Albo niech go piekło pochłonie. Tak będzie najlepiej. Przeludnienie tej pięknej planety odroczy się w czasie. Kiedy wszyscy już sobie poszli, w końcu i ja podeszłam do ołtarza.. znaczy się, do stołu z zakładami. Widząc mnie, mężczyzna stojący za nim się uśmiechnął. Oho, czyli już wiedział, co mnie czeka. No tak, w końcu wszyscy już zdążyli odebrać swoje nagrody.. Kiedy podałam mu kartonik z losem, on podał mi niewielkie pudełeczko. Powiedział, że to bardzo potężny amulet. Ha.. amulety naprawdę mają moc, jednak sprzedawać taki przedmiot na loterii, to już delikatne bluźnierstwo. Pudełeczko otworzyłam dopiero wtedy, kiedy byłam sama. Wyciągnęłam z niego czarny rzemień, na końcu którego zawieszony był iks z pięcioma wypukłymi kropkami, po jednej na każdym końcu ramienia i jedna w środku. A więc bawimy się w hudu. Założyłam go po chwili na szyję, umieszczając go pod koszulką, tuż obok jeszcze jednego ochronnego wisiorka.\nBy... Wołkow o 19:21:00 Brak komentarzy:\nByły już na kontynencie, w Portugalii. Jeanette przewiesiła swój płaszcz przez oparcie fotela i uchyliła szyberdach, aby chociaż trochę załagodzić te wysokie temperatury. Dostały wszystkie najpotrzebniejsze instrukcje, więc Jean wiedziała co ma robić. Trochę ją to uspokajało, w jej planie w końcu nie było miejsca na potykanie się i błędy. Nadal była jednak wytrącona z równowagi. Czarne, demoniczne psy pojawiały się w wielu wierzeniach i w każdym z nich pełniły podobną, jeśli nie taką samą rolę. I w każdej z nich ta rola była negatywna, żeby nie powiedzieć przerażająca. Zazwyczaj były to omeny śmierci. Ich obecność zwiastowała rychłą śmierć osoby, która ją widzi. Lub też mógłby być to ogar piekielny. Te psy były kagańcem na mordzie każdej osoby, która zawarła pakt z diabłem. Kiedy ktoś zwlekał zbyt długo z oddaniem swojej duszy i ciała, demon wysyłał po taką osobę ogary piekielne, które albo rozrywały nieszczęśnika na miejscu, albo sprowadzały go do piekła najkrótszą drogą. Nie wydawało jej się, że ta dziewczynka siedząca obok niej mogłaby paktować z demonem.. poza tym, umowa zazwyczaj jest nawiązywana na dziesięć lat. Musiałaby paktować jako pięciolatka, a to nie wydawało się Jean ani trochę prawdopodobne. Omen śmierci.. oh, nie. Jean nie pozwoli na to, żeby Fragonia umarła na jej służbie. Dowiezie ją bezpiecznie do Peruna, gdzie nic jej nie będzie groziło. Wszystko będzie dobrze.\n— Jak się czujesz? — zapytała, chcąc odegnać od siebie wszystkie złe myśli. — Macie już wybrane imię dla dziecka?\nBy... Wołkow o 14:48:00 Brak komentarzy:\nTo było jak przerażający trans. Nie zdawała sobie nawet sprawy, że jednak krzyknęła. Wpatrywała się w drogę jak obłąkana. Widziała na niej czarnego, ogromnego psa, który szarżował na samochód i którego Jean nie zatrzymywała. Dopiero, kiedy zauważyła, że on był już metr przed nimi, wydała z siebie pisk, strasząc tym samym rudowłosą sukę. Pies zniknął. Ale ona nadal nie potrafiła przestać się trząść.\n- Co do... - Jean odwróciła się w stronę Fragonii i spojrzała na nią złowrogo.\n- Wwwwwwwiiiidzzzziiałaś? - wypiszczała kotka, pokazując na drogę, gdzie jeszcze przed chwilą biegał czarny, stary kundel. - Ccczzzzarny... wwwwwwielki...ddddduży....oooogromny...ppppppies!\nRudowłosa spojrzała z niedowierzaniem na brunetkę i machnęła jej ręką przed oczami, aby sprawdzić, czy nastolatka łapie jeszcze jakikolwiek kontakt ze światem zewnętrznym. Ona jednak nie mrugnęła. Wzrok miała jakby nieobecny. Rudowłosa przyłożyła jej więc dłoń do czoła. Nie było rozpalone, a sama Frago była blada jak ściana.\n- Jjjjuż lepiej. Wydawało mi się. Miewałam... takie wizje, kiedy... kiedy chodziłam z Darknessem. - szepnęła brunetka, wyglądając na wszelki wypadek z samochodu, jakby spodziewała się, że ten ogar zaraz po wyruszeniu w dalszą trasę będzie ich gonił. A jak na psa wydawał jej się wyjątkowo szybki. Odetchnęła z ulgą, kiedy upewniła się, że naprawdę żadne zwierze nie krąży wokół auta. Albo jej się wydawało, albo kundel ten zmył się równie szybko, jak szybko się pojawił. Było upalno, gorąco, duszno i być może mógł okazać się też mirażem.\nJean? Przepraszam, zajmowałam się szablonem xD\nBy... Fragonia o 20:53:00 Brak komentarzy:\nKto wymyślił tę pojebaną pogodę? Naciągnęłam kaptur mocniej na głowę, ale wiatr nadal wiał mi po pysku. Padało i wiało, jakby się ktoś powiesił. Było już ciemno, około dwudziestej trzeciej. Mimo tego, w tym chorym mieście wręcz roiło się od ludzi i innych pokurwów w pięciu smakach, a także od samochodów i innych środków transportu. Miałam już wystarczająco skopany dzień i stanowczo nie potrzebowałam, aby ktoś jeszcze bardziej się do tego przyczyniał. Neony uderzały mnie po oczach, a do domu jeszcze długa droga. Nie wiem, czemu nie zdecydowałam się wziąć swojego samochodu, naprawdę nie wiem. Skręciłam w boczną, mniej uczęszczaną uliczkę, po drodze oczywiście wpadając w kałużę. Z moich ust posypała się barwna wiązanka. Dobrze, że nie było tu żadnego dziecka, które mogłoby się tego nauczyć. Przeklęłam też, kiedy z kieszeni wypadła mi zapalniczka. Prosto w kałużę, bo jakżeby inaczej. Schyliłam się, żeby ją podnieść. A potem poczułam na sobie czyjś wzrok. Burknęłam, żeby ktokolwiek to jest się odwalił, ale nic takiego się nie stało. Moje spojrzenie skrzyżowało się ze spojrzeniem małego, czarnego kundelka.\n— Wystraszyłeś mnie, stary. — powiedziałam, podchodząc do niego. — Gdzie jest twój właściciel, co? Chodź tu..\nKundelek zamerdał ogonem i zbliżył się, a ja chwyciłam go za obrożę i przyciągnęłam bliżej. Na szczęście miał adresówkę. Aha, Nero.. Jest i jego zamieszkanie. I było to całkiem niedaleko. Nie zaszkodzi się przejść i wykorzystać tym samym limit dobrych uczynków dla innych ludzi na co najmniej kilka lat. Wzięłam więc małego marudera pod rękę i poszłam dalej, w krótkim czasie znajdując się przy osiedlu szeregowców. Na adresówce był dokładny adres, więc wiedziałam pod które podwórko podejść. Załomotałam w drzwi, nie odstawiając jednak pieska na ziemię. Otworzył mi jakiś chłopak. Jego twarz od razu się rozjaśniła na widok czworonoga. Uśmiechnął się szeroko i wziął go ode mnie, a czarny kundelek polizał go po twarzy.\n— Dziękuję. — powiedział po chwili, patrząc na mnie. — Wejdziesz do środka? Na herbatę? Na dworze musi być zimno..\n— Jest. — przerwałam mu. Chłopak może i wygląda sympatycznie, ale ludziom nie warto ufać. — Ale już pójdę, dzięki za propozycję. Uważaj na niego następnym razem.\n— Oczywiście, będę. — skinął głową. — Na pewno nie zostaniesz? — Krytycznym wzrokiem spojrzał na moje lekkie ciuchy. Za lekkie jak na tę pogodę.\n— Nie nie, dziękuję. — wycofałam się i schowałam ręce do kieszeni. — Muszę już iść. Do widzenia.\nZanim chłopak zdążył cokolwiek powiedzieć, odwróciłam się i odeszłam z tego miejsca, zarzucając kaptur na głowę. Tak, zdecydowanie, limit dobrych uczynków wyczerpany na kilka najbliższych lat.\nBy... Wołkow o 15:52:00 Brak komentarzy:\nTu jest tak szaro. I zimno. Okryłam się szczelniej moim czarnym płaszczem, jednak na niewiele to się zdało. Zimny wiatr nadal zawiewał pod moje ubranie, powodując drżenie na całym ciele. Czułam piach pod moimi nogami, widziałam zarys ogrodzenia zamykającego plażę ze wszystkich stron. Nie wiem, jak się tu znalazłam. I że w ogóle tu jest takie miejsce. Tak puste, tak zimne, tak nieprzyjazne, tak szare, a jednak tak mi bliskie z jakiegoś niewyjaśnionego powodu. Podeszłam bliżej wzburzonego morza, wpatrując się w jego czarną otchłań, tak nieprzeniknioną jak oczy dzikiego zwierzęcia. Patrzyłam, jak podmywa piaszczysty brzeg, zostawiając ciemniejsze ślady na jasnym piasku. Niebo było szare, jakby zakurzone, ale tu wszystko było w odcieniach szarości. Nie białe, nie czarne. Po prostu szare. To tak neutralny kolor. Wzięłam głęboki oddech, wypatrując w oddali jakiegokolwiek nadmorskiego ptactwa, jednak jedynym odgłosem jaki słyszałam był szum fal, spokojnie obijających się o wybrzeże. Tak jakby tu było martwo. Jednym z moich pierwszych skojarzeń było to, że właśnie tak wygląda kraina życia pośmiertnego. Czyściec, jak na przykład u chrześcijan. Jak idealne miejsce do błąkania się dusz, które jeszcze nie odpokutowały swoich grzechów. Utknęły gdzieś pomiędzy, nie mogąc pójść ani do Piekła, ani do Nieba. Nie utknęły na Ziemi, nie w świecie żywych. Jeśli tak ma wyglądać moje życie po śmierci, nie dziwię się, czemu ludzie nie chcą umierać. To strasznie przygnębiające, tak błąkać się po takim miejscu bez celu. Czy jest tu cokolwiek oprócz morza, piachu i ogrodzenia? Odwróciłam się w poszukiwaniu jakiejkolwiek odpowiedzi. I po krótkiej chwili na nią natrafiłam. Jakieś kilkaset metrów ode mnie stał niewielki drewniany dom. Wydawał się jedyną interesującą rzeczą w tej okolicy, więc nie musiał długo na mnie czekać. Drewniane schody zaskrzypiały pod moimi nogami, jakby zaraz miały się załamać. Nic takiego się jednak nie stało, a ja stanęłam przed drzwiami. Były zabite deskami, jednak miałam wrażenie że po delikatnym stuknięciu w nie się rozpadną i tak właśnie było. Weszłam do środka, patrząc na to wszystko czujnym spojrzeniem. Wyglądało tak krucho, jakby jedno dotknięcie miało zamienić je w proch. Po mojej lewej stronie stała rozpadająca się szafka, na której stało kilka zakurzonych przedmiotów. Jednym z nich była zakurzona ramka ze zdjęciem, która wydała mi się najbardziej interesująca. Kiedy zdmuchnęłam kurz ze szkła, nagle rozległ się trzask, jakby ktoś z rozmachem zatrzasnął drzwi. Wypuściłam przez to zdjęcie, a zaraz potem na podłodze rozpierzchło się szkło. Przeklęłam i szybko je podniosłam, niestety z szybki nie zostało nic, ale przynajmniej mogłam się przyjrzeć zdjęciu. Przedstawiało starszą kobietę obejmującego jakiegoś mężczyznę w mundurze. Uśmiechał się z dumą, ale z jego oczu można było wyczytać, że wojna jeszcze go nie dotknęła. Nie, nie. On dopiero na nią idzie. Matka z synem, a przynajmniej tak mi się wydawało. Odstawiłam je i chciałam pójść dalej, ale nagle tuż przede mną zwalił się dach. Jeszcze jeden krok do przodu i byłabym martwa.. Podniosłam wzrok w górę. Tam musiał być strych. Czemu się tam nie przejść..? Poszukiwanie schodów zajęło mi kolejne piętnaście minut, podczas których z różnych stron domu spadały różne rzeczy. Próbowałam otworzyć okno, ale stare deski trzymały mocno. Kiedy udało mu się jedną oderwać, okiennica zatrzasnęła się tam, gdzie kilka sekund temu była moja dłoń. Zupełnie, jakby dom chciał mnie zabić. Jak uroczo.\nNa strychu zastałam coś, przez co miałam ochotę stąd zwiać jak najszybciej. Na belce pod sufitem wisiał sznur, a na sznurze kołysał się wisielec. Podłoga pode mną niebezpiecznie trzeszczała, wszystko mówiło "wynoś się stąd, wynoś". Ale nie zamierzałam tego robić. Podeszłam bliżej wisielca i dostrzegłam na jego szyi nieśmiertelniki. To ten żołnierz. Popełnił samobójstwo.. przez nieuchwytną kochankę, wojnę? A może wrócił do domu i zastał go pustym, obcym, nieznajomym? Skrzyżowałam dłonie na piersi. Co, to jest źródło tego wszystkiego? Niespokojny duch? Moja matka wierzyła w takie rzeczy i.. i ja też wierzę. Tylko jak ukoić takiego jak on? Zazwyczaj spalenie zwłok pomagało, unicestwienie ciała, żeby dusza już nie miała do czego wracać. Tylko, cholera, ten dom jest drewniany i nie chcę go puścić z dymem. Komuś o słabych nerwach nie poleciłabym tego zadania jako fajną zabawę. Wyciągnęłam zwłoki na piach, robiąc dziurę w ścianie tej rudery. Udało mi się też wykaraskać zapalniczkę z kieszeni, a następnie ją odpalić. Niestety musiałam ją poświęcić, rzucając w trupa. Ogień rozprzestrzenił się w kilka sekund. Nie minęło pół godziny, a było już po wszystkim. To naprawdę dobre miejsce na śmierć.\nBy... Wołkow o 14:58:00 Brak komentarzy:\nWarga krwawiła i to obficie. Dzięki temu był w stanie na powrót myśleć trzeźwo. Czerwona płachta zazdrości opadła ciężko, zostawiając go kompletnie zażenowanego swoim zachowaniem. Nana wybiegła i wiedział że gonienie jej nic im nie da. Bardziej niż cokolwiek innego potrzebowali teraz chwili aby ochłonąć. Przeczesał włosy dłońmi, na chwilę zamykając oczy. Rozmyślał kiedy się tak zmienił, kiedy stał się tak cholernie niecierpliwy?. Przy Tess był zawsze opanowany, obchodził się z nią jak z porcelanową lalką i nie ogarniała go taka ślepa żądza, jaką czuł przy Nanie. Pomimo krwawiącej wargi nadał czuł słodycz jej ust. Może nawet byłby zadowolony z tego powodu, gdyby nie wyrzuty sumienia. Wiedział, że zawalił na całej linii.\nW drodze do rezydencji wysłał Viol wiadomość. Zdarzył się umyć i przebrać, gdy do pokoju wkroczyła wojowniczo nastawiona Hania.\n— Co się stało mamie?! — czyli było gorzej niż myślał, skoro młoda była aż tak roztrzęsiona. Dawno już, w czasie treningów przekazał jej, że w razie jakichkolwiek kłopotów ma się udać wprost do niego. Niestety kłopotem okazał się on sam. Rupert przykucnął przy młodej. Mówił powoli i spokojnie.\n— Wystraszyłem Twoją mamę, ale więcej już tego nie zrobię. Obiecuję Ci. — zakończył czując jeszcze większy ciężar na swoich barkach.\n— Nie wierze Ci! zawsze wszyscy obiecujecie że mama nie będzie już płakać, a później robicie to samo — młoda była dzielna, zaciskała pięści ale nie uroniła ani jednej łzy. Stał przed nim mały wojownik broniący kogoś dla siebie bliskiego. Niestety miła racje, raz już sobie obiecywał że da Nanie czas i nie dotrzymał słowa.\n— Tym razem możesz być pewna, że nic takiego się nie powtórzy. — Tego jednego był pewien. Hania przez chwile stała patrząc na niego twardo aż w końcu...\n— Tobie wierze. Dbaj o mamę, ona jest czasem denerwująca i za dużo gada i często mówi "Nie"...ale jest Kochana i za dużo już płakała. — wiedział już o tym doskonale sam. Skinął tylko głową i wstał widząc w drzwiach Viol.\n— Dziękuję za rady. Dzisiaj chyba nie ma sensu trenować. Pora abyś wróciła do mamy, bo pewnie martwi się o to gdzie jesteś. — Mała zgodziła się z nim wychodząc. Wysłał za nią Viol aby upewniła się że mała bezpiecznie trafiła do matki. Miał dla niej co prawda inne zadanie, ale równie dobrze może poradzić sobie z nim sam. Wychodząc wysłał wiadomość.\nViol patrzyła jak młoda znika w drzwiach prowadzących do mieszkania w którym obecnie przebywała wraz z matką. Sama nie wiedziała, co ma sądzić o kobiecie która pojawiła się nagle w rezydencji z dzieckiem. Dała jej czas i sposobność wracając na swoje piętro w kamienicy. Coś chyba jednak nie szło tak jak sobie to zakładała. Rupert był rozdrażniony i nieobecny. Kobieta płakała, a dziecko niedawno klejące się do niego teraz krzyczało. Musiała wszystko na nowo przeanalizować. Gdzieś popełniła błąd, który trzeba naprawić. Dostała wiadomość. Rupert zdecydował że sam wykona zadanie. Nie podobał jej się ten pomysł, za bardzo był rozkojarzony, a sam obiekt nie wydawał się być kimś z kim pójdzie łatwo. Nie śpiesząc się wróciła do pustej rezydencji, czekając i analizując.\nNana minęła służbę kierując się w stronę pokoju Ruperta. Nie pytała nawet czy jest. Najwidoczniej uważała za coś oczywistego o tej porze jego w nim obecność. Viol patrzyła uważnie jak przystaje przed drzwiami łapiąc kilka oddechów, zanim podniosła dłoń aby zapukać.\n— Nie ma go. — Kobieta podskoczyła. Łatwo było ją wystraszyć.\n— Aha, w takim razie wpadnę kiedy indziej — odwróciła się gotowa wyjść, jednak coś zatrzymało ją w miejscu. — A tak dokładnie to kim właściwie jesteś? jego sekretarką? —\n— Jestem robotem który ma mu służyć — odpowiedziała zgodnie z prawdą.\n— Nie rozśmieszaj mnie, mogłabyś wymyślać lepszą... — Nana zamarła widząc ją zdejmującą płat skóry z piersi. Viol potrzebowała więcej danych o kobiecie aby dokończyć analizę a do tego potrzebna była szczerość.\n— ...Do kogo przepraszam? — Viol wiedziała że ryzykuje odsłaniając wszystkie karty przed kobietą. No cóż najwyżej jeśli coś się nie uda po prostu będzie musiała się jej pozbyć. Choć na to pewnie nie pozwoli jej Rupert. Coś w każdym razie musi zrobić bo wszystko zmierzało ku jednemu. Kolejnej śmierci na którą nie mogła pozwolić, nie w momencie kiedy kobieta dała jej nadzieję na uratowanie Ruperta.\n— Wygodniej będzie nam chyba w salonie. — Czekała je długa rozmowa.\nBy... Unknown o 02:59:00 Brak komentarzy:


ile zarabiacie na kraju? ??\nile zarabiacie na kraju?? ?\nIle zarabiacie w transporcie krajowym ciągnik siodlowy + naczepa?\nJaka macie stawkę za kilometr? Ile kilometrów srednio przejezdzacie?\n2018-05-16 19:49:30 oczywiscie ze nie skoro rząd okrada własnych rodaków to jakim prawem ja mam im napychac kieszenie\n2018-05-16 19:50:48 uwazasz ze jakby pracodawcy zapłacili cały podatek od 7 tys to kierowcy by tyle zarabiali?\n2018-05-16 19:52:18 ponawiam pytanie skoro tam w tym twoim MELIOREX jest tak dobrze to czemu ciągle szukaja ludzi?\n2018-05-16 19:52:31 Pisząc tak można nie myśleć o emeryturze ale z silosu można spaść dziś za godzinę za minutę i zostać przez rok z pensja 1200 lub co gorsza nie daj Boże renta 500 zł wiec nie mów że żyjesz chwila\n2018-05-16 19:52:42 kiermann a jak jest na zachodzie? By musieli zapłacic bo nikt by za 4 tys nie jezdził po przerzutach.\n2018-05-16 19:53:04 kierman ty to musisz być nie źle sfrustrowany.\nchciałeś pit dostałeś\nskoro cię nie zadowalają odpowiedzi, nie zadawaj pytań.\n2018-05-16 19:54:00 Dawid87\n2018-05-16 19:32:30\tZobaczymy ile dasz w składkach, a ile dostaniesz z powrotem,\nprzecież jakby miał zus od najniższej to wcale więcej by nie zarabiał\n2018-05-16 19:54:06 kiermann gdzie Ty widziałeś ogłoszenie, ze Meliorex przyjmie kierowców? Pytam się gdzie? Pokaż strone albo podaj link.\n2018-05-16 19:55:20 mam dodatkowe ubezpieczenie na wypadek wypadku i niezdolnosci do pracy miesieczna składka jaka płace to 98 zł miesiac temu za złamany mały palec u nogi który nie przeszkadzał mi w wykonywaniu pracy dostałem 1760 zł a od ZUS nie dostał bym nic\n2018-05-16 19:56:29 ronin nie musi byc ogłoszenia wystarczy do nich zadzwonic i zapytac\n2018-05-16 19:59:04 To zadzwon i zapytaj. A nie pie... lisz jakies głupoty, ze szukają kierowców.\n2018-05-16 20:10:44 Chłop poprostu wyszedł z siebie i stanął obok i już nie wie co pisać. Bo zarabia tysiące więcej dymając cały tydzień z 47 godzinna pauza w domu za najjnizsza krajowa. Śmiech na sali. Niech sobie dumą bo każdy dumą za ile mu pasuje i ile pasuje ale po UJ dyskutuje\n2018-05-16 20:13:40 Przepraszam już wiem Pit go rozdrażnił bo myślał że wszyscy mają najniższa jak on i nie pomyślał że ktoś może mu wysłać i tak ośmieszyć a tu się znalazł jeden odważny\n2018-05-16 20:13:45 jakbym nie wiedział co pisze to skad bym wiedział gdzie Ronin pracuje przeciesz nigdzie tego nie napisał\n2018-05-16 20:15:17 A może wszyscy powinni zamieścić skany pit-u, może któryś zaakceptuje sfrustrowane ego kiermana.\n2018-05-16 20:17:02 i jeszcze cymbał wszystko minusuje stawiając sobie plusy.\n2018-05-16 20:18:45 faktycznie jest sie na co gotowac z PIT mu wyszło 3700 na mieciac faktycznie rewelacja\n2018-05-16 20:19:53 zcx cymbał to ty jestes bo jak osoba niezalogowana moze stawiac plusy lub minusy, naprawde bystry jestes\n2018-05-16 20:24:45 faktycznie 3700 netto to przy twoim 1561, 34 to zwyczajne ochłapy.\n2018-05-16 20:25:43 zcx skad te twoje wyliczenia?\n2018-05-16 20:27:04 lepiej postaw sobie kilka plusów ( według twojego myslenia mozna sobie samemu stawiac plusy )\n2018-05-16 20:30:32 te wyliczenia to najprostsze działania matematyczne a skoro nie ogarniasz wróć do szkoły.\n2018-05-16 20:32:06 powinienes dawac korepetycje z matematyki bo z logiką u ciebie juz gorzej\n2018-05-16 20:37:08 sam się już gubisz ile zarabiasz, proponuje zapisywać skoro masz problemy z pamięcią.\n2018-05-16 21:07:04 Mi wychodzi średnio tak plus minus ok 4000 zł raz więcej raz mniej przy ilości 7000 - 8000 km miesięcznie. Poniżej 4000 nie opłaca się jeździć już lepiej iść na 8 godz za 2500 zl\n2018-05-16 21:09:40 Już teraz widać że robi się rynek kierowcy, jest dużo ofert z których można przebierac\n2018-05-17 08:58:34 W dobrej firmie na kraju spokojnie 5 tys można zarobić jak jest w miarę robota ułożona. Tylko dziwie się takim co jeżdżą za 3 koła jak na magazynie nie dużo mniej zarabiają\n2018-05-17 09:25:37 Michal, opowiedz o 19. 00 bajeczke o tym, jak to dobrze wychowany i ulozony pracodawca aportuje narozniki a wy, dzielni, pracowici kierowcy siedzicie na naczepach, w cieniu firanek i rzucacajac narożnikami wolacie : aport szefie, aport!\nbajeczka o naroznikach bedzie weselsza niz bajeczka o 5tys. a wiesz dlaczego? bo takich bajeczek o 5tys na kraju, to ja sie juz naczytalem ze fiu, fiu\n2018-05-17 09:34:29 Mt. Wszystko zależy od rejonu Polski. Jak dla mnie, to chlop ma racje.\n2018-05-17 09:50:26 Mt wiedz o tym że ceny dyktuje rynek i akurat tak się złożyło że kierowców brakuje i oni dyktuja cenę za jakiś czas może być odwrotnie. Tak to jest raz na wozie raz pod wozem. Parę lat temu był kryzys nie było z czego płacić teraz sytuacja się odwróciła dalej nie ma z czego i najlepiej żeby taki frajer cicho siedział nic nie gadał tylko jeździł za 3 tys


Osiem miesięcy podróżowania po krajach wysokiego ryzyka jak Wenezuela, Ekwador, Boliwia, Peru i nic.........pierwszy dzień w stolicy najbezpieczniejszego kraju Ameryki Południowej jak piszą przewodniki, Chile i........stało się.\nOsiem miesięcy podróżowania po krajach wysokiego ryzyka jak Wenezuela, Ekwador, Boliwia, Peru i nic.....pierwszy dzień w stolicy najbezpieczniejszego kraju Ameryki Południowej jak piszą przewodniki, Chile i....stało się.\nZ San Pedro de Atacama mieliśmy pojechać do Argentyny, do Salty. Okazało się jednak, że kupno biletów to dość czasochłonna procedura bo trzeba je znaczne wcześniej rezerwować. Kilka kolejnych dni w San Pedro grożą pozostaniem tu na zawsze więc szybko podejmujemy decyzje, że wyjeżdżamy do Santiago i dalej do Mendozy. W zasadzie mieliśmy do Mendozy nie jechać ale skoro tak prowadzi nas los.....niech tak będzie. Zanim dotarliśmy do terminalu w Santiago de Chile minęły 24 godziny. Wieczność, choć trzeba przyznać, że bardzo wygodna i z dobrym cateringiem. Kiedy wreszcie wysiedliśmy w stolicy Chile Jarek poszedł kupić bilety do Argentyny a ja pilnowałam bagaży. Zadanie proste, nieskomplikowane wiec nawet mimo zmęczenia nie powinno sprawiać problemu. Jarek stoi już przy kasie a do mnie podchodzi niewyraźnie mówiący Chilijczyk i proponuje city tour. Odmawiam. Mówi coś jeszcze więc grzecznie pytam -słucham-, on powtarza ale znowu nie rozumiem wiec mówię tylko -no, gracias-. On grzecznie mówi -disculpame- i powtarza to kilka razy jakbym nie usłyszała. Słyszałam i spojrzałam na plecaki które stały obok mnie. Jednego już nie było. Nie było też -grzecznego- sprzedawcy city tour. Szybka interwencja Jarka i pogoń z kierunku wskazanym przez sprzedawcę biletów była już za późna. Bliskość metra sprawia, że złodziej rozpływa się. Ten rozpłyną się niestety z moim plecakiem.\nDobre kilka dni wciąż zadręczam się myślami. To niemożliwe. Ogromny plecak, na dworcu masa policji, do tego stałam przy tym bagażu, odwróciłam głowę zaledwie na chwilę ......to niemożliwe. A jednak. Jedynymi osobami które nie były ani zdziwione ani nawet nie próbowały podejmować jakichkolwiek działań byli policjanci. -Tak, to zdarza się tu wiele razy każdego dnia-, -skradzione bagaże raczej nigdy się nie odnajdują.... to jedyne co policja ma do powiedzenia w sprawie kradzieży.\nWściekłość, smutek, żal, poczucie winy, poczucie bezradności i brak pomysłów na to co dalej to uczucia z którymi wychodzę z posterunku policji. W plecaku było wszystko, absolutnie wszystko poza pieniędzmi, dokumentami, szczoteczką do zębów i aparatem fotograficznym bo te zwykle mam przy sobie.\nZostałam w tym co mam na sobie a niewiele tego bo w Chile jest już ciepła wiosna. Najbardziej boli brak górskich ciuchów i sprzętu bo to oznacza, że o górach muszę raczej zapomnieć. Zresztą biorąc pod uwagę to co mam zostaje mi chyba tylko brazylijska plaża ;).\nPrzypomina mi się od razu, że sami Chilijczycy mówią o sobie, że Chilijczyk jak ma okazje to ukradnie. Wcześniej myślałam, że to nadmierna samokrytyka i nieco kokieterii. Teraz wiem, że to niestety prawda. Zastanawiam się tylko w jakim Chile byli autorzy przewodników które konsekwentnie piszą o bezpieczeństwie w Chile.\nMoja tendencja do tego aby w każdym, nawet przykrym zdarzeniu umieć odnaleźć to co pozytywne tym razem śpi bardzo twardym snem. Nie umiem znaleźć nic pozytywnego w tym co się zdarzyło. Szczęśliwie kiedy to pisze minęło już kilka dni od kradzieży. W Mendozie urzekło mnie doskonale wino i parillady gdzie za jedyne 5$ objadasz się do woli grillowanymi mięsami i pysznymi sałatkami. Nadal nie mam plecaka, nadal mam tylko to w co byłam ubrana, plus kilka niezbędnych drobiazgów które kupiłam już w Mendozie, ale ......chyba już pogodziłam się ze stratą i nawet umiem dostrzec w tym pozytywne strony ;).\n[konto usuniete] 2017-07-20 00:11:37\ngrunt to pozytywne podejście... choć... podziwiam


Szef MSZ spotkał się z nową szefową niemieckiej dyplomacji. Mówił o reparacjach za II wojnę światową | Polityka - Wiadomości Gazeta.pl\nmb, IAR 10.12.2021 14:22\nW Warszawie spotkali się szefowie polskiej i niemieckiej dyplomacji. Już podczas pierwszego, zapoznawczego spotkania, szef MSZ poruszył temat reparacji. - Oczekujemy od rządu niemieckiego współpracy w sprawach odpowiedzialności Niemiec za wywołanie II wojny światowej - powiedział minister Zbigniew Rau.\nPo spotkaniu ze swoją niemiecką odpowiedniczką Annaleną Baerbock minister spraw zagranicznych Zbigniew Rau powiedział, że "decyzja niemieckich władz o budowie Nord Stream 2 była fatalna". - Polska będzie domagać się zamknięcia tego szkodliwego projektu. (...) Podzielam pogląd, że Nord Stream 2 jest zagrożeniem dla pokoju w Europie - stwierdził.\nJak dodał, "do wzrostu zagrożenia dla pokoju w Europie przyczyniła się także polityka poprzednich niemieckich rządów, które powodowane perspektywą zysków ekonomicznych podjęły fatalną politykę współpracy z Rosją przy budowie gazociągów Nord Stream 1 i Nord Stream 2".\nSzef MSZ poruszył temat reparacji\nZbigniew Rau podkreślił także, że polskie władze są zdeterminowane, aby wzmocnić "strategiczny dialog z Niemcami". - Polska nie zgodzi się na powrót do paradygmatu stref wpływów - powiedział polski minister spraw zagranicznych. (...) Oczekujemy od rządu niemieckiego współpracy w sprawach odpowiedzialności Niemiec za wywołanie II wojny światowej, powrotu do rozmów na temat zwrotu zgrabionych przez Niemcy dóbr kultury i gotowości do rozmów o rekompensatach i zadośćuczynieniu - oznajmił polityk.\nAnnalena Baerbock podczas konferencji prasowej mówiła, że jej kraj wyraża pełną solidarność. - Stoimy u boku Polski i krajów bałtyckich w obliczu szantażu prezydenta Białorusi Aleksandra Łukaszenki - powiedziała szefowa niemieckiej dyplomacji.\nJak dodała, z polskim ministrem rozmawiała na wiele tematów, w których są zgodni. - Ale też o sprawach, które nas dzielą - podkreśliła. - Chciałabym podkreślić, że w umowie koalicyjnej jest nawiązanie do niemieckiej winy i odpowiedzialności oraz zobowiązań Niemiec. To nasze historyczne zadanie, by pokój i przyjaźń w sposób otwarty i szczery pielęgnować - stwierdziła.\nNowa szefowa dyplomacji Niemiec w Warszawie. "To nie będzie spacerek"\nNiemieckie media: Baerbock będzie miała z Polską "ciężki kawałek chleba"\nSeria wizyt zagranicznych, którą Annalena Baerbock rozpoczęła tuż po środowym zaprzysiężeniu rządu Olafa Scholza, ma podkreślić konieczność utrzymania ścisłych stosunków Niemiec ze swoimi sąsiadami. W komunikacie niemieckiego MSZ czytamy, że ich podstawą jest "uwzględnienie perspektywy i historii drugiej strony".\nPrzed podróżą do Warszawy Annalena Baerbock zapewniła, że w sprawie zaostrzenia sankcji wobec Mińska przemawia z Polską jednym głosem. Zapytana o gazociąg Nord Stream 2, powtórzyła, że nie jest jego zwolenniczką. Liderka Zielonych zadeklarowała też gotowość ożywienia Trójkąta Weimarskiego.\nNiemieckie media zaś stwierdziły, że polskiemu rządowi mogły się nie spodobać jej spostrzeżenia o NATO i apele o pogłębienie integracji europejskiej, wygłaszane przez nią wcześniej w opozycji. Zdaniem dziennika "Berliner Zeitung" nowa ministerka będzie miała z Polską "ciężki kawałek chleba", bo na agendę wróci już niebawem temat reparacji wojennych.\nW niedzielę Warszawę odwiedzi także nowy kanclerz Niemiec Olaf Scholz.\nRaport polskich służb o locie Protasiewicza. W wieży siedział oficer KGB


Zainwestuj w Siebie: 06/07/10\nCzasem wydaje nam się, że nie jesteśmy wstanie oszczędzać. Piętrzące się wydatki, wciąż rosnące potrzeby, kredyty, wierzyciele to wszystko nie pozwala nam zmrużyć oka- jak w takich sytuacjach oszczędzać?\nW brew pozorom bogacenie się nie jest takie trudne. Najważniejszym jest poznanie zasad jakimi rządzi się świat wielkich pieniędzy i zacząć ich przestrzegać. Możecie teraz powiedzieć, że pieniądze szczęścia nie dają-zgadzam się w 100%. Ale zaufaj mi lepiej być nieszczęśliwym i bogatym niż nieszczęśliwym i biednym.


Wola Gułowska - Klasztory - Artykuły - Karmelici - Prowincja Krakowska - Zakon Braci Najświętszej Maryi z Góry Karmel\nKlasztor Karmelitów w Woli Gułowskiej - diecezja siedlecka\nDopiero skuteczne, jak się później okazało, starania o zezwolenie na uroczystą koronację zainicjował w początkach lat 80 - tych XX wieku przeor i proboszcz tutejszego klasztoru i kustosz cudownego obrazu o. Tadeusz Stuleblak, przy wsparciu prowincjała polskiej prowincji karmelitów o. Łukasza Semika. W pierwszą niedzielę października 1981 roku na corocznym modlitewnym spotkaniu Kleeberczyków u stóp Matki Bożej Gułowskiej Patronki Żołnierzy Września ułożony został list skierowany do Ojca św. Jana Pawła II z prośbą o zezwolenie na koronację cudownego obrazu. Pod listem tym podpisali się wszyscy obecni weterani walk kampanii wrześniowej. Prośba została wysłana do Rzymu. Miesiąc później, 9 listopada nadszedł dokument Stolicy Apostolskiej, zezwalający na uroczystą koronację łaskami słynącego obrazu Matki Bożej w kościele ojców karmelitów w Woli Gułowskiej. W porozumieniu z biskupem siedleckim ustalono datę uroczystości na dzień 5 września 1982 roku, w rocznicę ostatniej bitwy wrześniowej pod Kockiem w czasie wojny obronnej w 1939 roku, kiedy to w dniach od 4 do 5 września została stoczona zacięta walka o klasztor i kościół karmelitów w Woli Gułowskiej. Punktem kulminacyjnym była suma koronacyjna 5 września 1982 roku o godzinie 12. Poprzedziło ją powitanie przybyłego na tę uroczystość prymasa Polski ks. arcybiskupa, późniejszego kardynała Józefa Glempa, Sekretarza Episkopatu Polski ks. arcybiskupa Bronisława Dąbrowskiego, ks. arcybiskupa wrocławskiego, kardynała Henryka Gulbinowicza i innych biskupów. Kazanie podczas Mszy św. koronacyjnej wygłosił ks. prymas. W swojej homilii - zapewne odnosząc się do tytułu Matki Bożej Gułowskiej Patronki Żołnierzy Września, oraz do ostatniej bitwy wrześniowej pod Kockiem w 1939 roku - wyeksponował mniej widowiskową stronę patriotyzmu: pracę dla Ojczyzny, pracę dla przyszłych pokoleń. Według kaznodziei – pracę dla Polski należy zacząć od moralnej odnowy społeczeństwa i rodziny. W kontekście II wojny światowej prymas apelował o pokój, gdy mówił:\n[...] żeby nigdy w naszym kraju nie powtórzyła się taka tragedia. Nie chcemy być zabijani. Nie chcemy mieć obozów. Nie chcemy cierpień i głodu. Nie chcemy mieć wygnań. Nie chcemy oglądać ruin odbudowanego kraju i dlatego koronujemy Matkę Najświętszą w Woli Gułowskiej i prosimy Ją o pokój, aby była Królową Pokoju dla tych ziem, dla wszystkich ziem […]. Daj, Matko Najświętsza z Woli Gułowskiej, abyśmy w naszym pokoleniu mogli Ciebie zawsze błogosławić w świętym pokoju […].\n„Módlcie się tylko, proście Pana Boga i tej Cudownej Panienki, a zobaczycie, że wkrótce przyjdą tutaj ci sami zakonnicy co ja i w tym samym habicie ciemnobrązowyrn, przepasanym pasem skórzanym i w tym samym białym płaszczyku, który Eliasz zostawił swemu następcy prorokowi Elizeuszowi, a który ja noszę - módlcie się tylko, a oglądać będziecie tych samych zakonników, co ja i oni waszymi duszami kierować będą.”\nTel. 25 755-98-80\nStrona WWW: www.wola-gulowska.karmelici.pl


XLI OLIMPIADA GEOGRAFICZNA Zawody III stopnia pisemne podejście - PDF\nXLI OLIMPIADA GEOGRAFICZNA Zawody III stopnia pisemne podejście\nDownload "XLI OLIMPIADA GEOGRAFICZNA Zawody III stopnia pisemne podejście 1 ... ..."\n1 -1/1- XLI OLIMPIADA GEOGRAFICZNA Zawody III stopnia pisemne podejście 1 Zadanie 1. Na poniższych schematycznych mapach przedstawiono kontury państw i sygnatury punktowe w miejscach położenia ich stolic. W wykropkowane miejsca pod mapami wpisz nazwy państw oznaczonych szrafem Zadanie 2. Uzupełnij tabelę, wpisując po jednym państwie, z którym dany kraj ma największe obroty handlowe pod względem eksportu lub importu (dane dla 2013 r.). Odpowiedzi wybierz spośród poniższych. Uwaga! Odpowiedzi można wykorzystać więcej niż jeden raz. państwa: Chiny, Francja, Holandia, Kanada, Niemcy, Włochy Państwo Eksport Import Brazylia Egipt Niemcy Polska Stany Zjednoczone\n2 -1/2- Zadanie 3. Na wykresie przedstawiono zmiany udziału rolnictwa w wartości dodanej PKB w 3 państwach po 1970 r. Wpisz do kwadratów na wykresie odpowiednie litery (A-D). Tylko 3 odpowiedzi spośród 4 podanych są prawidłowe. Uwaga! Każdą literę (A, B, C lub D) można wpisać tylko do jednego kwadratu. A Brazylia B Francja C Stany Zjednoczone D Węgry Zadanie 4. Wskaż, w którym z państw produkcja rolnicza: wielkość zbiorów lub pogłowie zwierząt, są największe na świecie (dane według FAO, średnia z lat ). Wstaw po jednym znaku X w każdym wierszu tabeli. cynamon jabłka jęczmień kawa kukurydza maliny ziemniaki bydło konie owce Chiny Indie Indonezja Rosja Brazylia Stany Zjednoczone Zadanie 5. W tabeli przedstawiono wielkość nominalnego PKB i udział sektora przemysłowego w wartości dodanej w 3 państwach (dane dla 2012 r.). Wpisz do tabeli nazwy państw. Odpowiedzi wybierz spośród poniższych. państwa: Chiny, Francja, Polska, Rosja, Stany Zjednoczone Państwo Wielkość nominalnego PKB (mld USD) Udział sektora przemysłowego w wartości dodanej (%)\n3 -1/3- Zadanie 6. Przyporządkuj właściwe opisy do map, przedstawiających różne zjawiska w państwach świata w 2010 r. Wpisz odpowiednią literę (A-F) do kwadratu w lewym górnym rogu każdej z map. Tylko 4 odpowiedzi spośród 6 podanych są prawidłowe. Uwaga! Wielkość kół na mapie jest wprost proporcjonalna do wielkości danego zjawiska. Każdą literę (A-F) można wpisać tylko do jednego kwadratu. A długość linii kolejowych B liczba bezrobotnych C liczba mieszkańców dużych aglomeracji (liczących powyżej 1 mln mieszkańców) D liczba osób w wieku 15 lat i więcej nieumiejących pisać i czytać E przyjazdy turystów zagranicznych (wg kryterium co najmniej 1 noclegu) F wyjazdy turystów za granicę (wg kryterium co najmniej 1 noclegu)\n4 -1/4- Zadanie 7. A. Na rysunku przedstawiono etapy współczesnej urbanizacji według jednej z koncepcji. Do kwadratów na rysunku wpisz litery (A-D) odpowiadające poszczególnym etapom. Tylko 3 odpowiedzi spośród 4 podanych są prawidłowe. Uwaga! Każdą literę (A, B, C lub D) można wpisać tylko do jednego kwadratu. A dezurbanizacja B ruralizacja C suburbanizacja D urbanizacja wstępna (początkowa) B. Według tego modelu, większość polskich dużych miast znajduje się aktualnie w fazie (podkreśl poprawną odpowiedź): dezurbanizacji ruralizacji suburbanizacji urbanizacji wstępnej (początkowej) Zadanie 8. Obok każdego zdania zaznacz X w kolumnie P, jeśli zdanie jest prawdziwe lub w kolumnie F, jeśli zdanie jest fałszywe. Oficjalną walutą Ekwadoru jest dolar amerykański. Chrześcijaństwo, islam i judaizm to religie monoteistyczne. Gazociąg Północny (Nord Stream) łączy Rosję, Estonię i Niemcy. Kontrurbanizacja jest synonimem suburbanizacji. Ponad połowa ludności świata mieszka na obszarach powyżej 500 m n.p.m. UNESCO jest instytucją założoną przez Unię Europejską. Wartość eksportu Polski w 2013 r. była większa niż Irlandii. Wielkość nominalnego PKB stanu Nowy Jork (USA) była w 2013 r. większa, niż wielkość nominalnego PKB Polski. P F\n5 -1/5- Zadanie 9. Na poniższych mapach przedstawiono pewne zjawisko w 1970 i 2012 r. Do prostokątów pod mapami wpisz odpowiedni rok (1970 lub 2012) oraz literę (A, B, C lub D) opisującą to zjawisko. Granice państw są współczesne. A udział eksportu w PKB B udział ludności w wieku 65 lat i więcej C udział rolnictwa w PKB D udział wydatków na zbrojenia w PKB Zadanie 10. Do każdej z dat podanej w tabeli przyporządkuj odkrywcę (podróżnika), osiągnięty (poznany) przez niego obiekt oraz aktualną nazwę państwa, do którego należy (zależy politycznie) ten obiekt. Odpowiedzi wybierz spośród poniższych. Uwaga! Jedna z podanych odpowiedzi jest niepotrzebna, a jedną należy wpisać dwukrotnie. odkrywcy: Eryk Rudy, Ferdynand Magellan, James Cook, Willem Barents obiekt: Grenlandia, Hawaje, Mariany, Spitsbergen państwa: Dania, Norwegia, Rosja, Stany Zjednoczone Rok Odkrywca (podróżnik) Obiekt Aktualna nazwa państwa ok\nXL OLIMPIADA GEOGRAFICZNA Zawody III stopnia pisemne podejście 1\n-1/1- XL OLIMPIADA GEOGRAFICZNA Zawody III stopnia pisemne podejście 1 Zadanie 1. Poniżej znajdują się opisy dotyczące 5 państw, będące fragmentami prozy Ryszarda Kapuścińskiego. Na ich podstawie odgadnij


Po drugiej stronie cz.4 | Mój Własny Świat Wiki | FANDOM powered by Wikia\nOpowiadania, Świt Chaosu\tPo drugiej stronie cz.4\nStrange z lekkim zdenerwowaniem czyściła szklanki. W burdelu nie było jakoś klientów, więc piratka została sama z Vellox i pracownicami, te drugie jednak spędzały czas na zapleczu. Dziewczyna jako właścicielka Vanilla Unicorn, siedziała sobie w kącie i z zadowoleniem liczyła pieniądze zarobione przez ostatni tydzień.\nStrange w przeciwieństwie do przyjaciółki była poddenerwowana. Odkąd Mikhaln przyszedł do VU, wiele osób zaczęło zachowywać się dziwnie a barmanka w tym burdelu nie była wyjątkiem. Dekadenckie, kosmate myśli zaczęły wypełniać jej umysł, często patrzyła rozmarzona w przestrzeń i sama przyłapała się na dłuższym przyglądaniu się pracownicom prowadzącym klientów do pokoju. Gdy raz ledwo się powstrzymała żeby za nimi nie pójść, postanowiła zrobić sobie przerwę. Nie potrafiła jednak przestać myśleć o dziwnych, perwersyjnych rzeczach, dodatkowo cały czas było jej gorąco i to w konkretnych miejscach. Vellox skarciła ją za to że cały czas zmniejsza temperaturę, przez co nie da się wysiedzieć wewnątrz, Strange nie miała jednak zbytniego wyboru.\nPiratka była wdzięczna chłopakowi za to że wyszedł, w jego towarzystwie z pewnością nie byłaby w stanie się opanować. Pewnie zaciągnęłaby go na zaplecze...może nawet by z nim tam nie dotarła...\n- Ogarnij się do cholery!- skarciła samą siebie Strange, rozbijając przy okazji szklankę gołymi rękoma i raniąc sobie dłonie. Ból nie był taki jak zawsze, przypominał mrowienie w palcach. Bardzo przyjemne. Piratka włożyła sobie palce do ust i zaczęła je ssać i oblizywać z krwi. Oplotła nim najpierw jeden, potem drugi i trzeci, powoli i spokojnie zlizując je z krwi. To było przyjemne. Bardzo przyjemne.\nDziewczyna zaczęła lizać intensywniej i z większym zapałem . Nawet gdy z ran nie leciała już krew, Strange nie przestawała tego robić. W pewnym momencie jęknęła z przyjemności, zwracając na siebie uwagę przyjaciółki.\n- Strangu, co ty odpierdzielasz?!- zakrzyknęła Vellox.\nNa dźwięk głosu swojej przyjaciółki Strange momentalnie przestała i wyciągnęła palce z ust. Jej policzki były całe czerwone z zażenowania.\n- Co za wstyd...- wyszeptała blond-włosa.\nWstyd i zażenowanie były u niej tak wielkie jak zawsze, jednak w jakiś osobliwy sposób, inaczej na nią działały. Były jak jakiś nowy, dotąd nieznany rodzaj przyjemności. Dziewczyna oczywiście wstydziła się swojego zachowania, ale zarówno ten wstyd jak i zażenowanie, które powinny negatywnie na nią działać, sprawiały jej rozkosz. Czuła się tak dobrze i tak źle jednocześnie, że praktycznie nie wiedziała co myśleć. Ścisnęła mocno dłonie w pięść ale i teraz nie czuła bólu, a przyjemne mrowienie.\n- Pójdę na chwilę na zaplecze.- powiedziała Vellox, patrząc się podejrzliwie na swoją przyjaciółkę.\nGdy tylko wyszła Strange nie wytrzymała. Wyciągnęła jedną ze szmat i włożyła ją sobie do ust. Następnie wyciągnęła z szuflady nóż i przejechała nim po swojej ręce. Z obejmującej całą rękę rany zaczęła lecieć krew a Strange zaczęła krzyczeć, dźwięk był jednak pochłaniany przez szmatę. Z resztą, nie były to krzyki bólu a bardziej jęki rozkoszy. Nie przestawała ciąć swojego ciała, każde nacięcie doprowadzało ją do stanu bliskiego ekstazie. W pewnym momencie fala przyjemności była tak wielka, że pod dziewczyną ugięły się nogi. Piratka uderzyła głową o róg baru, wypuszczając nóż z dłoni i szmatę z ust. Leżała teraz w kałuży krwi, wytworzoną z jej wciąż cieknących ran. Teraz doszła jeszcze jedna, na głowie.\n- C..co się ze mną dzieje?- spytała Strange, nie spodziewając się odpowiedzi. Nie oznaczało to jednak, że jej nie dostanie.\n-Mhhhhmmm...jaki wspaniały okaz.- na dźwięk głosu Strange dostała gęsiej skórki. Był niczym szept tysiąca zmysłowych, kojących i władczych głosów.\nPiratka w życiu nie słyszała niczego tak pięknego- słuchanie tego głosu było niczym oglądanie wspaniałego dzieła sztuki, doznania były identyczne. Aczkolwiek silniejsze.\n- Kt..kto?- tylko tyle zdołała wydusić Strange.\nDziewczyna położyła się na ziemi i wgryzła się w swoją wargę do krwi, byle nie jęczeć z przyjemności. Jej palce wbrew jej woli wchodziły w jej rany, rozszerzając je i rozdrapując. Nie było jednak mowy o bólu, Strange wierzgała z przyjemności.\n- Milcz.- rozkazał głos a piratka natychmiast go posłuchała.- Grzeczna dziewczynka. Co za wspaniałe, pełne dekadencji miejsce. Perwersję wyczuwam tu w samym powietrzu, a nigdzie nie ma jej tak wiele jak wokół ciebie.\nStrange dyszała. Od nadmiaru przyjemności jej umysł ledwo był w stanie rozumieć co się wokół dzieje. Jej ręce nadal pracowały, jej rany nadal krwawiły a ekstaza w jakiej była nie malała nawet na ułamek sekundy. Chciała wiedzieć co się właściwie dzieje, wiedziała jednak że nie może się odezwać. Z resztą, nie powinna tak łatwo ulegać swoim pragnieniom...\n- Pragnienia są wszystkim, są jedynym co liczy się w życiu. Spełnianie swych pragnień, doznawanie przyjemności ponad wszelkie możliwe wyobrażenia.\nWtem przed leżącą Strange coś się objawiło. Dziewczyna nie potrafiła wyrazić swojego zdziwienia- stał, a raczej kucał przed nią Przemek. Wyglądał tak jak zawsze, tym razem jednak jego oczy były całe fioletowe, a jego spojrzenie było drapieżne. Patrzył na nią nie jak chłopak, nie było w tym miłości. Patrzył na nią jak na zabawkę, z którą mógł zrobić cokolwiek mu się podoba.\n- Zwą mnie Mrocznym Księciem. To co teraz czujesz to nic, poddaj mi się a przekonasz się czym jest prawdziwa rozkosz. Me imię to Slaanesh a cała ekstaza i wszystkie rozkosze tego świata to moja domena.\nSlaanesh. Na samo wspomnienie w myślach tego imienia dziewczyna nie mogła się kontrolować. Było pełne pasji, nieodkrytych pragnień i czekających na nią przyjemności. Resztkami wolnej woli Strange próbowała wyrwać się z uścisku Boga Rozkoszy. Zatrzymała swoje ręce i spróbowała złapać w dłonie kolibra, mając nadzieję że ten ją wspomoże. Nim jednak zdążyła to zrobić, Slaanesh znów przemówił.\n- Potrafię spełnić każde pragnienie. Służ mi, wielb mnie a nieznane ci, przytłaczające zwykłych śmiertelników pragnienia będą na wyciągnięcie ręki.\nIstota o wyglądzie Przemka złapała ją za brzuch a ta wydala z siebie głośny jęk rozkoszy.\nOstatnie bariery w jej umyśle, ostatnie myśli o sprzeciwie, resztki wolnej woli zniknęły, zastąpione przez przytłaczającą ilość doznań. Ręce piratki natychmiast powędrowały w jej dolne partie.\n- Slaanesh, Slaanesh, Slaanesh, Slaanesh, Slaanesh, Slaanesh!- powtarzała to imię niczym mantrę Strange wierzgając, rzucając się po podłodze i płacząc z przyjemności. Jej rany rozszerzały się, jej mięśnie były na granicy rozerwania, ona jednak ani myślała przestawać. Wszystko w imię Księcia Rozkoszy.\nVellox przeciągnęła się, wchodząc do głównej sali. Rozliczanie się z pracownicami było fajne, bo zawsze było wiadome że coś chowają. Właściwie to najwięcej ukrywała Strange, ale z oczywistych względów Vellox wolała się z nią nie rozliczać. Chociaż mała pogadanka na pewno nie zaszkodzi. Tym bardziej że jej przyjaciółka zachowywała się dzisiaj dziwnie.\nGdy tylko dziewczynarozejrzała się po wnętrzu, niemal dostała zawału. Cały bar był pełen krwi i jakiejś innej cieczy. W niektórych miejscach było widać kawałki skóry.\n- Co do cholery?!- zakrzyknęła Vellox, zasłaniając usta żeby nie zwymiotować.\nWtedy w rogu zobaczyła zbliżającą się do niej Strange. Dziewczyna ledwie przypominała samą siebie- jej ubranie było rozerwane a ciało pocięte w dziwnych, fantazyjnych wzorach. Resztki ubrań kleiły się do jej mokrego od potu i krwi ciała. W oczach piratki widać było obłęd.\n- Wszystko...hehe....wszystko dla Księcia Rozkoszy.- powiedziała Strange, patrząc na Vellox i oblizując usta.\nNim dziewczyna zdążyła spytać co się dzieje, z rąk Strange wylecialy trzy noże. Jeden z nich wbił się w jej ramię, drugi w bok a trzeci w kolano. Vellox zapłakana padła na ziemię. Jej krzyki rozpaczy i bólu były dla uszu piratki niczym najpiękniejsza muzyka. Fakt że skrzywdziła swoją przyjaciółkę, osobę którą znała tyle czasu...ciałem piratki wstrząsnął spazm.\n- Strangu...co ty...- łkała Vellox, powoli wyciągając dwa pierwsze noże ze swojego ciała.\nStrange szybko znalazła się przy swojej ofierze i wbiła nóż znajdujący się w jej kolanie jeszcze mocniej. Vellox krzyczała jak obłąkana, wzywając pomocy. Próbowała zamienić się w cień, jednak ból był tak ogromny, że nie mogła się skupić. Krew spływała po jej ciele, podobnie jak łzy po jej policzkach.\n- Spokojnie, nie będziesz w tym sama.- powiedziała Strange po czym wzieła jeden z noży i wbiła go sobie w kolano tak samo mocno jak swojej przyjaciółce. W przeciwieństwie do niej nie krzyczała, tylko wydała jęk rozkoszy. Twarz piratki była cała czerwona.- Wszystko co zrobię tobie, zrobię też sobie.\nNie uspokoiło to Vellox, która w panice zaczęła się rzucać i wyrywać piratce. Strange żeby ją przetrzymać, wbiła jej swoje pazury w ramiona tak głęboko, że przebiła się przez skórę. Właścicielka VU krzyknęła z bólu.\n- Błagam...przestań!!- krzyczała zrozpaczona Vellox.\nStrange mruczała z przyjemności, robiąc to samo ze sobą.\n- Slaanesh...- powiedziała Strange, jakby samo mówienie tego imienia sprawiało jej przyjemność.- Slaanesha można zadowolić jedynie bólem i przyjemnością. Ty odczuwasz to pierwsze, ja to drugie.\nVellox nie miała pojęcia o czym mówi jej przyjaciółka, jednak nie miała teraz czasu nad tym myśleć. W jednej chwili Strange wyciągnęła specjalny, z obydwu stron ostry nóż i wbiła go jednocześnie w ciało swoje i przyjaciółki. Łzy lały się strumieniami z oczu Vellox a jej gardło było juz rozerwane od krzyku. Podobnie było ze Strange- u niej jednak były to łzy szczęścia i krzyk przyjemności.\nRany szybko goiły się na ciele Strange, co trochę zasmucało piratkę. Każda z nich miała swoją historię i wartość emocjonalną, jednak z drugiej strony, skoro znikaly to zawsze było miejsce na nowe. Na ciele Vellox już takich miejsc nie było.\nLeżąca w kałuży krwi kotołaczka nie ruszała się. Każdy centymetr jej ciała był pocięty, nie było przestrzeni wolnej od ostrza noża czy chociaż zębów piratki.\nTeraz Strange czuła się inaczej. Każdy jej oddech, każdy ruch, każda myśl przepełniona była perwersyjną przyjemnością i służyła jej Bogu.\nByła teraz Czempionem Slaanesha.\nDziewczyna odwróciła swój obłąkany wzrok w stronę drzwi. Stały w nich inne pracownice- prostytutki i kelnerki. Dziewczyna oblizała usta.\n- Dla was mam coś specjalnego.- powiedziała Strange.


Rihanna postawi ten sam krok, co Jay Z - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Rihanna » Rihanna postawi ten sam krok, co Jay Z\nRihanna postawi ten sam krok, co Jay Z\nczytany: 18516 razy\nJak na tym wyjdzie?\nFortunę Rihanny szacuje się na 120 milionów dolarów. Piosenkarka podróżuje za dramo, ubrania dostaje od producentów, a restauracje same zapraszają ją na kolacje i obiady. RiRi zatem może do woli inwestować swoje miliony, dlatego w jej głowie pojawiła się złota myśl - gwiazdka pragnie kupić klub piłkarski.\nRiRi nie jest jedyną sławą próbującą wzbogacić się na sporcie. Jakiś czas temu Jay Z wykupił drużynę koszykarską, Brooklyn Nets.\nNa pomysł kupienia piłkarskiego klubu Rihanna wpadła podczas Mundialu, jej współpracownicy myśleli, że to spontaniczny pomysł bez przyszłości, jednak sprawa stała się realna.\nRihanna chce stworzyć akademię piłkarską na rodzinnym Barbadosie. Jednak jej największym marzeniem jest własny klub z Wielkiej Brytanii - zdradza osoba z otoczenia gwiazdy.\nMoże RiRi zostanie kiedyś bizneswoman roku? Ciekawe, co założyłaby na wręczenie nagrody... Pamiętacie jak po wyróżnienie dla ikony stylu przyszła w całkowicie prześwitującej sukience?\nChcesz poznać Rafała Maślaka? W ten weekend jest szansa\nKrystyna Janda o Rafalali: Nabrałam podziwu dla jej odwagi\nJej mężowi cellulit zdecydowanie nie przeszkadza (FOTO)\nKanye West naciska na Kim, by zrzuciła kilka kilogramów\nczytano: 16664 razy\n... wyglądać źle!


Szukaj w SFD: enantan\nTestosteron Enantan dlugosc lancucha a czestotliwosc iniekcji\n[...] zdan o Enanie, prosze czytac ponizej i sie wypowiadac, chcialbym wiedziec co wy o tym myslicie! Dodam rowniez wykres enana dla ulatwienia Z artykulu: Okres poltrwania dla enantanu testosteronu wynosi ok. 8 dni (wykres),kulturysci zazwyczj przyjmuja go co 4/5dni, aby-tak na wszelki wypadek- nie dopuscic do zbytniego spadku poziomu testosteronu [...]\nOdpowiedzi: 2 Ilość wyświetleń: 2955 Data: 4/11/2012 2:54:30 PM Liczba szacunów: 0\nenantan na 2 noge\n[...] z 2lisci clomu.cel sie powiodl,spadkow praktycznie zadnych.w chwili obecnej jade na suplach.sprawa ma sie do drugiego cyklu,ktory chcialbym juz powoli kompletowac.mysle o enantanie! -czy pojechac z nim solo czy dorzucic cos jeszcze? -chodzi mi po glowie dodac winko albo metke choc nie jest to konieczne -czy 10tyg starczy pomiedzy cyklami,czy [...]\nOdpowiedzi: 27 Ilość wyświetleń: 2042 Data: 5/4/2010 10:47:18 PM Liczba szacunów: 0\n3 cykl - enantan + wino\nwitam po dluzszej przerwie planuję na koniec marca cykl. bedzie to moj 3 cykl. 1 cykl: meta 25mg ED x 5tyg 2 cykl: 1-4 meta 30mg ED, 1-6 prop 100mg c2d W drugim cyklu gdzies przed ostatnim tyg zaczely swedziec suty, bolec przy ucisku, wiec wzialem nolve - pomogło. Na odblok clomid i ciagnalem caly czas tą nolve. Wszystko przebieglo pomyslnie, z [...]\nOdpowiedzi: 14 Ilość wyświetleń: 2600 Data: 3/1/2009 12:33:52 PM Liczba szacunów: 0\nPierwszy cykl ENANTAN TESTOSTERONU 250\nWitam . chciałbym zacząć swój pierwszy cykl na sterydach. Moja koncepcja to 12tygodni po 250mg na tydzień ENANTAN TESTOSTERONU. Hepatil dla wątroby. I później jakieś PCT . Dodam że robię to ze znajomym który ma jakieś większe doświadczenie i w razie czego mam łatwy dostep do Tamoxifenu. Suple: Witaminy BCAA Dieta: 3700kcal 180g białka 500g [...]\nOdpowiedzi: 15 Ilość wyświetleń: 15393 Data: 1/2/2016 10:18:53 PM Liczba szacunów: 0\nEnantan Testosteronu na 2gi cykl\nMam tylko 3 tygodnie przerwy od ostatniego cyklu. I chce teraz zaczac 12 tygodniowy cykl na shotach. Mam 20 ampulek Rotexmedica (Germany) Testosterone Enanthate 250mg/ml Chce zrobic taki cykl 1-4 Meta 30mg ED 1-12 Test E 500mg tygodniowo (250mg co 3-4 dni) Na odblok mam 30x 50mg Clomidu, i w razie gino 30x 20mg Nolvy 1. WIEK: 21 2. WAGA: 91 [...]\nOdpowiedzi: 12 Ilość wyświetleń: 2277 Data: 8/14/2010 5:33:25 PM Liczba szacunów: 1\n1.WIEK: 35 2.WAGA: 94 3.WZROST: 180 4.WYMIARY: -Biceps: 44 -Klata: 12* -Udo: 6* -Talia: 90 5.STAŻ NA SIŁOWNI: ponad 3 lata 6 cykle sterydowe 1x Propionat 100 mg eod 7.DOTYCHCZAS STOSOWANE SUPLEMENTY/ODŻYWKI: Storm, shock therapy,Jabłczan, bcaa, aakg, Białko Izolat / Caseina 9.POZIOM BF% (mniej więcej 20 %) 10.TENDENCJA DO TYCIA/CHUDNIĘCIA (TYP [...]\nOdpowiedzi: 20 Ilość wyświetleń: 1292 Data: 12/17/2014 10:39:51 PM Liczba szacunów: 0\nEnantan + DECA --- Przejcie na TREN ???\nWitam serdecznie, panowie pytanko jestem na 4 cyklu ( wiekszosc opierala sie na testo + deca , czasem meta na kicka ) OK na poczatek ankieta ;) 1. WIEK: 25 2. WAGA: 95 3. WZROST: 180 4. WYMIARY: -biceps: 43 -klatka: -udo: -talia: 5. STAŻ NA SIŁOWNI: 4 6. DIETA: -białko: 200 -węglowodany: 600 -tłuszcz: 80-90 7. ILE I JAKIE PRZEBYTE CYKLE [...]\nOdpowiedzi: 11 Ilość wyświetleń: 1066 Data: 1/27/2017 4:52:44 PM Liczba szacunów: 1\ncykl prop enantan a potomek POPRAWIONY z ankietą\n[...] uzyc 1srodka na" pierwszy raz" i jest to testosteron... stosowalem propionat 10ml/100mg e2d do wykonczenia fiolki w dawkach 50mg. po zakonczeniu propa przeszedlem na enantan 10ml/250mg w dawkach 125mg e5d . obecnie zanotowalem przyrost ok 8kg po takim cyklu... jak dla mnie jesto duzo gdyz nigdy nie moglem przytyc na krea i "suchej" [...]\nOdpowiedzi: 14 Ilość wyświetleń: 1640 Data: 11/7/2015 10:57:14 AM Liczba szacunów: 5\nCykl prop i Enantan a potomek\nOdpowiedzi: 4 Ilość wyświetleń: 685 Data: 11/6/2015 3:18:48 AM Liczba szacunów: 0\nCykl na testosteron enantan deka tren. Doradzcie.\n[...] rosną 15. PPM (podstawowa przemiana materii): 16. WYNIKI SIŁOWE: -klata: rekord 180kg. Teraz 140 maks -martwy ciąg: -przysiad: Mam aktualnie na stanie 40 ml testosteron enantan 20. Trenu i 10 deki na odblok 2 hcg 5000ui 2 listki clomidu Pytanie jest o to jak to najlepiej rozpisać to co mam. Co kiedy włączyć waszym zdaniem jakie [...]\nOdpowiedzi: 13 Ilość wyświetleń: 2231 Data: 3/30/2015 6:47:58 PM Liczba szacunów: 0\nTest enantan + winstrol, pytanie o dawkowanie\nWitam, oto ankieta 1. WIEK: 22 2. WAGA: 91 3. WZROST: 180 4. WYMIARY: -biceps: 43 -klatka: 118 -udo: 65 -talia: 90 5. STAŻ NA SIŁOWNI: 4,5r 6. DIETA: Nie liczona -białko: -węglowodany: -tłuszcz: 7. ILE I JAKIE PRZEBYTE CYKLE STERYDOWE: - 8. TRENING: 4dni/tydzien 9. CEL CYKLU: masa/siła 10. OSTATNI CYKL I ODSTĘP CZASOWY OD JEGO ZAKOŃCZENIA: 11. [...]\nOdpowiedzi: 17 Ilość wyświetleń: 2706 Data: 9/16/2012 2:17:04 PM Liczba szacunów: 0\nOdpowiedzi: 48 Ilość wyświetleń: 15049 Data: 8/22/2012 7:42:32 PM Liczba szacunów: 5\n1.WIEK: 29 lat 2. WAGA: 77 kg 3. WZROST: 181cm 4. WYMIARY: -biceps: 38 -klatka: 103 -udo: 57 -talia: 86 5. STAŻ NA SIŁOWNI: 6 lat (z przerwami) 6. DIETA: -białko: 2g/kg -węglowodany: 3g/kg -tłuszcz: ok. 1g/kg 7. ILE I JAKIE PRZEBYTE CYKLE STERYDOWE: 2 cykle: 1)prop+masteron (bez większych przyrostów, głównie siła, cykl około 16 tygodni, ogólnie [...]\nOdpowiedzi: 4 Ilość wyświetleń: 277 Data: 2/23/2019 2:37:39 PM Liczba szacunów: 1\nCykl propionat -> Enantan\nWitam Przez 10tyg leciałem testosteron propionate 3x w tyg 100mg. Postanowiłem przerzucić się na testosteron enantan prolongatum jelfa 100mg 2x w tyg, ponieważ propionat zbytnio mi nie służył straszny ból po iniekcjach :( Ogólnie czuje, ze lepiej czuje się i idę na enantanie, wszystko jest okej Chciałbym poleciec trochę jeszcze na tym, najlepiej [...]\nOdpowiedzi: 31 Ilość wyświetleń: 924 Data: 5/4/2019 12:35:51 AM Liczba szacunów: 11\nRozpiska: trenbolon enantan, boldenon\n[...] OWŁOSIENIA:głowa łysa reszta jak u małpoluda. 15. PPM (podstawowa przemiana materii):?? 16. WYNIKI SIŁOWE: -klata:170 -martwy ciąg:250 -przysiad: 202 Następny cykl chciałbym oprzeć na następujących środkach: trenbolon, enantan testosteronu i boldenon. Zależy mi głównie na poprawienie wyników siłowych. Prosiłbym o rozpiskę cyklu i ew. odblok pzdr.\nOdpowiedzi: 22 Ilość wyświetleń: 4489 Data: 6/19/2012 7:56:38 PM Liczba szacunów: 0\nWitam Chciałbym zacząć swój pierwszy cykl na SAA. Zanim napisz wszystkie swoje dane chciałbym uprzedzić że proszę o radę co do dawkowania i wyboru odpowiedniego produktu handlowego,firmy zajmującej się rozprowadzaniem tego typu produktów,nie oczekuję wypowiedzi na temat moich wymiarów czy diety. Krótka charakterystyka: Staż na siłowni 4 lata [...]\nOdpowiedzi: 36 Ilość wyświetleń: 3134 Data: 9/13/2012 12:56:00 AM Liczba szacunów: 0\n[...] materii): 16. WYNIKI SIŁOWE: -klata: 95 -martwy ciąg:138 -przysiad Witam mam pytanie czy mogę połączyć enatan genesisu z omnadrenem jestem po 4 tygodniach cyklu z samego enantanu(prolo z jelfy) ale efekty bardzo marne dawkouje 200mg co 4 dzień dieta dopięta. Tescia miałem z undera pewnie jest dupny:/ Mam mozliwosć kupienia enana genesisu i [...]\nOdpowiedzi: 13 Ilość wyświetleń: 1973 Data: 10/22/2012 9:18:31 PM Liczba szacunów: 0\nEnantan i stanozolol\n[...] razy, na wiele sposobow w wielu watkach. Przeszukalem forum, znalazlem wiele odpowiedzi na moje pytania. Problemem jest to, ze odpowiedzi byly rozne. Chce zrobic cykl z enantanem i winstrolem w tabletkach. Ilosci ? Enantan w sumie niewyczerpalny, winstrol 10mg - 200 tabletek. Enantan przez 12 tygodni, z winstrolem wejde w trakcie cyklu. Z [...]\nOdpowiedzi: 14 Ilość wyświetleń: 1621 Data: 2/17/2017 7:13:42 AM Liczba szacunów: 7\nProblem z redukcją enantan + masteron\n[...] moje dane: wiek 21 waga 95 wzrost 181 bf 23% staż 3 lata Mam problem z redukcją - waga stoi i obwody również i niczym nie mogę ruszyć, mój cykl jest taki: 1-12 testo enantant 100mg eod 4-14 masteron 50mg eod hcg 250 i u e3d Miska ogarnięta, startowałem z 3g węgli 3g bialka i 1t ale nic nie ruszało, postanowilem przejsc troche na keto z [...]\nOdpowiedzi: 16 Ilość wyświetleń: 3938 Data: 7/28/2014 12:23:58 AM Liczba szacunów: 0\nEnantan 20 tyg.\nWitam szanowne grono forumowiczów, Od Września b. roku planuję zacząć cykl na enantanie testosteronu. Będzie to mój drugi cykl, pierwszy odbył się na propionacie (12tyg) oraz oxie a skończył na początku maja. Przyrosty były godne i ogółem spodobała mi się ta zabawa :). Swój drugi cykl zaplanowałem od 1 września i planowo ma wyglądać to tak: 1-20 [...]\nOdpowiedzi: 7 Ilość wyświetleń: 1007 Data: 6/19/2017 4:45:59 PM Liczba szacunów: 1\nOstatnio wyszukiwane: dieta do oceny rotacja weglami kuchnia berberyna hcl superseria shaker citrulline WPC 80 PURE pistacje muscle factory cellzoom węglowodany pill box masło orzechowe w proszku przedtreningówka kostka Sos 0 Maciej Sulikowski cynk jakie badania\nFOTORELACJA - OPOLE SPORT FAIR 2014\nGino na Trenie\nInjekcja w najszerszy grzbietu, kaptury, tyl barkow, dwugłowy uda\nlow carb 100 KG\njak dobrać sztangę\nnaciagniete sciegna lokcia\nile cm w bicepsie w rok


Prof. Maciej Krzakowski: Nobel w dziedzinie medycyny zasłużony | Gazeta Lekarska\nOdkrycie tegorocznych laureatów Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny stanowiło podstawę wprowadzenia nowych możliwości leczenia przeciwnowotworowego – mówi prof. Maciej Krzakowski z Centrum Onkologii – Instytutu w Warszawie.\n„Obecnie immunoterapia za pomocą inhibitorów CTLA-4 i PD-1/PD-L1 jest z powodzeniem wykorzystywana w leczeniu wielu nowotworów (np. raku płuca, raku nerki, czerniaku lub raku głowy i szyi)” – wyjaśnia prof. Krzakowski. Dodaje on, że w wielu wypadkach jej skuteczność jest większa od klasycznej chemioterapii i wykazuje przy tym lepszą tolerancję. Poza tym odpowiedzi uzyskiwane w następstwie jej zastosowania są długotrwałe.\nSpecjalista przyznaje, że immunoterapia przeciwnowotworowa wymaga jeszcze optymalizacji – wciąż część chorych nie odnosi korzyści. „Największą szansą w związku z immunoterapią za pomocą inhibitorów punktów kontrolnych jest wprowadzenie wymienionych leków do leczenia chorych we wczesnych stadiach zaawansowania, tzn. do leczenia uzupełniającego leczenie chirurgiczne lub konsolidującego wyniki radioterapii/radiochemioterapii” – podkreśla.\nProf. Krzakowski dodaje, że ostatnie z tych zastosowań jest już potwierdzone – jeden z inhibitorów punktów kontrolnych ma potwierdzoną wartość w konsolidującym leczeniu po radiochemioterapii chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca.


Dla każdego inny gatunek herbaty jest najsmaczniejszy, właśnie dlatego została utworzona strona internetowa dobra-herbata.eu, która prezentuje wszystkie gatunki herbat, jakie współcześnie dostępne są na rynku. Przekłada się to na możliwość zdobycia wiedzy na temat tego, jaka jest najlepsza herbata i którą należy kupić, jeżeli chcemy odczuć faktyczną przyjemność z jej picia. Oczywiście bardzo dobrym wyborem zawsze jest herbata premium o wyjątkowym smaku i aromacie, do której liścia są niezwykle starannie wybierane. Na tej stronie internetowej można znaleźć szereg informacji, które pokażą, jaka jest najlepsza herbata dla gastronomii oraz która herbata jaśminowa jest najlepszym wyborem. Zwiększając swoją wiedzę o herbacie, staniesz się świadomym jej smakoszem.\nSłowa kluczowe: dobra herbata, najlepsza herbata, herbata dla gastronomii, herbata dla restauracji, herbata zestaw, czarna herbata sklep, herbata zielona sklep, herbata czarna, herbata premium, herbata sklep internetowy, herbata na prezent, biała herbata


Klamki aluminiowe z regulacją, CZARNE, krótkie 145 mm, dla Yamahy\nKlamki aluminiowe z regulacją, CZARNE, krótkie 145 mm, dla Yamahy R1/R6 (ostatni komplet)\nZestaw klamek aluminiowych, KRÓTKICH, kolor czarny\nKlamki wykonane z aluminium, lakierowane na czarno. Sześciostopniowa regulacja. Przeznaczone dla motocykli Yamaha R1 i R6. Cena za parę - sprzęgło + hamulec.\nDługość klamki: 145 mm\nPełnowartościowy towar wyprzedażowy, lekko uszkodzone opakowanie.\nYamaha YZF R6 2005-2012\nYamaha YZF R1 2004-2008\nYamaha R6S CANADA VERSION 2006\nYamaha R6S EUROPE VERSION 2006-2007\n[Systemowy kod produktu: cl_2711A3+]\nData dodania produktu do sklepu: czwartek, 10 sierpień 2017.


Głośnik bluetooth JBL MICROWIRELESSB biały - Cena, opinie - sklep Sferis.pl\nStrona główna Smartfony i Telefony Akcesoria do smartfonów Głośniki Bluetooth JBL MICRO WIRELESS głośnik przenośny (BT)Biały\nGłośnik bluetooth JBL MICROWIRELESSB biały\nSpecyfikacja - Głośnik bluetooth JBL MICROWIRELESSB biały\nKod producenta MICROWIRELESSB\nOpis - Głośnik bluetooth JBL MICROWIRELESSB biały\nGłośnik JBL Micro Wireless umożliwia bezprzewodowe przesyłanie muzyki z dowolnego telefonu komórkowego lub tabletu obsługującego technologię Bluetooth, co sprawia, że dźwięk JBL jest dostępny podczas korzystania z wielu różnych urządzeń przenośnych. To prawdziwe bezprzewodowe cudo.\nGłośniki JBL słyną ze wspaniałego brzmienia basów. Jednak tak niezwykły dźwięk basów wydobywający się z tak małego głośnika może być zaskoczeniem. JBL Micro Wireless jest wyposażony we wbudowany port basowy zapewniający brzmienie basów, które jest o wiele lepsze niż w przypadku podobnych produktów innych firm.\nAkumulator litowo-jonowy zapewniający pięć godzin działania\nGłośnik JBL Micro Wireless jest wyposażony we wbudowany litowo-jonowy akumulator zapewniający nawet 5 godzin odtwarzania. Akumulator można łatwo doładować, korzystając z portu micro USB, co stanowi bezproblemowe rozwiązanie pozwalające zaoszczędzić pieniądze.\nKonstrukcja umożliwiająca przenoszenie\nŁatwo przyzwyczaić się do dźwięku JBL. Głośnik JBL Micro Wireless jest lekki, kompaktowy i bez problemu mieści się w plecaku lub kieszeni.\nPrzenośny głośnik JBL Micro Wireless jest zawsze przygotowany, aby podłączyć do niego urządzenie i rozpocząć odtwarzanie. Kiedy urządzenie źródłowe nie jest podłączone do głośnika, wbudowany 11 13/16-calowy (30-centymetrowy) kabel można przechowywać w podstawie, co zapobiega jego splątaniu.\nDobrze widoczna kontrolka LED informuje o niskim poziomie naładowania wbudowanego akumulatora litowo-jonowego głośnika JBL Micro Wireless i konieczności jego doładowania. Dzięki temu słuchanie muzyki nie zostanie przerwane.\nOpinie - Głośnik bluetooth JBL MICROWIRELESSB biały\nOcena produktu: Głośnik bluetooth JBL MICROWIRELESSB biały