Czy znasz te mity seksualne ? - Uwodzenie.org\nHome fakty i mity\tCzy znasz te mity seksualne ?\nautor Adept 14 czerwca 2010\nnapisany przez Adept 14 czerwca 2010\nIstnieje wiele mitów na temat seksu i atrakcyjności:\n– „brzydcy” mężczyźni nie mają szans u pięknych kobiet; spójrz na takich mężczyzn jak Casanova, Dany de Vito, popatrz na ulicy gdzie często można spotkać piękną kobietę z „kimś tak brzydkim” kobiety tak naprawdę kochają to jakie emocje i wrażenia dostarcza im mężczyzna i jak je prowadzi, a sprawa „brzydkości” jest bardzo subiektywna\n– „są kobiety których nie da się doprowadzić do orgazmu” – wiele kobiet tak naprawdę jeszcze nie odkryło swojej seksualności i są zaskoczone tym jak ich ciało reaguje na odpowiednią symulację zarówno fizyczną jak i słowną. Samym głosem i tym co sie mówi, bez dotyku można doprowadzić kobietę do orgazmu.\n– „kobiety udają orgazm” – owszem bardzo często tak się dzieje, chcą aby mężczyzna czuł dumę z tego co zrobił, choć nic nie zrobił. Jednak kobiety dbają o to jak mężczyzna się czuje.\n– „dlaczego kobiety zdradzają” ? – nie dostają to czego pragną, nie są zaskakiwane takimi technikami seksualnymi o których nawet nie śniły\n– czy wielkość członka ma dla kobiet znaczenie ? – na ten temat jest wiele mitów i teorii, a każda kobieta ma też inne zdanie. W znacznej większości przypadków nie ma znaczenia rozmiar, a technika obsługi. Dodam do tego, że za pomocą technik lingwistycznych, transowych można dać kobiecie niezwykle intensywne wrażenia, nawet nie dotykając jej. Można tak zrobić, aby na określony gest, słowo, znak twoja partnerka doznawała orgazmu. Brzmi nieprawdopodobnie, ale jest prawdziwe.\n– czy istnieją kobiety oziębłe ? – owszem, jednak jak taką kobietę ogrzać i ją zmienić w rozpalonego demona to potrzeba więcej powierzchni do opisania 🙂\n– seksualność kobiet i mężczyzn jest identyczna – kobiety są inaczej zbudowane nie tylko fizycznie, ale i psychicznie, więc kiedy ty patrzysz na kobietę i już wyobrażasz sobie namiętny seks z nią, ona dopiero zastanawia się nad tym czy jej się spodobasz i czy dobrze wygląda w tej bluzce. Dotarcie do jej strefy seksualnej jest zupełnie inne jak do twojej. Czasami można to zrobić w kilka minut, a czasami trwa latami. Na szkoleniach prowadzonych przez WarsawLair możesz dowiedzieć się jak ten czas skrócić. Zaś na seminarium Oświecony Kochanek możesz dowiedzieć się jak emitować energię seksualną, która przyciąga kobiety i jak potem dać im niezapomniane wrażenia seksualne.\n– namiętność w związku znika po kilku latach – bardzo często tak się dzieje, jeśli ze związkiem nic się nie robi. To jest tak samo jakbyś jadł codziennie jeden określony rodzaj pizzy. Jeśli to twoja ulubiona pizza to przez kilka tygodni byłbyś zachwycony, ale po jakimś czasie nie mógłbyś na nią patrzeć. Dlatego zarówno ty, jak i twoja kobieta potrzebuje urozmaicenia i czegoś nowego\n– mój partner powinien domyślić się czego ja potrzebuję – jasnowidzów jest niewiele i zarówno ty, jak i twoja partnerka jeśli chcecie poznać swoje pragnienia to w odpowiedni sposób powinniście je komunikować. Jak to robić, dowiesz się wkrótce.\n– osoby starsze nie mogą uprawiać seksu, albo używają chemii aby mieć z niego przyjemność, na ten temat napisał książkę jeden z najbardziej znanych polskich seksuologów, pisząc że nie ma żadnych ograniczeń wiekowych, aby po prostu mieć przyjemność z życia taką jaką się chce mieć\n– impotencja i przedwczesny wytrysk – zarówno jedno jak i drugie wynika albo z nieprzyjemnych wspomnień, albo z braku wiedzy na temat kontroli nad własnym organizmem. O wszystkim tym jak kontrolować swój organizm możesz dowiedzieć się wgłębiając się w techniki tantryczne.\n– jak kochasz partnera to seks będzie idealny – niestety życie nie jest tak idealne i jeśli kochasz, ale nie masz doświadczenia to seks nie będzie idealny. Jeśli zaś nie będzie idealny to w związek może zacząć się wkradać frustracja i ta miłość może długo nie potrwać. Więc lepiej zawczasu pomyśl o tym co zrobić, aby być fantastycznym kochankiem.\n– porządna kobieta nie lubi seksu – każda zdrowa kobieta uwielbia sex tak samo jak mężczyźni, jednak nie może tego pokazać bo tak została nauczona i wychowana. Jednak każda, nawet najporządniejsza dziewczyna miała chłopaka i uprawiała z nim sex. Mało tego, możesz pokazać mi najbardziej seksowną dziewczynę, a pokażę ci mężczyznę któremu znudził się sex z nią. I działa to tak samo w drugą stronę. Więc nie dopuść do tego, żeby seksowna kobieta jaką masz zostawiła cię, bo znudził jej się seks z tobą.\n– celem życia seksualnego jest prokreacja – owszem, według kilku religii tak jest. Jednak kiedy ty sam np. jesz jakąś absolutnie fantastyczną w smaku potrawę, to czy kierujesz się wyłącznie tym, że po prostu musisz coś zjeść, bo umrzesz z głodu? czy też może masz z tego niekłamaną przyjemność.\nps. Jeśli chcesz usunąć z głowy blokady seksualne, przestać się stresować w sytuacji z dziewczyną, skończyć z nieśmiałością, lękiem przed pocałowaniem dziewczyny to zobacz mój poradnik Seksualna Pewność Siebie (www.SeksualnaPewnoscSiebie.pl)\nAnonymous 14 czerwca 2010 - 20:07\nBardzo ciekawe (i trafne) spostrzezenia 🙂 – ciekawe czy wszystkie wyjete z wlasnych doswiadczen…? Jesli tak – to jest z Ciebie ein echter Traum aller Frauen Martin ;* hehe\nPozdrawiam goraco –\nnowa (ale wierna) czytelniczka ;P\nAnonymous 21 czerwca 2010 - 09:27\nfajnie, zgrabnie opisane\ni dobrze, że zmieniłeś tło na białe\nczyta się o niebo lepiej


Electrolux Pure Q9 odkurzacz bezprzewodowy promocja cena opinie\nW wideo promującym, które zostało przygotowane na potrzeby kampanii podkreślone zostały najważniejsze cechy nowego odkurzacza Electrolux, czyli m.in. niezwykle cicha praca, lekkość, dzięki wykorzystaniu aluminium, wygoda ładowania, wydajność i długi czas pracy, a także zaawansowane technologie, takie jak BrushRollClean czy szczelny 5-stopniowy system filtracji, który maksymalnie ułatwia korzystanie z odkurzacza.\nKampania potrwa do końca grudnia, obejmuje emisję spotów w telewizji (Polsat, TVN, PST Theme, TVP Theme), działania online, w social mediach, a także współpracę z influencerami.\nZa kreację spotu telewizyjnego i kampanii online odpowiedzialna jest agencja Feno. Zakupem mediów zajął się dom mediowy Zenith, za działania PR odpowiada natomiast agencja 2BUP Consulting (Grupa Garden of Words).\nDołącz do dyskusji: Electrolux promuje odkurzacz bezprzewodowy Pure Q9


„Trzeba zarazić swoim entuzjazmem innych”- rozmowa z Krzysztofem Pieprzykiem | Mój Gdów\nHome » Aktualności » „Trzeba zarazić swoim entuzjazmem innych”- rozmowa z Krzysztofem Pieprzykiem\nDodano dnia 19.08.2016 w Aktualności, News, Pokaż się!\nW czasie Festiwalu Młodych na Gdowskim Zarabiu podziwialiśmy Go jak porywa pielgrzymów i mieszkańców naszej gminy do tańca i wspólnej zabawy. Dziś udało nam się z Nim spotkać i porozmawiać. O swojej pasji opowie Krzysztof Pieprzyk, mieszkaniec Marszowic.\nMG: Mieliśmy okazję zobaczyć Pana w akcji w czasie Światowych Dni Młodzieży na Gdowskim Zarabiu. Jest Pan animatorem zabaw?\nKP: Jestem wodzirejem, uczestniczyłem w Kursach, Warsztatach oraz Balach Wodzirejów Zabaw Bezalkoholowych organizowanych przez ośrodek Ks. Franciszka Blachnickiego w Katowicach. Prowadzenie imprez to nie mój zawód, tylko pasja. Obecnie studiuję budownictwo na Politechnice Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki, w wolnych chwilach uprawiam sport, sędziuję mecze piłkarskie i udzielam korepetycji.\nMG: Na czym polega praca wodzireja?\nKP: Wodzirej to osoba prowadząca imprezę, jego zadaniem jest zachęcić gości do wspólnej integracji. Dobry wodzirej powinien umieć zarazić uczestników imprezy pozytywną energią, swoim entuzjazmem. Pokazuje, że radość niekoniecznie trzeba czerpać z butelki wódki czy narkotyków, ale można ją wyrazić przez taniec i zabawę. Trzeba to jednak robić z wyczuciem, aby nikt nie czuł się przymuszany, na parkiecie nie jesteśmy aktywni cały czas, tylko dajemy gościom impuls, taki „zastrzyk energii” w krótkich blokach animacyjnych. Wodzirej pracuje w duecie razem z DJ-em, z którym musi tworzyć kolektyw.\nMG: Jakie predyspozycje musi mieć osoba, która chciałaby zostać wodzirejem?\nKP: Wodzirej musi być osobą, która jest odpowiedzialna za całokształt atmosfery na imprezie jak również indywidualnie za każdego gościa. Na pewno musi być osobą otwartą do ludzi i cechować się odwagą, pewnością siebie, kreatywnością. Ponadto ważne jest opanowanie i pewna elastyczność, bo często trzeba reagować w różnych sytuacjach, gdzie nie zawsze wszystko idzie zgodnie ze scenariuszem czy oczekiwaniami.\nMG: Proszę nam zdradzić, skąd pomysł akurat na wodzireja?\nKP: Zaczęło się to 5 lat temu. Zainspirował mnie Kazimierz Hojna-wodzirej lednicki (ceniony wodzirej, w zawodzie od blisko 20 lat, wychował sporą liczbę wodzirejów – przyp. redakcja), który przyjeżdżał do Niegowici prowadzić coroczne Parafiady. Jest to osoba otwarta, która w niezwykły sposób przekazywała swój entuzjazm wszystkim tym, którzy gromadzili się podczas zabaw. I wtedy dowiedziałem się, że istnieją kursy wodzireja. Razem z koleżanką, która również była zainteresowana prowadzeniem imprez ukończyliśmy już wspomniany kurs w Katowicach, a następnie byłem jeszcze dwukrotnie na warsztatach wodzirejskich, na które przyjeżdżają wodzireje z całej Polski, oraz osoby które chcą się tego rzemiosła nauczyć. Jest tam naprawdę świetna atmosfera. Doświadczeni w branży przekazują dobre wzorce stylu wodzirejskiego, natomiast młodzi dzielą się nowymi, ciekawymi pomysłami, dzięki temu można podszlifować swój warsztat, a przy tym świetnie się bawić.\nMG: Jak długo trwają takie kursy i warsztaty?\nKP: Zarówno kursy jak i warsztaty trwają trzy dni i kończą się balem. Na zakończenie wszyscy uczestnicy otrzymują certyfikat. Nie ukrywam, że w przyszłości, gdy będę miał czas bardzo chętnie pojadę na takie warsztaty jeszcze raz, ponieważ są one potężnym motorem napędowym do dalszej pracy. Chciałbym doskonalić cały czas kunszt wodzirejski.\nMG: Czy swoją przyszłość zawodową wiąże Pan właśnie z wodzirejstwem?\nKP: Raczej nie. Mam nadzieję, że moją pracę zawodową zwiążę z kierunkiem studiów na które uczęszczam, chcę być dobrym konstruktorem budowlanym. Praca wodzireja to dla mnie hobby, z którego czerpię masę pozytywnej energii. Dzięki środowisku wodzirejskiemu, mogę krzewić w sobie wiele wartości, które mam nadzieję zaowocują w moim życiu.\nMG: Jak Pan wspomina Festiwal Młodych w Gdowie? Jak układała się współpraca z pielgrzymami z różnych stron świata?\nKP: W Gdowie na Zarabiu była świetna atmosfera. Pielgrzymi, przede wszystkim z Mozambiku, Timoru Wschodniego, Brazylii czy Portugalii byli naprawdę otwarci na nasze propozycje tańców. Przed sceną można było zobaczyć jak wspaniale potrafią się bawić. Bardzo duże było również zaangażowanie ze strony naszych mieszkańców, którzy uczestniczyli w tym festiwalu. Przygotowując się do prowadzenia zabaw podczas Festiwalu Młodych wiedziałem, że będą w nim uczestniczyć pielgrzymi z krajów, które umieją się bawić i są roztańczone. Mimo bariery językowej nie było większych kłopotów z porozumieniem się, samymi gestami można było zachęcić pielgrzymów do wspólnego tańca. Pracę w Gdowie wspominam bardzo miło. Był to dla mnie bardzo mocny ,,power”, który dodał mi skrzydeł do dalszego działania. To była moja pierwsza międzynarodowa impreza i na pewno jej nie zapomnę.\nMG: Oprócz bycia animatorem podczas Festiwalu Młodych pomagał Pan w inny sposób podczas ŚDM?\nKP: Tak, byłem również wolontariuszem przy niegowickiej parafii. Została mi przydzielona funkcja logistyki w mojej miejscowości. Jestem bardzo zbudowany postawą i zaangażowaniem mieszkańców Marszowic. W trakcie ŚDM zauważyłem, że w młodych ludziach dżemie ogromny potencjał, który połączony z doświadczeniem osób starszych może przynieść wiele dobrego.\nMG: Wracając do tematu prowadzenia imprez, czy zdarzają się Panu takie sytuacje, że czasem grupa jest oporna na taniec i nie chce współpracować? Jakie są na to metody?\nKP: Zdarzają się, owszem i to nawet dość często. Trzeba zrobić wszystko, żeby przełamać pewną barierę w relacjach między ludźmi. Metody, hmmm… niech pozostaną tajemnicą warsztatu wodzirejskiego\nMG: Pamięta Pan swoją pierwszą imprezę, którą prowadził?\nKP: Pierwsze imprezy, które prowadziłem to imprezy urodzinowe, głównie 18-tki u kolegów i koleżanek z klasy oraz różne zabawy oazowe, wspominam je bardzo dobrze. Można powiedzieć, że moje pierwsze kroki w tym zawodzie były bardzo spokojne. Na początku pojawiał się lekki stres, jednak osoby, z którymi pracowałem były bardzo otwarte co dodawało mi odwagi i pewności w siebie.\nMG: Czy jakaś sytuacja z dotychczasowej pracy była szczególnie trudna?\nKP: Czy miałem taką sytuację? Raczej nie przypominam sobie. W większości ludzie są pozytywnie nastawieni. Zdarza się, że komuś coś się nie podoba, ale to sporadyczne przypadki, wszystkie problemy są w miarę możliwości szybko rozwiązywane.\nMG: Jaka piosenka jest najbliższa sercu Wodzireja Krzysztofa Pieprzyka?\nKP: Najbliższy memu sercu jest oczywiście polski folk, najbardziej lubię tańczyć z ludźmi przy piosence „Sksypku ino piknie groj!”\nMG: Bardzo dziękujemy za rozmowę!\nKP: Dziękuję bardzo, pozdrawiam wszystkich czytelników portalu Mój Gdów


Książkowir: Marissa Meyer - "Cinder"\nCinder to pierwsza część Sagi księżycowej napisanej przez Marissę Meyer. Marissa jest fanką dziwaczności i od dzieciństwa uwielbia baśnie. Saga księżycowa to jej debiut.\nCinder jest cyborgiem. Jej ciało w prawie 60% składa się z kabli i metalu, ma w głowie panel sterowania, a zamiast ręki i nogi sztuczne kończyny. W Nowym Pekinie cyborgi nie są niezwykłe, ale ludzie odnoszą się do nich z nieufnością, są traktowane jak obywatele (bo przecież nie ludzie!) drugiej kategorii. Cinder nie ma przyjaciół, jeśli nie liczyć Iko – androida z sympatyczną osobowością. Ma też macochę i dwie przyrodnie siostry, a na co dzień pracuje na targu jako mechanik. Najlepszy mechanik w Nowym Pekinie. Pewnego dnia przy jej straganie pojawia się sam książę Kai, z prośbą, by naprawiła jego androida – i nagle Cinder zostaje wplątana w międzygalaktyczną walkę z bezlitosną królową Luny.\nKto z nas nie zna bajki o Kopciuszku? Marissa Meyer opowiedziała ją na nowo. Z tym że Kopciuszek nie jest biedną sierotką tylko cyborgiem, zamiast matki chrzestnej ma oddanego androida, a książę osobiście zaprasza ją na bal. Chociaż świat Cinder jest zupełnie inny od świata Kopciuszka, a pomysł autorki na dziewczynę-cyborga był oryginalny, denerwowało mnie, że został powielony cały schemat historii Kopciuszka. Szybko domyśliłam się, kim naprawdę jest Cinder i trochę zepsuło mi to przyjemność czytania, ale nie zmienia to faktu, że książkę czyta się naprawdę przyjemnie, Cinder jest sympatyczną bohaterką, wizja świata, który stworzyła autorka, została dopracowana w szczegółach, a dialogi bohaterów są lekkie i dowcipne.\nMinimalistyczna okładka jest naprawdę śliczna. Ma tylko jedną wadę: na czarnym, miłym w dotyku papierze zostają wszystkie odciski palców, co po lekturze ponad 400 stron niestety nie wygląda zbyt estetycznie. Niemniej na półce prezentuje się bardzo ładnie.\nCinder do dobra fantastyka. Obawiałam się, że pójdzie trochę za bardzo w stronę s-fi, ale nie, Marissa Meyer napisała fantastyczną baśń. Baśń, w której nie ma wampirów i wilkołaków, za co też należy jej się plus. Nie jest to może specjalnie wymagająca literatura, ale czyta się przyjemnie. Polecam.\nBy Iga - stycznia 21, 2015\nEtykiety: baśń, cyborgi, EGMONT, Iga, książę, księżniczka, wojna\nCamillie Eve 21 stycznia 2015 15:35\nMam "Cinder" i "Scarlet" i mam nadzieję, że wreszcie je przeczytam! ;) Zasmuciła mnie tylko wiadomość, że Egmont nie planuje wydać kolejnych tomów... :/\nIga 21 stycznia 2015 18:00\nRzeczywiście, to niezbyt eleganckie z ich strony, tym bardziej, że te dwie części są naprawdę dobre.


Mieszkanie na sprzedaż - Bydgoszcz - Wyżyny - OPT-MS-100865 - 56.00m² - Optimum\n6 017,86 zł/m2 cena: 337 000 zł\nNa sprzedaż mieszkanie trzypokojowe o powierzchni ok. 56m2 mieszczące się na parterze w bloku na Wyżynach.\nZ salonu o powierzchni ok. 16m2 mamy dostęp do balkonu typu loggia. Dwie sypialnie o powierzchni ok. 10m2 i 8m2 z drewnianą podłogą i gładziami na ścianach. Kuchnia stanowi oddzielne pomieszczenie. Łazienka wyposażona w wannę - WC osobno.\nMieszkanie w dobrej lokalizacji, blisko rynek, sklepy, komunikacja miejska.\nCicha okolica, przestronny ogólnodostępny parking przed blokiem.\nSymbol oferty OPT-MS-100865


PILNE! Praca: Prawo nieruchomości, Białystok - Kwiecień 2021 - 595 ofert pracy - JOOBLE.pl\nPraca Prawo nieruchomości Białystok\n...SW NIERUCHOMOŚCI EMIL SIDOR Administrator nieruchomości Miejsce pracy: Białystok Zakres obowiązków: wizytowanie nieruchomości... ...dodatkowym atutem) Znajomości oprogramowania pakietu MS OFFICE Prawo jazdy kat. B Znajomości prawa i praktycznej znajomości...\n...Doradca ds. nieruchomości Miejsce pracy: Białystok Twój zakres obowiązków Aktywne... ...ewentualnych trudności jako wyzwanie Prawo jazdy kat. B Co najmniej średnie wykształcenie... ...pozostaje bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie...\n...Ekspert ds. Nieruchomości Miejsce pracy: Białystok Twój zakres obowiązków Osoba zatrudniona odpowiedzialna będzie za bieżącą obsługę Klienta zgodną z najwyższymi standardami. Nasze wymagania Minimum roczne doświadczenie w sprzedaży w obszarze nieruchomości...\nPolska Sieć Biur Nieruchomości obecnie poszukuje do Oddziału w Białymstoku osób na stanowisko:SPECJALISTY DS. NIERUCHOMOŚCIMiejsce pracy... ...postawionych celów - Wykształcenia wyższego - Czynnego prawa jazdy kat. B - Własnego samochoduMile widziane: - Doświadczenie...\n...Specjalista ds. prawa podatkowego Miejsce pracy: Białystok Twój zakres obowiązków bieżąca obsługa prawna i prawno-podatkowa realizowana w ramach samodzielnego zespołu prawnego, bieżące wsparcie prawne i prawno-podatkowe klientów wewnętrznych – specjalistów,...\n...Doradca ds. nieruchomości Miejsce pracy: Białystok Twój zakres obowiązków przygotowane stanowisko pracy: telefon służbowy, laptop, CRM, zaplecze administracyjne duża swoboda w działaniu, możliwość wdrażania własnych pomysłów wiedza na start: prawdziwie motywujące...\nPraca w Niemczech przy bydle z prawem jazdy na traktor\nDzien dobry Praca w Niemczech przy bydle dojnym Obowiazki: Ogolne prace przy zwierzetach, karmienie Praca na traktorze przy zbiorach Miejsce pracy; Okolice Frankfurtu Wynagrodzenie 10euro/godz/brutto Zakwaterowanie na miejscu Po wiecej info prosze...\n...odpowiednią etykietą logistyczną -Prace pomocnicze przy utrzymaniu porządku w obszarze produkcji i logistyki Czego oczekujemy? -Prawo jazdy kat. B -Umiejętności pracy w zespole -Sumienności i dokładności -Gotowości do pracy w systemie zmianowym Co oferujemy?...\n...złotych. Jeżeli: · Interesujesz się inwestycjami oraz rynkiem nieruchomości i zamierzasz związać z nim swoją przyszłość · Poszukujesz... ...· Umiejętność pracy z MS Excel Mile widziane: · Czynne prawo jazdy · Komunikatywna znajomość języka angielskiego lub...\n...administracji, - doświadczenie w zarządzaniu zespołem, - prawo jazdy kat. B, - odpowiedzialność za powierzone mienie, - komunikatywność... ..., - nadzorowanie floty samochodowej, - administrowanie nieruchomością, gospodarowanie odpadami, - prowadzenie ubezpieczeń...\nprawo jazdy angielski Białystok\ntrener prawa Białystok\nprawo kat b Białystok\ndostawca zakupów Białystok


Nice cream Factory, Warszawa - recenzje restauracji - Tripadvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Nice cream Factory\nNice cream Factory, Warszawa\n76 recenzjiNr 18 wśród 77 lokali z deserami w lokalizacji Warszawa$DeseryMiejsce przyjazne dla wegetarianOpcje dla wegan\nChmielna 9/5, Warszawa 00-021 Polska+48 734 417 472Strona internetowaMenu\nNr 18 wśród 77 Desery w lokalizacji Warszawa\nChmielna 9/5, Warszawa 00-021 Polska\nAlchemia w służbie deseru :P\nW N'Ice Cream Factory (świetna nazwa) można tworzyć własne kompozycje smaków z przygotowanych wcześniej składników, np. pomieszać czekoladę i malinę w lody na bazie mleka. Wspaniały pomysł. Sorbety z kawałkami owoców przepyszne. Można zamawiać przy pomocy panelu w środku. Trochę mało miejsca na zewnątrz.\nZdecydowanie moja ulubiona lodziarnia. Różnorodne smaki, urokliwy lokal, miła obsługa. Cóż za miejsce!\nPyszne lody dla każdego\nN'ice cream to zdecydowanie moja ulubiona lodziarnia w Warszawie. Lody są przepyszne, można samemu komponować smaki i, co najwazniejsze dla osób z nietolerancjami pokarmowymi, jako bazę do lodów można wybrać również napoje roślinne. Czas oczekiwania na zamówienie jest z reguły dosyć długi ale wynika to...z tłumów które za każdym razem odwiedzają to miejsce. Jeśli chodzi o ceny - są ok, ani niskie ani bardzo wygórowane. Zdecydowanie polecam odwiedzić to miejsce!Więcej\nSerdecznie polecam to miejsce, fajna lokalizacja, super urządzone wnętrze i co najważniejsze pyszne lody i gofry.\nLody przygotowywane w bardzo efektowny sposób, zaraz przed podaniem. Duży wybór smaków, możliwość personalizacji i spore porcje. Ceny nie są niskie, ale usprawiedliwione smakiem, a jeśli ktoś nie jest łakomczuchem - mała porcja wystarczy na dwie osoby.\nDuże porcje lodów, można wybrać masę pysznych dodatków. Obsługa bardzo miła i pomocna. Warto się tutaj wybrać.\nPerełka dla smakoszy deserów 🥰 lody są robione na miejscu ze składników wybranych przez klienta. Niespotykany rarytas 🙂\nPolecam za smak i metodę wytwarzania\nLody robione na oczach klientów z pomocą ciekłego azotu i miksera. Możliwość komponowania własnego smaku:) cena rozsądną biorąc pod uwagę porcję (ok 3 gałek typowych lodów).\nZmieniła się na gorsze\nNiestety zaczęli stosować małe łyżeczki do dozowania składników (na początku używali łyżek od zupy a teraz od herbaty), przez smak lodów nie jest już taki wybitny. A kiedyś potrafiłem jechać do nich z drugiego końca miasta... Może się poprawią?\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Nice cream Factory.


Nowotwór jest za parawanem społecznym. #Rak Adriana Aleksandrowicza walczy z tabu | Gazeta Pomorska\nNowotwór jest za parawanem społecznym. #Rak Adriana Aleksandrowicza walczy z tabu\n- Ani przez chwilę nie zwątpiłem w tę książkę - opowiada o swojej publikacji #Rak Adrian Aleksandrowicz, toruński dziennikarz.\n- Nie udało nam się uratować córki. Ale, jej historia przedstawiona w książce, może pokazać innym - da się wiele zdziałać w tak krótkim czasie - podkreśliła mama Marty, Elżbieta Szklarska.\n#Rak to zapis 21 rozmów z podopiecznymi Akademii Walki z Rakiem Fundacji „Światło” oraz jej przyjaciółmi. Dziś (17 maja) książka miała swoją premierę.\n- Moim zadaniem było spisanie prawdziwych historii. Bez fikcji, moich przemyśleń i komentarzy. Dla mnie, jako dla dziennikarza, to było istotne i pouczające - opowiadał Adrian Aleksandrowicz podczas konferencji w Wyższej Szkole Bankowej. - Dziękuję tym 21 osobom, które zwierzyły się anonimowemu dla siebie człowiekowi. Wykazały się ogromną odwagą - mówiły o rzeczach, o których ludzie zazwyczaj nie chcą opowiadać. Spotykaliśmy się przy kawie. Na początku czuło się dystans, z minuty na minutę jednak topniał. Często zdarzało się, że najistotniejsze zwierzenia padły, kiedy mikrofon był wyłączony.\nCzytaj też:**Paweł Gurni walczy o zdrowie**\nPan Adrian podkreślił, że przewartościował swoje życie. - Przestaję przejmować się rzeczami, na które nie mam wpływu, zaczynam żyć pełnią. Dbam o siebie.\n- Jestem przykładem, że po raku można urodzić dziecko, wykarmić je jedną piersią. Wychowuję zdrowego syna, w przyszłym roku ma być córka - zdradziła pani Anna, jedna z bohaterek.\n- Wszyscy występują tutaj z imienia i nazwiska, są zdjęcia bohaterów. A, z codziennej praktyki wiem, że chorujący często wstydzą się raka. Nowotwór jest za parawanem społecznym, o nim się nie mówi - podkreśla Małgorzata Stankiewicz, koordynatorka Akademii Walki z Rakiem. - Mam ogromny szacunek do osób, które tak intymnie i osobiście potrafiły o sobie opowiedzieć. Ta książka to wiele historii - każda ma swoją dramaturgię. Bohaterowie pokazali, w jaki sposób poszukiwali nowego siebie w chorobie. Warto zaznaczyć, nie były to osoby specjalnie poszukiwane, selekcjonowane na zasadzie "ta historia jest ciekawa". Zadałam swoim podopiecznym pytanie: chcecie być bohaterami książki? Nie trzeba szukać celebrytów - każdy człowiek jest odrębną historią.\nKsiążka #Rak powstała pod patronatem Akademii Walki z Rakiem Fundacji Światło i Fundacji Światło.\nNa spotkanie z Adrianem Aleksandrowiczem zapraszamy w ramach Toruńskiego Festiwalu Książki - 15 czerwca (piątek) o godz. 17 w PERS-ie ul. Mostowa 6.\nChcą pomóc choremu na raka kości Sebastianowi:\ngośćv 26.05.2018 02:48:39\nW dniu 18.05.2018 o 13:45, Olala napisał:\nNowotwór u mojego meża rozpoznano na poczatku marca. W ciągu ostatnich miesięcyprzed stwierdzeniem choroby często się przeziębiał i miał suchy kaszl. W końcuzrobili prześwietlenie płuc i wyszedł guz na zdjęciu, a później bronchoskopię,która potwierdziła jaki to nowotwór.W szpitalu bolała go głowa zrobili tomografi wyszły przerzuty. Od sąsiada dowiedziałam się o ekstraktach z CBD + CBDa 6 % mają udowodnne badaniami działania w blokowaniu i rozprzestrzenianiu się komórek rakowych kupiliśmy jeden ze strony której nam polecił ( napiszę stronę jakby ktoś szukał takiego wsparcia w leczeniu raka www konopiafarmacja pl ) W trakcie naświetlania stan bardzo się pogorszył(zawrotygłowy, ból głowy, słabość), Po 2 tygodniach od naświetlania i stosowania ekstraktu wszystkiedolegliwości ustąpiły. Nie wiem czy zmiany znikły, ale na pewno się zmniejszyły bogłowa nie boli. Tomograf będziemy robić w piątek. Z tego co wiem to rokowanie wnowotworze płuc z przerzutami jest nieciekawe. Ale szybkość postępu chorobyzależy od rodzaju nowotworu. Spowolnienie przebiegu to też sukces. Mój mąż ma 39 lat.\nznam te produkty i polecam każdemu kto choruje nie konoecznie na nowotwór olejki podnoszą odporność organizmu i witalność dzięki temu lepiej się chory kuruje\ngośćv 26.05.2018 02:48:06\nznamte produkty i polecam każdemu kto choruje nie konoecznie na nowotwór olejki podnoszą odporność organizmu i witalność dzięki temu lepiej się chory kuruje\nOlala 18.05.2018 15:45:08


Sylwia Grzeszczak nie pojawi się w jury "The Voice of Poland 13"? Trenerka rozwiała wątpliwości - Muzyka - MAXXX News | RMF MAXXX\ndate_range poniedziałek, 20 grudnia 2021 (11:53)\nPlotki dotyczące przyszłości Sylwii Grzeszczak w "The Voice of Poland" nie cichną. Wokalistka nie wróci do fotela jurorskiego w trzynastej edycji muzycznego show? Jej komentarz zdaje się rozwiewać wszelkie wątpliwości. Grzeszczak stawia sprawę jasno.\n„The Voice of Poland 12”. Plotki o Sylwii Grzeszczak\nZakończona wygraną Marty Burdynowicz dwunasta edycja „The Voice of Poland” była szeroko komentowana nie tylko ze względu na fantastyczne występy wszystkich uczestników. W ostatnich tygodniach sporo mówiło się też o samych jurorach programu. Szczególnie duże emocje wywoływała i wciąż wywołuje postać Sylwii Grzeszczak. Plotkarskie media zaczęły podawać mnóstwo sensacyjnych pogłosek na temat debiutującej w roli trenerki wokalistki. Produkcja muzycznego show ponoć miała nie być zadowolona z tej współpracy. Portale rozpisywały się też o domniemanych konfliktach Grzeszczak z innymi jurorami. Ci zdążyli zdementować te doniesienia. Swojego zdziwienia plotkami nie kryją też podopieczni wokalistki z „The Voice of Poland”.\nNie wiem, skąd te okropne opinie o Sylwii. Media grubo przesadziły z plotkami, bo Sylwia jest wspaniałą osobą i nie zauważyłam konfliktów ani napięć pomiędzy nią a innymi jurorami\n– stwierdziła Julia Stolpe.\n„The Voice of Poland”. Co z dalszym udziałem Grzeszczak?\nW końcu głos w sprawie ostatnich plotek zabrała zainteresowana. Sylwia Grzeszczak swoją wypowiedzią dla magazynu „Party” zdaje się rozwiewać wszelkie wątpliwości dotyczące jej przyszłości w „The Voice of Poland”. Autorka przebojów „Tamta dziewczyna”, „Małe rzeczy” czy „Księzniczka” dała do zrozumienia, że sama podjęła już w tej sprawie decyzję.\nJeśli w coś się angażuję, to poświęcam się temu na maksa. Najbliższy czas przeznaczam na tworzenie muzyki. Jak wchodzę do studia przed południem, potrafię z niego wyjść dopiero o czwartej nad ranem. Kocham to i niestraszne mi zmęczenie. Nie sądzę, by przy takim trybie pracy udało mi się pogodzić to z kolejną edycją\n– wyznała Grzeszczak.\nlabel The Voice Of Poland The Voice of Poland 12 The Voice of Poland 13 Sylwia Grzeszczak


wa i norm zwyczajowych może zapobiec wielu wypadkom i nieszczęśliwym zdarzeniom losowym. Niestety wiele osób zapomina o tym tuż po odebraniu własnego dokumentu upoważniającego do prowadzenia samochodów osobowych. Symulator dachowa\nDodane: 08-12-2019 05:02\nNa każdym kursie prawa jazdy mówi się o tym, aby przestrzegać zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego. Stosowanie się do prawa i norm zwyczajowych może zapobiec wielu wypadkom i nieszczęśliwym zdarzeniom losowym. Niestety wiele osób zapomina o tym tuż po odebraniu własnego dokumentu upoważniającego do prowadzenia samochodów osobowych. Symulator dachowania szybko przypomni dlacz\n~ should regularly go to the dentist Ukryte szkodniki - pasożytyProtezy stałe, ruchome- jak wybraćCzy wiesz jak przejść szkolenie z bhp żeby później tego nie żałować?Różne typy spawarekParę słów o przemiennikach częstotliwościSkuteczne pozycjonowanieAnalizy rynkowe dla farmacjiO leczeniu SM i chorobieSkelp mvmtWartość tego jak uczyć bhp w 2020Zabawy podwórkowe i chodnikowe - jak się kiedyś grało?Szybalski-stomatologia.plDobre i złe praktyki marketingowe11 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci naprawić klimatyzacjęPorada stomatologicznaPlumber serviceTaniec - profesjonalnieO atrakcjach w Andaluzji11 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci korzystać z porad radcy prawnegoA Co Jeśli Mógłbyś Szkolenie bhp Online Już Za 10 Dni?Ogrodowanie czas zacząć! Nous allons chez le dentiste Kiedy nie mamy czasu na opiekę nad senioremArtykuł o usługach sprzątaniaBruk i wykończenie wokół budynkuHave You ever been in Cracow?O pozycjonowaniu i nie tylko!Powrót dywanów na salony!Pompy


Jazda ekonomiczna - motogazeta mojeauto.pl\nMotogazeta - Jazda ekonomiczna\nSkoda Octavia ze spalaniem poniżej 3 l/100km\nJuż po raz 33. Skoda zorganizowała Skoda Economy Run, w której to imprezie chodzi o osiągnięcie jak najniższego spalania. Zwyciężył duet Jiri Pilny i Petr Srima, który za kierownicą Octavii Combi 2.0 TDI zużyli zaledwie 2,95 l/100 km.\nCiężarówkami też można jeździć ekonomicznie\nCiężarówki i Autobusy 2014-05-20\nEkojazda nie jest terminem zarezerwowanym wyłącznie dla kierowców aut osobowych. Konkurs zorganizoway przez firmę Kozaryn wykazał, że oszczędnie można jeździć również większymi pojazdami.\nJazda na CNG jest najtańsza\nW minioną sobotę odbył się jubileuszowy, dziesiąty Supertest Ekonomii, organizowany przez Auto Klub Dziennikarzy. Po raz kolejny uczestniczący w nim kierowcy udowodnili, że dane dotyczące spalania, podawane przez producentów, wcale nie są niemożliwe do osiągnięcia, a nawet pobicia.\nPrzejechał 1111 kilometrów na jednym baku\nMistrz jazdy o kropelce, Felix Egolf, przejechał 1111 km za kierownicą modelu Mitsubishi Space Star na jednym zbiorniku paliwa.


Związkowcy wnieśli akt oskarżenia przeciw byłemu dyrektorowi izby celnej | Związki zawodowe | pulshr.pl\nZwiązkowcy wnieśli akt oskarżenia przeciw byłemu dyrektorowi izby celnej\n• Związek zawodowy Celnicy PL oskarżył w trybie prywatnym byłego dyrektora Izby Celnej w Olsztynie Roberta Torenca, zarzucając mu przekroczenie uprawnień i mobbing.\n• Olsztyński sąd rejonowy zdecydował w czwartek 17 listopada, że proces w tej sprawie rozpocznie się 1 grudnia.\n•17 lis 2016 14:56\nZwiązek wniósł do sądu tzw. subsydiarny akt oskarżenia przeciwko byłemu dyrektorowi Robertowi Torencowi. (zdj. ilustracyjne/wikimedia)\nZwiązek wniósł do sądu tzw. subsydiarny akt oskarżenia przeciwko Robertowi Torencowi (zgadza się na podawanie nazwiska), który kierował olsztyńską izbą celną w latach 2008-2014. W tym trybie oskarża go m.in. o przekroczenie uprawnień służbowych, działanie na szkodę interesu podległych mu funkcjonariuszy, szykanowanie i dyskryminowanie podwładnych oraz utrudnianie związkowcom legalnej działalności.\nPełnomocnik związku mec. Roland Szymczykiewicz powiedział, że oskarżyciel subsydiarny występuje w imieniu 18 pokrzywdzonych funkcjonariuszy służby celnej. Jego zdaniem, naruszanie uprawnień pracowniczych tych osób miało polegać m.in. na nieuzasadnionym przenoszeniu w inne miejsca.\n"Mamy informacje, że 'dla dobra służby' funkcjonariuszy przenoszono np. z Olsztyna do Bezled, a jednocześnie niepokornych funkcjonariuszy z Bezled przenoszono do Olsztyna również pod pretekstem, że 'wzmacniają kadrę'. Przy czym sytuacje życiowe i rodzinne tych osób były takie, że za każdym razem było to dla nich bardzo ciężkie i prosili, żeby tego nie robić" - mówił adwokat.\nFormułowane przez ZZ Celnicy PL zarzuty wobec b. dyrektora badała olsztyńska prokuratura, która dwukrotnie umorzyła śledztwo w tej sprawie wobec braku znamion przestępstwa. Zgodnie z przepisami w takiej sytuacji pokrzywdzony może wnieść do sądu subsydiarny akt oskarżenia, z czego związek skorzystał. W tym trybie sprawa toczy się jak normalny proces karny, z tą różnicą, że oskarżycielem jest pokrzywdzony, a nie prokurator - gdyż sprawa toczy się z oskarżenia prywatnego, a nie publicznego.\nB. dyrektor Izby Celnej w Olsztynie powiedział, że nie popełnił żadnych nieprawidłowości. Dodał, że oskarżenie ze strony związku zawodowego odbiera jako próbę zdyskredytowania. "Ma to na celu jedynie wywrzeć nacisk na moich przełożonych, zszargać moją opinię zawodową" - ocenił Torenc, który obecnie jest wicedyrektorem w jednym z departamentów Ministerstwa Finansów.\nCzytaj też: Podlaskie: Łączenie pięciu spółek PKS wywoła strajki związkowców\nWedług niego, na obecnym etapie sprawy zarzuty formułowane przez związek są na tyle niejasne i ogólnikowe, że nie sposób odnieść się do nich rzeczowo. W jego ocenie, niezrozumiały jest choćby zarzut przenoszenia funkcjonariuszy służby celnej, której - jak mówił - podstawowym elementem funkcjonowania, podobnie jak w wojsku czy policji, jest dyspozycyjność i wykonywanie rozkazów.\n"Nie wyobrażam sobie normalnie funkcjonującej służby mundurowej, w której nie byłoby możliwości wydania polecenia przeniesienia służbowego do wykonywania innych zadań" - stwierdził.\nSąd Rejonowy w Olsztynie na czwartkowym posiedzeniu nie uwzględnił wniosku obrony o umorzenie postępowania jeszcze przed wszczęciem procesu z uwagi na względy formalne. Uznał, że byłoby to przedwczesne, bo do rozpoznania sprawy potrzebne jest przeprowadzenie całego postępowania dowodowego.\nJednocześnie sąd zobowiązał pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego do uzupełnienia braków formalnych w akcie oskarżenia; wskazania, których pokrzywdzonych dotyczą poszczególne zarzuty. Z tego powodu rozprawa została odroczona do 1 grudnia.\nDo artykułu: Związkowcy wnieśli akt oskarżenia przeciw byłemu dyrektorowi izby celnej


Dni Pamięci Ofiar Gestapo 2021 - Muzeum Krakowa\nDni Pamięci Ofiar Gestapo 2021\nFotografia przedstawiająca Stefana Rzeźnika\nZapraszamy do wzięcia udziału w plebiscycie na patrona tegorocznego wydarzenia.\nPatronem tegorocznych obchodów będzie Stefan Rzeźnik.\nDrugiego patrona wybiorą Państwo. Prosimy, aby spośród osób, których biogramy znajdują się w Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego, wskazać osobę, która Państwa zdaniem powinna zostać patronem tegorocznych Dni Pamięci Ofiar Gestapo. Propozycje prosimy przesyłać do 30 kwietnia 2021 r. na adres: dnipamieci@mhk.pl. Spośród zgłoszonych kandydatów, patron zostanie wyłoniony w drodze otwartego plebiscytu. Wyniki poznamy 30 czerwca 2021 r. Zapraszamy do udziału. Dla uczestników przewidujemy atrakcyjne nagrody rzeczowe.


Gazeta Świętojańska: W poszukiwaniu cukru i prawdy. Recenzja spektaklu "Cukier"\nW poszukiwaniu cukru i prawdy. Recenzja spektaklu "Cukier"\nNowy teatr, nowy spektakl, nowa siła?\nCukier to dyplomowy spektakl Joanny Gerigk, absolwentki reżyserii PWST we Wrocławiu. Jest to prosta, uniwersalna historia o męskiej przyjaźni oraz poszukiwaniu szczęścia w życiu. Spektakl powstał w ramach projektu integracyjnego uczelni artystycznych - PWST, Akademii Sztuk Pięknych i Akademii Muzycznej we Wrocławiu.Dzięki współpracy pomiędzy trzema uczelniami artystycznymi Joannie Gerigk udało się stworzyć spektakl, w którym muzyka i scenografia nie są jedynie tłem, ale znaczącym elementem sztuki. Na uwagę zasługuje scenografia, składająca się z prostych, drewnianych konstrukcji, z których każdy element jest niezbędny, a podczas spektaklu pełni różne role. Aktorzy, opowiadając historie, sprawnie budują za ich pomocą kolejne światy. Każdy element scenografii podczas spektaklu wielokrotnie zmienia swój charakter, bohaterowie przechodzą przez drzwi, bądź zza tych drzwi ktoś do nich wychodzi. Kiedy zaś przechodzą przez drzwi, mamy wrażenie, że razem z nimi przechodzimy do innego miejsca, a jest to potęgowane muzyką Mikołaja Laskowskiego, inspirowaną folkiem, operą, ale nawiązującą też miejscami do muzyki rozrywkowej, co idealnie współgra ze zmieniającym się dynamicznie charakterem poszczególnych scen. Te dwa elementy w sposób istotny wzbogacają spektakl i łączą go w zwartą, zamkniętą opowieść.\nGłównym bohaterem "Cukru" jest Józef (Alan Bochnak), który przeżywa kryzys egzystencjalny i twierdzi, że "życie jest pełne goryczy, kiedy nie ma w nim słodyczy". Próbują wspierać go dwaj przyjaciele, z których jeden jest ekstrawertycznym kobieciarzem (Jarosław Paczyński), a drugi raczej grzecznym kujonem w szaliczku (Mateusz Zagórski), wszyscy trzej tworzą jednak bardzo zżytą ze sobą grupę. Józef jest niedoświadczony, zarówno jeśli chodzi o życie, jak i kobiety, a jedyna wiedza, jaką posiada, to wiedza czysto teoretyczna. Przyjaciele sugerują mu, by wyruszył w podróż za tym, co może osłodzić mu pełne goryczy życie, czyli po prostu za cukrem. Jest więc "Cukier" teatrem drogi, jeśli można sparafrazować nazwę gatunku filmowego. Józef podczas podróży spotyka liczne kobiety, przechodzi inicjację seksualną, ale także przeżywa rozczarowanie, gdyż odnaleziony cukier nie sprawia, że czuje się lepiej.\n"Cukier" to historia o męskiej przyjaźni, ale nie tylko. To opowieść o braku kobiet. Wszystkie role w spektaklu grane są (zresztą na bardzo wysokim poziomie) przez mężczyzn. Spektakl odbywa się w dwóch planach - w żywym i lalkowym, a oba światy są od siebie wyraźnie oddzielone. Kobiety są ukazane pod postacią lalek lub nawet samych tylko ich fragmentów. Zostały one przedstawione przez Łukasza Batko, któremu należą się osobne brawa za to, z jaką sprawnością w tak krótkim czasie wcielał się w liczne postaci. Lalki wykonane przez autorkę scenografii, Magdalenę Nowak, wprowadzają element grozy, inności, zdają się pochodzić z innego świata. Mężczyźni ukazani w spektaklu są ludźmi z krwi i kości, dobrymi lub złymi, ale prawdziwymi. Postaci kobiece są zaś ukazane jedynie poprzez najbardziej wyraziste atrybuty kobiecości, stereotypowo, powierzchownie. Kobiety-kukły przychodzą zawsze z zewnątrz, niosą zagrożenie, tajemnicę - wiedzą więcej niż mężczyźni, ale ta wiedza jest dla nich niebezpieczna. W świecie mężczyzn przyjaźń jest kierowana prostymi zasadami - można sobie dać po mordzie i przyjaźnić się dalej. Kobiety, nawet gdy są dla bohatera miłe, kuszą go i obiecują coś dobrego, zawsze kryją jakiś zły zamiar. Zastanawia mnie, dlaczego kobieta-reżyser podjęła się w tym spektaklu analizy męskiej przyjaźni, a kobiety przedstawiła w tak nieprzychylny sposób. "Cukier" z tej perspektywy nie jest historią o mężczyznach, ich przygodach i przyjaźniach, ale o ersatzu kobiet. A także o ich destrukcyjnym wpływie na mężczyzn.\nJednak postaci kobiece w tym spektalu zasługują na uwagę w równej mierze, co męskie. Pierwszą kobietą jest francuska Wróżka Melania, kobieta lekkich obyczajów, która "lubi ostro od tyłu" i drogo sprzedaje Józefowi (nieskuteczny w walce z bólem istnienia) cukier. Niczym Pytia wskazuje mu drogę, mówi, że zamiast szukać cukru powinien zastanowić się, czym on dla niego jest. Pojawia się także Pani Koń, która jest jedynie kapeluszem z woalką i parą zwisających piersi. Kukiełka próbuje zawładnąć ciałem Józefa, a potem stara się go otruć. Jedyną pozytywną postacią kobiecą, która pojawia się jako głos z offu, jest babcia Józefa, ostrzegająca go przed Panią Koń i proponowaną przezeń trucizną. Józef wypija ją, ale mimo to nie umiera, paradoksalnie chyba tylko dlatego, ponieważ bardzo wierzy w przeznaczenie i w to, że wszystko jest częścią większego planu. W końcu Józef spotyka Babę Jagę, która chce go uwieść, on jednak zabija ją ze strachu. W tym momencie dochodzi do kulminacji i przerwania historii - przyjaciele Józefa nie wiedzą jak dalej poprowadzić opowiadanie. W końcu jeden z nich dochodzi do wniosku, że trzeba pogodzić się ze stanem rzeczy, a dwoistość jest przyczyną komplikacji. Możemy dopatrywać się tutaj nawiązania do dwoistości świata ludzi i lalek, których spotkania zawsze mają wymiar negatywny. Wyjątkiem jest scena, gdy ukazuje mu się Facjata, najbardziej chyba niesamowita lalka w tym przedstawieniu, która jest po prostu wielką twarzą, animowaną za pomocą całego ciała aktora. Facjata oświeca Józefa mówiąc mu, że wszystko co jest, przemija.\nJózef, który po przeżytym oświeceniu mierzy się z demonami swej przeszłości i schodzi z "tratwy", prowizorycznej sceny zbudowanej na scenie, przekracza czwartą ścianę i wchodzi pomiędzy widownię - jest to dla niego ostateczny moment oświecenia i poszerzenia świadomości. Poza sceną jest prawdziwe życie i dopiero kiedy Józef to spostrzega, może być naprawdę sobą. Przyjaciel Józefa mówi: „ty i twoje ja to jednia, dopiero kiedy połączysz te dwie części siebie będziesz kompletny". Na końcu wszyscy trzej dochodzą do wniosku, że trzeba być tu i teraz, zamiast gonić za szczęściem.\nCukier jest także, a może przede wszystkim, spektaklem o samym teatrze. To, co widzimy na scenie, to jedynie spotkanie grupy przyjaciół, którzy opowiadają sobie fantastyczne historie. Tak naprawdę wszystko dzieje się w ich głowach. Parę razy z ust któregoś z bohaterów pada sformułowanie typu: "pogubiliśmy się?", albo: "teraz będę tańczył, to nie będzie dziury". Można pomyśleć, że aktorzy starają się w przewrotny sposób radzić sobie z zapomnianym fragmentem tekstu. Jednak owe pozateatralne wtrącenia są częścią tekstu i mają na celu przełamanie teatralnej konwencji. Na końcu dwaj przyjaciele pozostawiają młodego, niedoświadczonego Józefa samego w teatralnej, sztucznej przestrzeni, by sam doszedł do poziomu wiedzy, który oni już osiągnęli, i zdał sobie sprawę z fikcyjności tej historii. Sam musi zrozumieć, że aby skutecznie stawić czoła życiu trzeba... żyć. Trzeba porzucić iluzje i stworzone konwencje, przekonania. Świat teatru okazuje się być światem iluzorycznym, ograniczającym, zamykającym. "Cukier" jest więc także spektaklem o wyzwalaniu się z narzuconej roli, ze sztuczności w jakiej tkwimy i potrzebie prawdy.\nCukier. Scenariusz i reżyseria: Joanna Gerigk; scenografia, formy, kostiumy: Magdalena Nowak, muzyka: Mikołaj Laskowski. Występują: Łukasz Batko, Alan Bochnak, Jarosław Paczyński, Mateusz Zagórski


Kosmetyki przez Internet – internetowe-sklepy.eu\nWad i zalet nabywania produktów za pośrednictwem Internetu jest tak samo dużo. Jedni widzą w tym możliwość zaoszczędzenia sporej ilości czasu, dla drugich natomiast jest to dość ryzykowne, bowiem nie brakuje na rynku nieuczciwych sprzedawców, którzy tylko czekają na naiwnych konsumentów, dających się naciąć na niby okazje i niewczytujących się dokładnie w regulaminy działania danego sklepu. W niniejszym tekście postaramy się pokazać Wam, jak dokonywać zakupów przez Internet, aby mieć gwarancję niezawodności i pełnego bezpieczeństwa dokonywanej transakcji.\nJako miejsce właściwe rozumie się przede wszystkim takie źródło dystrybucji, które będzie rekomendowane przez osoby mające już z nim niegdyś styczność. Dlatego też cieszące się dużym zainteresowaniem oraz renomowane serwisy sprzedające rozmaite produkty przez Internet zazwyczaj mają specjalną aplikację, w której konsumenci dokonujący zakupów mają sposobność umieszczania oficjalnie komentarzy. Jeżeli sprzedawca jest uczciwy to pozostawi do widoku ogólnego, publicznego zarówno rewelacyjne opinie, jak i te nieco gorsze. Przeważnie wystarczy popatrzeć na liczbę gwiazdek w komentarzach kupujących a od razu będzie wiadomo czy z danego sklepu internetowego warto skorzystać czy może wręcz przeciwnie, lepiej od niego stronić. Niemniej jednak warto mieć na uwadze fakt, iż na chwilę obecną bez polecenia danego źródła dystrybucji przez kogoś sprawdzonego czy bardziej doświadczonego w sferze dokonywania zakupów online, naprawdę można się mocno naciąć.\nStrzeżonego Pan Bóg strzeże, czyli warto czytać wszystko, co jest zawarte w regulaminie konkretnego sklepu sieciowego, z jakiego zamierzamy korzystać. Nawet drobnym maczkiem może być wyszczególnione coś, co ma zasadnicze znaczenie. Jest to podchwytliwe, że akurat tak drobną czcionką sprzedający umieszcza tak istotne informacje, ale niestety – jest to w pełni zgodne z prawem i jeżeli nadmieni że nie przyjmuje zwrotów, albo że za wysyłkę oczekuje takiej i takiej kwoty, to nie ma zmiłuj, ewentualna wina leży po naszej stronie i nie mamy szans na ubieganie się o zwrot środków pieniężnych czy wymianę bądź oddanie towaru u niego zakupionego. Musimy być bardzo ostrożni, bowiem wielu oszustów działa właśnie w ten sposób. Wielkimi literami wyszczególnia to, co chce, co ma przyciągnąć potencjalnego konsumenta i zainteresować go wyrobem, a nadrzędne czy szczegółowe dane przedstawia gdzieś na marginesie. Teoretycznie jednak na stronie informacja się znajduje, więc nikt nie może się do tego przyczepić. Wielokrotnie błędy popełniają także sami konsumenci, którzy nawet nie zaglądają w regulamin sklepu. Tym samym nie wiedzą, jakie mają prawa i jakie reguły działalności danego serwisu w ogóle obowiązują.\nKiedy sam chcesz dokonać zakupu przez Internet, szukasz komentarzy na temat sprzedającego w sieci. Fora internetowe są przecież po to, aby z nich korzystać obustronnie – z jednej strony wczytać się w informacje przekazywane przez innych, a z drugiej także brać czynny udział w ich tworzeniu. Jeżeli masz jakąś wiedzę w zakresie transakcji i zakupów w danym sklepie wirtualnym, podziel się z tym z innymi internautami – dając im zielone światło do korzystania z konkretnej witryny, albo wręcz przeciwnie zniechęcając ich do tego i ostrzegając.\nZ kosmetykami trudniej\nKiedy kupujesz kosmetyki za pośrednictwem sieci niestety, ale musisz się wyczulić bardziej niż przy jakichkolwiek innych wyrobach, jakie da się nabyć przez sieć. Wynika to zwłaszcza ze specyfiki tego typu produktów. Generalnie nie ma co ukrywać, że wiele ze środków kosmetycznych jest „opychanych” naiwnym konsumentom, którzy w pośpiechu klikają „zamów” i wrzucają do wirtualnego koszyka to, co im w danym momencie potrzeba, nie zważając na detale w postaci daty ważności, tego czy kosmetyk jest pełny, nowy, zafoliowany. Czasami kierujemy się wyłącznie dogodną dla nas ceną, ale niestety nie jest to dobre rozwiązanie, bo jeżeli widzimy gigantyczną różnicę w cenie między wyrobem dystrybuowanym w sieci a tym samym produktem przykładowo w drogerii, nie ma żadnych wątpliwości, że coś nie gra. W Internecie sprzedawane jest wszystko – nawet produkty używane, w tym także i kosmetyki. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby sprzedający wystawił na aukcję kosmetyk, który jest po części zużyty, bo na przykład nie jest mu potrzebny, nie służy mu, jest zleżały i przestarzały albo nie podszedł do jego cery czy typu skóry.\nCo się dowiedzieć\nJeżeli decydujesz się na kupno środków kosmetycznych przez Internet, korzystaj tylko ze sklepów, a nie dokonuj transakcji bezpośrednio u prywatnych wystawców. Wtedy będziesz mieć sto procent pewności, że otrzymasz produkt, który na pewno będzie opakowany, zafoliowany, nieużywany oraz niezleżały. Poza tym, musisz dowiedzieć się czy to, co przedstawia obrazek to faktycznie produkt, jaki dostaniesz. Z kosmetykami bywa różnie. Przykładowo chcąc kupić fluid, możemy obejrzeć w sieciowym sklepie zdjęcie danego produktu konkretnej marki w danym odcieniu, ale nie oznacza to, że to, co widzimy na obrazku od razu zapakuje nam magazynier w paczkę i wyśle pod wskazany adres. W wiadomości wysyłanej do sprzedawcy warto zaznaczyć, jaki kolor i numer produktu nas interesuje. Czasem takie przedstawienie kosmetyku nie wynika z chęci sprzedaży produktu na siłę przez wystawcę, ale przede wszystkim z faktu, iż różnych wersji tego samego preparatu kosmetycznego jest tak wiele, że nie zmieściłoby się na stronie tak dużo zdjęć tego samego wyrobu. Czasem kolory czy numerki oznaczające odmienne odcienie są po prostu umieszczane z boku, zaraz obok zdjęcia, w małym kółeczku. Po kliknięciu na kółeczko, zmienia się nieco odcień produktu na obrazku i wtedy wiemy, o jaki koloryt chodzi. Najlepiej jednak skorzystać z adresu mailowego i wszelkie nasze wątpliwości wysłać w mailu, pytając konkretnie o to, co musimy wiedzieć a więc o odcień, numer produktu, wersję czy limitowaną kolekcję, dokładny kolor, obecność w magazynie, datę ważności.\nTagged in kosmetyki, uroda\nPrevWybielanie zębów w domu a u dentysty\nNextProfesjonalna odzież robocza – czym się powinna wyróżniać?


Sekatory i nożyce jednoręczne | Vivaldi Polska\nVIVALDI POLSKA » PL » Wëlkut – narzędzia ogrodnicze » Sekatory i nożyce jednoręczne\ndo cięcia cienkich gałęzi, przycinania krzewów i ścinania kwiatów.\nW naszej ofercie mamy sekatory wykonane ze stali nierdzewnej oraz z wysokogatunkowej stali SK5. Ostrza mogą być chromowane lub pokryte teflonem. Rękojeść sekatorów pokryta jest antypoślizgowym materiałem uniemożliwiającym wyślizgnięcie się narzędzi z dłoni.\nHC-5201 – Mały sekator nożycowy– produkt dostępny\nHC-5202 – Mały sekator nożycowy SK5– produkt dostępny\nHC-5308 – Małe nożyce SK5 do pielęgnacji kwiatów i krzewów– produkt dostępny\nGórne ostrze wykonane z wysokogatunkowej stali. Wygodne uchwyty pokryte miękkim tworzywem. Łatwe w użyciu zarówno dla prawo- jak i leworęcznych osób. Długość: 180 mm, waga: 0,11 kg.\nHC-8A07 – Nożycowy sekator kowadełkowy– produkt dostępny\nØ cięcia 24 mm, długość: 215 mm, 2,5 mm górne ostrze wykonane ze stali SK5, aluminiowa rączka pokryta antypoślizgową powłoką.\nHC-852AL - Sekator nożycowy- produkt dostępny\nHC-855 Ergonomiczny sekator nożycowy- produkt dostępny\n3,5 mm chromowane ostrza wykonane z wysokogatunkowej stali SK5. Ergonomiczna rękojeść pokryta antypoślizgową powłoką. Łatwy w użyciu zarówno dla prawo- jak i leworęcznych osób. Waga: 0,22 kg, Ø cięcia 13 mm. Zastosowanie: do cięcia świeżych gałęzi. Karton zbiorczy: 60 szt.\nHC-8S37A - Nożyczki do cięcia róż- produkt dostępny\nOstrza wykonane ze stali nierdzewnej. Ocynkowana rękojeść z miękkimi, antypoślizgowymi uchwytami. Blokada zabezpieczająca przed niekontrolowanym otwarciem. Łatwe w użyciu zarówno dla prawo - jak i leworęcznych osób. Długość: 152 mm, waga: 0,16 kg, Ø cięcia 15 mm.\nHC-853AL - Ergonomiczne nożyce- produkt dostępny\nOstrza chromowane, wykonane z wysokogatunkowej stali węglowej SK5. Lekka, aluminiowa rękojeść z miękkimi, antypoślizgowymi uchwytami. Blokada zabezpieczająca przed niekontrolowanym otwarciem. Łatwe w użyciu zarówno dla prawo - jak i leworęcznych osób. Długość: 203 mm, waga: 0,15 kg, Ø cięcia 6 mm.


Nazwa: Kontroler pocztowy\nSynteza: Wykonuje czynności związane z bezpośrednim nadzorem nad prawidłowością obsługi klientów poczty oraz kontroluje prawidłowość i zgodność rozliczeń pieniężnych z dokumentami.\nZadania zawodowe: wyposażanie okienek w nowe książeczki oszczędnościowe, radiofoniczne, druki płatne i inne druki ścisłego zarachowania oraz rekwizyty imienne;\nwyrywkowa kontrola zgodności stanu kasetek operacyjnych z dokumentami;\nkontrola prawidłowości naliczanych opłat oraz ich zgodności z dokumentami nadawczymi przesyłek pocztowych;\nkontrola przyjmowanych przekazów oraz zaopatrywanie ich w stempel okręgowy i pieczęć z wizerunkiem orła;\nkontrola dowodów wszelkiego rodzaju wpłat pieniężnych;\nprzyjmowanie nadesłanych zastrzeżeń w obrocie oszczędnościowym i czekowym oraz wprowadzanie ich do wykazów i programów komputerowych;\nkontrola wpisów i podliczeń w zbiorowych dokumentach rozliczeniowych kas operacyjnych;\nkontrola przekazów i innych dowodów oraz kierowanie ich do wypłat;\nkontrola dowodów przyjętych wpłat i wypłat dokonanych przez doręczycieli oraz dokumentów rozliczeniowych;\nkontrola obiegu wartościowych przesyłek awizowanych oraz nadmiarów i zasiłków kasowych;\nkontrola dokumentów rozliczeniowych przesyłek pocztowych oraz usług telekomunikacyjnych;\nkontrola raportu kasowego i stanu zgodności gotówki;\nnadzór nad przechowywaniem przesyłek pocztowych i gotówki oraz zabezpieczeniem obrotu pocztowego;\nnadzór nad prawidłowością obsługi klientów i dostosowanie obsad do natężenia ruchu;\nnależyta znajomość przepisów i nadzór nad ich przestrzeganiem przez personel przy wykonywaniu usług;\nnadzór nad przestrzeganiem tajemnicy korespondencji oraz tajemnicy służbowej i państwowej.\nDodatkowe zadania zawodowe: kontrolowanie sporządzanych dokumentów rozliczeniowych z tytułu należności dotyczących obrotu międzynarodowego.\nIlość odsłon: 4384697


7Artisans 35 mm F0.95 Fuji FX - Obiektywy do bezlusterkowców - Foto - Sklep internetowy Cyfrowe.pl\n7Artisans 35 mm f/0.95 Fuji X\nKod produktu: OBI7ART35F095FUJFX\nZgarnij 502 lensów\nRaty: 10 x 134 zł\nstworzony z myślą o bezlusterkowcach APS-C lub Micro 4/3\nprzysłona złożona z 12 listków\nUltra jasny standardowy obiektyw szerokokątny\n7ARTISANS 35 MM F0.95 wyróżnia się nie tylko świetnymi parametrami, ale również znakomitym wykonaniem. Oferuje pierścień przysłony i szeroki pierścień ostrości. Jego przysłona składa się aż z 12 listków, co przekłada się na oferowanie zdumiewającego, niezwykle plastycznego efektu bokeh.\nObiektyw został zaprojektowany z myślą o bezlusterkowcach formatu APS-C lub Micro 4/3. To sprawia, że oferuje standardową, niezwykle uniwersalną ogniskową lub portretową. W połączeniu z jego wyjątkowymi parametrami jest w stanie zapewnić świetne rezultaty w każdym gatunku fotografii. Będzie przede wszystkim zdumiewającym sprzętem dla portrecistów, którym światło siła f/0,95 pozwoli na uzyskanie wyjątkowo plastycznej gry pomiędzy ostrymi a nieostrymi fragmentami obrazu.\nObiektyw wyróżnia się także precyzyjnie wykonaną konstrukcją, która charakteryzuj się dużą solidnością. Co więcej sprzęt ten oferuje minimalny dystans ostrzenia wynoszący 0,37 cm.\nSamyang 24 mm f/2.8 ED / Sony FE - Zapytaj o rabat!\nDodaj opinię o: 7Artisans 35 mm f/0.95 Fuji X


ETH/USD, D1 - możliwa struktura fal Elliotta dla COINBASE:ETHUSD autorstwa Daniel_Kostecki — TradingView\nSpoglądając na wykres dzienny ETH/USD możemy dostrzec potencjalny układ falowy znany z Teorii fal Elliotta. Mowa tu o impulsie spadkowym, w ramach którego obecnie może tworzyć się potencjalna korekcyjna fala czwarta.\nMożliwym oporem mogą być zniesienia od 23,6 przez 38,2 po 50 proc. mierzone dla fali trzeciej. Jeśli w tym rejonie obecnie korekta zakończy się, to możliwym może być pojawienie się kolejnego impulsu spadkowego w stronę dołka fali trzeciej lub niżej.


Uważaj, bo powinieneś – refleksja karolakowa | Karolakowo\nDziś dowiedziałam się o śmierci mojego kolegi z dzieciństwa – kolegi z klasy szkoły podstawowej. Jestem za młoda na to, by dowiadywać się, że moi rówieśnicy nie żyją. Życie ścisnęło mi gardło, i zagroziło: – Uważaj, już czas. Zawsze jest czas na to, żeby uważać. Bo zawsze trzeba uważać. Na innych i na siebie. Każdy może zniknąć. W każdej chwili. Nie boisz się tego, Justyno? Bo powinnaś.\nIdziemy przez życie z głową w chmurach. Nie tylko my, marzyciele. Także wy, pragmatycy. Każdy z nas żyje fantazją – czymś, co realnie nie istnieje. Dlatego, że każdy z nas gromadzi przez całe życie coś, co de facto nie należy do niego. I tym właśnie jest życie: dziwaczną loterią, w której wygrywamy na chwilę nieistniejące fanty.\nKiedy opuszcza się kurtyna, zostajemy odcięci od „naszych” fantów. Wszystko, czym na co dzień żyjemy, rozpuszcza się jak cukier w herbacie. Nic nie zostaje. Może coś zostaje, ale my zostajemy od tego odklejeni. Urywa się jakaś niezrozumiała, abstrakcyjna nitka, która łączyła nas z innymi i z sobą samym, z własnymi myślami i uczuciami.\nZdjęcia z wakacji, ozdoby na choinkę kolekcjonowane latami, te śliczne głupie bombki, te historie, które za każdą śliczną głupią bombką się kryją, wszystko to przypomina ubrania zalegające w szafie, których już nigdy na siebie nie założymy, bo wyrośliśmy, a których wciąż nie chcemy, nie potrafimy, nie mamy serca się pozbyć.\nNiczego stąd nie zabieramy ze sobą. Może coś zabieramy, ale tego nie widać, bo nic nie wiadomo. Wszystkie „nasze” fanty są jak krucha zapałka. A my jesteśmy jak mały płomyk, który na chwilę ją zasilił.\nDobrze pamiętam dziesięcioletniego Michała. Wszędobylski, dynamiczny, pomysłowy chłopiec. Nauczyciele go lubili, jednocześnie żałując, że nie uczy się lepiej – że nie gromadzi wyższych ocen. I my wszyscy, dzieciaki, bardzo go lubiliśmy. Miał poczucie humoru i był niesforny. Na szkolnych dyskotekach tańczył z najładniejszymi dziewczynkami. W szkolnych przedstawieniach był gwiazdą. Zimą – bo wtedy były zimy, takie z zaspami i wielkimi zamarzniętymi kałużami, po których się ślizgaliśmy jak szaleni – kiedy po lekcjach wracaliśmy razem do domów, kradł mi czapkę z głowy. Był to uroczy, nieuzgodniony w słowach pretekst do zabawy, do dzikiej gonitwy przez śniegi, zaczepny gest mający na celu zwrócenie na siebie uwagi…\nKilka miesięcy temu – przypadkiem spotkałam go po wielu latach. Wyszłam ze sklepu w zimowej puchowej kurtce, uzbrojona w czapkę i szalik po same zęby – w tym zimowym kamuflażu nikt nie powinien mnie rozpoznać, nawet rodzona matka. Zza moich pleców, ze znacznej odległości, dobiegło mnie czyjeś zawołanie; ktoś zakrzyknął trzy razy: – Justynka, Justynka, Justynka!\nZatrzymałam się jak wryta – ten głos zabrzmiał nadzwyczajnie radośnie. Na ogół chadzam przez życie zamyślona – znajomi zarzucają mi ciągle, że ich nie rozpoznaję na ulicy, że nie reaguję, kiedy mnie wołają. Tym razem było zupełnie inaczej. To trzykrotne zawołanie wyrwało mnie ze środka mojego umysłu i sprawiło, że zamarłam, jakby moje nogi skuł lód (a przecież już nie robią takich zim, jak dawniej, to znaczy prawdziwych zim).\nA dziś dowiedziałam się, że Michał nie żyje. I jednocześnie dowiedziałam się, że najsilniej boli mnie to, że najszybciej, najwięcej niespodziewanie znikają ci, którzy pamiętają mnie najpiękniej.\nWolałabym napisać coś budującego – coś takiego, żeby uczcić Michała. Coś takiego, żeby wyrazić jednoznacznie, że Michał był pięknym człowiekiem i że jego zniknięcie jest koszmarną stratą, i że przeogromnie współczuję wszystkim jego bliskim. Ale w zamian piszę tylko tyle, że opłakuję część mojego osobistego dzieciństwa. Tę część, której treść nadał Michał. Nigdy nie zapomnę wspólnych bitew na śnieżki, i tych zrywanych z głowy czapek. Ani tego, że po wielu latach – Michał wciąż mnie pamiętał, a do tego: jakże pięknie.\nI mimo że napawa mnie strachem, że życie każdego z nas jest jak krucha zapałka, to wybieram się na cmentarz – odwiedzić Michała i zapalić mu znicz. Bo póki tu jestem, wewnętrzny płomyk – choćby najwątlejszy – musi mieć znaczenie większe, musi „przebić śmierć”.\nRefleksja z dnia 5 sierpnia 2017 r.\nNotka opublikowana: 05 sierpnia 2017\nTagi: blog literacki, dorosłość, dzieciństwo, justynakarolak, Karolakowo, kolega z klasy, kolega ze szkoły podstawowej, nieszczęście, śmierć, szczęście, uważaj bo powinieneś refleksja karolakowa, wspomnienia, życie\nPoprzedni temat: Sąd ostateczny – komentarz karolakowy\nNastępny temat: O substancjach trollożywnych i broni trollobójczej


Kolej w Głubczycach - FORUM POWIATU GŁUBCZYCKIEGO\nWysłany: Pią 9:58, 24 Lip 2009 Temat postu:\nPost mess-madame jest trochę kontrowersyjny, ale nie pozbawiony mocnych argumentów. Wiele z tego, co sam chciałem napisać, napisał Born stubborN. Zająć się chcę pesymistyczną stroną sądu mess-madame. Wg mnie nie jest to pesymizm, ale racjonalny ogląd stanu rzeczywistego wielu przesięwzięć na naszym terenie. Jeżeli w trakcie przejmowanie linii przez samorząd (niechże w ogóle zaczną przejmować!!!) weźmie się taką argumentację jaką przedstrawiła mess-madame po uwagę, to wtedy działania nakierowane na rozwój tego obiektu pójdą w dobrą stronę, tak aby była to atracja turystyczna znana nie tylko w Głubczycach i najbliższych okolicach, bo może być tak, że przejecie linii bez wizji jej działaności sprowadzi się do zwykłego jej istnienia dla samego bycia i stanie się tak jak napisała mess-madame. Dobry plan rozwoju przewiduje wszelakie możliwe senariusze rozwoju i taki trzeba brać pod uwagę. A trzeba brać pod uwagę, aby się nie stał rzeczywistoscią, bo jak na razie to w ramach hurraoptymizmu zapaleńców z Racławic Ślaskich słyszę jak będzie pięknie - ale już tereaz pytam: jak pięknie?, KONKRETNIE jak pięknie?\nOstatnio zmieniony przez malymis2 dnia Pią 10:00, 24 Lip 2009, w całości zmieniany 1 raz\n...nie takie linie kolejowe odchodzą w niepamięć i trzeba z tym przejść do porządku dziennego. Odbudowa linii, stacji i wielu innych składników kolei kosztowałaby nas miliony, które i tak poszłyby w końcu w błoto!\nZainteresowanie jest chwilowe i służy raczej temu by zwrócono uwagę na grupę ludzi (działaczy), którzy i tak chcą wykorzystać całe zamieszanie do walki o stołki!!!\nDrogi, drogi i jeszcze raz drogi budujmy i naprawiajmy te dziurawe. Skupmy się na tym co naprawdę nam służy i ma sens.\nNie widzę żadnej potrzeby aby inwestować jakiekolwiek pieniądze w kolej, która prowadzi do "nikąd" bo taką właśnie jest linia Głubczycka.\nWysłany: Sob 8:16, 25 Lip 2009 Temat postu:\nZa kilka lat tendencje się zmienią, turystyka kolejowa znowu stanie się modna a unijne prawa będą wymagały inwestycji w transport zbiorowy. No ale wtedy będzie ręka w nocniku.\nWysłany: Sob 8:37, 25 Lip 2009 Temat postu:\nNie zgodzę się z Andrzejem Wiśniewskim. Po pierwsze, dlaczego jak ktoś w naszym kraju ma zapał do tego, aby zrobić coś komuś dobrze od razu jest posądzany do tego, że walczy o stołki (szczególnie w powiecie głubczyckim). Inicjatywa działa od strony Racławic Śląskich czyli ze strony Prudnika, więc w naszym terenie jakieś tam "stołki" nie są zagrożone ze strony tych osób. Nie patrzmy na wszystko z tej strony. A gdyby nawet, to takiego "działacza" wolę na stołku niż kilku innych, ale to teraz nie istotne.\nPo drugie, drogi ważna rzecz, ale w Europie następuje powrót do przewozu towarów koleją. U nas prędzej czy później ten trend także się zacznie, bo to wymuszą trendy i konkurencja, która na tory wejdzie z Europy Zachodniej. DB już przebiera nogami. Co ma DB do Głubczyc i okolic można zapytać? Pozornie nic. Teraz, tu - wcale, ale za kilka lub nawet kilkanaście lat? Na rynku nieruchomości pod budownictwo przemysłowe można znaleźć zapotrzebowanie na nieruchomości z których można wyłać/przyjmować towar koleją. Jeżeli na naszym terenie znajdzie się inwestor za lat kilka lub kilkanaście, który zainwestuje i warunkiem będzie cargo towarów koleją, to lepiej tę linię mieć niż jej nie mieć. Czawką już nam odbiło się zasypanie trów do Czech przez Piotrowice. Obecnie linia kolejowa na Czechy przez Głuchołazy (linia praktycznie donikąd) odnotowuje wzrost przewozów. Kolej to inwestycja długoterminowa. Nie można myśleć o niej na zasadzie tu i teraz. Andrzej Wiśniewski napisał "...nie takie linie kolejowe odchodzą w niepamięć" Więc na to odpowiem tak "nie takie linie wracają do łask i są reaktywowane". Nawet na Opolszczyźnie. Więc to powinno dać do myślenia.\nPo trzecie, przywoływana już przez przez Born stubborNa linia wąskotowowa w Rudach Raciborskich. Linia, posługując się słowami Andrzeja Wiśniewskiego, do nikąd, w tym przypdku też i z nikąd, bo wąskotorówka nie jest sprzężona z ogólnopolską siecią kolejową, została reaktywowowana. Znaleziono jej inną formułę działania i prowadzi swą działaność z powodzeniem. Gdzieś oststnio czytałem, chyba Gazeta Wyborcza, że linia ta jest rozwojowa i realizuje się plany poszerzenia atrakcji w postaci nowych-starych właśnie remotowanych parowozów czy zabytkowych wagonów i przedłużenie szlaku nad Zbiornik Rybnicki w przyszłym roku.\n"...nie takie linie kolejowe odchodzą w niepamięć i trzeba z tym przejść do porządku dziennego" - tak nałatwiej i najprościej. "Przewróciło się, niech leży..." (Elektryczne Gitary)\nOstatnio zmieniony przez malymis2 dnia Sob 10:36, 25 Lip 2009, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sob 9:48, 25 Lip 2009 Temat postu:\nPolska to taki kraj, że zbyt wielu ludzi myśli w perspektywach ograniczających się do jednej, max dwóch kadencji. Nachapać się, nadać pozory zarządzania i potem przejść w pamięć-niepamieć będąc jednocześnie lepiej uposażonym i bogatszym o nowe kontakty.\nKiedyś mówiono o wielu kopalniach węgla kamiennego, że ich utrzymanie to za duże koszta, że nie opłaca się nawet restrukturyzować. Posłużę się przykładem KWK Pstrowski, który jest mi najbliższy. Od 1991 przez kilka lat trwało umieranie. Podział na kilka spółek, jedna wchodząca w drugą. Potem nagle decyzja - koniec. A po niecałych 2 latach prywatny inwestor kupił kopalnię tworząc z niej pierwszą prywatną KWK w Polsce. I co ... można? I coraz więcej inwestorów się pojawia, w tym z Czech, Niemiec, Indii czy nawet Australii.\nZ koleją będzie tak samo. Zawał musiał przyjść, bo zbyt wiele pasożytów sie rozwinęło. Cargo, Intercity, PR itd. Każda ze swoim prezesem, zastępcami i nic dziwnego, że redukcja kosztów musiała uderzyć w peryferia. Ale za kilka lat wejdą przewoźnicy prywatni, włączą się Niemcy, Czesi i będą szukać nieużywanych, a atrakcyjnych szlaków. Kto wie, czy to małe zamieszanie koło Racławic już nie trafiło tam i ówdzie. Wiem, że to nie był szum medialny - ale dla zawodowców czasami nie jest on potrzebny, by wychwycić ciekawe info.\nNajwazniejsze, by linia dotrwała - potem można myśleć. Może turystyka, może mały ruch pasażerski, a może tranzyt. Bo odnowić linię to kilka miesięcy, a zbudować ją na nowo to już lata i kilkanaście razy większe koszty. Lepiej mieć coś do remontu niż nie mieć nic.\nOstatnio zmieniony przez Born stubborN dnia Sob 9:51, 25 Lip 2009, w całości zmieniany 1 raz\nNiby miłośnicy kolei z Głubczyc są, począwszy od władz, a nie ma pomocy do karczowania na torach od strony Głubczyc do Racławic Śl.\nRadio Opole pilnie obserwuje i donosi takie smutne informacje\nPociąg retro nie dotrze do Głubczyc !\nTo już nie chodzi o to ilu sypatyków ma kolej, ale bez profesjonalnego wsparcia ta szalenie ważna inicjatywa społeczna była skazana na porażkę. Tu pozwolę sobie na małe upierdlistwo. Jak nasze władze potrafiły Pana Mariana z TV Głubczyce ciągnąć po dworacu robić pogadanki publiczne nt przyszłości kolei, to mogły też okazać wolę rzeczywistą i wspomóc rzeczowo te małe pospolite ruszenie.\nWysłany: Pon 11:28, 10 Sie 2009 Temat postu:\nA ja i tak 3mam kciuki.\nNie takim inicjatywom już wieszczono klęske. Może nadzieja przyjdzie z nowymi wyborami.\nWysłany: Pon 12:39, 10 Sie 2009 Temat postu:\nTylko, że tym razem klu sprawy stanowiło oczyszczenie torowiska, aby na początku września pociąg retro przyjechał do Głubczyc. I tutaj przyszli gospodarze torowiska, czyli samorząd mógłby pomóc, tym bardziej, że po dziesięciu latach przybyłby pierwszy pociąg do Głubczyc.\n[link widoczny dla zalogowanych]śniętym_torowiskiem.html\nFilm MTV na temat naszego dworca: [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Śro 17:46, 26 Sie 2009 Temat postu:\nCała moja rodzinka już oglądała ten filmik\nSmutno sie wszystkim zrobiło, gdy zobaczyli jak teraz wygląda w środku.\nZaczęli wszyscy wspominać jak to odprowadzali na pociąg m.in. moją Ciocię (świętej pamięci), która jechała do Zabrza...\nDawne dzieje, wspominali wnętrze, jak to dokładnie wyglądało...\nI wielka szkoda na to patrzeć...\nnajbardziej boli fakt złomiarzy, jak ludzie tak mogą - nie wspomnę, ze na skupie nie wnikają skąd to jest, a powinni...\nA końcowa treść pisana tyle prawdy zawiera, ale jak zwykle nic nie zdziała się\nA przecież można walczyć o dworzec tak jak to walczyło się o ratusz !\nJest odnowiony ratusz, to można odbudować dworzec...\nZorganizować koncerty, festyn i zbierać na ten cel, sprzedawać cegiełki np. pocztówki z wizerunkiem dworca głubczyckiego...\nProszę ratujmy co się da !\nWysłany: Czw 9:38, 24 Wrz 2009 Temat postu:\nZ prasy dowiedziałem się, że w perespektywie kilkuletniej krystalizuje się szansa powrotu pociagów towarowych do Głubczyc. W Głubczycach może (takie są plany) powstać punkt przeładunkowy kruszywa mineralnego z wyrobisk w okolicach Racławic Śląskich.\nOstatnio zmieniony przez malymis2 dnia Czw 9:41, 24 Wrz 2009, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 11:02, 29 Wrz 2009 Temat postu:\nJednocześnie sam dworzec głubczycki ma iść pod młotek:\nNasz urząd kupiłby dworzec, ale ... za darmo.\nWysłany: Wto 14:59, 29 Wrz 2009 Temat postu:\nMoim skromnym zdaniem PKP Nieruchomości będzie miała kłopot ze sprzedażą tego budynku. W ostateczności i tak pewnie pzejmie ten obiekt gmina. Ale w jakim on wtedy już będzie stanie?\nWysłany: Wto 14:39, 04 Gru 2012 Temat postu:\nWitam, wczoraj 3 grudnia 2012r. odwiedziłam dworze PKP w Głubczycach... znajomego staruszka. Zastałam tam pracujących robotników przy łataniu dachu. Na pytanie w czyim imieniu wykonują prace odpowiedzieli, że prace zleciły PKP. Widok budynku i jego otoczenia nie poprawia się . Pozdrawiam Wszystkich. Jan\nWysłany: Pią 14:41, 29 Mar 2013 Temat postu:\nI od stycznia tego roku Gmina Głubczyce ma dworzec PKP w Głubczycach\nCo dalej, kolejny piękny zabytek powiatu i jedyny kształtem lokomotywy, ten słynny z filmu.\nCóż zamiast odrestaurować i zrobić w nim muzeum kolejnictwa, a co roku organizować np. pikiniki pod parą lub zloty miłośników modeli kolejowych.\nPrzywrócić częściowo w ten sposób do życia i tym sposobem przyciągać turystów.\nTo jak zwykle, mieszkania, sklepy - czyli nic co mogłoby przyciągnąć ludzi w nasze strony.\nWysłany: Pią 7:44, 05 Kwi 2013 Temat postu:\nmieszkania i sklepy?! Czy władze miasta naprawdę nie mają innych pomysłów? Na co komu mieszkania jak wszyscy się wyprowadzają, a sklepów wcale nie jest za mało by musiały powstawać kolejne...


Paski - SERIA SMARTWATCHA: Galaxy Watch - niskie ceny i setki opinii w Media Expert\nPaski - SERIA SMARTWATCHA: Galaxy Watch\nSERIA SMARTWATCHA: Galaxy Watch Galaxy Watch\nGalaxy Watch (86)\nGalaxy Watch 3 (73)\nGalaxy Watch Active (48)\nGalaxy Watch Active 2 (45)\nApproach S40 (14)\nBIP Lite (12)\nBip S (14)\nBip S Lite (14)\nD2 Air (14)\nForerunner 245 (14)\nForerunner 245 Music (14)\nForerunner 645 (14)\nForerunner 645 Music (14)\nGalaxy Watch (42mm) (54)\nGalaxy Watch (46mm) (32)\nGalaxy Watch 3 (41mm) (46)\nGalaxy Watch 3 (45mm) (27)\nGear S3 (28)\nGear Sport (47)\nGTR (42mm) (14)\nGTR (47mm) (1)\nGTR Lite (47mm) (1)\nHaylou Solar (1)\nStratos 2 (15)\nStratos 3 (19)\nVenu Sq (14)\nVenu Sq Music (14)\nVivoactive 3 (16)\nVivoactive 3 Music (14)\nVivoactive 4 (19)\nVivomove 3 (14)\nVivomove Luxe (14)\nVivomove Style (14)\nWatch 3 (17)\nWatch 3 Pro (17)\nWatch GT (46mm) (19)\nWatch GT 2 (42mm) (15)\nWatch GT 2 (46mm) (1)\nWatch GT 2 Pro (1)\nWatch GT 2e (1)\nWatch GT Pro (1)\nPasek TECH-PROTECT do Samsung Galaxy Watch (46mm) Czarny\nPasek TECH-PROTECT do Samsung Galaxy Watch (46mm) Brązowy\nPasek TECH-PROTECT do Samsung Galaxy Watch (46mm) Czerwony\n27 , 38\nPasek TECH-PROTECT Stainless do Samsung Galaxy Watch 42mm Różowo-Złoty\nPasek TECH-PROTECT MilaneseBand do Samsung Galaxy Watch 42mm Różowy\nPasek TECH-PROTECT do Samsung Gear S3 Srebrny\nPasek TOPP do Samsung Galaxy Watch 46mm/Gear S3/Huawei Watch GT Czarny\nPasek TECH-PROTECT Herms do Samsung Galaxy Watch 3 (41mm) Czarny\nPasek DEVIA Deluxe Sport do Samsung Galaxy Watch (42mm) Niebieski\nPasek SAMSUNG Stitch Leather Band do Galaxy Watch/Watch 3 Brązowy\nPasek SAMSUNG do Galaxy Watch Active/Active 2 Biały\n209 , 97\nPasek TOPP do Samsung Galaxy Watch (42mm) Czarny\nPasek TOPP do Samsung Galaxy Watch 46mm/Gear S3/Huawei Watch GT Srebrny\nPasek DEVIA Deluxe Sport do Samsung Galaxy Watch (46mm) Niebieski\nTaniej o 55 , 33 zł\n80 , 32\nTaniej o 59 , 04 zł\n79 , 03\nPasek SAMSUNG do Galaxy Watch Active/Active 2 Brązowy\nTaniej o 88 , 05 zł\n113 , 04\nJest to 2-gi pasek do zegarka Samsung Gear S3 (pierwszy to czarny) kupiony przeze mnie w prezencie dla Taty. Zarówno ja jak i tata jesteśmy zadowoleni. Pasek solidnie wykonany, cena jest bardzo dobra, niewygórowana. Bardzo dobrze prezentuje się na ręku. Idealnie zapakowany. Wygląda dobrze zarówno do eleganckich stylizacji na ważne spotkania, jak i codziennych. Bardzo polecam jako prezent- mój tata z pasków do zegarka się zawsze ucieszy, a jeśli chodzi o TECH PROTECT ma ich kilka i jak na razie jest to ulubiona firma Taty. Pasek jest wykonany ze skóry, w związku z czym dopasowuje się do ręki i przepięknie pachnie. Bardzo dużym plusem jest to że pasuje do kilku modeli a nie tylko jednego określonego oraz jest 6 miesięczna gwarancja na produkt w razie gdyby coś mogło się z nim stać aczkolwiek w to wątpię. Mojego taty pasek ma już rok i jest w idealnym stanie. Bardzo polecam tą firmę- nikt nie zawiedzie :)\nZakupiłem dodatkową bransoletę do SMARTWATCH HUAWEI WATCH GT ACTIVE GREEN i teraz w zależności od potrzeby mogę ją zamienić w parę sekund , z tą bransoletą zegarek leży na ręce jak przyklejony i nie mam obawy, że się zerwie , super stylowo wygląda i bardzo solidna, mocna!!! Polecam !!!!\nMój smartwach prezentuje się o wiele bardziej elegancko, co pozwala na używanie go przy różnych okazjach, podczas codziennego użytkowania czy formalnych spotkań. Pasek jest wytrzymały, porządnie wykonany i wizualnie spełnia wszystkie moje potrzeby.\nJest o tyle dobra, że w upalne lato ręka pod tą opaską nie poci się tak mocno jak pod sylikonem. Magnes trzyma opaskę dość mocno ale z czasem się przesuwa i trzeba go poprawić. Dla mnie lepsza od sylikonowej.


Buddyzm, władza, geopolityka | Geopolityka.net - polski portal o geopolityce\nRecenzja: Wojciech Giełżyński, Gra o Himalaje, Iskry, Warszawa 1980, ss. 294.\nKontynent azjatycki przykuwa uwagę nie tylko z powodu swej rozległości, różnorodności i wpływu na światową gospodarkę. Jest to także obszar, na którym stosunki międzynarodowe mają o wiele bardziej dynamiczny charakter niż na przykład w Europie Zachodniej. Jednym z czynników o tym przesądzających, poza uwarunkowaniami czysto geopolitycznymi, jest mozaika etniczna, językowa i religijna. Azja jest kolebką buddyzmu, cieszącego się powszechną opinią najbardziej pokojowej religii świata. Jednak relacje religii buddyjskiej ze sferą władzy i polityki są wyjątkowo złożonym zjawiskiem wykraczającym poza wszelkie stereotypy. Paradoksalnie więcej światła na to zagadnienie rzucają źródła dziennikarskie.\nWojciech Giełżyński znany jest przede wszystkim dzięki dziennikarskim relacjom z podróży do Iranu: ”Rewolucja w imię Allacha”, „Byłem gościem Chomeiniego” oraz „Szatan wraca do Iranu” oraz z kilku innych książek o Trzecim Świecie. Choć Giełżyński to rówieśnik Ryszarda Kapuścińskiego, ich reportaże diametralnie się różnią: wydaje się, iż opisując azjatyckie realia Wojciech Giełżyński przywiązywał większą uwagę do faktów i kontekstu politycznego.\nChoć „Gra o Himalaje” liczy sobie ponad 30 lat, mówi o istotnych aspektach geopolitycznej układanki w Azji. Mimo tego, że wiele informacji uległo dezaktualizacji, a książka powstała w czasach PRL, gdy inne były realia międzynarodowe, stanowi ona pozycję wartą przeczytania. Sięga bowiem do przyczyn dziesiejszej sytuacji w rejonie Pakistanu, Indii, Tybetu, Chin i Birmy. Nawiązując do najważniejszych wydarzeń historii przedkolonialnej i kolonialnej tamtych ziem, Wojciech Giełżyński opisuje zmiany jakie zaszły na badanym obszarze po II wojnie światowej. Autor zarysowuje również sytuację w Azji na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. Czytelnik łatwo spostrzeże, że orientacja Giełżyńskiego jest – nic dziwnego – proradziecka i antychińska.\nRelacja dziennikarza rozpoczyna się na pograniczu pakistańsko-afgańskim, gdzie na Terytoriach Wolnych Plemion już w tamtych latach rządziły i siały niepokoje rody Mehsudów, Afridów i Wazirów. To oni przed kilkoma laty stali się znani polskiej opinii publicznej z powodu rebelii pakistańskich talibów i przyczynienia się do śmierci polskiego inżyniera. Giełżyński opisuje również Kaszmir, który w trakcie tworzenia niepodległych Indii i Pakistanu stał się punktem zapalnym rejonu; to przez pretensje do Kaszmiru te mocarstwa atomowe grożą sobie od czasu do czasu kolejną wojną.\nW dalszej kolejności autor szeroko omawia dzieje Tybetu, wpływy sąsiadów i potęg kolonialnych, a także rywalizację Chin i Indii, urozmaiconą starciami zbrojnymi. Analizuje znaczenie Himalajów w grze, jaką toczą państwa azjatyckie. Pokazuje, jak Chiny przejęły Tybet i skąd się wzięła ekspansja kultury tybetańskiej i buddyzmu na Zachodzie. Giełżyński nie pomija nawet najmniejszych krajów regionu. Barwnie odmalowuje krajobraz Nepalu w czasach wypraw zdobywców Himalajów i pielgrzymek opalających się – w oparach haszyszu i zupełnie nago – dzieci-kwiatów, odsłania także spiski pałacowe, których krwawy finał nastąpił kilka dekad później (masakra członków rodziny królewskiej, której sprawcą był książę Dipendra); wyjaśnia, skąd wzięła się w Nepalu maoistowska partyzantka. Wraz z autorem odwiedzamy też Sikkim, region należący do Indii oraz Bhutan – kraj zupełnie specyficzny, pełen spokoju, choć leżący w oku politycznego cyklonu.\n"Gra o Himalaje" wyjaśnia genezę Złotego Trójkąta, jednego ze światowych centrów produkcji heroiny: Uciekający przed Mao żołnierze Kuomintangu Czang Kai Szeka trafili na birmańsko-laotańsko-tajskie pogranicze, gdzie rozpoczęli narkotykowy biznes na światową skalę. Za zgodą tajwańskiego wywiadu i przy kooperacji ze służbami oraz rządami ościennych krajów, wojska chińskich nacjonalistów na wygnaniu przekształciły się w prywatne armie narkotykowych lordów.\nOd autora dowiadujemy się również, dlaczego Birma to strefa wpływów Chin i z jakich powodów Chiny tak zazdrośnie jej strzegą, popierając juntę, która przez długi czas więziła córkę twórcy powojennej państwowości birmańskiej – Aung San Suu Ki. Powierzchnią większa od Wielkiej Brytanii i Francji, zamieszkana przez różnorodną etnicznie ludność (135 języków) Birma, zwana Myanmarem, była i jest areną ludzkich tragedii. Uchodźcy, uciekinierzy, partyzanci – jak „najdłuższa partyzantka świata” Czerwonych Karenów z plemienia Kayah (od 1948) to tylko niektóre aspekty birmańskich realiów. Post scriptum do części birmańskiej napisały wydarzenia sprzed kilku lat, ochrzczone przez media mianem "szafranowej rewolucji".\nW 2007 roku opinia publiczna na świecie miała nadzieję, że rebelia mnichów buddyjskich odmieni Birmę. W Birmie panował podówczas jeden z brutalniejszych reżimów na świecie, który w końcu – kilka lat po "szafranowej rewolucji" – dopuścił do pewnych przejawów demokracji, m.in. wyborów, które jednak wzbudziły zastrzeżenia obserwatorów. Znaczący jest fakt skazania artystów na 7 lat ciężkich robót za jeden dowcip polityczny. Udokumentowano setki zbiorowych gwałtów, którymi żołnierze wymuszali świadczenie pańszczyzny. Więcej uchodźców uciekało jedynie z Afganistanu, co również uzmysławia birmańskie realia. Jest to jeden z najbiednieszych krajów świata (a kiedyś był najbogatszy w Azji), jedyny, w którym obowiązuje pańszczyzna: każda wioska ma obowiązek świadczenia usług dla armii przez jeden miesiąc w roku.\nW 2007 roku manifestacje sprowokowało wycofanie dotacji do cen paliwa i gazu, przez co skokowo wzrosły koszty życia. Tym razem jednak na ulice wyszli mnisi, a nie studenci, jak w latach 80. ubiegłego stulecia. Kler jest liczącą się siłą polityczną w Birmie – duchownych jest pół miliona na 47 milionów mieszkańców. Ale to nie liczebność przesądza o jego znaczeniu. Podczas gdy dla zwykłych ludzi nieposłuszeństwo wobec władzy może skończyć się tragicznie, do tamtej pory mnisi byli nietykalni przez wzgląd na pobożność wojskowych (sic!). Rządzący są także przesądni: dawny dyktator Ne Win rozkazał drukować banknoty o nominale 90 i 45 khyatów, ponieważ astrolog stwierdził, że dziewiątka to jego szczęśliwa liczba.\nMnisi cieszyli się zatem przywilejami, sporymi darowiznami od władz (władza = armia), które sposorowały klasztory i świątynie, a także budowę nowych ośrodków buddyjskich. Generałowie po prostu kupowali spokój kupując bonzów – opatów klasztorów – którzy w zamian powściągali radykalizm młodych (i rzeczywiście ubogich) mnichów. Jednak jako że buddyzm jest w Birmie bardzo zdecentralizowany, armia nie mogła jednorazowo kupić wszystkich duchownych – niektórzy działali w opozycji, byli prześladowani i torturowani, ginęli, lecz to nie przekreślało sojuszu tronu i ołtarza.\nWedług niektórych relacji medialnych do zaangażowania się mnichów doszło przypadkowo: w czasie rozpędzania niewielkich protestów świeckich Birmańczyków poturbowano czy też pobito kilku mnichów. Spowodowało to oburzenie kleru i narastający konflikt pomiędzy duchownymi a armią, ponieważ wojsko zwlekało z przeprosinami za incydent. Choć ostatecznie przeprosiny zostały złożone, wśród mnichów doszło do niepokojów.\nZrewoltowani mnisi nie byli skalani kolaboracją z reżimem. Być może dlatego, że byli zbyt młodzi, by mieć okazję do uczestnictwa w intratnej współpracy z armią, jak czynili to nierzadko ich przełożeni. W Birmie właściwie każdy choć raz w życiu na pewien czas zostaje mnichem, najczęściej jako dziecko. Klasztory są bowiem ośrodkami życia religijnego i kulturalnego, pełnią także funkcję szkoły i poradni medycznej. Często wraca się do stanu duchownego, czasami na całe życie, czasami po to, aby ułożyć sobie życie dzięki refleksji nad sobą i studiom filozoficznym. Zresztą w Birmie młody człowiek nie ma wielu perspektyw. Może zostać mnichem, wojskowym albo uciec z kraju.\nDługa tradycja buddyjska oraz to, że klasztory są swoistymi azylami w spustoszonym biedą kraju sprawia, iż duchowni cieszą się ogromnym szacunkiem i nietykalnością osobistą. Kto skrzywdzi mnicha, naraża się na powszechne potępienie. Z różnych względów taki stan rzeczy respektowała nawet brutalna władza wojskowych, chociażby dlatego, iż w Birmie liczącej 50 milionów obywateli mnisi to około 300 tysięcy osób, a wraz z duchownymi „czasowymi” – pół miliona dusz.\nTo między innymi z tych powodów narastające demonstracje nie od razu zostały stłumione. Dopiero po jakimś czasie świat obiegły informacje o masakrze, której rzeczywisty rozmiar pozostaje niepotwierdzony. Kilka lat później sytuacja w Birmie ustabilizowała się. Wydaje się jednak, że pewne długofalowe czynniki, o których częściowo pisał Giełżyński, w dalszym ciągu kształtują losy tego kraju.\nTekst na podstawie fragmentów artykułów z blogu autora.\n21/11/2013 admin Europa, Geopolityka, Geopolityka francuska, Geostrategia i bezpieczeństwo, Komentarze-publicystyka Możliwość komentowania Pierre Verluise: Rzut oka na „Europę obrony” została wyłączona\ndr Pierre Verluise Dyrektor portalu Diploweb.com  Strategiczny kontekst może wydawać się sprzyjający nowemu etapowi rozwoju "Europy obrony" (franc. Europe de la Défense), lecz jak uciec od przeszkód natury finansowej? Znajdując się pomiędzy koniecznością kontynuowania […]


Pełen energii i słońca, inspirowany dancehallowymi brzmieniami, utwór „So What” to propozycja od Viki na zbliżające się wakacje. Utwór opowiada o letnich spotkaniach z rówieśnikami. Podobnie jak w przypadku ostatniego singla „Could Be Mad”, Viki jest współautorką zarówno tekstu, jak i muzyki.\nPisząc ten numer w studio, wokalistka przywoływała w pamięci beztroskie chwile spędzone z bliskimi w plenerze. „So What” powstało we współpracy z marką Hit, która wprowadziła na rynek dwa nowe, limitowane warianty ciastek: HIT Garden Party o smaku truskawki i limonki oraz HIT Beach Party o smaku kokosa i ananasa.\nCałość dopełnia teledysk, który został nakręcony na taśmie filmowej, co nadaje mu dodatkowo subtelności i nostalgicznego klimatu. Klip jest poniekąd odzwierciedleniem wspomnianej, wakacyjnej imprezy Viki w dwóch różnych wydaniach: w ogrodzie i na plaży. Za reżyserię i koncept teledysku odpowiadają Mateusz Erdmann i Michał Więckowski z kolektywu ANDIAMO – współpracujący dotychczas z czołówką polskiej sceny muzycznej, w tym m.in. z Quebonafide, Brodką czy Pezetem i Kayah, z którą Viki stworzyła przebój „Ramię w ramię”.\nZa koncept współpracy odpowiada agencja TWIN. collective.\nNajnowszy singiel Viki to kolejna wycieczka w stronę nowych brzmień, ale młoda wokalistka na każdym kroku udowadnia, że potrafi odnaleźć się w każdej stylistyce. Potwierdza to również udział w 16. edycji programu „Twoja Twarz Brzmi Znajomo”. Jako najmłodsza uczestniczka w historii tego formatu wcieliła się w nim w takie gwiazdy, jak Christina Aguilera, Rihanna czy Billie Eilish, wielokrotnie wzbudzając zachwyt jurorów i publiczności. Znalazło to odzwierciedlenie w końcowym wyniku wokalistki – Viki dotarła do samego finału programu.\nOprócz nauki, Viki poświęca czas na pracę nad swoim drugim solowym albumem, który ukaże się jeszcze w tym roku! W przeciwieństwie do debiutanckiego krążka „Getaway (Into My Imagination)”, nowa płyta będzie o wiele bardziej osadzona w klimatach r&b czy urban pop. Artystka nad nowymi utworami pracuje zarówno z polskimi, jak i zagranicznymi producentami – są wśród nich między innymi osoby współodpowiedzialne za sukcesy muzyczne takich artystów jak Ava Max czy The Chainsmokers.\nViki Gabor - So What\nListen to So What by Viki Gabor.\nViki Gabor - So What - Caps 01.png\nViki Gabor - So What - Caps 02.png\nViki Gabor - So What - Artwork.jpg


Strona główna Rozwój Zastanów się nad tym jak myślisz. Pułapki umysłu. Myślenie szybkie i wolne.\nrosnijwsile.pl Zastanów się nad tym jak myślisz. Pułapki umysł. Myślenie szybkie i wolne.\nZastanów się nad tym jak myślisz. Pułapki umysłu. Myślenie szybkie i wolne.\nUmysł ludzki jest niesamowity. Niemal nieustanie generuje różne myśli. Sztuką jest zapanować nad tym rwącym potokiem. Skierować go w taki sposób, aby nam pomagał realizować zakładane cele i pragnienia. By pozwalał nam osiągać niesłychane i nadzwyczajne rzeczy. Aby to zrobić często trzeba wykazać się dyscypliną i siłą woli. Nie wpaść w pułapki umysłu. Nauczyć się panować nad swoimi myślami.\nMimo, że przez nasz umysł przebiega setki myśli w jednym momencie człowiek może tak naprawdę skupić się tylko na jednej konkretnej rzeczy. Kilka rzeczy na raz można wykonywać tylko pod warunkiem, że są bardzo łatwe i nie wymagające uwagi. Myślenie to duży wysiłek także energetyczny. Jak ujął to kiedyś Thomas Edison „Myślenie to najtrudniejszy rodzaj pracy i dlatego większość ludzi za wszelką cenę go unika”. Jest w tym sporo racji, bo tylko wykorzystując swój umysł, ucząc się i rozwijając możemy wykorzystywać w coraz większym stopniu nasz potencjał. Wymaga to jednak zaangażowania i wysiłku, który nie wszyscy z nas mają ochotę podejmować.\nKontrola nad własnym umysłem to sztuka. A jeśli nie będziemy panować nad naszym umysłem może nas wywieść w pole i zaprowadzić na manowce, zamiast pomagać i doprowadzić do upragnionego celu.\nDaniel Kahneman, psycholog, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomi, w swojej słynnej już książce „Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym”, przedstawia i analizuje dwa systemy myślenia tzw. szybki i wolny. Opisuje mechanizmy funkcjonowania naszego umysłu oraz formułowania przez ludzi błędnych wniosków, pod wpływem których podejmują działania, nieskuteczne z punku widzenia oczekiwanych rezultatów. Przyjrzyjmy się więc bliżej na czym polega myślenie szybkie i wolne oraz jak myśleć, aby działać skuteczniej i efektywniej.\n„Umysł wykonuje milczącą pracę, z której biorą się wrażenia, domysły i wiele naszych decyzji”.\nRzeczy, które często robimy i powtarzamy wchodzą nam w nawyk. Nawyki pozwalają nam działać szybciej, bez większego zastanowienia. Pewne działania wykonujemy odruchowo. W wielu przypadkach funkcjonujemy na „autopilocie”. Wykonujemy je instynktownie bez odwoływania się do świadomego, racjonalnego myślenia. W przypadku nawyków pojawia się bodziec, na który następuję niemal natychmiastowa reakcja. Dobrze jest rozwijać w sobie dobre nawyki, bo wówczas działanie przychodzi nam łatwiej i w sposób niemal automatyczny. Z drugiej strony powinniśmy pozbywać się złych nawyków, które niczemu dobremu nam nie służą.\nObok działania nawykowego jest też proces myślenia wyższego rzędu. Działa on na podobnej zasadzie jak w przypadku nawyków. Występuje jakiś bodziec, na który odpowiadamy. Różnica polega na tym, że między bodźcem, a reakcją jest czas na zastanowienie. Ta chwila zatrzymania i zastanowienia z reguły dobrze wpływa na jakość odpowiedzi. Stąd też wynika znane powiedzenie „pomyśl zanim coś zrobisz”. Trzeba więc wiedzieć kiedy należy się zatrzymać i chwilę zastanowić przed podjęciem działania.\nDwa odmienne rodzaje myślenia to myślenie wolne i myślenie szybkie. W książce „Pułapki myślenia” Kaheneman opisał te dwa podstawowe systemy, jakimi posługują się ludzie, wydając osądy o świecie i podejmując decyzje. System 1 – szybki i automatyczny, oraz System 2 – wolny i racjonalny.\nSystem 1 – Myślenie szybkie\nMyślenie szybkie (System 1) działa w sposób niemal błyskawiczny i automatyczny bez wysiłku lub niewielkim wysiłkiem. Używając go nie mamy poczucia świadomej kontroli.\nMyślenie szybkie polega na analizowaniu i przetwarzaniu informacji w krótkim czasie. Opiera się na wykorzystaniu intuicji w sposób automatyczny i instynktowny. Takie myślenie wykorzystujemy, gdy już mamy doświadczenie i praktykę. Reagujemy i podejmujemy działania bez głębszego zastanawiania.\nW wielu codziennych sytuacjach, jak zwykłe rozmowy, robienie zakupów czy przy wykonywaniu różnych codziennych czynności takie podejście jest słuszne i potrzebne. Człowiek traciłby za dużo czasu i energii, gdy nad każdą jedną czynnością musiałby nadmiernie rozmyślać i ją analizować. Jeśli ewentualne konsekwencje działania w danym przypadku nie są zbyt istotne, nie ma większego sensu ich wnikliwe analizowanie.\nPrzykłady działań Systemu 1 to np. rozumienie prostych zdań w ojczystym języku, wykonywanie nieskomplikowanych rachunków matematycznych jak 2+2, rozpoznawanie, że jeden przedmiot jest dalej niż inny, odwracanie głowy w kierunku źródła dźwięku, wykrzywianie twarzy na widok obrzydliwego zdjęcia itp.\nSystem 2 – Myślenie wolne\nPo drugiej stronie mamy myślenie wolne i racjonalne. System 2 czyli myślenie wolne wymaga skupienia uwagi. Rozdziela naszą koncentrację między działania wymagające umysłowego wysiłku. Działanie Systemu 2 często wiąże się z subiektywnym poczuciem skupienia, swobodnego wyboru i świadomego działania. System 2 to „ja” świadome, rozumiejące, mające przekonania, które decyduje samodzielnie o tym co myśleć i robić.\nPrzykłady działań Systemu 2 np. pilnowanie naszego zachowania w towarzystwie, szukanie konkretnej osoby w tłumie ludzi, dyktowanie własnego numeru telefonu, parkowanie samochodem w ciasnym miejscu, porównywanie zalet i wad różnych przedmiotów np. sprzętu AGD, wypełnianie deklaracji podatkowej itp.\nChodzi o sytuacje, w których musimy się przygotować i skupić uwagę. Jeśli tego nie zrobimy dana czynność zostanie wykonana gorzej lub skończy się niepowodzeniem.\nIstnieją obszary naszego życia, w których podejmując decyzje powinniśmy się przełączyć w ten tryb myślenia. Tak będzie jeśli są to decyzje o charakterze długoterminowym, od których wiele zależy. Błędna decyzja może mieć wpływ na końcowy rezultat, który chcemy osiągnąć.\nWaga takich decyzji dla każdego z nas może być trochę inna. Mogą być to np. decyzja o tym jaki kierunek studiów wybrać, wybór partnera życiowego, decyzja jaką ścieżką kariery zawodowej podążyć, jak zainwestować pieniądze itp.\nIm bardziej istotne konsekwencje mogą wystąpić w przypadku błędnej decyzji, tym bardziej powinniśmy korzystać z wolnego myślenia. Trzeba się zatrzymać, zastanowić, przeanalizować fakty i różne opcje. Od tego może bowiem zależeć powodzenie i uzyskanie tego czego chcemy.\nObydwa sposoby myślenia szybkie (System 1) i wolne (System 2) są stale aktywne w naszym umyśle. System 1 działa w sposób automatyczny, system 2 działa zwykle w trybie niskiego zużycia energii, w którym zaangażowana jest tylko część dostępnej uwagi. System 1 świetnie sprawdza się w rutynowych działaniach. Jednak gdy System 1 napotyka jakąś trudność, aktywuje się System 2, aby bardziej szczegółowo i konkretnie przetworzyć sytuację i rozwiązać zaistniały problem. Te dwa systemy bardzo wydajnie dzielą się zdaniami, minimalizują wysiłek i optymalizują skuteczność.\nIstotny wniosek, który płynie z badań Kahenaman jest jednak taki, że jako ludzie mamy niestety tendencję do używania mechanizmu szybkiego myślenia, w odniesieniu do decyzji ważnych i długoterminowych. Jest to oczywiście błąd, bo powinniśmy w takim przypadku korzystać z myślenia wolnego. Niestety działając w ten sposób, często dokonujemy niewłaściwych wyborów, które mają na nas, a czasem również na innych niekorzystny wpływ.\nJak sobie poradzić z „pułapkami umysłu”?\nPodejmując różne decyzje zadaj sobie pytanie „Czy nad tym trzeba zastanowić się powoli?”. Jeśli tak, nie spiesz się. Znajdź czas na zastanowienie i wnikliwe przemyślenie tematu. Oddziel bodziec od reakcji w czasie. Możesz też zadać sobie pytanie „A skąd wiadomo, że to prawda?”. Takie pytania zmuszają do refleksji i przemyślenia sytuacji.\nGdy decyzja może nieść za sobą poważne konsekwencje, trzeba zapewnić sobie możliwie dużo czasu na zastanowienie. Nie bój się powiedzieć „zastanowię się nad tym i wrócę z odpowiedzią”. Jeśli ktoś na Ciebie naciska, aby się na coś zgodzić od razu, lepiej powiedz „Jeśli muszę zdecydować teraz to odpowiedź brzmi – nie. Jeśli poczekasz, odpowiedź może być inna.”. Nie działaj pochopnie. Ważne decyzje wymagają czasu, aby je „przetrawić”, przeanalizować i podjąć właściwą decyzję.\nGdy dobrze przeanalizujemy fakty, wszystkie za i przeciw, z reguły podejmiemy lepszą decyzję niż działając bez zastanowienia.\nJak wykorzystać potencjał „wolnego myślenia”?\nJednym z dobrych nawyków, jest korzystanie z „wolnego myślenia” w ważnych kwestiach, sprawach o istotnej wadze. Większość błędów jakie popełniamy w życiu wynika z niewłaściwej oceny sytuacji i podjęcia złej decyzji. Dzieje się tak na skutek niedostatecznie wnikliwego i starannego przeanalizowania zaistniałych okoliczności i zdarzeń, które miały miejsce.\nLudzie przyjmują pewne dane, a następnie podejmują decyzje na podstawie częściowych informacji, selektywnego doboru argumentów, które często polega na szukaniu potwierdzenia sformułowanych już przez nich przekonań.\nŻyjemy w ogromnym tempie, każdy z nas obciążony jest nadmiarem bodźców i informacji. W związku z tym wyuczyliśmy się „myślenia na skróty”. Badania Kahnemana potwierdzają jednak, że w przypadku decyzji, która może w istotny sposób zaważyć na naszym życiu osobistym czy zawodowym powinniśmy znaleźć chwilę na zastanowienie. Włączyć „myślenie wolne”, kontrolowane. Wymaga to jednak wysiłku i motywacji. Tak jak pilot w samolocie przejmuje stery i wyłącza automatycznego pilota, tak samo my powinniśmy włączyć system „myślenia wolnego” i przejąć kontrolę nad swoimi decyzjami i wydawanymi osądami.\nCo robić, aby uaktywnić „myślenie wolne”?\nOto trzy sposoby, z których można skorzystać, aby przejść w tryb wolnego i racjonalnego myślenia:\n#1 Myśl na papierze\nPisz, aby dowiedzieć się co myślisz. To co może pomóc w podejmowaniu lepszych decyzji i wolnym myśleniu to spisywanie odręcznie swoich myśli i wniosków na papier. Pisanie własnoręczne to świetne i sprawdzone narzędzie wspomagające proces myślenia. Zmusza nas do refleksji, zastanowienia i pozwala osiągnąć większą jasność co do działań, które powinniśmy podjąć.\n#2 Praktykuj samotność\nInny sposób na doskonalenie umiejętności wolnego myślenia to praktykowanie samotności. Znajdź od 30 do 60 min czasu na chwilę samotności, w ciszy i spokoju tak, aby przebywać tylko sam ze sobą. Idź do jakiegoś wolnego od hałasu miejscu. Odetnij się od wszelkich bodźców, które mogą dekoncentrować i rozpraszać uwagę. W szczególności odłącz się od smartfonu i innych urządzeń elektronicznych.\nPraktyka samotności początkowo może wydawać się trudna. Jednak po nabraniu pewnej wprawy nasz umysł się uspokoi, zmniejszy się w nas napięcie i stres. Zaczną pojawiać się w naszym umyśle rożne pomysły, przemyślenia i inspiracje. Wystarczy pozwolić umysłowi, aby myśli płynęły swobodnie jak woda. Regularna praktyka samotności wymaga „wolnego myślenia”. Trzeba się oderwać od bieżących spraw i obowiązków, aby zanurzyć się w samotności i własnym towarzystwie. Znajdź chwilę na wyciszenie, spowolnienie tempa i spokojne zastanowienie nad ważnymi sprawami.\n#3 Stosuj model myślenia GOSPA\nIstnieje model myślenia, który w skrócie określa się jako GOSPA. Jego stosowanie wymaga myślenia wolnego. Nazwa pochodzi od pierwszych liter angielskich wyrazów:\nGoals (Cele) – to wymierne osadzone w czasie rezultaty, które w określonej perspektywie czasowej chcemy osiągnąć\nObjectives (Założenia) – to cele pośrednie, które trzeba zrealizować, aby osiągnąć cele główne\nStrategies (Strategie) – to sposoby na realizację poszczególnych założeń\nPriorities (Priorytety) – to działania, które w większym stopniu niż inne przyczyniają się do osiągnięcia celów\nActions (Działania) – konkretne działania, to co trzeba faktycznie zrobić, aby wcielić w życie strategie, zrealizować założenia i osiągnąć cele.\nTa metoda myślenia może podnieść naszą skuteczność w podejmowaniu decyzji i rozpatrywania danej kwestii w dłuższej perspektywie.\n„Musisz wygrać w swoim Umyśle zanim wygrasz w życiu”\nOba systemy System 1 – szybki, intuicyjny i emocjonalny oraz System 2 – wolniejszy, działający w sposób bardziej przemyślany i logiczny, są nam potrzebne. Trzeba jednak uważać na błędy myślowe, które wpływają na nasze decyzje, a mogą być skutkiem błędnego wykorzystania tych systemów do niewłaściwego celu.\nAby dowiedzieć się więcej o myśleniu wolnym i szybkim koniecznie przeczytaj książkę „Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym” Daniela Kahnemana. Kahneman stara się wyjaśnić dlaczego tak często dochodzi do popełnianych błędów, jaki jest mechanizm myślenia i jak unikać pułapek przy podejmowaniu decyzji. Radzi, jak wykorzystać potencjał wolnego myślenia. Dzieli się praktycznymi wskazówkami i przenikliwymi spostrzeżeniami na temat wyborów w życiu zawodowym i osobistym.\nInna książka, która może Ci pomóc w bardziej skutecznym wykorzystaniu możliwości Twojego umysłu to książka Briana Tracy – „Bądź mądrzejszy! Naucz się myśleć i działać jak ludzie sukcesu„. Brian Tracy przedstawia proste, ale praktyczne i skuteczne metody aktywizacji naszych naturalnych talentów i zdolności. Podsuwa pomysły jak lepiej myśleć, planować, działać, aby skuteczniej osiągać swoje cele.\nWykorzystaj potencjał swojego umysłu! Rozwijaj w sobie dobre nawyki, aby działać szybko i skutecznie. Pamiętaj jednak, aby stosować wolne myślenie zawsze wtedy, gdy sytuacja tego wymaga, a skutki błędnego wyboru mogą być poważne. Dzięki temu będziesz podejmować lepsze decyzje w ważnych dla Ciebie kwestiach. A czas poświęcony na refleksję i planowanie działań przełoży się na Twój końcowy sukces.\nPoprzedni artykułNawyki ludzi bogatych czyli co odróżnia bogatych od biednych\nNastępny artykułSekret skutecznego wyznaczania celów, aby osiągać to czego pragniesz