Rok wolny od podatku - Elbl±g\nRok wolny od podatku\nOsoby rozpoczynaj±ce dzia³alno¶æ gospodarcz± w 2004 roku bêd± zwolnione z podatku od nieruchomo¶ci - tak zdecydowali radni na ostatniej w starym roku sesji.\nTo s± ulgi dodatkowe, maj±ce zachêciæ do podejmowania dzia³alno¶ci gospodarczej. Podobne ulgi wprowadzono ju¿ uchwa³ami rady kilka lat temu. Dotycz± jednak potencjalnych inwestorów, którzy zobowi±¿± siê do zatrudnienia okre¶lonej liczby osób. Wprowadzone ulgi - zdaniem radnego Lucjana Filaszkiewicza, szefa Rady Gospodarczej ¯u³awy - jest trochê nietrafione.\n- Generalnie one maj± sens jako zachêta dla tych, którzy zamierzaj± podj±æ dzia³alno¶æ gospodarcz±, bo wtedy w swoim biznesplanie mog± tak± ulgê zastosowaæ, ale dzia³alno¶æ gospodarcza ma tê specyfikê, ¿e jest projektowana i konstruowana w systemie wieloletnim i d³ugofalowym, natomiast takie rozwi±zania ad hoc, mog± sprawiæ, ¿e przedsiêbiorca nie zd±¿y w ci±gu roku tej ulgi "skonsumowaæ" - ocenia Filaszkiewicz.\nPodatek od nieruchomo¶ci nie stanowi te¿ a¿ tak znacz±cej kwoty w planach biznesowych.\n- Owszem, je¿eli przyjmiemy, ¿e bêdziemy prowadziæ parking strze¿ony, który z wiadomych wzglêdów musi zaj±æ do¶æ du¿± powierzchniê, to i udzia³ podatku gruntowego jest istotnie zauwa¿alny, natomiast je¿eli jest to skoncentrowana dzia³alno¶æ gospodarcza, to ten udzia³ jest znikomy – dodaje radny.\nW zwolnieniach z podatku od nieruchomo¶ci - jak zauwa¿a - chodzi bardziej o gest.\n- To has³o reklamowe, które mo¿e nadawaæ pozytywny ruch. Szkoda, ¿e uprawnienia rady nie siêgaj± tak daleko, by zwolniæ przedsiêbiorcê z podatku dochodowego...\nInn± spraw± jest to - podkre¶la Filaszkiewicz - ¿e tworzy siê prawo premiuj±ce tych, którzy podejm± dzia³alno¶æ, natomiast niejako zapomina siê o tych , którzy ju¿ tê dzia³alno¶æ prowadz±.\n- Tworzy siê wiêc grupê uprzywilejowanych i tych mniej uprzywilejowanych - podsumowuje.\nPodatku nie bêd± musieli p³aciæ m.in. podejmuj±cy dzia³alno¶æ bezrobotni zarejestrowani w Powiatowym Urzêdzie Pracy (niezale¿nie od tego, czy rozpoczynaj± biznes po raz pierwszy, czy po raz kolejny) oraz ci przedsiêbiorcy, którzy chc± rozszerzyæ swoj± dzia³alno¶æ.\nNajlepsz± zachêt± by³oby nie podnoszenie podatku od nieruchomo¶ci. Zamiast tworzyæ ulgi dla wybranych lepiej stwarzaæ dogodne i sta³e warunki do funkcjonowania dla wszystkich, i nowopowstaj±cych firm i tych które ju¿ istniej±. Inestorzy potrafi± doceniæ trwale dobre warunki. Zwolnienie w pierwszym roku i wysokie podatki w nastêpnych latach to zachêty dla naiwnych szanowna rado.\nCo za idioci ... ¯eby p³aciæ podatek od nieruchomo¶ci to najpierw trzeba j± mieæ na w³asno¶æ , a wiekszo¶æ w³a¶nie tych rozpoczynaj±cych dzia³alno¶c dzier¿awi lokale i po prostu p³aci czynsz w³a¶cicielowi . Ludzie , czy w³adza , chocia¿by ta najmniejsza lokalna zacznie my¶leæ , ¿eby faktycznie przynosiæ ludziom ulgi / nie tylko podatkowe / , a nie czyniæ jakie¶ pozorne dzia³ania . W³adzo ty masz siê dobrze , bo p³ac± na ciebie podatnicy - zrób wiec co¶ KONKRETNEGO dla tego NARODU , bo je¶li siê w porê nie opamiêtasz to ...\na na pierwszej sesji w nowym roku niech radi zadecyduj± , zeby wynie¶c siê z UM i nie podejmowac bzdurnych nnie znacz±cych decyzji .... za nasze pieni±dze zreszt± . Pora juz przewietrzyæ te ¶mierdz±ce pomieszczenia UM i innych pañstwowych / samorz±dowych / instytucji .\nWizjonerko to jest w³a¶nie fikcja i robienie dobrej miny do z³ej gry - eee tam propaganda, jeszcze raz przypominam Tarnowo Podgórne i Mszczonów. ps. masz racjê - jak kto¶ ma ju¿ nieruchomo¶æ to napewno nie czeka³ do 2004 na rozpoczêcie dzia³alno¶ci chyba ¿e radni bezradni wiedz± lepiej a tak poza tym to sami sobie zgotowali¶cie sobie ten los wybieraj±c tych radnych i ich wodza na drug± kadencjê, teraz p³aciæ a nie p³akaæ ;))\nwizjonerka - to co?\nNa sesji w listopadzie uchwalano podatki od nieruchomo¶ci na 2004 r - te dla wszystkich przedsiêbiorców. Wzrasta³y one o 13 groszy/m kw. J. Wilk zaproponowa³ aby ich nie podnosiæ, ale wtedy Pan Lucjan i 15-tu pozosta³ych radnych by³o ZA - to po co teraz ta gadka o obronie przedsiêbiorców - dla pucu ?\nJe¿eli w tym mie¶ci radnymi bêd± ludzie wywodz±cy siê z gospodarki centralnie sterowanej, emerytowani wojskowi i zarabiaj±cy na nowy samochód to prowadz±cy dzia³alno¶æ gospodarcz± bêd± mieli takie warunki jakie maj±. Dla wiêkszosci urzêdników i radnych inwestor to ten który zatrudnia setkê osób, taki który zatrudnia 5 osób to PRYWACIARZ. A prywaciarzem nikt siê nie bêdzie przejmowa³, nawet je¿eli p³aci on podatki na urzêdnicze i samorz±dowe pensje.\nA MO¯E ZASTANOWIÆ SIE NA KOGO NALE¯Y G£OSOWAC??\nJa mam ju¿ dosyæ tych PSOW i ich SZCZEKANIA !!!!\nprzyznajê racjê PRYWACIARZOWI. Historycznie rzecz ujmuj±c, na rajców miejskich wybierano kupców, przedsiêbiorców, rzemie¶lników (mistrzów swojej profesji), a nie jakie¶ urzêdniczyny, które nie maj± ¿adnego interesu w popieraniu rozwoju miasta. Wybierano ludzi przedsiêbiorczych, którzy znali ¿ycie z w³asnego do¶wiadczenia, a nie z opowiadañ. Sprawa by³aby bardzo prosta, gdyby funkcja radnego nie wi±za³a siê z ¿adnymi profitami osobistymi, gdyby nie dostawali za pe³nienie tej funkcji ¯ADNEJ gotówki... A mo¿e przed wyborem radnego, trzeba go po prostu zapytaæ: co ju¿ zrobi³e¶ dla miasta?\nNiby daruj± a zedr± z tych którzy ju¿ dzia³aj±. Na przyk³ad podatki od ¶rodków transportowych powy¿ej 3,5 tony. W naszym mie¶cie ustalaj± maksymalne stawki. No jakby mog³o byæ innaczej, bogaty region, a je¶li dzia³aj± to maj±. Kopaæ w dupê. Musz± mieæ na dietki. Ale ¿eby zaraz maksymalne??????????\nI tak w³a¶nie dzia³aj± w "naszym imieniu" demokratycznie wybrani radni. Dla pocieszenia popatrzmy sobie na ulicê Wiejsk± w W-wie. Nastêpna tura chetnych na nasze g³osy ju¿ rusza do "swoich wyborców". Tym razem 100% powinno nas pój¶æ do urn i skre¶laæ...... skre¶laæ .....\nTen co teraz w koncu zag³osuje(2004-01-06)


Spotkanie w księgarni Matras we Wrocławiu | JAPONIA OCZAMI FANA\nSpotkanie w księgarni Matras we Wrocławiu\n19:33:00 MrJedi 1 Comments\nDotąd mieliśmy okazję spotykać się głównie na konwentach miłośników szeroko pojmowanej Japonii. To spotkanie jednak było nieco inne, bardziej kameralne, bo mimo że nie brakowało na nim miłośników Kraju Kwitnącej Wiśni, to jednak powodem spotkania był pierwszy tom książki z serii "Japonia oczami fana". Stąd właśnie miejscem spotkania stała się jedna z wrocławskich księgarni.\nTego typu wydarzenia trudno ująć w słowach, bo ich specyfika polega głównie na ulotności wrażeń, jakie mają miejsce podczas zetknięcia pisarza z czytelnikami. Było mi niezmiernie miło, że mogłem spotkać się z Wami i odpowiedzieć na Wasze pytania. Niektóre z nich były nowe, inne jednak bez przerwy powracały, stąd też między innymi decyzja o skróceniu naszego filmowego sprawozdania, gdyż na Wasze pytania, które również i tu padły, odpowiadałem także przy okazji naszych wcześniejszych spotkań; zachęcam zatem do obejrzenia również innych filmowych sprawozdań tu dostępnych.\nDziękuję wszystkim moim czytelnikom i miłośnikom Japonii, którzy zjawili się na spotkaniu. Byliście wspaniali. Było mi niezmiernie miło móc podzielić się z Wami przemyśleniami, jak również posłuchać Waszych opinii. Dziękuję bardzo za miłe przyjęcie i zapraszam na kolejne spotkania z Japonią. Do zobaczenia!\nStrasznie chętnie wzięłabym udział w takim spotkaniu, nawet chętniej niż w jakimś konwencie :>


Różane cantuccini z daktylami, migdałami i nerkowcami - Rozkoszny\ndo lunchboxa, na deser\nRozgrzej piekarnik do 175 stopni Celsjusza. Posiekane daktyle umieść w miseczce z wymieszaną wodą różaną z wodą. Mocz przez 30 – 60 minut. W misce utrzyj jajka z cukrem, dodaj wodę różaną. W drugim naczyniu wymieszaj mąkę, proszek do pieczenia i sól. Przełóż suche składniki do mikstury jajecznej i wymieszaj do połączenia. Odcedź daktyle (płynu nie wylewaj, po schłodzeniu można go potraktować jako orzeźwiający napój). Waz z posiekanymi orzechami dodaj je do masy, niedbale połącz, tylko do rozprowadzenia bakali.\nPiotr 1 kwietnia, 2020 - 12:40 pm\nco należy zrobić z wodą, w której moczyły się daktyle?\nrozkoszny 1 kwietnia, 2020 - 1:26 pm\ndzięki za uwagę, dodałem już do wpisu – w przepisie go nie używasz, ale po schłodzeniu jest to błogi, słodki, orzeźwiający napój 🙂\nPiotr Strzała 1 kwietnia, 2020 - 4:27 pm\nrozkoszny 1 kwietnia, 2020 - 6:11 pm


MOPS GDYNIA - Nie możesz być komandosem? Ale możesz być kimś więcej! Wstąp do Korpusu Kandydatów…\nNie możesz być komandosem? Ale możesz być kimś więcej! Wstąp do Korpusu Kandydatów…\nJesteś uczciwy i lubisz wyzwania? Masz czas, energię, siłę i chęć niesienia pomocy innym? Jeżeli spełniasz wymagania możesz zostać opiekunem prawnym lub kuratorem. To odpowiedzialna funkcja, która daje satysfakcjonujące zajęcie z wynagrodzeniem - bez etatu i podatku.\nPełnia praw publicznych.\nKandydat nie może być:\nskazany za przestępstwo umyślne\npozbawiony władzy rodzicielskiej\nskazany za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności albo za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy wobec osoby lub przestępstwo popełnione na szkodę małoletniego lub we współdziałaniu z nim.\nWobec kandydata nie orzeczono zakazu prowadzenia działalności związanej z wychowywaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub opieką nad nimi.\nWobec kandydata nie orzeczono obowiązku powstrzymywania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakazu kontaktowania się z określonymi osobami lub zakazu opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu.\nStan zdrowia pozwala na pełnienie funkcji opiekuna prawnego/kuratora.\nWymagania dodatkowe, predyspozycje osobowościowe i umiejętności:\nPreferowane wykształcenie wyższe np. praca socjalna, pedagogika, psychologia, kierunki pokrewne lub doświadczenie zawodowe w instytucjach/organizacjach udzielających wsparcia.\nZnajomość przepisów i zagadnień z zakresu niepełnosprawności, chorób psychicznych, uzależnień, ubezwłasnowolnienia (opieki prawnej i kurateli) oraz źródeł i form pomocy instytucjonalnej.\nUmiejętność budowania relacji z podopiecznym i jego najbliższym otoczeniem.\nUczciwość, odpowiedzialność oraz pełne zaangażowanie w działania ukierunkowane na poprawę sytuacji podopiecznego.\nUmiejętność poruszania się w obszarze instytucji wspierających - nawiązywanie kontaktów i współpracy oraz skuteczność w organizowaniu wsparcia i załatwianiu spraw podopiecznego.\nZadania opiekuna prawnego/kuratora:\nSprawowanie opieki i wykonywanie czynności z należytą starannością, jak tego wymaga dobro pozostającego pod opieką i interes społeczny.\nSprawowanie pieczy nad osobą i majątkiem pozostającego pod opieką, które podlega nadzorowi sądu opiekuńczego - opiekun powinien uzyskiwać zezwolenie sądu opiekuńczego we wszelkich ważniejszych sprawach, które dotyczą osoby lub majątku ubezwłasnowolnionego.\nNiezwłocznie po objęciu opieki opiekun obowiązany jest sporządzić inwentarz majątku osoby pozostającej pod opieką i przedstawić go sądowi opiekuńczemu, także w razie późniejszego nabycia majątku przez osobę pozostającą pod opieką.\nReprezentowanie interesów podopiecznego przed organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami.\nDbałość o dobrostan podopiecznego.\nSporządzanie sprawozdań do sądu z wykonanych działań w terminach określonych przez sąd.\nCV wraz z oświadczeniem o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych do celów rekrutacji.\nCV należy złożyć w kopercie z dopiskiem „OPIEKUN - ZON” w kadrach MOPS, ul. Grabowo 2, pok. nr 3.\nSzczegółowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu (58) 728-27-12 lub 728-27-14\nWybrani kandydaci zostaną zaproszeni na spotkanie podczas którego konieczne będzie złożenie:\nZgody na przetwarzanie danych osobowych.\nZgody na pełnienie funkcji opiekuna prawnego/kuratora wraz z oświadczeniem o niekaralności.\nOświadczenia o poufności danych osobowych.\nUWAGA! Objęcie funkcji opiekuna prawnego/ kuratora nie wiąże się z zatrudnieniem w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Gdyni. O ustanowieniu kandydata opiekunem prawnym decyduje sąd opiekuńczy.\nPo objęciu funkcji, na wniosek opiekuna/kuratora osoby ubezwłasnowolnionej sąd może przyznać wynagrodzenie (jednorazowe lub comiesięczne), w maksymalnej wysokości 1/10 przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez nagród z zysku ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wynagrodzenie przyznane przez sąd jest zwolnione z podatku od osób fizycznych.


SUV-y bezpiecznymi samochodami | Weekend Bez Ofiar\nSUV-y to bardzo popularne auta, ich sprzedaż rośnie i w niskiej półce cenowej jak i wysokiej. Uznawane są za auta bezpieczne oraz wyposażone w najnowsze rozwiązania technologiczne, które te bezpieczeństwo jeszcze poprawiają.\nObecnie najdynamiczniej rozwijającą się częścią rynku motoryzacyjnego są SUV-y. Rocznie rynek ten rośnie nawet o ok. 20 proc. Dlaczego miliony kierowców doceniły zalety tych samochodów? SUV-y oferują wyższy poziom bezpieczeństwa, dlatego, iż są to konstrukcje stosunkowo nowe, a więc wyposażone we wszystko, co ma do zaoferowania współczesna motoryzacja. Pozycja za kierownicą jest wyższa, co pozwala na lepszą widoczność. Dysponują one również napędem na 4 koła, co powoduje lepsze ich prowadzenie w każdych warunkach. Bezpieczeństwo tych aut potwierdza Euro NCAP, która pod koniec 2017 r. opublikowała wyniki ośmiu testów zderzeniowych. Wszystkie sprawdzone modele otrzymały notę pięciu gwiazdek. Były to Volkswagen T-Roc, Seat Arona, Skoda Karoq, Citroën C3 Aircross, Mitsubishi Eclipse Cross, Opel Crossland X, Volvo XC60.\nNajlepiej w testach wypadł pierwszy model, a więc T-Roc. Otrzymał najlepsze oceny za ochronę dorosłych i dzieci, a także bardzo dobre za ochronę pieszych (na poziomie 79 proc.) i za systemy wspomagające bezpieczeństwo (71 proc.). Wysoki poziom bezpieczeństwa oraz doskonałe właściwości jezdne sprawiają, że SUV- y, są pojazdami, które tracą najmniej na wartości spośród wszystkich rodzajów samochodów. Znacznie łatwej również znaleźć na nie nabywcę. Samochody te również większości kierowców się po prostu bardziej podobają. Obecny rynek pokazuje, że najtańsze z nich można kupić już od 40 tyś. złotych, a najdroższe.. cóż to już kwestia zasobności portfela bo ceny mogą się nie skończyć na 500 tysiącach. Auta te są również przestronne, a to ma duże znaczenie kiedy mamy dużą rodzinę i wybieramy się w daleką podróż. Pojemny bagażnik również nie będzie bez znaczenia.


Wydarzył się cud. I jest Filipek. Teraz czekają na drugi cud - plus.poranny.pl\nWydarzył się cud. I jest Filipek. Teraz czekają na drugi cud\nFilipek ma się urodzić za trzy miesiące. A już jest chory. Ma wadę serduszka. Szansą na przeżycie dziecka są kosztowne operacje w Niemczech. Ludzie dobrej woli już zbierają pieniądze.\nMarzę o tym, aby Filipek był zdrowy. Żeby miał szansę na normalne życie. Żeby mógł broić z rówieśnikami, chodzić do szkoły. By dzieciństwo nie kojarzyło mu się z pobytami w szpitalach - mówi Joanna Owsieniuk-Rafało. Pochodzi z Wasilkowa.\nZa trzy miesiące jej ukochany synek przyjdzie na świat. Będzie dużo światła, dużo zamieszania, może pierwszy krzyk. I cisza… Tak pani Joanna wyobrażała sobie dzień narodzin dziecka. Tymczasem ona boi się. Nie potrafi cieszyć się z ciąży, nie może spać.\n- Nie czekam na poród. Boję się go, bo wiem, co nam grozi. Filipek jest częścią mnie, więc razem jesteśmy w tym śmiertelnym niebezpieczeństwie. Jeśli przegramy to oboje - zwierza się pani Joanna.\nBo Filipek jeszcze się nie urodził, a jest już bardzo chory. Ma niedorozwój lewej komory serca. - Nie jest w pełni wykształcona - mówi mama.\nFilipek jest pierwszym, długo wyczekiwanym dzieckiem pani Joanny i jej męża. - Czekałam na to tyle czasu. Traciłam nadzieję, że kiedykolwiek się nam uda. No i wydarzył się cud - opowiada pani Joanna.\nPierwsze miesiące ciąży przebiegały wręcz książkowo. Mama bardzo dobrze się czuła. Pracowała w urzędzie w Wasilkowie. Szybko wybrała chłopczykowi imię. Z mężem kompletowali wyprawkę. Oboje szaleli z radości.\nW 24. tygodniu ciąży pani Joanna poszła do lekarza na badanie USG połówkowe. Sama. Bo przecież wszystko miało być dobrze. Miało. Ale podejrzenie lekarza wzbudziło serduszko. Coś było nie tak. Dla pani Joanny to był cios. Wyszła z gabinetu płacząc. - Cały świat zawalił się nam w jednej chwili. Ten cud narodzin szybko został nam zabrany - żałuje pani Joanna.\nLekarz zlecił wykonanie echa serca. Badanie potwierdziło podejrzenia. Diagnoza brzmiała jak wyrok. HLHS, czyli niedorozwój lewej komory serca. Bez operacji nie ma szans.\nPrzyszli rodzice są załamani, bo rokowania są złe. A wada może nieść za sobą mnóstwo powikłań. Boją się najgorszego. Ale nie poddają się. O chorobie swojego nienarodzonego synka dużo czytali na stronach medycznych i forach internetowych. Trafili też na rodziców dzieci, które mają taką samą wadę, jak ich Filipek. Chcieli wiedzieć jakie są ich doświadczenia, przeżycia.\n- Wszystko straciło dla nas wartość. Tylko ta jedna rzecz jest najbardziej istotna. Życie Filipka - zwierza się Joanna. Dowiedziała się o prof. Edwardzie Malcu, jednym z najlepszych kardiochirurgów na świecie. Specjalizuje się w operowaniu dzieci z poważnymi wadami serca, w tym także z HLHS. - Napisałam do profesora z nadzieją, że mi odpisze. Niepewnie, bo słyszałam, że jest zajęty, a na odpowiedź trzeba będzie długo czekać - opowiada kobieta.\nJak się zdziwiła, gdy odpowiedź pojawiła się jej skrzynce tego samego dnia, wieczorem. „Prawdopodobnie możemy operować, zapraszam na konsultacje do Krakowa” - napisał profesor.\nBól i strach nie minął. Ale mail dał rodzicom nadzieję, że jest szansa na uratowanie ich dziecka. - Potraktowałam to też jako sygnał, że powinniśmy spróbować - wyznaje nam kobieta. Pan profesor mówi, że szanse są duże. Przeprowadza rocznie kilkaset takich operacji. Pacjenci żyją, dzieci chodzą normalnie do szkoły, bawią się. Niektórzy mają po 20 lat - dodaje matka.\nPoród wyznaczono 1 października. 12 września przyszli rodzice muszą się stawić w Klinice Uniwersyteckiej w Munster w Niemczech. Właśnie tam pracuje prof. Edward Malec. Tam też będą czekali na narodziny synka. Wtedy chłopczyk dostanie specjalny lek - Prostin, który utrzyma go przy życiu.\n- Dzięki temu, jego pół serduszka weźmie na siebie ciężar życia. Prawa komora będzie pełniła funkcję całego serduszka. Do czasu aż lekarze przeprowadzą najpotrzebniejsze badania - tłumaczy przyszła mama.\nSzansę na przeżycie Filipka dają trzy operację. Pierwszy zabieg jest najważniejszy. Musi być przeprowadzony chwilę po porodzie, w ciągu kilku dni. Jeśli się powiedzie, to tak, jakby chłopczyk narodził się po raz drugi. - Moje dziecko drugi raz złapie pierwszy oddech! To będzie znaczyło, że stał się cud - opisuje pani Joanna. I bije się z myślami: - Czy zdążę, czy dotrwam, czy Filipek będzie dość silny, czy lek zadziała...\nAle najważniejsza jest nadzieja. A ona nie opuszcza rodziny. I nic nie może stanąć na drodze do operacji. Nawet jej kosmiczna cena - 77 tys. euro (ok. 350 tys. zł). Ich nie stać. Ale już wiedzą, że mogą liczyć na pomoc.\nNajbliżsi rodziny skrzyknęli się. To sympatyczni, pozytywnie zakręceni, pełni energii ludzie. Agnieszka Owsieniuk, szwagierka Joanny Rafało, Joanna Mackiewicz (siostra Agnieszki) oraz Katarzyna Siemion, koleżanka z pracy Agnieszki. Ale jest ich więcej - już 9 osób. - Ja niedawno też urodziłam dziecko, więc ta historia wstrząsnęła mną. Pomyślałam, że mogłam być w tej samej sytuacji, jak Asia - mówi Joanna Mackiewicz.\n- Asię Rafało znam z wieczoru panieńskiego i ze ślubu Agnieszki. Nie można siedzieć bezczynnie i trzeba jej pomóc zebrać pieniądze - przekonuje pani Katarzyna.\nNa Facebooku założyły fanpega „Serce Filipka”. Akcja trwa dopiero tydzień, a na koncie jest już 53 tys. zł. - To jest takie WOW. Nie spodziewaliśmy się - Agnieszka jest zachwycona.\nKażdy może dołączyć. Bo liczy się każdy grosz. Można wziąć udział w licytacjach. Od projektu strony internetowej z górnej półki po ekologiczne jajka! Ludzie kupują, podpatrują, podbijają licytacje. Na Facebooku jest ich już 66.\n- Pokrzepiające jest to, że w tym zabieganym świecie ludzie naprawdę chcą pomagać. A nam daje to ogromnego kopa do działania - cieszy się pani Katarzyna.\n- Bo my nie chodzimy do ludzi z puszką i nie prosimy o pieniądze - mówi Joanna Mackiewicz. - Znajomy znajomemu, firma firmie poleca naszą akcję. Zgłaszają się ludzie z różnych części Polski, świata, sportowcy... Jedna pani, która się do nas zgłosiła, twierdziła, że nie umie , a chce pomóc. I okazało się, że ma firmę sprzątającą. I zaoferowała swoje usługi na licytacji. I tak pomogła. To najwspanialszy prezent - uśmiecha się.\n- Mogłybyśmy usiąść i powiedzieć: a co to nas obchodzi. Każda z nas ma przecież pracę. Ale nie ma nic fajniejszego w naszym życiu niż pomoc przy tej akcji. Bo to daje nam niesamowitą siłę i energię - mówi Katarzyna.\nJoanna Rafało jest wdzięczna. - Fala dobroci, wsparcia płynie z każdej strony. Przerosło to moje oczekiwania». Nie sądziłam, że jest tylu ludzi dobrej woli.\nTak można pomóc\nPieniądze na leży wpłacać na konto Fundacji na rzecz dzieci z wadami serca COR INFANTIS, ul. Nałęczowska 24, 20-701 Lublin\n86 1600 1101 0003 0502 1175 2150, w tytule przelewu trzeba dopisać : Filip Rafało\npomoc dla filipka\nPublikuję głównie w "Kurierze Porannym" i "Gazecie Współczesnej". Dziennikarką jestem od kilkunastu lat. Śledzę to co się dzieje w gminach powiatu białostockiego. Ale interesują mnie też ciekawostki historyczne, wykopaliska archeologiczne. Lubię tematy społeczne, a od niedawna zajmuję się również edukacją. Nie boję się pisać o sprawach trudnych.\nDieta cukrzycowa o niskim indeksie glikemicznym. Przepisy na przekąski z owocami. Porady psychodietetyczki\nPlusLiga. Ślepsk Malow Suwałki - Cuprum Lubin 3:1. Nowy trener, nowy duch zespołu\nBigos z kiszonej kapusty, przepis na łatwy i pyszny obiad. Dodaj ten składnik do bigosu, a efekt Cię zaskoczy!\nTakie kwoty od marca ZUS będzie przelewać seniorom. Wyliczenia po waloryzacji i zmianach podatkowych [24.01.2022]\nOsoby o tych znakach zodiaku będą mieć kasę. Oto horoskop finansowy na 2022 rok [lista - 24.01.2022]


ASICS puszcza do biegaczy oczko. Na rynku debiutuje kolejna wersja modelu GEL-Cumulus - Biegowe.pl - wszystko o bieganiu\n10 maja 2019 14 maja 2019 Redakcja 0 Comments ASICS, Buty, Gel Cumulus, Sprzęt\nASICS wprowadza na rynek kolejną edycję flagowego modelu GEL-Cumuls przeznaczonego do długich biegów na utwardzonych nawierzchniach. Nowa wersja oznaczona numerem 21 ma charakteryzować się jeszcze lepszą amortyzacją oraz dopasowaniem do stopy biegacza.\nNowy model GEL-Cumulus 21 wyróżnia technologia FLYTEFOAM Propel, która ma postać miękkiej, sprężystej oraz lekkiej pianki umieszczonej w podeszwie środkowej buta.\nPoza tym pod piętą oraz śródstopiem znajduje się czynnik amortyzujący GEL, z którego słynie japońska marka. Takie rozwiązanie ma zapewnić większą sprężystość oraz lepsze pochłanianie energii uderzenia i w efekcie dłuższy bieg. Na dodatkowy komfort biegania ma przełożyc się również dodatkowa pianka zlokalizowana wokół stawu skokowego.\n– Kto powiedział, że ikony nie da się ulepszyć? Od 20 lat model GEL-Cumulus jest ulubieńcem zarówno wyczynowców, jak i początkujących biegaczy. W bieganiu zawsze jest miejsce na ulepszenia, w związku z czym Instytut Nauki Sportu ASICS poprawił amortyzację oraz udoskonalił dopasowanie w kluczowych obszarach nowego modelu, czyniąc dłuższe biegi jeszcze bardziej komfortowym – czytamy w komunikacie prasowym, który dotarł do naszej redakcji.\nW nowym modelu GEL-Cumulus został poprawiony również m.in. obszar wiązania, a dokładniej konstrukcja przelotek, co ma zapewnić lepsze dopasowanie cholewki buta do stopy biegacza z boku oraz w części przyśrodkowej.\nModel GEL-Cumulus 21 dostępny będzie w sklepie internetowym www.asics.pl oraz w wybranych sklepach specjalistycznych w cenie 580 złotych.


Koniec „zimnej wojny” między Kubą a Meksykiem? – Iberoameryka\nWedług niektórych specjalistów związana ze szczytem CELAC wizyta Enrique Peña Nieto w Hawanie może okazać się krokiem w stronę ocieplenia stosunków między Meksykiem a Kubą. Kraje były bliskimi partnerami w okresie wieloletnich rządów Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej (PRI), która w 2012 roku powróciła do władzy po dwunastu latach przywództwa Partii Akcji Narodowej (PAN).\nPeña Nieto spotkał się z Fidelem oraz Raúlem Castro w minioną środę, 29 stycznia 2014 roku. Oficjalne źródła poinformowały, że przy okazji spotkania prezydent Meksyku podjął próbę odbudowania relacji z Kubą.\nPrzez dziesięciolecia kraje były bliskimi partnerami. Po obaleniu rządów Fulgencia Batisty w 1959 roku Meksyk jako jedno z nielicznych państw nie wycofał swojego ambasadora z Hawany. Stale sprzeciwiał się również amerykańskiemu embargo oraz głosował przeciwko wydaleniu Kuby z Organizacji Państw Amerykańskich.\nTak dobre relacje wynikały przede wszystkim z bliskich sobie ideologii władz kubańskich i rządzącej wówczas w Meksyku Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej. PRI zrodziło się z rewolucji meksykańskiej, a rewolucja kubańska nie tylko hołdowała podobnym wartościom, ale została wręcz zainspirowana wydarzeniami w Meksyku.\nKryzys w stosunkach bilateralnych rozpoczął się w 1999 roku kiedy prezydent Ernesto Zedillo, członek zawsze przychylnego Kubie PRI powiedział, że nie istnieje suwerenny naród bez wolnych obywateli mających prawo do wyrażania własnych opinii. Krytyka rządów Castro była zaledwie początkiem „zimnej wojny“, która nasiliła się za rządów PAN w latach 2000-2012.\nOchłodzenie stosunków osiągnęło swoją kulminację w 2002 roku podczas szczytu ONZ w Monterrey. Kontrowersje wzbudziła wypowiedź ówczesnego prezydenta Meksyku, Vicente Foxa, który stanowczo zasugerował Fidelowi Castro wcześniejsze opuszczenie obrad, aby nie dopuścić do jego spotkania z mającym uczestniczyć w szczycie prezydentem USA, Georgem W. Bushem. Fox obawiał się bowiem, że bezpośrednia konfrontacja przywódców Stanów Zjednoczonych i Kuby może doprowadzić do niepotrzebnych napięć politycznych.\nFidel Castro zastosował się do sugestii i opuścił Meksyk żegnając uczestników szczytu następującymi słowami: „Proszę wszystkich o wybaczenie, ale nie będę mógł dalej Wam towarzyszyć ze względu na nadzwyczajną sytuację spowodowaną moim uczestnictwem w tym szczycie. Jestem zmuszony natychmiast powrócić do mojego kraju“.\nW 2004 roku zawieszono stosunki dyplomatyczne i przez rok stanowiska ambasadorów obu państw pozostały nieobsadzone.\nRozpoczynając kadencję prezydencką w 2006 roku Felipe Calderón planował odbudować poprawne relacje z Kubą, jednak bezskutecznie. Stosunki bilateralne zaogniły się zwłaszcza w 2009 roku podczas pandemii grypy AH1N1 kiedy decyzją rządu w Hawanie zawieszono wszystkie połączenia lotnicze z Meksykiem. Calderón odwołał planowaną wcześniej wizytę na wyspie mówiąc, że z powodu odwołanych lotów nie ma jak dostać się na Kubę.\nWraz z powrotem do władzy PRI w 2012 roku rosną nadzieje na zakończenie kryzysu. Peña Nieto wyraził chęć naprawienia stosunków z Kubą i swoje słowa przekuwa w czyny między innymi poprzez umorzenie części kubańskiego długu.\nNie jest tajemnicą, że dążenie do zakończenia „zimnej wojny” jest po części motywowane rosnącym zainteresowaniem meksykańskich inwestorów, którzy z ciekawością śledzą ostatnie zmiany w systemie gospodarczym Kuby. Z tego względu głównym tematem środowej rozmowy prezydentów była właśnie wymiana handlowa.\nJak informuje meksykańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, wizyta meksykańskiego prezydenta w Hawanie ma stanowić wyraz poparcia dla rozpoczętych przez Raúla Castro w kwietniu 2011 roku zmian w modelu społeczno-gospodarczym.\nAktualnościCELAC, Enrique Peña Nieto, Ernesto Zedillo, Felipe Calderón, Fidel Castro, George W. Bush, Kuba, Meksyk, Raúl Castro, Vicente Fox\nPrevious Previous post: Brazylia: zwrot w stronę Kuby podczas szczytu CELAC\nNext Next post: Ekwador: porozumienie między lekarzami a rządem


Grzegorz Majchrzak: Sylwester inny niż wszystkie - Historia z IPN - Instytut Pamięci Narodowej\nInstytut Pamięci Narodowej Grzegorz Majchrzak: Sylwester inny niż wszystkie - Historia z IPN -\nGrzegorz Majchrzak: Sylwester inny niż wszystkie\n„Nadajemy specjalną audycję noworoczną dla wszystkich członków i sympatyków »Solidarności« więzionych w areszcie śledczym w Warszawie przy ulicy Rakowieckiej i pozdrawiamy Was serdecznie. Za mury i kraty przekazujemy Wam wiarę w zwycięstwo celów i ideałów, za które zapłaciliście wolnością oraz naszą nieustającą wolę walki zarówno o realizację celów, jak i o Wasze uwolnienie. W imieniu Waszych najbliższych i członków związku przekazujemy Wam płynące prosto z serca życzenia 1983 roku w demokratycznej Polsce, życzenia dalszej wytrwałości i wreszcie najżarliwsze życzenia rychłego spotkania po tej samej stronie murów z przyjaciółmi i całą czekającą Was »Solidarnością«”.\nPod szyldem Radia »Solidarność«\nEmitowano pod szyldem Radia »Solidarność«, wykorzystując jego sygnał wywoławczy (fragment wojennej piosenki »Siekiera, motyka«) i stosowany przez nie komunikat »Tu mówi Radio Solidarność«. Sylwestrowa audycja była dużym wydarzeniem. Tym bardziej, że była to pierwsza tego rodzaju udana akcja. Kilka tygodni wcześniej (7 grudnia 1982 r.) podjęto jedynie – niestety nieudaną – próbę emisji z terenu Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (obecnie Szkoła Główna Handlowa) – uniemożliwili ją nadgorliwi pracownicy SGPiS, którzy o przewodzie »łapiącym prąd« (aparatura radiowa miała być zasilana z puszki lampy oświetleniowej – jej włączenie uruchomiłoby również nadajnik) poinformowali przełożonych, a ci milicję.\n„Nagle usłyszałam swój głos: Tu Radio »Solidarność« … Udało mi się usłyszeć całą audycję […] Po zakończeniu audycji we wszystkich celach zaczęto walić w drzwi i menażki. Zrobił się niesamowity raban […] Choć brzmi to absurdalnie, był to najpiękniejszy sylwester w moim życiu. To było bardzo podnoszące na duchu”.\n„To była euforia […] To było poczucie zwycięstwa: »Ale dokopaliśmy komunie«”.\nNa wspomnianą audycję składały się cytowane wcześniej życzenia dla aresztowanych, a także okolicznościowe przemówienie Bujaka, który złożył je w imieniu władz podziemnej „Solidarności” (zarówno krajowych – Tymczasowej Komisji koordynacyjnej, jak i regionalnych – Regionalnej Komisji Wykonawczej „Mazowsze”) oraz przekazał pozdrowienia od siebie, Konrada Bielińskiego, Władysława Frasyniuka, Zbigniewa Janasa i Wiktora Kulerskiego.


Obudowa komputera [250zł] - strona 2 - Obudowy i zasilacze - forum.benchmark.pl\nNapisano 03 styczeń 2015 - 16:31\nNajlepszy byłby pewnie Gelid Darkforce, 912 HAF ma nawet 185mm chłodzeń.\nNapisano 04 styczeń 2015 - 12:00\nJa mam pytanie co do obudowy Corsair 230T czy przy w/w chłodzeniu procesora da radę od wewnątrz zamontować górne wentylatory 2x120mm wyciągające.\nZ tego co widzę wersja pomarańczowa z oknem to koszt koło 315zł za parę więcej mam R4 albo Phanteksa..\nChyba ,że kupić R4 i samemu sobie ją pomalować ?\nUżytkownik Robteos edytował ten post 04 styczeń 2015 - 12:20\nNapisano 04 styczeń 2015 - 13:23\n230T za 300 zł to ździerstwo.\nNa alledrogo to były jeszcze droższe.Nawet i 380zł + kw\nCo do budżetu to śmiało mogę powiedzieć tak ,że możecie mi pomóc poszukać do 400zł.\nBo się dowiedziałem ,że dostanę troszkę więcej $$ za pracę w Sylwestra i nowy rok.\nOgólnie by wam rozjaśnić sytuację poszukuję obudowy coś na wzór Corsair 230T z obudową która ma inny kolor zielony,pomarańczowy,czerwony,(boki i góra,przód może być zwykły).\nChyba ,że na rynku niema nic ciekawszego i brać Corsair 230T ?\nUżytkownik Robteos edytował ten post 05 styczeń 2015 - 11:27\nNapisano 05 styczeń 2015 - 18:55\nCoś na wzór to będzie ciężko, jedynie dalsze modele z serii T od corsaira. Ciekawe obudowy robi też Phanteks np. Enthoo Pro. Jeśli znajdziesz parę chwil to warto byłoby odwiedzic sklep internetowy np morele.net i tam popatrzeć jakie są obudowy, gdy znajdziesz coś ciekawego to zapisuj sobie na boku i podziel się z nami swoimi poszukiwaniami a my na pewno będziemy mogli Ci je bliżej opisać, przytoczyć linki do recenzji wartych uwagi :)\nA może coś takiego: NZXT Phantom 240\nNapisano 07 styczeń 2015 - 08:47\nEwidentnie widac,ze pracownik Silentium.Odradzam wszystkim kupowanie czegokolwiek od Silentium PC.Kupilem obudowe Brutus 410 i jest to zwykly szajs.Jakosc wykonania jest fatalna.Po paru wyjeciach prawego panelu bocznego blacha sie zaczela wyginac czego konsekwencja jest szpara.Dyski twarde wpadaly w dragnia przez co cala obudowa wydawala dzwieki.Wentylatory bardzo szybko sie zuzyly i zaczely halasowac.Ma sie wrazenie,ze cala obudowa jest z plastiku a nie z metalu.\nNapisano 07 styczeń 2015 - 14:33\nCo do wyboru odpowiedniej obudowy to dość niełatwa sprawa. Trzeba się zastanowić co ma takowy produkt reprezentować.\nNa pewno funkcjonalność, estetyka, jej rozmiar. Wiadomo wszystko również zależy od budżetu jaki jest przeznaczony na ten zakup, ale zawsze można znaleźć coś godnego uwagi.\nJa bym polecił takie modele, cechuje je funkcjonalność oraz dobre wykonanie, a zarazem zachowują ciekawy wygląd.\nNapisano 07 styczeń 2015 - 18:41\nTak co do obudowy co możecie mi powiedzieć na temat http://www.morele.ne...www1-sp-496094/bo parę razy ją przeglądałem ale nie wiem co sądzić.Na tyle jest tylko możliwość instalacji 92mm czy również 120mm ? wentylatora.\nPs. Wiem ,że pisze na razie produkt nie dostępny\nUżytkownik Robteos edytował ten post 07 styczeń 2015 - 18:43\nTak trochę chciałem odkopać temat bo jak na razie dalej szukam obudowy i chciałem co myślicie o http://www.morele.ne...s-white-609357/ z oknem ? bo mi się wydaje ,że jest w miarę ok.\nCzekam na wasze opinie dzięki i pozdrawiam.\nNapisano 15 marzec 2015 - 12:31\nZ3 Plus jest ok, ale jeśli masz 250 zł na obudowę to wybierz Gelida Darkforce. Nie pożałujesz...\nNapisano 15 marzec 2015 - 13:48\nPowiem szczerze dawno bym bral, ale ma duzy mankament niestety nie jest biala ,a jednak bym chcial kupic biala bo sie lepiej podoba.\nbrak polskich znakow mobilnie.\nNapisano 15 marzec 2015 - 16:36\nZalman z11/neo? Nie jest swietna w swojej cenie jakosciowo, ale nie ma tragedii. Z reszta, watpie, zebys potrzebowal cos lepszego. To jest moja pierwsza obudowa po przejsciu z kawalku blachy, dlatego ja polecam\nUżytkownik ZQooS edytował ten post 15 marzec 2015 - 16:36\nNapisano 16 marzec 2015 - 13:33\nDecyzja zapadła już dziś byłem zamówić http://proline.pl/?p...3 PLUS U3 WHITE myślę ,że będę zadowolony oglądałem wiele recenzji i w miarę pasuje mi jej wygląd i całokształt ogólnie nie umiałem się zadecydować czy Z12 czy Z3 ale w Z12 brakło koloru białego jak i maksymalna wielkość GPU to 29cm czyli na niektóre karty już za mało.\nTemat Do zamknięcia.Pozdrawiam.


POLITYKA PRYWATNOŚCI SERWISU www.paletymarki.pl - Edjan Jan Przetacki\nPOLITYKA PRYWATNOŚCI SERWISU www.paletymarki.pl\nOchrona prywatności Użytkowników jest dla EDJAN Jan Przetacki szczególnie ważna. Z tego względu Użytkownicy Serwisu www.paletymarki.pl mają zagwarantowane wysokie standardy ochrony prywatności. EDJAN Jan Przetacki jako administrator danych dba o bezpieczeństwo udostępnionych przez Użytkowników danych.\nCelem Administratora jest również należyte informowanie Użytkowników o prawach i obowiązkach związanych z przetwarzaniem danych osobowych, szczególnie wobec treści przepisów o ochronie danych osobowych określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej jako „RODO”). Dlatego też, dbając o ochronę prywatności Użytkowników Serwisu, w niniejszym dokumencie Administrator informuje o podstawach prawnych przetwarzania danych osobowych przekazanych przez Użytkowników w związku z korzystaniem przez nich z Serwisu www.paletymarki.pl (dalej jako „Serwis”), sposobach zbierania, przetwarzania i ochrony danych osobowych, a także o prawach Użytkowników.\nUżytkownikiem jest każda osoba fizyczna, której dane dotyczą, korzystająca z serwisu internetowego www.paletymarki.pl lub usług elektronicznych dostępnych za pośrednictwem Serwisu.\nAdministratorem danych osobowych udostępnionych przez Użytkownika w Serwisie www.paletymarki.pl jest EDJAN Jan Przetacki, Majora Billa 2 05-270 Marki, NIP 7621493913, (dalej jako „Administrator”).\nKorzystanie z Serwisu www.paletymarki.pl przez Użytkownika oznacza, że Użytkownik akceptuje, że Administrator gromadzi oraz wykorzystuje dane osobowe zgodnie z niniejszą Polityką Prywatności.\nPonadto istnieje również możliwość kontaktu drogą pocztową pod adresem: Majora Billa 2 05-270 Marki.


Agnieszka i Grzegorz Kania z Patrykiem i Szymonem z Radziszowa\nNieco ponad miesiąc temu pisaliśmy do Was maila z prośba o modlitwę o cud zdrowienia za naszych synków Szymona i Patryka. Szymon miał mieć embolizacje naczyń mózgowych 12 grudnia. Po jego wysłaniu, ku naszemu zdumieniu i radości zaczęliście pisać i dzwonić, przekazywać naszą prośbę znajomym. Uzyskaliśmy pomoc ze strony osób z Domowego Kościoła (i nie tylko), które mają medyczne wykształcenie, i które to nam interpretowały wynik oraz nas pokierowały do specjalistów (Ogromne Wam Bóg zapłać!!!) Dało nam to możliwość konsultacji ze specjalistami, którzy nam pomogli.\nJesteśmy przekonani, ze to właśnie siła modlitwy, którą odczuwaliśmy każdego dnia, oraz Boże kierowanie sprawiło, że trafiliśmy do Warszawy. Tam Pan profesor powiedział, że nie widzi żadnej malformacji, nie ma co operować, oraz że przy takim ułożeniu żył mózgowych nasz synek by nie przeżył zabiegu. Wprawdzie czekają nasz dalsze badania rezonansem, ale nie jest to aż tak groźne jak nam powiedziano na początku...\nPiszemy zatem by Wam nie tylko podziękować za wsparcie i modlitwę (wiem od znajomych z różnych części Polski że były wątpliwości w prawdziwość naszej wiadomości, co w dzisiejszych czasach jest dla mnie zrozumiałe), ale by również dać świadectwo, że to co z medycznego punktu widzenia miało być nieodwołalne, nie zrealizowało się. (Podczas 1 wizyty jak zapytałam Pani doktor czy przed zabiegiem synek będzie miał jeszcze sprawdzane te naczynia Pani doktor stwierdziła że nie i zapytała czy liczę na cud - ja oświadczyłam że tak ;)...\nPragnę również przekazać Wam jaką opieką w tym czasie otoczyła nas Matka Boża z Guadalupe. Po uzyskaniu diagnozy byliśmy na krótkich rekolekcjach w Koniakowie. W kaplicy tegoż ośrodka jest obraz Matki Bożej z Guadalupe. Widzieliśmy go, modliliśmy się, ale nie przykuło to jakoś szczególnie naszej uwagi. 3 dni po powrocie dostaliśmy SMS do Magdy i Piotra z diecezji Elbląskiej (dziękujemy !:)) o treści: "Chcieliśmy Wam podpowiedzieć, choć może i wiecie, ze w dniu 12 grudnia wspominamy Matkę Bożą z Guadalupe." My tego nie wiedzieliśmy... Ale właśnie wtedy przypominałam sobie, że w trackie pakowania się na wyżej wspomniane rekolekcje słuchaliśmy programu w TV własnie o Matce Bożej z Guadalupe. Parę dni później, w sobotę, po mszy świętej w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie,podczas modlitwy w bocznej nawie mój mąż wskazał mi znajdującą się ponad naszymi głowami mozaikę - Matki Bożej z Guadalupe. Kolejnego dnia, po przyjściu do naszego Kościoła w Radziszowie, gdzie miała być msza święta o zdrowie dla naszych synów zauważyliśmy w oknie witraż z Matką Bożą z Guadalupe... Od 2 lat nie przykuł naszej uwagi, a tu od razu po wejściu do Kościoła mi się ukazał... Parę dni później koleżanka, która usłyszała o naszym zabiegu też wspomniała, że 12.12 to Święto Matki Bożej z Guadalupe. Nie mieliśmy już wątpliwości do kogo szczególnie mamy się zwracać w modlitwie. Po uzyskaniu diagnozy w Warszawie, że nie ma co operować pojechaliśmy do Niepokalanowa, by w Godzinie Łaski dziękować Matce Bożej za cud uzdrowienia i uratowanie naszego syna. I tu, ku naszemu zdumieniu, przed wejściem do Bazyliki stało Ojciec, który sprzedawał książki o Matce Bożej z Guadalupe :) Śmieję się do męża, że teraz to już nie mamy wyjścia jak zbierać pieniądze na wyjazd do Meksyku, mamy się znów o co modlić ;)\nPiszę Wam to po to byście w trudnych momentach nie bali się zawierzyć Was i Waszych bliskich Matce Bożej. Jestem przekonana, że właśnie dzięki jej opiece Szymon w tym roku 2 razy został uratowany - w maju podczas rekolekcji, po usunięciu się pisaku Szymon wpadł twarzą do rzeki Piaśnicy (wpływającej do morza) i uratował go chłopiec z diakonii - a było to właśnie 3 maja, w święto Matki Bożej !)\nPiszemy również by podziękować za siłę i dar wspólnoty, którego mogliśmy ostatnio doświadczać.Mieliśmy poczucie że nie jesteśmy w tej ciężkiej dla nas sytuacji sami.\nAle przede wszystkim ogromnie dziękujemy Panu Bogu i Matce Przenajświętszej za opiekę i Łaskę jaką otrzymaliśmy. Chwała Panu!\nWszystkim Wam z całego serca życzymy Błogosławionych, spokojnych, rodzinnych i zdrowych Świąt Bożego Narodzenia. Zapewniamy o modlitwie za wszystkich którzy nam pomagali i nas swoją modlitwą wspierali oraz modlimy się za Wszystkich którzy również mają chore dzieci czy osoby wśród najbliższych, bo takie rozmowy telefoniczne również były...\nWysłane przez Krzysztof Romaszuk w sob., 2019-12-14 09:09


Fototapeta Garden tools hanging - Zobacz stylowe dekoracje w dużym formacie\nFototapeta "Garden tools hanging"\nCzy Fototapeta na wymiar "Garden tools hanging" to dobry pomysł na dekorację Twojego mieszkania? Tak - jeśli zależy Ci na nowoczesnym designie i niebanalnym motywie! Zarówno fototapeta na wymiar "Garden tools hanging" jak i pozostałe wzory tworzone są przez zespół designerów, którzy inspirują się najnowszymi trendami. Fototapeta "Garden tools hanging" (dominujący kolor: kolorowy) z kategorii Plant wykorzystuje takie motywy dekoracyjne jak: [product_tags].\nFototapeta na wymiar "Garden tools hanging" od bimago to nie tylko wspaniałe wzornictwo, ale także najlepsze jakościowe materiały oraz profesjonalna technologia produkcji. Specjalistyczny wydruk w rozdzielczości do 600 dpi gwarantuje najwyższą jakość wzoru "Garden tools hanging", a wygodny w montażu i odporny na zabrudzenia materiał (flizelina) sprawia, że aplikacja fototapety jest bardzo prosta i nie zajmuje dużo czasu. Co potrzeba, aby przykleić fototapetę "Garden tools hanging" na ścianę Twojego salonu, sypialni czy kuchni? Niezbędny będzie klej do tapet oraz podstawowe narzędzia (pędzel lub szczotka, wałek do tapet i nożyk do przycinania nadmiaru fototapety "Garden tools hanging", np. przy suficie i przy podłodze). Nie masz czasu na dodatkowe zakupy? Zamów zestaw akcesoriów od bimago razem z fototapetą na wymiar "Garden tools hanging" (wszystkie niezbędne dodatki dostępne są w sekcji "Dodaj akcesoria").\nFototapeta Garden tools hanging\nwięcej Tagi: #fototapety, #gardening, #garden, #hanging, #spring, #autumn, #flower, #concept, #tool, #trowel, #summer, #board, #hook, #door, #daisy, #experiencing, #shed, #wall, #texture, #allotment, #plant, #wooden, #watering, #vintage, #style, #work, #hanger, #grunge, #bucket, #can, #potting, #fork, #rustic, zwiń


Masaż relaksacyjny w Krakowie - http://grodzka9.pl\nID w katalogu 8164\nTytuł Masaż relaksacyjny w Krakowie\nOpis Nowo otwarty ekskluzywny salon Spa w samym centrum Krakowa przy ulicy Grodzkiej w przepięknej zabytkowej kamienicy, zaprasza Państwa na zabiegi upiększające i odprężające takie jak: masaż relaksacyjny którego celem jest przywrócenie biologicznej równowagi skórze, odmładza ją i odżywia. Masaż klasyczny, masaż dla kobiet w ciąży, masaż Pantai Luar. Zabiegi mikrodermabrazji wykonywane przez najwyższej klasy, wyspecjalizowane kosmetyczki, pozwolą nam cieszyć się piękną i gładką skórą na długi czas.W naszym Day Spa posiadamy Salę dla Dwojga. Zapraszamy na wspólne zabiegi pary,przyjaciół, rodzeństwo. Oferujemy możliwość dzielenia się chwilami relaksu.\nSłowa kluczowe masaż klasyczny Kraków masaż wyszczuplający Kraków mikrodermabrazja Kraków peeling kawitacyjny Kraków day Spa Cracow day Spa Kraków masaż Kraków mikrodermabrazja tanio\n1. Odchudzanie Poznań\nHolistic Line to poradnia dietetyczna działająca w Poznaniu i Śremie, zapewniającą pomoc doświadczonego specjalisty dietetyka. Wizyta w poradni daje możliwość uzyskania kompleksowej pomocy w walce z nadwaga i otyłością poprzez zdiagnozowanie nieprawidłowych nawyków żywieniowych, pomiar składu ciała i określenie optymalnej, dostosowanej indywidualnie dietoterapii. Holictic Line prowadzi także poradnię online, gdzie szybko i w łatwy sposób można uzyskać poradę dietetyczną.\nStrona dla osób poszukujących profesjonalnej pomocy w walce z nadwagą lub otyłością. Poradnia dietetyczna Holistic Line to indywidualne diety odchudzające, konsultacje dietetyka specjalisty i skuteczne porady dietetyczne. Gabinety Holistic Line znajdują się w Poznaniu i Śremie, istnieje także możliwość uzyskania porad za pośrednictwem Internetu. Wizyta u dietetyka to dobra okazja aby wykonać kompleksowy pomiar składu ciała: zawartości tkanki tłuszczowej, beztłuszczowej masy ciała, nawodnienia organizmu, i jego metabolizmu.


Zimno jak pies, takim zdaniem wypada skwitować wczorajszy dzień.\nNie wiem skąd taki przenikliwy ziąb, bo termometr wskazywał zaledwie – 5 st. C, słońce lekko wychylało się zza chmur i chyba wyżowa pogoda i suche, przenikliwe powietrze potęgowało wrażenie chłodu do kości.\nWydeptane ścieżki nad brzegami zamieniły się w lodowiska, chyba za sprawą osiadających porannych, zimowych mgieł a żadne obuwnicze wynalazki, nie pozwalały utrzymać równowagi podczas stąpania po oblodzonych skarpach.\nPonownie w takich warunkach przyszło trzymać się wybranych miejscówek i cierpliwie je obławiać, co zmuszało do stania w miejscu i tym bardziej przemarzaniu.\nNad rzeką wykreowała się stała ekipa miejscowych wędkarzy i łowienie przypomina obecnie pracę na pół etatu, czyli każdy siedzi ”za swoim biurkiem” i w skupieniu przerzuca papiery w postaci co raz to nowych błystek i woblerów.\nTrochę to już nudne i monotonne, ale pogoń za rybą na niższych odcinkach, nadal mi się nie uśmiecha, zważywszy na obecne warunki wędkowania.\nZ muchówki dość szybko przyszło mi zrezygnować, bo oblodzenie linki stawało się uciążliwe a dźwięk przesuwania się jej przez przelotki, przypominał szorowanie papierem ściernymi\nDo laski powrócił spinning, nieco poręczniejszy w obecnej sytuacji.\nNiestety główny nurt rzeki i ty razem poskąpił kontaktu z rybą a jedynie wyjście sporego pstrąga tęczowego, nieco nagrodziło koszmarnie zimny dzień.\nTen jednak zachował się w iście szczupakowym stylu, czyli zawinął się tuż pod nogami w chwili gdy wobler opuszczał już rzeczną toń.\nPewnie chwilkę odprowadzał wobler, decydując się na atak w ostatniej chwili, tym razem szczęśliwej dla niego.\nNajbliższe dni to spadek temperatury z kulminacją w weekend, kiedy to ma być zdecydowanie najzimniej i chyba na ten czas przyjdzie mi odpuścić rzeczne zmagania.\nDruga połowa miesiąca zapowiada się na plusie, mam nadzieję również w znaczeniu sukcesów wędkarskich.\nZapowiadane temperatury powyżej zera, dadzą nieco odetchnąć od przenikliwego zimna, tak ostatnio bolesnego i uciążliwego.\nNa ostatnie mrozy, nawet neopreny nie są skutecznym rozwiązaniem, bo jakiś geniusz projektując takie spodniobuty zakończył je gównianymi kaloszkami z cienkiej gumy, o określonej pojemności skarpet, które można tam upchać.\nPatrząc z perspektywy ostatnich dni, sam się dziwię dlaczego jeszcze nie sięgnąłem po gumofilce.\nPewnie dlatego, że ich nie mam, bo jakoś do tej pory wydawało mi się, że niepolitycznie jest się stawić nad brzegami rzeki, w obuwiu z mienionej epoki.\nButach kojarzonych z wędkarstwem szuwarowym i będących synonimem mało rozgarniętego wędkarza, dla którego wyjazd nad wodę stanowi sposób na urozmaicenie rodzinnej diety,\nZ drugiej strony, mimo że wędkarze trociowi z sezonie zimowym obuci są we wszelkiej maści plastikowe i skóropodobne wynalazki, niekoniecznie różnią się od wyżej wymienionego.\nMoja służba wojskowa przypadła na czas ”Stanu wojennego” a co bardziej już leciwi pamiętają z autopsji, jaka wtedy była mroźna zima.\nW tamtych czasach jedynie skutecznym rozwiązaniem, były wojskowe oficerki zwane „Gumofilcami” i słusznie, bo w skutecznej ochronie przed mrozem, mogły je przebić jedynie ruskie walonki.\nDodatkowa warstwa termiczna, wykonana była w postaci wkładek z wielu warstw gazet wyciętych na kształt stopy i tak zmontowany wojskowy zestaw anty - mrozwy, był rewelacyjnie skutecznym rozwiązaniem.\nTak zabezpieczeni staliśmy godzinami na warcie, lub przemierzaliśmy leśne ostępy w patrolach i mróz dla nóg nigdy nie był straszny.\nJedynym mankamentem, były szerokie cholewy, co przy wysokim i kopnym śniegu, powodowało nieustanne sypanie się jego do środka.\nW latach dziewięćdziesiątych, wymyślono jednak na potrzeby myśliwych, gumofilce z dodatkowym kołnierzem nad cholewą, zawiązywanym na łydce i problem się rozwiązał.\nPozostaje mi zatem odszukać w zakamarkach handlowych ponadczasowych butów zimowych z mienionej epoki i cieszyć się ciepłymi stopami, może wobec ironicznych uśmieszków wędkarzy obutych i odzianych we współczesnych salonach wędkarskich.


MADAM. Baza firm > Zespoły muzyczne Rzeszów. Ogłoszenia i usługi > Zespoły muzyczne - Polki.pl\nZespół muzyczny MADAM posiada bogate doświadczenie sukcesywnie zdobywane na podkarpackim rynku muzycznym. Tworzy go czterech profesjonalnych muzyków instrumentalistów; saksofony altowy i tenorowy, gitara solowa, gitara basowa, perkusja, instrumenty klawiszowe, trąbka, akordeony. Muzyka wykonywana na żywo, przy użyciu akustycznych i elektronicznych instrumentów oraz męskich wokali, w połączeniu z szerokim repertuarem i ciekawym prowadzeniem imprezy gwarantuje doskonałą oprawę wszelkich imprez okolicznosciowych. Zapraszamy państwa do skorzystania z oferty. Gramy wyłącznie na żywo!!!\nTelefon 508088783 , 694569917\nPomocna Dłoń Anna Piekut\nROUS Agency and Showroom ROUS to mulitibrandowa agencja...\nBiowroclaw.pl to witryna www, która powstała z myślą o osobach,...\nJako Agencja Interaktywna BEFORE AFTER zajmujemy się tworzeniem...


Miłość do tańca czyli o Ramadzie pełnej sukcesów – Czas na Opole\n24 kwietnia 2022 24 kwietnia 2022 Łukasz Baliński\tRamada, Szkoła tańca\nW ciągu roku wiele razy słyszymy o ich sukcesach nie tylko w Polsce, ale również na arenie międzynarodowej. Co stoi za sukcesem uczniów i samej szkoły odkryjemy w rozmowie z właścicielką i dyrektorką RAMADY, Elżbietą Podejko-Dudą*.\nCo się obecnie kryje pod nazwą RAMADA?\n– Ramada to Niepubliczna Szkoła Baletowa Sztuki Tańca i Szkoła Akrobatyki Powietrznej. Dwie formy edukacyjne. Jest też oferta hobbystyczna – Szkoła Sztuki Tańca. Dodatkowo forma reprezentacyjna Ramada Team, czyli grupa jeżdżąca na zawody ogólnopolskie i międzynarodowe.\nJak to się zaczęło? Przypuszczam, że od pasji do tańca?\n– Zaczęło się przypadkowo. Od dziecka kochałam tańczyć, dlatego uczęszczałam na zajęcia w zespole harcerskim Legenda w Opolu. Później, w wieku 16 lat założyłam swój zespół Adena, który prowadziłam przez 25 lat. Potem rozwinęłam swoje plany do dużego projektu tanecznego, jakim jest Ramada.\n16 lat? Czy to możliwe?\n– Takie były czasy. Wtedy jeszcze się tak dało, żeby nastolatka założyła swój zespół taneczny. Podjęłam decyzję, że pójdę w stronę tańca. Wtedy wchodził do Polski taniec współczesny, to była nowość, która mnie zafascynowała. Skończyłam pierwszy w Polsce kurs tańca współczesnego w Krakowie, a następnie zaczęłam się już kształcić tylko w kierunku tańca i edukacji tanecznej. Poszłam na takie studia, które przygotowały mnie do pracy pedagogicznej. Chciałam tańczyć i uczyć tańca. Na początku, jako nastolatka szkoliłam młodzież w moim wieku, z biegiem czasu zaczęłam pracować z coraz młodszymi dziećmi. Najbardziej cieszy mnie progres w nauce i to, jak widzę rozwój moich tancerzy. Niesamowite emocje przynosi też to, kiedy moi tancerze dorastają i mając swoje dzieci, przyprowadzają je ponownie do mnie na zajęcia. Można powiedzieć, że taniec został przekazany w genach. To następne pokolenia tancerzy. Miłe jest to, że jestem tego świadkiem. To pozostanie na lata.\nCzy do pani szkoły przychodzą tylko dzieci?\n– Teraz wachlarz jest szeroki, bo zaczynamy zapisy już od trzylatków. Uważam, że taniec można zacząć w każdym wieku, mamy kilka ofert też dla młodzieży i dorosłych. Działamy w wielu technikach. Taniec klasyczny to podstawa, która daje tancerzom dobre przygotowanie techniczne. Poza tym uczymy tańca współczesnego i jazzu oraz oczywiście form gimnastycznych i akrobatycznych. Prowadzimy zajęcia dla uczniów akrobatyki powietrznej m.in ćwiczenia na rurze pionowej, kołach, szarfach oraz innych przyrządach powietrznych. Najważniejsza jest dla nas szeroka oferta rozwojowa naszych uczniów i efekty widoczne na treningach oraz w ich prezentacjach scenicznych. To cieszy nas, jako właścicieli, trenerów, naszych uczniów i ich rodziców. Do naszej szkoły uczęszczają dzieci i młodzież z Opola, ale również są między nami przyjezdni z województwa opolskiego i województw sąsiednich. Mamy też dziecko, które rodzice przywożą aż z Lubania. Tato wozi córkę co tydzień ponad 4 godziny na zajęcia taneczne. To naprawdę wielkie poświecenie ze strony rodzica i tym samym wielka mobilizacja dla nas, dlatego coraz bardziej się staramy, aby nasza propozycja była jak najlepsza.\nIle godzin w tygodniu poświęcają uczniowie na ćwiczenia?\n– Bardzo różnie. W formach hobbystycznych w Szkole Sztuki dzieci mogą uczestniczyć w zajęciach dwa do czterech razy w tygodniu. Forma Szkoły Akrobatyki Powietrznej to trzy a nawet pięć godzin w tygodniu. Szkoła Baletowa to nawet do dziesięciu godzin tygodniowo. Jeśli chodzi o Szkołę Baletową to podlegamy pod Centrum Edukacji Artystycznej, czyli pod ministerstwo kultury i sztuki. W szkole Baletowej realizujemy stały program ministerialny, ale mamy też innowacyjne formy. Jeśli chodzi o Szkołę Akrobatyki Powietrznej to opracowaliśmy swój program szkoleniowy, który cały czas ewoluuje. Rozwijamy go, aby był coraz lepszy. Obserwujemy nowości, rozmawiamy z trenerami, szukamy dobrych wzorców, bo zależy nam na wysokiej jakości i zadowoleniu uczniów. Cieszą nas efekty ponieważ okazuje się, że poza wynikami, jesteśmy też wzorem dla innych i wiele szkół poszło za naszym przykładem. W Szkole Sztuki Tańca, która ma formułę bardziej hobbystyczną, również jest stworzony osobny program, zasady i cele. To szkoła, do której zgłaszają się rodzice z dziećmi, które po prostu lubią tańczyć i chcą spędzić wolny czas w ten sposób. Wtedy zajęcia odbywają się dwa razy w tygodniu, ale można sobie dobrać więcej zajęć, w zależności od swoich upodobań. Dodatkowo mamy jeszcze grupę reprezentacyjną Ramada Team, która poza własnymi zajęciami tanecznymi realizuje dodatkowe godziny od 4 do 5 godzin w tygodniu przygotowując programy zawodnicze.\nKto może się dostać do grupy reprezentacyjnej?\n– Do Ramada Team mamy coroczne egzaminy, które trzeba zdać, aby się dostać do konkretnej grupy wiekowej. To właśnie ta grupa reprezentuje Opole i Opolszczyznę na zawodach w Polsce oraz Polskę na arenie międzynarodowej. Każdy uczestnik naszych form może przystąpić do egzaminu do tej grupy. Jednakże, aby być w Ramadzie Team, trzeba być uczestnikiem Szkoły Ramada, a tu można się dostać w bardzo prosty sposób, czyli po prostu zapisać na zajęcia.\nTo bardzo rozbudowana struktura, jak pani nad tym wszystkim panuje?\n– Trudno odpowiedzieć na to pytanie. Przez lata wypracowaliśmy sobie strukturę, nad którą panujemy wspólnie ze wszystkimi pracownikami. Uważam, że za osiągnięciem jednej osoby stoi cały sztab ludzi. Poczynając od osób zarządzających, trenerów, osób organizujących oraz tancerzy i ich rodziców. Stworzyliśmy wielką rodzinę taneczną i akrobatyczną. Wiele znajomych i szkół z Polski pytają nas często o to, jak wygląda i działa nasza struktura, chcą brać z nas przykład i to bardzo cieszy. My po prostu realizujemy nasze pomysły i rozwijamy się, aby być coraz lepszymi w każdej dziedzinie tanecznej, akrobatycznej, ale i organizacyjnej.\nRAMADA to marka, o której słyszymy za każdym razem, gdy odbywają się zawody taneczne w Polsce i zagranicą. W jak wielu zawodach bierzecie udział w ciągu roku?\n– Zacznijmy od początku. Żeby trafić jako reprezentacja na zawody międzynarodowe, musimy przejść rywalizację na krajowych mistrzostwach Polski. Startujemy w Mistrzostwach Polski w balecie, jazzie, modernie, a od dwóch lat jesteśmy kadrą narodową w cheerleadinigu. Dodatkowo są mistrzostwa w akrobatyce powietrznej, osobno na rurach, osobno na kołach. I to wszystko jest eliminacjami do mistrzostw świata. Potem są już zawody międzynarodowe, które odbywają się w różnych państwach, czasem też w Polsce. Oprócz tego są też zawody otwarte, w których nasi uczniowie mogą brać udział. Podsumowując, w ciągu roku takich wyjazdów jest około dwudziestu, czasem trochę mniej.\nCzy dużo pracy wymaga przygotowanie się do mistrzostw ?\n– Bardzo dużo, bo trzeba przygotować program, kostiumy i dopracować wszystkie detale.\nA jak wyglądają wyjazdy na zawody?\n– W przypadku akrobatyki powietrznej to dzieci najczęściej jadą z rodzicami, bo są to zazwyczaj mistrzostwa indywidualne. W przypadku form tanecznych, są to formacje, więc jedziemy grupowo autokarami. Często jako kibice towarzyszą nam rodzice uczniów. Zdarza się też czasami, że jakiś rodzic bierze swoje dziecko do samochodu i jedzie indywidualnie, spotykamy się wtedy na miejscu. Mamy jednak nasze zasady i staramy się wyjeżdżać razem, bo to po pierwsze obniża koszty, ale przede wszystkim grupa może się zintegrować, pobyć ze sobą, dzieci się zżywają i bardziej mogą na sobie polegać. Dążymy do tego, aby rodzice byli bardziej otwarci na współpracę zespołową. A dzieciaki to lubią. Kto z nas nie lubił w dzieciństwie wycieczek i wspólnych wyjazdów?! Szczególnie jeśli towarzyszy temu wspólny cel jakim są zawody. A jak tancerzom jest za mało, to jeszcze urządzamy biwaki w studiu, wtedy razem śpią i wspólnie się bawią. Zawody kształtują charakter człowieka na całe życie. Dzieci lepiej radzą sobie w życiu, wiedzą jak walczyć o swoje, wiedzą, że mogą się potknąć, że czasami się wygrywa, czasami można przegrać i wiedzieć jak sobie z tym poradzić. Rywalizacja uczy charakteru i z tego się cieszę najbardziej. Dzieci cieszy wygrywanie, a mnie to, że mają co wspominać w późniejszym czasie. Są zadowolone z zawartych przyjaźni, które pozostają na lata.\nNa koniec zapytam o Dubaj, bo ostatnio było głośno o RAMADZIE w Dubaju. Co tam się wydarzyło dobrego?\n– Jako Szkoła Akrobatyki Powietrznej zdobyliśmy 9 medali w Mistrzostwach w Dubaju. Bardzo cieszy nas też tytuł mistrzyni świata w akrobatyce powietrznej naszej trenerki Anny Dabbachi. To przepiękny wynik, wszyscy bardzo ciężko pracują na ten sukces. Sam taki wyjazd do Dubaju to już jest dla nich nagroda, każdy wyjazd traktujemy jako wielką przygoda dla naszych tancerzy i terenów. Oprócz zawodów jest to też forma zwiedzania innych miejsc i krajów. Spełniają się też marzenia o występie na arenie międzynarodowej.\n*Rozmowa ukazała się w kwietniowym wydaniu magazynu „Opole i Kropka”\n← W niedzielę także warto zostać w Opolu!\nZnani, zapomniani: Otto Wurst i August Deter →


Od morza do morza… rzekami. Ukraina chce wspólego projektu z Polską i Białorusią - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plOd morza do morza… rzekami. Ukraina chce wspólego projektu z Polską i Białorusią\n12 października 2019, 10:45 | Aktualizacja: 12.10.2019, 18:18\n"Reaktywowanie szlaku transportowego Morze Czarne – Morze Bałtyckie przyczyniłoby się do rozwoju terenów przygranicznych Polski, Białorusi i Ukrainy."\n"Dniepr powoli zamienia się w płytki ciek usiany licznymi wyspami."\n"Gospodarcze i geopolityczne korzyści z realizacji projektu są oczywiste."\nTagi:Bałoruś, żegluga śródlądowa, transport, Polska, świat, Ukraina, PKB, gospodarka\nNiemiecka prasa pozytywnie o akcjach Extinction Rebellion w Berlinie. Wyjątkiem prawicowe media


Tata pisze | Tata na medal\nCategory: Tata pisze\t(page 1 of 5)\nZ dwójką dzieci trudno o regularne bieganie, za to pełno innych wrażeń. Tak właśnie, tutaj będą teksty o charakterze luźno powiązanym z bieganiem. Na zasadzie: ja biegam i ja o tym piszę, więc jest to powiązane.\n31 marca 2016 / 8 Comments\nNa co wydać rządowe 500 złotych?\nJuż od jutra można składać wnioski o nagrodę za jurność, znaczy o rządowe dofinansowanie na każde dziecko. Pod warunkiem, że nie jest ono pierwsze w rodzinie. I nie ma na imię Bronisław. Ani Donald (a nie to było tylko w pierwszym szkicu ustawy). Read more\n21 marca 2016 / 6 Comments\nSharing is caring, mówi starochińskie przysłowie z czasów dynastii Click. W związku z tym, jak co roku, dbając o dobry poziom blogosfery dołączam do akcji Share Week i dzielę się z wami, wartymi czytania blogami. Jak zawsze staram się polecać nowo odkrytych autorów, chociaż większość z tych, których polecałem w poprzednich latach nadal uważam za godnych uwagi i subskrypcji. Read more\nTo jest zbyt piękne – dosyć nieadekwatnie do sytuacji pomyślałem sobie, kiedy wchodziliśmy na izbę przyjęć leszczyńskiego szpitala. Spodziewałem się pandemii. Tabuna kaszlących i kichających chorych, zalegających już od samego wejścia. Tymczasem w poczekalni nie było nikogo. Pusto. Brakowało tylko takiego wielkiego wiechcia badyli toczącego się środkiem, jak w starym westernie. Wyglądało, że uda nam się przyjąć do szpitala z marszu. Moje nadzieje, dosyć brutalnie, rozwiała lekarka, do której poszliśmy ze skierowaniem. Read more\nW pewien listopadowy, zimny piątek wybrałem się na warsztaty dla rodziców. O samodzielności. Znaczy o samodzielności dzieci, nie rodziców. Rodzice według wszelkiej logiki powinni już być wystarczająco samodzielni. Read more\n11 marca 2016 / 3 Comments\nNa jeden weekend zamieniłem żonę na psa. I teraz siedzę w kąciku i pochlipuję z cicha. Niech mnie ktoś przytuli… Read more\nTydzień temu nagłówki gazet obiegła szokująca informacja – właściciel jednej z rzymskich restauracji sprzedał bana na wejście do swojego lokalu dzieciom poniżej piątego roku życia. „Ponieważ i tak nie lubią ryb” – uzasadniał w wywiadach swój wybór, dodając, że są niewychowane, biegają po całym lokalu i przeszkadzają innym. Read more\n14 stycznia 2016 / 0 Comments\nWróciłem do domu około 22, po 14 godzinach w pracy. Właśnie zaczynał się semestr i byłem zajęty przygotowaniami na uniwersytecie. Mel, moja żona, była cały dzień w domu z trójką chorych, zasmarkanych i rozpalonych gorączką dzieci. Read more\nPodobno istnieje coś takiego jak ospa party – impreza, organizowana przez rodziców chorych dzieci, dla rodziców zdrowych dzieci, celem zarażenia tych ostatnich (dzieci znaczy się, nie rodziców). Jest to cokolwiek karkołomna metoda, ale po niecałym miesiącu bujania się z pociechami w kropki jestem w stanie zrozumieć ten pomysł. Może nie od razu pochwalać, ale dostrzegam pokrętną logikę, którą kierują się imprezowicze. Read more\n30 grudnia 2015 / 2 Comments\nNigdy nie byłem jakimś szczególnym fanem posyłania sześciolatków do szkoły. Szczerze mówiąc, jest mi zupełnie obojętne w jakim wieku moje dzieci pójdą do szkoły. Uważam, że wiek jest najmniej istotną kwestią w tej całej dyskusji. Kluczowe jest coś zupełnie innego. Read more\n23 grudnia 2015 / 5 Comments\nTo będzie chyba najmniej dopracowany i najbardziej nieskładny wpis w całej historii tego bloga, ale cóż począć, skoro mimo próźb, gróźb i przekleństw nikt nie chce mi dać dodatkowych 24 godzin (najlepiej przespanych przez dzieci), żeby nadgonić zaległości. Jadziem. Read more


Ruszamy w podróż po fenomenach regionu\nChcemy zachęcić Was do wyruszania w podróż, do poznawania regionu, odkrywania jego różnorodności i niepospolitości. Jego fantastycznych fenomenów. Uruchomiliśmy serwis, który powinien Wam to odkrywanie ułatwić.\nKażdy, kto choć raz planował spędzenie weekendu poza domem wie, jak trudno jest znaleźć jedno spójne źródło informacji. Kompletnie rozproszone są wiadomości o wydarzeniach kulturalnych w regionie, wskazówki turystyczne czy opisy lokalnych atrakcji. To powoduje konieczność przeczesywania stron internetowych lokalnych informatorów kulturalnych i urzędów gmin, telefonicznego dopytywania o godziny otwarcia muzeów, przeklikiwania się przez przypadkowe blogi turystyczne. Alternatywą jest tzw. jechanie w ciemno.\nZaczęliśmy się więc zastanawiać, ilu z Was zostaje na każdy weekend w swojej miejscowości, bo brakuje Wam pomysłów na wycieczkę, a nie macie czasu na ich poszukanie albo sądzicie, że w promieniu kilkunastu czy kilkudziesięciu kilometrów od miejsca Waszego codziennego życia nie ma już nic, czego byście nie widzieli. Chcemy Was przekonać, że macie jeszcze wiele do odkrycia. Chcemy zachęcić Was do wyruszania w podróż, do poznawania regionu, odkrywania jego różnorodności i niepospolitości. Jego fantastycznych fenomenów. Uruchomiliśmy serwis, który powinien Wam to odkrywanie ułatwić.\n„Małopolska To Go” składa się z dwu części. Pierwsza to wyszukiwarka mapowa, która – jeśli tylko zechcecie – na podstawie Waszego położenia i wskazanego zasięgu ujawni znajdujące się w pobliżu atrakcje: zabytki, szlaki kulturowe, muzea, wydarzenia kulturalne. Ten kulturalny bank danych stworzyliśmy dzięki zasobom zgromadzonym w Małopolskim Instytucie Kultury, serwisom Szlaki Małopolski, Zabytki Małopolski oraz Kultura Małopolski. Ale to nie wszystko! Chcemy go też systematycznie poszerzać, na przykład poprzez dodanie informacji na temat produktów lokalnych.\nDruga część serwisu to zachęta do przyjrzenia się małopolskim fenomenom. Co drugi czwartek opowiadamy o wydarzeniach, tradycjach i niezwykłych zjawiskach charakterystycznych dla regionu, a często nieznanych lub niedocenianych. Dobieramy je według kalendarza wydarzeń kulturalnych lub lokalnych tradycji. Wskazujemy miejsca, gdzie te małopolskie fenomeny można zobaczyć na własne oczy. O ciekawostki, anegdoty i wnikliwe komentarze prosimy fascynatów i znawców regionu – podróżników, etnografów, botaników, historyków.\nZapraszamy: zachwyćcie się Małopolską.\nWyruszcie z nami w podróż po regionie. Z nami i malopolskatogo.pl.\nFUNDACJA PARTNERSTWO DLA ŚRODOWISKA jest organizacją pozarządową, której celem i misją jest wspieranie rozwoju zrównoważonego poprzez budowanie partnerstwa, społeczeństwa obywatelskiego, proponowanie nowych rozwiązań oraz upowszechniania sprawdzonych wzorów działań przyjaznych dla środowiska. Działania Fundacji skupiają się poprawianiu jakości życia w Polsce poprzez propagowanie zasad rozwoju zrównoważonego w życiu codziennym. Od 2011, Fundacja realizuje projekt „Produkt Lokalny Małopolska” we współpracy z partnerami regionalnymi i lokalnymi.\nPROJEKT „PRODUKT LOKALNY MAŁOPOLSKA” realizowany w latach 2011 – 2015 otrzymał dofinansowanie ze środków Szwajcarsko – Polskiego Programu Współpracy. Jego celem jest promocja lokalnej przedsiębiorczości i przetwórstwa produktów rolnych jako sposobu na przyspieszenie rozwoju słabo rozwiniętych obszarów wiejskich w Małopolsce. Efektem projektu będzie samofinansujący się lokalny system żywnościowy (Model Produktu Lokalnego Małopolska), który stanie się ważnym instrumentem rozwoju Małopolski, w szczególności słabo rozwiniętych obszarów wiejskich. Poprzez wspólne działania instytucji publicznych, organizacji pozarządowych, przedsiębiorców oraz rolników zwiększy się podaż i popyt jakościowych produktów lokalnych. Regionalny System Sprzedaży Produktów Lokalnych jest budowany w oparciu o marki lokalne, które łączą produkty lokalne, mieszkańców oraz konkretne miejsca. Obecnie istnieją 3 marki lokalne: Fasolla, Koszyk Lisiecki, Smaki 4 Żywiołów.\nFot. fragment projektu E. Natkaniec, CC BY SA 3.0.


Oświetlenie domu i ogrodu - Francophonic\nHome » Remonty » Materiały Budowlane » Oświetlenie domu i ogrodu\nŚwiatło w pomieszczeniach mieszkalnych ma nie tylko na celu rozjaśnienie tych pomieszczeń, ale też powinno budować nastrój, szczególnie w porze wieczornej i dobrze podkreślać odpowiednią aranżację. Dlatego powinno być fachowo zaprojektowane, a porady w tym zakresie znajdują się na stronie internetowej o nazwie andarelektronik.pl. Można na niej znaleźć szereg informacji, które przydają się przy montowaniu świetlówek, żarówek czy lampionów. Portal dostarcza też wiedzy na temat budowy oświetlenia w ogrodach przydomowych. Andarelektronik.pl doradza jak stworzyć system korzystny również dla zdrowia i nastroju.\nDziałania związane z projektowaniem przydomowych ogrodów należy zlecić specjalistom, którzy wiedzą, jakie rośliny będą najlepiej pasowały do ściśle wydzielonego fragmentu przestrzeni. Sprawą kluczową jest wybór roślinności nie tylko na podstawie jej wyglądu zewnętrznego, ale również wymagań glebo...


Wiele Zabójstw Toa Tuyet | Encyklopedia Bionicle | Fandom\nWiele Zabójstw Toa Tuyet jest opowiadaniem napisanym w 2007 roku specjalnie dla BZPower przez Grega Farshteya.\nLhikan, Toa Ognia, stał w mroku i milczał. Wokół niego znajdowali się Matoranie, szepcząc do siebie przerażeni. Mógł wyobrazić sobie szok i grozę, które czuli. On sam je czuł.\n- Jak to się mogło stać? Ta-Metru ma tak wielu strażników - wymamrotał Lhikan.\n- Nieznane są nam drogi Mata Nui - powiedział Turaga Dume. - Już poprosiłem Jallera, by rozpoczął śledztwo.\nLhikan przyklęknął przy zmasakrowanym ciele Ta-Matoranina. Leżał dokładnie w tym samym miejscu, w którym przebywał, gdy kadź ze stopioną Protodermis przechyliła się i jej zawartość wylała się na niego. Okropna śmierć.\n- Zabierz stąd wszystkich mieszkańców - powiedział Lhikan do Turagi. - To miejsce nie jest bezpieczne. Jak tylko wróci Nidhiki...\n- Już wróciłem. - Toa Powietrza wylądował przy swoim przyjacielu. - Sprawdziłem kadź, linę i złącza, tak jak kazałeś. To niesamowite, jak z góry wszyscy wydają się tacy... mali.\n- Co odkryłeś? - zapytał niecierpliwie Lhikan.\n- Ktoś majstrował przy złączach - odpowiedział Toa Powietrza. - Ktokolwiek to był, nie starał się nawet upozorować wypadku. To było morderstwo.\nSłysząc to słowo, podeszły do nich jedne z Vahki - Nuurakhi. Zadaniem tych mechanoidów było utrzymywać porządek w mieście, z czego wywiązywały się skutecznie i brutalnie. Nidhiki spojrzał na roboty i zwrócił się do jednego z nich:\n- Wynocha - warknął - To była żywa istota. Nigdy tego nie zrozumiesz.\nLhikan ostrożnie odwrócił ciało na drugą stronę. Jego wzrok od razu przyciągnęła mała kamienna tabliczka, która znajdowała się pod zwłokami. Wypisano na niej dwa słowa w języku Matoran: "Toa Tuyet".\n- Nie mam bladego pojęcia - powiedziała Tuyet, Toa Wody. - Prawie nie znam żadnych Ta-Matoran.\n- To zrozumiałe - odrzekł Nidhiki. - Nie jest to najbardziej interesujący typ Matoran.\n- Pomyśl - powiedział Lhikan. - Jesteś pewna, że nigdy go nie spotkałaś? Mógł nieść dla ciebie jakąś wiadomość?\nTuyet pokręciła głową.\n- Przykro mi. Przez ostatnie dni nie opuszczałam w ogóle Ga-Metru, a co dopiero miałabym przebywać na drugim końcu miasta. Pomagałam Nokamie przy pewnych ulepszeniach Laboratoriów.\n- Dobrze - powiedział Lhikan. - Inni Toa wyruszyli na misje, więc tylko nasza trójka broni teraz miasta. Uważaj na siebie i miej oczy szeroko otwarte. Matoranin został zamordowany i nie możemy pozwolić, by to się powtórzyło.\nNastępnie Lhikan i Nidhiki wyruszyli na Stację Szybów. Toa Ognia oczywiście nie miał ochoty rozmawiać, lecz jego towarzyszowi nigdy to nie przeszkadzało.\n- Morderczy Matoranin - powiedział Toa Powietrza. - To powinno trochę ożywić miasto.\n- Nie ma w tym nic zabawnego, Nidhiki.\n- Oczywiście, że jest, nieustraszony przywódco - odparł Toa Powietrza. - Na przykład, genialny Toa Ognia niezauważający oczywistego - to całkiem zabawne.\n- Dobra, powiedzmy, że to jakaś wiadomość dla Tuyet. Co jeśli tabliczka to tylko część wiadomości?\n- Część? A gdzie reszta?\n- Reszta wiadomości leży oblana stopioną Protodermis w Ta-Metru. I jest bardzo, bardzo martwa.\nKongu był spóźniony do pracy. Powinien być na swojej stacji już pół godziny temu, by zmienić obsługującego przepływ Szybu z nocnej zmiany. Przez swój pośpiech nie spostrzegł, że coś leży na ziemi, dopóki się o to nie przewrócił.\nWstał, narzekając i otrzepując się z brudu. Kto tak po prostu zostawia coś na ulicy, gdzie może stworzyć zagrożenie dla pozostałych?\nKongu pomyślał, że należałoby zgłosić to Vahki.\nNagle zamarł. Wytrzeszczył oczy pod maską, przerażony. Pierwsze promienie świtu oświetliły ulicę i Kongu zobaczył martwego Le-Matoranina z rozbitą od upadku maską. Ściskał on kurczowo kamienną tabliczkę, na której wyryto tylko dwa słowa.\nPobieżne oględziny dwóch Toa wykazały, że kable, na których pracował Le-Matoranin, zostały przecięte. Jeśli informacja o jednym morderstwie zaniepokoiła mieszkańców Metru Nui, to na wieść o drugim Matoranie wpadli w panikę. Vahki non-stop musiały pilnować mieszkańców miasta, by zajmowali się swoją pracą, zamiast ukrywać się w domach.\nZostawiając swojego towarzysza, by poszukiwał pozostałych poszlak, Lhikan wyruszył do Ga-Metru. Tuyet nie było w Wielkiej Świątyni ani w szkole Nokamy i nikt jej nie widział przez cały dzień. Kamienie Świetlne w jej mieszkaniu były zgaszone, lecz Lhikan nigdy nie bał się ciemności. Otwierając drzwi, przywołał płomień do oświetlenia pomieszczenia.\nŚwiatło przestraszyło Tuyet. Wyglądała przez okno na tylnej ścianie, głęboko pogrążona w myślach. Gdy zobaczyła Lhikana, uspokoiła się, ale nie za bardzo.\n- Powinnam się była ciebie spodziewać - powiedziała.\n- Doszło do kolejnego zabójstwa - przytaknął Toa. - Tuyet, wiem, że nie lubisz Nidhikiego, więc przyszedłem sam. Ty i ja byliśmy przyjaciółmi przez tysiące lat. Podróżowaliśmy razem, walczyliśmy razem, a raz o mało co nie zginęliśmy razem. Jeśli wiesz, co się dzieje, musisz mi powiedzieć.\nTuyet wbiła wzrok w podłogę. Minęła długa chwila, zanim przemówiła:\n- Jeśli ci powiem... znajdziesz się w niebezpieczeństwie. Najlepiej będzie, jeśli po prostu odejdę z Metru Nui. Kiedy to zrobię, to wszystko się skończy.\nLhikan wziął ją za rękę.\n- Bardzo dawno temu stacjonowałem w fortecy Toa, którą zaatakowały Frostelusy. Dowódca naszej drużyny kazał mi opuścić posterunek, bym przeżył i poinformował innych co tam zaszło. Byłem młody, dopiero zostałem Toa, więc się zgodziłem. Ja przeżyłem - oni nie. Wtedy poprzysiągłem sobie, że już nigdy nie będę przed niczym uciekał. Jesteśmy Toa, Tuyet - a Toa nie uciekają.\nTuyet spojrzała Lhikanowi prosto w oczy. Maska Nietykalności nie pozwalała dostrzec wyrazu jej twarzy. W końcu odezwała się:\n- Słyszałeś kiedykolwiek o Kamieniu Nui? Nie? Myślałam, że znasz chociaż legendę. Gdyby to tylko była legenda, a nie prawda...\n- Wszyscy znamy Kamienie Toa - praktycznie każdy kamień może się nim stać. Toa bierze kamień w rękę i umieszcza wewnątrz cząstkę swojej mocy. Potem może zapoczątkować przemianę Matoranina w Toa. Ale Kamień Toa może tylko przyjmować moc, jest pasywny. Kamień Nui to coś więcej.\nTuyet utworzyła wokół domu mgłę, by nikt nie mógł zajrzeć do środka przez okno.\n- Kamień Toa jest pasywny, podczas gdy Kamień Nui jest aktywny. Nie czeka, byś dał mu swoją moc - on sam ją zabiera. Aktywowany, będzie stopniowo odbierał moc każdemu Toa w promieniu 3000 kio, powoli. Nie zauważysz tego, dopóki nie będzie zapóźno. Potem ta energia może zostać zaabsorbowana przez żywą istotę. Możesz wyobrazić sobie jedną osobę posiadającą moc dziesiątek, lub nawet setek Toa?\n- I coś takiego istnieje? - spytał Lhikan, od razu zdając sobie sprawę z ogromnego niebezpieczeństwa.\n- Tak, lecz jego twórcy zrozumieli ryzyko, jakie ze sobą niósł - przytaknęła Tuyet. - Stworzyli tylko jeden i natychmiast chcieli go zniszczyć. Niestety, zanim im się to udało, ktoś go ukradł. Nie wiadomo kto. Przez tysiąclecia był przekazywany z rąk do rąk. Nikt nie zdawał sobie sprawy, co Kamień może zrobić, jednak wszyscy wiedzieli, że jest potężny i cenny. Ostatnią znaną jego lokalizacją jest moja ojczysta wyspa... tak przynajmniej mówią.\n- Co to ma wspólnego z martwymi Matoranami i tabliczkami z twoim imieniem? - spytał Toa Ognia.\n- Wkrótce po tym, jak opuściłam wyspę, by pomóc wam pokonać Smoka Kanohi, najechali ją Mroczni Łowcy. Poszukiwali Kamienia Nui. Gdy go nie znaleźli, uznali, że dla bezpieczeństwa wzięłam go ze sobą.\n- A zrobiłaś to?\n- Nie! - odpowiedziała Tuyet - Gdybym tylko miała tę przeklętą rzecz w ręku, zmiażdżyłabym ją i obróciła w pył!\n- Ale Mroczni Łowcy sądzą, że masz Kamień.\n- Przysłali mi wiadomość. Zagrozili Turadze i Matoranom z mojej wyspy. Dali mi tydzień na oddanie Kamienia i obiecali pomóc odliczać dni. Te morderstwa... to całe okropieństwo... To właśnie odliczanie, Lhikan.\nNidhiki uniknął mogącego skruszyć skałę ciosu Mrocznego Łowcy zwanego Devastatorem. Nie był jednak dość szybki, by uniknąć kolejnego, który posłał go na położoną sześć metrów dalej stertę ekwipunku.\nNidhiki ucieszył się, usłyszawszy od Lhikana, że Łowcy zinfiltrowali Metru Nui. Świadomość, że niektórzy Matoranie nie zwariowali i nie zaczęli uśmiercać swoich pobratymców, była pocieszająca. Nawet mimo tego, że aktualne wyjaśnienie nie było niczym oryginalnym. Na szczęście, mógł się trochę rozruszać... Devastator był dużym gościem, a raczej dużą kupą mechanicznych mięśni. Co gorsza, miał ten swój nawyk zmieniania się w piasek i znikania w różnych szczelinach. A także miotania kawałkami maszynerii siłą umysłu. Lhikan zaoferował, że zajmie się dwoma pozostałymi Łowcami i wyglądało na to, że to Toa Ognia miał łatwą robotę.\n- Jakby to było coś nowego... - pomyślał Nidhiki, podnosząc się.\n- Lubię cię - powiedział Toa, posyłając w przeciwnika mini-cyklon. - Nie mówisz. Tak wielu z was, Łowców, ciągle nawija podczas walki. Pewnie odzywasz się tylko, kiedy ci pozwalają, racja?\nDevastator warknął i użył swej mocy mentalnej, by zrzucić całą ścianę na Toa. Wojownikowi udało się ledwo uskoczyć, po czym chwycił belkę i cisnął nią w Łowcę. Devastator złapał ją w powietrzu i złamał na pół.\n- Nie wiem, czym cię karmią, ale chętnie sam bym tego spróbował - mruknął Nidhiki.\nAtaki Mrocznego Łowcy przybrały na sile. Nidhiki robił uniki i próbował się odgryzać, jak tylko mógł. Cały czas też gadał:\n- Twój pomysł był świetny, odliczać dni zabitymi Matoranami. A może ktoś inny na to wpadł? Intensywne myślenie raczej nie jest twoją specjalnością.\nNidhiki oczekiwał, że Devastator się zdenerwuje, nie spodziewał się jednak wyrazu zaskoczenia na twarzy Łowcy. Trwał on najwyżej dwie sekundy, po czym ustąpił miejsca wściekłości.\n- Co to miało niby znaczyć? - pomyślał Toa.\nDevastator rzucił kilka kolejnych kawałków metalu - nic, czego Nidhiki nie mógłby łatwo ominąć, ale Toa udał, że pociski go trafiły. Kiedy Łowca ruszył, by go wykończyć, Nidhiki uderzył w niego cyklonem. Wojownik obrócił się w piasek, unikając ataku i zmierzał dalej szczeliną w podłożu. Jednak Nidhiki był na to przygotowany. Wywołał drugi cyklon w pobliskim zbiorniku Protodermis, tworząc trąbę wodną i zaatakował Devastatora, zmieniając piasek w błoto. Łowca próbował dalej walczyć, ale Nidhiki nie odpuszczał. Kilka dobrze wymierzonych ataków i starcie się zakończyło.\nWtedy pojawił się Lhikan. Pokonał przedtem Mrocznego Łowcę zwanego Gladiatorem i innego, z mocą kameleona. Opowiedział, że drugi pojawił się jako jednooki, żółty Rahi, ale Toa nie rozpoznał stworzenia.\n- To już wszyscy - powiedział Lhikan. - Udało się, to koniec.\n- Gladiator i ja... ucięliśmy sobie pogawędkę - odparł Toa Ognia. - Jestem pewien.\n- Idziemy do Tuyet powiedzieć jej, że może już wyjść z ukrycia?\nLhikan spojrzał na towarzysza. W jego głosie było coś, jakby Toa Powietrza był zatroskany.\n- Tak - powiedział Lhikan. - Muszę gdzieś umieścić tych Łowców, zanim zdecydujemy, co z nimi zrobić. Dume, na dodatek, zlecił mi kila zadań. Potem udam udam się do Ga-Metru.\n- Więc może tam się spotkamy - powiedział Nidhiki. - Tak... może.\nWykonanie zadań zajęło Lhikanowi więcej, niż się spodziewał. Zapadł zmierzch, kiedy Toa dotarł do Ga-Metru. Nidhiki był tu przed nim, stał wraz z Tuyet w tłumie Matoran. Ga-Matoranka leżała nieruchomo na ziemi. Po kałuży, która ją otaczała, Lhikan domyślił się, że Matorankę wyłowiono z kanału. W jej dłoni tkwiła znajoma tabliczka z imieniem Tuyet.\n- Co się stało? - spytał Lhikan, właściwie już znając odpowiedź.\n- To było straszne - powiedziała Tuyet. - Usłyszałam krzyk i plusk... wybiegłam na zewnątrz... ale ona już nie żyła. Utopiona, wraz z tym... tym przeklętym przypomnieniem w ręce.\n- Tak jak reszta - powiedział Nidhiki. Spojrzenia jego i Lhikana spotkały się na długą chwilę. - Powiedz mu, kiedy to się stało, Tuyet.\n- Kilka minut temu - powiedziała Toa Wody.\n- Ale to-- - zaczął Lhikan.\n- Okropne, dokładnie tak - przerwał mu Nidhiki. - Ale nie martw się, Tuyet, Lhikan i ja dorwiemy tych, którzy za tym stoją. Możesz być pewna.\nMinęła jakaś godzina. Metru Nui okryły ciemności, tak jak serca mieszkańców miasta. A zwłaszcza Lhikana.\nZnalazł Tuyet w jej mieszkaniu. Spojrzała na niego z nadzieją.\n- Znaleźliście ich? Powstrzymaliście ich?\n- Tak - przytaknął Lhikan. - Nie masz... się czego obawiać. Nidhiki i ja złapaliśmy wszystkich trzech Mrocznych Łowców.\n- To cudownie! - powiedziała Tuyet z uśmiechem. - A więc odliczanie zakończone... mogę znowu żyć normalnie. Nie muszę już siedzieć w tym ciemnym pokoju - możemy znów dzielić przygody, jak wcześniej.\nLhikan wyminął ją. Zanim zareagowała, wybił dziurę w tylnej ścianie i sięgnął do środka, chwytając czerwony, świecący kamień.\n- Tym też będziemy się dzielić? To jest Kamień Nui, prawda? Ten, którego ponoć nie masz?\n- Kamień jest wypełniony energią. Energia generuje ciepło - wyjaśnił Lhikan. - Kiedy wiedziałem, by go szukać, było już łatwo. Znam się na cieple.\nTuyet nie wyglądała na zdenerwowaną lub wytrąconą z równowagi. Była bardziej opanowana, niż jakikolwiek Toa Lodu, którego spotkał Lhikan.\n- Co masz na myśli przez "wiedziałem, by go szukać"? Nie mam pojęcia skąd to się tu wzięło!\n- Nie wiedziałaś o wielu rzeczach - powiedział Lhikan. - Na przykład, Nidhiki i ja złapaliśmy tych trzech Łowców szukających cię. Schwytaliśmy ich dziś rano. Więc nie mogli wieczorem zabić Ga-Matoranki i zostawić tabliczki. Nidhiki powiedział mi, że Devastator wyglądał na zaskoczonego, gdy powiedział mu o odliczaniu - więc zaczęliśmy się zastanawiać, czy może dlatego, że naprawdę nie miał pojęcia, o co chodzi. Łowcy cię szukali, to prawda, ale to nie oni zabili Matoran.\nLhikan stworzył pierścień ognia wokół Toa Wody.\n- Ty to zrobiłaś, Tuyet.\n- To śmieszne! - odparła Tuyet, wywołując burzę i gasząc płomienie. - Oszalałeś, że oskarżasz mnie o coś takiego?\n- Mroczni Łowcy mieli rację. Kamień Nui wylądował w końcu na twojej wyspie, a ty zabrałaś go ze sobą i przybyłaś tu. Chcieli zdobyć Kamień, a ty wiedziałaś, że nie spoczną, dopóki ktoś ich nie powstrzyma. Więc zaczęłaś to odliczanie i wysłałaś mnie i Nidhikiego na poszukiwania. Kiedy nic ci nie powiedzieliśmy, uznałaś, że Łowcy nadal są wolni i kontynuowałaś odliczanie.\nGwałtowny strumień wody wytrysnął znikąd i posłał go przez pokój. Uderzenie sprawiło, że wypuścił kamień, ale wylądował on wewnątrz bańki wodnej, która grzecznie wróciła do Tuyet.\n- Myślałam, że to Nidhiki będzie problemem, a nie ty - powiedziała cierpko. - Masz takie zaufanie, taką wiarę w czystość Toa. Nie sądzę, że Nidhiki ufa choćby samemu sobie. Lepiej miej na niego oko, Lhikan, pewnie zejdzie na złą drogę.\n- Tak jak ty? - spytał Toa Ognia.\nTuyet roześmiała się.\n- Jak ja? Z energią Kamienia, stanę się najpotężniejszą Toa, jaka kiedykolwiek żyła. Pomyśl o tym - nigdy więcej ataków Rahi, nigdy więcej Mrocznych Łowców, może dla zabawy zniszczę nawet Bractwo Makuta. Zrobię to, co usiłowała zrobić Liga Sześciu Królestw, gdy jeszcze istniała. Zaprowadzę prawo i porządek, którym będzie się musiała podporządkować każda żywa istota.\n- Twoje prawo i twój porządek - powiedział Lhikan. - Prawo wzniesione na ciałach martwych Matoran, porządek oparty na kłamstwach. Nic dobrego z tego nie wyniknie.\n- To właśnie twój problem, Lhikan - odparła Tuyet z szyderczym uśmiechem. - Zawsze trzymasz się reguł. Zawsze martwisz się o innych. Nie pomyślałeś nigdy, że moglibyśmy dokonać więcej, gdybyśmy przestali się martwić, że niewinni mogą ucierpieć?\n- W dniu, w którym przestaniemy się o to martwić, staniemy się częścią problemu - powiedział Toa Ognia.\n- Nie, nigdy więcej żadnych problemów - odpowiedziała Tuyet, przenosząc wzrok na spoczywający w jej dłoni kamień. - Jestem o krok od stania się ostatecznym rozwiązaniem wszystkich problemów.\nZacisnęła rękę na kamieniu. Rozległy się trzaski, a Toa Wody otoczyła chmura szkarłatnej energii. Lhikan cisnął w nią kulą ognia, którą bez patrzenia odbiła. Jej moc już teraz gwałtownie rosła z każdym momentem. W ciągu kilku sekund mogłaby go zniszczyć, niczym huragan gaszący mały płomyczek.\n- Nie rób tego! - krzyknął. - Pamiętaj, o co walczyliśmy! Pamiętaj, kim jesteś!\n- Nie obchodzi mnie to, kim jestem! - wrzasnęła Tuyet. - Obchodzi mnie tylko to, kim się stanę!\nNastępny ułamek sekundy był zamazany. Rozległ się dźwięk, jakby góra pękała na dwoje, a drzwi przeleciały przez pokój, uderzając w Tuyet. W otwartym wejściu stał Nidhiki, wokół niego wirowało tornado.\n- Cześć skarbie, wróciłem!\nLhikan wstał i ruszył ku Tuyet, chcąc odebrać jej kamień. Odrzuciła go i zaatakowała Nidhikiego falą wody, wyrzucając z komnaty. Chwilę potem jej moc eksplodowała, niszcząc całe mieszkanie.\nNa oczach przerażonego Lhikana, Tuyet wznosiła się na kolumnie wody. Wyżej i wyżej, aż wydawało się, że może dosięgnąć gwiazd. Roześmiała się, straszliwym, podobny do grzmotu śmiechem, rozbijając wszystkie nadzieje Lhikana, niczym delikatne kryształy.\n- Wiem, że zawsze patrzyła na nas z góry, ale to już niedorzeczne - powiedział Nidhiki. - Zamierzasz ostudzić jej zapał?\nLhikan nie odpowiedział. Zamiast tego, użył swojej mocy do wyssania całego ciepła z kolumny, na której stała Tuyet. Efekt był natychmiastowy - woda zmieniła się w lód. Zanim Toa Wody mogła zareagować, Nidhiki podniósł kij z solidnej metalicznej Protodermis i uderzył z zamachu, rozbijając kolumnę na lodowe kawałki.\nZaskoczona i wytrącona z równowagi, Tuyet wypuściła kamień. Bez kontaktu z nim, jej nowa moc zniknęła, a szok związany ze stratą takiej potęgi jeszcze bardziej ją oszołomił. Spadała, kamień również. Lhikan obserwował to, zastanawiając się który cel - jeśli w ogóle - powinien łapać. Wybrał Toa.\nNidhiki to nie przeszkadzało. Ustawił się pod Kamieniem Nui, gotów przechwycić spadający obiekt. Kątem oka zauważył, że Lhikan złapał Tuyet. Kamień Nui był bliżej, coraz bliżej... i wówczas podmuch ognia ponownie wyrzucił go w powietrze.\n- Nie! - wrzasnął Nidhiki, próbując go złapać. Powierzchnia Kamienia była jednak stopiona i nie mógł go utrzymać dłużej niż sekundę.\nKamień uderzył w ziemię, rozbijając się na miliardy cząsteczek, które rozbłysły na czerwono i następnie wyblakły.\n- Ty...! - wściekł się Nidhiki. - Ty głupi, kretyński... co jest z tobą nie tak?!\nLhikan otoczył Tuyet płomienistym łańcuchem. Choć jej nie dotykał, nie mogła się ruszyć, żeby nie doznać poparzenia. Kontakt z rozgrzanym do białości łańcuchem natychmiast sprawiłby, że każda kropla wody zmieniłaby się w parę. Po zniszczeniu kamienia, zniknęło również otaczające Tuyet czerwone światło.\n- Wybacz, Nidhiki. Mój błąd - powiedział Lhikan. - Wydaje mi się, że ostatnio dużo ich popełniam.\nTuyet miała przebywać w lochach Koloseum, dopóki Lhikan i Dume nie zdecydują, jak ją ukarać. Pomimo straży, zniknęła w nocy i nikt nigdy więcej jej nie widział. Raporty mówiące, że jakaś wielka istota nagle pojawiła się w celi i teleportowała się wraz z uwięzioną zostały uznane - w najlepszym razie - za przywidzenie.\nLhikan nigdy nie potrafił odpowiedzieć na pytanie co się stało z Tuyet, choć tajemnica nawiedzała go przez całe życie. Lecz więźniowie Otchłani tamtej nocy przywitali nowego towarzysza, Toa, która popełniła niewybaczalną zbrodnię - mordowanie tych, których miała chronić.\nTuyet była wśród więźniów, którzy stracili życie, gdy Wielki Kataklizm zniszczył Otchłań. Niektórzy uciekinierzy twierdzili, że stała po stronie Hydraxona, próbując powstrzymać więźniów przed ucieczką, inni zaś mówili, że próbowała uciec na własną rękę i nie miała szczęścia.\nJak wiele rzeczy w życiu, pełna prawda nigdy wyszła na jaw... a ci, którzy wciąż pamiętają, wierzą w cokolwiek, co pozwoli im spać spokojnie.\nTriglax (niewspomniany imieniem)\nBotar (niewspomniany imieniem)


Szamba betonowe Łowicz - Ceny Producenta ☎\nSzamba betonowe w Łowiczu i okolicach\nSzambo, zbiornik na deszczówkę lub na gnojówkę – te pojemniki mają swoje zastosowanie na większości działek. Jeżeli Twoja posiadłość ziemska usytuowana jest w Łowiczu lub jego okolicach, zapraszamy do skorzystania z naszej oferty niezawodnych szamb betonowych oraz kontenerów służących do przechowywania wody deszczowej, a także pojemników na nawóz. Nasze wyroby sprawdzą się również jako zbiorniki retencyjne oraz przeciwpożarowe. Ponieważ chcemy zapewnić Klientom jak najlepsze udogodnienia, świadczymy usługi kompleksowe – obok samej sprzedaży szamb oferujemy również doradztwo w dziedzinie doboru właściwych zbiorników, a także ich instalację. Łowicz oraz sąsiadujące miejscowości to główne pole naszych działań. Zachęcamy do skorzystania z naszych usług!\nKupując szambo lub zbiornik do magazynowania wody bądź innych substancji, niezwykle istotnym jest wybór optymalnego, dopasowanego do warunków panujących na działce rozwiązania. Szambo betonowe to dziś najchętniej wybierana opcja z kilku powodów. Przede wszystkim, tego rodzaju zbiornik odznacza się znakomitą szczelnością, solidnością i wytrzymałością, dzięki czemu może doskonale spełniać swe zadanie przez wiele lat. Oferowane przez nas szamba betonowe to wysokiej jakości wyroby spełniające wszelkie wymogi oraz posiadające stosowne atesty. Jeśli nosisz się z zamiarem kupna szamba na swoją działkę, namawiamy do wizyty w siedzibie naszej firmy w Łowiczu lub do kontaktu telefonicznego bądź mailowego.\nWspółpracując z naszą firmą, możesz liczyć na szereg profitów. Po pierwsze – zakupione u nas szambo betonowe lub inny pojemnik będzie wyróżniać się znakomitą jakością, po drugie – jego gabaryty zostaną w pełni dopasowane do warunków panujących na danej działce, po trzecie – prace przy jego montażu zostaną przeprowadzone szybko i bezproblemowo. Jeśli mieszkasz w Łowiczu lub w pobliskim rejonie i poszukujesz usług z zakresu sprzedaży i instalacji szamb, zbiorników retencyjnych, pojemników na deszczówkę, gnojowicę i gnojówkę, nasza firma jest do Twojej dyspozycji.\nCopyright © 2015-2017 Szamba Betonowe Łowicz


"Trylogia" - reż. Jan Klata - 34. Opolskie Konfrontacje Teatralne "Klasyka Polska 2009"\nPo co powstaje spektakl oparty na narodowej epopei, którą w powszechnym przekonaniu każdy Polak - choćby i nie chciał - znać musi? Dla wyśmiania baśniowych postaci i obalenia zmitologizowanego obrazu historii, funkcjonującego w podświadomości społeczeństwa? Na to wygląda. Dla rozrywki gawiedzi? I to być może.\nNie brak jednak w tym przewrotnym projekcie inteligentnej krytyki i dużej porcji ironii wobec postaw dziś jeszcze pokutujących.\nPrzełożenie tak obszernego tekstu, jakim jest Trylogia, na utwór sceniczny wydawać by się mogło co najmniej niełatwe. Klata jednak tworzy całość w konwencji szpitala psychiatrycznego, co usprawiedliwia swobodne łączenie wątków, fragmentaryczny dobór tekstu i przemieszanie ról. W osobliwej przestrzeni, będącej połączeniem szpitalnych łóżek i wnętrza kościoła, ma prawo zdarzyć się wszystko. Zarówno taki wystrój, jak i centralnie umieszczony obraz-postać Matki Boskiej Częstochowskiej, poszczególni bohaterowie, improwizowane walki i uczty, to rojenie chorych umysłów pacjentów szpitala.\nSen wariata podkreśla umowność miejsca i czasu akcji, aktorzy ubrani są zarówno w dresy jak i elementy strojów sarmackich, bywa, że kwestie zapożyczają bezpośrednio z książki leżącej na nocnym stoliku. Porozumiewając się między sobą na przemian to kwestiami bohaterów, to fragmentami narracyjnymi tekstu, które służą tutaj za didaskalia, wskazują na odczytywanie powieści na nowo. Jaki zatem jest obraz nas samych odbity w charakterach przedstawianych postaci? Bo chyba nie tylko taki, jaki widać w śmiesznych, podstarzałych rycerzykach, jadących na wyimaginowanych konikach, pokrzykujących z poręczy łóżek „Bij, zabij!”, stosujących często i na wszystko remedium z chleba i pajęczyny. Wydawać by się mogło, że reżyser przenosi do teatru świat zabawek małego chłopca, jednak ostatecznie bierze górę ironiczny głos przestrogi i rozliczenia z narodowymi mitami i przywarami.\nWidzimy zatem polityczną śmierć Radziwiłła (Mikołaj Grabowski), podsumowującego swoje manipulacje w momencie porażki na tle skończonej, kiepskiej imprezy, która mogłaby być równie dobrze powyborczym afterparty. Możemy przyjrzeć się pannom na wydaniu, chytrym i interesownym w swych dążeniach do celu (tu szczególnie irytująca swym zmanierowaniem Barbara Wysocka jako Aleksandra Bilewiczówna). Znajdzie się też wątek zalewającej Europę fali muzułmańskiej imigracji. Azja Tuhaj-Bejowicz (Zbigniew W. Kaleta) to już nie symbol szaleńczej miłości, ale znak czasów zagrożonych islamem, przenikającym granice już nie tylko militarnie, przesączającym się do kultur narodów Zachodu. Trudno pominąć ten motyw, kiedy to już w pierwszych słowach, jakie padają ze sceny, w kazaniu, Ksiądz Kamiński (Tadeusz Huk) stwierdza, że „ Kościoły nam na meczety pozamieniają”, i to nie z byle jakiego miejsca, bo z górującej nad sceną ambony. Zapowiedzią spełnienia tej wizji jest jedna z ostatnich scen spektaklu, w której rysuje się zalany czerwienią obraz Azji rozstrzeliwującego kolejno wszystkich bohaterów w takt pieśni „Boże coś Polskę”.\nJednocześnie wiadomo, że już nic nie może tego świata uratować. Rycerze, jacy by nie byli, to jednak rozmiłowani w swej ojczyźnie i gotowi umrzeć dla sprawy pomarli - przypomina o tym ich postępujące pomieszanie zmysłów, a w pewnym momencie nawet marsz pogrzebowy. Larum grają, nikt już nie stanie w obronie kraju, a poprawność polityczna nas zgubi - takim tonem wybrzmiewa podsumowująca spektakl scena, ze znamiennym tekstem żałobnym z „Pana Wołodyjowskiego”, który hipnotycznym głosem recytuje Krzysztof Globisz.\nInscenizacja, choć momentami przydługa, to w istocie zgrabnie skonstruowany projekt, namaszczony autorską wizją Klaty. Wydaje się, że reżyser dobrze wie, iż miejsce Trylogii w kulturowym dorobku to półka z napisem „kicz”, czego dowodzi lekko i z wdziękiem.


Edytowano Sierpień 25, 2013 przez grgrzes80\nEdytowano Sierpień 25, 2013 przez KaziU91\nFantastycznie. A naiwni liczyli iż w związku z cenami ziarna żyta spadną też ceny kwalifikatu. :wacko:\n5.5 T to nie jest zły wynik ja zasiałem 2 raz Hybrydę żeby zobaczyć czy to prawda co mówią że nie da tym siać na drugi rok, prawda plon był gorszy i to dużo , bo coś koło 3.5 Tony z Hektara , ale cóż jednak to prawda że co roku nóweczką trzeba siać ale i tak dobry wynik , u mnie sąsiad z populacyjnego z 3.5 hektara omłucił niepełny zbiornik z Bizonka z-056 więc Hybryda jest i tak nie do przebicia przez polulacyjne\nEdytowano Sierpień 27, 2013 przez maniek33\nJa jakoś nie mogę przekroczyć 5,5t żyta z ha. Robię wszystko tak jak zalecają, łan wygląda na 8ton, a w żniwa wielkie rozczarowanie. Nie wiem, czy tylko ja tak mam? :huh:\nteż tak mam???\nWidzę że 80% użytkowników osiąga dużo lepsze plony niż sąsiad. U mnie żyto około 3tony może nawet mniej dlatego w tym roku sieje nowe z centrali prawdopodobnie będzie to Amber. Stanowisko po owsie położone wapno i opryskane glifosatem,za 2tygodnie talerzówka na głęboko i 25ton obornika i orka 200kg polifoski6 agregat i 20.09 siew i na ten rok powinno raczej wystarczyć.\nNa hybrydzie tylko 5,5t? Tyle w tym roku populacja mi dała, a może i ciut więcej (nie wiem dokładnie, nie ważone). Co do uprawy hybrydy to pamiętasz może post @TOREZ o hybrydach? Ze bardzo łatwo taką uprawę zepsuć, trzeba zrobić wszystko ok a swoje odda.