Polecane karmy dla psów i kotów - Wrocław / Syców - Przychodnia Novet\nPolecane karmy dla psów i kotów\nW Przychodni Novet promujemy wiele karm dostępnych na rynku w Polsce. Nie prowadzimy sprzedaży karm zoologicznych.\nKarmy dla psów i kotów, które Państwu proponujemy, są sprawdzone i ich efekty są potwierdzone przez wielu właścicieli. Dobieramy je też pod względem smakowym, jeżeli któryś z Państwa pupili nie toleruje np. ryby, jesteśmy w stanie dobrać inną firmę, ale spełniającą warunki dietetyczne.\nFirmy produkujące karmy dla zwierząt, które znajdą Państwo u nas w Przychodni to:\nSpecific - z firmą tą współpracujemy od ponad 5lat. Diety weterynaryjne z wysokiej półki produkowane dla kotów jak i dla psów. Firma produkuję np. całą gamę karm hypoalergicznych, dzięki czemu możemy dobrać odpowiedni skład do potrzeb pacjenta.Mamy również z tej firmy karmy bytowe, odpowiednie dla różnych ras psów: małych, średnich, dużych i gigantów.\nVirbac - firma z wieloletnią tradycją, zaawansowane rozwiązania żywieniowe dla psów i dla kotów. Jest to również karma dla kompleksowej opieki weterynaryjnej. Znajdziemy tutaj dla właścicieli różny rodzaj karm a firma dbając o pupili duża wagę przywiązała do smakowitości produktów.\nInne firmy to Purina Pro-plane, Royal Canin, 4T veterinary diet, Hill's.\n© 2020 Przychodnia Novet


Mekka: 717 osób stratowanych na śmierć\nreligie.wiara.pl » Aktualności » Mekka: 717 osób stratowanych na śmierć\nAMEL PAIN /pap/epa\tPielgrzymi w Mekce\nDo 717 wzrosła liczba pielgrzymów stratowanych w czwartek na śmierć podczas dorocznej pielgrzymki do Mekki (hadżdżu) - poinformowała saudyjska obrona cywilna. Co najmniej 805 osób zostało rannych.\nPo zakończeniu rytuału kamienowania szatana pielgrzymi udają się do Mekki, miejsca urodzenia proroka Mahometa, aby na dziedzińcu Świętego Meczetu siedmiokrotnie okrążyć świątynię Al-Kaba, którą według tradycji miał wybudować praojciec Adam. We wschodni narożnik Al-Kaby jest wmurowany Czarny Kamień, największa świętość islamu. Muzułmanie wierzą że spadł z nieba, ukazując Adamowi i Ewie gdzie zbudować ołtarz ofiarny. Al-Kaba symbolizuje jedność wszystkich wyznawców islamu.\ndodane 24.09.2015 14:59\nTAGI| ARABIA SAUDYJSKA,\tISLAM,\tPAP,\tWYZNANIA,\tŚWIĘTO


Kup Graph (GRT) teraz – Bitpanda\nKup Graph (grt)\nKupno Graph w jednej z wiodących firm maklerskich w Europie zajmujących się kupnem i sprzedażą aktywów cyfrowych jest łatwe, szybkie i bezpieczne.\nJak kupić Graph\nZ Bitpanda Graph możesz kupić łatwo, szybko i bezpiecznie.\nZacznij kupować i sprzedawać Graph\nWszystko gotowe! Zacznij kupować Graph i ponad 1000 innych aktywów cyfrowych.\nKup Graph teraz\nO Graph (GRT)\nThe Graph to zdecentralizowany, oparty na Ethereum (ETH) protokół indeksowania, który umożliwia użytkownikom wyszukiwanie danych z różnych łańcuchów blokowych. Dane z platformy mogą być przekształcane, uporządkowywane i udostępniane w różnych aplikacjach, aby każdy mógł uzyskać do nich dostęp za pomocą zaledwie kilku kliknięć. Ponadto każdy może zintegrować swoje zdecentralizowane aplikacje, budując i otwierając tzw. podgraphy (otwarte interfejsy API) zamiast korzystać z zastrzeżonych serwerów indeksujących. Do ról w sieci The Graph należą operatorzy węzłów określani jako indeksujący, twórcy podgrafów określani jako kuratorzy, delegujący, którzy pomagają zabezpieczyć sieć poprzez delegowanie GRT oraz konsumenci, czyli użytkownicy końcowi, którzy wnoszą opłaty za zapytania do swoich aplikacji.\nStatystyki rynkowe Graph


Katarzyna Nosowska kończy 46 lat. Oto najlepsze rady nowej królowej Instagrama :: Magazyn :: RMF FM\nOd pewnego czasu Katarzyna Nosowska, piosenkarka i wokalistka zespołu Hey, jest bezapelacyjnie prawdziwą królową polskiego Instagrama. Z okazji 46. urodzin wybraliśmy top jej najlepszych złotych myśli!\n„A ja żem jej powiedziała, Kaśka…”\n„…Nawet gdybyś odkupiła od Małgorzaty Rozenek jej najstarszy dowód osobisty, i tak byłabyś młodsza niż teraz”\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Aug 16, 2017 at 1:24am PDT\n„…Ty durna, ty. Ledwie cię nazwali królową Instagrama, a ty się już malujesz przed wyjściem ze śmieciami i chcesz się kolegować z Maffashion, żeby łazić z nią na pokazy mody”\nDziś na śniadanie- woda sodowa:) #ajazemjejpowiedziala #nosowska #krolowainstagrama @maffashion_official #maffashion\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Aug 23, 2017 at 1:53am PDT\n„…Uważaj, bo plandeki, które miały na tobie swobodnie dyndać, czyniąc z twojego ciała tajemnicę, zaczynają przylegać”\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Aug 20, 2017 at 10:00am PDT\n„…Może nie jesteś gruba. Może to po prostu bardzo, bardzo, bardzo długa ciąża”\nDziś dwa, bo jutro mam robotę:) Miłej soboty i dziękuję prześlicznie obecnym wczoraj na występie w letnim pokoju :) #ajazemjejpowiedziala #nosowska\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Aug 19, 2017 at 3:41am PDT\n„…Pamiętaj. Śniadanie zjedz sama, obiadem się podziel z Agnieszką (Chylińską – przyp. red.), a na kolację zjedz to, co Agnieszka zostawiła”\nJak się Macie?! #ajazemjejpowiedziala #agnieszkachylińska #nosowska @agnieszka.chylinska\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Aug 12, 2017 at 7:40am PDT\n„…Wlej do wanny wrzątku, wsyp dwa kilo żelatyny i zastygnij w powstałej galarecie aż do czasu osiągnięcia wymarzonej wagi”\nDzień dobry! W poniedziałek odbędę szkolenie z hasztagowania:) #ijazemjejpowiedziala\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Jul 24, 2017 at 10:08pm PDT\n„…Jeśli miałabyś jurorować w „The Voice of Poland”, to w pojedynczy fotel się nie zmieścisz. Musieliby wyrzucić Barona i Tomsona”\nI to też nie bez trudu.. #ajazemjejpowiedziala #tomson #baron @tomsoniziofficial @alekbaron #nosowska #voiceofpoland\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Aug 26, 2017 at 3:05am PDT\n„…Po prostu nie ma programów, do których mogą cię zaprosić. Poczekaj, aż zrobią „Tycie z gwiazdami”\nNo ale kogo oprócz mnie?? Nie ma już nikogo kto się objada...:) #ajazemjejpowiedziala\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Aug 3, 2017 at 2:50am PDT\n„…Podpowiedz rządowi: 35 milionów Polaków raz w miesiącu zrzuca się po złotówce i za 35 milionów miesięcy 35 milionów Polaków ma 35 milionów”\nProste! #ajazemjejpowiedziala #ekonomiawgnosowskiej #rząd #nosowska\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Aug 26, 2017 at 3:43am PDT\n„…Ja rozumiem, że się spieszyłaś, żeby wypić porcję koktajlu z jarmużu i rzeżuchy, ale to nie oznacza, że możesz parkować na miejscu dla niepełnosprawnych”\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Aug 27, 2017 at 2:18am PDT\n„…Jesteś piosenkarką. Płyta może spokojnie poczekać, natomiast sesję do „Playboya” jesteś winna swoim fanom”\nSą rzeczy ważne i ważniejsze! #ajazemjejpowiedziala #playboy #nosowska\nA post shared by nosowska.official (@nosowska.official) on Aug 29, 2017 at 1:08am PDT\nPani Kasiu, kochamy Panią!\nTagi: Katarzyna Nosowska, urodziny, Instagram, Kaśka, Kasia Nosowska, Hey, RMF FM, RMFon.pl, RMF


500 plus dla niepełnosprawnych. Kto może je otrzymać? Kryteria ZUS, wniosek, terminy | Biznes na Next.Gazeta.pl\n500 plus dla niepełnosprawnych. Kto może je otrzymać? Kryteria ZUS, wniosek, terminy\nUZ 21.10.2019 14:39\nOd 1 października 2019 roku rozpatrywane są wnioski o 500 plus dla niepełnosprawnych. Jakie kryteria trzeba spełniać, aby je otrzymać? Skąd wziąć wniosek? Jakie dokumenty do niego dołączyć? Podpowiadamy.\nŚwiadczenie 500 plus dla niepełnosprawnych, nazywane świadczeniem uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, to wsparcie dla osób, które ponoszą stałe koszty związane z pielęgnacją, rehabilitacją i opieką medyczną. Wnioski o przyznanie tego świadczenia rozpatruje ZUS. Co zrobić, aby je otrzymać?\n500 plus dla niepełnosprawnych. Kto może je otrzymać? Kryteria ZUS\nŚwiadczenie 500 plus dla osób niepełnosprawnych, przysługuje osobom które:\nsą niezdolne do samodzielnej egzystencji, a niezdolność ta została potwierdzona odpowiednim orzeczeniem\nnie są uprawnione:\n- do emerytury ani renty\n- do innego świadczenia pieniężnego finansowanego ze środków publicznych, np. zasiłku stałego albo zasiłku okresowego\n- do świadczenia z zagranicznej instytucji właściwej do spraw emerytalno-rentowych,\nlub są do nich uprawnione, ale ich łączna wysokość nie przekracza 1600 zł brutto.\nmają miejsce zamieszkania w Polsce,\nmają polskie obywatelstwo, prawo pobytu, prawo stałego pobytu lub zalegalizowany pobyt w Polsce\nOrzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji. Kto je wydaje?\nOrzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji, potrzebne do złożenia wniosku o przyznanie świadczenia 500 plus dla niepełnosprawnych, wydaje lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Przypomnijmy, że niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych.\nCo zrobić, aby otrzymać świadczenie 500 plus dla niepełnosprawnych?\nAby otrzymać świadczenie uzupełniające, należy złożyć wniosek. Ten można znaleźć na stronie internetowej i w siedzibach ZUS. Można go złożyć w każdej placówce ZUS, przesłać pocztą lub przesłać elektronicznie przez Platformę Usług Elektronicznych ZUS. Do wypełnionego wniosku należy dołączyć:\norzeczenie o zaliczeniu do I grupy inwalidów.\n500 plus dla niepełnosprawnych. Jak długo czeka się na decyzję?\nZUS wydaje decyzję o przyznaniu świadczenia 500 plus dla niepełnosprawnych w ciągu 30 dni od od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do jej wydania. Okolicznością taką może być uprawomocnienie się orzeczenia w sprawie niezdolności do samodzielnej egzystencji. Świadczenie przyznawanej jest od miesiąca, w którym osoba ubiegająca się o nie spełnia wymagane warunki, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym złożyła wniosek o to świadczenie.


działki działki śląskie działki Dąbrowa Górnicza wszystkie nieruchomosci Dąbrowa Górnicza Gołonóg\nDziałki Dąbrowa Górnicza, Gołonóg - oferty sprzedaży\nDąbrowa Górnicza, Gołonóg Kasprzaka\nDO SPRZEDANIA DZIAŁKA MIESZKANIOWO - USŁUGOWA ZLOKALIZOWANA W DĄBROWIE GÓRNICZEJ, UL. KASPRZAKA (dzielnica GOŁONÓG) Dojazd drogą gminną o nawierzchni asfaltowej od ulicy Kasprzaka. Dobra komunikacja w kierunku Sosnowca, Katowic, Czeladzi, Będzina zarówno samochodem jak i środkami komunikacji miejskiej. W bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się zabudowa wielorodzinna, jednorodzinna, wiele terenów zielonych. Teren jest płaski i suchy. Oferowany teren objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - symbol 48MN - Tereny zabudowy mieszkaniowej, 49UHGR/MN - realizacja usług, rzemiosła, gastronomii, obiektów usługowych. Media w drodze - energia elektryczna, gaz, woda, kanalizacja. Zapraszam do kontaktu w celu uzyskania szczegółowych informacji. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Anna Kawka - Sachnik (licencja nr: 15908)Zachęcam do zapoznania się z naszą szeroką ofertą sprzedaży i wynajmu mieszkań, domów, działek i lokali użytkowych dostępną.plSłużymy pomocą w uzyskaniu kredytu hipotecznego.Zapraszamy do współpracy.Śląskie Centrum Nieruchomości Sp. z o.o. Zaufaj Profesjonalistom.Numer licencji pośrednika odpowiedzialnego zawodowo za realizację oferty: 15908Prezentowana oferta ma charakter informacyjny, nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Art.66 par.1 Kodeksu Cywilnego.\nProponujemy do sprzedania działkę inwestycyjną w Dąbrowie Górniczej, dzielnica Gołonóg, o pow. 3914 mkw, szerokości od drogi 60 mkw, długości boków 60 m i 75 m. Działka znajduje się przy głównej arterii miasta wraz ze uzgodnionym zjazdem z głównej drogi - zjazd i wyjazd z głównej drogi. Dostępne media: prąd, woda, gaz, kanalizacja. Przeznaczenie działki w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego: podstawowe - nieuciążliwa zabudowa usługowa, dopuszczające - obiekty biuro-administracyjne, hotelarsko-gastronomiczne oraz obiekty mieszkaniowe.Zapraszam do współpracy. Cena podlega negocjacji.Zapraszamy do oglądania. Pomagamy w uzyskaniu kredytu hipotecznego na zakup nieruchomości. Więcej informacji pod numerem telefonu , , lub na stronie Przedstawione ogłoszenie nie jest ofertą handlową w rozumieniu przepisów prawa, lecz ma charakter informacyjny. Wszelkie zamieszczone zdjęcia, teksty, filmy stanowią własność firmy New Vision w świetle prawa autorskiego i ich wykorzystywanie do dalszego kopiowania lub rozpowszechniania bez pisemnej zgody autora stanowi naruszenie praw autorskich i pociąga za sobą odpowiedzialność karną.\nDo sprzedaży działka inwestycyjna usytuowana w dzielnicy Gołonóg. Powierzchnia parceli wynosi 2618m2,a szerokość 19m.Nieruchomość pusta,niezabudowana. Media (woda,energia,kanalizacja)znajdują się przy działce. Ze względu na lokalizację teren nadaje się na różnego rodzaju działalność gospodarczą.WIĘCEJ INFORMACJI ODNOŚNIE OFERTY POD NUMEREM TELEFONU . POMAGAMY W UZYSKANIU KREDYTU HIPOTECZNEGO NA ZAKUP NIERUCHOMOŚCI.Oferujemy usługi wyceny wszystkich typów nieruchomości sporządzonych w formie operatów szacunkowych i usługi sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej. Koszt opracowania operatu szacunkowego ustalamy indywidualnie z każdym Zleceniodawcą. Zależy on od typu i wielkości nieruchomości oraz od celu wyceny. W celu uzyskania szczegółowych informacji NA TEMAT KOSZTU OPRACOWANIA OPERATU SZACUNKOWEGO PROSIMY o kontakt pod numerem telefonu .Przedstawiona propozycja nie jest ofertą handlową w rozumieniu przepisów prawa, lecz ma charakter informacyjny. Wszelkie zdjęcia, teksty zamieszczone na stronach firmy PRODOM stanowią własność w świetle prawa autorskiego i ich wykorzystywanie do dalszego kopiowania lub rozpowszechniania bez pisemnej zgody autora stanowi naruszenie praw autorskich i pociąga za sobą odpowiedzialność karną.Zapraszamy do współpracy.\nDo sprzedania w Dąbrowie Górniczej warsztat mechaniki samochodowej wraz z działką budowlano-usługową o powierzchni 3000 mkw w bardzo ciekawej lokalizacji miasta. Warsztat wyposażony we wszystkie potrzebne maszyny u urządzenia.Działka o przeznaczeniu usługowo-mieszkaniowym całościowo utwardzona, oświetlona, asfaltowa droga dojazdowa z dwóch stron.Nieruchomość ogrodzona metalowym ogrodzeniem na podmurówce betonowej.Na terenie działki znajduje się także budynek gospodarczy parterowy o powierzchni około 100 mkw wybudowany z cegły, otynkowany, dach betonowy pokryty papą.Wszystkie media: woda, prąd ( dodatkowo siła 380 V ), gaz, kanalizacja na terenie działki.Doskonała lokalizacja w pobliżu istniejącego od wielu lat osiedla domów jednorodzinnych.Działka dająca wiele możliwości , zarówno inwestycyjnych jak i prywatnych; wybudowanie domu jednorodzinnego. Dodatkowym atutem jest przeznaczenie pod działalność usługową co poszerza wachlarz możliwości.W niedalekiej odległości: węzeł komunikacyjny, szkoła, przedszkole, sklepy ( Biedronka, Real ).Okolica bardzo spokojna przylegająca do terenów Podlesia.Cena nieruchomości 2000 000 zł. DO NEGOCJACJI !!!Pomagamy w uzyskaniu kredytu hipotecznego na zakup lub na stronie internetowej Przedstawione ogłoszenie nie jest ofertą handlową w rozumieniu przepisów prawa, lecz ma charakter informacyjny. Wszelkie zamieszczone zdjęcia, teksty, filmy stanowią własność firmy New Vision w świetle prawa autorskiego i ich wykorzystywanie do dalszego kopiowania lub rozpowszechniania bez pisemnej zgody autora stanowi naruszenie praw autorskich i pociąga za sobą odpowiedzialność karną.\nDąbrowa Górnicza, Gołonóg Brzozowa


publikacja: 2013-09-21, sekcja: prawo cywilne\nKupujemy określony towar - zawieramy umowę i płacimy cenę. Wracamy do domu, rozpakowujemy zakupioną rzecz i okazuje się, że nie działa tak jak powinna. Mówiąc ściślej, nie posiada pewnych cech, o których zapewniał nas właściciel i które są zaznaczone w opisie tej rzeczy, dołączonym do opakowania. Sytuacja dotyczy transakcji zawieranych między konsumentem a przedsiębiorcą. To znaczy my, jako konsumenci, nabywamy daną rzecz do celów niezwiązanych z działalnością zawodową lub gospodarczą.\nW opisanej wyżej sytuacji to sprzedawca odpowiada wobec konsumenta, jeżeli towar w chwili jego wydania jest niezgodny z umową. Niezgodność towaru z umową nie oznacza wyłącznie wad towaru. Występuje ona również, gdy:\ntowar nie nadaje się do celu, do jakiego jest zwykle używany (np. parasol przepuszcza wodę);\nwłaściwości towaru nie odpowiadają właściwościom cechującym towar tego rodzaju (np. proszek do prania nie usuwa brudu);\ntowar nie odpowiada oczekiwaniom dotyczącym tego rodzaju towaru, opartym na składanych publicznie zapewnieniach sprzedawcy, producenta lub jego przedstawiciela, w szczególności wyrażonych w oznakowaniu towaru lub w reklamie, odnoszących się do właściwości towaru, w tym także terminu, w jakim towar ma je zachować (np. krem nie posiada właściwości, o których producent zapewniał w reklamie; telewizor nie ma funkcji, o których informował producent);\ntowar został nieprawidłowo zamontowany lub uruchomiony, jeżeli czynności te zostały wykonane w ramach umowy sprzedaży przez sprzedawcę lub przez osobę, za którą ponosi on odpowiedzialność, albo przez konsumenta według instrukcji otrzymanej przy sprzedaży.\nCo powinien w tej sytuacji zrobić kupujący?\nW tej sytuacji istnieją dwie możliwości. Kupujący może w pierwszej kolejności żądać nieodpłatnej naprawy lub wymiany towaru na nowy. Jeśli wybrana opcja nie przyniesie skutku, czyli naprawa lub wymiana nie będzie możliwa ze względu na narażenie konsumenta na zbyt wielkie niedogodności lub nadmierne koszty, pojawiają się dwie nowe opcje. Kupujący ma prawo domagać się obniżenia ceny lub wymiany towaru na nowy.\nKiedy sprzedawca uniknie odpowiedzialności za wady towaru?\nSprzedawca nie odpowiada za niezgodność towaru z umową, gdy konsument w chwili zawarcia umowy wiedział o tej niezgodności lub, oceniając rozsądnie, powinien był wiedzieć. To samo odnosi się do niezgodności, która wynikła z przyczyny tkwiącej w materiale dostarczonym przez konsumenta. Sprzedawca ponosi względem konsumenta również odpowiedzialność za treść publicznych zapewnień np. o właściwościach towaru i to niezależnie od tego, czy pochodzą one od sprzedawcy, czy np. od producenta lub jego przedstawiciela. Jeżeli w reklamie producent środka czyszczącego zapewnia, że środek ten usuwa nawet najbardziej uporczywe plamy, to sprzedawca jest związany takim zapewnieniem i jeśli plamy nie znikną, środek taki będzie niezgodny z umową.


Wystawa Krystyny Kosińskiej pod tytułem „ZAWSZE PIĘKNE” – PTTK Wałbrzych\nOpublikowane przez PTTK Wałbrzych w dniu 13 września 2018\n29 września do 26 października 2018 r. w Multimedialnej Galerii Obrazu wystawa Krystyny Kosińskiej pod tytułem „ZAWSZE PIĘKNE”\n„ZAWSZE PIĘKNE” to tytuł kolejnej wystawy Krystyny Kosińskiej członkini Komisji Fotografii Krajoznawczej PTTK. Przypomnijmy, pierwsza o tytule „TAJEMNICZY OGRÓD” miała miejsce w 2014 roku w Galerii 48 Wałbrzyskiego Ośrodka Kultury. W obu przypadkach inspiracją artystyczną autorki były kwiaty, najpiękniejsze wytwory przyrody. W tym temacie Krystyna Kosińska znajduje swój, trochę tajemniczy świat. Świat, który jej, ale i nam wszystkim, sprawia radość i ukojenie, wypełnia nas pięknem emanującym z ich boskiej tajemniczości.\nWystawę można oglądać od 29 września do 26 października 2018 roku w Multimedialnej Galerii Obrazu Wałbrzyskiego Ośrodka Kultury.


Erasmusowe doświadczenia Wrocław\n0 0 przez Paulina, 7 miesięcy temu\nPrzygoda Erasmus we Wrocławiu, Polska według Eleonory\nDlaczego wybrałaś Wrocław w Polsce? Dla mnie podjęcie decyzji było łatwe. Miałam przyjaciół na uniwersytecie, którzy właśnie wrócili z Erasmusa we Wrocławiu. To co opowiedzieli mi o swoich doświadczeniach tam, spowodowało, że bez wątpliwości wybrałam...\n0 0 przez Ewa, 8 miesięcy temu\nPrzygoda Erasmus we Wrocławiu, Polska według João\nDlaczego zdecydowałeś się wybrać Wrocław w Polsce? To miasto było moim drugim wyborem po Pradze. Były pewne problemy związane ze studiowaniem w Pradze (punkty ECTS oraz lekcje w języku czeskim), więc ostatecznie zdecydowałem się na Wrocław i to był...\nDlaczego zdecydowałeś się na Wrocław w Polsce? Wybrałam Polskę, aby studiować tutaj w ramach programu Erasmus, ponieważ jest to kraj, w którym możesz żyć pełnią życia. Po pierwsze, wybrałam Wrocław ze względu na wydział uniwersytecki. Znalazłam wiele...\nJak wygląda życie w Wrocław? Poleciłbyś/abyś to miasto? Jakie ono jest? Wroclaw jest pieknym miastem o sredniej wielkosci, wyjatkowo dostosowanym do ludzi mlodych i studentow. Jest bardzo kompaktowe i dobrze skomunikowane. Wszytkie najwazniejsze miejsca skupione...\n0 0 przez Aleksandra, 1 rok temu\nJak wyglądało twoje życie we Wrocławiu? Czy polecasz to miejsce? Jakie jest to miasto? Miasto jest naprawdę tanie, jeśli chodzi o mieszkanie, wyżywienie, a nawet alkohol;) Source Jak wygląda życie studenckie we Wrocławiu? Jest bardzo dobra atmosfera,...\n0 0 przez Paul, 1 rok temu\nJak wygląda życie w Wrocław? Poleciłbyś/abyś to miasto? Jakie ono jest? Życie we Wrocławiu jest pełne pięknych widoków i atrakcji. Wrocław jest bardzo dużym miastem, podobno jest to "najmłodsze" miasto w Polsce, ponieważ jest tu najwięcej studentów...\n0 0 przez Natalia, 1 rok temu\nDlaczego wybrałeś właśnie Wrocław? To miejsce poleciła mi koleżanka z roku i było niesamowicie. Polecam je pod każdym względem! Źródło Ile trwał pobyt? Jakiej wysokości grant otrzymałeś? Otrzymywałem zaledwie 300 € przez 3 miesiące. Jak wygląda...\nCzy polecasz Wrocław? Jak wygląda życie studenckie? Kocham Wrocław i uważam, że jest to idealne miasto do życia w Polsce. Zdecydowanie go polecam! Tak samo uważam, że jest to świetne miejsce do spędzenia tutaj pobytu na Erasmusie. Jeśli wybieracie się do...\n0 0 przez Sarah, 2 lat temu\nErasmusowe doświadczenie we Wrocławiu, Polska oczami Myrto\nDlaczego wybrałaś Wrocław, Polskę? Pierwszym powodem mógłby być fakt, że życie w tym mieście jest tanie. Również lokalizacja jeżeli chodzi o podróże jest świetna, a miasto jest piękne, pełne ekscytujących rzeczy do robienia i wspaniałych...\n0 0 przez Sylwia, 2 lat temu\nMoje polskie miasto\nNajlepsze polskie miasto - Wrocław. Mieszkałam tu przez pięć lat, ale urok tego miasta odkryłam dopiero po dwóch latach. Znajdziecie tu wszystko, no może poza pogodą, haha. Najlepszy okres na zwiedzanie Wrocławia to kwiecień/maj i wrzesień/październik....\nDoświadczenie w Wrocław, Polska przez Gabriala\nJak wygląda życie w Wrocław? Czy polecasz to? Jakie jest miasto? Zdecydowanie, całym szczerym i gorącym sercem polecam Wrocław! Z jakich powodów? Dlaczego uważam, że życie we Wrocławiu jest fajne? Najważniejszą według mnie zaletą jest to, że Wrocław -...\n0 2 przez Gami, 2 lat temu\nDoświadczenia z Erasmusa we Wrocławiu, Polska oczami\nDlaczego postanowiłaś pojechać do Wrocławia (Polska) Wrocław jest świetnie usytuowany w samym środku Europy, co sprawie, że łatwo podróżować stąd do sąsiednich państw. Koszty utrzymania są niskie, a samo miasto jest zwyczajnie cudowne! Jak długo trwał...\n0 0 przez Agnieszka, 2 lat temu\nDoświadczenia Erasmusowe Jaakko z pobytu we Wrocławiu (Polska).\nDlaczego wybrałeś Wrocław, Polskę? Chciałem doświadczyć czegoś wyjątkowego i wyjechać do miejsca, które zupełnie różni się od Finlandii. Z drugiej strony chciałem podróżować, zwiedzić Europę, więc Wrocław wydawał mi się idealną...\n0 0 przez Mag, 2 lat temu\nWrażenia z Erasmusa we Wrocławiu, Polska oczami Niiny\nJak wygląda życie studenckie we Wrocławiu? Wiele imprez i wydarzeń. Źródło Poleciłbyś miasto i uniwersytet innym studentom? Zależy jaki kierunek, biznes tak. I jeśli chodzi o jedzenie? Jest bardzo wiele potraw z ziemniakami, ale jedzenie jest tanie. Czy...\nWrażenia z Erasmusa we Wrocławiu, Polska oczami Istvána\nDlaczego wybrałeś Wrocław i Polskę? Chciałem pojechać do Polski (to był jedyny powód, dla którego zapisałem się na wyjazd z Erasmusa) i miałem tylko dwa tamtejsze uniwersytety do wyboru. Wybrałem Wrocław, bo słyszałem, że to najpiękniejsze miasto w...\nErasmus we Wrocławiu, Polska oczami Arzu\nDlaczego wybrałaś wyjazd do Wrocławia, do Polski? Mój wydział na uniwersytecie ma podpisane kontrakty na wyjazdy do Portugalii i Polski. Jestem Turczynką i pomyślałam, że Portugalia jest krajem - jak mój - śródziemnomorskim, a Polska jest całkowicie...\nDoświadczenie z pobytu we Wrocławiu, Polska, dzięki Klaudii\nJak się żyje we Wrocławiu? Możesz polecić? Jakie jest to miasto? Życie we Wrocławiu jest przygodą! Możesz poznać ludzi z całego świata, jeden wieczór spędzasz nad rzeką, inny na imprezie. Wrocław Cię nie zawiedzie! Jak wygląda życie studenckie we...\nWrocław - miejsce warte odwiedzenia\nWedług mnie Wrocław jest najbardziej przyjaznym miastem dla studentów w Polsce. Wydaje się, że jest to bardzo przytulne miejsce i szybko staje się drugim domem dla wielu studentów przybywających każdego roku. To nie pomyłka - można tutaj zliczyć więcej niż...\n0 0 przez Amanda, 3 lat temu\nDoświadczenie w Wrocław, Polska przez Danuta\nJak wygląda życie w Wrocław? Poleciłbyś/abyś to miasto? Jakie ono jest? polecam to miasto ale z racji zaawansowanego wielu polecam zapytać o to kogoś znacznie młodszego; miasto jest super; mieszkam tu już pół wieku i nie zamierzam go zmieniaćJak wygląda...\n0 0 przez Danuta, 3 lat temu\nDoświadczenia z Wrocław w innych językach:


DLACZEGO KORPORACJE DOMINUJĄ? – Budownictwo - Nie Tylko Taniec cda\nLuty 13, 2015 Ekonomia Brak komentarzy\nPrzedstawione dane nie wyjaśniają jednak w sposób właściwy relatywnego znaczenia różnych form businessu. 3 min narodowych korporacji reprezentowało wprawdzie tylko 20% ogółu przedsiębiorstw pozarolniczych lecz dostarczało ponad 90%-ogółu pozarolniczych przychodów przedsiębiorstw..Udział prawie 13 min. przedsiębiorstw własności indywidualnej w tych przychodach wynosił 6 procent, reszta przypadała na spółki. Dlaczego korporacje dominują w życiu gospodarczym Stanów Zjednoczonych? Odpowiedź na to pytanie tkwi w relatywnych zaletach i wadach owych trzech form organizacyjnych. Przedsiębiorstwa własności indywidualnej stanowią wprawdzie popularną formę własności, pewne ograniczenia zawarte w ich strukturze uniemożliwiają im jednakże realizację sukcesu na dużą skalę.\nW MIARĘ TWORZENIA


Balustrady tarasowe | Portal Tematyczny\nKażdy z nas szanuje sobie bezpieczeństwo. Zwłaszcza Balustrady na balkon mają to do siebie, iż są konstruowane właśnie z myślą o bezpieczeństwie naszym i naszych bliskich. Znaczenie balustrad jest kilkurodzajowe. W szczególe mają chronić ludzi przed nieszczęśliwym wypadkiem oraz sporym uszczerbku na zdrowiu, to jest nadrzędna przyczyna ich istnienia. Poza tym balustrady są bez mała dekoracjami wnętrz, poprzez co dodają uroków wszystkim pomieszczeniom. Wielość rodzajów powoduje, iż każdy może odkryć coś dla siebie. Tworzywa, z jakich są tworzone są przeróżne, tak jak przeróżne są stylizacje wnętrza domu oraz jego zewnętrznego wizerunku. Wszelkie balustrady dodają pełnego wyrazu naszemu domowi. Niewątpliwie dotyczy to także balkonów w blokach, jakie niejednokrotnie są zaniedbane. Postawienie balustrady z oryginalnego zdarzenia zezwala na całkowitą odmianę naszego mieszkania. Są także balustrady instalowane w domu specjalnie dla bezpieczeństwa małego dziecka. Jest to nadzwyczaj znaczący detal, zwłaszcza, jeżeli dziecko ma dostęp do schodów, w wypadku mieszkania piętrowego.\nPorady na temat prowadzenia firmy - www.firmy24h.pl 17 czerwca 2020 By admin\nJedwabne 26 czerwca 2020 By admin


Krzyż godłem zwycięstwa i życia - Tygodnik Rodzin Katolickich „Źródło”\nKrzyż godłem zwycięstwa i życia\nChrystus sprzed kościoła św. Krzyża w Warszawie, o którym Ojciec Święty Jan Paweł II powiedział w 1979 roku: „Nie sposób zrozumieć tego narodu, który miał przeszłość tak wspaniałą, ale zarazem tak straszliwie trudną – bez Chrystusa. Nie sposób zrozumieć tego miasta, Warszawy, stolicy Polski, która w roku 1944 zdecydowała się na nierówną walkę z najeźdźcą, na walkę, w której została opuszczona przez sprzymierzone potęgi, na walkę, w której legła pod własnymi gruzami, jeśli się nie pamięta, że pod tymi samymi gruzami legł również Chrystus-Zbawiciel ze swoim krzyżem sprzed kościoła na Krakowskim Przedmieściu”.\nPragniemy skierować osobne ojcowskie pozdrowienie do was, drodzy synowie Polski, drodzy Naszemu sercu za wierność dla Chrystusa i Jego Kościoła, wierność, której wasz lud dał tak wspaniałe dowody, podwójnie drodzy z powodu ran i cierpień waszej najukochańszej Ojczyzny. Słowa zamierają Nam niemal na ustach, niezdolne skutecznie wyrazić uczuć, jakimi dla was dziś więcej niż kiedykolwiek jesteśmy ożywieni. Niechże przeto dla was pokrzepieniem będzie świadomość, że serce Nasze zakrwawiło się nad gruzami waszej wielkiej stolicy Warszawy, w której murach rozegrała się jedna z najboleśniejszych, ale też i najbardziej bohaterskich tragedii całej historii waszego Narodu. A przecież, mimo tylu cierpień i tylu ucisków, błyszczy stale przed waszymi oczyma gwiazda nadziei! Jaśnieją dzieje, często bolesne, a jednak zawsze chwalebne, waszego starego plemienia i waszej Ojczyzny! Zapewne – uczyniliśmy i nadal czynić będziemy dla was wszystko, co tylko jest w Naszej mocy i nie przestaniemy podnosić Naszego głosu, aby jednym wpajać uczucia człowieczeństwa przeciw niewypowiedzianym okropnościom i okrucieństwom tej tak straszliwej wojny, a drugim poczucie sprawiedliwości, która by uszanowała wasze prawo, oraz poczucie miłości bratniej, która by usiłowała wszelkimi sposobami przyjść z pomocą niedoli, w jakiej konają nie tylko walczący, ale i niezliczone rzesze bezbronnych i niewinnych. Ale ponad wszelką pomoc ludzką wzywajcie, umiłowani synowie, pomocy, która przychodzi z wysoka; podnieście swój wzrok na Krzyż, którego wczoraj obchodziliśmy liturgiczne święto podwyższenia i potęgi; Krzyż, u którego stóp oglądamy dzisiaj we łzach pogrążoną Matkę Boga Ukrzyżowanego; Krzyż, który pozdrawiamy jako naszą „jedyną nadzieję”; Krzyż, który jest godłem zwycięstwa i życia. A zatem odwagi i otuchy, najdrożsi synowie. Ufamy, że za przyczyną wielkiej Matki Boga, waszych Świętych, waszych Męczenników, niezadługo wybije godzina, w której zaśpiewacie Panu hymn wyzwolenia i zbawienia; godzina, w której Bóg przemieni dni waszej udręki w dni radości; lata waszej niedoli w lata pomyślności i chwały (por. Ps 90, 15)…\nSłowa Ojca Świętego Piusa XII do dwóch tysięcy żołnierzy polskich, Rzym, 15 września 1944 roku (tytuł od redakcji)


Rezerwat smoków w górach Macgillycuddy’s Reek\nIrlandia Północna i Irlandia Południowa Rezerwat smoków w górach Macgillycuddy’s Reek\nW okolicach szczytu Carrantuohill w górach Macgillycuddy’s Reek mieszczących się w Irlandii znajduje się rozległy rezerwat smoków czarnych hebrydzkich. Te majestatyczne stworzenia wiją w tym miejscu gniazda już od wielu stuleci i dzięki szerokiej opiece oferowanej im przez ród Traversów są w doskonałej kondycji. To właśnie tutaj sprowadzane są wszystkie młode tego gatunku odnalezione na terenie Irlandii. Prowadzi się tu również dom tymczasowy dla pozostałych smoczych przybłęd. Smoczy rezerwat Traversów znany jest z niezwykłego systemu zabezpieczeń, jakim objęto cały teren rezerwatu. Mianowicie na cały szczyt oraz pobliskie lasy rzucono zaklęcie, które sprawia, że w słoneczne dni okolicę zasnuwa gęsta mgła, mająca zapewnić bezpieczeństwo podopiecznym śmiało wzbijającym się w powietrze. Kiedy tylko mugol zbliży się do granicy mgły, nagle przypomina mu się, że zapomniał o czymś niesamowicie ważnym i czuje niezwykłą potrzebę, aby nadrobić to niedopatrzenie. Co ciekawe, czar ten w pewnym stopniu oddziałuje też na wszystkich czarodziejów nieupoważnionych do przebywania na terenach rezerwatu. Nie zmusza ich do odejścia, lecz sugeruje poniekąd, że nie jest to miejsce, w którym powinni się znajdować. Dodatkowo, jeżeli ktokolwiek przekroczy granice rezerwatu, zespół głównych opiekunów natychmiast jest o tym magicznie powiadamiany i pojawia się na miejscu, aby wylegitymować przybysza i zaopiekować się nim. W końcu nigdy nie wiadomo czy zza rogu zaraz nie wyskoczy na niego głodny hebrydzki i nie odgryzie mu ręki.\n04 lipca 1980 r.\nCzułem się bezużytecznie i słabo, zbyt rozgoryczony sobą, rozgorączkowany niedawnymi wydarzeniami, mającymi miejsce w czerwcu. Ostatnia sytuacja, rozmowa z Ramseyem, wciąż zdawała mi się ciążyć, jak głaz potraktowany dodatkowo klątwą, który został zrzucony mi na głowę. Nie umiałem się skupić, wycofałem się do swojej standardowej postawy. Zupełnie jakbym był dobrze zaczarowanym posągiem, wypełniającym polecenia. Pójdź, zrób, posprzątaj, przelicz, obsłuż. A potem zostawało głównie mieszkanie, puste, nagle takie puste. To oczywiste, doskwierał mi ten brak, to że nie miałem prawa, nie mogłem kompletnie nic i też tyle robiłem. Okrągłe, wielkie zero. Ponownie częściej witałem w ciemnych zaułkach Nokturnu, masochistyczną satysfakcję czerpiąc z każdego uderzenia, obicia na ciele. Tym razem siniaków nikt nie leczył, nikt nie naprawiał mi złamań. Nie szedłem pod znajomy adres, pod popękane ciemne drzwi. Znosiłem to w ciszy, bez zbędnych słów, a moje ciało na nowo uczyło się wytrzymałości. Gobliny nie zdawały pytań, dopóki moja twarz i dłonie były potraktowane czy zaklęciami maskującymi czy też maściami. Attaway miał odpowiednio wyglądać dla klientów, wchodzić w skórę gładką dla kontrahenta, reklamować usługi banku i sprawdzać ostatnie wyliczenia. No i Attaway to robił. Ubrudzony cieczami ze skrytek znowu się czyścił, przebierał i stawał tam, gdzie powinien. Wyćwiczony psidwak na pokazie.\nPiątkowy dzień w pracy ciągnął się w nieskończoność, a późniejsza wizyta u babki Thelmy przeszła bardzo średnio, bo ta nie odpuszczała. Pytania leciały bez wytchnienia i w końcu, na Salazara, w końcu coś się obluzowało, wyszło na wierzch.\n- Nie babci kurwa sprawa - takie padły słowa. Rozgorączkowane bo nie mogłem. Nieświadomie nadepnęła, właśnie tam, gdzie kuło najbardziej. W jątrzącą się ranę. To oczywiste, że musiałem od niej oberwać więc oberwałem zaklęciem. Zaczarowane ścierki okładały mnie po głowie, aż w końcu babcia obwieściła, że skoro tak nad językiem nie umiem panować to czas bym się wreszcie przydał. Skierowała mnie wprost do jednego z rezerwatów rodu, tego, z którym najbardziej była związana. Powiedziała o zabezpieczeniach, ale informacje były szczątkowe. Jasnym było, że musiałem radzić sobie na własną rękę na miejscu. Przeniosłem się za pomocą świstoklika, kawałek przechodząc pieszo. Górzyste tereny nie sprzyjały, ale przynajmniej miałem czym zająć myśli. Z drugiej strony czułem się wyprany z jakiegokolwiek entuzjazmu. Przejście przez las wydłużyło mi się niemiłosiernie, a kiedy wreszcie znalazłem się na miejscu to zostałem otoczony.\n- Zostałem tu zaproszony - rzuciłem w odpowiedzi na pierwsze pytania, wręcz znudzony.\n- Przez kogo niby? To teren prywatny. Nie pojawiła się żadna informacja o tym by ktoś dzisiaj miał się pojawić.\n- Nigdy cię tu nie widziałem. Jak na moje to ściemnia, chłopaki.\n- Zostałem tu zaproszony - powtórzyłem cierpliwie, starając się zapanować nad jakimikolwiek dziwnymi odruchami. - Przez Thelmę Travers.\n- Ta i co jeszcze? - zadrwił pryszczaty młody chłopak, zaczynając się śmiać. - Może jeszcze przez Ministra Magii?\n- Zawołaj ktoś Rhysa. Będzie miał niezły ubaw jak tu przyjdzie.\n- Rhys i ubaw? Ale masz dzisiaj poczucie humoru, nie ma co, Lenny.\nBeznamiętnie spojrzałem na nich jak dyskutują między sobą, który z nich ma pójść po mojego kuzyna. Rzeczywiście szykował się niezły ubaw.\nCzarne chmury wisiały nad rezerwatem Traversów. Niosąc ze sobą wyjątkowo porywiste wiatry, realnie groziły każdemu, kto nieopatrznie zapomniał zabrać ze sobą ciepłej (i nieprzemakalnej) szaty. Tyle szczęścia mieli wszyscy odwiedzający, że owa zmiana pogody tak naprawdę obejmowała wyłącznie realia Rhysa. Tak mogłoby wyglądać odzwierciedlenie jego aktualnego nastroju. Kompletnie spapranego wczorajszą wizytą tej głupiej owcy, którą była dla niego panna zawodowo ujeżdżająca miotły. Z jakiegoś powodu udało jej się zapisać się na kartach jego pamięci na tyle wyraźnie, aby dziś wyjątkowo uparcie uwierało go to w dupę. Generalnie do życia dobrze mu się podchodziło na wyjebce. Kiedy mówił to, co chciał i czynił dokładnie tak samo, to czuł wreszcie, że wszystko jest na właściwym miejscu. Było stabilnie. Kiedy jednak w jego codzienność wczepiał się taki kleszcz, taka cholerna pluskwa Lúcia, aż ręce świerzbiły, aby wyprowadzić to indywiduum poza bramy jego egzystencji. Nigdy za nią nie przepadał, tym silniej, im częściej musiał ją oglądać, a rezerwat był przecież jego oazą. Miejscem, gdzie zazwyczaj nie musiał martwić się o własne samopoczucie, bo smocze towarzystwo sprawnie uciszało w nim wszelką złość czy lęki. Dzisiaj jednak było inaczej. Niejako naruszywszy jego teren swoją obecnością, wpędziła go w lekki niepokój. Nic więc dziwnego, że zareagował nieco nadwrażliwie na wieść o tym, że u bram stawił się właśnie zaproszony gość, o którym pracownicy - a zwłaszcza on sam - nie mieli wcześniej bladego pojęcia. Przesadą byłoby twierdzić, że serce podeszło mu do gardła. Niemniej jednak podskoczyło o kilka centymetrów wyżej. Najpierw z lęku, że mógł zostać zauważony zbyt późno i ukraść czy zniszczyć smocze jaja. Potem ze złości, że w ogóle musiało do tego dochodzić, aby ktokolwiek niezapowiedziany miał prawo postawić stopę za bramą rezerwatu. Porzucił swoje obecne zajęcie tak gwałtownie, że nieco zaniepokoił młode smoczątko, które natychmiast skuliło się w cieniu maminych skrzydeł. Rhys obrzucił niezadowoloną samicę prawie identycznie gadzim spojrzeniem, jakie zafundowała mu również ona sama. Potem wcisnął szybko przez głowę podkoszulek z krótkim rękawem, ukrywając tym samym swój nagi tors (najwidoczniej nauczony ostatnim doświadczeniem, że warto to czynić) i ruszył ku skrajowi rezerwatu, aby delikatnie mówiąc wystawić delikwenta za bramę. Szkoda tylko, że zdążył już podekscytować się tą wizją, gdyż kiedy już dotarł na miejsce, czekało go bolesne rozczarowanie. Przez moment wyglądał jak ta niemądra koza, kiedy to stanął pomiędzy tymi zadowolonymi z siebie półgłówkami (aka współpracownikami) i próbował rozpracować, kto z tego towarzystwa powinien być obcy. Cisza z jego strony po pewnej chwili wzbudziła ich zainteresowanie.\n- Jaja sobie robicie? - Zapytał w końcu, zmiarkowawszy, że to o Abla im chodziło. Przewrócił przy tym oczami tak wymownie, że cud brał, iż w głowie mu się od tego nie zakręciło, a gałki z oczodołów nie wyskoczyły.\n- Słowo daję, nadajecie się już tylko do szorowania wybiegów. Dobrze, że chociaż własną matkę poznajecie, kiedy obiadek pod nos podstawia, bo jeszcze gotowilibyście się Avadą mierzyć. - Pasywno-agresywny ton, z którego skorzystał przy tej wypowiedzi, był strażnikom doskonale znany. Nie sprawiło to jednak, że stał się przez to łatwiejszy do przełknięcia, a wręcz przeciwnie. Nic nie zostało mu jednak odpowiedziane, a przynajmniej nie prosto w twarz. Kiedy Rhys zaprosił Attawaya w głąb rezerwatu, niewiele z tego co mogliby powiedzieć, bądź też pomyśleć miało znaczenie. Tak czy inaczej, był dzisiaj w paskudnym nastroju i paru chłystków miało niewielką szansę, aby to zmienić.\n- Babka znowu nie w sosie? - Rzucił w przestrzeń, aby skłonić go do wyjawienia powodu tej niezapowiedzianej wizyty, kiedy prowadził go przez gęsty las do miejsca, w którym zakończył pracę. Przy tych wybiegach czekało go jeszcze sporo roboty, więc równie dobrze mógł poznać motywacje kuzyna już po drodze. Nie zdołał ukryć, iż ton jego głosu złagodniał znacząco, kiedy się do niego zwracał. No cóż, Abel to nie Lenny.\nPogoda zdawała się odzwierciedlać mój humor, trzymający się mnie silnie. Niebo zdawało się szare, wiatr silny, jakby miał zerwać wszystko po drodze. Nie padały z mojej strony komentarze z żartami sytuacyjnymi, nie poszerzałem swoich wpływów, próbując przekonać do siebie większą ilość goblinów i powiększyć swoje wpływy w Gringottcie. Dobre sobie. Wszystko we mnie zdawało się ulegać pożarowi, odbierano mi apetyt i chęci do czegokolwiek. Nie mogłem czytać, traciłem czas na nic nieznaczących pierdołach, a ostatnie zetknięcie z przeklętym przedmiotem w Gringottcie, przypłaciłem oparzeniami. Skóra odchodziła płachtami, a ja czułem się tak, jakbym się miał rozpaczliwie roześmiać. Można by rzec, idealny stan pod to, by trafić do Munga na oddział zamknięty. Pewnie nikogo by to nie zainteresowało, bo i po co. Ot co, czy to pierwszy taki przypadek? Może dostałbym jedną linijkę w jakimś porannym wydaniu. Ale gdybym tak komuś nakopał...? A, to już byłoby bardziej chwytliwe przez dziennikarzy! Może nawet Frances by o mnie napisała i stałoby się o mnie głośno. Może wtedy...\nPowinienem tutaj poczuć się dobrze, w rodzinnym rezerwacie, którym pewnie bywała moja matka - mogła być szansa, że przynajmniej raz była też z nami, ze mną i Arthurem. Wśród smoków czarnych hebrydzkich mógłbym skupić się na czymś bardziej znaczącym niż własne, głupio bijące serce. Od jakiegoś czasu zdawało się być popsute, a smoczy ogień mógłby być tym, czego potrzebowało.\nCzekałem na pojawienie się mojego kuzyna, nie zerkając na swój służbowy zegarek, jakże miły drobiazg, który wyszedł spod długich palców goblinów. O czarodziejów nie-złodziejów należało dbać, do czasu, aż się czegoś na nich nie znajdzie. Ubrany byłem raczej zwyczajnie, żeby nie powiedzieć po mugolsku. Beżowa koszula wpuszczona w proste granatowe spodnie z paskiem, a na to ciemnobrązowa szata ochładzająca i powiewająca na wietrze. Patrząc na nich, miałem wrażenie, że to ich powinni zamknąć w rezerwacie a smoki ustawić na straży. Byłoby to o wiele rozsądniejsze.\nLenny na dźwięk głosu Rhysa wyraźnie pobladł, a uśmiech zszedł z jego twarzy. Koledzy szturchali się krótko i przestali się śmiać. Najwyraźniej już nie był to taki niezły ubaw. Ja tylko w spokoju obserwowałem całe to zamieszanie. Trzeba było przyznać, że nie patyczkował się z nimi.\n- A-a-ale Rhys... - zaczął jeden i już mu głos zadrżał, bo nie wiedział kompletnie jak to odczytywać.\n- Cicho - syknął drugi, depcząc mu stopę, żeby jeszcze bardziej nie wybijać z rytmu Rhysa.\nZapanowała cisza, resztę wysłuchali w spokoju. Ja zaś ruszyłem bez większych problemów ze swoim kuzynem dalej. Były rzeczy, które zdawały się być w nas podobne, ale na pewno nie był to wzrost. Był równie wysoki jak Ramsey, jeśli nie wyższy. Chyba jednak wyższy.\n- Jak widać - wzruszyłem nieznacznie ramionami. - Tym razem trochę się do tego przyczyniłem. Wiesz jak to jest z jej ciekawością.\nWolałem dodać, bo doskonale zdawałem sobie sprawę z tego, że znając naszą babcię, zaraz przedstawi wszystkim zainteresowanym swoją wersję. Aż dziw niektórych brał, że nadal utrzymywała ze mną kontakt. Tak musiała myśleć chociażby Josephine, z którą miałem najmniej styczności. Im bardziej wchodziłem w las tym pewniej się czułem. Wdychałem zapach z ulgą, kojarzył mi się z dobrymi rzeczami. Było to tak różne od tego, co miałem na co dzień w banku. Przesunąłem dłonią po swoich nieco sterczących włosach.\n- Przysłała mnie do pomocy. Bym się przydał - wyjaśniłem w końcu, nie wdając się przesadnie w szczegóły odnośnie mojej gorącej rozmowy z babcią. Przecież nie powiem, że wymknęło się mi to spod kontroli. Nadal nie byłem pewien, co sądzić o Rhysie, ani tym bardziej, co on mógł o mnie sądzić.\n- Daj mi po prostu zajęcie. Coś, co zajmie mi myśli.\nCiśnienie pulsujące uparcie w czaszce tylko przybrało na sile. Trudno powiedzieć czy była to już migrena, czy po prostu napływ kolejnych emocji, jakże mu w tym momencie niepotrzebnych. Potrzebował chociaż jednego dnia oddechu, nawet krótkiej chwili spokoju, kiedy to mógłby w absolutnej ciszy zająć się opatrywaniem skrzydeł czy przycinaniem pazurów. Ciemne podkowy lśniące pod oczami zdradzały, jak słabo ostatnimi czasy sypiał. Niewiele elementów, stanowiących jego pozę niewzruszonego i kontrolującego sytuację czarodzieja, tak naprawdę znajdowało odbicie w rzeczywistości, zwłaszcza w przeciągu ostatniego tygodnia. Potrafił doskonale popadać w skrajne emocje, zamiast przekuwać tę zapalczywość w coś, co byłoby chociaż odrobinę przydatne. Może dlatego nawet ucieszył się z wizyty Abla? Stanowił swego rodzaju przełamanie rutyny, która zaczynała powoli doskwierać mu w tym miejscu. Tysiące drzew, dziesiątki smoków. To w takim otoczeniu czuł się najlepiej, lecz czy nie jest rzeczą ludzką wątpić? Rozważać i smakować nowości. Brakowało mu zastrzyku adrenaliny. Może powinien rzucić na Lenny’ego jakąś klątwę, co by przełamać ten marazm?\nMyślał o tym wszystkim, kiedy tylko prowadził kuzyna do miejsca, w którym dzisiaj pracował. Niewiele z tego mogło im się przydać, zwłaszcza gdy ostateczny powód, dla którego Abel znalazł się dziś w rezerwacie, nie był szczególnie jasny i najwidoczniej on sam nie miał tego zmieniać.\n- A jaka jest twoja wersja? - Zapytał Rhys, oglądając się na niego przez ramię (dzięki czemu prawie dostał gałęzią prosto w twarz - tak to jest jak jest się wyższym, niż ustawa przewiduje). Nie był szczególnym fanem opowieści babci. Gdyby wczuwał się w Thelmę jeszcze bardziej, mógłby przypadkowo dowiedzieć się, że powinien mieć co najmniej cztery ręce, aby być efektywnym opiekunem smoków. Jednak on wciąż się uczył. Nawet jeżeli doskonale rozumiał smocze potrzeby - a przynajmniej tak sądził - to nie dorównywał na tym polu staruszce. Bardzo dobrze pojmował, że jej oczekiwania co do potomków Traversów są niekiedy zbyt wygórowane. Nie zamierzał go dociskać, jeżeli nie chciałby wyjaśnić mu szerzej okoliczności, w których przyszło mu się tutaj znaleźć, chociaż nawet nie starał się ukryć tego, iż naprawdę go ciekawiły. To najwidoczniej było rodzinne.\n- Coś w twoim fachu czy raczej w moim? - Podpytał, nie kryjąc lekko uszczypliwego uśmiechu. Równie dobrze mógłby kazać mu cały dzień nosić wiadra z wodą, ale wątpił w to, aby kogoś, kto na co dzień pracuje umysłem, znalazł wytchnienie w prostej pracy fizycznej. Może się mylił, zaraz się okaże.\n- Trzeba zabezpieczyć siatkę w pobliżu inkubatorów. W ciągu ostatnich tygodni zwierzęta prawie zdołały podkraść się do jaj. Mówiąc zwierzęta, mam na myśli ludzi. Drut jest przepalony czarami. Przydałoby się coś, co skutecznie wybijałoby im te pomysły z głowy. - Opowiedział o pierwszym problemie, przystając na chwilę w miejscu, do którego potrzebował udać się później, gdy skończy na poprzednim wybiegu. - Ewentualnie możesz pomóc mi w wykąpaniu tego młodego. - Wskazał ruchem brody na usmolone niemalże od stóp do głów smoczątko. - Uwielbia bawić się w przypalanie ogona, a nie potrafi jeszcze samodzielnie skorzystać z rzeki. - Wyjaśnił, patrząc niewzruszony, jak smoczek próbuje uszczypnąć siostrę zębami w skrzydło. - Co najpierw, drogi kuzynie?\nEmocje były najgorszym doradcą i sam odczuwałem tę klątwę. Raz za razem, niczym spragniony głupiec skazany na męki egipskich pustyń, bo był tak zachłanny by sięgnąć po skarb, który nie należał do niego. Nie było jak złapać oddechu i tak zwyczajnie oderwać się od czego, co zagnieździło się podstępnie tam pod piersią. Zapomniałem nawet czy pod prawą czy lewą, liczyło się to, że nie dało się wytrzymać. Ciężko było zaciskać zęby, gdy nie powstrzymywało to sporadycznych drżeń.\nTaki był ze mnie błotoryj.\nMój kuzyn sam nie wyglądał najlepiej, ale też nie miałem porównania w swojej głowie by móc stwierdzić bezkrytycznie, czy było to normalne dla niego, czy też nie. Praca w rezerwacie zobowiązała i to przy takim zaangażowaniu, które Rhys wykazywał całym sobą. Nasza babcia szczególnie się nad nim rozpływała, a im więcej rzeczy robiłem nie tak jak powinienem, tym więcej o nim mówiła. Zupełnie jakby mnie tym zachęcała do większych starań. Dzisiaj było ich jeszcze mniej niż zazwyczaj. Rezerwat wyróżniał się w tej codzienności do której przyzwyczaił mnie Gringott, a stracenie łączności z Ramseyem odbierało mi jakiekolwiek dreszcze podekscytowania, przypominające te, które ma dzieciak oczekujący Bożego Narodzenia.\nMilczeliśmy przez kawałek drogi, zapewne nie do końca czując w sobie potrzebę by zadbać choćby o te pozory, że mamy mnóstwo wspólnych tematów. Choć teraz zapanowało pewne poruszenie, myśli poszły na dłuższą chwilę na inny tor lotniczy.\nDobrze stary, że pytasz. Mój najlepszy przyjaciel nie chce mnie najpewniej znać. Moja była jest jędzą, która lubi utrudniać mi życie, więc chyba nigdy nie będziemy już mieć rendez-vous. Dostałem w twarz od trolla, lądującego na okładkach gazet, gobliny wariują i nie mam szans na pensję w Gringottcie. Napieprzam się na Nokturnie. A i jeszcze, żeby tego było mało to mam wrażenie jakby smok zaciskał mi kły na sercu, które się popsuło od czasu Stonehenge.\nNie ma bunkrów, ale i tak jest zajebiście. Bawimy się.\nPrzyjąłem najbardziej naturalny wyraz twarzy na jaki było mnie stać, zupełnie jakbym miał do czynienia jednym z klientów, a nie z rodzonym kuzynem. Choć pewnie niektórzy i tak by to podważali z uwagi na mojego ojca.\n- Puściły mi nerwy. Oberwałem zaczarowanymi ścierkami i kazała mi zająć się czymś pożytecznym tutaj - przyznałem wreszcie, zdradzając nieco więcej. W głowie szumiało, mgła schodziła ze mnie, odsłaniając więcej tego paskudztwa, które gdzieś w sobie miałem i ono nie potrafiło wytrzymać. Ale szedłem za nim. Rhys wydawał się być bardziej opanowany i taktowny. Był bardziej wytrzymały ode mnie, z całą pewnością. Rozpiąłem kilka guzików koszuli pod szyją. O wiele lepiej reprezentował naszą gałąź rodziny, a tym bardziej ród Traversów, który przecież i tak mnie nie uznawał. Tak w większości jego członków.\n- A co? Macie tutaj papierki i dużo bankowości? - rzuciłem sam zaczepnie, nieco się rozluźniając. Na chwilę. Na ten krótki moment. Słuchałem uważnie tych informacji, którymi właśnie się ze mną dzielił. Mnie samego dopadła irytacja, gdy wspomniał o próbach kradzieży i potencjalnych sprawcach. Najgorszych z najgorszych, ludzi.\n- Mogę się tym zająć. Można by było pomyśleć od razu o jakichś ukrytych pułapkach, dołach, tak wiesz, żeby mieli nauczkę. Jedna noc z robactwem lub w smoczych odchodach mogłaby wspomóc proces myślenia - zauważyłem po chwili i przystanąłem za nim, zerkając na ubrudzone stworzenie. Mimowolnie nie mogłem powstrzymać nikłego uśmiechu. Od zawsze czułem się związany ze smokami, więc tym chętniej teraz słuchałem tego, co mówił Rhys.\n- Możemy zająć się najpierw nim - widząc jak zaczepia siostrę, mimowolnie z mojego gardła wyrwało się krótkie mruknięcie, które smoczek zdawał się zarejestrować, bo uniósł łeb, zostawiając w spokoju skrzydło swojego rodzeństwa. Zerknąłem kątem oka Rhysa i skupiłem się na ściągnięciu swojej szaty.\n- Można to gdzieś zostawić? - rzuciłem do niego, po czym wziąłem się do roboty. Przy kwestiach związanych z wodą przygotowałem różdżkę i zadbałem o wiadra o których wspomniał. W trakcie krótkiej przerwy, postanowiłem wreszcie nawiązać do tego, co przewinęło się wcześniej. Do mojej wersji.\n- Nie czuję się najlepiej. Zupełnie jakbym wariował. Tracił nad sobą kontrolę. Miotam się od skrytki do skrytki. Nie umiem się znieść. Nie umiem znieść swojej zaborczości. Pękam jak liche szkło wykonane nieudolnymi rękoma pierwszego lepszego stażysty z Hogsmeade - wyznałem, choć czułem się tak, jakby głos ugrzązł mi w gardle. Podwinąłem rękawy koszuli i znowu przejechałem dłonią po swojej czuprynie.\n- Ale nie ma o czym mówić - dodałem lekko, jakby to nie było nic takiego. To było przecież takie niedorzeczne i teraz jeszcze to moje mówienie. Takie... - Od czego u niego zaczynamy, kuzynie?\nNie starał się powstrzymać. Kiedy tylko kuzyn zdradził mu, że oberwał zaczarowaną ścierką, Rhys parsknął cicho.\n- Nie spodziewałem się głaskania po głowie. Dzień bez reprymendy dniem straconym. - Przyznał na głos, a chociaż słowa te nieszczególnie napawały nadzieją, że w ich babce kryje się chociażby najmniejszy okruch człowieczeństwa, wspominał to jakby z pewnym rozrzewnieniem. Niezależnie od tego jak często zmywała mu głowę za nieuwagę, czy kazała przerzucać worki z piaskiem za spóźnienie, Rhys był przywiązany do Thelmy i to w sposób, w który nigdy nie był związany z rodziną teoretycznie mu bliższą. To, że budował upośledzone relacje społeczne to była norma, ale nigdy nie był masochistą… a przynajmniej tak sądził, czemu zapewne cudownie przeczyła siateczka blizn pokrywająca gęsto jego ciało. W każdym razie nawet nie zastanawiał się nigdy, jak odczuwa to Abel, który też z ich babunią miał wiele wspólnego czy tego chciał, czy nie. Dlatego też, póki co nie potrafił wczuć się w jego sytuację, zwłaszcza że nie zdradził mu on przecież zbyt wiele. Rhys był bardzo ciekawy cudzych dramatów, ale akurat w jego przypadku nie zamierzał drążyć i wiercić mu dziury w brzuchu. Przynajmniej nie od razu.\n- Pewnie mamy, ale widzisz, prostych organizmów do takich rzeczy nie dopuszczają. - Odpowiedział na jego żarcik, nie kryjąc uśmiechu, który zabłąkał się na dobre na jego twarzy. Niesamowita to była przemiana w porównaniu do tego wspaniałego focha, jakiego zaprezentował współpracownikom. Przy okazji okazało się również, że Rhys potrafi być skromny, o ile tylko wystarczająco się postara. No proszę, o to nawet sam się nie podejrzewał.\n- Podoba mi się. Opracujesz plan, a ja pokopię dziury w ziemi? - Zapytał, godząc się bez najmniejszego jęku z takim podziałem ról. Dla niego nadwyrężanie własnego ciała nie było niczym więcej jak relaksem i to najwspanialszą jego odmianą. Kiedy nie miało się siły wstać z łóżka to i przy okazji nie ciągnęło umysłu do absurdalnych analiz cudzych charakterów, czy też zdarzeń przeszłych, z których nie wynikało nic poza szkodami dla cierpliwości.\nUśmiech Abla był milszym dodatkiem do jego osoby od tego niewyraźnego czegoś, co to mu prezentował wcześniej, a skoro aktywował się przy smokach, to zawsze istniała nadzieja, że może jednak nie zrobił mu krzywdy tą kąpielą? Nawet jeżeli wyjdzie poharatany, to sprawi mu to przyjemność. A może to Rhys zanadto wierzył w terapeutyczne działanie tych ogromnych gadów? To się zaraz okaże.\n- Jasne - odpowiedział, biorąc od niego szatę, ale nie szukał nawet żadnego miejsca, w którym mógłby ją ukryć, aby nie narazić jej na przypalenie. W razie czego kupi mu nową. Przewiesił więc szatę Abla przez ogrodzenie, niedaleko małego smoczątka, które widząc zbliżających się do niego ludzi, najwidoczniej nie spodziewało się jeszcze kąpieli. Kiedy jednak już zmiarkowało, co go czeka, bardzo ciężko było maleństwo utrzymać w miejscu, ale tego już Travers się spodziewał. Złapał smoka za miejsce pomiędzy skrzydłami, unieruchamiając go, aby móc manewrować jego ciałkiem w taki sposób, aby nieco pomóc w kąpaniu go, jednocześnie obserwując uważnie ostre zębiska maleństwa. Starczyło już ofiar jego niechlujności, niechże chociaż on wyjdzie z tego spotkania ze wszystkimi palcami w jednym kawałku. Wtedy też popatrzył na kuzyna dłużej, przypadkowo pozwalając, aby młody podrapał go po nadgarstku podczas krótkiego wierzgnięcia. Puścił go, bardziej odruchowo, aniżeli specjalnie. Właśnie… miał przystrzyc mu pazury. Rhys nie był zbyt dobry w udzielaniu rad. Ludzka emocjonalność nie tylko była dla niego zagadką, a jednocześnie stanowiła element, który uważał za całkowicie zbędny. Gdyby nie on, każdemu żyłoby się przecież o wiele prościej i przyjemniej, a tak to te beznadziejne uczucia… brr. Wszystko psuły i gmatwały. Przez chwilę milczał, pozwalając Ablowi na podjęcie próby zmiany tematu. Co jednak padło, niemożliwe było do cofnięcia. Nie potrafiłby tego zignorować. Nie, gdy w grę wchodziła rodzina.\n- Oblej go wodą, a potem namydl delikatnie przy pomocy szczotki. Uważaj na ten żel do mycia, strasznie śmierdzi, ale genialnie wpływa na łuski. Możesz wziąć rękawiczki. Spróbuj nie zamydlić mu nosa, bo będzie gryzł bardziej, niż zwykle. - Udzielił wskazówek, łapiąc ponownie stworzonko, aby nie utrudniało bardziej, niż było to absolutnie konieczne. - Może czas na nowe hobby. Coś, co wciągnie cię bez reszty i pomoże się skupić. - Dodał po chwili, gdy już wydawać się mogło, że jednak zmienił zdanie i zgodnie z zaleceniem kuzyna uzna, iż faktycznie nie ma o czym mówić. Spróbował, a to już było naprawdę wiele jak na jego ograniczone umiejętności socjalne.\n- Widzisz, słabo mi idzie z ogarnianiem własnych emocji, ale to zwykle na mnie działa. Przychodzę tutaj, kąpię tego małego złośliwca i wtedy jest mi trochę lepiej, bo wiem, że jak przyjdę tu jutro, to on będzie już czekał, aż odkroję mu jego kawałek mięsa. Chociaż ugryzie mnie podczas obcinania pazurów, później trąci mnie przepraszająco łbem w ramię. To jest coś, co pomaga mi się zbić w całość. Inni grają na harfie, czy tam podziwiają gwiazdy. Zrób coś dla siebie, Abel.\n- Niczego innego nawet nie oczekiwałem - wyznałem, krótko kaszląc. Doskonale wiedziałem, że nasza babka była charakterna i nie podchodząca do ludzi jak do kruchych cukrowych figurek, które w każdej chwili mogą ulec zniszczeniu. Po śmierci rodziców, a potem Arthura to dzięki niej byłem w stanie się podnieść silniejszy. Była jedyną bliską rodziną, która mi pozostała i której zależało. Z Rhysem zaś nic o sobie nie wiedzieliśmy, jak przystało na standardowe kuzynostwo, choć doceniałem jego obecność. W przeszłości potrafiłem czuć się z nim lepiej niż z Arthurem, z którym ciężej było znaleźć mi wspólny język.\n- Doprawdy? W Gringottcie nie ma z tym, aż takich problemów - zauważyłem zuchwale, pijąc trochę do siebie, ale przede wszystkim do stażystów i niektórych kompletnie zielonych w takich tematach goblinów. Jeden szpiczasty nos myje drugi. Z każdym słowem okazywało się, że byliśmy bliżej siebie niż dalej jak początkowo sądziłem. Wśród nieprzystępnych twarzy dobrze było znaleźć choć jedną, która nie patrzyła na ciebie jak na intruza.\n- Kopanie mi nie przeszkadza, możemy to zrobić wspólnie. Odświeży mi to wspomnienia z wykopalisk - wysiłek fizyczny nie sprawiał mi żadnych problemów, w banku również miałem z tym do czynienia. I to niejednokrotnie. Taki już to bywał urok pracowników fizycznych o zacięciu do łamania klątw. Zresztą, sam pchałem się w sidła nokturnowskich zaułków, popsutych przejść i brudnych kryjówek. Pięść do pięści. Różdżka na różdżkę.\nJak mógłbym odmówić smokom?\nZanim powiedziałem, że nie musiał się kłopotać, zabrał ode mnie szatę i ją powiesił na płocie. Powstrzymałem się przed uniesieniem brwi, stwierdzając, że lepiej będzie poświęcić całą uwagę smoczemu dziecku. Ubranie powinno wytrzymać, poza tym miałem jeszcze kilka sztuk w mieszkaniu. Nie spuszczałem oczu ze stworzenia, zastanawiając się, co by się stało, gdybym do niego przemówił. Odpowiedziałoby? Wyczerpałoby to moje siły? Przyglądałem się technice Rhysa, jego trzymaniu skrzydeł, reagowaniem w porę na pazury i zęby.\n- Uwa.. - nieostrożność kosztowała go zranieniem - ...żaj. Przecież wiesz, że nawet przy takim maluchach trzeba mieć oczy dookoła głowy.\nZostawiłem tymczasowo napomknięte mu rzeczy, zalążek problemów, buzujących w żyłach. Sam nie uważałem się za emocjonalnego, wyczulonego na bicie serca. Do czasu, dopóki nie zacząłem być z tego powodu wręcz chory. Wystarczyło tak niewiele! Odrobinę, tyle co nic. Nie miałem jak przed tym uciec, tonąc coraz bardziej, dusząc się własną mgłą neutralności. Czy to nadal była neutralność? Obojętność? Nie czekałem na rady, na pocieszenie, prędzej na odpowiedzi i pozbycie się tego ciężaru. Potrzebowałem ucieczki. Smoczątko wydało z siebie krótki niezadowolony dźwięk, obwieszczający, że nie podoba mu się obecna sytuacja.\n- Gdybyś tylko zdawał sobie, co ludzie trzymają w skrytkach... i co kryje się w kryptach - wymamrotałem, przewracając sugestywnie oczami, jakby z rozbawienia, ale mięśnie twarzy były napięte. I zapamiętywałem każdą rzecz. To, co miałem zrobić. Przygotowałem różdżkę by sobie wspomóc w trakcie całej akcji. Mały smok nie był zadowolony, tym razem spodziewał się, że Rhys będzie próbował coś kombinować i ugryzł go lekko, ale ostrzegawczo w dłoń, wydając z siebie zbieraninę pomruków. Ja w tym czasie wykorzystałem okazję i oblałem go wodą z wiaderkiem, szybko sięgając po szczotkę. Starałem się uważać z żelem, ale się nie udało. Trochę poleciało też na mnie.\n- Ych - stęknąłem, marszcząc z obrzydzeniem nos, ale szybko przeszedłem do mycia. Bez rękawiczek, bo ugryzienia i drapanie mi nie przeszkadzało. Kwestia przyzwyczajenia. Smoczek zaczął wierzgać jeszcze bardziej, ogonem smagając nogi Rhysa. Gardłowo charknąłem, ostrzegawczo, nie formułując żadnego konkretnego zdania, ale starałem się dotrzeć do stworzenia w ten pierwotny sposób, który również był istotny u smoków. Nie spuszczałem go z oczu. Smok zamarł i odpowiedział w podobny sposób. Przez chwilę powinien być spokój. Teraz mogłem szorować mu łuski porządniej bez ryzyka, że szczota natrafi na głowę kuzyna.\n- Próbuję, ale nie jest łatwo. Tworzę miotły, takie miniaturowe modele, trochę działam w... sporcie - no byłem przecież blisko prawdy, a zrobiona przerwa w mówieniu była spowodowana tym, że próbowałem sięgnąć teraz łusek będących najdalej. - I wiesz, to pomagało. Wcześniej. Na przykład przy... Arthurze.\nKolejna przerwa, nadszedł czas na ogon, smoczątko znowu zaczęło się wiercić, najwyraźniej nie mogąc znieść tej bezczynności.\n- Ale tym razem jest inaczej. Nie mogę normalnie spać, rozumiesz? Nawet jedzenie bywa kłopotliwe. Staję się drażliwy i ciągle myślę. Dużo myślę. Za dużo - wyszorowałem jeszcze boki, a potem szczotka została mi wytrącana przez długi ogon stworzenia, które stwierdziło, że koniec tego dobrego i ugryzło mnie w dłoń. Nawet się nie skrzywiłem. Chyba zasłużyłem, bo trochę piany było na jego nosie.\n- O kimś - dodałem wreszcie, stwierdzając, że nie mogę wszystkiego trzymać w sobie. Za dużo. I tak miałem tam za duży bałagan. - No już, maluchu, puszczaj.\nPoruszyłem uwięzioną dłonią na boki i znowu charknąłem gardłowo. Różdżki wolałem nie używać, mogłoby to przecież mu zaszkodzić.\n- Naak!* - smoczątko wyraźnie przemówiło, a ja zamrugałem kilka razy pod rząd.\n- Jest głodny.\nNie odpowiedział od razu, pozwalając sobie na milczące folgowanie wyobraźni. Ludzie byli wyłącznie ludźmi. Ich życie usiane było przecież błędami, na których tak uparcie budowali własną przyszłość, miast burzyć te wadliwe podwaliny i tworzyć z nich coś wartościowego. Cóż więc mogli trzymać w miejscu teoretycznie niedostępnym dla innych?\n- Czarnomagiczne artefakty i niewolnice-dziewice? - Rzucił wreszcie, nawet nie udając, że był w tych słowach jakkolwiek poważny. Czując napięcie kuzyna spróbował mu ulżyć chociaż w ten prosty sposób. Głupawa rozmowa nie była tym, w czym Rhys uczestniczył częściej, niż przewidywała to ustawa, lecz dla niego rodzina - nawet dalsza - była jednym z najistotniejszych elementów jego istnienia. Nie czuł się jednak zobligowany do tego, aby przepytywać go ze wszystkiego. Nie był mistrzem pocieszania. Śmiało można było stwierdzać, że raczej wprost przeciwnie i o wiele lepiej wychodziło mu wpychanie ludzi pod pociąg. Pewnie dlatego był aż tak skupiony na mozolnym utrzymywaniu smoka w miejscu. Kiedy nie wiesz jak się zachować, znajdź chociaż zajęcie dla ciała i zajmij ręce. Nie przejmował się krwią barwiącą mu nadgarstek. Nie martwił się ogonem chlaszczącym go mocno po udach. Nawykł do siniaków, przywykł do bólu oraz pieczenia towarzyszącemu oparzeniom. Znał na pamięć szerokość, na jaką smok w jego wieku potrafi rozszerzyć paszczę i wiedział kiedy powinien zabrać rękę, a kiedy może dać się dziabnąć. W królestwie zwierząt właśnie tak budował hierarchię. Dopiero kiedy pojawiał się zbyt duży ból, można było wątpić w jej skuteczność, a jednak w dalszym ciągu był tutaj. Był i gładził leniwie gadzi łeb przy pomocy kciuka. Pamiętał, że kiedy był młodszy, to tej sztuczki uczyła go jedna z ciotek. Niejednokrotnie już zdołał się przekonać, że nawet jeżeli nie uspokoi ona zdenerwowanego smoka, to on to zapamięta. Odbierze jako oznakę przyjaźni. „Przykro mi, maleńki, zaraz cię wypuścimy”. Abel zaprezentował nieco inną technikę, ale jak się okazało również skuteczną i to na tyle, że urwis wreszcie dał się porządnie namydlić. Zmarszczył nos niemalże natychmiast. Nigdy nie miał przyzwyczaić się do tego odoru. Nie dziwota, że smoki wolały po prostu pakować się wprost do jeziora i odmywać skrzydła pod wodospadami. Nabrawszy trochę piany na palce, przemywał sterczące uszy gada, kiedy kuzyn powrócił do rozmowy. Nie przerywał mu, dawał czas na ubranie tego wszystkiego w słowa, jednocześnie udaremniając kolejną próbę chapsnięcia go w palce. Nacisnął miejsca po obu stronach smoczej szczęki, zmuszając go do rozwarcia kłów. Z pełną premedytacją, świadom jak niekomfortowe to dla niego będzie.\n„Nie zadzieraj ze mną, młody”.\n- Kochasz? - Padło z ust Rhysa, nim zastanowił się, czy to pytanie w ogóle będzie na miejscu. Nie owijał w bawełnę, a przynajmniej nie za często. Dodatkowo fakt, że on zupełnie tego uczucia nie znał i nie pojmował, niczego nie ułatwiał. Jedynie słyszał o nim od osób postronnych, a to co już wiedział, zupełnie zniechęcało go do całego tego procesu poznawczego. Nie jesz, nie śpisz i wiecznie chodzisz udręczony. Co to za przyjemność?\n- Zawsze myśl tylko o sobie. - Powiedział i uchwycił w przelocie jego spojrzenie. Wypłukał dłonie w balii ze świeżą wodą, następnie strzepując je i wycierając o własną szatę. - Zaspał na śniadanie. - Wyjaśnił jednocześnie, unosząc z odrobiną dezaprobaty brew, gdy dostrzegł, jak smok uparcie trzyma dłoń kuzyna w potrzasku. Rhys zamruczał gardłowo, wykonawszy ruch głową w bok, jak gdyby kiwał do niego, aby za nim poszedł. Nie trzeba było mu powtarzać dwa razy.\nJedzenie zawsze było najmocniejszym argumentem. Kiedy rzucił mu pierwszy kawałek tłustego mięsa, kąpiel była już wybaczona.\nZaśmiałem się krótko na tę nieoczekiwaną odpowiedź. Kto by się spodziewał, że miał taką luźniejszą, skłonną do żartowania stronę? Niby nie było to nic takiego, ale trafiało to jakoś w moje niezrozumiałe, nieoczywiste gusta.\n- Oczywiście - odpowiedziałem z udawaną powagą, jakbym właśnie miał wygłosić przemówienie przed swoim szefostwem, ale zaraz potem wszystko zepsułem drobnym uśmiechem. - A tak na poważnie to mnóstwo, ale to mnóstwo śmieci. Popsutych przedmiotów obdarzonych magią, zestawy do spełnienia sado-masochistycznych zachcianek, a nawet repliki mugolskich narzędzi tortur. Oczywiście magicznie poprawionych. Ale tak w większości to dużo pierdół.\nSam zastanawiałem się skąd wyniknęło to zbliżenie, otwartość kuzyna, która do tej pory jakoś mi umknęła. Chyba też wcześniej nie było okazji by porozmawiać dłużej niż kilka minut. Babcia Thelma zrobiła to specjalnie? Skupienie się na smokach, słowa, które mimowolnie opuszczały moje słowa i niepewna pogoda, która zdawała się zmierzać ku burzy, dawały nieoczekiwane rezultaty. Coś we mnie pękało, ewoluowało, ale jeszcze nie wiem w co i jak. Obserwując Rhysa pomyślałem, że to dla niego norma, zwyczajność. Smoki. Jego wiedza wyciągnięta z praktyki wydawała się być o kilka poziomów wyżej od tego, co zdobywałem z książek na temat tych nieokiełznanych stworzeń. Stworzeń, które były przecież tak mocno powiązane z moją matką i jej rodem. Teraz, stając oko w oko z smoczkiem, informacje do mnie wracały w niewielkiej ilości. Te podstawy oswajania, które udało mi się opanować. Znałem gatunek, prostą charakterystykę, ale zapisy w woluminach w większości dotyczyły dorosłych osobników i ich możliwości. Kiedy tak zajmowaliśmy się nim oboje, przyszło mi do głowy, że było w tym rzeczywiście coś uspokajającego, satysfakcjonującego. Tego potrzebowałem, zwłaszcza teraz. Przyglądałem się tej sztuczce, od razu zapamiętując ułożenie kłów u tak młodego osobnika. Tak mnie to zajęło, że nie zorientowałem się, gdy bezwolnie poddałem się temu krótkiemu pytaniu.\n- Kocham... - zacząłem, gdy nagle zorientowałem się, co robię i co Rhys właściwie do mnie powiedział. Zamrugałem nerwowo powiekami, poczułem jak nagle robi mi się nieznośnie ciepło na twarzy, to pewnie wina tego wysiłku fizycznego i smoka oczywiście, i zacząłem kaszleć. - Smoki. Tak. Ale, hm, czy ogólnie? O to chodzi? Cóż, wiesz, to zabawna rzecz, Rhys.\nZatrzymałem się na chwilę, wciąż mierząc się z tymi słowami, jakby to była jedna z tych walk na Nokturnie do której właśnie stanąłem. Ja a naprzeciw mnie właśnie kochanie kogoś. Kogoś bardzo konkretnego, z twarzą, która nie dawała mi spokoju, z rozchylonymi wargami, zupełnie jakby mnie prosiły, wymawiały zaklęcie, miały zdradzić recepturę na eliksir nieśmiertelności. Polałem go jeszcze wodą by pozbyć się resztek piany.\n- Nie wiem. Nigdy nikogo nie kochałem - wyznałem wreszcie, ciężko wzdychając i przełykając powoli ślinę. Szare oczy się wahały, bo to było trudniejsze od wszystkiego, co znałem. Od klątw, od codzienności, od zwykłych, łatwo urywających się kontaktów. Od moich byłych wiedźm. Nie było w tym arogancji. - A ty?\nPalnąłem przy okazji, skoro już poruszył ten temat, mimowolnie ciekawy jego odpowiedzi.\n- Dzieci takie są - odparłem i zadrżały mi wargi z rozbawienia, na reakcje smoczka, który teraz starał się przyciągać naszą uwagę i wystrzelił z nozdrzy trochę dymu z iskrami. - Chociaż smokom byłbym w stanie wybaczyć więcej niż dzieciom.\nPonownie skupiłem się na tym, co robił mój kuzyn, analizując wykonywane czynności i zastanawiając się, czy powinienem może wspomnieć o swoich zdolnościach. Czy mogłem otworzyć się przed nim jeszcze bardziej. Wstrzymałem się. Smok uwolnił moją dłoń i jak zahipnotyzowany ruszył za Rhysem, podskakując w miejscu i unosząc się, poruszając kilka sekund jeszcze nierozwiniętymi do końca skrzydłami. Pochwycił rzucony kawałek od razu, wydając z siebie zadowolony pomruk. Ja w tym czasie obmyłem dłonie, pozbyłem się też śmierdzącego żelu. Po wszystkim i tak wydawało mi się, że nadal nim śmierdzę. Skorzystałem z nadlatującego ręcznika.\n- Ile ma? - spytałem z zaciekawieniem. - Tak w ogóle, korzystając z okazji, powiedziałbyś mi coś więcej o tym miejscu? Rezerwacie? Od babci Thelmy ciężko dowiedzieć się czegoś konkretniejszego. Sam wiesz jak jest.


Strona główna » Polityka » Podwyżki w oświacie kłopotem dla samorządów\nNa październikowym posiedzeniu zespołu ds. edukacji Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego strona samorządowa po raz kolejny alarmowała w sprawie rosnących kosztów utrzymania oświaty. Chodzi m.in. o podwyżki – i te dla nauczycieli, i dla pozostałych pracowników szkół i przedszkoli. Na sfinansowanie wrześniowej podwyżki dla nauczycieli samorządy otrzymały dodatkową subwencję oświatową – w sumie około miliarda złotych. Jak jednak sygnalizują, przekazywane do gmin i powiatów pieniądze są niewystarczające.\n– Nie otrzymaliśmy z budżetu państwa środków, które gwarantowałyby nam wypłatę podwyżek dla nauczycieli w takiej wysokości, jaka wynikała z uzgodnień ze związkami zawodowymi. Rzecz jasna wypłaciliśmy je, ale kosztem naszych innych dochodów – wskazał Marek Wójcik ze Związku Miast Polskich. Przekazany nam na ten cel miliard złotych to kwota niewystarczająca, o czym zresztą pisał sam resort edukacji w ocenie skutków regulacji ustawy” – zaznaczył.\nPodwyżka płacy minimalnej\nJeszcze nie wszystkie pieniądze na nauczycielskie podwyżki trafiły na konta JST, a już samorządowcy podnoszą kolejny problem. We wrześniu premier zapowiedział, że płaca minimalna wzrośnie od stycznia przyszłego roku z obecnych 2250 zł do 2600 zł, a to będzie oznaczało podwyżki dla pracowników administracji i obsługi szkół i przedszkoli.\n–Na samorządy spadnie duży ciężar związany z podniesieniem płacy minimalnej, na jeden etat to jest około 350 zł – wyliczała Ewa Dumkiewicz-Sprawka, dyrektor Wydziału Oświaty i Wychowania w Urzędzie Miasta Lublin. Jak dodała, żeby uniknąć tzw. spłaszczania wynagrodzeń, czyli zmniejszania się różnicy między pensjami pracowników o różnych kwalifikacjach, konieczne będzie nie tylko wyrównanie do minimalnego wynagrodzenia tym pracownikom, którzy zarabiają najmniej. Trzeba będzie znaleźć też pieniądze dla pracowników administracji, którzy mają minimalne wynagrodzenie, tak żeby po podwyżce była jednak różnica między pensjami obsługi i administracji – wskazała.\nZauważyła przy tym, że zgodnie z przepisami część oświatowa subwencji ogólnej powinna być dzielona z uwzględnieniem wydatków bieżących na wynagrodzenia nauczycieli i innych pracowników. „Proszę wziąć pod uwagę ten nasz istotny problem z zagwarantowaniem podwyżki wynagrodzeń dla wszystkich pracowników szkół” – zaapelowała do MEN dyrektor Dumkiewicz-Sprawka.\n… a do tego kolejna podwyżka dla nauczycieli\nSamorządowych nastrojów nie poprawia zapowiedź kolejnej podwyżki dla nauczycieli w 2020 r. „W budżecie państwa nie znajduję śladu obietnicy, że nauczyciele będą mieli kolejną podwyżkę w przyszłym roku. Jaka jest prawda dotycząca tych podwyżek? Jaka ma być ich skala, jakie źródło finansowania?” – dopytywał Marek Wójcik. W imieniu strony samorządowej zaapelował, by MEN nie prowadziło żadnych rozmów o podwyżkach płac ze związkami zawodowymi nauczycieli bez samorządowców. „Chcielibyśmy przy tym być, chcielibyśmy słyszeć, co państwo związkom obiecują, i być stroną, która będzie chłodziła emocje i zapędy, bo to my potem wdrażamy te podwyżki w praktyce” – podkreślił. Przypomniał też, że podwyżki wypłacane są wszystkim nauczycielom, również tym pracującym w przedszkolach, na które samorządy nie otrzymują subwencji (z wyjątkiem dzieci sześcioletnich).\nWidziane z Szucha\nMinisterstwo edukacji uspokaja, że na przyszłoroczne podwyżki dla nauczycieli znajdą się pieniądze w budżecie państwa. „Podwyżka jest przewidziana w drugiej połowie roku i na nią będą dodatkowe środki” – zapewniła samorządowców wiceminister edukacji Marzena Machałek. „Środki ujęte w budżecie na 2020 r. uwzględniają skutki podwyżki tegorocznej; podwyżka, którą zapowiedział minister Piontkowski, jeszcze w tym budżecie nie znajduje odzwierciedlenia. Ona będzie zrealizowana dopiero, jeśli będą przesunięcia budżetowe, bez nowelizacji budżetu, na podobnych zasadach [jak we wrześniu tego roku]” — wyjaśniła. Wiceminister zaakcentowała też, że subwencja oświatowa z roku na rok jest coraz wyższa. W przyszłorocznym budżecie ma to być blisko 50 mld zł, co oznacza, że od 2015 do 2020 r. wzrośnie o 10 mld zł. „50 mld zł to nie jest mało pieniędzy. W mojej ocenie jest to duża kwota, znacznie większa w porównaniu do tej, z którą zaczynaliśmy” – powiedziała.\nWiceminister edukacji wspomniała także, że pieniądze z subwencji oświatowej nie są jedynym źródłem, z którego samorządy mają finansować oświatę, w tym wynagrodzenia nauczycieli i pracowników szkół i przedszkoli. „Nigdy tak nie było. Rozumiem, że to powoduje pewne perturbacje, ale w związku z planowanym wzrostem płacy minimalnej musicie się do tego przygotować” — powiedziała.\nSamorządowcy zawnioskowali, by w październikowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego wziął udział minister edukacji Dariusz Piontkowski i osobiście wysłuchał ich argumentów.\njak to qrwa rzesz mać jest ????? na przekładanie polbruku ‚mostki ‚scieżki i inne pierdoły jest , a na potrzeby nima ??? widzę że nasz Don Kichot i jego przyboczny ‚święcący oczami( były pedagog ) Sancho Pansa mają biegunowo odmienne priorytety . Ten drugi podczas ostatniej sesji oburzony był tym iż Wielki Jarek — zrzucił na samorządy sfinansowanie podwyżek w oświacie . I co zszokowani ?????? myśleliście iż w nieskończoność będziecie tylko przekładali polbruk na placu Sapera ‚dla” czarnoksiężnika” z krainy Oz ?????? szumnie zwąc to “inwestycjami ” dla ełczan ?!?!!?!? — tak bezczelnego plebsu, na stołkach władzy jak żyję to nie widziałem\nZgoda. Na kilka dni przed wyborami robienie sobie zdjęcia z pisiorem to 100%kampania wyborcza I poparcie pisiora.\nW wyborach PiS poparł Andrukiewicza a ostatnio Andrukiewicz pis. Niech więc dzwoni do przyjaciół na Nowogrodzkiej niech mu dołożą do budżetu. Gorzkie żale na sesji. Jeśli nie dajecie rady macie wybór, odejść. Inni dadzą sobie radę. PiS tylko czeka.


Bułgarska policja zabezpieczyła 95 sztuk archeologicznych artefaktów OD POSZUKIWACZY SKARBÓW !! Pierwsze zarzuty już postawiono!! - Informacje i ciekawostki - Serwis i forum poszukiwacza, detektorysty, pasjonata z wykrywaczem metalu.\nBułgarska policja ogłosiła, że rozbiła zorganizowaną grupę przestępczą zajmująca się poszukiwaniem skarbów i handlem antykami. Poszukiwanie skarbów na stanowiskach archeologicznych jest bardzo dużym przestępstwem w Bułgarii. W Prokuraturze Okręgowej w północnym bułgarskim mieście Pleven oskarżono trzech mężczyzn o nielegalne wykopywanie skarbów w dużym starożytnym mieście rzymskim Ulpia Oescus w pobliżu miasta Gigen. Według oskarżenia trzej mężczyźni Nikolay S, Tihomir V i Kalin N, brali udział w nielegalnych wykopaliskach w Rezerwacie Archeologicznym Ulpia Oescus w okresie od 20 maja 2017 r. Do 28 listopada 2017 r. Oskarżeni Korzystali i używali wykrywaczy metalu i sprzętu do kopania typu łopat, saperek itp. wykopując artefakty historycznego stanowiska archeologicznego. Ustalono, że grupa przestępcza jest częścią międzynarodowego kanału handlowego artefaktami dziedzictwa kulturowego nielegalnie uzyskanymi dzięki wykopaliskom - twierdzi tak bułgarska policja. W nowo ogłoszonej akcji policyjnej w południowej Bułgarii, w sumie cztery osoby są podejrzane o udział w zorganizowanej grupie przestępczej, a policja dokonała nalotu na sześć domów i pięć samochodów przez nich używanych. Policjanci zabezpieczyła w sumie 95 archeologicznych artefaktów, w tym 85 starożytnych monet i 10 ozdób, w tym pierścionek i krzyż. Nawet zarejestrowane kolekcje artefaktów archeologicznych pozostają kontrowersyjną sprawą w Bułgarii na tle szalejących poszukiwań skarbów i grabieży stanowisk archeologicznych ze wszystkich okresów historycznych.\nMiejsce z którego wydobyto większość artefaktów Ulpia Oescus.\nhttp://www.informo.bg/bg/2018/03/20 - nie mogę dodać całego linku bo zmienia mi się na krzaczki :D\nEdytowano Marzec 25, 2018 przez Activ


Loctite 268 19g – zabezpieczanie połączeń gwintowych | BTH Unitech Rzeszów\nStrona główna»Kleje przemysłowe»Produkty do zabezpieczania połączeń gwintowych»Loctite 268 19g – zabezpieczanie połączeń gwintowych\n102,57 zł brutto / 83,39 zł netto\nLoctite 268 to anaerobowy środek do zabezpieczania połączeń gwintowych – trudno demontowalny. Nie skapuje. Łatwy w użyciu sztyft. Nadaje się do wszystkich metalowych połączeń gwintowych.\nEAN: 5010266007120 SKU: 1709318 Kategorie: Kleje przemysłowe, Produkty do zabezpieczania połączeń gwintowych Tagi: Produkt anaerobowy, Zabezpieczanie gwintów - ogólnego zastosowania, W sztyfcie, Jednoskładnikowy, Wysoka wytrzymałość, Trudno demontowalny, Loctite\nOpakowanie 19 gramów sztyft.\nLOCTITE® 268 to trudno demontowalny produkt do zabezpieczania połączeń gwintowych, który zapobiega luzowaniu się części poddawanym drganiom, takim jak śruby mocujące, nakrętki lub kołki. Doskonały do trwałego zabezpieczania stałych połączeń, które nie mogą się luzować. Jest dostępny w wygodnym formacie sztyftu, do łatwych i skutecznych aplikacji sufitowych. Działa na wszystkich metalach, również na substratach pasywnych (np. stali nierdzewnej, aluminium i powierzchniach platerowanych). Cechuje się tolerancją na lekkie zanieczyszczenia olejami przemysłowymi, np. olejami silnikowymi, olejami zapobiegającymi korozji i chłodziwami.\nWysoka wytrzymałość spoiny klejowej\nWygodny format sztyftu zapobiega skapywaniu\n2. Należy wysunąć tylko tyle produktu ile potrzebne jest do aplikacji.\n3. Należy usunąć skórkę która mogła się utworzyć na produkcie.\n4. Nałożyć wystarczającą ilość produktu, aby wypełnić gwint w miejscu gdzie zostanie nakręcona nakrętka.\n5. Po użyciu zamknąć opakowanie.\n6. Zmontuj złącze i dokręć według wymagań.\n1. Gdy narzędzia ręczne nie wystarczają z powodu wydłużonych odmian złączy lub ich większych średnic (ponad 1″), należy je podgrzać lokalnie do temp. ok. 250 °C i zdemontować na gorąco.\nkit/ masa wypełniająca, W sztyfcie\nToleruje lekkie zanieczyszczenia olejami przemysłowymi, W sztyfcie\nLoctite_268 karta techniczna TDS\nLoctite_268 karta charakterystyki SDS\nNapisz pierwszą opinię o „Loctite 268 19g – zabezpieczanie połączeń gwintowych” Anuluj pisanie odpowiedzi\nBiały do przydymionego białego, łatwo demontowalny, tiksotropowy uszczelniacz do połączeń gwintowych ogólnego użytku, do… Czytaj dalej »Loctite 511 (uszczelniacz połączeń gwintowych) Już od 159,99 zł Wybierz opcje


Indemnity - Co oznacza? - Słownik M&A - CMT Advisory\nCo oznacza termin indemnity?\nStanowi zdefiniowane w umowie transakcyjnej obszary potencjalnych roszczeń, za które odpowiedzialność będzie ponosił sprzedający, gdyby we wskazanych obszarach powstały roszczenia w przyszłości (w trakcie bądź po finalizacji transakcji). Mechanizm ten zwalnia kupującego z odpowiedzialności za negatywne konsekwencje historycznych zdarzeń, które mogą zrealizować się w przyszłości, po transakcji.\nPoprzedni artykuł Non-solicitation\nNastępny artykuł MAC - Material Adverse Change\nUbezpieczenie zapewnień i oświadczeń (representations and warranties) - sposób na ograniczenie ryzyka sprzedającego\n19 sierpnia 2021 Karolina Kawka\nMAC - Material Adverse Change


Brother F420 + Darmowa wysyłka - Krakmasz\n» Brother F420 + Darmowa wysyłka\nMaszyna do szycia Brother F420 to maszyna bardzo funkcjonalna i nowoczesna, wyróżnia się wysoką jakością szycia i prostotą użytkowania. Bogactwo funkcji oraz akcesoriów w połączeniu z dużym, czytelnym wyświetlaczem sprawiają, że praca na tej maszynie jest prosta i przyjemna. Jest większa niż standardowe maszyny do szycia, odległość igły od korpusu to 19 cm. Dzięki temu szycie patchworków czy quiltingu jest jeszcze prostsze i przyjemniejsze.\nBrother F 420 to idealny wybór dla pasjonatów, którym przestały już wystarczać podstawowe maszyny do szycia i którzy potrzebują urządzenia o wiele większych możliwościach oraz cenią sobie komfort szycia.


Znajdujesz się: Strona główna -> Aktualności -> Wróciliśmy z Tratwy-jedziemy na...\nWróciliśmy z Tratwy-jedziemy na masaże dr Masgutowej do Warszawy\ndodano przez Rodzina Zastępcza Zawodowa\nWitamy serdecznie naszą Portalową Rodzinę !\nWróciliśmy na początku września z Turnusu Rehabilitacyjnego w Ośrodku Tratwa Steklinku. Było bardzo bardzo pracowicie. Zośka z Ignacym pilnie ćwiczyli. Wstawali wcześnie, bo niektóre zajęcia zaczynaliśmy już o 7.30. Czasem były łzy, a czasem śmiech. Ciocie i wujkowie rehabililitanci bardzo się starali, by te ćwiczenia nie spowodowały traumy i niechęci u dzieciaków. Znają już nasze dzieci, bo ćwiczymy pod okiem tych terapeutów już od 2 lat kilka razy do roku.\nA już w niedzielę wyruszam z dziećmi do Warszawy na drugi spośród 4 zjazdów na masaż głęboki metodą dr Swietłany Masgutowej. Nasze dzieci bardzo dobrze zareagowały na tę formę terapii. Rozłożyliśmy masaże na 4 porcje, gdyż maluchy nie dałyby rady przez 5 godzin dziennie przez 5 dni wyleżeć. Dlatego mamy aż 4 zjazdy w odstępach co ok. 3 mce na 5 dni po 2,5 godziny na każde dziecko. Wiąże się to oczywiście z dodatkowym kosztem noclegów, dojazdu i wyżywienia, które muszę ogarnąć. A do Warszawy mamy ok. 400km ;)\nSą niesamowite postępy. Zarówno u Ignasia, jak i u Zosi. Chwali nas pani dr Neurolog, chwalą nas rehabilitanci. Mówią, że widać miłość, pracę, czas i....pieniądze włożone w dzieciaki. Te pieniądze, to wielka zasługa całej naszej społeczności, która pomaga nam w osiągnięciu milowych kroków w rehabilitacji. Tyle razy już dziękowałam, ale to właśnie dzięki dobrym sercom ludzi, nasze dzieci tak bardzo odbiły się od dna i robią postępy.\nJestem wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób nam pomagają dozgonnie wdzięczna. I wierzcie, że kiedy to piszę, to mam oczy pełne łez wzruszenia.\nMam uruchomioną całą sieć możliwości wspierania w rehabilitacji naszych dzieci:\n1. Akcja charytatywna na allegro\n(można samemu tam wystawiać i w ten sposób pomagać). Jest już sporo osób z całej Polski, któe wystawiają swoje przedmioty i część ze sprzedaży przeznaczają na rehabilitację Ignasia i Zośki.\n2. Jest grupa na fb, która licytuje w komentarzach przedmioty, tam idzie nam dość cienko. To dlatego, że sama wszystko ogarniam i niestety nie mam czasu na siedzenie ciągle w internecie. A nie mam pomocy wolontariuszy, którzy chcieliby się tymi aukcjami, wystawianiem, pilnowaniem wpłat, etc. i szukaniem sponsorów zająć.\nWSPIERAMY IGNASIA! na FB\n3. Jest Zrzutka, która już się niedługo kończy. Na zrzutce jest już zebrana kwota, z której będziemy w stanie pokryć koszta rehabilitacji w Ośrodku Neuron w Małym Gacnie, gdzie dzieci mają intensywne ćwiczenia przez 2 tygodnie w połowie października 2021.\nRazem mamy tę moc! Zbieramy dla Ignasia i Zosi na całoroczną rehabilitację w 2021 roku.\n4. Jest pomoc od wspaniałej Fundacji EY, z którą nawiązaliśmy kontakt, która zapewniła nas, że będzie nam pomagać raz na jakiś czas i wspierać nasze wysiłki w organizowaniu funduszy na rehabilitację.\nI mam całą rzeszę Dobrych Aniołów, które są z nami na tym Portalu i nam pomagają!\n» Powitanie Cudeńka ❤\n» Śmierć jest częścią życia\n» Nasze marzenia .,,Nowa kuchnia"\n» Tydzień 31,32,33,34,35/2021 Wakacyjne podróże małe i duże ;-)\n» ❤ Nowe ❤\n» Czas na studia\n» Ślicznie dziękujemy:)))\n» Nasza Kruszyna po operacji\n» Uodzinki Fanki TIK TOKA\n» Mamy przybory szkolne\n» operacja ostatniej szansy...\n» ❤ Nasze maleńkie CUDA ❤\n» Dzień u Weterynarza\n» wyjazd trzydniowy\n» Dziękujemy za przybory przedsiębiorstwu handlowo usługowe u Bam\n» Tydzień 27,28,29,30/2021 Połowa wakacji - samodzielne kroczki ;-)\n» Edit z dn. 31.08.2021 Jesteśmy w Tratwie! Ahoj Ciocie i wujkowie!\nKilka spraw naszej rodziny❤❤❤\nAle to już było .... ❤Od dziś w komplecie czyli 2 +10 ❤Życie znowu nabrało tempa i kolorytu... Spacery...spacery..spacery... Miało być miło ale...\nRDD Sokołów Podlaski :) dobro się dzieje ...\nruszyła szkoła dwoje dzieci w 5 klasie , jedno w 2 klasie i jedno w 7 :) oraz 4 dzieci w jednym przedszkolu , zaczeliśmy zajęcia z logopedii z maluchami i...\n❤"Nikt mnie nie kocha"\nPoniedziałek...to nie był dobry dzień dla jednego z Promyczków. Dla niego życie wstrzymało oddech i ponownie świat się zatrzymał...walczył sam ze sobą,...


[24tp.pl] Pustelnica, mistyczka, święta\nPustelnica, mistyczka, święta\nTakie proroctwo z ust jednej z sióstr zmartwychwstanek usłyszała w 1938 r. pochodząca z Kęt Mieczysława Faryniak, właścicielka dursztyńskiej Skałki. W jej życiu było wszystko: grzechy młodości, miłość do mężczyzny, poszukiwanie śmierci, nawrócenie, heroizm, ale też niezwykła delikatność i pokora. - Tak wrażliwego systemu nerwowego w całej swej praktyce lekarskiej jeszcze nie spotkałem - powiedział kiedyś jeden z badających ją neurologów.\nW Dursztynie, w którym spędziła większość swojego życia, pozostały po niej liczne ślady. Starsi dobrze pamiętają szczupłej postury kobietę, zawsze ubraną na brązowo - w lecie w gumowcach, a w zimie z przypiętymi nartami, a młodsi (dzisiejsi 60- i 70-latkowie) lekko przygarbioną staruszkę. - Gołąbeczek, siwiuteńki. Życzliwa, skromna, uczynna, błękitne oczy - żywe, głębokie spojrzenie - tak opisuje ją po latach Jacek Świst, psycholog mieszkający w Dursztynie.\nMieczysława Faryniak urodziła się 6 grudnia 1903 r. w Kętach. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjęła naukę w Krajowej Szkole Kupieckiej, a następnie zatrudniła się jako urzędniczka bankowa. Do położonego na Spiszu Dursztyna przygnała ją chęć ocalenia samej siebie przed nieszczęśliwą miłością. Był rok 1935. Wcześniej bez pamięci pokochała Austriaka Kurta Schwabe. I choć sama nie odznaczała się jakąś nadmierną pobożnością, to bolało ją, że Kurt był protestantem. Ukochanego wyidealizowała. Do tego stopnia, że nadała mu romantyczne imię Konrad. Lubili razem spędzać czas na wycieczkach i kontemplowaniu przyrody. Ale Kurt nie był ideałem. Skupiony na sobie i swoich potrzebach, nie dostrzegał pragnień Mieczysławy. "To, czego on oczekuje ode mnie, zabija mnie - pisała w pamiętniku. - Nie jestem stworzona do wolnej miłości".\nRozczarowanie zawiodło ją na skraj rozpaczy. Któregoś dnia, stojąc w oknie, badała odległość pomiędzy sobą a brukiem. "Wychyliłam się - pisała. - Wtedy usłyszałam głos w sobie, mój - ale nie mój: "Tu smutno i TAM smutno". To była przełomowa chwila. Wiedziała już, że sama sobie nie poradzi i musi szukać pomocy. Cierpiąc na chroniczną bezsenność, sięgnęła do dzieł amerykańskiego filozofa Moulforda, filozofii Gandhiego i religii hinduskiej. W tej lekturze odkryła rzecz zaskakującą, że Bóg jest i że można go kochać! I że są ludzie, którzy kochają Go miłością taką, jaką ona kocha człowieka. Znaleziona w starym modlitewniku babci Sekwencja do Ducha Świętego, a zwłaszcza jej zawołania, uświadomiły jej, że nie musi szukać Boga wśród obcych religii i filozofii, bo rodzice wychowali ją w wierze katolickiej.\nPrzepiękna panorama Tatr i Gorców, widok na Trzy Korony i majaczącą na zachodzie Babią Górę powaliły ją na kolana. W miejscu, z którego po raz pierwszy zobaczyła Tatry, postanowiła wybudować chatę. Odkupiła w tym celu końce leżących u stóp Czerwonej Skały działek i stopniowo aklimatyzowała się do otoczenia. Nie obyło się jednak bez zgrzytów. - Oto ci panna w krótkich spodenkach przyszła tu gorszyć naszą młodzież - nawet i takie głosy się odezwały. Na zakupionym przez siebie terenie zleciła wybudowanie drewnianej chaty - pustelni, tak lichej, że miejscowi nazwali ją Betlejemką. Czas mijał, zmieniała się Mieczysława. Zaczęto mówić o niej pustelnica lub Pani ze Skałki. Ograniczając swoje potrzeby do minimum, nie stroniła jednak od ludzi. - Któregoś dnia wpadła na taki pomysł, żeby każda gospodyni, która piecze chleb, upiekła jeszcze jeden dodatkowy. Wołała na niego "chlebosek" - wspomina 92-letnia dziś Filomena Hornik. - Zbierała potem te "chleboski" i zanosiła tym, którzy ich potrzebowali.\nNiefortunna decyzja o zakupieniu kozy zaważyła na jej dalszym losie. Na Spiszu żaden chłop kozy trzymać nie chciał, a tu "pani z miasta" kozę kupiła - dziwili się gospodarze. "Gdy ludzie zobaczyli na Skałce kozę, od razu zmalałam w ich oczach do zera, pogardzili mną z miejsca" - pisała w swoich wspomnieniach. Odtąd, jak tylko chcieli jej dokuczyć, wołali na nią koza lub, przechodząc obok, meczeli wymownie. Nie przeszkodziło to Mieczysławie wywierać duży wpływ na ich życie. Spragniona codziennej Eucharystii, objęła pieczę nad pozbawionym kapłana kościołem, zajęła się też religijnym wychowaniem dzieci.\nPewnej jesiennej nocy 1944 r. obudziło ją stukanie do drzwi. To lekarz Rajc z Frydmana z żoną i 3-letnią córeczką szukali wytchnienia w ucieczce. Zmartwiała. Wiedziała, że niespodziewani goście są Żydami i wiedziała, czym grozi udzielenie im pomocy. Zapewnili ją jednak, że chcą odpocząć tylko przez chwilę, a potem pójdą dalej. - Las ma swój kres. Zima idzie. U mnie zostaniecie - zdecydowała niespodziewanie. Z malutką Ewą przeszła kilka wiosek, prosząc zaprzyjaźnione rodziny o przygarnięcie dziewczynki, gdyż płacz dziecka mógł zdradzić kryjówkę rodziców. Dopiero po długich staraniach udało jej się ulokować Ewę u pewnej dursztyńskiej rodziny, w której też były małe dzieci. Żydowskiemu małżeństwu oddała swój dom, a sama na 7 miesięcy przeniosła się do wykutej przed wojną jaskini.\nPaństwo Rajcowie już nie żyją. Umarli pod koniec lat 90. Ewa, ich córka, mieszka na Słowacji i jest okulistką. Podobno w tamtą straszną noc na pytanie pani Rajcowej co będzie, gdy przyjdzie gestapo, Pani ze Skałki odparowała: "Wtedy chwycimy się za ręce i razem pójdziemy do nieba!" - I w jakimś sensie słowa dotrzymała - opowiadała odnaleziona po latach Ewa. - Ojciec zmarł w 1988 r., rok później odeszła mama, a po roku dołączyła do nich pani Faryniak. Wzięli się za ręce i poszli do nieba.\nWojna się skończyła. Spisz wrócił do Polski. Żydzi ocaleli. Krótko po wojnie z własnej inicjatywy Pani ze Skałki została pierwszą nauczycielką i pierwszą kierowniczką polskiej szkoły w Dursztynie. Nawet po tym, jak w 1948 r. zrezygnowała z uczenia, nadal zajmowała się dziećmi. Stworzyła im coś na kształt przedszkola. - Robiła z nami takie spotkania, tzw. Aniołki - wspomina po latach Maria Bigos. - Spotykaliśmy się od św. Katarzyny do wiosny w wybranych chałupach. Dziewczynki uczyły się szycia i haftowania, a chłopcy majsterkowania. Spotkania te mocno zapadły w pamięć dzisiejszych 70-latków. - To był dla nas błogosławiony czas - opowiada Helena Bratkowska. - Uczyła nas dobrego zachowania, kultury osobistej i modlitwy, a wszystko to przeplatane było pracą. Zawsze, gdy we wsi było jakieś wesele, ona urządzała dla nas osobne "wesele" tylko po to, żebyśmy nie uczestniczyli w zabawie dorosłych - dodaje.\nDziś Mieczysławy Faryniak już nie ma. Umarła w 1990 r. Wyraźnym śladem po niej są mieszkające w Dursztynie siostry niepokalanki, którym w 1971 r. przekazała Skałkę. Zostały też 4 tomy zatytułowanego Tchnienie Ducha Świętego pamiętnika i garść wierszy o pięknie Tatr i okolicznych skałek. Jak stała, tak stoi Betlejemka, tyle że w towarzystwie ukończonej w 1960 r. kaplicy Ducha Świętego. - Tak żyła, tak mieszkała i tu się modliła pani Mieczysława - opowiada oprowadzająca po nich obu niepokalanka, s. Marianna. Jest też wydrążona w skale grota Michała Archanioła, w której przez 7 miesięcy mieszkała Pani ze Skałki, i skromna mogiła na dursztyńskim cmentarzu z drewnianym krzyżem i podmurówką z wapienia, na której często palą się znicze.\nJak ważną postacią dla miejscowych i przyjezdnych była przybyła z Kęt emerytowana urzędniczka bankowa, świadczą świadectwa tych, którzy dzięki niej odmienili swoje życie. Za jej przyczyną wielu wstąpiło do zakonu, zostało księżmi lub wyrwało się z nałogów. Pracę, którą wykonywała na rzecz lokalnej społeczności, docenił w osobnym liście sam arcybiskup Karol Wojtyła. Na przestrzeni tych wszystkich lat przez Skałkę przewinęło się mnóstwo osób duchownych i świeckich, a sama Mieczysława, jako doznająca objawień mistyczka, trafiła do Leksykonu mistyki Petera Dinzelbachera. Notatkę o niej znaleźć można między biografią świętej Faustyny a życiorysem Ojca Pio.\nWedług potwierdzonych już informacji z inicjatywy Prowincji Zakonnej Franciszkanów (OFM) trwa zbieranie materiałów dotyczących życia i duchowej sylwetki oraz działalności charytatywno-wychowawczej Mieczysławy Faryniak. - Jest to na razie proces wstępny - podkreśla odpowiedzialny za gromadzenie materiałów o. Zenon Styś - prowadzony z myślą o wystąpieniu do władz kościelnych o rozpoczęcie dochodzenia diecezjalnego w sprawie jej beatyfikacji.\nOdwiedzin: 15383\tAktualizacja 2017-04-16 14:29:54


Pracujesz za granicą? Po powrocie czeka cię kwarantanna. Kierowców też? | Szczecin Nasze Miasto\nPracujesz za granicą? Po powrocie czeka cię kwarantanna. Kierowców też?\nOskar Masternak 26.03.2020\nTaki efekt przyniosło rozporządzenie ministra zdrowia dotyczące zaostrzenia kontroli na przejściach granicznych. Od piątku każdy, kto chce wjechać na terytorium Polski, musi liczyć się z dwutygodniowym zakazem opuszczania własnego domu lub specjalnego ośrodka.\nKoronawirus a granice. Jak to teraz będzie?\nDo piątku mają czas na decyzję mieszkańcy pogranicza pracujący u sąsiada. O północy z czwartku na piątek przestanie ich obowiązywać wyłączenie z obowiązkowej kwarantanny dla osób przekraczających granicę. Będą mogli pracować dalej tylko, jeśli zdecydują się na zamieszkanie w kraju, w którym pracują.\nProblem dotyczy w naszym regionie kilku tysięcy osób pracujących po niemieckiej stronie granicy (w dużo mniejszym stopniu także Niemców pracujących w Polsce). Do piątku są oni jeszcze wyłączeni z obowiązku 14-dniowej kwarantanny dla osób przekraczających granicę.\nTeraz będą musieli wybrać, albo nie jadą do pracy, idą na urlop, albo szukają sobie mieszkania w Niemczech. Jeśli pracownicy przygraniczni zdecydują się na przejście kwarantanny (traktując to jako formalny powód nieobecności w pracy), to otrzymają zaświadczenie od sanepidu w swoim powiecie, ale wyłącznie na swój wniosek.\nTrzy kolejne przypadki zakażenia koronawirusem w naszym regionie\n- Na załatwienie wszystkich formalności dano nam zaledwie dwa dni. To trochę mało, jak chce się znaleźć pokój czy mieszkanie. Szczególnie jak w podobnej potrzebie jest setki osób. Pozostają jeszcze kwestie finansowe, bo z tego co wiem, to nie każdy pracodawca chce dopłacać do kosztów wynajmu mieszkania - mówi Andrzej Korytkiewicz, który od pięciu lat pracuje w Niemczech, a mieszka na stałe w Polsce.\nZ takiego rozwiązania jest zadowolony natomiast Janusz Żmurkiewicz. Prezydent Świnoujścia sam apelował o wprowadzenie takiego rozwiązania, by chronić mieszkańców swojego miasta.\n- Naszym największym zmartwieniem była, jak dotąd, nieszczelność granicy polsko-niemieckiej. Obawy związane z możliwością "przywiezienia" koronawirusa z pracy u naszych zachodnich sąsiadów, spływały do mnie niemal codziennie. Zareagowałem na to wysyłając pismo do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z prośbą o reakcję liczyłem na szybszą odpowiedź. Dziś możemy odetchnąć z ulgą. Wątpliwa to satysfakcja, ale bez wyrzutów sumienia mogę dziś spojrzeć Państwu w oczy, że zrobiłem to co powinienem, by ochronić was, wasze rodziny i współmieszkańców - podkreśla prezydent Żmurkiewicz.\nA co z kierowcami?\n- Jestem kierowcą i codziennie przekraczam granicę z Niemcami. Co teraz? - dopytuje pan Paweł.\nZ obowiązkowej czternastodniowej kwarantanny zwolnieni będą kierowcy transportu międzynarodowego. Kierowcy autobusów i TIR-ów będą mogli w dalszym ciągu wykonywać swój zawód.\nGość 27.03.2020 09:20:44\n26 marca, 13:19, Gość:\nJak ma się sprawa z kierowcą TIR, zatrudnionym w niemieckij firmie, który chce na weekend wrócić do PL ? a w poniedziek musi być w pracy ?\nWyjmij kartę z tacho i do domciu plus prawo jazdy i bez problemu. Gr.kierowca\nGość 27.03.2020 04:55:53\nDlaczego kierowca może przekroczyć granicę a ktoś pracując na stałe w Niemczech nie ma takiej możliwości. Jeżeli jest obowiązek kwarantanny to powinien dotyczyć wszystkich\nGość 26.03.2020 13:19:57\nGość 26.03.2020 11:07:09\nA co z lekarzami pracującymi po stronie niemieckiej?\nTerytorialsi pomagają w Szczecinie i regionie. Organizują transporty żywności\n"Pomóżmy tym, którzy pomagają". Wielka mobilizacja!\nMłodzi muzycy grają dla szczecińskich lekarzy\nMandaty za łamanie nowych zasad walki z pandemią koronawirusa. Kilkadziesiąt minionej doby\nRadni Szczecina do prezydenta: "Potrzebna jest pomoc dla mieszkańców"\nKilkadziesiąt ton żywności, chemii gospodarczej i środków czystości oraz dezynfekujących przekażą swoim podopiecznym ośrodki pomocy społecznej i organizacje pomocowe. Tyle przewiozły w ostatnich dniach pojazdy zachodniopomorskich terytorialsów.\nTrzydzieści osób minionej doby ukarali policjanci mandatami za lekceważenie zasad walki z pandemią, a kilkaset w ciągu tygodnia. Są za to wątpliwości, jak i kto ma karać specjalnymi grzywnami do 30 tys. zł.


Siemianowice Śląskie: bonus u dentysty dla seniora - wiadomości i aktualności stomatologiczne\nSiemianowice Śląskie: bonus u dentysty dla seniora\nEuropejski Dzień Seniora - 20 października (fot. pixabay)\nZ okazji Europejskiego Dnia Seniora (20 października) nestorzy będą mogli leczyć zęby za połowę ceny.\nPrzedsiębiorcy z Siemianowic Śląskich 20 października zaoferują swoje produkty i usługi z 50 proc. zniżką. Są wśród nich także lekarze dentyści.\nPacjenci, którzy ukończyli 60. rok życia będą mogli w tym dniu w gabinecie dentystycznym przy ul. Powstańców 6/4 wyleczyć ubytki.\nNatomiast w przychodni Dentomed Stomatologia i Lekarze Specjaliści, przy ul. E. Orzeszkowej 20 skorzystają z jeszcze szerszej oferty, bo w promocyjnej cenie dentysta założy wypełnienie światłoutwardzalne, wykona ekstrakcję, a nawet wszczepi implant.\nWystarczy zarejestrować się 20 października, a wizyta może być zrealizowana do końca miesiąca, zaś implantacja - nawet w późniejszym terminie.\ndentysta opieka stomatologiczna seniorów