Swędzące nogi veins przyczyny i leczenie - Cellulit z żylakami\nSwędzące nogi veins przyczyny i leczenie\nSwędzący Proszek z TakaPaka Tula Flebologiczne Centrum Ulica Dekabrystów 6\nLekarstwem na pajączków na krem do twarzy wewnątrznaczyniowe laser obliteracji wideo, Jak jest zakrzepowe zapalenie żył głębokich kończyn dolnych zakrzepica nogi i ciśnienia. Ciągnąc żyły na nogach po zabiegu maść domowy z żylakami, tworzenie się zakrzepów krwi w żyłach nóg pęcznieje Kuracja żylaków opinie.\nDlaczego odczuwamy swędzenie? zakrzepica zatoki jamistej przyczyna\nCRH Vsevolozhsk phlebologist chirurgii laserowej na nodze żyły w Moskwie, Klinika 7 żylaki Maść zakrzepicę i żylaki dolnych. Rada Bubnovskaya z żylakami zabiegi żylaków na nogach, występowanie żylaków u mężczyzn zakrzepowe zapalenie żył zwiększona liczba płytek krwi.\nMIRALEX e-TV ODC. 4 ŚWIĄD - PRZYCZYNY POWSTAWANIA, OBJAWY, LECZENIE kurcze nóg żyły\nŻylaki korzeniowe Adama skuteczna maść z popękane, phlebologist w Diesnogorsk Centra żył w Petersburgu. Jak pozbyć się żylaków na nogach wideo obuwie ortopedyczne z żylaka, pieczenie żyły w nogach Traktuję żylaki.\nBÓL STOPY - przyczyny. Jaka choroba objawia się bólem stopy? Vascular Surgery w Petersburgu\nKtóry pomógł osteopatii z żylakami jacuzzi i żylaki, maści i tabletki z żylaków troksevazin czy ze względu na żylaki nóg zdrętwiałe. Klinika Chirurgii Naczyniowej Vladimir gdzie można zrobić test phlebologist, Malyshev żylaki się natychmiast zdumiewające odkrycia w leczeniu żylaków zakrzepica powodu złamania.\nCzerwone Plamy Na Skórze DOMOWY SPOSÓB - Choroby Skóry zewnętrzne detraleks hemoroidalny zakrzepica\nKrasnodar phlebologist komunalnych wypukłe żyły na nogach, że jest, skuteczny środek ludowej na zakrzepowe zapalenie żył Wszystko o ekspansji żyłach nóg. Flebektomia żyły nóg zawarte w OMC zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych traktowane owrzodzenia, żylaki w dolnej chirurgii kończyn gimnastyka z żylaków przy stole.\nSwędzenie, pieczenie, wysypka - Czas na zdrowie flebologii laserowa w Niżnym Nowogrodzie\nLifestream żel żylaki ćwiczenia z żylakami kończyn dolnych, Vein klinika chirurgii żylaki w nogach Neumyvakin. Soda oczyszczona z opinii żylaków detraleks ile pić, gdy żylaki na nogach, jak korzystać ALMAG 01 z żylakami Leczenie żylaków sportu.\nswędzenie Oddział Chirurgii Naczyniowej Szpitala\nCo zrobić, gdy nogi żylaków kiedy możliwe jest zajście w ciążę po operacji żylaków, Zakrzepica żył mózgowych następstwa zakrzepica żyły wrotnej. Usunąć obrzęk nogi z żylakami Badanie żylaków, darsonval leczenie popękane żylaki zakrzepica.\nSwędzenie skóry – przyczyny i naturalne sposoby leczenia Rafael Grigorian phlebologist\nBezkrytycznie wideo żylaki Aspirin Cardio-zakrzepowe, Niebieski gliny z żylakami hemoroidalnej konsekwencje zakrzepicy. Objawy żylaków na Laserowe leczenie żylaków w sumaka, Jak budować z żylakami czy przez żylaków fitnessu.\nBruzdy na paznokciach – przyczyny i leczenie varicosis remedium traktowanie ludowa\nSanatorium w leczeniu żylaków ból podczas zakrzepicy żył, Blog Xenia Strizhenko z żylakami ból w kostce z żylakami. Miniflebektomiya w Niżnym Nowogrodzie Przygotowania do żylaków, materac medyczny z żylakami Opinie varifort forum.\nCo to znaczy, gdy swędzi Cię... leki stosowane w przebiegu żylaków\nPunkty akupunktury dla żylaków Flebologii Savelyev C, Zapobieganie ostrej zakrzepicy żylnej Jeśli widzisz niebieskie żyły na nogach. Żylaki pszczoły chirurgii naczyniowej Pirogov nmhts, ropne zapalenie zakrzepowe żylaki w udo.\nSwędzą Cię pięty? gdzie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich\nMiałem zakrzepicę zatok zacierania zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych, blizna z żylakami powtarzające się operacje żylaków. Żylaki miednicy pytanie żyły na nogach dziecka 8 lat, Pierwszy Gradskaya żyłowe Prywatna Klinika żylaki.\nSwędzenie skóry i skutki drapania Vita klinika Wołogdy phlebologist\nLeki na ból w nogach z żylakami ciężkości w nogach żyły niż leczyć, gdzie najlepsze flebologów Moskwa jod oczek zakrzepowe. Zakrzepowe zapalenie żył, nie można jeść i pić Leczenie żylaków kliniki w Moskwie, Leczenie żylaków ćwiczeń żylaki u dzieci w wieku 12 lat.\nGRZYBICA SKÓRY - przyczyny, objawy i leczenie Mogę jeść sezamu z żylakami\nWojskowy Szpital Kliniczny Chirurgii Naczyniowej Kijowie Instytut usuwania pajączków, Jak chronić się przed zakrzepowe aspiryna zakrzepica. Ostra zakrzepica żył głębokich choroby czy możliwe jest, aby pilotować samolot w zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych, Analiza na cenę zakrzepicy in vitro pończochy przeciwżylakowe klasy kompresji.\nWyprzenie – przyczyny, objawy, leczenie Co jest niebezpieczne żylaki macicy podczas porodu\nOznaki żylaki na nogach u kobiet i leczenie Pyatigorsk. Leczenie żylaków, szpitalne leczenie zakrzepicy zakrzepica niż niebezpieczne. Gwiazdy żyły w nogach najlepsze kapsułki z żylakami, obrzęk kończyn na żylaki, które wykonują Koszt flebologii w Niżnym Nowogrodzie.\nBLOK EKIPA 62 (COMEDY CENTRAL), PROBLEMY Z MAŁYM Lek z żylakami\nOstra zakrzepica krezkowych legginsy z opinii żylaków, rada Bubnovskaya z żylakami Charków Instytutu Chirurgii Naczyniowej. Operacje lotnicze zakrzepowe na Ukrainie żylaki Chyavanprash, pajączki teleangiektazja żylaki nóg obrazki foot.\nSwędzenie żylaki venlechenie\nŻyły ciąża żylaki w pochwie bardzo duże żyły w nogach, Pająk żył powoduje, że dziecko specjalizacja w Flebologiczne dla chirurgów. Joga krzywda z żylakami żył które to żele i maści żylaków, IPL usunąć żyły pająka GOSTR zakrzepica żył głębokich.\nUporczywe swędzenie i opuchlizna – jak leczyć pokrzywkę alergiczną? Skleroterapii żył nóg etoksisklerol\nVarifort cena Rostov ból nóg po żylnej rozsianym, Krem z żylakami. olej rekina żylaki fizjoterapia. Phlebologist na Leninsky Prospekt Zastosowanie ziół do żylaków, boli żyły w nogach w nocy, co robić pęcherze na żyłach nogi.\nWstydliwe swędzenie - Zbigniew S. zakrzepica hemoroidy powodu tego, co\nOperacja żylaków opinie brązowe żyłki na nogach, usunięcie obrzęk zakrzepowe zapalenie żył głębokich kończyn dolnych olejki eteryczne z żylakami. Zdjęcie na żylaki jąder Metody leczenia żylaków, skleroterapii, pajączki marskość jak usunąć pajączki na twarzy.\n#Swędzenie skóry głowy żylaki i leczenie środków ludowej\nMaść vishnevskogo aplikacja zakrzepowe Vein Center w Samarze opinii Magi, Transmisja Elena Malysheva o leczeniu żylaków czy jest to możliwe po usunięciu żyły latać na siebie. Boli żyły w nogach i stopach ze względu na to, co pojawia się żylaki, kupić urządzenie z żylakami codzienne menu dla żylaków.\nProblemy z grzybicą [Wirtualna Poradnia] badania krwi dla markera zakrzepicy\nKtórzy się całkowicie wyleczyć żylaki jest to możliwe do czynienia z opłat za żylaków, jak pończochy uciskowe pomóc z żylakami Centrum Chirurgii Naczyniowej nazwie Burakovsky. Phlebologist Novo-Peredelkino Rejonowy Czy heparyny pomoc z zakrzepicą, skuteczny środek ludowej na zakrzepowe zapalenie żył żylaki szkodliwych produktów.\nUsunąć żylaki w nogę\nJak odebrać pończochy przeciwżylakowe dla kobiet w ciąży\nSkleroterapia Pająk żył na nogach cenie\nVein Laser Center w Władywostoku\nKlinika i leczenie zakrzepicy\nFlebektomia żyły nóg zawarte w OMC\nLyapko mata z żylakami


Jakie ryby można złowić w porcie Góra Kalwaria\nWitam . Chodzi mi o port w Górze Kalwarii ,i moje pytanie jest takie jakie ryby tam wystepuja . I na co jest najlepiej je lowic o tej porze roku bo poZniej to jakos sie rozkrece ;D [2012-04-10 22:08]\nDrzewiej wielgachne sumy łapali... Było w bród płoci, leszczy i uklei. Teraz nie wiem :]\nPonad osiem lat mieszkam w Górze i w miare regularnie odwiedzam port ale suma w samym porcie nie widziałem ani nie słyszałem. Natomiast aktualnie najwięcej jest tam drobnego leszczyka, takie same krąpiki, niewiele większe okonie, płotki i można trafić przyzwoite japońce. Najpopularniejsza metoda z tego co obserwuje to bacik i ew. spławikówka a z przynęt kukurydza i białe robaki. Aktualnie jest przyzwoity poziom wody w porcie tak więc próbuj i napisz jak było.\nDzięki jutro lub pojutrze mam się zamiar wybrac . Mam nadzieje na jakiegos lesszcza lub jakas rybke wieksza złapie , ale zobaczymy :D [2012-04-11 18:04]\nAhhh :/ byłem w porcie i nic nie złapałem ... nawet bran za bardzo nie było . Łowiłem na białego i na grunt i na splawik i jedyne co to plotke zlapalem ... . Jak myslicie robie cos zle? [2012-04-12 21:22]\nA innym jak szło?? Może po prostu ryba nie brała:)\nwlasnie byłem i dzis na porcie ,tyle ze na spinning , jedno branie i tylko tyle ... a tak od ok 2 tygodni nikt nic na tym porcie nie łapie !! Może ryba nie chce brac ...A i takie pytanie na co mozna tam lapac tak najskuteczniej. bo ja jednyna rybe jaka tam zlapalem to krap niecale 24 cm na czerwonego z gruntu . [2012-04-17 22:16]\nTak jak pisałem Ci wcześniej, gruntówka nie jest najlepsza na port, jeżeli nie posiadasz tyczki lub bacika to próbuj na spławikówke ale "delikatnie" i najlepiej ze stałym spławikiem a przynęte uzupełnij o kuku. p.s. ze spinningiem poczekaj do maja [2012-04-18 08:14]\nno dobra poslucham sie twojej rady . W kwesti spławika to 3 g wystarczy ? I na stałe czyli że na gumki ?? [2012-04-18 22:05]\nMoże być na gumki, 3 gr. spoko w którym miejscu do tej pory łapałeś? Z tego co się orientuje to płotki, krąpie i drobniutkie leszczyki coś tam skubią.\nja łapie przy ujsciu wisly do portu , jak zaczyna sie wielka gora piaskowa :D Złapałem tam na grunt dosc okazalego krąpia , 22 cm ,na 5 wypadow dobra i taka rybka . Dzis przerabiam moje wedzisko na spławik i pójde jutro na ryby , ustawie sie tam gdzie inni wedkarze cały czas siedza , czyli naprzeciwko wielkich metalowych rusztowan czy co to jest , tam co sie nie przyjdzie wedkarzy od groma . A i pytanie jesli ide na leszcze lub krapia na splawik to jaki grunt i haczyk oraz przyneta ? [2012-04-20 18:14]


Obrady Synodu Diecezjalnego w Bielsku-Białej – Diecezja Cieszyńska\nObrady Synodu Diecezjalnego w Bielsku-Białej\nW sobotnie popołudnie 24 listopada w sali “Augustany” w Bielsku-Białej obradował w ramach IV sesji VI kadencji Synod Diecezji Cieszyńskiej.\nBp Adrian Korczago powitał zebranych, wspomniał zmarłych w tym roku członków Synodu – Jerzego Kłodę, ks. Adama Podżorskiego i ks. Alfreda Stańka oraz przedstawił porządek obrad. Ponadto powołano sekretarzy i komisję skrutacyjną oraz przyjęto protokół III sesji Synodu z posiedzenia w marcu 2018 roku również w Bielsku-Białej. Ślubowanie złożyli nowi członkowie Synodu – ks. Alfred Borski, ks. Tymoteusz Bujok, ks. Karol Długosz, Urszula Gomola, ks. Bogusław Sebesta oraz ks. Jan Sztwiertnia.\nW dalszej części obrad kurator diecezji Tomasz Bujok przedstawił preliminarz na rok 2019, który został przyjęty przez Synod. Synodałowie podjęli także uchwałę dotyczącą praktycznego wymiaru konfirmacji w Diecezji Cieszyńskiej. Uczynili to w oparciu o wniosek konferencji duchownych z dnia 14 listopada 2018 roku (wniosek przyjęli wszyscy obecni duchowni przy dwóch głosach przeciwnych). Zaproponowana uchwała została przyjęta przez Synod w proporcjach: 49 głosów za, 25 przeciw, 13 głosów wstrzymujących.\nW wyniku przyjętej uchwały w roku 2019 i 2020 do konfirmacji po dwuletniej nauce konfirmacyjnej odbywającej się w parafii w wymiarze minimum 55 godzin przystąpią uczniowie w wieku 14/15 lat (klasy ósmej szkoły podstawowej). Od roku 2022 do konfirmacji przystępować będą uczniowie w wieku 15/16 lat (klasy pierwszej szkoły ponadpodstawowej) po dwuletniej nauce konfirmacyjnej w wymiarze 55 godzin.


World of Warcraft v2.0.1 EU Patch PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tReklama zamknie się za 15 sekund. Przejdź do serwisu »\nWorld of Warcraft v2.0.1 EU Patch\nRozmiar: 731.86 MB\nOficjalna łatka producenta na najlepszą w tej chwili na rynku grę MMORPG. Tradycją patchy wydawanych przez Blizzarda jest to, że kompletnie odmieniają rozgrywkę, przez co jest ona ciągle świeża. W tym przypadku jest podobnie. Większość modyfikacji dotyczy zmian w statystykach broni, czy postaci. Powoduje to większe zbalansowanie poszczególnych bohaterów i umożliwia wprowadzanie nowych sposobów rozwoju postaci. Ponadto usunięto całą masę bugów i dziur, przez co większość programów cheatujących nie będzie działało z wersją 2.0.1.


Miasto odstąpiło od umowy na budowę stadionu w Białymstoku - Money.pl\nStrona głównaMiasto odstąpiło od umowy na budowę stadionu w Białymstoku\nMiasto odstąpiło od umowy na budowę stadionu w Białymstoku\nZ powodu poważnego opóźnienia inwestycji, władze Białegostoku odstąpiły od umowy z polsko-francuskim konsorcjum Eiffage Budownictwo Mitex S.A. i Eiffage Construction na budowę stadionu miejskiego w Białymstoku - poinformował wiceprezydent Tadeusz Arłukowicz.\nStadion miejski jest budowany od ubiegłego roku, powstaje w miejscu dawnego obiektu, wciąż częściowo użytkowanego (na tym stadionie rozgrywa swoje mecze piłkarskie Jagiellonia Białystok).\nInwestycja ma już jednak znaczne opóźnienie, obecne zaawansowanie prac oceniane jest na 17 proc. Obiekt miał być oddany do użytku w połowie 2012 roku. To obecnie największa w regionie inwestycja powstająca przy znacznym wsparciu funduszy unijnych. Miała kosztować - według ceny z przetargu - 168 mln zł, łącznie z pracami przygotowawczymi.\nMiasto wystosowało w środę oświadczenie o odstąpieniu od umowy. Powołało się na fakt, że w przewidzianym umową terminie do 25 maja 2011 roku wykonawca nie wykonał pierwszego etapu robót budowlanych, a także nie dokonał aktualizacji harmonogramu prac.\nWładze Białegostoku przywołały też oświadczenie konsorcjum z 2 czerwca o tym, iż "umowny termin inwestycji jest nierealny" oraz że z dokumentacji rozliczeniowej wynika, iż zaawansowanie prac sięga zaledwie 17,2 proc.\nWedług oceny miasta, oznacza to co najmniej 6-miesięczne opóźnienie pierwszego etapu, a to oznacza, iż nie ma szans, by stadion był gotowy do końca maja 2012 roku.\nPowołując się na zapisy umowy, samorząd naliczył wykonawcy ponad 15,7 mln zł kary umownej. "Wykonawca musi się liczyć z tym, że jeśli po przeprowadzeniu (nowego) postępowania przetargowego, kwota będzie w tym wypadku wyższa, będziemy również dochodzili odszkodowania w tym zakresie, czyli różnicy między pierwszym a drugim przetargiem" - mówił na konferencji prasowej na budowie stadionu wiceprezydent Białegostoku Tadeusz Arłukowicz.\nWypowiadając umowę, zobowiązano wykonawcę do sporządzenia w ciągu miesiąca protokołu inwentaryzacji robót, zabezpieczenia przerwanych prac na swój koszt oraz wydania miastu placu budowy. Na podstawie protokołu inwentaryzacji strony ustalą wysokość wynagrodzenia należnego konsorcjum.\nArłukowicz dodał, że decyzja o odstąpieniu od umowy zapadła w sposób "bardzo przemyślany". Mówił, że na spotkaniu władz miasta z przedstawicielami konsorcjum w ubiegłym tygodniu uzgodniono m.in., że w ciągu kilku dni zostanie przedstawiony nowy harmonogram prac z uwzględnieniem opóźnień, do połowy lipca miały też zostać wykonane prace z tzw. żelbetonu. Jak powiedział Arłukowicz, uzgodnienia nie zostały jednak zaakceptowane przez wykonawcę.\n"Świadczy to o tym, że wykonawca nie traktuje nas poważnie, wykonawca nie traktuje poważnie mieszkańców Białegostoku. Wszyscy czekamy na ten obiekt" - dodał. Nowy przetarg miasto planuje ogłosić na początku lipca, po otrzymaniu protokołu inwentaryzacyjnego. W jego ocenie, nowy wykonawca mógłby zacząć prace na początku 2012 roku.\nMarek Pawlukiewicz z biura prasowego Eiffage Budownictwo Mitex S.A powiedział PAP, że jeszcze w środę firma planuje wydać oświadczenie w tej sprawie. Szczegółów nie podał.\nPo ubiegłotygodniowym spotkaniu władz miasta i przedstawicieli konsorcjum ujawniono, że punktem spornym było zadaszenie stadionu, które wykonawca chciał przeprojektować, na co nie zgadzał się ani autor projektu prof. Stefan Kuryłowicz (w poniedziałek zginął w wypadku lotniczym w Hiszpanii - PAP), ani władze miasta.\nPierwsze informacje o opóźnieniu inwestycji pojawiły się w mediach już kilka miesięcy temu. Jednak konsorcjum odmawiało wówczas komentarza, również władze miasta nie potwierdzały tych informacji. Dopiero w maju, podczas spotkania z mieszkańcami prezydent Białegostoku przyznał, że będzie opóźnienie, które może sięgać nawet pół roku.\nNowy stadion miejski w Białymstoku ma pomieścić 22,5 tys. widzów i spełniać standardy europejskie. Całe trybuny mają być zadaszone.\nPrzyznana na inwestycję unijna dotacja z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podlaskiego stanowi 63,7 proc. wartości inwestycji. Według władz Białegostoku, finansowanie unijne inwestycji nie jest zagrożone. (PAP)\nswi/ rof/ kow/ je/\nProces o budowę stadionu wciąż bez terminu


Zakład Remontowo - Budowlany S&J - Darmowy Katalog SEO - Darmowy katalog stron www\nZakład Remontowo - Budowlany S&J\nZakład Remontowo - Budowlany "S&J" jest kontynuacją rodzinnej firmy założonej w 1981 r., która nieprzerwanie działa do chwili obecnej.Wykonujemy roboty budowlane w zakresie wznoszenia nowych obiektów, modernizacji istniejących, wykończenia wnętrz, wykonanie dociepleń itp.Działamy na terenie Śląska, ze szczególnym uwzględnieniem miast: Będzin, Czeladź, Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec oraz Katowice.Naszą ofertę kierujemy zarówno do firm, jak i do prywatnych inwestorów.Niezależnie od wielkości zlecenia gwarantujemy profesjonalne podejście. Dysponujemy przeszkoloną załogą. Prace wykonywane są solidnie i terminowo, zgodnie z najnowszą technologią oraz w jak najwyższej jakości.Zachęcamy do zapoznania się z naszymi certyfikatami oraz referencjami.Serdecznie zapraszamy do współpracy!\nSzczegóły strony remontysj.pl:\nTytuł: Zakład Remontowo - Budowlany S&J\nSłowa kluczowe: remont, Będzin, Zakład Remontowy Budowlany, wykończenia wnętrz, roboty budowlane, Elewacje, Ocieplenia, Katowice, Tynkarstwo, Docieplenia, Remonty\nPodlinkuj stronę remontysj.pl:\nZajmujemy się wytwórczością blach dachowych od 40 lat. Nasze towary to m.in. blachodachówka, blacha trapezowa, panel dachowy, panel elewacyjny, blachodachówka z posypką, blachodachówka gontopodobna, blachy płaskie, gąsiory, śniegołapy, obróbki blacharskie kraków, membrany dachowe, rury stalowe, rynny plastikowe, wkręty farmerskie, parapety, kominki wentylacyjne, łączność dachowa, okna dachowe. Nasze blachy trapezowe i blachodachówki produkujemy z najlepszej kategorii blach stalowych, alucynku oraz ocynku. Na nasze wytwory udzielamy pisemnych gwarancji do 30 lat. Zachęcmy do przedstawienia się z naszą ofertą - ocena surowca na dach Gratis. Zapraszamy na nasze placówki znajdujace się w krakowie oraz skawinie.\nKnurów, Biuro projektowe, woj śląskie »\nNasza firma Dabo Bogdan Szewczyk działa na rynku woj śląskiego od 2009 roku. W tym czasie wybudowaliśmy już wiele domów oraz kilkanaście obiektów przemysłowych. Mamy w swoim dorobku już wiele remontów również pod konserwatorem zabytków. Naszym atutem jest to, iż obsługujemy budowy kompleksowo tj. od POZWOLENIA na budowę po oddanie do użytku. Posiadamy własne biuro projektowe. Posiadamy również doswiadczenie na szkodach gorniczych. ZAŁATWIAMY WSZELKIE FORMALNOŚCI ZWIĄZANE Z UZYSKANIEM WARUNKÓW ZABUDOWY W ZABRZU !!!!\nGeodeta Warszawa - Wszystkim klientom trafiającym do naszej firmy gwarantujemy pełną obsługę geodezyjną w zakresie przygotowania i realizacji wszelkich inwestycji o charakterze budowlanym, instalacyjnym tak w zakresie wykonawstwa jak i regulacji stanu formalno-prawnego przedsięwzięcia. Prowadzimy prace w zakresie: geodezji, kartografii, fotogrametrii, geoinformatyki, gospodarki gruntami, wyceny nieruchomości, pomiarów satelitarnych (GPS), systemów informacji geograficznej (GIS/LIS), geodezyjnej obsługi inwestycji budowlanych i przemysłowych, pomiarów odkształceń urządzeń i budowli, sprzedaży oprogramowania CAD/CAM/GIS, reprodukcji i poligrafii.


Odżywianie od kuchni: Uwaga! Mycie cytrusów\nUwaga! Mycie cytrusów\nWiele osób uważa, że mycie cytrusów jest niepotrzebne i oznacza stratę czasu oraz wody. Twierdzą, że jeśli skórki owoców czy też warzyw się nie je to mycie ich jest zbędne. Tak samo wygląda sprawa z jajami - nie jemy skorupek, ale powinniśmy je myć (więcej na ten temat tutaj).\nPomarańcze i inne cytrusy są transportowane z daleka, dlatego na ich skórkę nanoszone są konserwanty, które zapobiegają psuciu się. Najbardziej popularny jest imazalil, dzięki któremu owoce nie pleśnieją i trafiają do naszych domów. Substancja ta jest silnie toksyczna i może powodować nowotwory, bezpłodność, a także uszkadzać układ nerwowy. Dlatego pod żadnym pozorem nie wolno obierać nieumytych mandarynek!\nRzadziej stosowane są dwa inne konserwanty: tiabendazol (T. B. Z.), czyli E 233 oraz orto-fenylofenolan sodu (O. P. P.), czyli E 232. Tiabendazol jest syntetycznym fungicydem tj. środkiem grzybobójczym, którego dopuszczalne dzienne spożycie wynosi do 0,1 mg/kg masy ciała. Tiabendazol klasyfikowany jest jako substancja prawdopodobnie rakotwórcza dla ludzi. Środek ten ulega hydrolizie w wątrobie i jest wydalany przez nerki. Na szczęście nie zauważono żadnych efektów ubocznych przy dopuszczalnej dziennej dawce.\nOrto-fenylofenolan sodu jest stosowany przede wszystkim przeciwko rozwojowi grzybów z rodzaju Penicillium na owocach cytrusowych, jabłkach i gruszkach. Jako, że środek ten jest białym proszkiem łatwo rozpuszczalnym w wodzie, dlatego usuwany jest z owoców poprzez zwyczajne mycie. Podobno skonsumowane resztki wydalane są bez efektów ubocznych przez nerki w niezmienionej postaci.\nCzy konserwanty wnikają do miąższu owoców?\nPrzeprowadzono badania, których celem była ocena wysokości stężenia konserwantów na skórce i w miąższu pomarańczy. Na powierzchni owoców wykryto tiabendazol i imazalil w wysokich stężeniach. Natomiast w pulpie odnotowano stężenie tiabendazolu poniżej granicy wykrywalności, natomiast imazalilu w ilości 0,04 mg/kg pomarańczy (czyli w ilości poniżej Ostrej Dawki Referencyjnej ARfD, która wynosi dla imazalilu 0,05 mg/kg m. c.).\nOprócz konserwantów na skórce znajdują się nabłyszczacze, dzięki którym cytrusy wyglądają korzystnie i zachęcają nas do zakupu. Stosowane są: wosk pszczeli biały i żółty (E 901), wosk carnauba (E 903) oraz szelak (E 904). Wosk pszczeli biały i żółty sporadycznie może wywoływać reakcje alergiczne. Warto zaznaczyć, że wosk zawiera preparaty bakteriobójcze, mające chronić owoc przed gniciem.\nWosk carnauba (E 903) jest naturalnym woskiem roślinnym pozyskiwanym z liści palmy Copernicia cerifera, rosnącej w Brazylii. Ma wiele zastosowań (dzięki niemu miśki Haribo są takie błyszczące), nie tylko jako nabłyszczacz w przemyśle spożywczym. Wosk carnauba sporadycznie może wywoływać reakcje alergiczne, kontaktowe zapalenie skóry oraz może podrażniać żołądek.\nSzelak (E 904) jest wydzieliną czerwców pasożytujących na drzewach tropikalnych, która stanowi ochronną skorupkę dla ich larw. Substancja ta znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach gospodarki. Szelak jest uznawany za nieszkodliwy, ale może wywoływać alergię kontaktową, podrażnienia skóry.\nJest wiele metod mycia cytrusów: jednak najbardziej skuteczną jest mycie ich pod bieżącą gorącą wodą (około 60-70°C), przy użyciu szczoteczki.\nPodczas mycia cytrusów najbardziej zależy nam na usunięciu konserwantów. Tiabendazol całkowicie zostaje usunięty podczas mycia ciepłą wodą. Sprawa nie jest taka prosta w przypadku imazalilu - żadna z metod nie usuwa go całkowicie. Jednak najbardziej skuteczną jest gorąca woda. Pamiętajmy również o tym, aby po kontakcie ze skórką cytrusów myć dłonie. W przypadku, gdy nie umyjemy mandarynki czy pomarańczy, a następnie rąk to substancje te trafią do naszego układu pokarmowego.\nChciałam jeszcze zwrócić uwagę na wykorzystanie skórki cytrusów w kuchni. Do tego celu polecam tylko i wyłącznie cytrusy z ekologicznych upraw.\nNie powinniśmy rezygnować z cytrusów, ze względu na obecne na ich skórce konserwanty. Wystarczy je umyć i rozkoszować się ich smakiem :)\nAutor: Kamila o 18:59\nMy idealni 11 stycznia 2014 00:07\nBardzo ciekawy post. Sama przekonałam się jak działają środki które znajdują się na owocach ściąganych z dużych odległości. Uwielbiam cytrusy. Jednak przez parę lat nie mogłam ich jeść. Miałam silne uczulenie na środki którymi są pryskane. Na szczęście uodporniłam się trochę i obieranie ich nie jest już takim problemem.\nMilena 11 stycznia 2014 13:19\nCiekawie tutaj u Ciebie :) Pozdrawiam.\nBasia Bętkowska 11 stycznia 2014 23:36\nMądrze i apetycznie kolorowo:) Miło czytać i dobrze wiedzieć.\nProdukty BIO - blog 14 stycznia 2014 16:00\nFaktycznie wygląda super, kolorowe owoce plus biały wystrój kuchni, extra :)\nAnonimowy 26 lutego 2014 14:50\nMam pytanie skąd ten zielony dozownik na mydło????\nChomik 28 listopada 2014 00:38\nKupilem se wyciskarke taką 30 wat i kroje tylko cutrusa na pół i drąże puple na sok.\nSzkoda, ze to łajdactwo jednak przechodzi do pulpy!\nNo ale przynajmniej niemam poco myc skórki, wyciskam sok, połówki do kosza a ręce do mycia.\nAnonimowy 28 listopada 2014 11:55\nCzyli nawet soda/ocet nie poradzi sobie z dokładnym zmyciem konserwantów?\nDzieciakiija 20 kwietnia 2015 06:24\nBardzo ciekawy post, mam uczulenie na cytrusy ale bardzo je lubię. Na pewno przyda mi się ta wiedza. Pozdrawiam!\nTo jednak najlepiej jesc polskie owoce; oczywiście że są też pryskane ale mniej agresywnymi paskudztwami, niż te cytrusy i inne sprowadzane z zagranicy\nAnonimowy 4 grudnia 2015 12:02\nCytrusy owszem myć, ale zimną wodą! Gorąca rozszerza pory na skórce i sprawia, że toksyny wnikają głębiej.\nAnonimowy 25 kwietnia 2016 22:46\nGorąca woda rozszerza pory na skórze (ludzkiej), na owocach raczej nie, bo nie mają pod skórą krążącej krwi :) Zimna woda nie rozpuści zastygłych środków konserwujących, tylko je rozmaże. Gorąca woda z dodatkiem mydła, i do tego podwójne umycie, czyli umyć owoc raz przy użyciu wody i mydła, dokładnie spłukać, potem drugi raz tak samo (woda + mydło), i już. Ja tak robię od lat.\nDodam jeszcze, że tak samo warto myć banany. Wyczuliła mnie na to przed 25 laty lekarka pediatra, gdy miałam małe dziecko. Mądra lekarka, składam jej wielkie dzięki po latach, bo gdyby nie ona, to nieświadomie trułabym siebie i rodzinę.\nWarto też pomyśleć o myciu innych "zamorskich" owoców, które mamy w polskich sklepach, np. kiwi, mango, awokado (warzywo-owoc? :), itp.\nAnonimowy 19 listopada 2016 17:35\nNajpierw nalezy myc zimna, potem goraca - tak zalecil dla naszego dziecka (alergika) lekarz.\nUnknown 30 listopada 2016 23:47\nSpożywanie czy przetwarzanie skórek konserwowanych truciznami i woskiem jest szkodliwe dla zdrowia. Nawet po umyciu, nawet po obróbce termicznej skórki cytryn, czy innych owoców cytrusowych obrabianych chemicznie, nie nadają się ani do bezpośredniego spożycia ani do przetworów!\nAnonimowy 7 maja 2017 10:39\nWitam ! Szukałem takiego artykułu z premedytacją żeby opisać moje doświadczenia z niemytymi pomarańczami. Uwielbiam pomarańcze, potrafię ich zjeść 2-3 razy dziennie nawet po 3-4 duże sztuki. Niestety miało to fatalny wpływ na moje zdrowie, chyba moment obierania niemytych owoców. Dokładnie w nocy po dniu w który jadłem większe ilości pomarańczy czułem się fatalnie, kołatanie serca, zimne poty i w ogóle nie mogłem zasnąć. Sprawdzałem to na sobie kilkukrotnie w kilkudniowych odstępach i na 100% to wina toksyn z pomarańczy. Ostrzegam !!


18035310 Walcarka Bernardo HRM 610 (długość walca: 610 mm) | Maszyny i urządzenia \_ Maszyny do metalu | kominek | kominki | piece kozy | piece wolnostojące | piece kominkowe | wkłady kominkowe\n0.00złJesteś tutaj: szalonymax.plstrona głównaMaszyny i urządzeniaMaszyny do metaluPokaż wszystkie kategorieMaszyny i urządzeniaMaszyny rolniczePompy odwodnieniowePompy ściekowePompy hydrauliczne tłoczkowePompy hydrauliczne łopatkowePompy hydrauliczne zębateSilniki hydrauliczne orbitalne i orbitroleSilniki hydrauliczne tłoczkoweZawory i rozdzielacze hydraulicznePrzepływomierze i testery hydrauliczneSilniki elektryczneGlazurnicze, brukarskieMaszyny do drewnaKowadła i paleniskaLiczarki do banknotów i wagiMaszyny do kartonówSpawarki, półautomaty spawalniczeProstowniki i ładowarkiMaszyny do metaluUrządzenia do napraw blacharskich i zgrzewarkiBudowlaneAkumulatory hydrauliczne (hydroakumulatory)Dozowniki, frytkownice, grille, podgrzewaczeKuchnie, piekarniki, patelnie gazowe i elektryczneUrządzenia różnePozostałe18035310 Walcarka Bernardo HRM 610 (długość walca: 610 mm)\nKod produktu: 06-14505340.17złzobacz wszystkie18035310 Walcarka Bernardo HRM 610 (długość walca: 610 mm)Producent: 180 BernardoKod produktu: 06-1450\n2 mm Średnica walca\n1200 mm Głebokość\n550 mm Wysokość\n1030 mm Ciężar około\n120 kg Instrukcja obsługi:\nNiniejsza instrukcja obsługi zawiera ważne instrukcje bezpieczeństwa dotyczące prawidłowej instalacji, utrzymania maszyny w dobrym stanie, obsługi maszyny/osprzętu.Niewłaściwe przeczytanie, niewłaściwa interpretacja i niewłaściwe zastosowanie poleceń, zawartych w niniejszej instrukcji, mogą doprowadzić do powstania obrażeń ciała czy szkód materialnych.Właściciel maszyny / tego osprzętu jest wyłącznie sam odpowiedzialny za bezpieczne użytkowanie maszyny.Producent /dystrybutor nie ponosi odpowiedzialności za obrażenia ciała ani za szkody materialne powstałe wskutek niedbalstwa, niewłaściwej obsługi, zmian wprowadzonych na maszynie albo nieprawidłowego zastosowania [maszyny].Techniczne i optyczne zmiany mogą być przeprowadzone bez wcześniejszego zawiadomienia w toku dalszego rozwoju. Wszystkie wymiary, wskazówki i dane tej instrukcji obsługi są podawane dlatego bez zagwarantowania [, że są aktualne – przyp. tłum.]. Dlatego nie można dochodzić roszczeń prawnych na podstawie tej instrukcji obsługi.Tabliczki bezpieczeństwa na maszynie ostrzegają i pokazują, jak operator może uniknąć obrażeń. Właściciel maszyny musi zadbać o to, by tabliczki bezpieczeństwa pozostały na swoim miejscu i by były czytelne. Skoro tylko tabliczki będą nieczytelne, muszą zostać wymienione, dopiero wówczas wolno ponownie obsługiwać tę maszynę.\nOgólne wskazówki dot. bezpieczeństwa pracyWskazówki dot. bezpieczeństwa [pracy] oraz instrukcję obsługi należy dokładnie przeczytaći ich przestrzegać. Nieprzestrzeganie poleceń lub wskazówek bezpieczeństwa możedoprowadzić do poważnych obrażeń ciała. Instrukcję obsługi należy przechowywać w zasięguoperatora i przekazać ją również następcy. Należy przestrzegać zaleceń zamieszczonych namaszynie dotyczących bezpieczeństwa oraz tych, które informują o niebezpieczeństwie. Jeśliw trakcie rozpakowywania zostaną stwierdzone szkody powstałe podczas transportu, należyniezwłocznie poinformować o tym sprzedawcę. Urządzenia nie wolno dopuścić do pracy!Opakowanie należy usunąć dbając o środowisko, należy przekazać je do odpowiedniego miejscazbiorczego.\nBezpieczne miejsce pracyNależy pamiętać, by maszynę obsługiwały jedynie te osoby, które zostały zaznajomione z jej obsługąi związanym z tym niebezpieczeństwem wypadków oraz które są w pełni władz umysłowych i fizycznych.Należy upewnić się, że wskazówki bezpieczeństwa zostały jasno i wyraźnie zrozumiane. Dzieciom i młodzieży niewolno obsługiwać tej maszyny (wyjątek: młodzież w wieku powyżej 16 lat - pod nadzorem).Dzieci i osoby nieupoważnione powinny trzymać się z dala od maszyny. Jeśli maszyna nie jest używana,należy ją odłączyć od prądu, należy deaktywować przełącznik, by utrudnić włączenie maszyny osobomnieupoważnionym.Praca maszyny bez nadzoru. Nigdy nie wolno zostawiać uruchomionej maszyny bez nadzoru. Takie zachowaniepowoduje znaczny wzrost ryzyka wystąpienia wypadku albo powstania szkód materialnych. Zanim maszynępozostawi się bez nadzoru, należy ją wyłączyć i poczekać, aż wszystkie obracające się części zatrzymają się.Należy dbać o czystość miejsca pracy i maszyny oraz pamiętać o dobrym, niemigającym oświetleniu nastanowisku pracy (wg krajowych postanowień). Nieporządek albo niewystarczające oświetlenie mogą doprowadzićdo wypadków. Nie wolno pozostawiać w bezpośrednim obszarze roboczym żadnych narzędzi, przedmiotów anikabli.\nBezpieczna praca / Ryzyko pozostałe / Indywidualne środki ochronneMaszynę używać wyłącznie w rozumieniu ustaleń dotyczących użytkowania i przy zachowaniutechnicznych granic (patrz „Dane techniczne”).Należy nosić odpowiednie okulary ochronne. Należy chronić oczy przed latającymi odłamkamii wiórami, które mogą spowodować uszkodzenia. W przypadku niestosowania się do zaleceń mogąpowstać poważne obrażenia oczu!Należy zawsze używać maski przeciwpyłowej, jeśli podczas pracy maszyny wydobywa siępył i jeśli we własnym zakresie nie można zapewnić aspiracji. Najczęściej wydobywający sięrodzaj pyłu (drewno, metal) może powodować powstawanie chorób dróg oddechowych. Dlategonależy zasięgnąć informacji, z jakim rodzajem pyłu ma się do czynienia i nosić zawsze odpowiedniąmaskę ochronną, która ten rodzaj pyłu filtruje.Należy zawsze używać adekwatnych słuchawek ochronnych podczas pracy maszyny.Hałas spowodowany pracą maszyny może doprowadzić do trwałego uszkodzenia słuchu /utratysłuchu. Dane dot. maszyny znajdują się w „Danych technicznych”.\nNależy pracować w odpowiedniej odzieży. Nie nosić szerokich ubrań, rękawiczek, krawatów,szalików, biżuterii, włosy nie mogą być rozpuszczone - ze względu na niebezpieczeństwowciągnięcia ich przez ruchome części maszyny. Przy długich włosach należy założyć nakryciegłowy/ siatkę do włosów.Zawsze nosić antypoślizgowe buty albo specjalne buty ochronne zapewniającebezpieczeństwo w przypadku manipulowania ciężkimi przedmiotami poddawanymiobróbce.Tylko podczas wymiany narzędzi skrawających używać rękawiczek.Podczas pracy przy obracających się częściach maszyn noszenie rękawic jest zabronione.Zachować ostrożność! Zwracać uwagę na to, co się wykonuje oraz podchodzić do pracyz zachowaniem rozsądku. Uruchomienie maszyny pod wpływem alkoholu, narkotyków czy lekówjest surowo zabronione! Nie użytkować maszyny w przypadku zmęczenia lub braku koncentracji.W otoczeniu stwarzającym zagrożenie wybuchem, w którym znajdują się gazy, pyły albo innełatwopalne płyny, nie wolno pracować na maszynie. Iskry spowodowane pracą maszyny mogązapalić pył, palne płyny lub opary.Podczas prac związanych z konserwacją, poprawiających sprawność albo czyszczącychod maszyny odłączyć wtyczkę sieciową. Przed ponownym podłączeniem maszyny do prądunależy upewnić się, że wł./wyłącznik znajduje się w pozycji „OFF“. Jeśli urządzenie nie będziewięcej używane, należy wyciągnąć wtyczkę sieciową.\nMaszyny nie czyścić sprężonym powietrzem.Eksploatować maszynę z zachowaniem ostrożności. Utrzymywać narzędzia naostrzone i czyste w celuzapewnienia najlepszej i najpewniejszej wydajności pracy. Przestrzegać poleceń dotyczących konserwacji i wymianyosprzętu.Przed uruchomieniem maszyny sprawdzić wszystkie urządzenia bezpieczeństwa oraz przekonać się, żedziałają prawidłowo. Pracować zawsze stosując zalecane urządzenia ochronne.Przed rozpoczęciem pracy sprawdzić maszynę, czy nie ma uszkodzeń. Maszyna zawsze powinna byćsprawdzona pod kątem jej działania. Ruchome części nie mogą być zablokowane i muszą pracować bez zarzutu.Nigdy nie wolno pracować na maszynie w przypadku jej defektu. Urządzenia ochronne i części, które sąuszkodzone, powinny być prawidłowo naprawione przez uznany warsztat specjalistyczny lub wymienione przezserwis obsługi klienta.Przed włączeniem [maszyny] sprawdzić, czy klucze, narzędzia nastawcze i nieużywane narzędzia zostały usunięte.Nie przeciążać maszyny. Maszyna i narzędzia nie powinny być stosowane w celach, dla których nie zostałyprzewidziane (patrz „Zastosowanie zgodne z przeznaczeniem”).Zabezpieczać narzędzie i przedmiot obrabiany! Podczas pracy przedmiot obrabiany powinien być stabilniezamocowany a narzędzie pewnie przymocowane. Nie pozostawiać włożonych kluczy do narzędzia.\nZwracać uwagę na postawę ciała. Maszyna została zaprojektowana i zbudowana wg ergonomicznych zasad,jednakże przy pracach konserwujących czy czyszczących może dojść do znacznego fizycznego nadwyrężenia ciała.Dlatego przy pracach związanych z większym obciążeniem (narzędzie/przedmiot obrabiany) zwracać uwagę naswoje granice wytrzymałości i stosować w razie potrzeby techniczne środki pomocnicze.Prawidłowy montaż maszyny. Wszystkie części muszą być prawidłowo zamontowane i spełniać wszystkiewarunki, aby zapewnić nienaganną pracę maszyny (patrz „Instrukcja montażu”).Ostrzeżenie! Obracające się części. Zwracać uwagę, by pod żadnym pozorem nie sięgać dorotujących przedmiotów obrabianych albo części maszyny i uważać, by biżuteria czy części ubranianie zostały zahaczone przez obracające się części. Istnieje poważne niebezpieczeństwo odniesieniaobrażeń!Ostrzeżenie! Ostre wióry! Nigdy nie usuwać wiórów gołymi rękoma. Istnieje niebezpieczeństwoodniesienia obrażeń! Do usuwania wiórów używać właściwych bosaków do wiórów. Gdy maszynajest wyłączona, można usuwać wióry za pomocą pędzla albo miotełki. Do czyszczenia nigdy niestosować sprężonego powietrza!\nStosować tylko oryginalne części! Jako części zamienne, a w szczególności w odniesieniu do urządzeńbezpieczeństwa i narzędzi skrawających stosować tylko części oryginalne, ponieważ części, które nie zostałysprawdzone i dozwolone przez producenta, mogą doprowadzić do nieprzewidywalnych uszkodzeń.Przed użyciem maszynę ustawić zgodnie ze wskazaniami podanymi w instrukcji montażu. W przypadku stosowaniadolnej części korpusu [łoża] maszyny albo stołu warsztatowego musi być zapewniona wystarczająca nośność[udźwig] (waga maszyny/ waga narzędzi(a)/ waga przedmiotu obrabianego) oraz trzeba przykręcić ją/go mocno domaszyny przed rozpoczęciem pracy.Pomiary na zamocowanych narzędziach wolno wykonywać tylko wtedy, gdy maszyna jest zatrzymana.Nie obrabiać przedmiotów, które są za małe lub za duże do tej maszyny.Nigdy nie stosować pękniętych, zdeformowanych czy zreperowanych narzędzi, należy je natychmiastoddać na złom!Nigdy nie używać maszyny, jeśli jej urządzenia bezpieczeństwa są wadliwe – mogą być bardzo niebezpiecznei muszą zostać natychmiast naprawione.Gdyby podczas pracy na maszynie wystąpiły problemy, maszynę trzeba natychmiast wyłączyć.(Usuwanie zakłóceń patrz „Rozwiązywanie problemów” albo skontaktować się ze sprzedawcą)\nMagazynowanie oraz utrzymanie maszyny w dobrym stanie obejmujące dogląd, konserwacjęi remontyJeśli maszyna nie będzie używana przez dłuższy czas – maszynę spryskać środkiem antykorozyjnym. Przyponownym uruchomieniu maszyny za pomocą silnika przekładniowego [reduktorowego], maszyna musi byćuruchomiona na niskich obrotach ok. 10 – 15 min, aby zapewnić równomierne nasmarowanie olejem.Należycie dbać o narzędzie! Zwracać uwagę, żeby narzędzia były zawsze naostrzone, suche i czyste. W tensposób będzie zagwarantowana pewniejsza i lepsza praca. Zawsze trzeba przestrzegać wskazówek dot. wymianynarzędzi i przepisów związanych z konserwacją.Narzędzia nieużywane przechowywać w bezpiecznym miejscu! Narzędzia nieużywane powinny byćprzechowywane w miejscu zamykanym na klucz, suchym i poza zasięgiem dzieci.Stosować tylko oryginalne części zamienne. Wolno stosować tylko oryginalne części zamienne Bernardo albotakie, które zostały dozwolone przez producenta. Użycie innych części może spowodować zagrożenie.Równocześnie wygasają przez to roszczenia gwarancyjne.\nNaprawy przeprowadzane tylko przez specjalistów! Przestrzegać: prace naprawcze mogą wykonywać jedynie wykształceni specjaliści albo warsztaty specjalistyczne.UWAGA!!! Nawet przy przestrzeganiu wszystkich przepisów bezpieczeństwa pracy istnieje pewne ryzyko pozostałe, np. niebezpieczeństwo odniesienia obrażeń poprzez kontakt z narzędziami, odrzut przedmiotu obrabianego, daleko wyrzucane opiłki metalu.Maszynę obsługiwać zawsze sumiennie i z rozsądkiem, aby uniknąć powstania uszczerbku na zdrowiu, jak również uszkodzeń maszyny..\nZastosowanie zgodne z przeznaczeniem Zastosowanie zgodne z przeznaczeniemZastosowanie zgodne z przeznaczeniemZastosowanie zgodne z przeznaczeniem Zastosowanie zgodne z przeznaczeniem Zastosowanie zgodne z przeznaczeniem Zastosowanie zgodne z przeznaczeniem Zastosowanie zgodne z przeznaczeniem Zastosowanie zgodne z przeznaczeniem Zastosowanie zgodne z przeznaczeniem Zastosowanie zgodne z przeznaczeniemMaszyna jest przeznaczona do użycia tylko w pomieszczeniach zamkniętych (temperatura pomiędzy 0 a 25°C).Maszyna została skonstruowana do gięcia na okrągło blach cienkich w obsłudze ręcznej.Wzór użytkowania:Profesjonalnie: Maszyna jest przewidziana do przeciętnego obciążenia 3 godz./ewent. 90 % czasu włączenia. To odpowiada maksymalnie 600 godz./rok.Ponadto maszyna musi być na bieżąco czyszczona, konserwowana i w przypadku uszkodzeń naprawiana. Więcej informacji na ten temat znajduje się w odpowiednich artykułach „Konserwacja, czyszczenie, naprawa”.\nKwalifikacje operatora:Transport: Transportować mogą tylko te osoby, które są wykwalifikowane w obchodzeniu się z dźwignicami i które potrafią zapewnić właściwe zabezpieczenie ładunku w samochodzie.Obsługa: Personel specjalistyczny, ale też przyuczony personel pomocniczy może obsługiwać tę maszynę, jeśli jest zaznajomiony z przepisami dot. zapobiegania wypadkom i podstawami szlifowania. Operator musi posługiwać się tym samym językiem, w jakim jest napisana instrukcja obsługi.Jeśli operator, który obsługiwał inne maszyny hobbystyczne, nie posiada wystarczającej wiedzy fachowej, zaleca mu się pilnie, żeby np. przyuczył się na podstawie literatury specjalistycznej. Niniejsza instrukcja obsługi zakłada już z góry posiadanie wyżej wymienionej wiedzy specjalistycznej.Czyszczenie: Do czyszczenia nie jest wymagana specjalistyczna wiedza nt. maszyn, a jedynie znajomość podstaw dot. przepisów zapobiegania wypadkomNaprawa: Naprawy maszyn może dokonywać tylko wykwalifikowany mechatronik, ślusarz albo inny podobnie wykwalifikowany personel. Prace na instalacjach elektrycznych może wykonywać jednakże tylko specjalista elektryk albo personel z porównywalnym wykształceniem zawodowym.Demontaż: Przeprowadzany wyłącznie przez ślusarza.Utylizacja: Utylizacja przez osoby uprawnione do usuwania odpadów.- Podczas utylizacji usunąć olej.- Smary i substancje mogące stwarzać problemy (Występowanie patrz „Instrukcja dot. konserwacji”) muszą być usunięte.- Maszynę i substancje problemowe utylizować wg krajowych przepisów.- Elektryczne wyposażenie maszyny utylizować jako złom elektroniczny, a wszystkie części metalowe maszyny oddać do recyklingu.\nRozpakowanie i czyszczenie:1. Usunąć drewniane opakowanie.2. Sprawdzić zawartość dostawy pod kątem jej kompletności.3. Odkręcić śruby mocujące, którymi zabezpieczono maszynę.4. Miejsce pracy wybrać suche i dobrze oświetlone oraz, żeby było wystarczająco dużo miejsca potrzebnego do obsługi maszyny.5. Stosować właściwy podnośnik, aby maszynę wyciągnąć z drewnianego opakowania.Przed podniesieniem maszyny zwrócić uwagę na zachowanie równowagi (patrz „Dane Techniczne”).6. Maszynę przykręcić do podstawy [podwozia] lub stołu warsztatowego.7. Wszystkie powierzchnie podlegające konserwacji wyczyścić łagodnym rozpuszczalnikiem, naftą oświetleniową lub dieslem. Nie stosować rozcieńczalników lakowych ani benzyny.8. Opakowanie zutylizować zgodnie z krajowymi przepisami.9. Maszynę rozpakować dopiero bezpośrednio na przewidzianym miejscu instalowania.\nInstalacja maszyny:Maszynę trzeba postawić na solidnym/stabilnym i płaskim podłożu oraz mocno przykręcić. W zależności od jakościpodłoża zastosować właściwe mocowania do podłoża.Jeśli maszyna została dostarczona z dolną częścią korpusu, to najpierw trzeba przymocować za pomocą śrub tędolną część do podłoża, a następnie z maszyną. (Zapewnienie stabilności). Ponadto należy zdemontować nasadkęfrezową, w przeciwnym razie może dojść do utraty równowagi podczas podnoszenia maszyny. W celu ułatwieniatransportu zaleca się także demontaż uchwytu zaciskowego.Zawsze zwracać uwagę na wystarczająco dobre oświetlenie na miejscu pracy wg krajowych przepisów (we własnymzakresie). W bezpośrednim sąsiedztwie maszyny musi znajdować się gniazdo wtykowe albo okablowanie wykonaneprzez specjalistę elektryka.Pamiętać, by zachować wystarczająco [dużą] odległość do muru czy innych obok znajdujących się maszyn.Przestrzegać, by po stronie operatora znajdowały się przedmiotobrabiany, skrzynka z narzędziami, obszar przeznaczony dla osprzętu,obszar roboczy, obszar konserwacji, gdy maszyna jest uruchamiana. Niestawiać maszyny zbyt blisko ściany, obok innych maszyn lubprzedmiotów. Zawsze zwracać uwagę, żeby mieć wystarczająco dużomiejsca do pracy i nie być poszkodowanym albo narażonym naodniesienie obrażeń z powodu innych obok znajdujących się maszyn (np.poprzez wyrzut wiórów).\nUruchomienie:Przedmiot obrabiany wprowadzić z przodu maszyny i umieścić pewnie między rolkami.Rolki obracają się równo w przeciwnych kierunkach, w ten sposób przesuwany jest przedmiot obrabiany.\nZa pomocą dźwigni (4) można przestawiać tylną rolkę (3), żeby móc uzyskać różne zaokrąglenia w blasze. W tymcelu odkręcić najpierw śruby ustalające (5).\nJeśli rolka ma być uformowana z blachy, trzeba najpierw obliczyć, jak długi powinien być przedmiot obrabiany.Do tego celu nadaje się wzór: U = ΠDU = ObwódD = ŚrednicaΠ= 3,1427\nPrzykład: Potrzebna jest rolka o średnicy 100 mm.3,1417 x100 = 314 mmPrzedmiot obrabiany powinien mieć długość 314 mm.\nZaleca się wykonanie próbnych procesów [gięcia], ponieważ może dojść do odchyleń.Obracać korbą w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, aż przedmiot obrabiany zostanie wprowadzony do połowyNastępnie przesunąć tylną rolkę do góry bez zatrzymywania doprowadzania materiału, żeby otrzymać półkole. (Nie przerywaćdoprowadzania [materiału], [w przeciwnym razie] powstanie na poddawanym obróbce przedmiocie obrabianym płaskie miejsce.)Następnie [należy] najpierw wsunąć obrabianą część przedmiotu obrabianego i obracać korbą, by otrzymać pełne koło.W celu usunięcia [z giętarki] uformowanego przedmiotu obrabianego [należy] podnieść dźwignię zaciskową i przesunąćdźwignię podtrzymującą w prawo, żeby górna rolka została podniesiona. Następnie wyciągnąć przedmiot obrabiany.\nWażnym warunkiem jest właściwa i regularna konserwacja, by zapewnić bezpieczne i bez zakłóceń funkcjonowanie, długą trwałość maszyny oraz wysoką jakość wytwarzanych produktów.Ochrona środowiskaZwracać uwagę, by oleje czy inne płyny nie dostały się do gleby.W przypadku wylania płynów albo olejów natychmiast zastosować właściwy środek absorbujący olej oraz uważać, by utylizować je odpowiednio wg krajowych przepisów dot. ochrony środowiska.\nSmarowanieWszystkie łożyska kulkowe zostały nasmarowane przez producenta i stąd nie wymagają dalszego smarowania.Regularnie smarować [mechanizm] regulacji wysokości stołu, żłobienia wrzeciona oraz listwę zębatą.\nKonserwacjaOd czasu do czasu usuwać pył, który może gromadzić się wewnątrz silnika.- Regularnie smarować wszystkie ruchome części maszyny.- Obszar roboczy zawsze utrzymywać w czystości.- Maszynę ustawić w suchym miejscu.Jeśli piktogramy na maszynie są nieczytelne, trzeba umieścić nowe.\nUtylizacja- Olej trzeba usunąć podczas utylizacji.- Smary i substancje mogące stwarzać problemy (Występowanie patrz „Instrukcja konserwacji“) trzeba usunąć.- Maszynę oraz odpowiednie substancje problemowe trzeba utylizować wg krajowych przepisów.- Elektryczne części maszyny trzeba oddać na złom z częściami elektronicznymi, a wszystkie metalowe części maszyny oddać do recyklingu.\nCzyszczenieCzyszczenie: Nigdy nie czyścić maszyny sprężonym powietrzem – można odnieść obrażenia wskutek latających ostrych wiórów. Wszystkie części starannie wyczyścić suchą ścierką.Środek czyszczący: Wszystkie powierzchnie podlegające konserwacji czyścić łagodnym rozpuszczalnikiem, naftą oświetleniową albo dieslem. Nie stosować rozcieńczalnika lakowego ani benzyny, ponieważ mogłoby to uszkodzić powierzchnię.\n1. Okres gwarancyjny wynosi 24 miesiące od momentu dostarczenia maszyny.2. Gwarancja obejmuje usuwanie wszelkich wad, które zakłócają prawidłową pracę maszyny.3. W przypadku roszczeń gwarancyjnych zwrócić się na piśmie do sprzedawcy specjalistycznego podając dokładny opis wady.4. Rękojmia i gwarancja wygasają w przypadku, jeśli przedmiot zakupu został zmieniony przez osoby trzecie albo przez montaż części obcego pochodzenia i jeśli powstałe uszkodzenia mają związek przyczynowo-skutkowy z dokonaną zmianą. Rękojmia i gwarancja wygasają również przy nieprzestrzeganiu przepisów zakładu dostawczego o obchodzeniu się z przedmiotem zakupu oraz jego konserwacją. Wyłączone są również uszkodzenia powstałe wskutek niewłaściwego lub niedbałego obchodzenia się [z przedmiotem zakupu].5. Po upływie okresu gwarancyjnego naprawy mogą być dokonywane przez specjalistyczne firmy, przy czym koszty ponosi klient.GwarancjaproduktuProduktypolecaneOpinieo produkcieZapytajo produktPolećten produktTabelarozmiarówZałącznikido produktuPełenopisSpecyfikacjatechniczna07537858 Wiertarka stołowa Optimum OPTI B34 H Vario (silnik: 2,2kW 230 V, stół: 420 x 400 mm)17920.12zł45643385 Przecinarka plazmowa Stamos S-PLASMA 125H, 400V, 3-Fazowe (prąd cięcia: 30-125A. grubość /szerokość cięcia: 35 /1,4mm)7429.38zł18034750 Wiertarka radialna Bernardo RBM 780 SB - 230V (max wydajność wiercenia: 16 mm, moc: 0,80 kW)1886.33zł18034829 Wiertarko-frezarka Bernardo FM 50 VM z cyfrowym wyświetlaczem 3 osi (wydajność wiercenia w stali: 32 mm, moc: 2,2 kW)18969.55zł0286124 Przecinarka taśmowa grawitacyjna (rozmiar taśmy tnącej: 2950 x 27 x 0,9 mm, prędkość taśmy: 36, 72 m/min, moc silnika: 2,2 kW)17131.20zł18034631 Szlifierka taśmowa Bernardo BS 100 x 1220 S-2 (wymiary taśmy: 100 x 1220 mm, moc: 2,2 kW)2731.03zł\nPodpis:Treść:Znalazłem coś wartego uwagi. Wydawało mi się, że ten produkt może być dla Ciebie interesujący, więc przesyłam Ci link do niego.Produkty tego samego producenta z tej kategorii18034810 Wiertarko-frezarka Bernardo BF 25 Super (wydajność wiercenia w stali: 25 mm, moc: 1,3 kW)10508.17zł18034762 Wiertarka kolumnowa Bernardo SB 30 Profi (max wydajność wiercenia: 32 mm, moc: 2 kW)12046.09zł18035213 Nożyce gilotynowe ręczne Bernardo HS 800 (długość cięcia: 800 mm)1673.78zł18049815 Ostrzałka do wierteł Bernardo DG 30 (średnica wiertła: 2 - 30 mm, moc: 0,45 kW)6881.11zł18034542 Przecinarka taśmowa Bernardo MBS 280 DG-V (wymiary piły taśmowej: 2480 x 27 x 0,9 mm, moc: 1,5 kW / 400 V)17814.64zł18049800 Półautomatyczna taśmowa Bernardo MSB 320 HG (wymiary piły taśmowej: 3660 x 34 x 0,9 mm, moc: 1,5 kW)53728.47zł18049784 Tokarka Bernardo Standard 150 Plus (rozstaw kłów: 1000 mm, moc: 1,5 kW)18835.65zł18034730 Wiertarka stołowa Bernardo TB 16 Vario (max wydajność wiercenia: 16 mm, moc: 0,55 kW)2128.99zł18034580 Ręczna elektryczna przecinarka do metalu Bernardo MHK 230 (tarcza tnąca: 230 mm, moc: 1,7 kW)1696.64zł18034801 Wiertarko-frezarka Bernardo KF 20 L (wydajność wiercenia w stali: 13 mm, moc: 0,55 kW)4022.67zł18034578 Pionowa przecinarka taśmowa Bernardo VMS 1000 A z automatycznym posuwem stołu (wymiary piły taśmowej: 4540 x 3 - 16 mm, moc: 1,5 kW)63564.47zł18049808 Szlifierka na sucho i na mokro Bernardo NTS 250 TOP (tarcza szlifierska: 250 mm, moc: 200 W)1057.41zł18034655 Tokarka Bernardo Hobby 250 (rozstaw kłów: 250 mm, moc: 0,20 kW)3141.51zł18034513 Przecinarka taśmowa Bernardo EBS 100 S (wymiary piły taśmowej: 1470 x 13 x 0,65 mm, moc: 0,37 kW / 230 V)2773.70zł18034674 Tokarka Bernardo Profi 700 BQV z cyfrowym wyświetlaczem 2 osi (rozstaw kłów: 700 mm, moc: 1,35 kW)16364.29zł18049768 Frezarka uniwersalna Bernardo UWF 80 EC z cyfrowym wyświetlaczem 3 osi (wielkość stołu: 1000x240 mm, moc: 1,5 kW)44331.36zł18034603 Szlifierka - polerka do gratowania, polerowania Bernardo PS 350 (tarcza polerska: 350 x 45 x 16 mm, moc: 3 kW)2805.58zł18034522 Przecinarka taśmowa Bernardo EBS 128 C - 230V (wymiary piły taśmowej: 1638 x 13 x 0,65 mm, moc: 0,75 kW / 230 V)2816.21zł


Odkurzacz centralny: najczęstsze awarie - Ładny Dom - Newsletter artykuły\nMaciej Lichterowicz 19-11-2013 17:51\nUszkodzenia odkurzacza zdarzają się rzadko. Regularne opróżnianie worka na kurz i wymiana filtrów oraz użytkowanie urządzenia zgodnie z zaleceniami producenta, to gwarancja jego długiej i bezawaryjnej pracy.\nPojemnik na kurz znajduje się w dolnej części odkurzacza\nRaz na 3-4 miesiące pojemnik należy opróżnić\nFot. Piotr Podskoczym\nOd jednostki centralnej do gniazda poprowadzona jest dwużyłowa instalacja sterująca. Jeśli odkurzacz nie chce się włączyć ? przewody mogły się odłączyć\nFot. Borysowski i Spółka\nOdkurzacz kompaktowy ? filtr i zbiornik na śmieci znajdują się w jednej obudowie\nOdkurzacz typu split (silnik jest oddzielony od separatora zanieczyszczeń)\nInstalacja bez zatorów\nKompletny system centralnego odkurzania składa się z kilku podstawowych elementów:\n- jednostki centralnej, zamontowanej w pomieszczeniu gospodarczym, garażu lub kotłowni;\n- sieci przewodów ukrytych w ścianach; x gniazd ssawnych zamontowanych w pomieszczeniach mieszkalnych;\n- zestawu do sprzątania, w skład którego wchodzi wąż giętki (podobny do tego w odkurzaczach przenośnych), którego długość wynosi zwykle 9 metrów, oraz najróżniejsze końcówki (na przykład do dywanów, mebli, żaluzji, klawiatury).\nDodatkowym elementem systemu są automatyczne szufelki, które pełnią funkcję szczelinowych gniazd ssawnych; montuje się je tuż przy powierzchni podłogi, co pozwala wmiatać zanieczyszczenia zwykłą miotłą wprost do instalacji odkurzacza centralnego.\nChoć odkurzacz centralny nie jest skomplikowanym urządzeniem, to od czasu do czasu mogą pojawić się problemy z jego eksploatacją. Na szczęście, z większością z nich można poradzić sobie samemu.\nPrzepełniony zbiornik na kurz\nOdkurzacze centralne magazynują zebrany w czasie sprzątania kurz w przeznaczonym do tego celu pojemniku. Należy go co jakiś czas (zależnie od jego wielkości i ilości zbieranych zanieczyszczeń) opróżniać (zdjęcie). Producenci zalecają opróżnianie go raz na 3-4 miesiące. W praktyce zwykle bywa tak, że użytkownicy zaglądają do pojemnika dopiero wtedy, gdy moc odkurza spadnie.\nJeśli więc zauważymy, że odkurzacz słabiej ciągnie, powinniśmy przede wszystkim sprawdzić, czy pojemnik na kurz nie jest przepełniony.\nPrzyczyną spadku wydajności odkurzacza centralnego mogą być też zapchane filtry, które zabezpieczają silnik urządzenia przed kurzem. Sposób czyszczenia filtrów jest różny, zależnie od rodzaju odkurzacza. W urządzeniach typu:\n- split (czyli o konstrukcji modułowej) - wystarczy wyrzucić zebrane zanieczyszczenia, zgromadzone w osobnym filtrze drugiego stopnia, zwanym dodatkowym filtrem włosów;\n- kompakt - należy wyjąć i oczyścić filtr kartrydżowy lub płaski filtr elektrostatyczny. Jeśli odkurzacz ma zamontowany na stałe samoczyszczący worek odwrócony (który pełni funkcję filtra), należy go wytrzepać.\nUwaga! Producenci nie zalecają jednak demontażu worka odwróconego w celu czyszczenia. Po odpięciu zbiornika na kurz, należy owinąć spód odkurzacza workiem foliowym; ochronimy w ten sposób pomieszczenie przed zabrudzeniem.\nUszkodzone gniazdo lub włącznik\nOdkurzacz centralny uruchamia się automatycznie (po włożeniu węża do gniazda) lub za pomocą włącznika znajdującego się w jego rękojeści. Jeśli urządzenie nie chce się włączyć, należy sprawdzić, czy nie obluzowały się przewody sterujące, które powinny być przykręcone do gniazda. Naprawę włącznika na uchwycie węża trzeba natomiast zgłosić do serwisu; nie należy tego robić samodzielnie.\nZapchana lub uszkodzona instalacja centralnego odkurzania\nPrawidłowo wykonana instalacja nie powinna się zapchać. Jej specjalna konstrukcja (na przykład gniazda ssące z przewężeniem przy wlocie) zabezpiecza ją przed zassaniem przedmiotów, które mogłyby utknąć w przewodach. Niemniej jednak, jeśli już zdarzy się tak, iż na przykład zostanie zassana duża torebka foliowa, po czym utknie gdzieś w rurach schowanych w ścianach, instalację należy udrożnić. Można to zrobić:\n- podłączając zwykły odkurzacz od strony gniazda ssawnego i spróbować zassać zanieczyszczenia z rury z powrotem do gniazda;\n- wkładając wąż giętki do gniazda, w którym nie ma przepływu powietrza (lub jest, ale za słaby), zablokować ręką końcówkę węża, a po chwili szybko ją odsłonić. Czynność tę należy powtórzyć kilkakrotnie;\n- wykorzystując tradycyjną sprężynę hydrauliczną małej średnicy. Prace trzeba wykonywać delikatnie, by nie porysować wewnętrznych powierzchni rur instalacyjnych.\nUwaga! W czasie udrażniania jednostka centralna powinna być włączona.\nNajgorsza z możliwych awarii to uszkodzenie z zewnątrz przewodów instalacyjnych. Należy więc uważać, by przy wbijaniu gwoździ lub wkrętów w ścianę nie przebić rury instalacji odkurzacza. W takiej sytuacji trzeba będzie poprosić o pomoc specjalistyczną firmę.\nAwarie zdarzają się częściej, jeśli przewody są ułożone w niewłaściwy sposób (schemat). Prowadząc instalację centralnego odkurzania, należy unikać zmian kierunku pod kątem prostym. Są one bowiem nie tylko źródłem znacznych oporów hydraulicznych, ale i miejscami, gdzie bardzo często tworzą się zatory.\nAwaria jednostki centralnej odkurzacza\nJednostka centralna wyposażona jest w bezobsługowe silniki, które - pod warunkiem prawidłowej eksploatacji odkurzacza - nie wymagają serwisowania. Awarie zdarzają się głównie w wyniku sprzątania takim odkurzaczem gipsów i tynków po budowie oraz w razie zniszczenia lub rozerwania filtrów.\nWymiana silnika nie jest czynnością kłopotliwą dla osoby ze smykałką techniczną; osoba bez doświadczenia powinna jednak zlecić to serwisowi.\nPo kilku latach eksploatacji może zajść konieczność wymiany szczotek w silniku - to też zadanie dla fachowca.


Wandale już naznaczyli ostatnie z przyzamkowych kamienic Starego Miasta. Fot. Arleta NALEWAJKO\nJuż naznaczyli ostatnie z przyzamkowych kamienic Starego Miasta. Od murów Zamku Książąt Pomorskich dzieli ich ledwie szerokość ul. Kuśnierskiej. Mowa o wandalach, których falę zniszczeń powinny wreszcie powstrzymać miejskie służby. A jeżeli nie one, to... Przed niszczeniem wiekowych murów powinien chuliganów powstrzymać ich własny instynkt samozachowawczy. O ile zdają sobie sprawę z faktu, że zgodnie z art. 108 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad nimi dopuszczają się przestępstwa zagrożonego karą pozbawienia wolności do lat 8.\npowinny być kary bardzo surowe dla przykładu a tatuowanie na czole tych bazgrołów to dobry pomysł zwłaszcza dla głupka z okolic podjuch zdrojów co wszędzie nabazgrał napis tuls :/\nPopieram wcześniejsze wyp. - Karać jak najsurowiej ! A , że zamek , to budowla z dawnych czasów , to dodatkowo zakuć chuliganów w dyby na dziedzińcu zamkowym i trzymać tak min. 1 godz. dziennie przez całe wakacje .Niech gnoje wiedza ,że książę Bogusław rządzi !\nZa czasów PRL za takie zniszczenie rodzina wandala do 3 pokoleń w stecz miała przechlapane. Teraz mamy bezstresowe wychowanie i róbta co chceta.Efekty widoczne na zdjeciach\nKamer tam nie ma?!\n...a kiedyś tyle słyszałam o możliwości zastosowania jakiegoś specyfiku, który to miał tworzyć ochronną warstwę dla tkanki zabytkowej i takie sprayowanie miało się nie trzymać powierzchni ściany...ktoś - coś ?...\nCzy my w dalszym ciągu będziemy oczy zamykać i udawać, że nic się nie stało?! Aż wymażą całe miasto?! Inercja naszych władz!\nPewnie wracali z Bulwarów i im się nudziło\nPowinni dostać nakaz zmycia wszystkich bohomazów z murów miasta a także nakaz wpłaty nawiązki na jakiś cel (byle nie kościelny) a jak nic ich to nie nauczy to porządny wpi...l tak żeby przed doooopę zapamiętali że nie dewastuje się zabytków.\nZłapać, wysmarować ich własną farbą po całym ciele i puścić nago po mieście - żadna inna kara nie nauczy ich rozumu, którego i tak nie mają zbyt wiele. Niech rodzice też płacą za szkody. Jak zlicytują im mieszkanie, o ile mają, to też byłby dobry odstraszacz.\nW ramach kary wydziarać im to dzieło na czole ,-pamiatka na całe zycie ,do tego 10 lat mycia przystankow,zbierania kiepów,gówien , wolontariat w schronisku dla bezdomnych itd.do tego dopierdzielic maksymalna kare finansowa z 50 tys\nTam jest monitoring.


Napoli - Legia: Piotr Zieliński nie zagra w Lidze Europy | Sport Radio ZET\nPiotr Zieliński nie zagra z Legią. Luciano Spalletti nie chce ryzykować\nfot. Nicol Campo/Sipa USA/EastNews\nPiotr Zieliński nie zagra w czwartek z Legią Warszawa w Lidze Europy - poinformował na konferencji prasowej trener Napoli Luciano Spalletti. Polski pomocnik zmaga się z drobnym urazem, a trener nie chce ryzykować zdrowiem swojego asa.\nPiotr Zieliński we wtorek nie trenował z drużyną i już wtedy pojawiły się głosy, że jego występ przeciwko Legii Warszawa stoi pod znakiem zapytania. W środę na konferencji prasowej te doniesienia potwierdził trener lidera Serie A, Napoli, Luciano Spalletti.\n- Piotr jutro nie zagra. Ma drobny uraz pleców [wcześniej pisało się o bólu mięśni pośladkowych - red.]. Będzie go brakowało, ale z drugiej strony mamy 20 innych Zielińskich w kadrze - powiedział szkoleniowiec. Nie zdradził, kto wystąpi w miejsce reprezentanta Polski, ale rozważa opcję z Driesem Mertensem, Diego Demme lub Stanislavem Lobotką. Dodał ponadto, że mecz na ławce rozpocznie najlepszy strzelec ekipy spod Wezuwiusza Victor Osimhen.\nNapoli - Legia: Mistrz Polski liderem grupy C w LE\nLegia Warszawa w ekstraklasie plasuje się tuż nad strefą spadkową, ale w europejskich pucharach to jest zupełnie inna drużyna - pragmatyczna, niezawodna w defensywie, skuteczna i potrafiąca bronić korzystnego rezultatu. Oba mecze, wyjazdowe ze Spartakiem Moskwa i domowe z przedstawicielem Premier League Leicester City, podopieczni Czesława Michniewicza wygrali 1:0.\nDoświadczony sędzia rozstrzygnie mecz Legii z Napoli\nNapoli odwrotnie - fantastycznie w Serie A, w której wygrało wszystkie osiem spotkań i z kompletem punktów prowadzi w tabeli, a w Lidze Europy zgromadziło ledwie jedno "oczko" za remis z Anglikami. W poprzedniej serii gier uległo u siebie Rosjanom 2:3.\nMecz Napoli - Legia na żywo na sport.radiozet.pl w czwartek 21 października od godz. 21.\nLiga Europy Legia Warszawa piłka nożna Piotr Zieliński Napoli


Projekt domu Moment | Studio Krajobrazy\n143.40m2 + garaż 19.20m2\nMoment - budynek piętrowy, wolnostojący lub bliźniak\npowierzchnia użytkowa 143.40m2 + garaż 19.20m2\npowierzchnia zabudowy 122.30m2\nwysokość budynku 8.78m\n228.984,02zł - pobierz KOSZTORYS\nProjekt domu Moment z poddaszem użytkowym. Projekt będzie na pewno tani w budowie dzięki nieskomlikowanej konstrukcji, a jego funkcjonalne wnętrze zadowoli wielu potencjalnych mieszkańców. Parter zajmuje salon z kuchnią ze spiżarką, pokój z łazienką i pomieszczenie gospodarcze dostępne z garażu. Poddasze podzielono na cztery sypialnie oraz łazienkę i pralnię. Moment jest w sprzedaży również w odbiciu lustrzanym. Można go także zbliźniaczyć zestawiając segmenty do siebie garażami.\nŚciany przewidziano z elementów z betonu komórkowego ocieplonego styropianem. Można dokonać dowolnych zmian w materiałach i technologiach wprowadzając odpowiednie korekty w trakcie adaptacji. Zaproponowaliśmy w dokumentacji strop gęstożebrowy typu Teriva oraz drewnianą, dwuspadową więźbę z pokryciem dachówką ceramiczną lub cementową. Na zmiany wydajemy zgodę bezpłatnie.\nLubię ten motyw wejścia w podcieniu z balkonem przy wysokim oknie, który ozdabia bryłę budynku - Marcin.\nProjekt należy do kategorii: Projekty Domów, Domy z poddaszem, Projekty domów piętrowych, Projekty domów wolnostojących, Projekty domów bliźniaczych, Projekty domów z kuchnią z wyspą lub barem, Projekty domów z sypialnią na parterze, Promocja 2019, Projekty domów z kominkiem, Projekty domów z otwartą kuchnią, Projekty domów z zamkniętą kuchnią, Projekty domów z kosztorysem, Projekty domów tradycyjnych, Projekty domów z garażem, Projekty domów z werandą, Projekty średnich domów, Projekty domów online, Projekty domów promocja, Projekty domów całorocznych, Projekty domów z poddaszem i garażem, Projekty domów dworek, Projekty domów ze spiżarnią, Projekty domów ze schodami w salonie, Projekty domów z zadaszonym tarasem, Projekty domów z lukarnami, Projekty domów z balkonem, Projekty domów amerykańskich, Projekty domów w stylu angielskim, Projekty domów ze ścianą w granicy, Projekty domów z otwartą przestrzenią, Projekty domów ze spadzistym dachem, Projekty domów parterowych z poddaszem użytkowym, Projekty domów jednorodzinnych z poddaszem, Plany domów\nArlekin 143.30 m2


Elias Gaspar Pelembe - encyklopedia.biolog.pl\nElias Gaspar Pelembe w encyklopedii\nDomingues, właśc. Elias Gaspar Pelembe (ur. 13 listopada 1983 w Maputo) – mozambicki piłkarz grający na pozycji prawego pomocnika.\nKarierę piłkarską Domingues rozpoczął w klubie Estrela Vermelha Maputo. W 2003 roku został piłkarzem GD Maputo i wtedy też zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze mozambickiej. W 2006 osiągnął pierwsze sukcesy w karierze, gdy wywalczył mistrzostwo i Puchar Mozambiku. W 2007 roku zdobył Maputo Honour Cup.\nW 2007 roku Domingues przeszedł do południowoafrykańskiego zespołu Supersport United. W 2008 roku wywalczył z Supersport pierwszy tytuł mistrza Premier Soccer League i został wówczas wybrany Piłkarzem Sezonu w lidze. W 2009 roku obronił z Supersport United tytuł mistrzowski.\nW połowie 2009 roku Domingues został piłkarzem Mamelodi Sundowns. Zadebiutował w nim 26 sierpnia 2009 w zremisowanym 1:1 domowym meczu z Free State Stars.\nW reprezentacji Mozambiku Domingues zadebiutował w 2004 roku. W 2010 roku został powołany do kadry na Puchar Narodów Afryki 2010, na którym był pierwszym bramkarzem i rozegrał 3 spotkania: z Beninem (2:2), z Egiptem (0:2) i z Nigerią (0:3).\nNa podstawie artykułu: "Elias Gaspar Pelembe" pochodzącego z Wikipedii


Tag: Iowa Super Soccer\nDirtmusic, Tamikrest, Iowa Super Soccer\nPodczas odbywającego się w Cieszynie I Festiwalu Europejskich Szkół Artystycznych i Twórczości wśród wielu atrakcji teatralnych i filmowych w programie znalazło się też miejsce dla nietuzinkowych wydarzeń muzycznych. Zdecydowanie najważniejszym z nich był piątkowy koncert alternatywnej supergrupy Dirtmusic, w której skład wchodzą Chris Eckman (Walkabouts), Hugo Race (True Spirit, ex Bad Seeds) oraz Chris Brokaw (Codeine).\nStories Without Happy Ending\nNowy, drugi album mysłowickiej Iowy Super Soccer, określanej jako jedna z największych nadziei polskiej sceny muzycznej, nie tylko potwierdza klasę tego zespołu lecz również odkrywa trochę inne oblicze grupy, z jednej strony dojrzalsze muzycznie, a z drugiej wciąż czarujące pięknymi, spokojnymi melodiami.\nIowa zabrzmiała dojrzale\nIowa Super Soccer to bez wątpienia jedna z najciekawszych polskich grup zaliczanych do nurtu alt-country/ indie pop. Zespół właśnie przygotowuje się do wydania swojej drugiej, pełnej płyty, zatytułowanej „Stories Without Happy Ending”. O tym, w jakiej formie jest obecnie zespół, można się było przekonać, udając się do bielskiej galerii „Wzgórze”, gdzie w mroźny, sobotni wieczór odbył się ich koncert.


Emmanuel Carrère, Limonow — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 3\nTen oficer to jego ojciec.\nEduard ukrywa się do chwili, gdy ostatni więzień wchodzi do ciężarówki. A potem wraca do domu, wstrząśnięty i przepełniony wstydem. Czego się wstydzi? Nie tego, że ojciec wspiera potworny, represyjny system. Jeszcze nie ma pojęcia o tym systemie, nigdy nie słyszał słowa „gułag”. Wie, że istnieją więzienia i obozy, w których zamyka się przestępców, i nie widzi w tym niczego złego. Dzieje się coś, czego nie rozumie, a co tłumaczy jego wstrząs. Zmienia się jego system wartości. Gdy był dzieckiem, miał z jednej strony żołnierzy, z drugiej — cywilów, i choć jego ojciec nie wiedział, co to walka zbrojna, to jako wojskowy zasługiwał na szacunek. W kodeksie honorowym chłopaków z Saltowa, do których właśnie dołącza, z jednej strony są chuligani, z drugiej — gliniarze. I akurat w momencie gdy wybiera obóz chuliganów, odkrywa, że jego ojciec jest nie tyle żołnierzem, ile gliną, i to najniższej kategorii: klawiszem, szeregowym funkcjonariuszem.\nScena ma swój dalszy ciąg w nocy. W jedynym pokoiku, zajmowanym przez całą rodzinę, tapczan Eduarda stoi u stóp łóżka rodziców. Nie pamięta, by kiedykolwiek słyszał, jak się kochają, ale pamięta rozmowę, jaką prowadzą półgłosem, przekonani, że syn śpi. Załamany Wieniamin opowiada Rai, że zamiast odwieźć skazańców z Ukrainy na Syberię, jak to zwykle robił, wiózł ich w odwrotnym kierunku, cały kontyngent przeznaczony do rozstrzelania. Ten system zmianowy został wprowadzony, żeby nie niszczyć morale strażników obozu. Jednego roku przeprowadza się egzekucje radzieckich skazańców w jednym więzieniu, następnego — w jakimś innym. Na próżno szukałem śladu tej niewiarygodnej praktyki w książkach na temat gułagów. Ale nawet jeśli Eduard źle zrozumiał słowa ojca, pewne jest, że mężczyźni, których ten ostatni wywoływał po nazwisku, gdy wysiadali z wagonu, i odkreślał na liście, gdy wsiadali do ciężarówki, jechali na śmierć. Jeden z nich — Wieniamin dalej opowiada żonie — zrobił na nim duże wrażenie. Jego akta opatrzono kodem „wyjątkowo niebezpieczny”. To był młody człowiek, zawsze spokojny i uprzejmy; mówił elegancką ruszczyzną i zawsze — czy to w celi, czy w wagonie towarowym — znalazł czas i miejsce na codzienną gimnastykę. Pełen stoickiego spokoju, kulturalny skazaniec staje się bohaterem Eduarda. Chłopiec zaczyna marzyć, że kiedyś będzie do niego podobny, że też pójdzie do więzienia i zaimponuje nie tylko tym biednym, źle opłacanym, gburowatym glinom pokroju ojca, ale także kobietom, chuliganom, prawdziwym mężczyznom.\nI tak się stanie, podobnie jak ze wszystkim, co wymarzył sobie w dzieciństwie.\nWszędzie, gdzie pójdzie, jest najmłodszy, najmniejszy i tylko on nosi okulary, ale w kieszeni zawsze ma nóż sprężynowy o ostrzu dłuższym niż szerokość jego dłoni — co odpowiada odległości pomiędzy piersią a sercem; takim nożem można zabić. W dodatku umie pić. Nie nauczył go tego ojciec, lecz jeden z sąsiadów, były jeniec wojenny. W sumie, jak mówił sąsiad, picia nauczyć się nie da: trzeba się urodzić z wątrobą ze stali. I tak jest w przypadku Eduarda. Jednakże istnieje parę sztuczek: należy łyknąć szklaneczkę oliwy, żeby nasmarować przepust przed popijawą (mnie też tego nauczono, matka przejęła ten patent od starego popa z Syberii), i nie jeść podczas picia (mnie uczono czegoś całkiem przeciwnego, zatem serwuję tę radę dość ostrożnie). Mając te wrodzone dary i wyuczoną technikę, Eduard jest w stanie wypić litr wódki na godzinę, jedną szklankę o pojemności dwustu pięćdziesięciu gramów raz na kwadrans. Podziwiają go nawet Azerowie, którzy przyjechali z Baku sprzedawać pomarańcze na targu. Wygrywa zakłady, zarabiając na kieszonkowe. Wreszcie — wytrzymuje maratony pijaństwa, które Rosjanie nazywają zapoj.\nZapoj to poważna sprawa, nie żadna jednonocna pijatyka, za którą płaci się — jak u nas — porannym kacem. Zapoj to kilkudniowy ciąg bez trzeźwienia, włóczęga z miejsca na miejsce, wsiadanie do pociągów jadących nie wiadomo dokąd, zwierzanie się z największych tajemnic ludziom spotkanym przypadkiem, zapominanie tego, co się powiedziało albo zrobiło. To rodzaj podróży. Pewnej nocy ledwo zaczęli chlać, a już zaświeciła im się rezerwa. Zatem Eduard i jego najlepszy przyjaciel Kostia postanawiają splądrować sklep spożywczy. Czternastoletni Kostia, pseudonim Kot, ma już za sobą pobyt w kolonii karnej dla nieletnich za napad z bronią w ręku. Świadom swego autorytetu, przekazuje Eduardowi złotą zasadę każdego włamywacza: Działaj z odwagą i determinacją, nie czekając na splot idealnych okoliczności, bo idealne okoliczności nie istnieją. Rozglądają się szybko na prawo, na lewo, czy nikt nie przechodzi przez ulicę. Okręcają pięść kurtką zwiniętą w kulkę. Jednym krótkim uderzeniem wybijają szybę w piwnicznym oknie i już są na miejscu. Jest ciemno, ale niczego nie zapalają. Zgarniają tyle butelek wódki, ile zmieści się w plecakach, a później rozpruwają kasę. Tylko dwadzieścia rubli, co za nędza... W gabinecie dyrektora wprawdzie stoi sejf, ale spróbujcie otworzyć sejf nożem. Kostia mimo to próbuje i zaczyna się szarpać, Eduard szuka czegoś, co jeszcze mógłby podwędzić. Na wieszaku za drzwiami wisi palto z karakułowym kołnierzem — dobra, to można sprzedać. Na dnie szuflady leży zaczęta butelka ormiańskiego koniaku, bez wątpienia prywatny zapas kierownika, który nie sprzedaje takiego alkoholu swoim klientom — robolom. Według osobistej socjologii Eduarda wszyscy sklepikarze to mafiosi, ale trzeba przyznać, że wiedzą, co dobre. Nagle — odgłos kroków, rozmowy, całkiem blisko. Strach wykręca mu trzewia. Opuszcza gatki, kuca, unosząc poły ukradzionego płaszcza, i uwalnia strugę mocno płynnego gówna. Ale to tylko fałszywy alarm.\nNieco później, wracając tą samą drogą, którą weszli, chłopcy zatrzymują się na jednym z tych przygnębiających placów zabaw, tak lubianych przez projektantów proletariackich osiedli. Siedząc na brudnym, wilgotnym piasku przy zardzewiałej zjeżdżalni, na którą rodzice boją się sadzać dzieci ze strachu przed tężcem, opróżniają z gwinta butelkę koniaku, a Eduard, choć trochę się wstydzi, chwali się jednak, że nasrał w gabinecie dyrektora. „Założę się — mówi Kostia — że ten cham wykorzysta włamanie, żeby zadeklarować jako ukradzioną forsę, którą sam zabiera”. Później idą do Kostii. Jego matka, wdowa wojenna, protestuje i lamentuje, gdy zamykają się w pokoju, żeby dalej pić. „Zamknij ryj, stara suko — odpowiada szarmancko jej syn przez drzwi — bo jak nie, to mój kolega Ed wyjdzie i wyjebie cię w dupę!”\nPo całonocnej popijawie chłopcy niosą pozostałe butelki do Sławy, który odkąd jego rodziców wysłano do obozu za przestępstwa gospodarcze, mieszka z dziadkiem w baraku nad rzeką. Prócz Eduarda i Kostii jest dziś po południu u Sławy jeszcze jeden starszy facet, Gorkun. Ma metalowe zęby, wytatuowane ramiona, prawie się nie odzywa. Sława oznajmia z dumą, że Gorkun połowę ze swoich trzydziestu lat przeżył na Kołymie. A obozy pracy na wschodnich rubieżach Syberii słyną z tego, że są najcięższe ze wszystkich, i fakt, że Gorkun odsiedział w nich trzy pięcioletnie wyroki, wystarczy, by chłopcy traktowali go jak trzykrotnego bohatera Związku Radzieckiego — z szacunkiem. Godziny mijają powoli na opowiadaniu bzdur, rozganianiu miękką ręką chmar komarów, które, jak to w lipcu, latają nad zapiaszczoną rzeką, na łykaniu letniej wódki i podjadaniu kawałeczków słoniny, które Gorkun kroi syberyjskim nożem. Wszyscy czterej są pijani, ale przetrwali już falowanie i spadanie, typowe dla pierwszego dnia pijaństwa, i osiągnęli stan ciemnego, uporczywego otępienia, dzięki któremu zapoj nabiera tempa morskiej podróży. Gdy zapada zmierzch, postanawiają powłóczyć się po parku, gdzie w sobotnie wieczory zbiera się młodzież z Saltowa.\nTym razem dobrze trafili, są rozróby, a prawda jest taka, że Eduard i jego kumple szukają guza. Zaczyna się na plenerowym podeście do tańca. Gorkun ma ochotę tańczyć — zaprasza jakąś dziewczynę. Panienka, ruda, piersiasta, w sukience w kwiaty, odmawia, ponieważ Gorkun za bardzo śmierdzi alkoholem i wygląda na tego, kim jest: na zeka, jak w Rosji nazywa się katorżników. Eduard, by zyskać w oczach Gorkuna, zbliża się do dziewczyny, wyjmuje nóż, przystawia go do jednej z jej wielkich piersi i lekko naciska. Starając się nadać swemu głosowi męskie brzmienie, mówi: „Liczę do trzech i jeśli na trzy nie zatańczysz z moim przyjacielem...”.\nDopiero później, w ciemnym parkowym zakamarku, naskoczą na niego kumple rudej. Bitka przeradza się w bezładną ucieczkę, gdy interweniuje milicja. Kostii i Sławie udaje się uciec, gliny łapią Gorkuna i Eduarda. Rzucają ich na ziemię, kopią w żebra i metodycznie miażdżą im butami dłonie — dłonie miażdży się po to, żeby potem nie mogły utrzymać broni. Eduard na ślepo zadaje ciosy nożem, rozdziera spodnie i — nieznacznie — łydkę jednego z milicjantów. Wszyscy inni piorą go, aż straci przytomność.\nOdzyskuje ją w celi, w smrodzie właściwym wszystkim posterunkom na świecie — a on pozna ich jeszcze wiele. Komendant, który przesłuchuje Eduarda, to mężczyzna zadziwiająco uprzejmy, choć nie ukrywa, że za atak z bronią w ręku na milicjanta można spodziewać się kary śmierci, jeśli napastnik jest pełnoletni, a jeśli nie — co najmniej pięciu lat kolonii karnej. Czy dojrzewanie za kratkami złamałoby go, ustawiło w szeregu, czy też byłoby po prostu jeszcze jednym epizodem w jego awanturniczym życiu? Tak czy inaczej — uniknął tego, ponieważ usłyszawszy nazwisko Sawienko, komendant unosi brwi, pyta, czy jest synem porucznika Sawienki z NKWD, a ponieważ porucznik Sawienko to jeden z jego dawnych towarzyszy, komendant załatwia sprawę po swojemu, „gubi” akta dotyczące ataku z nożem i zamiast pięciu lat Eduard odsiedzi tylko dwa tygodnie. W zasadzie powinien spędzić je na zbieraniu śmieci, ale jest tak pobity, że nie może się ruszać, więc pozwalają mu zostać w celi z Gorkunem, który nabrawszy zaufania do pełnego zapału nastolatka, staje się gadatliwy i przez dwa tygodnie częstuje go opowieściami o Kołymie.\nTo zrozumiałe, że jeśli Gorkun tam był, to za przestępstwa kryminalne. Inaczej nie chwaliłby się tym Eduardowi i przyjaciołom, którzy, w przeciwieństwie do nas, nie darzą żadnym szacunkiem więźniów politycznych. Nie znając ich, mają politycznych za nadętych intelektualistów albo za kretynów, którzy dali się zapuszkować, a sami nie wiedzą za co. Natomiast bandyci są herosami, a już zwłaszcza arystokracja bandytyzmu — wory w zakonie, mafia w świetle prawa. Nie ma jej w Saltowie, gdzie grasują tylko drobni przestępcy, nawet Gorkun nie twierdzi, że do niej należy, ale poznał jej członków w obozie i niestrudzenie wychwala ich czyny, przedstawiając jako godne podziwu zarówno akty szalonej brawury, jak i bestialskiego okrucieństwa. Jeśli tylko bandyta jest uczciwy, czyli przestrzega praw swojej organizacji, jeśli tylko potrafi zabijać i nie boi się zginąć, Gorkun dostrzega wyłącznie jego klasę i zalety moralne. Nie przeszkadza mu, że taki człowiek gra w karty o życie towarzysza z baraku i po skończonej partyjce zarzyna go jak wieprza albo namawia innego do próby ucieczki, żeby go zjeść, gdy pośrodku tajgi zabraknie prowiantu. Eduard słucha Gorkuna z nabożeństwem, podziwia jego tatuaże, pozwala się wtajemniczyć w arkana ich robienia. Bo rosyjscy bandyci, a zwłaszcza Sybiracy, nie dają sobie tatuować byle czego, byle gdzie i byle jak. Rysunki i ich rozmieszczenie wskazują dokładnie pozycję w kryminalnej hierarchii, a pokonując kolejne jej szczeble, zyskuje się prawo do stopniowego pokrywania ciała tatuażami i biada szpanerowi, który uzurpuje sobie to prawo: obdziera się takiego ze skóry i robi z niej rękawiczki.\nPod koniec krótkiej odsiadki Eduard dokonuje spostrzeżenia, które sprawia mu dziwną radość, daje mu poczucie pełni, której poszukiwanie będzie odtąd stałym elementem jego życia. Wszedł do więzienia, podziwiając Gorkuna i marząc, by być taki jak on. Wychodzi stąd przekonany — i to go tak bardzo cieszy — że Gorkun wcale nie jest aż tak godny podziwu i że on, Eduard, zajdzie znacznie dalej. Lata spędzone w obozie i tatuaże mogą na chwilę oczarować nastolatka z prowincji, ale gdy poprzebywać z nim dłużej, można zauważyć, że mówi o wielkich bandytach całkiem jak drobny rzezimieszek, którym jest — nie porównuje się do nich, nie wyobraża sobie ani przez chwilę, że mógłby być na ich miejscu, trochę tak jak ten biedny kretyn Wieniamin, gdy mówi o swoich przełożonych. Jest jakieś uniżenie i pewna naiwność w trzymaniu się swojego miejsca w szeregu, ale to nie dla Eduarda. On też uważa, że dobrze być kryminalistą, w sumie nie ma nic lepszego — lecz należy mierzyć wysoko i być królem zbrodni.\nEduard przedstawia swoją nową wizję Kostii, który reaguje entuzjastycznie. Jedyną ambicją Gorkuna po wyjściu z więzienia jest gra w domino, za to dwaj chłopcy nakręcają się nawzajem, odnosząc się z pogardą do wszystkiego, co ich otacza. Dostaje się wszystkim warstwom społecznym, jakie można spotkać w Saltowie: rozmemłanym i zrezygnowanym robolom, rzezimieszkom skazanym na życie roboli, jak ich rodzice, inżynierom i oficerom, którzy są tylko ulepszoną wersją roboli, nie mówiąc już o sklepikarzach. Nie ma wątpliwości, jedyna opcja to zostać bandytą.\nAle jak? Jak znaleźć bandę, która ich przyjmie? Na pewno są takie w mieście, i gdy wreszcie ośmielają się wsiąść do tramwaju jadącego do centrum, wyprawa budzi emocje: Charkowie, przybywamy! Niestety, po dotarciu na miejsce czują się równie niepewnie jak hołota z paryskiego przedmieścia na bulwarze Saint-Germain. Tak, Eduard tu mieszkał, lecz w czasach, które, podobnie jak matka, chętnie idealizuje. Rytualnie oprowadza Kostię po miejscach swojego dzieciństwa, po ulicy Armii Czerwonej, po alei Swierdłowa, ale wycieczka trwa krótko, później nie wiedzą, dokąd pójść, do których drzwi zapukać, ledwo zbierają się na odwagę, żeby zamówić piwo w budce, i rozżaleni, źli na siebie, wracają na swoje osiedle, gdzie wszystko jest tak odległe od prawdziwego życia, ale gdzie właśnie żyją — i na tym polega pech.\nA później Eduard spotyka Kadika, który zostanie jego drugim wielkim przyjacielem z młodzieńczych lat — i wszystko się zmienia. Kadik, o rok starszy, mieszka sam z matką i nie spotyka się z drobnymi złodziejaszkami z Saltowa. Ma znajomości w centrum, ale nie są to bandy, do których Eduard tak gorąco pragnąłby się zbliżyć. Wielką dumą Kadika jest znajomość z saksofonistą, który gra Caravan Duke’a Ellingtona. To on skontaktował go z członkami charkowskiej grupy Niebieski Koń, kimś w rodzaju bitników, którym poświęcono nawet artykuł w „Komsomolskiej Prawdzie”. Taki swinging Charków. Aby uniknąć przewidywalnego losu młodego mieszkańca Saltowa, Kadik aspiruje do roli artysty, i choć nie ma żadnego wyraźnego talentu, jest przynajmniej kimś, kogo obecnie można byłoby nazwać lanserem — gra trochę na gitarze, kupuje i kolekcjonuje płyty, czyta, poświęca cały swój czas, by wiedzieć, co się dzieje w mieście, w Moskwie, a nawet w Ameryce.\nWszystko to jest dla Eduarda całkowitą nowością, poglądy i kodeks postępowania Kadika podkopują jego własny system wartości. Pod jego wpływem odkrywa, jak ważny jest strój. Gdy był mały, matka ubierała go na pchlim targu, gdzie upłynniano łupy wojenne. Nosił ładne dziecięce garniturki na modłę niemiecką i sprawiało mu dziwną przyjemność myślenie, że kiedyś nosił je syn dyrektora IG Farben albo Kruppa, zabity w Berlinie w czterdziestym czwartym. Później rozmyślnie przejął styl obowiązujący w Saltowie — spodnie robocze, gruba kufajka podbita sztucznym futrem. Jakakolwiek fantazja uznawana była za pedalski wymysł, dlatego kumple są teraz mocno zaskoczeni, widząc Eduarda wystrojonego w kanarkową bluzę z kapturem, sztruksowe fioletowe spodnie i buty tak świetnie podkute, że gdy trze obcasami po asfalcie, sypią się iskry. Jedynie Kadik i on tu, w Saltowie, potrafią docenić swój dandyzm, ale ponieważ wiadomo, że lubią też wymachiwać nożem, koledzy tylko się podśmiewają, lecz nie nazywają ich ciotami.\nDandyzm jest czymś, co podoba się Eduardowi u jazzmanów, których uwielbia jego nowy przyjaciel. Na samą muzykę jest dość głuchy i pozostanie taki przez całe życie, za to wraca do czytania. Przerwał je na Juliuszu Vernie i Aleksandrze Dumasie, teraz zaś zaczyna od Romaina Rollanda — Kadik pożycza mu Jana Krzysztofa i Duszę zaczarowaną. To przepastne i zagmatwane bildungsromany, które, jak sądzę, przeczytałem jako jeden z ostatnich nastolatków we Francji, a które w Związku Radzieckim cieszą się jeszcze pewnym zainteresowaniem, ponieważ ich autorowi, pacyfiście, było po drodze z komunistami. Następnie sięga po Jacka Londona, Knuta Hamsuna, wielkich włóczęgów, którzy imali się każdej roboty i opisywali te doświadczenia w książkach. Jego prozatorskie preferencje skupiają się na autorach zagranicznych, ale jeśli chodzi o poezję, to żadna nie może się równać z rosyjską, czytający ją chłopiec staje się więc w sposób naturalny chłopcem piszącym, a następnie czytającym wszystkim to, co napisał. I tak Eduard, który nigdy wcześniej nie brał pod uwagę tego powołania, odnajduje się w roli poety.\nIstnieje stereotyp, że poeci są w Rosji równie popularni jak piosenkarze we Francji, i jak wiele rosyjskich stereotypów jest to, a przynajmniej była, absolutna prawda. Nawet swoje wyszukane imię nasz bohater zawdzięcza upodobaniu jego ojca, prostego ukraińskiego podoficera, do mało znanego poety Eduarda Bagrickiego (1895–1934). Gdy czytamy książkę Podrostok Sawienko (Podrostek Sawienko), z której czerpię informacje do niniejszego rozdziału, ze zdziwieniem dowiadujemy się, że kumple Eduarda, drobne łobuzy z Saltowa, choć podoba im się jego poezja, pokpiwają sobie z niego, bo ściąga z Błoka czy Jesienina. Początkujący poeta jest na robotniczym ukraińskim osiedlu kimś tak samo zwyczajnym jak początkujący raper na paryskim przedmieściu. Podobnie jak on mógł powtarzać sobie, że to jego szansa, by uniknąć fabryki albo życia przestępcy. Podobnie jak on mógł liczyć, że przyjaciele podtrzymają go na duchu, że będą dumni, jeśli choć trochę mu się uda... I to pod wpływem nie tylko Kadika, lecz również Kostii i jego bandy Eduard zgłasza się na konkurs poezji, który odbywa się 7 listopada 1957 roku, w rocznicę rewolucji październikowej, w dniu, który — jak się okaże — zaważy na jego życiu.\nCałe miasto zebrało się tego dnia na placu Dzierżyńskiego, o którym każdy charkowianin wie, że został wybrukowany rękami niemieckich jeńców i jest największym placem w Europie, drugim na świecie po placu Tiananmen. Odbywają się tu defilady, wręczanie medali, pokazy baletowe, wygłaszane są przemówienia. Masy proletariackie są wystrojone jak w niedzielę — i widok ten wzmaga sarkazm naszych dwóch dandysów. A w kinie Pobieda trwa konkurs poezji, w którym bierze udział Eduard. Trzyma fason i z całego serca wierzy, że Swieta przyjdzie go posłuchać.\nKadik jest spokojny. Przyjdzie, jak mogłaby nie przyjść. Tak naprawdę jednak to nic pewnego. Swieta jest kapryśna, nieobliczalna. Eduard teoretycznie z nią chodzi, ale choć odpowiada „tak”, gdy koledzy pytają, czy już ją przeleciał, nie jest to prawda. Nie przeleciał jeszcze nikogo. Cierpi, bo jest prawiczkiem, i zniża się do kłamstwa, czego, jego zdaniem, żaden mężczyzna robić nie powinien. Cierpi, bo nie ma żadnego prawa do Swiety, wie, że kręcą ją starsi chłopcy. Cierpi, bo w wieku piętnastu lat wygląda na dwunastolatka i pokłada wszystkie nadzieje w zeszycie z wierszami. Starannie wybrał ten, który wyrecytuje, odrzuciwszy liczne poematy o bandytach, napadach z bronią w ręku, więzieniu, trzymając się grzecznie liryki miłosnej.\nGdy docierają z Kadikiem do kina Pobieda, spotykają w tłumie całą bandę z Saltowa, ale nie ma Swiety. Kadik próbuje go pocieszyć: jest jeszcze wcześnie. Z trybuny przemawiają kolejno różni oficjalni goście. Eduard nie wytrzymuje i zniża się do tego, że pyta, czy kto nie widział Swiety. Niestety, ktoś ją widział. W Parku Kultury z Szurikiem. Szurik to osiemnastoletni kretyn z rzadkim wąsikiem. Choć Eduard jest pewien, że ten idiota do końca swoich dni będzie sprzedawcą w sklepie z butami, podczas gdy on będzie wiódł światowe, awanturnicze życie, to jednak teraz wiele by dał, żeby znaleźć się na miejscu Szurika.\nZaczyna się konkurs. Pierwszy poemat traktuje o potwornościach pańszczyzny. To rozśmiesza Kadika: pańszczyzna nie istnieje już od stu lat; nie ma co, nowoczesny gość! Następnie jest coś o boksie, naśladowanie — co nie umyka uwadze żadnego z chuliganów wśród publiki — młodego, początkującego poety Jewgienija Jewtuszenki. Wreszcie przychodzi kolej na Eduarda, który recytuje, powstrzymując płacz, wiersz napisany dla Swiety. Później, gdy na scenie pojawiają się inni uczestnicy konkursu, jego banda urządza mu bal. Klepią go po plecach, powtarzają: „Zjedz swój ogon” — rytualne pozdrowienie mieszkańców Saltowa — przepowiadają, że dostanie nagrodę, i rzeczywiście ją dostaje. Ponownie wchodzi na scenę, dyrektor Domu Kultury imienia Stalina gratuluje mu i wręcza dyplom, a także prezent.\nO kurwa, co za chuje, myśli Eduard. Pudełko domino!\nWychodzi z Pobiedy i w otoczeniu kumpli próbuje robić dobrą minę do złej gry. Wtedy zaczepia go jakiś typ, przysłany przez Tuzika. Tuzik to dobrze znany w Saltowie bandyta. Ma dwadzieścia lat, ukrywa się, żeby uniknąć służby wojskowej, nie rusza się nigdzie bez zastępu uzbrojonych po zęby kolesiów. I, jak mówi wysłannik, chce się widzieć z poetą. Kumple patrzą po sobie z niepokojem: to przestało być zabawne. Tuzik jest, jak wiadomo, groźny, ale jeszcze bardziej niebezpiecznie byłoby odrzucić jego zaproszenie. Wysłannik prowadzi Eduarda do zaułka koło kina, gdzie czeka piętnastu ponurych typów, a pośrodku tego dworu postawny, niemal tłusty, ubrany na czarno Tuzik, który twierdzi, że podobał mu się wiersz. Chce, żeby poeta napisał jeszcze jeden, na cześć Gali, mocno umalowanej blondyny, którą obejmuje w pasie. Eduard obiecuje, że to zrobi, i na przypieczętowanie umowy dostaje skręta z tadżyckim haszem. Pali po raz pierwszy, mdli go, ale mimo to wciąga dym. Potem Tuzik pozwala mu pocałować Galę w usta. Jest się czego obawiać, bo wszystko, co mówi ten chłopak, wydaje się mieć podwójny sens — jeśli bierze cię w ramiona, to może po to, żeby rozpruć ci brzuch. Podobno Stalin taki był: przymilny i okrutny. Eduard chce się wymigać ze śmiechem, ale tamten nalega: „Nie chcesz polizać się z moją dziewczyną? Dalej, wsadź jej język!”. Znany złowróżbny ton, a jednak nic złego się nie dzieje. Trwa to długo, bardzo długo, piją, palą i rzucają dowcipami, aż do chwili, w której Tuzik postanawia zakończyć posiedzenie i pójść na przechadzkę po mieście. Eduard, który nie bardzo wie, czy przygarnęli go jako maskotkę, czy jako kozła ofiarnego, skorzystałby chętnie z okazji, żeby się wymknąć, ale Tuzik go nie puszcza.\n— Sprzątnąłeś już kiedyś kogoś, poeto?\n— Nie — odpowiada Eduard.\nW końcu Eduard, podniecony, że jest przyjacielem Tuzika, idzie z nim na czele dwudziestu twardzieli, gotowych zabijać i siać postrach w całym mieście. Jest późno, impreza skończona, ludzie w większości powracali do domów, a ci, którzy zostali na ulicy i teraz w świetle zniszczonych latarni widzą zbliżającą się bandę, schodzą jej pospiesznie z drogi. Ale oto jakiś facet i dwie dziewczyny nie odsuwają się na czas, więc banda zaczyna się z nimi droczyć. „Masz dwie dziewczyny tylko dla siebie — przymila się Tuzik do faceta — pożyczysz mi jedną, co?” Facet blednie, dotarło do niego, że wpadł w tarapaty, próbuje żartować, ale Tuzik składa go na pół jednym uderzeniem pięścią w brzuch. Na jego znak reszta zaczyna obmacywać dziewczyny. Jeszcze chwila, a dojdzie do gwałtu. Jedną już rozebrali, jest gruba, o białej skórze, to musi być robolka z Saltowa. Chłopaki po kolei wkładają jej palce do cipy. Eduard robi tak jak oni, czuje wilgoć i zimno, a gdy wyciąga palce, ma na nich krew. Od tego trzeźwieje, podniecenie opada. Kilka metrów dalej dziesięciu chłopaków gwałci tę drugą, kolejno. Na faceta spada grad kopniaków. Jęczy coraz słabiej, a potem nieruchomieje. Jego policzek to krwawa miazga.\nIncydent wywołuje pewne zamieszanie, ale Eduardowi udaje się uciec. Maszeruje szybko, w kieszeni ma nóż i zeszyt z wierszami, pod pachą — pudełko z dominem. Nie wie, dokąd pójść. Do Kadika nie, do Kostii nie. W końcu idzie do Swiety. Albo będzie ruchać, albo zabijać. Jeśli będzie sama — wyrucha ją, jeśli z Szurikiem — zabije ich oboje. Nie ma powodu, żeby się powstrzymywać: jest niepełnoletni, więc go nie rozstrzelają, dostanie piętnaście lat i kumple uznają go za bohatera.\nPomimo późnej godziny matka Swiety, która ma reputację kogoś w rodzaju kurwy, otwiera mu drzwi. Swieta jeszcze nie wróciła.\n— Chcesz zaczekać?\n— Nie, przyjdę później.\nZnów wyrusza w noc, chodzi nerwowo, niesiony jakąś gorączką — mieszaniną podniecenia, gniewu, obrzydzenia i innych uczuć, których nie potrafi nazwać. Gdy wraca, Swieta jest już w domu. Sama. To, co rozgrywa się później, dzieje się jakby obok niego, właściwie nie ma rozmowy, gdy nagle Eduard jest już z nią w łóżku i ją rucha. To jego pierwszy raz. Pyta:\n— Szurik właśnie tak ci wkłada?\nPo jego — zbyt szybkim — wytrysku Swieta zapala papierosa i wykłada mu swoją filozofię: kobieta jest dojrzalsza od mężczyzny, zatem żeby układało się im w łóżku, mężczyzna musi być starszy.\n— Naprawdę cię lubię, Edik, ale, widzisz, jesteś za mały. Możesz tu spać, jeśli chcesz.\nEduard nie chce, wychodzi wściekły, przekonany, że ludzie zasługują na śmierć, i postanawia, że gdy dorośnie, będzie ich zabijał — bez poczucia winy.\nI tyle: oto historia jego rozprawiczenia.\nNastępna scena rozgrywa się sześć lat później, w pokoju rodziny Sawienków. Jest północ. Eduard rozbiera się cicho, żeby nie zbudzić matki, która śpi sama w małżeńskim łożu. Ojciec jest na „misji”, Eduard nie wie gdzie i nie chce tego wiedzieć, dawno już minęły czasy, gdy go podziwiał. Choć jest zmęczony po ośmiogodzinnej zmianie w fabryce, nie chce mu się spać, więc siada za stołem, na którym leży oprawiona w imitację skóry książka z serii zagranicznych klasyków: Czerwone i czarne. To pewnie matka wyjęła ją z oszklonej biblioteczki, żeby poczytać przy samotnej kolacji. Eduard kiedyś to czytał, podobało mu się. Kartkując książkę, natrafia na słynną scenę, gdy pewnej letniej nocy, pod lipą Julian Sorel zmusza się, by wziąć za rękę panią de Rênal, i ten fragment, który niegdyś sprawił mu radość, dziś napełnia go nagłym, przemożnym smutkiem. Jeszcze kilka lat temu z łatwością identyfikował się z Julianem, który przyjechał z zapadłej wsi, nie mając innych atutów niż urok osobisty i ostre zęby, i wyobrażał sobie, że tak jak on uwodzi piękną arystokratkę. Niestety, co uświadomił sobie teraz z brutalną jasnością, nie tylko że nie zna żadnej pięknej arystokratki, lecz w dodatku nigdy żadnej nie pozna, nie ma na to nawet najmniejszych szans.\nMiał wielkie marzenia, a od dwóch lat wszystko szło nie tak. Właściwie od czasu gdy Kostia i dwaj inni koledzy zostali skazani na śmierć przez sąd okręgowy w Charkowie. Jeden z nich został stracony, Kostia i ten drugi jakoś się wykaraskali — dostali po dwanaście lat obozu. Do tego wszystkiego Kadik, który też miał wielkie marzenia i chciał zostać muzykiem jazzowym, zatrudnił się w fabryce Sierp i Młot, i choć Eduard kpił sobie z niego, kilka miesięcy później, podkuliwszy ogon, sam poszedł w jego ślady. Jest teraz wytapiaczem. Robota brudna, ogłupiająca, ale Eduard należy do ludzi, którzy przykładają się do każdego powierzonego im zadania. Gdyby los pozwolił mu zostać bandytą, byłby dobrym bandytą. Ale jest robolem, i to porządnym robolem: ma kaszkiet, menażkę na czas przerwy obiadowej, jego nazwisko regularnie pojawia się na tablicy przodowników pracy, a w sobotnie wieczory wypija osiemset gramów wódki z chłopakami ze zmiany. Już nie pisze poezji. Obraca dziewczyny, robolki jak on. Ostatnim nieszczęściem, jakie mogłoby na niego spaść, byłoby zapylenie którejś z nich i przymusowy ślub, i jeśli trzeźwo spojrzeć na to wszystko, jest bardzo prawdopodobne, że to nieszczęście na niego s p a d n i e. Tak jak spadło na Kadika, jego przewodnika na drodze występku, który właśnie zamieszkał z robotnicą o imieniu Lidia, starszą, niezbyt ładną, lecz z okrąglejącym już dobrze brzuchem, i powtarza ów nieszczęśnik, sam sobie próbując to wmówić z żałosnym uporem, że tak, że nareszcie znalazł prawdziwą miłość i że wcale, ale to wcale nie żałuje, poświęcając jej swoje młodzieńcze marzenia.\nBiedny Kadik. Biedny Eduard. Nie ma jeszcze dwudziestu lat, a już jest przegrany. Niedoszły bandyta, niedoszły poeta, skazany na gówniane życie w czarnej dupie świata. Często słyszy, jakie miał szczęście, że nie był z Kostią i tymi dwoma w tamten wieczór, gdy pijani zabili człowieka. Czy naprawdę miał szczęście? Czy nie lepiej stracić życie, aniżeli być żywym trupem? Trzydzieści lat później, gdy wspominał tę noc, przypomniał sobie, że aby poczuć się żywym, a nie żeby umrzeć — sięgnął wtedy po leżącą na stoliku pod umywalką brzytwę ojca. On, Eduard, prawie się nie goli. Ma skórę Azjaty, niemal bez zarostu, skórę, która zasługiwałaby na pieszczoty kobiet pięknych i wyrafinowanych, ale nic z tego.\nWciska wyszczerbione ostrze we wnętrze dłoni. Patrzy na pogrążony w półmroku znajomy i brzydki pokój, w którym spędził ponad połowę życia. Był jeszcze dzieckiem, gdy się tu sprowadzili — małym chłopcem, wrażliwym i poważnym. Jak to było dawno... Trzy metry dalej matka chrapie pod kocami, głowę odwróciła do ściany. Umrze ze zgryzoty, ale w sumie już i tak się zadręczała, gdy rzucił szkołę, został robotnikiem, więc chyba lepiej ją dobić. Pierwsze nacięcie idzie łatwo, skóra pęka, to niemal bezbolesne. Dopiero gdy ostrze dociera do żył, zaczyna być trudno. Trzeba odwrócić wzrok, zacisnąć zęby, pociągnąć brzytwę jednym nagłym ruchem, wbijając ją mocno, żeby krew popłynęła. Brakuje mu siły, by zająć się drugim nadgarstkiem, jeden powinien wystarczyć. Kładzie rękę przed sobą na stole, patrzy na ciemną plamę, powiększającą się na woskowanym płótnie, wsiąkającą w Czerwone i czarne. Nie porusza się. Czuje, jak jego ciało robi się zimne. Odgłos upadającego krzesła budzi matkę. On sam obudzi się na drugi dzień, u wariatów.