4 minusy dobrowolnego poddania się karze - Prawo karne biznesu\nMożliwością skorzystania z dobrowolnego poddania się karze kuszą policjanci, prokuratorzy, a czasem również namawiają do niego obrońcy w sprawach karnych. A dziś na przekór tym „kuszeniom” wpis o minusach dobrowolnego poddania się karze w postępowaniu karnym. Dobrowolne poddanie się karze jest także nazywane przez prawników:\nW żargonie prawniczym może być też nazwane „depekiem” – to jest skrót utworzony od 3 pierwszych liter sformułowania „dobrowolne poddanie się karze”. A jeśli klient chce się poddać karze, to nazywamy to nieformalnie, że chce się „zdepekować”.\nNa początku przypomnę, że wcześniej już pisałam na czym polega dobrowolne poddanie się karze. Na moim blogu znajdziesz wpisy:\n4 fakty o dobrowolnym poddaniu się karze.\nDobrowolne poddanie się karze ma miejsce wtedy, gdy:\n„dogadałeś się” z prokuratorem co do wymiaru kary lub innych środków za zarzucone przestępstwo (tzw. skazanie bez rozprawy – art. 335, art. 343 Kodeksu postępowania karnego);\nprzed doręczeniem zawiadomienia o rozprawie złożyłeś wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie określonej kary lub innych środków bez przeprowadzania postępowania dowodowego (art. 338a, art. 343a k.p.k.);\ndo chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie złożyłeś wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie określonej kary lub innego środka (art. 387 k.p.k.).\nI właśnie o minusach tych sytuacji dziś piszę.\n1. Ograniczenia w zakresie zaskarżenia wyroku sądu I instancji\nGdy wyrok w sprawie karnej jest skutkiem dobrowolnego poddania się karze, to wówczas mamy do czynienia z ograniczeniami, jeśli chodzi o podstawy apelacji. Podstawą apelacji od wyroku sądu I instancji NIE może być wówczas:\nzarzut rażącej niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka.\nTo są bardzo znaczące ograniczenia. Nie można zarzucić w apelacji, że nie jest się sprawcą przestępstwa, ponieważ sąd źle ustalił fakty w sprawie. Nie można także zarzucić, że kara, na którą się zgodziłeś, jest według Ciebie zbyt surowa.\nCo można zatem zarzucać w apelacji od wyroku po dobrowolnym poddaniu się karze?\nApelacja w sprawach po dobrowolnym poddaniu się karze może być oparta m.in. o wskazanie, że:\nsąd wymierzył inną karę niż uzgodniono;\nsąd przyjął błędną kwalifikację przestępstwa – ponieważ kwalifikacja przestępstwa nie stanowi przedmiotu porozumienia karnoprocesowego;\nsąd wymierzył karę powyżej ustawowego zagrożenia, np. sąd wymierzył karę 10 lat pozbawienia wolności za oszustwo, podczas gdy górna granica w tym wypadku to 8 lat (art. 286 § 1 Kodeksu karnego);\nsąd błędnie skazał za przestępstwo w warunkach recydywy;\ndobrowolne poddanie się karze w ogóle nie powinno być zastosowane w sprawie, ponieważ nie zostały spełnione jego przesłanki, np. gdy okoliczności popełnienia przestępstwa budziły wątpliwości.\nTo jest tylko przykładowy katalog możliwych podstaw apelacji po dobrowolnym poddaniu się karze.\nOgraniczenia w zakresie zaskarżania wyroku po dobrowolnym poddaniu się karze dotyczą nie tylko samego oskarżonego, ale również prokuratora.\nDlaczego wprowadzono te ograniczenia?\nOgraniczenia te mają stanowić „lekarstwo” na rzekomo nielojalne zachowanie się stron po zakończeniu postępowania w trybie konsensualnym, czyli zaskarżanie wyroku po dobrowolnym poddaniu się karze również w odniesieniu do ustaleń faktycznych i ustalonej kary.\n2. Dobrowolne poddanie się karze to nie zawsze szybkie zakończenie procesu\nMożliwość skazania bez rozprawy i zasadniczo bez przeprowadzania dowodów na rozprawie (przesłuchiwania świadków, biegłych, itd.) jest kusząca przede wszystkim ze względu na to, że w ten sposób skraca się czas procesu, jak i jego koszty. To są jednak często tylko chwilowe korzyści.\nW sprawach, w których jest oskarżona więcej niż jedna osoba i które mają więcej niż jeden wątek, a takie są zazwyczaj sprawy karne gospodarcze, poddanie się przez jednego lub kilku oskarżonych karze wcale nie oznacza, że ich obecność w sądzie skończy się na jednej rozprawie. Sprawy oskarżonych, którzy nie poddali się karze, będą toczyć się zwykłym trybem, co oznacza, że z wysokim prawdopodobieństwem będziesz wzywany na przesłuchania na ich rozprawy. I będzie to przesłuchanie w charakterze świadka, skoro już wcześniej Twój proces zakończył się dobrowolnym poddaniem się karze. Zeznawanie w charakterze świadka wiąże się z tym, że będziesz musiał mówić prawdę, ponieważ składanie fałszywych zeznań to przestępstwo (więcej o tej kwestii pisałam tutaj – KLIK). A gdybyś w tym samym procesie brał udział w charakterze oskarżonego (nie poddał się wcześniej karze), to nie musiałbyś mówić prawdy, ponieważ oskarżony może bezkarnie kłamać w sądzie, jak też odmówić składania wyjaśnień bez podawania przyczyny.\nW tym kontekście dobrowolne poddanie się karze nie wygląda już tak różowo i wcale nie musi oznaczać końca Twoich przygód z wymiarem sprawiedliwości.\n3. Przeprowadzenie w całości postępowania dowodowego na rozprawach mogłoby doprowadzić do uniewinnienia lub umorzenia postępowania\nDobrowolne poddanie się karze skutkuje tym, że zazwyczaj cały proces odbywa się na jednej rozprawie. Wówczas w wypadku poddania się karze na etapie postępowania przygotowawczego:\nprokurator może zaniechać przeprowadzenia szeregu czynności (art. 335 § 1 k.p.k.),\nsąd nie prowadzi postępowania dowodowego (art. 343 § 4 k.p.k.),\na w wypadku poddania się karze na rozprawie:\nsąd może uznać za ujawnione dowody wymienione w akcie oskarżenia lub dokumenty złożone przez stronę (art. 387 § 5 k.p.k.).\nOznacza to, że w praktyce na rozprawach nie będą przesłuchiwani świadkowie, biegli, itd. Warto mieć na uwadze, że szczególnie w sprawach skomplikowanych, np. przestępstw gospodarczych czy podatkowych okoliczności sprawy rzadko są jednoznaczne i często to dowody przeprowadzone na rozprawach mogą doprowadzić do uniewinnienia oskarżonego. Poddając się dobrowolnie karze, pozbawiasz się tej możliwości.\nA co ze sprawami nieskomplikowanymi, w których kwestia popełnienia przestępstwa na pierwszy rzut oka wydaje się jednoznaczna?\nNawet w „prostych” sprawach poddanie się karze może być błędem.\nPrzykład: Sprawa o podrobienie podpisu. Prokurator powołał biegłego, który stwierdził, że to Ty podrobiłeś podpis. Nie przeczytałeś całej opinii, tylko wnioski. Poddajesz się karze, bo przecież jest opinia, a proces chcesz mieć szybko z głowy. Okazuje się jednak, że biegły dopuścił się szeregu błędnych założeń w opinii, nie miał profesjonalnego sprzętu, a poza tym błędnie pobrano próbki pisma (więcej o opinii w takich sprawach przeczytasz tutaj – KLIK). Gdybyś zawnioskował o opinię innego biegłego, który proces opiniowania potraktował profesjonalnie, jej wyniki mogłoby być dla Ciebie korzystne. Poddając się od razu karze, nie dowiesz się tego.\n4. Negatywne konsekwencje skazania, które wprost nie wynikają z wyroku\nW sprawach dotyczących przestępstw gospodarczych skazanie prowadzi do dodatkowych negatywnych konsekwencji, które nie wynikają wprost z wyroku sądu, tylko z przepisów Kodeksu społek handlowych. Skazanie za określone przestępstwa prowadzi z mocy prawa do zakazu pełnienia funkcji członka zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, likwidatora i prokurenta przez 5 lat, chyba że wcześniej nastąpiło zatarcie skazania. Szerzej na temat tego zakazu oraz o tym, kiedy dochodzi do jego zastosowania z mocy samego prawa (za jakie przestępstwa jest stosowany) przeczytasz w moim wcześniejszym wpisie [KLIK].\nCo ciekawe, ani prokurator, ani sąd nie ma obowiązku pouczać Cię, że skazanie za określone przestępstwa wiąże się z tym zakazem. Nie będzie o tym wspomniane w wyroku sądu I instancji. Kwestia zastosowania tego zakazu nie będzie także przedmiotem porozumienia w ramach dobrowolnego poddania się karze, ponieważ zakaz ten wynika z mocy samego prawa (art. 18 § 2 Kodeksu spółek handlowych).\nRzecz jasna, taki sam zakaz z mocy samego prawa obowiązuje również wtedy, gdy oskarżony nie poddaje się karze i wówczas ani sąd, ani prokurator też nie poucza, że taki zakaz będzie obowiązywał, choć nie wynika z wyroku skazującego. W tym punkcie chodzi mi o to, że – gdy poddajesz się karze – to zawierasz „porozumienie” co do wymierzenia Ci określonej kary w określonej wysokości i innych środków i w tych wypadkach dodatkowy zakaz, co do którego się nie porozumiewałeś, a który wynika z przepisów, może być bardziej „zaskakujący”. Wcześniejsza wiedza o zakazie pełnienia funkcji członka zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, likwidatora i prokurenta przez 5 lat od uprawomocnienia się wyroku mogłaby wpłynąć na Twoją decyzję o poddaniu się karze i zachęcić do „walki” w toku procesu karnego na „zwykłych” zasadach (przeprowadzanie rozpraw).\npoddanie się karzeprawo do obrony


Brzanka sumatrzańska – rozmnażanie, choroby, pielęgnacja | Fera.pl\nBrzanka sumatrzańska to słodkowodna ryba, zaliczana do gatunku karpiowatych. Wywodzi się z Azji, gdzie zamieszkuje najczęściej strumienie i rzeki. To stosunkowo popularny rodzaj rybek akwariowych, na które wielu akwarystów się decyduje. Największą trudnością jest rozpoznanie czy dany osobnik jest samcem czy samicą, obie płcie są do siebie podobne. Brzanka sumatrzańska, nazywana jest również sumatrą, swoją nazwę zawdzięcza regionowi, z jakiego się wywodzi, czyli Sumatry. Mimo to dość szybko ryba zyskała na popularności i w innych częściach świata i aktualnie wiele akwarystów ją hoduje u siebie w domu.\nPochodzenie i wygląd brzanki\nRyba wywodzi się z Azji, dokładniej z Sumatry i Borneo. Największym wyzwaniem jest rozpoznanie czy dana brzanka sumatrzańska to samiec, czy samica, ich wygląd jest tak do siebie zbliżony. Ryba jest w stanie osiągnąć do 6 centymetrów długości, posiada błyszczące boki o żółto złocistym kolorze oraz 4 pionowe, czarne pasy. W hodowlach popularne są odmiany brzanki:\nSamce są stosunkowo smuklejsze i mają jaskrawszy odcień niż samice, mimo to z daleka ich rozpoznanie jest trudne. Wygląd brzanki sumatrzańskiej przypomina karpia, pod względem kształtu. Grzbietowa i brzuszna płetwa jest najczęściej koloru czarnego z czerwonym obramowaniem, a reszta płetw ma czerwony kolor.\nBrzanka sumatrzańska jak rozpoznać płeć?\nWcześniej wspomnieliśmy o tym, iż różnice pomiędzy samcem a samica są tak nieduże, że ich rozpoznanie może być dość dużym wyzwaniem nawet dla hodowców. Najlepiej rozpoznać płeć u dorosłych osobników, czyli ryb, które mają około 5 centymetrów długości. Samce są stosunkowo barwniejsze od samic i smuklejsze. Kolory u samców są intensywniejsze, szczególnie czerwień na płetwach grzbietowych i odbytowych oraz pyszczek. Samiczki mają złocisty odcień, mniej intensywny oraz brakuje im aż tak dużo elementów czerwieni, jak w przypadku samców. Rozpoznanie płci brzanki sumatrzańskiej jest głównie przydatne podczas zakupów w sklepie zoologicznym, jeśli zależy nam na parce czy konkretnej płci ryby. Często nawet sami pracownicy mają problem z rozpoznaniem czy dany osobnik jest samcem czy samicą.\nCharakterystyka i usposobienie brzanka sumatrzańska\nBrzanka sumatrzańska to ryba stadna, która dobrze czuje się w większej grupie od 8 nawet do 10 sztuk w jednym akwarium. Warto zapewnić im dość dużą przestrzeń, gdyż brak miejsca oraz samotność może doprowadzić do podgryzania płetw innym rybom. Jeśli będą miały towarzyszy i poczucie przynależności do stada, nie powinny, przejawiać większych aktów agresji.\nWarto od razu odpowiedzieć na znaczące pytanie: z jakimi rybami może obcować w jednym zbiorniku brzanka sumatrzańska? Ten gatunek powinien żyć z brzankami lub można również wybierać większe ryby, które będą w stanie się uchronić przed podgryzaniem płetw. Glonojady czy zbrojniki, to dobry wybór, gdyż są spokojne i mało ruchliwe. Dzięki, czemu brzanka sumatrzańska będzie miała dużo przestrzeni dla siebie w akwarium.\nBrzanki sumatrzańskie tworzą luźne hierarchie, gdzie samce walczą o samice oraz o pozycję w stadzie. Są to ruchliwe ryby i bardzo towarzyskie, które idealnie sprawdzają się dla początkujących akwarystów. Brzanka sumatrzańska to popularna odmiana, której cena za sztukę rozpoczyna się od 5 złotych do 7 złotych.\nBrzanka sumatrzańska biotop\nAkwarium, w którym przebywają brzanki sumatrzańskie, powinien mieć minimum 60 centymetrów długości. Pojemność jest zależna od ilości ryb, szacuje się, że na jeden litr wody przypada jedna brzanka sumatrzańska. Idealny biotop dla tego gatunku to leśny strumień z piaszczysto kamiennym dnem. Ważne jest również napowietrzenie akwarium, w tym celu musimy zaopatrzyć się w wysokiej jakości pompkę do wody. Dodatkowe dekoracje takie jak groty czy korzenie są równie przydatne, bo właśnie w takich miejscach ryby mogą się schronić. Temperatura wody w akwarium nie powinna przekraczać 26 stopni, a pH wody szacuje się od 6 do 7. Brzanka sumatrzańska nie należy do wymagających ryb akwariowych, jeśli dodamy im wystarczająco dużo przestrzeni i powietrza, nie powinny stwarzać większych problemów z aklimatyzacją w nowym miejscu. Wodę powinno się wymieniać co 2 lub 3 tygodnie w zależności od jej stanu. Brzanka sumatrzańska a choroby? Ten gatunek ryb nie jest podatny na poważniejsze choroby, jeśli zapewnimy im podstawowe warunki bytowe, powinny być zdrowe bez poważniejszych schorzeń.\nRozmnażanie się brzanki sumatrzańskiej może się odbywać w akwarium tarliskowym, jeśli tylko zapewnimy rybom odpowiednie warunki bytowe. Zbiornik musi mieć dużą ilość roślin oraz miękką wodę. Charakterystyczną rzeczą podczas rozmnażania się brzanki sumatrzańskiej jest ikra i jej rozrzucanie. Dlatego też zaraz po pojawieniu się pierwszych ikr, trzeba odizolować je od samca i samicy, aby ich nie zjedli. Młode wykluwają się około 3 dni, przez pierwsze dni zaleca się karmić je drobnym planktonem oraz pierwotniakami.


Trzy ligowe zwycięstwa i wygrany turniej w BIałymstoku koszykarek Batu. W ten weekend m.in. turnieje U15 w Kartuzach i U10 w Sierakowicach\nAutor: Bartosz Cirocki. Opublikowano: 24.03.2017r., 23:15\nFot. ze zbiorów klubu\nUKS Bat Kartuzy na turnieju w Białymstoku\nTrzy zwycięstwa w czterech meczach pomorskich lig, a także wygrany turniej w Białymstoku - to dorobek koszykarek klubów UKS Bat i KS Bat w ostatnich dniach. W ten weekend o ligowe punkty zagrają trzy zespoły z powiatu - w sobotę o godz. 10 Sierakowice będą gospodarzem turnieju w kategorii U10, a Kartuzy zmagań ligi U15, w niedzielę natomiast u siebie wystąpią kartuzianki z zespołu U12.\nUKS Bat rozegrał w minioną sobotę ostatni mecz ligi kadetek przed własną publicznością. W starciu na szczycie z GTK Gdynia podopieczne Arkadiusza Bloka prowadziły, ale bardzo źle rozpoczęły drugą połowę i przegrały 56:70.\n- Początek meczu w wykonaniu gospodyń był obiecujący, w połowie drugiej kwarty wygrywały 32:16. Z czasem przyjezdne agresywniej broniąc spowodowały dużą liczbę strat w wykonaniu naszych zawodniczek. Zbyt duża liczba niecelnych rzutów i przegrana gra na obydwóch tablicach były główną przyczyna przegranego meczu. Słabszą grę pod koszem miejscowe próbowały zniwelować grą z dystansu. Siedem celnych rzutów za trzy punkty, w tym pięć Aleksandry Ustowskiej, nie pomogło w zwycięstwie. W tym meczu wyszła zbyt krótka ławka, gdyż miejscowe nie zagrały w optymalnym składzie - relacjonuje trener Blok.\nKartuzianki mają już pewny awans do fazy centralnej i udział w ćwierćfinałach MP, które odbędą się w kwietniu.\nKaszubskie Czorty, czyli zespół trzynastolatek z Kartuz i Sierakowic, rozegrały ostatnie mecze w obu ligach. Jak już pisaliśmy, w kategorii U14 pokonały Lębork i zajęły trzecie miejsce w tabeli, w swojej nominalnej kategorii U13 wygrały pewnie z Młodymi Lwicami Gdańsk 84:40 i przypieczętowały w ten sposób zdobycie mistrzostwa. Zawodniczki Moniki Tomaczkowskiej i Magdaleny Makurat zakończyły rozgrywki z kompletem 12 zwycięstw i imponującym bilansem małych punktów 1142 - 229. Ponadto koszykarki Batu, czyli Agata Gilmajster i Agata Makurat, zajęły dwa pierwsze miejsca w klasyfikacji najlepiej punktujących zawodniczek.\nKolejne ligowe zwycięstwo odniósł też zespół U12 z Kartuz, który pokonał w Gdyni VBW GTK SP6 67:13. Bat plasuje się na trzecim miejscu w tabeli, a do końca sezonu pozostały dwa mecze, w tym najbliższy w niedzielę o godz. 16 w Kartuzach z GTS-em Straszyn.\nPoza meczem ekipy U12, w ten weekend kluby z powiatu będą gospodarzami dwóch turniejów ligowych. W sobotę od godz. 10 w hali na os. Wybickiego w Kartuzach rozegrany zostanie turniej rozgrywek U15. Zaplanowano cztery mecze, w tym dwa zespołu Marka Bemowskiego, który zmierzy się z Młodymi Lwicami Gdańsk (godz. 10) i Siódemką Sopot (godz. 13).\nRównież w sobotę o godz. 10 rozpocznie się turniej U10 w sali Szkoły Podstawowej w Sierakowicach. Wychowanki Doroty Marszk z klubu KS Bat czekają trzy spotkania - z Basketem Ósemką Wejherowo (godz. 10), Siódemką Sopot (godz. 12.30) i Bryzą Kolbudy (godz. 15).\nKaszubskie koszykarki dobrze wypadły nie tylko w zmaganiach w ramach pomorskich lig. Zespół rocznika 2006 świetnie zaprezentował się w IX Międzynarodowym Turnieju "U Klemensa" w Białymstoku, gdzie w ciągu trzech dni rozegrał siedem meczów i we wszystkich zwyciężył. Kartuzianki zgarnęły też mnóstwo nagród indywidualnych: MVP turnieju - Lidia Leman, najlepszy zawodnik drużyny - Michalina Fierka, najlepszy strzelec drużyny - Julia Brzeska, najbardziej aktywny zawodnik - Magdalena Gańska, najmłodszy zawodnik - Agnieszka Brylowska, najlepsza piątka - Aleksandra Socha.\nUKS BAT Kartuzy KS BAT Sierakowice Agata Makurat Agata Gilmnajster Aleksandra Ustowska


Wykaz nieruchomości przeznaczonych do dzierżawy na terenie miasta Baborów- część dz. nr 1242/6 w Baborowie przy ul. Raciborskiej - Gmina Baborów\nNa podstawie art.35 ust.1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tj.Dz.U. z 2015r. poz. 1742) Burmistrz Gminy podaje do publicznej wiadomości, że przeznacza się do dzierżawy części gruntu z działki nr 1242/6 położonej w Baborowie przy\nul. Raciborskiej, zapisanej w Księdze Wieczystej pod Nr OP1G/00021222/2 jako rola kl. IIIa i tereny budowlane:\n-15 m2 z przeznaczeniem pod budynek gospodarczy- czynsz dzierżawny wynosi 7,50 brutto miesięcznie;\n-40 m2 z przeznaczeniem pod ogródek przydomowy- czynsz dzierżawny wynosi 6,00 zł. brutto rocznie. Czynsz dzierżawny płatny jest do 30 września danego roku.\nw siedzibie Urzędu Miejskiego w Baborowie na okres 21 tj. do dnia 26 lutego 2016r. w prasie lokalnej oraz w biuletynie informacji publicznej Gminy Baborów www.bip.baborow.pl.


Bracia Farrelly ("Głupi i głupszy", "Sposób na blondynkę") w ataku: Jim Carey jako policjant o rozdwojonej jaźni, którego obie osobowości zakochują się w eskortowanej przez niego dziewczynie, ściganym przez mafię świadku koronnym. Plus Renee Zellweger. Dla wyrozumiałych.\nCharlie Baileygates (Jim Carrey) od siedemnastu lat służy w policji Rhode Island. Ciężko pracuje, ofiarnie pomaga innym i z bezgranicznym oddaniem wychowuje trzech dorastających synów - poczętych przez jego byłą żonę z czarnoskórym szoferem. Choć jest wzorowym policjantem i obywatelem, powszechnie uznaje się go - często nie bez racji - za ofermę i nieudacznika. Nie dziwi więc niecodzienna przypadłość Charliego - cierpi on na rozdwojenie jaźni. Jego alter ego to agresywny i bezczelny Hank Evans, który nie przebiera w słowach, pije na umór i uwielbia perwersyjny seks. Charlie i Hank nie mają ze sobą nic wspólnego - do czasu, kiedy w ich życiu pojawia się piękna Irena Waters (Renée Zellweger), w której obaj zakochują się bez pamięci. Każdy z nich pragnie za wszelką cenę zdobyć względy wybranki. W tej sytuacji policjant rozpoczyna bezpardonową walkę z samym sobą, gdyż żadna z jego osobowości nie chce ustąpić. Zabawna komedia w reżyserii braci Farrelly, twórców "Sposobu na blondynkę" oraz "Głupiego i głupszego", z Jimem Carreyem w roli głównej. Aktor bije się przed kamerą sam ze sobą, wyrywa sobie włosy i wyrzuca siebie z samochodu - tak według autorów wyglądać ma rywalizacja dwóch osobowości uwięzionych w jednym ciele.\njako Charlie Baileygates\njako Irene P. Waters\njako Jamaal Baileygates\njako Harvey Baileygates\njako Shonté Jr.\njako Lieutenant Gerke\njako Agent Boshane\njako Colonel Partington\njako Officer Stubie\njako Trooper Finneran\njako Dickie Thurman\njako Lee Harvey - Age 9\njako Jamaal - Age 9


„przeMOC w RODZINIE” – Ruszamy! – Pomoc Postpenitencjarna\nStowarzyszenie Pro Civium pomysłodawca projektu przeciwdziałania zjawisku przemocy w rodzinie „przeMOC w RODZINIE” od miesięcy przygotowuje się do realizacji programu. W jego ramach Stowarzyszenie podpisało również umowę o przygotowanie spotu społecznego do emisji telewizyjnej propagującego międzynarodowy znak ofiar przemocy i przeciwdziałającego tzw. znieczulicy społecznej.\n– Milczenie w obliczu dziejącej się obok przemocy jest, powiedzmy to sobie wprost, przyzwoleniem, niejako biernym, ale jednak współudziałem, w czynieniu krzywdy – mówi mgr Judyta Kaźmierczak, Koordynator Zespołu ds. Wsparcia Rodziny. – W dobie pandemii i ciągle możliwej izolacji społecznej, gdy ofiara będzie zdana na sprawcę, upowszechnienie znaku ofiar przemocy może być czasami jedynym sposobem wołania o pomoc. Dlatego znać go powinni wszyscy. Bo wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za drugiego człowieka .\nDla organizacji realizacja projektu będzie przedsięwzięciem wieloletnim. Tworzone są grupy wspierające składające się ze specjalistów z zakresu doradztwa zawodowego, psychologii, seksuologii i prawa. Uruchomiona zostanie bezpłatna i dedykowana infolinia 0 800 dla ofiar przemocy, ale i jej sprawców. Przygotowywane webinaria i inne formy wsparcia ofiar.\n– Pro Civium to także, od lat, praca z osobami pozbawionymi wolności. Wśród nich nie brakuje sprawców przemocy domowej – wyjaśnia Izabela Jarczewska, prezes Zarządu. – Zapobieganie zjawisku trzeba zacząć od podstaw, zatem i od tych ludzi. Muszą wiedzieć, że krzywdzą, muszą nauczyć się rozumieć swoje reakcje, bo tylko tak będą potrafili je powstrzymać. Nasz projekt kierujemy więc i do ofiar i do sprawców.\nW ramach działań wydany zostanie również podręcznik wspierający ofiary przestępstw przygotowywany przez Grupę Projektową prowadzoną przez psycholog Kaję Runo.\n–Spot telewizyjny będzie sygnałem rozpoczęcia kampanii społecznej i działań wspierających – mówi Aleksandra Słonka, Koordynator Zespołu ds. Public Relations. – Do współpracy zaprosiliśmy od dawna współdziałające z nami firmy i instytucje. Rozmowy trwają.\nOsoby, firmy, organizacje i instytucje zainteresowane wsparciem projektu „przeMOC w RODZINIE” prosimy o kontakt z Aleksandrą Słonką (slonka@postpenit.pl, tel. +48 531 641 398)


działalność gospodarcza - Artykuły na temat 'działalność gospodarcza' oraz 'spółka z o.o.'\nTysiące przedsiębiorców prowadzi działalność w formie jednoosobowej działalności gospodarczej zarejestrowanej w CEIDG. W wielu przypadkach zasadne jest rozważenie przez przedsiębiorcę zmiany formy organizacyjno – prawnej prowadzonego biznesu. Jednym z takich sposobów zmiany formy organizacyjno-prawnej jest przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę kapitałową. W niniejszym artykule postaram się przybliżyć kwestie związane z przekształceniem działalności gospodarczej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. »\nZ powodu pokrywania się w pewnej części trybu zakładania jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z przewidzianym przy zakładaniu tego rodzaju spółki przez większą ilość wspólników, jest on bardziej skomplikowany od przewidzianego w przypadku powstawania przedsiębiorcy indywidualnego. Ponadto wiąże się z większymi kosztami. Finalnie jednak może niejednokrotnie okazać się dla przedsiębiorcy zdecydowanie bardziej opłacalnym. »


Evertiq - Jacek Duda opowiada o rozwoju i planach Evatronix S.A.\n© bellemedia-dreamstime.com Przemysł elektroniczny | 17 lutego 2012\nW związku z dynamicznym rozwojem firmy zapytaliśmy Jacka Dudę, Marketing Managera w Evatronix S.A. o to, jaki dla firmy był rok 2010 i co przyniesie najbliższa przyszłość.\nEvatronix zajmuje się rozwijaniem komponentów wirtualnych jako reprezentacji elementów elektronicznych stanowiących części składowe półprzewodników. W związku z tym "produkcję" stanowią opracowywane komponenty, a wolumenem sprzedaży - udzielone na ich używanie licencje. Jaki dla firmy był rok 2010? - W 2010 roku udzieliliśmy licencji na łączną kwotę ponad 2 mln USD. Znaczącą część stanowiły komponenty z naszej najbardziej popularnej linii produktowej - mikrokontrolerów serii 8051. Pozostałe linie produktowe - kontrolery USB, pamięci oraz multimedialne - miały mniejszy udział, ale również przyczyniły się do odnotowania przez Evatronix blisko 20-procentowego wzrostu sprzedaży – wyjaśnia Jacek Duda, Marketing Manager w Evatronix S.A. 2010 rok był ważny dla każdej z 4 wymienionych linii produktowych. Wśród kontrolerów serii 8051 pojawił się najbardziej zaawansowany układ zgodny z tym zestawem instrukcji - kontroler R80251XC. W ramach rozwoju linii USB firma certyfikowała kontroler łącza USB 3.0, który to standard osiąga do 5 megabitów transferu danych na sekundę. - Zapewniliśmy też zgodność naszych kontrolerów pamięci z najnowszymi standardami ONFi, SD i ATA – dodaje Jacek Duda. Wśród kontrolerów pamięci zaś pojawiło się kilka nowych produktów - koder obrazu zgodny ze standardem JPEG 2000, kontroler wyświetlacza wysokiej rozdzielczości oraz jednokanałowy i wielokanałowy kontroler szyny I2S. Evatronix zatrudnia blisko 100 osób w siedzibie głównej w Bielsku-Białej i 4 oddziałach - w Gliwicach, Warszawie, Monachium i Pekinie. Firma rozwija się równomiernie na każdym z 3 dużych rynków zbytu - amerykańskim, azjatyckim i europejskim. A jakie są plany dalszego rozwoju Evatronix S.A.? Wraz z wprowadzeniem do sprzedaży komponentów analogowych na początku roku 2011 Evatronix ma nadzieję na zwiększenie swojej roli jako dostawcy kompletnych rozwiązań do budowy systemów na chipie. Ciągłe doskonalenie już istniejących produktów, a także współpraca z gigantami przemysłu półprzewodnikowego wskazują, że firma, choć już jest liderem segmentu półprzewodnikowego w Europie Środkowo-Wschodniej, ma ambicje stanąć w szranki ze swoimi światowymi konkurentami i jest do tego bardzo dobrze przygotowana.


bogmar od 11 mies. na Wykopie\nUwzam ze promowanie wszelkich dewiacji powinno byc zakazane. Uwazam ze LGBT - to sa dewiacje.\n3 160 akcji\nMikroblog 1 287\nBroniarz ucieka od odpowiedzialności?\n@jaryba13 wpolityce.pl #polska #strajknauczycieli #4konserwy #bekazlewactwa #bekazpodludzi #polityka +4 inne\n"Ja bym był za podtrzymaniem akcji strajkowej".\nbogmar 8 min. temu\nteraz, kiedy szantaz nie udal sie to .... cos wyraza troske o .... ofiary swojego szantazu.\n@Ten_od_Hanki defence24.pl #rosja #wojsko #militaria #strategia #ciekawostki +3 inne\nZgodnie z radziecką sztuką wojenną zmasowany ogień artylerii lufowej i rakietowej odgrywał dużą rolę w operacjach bojowych. Podobnie jest i dzisiaj, przy czym Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej (SZ FR) wykorzystują doświadczenia z Donbasu i Syrii, które wskazują, że rola artylerii nie...\nbogmar 13 min. temu\ntylko u mnie sie nie obchodzi wielkanocy? dzien jak codzien, rodzice wlasnie wstali, jadą za dwie godziny do aquaparku w sopocie a ja sobie siedze i mirkuje, zadna rodzina do nas nie przyjezdza, do kosciola tez sie nikt nie wybiera xD #wielkanoc #swieta\n+: Juran, Dante_alighieri +213 innych\njezeli przezywanie swiat czy ogolnie ceremonii i obrzedow - sprowadzasz tylko do zarcia no to ... jestes zwyczajnie glupi.\nbogmar 1 dzień 1 godz. temu\nale ja nie prosze o Twoje wspolczucie.\nzreszta ... w zyciu tez sie wpierdalasz w dyskusje z gowno tekstami?\nryja ci nikt nie obil?\nTo sie kilku ludzi z Sanhedrynu jutro obsra ze strachu.\nchcieli kolesia "uciszyc" a ten okazal sie Bogiem.\nOj beda miec przej..ane po smierci.\nTKX1 2 dni temu\n+: Juran, Varcetti_ +7 innych\ni TO jest muzyka\n+: TKX1, Platkisniadaniowe\nWyjmowanie szkła z oka\n@StaryWedrowiec youtube.com #medycyna #ciekawostki #zdrowie #zainteresowania #rozrywka #okulista +4 inne\nWyciąganie kawałka szyby hartowanej z oka\nTemat, że ważny polityk pobił mamę łamiąc jej szczękę jest tematem bardzo mocnym\n@mercedes_amg nczas.com #polska #polityka\njprpdle - dostalo dziecko slownik i cieszy sie ze moze innym bledy wytknac.\nooo - widze glupku ze lubisz wytykac literowki innym.\n@MoneyPL finanse.wp.pl #polska #zakazhandlu #ekonomia #handel #polityka +3 inne\nbogmar 3 dni temu\njak sobie taka prace wybrales - widac jestes potrzebny skoro masz taki system pracy.\nA kasjerki? - zaden proces produkcyjny nie wymaga ich obecnosci w pracy\nAle skoro musze ci tlumaczyc to znaczy ze jestes zwykly glupek ktory niema rodziny - i zony ktora pracuje w niedziele w zamian za wolna srode.\ni tak to maja rozdupione weekendy ludzie - przez takich glupkow co innym przez zawisc zle zycza. pokaż całość\nale cos w kwestii dotyczacej dyskusji napiszesz czy bedziesz zajmowal sie literowkami, bucu?\n@WirtualnaPolska opinie.wp.pl #polska #strajknauczycieli #szkola #nauczyciele #edukacja #polityka +4 inne\nmasz racje - nie zagne polonisty\nale z kim ja dyskutuje?\nz gowniakiem lvl <20\nmlody, glupi jestes.\nBroniarz konsultuje decyzje ze Schetyną?„Zgodnie współpracują od kilku lat"\n@malcolmmcv wprost.pl #polska #nauka #wykop #strajknauczycieli #szkola #nauczyciele #polityka +5 innych\nWidzę, jak zgodnie współpracują od kilku lat. Widziałem ich ramię w ramię na demonstracjach przeciwko rządowi, widziałem pana Broniarza wielokrotnie wychodzącego z siedziby PO, wiem jak pan Broniarz zachowywał się w ciągu choćby trzech lat rządów PO, kiedy zamrożono płace nauczycieli .\nAaaa bo ty serio wierzysz ze (...) ale to nie jest protest polityczny(...)\nciekawi mnie gdzie jest to zaglebie glupoty z ktorego pochodzisz.\n[ #codzienniaalisai #ladnapani #nsfw ]\n+: luxpl, BGJ84 +319 innych\no moj bozie\n+: hitherto, mirek_wykopowy +5 innych\nSakiewicz ma problem.Kluby Gazety Polskiej się buntują. Będą na marszu przeciwko\n@1realista1 nczas.com #polska #ciekawostki #zydzi #pis #bekazpisu #4konserwy #polityka +5 innych\nustawie 447.Prezes Stowarzyszenia Marsz Niepodległości Robert Bąkiewicz poinformował,że działacze KGP „stawią się licznie w Warszawie 11 maja” pomimo dezinformacji sianej przez szefa „Gazety Polskiej” Tomasza Sakiewicza. W Klubach GP wrze,działacze nie rozumieją jakie cele stoją za red.Sakiewiczem\nrzad usa zostal zobowiazany do wywierania presji\nTego fragmentu nie rozumiesz? - jestes glupi czy udajesz idiote?\nbędzie jakimś elementem lobbingu organizacji pokroju WJRO,\nno, to widze ze sie zgadzamy.\ndalej nie czytalem - bo pewnie cala reszta to relatywizowanie prostych kwestii.\nParadoks ten ma charakter językowy i jego rozwiązanie zależy od zrozumienia podstawowego sensu jaki kryje się za zdaniami (1) oraz (2). Pozornie orzekają one o tym samym przedmiocie – o szklance, która jest podmiotem obydwu zdań. W rzeczywistości jednak stwierdzenie, że szklanka jest w połowie pusta orzeka nie tyle o szklance, lecz o połowie tej szklanki. Zdanie to jest równoznaczne ze zdaniem: Połowa szklanki jest pusta. Jeżeli przeciwstawimy temu stwierdzeniu zdanie Połowa szklanki jest pełna, wówczas łatwo zrozumieć, że jan pawel drugi zostal zastrzelony przez bohatera Aliego Agce. pokaż całość\n+: Apollo1993, brutalanalrapegangbang\nHagbardGodman 4 dni temu via Android\n@HagbardGodman: hdzie toozna kupic?\ndrzewkonieszczescia 4 dni temu\nGodzinę temu jakiś typek podobno polozyl sie na torach na Marymoncie i pociąg po nim przejechał\nciezko to przyjal biedak, przejechal sie na nim... .\nStac go na placenie 8k\nNie jestem z tych ktorzy zagladaja ludziom do portfela,\nale ty jestes idiota.\npeace420 4 dni temu via Mikroblog+\n3 różne krajuffki krzan a teraz zolpidemik (｡◕‿‿◕｡) #narkotykizawszespoko\n+: Juran, Conscribo +1 inny\njakim trzeba byc bezwartosciowym zjebem ze brac narkotyki.\nserio - nie zal ci zycia marnowac?\nwidac linie wspolczesnego podzialu spoleczenstwa\nzakompleksieni zacofani kontra zboczeni liberalowie\n#varivowewrzuty #nsfw #bdsm #choryskurwiel #obrzydliwyskurwiel #nsfwgif\n*Uwaga, wpis może wywoływać odruchy wymiotne. Oglądasz na własną odpowiedzialność.\nźródło: cdn05.bdsmlr.com 18+ (819KB)\n+: Conscribo, pan_fenestron +5 innych\nW ogóle nie ogarniam jak można dotykać coś tak obrzydliwego jak cipa w jakimś śluzie, nie mówiąc już o braniu cipy do ust czy wkładaniu języka, obrzydlistwo.\n#takaprawda #cipa #seks #mgtow #redpill #logikaniebieskichpaskow pokaż całość\n@fucked_up: usun konto, glupoty piszesz\n+: Apollo1993, Solstafir +1 inny\nWP - zawsze zakop\njatrzy, klamie mija sie z prawda....\noni juz sie nie zmienia\nSamorządowcy Schetyny reanimują strajk Broniarza!\n@bogmar wpolityce.pl #polska #polityka\nZ informacji z mniejszych miejscowości wynika, że strajk gaśnie, ale rośnie frustracja rodziców, szczególnie maturzystów\nwyobrazacie sobie ze baba w trakcie aktu plciowego pyta sie typa czy ją kocha\na on mowi ze nie\nczy taka sytuacja sie kiedykolwiek wydarzyla\n+: frankhorrigan, 0________0 +7 innych\njak w trakcie pomyles imie ... skonczyles czy nie?\nooo, przykre... .\npokaż spoiler #nsfw #zdrowakobita #szerokiebiodra #tyleczki #boskiapollin #ladnapani\n+: PanKracy582, Nightmare16 +46 innych\nO moj Boze.... .\nfrankhorrigan 6 dni temu\nźródło: 66.media.tumblr.com (1.16MB)\n+: obudzmniewsrodku, MyNameIsNotShaneKid +1 inny\nptaki stabilizacje glowy maja perfekcyjna.\nnawet kura ma zyroskopy nieprawdopodobnie precyzyjne.\noooj - zaszczypalo!\nznak ze ty tez byles tym poglowkiem co wiescil ze bedzie wojna jak pis wygra wybory.\nKurator ostro do nauczycieli: DOSYĆ TEGO!\n@LifestyleWWW wiadomosci.wp.pl #polska #edukacja #strajknauczycieli #4konserwy #malopolska #nauczyciele #polityka +5 innych\noo - kolejny frajer!\nmam rade jak dla tego gnojka powyzej - wez lewe l4 i daj znac "kolegom" z pracy. zobacz kto przyjdzie, dzialajac wg. jakich przepisow i jakie beda konsekwencje.\nkolejny co plecie glupoty .... .\nw rodzinie odnosimy sie z szacunkiem -\nbo niemam tepakow ktorzy nie umieja czytac ze zrozumieniem np. kp.\nmniej wiesz = lepiej spisz\n@ElCidX tech.wp.pl #swiat #technologia #zainteresowania #nauka +2 inne\nNaukowcy z NASA zabrali na orbitę okołoziemską 20 myszy. Trzymali je w specjalnej klatce, wypełnionej kamerami. Monitorowanie zachowania zwierząt wykazało coś bardzo dziwnego.\ndajcie inne źródło bo przecież to wp - nie bede nabijal im wejsc.\nDostawa gazu LPG wymyka się spod kontroli. 18+\n@ziuumm youtube.com #swiat #wypadek #lpg +1 inny\nTam z tylu jest dzwignia do odciecia na wypadek gdyby zawor trafil szlak?\nA tak ogolnie to widze ze "akcja" jest rozwojowa - szkoda ze film obciety.\n@runningfreak portal.abczdrowie.pl #zainteresowania #zdrowie #sex +1 inny\nCo jednak się stanie, gdy marzenie erotyczne wcieli się w czyn w realnym świecie? Czy spełnienie fantazji jest równoznaczne z poczuciem szczęścia? Czy może być źródłem bólu i rozczarowania?\nto jest nas juz dwoch\nŁysol miał w domu nie tylko dużo różnych trunków, ale i kryształ, czyli metaamfetaminę. Zachwytom nie było końca.\nO kurde - WP utrzymuje poziom.\nno widzisz akurat mam wiedze - fizyka, chemia, matematyka - poziom od podstawowki do szkoly sredniej.\ntylko czasu brak na udzielanie koreletycji wiec nie pi...ol ze chodzi tylko o wiedze.\nTe pasozyty zeruja na chorym systemie - trzepia kase - bo im karta nauczyciela to umozliwia.\nSkarbowka zrobila prowokacje na jednym mechaniku a moze by sprawdzic nauczycieli?\nA to ta co zrobila zdjecie czarnej dziury?\npokaż spoiler I tak sie tworzy wspolczesne mity. Na naszym podworku kims takim jest Ta Co Wstrzymala Tramwaje - Sama Jedna Uratowala Strajk.\nwidzisz przeciwko78 - dajesz minus, idziesz dalej\nco z tego ze wykazesz mu klamstwo?\non cie oleje i bedzie z innym frajerem "dyskutowac".\nwidze ze lubisz gadac do sciany.\nczy trola? bez roznicy.\na jakie poparcie ma rzad we francji i ich chlopiec-prezydent?\npanstwo mafijne w Polsce? To jakim Panstwem jest Francja?\nglupoty gadasz zamiast myslec.\nale jakas kopia gdzies sie ostala?\nNa luzie 1000 złotych tygodniowo z korków po godzinach, a ci jeszcze narzekają #strajknauczycieli\n+: Shatter, struga\nAle euro jedt drukowsne na biezaco.\nod kilku lat "ratuje" strefe euro przed upadkiem praktycznie malo kontrolowanym dodrukiem pieniadza.\npoczytaj - sam to znajdziesz.\nwiec jesli pln jast w miare stabilny w stosunku do euri, a euro sila rzeczy jest coraz mniej warte ....\nto juz cena zlota czy platyny bedzie bardziej miarodajna czy i ile zmienia sie wartosc zlotowki. pokaż całość\n@sedzia_Stuleya radiolodz.pl #polska #wydarzenia #oswiata #strajknauczycieli +2 inne\nprzeciez mowa tyko o faktach\ngdzie tu masz nagonke?\ntym nauczyciolom nalezy sie porzadny wp..ol a nie cackanie jak z gownem.\nPowiem Wam, że wracając po strajkowaniu do domu czuję się od poniedziałku mocno zagubiona w sytuacji, że nie mam żadnych dokumentów do wypełnienia, żadnych lekcji do przygotowania, że nie odpisuję na maile od rodziców... Syndrom odstawienia. xD\n#nauczyciele #strajk #szkola #strajknauczycieli\n+: Juran, giovan-a +39 innych\nnie psuj im spierdzielenia umyslowego.\n+: coma24, Kruty +5 innych\nKontakty egipsko-chińskie sięgają starożytności, jednak nie są tak odległe jak sugerowano! Pomożecie proszę wykopać?https://www.wykop.pl/link/4894555/kontakty-egipsko-chinskie-siegaja-starozytnosci-jednak-nie-sa-tak-odlegle-jak/\nChcesz być na bieżąco? #zwiadowcahistorii - tag z moimi najciekawszymi znaleziskami! Zapisz się też do mikrolisty zwiadowcahistorii lub zaplusuj ten komentarz, bym zawołał Cię do najlepszych znalezisk! pokaż całość\n+: Juran, Drzemka_w_cieniu_drzew +16 innych\nto nie wejdzie na glowna\n_____( ͡° ͜ʖ ͡°)_____\n#kosmos #heheszki #pdk\n+: Juran, robertx +472 innych\nmozecie dorzucic orginalne zdjecie - kilku murzynow, niewinna dziewczyna?\nbo jak mam komus wyjasnic CO tutaj zabawnego.\npokaż spoiler Ale serio to juz jest dobry test na piwnicznika\n+: afc85, space_cockroach +10 innych\nShegis 1 tydz. temu via Wykop Mobilny (Android)\n+: lubie-sernik, bogmar +5 innych\nAle farenhujty serio są zjeane, kuwa:\n-Kelwin - pokazuje ile jest różnicy od zera absolutnego, czyli braku energii. No w codziennym życiu średnio przydatne, ale jak coś liczysz to jak najbardziej. Mondry kewin.\n-Celcjusz - pokazuje kiedy woda będzie zmieniać stany skupienia. Na codzień możesz zaobserować to zjawisko, bardzo przydatne, szczególnie w zimowych okresach. Bondź celcujeszem.\n-Faren... - nawet nie dokończe, bo nie zasługuje. No kuwa, zero pokazuje temperature zamarzania roztworu wody, lodu i kuwa salmaniaku. Po chj ci to? Jak się do tego odniesiesz? Ej stary, nie wychodz na dwór kuwa, no mieszanina wody, lodu i salmaniaku mi już dawno zamarzła, ja pierdoooooole, dawaj kurtke.\nNie bądź fajenhujem, miej godność.\n#heheszki #humorobrazkowy #pasta pokaż całość\n+: trixx_420, morphixx +1890 innych\nZapatrzyl sie w idee mil, stop, jardow i tez chcial miec swoje miejsce w swiecie ....\n+: Grzolsat, Ramzi96M +547 innych\nNowe doniesienia w sprawie seksafery.\nSkala ma być szokująca – według nieoficjalnych informacji jest 4 tys. nagrań, na których utrwalono wizyty w agencjach towarzyskich m.in. polityków, wiceministra obrony, arcybiskupa i szefa jednej z komend policji. Taśmy miały trafić na Ukrainę\n#neuropa #4konserwy #polityka #ukraina #sexafera pokaż całość\n+: Takiseprzecietniak, falszywy_prosty_pasek +32 innych\njak to pierdylnie to miesiac czasu potrwa ....\npokaż spoiler scieranie gowna z twarzy niektorych politykow\n307 komentarzy dodany 1 tydz. temu\na nie glowa?\nusun konto, blaznie.\nCiekawe jakby kilku ojcow wzielo metalowe rurki i podeszlo do koderastow.\nDalej by przeszkadzali czy jednak wzieli pod uwage ze taka rurka 1 cal srednicy i dlugosci metra mozna fajnie uspokoic towarzystwo.\nJa bym im pozwolil robic burdel.... .\nMirki gdzie w #lodz przy Piotrkowskiej polecacie oglądać dzisiaj ligę mistrzów? Jest jakieś miejsce gdzie nie będzie wielkiego ścisku?\nzaraz za tym rondem, skrecasz w lewo, i tam jest taki afisz? szyld?


gdansk.gosc.pl → Kotwica wolności\n– Oaza to sposób na radosne i bardzo dobre życie z Bogiem – zapewnia ks. Mateusz.\nZbliżające się ferie zimowe są okazją, by skorzystać z rekolekcji Ruchu Światło–Życie. To propozycja nie tylko dla młodzieży związanej z Ruchem, ale szczególnie dla młodych, którzy chcą się formować w duchu Ewangelii. – To doskonała forma dla uzupełnienia formacji młodzieży o formację ludzką, ale również zaproszenie do organizowania się we wspólnoty młodzieżowe w parafiach – mówi ks. Zawadzki, moderator diecezjalny młodzieży Ruchu Światło–Życie. Bo celem założonego przez ks. Franciszka Blachnickiego Ruchu stało się prowadzenie ludzi do dojrzałości chrześcijańskiej. – Nasze rekolekcje pozwalają spotkać Jezusa – przekonać się, że On naprawdę żyje – podkreśla koordynator.\nPierwsze rozpoczną się już 9 lutego w Żukowie, w Parafialnej Szkole Podstawowej im. św. Franciszka z Asyżu, i potrwają 15 dni. – Oaza Nowego Życia I st. przeznaczona jest dla uczniów, którzy chodzą do VI klasy szkoły podstawowej lub ją ukończyli. Stanowi formację bazową – wyjaśnia ks. Zawadzki. To czas rozmów z rówieśnikami, którzy już zakorzenili się w Ruchu, i mogą kolegom i koleżankom opowiedzieć o swoim doświadczeniu Boga. – Młodzi, którzy są zakotwiczeni w RŚŻ, pokazują swoim rówieśnikom, że wiara w Jezusa jest żywa, prawdziwa i nieograniczająca, przeciwnie – dająca wolność. Bo Jezus nie zabrania młodym być młodymi – śmiać się i bawić – podkreśla ks. Zawadzki.\nKoordynator zaznacza jednocześnie, że rekolekcje to 15 dni spędzonych nie tylko w kościele na modlitwie. Nie zabraknie również spotkań w grupach rówieśniczych i poruszania tematów związanych z wiarą i modlitwą, a także typowych dla RŚŻ oazowych pogodnych wieczorów, czyli dobrej zabawy w najlepszym wydaniu. W tym samym czasie rozpocznie się również Oaza Nowego Życia II st., czyli propozycja dalszej formacji dla osób związanych już z RŚŻ. – To odkrycie drogi swojego życia na bazie exodusu Izraelitów, czyli zostawienie Egiptu oraz swojego starego życia i pójście w kierunku nowego – życia z Jezusem według Jego zasad – tłumaczy koordynator.\nDla tych, którzy mają mniej czasu, a mimo to chcieliby skorzystać z rekolekcyjnej oferty, RŚŻ proponuje Szkołę Uczniów Chrystusa. To oferta skierowana do młodych z VII klas, gimnazjum, liceum. 5-dniowe rekolekcje młodzieżowe co roku poruszają inną tematykę – tym razem mowa będzie o powołaniu. – Bóg powołuje nas do bycia świętymi, do bycia blisko Niego, a tę drogę można realizować na tysiące różnych sposobów, niekoniecznie poprzez przywdzianie habitu. Można iść do Jezusa szlakiem życia małżeńskiego albo samotnego, realizacji życia zawodowego czy bezinteresownego poświęcenia swojego czasu innym. Najważniejsze to odkryć, która z tych dróg jest moja i nią konsekwentnie podążać – podkreśla koordynator.\nNa te rekolekcje zaproszeni są wszyscy chętni, a rozpoczną się one 10 lutego w Szkole Podstawowej im. płk. S. Dąbka w Sychowie. W połowie marca odbędą się także weekendowe spotkania. – To okazja do złapania oddechu w natłoku zajęć. W trakcie spotkania poruszymy temat związany z tym, co jest wyjątkowego w mojej wierze – wyjaśnia ks. Zawadzki.\nNa wszystkie rekolekcje obowiązują zapisy przez stronę internetową gdansk.oaza.pl/mlodziez/ i znajdujący się tam formularz interaktywny.


Borysow poucza Tuska. Wywiad Tuska dla Tygodnika Powszchnego - Polityka - Newsweek.pl\nPremier Bułgarii Bojko Borysow o Donaldzie Tusku: Nie powinien komentować polskiej polityki\nWywiad, którego przewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk udzielił „Tygodnikowi Powszechnemu” odbił się szerokim echem nie tylko w Polsce. Do słów byłego premiera odniósł się nawet Bojko Borysow, szef rządu sprawującej prezydencję w Unii Europejskiej Bułgarii. Jego zdaniem ani Tusk, ani nikt inny z czołowych unijnych polityków nie powinien mieszać się w wewnętrzne sprawy państw członkowskich.\nfot. Julien Warnand\nŁR Ostatnia aktualizacja: 12.01.2018\n– Musimy pozostać neutralni i obiektywni – zaapelował w swoim wystąpieniu bułgarski premier, cytowany przez opiniotwórczy serwis polityczny Politico.eu. Przez „my” rozumiejąc rotacyjną prezydencję Unii i przewodniczącego Rady Europejskiej. Dodał też, że Tusk „nie powinien wypowiadać się o polskiej polityce”.\nZobacz, co o groźbie ewentualnych sankcji wobec Polski mówił wiceszef MSZ Konrad Szymański:\nKonrad Szymański: nie da się nałożyć sankcji na Polskę w UE\nW wywiadzie dla „Tygodnika Powszechnego” były szef polskiego rządu w ostrych słowach mówił o stosunku Prawa i Sprawiedliwości do Unii Europejskiej i miejsca Polski we Wspólnocie. – Polska stanęła okoniem wobec wszystkiego, co dla Unii ważne. I to z rozmysłem, bo uważam, że rządzący nie są entuzjastami, delikatnie mówiąc, naszej obecności w Unii – tak Tusk ocenił uruchomienie przez Komisję Europejską wobec Polski art. 7. Traktatu o Unii Europejskiej, który jest nazywany „opcją atomową” wobec państw członkowskich.\nWedług Donald Tuska „ci, którzy trzymają ster władzy w Polsce, źle się w niej czują z wielu różnych powodów: kulturowo-cywilizacyjnych, historycznych, a także osobistych”. – Nie mam żadnych wątpliwości, że dla PiS jednym z celów jest „uwolnienie” polityki polskiej od ciężaru, jakim jest UE z jej ograniczeniami – zaznaczył wyraźnie. Dodał również, że jego zdaniem dla polityków PiS-u obecność Polski w Unii jest opłacalna do momentu, gdy Warszawa nie jest płatnikiem netto do unijnego budżetu.\nPodczas konferencji prasowej z Tuskiem Borysow odniósł się do wszczętej wobec Polski procedury z art. 7. TUE. – Nie powinniśmy byli dojść do miejsca, w którym się znaleźliśmy – przyznał. – Jeśli doszłoby do głosowania w tej sprawie na forum Rady Europejskiej, czekałoby nas wiele nieprzespanych nocy, zanim zdecydowalibyśmy, co w tej kwestii zrobić – ocenił. Nie powiedział jednak, że Bułgaria zawetuje podczas głosowania ewentualny wniosek o odebranie Polsce prawa głosu w Radzie Europejskiej. Dodał natomiast, że jeśli dojdzie do debaty na ten temat „będzie to bardzo niebezpieczny precedens”. Jak widać, szefowi Rady Europejskiej nie pomogło nawet to, że swoje przemówienie podczas wspomnianej konferencji wygłosił w całości po bułgarsku, czym zrobił spore wrażenie na Borysowie.\nMimo tego Borysow dość krytycznie skomentował zarzuty, które Komisja Europejska stawia polskiemu rządowi, a mianowicie naruszenie zasad państwa prawa. Zdaniem bułgarskiego polityka rządy prawa „niezwykle ciężko zmierzyć”, a „muszą być przecież oceniane wedle wymiernych i przejrzystych wskaźników”. – Zawsze gdy chcecie urazić czyjeś uczucia, kładziecie na stole kwestię praworządności – wytknął europejskim urzędnikom.\nŹródło: Politico.eu, EUObserver.com\nBojko BorysowBułgariaDonald TuskKomisja EuropejskaPolskaRada EuropejskaUnia Europejskapolityka


Pogotowie Rodzinne - co to takiego?: --- IN VITRO\nJest to temat, który do niedawna był mi obcy. Owszem, znałem to pojęcie, wiedziałem że jest to metoda pozaustrojowego zapłodnienia, że dzieci poczętych w ten sposób jest już całkiem sporo, oraz że stanowi ona alternatywę dla rodziców, którzy z różnych względów nie mogą doczekać się biologicznego potomstwa. Myślę, że w tym względzie nie należałem do mniejszości społeczeństwa.\nW tej chwili zdecydowanie należę do mniejszości, która ma większe pojęcie w tej materii.\nCałkiem niedawno ukazała się książka, która w zamiarze ma być pewnego rodzaju podręcznikiem dla uczniów szkół średnich, mająca przybliżać tematy dotyczące procedur in vitro. Napisałem „pewnego rodzaju”, ponieważ jest bardziej podręcznikiem dla katechetów, a nawet pracą naukową dla wybranych. Jednak głównie na jej podstawie oprę swoje dzisiejsze rozważania.\nTytuł tej książki to „Wobec in vitro”. Jest też drugie opracowanie „In vitro”, z którym będę się starał skonfrontować pewne myśli. Pierwsza pozycja jest pracą zbiorową. Ponieważ przeważająca większość artykułów jest napisana przez księży Kościoła Katolickiego, to posługując się pewnymi cytatami, będę używał określenia „Kościół”. Druga książka jest autorstwa Anny Krawczak, więc będę używał sformułowania „Ania”. Mam nadzieję, że nikogo w ten sposób nie urażę.\nNiestety pozostaje mi tylko wiara w to, że nie jest to nadużycie.\nKubuś, moja najmłodsza córka, która od niedawna studiuje na Politechnice, na jednej z pierwszych lekcji, miała wykład z savoir-vivre. Dowiedziała się, że pisząc maila do prowadzącego zajęcia, należy używać pełnego tytułu naukowego, nie rozpoczynać od „witam” (co akurat rozumiem), ani „dzień dobry” (czego nie rozumiem). Należy zacząć od sformułowania „Szanowny Panie Profesorze Doktorze Habilitowany Inżynierze Janie Kowalski”. Nie można też kończyć swojej wypowiedzi zdaniem „Pozdrawiam, Kubuś Incognito”, ale „Z poważaniem, Kubuś Incognito”. Mam jednego klienta, który kończy e-maile zdaniem „Z poważaniem”. Myślałem, że to relikt przeszłości... okazuje się, że jednak niekoniecznie. Ale gdyby zaczął zdaniem „Szanowny Panie Magistrze Pikusiu Incognito”, to byłbym nie tyleż zdziwiony, ile wręcz zniesmaczony. Może gdybym był profesorem, to miałbym nieco inny pogląd na tę sprawę.\nZanim przejdę do konkretów, napiszę kilka słów tytułem wprowadzenia.\nZ Kubusiem często prowadzimy rozmaite dysputy. Majka nie może tego słuchać, ponieważ nawet gdy rozmawiamy na tematy przyziemne i bardzo proste, to zawsze wkradają się jakieś wątki filozoficzne. Zdarza nam się na przykład dyskutować o wyższości Mickiewicza nad Szekspirem (lub odwrotnie). Ja bardzo lubię Mickiewicza, nie za bardzo rozumiejąc Szekspira. W tym pierwszym doceniam kunszt, osobowość, nawet pewnego rodzaju szaleństwo twórcze. Kubuś próbuje mi wytłumaczyć, że Szekspira trzeba czytać w oryginale. Może ma rację, ale tego do końca życia nie uda mi się zweryfikować, bo mój angielski lepszy już nie będzie (a biorąc pod uwagę rozumienie literatury, to jest on żaden).\nNapisałem o tym dlatego, że „Wobec in vitro” jest dla mnie pewnego rodzaju połączeniem obu pisarzy.\nPodam dwa cytaty, które w mojej ocenie mogłyby być mottem do tej książki:\n„Czucie i wiara silniej mówi do mnie, niż mędrca szkiełko i oko”, oraz\n„Ja mistrz, ja mistrz wyciągam dłonie, wyciągam aż w niebiosa i kładę me dłonie na gwiazdach, jak na szklannych harmonijki kręgach”. Mogą być drobne przekłamania, bo „lecę” z pamięci. To z Mickiewicza, a z Szekspira? To, że czasami miałem wrażenie, jakbym czytał Hamleta w oryginale.\nMajka uwielbia książki. Pochłania ich kilkadziesiąt w roku. Należy do „Klubu Książki”, na którym omawia się rozmaite lektury, których treść nie zawsze idzie w parze z własnymi preferencjami. Jeszcze się nie zdarzyło, aby którejś nie przeczytała. W przypadku podręcznika Kościoła, znalazłem zakładkę na stronie 113 (całość ma prawie 400). Niemoc ogarnęła ją kilka miesięcy temu i trwa do dzisiaj. Ja się zaparłem i przeczytałem wszystko do końca.\nByła to dla mnie lektura bardzo trudna, chociaż wcale nie nudna. Nie wiem tylko, jak będą próbowali przełożyć to katecheci na język zrozumiały uczniom. Raczej nie da się tego zwyczajnie odczytać na lekcji (nawet z encyklopedią, słownikiem języka polskiego i wyrazów obcych).\nTyle miałbym uwag do samej formy, co nie wyklucza treści.\nGdy byłem mały, uczyłem się wielu rzeczy, aby coś zaliczyć. W sprawach wiary (czyli na religii) było tak samo, a nawet jeszcze gorzej. Nikt niczego nie tłumaczył. Długo zastanawiałem się kim jest Nacudja („na cud Jonasza”), albo Poncjuszpiłat. Nie miałem pojęcia co znaczy „nie cudzołóż”. Do dzisiaj nie wiem, dlaczego ostatnie przykazanie brzmi: „ani żadnej rzeczy, która jego jest”. Trochę bez sensu, zwłaszcza że zupełnie pominięto drugie przykazanie zapisane w Biblii.\nWiele rozdziałów w tej książce (nie wszystkie) odebrałem na tej samej zasadzie. Cytując innego klasyka, należy przyjąć na wiarę, że jest to „oczywista oczywistość”.\nZ kolei pozycja Ani pokazuje zagadnienie w sposób zrozumiały dla każdego. Jest przyjazna, napisana z polotem, dowcipem, jednocześnie pokazując sedno problemu. Gdybym ja miał wybierać, z którego podręcznika chciałbym się uczyć w szkole, to zdecydowanie wybrałbym drugą propozycję.\nMyślę, że najlepszą recenzją jest stwierdzenie, że Majka przeczytała tę książkę w jedną noc.\nJak wcześniej wspomniałem, lektura Kościoła jest trudna w odbiorze, a zacytowany poniżej fragment, nie jest wyjątkowy:\n„Zmiany te dotyczą między innymi szczególnego zjawiska wyłączania niektórych genów na jednym z chromosomów pary rodzicielskiej zwanych genami imprintingowymi. Są to geny, których ekspresja jest wyciszana za pomocą metylacji DNA. Jest to tzw. znakowanie epigenetyczne, a jego zaburzenia nazywane są epimutacjami. Mechanizm biochemiczny piętnowania to zróżnicowana metylacja cytozyny, w parach nukleotydów cytozyny z guaniną (CpG) danego odcinka DNA. Otrzymane po zapłodnieniu napiętnowanie przekazywane jest komórkom z pokolenia na pokolenie podczas cyklu komórkowego.” (K) str.161.\nWszystko rozumiem i zapewne katecheci też będą wiedzieli jak to przełożyć na język czternastolatka. Przypuszczam jednak, że chodzi o możliwość występowania schorzeń u dzieci poczętych poprzez in vitro, oraz przekazywania ich kolejnym pokoleniom.\nAnia napisała swoją książkę w sposób przystępny, co wcale nie oznacza, że nie potrafi pisać porównywalnie do tekstów z pierwszej publikacji. Już kilkukrotnie zdarzyło mi się szukać znaczenia jakiegoś wyrazu w jej innych wypowiedziach. Bywało, że nawet „internet” go nie znał. Ważna jest świadomość, do kogo adresuje się swoje przemyślenia. W książce „Wobec in vitro” mi tego zabrakło.\nCzy uważam, że propozycja Kościoła nie jest warta uwagi?\nWręcz przeciwnie, jest tam mnóstwo ciekawych informacji (wielokrotnie zupełnie niezwiązanych z samą procedurą in vitro). Trzeba tylko czytać tę książkę nie jak podręcznik, ale próbować odnieść się w swoim umyśle do zawartych tam tez.\nWydaje mi się, że młodzież szkół średnich, która jest adresatem formułowanych myśli, bez problemu sobie poradzi (o ile będzie zainteresowana tematem). Gorzej może być ze zrozumieniem przez katechetów, którzy w założeniu mają przekonwertować zawarte w książce informacje na język zrozumiały nastolatkom. Obawiam się, że większość z nich może zastosować w praktyce załączone w podręczniku konspekty, w żaden sposób ich nie dostosowując do konkretnych uczniów.\nA co może być dla młodzieży kontrowersyjne? Mnie w całej książce najbardziej drażni pewna rozbieżność, albo nawet rozdwojenie osobowości wypowiadających się autorów. Z jednej strony cały czas podkreślana jest godność embrionu, a z drugiej określa się dziecko poczęte poprzez in vitro, jako produkt.\nProdukt, produkt, produkt – słowo odmieniane w tej książce dziesiątki razy. Jak może poczuć się uczeń, który tak zostałby określony przez katechetę? Jak jogurt z biedronki?\nCzy w obronie prawa do godności kolegi, nie staną uczniowie z klasy? Moi koledzy sprzed kilkudziesięciu lat, z pewnością by stanęli.\nZacznę może od kilku cytatów z konspektów, pozostawiając je na tę chwilę bez komentarza.\nJest to tak zwane „podsumowanie dyskusji panelowej”.\nSzkoda, że wnioski są zawsze takie same. Jakoś nikt nie zakłada, że rozmowa może potoczyć się w zupełnie innym kierunku.\n„”Kościół katolicki jednoznacznie wypowiada się na temat sztucznego zapłodnienia. - Nie chodzi tu jednak jedynie o kwestię 'słabości' metod medycznych, ale sprawy najbardziej zasadnicze dla godności osoby ludzkiej. Nawet gdyby nauka rozwinęła się tak dalece, że nie dochodziłoby do niszczenia zapłodnionych komórek, Kościół katolicki nie mógłby zaakceptować technik in vitro ze względu na godność ludzką” (K) str.334.\n„W wielu krajach, gdzie praktykuje się zapłodnienie pozaustrojowe dzieci, te które nie przypadną rodzicom do gustu (np. z powodu 'niezaplanowanej' płci), są po prostu zamrażane, oddawane do adopcji prenatalnej bądź utylizowane (zabijane). Pamiętajmy też, że w procedurze in vitro do organizmu matki przenosi się kilka zarodków, z góry zakładając prawo do życia tylko jednego z nich. W razie gdy w macicy zagnieżdża się kilka osób naraz, lekarz stosuje tzw, redukcję – czyli usuwa wszystkie dzieci, pozostawiając tylko jedno, bądź dwoje, którym pozwala się urodzić (jeśli nie nastąpi poronienie)” (K) str.350.\n„Pragnienie dziecka nie może usprawiedliwiać 'produkowania' go, tak samo jak niechęć do poczętego dziecka nie usprawiedliwia porzucenia go lub zniszczenia” (K) str.350\nByły rozdziały, które przeczytałem z przyjemnością... no może tylko jeden taki: „Metafizyczny status embrionu ludzkiego. W poszukiwaniu podstaw godności osoby ludzkiej”.\nZnalazłem tam filozoficzne rozważania na temat bytu ludzkiego, w tym wgląd w historię sporu na temat embrionu ludzkiego. I to nie byle jaką historię. Rozważane były poglądy Arystotelesa, Demokryta, Platona, Kartezjusza, Tomasza z Akwinu. Ten ostatni na przykład twierdził, że istnienie bytu rozpoczyna się wraz z aktem nadania embrionowi duszy, co następuje w 40-tym albo 90-tym dniu po zapłodnieniu. Ciekawy dział, chociaż wszystko sprowadzało się do istnienia duszy, a św. Tomaszowi odebrano status nieomylności.\nSzkoda, że w podsumowaniu znalazła się filozoficzna niezgoda na in vitro, która moim zdaniem nijak nie wypływała z wcześniejszych informacji. Zostały podane dwie, niczym nie poparte zasady:\n„Pierwsza to zasada konieczności zachowania naturalnych i optymalnych warunków powstawania życia ludzkiego. Życie ludzkie, które w swej naturze jest czymś szczególnym w świecie, domaga się bowiem proporcjonalnych do tego, czym jest, warunków powstania i rozwoju, które może zapewnić tylko natura samego człowieka. Naruszenie tego porządku (a z tym mamy zawsze do czynienia w procedurze in vitro) nie pozostaje bez znaczenia zarówno dla życia, jak i rozwoju człowieka. Druga zasada głosi, że każde nowo powstające życie ludzkie powinno być traktowane jako cel-dobro samo w sobie, a to z kolei wskazuje na niezbywalną godność ludzkiej osoby. W procesie zapłodnienia pozaustrojowego, jako główny cel, wybija się potrzeba zaspokojenia pragnień rodziców, którzy nie mogą w naturalny sposób począć dziecka. Samo zaś życie dziecka staje się środkiem do osiągnięcia tego celu. W ten sposób już u początków powstawania życia ludzkiego następuje jego alienacja. Dziecko zamiast być celem, staje się środkiem.” (K) str.201.\nGdyby pójść dalej tym tokiem myślenia, to należałoby stwierdzić, że dziecko adopcyjne również jest środkiem zaspokojenia potrzeb rodzicielskich... a dziecko biologiczne?\nAlbo dzieci przychodzące do naszej rodziny zastępczej? Te najczęściej nie są ani celem, ani środkiem – są przypadkiem.\nPierwszy rozdział „Wobec in vitro” pod tytułem „Procedura in vitro – technika i konsekwencje”, to bardziej lektura dla uczniów wybierających się na medycynę. Konia z rzędem katechecie, który to opanuje i do tego w przystępny sposób przedstawi młodzieży.\nPamiętam, jak wieki temu odbywałem z Majką nauki przedmałżeńskie. Pani katechetka starała się zrobić wykład na temat naturalnych metod planowania rodziny. Wszyscy siedzieli i ziewali, bo było to tak nudne. Tylko Majka gadała z koleżanką. Za karę została wywołana do tablicy, aby zreferować to, co dotychczas zostało nam przekazane. Pani miała pecha, bo Majka kończyła liceum medyczne. Gdy Majka już narysowała wykres płodności kobiety, omówiła lepkość śluzu, temperaturę i zaczęła przechodzić do innych metod planowania rodziny, to pani katechetka szybko kazała jej usiąść w ławce. Ale właśnie to zaczęło wszystkich interesować.\nNo cóż, niektórzy mówią, że dziecko jest celem małżeństwa. Mój teść za to mawiał: „krew nie woda, majtki nie pokrzywa”, co paradoksalnie bardziej skłaniało do myślenia.\nPrzebrnąłem jednak przez ten dział, próbując być nieco powyżej percepcji katechety, czyli próbując zweryfikować pewne przedstawione fakty.\n„Ogólnie szacuje się, że powodzenie in vitro przy wprowadzeniu do jamy macicy jednego zarodka jest niższe niż 10%, przy dwóch 15-20%, przy trzech 25-30%, przy czterech 30-35%. A zatem sposobem na zwiększenie skuteczności procedury in vitro jest transfer większej liczby zarodków do organizmu kobiety. Skutkuje to jednak większą liczbą ciąż mnogich i wzrostem ryzyka wystąpienia powikłań ginekologiczno-położniczych”.(K) str.37.\n„... oznacza to, że jednym zarodkom dajemy szansę przeżycia – to te, które trafiają do jamy macicy – a inne są zamrażane bądź eliminowane. Dlatego tzw. zarodki nadliczbowe, które nie znajdą się w jamie macicy, mają zdecydowanie mniejszą szansę dalszego życia i rozwoju. Czy nie stanowi to współczesnej formy eugeniki, której medycyna dopuszcza się wobec wczesnego etapu rozwoju człowieka?” (K) str.38.\n„Obserwuje się częstsze występowanie zaburzeń genetycznych, hipertrofię płodu, zaburzenia zachowania oraz zaburzenia metaboliczne i czynnościowe układu sercowo-naczyniowego.” (K) str.38.\n„Rodziców informuje się o możliwości wybiórczego zmniejszenia liczby zarodków/płodów rozwijających się w jamie macicy, czyli wykonania tzw. embrioredukcji (technicznego pozbycia się części istnień ludzkich rozwijających się w jamie macicy.” (K) str.40.\n„Oznacza to, że genetyczna diagnostyka przedimplantacyjna może być instrumentem selekcji embrionów z uwagi na realizację konkretnych cech oczekiwanego dziecka: płci, koloru oczu czy określonych cech genetycznych. (…) Założony bank spermy laureatów Nagrody Nobla, w którym zamrożono nasienie wybitnie zdolnych mężczyzn, a następnie wykorzystano je w technikach wspomaganego rozrodu, jest tego przykładem.” (K) str.39.\n„Pojawienie się wad i zaburzeń genetycznych u dziecka może być związane z przekazaniem od rodziców uszkodzonego genu, jeżeli rodzic był nosicielem defektu; możemy powiedzieć, że w tym przypadku program in vitro jest przenosicielem wad genetycznych między pokoleniami.” (K) str.41.\nNo tak, zapewne gdyby ten sam facet „bzyknął” swoją żonę pod kołderką, to poczętemu dziecku wad genetycznych by nie przekazał.\nOdpowiedź na pozostałe pytania można znaleźć w ustawie o leczeniu niepłodności, do której za chwilę przejdę, a której autorzy „Wobec in vitro” albo nie czytali (w co wątpię), albo nie za bardzo pasowała do głoszonych tez.\nKolejny rozdział: „Moralne aspekty procedury zapłodnienia pozaustrojowego”. Autorem tego tekstu jest ks. Piotr Morciniec. Wyjątkowo zasługuje, aby go wyróżnić.\n„... poczęty człowiek zostaje zredukowany do roli 'przedmiotu', którego w duchu mentalności wytwórczej (produkcyjnej) 'się robi', a nie poczyna się go. (…) W procedurze in vitro dochodzi do sprowadzenia wczesnego etapu rozwoju osoby ludzkiej (kilka dni po poczęciu) do reprodukcji człowieka (technicyzacja prokreacji), a więc do 'wyprodukowania', do wytworzenia produktu zgodnego z oczekiwaniami klienta.” (K) str.52.\n„działania związane z zapłodnieniem pozaustrojowym, pozbawiają dziecko elementarnego prawa do biologicznego związku z rodzicami: z owocu miłości przekształca się ono w 'artykuł' służący zaspokojeniu doraźnych potrzeb” (K) str.53.\n„Pragnienie dziecka nie może usprawiedliwiać jego 'produkowania'.” (K) str.58.\n„etapy 'komercyjnego produkowania człowieka'.” (K) str.54.\nI kto tu pisze o moralności. Takich zdań jest tutaj dużo więcej. Wkleję tylko tabelkę. Wprawdzie Majka już ją trochę zabazgrała, ale coś jeszcze widać. Tego chyba nawet nie warto komentować.\nCzytając „Wobec in vitro”, czasami miałem wrażenie, jakby chodziło o zarzucenie czytelnika ogromem informacji, które ani nie pochodzą z tego kraju, ani z tej epoki, a do tego nie do końca dotyczą omawianego tematu. Jest często mowa o inżynierii genetycznej, „ulepszaniu człowieka”, klonowaniu, hybrydyzacji, surogacji , eutanazji, aborcji, wykorzystywaniu zarodków do celów naukowych, dawstwie wewnątrzrodzinnym, parach jednopłciowych, transplantacji organów, uporczywości terapeutycznej, a nawet klauzuli sumienia. Wspomniano też o noblistach oddających swoje nasienie do banku spermy. Niestety autor pisząc takie słowa, nie zastanowił się, jaki jest przeciętny wiek osób otrzymujących Nagrodę Nobla i nie zestawił tego z bardzo rygorystycznymi wymaganiami banków spermy.\nTrzeba przyznać, że książka została napisana z dużym rozmachem. Szkoda, że w związku z tym, nie wspomniano również o pedofilii – ale może nikogo z autorów, ta sprawa aż tak bardzo nie bulwersuje.\nSkupię się jednak na szczegółach:\n„W przypadku zapłodnienia pozaustrojowego sytuacja jest inna [w przeciwieństwie do naturalnego – przyp.].Wytworzonych zostaje kilka lub kilkanaście embrionów, chociaż wiadomo od razu, że część z nich zostanie zatrzymana w rozwoju bądź unicestwiona. Już od samego początku embriony muszą zostać poddane 'kontroli jakości' a te, które wykazują wady, zostają zutylizowane lub przeznaczone do innych celów. (…) Gdyby spojrzeć na tę procedurę od strony pojedynczego embrionu – osoby ludzkiej, która rozpoczęła już swoje unikatowe istnienie i życie – to trzeba zrozumieć dramatyczną niepewność jego losu.” (K) str.116.\nTo teraz coś konkretniejszego:\n„Ustawa o leczeniu niepłodności podpisana przez prezydenta w lipcu 2015 roku (…) zakłada ograniczenie zapładnianych komórek właśnie do sześciu.” (A) str.166.\n„[Ustawa – przyp.] wprowadza szereg bardzo istotnych zmian, jeśli idzie o losy zamrożonych zarodków. Wiemy już z poprzednich rozdziałów, że zarodek musi mieć wskazanego ojca i matkę. Jednakże zarodek ma więcej praw aniżeli tylko prawo do obojga rodziców. Kolejnym jego prawem jest obowiązek bycia transferowanym do macicy. Żadnego niszczenia, żadnego przechowywania na wieczny rzeczy czas, żadnego oddawania zarodków na rzecz rozwoju badań naukowych. Każdy polski zarodek może być odtąd zamrożony przez maksymalnie 20 lat i jeśli przez ten okres jego genetyczni rodzice go nie odbiorą (tj. nie transferują do macicy genetycznej matki), zarodek obligatoryjnie zostanie przekazany do adopcji prenatalnej i zapewni mu się szansę na życie.” (A) str.330.\nW książce Kościoła jest rozdział poświęcony prawnym aspektom bioetyki. Jest nawet odniesienie do wyżej wspomnianej ustawy. Pewne regulacje są nawet pochwalone, jednak wypunktowane jest to, co w jakikolwiek sposób może potwierdzać narrację wypowiadających się osób :\n„Ustawodawca przewidział zakaz niszczenia zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju powstałych w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji, a nieprzeniesionych do organizmu biorczyni. Względem pozostałych embrionów możliwość niszczenia pozostawił.” (K) str.247\nWychodzi na to, że jak się nie ma do czego przyczepić, to bierze się w opiekę nawet embriony uszkodzone genetycznie, nie mające szans na dalszy rozwój. Ania w swojej książce pisze, że „biologia nie zna moralności ani etyki, dobra ani zła. Zna jedynie mechanizmy genetyczne i procesy tworzenia się organizmów, a przede wszystkim zna bezlitosne reguły ewolucji i zgodnie z nimi działa.” (A) str.155.\nZatrzymam się jeszcze przez chwilę na ustawie o leczeniu niepłodności, w której to człowiek stał się bardziej etyczny od Boga. Ania zwróciła na to uwagę, chociaż przymus adopcji prenatalnej chyba w każdym wzbudza dwuznaczne skojarzenia. Czy chciałbym, aby z mojego zarodka wyrosło za 20 lat dziecko w innej rodzinie? Czy moje dzieci chciałyby mieć rodzeństwo młodsze o 20 lat? Wreszcie, czy ja chciałbym być takim dzieckiem?\nSą to to pytania, na które muszą sobie odpowiedzieć rodzice decydujący się na in vitro w naszym kraju. Być może dla niektórych (dla mnie też), bardziej akceptowalne byłoby unicestwienie niewykorzystanych zarodków, niż życie ze świadomością istnienia moich dzieci w innych rodzinach.\nMoim zdaniem, ustawodawca bardziej zadbał o godność embrionu, niż o godność jego rodzica i rodzeństwa... a w dłuższym czasie, również jego samego.\nGdyby chcieć podsumować akceptowalność Kościoła w procesie tworzenia się nowego życia, to cytując za Anią, można powiedzieć, że sankcjonowane są „procedury z zastosowaniem czasowej eksterioryzacji i preparatyki nasienia następujące po akcie małżeńskim.” (A) str.303\n„Mówiąc po ludzku: para musi uprawiać seks, a później albo z pochwy kobiety zostanie pobrana sperma jej męża i poddana laboratoryjnej obróbce (jest to wariant tzw. 'testu po stosunku', zwanego Post Coital Test), albo też stosunek zostanie odbyty przy użyciu specjalnej prezerwatywy perforowanej.” (A) str.304.\nGdybym miał użyć własnej terminologii, to powiedziałbym, że chodzi o wtrysk bezpośredni, zwany inseminacją.\nAby jednak było to możliwe, potrzebne są plemniki. Skąd je wziąć? Pozwolę sobie ponownie zacytować słowa księdza Morcinca: „ Masturbacja jako technika pozyskiwania spermy pozostaje niegodziwa, gdyż wyklucza stosunek płciowy wymagany przez porządek moralny.” (K) str.69.\nDaleki jestem od tego, aby mówić komuś co jest moralne, a co nie. Niech każdy dokonuje własnych wyborów. Dla mnie, bardziej poniżające jest stosowanie perforowanej prezerwatywy, odbycie przymusowego stosunku płciowego, gnanie przez pół miasta zanim plemniki przestaną mieć ochotę na zapłodnienie jajeczka... niż zwyczajna masturbacja.\nA w jaki sposób pobiera się materiał choćby do badania żywotności, czy ruchliwości plemników? Myślę, że też w sposób niegodny.\nPróbuję też spojrzeć na tę kwestię oczami nastolatków, bo przecież to oni są adresatami wyrażanych opinii. Skoro masturbacja w celach prokreacyjnych jest czymś niegodziwym, to tym bardziej niegodziwa jest w celu zaspokojenia własnych potrzeb seksualnych. Można zatem stwierdzić, że dziewięćdziesiąt procent nastoletniej populacji to dewianci i zboczeńcy.\nPrzejdę do naprotechnologii, która w ostatnim czasie stała się dość popularnym tematem. Zanim go rozwinę, muszę doprecyzować dwa pojęcia. Być może tylko ja jestem takim głąbem, dla którego niepłodność i bezpłodność do niedawna były synonimami.\nOsoby bezpłodne mogą liczyć tylko na in vitro, albo na adopcję. A niepłodne? W mojej ocenie naprotechnologię mają już za sobą, chociaż pewnie nie takiego terminu używały w procesie starania się o dziecko.\nCzym zatem jest naprotechnologia?\n„Tak opisali ją eksperci Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego:\nCelem metody jest identyfikacja przyczyny niepłodności oraz jej leczenie z uwzględnieniem naturalnej gospodarki hormonalnej kobiety przy użyciu powszechnie stosowanych metod diagnostycznych. W terapii nie dopuszcza się inseminacji i zapłodnienia pozaustrojowego, dlatego metoda nie pozwala pomóc m.in. kobietom z niewydolnością jajników, zaawansowaną endometriozą, niedrożnością lub ograniczeniem drożności jajowodów oraz przy męskim czynniku niepłodności. Proponowany w ramach naprotechnologii algorytm postępowania nie znajduje potwierdzenia w kontrolowanych badaniach klinicznych. Z tych powodów naprotechnologia nie może być postępowaniem rekomendowanym w leczeniu niepłodności.” (K) str.286.\nJednak nieco dalej jest napisane tak: „NPT umożliwia to [nie zrozumiałem dokładnie co – przyp.] dzięki aktywnemu włączeniu pacjentów w diagnostykę i leczenie poprzez prowadzenie nadzorowanych i standaryzowanych obserwacji cyklu miesięcznego (…) Niepłodność jest najczęściej konsekwencją licznych chorób przewlekłych, które rozpoznane i właściwie leczone , pozwalają na przywrócenie prawidłowego funkcjonowania układu rozrodczego.” (K) str.287.\nCo o naprotechnologii sądzi Ania?\n„Niezależnie od tego, jak wiele uduchowionych i podniosłych przymiotników dodamy w celu opisania misterium kobiecej płodności, fakty sprowadzają nas do tego, iż kobieta w naprotechnologii staje się obiektem, który należy upłodnić. Uczciwie trzeba dodać, iż nie oznacza to wcale, iż metoda in vitro wyzwoli ją bardziej – obie metody zniewalają, chociaż każda w inny sposób. Naprotechnologia czyni kobietę niewolnicą swoich biomarkerów i osobą pozostającą w stanie permanentnej seksualnej dostępności, ponieważ gotowość do odbycia stosunku seksualnego musi zostać zsynchronizowana ze szczytowym czasem jej płodności.” (A) str.235.\nO skuteczności naprotechnologii można poczytać w książce Ani. Krótko mówiąc, mało badań i mało publikacji dotyczących metody. Kościół w zasadzie się do tematu nie odnosi w sposób bezpośredni. Przytacza za to kilka występujących schorzeń i przyczyn niepłodności, omawia metody leczenia oraz podaje parę przykładów dzieci, które niemal cudem nie zostały „wyprodukowane” przy pomocy in vitro.\nPo przeczytaniu o naprotechnologii, przypomniała mi się katechetka z nauk przedmałżeńskich, oraz jak po trzech miesiącach niekontrolowanego kochania się z Majką, pobiegłem do kliniki in vitro. Oczywiście jest to taki czarny humor z mojej strony. Nie pobiegłem i (jak mniemam) dla większości rodzin, in vitro jest najczęściej ostatecznością.\nGdybym miał osobiście odnieść się do tej procedury, to powiedziałbym, że szczęśliwi są ci, którzy nie muszą rozważać takiej alternatywy. Rzadko piszę, że taki, czy inny pogląd jest bzdurą. Jednak gdy słyszę, że w odniesieniu do in vitro, równoległą opcją jest adopcja, a nawet rodzicielstwo zastępcze, to muszę się trochę zbuntować. Dla mnie są to trzy zupełnie odrębne drogi do bycia rodzicem. Są to trzy zupełnie inne scenariusze. Trzy zupełnie inne światy.\nDzisiaj zadzwoniła pani z ośrodka adopcyjnego, że jest po spotkaniu z rodzicami adopcyjnymi dla Sasetki i Marudy. Zastanawiam się w takich momentach, co takie osoby czują, o czym myślą? Mają dwa dni do spotkania z dziećmi. Być może dwa najdłuższe dni w ich życiu. Ja, swój psychopatyczny umysł rodzica zastępczego zacząłem przygotowywać na rozstanie już kilka tygodni temu. Jestem gotowy... jestem profesjonalistą. Dla dzieci i ich nowych rodziców, będzie to rzucenie na głęboką wodę. Będą mieli do czynienia z taką sytuacją po raz pierwszy w życiu. Paradoksalnie, bardziej jestem spokojny o dzieci. Rodzice pewnie na początku zauważą maluchy potrzebujące ciepła, miłości, przytulania. Później ich uwagę zwróci zachowywanie się – sposób wyrażania swoich myśli, emocji... mimika twarzy, pewne gesty. Porównuję w tej chwili Ploteczkę i Marudę. Dziewczynka ma mój uśmiech (taki trochę głupkowaty), chłopiec nadal ma uśmiech swojej mamy. A Sasetka? Czteroletnie dziecko ma już pełną świadomość tego co się dzieje. Z jednej strony bardzo chce, a z drugiej, się boi. Odnosimy wrażenie, jakby ostatnio zaczęła się cofać w rozwoju. Weszła do świata Kapsla, w którym wszystko (no może prawie wszystko) jest dozwolone. Kupiłem kiedyś na „Gwiazdkę” jodłę w doniczce. Nawet jej nie wstawiłem do domu, bo taka była ładna. Chciałem ją posadzić w ogrodzie. Nie wypuściła wiosną pędów. Ktoś za bardzo przyciął jej korzenie. Obyśmy i my nie byli takimi złymi ogrodnikami.\nWrócę jeszcze do „Wobec in vitro”, bo rozważania teoretyczne są dużo bezpieczniejsze. W książce jest dział zatytułowany „Teologiczna ocena zapłodnienia in vitro”.\nW zasadzie nie mam uwag... może poza jedną. Zawarte tutaj myśli, nie powinny być narzucane wszystkim ludziom na świecie, jako jedynie słuszne.\n„Wszelkie próby produkcyjnej redukcji człowieka stają się bezpośrednimi atakami na władzę Boga nad życiem, uzurpacją Boskiej władzy. (…) Lekarz (…) zajmuje miejsce Boga, nawet jeśli nie jest tego świadomy, czyni się panem przeznaczenia innej istoty ludzkiej, o ile arbitralnie wybiera, kto ma żyć, a kogo skazać na śmierć, zabijając bezbronne istoty ludzkie.” (K) str.219\nGdybym był cyniczny, powiedziałbym, że przykład idzie z góry. Kto wybił „bogu ducha winnych” Kananejczyków? Maruda swoim nieposłuszeństwem, codziennie zasługuje kilka razy na śmierć (bo tak widzę relacje pierwszych ludzi i Boga). A gdy ci zaczęli wreszcie być „dumnymi ludźmi”, to pomieszano im języki. Być może in vitro będzie powodem do kolejnej interwencji Boga – kimkolwiek on jest.\nCzasami potrafię zrozumieć coś bardzo skomplikowanego, a nie rozumiem rzeczy bardzo prostych. Ktoś kiedyś powiedział, że brak mi pokory – być może.\n„Zrodzenie osoby ludzkiej powinno być zatem owocem i zwieńczeniem miłości oblubieńczej. Tak więc pochodzenie istoty ludzkiej jest wynikiem przekazywania życia związanego nie tylko z jednością biologiczną, lecz również duchową rodziców złączonych węzłem małżeńskim.” (K) str.215.\nRozumiem, ale to nie ja sprowadzam wszystko do seksu... dobrze – aktu małżeńskiego.\nDzieci, którymi się opiekujemy wielokrotnie przyszły na świat w wyniku przemocy, gwałtu, albo małej świadomości rodziców. Czym one są lepsze od dzieci poczętych poprzez in vitro, które z pewnością są owocem miłości i wielu wyrzeczeń? Albo jeszcze inne pytanie. Czym ci pierwsi rodzice są lepsi od tych drugich?\n„Każdemu dziecku należy się to, żeby być poczętym z autentycznej miłości swoich rodziców.” (K) str.212. No właśnie, niby proste zdanie, a można je rozumieć w rozmaity sposób.\nW książce „Wobec in vitro, sporo uwagi jest poświęcone zagrożeniom zdrowia i życia dzieci poczętych tą metodą. Rozdział opisujący te kwestie jest dość trudny. Chociaż może niekoniecznie dla uczniów szkół średnich. Geny i sprawy dziedziczenia są im zapewne znane z lekcji biologii.\nSentencją całego wywodu jest stwierdzenie:\n„metoda ta [in vitro – przyp.] sprzyja powstawaniu zaburzeń genetycznych ograniczających przeżywalność dziecka w okresie prenatalnym, ale również związanych z wadami rozwojowymi i niepełnosprawnością intelektualną po jego urodzeniu. (…) Badania pokazują, że proces ten [podziału komórkowego mejotycznego i mitotycznego – przyp.] może być zaburzony w związku z procedurami zapłodnienia pozaustrojowego in vitro.” (K) str.157-158\nNie jest powiedziane czyje to są badania, za to chwilę później jest omówionych kilka chorób genetycznych: Zespół Klinefeltera, Zespół Turnera, Zespół Downa, Zespół Edwardsa. Dalej nie jest łatwiej, można dowiedzieć się czym charakteryzuje się Zespół Beckwitha-Wiedemanna, Zespół Pradera-Williego, Zespół Angelmana, Zespół Retta.\nJako podsumowanie, użyto następującego sformułowania:\n„Należy dodać, że mechanizmy prowadzące do powyższych zmian klinicznych i zaburzeń genetycznych mogą być różnorakie i bardzo złożone, a do ich powstawania dochodzi w wyniku różnorodnych mechanizmów, w tym także zmian środowiskowych, skutkujących wystąpieniem epimutacji. To tylko jedna z wielu przyczyn możliwych patologii.” (K) str.165\nAle, czy ktoś takie badania prowadził? Jeżeli tak, to kto?\nDoczytałem tylko, że:\n„M.I Tejada i współpracownicy wykazali zwiększoną częstość występowania aneuploidii [nieprawidłowej liczby chromosomów – przyp.] prowadzącej do obumierania zarodków po stosowaniu analogów GnRH indukującego wytwarzanie się komórek rozrodczych u kobiety do celów procedury in vitro.\nVan der Ven Katrin i współpracownicy w roku 1998 opisali zwiększoną częstość aneuploidii po metodzie typu Intracytoplasmic sperm injection (ICSI).” (K) str.159\nPierwsza z wymienionych pozycji pochodziła z roku 1991. W dzisiejszych czasach, ponad dwadzieścia lat wstecz, to niemal prehistoria. Czy zacytowane informacje są jeszcze aktualne? Nie mam pojęcia. Niestety nie zostały przedstawione jakiekolwiek dane statystyczne. Czyżby takowych nie było?\nI już zupełnie na koniec. Próbowałem dociec, czym w zasadzie jest ta osławiona bruzda dotykowa u dzieci poczętych poprzez in vitro.\nChyba jednak coś takiego nie istnieje... co wcale mnie nie dziwi.\nPS Jest jeszcze nowsza pozycja, której współautorem jest Ania.\nTę książkę zamierzam przeczytać w wakacje.\nZupełnie siebie nie poznaję. Kiedyś na wakacje zabierałem książki w stylu „Polowanie na Czerwony Październik”.\nAutor: Pikuś Incognito o 04:25\na. 3 czerwca 2018 22:54\nmnie tylko trochę dziwi, że dotąd nie napisałeś ksiązki, Pikusiu, bo rozmach to masz niewątpliwy ;) A ja namawiam Was do pisania. Książka o rzeczywistości PR bardzo by się przydała!\nPikuś Incognito 4 czerwca 2018 00:28\nKsiążki raczej nie zacznę pisać, bo mogłoby mi zabraknąć życia, aby ją dokończyć... takie mam tempo pisania.\nTeraz moje myśli zaprząta wizyta rodziców adopcyjnych dla Sasetki Marudy. To już za parę godzin. Niby nie pierwszy raz, a jednak emocje są ogromne.\nAgata 4 czerwca 2018 22:46\nKciuki za spotkanie z M.i S. Oby to byli CI rodzice. Ps. Te same dwie książki kupiłam siostrze na urodziny 😀\nMadika 25 marca 2020 20:18


Recenzja :: X-Men :: Game Exe\nOd dawna moją ulubioną ekipą ze świata Marvela byli X-Meni. Staram się nadrobić zaległości i przeczytać wszystkie komiksy związane z tymi mutantami, a więc "New Mutants", "X-Factor", "Excalibur" itd. Jest tego naprawdę sporo, dodatkowo przetasowania między grupami zachodzą dosyć często. Nie da się ukryć, że takie dobrodziejstwo inwentarza stanowi doskonały materiał na film – ba, nawet całą sagę! Nic dziwnego, że w 2000 roku Bryan Singer w końcu zdecydował się wyreżyserować produkcję o tych wspaniałych superbohaterach, tym samym dając początek jednej z najbardziej rozpoznawalnych serii uniwersum. Jako zagorzały fan, oczywiście za punkt honoru postawiłem sobie obejrzenie wszystkich ekranizacji X-Menów. Wierzcie mi, jest to miliard razy prostsze niż przeczytanie całości wydanych papierowych wersji przygód o tej supergrupie...\nProfesor Charles Xavier założył szkołę dla utalentowanej młodzieży. Z pozoru jest to zwykła placówka edukacyjna, jednak w rzeczywistości zrzesza mutantów i pomaga im opanować swoje moce, dzięki czemu przestaliby zagrażać sobie oraz społeczeństwu. Grupa starszych uczniów czy wręcz absolwentów tworzy drużynę zwaną X-Menami. Profesor X powołał ją, aby przeciwstawiała się ogólnie pojętemu złu świata, a w szczególności innym osobom obdarzonym ponadprzeciętnymi zdolnościami, a wykorzystującymi je w niewłaściwy sposób. Jednak jak w każdej społeczności, także i pośród tych niezwykłych osobników istnieją "ci źli", pragnący, żeby ich rasa – homo superior – władała zwykłymi ludźmi oraz całym światem. Sama ludzkość wcale nie daje im powodów do zaniechania swoich niegodziwych planów – politycy w USA pragną wprowadzić ustawę rejestrującą mutantów, poprzez którą można by było łatwiej ich kontrolować. Na to nie może pozwolić złowieszcze Bractwo Mutantów.\nFabuła koncentruje się wokół jednego z głównych wątków, przewijających się przez lata w komiksach. Nic dziwnego, że mutanci boją się rejestracji, bo od tego krótka droga do zamykania w gettach oraz późniejszej eksterminacji. Zresztą jedna z najpopularniejszych alternatywnych rzeczywistości dotycząca X-Menów, gdzie większość z nich uległa zagładzie, przedstawiona jest w niedawno wydanym filmie "X-Men: Przeszłość, która nadejdzie". Przekaz jest oczywiście jak najbardziej aktualny i jeszcze długo będzie, póki istnieją wśród nas jakiekolwiek mniejszości. Dobrze pokazano, że ludzie nie są ze swej istoty skłonni do nienawiści – mogą mieć swoje uprzedzenia czy lęki, lecz na co dzień nie pozwalają, aby brały górę nad zdrowym rozsądkiem. Dopiero jak pojawi się prowodyr zmian i jeszcze spróbuje swoje chore poglądy przekuć w prawomocną ustawę, społeczeństwo wariuje. Gdy go zabraknie, cała akcja traci tempo i samoistnie się wypala. Bardzo fajnie, że twórcy nie chcieli nakręcić zwykłego mordobicia z użyciem niezwykłych mocy, a pokusili się o jakieś głębsze myśli.\nW założeniu "X-Meni" mieli opowiadać o dwóch supergrupach, walczących ze sobą o panowanie nad ludzkością lub pokojową koegzystencję z nią. Nie do końca się to udało. Moim zdaniem film przedstawia bitwę między dwoma mutantami, natomiast reszta jest zmarginalizowana i stanowi tylko tło dla głównych wydarzeń. Największy fabularny nacisk położony jest na Wolverine'a, bodaj najbardziej rozpoznawalnego X-Mena. Nic dziwnego, bowiem także w komiksach bohater ten pozostaje ulubieńcem tłumów. Niemniej jednak twórcy zdecydowali się, jako jednemu z dwóch protagonistów, dodać parę scen odnośnie do jego przeszłości, przez co od razu stał się bliższy widzowi. Wielkie brawa dla Hugh Jackmana, gdyż perfekcyjnie oddał rolę cynicznego, nieufnego Rosomaka, ale cechującego się wielkim sercem, ukrytym pod maską brutala. Tak naprawdę po tylu latach oraz produkcjach z X-Menami w roli głównej, nie widzę alternatywy w postaci innego aktora, który oddałby tę postać lepiej niż Hugh Jackman – po prostu jest to urodzony Wolverine.\nDrugim głównym bohaterem jest Magneto, stojący na szczęście po przeciwnej stronie barykady, dzięki czemu złoczyńcy nie są tylko chłopcami do bicia. Kreację tej postaci wykonano bardzo solidnie – nie jest ona zła z natury czy do szpiku kości, jednakże nie może pogodzić się z podłym traktowaniem mutantów przez ludzi. Wychodząc z założenia, iż najlepszą obroną jest atak, nie czeka, aż ludzkość zamknie homo superior w rezerwatach, a postanawia działać. Zna tę sytuację aż za dobrze z autopsji – w dzieciństwie razem z rodziną był więźniem obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu i nie chce być świadkiem kolejnego Holocaustu. Co więcej, w mistrza magnetyzmu wcielił się Ian McKellen, doskonale znany chociażby z roli Gandalfa we "Władcy Pierścieni". Tak jak tam stworzył ponadczasową kreację pozytywnego bohatera, tak i tutaj znakomicie poradził sobie z antybohaterem. Czapki z głów, klasa sama w sobie.\nNajsłabszym punktem obsady okazał się James Marsden, wcielający się w Cyklopa. Pomijając fakt, że w komiksach jest jedną z najbardziej denerwujących postaci, aktor nie potrafił nadać swojemu bohaterowi jakiejkolwiek głębi. Jego gra jest drewniana, a mutant w ogóle nie istnieje na ekranie, wydając się zwyczajnym popychadłem. Równie kiepsko spisała się Halle Berry, odgrywająca Storm. Nie spodziewałem się nie wiadomo jakich fajerwerków, ale akurat Ororo Munroe zasługiwała na porządną kreację, co niestety się nie udało. Reszta poradziła sobie ze swoimi zadaniami zaledwie przeciętnie. Ewentualnie mógłbym wyróżnić jeszcze Patricka Stewarta jako Charlesa Xaviera, jednak daleko mu do poziomu McKellena i Jackmana. Czy możliwe jest, że większość aktorów nie miała szans rozwinąć skrzydeł, bo największy nacisk położono na Magneto oraz Wolverine'a? Raczej nie, nikogo nie określiłbym zmarnowanym potencjałem, nigdzie nie widziałem tej pożądanej iskierki talentu – prędzej reżyser uzgodnił ze scenarzystą, na kim się skupić, widząc mierność swojej ekipy.\nPodsumowując, "X-Men" nie jest perfekcyjną filmową adaptacją perypetii moich ulubionych superbohaterów. Najbardziej boli ta kiepścizna aktorska u większości obsady, aż czasem przykro się patrzyło na ich drewniane odgrywanie roli. Na szczęście jak przymkniemy na nich oko, jak to zrobił sam Bryan Singer, nie powinniśmy być zawiedzeni. Wolverine oraz Magneto dostarczają wystarczającej rozrywki, abyśmy byli zadowoleni. Jeżeli chodzi o efekty specjalne, nie jest źle. Nie zestarzały się aż tak i jedynie oczy Mystique, mogące przybierać dowolne kształty, nie wyglądają za dobrze. Reszta jak najbardziej ujdzie. Muzyka, za którą odpowiadał Michael Kamen, nie przeszkadza, płynie zgodnie z nurtem i nie wyróżnia się niczym specjalnym. Jeśli lubicie mutantów i chcecie poznać nieco więcej ich historii, zachęcam do sięgnięcia po ten film – dobra pozycja na wolny wieczór.


Rozmowy o seksie u Wojewódzkiego. Co czeka nas w programie? - Super Express - wiadomości, polityka, sport\n2019-05-07 16:41 wp\nAutor: AKPA Kuba Wojewódzki\nPora na kolejny odcinek show, które poprowadzi samozwańczy Król TVN-u. Tym razem na jego kanapie zasiądzie znany wokalista i popularna pisarka. Goście poruszą o pikantne tematy, a jeden z nich, zabierze nas w muzyczną podróż z zespołem Queen.\nW poprzednim odcinku słynnego show wystąpiła Dorota Szelągowska i Katarzyna Grochola. Tym razem, na gorącej kanapie u Kuby Wojewódzkiego zasiądzie lider znanego zespołu disco polo BOYS - Marcin Miller. (49 l.) Muzyk zaprezentuje swoje umiejętności wokalne i zmierzy się z naprawdę znanym hitem... Ciekawe jak poradzi sobie z utworami zespołu Queen?\nZobacz także: Gwiazdor Boys szczerze o zarobkach i samochodach. Komu oddał swoje pieniądze?\nJednak to nie jedyna niespodzianka, która czeka na widzów! Autorka bestsellerowej książki "365 dni" - Blanka Lipińska, poruszy pikantne tematy zawarte w swojej twórczości. Zapytana przez Wojewódzkiego, czy pisze "szajz", wcale nie zaprzeczy: - Jeżeli by brać pod uwagę język polski? Tak. Zobaczcie sami! Kolejny odcinek słynnego talk-show zobaczymy we wtorek 7 maja o 22:30 na antenie TVN.\nPogrzeb Marii Koterbskiej. Urna z prochami artystki i wzruszające wspomnienia księ...\nRuszają darmowe szczepienia dla osób powyżej 70. roku życia. Sprawdź najważniejsze...


Działki i grunty » Sprzedam działkę » Rybne\nwynajem, okazja, kawalerka, tanio, bezpośrednio, centrum, mieszkanie, sprzedam, sprzedaż, działka\npodkarpackie | Ogladane 2695 razy\nSprzedam działkę » Rybne\n2,5 km od Zalewu Solińskiego, atrakcyjna działka nad potokiem. Idealna na cele rekreacyjne. Spełnia warunki do uzykania warunków zabudowy. W ofercie mamy też inną działkę w okolicach Soliny.\nNumer oferty: 41211 /\nTelefon komórkowy: 660727536\nZ dnia: 2013-03-22\tPrzemyśl » podkarpackie » Cena: 10000 zł Do wynajęcia obiekt przemysłowy, produkcyjno – magazynowy o łącznej powierzchni 977 m2 na działce 1,18 ha zlokalizowany w strefie przemysłowo – składowej miasta (dzielnica Sielec). W skład zabudowy wchodzą: - hala magazynowa – o powierzchni 754,70 m2; - budynek handlowo – administracyjny – o pow. 185,40, niedawno wybudowany; - budynek socjalny – 37,10\nwykonano w ≈ 0.667337 sek


Wszelakie mądrości świata wszelakiego.: Doktor Murek\nTeż sobie wybrałam lekturę na początek roku. Wszyscy teraz piją dużo wody, chodzą na siłownię, jedzą jarmuż i medytują w zdwojonych ilościach, ja zresztą też, ale do tego zrywu noworocznego dodałam sobie dwa tomy Tadeusza Dołęgi-Mostowicza: "Doktor Murek Zredukowany" i "Drugie Życie Doktora Murka". W tym poście traktuję oba tomy jako całość, czy też jedną powieść, oba tomy zresztą zostały wydane w roku 1936.\nZacznijmy może od tego, że twórczość Dołęgi-Mostowicza nie jest mi obca, chociaż ostatnia moja z nią styczność musiała być prawie 15 lat temu, kiedy to jako nastolatka opętana byłam polską klasyką. Na pewno czytałam "Karierę Nikodema Dyzmy" i szczególnie także pamiętam łapczywą lekturę "Znachora" i "Profesora Wilczura". Wpadły mi w ręce też jego mniej popularne powieści ("Trzecia Płeć", "Świat Pani Malinowskiej"). Wiem, że miejsce tego autora w nurcie literatury polskiej jest co najmniej ambiwalentne, z tego co pamiętam zarzuca mu się głównie zbyt oczywistą melodramatyczną nutę osiąganą dość prostymi fikcyjnymi zabiegami i miejscami łzawym, aczkolwiek prostym jak budowa cepa, stylem. Przysięgam też, że wyczytałam kiedyś opinię jakiegoś krytyka, że Dołęga-Mostowicz "to zwykły grafoman". Ale być może też przyśniło mi się to w złym śnie.\nZarzuty te nie przeszkadzały mi 15 lat temu i teraz nie przeszkadzają również, oba tomy Murka wessały mnie bardzo sybko w czarną dziurę okrutnych lat 30-tych. To nie jest autor od filozoficznych i teoretyczno-literackich zabiegów, eksperymentów i zaskoczeń. Od tego był i Gombrowicz (mihstrz) i Witkacy. Były i Kreski i futureski. Była tego masa, bardzo szacowna, ekstatycznie piękna i szalenie niezrozumiała, a jednak wielce przeze mnie uwielbiana MASA eksperymentów dwudziestolecia. Był i też nasz Tadeusz, bardziej na lata 30-te przypadający, z jego prostym językiem oraz postaciami, z którymi łatwo się utożsamić, łatwo je i przytulić do serca i potępić, albo jedno i drugie jednocześnie. Nie wiem czy jest autor dwudziestolecia międzywojennego, który równie sprawnie opisuje życie Warszawy przedwojennej, życie wszystkich warstw społeczeństwa tak, że można podarować sobie filmy. Jego książki SĄ filmem. Odstawiamy więc ferdudurki oraz rzygające posągi i przechodzimy do Doktora Murka.\nGłówny bohater na początku powieści jest szanowanym urzędnikiem publicznym w mieście z nazwy niewymienionym. Mieście prowincjonalnym. Tajemnicza złośliwa plotka prowadzi do jego wydalenia, czy też redukcji, a to z kolei ma negatywny wpływ na jego życie prywatne i oddala ślub z córką lokalnego posiadacza ziemskiego, Nirą, z którąż to jest on zaręczony. Po wielu nieudanych próbach otrzymania stałej posady, Murek przenosi się do Warszawy, gdzie po krótkim pomieszkiwaniu u rodziny, zostaje bezdomnym. Po jakimś czasie przystaje do komunistów, udaje mu się znaleźć poprzez nich stałą pracę, ale w końcu i tą organizacją jest rozczarowany. Kilka wydarzeń z życia prywatnego kieruje naszego bohatera na ścieżkę przestępczą, z której już nie uda mu się zejść. Brzmi sucho? Trudno jest pełnokrwiście podsumować wszystko, co się tutaj dzieje nie wydając przy tym wszystkich sekretów tym, którzy sami chcieliby po ten tytuł sięgnąć.\nLata 30-ste. Mogłabym tu dużo piać z zachwytu odnośnie niemalże filmowego odtworzenia Warszawy lat 30-tych, ale tego po tym autorze spodziewać się trzeba. Nieważne czy to burżuazja, upadła arystokracja, warstwa robotnicza, czy chłopska, Dołęga-Mostowicz wyciąga kamerę i nagrywa detale wystroju, mowy, zachowań, przemyśleń, albo bez filtru, albo z filtrem minimalnym. Historia i kryzys w tle, poprzetykane dyskretnie w fabule. Nie są to wesołe, buńczuczne czasy, jak można mieć czasem wrażenie z telewizji popularnej, ale pewnego rodzaju szaro-bura gąsienica, która pożera każdego i urabia w swoim żołądku na lepką maź. Pesymizm jest w tej powieści topornym, bezlitosnym królem, choć jest to taki, specyficzny dla tego autora, pesymizm współczujący i odczuwający.\nKomunizm. Nie pamiętam, aby w innych powieściach Dołęgi-Mostowicza był poruszony temat komunizmu równie obszernie, jak w tej. Jestem pod wrażeniem wyważonego sposobu, w jaki został ten ruch zobrazowany. Mamy tutaj warstwę roboczą, głęboko oddaną sprawie, niemalże z religijnym namaszczeniem narażającą życie, oraz warstewkę takich burżujków, którzy pragną co-nieco ugrać dla siebie i którzy, jak można się spodziewać, zajmują wyższe szczeble w organizacji. Ta smutna hierarchia właśnie najbardziej rozczarowuje naszego bohatera.\nKobiety. Postaci żeńskich mamy tutaj dość sporo, ale jednak prawie wszystkie one potraktowane są jak małe dziewczynki, które nie powinny mieć woli działania, bo jeśli ją mają, źle się ona dla nich kończy. Jest coś bardzo protekcjonalnego w opisie ich zachowań i czynów. Nie podobało mi się to, ale z drugiej strony mam do czytania ze "sztampowymi i kanonicznymi" (czytaj: białymi i męskimi) klasykami już od dawna i wiem, że taki naturalny, "historyczny" seksizm, to coś, czego należy się w tych książkach spodziewać. Główne postacie żeńskie: Nira, Mika i Tunka (ach, te międzywojenne imiona) są pełnokrwiste, ale jakaś to taka pełnokrwistość jak z szablonu. Nira to ta zła; Mika to ta dobra; Tunka... hmm... to ta bezbarwna. Jeden z pierwszych rozdziałów, jest poświęcony Nirze prawie wyłącznie, dostajemy pewiem wgląd w jej motywy i wyobrażenia o życiu, jej dziki pęd ku samodestrukcji i fatalne ulokowanie uczuć, co może brzmi bardzo femme fatale, ale... wiele z nas kobiet znajdzie w tym siebie z przeszłości, może teraźniejszości. Szkoda, że nie otrzymujemy podobnych rozdziałów dla każdej z pozostałych bohaterek,\nNie wspomniałam przy tym wszystkim Arletki, bodajże najważniejszej kobiecej postaci w książce. Gdy spotyka Murka, Arletka jest fordanserką, a w domyśle również prostytutką, w lepszych warszawskich lokalach, gdzie zabawia wpływowych gości. Jej silny charakter pozwala jej na swojego rodzaju podwójne życie wewnętrzne, gdzie prawdziwe i głębokie uczucie do głównego bohatera koegzystuje ze zbrodnią, oszustwem i kradzieżą, jako środkami, do określonych celów. Niezwykła postać, szkoda, że w powieści nie ma jej więcej.\nMrok. Owszem, mrok. Żadna z poprzednich powieści Dołęgi-Mostowicza, które dane mi było przeczytać nie była równie mroczna. W Doktorze Murku schodzimy, czy niemalże spadamy, w głąb naprawdę stęchłych katakumb ludzkiej duszy. Franciszek Murek, na początku tak dobroduszny i frajerowaty, związuje sumienie, wrzuca je na tylne siedzenie, zatyka mu usta starą szmatą, a sam podgłaśnia muzykę i przyspiesza, zawsze przyśpiesza. A my, jako czytelnicy, siedzimy obok i chcielibyśmy zamknąć oczy, żeby nie widzieć momentu, w którym się rozbijemy. Ale jednak nie możemy ich zamknąć. Ta książka niemalże boli, bo pomimo każdej fatalnej rzeczy, której Murek dopuszcza się z premedytacją, nie potrafimy go znienawidzić. Być może to ten trywialny melodramatyzm autora schwycił mnie w swoje sidła. Być może znalazłam tutaj pewne ukryte elementy własnego postępowania, własnego więzienia.\nOstatecznie jest to powieść o samotnych ludziach w hałaśliwym, obcym dla nich świecie. Wszyscy oni uczą się swoich ról jednocześnie starając się wykroić dla siebie odrobinę wyimaginowanego szczęścia. Wszyscy w końcu wypadną z roli, a tego ów hałaśliwy świat nie będzie w stanie im wybaczyć.\nTrochę o nich, trochę o nas samych. Trochę "zdarzyło się pewnego razu w Warszawie w latach 30-tych", trochę zdarzyło się tu i teraz.\n["Dzieje Grzechu" Stefana Żeromskiego] Podobne osobiste poczucie hamartii, winy tragicznej, która nie pozwala głównej bohaterce podnieść się i odmienić swojego życia na lepsze. Dużo na ówczesne czasy (powieść ukazała się w 1908 roku) szokujących, naturalistycznych opisów. Podobnie w Murku, choć pewnie w 1936 już tak one nie szokowały.\n["Kariera Nikodema Dyzmy" Tadeusz Dołęga-Mostowicz] Oczywiście, jeśli Warszawa lat 30-tych, to mamy jej tutaj dosyć. Dyzma jest odwrotnością Doktora Murka, gdzie postać z nizin społecznych, na obrzeżach prawa i bezprawia, zostaje szanowaną postacią publiczną, politykiem i opiniotwórcą (influenserem, LOL).\n["Kaśka Kariatyda" Gabriela Zapolska] Naturalizm i życie warstw robotniczych pod konieć XIX-wieku w Polsce. Wiele współczucia, aczkolwiek również trochę protekcjonalnego tonu, ma autorka dla tytułowej bohaterki, której głównym atutem i siłą jest jej ciało.\nAutor: pani Katarzyna o 18:31\nTagi: czytkanie, klasyka, literatura polska, Tadeusz Dołęga-Mostowicz


Bieg Partyzant czyli „Szlakiem Akcji Burza” - Wiadomości Dębickie\nStrona główna » Gmina Dębica » Bieg Partyzant czyli „Szlakiem Akcji Burza”\nW Gumniskach w dniu 24 sierpnia br. odbędzie się IV Bieg Partyzant „Szlakiem Akcji Burza”.\nCelem biegu jest przede wszystkim upamiętnienie historii o poległych i pomordowanych żołnierzach Armii Krajowej, popularyzacja historii w szczególności operacji „Burza”; popularyzacja biegów masowych jako recepty na zdrowie; popularyzacja biegania jako najprostszej formy rekreacji ruchowej; pobudzanie aktywności ruchowej osób w każdym wieku i o różnym poziomie sprawności ruchowej.\nProgram biegu przedstawia się następująco:\nBiuro zawodów – 10.00 – 13.30\n15.30 – bieg na dystansie ok. 5km.\nPrzebieg trasy: 90% drogi, dukty i ścieżki leśne, 10 % asfalt,\nZgłoszenia oraz opłaty przyjmowane będą przez organizatorów drogą elektroniczną poprzez formularz zgłoszeniowy do dnia 15.08.2019 r. na stronie timekeeper.pl lub do wyczerpania limitu miejsc. Start w biegu jest odpłatny.\nbieg partyzant\t2019-07-25