Lily Lolo pędzel Baby Buki | WYNIKI | secretaddiction.pl - blog kosmetyczny\nLily Lolo pędzel Baby Buki | WYNIKI\nZawsze chciałam mieć takie coś! Właśnie po to, by miziać się;) Te słowa najlepiej oddają moje odczucia względem pędzla Lily Lolo Baby Buki. Muszę przyznać, że ilekroć widziałam produkty tej marki na blogach to zawsze moją uwagę najmocniej przykuwały już nie tyle kosmetyki co maleńki pędzelek o wdzięcznej nazwie Baby Buki. Już sama nazwa budzi we mnie pozytywne skojarzenia i niemalże instynkt opiekuńczy, którego jako osoba z dość mocnym, stanowczym charakterem właściwie nie posiadam;) Pozostaję nieczuła na wiele uroków, ale ten pędzelek wpadł mi w oko już gdy zobaczyłam go po raz pierwszy. Przede wszystkim za sprawą przyjemnego dla oka designu i wyjątkowo kompaktowego rozmiaru. A ja cenię sobie poręczne, ale zarazem przydatne gadżety, które nie zajmują dużo miejsca w kosmetyczce i bez problemu można je wszędzie ze sobą zabrać. Pędzelek cały czas miałam w pamięci, ale wbrew pozorom regularne blogowanie sporo kosztuje i nie jestem w stanie realizować wszystkich chciejstw na bieżąco. W końcu jednak pędzelek trafił do mnie za pośrednictwem sklepu Costasy, który jest dystrybutorem marki Lily Lolo w Polsce. Tak oto zaczęłam go poznawać. Miałam zamiar o nim wspomnieć przy okazji recenzji podkładu mineralnego, ale przeczuwam, że mogę trochę popłynąć z ilością słów przy podkładzie. Dlatego też zdecydowałam się poświęcić Baby Buki krótszy, ale odrębny wpis;)\nOto młodszy brat Super Kabuki, naszego bestsellera wśród pędzli. Pędzel Baby Buki wykonany jest z najlepszego gatunkowo syntetycznego włosia, które jest ultra miękkie. Idealny do nakładania naszego podkładu mineralnego. Mały rozmiar sprawia, że Baby Buki doskonale nadaje się do torebki. Mała, szeroka główka pędzla umożliwia precyzyjną aplikację. Dzięki swojemu niewielkiemu rozmiarowi zapewnia dokładną kontrolę oraz łatwy dostęp do trudno dostępnych miejsc. Idealny do nakładania podkładu mineralnego wokół oczu i nosa. Wykonany z najwyższej jakości, niezwykle miękkiego, syntetycznego włosia. Zapewnia równomierną aplikację, ponieważ włosie syntetyczne, w przeciwieństwie do włosia naturalnego, nie łamie się. Całkowita wysokość pędzla to 5cm, a samego włosia 3cm. Może być używany przez wegan.\nPędzelek otrzymujemy w niewielkim kartonowym opakowaniu typowym dla produktów tej marki. Kartonik jest nawet mniejszy niż ten, w którym została umieszczona szminka więc jak nietrudno sobie wyobrazić pędzel jest naprawdę maleńki. Sam pędzel dodatkowo został zabezpieczony folią. Nie ma więc szans, że coś się uszkodzi podczas transportu. Pamiętam, że dawno temu natknęłam się na opinię o tym pędzlu. Rozbawiło mnie stwierdzenie, że pierwsze wrażenie tej osoby po wyjęciu pędzla brzmiało mniej więcej: o wow, 50zł za takie małe G? Rzeczywiście wyjmując pędzel z opakowania można doznać lekkiego szoku:) Pędzel jest naprawdę mniejszy niż ustawa przewiduje;) Sama nigdy nie miałam tak małego pędzla. Oczywiście nie biorąc pod uwagę pędzelków dołączanych do kosmetyków kolorowych. Przez chwilę zwątpiłam czy rzeczywiście uda mi się nałożyć podkład mineralny tym maleństwem, ale pani Aleksandra z Costasy wcześniej zapewniła mnie, że z całą pewnością jest to możliwe. Stwierdziłam więc, że na pewno dam radę bo jak nie ja to kto?;)\nPrzechodząc już do samego designu pędzelka jak nietrudno się domyślić po moim rozczulającym wstępie estetyka tego produktu bardzo do mnie trafia. Pędzel posiada niewielki czarny trzonek, który z jednej strony zdobi logo marki, a z drugiej jego nazwa. Wykonany jest on tak żeby można go było ustawić w pionie. Pędzelek posiada szeroką główkę, a jego włosie jest cieniowane. Powiedzmy, że ma zrobione ombre;) Samo włosie jest syntetyczne, dzięki czemu nie przyczyniamy się do męczenia zwierzaków, a włosie schnie szybciej po umyciu w porównaniu z tym naturalnym. Włosie nie ma też skłonności do odkształcania się i wypadania. Mycie przebiega bez problemów. Ja go czyszczę przy użyciu szamponu lub mydła w płynie, a następnie kładę do całkowitego wyschnięcia. Należy pamiętać aby po umyciu nie stawiać pędzla pionowo, ponieważ może to prowadzić do jego uszkodzenia.\nDzięki swojemu niewielkiemu rozmiarowi Baby Buki sprawdza się idealnie do aplikacji podkładu mineralnego w trudno dostępnych miejscach takich jak np. okolice oczu i nosa. Szczególnie ważna jest dla mnie możliwość precyzyjnej aplikacji produktu w okolice pod oczami, ponieważ prawie każdy korektor pod oczy jest dla mnie choć trochę zbyt blady. Dlatego dla zamaskowania efektu białych placków prawie zawsze nakładam na korektor odrobinę pudru. Pędzelek zdecydowanie ułatwia jego aplikację nie podrażniając przy tym wrażliwej skóry wokół oczu. Jednak samo używanie pędzelka tylko w tych gorzej dostępnych miejscach to byłoby dla mnie zbyt mało. Znając siebie mogłabym zapominać o użyciu osobnego pędzelka tylko w wybranych strefach. Poszłam więc oczywiście o krok dalej aplikując przy jego użyciu podkład mineralny tej samej marki. Przy pierwszych użyciach odnosiłam wrażenie, że zajmuje mi to nieco więcej czasu w porównaniu z większymi pędzlami. Jednak błyskawicznie się przyzwyczaiłam i teraz idzie mi to równie szybko jak przy użyciu każdego innego pędzla. Jakość pędzla jak i komfort użytkowania są na dobrym poziomie. Mimo niewielkiego rozmiaru Baby Buki bardzo wygodnie leży w dłoni nie sprawiając żadnych problemów. Choć wiem, że niektórzy nie wyobrażają sobie aplikacji produktów przy pomocy pędzli o tak krótkich trzonkach bo rzekomo im dłuższy tym bardziej wygodny;) Ja z kolei takiej zależności nie odczuwam. Włosie jest miękkie i przyjemne w dotyku, dość gęste, ale nie mocno zbite. Nie podrażnia mojej wrażliwej skóry. Odczuwałam jedynie lekkie kłucie gdy próbowałam nakładać podkład mocniejszymi ruchami stemplującymi. To już była jednak kwestia mojego braku wyczucia. Jeśli nie będziemy pastwić się nad naszą skórą pędzel będzie się spisywał bardzo dobrze. Ze względu na kompaktowy rozmiar pędzel może nam służyć nie tylko do aplikacji podkładu mineralnego, ale możemy się także pokusić o aplikację różu/bronzera, pudru wykańczającego, a także do poprawek w ciągu dnia jeśli tego potrzebujemy. Idealnie nadaje się również do kosmetyczki lub na wyjazd. Nie ukrywam, że gabaryt tego pędzla stanowi dla mnie dużą zaletę bo jak już nieraz wspominałam nie lubię wielkich, topornych przedmiotów, które czasami nawet nie wiadomo gdzie schować. Jeśli macie podobne podejście polecam ten mały i praktyczny gadżet;) Mały, a dużo może!\nPędzel Baby Buki dostępny jest w sklepie Costasy. Jego cena regularna wynosi 54,90zł, ale dość często można trafić na promocje.\nZnacie pędzle Lily Lolo? Chciałybyście wziąć pod opiekę tego malucha?;)\nEtykiety: Lily Lolo, pędzle\nŁukasz Bier 3 lutego 2016 10:04\nlubię jego mięciutkie włosie :)\nInga B. 3 lutego 2016 10:06\nNie da się ukryć, bardzo dobre jakościowo są te pędzle :) Ja mam ten większy i on z kolei mnie najbardziej odpowiada do nakładania pudru, do podkładu mineralnego pewnie taki mniejszy jest wygodniejszy ;)\nSecretaddiction 3 lutego 2016 10:44\nO, tak mówisz? To chyba tym bardziej dobrze wybrałam:)\nInga B. 3 lutego 2016 12:24\nTak mówię ;) do mineralnego wg mnie lepszy mniejszy, ale to chyba rzecz gustu :)\nAgnieszka M 3 lutego 2016 10:17\nPędzelek wygląda na bardzo elegancki i jakościowy.\nmintelegance89 3 lutego 2016 10:31\nja ostatnio myłam swojego kabuki z lily lolo i postawiłam go pionowo do wyschnięcia... następnym razem nie powtórzę tego błędu! za bardzo lubię ten pędzel;)\nSecretaddiction 3 lutego 2016 10:45\nMusimy dbać o swoje "dzieci":D\nUnknown 3 lutego 2016 10:56\nBardzo lubię te ich pędzle, mam większy kabuki i to chyba jeden z najlepszych pędzli w mojej kolekcji :).\nSecretaddiction 3 lutego 2016 11:28\nTeż mam na niego chęć :)\nUzależniona Zakupoholiczka 3 lutego 2016 11:09\nNie znam go, ale ja akurat wolę pędzle na długich trzonkach :) Mam jednego takiego malucha z Diora i szczerze mówiąc sięgam po niego jak mi się przypomni :)\nSecretaddiction 3 lutego 2016 11:29\nA właśnie wiem, że wiele osób tego nie lubi. Dla mnie to z kolei zaleta:D\nsisi 3 lutego 2016 11:17\nJestem pędzlowym ignorantem. Mam jeden pędzel "uniwersalny" za przysłowiową złotówkę... Chyba błąd...\nJa długo miałam 1-2 pędzle i też sobie jakoś radziłam:) Teraz też nie potrzebuję tak dużych kolekcji pędzli jak niektóre blogerki :)\narletunialalunia 3 lutego 2016 12:22\nJest super. Musze upolowac go na promocji.\nMazidełko 3 lutego 2016 12:34\nJa wolę pędzle z dłuższym trzonkiem :)\nUnknown 3 lutego 2016 13:05\nja mam cały zestaw wymarzonych pędzli z zoeva, więc na kolejne wcale nie patrzę nawet jakby były ze złota i dawali za darmo haha :D\nSecretaddiction 3 lutego 2016 15:52\nHehe dobre:D Ja dumałam nad zestawami, żaden nie przydałby mi się w pełni więc kupiłam tylko jedną sztukę z Zoevy. A chciałabym jeszcze sprawdzić pędzle Maxineczki;) Choć ja pędzlowa bardzo nie jestem więc na pewno też nie aspiruję do wielkiej kolekcji:)\nUnknown 3 lutego 2016 16:54\nmi się długo marzył taki zestaw 8 pędzelków ale, że mój Luby nie wiedział, który to to zamówił mi zestaw bodajże z 14 pędzelkami także jak dla mnie to bardzo dużo :) Maxineckzi też jestem ciekawa ale wiem, że no nie potrzebuje :)\nSecretaddiction 3 lutego 2016 17:21\nJa mam chyba z 10-11 twarzowych, z czego 4 dostałam. Także bez szaleństw:D Wielkiej potrzeby też nie mam. Tylko ciekawa jestem czy są rzeczywiście takie szałowe bo podobno przebijają MAC, Zoevę i wszystko. Choć ja wolę by włosie było sztuczne, a tam naturalne... W swojej pseudo-kolekcji nie mam żadnego naturalnego.\nRupieciarnia drobiazgów 3 lutego 2016 13:05\nLubię takie maluchy ale nie lubię tak ciemnego włosia ;D\nSecretaddiction 3 lutego 2016 15:53\nNo to rozjaśniacz w ruch:D\nUroda Według Blondynki 3 lutego 2016 13:06\nBardzo lubię podkłady mineralne, ale tych LL jeszcze nie miałam okazji używać. Ale myślę, że jak już wykończę te z Annabelle to przyjrzę się także innym , a także akcesoriom :)\nSecretaddiction 3 lutego 2016 15:54\nJa mam zarówno te i te:)\nZakręcona 3 lutego 2016 13:18\nKuszą mnie produkty Lily Lolo :)\nUnknown 3 lutego 2016 13:55\nOd dłuższego czasu mam ochotę na produkty Lily Lolo. ; )\nZdrowa i Piękna 3 lutego 2016 13:59\nprzepiękny jest ten dzidziuś, ja wolę takie mniejsze pędzle niż tradycyjnych rozmiarów :-)\nMrs.Rose 3 lutego 2016 14:00\nMarzy mi się ! Wygląda super;)\nanna piekneperfumy 3 lutego 2016 14:11\nSłodkie maleństwo. Rzeczywiście na podróż jest idealny:)\nUnknown 3 lutego 2016 14:13\nMały, a dużo może! świetnie podsumowane:)\nNie słyszałam o tym pędzelku jeszcze, ale teraz jestem bardziej świadoma czego mi brakuje w mojej malej kolekcji:)\nSecretaddiction 3 lutego 2016 15:55\nBo tak jest:D\nAnita B. 3 lutego 2016 14:43\nFajniutki choć malutki. Tak się zastanawiam czy jego rozmiar by mi nie przeszkadzał. Choć faktycznie może zyskiwać precyzją :)\nSecretaddiction 3 lutego 2016 15:57\nDla mnie rozmiar jest zaletą, ale to już kwestia potrzeb:)\nNot too serious blog 3 lutego 2016 15:35\nMam taki od Vita Liberata i bardzo go lubię :)\nSecretaddiction 3 lutego 2016 15:56\nTeż go lubię, ale nie ma co porównywać bo ten jest duużo mniejszy;)\nwww.marzenabartosz.pl 3 lutego 2016 15:58\nkuszą mnie produkty tej firmy ;)\nUnknown 3 lutego 2016 16:04\nMarkę kojarzę, lecz produktów niestety nie ;c Klikniesz u mnie w link ?:)\nNatalia 3 lutego 2016 16:38\nFirma ma bardzo ciekawe produkty :-)\nZakochana w kolorkach 3 lutego 2016 16:49\nJeju, ale on słodko wygląda! Przydałby mi się taki pędzelek, bo powiem Ci, że mam cały zestaw z Hakuro kupiony, ale chyba podróbka, bo nie jestem w ogóle zadowolona z niego :(\nSecretaddiction 3 lutego 2016 17:23\nNo słodziak:D O kurcze szkoda:/ Może faktycznie bo ja słyszałam, że Hakuro całkiem niezłe.. Ale sama nie miałam.\njustitia 3 lutego 2016 17:27\nlubie tego typu pedzle, mam ich kilka roznych marek. swietne sa do poprawek w ciagu dnia i wgniatania pudru matujacego w strefe t :)\nDo Połowy Pełna 3 lutego 2016 17:38\nUwielbiam tego maluszka :)\nodcienie nude 3 lutego 2016 18:20\nJa dziś dostałam pędzel super kabuki, jest super mięciutki:)\nSecretaddiction 3 lutego 2016 19:08\nTo tak jak ten:) dobra jakość :)\nnika88 3 lutego 2016 18:50\nAle maleństwo <3 Ja mam większą wersję, Super Kabuki i absolutnie uwielbiam ten pędzel :)\npsychodelax3 3 lutego 2016 19:32\nmam go, ale wolę większy Kabuki :)\nkargawr. 3 lutego 2016 19:53\nczerwona filiżanka 3 lutego 2016 20:25\nmuszę sie w końcu skusić:)\nŚwiat Aleksandry 3 lutego 2016 21:47\nJa mam super kabuki i go uwielbiam pod każdym względem. Nakładanie nim podkładu mineralnego czy pudru jest czysta przyjemnością :)\nInfallibleLifestyle 3 lutego 2016 21:59\nMam go już dość długo i zawsze noszę w kosmetyczce, fajny jest :)\nSecretaddiction 4 lutego 2016 15:40\nIdealnie się do tego nadaje:)\nRenata 3 lutego 2016 22:05\nJa mam super kabuki i jestem mega zadowolona :)\nMartyna G. 3 lutego 2016 22:59\nPodoba mi się pędzel :)\nKosmetykoFanki 4 lutego 2016 09:47\nSubiektywna 4 lutego 2016 11:12\nTakie maluchy są faktycznie świetne do kosmetyczki, ale też ogólnie lubię pędzle z krótszymi rączkami, bo mimo braku wady wzroku lusterko przy robieniu makijażu lubię mieć bardzo blisko twarzy :D\nSecretaddiction 4 lutego 2016 15:39\nHehe ja korzystam z łazienkowego i czasami czegoś nie domaluję :D bo ja akuat mam wadę wzroku:D\nUnknown 4 lutego 2016 11:25\nnie miałam go, ale chyba muszę to naprawić:D\nUnknown 4 lutego 2016 11:26\npędzle od Lily Lolo zawsze są dobrej jakości :) ten wygląda świetnie i czuję, że sprawdziłby się u mnie rewelacyjnie.\nSecretaddiction 4 lutego 2016 15:38\nZ pozostałymi nie miałam do czynienia:)\nTouchofVanity 4 lutego 2016 11:56\nPiękny pędzel choć aktualnie nie czuję potrzeby aby taki mieć.\nKosmetyki_W_Moim_Świecie 4 lutego 2016 15:39\nRzeczywiście uroczy :)\nKinga | Blondynkanaswoim 4 lutego 2016 21:49\nUroczo mały ;) Nie używałam nigdy żadnego kabuki ani nie próbowałam podkładów i pudrów mineralnych ale może kiedyś się przekonam. ;)\nMP 4 lutego 2016 22:12\nJeszcze nie miałam styczności z pędzlami lily lolo ale mi się marzą ;)\nenklawagosiuni 4 lutego 2016 23:01\ndo mineralnych pudrów są najlepsze. Konkretnie tego nie miałam ale posiadam inne i też jestem zadowolona\nZawsze myślałam, że ten pędzel jest większych gabarytów:). W ogóle, bardzo fajna recenzja, jak zwykle ze szczyptą humoru i autoironii;).\nU mnie nastąpił ostatnio przełom, zaczęłam nakładać podkłady pędzlem:), do tej pory w akcji były zawsze paluchy:).\nSecretaddiction 5 lutego 2016 10:02\nHyhy tak już mam;) Jest jeszcze "normalna", większa wersja Kabuki, ale ten jest naprawdę maleńki :) Płynny podkład to nie wiem czy umiałabym nałożyć pędzlem:)\nUnknown 5 lutego 2016 11:39\nTeż nie sądziłam, że się to uda, a jednak:). Grunt to mieć odpowiedni pędzel, bo nie każdy da radę zrobić tak, by cera prezentowała się perfekcyjnie.\nKlaudia Jaroszewska-Kotradii - Koci Punkt Widzenia 5 lutego 2016 21:31\nładny :) nie wiem czy potrafiłabym się posługiwać tak małym pędzlem :)\nBlondeChemist 6 lutego 2016 20:27\nMałe jest piękne (przynajmniej tak sobie wmawiam przy moim wzroście :) ) ale ciężko mi sobie wyobrazić jego używanie :)\nRoksana Janiszewska 8 lutego 2016 12:08\nładny, widać, że bardzo dobrze wykonany :) pozdrawiam\nokiemjustyny 8 lutego 2016 18:59\nJaki on jest uroczy! Również często przykuwa moją uwagę i z ogromną chęcią bym go przygarnęła, gdyż fakt, faktem- nie mam ani jednego pędzla kabuki!\nDior Diorskin Nude Air Glowing Gardens Illuminatin...\nUlubieńcy lutego + weź z recenzji to co najlepsze ...\nCzy można zużyć jeszcze więcej?\nLirene BB Master Blur 02\nTylko jeden produkt – makijaż i zapachy!\nGoCranberry Olejek do demakijażu twarzy i oczu ora...\nCharlotte Cho, Sekrety urody Koreanek. Elementarz ...\nOrganique masło do skórek i paznokci\nAlterra Haarol Bio-Aprikosenkernol. Olejek do włos...\nPharmaceris T krem nawilżająco – kojący do twarzy ...\nLily Lolo podkład mineralny w odcieniu Warm Honey\nPharmaceris T Oczyszczający Dermo – Peeling do twa...\nStyczniowe radości - co u mnie gości z nowości?:)


Adam Mizerski ‹Księga niespełnienia› (recenzja: Feliks W. Kres „Porzucone królestwo”) – Esensja\nTytuł Porzucone królestwo\n[Feliks W. Kres „Porzucone królestwo” - recenzja]\nOddając do rąk czytelnika, zafascynowanego światem Szereru, kolejny V tom „Księgi całości”, Feliks W. Kres po raz kolejny zaskakuje.\nPoprzednie tomy: „Północna granica”, „Król bezmiarów”, „Grombelandzka legenda” i „Pani Dobrego Znaku” były książkami niejako autonomicznymi; na tyle, że pomimo faktu, iż stanowiły fragmenty większej całości, można było je czytać w dowolnym porządku. Ba, „Pani Dobrego Znaku” okazała się na tyle odmienna od reszty cyklu, prezentująca w twórczości Kresa zupełnie nową jakość, że uwzględniając linearną ewolucje twórczości autora, ogłosiłem (co radośnie odszczekuję pod stołem) – „Kres prawa sępów”.\nW „Porzuconym królestwie” splątane pasma Szerni ponownie odzyskały władzę nad skomplikowanymi ludzkimi losami (choć czy kiedykolwiek ją straciły – czy tylko nam słabym istotom wydawało się że wyzwoliliśmy się z ich wpływu?), wiążąc je poprzez połączenie losów bohaterów „Króla bezmiarów” i „Grombelandzkiej legendy”.\nCzy z takiego połączenia nieludzkich potęg: syna potwora (króla) bezmiarów, mędrca przyjętego przez odrzucone pasma Szerni i ożywionego złego przedmiotu – rubinu Córki Błyskawic, może wyjść coś dobrego? To zależy. Dla czytelników – wielbicieli mrocznego klimatu swoistej dark fantasy – nowa porcja bezwzględnych praw świata Szeru to ożywczy zastrzyk literatury, który zaspokoi ich ciemne pragnienia. Dla czytelników ledwie tolerujących twórczość Kresa, którzy w „Pani Dobrego Znaku” widzieli pozytywny efekt resocjalizacji autora, „Porzucone królestwo” to przykre rozczarowanie, że takowa próba spełzła na niczym. Dla bohaterów książki to wyrok: ból, okrucieństwo, zawiedzione marzenia i śmierć w zimnym dole. A jednocześnie to kolejny dowód niezwykłego talentu Kresa, który wypełnia przestrzeń pomiędzy okładkami swych książek nie tyle bajdurzeniem o czarodziejach, smokach i jednorożcach, co ludzkimi uczuciami, ułomnościami i dowodami na to, jak jesteśmy słabi i ślepi. Bezmiar nieszczęść, które dotykają bohaterów książek Kresa, to nie sposób na fiksację chorej psychiki autora i jego wielbicieli, lecz próba nawiązania do klimatu greckiej tragedii z nieuchronnością jej przeznaczenia, zwykłym podejściem do cielesności i okrucieństwa żywiołów, które jako tako okiełznane przez naszą cywilizację, stłumiły w nas akceptację nieuchronności śmierci.\n„Porzucone królestwo” to próba znalezienia swojego miejsca w życiu pokolenia czterdziestoparolatków, którzy nie potrafią pogodzić się z faktem, iż ich czas powoli dobiega końca. Próba jałowej szarpaniny chcących wskrzesić swą dawną moc i chwałę (a może tylko złożyć kości niczym słonie na legendarnym cmentarzysku), nie dostrzegających że powoli stali się życiowymi bankrutami – chyba że zdążyli otoczyć się gromadką wyciągających ku nim swe drobne ręce dzieci. Góry złota czy nieśmiertelna sława na nic temu, kto nie żyje, kto nie potrafił dostrzec prawdziwych intencji czyichś uczuć, kto nie zauważył miłości, dla której w świecie Szereru jest tyle miejsca, co dla zabiedzonej roślinności w wysokich górach oraz w którym można zaledwie znaleźć odrobinę prawdziwej przyjaźni – choć i z tym bywa różnie.\nMam jednak żal do autora – i to nie dlatego, że uśmierca czy okalecza swych bohaterów, lecz dlatego, że „Porzucone królestwo” to również księga niespełnienia. Sunąca ospale przez pierwsze 100 stron akcja to doskonałe przedpole na niezwykle obfitą w słowa i przygody historię intryg, podwójnego znaczenia słów i walki. A tu dostaliśmy zaledwie 380 stron akcji, która nabiera intensywności oddziaływania na czytelnika z wykorzystaniem efektu śnieżnej kuli, gdy nagle zlany zimnym potem budzi się, spoglądając na otaczającą go rzeczywistość zdziwiony, że sprowadziły go tu nie odgłosy wyłupywanych toporem drzwi – lecz ostatnie słowa powieści „w imieniu syna udzielając właściwej odpowiedzi na pytanie zadane trzeci i ostatni raz.”\nPozostaje nadzieja, że ostatni tom cyklu – „Jeźdźcy równin”, zgodnie z obietnicą autora wygłoszoną na www.vivid.pl, będzie opasłym tomiszczem i że … ten ostatni tom nie będzie wcale ostatnim.


Wenger: Arteta i Cazorla maja pecha | Gunners.com.pl\nWenger: Arteta i Cazorla maja pecha\n23 września 2012 Aktualności 14 Komentarze\nArsene Wenger uwaza, ze Mikel Arteta i Santi Cazorla reguralnie wystepowaliby w swoich reprezentacjach, jesli pochodziliby z innego kraju.\nKonkurencja w srodku pola w reprezentacji Hiszpanii nie jest mala. Fakt, ze Mikel Arteta jeszcze nigdy nie zagral w druzynie mistrzów Europy, mówi sam za siebie.\nSanti Cazorla jest powolywany na mecze przez Vicente Del Bosque, ale Wenger i tak uwaza, ze Arteta i Cazorla czesciej graliby w swoich reprezentacjach, jesli nie byliby Hiszpanami.\n– Cazorla i Arteta w reprezentacji innych krajów wystepowaliby reguralnie, w reprezentacji Hiszpanii nie graja, bo jest Iniesta, Busquets i Xavi. Nawet Cesc Fabregas nie gra zawsze – powiedzial Wenger.\nWenger mówi, ze Santi Cazorla ma na tyle jakosci, aby wypelnic luke po Fabregasie.\n– Santi jest dobrym lacznikiem miedzy srodkiem boiska, a napastnikami. On zawsze gra do przodu i jest obdarzony swietna technika – uwaza Boss.\n– Santi chcial dolaczyc do nas juz w ubieglym sezonie, ale ostatecznie zostal w Maladze. Ja o nim nie zapomnialem i caly czas mialem go zapisanego w pamieci.\n– Teraz skorzystalismy z okazji, ze przez moment Malaga nie miala wlasciciela. Byly tez minusy, poniewaz bardzo trudno bylo znalezc kogos do rozmów o transferze! W koncu udalo sie kupic Santiego, ale nie bylo latwo – dodal.\n23 września 2012 at 07:13\nMógl Santiego juz rok temu wyciagnac z tego bagna ale dobrze,ze teraz sie udalo.\nTrzeba ich spytac czy nie maja dziadków z Polski,bo szkoda ze takie talenty nie graja w reprezentacjach.\n23 września 2012 at 08:16\nJa bym bardzo chetnie widzial Artete i Santiego w reprezentacji Polski\n23 września 2012 at 08:26\nArteta zjada Busqetsa na sniadanie a Xavi sie juz wypalil, Fabregas bez formy powinni miec miejsce ale po co przeciez Hiszpania to tylko zawodnicy realu i farsy…\n23 września 2012 at 08:56\nU nas bedzie, za niedlugo, ze repra Polski to tylko zawodnicy Borussi i ( np. ) Legii\n23 września 2012 at 09:07\n@Bill U nas nie wazne kto gra zawsze jest tak samo (czytaj do dupy)\n23 września 2012 at 09:11\nBorusia wcale nie jest jakims specjalnie dobrym zespolem.. na tle europejskim kieepsko.. skoro nawet srednia marsylia z problemami pokonala\n23 września 2012 at 09:24\nTo byl wtedy pierwszy wystep BvB od wielu lat ,spokojnie moga wyjsc z grupy teraz w LM bo City zbyt dobrze sobie nieradzi z takim stylem gry :p\n23 września 2012 at 09:34\nskoro MU odpadl z LM w tamtym sezonie, a awansowalo FC Basel to znaczy, ze sakiepskim europejskim zespolem?\n23 września 2012 at 12:47\n23 września 2012 at 13:32\nKazdy wie ze odpadniecie MU w tamtym sezonie z Ligi Mistrzów, to zwykly przypadek.\nA Borussia zremisowala z nami 1-1, widziales jaka to oni bramke strzelili?! To byl zwykly fart, takie strzaly udaja sie raz na tysiac razy. A remis 1-1 byl i tak na nasza korzysc nie dosc ze oni grali na ich stadionie, to my nie bylismy w formie, a wiec to ze oni zremisowali z nami swiadczy ze nie sa tak dobra druzyna.\n23 września 2012 at 13:44\nmy przegralismy z Olympiacosem czy to znaczy, ze sa lepsi? To byl dopiero 1 sezon Dortmundu od baaardzo dawna w LM. BVB wygralo lige 2 raz zrzedu i do tego wygrali mecze z finalista LM wiec podales troche slaby argument\n23 września 2012 at 17:23\nTo ty podales zly argument.\n23 września 2012 at 18:12\nTo ja do ciebie powinienem tak zrobic facepalm>


Grzesiński wygrywa 11 Wyścig Górski Prządki | Polski Związek Motorowy\nGrzesiński wygrywa 11 Wyścig Górski Prządki\nPierwszy dzień rywalizacji w ranach 11 Wyścigu Górskiego Prządki 2014 padł łupem Rafała Grzesińskiego, który został nowym rekordzistą trasy osiągając czas 1:50.181, który jest wynikiem o ponad 5 sekund lepszym od rekordu z 2013 roku.\nPo pierwszym podjeździe w klasyfikacji generalnej na prowadzeniu był Grzesiński wyprzedzający Nagórskiego o 0,229 tysięcznych. Trzecie miejsce należało do Dubaia. W pierwszej piątce załapali się również Waldemar Kluza i Marcin Słobodzian.\nW drugim podjeździe wyścigowym jadący jako ostatni zawodnik Tomasz Nagórski wypadł z trasy przy PO17, urywając koło w swoim Subaru Imprezie. Tym samym, drugie miejsce w 13 rundzie GSMP tuż za Grzesińskim przypadło Dubaiowi, a trzecie Waldemarowi Kluzie.\nCzwarty w sobotniej odsłonie okazał się Marcin Słobodzian wyprzedzający Andrzeja Szepieńca i Marcina Gładysza.\nDziesiątkę klasyfikacji generalnej uzupełnili zwycięzca grupy a Krzysztof Maszczyk, Tomasz Myszkier w ferrari F430, który zajął pierwsze miejsce w RWD oraz Grzegorz Kozioł (2 w gr. A) i Szołek, najszybszy kierowca w samochodzie z silnikiem do 2000 cm3 i trzeci w grupie A.\nKierowcy BMW zdominowali walkę samochodów historycznych. Pierwszy na mecie pojawił się Piotr Ostrowski, tuż za nim Rafał Szebla, a na trzecim miejscu dojechał Marcin Kozłowski.\nKlasyfikacja samochodów seryjnych zakończyła się podczas drugiego podjazdu wyścigowego dla Mateusza Gołka już na starcie. W tej sytuacji szansę wykorzystali Bartosz Bąk, Karol Krupa i Radosław Ćwięczek.\nZawody przez cały dzień rozgrywane były w bardzo dobrych warunkach pogodowych, które panowały na 4540 metrowej trasie z Korczyny do miejscowości Czarnorzeki.\nRafał Grzesiński potwierdził podczas drugiego dnia zawodów swoją dominację. W ramach 11 Wyścigu Górskiego „Prządki” 2014 na trasie z Korczyny do miejscowości Czarnorzeki na Podkarpaciu, „Kiler” poprawił swój sobotni rekord trasy osiągając najpierw 1:51:041, a podczas drugiego podjazdu 1:49.236 ostatecznie wygrywając 14 rundę GSMP Korczyna.\nZawody, które rozpoczęły się punktualnie o godzinie 9:00 rozegrane zostały w bardzo dobrych warunkach pogodowych, sprzyjających osiąganiu dobrych wyników. Na trasie o długości 4540 metrów pojawiło się kilka tysięcy kibiców, którzy dopingowali 52 zawodników, którzy wystartowali do niedzielnej odsłony korczyńskiego wyścigu górskiego.\nW niedzielę na trasie nie pojawił się Tomasz Nagórski w Subaru Imprezie, który podczas drugiego sobotniego podjazdu rozbił auto i nie zdołał naprawić swojego samochodu.\nTuż za Grzesińskim na mecie zameldował się Dubai w Lancerze Evo, a trzecie miejsce po zaciętej walce na tysięczne sekund przypadło zawodnikowi Mitsubishi Colt Proto grupy E2-SH Waldemarowi Kluzie\nPierwszą piątkę klasyfikacji generalnej uzupełnili Marcin Słobodzian w Lancerze grupy E1 (3 w grupie E1) oraz Piotr Soja w Lotusie Exige, który podczas drugiego podjazdu pojechał 1:58:691. Szósty na mecie zameldował się po raz drugi tego weekendu Marcin Gładysz w Volkswagenie Scirocco R, zajmując również 4 miejsce w grupie E1+2000.\nGrzegorz Kozioł po słabszym występie w 13 rundzie spowodowanym awarią skrzyni biegów, popisał się dwoma najlepszymi czasami w grupie A, wyprzedzając Krzysztofa Maszczyka i Rafała Serafinowicza.\nPo naprawieniu awarii dyferencjału po nieudanej sobocie do walki podczas drugiego dnia powrócił Mateusz Gołek, walczący o tytuł Wicemistrza Polski w grupie N. zawodnik 4Turbo pewnie wygrał swoją grupę, wyprzedzając Fabiana oraz Bartka Bąka, którzy obaj startowali w Hondzie Type-R.\nWśród samochodów przednio napędowych najlepszy po paśmie pechowych występów w Banovcach oraz Siennej został Piotr Ruciński startujący Fiatem Seicento Proto, który wyprzedził o ponad 1 sekundę Romana Barana w Clio i Szołka w A grupowej Hondzie.\nW pierwszej dziesiątce sklasyfikowany został najlepszy kierowca samochodów RWD Tomasz Myszkier, który w Korczynie prezentował Ferrari F430. Drugi czas osiągnął Ryszard Żyszczyński a na trzecim miejscu sklasyfikowano Rafała Fedorowicza w BMW.\nPo raz drugi grupę aut historycznych wygrał Piotr Ostrowski w BMW M3. Tuż za nim ze stratą sekundy był Rafał Szebla w BMW E36 oraz na trzecim miejscu Marcin Kozłowski w Fordzie Sierra Cosworth.\nWielki finał Górskich Samochodowych Mistrzostw Polski rozegrany zostanie już za trzy tygodnie na trasie z Magury Małastowskiej do Gładyszowa w ramach 1 Wyścigu Górskiego Magura Małastowska, który odbędzie się w dniach 3-5 października. Te zawody ostatecznie wyłonią mistrzów sezonu 2014 w klasyfikacji generalnej oraz grupach i klasach.\n13 RUNDA GSMP\n1. Rafał Grzesiński - Mitsubishi Lancer Evo IX 3.43,069\n2. Dubai - Mitsubishi Lancer Evo IX +6,537\n3. Waldemar Kluza - Mitsubishi Colt +9,937\n4. Marcin Słobodzian - Mitsubishi Lancer Evo IX +15,687\n5. Andrzej Szepieniec - Mitsubishi Lancer Evo IX +17,919\n6. Marcin Gładysz - Volkswagen Scirocco +21,758\n7. Krzysztof Maszczyk - Mitsubishi Lancer Evo VIII +23,809\n8. Tomasz Myszkier - Ferrari F430 +25,715\n9. Grzegorz Kozioł - Mitsubishi Lancer Evo VIII +25,962\n10. Szołek - Honda Civic +29,742\n14 RUNDA GSMP\n1. Rafał Grzesiński - Mitsubishi Lancer Evo IX 3.39,277\n2. Dubai - Mitsubishi Lancer Evo IX +8,170\n3. Waldemar Kluza - Mitsubishi Colt +14,678\n4. Marcin Słobodzian - Mitsubishi Lancer Evo IX +16,660\n5. Piotr Soja - Lotus Exige +17,247\n6. Marcin Gładysz - Volkswagen Scirocco +20,464\n7. Grzegorz Kozioł - Mitsubishi Lancer Evo VIII +22,014\n8. Tomasz Myszkier - Ferrari F430 +22,341\n9. Krzysztof Maszczyk - Mitsubishi Lancer Evo VIII +27,286\n10. Rafał Serafinowicz - Mitsubishi Lancer Evo VIII +28,429\nKategoria I: 1. Dubai 154, 2. Kluza 122, 3. Nagórski 120, 4. Słobodzian 103, 5. Drotár 87, Gładysz 87, 7. Grzesiński 80, 8. Soja 72, 9. Kozioł 57, 10. Béreš Jr 38.\n11. wyścig górski prządki


Włochy – Makaronik & Stek\nWszystkie wpisy z tagiem Włochy\nSardynia. Agriturismo Sa Bingia\nAuthor Makaronik i StekPosted on 2 września 2019 2 września 2019 Leave a comment\nJest ciepły, sobotni, wrześniowy wieczór. Ogród i wnętrze Agriturismo Sa Bingia powoli zapełniają się gośćmi. Długie stoły zajmowane są przez ładnie ubrane włoskie rodziny prowadzące ożywione rozmowy, te mniejsze przez turystów niecierpliwie ciekających na niecodzienną ucztę. W powietrzu unosi się zapach porceddu sardo – małych świnek pieczonych na ogniu, z których Sardynia słynie. Dostajemy dzban … Czytaj więcej\nTags: Agriturismo, Sardynia, Włochy\nSardynia. Zatoka Orosei\nAuthor Makaronik i StekPosted on 4 stycznia 2019 4 stycznia 2019 Leave a comment\nPane guttiau, czyli pane carasau polany oliwą i ponownie upieczony Wyjechaliśmy z Dorgali. Kierowaliśmy się na południe jadąc drogą SS125. Po chwili skręciliśmy w lewo w drogę SP26 w długi tunel. Widok czekający na wyjeżdżających z tunelu zapiera dech w piersiach. Miejscowość Cala Gonone wciśnięta w zatokę otoczoną górami Gennargentu. Zatoka Orosei urzeka pięknymi … Czytaj więcej\nTags: Sardynia, Włochy, Zatoka Orosei\nBaunei. Malutka, cicha, śliczna miejscowość położona we wschodniej części Sardynii w górach Gennargentu. Jedno z najpiękniejszych miejsc, które odwiedziliśmy na Sardynii. Niesamowite widoki, spokój, wspaniali ludzie i ich piękne historie. Widok na Baunei z trasy na szczyt skały Montargia Do Baunei jechaliśmy od strony nadmorskiego Santa Maria Navarrese. Było późne popołudnie, kiedy zbliżaliśmy się … Czytaj więcej\nAuthor Makaronik i StekPosted on 5 lutego 2018 Leave a comment\nOstatnio często krążymy wokół kuchni włoskiej. Głównie za sprawą wspaniałej książki Bartka Kieżuna „ITALIA do ZJEDZENIA” – pyszna i piękna. Autor poprzedza przepisy z różnych regionów Włoch opowieściami i wspomnieniami, które sprawiają, że mamy ochotę znowu planować włoskie wakacje. Tymczasem gotujemy po włosku, wg przepisów z książki Bartka Kieżuna i swoich. Z „ITALII do ZJEDZENIA” … Czytaj więcej\nTags: książki, kuchnia włoska, pizza, Włochy\nAuthor Makaronik i StekPosted on 1 marca 2014 16 stycznia 2018 Leave a comment\nInspiracją dla tego dania był lunch, który Rodzice jedli w alpejskiej, włoskiej restauracji z syryjskim kucharzem na czele. Po powrocie Mama postanowiła przygotować dla nas coś podobnego – wyszło doskonale. Dokładnie spisaliśmy przepis i dodaliśmy do naszych zbiorów. 6 porcji 250 g kaszy pęczak 2 opakowania mrożonego, szpinaku rozdrobnionego 3 ząbki czosnku 1 czerwona cebula 1 szklanka … Czytaj więcej\nTags: krewetki, pęczak, Włochy


Tomek i przyjaciele - Szkraby24.pl\nod 3 do 4 lat(48)\nod 5 do 7 lat(47)\ndo 50 zł(22)\nFisher Price Thomas - na wyspie Sodor zestaw\nWyrusz razem z Tomkiem i przyjaciółmi do krainy zabawy na wyspę Sodor. W zestawie znajduje się lokomotywa z metalowym nadwoziem oraz dodatkowe elementy: mostek, młyn-wiatrak, farma i tor. Całość można szybko rozłożyć i złożyć, tak aby...\nKod produktu: R9111\nWiek: od 3 do 8 lat, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele\nFisher Price Zestaw torów\nZestaw Torów Fisher Price składa się z 16 elementów. Tory są w pełni kompatybilne ze wszystkimi zestawami Trackmaster (pasuje do innych torów zarówno firmy Tomy jak i Fisher-Price). Seria zabawek Trackmaster zachwyci wszystkie dzieci, które...\nKod produktu: T0209\nFisher Price Lokomotywa z napędem\nLokomotywa z napędem z popularnej serii Tomek i Przyjaciele sprawi dzieciom jeszcze więcej radości. Specjalny mechanizm wprawi ją w ruch! Lokomotywa nie wymaga zasilania, aby ją rozpędzić należy najpierw posunąć ją w tył, po czym...\nKod produktu: R9493\nWiek: od 18 do 36 miesięcy, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele\nFisher Price Tomek w tartaku\nZestaw torów do ułożenia w pętle, po której jeździ Tomek. Wystarczy zamocować tartak i lokomotywa może ruszyć w trasę z ładunkiem. W zestawie lokomotywa Tomek. Zestaw z serii Take-n-Play.\nKod produktu: Y3018\nWiek: od 3 do 6 lat, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele, Materiał: plastik\nFisher Price Thomas świecąco - grająca duża lokomotywa niebieska\nDuża lokomotywa z wagonikiem pochodzi z serii zabawnych kolejek Tomek i przyjaciele take-n-play. Pociągi wykonane są z dbałością o każdy szczegół i do złudzenia przypominają bohaterów bajki. Wszystkie kolejki łączą się ze sobą...\nKod produktu: T2999/5877\nFisher Price Tomek i przyjaciele - Kasa na stacji\nZestaw zawiera lokomotywę Tomka, która swobodnie jeździ kołach, budynek stacji kolejowej oraz bilety kolejowe. Gdy dziecko naciśnie na niebieski znak przy oknie stacji, to wysunie się bilet. Po włożeniu biletu do "kasownika" i naciśnięciu...\nKod produktu: X5243\nWiek: od 18 miesięcy do 4 lat, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele, Materiał: plastik\nFisher Price Thomas - na wyspie Sodor\nZestaw zawiera lokomotywkę i rozkładany tor do zabawy wraz z hangarem, gdzie można wjechać lokomotywką. Rozpocznij przygodę z Tomkiem!\nKod produktu: R9111/9619\nFisher Price Tomek i Przyjaciele TrackMaster Lokomotywki (mix wzorów)\nKod produktu: T0951\nWiek: od 3 do 6 lat, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele\nFisher Price Thomas - przerwana jazda Tobika\nLokomotywka Tobik wybrała się w podróż, jednak przejeżdżając przez las napotkała trudności - drzewa zawaliły się na naszego przyjaciela! Pomóż Tobikowi i wyruszaj w dalszą podróż!\nKod produktu: V6753\nFisher Price Tomek i Przyjaciele TrackMaster Średnie lokomotywy (mix wzorów)\nŚrednie lokomotywy z filmu „Tomek i Przyjaciele”. Można nimi jeździć po plastikowych torach z zestawów "Tomek i przyjaciele", pchając lub ciągnąc, lub użyć napędu elektrycznego i patrzeć, jak jeżdżą same. Każdy parowóz ma w...\nKod produktu: T3030\nSimba ABC Lokomotywa z kształtami i dźwiękiem\nABC Lokomotywa przypomina ulubieńca najmłodszych - Tomka z filmu “Tomek i przyjaciele”. Naciskając na podświetlające się cyferki uruchamia się wesoła muzyczka, w rytm której pojazd rusza się do przodu oraz porusza głową w jedną i...\nKod produktu: 104015138\nWiek: od 12 miesięcy do 3 lat, Seria: Simba ABC, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele, Materiał: Plastik\nMondo Piłka do skakania Thomas The Tank 45 cm\nFantastyczna piłka do skakania rozwija mięśnie i sprawność Twojego dziecka, zapewniając doskonałą zabawę na całego! Średnica 45 cm.\nKod produktu: PM-071\nWiek: od 3 lat, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele\nFisher Price Tomek i Przyjaciele TrackMaster Król torów i komplet torów oraz dodatków\nKod produktu: CCH42\nBohater, motyw: Tomek i przyjaciele, Materiał: plastik\nTrefl 20,36,50 el. Mix Thomas Razem\nPuzzle Mix Thomas Razem to komplet trzech obrazków składających się z 20, 36, 50 elementów. Na obrazkach znajdują się postacie znane z bajko Tomek i przyjaciele.\nWiek: od 4 lat, Liczba elementów: 50 el., Motyw: Bajkowe, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele, Zestaw: 3 w 1\nFisher Price Pracowity dzień\nPoznaj Tomka i przeżyj z nim niezapomnianą przygodę! Thomas musi doręczyć ważną przesyłkę, dopilnuj aby jego podróż poszła zgodnie z planem. Umieść lokomotywę na torze i przesuń dźwignię. Gotowe! Wyruszajmy we wspaniałą podróż.\nKod produktu: R9488\nFisher Price Tomek i Przyjaciele Mój Pierwszy Tor\nPierwsza kolejka do zabawy dla maluszka. Zabawka Fisher Price na licencji bajki "Tomek i przyjaciele". Umieść Tomka na rampie i puść go, podnosząc równocześnie szlaban. Tomek zjedzie w dół na zakręcony odcinek toru. Żółta bramka zacznie...\nKod produktu: BCX80\nWiek: od 18 do 36 miesięcy, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele, Materiał: plastik\nRavensburger 2x20 elementów TT: Tomek Wakacje\nPuzzle Tomek Wakacje składają się z dwóch obrazków po 20 elementów każdy. Wymiary obrazka 26cm x 18cm Wymiary opakowania: 28cm x 19cm x 4cm\nKod produktu: 090457\nWiek: od 4 do 8 lat, Liczba elementów: 20 el., Motyw: Bajkowe, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele, Zestaw: 2 w 1\nFisher Price Thomas- średnia lokomotywa Kelly\nMetalowa lokomotywa Kelly z plastikowymi elementami to świetne uzupełnienie zestawów z serii Thomas i przyjaciele. Zestawy mogą jeździć zarówno po torach jak i po płaskich powierzchniach, jednak nie są elektryczne. Zobacz innych bohaterów...\nKod produktu: T2557/0194\nTrefl Gra Tomek i Przyjaciele - 2 gry w 1\nMały fan sympatycznej lokomotywki Tomka znajdzie w pudełku aż 2 gry planszowe ze swoim ulubionym bohaterem.\nKod produktu: 00930\nWiek: od 4 lat, Bohater, motyw: Tomek i przyjaciele\nFisher Price Take-n-Play Zestaw Torów: Łuki i Tory Proste.\nKod produktu: T5074\nFisher Price Thomas świecąco - grająca duża lokomotywa granatowa\nKod produktu: T2999/3001\nFisher Price Tomek i Przyjaciele TrackMaster Tomek w krainie wiatraków\nZestaw "Tomek w krainie wiatraków" to świetny pomysł na początek zabawy z bohaterami bajki "Thomas and Friends". W czasie zabawy dziecko może puszczać lokomotywę tomka w kółko po zamkniętym torze. W zestawie: lokomotywa Tomek z napędem...\nKod produktu: BGX97\nFisher Price Domkowo z ruchomą zwrotnicą\nDomkowo to kolejny zestaw z serii zabawek nawiązujących do popularnej wśród dzieci bajki Tomek i Przyjaciele. Zestaw ma mnóstwo zalet: rozkładany tor, obrotowa zwrotnica, otwierane drzwi Domku dla Lokomotyw i wagoników, rączka umożliwiająca...\nFisher Price Thomas- wagony do zadań specjalnych\nWszystkie wagony z serii Tomek i przyjaciele łączą się ze sobą, tworząc pełny zestaw bohaterów z bajki. Zobacz również inne wagony i kolejki z tej serii. Zestawy mogą jeździć zarówno po torach jak i po płaskich powierzchniach, jednak...\nKod produktu: R8850/9615


Strona:Władysław Orkan - Nowele.djvu/54 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nkoniowi pomoże — i rzecby można, że to drugie bydlę, któremu nędza kazała mieć jeden cel z tamtym: dowlec drzewo do fabryki, by za krwawo zarobiony grosz żywności kupić i popchnąć jakoś biedę...\nWłaśnie dzwonek przebrzmiał po rannej nauce. Wysypała się dziatwa na drogę... Małe biedactwo, skulone od zimna, spieszy każde w inną stronę na obiad... Obiad!... nigdzie chyba nie ma większej ironii, jak w tym znaczeniu użyte słowo. Na cały ich obiad składają się: ziemniaki od rana przygrzane i parę łyżek owsianego żuru...\nW pokoju „pana prefesora“, który służy za sypialnię, kancelarię i bawialny pokój, jeżeli kiedy jest takim — dwóch ludzi się znajduje: pan nauczyciel, który co dopiero z izby szkolnej wyszedł, i młody pan Władysław R., który z wizytą zawitał w nędzne progi nauczycielstwa. Żona nauczyciela Z** w kuchni przyrządzaniem obiadu zajęta.\nTę stronę ostatnio edytowano 27 sie 2017, 15:59.


Bystra - opis szlaku na najwyższy szczyt Tatr Zachodnich\nBystra to najwyższy szczyt w Tatrach Zachodnich, która mierzy 2248 m n.p.m. Niezbyt trudna technicznie góra i zniewalające widoki to najlepsze powody do zdobycia tego szczytu. Szczególnie piękna we wrześniu, kiedy wszystko dookoła mieni się w pięknej czerwieni.\nPobudka o 5:30 to nie najlepsza pora na rozpoczęcie dnia, ale kiedy masz świadomość, że po długim czasie w końcu jedziesz w Tatry to wstawanie z łóżka nie było tak ciężkie jakby się mogło wydawać. Tatry Zachodnie szczególnie sobie upodobałam jeszcze jako dziewczynka i gdyby ktoś mi powiedział wtedy, że za kilka lat częściej będę w Beskidach niż Tatrach to chyba bym nie uwierzyła 😉 Widać, upodobania się zmieniają.\nOkej, czas na konkrety.\nDolina Chochołowska – Siwa Przełęcz\nSiwa Przełęcz – Bystra\nBystra – wdzięczny dwutysięcznik\nBłyszcz wisienką na torcie i powrót\nSamochód zostawiliśmy na parkingu przy Dolinie Chochołowskiej (koszt 10zł). Jeśli nocujecie w Zakopanem lub okolicy to do doliny możecie dostać się także prywatnymi busami. Cała trasa zajęła nam 9 godzin. Około jedną godzinę można zaoszczędzić jadąc za 5zł kolejką Rakoń do Polany Huciska (3km).\nZ Doliny Chochołowskiej odbiliśmy na czarny szlak w kierunku Siwej Przełęczy, a następnie szlakiem zielonym, czerwonym i niebieskim (spójrz na mapę) wyszliśmy na szczyt. Bystra – jak na tatrzańskie warunki – nie należy do szczytów trudnych technicznie, ale dobra kondycja jest wymagana. Jeśli droga do samej Siwej Przełęczy będzie dla ciebie zbyt ciężka to nie warto ryzykować i lepiej będzie jeśli tam zakończysz wędrówkę.\nO 10:15 siedzieliśmy już w ciuchci. Dlaczego taka decyzja? Na szlaku zameldowaliśmy się późno, poza tym czekała nas długa droga i chcieliśmy zaoszczędzić trochę sił. Kolejka zawiozła nas do Polany Huciska. W dolinie było już dość sporo turystów, ale tą drogą mieliśmy iść tylko niewielki fragment. Po około 25 minutach dotarliśmy do rozwidlenia szlaków i kiedy wszyscy kierowali się do schroniska, tak my odbiliśmy na czarny szlak. Prowadzi on na Siwą Przełęcz i z początku nie zwiastuje nic strasznego. Droga przez Dolinę Starorobociańską najpierw łagodnie pnie się do góry, ale pod sam koniec szlak może przyprawić o niemałą zadyszkę, bo robi się dosyć stromy. Jednak widok rekompensuje całe zmęczenie. Z Siwej Przełęczy podziwialiśmy fantastyczną panoramę na Tatry Wysokie, Zachodnie, a także Beskid Żywiecki, który mieliśmy za plecami.\nPo zasłużonym odpoczynku na przełęczy ruszyliśmy w dalszą drogę. Bystra wydawała się już na wyciągniecie ręki, ale to tylko pozory. Czekało nas jeszcze ponad 300 metrów podejścia. Kawałek przeszliśmy szlakiem zielonym, aż do Siwego Zwornika. Stamtąd można udać się na równie wybitny szczyt, czyli Starorobociański Wierch lub – tak jak my – na Bystrą. Do Bystrego Karbu szło nam się bardzo przyjemnie, ponieważ wzniesienia, które pokonywaliśmy, były niezwykle łagodne. Kiedy tam (do Bystrego Karbu) dotarliśmy przekonaliśmy się, że najbardziej wymagające podejście zostało na samym końcu. Choć ta ścieżka i tak wydawała się bardziej przyjazna niż ta na sąsiadujący z Bystrą Błyszcz.\nPo godzinie wspinania się w górę w końcu jest! Nasz cel został zdobyty 🙂 Tego dnia byliśmy jednymi z ostatnich osób, które wdrapały się na wierzchołek najwyższego szczytu Tatr Zachodnich. Uważajcie! Panorama wprawia o niemały zawrót głowy, bo robi ogromne wrażenie. Byłam oczarowana i chyba nie tylko ja 😉 Zresztą, sami popatrzcie na zdjęcia! Fantastyczne Tatry Wysokie z dumnym Krywaniem na czele, z drugiej strony kolos – Starorobociański Wierch. W oddali dumnie majacząca Babia Góra oraz Pilsko, a od południa cudowne Tatry Niżne.\nPrzeczytaj nasz tekst o trekkingu w Niżnych Tatrach.\nKiedy już nacieszyliśmy oczy postanowiliśmy zahaczyć jeszcze o pobliski Błyszcz. Co ciekawe, nie istnieje oficjalny szlak pomiędzy Błyszczem a Bystrą. Jest za to wyraźnie wydeptana ścieżka, która pozwala zdobyć te dwa szczyty w 15 minut. Dróżka jest bezpiecznie „poprowadzona” i chyba każdego kto ją przeszedł dziwi fakt, że nikt nie wytyczył w tamtym miejscu oznakowanego szlaku.\nNa dobrą sprawę Błyszcz nie jest szczytem, ponieważ ma zerową minimalną deniwelację względną. W prostym tłumaczeniu oznacza to, że nie ma żadnego obniżenia pomiędzy nim a Bystrą.\nPoczątkowa wersja była taka, że zejść mieliśmy nieco inaczej, ponieważ z Siwej Przełęczy chcieliśmy odbić na Iwanicką Przełęcz i dopiero tam skierować się do Doliny Chochołowskiej. Ten wariant trasy Wam polecam w celu urozmaicenia sobie wycieczki. My musieliśmy z tego zrezygnować, ponieważ niewiele czasu zostało nam do zachodu słońca i chcieliśmy zdążyć dotrzeć do auta jeszcze przed zmrokiem.\nNie ma nic złego w chodzeniu po ciemku w górach, ale musicie być na to odpowiednio przygotowani – czołówka lub latarka musi wtedy znajdować się w Waszym plecaku. Jeśli tego nie macie, to starajcie się tak planować wycieczki, aby wrócić do samochodu lub kwatery przed zmrokiem. Latarki w telefonie,mogą bardzo szybko wyładować baterię!\nMam nadzieję, że choć trochę zachęciłam do tego, żeby wyruszyć w Tatry Zachodnie i zdobyć Bystrą. Jestem pewna, że nikt nie będzie rozczarowany widokami jakie roztaczają się ze szczytu jak i z całego szlaku. Pamiętajcie, że najbardziej czerwone są w drugiej połowie września oraz początkiem października 🙂\nna jeden dzieńTatryTatry Zachodnie\n13 maja 2020 10:05\nZgadza się, zapierają dech w piersiach 🙂


Zaczynamy- pocztakujace wracaja do staran od Nowego Roku - Poronienie - strona 136 - Forum OvuFriend\nDziewczyny chyba ta.wasza wiara i zaciśnięte kciuki działają. Beta dzisiaj 17313 ostatnia 7958 wiec przyrost ok. Odzyskuje trochę nadzieji\nkehlana_miyu, jangwa_maua, matylda08, Mysia 15, DomiBW, lucy1983, kierzynka, ggonia, *Kejt*, anka418, KkasienkaA, majeczka8 lubią tę wiadomość\nDziewczyny chyba ta.wasza wiara i zaciśnięte kciuki działają. Beta dzisiaj 17313 ostatnia 7958 wiec przyrost ok. Odzyskuje trochę nadzieji ;)\nWysłany: 9 marca 2015, 14:24\nTo super ! na pewno dobrze będzie\nTo super ! :) na pewno dobrze będzie ;)\nWysłany: 9 marca 2015, 14:45\nLili najcudowniejsza wiadomość bardzo się cieszę\nLili najcudowniejsza wiadomość bardzo się cieszę :)\nWysłany: 9 marca 2015, 14:48\nSlonce, po 2 tlusciutkich kreskach, teraz ta 2 bedzie powoli znikac. U jednych wychodzi super pozytyw przez 2 dni, u drugich tylko raz. Jesli nie sa przynajmniej tak samo intensywne, zaznacz negatyw\n[QUOTE=jangwa_maua]Zrobiłam test owu, kreska jest bledsza niż wczoraj i teraz nie wiem czy mam to zaliczyć jako + czy - ... chyba powtórzę i wtedy zadecyduję :P hehe :P[/QUOTE] Slonce, po 2 tlusciutkich kreskach, teraz ta 2 bedzie powoli znikac. U jednych wychodzi super pozytyw przez 2 dni, u drugich tylko raz. Jesli nie sa przynajmniej tak samo intensywne, zaznacz negatyw :)\nKochana, CUDOWNIE!!! ciesze sie calym serduchem!!! Swietne wiadomosci!!!\n[QUOTE=Lili30]Dziewczyny chyba ta.wasza wiara i zaciśnięte kciuki działają. Beta dzisiaj 17313 ostatnia 7958 wiec przyrost ok. Odzyskuje trochę nadzieji ;)[/QUOTE] Kochana, CUDOWNIE!!! ciesze sie calym serduchem!!! :) Swietne wiadomosci!!!\nWysłany: 9 marca 2015, 14:50\nLili piekna beta!!! Czasem jednak warto posluchac kolezanek teraz to juz jestem pewna ze serduszko zobaczysz na najblizszym usg tak sie ciesze\nWiadomość wyedytowana przez autora: 9 marca 2015, 14:53\nLili piekna beta!!! Czasem jednak warto posluchac kolezanek :) teraz to juz jestem pewna ze serduszko zobaczysz na najblizszym usg :) :) tak sie ciesze :)\nWysłany: 9 marca 2015, 14:53\nNo i kupilam termometr w aptece mieli tylko z jednym miejscem po przecinku narazie przetestuje ten a moze w nastepnym cyklu kupie lepszy chyba ze nie bedzie mi juz potrzebny\nNo i kupilam termometr ;) w aptece mieli tylko z jednym miejscem po przecinku :/ narazie przetestuje ten a moze w nastepnym cyklu kupie lepszy chyba ze nie bedzie mi juz potrzebny :D\nlucy, muszę być cierpliwa bo tak naprawdę nie mam wyjścia. @ jeszcze brak (w sumie to jeszcze jest za wcześnie). Ale codziennie przed oczami mam sytuację, że już wszystko wolno i że szybciutko się udaje cudnie by było.\nlucy, muszę być cierpliwa bo tak naprawdę nie mam wyjścia. :) @ jeszcze brak (w sumie to jeszcze jest za wcześnie). Ale codziennie przed oczami mam sytuację, że już wszystko wolno i że szybciutko się udaje :) cudnie by było. :)\nWysłany: 9 marca 2015, 14:56\nLili cudowna wiadomość!!!\nLili cudowna wiadomość!!! :D\nLili cudnie :)\nLily, szczerzę zęby do komputera na widok twojego postu, wspaniale po prostu słyszeć takie rzeczy\nLily, szczerzę zęby do komputera na widok twojego postu, wspaniale po prostu słyszeć takie rzeczy :)\nLili zobaczysz że wszystko jest ok i urodzisz zdrowe dziecko\nLili zobaczysz że wszystko jest ok i urodzisz zdrowe dziecko ;)\nLili bardzo się ciesze! Wiedziałam że będzie dobrze. Kochana juz niedługo zobaczysz serduszko :*\nU mnie doszły wymioty, mam jednak nadzieję że długo mnie nie będą męczyć.\nWiadomość wyedytowana przez autora: 9 marca 2015, 15:51\nLili bardzo się ciesze! Wiedziałam że będzie dobrze. Kochana juz niedługo zobaczysz serduszko :* U mnie doszły wymioty, mam jednak nadzieję że długo mnie nie będą męczyć.\nkurcze dziewczyny ja w ciąży nie miałam wymiotow ale tak sobie myślę że na prawdę jak uda zajść mi sie w ciążę i będę rzygać co chwilę to będę szczęśliwa\nTulisia, majeczka8 lubią tę wiadomość\nkurcze dziewczyny ja w ciąży nie miałam wymiotow ale tak sobie myślę że na prawdę jak uda zajść mi sie w ciążę i będę rzygać co chwilę to będę szczęśliwa ;D\nWysłany: 9 marca 2015, 16:04\nKierzynka ja w 1 ciąży tez nie miałam. I tez mówiłam ze będę szczęśliwa z wymiotów jak uda mi się zajść ale uwierz jak się wisi nad sedesem to się wtedy pukam w głowę zniósł oczywiście dla maleństwa wszystko ale jednak wolałabym bez wymiotów cieszyć się ciaza. Juz mnie mięśnie brzucha bolą nie mam apetytu, jabłka tylko bym jadła i przez to boje się też ze nie dostarczam dzidzi odpowiednich wartości\nKierzynka ja w 1 ciąży tez nie miałam. I tez mówiłam ze będę szczęśliwa z wymiotów jak uda mi się zajść ale uwierz jak się wisi nad sedesem to się wtedy pukam w głowę ;) zniósł oczywiście dla maleństwa wszystko ale jednak wolałabym bez wymiotów cieszyć się ciaza. Juz mnie mięśnie brzucha bolą ;) nie mam apetytu, jabłka tylko bym jadła i przez to boje się też ze nie dostarczam dzidzi odpowiednich wartości\nWysłany: 9 marca 2015, 16:17\nLili kochana cieszę się że beta rośnie , teraz musi być dobrze\nDziewczyny a mój mąz ciągle mnie denerwuje swoim złym nastawieniem , ględzi że pewnie nic z tego że za mało było żebym test zrobiła . Ocipiał dopiero 4 dpo a ten test mi każe robic , a\nprzytulasków było ok wkońcu jeden żołnierzyk potrzebny ja mam ciągle nadzieje że się udało póki @ nie ma ale ten jego pesymizm i mi się udziela\nLili kochana cieszę się że beta rośnie , teraz musi być dobrze ;) Dziewczyny a mój mąz ciągle mnie denerwuje swoim złym nastawieniem , ględzi że pewnie nic z tego że za mało <3 było żebym test zrobiła . Ocipiał dopiero 4 dpo a ten test mi każe robic , a przytulasków było ok wkońcu jeden żołnierzyk potrzebny ;) ja mam ciągle nadzieje że się udało póki @ nie ma ale ten jego pesymizm i mi się udziela :/\nNie liczy się ilość, a jakość teraz pozostaje wam czekać i cieszyć się jak @ się nie zjawi czego Wam życzę\nNie liczy się ilość, a jakość ;) teraz pozostaje wam czekać i cieszyć się jak @ się nie zjawi :) czego Wam życzę :D\nWysłany: 9 marca 2015, 16:25\njangwa Wam też tego życzę oby owu było jak najszybciej\njangwa Wam też tego życzę oby owu było jak najszybciej ;)\nWysłany: 9 marca 2015, 16:29\nWczoraj był test pozytywny myślę, że wczoraj albo dziś była owu,a jutro tempka pewno skoczy\nWczoraj był test pozytywny ;) myślę, że wczoraj albo dziś była owu,a jutro tempka pewno skoczy ;)\nLili - wspaniałe wieści ! oby nasze słowa zawsze się tak sprawdzały my juz zrobilysmy swoje, teraz twoja kolej włączyć pozytywne myślenie !\nggonia, a to faktycznie w gorącej wodzie kąpany z tym testem ale to przewaznie mezczyzni podchodzą bardziej pozytywnie więc mnie zdziwilas... może tak mowi, żeby się nie nastawiać i być potem pozytywnie zaskoczonym? powiedz mu, żeby się nie stresował bo i żołnierzy zestresuje, a takim co sie ręce trzęsą trudniej trafio celu\nMama Mai, ja tez juz po pracy lecę do apteki po lepszy termometr jezu, majątek wydam na ciążę zanim w nią zajdę !\nja po kolejnej wizycie w łazience dalej nic\nLili - wspaniałe wieści ! :D oby nasze słowa zawsze się tak sprawdzały :) my juz zrobilysmy swoje, teraz twoja kolej włączyć pozytywne myślenie ! ggonia, a to faktycznie w gorącej wodzie kąpany z tym testem :) ale to przewaznie mezczyzni podchodzą bardziej pozytywnie więc mnie zdziwilas... może tak mowi, żeby się nie nastawiać i być potem pozytywnie zaskoczonym? powiedz mu, żeby się nie stresował bo i żołnierzy zestresuje, a takim co sie ręce trzęsą trudniej trafio celu ;) Mama Mai, ja tez juz po pracy lecę do apteki po lepszy termometr :) jezu, majątek wydam na ciążę zanim w nią zajdę ! :) ja po kolejnej wizycie w łazience :) dalej nic :)


Głęboko Pod Piachem\nWątek: Głęboko Pod Piachem\n14-07-17, 22:55 #1\n(...) Mała, pustynna kraina Solidinu, leżąca u podnóża Everenii,\ntocząca z tym mocarstwem boje wieczne, a wyrównane.\nPółwysep ten obmywany jest z trzech innych stron wodami wszechoceanu,\nnie poddał się nigdy gwałtom, a ciągłość jego rodów królewskich\nsięga siedmiu stuleci.\nLorandia, na czele z moim przewielebnym, godnym czci i uszanowania\njaśnieksięciem, handluje od pokoleń z tym małym xięstwem.\nKtóż zdoła pojąć sekret tego skrawka pustyni? Wszak słynie on (z tego),\nże magia dla jego mieszkańców jest tajemnicyją, a w czasie walki polegają jedynie na swych\nzakrzywionych z finezyją mieczach.\nJak się stało, że żyjąc tak blisko, wciąż są dla reszty kontynentu nieodgadnioną zagadką?\nSentos nikomu o tym nie objawił (...)\nWaclus Obieżyświat, kartograf królestwa Lorandii, na prośbę jaśnieksięcia Kahyr, Barlanusa.\nGhwaat'khat, miasto umarłych, nazywane przez ludzi z Solidinu Katakumbami. Słońce, tarcza Herum, które męczyło przez cały dzień swym żarem te niegościnne strony, zachodzi teraz nad Wielkim Kanionem. Jeśli nie liczyć wędrówki tego Wielkiego, Dającego Światło, można by odnieść wrażenie, że czas stoi tu w miejscu. Wydłużające się, krwiste cienie wysokich budynków pochłaniają coraz większą część miasta. Odwieczny, powolny ruch światła i ciemności, w mieście, gdzie istnieje tylko śmierć. Nawet najcichszy szmer wiatru nie zabrzmiał w tych stronach od długich, długich lat. Dumne Dżinny zostawiają to miejsce same sobie. Podróżni z dalekich stron, lecący wysoko sęp czy sprytna żmija, każdy omija to miejsce szerokim łukiem, wiedząc, że na nikogo nie czeka tutaj nic dobrego. Na nikogo nigdy nie czekało. A to umarłe miasto stojące w środku nieprzebytej pustyni od niepamiętnych czasów stoi pogrążone w Ciszy. Tego wieczoru jednak coś naruszyło Ciszę i odwieczny cykl powolnej przemiany. Ktoś wszedł do miasta. Jakiś śmiertelnik w białych szatach. A tam, gdzie pojawiają się śmiertelnicy, odwieczne, powolne cykle przemiany mają skłonność do nabierania tempa...\n-No, dalej poczwaro! Pokaż, czy naprawdę atakujesz tak dobrze, jak mówią - Hergon klął i śmiał się z potwora, ale w środku czuł się poskręcany. Nigdy wcześniej nie walczył z takim monstrum, a teraz nie mógł już się cofnąć. Kilka dni wcześniej podpisał swoją krwią kontrakt na oczyszczenie tego małego miasta ze szkodników. Nie słyszał wcześniej o wielkich Struglakkach w tych stronach, dlatego przyjął, że przyjdzie mu się zmierzyć z wyrośniętymi szczurami, tygrysami pustynnymi, czy ostatecznie, z jakimiś bandytami. Jednak wielka, krwiożercza, pustynna dżdżownica to co innego. Hergon nie słynął jednak z wykręcania się z powierzonego mu zadania, a z zostawiania za sobą pociętych w plastry przeciwników; dlatego wyjął swoje sejmitary, ryknął z gniewem, by dodać sobie animuszu i ruszył na bestię. Piasek jest zawsze zmorą dla pieszych wojowników. Jednak nie dla Hergona. Ten wojownik miał nogi z żelaza i w równym, szybkim tempie przedzierał się do przeciwnika. Struglakk czuł się z kolei w piasku jak ryba w wodzie. Zwinął w krótkiej chwili swoje olbrzymie ciało, wzniecając tumany kurzu. Czekał. Troje czarnych oczu wwiercało się z uwagą w swoją nową zdobycz. Gdy Hergon był o dziesięć kroków od potwora, ten przypuścił atak swoimi kłami. Hergon skoczył w jamę gębową potwora, zamachnął się znad pleców sejmitarami i ciął w czubki kłów. Nagły ból przeszył gigantyczną dżdżownicę. Zadrżała, wywinęła się i zamachnęła ogonem w wojownika. Ów widział zbliżające się na przeciwko niego cielsko, które miało go wyrzucić na daleką pustynię. Naprężył się, trzymając przed sobą w prostych rękach sejmitary. Chwila, jakich wiele. Najbliższe trzy sekundy zadecydują o tym, czy będzie mógł jeszcze trochę pożyć. Jeśli nie, jakiś inny śmiałek niebawem zajmie jego miejsce, a on, szybko przez wszystkich zapomniany, będzie szkieletem przykrytym piachem gdzieś na pustyni... Stworzenie doprowadziło swój atak do końca, zdaje się, nie czując nawet bólu. Gdy kurz opadł, Struglakk wpatrywał się w nieboskłon, gdzie powinien teraz lecieć jego wróg. Niebo było jednak czyste, a na nim, oprócz kilku sępów, nie było żadnego lecącego człowieka. Nagle Struglakk poczuł, gdzie jego wróg się znajduje. Poczuł to na swoim lewym boku. Hergon biegł wzdłuż ciała poczwary, zanużając coraz głębiej w jej ciele jeden z sejmitarów. Biegł tak szybko, że zanim Struglakk przypuścił kolejny atak, wnętrzności zaczęły wypływać z jego wnętrza. Hergon zobaczył, że paszcza potwora znów się do niego zbliża. Potężne zębiska przybywały, by rozszarpać Hergona na kawałki. Potężny wojownik z ostatnim, desperackim ruchu ciął jeszcze raz w brzuch stwora, wpadając na pewien szalony pomysł. Ludność miasteczka z nadzieją wpatrywała się w walkę, która toczyła się na horyzoncie.\nOstatnio edytowane przez Sowistrzał ; 08-11-17 o 21:51\n01-08-17, 16:09 #2\nOdp: Głęboko Pod Piachem\nCzuł na sobie ich oddech. Czuł ich czarną, cuchnącą nienawiść. Im miasto bardziej ciemniało, tym ich obecność stawała się coraz bardziej realna. Zaczęło się od szeptu:\n— Zawróć grzeszniku, zawróć. Jeszcze masz czas. Możesz zachować swoje życie...\nPodróżnik jednak przedzierał się przez piach, nie zważając na zjawy, które majaczyły wśród starożytnych budowli. Czuł je, muskały go swym zimnym dotykiem po kostkach i karku. Słyszał ich jęki, ich smutne zawodzenie nad swym losem. Te mniej przyjazne cicho sączyły do jego głowy jadowite myśli, które coraz bardziej wprowadzały go w obłęd:\n— Wiesz, że nie powinieneś tu być, Saliminie... Tak, powinieneś być z tymi, których zostawiłeś... Ale, skoro jesteś... Zejdź do nas... Spoczniesz z nami na nadchodzące wieki.\nGłuchy śmiech odbijał się echem w głowie starca. Niewidzialne szpony zaciskały się na jego szyi. Upadł. Przez chwilę klęczał skulony, szepcząc coś do siebie, jakby powstrzymując łzy. Spojrzał na miasto. Dopiero teraz zwrócił uwagę na budynki z piaskowca, które czas stopniowo przerabiał na pustynię. Błędnym wzrokiem wodził po murach. "Jakże to? Ach, już teraz wiem... Jestem jak te ruiny... Poprzecinany głębokimi bruzdami i grzechem, którego nie zmaże nawet śmierć. Smutne dusze, wy wiecie, już dawno z wami spocząłem". Gdy pomyślał te słowa, one je usłyszały. Szepty i zawodzenia ucichły. Uścisk ustąpił. Starzec zaczerpnął tchu i powstał z kolan. Choć już ich nie słyszał, wiedział, że one tam są. Czekają i obserwują. Nie wiedział, czy przymierzają się do ataku, czy chcą mu pomóc. Nic jednak nie było w stanie zawrócić go z wybranej ścieżki. Chwiejąc się, błądził po mieście. Wydmy, które przykrywały wiele z budynków wzbudziły w nim trwogę. Co, jeśli świątynia, której szuka, jest zasypana pod jedną z nich? Ile czasu spędzi na kopaniu? Nagle wybuchł nerwowym śmiechem. Właśnie spotkał się z duszami zmarłych potępieńców w przeklętym przez bogów mieście, a myśli o tym, skąd wziąć łopatę. W gorączce zaczął rozkopywać piasek dłońmi. Czuł się coraz gorzej. Południowe słońce przyprawiło go o zawroty głowy, ale teraz tracił poczucie rzeczywistości. Kopiąc w wydmie, starał się coś dostrzec w znikającym w ciemności mieście. Wiele by dał za łyk wody, czuł potworną suchość w ustach. Niegdyś miał wszystko, teraz nie ma nic. Nawet bukłaka. Znów zawróciło mu się w głowie. I choć nie chciał umrzeć, ta chwila właśnie nastąpiła. Upadł twarzą w piach. Mrok.\n— Żyje? - dopytał ktoś z tłumu.\n— Nie, chyba się udusił. – odpowiedział wysoki, chudy mężczyzna, który podszedł najbliżej – nie mógł tak długo przeżyć w środku.\nKilka osób w łachmanach ostrożnie podeszło. Nerwowo rzucali wzorkiem to na struglakka, to na płatnego bohatera, który sterczał z ciała tej wielkiej gąsienicy, wśród jej mięsa i flaków. Chudy mężczyzna szturchnął Hergona kijem. Ten kaszlnął, wypluwając osocze potwora.\n— Patrzcie, w dłoniach ciągle trzyma sejmitary. Ja nie podchodzę — chudy mężczyzna zrobił krok do tyłu.\nLudzie z zaciekawieniem przyglądali się dwóm potężnym ciałom. Truchło potwora wywoływało w ich sercach ulgę — niszczenie fundamentów miasta i makabryczne ataki na karawany w końcu ustaną, przynajmniej na razie. Natomiast ciało mężczyzny zasiało w ich umysłach niepokój. Siwy, zgarbiony mężczyzna, który dotąd stał w tłumie, przecisnął się przez niego i zaczął:\n— Czy wiecie, ile rada miasta zgodziła się zapłacić temu najemnikowi? Osiem złotych monet... Osiem! dla nas to, sami przecież wiecie, owoc długiej i ciężkiej pracy, a dla takiego, jak ten, to bardzo mała stawka, którą, jeśli przeżyje, z pewnością będzie chciał podbić — mężczyzna wychodził z siebie — przed umową nic nie wiedział o struglakku, a jeśli przeżyje, z pewnością zaszlachtuje nas jak świnie. Nie wierzcie takim jak on! Dla niego zabić to jak splunąć.\n— Co proponujesz, Gaffur? Dobijamy? — krzyknął ktoś z motłochu.\n— A jakże, to jedyna możliwość. Złote monety przydadzą się bardziej naszemu świętemu miastu, niż temu mordercy. Ostatecznie, czy on nie jest już prawie martwy?\nStarzec patrzył po ludziach. Ich spojrzenia nie wyrażały żadnej stanowczo podjętej decyzji.\n— Właśnie — zawołał piskliwy głos, należący do jakiegoś podlotka z małpą na ramieniu - może zabierzemy go do medyków, a za opiekę zażądamy ośmiu złotych monet? Pieniądze wrócą do miasta, a nie będziemy musieli go zabijać.\n— Co też, o czym ty mówisz! - starzec złajał chłopaka kijem i krzyknął do czarnoskórego beduina, który stał nieopodal\n— Ej, ty! Masz dzidę, dźgnij go.\nBeduin stał nieruchomo. Ani myślał o dobiciu nieprzytomnego.\n— Ech, do ifrytów z wami, dawaj to — dziarski starzec wyszarpał dzidę z rąk nomada, podszedł i wycelował ostrze w nieprzytomnego Hergona. Podniósł broń wysoko z zamiarem wbicia jej w serce. Zawahał się. Bądź co bądź, jest stary. Może nie przebić twardych kości torsu. Zmienił pozycję. Postanowił kłuć w brzuch. Ale co, jeśli wojownik nie zginie od razu i w agonalnym, podświadomym odruchu zdoła zrobić użytek ze swojego sejmitara? Starzec zadrżał. Spojrzał jeszcze raz na ciało bestii, która jeszcze niedawno była największą zmorą miasta. Wtedy Hergon uchylił swoje podpuchnięte oko i skierował je na starego łachmaniarza. Starzec zauważył ten silny, mimo wszystko, wzrok i stracił resztki pewności siebie. Rzucił dzidę i drżąc, skulił się i błagał wojownika o przebaczenie.\n— Zabierzcie go do miasta, do wezyra, czym prędzej — rzucił do tłumu rozedrganym głosem — on jest naszym wybawcą.\nOstatnio edytowane przez Sowistrzał ; 01-08-17 o 17:14\n16-08-17, 19:03 #3\n"Mógłbyś mi wreszcie wyjaśnić, po co tu przybyliśmy?"\nPo odpowiedzi, przyjacielu. Po odpowiedzi.\n"Jakie znów odpowiedzi?"\nZadowalające nas obu. Nie przejmuj się, z czasem wszystko stanie się dla ciebie jasne. Moje obietnice zostaną spełnione.\nMerragan westchnął ciężko, ocierając zalewający jego oczy pot i sięgnął po zwisający u jego pasa bukłak. Wyschnięte wargi przylgnęły do niemalże suchego naczynia, łapczywie spijając ostatnie, sączące się po jego ściankach krople wody. Mężczyzna zaklął pod nosem. Osłaniając oczy przed prażącym, pustynnym słońcem, rozejrzał się wokół. Piaszczyste wydmy rozciągały się na wszystkie strony, wznosząc się i opadając, przywodząc na myśl spokojne, delikatnie falujące morze...\nSuche, śmiertelnie niebezpieczne dla każdej żywej istoty, mordercze morze.\nPrzezwyciężając uporczywy, pulsujący w łydkach ciężar wywołany trzecim dniem forsownego marszu, Merragan ruszył dalej. Czarne odzienie nagrzewało się w zastraszającym tempie, odkryte ramiona oraz kark, nabrawszy czerwonawej barwy, przecinanej białymi płatami złuszczającej się skóry swędziały niemiłosiernie, odzywając się piekącym bólem przy każdym, choćby najmniejszym ruchu. Zmęczenie oraz objawy przegrzania na zmianę ściskały i rozrywały czaszkę podróżnika, utrudniając myślenie, otępiając zmysły, wysysając resztki sił ze zmordowanego, wyczerpanego ciała.\n"Jak daleko jeszcze?"\nBliżej, niż sądzisz.\nLeżące wśród błyszczących piasków pustyni, potężne truchło poczwary wychyliło się zza horyzontu, napawając Merragana radością, jakiej nie dane mu było zaznać od zbyt dawna. Chwiejnym krokiem ruszył w stronę zebranych wokół, niewyraźnych, ludzkich sylwetek.\n25-08-17, 16:04 #4\nWróciwszy z karczmy, Ramalaan wszedł do domu. Wytężył wzrok w celu znalezienia łóżka - tego, czego teraz najbardziej potrzebował. Pijanym krokiem, powoli idąc w stronę łoża, przypadkowo zrzucił kilka butelek swoich eliksirów. Nawet się nie odwrócił, nic go nie obchodziło.\nUpadł bezwładnie na łóżko, spojrzał na swoje mieszkanie. Niegdyś jedno z najlepszych laboratoriów w stolicy, dzisiaj kompletna ruina. Zakurzone butelki, pełne zapomnianych przez niego już eliksirów. Wiele przyrządów, o których nawet nie pamięta, ani jak je obsłużyć. Odwrócił się w stronę ściany, gdzie zobaczył szable.\n-To już dwa lata…\n2 lata wcześniej, Oaza Akhran, 3 dni drogi od stolicy.\nWszyscy byli już gotowi. Ostatnią rzeczą, jaka dzieliła żołnierzy Solidinu od pójścia do szturmu, był rozkaz generała. Ramalaan spojrzał na swojego brata z niepewnością. Mimo że jest tylko medykiem, walczył w jednym z pierwszych szeregów - po chwili przypomniał sobie dlaczego.\nPrzysiągł chronić swojego brata. To nie jego wina, że Samir chciał wstąpić do wojska. Ramalaan wiele razy mu to odradzał, ale bezskutecznie. Ramalaanowi nie pozostało nic innego, jak zrobić to samo. Mimo braku specjalnych bojowych umiejętności, nie było tak źle, jak mogłoby się wydawać. Trening uczynił z Ramalaana porządnego wojownika. Samir był jeszcze za młody, by zrozumieć, co to znaczy prawdziwa wojna. Głupi, nastoletni umysł pchał do rzeczy, o których w ogóle nie powinien myśleć. Od młodości Samir szukał kłopotów, i to go zwodziło.\nRamalaan spojrzał w dal. Armia wroga również czekała na znak. Armia nieumarłych…\nPełne zastępy nieumarłych w każdej formie były opanowane przez Desarinowskich nekromantów. Mimo, że w swojej leczniczej karierze Ramalaan widział różne rzeczy, to i tak był przerażony. Wciąż powtarzał w myślach - to chodzące szkielety, to magia - a to go demotywowało. Nieprzychylność losu do jego działań połączone ze znikomym szczęściem i problemami od młodości powodowały strach przed tym, co nieznane.\nRóg zabrzmiał, wojownicy wyśpiewali jedną ze swoich ulubionych pieśni i ruszyli - Ramalaan ze swoim bratem równieź.\nWalka - jedna z największych obaw Ramalaana. Trudno mu było walczyć. Mimo swojego wyszkolenia bał się, bo wiedział że teoria a praktyka to dwie różne rzeczy. Nie pomagał fakt tego, że brat był obok oraz przysięgi, że musi tu być. Postanowił, że będzie jak najbliżej Samira, w końcu to on ma przeżyć, Ramalaan jest tu tylko pionkiem. On tylko złożył przysięgę, która musi dotrzymać do swoich ostatnich dni.\nSamir zablokował tarczą cios umarlaka, w tym samym czasie Ramalaan również wyprowadził cios - bezskutecznie, ostrze szabli przejechało po śliskiej kości, nie robiąc żadnego wrażenia na umarlaku, który szarżował dalej. Kiedy Samir dalej borykał się z atakującym go szkieletem, jego starszy brat postanowił po prostu z całej siły kopnąć w klatkę piersiową szkieleta. On upadł, a wtedy Ramalaan skoczył na niego i zaczał po nim skakać, kości zaczęły się łamać aż w końcu stwór zakończył swój sztuczny żywot. Ramalaan był coraz bardziej obłąkany, jego brat ryzykował coraz bardziej, biegł tam, gdzie jest najniebezpieczniej, a on musiał to robić razem z nim, ale to już nie chodziło o niego.\nSpojrzawszy w dal, Ramalaan zauważył kolejną fale szkieletów, idących w ich stronę. Samir nawet się nie zastanowił, tylko pobiegł. Strzała ugodziła go w brzuch.\nOczy Ramalanaa pochłonął szał i strach jednocześnie - musiał go uratować. Zauważył, że w stronę hordy nieumarłych biegną żołnierze Solidinu, wykorzystał moment i podbiegł, podniósł swojego brata i zaczął z nim uciekać, mimo obciążenia jakim był młody chłopak. Nie interesowało go to co się w okół dzieje, interesował go tylko brat.\nZaniósł go do małej oazy z daleka od walk, ponieważ nikła była szansa, że ktoś go tam zauważy. Zaczął używać swoich medykamentów, mikstur oraz magii. Rana była bardzo głęboka, krew lała się strumieniami, nie było jak jej zatamować. Samir dyszał z bólu i strachu przed śmiercią. Jego brat wiedział, że to już koniec. Ostatnimi swoimi siłami próbował, ale bezskutecznie. Samir odszedł. Ramalaan się rozpłakał, po czym nagle zemdlał, osuwając się na ciało brata.\nPomieszczenie było praktyczne czarne, pochodnie oświetlały tylko ołtarz. Ramalaan ujrzał czarną postać, która zbliżała się w jego kierunku. Nagle zaczęła mówić:\n-Ramalaanie, wysłuchaj mnie. Teraz zostałeś tylko ty, sam ze sobą. Bez oparcia w nikim ani oparcia w niczym będziesz musiał stanąć do walki z naszym wrogiem. To jeszcze nie koniec…\nSzybko wstał, momentalnie wytrzeźwiał, spojrzał jeszcze raz na szablę, po czym zastanowił się - Czy jeszcze jest szansa? Czy jeszcze może zrobić to, co mu się wcześniej nie udało, czy może naprawić swoje czyny? Odsunął jedną z szafek, podnosząc kurz, przez co zaczął kichać. Za szafką schowane były małe drzwiczki. Włożył rękę do kieszeni i poszukał swojego pęku kluczy. Wybrał jeden i otworzył nim drzwiczki, po czym wyjął jedną z książek. Zamknął schowek, zasłonił go szafką. Upewnił się, że drzwi są zamknięte, zasunął okna, po czym usiadł przy stole. Zapalił świeczkę, po czym spojrzał na starą księgę.\nNa okładce znajdywał się napis: Teoria Magii, część pierwsza, spisana przez Shaakira Hamdana, Królewskiego maga w roku 513. Otworzył ją na pierwszej stronie i zaczął czytać.\n25-08-17, 22:50 #5\nTo, co tu spisane, niemądrym oczom nie będzie służyć,\nNie będzie też służyć tym,\nKtórzy mądrość mając, za nic mają zasady,\nNa takich spadnie zguba.\nCzy zrozumiałeś teorię trzech trójkątów?\nCzy nie jest ci już obca wiedza o labiryncie?\nCzy to twoja ciekawość doprowadziła cię aż tutaj?\nMiej się na baczności.\nZa nic mający czas i przestrzeń,\nPrzystanęli, spoglądając z góry,\nŁaskawie nie zabijając,\nMyśląc, jak nas ukarać.\nKtóry wie, jak odróżnić dobro od zła,\nKtóry wie, jaki jest jego cel,\nKtóry wie, dokąd podążać,\nTaki się nie podda.\nKtóra prostotą ujmowała adeptów,\nUżytecznością służyła mieszkańcom miast,\nWszechstronnością napawała serca poddanych,\nAtakujące w południe,\nAtakujące w pędzącym podmuchu powietrza,\nAtakujące w ryku lwa,\nOne cię rozszarpią.\nNiechaj wystawią cię na próbę,\nDostrzeż to, co niewidoczne,\nPomiędzy Vegris a Herum,\nNie podążaj ścieżkami, którymi chodzą,\nBy dojść tam, gdzie one idą.\nOstatnio edytowane przez Sowistrzał ; 26-08-17 o 13:51\n28-10-17, 17:11 #6\n“Magię możemy podzielić na kilkanaście różnych rodzajów - każdy ma inne zastosowanie i inną trudność opanowania. Niektóre z nich, jak umiejętności nekromanckie, wymagają dziesiątek lat nieustannej nauki utalentowanej osoby.” Ramaalan zaczął sobie przypominać wszystko, czego uczył się jak był młodszy. Zorientował się, że mimo tego, że pochodzi rodu magów, to jego umiejętności są na niskim poziomie. Wiedział, że musi zacząć trening jak najszybciej, ale pamiętał o tym, jak wielkie niebezpieczeństwo sobą za tym ciągnie - nie może zostać wykryty, nikt nie może zauważyć, że używa jakiejś magii. Postanowił od razu zacząć trening.\nZłapał za książkę, po czym schował ją tam skąd ją wyciągnął. Odsunął szafkę, otworzył kluczem małą skrytkę i tam wrzucił księgę. Zamknął ją, po czym powiedział pod nosem:\n-Spróbujmy…- Wyciągnął rękę w stronę szafeczki. Po chwili dziwna materia, jakby mgła wychodząca ze środka dłoni zaczęła powoli kierować w stronę skrytki. Przybrała kolor ścian, zasłaniając schowek. Iluzja nie była za dobra, mimo iż rzeczywiście na pierwszy rzut oka może nie była widoczna, to widać było amatorszczyznę - zasłonięta częśc miała lekko się odsłaniać niczym mgła, ponieważ nie przywierała dobrze do schowka,, a struktura iluzji była rzadka, dało się ją zdmuchnąć. Ramaalan zasunął szafkę, zgasił podmuchem wiatru świeczkę. Sprawdził raz jeszcze, czy drzwi są zamknięte. Spojrzał przez okno, był już wieczór. Latarnik zapalał lampy, kupcy, rzemieślnicy czy zwykli mieszkańcy wracali już do domów, straż patrolowała ulice z pochodniami w rękach. Raamalan usiadł na łóżku i rozpoczął medytacje.\nMedytacja to jeden ze sposobów zwiększania siły magicznej każdego maga. Ten rodzaj medytacji jest powolny i męczy człowieka fizyczne, aczkolwiek regularnie dokonywany może przynieść dobre skutki.\nMedytując Raamalan rozmyślał nad swoim losem. Wie, że wielkie zadanie na niego czeka i musi temu podołać, choć nie będzie łatwo.\nPo kilku godzinach, już porządnie zmęczony, zakończył medytacje. Zjadł ostatni posiłek tego dnia, po czym udał się do snu. Noc była ciężka, Raamalan nie mógł zasnąć, a już miał plan na następny dzień. Gonił go czas, musiał na każdym kroku uważać - to powodowało u niego duży stres.\nNastępnego dnia, Raamalan wstał, po czym poszukał świstka papieru i czegoś do pisania. Na zakurzonej półce, na której oprócz książek stały różne eliksiry, puste flakony i inne alchemiczne przyrządy, musiał odnaleźć jedną ze starych ksiąg, zza czasów kiedy magia była tutaj, w Solidinie rzeczą powszechną. Odnalazł ją, starł z niej kurz i otworzył. Szukał przepisów na dwa eliksiry, miał zamiar wybrać się po składniki na nie. Spisał listę potrzebnych mu składników, zarzucił torbę na ramię, odłożył książkę i wyszedł z domu, zamykając za sobą drzwi na klucz.\nUlice Teclis już o poranku były pełne. Jedni strażnicy zmieniali warte drugich, kupcy już wystawiali swoje towary na straganach. Wozy przepychały się przez tłumy ludzi, próbowały z różnym skutkiem przemykać przez wąskie uliczki.\nNagle Raamalan zauważył, że kilku strażników podeszło do jakiegoś mężczyzny w płaszczu. Wyglądał na maga z jakiejś szkoły - wysoki, długie włosy, ubrany w ciemny płaszcz z symbolem jakiegoś uniwersytetu, na ramieniu miał torbę do tej, którą miał Ramaalan. Chętnie by przystanął, i obejrzał całą tą sytuację, ale nie mógł - gdyż sam mógłby wzbudzić jakieś podejrzenia.\nPo kilku minutach drogi pojawił się u celu. Przed budynkiem wisiał szyld z narysowanym flakonikiem. Po wejściu Raamalan ujrzał to, co pamiętał - nowoczesne wnętrze, półki pełne eliksirów i składników. Na ścianach wisiały banery Uniwersytetu Alchemicznego. Gdzieś w koncie grupka uczniów z tej szkoły zastanawiała się nad wyborem składników do jakiejś z mikstur. Raamalan podszedł do lady.\nFuad, bo tak nazywał się sprzedawca, był przyjacielem Raamalana. Również alchemik, razem pobierali naukę w szkole magicznej. Nasz przyszły mag często przychodził do niego, kupować składniki do swojego laboratorium - tutaj był największy wybór i ceny.\nFuad bardzo się ucieszył na widok Raamalana, rozpoczął rozmowę:\n-Dawno cię nie widziałem, Raamalanie. Czego ci potrzeba?-\nRaamalan wyciągnął z torby listę, położył przed Fuadem. Fuad za nią złapał, zaczął czytać i podawać potrzebne Raamalanowi składniki, gdy nagle coś zauważył. Pochylił się nad ladą i powiedział mu szeptem:\n-Raamalan, co ty kombinujesz? Wiesz że nie powinieneś tego robić? Wiesz co się stanie jeżeli ktoś się dowie?-\nRaamalan bez chwili zastanowienia mu odpowiedział:\n-Dlatego przychodzę tutaj, tylko ty jesteś w stanie zapewnić mi, że zachowasz to dla siebie-\nFuad pokiwał głową, aczkolwiek dalej podawał składniki Raamalanowi. Wiedział, że jakby chciał to mógłby zgłosić to straży, a one by zajęły się Raamalanem, ale nie chciał tego robić - byli w końcu przyjaciółmi.\nRozmyślając pogubił się i chwile zajęło mu odnalezienie korzenia jednej z pustynnych suchorośli, ale w końcu mu się udało.\nRaamalan zabrał listę, schował składniki do torby i zapłacił, mówiąc na pożegnanie Fuadowi:\n-Nie martw się, to wszystko dla naszego dobra.-\nSzybka nawigacja Przygody Na górę\nCzasy w strefie GMT +1. Teraz jest 10:54.


Jagiellonia. Sezon z problemami. Czas na zmiany Sport\nTomasz Piekarski 13.05.2016 08:10\nJagiellonia w sobotę zakończy rozgrywki w ekstraklasie. Sezon był pełen problemów. Najważniejszy cel został jednak zrealizowany. Białostoczanie nadal będą występować w krajowej elicie.\n- Europejskie puchary dla mniejszych klubów są jak pocałunek śmierci - takie słowa niemal rok temu wypowiedział trener Michał Probierz. Wówczas jednak nikt się nimi za bardzo nie przejął. W Białymstoku panowała euforia. Jagiellonia po raz pierwszy w swej historii zdobyła brązowe medale mistrzostw Polski.\nJak się jednak okazało szkoleniowiec za bardzo się nie pomylił. Co prawda Jagiellonia uniknęła śmierci (czytaj spadku z ekstraklasy), ale problemów było mnóstwo. Ponadto można również wspomnieć, że trenerzy innych drużyn, które wówczas wraz z zespołem z Białegostoku awansowały do gry w europejskich pucharach, stracili swe posady. Probierz pozostał na stanowisku, chociaż był taki moment, kiedy sam oddał się do dyspozycji zarządu.\nPrzygoda Jagiellonii z europejskimi pucharami okazała się krótka. Najpierw było wyeliminowanie litewskiej Kruoji Pokroje (1:0 na wyjeździe po golu w doliczonym czasie gry, 8:0 u siebie), ale w drugiej rundzie kwalifikacji Ligi Europy nastąpił już koniec. Białostoczanie na własnym stadionie bezbramkowo zremisowali z Omonią Nikozja. Na Cyprze zaś przegrali 0:1.\nMimo wszystko był to też historyczny wynik. Wcześniej Jagiellonia dwukrotnie ze zmagań w eliminacjach Ligi Europy odpadała już na pierwszej przeszkodzie.\nNie sama jednak gra w europejskich pucharach, a w związku z tym brak dłuższych urlopów, normalnego okresu przygotowawczego, była przyczyną późniejszych kłopotów Jagiellonii. Porażka na Cyprze przyniosła też zmiany w kadrze. Po udanym wcześniejszym sezonie czołowi zawodnicy na brak propozycji transferowych nie mogli narzekać. Jeszcze przed sezonem został wyrwany pierwszy "ząb". Michał Pazdan, który świetnie spisywał się i na środku obrony i na środku pomocy, został sprzedany do Legii Warszawa. Po odpadnięciu z gry o Ligę Europy Nika Dzalamidze i Patryk Tuszyński przenieśli się do tureckiego Rizesporu. W końcu Maciej Gajos trafił do Lecha Poznań. Tym samym z Jagiellonii niemal z każdej formacji odszedł ważny zawodnik. Co prawda do klubu z Białegostoku wpłynęła niezła gotówka, ale zespół po tych stratach nie mógł się pozbierać w zasadzie przez cały sezon.\nNa krawędzi ósemki\nW teorii wydawało się, że ubytki kadrowe udało się uzupełnić. Alvarinho był jednym z lepszych zawodników Zawiszy Bydgoszcz, Fedor Cernych Górnika Łęczna, Konstantin Vassiljev Piasta Gliwice. Można wymienić jeszcze parę nazwisk, ale to wszystko teoria. Boisko pokazało coś innego. Wprowadzanie nowych zawodników do składu musiało następować w trakcie sezonu, a nie była to łatwa sytuacja. Jagiellonia stała się drużyną nieobliczalną. Były spotkania w których białostoczanie dominowali na boisku, ale nie potrafili potwierdzić tego golem. Gdy natomiast już tracili bramkę to zazwyczaj zaraz była też kolejna. Wówczas tak naprawdę okazało się, ile dla Jagiellonii znaczył Michał Pazdan. On był prawdziwym liderem formacji defensywnej. Bez niego obrona białostoczan była niczym szwajcarski ser.\nDziwić może jednak to, co stało się wiosną. Wydawało się, że po zimowej przerwie w rozgrywkach, normalnym okresie przygotowawczym, kolejnych transferach, z grą Jagiellonii będzie lepiej. Nic z tego. Błąd za błędem, a wręcz pomaganie rywalom w zdobywaniu goli (samobójcze trafienia z Podbeskidziem Bielsko-Biała czy z Termalicą Nieciecza), do tego niemoc strzelecka, niewykorzystywanie nawet idealnych sytuacji do strzelenia bramek. To wszystko złożyło się na to, że białostoczanie nie awansowali do grupy mistrzowskiej, a zagrali w grupie spadkowej. Na szczęście na dwie kolejki przed końcem sezonu wszyscy w Białymstoku mogli głęboko odetchnąć. Utrzymanie w lidze było już pewne. Dlatego też wynik ostatniego spotkania (sobota, godz. 15.30 w Kielcach z Koroną) nie ma już większego znaczenia.\n- Cieszy tylko to, że zespół utrzymał się w lidze. Gra raczej nie - tak sezon podsumowuje Cezary Kulesza, prezes i jeden z właścicieli Jagiellonii.\nKolejne rozgrywki będą dziesiątymi z rzędu białostoczan w ekstraklasie. Na pewno do nich zespół z Białegostoku przystąpi w zmienionym składzie. Już wcześniej klub pożegnał się z kilkoma zawodnikami. Kontrakty nie zostały przedłużone z Krzysztofem Baranem, Martinem Baranem, Janem Pawłem Pawłowskim. Umowa z kolei została rozwiązana z Matiją Sirokiem. W końcu też zakończono współpracę z Filipem Modelskim, który jeszcze w listopadzie został zesłany do drużyny rezerw.\nTrzech zawodników trafiło natomiast na listę transferową. Nowych klubów szukać sobie mają Sebastian Madera, Piotr Grzelczak i Alvarinho. Pierwszy z nich w trakcie sezonu został zesłany do drużyny rezerw za samowolne stosowanie specjalnej diety. Co prawda potem został przywrócony do kadry pierwszego zespołu, ale w ekstraklasie już nie zagrał. Z kolei Alvarinho, gdy już pojawiał się na boisku, to trudno było zauważyć jego obecność. Zawiódł też Piotr Grzelczak, który co prawda zdobył sześć goli, ale ostatni raz na listę strzelców wpisał się jeszcze w grudniu.\nPonadto nowego klubu może sobie szukać Jonatan Straus. W jego przypadku nie chodzi jednak o transfer, a wypożyczenie.\nLiczyć się trzeba również z tym, że z Jagiellonii odejdzie Bartłomiej Drągowski.\n- Bartek powinien odejść dla dobra klubu, do dobrego klubu, gdzie będzie grał i zrobi postęp - stwierdza Michał Probierz.\n- To chyba dobry moment na transfer - przyznaje również Cezary Kulesza. - Zainteresowanie Bartkiem cały czas jest duże, ale jeszcze za wcześnie, aby mówić, gdzie on odejdzie, czy odejdzie.\nNiezbędne jest też pozyskanie napastnika. Jagiellonia byłaby zainteresowana Mateuszem Zacharą, który niedawno rozwiązał kontrakt w Chinach. Były piłkarz Górnika Zabrze szuka jednak przede wszystkim nowego klubu poza Polską. Dopiero jak ta opcja nie wyjdzie, może zdecydować się na klub z Białegostoku. Pytanie tylko, czy Jagiellonia będzie na niego czekać?


Jon Jones - NaszeMMA\nDoprowadził wtedy do jego aresztowania pod zarzutem przemocy domowej i przestępstwa uszkodzenia pojazdu policyjnego. “Bones” po raz pierwszy bezpośrednio odniósł się do zarzutów w serii postów w mediach społecznościowych w środę. To reakcja po tym, jak jego główny trener Mike Winkeljohn ujawnił, że został tymczasowo zawieszony w siłowni Jackson-Wink....\nSzczegóły aresztowania Jonesa: wyciekł policyjny raport\nJon Jones najpierw w czwartkowy wieczór świętował wkroczenie do Hall of Famer, bo jego walka została z Alexandrem Gustafssonem została wyróżniona jako jedna z najlepszych w historii. Kilka godzin później, w piątek nad ranem został aresztowany. Amerykańskie media opublikowały kulisy akcji aresztowania “Bonesa”. Jego żona Jessie Moses znalazła się...\n“To nawet nie jest już szokujące” – White komentuje kolejne problemy Jonesa\nJones to znakomity zawodnik, ma za sobą wspaniałą karierę w dywizji półciężkiej i niedawno zdecydował się na zmianę kategorii. Za “Bonesem” jednak też chodzą ciągłe problemy. Tym razem został zatrzymany w piątkowy poranek zaledwie kilka godzin po wprowadzeniu jego walki z Alexandrem Gustafssonem do Hall of Fame. Jon usłyszał...\n“Już dawno o nim zapomniałem” – Jan Błachowicz nie zaprząta sobie głowy Jonem Jonesem\nMistrz wagi półciężkiej, Jan Błachowicz, aktualnie szykuje się do drugiej obrony pasa. 30 października, podczas gali UFC 267 w Abu Dhabi stanie bowiem naprzeciw doświadczonego i potrafiącego zaskoczyć Glovera Teixeiry. Jak bumerang powraca jednak temat potencjalnej walki Polaka z byłym dominatorem 93 kilogramów, Jonem Jonesem. Jeszcze przed zdobyciem tronu Jan...\nJon Jones przesyła wiadomość do White’a na temat negocjacji\nJon Jones i Dana White nigdy nie mieli najlepszych relacji, według samego Jonesa. Niekoniecznie mieli jakąś złą krew, ale w przeszłości kilka razy publicznie dochodziło między nimi do zgrzytów. Niedawno “Bones” podzielił się swoim przekonaniem, że White po prostu go nie lubi i jeśli to prawda, wolałby pójść gdzie...\nUFC planuje zestawić rewanż Ngannou z Lewisem. Co z Jonem Jonesem?\nJak na Twitterze poinformował Ariel Helwani, organizacja UFC pracuje nad zestawieniem rewanżowego starcia Francisa Ngannou z Derrickiem Lewisem. W stawce pojedynku, rzecz jasna miałby znaleźć się należący do Kameruńczyka mistrzowski pas dywizji ciężkiej. Fanów może nieco dziwić to posunięcie, gdyż wydawało się, że to zapowiadający huczne przejście do królewskiej...\n“Może zbudujesz swój dorobek bez pie*dolenia o mnie?” – Jones reaguje na słowa Błachowicza\nAktualny czempion kategorii półciężkiej, Jan Błachowicz w ostatnim wywiadzie udzielonym RT Sport stwierdził, iż były dominator tej dywizji, Jon Jones przeszedł do wagi ciężkiej z powodu obawy przed porażką w walce z nim. Słowa te nie przypadły Bonesowi do gustu. Na swoim Twitterze zamieścił on bowiem wpis, w którym zareagował na przytyki ze...\nBłachowicz: Będę pierwszym, który pokona Jonesa\nNie od dziś wiadomo, że aktualny mistrz kategorii półciężkiej Jan Błachowicz, bardzo chciałby zmierzyć się z byłym dominatorem tej dywizji Jonem Jonesem. Gdy w lutym zeszłego roku, Cieszyński Książę w Rio Rancho brutalnie znokautował Coreya Andersona, a siedzący wówczas na trybunach Amerykanin obiecał mu walkę, zestawienie pojedynku wydawało się tylko kwestią...\n“Jones jest najlepszym półciężkim na świecie” – Cormier ponownie dogryza Błachowiczowi\nOstatni odcinek podcastu Daniela Cormiera i Ariela Helwaniego poświęcony był w głównej mierze gali UFC 259, która odbyła się w zeszły weekend. Tam, w main evencie, Jan Błachowicz sprawił nie lada niespodziankę na pełnym dystansie wygrywając z niepokonanym dotychczas Israelem Adesanyą. Wpierw Cormier zachwalając Cieszyńskiego Księcia poniekąd wytłumaczył przyczyny porażki Nigeryjczyka....


Seria Ernie Ball Music Man Ball Family Reserve jest z założenia celebracją dziedzictwa Music Mana i wyjątkowych umiejętności jego lutników. Trzy nowe instrumenty, które zasiliły serię w kwietniu 2018 roku to Axis Super Sport w wyjątkowym wykończeniu Buckeye Burl, sygnowany przez Johna Petrucci Majesty Sahara Burst oraz kolejna sygnatura - Valentine Vintage Sunburst. Każda gitara Ball Family Reserve, w porównaniu ze standardowymi egzemplarzami posiada ulepszenia, takie jak nowe wersje wykończeń czy wyselekcjonowane drewno użyte do budowy, które czynią z tych instrumentów jedyne w swoim rodzaju unikaty.\nTa specjalna edycja Axis Super Sport posiada korpus z mahoniu afrykańskiego z czarnym bindingiem i egzotycznym topem Buckeye Burl, czyli z kasztanowca amerykańskiego. Gryfowi i podstrunnicy o promieniu 10" wykonanym z przypalanego klonu wzorzystego towarzyszą czarne znaczniki pozycji oraz czarny bidning. Czerń zachowano również w przypadku osprzętu - customowych osłon przetworników DiMarzio Custom (sterowanych regulatorami Volume i Tone oraz pięciopozycyjnym przełącznikiem), mostka Music Man Vintage Tremolo oraz blokowanych kluczy Schaller M6-Ind. Gitara limitowana jest do 85 egzemplarzy.\nGitara ręcznie podpisana przez Johna Petrucci posiada mahoniowy korpus z powiększoną centralną tarczą wykonaną z przypalanego klonu płomienistego w wykończeniu Sahana Burst uwidaczniającym naturalne usłojenie drewna. Top gitary wykończono lakierem poliestrowym na wysoki połysk i kontrastuje z nim wykończona na matowo, satynowa tylna część instrumentu, co zwiększa zarówno estetykę wykonania jak i komfort gry. Gryf przechodzący przez całą długość korpusu wykonano z mahoniu honduraskiego i pokryto cienką warstwą satynowego lakieru poliestrowego. Gitara posiada ponadto podstrunnicę o promieniu 17" z polerowanego hebanu, 24 progi, customowe markery z inkrustacją przy pierwszym progu, blokowane klucze Schaller M6-IND oraz customowy mostek tremolo John Petrucci Music Man Piezo wykonany z hartowanej stali i wyposażony w siodełka ze stali nierdzewnej.\nElektronika składa się z wbudowanego pickupa piezo oraz 2 humbuckerów DiMarzio Sonic Ecstasy, wspomaganych aktywnym preampem Custom Music Man, potencjometrem głośności push/push z podbiciem gainu oraz pasywnym potencjometrem tonów push/push 500kOhm z kondensatorem .022µF, oferującym dodatkową konfigurację barwy. Całość obsługiwana jest 3-pozycyjnym przełącznikiem pickupów z customowym centralnym ustawieniem, drugim, 3-pozycyjnym switchem piezo/magnetic oraz potencjometrem głośności piezo. Limit tego modelu wynosi 41 sztuk\nJesionowemu korpusowi w eleganckim, klasycznym, 3-tonowym wykończeniu na wysoki połysk Vintage Sunburst towarzyszy szylkretowy pickguard. Podstrunnicę oraz satynowo wykończony, przykręcany pięcioma śrubami gryf wykonano z mocno wzorzystego klonu płomienistego i ozdobiono ręcznie kładzionym białym bindingiem. Gryf wykończono olejem do konserwacji broni i ręcznie nawoskowano. Na podstrunnicy o promieniu 10" umieszczono 22 progi o średniej szerokości wykonane ze stali nierdzewnej oraz białe, dopasowane do bindingu markery w kształcie kropek o średnicy 1/4". Na pokładzie znalazły się blokowane klucze Schaller M6-IND i mostek Music Man Modern Hardtail.\nW układzie elektrycznym zastosowano znany już układ customowych pickupów Music Mana - humbucker przy gryfie z chromowaną osłoną oraz umieszczony w podobnej puszce humbuckera singiel przy mostku, z ukośnie biegnącymi nabiegunnikami. Układ uzupełnia 3-pozycyjny ślizgowy przełącznik oraz potencjometry głośności i barwy. W każdej gałce zastosowano przełącznik typu push/push - włącznik boostera (pod regulacją Volume), który podbija poziom sygnału o 20 dB, oraz rozłączanie cewek humbuckera (Tone). Instrument limitowany jest do 46 egzemplarzy.


Blizzard zapowiada Diablo na komórki, a "hardkorowi gracze" wybuchają ze wściekłości - AntyApps : AntyApps\nWybrane tagi: blizzard-mobilni-gracze-diablo-immortalx Wyczyść wszystkiex\nMiniony weekend dla wszystkich mobilnych graczy okazał się jednym z najsmutniejszych dotychczas widowisk, jakie doświadczyliśmy od… dawien dawna. BlizzCon przyniósł zapowiedzi, które rozminęły się z oczekiwaniami wieloletnich fanów marki Diablo, ale i Blizzarda w ogóle. Plotkowało się o hucznej zapowiedzi Diablo IV, albo remake’u Diablo II — najbardziej kultowej odsłony serii. Tymczasem firma zrobiła niemały psikus i zapowiedziała Diablo Immortal (zobacz: Pan Zniszczenia zmierza na komórki w zupełnie nowym tytule. Poznajcie Diablo Immortal). Zupełnie nową odsłonę serii, która przygotowywana jest z myślą o smartfonach i tabletach. A kiedy oczekiwania rozminęły się z rzeczywistością, zawiedzeni miłośnicy serii pokazali na co ich stać.\nWojenki, ciągłe wojenki pełne wartościowania\nNie jest żadną tajemnicą, że gracze często słyszą, że granie na smartfonach czy tabletach czyni z nich gorszych. Bo przecież jedyne prawdziwe gry, to takie zaprojektowane pod myszkę i klawiaturę. PC Master Race regularnie pokazuje niechęć do konsol, ale najwyraźniej na tle mobile — to znacznie mniejsze zło. I relacje z eventu dokumentujące złość i zupełnie puste stanowiska z testową wersją gry pokazują, że wśród największych hardkorowców jeszcze długo się to nie zmieni. A szkoda, bo… zdecydowanie powinno.\nRynek mobilny rośnie z każdym kwartałem — i widać to przy każdych kolejnych wynikach finansowych. Nic więc dziwnego, że Blizzard próbuje iść z duchem czasu i trafić także do graczy, którzy korzystają głównie ze smartfonów przy konsumpcji tego typu treści. To także stosunkowo prosty sposób, by podbić rynek azjatycki, który już dawno rozkochał się w mobilnym graniu. No ale w żaden sposób nie idzie to w parze z oczekiwaniami graczy, którzy trafili na BlizzCon. Uznali to za ujmę i coś, co nigdy nie powinno się zdarzyć — a już na pewno nie na ich wielkim święcie, kiedy to mieli otrzymać same łakome kąski.\nCzy Diablo Immortal będzie dobrą grą? Nie mam pojęcia\nBlizzard udowodnił już, że potrafi udźwignąć proces projektowania sprawiedliwego, przemyślanego free-to-play, które nie zamienia się ni z tego, ni z owego, w pay-to-win. Dlatego pod względem modelu finansowego daję im kredyt zaufania. Diablo Immortal wygląda… właściwie jak port Diablo III (które, przypomnę, też na starcie zostało FATALNIE przyjęte przez największych hardkorów). Wirtualne przyciski nie napawają optymizmem (od lat pozostają największą bolączką mobilnych produkcji). Ale nie oznacza to, że gra od razu spisana jest na straty, że się nie uda i że będzie zła. Jednak fani Blizzarda nie planują nawet udawać, że mają do swoich ulubieńców chociaż krztę zaufania. Co poszło nie tak?