Jak skutecznie chwycić produkt? Kilka słów o procesie chwytania - sterowniki.pl\nJak skutecznie chwycić produkt? Kilka słów o procesie chwytania\nHome Jak skutecznie chwycić produkt? Kilka słów o procesie chwytania\nMasz pytania? Napisz sterowniki@sterowniki.pl\n13 listopada 2020 13 listopada 2020 , 0\nW poprzednich artykułach pokazałem procesy projektowania systemów wykorzystujących roboty współpracujące, sposób ich utrzymania w ruchu oraz zajęliśmy się jednym z najbardziej popularnych zastosowaniem, a mianowicie paletyzacją. Przyszła pora by trochę więcej skupić się na poszczególnych elementach wspomnianego procesu.\nCo to znaczy kupujemy robota ? Jeśli podejdziemy do tego pojęcia czysto handlowo, to tak naprawdę w dostawie otrzymamy dwa kartony . W jednym z nich znajdziemy samego robota, czyli zespół sześciu napędów połączonych ramionami. W drugim znajduje się skrzynka sterująca, panel, instrukcja obsługi. Składamy, montujemy do podstawy, pierwszy program i …… czegoś brakuje. Chciałoby się coś przenieść, przesunąć, pobrać ale nie ma za bardzo jak. I tu szybka refleksja. Brakuje narzędzia, zasadniczego elementu wykonawczego, dla którego robot jest tak naprawdę podstawą, nośnikiem, pozwalającym przenieść je w miejsce, w którym chcemy z niego skorzystać. Artkułem tym chciałbym zacząć pewną opowieść o tym co tak naprawdę mamy dzisiaj do dyspozycji…\nBardzo często pod tą nazwą rozumie się generalnie narzędzie które pozwoli robotowi pobrać jakiś element. Bardziej precyzyjnie chodzi jednak o określenie sposobu pobrania danego produktu. Na poniższym zdjęciu pokazany został typowy, uniwersalny chwytak.\nWarto zwrócić uwagę na dwa elementy samego urządzenia. Górna część, stanowiąca zasadniczą część chwytaka to element wykonawczy oraz interfejs do robota. Dobierając warto zastanowić się jak ten fragment działa. Z jednej strony mamy element montażowy. Mechaniczne połączenie samego chwytaka oraz robota. Im bardziej proste w obsłudze tym łatwiej nam będzie przezbroić jeśli zajdzie taka potrzeba. Połączenie elektryczne to tak naprawdę podeście do układu sterowania robota oraz zasilanie. Tu też ważna praktyczna uwaga. Warto upewnić się razem z produktem mamy do dyspozycji odpowiednie oprogramowanie. Często są to nakładki instalowane podczas konfiguracji, pozwalające na łatwą parametryzację. Do podstawowych należy określenie wielkość rozwarcia oraz zamknięcia szczęk. Dzięki temu można łatwo nauczyć robota wielkości pobieranych produktów oraz później korygować ten parametr.\nElement wykonawczy to można powiedzieć serce całego chwytaka. Elektromechaniczna konstrukcja pozwalająca na rozsuwanie i zamykanie szczęk. W wersjach podstawowych obie pozycje są ustawiane na etapie programowania. Bardziej zaawansowane rozwiązania mają wbudowany czujnik siły, pozwalający na zamykanie, do momentu osiągniecia zadeklarowanej siły ścisku. Jest to bardzo wygodne, szczególnie w przypadkach zmienności rozmiarów pobieranych produktów. Obecnie mamy dość szeroki wybór tego typu chwytaków. Główne różnice to maksymalny rozstaw, udźwig i siła docisku oraz waga, co w przypadku robotów współpracujących jest szczególnie ważne.\nO ile interfejs jest w pewnym sensie mózgiem chwytaka, napęd szczęk – sercem, to dla kompletu brakuje jeszcze dłoni, a raczej palców. Pokazane na poprzednich rysunkach, wyposażone zostały w standardowe rozwiązania. Dzięki rozwojowi technologii druku 3D mamy dzisiaj bardzo wiele możliwości takiego dobrania palców chwytaka, by idealnie pasowały do naszego produktu.\nI tu projektując system robotowi także warto dłużej przemyśleć ten etap. Druk palców to jedno ale jeszcze łatwość montażu i ewentualnej wymiany. To zadanie będzie spoczywało na służbach utrzymania ruchu, nie tylko na etapie ewentualnych przezbrojeń, ale także podczas awarii czy regularnej konserwacji. Palce chwytaka są najbardziej narażone na eksploatacyjne zużywanie z uwagi na kontakt z produktem.\nCo jednak w sytuacji kiedy na jednym stanowisku obsługujemy na tyle różne elementy i na tyle często, że zmiany palców i rekonfiguracja stają się problematyczne ? W początkowym okresie robotyzacji przezbrajanie robota stanowiło pewne wyzwanie. Technologia jednak się zmienia i obecnie możemy skorzystać z rozwiązań pozwalających na równoległy montaż dwóch chwytaków.\nDodawana nakładka pozwala na programową zmianę pozycji chwytaków i odpowiednią ich obsługę. Oczywiście takie rozwiązanie ma wpływ na maksymalną wagę podnoszonego elementu (należy pamiętać, że w specyfikacji robota podawane jest maksymalne obciążenie razem z narzędziem, a w tym przypadku z dwoma), ale jak bardzo ułatwia pracę operatorom i obsłudze technicznej.\nJak się nie bać robotów? – Część czwarta – słowem zakończenia\n17 września 2020 17 września 2020 , 0\nNa zakończenie warto wrócić jeszcze raz do społecznego aspektu stosowania kobotów. Wcześniej wspomniałem bardzo pozytywnym przyjęciu nowych „kolegów” zarówno...\nPaletyzacja – jak to właściwie jest?\n8 listopada 2020 8 listopada 2020 , 0\nPierwsze konstrukcje palet pojawiły się w Stanach Zjednoczonych w latach dwudziestych XXw. Ich konstrukcja ewoluowała przez kolejne kilka dziesięcioleci,...\nPotrzebuję robota… co dalej? – słowem wstępu oraz organizacja procesu robotyzacji\n24 września 2020 24 września 2020 , 0\nOstatnia dekada to dla polskiej gospodarki czas znaczącego rozwoju. W tym okresie zwiększyły się inwestycje w infrastrukturę przemysłową, pojawiły...\nAutomatyzujemy polskie maszyny\n9 marca 2022 9 marca 2022 , 0\nKorzystając z naszego wieloletniego doświadczenia w dziedzinie automatyki przemysłowej prowadzimy prace w zakresie kompleksowej automatyzacji produkowanych w naszym kraju...\nJak nie bać się robotów? – Część druga – Koboty\n15 września 2020 15 września 2020 , 0\nWykładniczy wręcz rozwój elektroniki w ostatniej dekadzie XXw i na początku bieżącego otworzył szereg fantastycznych możliwości także w zakresie...\nPotrzebuję robota… co dalej? – najtrudniejsze aspekty wyboru\n29 września 2020 29 września 2020 , 0\nPatrząc na proces robotyzacji można wskazać kilka szczególnych miejsc z punktu widzenia ich doboru i eksploatacji. O ile same...\nJak skutecznie chwycić produkt? Kilka słów o procesie chwytania – część 2\n19 listopada 2020 19 listopada 2020 , 0\nW pewnych przypadkach trudno dobrać gotowy chwytak do istniejącego produktu. Nietypowy kształt, specyficzna powierzchnia, wymagania pól pobierania czy odkładania,...\nWinda do podnoszenia robota\n28 lutego 2021 28 lutego 2021 , 0\nPosiadamy do sprzedaży kompletną windę do podnoszenia robota w aplikacji paletyzacji. Zakres wysokości podnoszenia od podstawy wynosi od 900...\nPaletyzacja – jak to właściwie jest? - część 2Jak skutecznie chwycić produkt? Kilka słów o procesie chwytania - część 2\nNiezależność maszyn pakujących – IO-Link Wireless zwiększa możliwości transferów ICT\nEmpowering Motion – komunikacja bezprzewodowa i zasilanie bezstykowe dla czujników i siłowników\nMonitorowanie jakości zasilania w zakresie wykraczającym poza normy EN 50160 i IEC 61000-4-30\nKiedy potrzeba sterowania i zasilania do prototypu\nJesteśmy gotowi na kontakt z Tobą. Wyślij do nas wiadomość e-mail, a my odezwiemy się do Ciebie najszybciej jak tylko będzie to możliwe.


Płonąca choinka. Jak uniknąć tragedii? | Dzień Dobry TVN\nDomowe sposoby sobota, 23 grudnia 2017\nPłonąca choinka. Jak uniknąć tragedii?\nW zeszłym roku straż pożarna jeździła do płonących choinek 1500 razy. Jakie zasady bezpieczeństwa obowiązują podczas przyozdabiania choinki lampkami? Po czym poznać, że światełka, które kupujemy są bezpieczne? Które lampki możemy bezpiecznie powiesić na zewnątrz? A co z łączeniem ze sobą kilku przedłużaczy? O bezpiecznych świętach rozmawialiśmy w Dzień Dobry TVN z Dominikiem Strzelcem.\nA Marcin Sawicki spotkał się z ludzi z pierwszej linii frontu w walce z pożarami. W bezpiecznych warunkach pokazali, jak szybko płonie choinka.\nŚwięty Mikołaj szykuje się do świąt. "Najpiękniejszym prezentem jest dobroć i dzielenie się nią"


Bli¿ej do Centrum - Elbl±g\nBli¿ej do Centrum\nPo wielu miesi±cach zabiegów prezydent Elbl±ga przekaza³ notarialnie w³adzom Pañstwowej Wy¿szej Szko³y Zawodowej czê¶æ budynku przy ul. Wojska Polskiego. Pomieszczenia zostan± wykorzystane na potrzeby Centrum Informatycznego.\nBudynek, dawna siedziba elbl±skiego Urzêdu Wojewódzkiego, podlega³ Ministerstwu Spraw Wewêtrznych i procedury zwi±zane z przekazaniem go miastu, a nastêpnie uczelni zakoñczy³y siê dopiero teraz.\nJak mówi prezydent Elbl±ga, Henryk S³onina, przekazanie budynku oraz podjêta tydzieñ temu przez radnych oczekiwana od dawna uchwa³a o przyst±pieniu do tworzenia spó³ki, która wybuduje miejsk± sieæ ¶wiat³owodow±, to milowe kroki na drodze do realizacji pomys³u Centrum Informatycznego.\n- Nasze plany zak³adaj±, ¿e po wp³aceniu przez udzia³owców (którymi s±: Elbl±skie Przedsiêbiorstwo Wodoci±gów i Kanalizacji, Okrêgowe Przedsiêbiorstwo Geodezyjno - Kartograficzne, miasto oraz zwi±zana z browarem Elbl±ska Spó³ka Inwestycyjna – przyp. aut.) pieniêdzy stanowi±cych ich udzia³ w przedsiêwziêciu, spó³ka zostanie zarejestrowana na prze³omie zimy i wiosny przysz³ego roku - mówi Henryk S³onina. - Planujemy te¿, ¿e budowa sieci ¶wiat³owodowej, po wykonaniu dokumentacji, rozpocznie siê tak¿e jeszcze w roku 2003. Wykorzystamy w tym celu infrastrukturê trakcji tramwajowej i sieæ podziemn± - dodaje prezydent.\nZgodnie ze sprowadzonym ze Szwecji wzorem Centrum Informatycznego, do komunalnej, niekomercyjnej sieci pod³±czone zostan± - na pocz±tek - wszystkie szko³y i miejskie przedsiêbiorstwa.\nta a swistak siedzi i zawija je w te sreberka..............\noby to nie okaza³o siê kolejnym chwytem przed wyborami!!!!!!!!!!\nXXXX - dlaczego s±dzisz, ¿e ¶wistak... itd.?\nKampania wyborcza Prezydenta H. S³oniny trwa intensywnie. Jak z rêkawa sypie On swe osi±gniêcia, akurat przed wyborami. Nawet oficjalnie je¼dzi z elbl±sk± gawiedzi± na rowerze. A ponad 19 mln d³ugów ZBK? To nie istotne? Pani Piotrowska z innymi cz³onkami Zarz±du Miasta te¿ staruje w wyborach i nikt nie czuje siê odpowiedzialny za ten d³ug.\nSkoro Pan Prezydent S³onina chwali siê sukcesami w zarz±dzaniu miastem pragnê zapytaæ dlaczego tak niedolnie funkcjonuje rejestracja pojazdów gdzie trzy panie obs³uguj± dziennie 15 petentów. Konrad\nSwistak siedzi - calkiem trafne porownanie... Juz na poczatku nauki w tej szkole wiele mowiono o inwestycjach w studentow, inwestycjach miasta w szkole i odwrotnie. Tym czasem trzeba czyms napchac puscutka kielbaske wyborcza i PWSZ znowu temu celowi sluzy... Zastanawiam sie kiedy wreszcie ta szkola zacznie byc szkola a miasto miastem. Jakie miasto takie szkoly czy odwrotnie?\nnale¿y ¿ywiæ nadzieje, ¿e za x lat bêdzie mo¿liwo¶æ taniego pod³±czenia siê do sieci, która bêdzie mia³a wiêcej ni¿ 50KBps :)


Pora na porządki w QPR – Battlefront.pl\nStrona główna Klub QPR, Queens Park Rangers, Rynek transferowy QPR Pora na porządki w QPR\nPora na porządki w QPR\n25 listopada 2012 · by Tomasz Piętka · 13\nPo dwunastu meczach bez zwycięstwa QPR zdecydowało się zwolnić managera Marka Hughesa, który spędził na Loftus Road 10 miesięcy. Walijczyk zdołał utrzymać swój zespół w zeszłym sezonie Premier League zaledwie jednym punktem, jednak obiecywał, iż w kolejnej edycji rozgrywek taka sytuacja się już nie powtórzy. Mark pomimo 12 transferów w letnim oknie transferowym nie zdołał zmotywować swojej drużyny do zwycięstw czy chociażby dobrej gry. QPR zrezygnowało z usług Walijczyka dzień przed starciem z Manchesterem.\nChwilę później Rangersi ogłosili, iż nowym szkoleniowcem został Harry Redknapp, jednak drużynę w spotkaniu z Czerwonymi Diabłami poprowadzili jeszcze współpracownicy byłego managera Marka Hughesa. Pomimo porażki klubu 3:1 drużyna zaprezentowała się nieco lepiej niż w poprzednich spotkaniach obejmując nawet prowadzenie. Harry widząc czego brakuje w zespole rozpoczął już poszukiwania potencjalnych wzmocnień. Na liście życzeń Redknappa znalazł się były pomocnik Manchesteru United i Realu Madryt David Beckham. Anglik trenował pod okiem Harrego gdy ten był jeszcze szkoleniowcem w Tottenhamie i istnieje możliwość by obaj panowie spotkani się ponownie w jednym klubie. Redknapp nie powinien mieć większych problemów z przekonaniem właściciela klubu do zaoferowania kontraktu Beckhamowi, ponieważ już w zeszłym sezonie 37-letni pomocnik był jednym z celów transferowych Fernandesa.\n“Myślę, że dałby radę ponownie występować w Premier League.”\n“To fantastyczny zawodnik, trenował z Tottenhamem i to było naprawdę wspaniałe.”\nNowy szkoleniowiec QPR przygląda się także zawodnikom z innych formacji. Pewne jest to, iż Harry będzie starał się ściągnąć obrońcę Tottenhamu Michaela Dawsona. Dodatkowo Redknapp planuje także pozyskanie pomocnika Kogutów Scotta Parkera oraz napastnika Stoke Petera Croucha.\nPrzy okazji zapraszamy do głosowania w ankiecie na temat wpływu nowego szkoleniowca na drużynę. Przypominamy także, iż zwyczajowo do utrzymania w Premier League potrzeba około 40 punktów.\nKategorie: Klub QPR, Queens Park Rangers, Rynek transferowy QPR Tags: Anglia, Loftus Road, Piłka nożna, Premier League, QPR, Queens Park Rangers, Sport


Lista powiatów aktualizowana na bieżąco (09.10) + wytyczne dla gastronomii - Mobilne oprogramowanie sprzedażowe\n28 sierpnia, 2020 12 listopada, 2020 Anna Siwek 2029 Views 0 Comments covid-19 a gastronomia, epidemia koronawirusa a gastronomia, funkcjonowanie restauracji w czasie pandemii, gastronomia nowe przepisy covid, lista powiatów gastronomia, obostrzenia gastronomia\nZamieszczamy aktualizowaną na bieżąco listę powiatów podzielonych na czerwone i żółte strefy oraz spis obostrzeń, które obejmują gastronomię.\nAktualna lista powiatów\n8 października Ministerstwo Zdrowia poinformowało, że w związku z dużą liczbą nowych zakażeń w całej Polsce prowadza się obostrzenia z żółtych stref, z wyłączeniem powiatów należących do strefy czerwonej. W nich pojawią się zaostrzone obostrzenia, obejmujące m.in. gastronomię i godziny otwarcia lokali gastronomicznych.\nOd 10 października w strefie czerwonej znajdują się 32 powiaty i 6 miast:\nStrefa żółta obejmuje wszystkie pozostałe powiaty Polski. Obowiązuje w nich nakaz zasłaniania nosa i ust w przestrzeni publicznej – w sklepie, autobusie, ale także na ulicy. Z tego obowiązku zwolnione są jedynie osoby posiadające zaświadczenie lekarskie lub dokument, który potwierdza niepełnosprawność.\nLista powstaje na podstawie analiz dynamiki wzrostów zakażeń w ostatnich 14 dniach. Jeśli nowych zachorowań było w tym okresie powyżej 12 na 10 tys. mieszkańców, wtedy powiat trafia do czerwonej strefy, a jeśli między 6 a 12 na 10 tys., to do żółtej. Sytuację można śledzić rządowym portalu gov.pl, gdzie została zamieszczona lista powiatów z nowymi zasadami bezpieczeństwa.\nObostrzenia w poszczególnych strefach\nW lokalach gastronomicznych w całej Polsce obowiązuje ograniczenie 1 osoby na 4 m2.\nPonadto w strefie czerwonej lokale gastronomiczne będą mogły być otwarte w określonych godzinach – od 6:00 do 22:00, z wyjątkiem realizacji usług polegających na przygotowywaniu i podawaniu żywności na wynos lub jej przygotowywaniu i dostarczaniu.\nPoniżej załączamy wycinek informacji, podany w dokumencie “Regionalne obostrzenia związane ze wzrostem zakażeń dla wybranych powiatów”, który można pobrać na stronie gov.pl.\nGastronomia W lokalu i ogródku klienci muszą zakrywać usta i nos do czasu zajęcia przez nich miejsc, w których będą spożywali posiłki lub napoje. Obsługa zakrywa usta i nos. 1 osoba na 4 mkw\nStosuje się przepisy dotyczące kongresów,basenów, siłowni oraz działalności kulturalnej – jeśli taka jest świadczona w hotelu itp. Bez zmian Bez zmian\nWyłączenie z obowiązku np. ze względu na stan zdrowia. Wszędzie maski w przestrzeni publicznej Wszędzie maski w przestrzeni publicznej\nWesela Do 150 osób. Na weselu itp. dopuszcza się, żeby nie zakrywać ust i nosa. 50 osób (z wyjątkiem obsługi) 75 osób (z wyjątkiem obsługi)\n11 sierpnia na portalu gov.pl pojawiły się zmiany w dotychczasowych wytycznych dla poszczególnych branży. Poniżej prezentujemy fragment tabeli dostępnej na stronie gov.pl, pokazującej zmiany redakcyjne w wytycznych dla branży gastronomicznej, które zostały wprowadzone 11 sierpnia 2020 roku.\nObejmują one głównie zmniejszenie odległości stolików w restauracji, a także zmniejszenie dystansu osób stojących w kolejce i osób podejrzanych o zakażenie, oczekujących na transport.\nLp. Opublikowano dnia Jak było Jak jest\n9. 11.08.2020 Utrzymanie 2-metrowej odległości pomiędzy osobami stojącymi w kolejce, poprzez zastosowanie widocznych wskazówek (np. naklejki na podłodze lub stojące znaki). Utrzymanie 1.5-metrowej odległości pomiędzy osobami stojącymi w kolejce, poprzez zastosowanie widocznych wskazówek (np. naklejki na podłodze lub stojące znaki).\n10. 11.08.2020 Odległość między blatami stolików (od ich brzegów) powinna wynosić min. 2 m, zaś 1 m w przypadku oddzielenia stolików przegrodami o wysokości minimum 1 m (ponad blat stolika). Odległość między blatami stolików (od ich brzegów) powinna wynosić min. 1.5 m, zaś 1 m w przypadku oddzielenia stolików przegrodami o wysokości minimum 1 m (ponad blat stolika).\n11. 11.08.2020 W przypadku, gdy nie ma możliwości dedykowania pomieszczenia dla osoby podejrzanej o zakażenie, należy wydzielić miejsce, w którym osoba ta bezpiecznie poczeka na transport w odległości min 2 m od pozostałych osób. W przypadku, gdy nie ma możliwości dedykowania pomieszczenia dla osoby podejrzanej o zakażenie, należy wydzielić miejsce w którym osoba ta bezpiecznie poczeka na transport w odległości min 1.5 m od pozostałych osób.\nChoć sytuacja związana z koronawirusem trwa już dość długo, to nie należy bagatelizować wytycznych sanitarnych. Potencjalne zakażenie nie tylko jest niebezpieczne dla życia gości, ale również pracowników, a zgłoszony przypadek może wyłączyć funkcjonowanie lokalu na kilka dni. Pobierz naszą bezpłatną checklistę sanepid i dostosuj swój lokal do obowiązujących wytycznych. Materiał znajdziesz na dole artykułu.\nPlatforma DirectBistro i Virtual Menu– z nią sprawnie uruchomisz kanał sprzedaży online i w prosty sposób odeślesz klientów ze swoich social mediów do interaktywnego menu. Natomiast aplikacja na telefon pozwoli gościom przeglądać menu i zamawiać dania, przez zeskanowanie kodu QR przy stoliku.\n← Co pomogło sieci GringoBar przetrwać czas gastronomicznej kwarantanny?\nJesień w gastronomii – nowy materiał gotowy do pobrania! →\nCzy na pewno wiesz jak prowadzić konto na Facebooku?\n26 maja, 2016 Posbistro 0


Buty dla dzieci Nike Blazer Mid '77 (PSV) biało-czarne [DA4087-100] - butydlamalucha.pl\nNike Blazer Mid '77 (PSV) biało-czarne\nKod produktu: DA4087-100\nButy dla dzieci Nike Blazer Mid '77 (PSV) w kolorze biało-czarnym, wykonane z najwyższej jakości materiałów, zapewniających maksymalny komfort użytkowania. Podeszwa w butach dla dzieci Nike Blazer Mid '77 (PSV) zapewnia prawidłowy rozwój stopy dziecka.\nKolor: White/Black-Team Orange\nStyl retro i wygoda - buty, które stały się ikoną mody ulicznej.\nMały koszykarz może być królem parkietów w modelu Nike Blazer Mid '77. Średni kołnierz zapewnia stabilność i naturalnie dopasowuje się do małych stóp. Zapięcie na rzep ułatwia zakładanie i zdejmowanie butów, a wykonana z wytrzymałej gumy podeszwa zewnętrzna odpowiada za przyczepność i trwałość.


Qultura słowa: lutego 2016\n„Życie jest jak trąbka w orkiestrze jazzowej. Jeśli nic w nią nie tchniesz, nic z niej nie wyjdzie” – mawiał Louis Armstrong. Niestety w przypadku niektórych ludzi można odnieść wrażenie, że wyłącznie dają, poświęcają się, składają swoje marzenia w ofierze, a jednak nic nie wynagradza ich za takie postępowanie. Część z nich dale postępuje tak samo, kierując się wiarą w lepsze jutro i przekonaniem, że dobro powraca. Część natomiast coraz częściej odczuwa wątpliwości, a nawet frustrację, zaś ich dobroć zamienia się w obsesję, agresję, nienawiść do otoczenia.\nKtórą z tych postaw prezentują bohaterki wspaniałej powieści, której akcja rozgrywa się na malowniczej wyspie Blackberry Island, niedaleko Seattle? Przekonamy się o tym sięgając po książkę, w której przejrzeć się można, niczym w lustrze, która budzi emocje, wzrusza, motywuje do działania i przekonuje, jak pięknym uczuciem może być przyjaźń. Powieść „Trzy siostry” autorstwa Susan Mallery, opublikowana nakładem wydawnictwa HarperCollins, to – wbrew tytułowi – opowieść o trzech kobietach, których bynajmniej nie łączą więzy krwi oraz o trzech wiktoriańskich domach, stojących nad zatoką Puget. Każda z bohaterek jest inna, każda ma swoje tęsknoty, marzenia, każda też zmaga się ze swoimi demonami…\nCo robi kobieta, kiedy narzeczony porzuca ją w dniu ślubu, nie zjawiając się w kościele, zaś po upokorzeniu, na jakie ją naraził, tłumaczy się brakiem gotowości do małżeństwa? Jeśli uwzględnimy fakt, iż owa para była ze sobą dziesięć lat, zaś mężczyzna trzy tygodnie po zerwaniu poślubił w Las Vegas swoją recepcjonistkę nie dziwi fakt, iż podjęte przez opuszczoną kobietę decyzje, mogą być dość irracjonalne. Tak właśnie postrzega zachowanie Andi jej rodzina, nie znajdując wytłumaczenia dla przeprowadzki na małą wyspę, kupna zrujnowanego domu i planów otwarcia praktyki lekarskiej. Zresztą zachowanie kobiety zawsze było przedmiotem dyskusji i nieporozumień, bowiem lekarz pediatra wydaje się bliskim Andi zawodem mało ambitnym. Ona jednak kocha dzieci i nie ma zamiaru kierować się wytycznymi innych, chce wziąć sprawy w swoje ręce i z deklaracją trzymania się z dala od mężczyzn, usiłuje rozpocząć nowe, lepsze życie. Do czasu otwarcia własnego gabinetu planuje współpracować z miejscowym lekarzem, unikając również placu budowy, w jaki zmienił się jej dom. Nie znaczy to, że nie ma okazji podpatrywać wykonawcy remontu w pracy – Wade, jako przystojny wdowiec budzi emocje u płci pięknej na całej wyspie, nic zatem dziwnego, że również Andi poddaje się jego męskiemu urokowi. On jednak, w trosce o dobro nastoletniej córki, nie chce się z nikim wiązać. Dlatego też, kiedy romans z Andi zamienia się w coś poważniejszego, on zaczyna się wycofywać.\nBoston jest malarką, niezwykle utalentowaną i wrażliwą kobietą, dotkniętą wielką tragedią. Niedawno straciła dziecko – chory na serce, sześciomiesięczny synek zmarł na jej rękach, zaś ona nie potrafi się z tym pogodzić, uparcie odtwarzając jego postać na setkach obrazów i szkiców. Jej mąż, nie mogąc dotrzeć do Boston, nie mogąc cierpieć wraz z nią, swój ból koi coraz większymi dawkami alkoholu. Przynajmniej do momentu, kiedy prowadząc samochód pod wpływem, powoduje wypadek. To wydarzenie staje się kolejnym punktem przełomowym w związku pary, niestety nie poprawia on komunikacji pomiędzy małżonkami. Mimo iż kochają się, nie potrafią być już ze sobą, a cieniem na ich szczęściu staje się osobista tragedia, której nie potrafią przeżywać wspólnie.\nDeanna jest perfekcyjną żoną i matką pięciu wspaniałych córek. Ma najpiękniejszy dom, najpiękniejszy ogród i życie pozbawione wszelkich problemów… a przynajmniej robi wszystko, by inni tak myśleli. W rzeczywistości już dawno nie układa się jej w małżeństwie, zaś córki z każdym dniem czują do niej większą niechęć. Cierpiąca na syndrom dorosłego dziecka alkoholika oraz nerwice natręctw kobieta próbuje zachować kontrolę nad swoim życiem w sposób najgorszy z możliwych – pragnie kontrolować wszystkich członków rodziny. Niepostrzeżenie zmienia się w osobę, której nienawidzi z całego serca – w swoją matkę.\nTe trzy kobiety, które dzieli przeszłość, status zawodowy, marzenia, zaczyna łączyć więź przyjaźni, która dodaje im siłę, by podejmować działania zmierzające do poprawy swojego losu. Książka „Trzy siostry” to powieść pisana językiem emocji, w której znajdziemy nadzieję na lepsze jutro, moc wzruszeń, rodzące się uczucia oraz zmagania z własnym cierpieniem i z bolesnymi wspomnieniami z przeszłości. Każda z bohaterek ma swoją historię, w której możemy odnaleźć również i nasze opowieści, każda też chce kochać i być kochaną. Susan Mallery doskonale prowadzi akcję sprawiając, że głosy trzech kobiet są równie silne, zaś ich losy splatają się ze sobą, szczególnie w momentach kryzysów, kiedy to mogą być dla siebie wsparciem. Tym samym powieść stanowi nie tylko dowód na wielki talent autorki i jej zmysł obserwacji, ale też niesie ze sobą głębokie przesłanie pokazując, jak wielka jest siła rozmowy, jak ważna jest przyjaźń oraz odwaga, by wytyczać własne granice i realizować swoje marzenia. Lektura „Trzech sióstr” zostaje w pamięci, stanowiąc również wskazówkę odnośnie tego, jakimi zasadami kierować się możemy w swoim życiu i jak postępować, by spotkać na swojej drodze szczęście.\non lutego 29, 2016 2 komentarze:\nEtykiety: DDA, domy, emocje, lekarz, miłość, obyczaj, powieść, recenzja, recenzje, strata, śmierć\nNiedziela w Mysłowicach, czyli Centralne Muzeum Pożarnictwa\nDo Centralnego Muzeum Pożarnictwa w Mysłowicach wybierałam się już od dawna, ale dopiero dziś, w ostatni wolny weekend przed rozpoczęciem nowego semestru, udało mi się tam dotrzeć. I chociaż pogoda nie sprzyjała poznaniu całego miasta i eksplorowaniu uliczek, to niedziela na Szlaku Zabytków Techniki była niezwykle udana\nWycieczkę postanowiłam rozpocząć we wspomnianym muzeum – aby tam dojechać, najlepiej wysiąść na przystanku Brzęczkowice Słupna (autobus 35 z Sosnowca). Wystarczy kilka minut spaceru, by znaleźć się na terenie, gdzie nie tylko znajdziemy ponad 9 tys. eksponatów zgromadzonych w największym w kraju muzeum pojazdów i sprzętu pożarniczego oraz tradycji ochrony przeciwpożarowej, ale zyskamy również możliwość odwiedzin Muzeum Miasta Mysłowice.\nCentralne Muzeum Pożarnictwa przedstawia długą historię regionalnej straży pożarnej, sięgającą 146 lat wstecz. Wśród eksponatów znajdziemy m.in. najstarszą w Polsce sikawkę konną z 1717 r., kolekcje pojazdów bojowych, drabin, motopomp, mundurów z całego świata i hełmów oraz sztandarów. Nie brak również dokumentów i fotografii oraz prezentacji sylwetek ludzi zasłużonych dla polskiego pożarnictwa. Cennik biletów oraz informację zwiedzania można znaleźć na stronie Muzeum: www.cmp-muzeum.pl, ale warto dodać, że w niedziele wejście CMP jest bezpłatne.\nZespół Myslovitz fot.J.Gul\nZwiedzając Centralne Muzeum Pożarnictwa nie można nie zobaczyć ekspozycji Muzeum Miasta Mysłowice, które to mieści się w tym samym budynku. Muzeum to powstało w 2006 r., a w jego zbiorach znajdują się eksponaty dotyczące kultury materialnej, dziejów politycznych oraz gospodarczych, a także sztuki oraz tradycji i zwyczajów mieszkańców Mysłowic na przestrzeni wieków. Zobaczymy zarówno zabytki archeologiczne, które znaleziono podczas wykopalisk prowadzonych na ul. Grunwaldzkiej i na Rynku w latach 2001-2002 (m in. fragmenty naczyń, butelek, monety), jak i reprodukcje zdjęć (zdobiąca jedną ze ścian kolekcja złożona z 1700 archiwalnych zdjęć robi duże wrażenie). Wśród stałych eksponatów znajdują się również pamiątki po mysłowickich powstańcach oraz przedmioty związane z przemysłem, który od połowy XVIII wieku rozwijał się niezwykle dynamicznie. Aktualnie, w Muzeum można obejrzeć również wystawę dotyczącą XX lat KSRG.\nUdając się w kierunku centrum miasta nie mogłam powstrzymać się przed wstąpieniem na cmentarz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz do kościoła parafialnego – neogotyckiej budowli z czerwonej cegły z 75-metrową wieżą.\nPodziwiając kościół, nie sposób nie zauważyć również imponującego budynku sądu, postawione na planie litery E.\nNa ulicy Krakowskiej zwracają uwagę również pozostałe kamienice.\nWędrując ulicą Krakowską, natrafiłam na kolejne charakterystyczne miejsce na mapie Mysłowic – kapliczkę. Powstała ona w 1745 r., a jej fundatorem jest rodzina Jarlików, garncarzy, którzy dorobili się majątku. Dziś kapliczka, poświęcona przez metropolitę katowickiego, księdza arcybiskupa Damiana Zimonia, stała się symbolem patrona miasta Św. Jan Chrzciciela sprawującego pieczę nad Mysłowicami.\nPrzed powrotem zdołałam jedynie zobaczyć pomnik Augusta Hlonda, stojący na pl. Wolności. Postać prymasa Polski w latach 1946 – 1948 to 5-metrowy monument z czerwonego granitu, trzymający w rękach krzyż i arkusz pergaminu, będącego papieskim dokumentem powołującym diecezję katowicką. Jeszcze tylko szybkie zdjęcie budynku Rady Miejskiej i powrót do Sosnowca z mocnym postanowieniem, że to nie ostatnia moja wycieczka do Mysłowic.\non lutego 28, 2016 6 komentarzy:\nEtykiety: historia, Muzeum, podróż, podróże, pożar, wóz, wycieczka, wycieczki, wyprawa, zwiedzanie\nMOUSSE AU CHOCOLAT FACILE, czyli łatwy mus czekoladowy\nCzekolada to przysmak, który Tygrysy lubią najbardziej. Dla tych jednak, którzy (podobnie jak ja), rzadko wybierają jej tradycyjną postać, czyli tabliczkę, mam niezwykłą propozycję, która kusi i uwodzi – Mousse Au Chocolat Facile, czyli łatwy mus czekoladowy, inspirowany książką „Sekrety francuskiej kuchareczki”.\nWedług autorki pochodzenie tego musu jest niejasne, pewne jest natomiast, że został stworzony w XVIII wieku i można go znaleźć w dziewiętnastowiecznych książkach kucharskich.\n200 g posiekanej gorzkiej czekolady;\nPostaw rondel na małym ogniu i roztop czekoladę. Rób to powoli, regularnie mieszaj, żeby się nie przypaliła i nie przywarła do rondla. Zdejmij rondel z ognia.\nOddziel białka od żółtek. Powoli dodawaj żółtka do czekolady, za każdym razem dobrze mieszając.\nUbij białka na sztywno. Delikatnie wmieszaj białka do czekolady z jajkami.\nPrzelej do pucharków i odstaw przynajmniej na 4 godziny. Jedno jest pewne – dłużej z pewnością nie wytrzymasz!\nAutorka proponuje dodać do musu likieru lub mięty, dla mnie jednak mus jest idealny. Następnym razem pokryję jego powierzchnię gorzkim, dobrym kakao.\non lutego 27, 2016 6 komentarzy:\nEtykiety: czekolada, deser, desery, Francja, mus, słodkości, słodkość\nHarald Welzer "Samodzielne myślenie"\nTytuł: Samodzielne myślenie\n„Myślenie to najcięższa praca i pewno dlatego nie cieszy się zbytnią popularnością” – ten cytat nieznanego autora doskonale odzwierciedla postawę, jaką przyjmuje większość społeczeństwa. Zwalniając się z potrzeby myślenia, weryfikacji zasłyszanych prawd, kształtowania własnych sądów i opinii, stajemy się ofiarami manipulacji, dajemy sobie wmówić potrzeby i stany, których w istocie nie odczuwamy, dajemy złapać się w pułapkę konsumpcjonizmu. Stajemy się bezwolnymi, zewnątrzsterowalnymi lalkami, które poddają się woli innych.\nO tym, jakim przełomem może stać się samodzielne myślenie i jak bardzo może zmienić się świat, kiedy nareszcie zaczniemy spostrzegać konsekwencje szalonej pogoni za tym, by mieć więcej, pisze Harald Welzer, niemiecki psycholog społeczny i wykładowca akademicki. Jego książka „Samodzielne myślenie”, opublikowana nakładem wydawnictwa Dobra Literatura, to jedna z tych pozycji naukowych, której specjalistyczny język nie stanowi bariery w jej odbiorze, a wręcz przeciwnie – publikację tę czyta się niczym najbardziej fascynującą powieść. Lektura skłania nie tylko do samodzielnego myślenia, ale przede wszystkim do zmiany postaw, do zastanowienia się, czy w takim tempie eksploatacji naszego otoczenia, pozostanie nam jeszcze jakaś alternatywa…\nJak sam autor zauważa, jego celem jest uwolnienie społeczeństwa z ograniczeń percepcji wpływających na postrzeganie, „uleczenie” z „myślenia tunelowego”. Tytuł książki stanowi nawiązanie do kantowskiego programu „wyjścia człowieka z zawinionej przez niego niedojrzałości”, aby jednak ten proces mógł się dokonać, konieczne jest używanie naszego mózgu, samodzielne myślenie. To jednak nie wszystko, bowiem proces destrukcji naszej planety już się dokonuje. Jedynym sposobem na powstrzymanie dalszego brnięcia w ślepą uliczkę, jest zmiana kierunku.\n„Książka ta opowiada o tym, jak można znaleźć wyjścia z tego tunelu – zarówno regularne wyjścia awaryjne, jak i wąskie szpary, dziury i prześwity, które dadzą się poszerzyć i rozbudować do formy prawdziwych wyjść” – pisze Welzer, zanim jednak pokaże te drogi, zmusza nas do weryfikacji swojego spojrzenia na świat i swojego zachowania. Im więcej czytelników sięgnie po książkę, tym szerszy wymiar będzie miała ta zmiana, ale jedno jest pewne - proces modyfikacji postaw należy rozpocząć od siebie. I tak, idąc tym tropem, zgłębiając kolejne rozdziały książki, warto zastanowić się nad stosowaną przez człowieka gospodarką rabunkową, intensywnością, z jaką współczesna cywilizacja eksploatuje dostępne zasoby nie zastanawiając się nad ich ograniczonością.\nZaczynamy zdawać sobie ponadto sprawę, że nasz współczesny świat, jest tak naprawdę światem produktów jednorazowych, zaś nasze domy przepełnione są przedmiotami, których nikt już nie odziedziczy. Ich zepsucie się jest równoznaczne z wyrzuceniem i poszukiwaniem nowego produktu, napędzamy zatem obroty sklepom, które z tej ulotności rzeczy materialnych czerpią ogromne zyski. Autor używa nawet określenia „ikeizacja świata” podkreślając ryzyko katastrofy ekologicznej z tym trendem związanej.\nWelzer porusza niemal wszystkie tematy obecne w naszym życiu, snując rozważania na temat nauki, moralizacji rynku i marnotrawieniu zakupionych produktów (braku sensu dokonywania zakupów „na zapas”). Przybliża nam historię ruchu ekologicznego i porusza temat integracji poprzez różnice, a nie homogeniczność. W niezwykle interesującym rozdziale o przyszłej sztuce życia zauważa, że priorytetem powinna stać się koncentracja na inteligencji społecznej i na wykorzystywaniu, nie zaś na pomnażaniu rzeczy. To zaledwie kilka z wielu aspektów nowego postrzegania rzeczywistości, z wielu bodźców skłaniających nas do aktywności nie tylko na polu myślenia, ale również działania.\nKsiążka „Samodzielne myślenie” polecana jest nie tylko psychologom, socjologom czy filozofom, powinna stać się bowiem obowiązkową lekturą każdego świadomego obywatela. Zrównoważona nowoczesność, do której namawia nas autor, negacja biznesowego modelu korporacji, których działanie prowadzi do niszczenia zasobów, własne zachowania wobec pokus, jakie niesie ze sobą konsumpcjonizm – to kwestie wymagające głębokiego przemyślenia, ale nasz stosunek do nich, może być jednocześnie odpowiedzią na pytanie, jak znaleźć wyjście z tej pułapki…\non lutego 26, 2016 2 komentarze:\nEtykiety: ekologia, globalizm, konsumpcjonizm, korporacje, myślenie, recenzja, recenzje\nTomasz Mackiewicz "Spowiedź"\n„Cholerna zagadka owinięta w pieprzoną tajemnicę, wewnątrz zasranej enigmy” – tymi słowami można określić niejedno śledztwo sprzed lat, które do dnia dzisiejszego nie doczekało się rozwiązania. Wszystkie tajemnicze zaginięcia, zwłoki, które nie mogą już zdradzić swojego oprawcy intrygują, a jednocześnie budzą pewna obawę. W końcu po ulicach wciąż chodzą osoby, które dopuściły się tych zbrodni i tylko splot różnych okoliczności, perfekcja w działaniu przestępców, a także niekompetencja śledczych sprawiła, że nie zostali oni zdemaskowani. I choć mówi się, że nie ma zbrodni doskonałej, to liczne śledztwa, zamknięte z powodu niewykrycia sprawców, wydają się zadawać kłam tym słowom.\nTak naprawdę w winę Czarneckiego nie wierzy nikt, wszyscy bowiem kojarzą go z niezwykle stanowczym i oddanym posłudze kapłańskiej mężczyzną, a choć pojawiły się plotki o jego romansie z Krajewską, to szybko zaprzestano ich powtarzania. Bardziej wiarygodne wydają się być podejrzenia o współpracę księdza z SB szczególnie w świetle wydarzeń rozgrywających się w latach 80. Czy jednak kolaboracja ze służbami mogła stać się podwaliną współcześnie popełnionego morderstwa? Tego właśnie próbuje dowiedzieć się Olga, przy pomocy lokalnego dziennikarza – freelancera, Rafała Grabowskiego.\nTym razem prowadzone przez dziewczynę śledztwo postawi ją przed wielkim wyzwaniem, zmusi do konfabulacji, do odgrywania ról, a przede wszystkim do ochrony życia. Okazuje się bowiem, że z podobnym zamiarem – odkrycia prawdziwej tożsamości mordercy matki i zrozumienia, co tak naprawdę wydarzyło się w noc morderstwa – do Ogrodów przybyła Edyta Krajewska. Dziwnym trafem, zaledwie kilka dni po przyjeździe znaleziono ją w łazience z pętlą na szyi, zaś jej samobójstwo stało się kolejną już zagadką do rozwiązania. Jak zatem poradzi sobie Olga, skoro nawet Edycie nie udało się dociec prawdy? A może odkryła ją i dlatego zginęła? Czy ksiądz pokroju Czarneckiego rzeczywiście mógł w przypływie szaleństwa zabić swoją przyjaciółkę a następnie zastrzelić się? Pytania mnożą się wraz z kolejnymi wydarzeniami opisanymi na łamach książki, z każdą chwilą robi się też coraz bardziej niebezpiecznie i tajemniczo.\nWłamanie do domu, w którym przebywa Olga, próba zabójstwa Rafała, zagadkowe zdjęcie z 1945 roku, artykuł w prasie dotyczący morderstwa, jakie ponad siedemdziesiąt lat temu miało miejsce w Ogrodach, notatki ze spowiedzi parafian, pieczołowicie sporządzane przez Czarneckiego – w jaki sposób to wszystko się łączy ze sobą? Na to pytanie znajdziemy odpowiedź oddając się lekturze powieści „Spowiedź”, która bulwersuje, wytrąca z równowagi, zmusza do nieustannej analizy dostępnych danych oraz do poszukiwania powiązań pomiędzy nimi. W tym dochodzeniu do prawdy sięgamy do czasów powojennych, by powrócić do teraźniejszości i wreszcie móc wskazać winnego. Mackiewicz, w swoim udanym debiucie, igra z nami, podsuwając nam nowe tropy, potencjalnych sprawców, zapędzając w ślepe zaułki. Tej morderczej łamigłówce towarzyszy niezwykła lekkość, z jaką autor kreśli rzeczywistość i sylwetki swoich bohaterów, wśród których zdecydowanie na pierwszy plan wysuwa się Olga – zacięta, nieustępliwa i ciekawa prawdy choć wyalienowana kobieta. Czy uda jej się odkryć tożsamość mordercy, zanim on dopadnie ją? Przekonajmy się…\non lutego 26, 2016 4 komentarze:\nEtykiety: kolaborant, kryminał, ksiądz, morderstwo, powieść, recenzja, recenzje, SB, służby, wojna, zdrajca\nMarta Pawlikowska-Olszta „Skuteczny menedżer. Czego nie uczą w szkole o zarządzaniu ludźmi”\nTytuł: Skuteczny menedżer. Czego nie uczą w szkole o zarządzaniu ludźmi\nWydawnictwo: Edgard (Samo sedno)\nPracownicy są dziś uważani za jeden z najistotniejszych zasobów organizacji. Zmieniające się warunki społeczno-gospodarcze, przemiany, jakie zachodzą w otoczeniu oraz zwiększająca się konkurencyjność przedsiębiorstw pociągają za sobą również zmiany w zarządzaniu tymi zasobami, a także konieczność nieustannego rozwoju. Doskonalenie (w tym samodoskonalenie) zawodowe obejmuje nie tylko kompetencje dotyczące merytorycznych kwestii, ale również umiejętności komunikacyjnych, zarządzania sobą w czasie, właściwej priorytetyzacji zadań. Zrozumiałym jest, że zwiększone wymagania wobec pracowników są równoznaczne, z większymi oczekiwaniami wobec menedżerów. Dlatego też nieustannie powinni oni poszerzać zasób swojej wiedzy, uczestniczyć w szkoleniach, śledzić kariery osób, które są ich mentorami, a także sięgać po fachową literaturę, dzięki której tworzyć będą podwaliny pod realizacje nowych zadań w praktyce biznesowej.\nJedną z takich pozycji, adresowanych szczególnie do osób, które dopiero od niedawna sprawują funkcje kierownicze, jest książka autorstwa Marty Pawlikowskiej-Olszty. Opublikowany nakładem wydawnictwa Edgard poradnik „Skuteczny menedżer. Czego nie uczą w szkole o zarządzaniu ludźmi”, to zbiór informacji oraz ćwiczeń, pomagających w zgłębieniu tematów związanych z realizacją zadań warunkowanych zajmowaną pozycją, ale także zawierający wiele przydatnych wskazówek, możliwych do wykorzystania również przez szeregowych pracowników w środowisku zawodowym oraz w życiu codziennym, poza organizacją.\nAutorka, psycholog pracy i organizacji, w kolejnych rozdziałach wprowadza nas w tajniki zarządzania zasobami ludzkimi oraz efektywnego organizowania pracy przekonując równocześnie, że praktyczne wskazówki z zakresu zzl znajdują zastosowanie w każdych warunkach i mogą stać się uniwersalnym zestawem narzędzi, pomagających sprawować funkcje kierownicze. Książka składa się z dwóch części, z czego pierwsza stanowi niezwykle cenne źródło wiedzy dotyczącej podstaw zarządzania kadrami. Znajdziemy tu treści związane z podstawowymi prawami psychologii, regułach wpływu społecznego w zarządzaniu, motywacji, kompetencji efektywnego menedżera czy zarządzaniu sobą w czasie. Nauczymy się także bronić przed manipulacją, budować organizację uczącą się, a także radzić sobie ze stresującymi sytuacjami.\nCzęść druga obejmuje kwestie praktyczne – autorka zawarła tu wiele wskazówek dotyczących procesów zarządzania ludźmi, począwszy od budowy zespołu po budowanie wizerunku menedżera. Pawlikowska-Olszta tłumaczy, w jaki sposób udzielać konstruktywnej informacji zwrotnej oraz pokazuje, w jaki sposób planować zadania i nadawać im priorytety. Dowiemy się także, jak przygotować skuteczny proces rekrutacji, jak rozwijać potencjał pracowników i wybierać dobre szkolenia, a także jak minimalizować ryzyko konieczności rozstania się z pracownikiem, a jeśli już do tego dojdzie – jak zgodnie z prawem rozwiązać umowę o pracę oraz w jaki sposób można pomóc zwalnianej osobie.\nWszystkie treści zawarte w książce „Skuteczny menedżer” zostały uzupełnione o liczne przykłady, wskazówki, a także ćwiczenia, które warto wykonać, by w praktyce sprawdzić przyswojone wiadomości, by móc doskonalić siebie w działaniu. To wszystko sprawia, że książka Marty Pawlikowskiej-Olszty jest pozycją wartą uwagi, która pomoże odnaleźć się na nowym, kierowniczym stanowisku, ale też doskonalić swoje umiejętności niezależnie od pełnionej funkcji. Autorefleksja, analiza swojego potencjału, wykonanie zawartych w poradniku ćwiczeń pozwala nam lepiej zrozumieć siebie, pracować nad słabymi stronami i eliminacją zagrożeń, wzmacniać nasze atuty, stawać się nie tylko lepszym menedżerem, ale i lepszym człowiekiem, który doskonale odnajduje się w pełnionej przez siebie roli.\non lutego 22, 2016 Brak komentarzy:\nEtykiety: kadra szkolenia, motywacja, motywowania, recenzja, recenzje, rekrutacja, rozwój, zarządzanie, zasoby, zespół, zzl\nGreg Jenner „Milion lat w jeden dzień”\n„Czterdzieści lat minęło jak jeden dzień (…) Czterdzieści lat minęło, odeszło w cień, i nigdy już nie wróci, rób, co chcesz” – nucił Andrzej Rosiewicz, ujmując w słowa tej piosenki nieubłagany upływ i naturę czasu. Patrząc jednak globalnie na ludzkość, na jej historię, aż chce się zanucić „Milion lat minęło…”, zaś każdy pojedynczy rok odcisnął swoje piętno na latach. Ewolucja (a nawet rewolucja) wpisana jest w dzieje Ziemi, zaś wszystko co nas otacza ulegało na przestrzeni minionych lat metamorfozie. Pojawiały się pomysły, idee, pierwsze próby organizacji rzeczywistości w określony sposób, udoskonalenia, a wszystko to po to, byśmy dziś mogli obudzić się na dźwięk budzika w naszym smartfonie, napić się kawy z ekspresu oraz zjeść płatki z mlekiem, które wyciągamy z inteligentnej lodówki, pilnującej na nas nawet daty przydatności do spożycia poszczególnych produktów.\nO naturze i historii rzeczy i konsekwencjach związanych z rozwojem ludzkości inspirująco oraz porywająco pisze Greg Jenner, konsultant historyczny, który pozwala nam delektować się licznymi ciekawostkami związanymi z otaczającą nas rzeczywistością i jej materialnym aspektem. Książkę „Milion lat w jeden dzień. Fascynująca historia życia codziennego od jaskini do globalnej wioski”, opublikowaną nakładem wydawnictwa PWN można traktować jak flirt z nauką, choć czyta się ją jak najlepszą powieść. Zachwycą się nią osoby ciekawe świata, o otwartych umysłach, które swoimi pytaniami, zainteresowaniami i naturalnym dążeniem do rozwoju dają wyraz swojej nieskrępowanej fascynacji życiem.\nAutor nie zajmuje się tu wydarzeniami czy postaciami, które znaleźć możemy w każdej encyklopedii historii, ale raczy nas prawdziwymi, rzadkimi delicjami, odsłaniając przed nami kulisy powstawania rzeczy codziennego użytku, wspomagających bądź też warunkujących nasze rytuały. Zagłębimy się zatem w rozważaniach dotyczących czasu i najstarszego znanego kalendarza, a także dwunastkowego systemu liczbowego, poznamy nawet zwyczaje Benjamina Franklina, który dokonał prawdziwego odkrycia, że „Słońce wstaje o świcie!”. Niezwykle fascynujący jest rozdział poświęcony … miejscu do którego - jak mawiają - król chodzi sam, czyli toalecie. Poznamy zatem etymologię słowa „toaleta”, dowiemy się, jakie warunki sanitarne panowały w epoce kamienia łupanego i jak rozwijały się sieci kanalizacyjne w różnych rejonach globu na przestrzeni wieków. Prześledzimy nawet dzieje papieru toaletowego, bez którego już nawet nie wyobrażamy sobie wizyty w ustępie.\nSzykując sobie śniadanie będziemy mogli oddać się chwili refleksji na temat porannych zwyczajów żywieniowych, powstania lodówki, której obecność w kuchni jeszcze stosunkowo niedawno wcale nie była tak oczywista, dowiemy się także, co wspólnego mają tak lubiane przez nas płatki śniadaniowe z …masturbacją. To tylko kilka z przytoczonych zagadnień poruszanych w książce, a każda z poruszanych przez autora kwestii budzi zdumienie, a nierzadko również uśmiech.\nWszystkie te ciekawostki dotyczące puszek, prysznica, telefonów sieci społecznościowych czy wina budzą w nas wielki apetyt na wiedzę i na jej pogłębianie, a także pragnienie sięgania po takie książki, napisane ze swadą i poczuciem humoru. Jakże inaczej wyglądałaby nauka historii, chemii, biologii czy innych przedmiotów, gdyby to Greg Jenner pisał podręczniki!\nWłaśnie ten styl pisania, struktura publikacji, dzięki której możemy poznać przedmioty współtowarzyszące naszym nawykom, wyznaczające etapy dnia codziennego, a także jej porywająca treść sprawia, że książkę „Milion lat w jeden dzień” pochłania się łapczywie, zaś umieszczone w niej historię zapadają w pamięć. Co więcej, po lekturze pojawia się gwarantowana okazja do zabłyśnięcia w towarzystwie, szczególnie jeśli przy stole przytoczymy historię sztućców czy samogonu (tematów kloacznych radziłabym jednak unikać)!\non lutego 20, 2016 2 komentarze:\nEtykiety: ciekawostki, ewolucja, historia, przedmioty, recenzja, recenzje, rewolucja, smartfon, technologia, zwyczaje\nTytuł: Afgańska perła\n„Chyba wszyscy nosimy w sobie część historii naszych przodków” – te słowa doskonale oddają charakter naszego istnienia oraz fakt, że każdy z nas jest sumą istnień naszych przodków. Zapisana w genach historia rodu niekiedy lubi się powtarzać, zaś dziedziczenie jest jednym z wspanialszych osiągnięć natury. Czy jednak można upodobnić się do przodka tak, by powtórzyć jego historię? By przeszłość w zdumiewający sposób splatała się z teraźniejszością?\nOkazuje się, że tak, zaś opowieść, którą snuje w swojej spektakularnej książce Nadia Hashimi, jest tego najlepszym dowodem. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Kobiecego powieść „Afgańska Perła” to piękny przykład marzeń, do spełnienia których dąży się pomimo przeciwności losu, a jednocześnie wstrząsającą historia kobiet żyjących w krajach islamskich, gdzie mimo upływu czasu, bezwzględne traktowanie płci pięknej i uprzywilejowana pozycja mężczyzn nie zmieniły się zupełnie. Powieść adresowana jest do tych wszystkich czytelników, którzy cenią sobie wysoką jakość, którzy lubią literaturę społecznie zaangażowaną, przybliżającą obce kultury i tradycje, a przy tym znamionującą doskonałe poczucie stylu autorki i mistrzowskie władanie przez nią piórem.\nAutorka przybliża nam historię dwóch kobiet połączonych więzami krwi, a jednocześnie rozdzielonych czasami, w których przyszło im żyć. Opowieść o Rahimie i jej prababce Szekibie wywołuje zrozumiały protest wobec panujących w Afganistanie zwyczajów, ale i podziw dla niezwykłej determinacji bohaterek. Rahimę poznajemy w przełomowym dla niej okresie życia, kiedy to z dziewczynki przeistacza się w … młodego chłopca. Przenosimy się do Kabulu roku 2007 r., gdzie mieszka dziewięcioletnia Rahima, jedna z pięciu córek w domu. Brak syna to ujma na honorze rodu, a przy tym ogromny kłopot związany z ochroną dziewcząt przez niechcianymi zalotami mężczyzn. Cała odpowiedzialność za losy córek spoczywa na matce Rahimy, bowiem ojciec, żołnierz Abdula Chaliqa, już dawno pogrążył się w narkotykowym amoku. Opary opium, w które hojnie wyposażał swoich bojowników dowódca, zupełnie zmieniły mężczyznę, czyniąc go pośmiewiskiem otoczenia, człowiekiem gwałtownym i nieprzewidywalnym, który nie jest w stanie przejąć na swoje barki ciążącej odpowiedzialności za los córek i domowy budżet.\nZainteresowanie starszymi córkami skłania matkę dziewczynek, do podjęcia niezwykle odważnej, ale i kontrowersyjnej decyzji. Zgodnie ze starą tradycją, Rahima staje się Rahimem – „bacza posz”, czyli dziewczynką, którą traktuje się jak chłopca. Ta niezwykła metamorfoza oznacza nie tylko obcięcie włosów czy zmianę ubioru, ale daje Rahimie niezwykłą swobodę, dzięki której może ona nie tylko podjąć pracę w sklepie agi Barakzaja, ale i przyjaźnić się z chłopcami i uczęszczać z nimi do szkoły. Taka sytuacja nie może jednak trwać wiecznie …\nRahima, stając się chłopcem, powtórzyła niejako scenariusz życia swojej prababki Szekiby, o której tak fascynująco opowiada ciotka dziewczynki. Przodkini, o twarzy zniekształconej przez wrzątek, który wylała na siebie w dzieciństwie, jest traktowana w swojej wiosce jak potwór. Chroniona przez rodziców, prawdziwego bólu zaznaje jednak dopiero po ich śmierci, kiedy to przygarnięta przez babkę staje się służącą jej synów i synowych. Wyśmiewana, traktowana niczym zwierzę pociągowe, zostaje w końcu użyta jako forma rozliczenia, spłaty długów zaciągniętych u Azizullaha, lokalnego biznesmena. Ziemia jej ojca zostaje podzielona pomiędzy braci, zaś ona sama – mimo przysługującego jej prawa – nie ma szans na odzyskanie tytułu własności. Co więcej, zainteresowanie przysługującymi jej prawami, a także pomówienia ciotek, wzbudzają strach przed Szekibą i rzekomym skandalem, który jej obecność mogłaby wywołać. Okazją do rozwiązania problemów okazuje się być wizyta króla Habibullaha, który poszukuje kobiet-mężczyzn strzegących swojego haremu. Szekiba staje się zatem Szekibem …\nJak zakończy się ta wspaniała opowieść? Jaka przyszłość czeka dwie kobiety, rozdzielone czasem, ale kroczące tą samą drogą? Na te pytania odpowiada Nadia Hashimi w książce o niezwykłej odwadze, wytrzymałości, harcie ducha, ale przede wszystkim o marzeniach. To również opowieść o nierównym traktowaniu kobiet i mężczyzn, o upokorzeniu, jakiego doświadczają wszystkie przedstawicielki płci pięknej, o obowiązkach na nie nałożonych oraz odmawianiu im prawa do walki o swoje życie, swoje własne ja. Książka, w której wyraźnie na pierwszy plan wysuwają się niezwykłe bohaterki, Szekiba oraz Rahima to piękna, ale i pełna emocji opowieść o życiu i kulturze, której do końca my, wolne Europejki nie jesteśmy w stanie zrozumieć, a tym bardziej zgodzić się z pewnymi jej aspektami. Znajdziemy tu niezwykły klimat Afganistanu i domów przeciętnych obywateli, królewskich pałaców, znajdziemy hierarchiczny porządek rodów oraz problemy nękające kraj wczoraj i dziś. To wszystko sprawia, że „Afgańska perła” jest spektakularnym debiutem autorki, zaś moc przekazu tej powieści pozwala mieć nadzieję, że o Nadii Hashimi jeszcze nie raz usłyszymy…\non lutego 19, 2016 3 komentarze:\nEtykiety: Aganistan, harek, islam, Kabul, powieść, recenzja, recenzje, władza, wról\nWernisaż wystawy „Trójkąt w kole. Marka Sosnowiec”\nWczorajszy wieczór miałam przyjemność spędzić w Pałacu Schoena w Sosnowcu, gdzie miał miejsce wernisaż wystawy „Trójkąt w kole. Marka Sosnowiec”. Podczas tego wydarzenia zaprezentowane zostały największe osiągnięcia sosnowieckiego przemysłu – zarówno wyprodukowane na terenie miasta przedmioty, jak i liczne fotografie, plany i pamiątki związane z działającymi na przestrzeni XIX i XX w. firmami.\nBogactwo eksponatów Muzeum zawdzięcza nie tylko własnym odkryciom, ale i aktywności oraz uczynności obywateli miasta, którzy chętnie przekazali na potrzeby wystawy wiele przedmiotów, budzących sentyment i pozwalających na powrót do przeszłości.\non lutego 19, 2016 2 komentarze:\nEtykiety: dom, domowo, lifestyle, marka, przedsiębiorczość, przedsiębiorstwo, Sosnowiec, wernisaż, wydarzenia, wydarzenie, wystawa\nKrzysztof Piotr Łabenda "Kleszcz "\n„Polityka (…). Liczy się cel ostateczny, wizerunek, a ty masz szansę na coś wielkiego. Takie bzdury jak prawda nie mają tu znaczenia” – te słowa, choć bulwersujące, mogłoby wypowiedzieć wielu polityków i to z każdej opcji. Kto jednak jest ich autorem tym razem? Zanim się o tym przekonamy, musimy być świadomi iż wkraczamy w bagno, bowiem trudno inaczej nazwać świat, w którym liczą się wyłącznie pozory, w którym dla osobistych korzyści poświęca się najbliższe osoby, w którym żądza władzy determinuje wszystkie kolejne kroki, przyćmiewając umysł, odbierając zdrowy rozsądek.\nKsiążka, która traktuje o tej brudnej grze, jaką jest polityka, powstała w doskonałym momencie, bowiem na jej stronach znajdziemy odzwierciedlenie wszystkich tych absurdów, którymi mamy obecnie do czynienia na szczytach władzy. I choć autor książki „Kleszcz”, Krzysztof Piotr Łabenda, zarzeka się, iż wszelkie podobieństwo do realnych postaci jest przypadkowe, to jednak nie sposób jest powstrzymać się od identyfikacji kolejnych bohaterów – sprzedawczyków, ogarniętych manią wielkości braci, wszechobecnych popleczników każdej z opcji czy ogarniętych pożądaniem sprawców seks-afer. Nad tym wszystkim góruje martyrologiczna historia pewnego wypadku, za który odpowiedzialny jest …\nNo właśnie, aby poznać winnego katastrofy samolotu, w której zginęli najważniejsi prominenci w kraju, z prezydentem Aleksandrem Warszawskim włącznie, musimy sięgnąć po opublikowaną nakładem wydawnictwa Psychoskok książkę, zaliczaną do gatunku political fiction (a może nawet reality show). Publikacja jest adresowana do tych czytelników, którzy są otwarci na prawdę, którzy nie należą do wiernych wyznawców jedynej i słusznej opcji politycznej, którzy mają dystans zarówno do siebie, jak i do otaczającej nas rzeczywistości.\nAutor przedstawia nam tytułowego Kleszcza, czyli Józefa Zybertowicza, syna „Trupiarza” i Inkwizytora Sądu Białej Róży. To człowiek całkowicie oddany Partii Pobożnych i Sprawiedliwych, niezwykle aktywny zawodowo z powodu prężnie działających Oddziałów Wzmożonego Wspierania Prawa, które każdego niemal dnia dokonują nowych zatrzymań. Tym razem przed sądem stanąć ma znany z poprzednich książek autora Piotr Bonerski, który popełnił jeden z najcięższych grzechów w kraju – odważył się mieć swoje zdanie i nie było ono zbieżne z interesem aparatu władzy. Zanim jednak dowiemy się, jakie wydarzenia doprowadziły go przed oblicze Inkwizytora, poznamy losy samego Józefa Zybertowicza i jego drogę do kariery.\nKleszcz urodził się z pewnym defektem anatomicznym, który stał się źródłem jego upokorzeń i cierpienia w kolejnych latach. Nie pomagał fakt, iż oprócz małego penisa, był chłopcem wycofanym i nieufnym, ignorowanym przez dzieci oraz nielubianym przez nauczycieli. Samobójcza śmierć ojca również go stygmatyzowała, zaś samotnie wychowująca syna matka nie była w stanie wyrwać go z jego apatii i własnego świata, w którym dorastał. Z każdym rokiem rosło w nim przekonanie o tym, że przyjdzie dzień, w którym objawi swoją wielkość światu. Z każdym rokiem rosła też nienawiść do otoczenia, w tym do pięknej Małgorzaty, córki pułkownika Służby Bezpieczeństwa, która niegdyś odrzuciła jego zakamuflowane zaloty.\nJesteśmy świadkami szkolnych niepowodzeń Kleszcza, wraz z nim przygotowujemy się do zawodu stoczniowca, obserwujemy jego pracę oraz uczestniczymy w tragicznych wydarzeniach z czerwca 1980, kiedy to groźny wybuch uśmiercił w stoczni osiemnaście osób. Próba zakamuflowania tego wypadku i brak konsekwencji wobec winnych śmierci wznieca w sercu Kleszcza bunt, szybko zduszony przez funkcjonariuszy SB.\nW jaki jednak sposób osoba Kleszcza wiąże się z Aleksandrem Warszawskim oraz jego bratem Mirosławem, jaką rolę w tajemniczym wypadku odgrywa nieocenione źródło informacji w osobie Antoniego Koszona, a także o tym, kto i dlaczego boi się Partii Obywatelskiej z Romualdem Zębem na czele dowiemy się z lektury książki „Kleszcz”. Książki kontrowersyjnej, której autorstwo z pewnością łamie Kodeks Prostego Prawa i nie zostałoby rozgrzeszone oraz potwierdzone wpisem do Karty Parafialnej.\nKrzysztof Piotr Łabenda oferuje nam prawdziwy rollercoaster, tak bowiem jawi się świat polityki, w który władza jest obiektem pożądania wartym każdej ceny i każdego poświęcenia – nawet życia. Wątki polityczne przeplatają się tu z obyczajowymi, również Piotr i Małgorzata odciskają swój ślad na kartach historii, zaś zakończenie pozwala mieć nadzieję, że jeszcze o nich usłyszymy. Na uwagę zasługują przede wszystkim wyraziste postacie bohaterów, chciałoby się powiedzieć – karykatury osób z pierwszych stron gazet, obawiam się jednak, że są to raczej wierne portrety ludzi, o których można powiedzieć wszystko tylko nie to, że są godni zaufania. Skomplikowana intryga, nieczyste zagrania polityczne, rządy terroru, który mimo zmiany opcji zmienia tylko formę – to wszystko czyni książkę „Kleszcz” godną uwagi szczególnie tych czytelników, którzy lubują się w politycznych dysputach i aktywnie śledzą sejmowe zapasy w błocie i przysłowiowe rzucanie mięsem. Kończąc książkę chciałoby się jednak zanucić: „tylko kota, kota brak…”.\non lutego 18, 2016 3 komentarze:\nEtykiety: bliźniacy, bracia, katastrofa, książka, partia, polityka, recenzja, recenzje, rządy, rządzić, wybory\nMałgorzata Biegańska-Hendryk „Co jest, kocie? Wszystko, co musisz wiedzieć, aby zrozumieć swojego kota!”\nTytuł: Co jest, kocie? Wszystko, co musisz wiedzieć, aby zrozumieć swojego kota!\n„Aby mieć właściwe spojrzenie na własną pozycję w życiu, człowiek powinien posiadać psa, który będzie go uwielbiał, i kota, który będzie go ignorował” – te słowa, które wypowiedział Bruce Derek z pewnością wydawać się będą wielu właścicielom mruczków niezwykle adekwatne do sytuacji. Ci niezwykli indywidualiści na czterech łapach to przykład na to, że człowiek nie ma monopolu na wymuszenie absolutnego posłuszeństwa. W tym związku, to kot daje wyraz swoim nastrojom, koryguje nasze zachowania i – czy nam się to podoba czy nie – to on dobiera sobie towarzystwo i czyni nam zaszczyt, że możemy w jego pobliżu przebywać.\nO tym, kim tak naprawdę jest kot, jaka jest jego natura, jakie zachowania należy zrozumieć i zaakceptować, a jakie próbować zmienić, jak rozmawiać z kotem i na jakie niepokojące objawy zwracać uwagę dowiemy się z lektury wspaniałej i niezwykle cennej książki „Co jest, kocie? Wszystko, co musisz wiedzieć, aby zrozumieć swojego kota!”. Opublikowany nakładem Wydawnictwa Edgard poradnik autorstwa Małgorzaty Biegańskiej-Hendryk, kociej behawiorystki i wolontariuszki Fundacji Kocie Życie, to pozycja niezbędna każdemu miłośnikowi i wielbicielowi kota (a tym bardziej kotów), a także wszystkim tym osobom, które zastanawiają się nad adopcją tego niezależnego i dumnego zwierzaka. Lektura książki pozwala nam lepiej rozumieć czworonożnego przyjaciela, sprawniej reagować na wysyłane przez niego komunikaty, dzięki czemu obopólna „współpraca” będzie bardziej satysfakcjonująca. Jako właścicielka niezwykle charyzmatycznej kotki muszę stwierdzi, że wiele rad podanych przez autorkę stosowałam intuicyjnie, zaś systematyczna praca przyniosła efekty i procentuje – dziś mogę cieszyć się nieskrępowanie towarzystwem Meridy szczególnie, że jest ona niezwykłym pieszczochem i jednym z tych kotów, które nieustannie domagają się dowodów miłości.\nKsiążka składa się z ośmiu rozdziałów, z których każdy omawia inny aspekt dotyczący funkcjonowania kota zarówno w swoim naturalnym środowisku, jak i w świecie ludzi. Rozdział pierwszy przybliża nam zagadnienie kociej etiologii, dowiadujemy się, co złożyło się na proces udomowienia kotów, sięgamy do historii pojawienia się i hodowli kotów rasowych. Poznajemy również kocią anatomię, kocie zwyczaje, naturalne potrzeby i reakcje oraz podstawy kocich relacji społecznych. W rozdziale drugim autorka omawia etapy rozwoju małego kota, pisze o ważnej dla kota nauce, jego kontaktach z matką, socjalizacji oraz udziela wskazówek, jak zostać kocim rodzicem zastępczym.\nKolejne rozdziały przynoszą nam szereg informacji dotyczących egzystowania pod jednym dachem z kotem, omawiają podstawowe zasady dotyczące żywienia i odpowiedniej pielęgnacji zwierzęcia, autorka radzi również, w jaki sposób odpowiednio zabezpieczyć mieszkanie, by kotu nie stała się krzywda, a także – jak komunikować się z kotem. Małgorzata Biegańska-Hendryk przybliża nam podstawy kociego języka, identyfikuje różne sygnały zapachowe, dźwiękowe i wzrokowe, udziela również wskazówek, jak powinna wyglądać „rozmowa” z naszym podopiecznym. To zaledwie kilkanaście z wielu zagadnień poruszanych w książce „Co jest, kocie?”, stanowiącej swego rodzaju kompendium kociej natury. Poradnik powinien znaleźć się w biblioteczce każdego wielbiciela mruczków tak, by w każdej chwili można było do niego wrócić, upewniając się odnośnie danego zachowania kota, czy własnych modeli działania. Dzięki ciekawostkom i opowieściom o kotach, z którymi autorka pracowała, a także dzięki układowi graficznemu książki, pozwalającemu szybko odnaleźć interesujące nas fragmenty tekstu, książka staje się zarówno fascynującą lekturą, jak i niezwykle przydatnym narzędziem, pozwalającym wieść spokojną egzystencję u boku swojego kota!\nZajrzyj do książki TU.\non lutego 17, 2016 Brak komentarzy:\nEtykiety: behawiorysta, hodowla, kiciuś, kociak, komunikacja, kot, koty, recenzja, recenzje, zachowanie, zwierzę\nMarie-Morgane Le Moël „Sekrety francuskiej kuchareczki”\n„Nie mogę powiedzieć, żebym wolała wino australijskie od francuskiego. Ale któż wie, co może wydarzyć się w ciągu następnych pięciu lat? Poczekam i zobaczę. Coś mi mówi, że Australia jeszcze nie raz mnie zaskoczy” – te słowa mogła wypowiedzieć tylko osoba, która jest gotowa na podjęcie każdego wyzwania, która z ciekawością patrzy w przyszłość, która po upadku szybko wstaje z kolan i kroczy dalej przed siebie. Czy jednak zawsze jej życie, choć fascynujące, jest godne pozazdroszczenia? Jak Francuzka o podniebieniu, które doświadcza ekstatycznych przeżyć przy konsumpcji pâté lorrain czy foie gras odnalazła się w Australii, gdzie świąteczna kolacja oznacza potrawy z grilla, zaś wygasająca wiza… konieczność zawarcia związku małżeńskiego?\nNa te wszystkie pytania odpowiemy dzięki niezwykle smakowitej książce, która zabiera nas nie tylko w podróż po świecie, ale i stanowi prawdziwą kulinarną ucztę. Opublikowane nakładem Wydawnictwa Kobiecego „Sekrety francuskiej kuchareczki”, autorstwa Marie-Morgane Le Moël, to pozycja zachwycająca nas na wielu płaszczyznach, przybliżająca nie tylko kulisy pracy dziennikarskiej, ale i codzienne życie, a przede wszystkim – tajemnice francuskiej kuchni i przepisy na potrawy, za którymi tęskni się nawet na przysłowiowym końcu świata. Przyjemność płynącą z lektury znajdą nie tylko ci czytelnicy, którzy celebrują jedzenie, którzy są gotowi na nowe smaki, nowe doznania. Książka zauroczy również tych wszystkich, którzy kochają Francję i francuskie klimaty (z dobrym winem włącznie), którzy marzą o podróżach, o dziennikarskiej karierze, którzy chętnie sięgają po historie oparte na rzeczywistych faktach i odczuwanych emocjach.\nA tych emocji możemy spodziewać się wiele, bowiem Marie jest osobą niezwykle impulsywną, powiedziałabym nawet – nieprzewidywalną, zaś jej skłonność do przygody i do lokowania uczuć w obiektach niegodnych jej uwagi, jest wprost zdumiewająca. Już jako mała dziewczynka przysparzała ona rodzicom trosk, w przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Pierre`a, zaś ta żywiołowość i gotowość do angażowania się w daną sprawę, staje się źródłem jej porażek, ale i sukcesów w przyszłości.\nMarie opowiada o swoim dorastaniu, o pierwszych miłościach, o buntowniczych zapędach, wyrażających się między innymi skokiem z okna oraz o pierwszych kulinarnych wspomnieniach. Wraz z nią uczestniczymy w zbiorach winogron, doceniając ciężką, fizyczną pracę robotników, wyruszamy też do Dijon na studia z dziedziny literatury. Wkraczając w świat młodych, zblazowanych intelektualistów prowadzimy długie dysputy przy papierosach i obowiązkowym winie, swoją aktywność kończąc z kolei kieliszkiem kiru, czyli likierem z czarnej porzeczki z białym winem. Wraz z autorką przenosimy się też do Grenoble, by studiować nauki polityczne i – w sercu francuskich Alp – zakochać się rozpaczliwie w komiku Nolanie, jednym z wielu mężczyzn i wielu nieszczęśliwych miłości w życiu Marie.\nOstatni rok studiów spędzamy wraz z bohaterką w Kanadzie, a po powrocie do Paryża gorąco kibicujemy jej pragnieniu dostania się do jednej z najlepszych szkół dziennikarskich. Właśnie podczas zbierania materiału do jednego z artykułów Marie poznaje przystojnego marynarza, Romaina, który na dłużej zagości w jej sercu i za którym przeprowadza się nawet do Montrealu. Wszystko zmienia się, kiedy jedna z gazet proponuje jej pracę korespondenta w Australii…\nJak zakończy się ta opowieść, w której kulinaria i kultura francuska odgrywają tak wielką rolę? Jak nucąca Marsyliankę i mająca „skrajnie bolszewickie poglądy” dziennikarka odnajdzie się w kraju, gdzie nikt nie strajkuje, gdzie francuskie sery są tylko wspomnieniem a dobre wino ma zawrotną cenę? Dowiecie się tego z lektury fascynującej książki „Sekrety francuskiej kuchareczki”, wypełnionej smakami i zapachami Francji oraz potraw, które powodują wzmożone działanie naszych ślinianek. Każdy rozdział książki zakończony jest wyjątkowym przepisem, który nawiązuje do jego treści – dzięki temu poznamy zarówno historię, jak i sposób wykonania takich wspaniałości jak: tarte provençale, sytego i zdrowego ratatouille, grzechu wartego łatwego musu czekoladowego czy też sałatki nicejskiej. To zaledwie kilka z wielu propozycji autorki, dzięki której wskazówkom możemy przenieść klimat Francji do swojego domu. Sporo w książce również informacji dotyczących historii ojczyzny Marie, a także ciekawostek związanych z Australią, nawiązań do literatury czy prozy życia dziennikarza. To wszystko składa się na fascynującą lekturę, po której mamy ochotę rzucić wszystko i wyjechać do Francji oddając się duchowej i kulinarnej uczcie, bądź też oddać się natychmiast eksperymentom we własnej kuchni, zaskakując naszych gości potrawami, które nie mogą się nie udać!\non lutego 16, 2016 Brak komentarzy:\nEtykiety: Australia, dziennikarka, Francja, jedzenie, kulinaria, literatura, recenzja, recenzje, studia, wino\nBeata Kozyra „Zarządzanie sobą. Zrozum siebie i realizuj marzenia”\nTytuł: Zarządzanie sobą. Zrozum siebie i realizuj marzenia\nDzięki podanym przez autorkę wskazówkom, będziemy w stanie wykonać dla siebie analizę SWOT, analizując zarówno nasze słabe i mocne strony, jak i szanse i zagrożenia płynące z otoczenia. Dowiemy się, czy zaliczamy się do osób proaktywnych czy reaktywnych i zastanowimy się, jak tę proaktywność u siebie rozwijać. By przekuć swoje marzenia w działanie, zastanowimy się jakie w ogóle są te nasze marzenia, a dzięki zidentyfikowanym kluczowym czynnikom sukcesu zyskamy wskazówkę, czym powinniśmy dysponować, by odnieść sukces.\nW kolejnym rozdziale zastanowimy się, jak być bardziej efektywnym – dzięki zamieszczonemu testowi będziemy mogli uzyskać odpowiedź czy jesteśmy niewolnikami czasu, zastanowimy się, w jakich obszarach możemy alokować czas, przeanalizujemy czynności dnia codziennego, zapoczątkujemy również nawyk prowadzenia „Dziennika aktywności”. Poznamy przykładowe pożeracze czasu i skutki efektu piły, otrzymamy również szereg skutecznych narzędzi, pozwalających zaplanować efektywnie swój dzień, spośród których każdy znajdzie coś dla siebie.\nDowiemy się ponadto dlaczego warto planować i wytyczać cele, poznając przy tym metodę SMART oraz SMART+, będziemy w stanie również dokładnie rozpisać swoje cele w planie. Poznamy sprawdzone sposoby radzenia sobie z zadaniami (i wreszcie połkniemy tę żabę), będziemy w stanie dokonywać bieżącej kontroli realizacji planów. Autorka zwraca również uwagę, iż realizacja każdego planu wymagać będzie od nas konsekwencji i wytrwania w swoich postanowieniach, przybliża nam zatem pojęcie motywacji i automotywacji, przywołując najskuteczniejsze narzędzia służące motywowaniu siebie do działania.\nNiezwykle cenny jest rozdział poświęcony decyzjom, których podejmowania niestety wiele osób unika, skazując się na tkwienie w mało satysfakcjonującej rzeczywistości, a wręcz na cofanie się. Kozyra przybliża nam proces rozwiązywania problemów i podejmowania decyzji, demaskuje pułapki (w tym pułapki umysłu), które na nas czyhają, dostarcza nam również sprawdzonych i niezwykle użytecznych narzędzi do podejmowania decyzji.\nZ poradnika dowiemy się również, jak być osobą asertywną i czym taka postawa różni się od uległości i agresji, poznamy metodę asertywnego wyrażania krytyki, pracować będziemy również nad swoimi emocjami raz wszechstronnym rozwojem. Dzięki zawartej w poradniku „Zarządzanie sobą …” wiedzy, licznym przykładom, historiom z życia wziętym oraz ćwiczeniom, lektura zamienia się w prawdziwą interakcję, mającą na celu wewnętrzną zmianę i rozwój. Zamieszczone w książce liczne cytaty sławnych osób inspirują i motywują do starań, zaś zabawne ilustracje Kate Bauer, podobnie jak zamieszczone dowcipy wywołują uśmiech na twarzy, zmuszają do nabrania dystansu.\nLektura poradnika pozwoli wykonać pierwszy krok w kierunku zmiany, a dzięki zamieszczonym w książce ćwiczeniom, możemy pracować nad zmianą swoich postaw, nawyków, kontrolować realizację swoich planów i dbać o swój rozwój, już bez konieczności powtórnego do niej sięgania. Choć ja gorąco będę namawiała, do wielokrotnego zgłębiania szczególnie tych rozdziałów, które zawierają istotne dla nas informacje, które pozwolą doskonalić się, które będą dopingowały do tego, by nie zbaczać z obranej drogi. Bo przecież: „Nadal możesz kreować swoje własne życie! I nigdy nie odkładaj już realizacji swoich marzeń, zacznij działać natychmiast!”.\non lutego 15, 2016 2 komentarze:\nEtykiety: automotywacja, czas, doskonalenie, dyscyplina. SMART, ekonomia, motywacja, narzędzia, recenzja, recenzje, rozwój, techniki, zarządzanie\nMarta Fihel, Dariusz Jemielniak, Grzegorz Komerski „Opowieść wigilijna z angielskim”\nTytuł: Opowieść wigilijna z angielskim\nAutorzy: Marta Fihel, Dariusz Jemielniak, Grzegorz Komerski\nZapewne nie ma osoby, która nie zna opowiadania Karola Dickensa „Opowieść wigilijna”. Ten moralitet w stylu wiktoriańskim, obrazujący przemianę skąpca o kamiennym sercu, Ebenezera Scrooge’a, pod wpływem ducha Jakuba Marleya, jego zmarłego wspólnika oraz wizyt kolejnych duchów i podróży wraz z nimi do przeszłości, odwiedzin w teraźniejszości oraz w przyszłości, zyskał ponadczasowy, uniwersalny wymiar Opowieść ta zachwyca mistrzostwem słowa i wykreowanym klimatem, ale również budzi refleksję oraz motywuje do zmian. Również teraz możemy ją w tym celu wykorzystać, jednak zmiany te będą dotyczyły … naszej sprawności językowej.\nKsiążka „Opowieść wigilijna z angielskim” autorstwa Marty Fihel, Dariusza Jemielniaka i Grzegorza Komerskiego to wspaniała okazja do nauki języka angielskiego, do wzbogacenia słownictwa oraz do gramatycznych ćwiczeń, a wszystko to przy wykorzystaniu pięknej i mądrej historii. Sięgnąć po książkę powinny osoby, które mają już za sobą co najmniej kilka miesięcy nauki, a także te, które angielskim władają biegle – nauki bowiem nigdy za wiele szczególnie, że słownictwo użyte w tekście nie należy to typowych, zawartych w programach szkół językowych. Dlatego też każda osoba, która pragnie doskonalić swoją znajomość języka, sięgnąć powinna po ten oparty na oryginalnym tekście podręcznik, doceniając zarówno jego konstrukcję, jak i szybkość przyswajania zaprezentowanego w ten sposób materiału.\nKolejne rozdziały przenoszą nas w przesycony magią świat opowieści, zaś płynność czytania ułatwiają umieszczone na marginesach objaśnienia trudniejszych wyrazów zawartych w tekście. Co więcej, po każdym rozdziale możemy rozwiązać test sprawdzający nasz stopień zrozumienia tekstu, zaś w zawartej po każdym rozdziale części „O słowach”, poznamy znaczenie wyrazów idiomatycznych, słów problematycznych czy słownictwo dotyczące danego motywu przewodniego. Część dotycząca gramatyki pozwoli doskonalić swoją znajomość czasów, struktury zdania, czasowników modalnych i innych zagadnień związanych z gramatyką. Do tych czytelników, którzy lubią wiedzieć więcej, interesują się historią, kulturą oraz literaturą, adresowany jest dział „Kultura i historia”. Poznamy tu między innymi specyfikę czasów, w których przyszło Dickensowi żyć i pisać swoją opowieść, dowiemy się czym jest „welch wig” oraz „plenty`s horn”, a także skąd wzięła się tradycja śpiewania bożonarodzeniowych kolęd. W części poświęconej ćwiczeniom zyskamy z kolei możliwość sprawdzenia zdobytej wiedzy, zarówno dopasowując wyrazy do ich synonimów i definicji, jak i wybierając właściwe odpowiedzi, rozwiązując zadania typu „prawda / fałsz” oraz krzyżówki.\nZawarte w książce ćwiczenia, spora dawka wiedzy oraz niezwykła, ponadczasowa historia, zmieniają naukę języka angielskiego w wyjątkową przygodę. Niepostrzeżenie przyswajamy nowe słownictwo i gramatyczne reguły, zaś dzięki testom możemy zweryfikować wiedzę i ewentualnie powrócić do pewnych kwestii. To sprawia, że „Opowieść wigilijna z angielskim”, opublikowana nakładem wydawnictwa POLTEXT, jest interesującym narzędziem intensyfikującym szybkość nauki, a także okazją do sprawdzenia posiadanej wiedzy bądź utrzymania sprawności językowej.\nFragment publikacji możesz zobaczyć TU.\non lutego 14, 2016 2 komentarze:\nEtykiety: angielski, Dickens, język, nauka, opowieść, recenzja, recenzje, tekst, test\nTytuł: Każdy może zarobić milion\nMasz poczucie, że twoje zarobki nie są odpowiednie do posiadanych umiejętności? Że wciąż brakuje ci na podstawowe potrzeby? Nie pamiętasz, kiedy byłeś na wakacjach, bo wciąż oszczędzasz na „czarną godzinę”? Obawiasz się, jak będzie wyglądała twoja emerytura przy obecnym poziomie dochodów? Jeśli choć na jedno z tych pytań odpowiedziałeś TAK, to znak, że koniecznie musisz zająć się zdobywaniem wiedzy finansowej. Celem jest generowanie przychodów w oczekiwanej wysokości, a także właściwe nimi zarządzanie, bo przecież … każdy z nas może zostać milionerem.\nO tym, że zarabianie kwot z kilkunastoma zerami jest możliwe, przekonuje nas Mariusz Sander w swojej książce „Każdy może zarobić milion”. Opublikowana nakładem wydawnictwa Psychoskok pozycja, to niewielkiej objętości poradnik, który dotyka najważniejszych kwestii związanych z inteligencją finansową oraz zwraca uwagę na nasze ograniczenia, które nie pozwalają nam wygrywać. Po książkę powinien sięgnąć szczególnie ten czytelnik, którego konto już kilka dni po wypłacie świeci pustkami, a także ten, który przez całe życie kieruje się wewnętrznym przymusem oszczędzania, nie czerpiąc z tego żadnej przyjemności i żyjąc w nędzy.\nAutor, w kolejnych rozdziałach poradnika pokazuje nam, jakie błędy popełniamy w kwestii zarządzania finansami i generowania przychodów, obarczając odpowiedzialnością za błędne myślenie i brak pozytywnych wzorców między innymi szkołę. Pisze: „Edukacja wtłoczyła w nasze głowy model, w którym życie polega na wyuczeniu się zawodu po to, abyśmy mogli pracować za małe pieniądze, czekając co miesiąc na upragnioną wypłatę (…)”. Przyjęty model edukacji czyni z nas doskonałych pracowników, ale już nie pracodawców, programując nas na takie działanie, które przyczynia się do wzbogacania innych ludzi, ale nie nas samych. Sander wspomina również o wzorcach wyniesionych z domu i ograniczającej roli przekonań. Nie bez przyczyny mówi się, że nasze życie jest kształtowane przez nasze myśli, jeśli zatem uważamy, że pieniądze są złem koniecznym, że „swój pierwszy milion należy ukraść”, to jak możemy cieszyć się z zarabiania dużych pieniędzy czy myśleć o założeniu własnego biznesu? Nie pomagają również negatywne opinie na swój temat, które słyszymy w ciągu całego życia – zapewne niejednokrotnie powracają do nas wspomnienia nauczyciela ze szkoły podstawowej, który twierdził, że do niczego się nie nadajemy czy mamy stwierdzającej, że potrafimy tylko psuć.\nAutor opisuje również grupy ludzi w społeczeństwie, dzieląc ich na biednych, klasę średnią i bogatych (ta grupa tworzona jest przez biznesmenów, przedsiębiorców, kapitalistów, rentierów i inwestorów). W klasie pracującej, którą tworzą zarówno biedni, jak i klasa średnia, wyodrębnia pożyczkobiorców, drobnych ciułaczy, zniechęconych i zawiedzionych oraz szybkich i wściekłych. Poznajemy również największe przeszkody w osiągnięciu celu, czyli ograniczające działanie strachu, zazdrości i zawiści, chciwości, pożądliwości i pazerności, a także nadmiernych emocji. Emocjami zresztą autor radzi zająć się na pierwszym miejscu, bowiem „kluczem do stania się dobrym biznesmenem jest opanowanie emocji na tyle, by być neutralnym w stosunku do wygranych i przegranych”.\nSander wyposaża nas również w podstawową wiedzę, dostarczając kluczy do poprawy naszej sytuacji finansowej. Dyscyplina finansowa, aktywa i pasywa oraz różnica pomiędzy nimi, najczęściej popełniane błędy i niepowodzenia – z tymi tematami zmierzymy się, analizując przy okazji własną sytuację. Ostatni rozdział dostarcza nam już praktycznych wskazówek i działań, które być może zaprowadzą nas nawet na szczyt listy Forbesa, a przynajmniej pozwolą osiągnąć zakładany poziom dochodów, cieszyć się z posiadanych pieniędzy i nie bać się myślenia o starości.\nKsiążka „Jak zarobić milion” Mariusza Sandera nie zawiera w sobie nic odkrywczego, ale paradoks polega na tym, iż mimo że z wielu rzeczy zdajemy sobie sprawę, to nic z nimi nie robimy. Wierzę, że lektura tej pozycji pozwoli na zastanowienie się nad swoimi barierami, które utrudniają nam zarobienie pierwszego miliona i … kolejnych. W prostych słowach autor przekazuje nam swoją wiedzę, zmuszając do refleksji i zmiany swoich postaw oraz aktywności, do mądrego oszczędzania, ale również do weryfikacji znajomych oraz doradców.\non lutego 14, 2016 Brak komentarzy:\nEtykiety: biznes, bogactwo, emerytura, inwestycje, milion, ograniczenia, oszczędzanie, pieniądze, przekonania, recenzja, recenzje


Fotel wiszący Gaya Jagram | Drewniany fotel wiszący do ogrodu i domu\n> Fotele wiszące>Fotele wiszące drewniane>Fotel wiszący drewniany - Gaya Grafit\nFotel wiszący Gaya został zaprojektowany przez markę Jagram z myślą o wymagających użytkownikach, którzy cenią sobie ponadprzeciętną wygodę, jakość wykonania i modny design. Fotel Gaya prezentuje się naprawdę zjawiskowo dzięki oryginalnej konstrukcji wykonanej z drewna świerkowego. W zestawie znajduje się duża, komfortowa poduszka z dralonu w kolorze grafitowym. Dzięki impregnacji ciśnieniowej drewna i poduszce z akrylowego materiału całość jest bardzo odporna na wpływ czynników atmosferycznych. Ten ciekawy wiszący fotel sprawdzi się przede wszystkim na tle architektury ogrodowej, tworząc klimatyczne miejsce do relaksu na świeżym powietrzu. Zimą i jesienią można bez przeszkód zawiesić go w pokoju wypoczynkowym lub salonie. Do powieszenia fotela niezbędne będą zestawy montażowe (do zakupienia osobno) lub dedykowany stojak drewniany Optimist. Dzięki stojakowi można dowolnie zmieniać miejsce wypoczynku w zależności od pogody lub upodobań, można postawić go w zacienionym miejscu podczas mocnych upałów lub wygrzewać się w promieniach słonecznych jeśli przyjdzie na to ochota.\nObciążenie dopuszczalne: Wersja "M" - 120 kg / Wersja "L" - 150 kg\nMateriał: Drewno świerkowe / Akryl Dralon\nWaga netto produktu: Wersja "M" - 18,2 kg / Wersja "L" - 21,5 kg\nWysokość: Wersja "M" - 120 cm / Wersja "L" - 131 cm\nSzerokość: Wersja "M" - 102 cm / Wersja "L" - 116 cm\nFotel wiszący Gaya posiada 10 letnią gwarancję na butwienie drewna, przy zastosowaniu bez kontaktu z gruntem.\nFotel wiszący drewniany w kształcie kuli Wiszący fotel Bubble wykonany został z impregnowanego drewna świerkowego i poliestrowej poduszki w kolorze czerwonym. Całość jest odporna na warunki atmosferyczne, jednak zaleca się zabezpieczenie poduszki przed ulewnym deszczem. Konstrukcja wykonana została na kształt kuli, co sprawia że całość prezentuje się...\nFotel wiszący drewniany Bubble Wood Bubble to bardzo ciekawy i nietuzinkowy fotel wiszący, który niewątpliwie stanie się główną atrakcją aranżacji ogrodu, tarasu czy nawet pokoju wypoczynkowego. Poza swoim niezwykłym designem fotel ten jest bardzo wygodny a delikatne bujanie na ziemią pozwoli się odprężyć i zrelaksować przy książce lub dobrej muzyce....\nFotel wiszący drewniany - Bubble Double...\nDrewniany fotel wiszący Dwuosobowy fotel wiszący Bubble to ciekawa alternatywa dla tradycyjnych foteli wypoczynkowych, zawieszony na suficie lub stojaku zaprezentuje się naprawdę niezwykle. Relaks w takim fotelu to również zupełnie inne doznania, delikatne bujanie nad ziemią z pewnością spodoba się nie tylko dzieciom ale również dorosłym. Konstrukcja...\nDwuosobowy fotel wiszący z drewna Wiszący fotel Bubble Double wytrzymuje aż 200 kilogramów obciążenia i pomieści bez problemu dwie dorosłe osoby lub trójkę dzieci. Zawieszony w pokoju lub w ogrodzie dostarczy wiele radości z użytkowania i pozwoli na beztroski relaks lub nawet krótką drzemkę. Konstrukcja fotela została wykonana z impregnowanego drewna a...\nFotel wiszący w komplecie z poduszką Ecru Drewniany fotel wiszący Bubble znajdzie zastosowanie nie tylko w ogrodzie ale również na tarasie i w pokoju wypoczynkowym. Będzie również doskonałym pomysłem na urządzenie miejsc użyteczności publicznej. Fotel przeznaczony do użytku przez dwie dorosłe osoby a jego dopuszczalne obciążenie to aż 200 kg. W komplecie...\nFotel wiszący drewniany ze stojakiem -...\nDrewniany fotel wiszący w komplecie ze stojakiem Wiszący fotel Bubble Wood razem ze stojakiem tworzą bardzo ciekawy zestaw wypoczynkowy do ogrodu lub na duży taras. Całość wykonana z impregnowanego drewna świerkowego, które jest odporne na warunki pogodowe i pleśnie. Fotel wyposażony jest w bardzo wygodną poduszkę, dzięki której w fotelu można odpoczywać...\nFotel wiszący drewniany w zestawie ze stojakiem Zestaw Bubble Wood to połączenie stabilnego stojaka i okrągłego fotela wiszącego. Całość prezentuje się bardzo ładnie i z pewnością będzie pasowała do większości aranżacji ogrodowych. Zestaw ten poza walorami wizualnymi jest przede wszystkim bardzo wygodny i powoli na relaksujący odpoczynek na łonie natury....\nOgrodowy fotel wiszący w zestawie z drewnianym stojakiem Ogrodowy zestaw wypoczynkowy Bubble Wood wykonany został z impregnowanego drewna świerkowego najwyższej jakości. Zestaw składa się ze stabilnego stojaka i wiszącego fotela z wygodną poduszką w kolorze ecru. Ta nietuzinkowa konstrukcja pozwoli na urządzenie części wypoczynkowej w ogrodzie na nieco...\nFotel wiszący ze stojakiem Duży fotel wiszący w zestawie ze stojakiem przeznaczony do użytku przez dwie a nawet trzy osoby o łącznej masie do 200 kg. Konstrukcja fotela i stojaka została wykonana z drewna świerkowego, które zostało poddane impregnacji w celu zwiększenia odporności na warunki atmosferyczne. Zestaw Bubble Double Wood to doskonały pomysł na...\nFotel wiszący w komplecie ze stojakiem Drewniany fotel wiszący Bubble Double Wood w zestawie ze stelażem i wygodną poduszką. Cała konstrukcja wytrzymuje aż 200 kilogramów obciążenia i bez problemu pomieści dwie dorosłe osoby lub nawet czwórkę maluchów. Połączenie fotela z huśtawka to doskonały pomysł na relaksujący wypoczynek i dobrą zabawę w ogrodzie lub...\nFotel wiszący drewniany ze stojakiem i poduszką w kolorze ecru Wiszący fotel Bubble zawieszony na stabilnym stojaku, całość wraz z komfortową poduszką stanowi komplet. Konstrukcja została wykonana z drewna świerkowego zabezpieczonego poprzez impregnację, dzięki temu fotel jest odporny na czynniki zewnętrzne. Zestaw ten jest ciekawą alternatywą dla...\nFotel wiszący Fat Chair Amazonas to doskonała alternatywa dla klasycznego leżaka i fotela. Posiada gruby miękki materiał i wyprofilowane podłokietniki, całość idealnie dopasuje się do kształtu ciała. Fat będzie ciekawym uzupełnieniem aranżacji wnętrz i miejsca wypoczynkowego w ogrodzie. Drewniane elementy będą idealnie współgrać i innymi elementami...\nWiszący fotel Swing Lounger wykonany został z drewna świerkowego i bardzo trwałej, dużej poduszki z materiału Agora. Swing posiada ponadprzeciętny kształt zbliżony do hamaka, poza ciekawym wyglądem gwarantuje to idealne dopasowanie do kształtu ciała i maksymalne zwiększenie komfortu. Gruba, bardzo miękka poduszka izoluje od drewnianego szkieletu. Fotel...\nFotel wiszący drewniany - Bubble Wood...\nWiszący fotel Bubble Wood stworzony został z myślą o modnych wnętrzach i relaksie na najwyższym poziomie. Doskonale wpasuje się w modne aranżacje salonu i pokoju wypoczynkowego, ale również sprawdzi się w miejscach użyteczności publicznej. W zestawie posiada bardzo wygodną poduszkę w kolorze grafitowym wykonaną z wysokiej jakości poliestru. Konstrukcja...\nFotel wiszący Bubble Wood w komplecie z wygodną poduszką w kolorze zielonym. Wykonany z klejonego warstwowo drewna świerkowego, które zostało profesjonalnie zaimpregnowane metodą kąpielową. Dzięki impregnacji fotel jest odporny na warunki atmosferyczne i inne czynniki zewnętrzne, może zatem bez problemu spędzić pod gołym niebem cały sezon. Naturalny...\nFotel wiszący drewniany Bubble Wood Nowoczesny fotel wiszący w komplecie ze stojakiem, całość wykonana z impregnowanego drewna świerkowego w kolorze naturalnym. W zestawie znajduje się wygodna poliestrowa poduszka w kolorze grafitowym, która jest idealnie dopasowana do kulistego kształtu fotela. Konstrukcja dzięki impregnacji kąpielowej jest w 100%...\nFotel wiszący drewniany Bubble Double Wood Model ten to propozycja dla osób szukających nietuzinkowego mebla wypoczynkowego dla dwóch osób. Fotel ten sprawdzi się w aranżacjach wewnętrznych jak i zewnętrznych, można go zawiesić na suficie, na belce stropowej, na gałęzi drzewa lub innej stabilnej konstrukcji. Konstrukcja wykonana z drewna świerkowego w...\nWiszący fotel ogrodowy ze stojakiem i poduszką Drewniany fotel wiszący Bubble Double Wood w zestawie ze stabilnym stojakiem i grafitową, bardzo wygodną poduszką. Komplet ten doskonale spisze się w roli mebla wypoczynkowego w ogrodzie, na tarasie i miejscach użyteczności publicznej (kawiarnie, hotele, ogródki plażowe). Konstrukcja została wykonana z...


Rita Suszek wystąpi w DK LSM - Dziennik Wschodni\nRita Suszek wystąpi w DK LSM\n- Rita Suszek łączy poezję i komedię stand-up, opowiadając o doświadczeniu obcości. Kto swój, kto nie, i kto o tym decyduje? W Polsce, czy na emigracji, zawsze coś się komuś nie podoba: inność uwiera, wystaje, prowokuje reakcje otoczenia. Energiczna i wygadana, Rita nawiązuje kontakt z publicznością punktując anegdoty muzyką - zachęcają organizatorzy.\nSuszek to pisarka, aktorka i piosenkarka z Lublina. Podczas studiów publikowała m.in. na internetowych łamach Feminoteki i Podtekstów, zwyciężyła również w konkursie na recenzję, zorganizowanym przez Kino Muza i Gazetę Wyborczą Poznań. Obecnie mieszka w Lublinie, gdzie tworzy w języku angielskim.\nDK LSM koncert widowisko\nGość / 5 maja 2017 o 20:59\nJak o kimś głoszą jak tu wyżej, że jest alfą i omegą we wszystkim , to znaczy ,że jest we wszystkim zerem - a kiedy ten fenomen anonsuje Michnikowa Gazeta to już w 100% jestem utwierdzony w swoim przekonaniu. Co bym radził ....może niech jak najszybciej wyjedzie do Anglii póki jeszcze breksit nie obowiązuje bo potem mimo jej boskich przywar mogą jej tam nie wpuścić iż nikt jej anegdot nie zrozumie - skoro w Polsce ją jedynie Michnik ze swoją ferajną pojąć


TOMASZÓW Wielki sukces Joanny Koczułap z „ekonomika” – Tomaszowski Portal Informacyjny\nTOMASZÓW Wielki sukces Joanny Koczułap z „ekonomika”\nJoanna Koczułap, uczennica Zespołu Szkół nr 2 w Tomaszowie Lub. wygrała eliminacje powiatowe Jesiennego Konkursu Recytatorskiego i sukces ten powtórzyła w finale wojewódzkim! Joasia brawurowo wykonała „Więzienne tango” Doroty Kozielskiej, zdobywając także Nagrodę Publiczności.\nPodczas wczorajszego koncertu galowego, który odbył się w Centrum Kultury w Lublinie podkreślano niezwykła lekkość wypowiedzi i wrażliwość młodej recytatorki. Joanna Koczułap jest uczennicą klasy humanistycznej popularnego „Ekonomika”, jej nauczycielem i instruktorem jest pan Jacek Pawłucki.\n← GRÓDEK „Dzieci-Dzieciom” po raz 10.\nDĄBROWA TOMASZOWSKA Potrącenie pieszego →