Andy'83, czyli z Gdańska do Peru w stanie wojennym. | tierralatina.pl - Ameryka Łacińska i Karaiby\nAndy 1983. Mimo stanu wojennego!\nAutor gość tierralatina.pl Data 19/07/2011\nLato 1982 roku, lato stanu wojennego w Polsce, zastało nas, wszystkich wspinaczy z Klubu Wysokogórskiego „Trójmiasto”, w kraju. Władze uniemożliwiły wyjazdy za granicę, nawet w słowackich Tatrach nie można było się wspinać. Środowisko wspinaczkowe szczególnie odczuło tę formę upodlenia społeczeństwa. Stan wojenny uniemożliwił wiele inicjatyw, ja sam odczułem to boleśnie, bowiem przymierzałem się do wyprawy z duńskimi alpinistami na Gasherbrum I.\nTylko niektóre polskie wyprawy, przygotowane odpowiednio wcześniej, z pewnością też dla poprawienia wizerunku reżimu Jaruzelskiego za granicą Polski, dostały pozwolenia. Między innymi wyruszyła kobieca wyprawa Wandy Rutkiewicz na K2, Wojtek Kurtyka i Jurek Kukuczka zdobyli Broad Peak w Karakorum, w Peru działała wyprawa zakopiańska. Reżimowi sprawozdawcy sportowi głosili potem: „Polscy alpiniści zrealizowali zadania”.\nZ Witkiem Giejsztowtem, moim serdecznym przyjacielem, podjęliśmy już wiosną 1982 roku decyzję, że trzeba zorganizować zaniechaną w 1981 roku wyprawę w Andy Peruwiańskie. Stan wojenny w Polsce mógł trwać jeszcze wiele lat, zatem jedynym sposobem by wyjechać w góry Ameryki Południowej było „przeprowadzenie” wyprawy w ramach struktur Polskiego Związku Alpinizmu i Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu.\nSkład wyprawy krystalizował się przez kilka miesięcy. Zaproponowaliśmy Andrzejowi Posiewnikowi oficjalne kierownictwo wyprawy, będąc pewnymi, że Polski Związek Alpinizmu zatwierdzi takiego wyśmienitego alpinistę jako kierownika. Okazało się, że jak tylko w listopadzie 1982 roku złożyliśmy pierwszy wniosek do PZA, Janusz Kurczab, przewodniczący Komisji Sportowej PZA, widząc moje zaangażowanie w organizację wyprawy, zaproponował, bym to ja został kierownikiem, bo posiadam wystarczające kwalifikacje. Andrzej przyjął to normalnie, nie palił się do „kierownikowania”. Uczestnikami wyprawy zostali także Czesław Jakubczyk „Kuba”, Bogdan Urbański i lekarz Piotr Juszkiewicz.\nOficjalna lista uczestników, złożona do urzędów, była o wiele większa. Przewidując duże koszty przewozu bagażu, porozumieliśmy się z trzema pracownikami Polskich Linii Lotniczych „LOT” w Gdańsku, że polecą z nami do Peru. My mieliśmy, dzięki ich przywilejom pracowniczym, otrzymać możliwość darmowego przewozu bagażu, oni mogli otrzymać paszporty i udać się na wycieczkę.\nZ tej współpracy nic dobrego dla nas nie wyszło. Pracownicy LOT dostali wprawdzie, jako oficjalni członkowie wyprawy, paszporty, ale nie dolecieli do Peru. Dwójka z nich wręcz nie powróciła do kraju, przez co, po wyprawie, musiałem gęsto tłumaczyć się w Wydziale Kultury Fizycznej i Turystyki Urzędu Wojewódzkiego Gdańsku.\nKilka miesięcy trwała sama procedura zatwierdzania wyprawy i załatwiania paszportów. Uczyliśmy się pokory. Jako komitet organizacyjny wyprawy zgłosiliśmy w październiku 1982 roku wniosek do naszego Klubu Wysokogórskiego „Trójmiasto” o jej zatwierdzenie. To akurat była formalność – pozytywną decyzję zarząd Klubu podjął na pierwszym zebraniu. Następnie musieliśmy jednak czekać na akceptację Wojewódzkiej Federacji Sportu, oraz pozytywną opinię Wydziału Kultury Fizycznej i Turystyki Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku.\nKonieczne było też złożenie wniosku do Polskiego Związku Alpinizmu o umieszczenie wyprawy w oficjalnym kalendarzu imprez na 1983 rok. Opinia PZA była krótka: „Polski Związek Alpinizmu popiera wystąpienie Klubu – proponowany skład gwarantuje realizację celów wyprawy”. Procedury w Głównym Komitecie Kultury Fizycznej i Sportu nie poszły już tak sprawnie. Urzędnicy, może pod wpływem komisarzy wojskowych, czujnie zauważyli, że ilość wypraw alpinistycznych jest zbyt duża i że trzeba te wyjazdy ograniczyć.\nW związku z tym procedury rozpoczęły się od nowa i Polski Związek Alpinizmu skomasował nas z wyprawą Klubu Wysokogórskiego w Katowicach, kierowaną przez Marka Łukaszewskiego, która także wybierała się do Peru. Dla władz z GKKFiS byliśmy od tej pory tylko jedną wyprawą.\nW marcu 1983 roku GKKFiS zatwierdził naszą wyprawę, złożyliśmy wnioski paszportowe do Centralnego Ośrodka Sportu i z niepokojem czekaliśmy na decyzje.\nPrzewidując możliwość odmowy wydania uczestnikom wyjazdu paszportu, poprosiłem znajomego Wojtka K., pracownika Służby Bezpieczeństwa, by spytał się swoich kolegów z paszportówki, jak się mają nasze sprawy. Po kilku dniach Wojtek przekazał nam informację, że Piotr Juszkiewicz, lekarz wyprawy, nie dostanie paszportu. Wojtek, widać świeżo indoktrynowany przez kolegów, zwrócił mi uwagę, bym bacznie przygotowywał skład wyprawy. Nie chciałem zadzierać z moim informatorem, ale uwagę tę puściłem między uszami. Domyśliłem się, że była to kara za działalność Piotra, który jesienią 1981 roku był w kierownictwie strajku studentów Akademii Medycznej w Gdańsku.\nMając już wgląd w sprawę, zaczęliśmy zastanawiać się nad rozwiązaniem tej niemiłej sytuacji. Jakoś sobie nie wyobrażałem wyjazdu na wyprawę bez Piotrka. Pojechalibyśmy tam bez dobrego kolegi, ale także bez opieki lekarskiej. Niestety wszystkie nasze starania okazały się bezskuteczne. Gdy w końcu przyszła oficjalna wiadomość, zaczęliśmy ostro działać. Oczywiście skreśliliśmy odwołanie do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, wyraźnie napisaliśmy o skutkach braku lekarza podczas takiej niebezpiecznej ekspedycji. Odpowiedź negatywna przyszła wręcz natychmiast. Profesor Zdzisław Wajda, kierownik II Kliniki Chirurgii Ogólnej Akademii Medycznej w Gdańsku, gdzie Piotr pracował, zadzwonił w tej sprawie do generała Jerzego Andrzejewskiego szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Gdańsku, którego poprzednio operował. Cóż, już było po operacji, generał rozłożył tylko ręce. Sam osobiście poszedłem do wojewody gdańskiego Mieczysława Cygana. W urzędzie spotkałem asystenta wojewody, kolegę ze studiów, który w studenckich czasach pełnił funkcję przewodniczącego Rady Uczelnianej Socjalistycznego Związku Studentów Polskich w Gdańsku. Kolega dał mi wyraźnie do zrozumienia, że w takich sprawach generał ma „za chude uszy” i nic nie da rady zrobić. Jola Patynowska, nasza koleżanka klubowa, także miała jakiegoś znajomego, który był kapitanem w milicji i znał ludzi z paszportówki. Ale nawet ten kontakt okazał się bezskuteczny.\nW połowie maja odprowadzałem Piotra Kwieka, fizyka, mojego dobrego kolegę do hotelu asystenckiego przy ulicy Polanki w Oliwie. Piotr znał dobrze nasze sprawy (po latach się okazało, że był zaangażowany po uszy w konspiracyjnej działalności i organizował przerzuty maszyn poligraficznych z zagranicy) i niespodziewanie powiedział:\n– No nie, bez lekarza nie możecie pojechać na wyprawę, chyba jedynie w tej sprawie może pomóc Lucky.\n– Jaki Lucky? – uśmiałem się wręcz – Myśmy już poruszyli niemal niebo i ziemię.\n– A jednak trzeba będzie poprosić o pomoc Luckiego – zawyrokował Piotr.\nI tak trafiłem niemal w sam środek afery szpiegowskiej.\nPiotr wyjaśnił mi, że w hotelu Novotel w Gdańsku rezyduje Grek Vasilis Nasidis, znany przez znajomych jako Lucky, oficjalnie reprezentujący greckiego armatora i rekrutujący polskich oficerów i marynarzy na greckie statki. Lucky ponoć ma niesamowite znajomości i warto go poprosić o pomoc. Piotr uważał, że da się coś w tej sprawie zrobić, gdyż słabym punktem Luckiego są dziewczyny. Ten starszy, bogaty pan robił spustoszenia w sercach gdańskich studentek i z jedną z nich ma dziecko. Dziewczyna, matka dziecka, nie chce widzieć Luckiego na oczy, ale koleżanka Piotra ma kontakt z dziewczyną i z Luckim i może za jednym razem w obydwu sprawach da się pomóc.\nWydawało mi się to bez sensu. Ale przecież tonący chwyta się brzytwy…\nNa spotkanie z Luckim do Novotelu pojechali najbardziej zainteresowany, czyli Piotr Juszkiewicz oraz Piotr Kwiek z koleżanką. Przebieg spotkania znam tylko z ich opowieści.\nLucky okazał się sympatycznym, wielgachnym starszym panem, opowiadającym z werwą o swoim komunistyczno-partyzanckim rodowodzie podczas niemieckiej okupacji w Grecji. W rozmowie wytykał swoim braciom, obecnie piastującym wysokie stanowiska w Grecji, że to tylko on walczył z Niemcami. Obiecał pomoc w sprawie i skutki tej wizyty dały mi wyraźnie do zrozumienia, że Lucky był co najmniej wysokim oficerem jeśli nie generałem wywiadu radzieckiego w Polsce.\nZa dwa dni otrzymaliśmy wiadomość od Luckiego. Mieliśmy pojechać z Piotrem do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych do Warszawy i zgłosić się do generała Rybaka. Ja miałem napisać list gwarantujący, że Piotr po wyprawie wróci do kraju. Pojechaliśmy do Warszawy. W Ministerstwie Spraw Wewnętrznych przyjęła nas na korytarzu elegancka, inteligentna pani o sterylnym wyglądzie zasadniczej urzędniczki. Znała sprawę, surowym głosem obwieściła:\n– Decyzja odmowy wydania paszportu jest konsekwencją pobytu Andrzeja Juszkiewicza, brata Piotra w Szwajcarii.\nWidziałem tylko, że Piotr się wstrzymuje, by wygarnąć pani, że tak właśnie wygląda odpowiedzialność zbiorowa. Ja natomiast miałem w czasie tej krótkiej rozmowy wielką satysfakcję, bo czułem wyraźnie bezsilność tej wrednej baby. Ona by z całej swoje duszy, jeśli miała duszę, po raz kolejny odmówiła wydania paszportu, jednak wpływy Luckiego u jej szefów były tak duże, że w końcu po całej ideologicznej tyradzie z goryczą musiała rzec, iż paszport będzie wydany.\nRzeczywiście Piotr otrzymał paszport, wyleciał tydzień po naszym wyjeździe, spotkaliśmy się w Limie.\nAbsurdów tamtej rzeczywistości było wiele. By dostać wizę, Ambasada Peru w Warszawie wymagała posiadania biletów lotniczych, z kolei Polskie Linie Lotnicze LOT, ówczesny monopolista biletów lotniczych, wymagały wizy kraju docelowego. Prawdziwa kwadratura koła. Na szczęście pani Walentyna Szuszkiewicz, „dobry duszek wyprawy”, kierowniczka działu sprzedaży biletów lotniczych LOT w Gdańsku, bez problemu wystawiła nam bilety bez posiadania wizy i tym sposobem dało nam się pokonać biurokrację peruwiańską.\nTeraz, gdy piszę te słowa w 2011 roku, Polakom, wędrującym po świecie, powyższe zdarzenia wydają się czczą abstrakcją. Paszport wszak mamy w szufladzie w domu, do Peru można polecieć bez wizy…\nSprawy formalne nie zwalniały nas z obowiązku zdobycia środków finansowych na wyprawę. Nasz Klub Wysokogórski „Trójmiasto”, świetnie prosperujący na rynku robót wysokościowych, gros swoich środków wydawał wówczas na remont swojej przyszłej siedziby klubowej – zabytkowej Białej Baszty. Priorytetowa wyprawa klubowa, organizowana z klubem toruńskim, ekspedycja na Dhaulaghiri w Nepalu, pochłaniała resztę wolnych pieniędzy. Dotacji z Klubu Wysokogórskiego nie dostaliśmy.\nNa szczęście były środki z prac wysokościowych formalnie prowadzonych przez Speleoklub Gdański PTTK przy Oddziale Miejskim PTTK, który był tylko atrapą Klubu Wysokogórskiego w strukturach PTTK. Po długich negocjacjach z zarządem OM PTTK w Gdańsku, przy formalnym zatwierdzeniu wyprawy przez Zarząd Główny PTTK, dostaliśmy część tych pieniędzy, które zostały przeznaczone na bilety lotnicze do Peru. Ale stanowiły one przecież tylko część kosztów wyprawy. Potrzebowaliśmy jeszcze środki na żywność, sprzęt, ubezpieczenie, no i na dewizy, konieczne na pokrycie kosztów działania w Peru!\nPomogli nam Koledzy ze Speleoklubu Morskiego PTTK w Gdyni, przekazując nam do olkitowania jeden z długich wysokościowców na Zaspie. Robotę tę załatwił dla nas Kuba Jakubczyk, dużą życzliwością wykazał się Marek Kaniewski, wiceprezes Speleoklubu.\nW latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych w Polsce wybudowano wiele budynków z tzw. „wielkiej płyty”. Domy stawały jak na drożdżach, jednakże projektanci i wykonawcy nie pomyśleli o uszczelnieniu podczas budowania wielkich szpar między płytami, przez które hulał wiatr w mieszkaniach i na klatkach schodowych. Stawianie rusztowań okazało się bardzo drogie, toteż spółdzielnie mieszkaniowe, poruszane apelami marznących mieszkańców, zatrudniały alpinistów, którzy podczas zjazdów na linach, upychali masę plastyczną, zwaną w żargonie olkitem. Prace te były bardzo dobrze płatne: wisząc na linie i wciskając olkit w szczeliny, potrafiłem w ciągu dnia zarobić trzykrotną wartość mojej miesięcznej pensji w biurze.\nPod koniec kwietnia z zapałem zabraliśmy się do uszczelniania budynku. Ustaliliśmy front robót, przywieźliśmy beczki z kitem oraz liny, załatwiliśmy pomieszczenie na magazynowanie materiałów i sprzętu. Juz pierwszego dnia pracy okazało się jednak, że coś nie tak jest z naszym budynkiem, a właściwie z jego lokatorami. Zazwyczaj, gdy tylko pojawialiśmy się za oknami mieszkań, spotykaliśmy się z życzliwym zainteresowaniem, zadawano nam wiele pytań, częstowano kanapkami, słodyczami, czy nalewkami własnej roboty, czasami zapraszano na obiad. Tymczasem w tym domu jego mieszkańcy, gdy tylko nas zobaczyli, zamykali okna i zasłaniali wnętrza zasłonami. Tą niecodzienną sytuację zaczeliśmy rozumieć, gdy spostrzegliśmy iż na balkonach znajdują się drewniane skrzynie z wojskowymi numerami inwentaryzacyjnymi. Nasze podejrzenia bardzo szybko zostały potwierdzone przez dzieci z bloku, które z ciekawością przyglądały się naszym zabiegom wyciągania olkitu z wielkich beczek i moszczenia go wiadrach. Dzieciaki od razu się pochwaliły:\n– A mój tata jest wojskowym.\n– A mój tata pracuje w milicji.\nSzlag nas mało nie trafił. Dostaliśmy do roboty wojskowo-milicyjny blok. To my mamy ocieplać blok tym draniom, którzy pilnują stanu wojennego i aresztują ludzi podczas demonstracji solidarnościowych!? Zastanawialiśmy się, czy aby nie robić w tej sytuacji fuszerki, wszak na wysokości siódmego piętra nikt nie był w stanie sprawdzić naszego wykonania, ale wzgląd na dzieci przeważył, że podjęliśmy decyzję o solidnej robocie.\nPrzez ponad miesiąc pracowaliśmy ciężko na tym bloku, wpychając całe tony olkitu w szczeliny często grube na dwie dłonie. Kontakt z mieszkańcami był żaden. Niespodziewanie przedostatniego dnia pracy na balkonie drugiego piętra pojawiła się piękna dziewczyna w długiej kwiecistej sukni i widząc nas, wiszących na linach w pobliżu jej balkonu, spontanicznie zapytała:\n– A może panowie macie ochotę na kompot?\nJak sępy zjechaliśmy na drugie piętro i przymocowaliśmy się do barierek balkonu.\nKompot smakował jak nigdy. Dziewczyna okazała się maturzystką, właśnie była w trakcie egzaminów maturalnych. Okazało się, że kończyła dziewiąte liceum w Gdańsku, którego Witek, Piotrek i ja byliśmy absolwentami. Znaleźliśmy sporo wspólnych tematów do pogadania, wypiliśmy prawie całe wiadro wyśmienitego kompotu. Nasza rozmówczyni podzieliła się z nami dylematem, mianowicie jeszcze nie podjęła decyzji czy składać papiery na psychologię czy próbować swoich sił na egzaminach do szkoły teatralnej w Warszawie.\nTo był jeden jedyny miły akcent podczas tej roboty.\nW listopadzie, gdy już wróciliśmy z Peru, zdobyliśmy się na odwagę i poszliśmy zaprosić dziewczynę z balkonu na prezentację z naszej andyjskiej wyprawy do siedziby Klubu Wysokogórskiego. Pamiętaliśmy lokalizację balkonu i na tej podstawie trafiliśmy do odpowiedniej klatki schodowej i właściwych drzwi.\nRodzice dziewczyny otworzyli drzwi i po naszym przedstawieniu się, powiedzieli krótko:\n– Nie ma Beaty, studiuje w Warszawie, dostała się do szkoły teatralnej.\nWydawało mi się, że nigdy nie spotkam w życiu dziewczyny z balkonu, a jednak dziesięć lat później spotkałem ją w zupełnie nieoczekiwanych okolicznościach. Ale to już temat na osobną opowieść.\nMimo że posiadaliśmy środki na wyprawę, które i tak wpłynęły na konto klubowe już po wyruszeniu wyprawy z kraju, przed nami było zadanie załatwienia sprzętu, wyposażenia, żywności. Tak, słowo załatwianie oddawało tutaj istotę sprawy. Praktycznie niczego nie można było kupić normalnie, większość rzeczy trzeba było po prostu załatwić, poprzez znajomości, własny spryt, występowanie o przydziały, wyjazdowy zakup bezpośrednio u producenta, który mógł znajdować na drugim krańcu Polski.\nJednym z pierwszych zadań, z jakim mieliśmy się zmierzyć, było zdobycie dużych worków, koniecznych do spakowania bagażu wyprawy. Mocnych tkanin technicznych nie było w sklepach, za to zauważyliśmy, że czerwone flagi wywieszane na święto pierwszego maja są wykonane z solidnego materiału. Kilka razy późnymi wieczorami przymierzaliśmy się do zerwania tych flag, ale natrafialiśmy na wzmocnione patrole milicyjne i nasze „zbiory” okazały się dość znikome. Szczęśliwie jakimś zbiegiem okoliczności dostaliśmy wiadomość o beli solidnego niebieskiego materiału i rzutem na taśmę kupiliśmy ten materiał. Dobre duszki, czyli nauczycielki uczące krawiectwa w szkole przy ulicy Polnej w Sopocie uszyły nam worki według dostarczonego wzoru. Te niebieskie worki załadowane potem na muły podczas marszu do bazy bardzo dobrze się prezentowały na tle ośnieżonych szczytów andyjskich.\nNauczeni doświadczeniami wyprawy w Himalaje Garhwalu w 1981 roku, już jako oficjalna polska wyprawa w Andy, występowaliśmy do Wydziału Handlu Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku o przydział czekolady, konserw mięsnych i rybnych, płatków kukurydzianych i owsianych, serów, miodu, cukierków i dżemów. Dostaliśmy pozytywne odpowiedzi, Wydział Handlu wytypował hurtownie i sklepy, w których mogliśmy na podstawie przydziałów wykupić żywność. O przydział cukru zmuszeni byliśmy wystąpić do Urzędu Miejskiego. Wiedzieliśmy, że pozwolenie na cukier jest bardzo rzadko wydawane. Gdy Andrzej Posiewnik i Bogdan Urbański pełni obaw zjawili się z pismem podpisanym przeze mnie do kierownika Wydziału Handlu Urzędu Miejskiego w Gdańsku, ten wnikliwe spojrzał na podanie i od razu przybił pozytywną opinię i powiedział:\n– Ooo Kochańczyk, to dobre nazwisko.\nKoledzy nie mogli się nadziwić. A ja dopiero po latach dowiedziałem się, że urzędnikiem tym był Marek Kowalski, z którym w latach siedemdziesiątych współdziałałem w Biurze Podróży „Almatur” w Gdańsku jako wiceprezes Akademickiego Klub Alpinistycznego.\nWłaściwie każdy sprzęt musieliśmy załatwiać w nietypowy sposób. Sympatyczne panie w Wojewódzkiej Hurtowni Handlu Wewnętrznego zjednaliśmy czekoladami, których dzięki specjalnym pozwoleniom mieliśmy stosunkowo dużo. Otrzymaliśmy przydział na śpiwory anilanowe i plecaki. Zdzisiek Wylężek, kolega ze Studenckiego Koła Przewodników Turystycznych w Gdańsku, pracujący w Spółdzielni Pracy „Żagiel” w Gdyni umożliwił nam zakup większej ilości namiotów. Dla naszej wyprawy Zdzisiek zaprojektował i wykonał kilka prototypów nowych namiotów, które potem testowaliśmy na wyprawie. Namioty otrzymaliśmy niekompletne. Po pręty z włókna szklanego, potrzebne do konstrukcji namiotowych pałąków, Witek Giejsztowt i Bogdan Urbański musieli jechać aż do Krosna nad Wisłokiem. Koledzy z rafinerii załatwili cienkościenne rurki stalowe, które jako skuwki Witek montował na prętach z włókna szklanego, kompletując poszczególne elementy pałąków. Orwowskie przeźrocza dostaliśmy spod lady dzięki uprzejmości znajomych pań ze sklepów fotograficznych. Andrzej Posiewnik od Leszka Pękalskiego, który był członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików, nabył dla wyprawy dziesięć filmów diapozytywowych „Sakura”.\nMusieliśmy jeszcze zmierzyć się z kolejnym wyzwaniem. Główny Komitet Kultury Fizycznej i Sportu, akceptując naszą wyprawę w części swojej aprobaty napisał: „Wnioskowany wyjazd zatwierdzono… bez skutków dewizowych dla GKKFiS”. Znaczyło to tylko: uczestnicy wyprawy muszą sobie dewizy załatwić sami. Nie stać nas było na zakup dolarów na czarnym rynku, zatem zmuszeni byliśmy zakupić większą ilość śpiworów, namiotów, plecaków, by potem sprzedać je w Peru i mieć środki na zrealizowanie działalności górskiej.\nOdpowiednio wcześniej wystąpiliśmy do Urzędu Celnego w Gdańsku o zgodę na wywóz z kraju sprzętu i żywności. Przyznana nam ilość żywności, na które dostaliśmy pozwolenie, nie pozwoliłaby nam przeżyć nawet dwóch tygodni w górach. Napisaliśmy odwołanie do Głównego Urzędu Celnego. Niektóre fragmenty pisma brzmiały patetycznie: „…ekstremalny wysiłek psychofizyczny, do którego będą zmuszeni uczestnicy ekspedycji, wymagać będzie wysokokalorycznej i wysokobiałkowej diety”. O dziwo, w Głównym Urzędzie Celnym musieli być jacyś rozsądni ludzie, bo dostaliśmy pozwolenie na wszystko, o co prosiliśmy. Wywołało to głębokie zdziwienie wśród gdańskich celników.\nOdprawę celną zamówiliśmy na dzień 3 czerwca 1983 roku. Odbywała się ona w mieszkaniu Bogdana Urbańskiego we Wrzeszczu, które na ten czas oficjalnie otrzymało nazwę magazynu wyprawy Klubu Wysokogórskiego.\nPrzybyli dwaj poważni celnicy i z miejsca zabrali się do sprawdzenia zawartości worów wyprawowych. Gdy już docierali do dna pakunków, gdzie mieliśmy ukryte radzieckie aparaty fotograficzne, nieśmiało zaproponowaliśmy im malutką przerwę na przekąszenie przygotowanych kanapek. Ten posiłek, obficie zakrapiany alkoholem, ożywiony politycznymi rozmowami, trwał do późnego wieczora. Często rozlewane trunki sprawiły, że atmosfera odprawy się rozluźniła, nastąpiła fraternizacja, po godzinie wspólnie wznosiliśmy toasty za Solidarność i Lecha Wałęsę. Celnicy, zgodnie z przygotowanymi naszymi listami sprzętu i żywności, ochoczo wypełnili formularze odpraw warunkowych i bezwarunkowych, my z kolei na ochotnika sami zaplombowaliśmy ładunki wyprawy.\nSpodziewaliśmy się takiego scenariusza odprawy, toteż Sławek Bartkowski, kolega Witka czekał przed domem w samochodzie, by odwieźć celników po domach. Pragnąc, by nasza nowa znajomość wypadła jak najlepiej, pojechałem dla towarzystwa z celnikami. Jednego z celników, który z trudem utrzymywał się na nogach, doprowadziliśmy do jego mieszkania w jednym z nowych wielkich osiedli w Gdyni. Drzwi otworzyła żona celnika. Do jej spódnicy przytulała się trójka małych dzieci i z niepokojem przyglądała się ojcu, który nie potrafił trafić w drzwi. Kobieta powiedziała z bólem:\n– I znów schlał się jak świnia.\nTo był prawdziwy zimny prysznic dla mnie. Naszła mnie cała masa wątpliwości i refleksji. No bo niby my to wszystko robimy po to, by pojechać na wyprawę, by zdobyć niezdobyte ściany, by biało-czerwona flaga trzepotała jak najwyżej, że mamy takie wspaniałe ideały, a tu wyszło na to, że przyłożyliśmy się do pogłębienia dramatu rodzinnego, że nie popisaliśmy się wyobraźnią, że wyszło to bardzo świńsko. Moralnego kaca miałem jeszcze przez wiele dni. Niestety taki był model załatwiania odpraw celnych. Koledzy z Krakowa czy Warszawy opowiadali, że zdarzało się, że następnego dnia po odprawie celnicy zgłaszali się, bo zapomnieli zabrać plombownicy, która zawieruszyła się pod łóżkiem.\nMimo że mieliśmy jeszcze wiele spraw mniej lub bardziej skomplikowanych do załatwienia, do radzenia z nimi podchodziliśmy jako do czegoś bardzo oczywistego, normalnego, wiedząc, że po prostu musimy to załatwić, bo takie są realia. Nie narzekaliśmy na nic, cieszyliśmy się z każdego postępu przybliżającego nas do upragnionego wyjazdu na wyprawę.\nDla mnie to był trudny okres. Drugiego marca niespodziewanie zmarł mój Ojciec, z którym byłem bardzo blisko. Moja aktywność przy organizacji wyprawy była po części spowodowana wypełnieniem pustki, jaka została po Jego odejściu. Często miałem wrażenie, że Ojciec z góry patrzy na mnie i sprawdza mnie, jak też ja sobie radzę.\nW tym czasie pracowałem jako handlowiec Centrali Eksportowo-Importowej „Centromor” w Gdańsku. Zajmowałem się importem pomp pokładowych i siłowni na statki budowane w polskich stoczniach. Część spraw wyprawowych wykonywałem w pracy, korzystając z telefonu, a także z dobrych elektrycznych maszyn do pisania. Moje kierowniczki Ada Strychacka i Wanda Bułakowska, wpadając do pokoju, pytały: – Michał, czy jeszcze jesteśmy w komitecie organizacyjnym wyprawy czy już w Centromorze? Wówczas nie było telefonów komórkowych, chcąc załatwić wiele spraw w różnych instytucjach, musiałem w czasie godzin pracy dzwonić z firmowych telefonów. Szefowie „Centromoru” z wyrozumieniem podeszli do mojej pasji, dostałem urlop bezpłatny na trzy miesiące, który później, już z Peru, przedłużyłem o kolejne dwa miesiące.\nPo wielu miesiącach intensywnych przygotowań, nie dane mi było odpoczywać po przylocie do Limy. Przez kilka dni walczyłem z peruwiańską biurokracją, by wydostać nasz bagaż z komory celnej. Moi Koledzy z wyprawy mieli trochę lepiej, wybrali się na wspinaczkę w podlimańskie skałki razem z peruwiańską młodzieżą z andyjskiego klubu. Trzeci od lewej Piotr Juszkiewicz, czwarty od lewej Bogdan Urbański, pierwszy z prawej Witold Giejsztowt (fot. Andrzej Posiewnik)\nNa wyprawę wyruszyliśmy 15 czerwca w czwórkę: Witek Giejsztowt, Andrzej Posiewnik, Bogdan Urbański i ja. Piotr Juszkiewicz wyleciał tydzień po nas i spotkaliśmy się w Limie. Kuba Jakubczyk uczestniczył wiosną w wyprawie na Himalchuli w Himalajach Nepalu, dopiero w lipcu doleciał do Peru, nie dał rady dotrzeć do nas i przyłączył się do wyprawy śląskiej, działającej w Cordillera Huayhuash.\nAutorem tekstu jest Michał Kochańczyk – alpinista, podróżnik, eksplorator, wieloletni Prezes Klubu Wysokogórskiego „Trójmiasto”.\ntierralatina.pl publikowała już jego wspomnienia z wyprawy do Wenezueli w 2002 r., oraz tekst w którym tłumaczył swą fascynację Andami.\nPolacy odkrywają Wenezuelę Niepełnosprawni na Aconcaguę Zdobywcy Tramen już w domu Fascynujące Andy Porozumienie narodowe czy zamach stanu?\n6 reakcji na "Andy 1983. Mimo stanu wojennego!"\nMT 20/07/2011 o 12:57\nInteresujący tekst o czasach, które pamiętam z perspektywy dziecka. A z tym celnikiem? Nachlał się w dobrej sprawie:)\njaś 20/07/2011 o 16:31\nI pomyśleć że jeszcze teraz nazywają tego typa spod ciemnej gwiazdy\nOfca 20/07/2011 o 21:12\nPiękne pióro! Czytałam już kilka artykułów Pana Kochańczyka. A teraz pewnie zabrzmię banalnie, ale co mi tam… Jak się skończyła historia z Beatą? 🙂\nKarol 25/11/2011 o 01:11\nwspaniala historia z czasow ktore tez pamietam z perspektywy dziecka. Dobrze ze mozna sobie przypomniec. I smiesznie ze po latach czytam to na portalu Ameryki Poludniowej… czekam na nastepny odcinek! Pozdrawiam serdecznie.\nPingback: Szukając mitycznego Eldorado | tierralatina.pl\nhelmut 31/10/2012 o 01:51\nCiekawa historia, a Luckiego znalem osobiście bo się faktycznie kręcił po klubach studenckich i dziewczyny nagabywał, zawsze jednak twierdził, że już sam „nie mógł”. Zapraszał też „młodzież” do siebie do domu na pijaństwa, czasem nawet gotował greckie potrawy, a mieszkał w nowym bloku okolicach Lastadii. Facet miał faktycznie niesamowite znajomości i ogólnie podejrzewano, że był agentem, może rosyjskim, a może innym. Był oficjalnie głównym mechanikiem i czasem wyjeżdżał na rejsy na greckich statkach, jak mu się pieniądze skończyły. Poza tym ciekawostka, miał doktorat z Uniwersytetu Gdańskiego. Po polsku mówił płynnie, jakiś drobny błąd zdarzał mu się rzadko.


„Poeci i Muzycy dla Poetów” w kościele poznańskich Dominikanów. Zapowiedź | Gazeta Autorska IMPRESJee.pl\n„Poeci i Muzycy dla Poetów” w kościele poznańskich Dominikanów. Zapowiedź\nMarzec 31, 2014\tat 7:01 am\nArka, Stefania Pruszyńska. Plakat z zapowiedzią mszy św. w kościele Dominikanów w Poznaniu – ze wspomnieniem o zmarłych poetach, czytaniem i śpiewaniem poezji\nPoeci nie odchodzą daleko\nŚpiewają w naszej pamięci\nI pozostają żywi na zawsze\nw słowach swej poezji\nA poezja mówi człowieka\nRefleksja I, Stefania Pruszyńska\nW poznańskim kościele oo. Dominikanów pochylimy się podczas nabożeństwa nad niedawno zmarłymi poetami: Ryszardem Daneckim. Markiem Kośmidrem, Tadeuszem Stirmerem. I nad poetami zmarłymi wcześniej i dawno temu.\nPo nabożeństwie odbędzie się koncert, podczas którego z repertuarem piosenki poetyckiej przypominającej strofy wybranych poetów wystąpią: Jolanta Ciecharowska z Romualdem Andrzejewskim.\nTags: ***AKCJE, WSPARCIE AKCJI * WOŚP * Mały muzyk uliczny * Poeci i muzycy dla poetów * Kontra dopalaczom * Dolina Rospudy * Dramat Ryszarda W. * Wielkopolska dzieciom irackim*Autorka obrazów*grafik*fot. reportażowych i art.: Stefania Pruszyńska*Autorka tekstu: Stefania PruszyńskaKrużganki kulturyObrazy * Grafiki * Rysunki * Fotografie * Filmy * PlakatyPisarze * Poeci * W Literackich ogrodachW Grodzie Przemysława - Poznaniu i Wielkopolsce


Księżycowy pył jest śmiertelnie niebezpieczny dla człowieka - PL.DELFI\nKsiężycowy pył jest śmiertelnie niebezpieczny dla człowieka\nsobota, 14 lipiec 2012 г. 09:46\nFaktem jest, że nie spędzamy zbyt dużo czasu na powierzchni ziemskiego księżyca, toteż tak naprawdę niewiele zostało wykonanych badań dotyczących długoterminowego wpływu panującej na naszej satelicie atmosfery na zdrowie człowieka.\nW świetle magazynu "Toxicity of Lunar Dust", w ramach którego poruszono kilka aspektów związanych z życiem na księżycu, wniosek nasuwa się jeden: owo ciało niebieskie jest dla nas śmiertelnie niebezpieczne.\nOczywiście nie zabija nas ono w sposób bezpośredni, nie zmienia to jednak tego, że powinniśmy unikać kontaktu z księżycem z kilku powodów. Jednym z największych problemów jest oddychanie (a konkretnie wdychanie) – bowiem nawet w kombinezonie istnieje ryzyko wchłonięcia księżycowego pyłu, który może dotrzeć do płuc. Grozi to ich zapaleniem, a nawet zwiększeniem ryzyka pojawienia się ich nowotworu (oddziaływanie pyłu jest podobne do azbestu).\nCząsteczki mogą łatwiej trafić do płuc niż gdyby znajdowały się w atmosferze ziemskiej, ponieważ pomaga im w tym dużo mniejsza grawitacja. Co więcej, fakt, że są one cały czas wystawione na działanie promieniowania ultrafioletowego i protonowego sprawia, że pył księżycowy jest dla nas jeszcze szkodliwszy.\nJednak płuca to nie jedyna droga, jaką może on nam zaszkodzić. Pojedyncza cząsteczka, będąca w rzeczywistości pozostałością po skalnej formie, miewa bardzo ostre mikroskopijne zakończenia i czasami pokryta jest czymś, co przypomina szklaną powłokę, przez co przy kontakcie ze skórą mogłaby ją skutecznie podrażnić. Byłoby to szczególnie niebezpieczne, gdyby taki pyłek dostał się do oka.\nNaukowcy zaznaczają jednak, że wszystkie ich wnioski oparte są o symulację – nie mają oni bowiem dostępu do prawdziwych cząsteczek księżycowego pyłu, które mogliby przechowywać w warunkach zbliżonych do tych panujących na ziemskiej satelicie.


Wybory, wybory i po wyborach...-01 - PPR\n/Wybory, wybory i po wyborach.....\nWybory, wybory i po wyborach... Częstotliwość różnych wyborów powoduje, że znaczna część społeczeństwa w sposób permanentny uczestniczy świadomie lub nie świadomie w kolejnej kampanii wyborczej. Środowisko wiejskie po kampanii i wyborach do Izb Rolniczych przeżywa wybory sołtysów . Być może za chwilę będą wybory powszechne.\nEfektem tej permanentnej kampanii wyborczej jest zmęczenie i niechęć do uczestniczenia w niej większości obywateli. Najlepszym na to dowodem było uczestnictwo rolników w wyborach do Izb Rolniczych. Trudno o precyzyjne dane liczbowe określające frekwencję wyborczą bo każda Izba odnosiła ilość głosujących do różnych kryteriów. Kryteriami były ilość gospodarstw w województwie, ilość osób składających wnioski, nie jestem pewien, czy podana frekwencja przez wiele Izb dotyczyła wszystkich rolników mających prawa wyborcze. Nowelizacja ustawy o podatku rolnym spowodowała, że w woj. małopolskim prawie 1/4 mieszkańców tego województwa posiada prawa wyborcze do Izby. W samym mieście Krakowie było uprawnionych ponad 100.000 osób.\nTo był podstawowy problem tegorocznych wyborów. Drugim nie mniej ważnym była niedoskonałość rozporządzenia KRIR określająca sposób przeprowadzenia wyborów w zakresie terminów wyborczych, możliwości powoływania mężów zaufania, dopisywania na listę wyborców w dniu wyborów, nieprecyzyjne zadania Wojewódzkiej Komisji Wyborczej. Można byłoby obciążać winą za całe zło KRIR. Winniśmy jednak wszyscy, którzy funkcjonują w Izbach Rolniczych, że po wyborach w 2002 roku nie stworzyliśmy projektu Regulaminu Wyborczego któryby nie posiadał tych błędów. Jest to priorytetowe zadanie które stoi przed KRIR w najbliższym okresie.\nI posiedzenia Rad Powiatowych i I posiedzenie Walnego Zgromadzenia III kadencji potwierdziło konieczność lepszego umocowania prawnego wraz z zwiększeniem kompetencji Rad Powiatowych . Nie da się tego zrobić bez zmiany ustawy o Izbach Rolniczych, o której mówimy od dawna. Warto byłoby w pierwszym okresie nowej kadencji przedstawić\ni przedyskutować konkretne propozycje prawne zwiększające kompetencje Izby wraz dostosowaniem przepisów finansowych do realiów dnia dzisiejszego.\nDyskusja w ostatnim okresie w jaki sposób pobierać opłaty za wypełnianie wniosków dla rolników, udowodniła w całej rozciągłości słabość naszej ustawy. Okres wyborów do Izb Rolniczych udowodnił znaczenie Izby rolniczej w środowisku wiejskim, które tym samym znalazły się w sferze zainteresowania partii politycznych.\nBezpardonowa walka o wpływy w Izbach między wszystkimi partiami funkcjonującymi w środowisku wiejskim była bezpardonowa, obnażająca w całej rozciągłości słabość polskiej demokracji, gdzie najczęstszym argumentem były plotki i pomówienia, a nie argumenty merytoryczne.\nTakie są koszty demokracji, której się uczymy bardzo powoli.


Jest to usunięcie ze świadomości myśli, uczuć, wspomnień, impulsów, fantazji, pragnień itp., które przywołują bolesne skojarzenia lub w inny sposób zagrażają spójności osobowości danej jednostki (na przykład prowokują pytania o moralność, wywołują poczucie winy itp.). Wyparcie zachodzi wtedy gdy zaspokojenie popędu (związane z przyjemnością) może spowodować – z uwagi na inne wymogi – przykrość. Wyparte myśli istnieją nadal, jednakże nie są dostępne świadomości. Wyparcie nie jest procesem jednorazowym i wymaga ciągłego nakładu energii.\nWyparcie jest jednym z podstawowych pojęć psychoanalizy. Według Freuda dzieli się ono na dwa typy:\nTzw. wyparcie pierwotne ma miejsce, kiedy pewne przeżycia lub emocje na bieżąco są niedopuszczane do świadomości. Takie zjawiska nigdy do niej nie docierają. Wyparcie pierwotne ma miejsce raz, w bardzo wczesnym etapie dzieciństwa, kiedy z nieświadomości wyodrębnia się świadomość.\nTzw. wyparcie wtórne, albo następcze albo właściwe ma miejsce, kiedy zjawiska, które pojawiły się w świadomości, ale wtórnie zostały wypchnięte do nieświadomości.\nWyparte zjawiska pozostają w nieświadomości dzięki mechanizmowi zwanemu cenzurą, kontrolowanemu przez superego, czasem jednak pojawiają się niespodziewanie kiedy cenzura słabnie (np. pod wpływem alkoholu, osłabienia ego, choroby, we śnie itp.), mogą też być przyczyną nerwic.\nJednym z kierunków psychoanalizy jest więc wydobywanie wypartych wspomnień wydarzeń na powierzchnię świadomości, co ma leczyć nerwice. Do tego celu służy szereg metod, m.in.:\nanaliza czynności pomyłkowych\nmetoda wolnych skojarzeń\nMetody te bywają jednak zawodne. Znany jest na przykład przypadek pacjentki, u której pod hipnozą odsłonięto wspomnienie gwałtu dokonanego na niej w dzieciństwie przez ojca, podczas gdy później okazało się, że jest wciąż dziewicą (zobacz też: fałszywe wspomnienie). Również w przypadku odsłonięcia naprawdę wypartego wspomnienia nerwica wcale nie koniecznie ustępuje, choć świadomość jej przyczyn może pomóc w dalszym leczeniu.\nInne hasła zawierające informacje o "wyparcie":\nVHS VHS dla dystrybutorów filmowych. Produkowała je jako ostatnia. Powodem zakończenia produkcji było wyparcie popularnych "kaset" przez płytę DVD. Już w 2001 r. więcej filmów ...\nMao Zedong na osiągnięcia w dziedzinie uprzemysłowienia kraju. Za jego zasługę poczytuje się też wyparcie "skorumpowanego" i "nieudolnego" Kuomintangu z kraju na Tajwan.Po śmierci Mao w ...\nVIII wiek - Pepin Krótki zwycięża Longobardów we Włoszech. Powstaje Państwo Kościelne 759 - ostateczne wyparcie Arabów z Francji (zdobycie Narbony )ok. 770 - w Islandii założono pierwsze osiedla ...\nSławatycze wojny z II Rzeszą Niemiecką. Ofensywa niemiecka w 1915 roku spowodowała całkowite wyparcie Rosjan z Kongresówki. Sławatycze znalazły się pod okupacją państw centralnych. Umiędzynarodowienie ...\nWojna domowa w Rosji za tym idzie, chwilowe rozluźnienie dyscypliny. Bolszewicy upatrywali w tym szansy na wyparcie wojsk Ententy z kraju. W związku z tym już na początku ...\nFeliks Koneczny czy Mojżesza Mendelssona ) i wreszcie w niektórych środowiskach żydowskich przez Kabałę . To wyparcie nie oznaczało oczywiście dogmatycznego odrzucenia, Żydzi talmudyści dalej uznawali pierwotność Tory, ...\nWojna pozycyjna ...\nWysiedlenie Polaków ze Lwowa niemieckich. Pomoc AK w wyzwoleniu miasta była o tyle istotna, że umożliwiła wyparcie oddziałów niemieckich bez zniszczenia Lwowa. Status prawny miasta, jego przynależność państwowa ...\nWojna polsko-ukraińska 1918-1919 Naczelna Komenda Ukraińska przystąpiła do ofensywy mającej na celu zajęcie Lwowa i wyparcie wojsk polskich za San. Gen. Rozwadowski w porę doskonale odgadł te ...\nInne lekcje zawierające informacje o "wyparcie":\n140b Walki narodowo wyzwoleńcze Polaków w XIX w. (plansza 11) tych państw popierali Polaków, a ich walka w oddziałach powstańczych i późniejsze wyparcie caratu Rosji przyśpieszyło proces odrodzenia narodu. ...\n022. Zakład B. Pascala (plansza 6) doszedł do przekonania, że „nie ma nic tak zgodnego z rozumem, jak wyparcie się rozumu". Wynikiem zawiedzionego racjonalizmu było zwątpienie zupełne, którego nikt nie ...\n048. Z. Freud i psychoanaliza (plansza 7) psychiczne nieświadome są to procesy wyparte ze świadomości. Czwartą tezą psychoanalizy jest, że wyparcie ich ze świadomości dokonuje się już w dzieciństwie i na tle ...


Dreams are like rainbows. Only idiots try to chase them...: Rozdział I\nDreams are like rainbows. Only idiots try to chase them...\nHistoria dziewczyny, która w najgorszym momencie swojego życia znajduje prawdziwą miłość.\nŚwietnie! Kolejny dzień muszę spędzić w domu. Już od paru dni mam gorączkę ale dopiero jutro idę do lekarza. Mam tylko nadzieję, że dostanę jakieś świństwo, które mnie wyleczy. Weszłam na Twittera. Nic ciekawego tam nie znalazłam więc wylogowałam się i bez sensu surfowałam po internecie aż w końcu trafiłam na coś co przyciągnęło moją uwagę. Na jakimś fan page’u znalazłam artykuł o One Direction. To mój ulubiony zespół. Naprawdę nie wiem jak można nie kochać tych 5 wariatów. Tylko trzeba się przyzwyczaić, że czasem mają idiotyczne pomysły. Przykładem jest ten, o którym przed chwilą przeczytałam. Chłopcy na jednym z koncertów rozpięli koszulę Harry’emu, gdy ten śpiewał swoją kwestię. Fanki darły się wniebogłosy. Myślałam, że się popłaczę ze śmiechu, gdy oglądałam nagranie z tej sceny. Harry nie wiedział co ma zrobić więc po prostu trzymał ją jedną ręką, a drugą mikrofon. I dlaczego nie mogłam wtedy być na ich koncercie? Dlaczego w ogóle nie mogłam być na jakimkolwiek koncercie? To chyba oczywiste – nie stać mnie na bilet. No ale nie będę rozpaczać, przecież są ważniejsze rzeczy do opłacenia. Pójdę już spać i tak nie mam co robić, a jest po dziesiątej.\nZa jakąś godzinę mam wizytę u lekarza. Weszłam do łazienki, wzięłam szybki prysznic i w pośpiechu wysuszyłam włosy. Ubrałam się w jasne jeansy, biały T-shirt z napisem „Keep Calm and Call Batman” (Hhahaha… kocham tą koszulkę!) i moje cudne buty – czarne conversy. Były troszkę znoszone. Dobra, bardzo znoszone, bo mam je już trzy lata ale jakoś dało się w nich chodzić.\n- Sue! Chodź, bo się spóźnimy! – krzyknęła mama, a ja szybo zbiegłam po schodach i wyszłam z domu. Zamknęłam drzwi na klucz i po chwili już siedziałam na siedzeniu w samochodzie koło mamy. Ruszyłyśmy. Do lekarza nie było daleko. Po dziesięciu minutach byłyśmy na miejscu. Przyjechałyśmy w samą porę, bo jak weszłyśmy do budynku pielęgniarka wyczytała moje nazwisko. Po kwadransie było już po wszystkim. Lekarz powiedział, że za tydzień powinnam się czuć lepiej. Zadowolone, że wreszcie dostałam antybiotyk wróciłyśmy do domu. Zmęczona weszłam do swojego pokoju i padłam na łóżko. Nie wiem jak to się stało ale po minucie już smacznie spałam.\nObudziłam się. Byłam wykończona. Nawet nie pamiętam kiedy zasnęłam. Powoli wstałam. Zaczęło kręcić mi się w głowie, więc złapałam się ramy łóżka, żeby się nie przewrócić. Naprawdę nie wiem co się ze mną dzieje. Ostrożnie zrobiłam jeden krok na przód i po chwili wszystko wróciło do normy. Trochę zdziwiona poszłam do łazienki, żeby się trochę ogarnąć. Nie spiesząc się umyłam zęby i uczesałam włosy. Spojrzałam w lustro i zobaczyłam tam dziewczynę o dużych oczach, które teraz wyglądały na jeszcze większe, i czarnych, gęstych włosach ale jakoś jej nie poznawałam. Coś było ze mną nie tak. Znów zaczęło kręcić mi się w głowie. Tym razem się przewróciłam i wokół mnie była już tylko ciemność. Zemdlałam.\n-Nie powinniśmy jej teraz tego mówić – usłyszałam szept mamy ale miała jakiś zmieniony głos, jakby… płakała?\n-A co chcesz zrobić? Czekać aż sama się dowie? Od kogo? Musi wiedzieć. – wyszeptał tata natarczywie. O co im chodzi? Czy oni mówią o mnie? Nic nie rozumiem. A tak w ogóle to gdzie ja jestem? Powolutku otworzyłam oczy. Super, jestem w szpitalu. Już chyba gorzej być nie może. Rodzice spojrzeli na mnie i uśmiechnęli się smutno.\n-Cześć księżniczko. Jak się czujesz? – zapytał tata ostrożnie. Nie wiedziałam co odpowiedzieć, bo nic mnie nie boli ale też nie tryskam energią. Jestem wykończona, nie mam siły podnieść ręki, a co dopiero usiąść. Rodzice wymienili spojrzenia.\n-Skarbie… - zaczął tata –Ty… ty masz białaczkę… - wykrztusił w końcu, a mama zaczęła cicho szlochać. Nie wiedziałam co powiedzieć. Tata patrzył na mnie czujnie, jakbym zaraz miała zacząć wrzeszczeć, albo rzucać rzeczami po sali. A ja… A ja miałam mętlik w głowie. Białaczka?\nMiałam tyle pytań, ale zamiast zacząć ich nimi bombardować pokiwałam tylko głową i cichutko zapytałam:\n-Tato, czy ja umrę?\nAutor: Sue Smith o 10:19\nParę słów od autorki :b\nTranslate : ))\nCopyright © Dreams are like rainbows. Only idiots try to chase them.... All rights reserved.


Xiaomi Mi Air Purifier 2 - recenzja jednego z najtańszych oczyszczaczy powietrza | CoNowego.pl\nXiaomi Mi Air Purifier 2 – recenzja jednego z najtańszych oczyszczaczy powietrza\n21 czerwca 2017 Redakcja Conowego.pl 102 Views Brak komentarzy\nZakup oczyszczacza powietrza do domu nie jest już tylko kwestią mody na te, wciąż dość rzadko spotykane w Polsce, urządzenia. Zanieczyszczenie powietrza pyłami PM 2.5 oraz PM 10 to zmora nie tylko mieszkańców przodującego w niechlubnym rankingu Krakowa, ale także wielu innych miast i wsi.\nDo polskich sklepów, za sprawą polskiego dystrybutora, firmy CK Mediator (który w swojej ofercie ma także smartfony Xiaomi i daje na nią gwarancję realizowaną w Polsce), trafił oczyszczacz powietrza Xiaomi Mi Air Purifier 2. Jego cena, kształtująca się na poziomie 799 złotych wygląda bardzo atrakcyjnie na tle porównywalnych wydajnościowo urządzeń konkurencji, których oczyszczacze powietrza kosztują przeważnie od 1200-1300 złotych wzwyż. Wszystkie produkty z dystrybucji CK MEDIATOR można kupić w oficjalnym sklepie Funtech.pl.\nPostanowiłem przyjrzeć się urządzeniu i sprawdzić czy faktycznie jest się czym zachwycać – trzeba bowiem postawić sprawę jasno: Mi Air Purifier 2 zbiera bardzo pozytywne oceny na całym świecie i trudno znaleźć jakiekolwiek słowa krytyki związane z jego działaniem.\nProstota i minimalizm – te dwa słowa idealnie określają Xiaomi Mi Air Purifier 2, który nie posiada żadnych skomplikowanych wyświetlaczy (a diody stanu) i nie ma paneli dotykowych, a zaledwie jeden fizyczny przycisk do obsługi wszystkich jego funkcji (tryb auto, tryb nocy, tryb wydajny), diodę poziomu zanieczyszczeń i diody stanu. Oczyszczacz wystarczy podłączyć do gniazdka i voila – działa!\nObudowa wykonana w matowym kolorze białym posiada 5732 otwory, przez które do jej wnętrza przedostają się szkodliwe dla naszego zdrowia pyły. Na jej szczycie znajduje się kratownica, pod którą pracuje sporych rozmiarów wentylator, wdmuchujący powietrze do wnętrza urządzenia. Oczyszczacz ma całkiem kompaktowe rozmiary i jego kubatura to 52x24x24 cm.\nWewnątrz znajduje się trójwarstwowy filtr cylindryczny. Składają się na niego filtr HEPA marki Toray, który odpowiada za filtrowanie cząstek PM 2.5 i PM 10, filtr PET, którego zadaniem jest wyłapywanie cząsteczek kurzu i innych większych cząstek oraz aktywowany filtr węglowy, odpowiedzialny za niwelowanie nieprzyjemnych zapachów i szkodliwych cząstek, jak np benzen. Według zapewnień producenta, filtry są w stanie wyeliminować 99,3% cząsteczek PM 0,3 μm (PM2.5 i PM10), 100% kurzu i pyłków (co nie okazało się zgodne z prawdą) oraz 99% formaldehydów.\nWspomniałem, że urządzenie jest bardzo skromne jeśli chodzi o mnogość funkcji. Te rozszerza w pewien sposób aplikacja Mi Home, dostępna na urządzenia z systemem Android oraz iOS. Xiaomi Mi Air Purifier 2 posiada nie tylko moduł Wi-Fi, umożliwiający komunikację ze smartfonami i tabletami, ale także wbudowany czujnik pomiarowy pyłu PM2.5, stworzony przez firmę Sharp. To właśnie za jego sprawą na ekranie urządzeń mobilnych wyświetlana jest informacja o stężeniu szkodliwych pyłów PM2.5 w pomieszczeniu, w którym znajduje się oczyszczacz, a także informacja o temperaturze oraz wilgotności powietrza. Z poziomu aplikacji (dostępnej niestety tylko w języku angielskim) możemy także zmieniać tryby pracy urządzenia. Jeśli chodzi o tłumaczenia, to z wyłączeniem listy urządzeń i ich nazw, tłumaczenia są poprawne, czego nie można było powiedzieć o wcześniejszych wersjach programu, na co uskarżało się wielu użytkowników.\nInformacja o jakości powietrza prezentowana jest również przez diodę stanu, znajdującą się w dolnej części oczyszczacza. W sezonie wiosenno-letnim, w którym testowałem sprzęt, dioda zawsze świeciła się na zielono, a stężenie nie przekraczało wartości 40 AQI. Pomarańczowe i czerwone światło zarezerwowane są dla stężenia ostrzegawczego i zagrażającego zdrowiu. Po zapaleniu się lampki w kolorze innym niż czerwony, oczyszczacz Mi Purifier 2 ustawiony w trybie automatycznym włącza tryb wydajny pracy wentylatora, który bezgłośnie pracujące urządzenie zamienia w bardzo hałaśliwy sprzęt. Obroty wentylatora ustawione są maksimum jednak jedynie przez kilka do kilkunastu minut, kiedy to urządzenie doprowadza powietrze do odpowiedniej jakości. W trybie nocnym pracy wentylatora niemalże nie słychać, co pozwala trzymać go nawet w pobliżu łóżka.\nWbrew temu, co przeczytać możemy w wielu recenzjach, Xiaomi Mi Air Purifier nie podaje wartości stężenia pyłów w μg/m3. Zamiast tego wyświetla on jednostki AQI (Air Quality Index), stanowiące swoisty indeks czystości powietrza. 1 μg/m3 to 4.2 AQI. W jednostkach tych wartości stężenia pyłów w polskich miastach znajdziemy na przykład na stronie www.aqicn.org. Inne stacje pomiarowe korzystają z mikrogramów na metr sześcienny. Trudno mi mówić o dokładności pomiaru czujnika stosowanego w Xiaomi Mi Air Purifier 2. Wartości potrafiły się wahać w zakresie 10-20 AQI po restarcie urządzenia, także obstawiam taką własnie granicę błędu pomiarowego.\nWydajność Xiaomi Mi Air Purifier 2 określana jest jako 330 m³/h w trybie zwykłym i 378 m³/h w trybie wydajnym. Bez problemu powinno to wystarczyć na oczyszczanie powietrza w pomieszczeniu o powierzchni do 35 m2.\nJak skutecznie działa Xiaomi Mi Air Purifier 2?\nOtóż od razu należy zaznaczyć, że Xiaomi Mi Air Purifier 2 ze zbieraniem kurzu z powietrza radzi sobie mniej więcej tak samo dobrze jak siatka przeciwkurzowa na obudowie mojego komputera oraz inne powierzchnie płaskie w domu. Oczywiście wyolbrzymiam, ale nie spodziewajcie się, że z mieszkania kurz magicznie zniknie. W pomieszczeniu o wielkości 20 metrów kwadratowych sprzęt ten nie był w stanie wyeliminować wszystkich drobinek kurzu, które w relatywnie niewielkiej ilości znalazłem później na filtrze wewnątrz oczyszczacza, a w większej, w całym pokoju. Jeśli liczycie na to, że Xiaomi Mi Air Purifier 2 w magiczny sposób wyeliminuje kurz osiadający na meblach – jesteście w błędzie.\nSubiektywnie, powietrze po kilku godzinach pracy urządzenia robi się faktycznie nieco lżejsze, co potwierdziłaby spadająca wartość AQI (a co za tym idzie szkodliwych pyłów). Trudno mi jednak powiedzieć, czy jest to swoiste placebo, czy realny wpływ na moje samopoczucie. Jeśli jednak mam dzielić się moim spostrzeżeniem, to tak: oddychało mi się przyjemniej w pomieszczeniu, w którym stał oczyszczacz. Tak czy siak, pozostaje zawierzyć czujnikowi Sharpa, który na pewno jest znacznie dokładniejszy niż moje „widzimisię”. Dokładniejszego czujnika i tak w sklepie nie kupimy, a jedyną, w 100-procentach wiarygodną wyrocznią, pozostaną profesjonalne stacje pomiarowe.\nNa ile starcza filtr w Xiaomi Mi Air Purifier 2 i ile kosztuje?\nNo właśnie. Cena nowego filtra powietrza to kwestia, którą wiele osób podnosi jako wadę testowanego oczyszczacza Xiaomi. Starczający na ok. 120-150 dni, w zależności od stopnia zużycia, filtr powietrza, kosztuje w polskiej dystrybucji 249 złotych, co, jak łatwo policzyć, stanowi niemal 1/3 ceny urządzenia. Jest to istotnie kwota dość wysoka, którą warto doliczyć do kosztu eksploatacji urządzenia. Filtr powinien więc bez problemu przeżyć cały sezon grzewczy w Krakowie.\nCzy warto kupić oczyszczacz powietrza Xiaomi Mi Air Purifier 2?\nNie chciałbym tutaj odwalać kryptoreklamy sprzętu Xiaomi, ale uważam, że dla mieszkańców miast takich jak Kraków i innych, które w sezonie grzewczym (i poza nim) walczą z wysokimi stężeniami szkodliwych pyłów, wydatek ten będzie strzałem w dziesiątkę, nad którym nie ma się co dłużej zastanawiać. Kilka znanych mi osób przez okres studiowania w Krakowie nabawiło się problemów związanych z układem oddechowym. Dzięki obecności oczyszczacza powietrza, być może udałoby się ich uniknąć. Wymiana filtra jest prosta, trwa dosłownie kilkanaście sekund i sprowadza się do zdjęcia tylnego panelu urządzenia.\nXiaomi Mi Air Purifier 2 faktycznie działa i, jeśli wierzyć czujnikowi PM2.5 umieszczonemu w urządzeniu, bardzo sprawnie oczyszcza powietrze ze szkodliwych pyłów. Nieco gorzej radzi sobie z kurzem, więc nie spodziewajcie się, że z Waszych mebli zniknie nagle znienawidzona szara warstewka. Kurze będziecie musieli nadal ścierać, choć faktycznie, cząstek będzie mniej.\nCena Xiaomi Mi Air Purifier 2 (799 złotych) jest na tyle atrakcyjna, że jest to jeden z oczyszczaczy, które koniecznie powinniście wziąć pod uwagę przy zakupie tego rodzaju sprzętu. Cena filtra starczającego na ok. 120-150 dni wynosi jednak 249 złotych, więc jeśli sprzęt ma u Was pracować 24 godziny na dobę, koniecznie uwzględnijcie filtry w rocznym budżecie swoich wydatków.\n← Tablety marki KODAK – dwa modele wkrótce w Polsce\nNowości Spotify – grupowe playlisty w Messengerze i aplikacja w Windows Store →\nVerbatim Paris to plecak na laptopa i… torba podróżna w jednym!\n4 października 2016 Redakcja Conowego.pl 0\nPokój 2425 hotelu Hilton w Panamie to raj dla graczy\n21 kwietnia 2018 Redakcja Conowego.pl 0\nCEO Activision Blizzard: Gry z serii Call of Duty będą powstawać zawsze\n14 września 2016 Redakcja Conowego.pl 0


Kursy językowe angielski bielsko - Tłumacz, tłumaczenia, włoski,angielski, niemiecki,bielsko, ustne, uwwierzytelnione, pisemne, polsko niemieckie,polsko włoskie\nKursy języka angielskiego - dlaczego cały czas warto się zapisać?\nUczenie się nowego języka jest zawsze doskonałym pomysłem, a jednym z najbardziej przydatnych języków jest... język angielski! 1,5 miliarda ludzi mówi dziś po angielsku. Na całym świecie angielski jest domyślnym wyborem większości krajów i najważniejszy, bez względu na to o jakiej branży mówimy. Możesz nawet zaskoczyć Cię tym, jak różne kraje staną się dla Ciebie bardziej dostępne tylko temu, że masz za sobą kursy językowe angielski bielsko i umiesz płynnie się posługiwać tym językiem. Korzyści płynące z nauki angielskiego są naprawdę ogromne, dlatego pozwolimy sobie rzucić okiem na kilka tych fantastycznych korzyści, jakie można uzyskać dzięki nauce tego języka. Niektóre z nich mogą nawet Cię zaskoczyć!\nGłówne zalety nauki angielskiego – zaczynamy!\nNauka dowolnego języka dba o to, by mózg człowieka był cały czas aktywny i wyzwolony. W rzeczywistości Twój mózg zmienia aktywność elektryczną podczas nauki nowego języka. Bez względu na wiek, od którego zaczynasz i zapisujesz się na kursy językowe angielski bielsko – zawsze pojawiają się te korzyści z nauki nowego języka. Kiedy decydujesz się na naukę języka angielskiego, dajesz sobie wyjątkowo rygorystyczny trening ze względu na jego skomplikowaną naturę.\nAngielski jest kombinacją kilku źródeł, takich jak:\nW związku z powyższym osoby, dla których jeden z powyższych języków jest ojczystą mową – będą mieli przewagę, jeśli chodzi o naukę języka angielskiego. Z drugiej strony mieszkańcy z krajów, takich jak Japonia będą musieli przejść przez różne psychiczne przeszkody, aby móc zrozumieć i opanować głównie nieznane im dźwięk, jakie napotkają właśnie w języku angielskim. Dodatkowo, przy pisowni słów zmieniających się w całym anglojęzycznym świecie, trudno jest uzyskać poprawną wymowę poszczególnych słów. Jeśli nam nie wierzysz, po prostu poproś Amerykanina i Anglika, by powiedzieli „aluminium”. Jeśli więc chcesz rozwinąć więcej mięśni w swoim mózgu - kursy językowe angielski bielsko to doskonały wybór.\nWiększy potencjał na rynku pracy\nŚwiat może nie mieć globalnego języka, ale angielski jest domyślną opcją dla niezliczonych form komunikacji na całym świecie. Dlatego jedną z korzyści płynących z uczenia się języka angielskiego jest to, że znacznie zwiększa on Twój potencjał rekrutacyjny. Jest to nie tylko atrakcyjne dodatkiem w CV, ale również statystycznie udowodniono, że zwiększa to Twoje szanse na dobrą pracę.\nMa to miejsce ze względu na aspekty:\nJeśli chodzi o biznes - globalizacja popchnęła język na takie obszary świata, do których inaczej by nie dotarł. Niedawna ankieta przeprowadzona w serwisie LinkedIn wykazała, że 90% dyrektorów ds. zasobów ludzkich, dyrektorów generalnych i organizacji producentów twierdziło, że posiadanie anglojęzycznych pracowników jest korzystne dla ich przedsiębiorstw. Prawdopodobnie tak twierdzą, ponieważ wpływ języka angielskiego na świat biznesu jest od dawna odczuwalny. Dziś jest ostoją w sektorze biznesowym.\nNauka jest również w dużej mierze skoncentrowana na języku angielskim. Dzięki nowym warunkom i opublikowanym artykułom, które najczęściej pojawiają się w języku angielskim, korzyści płynące z nauki angielskiego są ogromne. I jeszcze jedną z licznych korzyści nauki języka angielskiego jest dostęp do 55% treści dostępnych obecnie w Internecie. Tym samym kursy językowe angielski bielsko stają się praktycznie kluczem do Internetu.\nDla kochających podróże – nie ma lepszego języka do nauki niż angielski!\nMyślisz, że angielski może Cię zabrać tylko do miejsc takich ja:\nMamy dla Ciebie wspaniałą wiadomość: na całym świecie jest ponad 50 krajów anglojęzycznych (!). W wielu miastach, szczególnie w Europie, angielski jest prawie nieoficjalnym drugim językiem, gdzie turyści stanowią znaczącą część społeczności. Nawet w takich miejscach jak Chiny, gdzie kilka milionów z 1,3 miliarda w kraju mówi ich narodowym językiem, masz dużą szansę spotkać się z Anglikami. Wystarczy spojrzeć na niektóre miejsca na całym świecie, w których można wykorzystać kursy językowe angielski bielsko by naprawdę poczuć korzyści płynące z nauki tego języka:\nGotowy na odebranie paszportu?\nWiększe możliwości edukacyjne – z językiem angielskim\nPodobnie jak w odniesieniu do podania o pracę, jedną z najlepszych korzyści nauki angielskiego są związane z tym możliwości edukacyjne. Jeśli chcesz uzyskać dostęp do najlepszych szkół, takich jak Harvard,Oxford, czy Cambridge- znajomość języka angielskiego zapewnia Ci niesamowitą przewagę. Oczekuje się, że około 2 miliardów ludzi na całym świecie będzie uczyć się angielskiego przez następną dekadę, wchodzisz w to? Już wiesz dlaczego powinieneś zapisać się jak najszybciej na kursy językowe angielski bielsko.\nZostań lepszym... pisarzem!\nJednym z najlepszych sposobów na zrozumienie nowego języka jest pisanie. Im więcej piszesz, tym więcej ekspozycji na nowy język zyskujesz.. Pomaga to w zrozumieniu książki, a ostatecznie w kreatywności. W środowisku szkolnym pisanie pomaga prowadzić podstawy nowego języka. Pomyśl o swoich wczesnych latach edukacji. Jak często pisałeś alfabet i podstawowe zdania? To samo dotyczy uczenia się jako osoba dorosła. Z kolei ten regularny wysiłek pomoże Ci wziąć te proste słowa na wyższy poziom i zbudować swoją wiedzę. Proste słowa zamieniają się w bardziej skomplikowane i wkrótce będziesz zrozumiesz opisowe słowa potrzebne do tego, aby stać się twórczym pisarzem.\nPodobnie jak chcąc zostać muzykiem, nie zrozumiesz swojego instrumentu, dopóki nie spędzisz z nim długich godzin ćwiczeń - to samo dotyczy języka angielskiego. Zacznij pisać dzisiaj, zobacz zalety już wkrótce!\nRadość z klasycznej literatury i kinematografii\nW ciągu ostatnich kilku stuleci wiele klasycznych dzieł filmowych i literackich na świecie powstało właśnie w języku angielskim. Chociaż można uzyskać dostęp do przetłumaczonych wersji, zawsze jest coś niesamowitego w zapoznaniu się z oryginałem. To samo można powiedzieć o klasycznych pracach przetłumaczonych na język angielski. Tego rodzaju nieudane tłumaczenia utrudniają docenienie niektórych wspaniałych dzieł anglojęzycznych artystów od Szekspira do Stephena Kinga. Od Hitchcocka po Scorsese, aby naprawdę poczuć sens wybornego filmu lub literatury, najlepiej poczuć to w ojczystym języku twórcy.\nPodobnie kolejną z korzyści nauki angielskiego jest zrozumienie popkultury. Jeśli dowiesz się czegoś na temat niektórych z dzisiejszych filmów, natychmiast dostajesz do dyspozycji temat, który można przegadać z milionami ludzi na całym świecie. Mamy nadzieję, że dzięki temu uzyskasz dostęp do większej ilości możliwości mówienia i praktykowania!\nKursy językowe angielski bielsko a korzyści imigracyjne\nJeśli nie mówisz po angielsku, może to przynieść Ci pewne ograniczenia np. w Stanach Zjednoczonych, aby zostać obywatelem tego kraju, musisz zdać test z języka angielskiego. Idąc dalej, znalezienie zatrudnienia jest trudne, nawet jeśli mówisz po angielsku, a bez tego rynek pracy dopiero staje się znacznie zawężony. To powoduje obciążenie dla Twoich finansów i ogólnej jakości życia. Co więcej, sprawia, że codzienne życie staje się niewiarygodnie trudne. Wyobraź sobie, że musisz iść do sklepu spożywczego, na dworzec autobusowy a nawet do szpitala w obcym kraju, nie rozumiejąc angielskiego…. Ciężko, prawda?\nW przypadku niektórych rodzin nie każde pokolenie mówi po angielsku, gdy przyjeżdża do nowego kraju. Jeśli tak jest, zaangażuj rodzinę w naukę. Naucz starsze pokolenie trochę angielskiego i obserwuj, jak żyje się im łatwiej, od czasu gdy zaczęli kursy językowe angielski bielsko.\nZnając angielski – jesteś mądrzejszy!\nOstatnie badania potwierdzają to, co większość z nas podejrzewała od jakiegoś czasu: dwujęzyczne mózgi wykazują lepszą uwagę i skupienie niż inne. Ten wyczyn jest przypisywany głównie dowodom, które zdają się wskazywać na związek pomiędzy dożywotnim zadaniem przejścia między językami a ulepszonymi umiejętnościami koncentracji.\nTwoja poprawa skupienia i uwagi prawdopodobnie wynika z podwójnego podejścia. Aby skutecznie nauczyć się nowego języka, musisz zwrócić uwagę na to, czego nauczyły Cię kursy językowe angielski bielsko., a także na ludzi, z którymi rozmawiasz. Jeden czynnik bez drugiego prawdopodobnie nie wytworzy żadnej rozmowy. Aby poprawnie posługiwać się tym językiem – musisz być sprawnym mówcą i słuchaczem zatazem. Jest to szczególnie ważne podczas podróży. Jak już mówiliśmy, angielskie akcenty zależą od regionu, w którym się znajdujesz. Z właściwą dbałością o szczegóły nawet najtrudniejsze z dialogów Cię nie zastraszą! A skoro już przy ty jesteśmy… powiedzieć, że angielski ma kilka dialektów do wyboru, byłoby niedopowiedzeniem. Istnieje kilka międzynarodowych klasyfikacji używanych do oznaczania języka angielskiego, ale nawet jeśli wybierzesz jeden region, będzie to już wyzwanie na całe życie, aby spróbować zrozumieć każdy dialekt.\nJednakże, rozumiejąc angielski, dajesz sobie korzystną przewagę. Od turystyki po przeprowadzkę do nowego regionu świata, jeśli poznasz angielski – to bardzo sobie pomożesz. Możesz nie być w stanie uchwycić wszystkiego w każdym dialekcie, ale zrozumienie angielskiego w najprostszej jego formie już pomoże Ci zrozumieć, co mówi się w całym kraju.\nPodczas gdy niektóre dialekty mogą sprawić, że nawet rodzimi mówcy będą mieli problemy z ich zrozumieniem, znajomość angielskiego będzie bardzo korzystna dla zrozumienia otaczającego Cię świata. Edukacja, zatrudnienie i społeczności stają się bardziej dostępne, im więcej się uczysz i pojmujesz naukę języka angielskiego.\nTeraz, gdy zrozumiesz główne zalety nauki angielskiego, najlepiej będzie jeśli zapoznasz się bliżej z oferowanymi przez nas kursami, tym jak są prowadzone – by przekonać się na 100%, że nasze kursy językowe angielski bielsko pomogą Ci osiągnąć te wszystkie korzyści, o których była mowa powyżej.


Piotr Zieliński: Asysta do "Grosika"? To nie był przypadek, tak chciałem | Głos Koszaliński\nTomasz Biliński 11.06.2019\nPo czterech meczach macie komplet punktów. Lepiej się nie dało, pomijając styl gry w poprzednich meczach, za który byliście krytykowani.\nA mecz z Izraelem wam się podobał?\nTo najważniejsze. Zagraliśmy dobre spotkanie. Powiedzieliśmy sobie w szatni, że to ostatni mecz sezonu i trzeba dać z siebie maksimum. Od początku byliśmy dobrze nastawieni i przeciwko dobrej drużynie osiągnęliśmy fantastyczny wynik. Możemy być z siebie zadowoleni.\nAsysta przy golu Kamila Grosickiego to najładniejsze podanie w pana karierze?\nNie wiem, w Napoli i Empoli też miałem ładne asysty, więc musiałbym poszukać.\nWyszło panu to podanie...\nWyszło, bo tak chciałem. To nie był przypadek. Widziałem ruch „Grosika”, ma gaz, podałem mu i cieszę się, że to wykorzystał.\nLepiej się panu gra bliżej prawego skrzydła niż środka?\nDobrze się tam czułem, miałem dużo swobody, dzięki czemu miałem do wyboru wiele rozwiązań. Ale jestem uniwersalnym zawodnikiem, więc gdzie mniej trener wystawi, tam będę chciał dać z siebie maksa.\nŁatwiej się gra, gdy przed panem są tacy piłkarze jak Robert Lewandowski, Krzysztof Piątek czy Arkadiusz Milik?\nMamy trzech napastników światowej klasy. Z każdym z nich gra mi się bardzo dobrze. Oni grają dobrze, jeśli drużyna gra dobrze, więc chwała dla wszystkich.\nTo był mecz na przełamanie?\nNa cztery mecze wszystkie wygraliśmy, więc nie wiem czego tu jeszcze szukać. Z Izraelem pokazaliśmy styl też mamy. Ale za niego nikt punktów nie przyznaję, dlatego najważniejsze, żebyśmy grali skutecznie.\nMateriał oryginalny: Piotr Zieliński: Asysta do "Grosika"? To nie był przypadek, tak chciałem - Sportowy24\nAntek 11.06.2019 22:15:38\nWszystko byłoby cacy tylko te głupie chamskie faule naszych zawodników.\nW meczu 17. kolejki Superligi kobiet, Młyny Stoisław Koszalin przegrały u siebie z KPR Gminy Kobierzyce 28:29 (12:9).


Wpisy z Tagiem [ inne ]\nZamiast czytać posłuchaj. Klasyka literatury, kursy językowe, poradniki. Idealne rozwiązanie dla wszystkich, którym brak wolnego czasu\nbez zbędnych formalności - prosto na twuj komputer\nrównież zapłata sms\nJak zwykle dla...\nWirtualne biuro rzeczy znalezionych i zgubionych. Dodaj za darmo ogłoszenie o swojej zgubie lub odnalezionym przedmiocie. Zgubione Znalezione Biuro rzeczy znalezionych Internet, Komputery, WWW, Inne, Warto http://www.zgubione-znalezione.org...\nSklep z kosmetykami : kosmetyki do włosów, Kosmetyki Naturalne Farmona,sklep\nSklep z kosmetykami : kosmetyki do włosów, kosmetyki do ciała. Kosmetyki pielęgnacyjne , szampony, odżywki, balsamy, kremy. Najniższe ceny, promocje, darmowe testerki. Kosmetyki Farmona polecane przez dermatologów, nie testowane na zwierzętach.\nKsięgarnia internetowa, wysyłkowa Iliada, mamy największy wybór książek z różnych dziedzin, Szybka i bezproblemowa wysyłka Zajżyj na naszą stronę a przekonasz się sam co dla Ciebie uszykowaliśmy.\nInternetowe biuro podróży Tourispol.com - Wycieczki\n"Tourispol.com- w ofercie wycieczki i wczasy last minute, wycieczki objazdowe autokarem, wczasy samolotem, Chorwacja, Bułgaria, Egipt, Grecja, Tunezja, Turcja, Hiszpania, Włochy, Włochy, Hiszpania, Chorwacja, Liguria, Costa Brava, Dalmacja Riwiera...


WARSZAWSKI SZLAK KOBIET – Irena Krzywicka – WIRTUR\nZapraszamy na WYCIECZKĘ SZLAKIEM IRENY KRZYWICKIEJ, autorki książki „Wyznania gorszycielki”.\nIrena Krzywicka dużą część swojego życia spędziła w Warszawie. Tu zastał ją czas odzyskania przez Polskę niepodległości i przyznania Polkom, 28 listopada 1918 roku praw wyborczych.\nUrodziła się w spolonizowanej rodzinie żydowskiej. Jej rodzice byli działaczami socjalistycznymi zesłanymi na Syberię za swoją działalność polityczną. Tam przyszła na świat w roku 1899 Irena. W 1903 roku rodzina wróciła do Warszawy. Irena Goldberg ukończyła tu szkołę średnią, a następnie w 1922 roku polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim.\nW 1923 wyszła za mąż „z przyjaźni” za Jerzego Krzywickiego, syna socjologa i rzecznika praw kobiet Ludwika Krzywickiego. Myślała już wtedy o możliwości rozwodu, dlatego przyjęła przed ślubem chrzest luterański. Nie była wierząca. Razem z mężem zdecydowała o otwartym charakterze ich związku, chociaż szanowała i ceniła swojego męża. Zależało jej na utrzymaniu małżeństwa, które oceniała jako udane.\nByła pisarką, tłumaczką, popularyzatorka twórczości Marcela Prousta. Ważnym wydarzeniem w jej życiu było spotkanie i współpraca z Tadeuszem Boyem-Żeleńskim. Oboje zakochali się w sobie i wkrótce ich związek był powszechnie znany. Razem intensywnie współpracowali na rzecz upowszechnienia edukacji seksualnej i kontroli urodzeń. Wkrótce Irena Krzywicka została najbardziej znaną działaczkę feministyczną okresu przedwojennego. Była skandalistką świadomie podejmującą (w tym czasie!) kwestie aborcji, seksualności kobiet i homoseksualizmu. Domagała się toleranci dla homoseksualizmu, który określała jako „odwrócenie instynktu płciowego”. Głosiła wolność seksualną dla kobiet, była przeciwniczka monogamii. Domagała się legalizacji aborcji, aby zlikwidować groźne dla życia kobiet podziemie aborcyjne.\nWspólnie z Boyem-Żeleńskim otworzyła w Warszawie klinikę, w której udzielano bezpłatnych porad dotyczących świadomego macierzyństwa. Założyła dodatek do Wiadomości Literackich pt. Życie Świadome. Propagowano tu edukację seksualną. Publikowały w nim takie pisarki jak Zofia Nałkowska, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska i Wanda Melcer. W latach okupacji Irena Krzywicka ukrywała się. Po wojnie pracowała między innymi jako attaché kulturalny w ambasadzie polskiej w Paryżu (1945–1946). Po powrocie do Polski pisała recenzje teatralne dla „Rzeczypospolitej”. Była członkiem Związku Literatów Polskich.\nW latach 1955–1962 prowadziła w Warszawie znany salon literacki.\nW 1962 ze wyjechała do Francji i mieszkała pod Paryżem.\nW 1992 opublikowała swoją ostatnią i najbardziej popularną książkę – autobiografię „Wyznania gorszycielki”.\nPochowana jest w rodzinnym grobowcu na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.\nOznaczona edukacja seksualna, emancypatka, II wojna światowa, Irena Krzywicka, pisarka, prawa kobiet, tematyka żydowska, warszawski szlak kobiet, wyznania gorszycielki\n← WARSZAWSKIE PARKI – Pole Mokotowskie\nWARSZAWSKI SZLAK KOBIET – Maria Skłodowska-Curie →


Klub potwierdził wczorajsze informacje\n2020-07-31 11:34:44 Dodał: MarcinKomentarze:\nNewcastle United potwierdziło wczorajsze doniesienia, a Lee Charnley przełamał ciszę w sprawie potencjalnego przejęcia klubu.\n„Potwierdzamy wczorajsze oświadczenie” – powiedział Charnley.\n„Nigdy nie mów nigdy, ale żeby było jasne, Mike Ashley jest w 100% zaangażowany w tę transakcję [sprzedaży]”.\n„Jednak obecnie musimy skupić się na wsparciu Steve'a Bruce'a na rynku transferowym i na przygotowaniach do nowego sezonu”.\nInformacja jest definitywna i ostateczna. Kończymy z marzeniami, które trwały klika miesięcy. Wracamy do rzeczywistości i walki o utrzymanie w kolejnym sezonie.\nPS. Jak dla mnie to nie musi być wina grubasa i kupujących. Najbardziej obstawiam PL i kluby typu BIG 4, które na bank maczały w tym palce.\nUlga, nie trzeba się będzie wstydzić kibicowania plastikowemu klubowi, bedącego de facto wlasnoscią rządu agresywnego państwa z Bliskiego Wschodu.\nPrzygłupy znad Tyne żalą sie teraz, że ich tylko klub interesuje, cała reszta ( prawa czlowieka itd) to całkiem inne sprawy. Z jednej strony mówią o wyższych wartościach w odniesieniu do klubu a z drugiej z radością sprzedaliby się bandytom.\nZresztą jak się spojrzy na taki Everton, West Ham, Bolton, Sunderland, Middlesbrough, Wigan, Hulll ( i można by tak wymieniać) to stosunkowo jest ok. A ból dupy jest taki jakby Ashley byl najgorszym właścicielem w Anglii i na świecie.\nJa rozumiem, że niektórzy żyją ułudą, że Newcastle to wielki klub albo co najmniej regularnie walczący o puchary, ale to melodia przeszłości. To samo można odnieść do Nottingham Forest czy Leeds.\nTemat zamknięty i nie ma juz co wracać do niego. Trzeba się skupić na przygotowaniach do nowego sezonu. Po raz kolejny czeka nas walka o utrzymanie. Co będzie dalej, to czas pokaże. Może pojawi się kolejna oferta kupna klubu. Notthingam i Leeds padły, bo były bardzo źle zarządzane. Fajnie, że Leeds powoli się odbudowuje. Mam nadzieję, że Forrest też się podźwignie, bo to klub z dużymi tradycjami. Co do srok to jestemy na dzień dzisiejszy bardzo przeciętnym klubikiem i nie mamy szans przebić się do top 6, chyba że zdarzy się jakiś fuks\nJednakże mamy potencjał by być znacznie lepszym klubem niż takie Leicester, Sheffield czy Wolves.\nCoś jest złego na rzeczy. Mauriss wycofał chęć kupna srok. A PIF rozważa w przyszłości ponowną próbę przejęcia. Jeden z posłów zadał kilka oficjalnych pytań do Premier League dotyczących przejęcia. Zaczyna to wszystko śmierdzieć i to od strony władz ligi.\nTeraz wszyscy zrobią najazd na PL.\nMiki jakie woje przemyślenia ?\nSam nie wiem. Dla mnie sprawa śmierdzi na kilometr. Nikt chyba nie powie, że wszystko przebiegało normalnie. Nie wiem, czy nie chciano kompromitować Saudów, czy może jest, jak mówi Staveley. W pierwsze nie wierzę, bo w tym czasie PIF przejmowało masę innych spółek. Jeśli okaże się, że Liverpool i Tottenham blokowały przejęcie, to za jakiś czas możemy usłyszeć o szykującym się procesie i skandalu. Konsekwencji takiej sytuacji nie chcę sobie nawet wyobrażać. Nie sądzę, aby Staveley rzucała oskarżenia bezpodstawnie, bez liczenia się z konsekwencjami takich wypowiedzi. Jeszcze kilka tygodni temu Masters zapewniał, że proces szybko się zakończy. Jeśli jest tak, jak pisze @grzybek666, to skandal może zatrząść ligą i rozgrywkami.\nNajbardziej śmierdzące jest to, że władze PL zasłaniają się bezsensownymi argumentami sprawiając, że Test Właścicieli i Dyrektorów jest prawnie nieprzejrzysty. Skoro osoby biorące udział w teście spełniły wymogi odnośnie niekaralności oraz wypłacalności i jasności finansowej, skoro PIF nie był powiązany z kradzieżą sygnału Bein, skoro nie brane były pod uwagę sprawy związane z łamaniem praw człowieka w Arabii Saudyjskiej to czemu nie wydali zielonego światła? Nawet jeśli PL miała wątpliwości odnośnie powyższych kwestii, to czemu przedłużali wszystko przez tyle tygodni? Jest to działanie na szkodę klubu, społeczności lokalnej oraz towarzyszącym przejeciu inwestycji biznesowych w miasto. Właśnie o te wątpliwości zapytał jeden z posłów. Zobaczymy co pokaże najbliższa przyszłość ale smród wokół ludzi z Premier League rośnie coraz bardziej. Może chodzić nawet o korupcję.\nCionek a Ty w jakiej dziedzinie jesteś fachowcem? Oprócz wkurwiania oczywiście pytam.\nWybacz ale kolega Miki z tego co pamietam wiele razy pisal jak to temat jest dopiety, bo blablabla a ja ironizowalem czy wiele klubow przejal w swoim zyciu. A konlukzje wyczytaj z ostatnich doniesien\nI nie wypieram się, tego co pisałem. Każdy jest mądry po fakcie. Wszystko wskazywało na przejęcie. Nawet Masters mówił, że sprawa jest bliska domknięcia, a wszystko wyjaśni się wkrótce. Newsy o prawdopodobnej korupcji nie wziął się z powietrza. Każdy widzi, że sprawa śmierdzi. Dlaczego drugi zainteresowany Mauriss się wycofał? Czy bał się ewentualnego oskarżenia o blokowanie transakcji lub korupcję? I dlaczego PIF podkreśla, że dalej zainteresowane jest przejęciem? Sądzę, że w nadchodzącym tygodniu padnie kilka niewygodnych pytań ze strony polityków. W końcu nie chodziło tylko o przejęcie klubu, ale i o spore inwestycje w mieście. Tymczasem rozpoczynam urlop i daję sobie spokój na najbliższe dwa tygodnie. Pozdrawiam.\nOd dziś wolnym trenerem jest Eddie Howe, widziałbym tego pana w Newcastle\nMi się wydaję że to jeszcze nie jest definitywny koniec i rezygnacja szejków.\nDam dobra radę, miejcie to głęboko w dupie do czasu aż pojawi się oficjalny komunikat. To już chyba 3 czy 4 przejęcie od kilku lat - przy tym nawet mi przez głowę nie przyszło zawracać sobie gitary plotami, bo zwyczajnie szkoda mi na to czasu. Kilka sezonów temu 90% "sensacji" transferowych pisal jeden człowiek. Weźcie na wstrzymanie, tak jest łatwiej i lepiej. Serio.\n@mishka. Z tą różnicą, że tym razem nie były to plotki.\nSprawa jeszcze nie jest zamknięta do końca\nhttps:// www.nufcblog.co.uk/ 2020/08/03/amanda-staveley-nust-hold- talks-over-takeover-action- plan-a-must-read-for-nufc-fans/ ?fbclid=IwAR1yfPtRG86f_YLvLeo7tMbfIH9RtfHsa6 ML7WmCnzaqF5Y8uURZA2Y9ehw\nCzyli szopka trwa dalej?\nMega smierdzaca sprawa...\nWidać Premier League nie znalazła niczego co mogło by zablokować przejęcie, nie dopuścili do tego bo taki mieli kaprys...\nTyle ,że liga oficjalnie również nie zablokowała transakcji ,więc ręce będą mieli czyste. Ja już nawet nie czytam tych wszystkich "analiz" i "oswiadczen" dla nas nic to nie zmienia. Przejęcia nie ma i jesteśmy tu i teraz. Liczę , że zatrzymamy Rose na lewej obronie i kupimy jakiegoś napastnika.\nTeraz bracia Ruben opublikowali oświadczenie w którym sugerują że nadal są zaangażowani w przejęcie klubu. Już nic z tego nie rozumiem.\nNie tylko bracia Ruben ale też PIF z Amanda na czele... Dziwne to wszystko. Ciekawe jak się wypowie PL na tą całą sytuację\nTa cała rezygnacja to mogła być zagrywka, żeby wymusić na PL szybką decyzję. Wkurwieni kibice też zrobią swoje.\nPodobno na początek chcieliśmy sprowadzić Icardiego, Demarai Gray, Callum Wilson i Hamza Choudhury.\nNie ma wspominać o zawodnikach którzy mogą grać u nas, czekajmy cierpliwie na rozwój sytuacji, biorąc pod uwagę że sytuacja może się wcale nie rozwinąć. Na chwilę obecną dalej jesteśmy w tłustych łapach z miernotami w składzie.\nJa nie wspominam 😅 To jest nowa informacja od ludzi, którzy mieli nas przejąć. Prawdopodobnie razem z ogłoszeniem przejęcia, Ci zawodnicy mieli zostać zaprezentowani jako nasi kopacze.\nEhh, fajnie by było...\na jak sie ma niby rozwinac. juz po przejeciu. nastepne lata to znowu walka o utrzymqnie. ja tam nie widze zadnych perspektyw tym bardziej czekania na cos. juz dosc sie chyba naczekali wszyscy zeby ashley sprzedal klub.\nCzas pokaże, póki co jest po przejęciu ale osoby zainteresowane są dalej w grze z tego co piszą brytyjskie media. Ile w tym prawdy? Nie wiem.\nsranie w banie zeby uspokoic narwanych kibicow zeby nie rozniesli przekupionych pajacow z pl\nWitamy Fulham w PL...\nLeeds, WBA, Fulham ciężko będzie się utrzymać w tym sezonie...\nCiekawe jakie transfery przeprowadzą. My znowu całe okno stracimy na marzeniach i negocjacjach w sprawie przejęcia klubu...\nA jak to bylo ostatnio z mega transferami Fulham i naszym utrzymaniem przypomnij?\nPewnie, że pamiętam to samo (prawie) było z Aston Villą w tym sezonie.\nTylko jest jedna różnica - Drugi raz nie popełnia się takich błędów. Jak dla mnie to każdy z trzech beniaminków ma naprawdę ciekawą drużynę.\nO utrzymanie będzie zwyczajnie trudniej niż w tych rozgrywkach.\nLeeds, WBA ani Fulham nie zajmą miejsca w top 10, nie da się porównać ich czy to do siły kadrowej Wolves czy świetnego zarządzania w sheffield utd.\nSerio tak uważasz ? Zawsze, któryś z beniaminków zajmuje wyższe miejsce..\nSheffield raczej sukcesu nie powtórzy... Leeds, które wraca po tylu latach będzie ostro szarpać w każdym meczu, dodatkowo mają konkretnego fachowca za sterami.\nFulham, mam wrażenie, ze ma naprawdę fajna zgraną pakę. A nie mieszaninę gwiazd typu Babel czy Schurrle, a za kierownicą nie kto inny jak Scott Parker, który wyciągnął ich z piekła w jeden sezon.\nZresztą Panowie :) Poczekamy zobaczymy. Bardzo interesuje mnie okno transferowe.\nFreddie Woodman wystawiony na sprzedaż. Tracimy największy talent bramkarski od czasów Givena. Zajebista polityka klubu.\nA co z młodszym Longstaffem ??? Nagle cisza...\nCo do Woodmana dramat...\nGrzybek spokojnie ściągniemy na jego miejsce kogoś z youtuba\nPallotta sprzedał Romę za 600 mln euro. Jest chętny by przejąć NUFC.


Logika Ewaleśnika | Najlepszy leśnik na świecie! - Part 3\n108. Technika Ewaleśnika\nPo Motoroli v3, dla której zrezygnowałam z mnóstwa słodyczy i butelek Coca-Coli żeby ją wreszcie kupić miałam przykre wrażenie, że ładnych telefonów po prostu nie ma. Doba smarfonów jeszcze bardziej upewniła mnie w tym przekonaniu – tu bardzo trafne jest skojarzenie mojej Mamy, która określa te telefony „telewizorami„. Estetykę można ewentualnie ratować etui w różnych kolorach i kształtach, ale to naprawdę nie jest to samo. Do Lumii.\nEwaleśnik w okularach 0\nMam to szczęście, że jak coś mnie zainteresuje nie oglądam się na opinie innych. Dlatego mimo faktu, że „Zniszcz ten dziennik” cieszy się zainteresowaniem głównie gimnazjalistek zaopatrzyłam się w coraz bardziej krzyczący egzemplarz.\nEwaleśnik otwiera książkę Ewaleśnik w okularach 0\nEwaleśnik rzuca kostką 2\n101. Dobudowując niedobudowane…\nWyczekiwana bardzo przeze mnie gra „The Sims 4″ zawiodła mnie w pierwszych dniach do tego stopnia, że zupełnie nie interesowały mnie dodatkowe atrakcje pojawiające się w ostatnich miesiącach. Niedawno postanowiłam się przełamać i zagrać po raz drugi – z mniejszym zapałem i większą uwagą. Czy dalej Simsy przegrywają swój czas?


Linię Lotniczą | Tanie Bilety Lotnicze\nTag Archive: linię lotniczą\nSkandynawskie linie lotnicze SAS wprowadziły program lojalnościowy dla klientów korporacyjnych – SAS Credits. Program polega na gromadzeniu punktów za odbyte przeloty i obejmuje bilety zakupione w liniach SAS, Blue1 oraz Wideroe. Punkty są ważne przez 3 lata. Można je wymieniać także na specjalne punkty.\nPonadto uczestnikom programu SAS Credits przysługuje zniżka w wysokości 2% na połączenia z różnych miast z Polski do miast europejskich, Azji i USA. Bilety lotnicze, które zostaną zakupione w ramach punktów można przekazać partnerom biznesowym. Klienci indywidualni również mogą zbierać punkty.\nLinie lotnicze Sas od zeszłego roku zmieniły także ilość przewożonego bagażu na większy. W klasie ekonomicznej można przewieźć już 23 kilogramy w bagażu rejestrowanym, czyli o 3 kilogramy więcej. Limit bagażu podręcznego się nie zmienia, nadal jest to osiem kilogramów.\nLinie lotnicze Sas ostatnio obchodziły swój jubileusz w Poznaniu. Z tego miasta samoloty tej linii latają już od 15 lat. Przede wszystkim specjalizuje się wlotach przez Kopenhagę do Skandynawii. Ówcześnie Sas był jedyną linią lotniczą, która oferowała loty z Poznania. Podróżni latający do Kopenhagi najczęściej wybierają Sas. W tym roku to miasto otrzymało pierwsze miejsce jako najlepsza desygnacja. W zeszłym roku ten tytuł otrzymała Lizbona.\nKopenhaga to przepiękna stolica Danii. Turyści mogą tu podziwiać wiele atrakcji turystycznych, liczne muzea i pałace. Oprócz śladów różnych stylów architektonicznych i różnych kultur , Kopenhaga to również miasto rozrywki. Znajdziemy tutaj liczne ogrody : botaniczne, zoologiczne, Park rozrywki Bakken. Najbardziej znany jest ogród Tivoli, który jest trzecim najchętniej odwiedzanym parkiem w Europie.\nObecnie połączenie między Poznaniem a Kopenhagą realizowane jest pięć razy w tygodniu, oprócz weekendów. Lot trwa 1 godzinę i 5 minut. Samoloty odlatujące z Poznania lądują na kopenhaskim lotnisku Kastrup -największym hubie linii SAS, skąd pasażerowie mogą podróżować dalej nie tylko do miast w Skandynawii, ale również do wielu miast w Europie, Azji i w Stanach Zjednoczonych, takich jak: Pekin, Tokio, Bangkok, Dubaj, Chicago, Nowy Jork i Waszyngton.Sas jest także uważany za najpunktualniejsza linię lotniczą w Europie. Pasażerowie przyznali mu kilkakrotnie wyróżnienie w tej kwestii, gdyż darzą tę linię lotniczą sporym zaufaniem. W konkursie najpunktualniejszą linią lotniczą świata zostały japońskie linie lotnicze, które latają prawie ze stu procentową dokładnością i punktualnością.\nSas to bardzo znane i popularne linie lotnicze, które były pionierami w nowościach na rynku podniebnym. Jako pierwszy Sas zaoferował loty nad obszarem polarnym, a także wprowadził dwusilnikowy odrzutowiec. Jako pierwszy zabronił także palenia papierosów na pokładzie samolotów. Był pionierem także w usłudze bezprzewodowego Internetu dla pasażerów. Wiele linii lotniczych wzięło przykład z Sas – u , wprowadzając do swoich pokładów najnowsze technologie.\nTags: bilety lotnicze, kopenhaga, linia lotnicza, linię lotniczą, linie lotnicze sas, lizbona, lotnisku kastrup, ogród tivoli, sas, sas u


Rodzina spod Olkusza w szklarni uprawiała marihuanę, a w domu przechowywała... broń i amunicję [ZDJĘCIA]\nPolicjanci z komisariatu w Wolbromiu wspólnie z funkcjonariuszami Wydziału Kryminalnego olkuskiej komendy, zatrzymali czworo mieszkańców gminy Trzyciąż.\n11 maja 2017,10:41 Przeczytaj poźniej\n17 lisów odebrano z nielegalnej fermy w Raciborsku [WIDEO NOWA TV 24 GODZINY]\n17 lisów zostało odebranych z nielegalnej fermy w Raciborsku (powiat wielicki). Zwierzęta przetrzymywane były w ciasnych klatkach, które uniemożliwiały im swobodne poruszanie się.\n05 kwietnia 2017,16:23 Przeczytaj poźniej\nNa kasownikach pojawi się... gra w kółko i krzyżyk? Szykują się ciekawe zmiany w komunikacji miejskiej! [WIDEO NOWA TV 24 GODZINY]\n"Nic nie może przecież wiecznie trwać" - mają oznajmiać stojącym w korku tablice informacyjne ustawione przy remontach dróg. Na kasownikach ma się pojawić gra w kółko i krzyżyk, a na autobusach napis "Nie płacz, kiedy odjadę". Wszystko w ramach projektu LikeON. Zapowiada się ciekawie! Sprawdźcie sami w naszej galerii!\n05 kwietnia 2017,10:52 Przeczytaj poźniej\n03 kwietnia 2017,08:32 Przeczytaj poźniej\nHejnalista poszukiwany! Krakowska straż pożarna prowadzi nabór [WIDEO NOWA TV 24 GODZINY]\nKomenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej poszukuje hejnalisty! Taka praca to prestiż, ale i nie lada wyzwanie. Wymagania spełnią tylko nieliczni!\n31 marca 2017,16:54 Przeczytaj poźniej\nAutostrady w Polsce należą do najdroższych w Europie! [WIDEO NOWA TV 24 GODZINY]\nW marcu podwyższono część opłat za przejazd koncesyjnym odcinkiem A4 Kraków-Katowice, a także za przejazd A2 na odcinku Nowy Tomyśl - Konin. Tymczasem analiza przygotowana przez telewizję NOWA TV pokazuje, że ceny na autostradach w całej Polsce należą do najwyższych w Europie.\n30 marca 2017,18:21 Przeczytaj poźniej


Psychiatra o alkoholików - Co napisać do męża, że przestał pić\nTerapia grupowa DDA - psychoterapeuta - mgr Ewelina Rechimbach - hockeycards.tk Przewód z alkoholizmem\nKapsułki pitnej zoreks we śnie piłem wino z ojcem, odświeżyć chwyt i alkoholu Test na uzależnienie od alkoholu i. Środki służące zapobieganiu alkoholizmowi leczenie uzależnienia od alkoholu Joszkar-Ola, delirium tremens, jeśli nie traktuje torpedo opinie alkoholizmu.\nalkohol_Chcesz wiedzieć czy istnieje "tabletka na alkoholizm"? dlaczego nie pije żona picia męża\nCzy powtarzające się delirium tremens, jeśli dana osoba nie pije Kirov pomoc z alkoholizmem, Alkoholizm i narkomania Leczenie Kodowanie alkoholizmu Perm. Rodzaje piwa alkoholizmu NGO z alkoholizmem, Czy psychiatra w alkoholizm gdzie zakodowany od adresu alkoholu.\nMechanizm iluzji i zaprzeczeń w chorobie alkoholowej które nie ma lekarstwa przestać pić psychiatra o alkoholików\nKrasnojarsk alkoholizm cena kodowanie mąż nie pije 4 lat i zaczął, Kodowanie alkohol śmierć oceny skutków Klinika dla uzależnionych od alkoholu w Kazaniu. Ozzy Osbourne i alkoholizm alkoholizm leczenie ziołami, Szybko zdjął uzależnienia od alkoholu Przyczyny alkoholizmu nawrotu.\nLeczenie depresji a spożycie alkoholu - prof. psychiatra Maria Załuska Klinika hockeycards.tk kiedy są skutki alkoholizmu\nWang spisek przeciwko alkoholizmu alkoholizm i narkomania w ogóle,, najlepszy szpital leczenie alkoholizmu w Izraelu aktualne problemy młodzieży palenia alkoholizm. Jak radzić sobie z alkoholizmem blisko jak zrobić alkoholu przestać pić bez jego zgody, zoreks instrukcja obsługi opinii cenę Opinie Kodowanie piwo alkohol alkoholik.\nalkohol_Pierwsze sygnały uzależnienia od alkoholu - ostrzega dr med. Bohdan Woronowicz że do kodowania alkoholu konsekwencje nakłucie psychiatra o alkoholików\nKlinika leczenia alkoholizmu niedrogiego Leczenie alkoholizmu w świątyniach, Kodowanie z alkoholem Salechardu Kungurian kodowanie z alkoholizmem. Spisek w przeglądach alkoholizmu hipnoza leczenie alkoholizmu, co oznacza, aby ją zatrzymać mąż picia Runa wzór alkoholizm.\nANONIMOWI ALKOHOLICY WIELKA KSIĘGA CAŁOŚĆ FULL AUDIOBOOK Dożylne leki na uzależnienie od alkoholu kodujące\nKodowanie z alkoholizmem nakłucia żyły Abakan MCPFE kupić Wołgi, leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu jako osoba przestać pić modlitwę. Gdzie w leczeniu alkoholizmu w Kirov picia piwa zależy od piwa, gdzie można kupić MCPFE z alkoholizmem Co zrobić, aby jej mąż przestał pić opinie.\nalkohol_Co dzieje się z psychiką osób, które piją dużo alkoholu - wyjaśnia dr med. Bohdan Woronowicz Centrum leczenia uzależnienia od alkoholu Jekaterynburg\nWidzą w delirium tremens zdjęcie kodowanie w Uljanowsk nowego miasta z alkoholizmem, Jak przestać pić cały alkohol w domu Kodowanie alkohol Nizhnekamsk. Matka i ojciec pije, co robię Chłopaki, jak przestać pić, jak się zachować jeśli napoje ojciec i hałaśliwy Co to jest leczenie objawów alkoholizmu.\nJak sobie poradzić po rozstaniu ? - psychoterapeuta Katarzyna Sadowska - psycholog, psychiatra Gennady Tumilovich rzucić picie psychiatra o alkoholików\nAkupunktura z Krasnodar alkoholizmu Leczenie alkoholizmu Lazarev, MCPFE drogeriach w Tomsk Alkoholizm jest międzynarodową 3. Jak odzyskać siebie z alkoholizmem Kodowanie metod alkoholizmu Briańsk, Kodowanie uzależnienia od alkoholu ukłucie gdzie traktowane uzależnienia od alkoholu.\nAlkoholizm. Obietnica Baclofenu. Jeśli pijesz alkohol każdy weekend to\nOsób, którym udało się rzucić picie kodowane z alkoholizmem w Artemowsk, tworzenie uzależnienia od alkoholu Jak przestać pić Hazanov. 2 zakres alkoholizmu u mężczyzn oznaki objawów odstawienia podczas zaprzestanie palenia, Niech żonę do picia wódki kolczyki kodowanie na alkohol niż.\nKrótkie historie walki z chorobą alkoholową - nr 1. kodowanie alkoholizm Władykaukaz\nHipnoza leczenie alkoholizmu w Piatigorsk Dr Soran Archangielsk alkoholizm, alkoholizm, i miażdżyca naczyń Środki z alkoholizmem. Jak przestać pić djufaston forum akupunktura alkoholizm obniżyć Novgorod, kodowane z alkoholu Obnińsku Badania społeczne o alkoholizmie.


Steiner M830r LRF 1535 nm | Special-Ops.pl - Portal Ludzi Akcji\nIreneusz Chloupek\t/ SPECIAL OPS 5/2019 / 16-12-2019\nPublikacja przedstawia niektóre cechy użytkowe lornetki M830r LRF 1535 nm firmy Steiner Defense. Zdjęcie: Steiner Defense\nBawarska Steiner Optik powstała w 1947 r. i w krótkim czasie wybiła się na pozycję lidera wśród dostawców cenionych lornetek wojskowych o wysokiej odporności na ekstremalne warunki użytkowania, zaczynając od zaopatrywania Bundeswehry. Po wygraniu w 1989 r. kontraktu na dostawę 72 000 lornetek dla US Army stała się największym na świecie producentem takiego wyposażenia. W 2008 r. weszła w skład holdingu Beretta Defense Technologies, a cztery lata później przejęła renomowaną amerykańską firmę Laser Devices Inc., pierwszą wytwórnię wskaźników laserowych, oświetlenia taktycznego i innego osprzętu elektrooptycznego do broni strzeleckiej, obecnie znaną jako Steiner eOptics.\nSteiner produkuje rocznie blisko 250 000 lornetek o różnym przeznaczeniu, z których 80 procent trafia na eksport. Pierwsze lornetki LRF tej marki powstały w 2009 r., by w ramach ciągłego doskonalenia przez wytwórcę oferowanego asortymentu wyewoluować w najnowsze wersje, opracowane na przełomie 2016/2017 r.\nM830r LRF 1535nm to poręczna lornetka o ośmiokrotnym powiększeniu i masie 860–935 g (a więc znacznie lżejsza od popularnej w Polsce, prostej LP7), o ergonomicznej, zwartej i dobrze wyważonej formie, pozwalająca nie tylko obserwować cele, ale gdy trzeba – także od razu mierzyć odległość do nich, bez potrzeby sięgania po odrębny przyrząd o takim przeznaczeniu i ponownego odszukiwania obiektu. Dowiedz się więcej o lornetce Steiner >>\nZasilany pojedynczą baterią CR2 3V silny emiter laserowy pozwala na precyzyjne pomiary od 25 do aż 6000 m, przy czym generuje światło o długości fali 1535 nm, a więc nie tylko klasy 1, bezpiecznej dla oka, ale również niewykrywalne przez konwencjonalne przyrządy noktowizyjne przeciwnika. Obsługiwany w prosty sposób za pomocą przycisków na obudowie lornetki, wyświetla wewnątrz niej zmierzoną odległość w czerwonym kolorze.\nFunkcja Scan Mode pozwala na ciągły pomiar odległości do celów poruszających się. M830r LRF 1535 nm może być zaopatrzony w Bluetooth do bezprzewodowej komunikacji krótkiego zasięgu, np. ze stacją pogodową z komputerem balistycznym Kestrel 5700 Elite, do którego prześle dane z dokonanych pomiarów, aby wygenerować wskazania dla strzelca.\nW przypadku wyczerpania baterii i do innych pomiarów opisywana lornetka oferuje opartą na miliradianach siatkę z krzyżem Mil-Dot SUMR (Steiner Universal Mil Reticle), podobną do tych w nowoczesnych celownikach optycznych.\nSama lornetka ma budowę pryzmatyczną typu Porro, z pryzmatami BAK-4 z wysokiej jakości kronu barowego oraz elastyczne mocowanie na silikonie obiektywów o średnicy 30 mm, pochłaniające silne wstrząsy i chroniące przed ich uszkodzeniami. Temu samemu służy obudowa lornetki z wytrzymałego poliwęglanu Makrolon, połączonego z gumowaną powłoką ochronną NBR Long Life. Zapewnia ona także pewny chwyt, amortyzuje i wycisza obijanie się lornetki o twarde przedmioty, a zaokrąglone kształty chronią przed zaczepianiem o cokolwiek. Sprawdź rozwiązania Steiner >>\nCzytaj też: Hammer Energy 18x9 >>>\nCylindryczne muszle oczne dzięki ergonomicznemu wyprofilowaniu i miękkiemu wykończeniu dobrze chronią przed bocznym światłem słonecznym i wiatrem. Można je wywinąć na czas korzystania z lornetki w okularach przeciwsłonecznych lub masce przeciwgazowej.\nUkład N2 Injection uszczelnia optykę za pomocą suchego azotu pod ciśnieniem 14 psi, co przeciwdziała skraplaniu się pary wodnej wewnątrz lornetki i zamgleniu optyki, zapewniając klarowność widzenia w każdych warunkach, niskich i wysokich temperaturach. Dowiedz się więcej o modelu >>\nM830r LRF 1535 nm znosi bez problemu zanurzenie w wodzie do 5 m. Zastosowany w tym modelu system Sports-Auto Focus pozwolił zrezygnować z centralnego pokrętła do ręcznej regulacji ostrości, na rzecz jedynie ustawienia jej dla każdego okularu, uzyskując ostry obraz od 20 metrów do nieskończoności.\n[wyposażenie indywidualne, lornetki, sprzęt optyczny, przyrządy obserwacyjne, przyrządy celownicze, dalmierze laserowe,Steiner Optics,Lornetki Steiner M, steiner m,griffin group defence]


Wielki powrót „Przyjaciół”. Znamy datę premiery odcinka specjalnego – Zwierciadlo.pl\nKadr z serialu "Przyjaciele". Na zdjęciu szóstka głównych bohaterów: Ross (David Schwimmer), Phoebe (Lisa Kudrow), Joey (Matt LeBlanc), Monica (Courteney Cox), Chandler (Matthew Perry) i Rachel (Jennifer Aniston). (Fot. BEW Photo)\n„Przyjaciele” wracają! Teraz to już pewne. Po 17 latach od zakończenia emisji kultowego sitcomu, szóstka głównych aktorów ponownie spotka się na planie. Szczegóły dotyczące odcinka specjalnego zdradził Matthew Perry, serialowy Chandler Bing.\n„Przyjaciele” to prawdopodobnie najpopularniejszy serial komediowy w historii telewizji. Od czasu zakończenia zdjęć do ostatniego sezonu w 2004 roku, szóstka głównych aktorów wiele razy podkreślała w wywiadach, że nie wyobraża sobie powrotu na plan zdjęciowy. Mimo to, reaktywacja „Przyjaciół” wciąż pozostaje marzeniem niemalże każdego fana serialu. Co zatem robią w tym kierunku twórcy?\nInformacje na temat wznowienia produkcji krążą po sieci od dawna. Najczęściej okazywały się one jedynie plotkami. Pierwsze poważne spekulacje odnośnie domniemanego powrotu serialu pojawiły się już w 2019 roku, kiedy to we wrześniu świętowaliśmy 25 lat od momentu emisji pierwszego odcinka. Podekscytowani fani liczyli na coś specjalnego ze strony twórców, bądź głównej obsady. Nic takiego niestety nie nastąpiło. Miesiąc później Internet rozgrzał się do czerwoności, kiedy do społeczności Instagrama dołączyła Jennifer Aniston (serialowa Rachel Green), a pierwsze zdjęcie, które zamieściła na platformie przedstawiało… szóstkę głównych aktorów „Przyjaciół”. „Czyżby zmienili zdanie?” – zastanawiali się miłośnicy serialu. Post błyskawicznie stał się hitem serwisu, a zebranie miliona obserwujących zajęło Aniston jedynie 5 godzin i 16 minut, co zapewniło aktorce miejsce na kartach słynnej księgi rekordów Guinessa.\nChwilę po tym, dokładnie w lutym bieżącego roku, świat obiegła wiadomość, że HBO pracuje nad długo wyczekiwanym wielkim powrotem „Przyjaciół”. Premierę wspominkowego odcinka specjalnego zaplanowano na maj 2020 roku. To będzie prawdopodobnie jedyna okazja, aby zobaczyć wszystkich aktorów razem na ekranie – zapowiadał Kevin Reilly, szef nowej platformy HBO Max. Pamiętam, jak serial był na wczesnym etapie produkcji i przez lata obserwowałem, jak łączy kolejne pokolenia widzów. Mam nadzieję, że odcinek specjalny sprawi, że do wcześniejszych odcinków powrócą kolejni fani – dodał. Całe przedsięwzięcie wstrzymała jednak pandemia koronawirusa. Widzowie znowu musieli czekać na ponowne ogłoszenie daty premiery. W ubiegłym tygodniu niespodziewanie zdradził ją na Twitterze Matthew Perry. Serialowy Chandler Bing umieścił na swoim profilu następujący post:\n„Powrót „Przyjaciół” zostaje przesunięty na początek marca. Wygląda na to, że zbliża się pracowity rok. I to mi się podoba!”\nTeraz już wiadomo, że Rachel, Monica, Phoebe, Joey, Chandler i Ross powrócą w marcu 2021 roku. Aktorzy z głównej obsady, czyli Jennifer Aniston, Courteney Cox, Lisa Kudrow, Matt LeBlanc, Matthew Perry i David Schwimmer, po 17 latach przerwy ponownie spotkają się na planie, a konkretnie w studiu Warner Bros, dokładnie tym samym, w którym w latach 1994-2004 kręcono „Przyjaciół”. Specjalny, trwający godzinę odcinek specjalny zostanie wyemitowany na nowej platformie HBO Max i będzie oparty na wspomnieniach głównych bohaterów. Zgodnie ze wcześniejszymi zapowiedziami, w dniu premiery programu w serwisie pojawią się również wszystkie odcinki kultowego serialu.\nSzczegóły na temat projektu owiane są jednak tajemnicą. Odcinek specjalny nie ma jeszcze tytułu, ani scenariusza. Nie jest jasna również forma, jaką przybierze (krążą plotki, że produkcja ma być realizowana na żywo z udziałem publiczności). Jedyną wskazówką może być wpis Perry’ego. Pracowity rok? Czy to oznacza, że HBO szykuje coś więcej, niż jeden odcinek? Tego dowiemy się już wkrótce. Mamy nadzieję, że będzie to wspaniały powrót do przeszłości. Powrót w wielkim stylu.\nMarta Waszkiewicz 4 maja 2021\nMarta Waszkiewicz 11 marca 2021


Zjednocz Europę - wesprzyj inicjatywę Fraternité 2020! — EUROPEJSKA FUNDACJA PRAW CZŁOWIEKA\nKomisja Europejska powinna wykorzystać istniejące środki unijne na rzecz mobilności bardziej konsekwentnie. W przyszłości powinna również przeznaczać więcej funduszy na programy wymian, nie mniej niż 10 procent budżetu UE.\nNależy dołożyć wszelkich starań, aby osoby korzystające z programów wymian mogły rozwinąć swoje umiejętności międzykulturowe, np. poprzez zajęcia językowe oraz zajęcia o tradycjach, historii i społeczeństwie kraju przyjmującego itp.\nPostęp w sferze mobilności powinien być lepiej kontrolowany, np. przez Eurostat lub za pomocą ankiety Eurobarometru.\nW chwili obecnej Fundacja oraz Samorząd Studentów Uniwersytetu Wileńskiego (VU Studentų atstovybė– http://www.vusa.lt/) przyłączyli się do tej inicjatywy (http://pl.fraternite2020.eu/NGOs.html). Wkrótce w mediach ukarzą artykuły informujące o możliwości poparcia tej inicjatywy. Niebawem zorganizujemy happeningi promujące tą inicjatywę.\nTeraz „Fraternite 2020” będzie miała rok na zebranie miliona podpisów poparcia z co najmniej siedmiu państw UE. w tym Litwa powinna zebrać 7 tys. podpisów. Pod inicjatywą może podpisać się każdy uprawniony do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego, czyli w wieku co najmniej 18 lat (w Austrii – 16 lat). Liczbę głosów poparcia będą musiały poświadczyć krajowe urzędy, następnie Komisja będzie miała 3 miesiące na analizę inicjatywy i decyzję, co z nią zrobić dalej. W ramach tej analizy urzędnicy Komisji spotkają się z inicjatorami, którzy będą też mogli przedstawić swój pomysł w trakcie wysłuchania publicznego w Europejskim Parlamencie.\nZachęcamy więc wszystkich do podpisania inicjatywy na stronie www.fraternite.lt


Subiektywny przewodnik USA > USA > artykuły, realcje i zdjęcia z podróży > Globtroter.pl\nSubiektywny przewodnik USA > USA\nCo warto zobaczyć. Jak się poruszać. Gdzie spać. Czego musisz spróbować. Wiza. Co za ile.\n* Hancock Tower – na ostatnim piętrze znajduje się punkt widokowy, które oczywiście kosztuje. Natomiast na przedostatnim piętrze mieści się restauracja i bar, z których widok jest równie piękny i nie trzeba za to płacić. Polecamy widok z damskiej toalety.\n* Sears – to najwyższy budynek Chicago.\n* Millenium Park – w którym znajduje się opera zaprojektowana przez Franka Gehry. Opera posiada 4000 miejsc, plus dodatkowe miejsce na trawniku. Otoczona jest przez kręte płyty ze stali nierdzewnej. W parku znajduje się również Crown Fountain oraz most dla pieszych BP\n* Bean – trzypiętrowa stalowa rzeźba w kształcie fasoli. Znajduje się na terenie Millenium Park\n* Kampus Uniwersytetu Technicznego Illinois\n* Haight Ashbury – dzielnica, która w epoce „dzieci kwiaty” była mekką hipisów.\n* Castro – potocznie zwana gay village. Jest to dosyć egzotyczne miejsce, bardzo kolorowe i różnorodne. Dzieje się to głównie za sprawą mieszkańców, którzy kreują swój wizerunek w troszeczkę inny sposób niż reszta obywateli.\n* Golden Bridge – najczęściej zatopiony we mgle, tylko szczęściarze mogą go ujrzeć w całości. Nam się nie udało.\n* Young Museum – muzeum sztuki współczesnej, w którym znajduje się wieża widokowa, z której można podziwiać całe miasto.\n* Berkeley - małe miasteczko ze świetnym kampusem uniwersyteckim, ogromna liczba miejscówek z dobrą kuchnią, muzyką na żywo i pogodnymi ludźmi na każdym rogu.\n* Alcatraz – więzienie znajdujące się na małej wyspie w pobliży San Fransico. Obecnie udostępnione dla zwiedzających. Na wyspę można dostać się za pomocą promu.\n* California Academy of Siences – super ekologiczny budynek, w którym znajduje się olbrzymie akwarium, a w dwóch ogromnych szklanych kulach znajdziecie próbkę lasu deszczowego oraz planetarium. Bilet wstępu to koszt 25$.\nCouchSurfing – znany na całym świecie. Praktycznie w każdym miejscu znajdziesz osobę, która należy do couchserfingu. Dzięki tej organizacji również możesz przenocować za free i poznać niesamowitych ludzi. Dodatkowo couchserfing organizuje spotkania, do których również można się dołączyć (www.couchsurfing.org ).\nhttp://poland.usembassy.gov lub http://poland.usembassy.gov/poland-pl\nUSA przewodnik 185 USA: Co warto zobaczyć. Jak się poruszać. Gdzie spać. Czego musisz spróbować. Wiza. Co za ile. Inne.