Erec Israel - In Dublin fair city...\nPeace kurwa peace\nCo ja Wam Ludki będę ściemniać, ze miałam tyle do powiedzenia na tematy wszelakie (a miałam, od uzasadnienia dlaczego Chris Dave jest lepszym perkusistą niż Dominic Howard, przez argument, że rower nie jest dobrym środkiem lokomocji w Dublinie, po raz któryś!!! oraz poradę, czy powinnam dać się zwolnić za odprawą), bo i tak mi nie uwierzycie, ze o Was myślałam. Poza tym, jak wiecie, dzień dzisiejszy weryfikuje bardzo nasze myśli z wczoraj. Na chwilę obecną złość miesza mi się z żalem, zakrapiam winem i łzami - RAKIETY LECĄ NA JEROZOLIMĘ! Mam tam przyjaciół, ich przyjaciele dostają wezwania na front. Przyjaciele w USA i UK gryzą palce z rozpaczy, co się teraz dzieje z ich bliskimi, czy wciąż mają dokąd wracać? Rzygam, dosłownie rzygam zdjęciami rannych palestyńskich dzieci na FB, jedynym argumentem 'ekspertów' bliskowschodnich. Czy Wy mi wierzycie, że po stronie Izraela też są ofiary, też dzieci? Że ja jestem PRZECIWKO jakimkolwiek ofiarom w ogóle? Że niczego tak nie pragnę jak pokój i współistnienie dwóch narodów obok siebie? Że problem jest o wiele bardziej złożony, niż (z szacunkiem) zdjęcia palestyńskich dzieci kontra izraelskie czołgi, od których zachodnie media aż kipią? Że Gaza to jest gniazdo żmij, a Hamas bierze własnych ludzi jako żywe tarcze żeby tylko podjudzać nienawiść świata do Izraela? Że życie ludzkie jest dla Hamasu gówno warte? Rozumiecie? Nawet jak nie, to ja akceptuję Wasz pogląd, ale naprawdę, nie mogę się zgodzić na rakiety wystrzelone w kierunku Jerozolimy, no kurwa na to nie mogę! Dlatego, skoro nie ma innego wyjścia, z obydwu stron, to zgadzam się na wojnę i modlę o jak najmniej ofiar. Tylko tyle mogę zrobić.\nJestem tutaj, w tej pro-palestyńskiej z założenia Irlandii, bardzo samotna.\n23:22, hadassa79 , Erec Israel\nDalej czytam Balagan, to znaczy podczytuje, bo ja to właśnie robię z książkami, które nie chcę aby się skończyły. Alfabet izraelski Pawła Smoleńskiego. Choć każdy ma swój własny, mój jest bardzo kompatybilny z jego. Z każdej litery alfabetu mogłabym napisać osobną książkę. J jak Jidisze Mame. Taka Matka Polka, Irish Mother, każdy pewnie kraj ma swój odpowiednik. A w Izraelu nazywa się ona "polska mama", ładnie, prawda?\nStrażniczka domowego ogniska i żydowskiej tradycji, jidiszkajt, gwarantka tradycyjnej tożsamości. Silna, czuła, opiekuńcza (nadopiekuńcza), dominująca, religijna, choć nie zawsze, podziwiana, kochająca i bardzo kochana. Matkuje nie tylko dzieciom (zwłaszcza synom; dziewczynki wnet zostaną przecież jidisze mame), ale i mężowi ślęczącemu całe dnie nad Torą. Jidisze mame gotuje i sprząta, ceruje, szyje, łata. Handluje, zarabia, rodzi i wychowuje; praca w pełnym wymiarze godzin na kilku etatach. W diasporze najpewniej nie zna hebrajskiego, gdyż to język świętych ksiąg, męski, a rolą jidisze mame nie jest świętość i rozważanie starodawnych wersów, ale codzienność. Lecz z pewnością mówi językiem nieżydowskiego otoczenia sztetla, bo tylko ona - żeby utrzymać rodzinę - wychodzi na zewnątrz.\nTak było kiedyś. Dzisiaj jidisze mame to taka mama, że pozazdrościć. Może ciągle nadopiekuńcza (można sobie z tym poradzić), lecz przyzwalająca, rozumiejąca i wyrozumiała. Zrobi wszystko dla syna, ochroni, ale i obsztorcuje. Opowiadał mi Etgar Keret, wcale nie maminsynek, o swojej mamie, pani Ornah (gdy mieszkała jeszcze w Warszawie - adres najlepszy, róg Alej Jerozolimskich i Nowego Światu, a potem najgorszy - getto, skąd uciekła - nosiła imię Felicja): - Mieszkaliśmy w Ramat Gan, pomiędzy strasznymi bandziorami. Był tam chłopak, postrach całej dzielnicy. Zresztą zabito go w więzieniu w jakiejś bójce. Idziemy kiedyś z mamą, a on okłada metalowym prętem mojego kolegę Drona. Nie bije, lecz wali tak, żeby zabić. Mama podbiega, łapie go za włosy i przedramię i mówi: "Ten, którego bijesz, to Dron, a ten tu to Etgar. Nie waż się ich nigdy dotknąć". On się śmieje i pyta: "Pójdziesz, taka czy owaka, na policję? Mogą mi skoczyć". Mama przysuwa twarz do jego twarzy: "Nie, po prostu cię zabiję. Popatrz mi w oczy, zobaczysz, że nie kłamię". A on skurczył się, uwiądł w jednej sekundzie... Gdy mnie potem spotykał, zawsze pytał: "Co słychać u pani Keret? Czy nie trzeba jej gdzieś podwieźć, w czymś pomóc?".\nAlbo: - Mój brat jest na froncie podczas pierwszej wojny libańskiej. Należy mu się przepustka, lecz go nie puszczają. Mama dzwoni do generałai żąda przepustki; to nie była fanaberia mamy, lecz regulamin. Generał mówi, że jest generałem i to on rozkazuje. A mama: "Dzisiaj jesteś generałem, ale jest przed tobą jakaś przyszłość. Nie igraj z nią, nie warto". I brat przyjechał do domu.\nTeż będę taką mamą!\n15:09, hadassa79 , Erec Israel\nDon't sing in Tel-Aviv!\nNo szlag mnie trafił w ostatni czwartek. A przypomniałam sobie o tym szlagu teraz, bo znalazłam podczas sprzątania tę ulotkę, która właśnie wtedy mnie wkurzyła. Poszłam sobie bowiem na koncert Ana Moura do dublińskiej filharmonii. Bilet miałam już od listopada, bo fado ubóstwiam, nawet kiedy jest takie popowe i koncertowe. No nie często w Dublinie się zdarza jakiekolwiek, więc bez zbędnych tłumaczeń. Na samej już wysokości filharmonii ofiarowana mi została ulotka. Nie pamiętam twarzy za grosz, ciemno bowiem było, ale męska na pewno. Wzięłam w garść (z grzeczności zazwyczaj biorę) i poszłam dalej. W międzyczasie (do bramy filharmonii) zerknęłam co to takiego tym razem. A tam, drukowanymi literami proszę ja Was, ANA MOURA, DON'T SING IN TEL-AVIV! I cały wywód o tym, jacy Izraelici są be (o okupacji, gettach, kolonizacji, torturach, wygnaniu itd), a Palestyńczycy biedni (poniewierani, upokorzeni, nie dopuszczani do czegokolwiek w kraju i cała reszta), i że Anna popierać tego zła nie powinna, dlatego najbliższy tam jej koncert (ten piątek), powinien być odwołany. No żesz kuźwa jego mać! Jestem w Dublinie, idę na portugalskie fado (muzyka, nie wiec polityczny!), a tu takie niespodzianki! Obruszyłam się, i jak kolejny koleś chciał mi wręczyć ulotkę, to mu powiedziałam, że nie dziękuję, bo już mam, a po drugie się nie zgadzam z tym, co tam napisane. Trzeba było widzieć jak pro-palestyński Irol do mnie skoczył! Że co? Nie zgadzam się?!?! Skoczył mi prawie do gardła; a dalej widziałam flagi, transparenty i samych zainteresowanych, sic! Ano kuźwa nie zgadzam się i co mi zrobisz!? Nie cierpię takich akcji, absolutnie. Jak byłaby promocja islamu (jak co tydzień w centrum Dublina), albo jakaś inna kulturalna zaczepka i worek argumentów, to może bym się zatrzymała na niezobowiązującą rozmowę i przedstawiła kilka swoich poglądów. A tak, wściekłam się tylko. FADO IDĘ SŁUCHAĆ, W DUBLINIE (IRLANDIA, EUROPA, KATOLICY!!!). Nic, weszłam do środka, kupiłam wino i zapomniałam o oszołomach na zewnątrz. A tam przy barze spotkałam koleżankę Emilię. I od słowa do słowa, ta mi opisała sytuację sprzed dwóch tygodni, kiedy zabrała swoją Mamę na Riverdance do Gaiety Theatre. Mówi, ze uciekać musiały (Mama, starszej daty kobieta, na stałe zamieszkała w Polsce i muzułmanów z jednym głównie kojarząca niestety, była tak wystraszona i spanikowana rozrubą, jaką owi Palestyńczycy i ich irlandcy poplecznicy zaserwowali pod teatrem - W DUBLINIE! IRLANDIA, EUROPA, KATOLICY!!!, że nie było rady i musiały wrócić do domu). Aha, bo żeby było jasne, Riverdance miał się pojawić w Izraelu za kilka dni. No koniec świata sobie myślę. Że bojkotują (korzeniami irlandzkie słowo!) izraelskie produkty, sport, biznes itd, to ok, każdy kupuje co chce, ale żeby takie jaja przed koncertem? Fado? W Dublinie? Przed Polką? Nie mieści mi się głowie. Zachowam jednak tę ulotkę dla potomnych. Może kiedyś komuś się przyda. Wierzę jednak, że do tej pory pokojowe metody Gandhiego będą bardziej popularne, chociaż za granicą.\n01:16, hadassa79 , Erec Israel\nTak, muszę publicznie zabrać zdanie odnośnie tego, co wydarzyło się dziś nad ranem w Izraelu. Wydarzyło się na morzu, ale nie napiszę, że na izraelskich wodach terytorialnych, bo tego nie wiem dokładnie. Próbuję od kilkudziesięciu minut znaleźć tę informację w necie, ale bez sukcesu. Nikt się bowiem nie skupia na takich szczegółach. Na jednym z blogów oskarżających i poniewierających Izrael, znalazłam wpis, że były to wody międzynarodowe. Może. Ale jak powiedziałam, tego jeszcze nie ustaliłam, więc nie sprecyzuję. Bo cholernie liczę się z faktami. Odrazu też sprecyzuję inny fakt - JA NIE POPIERAM TEGO CO SIĘ WYDARZYŁO! NIE BIJĘ POKŁONÓW PRZED IZRAELEM I JEGO ARMIĄ W TYM WYPADKU. WIĘCEJ, JESTEM WSTRZĄŚNIĘTA!\nPozwolę sobie jednak zaczerpnąć z innego żurawia, bo tych radykalnych komentarzy jest już wystarczająco na chwilę obecną. Z tego co podał Reuters i New York Times, dowództwo konwoju miało zapowiedziane kilka dni wstecz, że do portu Gazy statki nie zostaną wpuszczone. Amen. Uzasadnienie, według mnie, jest jak najbardziej adekwatne. Władzę w Gazie, od wielu już lat, dzierżą ekstremiści, Hamas. Niereformowalni, zacietrzewieni, z jednym tylko celem swojego istnienia - usunąć Izrael z mapy świata, a wszystkich Żydów unicestwić w komorach gazowych. To nie jest tajemnica, to publicznie oświadczają radykalni przywódcy krajów muzułmańskich i to mówią wprost do kamer międzynarodowych dziennikarzy na swoich konferencjach, więc nie ma nad czym dywagować. Tak więc, owa załoga wiedziała, że bezpośrednio do Gazy nie ma prawa przycumować. Rząd izraelski zaoferował konwojowi port Aszkelonu, a stamtąd całą logistyczną aranżację przewozu dóbr do Gazy drogą lądową. Dlaczego się nie zgodzili? Czy naprawdę myśleli, że Izraelici zarekwirują wózki inwalidzkie i cement na budowę szkół? A czy nie pomyśleli, że ten zterroryzowany przez samobójców naród po prostu się boi i woli zapobiec szmuglowi broni do Gazy u samego zarania? Lepiej zapobiec niż później grzebać ofiary z wysadzanych w powietrze restauracji, nie? Przecież Żydzi to też ludzie, też się boją! I że niestety, najlepszą obroną jest atak, atakują.\nJeszcze raz chciałabym powtórzyć, ja nie solidaryzuję się dziś z Izraelem, więcej, mnie wkurwia sama myśl tego, co rozegrało się dziś na jego terytorium (tudzież wodach międzynarodowych go otaczających; nie wiem). Szlag mnie trafia, że po raz kolejny świat usłyszał o tym pięknym kawałku Ziemi i jego pięknych ludziach, w takich brutalnych okolicznościach! Ale uwierzcie, ja naczytałam się już tyle w życiu, przewertowałam całe księgi, pisane zarówno przez jedną jak i drugą stronę konfliktu, że mam powody, by nie życzyć śmierci temu narodowi, a zrozumieć jego motywy. Przeczyajcie No Man's Land Richarda Crowley, The People on the Street Lindy Grant, Army of Roses Barbary Victor, poczytajcie w końcu zapiski Etgara Kereta, czy Diny Rubiny. Nawet On the Other Side of Israel Susan Nathan. Cokolwiek przeczytajcie o Izraelu, żeby - nawet jak już dawno podjęliście decyzję, po której stronie barykady zasiąść - żeby mieć chociaż pojęcie co czuje i myśli przeciwnik. Bo najprościej, najłatwiej i jednocześnie bezboleśnie, a najboleśniej, jest kiedy wszyscy naraz chuzia na Józia. Tą drogą świat daleko nie zajdzie.\n21:09, hadassa79 , Erec Israel\nJak tradycyjnie już od tygodnia, byłam wczoraj w kinie, na kolejnym z festiwalowych majstersztyków, zdobywcy zeszłorocznych Złotych Lwów w Wenecji, wojennym Lebanon'ie. Trzeba przyznać, że fesiwal jest w tym roku na bardzo wysokim poziomie, co rozczarowywuje w jednym tylko względzie - trzeba wybierać między filmami, jako że te wyświetlane są jednocześnie, w kilku kinach, tylko raz. Siłą rzeczy można zobaczyć tylko jeden film, na przykład w piątek o 21:00. W tym wypadku nie miałam jednak wątpliwości - to był film, który chciałam zobaczyć najbardziej, szczególnie, że po projekcji było spotkanie z reżyserem, Samuelem Maoz'em. Ci co mnie znają dłużej, wiedzą o co chodzi ;-)\nLebanon (czyli po po prostu Liban) jest portretem wojny z 1982, kiedy - uproszczonymi słowy - Izrael zaatakował południowy Liban. Mówię "uproszczonymi słowy" świadomie, bo fakt, była to wojna agresywna (poprzednie zaczynały się od ataku drugiej strony), ale miała swoje złożone motywy. Zresztą nie chcę się tu zagłębiać w historię, politykę, ani swoje poglądy na ich temat, bo to wszystko nie ma w tej chwili znaczenia. Konkluzja jest bowiem jedna - każda wojna jest zła, a wraz z jej końcem nie ma wygranych, bo wszyscy są ofiarami, choć na różny sposób. Portret Libanu jest do bólu subiektywny - namalowany oczami reżysera, przez celownik lufy czołgu, obraz który ten zapamiętał sprzed prawie trzydziestu lat, kiedy sam siedział w tej skonstruowanej do niszczenia maszynie. Autentycznie, akcja rozgrywa się w ciągu kilkunastu godzin, na tych kilku metrach kwadratowych zamkniętego, brudnego, ociakającego moczem, krwią i ludzkim strachem czołgu. Światło wkrada się tam do środka tylko w momencie wizyt dowódcy odpowiadającego za atak na Syryjczyków, albo kiedy "wpadają" przez właz zwłoki zastrzelonego przez wroga izraelskiego żołnierza. Bo ciemno jest nawet, gdy "wrzucają" im arabskiego zakładnika. Im - czterem pięknym, izraelskim niespełna dwudziestolatkom, którzy ewidentnie nic nie rozumieją z gry w jakiej przyszło im brać udział.\n(właśnie wróciłam z filmu Rewers i mam mieszane odczucia, bo powinnam była zobaczyć te dwa filmy w odwrotnej kolejności, zważając na swoje samopoczucie; wracam jednak do Libanu)\nFilm jest wstrząsający, ściska w dołku przez całe 90 minut. Chce się człowiekowi wyć, niezależnie od tego kim jest i po której stronie barykady stoi. Bo jak już powiedziałam, każda wojna jest zła. Bałam sie każdego ujęcia, każdej śmiertelnej ofiary, którą przewidywałam. Utożsamiałam się z każdą ze stron, ale też nie potrafiłam do końca stanąć po żadnej z nich. Strach, zwykły ludzki strach, czy jesteś zabijanym, czy musisz zabijać (choć wbrew własnej woli), żeby przeciwnik nie był szybszy, bo to TWOJE cenne życie. I wszechogarniający, prawie wręcz słyszalny na sali wśród widzów pytający jęk - po co to wszystko, w imię czego jesteśmy wraz z bohaterami zamknięci w tym czołgu - potworze? Ja, klaustrofobiczka, traciłam oddech kilkakrotnie. Bo jak go nie stracić, kiedy - nawet gdy akurat jest chwila spokoju na froncie - młody, brudny i wyczerpany emocjonalnie po strzelaninie żołnierz - opowiada o swojej ukochanej matce, czy pierwszym seksualnym doświadczeniu i że tak bardzo chciałby być teraz z kolegami na plaży. Zwykła ludzka potrzeba serca i ciała. A zaraz potem znów musiał przyjąć rozkaz ataku, tym trudniejszy do wykonania, że syryjski terrorysta zasłaniał się żywą tarczą - libańską kilkuletnią dziewczynką. I znów ma kilka sekund na dokonanie wyboru - strzelisz pierwszy, albo zostaniesz wysadzony w powietrze. To może byłoby i pół biedy, bezbolesne, tak rozsypać się w proch, gorzej gdyby żywym dostać się w ręce wroga. Zoom'uje więc ten dzieciak, patrzy ofierze w oczy i naciska na spust... Czołg bowiem, jak się okazuje, to taka zabawka, że póki ma kontakt z bazą, można go uratować, to znaczy czołgistów, helikopterem. Trudniej, gdy się zepsuje w zmasowanym ataku na terytorium przeciwnika, a baza nie odpowiada. Krzyczysz więc w niebogłosy, wycierasz nos i dalej strzelasz, już na oślep...\nZasmarkane łzy, trauma i pragnienie powrotu do domu - immanentne elementny każdego ujęcia - Izrael, Liban (do dziś marionetka wśród państw arabskich, wykorzystywana perfidnie z racji swojego strategicznego położenia), Syria; Żyd, Arab (ten muzułmański i chrześcijański); IDF, Falanga, Hezbollah, cywile. Wszyscy bez wyjątku, wszyscy przegrani.\nZaskoczył mnie reżyser - drobny, cichy, jakby trochę nieśmiały. Łamaną angielszczyzną opowiadał o wojnie, że podobno w rzeczywistości nie jest taka straszna, bo mniej skondensowana. Jak przeżyjesz, masz szansę na śniadanie na balkonie hotelu w mieście wroga... Tyle, że pamiętasz ją potem przez całe życie, kiedy teoretycznie wszystko wróci do normy. A niektórzy mają nawet szansę wewnętrznie się z nią rozliczyć i przeprosić trzydzieści lat później, na przykład robiąc film, tak jak on Lebanon. Zapytany czy się teraz boi o swoje bezpieczeństwo we własnym kraju, który raczej nie przyznaje się do porażki, tym bardziej publicznego jej pokazania, zdziwiony odpowiedział - a czego miałbym się bać, kiedy na spotkaniach takich jak to, wstają kobiety z prawego skrzydła i zapłakane przyznają, że nie miały pojęcia co ich synowie mogli przeżywac w czołgu? Ludzie są wdzięczni, że ktoś w końcu pokazał ich dramat, ich - okrzykniętych na całym świecie mordercami o zimnej krwi. Ja wiedziałem od początku, że nie dotrę do widza przez rozum, dlatego musiałem się do niego dobić przez serce.\nPubliczność biła brawo długo i głośno. Nikt chyba jednak nie wyobrażał sobie, że wieczór mógłby zakończyć się tak bajkowo. Wstał pewien mężczyzna, starszy, z długą brodą i zupełnie spodziewanie zapytał - co w takim razie z umierającymi niewiennie pod izraelskimi czołgami Palestyńczykami? Dlaczego nie zrobił filmu z ich perspektywy? Wtedy to ja chciałam wstać i zapytać, czy on, Irlandczyk, zrobiłby film o Pólnocy z perspektywy Unjonisty, czy raczej ze swojej własnej, republikańskiej? A Szmulik odpowiedział, iż ma nadzieję, że na Bliskim Wschodzie niebawem zagości pokój i będzie się robić filmy o czymś zupełnie innym.\nObejrzyjcie Liban koniecznie, niezależnie od przekonań, bo to film, który otwiera umysł i serce.\n03:52, hadassa79 , Erec Israel\nIntifada, z arabskiego "rewolucja kamieni". Tym terminem określane są palestyńskie powstania bez użycia broni skierowane przeciw izraelskiemu osadnictwu na terytoriach okupowanych (Strefa Gazy, Zachodni Brzeg Jordanu, Jerozolima Wschodnia).\nIntifada Paulina, przydomek, który został mi dziś nadany przez zaprzyjaźnionego Włocha. I choć jest sprzeczny z moją naturą, ujął mnie za serce.\nA ja tylko pomogłam Adrianie z ESB i zorganizowałam w BOI zbiórkę darów dla dzieci w Gazie.\nTak naprawdę pomogła garstka. Większość nie wychyla się dalej poza własny tyłek i nie ma pojęcia o otaczającym świecie. Albo po prostu ma go gdzieś. Myślę jednak, że do czasu, dopóki sama nie będzie potrzebowała pomocy. To już jednak bez znaczenia. Konwój z darami wyruszył dziś do Galway. W sobotę pojedzie do portu w Cork, a stamtąd popłynie do Aleksandrii. Z Egiptu już blisko do Gazy...\nJa tymczasem oddalam się jutro do Leeds. Spokojnego wikendu wszem i wobec!\n01:02, hadassa79 , Erec Israel\nW ostatnią Wigilię Bożego Narodzenia zmarł Samuel Huntington, amerykański politolog, według mnie jeden z największych geniuszy tego świata. To on na początku lat 90-tych ubiegłego wieku podważył teorię Francisa Fukuyamy stwierdzającą, że wraz z upadkiem komunizmu świat przestanie istnieć (swoją drogą, co za irracjonalizm!) i przedstawił inną geopolityczną - o mającym nastąpić niebawem zderzeniu cywilizacji. To on pierwszy przewidział, że to nie ideologiczne przepychanki na linii Wschód - Zachód, ale kulturowo - religijny antagonizm między Północą i Południem będzie spędzał sen z oczu ludzkości w XXI wieku. I się cholera nie pomylił za grosz! Teraz, gdy kapitalizm i demokracja rozgościły się pełną gębą w całej Europie, Ameryce i częściowo północnej Azji, i choć nie jeden argument można by przytoczyć, że nie są to idealne systemy polityczno - społeczne, nikt chyba z nas nie ma już wątpliwości, że lepszych do tej pory nie wymyślono, a na pewno nie zrobią tego cywilizacje na południe od 40o (mniej więcej) równoleżnika szerokości geograficznej północnej.\nTo co się dzieje w chwili obecnej na Bliskim Wschodzie, mam na myśli Erec Israel, a dokładniej Strefę Gazy, zaczyna być coraz bardziej scarry. Przynajmniej ja zaczynam się bać nie na żarty. Nie ukrywam też, że pogubiłam się nieco w swoich poglądach bo, jeszcze raz podkreślam, oprócz preferencji politycznych czy narodowościowych (każdy z nas je ma!) jestem też człowiekiem czułym i wrażliwym na los innych ludzi. I choćby ci ludzie żyli setki tysięcy kilometrów ode mnie, wyglądali inaczej, wyznawali inną religię, czy jakiekolwiek poglądy, a działa im się krzywda, mnie też to boli i chciałabym im pomóc. A w tym wypadku nie mogę i dlatego zabija mnie moja bezsilność. Nie mówię tu nawet o tzw. doraźnej pomocy, czyli fizycznym leczeniu ran ofiar wojny i nie jestem w tym stwierdzeniu okrutna - im pomogą inni, którzy mają taką możliwość z racji swojej pracy (członkowie organizacji humanitarnych). Ja mówię o edukacji, nie tej szkolnej bynajmniej. Problemem w Izraelu nie są pieniądze jak twierdzi moja współlokatorka (jeżeli nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze, tak mówi Maria). Jest nim ziemia, jest woda (dostęp do źródeł tej pitnej to cele strategiczne na całym Bliskim Wschodzie), ale przede wszystkim kultura i religia, czyli to, o czym pisał Huntington. Bo choć chrześcijaństwo, judaizm i islam mają wspólne korzenie, dwie pierwsze z wymienionych religii diametralnie różnią się od tej trzeciej, tak jak kultura narodów je wyznających. W każdym z zakątków świata znajdziemy ekstremizmy, ale niech nikt z Europejczyków, Amerykanów czy Japończyków mi nie mówi, że rozumie ekstremistów islamu, bo nie uwierzę. Dodam może jeszcze tych żydowskich, bo ja też ich nie rozumiem, choć oprócz opluwania wszystkich tych, którzy myślą inaczej, są niegroźni. No bo tak na chłopski rozum, łopatologicznie, jaką krzywdę może nam wyrządzić zacietrzewiona, antysemicka i moherowa miłośnica Ojca Rydzyka? Jak może zaszkodzić naszemu bezpieczeństwu ortodoksyjny Żyd, nawet gdy przespacerujemy się z rozdziawionymi buziami po Mea Szarim w Jerozolimie? Co najwyżej karze nam wyp***, choć dziesiątka jego dzieci będzie przyjaźnie machać z balkonu (generalnie polecam zwiedzać tę dzielnicę z okien samochodu). No dobra, osadnik żydowski na Zachodnim Brzegu Jordanu rzuci w nas kamieniem, jeżeli zaczniemy podważać jego tam obecność, ale to wszystko. Co natomiast skłonny jest zrobić ekstremista muzułmański, kiedy nie będziemy go popierać? Nie chciałabym się nigdy o tym przekonać na własnej skórze, ale myślę, że o wiele gorsze rzeczy. Tak samo jest z kulturą - powinniśmy ją szanować, ale na pewno jej nie zrozumiemy, kiedy wyrośliśmy w zupełnie innej! I wiecie co? Szkoda mi jak cholera Amy Winehouse, bo choć urodziła się w UK, pewnie w życiu nie była w synagodze i nie ma zielonego pojęcia co to jest Bar Micwa, a w czasie festiwalu Chanuka dekoruje Bożonarodzeniową choinkę, trafiła na listę islamskich terrorystów jako cel do ostrzału. Tylko dlatego, bo jest Żydówką!\nTo co chcę powiedzieć to tyle, że konfliktu izraelsko - palestyńskiego nie rozwiąże nigdy żaden polityk, choćby rządy na świecie miały się zmieniać codziennie, przez conajmniej koleje generacje. Bo tylko wzorem Stasi Bozowskiej z Siłaczki, czyli niosąc kaganek oświaty pod strzechy i edukując o poszanowaniu dla wszelkiej inności, można zaprowadzić pokój na Bliskim Wschodzie! Do dziś pamiętam fragment z The other side of Israel, kiedy Susan Żydówka przekroczyła próg domu zaprzyjaźnionego Palestyńczyka i została przedstawiona rodzinie, jego kilkuletnie wtedy dziecko zapytało dlaczego przyprowadził Żyda, a ten odparował: bo to jest dobry Żyd! To jak, for fuck sake, to dziecko ma wyrosnąć na respektującego odmienność człowieka, jak ma dojrzeć do świadomości, że nie ocenia się smaku jabłka po wyglądzie, kiedy od najmłodszych lat jest uczone, że Żyd jest generalnie zły, ale zdarzają się też dobre wyjątki, no jak? Spokojnie wrogowie, ta paranoja działa w obydwie strony! Wniosek jest jeden, dopóki oba narody nie zaczną siebie nawzajem szanować oraz dzielić ziemię, przedszkola i wodę, a nie o to walczyć, dopóty krew będzie się lać na tym skrawku świata strumieniami.\nDrugie co chcę powiedzieć, to raczej zapytać, jak powyższe może mieć miejsce, kiedy 1,5 milionem ludzi w Strefie Gazy i też resztą na Zachodnim Brzegu rządzi banda zwyrodnialców z Hamasu, publicznie twierdząca, iż: "Izrael będzie istaniał tak długo (...) dopóki Islam nie zrówna go z powierzchnią ziemi" (Karta Hamasu, 1988)? Mało tego, banda mająca w głębokim poważaniu swoich braci w wierze, czyli wystawiająca ich jako żywe tarcze, karząc im wręcz wychodzić na dachy ostrzeliwanych budynków, podczas gdy sama ma się świetnie, ukryta w bunkrach i tunelach prowadzących do Egiptu (jest ich około 500!), bo już nie wspomnę, że cała śmietanka pewnie leżakuje w willach ościennych krajów arabskich? Muszą dać przecież dowód zezwierzęcenia armii izraelskiej, prawda? Zakładam, że każdy kto czyta prasę codziennie, nie omija również tych artykułów, w których Palestyńczycy błagają by zlikwidować Hamas raz na zawsze, bo przez nich oni, niewinni ludzie, padają jak kawki, a przecież ich jedynym marzeniem jest żyć, obok Żydów, jak kiedyś? Niczym innym w życiu tak się nie brzydzę, jak dwulicowością, a wykorzystywaniem bliźniego do własnych celów najbardziej!\nDlatego, zapytana dziś przez Marię, dlaczego nie poszłam na demonstrację w mieście, zorganizowaną przeciwko izraelskiej ofensywie w Gazie, odpowiedziałam, że ponieważ tego nie czuję, tak samo jak nie zaakceptowałam zaproszenia Ester na Facebook, by zmienić swoje profilowe zdjęcie na flagę Izraela, co uczynili inni semitofile w ramach duchowego wsparcia narodowi. Jedno i drugie - BO NIE!!! Nie zmieniam poglądów, nie przechodzę na drugą stronę, nie zamierzam zmienić zainteresowań, ale dopóki cywilizacje będą się zderzać, dopóki ludzie zabijać w imię religii, a ekstremiści szerzyć nienawiść, będę BO NIE!\nP.S. Wlasnie przeczytalam po raz kolejny ten wpis i musze dopisac sprostowanie. Na Zachodnim Brzegu Jordanu wieksze wplywy ma ugrupowanie Fatah, ale Hamas tez probuje sie tam rozgoscic i docelowo przejac ster. Poki co, ze soba walcza. To tak, jakby ktos mial zastrzerzenia co do prezentowanych przeze mnie faktow.\n02:05, hadassa79 , Erec Israel\nMinister Obrony Narodowej kontra cytryny, czyli po drugiej stronie Izraela\nCzyli drugie czyli - ciąg dalszy "kotła bałkańskiego" na Bliskim Wschodzie.\nWiem, wiem, wiem, jestem nudna. Ale co ja - biedna Ofca - mogę poradzić na swoją pasjo - obsesję, czyli love and hate związek z Izraelem? Że nieśmiertelny już chyba konflikt żydowsko - arabski spędza mi sen z powiek, bo kotłujące się myśli żądają rozważań? Że muszę czytać, słuchać, oglądać i smakować wszystko co wiąże się z tym wybranym i przeklętym przez Boga jednocześnie skrawku świata? Że ciągnie mnie tam jak cholera, w samo epicentrum Sodomy i Gomory? Nic. Już nic.\nZanim jednak zacznę, muszę się publicznie do czegoś przyznać. Jestem na emigracji jakiś piąty rok, po angielsku (podobno) mówię już z lokalnym akcentem i ponad przeciętnie (też podobno) płynnie, piszę bankowe dokumenty, maile, strictly confidential i tak dalej. Dopiero jednak teraz, po raz pierwszy w swoim życiu, czytam książkę w tym języku - zupełnie prywatnie, z przyjemności, po godzinach. Chyba już nie muszę dodawać o czym czytam! ;-) I dumna jestem z siebie jak paw, bo nie romanse czy inne rzewne historie pochłaniają mój czas od kilku dni, a studium socjologiczne konfliktu izraelsko - palestyńskiego właśnie, ha! Co prawda nie jest to rozprawka akademicka, czyli czysto teoretyczna, z wysublimowanym słownictwem, a subiektywna (acz rzetelna!) ocena tamtejszych realiów pewnej Angielki Żydówki, w postaci zapisków z jej "nowego" życia w "nowej" ojczyźnie. Wszystko oddane językiem przystępnym, aczkolwiek nie ukrywam, że czasem posiłkuję się słownikiem. Pozwolicie jednak, że tak czy inaczej, pozostanę z siebie dumną - z tego czytania po angielsku właśnie. Nie o mnie jednak tu chodzi... Susan Nathan, bo o niej mowa, w wieku 50 lat, po nieudanym małżeństwie, z dwójką dorosłych dzieci, które i tak rozjechały się w niewiadomych kierunkach i etatem doradcy w sprawach AIDS w rodzinnym Londynie, postanawia zmienić swoje życie i skorzystać z przysługującego wszystkim Żydom na świecie tzw. Prawa Powrotu, powrotu do historycznej ojczyzny. Po trwającym tydzień (!!!) załatwieniu formalności, ląduje na Tel-Aviv'skim Ben Gurion'ie z plakietką u płaszcza - I've come back home i jedną walizką w ręku. Nie będę opisywać całej książki, bo po pierwsze zainteresowani kwestią sami sięgną po The Other Side of Israel, a po drugie tytuł tego wpisu nawiązuje do filmu, który właśnie obejrzałam w IFI, choć dotyka tego samego problemu.\nPewnie dla tych, którzy mnie znają, nie ma nic dziwnego w tym, że czytam kolejną książkę o Izraelu i mądrzę się w jego kwestii, ale jestem również świadoma, iż niewielu ta sprawa interesuje, więc nie zgłębią lektury (choć film może obejrzą), tylko się utwierdzą w przekonaniu, że wciąż mam przylepioną właściwą etykietkę - zatwardziałego semitofila. Dlatego czuję się w obowiązku powiedzieć o czym dokładnie teraz czytam, i z jakiego filmu wyszłam... no własnie, z poczuciem czego? Rozgoryczenia? Żalu? Złości? Zwątpienia?\nJest kilka rzeczy, z których jestem dumna z samej siebie, a otwarty umysł i "rozkładanie" problemu na czynniki pierwsze zanim podejmę decyzję po której barykadzie stanę, są jednymi z nich. Tego też chyba nauczyły mnie całe studia, a pisanie pracy magisterskiej w szczególności. Bo obrona dyplomu pt. "Przemiany polityczne i społeczne w Izraelu 1948-1988" po kierunkiem Tatara muzułmanina, kiedy rany po 11 września 2001 były jeszcze otwarte, wymagała nie lada pracy - ostrożności, zaangażowania, rzetelności i dyplomacji. Dlatego nigdy nie powiedziałam oraz nigdy nie powiem, że gardzę islamem i Arabami, a Palestyńczyków należy (tu by mi literacko pasowało stwierdzenie, że zepchnąć do morza, ale to akurat słowa wyjęte z ust opozycji) wypędzić co do jednego z Erec Israel i niech się bracia w wierze o nich troszczą w swoich granicach administracyjnych. Nie wyrażę też żadnej obraźliwej i wyssanej z palca opinii pod ich adresem, tak samo jak nie będę ślepo oddawać hołdu Izraelczykom, bez względu na to co zrobią. Bo ja się miłuję w faktach i tylko takie oceniam. Powiem więcej - miłuję się w faktach z obydwu stron, a poza tym nie mam w naturze generalizowania (przynajmniej nie w tej dziedzinie hehe) i oceniania narodów na podstawie jednostek. Dlatego tak jak lubię opowiadać o Izraelu, gdy słuchacze są głodni informacji i chcą poznać zakulisy konfliktu, tak nie cierpię dyskutować (choć właściwie w ogóle tego nie robię w takich sytuacjach i ucinam temat), gdy mam do czynienia z zacietrzewionymi antysemitami, tudzież zaślepionymi zwolennikami Palestyńczyków, których jedyną opinią jest ta, że Żydzi są be, a argumentm opancerzony izraelski czołg kontra bezbronni palestyńscy chłopcy ciskający weń kamienie, wyrobionym na podstawie wiadomości telewizyjnych raz na ruski rok przy okazji jakiegoś działania zbrojnego. Nie ukrywam- wtedy się bardzo wkurwiam i milknę, bo wychodzę z założenia, że do dyskusji trzeba mieć równorzędnego mentalnie i intelektualnie partnera. Tak, fascynuje mnie Izrael i ta jego kontrowersja właśnie. To, że tam nic nie jest tylko czarne albo białe, że każda strona konfliktu ma tyle samo na sumieniu co druga, ale nie ukrywam też, że najbardziej mnie interesują Izraelici - jedno z najbardziej rozwarstwionych (nie ekonomicznie!) na świecie społeczeństw, ta nowoczesna, zmilitaryzowana, wciąż ewoluująca zbieranina ludzi, w samym centrum imperium arabskiego, w scenerii nieustannego zagrożenia i działań wojennych. Może kiedyś zrobię z tego doktorat, kto wie...\nTo wszystko co napisałam powyżej z taką wielką miłością, nie oznacza ani trochę, że obojętny jest mi pieski los palestyńskich uchodźców na terytoriach okupowanych, brak równości politycznej, społecznej, ekonomicznej i socjalnej Palestyńczyków z paszportami izraelskimi na terytorium państwa względem jego żydowskich mieszkańców, czy że przyklaskuję bestialskim poczynaniom izraelskich żołnierzy, które też mają miejsce i to nie rzadko. Dlatego właśnie Lemon Tree, który dziś obejrzałam i książka Nathan, wzbudzają we mnie tyle emocji, i nie pozwalają spać o 3 nad ranem. Bo jestem człowiekiem, ceniącym swoją godność niebywale, i nie godzę się także na pozbawianie jej innych. Nie udaję mądrej, nie mam recepty na pokój na Bliskim Wschodzie. Nie wiem jak powstrzymać Palestyńczyków od wysadzania się w powietrze w zatłoczonych autobusach i rozśpiewanych restauracjach, a Izraelczyków od fizycznego i psychicznego znęcania się nad nimi. Nie wiem czy te samobójcze zamachy są odpowiedzią na zamknięcie w gettach, czy te zamknięcia na zamachy. I jak wielu zajmujących się tematem semitofili, łapię się na braku odwagi powrotu w rozważaniach do roku 1948, bo paradoksalnie łatwiej wraca się myślą dwa tysiące lat wstecz, czyli popełniam podstawowy błąd u zarania. I już nie wiem sama, czy Nathan, która po powrocie do swojej historycznej ojczyzny, postanowiła nie mieszkać wśród "swoich", a z "wrogiem" pod jednym dachem, bardziej mnie zachwyca czy wkurza ze strony na stronę tym co opisuje. Wiem natomiast jedno - to wszystko coraz bardziej mnie napędza by brnąć dalej w swojej pasji poznania. Wkurzam się tylko, że przez książki i filmy dotykam tylko wierzchołka góry lodowej. Że oglądam zmagania zwykłej palestyńskiej wdowy, w nierównej z założenia, walce z izraelskim Ministrem Obrony Narodowej o "głupie" drzewa cytrynowe (czytaj: honor, dumę, dziedzictwo, władzę, moralność, sprawiedliwość, bezpieczeństwo), siedząc w ciepłym i wygodnym kinie w Dublinie. Tam również dzielę samotność i wstyd za męża pięknej i wrażliwej na los sąsiadki izraelskiej kobiety, która jedyne o czym marzy to spokój i cała rodzina w komplecie. No bo jak inaczej zrozumieć los i marzenia jednostki opierając się na wizji całego narodu, a tym bardziej ją oceniać? Nie da się w ogóle, żyjąc w kraju pięknym, cichym i spokojnym, neutralnym militarnie, masowo pochłoniętym gorączką zakupów przed Bożym Narodzeniem, choć podobno recesja. Nie da się. Dlatego muszę tam pojechać, sama, na dłużej, na drugą stronę Izraela, by zrozumieć...\nUtwierdziła mnie w tym ostatnia scena z Lemon Tree - ośmiometrowy mur.\n04:16, hadassa79 , Erec Israel\nUwielbiam Natalie Portman Część Druga\nWczoraj poszliśmy do Smock Alley Theatre. Niszowy teatr, a właściwie studio teatralne do wynajęcia, w którym Ludzie Którym Się Chce robią fajne rzeczy. Nie znam się zupełnie na teatrze, ale chyba nawet nie trzeba by przewidzieć, że Więcej Światła to początek nurtu polskiej sztuki emigracyjnej XXI wieku. Nasz domowy reżyser twierdzi, że sam scenariusz wymagałby kilku korekt, ale wniosek wysnuliśmy wspólny - życie 80% tutejszych emigrantów (procent oszacowany zupełnie subiektywnie) ogranicza się wyłącznie do tak zwanego Trójkąta Dublińskiego (Praca - Dom - Lidl). I zrobiło nam się smutno.\nWczoraj też odkryłam, że Natalie mówi po hebrajsku, z pięknym aszkenazyjskim akcentem. O TU. Potem przez zupełny przypadek trafiłam do libańskiej restauracji. Gdyby istniała teleportacja, wczorajszy wieczór zdecydowanie spędziłabym na przedmieściach Bejrutu. W pewnej chwili nie wytrzymałam i przyznałam się szalenie sympatycznemu właścicielowi miejsca, że widziałam Liban z jego granicy. Już wiedziałam, że popełniłam faux pas. Mężczyzna spojrzał spod krzaczastych brwi i wymówił tylko jedno słowo: Izrael! W tym samym momencie puścił oko, szturchnął mnie w bok i krzyknął do ucha: Też to widziałem hahaha. Potem próbował nas namówić na taniec brzucha. Było strasznie wesoło.\nNastępne lato chyba znów spędzę w Izraelu.\n14:18, hadassa79 , Erec Israel\nTrzech myśliwych - Afrykańczyk, Australijczyk i Izraelczyk - przechwalają się swoimi dokonaniami łowieckimi:\n- A wiecie, ostatnio w Afryce, z odległości 500 metrów jednym strzałem położyłem trupem słonia - mówi pierwszy.\n- Eee, to jeszcze nic - odzywa się drugi - ja ostatnio płynąc przez Morze Koralowe własnoręcznie udusiłem wieloryba.\n- To skoro o morzu mowa - wtrąca się Izraelczyk - słyszeliście o Morzu Martwym?\n- Oczywiście, że tak - pada odpowiedź.\n- Ha - pręży się Żyd - to ja je zabiłem!\nA ja tam nie wiem kto je zabił i po co, ale zaręczyć mogę, że nie jest morzem zwyczajnym. W Morzu Martwym bowiem nie można nurkować, można natomiast bardzo łatwo się utopić.\nJuż pisałam kiedyś, że aparat mam kijowy, więc uroku okolic Morza Martwego również oddać nie mam jak. Na pustyni Judzkiej, jak zresztą w całym Izraelu porą letnią, jest tak niesamowicie słonecznie i jasno, że bez filtrów nie da rady. Nie macie więc wyjścia, i musicie mi uwierzyć na słowo, że w tle prężą się jordańskie Dżabal-asz Szara.\nPoza tym okolice Morza Martwego, to najniżej położony obszar na Ziemi, a samo lustro wody jest punktem naj-najniższym (418 m p.p.m).\nZasolenie wody dochodzi 40% (to białe to nie wzburzone fale, a sól właśnie :-), przez co wydaje się ona niesamowicie gęsta, a dodając jej wysoką temperaturę, niestety nieprzyjemna.\nW pobliżu morza znajduje się starożytna twierdza Masada, miejsce odnalezienia zwojów z Qumran oraz prawdopodobna lokalizacja Sodomy i Gomory. Na Masadę nie wjechałam (obok 49 stopni temperatury powietrza, moje ciało miało 38), replikę zwojów widziałam w Jerozolimie, a kawałek skały z masywu, w którym uwięziona została żona Lota, przywiozłam do domu.\nSama sól wokoło.\nNo i oczywiście wyprawa do Izraela nie byłaby kompletną, gdybym nie pojechała do AHAVY - fabryki (i sklepu rzecz jasna) najlepszych kosmetyków pod słońcem oraz nie wykąpała się w Morzu Martwym.\nZ wiadomych względów więcej zdjęć pokazać nie mogę, ale uwierzcie, jest co oglądać ;-D\nBłoto stąd ma podobno niesamowite właściwości lecznicze. Na wszelki więc wypadek wysmarowałam się cała (w to też macie wierzyć na słowo ;-) Oczywiście nie omieszkałam również zabrać kilka kilogramów ze sobą do domu, sic!\nPiasek na plaży jest tam latem piekielnie gorący, więc za żadne skarby nie ściągajcie klapek, jak mądre Ofczę uczyniło :-/\nZa to koniecznie zapozujcie do zdjęcia:\nWbrew pozorom utrzymać się w takiej pozycji jest trudno. Woda fakt, wypiera, tyle, że tyłkiem do góry i jak ktoś nie ma wystarczająco siły, a do tego panikuje w wodzie, topielec murowany. Oczywiście nikt nikomu utopić się nie pozwoli, bo obok masy turystów są też ratownicy. Swoją drogą absurd, co nie? - pływać się nie da, a słoneczny patrol na posterunku!\nOto Erec Israel właśnie...\n23:41, hadassa79 , Erec Israel


Niemcy inwestują na Opolszczyźnie. Ruszyła budowa fabryki za 100 mln euro - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plNiemcy inwestują na Opolszczyźnie. Ruszyła budowa fabryki za 100 mln euro\nNiemcy inwestują na Opolszczyźnie. Ruszyła budowa fabryki za 100 mln euro\n21 lipca 2016, 17:44 | Aktualizacja: 21.07.2016, 19:47\n“W ostatnich latach rozszerzyliśmy naszą aktywność na całym świecie i udało nam się obronić pozycję lidera w obszarze wzdłużnych elementów układu napędowego w Europie i Ameryce Północnej. Rozwój i produkcja półosi napędowych w Ujeździe nie tylko zapewni nam obecność na rynku motoryzacyjnym Europy Wschodniej, ale również umożliwi dostęp do szybko rosnącego rynku pojazdów elektrycznych. Chcemy, aby do roku 2025 nasza firma znajdowała się w czołówce stu największych producentów branży motoryzacyjnej. Dlatego dzisiejszy dzień jest kamieniem milowym na ścieżce naszego rozwoju” – ocenił dyrektor.\n>>> Czytaj też: Dzięki nim odnieśliśmy globalny sukces. Oto polskie specjalności w motoryzacji\nJak powiedział, w ciągu najbliższych sześciu miesięcy w Ujeździe powstanie hala produkcyjna, a w styczniu przyszłego roku rozpocznie się w niej montaż maszyn. Produkcja rozpocznie się w połowie przyszłego roku. Początkowo w zakładzie będzie pracować 30-40 pracowników, a w końcu przyszłego roku w sumie już około 80-90 osób. W ciągu trzech-czterech lat zatrudnienie ma wzrosnąć do około 500 osób. Poszukiwani będą m.in. inżynierowie i pracownicy wyspecjalizowani w przetwórstwie i obróbce metali, a także pracownicy działów logistyki, zakupów, handlu czy administracji.\n>>> Czytaj też: Nieubłagana statystyka. Plan Morawieckiego zderzy się z długiem\nMonter(2016-07-21 19:20) Zgłoś naruszenie 56\nTeraz tez Morawiecki z PIS-em popadna w zachwyt jak to kapital pcha sie do Pisolandi. Tylko ,musimy mu doplacic zeby zainwestowal i dziwnie jakos po tamtej stronie Wisly zeby nie napisac w HEIMACIE. Czyli jakby cos to u siebie, tamtych terenow Bundeswehra napewno bedzie bronic wiec fabryk nie straca. A powinno byc, inwestujesz na wschodzie pisolandii to dostajesz zwolnienia. Oj glupie Kaczorkowcy, robi ich opcja niemiecka jak chce.A oni pensje prezydentowej choc ona nie chce sie wypowiadac...za co pytam,czy to nie bezpodstawne wzbogacenie sie? Ziobro popatrz no w kodeks....\ncoco(2016-07-25 12:10) Zgłoś naruszenie 00\na z lubelskiego ludzie duupy nie moga ruszyc i się przeprowadic w opolskie za pracą?\nczłowiek(2016-07-24 21:24) Zgłoś naruszenie 00\nTa burak i to już nie do naprawy . Nie ma miejsca w tym kraju dla ciebie , musisz wyjechać na zachód tam będziesz szczęśliwy.\ninzynier(2016-07-24 12:04) Zgłoś naruszenie 43\nCieciu, opolszczyzna należy do Polski, żyją tam tez Polacy nie tylko mniejszość niemiecka, która pracuje w Rzeszy. Chodzi o transport drogowy, dobry dojazd do Opolszczyzny, dalej jest gorzej z dojazdem i dalej.Burak jesteś do kwadratu, Tusk by tego nie zrobił, bo musieli by dostać sowitą łapówke za zgode na budowę fabryki.Spadaj na szczaw prostaku.


Sprzęt wędkarski - Strona 27 - Forum ZalewZemborzycki.com\nPostautor: Kadi » śr 26 sie 2020, 20:58\nPrzemek_M pisze: Kadi, zacznij łowić na muchę, a życie stanie się prostsze\nNie mam już miejsca na nowe kije ale spinning jeszcze na szafę zmieszczę\nPostautor: siwy » śr 26 sie 2020, 21:02\nJa bym nie przesadzał z tym dążeniem do "megalajta"...na tak cienkich pletkach widać każde stuknięcie...spróbuj z jakąś okoniówką...osobiście rzucałbym kijem nawet do 18g Znając mojego pecha do brań dużych ryb na zbyt delikatnym sprzęcie to teraz nawet pyłkami okoniowymi rzucam kijem 18g z pełnego węgla.\nPostautor: Kadi » śr 26 sie 2020, 21:07\nAle ja właśnie nie chce łowić dużych ryb. Chce się bawić z małymi aby frajda była z holowania. A że nie lubię siedzieć stacjonarnie to szukam alternatyw.\nPostautor: Przemek_M » śr 26 sie 2020, 21:13\nPostautor: Krzysiek » śr 26 sie 2020, 21:37\nPomyśl o kijach Major Craft albo zaloguj się na jerkbait.pl i pilnuj ogłoszeń użytkownika Mekamil na giełdzie twórców. Robi czasem takie wykałaczki do dlubania białorybu. Ciężar wyrzutu np. do 2 g na długiej wklejce.\nPostautor: BCH » śr 26 sie 2020, 21:44\nCokolwiek to będzie, nie spodziewaj się, że będziesz rzucał jednym gramem na trzydzieści metrów .\nBierz na początek najkrótszego Grey Streama 1-7 w wersji nie wklejka (albo jego klona od Mikado). Jak Ci się spodoba takie łowienie, wymienisz sobie go później na coś lepszego.\nPostautor: Kadi » śr 26 sie 2020, 21:45\nMam tego do 7g 210cm. On mi pasuje pod Okonie ale dobrze zaczyna gadać od jakichś 3g całkowitej masy.\nPostautor: Przemek_M » śr 26 sie 2020, 21:58\nPrzypominało mi się że są tetony do 3g. Może coś takiego?\nPostautor: Kadi » śr 26 sie 2020, 22:04\nNie chcę kijów od chinoli. Wszystkie co mam albo miałem są mocno przesadzone z tym cw.\nPostautor: Tomala » czw 27 sie 2020, 00:12\nKadi pisze: Pany. Jaka wędka do łowienia białorybu na micro przynęty. Drapieżniki nie bardzo biorą. To może polowiłby leszczy na jakąś wykałaczkę. Jakiś kij którym rzucę przynętą o wadze około 1g? Nie musi być długi jakieś 210cm to wystarczy. Mam zamiar używać z plecionką 0.04 i fluo 0,16-0.18. Póki co to zamysł i szukam informacji. Tylko nie proponujcie mi parabellum do 5g bo to miałem i nie leży mi ten kij jak cholera, głuchy kij machałem też Stingiem do 3,5g i chyba nie umiał bym tym zarzucić.\nJeżeli ma to być dosyć budżetowy wynalazek, zmacaj Mistralla Lamberta Jig 0-5g - wklejka, drożej popatrz na SG LRF 0-5. Wspomniane kijki nie są na pewno głuche i "lejące". Jeżeli szukasz czegoś bardziej "wykwintnego" to może coś na blanku np. Matagi\nPostautor: Kadi » czw 27 sie 2020, 08:44\nTomku Ja ograniczam wydatki na sprzęt do minimum. Musi to być tani kij. Zwłaszcza że przez ostatnie 1,5 miesiąca byłem na rybach łącznie 8 godzin to szkoda wywalać kupę kasy na coś co będzie więcej leżeć niż łowić.\nPostautor: marian89 » sob 29 sie 2020, 23:50\nSiema, ja w odróżnieniu od Kadiego zaczynam rozglądać się za czymś, czym można bez obaw rzucić przynętą 40-50g kiedyś na rybomanii w LBN wpadła mi w oko taka wędka: SAVAGE GEAR BLACK SAVAGE SPIN 251/20-60g, ktoś zna, może coś powiedzieć ? a może poleci co innego?\nPostautor: marian89 » sob 29 sie 2020, 23:52\nA i może temat już się przewijał ale macie może kogoś sprawdzonego od napraw/konserwacji kołowrotków?\nPostautor: don1976 » ndz 30 sie 2020, 01:47\nmarian89 pisze: A i może temat już się przewijał ale macie może kogoś sprawdzonego od napraw/konserwacji kołowrotków?\nPostautor: don1976 » pt 04 wrz 2020, 07:28\nCzy dostanę w którymś sklepie przynęty firmy fish-up, np. te kleniowe robaczki Tanty?\nPostautor: zpryciarz » pt 04 wrz 2020, 07:55\ndon1976 pisze: Czy dostanę w którymś sklepie przynęty firmy fish-up, np. te kleniowe robaczki Tanty?\nja bym zamawial z Ali ;p\na co rożnych robaczkow i takich gum to w rybce widziałem ze jest sporo wiecej niz w tamtym roku . ale tanty nie pamietam. Warto zadzwonic i zapytac .\nPostautor: Rowino » pt 04 wrz 2020, 08:48\nZerknij na sklep Mandula Chełm mandulachelm.pl\nPostautor: suchy0512 » pt 04 wrz 2020, 09:45\nW takaryba na Łęczynskiej byly nie wiem jak teraz\nPostautor: blackduck » pt 04 wrz 2020, 10:55\nTakaryba niestety już nie istnieje, był to mój drugi ulubiony sklep wędkarski\nPostautor: CDC » pt 04 wrz 2020, 13:41\nW Rybce Tanty Fish-up nie ma, mają inne przynęty. Radzę zamawiać przez internet i raczej całymi paczkami, ponieważ to delikatne przynęty a szczególnie niektóre kolory, np. dark olive. Czasami to dwie , trzy rybki i przynęta niestety out.\nPostautor: don1976 » pt 04 wrz 2020, 14:42\nDzięki, potrzeba da znajomego na dziś, byłem w Rybce są Tanty ale tylko duże i wybór kolorów niewielki,chyba końcówka towaru\nPostautor: CDC » pt 04 wrz 2020, 15:45\nZapomniałem. W pierwszej alejce, na przeciwko kasy, na początku po lewej stronie są - niestety już końcówka też różne robaczki. Tam w pudełeczku widziałem jeszcze ostatnio przynęty podobne do Tanty tylko odrobinkę dłuższe. Łowiłem na to, okonie biorą, oryginałowi nie dorównuje ale na klenie można spróbować.\nPostautor: nudgets » ndz 06 wrz 2020, 20:16\nPanowie czy pod "Rybką" jest jakiś parking? Można tam wjechać autem i zaparkować czy trzeba gdzieś indziej zostawić auto?\nPostautor: Paweł » ndz 06 wrz 2020, 20:24\nnudgets pisze: Panowie czy pod "Rybką" jest jakiś parking? Można tam wjechać autem i zaparkować czy trzeba gdzieś indziej zostawić auto?\nJest. Nie będziesz miał problemu z zaparkowaniem.\nPostautor: jankozbi » ndz 06 wrz 2020, 20:47\nMożna nawet TIR-em parkować


Domowy zamiennik kostki rosołowej - Informacje z kraju\nKostka rosołowa – smak warty zdrowia?\nChoć często wydaje się, że kostka rosołowa to niesamowita przyprawa nadająca smaku potrawom, jej skład wcale nie jest taki cudowny. Prócz masy niepotrzebnej chemii jest to głównie tłuszcz (roślinny i/lub zwierzęcy), sól oraz susz warzny w śladowej ilości. Nie warto przypłacać zdrowiem, jeśli produkt ten można łatwo zamienić na zdrowszą, domową wersję.\nNa upartego można zrobić całe kostki, jednak lepiej jest po prostu mieć osobne przyprawy i zwyczajnie dodawać je do zupy w trakcie gotowania. By nadać potrawom smak znany z kostek, potrzeba kilku istotnych składników. Składniki te można wymieszać na jednolitą masę w proporcjach, jakie najbardziej nam odpowiadają, a następnie uformować w foremce do kostek lodu lub po prostu trzymać przyprawy i susz w osobnych pojemnikach. Gotowe kostki rosołowe mają krótszą przydatność do spożycia i trudnej je przechowywać.\nSkład domowej kostki rosołowej:\n> pieprz ziarnisty\n> susz warzywny\n> olej lub inny tłuszcz\nDodając je do zupy, nadamy jej niepowtarzalnego smaku. Jeśli ma się w zwyczaju gotowanie zup na mięsie, olej będzie zbędny.\nJest on ważnym elementem domowej kostki rosołowej, zwłaszcza w okresie zimowym, kiedy warzywa nie są najlepszej jakości. Jeśli jest taka możliwość, dobrze jest go przygotować go z warzyw wyhodowanych we własnym ogródku.\nPotrzebne składniki na susz z warzyw:\n> korzeń selera\n> korzeń pietruszki\nMarchew, seler i pietruszkę należy zetrzeć na szerszych oczkach tarki. Następnie wysuszyć w piekarniku lub suszarce do owoców. Pietruszkę naciową suszyć w całości, a następnie pokruszyć. Kiedy całość zostanie dobrze wysuszona, wymieszać razem i przechowywać w słoiku lub szklanym pojemniku. W przypadku suszu do barszczu, można również dodać korzeń buraka ćwikłowego.\nSusz warzywny bez problemu można przechowywać przez zimę i wiosnę, aż do następnego sezonu.


Czujnik rezystancyjny Pt1000. Czujnik przeznaczony do wbijania w masy bitumiczne, ziemię, materiały sypkie itp. Wbijanie możliwe dzięki ostrej końcówce o średnicy 6mm. CZAH-POMIAR Sp. z o.o\n» Czujnik rezystancyjny Pt1000. Czujnik przeznaczony do wbijania w masy bitumiczne, ziemię, materiały sypkie itp. Wbijanie możliwe dzięki ostrej końcówce o średnicy 6mm.\nKod produktu: PMP1/TT1239/1500\nCzujnik rezystancyjny Pt1000.\nWersja 3 przewodowa\nCzujnik z rączką. Rączka czarna z tworzywa sztucznego. Średnica rączki 20mm i długość 100mm\nCzujnik przeznaczony do wbijania w masy bitumiczne, ziemię, materiały sypkie itp. Wbijanie możliwe dzięki ostrej końcówce o średnicy 6mm\nDługość czujnika 1500mm (od rękojeści do ostrej końcówki 1500mm). Dla zachowania sztywności czujnika na całej długości średnica 8mm\nCałość części pomiarowej wykonana ze stali nierdzewnej.\nCzujnik zakończony przewodem silikonowym o długości 1500mm.\nPrzewód zakończony wtyczką mini 3 pinową co umożliwia podłączenie do większości mierników temperatury (termometrów cyfrowych)


Cieple plyny rozpylane w postaci – protetyka warszawa\nCiepłe płyny rozpylane w postaci mgły o dużej dyspersji mogą docierać aż do pęcherzyków płucnych TYTUL Ciepłe płyny rozpylane w postaci mgły o dużej dyspersji mogą docierać aż do pęcherzyków płucnych wywierając działanie tak miejscowe na całym przebiegu dróg oddechowych, jak i ogólne na ustrój gdyż one bardzo szybko wchłaniają się, zwłaszcza w oskrzelkach i pęcherzykach płucnych. Dla wziewań stosuje się solanki naturalne o stężeniu 0,2-4% chlorku. Sodowego lub działające łagodniej wody mineralne alkaliczne i alkaliczno-słone, które rozpuszczają śluz, ułatwiają jego wykrztuszanie i łagodzą stan -zapalny dróg oddechowych. Osobom niemającym możności udania się do zdrojowiska leczenie wziewaniami poleca się przeprowadzać w domu chory wziewa za pomocą inhalatora 2-3 razy dziennie po 5-15 minut sodę z solą kuchenną (Rp. Nutrii bicarbonici, Natrii muriaticiana 1,0, Aq. dest. 100,0. M.D.S. Do wziewań) oraz wypija 2 razy dziennie mieszaninę z 1/2 szklanki szczawy alkaliczno-słonej, np. szczawnickiej lub krościeńskiej, z 112 szklanki gorące go mleka. Stosowanie w nieżytach dróg oddechowych leczenia piciem wód alkalicznych i alkaliczno-słonych opiera się na empirycznie stwierdzonym przeciw nieżytowym ich działaniu. [podobne: biosteron cena, projekt domu niezapominajka, udar pnia mózgu rokowania ]\nTagged biosteron cena, projekt domu niezapominajka, udar pnia mózgu rokowania\nWśród leczonych pacjentów 86% otrzymało wcześniej chemioterapię, a 28% otrzymało immunologiczną lub biologiczną terapię. Poprzednie terapie według typu nowotworu obejmowały immunoterapię (w 56%) i inhibitory BRAF (w 9%) u pacjentów… Read More Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 5\nLeczenie zgęszczonym powietrzem przeprowadza się w komorach pneumatycznych TYTUL Leczenie zgęszczonym powietrzem przeprowadza się w komorach pneumatycznych, zwanych także komorami nadciśniefilowymi. Komora składa się z 2 pomieszczeń, mianowicie z przedkomory… Read More Leczenie zgeszczonym powietrzem przeprowadza sie


Minister Gliński u Świątka: To jest aż krępujące, że tak pozytywnie muszę mówić o własnym rządzie\n- Pracujemy w chwili obecnej nad taką instytucją, która nie będzie umieszczona bezpośrednio w Ministerstwie Kultury – mówił prof. Piotr Gliński, minister kultury w programie „Cztery strony”, w TVP Info, pytany o to, czy powstanie instytucja, która by w imieniu państwa polskiego, uzbrojona w armię prawników, wytaczała procesy m.in. za sformułowania „polskie obozy śmierci”.\n- To jest aż krępujące, ze tak pozytywnie muszę mówić o własnym rządzie. Oczywiście projekt 500 plus to jest sztandarowy projet, który udało sie zrealizować i to bardzo sprawnie. I to jest projekt cywilizacyjny, który zmieni Polskę, świadomość społeczną, daje szansę na cywilizowane życie wielu milionom Polaków. Mieszkanie Plus dopiero wchodzi, ale myślę, ze będzie to kolejny sukces rządu. Jest wielka potrzeba tych mieszkań tanich, dostępnych dla średnio i słabo sytuowanych Polaków. Dla mnie szczególnie ważne jest rozpoczęcie budowy sieci muzeów, nowoczesnych i bardzo w naszym kraju potrzebnych\n- odpowiedział minister kultury na pytanie o najważniejsze dokonania rządu po roku pracy.\n– Będzie dedykowana tej kwestii. Prawda jest taka, że jeśli chodzi o te sprawy, to widać poprawę, bo znacznie więcej instytucji, nie tylko sama Reduta Dobrego Imienia, ale też chociażby Fundacja im. Kurtyki, chce się angażować w te działania. Również prezydent oraz IPN. Mamy nowe rozwiązania prawne, mamy współpracę z kancelariami prawnymi. Już wiele zrobiliśmy w tym kierunku, żeby było dobrze\n– mówił. Dodał, że ta specjalna komórka będzie finansowana z budżetu na 2017 rok.\nPytany o projekty, które sprawią, że kultura będzie elementem polityki historycznej, powiedział, że takowe będą realizowane. – Podchodzimy do tego pluralistycznie, w sensie inspirowania twórców, stwarzania im odpowiednich warunków, by angażowali się w jakimś sensie w tę politykę. To nie ja wymyślam tematy, ja mam stwarzać płaszczyznę\n– Środowisko się bardzo obudziło. Twórcy przychodzą do mnie z pomysłami na filmy, a to o armii Andersa, a to o Piłsudskim\n– Rozpoczęliśmy budowę sieci takich muzeów w Polsce, tych muzeów, które przez ostatnie 27 lat nie były w Polsce budowane\n– mówił. Sztandarowym projektem ma być Muzeum Historii, które powstanie w warszawskiej Cytadeli.\nData: 27.10.2016 13:04\nTagi: , ministerstwo kultury, Piotr Gliński, TVP Info, 4 strony, Krzysztof Świątek,


Limit na turnusy, na auto, odrębnie skąpy remont a fotele na opłaty. Właściwie bytuje setki person, pełniąc domowe transakcji kiedy też śnienia na debet. Wszystko stanowi w rankingu, jak grupa dokonuje dorodne zarobki. Jedynie z pozostałej krawędzi ofiaruje się wychwycić, że ze wzrostem pożytków odrastają dodatkowo kursy, marzenia pozostają się obfitsze, wczasy wykwintniejsze itd. Pewne stanowi namacalne. Wcale posiadamy ujmować, na praktykę pragnień, jesteśmy umęczeni tudzież żądamy hodować pełnia pilnie.\nSłowa kluczowe: niezauważalny, cienki, mały


Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego z 2012 roku - Strona 45 - Dzienniki Urzędowe - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nUchwała nr XXVI/160/2012 Rady Miejskiej w Pieszycach z dnia 25 października 2012r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości, opłaty targowej oraz sposobu poboru i wysokości prowizji na 2013 rok Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4325\nUchwała nr XXXII/146/12 Rady Miejskiej Mieroszowa z dnia 6 listopada 2012r. w sprawie określenia stawek podatku od środków transportowych na 2013 rok. Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4324\nUchwała nr XXXI/145/12 Rady Miejskiej Mieroszowa z dnia 29 października 2012r. w sprawie określenia stawek podatku od środków transportowych na 2013 rok Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4323\nUchwała nr XIX/121/12 Rady Gminy Siekierczyn z dnia 30 października 2012r. w sprawie określenia wzorów formularzy informacji i deklaracji podatkowych Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4322\nUchwała nr XIX/120/12 Rady Gminy Siekierczyn z dnia 30 października 2012r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od środków transportowych Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4321\nUchwała nr XIX/119/12 Rady Gminy Siekierczyn z dnia 30 października 2012r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2013 r. Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4320\nUchwała nr XIX/118/12 Rady Gminy Siekierczyn z dnia 30 października 2012r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta do celów wymiaru podatku rolnego na rok 2013 Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4319\nUchwała nr XXVII/197/12 Rady Miejskiej Dzierżoniowa z dnia 29 października 2012r. zmieniająca uchwałę w sprawie wprowadzenia opłaty od posiadania psów, ustalenia jej wysokości, określenia zasad jej poboru i terminu płatności oraz zwolnień z tej opłaty Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4318\nUchwała nr XXVII/196/12 Rady Miejskiej Dzierżoniowa z dnia 29 października 2012r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości na rok 2013 oraz ustalenia wzorów formularzy dotyczących podmiotu i przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości i podatkiem rolnym Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4317\nUchwała nr XXVI/254/12 Rady Miejskiej w Sobótce z dnia 26 października 2012r. w sprawie opłaty od posiadania psa Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4316\nUchwała nr XXVI/253/12 Rady Miejskiej w Sobótce z dnia 26 października 2012r. w sprawie opłaty miejscowejDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4315\nUchwała nr XXVI/252/12 Rady Miejskiej w Sobótce z dnia 26 października 2012r. w sprawie opłaty targowejDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4314\nUchwała nr XXVI/251/12 Rady Miejskiej w Sobótce z dnia 26 października 2012r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4313\nUchwała nr XXVIII/215/12 Rady Gminy Dzierżoniów z dnia 14 listopada 2012r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta przyjmowanej jako podstawa do obliczenia podatku rolnego na 2013 rok oraz określenia wzorów formularzy podatkowych składanych przez podmioty objęte obowiązkiem w podatku rolnym. Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4312\nUchwała nr XXVII/209/12 Rady Gminy Dzierżoniów z dnia 25 października 2012r. w sprawie określenia wzorów formularzy podatkowych składanych przez podmioty objęte obowiązkiem w podatku leśnym. Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2012 poz. 4311


Podziel się opinią! Gotowanie jest fajne? A może to nuuuuda? Trendy?? Co myślisz o ludziach którzy gotują?\nTeraz gotowanie jest trendy i modne i wogóle! A taką modę wywołały programy kulinarne w telewizji...\nJa w sumie to tylko własnie kulinarne programy oglądam! Ale nie wszystkie, nie lubię Makłowicza, bo jest nudny i w jego jedzeniu jest za dużo wina, wszechobecne wino... ble...\na mnie gotowanie nie jara. w sensie ugotowac cos ugotuje ale zeby sprawialo mi to jakas przyjemnosc to niespecjalnie. wole jesc niz przygotowywac, poza tym nie jestem najlepsz w gotowaniu, o wiele lepiej wychodzi to mojej kobiecie niz mnie\ngotujący mężczyźni są niesamowicie seksi według mnie\na poza tym gotowanie jest fajne, lubię czasem coś ugotowac, ale całość pracy nie może zajmować mi więcej niż pół godziny. przyznaję, jestem leniwa i lubię widzieć efekty bardzo szybko stąd potrawy, które się robią długo odpadają od razu, nawet jeśli wyglądają apetycznie, smakowicie i spektakularnie\nNie oglądam co prawda programów kulinarnych, ale sama lubię pokombinować trochę w kuchni A Mój chłopak pomaga zjadać to co wyczaruję, więc wszyscy są zadowoleni\nProgramów kulinarnych nie oglądam, ale gotować kocham! I jestem mega szczęśliwa, gdy moje eksperymenty smakują innym


KIM PAN JEST, MR. PASCAL?\nJean Pascal (25-1, 16 KO) to była bardzo ciekawa postać w drużynie kanadyjskiej. Niezwykle utalentowany i sprawny fizycznie. W ringu poruszał się jak pantera, mając po prostu "zwierzęce" wyczucie walki. I lubił się bić, co było jego najtrudniejszym do okiełznania problemem. Kiedy poszedł "w bój" zapominał o wszystkim, nie zwracał wtedy uwagi na obronę i często przyjmował sporo niepotrzebnych ciosów. Jean to zawodnik bardzo widowiskowy, kiedy wchodził do ringu, wiadomo było, że zawsze stanie się coś ciekawego. Stoczył wiele emocjonujących walk i dlatego też był lubiany przez publiczność.\nPamiętam jak w listopadzie 2001 r. po uczestnictwie w turnieju im. Feliksa Stamma w Warszawie, gdzie młodziutki jeszcze Pascal nie dał rady doświadczonemu Mirosławowi Nowosadzie, pojechaliśmy na Syberię do Niżnowartowska. To jeden z nielicznych turniejów w boksie amatorskim, gdzie zawodnicy otrzymywali pieniądze za start i za wygrane walki. Na Syberii nie żyje zbyt wielu czarnoskórych ludzi, więc Pascal od razu się wyróżniał. Po wygraniu walki z miejscowym zawodnikiem stał się ulubieńcem spragnionej ciekawego boksu publiczności. Kolejną walkę stoczył z Wiktorem Poliakowem. Nie była to walka, a wręcz prawdziwy i ekscytujący bój. Publiczność oglądała tę ringową wojnę "na stojąco", a Poliakow i Pascal pokazali, że boks amatorski też może być emocjonujący. Przy trzech sędziach rosyjskich Pascal został uznany za pokonanego, ale do końca turnieju był ulubieńcem publiczności.\nJean, z natury bardzo pogodny, był pozytywną postacią w naszej drużynie, chociaż czasami bywał trochę "humorzasty", ale nigdy nie trwało to długo. To zawodnik, któremu potrzebny jest psycholog sportowy, aby pomagał mu w przygotowaniu do walki - głównie w opanowaniu emocji.\nSwoje największe sportowe sukcesy odnosił w kategorii lekkośredniej (71 kg). Gdy wprowadzono nowe kategorie wagowe, likwidując 71 kg, nie miał wyboru i musiał przejść do 75 kg. "Zrobienie" wagi do 69 kg. było po prostu niemożliwe ze względu na jego budowę fizyczną. Miał tylko 7% tzw. "body fat" , bardzo mało, jak na taką kategorię wagową. Przejście do 75 kg. było dla niego niezbyt korzystne, bo raptem się okazało, że przeciwnicy przestali się przewracać po jego ciosach. Myślę, że jest to jeszcze bardziej istotne w wadze półciężkiej. Co by tu jednak nie powiedzieć, jest to ciekawy zawodnik i z zainteresowaniem będę śledził dalszy rozwój jego kariery.


Odpowiedzialność - Loft Kulinarny\nJesteś tutaj: Loft Kulinarny » Odpowiedzialność\nRelacja z gali Must Have 2022 Łódź Design Festival\nArtykuł z kategorii:Ludzie | Odpowiedzialność | Sztuka\nNasze Florentynki, które opakowanie zdobią pszczoły projektu Poli Dwurnik dla Zróbmy to razem dla Pszczół! otrzymały nagrodę Must Have 2022. Zapraszamy na relację z gali Must Have podczas Łódź Design Festival w Łodzi.\nFlorentynki nagrodzone Must Have 2022\nOdpowiedzialność | Różności | Smak | Sztuka\nZ dumą ogłaszamy, iż nasze opakowanie na ręcznie wykonane ciasteczka Florentynki zostało uhonorowane nagrodą Łódź Design Festival – MUST HAVE 2022. Opakowanie florentynek zdobią rysunki pszczoły zaprojektowanej przez artystę Polę Dwurnik w ramach akcji społecznej Zróbmy to razem dla Pszczół! W ramach projektu nasza marka zaadoptowała artystyczną pszczółkę umieszczając ją na naszych wyjątkowych Florentynkach z miodem, a także na obrusie, który także otrzymał nagrodę Must Have 2022. Dziękujemy […]\nAdoptuj pszczołę z Loft Kulinarny\nTworząc markę Loft Kulinarny towarzyszyła nam jedna, najważniejsza kwestia – naturalność. To właśnie naturze chcemy oddać największy hołd, bo przecież od niej mamy wszystkie plony na nasze wyjątkowe produkty. Plonów nie byłoby gdyby nie pszczoły, dlatego w Loft Kulinarny skupiamy się na wsparciu i pomocy właśnie pszczołom.\nPola Dwurnik wspiera z nami pszczoły.\nArtykuł z kategorii:Odpowiedzialność\nPrzyłączając się do projektu Diany Dyba – Zróbmy to razem dla Pszczół wierzymy, że wspólnymi siłami możemy zrobić więcej i lepiej. W ramach akcji „zaadoptowaliśmy” pszczołę autorstwa artystki Poli Dwurnik.\nPowoli, świadomie, sezonowo – w rytmie Natury. Właśnie tak wdrażamy każdy nasz nowy produkt. Sprawdzamy wszystko. Pochodzenie składników, proces produkcji z zachowaniem najwyższych standardów, opakowania. Wszystko w zgodzie z naturą i sezonowością.\nNakłady także są przez nas przemyślane, by produkować wyłącznie tyle, ile potrzeba.\nCzasami będziecie musieli na coś nieco dłużej poczekać, ale gwarantujemy, że zawsze będziecie zadowoleni.\nCzekolada ekologiczna – ziarna kakaowca z ekologicznych upraw.\nZiarna kakaowca do naszych czekolad sprowadzamy z dwóch regionów, które wpływają na ich wyjątkowy smak. Jest to Tanzania z których ziaren produkujemy czekoladę gorzką 75% i Ekwador, z których ziaren produkujemy czekoladę gorzką 70%.\nDbamy o naturę – biodegradowalne opakowania. FSC\nWyznacznikiem marki Loft Kulinarny jest to, co naturalne i dobre dla środowiska. Dbamy o każdy szczegół. Nasze opakowania to kartony wyprodukowane w 100% z makulatury posiadające atest FSC – organizacji wyznaczającej standardy dla odpowiedzialnej gospodarki leśnej.


Softbox Aurora 60x80 cm LBDR68 WSSX-AR-LBDR68S - sklep fotograficzny Fripers.pl\nSklep fotograficzny Fripers.pl > Wyposażenie Studia > Modyfikatory światła > Softboxy > Softbox Aurora 60x80 cm LBDR68\nSoftbox Aurora 60x80 cm LBDR68\nKwadratowy softbox Aurora o wymiarach 60 x 80 cm (seria LBDR) z cofniętym dyfuzorem to doskonały sposób na rozproszenie światła lampy błyskowej. Odporna na wysokie temperatury wewnętrzna powierzchnia odbijająca pozwala na pracę nawet z mocniejszymi lampami. Softbox sprawdzi się zarówno podczas pracy w studio, jak i pracy w terenie. Jego aluminiowa konstrukcja po złożeniu mieści się w niewielkim pokrowcu. Softbox sprawdzi się jako oświetlenie wypełniające lub światło główne. Może być stosowany w fotografii portretowej oraz fotografii przedmiotów użytkowych. Dzięki równomiernemu rozpraszaniu światła softbox pozwoli w dużym stopniu zniwelować refleksy i odbicia na materiałach błyszczących i przezroczystych.\nWymiary 60 x 80 x 39cm\nMaska okrągła do softboxu Aurora 50cm do 60x80cm\nMaska stripdo softboxu Aurora 20x70cm do 60x80cm


Czy to krzywa przednia oś? [Archiwum] - Africa Twin Forum - POLAND\nAfrica Twin Forum - POLAND > Warsztat AfricaTwin > Rama, zawieszenia, napęd > Czy to krzywa przednia oś?\nView Full Version : Czy to krzywa przednia oś?\nOstatnio mialem skladane nowe przednie zawieszenie, Moto sciąga mi w prawą stronę.\nPo rozebraniu wczoraj osłon lag, błotnika, "podkowy" i pomierzeniu odleglosci obreczy od lag okazalo sie ze kolo nie jest rownoległe do nich ( z jednej strony gorna czesc obreczy jak i tarczy hamulcowa jest blizej lagi niz po drugiej stronie.\nCzy takie "przekoszenie" kola miedzy lagami moze byc spowodowane krzywa oska, i powodem sciagania moto?\nNie wiem co moglo by byc innego bo mam:\n- Obrecze idealnie proste (nie na oko tylko sprawdzane u wulkanizatora)\n- nowe lagi (miesiac)\n- polki proste (sprawdzane byly w tecrolu w Bielsko-Białej)\n- rama prosta (mierzona tez w tecrolu)\n- nowe łozyska (miesiac)\nzmierz odległość od ośki po obu stronach do półki. może któraś laga jest bardziej wsunięta?\nalbo obróć ośkę o 180 st. i będziesz wiedział.\nPrzed dokręceniem ośki motocykl należy postawić na kołach i kilka razy nacisnąć na przednie zawieszenie w celu prawidłowego ustawienia. Na YT są filmiki jak to zrobić.\nU mnie tak właśnie było jak opisujesz. nawa ośka rozwiązała problem. W moto miałem wcześniej pomierzone we wszystkie strony.\nMamy już zimę, tak przynajmniej mówią indianie*, więc może ktoś użyczy ci na jazdę testową.\n*PS. a skąd indianie to wiedzą, przeca widzą co się wypisuje na FAT ;)\nooo to to obracając ośką (krzywą ) zobaczysz jak się rusza koło na boki\nNolan66 więcej dystansu do YT\nCzy ta twoja krzywa oska , jak sie na nia spojrzalo zdradzala jakie kolwiek oznaki ze jest krzywa?\nCo dzis jeszcze sprawdzilem\n-Lagi od dolnej polki sa dokladnie tej samej dlugosci mocowanie oski wypada tez dokladnie na tej samej dlugosci/wysokości.\nW jakiej kolejnosci skrecic oske na prawej ladze wiem, najpierw dwie gorne tak aby niebylo szczeliny a dopiero potem dwie dolne, ale lage powinienm nagiac maksymalnie do srodka osi kola czy skrecic swobodnie w miejscu gdzie sama wypada na osce?\na może trzeba scentrować kółko u majstra\nBylo by tak gdyby tyczylo sie to samej obreczy ale tarcze hamulcowe wzgledem lag tez nie sa rownolegle\nkrzywizna była naprawdę minimalna. Początkowo tego nie zauważyłem, ale jak już pewny byłem, że to ośka to patrząc na samą krawędź widać łuk. Każdy tokarz powinien ci sprawdzić bicie na ośce.\npoluzuj trochę łożysko główki ramy :)


Wiadomo, że darmowe gry od Epic Games Store to zawsze coś miłego. Tym razem platforma postanowiła podzielić się produkcją, która będzie idealna do ogrania w duecie. Oczywiście będzie także można grać samodzielnie, bo w końcu nie każdy musi lubić współpracę jeżeli chodzi o gry. Od teraz można za darmo pobierać Brothers: A Tale of Two Sons na komputery osobiste.\nBrothers: A Tale of Two Sons – za darmo na Epic Games Store\nJak to zwykle bywa w przypadku gier za darmo od Epic Games Store, do czwartku (24.02) do godziny 17.00 można odebrać udostępniony tytuł. Ten raz przypisany do naszego konta, będzie można ogrywać za darmo tak długo, jak będziemy chcieli. Normalnie produkcja wyceniona jest na 65 złotych, więc to całkiem miła oszczędność. Poniżej możecie zapoznać się z jej opisem.\nOdbierz Brothers: A Tale of Two Sons za darmo.\nPokieruj losami dwojga braci w epickiej, baśniowej przygodzie autorstwa wizjonerskiego szwedzkiego reżysera Josefa Faresa oraz światowej klasy studia Starbreeze Studios.Steruj dwoma braćmi jednocześnie w wyjątkowym trybie współpracy dla jednego gracza. Rozwiązuj łamigłówki, odkrywaj rozmaite miejsca i walcz z bossami, sterując każdym bratem przy użyciu jednego drążka .Mężczyzna walczy o życie. Jego dwaj synowie, rozpaczliwie usiłujący odnaleźć lekarstwo dla swojego chorego ojca, nie mają innego wyboru. Muszą wyruszyć w pełną niebezpieczeństw i wspólnej walki o przetrwanie podróż, aby odnaleźć „wodę życia”. Gdy jeden osłabnie, drugi musi być silny. Gdy jeden się boi, drugi musi wykazać się odwagą. Muszą być dla siebie… Braćmi. Będzie to niezapomniana podróż.\nBrothers: A Tale of Two Sons – opis z Epic Games Store\nZobacz też: Dziś premiera Horizon Forbidden West – gra, którą po prostu trzeba znać.\nW przyszłym tygodniu do odebrania będzie gra Cris Tales, o czym Was oczywiście poinformujemy. A tymczasem warto przypisać Brothers: A Tale of Two Sons do swojego konta, skoro jest okazja.


Jak kobieta może zrobić karierę na kierowniczych stanowiskach | Experto24.pl\nArray ( [docId] => 26329 )\nCoraz więcej kobiet odnosi sukces na stanowiskach zarządczych i wysokich menedżerskich szczeblach. Jednak dojście do takiego stanu rzeczy wymaga sporo samozaparcia i pracy nad sobą. Jak zostać kobietą sukcesu i co się z tym wiąże?\nWarto zacząć od wyznaczenia sobie celu. Kobieta sukcesu wie do czego dąży i co chce przez to osiągnąć. Osiągnięcie wysokiego, kierowniczego stanowiska wiąże się często z przebyciem dłuższej lub krótszej drogi poprzez niższe szczeble kariery. Dobrze jest określić jak będzie wyglądała nasza ścieżka i jakie dodatkowe szkolenia i kompetencje trzeba zdobyć, żeby dany cel osiągnąć.\nJest to bardzo ważny element kariery na kierowniczym stanowisku. Nikt nie powierzy takiej odpowiedzialności osobie, która nie posiada odpowiednich kompetencji i zdolności. Kobieta, która chce osiągnąć ten szczebel swojej kariery powinna cechować się wysoką asertywnością i pewnością siebie. Powinna też umieć zbudować swój autorytet i budzić respekt wśród swoich podwładnych. Jednocześnie dobrze jest, kiedy mogą jej zaufać i wiedzą, że mogą liczyć na jej kompetencje i umiejętności zażegnywania sporów.\nPraca na odpowiedzialnym stanowisku często wiąże się z dużym stresem. Warto nabyć umiejętności zapobiegania mu. Jednym ze sposobów jest wykonywanie ćwiczeń oddechowych. Pomaga także myślenie o pozytywnych rzeczach, muzyka, humor albo herbata ziołowa.\nKobieta sukcesu powinna umieć znaleźć harmonię pomiędzy pracą i życiem prywatnym. W tym przypadku ważne jest rozdzielenie obu tych sfer życia. Można to osiągnąć dobrze planując swoje obowiązki zawodowe i domowe oraz dzieląc się nimi z partnerem.\nSukces na kierowniczym stanowisku nie jest przeznaczony tylko dla mężczyzn. Kobiety również posiadają umiejętności i potrafią ciężko pracować, żeby osiągnąć obrany przez siebie cel. Ich głównymi atutami, jako kierowników i dyrektorów jest niezależność, asertywność i doskonałe umiejętności interpersonalne.


10 wskazówek dla diabetyków jak budować mięśnie - moreish-catering.pl\n10 wskazówek dla diabetyków jak budować mięśnie\n14 listopada obchodzony jest Światowy Dzień Walki z Cukrzycą. Najwyższy czas, aby lepiej poznać tę chorobę metaboliczną i nauczyć się z nią żyć!\nOsoba chora na cukrzycę ma wysoki poziom glukozy we krwi (cukru we krwi), ponieważ organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny, komórki organizmu nie reagują prawidłowo na insulinę lub oba te czynniki jednocześnie. Istnieją dwa typy cukrzycy - typ 1 jest insulinozależny, co oznacza, że musisz przyjmować insulinę w zastrzykach, a typ 2 jest insulinooporny, co oznacza, że twój organizm nie jest w stanie prawidłowo wykorzystać dostępnej insuliny.\nOsoba chora na cukrzycę będzie musiała z najwyższą starannością zarządzać dietą, ćwiczeniami i układami ciała, aby osiągnąć równowagę. Oprócz przestrzegania konkretnych wskazówek dotyczących diety, ludzie muszą ćwiczyć i budować mięśnie dla zdrowego utrzymania poziomu cukru we krwi.\nIndywidualny plan ćwiczeń i diety w celu zbudowania mięśni działa najlepiej, ale poniższe wskazówki mogą być pomocne dla każdego z cukrzycą:\nSprawdź poziom glukozy we krwi przed i bezpośrednio po sesji ćwiczeń. Nie powinien on być zbyt niski ani zbyt wysoki. Dostosowanie dawki leku lub insuliny może być wymagane w zależności od tych poziomów.Zjedz mały posiłek wysokobiałkowy o wysokiej zawartości węglowodanów złożonych lub zdrową przekąskę przedtreningową 30-60 minut przed ćwiczeniami, aby utrzymać się w ruchu.Jeśli jesteś nowy w treningu siłowym, zacznij od co najmniej 2 dni treningu siłowego w każdym tygodniu. Musi to obejmować wszystkie główne mięśnie ciała i wystarczająco intensywne, aby zwiększyć syntezę białek i budować mięśnie.Osoby doświadczone z ciężarami muszą skupić się na wykonywaniu ćwiczeń na duże mięśnie, takie jak przysiady, martwy ciąg, prasa na ławce, prasa na nogi, podciąganie, rzędy zgięte, prasa na ramiona i dipy. Dodaj dwa lub trzy zestawy po 8 lub 12 powtórzeń do swojego treningu, z około 60 sekundami odpoczynku pomiędzy zestawami.Zawsze bądź przygotowany na niespodziewane. W zależności od wagi ciała, przyjmowanych leków i indywidualnych celów, spożywaj 45-75 gramów węglowodanów włóknistych wraz z 20-30 gramami białka bezpośrednio po ćwiczeniach.Zawsze wybieraj nieprzetworzone, dobre węglowodany z owoców i warzyw, fasoli, orzechów, nasion i pełnoziarnistych wersji chleba, makaronu i ryżu. Pokarmy z dobrą zawartością węglowodanów mają zazwyczaj niższy indeks glikemiczny (IG), co oznacza, że rozkładają się powoli i tworzą glukozę. Mają również wysoką wartość odżywczą i zapewniają długotrwałe uwalnianie energii.Wybierz chude pokarmy białkowe, które nie są wysokokaloryczne i nie zawierają tłuszczów nasyconych. Idealne opcje to kurczak bez skóry, jajka, odtłuszczone mleko, ryby (dorsz, halibut, tuńczyk i łosoś) i fasola (soja, fasola Lima i fasola nerkowa). Soczewica i groch są również dobrym wyborem.Spożywaj dobre tłuszcze ze źródeł takich jak awokado, oliwa z oliwek, orzechy i nasiona.Zwiększ spożycie wody, aby utrzymać idealny poziom nawodnienia i pozwól na 48-godzinny okres chłodzenia między sesjami treningu siłowego, aby zbudować więcej mięśni.\nTagi: Zbuduj mięśnieCukrzycaduże mięśniećwiczeniaspecyficzne porady dietetycznewysiłek i plan dietetycznyŚwiatowy Dzień Walki z Cukrzycą


El reino de los animales - gra językowa z polską instrukcją i suplementem Kajkosz\n» El reino de los animales - gra językowa z polską instrukcją i suplementem\nSala doświadczania świata(288)\nMaterace, kształtki piankowe(131)\nInny wariant rozgrywki: Każdy z uczestników gry otrzymuje po kilka kart oraz planszę z listą zwierząt posiadających określoną cechę związaną ze środowiskiem i trybem życia lub budową anatomiczną. Zadaniem gracza jest skompletowanie kart ze wszystkimi zwierzętami znajdującymi się na jego liście. W tym celu pierwszy z graczy zadaje swojemu sąsiadowi pytanie o wybrane zwierzę, którego potrzebuje (na przykład: Have you got the rabbit?). Jeżeli pytany uczestnik gry jest w posiadaniu karty z tym zwierzęciem, odpowiada twierdząco Yes, I'v got the rabbit. i przekazuje kartę osobie pytającej, natomiast w przypadku, gdy nie ma takiej karty, odpowiada: No, I haven't got the rabbit.Następnie osoba pytana zwraca się do innego gracza z zapytaniem o jedno ze zwierząt ze swojej listy. O każde ze zwierząt można pytać wiele razy i wielu osób, przy czym raz otrzymana karta musi zostać przekazana innemu graczowi, który o nią zapyta. Wygrywa ten z graczy, który jako pierwszy "skompletuje" wszystkie zwierzęta umieszczone na jego liście.


Za brudną wodę nie zapłacę - TYGODNIK REGIONALNA - wiadomości z powiatów Zielona Góra, Nowa Sól | TYGODNIK REGIONALNA – wiadomości z powiatów Zielona Góra, Nowa Sól\nZa brudną wodę nie zapłacę\nOpublikowano 01 kwietnia 2011, autor: Patryk Świtek\nPo zamontowaniu nowego przyłącza przy ul. Witosa, w mieszkaniach jednego z bloków popłynęła brunatna woda. Trzeba ją spuścić, żeby popłynęła czystka. – Tylko kto za to zapłaci? – pyta pan Dawid.\nDawid Poklepa, który mieszka przy ul. Witosa, w czwartek (24.03.) wodę do zlewu nalał kilka razy. Za każdym razem miała kolor gnojówki. Policzył, że w tym czasie przez jego wodomierz przeszły co najmniej 2 m sześc. wody. Tego samego dnia MZGK zrobiło przyłącze przy ul. Witosa. – Ktoś tę brudną wodę musi teraz spuścić. Wypada na tego, który pierwszy chce sobie zrobić herbatę. Szkoda tylko, że będzie musiał zapłacić za wodę, która nie nadaje się do niczego – mówi pan Dawid i zastanawia się, dlaczego MZGK po przyłączeniu nie sprawdził, jaka w mieszkaniach leci woda.\nZawiniła stara instalacja?\nSprawą zainteresowaliśmy Artura Osajcę, dyrektora technicznego MZGK. Zapewnia, że sieć po podłączeniu przepłukano i w rurociągu woda na pewno jest czysta. Tłumaczy, że jeżeli instalacja w budynku jest stara (a taka jest w niektórych domach przy ul. Witosa), czasami przez zastoje w przyłączach (w przypadku remontu sieci), zatyka się i gdy później na nowo się ją uruchomi, leci brudna woda. – Prosiłbym, żeby mieszkańcy zgłaszali nam takie sytuacje, wtedy będziemy mogli wysłać naszych pracowników, żeby zbadali sytuację i określili, czy zawiniła nasza sieć, czy instalacja wewnętrzna – mówi A. Osajca.


Choroby dietozależne, Mszczonów | ZnanyLekarz.pl\nChoroby dietozależne specjaliści w Mszczonowie\n„Z całego serca polecam współpracę z Magda ... Wspaniała osoba, zajmująca się tym co lubi, pełen profesjonalizm, zaangażowanie. Od pierwszego spotkania czujesz, ze nie jest to tylko praca, a pasja. Będąc na wizycie, czujesz ze Twoje problemy naprawdę są ważne, a nie jesteś ‚kolejnym pacjentem’. Bez presji czasu, wsłucha się dokładnie w Twoje problemy, dzięki czemu stawiane diagnozy są idealnie trafione i już po miesiącu współpracy można poczuc ogromna różnice. Polecam wszystkim, którzy poszukują kogoś więcej, niż tylko zwykłego dietetyka ... kogoś kogo naprawdę będą interesowały Wasze problemy i dolegliwości. Mimo kilku lat ‚chodzenia od lekarza, do lekarza’ i robienia bardzo dużej ilość badań dopiero Magda potrafiła odnaleźć przyczynę wszystkich dolegliwości i sprawić, ze znów odzyskuje się radość i chęć do życia. Dieta zawsze dopasowana do upodobań smakowych, w takich ilościach, ze nie masz szans odczuwać głodu. Same plusy: - wiesz i czujesz, ze jesz zdrowo - przepisy opracowane tak, aby nie spędzać w kuchni wielu godzin, posiłki przygotowujesz na dwa dni i to raptem w kilkadziesiąt minut - mimo naprawdę dużej ilości jedzenia waga spada, a samopoczucie zmienia się na plus o 180 stopni. Jeśli czujesz, ze Twoja sytuacja zaczyna Cię przerastać, każda kolejna wizyta u lekarza kończy się dokładnie tym samym - czyli brakiem odnalezienia problemu i kolejnym załamaniem sproboj, a tym razem się nie zawiedziesz. ” „Z całego serca polecam współpracę z Magda ... Wspaniała osoba, zajmująca się tym co lubi, pełen profesjonalizm, zaangażowanie. Od pierwszego spotkania czujesz, ze nie jest to tylko praca, a pasja. Będąc na wizycie, czujesz ze Twoje problemy naprawdę są ważne, a nie jesteś ‚kolejnym pacjentem’. Bez presji czasu, wsłucha się dokładnie w Twoje problemy, dzięki czemu stawiane diagnozy są idealnie trafione i już po miesiącu współpracy można poczuc ogromna różnice. Polecam wszystkim, którzy poszukują kogoś więcej, niż tylko zwykłego dietetyka ... kogoś kogo naprawdę będą interesowały Wasze problemy i dolegliwości. Mimo kilku lat ‚chodzenia od lekarza, do lekarza’ i robienia bardzo dużej ilość badań dopiero Magda potrafiła odnaleźć przyczynę wszystkich dolegliwości i sprawić, ze znów odzyskuje się radość i chęć do życia. Dieta zawsze dopasowana do upodobań smakowych, w takich ilościach, ze nie masz szans odczuwać głodu. Same plusy: - wiesz i czujesz, ze jesz zdrowo - przepisy opracowane tak, aby nie spędzać w kuchni wielu godzin, posiłki przygotowujesz na dwa dni i to raptem w kilkadziesiąt minut - mimo naprawdę dużej ilości jedzenia waga spada, a samopoczucie zmienia się na plus o 180 stopni. Jeśli czujesz, ze Twoja sytuacja zaczyna Cię przerastać, każda kolejna wizyta u lekarza kończy się dokładnie tym samym - czyli brakiem odnalezienia problemu i kolejnym załamaniem sproboj, a tym razem się nie zawiedziesz. ” …więcej\nChoroby dietozależne w Józefowie\nChoroby dietozależne w Milanówku\nŻyrardów choroby dietozależne\nBrwinów choroby dietozależne\nJózefów (powiat otwocki) choroby dietozależne


It's only rock'n'roll: "Vinyl"\nMartin Scorsese i Mick Jagger. Wow! Te dwa nazwiska wystarczą, żeby zelektryzować każdego fana filmu i/ lub muzyki. Bo w tym przypadku te dwa światy się pięknie zazębiają. Scorsese nakręcił dokument o Stonesach ("Rolling Stones w blasku świateł" z 2008 roku), a Jagger od lat zajmuje się także produkcją filmów.\nRazem postanowili nakręcić serial ( w początkowym zamyśle Jaggera miał być to pełnometrażowy film) o świecie muzyki widzianym oczyma właściciela wytwórni płytowej. Pomysł narodził się już ponad 20 lat temu, ale rumieńców nabiera od roku 2008. Z resztą, pomysł miał swoje ugruntowanie w twardej rzeczywistości, bo oparty był na 40-letniej jeździe bez trzymanki lidera The Rolling Stones. No i kto wie więcej o rock and rollu niż sam Mick Jagger?\nGłównym bohaterem jest tu muzyka. Tytułowy winyl, główny wtedy (a rzecz dzieje się w 1973 roku) nośnik dźwięków. Nagrywane samodzielnie kasety młodych zespołów. Koncerty, które energią roznosiły na strzępy. Zaraz obok - to, co z muzyką było od zawsze związane: blichtr, sława i niesława, seks, odmienne stany świadomości. Trzeba było dużo samozaparcia, żeby pozostać w pionie.\nMuzycznie czasy były bardzo ciekawe: epoka Woodstock tliła się na zgliszczach, hulał glam, hard rock, powoli rodził się hip hop, punk i disco. Jesteśmy o krok od debiutujących nowojorskich kamieni milowych: Patti Smith i The Ramones. To czasy, kiedy żony poznawało się na przyjęciach u Andy'ego Warhola.\nWedług słów głównego ludzkiego bohatera serialu, Richiego Finestry "muzyka ma być prawdziwa, surowa, jak wtedy, gdy byłeś nastolatkiem". I tak jest wtedy.\nPierwszy odcinek (pierwszy sezon będzie miał ich dziesięć) przedstawia pięć dni z burzliwego życia wyżej wspomnianego Richiego Finestry, szefa American Century Records. Richie jest trochę zblazowany, trochę znudzony i bardzo zrezygnowany. Chciałby uciec, ale za bardzo nie ma dokąd. Dla rodziny wyrzekł się rock'n'rollowego etosu, któremu niegdyś hołdował. A teraz nadszedł dla niego czas decyzji, trzeba wybrać drogę. Finestra i jego współpracownicy postanawiają sprzedać wytwórnię. Analogicznie - mniej więcej w tym samym czasie, w realnym świecie, wytwórnia Atlantic (która w "Vinylu" podkupiła American Century Records Led Zeppelin) została sprzedana Warner Bros. Richie, dzięki nieoczekiwanemu splotowi wydarzeń trafia na koncert New York Dolls i czuje. A o to także chodzi w rock and rollu. Jego świat chwieje się w posadach - dosłownie i w przenośni.\nTo, co dzieje się wokół American Century Records to z pozoru idealny świat. Ale pod powierzchnią rządzą pieniądze, korupcja, przemoc,sympatie i antypatie. Sama muzyka i jej głód zdają się schodzić na dalszy plan. Narkotyki są chlebem powszednim. Trzeba utrzymywać przyjaźnie z ludźmi, których wcale nie chcielibyśmy znać. Żeby wyszukiwać zespoły, z którymi można podpisać kontrakt nie wystarczą jedynie umiejętności biznesowe, tu trzeba intuicji. Takową posiada Jamie, "dziewczyna od kanapek".\nTrzecim bohaterem jest miasto, w którym dzieje się akcja serialu - Nowy Jork. Wtedy to było zupełnie inne miasto, niż jest teraz. Wrzało, ale jego puls nie był jeszcze wtedy regularny. Scorsese powiedział kiedyś: "Wielkie rzeczy nie dzieją się w przytulnym środowisku wypełnionym przez ustatkowanych ludzi". Doskonale pisała też o tym Patti Smith w "Poniedziałkowych dzieciach". Terence Winter, współautor scenariusza, dorastał na Brooklynie, Martin Scorsese - w Little Italy. Po raz kolejny - temat znają od podszewki.\nI na koniec o wschodzącej gwieździe. Wokalistę zespołu Nasty Bits gra James Jagger. Tak, z tych Jaggerów. I ma teraz tyle lat, ile jego ojciec miał w 1973 roku. Co więcej, gra w punkowej kapeli Turbogeist, która co prawda na czas rozwijania przez jej lidera kariery aktorskiej zrobiła sobie przerwę, ale zgodził się pożyczyć swoje piosenki. Młody Jagger dopasował je do serialu with a little help from his friends, ekhm, father..\nMick Jagger jest gwarantem treści. Scorsese - gwarantem jakości. Terence Winter - gwarantem sprawnie opowiedzianej historii. Do tego grająca Jamie Juno Temple, córka Juliana Temple, który nakręcił między innymi "Sex Pistols: Wściekłość i brud". Czy trzeba wymieniać dalej?\nPodkręćcie wąsa i nastawcie kołnierzyki. Będzie głośno.\nAutor: Ewa Bujak o 06:29


Jak połączyliśmy przyjemne z pożytecznym. Zakupy świąteczne nie muszą sprawiać problemów. -\nJak połączyliśmy przyjemne z pożytecznym. Zakupy świąteczne nie muszą sprawiać problemów.\nKiedyś miałam zupełnie inne podejście do tego tematu. Jako perfekcjonistka cierpiałam w okresie świątecznym. Choinka musiała być idealna, dom posprzątany i ozdobiony, rodzina szczęśliwa, zakupy idealnie rozpisane, prezenty najlepiej spakowane. Robiłam tyle dla innych, by nieść im radość, a sama padałam na twarz ze zmęczenia, przez co nie czułam klimatu jaki niosły one ze sobą.\nW efekcie, ja byłam nieszczęśliwa, rodzina była smutna – ale ważne że dom błyszczał. Na szczęście przejrzałam na oczy!\nDom nie lśni…\nNajczęściej nie ma nas wtedy w domu, a nawet jeśli ktoś nas zaskoczy swoją obecnością, jestem pewna że na nasze okna nawet nie zerknie. To są bliskie nam osoby, które wiedzą, że mamy masę innych rzeczy na głowie niż bieganie z mopem cały dzień. To rodzina, nie sanepid. Liczy się kubek ciepłej kawy i miła rozmowa, bo tak naprawdę o to chodzi. Teraz bawimy się z dziećmi przygotowaniem wszystkiego. Choinka nie musi wyglądać jak z reklamy TV, kupujemy więc najbrzydszą jaka jest w ogrodnictwie – dzieci ozdabiają ją po swojemu. Moje serce boli, bo nie jest idealnie – ale nauczyłam się odpuszczać. To symbol.. piękny – jednak nadal symbol, nie osoba którą kochasz.\nNie mam 12 dań na stole…\nA prawda jest taka, że mam tylko… jedno. Jednak razy trzy – bo piekę trzy serniki, także gdyby moja rodzina miała polegać na mnie, prawdopodobnie by świąt nie było. Tylko ja wolę spędzić ten czas zupełnie inaczej. Bez nerwów, z rodziną, na dywanie – układając puzzle, grając w gry i śpiewając świąteczne piosenki. Tak wybrałam. Jestem pewna, że gdyby nie to, że na święta zaprasza nasz rodzina – ja zamówiłabym coś z restauracji i cieszyła się już tym, co jest gotowe. Odpuściłam też to, bo dla mnie nie jest to tak istotne.\nCo jednak musi być idealne?\nW jednej kwestii nie umiałam odpuścić i pewnie długo jeszcze to się nie zmieni. Dobra, jestem pewna że NIGDY – po prostu ta jedna rzecz sprawia mi masę radości. Jestem typem człowieka, która na co dzień nienawidzi zakupów. Męczą mnie, powodują że mam ochotę wybiec na ulicę i krzyczeć. Jednak w tym okresie przedświątecznym, ja je lubię. Tak serio je lubię. Wiem, że ilość osób w takich miejscach jest ogromna, zwłaszcza w weekendy – ale klimat jaki tam panuje mi pasuje. Piękne witryny sklepowe, świąteczne piosenki w głośnikach, przeceny i ogromny wybór produktów.\nByć może podchodzę tak do tego, bo nie już nie biegam. Nie ścigam się, nie jestem na zawodach kto dorwie lepszy prezent. Spokojnie spaceruję, cieszę się z każdej rzeczy jaką zobaczę. To wszystko jest bez tego pędu, który panuje u większości. Lubię się odciąć, słuchać muzyki i chodzić między regałami sklepowymi.\nKocham je wręczać, lubię otrzymywać a już największą frajdę sprawia mi ich kupowanie i pakowanie. Każdy dopasowany do dziecka, wywiad działał już miesiąc wcześniej. Wszystkie pięknie zapakowane w kolorowe paczki. Koniecznie w papier, nie torebki – wtedy ma to jeszcze większy klimat. To jest coś, czego nigdy nie odpuszczę. Nie umiem i nie chcę – szaleństwo zakupowe trwa u nas od… września, a kończy się w ostatni weekend przed świętami. Wiem, że co roku wszystko jest dopięte na ostatni guzik. Tak jak lubię, przynajmniej w tej kwestii.\nByliśmy teraz na zakupach z dziećmi.\nPomyślisz sobie, że jesteśmy szaleńcami. Z trójką dzieci, w okresie przedświątecznym pchamy się do centrum handlowego. Ale zaskoczę Cię, bo podejście naprawdę wiele zmienia. Nie pojechaliśmy na „szybkie zakupy” tylko przeznaczyliśmy na ten cel pół dnia. Bez biegania i nerwów – byliśmy tam, gdzie chcieliśmy. Kupiliśmy wszystkie prezenty dla dorosłych w naszej rodzinie, bo dla najmłodszych już mamy. Daniel nawet dał radę przymierzać kilka ciuszków i uzupełnić garderobę – do tego także zaangażowaliśmy dzieci, które biegały po sklepie i przynosiły mu nowe koszulki do mierzenia. To nawet było śmieszne, taki mini pokaz mody.\nZjedliśmy pyszne lody, podczas karmienia Macieja i skorzystaliśmy z jeszcze jednej atrakcji jaką nam centrum handlowe King Cross tego dnia zaserwowało.\nI to w samym centrum! Staram się wybierać zawsze takie momenty na zakupy, by dzieci miały coś dla siebie. Działa to raczej na zasadzie – najpierw obowiązki, później przyjemności. Wiedzą, że za dzielne zakup z nami dostaną później całą masę luzu i zabawy. Tak było tym razem. Galeria handlowe King Cross przygotowała w weekend atrakcje dla najmłodszych zgodnie z harmonogramem Magicznego Grudnia. Jest to cykl weekendowych atrakcji dla dzieciaków przygotowanych przez kreatywne osoby. Najpierw był Mikołaj, pisanie listów do Świętego i zabawa z jego przyjaciółmi. Dalej, czyli atrakcja w której my braliśmy udział to zachęcenie dzieci do… ruchu. Specjalne stoisko z konsolami pozwoliło naszym dzieciom poczuć się jak na prawdziwym stoku. A na mecie, czekał na nich medal. Radość Blanki była ogromna!\nZostał ostatni weekend atrakcji, ale nie mniej ciekawy. U nas klamka jeszcze nie zapadła, istnieje cień szans że też się pojawimy tego dnia w tym miejscu. Dzięki niezwykłej możliwości jaką daje nam pisak 3D, dzieciaki będą mogły stworzyć swoją ozdobę choinkową. Moja wyobraźnia już szleje, bo kocham takie manualne czynności. Nie wychodzą mi najlepiej, jednak liczy się dobra zabawa i przede wszystkim czas spędzony z dziećmi. To najcenniejsze co możesz im podarować podczas tych świąt.\nJaki jest Twój sposób na świąteczne zakupy?


FOCUS – LILAJANOWSKA\nlilajanowska / Czerwiec 23, 2016\nSzczęście jest czymś śmiesznym i niepojętym. Jedni mówią, że trzeba sobie na nie zapracować, inni, że niektórzy mają po prostu szczęście do szczęścia. Każdy z Nas niewątpliwie definiuje je inaczej, prowadzenie wymarzonego życia w różnych przypadkach nie wygląda tak samo, ponieważ to przede wszystkim, umysł, charakter i plany, odróżniają Nas od reszty świata. W moim przypadku mogę szczerze powiedzieć, że czuję, że żyje, wiem co sprawia mi radość, wiem też w jakim kierunku chcę dążyć, dla mnie to jest właśnie to owe szczęście. Przechodząc do sedna, Wy tak samo jak ja doskonale wiecie jakimi osobami jesteście. Nie dajcie się stłamsić osobom, które „lepiej” wiedzą co powinniście robić, jak powinniście wyglądać, nie pozwólcie żeby ktoś podciął Wam skrzydła przy dążeniu do spełnienia marzeń. Życie jest jedno, jeśli Wy nie przeżyjecie go tak jak chcecie, to nikt za Was tego nie zrobi. Nie ma sensu ograniczać się, po kilku nieprzychylnych komentarzach, ludzie nigdy nie polubią osób które wykorzystują każdą szanse w 100%, a przede wszystkim nienawidzą kiedy ktoś inny aż emanuje szczęściem i poczuciem spełnienia. W moim życiu było naprawdę sporo „świetnych” doradców, którzy tylko czekali aż podwinie mi się noga, od takich osób najlepiej się odizolować! Osiągnięcie szczęścia o którym tak wszyscy mówią, jest tylko i wyłącznie wyborem, który możemy podjąć w każdej chwili misie!\nOstatnio można powiedzieć, że „ruszyłam” od nowa z kanałem na Youtube. Chce się rozwijać także na tym polu, dlatego niżej wstawiam kilka filmików, które w tamtym tygodniu udało mi się dodać. Będzie mi bardzo miło jeżeli zasubskrybujecie w oczekiwaniu na nowości!\nDress – CLICK // Top – CLICK // Boots – Public Desire\nPoprzedni post YOU FIT ME BETTER\nNastępny post BEGLOSSY JUNE\nLipiec 15, 2016 / 1:53 pm\nFantastyczna stylizacja :) Wyglądasz zjawiskowo, jak zawsze zresztą :)\nLipiec 7, 2016 / 1:09 pm\nUwielbiam twoje filmy na yt:)\nLipiec 7, 2016 / 1:08 pm\nLipiec 6, 2016 / 6:47 am\nAjaj, prześlicznie wyglądasz! ♥\nLipiec 3, 2016 / 3:42 pm\nMasz rację w 100%, ponieważ trzeba dążyć do celu, aby w życiu coś osiągnąć.Fajny post ? Zapraszam na mojego bloga:http://natikooo.blogspot.com\nPs. Mega stylizacja<3\nLipiec 3, 2016 / 12:45 pm\nLipiec 2, 2016 / 12:54 pm\nJak zwykle stylizacja dopięta na ostatni guzik. Uwielbiam Twój styl! Zgadzam się z Twoim zdaniem, chociaż czasami trudno jest dostrzec w przyjacielu wroga. :)\nCzerwiec 29, 2016 / 4:34 pm\nPiękna stylizacja ,nie wiedziałam że prowadzisz kanał na youtube'ie ale na pewno zawitam tam :)\nKLIK <—Zapraszam do mnie na nowy ciekawy post :)\nCzerwiec 29, 2016 / 4:06 pm\nPiękne zdjęcia :) Szczęście dla każdego ma inną definicję :)\nCzerwiec 29, 2016 / 10:32 am\nKażdy ma swoją, własną drogę, którą powinien podążać i nikt po za nami samymi nie może o niej decydować :)\nCzerwiec 28, 2016 / 6:33 pm\nPrzepięknie wyglądasz! Uwielbiam twoja urodę\nCzerwiec 27, 2016 / 5:48 pm\nCzerwiec 27, 2016 / 6:07 am\nJesteś najpiękniejszą osobą jaką w życiu widziałam <3 śliczna stylizacja\nCzerwiec 26, 2016 / 7:50 pm\nŚwietne zdjęcia i stylizacja. Każdy z Nas powinien robić to co kocha, czyli to co daje mu największe szczęście. Gdyby każdy z Nas słuchał opinii innych i brał do siebie komentarze od osób, które tak jak napisałaś czekają, aż podwinie nam się noga to nie robiłby w swoim życiu tak naprawdę nic. To nasze życie dlatego to my zadecydujmy jak ma ono wyglądać! ;)\nCzerwiec 26, 2016 / 7:37 pm\nKocham twoje stylizacje! Sukienka skradła moje serduszko!\nCzerwiec 26, 2016 / 3:53 pm\nKocham twój styl. Przekonałaś mnie do okularów w kształcie serduszek haha. Niestety ludzie nie lubią kiedy ktoś jest szczęśliwy, to przykre. A co do twojego kanału na yt- filmiki to mistrzostwo! Czekam na następne filmiki z niecierpliwością!\nCzerwiec 26, 2016 / 12:52 pm\nZgadzam się z Tobą, to my decydujemy o tym, co przynosi nam szczęście, śliczne zdjęcia!\nCzerwiec 26, 2016 / 12:31 pm\nUwielbiam twoje filmiki, piękne makijaże :)\nPrześlicznie wyglądasz, urocze okulary :*\nCzerwiec 26, 2016 / 12:02 pm\nTak, to prawda. Sami musimy przeżyć swoje życie, a nikt nie zrobi tego za nas.\nCzerwiec 26, 2016 / 7:55 am\nŚwietna stylizacja! karolinaaag – zapraszam\nCzerwiec 25, 2016 / 9:29 pm\nŚwietnie napisane Lila. Potrafisz podnieść na duchu i zmotywować.\nTwoja stylizacja zachwyca! Kurcze ostatnio zauważyłam, że mamy podobne tła do zdjęć, bo obie mieszkamy w małych miastach, gdzie garaże lub mury to najlepsze wyjście, haha piona!\nCzerwiec 25, 2016 / 9:15 pm\nCzerwiec 25, 2016 / 7:37 pm\nŚwietnie motywujesz! Zdjęcia prześliczne :)\nCzerwiec 25, 2016 / 11:09 am\nŚwietny post i piękne zdjęcia! Musimy SAMI przeżyć NASZE życie jak chcemy my sami a nie jak ktoś inny sobie wymyśli.\nZapraszam na nowy post – [KLIK]\nCzerwiec 25, 2016 / 7:13 am\nCzerwiec 24, 2016 / 5:47 pm\nMądrze napisane i zgadzam się z osobą wyżej, twój post skłania do refleksji.\nPowodzenia w prowadzeniu kanału na yt <3\nCzerwiec 24, 2016 / 5:22 pm\nCzerwiec 24, 2016 / 3:02 pm\nCudownie wyglądasz, piękne okularki! Trzeba czasem pochylić się nad tematem szczęścia. Według mnie często myślimy więcej o cudzym szczęściu, niż o tym, co zrobić dla siebie. Nie warto też sugerować się opiniami innych dotyczących naszych planów – to przecież ma być nasza, właśnie SZCZĘŚLIWA przyszłość. :)\nCzerwiec 24, 2016 / 2:47 pm\nOkulary są przepiękne <3\nCzerwiec 24, 2016 / 9:59 am\nByło parę osób które mi mówiły, że i tak na blogu nie osiągnę, a teraz 300 osób już ze mną jest, dla innych może to być małe osiągnięcie, ale dla mnie jest to naprawdę takie satysfakcjonujące, że nikt kto bloga nie prowadzi to tego nie poczuje :)\nCzerwiec 23, 2016 / 11:07 pm\nCzerwiec 23, 2016 / 8:50 pm\n*Sukienka prześliczna, zresztą pięknie wyglądasz jak zwykle no i jesteś (tak ma tam być ) naprawdę śliczną dziewczyną -ach te literówki\nCzerwiec 23, 2016 / 8:22 pm\nCzerwiec 23, 2016 / 7:04 pm\nJesteś ogromną motywacją zarówno moją jak i wielu,a post skłaniający do refleksji udowadnia jak cudowną osobą jesteś.\nPozdrowienia dla Ciebie i Krystiana, który strasznie Cię wspiera na każdym kroku :)\nCzerwiec 23, 2016 / 6:37 pm\nI jak zwykle super zdjęcia!\nZazdrość jest niestety teraz na porządku dziennym :/ Tak jak napisałaś, inni tylko czekają, aż podwinie Ci się noga\nŚwietna stylizacja! Bardzo podoba mi się ta sukienka ❤\nCzerwiec 23, 2016 / 5:56 pm\nSzczęście to dla każdego coś innego, ale Tobie Lila życzę, abyś była szczęśliwa każdego dnia i robiła to, co daje Tobie radość – zasługujesz na to! Boska stylizacja, kocham Twoje zdjęcia. Są naprawę rewelacyjne, jak Twój blog!\nCzerwiec 23, 2016 / 4:09 pm\nCzerwiec 23, 2016 / 4:03 pm\nMuszę się do czegoś przyznać . Ostatnio miałam dużo czasu ( to chyba za mało powiedziane ,bo miałam aż za dużo czasu ) ,więc przejrzałam Twojego bloga od samego początku aż do samego końca i … i jestem pod ogromnym wrażeniem widać jak rozwinął się Twój blog i przede wszystkim świetnie się go czyta, ogląda i jest mi nie zmiernie miło ,że mogę go obserwować ,wchodzić na niego i czytać Twoje posty . Twój styl jest mega, strasznie mi się podoba(chociaż różni się od mojego) to ciągle się zastanawiam co tym razem Lila nam zaprezentuje i nigdy, ale to przenigdy nie jestem zawiedziona wręcz przeciwnie jestem oczarowana Twoimi stylizacjami jak i tą .\nSukienka prześliczna , zresztą pięknie wyglądasz jak zwykle no i jestem naprawdę śliczną dziewczyną .\nA co do tematu posta zgadzam się w 100% ( zresztą chyba na wszystkie tematy mam podane zdanie do Ciebie )\nCzerwiec 23, 2016 / 3:08 pm\nŚwietna stylizacja i super napisane! :)\nMega, że wróciłaś znowu do nagrywania na yt :*\nBuziaki Lila ♥\nCzerwiec 23, 2016 / 2:54 pm\nUwielbiam Twojego bloga! :) Jesteś piękna :)\nCzerwiec 23, 2016 / 2:42 pm\nAle pięknie wyglądsz :) Masz rację, nasze szczęście może zależeć od nas!\nCzerwiec 23, 2016 / 2:38 pm\nWyglądasz tak ślicznie i uroczo! ♥ Bardzo mi się podoba twoja uroda. Życzę powodzenia w realizacji kanału na youtube. :)\nCzerwiec 23, 2016 / 1:54 pm\nSuper stylizacja, masz piękne włosy! :)\nPrawda, nie ma co się słuchać innych w kwestii naszej przyszłości i zainteresowań, bo to przecież my mamy być szczęśliwi dla siebie. Pozdrawiam! http://nawiedzonadroga.blogspot.com/2016/06/niezapowiedziana.html