The Slingshot - Strona 4 - ~ DokiDoki Drama ~\nten ending co się najdłużej utrzymał śpiewa Na Yoon Kwon (duży part tego dlaczego kocham ost do Worlds Within<3) Piosenka nazywa się tak : 세상을 너에게 w wolnym tłumaczeniu 'Your world' (ma się ten google translator xPxP)\nA w ogóle to... porządkowałam dziś fotki (taak teraz każdy pan aktor ma swój folder xP) i napotkałam zdjęcie Kim Kang Woo, o którym kompletnie zapomniałam, a zamierzałam pokazać Wam wcześniej xP\nPost autor: rikli » 12 cze 2009\no matko, skończyłam 19 ep............... AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nto moja reakcja po 18 i 19 x_x szok, szok, tyle akcji na koniec dramy? podoba mi się to niezmiernie, ale co się dzieje to przechodzi ludzkie pojęcie XD\ngash, kiedy będzi 20? oszaleje, jak sie nie dowiem co dalej T_T\nps. omg, kocham kim shina XD\nPost autor: mistiq » 13 cze 2009\nA ja jestem po 8 i dla mnie był to najlepszy odcinek z tych co oglądałem.\nChociaż nadal przewijam, bo niektóre sceny są dla mnie nudne, to muszę przyznać, że po 6 odcinku drama znacznie się poprawiła.\nAa. Ciekawie ubiera się Do Jae Myung. Jego i Ahn Kyung Tae najbardziej lubię z tej dramy.\nNie mogę jak on to wszystko przeliterowuje.\nIdę oglądać i przewijać 9 odcinek.\nPost autor: sweetluluby » 13 cze 2009\nJestem po 20 epie!!!\nJak dla mnie 10/10 ma ta dramka!!!\nJest jedną z niewielu, gdzie nie włączałam suwaczka przyśpieszaczka...\nJak powiecie, kiedy się można rozpisać, to na pewno to zrobię...\nNa razie nie puszczam jednak pary z ust i mam nadzieję, że nikomu nie zrobię krzywdy, jeśli napiszę, ze koparka na końcu opadnie Wam do samej podłogi\nJa próbuję ją podnieść, choć do dzisiaj, choć od piątku znam zakończenie\nPost autor: daydreamer4 » 13 cze 2009\nNawet jak bym chciała zaspoilerować, to nie bardzo wiedzialabym od czego zacząc\nO Masakra! Co sie w tej dramie wyprawia ^^\nNormalnie siedze i oglądam dramy ze względnym spokojem, a tu przez ostatnie 2 odcinki praktycznie co scenę mówiłam "Masakra!"\nA po 18 odcinku to w ogóle cała sie trzęsę!!!!\nNie no MASAKRA poprostu !!!\nKlimat sie zmienił i muzyka sie zmieniła, teraz całośc skojarzyła mi sie z tykajaca bombą zegarową! Po 18 odcinku wszytskie nerwy mam tak napiętę, że... no poprostu masakra ;) Ale szczerze uwielbiam tą drame. Zostawia mi na buzi taki rogal satysfakcji, że szok. Jae Myung nadal jest poprostu bezbłędny a na jego komediowe dygresje (w trakcie których ma niezmiennie arcy-powazną minę ) to reaguję niemal histerycznym śmiechem z całego tego przejecia ;)\nBo masakra, jak się wszytsko poplatało....\nDay z tymi nerwami to już zostanie Ci tak do 20 epa, nie odpuszczą ani na chwilę.\nJak mówiłam, mnie trzyma do dziś i na pewno to jeszcze raz obejrzę , jak będą wszystkie subsy!\nJa też się tak dawno nie natrzęsłam\nPost autor: thon » 13 cze 2009\nzachęcony Waszymi opiniami mam na swoim hdd xboxa odcinki dramy,jestem po pierwszym epku , fabuła dopiero się rozkręca ,ale jakie mam przypuszczenia co do dalszej akcji ,po prostu drama wymiata po przebrnięciu przez pierwsze nijakie 20 minut potem oczu nie mogłem oderwać od tv ,co za fajny sposób wiązania przestępcówi -ekonomia połączona z ekologią czystego sznura- ten widok tak związanych przestępców sprawił że osłupiałem na moment ,no tak ale jak całe życie oglądało się kryminały amerykańskie to ma prawo zdziwko złapać. Dzięki linkom z mediafire mam szybciutko na hdd 8 epków i pewnie niespana noc przede mną\nthon, ale przyznasz ,że to będzie bardzo miła, nieprzespana noc!!!\nNie będziesz jej żałował...\nja po pierwszych paru minutach 20 epa się obraziłam. teraz czekam na całe suby i wtedy to ogarnę, bo... JESTEM TAKA ZŁA!!! na jeden fakt.\nale i tak nie przestanę wielbić tej dramy ^^\ni ciągle słucham czwartego songa z soundtracku ^^\nO rikli to masz tak samo z tym songiem jak ja!!! Kocham ten song\nA na co tak się wkurzasz w dramce na napisy?\nzdaje się, że już są do 17 epa\nPo mojej ukochanej Winter Sonacie, La Dolce Vita i I'm Sorry I Love You to moja kolejna perełka. Z tym,że WS i ISIL to czyste uczucie i wielki sentyment powodujące, że nie widz wad, chociaż pewnie ktoś je zauważa.\nSlingshot i La Dolce Vita to świetnie zrobione dramki nie tylko pod względem fabuły, akcji itd, ale opowiedziana historia i technika zrobienia tych seriali jest bez zarzutu\nobraziłam się na bieg wydarzeń XD cóż, czekam na napisy do ostatniego, całe i kompletne, coby wiedzieć wszystko wtf, bo wyczuwam podstęp!\nja tam pary z ust nie puszcze ale jesteś dzielna rikli mnie puściły nerwy i obejrzałam bez subsów!\nPost autor: thon » 16 cze 2009\nobejrzałem 7 odcinków ,intryga przypomina mi słynny film "Żądło",szkoda że nie ma jeszcze napisów do 3 ostatnich odcinków ale zanim dojdę do odc 18 może już się pojawią,dla mnie ta drama to rewelka\nZaczęłam oglądać 18 odcinek i jest gadka między Shinem a Jae Myungiem dlaczego Mazinger został aresztowany. Tutaj to prawo wydaje się niedorzeczne i ja się praktycznie z tym zgadzam, ostatecznie panuje wolność słowa. Jednak jak przypomnę sobie samobójstwo Choi Jin Shil w zeszłym roku to wcale nie jestem pewna, czy takie prawo nie jest uzasadnienione. Kobieta zabiła się ponieważ internauci okrzynkęli ją lichwiarką i główną przyczyną śmierci innego aktora.... (szokujące, ale Koreańczycy naprawdę potrafią zgnieść człowieka jak robaka i na odwrót - przejąć się tak by podjąć tego typu kroki) I tu zaczynam mieć mieszane uczucia. . .\nWrzucanie fałszywych informacji w sieć jest na porządku dziennym, do tej pory niewiele się z tym robiło.... Jednak Koreańczycy zrobili się ostatnio wrażliwi na tym punkcie i chyba w zeszłym roku zaczęli proces wprowadzania nowych regulacji prawnych. Mam wrażenie, że scenarzyści Slingshot'a trochę sobie pogrywają z system i krytykują jego prawa\nOkeej wracam do oglądania ^.^\nMyślę, że jest to jedna z tych rzeczy, które odróżniają kulturę wschodu od kultury zachodu.\nChociaż w Biblii też jest napisane, że brata swego można zabić nawet słowem. I z tym trudno się nie zgodzić!\nW niektórych kulturach trochę dalsi ludzie nie znają brzmienia swoich imion, bo samo ich wypowiedzenie przez nieodpowiednią osobę, w nieodpowiedni sposób, czy w jakimś nie takim kontekście powoduje zawładnięcie duszą danego człowieka.\nWydaje mi się, że w Azji słowa mają wielkie znaczenie, co widać w sposobie zwracania się do siebie nawet bliskich osób.\nJest to bardziej sformalizowane i ma na celu oddanie szacunku tej osobie, z którą się rozmawia.\nKażdy medal ma 2 strony, bo czasem trudno trzymać język na uwięzi, ale z drugiej czasem naprawdę warto, bo można komuś niechcący wyrządzić większą krzywdę niż się chciało...


Tommy Hilfiger 1791462 - Zakupy Glamourlady.pl\nTommy Hilfiger 1791462y\nZegarek męski 1791462 firmy Tommy Hilfiger to wyśmienite połączenie funkcjonalności i atrakcyjnego designu. Niebanalną konstrukcję zegarka osiągnięto dzięki tarczy w odcieniu granatowym. Koperta obfita jest na 40 mm, a także ma grubość 6 mm - w profilu okrągłym.\nTommy Hilfiger tej firmy nie trzeba przedstawiać nikomu kto interesuje się modą. Założycielem brandu jest Thomas Jacob Hilfiger, od ponad trzech dekad jeden z bardziej uwielbianych wizjonerów świata mody.\nWszystkie produkty, a jednocześnie zegarki tej marki cechuje specyficzny wygląd, który za każdym razem nadaje się do aktualnej serii ciuchów w danym sezonie. Zasilanie zegarka 1791462 to konwencjonalna bateria kwarcowa.\nPasek w tonacji koloru czarnego produkowany jest z wysokiej jakości skóry gwarantującej trwałość i komfort używania. Koperta została zrobiona ze stali nierdzewnej gwarantującej wysoką jakość i trwałość w tym odporność na korozję oraz działanie czynników atmosferycznych.\nwidoczne indeksy liniowe umieszczone na tarczy zegarka pozwalają na prędki i skrupulatny odczyt godziny. Wykorzystanie utwardzanego szkiełka mineralnego gwarantuje powierzchnię zegarka bez rys oraz innych uszkodzeń mechanicznych.\nWodoszczelność na poziomie WR 30 gwarantuje poprawne działanie w trakcie niepokaźnych zamoczeń np. W czasie mycia rąk. Do zegarka oczywiście dodawane jest markowe pudełko producenta. Producent za pośrednictwem autoryzowanych punktów serwisowych na ten zegarek udziela gwarancji na okres dwóch lat.


Œrednie wynagrodzenie na Bia³orusi zmniejszy³o siê w styczniu a¿ o 12,5 procent w stosunku do grudnia. Œrednia p³aca to równowartoœæ 1843 z³. To poziom sprzed oœmiu lat. Najbiedniej jest w kulturze i opiece spo³ecznej.\nWed³ug oficjalnych danych statystycznych na Bia³orusi œrednia pensja w styczniu wynosi³a 1290 rubli (1843 z³), co oznacza spadek o 12,5 procent w ujêciu miesiêcznym, pisze portal naviny.online.\nTradycyjnie najwy¿sze p³ace by³y w Miñsku - 1849 rubli, najni¿sze w obwodzie mohylewskim - 1053,5. W obwodzie brzeskim œrednia pensja wynosi³a 1088,1 rubli, w Witebsku - 1085 rubli, Homel - 1146,8 rubli, Grodno - 1097,1 rubli.\nNajwy¿sze wynagrodzenie nadal otrzymuj¹ informatycy: w styczniu wynios³o 5742 rubli (8203 z³). Najmniejsz¹ pensjê mieli fryzjerzy - 555,9 rubla. Ró¿nica wynosi 10,3 raza.\nBardzo biednie jest w bia³oruskiej kulturze - 706,6 rubli (1008 z³) to wynagrodzenie pracowników bibliotek, muzeów, archiwów. Pracownicy socjalni maj¹ œrednio 805,6 rubli.\nEksperci zwracaj¹ uwagê, ¿e wynagrodzenia w przeliczeniu na dolary jest jeszcze ni¿sze. „Œrednia pensja w przeliczeniu na dolary jest obecnie na tym samym poziomie, co osiem lat temu. Jeœli kryzys polityczny bêdzie siê utrzymywa³, to spadnie do równowartoœci 400 dolarów” - powiedzia³ wczeœniej Wadim Josub, starszy analityk Alpari Eurasia.\nZdaniem Lwa Lwowskiego z Centrum Badañ Ekonomicznych BEROC, w obecnej sytuacji nie bêdzie ¿adnych przes³anek do wzrostu wynagrodzeñ: „Brak zaufania do s¹downictwa szkodzi rozwojowi sektora prywatnego, sytuacja finansowa sektora publicznego jest trudna, zewnêtrzne uwarunkowania rozwoju bia³oruskiej gospodarki s¹ równie¿ obecnie znacznie gorsze ni¿ rok temu, ze wzglêdu na wp³yw pandemii i reakcjê œwiata zewnêtrznego na kryzys polityczny na Bia³orusi. Na tym tle nie nale¿y spodziewaæ siê wzrostu dobrobytu ludnoœci, a raczej odwrotnie".\nCagliari snatched a 4-3 victory over Parma, trailing 1-3 by the 65th minute. 2 goals scored in added time\nWróbel: Pogrzeb księcia Filipa może zbliżyć członków rodziny\nHuawei mógł podsłuchiwać Holendrów, w tym premiera\nNajlepsze tłumaczki literatury 2021


Nie tylko Powązki - Część IV - Mirosław Pisarkiewicz — Ridero\nCmentarze mówią lub … starają się być anonimowe. Jedne kipią od informacji o lokalnej społeczności i jej dziejach. Inne dbają, z powodów których nigdy nie udało mi się dociec, by pozostać w sferze tajemnicy. Stąd spotyka się cmentarze bogate w inskrypcje i cmentarze, na których są na grobach jedynie nazwiska i daty. Chcąc pisać o małych ojczyznach i ich mieszkańcach, na bazie wiedzy z napisów nagrobnych, badacz jest szczęśliwy, gdy trafia na cmentarz, który „mówi” — opowiada napisami z grobów historię ludzi i ich miejscowości. Inaczej jest z cmentarzami skrytymi i milczącymi. W cyklu Nie tylko Powązki znajdują się oba rodzaje nekropolii.\nZastanawiające, że cmentarze wiejskie są coraz bardziej anonimowe. Rozbudowane inskrypcje spotyka się jeszcze na starych grobach. Na nowych coraz cześciej są tylko dane osobowe.\nNiepokojące. Gdy cmentarze, gdy kamienie milkną. Gdy nekropolie przestają być czytelnymi tekstami kultury, powstaje niebezpieczeństwo utraty tożsamości. Zrywane są niewidzialne więzy z przeszłością, a lokalne środowiska przeistaczają się niepostrzeżenie w globalną anonimowość.\nPierwszy artykuł o cmentarzu i jego zabytkach sepulkralnych zamieściłem w 1988 roku w „Tygodniku Płockim”. O ile pamiętam dotyczył cmentarza rzymskokatolickiego w Łęczycy.\nW 1989 roku red. Jan B. Nycek zaprosił mnie do składu zespołu, który opracował dodatek specjalny „Tygodnika Płockiego” poświęcony „Płockim nekropoliom”. Dodatek wydano na zlecenie Społecznego Komitetu Ochrony Zabytków Cmentarzy Płockich.\nPo opublikowaniu kilkudziesięciu materiałów w prasie i wydawnictwach zwartych pojawił się w mojej głowie pomysł cyklu publikacji, pod wspólnym tytułem „Nie tylko Powązki”. Teksty miały prezentować nekropolie wiejskie lub położone w niewielkich miastach. Wyszedłem z założenia, robiąc badania na ponad setce cmentarzy, że na tych małych nekropoliach nie tylko znajdują się bezcenne dzieła sztuki rzeźbiarskiej, ale spoczywają na nich niezwykli ludzie. Pomysł pozostał w tamtym momencie jedynie pomysłem. Ale nie umarł, tylko czekał na swój czas.\nW wydanej w 2016 roku w krakowskim Wydawnictwie Ridero książce Groby szlacheckie i ziemiańskie na polskich cmentarzach napisałem:\nOd połowy lat 80. XX wieku, aż do 2016 roku prowadziłem indywidualny projekt mający na celu inwentaryzowanie grobów szlacheckich i ziemiańskich na polskich cmentarzach.\nInny projekt dotyczył grobów prawosławnych — głównie w dawnej guberni kaliskiej (efekty badań publikował białostocki miesięcznik „Przegląd Prawosławny”, dwumiesięcznik „Spotkania z zabytkami”, a także ukazały się w pierwszej części książki Nie tylko Powązki wydanej przez krakowskie wydawnictwo Ridero w 2017 roku).\nJeszcze inny projekt dotyczył cmentarzy żołnierskich z I wojny światowej w woj. łódzkim. Projekt związany z cmentarzami i kwaterami z I wojny światowej uzyskał w 2007 roku stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Badania prowadziłem na terenie powiatu łęczyckiego — ich wynik (dokumentacja tekstowa i fotograficzna) trafił wraz ze sprawozdaniem z projektu stypendialnego do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a kopię dokumentacji, w formie elektronicznej, wręczyłem ówczesnemu Dyrektorowi Muzeum w Łęczycy, Andrzejowi Boruckiemu, który miał ją włączyć do zasobów Muzeum w Łęczycy. Wyniki badań nad grobami wojennymi z 1914 roku opublikowałem m.in. w książce Groby żołnierskie z 1914 roku w Ziemi Łęczyckiej i Sieradzkiej, wydanej w 2016 roku przez krakowskie wydawnictwo Ridero. W Ridero w 2016 roku wydałem także książkę Groby szlacheckie i ziemiańskie na polskich cmentarzach.\nWyniki badań nad grobami ziemiańskimi i szlacheckimi publikowałem m.in. na stronie internetowej Związku Szlachty Polskiej (gdzie nadal są dostępne wraz z fotografiami), dzięki współpracy z Marcinem Michałem Wiszowatym — ówczesnym prezesem Związku; w książkach: Historia grobami pisana. Cmentarz parafii św. Andrzeja Apostoła w Łęczycy, Łęczyca 2004 (wyd. I), Łęczyca 2014 (wyd. II); Nekropolie Łęczycy. Piękno ukryte w detalu., Łęczyca 2013; Łęczyca w średniowieczu i w XX wieku. Suplement do monografii miasta, Łęczyca — Łódź 2003; Przewodnik po Łęczycy i powiecie łęczyckim, Łęczyca 2000; Przewodnik po Łęczycy i regionie łęczyckim, Łęczyca 2005 (wyd. II), Łęczyca 2008 (wyd. III); Wielka Wojna o Ziemię Obiecaną. Operacja Łódzka 1914, Łódź 2006, a także na łamach czasopism: „Poznaj swój kraj”, „Notatki Płockie”, „Kutnowskie Zeszyty Regionalne”, „Spotkania z zabytkami”, „Tygodnik Płocki”, „Ziemia Łęczycka”, „Szkolne Wieści”, „Plastyka i wychowanie”, „Mariawita”, „Wędrownik”, „Verbum Nobile”, „Przegląd prawosławny”, „Przegląd Ewangelicki. Słowo i myśl”, „Posłaniec bernardyński” a nawet w „Gazecie Prabuckiej” i „Echu Lęborka”.\nKsiążka Nekropolie Łęczycy, Piękno ukryte w detalu, o łęczyckich cmentarzach (katolickim, ewangelickim, prawosławnym i żydowskim), której byłem pomysłodawcą i współautorem uzyskała w 2014 roku prestiżowy „Złoty Ekslibris” Biblioteki Wojewódzkiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi.\nBrałem także czynny udział w ratowaniu zabytków cmentarnych. Działałem w komisji ds. ratowania cmentarza rzymskokatolickiego w Łęczycy działającej pod koniec XX wieku przy łęczyckim oddziale Towarzystwa Naukowego Płockiego. W latach 1995 — 1998 byłem przewodniczącym Komitetu Ratowania Zabytków Cmentarza Parafialnego w Łęczycy, a w latach 1991 — 1993 wiceprzewodniczącym Komitetu Ratowania Cmentarza Ewangelicko — Augsburskiego w Łęczycy. W latach 2009 — 2010 pełniłem funkcję wiceprzewodniczącego Społecznego Komitetu Ratowania Sieradzkich Nekropolii. Przez kilka lat prowadziłem w Wojewódzkim Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli w Sieradzu oraz w oddziale WODN w Wieluniu seminarium Cmentarz jako tekst kultury. W 2016 roku wydałem w krakowskim Wydawnictwie Ridero książkę Groby żołnierskie z 1914 roku w Ziemi Łęczyckiej i Sieradzkiej. Za całokształt publikacji, także o dziejach cmentarzy, Biblioteka Wojewódzka im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi przyznała mi w 2016 roku „Nagrodę Superekslibrisu”.\nW 2017 roku wróciłem do pomysłu. Bez wahania zgodził się publikować moje cmentarne eseje zasłużony miesięcznik krajoznawczy „Poznaj swój kraj”. Pierwszy tekst wydrukowano w numerze 5 (661) miesięcznika w 2017 roku. Do końca 2018 roku w „Poznaj swój kraj” ukazało się kilkanaście odcinków cyklu Nie tylko Powązki, w tym bodaj 11 mojego autorstwa.\nW założeniu cykl książek „Nie tylko Powązki” składa się z bogato ilustrowanych około 150 — 200 stronicowych tomów, ukazujących się 1—2 razy do roku. W każdym znajdują się artykuły o różnych, niepowiązanych ze sobą cmentarzach, będące ich „portretami”. „Portrety” cmentarzy zawierają zarówno informacje o zabytkach sepulkralnych, ludziach pod nimi pochowanych, jak i opisy dzieł rzeźbiarskich i poezji cmentarnej nekropolii, a nawet reprodukcje „porcelanowych” wizerunków zmarłych. W miarę możliwości identyfikowane są biografie osób i „biografie” pomników i nagrobków (firmy kamieniarskie).\nCzęść III zawiera materiały dotychczas niepublikowane w czasopismach, za wyjątkiem tekstów o cmentarzach w Sobótce Nowej, Rodowie i w Lęborku, drukowanych przed laty w „Mariawicie”, „Gazecie Prabuckiej” i w „Głosie Lęborka”.\nCzęść IV zawiera nowe materiały badawcze z cmentarzy powiatu sieradzkiego i poddębickiego oraz m.in. przedruki materiałów o cmentarzach w Tumie, Siedlcu, Błoniu i o cmentarzu ewangelicko — augsburskim w Łęczycy publikowane m.in. w „Ziemi Łęczyckiej”, Notatkach Płockich” i „Przeglądzie ewangelickim. Słowo i myśl”. Materiały te ukazały się także w książkach mojego autorstwa Opowieści starej Łęczycy oraz Inne opowieści starej Łęczycy. Tekst o Tumie uzupełniłem o materiał z kwatery z 1914 roku w Tumie publikowany w książce Groby żołnierskie z 1914 roku w Ziemi Łęczyckiej i Sieradzkiej.\nNastępne tomy, o ile powstaną, zawierać będą materiały, które zbiorę na cmentarzach, przede wszystkim z terenów woj. łódzkiego. Chciałbym opisać nekropolię w Witoni (pow. łęczycki), gdzie spoczywają: Ignacy Kamiński z Oraczewa — peowiak, poseł na Sejm Ustawodawczy II RP i … najwybitniejszy łęczycki rzeźbiarz ludowy oraz mjr Tadeusz Feliś „Czarny Polak” — jeden z największych bohaterów jugosłowiańskiej partyzantki z czasów II Wojny Światowej. Na pewno zamieszczę materiał z cmentarza w Piątku (pow. łęczycki), gdzie pochowano Marię Łoskowską — malarkę i córkę wybitnego artysty Józefa Chełmońskiego oraz barona Wandalina von Maltzana — właściciela Goślubia, w którym wychowywał się u Urszuli Garczyńskiej — matki swojej macochy — Jan Chęciński, autor libretta do „Strasznego Dworu”. Natomiast z okolic Sieradza warte opisania są cmentarze: w Goszczanowie, gdzie znajduje się świetna płaskorzeźba wykonana przez rzeźbiarza Andrzeja Pruszyńskiego na grób Franciszka Sulimierskiego. Warto opisać cmentarz w Łęczycy, gdzie istnieje grób dr Ferdynanda Dworzaczka — ojca polskiej filozofii medycyny, czy cmentarz w Poddębicach, na którym pochowano poetę Ziemowita Skibińskiego.\nJeziorsko (pow. sieradzki). Fragment nagrobka Mariana Dunin — Borkowskiego (†1913) — administratora dóbr Ustków i Rożdżały.\nMarzenin (pow. łaski). Rzeźba na grobie Józefa Rybarkiewicza (†1915).\nGóra św. Małgorzaty (pow. łęczycki).\nAnioł na grobie Wandy z Kremerów Małczyńskiej.\nOrłów (pow. kutnowski). Cmentarz rzymskokatolicki.\nCmentarze powiatu sieradzkiego\nWróblew — cmentarz rzymskokatolicki\nWróblew jest niewielką wsią leżącą siedem kilometrów na zachód od Sieradza. Cmentarz rzymskokatolicki znajduje się przy trasie do Kalisza.\nPo przekroczeniu bramy cmentarnej i przejściu kilku metrów można zobaczyć kaplicę cmentarną. Jest to eklektyczna budowla pokaźnych, jak na wiejską nekropolię, rozmiarów. Do wnętrza prowadzą bogato rzeźbione w symbole religijne drzwi. Nad wejściem do budowli umieszczono tablicę z napisem: Kaplica Nałęcz — Nieniewskich (właścicieli majątku w pobliskich Sędzicach).\nNa lewo od bramy, przy samym ogrodzeniu znajduje się naoklasycystyczny grobowiec z wytłaczanymi tablicami z blachy. Epitafium od strony ogrodzenia poświęcono Ignacemu Korab — Piątkowskiemu (l. 56 — † 21 IV 1879). Pod nim umocowano podobną tablicę, lecz wykonaną współcześnie dla Konstantyny Ignacji Piątkowskiej (1866—1941) etnografki i literatki Ziemi Sieradzkiej. Piątkowscy posiadali majątek w pobliskim Smardzewie. Pokaźny grobowiec otoczony żeliwną kratą posiada jeszcze jedno epitafium na blasze — tym razem okrągłe. Umieszczono je u szczytu budowli od strony cmentarza. Poświęcono je Bolesławowi Habdank — Białobrzeskiemu (l. 44 — † 1887). Nad wejściem do grobowca zamontowano współczesną tablicę wmurowaną 11 VI 1991 roku, w dniu nadania miejscowej szkole imienia literatki. Na tablicy wykuto fragment jej wiersza :\nObok wspomnianej budowli umieszczono drugi grobowiec o cechach neoklasycystycznych.\nJan Kanty Piątkowski (l. 70)\nHelena z Oczosalskich Piątkowska (l. 77)\nFeliks Konstanty Piątkowski (l. 100).\nPod nazwiskami umieszczono datę 1865.\nNajciekawszym obiektem cmentarza we Wróblewie jest grobowiec czy raczej kaplica grobowa z kutym w kamieniu napisem nad wejściem „Grób Feliksa Jasieńczyk — Radońskiego”. Budowlę usytuowano około 30 metrów za kaplicą cmentarną, pod przeciwległym ogrodzeniem. Jest to eklektyczna budowla z piaskowca, otoczona metalowym ogrodzeniem. Wejście do kaplicy grobowej obramowane jest pilastrami o bogatych kapitelach. Na szczycie umieszczono akroteria. Po bokach znajdują się gotycyzujące, trójkątnie zakończone okna z kratami. Wewnątrz umieszczone jest metalowe wejście do krypt (w podłodze). Na wprost wejścia usytuowano na całej ścianie marmurowe (?) epitafium.\nW kącie, przed epitafium stoi na podłodze przestrzenne popiersie, prawdopodobnie z terakoty, przedstawiające, jak się wydaje, Feliksa Radońskiego. Wejście do grobowca — kaplicy chroni ozdobna krata.\nNieopodal grobowca F. Radońskiego znajduje się żeliwny krzyż z epitafium na blasze. Spoczął tu Władysław Piotr Łabęcki herbu Korab (ur. 26 XI 1896 r. w Dzietrznikach — zmarł tragicznie 11 VIII 1937 r. we Wróblewie) — żołnierz, nauczyciel, leśnik. W latach 30. XX wieku Sekretarz Gminy Wróblew.\nByć może szlachcicem lub ziemianinem był spoczywający obok grobowca F. Radońskiego Edward Sokołowski (ur. w Nartach w 1894 r. — zm. w 1949 r.).\nFeliks Radoński i Władysław Reymont\nFeliks Radoński herbu Jasieńczyk, w różnych okresach m.in. radca Komitetu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, prezes Towarzystwa Rolniczego był właścicielem majątku w Kobierzycku pod Sieradzem, gdzie do dziś zachował się wybudowany przez niego eklektyczny dwór. Urodził się w Jarantowie w Ziemi Kaliskiej.\nFeliks Radoński poznał podczas wyjazdu do Paryża Władysława Reymonta, którego zachęcił do kupna dworu w leżącej niedaleko od podsieradzkiego Wróblewa Charłupi Wielkiej. Reymont osiadł w Charłupi z żoną Aurelią i mieszkał tam w latach 1912 — 1913, ale był częstym rezydentem dworu w Kobierzycku, z którego właścicielami zaprzyjaźnił się. Napisał podczas pobytów u państwa Radońskich m.in. Insurekcję — trzecią część wielkiej trylogii Rok 1794 — jedynej swojej powieści opartej na źródłach, która zresztą tworzona była przez niego w Charłupi Wielkiej, gdzie napisał także kilka mniejszych utworów nawiązujących do okolicy i jej mieszkańców.\nFeliks Radoński był nie tylko znakomitym rolnikiem i społecznikiem rolnym, ale także znanym myśliwym. Prasa z przełomu XIX i XX wieków wielokrotnie donosiła o organizowanych przez niego polowaniach (często w dziale …sportowym). Podczas polowań organizowanych przez dziedzica Kobierzycka, tylko w pierwszych kilku latach XX wieku, zabito około tysiąca zajęcy i setki kuropatw.\nF. Radoński był kolekcjonerem współczesnego malarstwa, a także filantropem wspierającym finansowo budowę wielu szkół, m.in. rzemieślniczej w Sieradzu, szkoły rolniczej w Liskowie pod Kaliszem i gimnazjum w Sieradzu.\nŻoną F. Radońskiego była Maria Radońska słynąca z działalności społecznej dla miejscowej ludności.\nIgnacja Piątkowska — zapomniana twórczyni\nPostać zagadkowa i nieco zapomniana. Już samo jej imię budzi wątpliwości. Powszechnie w publikacjach nazywana jest Ignacją, lecz … jednocześnie jako jej pierwsze imię wymienia się Konstancję, a nie Ignację. Natomiast na grobowcu we Wróblewie na epitafium widnieją imiona Konstantyna Ignacja.\nSpołeczniczka, literatka i badaczka etnografii Ziemi Sieradzkiej.\nUrodziła się w 1866 roku we dworze rodzinnym w sąsiadującym z Wróblewem Smardzewie. W Smardzewie zmarła w 1941 roku. Jak rodzina ojca nosiła herb Korab. Była poetką, pisarką tworzącą prozę i dramaty, działała społecznie i amatorsko zajmowała się etnografią\nSzczególny wpływ na wychowanie Ignacji miał jej ojciec … Ignacy Korab — Piątkowski (l. 56 — †1879) — człowiek wykształcony na uczelniach Wiednia i Paryża. Matką twórczyni była Józefa z Abdank (Habdank) — Białobrzeskich. Ojciec Ignacego Piątkowskiego — Feliks Piątkowski — kupił Smardzew w 1826 roku. Stał tu modrzewiowy dwór z XVII wieku.\nNie wiadomo nic o edukacji Ignacji. Zapewne odbywała się na poziomie domowym, choć ojciec prawdopodobnie planował wysłanie córki na studia.\nW 1888 roku Ignacja z woli matki (ojciec już nie żył) poślubiła ziemianina Władysława Kuczborskiego. Małżeństwo było kompletnie nieudane, a małżonek okazał się utracjuszem. Ignacja z Piątkowskich Kuczborska rzuciła się w wir pracy społecznej wśród miejscowej ludności i w życie towarzyskie — odwiedzał ją Zygmunt Gloger, Stanisław Graeve, Michał Rawita Witanowski czy Leonard de Verdmon Jacques. W 1912 roku Ignacja z Piątkowskich Kuczborska została właścicielką majątku w Smardzewie (prawdopodobnie po śmierci matki).\nOd 1884 roku Piątkowska publikowała artykuły literackie i etnograficzne głównie w „Kaliszaninie”, ale także w „Wiśle”, „Ziemi”, „Ludzie”, „Tygodniku Ilustrowanym” czy „Kłosach”. Teksty nawiązujące do lokalnej historii i tradycji drukowała w „Ziemi Sieradzkiej”, „Płomyczku” i „Płomyku”. Współpracowała z Oskarem Kolbergiem. Opracowywała także hasła do Słownika gwar polskich Jana Karłowicza. Była członkiem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich w Łodzi. Działała w Polskim Towarzystwie Krajoznawczym. Pozostawiła setki opublikowanych artykułów, wierszy i opowiadań. Jeszcze raz tyle niepublikowanych, w tym około 70 opowiadań i 30 „utworów scenicznych”.\nNajstarsi mieszkańcy okolic Wróblewa opowiadają, że Ignacja Piątkowska była namiętną palaczką. Gdy w czasie niemieckiej okupacji brakowało tytoniu podobno skręcała „cygara” z liści dębu.\nNajstarszym miejscem pochówku miejscowego kapłana jest położony przy głównym ogrodzeniu grobowiec księdza Józefa Kosty (l. 64 — †1885) — proboszcza parafii Wróblew. Prosty, neoklasycystyczny grobowiec zdobi żeliwny krzyż. Mimo, że jest to produkt masowy, to jego ciekawa ornamentyka nadaje budowli lekkości.\nOpodal kaplicy grobowej Nałęcz — Nieniewskich, po jej prawej stronie stojąc od frontu, pochowano dwóch kolejnych kapłanów. Pod prostą płytą z piaskowca spoczął ksiądz Antoni Zawadzki (1868 — 1932) — długoletni proboszcz parafii Wróblew. Natomiast obok, pod współczesnym pomnikiem z granitu z porcelanową fotografią zmarłego, pochowano księdza Józefa — Adama Grygielskiego (1930 — 1982).\nW miastach groby nauczycieli, czy szerzej — pracowników oświaty — stanowią największy odsetek wśród wszystkich grobów z inskrypcjami. Faktycznie, jest to jedna z najliczniejszych, o ile nie najliczniejsza grupa zawodowa wśród inteligencji.\nInaczej rzecz się ma na cmentarzach wiejskich. Na nich groby nauczycieli spotyka się niezbyt często. Trudno dociec dlaczego. Pewnie, jak zwykle, przyczyny są złożone i jest ich wiele.\nPrócz wspomnianego wśród spoczywającej we Wróblewie szlachty i ziemian W. P. Łabęckiego herbu Korab — urzędnika, leśnika i nauczyciela, na miejscowym cmentarzu są jeszcze tylko trzy osoby, które można zaliczyć do grona pedagogów.\nPierwszą z nich jest Karol Holak (żył lat 77 — zginął śmiercią tragiczną w 1972 roku) — długoletni nauczyciel i działacz społeczny Województwa Łódzkiego. W sąsiednim grobie spoczęła nauczycielka Maria Holak (l. 66 — †1964).\nObok grobów Holaków znajduje się zniszczona płyta z cementu z inskrypcją poświęconą „prochom” Stefana Dutkiewicza zamordowanego w Dachau. Z dalszej części zacierającego się napisu wynika, że „hołd” składają koleżanki i koledzy z ogniska Związku Nauczycielstwa Polskiego we Wróblewie.\nOfiary wojny i okupacji\nNiewiele jest cmentarzy w Polsce, na których nie byłoby inskrypcji o ofiarach II Wojny Światowej i niemieckich lub radzieckich czy ukraińskich zbrodniach. Groby z takimi epitafiami znajdują się również na cmentarzu we Wróblewie.\nNa dożywającym swych dni cementowym pomniku zwieńczonym stylizowanym krzyżem nieudolnie wykonano napis poświęcony „poległemu śmiercią bohaterską” w 1939 roku Edwardowi Rosiewiczowi (l. 27 — †1939). Na pomniku umieszczono fotografię E. Rosiewicza w mundurze wyjściowym.\nNagrobki opowiadają lokalną historię. Współczesny pomnik postawiono ku czci zamordowanych przez Niemców w latach 1941 — 1942 cywilnych mieszkańców. Upamiętnieni zostali:\nKwiatkowski Wincenty, lat 32\nUbycha Stanisław, lat 30\nDuczmalewski Władysław, lat 45\nStudziński Władysław, lat 44\nBłaszczyk Antoni, lat 48\nKrawczyk Jan, lat 39,\nMizerski Józef, lat 39\nW prywatnym grobie pochowano Tadeusza Plewę (l. 83 — †1999) — więźnia obozu koncentracyjnego w Auschwitz w latach 1943 — 1945.\nRównież na prywatnym nagrobku, w którym spoczęli Klemens i Stanisława Jarczewscy z Sędzic umieszczono dość tajemniczy napis dotyczący spoczywającego tu symbolicznie ich syna Czesława „który oddał swe młode życie za Ojczyznę w czasie II Wojny Światowej”.\nWarto jeszcze raz wspomnieć zamordowanego w Dachau nauczyciela Stefana Dutkiewicza wymienionego w części o nauczycielach.\nNa wróblewskim cmentarzu znajdują się, opodal bramy, dwie pionowe płyty z okresu wojny z … niemieckimi napisami. Jedna poświęcona jest Leonowi Sanojcy (1874 — 1942), a druga Marie Therese Lehner (1912 — 1941).\nW pobliżu kaplicy Nałęcz — Nieniewskich pochowany został Zygmunt Domżalski (l. 22 — †1951). Na grobie umieszczono zdjęcie na porcelanie młodego człowieka w mundurze wyjściowym. Z inskrypcji wynika, że chłopak zginął tragicznie w czasie pełnienia służby wojskowej.\nNajciekawszą kompozycją rzeźbiarską z zabytkowych grobów jest oczywiście epitafium z płaskorzeźbą przedstawiającą Feliksa Radońskiego herbu Jasieńczyk oraz popiersie z terakoty z jego grobowca. Niestety — nie udało mi się ustalić nazwiska rzeźbiarza tych dzieł.\nKolejnym zabytkiem jest Matka Boża Różańcowa z warsztatu A. Fiebigera z Kalisza ustawiona w obejściu grobowym rodziny Blachowskich. Co prawda jest to wyrób masowy spotykany na wielu cmentarzach — choćby w Warcie czy Łęczycy, ale z pewnością nie jest to zła rzeźba. I całkiem nieźle zachowana. Na cokole wymieniono szereg nazwisk, zaczynając od informacji „w tym grobie spoczywają rodzice organisty parafii Wróblew”: Henryeta z Kluczewiczów Blachowska (l. 40 — †1879), Michał Blachowski (l. 88 — †1923), Marcjanna Buczyńska (1866 — 1952), Czesław Blachowski (l. 8 — †1910). Pomnik wystawiła w 1932 roku córka Henryety i Michała — Marcjanna z Blachowskich Buczyńska, której fotografia na porcelanie znajduje się na cokole.\nCiekawostką jest rok powstania pomnika z Matką Bożą Różańcową — 1932. Pochowana w 1908 roku na cmentarzu w Łęczycy Prakseda z Jaworowiczów Słomowicz ma na grobie w zasadzie identyczną rzeźbę. Oznacza to, że kaliski warsztat Fiebigera przez kilkadziesiąt lat nieprzerwanie produkował ten wzór … lub, że sprzedano pani Marcjannie starą rzeźbę z magazynu.\nRzeźby współczesne reprezentowane są przez kilka obiektów, z których największe wrażenie robi monument z fragmentem Drogi Krzyżowej. Potężny blok kamienia wieńczy postać Chrystusa niosącego krzyż. Pochowano tu Romualda Wyrębskiego (1954 — 2017). Zaskakująca jest „Płaczka” stojąca przy grobie Romana Rydza (l. 61 — †2006). Nie jest to rzeźba najlepsza, ale na pewno niebanalna.\nOstatnim, wartym wspomnienia, obiektem rzeźbiarskim jest Matka Boża Różańcowa z grobu Mirosławy Meloch (1938 — 2013) — podobne w stylistyce niesygnowane rzeźby można zobaczyć choćby na cmentarzu w pobliskim Wągłczewie, zatem musiały powstać gdzieś w okolicy. Zresztą, na wróblewskim cmentarzu jest co najmniej jeszcze jedna praca tego autora.\nWróblew. Kaplica grobowa Nałęcz — Nieniewskich.\nWróblew. Grobowiec Feliksa Radońskiego herbu Jasieńczyk.\nWróblew. Epitafium Feliksa Radońskiego.\nWróblew. Fragment wnętrza grobowca F. Radońskiego.\nWróblew. Grobowiec Korab — Piątkowskich.\nEpitafia poetki Ignacji Piątkowskiej i jej ojca.\nWróblew. Żeliwny krzyż na grobie W. P. Łabęckiego herbu Korab — Sekretarza Gminy Wróblew.\nWróblew. Neoklasycystyczny grobowiec ks. Józefa Kosty.\nWróblew. Żeliwny krzyż na bezimiennym grobie.\nWróblew. Pomnik na grobie poległego w 1939 r. żołnierza Edwarda Rosiewicza.\nWróblew. Pomnik cywilnych mieszkańców zamordowanych\nprzez Niemców w latach 1941 — 1942.\nWróblew. Grób Tadeusza Plewy — byłego więźnia KL Auschwitz.\nWróblew. Niemiecka inskrypcja na grobie Leona Sanojcy.\nWróblew. Matka Boża Różańcowa z kaliskiego warsztatu A. Fiebigera\nna grobie rodziny Blachowskich.\nWróblew. Współczesna „Płaczka” przy grobie Romana Rydza.\nWróblew. Matka Boża Różańcowa na grobie Mirosławy Meloch.\nWróblew. Monumentalny Chrystus na grobie rodziny Wyrębskich.\nGóra — cmentarz rzymskokatolicki\nWzgórze majestatycznie zawisło nad okolicą. Gdy przeszedłem cmentarną bramę i zacząłem wspinać piaszczystą aleją się na jego szczyt wiatr rozrywał powietrze na mniejsze części, które jednak nadal były całością. Poszarpaną lecz całością. Mimo porywów wiatru było coś w atmosferze, co szeptało, że świat się tu zatrzymał z sobie znanych powodów. Być może chciał abym i ja się zatrzymał i nie wędrował dalej lub było to tylko wrażenie potęgowane przez liczne grobowce i groby pozbawione epitafiów. Już na zawsze bezimienne. A może z powodu wielu tajemnic … choćby kolumny postawionej podobno dla pięknej Krysty, kochanicy króla Bolesława Śmiałego, a może z powodu tajemniczej Madam, której równie tajemny Andrzej (wychowanek) poświęcił pękniętą obecnie tablicę, a na niej wiersz. Porywy wiatru były jednocześnie statyczną ciszą. Paradoks miejsc zagubionych.\nGóra — zapomniana historia\nZapomniana historia niewielkich miejscowości ma z reguły początki w organizacji Kościoła w Polsce. Tak też jest z wsią Góra położoną w powiecie sieradzkim około siedmiu kilometrów na zachód od miasta Warta.\nNajstarsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1198 roku i jest związana z nadaniem jej przez księcia Mieszka III Starego benedyktynom z Kościelnej Wsi pod Kaliszem.\nW 1331 roku Górę zniszczyli Krzyżacy.


privatebanking.pl - Klienci HSBC Premier mogą zarobić na ochronie środowiska\nKlienci HSBC Premier mogą zarobić na ochronie środowiska\nW ramach usługi bankowości międzynarodowej Premier bank HSBC wprowadził do oferty ubezpieczeniowej nowy produkt strukturyzowany – polisę klimatyczną.\nPolisa klimatyczna to grupowe ubezpieczenie na życie i dożycie, które uprawnia klientów HSBC Premier do udziału w potencjalnym zysku z inwestycji w indeks HSBC Investable Climate Change. Indeks ten został stworzony na bazie wskaźnika HSBC Global Climate Change.\nIndeks HSBC Investable Climate Change jest instrumentem opartym o spółki akcyjne, które ze względu na prowadzoną działalność mogą być beneficjentami szeroko pojętych zmian klimatycznych tj. producenci tzw. „zielonych technologii”, producenci samochodów energooszczędnych itp. Indeks istnieje od 2004 roku i wypracował przez ten okres ponad 140% zysku. Teraz również klienci HSBC Premier będą mieli okazję zainwestować i zarobić na zmianach klimatycznych.\n• Ubezpieczeni: Klienci HSBC Premier\n• Ubezpieczyciel: TU Allianz Życie Polska SA\n• Okres ubezpieczenia: 3 lata\n• Polisa Klimatyczna zapewnia:\n– gwarancję 100% ochrony kapitału na koniec okresu ubezpieczenia,\n– brak podatku od zysków kapitałowych* (pod warunkiem utrzymania polisy do końca okresu ubezpieczenia),\n– brak opłat za nabycie produktu,\n– udział w potencjalnym zysku z indeksu HSBC Investable Climate Change tzw. bonus,\n– ubezpieczenie na życie i dożycie.\n• W skład indeksu wchodzą firmy, które ze względu na prowadzoną działalność mogą być beneficjentami szeroko pojętych zmian klimatycznych ( Indeks istnieje od 2004 roku. W tym czasie wypracował ponad 140% zysku).\n• Subskrypcja: od 11 sierpnia do 12 września 2008\n• Wysokość minimalnej składki 10 000 PLN\n• Możliwość wypłaty środków w trakcie trwania produktu (opłata umorzeniowa w pierwszym roku 6%, po pierwszym roku 0%)\nHSBC od dłuższego czasu intensywnie angażuje się w działania ekologiczne. W zestawieniu Environmental Leaders Europe 40 Index Grupa HSBC zajęła drugie miejsce wśród najbardziej proekologicznych firm w Europie, wyprzedzając wszystkie inne instytucje finansowe. HSBC jest także zdobywcą wielu innych wyróżnień w dziedzinie działań proekologicznych, m.in. nagroda Financial Times „Sustainable Bank of the Year 2006” za zrównoważony rozwój pod względem społecznym i ekologicznym czy nagroda „Eco-Service Enterprise Award” z roku 2007 za osiągnięcia w zakresie oszczędności energii, segregacji odpadów, eko-innowacji oraz kultury proekologicznej w firmie. HSBC jest również partnerem Agencji Ochrony Środowiska w Waszyngtonie.\nDalsze szczegóły dotyczące produktu - na stronie internetowej i w Oddziałach banku HSBC.\nźródło: www.prnews.pl, strona internetowa banku: www.hsbc.pl.\nDodaj swój komentarz do tego artykułu...Klienci HSBC Premier mogą zarobić n... ...


PKB podbijają Poznań – Poznański Prestiż\nPKB podbijają Poznań\nOparty na wzajemnym zaufaniu projekt Partnerskich Klubów Biznesu – który dzięki nowym kontaktom pomaga przedsiębiorcom rozwijać ich firmy, zwiększać obroty i ograniczać koszty – już jest w Poznaniu.\nNad rozwojem tej idei w całej północnej Polsce czuwa poznaniak Bartłomiej Krukowski, właściciel Kancelarii Prawno-Finansowej, którego życiową misją jest unieśmiertelnianie polskich firm oraz wdrażanie planów dziedziczenia.\nJak działają Partnerskie Kluby Biznesu?\nPKB zrzeszają przedsiębiorców z różnych branż i umożliwiają im nawiązywanie kontaktów biznesowych oraz rozwijanie firm. Dla przedsiębiorców to najbardziej efektywny i najmniej kosztowny sposób na pozyskanie nowych, wartościowych kontaktów, wzajemnych zleceń, a w konsekwencji zwiększenie obrotów.\nKażdy przedsiębiorca może przyjść na otwarte spotkanie i zapoznać się z ideą oraz sposobem funkcjonowania Partnerskich Klubów Biznesu. Natomiast dla partnerów, którzy przystąpili do Klubu, organizujemy cyklicznie, najczęściej raz w miesiącu, zamknięte spotkania zorientowane na realizację konkretnych celów. Warto podkreślić, że nie są to wydarzenia biznesowe polegające na wymianie wizytówek. Klubowicze w pierwszej kolejności zastanawiają się nad tym, w jaki sposób mogą pomóc innemu partnerowi oraz przedstawiają swoje produkty bądź korzyści płynące ze współpracy. W ubiegłym roku średnia frekwencja na każdym spotkaniu w ponad dwudziestu pięciu Klubach wynosiła od 40 do 150 firm, a łącznie w skali roku w naszych spotkaniach uczestniczyło kilka tysięcy przedsiębiorców.\nPKB w wielu miastach funkcjonują przy klubach sportowych. Czy to projekt głównie dla pasjonatów sportu?\nWręcz przeciwnie, nie trzeba kochać sportu, aby zostać partnerem Klubu. PKB działają przeważnie w przy klubach sportowych, ale nie jest to regułą – tak jest jeszcze m.in. w Poznaniu. Około sześćdziesiąt procent Klubowiczów nie interesuje się sportem i angażuje się w ten projekt, widząc w nim wartość dodaną dla swojej firmy. W PKB odwróciliśmy sytuację sponsoringu klubów sportowych – środki na finansowanie realizowanych przez nas projektów są pozyskiwane nie tylko z dotychczasowych zasobów partnerów, ale poprzez zwiększanie obrotów ich firm.\nPKB stawiają głównie na wspieranie szkółek w klubach sportowych oraz szkolenie dzieci i młodzieży. W jednym z Klubów w Bydgoszczy realizowany jest projekt budowy profesjonalnego boiska piłkarskiego, które przeznaczone będzie dla najmłodszych. Wykonywane są również duże projekty np. rozbudowy hal produkcyjnych czy kilka hoteli dla naszych partnerów.\nWspólne kojarzenie biznesów, ale i poszerzanie nowych znajomości z przedsiębiorcami z różnych części Polski realizujemy również poprzez cykliczne wyjazdy na mecze zagranicznych klubów piłkarskich, takich jak Juventus Turyn, Manchester United, Real Madryt czy FC Barcelona połączone ze spotkaniem z polskimi piłkarzami. Wielu partnerów skorzystało z takiej formy, spełniając marzenia swoje i swoich dzieci, które nierzadko są także uczestnikami takich wyjazdów. Organizujemy też międzyklubowe turnieje sportowe: piłkarskie, w golfa czy w bowling. Na zupełnie innych spotkaniach, o charakterze „zamkniętym”, rozmawiamy o obopólnym wsparciu np. o możliwości obniżenia kosztów firmy, rozwiązywaniu problemów, z jakimi przedsiębiorcy codziennie się zderzają lub o nowych pomysłach, jakie obecnie realizują partnerzy.\nNa ile lokalni przedsiębiorcy mogą skorzystać ze skali tego przedsięwzięcia?\nProjekt Partnerskich Klubów Biznesu działa już w dwudziestu pięciu miastach w Polsce i w Wielkiej Brytanii, a to nie koniec. Współpraca wewnątrz wszystkich Klubów i pomiędzy nimi odbywa się na zasadach partnerstwa – będąc członkiem jednego Klubu, przedsiębiorca może nawiązywać kontakty również z Klubowiczami i firmami z innych miast – łącznie to już około 1200 firm. Do dyspozycji partnerów jest portal, dzięki któremu mają możliwość szybkiego wyszukiwania Klubowiczów z innych miast oraz nawiązywania z nimi pierwszych kontaktów. Na naszej stronie internetowej, po zalogowaniu, każdy partner może przeglądać całą bazę, filtrując firmy po nazwach czy branżach, w których działają. Warto podkreślić, że partnerami są tylko właściciele i kadra zarządzająca, co umożliwia bezpośredni kontakt z osobą decyzyjną w danej organizacji. Przedsiębiorcy, którzy przyłączą się do Klubu, mają też zagwarantowaną opiekę koordynatora, pomagającego w nawiązywaniu kontaktów z innymi firmami. Każdy z partnerów może też wysłać zapytanie do wszystkich uczestników projektu PKB. Efekty? Jeden z naszych partnerów skorzystał z dostaw produktu, który generuje znaczące koszty w jego działalności, co bezpośrednio przełożyło się na oszczędności rzędu 200 tys. zł w skali roku. Takie przykłady mogę mnożyć.\nBiznesowe stowarzyszenia kojarzą się raczej z firmami o rozbudowanej strukturze. Czy w PKB jest miejsce także dla małych i średnich firm?\nPKB to projekt otwarty także na mniejsze biznesy, które dzięki temu mogą szybciej się rozwijać. W ten sposób nasi Klubowicze, np. właściciel firmy produkującej balustrady, producenci mebli pod wymiar czy przedsiębiorca oferujący wynajem podnośników, zwiększyli swoje obroty o kilkaset procent. Klub pomaga też przedsiębiorcom w planowaniu oszczędności oraz wdrażaniu nowych technik sprzedaży. Mogę powiedzieć, że dla każdego znajdzie się odbiorca, ale również każdy może pomóc drugiemu przedsiębiorcy w innej dziedzinie.\nJaka jest przyszłość PKB – w Poznaniu i w szerszym wymiarze?\nTo niespodzianka, ale prawdopodobnie – kiedy odbiorcy „Poznańskiego Prestiżu” będą czytać ten materiał – będziemy ogłaszać wsparcie i nawiązanie współpracy z kilkoma klubami sportowymi z Poznania, realizując tym samym fundamentalny cel wspierania najmłodszych sportowców. Pracujemy również nad rozwojem współpracy zagranicznej, która otworzy przed partnerami z Polski jeszcze więcej możliwości – trwają rozmowy m.in. z kilkoma klubami sportowymi z ościennych państw.\nPoza zarządzaniem PKB prowadzi Pan w Poznaniu Kancelarię Prawno-Finansową. W czym się specjalizuje?\nMoją specjalnością od ponad kilkunastu lat jest pomoc przedsiębiorcom w przeprowadzeniu procesu sukcesji, czyli unieśmiertelnieniu ich biznesu. W Polsce większość firm ciągle jest nieprzygotowana na ten trudny moment i cios, jakim jest śmierć jednego z członków rodziny – właściciela firmy. Sukcesja to bardzo skomplikowany i długotrwały proces – pod względem prawnym, formalnym, zarządczym, a przede wszystkim emocjonalnym. Kilkanaście lat temu przeżyłem podobną sytuację na własnej skórze, dlatego moją życiową ideą jest dziś wspieranie przedsiębiorców w tym obszarze. Od kilku lat proponujemy unikatowe rozwiązanie na polskim rynku, tzw. Plan Asekuracji Majątku, będący bardzo szerokim planem dziedziczenia, w którego skład wchodzi: najczęściej przekształcenie obecnej działalności w spółkę komandytową, poukładanie spraw spadkowych, unieśmiertelnienie firmy, ustanowienie osoby, która dalej poprowadzi sprawy firmy, jak również pełną pomoc pośmiertną dla rodziny. Wszystko po to, aby inni nie doświadczali tak brutalnego zderzenia z często bezlitosnymi przepisami prawa. Dodatkowo od kilkunastu miesięcy proponujemy naszym partnerom biznesowym realizację zwrotu podatkowego przy użyciu ulgi inwestycyjnej, pomagając tym samym w znalezieniu dodatkowych wymiernych środków finansowych na rozwój przedsiębiorstw.\nJakie korzyści Panu osobiście przynosi zaangażowanie w PKB i jak znajduje Pan czas na tę dodatkową działalność?\nPierwszą wymierną korzyścią jest energia, jaką dają mi partnerzy. To bardzo pozytywni ludzie, którzy zarażają mnie swoim sposobem myślenia. To właśnie dla nich jest cały ten projekt. Dobro daje dobro. Zaraz po zakończeniu każdego naszego spotkania zastanawiam się, kiedy będzie następne. Dzięki wszystkim kontaktom z naszymi partnerami mogę zmienić swój biznes i siebie. Cieszy mnie ich radość i pozytywne oceny naszego wspólnego projektu. Kiedy byłem nastolatkiem trudno było mi stanąć przed całą klasą i odpowiedzieć ustnie na pytania nauczyciela lub wyrecytować wiersz. Wtedy potwornie mnie to spinało. Dziś jest zupełnie inaczej. Wiem, jaką korzyść daję partnerom i to dodaje mi energii. Dodatkowo cieszę się, że partnerzy wspierają moją zawodową działalność. Na tym właśnie polegają Partnerskie Kluby Biznesu.\nSpotkałem w moim życiu wielu pozytywnych ludzi, którzy oddają kawałek swojego życia innym i często zastanawiałem się, jak znajdują na to wszystko czas. To właśnie od nich czerpię energię i wiem, że pomaganie innym oraz wykonywanie mojej życiowej misji jest tym, co chcę robić. Nie byłoby to proste, gdyby nie wsparcie mojej najbliższej rodziny, która często odczuwa moje zaangażowanie w projekt. Gdyby nie wsparcie i pomoc mojej żony Agaty, która odciąża mnie z wielu codziennych działaniach, na pewno byłoby mi trudniej.\nGdzie najchętniej w Poznaniu spędza Pan wolny czas?\nOj, z tym wolnym czasem to chyba żart. (śmiech) A tak poważnie: lubię długie spacery w podpoznańskich lasach, gdzie odpoczywam i mogę wraz z rodziną naładować baterie. Dodatkowo od prawie roku zmieniam swoje fizyczne parametry i z osobistym trenerem z kameralnego studia fitness All For Body wracam do formy. W Poznaniu jest wiele pięknych miejsc, z których korzystam, gdy tylko znajdzie się na to czas. Cieszy mnie widok zmieniającego się miasta i często wspominam, jak wyglądało, kiedy byłem zbuntowanym młodzieńcem.


Ploxet | Łuszcząca się skóra na twarzy: przyczyną problemu i jak go rozwiązać\nŁuszcząca się skóra na twarzy: przyczyną problemu i jak go rozwiązać\nDelikatna, aksamitna skóra twarzy z równym tępym odcień, bez najmniejszej skazy — nie tak bardzo, jak widać, nie ma szczęścia, pełni zadowolony stan ich skóry. Znacznie więcej wśród nas tych, którzy mają wywierać wiele wysiłku, aby usłyszeć swój adres entuzjastyczne porównań z brzoskwini. Trądzik, pryszcze, zmarszczki może trwale zniszczyć nastrój, a jeśli więcej i łuszcząca się skóra na twarzy, chęć wyrzucić wszystkie lustra w domu czasem staje się przytłaczająca.\nJednakże takie drastyczne środki nadal konieczne. Oczywiście, uczucie ściągnięcia skóry po każdym myciu, zaczerwienienie i swędzenie związane peelingu czasem — jest to poważny problem, ale sobie z tym poradzić jest możliwe i konieczne. To nie jest tylko ta walka była daremna, warto mimo wszystko zacząć, aby dowiedzieć się, dlaczego łuszcząca się skóra na twarzy, a nie tego, czy jest to objaw poważnej choroby.\nDlaczego łuszcząca się skóra na twarzy?\nNieprawidłowa pielęgnacja. Jak wiadomo, wszystko jest dobre z umiarem. I higieny, jak również. Zbyt częste i dokładne mycie (kilka razy dziennie), a jeszcze bardziej za pomocą ciepłej wody i mydła lub dezodorantów antybakteryjne środki, może dostarczyć naturalną barierę skóry.\nW rezultacie skóry twarzy jest sucha, podrażniona, rozpoczyna odklejanie. Czasami wystarczy zrezygnować z korzystania z mydłem lub zmienić go na inny, o wysokiej zawartości tłuszczu lub jego składnika kremu.\nPeeling wrażliwą skórę mogą być wywołane przez nadmiar gorliwości podczas czyszczenia. Aby nie zranić skóry, po prostu zwilżyć miękką ręcznikiem po umyciu.\nBrak witaminy. Wielu powie, że jest szczególnie silne odkleić skóry na twarzy zimą lub wczesną wiosną. To nie z powodu tyle wpływem zimna jak zimowy beri-beri. Skonfrontować pomaga tłuszczu krem odżywczy, dobre multiwitaminy i obowiązkowe uwzględnienie w diecie różnych owoców.\nAlergia. Niektóre suplementy, które składają się na środek do mycia, które mogą powodować reakcje alergiczne. Dlatego, jeśli odkleić skóry na twarzy i rękach, upewnij się, że nie zawiera mydło i żel do mycia lanoliny lub kwasu lanoliny. Jest to substancja jest często silne alergen.\nChoroba skóry. Jeśli pomimo wszystkich wysiłków, nadal złuszczyć skórę, należy skonsultować się z dermatologiem. Zwłaszcza, jeśli towarzyszy łuszczenie stale zwiększone swędzenie.\nPowodem tego może leżeć w rozwoju poważnych chorób skóry, takich jak łuszczyca, łojotokowe zapalenie skóry, wyprysk. Nietrudno się domyślić, że odroczenie ich leczenie nie jest konieczne.\nJak pozbyć się łuszcząca się skóra\nJeżeli jesteś pewien, że to nie jest tak poważne, i łuszczenie się skóry na twarzy — zjawisko tymczasowe, można spróbować działać niezależnie. Tak więc, mówić o tym, co zrobić, jeśli złuszcza skórę na twarzy, to czas.\nPrzede wszystkim zrewidować swój arsenał kosmetyków. Będziesz potrzebował pieniędzy na bazie tłuszczu. Tworzy warstwę ochronną, na skórę, uniemożliwiając odparowanie wilgoci i ochrony przed negatywnym wpływem na obudowie (słońce, wiatr, zimno, i tak dalej. D).\nPrzy okazji, nawet najbardziej zwykłych wazeliny złych przejawia się w walce z peelingiem.\nW każdej drogerii istnieją specjalne leki do zmiękczają skórę i wyeliminować łuszczenie. Na przykład, 0,5% hydrokortyzonem cream, zastosowana na twarz, które mają od jednego do dwóch tygodni, ale nie więcej niż 1 raz dziennie. Lekarz może również zalecić silnym płyny.\nW sytuacji, gdy odkleić skóry na twarzy, bardzo przydatny spadnie środki folk. Dobry efekt pokaż wszystkie rodzaje masek, które są bardzo łatwe do wykonania w domu sam.\nSpróbuj, na przykład, zmieszać z miodem (1/2 v. L.), żółtka jaj i 2 olej roślinny (2 łyżki. L.).\nOstrożnie pocieraniu lekko ogrzewać mieszaninę i stosuje się do kilku warstw wierzchnich (z przedziału od kilku minut). Po 20 minutach, po prostu zmyć maskę ciepłą wodą.\nLub zastosować mieszaninę 15 minut podjętych w równych częściach (1 łyżka. L.) ser tłuszczowych, ciepłe mleko lub śmietana, olej roślinny i ciepłe szczypty soli. Po spłukać ciepłą wodą.\nDobrze sprawdzony maskę płatków owsianych. Do jego przygotowania będzie potrzebował 1 żółtko, łyżeczkę pokruszonych płatków i łyżkę oleju roślinnego. Spowodowanie maskę na twarz, delikatnie masować skórę.\nMożna również po prostu umieścić na twarzy przed snem trochę ciepły olej z oliwek, lekko młotkiem go w skórę z palców. Ale jeśli wszystkie działania podejmowane przez daremne, nie zwlekaj z wizytą do dermatologa w szafie.\nOdzyskiwanie po porodzie Szybkie ciasto z dżemem


Liroy-Marzec: cztery oligarchiczne ugrupowania zawładnęły życiem politycznym - Polsat News\n14.09.2019, 13:56 Polska\nPrzewodniczący koła "Przywrócić Prawo" Janusz Sanocki oświadczył, że - obywatel Polski nie ma prawa kandydować indywidualnie do Sejmu - co jak podkreślił - potwierdziła na piśmie Państwowa Komisja Wyborcza. Według niego oznacza to, że - prawo swobodnego kandydowania do Sejmu zostało zlikwidowane i oddane w ręce liderów partyjnych, którzy arbitralnie decydują o tym, kto może, a kto nie może kandydować (do Sejmu).\nProf. Izabela Lewandowska-Malec z Uniwersytetu Jagiellońskiego podkreśliła, że - obywatele nie mogą zostać posłami, jeżeli nie uzyskają poparcia partii politycznej, która spełnia rolę oligarchii partyjnej.\n- Czyli obywatel musi mieć poparcie oligarchii, a oligarchia to przecież nie jest demokracja - zauważyła.\n"Prawie przez 30 lat psujemy państwo"\nPoseł Jarosław Jachnik ocenił, że - gdy nie ma demokracji, gdy nie ma biernego prawa wyborczego, to nie ma także sprawiedliwości, nie ma wymiaru sprawiedliwości, gdyż funkcje prokuratorskie i sędziowskie też są funkcjami politycznymi.\n- Prawie przez 30 lat psujemy państwo. Czas najwyższy, żebyśmy to próbowali naprawić, i to jest jedna z przyczyn naszego kandydowania do Senatu - podkreślał Jachnik (który kandyduje z komitetu "Przywrócić Prawo" do Senatu w Bielsku-Białej).\nLiroy-Marzec zwrócił uwagę, że każdy kto zechce kandydować do Sejmu, musi zebrać minimum po 6 tys. podpisów w każdym z 21 okręgów wyborczych.\n- Muszę skrzyknąć ekipę w całym kraju, liczyć na to, że ktoś nie doprowadzi do sabotażu (nie dostarczy sfałszowanych podpisów poparcia - red.), jednocześnie mając całą masę pieniędzy i ludzi, którym należy ufać w stu procentach. A na koniec najczęściej jest tak, że takie ruchy są rozbijane już na poziomie zbierania podpisów, gdyż duże partie są mocno zorganizowane w regionach - powiedział Liroy-Marzec.\n"Żadne z czterech ugrupowań nam nie pomoże"\nWedług lidera "Skutecznych" część społeczeństwa - idzie za swoimi oligarchami, jak stado owiec za baranem.\n- Cztery ugrupowania zawładnęły życiem politycznym Polaków, nie dopuszczają zwykłych obywateli, żeby reprezentowali swoje prawa w Sejmie, i ta patologia postępuje - ocenił Liroy-Marzec.\nLider "Skutecznych" zaapelował do wszystkich wyborców, aby byli - bardziej świadomi tego, jakich ludzi wybierają. Zachęcał też, aby obserwowali "ruchy pro-obywatelskie", działania kandydatów KWW "Przywrócić Prawo" do Senatu, a także "Skutecznych".\n- Dołączajcie się do nas nie tylko podczas wyborców. Tu chodzi o samopomoc obywatelską. Żadne z czterech ugrupowań nam nie pomoże. A jeżeli nawet będzie próbowało obywatelom pomagać, co robi teraz (PSL - przyp. red.) w przypadku Pawła Kukiza, to gwarantuję, że "wciągną ich pod wodę". Dzisiaj obywatele, którzy są zbyt świadomi, którzy chcą robić "ustawy dla obywatela", są bardzo szybko niszczeni - powiedział.\nLiroy-Marzec oświadczył, że jednym z celów sobotniej konferencji o łamaniu praw wyborczych Polaków, jest zwrócenie uwagi - na patologię, jaka dzieje się w Polsce.\n- To nie jest tak, że my się dzisiaj obudziliśmy. Mówimy o tym od dawna, a niektórzy od czterech w Sejmie, jak Janusz Sanocki. My jesteśmy obudzeni i świadomi, ale chcemy obudzić tych ludzi, którzy nie są obudzeni, ewentualnie tych, którym w tej chwili nie chce się zajmować polityką. Warto się tym interesować, bo inaczej polityka zajmie się nimi (bez ich wiedzy i woli) - podkreślił.\nCzytaj więcej: "Rz": martwe dusze na listach poparcia Liroya


Odcinek 17: Honor parafii - Strona 2 - Forum Ranczersów - Ranczo.org\nStrona główna Sezony 1-4 Ranczo Sezon 2\nOdcinek 17: Honor parafii\nForum poświęcone drugiej serii Rancza. Wszystko, co dotyczy odcinków od 14 do 26.\n1. Zanim założysz nowy wątek, sprawdź czy nie ma już podobnego tematu na forum.\n3. Staraj się pisać poprawnie gramatycznie i na temat.\nRejestracja: 01 mar 2011, 8:29\nLokalizacja: Zielona góra(zg)\n23 mar 2011, 21:04\nTen Biskup był dziwny, przewrażliwiony na punkcie prześladowania. Co on myślał, że jest jakąś gwiazdą? hehe..\nNajlepszy był Stasiek, który nie odstępował go na krok k\nRejestracja: 16 mar 2012, 1:25\nSkontaktuj się z pozmu\n17 mar 2012, 13:36\nKiepski odcinek, w całym wątku biskupa najlepszy był śledzący go policjant, oprócz tego za dużo z nim się nie działo. Dobre były te teczki, Wójt oddając je bratu pokazał, że jak trwoga, to do rodziny.\nCiekawie też z perspektywy czasu wygląda uwaga biskupa na temat zawartości siarki w Mamrocie - w końcu w tej soli odpadowej którą sprzedawano jako spożywczą też dużo siarki jest (100x ponad normę) więc chcąc nie chcąc i on ją spożywał nawet nie pijąc ulubionego trunku Wilkowyjan\n13 cze 2015, 9:25\nkylo69 pisze: Z tego odcinka nikt chyba nie zapomni wspaniałej gry policjanta Stasia podczas śledzenia Biskupa\nNo ba! Policjant pierwsza klasa! Ale mi brakowało Staśka w tej IX serii\n18 wrz 2015, 21:26\nNiezły odcinek, może nie należy do najlepszych, ale całkiem OK. Biskup prawie w obsesji, że śledzony, scenki z paleniem teczek fajne i mina wójta jak księdzu dogryźć nie może w obecności biskupa też zabawna.\nWróć do „Sezon 2”


European Commission - PRESS RELEASES - Press release - Rolnictwo Europy jutra - zaproszenie do publicznej debaty\nRolnictwo Europy jutra - zaproszenie do publicznej debaty\nDacian Cioloş, komisarz odpowiedzialny za rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich, rozpoczyna dzisiaj publiczną debatę na temat przyszłości wspólnej polityki rolnej (WPR) w Unii Europejskiej. Od samego początku WPR była zawsze dostosowywana do bieżących wyzwań. W ostatnich latach – w szczególności w 2003 r. oraz w trakcie oceny funkcjonowania reformy WPR w 2008 r. – przeprowadzono szereg znaczących reform, mających na celu modernizację tego sektora i jego prorynkowe ukierunkowanie. Strategia Europa 2020 otwiera nowe perspektywy. W tym świetle WPR może wnieść większy wkład w inteligentny, zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu wzrost gospodarczy, jednocześnie będąc w stanie sprostać nowym wyzwaniom naszych czasów – w szczególności wyzwaniom ekonomicznym, społecznym, środowiskowym, klimatycznym i technologicznym. Musi także bardziej uwzględniać różnorodność i bogactwo rolników z 27 państw członkowskich UE. Otwierająca się debata dotyczy przyszłych celów WPR w nowej perspektywie strategii Europa 2020. Czas na dyskusję o środkach przyjdzie później.\nWspólna polityka rolna to nie tylko sprawa ekspertów, to polityka wszystkich Europejczyków. Trzeba słuchać co obywatele UE mają do powiedzenia. Trzeba poświęcić czas na zebranie pomysłów i wysłuchanie oczekiwań wszystkich partnerów społecznych. – powiedział Dacian Cioloş. Czekam na reakcje, na przemyślenia rolników, ale również organizacji ds. ochrony środowiska, ds. konsumentów lub ds. dobrostanu zwierząt. Debata musi mieć możliwie szeroki zasięg. Całe społeczeństwo korzysta z tej europejskiej wspólnej polityki – poprzez konsumpcję żywności, poprzez zarządzanie obszarami i poprzez ochronę środowiska. Jest zatem oczywiste, że obywatele muszą mieć prawo i czas wyrazić swoje zdanie. – dodał jeszcze.\nAby zebrać wkład w debatę publiczną, komisarz Cioloş zapowiedział otwarcie strony internetowej (http://ec.europa.eu/agriculture/cap-debate), która będzie działać do czerwca 2010 r. Niezależny podmiot dokona następnie analizy i streszczenia nadesłanych opinii. W lipcu 2010 r. Komisja Europejska zorganizuje konferencję poświęconą podsumowaniu całej debaty publicznej, mając nadzieję na uzyskanie dobrych pomysłów, na których oprze swój komunikat na temat przyszłości WPR po 2013 r., który zgodnie z planem przedstawi z końcem 2010 r.\nW trakcie swojego wystąpienia przed komisją Parlamentu Europejskiego ds. rolnictwa (COMAGRI) poza wymienionymi głównymi zagadnieniami komisarz Cioloş podniósł cały szereg bardziej szczegółowych kwestii dotyczących zaopatrzenia w żywność w Europie i na świecie, zatrudnienia na obszarach wiejskich, zrównoważonego zarządzania zasobami naturalnymi, zmiany klimatu, zmienności cen, zrozumienia przez obywateli różnego rodzaju udzielanej pomocy, równowagi w łańcuchu żywieniowym i konkurencyjności rolnictwa europejskiego.\nhttp://ec.europa.eu/agriculture/cap-debate (od godziny 17.00 w dniu dzisiejszym).


okna Kraśnik - Katalog stron\nZapraszamy do serwisu oknakrasnik.pl . Jesteśmy autoryzowanym przedstawicielem firm/działalności jednoosobowych/przedsiębiorstw Adams,, a dodatkowo Oknostyl producentów okien i drzwi PVC na profilach marki Schüco – światowego lidera innowacji w dziedzinie produkcji okien i nie tylko. Swój magazyn zaopatrujemy w produkty z najwyższej półki, pochodzące od znanych i cenionych na rynku producentów. Naszym nabywcom oferujemy transport zamówionego towaru , a dodatkowo montaż zakupionych elementów. Doskonale zrobiona i wykwalifikowana ekipa montażowa TEKOM-u zagwarantuje Państwu najwyższy standard usług. Oferujemy również transport zamówionego u nas towaru do: Wielkiej Brytanii, Belgii, Niemiec, Holandii, Francji , a dodatkowo Włoch. Wystawiamy faktury UE na zakupione u nas produkty.\nZbiór wszelkiego typu przydatnych ciekawostek o podłogach i panelach. Tutaj dowiesz się w jaki metodę wybrać odpowiednie panele które są odpowiedzialne za dobrą podłogę. Zdecydujesz też który podkład mógłbyś wybrać. Wielki kolekcja bardzo przydatnych ciekawostek podczas remontu....\nW naszym kraju lead sprzedażowy, bo i nim będzie mowa, jest w znaczącej liczbie przypadków tłumaczony, jako ewentualny klient. Jest to dosyć luźne a wręcz błędne określenie, gdyż mianem ewentualnego nabywcy możemy nazwać każdą osobę lub instytucję, która wręcz jeszcze...\nZapraszamy na portal odpromiennik-zyl-wodnych.pl . Prezentujemy Państwu specjalistyczny polski wyrób jakim jest odpromiennik, neutralizator dla lokalu mieszkalnego PolGen-Aktywny. Jest to produkt, który neutralizuje szkodliwe promieniowanie z ziemi, cieki żył wodnych , a oprócz tego...\nZapraszamy na stronę morad.pl . Firma Morad specjalizuje się w produkcji i sprzedaży systemów aluminiowych i szklanych. Morad to przyszłościowe zakład produkcyjny, dla którego priorytetami są proces nieustannego doskonalenia, adekwatny dobór asortymentu oraz dodatkowo optymalne...\nZapraszamy na stronę serwisoponwektor.pl . Firma WEKTOR powstała w 2009r. Trudnimy się sprzedażą , montażem, naprawą i przechowywaniem opon i felg. Od przeszło pięć lat zaufało nam setki klientów. Nasze motto to Zadowolony klient. SERWIS: wulkanizacja, montaż opon i felg, wyważanie...


Nic tak dobrze nie służy krajowi jak prawda - Magazyn Fundacji Polskiego Godła Promocyjnego\nKamil Broszko: Często mawia pan, że Muzeum POLIN jest najlepsze w Europie. Pod jakim względem?\nDariusz Stola: Najlepsze to znaczy najlepiej ocenione przez opinię publiczną. W ciągu ośmiu tygodni działalności odwiedziło nas 100 tys. widzów, a szacujemy, że w roku 2015 nasze wystawy obejrzy pół miliona zwiedzających. Przez osiem tygodni od otwarcia wystawy stałej odnotowaliśmy 4 tys. informacji medialnych, głównie prasowych, a wśród nich zaledwie kilka krytycznych. To nas mile zaskoczyło, bo w końcu stosunki polsko - żydowskie na przestrzeni dziejów nie należą do najłatwiejszych, więc można było spodziewać się większej porcji krytyki, a takową można było spotkać jedynie w przestrzeni Internetu. W Europie i na świecie jest kilka wybitnych muzeów żydowskich, choćby w Berlinie, które urzeka równie imponującym budynkiem i wspaniałymi zbiorami, lub Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie. Jednak nasze muzeum jest wyjątkowe, gdyż nie opowiada historii zagłady, ale pokazuje tysiącletnią historię wspólnego życia społeczności żydowskiej i polskiej. Tragiczne lata 1939–1945 są częścią, a nie całością tej historii. Niestety na świecie częste jest skojarzenie: Polska i Żydzi to getto i Auschwitz. Naszym zadaniem i celem nadrzędnym jest pokazać tę historię w całym jej bogactwie i złożoności.\nKB: Czy Muzeum POLIN musi konkurować o widza z Muzeum Powstania Warszawskiego?\nDS: Nie musi i nie powinno, gdyż jest przedsięwzięciem komplementarnym. Widz szczerze zainteresowany historią obejrzy oba muzea, natomiast jeżeli przyjdzie na początku tylko do jednego i dowie się, że w pobliżu jest równie ciekawe muzeum, skonstruowane w podobnym, narracyjnym stylu, to z pewnością wybierze się również tam.\nZwiązek obu muzeów pięknie oddały obchody 70. rocznicy wybuchu powstania w getcie warszawskim. Dwa lata temu przed budynkiem naszego muzeum oraz przed Muzeum Powstania Warszawskiego ustawiono dwa reflektory, których snopy światła skrzyżowały się na niebie. W ten sposób podkreślono fakt, że Warszawa była jedynym miastem w Europie, w którym wybuchły dwa powstania przeciwko III Rzeszy.\nKB: Czy chcecie zmieniać świadomość społeczną Polaków w kwestiach niełatwych stosunków polsko-żydowskich?\nDS: Jako historycy zdajemy sobie sprawę z rozdźwięku, jaki istnieje pomiędzy wiedzą specjalistyczną a potoczną. I nie chodzi tu tylko o rozmiar wiedzy mierzony liczbą przeczytanych książek, ale o sposób rozumienia historii. Dla historyków jest oczywiste, że dzieje polskich Żydów są częścią historii Polski. Trzeba mieć na uwadze, że w Polsce przedrozbiorowej mieszkała większość wszystkich Żydów na świecie (tzn. większa część niż mieszka we współczesnym Izraelu). W naszym muzeum pokazujemy bogactwo cywilizacji, jaką stworzyli Żydzi polscy, oraz wzajemne przenikanie się kultur różnych grup zamieszkujących dawną Rzeczpospolitą. Ogólna historia Polski jest osnową, na której snuje się wątek historii Żydów w Polsce.\nKB: Czy muzeum daje Polsce korzyści wizerunkowe na świecie?\nDS: Nie jest naszym celem zajmować się reklamą Polski ani wyręczać w tym powołane do tego agencje rządowe. Ale dzieje się to samo przez się, bo pokazujemy historię fascynującą i wiarygodną. To jest główna przyczyna tak pozytywnego zainteresowania muzeum w świecie. Nasi specjaliści od komunikacji policzyli, że ekwiwalent reklamowy pozytywnych przekazów medialnych z otwarcia muzeum wyniósł 10 mln euro. Wynika z tego, że warto ciekawie opowiadać historię, nie zatajając żadnych, nawet niewygodnych faktów. Dzięki temu można zyskać wiarygodność i szacunek innych. Nic tak dobrze nie służy ludziom i krajom jak prawda.\nKB: W publicystyce zagranicznej niejednokrotnie spotykamy się z pojęciem polskich obozów zagłady. Czy macie w planach walczyć z tym zjawiskiem?\nDS: Takie sformułowania są zazwyczaj powodowane ignorancją i trafiają się nawet ludziom dobrej woli, na przykład prezydentowi Obamie podczas wygłaszania laudacji na cześć Jana Karskiego w 2012 r. Nasze muzeum, jak każda placówka z pogranicza kultury i nauki, ma za zadanie przeciwdziałać ignorancji. Wystarczy przejść przez nasze galerie, nawet nie zagłębiając się w szczegóły, i od razu będzie wiadome każdemu, nawet niewyrobionemu widzowi, że obozy koncentracyjne w Polsce zbudowali niemieccy okupanci.\nWiedza kształtuje świadomość człowieka i wpływa na ewolucję jego poglądów. Wierzę w siłę prawdy, aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że uprzedzenia są czasem silniejsze. Na przykład niektórych antysemitów nie przekonają nawet najbardziej rzeczowe i wiarygodne informacje. Według badań socjologicznych w Polsce około 25 proc. populacji ma uprzedzenia wobec Żydów. Jest więc wielkim zadaniem zmniejszyć tę grupę, pokazując prawdę historyczną zgodną ze stanem badań. Nasza wystawa powstała dzięki współpracy najlepszych specjalistów na świecie: z Polski, Izraela, Stanów Zjednoczonych, Kanady i innych krajów. Siła prawdy działa być może powoli, ale za to nieustannie, podważając uprzedzenia i skłaniając do zadawania pytań.\nKB: Muzeum to projekt kolegialny. Czy może pan wymienić najważniejszych autorów tego sukcesu?\nDS: Stworzenie muzeum było wielkim przedsięwzięciem intelektualnym, organizacyjnym, finansowym i politycznym. W każdym z tych obszarów udały się rzeczy niemal niemożliwe, a dokonało się to za sprawą wielu ludzi dobrej woli, którym przyświecał cel stworzenia wyjątkowego muzeum i oddania hołdu wielowiekowej historii i kulturze polskich Żydów, zniszczonej w tak okrutny sposób.\nPodam może przykład z najwyższego szczebla. Idea stworzenia muzeum była wspierana przez trzech prezydentów Polski, począwszy od Aleksandra Kwaśniewskiego i Lecha Kaczyńskiego, na Bronisławie Komorowskim kończąc, a także trzech kolejnych prezydentów Izraela. Muzeum powstało z inicjatywy Stowarzyszenia Żydowski Instytut Historyczny w Polsce i jest bodaj najbardziej udanym projektem partnerstwa publiczno-prywatnego w obrębie kultury. Założycielami muzeum są, obok SŻIH, miasto stołeczne Warszawa oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Pierwsze plany powołania muzeum powstawały już w 1995 r., ale wtedy nasz kraj nie był gotowy udźwignąć tak skomplikowanego przedsięwzięcia ani finansowo, ani merytorycznie. Poza tym chyba nie byliśmy jeszcze gotowi do zmierzenia się z czarnymi kartami historii stosunków polsko-żydowskich. Tu wielkie zmiany zaszły w wyniku kilku ważnych, ogólnospołecznych debat historycznych, których owocem jest m.in. umiejęt-ność prowadzenia cywilizowanej dyskusji na wszystkie, także kontrowersyjne i bolesne tematy.\nMinisterstwo Kultury i władze Warszawy wybudowały budynek muzeum. W roku 2013 oddano go do użytku. Zaprojektowany przez fińskich architektów, usytuowany obok Pomnika Bohaterów Getta, wzbudził powszechny podziw. Jest piękny i nowoczesny. Stowarzyszenie ŻIH przygotowało wystawę stałą. Dzięki darowiznom otrzymanym głównie od osób prywatnych i fundacji z USA, Niemiec, Wielkiej Brytanii i Polski możliwe stało się opracowanie jej projektu merytorycznego, zgromadzenie unikatowej dokumentacji o polskich judaikach, wreszcie zbudowanie i wyposażenie wystawy w eksponaty. W tej chwili muzeum skupia wokół siebie ponad 500 darczyńców (nie licząc osób, które przekazały bezimienne drobne datki). Wśród nich jest najhojniejszy Polak – pan Jan Kulczyk.\nPierwszym dyrektorem muzeum był Jerzy Halbersztadt, który powołał międzynarodowy zespół ekspertów i przyczynił się w wielkim stopniu do opracowania koncepcji wystawy głównej. Wielką rolę w jej tworzeniu odegrała jej dyrektor programowa, prof. Barbara Kirshenblatt-Gimblett. Ona spajała w całość wszystkie powstające galerie, z których każda miała swoich autorów (historyków) i kuratorów odpowiedzialnych za dobór eksponatów. Koncepcję wystawy opracowała brytyjska firma Event Communications, a za pro-jekt plastyczny i wykonawczy oraz realizację była odpowiedzialna polska firma Nizio Design International.\nJak skomplikowany był to proces, świadczyć może choćby projekt i realizacja synagogi, które angażowały ponad 300 osób przez ponad dwa lata. Drewniane synagogi były charakterystyczne dla Polski przedwojennej i choć stało ich na naszych ziemiach około 200, to żadna nie przetrwała II wojny światowej. Realizacja projektu Gwoździec Re!konstrukcja była możliwa dzięki spotkaniu z Handshouse Studio, które specjalizuje się w rekonstrukcjach takich obiektów, oraz wsparciu projektu darowizną 1,5 mln dol. przez filantropkę, Australijkę polskiego pochodzenia, Irene Pletke, której rodzicom udało się uciec z Polski w 1939 r. To mistrzowska rekonstrukcja, wykonana w technice ciesielskiej z XVII w., co było możliwe dzięki cudem zachowanej dokumentacji. Do odtworzenia wybrano synagogę z Gwoźdźca, która jako jedyna z niewielu miała zachowane zarazem zdjęcia i rysunki techniczne więźby dachowej, jak i kolorowe rysunki zdobień. Proces tworzenia tego eksponatu był równie ważny, jak rezultat. Dlatego belki cięto piłą ręczną w skansenie w Sanoku, a farby wykonano według receptur z tamtego okresu.\nKB: Jak przez pryzmat muzeum widać współczesną Polskę?\nDS: Muzeum POLIN wiele mówi o współczesnej Polsce. W komentarzach publicystów z całego świata dominował podziw, że oto w Polsce otwieramy piękne muzeum opowiadające o historii Żydów, podczas gdy w Paryżu i Berlinie można oglądać zamieszki na tle antysemickim. Okazało się, że potrafimy konstruktywnie współpracować: tworzyć zespoły międzynarodowych specjalistów, wybrać w konkursie i zrealizować piękny budynek, dogłębnie przemyśleć koncepcję muzeum i zgromadzić znaczne środki potrzebne do jej realizacji, zarządzać skomplikowanymi procesami. Wcześniej jeszcze podjęliśmy trud dyskusji na temat historii, w tym jej ciemnych kart. Byli bowiem Polacy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata, ale byli też zdrajcy, którzy wydawali Żydów Niemcom, a nawet ludzie zdolni do udziału w masowym mordzie w Jedwabnem. Takie muzeum nie mogłoby powstać ani w epoce PRL-u, ani jeszcze w roku 1995.\nBez historii Żydów historia Polski jest ułomna i niezrozumiała, ale bez historii Polski nie można opowiedzieć historii Żydów. Nasze muzeum ma przypominać, że te historie są nierozdzielne. A że czasami są kontrowersyjne i budzą spór – to dobrze. Dzięki temu historia jest żywa. Najgorzej, jeżeli mamy do czynienia z historią, która już nikogo nie obchodzi. Zresztą powiedziałem panu tak wiele, ale to tylko drobny ułamek tego, co można poznać na wystawie. Dlatego chciałbym zachęcić czytelników: nie wierzcie w to, co mówię, przyjdźcie i sprawdźcie sami!\nKamil BroszkoMuzeum Historii Żydów Polskich POLIN1/2015Dariusz Stola


Kwatery Prywatne Kotórz Mały - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 19 ofert noclegowychofert (0 w Kotórzu Małym oraz 19 w okolicy)\nMapa Kotórz Mały\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Kotórz Mały\nKwatery prywatne w Kotórzu Małym, województwo opolskie, powiat opolski\nKwatery prywatne w miejscowości Kotórz Mały. Porównaj możliwość zakwaterowania w Kotórzu Małym w zależności od standardu oraz ceny. Kotórz Mały, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Kotórzu Małym:\napartamenty Kotórz Mały\nwille Kotórz Mały\npensjonaty Kotórz Mały\nzajazdy Kotórz Mały\ndomy wczasowe Kotórz Mały\nmieszkania do wynajęcia Kotórz Mały\nbungalow Kotórz Mały\nmotele Kotórz Mały\ncampingi, pola namiotowe Kotórz Mały\nhostele Kotórz Mały\nKwatery prywatne Kotórz Mały, szukasz noclegów w kwaterach prywatnych w Kotórzu Małym w turystycznym serwisie noclegowym e-turysta.pl. Posiadamy bazę kwater prywatnych w Kotórzu Małym obejmującą oferty ze wszystkich dzielnic miasta. Tanie noclegi w kwaterze prywatnej w Kotórzu Małym kwatera prywatna noclegi Kotórz Mały i inne propozycje na spędzenie weekendu w przystępnej cenie. Domowa atmosfera i luźna atmosfera, kwatera prywatna Kotórz Mały tani nocleg. Pokoje i kwatery w Kotórzu Małym. Nasz portal dostarcza Ci precyzyjne informacje i atrakcyjne pomysły na nocleg w kwaterze prywatnej w Kotórzu Małym. Nie możesz przegapić sezonowych obniżek i promocji w kwaterach prywatnych zamieszczonych w serwisie e-turysta.pl. Szukasz noclegu w Kotórzu Małym? Nie szukaj dalej, sprawdź noclegi w kwaterach w Kotórzu Małym u nas.\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Kotórz Mały, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


Rusza rekrutacyjny boom na uczelniach - wlubelskim.pl\nRusza rekrutacyjny boom na uczelniach\n3 lipca 2018, wtorek Redakcja\n3 lipca maturzyści w całej Polsce otrzymali wyniki egzaminu maturalnego. Na uczelniach rozpoczyna się tzw. „boom rekrutacyjny”.\nInternetowa Rejestracja Kandydatów na studia w UMCS trwa do 6 lipca. – Naszym kandydatom proponujemy dwa nowe anglojęzyczne kierunki: Education and Therapy (Edukacja i Terapia, studia II stopnia) i bezpłatne studia na kierunku Intercultural communication in education and the workplace (komunikacja międzykulturowa w edukacji i na rynku pracy, studia II stopnia).\nAbsolwentów studiów I stopnia zainteresowanym materiałoznawstwem zapraszamy na studia II stopnia na kierunku inżynieria nowoczesnych materiałów – informuje Katarzyna Skałecka z Biura Prasowego UMCS.\nW tym roku największa lubelska uczelnia zmodyfikowała ofertę kształcenia pod kątem wzmocnienia dostępnych już kierunków i uruchomienia na nich nowych, praktycznych specjalności na studiach I oraz II stopnia. Chodzi m.in. o fizykę komputerową i fizykę medyczną – nowych specjalnościach proponowanych na studiach inżynierskich I stopnia z zakresu fizyki technicznej.\nNa fizyce komputerowej studenci poznają „narzędzia” informatyków oraz ich zastosowanie w rozwiązywaniu realnych problemów stawianych np. przez przemysł samochodowy, energetykę, medycynę, biochemię, astrofizykę, meteorologię i wiele innych, a wymagających znajomości praw i zjawisk fizyki. Znajdą się tutaj przedmioty spotykane na typowej informatyce, takie jak systemy operacyjne, budowa komputerów, czy języki programowania, ale także te nawiązujące do zastosowań informatyki w rozwiązywaniu problemów fizycznych, m.in. algorytmy w fizyce komputerowej, metody numeryczne i modelowanie procesów fizycznych czy informatyka kwantowa.\nZ kolei specjalność fizyka medyczna skierowana jest do osób interesujących się wykorzystaniem metod fizycznych w medycynie. Doskonale wyposażone laboratoria optometrii, metod jądrowych czy biofizyki oferują studentom możliwość zdobywania praktyki w obsłudze najnowocześniejszego sprzętu medycznego, przy jednoczesnych gruntownych, fizycznych podstawach jego działania. Młodzi ludzie zapoznają się z urządzeniami stosowanymi zarówno w diagnostyce (np. USG, tomografia, rezonans) jak i terapii medycznej (np. urządzenia rentgenowskie i jądrowe). Poza tym poznają podstawy anatomii i fizjologii człowieka, podstawy optyki i jej zastosowania w optometrii.\nRównie ciekawą propozycją jest także bioanalityka – specjalność, która pojawi się na kierunku biologia II stopnia.\nJednak nie tylko na kierunkach ścisłych UMCS proponuje nowości. Humaniści również znajdą coś interesującego dla siebie. Na rusycystyce wprowadzona zostanie dodatkowa specjalność: język rosyjski z językiem angielskim w obsłudze ruchu granicznego. – Jest to świetna propozycja dla osób, które chciałyby pracować jako specjaliści ds. ruchu granicznego i obsługi celnej (celnik, agent celny). Na tej specjalności studenci poznają terminologię fachową z dziedziny administracji, wymiany handlowej i turystycznej z dwóch języków obcych oraz podwyższą swoje kompetencje kulturowe i umiejętności praktyczne. Natomiast jeśli kandydat chce podjąć i prowadzić działalność gospodarczą na terenie Polski i Ukrainy, a także poznać fachową terminologię biznesową, język administracyjny, polityki i gospodarki – zapraszamy na ukrainistykę i specjalność język ukraiński w biznesie lub inną kolejną nową propozycję pn. język ukraiński w obsłudze administracyjno-celnej i turystycznej – wylicza Katarzyna Skałecka. I dodaje, że uniwersytet rozszerzył także ofertę dla osób zainteresowanych anglojęzycznymi ścieżkami kształcenia. Nową specjalność – International Institutions – UMCS proponuje dla studentów II stopnia kierunku International Relations. W jej ramach będą kształceni przyszli pracowników instytucji i organizacji międzynarodowych.\nUMCS zachęca przyszłych studentów… pieniędzmi. Jak przypomina Katarzyna Skałecka UMCS posiada Własny Fundusz Stypendialny, który pozawala wspierać wybitnych żaków. Wsparcie w ramach funduszu można otrzymać w jednej z czterech kategorii: za osiągnięcia naukowe, artystyczne, sportowe oraz społeczne, a nowością ostatniej edycji tego stypendium jest szczególne docenienie absolwentów szkół ponadgimnazjalnych rozpoczynających kształcenie na pierwszym roku studiów i jednocześnie posiadających osiągnięcia zdobyte jeszcze w szkole. – Również w tym kontekście zachęcamy do aplikowania na studia kandydatów posiadających osiągnięcia zdobyte jeszcze w szkole, mają bowiem oni szansę uzyskać dodatkowe wsparcie finansowe już od pierwszego roku kształcenia na UMCS – podkreśla Skałecka.\nIdea utworzenia WFS wiąże się m.in. z realizacją głównych założeń polityki MNiSW dotyczącej podnoszenia jakości kształcenia w uczelniach wyższych, która ma być realizowana m.in. poprzez pozyskiwanie najlepszych absolwentów szkół ponadgimnazjalnych.\nKomunikat ze wstępnymi wynikami tegorocznej rekrutacji kandydatów na studia w UMCS zostanie podany do publicznej wiadomości w przyszłym tygodniu.\nFot. Materiały prasowe UMCS (autor: Bartosz Proll)\n← Międzynarodowa brygada w Twierdzy Zamość\nZ Lublina na dwa giganty Kaukazu →\nŚwidnik: Ognisko Muzyczne doczeka się nowej siedziby\nLublin: Chaos komunikacyjny, część autobusów nie jeździ


Twój partner handlowy wymusza zawieranie umów z długim terminem płatności, który przekracza 30 dni? Istnieje możliwość uzyskania od partnera handlowego dodatkowych odsetek – ustawowych lub podatkowych.\nMożliwość uzyskania odsetek za długi termin płatności dotyczy zarówno umów dotyczących sprzedaży towarów, jak i umów dotyczących świadczenia usług. Odsetek za długi termin płatności można dochodzi od podmiotów z Polski oraz z zagranicy – Unii Europejskiej, EOG, Szwajcarii.\nJak to działa? Jeżeli strony umowy przewidziały termin zapłaty dłuższy niż 30 dni, po upływie 30 dni można żądać od partnera handlowego odsetek ustawowych, pomimo że nie upłynął jeszcze umówiony termin zapłaty. Nawet jeśli strony umówiły się, że termin płatności wynosi 90 dni, odsetek za długi termin płatności można żądać już 31. dnia.\nDodatkowo, co do zasady, maksymalny dopuszczalny termin zapłaty, który można określić w umowie wynosi 60 dni. W przypadku ustalenia w umowie terminów dłuższych niż 60 dni, po upływie 60 dni można żądać odsetek podatkowych. Jeżeli w umowie zostały przewidziane wyższe odsetki niż odsetki podatkowe, można żądać wyższych odsetek.\nDodatkowo tytułem rekompensaty za koszty odzyskiwania należności przysługuje od partnera handlowego kwota 40 euro.\nOdsetek za długi termin płatności można dochodzić przed sądem cywilnym. Dochodzenie odsetek za długi termin płatności jest szybsze – rozstrzygane w postępowaniu nakazowym – oraz tańsze – wpis sądowy jest obniżony do 1/4 standardowej opłaty.\nAby uzyskać wsparcie w uzyskaniu dodatkowych odsetek za długi termin płatności, zachęcam do kontaktu telefonicznego (+48 508 237 315) lub mailowego ().\nCopyright © 2021 Zbigniew Stecz.\nWrocław / Theme by ThemeHall.\nTa strona internetowa zawiera pliki cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.


Strona główna / Wiadomości / Naszym zdaniem / Rewolucjonistka miłości. Maria Luiza Merkert\nZofia Kędziora 2018-11-14\nNazywana Wielką Kobietą Śląska i Matką Ubogich. Była Niemką i w czasie zaborów rozpoczęła dzieło, którego owoce trwają do dzisiaj. Maria Luiza Merkert jest założycielką Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety (elżbietanek) i błogosławioną Kościoła katolickiego.\nMieszkała wraz z siostrą i dwiema innymi kobietami w jednym pomieszczeniu. Wszystkie razem wychodziły codziennie do miasta, by opiekować się chorymi. Robiły dla nich wszystko, co mogły: od przygotowywania jedzenia do organizowania leków. Maria Luiza Merkert, jej siostra Matylda, a także Franciszka Werner i Klara Wolff już wtedy uznawane były za rewolucjonistki. Chodziły same po domach i pomagały, nie bojąc się o swoje zdrowie i życie.\n– Uczyniłyśmy tylko to, co uważałyśmy za właściwe przed Bogiem i własnym sumieniem – pisała potem Maria Merkert do władz cywilnych Nysy. Jeszcze w 1842 r. wszystkie cztery złożyły akt oddania się Sercu Pana Jezusa. Zobowiązały się wtedy razem „nieść pomoc potrzebującym bez względu na wyznanie, narodowość i płeć”. Treść tych ślubów nie pozostała – jak się później okazało – bez znaczenia. W 1850 r. Maria chciała założyć zgromadzenie. Biskup początkowo nie chciał się zgodzić, dlatego było to z początku stowarzyszenie pod patronatem św. Elżbiety. Jednak nie trzeba było długo czekać – elżbietanki szybko zyskały uznanie poprzez m.in. nowoczesne kursy pielęgniarskie czy nowatorskie sposoby gospodarowania domem dla potrzebujących. Heinrich Förster, biskup wrocławski, uznał stowarzyszenie w 1859 r., a miesiąc później zatwierdził jego statuty. W tym samym roku Maria Merkert została pierwszą przełożoną generalną Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety. Funkcję tę pełniła przez 13 lat, aż do śmierci.\n– Wszystko jest wolą Bożą. Jestem mocno przekonana, że tak jest, chociaż miałybyśmy jeszcze więcej cierpieć. Dlatego pragniemy odważnie, radośnie i wiernie służyć Bogu – czytamy w „zaleceniach dla sióstr elżbietanek”. – To pierwsza w historii Śląska „domowa beatyfikacja” (…). W działalności Marii Merkert i całego Zgromadzenia Elżbietanek można zauważyć zaczątki dzisiejszej opieki paliatywnej i hospicyjnej. Służba chorym i ubogim pełniona z miłością przez s. Marię Merkert i siostry elżbietanki może natchnąć do przezwyciężenia tragicznego demona „kultury śmierci” – mówił o błogosławionej arcybiskup Alfons Nossol podczas procesu beatyfikacyjnego w 2007 r.\nDzisiaj Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety obecne jest na całym świecie: w Boliwii, Brazylii, Czechach, Danii, Gruzji, Kazachstanie, Litwie, Paragwaju, Rosji, Ukrainie a nawet w Ziemi Świętej. W tym ostatnim miejscu siostry elżbietanki prowadzą Dom Pokoju, w którym schronić się mogą najmłodsze ofiary wojny: ubogie dzieci i sieroty, ofiary wojny, przemocy, nędzy materialnej i konfliktów rodzinnych. Z inicjatywy sióstr elżbietanek, wrażliwych na trudny los dzieci palestyńskich, powstały dwa sierocińce: w Jerozolimie i Betlejem. W 2016 r. nakręcono krótki reportaż o pracy sióstr w Betlejem:\nOpublikowany przez Dom Pokoju Środa, 8 listopada 2017\n– Z głęboką wiarą i żywą ufnością w troskach, cierpieniu i radości widziałyśmy kochającą rękę Boga, która prowadzi i wszystkim kieruje – pisała bł. Maria Merkert w „Refleksjach z 1871 roku”. W dniu, w którym Kościół wspomina tę świętą osobę, módlmy się za Jej wstawiennictwem.


Frezarka – Profesjonalna – 65W! do Manicure, Paznokci ZS-606 – Dimodo.pl Sklep Online\nStrona główna / Urządzenia i Zestawy do Hybryd / Frezarki do paznokci / Frezarka – Profesjonalna – 65W! do Manicure, Paznokci ZS-606\nFrezarka – Profesjonalna – 65W! do Manicure, Paznokci ZS-606\nFrezarka 65W – do Manicure, Paznokci, Pedicure DM-202 119,00 zł\nilość Frezarka – Profesjonalna – 65W! do Manicure, Paznokci ZS-606\nWół roboczy, potężna moc 65W!\nMOC AŻ 65W – chyba jedna z najmocniejszych frezarek na rynku. Nadaje się świetnie do manicure oraz pedicure.\nWYŚWIETLACZ LCD – wbudowany wyświetlacz pozwala precyzyjnie ustawiać prędkości co w znacznym stopniu ułatwia pracę. Na bieżąco mamy podgląd na jakiej obecnie prędkości pracujemy.\nCICHA I PRECYZYJNA PRACA – rączka nie bije, nie wibruje\nFrezarka nadaje się do profesjonalnego użytku w salonie kosmetycznym jak i do użytku w domu. Używając frezarki czas wykonania manicure / pedicure zmniejszy się nawet o połowę! W porównaniu do zwykłego pilnika lub zabiegu z acetonem. Twoja płytka nie będzie osłabiona przez stosowanie acetonu, czy też nadmiernego piłowania.\nRączka nie wibruje i nie bije. Głowica Tiwst-Lock gwarantuje szybką i wygodną wymianę frezów bez konieczności używania kluczyków lub trzpieni. Rączka jest lekka i ergonomicznie zaprojektowana, dzięki czemu wygodnie leży w dłoni. Rączka doskonale leży w dłoni, dodatkowo nie wibruje, dzięki czemu zapobiega zmęczeniu po dłuższym użytkowaniu, w dużym stopniu wpływa to również na jakość wykonywanej pracy.\nmaksymalna prędkość obrotów: 0-30000 RPM\n1 x Frezarka ZS-606\n1 x Rączka (piórko)\n6 x bitów uniwersalnych\nNapisz pierwszą opinię o „Frezarka – Profesjonalna – 65W! do Manicure, Paznokci ZS-606” Anuluj pisanie odpowiedzi\nSKU: 5907465654753 Kategoria: Frezarki do paznokci Tagi: 65W, do, Frezarka, manicure, Paznokci, Profesjonalna, ZS-606\n219,99 zł 199,00 zł Dodaj do koszyka


Pediatra, Legionowo, Mazowieckie\n„Polecamy Panią doktor! Jest bardzo miłą osobą! Dostałam odpowiedź na wszystkie niepokojące pytania! Dziękujęmy serde…cznie!” Więcej\n„Kocham i uwielbiam calym sercem! Niestety wyprowadziliśmy się z Legionowa, ale nie ma takiego drugiego lekarza jak …P. Łukasz. Diagnoza zawsze trafiona, leki dobierane pod kazde dziecko osobno. Rewelacyjne podejscie do dzieci. Wszystkiego dobrego i milionow od Big Pharmy Dziękuję za kilka lat cudownej opieki zarówno w POZ, jak i NPL!” Więcej


Obrzezanie całkowite - Kielce | Męskie Zdrowie\nThread starter ceka88\nPo przewertowaniu forum zdecydowałem się na całkowite obrzezanie prawdopodobnie z usunięciem wędzidełka. Zabieg chcę wykonać prywatnie. Czy ktoś może polecić mi jakiegoś dobrego urologa z Kielc wprawnego w krojeniu?\nWłaśnie wróciłem od lekarza i jestem delikatnie mówiąc zdziwiony tym co mnie spotkało... Wczoraj zadzwoniłem do pewnego urologa i powiedziałem, że chciałem umówić się na zabieg obrzezania całkowitego. Stwierdził,że musimy sprawdzić czy się kwalifikuję i polecił zarejestrowanie się w poradni. Tak też zrobiłem. Na wizytę czekałem ponad 2 godziny (kolejka). Po rzucie oka na penisa stwierdził stulejkę. Zapytał czemu interesuje mnie obrzezanie całkowite. Odpowiedziałem, że chce się pozbyć problemów raz na zawsze i boje się ryzyka związanego z ewentualnym powrotem problemu po plastyce. Odparł na to, że ewentualne powikłania po plastyce to już jego problem i że się tym zajmie! :shock: Twardo stałem przy swoim, powiedziałem że zdecydowałem już dawno jaki typ zabiegu wchodzi w grę. Doktor poinformował mnie, że nie wykona obrzezania całkowitego. Stwierdził że lekarz to nie fryzjer i pacjent nie może wybierać typu zabiegu ;/ Po wykładzie oddał mi pieniądze za wizytę i powiedział, że nie mamy o czym rozmawiać. Dodam jeszcze, że na jeden z moich argumentów tzn. duży % osobników obrzezanych odpowiedział iż tego zabiegu nie robił od 5 lat. Ponadto poinformował mnie że większość pozwów sądowych przeciwko urologom to właśnie skutek niezadowolenia pacjentów po obrzezaniu :lol:\nRęce mi opadają... Specjalnie zwolniłem się wcześniej z pracy żeby umówić się na zabieg a tu taka niemiła niespodzianka Nie pozostaje nic innego jak szukanie innego urologa... Problem w tym że nawet prywatnie terminy są odległe (czas oczekiwania na wizyte minimum miesiąc). Już sam nie wiem co robić. Może na następnej wizycie powiedzieć, że przechodze na judaizm?\nfaktycznie dziwna sytuacja.... :shock: nic poszukaj innego konowała...


Przychody ze sprzedaży Grupy Comarch w 2019 roku wyższe o 68 milionów złotych | 300Gospodarka.pl\nStrona główna Live Przychody ze sprzedaży Grupy Comarch w 2019 roku wyższe o 68 milionów złotych\nGrupa Comarch ogłosiła wyniki finansowe za 2019 rok. Firma odnotowała wzrost przychodów w stosunku do 2018 roku.\nWzrosły nie tylko przychody ze sprzedaży. Zysk netto przypadający na akcjonariuszy jednostki dominującej był wyższy o 83,7 milionów złotych, a wynik operacyjny wyniósł 70 milionów złotych więcej niż w 2018 roku.\nPrzyczyny dobrej sytuacji Grupy Comarch to przede wszystkim rozwój zagranicznej działalności biznesowej – podaje firma. Sprzedaż zagraniczna całej grupy wzrosła w sumie o 102 miliony złotych, dając ogółem 839,7 miliona złotych, czyli ponad połowę całego biznesu.\n“Comarch stale rozbudowuje struktury oraz sieć sprzedaży zarówno na rynkach zagranicznych, jak i w Polsce, co pozwala na rozwój biznesu i pozyskiwanie nowych kontraktów. (…) Rozbudowane portfolio i szeroka oferta handlowa gwarantują stabilną pozycję Grupy Comarch w Polsce i za granicą, odporną na zmienną sytuację makroekonomiczną” – powiedział Konrad Tarański, wiceprezes zarządu oraz dyrektor finansowy Comarch.\nNajwiększe przychody w 2019 roku firma odnotowała ze sprzedaży do branży telekomunikacyjnej. Wzrosły też zyski ze sprzedaży do sektora handlowego i usługowego oraz przemysłu. Niewielki spadek Comarch odnotował ze sprzedaży sektorowi finansowemu i bankowemu oraz medycznemu – o 6,4 proc. oraz 5,2 proc. Sprzedaż usług sektorowi administracji spadła o 61 milionów złotych wobec 2018 roku.\nW 2019 roku o 5 proc. zwiększyła się też wielkość zatrudnienia w Comarch. Pod koniec 2019 roku firma zatrudniała o 308 osób więcej niż rok wcześniej.\nGrupa Comarch to polska firma, która prowadzi projekty dla czołowych marek z Polski i świata w sektorach telekomunikacji, finansach, bankowości i ubezpieczeń, handlu i usług, infrastruktury IT, administracji publicznej, przemyśle, ochronie zdrowia oraz w sektorze małych i średnich przedsiębiorstw.\n>>> Comarch stworzył aplikację dla Millennium, która ma usprawnić zapisy i zarządzanie PPK\n>>> 110 firm i instytucji będzie używać systemu IT krakowskiego Comarchu do obsługi PPK\nbiznesComarchwyniki finansowewyniki sprzedaży\nPierwszy przypadek koronawirusa w Polsce. Giełda reaguje umiarkowanie\nPERN inwestuje w OZE. Operator naftowy będzie współpracował z Columbus Energy