Jednym z najczęściej cytowanych artykułów w historii ekonomii jest praca Ronalda Coase’a Natura firmy, w której Coase stara się odpowiedzieć na pytanie „dlaczego na rynku powstają firmy?”. Wbrew pozorom nie jest to pytanie, na które odpowiedź jest bardzo prosta. Biorąc pod uwagę funkcje, jakie pełnią rynek i ceny, takie jak przekazywanie informacji, wskazywanie relatywnych rzadkości, koordynacja działalności czy alokacja zasobów, nie jest jasne, jaką rolę pełni firma i po co powstaje. Skoro „[n]a zewnątrz firmy ruchy cen kierują produkcją, która jest koordynowana przez serie transakcji wymiennych na rynku”, to dlaczego „[w]ewnątrz firmy te transakcje rynkowe są wyeliminowane, a miejsce skomplikowanej struktury rynkowej z transakcjami wymiany zajmuje przedsiębiorca-koordynator, który kieruje produkcją”? „[J]eśli produkcję regulują ruchy cen, to mogłaby ona być prowadzona bez żadnej w ogóle organizacji” (Coase 2013, s. 32), więc dlaczego ludzie prowadzą działalność w ramach firm (czy też mówiąc szerzej: w ramach organizacji), a nie wyłącznie poprzez transakcje rynkowe?\nWedług Coase’a organizacje powstają dlatego, że korzystanie z rynku oraz organizacja transakcji rynkowych są kosztowne — z przeprowadzaniem transakcji wiążą się pewne koszty transakcyjne, na które składa się chociażby przeglądanie ofert, czas poświęcony na spotkania, wydatki związane z tymi spotkaniami z innymi uczestnikami rynku, czy ustalanie i uszczegóławianie kontraktów dotyczących transakcji. Pojedyncza osoba, aby móc prowadzić działalność, musiałby zawierać serie kontraktów na pojedyncze czynniki produkcji przy każdej transakcji. W ramach firmy natomiast zawierając dłuższe kontrakty lub nabywając czynniki produkcji można zredukować liczbę tych kontraktów, ograniczając swoje koszty transakcyjne przy jednoczesnym określeniu granic władzy nad czynnikiem produkcji. W takiej sytuacji opłaca się przedsiębiorcy podjąć wysiłki związane z prowadzeniem organizacji, czyli stworzenia pewnej struktury planowania, w której alokacja następuje w sposób nakazowy i wiąże się z koniecznością ponoszenia kosztów organizacyjnych. Wielkość ponoszonych kosztów organizacyjnych i transakcyjnych także determinowały wielkość firmy i to, co robi.\nOstatecznie Coase nie wyjaśnił w zadowalający sposób powstania firmy za pomocą kosztów organizacyjnych i transakcyjnych, gdyż ostatecznie koszty organizacyjne także są kosztami transakcyjnymi. Co więcej ze stanowiska Coase’a można wysnuć wniosek, że zasadniczo firma jest zbiorem kontraktów (Alchian i Demsetz 1972) i nie ma między nią a rynkiem, oraz transakcjami w firmie i na rynku, znaczącej różnicy (Alchian i Demsetz 1972, Cowen i Parker 1997), a sama firma jest zagadnieniem istotnym nie dla ekonomii, ale nauk o zarządzaniu. Mimo to praca Coase’a przyczyniła się do przyciągnięcia większej uwagi temu, co firma robi oraz powstania odrębnej szkoły ekonomicznej — Nowej Ekonomii Instytucjonalnej — która zajmuje się ekonomiczną analizą otoczenia instytucjonalnego gospodarki. Oczywiście istotnym polem badań dla nich były zachowania firmy. Zaczęto też w odniesieniu do teorii firmy mówić o „Coase’owskich ramach teoretycznych”, które to właśnie opierały się na kosztach transakcyjnych w ramach wyjaśniania zagadnień związanych z firmą.\nWyjaśnieniem problemu istnienia firmy zajęli się także ekonomiści szkoły austriackiej, podejmując się tego zagadnienia późno. Jeszcze pod koniec lat 90. wielu austriaków wyrażało zaskoczenie, że austriacy nie sformułowali własnej teorii firmy, pomimo posiadania wszystkich niezbędnych teorii potrzebnych do wyjaśnienia jej istnienia i funkcjonowania. Także w tamtym okresie austriacy zaczęli poświęcać więcej uwagi zagadnieniu firmy i zaczęli proponować rozwiązania, mające tłumaczyć problemy związane z pojęciem firmy, łączące ze sobą teorie kapitału, kalkulacji i przedsiębiorczości.\nW tej pracy postaram się przedstawić najważniejsze stanowiska dotyczące teorii firmy wśród austriaków oraz wspólne elementy, na których austriacy opierają swoje teorie. Przedstawię także krótką krytykę tych teorii. Mam też nadzieję, że dostrzeżecie wzajemne podobieństwa tych teorii.\n2. Problem istnienia firmy\nJakie są główne problemy wiążące się z istnieniem firmy, które wymagają wyjaśnienia? Kiedy myślimy o firmie wyobrażamy sobie, że znajduje się ona w pewnym budynku, własnym lub wynajętym, posiada własny kapitał w postaci maszyn, urządzeń i komputerów, ale także część czynników produkcji najmuje od innych firm. Co ważniejsze, zatrudnia pracowników, niekiedy także menedżerów, praca w niej jest zorganizowana i dokonany jest konkretny podział obowiązków, poszczególnym pracownikom przypisane są role przez właściciela i kierownictwo różnych szczebli. Cała firma ma swoją strukturę, większe firmy dzielą się na wydziały, specjalizujące się w konkretnych zadaniach, jakie trzeba wykonać w toku działalności. Wszystko to jest zorganizowane w celu realizacji jakiegoś celu właściciela lub właścicieli.\nJak wcześniej wskazałem, podczas omawiania we wstępie pracy Coase’a, problemem firmy jest przede wszystkim powód jej powstania — skoro wszystkie transakcje można przeprowadzać na rynku i wciąż na nowo kontraktować lub nabywać usługi czynników produkcji, to po co przedsiębiorcy tworzenie i kierowanie osobną organizacją? W końcu niezbędne ceny czynników produkcji ustalane są poprzez rynek. Z tego wynika najważniejszy problem — dlaczego firma posiada strukturę organizacyjną oraz pewne konkretne aktywa? W końcu wszystkie czynniki (lub zbiór identycznych czynników produkcji, jak np. kilka identycznych maszyn) mogą być posiadane przez pojedyncze osoby, które by wynajmowały usługi tych czynników, jeśli tylko ceny są dostępne na rynku i poprzez kontrakt można ustalić, jak ma być usługa wykorzystana — przedsiębiorca mógłby koordynować działania i świadczone usługi poszczególnych jednostek. Jak piszą Foss i Klein, przedsiębiorca nie potrzebowałby zatrudniać pracowników i nabywać aktywów, gdy tylko: (1) przedsiębiorca jest w stanie koordynować wiele innych firm (czy też właścicieli czynników produkcji — przyp. PR) znajdujących się w sieci, utrzymując koszty na rozsądnym poziomie, (2) nie wymagane są później zmiany nakładów lub aktywów w produkcji, marketingu czy sprzedaży albo informacja o zmianach jest łatwa do przekazania, (3) rynki czynników produkcji są „chłonne”, czyli jest na nich wielu dostawców późniejszych aktywów (2017, s. 183).\nMoże się wydawać, że organizacja i posiadanie różnorakich aktywów zdaje się być niekonieczne, jeśli nie zbędne w pewnych określonych warunkach. Gdy już przedsiębiorca decyduje się założyć firmę, to co decyduje o jej strukturze i wydziałach? Jaką rolę pełnią menedżerowie oraz zakres ich swobody działań przy podejmowaniu decyzji dla firmy?\n3. Ramowe teorie firmy\nPoprzez teorie ramowe rozumiem nie tyle jakąś konkretną teorię firmy, tylko bardzo ogólne teorie firmy mające na celu raczej nakreślenie ram teoretycznych, które będą określać kształt teorii firmy. Te teorie ramowe najczęściej nie są szczegółowymi teoriami, skupiającymi się na wyjaśnianiu konkretnych aspektów lub problemów firmy, raczej wskazując kierunki dla dalszego teoretyzowania. Mają one też ten wspólny aspekt, że starają się one na ogół łączyć w jedną teorię te same charakterystyczne teorie austriackie — przede wszystkim teorię kapitału i przedsiębiorczości. Oprócz nich często także poruszano problem koordynacji i wiedzy wprowadzony do szkoły austriackiej przez Hayeka.\nTakie ramowe teorie firmy zaproponowali jeszcze w latach 90. chociażby Dublecco i Garrouste (1999), Ioannides (1999), Yu (1999) czy też później Lewin i Baetjer (2011) i Langlois (2012). Ci teoretycy wykorzystują przede wszystkim ujęcie teorii kapitału podobne do tego Ludwiga Lachmanna, który to podkreślał w swojej pracy Capital and its Structure (1978) fundamentalne znaczenie różnorodności, substytucji oraz komplementarności pomiędzy czynnikami produkcji. Z tych cech wynikają dalsze problemy (szczególnie koordynacji) oraz łączą się naturalnie z przedsiębiorczością — przede wszystkim Kirznerowską — co potem jest uwzględniane w teoriach ramowych austriaków.\nKapitał i przedsiębiorczość są w austriackiej teorii kapitału nierozłączne właśnie z powodu pewnych cech dóbr kapitałowych, jak ich komplementarność, substytucyjność i heterogeniczność, co widać po wspomnianym wcześniej Lachmannie, gdy pisał, że:\nKomplementarność stanowi istotę wykorzystania dóbr kapitałowych. Heterogeniczne dobra kapitałowe nie dają się wykorzystać w absolutnie dowolny sposób. Dla danego zbioru tych dóbr technicznie możliwe jest ledwie kilka sposobów ich wykorzystania, a tylko niektóre z tych sposobów mają jakiekolwiek znaczenie ekonomiczne. To spośród tych ostatnich przedsiębiorca musi wybrać „optymalną kombinację”. „Najlepszy” dobór komplementarnych czynników nie jest „dany”. W żaden sposób nie jest dostępne przedsiębiorcy jako „dana”, a wręcz przeciwnie, gdyż ten musi poświęcać dużo czasu i wysiłku na odkrywanie tej najlepszej kombinacji. (Lachmann 1978, s. 3)\nZ tego powodu, że nie każde wykorzystanie dóbr kapitałowych jest ekonomicznie istotne, a same dobra kapitałowe wymagają innych komplementarnych czynników produkcji, to potrzebne jest sformułowanie pewnego przedsiębiorczego planu, w ramach którego te czynniki będą wykorzystywane. Jak pisze Lachmann:\n[P]lany produkcji są głównym obiektem zainteresowania teorii kapitału. W pierwszej kolejności ta teoria zajmuje się sposobem wykorzystywania dóbr kapitałowych w planach, czyli strukturą kapitałową planów produkcyjnych. W drugiej kolejności zajmuje się spójnością tych planów w ramach całego systemu ekonomicznego, czyli planową strukturą gospodarki. (Lachmann 1978, s. 54)\nW kontekście planów i komplementarności heterogenicznych zasobów Lachmann postrzega w ten sposób funkcję przedsiębiorcy:\n[F]unkcja przedsiębiorcy związana z wykorzystaniem kapitału nie wiąże się jedynie z wynajęciem jego usług. Funkcją przedsiębiorcy jest specyfikacja i podjęcie decyzji odnośnie konkretnej formy, jaką mają przybrać zasoby kapitałowe. Określa i zmienia organizację swojej fabryki […]. (Lachmann 1978, s. 16)\nTe fragmenty bardzo dobrze przedstawiają późniejszy sposób zastosowania austriackiej teorii kapitału do zagadnienia firmy przez wcześniej wymienionych autorów. Z racji tego, że produkcja wymaga planowania wykorzystania heterogenicznych dóbr kapitałowych, to w efekcie przedsiębiorca musi posiadać lub długoterminowo zakontraktować niezbędne dla niego zasoby, inaczej nie będzie w stanie zrealizować swoich planów.\nPlanowanie i wykorzystywanie przez przedsiębiorcę tych zasobów nie odbywa się w próżni, lecz w pewnym otoczeniu instytucjonalnym, a same cechy dóbr i ich kombinacji nie są dane. Twórcy teorii ramowych włączają do swoich prac kwestie koordynacji i wiedzy, które Hayek (1998) poruszył w swoich esejach Ekonomia a Wiedza oraz Wykorzystanie wiedzy w społeczeństwie, w którym to za główny problem ekonomiczny uznaje właśnie planowanie i możliwe skuteczne wykorzystanie wiedzy, że to właśnie wiedza i jej dystrybucja w społeczeństwie kieruje procesem rynkowym. Co teoretycy za Hayekiem podkreślają, że planowanie wiąże się z wykorzystaniem pewnej specyficznej wiedzy przedsiębiorcy. Jednak on tej wiedzy nie zdobywa i nie wykorzystuje w próżni oraz nie jest ona w pełni możliwa do zakomunikowania. Dlatego też potrzebna jest przedsiębiorcy instytucja, dzięki której będzie mógł wykorzystać swoją wiedzę i tą instytucją ma być właśnie firma oraz własność, w ramach których i dzięki którym ma być możliwe planowanie i wykorzystywanie wiedzy. Przedsiębiorca zajmując się swoją firmą, dostrzega pewne możliwości wykorzystania kapitału i dostosowania produkcji, opierając się na swojej idiosynkratycznej wiedzy.\nCi teoretycy wykorzystują też austriacką teorię przedsiębiorczości, zwykle tę Kirznerowską, która postrzega przedsiębiorcę jako aktora ekonomicznego obserwującego rynek i wykorzystującego te okazje do osiągnięcia zysku. Przedsiębiorca jako taki nie musi posiadać własności, gdyż cały kapitał może on pożyczyć od kogoś, a usługi czynników produkcji wynająć. Natomiast sama przedsiębiorczość to przymiot osoby, który nie może być wynajęty na rynku z powodu swojej niepowtarzalności i bycia pewnym ostatecznym postanowieniem dotyczącym działania. Jest wręcz niezbędnym, koniecznym warunkiem dla zdarzenia się produkcji (Kirzner 1974, s. 3-4). Specjalnym zadaniem przedsiębiorcy jest właśnie kierowanie produkcją i podejmowanie decyzji oraz zapewnianie stałych wynagrodzeń pozostałym członkom społeczeństwa:\nW systemie przedsiębiorczym istnieje wyjątkowa klasa społeczna, biznesmeni, kierują działalnością gospodarczą: są oni producentami sensu stricte, a pozostała populacja zaledwie zapewnia im produktywne usługi, usługując im i udzielając swojej własności do wykorzystania przez tę klasę; przedsiębiorcy także zapewniają stałe wynagrodzenie tym, którzy oferują produktywne usługi. (Kirzner 1974, s. 5)\nTen Kirznerowski przedsiębiorca podejmując się przedsięwzięć, decyduje się na pozyskanie i wykorzystanie dostępnych na rynku czynników produkcji w celu osiągnięcia zysku. Dlatego decyduje się on na pozyskanie kapitału i zakup lub zakontraktowanie czynników produkcji. Są to niezbędne działania wcześniejsze przed otrzymaniem produktu oraz sprzedażą z zyskiem (lub stratą).\nCi teoretycy rozciągają teorię przedsiębiorczości na inne aspekty firmy, jak organizacja czy odkrywanie zastosowań czynników produkcji. Przedsiębiorca wykorzystując wiedzę zgromadzoną w firmie w postaci umiejętności i wiedzy pracowników, menedżerów czy dotychczasowych osiągnięć, może odkrywać nowe sposobności wykorzystania czynników produkcji, wytworzenia nowych kombinacji czynników produkcji, metod organizacji oraz sposobów na osiągnięcie zysku.\nŁącząc ze sobą właśnie teorię kapitału, przedsiębiorczości i wiedzy oraz problem koordynacji, te teorie ramowe tworzą teorie firmy, w której centralnym elementem jest przedsiębiorca. Firma jest przede wszystkim wehikułem, w którym jest zagnieżdżony przedsiębiorca i poprzez który rozwiązuje problem koordynacji z jednej strony czynników produkcji, które wykorzystuje, a z drugiej swoich działań z innymi aktorami ekonomicznymi. Aby móc zapewnić utrzymanie pewnej struktury kapitału, przedsiębiorcy opłaca się nabyć lub zakontraktować na dłuższy czas pewne czynniki produkcji, które następnie ukierunkuje i wykorzysta w dany sposób. Wykorzystuje on do tego swoją specyficzną wiedzą, która się rozwija i zmienia w toku działania, przez co dzięki firmie i posiadaniu lub zakontraktowaniu czynników produkcji będzie mógł odkrywać ich nowe atrybuty i odpowiednio dostosowywać swoje działania.\nNa tle tych teorii wyróżnia się Ioannides, który w swojej pracy o teorii firmy mniej skupił się na roli kapitału, skupiając się przede wszystkim na przyczynie powstania firmy, i zaproponowana przyczyna powstania firmy jest identyczna, jak się przekonamy, z tą zaproponowaną przez Frederica Sauteta (2000). Otóż Ioannides, podobnie jak Sautet opiera się na przedsiębiorczym odkryciu, jako powodzie powstania firmy — przedsiębiorca organizuje firmę i pozyskuje kapitał pieniężny i czynniki produkcji w celu wyeksploatowania dostrzeżonej okazji. Tą okazją może być pewien niezaspokojony popyt, możliwość arbitrażu czy pewne nowe odkrycie wykorzystania czynników produkcji.\nTe teorie ramowe nie starają się odpowiedzieć na najważniejsze problemy teorii firmy — to jest w ich przypadku kwestia drugorzędna. Z tego powodu nie przedstawiają konkretnych, mocnych argumentów za tym, by firmy musiały istnieć, posiadać kapitał, zatrudniać pracowników i tworzyć pewną hierarchiczną strukturę. Oczywiście wskazywane problemy wynikające z komplementarności czynników produkcji, wykorzystywania wiedzy i odkrywania atrybutów zasobów czy koordynacja działań i czynników produkcji są dobrymi przesłankami do powstania firmy. Niestety nie zapewniają mocnych, przekonujących odpowiedzi na pytanie, czemu firmy istnieją. Zasadniczo rynek dalej mógłby funkcjonować bez firm, gdzie cała produkcja opierałaby się jedynie na każdorazowym najmie czynników produkcji (przy każdym cyklu produkcji) przez przedsiębiorców, którzy tylko by zawierali z tymi czynnikami kontrakty. Co prawda w takich warunkach byłoby to niezwykle kosztowne oraz ciężko by było wykorzystać skutecznie okazje do osiągnięcia większych zysków, ale firma wciąż nie jest niezbędna. Są to jednak dobre powody dla przedsiębiorców do zakładania firm.\n4. Przedsiębiorcza teoria firmy Sauteta\nW bardzo podobny sposób do teorii ramowych problem stara się rozwiązać Frederic Sautet (2000). On także opiera się na teorii kapitału i przedsiębiorczości — konkretnie Kirznerowskiej — oraz porusza kwestię wiedzy i koordynacji. Dodatkowo opiera się na pracach Knighta dotyczących niepewności i radzenia sobie z nią oraz włącza do swoich rozważań tak zwany problem Lachmanna, czyli ciągłe współoddziaływanie na siebie decyzji jednostek powodujące, że przyszłość jest zawsze niepewna, a gospodarka poza stanem równowagi. Z racji opierania się na tych samych podstawach, co teorie ramowe, jego podejście do firmy jest bardzo podobne do tych teorii ramowych — jest ich bardziej rozwiniętą wersją.\nW celu rozwiązania problemu, dlaczego powstaje firma Sautet, proponuje hipotezę eksploatacji. Kiedy przedsiębiorca-promotor (zakładający firmę) natrafia na pewną możliwość osiągnięcia zysku, potrzebuje do wykorzystania okazji czynników produkcji — pracy i kapitału. Niestety dla niego nie jest jedynym, który potrzebuje tych zasobów i chce z nich skorzystać, istnieją jeszcze inni przedsiębiorcy, z którymi konkuruje obecnie i będzie musiał konkurować w przyszłości. Z tego powodu przedsiębiorca zawsze ma do czynienia nie tylko z niepewnością co do przyszłych cen swoich produktów, ale także co do możliwości pozyskania i wykorzystania relatywnie niespecyficznych czynników, o które musi konkurować z innymi przedsiębiorcami. Przez innych przedsiębiorców zwiększa się też niepewność co do zysków i strat — mogą oni podbić ceny czynników produkcji, przez co spadną jego spodziewane zyski lub wręcz zacznie spodziewać się strat, przez co będzie musiał gwałtownie zmienić swoje plany. Z tego powodu na okres zaangażowania się w pewną linię produkcji przedsiębiorca decyduje się na nabycie i zakontraktowanie na dłuższy czas czynników produkcji, dzięki czemu po poniesieniu wydatków, zakontraktowaniu cen oraz pozyskaniu na pewien okres czasu zasobów pozbywa się części niepewności wynikającej z działań innych przedsiębiorców. Dzięki firmie możliwe jest zaangażowanie się przedsiębiorcy w produkcję (Sautet 2000, s. 73-74).\nChcą wykorzystać nadarzającą się okazję przedsiębiorca-promotor potrzebujący zakupić lub zakontraktować czynniki produkcji potrzebuje przekonać drugą stronę transakcji. Druga strona transakcji w ten sposób musi także być przekonana, że wynajęcie/odsprzedanie swoich zasobów analizowanemu przedsiębiorcy się opłaca — jest zyskowną okazją. Dostawcy także muszą wykazać się pewną przedsiębiorczością. Zawierając kontrakty i dokonując transakcji przez przedsiębiorcę-promotora powstaje firma, która jednocześnie jest pewnym wektorem kierującym działania różnych przedsiębiorców w konkretnym kierunku (s. 75-76).\nDodatkowo w swojej pracy o firmie Sautet stwierdza, że firma wcale nie musi być prowadzona przez jednego przedsiębiorcę, ale może być przez wielu. Przedsiębiorca-promotor nieposiadający kapitału i własności może pozyskać ją od innych przedsiębiorców, którzy skuszeni zyskiem i przekonani wizją mogą zainwestować w firmę promotora, lub dołączyć do niego w prowadzeniu firmy. Staje się ona wektorem skupiającym działania przedsiębiorców w kierunku osiągnięcia celu (Sautet 2000, s. 77-78). Firma nie musi być prowadzona przez jednego, ostatecznego przedsiębiorcę, lecz dopuszcza ich mnogość. Jest to też wytłumaczenie istnienia pewnych stopni niezależności w podejmowaniu decyzji wewnątrz firmy.\nW bardzo podobny sposób do teorii ramowych Sautet traktuje kwestię struktury kapitału wewnątrz firmy — przedsiębiorca specyfikuje rolę czynnika produkcji w procesie produkcyjnym określając w ten sposób specyficzną dla swojego planu pewną strukturę kapitału, która dalej musi być wpasowana w ogólnogospodarczą strukturę gospodarczą. Łączy to z Hayekowską wiedzą, która według Sauteta może być w pełni wykorzystana dzięki otoczeniu instytucjonalnemu, jakim jest firma i zmienia się, wciąż dostosowując się do zmieniających warunków, w celu wyszukiwania dalszych możliwości zysku. Ostatecznie przedsiębiorca i firma nie zajmują się optymalizacją struktury produkcji, wielkości produkcji czy ścieżki wzrostu, ale są strukturą dostosowującą się do zmieniających warunków, mającą na celu osiągać zysk i zaspokajać potrzeby konsumentów (Sautet 2000, s. 78-79).\nNależy przyznać, że teoria Sauteta jest całkiem pomysłowym podejściem do problemu firmy i zapewnia dużo ciekawych spostrzeżeń dotyczących funkcjonowania przedsiębiorcy i menedżerów w firmie, gdzie menedżer także może być przedsiębiorczą jednostką. Niestety ona także nie zapewnia nam zadowalającego wytłumaczenia, dlaczego ma istnieć firma o określonej strukturze organizacyjnej. W końcu podobnie przedsiębiorca mógłby całość potrzebnych usług i czynności zakontraktować na rynku i w ten sposób otrzymany produkt potem samemu sprzedać. Chociaż byłoby to kosztowne, z powodu gotowości do przebicia ofert konkurentów o zasoby, to przedsiębiorca mógłby uspecyficznić pewną strukturę produkcji, wynajmując od pojedynczych dostawców czy właścicieli warsztatów i łącząc konkretne usługi czynników produkcji poprzez rynek. Nie udziela też odpowiedzi na pytanie, jakie są granice firmy. Ostatecznie teoria Sauteta jest bardziej rozwiniętą ramową teorią firmy i chociaż zawiera wiele interesujących uwag o funkcjonowaniu firmy, to nie rozwiązuje fundamentalnych jej problemów.\n5. Przedsiębiorczy osąd Fossa i Kleina\nPrzedsiębiorczą teorię firmy sformułowali także wspólnie Nikolai Foss i Peter Klein w swojej książce z 2012 roku Organizowanie działania przedsiębiorczego, która jest streszczeniem i spoiwem ich wcześniejszej wieloletniej pracy poświęconej przedsiębiorczości i firmie. Swoją teorię firmy Foss i Klein opierają dodatkowo na (oprócz elementów wskazanych przez teorie ramowe) teoriach przedsiębiorczego osądu Franka Knighta oraz teorii praw własności kojarzonej głównie z nową ekonomią instytucjonalną. Według duetu Foss-Klein kluczową cechą przedsiębiorcy jest jego idiosynkratyczyny osąd, czyli\n[R]ezydualne i władcze podejmowanie decyzji o zasobach przeznaczonych na realizację określonych celów. Przejawia się ono w działaniach indywidualnych przedsiębiorców i jako takie nie może być przedmiotem obrotu rynkowego, gdyż używanie go wymaga od przedsiębiorcy posiadania firmy i sprawowania nad nią kontroli. […] [O]sąd jest istotną koncepcją podejmowania decyzji, które jest pojęciem pośrednim między podejmowaniem decyzji za pomocą dających się sformalizować reguł a zdaniem się na ślepy traf czy zachowaniem losowym […]. O tego rodzaju podejmowaniu decyzji mówimy, kiedy mamy do czynienia z wyjątkowymi inwestycjami, w przypadku których trudne czy nawet niemożliwe jest nie tylko przypisanie sensownych prawdopodobieństw do określonych rezultatów, ale też określenie samego zbioru tychże rezultatów […]. Ludzie w takich sytuacjach będą dokonywać różnych wyborów, nawet jeśli przyświecają im te same cele i w identyczny sposób udostępnia się mi wiedzę. Dzieje się tak dlatego, że sami mają dostęp do różnych informacji, a ich rozumienie danych bywa różne […]. (Foss i Klein 2017, s. 85-86)\nFoss i Klein w tym fragmencie wskazują najważniejsze cechy przedsiębiorczego osądu — koncepcji zaczerpniętej od Franka Knighta — i na tych elementach budują swoją przedsiębiorczą teorię firmy. Widzimy, że decyzja przedsiębiorcza wiąże się z niepewnością, przez którą nie tylko nie można ustalić konkretnych prawdopodobieństw zdarzeń, ale także całego zbioru możliwych zdarzeń. Osąd jest też ostateczną decyzją co do sposobu wykorzystania czynników produkcji, nawet jeśli podjęcie decyzji zostaje oddane komuś innemu, gdyż wtedy przyznanie komuś pewnego władztwa wiąże się z własnym osądem i intuicją odnośnie tego, kogo nająć i nadać mu to władztwo. Osąd jest więc niemożliwy do wynajęcia na rynku i nie poddaje się analizie marginalnej. Ten element osądu — jak Foss i Klein zauważają — podziela także Kirzner (Foss i Klein 2017, s. 107). Ale najważniejszą cechą osądu jest jego niepowtarzalność. Dysponując pewną osobistą wiedzą i rozumieniem, to mając dostęp do tych samych informacji jak inni osoba postąpi zupełnie inaczej. Z tego powodu osoba chcąca wprowadzić w życie swój osąd, czyli wykorzystać w pewien konkretny sposób czynniki produkcji, musi umieć zakomunikować otoczeniu — innym przedsiębiorcom, potencjalnym inwestorom — odpowiednio swój pomysł na pewien eksperyment ekonomiczny, aby ci byli skłonni się zaangażować. W innym razie przedsiębiorca musi założyć firmę, poprzez którą ten osąd wcieli w życie (Foss i Klein 2017, s. 179).\nFoss i Klein uznają, że aby móc wykonać swój osąd poprzez firmę, przedsiębiorca powinien mieć prawa własności do kapitału lub nabywanej usługi, który będzie wykorzystywał oraz która wiąże go z zyskami i stratami. Bez własności nie można być przedsiębiorcą, gdyż nie jest się narażonym na zyski i straty, które to są ostatecznie tą częścią dochodu, która przypada przedsiębiorcy wyłącznie z powodu pełnienia funkcji przedsiębiorczej.\nZ pojęciem własności wiąże się pojęcie rezydualnych praw własności. Co to są te rezydualne prawa własności? Należy wspomnieć teorię praw własności, którą Foss i Klein starają się włączyć do teorii przedsiębiorczości i firmy. Teoria praw własności, rozwijana przez takich ekonomistów jak Alchian, Barzel, Hölmstrom, Grossman czy Hart postrzega własność prywatną w odmienny sposób od jej potocznego rozumienia. Rzeczy materialne są postrzegane nie jako fizyczne przedmioty, które mogą być wykorzystane wyłącznie przez jedną osobę, ale charakteryzują się pewnymi atrybutami, czy też sposobami ich wykorzystania, co do których osoby mogą zawierać kontrakty, kto w jaki sposób może wykorzystać dane dobro — przykładowo przedsiębiorca może użyczać komputera w firmie i poza nią pracownikowi w celu korzystania z pewnych programów i tylko nich. Oznacza to, że chociaż pracownik fizycznie korzysta z komputera i ma pewne prawa korzystania, to jednak nie ma do niego pełnych praw. Poza prawami użytkowania zawartymi w kontrakcie, istnieje cała gama możliwych decyzji tyczących się komputera i programów, które posiada przedsiębiorca — te prawa, które zostały niesprecyzowane, są właśnie prawami rezydualnymi. Wyeliminowanie ich istnienia poprzez kontrakty jest niemożliwe, gdyż kontrakty musiałyby zawierać absolutnie wszystkie możliwe zastosowania dobra obecnie i w przyszłości, co jest nierealne, biorąc pod uwagę niepewność i subiektywne postrzeganie atrybutów dóbr i możliwości ich wykorzystania.\nNiepowtarzalność osądu oraz niemożliwość wcześniejszego ustalenia wszystkich szczegółów umów, a więc i sposobów wykorzystania aktywów powoduje, że optymalne wykorzystanie czynników produkcji i ich dobór nie są dane i nie mogą być poznane ex ante. Z tego powodu konieczne jest odkrywanie odpowiednich metod wykorzystania aktywów i pracy nad produktem, co wiąże się z koniecznością prowadzenia eksperymentów ekonomicznych, co stanowi dużą część działań przedsiębiorcy w firmie. Ustalenie atrybutów aktywów w momencie ich wynajmu może być utrudnione z powodu nieposiadania praw rezydualnych oraz wiedzy. Może natomiast brakować bodźców dla samych dostawców, by ci dążyli do odkrycia nowych atrybutów swoich aktywów i odpowiedniego dostosowania działań na potrzebę eksperymentu ekonomicznego odbiorcy. (Foss i Klein 2017, s. 184-186). Ta potrzeba eksperymentowania wynikająca z istoty osądu oraz własności jest kolejnym powodem założenia firmy według duetu Foss-Klein.\nFoss i Klein w celu wytłumaczenia granic wielkości firmy włączają do swojej teorii firmy teoremat Rothbarda dotyczący granic firmy. Rothbard w swoim monumentalnym dziele Ekonomia Wolnego Rynku za pomocą Coase’owskich ram teoretycznych i argumentacji o niemożliwości kalkulacji ekonomicznej w socjalizmie Misesa i Hayeka stara się pokazać, że skuteczność firmy jest ograniczana przez konieczność istnienia zewnętrznych rynków dla dóbr kapitałowych, by na ich podstawie firma mogła dokonywać kalkulacji zysków i strat, a co ma być niemożliwe bez istnienia cen chociażby dla części czynników produkcji wykorzystywanych przez firmę (Rothbard 2017, s. 487-493). W efekcie wraz z zanikaniem rynków będzie spadać efektywność firmy, a koszty planowania staną się zaporowe, przez co można wywnioskować, że na wolnym rynku nie dojdzie do sytuacji, gdzie optymalnym rozmiarem firmy będzie obejmujący całość gospodarki monopol (Foss i Klein 2017, s. 199-200).\nTeoria Fossa i Kleina jest bardzo pomysłową teorią twórczo łączącą teorię praw własności nowej ekonomii instytucjonalnej, znakomicie przedstawiającą silne przesłanki, dlaczego firma powstaje. Szczególnie wartościowa i warta szerszego zapoznania się jest jej część poświęcona eksperymentowaniu, jako znacząco utrudnionemu do prowadzenia poprzez rynek — może się wydawać, że jest to wręcz niemożliwe. Warto się zastanowić, czy bez jednoczesnego występowania rynku i firmy jest możliwe skuteczne wprowadzanie innowacji — bez rynku i firmy natrafiamy na problem bardzo wysokich kosztów opracowania innowacji. Sama firma umożliwia nam przeznaczenie zasobów specjalnie na cel eksperymentu, jednak bez rynku nie jest możliwa jakakolwiek jego weryfikacja. Mimo zapewnienia nam silnych przesłanek co do konieczności istnienia firmy, podobnie jak poprzednio wspomniane teorie, nie eliminuje ekonomicznej możliwości istnienia firmy o pewnej strukturze organizacyjnej i stanie posiadania.\n6. Per Bylund i podział pracy\nNajbardziej wyróżniającą się teorią firmy jest ta sformułowana przez Pera Bylunda. Uwzględniając te same elementy, co poprzedni omawiani teoretycy (przedsiębiorczość, kapitał, wiedza…) wyeksponował i przeformułował on znaczenie specyfikacji roli czynników produkcji oraz podkreślił znaczenie podziału pracy, co stało się kamieniem węgielnym jego teorii.\nKrótko mówiąc, w teorii Bylunda firma jako organizacja pozwala na wprowadzenie bardziej intensywnego podziału pracy, niż odbywa się to na rynku. Poprzez firmę możliwe jest wyznaczanie zadań dla pracowników oraz odpowiednie przydzielanie czynników produkcji, np. maszyn do konkretnych, niepowiązanych ze sobą zadań, przez co nie są one przesuwane pomiędzy niespokrewnionymi zastosowaniami. Przedsiębiorca określa zastosowanie czynników produkcji w czynnościach koniecznych do wykonania w procesie produkcji, dla którego utworzył pewną strukturę. Jednocześnie może korzystać z usług innych przedsiębiorców poprzez rynek w celu pozyskiwania usług mniej szczegółowo wyspecjalizowanych, jak usługi marketingowe czy księgowe (Bylund 2011).\nSpecjalizacja już od Adama Smitha jest uważana za źródło wzrostu produktywności działań ludzi, a ogranicza rozległość rynku. Dzięki podziałowi zadań jedna osoba wykonuje małą część zadań potrzebnych do otrzymania finalnego produktu. Sama specjalizacja i podział pracy mają jednak swoje granice w postaci pewnej rozległości rynku — na wykonywanie pewnych konkretnych czynności nie ma osobnego popytu, przez co nie są kupowane i świadczone poprzez rynek. Na przykład bankier wykonuje wiele czynności, które nie mają swojej osobnej konkretnej ceny na rynku w postaci konkretnie najmowanych cen, a w branży piekarskiej chociaż formuje się bochenki, to nie wykształcił się osobny zawód dla osoby formującej bochenki (Bylund 2011).\nProces produkcji od pozyskania zasobów do otrzymania dóbr konsumpcyjnych dzieli się na dyskretne etapy, podczas których muszą być wykonane pewne czynności, zanim produkt będzie można sprzedać dalej na rynku. Do wykonania tych czynności wykorzystuje się heterogeniczne czynniki produkcji, które są od siebie zależne w procesie. Bylund podaje przykład dwóch pracowników wykonujących zadanie t. Decydują się na specjalizację i podzielić zadanie na dwie grupy czynności i pracownik 1 decyduje się na specjalizację w zestawie czynności wcześniejszych, a pracownik 2 w zestawie czynności późniejszych. Pracownik 2 aby móc wykonywać swoją pracę, potrzebuje teraz wykonania czynności przez pracownika 1. Taki podział zadań wprowadzony przez nich nie był wcześniej stosowany, a specjalizacja nie była stosowana na rynku. W efekcie czynności wykonywane przez tych pracowników są teraz od siebie zależne, gdyż pracownik 1 nie może sprzedać efektów swojej pracy na rynku, a pracownik 2 nie może nabyć niezbędnych dla niego nakładów (Bylund 2015, s. 228).\nBylund postrzega firmę jako efekt przedsiębiorczej innowacji przede wszystkim w metodzie produkcji. To, jak podział zadań i specjalizacja w firmie może przebiegać jest zależne od rynku i możliwych do nabycia nakładów oraz możliwości sprzedaży produktów. Nie wszystko, co jest wykonywane, jest postrzegane przez rynek jako użyteczne samoistnie i opłacalne do zakupu, czy to nakład czy produkt. Rozważmy pewien łańcuch produkcji składający się z trzech etapów: t1, t2, t3. Pewien przedsiębiorca uznał, że można zwiększyć produktywność, dokonując podziału etapu t2; postanawia założyć firmę, aby zorganizować ten podział etapu i zwiększyć specjalizację na rynku. Po zwiększeniu specjalizacji etap drugi t2 w nowej firmie składa się z trzech następujących po sobie zadań t21, t22, t23. Łańcuch produkcji wygląda tak: t1→[ t21→t22→t23]→ t3. Wyodrębnione podetapy są teraz od siebie zależne w wielkim stopniu, gdyż wyniki działania t21 nie mają swojego rynku i mogą być wykorzystane tylko w działaniu t22, dla którego nie można zakupić nakładów poprzez rynek, a analogiczna zależność występuje pomiędzy t22 a t23 (Bylund 2015, s. 229). W efekcie możliwość przeprowadzenia tego typu specjalizacji wymaga zakupu lub wynajęcia nie tylko bardzo konkretnych czynników produkcji, ale także zebrania ich i zorganizowania w postaci odrębnej instytucji/organizacji w celu wyznaczenia im zadań i ról w działaniach produkcyjnych pojedynczej firmy, które nie mają swojej ceny na rynku, jak chociażby osoba do formowania bochenków — chociaż te się w trakcie wypieku chleba faktycznie formuje, to jest to zadanie przy danym stanie rynku niemożliwe do wydzielenia z całego procesu produkcji, jaki zachodzi w piekarni; nikt nie oferuje, ani nie wynajmuje specjalisty do formowania chleba.\nFirma i innowacje przez nią dokonywane są także przyczyną zmian i reorganizacji produkcji, będąc także instytucjami, poprzez które te zmiany wchodzą w życie. Z jednej strony zmiany w produktywności spowodowane specjalizacją powodują zmiany w alokacji zasobów, z drugiej tworzą nowe, własne dobra kapitałowe, które są wykorzystywane na początku tylko w tej konkretnej firmie. Na początku nie ma na nie rynku, gdyż cały popyt i podaż są zawarte w jednej firmie i są doskonale specyficzne dla konkretnego etapu produkcji. Z czasem jednak inne firmy mogą zacząć naśladować tę firmę, która jako pierwsza wprowadziła innowację, przez co zaczną powstawać rynki dla tych nowych dóbr kapitałowych lub zawodów, np. w taki sposób, że firmy będą od siebie wypożyczać wolne moce produkcyjne z „podetapów” (t21, t22, t23…). Także wraz z powstawaniem odpowiednich rynków będzie następować reorganizacja etapów produkcji. Jak kiedyś cała produkcja chleba prawdopodobnie była prowadzona w ramach pojedynczego gospodarstwa domowego, czyli cała stanowiła jeden etap — od zasiania zboża do wypieczenia gotowego chleba — tak obecnie wydzielone są z tego niezależne etapy (Bylund 2016).\nPodobnie jak Foss i Klein, Bylund przedstawia „Rothbardowskie” wytłumaczenie granic firmy. Wydzielanie osobnych zadań i tworzenie w ramach etapów konkretnych „podetapów”, dla których nie ma rynków, ani ich produktów, ani potrzebnych nakładów, co powoduje wzrost niepewności. Wraz z rozrostem firmy i zanikiem cen rośnie niepewność — co utrudnia kierowanie firmą — oraz wzrasta zależność od siebie etapów; problemy na jednym z nich, np. sprzedażą produktu, powodują, że przy braku cen na niektóre czynniki nie można ich odsprzedać lub wynająć na rynku albo odpowiednio wycenić ich zastosowań w innej gałęzi. Z tego powodu wraz ze wzrostem niepewności powstają bodźce dla przedsiębiorcy do poszukiwania możliwości outsourcingu w celu zwiększenia efektywności (Bylund 2016, rozdz. 7).\nChociaż Bylund postrzega rolę firmy przede wszystkim jako wehikuł wdrażania innowacji, to można to uogólnić na wszystkie firmy. Jak sam zauważył, chociaż bankier wykonuje wiele czynności, to jednak wynajmujemy bankiera, a nie specjalistę do każdego jednego zadania. Nie istnieje rynek na każdą jedną czynność, bo też firmy nie każdą czynność wyceniają i nie każdą jedną czynność da się wyodrębnić jako osobną ekonomicznie relewantną usługę. Popatrzmy na przykład wyrobu stołu — nie wycenia się osobno na rynku kolejno wpół wyciętych nóg, blatu z jedną przybitą nogą, z dwoma przybitymi nogami i w 1/3 pomalowanym itd. Nie wyceniamy każdego uderzenia młotkiem przy jego budowie. Taki nieukończony stół nie jest postrzegany jako gotowy i użyteczny przez rynek. „Podetapy” produkcji występują nie tylko w przypadku wprowadzania innowacji, ale w każdej firmie i często produkcja w ramach jednego procesu (obejmującego jeden etap) z konieczności jest dzielona na osobne zadania pomiędzy pracowników — bez podzielenia zadań i zaangażowania kilku pracowników nie byłby możliwy do wytworzenia użyteczny produkt.\nTeoria firmy Bylunda jako jedyna teoria firmy opracowana przez austriackich ekonomistów nie tylko przedstawia przesłanki na rzecz istnienia firmy (porusza problem przedsiębiorczości i wiedzy, ustalania czynności dla czynników produkcji), ale także przedstawia argument na rzecz tego, że firma jest konieczna dla produkcji. Chociaż oryginalnie skupia się na wprowadzaniu innowacji, to można ją uogólnić na wszystkie firmy. Dodatkowo na podstawie zarysowanych przez Bylunda podziałów można przedstawić proces ewolucji rynku, metod produkcji i podziału pracy.\n7. Produkcja grupowa i kalkulacja ekonomiczna\nNa koniec chciałem przytoczyć teorię firmy Petera Lewina przedstawioną w Capital in Disequilibrium, upatrującej się konieczności istnienia firmy z powodu problemu produkcji grupowej (joint production) i kalkulacji oraz oparte na niej jego poglądy na relację firma-rynek. Jego teoria ma też pewne podobieństwa do teorii Foss i Kleina, gdyż podobnie do nich Lewin zauważa, że\n[J]ednym ze sposobów radzenia sobie z niekompletnością kontraktu produkcji łącznej jest rozróżnienie pomiędzy rezydualnymi prawami własności oraz konkretnymi (zakontraktowanymi) prawami. Wszyscy właściciele czynników oprócz osoby otrzymującej przychód rezydualny otrzymują płatności o uzgodnionej wielkości. Nadwyżka ponad te płatności jest liczona jako zysk […]. Zyski następnie służą jako barometr wyników firmy. Firma jest posiadana przez osobę otrzymującą rezydualny przychód i mającą rezydualne prawa, która zawiera kontrakty z właścicielami czynników. Osoba mająca rezydualne prawa własności musi dokonać osądu, które czynniki należy pozyskać i które zakupić (lub wynająć). (Lewin 2011, s. 161)\nLewin jako podstawę dla swojej teorii firmy uznaje z jednej strony konieczność wykorzystania grupowego pewnych czynników produkcji w ramach jednej organizacji, aby móc otrzymać konkretny produkt oraz problem przypisania wkładu wartościowego w produkcję poszczególnych czynników produkcji. Odrzuca on neoklasyczny pogląd na rynek, gdzie identyfikacja produktu krańcowego poszczególnych czynników produkcji jest łatwa do zidentyfikowania, skalkulowanie jego wartości to proste wyliczenie jego wartości bieżącej, a istnienie konkurencji zapewnia, że te czynniki zawsze zarabiają wartość swojego produktu krańcowego. W takim świecie łatwej do pozyskania dostępnej wszystkim wiedzy nie ma potrzeby istnienia firmy, gdyż bez problemu po niskich kosztach można zorganizować całą produkcję, mając wszystkie potrzebne dane. Tymczasem w realnym świecie w procesie produkcji występuje pewien nieredukowalny element nieokreśloności wartości i arbitralności (Lewin 2011, s. 157-158). Wartość czynników oraz koszty nie są dane i łatwe do odkrycia, ale zmienne i muszą być przypisane na podstawie pewnych oczekiwań co do efektów działań. Jak pokazał Mises (2011), wartość czynnikom produkcji imputuje się na podstawie ich spodziewanego wkładu w wartość produktu, jaki ostatecznie zostanie wytworzony z ich udziałem. Ta wartość nie jest dana, ale jest przede wszystkim szacowana; ten dodatkowy, krańcowy produkt, który ma stanowić podstawę dla określenia wartości czynnika produkcji nie jest dany i łatwo odkrywalny, ale zawsze niepewny, zmienny i musi być szacowany.\nSama produkcja to nie proste łączenie ze sobą czynników produkcji. Oprócz zgromadzenia tych czynników, ich zakupu lub wynajmu, dla procesu produkcji ma znaczenie jeszcze jego organizacja. W zależności od organizacji i ról przypisanych czynnikom produkcji inny będzie ich wkład w otrzymany produkt końcowy. Ta wartość czynników jest tym trudniejsza do oszacowania z tego powodu, że zawsze istnieje niepewność i ryzyko co do wielkości produkcji, ale także wartości produktu dla odbiorcy. Wyznaczanie ról czynników w produkcji i ich wycena nie może w całości odbywać się poprzez rynek, ale potrzebna jest do tego pewna struktura instytucjonalna, pozwalająca na organizację i kontrolę produkcji (Lewin 2011, s. 162-163).\nOrganizacja produkcji wiąże się też z niepodzielnością procesu produkcji, jaki zachodzi w danej firmie. Na przykład przechodząc od drobnej wytwórczości do produkcji wielkoskalowej następują takie zmiany w procesie: wcześniej w swoich warsztatach pojedynczy pracownicy wykonywali sami wszystkie czynności związane z wykorzystywaniem czynników produkcji, aby otrzymać dany produkt. Następuje w gospodarce zmiana i przedsiębiorca decyduje się wprowadzić produkcję wielkoskalową poprzez zastosowanie maszyn. Postanawia zatrudnić pracowników pracujących dotąd w swoich warsztatach. Zwiększenie skali nie wiąże się jedynie z wprowadzeniem do użytku wielkich maszyn, ale także z reorganizacją pracy. Teraz ci pracownicy nie wykonują całego procesu sami, ale zostali podzieleni według poszczególnych zadań potrzebnych do wykonania w celu otrzymania gotowego, planowanego produktu (Lewin 2011, s. 167-168).\nZ powodu istnienia niepewności w gospodarce, niedookreślonego wkładu czynników produkcji oraz wpływu organizacji na produktywność tych czynników problem kalkulacji ekonomicznej nie jest rozwiązywany według Lewina wyłącznie poprzez rynek. Chcąc oszacować wartość czynnika produkcji, musimy go odnieść do utraconych możliwości. Co jednak jest tą utraconą możliwością? Wartość dochodu, jaki może uzyskać firma, wykorzystując czynnik produkcji w inny sposób, czy też dochód, jaki można uzyskać, sprzedając bądź wynajmując dobro na rynku? To drugie rozumienie jest bliższe temu, co zazwyczaj rozumiemy pod pojęciem kosztu księgowego, to pierwsze natomiast ma większe znaczenie dla ustalenia sposobu wykorzystania czynnika produkcji posiadanego przez firmę. Co więcej, koszt według pierwszego rozumienia jest przez firmy do pewnego stopnia traktowany jako dany, gdyż to jest coś, co muszą na rynku zapłacić, natomiast ten drugi musi być oszacowany (Lewin 2011, s. 180-181).\nTrudność z ustaleniem kosztów to przede wszystkim przypadek posiadania czynnika produkcji. Chcąc określić te koszty, według Lewina, potrzeba jakiegoś oszacowania, jaki będzie produkt krańcowy czynnika w jego alternatywnym zastosowaniu oraz jak szybko w tym zastosowaniu będzie się ten czynnik zużywał (ile wartości będzie tracił co okres). Niestety nie ma doskonałej metody szacowania tego. Dlatego przedsiębiorca, opierając się na pewnych konwencjach rachunkowych, musi dokonać osądu co do kosztu alternatywnego tego czynnika. (Lewin 2011, s. 181-183). Aby móc wyliczyć koszty i zysk, potrzebna jest do tego instytucja firmy — to w firmach wykorzystuje się czynniki produkcji i szacuje ich wartość na podstawie spodziewanego wkładu w proces produkcji. Wyliczony zysk następnie wpływa na wykorzystanie czynników produkcji, gdyż jest wyznacznikiem efektywności wykorzystania zasobów (2011, s. 179-180).\nJak widać teoria Lewina, która jest starsza od teorii duetu Foss-Klein, zawiera te same istotne elementy co ona, jak wskazuje przytoczony cytat. Co więcej, antycypuje ona prace na temat podziału pracy Bylunda, podkreślając, że proces produkcji jest zależny od organizacji i muszą być wykonane pewne działania, zanim produkt będzie gotowy do sprzedaży na rynku. Szczególnie interesująca jest uwaga, że firma i rynek są od siebie zależne, gdyż z jednej strony rynek dostarcza ceny dla firmy, ale ta z drugiej strony firma stanowi otoczenie instytucjonalne dla wykorzystania czynników produkcji, które to samo jest podstawą dla ich wyceny oraz składania ofert cenowych.\nEkonomiści szkoły austriackiej późno zabrali się za opracowanie własnej teorii firmy. Do dziś opracowali kilka pomysłowych koncepcji, które tłumaczą różne problemy związane z istnieniem firm, rozwiązując przy tym problem, dlaczego firma powstaje, czy zapewniając nam narzędzia do badania działalności menedżerów w firmie. Chociaż nie rozwiązano jeszcze wszystkich problemów, zwłaszcza granic rozrostu firmy, wskazując jedynie przesłanki, dlaczego jedna firma nie zmonopolizuje całej gospodarki, to można uznać, że te teorie firmy są istotnym wkładem w ekonomiczną teorię organizacji i produkcji oraz zapewniają bardzo dobrą perspektywę do patrzenia na relację firma-rynek.\nAlchian Armen, Demsetz Harold, Production, Information Costs and Economic Organization, „The American Economic Review” 62, grudzień 1972, s. 777-795.\nPer Bylund, Explaining Firm Emergence: Specialization, Transaction Costs and the Integration Process, „Managerial and Decision Economics” 36, 2015, s. 221-238.\nBylund Per, Firma i podział pracy, https://mises.pl/blog/2011/12/08/bylund-firma-i-podzial-pracy/, 2011.\nBylund Per, The Division of Labour nad the Firm: An Austrian Attempt at Explaining the Firm in the Market, „Quarterly Journal of Austrian Economics” 14, lato 2011, s. 188-215.\nPer Bylund, The Problem of Production. A new theory of the firm, Routledge Taylor and Francis Group, Londyn i Nowy Jork 2016.\nCoase Ronald, Natura Firmy w: Firma, Rynek i Prawo, Wolter Kluwer, Warszawa 2013.\nCowen Tyler, Parker David, Markets in the Firm. A Market-Process Approach to Management, The Institute of Economic Affairs, Londyn 1997.\nDulbecco Philippe, Garrouste Pierre, Towards an Austrian Theory of the Firm, „Review of Austrian Economics”, nr. 12, czerwiec 1999, s. 43-64.\nFoss Nicolai J., The theory of the firm: The Austrians as precursors and critics of contemporary theory, „Review of Austrian Economics”, nr. 7, marzec 1994, s. 31-65.\nFoss Nicolai J., Peter G. Klein, Organizowanie działania przedsiębiorczego. Nowe spojrzenie na firmę, Instytut Edukacji Ekonomicznej im. Ludwiga von Misesa, Wrocław 2017.\nFu-Lai Yu Tony, Towards a Praxeological Theory of the Firm, „Review of Austrian Economics”, nr. 12, czerwiec 1999, s. 25-41.\nHayek Friedrich von, Wykorzystanie wiedzy w społeczeństwie w: Indywidualizm i porządek ekonomiczny, Wydawnictwo Znak, Kraków 1998.\nIoannides Stavros, Towards an Austrian Perspective on the Firm, „Review of Austrian Economics”, nr. 12, czerwiec 1999, s. 77-97.\nKirzner Izrael, Producer, Entrepreneur and the Right to Property, „Reason Papers”, nr. 1, jesień 1974.\nKirzner Izrael, Konkurencja i przedsiębiorczość, Fijorr Publishing, Warszawa 2010.\nLachmann Ludwig, Capital and its Structure, Sheed Andrews and McNeel Inc., Kansas 1978.\nLewin Peter, Capital in Disequilibrium, Ludwig von Mises Institute, Alabama 2011.\nLewin Peter, Baetjer Howard, The capital-based view of the firm, „Review of Austrian Economics”, nr. 24, kwiecień 2011, s. 335-354.\nMises Ludwig von, Kalkulacja Ekonomiczna w Socjalizmie, Instytut Ludwiga von Misesa, Warszawa 2011.\nRothbard Murray, Ekonomia Wolnego Rynku, Fijorr Publishing i Instytut Edukacji ekonomicznej im. Ludwiga von Misesa, Wrocław 2017.\nSautet Frederic, Entrepreneurial Theory of the Firm, Routledge Taylor and Francis Group, Londyn i Nowy Jork 2000.\nPosted in Teksty, Teoria ekonomii, Teoria firmy, Working papersTagged firma, Przemysław Rapka, teoria firmy


Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska - Waldy Dzikowski w "Rzeczpospolitej": System wyrównawczy wymaga zmian\nWaldy Dzikowski w "Rzeczpospolitej": System wyrównawczy wymaga zmian\nThere was a problem loading image 'images/kppo3/articles/crop-P5g890Y3O9YX2Fk_180x130-0.png'\nTworzymy sprawiedliwy system wyrównywania dochodów między bogatymi i biednymi jednostkami samorządu terytorialnego – powiedział Waldy Dzikowski, Przewodniczący sejmowej Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej.\n"Na jakim etapie są obecnie prace nad nowelizacją ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego? Chodzi o zmianę zasad naliczania i rozdziału tzw. janosikowego.\nWaldy Dzikowski: Sprawozdanie w zasadzie mamy już gotowe. Na ostatnim posiedzeniu podkomisji, której mam przyjemność i obowiązek przewodniczyć, Ministerstwo Finansów przedstawiło najnowsze symulacje dotyczące zaproponowanych przez nas zmian.\nPrzypomnijmy, że prace opierają się na dwóch projektach, które wpłynęły do Sejmu już dwa lata temu.\nTak, pracujemy na bazie projektu obywatelskiego złożonego przez komitet STOP Janosikowe, którego przewodniczącym i reprezentantem jest Rafał Szczepański. Drugi przygotowali posłowie z komisji.\nW Sejmie na rozpatrzenie czeka jeszcze jeden projekt, również obywatelski.\nMówi pan o projekcie opracowanym przez organizacje samorządowe i wniesionym w rezultacie akcji „Stawka większa niż 8 mld zł".\nTak, przecież on również dotyczy dochodów jednostek samorządu terytorialnego.\nAle sięga znacznie głębiej, bo zakłada przyznanie samorządom rekompensaty dochodów z budżetu państwa, które samorządy utraciły na skutek wprowadzonych ulg w podatku dochodowym od osób fizycznych czy zmianach skali podatkowej. Jest to proste sięgnięcie do budżetu państwa po 8 mld zł, których zwyczajnie nie ma.\nTym projektem podkomisja w tej chwili się nie zajmuje. Ograniczamy się wyłącznie do zmian systemu janosikowego.\nSejm czeka na inicjatywę Ministerstwa Finansów?\nNie ukrywam, że taka inicjatywa jest pożądana. Obowiązująca już od dziesięciu lat ustawa o dochodach jednostek terytorialnego w obecnej sytuacji wymaga korekt.\nOd 2003 r., kiedy obecnie obowiązująca ustawa została uchwalona, dużo się w naszym kraju zmieniło.\nTak, Polska stała się częścią Unii Europejskiej, pojawiły się zewnętrzne źródła finansowania. Ponadto po latach ożywienia gospodarczego przyszedł kryzys, który dobitnie pokazał, że obecny system wyrównawczy wymaga zmian.\nNie ukrywam też, że my, posłowie, sami nie zdołamy przygotować projektu nowej ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego z prostej przyczyny – nie posiadamy wszystkich niezbędnych narzędzi. Czeka nas intensywna współpraca z Ministerstwem Finansów.\nKtóre jakoś nie pali się do przygotowania nowej ustawy.\nMam sygnały, że toczą się prace przygotowawcze, że są przeprowadzane symulacje, czekamy na efekty i gdy tylko projekt albo chociażby jego założenia się pojawią – jesteśmy gotowi siadać do stołu i pracować.\nCzyli na razie samorządom pozostaje wiara, że sytuacja gospodarcza się poprawi i zaczną rosnąć ich dochody podatkowe.\nPrzez lata byłem samorządowcem, mam wśród nich wielu przyjaciół, ale moje serce jest podzielone. Z jednej strony – rozumiem ich problemy, jednak z drugiej – czuję odpowiedzialność za państwo i całość finansów publicznych.\nDlatego obecnie skupiam się na tym, jak na nowo podzielić tę pulę pieniędzy, którą dysponujemy, aby było nie tylko solidarnie, ale także sprawiedliwie i efektywnie.\nSkoro o efektywności pan wspomniał, to czy nie czas zastanowić się wreszcie nad wystandaryzowaniem zadań realizowanych przez samorządy?\nI z tym problemem trzeba się będzie w końcu zmierzyć. Z pewnością nie jest to łatwa materia. Żeby wystandaryzować zadania, trzeba to zrobić porządnie, w obrębie określonych jednostek.\nMamy gminy miejskie i wiejskie, zróżnicowane pod względem ludności. To wszystko wymaga uwzględnienia. Nie da się łatwo zrobić jednego standardu dla wszystkich. (...)"\nŹródło: "Rzeczpospolita" NR 45 (9772), str. C4.


Rynek z kwiatami. – Widziane z Ekwadoru\nStojąc twarzą do głównego wejścia do bazyliki, najbardziej rozpoznawalnego punktu miasta, po jej prawej stronie na Calle Mariscal Sucre, znajduje się mały ryneczek kwiatowy. Można na nim kupić niemal wszystko, od kwiatów ciętych, przez bukiety po kwiaty doniczkowe.\nPan Covid spowodował, że również i ten ryneczek opustoszał i bardzo długo wyglądał smutnie. Cuenca, pomimo istniejących obostrzeń, budzi się do życia. Prawdę mówiąc wszystko już jest otwarte. Wróciły też na swoje miejsce panie kwiaciarki. Ta część miasta zawsze była najbardziej żywa. Nie inaczej jest dzisiaj. Parque Calderon, który jest tutejszym rynkiem czyli centrum miasta to najczęściej odwiedzane miejsce. Stąd wyruszają piętrowe autobusy wycieczkowe. Tu praktycznie zaczyna się każda wycieczka.\nSporo zdjęć z tych okolic już zamieściłem na swoim blogu. Dziś kolej na rynek z kwiatami.\nPo lewej ściana boczna bazyliki, po prawej ryneczek.\nbazylika, kwiaty, rynek\n34 myśli na temat “Rynek z kwiatami.”\n25 lutego, 2021 o 6:34 am\n25 lutego, 2021 o 4:54 pm\n25 lutego, 2021 o 6:47 am\nMiejsce ma swój klimat i urok…\n25 lutego, 2021 o 4:55 pm\nPowoli się zaludnia. Pustka po nim była ciężka do strawienia.\n25 lutego, 2021 o 7:04 am\nNa straganie, nad kwiatami w doniczkach, jak słoneczko świeci słonecznik.\nTakie słonecznikowe słoneczko.\n25 lutego, 2021 o 8:53 am\nMiód na moje serce 🙂 Kocham kwiaty. Czekam na te wiosenne.\nBędąc w Barcelonie syn chciał uhonorować panią domu – mamę kolegi, za zaproszenie na wigilię, kwiatami. I tu upssss! Kwiaciarnia? Jaka kwiaciarnia? Nie ma takiego zwyczaju. Dziwne.\nCiesze się, że mogłem dać Ci trochę miodu.\nWidać w tym względzie, Ekwador nie zapatrzył się w Hiszpanie. Kwiaciarni tutaj nie brakuje, ale ten ryneczek to takie coś innego.\n25 lutego, 2021 o 9:12 am\nGdybym nie wiedział, to pomyślałbym że to Zamojskie Nowe miasto dwadzieścia lat temu, przed świętem zmarłych… Naprawdę bardzo podobnie to wyglądało… Dobrze że ludzie mimo tego cholerstwa wiszącego w powietrzu chcą jeszcze żyć, bo nie ma nic bardziej przygnębiającego niż zdjecia pustych ulic i ryneczków.\n25 lutego, 2021 o 5:11 pm\nTutaj ludzie coraz bardziej wychodzą na ulicę. Restrykcje wciąż istnieją, jednak każdy stara się przestrzegać tych podstawowych sanitarnych. Póki co pracuje. Masz racje puste miejsca wyglądają wyjątkowo przygnębiająco.\n25 lutego, 2021 o 5:14 pm\nNo i Ekwadorski rząd wydaje się rozsądniejszy od Polskiego, który swoimi głupimi restrykcjami już wiele biznesów doprowadził do bankructwa. Jeżeli nie da się możliwości ludziom w miare normalnie żyć to w końcu sie zbuntują. I tak już rok tą chorą sytuację znosimy.\n25 lutego, 2021 o 5:23 pm\nTak mi się też wydaje. Ludziom trzeba zaufać…strach działa ale krótko…potem ludzie muszą zacząć żyć albo zaczną się buntować. W świecie kaczek tego i tak nie rozumieją.\n26 lutego, 2021 o 3:05 am\nNajwyraźniej, skoro wprowadzają kolejne durne obostrzenia.\n26 lutego, 2021 o 2:44 pm\nMoże to i dobrze…bo wreszcie ludzie ich pogonią….mam nadzieje.\n26 lutego, 2021 o 4:51 pm\n25 lutego, 2021 o 11:46 am\nPojawienie się kwiatów i kwiaciarek w wolnej sprzedaży zawsze zwiastowało powrót do normalności, i oby się tak stało. Polska na razie ma odwrotny kierunek … wychodzimy z normalności.\nPS. Wczoraj w kilku stacjach radiowych pojawiła się informacja o jakichś zamieszkach w więzieniach ekwadorskich, podobno to „tylko” porachunki mafijne.\n25 lutego, 2021 o 5:16 pm\nWydaje mi się, że tutaj powoli wszystko zaczyna się stabilizować. W ubiegłym miesiącu prezydent chciał narzucić nowe restrykcje. Sąd najwyższy uznał, że nie ma podstaw i po tygodniu było po wszystkim.\nRzeczywiście były zamieszki w więzieniach pomiędzy przestępcami. Jeśli dobrze zrozumiałem to tłukli się między sobą a w Cuence ponad trzydziestu straciło życie. Wynika z tego, że wiezienie tutaj to nie domy wczasowe.\n25 lutego, 2021 o 12:56 pm\nBije piękno i spokój! Dziękuję, że byłam na ryneczku z kwiatami! 🙂\nJeszcze raz, cała przyjemność po mojej stronie.\n25 lutego, 2021 o 1:40 pm\nUrocze pachnące zagłębie, podobnie w Krakowie, Toruniu, uwielbiam!\n25 lutego, 2021 o 5:18 pm\nLubię i ja takie miejsca pełne życia.\n25 lutego, 2021 o 4:08 pm\nZnowu z Polski skopiowali! Tym razem krakowski Rynek Główny z Bazyliką Mariacką i kwiaciarkami:))\n25 lutego, 2021 o 5:19 pm\nSama widzisz….czuje się jak w domu.😃😃😃\n25 lutego, 2021 o 6:46 pm\nTakie zacne stare miasto. Oj wydałbym ja tam na te wszelakie kwiatuszki\n25 lutego, 2021 o 11:07 pm\nWydajemy i my…chciałem powiedzieć Luśka. Ale to potem procentuje na rabatkach\nOj nie dziwię się Lusi 😄\n26 lutego, 2021 o 2:48 pm\nBędzie na moim blogu jeszcze sporo o kwiatach.\n26 lutego, 2021 o 3:13 pm\n26 lutego, 2021 o 6:44 am\nZajrzyj proszę do mnie bo mam pytanie….\nZawsze zaglądam…nie zawsze komentuje. Byłem i podzieliłem się swoją…internetową wiedzą..😃😃😃\nWybór jak na giełdzie w Warszawie, gdzie kiedyś się zaopatrywałem, prowadząc własną kwiaciarnię.\n26 lutego, 2021 o 2:49 pm\nNo to Ci zafundowałem taki powrót do przeszłości. 😃😃\n26 lutego, 2021 o 3:04 pm\nBardzo przyjemny i pachnący! 🙂


Nowa marka: biżuteria i dodatki Me’amoore - Dodatki - Polki.pl\nNowa marka: biżuteria i dodatki Me’amoore\nPierścionki, wisiorki, torebki i bransolety, co tylko zechcesz za kliknięciem myszki\nmateriały prasowe / 18.11.2010 07:09\nMe’amoore.com oferuje wysokiej jakości biżuterię typu „fashion jewellery”, akcesoria i dodatki. Klientkami sklepu są kobiety, które poszukują biżuterii oryginalnej, nietuzinkowej, lecz dostępnej cenowo. Oferta sklepu to kilka tysięcy wzorów, w bardzo krótkich, nigdy niepowtarzających się seriach.\nSklep ceniony jest za jego szybkość w reagowaniu na trendy w modzie. Dzięki bliskiej współpracy z projektantami z całego świata, to co dziś pojawia się na pokazach, już nazajutrz widać w sklepie. Dlatego uważany jest za miejsce w którym króluje kreatywność, moda i oryginalność. Biżuteria z zamka błyskawicznego, naszyjniki i kolczyki z tak modnego teraz futerka (oczywiście sztucznego :-)), czy kolczyki z piór.\nKryształowy pasek i kopertówka odbijająca światło tysiącem barw. To tylko niektóre z gorących kolekcji. Warto często zaglądać do Me’amoore, bo sklep co 2 tygodnie wprowadza nowe kolekcje. A promocje i wyprzedaże są tu częstym gościem.\nTagi: świat mody, biżuteria, Me’amoore\nBiżuteria Bijou Brigitte - kolekcja jesień-zima 2010/2011


Poszukiwania odpowiedniego żyrandola – Katalog SEO\n20 lutego 2020 17 lutego 2020 Karolina Retańska\nPo wielu latach we wspólnym mieszkaniu wreszcie doczekaliśmy się z mężem remontu. Odkąd kupiliśmy mieszkanie większość rzeczy zostało w nim po byłych właścicielach. Teraz wreszcie było nas stać na to, aby coś zmienić i wprowadzić do wnętrz własny wystrój. Mnie przede wszystkim zależało na jakiś efektownym żyrandolu, ponieważ poprzedni właściciele mieli bardzo stare i tradycyjne oświetlenie.\nZnalazłam efektowny żyrandol ledowy\nZależało mi na tym, aby mieć duży wybór i móc porównać wiele żyrandoli, aby wybrać najpiękniejszy. W takim wypadku najlepiej jest korzystać z wyszukiwarki internetowej. Wpisałam w nią frazę: efektowny żyrandol led i zaczęłam przeglądać wyniki. Znalazłam sklep internetowy z dużą ofertą, gdzie mogłam również porównywać wybrane modele. Mąż przekonał mnie abyśmy zainwestowali w takie ledowe oświetlenie, ponieważ jest bardziej energooszczędne, a światło które się w ten sposób uzyskuje jest bardziej przyjazne dla oczu. Muszę przyznać, że mąż miał racje. Ledowe żyrandole są o wiele bardziej efektowne od tradycyjnych. Zdecydowałam się na wybór ledowego żyrandola, który ma kilka trybów ustawiania światła. Wieczorami można go ustawić na mocniejsze światło, a kiedy tylko zapada zmierzch włączyć delikatne, lekkie oświetlenie. Do tego można montować do niego ledy w różnych kolorach. Kolejną zaletą był fakt, że źródło promienia światła można kierować na konkretne miejsca.\nPo zamontowaniu taki ledowy żyrandol okazał się nie tylko efektowny ale także bardzo praktyczny. Możliwość dostosowania ilości światła i strumienia światła na odpowiednie miejsce w pomieszczeniu była bardzo energooszczędna. Dodatkowo żyrandol bardzo dobrze prezentował się w nocy na tle czarnego sufitu. Byłam bardzo zadowolona z dokonanego zakupu.\nPrevious Post Previous post: Tanie drukowanie dla każdego\nNext Post Next post: Odplamiacz sposobem na wyjście z opresji


Oni chcą rządzić miastami. Raport na podsumowanie kampanii - Polityka i Społeczeństwo\nAnna Konczewska (MamPrawoWiedziec.pl) • 12 listopada 2014 - 07:20\n16 listopada wybierzemy prezydentów 106 miast. O fotel prezydenta powalczy 620 kandydatów. 14 proc. to kobiety (89), w 43 miastach (m.in. Słupsku, Przemyślu, Puławach, Łomży, Gdyni i Ełku) kandydują tylko mężczyźni.\nNajmłodszym kandydatem jest 25-letni Jan Adamczyk, jeden z sześciu kandydatów na prezydenta Koszalina. Najstarszym – urzędujący czwartą kadencję w Rzeszowie Tadeusz Ferenc (74 lata). Średnia wieku kandydatów to 48 lat (urzędujący prezydent jest przeciętnie 55-latkiem).\nMiastami najbardziej pożądanymi przez samorządowców są Warszawa i Zgierz. Walka o fotel prezydenta stolicy i jednego z miast ziemi łódzkiej rozegra się między 11 kandydatami.\nNajmniejszy wybór będą mieć mieszkańcy Legionowa, gdzie startuje tylko dwóch kandydatów. Rywalem obecnego prezydenta Romana Smogorzewskiego (PO) będzie Konrad Michalski (PiS). Na jedno miasto przypada prawie sześciu kandydatów.\nPołowa to kandydaci niezależni\nPartie ogólnokrajowe wystawiły 297 kandydatów. Przoduje PiS, które zarejestrowało 92 kandydatów. Na drugim miejscu jest PO – 72, 64 wystartuje z list SLD, 46 z KNP, 17 z PSL, 2 z TR, po 2 z Ruchu Narodowego i Stronnictwa Demokratycznego. 323 kandydatów wystartuje z lokalnych komitetów.\n98 obecnych prezydentów będzie się starało o reelekcję. Ponad 65 proc. (65) z nich wystartuje z własnych list wyborczych. 17 kandyduje z PO, 9 z SLD i 7 z PiS.\nKto na następną kadencję?\nNa 107 obecnych prezydentów tylko siedmiu nie będzie się ubiegać o reelekcję: Ryszard Zembaczyński (Opole), Andrzej Wilk (Żyrardów), Jarosław Wilczyński (Ostrowiec Świętokrzyski), Piotr Uszok (Katowice), Ryszard Ścigała (Tarnów), Ryszard Mach (Zawiercie) i Maciej Kobyliński (Słupsk).\nPozostali startują po raz kolejny. Ponad 70 proc. obecnych prezydentów pełni swoje obowiązki dwie albo ponad dwie kadencje. 30 prezydentów rządzi po raz trzeci (m.in. Rafał Dutkiewicz we Wrocławiu, Wojciech Lubawski w Kielcach, Michał Zaleski w Toruniu czy Jacek Majchrowski w Krakowie).\nNajdłużej władzę sprawuje Zygmunt Frankiewicz, prezydent Gliwic – od 21 lat, drugi jest Janusz Grobel, od 20 lat prezydent Puław. Obaj zostali wybrani w latach 90., jeszcze przez miejskie rady.\nParlamentarzyści w walce o prezydentury\nWśród kandydatów na prezydentów miast jest 32 obecnych posłów i trzech senatorów. Ponad 80 proc. z nich to mężczyźni. Posłanki walczą o fotele prezydent Olsztyna (Iwona Arent z PiS), Skierniewic (Dorota Rutkowska z PO), Gorzowa Wielkopolskiego (Krystyna Sibińska z PO), Suwałk (Bożena Kamińska z PO) i Żyrardowa (Beata Rusinowska z PO).\nNajwięcej posłów walczyć będzie o fotel prezydenta stolicy (Przemysław Wipler z NP JKM, Jacek Sasin z PiS i Andrzej Rozenek z TR).\nW Słupsku wśród kandydatów jest dwóch posłów (Robert Biedroń z TR i Zbigniew Konwiński z PO). W Płocku o głosy wyborców walczy senator Marek Martynowski (PiS), w Częstochowie senator Andrzej Szewiński (PO), a w Jaworznie senator Bogusław Śmigielski (PO).\nZ 32 kandydatów na prezydentów miast, którzy obecnie pełnią mandat poselski, tylko dwóch wystartuje z zupełnie innych okręgów, niż zostali wybrani w 2011 r. Armand Ryfiński, wybrany na posła z Radomia, kandyduje na prezydenta Częstochowy. Podobnie Andrzej Rozenek będzie walczył o fotel prezydenta w stolicy, a do sejmu kandydował ze Śląska.


5. Dorośli do szkół (SP 5 i SP 7)!\n9. Sieć Zachodniopomorska Ośrodków Wsparcia Ekonomii Społecznej - to o nich mowa!\n10. Sieć Zachodniopomorska Ośrodków Wsparcia Ekonomii Społecznej - to o nich mowa!\n11. REALIZACJA ZADAŃ PUBLICZNYCH – WEBINARIUM DLA NGO!\n12. Wyniki naboru "MIKRODOTACJE, LOKALNE PRZEDSIĘWZIĘCIA FIO w WOJEWÓDZTWIE ZACHODNIOPOMORSKIM 2020".\n13. Wyniki naboru "MIKRODOTACJE, LOKALNE PRZEDSIĘWZIĘCIA FIO w WOJEWÓDZTWIE ZACHODNIOPOMORSKIM 2020".\n14. Działania pomocowe SZOWES w czasie pandemii koronawirusa\n15. Działania pomocowe SZOWES w czasie pandemii koronawirusa\n18. Nabór wniosków m.in. w konkursie grantowym: MIKRODOTACJE, LOKALNE PRZEDSIĘWZIĘCIA FIO w WOJEWÓDZTWIE ZACHODNIOPOMORSKIM 2020 c.d.\n19. Nabór wniosków m.in. w konkursie grantowym: MIKRODOTACJE, LOKALNE PRZEDSIĘWZIĘCIA FIO w WOJEWÓDZTWIE ZACHODNIOPOMORSKIM 2020 c.d.\n20. Koronawirus SARS Cov-2: ważne informacje i zalecenia!\n22. WAŻNA INFORMACJA DLA NGO: #TarczaAntykryzysowa dla NGO\n23. WAŻNA INFORMACJA DLA NGO: #TarczaAntykryzysowa dla NGO!\n24. Ruszył nabór wniosków w konkursie grantowym: MIKRODOTACJE, LOKALNE PRZEDSIĘWZIĘCIA FIO w WOJEWÓDZTWIE ZACHODNIOPOMORSKIM 2020\n25. 25.02.20r Walentynki z Zespołem Bell Canto w starym Centrum NGO w Szczecinku\n26. 25.02.20r Walentynki z Zespołem Bell Canto w starym Centrum NGO w Szczecinku (2)\n27. 25.02.20r Walentynki z Zespołem Bell Canto w starym Centrum NGO w Szczecinku (2)\n28. Dla przypomnienia: od 01.03.2019r nowe wzory ofert - OKO, TMZ,...\n29. 20.01.2020r: kolejne doroczne Świąteczno-Noworoczne spotkanie szczecineckich NGOs i JST.\n30. 20.01.2020r: kolejne doroczne Świąteczno-Noworoczne spotkanie szczecineckich NGOs i JST.\n31. 20.01.2020r: kolejne doroczne Świąteczno-Noworoczne spotkanie szczecineckich NGOs i JST. (2)\n32. 20.01.2020r: kolejne doroczne Świąteczno-Noworoczne spotkanie szczecineckich NGOs i JST. (2)\n34. Wtorek 14 stycznia 2020r Burmistrz Daniel Rak dokonał oficjalnego otwarcia nowego Centrum Org. Pozarządowych w Szczecinku\n35. Wtorek 14 stycznia 2020r Burmistrz Daniel Rak dokonał oficjalnego otwarcia nowego Centrum Org. Pozarządowych w Szczecinku\n36. Wtorek 14 stycznia 2020r Burmistrz Daniel Rak dokonał oficjalnego otwarcia nowego Centrum Org. Pozarządowych w Szczecinku\n44. 02.12.19r w Szczecinie: Spotkanie informacyjne ad. konkursu FIO 2020\n45. FIO 2020: Konkurs ofert do 23.12.2019r\n52. W poniedziałek 14.10.2019r odbędzie się spotkanie członków i sympatyków Rady NGOs w Szczecinku: omówimy założenia Programu Współpracy Miasta Szczecinek z NGOs, przyszłości Centrum NGO na ul. AK i kilka innych ważnych spraw\n53. W poniedziałek 14.10.2019r odbędzie się spotkanie członków i sympatyków Rady NGOs w Szczecinku: omówimy założenia Programu Współpracy Miasta Szczecinek z NGOs, przyszłości Centrum NGO na ul. AK i kilka innych ważnych spraw\n54. Konsultacje projektu rozporządzenia PKdsPP zmieniającego rozporządzenie w sprawie wzorów ofert i ramowych wzorów umów dotyczących realizacji zadań publicznych oraz wzorów sprawozdań z wykonania tych zadań


Licznik odwiedzin:15 197 / 2323 dni\nUwielbiam tą piosenkę w wykonaniu One Direction <3 Ale co do drogi to chyba wybiorę 'OR ANOTHER' =) A wy ?? =D\nGość: or another hi hi\nMiśka ♥: @∂σ иσт fσяgєт αвσυт мє вιт¢н ♰.: Wpadnę i dziękuję :)\nKONTAKT !!! :D\nGdybyście chcieli skontaktować się ze mną to założyłam TT aby odpowiadać na wasze pytania, itd.\nOto on: @Marchewa96\nPorządek na pulpicie !!! :D\nPomysł zaczerpnęłam od http://brokatwspreju.pinger.pl/e/17726997\nMimo iż miałam mało ikon na pulpicie to i tak narzekałam na bałagan Ale teraz się to zmieniło\nA to link do tapety:\nGość: FAJNA TAPETA :) JA TESZ MAMA\nGość: jak ja mówie że jest bardzo wykwintnie i szarmancko poukładane na twoim zacnym i wybornym pulpicie Jaśnie Pani oczekuję dalszych wstawień na ten NIegrzeczny blog."niegrzeczna dziewczynko" przypuszczam że jesteś tolerancyjna mieszając różnego gatunku ikonki na pulpicie\nMoglibyście oglądnąć filmik na ?? =]\nDo niedzieli musi mieć 25 tysięcy wyświetleń dlatego rozgłaszajcie wszędzie tę informacje =] Proszę, to jest ważne dla fanów LITTLE MIX no i dla mnie też, bo sama je uwielbiam =]\nMiśka ♥: @gość: Czyli dodatkowo z tego przyjemność, jeśli jest się Mixer :D\nGość: Jasne. <3 Jestem #Mixer więc oglądam i oglądam...\nODPADANKA CIĄG DALSZY !!! :D\n*Odpadł numer 8 Który teraz ?? Głosujcie na najbrzydszy pierścionek waszym zdaniem *\nMiśka ♥: @Taki tam raps. ^^: Wpadnę w najbliższym czasie :) I dzięki :D\nOTAGOWANA !!! :D\n1.*Co chciałabyś w sobie zmienić ??*\nZ charakteru to chciałabym być milsza, a z wyglądu to figurę\n2. *Jaką piosenkę ostatnio słuchałaś ?? ;>*\n3. *Wolisz blogi o życiu czy blogi z opowiadaniami i opisami ??*\nBardziej z opowiadaniami i opisami, ale o życiu też są okey\n4. *Jakie cechy najbardziej cenisz sobie u ludzi ?? <podaj 4>*\nSzczerość przede wszystkim A tak to jeszcze wrażliwość, skromność no i oczywiście jak ktoś jest zabawny to też jest dobrze\n5. *Co lubisz jeść ??*\nFrytki <3 no i żelki, lizaki i naleśniki mojej mamy <3\n6. *Masz rodzenstwo ?? Ile ??*\nTak, 2 starszych braci Ale to bardziej pod małpy podchodzi\n7. *Dlaczego założyłaś bloga ?? *\nBo chciałam mieć wyższa ocenę z informatyki, ale spodobało mi się to, więc już tak zostało Nauczyciel nie wie o tym blogu\n8. *Czytałaś kiedykolwiek Sagę 'Zmierzch' ?? Lubisz ją ??*\nCzytałam i nawet film oglądałam Było świetne\n9.*Rap czy Rock? Które lepsze? ;]*\nZdecydowanie Rock To jeden z moich ulubionych gatunków muzyki\n10. *Bez kogo nie wyobrażasz sobie życia ??*\nBez mojej najlepszej przyjaciółki, jest dla mnie jak siostra <3 No i zespołu 'One Direction' <3 Nie wiem kim bym bez nich była\n1. Czy czytałaś lub oglądałaś powieści Nicholasa Sparksa? Jeżeli tak, wypowiedz się na ten temat.\n2. Polecany blog?\n3. Miejsce które chciałabyś odwiedzić?\n6. Góry czy zdecydowanie morze?\n7. Lubisz całą trylogię Władcy Pierścieni?\n8. Strona internetowa z której najczęściej korzystasz?\n10. Lubisz psy? Jeżeli tak, ulubiona rasa?\n11. Co cię uspokaja gdy np. masz zły dzień, czy jesteś galancie zła na kogoś?\nMiśka ♥: @My Live is Happy:**: Jasne i liczę ze wzajemnością :D\nMiśka ♥: @ADHD w 99,9 %: 1D <3\nADHD w 99,9 %: 1. niee znam jego twórczości, ale w wolnj chwili to nadrobię ;p 2. http://beata97.pinger.pl/ --> polecam ;) 3. Paryż <3 4. Spodnie <3 5. ': Każda droga w pewnym miejscu się rozwidla, obieramy różne drogi myśląc,że kiedyś się spotkamy. Widzisz jak ktoś coraz bardziej się oddala. To nic. Jesteśmy dla siebie stworzeni, w końcu się spotkamy, ale jedyne co się zdarza to to,że nadchodzi zima. Nagle zdajesz sobie sprawę z tego,że to już koniec, na prawdę, nie ma drogi powrotnej. Jest Ci żal? Próbujesz sobie przypomnieć kiedy wszystko się zaczęło, a zaczęło się wcześniej niż Ci się wydaje, o wiele wcześniej... Wtedy zaczynasz rozumieć,że nic nie dzieje się dwa razy. Już nigdy nie poczujesz się tak samo, nigdy nie wzniesiesz się trzy metry nad niebo! ♥' 6. hmm. morze ;P 7.nie. :) 8. fb <33 9.ogólnie z oriflame lub adidas :) 10. lubię <3 11. głos mojego męża ( Zaym Mailk, Nial Horan. Kamil Bednarek, Logan Handerson, iam Payne ) xd\nImagin dla Natalii Rutkowskiej :D Przepraszam, że tak długo :)\nNiby dzień jak co dzień, ale nie dla mnie. To dzisiaj spełni się moje największe marzenie i One Direction zawita w Polsce. Dla innych to może nic takiego, ale dla mnie jest to najszczęśliwsza chwila w życiu. Pewnie pomyślicie, że zależy mi tylko by dostać autograf aby móc się nim potem pochwalić koleżankom. Ale ja po prostu chciałabym im podziękować za to, że każdego dnia sprawiają, że się uśmiecham. To oni nauczyli mnie, że warto spełniać marzenia i że przyjaźń może przetrwać wszystko.\n- Natalia !\nMoje rozmyślania przerwał głos mamy, która wołała mnie na śniadanie.\n- Już idę !\nW piżamie zeszłam na dół i poczułam zapach pysznych naleśników mojej rodzicielki.\n- Cześć mamo - mówiąc to pocałowałam ją w policzek.\n- Cześć skarbie A ty jeszcze w piżamie ?? Przecież jest już 13, a jeśli dobrze pamiętam to za godzinę musisz wychodzić. A chyba nie chcesz się spóźnić na koncert tego twojego zespołu ??\n- 13 ?! Muszę się pospieszyć. Dzięki mamo\nSzybko zjadłam śniadanie i pobiegłam do pokoju po czym chwyciłam ubrania z którymi udałam się do łazienki. Wzięłam szybki prysznic i nałożyłam je (http://www.google.com/imgres?imgurl=http://pu.i.wp.pl/k,NDI4NzEyOTQsNTExMTExMjQ%3D,f,21212121212122122121_tl_big.jpg&imgrefurl=http://1dmystory.bloog.pl/id,330918491,title,Rozdzial-5-cz-6,index.html&h=500&w=500&sz=61&tbnid=wMCZJ-Rg4JhcHM:&tbnh=90&tbnw=90&zoom=1&usg=__Ww4itfisNfMTeIu4L72uwr3Upw4=&docid=-zo1q0fMmXMRLM&hl=pl&sa=X&ei=4yMaUbDCEMWM4gTm3ICwBw&ved=0CGIQ9QEwCQ&dur=74). Włosy zakręciłam, rzęsy pomalowałam tuszem i nałożyłam błyszczyk. Nie lubiłam się za bardzo malować dlatego stawiałam na naturalność. Wzięłam torebkę do której spakowałam bilet i wejściówkę za kulisy, płytę, trochę pieniędzy i mój telefon na którym wcześniej sprawdziłam godzinę, 13:54. Uff..., zdążyłam. Wychodząc pożegnałam się z rodzicami, którzy życzyli mi dobrej zabawy. Dobrze, że do miejsca koncertu miałam tylko 15 minut dlatego mogłam jeszcze wpaść do mojej ulubionej kawiarnii na kawę i ciastko. Kończąc moje zamówienie zobaczylam chłopaka w kapturze, który zamawiał 5 kaw i duuuuże ciasto. Po chwili odwrócił się i zamarł patrząc na mnie. Uśmiechnęłam się delikatnie po czym wstałam i wyszłam. Kiedy doszłam do hali udałam się na swoje miejsce, gdyż zaczęto już wpuszczać fanów. Po niedługim czasie ujrzałam ich uśmiechnięte twarze. Koncert rozpoczął się moją ulubioną piosenką 'Live While We're Young'. Przez cały występ świetnie się bawiłam. Niestety po 2 godzinach koncert zakończył się. Chłopcy byli zdziwieni, że mają aż tylu fanów w Polsce i obiecali, że jeszcze tu wrócą. Wszyscy zaczęli wychodzić, lecz ja z grupką dziewczyn udałam się za kulisy i ustawiłam w kolejce. Po krótkim czasie nadeszła moja kolej, Wszyscy podpisali mi się na płycie, lecz Niall'owi zajęło to trochę dużej, ale wreszcie oddał mi płytę z tajemniczym uśmiechem. Potem zrobiłam sobie z nimi zdjęcie, chwilę porozmawialiśmy i nadszedł czas pożegnania. W drodze do domu jedna samotna łza spłynęła mi po policzku, ale szybko ją otarłam. Potem spojrzałam na płytę z uśmiechem i zobaczyłam rząd cyfr koło podpisu Niall'a z dopiskiem 'Call Me xx'. Nie czekając dłużej szybko wpisałam je do telefonu i zadzwoniłam. Umówiliśmy się za 5 minut w kawiarni koło hali. Czekając na niego ujrzałam tego samego chłopaka co wcześniej, lecz tym razem on dosiadł się do mnie po czym okazało się, że to Niall! Strasznie się ucieszyłam, gdyż już wcześniej mnie zaintrygował. Długo ze sobą rozmawialiśmy, a tematy się nam nie kończyły, lecz niestety musiałam już iść. Blondyn odprowadził mnie pod same drzwi i pożegnaliśmy się buziakiem w policzek.\nOne Direction zostało w Polsce jeszcze tydzień. Przez ten czas bardzo zaprzyjaźniłam się z chłopakami, ale to do Niall'a poczułam coś więcej.\nDzisiaj o 17 mają wpaść do mnie aby się pożegnać. Nie wiem czy wytrzymam, ale muszę być silna. Dla mnie, ale przede wszystkim dla Niego. Dobra, muszę się przygotować, bo przecież nie przywitam ich w piżamie. Dzwonek. Ciekawe kto to może być. Jest dobiero... 17 ?! Szybko zbiegam po schodach aby otworzyć drzwi. Moim oczom ukazuje się Horan.\n- Cześć! Ładna piżamka, do twarzy ci. - mówi Niall ze śmiechem.\n- Dzięki Zostawiłam ją specjalnie dla ciebie. - powiedziałam i pokazałam mu język. Po czym oboje wybuchnęliśmy śmiechem.\n- Możemy porozmawiać ?? - zapytał nagle z poważną miną.\n- Jasne, wejdź. A wogóle to gdzie jest reszta ?? - zapytałam rozglądając się po podwórku.\n- Przyjadą za chwilę. Muszę ci coś powiedzieć. Ale proszę cię abyś mi nie przerywała dopóki nie skończę.\n- Jasne. - obiecałam z trochę zdezorientowaną miną.\n- Gdy pierwszy raz zobaczyłem cię w kawiarni od razu mi się spodobałaś. Ale gdy wyszłaś myślałem, że już nigdy cię nie zobaczę. I nagle po koncercie stanęłaś przede mną i sprawiłaś, że byłem najszczęśliwszym chłopakiem na świecie. Nie mogłem zmarnować tej szansy, bo wiedziałem, że kolejna już się nie trafi. Dlatego zapisałem ci swój numer z nadzieją, że zadzwonisz. No i tak się stało. Przez ten tydzień z każdym naszym spotkaniem zakochiwałem się w tobie coraz bardziej, w twoim uroczym uśmiechu i pięknych oczach. Każdego dnia marzyłem by wziąść cię w ramiona i już nigdy nie puścić. Dlatego teraz stoję tu przed tobą chcąc zadać ci jedno pytanie. Natalio, czy uczynisz mi ten zaszczyt i zostaniesz moją dziewczyną ?? - zapytał z nadzieją.\n- Wow, Niall nie spodziewałam się tego. Ja... mam dla ciebie smutną wiadomość - mowię ze smutkiem w głosie.\n- Nie kochasz mnie. - przerwał mi i zaczął odchodzić ze spuszczoną głową\n- Tak! - krzyknęłam za nim.\n- Co, tak ?? - zapytał odwracając się w moją stronę.\n- Zostanę twoją dziewczyną. - powiedziałam ze śmiechem.\nPo tych słowach Niall podbiegł do mnie, okręcił dookoła i złożył na mych ustach delikatny, ale czuły pocałunek.\n- Powinienem się obrazić, ale za bardzo cię kocham - szepnął patrząc mi w oczy.\n- Ja ciebie też Niall, najbardziej na świecie - szepnęłam po czym stanęłam na palcach złączając nasze usta w namiętnym pocałunku.\n*PARĘ LAT PÓŻNIEJ*\nCzęsto wspominamy ten dzień, bo to wtedy zaczęła się nasza miłość. Niestety później Niall wyjechał, a ja zostałam tu gdzie miał początek nasz związek. Gdy skończyłam 18 lat wyjechałam do Londynu by zamieszkać z ukochanym. Teraz jesteśmy szczęśliwym małżeństwem i oczekujemy narodzin naszej córeczki Julie.\nTrochę mi chyba nie wyszedł Zmieniałam go chyba z 3 razy, ale jest to najlepsza wersja z tych wszystkich Byłabym wdzięczna za opinię w komentarzach\nPS Pierwszy rozdział mam już napisany, ale muszę go jeszcze przerobić Miałam to zrobić wczoraj, ale wyszłam z przyjaciółką, a jak wróciłam to byłam strasznie zmęczona Muszę szkołe odespać na feriach i przygotować się do konkursu z hiszpańskiego\nMiśka ♥: @Zuzu *-*: Dzięki :D @Mrs. Potatosowa: Nmzc :) Cieszę się, że się podoba :D\nGość: Nie przepadam za One Direction ale opowiadanie jest fajniee ! :)\nBarbara, ale wolę Basia\nAktualnie 16, ale w grudniu 17\n3. Jaka książka jest Twoją ulubioną?\nJest ich mnóstwo <3 Ale przede wszystkim:\n* "Pięcdziesiąt twarzy Greya"\n* "Ciemniejsza strona Greya"\n* "Nowe obliczea Greya"\n* książki Lary Adrian\n* książki Nicholasa Sparksa <3\n4. Co wolisz: święta Bożego Narodzenia czy Wielkanoc?\nZdecydowanie Boże Narodzenie <3 Wtedy jest taka magia i rodzina zbiera się razem <3 To jest uczucie niedoopisania <3\n5. Wolisz malować siebie czy kogoś innego?\nRaczej siebie, gdyż nie każdemu podoba się to samo co mi\n6. Co sądzisz o muzyce disco polo?\nNienawidzę jej Moim zdaniem tworzą ją osoby, które wogóle nie potrafią śpiewać i tworzyć tekstów Ale świetnie się do niej tańczy\n7. Zima czy lato?\nLato, zdecydowanie lato <3\n8. Ferie zimowe, czy wakacje?\n9. Co wolisz: rolki czy rower?\nRower, bo na rolkach nie potrafię jeździć\n10. Co sądzisz o piercingu i tatuażach?\nPodoba mi się, ale osobiście wolę tatuaże\n11. Twój ulubiony kosmetyk?\nBłyszczyk i tusz do rzęs <3\nOsoby nominowane przeze mnie to:\n1. No to może takie stantardowe pytanie\nJak masz na imię ??\n2. Ile masz lat ??\n3. Co cię skłoniło do założenia bloga ??\n4. Co robisz poza blogowaniem ??\n5. Sh vs sieciówki\n6. Jaki jest twój ulubiony kosmetyk ??\n7. Jaki jest twój cel w życiu ??\n9. Co lubisz czytać na blogu ??\n10. Znasz One Direction ?? Jeśli tak to co o nich sądzisz ?? Lubisz ich ??\n11. Jak będzie się nazywało twoje dziecko ?? Pierwsze 3 litery twojego imienia i pierwsze 3 litery rzeczy, która znajduje się po twojej prawej stronie <zaczęrpnięte z Fb >\nMiśka ♥: @Headlighst: Nmzc i dziękuję :) @AIRA.: Nmzc :D\nAIRA.: dziękuję za nominację :D\nNo i wreszcie jest =] Trochę krótki, ale mam nadzieję, że będzie się podobał =] Będę wdzięczna za komentarze i wasze szczere opinię =]\nPustka. Wokół mnóstwo twarzy, których wogóle nie poznaję. No i nadszedł ten moment. Stoję na rozdrożu dróg i nie wiem co mam zrobić. Powiedzieć prawdę czy znowu skłamać i dalej ciągnąć tą bezsensowną grę. W tym momencie chciałabym poprosić o radę moje przyjaciółki, ale obie się ode mnie odwróciły. Rozumiem je. Byłam nie fair w stosunku do nich, ale ja po prostu pogubiłam się, pogubiłam się w swoich marzeniach.\nCzy uda mi się to jeszcze naprawić ??\nAle czekaj, przecież ty nic nie wiesz. Może zacznę od początku. Nazywam się Amy Collins i chcę ci przedstawić moją historię...\nObiecuje, że 1 rozdział będzie dłuższy =]\nMiśka ♥: @Headlighst: Dzięki :D\nHeadlighst: Zapowiada sie ciekawie, :D\nBohaterowie ciąg dalszy !!! :D\nJak napisałam w poprzedniej notce to jest dalszy ciąg bohaterów !!!\nMiałam dodać później, ale nie mogłam wytrzymać i muszę wstawić\nJames Collins (42 l.)\nOjciec Amy. Jest dyrektorem wytwórni płytowej z którą współpracuje, m.in. Adele. Bardzo kocha swoją rodzinę i chce dla niej jak najlepiej. Wspiera córkę w jej marzeniach dlatego pomaga zrealizować jej plan.\nJennifer Collins (40 l.)\nMama Amy. Pracuje jako modelka dlatego często wyjeżdza, ale stara się dużo czasu spędzać z rodziną. Jest dużym wsparciem dla Amy i pomaga jej w realizacji marzeń.\nMike Collins (19 l.)\nBrat Amy. Jego pasją jest skateboarding dlatego bierze udział w licznych zawodach, które często wygrywa. Jest po uszy zakochany w Jessice choć nie wie, że ona odwzajemnia jego uczucia. Jest bardzo zżyty z rodzeństwem.\nChris Collins (21 l.)\nNajstarszy z trójki rodzeństwa. Mieszka z Casey, swoją żoną, którą bardzo kocha. Mimo tego często odwiedza swoje rodzeństwo, które bardzo kocha.\nCasey Collins (20 l.)\nŻona Chrisa. Bardzo dobrze dogaduje się z rodziną męża. Będzie jedną z najbardziej zaangażowanych osób w sprawie Amy.\nJordan Nicols (17 l.)\nMichele Fight (17 l.)\nConnie La Dem (17 l.)\nPlastiki, które myślą, że świat leży u ich stóp. Jednak nie wiedzą, iż potajemnie wszyscy się z nich śmieją. Będą chciały przeszkodzić dziewczynom w spełnieniu marzeń.\nFarren Young - mama Jess (35 l.)\nJose Young - tata Jess (35 l.)\nAnastasia Word - mama Brit (38 l.)\nJake Word - tata Brit (40 l.)\nProlog pojawi się już jutro Mam nadzieję, że opisy bohaterów się podobają Będę wdzięczna za komentarze i udostępnianie mojego bloga <3\nMiśka ♥: @Mrs. Potatosowa: @Bestia ♥: Dziękuję :D\nMiśka ♥: @Zuzu *-*: Już poprawione =]\nBestia ♥: Ciekawe :)\nBOHATEROWIE !!! <3\nJak niedawno pisałam w niedługim czasie pojawi się tu opowiadanie o One Direction <3\nTymczasowo są tylko bohaterowie, gdyż kompletnie nie mam pomysłu na prolog =P\nAmy Collins (17 l.)\nPochodzi z Polski, gdzie mieszka razem z rodzicami i dwójką starszych braci. Jest to miejsce w którym poznała dwie swoje najlepsze przyjaciółki, ale i przeżyła dobre, jak i złe chwilę. Zazwyczaj skromna i miła, ale gdy trzeba pokazuję swoje drugie oblicze. Jak jej dwie przyjaciółki posiada talent. Pięknie śpiewa i gra na gitarze choć niewiele osób o tym wie. Pewnego dnia wpada na pomysł, który odwróci jej życie do góry nogami...\nJessica Word (17 l.)\nNajlepsza przyjaciółka Amy i Brit. Jest wybuchowa i zwariowana jak Collins. Jej pasją jest taniec towarzyski jak i nowoczesny w którym może pokazać emocje, które towarzyszą jej każdego dnia. Marzy o wielkiej karierze i poznaniu jej idolki - Danielle Peazer. Czy decyzja Amy pomoże Jess w spełnieniu marzeń ??\nBritney Young (17 l.)\nNajlepsza przyjaciółka Amy i Jess. Wiele osób uważa, że ma niepowtarzalny styl, gdyż nosi to co sama zaprojektuje. Jest najrozważniejsza z dziewczyn, ale ma bardzo wybujałą wyobraźnię co sprawia, że jej projekty są jedyne w swoim rodzaju. Marzy o zostaniu projektantką, ale jej planem awaryjnym jest aktorstwo. Decyzja Amy zmieni jej życie, ale czy na lepsze ??\nBrytyjsko-irlandzki zespół, który tworzą od lewej: Louis Tomlinson (21 l.), Niall Horan (19 l.), Liam Payne (19 l.), Zayn Malik (20 l.) i Harry Styles (19 l.). Poznali się w programie X-Factor, gdzie zostali połączeni w zespół. Zajęli 3 miejsce, ale to nie powstrzymało ich w zrobieniu międzynarodowej kariery. Samym głosem potrafią sprawić, że żadna dziewczyna się im nie oprze. Mimo to są zwykłymi chłopakami, którzy robią to co kochają. Czy trzy dziewczyny namieszają im w życiu ?? A może będą tylko krótkim, przelotnym epizodem ??\nNo to mamy bohaterów Prolog powinien pojawić się dzisiaj bądź jutro\nPod następną notką umieszczę drugą część bohaterów, tj. rodzina oraz wrogowie, których nie może zabraknąć\nMiśka ♥: @Bayorka: I u mnie były, bo nie zakończone :P\nBayorka: ponoc najgorsze sa poczatki;D\nHEJ !!! :D\nOstatnio wstawiłam post z pytaniem co chcielibyście czytać na moim blogu No i wyszło na to, iż zacznę pisać opowiadanie !!!\nNiedługo powinnam wstawić bohaterów i prolog, ale to dopiero na feriach, które zaczynają się już niedługo <3\nUprzedzam iż nie potrafię pisać, ale spróbuję swoich sił dlatego proszę o szczere opinie na ten temat, ale to dopiero gdy coś wstawię\nMiśka ♥: @maaaniek16: @Bayorka: @ADHD w 99,9 %: Dzięki i wpadnę napewno :D\nmaaaniek16: Świetny bloog , zapraszam do mnie jestem nowa : >\nLIEBSTER BLOG AWARD.! C.D.\nWstawiłam już wczoraj, ale coś mi usunęło\n8.Jaka była najfajniejsza przygoda, którą przeżyłeś/aś?\n9.Jedna rzecz, którą zabrałabyś/ zabrałbyś na bezludną wyspę.\nRzecz to telefon, ale tak to wzięłabym przyjaciół\n11.Czym chciałabyś/chciałbyś zajmować się w przyszłości?\nTeraz prawem, bo śpiewać nie umiem Moim zdaniem\n1. Jak masz na imię ??\n2. Lubisz się malować ??\n3. Ulubiony dzień tygodnia ??\n4. Kolekcjonujesz coś ?? Jeśli tak to co ??\n5. Co najbardziej lubisz czytać na blogu ??\n6. Co byś zrobiła gdybyś wygrała milion złotych ??\n7. Jakie jest twoje największe marzenie ??\n8. Co byś w sobie zmieniła ??\n9. Jaki jest twój ulubiony kolor ??\n10. Masz zwierzątko ?? Jeśłi tak to jakie ??\n11. Czym się inspirujesz ??\nMiśka ♥: @Tusiaczkowy Robak: @Mrs. Potatosowa: @ja150300: @Jest Ewa Farna jest impreza!! <3: Nmzc :D\nJest Ewa Farna jest impreza!! <3: Dzięki :* 1 Ewelina 2 oczywiście że tak 3niedziela 4nie 5opowiadania i opisy 6 nie mam pojęcia:D 7 pojechać na koncert Ewy Farnej 8 dużo by trzeba wymieniać :) 9 czerwony,czarny 10 dwa pieski 11 inspiruję sie modą,wizażem :DD\nja150300: Dziękuję kochanie ;* 1.Monika 2.Nie 3.Piątek 4.Nie kolekcjonuje nic : P 5.Imaginy lub historię z życia wzięta jak i opisy o miłości i przyjaźni. 6. Zabrała jak najwięcej directionerek na koncert One Direction. 7. Zobaczyć One Direction, chodziaż z daleka. 8. Wszystko. WYgląd jestem fuuu 9. Zielony *_* 10. Kotek :D i rybki ^_^ 11. Codziennym zyciem i swoich przeżyciach\nZostałam nominowana przez :\nZasady konkursu: Nominacja do\nLiebster Blog Award jest\notrzymywana od innego\nbloggera w ramach uznania za\n"dobrze wykonaną robotę". Jest\nprzyznawana dla bloggerów o mniejszej liczbie obserwatorów,\nwięc daje możliwość ich\nodebraniu nagrody należy\nodpowiedzieć na 11 pytań\notrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty\nnominujesz 11 osób\n(informujesz ich o tym, nie\nmożesz nominować osoby, która\ncię nominowała) oraz zadajesz\nim 11 pytań.\nPytania i odpowiedzi =] :\nNiebieski choć czasami są szare =]\n3.Twoje ulubione zajęcie?\nSłuchanie muzyki, czytanie książek, spotykanie się z przyjaciółmi , śpiewanie i wiele więcej =]\n4.Czy lubisz czytać książki? Jeśli tak to jaki rodzaj.\nTak, ale najbardziej fantastyczne i romanse =]\n5.Tytuł ulubionej książki.\nNie mam jednej =]\n"Trzy metry nad niebem" ♥\n7.Twój ulubiony dzień tygodnia?\nMiśka ♥: @Dolka: Dzięki i wpadnę napewno :D\nZastanawiałam się co mogłabym dodawać na mojego bloga, gdyż wiem, że strasznie go zaniedbałam\nMacie jakieś propozycję ??\nMoże będę pisać co u mnie się działo, jakieś krótkie wpisy ze zdjęciami, a może spróbować zacząć pisać opowiadanie ??\nPiszcie swoje propozycję w komentarzach\nMiśka ♥: @Taki tam raps. ^^: @Alex Lockhart: Zacznę od nowa i tym razem skończę :D\nTaki tam raps. ^^: Opowiadania . ;)\nMiśka ♥: Chyba tak zrobię =] Mam już nawet 2 pomysły tylko muszę któryś wybrać i zacznę =D Uprzedzam gdyż nie umiem pisać ciekawie =P\nZostałam nominowana przez http://szpunka5.pinger.pl/\n1.Jak masz na imię i jaką masz ksywkę?\nNa imię mam Basia, a przyjaciele mówią na mnie aktualnie Basia\nWcześniej było: Zuzu, Marchewa\n2.Dlaczego postanowiłaś założyć bloga?\nNa początku dlatego aby mieć wyższą ocenę z informatyki Ale wyszło na to, że prowadzę go dalej, a nauczyciel nic o tym nie wie\n3.Jakie masz hobby,co lubisz robić?\nKocham muzykę <3 A oprócz tego lubię grać w siatkówkę, koszykówkę, badmintona No i standardowo spotykać się z przyjaciółmi, zakupy itd.\n4.Jaką muzykę lubisz najbardziej,kto Cię inspiruje?\nGatunek to raczej Pop, Rock, R&B, reggea\nInspiruje mnie One Direction <3 Patty, Ewelina Lisowska, Jula, Cher Lloyd, Little Mix, Ed Sheeran, Room 94 Na chwilę obecną tylko tyle sobie przypominam\n5.Jakie cechy charakteru cenisz w ludziach?\nSzczerość, skromność, empatię no i oczywiście musi być zabawny\n6.Czy potrafisz i lubisz otwierać się na innych ludzi?\nTak średnio, gdyż to zależy od sytuacji\nAle ogólnie to lubię\n7.Jaką cechę charakteru chciałabyś w sobie zmienić?\nChciałabym być trochę milsza, bo zdarza mi się być wredną w stosunku do ludzi\n8. Jakie małe rzeczy dnia codziennego sprawiają Ci radość?\nPochwała, dobre oceny, ale taką największą radość to gdy widzę, że ludzie się uśmiechają i są życzliwi\n9.Jakie masz cele na ten rok?\nDobrze się uczyć, no i znaleźć jakąś pracę na ferię i wakację, bo w tamtym roku dziwnym trafem nie było <tak wiem, mój zapał mi w tym pomagał >\n10. Czy lubisz zwierzęta,masz jakieś?\nKocham zwierzęta <3 Niestety nie mam żadnego od niedawna Chyba, że małpa się liczy, bo jeśli tak to mam 2 <bracia >\n11.Jakie masz sposoby na radzenie sobie ze stresem?\nMuzyka, muzyka i jeszcze raz muzyka <3\nZawsze gdy się stresuję puszczam muzykę albo nucę sobie coś Czasami wkurza ludzi, ale mnie odstresowywyuje\n1. Czy jesteś osobą na którą można liczyć ??\n2. Gdybyś mogła spełnić jedno swoje życzenie, co by to było ??\n3. Gdybyś mogła po zrobieniu czegoś cofnąć czas co by to było ??\n4. Co byś w sobie zmieniła ??\n5. Śnieg vs słońce\n6. Fanką jakiego zespołu jesteś ??\n8. 3 rzeczy, które zabrałabyś ze sobą na bezludną wyspę\n9. Jaki jest twój ulubiony sport ??\n10. Co sądzisz o internetowych znajomościach ?? <chodzi o fb i pinger'a>\n11. Jaki jest twój ulubiony serial ??\nMiśka ♥: @Tusiaczkowy Robak: @Jak każdy, mam marzenia ♥ .: Nmzc :D\nADHD w 99,9 %: 1. tak :) 2. hmmm ;p 3 nie wiem ;p 4.coś na pewno 5. Słońce <3 6. m.in 1D :P 7. tymbork bo przy frugo lipa napisy na kapalach xd ;p 8. chcę wiećej niż 3 rzeczy xd ;p 9. łyżwiarstwo 10. są ok ; d 11. nie mam ;p\nJak każdy, mam marzenia ♥ .: Dziękuję za nominację : *\nKOLEJNE MASSIVE THANK YOU !!! <3\nWiem, że niektórych już może denerwować to, że piszę aby na mnie głosować Ale naprawdę dziękuję, że jednak to robicie czym sprawiacie, że jestem meeeeeeega szczęśliwa Dzięki Wam wygrałam konkurs na http://noke1999.pinger.pl/ <3\nA oto lista osób, którym należą się podziękowania:\n16. http://ja150300.pinger.pl/ < Kocham jej opowiadanie tak jak i numeru 25 <3 Directionerka <3 >\n22. http://bestia04.pinger.pl/ < Powinien być 20, ale skoro to twój numer w dzienniku to wyszło inaczej >\n25. http://mrspotatoxdd.pinger.pl/ < Directionerka ze świetnym opowiadaniem <3 Tak jak i numer 16 <3 >\n26. http://sysiu20.pinger.pl/ < Mój brat z nową ksywką, którą zapoczątkował mój drugi brat Krowa na pastwisku - Ja dodałam na pastwisku >\nPS. Ten od otwierania kukurydzy Niektórzy wiedzą o co chodzi\nNiektórzy głosowali po czasie, ale liczą się chęci dlatego dziękuję wszystkim <3\nJeśli mogłabym się jakoś odwdzięczyć to dajcie znać na priv\nKocham Was i dziękuję <3\nMiśka ♥: @Bestia ♥: Nmzc :D\nBestia ♥: Heh. Dziękuję :*♥\nTusiaczkowy Robak: nie ma sprawy :)\nNominowana przez KaRRoLiNkaAa\nPytanka i odpowiedzi:\n3.Glany vs Conversy\n" ...) Rzecz nie jest w tym, jaki jesteś, lecz w tym, jaki nie jesteś."\n5.Co ostatnio jadłaś/łeś\n6.Ulub. rodzaj muzyki\n7.Od kiedy masz bloga?\nGdzieś od połowy września\n8.Zdarza ci się okłamywać czytelników?\nNie Bo ja po prostu nienawidzę kłamstwa\n9.Co cię denerwuje w internecie?\nNajbardziej to powielanie informacji na kilkunastu stronach i gdy nie mogę czegoś znaleźć\n10.Co robisz po szkole?\nSiedzę na FB, odrabiam lekcję i próbuję się uczyć słuchając muzyki i rozmawiając przez telefon\n11.Najbliższa różowa rzecz obok ciebie\n8. smerfna.pinger.pl/ <możesz odpowiedzieć na pytania z wcześniejszej notki >\n1. Jaki jest twój ulubiony gatunek muzyki ?\n3. Co chciałabyś robić w życiu ?\n4. Od kiedy masz bloga ?\n5. Czy rozwijasz swoje zainteresowania ?? Jeśli tak to co to jest ?\n6. Jaki jest twój ulubiony zespół ?\n7. Czy znasz zespół One Direction ? Jeśli tak to lubisz ich ??\n8. Czy okłamałaś kiedyś swoich czytelników ?\n9. Z kim masz najlepsze relacje ??\n10. Czy podoba Ci się mój blog ?? XD\n11. Co byś zmieniła w swoim życiu ?\nMiśka ♥: @Szpunka: Nmzc :D\nSzpunka: ok,dzięki :)\nZostałam nominowana do Liebster Blog Award przez: http://biletdozycia.pinger.pl\nZasady konkursu: Nominacja do Liebster Blog Award jest otrzymywana od innego bloggera w ramach uznania za "dobrze wykonaną robotę". Jest przyznawana dla bloggerów o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym, nie możesz nominować osoby, która cię nominowała) oraz zadajesz im 11 pytań.\nPytania ( od Bilet do życia) i moje odpowiedzi :\nBarbara, ale wolę skrócone Basia <3\n16 lat, ale w grudniu 17\n3.jakie masz zainteresowania ?\nWszystko co związane z muzyką <3\nLubię też rysować, trochę tańczyć (ale mi to nie wychodzi )\n4.Co skłoniło cię do założenie bloga na pingerze?\nNa poczatku założyłam go po to aby mieć wyższą ocenę z informatyki Ale spodobało mi się to, więc kontynuowałam Gościowi od informatyki nie powiedziałam o nim\n5.Ile czasu poświęcasz swojemu blogowi?\nStaram się jak najwięcej jednak nie bardzo mi to wychodzi Ale obiecuję poprawę <3\n6.Czy masz jakieś inne blogi? Jeśli tak , podaj adres .\nKiedyś miałam mnóstwo blogów na Onecie, ale zapomniałam adresów XD Jednak nie żałuję\n7.Od kiedy prowadzisz swojego bloga?\nJakoś od połowy września\n8.przyjaźń vs. miłość?\nDefinitywnie przyjaźń <3\nBlogi nominowane przeze mnie : <niestety mogę tylko 11 >\n1. Jak masz na imię ?? Lubisz je ?? Jeśli nie to na jakie byś je zmieniła ??\n3. Gdybyś mogła spełnić jedno swoje życzenie co by to było ??\nOdpadł numer 3 !!!\nTeraz głosujcie na pierścionek, który najmniej wam się podoba\nAle macie czas tym razem do... 12 LUTEGO\nMiśka ♥: @ADHD w 99,9 %: Wpadnę w najbliższym czasie :D\nŻycie za śmierć, śmierć za życie...: 8 . ;)\nADHD w 99,9 %: 8 .. ( 4 naj <3) + wbijaj <3\nMASSIVE THANK YOU !! <3\nTak jak niedawno obiecałam opublikuję listę blogów dzięki którym udało mi się przejść do kolejnego etapu w konkursie na http://noke1999.pinger.pl/\nMimo iż parę osób głosowało po czasie im też należą się podziękowania <3\nChciałabym podziękować wszystkim tym blogom razem, ale i każdemu z osobna <3\nOczywiście polecam je, gdyż na nich się nie można zawieść <3\nJeśli macie jakieś prośby śmiało piszcie do mnie na priv !! <3\nMiśka ♥: @Bestia ♥: Czysty strzał jak to mówi mój nauczyciel od historii przy odpowiedzi :D\nBestia ♥: NMZC :* Nawet dałaś mi ten numerek co w dzienniku mam ;p\nZabawa część 3 =]\n2. Czy ci się ono podoba ??\n3. Co znajduje się po twoje prawej stronie ??\n4. Jaki jest twój najciekawszy sen ??\n5. Ile masz lat ??\n6. Ulubiona część garderoby to...\n7. Ulubiony zespół to ...\n8. Czy masz zwierzątko ?? Jeśli tak to jakie ??\n9. W jakim kierunku się uczysz ??\n10. Twój największy talent to ...\n11. Ulubiony blog =]\n3. Nie ma dokładnej kategorii =] Po prostu pisze to co mi przyjdzie do głowy =] Czasami są to moje historie ze szkoły, a czasami pytania bądź informacje o rozdaniu w którym aktualnie biorę udział =]\n4. Tres metros sobre el cielo =]\n5. Nie gram w gry komputerowe, ale kiedyś uwielbiałam The Sims 2 Zwierzaki =]\n6. Staram się 8, ale w tygodniu jakieś 6 lub 7, a w weekend około 9 =]\n8. Kocham śpiewać =]\n9. Poduszka i butelka z wodą =]\n11. Tak =]\nPytania niestety w części 3 =]\nPekkola.: a dziekuje za tag, jak znajde chwilke napewno sie zabawie ;)\nEwelinka16: chętnie wezmę udział i ciekawe odp : pozdrawiam :*\nZostałam wytypowana do zabawy przez http://klaudia100499.pinger.pl/\n4. Wymień w swoim poście osoby które wytypowałeś !!!\n1.Masz zwierzątko ?\n3.O czym jest twój blog ?\n5.Ulubiona gra komputerowa ?\n6.Ile godzin średnio śpisz ?\n7.Ulubiony blog ?\n8.Twoje Hobby ?\n9.Co leży po twojej lewej stronie ?\n10.Znienawidzony przedmiot szkolny ?\n11.Podobały się pytania ?\n1. Od niedawna nie =[\n2. 16 =]\nJestem na tel i coś mi się psuje dlatego ciąg dalszy w kolejnym poście =]


Aktywny Dolny Śląsk 2019 – z roku na rok coraz bardziej [VIDEO] - Wrocławskie Fakty\nAktywny Dolny Śląsk 2019 – z roku na rok coraz bardziej [VIDEO]\nNiemal 45 tysięcy Dolnoślązaków oddało swój głos wybierając najciekawsze ich zdaniem inicjatywy, które powstaną dzięki budżetowi obywatelskiemu Aktywny Dolny Śląsk. Wyniki tegorocznej, czwartej już, edycji przedstawili wczoraj marszałek Cezary Przybylski oraz wicemarszałek Marcin Krzyżanowski.\nW tym roku zagłosowało rekordowe 45.000 osób. To o 7.000 więcej niż w poprzedniej edycji programu. Rekordowy był też budżet, który wyniósł 1,3 mln zł i o 300 tys. zł przekroczył ten z ubiegłego roku. Cieszę się, że nasza inicjatywa rośnie w siłę i zyskuje na popularności wśród mieszkańców Dolnego Śląska – mówi marszałek Cezary Przybylski.\nPo sukcesie poprzednich trzech edycji w tym roku program został rozszerzony i obejmuje nie tylko finansowanie projektów sportowych, turystycznych i kulturalnych, ale również wspiera działania na rzecz osób z niepełnosprawnościami, rozwój społeczeństwa obywatelskiego, a także działania na rzecz seniorów i rozwój rzemiosła. Zobacz nasze video.\nCieszę się, że w każdym z subregionów zrealizowana zostanie porównywalna liczba projektów. To ważne z punktu widzenia zrównoważonego rozwoju naszego regionu. Dostrzegając zaangażowanie Dolnoślązaków w przyszłym roku planujemy wspierać inicjatywę budżetu obywatelskiego na porównywalnym poziomie finansowym co teraz – dodaje wicemarszałek Marcin Krzyżanowski.\nW tegorocznej edycji programu złożono 179 wniosków, a do głosowania dopuszczono ich aż 162. Ostatecznie na podstawie otwartego konkursu ofert, w poszczególnych subregionach zrealizowanych zostanie 62 inicjatywy.\nvideo: Kamil Turek / poprzez: dolnyslask.pl\nPijani ojcowie i ich dzieci w niebezpieczeństwie – gdzie rozum zgubili?\nDobra inicjatywa ma kontynuację – nowa lodówka społeczna na Wielkiej Wyspie\nPingback: Jest okazja do aktywności lokalnych wspólnot – piąta edycja dolnośląskiego budżetu obywatelskiego - Wrocławskie Fakty