Historia powszechna/Babilończycy - Wikibooks, biblioteka wolnych podręczników\nStela - kamienna, ustawiona pionowo płyta z inskrypcją lub płaskorzeźbioną dekoracją o wysokości od kilkunastu centymetrów do kilku metrów. W cywilizacjach starożytnego Bliskiego Wschodu stele upamiętniały dokonania władców, ich wojny, działalność budowlaną oraz wydarzenia religijne.\nBabilonia należała do największych cywilizacji starożytności (rywalizowała nawet z takimi potęgami jak Egipt czy Asyria). Jej władcy uosabiali bogów i sprawowali w władzę absolutną. Dbali o rozwój, gospodarczy,polityczny, prawny i kulturalny kraju. Okres świetności tej krainy skończył się wraz z podbojem przez Persów w 539r. p.n.e. Od tego czasu Babilonia przestała istnieć jako niezależne państwo i została włączona do Persji. Mimo tego przez długi czas pozostawała ważnym ośrodkiem nauki i kultury starożytnego Wschodu. Osiągnięcia babilońskich uczonych w zakresie matematyki astronomii i medycyny stanowią cenny wkład w rozwój współczesnej cywilizacji.\nOkoło 1894 roku p.n.e jedno z ludów amoryckich,ze stojącym na czela Sumuabumem,osiedliło się w niewielkiej miejscowości Kadingirra czyli Babilonie.Po Sumuabumie,nastąpiło czterech królów.Sprawowali oni kontrolę na terytorium obejmującym Sippar,Dilbat,Marad i Kisz.Wszystko uległo zmianie wraz z nastaniem szóstego króla,Hammurabiego.Pokonał on rywali i stworzył imperium. Pięć lat Po objęciu tronu Hammurabi uderzył na Rimsina z Larsy i wydarł mu Isin oraz czcigodny Uruk.W roku następnym przekroczył Tygrys i podbił Jamutbal u stóp Zagrosu.Dwa lata później zdobył Malgium.W końcu w roku 1783 p.n.e poprowadził kampanię przeciwku miastu Rapikum.Tym sposobem w ciągu zaledwie pięciu lat rozszerzył granicę swojego Terytorium o większą część dawnych imperiów Sumeryjskiego i Akadyjskiego. W następnych dekadach nie odnotowano kampanii militarnych.W 1763 p.n.e. Esznunna i Elam zawarły sojusz z plemionami półkoczowniczymi oraz Malgium,aby zawojować całe południe Mezopotamii.Z tego powodu królestwo Mari zaczęło szukać porozumienia z Babilonem.Udało im się pokonać wrogą koalicję.Rok później Hammurabi zaatakował Rimsina i dokonał aneksji Larsy.Kiedy Esznunna i Elam uderzyły ponownie w roku 1762 p.n.e,Hammurabi zdołał nie tylko odeprzeć atak,lecz także dotrzeć do granicy Subartu.Zimrilim musiał odczuwać wielką zawiść,słuchając wieści o kolejnych zwycięstwach władcy Babilonii.Najprawdopodobniej zawiązał on sojusz z Malgium.Hammurabi zerwał pakt z Mari,zaatakował je i ostatecznie zdobył 1760 roku p.n.e.Zimrilim otrzymał tytuł wicekróla,jednak rebelia która wybuchła dwa lata później wyczerpała cierpliwość Hammurabiego.Kazał on zburzyć Mari,wyznaczając tym samym koniec historii tysiącletniego miasta oraz kres królestwa Zimrilima. Po zajęciu Mari zorganizował jeszcze wyprawy przeciw Aszurowi oraz Esznunnie.Pozwoliło mu to przejąć kontrolę nad północą aż do Chaburu. Mając już politycznie skonsolidowane imperium,Hammurabi podjął się być może najważniejszego zadania w swoim życiu-stworzenia zbioru praw,który zyskał nazwę Kodeksu Hammurabiego.Po śmierci Hammurabiego jego syn Samsuiluna odziedziczył w stanie rozkładu.Już na początku jego panowania doszło do kilku powstań:Larsy,Esznunny,Ur,Uruku,Isin oraz Elamu.Pięć lat później udało się zaprowadzić porządek w regionie,ale Isin się uzależniła.Babilonia kurczyła się coraz bardziej.Śmiertelny cios zadali Babilonii Hetyci,którzy pod dowództwem Mursilisa I w 1595 roku p.n.e. położyli kres pierwszemu wielkiemu imperium babilońskiemu.\nWraz śmiercią Asurnibala(króla Asyrii) Chaldejczyk Nabopolasar zajął Babilon i proklamował się jego królem.W 612 roku p.n.e. połączone siły Medów i Nabopolasara otoczyły Niniwę,jedno z opierającym się jeszcze Medom miast asyryjskich.Po trzech miesiącach zdobyli je.Asyryjski król Sinszariszkun został zabity.W 610 roku p.n.e Medowie i Babilończycy zdobyli Harran.„Asyryjczyka rządzącego wcześniej narodem a którego ciężkie okowy zadały rany ludności całego kraju,rzuciłem do stóp Akadu,i zrzuciłem jarzmo niewoli.“-Pisał Nabopolasar II.Po śmierci Nabopolasara II władzę w kraju przejął Nabuchodonozor II.Poprowadził on wiele kampanii militarnych dzięki czemu imperium Nowobabilońskie stało się najpotężniejszą cywilizacją Mezopotamii.Następcy Nabuchodonozora II zostali wciągnięci w krwawe walki o władzę w obrębie panującej dynastii.22 lata później doszło do starć między Persami a Babilonią w mieście Opis.Tam zginął Baltazar,syn Nabonida,króla Babilonii,a sam Nabonid dostał się do niewoli i jako jeniec Cyrusa II skazany został na wygnanie.Taki był smutny koniec imperium Nowobabilońskiego.\nKodeks Hammurabiegowyryto na kamiennej steli ustawionej w miejscu publicznym. Na zdjęciu płaskorzeźba przedstawiająca króla stojącego przed obliczem boga.\nFasada Bramy Isztar w Berlinie w Muzeum Pergamońskim\nFragment reliefu z rekonstrukcji Bramy Isztar. Wizerunek jednego ze zwierząt, którymi była ozdobiona.\nWojownicy i naukowcy[edytuj]\nBabilończycy byli świetnymi wojownikami, rolnikami, handlowcami oraz specjalistami w naukach ścisłych, zwłaszcza medycynie, astronomii i matematyce. Ustalili współczesne stosowanie jednostki miary czasu, wybierając liczby dzielące się przez 2,3 i 4 (12 miesięcy, 24 godziny, 60 minut i 60 sekund)\nZdjęcie przedstawiające tył steli z kodeksem Hammurabiego. Fragment kodeksu § 195: Jeśli syn uderzył swego ojca, utną mu jego rękę. § 196: Jeśli obywatel wybił oko jednemu z obywateli, należy wybić jego oko.\nBabilon zasłynął także wiszącymi ogrodami - wspaniałą budowlą wzniesioną według legendy przez królową Semiramidę. Przez starożytnych zostały one uznane za jeden z cudów świata. Obraz Martina Heemskercka, na dalszym planie widoczna wieża Babel.\nPlan Babilonu za panowania Nabuchodonozora II. Na ilustracji widać wysokie, kamienne mury które otaczały miasto, a także Bramę Isztar, która była początkiem świętej drogi prowadzącej do świątyni Marduka.\nZiggurat w sumeryjskim mieście Ur. Podobnie wyglądała zapewne wieża Babel z Babilonu. na jej szczycie nie tylko wznoszono modły ale także prowadzono stamtąd obserwacje astronomiczne.\nZiggurat - to monumentalna budowla sakralna w starożytności, w formie tarasowo uformowanej wieży. Oprócz religijnych zastosowań, miały w nich miejsce biblioteki, szkoła, magazyny żywności, broni i wody, a również skarbce. Najczęściej budowle te były połączone z kompleksami świątynnymi, które usytuowane były w centrach miast babilońskich.\nWikipedia, nasz siostrzany projekt, zawiera artykuł na temat Babilonii.\nWikipedia, nasz siostrzany projekt, zawiera artykuł na temat miasta Babilon.\nWikipedia, nasz siostrzany projekt, zawiera artykuł na temat Nabuchodonozora II.\nWikipedia, nasz siostrzany projekt, zawiera artykuł na temat Esagili.\nTę stronę ostatnio edytowano 30 lis 2020, 11:18.


Na stacji Atocha w Madrycie wsiadamy do autobusu jadącego na Costa del Sol. Przy wejściu dostajemy zimną wodę mineralną i słuchawki, przez które będziemy mogli słuchać radia lub dialogów filmowych. Wszystkie miejsca są zajęte, więc nasz czteroletni syn siada między nami (nie potrzebuje biletu). Autobus pędzi autostradą, prawie nie opuszczając lewego pasa. Ponad 500 km do Malagi pokonujemy w niespełna sześć godzin, wliczając w to półgodzinną przerwę na lunch w zajeździe. Na wybrzeżu zatrzymujemy się już w każdym kurorcie. W Maladze widzieliśmy głównie wieżowce, w Torremolinos wielkie hotele, a w Marbelli eleganckie sklepy i ulice, na których więcej było porsche i jaguarów niż seatów.\nWreszcie docieramy do Estepony. Od razu robi na nas bardzo miłe wrażenie. Nie ma tu wielkich hoteli, luksusowych sklepów i restauracji. Jest za to piękna promenada ciągnąca się wzdłuż wybrzeża, na której rosną palmy i kwiaty. Po drugiej stronie ulicy szereg dwu- i jednogwiazdkowych hoteli. W jednym z nich wybieramy przestronny pokój z dużą łazienkę (dwójka 40 euro do końca czerwca i od września, 60 w lipcu i sierpniu, bez śniadania). Pierwszego wieczoru odkrywamy, że miasteczko ma uroczą starówkę, z białymi kamieniczkami i wąskimi uliczkami. Życie toczy się na dwóch placach, szczególnie piękny jest Plaza Las Flores tonący w kwiatach (jak wskazuje nazwa). Co krok mijamy bar, restaurację lub pub, by w końcu trafić do niewielkiego lokalu z dala od głównych turystycznych szlaków. Były toreador, który go prowadzi, proponuje pyszne tapas (przekąski): krewetki, sałatki, minitortille (wszystko po 1 euro) i dobre wino. Bar ma stałych bywalców, my też pozostajemy mu wierni do końca pobytu. Dzień kończymy na plaży, patrząc, jak mrok okrywa gigantyczną skałę - Gibraltar.\nNazajutrz zaczynamy po hiszpańsku - od skromnego śniadania w barze, czyli kawy i tostów maczanych w oliwie (ale w weekendy całe rodziny udają się na śniadania do churrerii - na churros , ciastka w kształcie węża przypominające smakiem nasze pączki, ale niesłodkie; zjada się je, maczając w słodkiej i mocnej czekoladzie - pyszne!).\nPora udać się nad morze. Plaża w centrum miasta jest szeroka, zadbana, ale prawie pusta. Dlaczego nikt się nie kąpie? Wchodzę do wody - co za rozczarowanie! Jest lodowata! Zwijamy rzeczy i ruszamy na spacer w kierunku portu rybackiego. Po dwudziestu minutach trafiamy na mniejszą plażę, która dla odmiany jest pełna ludzi, sporo osób się kąpie - tu morze jest ciepłe. Większość plażowiczów to Brytyjczycy mieszkający w pobliskich apartamentach. W Esteponie na stałe osiedliło się sporo wyspiarzy, wielu przyjeżdża na całe lato. Mają tu swoje puby, restauracje i raz w roku dzień rezydenta.\nW pobliżu plaży znajduje się marina, z którą graniczy duży port rybacki. Warto przyjść tu skoro świt, kiedy kutry przybijają do brzegu i zaczyna się rytuał wyładunku. Później świeżych ryb i owoców morza spróbujemy w jednej z kilkunastu portowych tawern. Tutejsza kuchnia i wino to na pewno jedne z największych atrakcji Estepony. Ceny są umiarkowane. Na lunch możemy zjeść np. platos combinados (5-7 euro), czyli kilka porcji różnych dań na jednym talerzu, np. tortilla , kiełbaski i sałatki.\nJednak prawdziwym posiłkiem w Hiszpanii jest dopiero kolacja. Najchętniej wędrujemy od lokalu do lokalu, próbując tapas . Przekąski zimne i gorące wybieramy ze szklanych gablot pokazując je palcem (1-1,5 euro) - kilka porcji wystarczy na cały posiłek. Niedrogo jada się wybierając danie dnia (menu del dia ) - zestaw dwóch-trzech dań kosztuje 15-20 euro. A w marisquerias podają wyłącznie ryby i owoce morza. Nam najbardziej smakowały grillowane gambas (duże krewetki) podawane na przystawkę i pulpo (ośmiornice). W centrum miasta działa też znakomita restauracja chińska (zestaw z trzech dań 11-12 euro), a my przypadkowo trafiliśmy do restauracji brytyjskiej, również w centrum - bardzo sympatycznego lokalu z niezłą kuchnią i miłą obsługą.\nSkała Gibraltaru, za nią ocean i niedalekie afrykańskie wybrzeże zapowiadały kolejne wrażenia. Wypożyczamy najtańsze auto (opel corsa, 45 euro doba) i ruszamy nadmorską autostradą. Przejeżdżając przez La Linea, mijamy Gibraltar, za Tarifą wjeżdżamy na Costa de la Luz, czyli wybrzeże atlantyckie. Niebieskie do tej pory niebo zaczynają zasłaniać chmury, zrywa się wiatr, od czasu do czasu pada deszcz. Droga biegnie przez wzgórza, w oddali widać wielkie, złote plaże oraz ogromne spienione fale Atlantyku. Zatrzymujemy się przy platformach widokowych, skąd można obserwować afrykański brzeg. Widać białe zabudowania marokańskich wiosek.\nZjeżdżamy do Bolonii (kilkanaście kilometrów za Tarifą). Zachowały się tu pozostałości antycznego miasta, można je zwiedzać. W barku na plaży barman rozpala ogień, za chwilę będzie dla nas piekł na patykach świeżo złowione sardynki. Świeci słońce, ale wieje silny wiatr, który przynosi krople oceanu na taras tawerny. Plaża piękna, jednak jest za zimno na opalanie i kąpiel.\nW powrotnej drodze zaglądamy do Tarify. Miasto zbudowano wokół murów obronnych wzniesionych przez Maurów. Zwiedzamy XV-wieczny kościół San Mateo i zamek, który ze względu na strategiczne położenie był wielokrotnie oblegany (ostatni raz broniły się w nim oddziały wierne generałowi Franco podczas wojny domowej). Zamek Guzmana el Bueno zawdzięcza swoją nazwę dowodzącemu obroną Tarify w 1292 r. Guzman poświęcił syna, który był zakładnikiem Maurów, i nie poddał zamku. Współczesna Tarifa jest natomiast oblegana przez fanów windsurfingu z całej Europy. Warto wybrać się stąd na wycieczkę statkiem na wody Cieśniny Gibraltarskiej połączoną z obserwowaniem wielorybów i delfinów.\nBiura turystyczne na Costa del Sol proponują morskie wycieczki do Afryki. Szybkim katamaranem w jeden dzień można popłynąć do Tangeru i Ceuty (hiszpański kawałek ziemi na afrykańskim lądzie). My jednak wybieramy podróż rejsowym promem (kursują co półtorej godziny od 7). Wczesnym rankiem autobus wiezie nas do Algeciras. Bilety (ok. 35 euro w obie strony, zniżki dla dzieci) kupujemy w porcie. Aby zejść na ląd, trzeba mieć marokańską wizę (dostaniemy ją w kraju, na miejscu za pośrednictwem biura podróży albo w konsulacie Maroka w Algeciras). Wśród pasażerów przeważają Arabowie, głównie kobiety w tradycyjnych strojach. Co chwila ktoś dotyka jasnych włosów naszego syna, ponoć przynosi to szczęście.\nLedwie wypłynęliśmy, a już zaczęło nieźle kołysać. Restauracja pusta, w barach grupki turystów popijają tanią whisky. Marokanki, papierowo białe, siedzą na ławkach pod pokładem. Za chwilę jak na komendę wstają i pospiesznym krokiem idą do toalety. Okazało się, że zawinił nasz syn, który na małym placu zabaw bujał się na koniku.\nZ górnego pokładu obserwujemy Gibraltar, mijane statki i wybrzeże Afryki. Rozmawiamy z sympatyczną obsługą promu i marokańskimi celnikami - dwuipółgodzinna podróż mija bardzo szybko.\nDo Malagi, miasta Pabla Picassa i Antonio Banderasa, wybraliśmy się, aby zobaczyć twierdze Alcazaba i Gibralfaro. Odległość od dworca autobusowego do wzgórza, na którym stoją te budowle, pokonujemy piechotą w piętnaście minut. Po drodze mijamy ruiny teatru rzymskiego odkryte przypadkowo w 1951 r. Główna budowla zamku Alcazaba powstała prawdopodobnie w VIII w., po zdobyciu Andaluzji przez Arabów. Powyżej twierdzy znajduje się pałac z początków XI w., który był rezydencją emirów arabskich w Maladze. Teraz jest tu muzeum archeologiczne. Alcazaba łączy się długim murowanym korytarzem z położonym wyżej zamkiem Gibralfaro. Droga prowadzi wśród ozdobnych roślin i studni arabskich. Z góry mamy fantastyczny widok na miasto i port. Dość osobliwym zabytkiem jest katedra - ma tylko jedną wieżę, drugiej nie dokończono, ponieważ postępowy biskup Malagi oddał pieniądze na dokończenie inwestycji walczącym o niepodległość Amerykanom. W Maladze warto jeszcze wstąpić do ogrodu botanicznego i muzeum Picassa.\nChoć nasze wakacje trwały dwa tygodnie, nie zdążyliśmy zobaczyć wielu ciekawych miejsc. Następnym razem na pewno udamy się na Gibraltar (z Estepony autobusem do La Linea, a stamtąd piechotą) i zwiedzimy słynne białe miasta, jak Cesares czy Ronda.\nDojazd. Najlepiej wybrać się w czerwcu i wrześniu, w sierpniu jest najtłoczniej\nNajwygodniej (i chyba najtaniej) czarterowym samolotem do Malagi (ok. 700 zł w obie strony + opłaty lotniskowe); z lotniska kolejką podmiejską na dworzec autobusowy, a stamtąd autobusem do Estepony.\nPrzez Madryt: z lotniska trzeba dojechać do dworca autobusowego Mendez Alvaro, metrem lub taksówką (ok. 17 euro), stąd na Costa del Sol autobusem firmy Daibus (23 euro w jedną stronę), http://www.daibus.es , http://www.movelia.es - rezerwacja biletów\nUwaga: od 13 lipca tanie norweska tania linia uruchamia połączenie Warszawa- Malaga - przelot w obie strony ok. 400-600 zł ze wszystkimi opłatami, http://www.norwegian.no\nNoclegi. Polecam dwugwiazdkowe hotele wzdłuż promenady, np. Dobar, tel. 952 800 600; świetnie położony i wygodny jest pensjonat La Malaguena przy Plaza las Flores, dwójka 30-49 euro, http://www.hlmestepona.com ; apartamenty: http://www.wakacjezpomyslem.com\nWypożyczenie samochodu. Najtańszy (Corsa, Ford Ka, Panda): 1 dzień - 45 euro, 3 - 69, 7 - 119


wycieczki literackie: Ja, Phoolan Devi, królowa bandytów\nJej niezwykłe życie spisane zostało w sposób również niezwykły, jak na autobiografię, Phoolan była bowiem niepiśmienna. Opowiedzianą przez nią redaktorce Susannie Lei historię opracowało dwoje pisarzy: Marie Thérèse Cuny i Paul Rambali, a Phoolan wysłuchała zapisu i po naniesieniu poprawek potwierdziła swoim podpisem – jedynym, co potrafiła napisać. Było to w 1995 roku, rok po jej wyjściu z więzienia, w którym spędziła bez wyroku 11 lat. Wtedy jeszcze nie bardzo wiedziała, co to jest książka, znała tylko Ramajanę i nie wierzyła, że możliwe jest opublikowanie własnej, z jej własnymi słowami i wspomnieniami. Zdecydowała się na to, bo, jak pisze we wstępie:\n"Zbyt dużo legend opowiadano o Phoolan Devi - krwiożerczej, występnej królowej bandytów. Tak wiele kłamstw powiedziano o moim życiu. Ludzie mówili o mnie, a nigdy nie pozwolili mi dojść do głosu. Posługiwali się moją postacią, lecz ukazywali ją w krzywym zwierciadle. (...) Teraz nadeszła moja kolej i to ja będę mówiła. Ta książka, w której zawarte są moje słowa, mówi prawdę o Phoolan Devi. Tylko ja jedna wiem, jakie tortury przeżyłam. Tylko ja wiem, jaką ulgę przynosi odwet..."1\nAutobiografia obejmuje okres od najdalszych czasów, do jakich Phoolan zdołała sięgnąć pamięcią do opuszczenia więzienia 21 lutego 1994 roku. Dalszy, tragiczny ciąg dopisało już życie. Początkowo zanosiło się na to, że los wreszcie zaczął się do Phoolan uśmiechać. Pomimo jedenastu lat spędzonych w więzieniu ludzie o niej nie zapomnieli, dwukrotnie w latach 1996 i 1999 była wybrana do indyjskiego parlamentu. Nie zapomnieli jednak i ci, którzy jej nienawidzili. W lipcu 2001 roku została zamordowana przed swoim domem w Delhi, i choć już następnego dnia zamachowiec się przyznał, jako przyczynę podając zemstę za masakrę wioski Bahmai, dokonaną przez bandę pod jej przywództwem, policja uważała, że prawdziwy motyw mógł być polityczny, jednak do dziś nie został odkryty.\nUwaga: wydzieliłam gwiazdkami streszczenie całej książki. Myślę, że nie zdradzam w nim istotnych zwrotów akcji, bo przecież o Phoolan Devi można przeczytać choćby w wikipedii, jednak dla osób, które chciałyby zasiąść do lektury nie wiedząc, jak potoczyły się losy autorki, streszczenie może zawierać spoilery.\nPhoolan urodziła się prawdopodobnie w sierpniu-wrześniu 1963 roku, w rodzinie należącej do podkasty mallachów - rolników i rybaków, jednej z niższych w najniższej kaście śiudrów. Mieszkali w ubogiej hinduskiej wiosce Gurha Ka Purwa. Ojcu należała się w spadku część rodzinnej ziemi, ale został oszukany przez przyrodniego brata i nie dostał nic, więc utrzymywali się uprawy poletka odsłanianego na kilka miesięcy w roku przez wysychające wody Jamuny.\nW Indiach córka to nieszczęście dla rodziny, żeby wydać ją za mąż, trzeba dać rodzinie męża posag, a rodzice Phoolan mieli aż cztery córki i tylko jednego syna. Dodatkowo dziewczynka od początku odznaczająca się wyjątkowo niepokorną naturą, wciąż ściągała kłopoty na siebie i całą rodzinę. Zapożyczając się więc na posag rodzice wydali ją za mąż za trzydziestosześcioletniego wdowca Putti Lala, gdy miała jedenaście lat. Takie rzeczy się zdarzały, ale wtedy zwyczajowo dziewczynki po ślubie zostawały w domu rodzinnym do dojrzałości. Jednak ją mąż zabrał od razu. Biedne dziecko, które nie wiedziało nawet, na czym polega pożycie małżeńskie, było gwałcone, głodzone i zmuszane do ciężkiej pracy. Po kilku tygodniach ojciec ją zabrał, jednak nie na zawsze. Po ukończeniu trzynastu lat, gdy dojrzała, musiała wrócić do męża. Ten miał już jednak kobietę i dziecko. Znów była bita i głodzona, dopóki mąż nie odesłał jej do rodziców, tym razem dobrowolnie, nie mogąc okiełzać jej buntowniczego charakteru.\nWyrzucenie przez męża to wg tamtejszych zwyczajów straszny wstyd i upokorzenie. Dla społeczności w rodzinnej wiosce stała się nikim, dziewczyną, którą każdy może bić i wykorzystywać. Ojciec, cichy i pokorny, pogodzony z losem biedak, nie potrafił jej obronić. Pewnej nocy do domu wdarło się dwóch czy trzech mężczyzn i zgwałcili ją przy rodzicach. Sytuacja zaczęła się powtarzać, przychodzili gromadnie, zwłaszcza thakurowie, stojący w hierarchii kastowej znacznie wyżej niż mallahowie, stąd jej późniejsza nienawiść do ludzi z tej kasty.\nBicie biednych przez bogatych było w tym społeczeństwie normą, gwałty też nie należały do rzadkości, tyle, że ofiary nikomu się nie skarżyły, a zgwałcone kobiety starały się ukryć to, co je spotkało. Jednak nie Phoolan, bierne poddanie się losowi nie leżało w jej naturze. Szukała pomocy wszędzie, u wioskowej rady, na policji, u kuzynów. Nie tylko nikt nie przyszedł z pomocą, ale jej położenie jeszcze się pogorszyło, bo swoimi skargami złamała tabu, przyniosła hańbę całej wiosce. Doszło do tego, że jako wyrzutkowi zakazano jej nawet czerpania wody ze wspólnej studni. Wieś chciała się jej pozbyć, zwłaszcza Majadin - syn stryja, który po jego śmierci objął zagrabioną ojcu Phoolan ziemię. Spreparowano oskarżenie o kradzież i dziewczyna wraz z ojcem trafili do aresztu. Tam, za namową szwagra Majadina, przez trzy dni była torturowana i bestialsko gwałcona. Postawiona przed sądem, ze strachu przyznała się do nie popełnionego przestępstwa, do bycia dakoitem, co nawet sędziemu wydało się nieprawdopodobne. Po kilku dniach wyszła za kaucją, ale wieś nadal jej nie chciała. Majadin namówił bandytów, żeby ją porwali. Tak trafiła do prawdziwych dakoitów i spotkała Wikrama, jedynego mężczyznę, który się nią zaopiekował i o nią troszczył.\nWraz z bandą Wikrama brała udział w napadach na wioski w całym stanie Uttar Pradeś. Rabowali bogatych, przeważnie thakurów. Przy pomocy bandytów Phoolan zemściła się też na swoich dręczycielach – Putti Lalu, Majadinie i jego szwagrze. Była teraz kobietą szefa bandy, tęskniła jednak za normalnym życiem, chciała mieć dom, męża, dzieci. nie było jej to dane. Dakoici żyli w dżungli, w żadnym miejscu, w żadnej wiosce nie zatrzymywali się dłużej niż na kilka dni. Ciągle uciekali przed policyjnymi obławami, ciągle w niebezpieczeństwie. Jednak to nie policja w końcu ich rozbiła, ale thakur Śri Ram, szef konkurencyjnej bandy. Wikrama zabił podstępnie, ją pojmał i nagą obwoził po okolicznych wsiach, torturując i gwałcąc, i namawiając mieszkańców wiosek, aby robili to samo. Jednak teraz nie była to już dawna Phoolan, bezbronna dziewczynka samotnie przeciwstawiająca się niesprawiedliwości. Teraz była sławna i miała swoich zwolenników, jeden z nich zorganizował ucieczkę, za co zapłacił okrutną śmiercią.\nPhoolan udało się zbiec, zebrała własną bandę i stanęła na jej czele. Pod jej przywództwem dakoici napadali na bogatych, a zrabowane pieniądze Phoolan rozdawała ubogim na jedzenie, na posag dla córek. Szczególnie zawzięta była na gwałcicieli, mężczyźni, na których usłyszała skargi o gwałt, byli kastrowani. To przysparzało jej sławy i uwielbienia wśród mallachów, ale im bardziej rosła jej legenda, tym usilniej policja starała się ująć „królową bandytów”. Zwłaszcza masakra we wsi Bahmai zmobilizowała policyjne wysiłki.\nBahmai, to wioska thakurów, jedna z tych, po których Śri Ram obwoził ją nagą i torturowaną, gdzie była bita i gwałcona. Dakoici Phoolan napadli na wioskę i zabili 22 mężczyzn. Takiej rzezi nie było nigdy wcześniej, banda w zasadzie nie zabijała podczas swoich akcji. Tym razem było inaczej, Phoolan zrozumiała, że tego jej nie darują, uciekła do sąsiedniego stanu.\nJakiś czas jeszcze się ukrywała, jeszcze robiła napady. Jednak ze wszystkich stron naciskano na nią, żeby się poddała, nawet wspólnicy namawiali do tego, wiedząc, że kapitulacja legendarnej „królowej bandytów” również im pozwoli uzyskać lepsze warunki w negocjacjach z władzami. Zresztą ona sama nie widziała już możliwości, żeby dalej tak żyć, chciała wrócić do normalności, przestać ukrywać się w dżungli jak dzikie zwierzę. Ustalono warunki kapitulacji, w tym długość kary: osiem lat w więzieniu dla mężczyzn, razem z ludźmi z jej bandy. 12 lutego 1983 roku złożyła broń na ręce premiera rządu stanu Madhja Pradeś, bojąc się, że w Uttar Pradeś zabiją ją nawet, gdy się podda, Jej podejrzenia nie były bezpodstawne. Już po kapitulacji, w drodze do więzienia, próbowano dokonać zamachu na jej życie.\nWarunki w więzieniu były straszne, a Phoolan pokazywano za pieniądze, jako atrakcję turystyczną. Poprawa nastąpiła wraz z przeniesieniem do więzienia w Delhi, do którego trafiła, gdy trzeba było operować jej wrzód żołądka.\nWyszła na wolność po jedenastu latach, gdy rząd stanowy Uttar Pradeś wycofał zarzuty. Za swoją bandycką przeszłość nigdy nie była sądzona.\nAutobiografia Phoolan Devi była w Europie bestsellerem, w Polsce nie zyskała chyba jednak wielkiej poczytności, a szkoda, bo książka jest naprawdę świetna, nieporównywalna z niczym innym. Zwłaszcza pierwsza połowa, w której autorka opowiada swoje losy przed dołączeniem do dakoitów. To wstrząsające świadectwo opresyjnych stosunków społecznych panujących na indyjskiej wsi, gdzie nikt nie przestrzega prawa stanowionego, a ochrona policyjna jest tylko dla bogatych. Pozostali muszą poddać się ustalonym zwyczajom i panującej hierarchii kastowej, zaś wszelkie próby buntu przeciw temu są karane i potępiane przez całą społeczność. Jest to też opis dramatycznych warunków, w jakich żyją Hindusi na wsiach, bo choć wspomnienia Phoolan są sprzed kilkudziesięciu lat, nic nie wskazuje na to, aby do dzisiejszych czasów zaszła jakaś znacząca poprawa.\nNędzna wegetacja, pozwalająca tylko na przeżycie, stałe uczucie głodu i strachu przed pobiciem przez „lepszych” od siebie, wyzysk i odmowa zapłaty za pracę są nadal udziałem milionów Hindusów, a sytuacja kobiet jest gorsza nawet niż w społecznościach muzułmańskich. Jak w pewnym momencie mówi Phoolan, źle jest urodzić się w biednej rodzinie, w niskiej kaście, ale jeszcze gorzej urodzić się kobietą. Pytana kiedyś, czy chciałaby odrodzić się, jako Phoolan Devi, odpowiedziała, że wolałaby już być zwierzęciem, przynajmniej miałaby godność. W tym życiu walczyła właśnie o to, żeby żyć godnie i nigdy nie mogła pogodzić się z z zależnością od urodzonych w wyższej kaście i od mężczyzn, za co przyszło jej zapłacić życiem, jakiego za nic nie chciałaby przeżyć ponownie.\nKażdy, kogo interesują Indie, kto chciałby zrozumieć żyjących tam ludzi, powinien sięgnąć po autobiografię Phoolan Devi, właśnie ze względu na pochodzenie autorki, gwarantujące prawdziwość opisu praw rządzących życiem najuboższych warstw społeczeństwa hinduskiego, jakiej nie znajdzie się chyba nigdzie indziej. Niezwykłość książki polega przede wszystkim na tym, że została napisana nie przez kogoś z zewnątrz, nie przez jakiegoś wykształconego obserwatora, ale przez osobę stojącą najniżej na tej społecznej drabinie. Czy obraz polskiej dziewiętnastowiecznej wsi byłby taki sam, jak u Reymonta, gdyby Chłopów (skądinąd doskonałą powieść) napisała żyjąca tam wieśniaczka? A takie właśnie porównanie można zrobić między autobiografią Phoolan a wszystkim innym, co powstało na temat życia ubogich Hindusów.\nWprawdzie w drugiej połowie książki, tam, gdzie Phoolan opisuje swoje bandyckie wyczyny, z wiarygodnością jest już gorzej, jednak trzeba to tłumaczyć naturalną u każdego chęcią pokazania się w lepszym świetle. Zresztą jej legenda jako ujmującej się za biedakami „królowej bandytów” świadczy, że banda Phoolan nie była może tak szlachetna, jak to wynika z książki, ale i tak była pewnie lepsza niż inne, które grasowały na tamtych terenach.\nBardzo długa ta notka wyszła, ale na koniec muszę jeszcze wspomnieć o dwojgu pisarzach, którzy opracowali opowieść Phoolan, bo naprawdę należy im się uznanie za sposób, w jaki to zrobili, z poszanowaniem dla głównej bohaterki i tego, co wycierpiała. A ponadto zapewne ich zasługą jest, że książka ma poziom całkiem niezłej literatury, co jest raczej rzadkością w tego typu wspomnieniowych pozycjach prostych ludzi.\nW Polsce autobiografia wydana została w 1996 roku i chyba nie była od tego czasu wznawiana, może więc być trudno osiągalna. Warto jednak zadać sobie nieco trudu, aby ją zdobyć, zwłaszcza, jeśli ktoś interesuje się Indiami nie tylko ze względu na zabytki i egzotykę, ale chciałby dowiedzieć się czegoś o życiu codziennym Hindusów. Ja miałam ją z biblioteki, dla Łodzian dodam, że z filii nr 4 Biblioteki Rejonowej na Widzewie.\nEtykiety: Azja, Indie, książka z biblioteki, literatura faktu, wspomnienia\nDioptria 14 grudnia 2011 21:57\nksiążka jest na pewno warta uwagi, zwłaszcza że wszystko opisane jest z perspektywy osoby będącej w samym środku tych drastycznych wydarzeń. i oczywiście zapewne doskonałe źródło wiedzy o Indiach, chciałabym tę książkę przeczytać. ;)\njedidia 25 grudnia 2011 20:33\nprzeczytałam książkę z zapartym tchem i często łzami w oczach. obecnie usilnie poszukuję tej książki w języku polskim (czytałam po niemiecku), niestety wydaje się być całkiem nie do zdobycia. jeśli ktoś miałby na sprzedaż (też używaną), lub znał miejsce, gdzie można ją znaleźć, będę wdzięczna (wiadomość mozna zostawić na stronie mojego zaniedbanego bloga> sonsanddaughtersofindia.wordpress.com),


Wszystkiego najlepszego, czyli urodzinowo po raz trzeci | America Latina\nPosted by Admin on Mar 18, 2011 in Kategoria główna |\nCentral do Brazil to główny dworzec Rio. Codziennie przewala się przez niego sześćset tysięcy pasażerów. W 1999 roku powstał urzekający obraz, o tej samej nazwie. Nominowany do oskara film Waltera Sallesa stał się ikoną brazylijskiej kinematografii. Poza nim wśród tutejszych tytułów warto wyróżnić tytuły takie jak Tropa de elite, traktujący o elitarnej jednostce policyjnej BOPE, o której to wspominaliśmy przy okazji tekstu na temat biedy w mieście; oraz znany na całym świecie cidade de deus, ukazujący przerażającą rzeczywistość jednej z favel Rio de Janeiro.\nRock in Rio- wielka impreza rockowa stała się symbolem i jednym z najważniejszych wydarzeń w kalendarzu muzyki rozrywkowej. Obecnie, nazwałbym ją raczej pop in Rio, albo shitty pop inRio. Niemniej, trzeba przyznać, że fakt wart jest odnotowania, chciażby ze względu na to, że jest to impreza na ogromną skalę, przyciągająca gwiazdy i fanów z całego świata. Dla miasta zaś to świetna promocja i euro, dolary, jeny, franki i inne fajnie brzmiące nazwy w kiermanie.\nNa jednym z miejsc w rankingu Veja znalazła się pozycja związana z poczuciem humoru cariocas. Celem sprostowania tylko, chciałbym zauważyć, że takie zjawisko nie istnieje. I dotyczy to w ogóle wszystkich miejsc, które póki co odwiedziliśmy w Ameryce Południowej. Jedyne co jest śmieszne to dowcipy związane z seksem, ale też tylko te prostsze. Pojęcia takie jak ironia, autoironia, sarkazm są miejscowym ludom zupełnie obce. Nawet ludzie sprawiający wrażenie inteligentnych zupełnie nie łapią, o co chodzi, gdy posłużymy się jakąś zawoalowaną dowcipną aluzją. I nie daj Boże, za żadne skarby nie wolno być uszczypliwym, ciętym, czy kąśliwym. Nawet najbardziej niewinnym dowcipem skierowanym personalnie można ludzi doprowadzić do wrzenia lub łez, nigdy do śmiechu. Wynika to z wspólnej latynoskiej cechy- kompletnego braku poczucia własnej wartości. Wystarczy w metrze pogadać w obcym języku i się uśmiechnąć, aby przekonać zgromadzonych dookoła pasażerów, że właśnie obrabiamy im tyłki w najbardziej niewyszukany i obsceniczny sposób, w jaki jest to możliwe, dopatrując się i wyolbrzymiając ich największe wady. Zasadniczo sprawa przedstawia się następująco. Każda, nawet najniewinniejsza, najzabawniejsza, zupełnie nie mająca nic wspólnego z faktyczną wadą, uwaga, będzie odebrana, tak jak w Polsce bezpośrednie zażartowanie z kobiecej tuszy. Dekapitacja pewna.\nCariocas dumni są ze swojej kuchni. Po doświadczeniach argentyńskich, nie mogę stwierdzić, by zapanowała euforia w naszym dwuosobowym towarzystwie po przyjeździe do Rio, niemniej jednak są tu pewne rzeczy warte uwagi. Dla nas chyba najwspanialszym elementem, wśród tutejszych przysmaków są owoce. W tych można zatracić się absolutnie bez reszty. Mango, maracuja, caju, kilkanaście rodzajów bananów, wielkie jak bomby soczyste, słodkie arbuzy, ciemne winogrona, graviola, kokosy, coś przypominającego kształtem pomidora (będącego jednak słodziutkim owocem), guawa i wiele innych, których nazw nawet nie znamy. To, co dla nas jest czymś nowym, dla atochtonów stanowi codzienność. Im imponuja inne elementy, przejrzyjmy zatem ranking Veja i wypunktujmy:\nStworzona na podobieństwo słynnej marsylskiej bouillabaisse zupa rybna autorstwa dyplomaty Pedro Leao Veloso- ministra spraw zagranicznych w rządzie Getulio Vargasa;\nEmpada de Camarao– czyli cieniutkie pszenne ciasto wypełnione olbrzymimi krewetkami i zanurzone na sekundę w bardzo głębokim i niezwykle gorącym tłuszczu;\nSanduiche do Servantes- kanapka będąca już instytucją w Rio. Niezwykłe połączenie File mignon z kaczką i ananasem w specjalnie przygotowanym pieczywie, do którego dodaje się mleka;\nO cabrito do nova capela- Serwowany z dużą ilością czosnku, ryżu i brokuł udziec jagnięcy;\nTotivendo do chico e alaide- Rodzaj sałatki z krewetek, dyni i innych warzyw. Szczególnie popularna potrawa w barach Leblonu;\nPalmito do Otto- czyli spożywane jako przystawka grillowane serce palmowe;\nBolinho de Bacalhau do adonis- ciastko dorszowe. Rzecz w tym, że Cariocas lubują się w dorszu. Problem w tym, że muszą go importować z europy. Ten dociera tutaj wysuszony i zasolony. Co więcej, śmierdzący okrutnie. Niemniej, jeden z nas ciacho raz spróbował i pomimo wielkiego obrzydzenia i zdziwienia drugiego, szczerze polubił. Cóż, gdy gusta kulinarne rozdawano, staliśmy w innych kolejkach…;\nPastel do Adao- Bar, który posiada już swoje filie w różnych dzielnicach Rio serwuje pasteis (w gruncie rzeczy to samo co empada) w pięćdziesięciu pięciu różnych smakach- godne polecenia. Również jako zabawa w domu, ciasto banalne i tylko fantazja ogranicza różnorodność nadzień;\nFeijoada do antiquarius- O feijoada już kiedyś pisaliśmy. Tutaj wspomnę tylko, że tu w Rio serwowana jest w soboty. Jej przygotowanie zajmuje cztery dni. W tym wypadku mięsa są odcedzane i serwowane oddzielnie o papy na bazie fasoli. Także przygotujmy się na widok świńskich uszu, ogonów i kopytek na talerzu;\nBolinho de feijoada- powstała pierwotnie na położonym nieopodal nas praca de bandeira potrawa to upraszczając feijoadowy fast food. Jest to ciastko nadziane feijoadą, szybko obsmażone i w tej wygodnej formie serwowane;\nTo by było na tyle zdaniem Veja. Ja bym dodał jeszcze jeden element charakterystyczny dla Rio. W barach, jako dodatek, przekąskę serwuje się całe mnóstwo różnych drobnych, znakomitych potraw. Jedną z nich są dla przykładu podawane w panierce i z ogromną ilością czosnku obsmażane małe kawałki kurczaka (frango na passarinho), czy też smażony z czymś w rodzaju skwarków, maniok, różne typy pasteis, naleśniki z mąki maniokowej (mandioca) serwowane zarówno na słodko, jak i z żółtym serem, czy szynką i wiele innych małych radości, które urozmaicają wielogodzinne przesiadywania w barach, (na świeżym powietrzu rzecz jasna), czy na plaży, co cariocas wprost ubóstwiają.\nO plażach Rio de Janeiro można zapewne napisać książkę. W tym akapicie, chciałbym jednak skupić się na jednym elemencie, mianowicie na sportach plażowych. Podstawowe to siatkówka, siatko- noga i piłka nożna. Pierwszy z nich stoi na tak wysokim poziomie, iż choćby krótkotrwałe przyglądanie się amatorom na Ipanemie, szybko wzbudza podziw. Przy tym, nie trzeba chyba dodawać, że gdy mamy do czynienia z rozgrywkami płci pięknej, gra niesie za sobą również niezwykłe walory estetyczne. Siatko- noga to w naszej percepcji już nie tylko gra, ale też rodzaj iluzji. Zasady podobne do tych w siatkówce, z jednym poważnym wyjątkiem, za żadne skarby piłki nie można dotknąć rękoma. Zatem stojące na przeciwko siebie pary swoje ataki wykonują za pomocą przewrotek, efektownych nożyc, itp…, a wszystko to na wysokości zwykłej siatki w siatkówce plażowej. Podejrzewam, że w piłkę nożną w Rio gra się bez przerwy. Zawsze gdzieś, ktoś rozgrywa jakiś mecz. Podobnie jest na plaży. Mężczyźni, kobiety, wszyscy gnają za skórzaną kulą, korzystając przy okazji z promieni słonecznych i oddając się swojemu ulubionemu sportowi.\nAvenida Veira Souto to najdroższa, najpiękniejsza i najbardziej czarująca ulica Rio. Arteria prowadząca przy plaży Ipanema ma dwanaście kwadr rozciągniętych na dwóch kilometrach i dwustu metrach. Znajduje się tam osiemset adresów. Cena metra kwadratowego sięga dwudziestu tysięcy reałów.\nRio de Janeiro organizuje co roku jeden z największych na świecie festiwalów filmowych. W zeszłym roku pokazanao trzysta filmów, które obejrzało dwieście pięćdziesiąt osób.\nW środku miasta (geograficznym) znajduje się park narodowy. Floresta da Tijuca położona jest na powierzchni trzydziestu dwóch kilometrów kwadratowych. To największy na świecie zielony obszar miejski. Powstała ona za czasów imperialnych, jako próba oddtworzenia naturalnej selwy atlantyckiej. Rozciągająca się na zboczach gór dżungla robi wspaniałe wrażenie, pozwala na wyrwanie się z dusznego miasta i oferuje piękne szlaki dla całodziennych spacerów, które po dotarciu do celu nagradzają oszałamiającymi panoramami miasta. Rzecz to chyba unikalna w skali świata.\nJaki kolor ma grzech? Odpowiedź jest dość prosta. Kolor skóry mulatki. To one są bohaterkami zbiorowej wyobraźni, ikonami piękna w Rio de Janeiro, najlepszymi tancerkami samba. To mulatki dostępują zaszczytu niesienia flag szkół i bycia muzami bateria (czyli sekcji perkusyjnej) w trakcie karnawałowych parad. Ponad wszystko jednak, czy to subiektywnie, czy obiektywnie na rzecz patrząc, ich uroda bywa wprost porażająca, zniewalająca, wyostrzająca zmysły i odbierająca racjonalne myślenie. Do Rio de Janeiro warto przyjechać choćby tylko dla nich.\nDzielnica Lapa to ośrodek życia nocnego w Rio. O ile w sobotę, Cariocas wybierają częściej pozostanie w swojej dzielnicy, o tyle piątkowa noc to obowiązkowe odwiedziny barrio leżącego u stóp Santa Teresa. Ulice zostają zamknięte aby pomieścić nieprzebrany tłum walący stadnie do niezliczonych barów, klubów, tańczący w rytm muzyki pobrzmiewającej na ulicy i raczący się przysmakami z rozstawionych wszędzie straganów. Zjawisko to warte jest zobaczenia choćby z socjologicznego punktu widzenia. Niemniej, gdy już znajdziemy się wśród głodnych rozrywki Cariocas, zapewne i nam udzieli się atmosfera.\nMieszkańcy Rio są dumni ze swojej katedry. Wybudowana na wzór indiańskiego namiotu wyróżnia się na tle regularnych budynków centrum. Niestety, w naszej opinii nie przypomina raczej indiańskiego domku. To raczej futurystyczny bunkier atomowy, paskudnie szpecący Lapa z jej architekturą, która jak na warunki Rio przetrwała już kilka ładnych lat i pomalutku aspiruje do miana zabytku.\nPostacią, którą Rio bez wątpienia może się pochwalić to Joao Havalange. Bo jeżeli Pele był królem boiska, to właśnie stojący na czele FIFA przez dwadzieścia cztery lata Carioca był synonimem sportu poza areną. Jego imieniem nazwano nowy stadion. Jednak w Rio areny piłkarskie mają to do siebie, że szybko nabierają imienia dzielnicy, w której się znajdują. I tak, stadion im. Mario Filho, nazywany jest potocznie Maracana, a stadion im. Joao Havalange, Engenhao.\nWarta przejechania w tą i z powrotem av. Niemeyer to chyba najpiękniejsza szosa Rio de Janeiro. Wykuta w skale wzgórza Vidigal prowadzi kilkadziesiąt metrów nad wodami Atlantyku z Leblon do Sao Conrado i dalej do Barra.\nRio to także wymarzone miejsce dla surferów. W mieście znajdują się plaże będące w stanie zaspokoić każdego amatora deski, od początkujących, po naprawdę doświadczonych, którzy z pewnością wybiorą gigantyczne fale Itacoatiara. Poza tym, przy każdej plaży, z której korzystają surferzy znajdują się sklepy, wypożyczalnie i serwisy, które oferują każdy potrzebny produkt i usługę.\nMalowniczo położony nieopodal Lagoa i w cieniu szczytów Floresta de Tijuca na północnym skraju Leblonu, hipodrom Rio de Janeiro zajmuje powierzchnię sześciuset czterdziestu tysięcy metrów kwadratowych. Zielone tereny, gromadzą weekendami śmietankę towarzyską i najwyższą warstwę społeczną miasta. Wyścigi konne w Brazylii uważane są za sport dla bogaczy i snobów.\nJednym z miejsc, które poleciłbym każdemu w Rio de Janeiro to południowe zbocza wzgórza Urca (środkowa stacja kolei linowej wjeżdżającej na Pao de Azucar), spływające wprost do kameralnej, malowniczej, pięknie wkomponowanej w małą zatoczkę pogrążoną pomiędzy zielonymi pagórkami, praia vermelha (czerwona plaża). Wśród koron drzew okalających brukowane deptaczki spotkamy małe małpki, które przekupione drobnym przysmakiem, chętnie zapozują do zdjęcia. Jeżeli mamy ochotę na coś więcej aniżeli tylko spacer na górę prowadzi kilka szlaków, które nas doprowadzą szczyt Urca lub pod kamienną ścianę Pao de Azucar, skąd wspinacze rozpoczynają atak na samotną skałę.\nSpore wrażenie robi doroczny maraton w Rio de Janeiro. Impreza zyskała już status międzynarodowej i przyjeżdżają tu najlepsi zawodnicy ze świata. Trasa najpopularniejszego wśród amatorów, półmaratonu zaczyna się na av. Niemeyer i przechodzi przez Leblon, Ipanema, Copacabana prowadząc wciąż wzdłuż plaży, a następnie wchodzi w Botafogo i Flamengo, aby dobyć do mety niemal u stóp Pao de Azucar. Byliśmy świadkami, obserwowaliśmy zawody z różnych miejsc i trzeba powiedzieć, że robi wrażenie. Jedna z uczestniczek powiedziała nam, że to jedyna szansa, aby podziwiać spektakularne widoki plaż i oceanu, nie z perspektywy pędzącego samochodu.\nJednym z elementów, które na długo zapadają w pamięć po opuszczeniu Rio to bary specjalizujące się w sokach. Ich różnorodność jest wprost oszałamiająca, ponad to połowa smaków to nazwy słyszane po raz pierwszy w życiu. Eksperymenty mogą trwać w nieskończoność i w zasadzie i tak nie wyczerpiemy jeszcze bogatego wachlarza. Możemy wybrać klasyczne z pomarańczową bazą lub oddalić się w okolice zupełnie tropikalne próbując mieszanek smaków owoców amazońskich palm. Istnieje tu pełna dowolność, jedyne co zawsze jest takie samo to świeżość i niezwykle bogaty smak.


Renault Clio Cup – Wyczynowiec | autoGALERIA.pl\nRenault Clio Cup – Wyczynowiec\nRenault pochwaliło się właśnie kolejnym wcieleniem nowego Clio. Tym razem pojazd nie trafi jednak na ulice, a na tory. Wyścigowa odmiana o nazwie Cup ma rozpocząć rywalizację w sezonie 2014, w Wielkiej Brytanii. Chętni będą mogli kupić tę wersję dopiero za rok.\nW Wielkiej Brytanii już od 22 lat funkcjonuje seria wyścigów Renault UK Clio Cup. Jak nie trudno się domyśleć, rywalizują w niej modele francuskiego producenta, a poprzednia generacja tego auta, przedstawiona w 2006 r. znalazła ponad 700 nabywców. Teraz producent prezentuje kolejne wcielenie Clio Cup, które rozpocznie rywalizację za dwa lata.\nClio Cup niewiele różni się od wersji seryjnej. Auto zyskało pakiet niezbędnego ospojlerowania, z tylnym spojlerem na czele generującym siłę docisku rzędu 40 kg, tylny dyfuzor, a także nowe, 17-calowe alufelgi Speedline Corse. Trzeba przyznać, że w tym wcieleniu auto prezentuje się wyjątkowo dobrze i bojowo.\nWnętrze również nabrało wyczynowego charakteru. Pozbyto się wszelkiego zbędnego wyposażenia, co pozwoliło na odchudzenie auta ze zbędnych kilogramów. Oczywiście nie zapomniano o zamontowaniu klatki bezpieczeństwa, czy też kubełkowego fotela. Na desce rozdzielczej pojawia się wyświetlacz TFT prezentujący wszystkie niezbędne dane potrzebne kierowcy.\nDo napędu auta posłuży 1,6-litrowy, turbodoładowany motor benzynowy, który zadebiutuje w modelach seryjnych w przyszłym roku. W wersji wyczynowej motor generuje moc 220 KM i 270 Nm momentu obrotowego. Za jego przygotowanie odpowiedzialna jest firma Oreca Magny-Cours. Napęd na przednie koła przekazywany jest poprzez 6-stopniową skrzynię sekwencyjną. W opcji można sobie zamówić łopatki do zmiany przełożeń umieszczone przy kierownicy.\nSprzęgło dostarcza AP Racing, podobnie jak hamulce, które na przedniej osi mogą się pochwalić 320-milimetrowymi tarczami i 4-tłoczkowymi zaciskami. Regulowane amortyzatory zaś to dzieło ZF-Sachs. Na przedniej osi montowany jest mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu.\nRenault Clio Cup oficjalnie ma zadebiutować w sezonie 2014. Auto poddawane jest testom od sierpnia tego roku i już przejechało 3500 km po różnych torach we Francji. Ci, którzy chcą nabyć opisywany pojazd, muszą uzbroić się w cierpliwość. Pierwsze egzemplarze trafią do klientów we wrześniu przyszłego roku. Cenę auta ustalono na poziomie 37 800 euro netto.\nFani Formuły 1 i zespołu Red Bull Racing znów mają powody do radości. Po modelu Clio R.S. do polskich salonów sprzedaży trafiają kolejne dwa wyjątkowe auta: Twingo R.S. i Megane R.S. sygnowane logiem mistrzów świata. Chętni do ich zakupu muszą dysponować [...]


Arabski książę - Outlet - Tanya Valko (Książka) - Księgarnia PWN\nArabski książę - Outlet\nArabski książę - Outlet(Miękka)\nCzy można polubić życie w złotej klatce, tak że nie chce się jej opuścić i wrócić do M-5? Czy bogactwo i rutyna są silniejsze od naturalnego pragnienia wolności? Jak potoczą się losy kobiet z rodu Salimich - Doroty i jej dwóch córek: Marysi i Darii - oraz ich życiowych partnerów? Czy Dorota po życiowej zawierusze będzie mogła spokojnie cieszyć się szczęściem swojego stadła? Czy miłość Hamida i Marysi Binladenów okaże się wieczna? A może na ich krystalicznym związku pojawi się rysa? A Daria? Czy po latach spędzonych u boku zbrodniarza i terrorysty Jasema Alzaniego potrafi się od niego uwolnić i żyć w cywilizowanym świecie prawa? Do głosu dochodzi też młode pokolenie - Nadia Binladen i Adaś Nowicki. Czy wzorem starszych będą mieli skłonność do popełniania głupich błędów i wpadania w tarapaty? Jak zmienia się współczesny arabski świat? Co nowego w Arabii Saudyjskiej? Kontynuacja porywającej sagi arabskiej, która zbliża dwa z pozoru odległe światy. Tanya Valko to pseudonim absolwentki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Była nauczycielką w Szkole Polskiej w Libii, a następnie przez prawie 20 lat - asystentką ambasadorów RP. Mieszkała w krajach arabskich, w tym w Libii i Arabii Saudyjskiej, a następnie w Indonezji. W 2018 roku - po ponad 25 latach spędzonych na obczyźnie - pozostawiła za sobą dyplomatyczne życie i wróciła do Polski. Na jak długo, czas pokaże.


Prezenty na komunię ze zdjęciami - FotoPrezenty - FotoBum\nPierwsza Komunia Święta to ważne wydarzenie w życiu dziecka. Dobrym pomysłem na prezent są wszelkie pamiątki komunijne, które zostaną z dzieckiem już na zawsze. Mogą to być np. dedykowane kartki okazjonalne, kwiaty lub koperty. Wiele osób decyduje się jednak na coś bardziej sentymentalnego. Z pomocą przychodzi nasz sklep internetowy i ta kategoria. Znajdziesz w niej szereg ciekawych rozwiązań dostosowanych do Twoich wymagań. Niedrogi prezent na komunię czeka, zapraszamy do skorzystania z tej oferty już teraz!\nFoto Magnesy na komunię - czy to dobry wybór?\nFotoMagnesy to bardzo dobry wybór z kilku powodów. Przede wszystkim ma to być prezent dla dziecka, które pierwszy raz w swoim życiu przyjęło komunię. Warto uwiecznić takie chwile na fotografiach. Zdjęcia można także zrobić kilka tygodni przed uroczystością. W tym dniu oddasz zdjęcia bohaterowi lub bohaterce tego dnia. Na nich oczywiście dziewczynka lub chłopiec, najlepiej w ubraniu komunijnym, ale nie jest to konieczne. Prezent na komunię z własnym zdjęciem sprawdzi się doskonale jako sentymentalny upominek. Magnes z kolei przyczyni się do tego, że dziecko będzie pamiętało o tej chwili, a także o Tobie za każdym razem, kiedy spojrzy na taki magnes.\nJaki magnes możesz kupić w naszym sklepie?\nWybierz spośród dwóch rozwiązań i podaruj dziecku najlepszy prezent na komunię. Możesz np. postawić na model polaroidowy. Zdjęcie znajduje się w pięknej, białej ramce. Istnieje również możliwość dodania tekstu o długości do 50 znaków. To jednak nie wszystko, prezenty na komunięw postaci fotoMagnesów to także modele, które zostały całkowicie wypełnione zdjęciem. Nie ma ramek jak w przypadku magnesów polaroidowych. To równie piękna pamiątka, na którą warto postawić. Oczywiście wybór należy do Ciebie! Sprawdź dokładnie każdą z propozycji i wybierz taką, która najbardziej spodoba się obdarowanemu. Nic nie stoi na przeszkodzie, abyś wybrała obydwa rozwiązania!\nWymiary fotomagnesów - sprawdź, co na Ciebie czeka!\nMagnesy, które całościowo wypełnione są zdjęciem mają poziomy lub pionowy format, o długości 9 centymetrów i wysokości 6 centymetrów, dlatego świetnie sprawdzi się na każdej lodówce. Magnes nie jest mały, dzięki czemu można zobaczyć go nawet z daleka. Jak to wygląda w przypadku rozwiązań polaroidowych? Samo zdjęcie ma wymiary 6,5 centymetra na 6,4 centymetra. Poprzez dodatkowe ramki magnes będzie naturalnie większy. Ten oryginalny prezent na komunię mierzy 9,5 centymetra wysokości oraz 7,5 centymetra szerokości. Jest wiec nieco większy od magnesu bez ramek, warto jednak zauważyć, że jest to format pionowy. Dzięki temu pod wybraną fotografią można dodać odpowiedni napis.\nWydruk - czy będzie szczegółowy?\nOczywiście, że tak! Prezent na 1 komunię w postaci magnesu spełni oczekiwania bohatera danego dnia, ale również Twoje. Zdjęcie, które znajdzie się na magnesie, będzie niezwykle dopracowane, odpowiednio wyraźne i szczegółowe. Oczywiście dużo zależy od tego, jaką fotografię umieścisz w kreatorze. Możesz mieć jednak pewność, że wyciągniemy ze zdjęcia wszystko to, co najlepsze. Wszystko za sprawą korzystania z wysokiej jakości urządzeń, a także odpowiednio dobranych samych magnesów o grubości blisko 1 centymetra. Jeżeli zdecydujesz się na zakup magnesów w formie zdjęć polaroidowych lub tych wypełnionych całościowo, masz pewność, że wywoła on uśmiech na twarzy dziecka.\nKoperta - stylowy dodatek do każdego magnesu\nFoto prezent na komunię w postaci magnesu to dość drobny upominek. Nic więc dziwnego, że możesz mieć dylemat w kwestii jego zapakowania. Do każdego zamówienia dodajemy koperty, które zostały idealnie przygotowane do samych magnesów, jeśli chodzi o ich wymiary. Masz szansę na stylowe ich zapakowanie, co przełoży się na dużo lepszy efekt! Co ważne, otrzymasz jedną kopertę do jednego zamówionego magnesu. Oprócz koloru białego proponujemy kopertę złotą, czarną lub czerwoną. Wybór jest spory - postaw na coś, co odpowiada właśnie Tobie!\nProsty kreator - najważniejszy element w naszym sklepie\nSpecjalnie dla Ciebie stworzyliśmy niezwykle prosty w obsłudze kreator. To z jego pomocą stworzysz piękną fotografię na magnesie. My zajmiemy się jedynie jej nadrukowaniem. Możesz wybrać np. portret dziecka, wasze wspólne zdjęcie czy zdjecie krajobrazu. Masz wiele możliwości, ogranicza Cię jedynie wyobraźnia! Jesteśmy pewni, że będzie to udany prezent na komunię dla dziewczynki, jak i udany prezent na komunię dla chłopca Przekonaj się o tym i już teraz postaw na nasz kreator.\nInne prezenty na komunię\nNie musisz ograniczać się do fotoMagnesów w naszym sklepie internetowym. Oferujemy wiele więcej ciekawych prezentów. Przykładem może być wyjątkowy fotoPlakat sporych rozmiarów, a może wolisz postawić na dedykowany, spersonalizowany kalendarz z dwunastoma fotografiami dziecka? Wybór jest ogromny, jesteśmy przekonani, że odpowiednio dopasujesz prezent na komunię do wymagań Twoich i dziecka. Co ważne, nie musi to być prezent dla bohatera danego dnia. Może chcesz podziękować gościom za przybycie? Magnesy sprawdzą się wtedy doskonale!\nPrezent na komunię ze sklepu Fotobum!\nPrezenty na komunię, które u nas znajdziesz, spełnią wszelkie Twoje oczekiwania, a także wymagania dziecka w tym pięknym dniu. Jest to idealne rozwiązanie na taką okazję. Postaw na wyjątkowe kalendarze, fotoMagnesy i wiele więcej! Wysoka jakość wykonania, odpowiednia trwałość i łatwość wykonywania projektów. Mamy wszystko, co jest Ci potrzebne do stworzenia niezapomnianego upominku. Mamy już ponad 20 lat w branży poligraficznej. Do tworzenia wyjątkowych prezentów używamy najnowszych technologii i wydajnych maszyn. Wszystko to sprowadza się do jednego - zamówienia! Zapraszamy do jego złożenia! Masz pytania lub wątpliwości? Skontaktuj się z nami!


Zarządzanie wiadomościami do zbierania danych - Pomoc techniczna pakietu Office\nOkno dialogowe Zarządzanie wiadomościami do zbierania danych służy do zarządzania zarówno wiadomościami do zbierania danych wysłane do adresatów i odpowiedzi, które zostały odebrane dla każdego z tych wiadomości w Twojej skrzynce odbiorczej Microsoft Office Outlook 2007 wiadomości e-mail.\nOkno dialogowe zawiera listę wszystkich wiadomości zapisanych w bieżącej bazie danych. Kliknij wiadomość, a następnie wykonaj jedną z następujących czynności:\nPrzejrzyj szczegóły wiadomości Zanotuj informacje wyświetlane w siatce i w obszarze Szczegóły wiadomości. Siatka wyświetla nazwę wiadomości, nazwa tabeli źródłowej lub kwerendy, typ wiadomości oraz folder programu Outlook, w którym są przechowywane odpowiedzi. W sekcji Szczegóły wiadomości są wyświetlane pola zawarte w formularzu, odpowiednie daty i niektóre ustawienia wiadomości.\nUsuwanie wiadomości Jeśli nie potrzebujesz już wiadomości, kliknij pozycję Usuń tę wiadomość E-mail, a następnie kliknij Tak, aby potwierdzić. Wszystkie odpowiedzi, które otrzymasz po usunięciu wiadomości są traktowane przez program Outlook jako odpowiedzi zwykłe wiadomości e-mail.


I Memoriał Janusza Nabrdalika już 22 kwietnia w Sosnowcu - Spokey\n22 kwietnia 2017 odbędzie się I memoriał Janusza Nabrdalika. Wydarzenie będzie miało miejsce w Sosnoowcu w obiekcie wspinaczkowym Sport Poziom 450.\nJanusz Nabrdalik uznawany jest za jednego z najlepszych wspinaczy skałkowych. Niestety po długiej i ciężkiej chorobie 23 listopada 2012 roku wspinacz zmarł. Janusz Nabrdalik był bardzo znany w śląskim środowisku wspinaczkowym, ale nie tylko. Znany był właściwie w całej Polsce. Jest założycielem firmy produkującej uprzęże wspinaczkowe – Lhotse. Firma do dzisiaj funkcjonuje dzięki żonie Janusza – Oldze Nabrdalik.\nWarto wspomnieć, że Janusz był także taternikiem i uczestnikiem pierwszej śląskiej wyprawy na Lhotse. Nabrdalik urodził się i mieszkał w Sosnowcu.\nDzięki inicjatywie Olgi, redakcji On the Summit, właściciela obiektu Sport Poziom 450 i Polskiego Towarzystwa Sportów Ekstremalnych udało się rozpocząć pracę nad nowym przedsięwzięciem skoncentrowanym w całości na wyjątkowej postaci jaką bez cienia wątpliwości był Janusz. Zawsze uśmiechnięty, otwarty do ludzi, przyjazny i pomocny. Tak zapamiętali go przyjaciele, którzy do dziś nie mogą się pogodzić z jego przedwczesną śmiercią.\nProgram memoriału zapowiada się bardzo ciekawie. Można zapisać się na zawody wspinaczkowe „Nabrdal Wall” oraz wysłuchać prelekcji przyjaciół Janusza: Andrzeja Marcisza, Jerzego Natkańskiego czy Janusza Majera i wielu innych.


Biustonosz ava 1824 – Twoje ubrania\nBiustonosz ava 1824\n5 września 2018 / admin\nBiustonosz miękki z fiszbinami, wykonany z podwójnej warstwy materiału, górna część miski z beżowego tiulu i delikatnej koronki, a wykończone są gładką, elastyczną tasiemką. Nad miseczkami ozdoba w formie delikatnych paseczków. Ramiączka z regulacją nieodpinane. Konstrukcja – 1154. Skład: 88% poliamid, 8% bawełna, 4% elastan…\nFigi lama l-1285 mb a’2\nFigi damskie wykonane z bawełny. Pakowane w pudełko, po dwie sztuki.Skład: 95% bawełna, 5% elastan…\nFigi damskie z wysokiej jakości miękkiej bawełny 95% i dodatku elastanu. Przód ozdobiony koronką o kwiatowym motywie….\nintymisi, stroje kompielowe, triumph sklep, dakota jonson, pizamy damskie, kena, strój kąpielowy jednoczęsciowy, a75 stanik, bokserki męskie superman, stanik sportowy zapinany z przodu, tania bielizna online, body wyszczuplające brzuch, triumph sklep, sonia imieniny, reserved kielce, essence, slipki czy bokserki, bielizna triumf, strój kąpielowy z szortami, parcelshop dhl zwroty…\netam białystoketam koszule nocneetam szlafrokfigi bawełniane damskieinstagram gortatstroj kapielowystroje kąpielowe 2019\nFigi damskie modelujące babell rika bbl 106 czarne


Nashville Predators - Winnipeg Jets (USA NHL) - na żywo - transmisje live stream online - Meczyki.net.pl\nNashville Predators - Winnipeg Jets 12.10.2018 02:00\nOglądaj za darmo mecz Nashville Predators - Winnipeg Jets, który rozpocznie się 12.10.2018 02:00. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Darmowe meczyki online Nashville Predators - Winnipeg Jets z kategorii USA NHL.\nW dniu 12.10.2018 02:00 odbył się mecz między Nashville Predators i Winnipeg Jets. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.


Braun 340 Golarka Maszynka - Golarki\nGolarka Braun 340 - Seria 3\nGolarka Braun 340 - Seria 3. Trzystopniowy System Tnący. System głowic: Free Float System. System dopasowania do twarzy. Model wymiennej głowicy. Wodoodporna. Wyświetlacz LCD.\nGolarka Braun 340\n- Golarka męska wodoodporna, możliwość używania pod prysznicem.\n- System golenia: Na sucho\n- System tnący: Wibracyjny\n- Możliwość mycia w wodzie\n- System głowic: Free Float System\n- Niezależnie umiejscowione folie i wewnętrzny trymer mogące poruszać się niezależnie od siebie, lepiej dopasowują się do twarzy\n- Model wymiennej głowicy: Smart Foil-Podwójne folie i zintegrowany blok noży tnących tną włoski długie i krótsze niezwykle dokładnie. Pierwsza folia dokładnie goli krótsze włoski i najkrótszy zarost, druga folia dokładnie goli je do czysta.\n- System dopasowania do twarzy: Precyzyjna głowica dopasowująca się do kształtu twarzy,głowica golarki automatycznie dopasowuje się do każdego napotkanego obrysu twarzy, aby zapewnić Ci maksymalną dokładność i komfort.\n- Trymer: Przystrzygacz wąsów i baków\n- Wyświetlacz LCD: Diody LED\n- Kolor: granatowo -niebieska\n- Typ zasilania: Akumulatorowe\n- Czas ładowania: 60 min\n- Czas golenia: 45 min\n- Ostrza z systemem comfort\n- Triple Action Free Float: Trzystopniowy System Tnący\nW golarkach Braun zastosowano interesujące rozwiązania, które przełożyły się naatrakcyjną cenę golarek Braun. Z golarką Braun podczas golenia możemy brać prysznic, gdyż kilka modeli jest odporna na wodę, dla wielu mężczyzn jest to idealne rozwiązanie szczególnie dla tych z wrażliwą skórą. Golarki akumulatorowe Braun wyposażone są w dobre akumulatorki umożliwiające dłuższą pracę. W golarce Braun można często spotkać powłokę przeciwbakteryjną. Z golarkami Braun można się spodziewać doskonale gładkiej skóry, powoduje to system podwójnych ostrzy, a także 3 dokładnie przylegające głowice. Z golarką Braun oferowane są często specjalistyczne bazy do nawilżania i czyszczenia ostrzy. Popularność maszynek do golenia Braun powoduje, że są one najczęściej kupowane przez mężczyzn.


Ochrona siedlisk Orlich Gniazd\nThis page was viewed 25419 times.\n„Rdestowiec sachaliński – gatunek inwazyjny w Dolinie Wodącej”\nDolina Wodącej należy do najatrakcyjniejszych regionów Parku Krajobrazowego Orlich Gniazd. Jest to cenny krajobrazowo, przyrodniczo i historycznie obszar. Ładną, urozmaiconą i lesistą w znacznej mierze dolinę, zdobią liczne, wapienne ostańce skalne. Na dnie tej urokliwej krainy, w rejonie Jaskini Biśnik znajduje się nieproszony gość - rdestowiec sachaliński (Reynoutria sachalinensis). To roślina obca i inwazyjna w naszym środowisku. Pochodzi z Azji, tworzy gęste, jednogatunkowe łany i jest zagrożeniem dla rodzimej różnorodności biologicznej oraz osobliwego krajobrazu.\nZespół Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego od 2014 r., corocznie na obszarze Doliny Wodącej w rejonie Skały Biśnik prowadzi działania eliminacji rdestowca sachalińskiego (Reynoutria sachalinensis). Schemat prac usuwania „azjatyckiego przybysza” jest wykonywany zgodnie z metodami wypracowanymi w ramach Projektu LIFE11 NAT/PL/000432. Od 2017 r. w ramach trwałości Projektu, zabiegi prowadzone są przy wsparciu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach.\nW 2020 r. przeprowadzono:\n- dwukrotne przeprowadzenie orki na głębokości około 40 cm od powierzchniowej warstwy gleby, połączonej z wydobywaniem kłączy – około 0,4 ha;\n- punktowe rozłożenie czarnej agrotkaniny (czarna, wytrzymała, mocna, odporna na promieniowanie UV i uszkodzenia) wraz z trwałym umocowaniem na wyznaczonym terenie (kołki z trzpieniem plastikowym/szpilki/kotwice) w miejscach, w których uległa oderwaniu lub uszkodzeniu obecnie założona termoizolacja na areale ~ 4 ary (400 m2);\n- wywiezienie powstałej biomasy i odpadów na miejsce prawem dopuszczone, utylizacja każdorazowo powstałych odpadów wykonana poprzez zastosowanie technologii spalania, w miejscu prawem dopuszczonym.\nProwadzone zabiegi wpływają pozytywnie na poprawę wartości przyrodniczych i krajobrazowych Doliny Wodącej. Działania eliminacji rdestowca sachalińskiego prowadzą do zmniejszenia jego populacji na tym obszarze, corocznie powstałej biomasy jest mniej, a wydobywane kłącza są krótsze, o mniejszej średnicy w stosunku do lat ubiegłych.\nFot. 1. Fitocenoza rdestowca - powierzchnia przed zabiegami\nFot. 2. Obszar przed zabiegami\nFot. 3. Kwitnący osobnik rdestowca\nFot. 4. Powierzchni badawcze\nFot. 5. Obszar po wykonanej orce\nFot. 6. Powierzchnia po wykonanych zabiegach\n„Jura na wypasie” - ósmy rok prowadzenia wypasu za nami…\nProwadzony wypas zwierząt gospodarczych na Wyżynie Krakowsko – Częstochowskiej, w Parku Krajobrazowym Orlich Gniazd, jest działaniem realizowanym w ramach trwałości Projektu.\nCelem ochrony i zachowania wartości przyrodniczych, krajobrazowych i kulturowych tego regionu, w 2020 roku, w ramach udzielonego wsparcia z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach, w obrębie ciepłolubnych siedlisk nieleśnych przeprowadzono ekstensywny, obwoźny wypas zwierząt gospodarskich. Wypas, czyli selektywne zgryzanie przez owce i kozy, to podstawa najlepszej ochrony. Zwierzęta wybierają rośliny miękkolistne, omijając te o budowie kseromorficznej. Praca naszych „ekologicznych kosiarek” prowadzi do uregulowania składu gatunkowego i wzrostu różnorodności biologicznej siedlisk kserotermicznych.\nDziałaniem, objęto obszary Projektu LIFE11 NAT/PL/000432 oraz tereny dodatkowe. Zadanie przeprowadzono na łącznym areale 115,1 ha muraw kserotermicznych. Wypas owiec i kóz prowadzono w: Trzebniowie, Suliszowicach, Łutowcu, Gorzkowie, Ludwinowie, Łutowcu, Ryczowie, Niegowonicach, Olsztynie, Niegowie, Rzędkowicach, Piasecznie, Morsku, Smoleniu, Zaborzu, Mstowie, Zdowie, Strzegowie.\nZPKWŚ od kilkudziesięciu lat realizuje różnorodne i w różnej skali zadania z zakresu czynnej ochrony przyrody. Realizowane przedsięwzięcia to programy ochrony wartości przyrodniczych i krajobrazowych oraz działania mające na celu zachowanie dziedzictwa kulturowego regionu.\nFot. 1. Ryczów - powierzchnia przy cmentarzu\nFot. 2. Ryczów - wzgórze Grochowiec\nFot. 3. Łutowiec\nFot. 4. Olsztyn - Góry Towarne\nFot. 5. Olsztyn - Skałki Małe i Duże\nFot. 6. Olsztyn - Statkowa Góra\nFot. 7. Niegowonice - wzgórze Kromołowiec\nFot. 8. Kozioł "Bazyl" na wypasie w Piasecznie\nFot. 9. "Ekologiczne kosiarki"\nFot. 11. Murawa kserotermiczna\nFot. 12. Macierzanka (Thymus sp. ) na półkach skalnych w Łutowcu


Panele dachowe - oferta - PREMIUM APK ŁÓDŹ\nPanele dachowe – oferta\nPanele dachowe - typ klick\nOferowane przez BUDMAT blachy na rąbek stojący zaprojektowano tak, aby mogły sprostać najlepszym standardom estetycznym, funkcjonalnym i architektonicznym. Są one klasyczne i proste w swojej formie. Idealnie sprawdzają się w zastosowaniu na dachach budowli zabytkowych, jak również nowoczesnych. Ogromne możliwości przetwarzania i kształtowania blach, pozwalają tworzyć profile dachowe, które idealnie łączą tradycję z nowoczesnością. Blachy na rąbek stojący BUDMAT dzięki swoim klasycznym kształtom i prostocie formy, doskonale sprawdzają się na budynkach nowoczesnej architektury. Ich innowacyjne i ciekawe aranżacje oraz artystyczny wręcz minimalizm, sprawiają, że dachy z blachy na rąbek stojący są idealnym zwieńczeniem całego budynku. Niewielki ciężar pokryć wykonanych z blachy na rąbek stojący wymaga lżejszej konstrukcji dachu co optymalizuje koszty całej realizacji. Dach wykonany z blachy na rąbek stojący dzięki charakterystycznemu rąbkowi oraz specjalnym przetłoczeniom zapewnia nie tylko piękno klasycznego dachu, ale dodatkowo go usztywnia.


22-letni Brazylijczyk zadebiutował w elektrycznej serii podczas berlińskiego finału sezonu szóstego. Na ulicznym torze Tempelhof reprezentował barwy zespołu GEOX Dragon, poprzednika swojego nowego pracodawcy, w którym zastąpił Brendona Hartley’a.\nW stolicy Niemiec Sette Camara prezentował ciekawe tempo, meldując się na dziewiątym polu startowym w ostatnich dwóch wyścigach poprzedniej kampanii. Gorzej było już w wyścigach, w których były kierowca Formuły 2 ani razu nie zajął miejsca w pierwszej dziesiątce. Jednakże doświadczenie zdobyte w sześciu berlińskich rundach postara się wykorzystać w nowym sezonie elektrycznej serii.\n"Wiele się nauczyłem o optymalizacji samochodu Formuły E i pracy w formacie wyścigowym, ponieważ bardzo różni się on od innych maszyn, na których się ścigałem" - powiedział Sergio Sette Camara. "Spędziłem dużo czasu, pracując z zespołem inżynierów, ucząc się, jak wykorzystać naszą energię w najbardziej efektywny sposób, aby osiągnąć najlepsze wyniki w weekend."\nSette Camara dołącza do zespołu, który notuje stały zjazd w dół w klasyfikacji ekip Formuły E. Dość powiedzieć, że Dragon zakończył pierwszy sezon serii na drugiej pozycji, a ostatni na dopiero jedenastej. Pomimo tego Brazylijczyk liczy na rozwój i zdobywanie punktów w nowym sezonie FE.\n"Moim celem jest osiągnięcie jak najlepszych wyników po każdym wyścigu, stopniowa nauka nowej serii i cieszenie się czasem spędzanym z załogą Dragon Penske Autosport. Liczę na rozwój wraz z zespołem i kontynuowanie pozytywnego tempa, które rozpoczęliśmy razem w Berlinie, aby konsekwentnie walczyć o punkty w tym sezonie."\nPod wrażeniem umiejętności Sette Camary był właściciel i szef zespołu Dragon Penske Autosport, Jay Penske.\n"Sergio dał każdemu przedsmak tego, co nadejdzie, w jego pierwszych sześciu wyścigach z ekipą w Berlinie. Byłem zadowolony z jego tempa i tempa, w jakim dostosowywał się do warunków wyścigów elektrycznych."\n"Dzięki pakietowi Penske EV-5 i postępom, które robimy we wszystkich dziedzinach, spodziewam się, że przekształci potencjał, który pokazał w Berlinie, w konsekwentne zdobywanie punktów w swoim pierwszym pełnym sezonie w naszym zespole" – przewiduje właściciel Dragon Penske, jednocześnie licząc, że do Sette Camary dołączy Nico Mueller, dla którego byłby to drugi sezon w amerykańskiej ekipie.\nW sezonie 2019 Sette Camara zajął czwarte miejsce w mistrzostwach Formuły 2. Obecnie pełni rolę kierowcy rezerwowego zespołu Red Bull Racing i AlphaTauri.


NA PÓŁ OSTRO: lutego 2021\nNo i patrzcie państwo, dalej jakoś żyję. Spodziewałem się onegdaj, że jeżeli dociągnę jakimś cudem do osiemdziesiątki, to tylko Bogu, a raczej naturze dziękować. A tu osiemdziesiątka mija jakby nigdy nic. Rozglądam się każdego ranka szukając śladów, czy przypadkiem nie zakradała się do mojej sypialni baba z kosą. Nie znajduję jednak najmniejszego, mimo żem rakowiec. Zatem myślę sobie, że pozostały mi jeszcze pewne rezerwy na których „popylam”, niestety już tylko z rozpędu nabranego przez ubiegłe lata. Lata dobre i lata złe. Lata piękne i bardzo brzydkie. Lata biedy i obfitości, zależy od okoliczności, jako to powiadają nasi następcy, którzy dywagowali: „Rok 2020 był to dziwny rok, w którym rozmaite znaki na niebie i ziemi zwiastowały jakoweś klęski i nadzwyczajne wydarzenia”, a ponieważ mamy już rok 2030, przeto tylko możemy powspominać w jakimże burdelu przyszło nam żyć i kto tym burdelem zawiadywał. Wielu z naszych następców nie zapamięta, że jeszcze dekadę temu krajem rządził niezbyt zdrowy fizycznie a i na umyśle niedopracowany przywódca zwany na wyrost prezesem. Powiadam, na wyrost a nie wzrost. Wydawał on polecenia narodowi (bo wszystko było narodowe) jak żyć i kiedy umierać, kiedy wchodzić na cmentarze komunalne, parafialne no i oczywiście narodowe. A trzeba wiedzieć że trup w on czas ścielił się dość gęsto, o czym przypominały codzienne komunikaty w TV. Dużo było dziwów. Najdziwniejsze w tym było to że polecił w ramach antykovidowych zamknąć obok kin i teatrów sklepy meblowe, a przecież wiadomo było że prawie każdy truposz potrzebuje żałobnej jesionki, czyli mebla. Wiadomo również, iż zarówno szafa jednodrzwiowa jak i trumna w swej materii powstaje w stolarni, zaś każdy bowiem nieboszczyk oczekiwał wygody pośmiertnej, bowiem pandemia nie odpuszczała. Oj działo się wtedy, działo, mój panie. Był to rok paskudny, w żadnym razie nie podobny do lat poprzednich, kiedy to prezydent z bożej łaski mocno zacieśnił stosunki polsko-amerykańskie. Wręcz ożenił nas z jankesami wnosząc na ziemię ichniego prezydenta duże wiano w postaci m.in. kontraktów wojskowych. Zobowiązał się też do zakupów od USA wszystkiego tego co im nie nadawało się do użytku, płacąc każdą cenę podyktowaną przez sprzedającego. Gorzej mój panie, że ukochany przez naszego prezydenta amerykański odpowiednik przegrał wybory, a ponieważ zwycięzca reprezentował partię liberalną i lewacką wypiął się na wypracowane dwustronne ustalenia z naszym krajem, mimo że to katolik cholera jasna. Dużo, bardzo dużo działo się w Najjaśniejszej Rzeczypospolitej. Może nawet za dużo, bo nawet kler, dotychczas spokrewniony z partią rządzącą wyczuł pismo nosem, że prezes prowadzi ich w maliny. Rodzice masowo wypisywali swoje dzieci z lekcji religii, na msze niedzielne stawiało się zaledwie 25% polskich katolików, księża podczas kolędy odbijali się nosami od zamkniętych drzwi. Młodzi brali wyłącznie śluby cywilne, albo nie brali żadnych. Powiększały się hordy dzieci nieochrzczonych. Cmentarze katolickie przeszły w zarządzanie administracji gminnej. Nikogo nie dziwią, poza klerem spacerujące jednopłciowe pary trzymające się za paluszki. Podobnie zresztą jak w Irlandii, Holandii, Danii, Szwecji albo Francji. Wreszcie prawdziwa tolerancyjna liberalna demokracja. Problem jeno w tym, co zrobić z powstałymi za rządów prezesa bandziorami neonazistowskimi. Państwa nie stać było na przesiedlenie ich gdziekolwiek, bowiem mieliśmy zadarte koty z Rosją, która akurat jako jedyna dysponowała obszernym areałem syberyjskim. Ale, ale, dzień po wyborach amerykańskich wybuchła w polskim Kościele jeszcze jedna bomba. Z kardynałem Dziwiszem, sekretarzem osobistym świętego Wojtyły w tle. Wybuchając spowodowała więcej smrodu niżeli rozprute trzewia grubego zdechłego tydzień wcześniej dzika. Grubego, tak mi się skojarzyło z kardynałem Dziwiszem, bo smród w przypadku obu istot byłby jednaki. Tę uwielbianą przez polską katolicką gawiedź, i jednocześnie znienawidzoną przez hierarchię za granicą postać, dzięki TVN24 obnażył dziennikarz programu Czarno na Białym. Zionął smród, który pobudził moją wyobraźnię w kwestii owego dzika. Okazało się, (o czym jako człek oczytany wiedziałem od wielu lat) że Stachu Dziwisz (pozwólcie że nie ustroję go w tytuł kardynała) to świnia. hodowlana, czy też dzika. Po prostu zakłamana, obrzydliwa świnia chełpiąca się latami przyjaźni z Karolem Wojtyłą. Złodziej, który majątek zbił na umożliwianiu kontaktów z papieżem za kwotę 50.000$, o czym opowiadali świadkowie, oraz na ukrywaniu pedofilów (w randze biskupów i kardynałów) przed wymiarem sprawiedliwości, a także handlu krwią JPII. Tylko kontakty z księdzem Macielem, szefem Legionów Chrystusa (pedofil gwałcący nawet własne dzieci) przysporzyły mu setki tysięcy dolarów z łapówek). Jedna świnia zwąchała się z inną świnią. Ta audycja po raz pierwszy pokazała polskiemu narodowi oraz światu degrengoladę Kościoła katolickiego począwszy od przysłowiowej parafii na Podhalu, gdzie świnka się urodziła, aż po otchłań zła w Watykanie. Pytanie tylko, ilu polskich katolików zechciało z własnej woli obejrzeć ten program, jako że wśród polskiego ludu bożego panuje przekonanie iż każda krytyka księdza jest wierutnym kłamstwem. A Państwo co o tym myślą? Wiem, wiem. Wiadomo zacz, że Toruńczyk to komuch z krwi i kości.\nDEBIL DEBILA ITD.\nJestem starym mężczyzną, poza żoną nikomu nieprzydatnym. Martwi mnie to, bo całe życie starałem się być jako tako pożytecznym społecznie, a i prywatnie. Okazuje się, że chyba doczekałem się … dobrej zmiany w tym względzie, bo oto jakiś uczony z grona PiS albo episkopatu (bo nikt inny) wynalazł pigułki, pozwalające po ich połknięciu na zmianę płci, po czym zastrzegł ich stosowanie w sposób niekontrolowany. Co prawda próby czynione są na osobnikach młodych, konkretnie uczniach szkół podstawowych i średnich przez tzw. edukatorów seksualnych, ale czy na pewno pigułki owe wyłącznie na mlecznych działają?. Ja, osiemdziesięciolatek też chętnie bym skorzystał z owych zdobyczy nauki genderowej. W sensie doznań płciowych jako mężczyzna jestem zbyt zużyty, ale jako kobieta?, kto wie. Aparycja odbita w zwierciadłach mówi mi że i owszem, bowiem w gronie takich tuzów jak chociażby panowie Czarnecki, Kowalski, Macierewicz, czy nawet chyba najbardziej Terlecki wyglądam dość interesująco i „miałabym” szansę u nich, jak i wielu im podobnych. Wystarczy kilka małych poprawek z zakresu chirurgii kosmetycznej i po kłopocie. Wykluczam Kaczyńskiego, ma zbyt dużo na głowie. Nie można narażać ojczyzny na szkody. To by zapachniało zdradą państwa. Niech się pociesza wyłącznie kotem. Tak czy owak teoria ociera się o skończony debilizm. Debilizm rzecznika praw dziecka już powoli i mnie dotyka, o czym świadczą moje owe dywagacje. Boże nieistniejący ratuj - wykrzyczałem i obudziłem się.\nTe dwa wyrazy pasują do siebie jak wół do karety, a mimo to wielu, nawet dość wykształconych ludzi (w tym duchownych), popisuje się swoją erudycją twierdząc iż problem, który starają się poruszać rozstrzygać będzie watykańska „komisja” nauki i wiary. Otóż nie ma czegoś podobnego. Nie ma nauki i wiary, bowiem nauka gryzie się z wiarą, zaś wiara z nauką. Jest, była i będzie nauka wiary, powtórzę więc nauka wiary, czyli nauka o wierze. Czy to jest nauka sensu stricto, to już inna sprawa, ale jednak taka watykańska kongregacja istnieje. Ciało prawne do którego z całego świata katolickiego napływają informacje o popełnionych zbrodniach seksualnych popełnionych zwykle przez duchownych na dzieciach, bowiem seks uprawiany z dwoma dorosłymi osobnikami tej samej płci nie jest żadnym przestępstwem, chyba że grzechem, ale to już sprawa wiary. Tej wiary,… jak by rzekł Karol Wojtyła. Przyznam, iż sam niegdyś łapałem się na tym nielogicznym sformułowaniu, aczkolwiek dość rzadko, jako że sprawy ducha mało mnie interesowały. Był czas gdy przemyśliwałem o wygodnym zawodzie księdza, ale tylko wtedy gdy mój pomyślunek mijał się z rozumem. Jednak po każdym pogrzebie w którym z niechęcią uczestniczyłem pomysł ubioru sutanny pryskał jak bańka mydlana. Wychowany byłem w bogobojnej atmosferze. W strachu przed piekłem, a nawet czyśćcem do tego stopnia iż ciężko mi było patrzeć na trumny, nawet gdy wiedziałem że są puste. Przechodząc ulicą odwracałem wzrok od wystaw funeralnych, a najczęściej przechodziłem na drugą stronę ulicy. W tej sytuacji nie potrafiłbym poprowadzić pogrzebu w atmosferze jęku i płaczu rodziny nieboszczyka, szczególnie dzieci. Nigdy z nikim nie poszedłem do domu zmarłego na tzw. pustą noc mimo namolnych próśb rodziny. Po latach, gdy zgłębiałem wiedzę ocierającą się o agnostycyzm i ateizm, stałem się wolnym człowiekiem od wszelkiego mistycyzmu. Obecnie, nie zawracam sobie głowy podobnymi pierdołami, a o klerze myślę nie w kategoriach wiary, bo ta u nich jest płycizną ocierającą się o dno, lecz o ich plugawym życiu, więc też to dla mnie jest odstraszające. Może nawet jeszcze bardziej.\no lutego 19, 2021 Brak komentarzy:\nTo Polska. Kraj nadwiślański. Dom 38 milionów obywateli, w tym zapewne co najmniej 35 milionów to katolickie owieczki, którymi opiekuje się 150 pasterzy odzianych w purpury biskupie, którzy z kolei trzymają w garści kilkadziesiąt tysięcy posłusznych im księży świeckich oraz zakonnych. Okazuje się że mało wśród nich jest nieskazitelnych moralnie kapłanów. Do seminariów od dawna szły tabuny leniwych mężczyzn, którzy mało przyjaznym okiem spoglądali na płeć przeciwną, za to bardziej na forsę, ale też wśród nich do seminariów przemykali się chłopcy obłaskawieni przez proboszczów, w tym zboki. To ci, którzy dzisiaj fałszywie modlą się o śmierć by umknąć przed sprawiedliwością świecką, gdy na światło dzienne wypływają zbrodnie pedofilskie popełnione na podopiecznych, ukrywane poprzez strach przed piekłem w przypadku skargi skrzywdzonych, ale czy to jest tajemnicą, a skąd. Wszyscy wiedzą co się dzieje pod kołdrą proboszcza. Dzieciaki są po prostu gwałcone, a tych przypadków jest multum. Film braci Sekielskich to tylko szepty, treści których znają prawicowi i lewicowi politycy, tyle że ci pierwsi czynią wszystko by utajniać kapłańską pedofilię. To porozumienie w ramach sojuszu „ołtarza z tronem”. To jest dno dna moralnego jak powiada m.in. ksiądz Wierzbicki z KUL, oraz dziennikarze Tygodnika Powszechnego. W tej sytuacji trudno sobie nie wyobrażać niektórych działaczy politycznych z PiS kopulujących w łóżkach biskupich, szczególnie tych co to swoje żony traktują jak worki treningowe. Kilku takich mimo głośnych skandali nadał wypełnia sale sejmowe. Wczoraj z padołu ziemskiego zszedł super pedofil ksiądz Andrzej Dymer. Był dobry w pomnażaniu majątku Kościoła poprzez układy z władzą i biskupami, dlatego przez 25 lat bezkarnie skrzywdził dziesiątki, a może i setki dzieci, szczególnie chłopców. Władze świeckie i kościelne znały ten temat od dawna, ale prokuratorzy na polecenia takich ministrów jak Ziobro sprawy umarzali. Zbok w przeddzień ogłoszenia wyroku sądu kościelnego (a cóż to za sąd) umiera, ponoć na serce. To bardzo ciekawe, że większość zboków kościelnych po wykryciu sprawy pedofilskiej umiera na serce, począwszy od abp Wesołowskiego, poprzez Gulbinowicza, Cybulę i wielu innych. Zło rozsiewane po tym katolickim kraju przez zboczony kler wyrasta już łanami. Jan Paweł II zapewne cieszy się ze swej spuścizny. To on rozmnożył tę plagę zła, mianując swoich, co bardziej „ciepłych" księży biskupami, osadzając ich w blisko 50 diecezjach na tronach książęcych w najlepszych pałacach, na chybcika odnawianych na koszt miast. Ksiądz Dymer nie jest jakimś ewenementem w naszym katolickim narodzie. Każdy prawie ksiądz, a szczególnie biskup ma za skórą grzechy z których się w duchu wyśmiewa, ponieważ większość kleru jest ukrytymi ateistami Wystarczy posłuchać kłamcy Dziwisza. Kłamcy i hochsztaplera, co to jako kapciowy papieża zgromadził z samych łapówek majątek. Po śmierci swojego szefa do dziś handluje jego członkami ciała jako relikwiami. Otulony złotymi ciuchami mizogin i kłamca wespół z abp Jędraszewskim (ps. zaraza), służy mamonie i tylko mamonie nie bacząc na nauki i przykazania boskie, które ukrywa gdzieś w okolicy rozporka. Ponadto polski Kościół katolicki jest etycznie brzydki. Wystarczy przypomnieć fakt gościny w klasztorze jasnogórskim falangi polskich faszystów (ONR), ryczących hasła nazistowskie. To tak na marginesie o moralności.\nPS. Przed chwilą w Brańsku zmarł 33 letni ksiądz. Powodu i przyczyn zejścia nie podano. Może to i lepiej.\nCO TAM PANIE W CIEMNOGRODZIE?\nAno są tarcia., czyli będą "młode",- nie tylko pomyślałem, ale i wypowiedziałem na pół głośno. Do siebie oczywiście, bo nikt z mojego otoczenia nie zrozumiałby co mam na myśli. A ja mam na myśli tarło łososi, choć niekoniecznie tylko tych przedstawicieli świata ichtiologii. Ten proces skojarzyłem sobie z tarłem politycznym ekipy rządzącej Polską 2o21. Zbliża się wiosna, a więc i czas tarła w koalicji, przedstawicieli, w której jak wiadomo, szczególnie Kaczyńskiego, nie wszystkie rybki z zadowoleniem darzą umiłowaniem. Razem się trzymają jedynie ze względu na dobre pieniądze funkcyjne oraz dobrze płatne stanowiska ich rodzin ulokowanych w setkach spółek Skarbu Państwa i administracji. W całej rozróbie „mafijnej” przoduje tzw. Porozumienie z Gowinem na czele. Chłop ma ambicje zaistnienia bardziej prężnego niżeli dotychczas. Tytuły ministerialne już go nie interesują. Dał temu wyraz na służbie u Tuska mimo iż ten nazwał go człowiekiem z szajbą. Nie udaje się mu też „walka o tron” w zagrodzie Kaczyńskiego. Ma swoje zasługi opozycyjne w stosunku do tych co nie z Kaczyńskim, człowiekiem zachłannym na Polskę. W każdym razie w wyniku nieporozumień w „porozumieniu” ośmiu członków partii zostało wyrzuconych z rodziny partyjnej. Jak znam pisioli to nic im się nie stanie. Każdy pisiolek na wagę złota, bowiem partia nie może stracić władzy ustawodawczej i nie tylko. Powrócę ponownie do tarła, które mi utkwiło w głowie. Otóż owo tarło które jeżeli już porównuję do zwyczajów łososi, to mógłbym się spodziewać, że partia ulepiona szczególnie ze starych członków po złożeniu „ikry” zostanie uśpiona na wieki, zaś młode pokolenie byczków (co nie daj Boże) obejmie władzę, ale tylko wtedy gdy pokolenie niedźwiedzi liberalnych nie zdąży ich wszystkich skonsumować. Miejmy jednak nadzieję że słowo PiS najpóźniej za trzy lata zostanie wymazane z podręczników historii. Tym bardziej, że przywódca partii rozsypuje się fizycznie wzorem spróchniałej wierzby.\nZ kobietami ten rząd nie wygra.\nCodziennie wszystkie polskie media, niejako już rytualnie około południa podają informacje covidowe w kraju. A więc ilu Polaków i ile Polek w ciągu ostatniej doby zachorowało na covid19. Ilu w końcu naszych obywateli odeszło w zaświaty. We wtorki, środy, czwartki, piątki i soboty jest ich więcej. W niedziele i poniedziałki o wiele mniej. Normalka, jako że w weekendy nie przeprowadza się tyle testów co w dni pozostałe. Zatrważa mnie często liczba zmarłych. Spiker medialny zazwyczaj oddziela ilość zmarłych na stricte covid19 i tych do których śmierci przyczyniły się inne choroby, niejako towarzyszące choremu. Moim zdaniem są to manipulacje propagandowe. Przecież gdyby nie zaraza covidowa, to ten czy inny nieszczęsny pacjent prawdopodobnie, ze wskazaniem na człon „prawdo” by żył nadal. Osobiście sam noszę w sobie wiele różnych schorzeń i jestem przekonany iż dopóki nie złapię coronavirusa, którego unikam bardziej niżeli spotkania z Kaczyńskim lub Jędraszewskim, to z tymi chorobami da się pożyć, choćby w cierpieniu. Dlatego informacje o ilości zmarłych w ciągu doby nie powinny być obwarowywane jakimikolwiek dodatkowymi pouczeniami słuchaczy. Pisowski rząd, który sobie średnio daje radę z pandemią podając informacje o tzw. chorobach współistniejących chyba sugeruje społeczeństwu iż zostały one nabyte za rządów lewicy oraz POPSL. Jako że są to zwykle choroby przewlekłe więc ich zalążek nie lokuje się w ostatnich latach dobrej zmiany. Tak mi świta. Tylko się śmiać do rozpuku. Dzisiaj, jak każdego dnia przybył nam następny cmentarz, więc nie ma powodu do śmiechu (444 kolejne trupy.)\nZmarła przed rokiem Maria Janion powiedziała: "Naród, który nie potrafi żyć bez cierpienia, musi sam sobie je zadawać". Stąd płyną szokujące, sadystyczne fantazje o zmuszaniu kobiet do rodzenia półmartwych dzieci. Stąd rycie w grobach ofiar katastrofy smoleńskiej, a też zapewne uparte kultywowanie energetyki węglowej, zasnuwającej miasta dymem i grożącej cywilizacją śmierci. Żądać musimy prawa do naszych żyć w świeckim państwie. Pozostali niech roją sny o zarodkach i życiu po śmierci. Tak nam dopomóż nieistniejący Panie.\nPS: A jednak jakaś pozytywna zmiana jako owoc strajków. Ponoć rząd w każdej przychodni ginekologicznej ma zainstalować pokój płaczu wyposażony w kilka pudełek chusteczek higienicznych (za darmo).\no lutego 03, 2021 1 komentarz:\n„Ludzie, którzy w 1939 roku podpalili Europę i zorganizowali gigantyczną machinę zbrodni, byli półanalfabetami, całkowicie nie przygotowanymi do pełnienia najwyższych stanowisk państwowych. A jednak dostali władzę demokratycznie i pokojowo. Wydawali się być śmieszni, nadęci i pokraczni, a okazali się śmiertelnie groźni. Co było ich siłą?. Nienawiść. Tę przepełniającą ich nienawiść przekształcili w ideę. Chcieli stworzyć społeczeństwo zdrowe, wolne od chorób genetycznych, odmienności np. homoseksualizmu, przestępczości i korupcji, jednolite etnicznie i politycznie, bogate. Dlatego stworzyli III Rzeszę. Dla tego nowego tworu państwowego, utworzyli nowe prawo, prawo nienawiści, i szybko, już rok po objęciu rządów, stworzyli sprawne narzędzie: policję polityczną. Kiedy dziś słyszę słowo nienawiść to się boję. Dosłownie. Tego co już niestety było i co może być. Każdy współczesny Polak, czytając te słowa ma przed oczami rodzący się strach. Strach narastający z każdym dniem podczas wypływających z mediów wiadomości. Bo historia lubi się powtarzać i to nie na tych samych terenach, terenach położonych między Odrą a Renem, bo ziemie te i naród tam zamieszkały doznały nie mniejszej hekatomby niżeli pozostała Europa. Tym razem powtórzyć się może na naszej, polskiej, katolickiej ziemi, Czyż ostatnie wybory parlamentarne w Polsce nie były demokratyczne?, a jakże były. Tyle, że mało uczciwe, bowiem głosujących na PIS napędził Kościół, a w kraju tak przywiązanym do religii, było to łatwe. Czyż na stanowiskach ważnych nie posadzono półanalfabetów, tzw. Kowalskich i Jurgielów, ludzi bez stosownego wykształcenia, byle należał do partii PiS. Czyż nasi rządzący nie wydają się być śmieszni, nadęci i pokraczni a jednocześnie groźni.?. Co jest ich siłą?. Nietolerancja, nienawiść katolicka do wszystkich innych, a więc homoseksualistów, kolorowych, ateistów, a nawet wyznających odmienną religię, a to wszystko skąpane w zabobonach i ciemnocie. By stworzyć społeczeństwo wolne od chorób (niekoniecznie genetycznych) gardzą uchodźcami bo podobno roznoszą zarazki i bezczeszczą najcenniejsze polskie obiekty czyli kościoły. Do nowego tworu, czyli Polskę ich wyobrażenia tworzą prawo oparte o idee jednego człowieka. Kaczyńskiego. Ten człowiek, sobie podporządkował Sejm, prezydenta, rząd i trybunały rozwalając Konstytucję również, wzorem III Rzeszy tworząc prawo nienawiści oraz policję polityczną opartą o więź z KK. To przykładowe oddziały Macierewicza zwane Obroną Terytorialną zbudowane także z członków ONR, czyli faszyzującą młodzież, opłacaną z pieniędzy podatników. Czyż to nie przypomina oddziałów SA Ernsta Rohma w początkowej fazie państwa Hitlera?. Już oficjalnie mówi się, że te oddziały mają służyć ochronie rządu przed niezadowoleniem społecznym. No więc zadajmy sobie pytanie: gdzie dzisiejszej Polsce jest obecnie bliżej. Do Niemiec, Francji czy Skandynawii, słowem do Unii Europejskiej w której nam zaczyna być bardzo ciasno, czy raczej do Białorusi, Rosji (którą paradoksalnie też nienawidzimy), albo innej postsowieckiej republiki azjatyckiej, gdzie wzorem Kaczyńskiego rządzi jeden człowiek, najczęściej były I sekretarz partii i jego rodzina.\nOstatniego dnia stycznia br. Mimo epidemii i obostrzeń, jak co roku tysiące z nas Polaków wyszły na ulice z puszkami by zbierać pieniądze dla „Owsiaka”, bo tak przez blisko 30 lat nauczyliśmy się nazywać tę imprezę. Imprezę hojności jednych dla drugich. Tym razem dla małych dzieci, których los „obdarował” niedoskonałością zdrowotną. Nie ma dzisiaj szpitala w Polsce, w którym by nie korzystano ze sprzętu zakupionego przez sztab Jurka podczas leczenia. I dzieje się to mimo szerzonej nienawiści ze strony Kościoła katolickiego oraz skrajnej prawicy. Orkiestra gra dalej bo tak chce większość Polaków tych w kraju jak i na obczyźnie. Dlatego pozwólcie drodzy Czytelnicy że wyrażę osobistą nadzieję, iż obserwując tę piękną już tradycję świątecznej orkiestry, słuszne niekończące się protesty Polek po pozbawieniu Ich prawa do legalnej aborcji, można mieć nadzieję, że wzorem Irlandii i ostatnio Argentyny, kobiety polskie nie licząc się nawet z brutalnością kaczej policji prędzej lub później wywalczą sobie europejskie prawa do zdrowia, uśmiechów i szczęścia.


Uwaga, wymiana pieców ważna informacja! - Aktualności - Gmina Grybów\nUwaga, wymiana pieców ważna informacja!\nWójt Gminy Grybów informuje, że w ramach realizacji projektu pn: „Redukcja niskiej emisji z sektora mieszkaniowego na terenie Gminy Grybów poprzez dofinansowanie wymiany niskosprawnych źródeł ciepła na paliwa stałe na nowoczesne urządzenia grzewcze” dysponujemy wolnymi miejscami na wymianę starych pieców na kotły na ekogroszek lub pompy ciepła do celów grzewczych.\nWójt Gminy Grybów informuje, że w ramach realizacji projektu pn.: „Redukcja niskiej emisji z sektora mieszkaniowego na terenie Gminy Grybów poprzez dofinansowanie wymiany niskosprawnych źródeł ciepła na paliwa stałe na nowoczesne urządzenia grzewcze” dysponujemy wolnymi miejscami na wymianę starych pieców na kotły na ekogroszek lub pompy ciepła do celów grzewczych.\nMając na uwadze powyższe osoby zainteresowane proszone są do składania deklaracji udziału w przedmiotowym projekcie.\nOsoba do kontaktu – Małgorzata Grubecka, pokój nr 4 tel. 18 448 42 23


Kłopoty "z trawieniem" opozycji - blog keraj\nKłopoty "z trawieniem" opozycji\n16 października 2019, 11:49 237 odsłon\nPodziel się4 Udostęnij Wykop Skomentuj10\tUdostępnij\nWygląda na to, że po minionych wyborach mamy w Państwie już wszystko poukładane. Dotychczas rządząca ekipa otrzymała pełny społeczny mandat do kontynuacji swoich rządów w nakreślonym przez partie koalicyjne zjednoczonej prawicy programie.\nOgromna mobilizacja Polek i Polaków sprawiła, ze do urn wyborczych poszła także nie biorąca czynnego udziału w wyborach rzesza blisko 3 mln. obywateli naszego kraju\nJak przełożyło się to na wyniki wyborów.\nŁącznie oddało swoje ważne głosy w 2019 roku 18 470 710 osób ( w 2015 r oddało głos ważny 15 200 671 Polaków )\nPIS 8 051 935, w roku 2015 - 5 711 687 ( + 2 340 248 głosów )\nPO 5 060 355, w roku 2015 - 3 661 474 ( + 1 398 881 głosów )\nSLD 2 319 946, w roku 2015 - SLD ( jako Koalicja partii lewicowych ) - 1 147 102 ( + 1 172 844 głosów )\nPSL 1 578 523, w roku 2015 - 779 875 ( + 798 648 głosów )\nWystarczy jedno spojrzenie aby przekonać się, ze największym beneficjentem wysokiej frekwencji w minionych wyborach jest obóz zjednoczonej prawicy czyli PIS.\nW krajach o rozwiniętej demokracji taki wynik wybija każdej z opozycyjnych partii myśl o współrządzeniu.\nNiestety okazuje się bowiem, ze nawet tak miażdżące poparcie dla Prawa i Sprawiedliwości jest uważane jako przejaw braku demokracji w naszym kraju i to przez uznawanych za "wzór demokracji", uczestników obozu opozycyjnego w postaci partii Schetyny, Czarzastego czy Kosiniaka Kamysza.\nTo jest objaw obsesji wobec Prawa i Sprawiedliwości nie mający nic wspólnego z otaczającą nas rzeczywistością. W rysowaniu czarnej rzeczywistości przodują nie tylko w/w politycy partii opozycyjnych.\nTa histeryczna reakcja na wynik wyborów zdominowała też wspierające opozycję media.\nJa wiem, że trudno jest strawić fakt, że cztery lata medialnej nagonki na Prawo i Sprawiedliwość nie przyniosło skutku. Trudny do strawienia jest fakt, że rzucone na ten cel pieniądze zostały wyrzucone w przysłowiowe błoto.\nWypada im tylko powiedzieć jedno - sami jesteście sobie winni. Proponuję opozycji i opozycyjnym mediom - zażyjcie jakiś lek na wątrobę aby wam żółć się więcej nie wylewała. Dla waszego dobra oraz dobra wszystkich Polaków.\nCzas zaakceptować wybór narodu a nie wywoływać kolejne spekulacje nie poparte, żadnymi racjonalnymi przesłankami.\nPolakom gratuluję politycznej dojrzałości wierząc, że w kolejnych wyborach swój głos odda jeszcze większa ilość osób zaprzeczając w ten sposób narzucanej Polakom narracji, ze Polska nie jest krajem demokratycznym.\nDemokracja w naszym kraju dojrzewała bardzo długo by teraz zakwitnąć\nPS. internet jest nadal dostępny, stacje telewizyjne i radiowe funkcjonują jak funkcjonowały, opozycyjne portale internetowe w dalszym ciągu uważają Polaków za idiotów, papierowe wydania gazet negatywnie nastawione do Prawa i Sprawiedliwości w dalszym ciągu napuszczają Polaka przeciw Polakowi. Tak wygląda rzekoma dyktatura Jarosława Kaczyńskiego\nNie wiem czy śmiać się powinienem czy płakać raczej z głupoty totalnej opozycji\nZapraszam na Mazury - domki letniskowe na Mazurach\nOpublikowano: 16 października 2019, 11:49 ; Ostatnia aktualizacja: 16 października 2019, 14:42\nPodziel się4 Udostęnij Wykop Skomentuj10


Nikon D3300 | FotoManiaK.pl\n... matryca bez filtra dolnoprzepustowego, szybszy procesor obrazu, nowy obiektyw "kitowy" i lepszy tryb zdjęć seryjnych. Nikon D3300 – specyfikacja techniczna (producenta) Ogólne Data premiery 01.2014 Typ Lustrzanka Budowa Wymiary 124 x 98... (WU-1a), sensor orientacji Budowa i ergonomia Na zachodzie bez zmian Od strony samej konstrukcji\nJeszcze do 31 sierpnia 2014 roku potrwa akcja promocyjna Nikona, w ramach której wybrane modele aparatów (kompaktów, bezlusterkowców i lustrzanek) ... COOLPIX L330, COOLPIX S9600. Są też bezlusterkowce serii 1, a także lustrzanki - D3300, D5300 oraz D7100. Uzyskanie zwrotu warunkowane jest zachowaniem paragonu i poprawnym wypełnieniem\n...w jakości Full HD przy 60 klatkach na sekundę. [product]Nikon D3300[/product] Nieco tańsza, ale wciąż atrakcyjna dla początkujących użytkowników - D3300 dysponuje specjalnym trybem przewodnika i kilkoma efektami specjalnymi, które umożliwią ...przygotowanie ciekawszych wizualnie zdjęć Nikon D3300 również został\n... dzięki której błyskawicznie udostępnisz zdjęcia. Po dwóch latach od premiery Nikona D3300 na rynek wchodzi jego następca, choć trudno mówić o rewolucji ...robienia zdjęć. Podsumowując - Nikon D3400 to w gruncie rzeczy D3300 z wydajniejszym akumulatorem. D3300 z obiektywem kupimy za niecałe 1700 zł. Nikon\n...o konsekwencji, jako że reszta funkcjonalności jest wyraźnie współczesna. Przeczytaj więcej o Nikon Df Nikon D3300 Najlepsza lustrzanka w klasie "entry" Nikon D3300 to, między innymi, nowa matryca bez filtra dolnoprzepustowego, szybszy procesor obrazu... ciągu dostajemy ograniczoną ilość przycisków – ale\n...wadę, bo i wiele profesjonalnych i znacznie droższych lustrzanek go nie posiada. Nikon D3300 Model mieści się w naszej cenie tylko w wersji bez obiektywu, ale ...łatwa obsługa aparatu, wzbogacona, jak w poprzedniku o funkcję samouczka. Podsumowując, aparaty Nikona to całkiem ciekawe propozycje, które pozwolą osiągnąć dobre\n... Obecnie jego cena przekracza nasz pułap cenowo o nieco ponad 50 zł. Nikon D3300 Na koniec kolejna lustrzanka i kolejny model, który rocznikowo ma już 5 lat.... Nikon D3300 to aparat niewielki jak na standardy lustrzankowe, oferujący matrycę APS-C o ... wysoką jakość i szczegółowość zdjęć. Dużym plusem jest także fakt, że\n... z motywów przewodnich. Można uznać, że AX100 jest tego idealnym przykładem. Nikon D3300 Solidna aktualizacja amatorskiego korpusu Z zewnątrz się nieszczególnie różni. Konstrukcja jest podobna ...a więc dość prosta, niewielka. Jeśli jesteś początkującym fotografem, to na pewno Nikon D3300 nie odstraszy Cię natłokiem\n... w nowe technologie. NX Mini stał się tym samym konkurencją dla Nikona, który również w swoich bezlusterkowcach korzysta z sensora o wielkości 1 ... wszędzie, Lumix będzie świetnym wyborem bo zmieścicie go nawet do kieszeni! Nikon D3300 Zgrabna lustrzanka nie tylko dla początkujących Specyfikacja: matryca 24 Mpix APS-C...Ion\n...już z innych aparatów. Warto zaznaczyć, że również i w D5500 Nikon zrezygnował z zastosowania optycznego filtru dolnoprzepustowego (OLPF), co ma zapewnić ... Mniej waży jedynie korpus D3300 (410g), ale co ciekawe, to właśnie nowy Nikon staje się najmniejszą lustrzanką w ofercie Nikona! W perspektywie wzrostu popularności\n..., producenci zwracają część wydanych pieniędzy bezpośrednio klientom. Od 1 kwietnia, kolejną już akcję Cashback, rozpoczyna Nikon. Promocją objęte są kompakty, aparaty z wymienną optyką, lustrzanki oraz obiektywy. Aby wziąć udział w... zwrot 210zł • Nikon 1 J2 zwrot 210zł • Nikon 1 J3 zwrot 210zł • Nikon 1 J4 zwrot 210zł\n... zasilaniu paluszkami i wygodnym użytkowaniu, to faktycznie warto wydać te 449 złotych. Nikon D3300 z obiektywem 18-55 mm Prosta lustrzanka w niewygórowanej cenie Skrócona specyfikacja: 24... w niezłą matrycę, wydajny tryb filmowy i opcjonalną dostępność szerokiej, doskonałej szklarni Nikona. O promocji Styczniowa premiera


Zakup lawety wszystko, co musisz wiedzieć - Najnowsze informacje handlowe z Twojej okolicy\nJeździmy coraz lepszymi samochodami, ale i coraz szybciej, a kolizje czy usterki na drogach są wciąż powszechne. Dlatego też na rynku istnieją i pojawiają się nowe firmy świadczące usługi lawety oraz naprawy aut na miejscu zdarzenia. Firmy z branży pomocy drogowej mają się świetnie i jest to ciekawy i zyskowny pomysł na biznes.\nAuto laweta – jak rozpocząć biznes\nAutopomoc, a więc firma działająca jako pomoc drogowa, zajmuje się głównie transportem pojazdów uszkodzonych w wyniku kolizji, wypadku oraz aut zepsutych w miejsca awarii. Pomoc drogowa transportuje takie pojazdy w miejsce wyznaczone przez kierowcę, najczęściej do warsztatu samochodowego lub do miejsca zamieszkania. Firmy pomocy drogowej transportować mogą także auta kupione za granicą lub inne części i pojazdy na indywidualne zamówienie. Zakres działalności firmy trzeba sprecyzować już na początku, podczas jej zakładania, ponieważ różne kwestie regulowane są różnymi formalnościami.\nOsoby zajmujące się autopomocą działają zgodnie z ustawą o transporcie drogowym, która mówi między innymi, że „do przewozów drogowych wykonywanych w ramach usuwania skutków awarii lub wypadków pojazdami pomocy drogowej – stosuje się odpowiednio przepisy ustawy dotyczące niezarobkowego przewozu drogowego”. Ten, kto zakłada biznes związany z tą branżą, musi więc uzyskać zaświadczenie o wykonywaniu niezarobkowych przewozów drogowych na potrzeby własne. Takie zaświadczenie to koszt 500 złotych (plus 100 złotych za każde kolejne auto), a wydaje je starosta odpowiedni danemu miejscu zamieszkania. Jeśli przedsiębiorca chce transportować auta poza granicami Polski, musi uzyskać zaświadczenie na transport aut na potrzeby własne w transporcie międzynarodowym.\nGdzie kupić lawetę?\nLaweta jest rodzajem przyczepy, która służy do przewozu samochodów i innych pojazdów czy maszyn, najczęściej z miejsca awarii lub kolizji do warsztatu samochodowego. Na rynku motoryzacyjnym spotkać można różne rodzaje lawet. Pierwszą z lawet jest laweta stała pojedyncza, która służy do transportowania jednego samochodu osobowego. Posiada ona jeden poziom, może być dodatkowo wyposażona w wysięgnik albo w żurawia. Inna laweta to np. laweta stała piętrowa, na którą można załadować cztery samochody, posiada ona dwa poziomy. Jeszcze inny rodzaj lawety to laweta załadunkowa hydrauliczna pojedyncza z wysięgnikiem- taką lawetę używa się najczęściej w ratownictwie drogowym. Lawetą może holować każdy, kto posiada najpopularniejsze prawo jazdy, czyli kategorii B, pozwala na prowadzenie zespołu pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Przyczepa laweta należy do kategorii ciężarowych – aby mogła przewozić samochód osobowy o wadze 1200–1400 kg, jej DMC (dopuszczalna masa całkowita) musi wynosić minimum 2000 kg.\nLawetę można kupić w co najmniej kilku miejscach- można to zrobić u dealera, u producenta jak i np. w komisie. Wiele ogłoszeń sprzedaży lawet znajdziemy także na popularnych portalach sprzedażowych oraz na aukcjach internetowych. Ceny lawet mieszczą się zazwyczaj w widełkach 10 000- 27 000 złotych.\nPotrzebujesz lawety w Niemczech? Skontaktuj się z https://laweta-magdeburg.com.pl/