KB.pl Wykończenie Wyposażenie Meble Kosze cargo do mebli kuchennych - ceny, opinie, zalety i wady\nSzafki typu cargo są doskonałym sposobem na zagospodarowanie wąskiej przestrzeni w kuchni. Są bardziej funkcjonalne, ergonomiczne i wydajne od standardowych szuflad kuchennych. Co na ich temat sądzą użytkownicy?\nKosze cargo i ich rodzaje\nCargo niskie, zwane podblatowym, jest przeznaczone do montażu w dolnych szafkach kuchennych. Tego typu system występuje w różnych szerokościach w zakresie od 15 do 40 cm. Bardzo wąski kosz pozwoli na wypełnienie wolnej przestrzeni obok zlewozmywaka lub kuchenki. Będzie idealnym miejscem na słoiki z przetworami, butelki czy produkty, które najczęściej wykorzystujemy podczas przygotowywania posiłków.\nMeble kuchenne z średnim mechanizmem cargo świetnie nadają się do przechowywania zastawy stołowej i garnków. Bardzo ergonomiczny będzie również system Magic Corner, którym możemy umieścić w szafce narożnikowej.\nBardzo ciekawą alternatywą może okazać się wykorzystanie wysokiego cargo w szafkach kuchennych stojących o wysokości większej niż 180 cm. Tego typu meble kuchenne doskonale sprawdzą się w kuchniach o dużym metrażu, spełniając funkcję spiżarni umożliwiającej przechowywanie produktów spożywczych o łącznej wadze 150 kg. Zastosowanie wysokiego kosza cargo ułatwi dostęp do zawartości spiżarni i utrzymanie w niej porządku. Porady i inspiracje na temat mebli kuchennych zebraliśmy dla ciebie w tym miejscu.\nKosze cargo i meble kuchenne - wady i zalety\nKosze cargo cieszą się rosnącą popularnością, ponieważ są doskonałym rozwiązaniem na wypełnienie wolnej przestrzeni, która ma służyć do przechowywania produktów żywnościowych, a także garnków i małych sprzętów AGD. Jedną z głównych zalet cargo jest opcja pełnego wysuwu, która przekłada się na łatwiejszy dostęp do magazynowanych zapasów. Większość systemów wykorzystywanych w szafkach cargo jest obrotowa, dzięki czemu wyjmowanie zawartości nie sprawi nam żadnych trudności. Zamiana szafek kuchennych z drzwiami otwieranymi na boki na system cargo montowany do korpusu szafki umożliwi wgląd do produktów z dwóch stron.\nNa korzyść systemów cargo przemawiają liczne udogodnienia, które gwarantują wyższy komfort użytkowania. Odpowiednie prowadnice zapewniają stabilne działania i wysuwanie wszystkich półek w tym samym czasie. Kosze, które są przesuwane na prowadnicach otwierają się lekko, a ich zamykanie nie sprawia jakichkolwiek problemów.\nWybór koszy cargo niesie ze sobą większe koszty wykonania mebli kuchennych. Wadą tego typu rozwiązania jest również zmniejszenie przestrzenie wewnętrznej szafek kuchennych. Jeśli interesują cię meble kuchenne na wymiar, w tym artykule znajdziesz ich cennik po województwach.\nCena koszy cargo\nCargo niskie do szafki o szerokości 15 cm może nas kosztować od 90 zł do 180 zł. Szersze cargo do szafki (30cm) na środki czystości mieści się w zakresie cenowym 112-139 zł. Kosz cargo przeznaczony do niskich szafek kuchennych 50 cm to koszt rzędu 163-200 zł. Zdecydowanie większą ceną opatrzone jest cargo wysokie. I choć pozwala na ergonomiczne wykorzystanie przestrzeni w wysokich szafkach meblowych, to za tego typu rozwiązanie zapłacimy od 695-1610 zł.\nW przypadku małego budżetu, warto zainwestować w wyciągi podblatowe, które pozwolą na zagospodarowanie niewielkich przestrzeni kuchennych. Jeśli nasz budżet jest nieograniczony, wówczas zaleca się wybranie wysokiego cargo, który ułatwi wykonywanie codziennych obowiązków.\nCennik mebli z płyt mdf w średnim standardzie 2021 w ponad 150 miastach w Polsce\nmeble kuchenne aranżacje kuchni gadżety do kuchni i łazienki jak urządzić kuchnię remont kuchni blum wady zalety ceny cenniki produktów producenci ile kosztuje opinie


2014 - Hospicjum myszkow\nSpotkanie organizacyjne odbędzie się 25.10.2014 o godz. 16.00 w Zespole Szkół nr 5 w Myszkowie. Zapraszamy!!\n20 listopada 2014 Bez kategoriimyszadmin\nSzczegółowe informacje pod nr tel. 519304966\nGazeta myszkowska pisze: „NADZIEJA ZAKWITNIE WIOSNĄ”.\nJuż po raz piąty posadzono w Myszkowie żonkile, które na wiosnę zamienią się w „Pola nadziei”. Tym razem cebulki roślin posadzono na dwóch poletkach ulokowanych na podwórku Przedszkola nr 2 przy ulicy Pułaskiego. – Chcemy…\n6 października 2014 r. na terenie Przedszkola nr 2 w Myszkowie odbyło się sadzenie cebulek żonkilowych rozpoczynając już po raz piąty kampanię „Pola Nadziei 2014/2015” na terenie Myszkowa i powiatu myszkowskiego.\nUroczystości sadzenia żonkilowych pól nadziei towarzyszyła muzyka wykonana na dudach szkockich oraz pełne radości i uśmiechu występy przedszkolaków pod kierunkiem wychowawców. W uroczystości wzięli udział Włodzimierz Żak – burmistrz miasta Myszkowa, zarząd Stowarzyszenia na czele z…\n5-6 lipca 2014 r. podczas ,,DNI MYSZKOWA” Zespół Opieki Paliatywnej ,,Palium”\nwystawił stoisko gdzie można było zmierzyć ciśnienie oraz zapoznać się z działalnością Hospicjum.\nFinał „Pól Nadziei” w Myszkowie.\n14 maja 2014 r. odbyło się zakończenie Pól Nadziei w Myszkowie. W Miejskim Domu Kultury spotkali się laureaci konkursów, ich uczestnicy, wolontariusze i zaproszeni goście. W uroczystości wzięli udział Wojciech Picheta starosta myszkowski, zastępca burmistrza…\nSadzenie cebulek żonkilowych rozpoczynające „Pola Nadziei”.\n9 października 2013 r. na terenie Przedszkola nr 4 w Myszkowie odbyło się sadzenie cebulek żonkilowych rozpoczynając tym samym kampanię Pola Nadziei 2013/2014. Dzięki gościnności dyrekcji przedszkola i grona pedagogicznego w sadzeniu mogły wziąć udział…\nZakończenie „Pól Nadziei” w Myszkowie.\n15 maja 2013 r. w Miejskim Domu Kultury w Myszkowie odbyło się zakończenie kampanii Pola Nadziei na terenie Myszkowa i powiatu myszkowskiego. W uroczystości wręczenia nagród dla laureatów wzięli udział Burmistrz Miasta Myszkowa Włodzimierz Żak,…\n4 marca 2013 r. – koncert młodzieży Gimnazjum nr 5 w Hospicjum w Częstochowie.\nW dniu 14.03.2013 r. po raz kolejny odbył się koncert przygotowany przez młodzież Gimnazjum nr 5 w Hospicjum w Częstochowie. Tematyką był Dzień Kobiet. W repertuarze znalazły się piosenki takie jak: „O mnie się nie…\n6 listopada 2012 r. – wizyta gimnazjalistów w Hospicjum Ziemi Częstochowskiej.\nW ramach wolontariatu akcyjnego młodzież Gimnazjum nr 5, wraz z opiekunami mgr J. Dyrdą i mgr I. Trafalską-Pawlik udała się w dniu 6.11.12 r. z wizytą do Hospicjum Ziemi Częstochowskiej. Zaprezentowany tam program artystyczny nawiązał…\n11 maja 2012 r. w Miejskim Domu Kultury w Myszkowie odbyło się zakończenie kolejnej edycji kampanii „Pola Nadziei” na terenie Myszkowa i powiatu myszkowskiego.\nW uroczystości wręczenia nagród dla laureatów konkursu plastycznego wzięli udział Starosta – Wojciech Picheta, Sekretarz Urzędu Miasta Myszkowa – Grzegorz Urban, a ze strony Stowarzyszenia Hospicjum Wiceprezes – Urszula Łupińska. Kilkudziesięciu laureatów otrzymało nagrody i…


Ogórki z kary przepis - Durszlak.pl\nPrzepis na ogórki z kary\nNagrzeszyłam - będzie kara! Wciągnęłam się w oglądanie meczu (!!) i... zjadłam tak troooche orzeszków ziemnych, ze dwie garści pewnie ich było. Łuskałam i wcinałam, całe szczęście nie mam ich więcej t Zobacz więcej\nSałatka z kaszą bulgur 2735\nWydawnictwo: Greg Data wydania: 2006 Format : Książka Ilość stron: 495 Półka: posiadam Do kupienia: Gandalf, Merlin, Matras Głównym bohaterem tej powieści Dostojewskiego staje się Rodion Raskolnikow R Zobacz więcej\nKare Ayam – Indonezyjskie Curry Z Kurczaka 44\nKare Ayam to przepyszne danie, które serwowane jest głównie na Jawie. Jego przygotowanie jest niezwykle proste i szybkie. Jego smak podobny jest do Opor Ayam, czyli kurczaka gotowanego w mleku kokosow Zobacz więcej\nPang kare kare – filipiński gulasz 112\nKulinarny aforyzm : Pijany obiecuje, otrzeźwiawszy, żałuje. Grzegorz Knapski Dostałam od znajomej z Filipin mieszankę przypraw do filipińskiego gulaszu. Na torebce znajdował się również przepis. Miała Zobacz więcej\nNagroda i kara. Wątpliwości wychowawcze 145\nVeganism in progress: Nagroda i kara. Wątpliwości wychowawcze Veganism in progress Nagroda i kara. Wątpliwości wychowawcze Mój tekst ukazał się na dziecisawazne.pl. Jeśli macie ochotę zajrzyjcie: http Zobacz więcej\nZbrodnia i kara, czyli karanie najmłodszych.... 62\nGULASZ Z WĄTRÓBKI DROBIOWEJ 4816\n"KUCIAK W KARY", po domowemu smaczniejszy 159\nPrzyznajemy, przepis udany. Wszystko mniamnio i git. No i proste i tanie. A oto jak przygotować "kuciaka w kary" dla dwóch osób: Składniki: - Podwójna pierś kurczaka - Jedna cebula - Dwie marchewki - Zobacz więcej\nKare ramen w Vegan Ramen Shop 65\nesienna nowość w Vegan Ramen Shop to wegańska interpretacja dania, będącego kompilacją dwóch comfort foodowych klasyków: sosu kare i ramenu. Czy może być bowiem coś bardziej otulającego ciepłem i poci Zobacz więcej\nKare raisu. 139\nPrzygotowanie:25 minut. Gotowanie: 30minut. Gotowe do podania:około godziny. 4 duże talerze. Wykonanie: Serdecznie dziękujemy za wszystkiemiłe słowa i zapraszamy do komentowania:) Preparation: 25minu Zobacz więcej\nRoztopić masło. Ubić jajko z cukrem na puch. Dodać stopione masło,wymieszać ,dosypać mąkę z soda i solą .Wszystko wyrobić na gładkie ciasto. Ciasto się klei ,więc trzeba szybkimi ruchami wyrabiać . 1/ Zobacz więcej\nĆiken kary:) 144\nOj ile to ja słyszałam "Ćiken kary mi zrób". A ja jakoś nigdy nie miałam odwagi, wydawało mi się, że to trudna sprawa. Ale pozostał kurczak z pieczenia i pojawiło się pytanie co by tu z niego zrobić, Zobacz więcej\nCzerwone tajskie kary z wołowiną 14\nCzerwone tajskie kary z wołowiną – Facet Przeskocz do treści Facet Nawigacja główna Czerwone tajskie kary z wołowiną Zamiast wołowiny można w wersji wegetariańskiej użyć tofu. Czas przygotowania: 30 m Zobacz więcej\nPytałam na fejsie ostatnio, co uczynić wobec tak pięknego pudełeczka malin, a raczej pudełeczka pięknych malin: Zdania były podzielone. Niektórzy wróżyli malinom słodką przyszłość w cieście, inni opow Zobacz więcej


Powszechna moda na eko-egzystencję na dobre zadomowiła się też w budownictwie. Nie wszystko z podpisem „eko” jest dobre dla środowiska.\nJeśli mieszkamy w większym mieście, łatwo znaleźć szeroką gamę firm, którym możemy powierzyć remont domu czy mieszkania. Wystarczy w wyszukiwarkę internetową wpisać hasło "remonty Białystok", a już mamy listę firm które możemy dalej sprawdzać. Są to zarówno małe jedno- lub kilkuosobowe firmy, zajmujące się typowym wykończeniem mieszkań, ich remontami czy malowaniem, jak i całkiem spore przedsiębiorstwa oddające domy „pod klucz”. Do zakresu prac remontowych i wykończeniowych mogą wchodzić kładzenie gładzi gipsowych, malowanie i tapetowanie, kładzenie tynków strukturalnych, ocieplanie ścian przez tynk zewnętrzny, wylewki podłogowe, montaż podłóg drewnianych i układanie paneli, układanie gresu, a także kafelkowanie.\nWiele ekip remontowych oprócz typowych, przytoczonych wyżej prac remontowych jak instalacje elektryczne Białystok posiada szerszą ofertę i wykonuje także instalacje elektryczne i sanitarne. Jest to choćby wykonanie punktów instalacyjnych, instalacji centralnego ogrzewania, wentylacji, klimatyzacji, a także montaż kuchenek gazowych i elektrycznych. Firmom możemy także zlecić prace w zakresie stolarki budowlanej. W zakres tych prac wchodzi najczęściej montaż drzwi i okien, wykonanie schodów, a także mebli kuchennych i innych na zamówienie. Wierzchnią nawierzchnię posadzek można układać dopiero po wykończeniu ścian i sufitów. Zapobiega to zniszczeniu nowiutkich podłóg. A jaką posadzkę wybrać? To zależy m.in.\nod przeznaczenia i natężenia użytkowania pokoju, a również pomysłu na urządzenie wnętrz. Inne podłogi moga być dla stylu nowoczesnego, a inne dla stylu tradycyjnego, gdzie chcemy kupić antyki. Obecnie w sprzedaży do wyboru jest ogromna ilość posadzek – posadzki drewniane,posadzki betonowe czy kamienne. Wszystko zależy od naszego gustu przyszłych mieszkańców. Życie generuje różne niespodzianki. Czasami najlepiej zbudowany budynek może zawieść.\nOkazuje się być pełno sytuacji, jakich nie będzie można przewidzieć. Wtedy znowu należy zadzwonić po wsparcie, kupować tynk renowacyjny (oferta na cieplytynk.pl/tynki-nowej-generacji/) i inne niezbędne materiały. Dobrze jest wówczas posiadać wiedzę jakie artykuły kupić i gdzie . Niejednokrotnie klasa nie łączy się z kosztem i można wydać mniej, a nabyć lepszej jakości produkt. By uniknąć zbytecznego wydatku dobrze jest zasięgnąć porad w Sieci. Dzisiaj na wielu portalach poświęconych budowlance da się łatwo uzyskać wiedzę na temat osiągalnych produktów i stosunku ich jakości do ceny. Poglądy użytkowników internetu mogą być w tej dziedzinie szczególnie przydatne.\nWtedy renowacja nie będzie już tak przerażającym wyrazem. Dostęp do danych i ekspertów okazuje się być teraz dużo prostszy, aniżeli wcześniej. Warto jest posiadać własny dom, w jakim można funkcjonować całkowicie na swój sposób. Budowanie go to natomiast niesamowita przygoda. Każdy człowiek powinien ją kiedyś przeżyć.


Zamiast kostki będzie asfalt - remont ul. Mickiewicza w Gorlicach - :\nZamiast kostki będzie asfalt – remont ul. Mickiewicza w Gorlicach\nWładze Gorlic szykują się do remontu ul. Mickiewicza. Ulica biegnąca m.in przez rynek mimo wykonanego kilka lat wcześniej remontu wymaga już naprawy. Kierowcy i mieszkańcy skarżą się m.in. na obluzowane kostki i dziury w nawierzchni. Jak wyjaśnia burmistrz Gorlic Rafał Kukla, z nowej drogi kierowcy będą mogli skorzystać już w przyszłym roku.\n– Kompleksowa modernizacja, która będzie polegała na demontażu tej kostki, usunięciu warstw podbudowy, ustabilizowaniu istniejącego gruntu, wykonanie nowej podbudowy oraz nawierzchni asfaltowej z asfaltobetonu modyfikowanego tak, aby kolorem nawiązywał jak najbardziej do charakteru, który został nadany tej części miasta.\nRemontu ma doczekać się też ul. Stróżowska. Pieniądze na remont tych dróg władze miasta pozyskały z Funduszu Dróg Samorządowych. To kwota ponad 600 tysięcy zł.\nOkoło 30% nowosądeckich nauczycieli, którzy wrócili do zajęć stacjonarnych...\nKlasyczna czarna sukienka to must have każdej kobiecej szafy. Ten typ ubrania j...\nKsięga wieczysta działki – jakie dane w niej znajdziemy, kiedy warto sprawdzić?\nKsięga wieczysta działki jest przydatna w wielu sytuacjach. Warto wiedzieć, j...


Szukam pracy / Dokumenty aplikacyjne / CV - jego konstrukcja czyli stwórz swój życiorys - szukam pracy - Poradnik - praca i kariera - Praca i Kariera - PORADNIK - dział kariera - Praca i Kariera\nSzukam pracy / Dokumenty aplikacyjne / CV - jego konstrukcja czyli stwórz swój życiorys\nCurriculum Vitae jest wizytówką każdego poszukującego pracy. Na podstawie lektury tego dokumentu potencjalny pracodawca tworzy sobie wyobrażenie Twojej osoby, dokonuje oceny Twoich osiągnięć i kwalifikacji...\nDlatego właśnie warto zadbać o to, aby robiło ono naprawdę dobre wrażenie. Zredaguj je w sposób czytelny i przejrzysty, wyraźnie oddziel od siebie poszczególne elementy, starannie dobierz czcionkę, nie zapomnij o nagłówku, dołącz zeskanowane zdjęcie (nigdy z prywatnego archiwum!).\nObjętość C.V. nie powinna przekraczać 2 stron formatu A4, najlepsze i najporęczniejsze są jednak te, które mieszczą się na jednej kartce papieru. Przy wstępnej selekcji kandydatów, kiedy na ogłoszenie napływa kilkaset aplikacji, odbiorca z reguły poświęca Twoim dokumentom mniej niż minutę, dlatego tak ważna jest logiczna i uporządkowana struktura, na podstawie której pracodawca nabiera przekonania, że ma do czynienia z osobą profesjonalną i wartą zainteresowania.\nWiele poradników zaleca, aby dokumenty aplikacyjne miały jakąś cechę, która wyróżnia je spośród innych, jednak np. kolorowy papier czy elementy graficzne dla jednych pracodawców będą dowodem wyobraźni, innym natomiast mogą wydać się pretensjonalne. Pamiętaj więc, aby nie przedkładać formy nad treścią, najbezpieczniej jest zachować tradycyjną formę C.V. – powinno być ono napisane na białej kartce, opatrzone nagłówkiem i zawierać wszystkie dane określające Twoją osobę.\nNajważniejsze informacje, to:\nInformacje personalne (imię, nazwisko, adres korespondencyjny, koniecznie adres internetowy, aktualny numer telefonu i ew. datę urodzenia, stan cywilny)\nInformacje dotyczące wykształcenia (powinny być uszeregowane od najbardziej aktualnych do poziomu szkoły średniej). Jeśli wymienienie wszystkich szkół, szkoleń, kursów i tytułów zawodowych (niejednokrotnie o bardzo rozbudowanych nazwach) miałoby zająć więcej niż ¾ objętości kartki, musisz wybrać najważniejsze lub te, które są istotne z punktu widzenia stanowiska, o które się ubiegasz. Możesz również wprowadzić osobną pozycję zatytułowaną „Szkolenia” i wpisać tam wszelkie kursy i certyfikaty, którymi chcesz się pochwalić.\nInformacje dotyczące doświadczenia zawodowego – listę dotychczasowych pracodawców również uszereguj w kolejności odwrotnie chronologicznej. Pamiętaj, że nie wystarczy podać nazwy zajmowanego stanowiska. Ważne jest wymienienie podstawowego zakresu wykonywanych obowiązków. Jeśli jesteś w trakcie studiów, lub tuż po i nie podejmowałeś jeszcze regularnego zatrudnienia, zatytułuj ten rozdział „Aktywność zawodowa” i wpisz tam wszystkie doświadczenia, które mogą być istotne dla pracodawcy – odbyte staże, prace wakacyjne, współpracę z firmami, wolontariat itp. Nawet jeśli własne osiągnięcia w tym zakresie wydają Ci się mało atrakcyjnie i niezwiązane z profilem pracy, o którą się starasz, nie pomijaj tego rozdziału. Sprzątanie pokoi hotelowych podczas wakacji w Grecji czy praca w charakterze opiekunki do dziecka nie wymagało od Ciebie wprawdzie żadnych szczególnych kwalifikacji, ale wskazuje na pewne Twoje cechy (wytrwałość, odpowiedzialność), które mogą zostać wysoko ocenione.\nUmiejętności – ten rozdział C.V. wymaga rzetelnej samoanalizy – pamiętaj, że Twoje umiejętności zostaną zweryfikowane podczas kolejnych etapów rekrutacji, nigdy nie koloryzuj w C.V.! Istotne jest to żebyś potrafił wskazać swoje mocne strony. Sygnalizuj więc, że masz dużo do zaoferowania. Do najbardziej pożądanych na rynku pracy zaliczają się umiejętności związane z obsługą komputera oraz znajomością języków obcych. Przyznając się do nich podaj konkretne informacje: jeśli posiadasz prawo jazdy napisz od kiedy. Jeśli mówisz po angielsku określ na jakim poziomie itp. Nie wpisuj do tej rubryki określeń sztampowych i tych, których jeszcze nie mogłeś sprawdzić.\nCechy osobowe, zainteresowania - nie są to informacje absolutnie konieczne, zatem dodaj je, jeśli twoje cechy osobowe pokrywają się z tymi, które potencjalny pracodawca wymieniał w ogłoszeniu (np. odpowiedzialność, odporność na stres) albo twoje hobby związane jest z profilem działalności firmy. Pamiętaj jednak, że jeśli chcesz otrzymać posadę w księgowości to fakt, że jesteś kreatywny i dynamiczny będzie świadczyć na twoją niekorzyść. Również załączenie długiej listy zainteresowań i uprawianych sportów może sprawić, że czytający C.V. zada sobie pytanie kiedy Ty właściwie będziesz miał czas na pracę?


Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych | hyperreal.info\nIzrael, marihuana, medyczna marihuana, ustawy, dobre\nMinisterstwo Zdrowia w Izraelu wydało niedawno nowe dyrektywy, które łagodzą ograniczenia związane z posiadaniem i korzystaniem z medycznej marihuany przez upoważnionych pacjentów. Dyrektywy pozwalają pacjentom na używanie oleju z konopi lub waporyzację w miejscach publicznych.\nMetoda palenia marihuany, z której wielu pacjentów w Izraelu korzysta, nadal jest zakazana w miejscach publicznych. Zezwolenie na używanie medycznej marihuany było do tej pory bardzo surowe. Pacjenci mogli używać jej jedynie pod wskazanym adresem, czyli najczęściej w domu i bez obecności innych osób.\nJednostka zajmująca się medyczną marihuaną w Ministerstwie Zdrowia stwierdziła, że ograniczenia spowodowały niepotrzebną biurokrację, na przykład jeśli pacjent z licencją udał się na wakację lub zmienił adres zamieszkania, musiał ubiegać się o zmianę pozwolenia.\nPacjenci stosujący olej z konopi, w tym dzieci i osoby z ciężką padaczką używają go nakładając kroplę na język lub na pożywienie. Nowe dyrektywy umożliwią pacjentom na stosowanie leku praktycznie wszędzie. Pacjenci, którzy używają konopi w formie waporyzacji (podgrzewając susz w waporizerze), mogą również zabrać je wszędzie tam, gdzie nie jest to zabronione, chociaż nie mogą używać jej w obecności innej osoby. Zakazy obowiązują również w szkołach, a także lotniskach i miejscach, gdzie obecni są nieletni.\nU pacjentów, którzy przyjmują kannabinoidy poprzez palenie, nie zmieniło się wiele. Nadal nie mogą oni palić jej w miejscach publicznych.\nW Izraelu około 30 000 pacjentów ma pozwolenie na stosowanie medycznej marihuany, a lista chorób i schorzeń które mogą być leczone dzięki medycznej marihuany stale rośnie.\nWybierz ocenęGive Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych 1/10Give Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych 2/10Give Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych 3/10Give Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych 4/10Give Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych 5/10Give Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych 6/10Give Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych 7/10Give Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych 8/10Give Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych 9/10Give Izrael: Pacjenci mogą już używać marihuany w miejscach publicznych 10/10Wycofaj ocenę


Miałam to szczęście, że rzadko słyszałam, że “muszę coś zrobić”. To naprawdę fajne uczucie, kiedy wiesz, że “możesz” i nikt Cię nie ciśnie. Dlatego szybciutko odcinam się od tych ludzi, którzy chcą ustalać mi życie. Bo i ja nikomu nie zamierzam mówić jak ma postępować, chyba, że jestem o to pytana.\nFakt: każdy z nas jest trochę dziwny\nKiedy mieszkałam w Turcji, przez kilka miesięcy zastanawiałam się jak się chodzi w burce i w końcu poszłam przymierzyć religijne, ale kolorowe ciuchy. Wyglądałam moim zdaniem dziwnie, dodatkowo przez niektórych muzułmanów sama przymiarka została odebrana jako coś niewłaściwego.\nNie postrzegam ludzi jako lepszych czy gorszych ze względu na pochodzenie. Jednak nie mam tak, że zupełnie mnie to nie obchodzi, bo obchodzi mnie jak najbardziej. Jestem ciekawa odmiennych poglądów, kultur, zachowania. Jednak ciekawość nie musi być jednoznaczna z oceną. No właśnie:\nZ tamtego okresu, jak dziś pamiętam dzień, w którym na ulicy zostałam wytknięta palcem przez grupę Syryjek. Tak po prostu. Byłam dla nich dziwna, choć ubrana byłam zupełnie normalnie. Nie zezłościłam się, ale na własnej skórze poczułam, że to co mi się wydaje normalne, kogoś może po prostu… bawić. Bowiem śmiały się ze mnie do rozpuku!\nDlatego też nie mam zamiaru uszczęśliwiać tamtych kobiet i mówić im, że mają się ubierać tak jak ja. Nie mają.\nOwszem, możemy sygnalizować swoje odmienne zdanie, komentować ciszej lub głośniej innych ludzi, religie, idee. Ale czy nie lepiej zająć się po prostu… sobą? Wiadomo, że czasem chcemy dla kogoś lepiej czy po prostu… chcemy, aby nasze było na wierzchu. Jednak takie porady na siłę jeszcze mi nigdy nie pomogły. I chyba nie jestem jedyna, prawda?\nŻeby nie było, nieraz brałam udział w wymianie zdań. Na żywo, nie w Internecie. Takiej, że leciały przysłowiowe noże. Pewnie, że miałam rację. Swoją, najlepszą i najprawdziwszą. I co? I ja, i druga strona odchodziliśmy z pola walki z niesmakiem.\nPrawda jest taka, że nikt nie lubi jak się mu mówi jak ma się zachowywać. Nawet w dobrej wierze. Nawet jeśli jest to mama, tata czy babcia. To, że z kimś wdamy się w dyskusję raczej nie zmieni tej osoby. To najprostsza droga, do tego, żeby cudze zdanie na nasz temat mogło się zwyczajnie pogorszyć. Krytyka społeczna nigdy nie należała do grona szlachetnych idei.\nCiekawa jestem jakie jest Wasze zdanie na ten temat. Oceniacie, doradzacie, krytykujecie i komentujecie- czy może zostajecie z boku?\nkrystynabozenna 19 sierpnia, 2019 At 9:16 am\nStaram się nie wtracać do cudzego życia,\nw sytuacjach wyjątkowych tylko zwracam uwagę,\nkiedy to również w jakiś sposób dotyczy mnie.\nSzukam podobie myślących do mnie\ni żyjących tak jak ja.\nNiech każdy żyje po swojemu,\nbo jeżeli nie widzi potrzeby zmiany swojego życia,\nto po co ja mu mam narzucać swoje reguły ?\nEwelina Gac 8 września, 2019 At 2:56 pm\nJa podobnie Krysiu. Myślę, że nie warto wchodzić w większość ideowych debat, bo kończą się zwykle przykro. Jednak lubię słuchać różnych ludzi- to otwiera oczy i poszerza światopogląd.\nDraqilka 19 sierpnia, 2019 At 9:22 am\nKrytyka sama w sobie nie jest zła! To co jest dookoła niej determinuje jak zostanie odebrana. Ktoś słaby i niepewny siebie, każde krytyczne zdanie odbierze jako osobisty atak. Ktoś pewny siebie i asertywny oleje lub podziękuje. Ktoś, kto nie ma argumentów, oświadczy ze ma do czynienia z hejterem. Czy wypowiadam krytyczne uwagi? Tak.. jeśli jestem pytana o ocenę. Zawsze jednak pytam, czy pytający jest pewny, ze chce usłyszeć co myślę. czasem reaguję sama z siebie, zwłaszcza kiedy widzę czyjąś krzywdę. Stanie z boku, zajmowanie się swoimi sprawami, to niebezpieczna droga, bo może (ale nie musi) prowadzić do znieczulicy. I potem słyszymy, że sąsiedzi nie wiedzieli, ze katowane jest dziecko, nie zwrócili uwagi, zignorowali.\nEwelina Gac 8 września, 2019 At 3:00 pm\nPięknie to podsumowałaś. Zgadzam się z każdym słowem- to jak coś odbierzemy determinuje praktycznie większość sytuacji. A, że ludzie często nie mają bądź nie akceptują argumentów nadużywają “hejtu” jako obrony, inni z drugiej strony boją się zareagować, żeby o ten hejt nie być posądzonym. Fajnie byłoby wymienić się opiniami i doświadczeniami- bo widzę, że dobrze by się Ciebie słuchało! Pozdrowienia 🙂\nJoanna 19 sierpnia, 2019 At 9:41 am\nJa mam małą styczność z osobami innej kultury, rasy czy też wyznania, więc trudno mi się rzetelnie odnieść do Twojego artykułu. Jednak myślę, że jeżeli ktoś ma postawę oceniającą i przypinającą etykiety to będzie to robił wszędzie, nawet (a może zwłaszcza) na własnym podwórku. Bo ona jest za chuda, tamta ubiera się zbyt kolorowo, jakiś facet pije piwo pod sklepem to już wielu uważa, że znają go na wylot, jest nierobem i skończonym człowiekiem. Chcę wierzyć, że takich ludzi jest mniejszość, ale niewątpliwie są.\nEwelina Gac 8 września, 2019 At 3:02 pm\nTak- na własnym podwórku o wiele łatwiej. Bo to taki bezpieczny kokon… 🙂\nMaciej Pawlik 19 sierpnia, 2019 At 8:06 pm\nJedna rzecz, jakiej się nauczyłem w Niemczech to bardzo proste zdanie, które zrzuca całą tą chęć doradzania z naszych barków. Jak brzmi to zdanie? „Każdy sam musi wiedzieć co dla niego najlepsze.” To wręcz niesamowite ile to ułatwia. Poza tym, jak ktoś nie pyta o radę to nie ma co wchodzić komuś w życie 🙂\nEwelina Gac 8 września, 2019 At 3:04 pm\nŚwietne zdanie. Sama staram się postępować zgodnie z tym, co mi mówi serce. I jeśli się go nie słucham, to często później żałuję 🙂\nAnWuWu 2 września, 2019 At 10:16 am\nWydaje mi się, że jest to kwestia kulturowa, że czujemy się w obowiązku pouczać innych. Popieram każdy taki wpis. Uważam, że każdy powinien decydować o sobie i szanować wybory innych.\nEwelina Gac 8 września, 2019 At 3:05 pm\nTak. Myślę, że w niektórych krajach takie pouczanie jest jeszcze częstsze. I oczywiście w wielu krajach rzadsze 🙂\nEwelina 2 września, 2019 At 4:33 pm\nSłuchać siebie, nie zwracać uwagi na to co mówią o nas ale i nie oceniać innych ludzi. Cieszyć się z drobnych gestów i być obojętnym na „opinię życzliwych” 🙂\nEwelina Gac 8 września, 2019 At 3:06 pm\nBrzmi jak życiowe motto 🙂\nPapugarium 2 września, 2019 At 5:18 pm\nBardzo fajny tekst 🙂 Na pewne rzeczy, nie mamy wpływu, a każdy i tak zrobi tak jak chce, więc nie warto wchodzić w dyskusje. Aczkolwiek uważam, że jeśli czyjeś postępowanie jest skrajnie złe, to lepiej mu o tym powiedzieć. Zwłaszcza, gdy jest to bliska osoba. Tak po prostu, dla jej dobra.\nEwelina Gac 8 września, 2019 At 3:08 pm\nTak, z bliskimi warto rozmawiać. Choć jeśli już wcześniej na ten temat odbyli 10, 20 podobnych rozmów- może to być dla nich za wiele.


Telekarma.pl - karma Royal canin feline exigent savour - Sucha karma dla bardzo wybrednych kotów. Wyjątkowo smakowita formuła :: karma dla kotów\nHOME » karmy » suche » ROYAL CANIN FELINE EXIGENT SAVOUR\nWyjątkowo smakowita formuła\n400 g cena: 17.90zł2 kg cena: 64.90zł4 kg cena: 102.00zł10 kg cena: 209.90zł2x10 kg cena: 409.00zł\nPrzeznaczenie karmy Royal Canin Feline Exigent Savour\nSucha karma, która została opracowana specjalnie z myślą o dorosłych ( w wieku od 1 do 10 lat), szczególnie wybrednych kotach, których potrzeby trudno jest zaspokoić.\nWyjątkowo smaczna receptura chętnie jedzona nawet przez bardzo wybredne koty.\nCharakterystyka karmy dla kotów Royal Canin Feline Exigent\nKoty wybredne nie jedzą regularnie i wpływa to niekorzystnie na pracę ich przewodu trawiennego. Zastosowanie w tej suchej karmie dla kotów dwóch typów krokietów (różniących się kształtem, składem i teksturą), pobudza apetyt kota, zadowala wymagania nawet najbardziej wybrednych kotów. Karma Royal Canin jest dobrze przyswajalna, nie obciąża układu pokarmowego kota i dostarcza mu wszystkich potrzebnych składników odżywczych. Dba o doskonałą kondycję i samopoczucie zwierzęcia.\nZawarte w karmie Royal Canin Feline Exigent, współdziałające przeciwutleniacze, a mianowicie wysoka zawartość witamin C i E i tauryny, przeciwdziałają efektom starzenia się kota. Kompleks aktywnych składników, takich jak: olej z ogórecznika i biotyna, wzmacnia nieprzepuszczalność skóry i zapewnia piękną i lśniącą sierść.\nUmiarkowana zawartości energii w recepturze karmy Royal Canin Feline Exigent, wspomaga utrzymanie właściwej masy ciała kota.\nZalety karmy Royal Canin Feline Exigent Savour:\n► NAJWYŻSZA SMAKOWITOŚĆ\n► SPRZYJANIE MOCNEJ I LŚNIĄCEJ SIERŚCI\n► IDEALNA MASA CIAŁA\nSkład karmy Royal Canin Feline Exigent\nkukurydza, suszone białko drobiowe, ryż, izolat białka roślinnego*, tłuszcze zwierzęce, gluten kukurydziany, hydrolizat białka zwierzęcego, włókno roślinne, drożdże i ich części, sole mineralne, pulpa buraczana, olej sojowy, fruktooligosacharydy, olej z ogórecznika. DODATKI (na 1 kg karmy): Dodatki die- tetyczne: Witamina A: 14500 UI, Witamina D3: 800 UI, E1 (Żelazo): 37 mg, E2 (Jod): 3,7 mg, E4 (Miedź): 11 mg, E5 (Mangan): 48 mg, E6 (Cynk): 143 mg, E8 (Selen): 0,08 mg - Dodatki technologiczne: Klinoptylolit pochodzenia osadowego: 5 g - Dodatki zootechniczne: Chlorek amonu: 5 g - Konserwanty - Przeciwutleniacze.\nAnaliza składu karmy Royal Canin dla kotów wybrednych\nDawkowanie karmy Royal Canin Feline Exigent\n2 kg 40g 30g -\n3kg 55g 45g -\n4kg 75g 60g 45g\n5kg 95g 75g 55g\n6kg 115g 90g 70g\n7kg - 05g 80g\n8kg - 120g 90g\n9kg - 135g 100g\n10kg - 150g 115g


Książka zadedykowana Inger Nillsson, Marii Persson i Perowi Sundbergowi oraz tym wszystkim dzieciom, dla których wspomniana trójka na zawsze pozostanie Pippi, Anniką i Tommym.\nTo dla mnie ta dedykacja !!! To ja jestem tym dzieckiem, dla którego Pippi od zawsze miała buzię Inger Nillsson (i mówiła głosem Ewy Złotowskiej), bo naszym pierwszym spotkaniem był serial telewizyjny. Pozostała dwójka też zrosła się w mojej wyobraźni z postaciami Anniki i Tommy'ego. Dopiero potem odnalazłam w bibliotece książkę z ilustracjami Ingrig Vang Nyman, w której zresztą Pippi była Fizią. Pożyczałam ją z tej biblioteki w kółko na okrągło ;-)\nAch co to był za serial !!! Leciał chyba w niedziele rano, po Teleranku, bo jakoś kojarzę go z piękną słoneczną pogodą za oknem i pamiętam, ze oglądaliśmy go całą rodziną. Może wcale tak nie było i czasem jednak padał deszcz, ale Pippi sprawiała, że wszystko dookoła wydawało się piękniejsze i radośniejsze. Miasteczko Visby na Gotlandii, gdzie (jak się potem dowiedziałam) znajdowała się filmowa Willa Śmiesznotka, na długo pozostało dla mnie miejscem marzeń - takie przytulne, sympatyczne, zatopione w zieleni i skrojone na ludzką miarę.\nA wspomnienie odcinka, w którym Pippi robi zakupy i wykupuje cały sklep ze słodyczami, jeszcze przez wiele lat wywoływało u mnie ślinotok... Aż do momentu, w którym udało mi się wreszcie spełnić marzenie o tym, żeby spróbować takich czarnych cukierków, co to wyglądały jak sznurowadła. Spróbowałam i mi przeszło ;-)\nZaczęło się od tego, że Annika posprzeczała się ze swoją mamą. Tak się czasem zdarza. I nagle Annice przyszło do głowy, że ucieknie. Tommy'emu od razu przyszło do głowy to samo.\n- Kochana Pippi, nie mogłabyś uciec z nami ? - poprosił Tommy.\nBo bez Pippi ucieczka wcale nie byłaby udaną ucieczką, tego był pewien.\n- Jasne, że mogę ! - odparła Pippi.\nPrzyrzekła zresztą mamie Tommy'ego i Anniki, że będzie towarzyszyć jej dzieciom i że się nimi zaopiekuje.\nI wędrowali sobie, wędrowali... Mieli po drodze różne przygody, nie zawsze bezpieczne, ale z Pippi żadna przygoda nie jest straszna.\nA potem wrócili – Tommy i Annika do rodziców, a Pippi do Willi Śmiesznotki. Bo przecież (jak powiedziała Pippi): ucieka się po to, żeby mieć potem radość z powrotu do domu.\nTej historii nie znajdziecie w żadnej z zasadniczych książek o Pippi. Astrid Lindgren napisała ją na podstawie własnego scenariusza do pełnometrażowego filmu pod tym samym tytułem nakręconego w 1970 roku.\nLiteracko – nie jest to szczególne osiągnięcie Astrid Lindgren. Owszem, czyta się nieźle, ale miałam poczucie, że była pisana trochę na siłę, bez zaangażowania, które niewątpliwie towarzyszyło tworzeniu scenariusza do tego filmu.\nPo przeczytaniu „Ucieczki Pippi” zapragnęłam gorąco obejrzeć znów tamten serial. Znalazłam go nawet:\nale bez bardzo ważnej dla mnie informacji. Może ktoś z Was wie: czy to wydanie DVD zawiera tamten (równie kultowy jak sam serial) dubbing ??? Po doświadczeniu z kreskówką, którą oglądały kiedyś moje córki, wiem, ze nie zniosłabym Pippi mówiącej innym głosem, niż ten, który pamietam - czyli Ewy Złotowskiej. Zdecydowanie nie !!!\nAstrid Lindgren „Ucieczka Pippi”, przekł.: Anna Węgleńska, zdjęcia: Bo-Erik Gyberg, wyd.: Zakamarki, Poznań 2010\nTagi: bohaterowie - Pippi książki mojego dzieciństwa miejsca - Skandynawia wyd Zakamarki\n11:27, agnieszka_azj , A.Lindgren\nNiewiele jest chyba obecnie dzieci, które nie znałyby „Księgi dżungli”.\nJeśli jednak doprecyzujemy pytanie, okaże się, że ta znajomość wcale nie dotyczy książki Kiplinga, a jedynie filmu Disney'a. Niestety - do książkowego oryginału pozostaje on w stosunku... takim, jak to zwykle bywa z filmami tej wytwórni... czyli dość swobodnym. Największym zaskoczeniem, jakie czeka tych, którzy sięgną po książkę, jest to, że nie opowiada ona wyłącznie o Mouglim – chłopcu wychowanym przez wilki.\nDzięki filmowi Mougli miał zagwarantowane miejsce w świadomości społecznej , natomiast mały dzielny Riki Tiki Tavi – moja ulubiona postać- odchodził pomału w zapomnienie. Podobnie jak Tumaj Słoniomistrz (którego ja znałam jako Toomai - druha słoni) i Kotik - biała foka, której obecność w książce z dżunglą w tytule nieodmiennie mnie zaskakuje.\nJeszcze do niedawna „Księga dżungli” w wersji: książka należała do kategorii: raczej niechętnie czytywana klasyka. Znajome dzieci, które musiały się z nią zmierzyć jako z lekturą szkolną, delikatnie mówiąc, nie były nią zachwycone. Trudno im się dziwić, bo przekład Józefa Brinkenmajera, na którym się wychowałam, napisany był polszczyzną dziś już mocno archaiczną. Także realia kolonialne – szczególnie w dwóch ostatnich opowiadaniach, mogą być trudne do zrozumienia dla współczesnych europejczyków. Trudno sobie teraz wyobrazić armię, w której służyło tyle rozmaitych zwierząt. Nowy przekład Andrzeja Polkowskiego zdecydowanie ułatwia lekturę - przynajmniej w warstwie językowej, choć jego polszczyzna daleka jest od potocznej. Dzięki niemu Julka jest już trzecim pokoleniem w naszej rodzinie, które pokochało dzielnego Riki Tiki Tavi.\nZa każdym razem, kiedy oglądam kolejne wilkoniowe ilustracje, zadaję sobie pytanie: jak to się robi ? Jak narysować groźne spojrzenie tygrysa, trzepot skrzydeł krawczyka Darzi czy ryk słonia ? Odpowiedź znalazłam w wywiadzie Mistrza, którego udzielił portalowi Qulturka:\nTę edycję wydawnictwa Media Rodzina śmiało można okreslić mianem wydania luksusowego. Twarda oprawa, piękny, kredowy papier, słuszny rozmiar – jedyne co może rozczarowywać, to fakt, że tomisko tych rozmiarów zawiera jedynie pierwszą część „Księgi dżunglii”. Mam nadzieję, że wydawnictwo nie każe nam zbyt długo czekać na tom drugi.\nR. Kipling „Księga dżungli”, przekł. Andrzej Polkowski, ilustr.: Józef Wilkoń, wyd.: Media Rodzina, Poznań 2009\nTagi: ilustr Józef Wilkoń tłum Andrzej Polkowski wyd Media Rodzina\n23:58, agnieszka_azj , R. Kipling\nWiesz ? Im więcej książek Jacqueline Wilson czytam, tym bardziej doceniam to, że mam taki fajny, normalny dom – powiedziała mi kiedyś moja (obecnie trzynastoletnia) Zosia. Rzeczywiście – na tle rodzin opisywanych przez ulubioną pisarkę mojej córki nasza jest wyjątkowo zwyczajna ;-) Właściwie tylko bohater „Na krawędzi” miał taki zwykły dom, ale tam akurat nie o dom i rodzinę chodziło. O ! I jeszcze w „Urodzinach Daisy” była pełna rodzina, a jej niezwyczajność polegała na posiadaniu niepełnosprawnego dziecka.\nIm dalej tym było trudniej – bohaterowie Jacqueline Wilson to dzieci, które nie mają domów dających im poczucie bezpieczeństwa i nie mają dorosłych, w których mogą znaleźć oparcie. Przeciwnie – bardzo często to oni muszą być oparciem dla swoich rodziców. Dorośli w tych książkach dalecy są od ideałów. Nie bardzo radzą sobie ze swoim życiem, nie potrafią stworzyć stabilnych związków, nie mają pracy, która dawałaby im satysfakcję i pieniądze. Właściwie jedyne, co im się w życiu udało, to dzieci. Aż chciałoby się zapytać, czy w ogóle na nie zasłużyli ?\nMyślałam, że to będzie najpiękniejsza Gwiazdka pod słońcem. Obudziłam się bardzo wcześnie rano i usiadłam ostrożnie, żeby nie poruszyć łóżka. Nie chciałam budzić Vity ani Maxiego. Ta chwila miała być tylko dla mnie.\nTo była piękna Gwiazdka – wspaniałe prezenty, długie przytulanie się w łóżku z rodzicami, smakołyki na świąteczny obiad. I być może byłaby to najpiękniejsza Gwiazdka pod słońcem, gdyby Em nie usłyszała przypadkiem telefonicznej rozmowy Taty: Ja też strasznie za tobą tęsknię, ale nie mogę się wywinąć z tej Gwiazdki, to bardzo ważne dla Julie i dzieci. (…) Ale niedługo im powiem. Nie mogę już dłużej tu mieszkać. Oszaleję. Tak bardzo chcę być z tobą, maleńka. Zostawię ich, przysięgam. Do kogo to mówił ???\nOd tej chwili nic już nie było jak dawniej. Tata wyprowadził się z domu, zamieszkał z inną kobietą. Dzieci zostały z Mamą, rozdarte między tęsknotą do jednego a lojalnością wobec drugiego z nich.\nEm była w sytuacji szczególniej. Po pierwsze – czuła się współodpowiedzialna za całą sytuację. W końcu to ona przypadkiem usłyszała rozmowę Taty, a to było kamyczkiem, który uruchomił lawinę zdarzeń. Po drugie – była najstarsza z rodzeństwa, więc to od niej oczekiwano opieki nad młodszym rodzeństwem. Po trzecie – w przeciwieństwie do pozostałej dwójki nie była biologiczną córką Taty. Kiedy pojawił się w życiu jej Mamy, pokochała go bardzo mocno. On też traktował ją jak swoją własną córkę. Czy z tego powodu było jej łatwiej czy trudniej ?\nSięgnęłam po tę książkę z myślą o pewnej imienniczce i prawie dokładnej rówieśniczce mojej Julki, która właśnie znalazła się w takiej samej sytuacji jak Em. Też ma dwoje młodszego rodzeństwa, a jej Tata właśnie się wyprowadził z domu. Czy jest to dla niej odpowiednia lektura ? Nie wiem...\nKażda rodzina jest inna, każdy rozwód jest inny. W każdym związku inaczej wyglądają kulisy rozstania i inny jest stosunek rodziców do dzieci i do siebie nawzajem. A tu jeszcze jest zakończenie, które sugeruje happy end, o jakim marzą wszystkie dzieci w takiej sytuacji. Czy dla dziecka przeżywającego rozstanie rodziców taka lektura będzie pomocą (bo nie tylko ono jest w takiej sytuacji) czy raczej sypaniem soli na otwarte rany ? Nie wiem. Nie potrafię sobie wyobrazić tego, co takie dziecko przeżywa, kiedy wali się cały jego dotychczasowy świat.\nŚwiat, którego filarami byli Mama i Tata.\nRazem. Nie osobno.\nJacqueline Wilson „Raz na zawsze”, przekł.: Małgorzeata Hesko - Kołodzińska, ilustr.: Nick Sharratt, wyd.: Media Rodzina, Poznań 2009\nTemat dziecko a rozwód rodziców pojawia się też w „Dziewczynce z walizkami”. Tam bohaterka jest już na kolejnym etapie życia – bez szansy na ponowne zejście się rodziców, bo założyli już nowe rodziny.\nTagi: ilustr Nick Sharratt książki rodzinne miejsca - Anglia trudne tematy - rozwód wyd Media Rodzina\n21:44, agnieszka_azj , J. Wilson


Wojna w miniaturze | War in miniature: marca 2017\nIlustracja Tenniela do książki o przygodach Alicji.\nFigurkowy Karnawał Blogowy to inicjatywa mająca na celu zwiększenie aktywności polskich blogerów piszących o wargamingu. Więcej o niej można przeczytać tutaj, natomiast gospodarzem 31. już odsłony, której tematem jest "Biały kruk", jest Grish z bloga Fat Lazy Painter.\nTym razem temat Karnawału potraktuję dość dosłownie - będzie o białym kruku figurkowym. W swojej kolekcji mam sporo modeli, z których część jest obecnie zapewne dość droga, a część pewnie dość trudno dostępna. Po głębszym zastanowieniu doszedłem jednak do wniosku, że nie mam w niej czegoś, co określiłbym mianem "białego kruka" - czegoś rzadkiego, cennego i wyjątkowego. Nie mam Włócznika z Nuln, nie mam plastikowego bohatera krasnoludów, nie mam specjalnych, limitowanych edycji modeli z Forge World.\nMam jednak w domu miniaturkę, która dokładnie spełnia te wymogi - tyle, że nie jest moja. To jabberwock, wspomniany w tej notce przez Adriana z GitGames i do niego należący. Znalazł się u mnie na krótko, do malowania "w wolnej chwili".\nAle ab ovo - jak powiedziałyby starożytne elfy. Co jest też wyjątkowego w tym monstrum? Większość osób interesujących się WFB czy nawet WFRP kojarzy jabberwocka z ilustracji w podręczniku do 1. wydania gry fabularnej lub miniaturki oznaczonej symbolem C29 Jabberwock, wydanej w 1985 r. i wyrzeźbionej przez Nicka Bibby'ego. Miniaturka jest zaś wydaje się, z kolei, być wzorowana na pokazanym poniżej rysunku Tony'ego Acklanda, nie jest jednak, wg. mnie, specjalnie udana.\nIlustracja jabberwocka z podręcznika 1. edycji WFRP.\nSzkic koncepcyjny modelu jabberwocka autorstwa Tony'ego Acklanda.\nNatomiast pierwsza wspomniana ilustracja, ta z podręcznika WFRP, w zasadzie wiernie naśladuje widok jabberwocka ukazany na rysunku Johna Tenniela z Alicji po drugiej stronie lustra Carrolla z wydania z 1871 r.\nIstnieje jednak również drugi jabberwocky, wyrzeźbiony przez Boba Olley'a - jak się zdaje właśnie na podstawie tego rysunku. Pozostaje relatywnie nieznany, ponieważ był dostępny krótko i jedynie za pośrednictwem zamówienia Mail Order lub wyłącznie w sklepach (występuje tu nieścisłość - być może można było go krótko kupić i w sklepach GW, i za pośrednictwem Mail Order). Jego historia nie jest dokładnie znana, nie wiadomo nawet, kiedy dokładnie znalazł się w sprzedaży (najczęściej przyjmowany jest rok 1987), wiadomo jednak, że nie pojawił się w żadnym katalogu, nie było go w żadnej reklamie, nie wystąpił na żadnej ulotce. Stąd też jego relatywna rzadkość. Pojawiają się też głosy, że być może była to jakaś figurka testowa, na co miałaby wskazywać nieduża liczba szczegółów. Nie zgodzę się jednak z tą hipotezą - nie widać może tego na fotografiach, ale praktycznie cała powierzchnia potwora pokryta jest drobną łuską i ma liczne zmarszczki. Nie wydaje mi się, by wkładano tyle zachodu w rzeźbę mającą być jedynie próbą.\nFigurka owego monstrum również nie grzeszy pięknością, ma jednak swój urok - i na pewno zyska po pomalowaniu. Nie może to jednak przesłonić faktu, że na rynku jest kilka ładniejszych modeli tego potwora, część nawet zbliżona datą powstania do citadelowego... Ale tylko tego jednego brzydala nazwałbym pośród nich białym krukiem - ciekawe, czy pochodzenia tego smoczyska pozostanie jeszcze jedną z tajemnic Citadel i Games Workshop...\nAutor: Inkub o 21:51 10 komentarzy:\nEtykiety: Chaos, FKB, Games Workshop, Warhammer, WFB, Z otchłani\nWłaśnie tę figurkę miałem na myśli, pisząc poprzednią notkę. Figurka praktycznie identyczna z poprzednim szkieletem, różnica to pozycja głowy i delikatne różnice położenia nóg - choć te ostatnie wynikają, być może, po prostu z wyjmowania z formy i późniejszych dziejów odlewu.\nTego rodzaju drobne różnice, warianty póz i wyglądu, zdarzają się dość często - przyczyną było, najczęściej, problematyczne odlewanie. Zdarzało się bowiem, że niektóre elementy odlewu przy wyjmowaniu niszczyły formę i konieczne było ich poprawienie. Mastery ulegały zużyciu, wtedy je poprawiano, czasami w ten prosty sposób robiono również "nowy" wzór. Niektóre z figurek produkcji Citadel znane są w dwóch czy trzech wariantach, ale jest też parę takich, w których liczba tych wariantów sięga dziesięciu - większość z nich nie była katalogowana, robią to obecnie kolekcjonerzy.\nI have had this miniature in mind writing about painting variant of skeleton from the previous note. Miniature is virtually identical with Skeleton the Barbarian, with the main difference being head position and minor differences in positioning of legs. The latter may be simply a result of years of handling the miniature after it was casted.\nSuch simple differences in positioning of arms, heads, small changes to the equipment and gear are relatively common. They were made, most likely, due to moulds being damaged by some parts of the original miniature, which had to be resculpted. Other reason - master models was damaged during making a mould. Yet another - with some simple change another design was made. Some of Citadel produced miniatures are known to exist in two or three variants but there are some which have even ten or more. Most of them were not catalogued at all, currently collectors are trying to catalogue them.\nAutor: Inkub o 12:13 2 komentarze:\nMalując tę figurkę, którą otrzymałem dzięki wymianie ze znajomym, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że rzeźbiarz - Aly Morrison - w trakcie pracy zerkał jednym okiem na Conana Barbarzyńcę, poza wydaje się jakby znajoma i stąd tytuł notki. Sama figurka pojawiła się, jeśli dobrze szukam, dopiero w czerwonym katalogu z 1991 r., gdzie nosi wiele mówiącą nazwę Sword 24.\nSama rzeźba ani lepsza, ani gorsza od innych z tego okresu, ot - zwykły szkielet uzbrojony w miecz, nawet bez śladu dodatkowego wyposażenia, poza zerwanym obręczą kajdan na piszczelu. Malowałem nieco odmiennie niż zwykle, ale równie prędko - na biały podkład nałożyłem devlan mud, a potem staranny drybrush bleached bone, po którym nastąpił delikatny suchy pędzel celesta grey i białym. Niektóre wystające kości dodatkowo podkreśliłem białymi kreseczkami, kilkukolorowa rdza zrobiona z odcieni brązów na miecz i skończone.\nA żeby było ciekawiej, jednocześnie malowałem identyczną figurkę, którą już wcześniej posiadałem w kolekcji. Choć może słowo identyczną nie jest do końca właściwe - niemal identyczną, różniącą się tylko położeniem głowy i delikatnie zmienioną pozą. Ale o tym w następnym wpisie.\nWhen I painted this miniature, which was obtained thanks to exchange with one of my collagues, I felt that its pose was heavily influenced by watching Conan The Barbarian once too much by Aly Morrison - hence the name of the note. Miniature itself was presented in catalogue for the first time in red catalogu from 1991, where it is described as Sword 24. Not really imaginative, isn't it?\nSculpt is typical for this period, no better, no worse - standard sword-armed skeleton, without any trace of any additional equipment, no armor, no shield, no helmet - only manacles on the leg. I painted it in a slightly different way then my usual skeletons are painted but equally fast. Devlan Mud wash over white undercoat, then drybrush with Bleached Bone, and then light drybrush of Celesta Grey and White. Some most prominent edges and bones were additionally highlighted with white, rust was painted with few shades of browns.\nInteresting things is that at the same time I painted second such miniature, which I already had in my collection. Well, my skeleton is a variant of sort, as its pose is very slightly different and head is turned the other way. But I will show it in the next note.\nAutor: Inkub o 18:46 6 komentarzy:\nTo już ostatni - przynajmniej na jakiś czas - wywiad z cyklu rozmów z ludźmi, którzy tworzyli początki brytyjskich gier fantasy, najczęściej pracując dla Games Workshop. Pozostałe rozmowy dostępne są tutaj. Przypomnę jeszcze tylko, że poniższy wywiad ukazał się oryginalnie na blogu Realm of Chaos 80s prowadzonym przez Orlygga, któremu niniejszym serdecznie dziękuję za pozwolenie na publikację jego rozmów w tłumaczeniu na język polski.\nOd siebie dodam. że Jamie Sims, będący bohaterem dzisiejszych wspominek, to chyba mocno ciekawa osoba. Nie zgadniecie chyba, czym zajmuje się teraz - pracuje dla Sabatonu:)\nFani starego Warhammera to mocno zróżnicowane grono. Ponieważ ich liczba cały czas rośnie, nowi adepci pochodzą z rozmaitych krajów, zajmują się różnymi rzeczami. To jedna z zalet takiej społeczności. Czasami spotyka się, po prostu, kogoś, kto ma coś ciekawego do powiedzenia, a słuchanie go to czysta przyjemność.\nI kimś takim jest Jamie Sims.\nPoczątkowo nawiązaliśmy kontakt za sprawą jego niesamowitych makiet. Jamie chciał pokazać swoje świetne prace w Foundry, w czasie oldhammerowego weekendu. Niestety, z wielu powodów ostatecznie okazało się to niemożliwe, ale czułem, że jego prace powinny być znane entuzjastom modelarstwa fantasy i gier, bo należą do najlepszych, jakie miałem okazję oglądać. Co więcej, Jamie przypomniał mi, że pracował dla Asgard Miniatures i był świadkiem wielu spraw, które mogą być bardzo interesujące dla czytelników tego bloga.\nRoC80s: Zdaje się, że każdy ma inną opowieść o tym, jak zajął się grami fantasy. Jak było w twoim przypadku?\nJS: OK, to długa historia. Zainteresowałem się Dungeons and Dragons na bardzo wczesnym etapie rozwoju tej gry, gdzieś w 1978 czy 1979. Z tego też powodu dowiedziałem się o istnieniu firmy Asgard Miniatures, która w tamtym czasie mieściła się na Commerce Square w Lace Market w Nottingham. To był 1981 r. Zaproponowano mi stanowisko pakowacza, a potem odlewałem figurki. To było w czasach, kiedy Citadel nawet jeszcze nie połączyło się z GW. Przychodził do nas kupować figurki młody John Blanche, potem wracał z nimi już pomalowanymi, odsprzedawał je nam na wystawę. Do Asgardu wpadał próbować swoich sił w rzeźbieniu figurek wówczas jeszcze młodszy Jes Goodwin, tam właśnie zaczynał swoją karierę. Z dumą mogę powiedzieć, że widziałem pierwszą wyrzeźbioną przez niego figurkę. Szef ją wziął, odłamał dwie kończyny i powiedział - "tego się nie odleje, tego też nie". A potem oddał ją, oczywiście załamanemu, Jesowi. Trzeba mu przyznać, nie załamał się wtedy.\nW sumie zawsze interesowałem się właśnie tym, opublikowałem kilka ilustracji w White Dwarfie, inne w paru podręcznikach. Dodatkowo, robiłem też tereny do Realms of Chaos i pracowałem jako część zespołu 'Eavy Metal. Pracowałem też dla Target Games, Fantasy Flight, Testors, Paiso i innych, a także dla rozmaitych firm produkujących gry komputerowe. Brałem też udział w kilku projektach związanych z filmami telewizyjnymi i kinowymi i stąd też moje umiejętności wykonywania terenów i podobnych projektów modelarskich.\nPrzykład prac Jamiego. Szczegóły nadają pozorów realności. Granie na takich modelach przypomina chyba pracę na planie filmowym, prawda?\nDzięki kilku poziomom makiety, często występującym na modelach Jamiego, dobry prowadzący mógłby wpleść w grę liczne ciekawostki i wykorzystać własne przepisy dodatkowe.\nCzasem jest tak, że kiedy człowiek przygląda się własnym, marnym próbom robienia terenów do gier, gorzkie łzy same toczą się po policzkach, prawda?\nAleż tu inspiracji. Zwróćcie uwagę na detale okien i czegoś, co jest chyba wylotem kanału.\nRoC80s: Co sprawiło, że zacząłeś budować scenerie?\nJS: W szkole mieliśmy coś, co nazywało się komisyjnym egzaminem językowym (wiem, że brzmi to coś jak żywcem wyjęte z kart wiktoriańskiej powieści, ale tak, naprawdę jestem taki stary). Musieliśmy przygotować prezentację, na dowolny temat. Wtedy już od jakiegoś czasu budowałem modele Airfixa i przygotowywałem dla nich małe makiety, używając giętkiego drutu i papier-mache. To były moje pierwsze próby robienia terenów, gdzieś w 1978 r.\nPrzeskakujemy parę lat i oto odkrywam Asgard Miniatures, a poznani tam gracze wykorzystują zasady rewolwerowców z Dzikiego Zachodu napisane przez Bryana Ansella. Mieli taki model kościoła ze zdejmowanym dachem, z pełnym wyposażeniem wnętrza, mieli też wiele innych budynków. Natychmiast mi się to spodobało! Zrobiłem podobne dla siebie, tylko większe i znacznie bardziej niezdarnie zrobione ze sklejki, w garażu matki pomalowałem je farbą emulsyjną, z piaskiem na podłożu.\nPotem to było już w Studio Projektowym GW w Enfield Chambers w centrum Nottingham. John Blanche poprosił mnie o zrobienie jakichś odpowiednio chaotycznych terenów do przygotowywanych do publikacji Roc. Parę lat później zacząłem grać w 40K z Andym Chambersem, którego znałem jeszcze z Asgardu. To dopiero wtedy zająłem się na poważniej budową scenerii. Prawdę mówiąc, to właśnie niektóre z moich modeli, mające kilka poziomów, zainspirowały Andy'ego do napisania dodatkowych przepisów City Fight. Jak mi się zdaje, zdjęcie jednego z moich modeli jest na tylnej okładce. Ale wracając do sedna. Przełom nastąpił jednak znacznie później. Siedziałem z Georgem RR Martinem w jego domu (autorem Gry o tron) w New Mexico. Robiłem dla niego scenografię, na tle której mógłby robić zdjęcia swoich figurek. Wykorzystywałem wtedy głównie płytki plastikowe, odpowiednio cięte i kształtowane, kiedy jego żona Parris dała mi trochę płyt piankowych i spytała, czy korzystałem z nich wcześniej. I potem poszło już gładko, to świetny, fantastyczny materiał do makiet.\nMa ktoś chęć na drzewko chaosu?\nRoC80s: Powiedz nam, jak dużo czasu zajmuje ci zrobienie takiej makiety i ile ona kosztuje?\nJS: Z wykonaniem jest bardzo różnie, projekty w końcu różnią się między sobą, choćby wielkością, obecnością wnętrz czy fragmentów z wodą. Trudno więc powiedzieć dokładnie. Piramidę budowałem około miesiąca, w tym czasie nie zajmowałem się niczym innym. Do tego lubię cały czas coś poprawiać. Ogólnie, moje modele są przeznaczone do grania, więc priorytetem jest doprowadzenie ich do stanu użyteczności w grze. Dopiero potem dodawane są szczegóły i dodatkowe elementy. Przykładowo, właśnie jestem w połowie robienia nowego dachów dla paru budynków, dzięki temu będą znacznie lepiej wyglądać.\nRoC80s: Czy te modele, który widzimy, to projekty osobiste, czy tez robione na zamówienie?\nJS: Wszystkie tutaj widoczne przeznaczone są robione z myślą o moich osobistych grach. Robię tereny jednak zawodowo. Wytwarzam elementy scenografii, rzeźby, modele, robię ilustracje, proste animacje, rysuję diagramy, szkice, itp. Obecnie pracuję nad dwoma zamówieniami, mam wykonać dwa poprawnie historyczne modele prawdziwych kościołów. Przyjmuję zamówienia z praktycznie dowolnej dziedziny.\nRoC80s: Który z wykonanych modeli to twój ulubiony?\nJS: Ha! Ulubiony... Trudne pytanie. Z każdym wiążą się różne wspomnienia. Nie, nie jestem w stanie wybrać jednego. Jeśli któryś wybiorę, inne mogą poczuć się urażone...\nRoC80s: :Powiedzmy, że chciałbym zamówić u ciebie model terenu. Ile by to kosztowało i w jaki sposób mam to zrobić?\nJS: Skontaktuj się ze mną za pośrednictwem tego maila: j.sims2@btinternet.com. Cena takiego zamówienia zależy od skomplikowania modelu lub modeli. Zwykle rozmawiam z klientem na temat jego oczekiwań i kwoty, jaką może przeznaczyć na projekt i jakoś dogadujemy się tak, by obie strony były zadowolone.\nŚwiątynia. Jeden z największych projektów Jamiego.\nŚwiątynia raz jeszcze. Ma pełne wnętrze, a nawet szkielety!\nNiech to zdjęcie da wam pojęcie o SKALI projektów Jamiego!\nRoC80s: Pracowałeś dla Asgard Miniatures na początku lat osiemdziesiątych. Co przypominasz sobie z tego okresu na temat tej firmy?\nJS: Asgard wtedy to byłem ja (odlewacz), Paul Sulley (kierownik), Garry "Slim" Parsons (robił formy) i Nick Bibby (rzeźbiarz), który pracował w swoim mieszkaniu. Reszta z nas pracowała w dwupokojowej klitce na Lace Market. To był początek lat osiemdziesiątych, tamta okolica była wtedy strasznie zaniedbana. W obecnych czasach ludzie wykorzystaliby to jako inwestycję, wyremontowaliby te budynki jako zabytkowe. Ale wtedy nikt ich nie chciał. Dlatego czynsz był bardzo niski, ale nie było żadnych udogodnień. Ani bieżącej wody, ani umywalki, nawet toalety nie było! To była naprawdę inna epoka. Nie przeszkadzało nam jedzenie obiadu w pomieszczeniu z gotującym się ołowiem. Bez wentylacji. Bardzo niezdrowo, bardzo niebezpiecznie. Chyba wówczas nie znano jeszcze pojęcia bezpieczeństwo pracy! Mieliśmy mnóstwo zamówień pocztowych, także ze Stanów, importowaliśmy też pierwsze i kolejne figurki Ral Parthy. To były niesamowite modele. Nie wiedzieliśmy tego wtedy, ale wyrzeźbił je Tom Meier, który miał wtedy zaledwie 16 lat. To dopiero utalentowany facet.\nFirma działała tak, że wszystkie decyzje podejmował Paul, zwykle bez konsultowania tego ze swoimi wspólnikami (Nickiem i Slimem). Najlepszym przykładem tego będzie odrzucenie oferty połączenia się z Citadel. Według mnie to był gwóźdź do trumny firmy. Asgard początkowo miał bardzo dobrych rzeźbiarzy i pomysły. Rzeźbili dla niego przecież Nick Bibby i Jes Goodwin! To najlepsi rzeźbiarze w tym fachu, przynajmniej po tej stronie oceanu. Ale Citadel miała moce przerobowe. I, oczywiście, połączyła się potem z GW. Można więc powiedzieć, że była to naprawdę fatalna decyzja biznesowa.\nW tamtych czasach produkty Asgardu cieszyły się wielkim zainteresowaniem, można powiedzieć, że były wręcz kultowe. Sporo ludzi spędzało w firmie praktycznie cały swój czas. Wśród nich były i wielkie - w przyszłości - nazwiska: John Blanche, Andy Chambers, Jes Goodwin, Nick Bibby, Tim Pollard, Slim, Chris z Asgardu, Andy Minor, Pank, Che i ja. Byłem bardzo młody i to były naprawdę zwariowane czasy. No i przechodziłem wówczas wielkie zmiany. Choć z pewnością płaca 30 funtów na tydzień nie była specjalnie wysoka, jestem naprawdę zadowolony, że byłem właśnie tam, na początku tego wszystkiego, całej tej sceny, tego hobby, niezależnie od tego jak się to nazwie. Wtedy to była działalność praktycznie undergroundowa. Nikt z mainstreamu nie wiedział, czym jest Dungeons and Dragons. Wspaniale było być częścią tego wszystkiego, tego całego fantastycznego, innego świata, z dala od codziennej szarości rzeczywistości.\nRoC80s: Prawdę mówiąc, nie mam pojęcia, jak wówczas odlewano figurki. Możesz nam to wyjaśnić?\nJS: No cóż, nie odlewałem dla Citadel, tylko dla Asgardu. Był kociołek do rozpuszczania metalu, wielkie gąski ołowiu, które wszyscy pomagali nosić z ciężarówki, kiedy była dostawa. Stół pokryty małymi kawałkami wulkanizowanej gumy, mnóstwo gumowych form, wszędzie okruchy ołowiu, jakieś części, odlewy, wszystkie te śmieci z odlewania. Opakowania po frytkach, puszki po coli, papiery po kanapkach, papierosy, niedopałki i popiół. No i wasz zaufany koleś. Włączałem kociołek, kiedy się rozgrzał, wrzucałem do niego sztabę ołowiu, pionowo. Trzymałem ją do momentu, kiedy się robiła miękka i zaczynała płynąć, wtedy wsuwałem ją całą do pojemnika. Gdyby ją zostawić samą sobie, gwałtownie by się roztopiła i chlapnęła by rozbryzgami dookoła. Kiedy myślało się o niebieskich migdałach trzymając sztabę - tak samo.\nW tamtym czasie miałem 16 lat, mieszkałem w mieszkaniu pod Nickiem Bibbym w Carrington. Płacono mi królewskie wynagrodzenie 30 funtów na tydzień. Któregoś ranka nie było nic do jedzenia. Tylko butelka wódki. Ponieważ miałem 16 lat, pomyślałem, że spróbuję jakoś przetrwać w robocie tylko na alkoholu. Zdrzemnąłem się trzymając jednocześnie dwie sztaby ołowiu w kociołku. Tego dnia odesłali mnie już do domu. To była mocna lekcja na samym początku dorosłego życia.\nW każdym razie, odlewanie wyglądało tak, że otwierało się wieko wirówkowej maszyny odlewniczej, nakładało formę, zamykało wieko, uruchamiało maszynę, nabierało łychę roztopionego metalu i wlewało się go - w możliwie najbardziej płynny sposób - do formy przez otwór pośrodku wieka wirówki. Jeśli nalewało się za szybko, forma się zatykała. Jeśli za wolno, metal jej nie wypełniał. Potem trzeba było odłożyć łychę, zatrzymać maszynę, otworzyć ją, wyjąć i położyć na stole pełną formę. Cały proces wyglądał więc tak - nalewasz, obracasz się i wyjmujesz figurki z formy, odwracasz się ponownie, zatrzymujesz maszynę, wyjmujesz pełną formę i zastępujesz ją pustą. I tak wiele razy. Odlewanie robiliśmy w pomieszczeniu z tyłu, byłem jedynym odlewnikiem. Slim był w sąsiedniej kanciapie, robił formy (dodam, że szło mu to bardzo sprawnie). A Paul kręcił się wte i wewte w pomieszczeniu frontowym (sklepie bez lady), robiąc coś ważnego, czego nikt nie rozumiał.\nPrzykładowa figurka Asgard Miniatures pomalowana przez Johna Blancha. Czy to nie jest jedna z najfajniejszych tarcz, jakie widzieliście? A dodatkowo malowana chyba olejami. Zdjęcie Steve'a Casey'a.\nI jeszcze jeden przykład malowania figurek Asgardu przez Johna Blanche'a. Figurki te, jak również mnóstwo innych miniaturek z Asgardu można obejrzeć na blogu Steve'a Casey'a - Eldritch Epistles.\nRoC80s: A co z formami? Jak były zrobione?\nJS: W prasie wulkanizacyjnej. Slim najpierw ręcznie je nacinał, umieszczał kołki stabilizacyjne, posypywał wszystko talkiem, po czym forma wędrowała do prasy wulkanizacyjnej (była w tym samym pomieszczeniu co kociołek do rozpuszczania metalu i wirówka). Slim w bardzo zręczny sposób wycinał konieczne kształty i kanały odprowadzające powietrze, prowadzące na zewnątrz formy... To było naprawdę niesamowite. Wiecie, musiał na oko, kierując się swoim doświadczeniem, wyznaczyć miejsca, do których ołowiowi trzeba było pomóc dotrzeć. Potem ręcznie nacinał gumę, robiąc kanał odpowietrzający. Nie za gruby, nie za cienki. To była naprawdę precyzyjna robota.\nMożecie sobie wyobrazić, smród palonej gumy, ołów, dym, bez wentylacji. Naprawdę, nawet okna były za małe i zbyt zniszczone, żeby można było je otworzyć. Zdrowie i bezpieczeństwo pracy? Ha Ha! Wciąż jeszcze żyję! Nikt nie myślał o zdrowiu i bezpieczeństwie. Po prostu się o tym nie mówiło. Mój ojciec umarł, kiedy miałem 14 lat i to - dosłownie - rozwaliło rodzinę. Kiedy więc tylko skończyłem 16 lat, rzuciłem szkołę, odszedłem z domu i zatrudniłem się w Asgardzie. Pozostawiony samemu sobie w tym wieku, w ciągu roku praktycznie zdziczałem. A kilka miesięcy potem uświadomiłem sobie, że jednak muszę wrócić do nauki. Zawsze interesowała mnie tylko sztuka. Kiedy mieszkałem piętro niżej niż Nick Bibby, podziwiałem jego prace. Był niesamowitym rzeźbiarzem i świetnym malarzem. Chciałem iść do szkoły artystycznej, więc przełknąłem dumę, wróciłem do domu matki i zapisałem się do szkoły, żeby jeszcze raz podejść do egzaminów. Kilka lat potem byłem na uniwerku, spotkałem tam Johna Blanche'a. Chciał zobaczyć moje prace i czasami dawał mi jakieś zlecenia. Jakaś ilustracja, malowanie paru figurek dla raczkującego wówczas zespołu 'Eavy Metal. Któregoś dnia jakaś sceneria dla Realm of Chaos. Muszę powiedzieć, że te prace z mojego początkowego okresu, choć były wspaniałym doświadczeniem... no, powiedzmy, że nie są moimi najlepszymi dziełami.\nKonwersja autorstwa Blanche'a.\nRoC80s: A co z jakimiś dzikimi wyczynami? Mam wrażenie, że czytelnicy tego bloga nigdy nie mają dość opowieści tego rodzaju. Wszyscy ci młodzi faceci pracujący razem w takich warunkach... Z pewnością robiliście sobie dowcipy.\nJS: Któregoś dnia pakowaliśmy duże zamówienie dla Stanów, dla jakiejś firmy prowadzącej sprzedaż hurtową. Paul był bardzo podekscytowany. To była duża sprawa. Pomagaliśmy wszyscy. Wkładało się figurki w małe, przezroczyste torebki, zszywaczem wpinało kartonik z nazwą, na którym już wcześniej ręcznie wpisywało się kod. Trochę to trwało. W każdym razie Slim jadł kanapkę z bekonem, ale wszyscy tak się spieszyli, że zapomniał ją dojeść. Położył ją w którymś z na pół pustych pudełek, a potem ktoś przykrył ją innymi torebkami. W tamtych czasach przesyłka tego rodzaju wędrowała do Stanów około miesiąca. Możecie sobie wyobrazić, co się stało po takim czasie. Na szczęście adresat niespecjalnie się tym przejął, zwłaszcza kiedy się pomyśli o smrodzie, jaki musiał towarzyszyć otwieraniu paczki.\nW tym samym zamówieniu dostarczyliśmy paczuszkę z "ruinami z lochów". Byliśmy bardzo młodzi i głupi, więc stwierdziliśmy, że czymś niesłychanie zabawnym będzie zebranie jakichś odłamków, kawałków metalu i podobnych śmieci, zapakowanie ich z kartonikiem "Ruiny z lochów" i nadanie im własnego kodu. Co najdziwniejsze, zamawiający nawet zrozumiał ten żarcik! Napisał o nim w późniejszym liście. Nie pamiętam już do której firmy szło to zamówienie, ale mieli poczucie humoru.\nA co powiecie na "penisoróżdżkowego barbarzyńcę" Blanche'a? Kiedy Nick wyrzeźbił w skali 28 mm barbarzyńcę inspirowanego Conanem-Barbarzyńcą, była to - po prostu - "najlepsza taka figurka w tej skali, zrobiona jak dotychczas w Anglii". Wtedy regularnie zachodził do nas John Blanche, kupował figurki albo dostawał je za darmo, w zamian za pomalowane miniaturki. Rzeczy, które robił były o lata świetlne przed tym, jak się wówczas malowało. Miał niesamowitą wyobraźnię. A jeśli chodzi o samo malowanie - to John wymyślił washe i malowanie suchym pędzlem. Chyba wystarczy. Miał, jeśli chodzi o malowanie, umiejętności i wizję. I uwielbiał tego barbarzyńcę. Nawet żartowaliśmy, że John wszystko porównuje do tego barbarzyńcy. Pomalował go naprawdę niesamowicie.\nAsgard produkował też figurkę licza. Jeden z modułów do Dungeons and Dragons - Tomb of Horrors - stwierdzał, że w każdej wartej uwagi minikampanii D&D powinien być jakiś licz. Więc Nick wyrzeźbił takiego stwora, trzymającego różdżkę zdecydowanie przypominającą penisa. Myślę, że to miała być różdżka z głową węża (albo może Nick się nudził?). W każdym razie John dostał tę figurkę, a potem wziął miniaturkę barbarzyńcy, uciął jej miecz, wstawił w to miejsce różdżkę, dorobił płaszcz z kapturem, niemal całkowicie opinający postać barbarzyńcy, tylko z przodu została niewielka szczelina, z której wystawał, dumnie stercząc, nowy oręż. Śmialiśmy się z tego bez końca, trzeba jednak powiedzieć, że całość była też świetnie zrobiona. Subtelnie a jednocześnie szokująco. No i genialnie pomalowana. No ale cóż, takie były wtedy czasy. Ale świadczy to też o tym, jak John, jako artysta, widział różne rzeczy. Teraz to chyba jednak trudno sobie wyobrazić?\nW witrynie wystawowej sklepu?\nZlinczowali by całą obsługę!\nI tak oto kończy się kolejny wywiad z człowiekiem, który brał udział w początkach brytyjskiego wargamingu fantasy. Jestem przekonany, że podziękujecie, równie gorąco jak ja, Jamiemu za czas, jaki poświęcił na tę opowieść. A jeśli chcielibyście zobaczyć więcej jego prac, odnośnik niżej prowadzi do jego portfolio.\nA maila do niego można słać tutaj:\nAutor: Inkub o 00:29 4 komentarze:\nPrzeglądając listę armii do 3. edycji WFB w poszukiwaniu jakichś smaczków do tej notki, której bohaterem jest zmora, wydana w połowie lat osiemdziesiątych w serii Night Horrors, ze zdziwieniem uzmysłowiłem sobie, że całkowicie błędnie zapamiętałem tę figurkę z gier. Byłem przeświadczony, że była niezależną postacią, bohaterem wysokiego poziomu i że kosztowała sporo punktów. Owszem, punktów kosztowała sporo, 150, ale nie była żadnym bohaterem - w 3. edycji zmory mogą bowiem wchodzić w skład widmowego dworu (tak sobie tłumaczę pojęcie ethereal host), ale nie mogą dowodzić oddziałami, nie są też samodzielnie walczącymi bohaterami. Wszystko pomieszało mi się z kolejną edycją gry;)\nMiniaturka po raz pierwszy pojawiła się na reklamie w roku 1986, w 84 numerze White Dwarfa. Bądźmy szczerzy - nie jest jakoś specjalnie zachwycająca, nawet na tle innych miniaturek z tego okresu, przedstawiających tego eterycznego stwora, choć przewyższa, moim zdaniem, pokazywanego wcześniej widmowego stwora bez twarzy.\nPokazywana dziś zmora twarzy również nie ma, brak również oczu, widocznych we wspomnianym przed chwilą innym przedstawicielu tegoż gatunku, obecne są za to dłonie. Ot, taka niekonsekwencja.\nPrzez długie lata, blisko ćwierć wieku, figurka ta służyła mi w grze pomalowana w mało ciekawe, brudne szarości - przemalowałem ją, by mieć wszystkie stwory eteryczne wyglądające w zbliżony, spójny sposób.\nA na zakończenie dodam jeszcze, z pewną przykrością, że pozostałe trzy zmory wydane w ramach serii pozostają jeszcze poza moją kolekcją. Mam nadzieję, że kiedyś je dorwę...\nPrzypominam też, że na Instagramie publikuję inne zdjęcia "terenowe".\nWhen I was browsing through Undead army list for 3rd edition of Warhammer, looking for some tasty findings useful for writing this note, I realized that my memories of today's note hero - a wraith - are wrong. I was sure that this creature could be fielded as high level independent hero and that wraiths were quite costly to use. Well, the points costs was high - 150 points. But it turns out that my memories are deceiving me, as wraiths could be fielded only as a part of ethereal host but they can't lead any units and are not characters at all. It seems that I mixed up memories from 4th edition of the game;)\nThis particular miniature was advertised for the first time in 84th issue of White Dwarf, back in 1986. Let's be honest - it is not particulary stunning, even when compared with other wraiths released in thie period. Still, I think it is better then recently shown here faceless wraith.\nToday's wraith is faceless and eyeless too (earlier shown wraith has eyes) but it has hands. Well, artistic licence for the way.\nFor a long time, 25 years, this miniature served me painted in rather ugly and uninteresting dirty greys, I repainted it now to have consistent look of all ethereal creatures in my army.\nUnfortunately, I don't own three more wraiths which were released as a part of Night Horrors but I hope that someday I will be able to acquire them...\nI'd also like to remind that You can see other 'terrain' photos of freshly painted miniatures on my Instagram account.\nAutor: Inkub o 21:06 3 komentarze:\nKaplica z Ogrodu Morra (część III) | Garden of Morr chapel (part III)\nJakiś czas temu uświadomiłem sobie, że na sporej części moich fotek tytułowych widać jeden i ten sam element - kapliczkę, element zestawu Ogród Morra, pomalowaną ponad dwa lata temu. Od tego czasu pomalowałem jeszcze tylko jedną część tego cmentarza, mianowicie obelisk. Zmotywowany chęcią lekkiej zmiany tła zdjęć, skleiłem pozostałe budynki, dwie kaplice, ogrodzenie pozostawiając na później (mam nadzieję, że nie na bardzo później).\nOba budynki zmontowałem już kilka tygodni temu, po czym trafiły na odleżenie. W tym czasie zdążyłem już zapomnieć, dlaczego wieżyczkę większej, pokazywanej dziś kaplicy zostawiłem bez przyklejenia. Uświadomiłem to sobie dopiero w trakcie malowania, widząc szpary w łączeniach części. Trudno, będzie jak jest.\nMalowanie to głównie aerograf i suchy pędzel oraz rozmaite washe. Na pomalowany czarnym kolorem budynek naniosłem kolor Medium Grey z serii Air Vallejo, dachówki pomalowałem kolorem Mephiston Red naniesionym tradycyjnie pędzlem. Całość po wyschnięciu została potraktowana czarnym, rozwodnionym washem naniesionym aerografem, po wyschnięciu operację powtórzyłem drugi raz, zwracając uwagę szczególnie na dół budynku i miejsca pod dachem.\nSuchy pędzel to Celestra Grey i miejscami Ushabti Bone. Dachówki były również drybrushowane, najpierw kolorem Wild Rider Red, potem Troll Slayer Orange. Po wyschnięciu wykorzystałem wash Athonian Camoshade do naniesienia wilgoci, mchów i podobnych zabrudzeń. Miejscami naniosłem też zacieki i plamy z washy w kolorze brązu.\nSome time ago I realized that there is one common element visible on the large part of my title photos - chapel, part of excellent set Garden of Morr - painted over two years ago. Since that time I managed to paint just one more element of this set, a monument. As I want to vary a background of photos a little bit more, I assembled two more buildings from the Garden, two chapels, leaving fence for later (hopefully not much later).\nBoth buildings were assembled few weeks ago and then left to mature;) Meantime, I simply forgot why small tower from the larger chapel was left not glued on... So, when I wanted to paint this model, I glued it on... And then, when the first coats of the paint were already on the model, I realized that I forgot to use filler on the very visible joints of the tower... Well, great...\nPainting was done with airbrush and drybrush mostly with some minor effects done with washes. Whole building was basecoated with black paint, and then again whole model was airbrushed with Medium Grey color from Air range of paints by Vallejo. Large roof tiles were hand painted with Mephiston Red. After all colors were dry, whole model was airbrushed with thinned Nuln Oil wash. This was repeated when the wash was dry, with special attention given to the lower parts of the building and the sections with some overhangs.\nDrybrush on the stone was done with Celestra Grey and - at places - Ushabti Bone. Roof tiles were drybrushed with Wild Rider Red and Troll Slayer Orange. Athonian Camoshade wash was used for making stains of algae etc. Other places were treated with various shades of brown washes.\nAutor: Inkub o 14:17 3 komentarze:\nEtykiety: 28 mm, Games Workshop, teren, terrain, Undead, Warhammer, WFB


Napieralski: PO boi się tej komisji - Money.pl\nStrona głównaNapieralski: PO boi się tej komisji\nNapieralski: PO boi się tej komisji\nZdaniem szefa SLD Grzegorza Napieralskiego wykluczenie w piątek z hazardowej\nkomisji śledczej posłów PiS Beaty Kempy i Zbigniewa Wassermanna pokazuje, że PO "naprawdę tej\nkomisji się boi".\nZdaniem szefa SLD Grzegorza Napieralskiego wykluczenie w piątek z hazardowej komisji śledczej posłów PiS Beaty Kempy i Zbigniewa Wassermanna pokazuje, że PO "naprawdę tej komisji się boi".\nSzef Sojuszu, który w sobotę uczestniczył w posiedzeniu Rady Małopolskiej SLD, mówił podczas konferencji prasowej, że SLD wierzyło, iż komisja w szybki sposób szybki pozwoli wyjaśnić, czy wysocy rangą politycy PO byli negatywnie zaangażowani w prace nad ustawą dotyczącą hazardu.\n"Widzimy ewidentnie spór, widzimy ewidentne kłótnie w tej komisji. Pytanie jest: czego boi się PO, czego boi się Donald Tusk i Grzegorz Schetyna, że tak niszczą prace tej komisji?" - powiedział Napieralski.\nWedług przewodniczącego Sojuszu, zachowanie PO "dziwi". "Dziwi nas to zachowanie, że tak to wyglądało i w takiej atmosferze przebiegało. To pokazuje, że PO naprawdę tej komisji się boi, bo zamiast przyśpieszyć pracę, wyjaśniać rolę przewodniczącego Zbigniewa Chlebowskiego (byłego przewodniczącego klubu PO - PAP), Grzegorza Schetyny czy Mirosława Drzewieckiego, ewidentnie widać, że próbuje się rozmyć tą komisję i doprowadzać do dużych konfliktów" - uważa Napieralski.\nOdnosząc się do wniosku PiS o zwołanie nadzwyczajnego posiedzenia prezydium Sejmu, Napieralski powiedział, że SLD czeka na to prezydium. "Zobaczymy, jakie argumenty będą przedstawione przez przewodniczącego komisji, jakie argumenty przedstawi pan marszałek" - mówił szef SLD.\nNapieralski dodał, że po spotkaniu w prezydium Sejmu odbędzie się spotkanie władz SLD, na którym zostanie podjęta decyzja. SLD czeka też na informację, czy prezydium Sejmu ma prawo zająć się to kwestią i w jakim trybie.\nNapieralski zwrócił uwagę, że komisję wybiera Sejm, a tymczasem to komisja odwołała jej członków. "Ta sytuacja pokazuje, że ta komisja chyba nie ma jednak na celu wyjaśnienia tej sprawy. Do lutego będzie prowadzona próba wojny między PiS a PO i to wszystko" - ocenił Napieralski.\nDodał, że poprosił wiceszefa komisji, posła Lewicy Bartosza Arłukowicza o pełną informację dotycząca piątkowego posiedzenia wraz z uzasadnieniem wykluczenia posłów. "Z pierwszych informacji, jakie otrzymaliśmy dotyczących choćby posła Wassermanna, to jego notatka czy jego uzasadnienie w sprawie ustawy hazardowej, była na korzyść Skarbu Państwa" - mówił Napieralski.\nWedług Napieralskiego, nie ma żadnych, poważnych efektów prac komisji, nie ma regularnej pracy, a co chwilę pojawiają się kłótnie i spory. "To nas bardzo martwi, bo zamiast - szczególnie teraz w debacie nad budżetem - dyskutować jak walczyć z deficytem, zamiast zajmować się sprawami ważnymi, znowuż jesteśmy zaangażowani w to wszystko, co dzieje się wokół afery, znowuż jest kłótnia i spór między PiS i PO. To naprawdę jest już męczące" - powiedział Napieralski.\nWedług szefa SLD, emocje narastają, bo zbliża się kampania prezydencka, a "dla PO afera hazardowa jest sprawą bardzo nieprzyjemną i może doprowadzić do wielkich przetasowań w samej PO". "Ale skoro standardy, które zaproponowało PO przewidują, aby takie problemy rozwiązywały komisje śledcze, to apelujemy o rozsądek, o spokój, o to, by jak najszybciej te spory zostały zakończone i abyśmy mogli normalnie w parlamencie pracować" - mówił Napieralski.(PAP)


2. Słuchowisko Marii Bucardi – Wibracje Frekwencje Ziemi – manipulacje zakłócenia i ich skutki – tylko dla Czlonkow Wspolnoty | Maria Bucardi\nNasza 94 Ceremonia już w czwartek. Rozpoczniemy od oczyszczenia, podwyższenia wibracji, aktywacji światła Twojego wew. Słońca, a następnie przejdziemy do przesłań na temat: karma powraca na przełomie Nowej Ery! Jak oczyścić karmę, usunąć powiązania karmiczne i wejść do Nowej Ery z czystą białą kartą? Najważniejszy czas w Twoim życiu trwa właśnie teraz!!! Dostęp do spotkań w środy BEZPŁATNY, dostęp do wszystkich moich filmów i książek 1.111 zł, 111 zł lub 33 zł - wybierz plan idealny dla Ciebie.\nZabezpieczony: 2. Słuchowisko Marii Bucardi – Wibracje Frekwencje Ziemi – manipulacje zakłócenia i ich skutki – tylko dla Czlonkow Wspolnoty\nWprowadź swoje hasło, aby zobaczyć komentarze.\nWysłany dnia16 maja 2017 Posted By: MariaBucardiCategories: Ogólna\nTen wpis jest zabezpieczony hasłem . Wprowadź hasło , aby zobaczyć komentarze .\n9 488 785 gości


Jak zakupić taniej inhalator? | Portal\nJak zakupić taniej inhalator?\nDefinitywnie każda osoba, która pragnie kupić inhalator, ale poszukuje raczej tanich miejsc, najzwyczajniej w świecie musi korzystać z Internetu. W końcu dzięki Internetowi mamy okazję o wiele lepiej poradzić sobie z tego typu zakupami. Fakty są takie, że dzięki właśnie zakupom internetowym wreszcie możemy trochę odsapnąć, zrobić solidne zakupy bez nadmiernego szastania pieniędzmi. To fantastyczne, że inhalator bądź nebulizatory mamy możliwość zakupić drogą internetową, a więc możliwie jak najczęściej korzystajmy z tego rozwiązania!\nW bardzo wielu przypadkach ludzie sądzą, iż o własne zdrowie w sumie nie trzeba zbytnio dbać. Jednak niezmiernie trudno się z tym zgodzić. W końcu fakty są takie, że w każdym przypadku bagatelizowanie swojego zdrowia źle się kończy. A więc podsumowując – takie osoby, które chciałyby kupić taki inhalator, który charakteryzuje się świetną jakością, lecz także niezbyt wysoką ceną, po prostu powinny skorzystać z Internetu. To akurat w 100% pewne, że w Sieci inhalatory dla dzieci i całą resztę kupimy bez żadnego kłopotu.\nźródło: biuromeritum.com.pl, http://akcjaznicz.pl, 10sposobow.pl, www.domekokuninka.pl\n5 października 2016Kupowanie należytych\n11 kwietnia 2016Jak trzeba wziąć się za postawienie garażu?\n10 maja 2016Jeśli naprawdę interesuje Ciebie\n14 lipca 2016Co zrobić, jeśli chcemy uporządkować wszelakie dokumenty we własnej firmie?\n11 kwietnia 2016Poszukujemy blacharza na obszarze Łodzi\n5 lipca 2016Czy praca przy komputerze to tak naprawdę coś realnego?\n11 kwietnia 2016W jaki sposób dbać o swoje interesy po wypadku?\n15 maja 2016W jaki sposób zapewnić odpowiednie bezpieczeństwo dla swojego domu?\nNie ulega wątpliwości, że każdy z nas ma w głowie wymarzone mieszkanie\nCzy umiemy zadbać o stan swojego zdrowia?\nPraca dla każdego jednego jest nadzwyczaj\nTransport odgrywa bardzo\nNiedrogie i małe pożyczki dla nas\nZ całą pewnością każdy pragnąłby mieć w swoim osobistym\nJaki zakład pogrzebowy w mieście, które zamieszkujemy jest najbardziej odpowiedni?\nKształt ludzkich dłoni, odstęp palców\nFirma Prodmet, to fachowiec w produkowaniu


Przepisy kulinarne - Wyszukiwanie sałat - Czosnkowa sałatka z fasolki szparagowej i kukurydzy\nAutor: Zuzia, dodano: 2011-07-18 12:49:28\nok. 3 łyżki śmietany 18%\nFasolkę szparagową, oczyścić, umyć i pokroić na kawałki. Wrzucić do wrzącej, osolonej wody i ugotować do miękkości. Następnie ostudzić. Kukurydze osączyć z zalewy. Czosnek obrać i zmiażdżyć. Do miski przełożyć fasolkę szparagową, kukurydzę i czosnek. Dodać jogurt naturalny, śmietanę, sól, pieprz, majeranek i koperek.\nWszytko razem wymieszać i włożyć na 2 godziny do lodówki.\nGotową sałatkę podać samą na stół lub jako dodatek do drugiego dania.


Coraz większym zainteresowaniem cieszy się postać pioniera polskiego lotnictwa z Odporyszowa - Tarnów\nStrona główna / Atrakcje / Aktualności / Coraz większym zainteresowaniem cieszy się postać pioniera polskiego lotnictwa z Odporyszowa\nCoraz większym zainteresowaniem cieszy się postać pioniera polskiego lotnictwa z Odporyszowa\n14 sierpnia 2019 , Tagi: ciekawostki\nPo informacjach o powstającym we współpracy z RDN filmie o Janie Wnęku, zarówno parafię w tej miejscowości na Powiślu oraz inne miejsca z nim związane, odwiedza sporo osób.\nPotwierdza to także Maria Wnęk, której mąż był dalekim krewnym słynnego cieśli latającego z wieży kościoła w Odporyszowie.\nStarsza mieszkanka Żdżar na co dzień opiekuje się pamiątkowym krzyżem ustawionym w miejscu urodzenia Jana Wnęka.\nJej zdaniem, wokół śmierci pioniera awiacji jest wiele tajemnic. Miejscowi nie wykluczają, że podczas ostatniego lotu ktoś rzeźbiarzowi zaszkodził.\n– Miejscowi mówią, że ktoś mu zaszkodził, spadł i zabił się. Przed wcześniejszymi lotami wszystko miał sprawdzone i było dobrze. A potem nagle spadł. Miejsce, gdzie się urodził odwiedza sporo osób. Pytają o niego. To taka nasza daleka, daleka rodzina.\nJan Wnęk zmarł miesiąc po ostatnim skoku z wieży kościoła w Odporyszowie.\nEkipa filmowa studia.pl i RDN odwiedziła to miejsce. Z kamerami wspięła się na samą górę.\nEfekty będzie można zobaczyć już niebawem. Premiera filmu o Ikarze znad Dunajca – jesienią.\nA tymczasem trwa ustalanie czy w zagadkowym grobie znalezionym przypadkowo na terenie cmentarza parafialnego w Odporyszowie spoczywa wynalazca sprzed 150 lat.\nDotychczas miejsce jego pochówku było nieznane.


Kolejna firma w zabrzańskiej strefie ekonomicznej - Zabrze informacje dla przedsiębiorców\nDodano: 2017-08-17 08:15, aktualizacja: 2017-08-17 08:30\nKolejna firma postanowiła zainwestować w Zabrzu i kupiła nieruchomość usytuowaną w zabrzańskiej części Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Za kwotę 6,5 mln zł firma DROMA kupiła teren liczący 6,8 ha.\nDROMA produkuje wysokiej jakości systemy zabezpieczeń obiektów budowlanych, stanowiące barierę dla uciążliwych warunków atmosferycznych, takich jak: nadmierne nasłonecznienie, wiatr, deszcz i śnieg oraz będące przeszkodą dla aktów kradzieży, czy wandalizmu. Działalność firmy opiera się nie tylko na produkcji, ale też sprzedaży, montażu i serwisie: rolet zewnętrznych natynkowych, rolet zewnętrznych nakładanych nasadkowych typu "Droma", rolet zewnętrznych typu RKS, bram i krat rolowanych, bram segmentowych garażowych i przemysłowych oraz roletek materiałowych.\nFirma planuje zatrudnić docelowo 90 osób. Planowane uruchomienie produkcji to 2019 rok.


Sałatka z rukolą i mozzarellą - przepis - odzywianie.info.pl\nSałatka z rukolą i mozzarellą to przepis na smaczne i dietetyczne danie. Zamiast mozzarelli do sałatki można dodać ugotowane na twardo i przekrojone na pół jajka.\n1 główka sałata frisee\n2 łyżki bulion warzywny\nSałatę, rukolę i szczypior umyj, osusz. Sałatę porwij na mniejsze kawałki i przełóż do miski. Następnie dodaj rukolę oraz posiekany szczypior. Wymieszaj i wstaw do lodówki.\nPomidorki cherry oraz rzodkiewki umyj, przekrój na pół. Kulki mozzarelli osącz z zalewy. Wszystko dodaj do sałaty z rukolą i wymieszaj.\nW oddzielnej misce wymieszaj oliwę, musztardę i bulion warzywny. Dodaj czosnek przeciśnięty przez praskę, sól oraz pieprz i wymieszaj.\nSałatkę polej sosem i posyp kiełkami.\nrukolamozzarellaprzepisy na sałatki


Czytania » Świętych obcowanie\nPowieści, seriale kostiumowe, prace historyków – sięgając wstecz, pokazują nam barwny świat ludzkich losów, marzeń, dawno zapomnianych realiów. Świat, który przeminął, odległy od tego, co znamy na co dzień, choćby w szczegółach życia codziennego. W tym wszystkim – sięgającej daleko wstecz historii człowieka – jest Bóg. Ten, który „pamięta o swoim przymierzu, obietnicy danej tysiącu pokoleń”.\nBoża wierność obietnicy danej Abrahamowi, Boże wybranie sięgające dalej niż możemy sobie wyobrazić – są podstawą naszego bycia tu i teraz. To one wyznaczają linię biegnącą od nich do nas, od naszych przodków do przyszłych pokoleń. Ci, którzy przeminęli, stają się obecni, bliscy – są dziedzicami obietnicy, jak my.


Koło magnesowe GYTR® - Performance / Racing parts - 1SL-H13A0-V0-00 - Yamaha Motor Polska\nHome > Akcesoria > Oryginalne akcesoria > Koło magnesowe GYTR®\nTen podzespół jest przeznaczony wyłącznie do użytku na zamkniętych torach wyścigowych.\nKoło magnesowe GYTR®\nW pełni uzbrojone wyczynowe koło magnesowe montowane zamiast oryginalnego podzespołu.\nWiększa masa magneta o 124,74 gr powoduje zwiększenie masy bezwładnościowej* o 3,2 kg/cm2 w stosunku do oryginału (łącznie 9,5 kg/cm2), polepszając elastyczność silnika\nPomaga skutecznie przenosić moc silnika na podłoże i ułatwia utrzymanie momentu obrotowego w zakrętach oraz na technicznych fragmentach trasy. Pokonuj trasę jeszcze szybciej i wygrywaj kolejne wyścigi!\nŁatwy montaż umożliwia zmianę koła magnesowego w zależności od charakterystyki danej trasy\n* Charakterystyka koła magnesowego zależy od jego bezwładności, ponieważ współczynnik ten zależy od rozmieszczenia masy w stosunku do środka ciężkości. 113 gr i 170 gr może dać identyczny efekt w zależności od rozmieszczenia masy względem środka ciężkości wału korbowego.


Bogom równy chłopiec mi się wydaje\nTen, co blisko siedzi naprzeciw ciebie\nI melodii twego śpiewnego głosu\nChciwie tak słucha.\nLedwie chwilę patrzę na ciebie - wszystkich\nGłos się łamie wnet i subtelny płomień\nCiało moje nagłym przenika żarem,\nŚwiat mi ginie z oczu oślepłych - tylko\nSzum w uszach głuchy.\nPot mnie zlewa, dreszcz mi przeszywa ciało\nI zieleńsza jestem od polnej trawy,\nJakbym miała martwa za chwilę upaść.\n„Hymn do Afrodyty” to utwór o charakterze pochwalno-błagalnym. Wiersz został napisany tak zwaną strofą saficką. Podmiotem tekstu jest zakochana kobieta, która prosi patronkę miłości o pomoc. W lirycznym wyznaniu poetka opisuje swój stan emocjonalny: doznaje miłosnego bólu i trosk. Sprawczynią owych ...


Typy Polska - Japonia | 01.05.2022\nStrona główna » Aron Chmielewski przełamie naszą grę w PP? Dawaj Polska po awans z singlem 2.55! Przez Patryk Nowak w Aron Chmielewski przełamie naszą grę w PP? Dawaj Polska po awans z singlem 2.55! Dodano: 01 MAJ 2022, 11:05 / Ostatnia aktualizacja: 01 MAJ 2022, 11:05\nAron Chmielewski przełamie naszą grę w PP? Dawaj Polska po awans z singlem 2.55!\nDzisiaj przed naszą reprezentacją decydujący mecz o awans na zaplecze elity hokeja na lodzie. W Tychach od kilku dobrych dni rozgrywane są Mistrzostwa Świata dywizji IB i Polska zmierzy się z Japonią o bilet do dywizji IA. Dobrą wiadomością jest przyjazd Arona Chemielewskiego, który w piątek świętował po raz trzeci tytuł z Trzyńcem w czeskiej Extralidze. Czy napastnik ten będzie lekiem na zło w naszej grze z przewagą zawodnika? Przekonajmy się, zapraszam do lektury!\nPolska – Japonia: typy i kursy bukmacherskie (01.05.2022)\nKto oglądał dotychczasowe mecze reprezentacji Polski, to może stwierdzić, że styl, w jakim sięgnęliśmy po trzy zwycięstwa w Tychach, nie był przekonujący. Całe szczęście, że nie są to skoki narciarskie i punkty rozdaje się za wyniki, a nie za wrażenia prezentowane na lodzie. Problemem hokeistów Roberta Kalabera jest przede wszystkim PP. Co prawda z Serbią udało nam się strzelić gola w grze z przewagą jednego zawodnika, ale jest to zdecydowanie najsłabsza reprezentacja na turnieju rozgrywanym w naszym kraju i nie jest to żaden odnośnik formy, czy też umiejętności. Takich sytuacji mieliśmy multum w spotkaniach z Estonią, czy też Ukrainą i w meczu z Japonią będzie to kluczem do sukcesu.\nPolska awansuje na zaplecze elity? Skorzystaj z kodu promocyjnego: ZAGRANIE i ciesz się darmowym zakładem 34 PLN!\nSzkoleniowiec reprezentacji Polski w wywiadzie udzielonym po ostatnim meczu, mówił, że cieszy się z przyjazdu Arona Chemielewskiego, który w piątek świętował trzeci tytuł zdobyty z Trzyńcem w Czechach. Jeden dzień przerwy na tych Mistrzostwach Świata dywizji IB był właśnie przeznaczony na grę w przewagach i wkomponowanie Arona do formacji, która będzie wyjeżdżać na lód w specjalnych sytuacjach. Forma napastnika reprezentacji Polski jest bardzo dobra i oglądając jego spotkania klubowe u naszych południowych sąsiadów, to był jednym z najbardziej wyróżniających się graczy starego/nowego mistrza Czech. Brakuje tego ostatniego podania, aby przygotować akcje pod strzał do pustej bramki i liczymy mocno na naszą gwiazdę.\nSkupmy się może jeszcze chwilę na naszych niedzielnych rywalach, którzy te Mistrzostwa Świata przechodzą jak burza. Do tej pory sięgnęli po pewne wygrane z Serbią i Ukrainą i może nieco Estonia napędziła strachu Japończykom, bo z 4:1 zrobiło się nagle 5:5, ale mieli wszystko pod kontrolą i zasłużenie notowali komplety punktów. Oczywiście przed rozpoczęciem turnieju w Tychach Azjaci byli stawiani obok Polski w roli faworyta do awansu do dywizji IA i jak na razie z niej się wywiązują. Świetny turniej rozgrywają Hirano oraz Hitosato, którzy są liderami w punktacji kanadyjskiej i na tę dwójkę musimy szczególnie uważać. Słabszą stroną Japonii jest jednak defensywa i siedem straconych goli to doskonale potwierdza. Czy przyjezdni spowodują dzisiaj w naszych serach smutek?\nKursy mogą ulec zmianie. Aktualizacja z dnia: 23 maja 2022 09:42.\nPierwsze myśli są zazwyczaj najlepsze i od kilku dni miałem w głowie typ na gola Arona Chmielewskiego. Na ten moment jest to nasz najlepszy hokeista, który ma sporo doświadczenia wyniesionego z zagranicznych tafli i jego przyjazd z pewnością podbuduje naszych kadrowiczów. Sama jego obecność jest już znacząca a jego zmiany kluczowe przede wszystkim w ofensywie. Wyżej wspomniałem, że Robert Kalaber wkomponuje go do linku specjalnego w sytuacji PP i mam nadzieję, że swoją dobrą formę z Trzyńca przełoży na lód w Tychach. Defensywa Japonii nie jest wcale murem nie do pokonania i Estonia, czy Ukraina to przecież pokazały. Kluczowa będzie współpraca Arona Chmielewskiego z Patrykiem Wronka, bo jest to w mojej opinii najlepszy asystent w kadrze. Ten duet może przysporzyć Japonii wiele problemów i mam nadzieję, że świeżo upieczony mistrz Czech pokaże swoją klasę i da nam awans do zaplecza elity. Gramy w Superbet, dlatego zachęcam Cię do skorzystania z kodu promocyjnego u tego bukmachera!\nAron Chmielewski strzeli gola (razem z dogrywką)