Sprawdź Majowy zamach stanu. Wojskowy rokosz Piłsudskiego ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\nchomikuj Czesław download ebook EPUB free kindle Majowy MOBI Piłsudskiego pobierz ebook rokosz stanu Witkowski Wojskowy Zamach\nMajowy zamach stanu. Wojskowy rokosz Piłsudskiego - to ebook opublikowany przez Bellona.\nNumer ISBN tej publikacji to 9788311142954.\nPremiera "Majowy zamach stanu. Wojskowy rokosz Piłsudskiego" miała miejsce dnia 2016-05-12.\nAutorem jest Czesław Witkowski. Oryginalnym językiem tej publikacji jest język polski.\nZostał on zakwalifikowany w kategorii: Naukowe i akademickie. Napopularniejsze rozszerzenia plików dla Majowy zamach stanu. Wojskowy rokosz Piłsudskiego to MOBI, EPUB oraz PDF.\nAby przeczytać cały ebook Majowy zamach stanu. Wojskowy rokosz Piłsudskiego musisz poświęcić ~1 -3 godziny. Na ebook składa się około 68 stron co w uśrednionym przeliczeniu daje około 17000 słów.\nMajowy zamach stanu. Wojskowy rokosz Piłsudskiego - powiązane ebooki do pobrania:


Leda - Dobre Domy Flak & Abramowicz\nProjekt domu Leda - lustro\nPowierzchnia użytkowa 157,80 m2\nLeda to propozycja dla osób poszukujących przestronnego domu o nowoczesnej formie. Projekt domu Leda zaspokoi potrzeby rodziny 5-osobowej, poszukującej domu z dachem wielospadowym. Na parterze znajduje się część dzienna z salonem połączonym z jadalnią, kuchnia ze spiżarnią, gabinet oraz łazienka. Jednostanowiskowy garaż dostępny jest poprzez wiatrołap. Na poddaszu znajdują się cztery sypialnie oraz ogólnodostępna łazienka.\nŚciany zewnętrzne warstwowe z bloczków wapienno-piaskowych posadowione na betonowych fundamentach. Ściany wewnętrzne z bloczków wapienno-piaskowych. Strop gęstożebrowy/żelbetowy, monolityczny.\nElewacje pokryte tynkiem strukturalnym w systemie ociepleń Termo Organika oraz w części okładziną kamienną. Pokrycie dachu blachodachówką lub gontem bitumicznym.\nStan surowy zamknięty 226 000 zł tymczasowy brak wyceny tymczasowy brak wyceny\n157,80 m 2\nJeśli zakupiony projekt nie spełni Twoich oczekiwań, masz 14 dni na jego zwrot i otrzymanie pieniędzy z powrotem lub 90 dni na wymianę na inny projekt. UWAGA! Nowe zasady dotyczące możliwości dokonania zwrotu projektu przez Klienta – projekty zakupione w okresie 27.03 – 31.10 będzie można zwrócić w okresie do 30 dni (zamiast regulaminowych 14 dni).\nWitam, Proszę o przesłanie dostępnych materiałów projektu Leda na adres dominik.wvz@gmail.com Czy nie myśleli może Państwo o tym projekcie z tarasem nad garażem zamiast dachu i wejściem na niego z pokoju 18,1 m2? Z góry dziękuję i pozdrawiam, Dominik\nWitam. Materiały prześlemy w dniu dzisiejszym. Nie mamy w planach wersji z tarasem nad garażem. Pozdrawiam.\nJakie są aktualne koszty budowy?\nWitam, Niestety w chwili obecnej projekt jest na etapie koncepcji i w związku z powyższym nie znamy jeszcze jego kosztów budowy. Pozdrawiam\nProjekt domu Leda Szczegółowy opis projektu domu Leda znajdą Państwo na naszej stronie: https://www.dobredomy.pl/projekt/leda Link do projektu: Projekt Leda


Książki polecane przez współautorów\nWspółautorzy książki zostali poproszeni o wskazanie dwóch-trzech książek, które ukształtowały ich percepcję świata.\nW czasie redagowania tomu okazało się, że większość ze współautorów jako najbardziej decydujące pozycje wskazało... powieści.\nPozycje wyświetlają się w losowej kolejności, inaczej przy każdym przeładowaniu strony.\nMaurycy Beniowski , Pamiętnik\nTo historyczno-geograficzny, a przede wszystkim literacki opis dziejów Hrabiego Maurycego Beniowskiego, człowieka który wyprzedził swą epokę o kilkaset lat w pojmowaniu człowieczeństwa i równości społecznej. Niestety ludzie utopijnie uczciwi skazani są na przegraną, a w jego wypadku do tego stopnia, że przez wieki ten wybitny podróżnik i żołnierz był uznawany przez mocarstwa za awanturnika i fantastę, a jego spuścizna odkrywcy wręcz została zafałszowana. Warta przeczytania książka, przede wszystkim dla romantyków, do których się sam zaliczam. Życiowe przygody Beniowskiego pokazują, że warto żyć pełną piersią niezależnie od przeciwności losu. Każdy kolejny dzień może przynieść coś ciekawego i dobrego, dla czego warto żyć.\nPoleca Naval , autor tekstu Czubek włóczni\nZygmunt Freud , Wstęp do psychoanalizy\nPomimo, że lektura ta trafiła w moje ręce jako 13-latki wiedziałam już, że zaważy na moim życiu i tym, jaką drogę zawodową obrałam. Dzięki niej zaczęłam zastanawiać się nad postępowaniem swoim oraz innych ludzi ,zaczęłam obserwować dużo baczniej inne osoby, analizować sytuacje, które wcześniej nie zawracały mojej uwagi. Przy czym myślę, że powodem nie był tutaj młody wiek a jedna wielka… nieświadomość. Ta książka wówczas uświadomiła mi – przeciętnej i stereotypowej nastolatce – jak niewiele w życiu zależy od świadomego wyboru... i jak ważne jest to czego nie jesteśmy świadomi. Tego, co Freud nazwał „id”, a co głęboko w nas drzemie i kieruje naszymi decyzjami, samooceną. Psychoanaliza to termin, którym za jego czasów określano wszelkie dociekania na temat ludzkiej duszy i umysłu. Do dziś jednak pamiętam zdanie, że psychoanalizy uczy się człowiek przede wszystkim na samym sobie, przez studiowanie własnej osobowości. Psychoanaliza to termin, którym za jego czasów określano wszelkie dociekania na temat ludzkiej duszy i umysłu.\nPoleca dr Barbara Drapikowska , autor tekstu Strategiczne zarządzanie percepcją\nNie zawsze jesteśmy świadomi, która z książek naprawdę wywarła na nas wpływ. W moim przypadku jedną z nich był z pewnością Wykład profesora Mmaa Stefana Themersona. Ten przewrotny traktat filozoficzny pokazywał wielostronność naszego myślenia, wielość możliwości interpretacji zjawisk a także możliwość pewnego dystansu do problemów i do sposobów ich rozwiązywania.\nPoleca prof. Jerzy Bralczyk , autor tekstu Wojna jako forma komunikacji\nVladimir Nabokov , Przejrzystość rzeczy\nWielki wstęp do lektury książek pisarza życia, autora takich arcydzieł jak Obrona Łużyna, Lolita, Pale Fire, czy Ada, albo żar…\nPoleca red. Bogusław Chrabota , autor tekstu O wojnie narracji\nTukidydes , Wojna peloponeska\nDzieło Tukidydesa, obok pracy Herodota, stanowi najwcześniejszy przykład antycznej historiografii. Autor nie ograniczył się do prostego opisu przebiegu tytułowego konfliktu zbrojnego, ale zawarł w swym dziele również szereg refleksji na temat natury polityki i człowieka. Zasadniczych przyczyn procesów politycznych upatrywał we wrodzonych ludzkich skłonnościach, czego chyba sztandarowym przykładem jest powiązanie wybuchu wojny ze strachem Spartan przed rozwojem potęgi Aten. Oczywiście jego interpretacja wydarzeń nie zawsze musi być tą właściwą, ale na pewno pozwala lepiej uświadomić sobie rolę tych, nierzadko pierwotnych, instynktów, w podejmowaniu decyzji, czasem złożonych i skomplikowanych. Tukidydes podnosi też kwestię ograniczeń człowieka, zwłaszcza w sytuacjach skrajnych (jak w miejscu, gdzie zauważa, że pojedynczy żołnierz nader niewiele widzi na polu bitwy).\nPoleca Wojciech Duszyński , autor tekstu Jak zdobyć szacunek i posłuch podwładnych\nGyörgy Pólya, Jak to rozwiązać?\nWspaniała książka wybitnego węgierskiego matematyka, od wojny pracującego w Stanach Zjednoczonych, prezentująca metodologię rozwiązywania zadań matematycznych, ale w uogólnieniu rozwiązywania również wszelkich innych problemów. Od czasu Pólyi tę dyscyplinę refleksji metodologicznej nazywa się heurystyką i jest to niezwykle ważna procedura postępowania z przypadku naszej konfrontacji z każdym problemem w życiu zarówno osobistym jak i zawodowym. Zawsze fascynowała mnie logika, logiczne myślenie i matematyka, w których byłem nienajgorszy i które wielokrotnie przydawały mi się w zarządzaniu przedsiębiorstwami i instytucjami, ale dzięki książce Pólyi nauczyłem się metodycznie i systematycznie podchodzić do rozwiązywania problemów, jakie nastręczało życie w każdej jego odsłonie. Wielcy wodzowie w historii: Aleksander Wielki czy Napoleon choć nie słyszeli o heurystyce, mieli dobrych nauczycieli matematyki i precyzyjne, ścisłe umysły, które potrafiły przewidywać działania swe i przeciwników o wiele kroków dalej niż oponenci i stąd ich niezwykle zwycięstwa. Tak samo jak największy stratedzy piszący na ten temat jak Sun Zi na przykład, którzy potrafili najtrafniej usystematyzować i przyczynowo wyjaśnić determinanty sukcesu lub porażki w działania wojennych jednych przeciwko drugim. Jak to rozwiązać? Pólyi, to była dla mnie wielka inspiracja nie tylko metodologiczna, ale zachęta do przyjęcia filozofii systematycznego myślenia i działania i uczynienia z nich jedności.\nPoleca amb. Andrzej Byrt , autor tekstu Suaviter in modo, fortiter in re\nHans Hellmut Kirst, Fabryka oficerów\nBohaterowie tej powieści nauczyli mnie, jak ważne jest być twardym i mieć determinację w dążeniu do celu. Kirst świetnie odmalował też ogromne znaczenie poświęcenia się, tak dla służby, jak dla osiągnięcia własnych celów. Bardzo mi to przypominało film G. I. Jane (1997, reż. R. Scott). Oprócz kluczowej roli determinacji, najważniejszą nauką, jaką wyciągnąłem z tej książki, była prosta konstatacja, że oficerem nie może być przypadkowa osoba. I to przekazuję swoim podwładnym.\nPoleca gen. bryg. dr Jarosław Kraszewski , autor tekstu Dowódca ma mieć wizję!\nKsiążka Fiedlera otworzyła przede mną świat lotnictwa i skierowała mnie na ścieżkę kariery zawodowej. W dzieciństwie była niemal moją prywatną Biblią. Przede wszystkim dała mi pierwszą lekcję tego, jak powodować emocjami i aspiracjami czytelnika. Z biegiem lat zrozumiałem, że stała się zarzewiem mitów pokutujących po dziś dzień. Zrozumiałem też, że niestety wpoiła mi przekonanie, iż wojna może być przygodą. Niebezpieczną, owszem, ale przygodą. Ale ćwierć wieku po pierwszej lekturze wciąż do niej wracam – nie po to, aby czytać o wojnie, lecz po to, aby zgłębiać naturę ludzkiej determinacji na wojnie.\nPoleca Łukasz Golowanow , autor tekstu Nowe narzędzia, nowe zasady\nTa pozycja pokazała i utwierdziła wartości, którymi się kieruję i których szukam też w otaczających mnie ludziach. Miałem góra dwanaście lat, kiedy sięgnąłem, z inspiracji Mamy zresztą, po książkę HMS Ulisses Alistaira MacLeana. To twarda, zimna opowieść o ludziach silnych charakterów w walce z nieustępliwym Oceanem Arktycznym i nieustępliwą Kriegsmarine na dalekich, północnych szlakach konwojów do ZSRR. Były w niej fragmenty o śmierci i obowiązku, które pamiętam do dziś, a które pokazały mi, do jakich granic sięgać może wola walki i jak potrafi je przekraczać.\nPoleca Grzegorz Antoszek , autor tekstu Casus belli w spojrzeniu wstecz\nFernand Braudel, Morze Śródziemne I świat śródziemnomorski w epoce Filipa II\nKsiążka powszechnie uznawana za jedno z najwybitniejszych dzieł historiografii XX wieku – czyli, jak na razie, wszechczasów. W sposób doskonały pokazuje jak wiele czynników warunkuje, czy wręcz ogranicza, i to na wielu różnych poziomach, możliwości działania nawet najpotężniejszej osoby na świecie, jaką w swoich czasach był Filip II. Nie tylko wspaniale przedstawia złożoność procesów historycznych i politycznych, ale też czyni to w sposób, jak dla mnie, wręcz porywający.\nPoleca Krzysztof Fudalej , autor tekstu Wytyczne czy zadanie? - dwie filozofie dowodzenia\nTom Clancy , Polowanie na „Czerwony Październik”\nBodaj najsłynniejsze dzieło arcymistrza technothrillerów to na pierwszy rzut oka mariaż powieści przygodowej z poradnikiem, jak zbudować własny atomowy okręt podwodny. Jest to jednak również książka o przestrzeni decyzyjnej, pozwalająca rozważyć trzy kluczowe jej aspekty. Najpierw: drogę do decyzji o wykonaniu kluczowego kroku. Następnie: przygotowanie środowiska, w którym decyzja będzie realizowana. Wreszcie: sposób samej realizacji tej decyzji. Mimo fikcyjnej fabuły przenikliwość Clancy’ego sprawia, że Październik staje się cenną (i jakże przystępną) lekcją wyboru i przecierania optymalnej drogi w najtrudniejszej sytuacji.\nBiblia . Książka, która ukształtowała mnie i każdą inną osobę w cywilizacji zachodniej, choć duża część z nas nie chce tego przyznać, a większość z nas jej nie przeczytała. Nadaje znaczenie decyzjom jednostki, wskazuje konsekwencje korzystania z wolności i swobody wyboru, np.: w historii Adama i Ewy czy w przypowieści o domach zbudowanych na piasku lub skale. Wolność, odpowiedzialność, obowiązek, prawo do egoizmu, miłość - te pojęcia rozumiemy inaczej niż przedstawiciele innych kultur w znacznej mierze za sprawą Biblii.\nPoleca Kamil Sobolewski , autor tekstu Konflikt jako źródło równowagi\nFiodor Dostojewski , Zbrodnia i Kara\nPierwszy fundamentalny wykład moralny w literaturze.\n„Streszczajmy się. Świat jest przeludniony słowami”. To celne motto Myśli nieuczesanych Leca wprowadza nas w świat precyzyjnych, ale paradoksalnych aforyzmów Leca, jednego z najlepszych na świecie w XX wieku, który stoi obok takich tuzów światowej literatury aforystycznej z XVII wieku jak La Bruyère czy La Rochefoucauld. Tyle, że on pisał po tragedii II wojny światowej, więc jego wizja świata i rządzących nim mechanizmów, motywów i emocji jest beznamiętnie gorzka. Ale nie tylko jej porażająca trafność przyciągnęła mą uwagę na początku lat 60 - tych, ale również Leca precyzja słowa, jego celność, coś, co w życiu każdego z nas ma lub winno mieć znaczenie w morzu pustosłowia, które świat zalewa. „Żyjemy wprawdzie dłużej, ale mniej porządnie i krótszymi zdaniami” – wg Szymborskiej, ale dobrze by było, gdyby celna forma wypowiedzi odpowiadała dobrej merytorycznie i moralnie ( też, też !) treści. I to zafascynowało mnie w „Nieuczesanych myślach” Leca. I to zauroczenie trwa do tej pory.\nFrank Herbert , Diuna\nPowieść fantastyczna, uznawana za wybitne studium mechanizmów władzy. Osią fabuły jest rywalizacja polityczno-militarna w galaktyce skolonizowanej przez ludzi i zorganizowanej w neofeudalny sposób. Autor w swej narracji ciekawie przedstawił elementy dobrze znane nam z obecnej rzeczywistości, jak równowaga sił (całe ludzkie Imperium opiera się na delikatnym balansie pomiędzy Wielkimi Rodami a Imperatorem, przy udziale szeregu innych graczy) czy rola religii i jej wykorzystania do bardziej przyziemnych celów. Na uwagę zasługuje również podkreślenie aspektu kontroli nad surowcami strategicznymi (tzw. przyprawa/melanż – substancja krytycznie ważna dla nawigacji podczas podróży międzygwiezdnych, wydobywana tylko na jednej planecie Arrakis – tytułowej Diunie). Obecnie, w dobie kontrowersji związanych ze zmianami klimatycznymi, nader znajomo wygląda opis znaczenia funkcjonowania ekosystemów dla władzy: tak na płaszczyźnie społeczno-ekonomicznej, jak i ideologicznej (rola polemik w zakresie ekologii dla narracji propagandowej).\nAndy McNab , Bravo Two Zero\nBravo Two Zero – taki kryptonim nosił ośmioosobowy oddział brytyjskich komandosów z elitarnego regimentu SAS, który w styczniu 1991 roku, w czasie wojny o Kuwejt, przerzucono na teren Iraku na tyły irackiej armii. Jego zadaniem była lokalizacja i niszczenie ruchomych wyrzutni rakiet Scud. Zdemaskowani komandosi próbowali pieszo przedrzeć się do oddalonej o 120 km granicy z Syrią. Trzej zginęli, czterech dostało się do niewoli, a tylko jeden zdołał uciec. Gdy zaczynałem swoją przygodę z siłami specjalnymi w 1991 roku w JW GROM, to musiała być i była dla mnie oraz moich kolegów obowiązkowa lektura. Grom za pośrednictwem twórcy oraz dowódcy płk Petelickiego aspirował do bycia wśród najlepszych formacji tego typu na świecie. Po kilku latach od tych wydarzeń miałem przywilej, przyjemność oraz wielki honor poznać operatorów z legendarnego SAS-u oraz wspólnie z nimi trenować w różnych zakątkach świata. A w 2009 roku w Kosowie nawet kilkukrotnie razem prowadziliśmy wspólne operacje polegające na ochronie VIP-a. Ta historia ośmioosobowego oddziału i jego misji za linią wroga była świetnie przedstawiona, wciągająca, pełna wielkich emocji i – co najcenniejsze – rewelacyjnych opisów walk i szczegółów akcji. Było to coś nowego, niesamowitego. Mnie osobiście lektura książki McNaba bardzo zainspirowała do dalszego zgłębiania tej tajemnej wiedzy i ciężkiego treningu. Chciałem kiedyś być taki jak Oni. Po części wraz z innymi operatorami z GROM-u osiągnęliśmy ten cel w akcjach bojowych przeprowadzonych w Iraku. Marzenia się spełniają.\nPoleca ppłk Andrzej „Wodzu” Kruczyński , autor tekstu Władcy gromów\nH. Norman Schwarzkopf , It Doesn't Take a Hero\nSchwarzkopf to pierwszy czterogwiazdkowy generał w czasie wojny w Zatoce Perskiej w 2013 roku. Ja go porównuję do Pattona, miał wizję i był sobą. Taką naukę przekazuję moim kursantom. Za dowódcą, który jest sobą i nie udaje, co podwładni wnet zobaczą, będą szli – bo dostrzegą po prostu, że jego wizja nie jest przerośniętym ego, a opiera się na przesłankach racjonalnych. Schwarzkopf w autobiografii sam przyznaje, że nie jest umysłem wybitnym. W swoim roczniku na West Point był przedostatni. Mimo wszystko, bardzo go podniosło na duchu, że, będąc saperem, przegonił artylerzystę (artylerzyści uważani są za elitę). W czasie wojny te niedostatki postępów w nauce Schwarzkopf nadrabiał wizją. Wiedział, jak dążyć do celu różnymi metodami, jak aplikować uderzenia, wyprzedzając, jak wprowadzać na pole bitwy siłę żywą, gdy już przedpole oczyszczone z przeciwnika.\nWybitny, kultowy dzisiaj esej futurologiczno – filozoficzny na temat przyszłego prawdopodobnego rozwoju technologii i jej wpływu na społeczny habitat ludzkości autorstwa renesansowego umysłu Stanisława Lema, odkrywający w czasach siermiężnego, gomułkowskiego socjalizmu potęgę wyobraźni wielkiego wizjonera nauki ze Lwowa i Krakowa. Lem potrafił przeczuć, przewidzieć dylematy naukowe, techniczne i wreszcie moralne i polityczne świata, którym musimy stawiać czoła również współcześnie. Dzisiaj żyjemy w codziennej obecności wielu ucieleśnionych jego pomysłów zaprezentowanych i analizowanych w tym studium. Poza meritum tej książki przyciągnęła mnie ona ogromną kreatywnością językową autora, której tworami ozdobione są dziesiątki jego innych utworów. Summa Lema była genialnym rozwinięciem wcześniejszego jego opowiadania z 1955 roku Czy Pan istnieje, Mr. Johns? , gdzie po raz pierwszy zarysował przyszłość przeszczepów, w tym sztucznych części, co dzisiaj jest już codziennością. W Summie Lem zarysował taką ilość hipotetycznych zdarzeń technologiczno-biologicznych, że oszołomił pierwszych czytelników. Tymczasem dzisiaj wiemy, że niemal 3/4 wszystkich jego przewidywań stało się rzeczywistością i służą dzisiaj człowiekowi. Lem otworzył mi jak nikt inny świat wyobraźni, bez której ani ja, ani miliardy ludzi na Ziemi nie bylibyśmy nigdy byli w miejscach, w których się dzisiaj znajdujemy: społecznych, zawodowych, intelektualnych. Mieliśmy szczęście rozmawiać i żyć razem z wizjonerem.\nJames P. Hogan, Najazd z przeszłości\nPoleca Piotr Plebaniak , autor tekstu Teoria królowej i teoria króla\nNajpierw czytałem głównie fragmenty dotyczące pokoju, dziś ciekawi mnie bardzo też to, co Tołstoj myślał o wojnie. Jego przemyślenia na temat wojny są bardzo sugestywne ale w wielu przypadkach wydają się irracjonalne, ale może dobrze by było, gdyby było tak, jak on myślał.\nC.C. MacApp, Zapomnij o ziemi\nTo powieść z gatunku space opera. Opowiada o garstce zdeterminowanych i powodowanych nadzieją ocalałych po zniszczeniu Ziemi w epizodzie galaktycznej wojny. Powieść przeczytałem w „Fantastyce” w 1983 roku. Determinacja książkowych bohaterów w próbach przejęcia i wykorzystania technologii obcych galaktycznych ras skierowała mnie ku nauce jako takiej i wreszcie ku cybernetyce i informatyce. Dzięki temu kilkanaście miesięcy później pisałem już własne programy i gry na 1024-bajtowym ZX81.\nPoleca dr Wojciech Szewko , autor tekstu Tyś słabszy, jedyna broń słabszego – terroryzm\n, Pismo Święte\nPo raz pierwszy przeczytałem Biblię już na studiach, bo stwierdziłem, że wypada znać. Dopiero po wypadku, jaki miałem w wieku dwudziestu dwóch lat i śmierci klinicznej, zobaczyłem, że źle ją czytałem. Powróciłem wtedy do Biblii łapczywie, poszukując odpowiedzi między innymi na to, jaki jest cel istnienia człowieka. Jak brzmią główne pytania, na które musimy sobie w trakcie życia odpowiedzieć? Jak wpływać na innych i rozwijać ich duchowo oraz pomagać im rozwikłać życiowe dylematy? Do dziś lubię sięgać po Pismo Święte i odkrywam w nim wciąż nowe rzeczy. Szczególnie cenię księgi autorstwa króla Salomona ze Starego Testamentu (Ks. Przysłów i Ks. Koheleta) pełne uniwersalnych prawd, wskazujących, jak odróżnić głupca od mądrego, prawdę od kłamstwa, rzeczy mało istotne od istotnych. W Nowym Testamencie fundamentalne znaczenie mają dla mnie Dzieje Apostolskie. Księga ta pokazuje, jak żyli pierwsi chrześcijanie i ile szkody przyniosły im podziały wewnętrzne, skrzętnie wykorzystywane przez prześladowców. Po odkryciu biblijnych mądrości życie nabiera zupełnie innego sensu, tak jak otaczający nas świat.\nPoleca dr Piotr L. Wilczyński , autor tekstu Ultima ratio regum\nU Fromma wolność ułomnej jednostki prowadzi do samotności i poczucia bezsilności. Relacje społeczne są źródłem pocieszenia, o ile w poszukiwaniu bezpieczeństwa zgodzimy się podporządkować wybranej idei, często mało wzniosłej lub wręcz zbrodniczej. Dzięki tej książce zrozumiałem, że wolność jest dobrem, które powinniśmy zużyć, by zrealizować ważniejsze cele, i zacząłem myśleć, jakie to cele.\nIsaac Asimov, Fundacja (I tom trylogii)\nPowieść science-fiction Asimova to interesujące źródło wiedzy o zarządzaniu. Bohaterom książki w sukurs przychodzi psychohistoria – gałąź matematyki zajmująca się przewidywaniem zachowania mas ludzkich na stałe bodźce ekonomiczne i społeczne. Ambicją powieściowego twórcy tej nauki było skrócenie czasu chaosu po wieszczonym przez siebie upadku potężnego galaktycznego imperium – z trzydziestu tysięcy do zaledwie tysiąca lat. Decydenci tytułowej Fundacji Encyklopedycznej, mając do dyspozycji wysoko przetworzoną informację, byli w stanie swobodnie sterować gospodarką, religią i wydarzeniami politycznymi sąsiednich mocarstw. Przesłanie, jakie płynie z tej książki, to konstatacja, że wiedza to władza. A formułując to językiem Sun Zi, wiedza to narzędzie pozwalające kształtować decyzje przeciwnika tak łatwo jak własne.\nPoleca Tomasz Formicki , autor tekstu Bezforemność\nJózef Kossecki, Naukowe podstawy nacjokratyzmu\nNaukowe podstawy nacjokratyzmu Józefa Kosseckiego, to książka wydana w 2014 roku, ugruntowująca moją wiedzę zdobytą po wysłuchaniu serii wykładów autora, które wcześniej obejrzałem na YouTubie. Zaczęło się od jednego z nich, w którym to docent Kossecki stwierdził, iż stworzył nową gałąź nauki (metacybernetykę) będącą w stanie z wielką precyzją prognozować wybuchy wojen i ich wyniki. Okazało się to być tylko wierzchołkiem góry lodowej, gdyż nauka ta pozwala również na analizę procesów sterowania czy to człowiekiem, czy też całymi państwami.\nPoleca dr Radosław Sikora , autor tekstu Morale – najpotężniejsza broń w arsenale polskiej husarii\nPaul Kennedy, Mocarstwa świata\nTrzecia książka ma charakter naukowy, ale czyta się ja jak sensacyjną. To Mocarstwa świata Paula Kennedy’ego (oryginalny tytuł jest znacznie lepszy: The Rise and Fall of the Great Powers , dosł. wzrost i upadek wielkich potęg). To książka, która pokazuje rzeczywiste mechanizmy historii i ścisłe związki pomiędzy rozwojem potęgi polityczno-militarnej, a ekonomicznej (zalecam jej przeczytanie w szczególności fantastom plotącym np. bzdury o tym, że gdyby we wrześniu 1939 spadł deszcz, Polska pobiłaby Niemcy). Książka omawia też ograniczenia i dylematy, na które prędzej czy później natkną się wszystkie rosnące w siłę mocarstwa. Pokazuje też, jak przez stulecia popełniane są te same błędy, co wiele mówi o ludzkiej naturze. Model stworzony przez Kennedy’ego to nie tylko opis historii, ale narzędzie analizy współczesnego świata.\nPoleca prof. Witold. M. Orłowski , autor tekstu Zasoby dla zwycięstwa\nZebrała Maria Górska, Pięciu braci Li\nZbiór chińskich bajek przetłumaczonych z rosyjskiego ich wydania i prezentujących znaczenie starych wartości życiowych, wiecznych mądrości konstytuujących ich kanon w większości kultur świata. Było wśród nich opowiadanie o dwóch konkurentach: biednym i zamożnym, startujących do ręki córki ważnego lokalnego mandaryna i mających spędzić samotnie srogą, zimową noc wysoko w górach. Syn bogatego chłopa wyposażony w kożuch, ciepłą odzież i jedzenie, odprowadzony przez służbę na nocleg w górach szybko zasnął i zamarzł. Marnie przyodziany syn biednego chłopa natomiast poszedł tam sam, wziął ze sobą tylko chiński odpowiednik kromki chleba, siekierę i rąbiąc drewno podsycał ogień roznieconego ogniska. Tak dotrwał do rana, a w nagrodę otrzymał rękę wybranki. Fazit: bez (systematycznej, konsekwentnej, upartej, wydajnej) pracy nie ma kołaczy. Podobnie : bez znajomości realiów świata, trudno o zwycięstwo. Historia ta była dla mnie zaskakującym odkryciem. Potraktowałem ją jako ważną naukę na całe życie. Z dobrym skutkiem trzymałem się jej w życiu, znajdując jej potwierdzenie w wielu późniejszych lekturach podobnych opowieści z literatury dla dzieci innych narodów świata. Wiele dziesiątek lat później w licznych kontaktach mych i mej firmy (Międzynarodowych Targów Poznańskich) z partnerami z Chin, u nich i u nas, często przywoływałem to opowiadanie, każdorazowo wywołując ich bardzo aprobującą reakcję, która przekładała się wkrótce na dobre relacje biznesowe.\nKonrad Lorenz, Tak zwane zło\nTak zwane zło Konrada Lorenza, to chyba pierwsza książka, która agresję wewnątrzgatunkową ukazała w zupełnie nowym świetle - jako siłę ewolucyjną i motor postępu kulturowego. Choć bywa zgubna dla jednostek, zapewnia siłę gatunkowi. Lorenz, jak żaden wcześniejszy myśliciel, przygląda się agresji obdzierając ją z negatywnych etykiet naklejonych na nią przez kulturę. Jest dla niego „tak zwanym złem”, dlatego pozbawiony uprzedzeń potrafi odkryć przed czytelnikiem jej mechanizmy sprawcze. Choć traktuje w większości o zwierzętach, rzuca wiele światła na — często pozornie nieracjonalne — zachowania człowieka. Bez tej książki trudno byłoby zrozumieć psychologię człowieka.\nPoleca dr Tomasz Witkowski , autor tekstu Inteligencja makiaweliczna\nW młodości czytałem tą książkę z pasję kilka razy. Do dzisiaj to opowieść o legendzie tych, którzy w powietrzu nie mieli sobie równych i jest wciąż żywa – „szaleńcy akrobatyki, czarci kąśliwości” – polscy lotnicy. Zawsze w swoim dorosłym życiu chciałem im dorównać. Są wzorem do naśladowania dla każdego Polaka, ponieważcechował ich hart ducha i patriotyzm, który na Brytyjczykach zrobił piorunujące wrażenie. Ich wyczyny pokazują też, jak determinacja do pokonania wroga zwielokrotnia skuteczność. A skutecznością przewyższali pozostałe formacje lotnicze, dokonując rzeczy niemal niemożliwych. Niedoścignieni i niezwyciężeni. To cechy, które wpajam moim studentom i sam staram się je mieć.\nPoleca płk dr hab. Leszek Elak , autor tekstu Współczesny oficer dyplomowany Sił Zbrojnych RP\nWiktor Suworow , Akwarium\nTa książka jako pierwsza odkryła sekrety najbardziej tajnego wywiadu na świecie – Głównego Zarządu Wywiadowczego, czyli GRU. Przełożona na kilkadziesiąt języków, doczekała się już niemalże stu wydań. Autor opisuje, jak działały tajne komunistyczne służby w czasach ZSRR. Czytałem ją z uwagą, mając niespełna dwadzieścia lat, jeszcze jako student WSOWZ we Wrocławiu. Autor pokazał kilka taktyk oraz technik działania w tym, dla mnie tajemniczym, świcie. Niektóre z nich próbowałem nawet przetestować na żywym organizmie (na sobie), ale kończyły się niepowodzeniem, a nawet kontuzjami. Te moje niepowodzenia oraz spektakularne porażki dały mi dużo do myślenia oraz zmotywowały do jeszcze cięższego treningu, pracy nad swoim organizmem: przezwyciężania bólu, zmęczenia, budowania wytrzymałości oraz tzw. innej pracy umysłowej (zapamiętywanie szczegółów, zwracanie uwagi na istotne detale). Tego jeszcze nie mogłem wie- dzieć, ale po kilku latach, gdy przechodziłem trening snajperski w JW 2305, bardzo mi się ta wiedza oraz niektóre trenowane i nabyte umiejętności przydały.\nAndrzej Maksymilian Fredro, Fragmenty pism, czyli uwagi o wojnie i pokoju\nAndrzeja Maksymiliana Fredry „Scriptorum Seu Togae et Belli Notationum Fragmenta” ( Fragmenty pism, czyli uwagi o wojnie i pokoju ), to siedemnastowieczny traktat prezentujący ówczesną polską myśl polityczną. Zawiera uwagi między innymi o zasadach panowania władców chrześcijańskich, skutecznym rządzeniu państwem, metodach nauczania, budowy ludzkiego umysłu oraz porusza kwestie wojskowe. Polskie tłumaczenie łacińskiego oryginału wydano w 2014 r. Dzieło to należałoby czytać wraz z kolejnym tego samego autora: Militarium Seu Axiomatum Belli ad Harmoniam Togae Accommodatorum Libri Duo ( Kwestia wojskowa, czyli o prawidłach wojny i pokoju dwie księgi , 2015). Między innymi omawia czynniki decydujące o potędze ludu i jego zdolności do prowadzenia wojny.\nTheo Fischer, Wu Wei - płyń z prądem życia\nWu Wei - płyń z prądem życia Theo Fischera Wu wei jest sztuką i filozofią robienia właściwych rzeczy we właściwym czasie. Wu wei to droga do opanowania i szczęścia. Unikanie zbędnych działań i dostrojenie się do rytmów Wszechświata, zamiast przeciwstawiania się im na siłę, to esencja filozofii życiowej, jaką jest Tao. W tej książce znajdziemy wiele cennych wskazówek i ćwiczeń, a także dowiedzieć się, jak praktyczne stosować jedną z najważniejszych koncepcji taoizmu. Trudno znaleźć lepszy podręcznik uczący wyciszenia umysłu, a przy tym uczący nawyku celowego, przemyślanego działania.\nPoleca Jarosław Duczmalewski , autor tekstu Kieruj przeciwnikiem tak łatwo, jak sobą\nMichaił Bułhakow , Mistrz i Małgorzata\nDzięki tej książce uświadomiłam sobie, że harmonia świata polega na istnieniu w nim przeciwieństw. Żeby mogło istnieć piękno, musi być też brzydota. Miłość – nienawiść. Dobro – zło. Prawda – kłamstwo. Wcześniej nie doceniałam wagi negatywnych doświadczeń i przeżyć, co niosło za sobą trudności z ich akceptacją. Pomimo, że przeczytałam tę książkę jako jedną z obowiązkowych lektur kilkanaście lat temu, do dziś mam „przed oczyma” postać Wolanda mówiącego słowa: „na co by się zdało twoje dobro, gdyby nie istniało zło, i jak by wyglądała ziemia, gdyby z niej zniknęły cienie?” To ugruntowało we mnie wiarę w to, że człowiek potrzebuje różnych doświadczeń. Interpretowane przeze mnie wcześniej kłody pod nogi rzucane przez los zaczęłam określać jako kamienie milowe, które są potrzebne. Przychylne wiatry są pożądane ale nie rozwijają. A podążanie w wyznaczonym kierunku wymaga czasami dokonywania wyborów między dobrym a złym – i ta konieczność jest tym, co tak naprawdę nas rozwija.\nNa moje myślenie o historii niezwykle wpłynął Człowiek z Wysokiego Zamku Philipa K.Dicka (największego, moim zdaniem, obok Lema mistrza literatury Si-Fi). Przeczytałem ją jako nastolatek, a do dziś pamiętam zdanie które dało mi materiał do myślenia przez lata: o tym, że inwestycje Alberta Speera postawiły na nogi gospodarkę znajdujących się pod niemiecką dominacją USA. Jest to refleksja na temat: co robiliby ludzie, których znamy, w alternatywnej historii? Przeczytałem wiele książek o alternatywnej historii. Większość z nich jest z intelektualnego punktu widzenia dość nędzna. A Człowiek z Wysokiego Zamku jest wspaniały.\nErnst Jünger , W stalowych burzach\nWspomnienia autora z okopów I wojny światowej, którą praktycznie w całości (od 1914 r.) spędził na froncie zachodnim. Znakomite literacko (i wierne historycznie) studium zachowania w sytuacjach granicznych oraz wpływu techniki na człowieka. Przykładem tego jest m.in. opis wrażeń żołnierzy wyruszających do szturmu: „Niesamowita wola zniszczenia ciążąca nad polem bitwy zagęściła się w mózgach i zanurzyła je w czerwone opary. Krzyczeliśmy do siebie urywanymi bełkotliwymi zdaniami, a jakiś postronny widz mógłby sądzić, że doznaliśmy nadmiaru szczęścia” (s. 211). W okresie międzywojennym praca była wręcz zalecana jako lektura dla oficerów WP (i z takim zamysłem ukazało się jej pierwsze polskie tłumaczenie autorstwa ppłk. dypl. J. Gładyka, pod tytułem Książę Piechoty).\nErazma z Rotterdamu „Pochwała głupoty”. Przystępując do jej czytania myślałem, iż jest to rozprawa o głupocie. Pomyliłem się bardzo, gdyż była to rozprawa o mądrości. Przesłanie tej książki można ująć w kilku słowach, a mianowicie „umieć udawać głupotę — to mądrość najwyższa”.\nPoleca prof. Andrzej Zapałowski , autor tekstu Generowanie przemożnej siły\nJózef Kossecki, Gry sił i interesów w historii\nKsiążkę tę przeczytałem mając osiemnaście lat. Było to moje pierwsze zetknięcie się z realizmem politycznym ujętym w ramy cybernetyki społecznej, w której państwa są cybernetycznymi układami samodzielnymi oddziałującymi na inne układy w międzynarodowych procesach sterowniczych. Książka ma popularno-naukowy charakter, dzięki któremu stanowi znakomitą lekturę nie tylko dla osób dobrze zaznajomionych z niuansami historii stosunków międzynarodowych.\nPhilip Zimbardo , Efekt Lucyfera\nPhilip Zimbardo to dla mnie Mistrzem inspiracji do obserwacji otoczenia. To w jego książce po raz pierwszy przeczytałam trafiające do mnie słowa Franklina Roosvelta: „Ludzie nie są więźniami przeznaczenia, ale jedynie więźniami swoich umysłów”. Tytułowy Lucyfer uświadomił mi, że ocenianie ludzi tylko na podstawie ich zachowania jest dowodem ignorancji samego oceniającego. Pomijając kwestię, czy ktokolwiek z nas ma prawo oceniać drugiego człowieka, to aby właściwie tego dokonać należy zajrzeć głębiej, niż w samo zachowanie. Zimbardo nie pierwszy raz przekonał minie że dobro i zło jest wpisane w nasze DNA w mniejszym zakresie, niż słyszałam to wokół siebie – nikt nie rodzi się zły. Najgorsze skłonności natury ludzkiej mogą rozwijać się w piorunującym tempie w każdym okresie życia, w zależności od okoliczności, wychowania, wpływów środowiska, presji społecznej, czy choćby manipulacji. Zimbardo pokazuje, jak często ludzie szukają usprawiedliwienia dla swoich czynów, co do których wiedzą, że nie są dobre: „Ludzie są biegli w racjonalizowaniu - tłumaczeniu sprzeczności między własną moralnością a działaniami z nią niezgodnymi. Pozwala im to przekonać siebie i innych, że w swej decyzji kierowali się racjonalnymi względami”.\nBruce , M. Uyehar Lee, Tao of jeet kune do\n„Tao of jeet kune do” Bruce Lee, M. Uyehara. Nie jest to podręcznik stworzonej przez B. Lee sztuki walki – nikt nie jest nauczyć się sztuki walki studiując książkę. Nie jest to też Biblia sztuk walki, bowiem nie istnieje jedna jedyna droga. Ta książka jest przewodnikiem. Przewodnikiem ekscytującej podróży do samopoznania. Bruce Lee stwierdził kiedyś, że „wszelka wiedza jest tak naprawdę wiedzą o sobie samym”. I o zdobywaniu właśnie samowiedzy, a nie o sztukach walki, jest ta książka.\nImię róży i Wahadło Focaulta Umberto Eco – raz, że pozycje te częściowo współgrały ze znakomitym uniwersyteckim kursem historii doktryn politycznych prof. Filipowicza, który wymagał od nas biegłej znajomości oryginalnych tekstów doktryn, w tym św. Pawła (całe pytanie egzaminacyjne potrafiło brzmieć: „videmus nunc per speculum et in aenigmate”), ale też zmusiły do przeczytania kilkudziesięciu tekstów, które w programie studiów w Polsce się pomija, a które są podstawą kanonu i kształtują myśl polityczną na zachodzie Europy. A że większość z nich nie była przetłumaczona na język polski skłoniło mnie to do pilnej nauki francuskiego i niemieckiego.\nIsaac Asimov, Cykl Fundacji\nJanusz A. Zajdel, Paradyzja\nWiktor Suworow, Lodołamacz Ta książka ukształtowała we mnie myślenie analityczno-krytyczne oraz zmobilizowała do opanowania podstaw warsztatu naukowego historyka. Moje sceptyczne podejście do świata to zasługa spotkania z twórczością Wiktora Suworowa. W czasach gimnazjalnych sięgnąłem po trylogię, której pierwszym tomem był Lodołamacz. Autor pokazał tam, że istnieją silne poszlaki sugerujące, że ZSRR planowało atak na Niemcy i Europę w lecie 1941 roku, a zostało powstrzymane przez Operację Barbarossa, będącą niejako atakiem prewencyjnym. Suworow sam nie jest bez winy, często konfabuluje lub naciąga fakty do swoich teorii, ale krytyczne spojrzenie autora na przebieg wydarzeń i jego oficjalne interpretacje oraz ich zestawienie z logiką pchnęły mnie na drogę badawczej nieufności wobec wszelkiej polityki historycznej. Politykę historyczną rozumiem tu jako zinstytucjonalizowany, celowy z punktu widzenia polityki państwa zestaw interpretacji wydarzeń historycznych, zmieniający ich faktyczną wymowę lub wypaczający rozumienie ich przyczyn.\nAlan Toffler, Heidi Toffler , Wojna i antywojna\nAlvin Toffler był wybitnym futurologiem i wraz z małżonką opublikował prace mające fundamentalny wpływ na rozumienie świata u wielu przywódców. Wojny informacyjne, wojna hybrydowa etc. Nowe i jakże inne spojrzenie na świat. Antywojnę Toffler zaczyna od przywołania słów Lwa Trockiego: „wojna jest wszechobecna i dotyczy każdego z nas”. Tytułowa „antywojna” to termin wymyślony przez samego Tofflera, oznacza działania m.in. polityków i wojskowych mające stworzyć warunki do wyeliminowania wojen i ich skutków jako zjawiska. Autor w fascynujący sposób, godny dobrej powieści SF, opisuje przyszłe nowinki techniczne, które znajdą się na wyposażeniu żołnierzy, takie jak inteligentne opancerzenie osobiste oparte na nanotechnologii. Ale najbardziej zafascynowało mnie w tej książce porównywanie sposobów walki dominujących w różnych fazach rozwoju techniki i cywilizacji. Już same tytuły rozdziałów prowokują i inspirują: „samuraj i żołnierz”, „karabiny maszynowe kontra włócznie”. Wizje Tofflera dostarczają inspirujących impulsów do myślenia o formach walki, zwłaszcza tych nowych, nie do końca oswojonych i tych przyszłych. To cenna i fascynująca wiedza zwłaszcza dla ludzi z sił specjalnych.\nHenryk Sienkiwicz, Trylogia\nJeszcze w szkole podstawowej, w piątej lub szóstej klasie przeczytałem całą Trylogię Sienkiewicza. Wizerunek Polski i jej historii znacznie odbiegający od oficjalnie kreowanego w mediach wpłynął na mój nieuleczalny i romantyczny patriotyzm, który na lewicy określany był (od 1948 z inicjatywy Bieruta i Bermana) „prawicowo nacjonalistycznym odchyleniem”.\nStefan Mossor , Sztuka wojenna w warunkach nowoczesnej wojny\nMossor tworzył w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Bardzo zaimponowała mi otwartość jego umysłu, którą zaprzągł do przewidywania zdarzeń na arenie międzynarodowej. Jego książka w dużej części skupia się na roli polityków w procesie decyzyjnym. Najbardziej zainteresował mnie opis podwalin działań połączonych: współdziałanie rozpoznania z artylerią i lotnictwem. Mossor dużo uwagi poświęcił wykorzystaniu doświadczeń wojennych do budowania nowych zdolności sił zbrojnych oraz nowych sposobów prowadzenia działań bojowych. Jego przemyślenia pozwoliły mi pojąć, że dowodzeniem powinien parać się tylko ktoś, kto potrafi zrozumieć pole walki całościowo, a nie tylko jakiś jego fragment.\nFritjof Capra , Punkt Zwrotny\nKsiążka ta stała się dla mnie, zgodnie ze swoim tytułem swoistym punktem zwrotnym w mojej wizji świata a po latach wpłynęła na zmianę trajektorii mojej kariery akademickiej. Autor, austriacki fizyk i filozof, nazwał wprost to wszystko, co było u mnie na poziomie przeczuć obecne odkąd zajmowałam się metodologią nauk społecznych i antropologią kulturową. To co Kartezjusz rozdzielił: ducha i materię, tworząc mechanistyczną podstawę widzenia zjawisk przyrodniczych – Capra na nowo połączył, przywracając znany starożytnym Grekom, mistyczny, a jednocześnie naukowy paradygmat świata ukazujący go holistycznie, w którym spirytualizm łączy się koherentnie z materializmem tworząc syntezę, a nawet sięgając idei transcendencji jako jedności Wszechświata. Bliskie jest mi stwierdzenie autora, że każda z tworzonych teorii naukowych stanowi jedynie kolejne przybliżenia do prawdziwej rzeczywistości, ujmując ją zaledwie w pewnym aspekcie. Modele i teorie zapośredniczone przez słowa i liczby symbolizują jedynie to, co istnieje – a co jest dostępne tylko poprzez bezpośrednie, mistyczne poznanie... Tak jako psycholog, socjolog i antropolog doświadczam każdego człowieka, którego reakcje i zachowania można opisywać w tysiącach opracowań naukowych – ale jedynie w bezpośredniej relacji z otwartym umysłem i sercem mogę doznawać zachwytu w odkrywaniu jego unikalności i niepowtażalności, która akurat tu i teraz, w tym tańcu ko-kreacji chce się nam objawić...\nPoleca Dr Lidia D. Czarkowska , autor tekstu Nasze gatunkowe słabości i nasze moce… na celowniku\nNiccolo Macchiavelli , Książę\nGdy przeczytałem ten traktat, pochodzący z renesansowych Włoch, już wiedziałem, że kompletnie źle trafiłem i po roku chciałem zmienić kierunek studiów. Od dziecka miałem zamiłowanie do gier strategicznych i zagadnień związanych z prowadzeniem wojen. Wracały one i nie dawały mi spokoju, a studia okazały się ciekawe, gdy trafiłem na poświęconą stosunkom wojskowym specjalizację. Jedno jest pewne: książka obala idealizm i mity, jakie dziecko wynosi z domu i przedstawia brutalny świat, takim jakim jest, bo nic się nie zmieniło... nadal by mieć władzę i wpływ, trzeba być zarówno lwem, jak i lisem, o czym mówi chyba najsłynniejsza sentencja tej książki.\nKsiążką, którą czytam bez przerwy od dzieciństwa, są Przygody dobrego wojaka Szwejka Jaroslava Haška. Pokazuje ona, co to znaczy dystans do historii, jak inaczej wygląda ona z perspektywy ludzi żyjących w czasach wielkich zmian, jak powaga nierozerwalnie łączy się ze stroną humorystyczną wszystkich, nawet najbardziej ponurych zdarzeń. Szwejk to człowiek, który sam toczy swoją własną Wielką Wojnę, swoimi metodami, nie przejmując się generałami i monarchami; co więcej, na koniec to on ją zwycięża. A poza tym, dla Polaka, książka ta powinna być zawsze przedmiotem refleksji na temat historycznych wyborów – znanych pod nazwą dylematu polskiej i czeskiej walki o niepodległość.\nFuturystyczna antyutopia przypomina, że rzeczywistość składa się z licznych struktur, a to, co aktualnie widzimy może być zaledwie okładką dla tego, czego mamy nie dostrzec nigdy. Z drugiej strony orwellowski świat pokazuje, że praktyka totalitarna nie jest zarezerwowana dla typowych totalitarystów. Przeciwnie, demokracje mogą stosować totalitarne metody kontroli, wpędzać ludzi w bezradność, uniemożliwiać opór i walkę. Pokazuje to nowomowa, obecna nie tylko na kartach Roku 1984. Viktor Orban, aby utrzymać władzę na Węgrzech nawiązuje do tych mechanizmów. Z jednej strony buduje syndrom oblężonej twierdzy, z drugiej apeluje: „Naprzód, Węgrzy!”. W sytuacji oblężenia trzeba maszerować, walczyć, nie ma czasu na zmianę kapitana.\nPoleca Tomasz Rawski , autor tekstu Wojny na słowa\nWychowałem się i zakochałem w Bliskim Wschodzie oraz historii starożytnej dzięki lekturze tej właśnie książki. Sinuhe to nie tylko transpozycja baśni z czasów faraonów, ale rów- nież przegląd ówczesnego świata i krótki kurs mitologii regionu Morza Środziemnego.\nVictor Klemperer, LTI – notatnik filologa\nTo książka pokazująca moc słowa. Motto książki zredagowane przez Franza Rosenzweiga – „mowa to coś więcej niż krew“ (Sprache ist mehr als Blut) pokazuje jak niejednorodny jest język. Może budować, może też burzyć. Naucza o świecie, ale może też wprowadzać w sztuczny, wykreowany świat. Klemperer na przykładzie totalitarnych Niemiec uwypukla potęgę słowa, która umiejętnie wykorzystana burzy rzeczywistości, aby na ich gruzach powołać nowe.\nDaniel Keyes, Kwiaty dla Algernona (opowiadanie SF)\nLech Jęczmyk (red.), seria Kroki w nieznane . To wielotomowa antologia opowiadań SF, które otwierają umysł, serce na nieschematyczne myślenie. Opowiadaniem dla mnie szczególnym są Kwiaty dla Algernona Daniela Keyesa. To wypisy z pamiętnika upośledzonego umysłowo mężczyzny, którego IQ zostaje sztucznie wzmocnione do poziomu geniusza. Kto ma w życiu łatwiej: geniusz, czy osoba ułomna? Dokąd prowadzą nasze wolne wybory i czy sprzyjają osiągnięciu szczęścia?\nAnthony de Mello , Przebudzenie\nPrzebudzenie stanowi zbiór rekolekcji wygłoszonych przez Anthony’ego de Mello. Choć ich autor był indyjskim jezuitą to charakter zgromadzonych tam treści jest, moim zdaniem, ponadreligijny, ogólnoludzki. Książka zmusza do innego spojrzenia na siebie, innych ludzi i otoczenie. Jest inspiracją do głębokiej refleksji nad naturą ludzką. Zrozumienie świata najlepiej zacząć od samego siebie.\nJózef Bocheński, Podręcznik mądrości tego świata\nPierwszą książką, która zainspirowała mnie do poszukiwania istoty, prawideł życia czy też sensu określonych postaw, była nieduża książeczka Józefa Bocheńskiego Podręcznik mądrości tego świata . Wchodziłem właśnie w dorosłe życie, zauroczony w Sienkiewiczu. W tym dziele zobaczyłem dużo głębszą myśl, próbującą dostrzec sens i sposób na życie. Nie był to podręcznik typowo odnoszący się do strategii wojskowej, ale właśnie do strategii życia. Już pierwsze przesłanie porażało sensem i głębią, a mianowicie: „Postępuj tak, abyś długo żył i dobrze ci się powodziło”, gdyż głupotą jest wszystko co jest sprzeczne z tym przykazaniem. To odniesienie do sposobu życia Bocheńskiego można parafrazować do istoty trwałości własnego państwa, do jego pomyślności, a mianowicie – „postępuj tak, aby Twoje państwo trwało przez wieki i ludziom w nim się dobrze powodziło”.\nNajbardziej konstruktywna krytyka naszych wad narodowych, z jaką kiedykolwiek się spotkałem. Dmowski uczy, że należy być dumnym z tego, co w przeszłości Polski było wielkie, ale równocześnie warto przeanalizować to, co doprowadziło do upadku naszej państwowości. Sprzeciwia się głoszeniu mocarstwowych haseł nie mających zakotwiczenia w rzeczywistości i uprawianiu „pedagogiki wstydu”, aby nie powtarzać błędów przeszłości. Warunki się zmieniają, ale niezmiennymi pozostają prawa rządzące współżyciem narodów. Armia o silnym morale pobije armię zdemoralizowaną. Naród, który wygłasza puste frazesy, zamiast kuć żelazo, nie obroni się hasłami przed żelazem. Gdy jako nastolatek pierwszy raz czytałem tę książkę (a był to czas triumfu opcji „solidarnościowej” opartej na tradycji insurekcyjnej), największy wpływ na mnie wywarł postulat odrzucenia romantyzmu w polityce na rzecz wolnej od emocji kalkulacji geopolitycznej, na bazie której należy, według Dmowskiego, realizować strategię narodową.\nCornelius Ryan , Najdłuższy dzień\nJeden z najwybitniejszych reportaży wojennych wszech czasów to nie tylko sprawozdanie z przebiegu bitwy i losów jej uczestników, ale także wykład o czynnikach warunkujących proces decyzyjny i o odwiecznej zasadzie wojny: „żaden plan nie przetrwa pierwszego kontaktu z nieprzyjacielem”. Ryan zwraca uwagę na tarcia między argumentami merytorycznymi i pozamerytorycznymi oaz tragiczne skutki błędów popełnionych na etapie planowania – błędów, których nie mogło potem zrównoważyć poświęcenie żołnierzy na polu walki.\n- Recenzje Rekomendacje Spis treści Przeczytaj fragmenty


Zdaniem eksperta ECAG dzieje się tak z uwagi na wielkie emocje, które targają, nie tylko zawodnikami, ale przede wszystkim kibicami. "Warto w tym kontekście przypomnieć najbardziej bodajże ekstremalny przypadek, jakim była wojna futbolowa w 1969 r. między Hondurasem a Salwadorem, która rozpoczeła się w kilka godzin po meczu rozegranyum przez drużynu piłkarskie obydwu państw" – podkreślał Domagała. Oczywiście – zdaniem eksperta – był to przypadek skrajny.\nWracając zaś do emocji, to udzielają się one bez wątpienia wszystkim. Dobrym przykładem były tutaj reakcje niemieckiej kanclerz Angeli Merkel, która znana jest głównie z twardej postawy i nieustępliwości, na polu politycznym ciesząc się opinią twardego "rycerza Unii Europejskiej". Na meczu z Grecją pokazała jednak olbrzymie emocje, które znacząco ociepliły jej dotychczasowy wizerunek.\nW kontekście emocji, jakie budzi sport, warto przypomnieć sobie niedawny mecz Polska-Rosja, który był wydarzeniem nader podszytym polityką. W tym przypadku niestety emocje przeniosły się poza stadion w postaci bójek pseudokibiców z obydwu państw. Szczęście w nieszczęściu było takie, że emocjonalne niepokoje dotyczyły bardzo niewielkiej grupy, zaś olbrzymia większość kibiców zaróno z Polski i Rosji wspaniale bawiła się na meczu. W tym kontekście mecz Niemcy-Grecja rónież posiadał charakter polityczny. Warto go chociażby porónać do geopolityki – bogata i nieźle zarządzana północ udowodniła na boisku swoją wyższość nad biednym i kiepsko, w efektach, rządzonym południem. To co istotne, w tym wypadku apogeum emocji sięgało tutaj absolutnie bezpiecznych poziomów. Jeśli w przyszłości jakiekolwiek konotacje z polityką będą występować w sporcie – to ich efekt powinien emanować właśnie tak, jak podczas tego wydarzenia.\nCzytany 4051 razy\tOstatnio zmieniany czwartek, 30 październik 2014 00:04\nWięcej w tej kategorii: « Kolejne protesty w Rosji - czy będą zmiany?\tCo z tym ambasadorem? »


Zespół kryzysowy w resorcie aktywów zbada przyczyny niewystarczających zapasów węgla w Polsce - BiznesAlert.pl\n22 grudnia 2021, 19:30 Alert\nMaciej Małecki stanie na czele zespołu kryzysowego do spraw monitorowania zagrożeń w sektorze elektroenergetyki i gazu. Poseł i wiceminister aktywów państwowych został powołany zarządzeniem szefa jego resortu, czyli Jacka Sasina. Nowy zespół zbada przyczynę niewystarczających zapasów węgla.\nZespół jest powołany zarządzeniem z 22 grudnia. Ma monitorować zagrożenia w elektroenergetyce spowodowane niskim poziomem zapasów, identyfikować przyczyny niskich zapasów, monitorować ceny gazu na Towarowej Giełdzie Energii oraz rynkach zagranicznych, a także rekomendować działania mające przeciwdziałać zagrożeniom na rynku energii.\nW skład zespołu wejdą takżę Piotr Pyzik odpowiedzialny za reformę górnictwa oraz dyrektorzy poszczególnych departamentów MAP.\nEnergetyka cierpi na niewystarczające zapasy węgla w pobliżu elektrowni nim opalanych. To jedna z przyczyn części nieplanowanych wyłączeń bloków energetycznych ograniczających moc dostępną w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym, tymczasem zapotrzebowanie rośnie przez wzrost aktywności gospodarczej wraz z poluzowaniem restrykcji pandemicznych oraz chłodną aurą w grudniu 2021 roku.\nenergetyka górnictwo Ministerstwo Aktywów Państwowych węgiel


Spektakl "STOP THE TEMPO" - zapraszamy!\nCzwartek, 09 maja 2013 (22:47:37)\nEkoTeatr, Dom Kultury Śródmieście i Urząd Dzielnicy Śródmieście zapraszają młodzież na spektakl "STOP THE TEMPO". Jest to mocna polityczna sztuka autorstwa Gianiny Carbunariu grana w całej niemal Europie. W energicznym, inteligentnym i wrażliwym wykonaniu młodych, charyzmatycznych artystów robi wyjątkowe wrażenie i nikogo nie pozostawi obojętnym.\n"Stop The Tempo" to historia trójki młodych ludzi, których połączył smutek, pustka, złość i znudzenie otaczającym światem pełnym mody na luźne relacje z drugim człowiekiem, chaosu reklam, gadżetów i co chwila zmieniających się trendów. Rozpoczynają dziką przygodę, dzięki której próbują odnaleźć swój wewnętrzny rytm i definicję własnej przyjemności. To opowieść o przedziwnych sposobach poszukiwania sensu życia.\nSpektakl stawia za cele:\nwykształcenie umiejętności interpersonalnych,\nrozwijanie poczucia własnej wartości,\nrozwijanie aktywnej i odpowiedzialnej postawy wobec zdrowia własnego i innych ludzi,\nutrwalanie wśród młodzieży wartości zachowań abstynenckich jako warunku utrzymywania wolności wyboru i decydowania o swoim zdrowiu i życiu.\nSpektakl porusza problemy:\nnieradzenia sobie z życiem, emocjami we współczesnym świecie,\ntrudności w nawiązywaniu więzi z innymi ludźmi,\nsamotności i pustki, które trudno zapełnić.\nCelem szczegółowym jest pobudzenie do refleksji, poruszenie trudnych tematów nie narzucając jednoznacznych odpowiedzi. Problemy z używkami i ich nadmiarem, z rozwiązłością im towarzyszącą są motywem poruszanym w spektaklu - choć nie pada ani razu nazwa narkotyków czy alkoholu. Bohaterowie są na etapie trzeźwego obserwowania owej rzeczywistości. Nie korzystają z używek w momencie opowiadania historii. Poddają swoje otoczenie obserwacji: dyskoteki, kluby, pracę, grono znajomych, siebie, rodzinę.\nZapraszamy młodzież. Wstęp na spektakl jest bezpłatny.\nPo spektaklu dyskusja i warsztaty z beatbox-u.


Nabór do Dziennego Domu „Senior+” w Komorowie - Portal WPR24\nNabór do Dziennego Domu „Senior+” w Komorowie\n09 stycznia 2019 18:30\nRozpoczął się nabór do domu seniora przy ul. Ceglanej. To miejsce przeznaczone dla osób nieaktywnych zawodowo po 60-tym roku życia.\nOferta przeznaczona jest dla mieszkańców gminy Michałowice, którzy ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność wymagają częściowej opieki i pomocy w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych. Dom seniora w Komorowie posiada 30 miejsc i będzie funkcjonował osiem godzin dziennie, od poniedziałku do piątku.\nDom seniora zapewnia jeden gorący posiłek w ciągu dnia, dostęp do przekąsek i napojów. Nie brakuje też usług edukacyjnych, kulturalnych czy oferty ćwiczeń – gimnastykę oraz taniec. W domu będą odbywały się też zajęcia kulinarne, plastyczne, rękodzieło. Możliwe będą też wycieczki.\nKorzystanie z usług Dziennego Domu „Senior+” jest nieodpłatne dla osób, których dochód na osobę nie przekracza 1402 zł w przypadku osób samotnie gospodarujących oraz 1056zł w przypadku osób w rodzinie.\nWłaśnie rozpoczął się nabór do domu seniora. Regulamin rekrutacji znajdziecie wchodząc tutaj. Wszelkie szczegółowe informacje można uzyskać w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej – www.gops.michalowice.pl\n2 odpowiedzi na “Nabór do Dziennego Domu „Senior+” w Komorowie”\nStyczeń 10, 2019 o 2:27 pm\nStyczeń 10, 2019 o 11:04 am\nDlaczego tylko 8 godzin dziennie? Jeśli ktoś ma dojechać do pracy, musi pozostawiać pod opieką osoby starsze na dłużej. To musi tak samo działać jak w przedszkolu.


Dziwne odczuwania świata, depresja,nerwica,jakas schiza??? • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nDziwne odczuwania świata, depresja,nerwica,jakas schiza???\nprzez bvb25 01 kwi 2013, 12:15\nOd 11 miesięcy mam nerwice. Mam objawy somatyczne typu pijany wzrok, snieg optyczny, nadwrażliwość na światło, koncentracja i pamięc do dupy, kołatania serca czasem lęki itp. Myślałem, że te objawy są najgorszę ale kilka tygodni temu psychiatra przepisała mi lek doxepin który miałem stopniowo zacząć zażywać aż do dawki 10mg 1-1-1. Zdziwiłem się, że po jednej tabletce poczułem sie fatalnie no ale stwierdziłem, że trzeba przestrzymać te skutki uboczne. Wytrzymałem tak 3 tyg ale było tylko gorzej więc stopniowo go odstawiłem. Dzisiaj mija 2 tydzień jak go nie zażywam, a czuje takie dziwne wręcz straszne uczucie jakby ten świat był jakis inny obcy, niby widze to samo miasto dom, ale czuje sie strasznie obco i źle psychicznie coś jak w koszmarze. Najbardziej nasila mi się to wieczorami wtedy nie mogę znalesc sobie miejsca bo wszędzie czuje się obco i nie swojo. Dodam, że odechciało mi się żyć bo zaczynam popadac w jakies paranoje na ten temat, że mi ten lek uszkodził mózg i teraz będe tak świat odbierał:/ Miało Ktos coś takiego podobnego po odstawieniu leków?\np.s. odrazu pisze, że to chyba nie jest derealizacja bo nie czuję sie odrealniony\nprzez Siding Spring 01 kwi 2013, 12:24\nPociesze Cie . 2.5 roku jestem od odstawienia paroksetyny i w 80% postrzegam swiat takim jaki byl on przed braniem lekow. Wiec mysle ze wrocisz do siebie bo sam bylem przekonany ze lek uszkodzil mi mozg.\nParokstyne bralem 3 lata wiec swoje spierdolila mi w glowie.\nprzez bvb25 01 kwi 2013, 12:50\nDzięki za odp. Nie pokoje się, że takie kongo mi lek zostawił, a w sumie go tylko 3 tyg zażywałem, a tymi odczuciami czuje się jak w jakims koszmarze. Jakie miałes Ty dokładnie odczucia?\nprzez Siding Spring 01 kwi 2013, 13:03\noprocz psychicznego obledu to zawroty glowy, silne bole cala ciala, sztywnosc miesni, bole oczu potworne, czeste biegunki, oslabienie i spanie po 18h na dobe. Rozmazane widzenie i zatkane uszy, bole calej twarzy , obrecz wokol glowy, bezsennosc, chec zgladzenia siebie , fobia spoleczna zwiekszona do tego stopnia ze trzeslem sie jak moi rodzice wchodzili do domu. Naprawde bylo ciezkie a wszystkie te objawy trwaja do dzisiaj ale w znacznie,znacznie mniejszym nasileniu...pewnie za rok kolejny wszystko zaniknie.\nprzez bvb25 01 kwi 2013, 19:44\nchodziło mi o same odczuwanie świata?\nprzez Siding Spring 01 kwi 2013, 19:55\nCiezko opisac. Nie czulem sie jakbym byl tu i teraz . Spora derealizacja a przy tym problemy z pamiecia ..brak wspomnien..wszystko mroczne i szare. Sam rozumiesz.


Mieszkanie Sprzedaż, Kielce, Bocianek, 46.00 m2, 220000 zł\n220 000 zł 4 782,61 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\n2-POKOJOWE, ROZKŁADOWE MIESZKANIE NA SPRZEDAŻ - BOCIANEK !\nDoskonała lokalizacja dla rodziny, studenta czy pod inwestycję.\nMieszkanie o powierzchni 46 m2 usytuowane na 4-piętrze w 4-piętrowym ocieplonym bloku przy ulicy Gałczyńskiego, osiedle Bocianek.\n- przestronnego, jasnego salonu z wyjściem na zadaszony balkon\n- jasnej, ustawnej kuchni z oknem\n- korytarza z którego mamy osobne wejścia do każdego z pomieszczeń.\nMieszkanie do własnej aranżacji/ remontu, idealne dla osób, które chcą samodzielnie zaaranżować przestrzeń i wnętrze.\nROZKŁADOWE, DWUSTRONNE (północ-południe), Okna PCV. Blok zabezpieczony domofonem.\nDobra lokalizacja, szybka komunikacja z CENTRUM i innymi dzielnicami w bliskiej odległości przystanek.W pobliżu sklepy ( w tym GALERIA ECHO), punkty usługowe, blisko do uczelni (POLITECHNIKA), szkół, przedszkoli.\nCENA: 220 000 zł (istnieje możliwość negocjacji).\nSymbol oferty KNS-MS-1923


Camarelo Carera Kraków - Sprzedajemy.pl\n4Baby Atomic Blue Głęboko Spacerowy + fotelik - Nowy\n870 zł wozek 3w1\n750 zł sprzedam wozek tako omega 3w1\n900 zł X Lander XA OCEAN 3w1 Nosidełko Maxi Cosi - WYSYŁKA GRATIS-!\n770 zł 400 zł\tCamarelo Carera\nProducentinne Stelaż-SiedziskoRozkładane Koła-Waga wózka-\tWózek zakupiony w maju 2015r. Gondola używana 3 mce a spacerówka ponad pół roku. Głównie używany fotelik. Dziecko szybko nauczyło się chodzić i nie chce jeździć w wózku. Stan wózka oceniam jako bardzo dobry, co jest widoczne po stanie kół choćby. Na stelażu są ze dwie ryski, które można zamalować,a na bocznej części rączek fotelika widoczne zarysowania, wózek ma lekko przybrudzoną gondolę i torbę. Na zyczenie wyślę więcej zdjęć. Najchętniej odbiór osobisty w Krakowie.\nW domu nie ma zwierząt ani nie jest palone.\nDodatkowe informacjePrzekładane siedzisko Możliwość zamontowania fotelika Ta oferta jest już nieaktualna\nNumer ogłoszenia: 47679282 | Dodano: 11 Sty 21:53 | Liczba odsłon: 175\n12 Sty 16:11 G-MINI Grand Wózek 2w1 Głęboko Spacerowy\nKoła pompowane, przednie skrętne z możliwością zablokowania do jazdy na wprost. Świetnie… 1 199 zł Bielsko-Biała\n12 Sty 17:52 Wózek spacerowy ROMER & BRITAX B-Agile 4 Plus\n13 Sty 10:27 Kinderkraft tren 2w1 sliczny wozek dla dziewczynki\nSprzedam wozek Niemieckiej firmy kinderkraft tren Wozek sklada sie z » gondoli i spacerowki stan gondoli uwazam za idealny spacerowki bardzo dobry\nZapraszam serdecznieee Idealny wozek dla dziewczyn… 400 zł Warszawa\n13 Sty 14:44 Wozek wielofunkcyjny\nWitam. Sprzedam wozek firmy Kunert. Stan dobry. Do odswiezenia, gdyz » teraz stoi bez uzytku. Jeden minus, to szyty kosz pod wozkim, gdyz z jednej strony sie rozprul. Wiecej informacji na tel lub w wiadomosci. Do wozka je… 200 zł Długie\n13 Sty 20:00 wozek spacerowy lorelii s300 stan idealny kupionw 10.2016\nwózek lorelli S-300 przeznaczony jest dla dzieci o wadze do » 15kg\n-wygodny system składania wózka\n-małe wymiary po złożeniu stalowa, spłaszczona, wytrzymała rama\n-wózek wyposażony jest w blokadę po złoż… 450 zł Radom\n14 Sty 14:48 spacerówka lorelli\nSprzedam spacerówkę firmy Lorelli w kolorze fuksji. Kolor piękny z » cudną aplikacją "movie star". Wózek w bardzo dobrym stanie. Wózek posiada półeczki na napój i inne rzeczy, które można zdemontować.\n- regu… 150 zł Wronki\n14 Sty 17:07 Wózek 2w1 gleboko-spacerowy bo1\n11 Sty 19:19 Stokke xplory v3 bezowy\n11 Sty 11:42 Wózek Bebetto Murano 2w1\nStworzono go z myślą o » dzieciach i ich rodzicach, którzy poszukują innowacyjnych rozwiązań jednocześnie ceniąc sobie wysoką jakość i komfort.\nMurano zyskał nowy system składani… 1 749 zł Bielsko-Biała\nWczoraj 17:28 Wózek 3w1 Deltim\nKlasyczna budowa wózka .\nNa dużych pompowanych kołach , o miękkim » zawieszeniu , z drucianym koszykiem na zakupy .\nOlbrzymia gondolka z podnoszonymi pleckami wewnątrz i dużym zadaszeniem .\nTypowo zimowa gondolka , z m… 340 zł Łódź\n10 Sty 12:52 Wózek Babyzen YOYO + PLUS


Krzysztof Porosło (33101) - Lubimyczytać.pl\nKs. Krzysztof Porosło jest animatorem liturgicznym Ruchu Światło-Życie, współorganizatorem rekolekcji liturgicznych „Mysterium fascinans”. Prowadzi bloga na portalu Liturgia.pl. Publikuje m.in. w Tygodniku Katolickim „Niedziela”, w miesięcznikach „List”, „Biblia krok po kroku”, „Msza Święta” oraz „Żywe Słowo”.\nRobert J. Woźniak, Krzysztof Porosło\nCykl: Chrystus w tajemnicach roku liturgicznego (tom 1)\nJestem z wami przez wszystkie dni. Kompendium liturgiczne w pytaniach i odpowiedziach


transport - strona 3 - spis stron o podobnej tematyce na Katalog stron. Opinie, recenzje, komentarze - polskie strony internetowe.\nWybór firmy transportowej to nie lada gratka, priorytetowo dla osób, które nie znają się na rzeczy, korzystają z usług transportowych po raz pierwszy. Z radą oczywiście przychodzi internet, w którym możemy poznać opinie na temat poszczególnych przeds...\nJesteśmy przekonani, iż podjęta z nami współpraca będzie bardzo owocna. Z Naszych usług skorzystało już wielu zadowolonych klientów. Mamy świadomość, jak drogocennymi przedmiotami bywają pianina czy fortepiany. Zachęcamy do odwiedzin Naszej nowej, of...


Nietypowy zakaz w salonie fryzjerskim. "Nie rozmawiamy o COVID-19" | Popularne\nNietypowy zakaz w salonie fryzjerskim w Pruszkowie: gdy pani Paulina przyszła zapisać się na wizytę, jej uwagę natychmiast przykuła kartka, wisząca na drzwiach salonu. „Najpierw byłam w szoku, że obsługa wystosowała taką kartkę” – przyznaje kobieta.\nNietypowy zakaz w salonie fryzjerskim\nMiał przyjść jedynie na chwilę i odejść, jeśli będziemy zdyscyplinowani i solidarnie będziemy przestrzegać obostrzeń. Ale szybko okazało się, że restrykcje nie są tylko „na chwilę”. Koronawirus pojawił się wśród nas nieproszony i rozgościł się na dobre, drwiąc sobie z obostrzeń, a poniekąd także ze szczepionek. Różni nas podejście do kwestii lockdownu, szczepień czy noszenia maseczki ochronnej. Ale wszystkich nas łączy jedno – chęć pożegnania pandemii na dobre. A skoro na razie się na to nie zanosi, trzeba sobie radzić na inne sposoby. Ten salon fryzjerski w Pruszkowie wybrał strategię „jeśli o czymś nie mówimy, to problem nie istnieje”.\nPani Paulina mija ten salon niemal codziennie. Tym razem przyszła się zapisać na usługę. Na drzwiach wejściowych zauważyła nietypową kartkę, o czym opowiedziała w rozmowie z portalem WP Kobieta.\nTuż obok kartki z prośbą o zakładanie maseczki przed wejściem do salonu, pojawiła się jeszcze jedna, o znacznie ciekawszej treści.\nW salonie nie rozmawiamy o COVID-19.\nNajwyraźniej fryzjerki miały już serdecznie dosyć sytuacji epidemicznej i postanowiły udawać, że temat nie istnieje. Takie podejście zaskoczyło panią Paulinę.\n„Najpierw byłam w szoku”\nKlientka salonu przyznaje, że w pierwszej chwili nie wiedziała, co ma o tym myśleć. Ale w końcu zareagowała śmiechem.\nWiadomo, że już wszyscy mamy dosyć tego tematu, ale jest to nieodłączny element naszego życia od prawie dwóch lat. Najpierw byłam w szoku, że obsługa wystosowała taką kartkę, ale z drugiej strony człowiek przychodzi do fryzjera, żeby się zrelaksować, a temat jest wałkowany wszędzie. Przyszłam zapisać się na wizytę i przyznam, że ostatecznie rozbawiła mnie ta kartka i to, że ktoś wprost komunikuje, że nie będzie rozmawiać o sytuacji epidemicznej w Polsce\n– mówi czytelniczka portalu.\nMoże właśnie o taki efekt chodziło fryzjerkom?\nTagi: COVID-19 | nietypowy zakaz | salon fryzjerski


Blog Michała Ostrowskiego: Opieka nad osobą z demencją\nTomasz Kobosz z serwisu MedExpress opublikował artykuł "5 rzeczy, które trzeba wiedzieć opiekując się osobą z demencją".\nTemat jest na tyle ważny, że publikuję jego fragmenty.\n1. Co zrobić, jeśli osoba z demencją nie chce jeść?\nCzęść osób chorych na demencję albo odmawia przyjmowania pożywienia, albo zapomina lub ma inne kłopoty z przeżuwaniem.\nDzieje się tak dlatego, że na pewnym etapie choroby część mózgu odpowiedzialna za naturalne przeżuwanie przestaje funkcjonować. W takiej sytuacji najlepszym sposobem jest ostrożne i troskliwe karmienie osoby starszej przez opiekuna. Warto postarać się o pomoc profesjonalnego dietetyka. Określi rodzaj i ilość pokarmów, które będą najlepsze dla seniora" - mówi prof. Michael Davidson, doświadczony ekspert w zakresie badań nad chorobą Alzheimera oraz opracowywania leków na demencję, współzałożyciel kompleksowego centrum dla seniorów Angel Care we Wrocławiu.\nNiezależnie od opisanego problemu większość osób cierpiących na choroby demencyjne ma tendencję do utraty wagi. Nie ma przy tym znaczenia, jak dużo jedzą. (...)\n"Na szczęście ten stan nie trwa długo, ale pod warunkiem, że osoba starsza traktowana jest delikatnie i empatycznie. Wtedy zmienia swoje nastawienie do mycia i opiekuna w ciągu kilku minut. Pamiętajmy przy tym, że argumentacja i tłumaczenie, jak ważna jest higiena, nie pomoże. Proste komunikaty koncentrujące się na przyjemnościach, na przykład czekających już po kąpieli, cierpliwość i zrozumienie dla seniora to najlepsze rozwiązanie w takiej sytuacji" - podkreśla prof. Davidson.\nWarto też pamiętać o tym, że mycie często kojarzy się osobie starszej z nieprzyjemnym odczuciem zimna. Dzieje się tak m.in. dlatego, że w starszym wieku chłód odczuwa się bardziej. Dlatego przed kąpielą temperatura w łazience powinna być odrobinę wyższa niż zwykle, tak żeby senior czuł się komfortowo. Istotny jest jeszcze jeden fakt: strumień wody z prysznica znajdującego się nad głową osoby z demencją może wywoływać u niej strach i stres. Lepiej zorganizować mycie tak, by senior cały czas widział, skąd płynie woda. (...)\nAby obniżyć poziom stresu osoby starszej, warto też wprowadzić regularną porę mycia, każdego dnia (nawet jeśli wydaje się to niepotrzebne). W ten sposób kąpiel stanie się dla seniora formą rutyny, normalną częścią dnia. (...)\n"Przyczyną tego rodzaju problemów ze snem jest degeneracja tej części mózgu, która reguluje rytm dobowy. Środki nasenne są skuteczne tylko w małym stopniu, czasem powodują reakcje paradoksalne - z intensywnymi zaburzeniami zachowania, często o charakterze gwałtownym, mogą także spowodować delirium i często dodatkowo pogarszają funkcjonowanie pamięci. Pomóc może utrzymywanie aktywności seniora w dzień, jak najdłużej się da" - wyjaśnia dr Patryk Piotrowski, psychiatra z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.\nDobrym rozwiązaniem jest wprowadzenie aktywności jak najbardziej angażujących, jak wyjścia na terapię zajęciową lub wycieczki. Podczas pobytu w domu trzeba zniechęcać seniora do popołudniowych drzemek, a zachęcać do regularnych ćwiczeń (lecz nie później niż na cztery godziny przed snem). (...)\n"Nie dzieje się to z dnia na dzień, to proces stopniowy. Jednak bardzo ważne jest to, żeby ten problem właściwie zdiagnozować. To sprawy intymne, osoby starsze niechętnie dzielą się tego rodzaju kłopotami nawet z bliskimi. Czują się niepewnie w miejscach publicznych, więc unikają wychodzenia z domu. To dodatkowo potęguje samotność i poczucie wykluczenia – mówi dr Małgorzata Pędzik, geriatra z wrocławskiego centrum.\n"Pamiętajmy jednak, że nawet jeśli osoba z demencją ma problemy z mówieniem, to nadal jest zdolna do doświadczania uczuć i emocji. Dlatego w takich sytuacjach często ważniejsze jest to, jak mówimy, niż to, co mówimy" – wyjaśnia dr Piotrowski.\nTrzeba unikać poprawiania i krytykowania seniora, jak również wchodzenia z nią w dyskusje. Opiekun powinien wykazywać się cierpliwością i starać się zrozumieć życzenia osoby starszej z jej gestów i ruchów. Nawet jeśli senior przestaje mówić, nadal można komunikować się z nim poprzez dotyk i wzrok. (...)\nOsoby zainteresowane zapraszam do zapoznania się z pełną treścią artykułu "5 rzeczy, które trzeba wiedzieć opiekując się osobą z demencją" w serwisie MedExpress.\nEtykiety: demencja, MedExpress, Tomasz Kobosz


Raport o stanie zapewniania dostępności podmiotu publicznego - Przedszkole nr 21\nDeklaracja dostępności Przedszkole nr 21 w Gdańsku\nPrzedszkole nr 21 w Gdańsku zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej niniejszej placówki.\nZa rozpatrywanie uwag i wniosków odpowiada: Ewa Kołodziej: sekretariat@p21.edu.gdansk.pl\nTelefon: 58 302-28-71\nOpis ogólny budynku przy Mozarta 33 Przed wejściem głównym do budynku znajduje się parking. Jest jedno wejścia główne do budynku od ul. Mozarta. Wejście na teren przedszkola jest również od ul. Bacha. Budynek nie jest dostosowany dla osób niepełnosprawnych. Na piętro prowadzą schody. Główne drzwi wejściowe od ulicy Mozarta nie są automatyczne. Toalety są na parterze i na piętrze dostosowane do dzieci.


Skąd ten hejt? Adar wypuścił kolejny mocny film\nDebile, złodzieje, matoły, lenie, brudasy, dziwkarze – tak o zawodowych kierowcach myślą i mówią ludzie, którzy nie mają pojęcia, jak wygląda ich praca. Duża polska firma spedycyjna postanowiła obalić krzywdzące stereotypy. Opublikowała sugestywny film „Hejt”.\nNiesprawiedliwa, prymitywna, wulgarna charakterystyka truckersów, którą umieściliśmy powyżej, to cytat z filmu „Hejt”, wyprodukowanego przez gdańską spółkę Adar. Specjaliści od międzynarodowej spedycji, z kilkudziesięcioletnim doświadczeniem w branży, chcieli pokazać, jak naprawdę wygląda ta robota. Użyli w tym celu mocnych obrazów i jeszcze mocniejszego języka. Świetna narracja, muzyka, montaż sprawiają, że czterominutowy teledysk ogląda się z wypiekami na twarzy, ściśniętym gardłem, łezką w oku. „Hejt” naprawdę wciska w fotel i daje do myślenia.\nLepiej, żeby się tacy nie rozmnażali\n„Kierowcą tira nie zostajesz, jak masz skończoną astronomię na UJ-ocie. Kierowcą tira zostajesz, jak nie potrafisz w życiu nic. Czy myślisz, że ktoś o zdrowych zmysłach idzie na kierowcę?! Lepiej na pewno się nie wiązać z kimś takim. Każdy związek tirowca, czy z kobietą, czy nie z kobietą, rozpada się prędzej czy później. A potem siedzi przy kurze domowej tylko po to, że spłodził dzieciaka. Zapomniałeś o chlaniu na parkingach, biciu się między sobą i okradaniu. A po wszystkim, kur…, w drogę. Wyprzedzają na zakazach. Są niby tacy zjednoczeni, wszyscy na CB. Większość to chamy i pijacy. Jedyne, co mają do zrobienia w życiu, to zrobienie prawa jazdy. Lepiej, żeby się tacy nie rozmnażali. Wszyscy bylibyśmy szczęśliwsi. No, zobacz, jak oni wyglądają. Łokcie o kierownicę, komórka w łapie i kiep w ustach. Brudasy! Siedzi taka kura w domu. Narzeka na wszystko. Na zakupy ciągnie do galerii tylko. Zaprowadzi dzieciaka do przedszkola i... Mąż w trasie. Telewizorek, browarek. Dlatego, że nie ma drugiego takiego zawodu, w którym tylu kretynów i złodziei znajduje miejsce. To praca dla przygłupów” – ten potok epitetów, obelg, prostackich komentarzy, będący tłem filmu, przerywa czułe: „Kamil, chodź, tata”.\nTo mówi mama, bo tata Kamila może złożyć mu życzenia urodzinowe tylko przez telefon. Jest gdzieś w trasie, gdzieś na rozładunku, gdzieś w korku. Zmaga się z kiepską pogodą, zmęczeniem, samotnością. Pokonuje przeszkody, np. w postaci gęsto zaparkowanych aut na wąskich uliczkach. I mury budowane przez ludzi – przykrymi słowami czy gestami. Jest twardy. Robi swoje. Ale tęskni. Ci, którzy czekają na niego w domu, też sobie nie radzą. Ich codzienność to również tęsknota, rozdrażnienie, frustracja, łzy. Urodziny bez ojca. Treningi karate bez niego. Popołudnia i wieczory bez ojca, męża. Bliskość to krótkie wideo w smartfonie, zdjęcie i rysunek przyklejony na desce rozdzielczej. Kiedy kierowca ogląda nagranie, jak syn zdmuchuje świeczki na urodzinowym torcie… obraz zagłusza następna fala hejtu. „Jaka, kur…, ciężka praca?! Śmierdzące brudasy za kierownicą. Śpią na pakach, leją na koło, srają w krzakach jak zwierzęta. To podgatunek, a nie ludzie. Myją się pod kranami na stacjach benzynowych. Debile, złodzieje, matoły, lenie, brudasy, dziwkarze” – anonimowi komentatorzy nie mają litości.\nAż nie chce się wierzyć, że aż tak negatywnie może być postrzegana jakaś grupa zawodowa.\n„Wypowiedzi użyte w filmie są autentyczne. Pochodzą od osób nieposiadających podstawowej wiedzy na temat branży transportowej” – podkreślają autorzy filmu, zanim hejterzy rozkręcili się na dobre. A kierowca? Zaczyna kolejną szychtę. Kiedy wraca do domu, Kamil udaje, że nie słyszy „Dzień dobry, synku”. Bawi się tabletem. Tłumi emocje. Ale wieczorem buduje w przedpokoju barykadę z klocków i umieszcza na niej kartkę z napisem „Tato, zostań”. Niestety, barykada nie powstrzyma realizacji kolejnego zlecenia. Znów budzik zapika w środku nocy. Znów trzeba na szybko zjeść jajecznicę i jeszcze szybciej pożegnać się z żoną.\nZrzut ekranu z filmu „Hejt”\nFilm wyprodukowany przez firmę Adar wywołał lawinę komentarzy. Znacznie mocniejszą, ale też mądrzejszą niż potok hejtu pod adresem truckersów. Na YouTube ma już ponad 650 tys. odtworzeń. Jest udostępniany na portalach społecznościowych i różnych branżowych forach.\n– Ja pier…, ale mocne, aż mi łezka poleciała – przyznaje Kubalski888.\n– Nie jestem kierowcą tira, ale kur…, no nigdy bym nie użył ani jednego cytatu z tego filmu o nich – stwierdza mar1o18.\n– Mocne. Ja szanuję kierowców, no tak naprawdę dzięki nim mamy w sklepach wszystko. Życzę im tyle powrotów do domu, co wyjazdów – dodaje Rafał Ciszewski.\nWielu oceniających sięga po przymiotnik „mocne”. Podkreśla, że produkcje w takim stylu są potrzebne. Wzbudzają kontrowersje, wywołują emocje, lecz przede wszystkim są początkiem dyskusji, nagłaśniają problem, uświadamiają. Niektórzy internauci przekonują jednak, że w pracy transportowców nawet najlepsza robota marketingowców niewiele zmieni. Dlaczego? Bo kierowcy sami zbudowali swój negatywny wizerunek. Bo dają się wykorzystywać pracodawcom, a później narzekają. Bo niektórzy naprawdę mają problem z alkoholem i higieną.\n– Pracowałem kiedyś jako spedytor w firmie transportowej i powiem wam, że kierowcy są różni. Jedni zawsze zadbani i czyści, a drudzy – wiadomo. Prędkości przekraczają raczej z powodu poganiania (czas pracy). Ich motywacją są pieniądze, a nie to, że nic innego nie potrafią. Zdarzają się również firmy, tzw. DziadTransy. Tam to pracują ludzie wkur… z powodu niskich stawek, zjeb… sprzętu – tłumaczy ktoś o nicku „IT Specialist”.\nNie róbcie z nich bohaterów\n– Sam jestem kierowcą dużego przedsiębiorstwa i pracując już kilka lat w branży śmiem twierdzić, że kierowcy sami sobie zapracowali na takie traktowanie, dając się upodlić pracodawcom, spedytorom, magazynierom, policji i społeczeństwu – ocenia Lucassino3.\nPisze, że truckersi godzą się na wyzysk, jeżdżą na dwóch czy nawet trzech kartach, akceptują najniższe stawki, resztę kasy dostają pod stołem. Po kilka tygodni są w trasie. Żyją jak koczownicze plemię. Internauta przekonuje, że „normalni ludzie z branży albo uciekli za granicę, albo rzucili kluczykami i pracują po 8 h dziennie”.\n– Robienie takich filmików jest żałosne – stwierdza Łukasz Bytom. – Robicie z kierowców bohaterów, a nikt nikogo na siłę za kierownicę nie pcha. Co mają powiedzieć piloci, maszyniści, lekarze, ludzie pracujący w delegacji czy za granicą? I, niestety, wiele użytych sloganów w tym filmie jest faktem! – podkreśla Łukasz, dodając, że też pracuje jako kierowca.\n– A kto tu robi bohatera – odpowiada mu Wiktor Krawczyk. – To film o zwykłym człowieku, który – jak widzisz – przez ten zawód traci dużo z życia rodzinnego, a przy tym wszystkim na końcu dostaje od ludzi tonę hejtu. A każdemu należy się taki sam szacunek, niezależnie od wykonywanego zawodu. Aż żal, że sam jeździsz i że tobie trzeba to tłumaczyć – grzmi Wiktor.\nW tym samym tonie wypowiada się Igor Nowakowski.\n– Twoim zdaniem ten film miał na celu pokazanie kierowców jako bohaterów? To, że Adar docenia ludzi, którzy są na pierwszym froncie w tym biznesie i pokazuje, z czym się zmagają i jaka jest tego cena, jest żałosne? – dopytuje Igor. – Bo co, bo ktoś pierwszy raz staje po ich stronie (lub waszej, jeśli wierzyć w to, co piszesz)? Napisz do pracodawców: pilotów, maszynistów, lekarzy czy ludzi pracujących w delegacji czy za granicą. Może ktoś zechce pokazać ich pracę – proponuje.\nSam ryczałem w kabinie jak baba\nMateusz Budi próbuje przystępnym językiem wytłumaczyć ideę omawianej wideoprodukcji.\n– Widzę, że chyba nikt nie zrozumiał tego filmu. Kierowca tira ma przechlapane nie dlatego, bo to ciężka praca. Ma zryty łeb z tęsknoty za domem i dzieckiem. Zdaje sobie sprawę z tego, ile go omija ważnych momentów z życia dziecka, w których powinien uczestniczyć. To jest najcięższa część pracy. Znam to z autopsji, bo sam wiele razy ryczałem w kabinie jak baba. Mam nadzieję, że udało mi się wyjaśnić przesłanie filmu ludziom młodym, bezdzietnym i samotnym. Teraz też jestem kierowcą, ale na 17–18 codziennie wracam do domu i psychicznie już tak nie cierpię. Rodzina też znów jest szczęśliwa – chwali się Mateusz.\nNiektórzy internauci koncentrują się na wybranych wątkach „Hejtu”.\n– Najwięcej dziwkarzy jeździ pod krawatem firmówkami, to ludzie znudzeni swoim życiem non stop takim samym, szukający wrażeń – przekonuje Konus Niewiemski. – Brudasy? Kwestia charakteru. Myć zawsze jest się gdzie, jeżeli się chce.\nNatomiast „Lil Pet” oburza fraza, że „kierowcy tira nic nie potrafią”.\n– Tak się składa, że mój tata jest kierowcą i cały dom wybudował sam, wyremontował sam i wszystko zrobi. Niestety, widzę go dwa razy na dwa tygodnie, a tatę często musiał zastąpić mój starszy brat, dlatego jak tata przyjeżdża, to spędzam z nim jak najwięcej czasu.\nKomentator z YouTube o nicku „xxDjkaczyxx” zwraca uwagę, że truckersi to liczna i niejednorodna grupa zawodowa, społeczna.\n– Hejt leci tylko na ten patologiczny odłam kierowców – wyjaśnia „xxDjkaczyxx”. – Niestety, jest to niesprawiedliwe, ale tak teraz wygląda ten świat. Wystarczy 5 procent idiotów w jakiejś społeczności, a reszta będzie dostawała rykoszetem. Problem polega na tym, że pozostałe 95 procent – normalna część – powinna piętnować patologiczne 5 procent, a nie zaczynać robić z siebie nadludzi, bez których świat się zawali – radzi internauta.\n– Mocne… filmik daje do myślenia, ale tylko otwartym umysłom – podsumowuje Smoczysko.\nSkąd firma Adar czerpała pomysły i motywację dla takiej produkcji? Jaki jest jej główny cel? Do kogo jest adresowana?\n– Nasza codzienna praca i bezpośredni kontakt z kierowcami zawodowymi były motywacją do działań na rzecz zmiany wizerunku branży transportowej – tłumaczy Paulina Raszczyk, specjalistka ds. marketingu w spółce Adar. – Mamy za sobą wiele rozmów z kierowcami, poznaliśmy mnóstwo problemów, które spotykają ich w codziennym życiu. Widzimy również, jak mało szacunku, zrozumienia i uwagi jest poświęconych na działania na rzecz zmiany wizerunku branży, pokazania, czym naprawdę jest praca zawodowego kierowcy i uświadomienie społeczeństwu, jak wiele wyrzeczeń niesie ten zawód. Jesteśmy świadomi, że to dopiero początek działań, które planujemy długofalowo, jednak dla nas liczy się to, aby jak najwięcej osób poznało branżę transportową od tej prawdziwej strony i doceniło pracę ludzi w nią zaangażowanych.\nNie chce zdradzać szczegółów produkcji, m.in. jej kosztów. Informuje tylko, że realizacja odbywała się we współpracy z profesjonalnym studiem filmowy (KLN Studio), które było odpowiedzialne za organizację zdjęć, plenerów, aktorów. Przed i za kamerą stanęli zawodowcy, ale przedstawione historie nie są tylko wymysłem scenarzystów.\n– Przedstawione sytuacje są inspirowane codziennością – przekonuje Paulina Raszczyk. – Są drastyczne, kontrowersyjne, smutne, jednak, niestety, prawdziwe. Scenariusz do filmu dosłownie napisało życie. Nie zdecydowaliśmy się na pokazanie wielu innych scen, które są nierozerwalną częścią transportu, m.in. śmierci w trasie. Jednak należy pamiętać, że się zdarzają – to nie jest bezpieczny zawód. Każda osoba przed decyzją o rozpoczęciu kariery w transporcie powinna być tego świadoma!\n„Hejt” to już druga duża filmowa produkcja spółki spedycyjnej z Gdańska. Rok temu głośno było o „Najtrudniejszej branży świata”. Ten materiał ma na YouTube prawie 2 mln odtworzeń. Też zachwyca jakością zdjęć, montażu. Jest świetną reklamą firmy, lecz przede wszystkim buduje pozytywny wizerunek całej branży. Odsłania kulisy pracy logistyków, spedytorów, kierowców. Pokazuje problemy, które są codziennością w tym fachu. Edukuje. Przestrzega. Przełamuje stereotypy. De facto – jest bardziej kampanią społeczną niż reklamą dużego przedsiębiorstwa. Wielką satysfakcję daje to, jak głośne i pozytywne były reakcje na tę kampanię.\n– Proszę zajrzeć na nasze social media, YouTube, przeczytać komentarze. To powie wiele więcej niż moje słowa, tam są prawdziwe emocje ludzi – mówi Paulina Raszczyk. – Oba filmy do dzisiaj są komentowane. Ludzie o nich nie zapomnieli, a co ważniejsze – zaczęli dostrzegać i być świadomymi, że praca kierowcy to naprawdę ciężki kawałek chleba. Jeżeli chodzi o „Hejt”, jest to bardzo trudny film, przy którym trzeba się zatrzymać i zastanowić się. Po prostu przemyśleć. Dotyka on problemu nie tylko branży transportowej, ale i całego społeczeństwa. W tym filmie stawiamy stanowcze nie obrażaniu drugiego człowieka. Nie godzimy się na takie zachowanie w Internecie i w dniu codziennym.