KULTURA: Polski dramat w Hadze\nJak wygląda życie polskich imigrantów w Holandii? Jakie przeżywają dramaty, w czym szukają pocieszenia, o czym marzą? Takie pytania postawił sobie pisarz i dramatur Grzegorz Bartos z Radomia, autor sztuki „Nadzy i martwi”. W miniony weekend sztukę można było zobaczyć w Hadze.\nŚwięto wyzwolenia, obchodzone w Holandii 5 maja, to dzień, kiedy kwestie wolności i zniewolenia stają się tematem wielu dyskusji. Właśnie tego dnia uczestnicy dużej imprezy w centrum Hagi – pełnej koncertów, dyskusji, przedstawień – mogli udać się do haskiego teatru Theater aan het Spui, by zobaczyć co wolność i zniewolenie oznaczają w przypadku polskich imigrantów, mieszkających w Holandii.\nI choć przygotowane przez amatorską polską grupę teatralną Angelus Hagenum przedstawienie w reżyserii Izabeli Pacholec dalekie było od profesjonalnej inscenizacji – aktorzy odczytywali swe kwestie z trzymanych w dłoniach tekstów, w role męskie wcieliły się kobiety, a niderlandzki szóstki aktorek nie zawsze był zrozumiały – to sztukę uznać należy za ważny głos w dyskusji na temat polskiej imigracji w Holandii.\nChoć z pewnością nie jest to głos, z którym identyfikuje się większość polskich imigrantów w Holandii. Tak sztukę Bartosa opisano na stronie radiowej Trójki (w 2011 roku dramat został zrealizowany jako słuchowisko w ramach Teatru Polskiego Radia):\n„Dramat ukazujący skrajną, patologiczną sytuację emigrantów zarobkowych z Polski. Grupa czterech mężczyzn, mieszkająca w warunkach przez siebie określanych jako "warunki dla obywateli trzeciej lub nawet czwartej kategorii", jest przykładem ludzi, którzy dla pieniędzy są w stanie dać się upodlić i zdegradować.\nUbóstwo mieszkaniowe, materialne jest jednak konsekwencją ubóstwa duchowego bohaterów, dla których jedyną rozrywką i urozmaiceniem ich nędznego życia jest alkohol i prostytutki. Nieznajomość języka, wynikająca z lenistwa i ignorancji oraz zupełny brak zainteresowania tym, co kraj ma do zaoferowania oprócz pieniędzy, powoduje, że życie bohaterów to ciągła wegetacja. Nawet praca, po którą rzekomo przyjechali nie jest dla nich wartością”.\nOglądając „Nagich i martwych” w haskim teatrze można było odnieść wrażenie, iż obraz „polskiego imigranta” zarysowany przez Bartosa pokrywa się w wyobrażeniem tych Holendrów, którzy w polskich imigrantach widzą jedynie zdegenerowanych, prymitywnych pijaków. Dramat Bartosa nie demaskuje stereotypów, ale jedynie je potwierdza.\nMocno zarysowane postaci bohaterów, żywy, brutalny język i sprawne poruszanie się autora na granicy komunizmu i tragizmu, pokazują, że autor „Nagich i martwych” zna się na dramaturgicznym rzemiośle. Sposób pokazania życia w „polskim hotelu robotniczym w Dordrechcie”, ze wszystkimi kliszami i stereotypami z tym związanymi (alkohol, zdrady, brak moralności, degeneracja, przekleństwa, kradzieże, itp.), pokazują z kolei, ze Bartosowi nie udało się wznieść ponad powierzchowne, stereotypowe wyobrażenie życia polskiego imigranta w Holandii.\n„Pytaniem, które musi postawić sobie czytelnik, jest pytanie o możliwość powrotu do Polski – pisała o Nagich i martwych Beata Paszkowska na www.bookznami.pl – Być albo nie być tych ludzi to wrócić albo – skoczyć (z balkonu hotelowego na dziewiątym piętrze). Życie w hotelu jest „zawieszeniem”, stanem pośrednim między jednym a drugim, niewolą. To dramat o niemocy wyrwania się z tego piekła”.\nAutor dramatu, Grzegorz Bartos, zadebiutował w 1996 roku opowiadaniem „Sen Tomasza Okrutny”, opublikowanym w czasopiśmie Brulion. Jest autorem kilku powieści („Czapki z głów”, „Anarchiści”, „Rozdział zamknięty”) oraz sztuk teatralnych, m.in. „Hazardziści” czy „Wszyscy jesteśmy grubasami”. Jego ostatnia sztuka, „Nadzy i martwi” właśnie, znalazła się w finale trzeciej edycji konkursu Gdyńska Nagroda Dramaturgiczna.\nSztuka Bartosa została przetłumaczona na niderlandzki przez Izabelę Pacholec i Dianę Grudzińską. Książeczkę z tekstem dramatu w języku polskim i niderlandzkim opublikowało wydawnictwo KANTOR KULTURA (Radom 2012).\nPełen tekst dramatu Bartosa (w języku polskim) znajdziemy tutaj:\n+1 #7 Andrzej 2012-05-16 01:33\nJuz Holendrzy na widok Polaka pierwsze pierwsze slowa to k----,k---- czyli nauka idzie do przodu.Jeszcze jedno jak komus wyskoczy slowo k---- nie znaczy ze sie po chamsku zachowuje.Ogladalas Polskie filmy wiekszosci slowa to k---- i k---- tak w Polsce wychowuja mlodziez i nie dziw sie ze gdzie zobaczysz Polaka czy Polke to co drugie slowo k----, to Panstwo wychowalo tych ludzi bo co mieli robic w malych miastach ani sportu ani kina a w kazdym sklepie alkochol ,brak pracy, brak perspektyw do zycia jedyna atrakcja to upijanie sie.Ci co przynosza wstyd napewno tego nie czytaja nie maja czasu,albo trzezwieja,albo maja to gdzies.Pisanie ze chamstwo,szumowiny wiecej przynosi szkody niz korzysci ktos to czyta i wykorzystuje robi sie nienawisc samych do siebie.Po takich komentarzach Polak o Polakach na widok swojego zaczyna sie odwracac myslac ze zaraz ktos mu wstydu przyniesie.Widac to juz wszedzie na glos Polski kazdy sie odwraca tylko zeby ktos sie do niego nie odezwal.\n+2 #6 Andrzej 2012-05-15 22:18\nNie trzeba czytac calego tekstu dramatu Bartosa. Wystarczy wejsc do sklepu, zeby uslyszec nasza piekna polszczyzne. Wstyd sie przyznac, ze sie jest Polakiem. Jeszcze pare lat temu nie bylo slychac na ulicach przeklenstw, teraz wystarczy pojechac do Den Haag lub Gouda, zeby sie zetknac z ta szumowina. Nie maja honoru ani wstydu. Kto ich wychowal?????\nJa bym powiedzial ze to w genach pozostalo po przodkach ,picie i bluznierstwo.U nas k---- to jak u Holendrow dzien dobry.Tego nie da sie opanowac to samo wyskakuje narazie ich to drazni ale zbiegiem czasu sie do tego przyzwyczaja.\nMylisz sie.Holender nigdy sie nie przyzwyczai do chamskiego zachowania Polaka .A wiec nie próbuj sasiadów przyzwyczajac, bo zle skonczysz, a potem zwalisz wine na cala Holandie, ze taka "nietolerancyjna".\nChamem sie jest,albo nie.Nigdy odwrotnie.\n0 #5 beate 2012-05-15 21:54\n+3 #4 szwajcar 2012-05-13 05:41\nCoz.Nic w tej sprawie sie nie da zrobic.Za pozno...Wrazliwym polecam wyrozumialosc.I do zobaczenia kiedys.W lepszym swiecie.Ten przechodzi do historii.Smutnej historii.\n-2 #3 Andrzej 2012-05-12 23:30\n+6 #2 Piotrek 2012-05-12 18:47\n+6 #1 Ania 2012-05-12 18:32\nL'a Mode A&P\nSystem mebli LIBRE 01 *** KenixNL *** Transport GRATIS !!!\nSystem mebli JORDAN 3 *** KenixNL *** Transport GRATIS !!!\nSystem mebli DIEGO *** KenixNL *** Transport GRATIS !!!\nSystem mebli LARA *** KenixNL *** Transport GRATIS !!!\nMeblościanka SEMPRE *** KenixNL *** Transport GRATIS !!!\nEksperci przewidują spadek liczby turystów o 60%\nHolenderska rada turystyczna NBTC spodziewa się spadku liczby zagranicznych turystów o 60% (w porówn...\nBiznes: „Wiele sklepów z pamiątkami na s\nEpidemia koronawirusa i ograniczenia w podróżowani\nCo-Gdzie-Kiedy: Webinary Klubu Dobrego Biznesu - online - 12, 19, 26 maja 2020\nKlub Dobrego Biznesu z Holandii zaprasza na cykl webinariów. 12 maja, 19 maja i 26 maja odbędą się s...\nCo-Gdzie-Kiedy: Warsztaty online z Karoliną Sterenberg (po angielsku)"Budowania marki osobistej" - z\nWprowadzenie do marki osobistej - warsztaty online Karoliny Sterenberg. Każdy ma markę, ale czy może...\nCo-Gdzie-Kiedy: Warsztaty online z Karoliną Sterenberg (po angielsku)"Budowania marki osobistej" - zoom - 30 kwietnia 2020


Szkoła Japońskich Sztuk Walki ZEMPO powstała w Gdańsku w roku 2006 roku. Naszym głównym celem statutowym jest propagowanie Japoński , a oprócz tego dalekowschodnich sztuk i sportów walki jako formy rozwoju i samodoskonalenia – dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Jesteśmy prekursorem w naszym regionie takich stylów jak Kenjutsu – Szermierka Japońska; Kyjutsu – Japońskiego łucznictwa bojowego; Ninjutsu – japońskiej sztuk walki wręcz oraz bronią; Eskrimy -filipińskiej odmiany walki na ratanowe kije. A przy tym jako pierwsi wprowadziliśmy zajęcia Aikido dla grup przedszkolnych. Jesteśmy Autorami ponad dwudziestu programów edukacyjnych i szkoleniowych. Z Nami Twój postęp będzie widoczny.\nZapraszamy na stronę dopal.info . Przed zrealizowaniem zakupu dowolnego dopalacza należałoby zyskać najważniejsze informacje na jego temat, ażeby przesadnie nie ryzykować. Faktycznie skupiając się na lekturze traktującego na temat tj. dopalacze forum szybko okazuje się, iż nie istnieje...\nwycieczki szkolne Lubelskie\nZapraszamy do serwisu angelo-swidnik.pl . Nasza firma para się wynajmem autokarów na terenie Świdnika, Lublina i okolic. W naszej spisie produktów/usług autokary najwyższej klasy, z klimatyzacją na 50 lub 52 ludzi. Nasze autokary - Van Hool Eos , a ponadto Man. Przewóz ludzi. Usługi...\nZapraszamy na portal www.e-pieczatki24.pl . Porównaj pieczątki online w najpopularniejszych rozmiarach, mieszczących wzór pieczątki firmowej. Doskonała jakość, najlepsze technologie wytworzania pieczątki, wieloletnie wiedzę praktyczną w produkowaniu. Gwarancja na opracowane pieczątki 2...


Konfetti tuba strzelająca BIAŁE SERCA 80cm / Akcesoria\nStrona główna / Akcesoria imprezowe / Gadżety imprezowe / Tuby strzelające / Konfetti tuba strzelająca BIAŁE SERCA 80cm\nKod produktu: TUKW80\nDostawa na wtorek 21 stycznia? Zamów w ciągu 17 godzin 46 minut.\nBalony SERCA białe 25cm (6szt.)\nDekoracja wisząca świderki SERCA (5szt)\nGirlanda dekoracyjna do balonów SERCA (3szt.)\nTuba strzelająca BIAŁE SERCA\nTuba strzelająca z konfetti w kształcie serc będzie świetnym akcesorium dla gości weselnych zebranych pod kościołem. Konfetti ślubne robi doskonałe wrażenie zarówno w rzeczywistości jak i na ślubnych zdjęciach. W dodatku jest coraz chętniej wybierane jako stylowa alternatywa dla ryżu czy grosików. Tuba z konfetti jest bardzo prosta w obsłudze – wystarczy przekręcić dół tuby, a konfetti wystrzeli w górę za sprawą sprężonego powietrza. Dlatego też można łatwo zsynchronizować nawet wystrzał kilku tub z konfetti dla większego efektu.\nSama tuba z konfetti również wygląda dekoracyjnie i jest estetycznie wykonana z trwałego kartonu, dlatego nie trzeba jej chować podczas uroczystości czy przed kościołem. Pastelowy róż i białe serduszka sprawiają, że gadżet ten nie będzie kłócił się ze ślubnymi dekoracjami. Dlatego warto zadbać o to, by z pomocą konfetti urozmaicić wyjście pary młodej z kościoła lub inny doniosły moment!\nTuba z konfetti to także gadżet, którego możemy użyć wewnątrz pomieszczeń. Dlatego takie dekoracyjne konfetti ślubne możemy wykorzystać również w trakcie zabawy weselnej. Pierwszy taniec, podziękowania dla rodziców czy oczepiny mogą być tymi momentami, kiedy konfetti ślubne doskonale się sprawdzi.\ndługość tuby: ok. 80cm\nstrzelająca tuba z papierowymi, białymi sercami, świetne akcesorium np. dla gości weselnych zebranych pod kościołem, wyczekujących pary Młodej\nTuba przyszła uszkodzona, miała dziurę, ale mimo to ładnie wystrzeliła!\nConfetti przepiękne, duże białe serca wyglądały idelanie na zdjęciach ślubnych ♥\nPiękna ozdoba na wesele. Polecam!!!


Webinar : Alergie wg Tradycyjnej Medycyny Chińskiej – Ewa Dawidziak\nStrona główna / Webinary / Webinar : Alergie wg Tradycyjnej Medycyny Chińskiej\nKatar sienny, zapalenie spojówek, alergia pokarmowa, nietolerancje pokarmowe, alergiczne zapalenie zatok.\nAlergia jest zmorą naszych czasów, coraz więcej ludzi cierpi z jej powodu, ale według Medycyny Chińskiej alergia wcale nie istnieje! Pewnie przecierasz teraz oczy ze zdumienia, bo doskonale wiesz, że co roku wiosną zaczynasz kichać lub łzawić. Po zjedzeniu pokarmu, który Cię uczula puchniesz, masz problemy trawienne lub dostajesz wysypki. Jak coś co daje tak silne i uciążliwe objawy może nie istnieć?\nW Medycynie Chińskiej alergia jest wynikiem zaburzonej równowagi wewnętrznej organizmu i związana jest z układem odpornościowym. Nie chodzi tutaj jednak o klasyczne jego rozumienie. Łykanie witaminy C i innych suplementów nie pomoże. Nie pomogą też tabletki, krople i spraye do nosa, które jedynie tłumią lub łagodzą objawy. Środki tego typu obciążają organizm, a co gorsza, nierównowaga wewnętrzna powodująca alergię jeszcze bardziej się pogłębia. W konsekwencji możemy nabawić się kolejnych dolegliwości.\nJak się pozbyć alergii?\nJesteśmy holistyczną całością, dlatego w podejściu do alergii Tradycyjna Medycyna Chińska skupia się na znalezieniu jej przyczyny i przywróceniu organizmowi równowagi. Aby pozbyć się alergii trzeba podejść do niej kompleksowo. Powiem Ci jak to zrobić!\nAlergia uprzykrza Ci życie?\nChcesz się jej trwale pozbyć?\nMasz dosyć cieknącego nosa i zaczerwienionych oczu?\n3 opinie dla Webinar : Alergie wg Tradycyjnej Medycyny Chińskiej\nKarolina Schmidt – 11 maja 2021\nWlasnie zdalam sobie sprawe, ze w tym roku alergia niemal zerowa, a zawsze kichalam jak opetana. U syna tez o wiele lepiej !\nKarolina Schmidt – 17 kwietnia 2021\nTen webinar to jest złoto! Barfzo na niego czekalam i nie zawiodlam sie, wszystko o czym mowi Ewa ma sens! Coraz bardziej przekonuje sie do Medycyny Chinskiej, poniewaz porady Ewy bardzo mi pomogly i niemal od razu zadzialaly 🙂\nKarina Pełka – 17 kwietnia 2021\nKolejna wielka porcja wiedzy, Ewa jest wspaniałą ciepłą kobietą i potężną wiedzą w dziedzinie TMC i totalnej biologii, wiele rozjaśnia, utwierdziłam się co się kryło za moją znikającą powoli alergią, teraz wspomaganie żeby całkiem z tego wyjść, dzięki webinarowi wiem jak to zrobić, Dziękuję <3


Książki Oli: października 2015\nOszukać fatum, czyli "Jaśnie pan" Jaume Cabré\nCzytając książki wydaje się nam, że mamy do czynienia z nieskończoną ilością fabuł. Teoretycy literatury twierdzą, że tak nie jest. Ich zdaniem istnieje ograniczona liczba klasycznych wzorców, sztuka polega zaś na ułożeniu i wykorzystaniu elementów (bohater, miejsce akcji, czas akcji, cel bohatera) w oryginalny sposób, a także na opowiedzeniu historii w nieszablonowy sposób. W efekcie powstaje kolejna (mniej lub bardziej oryginalna) wariacja klasycznej fabuły. Dlaczego o tym wspominam? Ponieważ czytając powieść „Jaśnie pan” przez cały czas towarzyszy czytelnikowi uczucie, że pisarz zręcznie żongluje znanymi motywami, dodaje kilka własnych przypraw, a w efekcie powstała zmyślna, wyrafinowana i wyszukana historia.\n„Jaśnie pan” to przełomowa powieść wybitnego katalońskiego pisarza Jaume Cabré, przyjęta z uznaniem przez krytykę i obsypana literackimi nagrodami. Powstała w 1991 roku, przed książkami „Wyznaję” i „Głosy Panamo”, więc polski czytelnik poznaje jego twórczość w nieco innej kolejności. „Jaśnie Pan”, podobnie jak poprzednie powieści, został przełożony przez genialną tłumaczkę Annę Sawicką, iberystkę i znawczynię kultury katalońskiej, która jest także autorką wstępu wprowadzającego czytelnika w historyczne realia utworu.\n„Jaśnie pan” to znakomita panorama społeczna, a zarazem satyra, która pozwoliła autorowi w sposób dosadny, dowcipny (ale też brutalny) ukazać kilka prawd dotyczących natury ludzkiej. Akcja rozgrywa się w Barcelonie, w elitarnych kręgach, na kilka tygodni przed końcem 1799 roku, u samego schyłku XVIII wieku. Dzięki swadzie i gawędziarskiemu stylowi pisarza gładko wślizgujemy się w świat intryg, namiętności i walki o władzę - w sam środek „targowiska próżności”, w którym główne role odgrywają najznakomitsi przedstawiciele śmietanki towarzyskiej: wyśmienici panowie i czcigodne matrony, których pojawienie się w salonach poprzedza pomruk pełnego zawiści szacunku (podczas gdy ich rozdęte i napuchnięte „ego” ledwo za nimi przeciska się w drzwiach).\nDon Rafel nie może się poszczycić arystokratycznym pochodzeniem, ale powetował sobie stokrotnie już ten mankament. Zajmuje wysokie stanowisko dzięki ciężkiej pracy, znajomościom, niejednokrotnie dzięki intrygom. Skrupulatnie pilnuje, by tytułować go „jaśnie panem”, by pieścić uszy dźwiękiem tych słów. Don Rafel i jego żona stanowią godną siebie, chociaż zupełnie kontrastową parę. Doña Marianna, stara dewotka, ma własne ambicje i pomysł na zdobycie prestiżu i wpływów. Stanowią niezbyt dobrane stadło, ale jeśli dbają dostatecznie, by nie wchodzić sobie w drogę, to osiągają nawzajem ze swojej działalności całkiem wymierne profity. Obserwując małżonków dojdziemy do wniosku, że pisarz obnaża religijną obłudę, a smaczku dodaje świadomość, że wszystko dzieje się w kraju słynącym z silnej katolickiej tradycji.\nMałżonków Massó oraz (niemal wszystkich) pozostałych ważnych bohaterów powieści poznajemy na przyjęciu markiza de Dosrius, w pałacu przy ulicy Ample, na którym spotyka się elita towarzyska i który swym przybyciem i występem uświetnia znakomita śpiewaczka, słowik z Orleanu - Marie de l’Aube Desflors. Diva zdążyła zasiać nieco fermentu w męskich sercach, jej zaś samej w oko wpadł młodzieniec, któremu postanowiła uświetnić wieczór w sposób szczególny. Tak oto młodziutki poeta, Andreu Perramon wpadł w objęcia artystki na kilka godzin przed jej śmiercią, a kiedy rano znaleziono ją z przebitym sercem i podciętym gardłem - stał się głównym podejrzanym w sprawie jej morderstwa. Młodzieniec łatwo mógłby udowodnić swoją niewinność, gdyby nie pech i splot nieszczęśliwych okoliczności. Niestety - świadek, który mógł potwierdzić jego alibi został wcielony do armii i właśnie otrzymał rozkaz wymarszu, a przy Andreu znaleziono dokument, który z jakiegoś powodu stał się niebezpieczny dla „jaśnie pana”. Można się domyślić, że sprytny i wpływowy polityk poruszy niebo i ziemię, by zlikwidować niewygodnego świadka, a dokuczliwy problem zamieść pod dywan. Czy mu się to rzeczywiście uda?\nTo, na co warto zwrócić uwagę i co sprawia, że książka jest jedyna w swoim rodzaju – to styl narracji, humor i dowcip, niezwykle plastyczny język i drobne przewrotne sztuczki, którymi autor co rusz zaskakuje czytelnika: „Siódmy cywilny prezes Trybunału Królewskiego w Barcelonie, drugi wśród prezesów, który nie zawdzięczał stanowiska kolorowi krwi, tylko własnym zasługom, pierwszy cywilny prezes Trybunału Królewskiego zakochany w doñi Gaietanie, baronowej de Xerta, swojej sąsiadce, westchnął smutno i wydmuchał nos”.  Dzięki tym zabiegom i przedstawieniu don Rafela w różnych sytuacjach, z najróżniejszymi niuansami, czytelnik ma wrażenie, że obcuje z człowiekiem z krwi i kości. Jego postępowanie czasem śmieszy, a czasem przeraża. Jaume Cabré stopniowo go obnaża. Pokazuje nam jego publiczny wizerunek, a potem zdziera z niego napuszoną zasłonę, całą politurę, aż docieramy do jego najskrytszych myśli, żądz, fobii, do jego brudnego sekretu. Aż zobaczymy "jaśnie pana" w jego śmiesznie żałosnej postaci.\nWróćmy jednak do motywów literackich, z których autor czerpie garściami. Autor książki zadbał nie tylko o to, by czytelnika na przemian rozbawić i skłonić do refleksji; mam wrażenie, że specjalnie nie zacierał tropów - chciał, by czytelnik odszukał ślady (nie tylko) literackich odniesień. Jaume Cabré z całą pewnością jest wielbicielem Aleksandra Dumasa. Niewinny młodzieniec wtrącony do lochu, obciążający go pakiecik listów, których treści nawet nie zna; zamieszany w sprawę wpływowy urzędnik, dla którego dokumenty stanowią obciążenie i który zrobi wszystko, by pozbyć się świadka – to elementy zaczerpnięte z „Hrabiego Monte Christo”. Inny motyw: niewinny młodzieniec wiedziony w procesji na miejsce kaźni, gdzie ma oddać życie w towarzystwie innego więźnia, prawdziwego opryszka – to motyw kojarzący się z ukrzyżowaniem Chrystusa. Klimat finału powieści przypomina zakończenie słynnej opery Mozarta, w której pojawienie się Komandora stanowi zapowiedź kary. Oczywiście w „Jaśnie panu” Komandor się nie pojawi, ale czyż don Rafela nie nawiedza udręczony duch, a lawiny wydarzeń nie uruchomi ktoś zza światów? Wszystkie te motywy (a przecież skojarzeń jest więcej) Jaume Cabré zręcznie zmiksował dla wysnucia własnej oryginalnej historii.\nKsiążkę klasyfikuje się jako kryminał. Rzeczywiście na samym początku mamy do czynienia z morderstwem. Jest trup, chociaż wcale nie najbardziej istotny dla powieści. Nie będziemy śledzić dochodzenia, w zasadzie uważny czytelnik od razu domyśla się w jaki sposób i dlaczego słowik z Orleanu musiał zginąć. „Jaśnie pan” nie jest kryminałem, w takim samym stopniu, jak nie jest nim komedia Don Juan Moliera, albo oparta na jego motywach opera Don Giovanni Mozarta. To opowieść o upadku człowieka, który zapomniał, że prawo jest bezwzględne jednakowe dla wszystkich. To także opowieść o samotności, która tak samo smakuje największemu nędzarzowi, człowiekowi niewinnie skazanemu, jak i bogaczowi w momencie gdy zaczyna się budzić jego sumienie. To też przypowieść o pechu i fatum, bo gdy w gwiazdach zapisany jest zły los, to człowiek jest zupełnie bezsilny, „równie dobrze może sikać pod wiatr”.\n „Jaśnie Pan”, Jaume Cabré, Wydawnictwo Marginesy, Warszawa 2015, str. 95\n Tamże, str. 386\nNa obrazie znajduje się Fernando Sor (z gitarą) - hiszpański kompozytor, jeden z bohaterów sportretowanych w powieści "Jaśnie pan". Przy okazji uwiecznione zostały stroje z epoki opisanej przez Jaume Cabre\nVille de Boulogne-Billancourt, Academie des Beaux-Arts, Francja\nAutor: Ola o 08:00 22 komentarze:\nEtykiety: Anna Sawicka, Hiszpania, Jaśnie pan, Jaume Cabre, Katalonia, literatura piękna, Marginesy, satyra, Senyoria\nMarta Guzowska jest archeologiem, doktorem nauk humanistycznych i pisarką. Zadebiutowała książką „Ofiara Polikseny”, która zdobyła Nagrodę Wielkiego Kalibru w 2013 roku (przyznawanej za najlepszą polskojęzyczną powieść kryminalną lub sensacyjną) i zapoczątkowała cykl odsłaniający kulisy pracy archeologów. Głównym bohaterem całej serii jest Mario Ybl – światowej sławy antropolog, a zarazem ekscentryk, cynik i malkontent z niewyparzonym językiem i wisielczym humorem. „Wszyscy ludzie przez cały czas” to trzecia książka cyklu.\n„Wszyscy ludzie przez cały czas” jest nawiązaniem do pierwszej części. Książka oparta jest na podobnym pomyśle. Czytelnik przygląda się grupie archeologów prowadzących prace wykopaliskowe i w pewnym momencie wątki mitologiczne zaczynają odgrywać niepokojącą rolę we współczesnej rzeczywistości. Bohaterowie książki badają historyczne szkielety, starają się dociec w jakich okolicznościach pogrzebani ludzie sprzed wieków utracili życie, a tymczasem dochodzi do morderstwa, które komplikuje sytuację, rzuca cień na poszczególnych naukowców, ale może też mieć wiele wspólnego z regionalnym folklorem i zaciekłością miejscowej ludności.\nAtutem książki Guzowskiej jest świetnie nakreślone tło i klimat. Poznajemy Kretę, ale jej obraz odbiega znacznie od stereotypowego obrazu wyrobionego na podstawie folderów i przewodników turystycznych. Pamiętać należy, że poznajemy wyspę w ciągu zaledwie paru dni, wiosną, podczas szczególnego okresu (święta wielkanocne), poza sezonem turystycznym, gdy pogoda raczej nie skłania do spacerów i odkrywania okolic i zupełnie nie sprzyja pracy archeologów. Natomiast współgra z przekazem książki… Właśnie kończy się okres postu, mieszkańcy szykują się do Wielkiego Piątku, najważniejszego święta na Krecie. Powietrze jest naelektryzowane, coś iskrzy, czuje się szczególne napięcie, które zapowiada nadejście burzy bądź dramatycznych wydarzeń. Gdzieś w tle przewija się wątek wendety i porachunków między rywalizującymi wioskami, a mieszkańcy i przyjezdni doświadczą nawet skutków trzęsienia ziemi.\nW takich okolicznościach do Vrachos, małej miejscowości w okolicach Knossos, przyjeżdża Mario Ybl na zaproszenie kierownika wykopalisk i zrobi bardzo wiele, by od razu zrazić do siebie współpracowników, a także najbliższych mieszkańców. Będzie musiał nie tylko spojrzeć w oczy eks-dziewczynie, zostanie wkręcony w małostkowe intrygi, a co gorsza – stanie się podejrzanym w sprawie morderstwa i na własnej skórze przyjdzie mu przekonać się czy pogłoski o miejscowych porachunkach są prawdziwe czy też nie. Jak wybrnie z tego galimatiasu?\nMario Ybl jest postacią charakterystyczną. Prawdopodobnie w zamierzeniach autorki miał być równie denerwujący i fascynujący jak doktor House. Niestety ta kreacja udała się tylko w pewnej części. Ybl jest denerwujący, ale nie charyzmatyczny, a jego odzywki nie zawsze utrzymane są na wysokim poziomie, nie licują z jego rzekomą inteligencją i stanowiskiem. Z drugiej strony pamiętać należy, że czytelnicy dwóch pierwszych części z pewnością oczekiwali takiego właśnie bohatera. Być może autorka wpadła we własną pułapkę i stworzyła postać za pomocą zbyt grubej kreski, przez co Mario stał się nieco karykaturalny i przerysowany. Na szczęście dla równowagi pisarka wprowadziła postacie wykreowane w sposób bardziej oszczędny i stonowany, które wypadły lepiej – np. Pola (która niewiele mówi, ale i tak wiemy, że jej emocje wsiadły na rollercoaster) czy policjant Michalis (który, naprawdę specyficznie podchodzi do swego powołania). Jeśli czytelnik polubi Maria, bądź przymknie nieco oko na jego egocentryzm i bezczelność (bohater potrafi przecież także rozbawić), a także jeśli potrafi docenić niekonwencjonalny kryminał (a wręcz pogodzi się, że wątek kryminalny to jedynie dodatek) – to czeka go sporo przyjemności w odkrywaniu mniej znanego oblicza Grecji oraz zakulisowych rozgrywek prowadzonych w świecie naukowców.\nportalu: Oblicza Kultury\nAutor: Ola o 08:57 22 komentarze:\nEtykiety: archeologia, Kreta, kryminał, Mario Ybl, Marta Guzowska, Mroczna Seria, t.3, W.A.B.\n"Borys i Zajączki" - Magdalena Zarębska - zapowiedź książki\nPodoba się Wam ilustracja? To jeden z uroczych obrazków, których autorką jest Aneta Krella-Moch i które pięknie komponują się i uzupełniają książkę dla dzieci Magdaleny Zarębskiej.\nNa stronie Wydawnictwa Bis już pojawiła się w zapowiedziach.\nKsiążka "Borys i zajączki" ukaże się w listopadzie 2015 roku.\n"Zajączki to siostry Zajączkowskie, Patrycja i Magda, tak pieszczotliwe nazywane przez tatę. A kiedy pewnego dnia zepsuła się kosiarka, niespodziewanie na podwórku Zajączkowskich pojawił się Borys - kuc szetlandzki, którego tata kupił, by już nie trzeba było strzyc trawy. I w ten sposób dziewczynki zyskały nowego przyjaciela, z którym nie będą chciały się rozstać, a on chętnie będzie im towarzyszył na każdym kroku - do szkoły, na zakupy, nawet na grzyby" - od autorki.\nZ wielką przyjemnością zawarłam już znajomość z siostrzyczkami Zajączkowskimi - mogę z czystym sumieniem i z całego serca książeczkę rekomendować.\nGrupa docelowa: dzieci w wieku przedszkolnym.\nPonieważ Zajączki przeżywają rozmaite przygody ze swym kucem, ale także z kolegami z sąsiedztwa - książeczka nie jest adresowana wyłącznie do dziewczynek.\nAutor: Ola o 10:26 8 komentarzy:\nEtykiety: Aneta Krella-Moch, Bis, literatura dla dzieci, Magdalena Zarębska\n(NOT SO) HAPPY END - "Wakacje", Stanley Middleton\nData premiery: 28 września 2015\nEdwin Fisher, po rozstaniu z żoną wyjeżdża na tygodniowe wakacje do Bealthrope, nadmorskiego kurortu. To nie jest modny ośrodek. Fiszer ma za sobą urlopy spędzone w bardziej ekscytujących miejscach. Teraz jednak potrzebuje odmiany. Letnisko, z którym związane są jego dziecięce wspomnienia, ma stać się rodzajem azylu, cichą przystanią, w której nasz bohater będzie powoli dochodził do ładu z myślami i nabierał odpowiedniego dystansu do dramatycznych wydarzeń. Z czasem odkryjemy inne aspekty, które wpłynęły na wybór ośrodka.\nPaństwo Fisherowie przeżyli koszmar, a ich wspólne życie stało się nie do zniesienia. Pod wpływem impulsu Edwin odszedł od żony, ale nie ma jeszcze sprecyzowanych planów, nie wie czy postąpił słusznie, nie wie nawet czy żałuje pochopnego kroku. W zasadzie znajduje się w stanie zawieszenia. Wydawać by się mogło, że potrzebuje odpowiedniego tła i okoliczności, by nabrać dystansu… Edwin poddaje się klimatowi kurortu. Korzysta z rozrywek, spaceruje, zawiera znajomości, obserwuje małżeńskie pary z różnym stażem i oddaje się niezobowiązującym flirtom. Uczestniczy w hałaśliwym życiu letniska, a jednocześnie różne sytuacje nasuwają mu skojarzenia i wspomnienia związane z ojcem i żoną, więc często powraca w myślach do kolejnych wydarzeń i drąży przeszłość. W pewnym momencie zaczyna odczuwać presję, ponieważ dochodzi do przypadkowego spotkania z teściem, który natychmiast bierze sprawy w swoje ręce i podejmuje działania, których celem jest posklejanie ich małżeństwa.\n„Wakacje” to powieść oparta na pozornie prostym schemacie, trudno mówić o klasycznej akcji, autor raczej skupia się na budowaniu nastroju. Narracja jest refleksyjna, fabuła została podporządkowana przemyśleniom bohatera. Proza Middletona jest gęsta, przeznaczona do powolnego smakowania, oddana z pieczołowitością i skoncentrowana na drobiazgach. Przekonamy się, że diabeł naprawdę tkwi w szczegółach...\nZdaniem głównego bohatera - Bealthorpe jest kurortem, w którym czas się zatrzymał, a czytelnika stopniowo zaczyna ogarniać podobne wrażenie. Powoli poddajemy się rytmowi lektury - śledzimy rozwój wydarzeń, przeżycia bohatera, historię jego związku, ale przecież także jesteśmy atakowani rozmaitymi scenkami rodzinnymi - zdajemy sobie wreszcie sprawę, że w swej powieści pisarz poddaje diagnozie instytucję, jaką jest małżeństwo. Jego wnioski nie straciły na aktualności, ponieważ fabuła jest rozpięta poza czasem, historia Fisherów mogła się wydarzyć czterdzieści lat temu, równie dobrze mogła mieć miejsce nawet wczoraj…\nZanurzając się w tę niespieszną historię, błądząc po zakamarkach duszy głównego bohatera, jednocześnie towarzysząc mu w wakacyjnych epizodach, czytelnik dociera do prawdy o związku Edwina i Meg. Po drodze zaczyna dostrzegać zręcznie rozstawione drogowskazy, bowiem „Wakacje” to powieść z kluczem. Pisarz wielokrotnie odwołuje się do znanego dramatu i skłania do spojrzenia na głównych bohaterów przez pryzmat literackich skojarzeń. W tym świetle Meg i Edwin stają się echem Nory i Torwalda z „Domu lalki”, a urlopowe scenki z udziałem małżeńskich perypetii, cała ta małżeńska symfonia staje się przygotowaniem do finału zanurzonego w „ibsenowskim” klimacie.\nDocierając do finału zaczynamy nie tylko doceniać genialny zamysł autora, ale nagle staje się jasne, że pisarz stale trzymał nas w szachu, dosłownie droczył się z czytelnikiem. Zaczynamy rozumieć co przez cały podskórnie drażniło, bo przecież do pasji potrafi doprowadzić narracja, w której autor zręcznie wyślizguje się, nie chce opowiedzieć się za żadną ze stron… Middleton uwielbia być tajemniczy, a jednocześnie jest dogłębnie szczery. Dopiero w samym zakończeniu dostrzegamy całą maestrię i koncepcję książki, która polega m.in. na tak prostej sztuczce, jaką jest zmiana tła i perspektywy wydarzeń. To, co poznajemy pośród zgiełku hałaśliwego kurortu – rozstrzygnie się w miejscu skrajnie odmiennym i kameralnym. W czterech ścianach własnego domu, w którym dominuje cisza - każda myśl i każdy krok wybrzmi krystalicznie czysto i boleśnie szczerze…\nNagroda Bookera za ambitną, wysublimowaną prozę i za wnikliwe studium ludzkiej natury.\nStanley Middleton (1919-2009) - angielski pisarz, autor licznych powieści i słuchowisk radiowych. W roku 1974 jego powieść „Holiday” zdobyła Nagrodę Bookera (ex aequo z Nadine Gordimer z RPA, za książkę „Zachować swój świat” – „The Conservationist”). Middleton grał na organach i był malarzem. Malował akwarelami. Jedna z jego prac ilustrowała wydanie „Holiday” z 2006 roku (wydawnictwo Oak Tree Press).\nAkwarela Middletona przedstawiająca Bealthorpe [źródło]\n„Wakacje” to pierwsza książka, która pozwala polskiemu czytelnikowi poznać prozę Middletona. Pisarz nie był zbytnio popularny nawet w Anglii, ponieważ nie był "medialny", nie zabiegał o poklask i nie lubił szumu wokół siebie. Był jednym z „tych” pisarzy, którym wystarczało natchnienie, możliwość pisania książek i kreowania literackich światów.\nAutor: Ola o 08:27 44 komentarze:\nEtykiety: Bartosz Lewandowski, Holiday, literatura współczesna, Nagroda Bookera, Stanley Middleton, Wiatr od Morza\n"Borys i Zajączki" - Magdalena Zarębska - zapowied...


Najlepsze ceny na adidas adi ease allegro! Dziś jest Twój szczęśliwy dzień, ponieważ znaleźliśmy najlepsze przedmioty w najniższej cenie. Nie trać czasu na szukanie produktów, bo my już to zrobiliśmy za Ciebie. Teraz nie masz już żadnych wymówek, aby robić zakupy bez wychodzenia z pokoju.\nOstatnio coraz ogromniejszą popularnością cieszą się odkurzacze bezprzewodowe, ponieważ odkurzanie bez kabla jest bez wątpienia niezwykle praktyczne. Siła ssania odkurzaczy adidas adi ease allegro wydaje się być coraz lepsza, ale nadal nie przychodzi do tej, jaką mają odkurzacze przewodowe. Jeśli masz w domu tylko twarde podłogi, może to nie stanowić problemu, jednak w przypadku dywanów wszelkiego rodzaju lepszym wyborem będzie skuteczny odkurzacz.\nWiększość wraz z nich ma relatywnie długi przewód. Ale jak sam prawdopodobnie często zauważyłeś, kabel prawie nigdy nie powinna być wystarczająco długotrwały. Dlatego zalecamy nabycie bębna kablowego. Ów bęben kablowy wydaje się szczególnie przydatny coś więcej niż w odkurzaczach do pracy na mokro i sucho. Kocioł na kable przyda się również przy innych urządzeniach. Więcej informacji: Bęben kablowy\nNa dywanach różnica jest mniejsza w zbieraniu pyłu niż w łatwości użycia. To prawie kosztowało zwycięzcę sprawdzianu AEG tytuł, ponieważ jego ogromna moc ssania była jego zgubą. Przy ustawieniach fabrycznych tak silnie przyssał się do dywanu, że tylko dało się go ruszyć. Dopiero po zmniejszeniu siły ssania i otwarciu otworu podciśnieniowego na uchwycie pojawia się gest.\nNie, w Stiftung Warentest nie ma testu adidas adi ease allegro. Spośród drugiej strony, w wypadku zwykłych odkurzaczy istnieje bardzo wiele wkładów. Ponieważ odkurzacze przemysłowe są kupowane przede wszystkim przez rzemieślników, nie oczekujemy, że Stiftung Warentest opublikuje przy przyszłości odpowiedni meldunek z badań.\nWiększość odkurzaczy do pracy na mokro i sucho, chociażby tych niedrogich, posiada tzw. funkcję nadmuchu. To prawie zawsze przejawia się w poniższym, że wylot powietrza do podłączenia an jest tak samo kompatybilny jak otwór powietrza.\nAby automatyczne czyszczenie filtra działało, należy stosować filtry samochodowe, w których cząsteczki pyłu nie mogą wnikać daleko, ale pozostają na przestrzeni. Cząsteczki kurzu mają możliwość być teraz zdmuchiwane przez odpowiednio skierowany strumień powietrza bądź strącane przez opcję wstrząsania.\nWstęp jak i również motywacjaDane techniczneTest praktycznyWniosekPierwszych kilka linijek albo akapitów testu odkurzacza do pracy na mokro powinno tyczyć się motywacji. Ponadto trzeba już wspomnieć na temat pierwszych modelach. Może okazać się nawet podana prognoza dotycząca wyniku sprawdzianu adidas adi ease allegro.\nleroy merlin komorniki ogrod\nproline narzędzia allegro\ndenon avr x520bt allegro\nemocjonalne pułapki przeszłości empik\ndeski kreślarskie allegro


Sytuacja ZUE pokazuje, że inwestycje kolejowe wchodzą w okres boomu | Kurier Kolejowy\nStrona główna Biznes Sytuacja ZUE pokazuje, że inwestycje kolejowe wchodzą w okres boomu\nSytuacja ZUE pokazuje, że inwestycje kolejowe wchodzą w okres boomu\n24 sierpnia 2017 | Źródło: Grupa ZUE\nGrupa ZUE zanotowała w I półroczu 2017 roku skonsolidowane przychody ze sprzedaży w wysokości 107,8 mln zł oraz stratę netto w wysokości ok. 15 mln zł. Pomimo zanotowanych strat grupa pozytywnie ocenia perspektywy na kolejne okresy.\nJak donosi spółka - na poziom przychodów ze sprzedaży, jak również na pozostałe wyniki finansowe w I półroczu duży wpływ miał sygnalizowany wcześniej przez Zarząd Spółki wczesny etap realizacji nowo pozyskanych kontraktów z aktualnej perspektywy unijnej. Wygrane przetargi, w dużej mierze w konwencji „projektuj i buduj” nie generowały jeszcze w tym roku znaczących kwot sprzedaży. Jednocześnie w I półroczu Grupa ZUE kończyła realizację kontraktów pozyskiwanych w ubiegłym roku na trudnym rynku ofertowym, co przełożyło się na niższe zrealizowane marże.\nSpółka od początku 2017 r. podpisała umowy na roboty budowlane na łączną kwotę ponad 1,4 mld zł, a aktualna wartość obecnego portfela zamówień Grupy ZUE wynosi 1,51 mld zł. Dodatkowo ZUE złożyło najkorzystniejsze oferty w przetargach o wartości 725 mln zł. Po podpisaniu umów na ww. kontrakty łączny portfel zamówień wyniesie ponad 2,2 mld zł. Posiadany potencjał pozwala na dalszą działalność akwizycyjną w obszarze nowych zleceń na kluczowych dla Spółki rynkach. Szacunkowa wartość przetargów, w których obecnie uczestniczy ZUE wynosi ok. 3,7 mld zł.\nBeneficjentem dynamicznego wzrostu rynku kolejowego jest również segment handlowy w Grupie ZUE – spółka Railway gft Polska zwiększyła kilkunastokrotnie portfel zamówień w stosunku do I kwartału 2017. Jednocześnie dostawy materiałów na nowo pozyskane kontrakty Grupy ZUE zostały zabezpieczone poprzez podpisanie długoterminowych umów, co dodatkowo uodparnia grupę na ewentualne zawirowania na tym rynku.\nWarto odnotować, że od początku 2017 r. Grupa ZUE rozbudowała swoje zaplecze techniczne m.in. o 10 wagonów wyposażonych w ruchomą platformę typu TMS-40.01, przeznaczając łącznie na inwestycje 17,4 mln zł. Spółka jest również w trakcie odbioru kolejnych maszyn takich jak żuraw kolejowy Krupp Ba 166 wraz z platformą BA 816, czy palownice PV 15 RPR. Trwają też negocjacje na zakup wagonów do transportu podkładów kolejowych. W dalszym ciągu grupa zwiększa również swój potencjał kadrowy.\nPoprzedni artykuł Koleje Wielkopolskie dostaną 10 nowych EZT-ów ELF2\nNastępny artykuł Alstom z umową na utrzymanie pociągów regionalnych w Szwecji


Matka telewizji się naoglądała i spać nie mogła - Buuba.pl\nWydarzenia z ostatnich dni znów pchnęły moje myśli w nostalgiczną otchłań. Tym razem rozmyślam o przyszłości. Może nie powinnam, może powinnam cieszyć się chwilą i tym co mam. Moje szczęście.\nOglądając dziś TV, widziałam, jak podczas programu na żywo (tvn, Woodstock, szkło kontaktowe) młody chłopak wbiegł i zaczął ‘boksować’ prowadzącego. Uderzenie, sekundowa przerwa, uderzenie itd. Zauważyłam, że chłopak czaił się na to, by go zdjęli ze sceny. Zaplanował to, jest bezmyślny, do czego dąży? Po co to wszystko?\nOglądając dziś TV widziałam matkę, ojczyma, dziecko. W Wielkiej Brytanii. Matka wyjechała tam z dzieckiem, katowała je. Nie dawała mu jeść, podtapiała go. Mimo to, gdy odebrała go z przedszkola, szła z nim od niechcenia. Przyspieszała kroku, by mały nie nadążał. Mimo to chłopczyk biegł, chłopczyk biegł za mamą, której bezgranicznie ufał, biegł/szedł/jechał z nią do domu. Pomimo tego, że wiedział, że tam nie dostanie jeść, że dozna złego, że będzie działa mu się krzywda. Biegł za nią, bo jest jego matką, bo bezgranicznie jej ufa. Kocha ją, dlatego, że ta kobieta jest jego matką.\nWłaśnie ta kobieta go zabiła, udusiła go, nie dawała mu jeść. Dziecko nie żyło. Dopiero po kilku godzinach i wspólnych ustaleniach w sprawie zeznań ze swoim partnerem, postanowiła zadzwonić.\nWysyłała smsy, ‘prawie go utopiłam, leży nieprzytomny, będę miała chwilę spokoju’. ‘Nie dam mu żreć’\nJa nie wiem co się na tym świecie dzieje, serce się kraja, 4letni chłopczyk.\nDrugie istnienie, mała duszyczka, całe życie przed nim.\nMam znajomych, którzy starają się o dziecko, nie jednych. Nam też się nie udało za pierwszym razem. Były łzy.\nA tacy ludzie mają, mają ‘od niechcenia’. Nastolatki mają. Mają od niechcenia, po jednym razie. Wpadka. Mówią, że nie będą kochały.\nAborcja. Widzieliście film?\nPokazywano nam go na lekcjach religii w liceum, wstrząsający. Lekarz ginekolog, wykonywał tysiące aborcji. Wykonał kolejną, ale chciał zobaczyć co się dzieje w środku, wykonał ją obserwując reakcję płodu pod aparatem usg. Dziecko, nie pamiętam, który tydzień ciąży, może 16? Wzbraniało się, uciekało od sprzętu, odbijało się od ścian łona, aż w końcu zostało rozerwane na kawałki. Ten widok mam przed oczami do dziś. Na słowo ‘aborcja’ wzdrygam się. A na widok kobiet, które twierdzą, że to zrobiły, bądź, które walczą by mieć do tego prawo rzygam. Naprawdę.\nMyślę o przyszłości mego Buby.\nPrawo się zmienia, wszystko się zmienia, świat na gorsze. Chcę dla niego jak najlepiej, ale nie wiem co go czeka. Też myślę nad młodymi ludźmi, którzy niebawem będą chcieli być na swoim. Teraz z Tatkiem staramy się o kredyt, formalności jest masa, musisz oddać prawie dwa razy więcej, i to może nie dostaniesz tego kredytu, na te 30 lat. ‘trzydziestoletni krzyż na plecy’ tak Tatko Buby to nazywa.\nAle bez kredytu młodzi ludzie nie będą mieli gdzie zamieszkać… A od następnego roku zmieni się jeszcze na gorzej, nikt nie dostanie kredytu bez wkładu własnego. Ale na czym młodzi mają oszczędzać? Kiedy trzeba jeszcze za wynajem mieszkania zapłacić..\nBez kredytu nie będzie własnego dachu nad głową. A jeszcze z 10lat temu mieszkanie można było kupić za 60tysięcy, z 15 lat temu można było je dostać. Wszystko się zmienia, mało co na lepsze.\nAle czasem sobie myślę, że żyję w najlepszych latach, w najlepszym pokoleniu. Które to biegało z kluczem na szyi, wisiało na trzepaku pod blokiem, w przedszkolu wymieniało się karteczkami i czas na podwórku spędzało się do zmroku. Znało się czasy bez komórek i bez komputerów.\nA teraz nie puścisz dzieciaczka na podwórko na tak długo, bo się słyszy o porwaniach, o pedofilii (czy tylko ja mam takie wrażenie że kiedyś tego nie było?). Wydaje mi się też, że dzieci spędzają teraz więcej czasu przed TV i przed komputerem, a kiedyś nie… Nie wiem jaką będę matką, i na ile będę w stanie zapewnić mu wszystkie dobra, nie wiem na ile będę mu pozwalać. Jestem młoda, mam nadzieje, że nie popełnię wielu błędów…


AZBET OBŁASKAWIONY - PAWEŁ WERNICKI - Wiedza i Życie - 8/1998\nJedną ze specjalności naszych rodaków pracujących w USA jest usuwanie starych termicznych i przeciwpożarowych izolacji azbestowych - praca nieźle płatna, choć ciężka i niebezpieczna dla zdrowia. Odkąd odkryto rakotwórczość azbestu, jest on albo usuwany z budynków, albo pokrywany szczelną powłoką. Jednak te zabiegi są kosztowne. Całkowite usunięcie azbestu konwencjonalnymi sposobami ze 100 tys. szkół i 730 tys. innych budynków publicznych w USA kosztowałoby ponad 150 mld dolarów!\nNic dziwnego, że nowa metoda (nadająca się na razie tylko do izolacji przeciwpożarowej), zmniejszająca koszty o 75%, spotkała się z ogólnym zainteresowaniem. Została opracowana przez chemików firmy W.R. Grace & Co. z Boca Raton na Florydzie i laboratorium Departamentu Energii w Upton. Stara metoda polegała na mechanicznym zdzieraniu masy izolacyjnej, wywożeniu jej na składowisko i ponownym zabezpieczaniu budynku bezazbestowym środkiem. Nowa, chemiczna, jest dużo prostsza. Specjalna pianka, natryskiwana na izolację, pozwala unieszkodliwić ("strawić", jak mówią jej twórcy) azbest na miejscu, bez usuwania go. Produkt reakcji jest nieszkodliwy, niepalny i termoizolacyjny - staje się nową, bezpieczną izolacją.\nPianka przenika do zawierającej azbest masy i w ciągu 24 godzin zmienia skład chemiczny i budowę 99% włókien. Główna odmiana azbestu, chryzotyl, składa się z chemicznie związanych warstw tlenków krzemu i magnezu, tworzących rurkowate włókna. Pod wpływem zawartych w piance jonów fluorkowych i kwasu, atakujących wiązania, włókna przekształcają się w chemicznie zmienione, zbite grudki. Badania na zwierzętach wykazały ich nietoksyczność. Wciąż mają przy tym właściwości izolacyjne.\nNowa pianka jest chroniona siedmioma patentami i ma się wkrótce ukazać na rynku. Trwają prace nad zastosowaniem jej do innych odmian azbestu i materiałów termoizolacyjnych (może nawet eternitu?). Firma W.R. Grace będzie dostarczać kompletną ofertę - chemikalia, pompy, mieszalniki i dysze do pokrywania powierzchni pianką - twierdzi jej przedstawiciel, Len Ciesluk.\n"Science News", 3 stycznia 1998\n"New Scientist", 7 marca 1998


W tym roku na jesień możesz wypełnić swój pas narzędziowy wysokiej jakości przyrządami pomiarowymi w atrakcyjnych cenach. Świetne oferty obejmują rabaty\nna multimetry cyfrowe, akcesoria oraz zestawy narzędzi — od mierników cęgowych po zaawansowane testery.\nOferty są ważne do 31 grudnia 2016 r. lub do wyczerpania zapasów.\nPobierz ulotkę nt. ofert specjalnych\nProfesjonalni technicy na całym świecie stawiają na jedno rozwiązanie: precyzyjny, niezawodny i łatwy w użyciu multimetr cyfrowy prawdziwej wartości skutecznej (True RMS) Fluke z serii 170. Multimetr wyznacza standardy w branży i łączy w sobie wszystkie funkcje niezbędne do diagnostyki i naprawy wielu usterek\nw układach elektrycznych i elektronicznych.\nKup multimetr cyfrowy Fluke 175 ze zniżką i otrzymaj miękki pokrowiec C25 za darmo.\nNr artykułu: 4814507\nDzięki produktom firmy Fluke bezpiecznie wykonasz każde zadanie\nZachowanie bezpieczeństwa przy prowadzeniu pomiarów elektrycznych nie jest rzeczą trudną. Chodzi o połączenie takich elementów jak:\nWykorzystywanie właściwych przyrządów we właściwy sposób\nSprawdź nowy zestaw Fluke Safety, w którego skład wchodzi multimetr cyfrowy Fluke 115 oraz uniwersalny zestaw akcesoriów Fluke TLK‑225 SureGrip™.\nNr artykułu: 4759465\nIdentyfikuj problemy w szybki i łatwy sposób dzięki kamerom termowizyjnym serii Fluke Performance. Dzięki rozdzielczości sięgającej 320x240 pikseli możesz zobaczyć więcej szczegółów w każdym obrazie, nawet z większej odległości. Wytrzymała konstrukcja oraz prosty w obsłudze interfejs użytkownika sprawiają, że kamery te idealnie sprawdzają się podczas zadań związanych z wyszukiwaniem i usuwaniem awarii.\nOferta specjalna: kamera termowizyjna TiS20 z rabatem 29%\nNr artykułu: 4697049\nOdczyty, którym możesz zaufać\nWykonuj pomiary prądu, nawet jeśli nie możesz przerwać obwodu i nawet w najbardziej ograniczonych przestrzeniach. Zyskujesz możliwość wykonywania szybkich i łatwych pomiarów oraz odczytu wskazań na dużym wyświetlaczu mierników cęgowych Fluke.\nKup Fluke 325 i otrzymaj walizkę z twardego materiału C1600 oraz futerał na miernik cęgowy H3 za darmo.\nNr artykułu: 4759441\nZaufaj swoim pomiarom\nKup tester elektryczny Fluke T5-1000 i otrzymaj zestaw podstawowych akcesoriów T5-KIT1 za darmo!\nNr artykułu: 3449405\nKup tester napięcia i ciągłości obwodu Fluke T150 oraz próbnik napięcia LVD2 VoltLight ze zniżką i otrzymaj pas narzędziowy za darmo.\nNr artykułu: 4814534\n* Przedstawione oszczędności opierają się na cenie zakupu pojedynczych artykułów.


NIVEA Micelarny płyn dwufazowy z organiczną wodą różaną\nSkutecznie usuwa wodoodporny makijaż, łagodnie oczyszcza, koi i nawilża. Formuła z organiczną wodą różaną przywraca naturalną równowagę i poziom nawilżenia skóry. Po użyciu skóra jest czysta, odświeżona oraz wygląda pięknie.\nNumer elementu: 82366 (823660760007)\nNIVEA® MicellAIR® SKIN BREATHE MICELARNY PŁYN DWUFAZOWY wzbogacony kojącą wodą różaną skutecznie usuwa wodoodporny makijaż, łagodnie oczyszcza, koi i nawilża. Zawarte w płynie cząsteczki zwane micelami działają jak magnes, skutecznie usuwając makijaż i zanieczyszczenia. Formuła z wodą różaną przywraca naturalną równowagę i poziom nawilżenia skóry. Po użyciu skóra jest czysta, odświeżona oraz wygląda pięknie. Bez pozostałości i tłustego filmu, dzięki czemu Twoja skóra wygląda zdrowo i może oddychać.\nŁagodnie oczyszcza, koi i nawilża\n"przeważnie kupuję produkty które są nowe na rynku, tak tez było w tym przypadku. Polecam z całego serca moja skóra jest nawilżona a zarazem czysta a d..."\n215 Opinie o produkcie\nprzeważnie kupuję produkty które są nowe na rynku, tak tez było w tym przypadku. Polecam z całego serca moja skóra jest nawilżona a zarazem czysta a do tego pięknie pachnie .POLECAM\nJest to mój must have! Nie wyobrażam sobie codziennego oczyszczania twarzy bez tego płynu! Zmywa wszystko I żadna resztka mu nie straszna! Jestem zachwycona 😍\nPłyn idealnie zmył makijaż po całym dniu , odświeżenie skóry było niesamowite. Zapach róż dopełnił efektu. Nie ma się do czego przyczepić , natomiast moje oczy są wrażliwe i niestety piekły mnie oczy\nRóżane wsparcie w demakijażu\nPłyn micelarny z wodą różaną spełnił moje wymagania-dobrze oczyszczał, nawilżał i nie podrażniał moich oczu. Jego dodatkowym atutem był piękny zapach. Używanie go było prawdziwą przyjemnością.


Belfer czyta...: listopada 2015\n"W mojej tajskiej kuchni" Daria Ładocha\nI znów oddaję głos mojej koleżance po fachu - Ani Czyż :)\n(zdj. Anna Czyż)\nCzytając bloga mojej koleżanki Ani, który został trochę zaniedbany z różnych względów, postanowiłam pomóc i zaproponowałam recenzję jednej z kilkudziesięciu (może kilkuset książek). Zgodziła się (więc "Jaglany detoks" chyba się podobał). Ania wybrała tematykę i książkę. W ten oto sposób w moje ręce wpadła książka wydawnictwa Pascal o tajskiej kuchni, napisana przez blogerkę i kucharkę Darię Ładochę. Książka kulinarna posiada bardzo interesujący tytuł „W mojej tajskiej kuchni 90 aromatycznych przepisów, które łatwo zrobisz w domu”. Czy łatwo??? O tym zaraz.\nKsiążka, jak to mają w zwyczaju książki tego wydawnictwa, jest pięknie wydana. Cudowna okładka, kolorowe i zachęcające zdjęcia potraw i nie tylko, czytelny tekst. No i co mnie urzekło - mnóstwo przepisów. Na początku mamy bardzo ciekawy wstęp. Dowiadujemy się wielu historii z życia autorki, która powiada nam o wyborze kuchni tajskiej, o zdrowym żywieniu, ważnych momentach i podróżach, które odbyła po to, by poznać smaki Krainy Uśmiechu czyli Tajlandii. W tym fragmencie książki możemy oglądać wiele kolorowych i interesujących zdjęć z okresu pobytu w tym kraju.\nDruga część książki zatytułowana „ABC KUCHNI TAJSKIEJ” ukazuje nam bliżej produkty wykorzystywane przy przygotowywaniu poszczególnych potraw. I tak dowiadujemy się no wielu wielu ciekawostek np. o ryżu jaśminowym. Dla mnie ryż to ryż biały czy brązowy, mówiąc szczerze - pierwszy raz widzę nazwę "ryż jaśminowy", którego jak zagłębić się w książce jest w dodatku kilka rodzajów. Oczywiście autorka wymienia również produkty takie jak mleko kokosowe, sos sojowy, trawę cytrynową, makarony czy też każdemu znane papryczki chilli i wiele wiele innych. Oprócz znanych nam produktów autorka wykorzystuje składniki, które warto mieć w swej kuchni, aby przyrządzić tajskie dania. Część z nich, takie jak imbir czy też zielone papryczki chilli znam, jednak pojawiają się również takie nazwy jak "pochwiaki" (inaczej - rodzaj grzybów) czy też "pak choi" - swego rodzaju chińska kapusta. Opisywane są również wszelkiego rodzaju ryże, makarony, maki, sosy no i oczywiście przyprawy. Daria Łaboda odsłania tajniki gotowania, techniki przygotowania potraw i prezentuje niezbędne naczynia, które używane są w tajskiej kuchni.\nTrzecia część to nasze upragnione przepisy, które podzielone zostały na przystawki, zupy, sałatki, makarony i ryże, curry, ryby i owoce morza, dania mięsne, desery i dodatki. Jednak za nim do przepisów dojdziemy napotykamy krótki wstęp o tym, jakie czasy przygotowań mają nasze przyszłe potrawy, jak bardzo są ostre. Bardzo podoba mi się, że autorka zamieszcza takie rzeczy jak przepis na ryż jaśminowy, czy najzwyklejszą tabelę zamienników (tak na wypadek braku tajskich produktów w polskich sklepach). Przejdźmy jednak do przepisów. Jak to ma do siebie wydawnictwo Pascal, o czym wspomniałam wcześniej, książka pełna jest kolorowych i interesujących zdjęć. Na jednej stronie mamy przepis, na drugiej ogromne zdjęcie. Przeglądając i czytając przepisy postanowiłam zaskoczyć czymś Anię M. i w związku z tym zabrałam się za przygotowanie sałatki z mango i krewetek. Czas przygotowania - tylko kilkanaście minut, przepis konkretny i prosto napisany (a o to w tym wszystkim chyba chodzi!). Powiem szczerze - mi mango smakowało strasznie, a z miny Anki wywnioskowałam, że jej też. Ale krewetki z sosem były przepyszne!!!\nI jeszcze wielki plus książki - przepisów jest mnóstwo, nie wiadomo kiedy to wszystko robić.\nJeśli chodzi o polecanie książki… hmmm… polecam ją, oczywiście!!! Dlaczego? Prosto, konkretnie, szybko! Ta książka to sama przyjemność dla osób lubiący wprowadzać nowe smaki i nowe składniki. No i jak zwykle - to co mnie urzeka to … zdjęcia. Książkę oceniam na bardzo dobry (w końcu jestem nauczycielem!)\nZabiegana blogerka/nauczycielka znalazła chwilę czasu na gotowanie. Aniu, dziękuję za wspaniałą recenzje i czas spędzony wspólnie w kuchni :) Dodam tylko - w mojej nowej kuchni, może i maleńkiej, ale własnej.\nSałatka jak na zdjęciu... (zdj. Anna Czyż)\nW gotowaniu najcenniejsze są szczegóły i sam fakt twórczej zabawy jadzeniem. A śmiechu i radości wczoraj nie brakowało. Zaczęło się od zakupów "z książką w ręku", potem było już tylko śmieszniej.\nI oto przerażone patrzymy na mango i zastanawiamy się, co z nim się tak na serio robi? Ale od czego jest Internet? Telefon, Youtube i filmik instruktażowy obierania mango i już jest w naszej potrawie - ale i tak smakowało okropnie. A jedzenie pałeczkami to już historia na oddzielny post...\nPOLECAM książkę z całego kulinarnego serca, a jeść uwielbiam :) Autorka zamieszcza też listę zamienników, więc może i to mango można wyrzucić z sałatki? Wracam do kuchni... hmmm raczej do jej malowania, a wieczorem znów gotuję!\nNasza uczta! (zdj. Anna Czyż)\nblog Darii Ładochy\nblog Autorki o tajskiej kuchni\nDaria Ładocha gotuje w Dzień Dobry TVN\nPolecam stronę Wydawnictwa Pascal i dziękuję :)\nWynajęte "cztery ściany"\nBlog ostatnio zaniedbany, waga idzie ciągle w górę, książki leżą... a wszystko z powodu małej rewolucji w życiu. Moja współlokatorka nareszcie się wyprowadziła i wynajęłam całe mieszkanie. No i zaczęło się wielkie malowanie (bo w jej pokoju, a teraz moim salonie, ściany były... różowo-łososiowe). Cały tydzień maluję, przyjechał brat, aby pomóc wynieść meble, a znajomi pożyczają kasę. Bardzo się cieszę, że mieszkam nareszcie sama - pierwszy raz w życiu :)\nMoże to i zabawne, ale najbardziej cieszę się że:\nmogę wstawać bardzo wcześnie, robić sobie śniadanie, pić kawę i czekać na wschód słońca i nikt nie mówi mi, że za wcześnie wstaję;\nnie muszę się zachowywać cichutko późnym wieczorem i teraz mogę czytać w nocy i nikt mi nie będzie wypominał, że za dużo prądu zużywam;\nmój dom - moje zasady - tak, ściany są pomalowane w odcieniach brązu! Kocham ten kolor i już!\nmam mnóstwo miejsca na książki;\nw kuchni wszystkie szafki są moje i nareszcie mogę swobodnie gotować;\nrankiem nie zastaję karteczek w kuchni z listą zażaleń od współlokatorki;\nnikt nie będzie sprawdzał stopnia czystości po moim sprzątaniu;\nnie muszę już mieścić swojego zakręconego życia na 9 m2;\nWczoraj wróciłam z pracy potwornie zmęczona i wiecie co? W domu zrobiłam sobie kawę, usiadłam w fotelu, włączyłam muzykę i na chwilę zamknęłam oczy. W salonie wszystko jest jeszcze przykryte folią, bo ściany schną, a regały ciągle czekają na weekend, żeby je pomalować, ale już "czuję" mój dom. Wszystko jest dokładnie takie, jakie zawsze chciałam mieć, w moich ulubionych kolorach, mnóstwo przestrzeni (bez przesady, ale jak na moje dotychczasowe warunki metrażowe, teraz mam "ogromne" mieszkanie) i światła. Kawałek mojego świata :) Tylko mojego ...\nJak tylko skończę remont, zamieszczę kilka zdjęć :) Planuję urządzić wszystko na Mikołajki :)\nP.S. W tym roku będę miała choinkę :)\n"Everest. Na pewną śmierć" Beck Weathers\n"Większość ludzi nie chce wstawać o trzeciej nad ranem, żeby wyjść na zewnątrz i katować się przez dwanaście godzin. Ale my to robiliśmy. Albo to lubisz, albo nie".\nLubię czytać o górach, choć byłam w nich chyba tylko ze dwa razy. Nigdy się nie wspinałam i nie będę, to zupełnie nie moja bajka, ale przeczytałam większość książek o himalaistach. Dlaczego? Bo cenię ludzi, którzy dla pasji potrafią poświęcić wszystko, którzy nie boją się wyzwań. Inspirują mnie historie o ich poświęceniu, heroizmie, wytrwałości, walce ze sobą i przeciwnościami. Daje mi to niezłego kopa w mierzeniu się z codziennością...\nMount Everest zawsze był dla mnie metaforą, pomagał mi w mojej drodze, był i jest celem wędrówki. Uczę w szkole, i odkąd pamiętam chciałam z tej szkoły zwiać. Zawsze marzyłam by być kimś innym, niż jestem i robić zupełnie coś innego, niż wskazywały moje talenty. Chciałam być misjonarzem, pracować w organizacjach pokojowych, wstąpić do wojska - jednym słowem - być kimś ważnym i osiągnąć coś spektakularnego. Życie szybko zweryfikowało moje marzenia i po 13 latach nieustannej walki z wiatrakami skapitulowałam. Dopiero wtedy odkryłam, że szkoła i nauczanie od zawsze były moja pasją, choć nie chciałam się do tego przed sobą przyznać, bo to takie "zwyczajne"... Wstaje człowiek codziennie rano, przez kilka godzin uczy oczywistych oczywistości i tak długo to robi, aż osiągnie cel, a przynajmniej tak mu się wydaje. Kolejnego dnia robi dokładnie to samo, zupełnie od nowa... Bez rozgłosu, bez kamer. Do tego każdy przy zdrowych zmysłach ciągle pyta: "po co to robisz? Nie rozumiem, jak można lubić uczyć dzieci?" Myślę sobie zatem, że jestem takim samym "szaleńcem", jak himalaiści. Dlatego chyba tyle o nich czytam.\nAutora chyba nie trzeba przedstawiać. John Krakauer pisząc swoją książkę "Wszystko za Everest" wyrył w naszej świadomości i pamięci historię nie tylko swojej wspinaczki, ale i każdego z uczestników tamtej tragedii. Jednym z nich był właśnie Beck Weathers. Jego książka jednak nie koncentruje się na samych wydarzeniach z 1996 roku, bo autor chętniej opowiada o swoim życiu "przed", o depresji, ucieczce w góry, o rodzinnych problemach. Rozważa sam wypadek przez pryzmat punktu zwrotnego, jaki wtedy nastąpił. My znamy ową historię jedynie z doniesień medialnych, czy też z do tej pory wydanych książek. Teraz możemy posłuchać jednego z ocalałych, który utratę rąk odczytuje wbrew pozorom jako błogosławieństwo. Jeden dzień, jedno doświadczenie, jeden dramat wyrwał go z życia jakie dotąd wiódł i pozwolił inaczej spojrzeć na siebie i najbliższych. Ocalał nie tylko tam na Evereście, ale w każdym możliwym aspekcie, ocalał jako mąż i ojciec, jako lekarz i jako himalaista.\n"(...) duży wysiłek w górskiej dziczy i skupienie na osiągnięciu celu uwalniały mnie choć na chwile od pogłębiającej się depresji. Tutaj mogłem otrząsnąć się z przygnębienia, bo góry - szczególnie wysokie, jak się przekonałem - zmuszają cię do bycia tu i teraz. Koncentrujesz się na tym, żeby iść do przodu, i na tym, co cie otacza. Fizycznie i psychicznie jesteś wolny od świata, który został w dole. Wspinaczka stała się więc dla mnie formą kuracji." (s.177)\nDużo o tym myślałam, bo intryguje mnie to, ile człowiek jest w stanie przetrwać i znieść, jakie ma granice wytrzymałości nie tylko fizycznej, ale przede wszystkim psychicznej. W sytuacjach kryzysu możemy liczyć na to, kim jesteśmy jako ludzie, na to, co wypracowaliśmy przez całe nasze życie. W trudnych chwilach okazuje się, jacy jesteśmy. Tu na "dole" możemy się przechwalać, być "super bohaterami", ale każdy z nas ma chyba swój Everest. Tam, na "naszej górze" ostatecznie pokazujemy prawdziwe oblicze, sprawdzamy siebie. Codziennie mozolnie pniemy się w codzienności i zupełnie niezauważeni przez nikogo milcząco przechodzimy przez życie. Krok za krokiem. Może wejście na szczyt górski jest bardziej spektakularne, ale czy np. uczenie dzieci nie bywa równie wielkim wyzwaniem?\n"Ludzie często pytają mnie, czy zrobiłbym to ponownie. Początkowo myślałem: <<Co za głupie pytanie!>>, jednak gdy zastanowiłem się nad tym dłużej, zrozumiałem, że w istocie jest to bardzo trudna i głęboka kwestia. Odpowiedź brzmi następująco: nawet gdybym doskonale wiedział, co mnie spotka na Mount Evereście, zrobiłbym to jeszcze raz. tego dnia na górze wymieniłem moje dłonie na rodzinę i przyszłość. Bez wahania godzę się na taki układ. Po raz pierwszy w życiu czuję spokój. Nie staram się już definiować siebie samego przez to, co na zewnątrz, przez cele, osiągnięcia i posiadane przedmioty. Po raz pierwszy w życiu czuję się dobrze we własnej skórze. Szukałem na całym świecie czegoś, co da mi poczucie spełnienia, a przez cały czas miałem to u siebie, na własnym podwórku. Koniec końców jestem szczęściarzem. Co ważniejsze, wiem o tym." (s.300)\nMoże warto mieć swój własny cel, choćby inni go dyskredytowali, wyśmiewali i pukali się w czoło na nas widok. Może nie każdy zrozumie nasze życiowe priorytety, może nie są one dochodowe i nie wróżą wielkiej kariery. Ale czym byłby dzień bez owej "wspinaczki"???


Marzec, 2015 | Parafia Matki Bożej Częstochowskiej\nNa tydzień przed Wielkanocą obchodzimy pamiątkę triumfalnego wjazdu Jezusa do Jerozolimy. Jezus, świadomy że jego wyprawa zakończy się śmiercią w ofierze za grzechy ludzkości, w drodze do Jerozolimy posyła dwóch uczniów do wioski Betfage, leżącej ok. 4 km od miasta u stóp Góry Oliwnej. Nakazuje im szukać oślicy przywiązanej obok domu wraz z oślęciem a właścicielowi oznajmić „Pan go potrzebuje”. Uczniowie przyprowadzają zwierzę do Jezusa, kładą na jego grzbiecie swe płaszcze. Jezus […]\nDroga krzyżowa w zaprzyjaźnionej parafii\nZ racji obowiązków zawodowych, nie byłem w tym roku w stanie uczestniczyć w rekolekcjach wielkopostnych w Mirowie. Nie oznacza to jednak, że nie nie przygotowałem się do najwspanialszego tygodnia w roku liturgicznym w ogóle – miałem szczęście uczęszczać na rekolekcje w Jastrzębiu, mirowskiej parafii-matce, w kościele, w którym co tydzień modlił się mój dziadek. Punktem kulminacyjnym rekolekcji była droga krzyżowa ulicami Jastrzębia, zainicjowana przez młodego, ale duszpastersko niezwykle kreatywnego wikariusza, Adama Włodka, osoby niezwykle otwartej, odważnej i przyciągającej […]


Most z lian - Page 2\nTemat: Re: Most z lian Pon Maj 09, 2016 4:03 pm\n//Z jaką Ignis?!\nAmbicja odpowiedziała na własne pytania. Duza jus jeteś. I mas duzo lodzeństwa. I jeteś cólką władcyni, znacy, ze inni ce sanują, co nie? - skomentowała Iskierka. Po chwili pomyślała: Co to za gra? A chyba wiem. Jak ktoś chce wyzwanie to daje mu się zadanie, a jak pytanie to go się pyta. Fajnie. Następnie się zastanowiła - co tu wybrać? No to... pytanie! - postanowiła w końcu klaczka.\nTemat: Re: Most z lian Sob Sie 06, 2016 5:05 pm\nFeniks przyszedł tu w celu znalezienia jakiegoś konia. Nikogo nie było - ani na moście ani obok. Ech, mam pecha. - pomyślał i oparł się o inne drzewo. Zaczął nucić jakąś melodię i patrzeć na ptaki, które latały mu nad głową. Może jeszcze ktoś tu przyjdzie. - pomyślał i westchnął głośno.\nTemat: Re: Most z lian Sob Sie 06, 2016 5:35 pm\nNo, właśnie, i przyszła Lily! Niczym ruda kometa galopowała przez lasy SWT. Nagle zatrzymała się przy moście, przy którym o drzewo opierał się ciemnogniady ogier. Lily spojrzała na niego ciekawym wzrokiem.\nWitaj, jestem Lily, a tobie jak na imię? Zapytała z nieśmiałym uśmiechem.\nTemat: Re: Most z lian Nie Sie 07, 2016 12:01 pm\nFeniks zapatrzył się w małego rudzika, który tańczył na gałęzi niczym łyżwiarz na lodowisku. Krok w przód, krok w tył, dwa w lego, pięć w prawo... Tak się zapatrzył, że kiedy zagadała do niego niemal podskoczył jak rudzik. Och, cześć, nie zauważyłem cię. Miło mi poznać, Feniks. - odpowiedział ogier patrząc w zielonkawe oczy rudej klaczy.\nTemat: Re: Most z lian Nie Sie 07, 2016 12:27 pm\nLily zaśmiała się, gdy Feniks się przestraszył.\nPrzepraszam, nie chciałam cię zaskoczyć. W zielonych oczach Lil zatańczyły ogniki. Przechyliła głowę na bok w tym swoim "ptasim geście" i przewróciła z uśmiechem oczami.\nCo robisz na terytorium Rety? Nie pachniesz jej stadem. Czy jesteś z SSP? Znasz Wanilię? Albo Werę? Wiesz co u nich? A w ogóle, miło mi cię poznać, Feniksie. Wystrzeliła wszystko to jednym tchem.\nTemat: Re: Most z lian Pon Sie 08, 2016 11:50 am\nFeniks uśmiechnął się lekko. Nie, nie nic się nie stało. - rzekł i spojrzał na gałąź. Małego rudzika nie było. Feniks westchnął i spojrzał na Lily. Ta zbombardowała go pytaniami. Eee... Tak po prostu, spontanicznie przyszedłem. Jestem, jestem z SSP. Znam je. Chyba dobrze, ostatnio jak je widziałam, to było całkiem spoko. - dodał i przekrzywił głowę tak samo jak klacz.\nTemat: Re: Most z lian Pon Sie 08, 2016 12:08 pm\nLily spojrzała z rozbawieniem na Feniksa. Potem on odpowiedział na jej grad pytań. Lil pokiwała głową.\nNo tak, zapomniałam że spontaniczność to między innymi znak rozpoznawczy SSP. Powiedziała z uśmiechem. O matko, dzisiaj miała taki humor, że gdyby zobaczył ją ktoś z jej stada, z miejsca wywaliliby ją z pracy. Zachichotała w duchu na tą myśl. Teraz z kolei zaczęła się zastanawiać nad inną rzeczą. A mianowicie: Komu odda władzę, gdy ona zrobi się na to za stara? Wprawdzie Ignis jest jej siostrą, lecz również bękartem, więc chyba by nie mogła przejąć władzy... Poza tym ona wtedy już też byłaby na nią za stara. Tariss... Ona z kolei nie była jej rodzoną córką, ale Lily kochała ją jak własną, więc... Zadba o to, żeby dostała fuchę głównego medyka, wojownika, artysty, czy co tam będzie chciała... A teraz władza... Will urodził się pierwszy, więc to on będzie jej zastępcą. Natomiast jego bliźniak, Spirit, powinien zostać namiestnikiem i w razie najgorszego to on przejąłby po nim tron... I zostały jeszcze jej siostrzenice, córki Ignis. Lily zadba o to, aby one również dostały w przyszłości zaszczyty głównych medyków/artystów/wojowników czy co tam sobie wybiorą.\nPrzez chwilę stała tak zamyślona, po czym spojrzała na Feniksa. Ucieszyła się, gdy powiedział że z Werą i Wanilią wszystko okej. Uśmiechnęła się do niego przyjacielsko.\nOpowiesz mi coś o sobie? Proszę? Lily z zaciekawieniem spojrzała na Feniksa.\nTemat: Re: Most z lian Czw Sie 11, 2016 3:32 pm\nKlacz spojrzała na Feniksa z rozbawieniem, a on z mieszanką wyrzutu i ciekawości. Mhm, spontaniczność. A ty? Z którego jesteś stada? - zapytał ogier. Lily długo nad czymś rozmyślała. Feniks przyglądał jej się i zastanawiał, z którego może być stada. SKZ? Nie, nie cuchnie krwią ani siarką. SWT? Nie pachnie lasem. SSP nie, SLS? Jakoś mi nie pasuje. SUŁ... może, SZS też prawdopodobne. Stawiam na SUŁ. Zobaczymy, czy dobrze myślę. - pomyślał i się uśmiechnął. O sobie, mówisz? Hm... Najpierw ty. - rzekł i przymrużył oczy.\nTemat: Re: Most z lian Czw Sie 11, 2016 5:38 pm\nLily zmieszała się nieco na pytanie Feniksa. Gdyby była człowiekiem, teraz pewnie potarłaby kark i uciekła wzrokiem lecz, skoro nim nie była, mogła zrobić tylko to drugie.\nOch, ja... hm... Odchrząknęła. Jestem władczynią SZS. Spojrzała na niego z nieśmiałym uśmiechem. Pomyślała, że nie powinna być taka wyluzowana przy obcych, ale Feniks nie sprawiał wrażenia groźnego psychopaty, który zamieni jej życie w mogiłę. Westchnęła i przewróciła oczami.\nWidzisz... Moja historia jest niemiłosiernie długa i obfitująca w nic nieznaczące epizody, ale... Niech ci wystarczy, że byłam w dzikim stadzie klaczą-przewodniczką, a potem nastąpiło kilka nudnych spraw, rozumiesz, polityka i takie tam durne sprawy... Zrobiła pewien gest kopytem. ... i musiałam stamtąd uciekać. No i tak znalazłam się tu. Potem przyszła też tu moja stara przyjaciółka, która okazała się być moją przyrodnią siostrą, bękartem mojego ojca i odtąd jakoś tu żyjemy. Powiedziała Lil, uśmiechając się. Teraz twoja kolej.\nTemat: Re: Most z lian Pią Sie 12, 2016 6:17 pm\nFeniks zobaczył zmieszanie w oczach klaczy. SZS. Więc jednak się pomyliłem. - pomyślał i kopnął mały kamyk jakby z wyrzutem, że to przez niego wziął Lily za pustynną bywalczynię. Władczyni? - powiedział jakby ze zwątpieniem. Jakoś mi nie wyglądasz. Ale skoro tak mówisz, to uwierzę na słowo. - rzekł i zastrzygł uszami. A o mnie? Co tu dużo mówić... Hm... Urodziłem się w stajni. Chowałem się z moim bratem, Brylantem. Po jakimś czasie zostaliśmy przeznaczeni do różnych zadań; ja do skoków, Brylant do hipoterapii. Po kolejnym jakimś czasie dołączył do mnie Skoczek. Zalecał się do pewnej Róży, ale wygrał Brylant i pokrył Różę. Skoczek się zezłościł i najpierw zabił mojego brata, a potem sprawił, że Róża poroniła. Ja się zakochałem, ale bez wzajemności. Chciałem pokryć tę klacz, ale ten... ona nie chciała i ją... zraniłem. I zostałem sam. Uciekłem. Tułałem się i trafiłem tu. - powiedział udając twardziela, ale w głębi zaczęły mu się trząść nogi. Jak pomyślał o Brylancie... Oj, oko chyba mu się świeci, trzeba opanować sytuację... Ogier zamrugał kilka razy, wyprostował się i posłał smutny, lekko naciągany uśmiech Lily.\nTemat: Re: Most z lian Sro Sie 17, 2016 7:15 pm\nNa słowa Feniksa, z natury nieobrażalska Lily parsknęła śmiechem.\nPo prostu super, że takie robię pierwsze wrażenie. Nie ma co, zamiast siać grozę przed moim stadem, pokazuję nas od najprzyjaźniejszej strony. Pomyślała, zamiast tego jednak odparła:\nWolałbyś mnie poznać od tej gorszej strony? Zapytała. ...strony morderczyni z premedytacją, pokerowej twarzy, czarnej, niedoszłej wdowy? Mogłoby się wydawać, że już sobie odpuściła, lecz cień zabitego przez nią niemal przed rokiem Break'a wciąż za nią chodził. Dziwne, wydawałoby się, że od tego czasu nie postarzała się o ani jeden dzień...\nLily patrzyła na Feniksa ze współczującą miną, gdy opowiadał swą historię. Nie z litością, bo sama nie lubiła, gdy ktoś tak na nią patrzył i zdawała sobie sprawę, że inni też mogą tego nie lubić. Jej wzrok był po prostu współczujący, bo sama wiedziała jak to jest zostać "stratowanym" przez los, wydrwionym przez niego, wyśmianym. Widziała jego spojrzenie. Może i to nie była jej sprawa, ale... to nie byłaby Lil, gdyby chociaż nie starała się pocieszyć.\nNie martw się już. To tylko przeszłość, z doświadczenia wiem, że trzeba ją chować stopniowo do worka i już nigdy jej nie wyciągać, bo możesz nabyć nowe drzazgi. Ale nie powinieneś też uciekać przed wszystkim, dobre wspomnienia trzeba schować do oddzielnego pudła, z którego zawsze możesz je wyciągnąć. Powiedziała, sama nie wiedząc, co czasami ją napada na walenie takich przemów. Nagle poczuła, że zaczęła jej ruja. Pomyślała, że dawno nie widziała Coraggiosa... ( )\nTemat: Re: Most z lian Sob Sie 27, 2016 6:32 pm\nFeniks również się zaśmiał. Kurdę, chcicholę się z własnych kwestii. - pomyślał i jeszcze głośniej się zaśmiał. Wiesz, ja też mam gorszą stronę - rzekł. Dzięki tej właśnie stronie Skoczek nie żyje... - to zdanie mruknął tak cicho, że klacz musiałaby mieć nad wyraz dobry słuch, by to usłyszeć. Lily patrzyła na niego ze współczuciem. Dobrze, że choć nie z litością. - pomyślał, bo bardzo nie lubił jak ktoś okazuje mu litość. To kwesta honoru. Feniks westchnął. Pierwszy raz w życiu chyba nieomal się popłakał. Nie był jednak tak twardy jak myślał, że jest. To wada czy zaleta? To do wora czy do pudła? - zapytał, by nawet siebie choć trochę rozbawić. Uśmiechnął się. Teraz ty. Ty opowiedz coś o sobie. - dodał i spojrzał oczekująco i ciekawie na kasztankę. Wtedy poczuł, że klacz ma ruję. Jednak nim ogier zdążył w ogóle się połapać, ruja minęła ( ).\nTemat: Re: Most z lian Nie Sie 28, 2016 11:56 am\nLily poczuła się nieco lepiej, gdy Feniks również się zaśmiał. Już myślała, że nie ma ani krztyny humoru.\nTy nie pomyślałeś, że mogę być władczynią SZS, a ja nigdy nie pomyślałabym, że jesteś z SSP. Pomyślała, patrząc na niego z uśmiechem. Lily usłyszała, że Feniks mruczy pewne słowa, ale nie była pewna, czy jej się nie przesłyszało. Zastrzygła uchem i zaśmiała się znów.\nTe złe do wora. I najlepiej je spal. A dobre do pudła, które będzie pod ręką. Odparła z urzekającym uśmiechem. Przekrzywiła głowę, sprawiając, że kaskady jej rudych loków spłynęły jej na szyję. Przewróciła zielonymi oczami.\nNo, dobrze, skoro nalegasz... Urodziłam się w dzikim stadzie. W bardzo młodym wieku zostałam przewodniczką, zawsze prowadziłam stado na bezpieczne tereny, bo wszystkie znałam jak własne rzęsy. Stary przywódca stada chciał zeswatać mnie ze swoim synem, lecz kiedy raz napomknął o tym mojemu ojcu, on powiedział, że nie jest w stanie mnie do niczego zmusić. To zresztą była prawda. Kiedy osiągnęłam dojrzałość i miałam pierwszą ruję, syn przywódcy chciał mnie pokryć. W moim dawnym stadzie ogier, który został ojcem pierwszego źrebaka klaczy miał do niej pełne prawo. Lecz ja wpadłam w furię i ciężko raniłam. Zabiłam go. I uciekłam. Przyszłam tu, na Karsin. Ruda klacz zakończyła, starając się nie wzdrygać na myśl o tym wszystkim. Uśmiechnęła się do Feniksa bez wyrazu.\nTemat: Re: Most z lian Wto Sie 30, 2016 8:12 pm\nFeniks uśmiechnął się. Nadal nie jestem pewien czy nie wkręcasz mnie z tą władzą. - powiedział pół żartem pół serio. Wiesz, te złe to chyba jednak spalę, bo wora nie mam na stanie. - powiedział uśmiechając się ironicznie. Lily zaś uśmiechnęła się urzekająco. Ciekawe czy ma kogoś. - pomyślał. Ja nie nalegam. Ja "Proszę?" - powiedział tak, jak Lilcia wcześniej. Takim samym tonem, w ogóle po babsku. Aż samego go czasem zadziwiało, co potrafił ze sobą robić. Kiedy klacz opowiedziała mu bardziej szczegółowo przygryzł dolną wargę i spojrzał lekko w górę i w lewo. Również współczuł kasztance tych doświadczeń losu, ale jakoś nie miał głowy do pocieszania, mów pogrzebowych, łez szczęścia i tym podobnych. Po chwili jednak zebrał w sobie cały swój urok... Hm... uroku (?) i pocieszycielstwa tak, że się zmieszały i zapytał: A tobie worek czy od razu krzemienie?\nTemat: Re: Most z lian Wto Sie 30, 2016 11:31 pm\nKlacz żachnęła się i rzuciła Feniksowi ironiczne spojrzenie.\nBłagam cię. Widziałeś kiedyś bardziej majestatyczną klacz? Powiedziała poważnym tonem, by po chwili wybuchnąć śmiechem. Na jego słowa znów się uśmiechnęła.\nJak wolisz. Ale pamiętaj, żeby żadnego nie przegapić. Te złe trzeba bez skrupułów zlikwidować co do jednego. Mrugnęła do niego.\nPotem zapanowała niezręczna cisza. Lily już straciła nieco energii, choć jej mięśnie wciąż były gotowe na wysiłek. Spojrzała w górę, nieco zawstydzona tym, że powiedziała to wszystko. Feniks teraz na pewno się spłoszył i będzie chciał jak najszybciej znaleźć wymówkę, by sobie pójść. Lecz, ku zaskoczeniu kasztanki, on zadał jej pytanie. Klacz parsknęła śmiechem, częściowo z ulgi, a częściowo z tego, że ogier zastosował jej własną gadkę przeciw niej.\nMyślę, że połowę już schowałam do wora. Ale z niektórymi jeszcze nie potrafię się rozstać. Wyznała szczerze i spojrzała Feniksowi w oczy. Mama przynajmniej zdążyła ją nauczyć, że podczas rozmowy patrzy się rozmówcy w oczy. Klacz do dziś tego nie rozumiała, ale szanowała i starała się dostosować. Zwłaszcza, że była władczynią, a od niej się wymagało tego.\nTemat: Re: Most z lian Nie Wrz 04, 2016 2:42 pm\n//Szkoła sprawia, że mój mózg choruje na bezwenie.\nFeniks spojrzał na nią koleżeńsko. A ty przystojniejszego ogiera? - zapytał i roześmiał się. Po słowach Lily zrobił gest, jakby wzruszał ramionami. Jakoś to będzie, żyć trzeba dalej. - powiedział i westchnął. Ona mrugnęła do niego. On do niej i się uśmiechnął. Kiedy zobaczył, że parsknęła śmiechem, on również się roześmiał i razem śmiali się z tego wszystkiego. Oj! A kto mówił, że ,,Te złe trzeba bez skrupułów zlikwidować co do jednego"? - zapytał i posłał jej porozumiewawcze spojrzenie.\nTemat: Re: Most z lian Nie Wrz 04, 2016 5:19 pm\nLily znów się zaśmiała. Feniks był zabawny. Przekrzywiła głowę w tym swoim "ptasim" geście.\nA skromność to masz po mamie czy po tacie? Prychnęła z rozbawieniem. Uśmiechnęła się z zamyśleniem i pogrzebała z braku lepszego zajęcia kopytem w ziemi. Na jego następne słowa przewróciła z uśmiechem oczami.\nNie mówiłam, że ja jestem skrupulatna w trzymaniu się tej zasady. Posłała mu zniewalający uśmiech.\nMasz tu jakaś rodzinę? Zapytała z ciekawością.\nTemat: Re: Most z lian Pią Wrz 09, 2016 6:47 pm\nFeniks również się uśmiechnął. Nie jestem pewien. A ty to masz jakiegoś wróbla w rodzinie? Bo wiesz... te gesty? - powiedział i uśmiechnął się od ucha do ucha. Z raku laku Feniks też zaczął grzebać kopytem w ziemi. Tak, a ładnie to przekonywać kogoś do robienia czegoś, czego sami nie robimy w całości? - zapytał z ironią. Na kolejne pytanie zrobił gest niby uniesienie brwi. Nie, ani tu, ani nigdzie indziej. A ty? - rzekł, a potem westchnął.\nTemat: Re: Most z lian Wto Cze 27, 2017 9:13 am\nWielkie kopyta ciężko opadały na suchą ziemię, wznosząc w górę pył. Ogier stąpał nerwowo po dżungli nasłuchując, ponieważ czuł w nozdrzach obcy zapach. I na pewno nie był to zapach innego konia.\nWszystko stało się w ułamku sekundy - poczuł na sobie ciężar, a ostre pazury wbiły mu się w boki. Kątem oka zerknął na swój grzbiet, do którego wczepił się czarny jaguar. Niewiele myśląc kary rzucił się na ziemię w celu przygniecenia drapieżnika, jednak ten mimo swojej ogromnej masy zwinnie uskoczył na bok. Zwierzę nie czekało aż rumak wstanie, tylko od razu rzuciło się do ataku. Fryz wiedział, że jaguar będzie próbował zabić go ugryzieniem w czaszkę, więc kiedy dziki kot skoczył na niego, wierzgnął mocno nogami odrzucając go na bok.\nMięsożerca poturlał się po ziemi i prędko wstał, wystawiając złowrogo kły w stronę ofiary. Agaren wykorzystał ten czas i szybko podniósł się na nogi. W głowie próbował ułożyć jakikolwiek plan.\nJaguar był bardzo szybki i zwinny, potrafił wspinać się po drzewach i poruszać bezszelestnie. Zmyłka z drzewem nie zadziałałaby, żadnej rzeki w pobliżu nie było. Ucieczka też nie wchodziła w rachubę, ponieważ czarny ze swoją masą nie mógł się za bardzo rozpędzić i w dodatku lawirować wśród drzew. Pozostała tylko walka na otwartym polu.\nCzarne kocisko nie chciało dawać przeciwnikowi chwili wytchnienia i kilkoma potężnymi susami pokonało dzielącą ich odległość. Agaren poczuł ostre zęby zatapiające się w jego szyi i wściekle wierzgnął. Drapieżnik jednak mocno się go uczepił i jednym, mocnym szarpnięciem oderwał od konia kawał mięsa. Rumak zawył z bólu i przystanął na chwilę, a to wystarczyło jaguarowi na dostanie się do głowy Agarena. Zwierzak mocną szczęką ugryzł karego w skroń, przez co ten upadł na ziemię. Mięsożerca natychmiast przegryzł tętnicę, a czarny ujrzał juz tylko ciemność.\nZwierzak, widząć, że ofiara nie oddycha, zajął się posiłkiem.\nEDIT: Burek stwierdził, że zabije Agusia, więc na razie ten post jest nie ważny. Jeśli kurduplowi się uda, to go usunę, a jak nie, to usunę tę informację. xp


Bertrand du Guesclin – Wikipedja, wolna encyklopedia\nBertrand du Guesclin (ur. ok. 1320, zm. 13 lipca 1380) – ryceż bretoński i francuski, uważany za jednego z najwybitniejszyh ryceży wojny stuletniej.\nUrodził się na zamku La Mote-Broon (w pobliżu Rennes) w Bretanii. Był synem Roberta du Guesclin i Janiny. Jako 18-latek mimo wyraźnego zakazu ojca wymknął się z domu i pżybył na turniej rycerski do Rennes. W pożyczonej zbroi, anonimowo, pokonał kolejno dwunastu znanyh ryceży. Dopiero po turnieju ojciec rozpoznał go i wybaczył. Od tej pory rozpoczął karierę wojownika. W 1341 roku wstąpił na służbę Karola de Blois. Wiele z jego rycerskih czynuw stało się potem sławnyh. Wreszcie w 1354 został pasowany na ryceża. Jego sława rosła. Otżymał wiele nadań i tytułuw. W 1364 otżymał hrabstwo Longueville. W 1370 roku w uznaniu zasług został mianowany konetablem Francji.\nDo jego najsławniejszyh wyczynuw zalicza się całonocną walkę dwudziestoosobowego oddziału pżeciw dwum tysiącom wroguw pod Vannes. Innym razem, kiedy Anglicy oblegli Rennes, na czele 100 ludzi zaatakował angielski obuz i zdobył go. W roku 1364 w bitwie pod Auray dostał się do niewoli. Na okup za niego złożyli się Karol V, Urban V oraz Henryk de Trastamara.\nW roku 1380 roku już jako 60-letni stażec udał się w podruż. Po drodze dowiedział się, że Francuzi nie mogą zdobyć zamku Chateauneuf-Randon. Zboczył z drogi i wezwał Anglikuw do poddania się. Sława ryceża była już tak wielka, iż pomimo jego śmierci Anglicy poddali się, a ih dowudca złożył klucze do twierdzy na trumnie du Guescelina.\nJak każdy ryceż tak i du Guesclin miał swoje bojowe zawołanie: Notre-Dame du Guesclin.\nPod jego rozkazami walczyło wielu znanyh ryceży, mn.in. Karol d’Albret.\nPierwszą żoną Bertranda została Teofania Raguenel. Po jej śmierci drugą żoną została Joanna de Laval, ktura wniosła w posagu zamek Montmuran. Ten zamek był odtąd jego siedzibą.\n↑ Narodziny feudalizmu [w:] G.G.G.G. Coulton G.G.G.G., Panorama Średniowiecznej Anglii, s. 69 .\nNLI: 000440903, 000605329\nTę stronę ostatnio edytowano 8 lis 2019, 00:05.


Kredyt Gotówkowy Na 10 Lat Kalkulator - Gdzie Mozna Uzyskac Kredyt Bez Bik? - gdziepozyczycpieniadze.pl – Kredyty i Pożyczki\nKredyt Gotówkowy Na 10 Lat Kalkulator – Gdzie Mozna Uzyskac Kredyt Bez Bik?\nArtykuły 25 października 2019 No Comment\nKredyt gotówkowy powyżej 10 lat\nKredyt gotowkowy 100 tys na 10 lat\nSchody zaczynają się jak mamy do czynienia z osobą naprawdę wiekową, emerytem w wieku powyżej 75 lat, a nawet powyżej 80. Czy staruszek ma szanse na kredyt? Cherlawy Ratka wówczas dług gotówkowy na dowolny obiekt z obniżonym oprocenaktualnewaniem na 5% w wlezie do 5 miesięcy to bezproblemowość pożyczenia krótkoterminowo do 5 tysięcy płowa (prowizja dla banku na utknie 5%). Klient ma zrozumiałość wypłaty środków gotówką w kasie lub przelewem na następujący obrachunek już w dniu złożenia wniosku. 94% klientów poleciłoby znajomym przywalenie pożyczki w ING Banku Śląskim. Dane uzyskaliśmy na podstawie ratunek satysfkacji klientów naszego banku, którzy wzięli pożyczka online.\nNa 20 lat na 6% – zapłacimy w sumie 215 830 zł szczegół 2) dług 300 tys. Na 30 lat na 6% – zapłacimy w sumie 293 687 zł rozdział (o 77 857 zł więcej) Hajde życzliwy argument, widać z uwzględnieniem jakości pieniądza w czasie jesteśmy do przodu niedaleko kredycie 20-letnim. Kredyt hipoteczny 100 tys na 30 lat. Zobacz spokój i sprawdź która suma na 30 lat.\nKredyt gotówkowy 50000 na 10 lat. Bgż BNP Paribas – Kredyt gotówkowy KALKULATOR i opinie. Załóżmy, niechybnie chcesz dług na 5 lat. Obliczmy niniejsze nanosie dostaniesz kredytu: 5 lat x 12 miesięcy x 1950 =117 000 zł, pod warunkiem, niechybnie masz aktywa awantura kredytową. Kredyt wzięty typ w "rodzinie na swoim" (8 lat mocarstwu smaruje faza odsetek) na 30 lat. Regularnie odkładam na lokaty pieniądze, które wynikałyby z różnicy w ratach.\nKredyty gotówkowe wolny zaświadczeń. Szukasz szybkiego kredytu gotówkowego przyimek zaświadczeń o dochodach i zbędnych formalności? Kredyt gotówkowy 60000 na 10 lat – blumind. Forum Kredytowe Szukam debet u gotówkowego na dawka 130 000 zł na kolejność 20 lat.\nDza o przyznaniem kredytu w określonej kwocie i warunkach poświęcana jest po dokonaniu przez bank oceny wytrwałości kredytowej i ryzyka kredytowego. Spłata nie że być tylko niżelibysza niż partia pojedyncza w umowie. Kredyty gotówkowe są przyznawane zazwyczaj na kolejność kilku lat. Związek większych kwotach zapewne wtedy być nawet powyżej 10 lat. Kredyt gotówkowy 50 tys na 10 lat – online polecenie gotówkowy 50 tys na dług gotówkowy do 10 lat 10 lat- ranking, porównanie, opinie. Aby seminarzyści się w przestrogach szybkie chwilówki odstąpienie pośrednictwem net przyimek bik i krd zachęta gotowkowy 100 tys na 10 lat aż do które zawierały etap kredyt.\nKredyt dług gotówkowy oprocentowanie 2015 gotówkowy marzec 2015 – forum. Kalkulator wysokości rat dług u hipotecznego. Kredyt gotówkowy 60000 na 10 lat – pit-programy. Kredyt gotówkowy 60000 zł na 5 lat.\nKredyt gotówkowy 80 tys zł – 10 lat. Pożyczka gotówkowa 80 tys PLN – 10 lat. Wybierz debet gotówkowy świadomie. Porównanie realnego oprocentowania pożyczek gotówkowych. Najdłuższy kredyt gotówkowy na 8 lat Kredyt gotówkowy wolno zawlec ani na 8 lat. Gdy a nie ma takiej części wybierajmy debet y na krótszy.\nKredyt Gotówkowy Na 8 Lat, W psychikę przepisów Ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych karta pożyczki enuncjacja pożyczki pacht 32 podlega opodatkowaniu stawką Prawda pozyczki czynsz Ilość pożyczki . Bank ubytek nie alior bank debety dla wartości opinie pochwalił się konkretnym czasem wypłaty kredyt u. Kredyt na dowolny obiekt nie zawsze oznacza, bodaj musisz zwyciężać się z wysokimi kosztami. Wręcz przeciwnie, wybierając najlepszy debet z oferty banków możesz zaskoczyć się niskim oprocentowaniem i brakiem dodatkowych opłat.\nSprawdź kalkulator kredytu gotówkowego i przelicz tutejsza ratę. Zgadzam się BGŻ BNP ma najlepszy debet Grudzień 15, 201. Kredyty dług gotówkowy na 10 lat gotówkowe, 10 lat współczesne gwoli większości z nas wyjątkowo długo, acz dlaosóbdecydujących się na zaciągnięcie kredytu hipotecznego na oddany Kredyt Konsolidacyjny – Okres spłaty aż do 10 lat, deyczja w. Będziesz spłacał w regularnych ratach.\nKredyt Hipoteczny Bank Pekao Opinie – Gdzie Można Dostać Kredyt Bez Bik?\nPozyczki Dla Zadluzonych Olecko – Gdzie Otrzymam Kredyt Bez Bik?\nPożyczki Na Dowód W Domu – Gdzie Najlepiej Wziąć Kredyt Przez Internet?\nKalkulator Kredytowy Gotówkowy Eurobank – Kiedy Najlepiej Wziąć Kredyt Gotówkowy?\nPozabankowa Pożyczka Prywatna Bez Bik I Krd Online – Gdzie Wziąć Tani Kredyt Gotówkowy?\nPko Bp Kredyt Bez Zgody Współmałżonka – W Jakim Banku Kredyt Bez Zaswiadczen?\nAuto Leasing Bez Zaswiadczen – Gdzie Wziąć Kredyt Bez Pracy?\nEtui Na Dowód Rejestracyjny Seat – W Jakim Banku Wziąć Kredyt Gotówkowy?\nPożyczki Pozabankowe Dla Zadłużonych Na Raty – Gdzie Tani Kredyt Gotówkowy?