Prof. Żaryn dla Fronda.pl: To NKWD oskarżała o mordowanie Żydów | Fronda.pl\n06.10.15, 13:24Prof. Jan Żaryn (screen TV Republika)\n- Relacje Ericha von dem Bacha, który był z ramienia einsatzgruppen odpowiedzialny za realizację pogromów, nie pozostawiają złudzeń. Raporty pisano w duchu: „nam Niemcom udało się zamordować w ciągu takiego a takiego dnia tylu żydowskich komunistów” - mówi historyk prof. Jan Żaryn.\nJakub Jałowiczor, Fronda.pl: Filozof dr Mirosław Tryczyk napisał książkę, w której – jak wynika z zapowiedzi – oskarża Polaków o masowe mordowanie Żydów na Podlasiu w czasie II wojny światowej. Główna teza ma być taka, że w 1941 r. masowo dochodziło do pogromów, w których ważną rolę odgrywała polska inteligencja i polski kler. Czy na Podlasiu rzeczywiście tak było?\nProf. Jan Żaryn: To jest dalszy ciąg dyskusji o Jedwabnem. Niemcy, wkraczając na tamte tereny: fragment diecezji łomżyńskiej i tę cześć Podlasia, która została zajęta przez sowietów w 1939 r., liczyli na antagonizm polsko-żydowski. Wywiad niemiecki zdawał sobie sprawę z zachowania najbardziej widocznej części mniejszości żydowskiej w czasie okupacji sowieckiej, czyli w latach 1939-1941. Komuniści żydowscy byli najbardziej aktywnymi antypolskimi pogromcami, zarówno w mundurach NKWD, jak i występując jako ludność witająca wkraczających Sowietów. Ta manifestacyjna antypolskość żydowskich komunistów mogła dawać Niemcom pewne nadzieje na możliwość wykorzystania nastrojów antyżydowskich do organizowania pogromów. Notabene słowo „pogrom” oznacza taką operację – w tym wypadku antyżydowską – która jest kierowana przez struktury państwa, które organizują, prowokują czy inspirują przebieg zdarzenia. Jedynym państwem,które było obecne na ziemiach polskich jako administracja (wtedy jeszcze nie jako administracja cywilna, tylko jako struktury wojskowe) byli okupanci niemieccy. Ludność miejscowa, jak wynika ze świadectw, które mamy, na ogół zachowywała się biernie, unikając bycia wykorzystaną przez Niemców. W przypadku Jedwabnego mamy pytanie, na które nie ma dobrej odpowiedzi do dziś: czy poza volskdeutschami, którzy przybyli i realizowali polecenia niemieckie wśród ludności polskiej byli w ogóle miejscowi, czyli mieszkańcy Jedwabnego czy też tzw. Mazurzy, czyli ludność cywilna, ale przywieziona przez Niemców z nieodległych terenów niemieckich. Wiemy, że próby zorganizowania pogromów odbyły się jeszcze w kilkunastu miejscowościach. Między innymi w Radziłowie, ale i w dużym mieście, jakim był Białystok. I albo Niemcom udawało się znaleźć jakichś kolaborantów, którzy byli gotowi pełnić funkcję polskiej ludności, albo w ogóle nie udawało się nikogo znaleźć. Wtedy tylko propaganda goebelsowska tworzyła taka pseudoinformację, ponieważ wszystko to odbywało się pod hasłem walki z żydokomuną. Przez taką działalność Niemcy uśpili czujność żydowskich środowisk w getcie, judenratów i znajdujących się tam partii politycznych, ponieważ sugerowało to, że pogromy nie mają nic wspólnego z Zagładą, a jedynie są punktowym traktowaniem ludności żydowskiej pod hasłem likwidacji bolszewizmu żydowskiego świeżo zdobytych terenach. Niechęć do znajomości historii tych ziem może oczywiście powodować ochotę do formułowania pewnych skrótów idących w ślad za ówczesną goebelsowską propagandą. Natomiast relacje Ericha von dem Bacha, który był z ramienia einsatzgruppen, czyli niemieckich grup wojskowych odpowiedzialny za realizację pogromów, nie pozostawiają złudzeń. Raporty pisano w duchu: „nam Niemcom udało się zamordować w ciągu takiego a takiego dnia tylu żydowskich komunistów”. I te raporty podkreślają jednoznacznie zgodny z interesem Niemiec plan wykonany przez niemieckich dowódców.\nZ kolei autor podkreśla rolę polskiej inteligencji i kleru w tych wydarzeniach. Czy w tamtym czasie, po wycofaniu Sowietów i wejściu Niemców istniała jeszcze taka warstwa społeczna, jak polska inteligencja?\nOdpowiedź nie jest łatwa. Można powiedzieć, że istniała i niektórzy księża jeszcze na tych ziemiach funkcjonowali. Notabene mordowani za chwilę przez Niemców, właśnie w diecezji łomżyńskiej. Z drugiej strony ewidentnie polska tkanka ludnościowo-kulturowa, czyli szczególnie inteligencja, w tym kapłani i ziemianie została stamtąd wyrugowana poprzez deportacje mające miejsce od 1940 r. Są też na przykład bardzo ciekawe wspomnienia siostry Aldony Piesiewiczówny z Łomży, benedyktynki. Pokazują one jak obok deportacji istniała w latach 1939-1941 codzienna okupacja sowiecka niszcząca polskość, ale też niszcząca różnego rodzaju kanony cywilizacyjne: poczynając od prawa własności po likwidację cywilizacyjnego i materialnego krajobrazu. Od niszczenia płotów czy ogródków działkowych, po kradzież wszystkiego w gruncie rzeczy. To wszystko powodowało, że samodyscyplina Polaków mogła być nadwyrężona. Jednocześnie naród polski był na ziemi podlaskiej bardzo głęboko wierzący, wprowadzony przez duszpasterzy w ewangeliczny nakaz pilnowania swojego sumienia. W związku z tym mimo warunków niesprzyjających temu, by zachować godność ludzką także w tych wspomnieniach siostry Aldony Piesiewiczówny dominuje jednak wygrana. To tak jak – toutes proportions gardées – w przypadku warunków obozowych możemy się zastanawiać, czy rację ma Borowski, czy Pawełczyńska. To znaczy czy w sytuacji skrajnie negatywnej dla kondycji moralnej człowiek podporządkowuje się niemoralnej rzeczywistości i wchodzi w darwinizm, jak to opisuje Tadeusz Borowski, czy - jak pisze prof. Anna Pawełczyńska w swoich książkach o katalogu wartości funkcjonujących w obozach - właśnie trudne warunki mobilizują człowieka do słuchania własnego sumienia i szukania kontaktu z Panem Bogiem po to, żeby nie stracić tożsamości osoby, a nie zwierzęcia, do którego przeciwnik chce nas sprowadzić. Wydaje się, że jeśli któryś z tych mechanizmów funkcjonuje na ziemiach okupowanych w latach 1939-1941, to jest to właśnie ten mechanizm obrony duszy ludzkiej przed próbą jej dramatycznego skażenia. Wkraczający Niemcy, chcą wywołać ten pierwszy efekt, natomiast wszystko wskazuje na to, że sukcesu nie osiągają. Niechęć Polaków do Żydów- autentyczna i bardzo wyraźna, nie ma co do tego cienia wątpliwości - nie zamienia się w morderstwo. Jeśli kogoś nie lubimy, to jeszcze nie znaczy, że musimy go zabić, jak to sobie Sowieci, Niemcy i niektórzy współcześni autorzy wymyślają.\nAutor powołuje się m.in. na dokumenty sowieckich śledztw.\nTak, jest o tym mowa w wywiadzie. Czy Sowieci prowadzili śledztwa w sprawie zbrodni na Podlasiu?\nNa terenach na Kresach zajmowanych bezpośrednio przez NKWD po akcji „Burza” rozpoczęły się procesy, które były oparte na przepisach prawa sowieckiego. Te przepisy były podobne do „sierpniówki”, czyli jednego z pierwszych dekretów PKWN z 31 sierpnia 1944 r. dotyczącego „faszyzacji kraju”. I rzeczywiście wtedy Sowieci w latach 1944-1946 na polskich Kresach sądzili żołnierzy Armii Krajowej, podobnie jak partyzantów litewskich, oskarżając ich o współpracę z Niemcami. Przy czym w przypadku partyzantów litewskich jak najbardziej były ku temu podstawy, natomiast w przypadku polskich żołnierzy i oficerów Okręgu Wileńskiego i Nowogródzkiego Armii Krajowej były to procesy totalnie sfingowane. Jedni i drudzy byli skazywani na karę śmierci i w Tuskulenach w Wilnie, w parku, który przejęło NKWD Litewskiej SRS dokonywano tajnych mordów i pochówków. Od lat 90. są one odkrywane przez wolną Litwę. Natomiast na dzisiejszym terenie Polski „sierpniówka” bardzo szybko zaczęła funkcjonować i praktycznie od końca lat 40. sądy komunistyczne, głównie wojskowe sądy rejonowe zaczęły jej używać do skazywania na wieloletnie kary więzienia żołnierzy i oficerów byłej armii Krajowej czy Narodowych Sił Zbrojnych. Jednym z najczęstszych oskarżeń był zarzut mordowania Żydów. Przy czym interpretacja była taka, że ci, którzy nie współpracowali z PPR i Gwardią Ludową, a potem Armią Ludową automatycznie byli kolaborantami.\nA NKWD było żydowskie !!! - więc jakie wnioski ? Oczywiście, że realizacja żydowskich zysków. A są nimi: wymordowanie elit polskich, szkalowanie Polaków i co najważniejsze zakrycie żydowskich zbrodni (w ZSRR) właśnie szkalowaniem na świecie Polaków, czyli świat się nie dowie o żydowskich ludobójstwach, świat niech rozważą to co powiemy o Polakach.\nA do jakiej prawdy powinien dążyć żydowski naród ludobójców ? Żydzi mają za nic gułagi i miliony zagłodzonych, rozstrzelanych, zamęczonych, tylko dlatego, że pomordowani nie byli Żydami. Faktycznie jest to dla was bardzo hańbiące, lecz ja w ta hańbę nie wierzę, gdyż gołym okiem widać radochę jaka w was tkwi z okazji mordowania innych narodów. Polacy Żydom nie są winni złamanego grosza. Są winni tylko sami sobie, że wierzą w swoje winy.\nCoś mi się nie wydaje, bo to jawnie widać, że rasiżywoski kontynuuje tradycję swoich rasistowskich współplemieńców i idzie ich szlakiem właśnie NKWD, Hollywood, Fundacji Batorego szkalując betonowych_lolków dokładnie właśnie jak jego przodkowie z NKWD. Rasiżydowski pod adresem betonowych_lolków pisze jakim to oni zagrożeniem dla jego nacji są i do czego może dojść. A tym czasem fakty wskazują nie na to do czego może dojść, lecz na to do czego doszło ludobójstwa popełnionego przez Żydów. Szkalujesz dosłownie tak samo jak poliniarskie sądy "ale mógł posłużyć do ...". Widać mały poliniarzu, że się boisz, wiec cie bierze na NKWD-owskie szkalowanie. Bo któż to może wiedzieć, gdy Polacy pójdą za prawdą i wezmą się za rozliczanie przygarniętego "nieszczęśnika".\nNKWD żydowskie służby wymordowali polskie elity , żołnierzy wyklętych , torturowali,znęcali się nieludzko. Przykład ŚP Rotmistrz Pilecki , ŚP Generał Nil.++++++++++++++++Cały Katyń wymordowany przez NKWD . 66 mln Rosjan +++++++++++++++Dziś też Polacy giną w dziwnych okolicznościach++++++++++++++++Palestyna , Syria Irak+++++++++++++++ A bandyci i ich pokolenie żyje i jeszcze pluje!! Wkłada szaty kościelne , wabi poboznością. A ty Polaku idź i głosuj na tę zarazę !!! W drodze wdzięczności za mord na Twoim przodku , bohaterze!!\n@Zebzydowski NARÓD, który się oburza ma prawo do nadziei...\n//Jeśli kogoś nie lubimy, to jeszcze nie znaczy, że musimy go zabić,..// Zydzi prezentują prymitywną mentalność imamów którą dziś ogladamy, dla nich nie lubić równa się być zdolnym do zabójstwa, bo sami tacy są. Oni nie są zdolni do zrozumienia chrześcijaństwa.\n@ Zebzydowski " Te bardzo dla nas hańbiące wydareznia w realcjach polsko-żydowkich trzeba wyjasnić do końca, choć boli. Inaczej na nic dialog ani porozumienie. " Była próba wyjaśnienia zbrodni w Jedwabnem, ale ekshumacja została przerwana gdy zaczęto znajdować niemieckie łuski. Wszystko odbyło się w porozumieniu z żydami :) Gdy rozpoczynano prace to było wiadomo jak pracę będą przebiegać i jakoś żydzi wyrazili na to zgodę, ale gdy efekt ekshumacji był nie po ich myśli to już cofnęli zgodę :D Ot, taka hipokryzja.


Dywanik Kleine Wolke Excelsior Grey 90x130 - Ekskluzywne wyposażenie wnętrz, akcesoria łazienkowe Decoarty.pl\n> Łazienka>Dywaniki łazienkowe>Dywaniki 90x130>Dywanik Kleine Wolke Excelsior Grey 90x130\nDywanik łazienkowy Kleine Wolke Excelsior Grey 90x130 to dywanik łazienkowy Kleine Wolke z matą antypoślizgową. Dywanik można używać na podgrzewanej podłodze. Dywanik do łazienki utrzymany w szarej tonacji kolorystycznej.\nDywanik Kleine Wolke Excelsior Grey 90x130 to oryginalny dywanik łazienkowy, wyróżniający się wśród wszystkich dywaników łazienkowych kształtem, znanej z trwałości produktów i solidności niemieckiej marki Kleine Wolke.\nDywanik Kleine Wolke Excelsior Brandy 90x130


ZNSSK w Polsce poszukuje pracownika na stanowisko konsultant ds. oświaty – Mniejszość Niemiecka\nZwiązek Niemieckich Stowarzyszeń Społeczno-Kulturalnych w Polsce poszukuje pracownika na stanowisko\n– gromadzenie oraz opracowywanie informacji o nauczaniu języka niemieckiego;\n– współpraca ze stowarzyszeniami, organizacjami oraz placówkami oświaty odnośnie nauczania języka niemieckiego;\n– współpraca z placówkami oświatowymi w zakresie realizacji projektów edukacyjnych;\n– umiejętności prowadzenia spotkań w szerszym gronie osób;\n– organizacja i prowadzenie szkoleń/konferencji dla nauczycieli języka niemieckiego.\n– dobrej znajomości języka niemieckiego w mowie i piśmie, w stopniu wystarczającym do swobodnego, codziennego kontaktu oraz prowadzenia korespondencji z niemieckojęzycznymi instytucjami oraz partnerami w kraju i za granicą;\n– podstawowej znajomości obsługi komputera oraz urządzeń biurowych, znajomość pakietu biurowego Microsoft Office;\n– znajomość prawa oświatowego;\n– dodatkowym atutem będzie znajomość tematyki dot. mniejszości niemieckiej w Polsce a zwłaszcza osobista identyfikacja z tym środowiskiem.\n– pracę w biurze położonym w centrum Opola, z dogodnym dojazdem – kilka minut spaceru od dworca kolejowego, autobusowego oraz przystanków komunikacji miejskiej;\n– wprowadzenie w zagadnienia związane z działalnością organizacji mniejszości narodowych w Polsce;\n– możliwość praktycznego rozwoju umiejętności językowych poprzez regularny kontakt ze współpracownikami z kraju oraz partnerami z zagranicy;\n– zatrudnienie w organizacji pozarządowej o uznanej pozycji w kraju i zagranicą, o ponad 25-letniej tradycji, będącej członkiem dużych organizacji międzynarodowych,\n– pracę w doświadczonym zespole, z wieloletnim doświadczeniem w zakresie przeprowadzania projektów krajowych jak i międzynarodowych oraz pozyskiwania środków w sektorze NGO.\nOsoby zainteresowane prosimy o przesłanie CV na adres vdg@vdg.pl do dnia 30.09.2020 r. Dodatkowych informacji udzielimy pod numerem telefonu +48774547878.\nLandsmannschaft Schlesien obchodziło 70 lecie swojego istnienia\nZebrania powiatowe za nami\nKoncert dziękczynny w kościele w Chrząszczycach\nZrzuć się na ponowne wydanie publikacji „Opole – spacery po mieście, którego już nie ma”!\n„Ein Coronasommer voller Kunst” – Krótki film z Nadrenii-Palatynatu\n14\tpaź 0\n”Ein Coronasommer voller Kunst” – Krótki film z Nadrenii-Palatynatu


Z mgły zrodzony już w księgarniach :: Książki fantastyczne :: Game Exe\nZ mgły zrodzony już w księgarniach\nAutor: Norbert "Wolvertino" Rędzia · Opublikowano: czwartek, 18 czerwca 2015\nW księgarniach pojawiło się drugie wydanie książki "Z mgły zrodzony" autorstwa Brandona Sandersona.\nW rozwinięciu newsa znajdziecie fragment książki.\nZ nieba spadał popiół.\nVin obserwowała, jak puszyste płatki unoszą się w powietrzu. Leniwie. Beztrosko. Swobodnie. Kłębki sadzy spadały jak czarny śnieg, zasypując ciemne miasto Luthadel. Wirowały wokół murów, unosząc się na wietrze i tańcząc w małych wirach nad kocimi łbami. Wydawały się takie beztroskie. Jakie to uczucie?\nVin siedziała skulona w jednym z otworów obserwacyjnych – ukrytej alkowie, wbudowanej w mur budynku. Można było obserwować z niej ulice i w porę dostrzec zagrożenie. Vin nie miała warty, otwór był jednym z niewielu miejsc, gdzie mogła być sama.\nA Vin lubiła samotność. "Kiedy jesteś sam, nikt nie może cię zdradzić". Słowa Reena. Brat nauczył ją tak wielu rzeczy, a potem poparł je czynem, jak to zawsze obiecywał . "Tylko tak się nauczysz, Vin. Każdy cię zdradzi. Każdy".\nPopiół opadał. Czasem Vin wyobrażała sobie, że jest jak ten popiół, albo jak wiatr, albo wręcz jak mgła. Czymś bezmyślnym, co po prostu istnieje, nie myśli, nie martwi się, nie cierpi. Wtedy byłaby... wolna.\nOpodal rozległo się szuranie, a potem drzwi w głębi alkowy się otwarły.\n- Vin! – zawołał Ulef, wsadzając głowę do środka. – Jesteś! Camon szuka cię od pół godziny.\nWłaśnie dlatego się tu schowałam.\n- Powinnaś się ruszyć – rzekł Ulef. – Zaraz się zacznie robota.\nUlef był młodym chłopcem. Miłym na swój sposób i naiwnym. Oczywiście, o ile można nazwać naiwnym kogoś, kto wychował się w tym światku. Ale to nie znaczyło, że i on jej nie zdradzi. Zdrada nie miała nic wspólnego z przyjaźnią. Na ulicy życie było ciężkie, więc jeśli złodziej skaa nie chciał być złapany i powieszony, musiał myśleć praktycznie.\nA bezwzględność była jednym z najpraktyczniejszych uczuć. Kolejne powiedzonko Reena.\n- No i co? – zapytał Ulef. – Powinnaś iść. Camon jest wściekły.\nA kiedy nie jest? – pomyślała Vin. Skinęła głową i wygramoliła się z ciasnej, ale bezpiecznej niszy. Wyminęła Ulefa i wyskoczyła na korytarz, a potem do zrujnowanej spiżarni. Pomieszczenie było jednym z wielu na zapleczu sklepu, który stanowił fasadę dla ich kryjówki. Jaskinia szajki znajdowała się w pełnej tuneli kamiennej pieczarze pod budynkiem.\nWyszła tylnymi drzwiami. Ulef wlókł się za nią. Zadanie miało być wykonane o kilka przecznic dalej, w bogatszej części miasta. Było dość skomplikowane – właściwie jedno z bardziej skomplikowanych, z jakimi się spotkała Vin. Zakładając, że Camon nie zostanie złapany, to może być naprawdę intratna robota. Jeśli zostanie schwytany... Cóż, oszukiwanie szlachty i obligatorów to bardzo niebezpieczne zajęcie – ale z pewnością lepsze niż praca w kuźni czy fabryce włókienniczej.\nWyszła z alejki, kierując się ku ciemnej, otoczonej kamienicami uliczce w jednym z licznych slumsów skaa w mieście. Skaa, zbyt chorzy, by pracować, leżeli skuleni po kątach i kanałach, obsypywani lekkim popiołem. Vin opuściła głowę i włożyła kaptur, by uchronić się przed wciąż opadającymi płatkami.\nWolna. Nie, nigdy nie będę wolna. Reen już się o to postarał, kiedy odchodził.\n- Jesteś! – Camon uniósł krótki, gruby palec i dźgnął nim w kierunku jej twarzy. – Gdzie byłaś?\nVin nie pozwoliła, by bunt i nienawiść pojawiły się w jej spojrzeniu. Po prostu spuściła wzrok, pokazując Camonowi to, co chciał zobaczyć. Były inne sposoby okazania siły. Tej lekcji nauczyła się samodzielnie.\nCamon warknął cicho, po czym uderzył ją w twarz. Siła tego ciosu rzuciła Vin na ścianę, policzek zapłonął bólem. Oparła się o drewno, ale zniosła karę w milczeniu. To tylko kolejny siniak. Była dość silna, żeby o tym nie myśleć. Nie pierwszy raz.\n- Słuchaj – syknął Camon. – To ważna robota. Warta tysiąca skrzyńców, warta tysiąc razy więcej niż ty. Nie dopuszczę, żebyś ją schrzaniła. Rozumiesz?\nVin skinęła głową.\nCamon obserwował ją przez chwilę, z zaczerwienioną z gniewu pulchną twarzą. Wreszcie odwrócił wzrok, mamrocząc pod nosem.\nCoś go zdenerwowało. Coś innego niż tylko Vin. Może słyszał o buncie skaa daleko na północy, kilka dni drogi stąd. Jeden z lordów na prowincji, niejaki Themos Tresting, został podobno zamordowany, a jego posiadłość spalono do gołej ziemi. Takie zamieszki źle wpływały na interesy, sprawiały, że arystokracja była czujniejsza, mniej naiwna. A to z kolei bardzo poważnie zmniejszało zyski Camona.\nSzuka kogoś, żeby się wyładować, pomyślała Vin. Zawsze robi się nerwowy przed robotą.\nSpojrzała na Camona, zlizując krew z wargi. Musiała okazać nieco pewności siebie, bo spojrzał na nią kątem oka i sposępniał. Podniósł rękę, jakby chciał ją znowu uderzyć.\nUżyła odrobiny Szczęścia.\nWykorzystała naprawdę odrobinkę: potrzebowała reszty do pracy. Skierowała je na Camona, uspokajając jego zdenerwowanie. Przywódca się zawahał – nieświadom dotknięcia Vin, czuł jednak jego skutki. Stał tak przez chwilę, po czym westchnął i odwrócił się ze spuszczoną głową.\nOtarła usta, patrząc, jak odchodzi. Szef złodziei wydawał się bardzo przekonujący w swoim stroju szlachcica. Był to najbogatszy strój, jaki Vin widziała – biała koszula, na niej ciemnozielona kamizelka z grawerowanymi złotymi guzikami. Czarny surdut był długi, według najnowszej mody, a na głowie Camona spoczywał czarny kapelusz. Jego palce lśniły od pierścieni, miał nawet długą laskę pojedynkową. Doprawdy, Camon doskonale udawał szlachcica – kiedy przychodziło do odtwarzania jakiejś roli, niewielu złodziei mogło się z nim równać. Oczywiście, o ile potrafił zapanować nad swoją złością.\nSamo pomieszczenie robiło znacznie skromniejsze wrażenie. Vin wstała, a tymczasem Camon łajał innych członków szajki. Wynajęli jeden z apartamentów na górnym piętrze lokalnego hotelu. Niezbyt luksusowy, ale o to właśnie chodziło. Camon miał odegrać rolę niejakiego "lorda Jedue", szlachcica zaściankowego, który wpadł w ciężkie problemy finansowe i przybył do Luthadelu, by starać się o ostatnie desperackie kontrakty.\nGłówny salon został przekształcony w coś w rodzaju pokoju przesłuchań, z wielkim biurkiem, za którym zasiadał Camon, i o ścianach udekorowanych tanimi obrazkami. Obok biurka stali dwaj mężczyźni, odziani w oficjalne liberie służby. Mieli odgrywać rolę służących Camona.\n- Co to za hałasy? – zapytał mężczyzna, który właśnie wszedł do pokoju.\nBył wysoki, ubrany w prostą szarą koszulę i parę spodni, z wąskim mieczem przy pasie. Theron był drugim przywódcą – akurat ta robota była przygotowana przez niego. To on wprowadził Camona jako partnera – potrzebował kogoś, kto odegrałby rolę lorda Jedue, a wszyscy wiedzieli, że Camon jest jednym z najlepszych.\nCamon podniósł wzrok.\n- Hm? Hałasy? Och, tylko drobny problem z dyscypliną. Nie przejmuj się tym, Theronie. – Camon podkreślił swe słowa niedbałym ruchem dłoni, nie bez kozery doskonale odgrywał role arystokratów. Był tak arogancki, że mógł śmiało pochodzić z jednego z Wielkich Domów.\nTheron zmrużył oczy. Vin wiedziała, co prawdopodobnie myśli. Zastanawiał się, na ile ryzykowne będzie wbicie noża w tłuste plecy Camona, skoro tylko przestanie być potrzebny. Wreszcie wysoki mężczyzna odwrócił wzrok od Camona i spojrzał na Vin.\n- Członek mojej drużyny – odparł Camon.\n- Myślałem, że nie potrzebujemy nikogo innego.\n- A jej owszem – odparł. – Nie zwracaj na nią uwagi. Moja część zadania to nie twój interes.\nTheron przyglądał się Vin, widocznie zauważając jej zakrwawioną wargę. Odwróciła wzrok, ale czuła jego spojrzenie, błądzące po całym jej ciele. Miała na sobie zwykłą białą koszulę i ubranie robocze. Nie wyglądała szczególnie atrakcyjnie – wymięta, z młodzieńczą twarzą, nikt by jej pewnie nie dał tych szesnastu lat. Mimo to są mężczyźni, którzy lubią takie kobiety.\nZastanawiała się, czy nie użyć na niego odrobiny Szczęścia, ale w końcu się odwrócił.\n- Obligator zaraz tu będzie – rzekł. – Jesteście gotowi?\nCamon wywrócił oczyma i usadowił się za biurkiem.\n- Wszystko jest w idealnym porządku. Zostaw mnie, Theron! Wracaj do siebie i czekaj.\nTheron zmarszczył brwi, ale okręcił się na pięcie i wyszedł, mamrocząc coś pod nosem.\nVin rozejrzała się po pokoju, przyglądając się kolejno wystrojowi, służbie i atmosferze. Wreszcie podeszła do biurka Camona. Przywódca siedział, przeglądając stos papierów – widocznie usiłował się zdecydować, które z nich pozostawić na blacie.\n- Camonie – odezwała się Vin – służba wygląda za dobrze.\nCamon zmarszczył brwi i spojrzał na nią.\n- Służący – powtórzyła Vin, wciąż mówiąc przyciszonym głosem. – Lord Jedue ma być zdesperowany. Ma bogate stroje, które zostały mu z dobrych czasów, ale nie mógłby sobie pozwolić na tak bogatą służbę. Wziąłby skaa.\nCamon spojrzał na nią gniewnie, ale się zamyślił. Fizycznie między szlachtą i skaa była niewielka różnica. Służący, których wybrał Camon, byli jednak odziani jak pośledniejsi arystokraci – wolno im było nosić kolorowe kamizelki i stali przed nim nieco zbyt pewni siebie.\n- Obligator musi myśleć, że jesteś bliski nędzy – rzekła Vin. – Możesz zamiast tego wypełnić pokój skaa.\n- A co ty tam wiesz. – Camon spojrzał na nią koso.\n- Dosyć. – Natychmiast pożałowała tego słowa, bo zabrzmiało zbyt butnie.\nCamon uniósł pokrytą klejnotami dłoń i Vin przygotowała się na kolejny policzek. Nie mogła sobie pozwolić na wykorzystanie jeszcze odrobiny swego Szczęścia. I tak niewiele jej go pozostało.\nAle Camon jej nie uderzył. Westchnął tylko i położył pulchną dłoń na jej ramieniu.\n- Czemu ciągle musisz mnie prowokować, Vin? Wiesz, jakie długi pozostawił twój brat, kiedy uciekł. Zdajesz sobie sprawę, że ktoś mniej miłosierny ode mnie sprzedałby cię do burdelu dawno temu? Jak by ci się podobało służyć szlachcicowi w łóżku, dopóki mu się nie znudzisz, zanim skaże cię na śmierć?\nVin spojrzała na swoje stopy.\nUścisk Camona zacieśnił się, jego palce wbiły się w jej skórę w miejscu, gdzie szyja przechodziła w ramię, i dziewczyna mimowolnie jęknęła z bólu. Uśmiechnął się, widząc jej reakcję.\n- Doprawdy, nie wiem, po co cię trzymam, Vin – rzekł, jeszcze mocniej zaciskając chwyt. – Powinienem był pozbyć się ciebie wiele miesięcy temu, kiedy twój brat mnie zdradził. Chyba mam za miękkie serce.\nPuścił ją wreszcie, po czym wskazał miejsce pod ścianą pokoju, obok wielkiej rośliny w doniczce. Posłuchała, ustawiając się tak, by dobrze widzieć cały pokój. Zaledwie Camon odwrócił wzrok, potarła ramię.\nTo tylko ból. Potrafię sobie poradzić z bólem.\nCamon siedział przez chwilę. A potem, jak się tego spodziewała, skinął na służących.\n- Wy dwaj! – rozkazał. – Jesteście za dostatnio ubrani. Przebierzcie się tak, żeby wyglądać bardziej na służących skaa, i sprowadźcie tu jeszcze z sześciu ludzi, kiedy będziecie wracać.\nWkrótce pomieszczenie wypełniło się zgodnie z sugestią Vin. Obligator przybył niedługo potem.\nVin obserwowała, jak prelan Laird dumnie wkracza do pokoju. Był ogolony na zero, jak wszyscy obligatorzy, i miał na sobie ciemnoszarą szatę. Tatuaże Zakonu wokół oczu identyfikowały go jako prelana, starszego urzędnika w Kantonie Finansów. Za jego plecami tłoczył się rząd pośledniejszych obligatorów, o znacznie mniej skomplikowanych tatuażach wokół oczu.\nCamon wstał na widok prelana, okazując szacunek – gest, który nawet najwyższy z arystokratów Wielkiego Domu uznawał za stosowny wobec obligatora rangi Lairda. Laird nie odpowiedział tym samym. Podszedł do biurka i zajął miejsce naprzeciw Camona. Jeden z członków szajki, odgrywający rolę służącego, podbiegł i podsunął obligatorowi tacę z chłodnym winem i owocami.\nLaird wybrał sobie owoc. Służący stał z tacą obok niego niczym mebel.\n- Lord Jedue – rzekł wreszcie. – Cieszę się, że mamy okazję się spotkać.\n- Ja również, Wasza Miłość – odparł Camon.\n- Możesz mi zatem wyjaśnić, dlaczego nie byłeś w stanie przybyć do budynku Kantonu, zamiast żądać, abym to ja zjawił się tutaj?\n- To moje kolana, Wasza Miłość – odrzekł Camon. – Lekarze zalecają, bym podróżował możliwie jak najmniej.\nA ty słusznie bałeś się wylądować w twierdzy Zakonu, pomyślała Vin.\n- Rozumiem – odparł Laird. – Niefortunna przypadłość dla człowieka, który zajmuje się transportem.\n- Nie muszę sam wyruszać w podróże, Wasza Miłość – odrzekł Camon, skłaniając głowę. – Tylko je organizuję.\nDobrze, pomyślała Vin. Camon, pamiętaj, masz pozostać służalczy. Musisz się wydawać zdesperowany.\nVin potrzebowała powodzenia tej akcji. Camon groził jej, bił ją, ale uważał za szczęśliwy amulet. Nie była pewna, czy zdawał sobie sprawę z tego, dlaczego wszystkie jego plany łatwiej było zrealizować w jej obecności, ale chyba jednak potrafił skojarzyć fakty. Dzięki temu była cenna – a Reen zawsze mówił, że nieodzowni najdłużej pozostają przy życiu.\n- Rozumiem – powtórzył Laird. – Cóż, obawiam się, że nasze spotkanie odbyło się zbyt późno. Kanton Finansów już przegłosował twoją ofertę.\n- Tak szybko?! – zawołał ze szczerym zdumieniem Camon.\n- Tak – odparł Laird, pociągając łyk wina, ale wciąż nie odprawiając sługi. – Zdecydowaliśmy, że nie przyjmiemy twojego kontraktu.\nCamon siedział przez chwilę jak skamieniały.\n- Przykro mi to słyszeć, Wasza Miłość.\nLaird przyszedł spotkać się z tobą, pomyślała Vin, więc wciąż istnieje pole do negocjacji.\n- Istotnie – ciągnął Camon – to doprawdy niefortunne, ponieważ zamierzałem złożyć wam jeszcze lepszą ofertę.\nLaird uniósł tatuowaną brew.\n- Wątpię, czy to coś zmieni. W Radzie znajduje się frakcja, która uważa, że Kanton będzie lepiej obsłużony, jeśli wybierze bardziej stabilną firmę transportową do przewozu naszych ludzi.\n- A to by był poważny błąd – odparł gładko Camon. – Bądźmy szczerzy, Wasza Miłość. Obaj wiemy, że ten kontrakt to ostatnia szansa Domu Jedue. Teraz, kiedy straciliśmy kontrakt z Farwanem, nie możemy już sobie pozwolić na wysyłanie łodzi aż do Luthadelu. Bez patronatu Zakonu mój ród jest zrujnowany finansowo.\n- Przyznam, że to nie ma wielkiego wpływu na moją decyzję, wasza lordowska mość – odparł obligator.\n- Doprawdy? – odparował Camon. – Wasza Miłość, proszę sobie zadać to pytanie: kto będzie wam lepiej służył? Czy ród, który ma tuziny kontraktów, pomiędzy które musi dzielić swoją uwagę, czy taki, który wasz kontrakt uważa za swą ostatnią nadzieję? Kanton Finansów nie znajdzie bardziej spolegliwego partnera, niż desperat. Niech to moje łodzie sprowadzają z północy waszych akolitów, niech moi żołnierze ich eskortują, a nie będziecie rozczarowani.\nDobrze, pomyślała Vin.\n- Cóż... rozumiem – odparł obligator, nieco zaniepokojony.\n- Chętnie przyznam wam przedłużony kontrakt, za stałą cenę ryczałtową pięćdziesięciu skrzyńców na głowę i podróż, Wasza Miłość. Twoi akolici mogą teraz podróżować do woli naszymi łodziami i zawsze będą mieli niezbędną eskortę.\nObligator uniósł brew.\n- To połowa poprzedniej ceny.\n- Przecież mówiłem, że jesteśmy zdesperowani – odparł Camon. – Mój ród chce utrzymać łodzie w ruchu. Pięćdziesiąt skrzyńców to dla nas żaden zysk, ale to nie ma znaczenia. Kiedy kontrakt z Zakonem przywróci nam stabilność, będziemy mogli znaleźć inne kontrakty, by napełnić swoje skarbce.\nLaird się zamyślił. Oferta była istotnie bajeczna – w normalnych warunkach wydawałaby się wręcz podejrzana. Jednakże z zachowania Camona było widać, że jego ród jest na granicy zapaści finansowej. Drugi przywódca, Theron, pracował przez pięć lat, budując, oszukując i kombinując, aby dojść do tego momentu. Zakon byłby szalony, gdyby nie rozważył takiej oferty.\nLaird też zdawał sobie z tego sprawę. Stalowy Zakon nie był silny wyłącznie biurokracją i władzą prawną Ostatniego Imperium – sam również stanowił coś w rodzaju arystokratycznego rodu. Im więcej miał bogactw, tym lepsze były jego własne kontrakty handlowe, tym lepsze punkty nacisku różne Kantony Zakonu miały między sobą – i w relacjach z arystokratycznymi rodami.\nByło jednak widać, że Laird wciąż się waha, Vin widziała to w jego spojrzeniu, doskonale znała ten podejrzliwy wzrok. Nie da się złapać na ten kontrakt.\nTeraz moja kolej, pomyślała.\nUżyła Szczęścia na Lairdzie. Sięgnęła ku niemu bardzo ostrożnie – nie była pewna, co właściwie robi, albo dlaczego. Jednakże ten dotyk był instynktowny, wyszkolony przez wiele lat subtelnych ćwiczeń. Miała dziesięć lat, kiedy się zorientowała, że inni ludzie nie potrafią robić tego, co ona.\nDelikatnie naparła na uczucia Lairda, stłumiła je. Stał się mniej podejrzliwy, mniej przestraszony. Posłuszny. Jego obawy się rozpłynęły. Vin ujrzała, jak w jego oczach pojawia się spokój i świadomość kontroli.\nWciąż jednak wydawał się nieco niepewny. Vin naparła mocniej. Prelan przechylił głowę z zamyśloną miną. Otworzył usta, żeby coś powiedzieć, ale znów natarła na niego, desperacko rzucając na szalę ostatnie uncje Szczęścia.\nLaird zawahał się znowu.\n- Doskonale – rzekł. – Przedstawię Radzie twoją nową ofertę. Może jednak uda nam się dojść do porozumienia.\n- Spóźniłeś się o kilka dni, Kell.\n- Postanowiłem zrobić kilka przystanków na północnych plantacjach.\n- Ach – odparł Dockson. – Więc jednak maczałeś palce w sprawie śmierci lorda Trestinga?\n- Jego śmierć spowodowała spore zamieszanie wśród lokalnej szlachty.\n- Mniej więcej taka była intencja – odparł Kelsier. – Choć, mówiąc uczciwie, nie planowałem niczego aż tak dramatycznego. W gruncie rzeczy był to bardziej przypadek niż cokolwiek innego.\n- Jak można "przypadkowo" zabić szlachcica w jego własnej posesji?\n- Nożem w serce – odparł Kelsier. – A raczej kilkoma nożami. Zawsze lepiej dmuchać na zimne.\n- Jego śmierć chyba nie jest wielką stratą, Dox – rzekł Kelsier. – Nawet wśród szlachty Tresting był znany z okrucieństwa.\n- Nie obchodzi mnie Tresting – odparł Dockson. – Po prostu zastanawiam się, jakim muszę być idiotą, żeby iść z tobą na kolejną robotę. Atakować prowincjonalnego lorda w jego własnej posesji, otoczonej strażą... szczerze mówiąc, Kell, prawie już zapomniałem, jaki z ciebie wariat.\n- Wariat? – Kelsier się zaśmiał. – To nie było wariactwo. Ot, taka mała dywersja. Powinieneś zobaczyć, co planuję teraz!\n- Na Ostatniego Imperatora, dobrze, że wróciłeś, Kell! Obawiam się, że stałem się dość nudny przez te ostatnie kilka lat.\n- Zajmiemy się tym – obiecał Kelsier. Odetchnął głęboko, spojrzał na opadający popiół.\n- Dobrze jest wrócić – rzekł wreszcie Kelsier. – Luthadel jest dla mnie dziwnie przyjaznym miejscem, nawet jeśli to ponura, pusta dziura. Zorganizowałeś spotkanie?\n- Ale nie możemy spotkać się przed wieczorem. Jak się tu w ogóle dostałeś? Moi ludzie pilnowali bram.\n- Hm? Ach, wśliznąłem się wieczorem.\n- Ale jak...? – Dockson się zawahał. – Och, racja. Będę musiał się przyzwyczaić.\n- Nie rozumiem, przecież zawsze pracujesz z Mglistymi.\n- Tak, ale to co innego – odparł Dockson. Podniósł dłoń, by powstrzymać dalsze argumenty. – Nie trzeba, Kell. Nie wzbraniam się, po prostu potrzebuję trochę czasu, żeby się przyzwyczaić.\n- Dobrze, kto dzisiaj będzie?\n- Cóż, pojawią się oczywiście Breeze i Ham. Są bardzo ciekawi tej twojej tajemniczej roboty... nie wspomnę już, że są dość zirytowani, że nie chcę im powiedzieć, co kombinowałeś przez ostatnie kilka lat.\n- I dobrze – odparł Kelsier. – Niech się dalej zastanawiają. A co z Trapem?\n- Trap nie żyje. Zakon dogonił go w końcu parę miesięcy temu. Nawet nie zawracali sobie głowy wysyłaniem go do Czeluści. Ścięli go na miejscu.\n- No to zostaliśmy bez Dymiarza – rzekł wreszcie, otwierając oczy. – Masz jakieś propozycje?\n- Ruddy – podsunął Dockson.\n- Nie, jest dobrym Dymiarzem, ale też nie dość dobrym człowiekiem.\n- Nie dość dobrym człowiekiem, by znaleźć się w złodziejskiej szajce... Kell, tęskniłem za pracą z tobą. No cóż, to kto?\n- Czy Clubs dalej prowadzi swój warsztat?\n- O ile wiem, tak – powoli odrzekł Dockson.\n- Podobno to jeden z najlepszych Dymiarzy w mieście.\n- Zdaje się, że tak – odparł Dockson. – Ale czy nie jest znany z tego, że trudno się z nim współpracuje?\n- Nie jest taki zły – mruknął Kelsier. – Trzeba się tylko do niego przyzwyczaić. Poza tym sądzę, że do tej konkretnej roboty może... dać się namówić.\n- Doskonale. – Dockson wzruszył ramionami. – Zaproszę go. O ile wiem, jeden z jego krewnych jest Cynookim. Czy jego też mam zaprosić?\n- Dobrze. – Dockson skinął głową. – Cóż, poza tym pozostaje tylko Yeden. Oczywiście, o ile jest nadal zainteresowany...\n- Będzie tam – zapewnił Kelsier.\n- Lepiej, żeby był – odparł Dockson. – W końcu to on nam płaci.\n- Nie wspomniałeś o Marshu.\n- Mówiłem ci, że twój brat nigdy nie aprobował naszych metod, a teraz... znasz Marsha. Nie będzie chciał w ogóle mieć do czynienia z Yedenem i całą rebelią, a co dopiero z garścią takich rzezimieszków jak my. Musimy znaleźć kogoś innego do infiltracji obligatorów.\n- Nie – zaoponował Kelsier. – Zrobi to. Muszę tylko go przekonać.\n- Skoro tak twierdzisz. – Dockson zamilkł i obaj stali przez chwilę, wsparci na parapecie, wodząc wzrokiem po pokrytym popiołem mieście.\n- To szaleństwo, prawda?\n- Przyjemnie, co?\n- Fantastycznie – zgodził się Dockson.\n- To będzie robota jak żadna inna – mruknął Kelsier, spoglądając na północ i w kierunku pokręconego budynku w centrum miasta.\n- Mamy kilka godzin do spotkania. Chciałbym ci coś pokazać. Myślę, że wciąż jest czas... jeśli się pospieszymy.\n- Właśnie się wybierałem zmyć głowę mojemu grzecznemu bratu. Ale...\n- Nie będziesz żałował – obiecał Dockson.\nVin robiła co mogła, by pozostać niewidzialna. Pół roku wcześniej nie przypuszczała, że jej życie bez Reena może stać się jeszcze gorsze. A jednak, pomimo wybuchów wściekłości, pilnował, by inni bandyci nie próbowali się z nią spoufalać. W szajkach złodziejskich było niewiele kobiet -, które pogrążały się w półświatku, najczęściej kończyły jako dziwki. Reen zawsze powtarzał, że dziewczyna musi być twarda – twardsza nawet od mężczyzny – jeśli chce przetrwać.\n"Myślisz, że jakikolwiek przywódca będzie chciał cię wlec w swojej ekipie?" – powiadał. "Nawet ja nie chcę z tobą pracować, a jestem twoim bratem".\n- Już czas – rzekł.\nCamon zaczerpnął tchu, po czym ruszył przed siebie, stukając laską po kamieniach w rytm kroków. Miał na sobie strój bogatego szlachcica i towarzyszyło mu sześciu członków szajki – w tym i Vin – w charakterze "służby".\nVin weszła za Camonem po stopniach, po czym przystanęła, kiedy jeden ze "służących" podskoczył, by otworzyć drzwi przed swoim "panem". Z całej szóstki najwyraźniej tylko Vin nie wiedziała o planie Camona. Podejrzane było to, że Therona – partnera Camona w skoku na Zakon – nie było w zasięgu wzroku.\n- Jestem lord Jedue – rzekł.\n- Do poczekalni możesz wziąć ze sobą jednego służącego, reszta musi zostać tutaj.\n- Chodź – rzekł i odwrócił się, powoli kierując się ku wskazanym drzwiom.\n- Kiedy wejdziemy, masz się nie odzywać – polecił z pełnymi ustami.\n- Zdradzasz Therona – odparła szeptem.\n- Ale jak? Dlaczego?\n- Drużyna Therona jest słaba – odparł cicho Camon. – Za dużo wydał na tę robotę.\n- Ale przecież mu się zwróci... – zaprotestowała.\n- Nigdy, jeśli wezmę teraz wszystko, co się da, i ucieknę – odrzekł Camon z uśmiechem. – Namówię obligatorów, żeby wypłacili mi zaliczkę na uruchomienie floty, a potem zniknę i zostawię Theronowi załatwienie spraw z rozwścieczonym Zakonem, kiedy ten się zorientuje, że został nabrany.\n- Lord Jedue – rzekł dziwny obligator.\n- Odniosłem wrażenie, że będę miał przyjemność z prelanem Lairdem – rzekł Camon, wciąż nie wchodząc do środka.\n- Prelan Laird został odwołany do innych zadań. Jestem wielki prelan Arriev, przewodniczący rady, która rozpatrywała twoją ofertę. Masz rzadką możliwość porozmawiania ze mną bezpośrednio. Zwykle nie prowadzę tych spraw osobiście, ale nieobecność Lairda sprawiła, że musiałem wziąć na siebie część jego obowiązków.\n- Dobrze, wielki prelanie Arriev – rzekł ostrożnie. – Przyjmuję, że skoro zostałem wezwany na kolejne spotkanie, to rada rozważyła moją ofertę?\n- W istocie – odparł obligator. – Choć muszę przyznać, że niektórzy członkowie Rady są niechętni, by robić interesy z rodem tak bliskim katastrofy ekonomicznej. Zakon ogólnie woli podchodzić konserwatywnie do swoich operacji finansowych.\n- Ale – wtrącił Arriev – na pokładzie znajdzie się wielu, którzy chętnie skorzystaliby z oszczędności, jakie nam zaoferowałeś.\n- A z jaką grupą ty się identyfikujesz, Wasza Miłość?\n- Jeszcze nie podjąłem decyzji. – Obligator się pochylił. – Dlatego zauważyłem, że masz tę rzadką okazję, by mnie przekonać. Zrób to, lordzie Jedue, a będziesz miał swój kontrakt.\n- Z pewnością prelan Laird przedstawił szczegóły naszej oferty – odparł Camon.\n- Tak, ale chciałbym usłyszeć te argumenty od ciebie. Zrób to dla mnie.\n- I co? – zagadnął Arriev.\n- Potrzebujemy tego kontraktu, Wasza Miłość – odrzekł Camon. – Bez niego nie będziemy w stanie kontynuować naszej działalności transportowej. Wasz kontrakt pozwoli nam na uzyskanie tak potrzebnego okresu stabilności, da szansę na utrzymanie naszych barek do czasu, aż znajdziemy kolejne kontrakty.\n- Z pewnością stać cię na więcej, lordzie Jedue. Laird powiedział, że byłeś bardzo przekonujący... chciałbym usłyszeć coś, co pozwoli mi uwierzyć, że zasłużyłeś na nasz kontrakt.\n- Jesteśmy dla was najlepszym wyborem, Wasza Miłość – rzekł Camon. – Obawiasz się, że mój ród poniesie klęskę ekonomiczną? Cóż, jeśli tak się stanie, co stracicie? W najgorszym razie moje barki przestaną kursować, a wy będziecie musieli znaleźć innych kupców. Jednak, jeśli wasz kontrakt wystarczy, by utrzymać moją działalność, będzie to dla was oznaczało wieloletni i bardzo korzystny interes.\n- Rozumiem – odparł Arriev. – A dlaczego właśnie Zakon? Dlaczego nie znajdziesz sobie kogoś innego? Przecież z pewnością istnieją inne możliwości wykorzystania twoich statków... inne grupy, które rzucą się na takie stawki.\n- Nie chodzi o pieniądze, Wasza Miłość, chodzi o zwycięstwo, o dowód zaufania – właśnie to zyskamy, otrzymując kontrakt od Zakonu. Jeśli wy nam zaufacie, inni też to uczynią. Potrzebuję waszego poparcia. – Camon zaczął się obficie pocić. Chyba już pożałował swojej gry. Czy został zdradzony? Czy to Theron stał za tym dziwnym spotkaniem?\n- Cóż, przekonałeś mnie – oznajmił.\n- Twój ostatni list sugerował, że potrzebujesz trzech tysięcy skrzyńców jako zaliczki, by odnowić sprzęt i podjąć działalność – mówił Arriev. – Przejdź do skryby w głównym holu, żeby dokończyć papierkową robotę i byś mógł się zgłosić po niezbędne fundusze.\n- Oto twój kontrakt.\n- Wiedziałem, że Zakon będzie właściwym wyborem – rzekł, przyjmując kontrakt. Wstał, skłonił się obligatorowi z szacunkiem, po czym skinął na Vin, by otwarła mu drzwi.\n- No i co? – zapytał Dockson. – Co o tym myślisz?\n- Całkiem niezłe – rzekł, częstując się kolejnym. – Zakon zawsze miał doskonały gust. To oczywiste, że i przekąski mają znakomite.\n- Mówię o dziewczynie, Kell.\n- Skąd się o niej dowiedziałeś? – zapytał pomiędzy jednym a drugim kęsem.\n- To twój brat – odparł Dockson. – Camon próbował wykręcić numer Marshowi kilka miesięcy temu i ona też z nim wtedy była. Właściwie to ta mała maskotka Camona stała się już dość sławna w pewnych kręgach. Wciąż nie jestem pewien, czy on ogóle wie, kim ona jest. Wiesz, jak przesądni bywają złodzieje.\n- Skąd wiedziałeś, że ona dzisiaj tu będzie?\n- Kilka napiwków we właściwe ręce. Miałem tę dziewczynę na oku od dnia, kiedy Marsh mi ją pokazał. Chciałem, żebyś sam zobaczył ją w akcji.\nPo drugiej stronie ulicy drzwi budynku Kantonu otwarły się wreszcie i u szczytu schodów stanął Camon, otoczony grupką "służących". Drobna, krótkowłosa dziewczyna była wśród nich. Na jej widok Kelsier zmarszczył brwi. Jej kroki były nerwowe i płochliwe, podrywała się za każdym razem, kiedy ktoś wykonał zbyt gwałtowny gest. Na jej prawym policzku wciąż było widać ślady gojącego się sińca.\n- Biedactwo – mruknął Dockson.\n- Wkrótce się od niego uwolni – rzekł Kelsier. – Dziwne, że nikt wcześniej jej nie odkrył.\n- Więc twój brat miał rację?\n- Jest co najmniej Mglistym, a jeśli Marsh twierdzi, że czymś więcej, jestem gotów mu uwierzyć. Jestem nieco zaskoczony, że użyła Allomancji na członku Zakonu, zwłaszcza w budynku Kantonu, ale podejrzewam, że nie jest nawet świadoma tego, że wykorzystuje swoje zdolności.\n- Czy to możliwe? – zapytał Dockson.\n- Można palić minerały śladowe w wodzie, jeśli nie potrzeba dużo mocy. Dlatego właśnie Ostatni Imperator zbudował tu swój zamek, w ziemi jest mnóstwo metali. Powiedziałbym...\n- A "to" co tu robi? – szepnął Dockson.\n- Spokój – polecił Kelsier, usiłując zmusić się do wypełnienia własnego polecenia.\n- On nie jest tutaj z naszego powodu – odparł Kelsier. – Nic nie palę. Pomyśli, że jesteśmy zwyczajną szlachtą.\n- Dziewczyna – mruknął Dockson.\n- Powiedziałeś, że Camon kombinuje z oszukiwaniem Zakonu już od jakiegoś czasu. Dziewczyna prawdopodobnie została namierzona przez któregoś z obligatorów. Są wyszkoleni, by rozpoznawać, kiedy Allomanta dotyka ich uczuć.\n- Chyba wysłali za nimi ogon – mruknął Dockson.\n- To Zakon – odparł Kelsier. – Założę się, że co najmniej dwa.\n- Camon doprowadzi ich prosto do swojej kryjówki. Dziesiątki ludzi zginą. Nie wszyscy są wspaniałymi jednostkami, ale...\n- Walczą z Ostatnim Imperium na swój własny sposób – dokończył Kelsier. – Poza tym, nie mam zamiaru pozwolić, by potencjalni Mgliści wymknęli się z naszych rąk... Chcę pogadać z tą dziewczyną. Dasz sobie radę z ogonami?\n- Kell, mówiłem, że stałem się nudny, nie leniwy – odparł Dockson. – Potrafię sobie poradzić z paroma lokajami Zakonu.\n- Dobrze – odparł Kelsier, sięgając do kieszeni płaszcza.\n- Ja się zajmę Inkwizytorem.\n- Chcesz pójść i tak sobie go załatwić?\n- To zbyt niebezpieczne. Po prostu odwrócę jego uwagę. A teraz ruszaj. Lepiej, żeby ogony nie wiedziały, gdzie jest kryjówka.\n- Spotkamy się na piętnastym skrzyżowaniu – rzekł, po czym ruszył alejką i zaraz zniknął za rogiem.


« Strona Główna / - Komputery programy / programy komputerowe\nSerwis TapetyZobacz.pl to najlepsze dobre i darmowe programy. Wszystkie zamieszczone pliki są starannie selekcjonowane i wybierane. Pliki są w wersjach stabilnych dzięki czemu masz pewność poprawnego działania. Programy dostępne są w różnych wersjach, a w tym: freeware, shareware, trial, demo i innych. Serdecznie zapraszamy.\n» Program dla firmy przewozowej\nSystem eKOMAKO Traveler to rozwiązanie do kompleksowej obsługi firmy transportowej zajmującej się przewozami autobusowymi, transferami lotniskowymi lub liniowymi połączeniami autokarowymi, które prowadzą samodzielną sprzedaż biletów, jak również sprzedają bilety klientom poprzez Internet.\n» Program dla agencji nieruchomości\nProgram dla biur nieruchomości, kompleksowa obsługa dla twojego biura. Automatyczne eksporty ofert na strone www biura. Portal dla twojego biura nieruchomości. Bezpłatna infolinia handlowa 0800 109 509\n» oprogramowanie dla firm enova\nenova oprogramowanie do zarządzania firmą, sprzedaż i wdrożenia, hosting systemu enova. Bezpłatna infolinia handlowa: 0800 109 509\n» Ochrona danych firmowych\nG Data Software to specjalista w dziedzinie ochrony komputera. Oferujemy dostosowane do różnych potrzeb programy antywirusowe, firewall, antyspam. Gwarantujemy ochronę danych firmowych poprzez szyfrowanie i skuteczne niszczenie danych. Nasze oprogramowanie od pięciu lat zdobywają nagrody w większości testów antywirusowych w całej Europie.\nZajrzyj na naszą stronę internetową, gdzie znajdziesz bezpłatnie oprogramowanie antywirusowe, które ochronią Twój komputer przed atakami wirusów z otoczenia internetowego. Zabezpiecz swój komputer.\n» Programy agencja nieruchomości\nSzukasz programu do swojego komputera w domu czy w firmie oraz chcesz zaoszczędzić czas i pieniądze, jesteś we właściwym miejscu! Znajdziemy dla Ciebie każdy program bo my lubimy dostarczać programy.\n» Oprogramowanie dla zarządców nieruchomości.\nOferujemy programy dla wspólnot mieszkaniowych, spółdzielni mieszkaniowych oraz innych zarządców nieruchomości. Rozliczenia opłat czynszowych, mediów, pełna księgowość. Deklaracje VAT-7, Bilans, plan budżetowy. Gwarantujemy profesjonalne wdrożenie oraz wsparcie techniczne.\n» WIGOL - Programy finansowo-księgowe. Obsługa informatyczna firm.\nProgramy dla firm i biur rachunkowych: Kadry, Płace, Fakturowanie, Magazyn, Książka Przychodów i Rozchodów, Pełna Księgowość, Zarządzanie Produkcją, Finanse i Księgowość, Gospodarka Magazynowa, Środki Trwałe, Wyposażenie, Zarządzanie kontaktami, Rejestracja czasu pracy, Dział serwisu, Akwizycja, Zamówienia internetowe, Raporty i formularze.\nFirma zajmuje się kompleksową komputeryzacją przedsiębiorstw. Służy poradą w kwestii wyboru odpowiedniego oprogramowania, urządzeń i sprzętu oraz sieci komputerowych. Przeprowadza instalacje i wdrożenia oprogramowania, sieci komputerowych oraz szkolenia w obsłudze. Oferuje stałą opiekę informatyczną i serwis, a także dostawy sprzętu komputerowego i urządzeń.\n» inwentaryzacja AutoID, kody kreskowych, systemy etykiet\nKody kreskowe to jedna z najpopularniejszych technik automatycznej identyfikacji. Niezwykła łatwość wydruku, dobrze opracowane standardy i duża pewność odczytu przesądzają o niezwykłej popularności kodów. Zapraszamy do zapoznania się z nową ofertą firmy A\n» BATUTA Programy i usługi księgowe\nDystrybucja, instalacja, wdrożenia, szkolenia, serwis komputerowych programów księgowych: Symfonia, Rewizor, Rachmistrz, CDN, Enova, dGCS, Buchalter, RAKS, FaKir. Obsługa księgowa firm i instytucji.\n» Programy i spolszczenia\nStrona poświęcona legalnemu oprogramowaniu. Znajdziesz na niej programy oraz spolszczenia, posegregowane w kategoriach tematycznych. Na stronie także aktualności ze świata komputerów, internetu oraz oprogramowania. Wszystkie najpopularniejsze programy, od Bearshare, eMule, poprzez Winamp, na ALLPlay\nInformacje o przeglądarce internetowej Mozilla Firefox, download (Firefox do pobrania po polsku). Opis najciekawszych rozszerzeń i dodatków, przydatne skróty klawiaturowe oraz wiele innych ciekawych wiadomości, filmów i odnośników związanych z Firefoksem. Odkryj sieć na nowo z Firefoksem.\nOprogramowanie dla firm i księgowości STREAMSOFT, RAKS, RESET2. Serwis programów ZUS (Płatnik, Przekaz Elektroniczny). Serwis programów e-PFRON. Serwis programów NFZ. Usługi informatyczne - Komputery - Serwis


Biznes Rybarzowice oferty biznesowe - BiznesOferty.pl\nBiznesOferty.pl - Ogłoszenia biznesowe Rybarzowice\nBiznesOferty.pl to miejsce, w którym przedsiębiorcy zamieszczają oferty i ogłoszenia w celu nawiązywania kontaktów biznesowych. Znajdziesz tu oferty handlowe, sprzedaży, zlecenia, pomysły na własny biznes, Rybarzowice ogłoszenia współpracy.\nJesteś w: Biznes Oferty.pl / śląskie / Rybarzowice\nWyświetlone oferty: 1 - 7 z 7 dla lokalizacji: Rybarzowice\n1. Współpraca - producent organizera bagażnika p ...\nId oferty: 86834\n2. Firma budowlana & development\nwitam. posiadam czynną firmę budowlaną z kadrą pracowniczą i materiały budowlane w atrakcyjnych cenach. nawiąże ...\nId oferty: 84654\n3. Sprzedam dobrze prosperującą firme produkcyjn ...\n4. Sprzedam halę prod-magazynową [chłodnia] 1.90 ...\nPrzedmiotem sprzedaży lub wynajmu jest nieruchomość produkcyjno-magazynowa o łącznej powierzchni 1.880 mkw. Obiekt położony w ...\nId oferty: 63665\n5. Kalmary suszone-idealna zakąska do piwa\n6. Prawdziwki mrożone całe\n7. Kalmary suszone-idealna zakąska do piwa


Strona główna ⇒ płyta gazowa\nto tylko kilka z tych jakie znalazłem! ceny jak widać różne… myślę, ze taka płyta około tysiaka to dobry zakup skoro palnik wolno stojący kosztuje w granicach 400 zł !!\n- autor: Barnabowicz 8 Styczeń, 2008 at 20:41\nNie wierzę, że jaka kolwiek płyta gazowa da radęwokowi, ja mam co prawda zwykłąkuchenkę gazową ale mam źle wyregulowany jeden palnik i daje taki ogień, że proszę siadać i co z tego jak udaje mi się rogrzać woka do “białości” i wrzucę 20 dkg zamarynowanej i.\nReal 25 listopad 2010\nZ uwagi na Moją Mamę chcę zlikwidować piec gazowy w kuchni\ni zamontować elektryczny, a że instalacja ma ponad 30 lat i jest "słaba"\npotrzebuję pociągnąć nowy kabel "dla kuchenki" elektrycznej i podłączyć\nbezpośrednio pod bezpiecznik\nManiki znów pokazała jęzor\n- Na podłodze?\n- Gdzie tylko chcesz, ale nie wychodź\nKiedy Darek poszedł do kuchni Maniki włączyła Radio\n- Co za piękna płyta\n- Widzisz na mnie możesz polegać\n- Czego się śmiejesz?\n- A tak tylko, uparta jesteś\n- Jak zawsze, a wiesz dziś oglądałam stare zdjęcia\n- To nic nowego\n- Ale za to jakieeee\nmuriel-lotrzyca 2005-01-14 20:27:51\n:: 12 stycznia 2005 - 23:21 ::\nNajpierw po mieszkaniu rozszedł się swąd spalenizny. Oględziny kuchenki i piecyka gazowego nie przyniosły rezultatu. Potem zza spalenizny wychynął zapach ciasta, jabłek, cynamonu: teraz miałam pewność, że to nie u nas, bo dziewczyny ostatnio zamykają się w pokojach z nosami w książkach, poza tym żadna ciast nie piecze. Potem.Przykład samotności w tłumie. Koło domu Davora machnęłam chłopcom na pożegnanie z postanowieniem wyobcowania się w łóżku. Ale wtedy znalazłam w torbie discmana...\nWłaśnie wróciłam do domu – jest 4 rano. W discmanie była płyta The Libertines: włóczyłam się po mieście przez 2 i pół godziny, a z każdą piosenką uczucie osamotnienia znikało. Przy Killimangiro rozpierała mnie taka radość, że nawet nie poczułam, że znowu bolą mnie obie kostki.\nMoje życie, Moje sprawy, Moje Twarze czyli WIKO® bloguje\nZabieram się za wiersze Baczyńskiego...\nCzy ktoś jeszcze pamięta Ewę Demarczyk ...? Śpiewała jeden taki wiersz... Nastrój tego utworu jakoś dziwnie mi dzisiaj leży ... Na starym radioodbiorniku w Stolarni leży winylowa płyta właśnie Demarczyk. Wiem, że gdzieś to mam ale już wyczyszczone , pozbawione szumu w cyfrowym zapisie.. Mam ochotę dzisiaj tego posłuchać...\nBruk wąskich uliczek dawno został wygładzony setkami tysięcy butów dreptających w ciągu tych wszystkich minionych lat.\nLatarnie obecnie nie dają już tego blasku co kiedyś. Elektryczne światło nie jest tak magiczne. Ja pamiętam jeszcze\ngazowe oświetlenie i tego staruszka, który codziennie wieczorem chodził kolejno od latarni do latarni zostawiając światło.\nJako dzieciaki biegaliśmy za dziadkiem w krzykliwej asyście i była to dla nas niesamowita frajda móc obserwować jak.\nCenach. Tymczasem w Rzeszowie oficjalne, państwowe sklepy zawalone są zwojami kabli, które każdy, w dowolnych ilościach, może kupić za grosze. Cóż więc prostszego, jak kupić kilkanaście metrów kabla w Rzeszowie, kilkadziesiąt metrów rurek gazowych w Nowym Targu czy amerykańskie "ciuchy" z paczek w Jaśle i sprzedać to wszystko z kilkusetprocentowym zyskiem w Warszawie, w której ludzie błagają, modlą sie o rurki gazowe i wyrywaja sobie "ciuchy" z rąk...." ( "Dziennik 1954" L..\nSiły tylko na nowym City Center. A w Grafice już niektóre miejsca, niedawno wynajmowane przez sklepy, zieją pustką.... Ciao.\nhttp://www.youtube.com/watch?v=dqBeEqGC-W4- odsłuchanie polecam o zmierzchu; "Simple things" Zero 7 - ależ to była płyta, mniam. Polecam.\nwstaw komentarz lub poleć na Facebook`a\nExperienced by tfurczy at 05:40:04 of 2005-08-10\n"Żyj tak, jakby każdy dzień miał być ostatnim, bo nie znasz dnia ani godziny". Oklepane, zjechane jak stara płyta, ale bardzo mądre. Bardzo.\nGOD(like) E-motion experienced by tfurczy at 16:54:24 of 2005-08-11\nZa "Gazetą Wyborczą" (o wydarzeniu z.\nI ówdzie pojawiła, wypita na miejscu, przewieziona w plecaku, etc. Dzisiaj jestem od tych używek wolny i dobrze mi z tym, troszkę pogrywam sobie na komputerku, cieszę się małym sukcesem pozycjonerskim...\nA jutro montaż instalacji gazowej w samochodzie i popatrzymy co dalej, może w końcu koszta mi spadną w zauważalny sposób. Póki co trzeba będzie zmienic wpis w dowodzie rejestracyjnym i takie tam... Ech, polska biurokracja.\nGOD(like) E-motion experienced by.


Weź i idź podróżuj!!: Big Sur w Kalifornii- najpiękniejsza droga Ameryki\nBig Sur w Kalifornii- najpiękniejsza droga Ameryki\nW wielu filmach mamy do czynienia z następującym obrazkiem - bohater jedzie malowniczą wąską drogą wijącą się w słońcu wzdłuż morza, czy oceanu. Jedyne co go oddziela od urwiska i wody to drogowa barierka. Mimo, że teoretycznie śmierć czai się dosłownie za zakrętem, to bohater kompletnie ma to gdzieś, bo jego umysł całkowicie poddał się już otaczającym go krajobrazom i uczuciu, "że życie jest piękne". Kto nie chciałby chociaż raz przejechać się taką drogą?\nPacific Coast Highway numer 1 - droga stanowa biegnąca wzdłuż wybrzeża Pacyfiku w Kalifornii przez, bagatela, 1055 km. Jednak co w niej najlepsze to odcinek biegnący na trasie Los Angeles - San Francisco zwany Big Sur. Nie ma on konkretnych granic; przyjmuje się, że rozciąga się pomiędzy Monterey, a San Luis Obispo, co daje ok 220 kilometrów. Jest to 220 kilometrów najpiękniejszej, najcudowniejszej, oszałamiającej, miażdżącej jaja, urywającej beret, zostającej w pamięci na zawsze drogi. Dziś zapraszam na lekki i przyjemny wpis z legendarnej Big Sur.\nNasz pobyt w LA dobiegł końca. Nadszedł nasz na ostatni punkt "wycieczki", czyli San Francisco. Generalnie z LA do SF wystarczy 6h autostradą I-5 i jesteś na miejscu. Ale my oczywiście nie mogliśmy nie pojechać słynną Pacific Highway. GPS pokazywał z motelu na lotnisko w SF (zwrot auta) kole 720 km. Damy radę w jeden dzień na luzie. I to, moi drodzy, był jeden z naszych największych błędów tej wyprawy. NIGDY, PRZENIGDY nie zakładajcie jednego dnia na Big Sur, kiedy jedziecie z LA do SF, czy odwrotnie. Minimum 2-3 dni proszę towarzystwa. Dlaczego? Jeżeli w tekście znajdziecie w nawiasie napisane "brak czasu" to znaczy, że musieliśmy odpuścić te punkty, aby wyrobić się na koniec dnia do SF. Dobra, jedziemy!\nNa sam początek brawo dla nas, bo ustawiając drogę w GPS daliśmy przez przypadek "omijaj autostrady". W miejscowości Ventura wywaliło nas na drogę lokalną nr 33 i zanim się zorientowaliśmy, to objeżdżaliśmy już dookoła jezioro Casitas. Godzina w plecy na początek, ale przynajmniej widoki były niezłe. Na właściwą trasę udało nam się wrócić w Santa Barbara, ale wisiała niezła mgła, więc widoki średnie. Po ok 1,5h mijamy Pismo Beach. W miejscowości tej z mola czasami można podziwiać wieloryby (brak czasu), a w okresie listopad - luty migrują tu motyle królewskie, które obsiadają galerię eukaliptusów. Po chwili w Morro Bay już na stałe "przyklejamy" się do Pacyfiku. Z zatoki wyłania się tam potężna wulkaniczna skała Morro Rock, ale podziwialiśmy ją tylko z daleka (brak czasu). Wjechaliśmy już finalnie na Big Sur!\nChmury praktycznie znikły i otoczyła nas soczysta zieleń traw z jednej i błękit oceanu z drugiej strony. Na nasze gęby spłynął zachwyt i utrzymywał się przez kolejne 200 km. Śmignęliśmy przez miejscowość Cambria, gdzie można zatrzymać się na papu w klimatycznej tawernie Old Stone Station (brak czasu). Na całej długości Big Sur porozsiewane są zatoczki i punkty widokowe, często bezimienne. Można praktycznie zatrzymywać się co kilkanaście minut i podziwiać widoki. W miejscowości San Simon można zjechać i pozwiedzać monumentalną posiadłość Hearts Castle (brak czasu). I wyobraźcie sobie, że tyłek z auta ruszyliśmy dopiero za San Simon, ponieważ dojechaliśmy do Pedras Blankas Elephant Seal Rookery. Piękne piaszczyste plaże, a na nich...tysiące słoni morskich! Nie wiadomo dlaczego, ale te dzikie stwory upodobały sobie to miejsce i siedzą tam cały rok. Nie powiem, było to niesamowite przeżycie zobaczyć te zwierzęta na żywo, a nie jak "czytała Krystyna Czubówna". Oczywiście najpierw je poczujesz, a potem zobaczysz ;)\nCiśniemy dalej. Teraz zatrzymywaliśmy się już dużo częściej na przypadkowych postojach, aby nacieszyć oko przepięknymi widokami. Krajobraz zmienił się na typowo górski i droga stała się już w pełni "filmowa". Polecam szczególnie zjechać na Ragged Point Scenic View.\nDalej kolejnym miejscem wartym zatrzymania się jest "wcięcie" w górę w celu objechania doliny potoku Salmon Creek. Można tam zrobić sobie mały spacer w kierunku wodospadu o tej samej nazwie (brak czasu).\nMijamy mieścinkę Gorda, gdzie jest stacja benzynowa. Ceny kole 4,5$ za galon, więc radzę tankować do pełna przed wyruszeniem. Na chwilę Pacyfik znika z oczu, gdyż teren robi się mocno zalesiony. Chwile za Gorda znajduje się Treebones Resort. Idealne miejsce na nocleg - śpi się m.in. w...jurtach. Z widokiem na ocean oczywiście (brak czasu). Zatrzymujemy się na chwilę, aby zrobić foty eleganckiej San Martin Rock. Zaraz za znajdziemy Willow Creek Beach and Picnic Area - fajna kamienista plaża na piknik. Zatrzymaliśmy się na dłuższą chwilę koło mostu niedaleko mieściny Plaskett. Rozciąga się tam piękny widok na Jade Cove. W Plaskett znajdziemy camping, sklepik, strefę piknikową i piaszczystą Sand Dollar Beach.\nDroga już w pełni stała się oszałamiająca. W połowie zamieniłem się z Marcinem i dopiero jak usiądziesz za kółkiem to w pełni zaczynasz cieszyć się tą trasą. Banan nie schodzi ci z gęby. Strome zbocza wpadające wprost do wody, wąskie serpentyny, błękit oceanu iskrzący się w słońcu. Nastawcie se jeszcze jakąś lokalną radiostację do dopełnienia klimatu. Masz ochotę zatrzymywać się dosłownie co 5 minut nawet na najmniejszej piaszczystej zatoczce, aby podziwiać widoki i chłonąć chwilę. A dopiero byliśmy w połowie Big Sur :)\nMijamy Limekiln State Park. Można tam zrobić mały trekking do wodospadu i ruin kopalni wapnia, które wyglądają dość apokaliptycznie w środku lasu (brak czasu). Koniecznie zatrzymujemy się na Big Creek Cove Vista Point. Rozciąga się stamtąd niesamowity widok na symbol Big Sur - most Bixby Creek. Jest to chyba najpiękniejsze miejsce na całej długości tej trasy. Ta perełka konstrukcyjna z 1932 roku idealnie wpasowuje się w krajobraz i jest to chyba najbardziej obfotografowywane miejsce na całej długości Pacific Highway. Zupełnie zasłużenie. Natknęliśmy się tam na największe zagęszczenie turystów na metr kwadratowy, wiec nie udało mi się zrobić takich zdjęć jakich chciałem :/\nNa dłuższą chwilkę zatrzymaliśmy się na Soberanes Point. Drewnianymi kładkami można dojść do skalistego brzegu i podziwiań potęgę oceanicznych fal. Minęliśmy kompletnie obojętną jaszczurkę, która chillowała sobie na słonku. Odważni mogą zejść skalistą stromizną na samą plażę.\nNo i niestety zrobiła się dość późna godziną, wiec z bólem serca z powodu (brak czasu) podjęliśmy decyzję o śmignięciu tylko przez Carmel Highlands i Monterey i wbiciu na autostradę w okolicach Santa Cruz. Nawet nie sprawdzam jakie fajne rzeczy i widoki nas przez to ominęły. Ok 20 zajechaliśmy na stację niedaleko lotniska, aby nalać do pełna i posprzątać samochód. Patrzyłem na naszego Forda Edge pełen szacunku i miłości :) Był to nasz dom na kółkach przez ostatnie 22 dni. Nie zawiódł nas ani razu, był turbo wygodny i komfortowy. Wytrzepywałem czerwony pustynny piasek z Arizony z dywanika z pewną nostalgią. To auto w dużym stopniu przyczyniło się do mego pozytywnego doświadczenia śmigania przez bezkresne amerykańskie drogi :) Oddając samochód łudziliśmy się, że typ nie zauważy małego wgniecenia na drzwiach, którego nabawiliśmy się w Waszyngtonie, ale nawet nie zdążyłem się zatrzymać, a już pokazywał paluchem "Tu wgniecione!". Na szczęście ubezpieczenie pokrywało. No i tak, mili państwo, dojechaliśmy do San Francisco. Nasza podróż przez całe Stany powoli dobiegała końca...\nJak widzicie nasza przygoda związana z Big Sur na Pacific Highway no. 1 sponsorowana była przez BRAK CZASU. Cała trasa zajęła nam 12h, a widzicie jak na dłoni ile fantastycznych miejsc i atrakcji ominęło nas po drodze. O wielu innych nawet nie wspomniałem, lub nie mam o nich do dziś pojęcia. Dlatego tak ważnym jest, aby poświęcić na te drogę od 2 do 3 dni. No i jakbym miał doradzić do lepiej jechać nią w kierunku do Los Angeles - wtedy jedziecie po właściwej stronie drogi pod kątem lepszego widoku z auta :) Jednak mimo ogromnego niedosytu i samobiczowania przejazd Big Sur był dla mnie niesamowitym przeżyciem. Poczuć się jak gwiazda filmowa - bezcenne!\nAutor: MaciejG o 17:43:00


wiosna na ustach | Oriflame Colour Drop Lipstick - Peach Sensation - Agu Blog / blog kosmetyczny / blog o urodzie i stylu życia\nnapisała Marzec 20, 2014\nNareszcie wiosna! Za oknem, w moim domu i w sercu. ;) W związku z tą słoneczną aurą, w moim makijażu nastąpiło kilka zmian. Z mocniejszego oka zrezygnowałam na rzecz soczystych ust, które grają główną rolę w każdym moim makijażu. Wybieram te pomadki, które same w sobie są lekkie, mają kremową formułę i wykończeniem przypominają bardziej błyszczyk. Ma być świeżo, a nie ciężko. Upodobałam sobie kilka sztuk i aplikuję je zamiennie. Ostatnio opowiadałam Wam o kredce Bourjois (klik), która mimo wad, bardzo często na mych wargach gości, dziś zaś przedstawiam ulubienicę z Oriflame z serii Colour Drop, o wdzięcznej nazwie Peach Sensation.\nColour Drop to bardzo pozytywne zaskoczenie. Sam kolor odbiega od zdjęć w katalogu i moim zdaniem z brzoskwinią ma mało wspólnego, ale na żywo prezentuje się przyjemnie i dziewczęco. Moim zdaniem to jeden z tych odcieni, które pasują każdemu i są idealne na co dzień.\nPeach Sensation początkowo może przerażać. Na pierwszy rzut oka, mamy tu do czynienia z intensywnym różem. Na szczęście, dzięki swej kremowej, wręcz masełkowatej i bardzo nawilżającej formule, na ustach traci na wyrazistości, ale wciąż widoczny. Można go stopniować. Wklepany palcem daje delikatną mgiełkę koloru. Nałożona prosto z opakowania zapewnia soczysty, lśniący, bezdrobinkowy róż. Iście wiosenny. Trudny do opisania. Ni to koral, ni malina, za cholerę brzoskwinia. Po prostu udana mieszanka.\nColour Drop mogę śmiało porównać do pomadek Wibo Elixir, czy Celii. Komfort noszenia jest bardzo podobny. Aplikacja jest banalnie prosta i nie potrzebujemy do niej lusterka. Kolor równomiernie rozkłada się na ustach, nie wchodzi w załamania i nie podkreśla suchych skórek. Wręcz przeciwnie, dba o wargi i doskonale je pielęgnuje. Schodzi równomiernie, nie tworząc nieestetycznej kreski na złączeniu. Nie utrzymuje się długo, ale nie oczekiwałam tego. Biorąc pod uwagę jej konsystencję, częste poprawki są dla mnie oczywiste. Coś za coś. U mnie bez jedzenia i picia wytrzymuje jakieś 2-3h.\nPrzyczepię się do opakowania. Mogłoby być solidniejsze. Wykonano je z plastiku, ozdobiono napisami, po których nie ma już niestety śladu. Ekspresowo się starły. Przy Wibo jestem w stanie przymknąć na to oko, bo cena jest niska, ale za 24,90zł (cena regularna w katalogu), wymagam czegoś więcej. Idealnym przykładem jest piękna, złota Celia za dyszkę. :) Na plus, że pomadka przychodzi do nas w kartoniku, który zgubiłam w czasie przeprowadzki.\nWyczytałam też, że zarówno kształt samej pomadki, jak i góry opakowania (są identyczne), to kształt kropli rosy, który zapewnia perfekcyjne wykonanie makijażu. Ot taka ciekawostka. ;)\nPoniżej prezentacja na dłoni i na ustach, w rzucie na całość twarzy. Znalazłam też zdjęcie, gdzie możecie zobaczyć jak Colour Drop wygląda na mych wargach po kilku godzinach.\nlewa strona – zdjęcie w słońcu / prawa strona – zdjęcie w cieniu, przy zachmurzonym niebie\npo jakichś 2h noszenia, przy okazji – kotałkę pozdrawia ;)))\nPodsumowując, bardzo Peach Sensation polubiłam. Sięgam po nią często i chętnie. Kusi mnie zapoznanie się z innymi odcieniami (jest ich 8 w gamie) bo w serii Colour Drop polubiłam głownie formułę i wykończenie. Nie chcę jednak ryzykować w ciemno, biorąc pod uwagę jak bardzo egzemplarz, który posiadam, różni się od zdjęć w katalogu. A może wy miałyście do czynienia z innymi kolorami? Interesuje mnie głównie Rose Elixir.\nKoniecznie dajcie znać, czy znacie te pomadki i czy Wy także przestawiłyście się już na lżejsze kosmetyki? :) Czujecie wiosnę?!\nPS. Kosmetyk otrzymałam kawałek czasu temu, w ramach współpracy z Anią z bloga kosmetyczny biznes (klik). Fakt ten nie wpłynął na moją ocenę produktów.Jeśli chcecie nabyć ten lub inny kosmetyk marki Oriflame– możecie to zrobić zgłaszając się do konsultantki, natomiast jeśli jesteście zainteresowane niższą ceną produktów możecie zarejestrować się do klubu Oriflame tutaj.\nhmm dziwny kolorek ale ciekawie wychodzi na ustach\njest mocno zaskakujący :)\nMam i bardzo lubię, fajnie nawilża usta i sprawia, że są miękkie:)\nBeige Dew – nudziak doskonały:)\ndzięki Kamila! :)\nPrzepięknie Ci w tym kolorze! No wspaniale :)\nDzięki Beatka :)))\nZdjęcie z kocurkiem jest najpiękniejsze :)\nwyglądasz w nim bardzo promiennie :)\ndzięki! taki efekt ostatnio bardzo lubię i do niego głównie dążę :)\nA ja z innej beczki- uwielbiam robione przez ciebie zdjęcia :)\nDziękuję Aniu! bardzo mi miło :)))\njak zobaczyłam zdjęcie z kotem – pierwsze co pomyślałam to"ale realistyczna zabawka" a to przecież żywy zwierzak :P\nhahaha mój rudy pluszak <3 :D\nAgu, kiedyś mi polecałaś top coat Seche Vite i chciałam Ci powiedzieć, że jest rewelacyjny! Znalazłam go w TKmaxx w Molo za 24.99 zł (chyba standardowa cena). Dzięki!\nooo, no co Ty, nie wiedziałam, że tam go można dostać! szkoda, że teraz mam daleko do Molo :)\nBez wątpienia pasuje Ci ten kolor :)\ndzięki kochana :)) wydaje mi się, że większości dziewczyn będzie pasował, fajnie odświeża makijaż ;)\nFajny, uniwersalny kolorek:)))\nW sztyfcie rzeczywiście wygląda baardzo różowo, ale na ustach prezentuje się super, chciałabym ją mieć :)\nno właśnie ja też byłam przerażona tym różem :D ale efekt na ustach bardzo mi się podoba :)\nSzminka prezentuję się na prawdę uroczo :))) Opakowanie również b.fajne ;)\nPS. Foto z kociakiem jest genialne! :D\nopakowanie bym poprawiła, ale szminka jest naprawdę świetna :)\na dzięki, dzięki, wgramolił mi się na kolana jak robiłam zdjęcia to zrobiliśmy sobie mini sesję :DD\nPatrząc na kolor na ręku byłam pewna że będę na NIE ale na ustach wygląda naprawdę ślicznie :)\nja ogólnie jak ją otworzyłam i zobaczyłam kolor, byłam przekonana, że będę na nie ;) a tu takie zaskoczenie :) bardzo ją lubię :)\nKolor bardzo ciekawie się prezentuje na ustach :)\nurzekł mnie ten efekt :)\nmam kolor Rose Elixir i Bardzo ją lubię!\nwidziałam recenzję :) ładnie wygląda, delikatniejsza jest nieco :)\nMam tą i jeszcze jakąś inną (kurcze nie pamiętam, ale wiem ze w katalogu te odcienie byly obok siebie :D) i są super tylko się niestety okazało, że między jednym z drugim odcieniem nie widać zbytniej różnicy :/\nto już teraz wiem by nie zamawiać tych obok Peach Sensation :D\nSprawdziłam – Melting pink :D\nPodoba mi się jak prezentuje się na ustach :)\nmi też podoba się ten efekt bo jest widoczny, ale subtelny :)\nPięknie wygląda na twoich ustach i pasuje do twojego typu urody :-) Nie pamiętam czy kiedykolwiek miałam jakąś pomadkę z Oriflame…\nDzięki :) to moja pierwsza sztuka od bardzo dawna :)\nJa uwielbiam kosmetyki naustne z Oriflame, co jak co, ta kategoria u nich wygrywa :)\ni tu również efekt baaardzo mi się podoba. A przy takiej formule i nakładaniu wybaczamy częstsze nakładanie ;)\nPicola, a możesz polecić jakieś serie konkretne? bo to chyba moja pierwsza pomadka z Ori od dawien dawna :)\nKolor bardzo ciekawie wygląda na ustach i przede wszystkim pasuje do Twojej urody!\nto i owo urodowo\nPotwierdzam, bardzo pasuje!\nZdecydowanie czuję wiosnę, ale niestety dzisiaj odkąd wstałam cały czas leje deszcz. Kolor w opakowaniu wygląda bardzo intensywnie, ale na ustach jest idealnie wiosenny, lekki i delikatny. Piękny :)\nDziś pogoda faktycznie kiepskawa. :( U mnie również zachmurzone niebo i chłodny wiatr, na szczęście bez deszczu.\nPosiadasz może jeszcze inne kosmetyki z oriflame'u bądź avon'u?\nkilka posiadam, niektóre już opisywałam na blogu, o niektórych wspomnę w przyszłości. z Avonu mam jedynie kredkę żelową. ;)\nBardzo Ci do twarzy w tym kolorze! :)\nI powtórzę się – bardzo ładne i zachęcające zdjęcia :)\nŁadny kolor na wiosne i lato :)


Niemieccy zboczeńcy protestują przeciwko delegalizacji zoofilii - NCZAS.COM\nStrona główna Świat Europa Niemieccy zboczeńcy protestują przeciwko delegalizacji zoofilii\nNiemieccy zboczeńcy protestują przeciwko delegalizacji zoofilii\n27 lutego 2013 04:39\n– Zoofile zostali złożeni na ołtarzu leniwego kompromisu – tymi słowami Michael Kiok, znany niemiecki aktywista na rzecz „wolnej miłości międzygatunkowej”, skomentował w „The Guardian” delegalizację zoofilii przez niemiecki parlament. Zdaniem 52-latka, który otwarcie deklaruje, że utrzymuje stosunki seksualne z owczarkiem alzackim o imieniu Cessie, zoofile „nie mają nic wspólnego z ludźmi, którzy wykorzystują zwierzęta”, ponieważ chcą „dla nich tego, co najlepsze”. Zdaniem bibliotekarza z Monachium, delegalizacja zoofilii, która w Niemczech jest legalna od 1969 roku, to ucieczka od prawdziwych problemów, takich jak np. „znęcanie się nad zwierzętami w przemyśle rolniczym”. Zdaniem Kioka, zmiana prawa oznacza delegalizację związków, w których żyje „około 100 tysięcy” niemieckich obywateli wraz ze swoimi zwierzętami. Jako „prześladowana mniejszość” muszą się oni ukrywać. Jak podał portal lewica.pl: „społeczna dezaprobata sprawia, że do grupy Zaangażowania Zoofilów na rzecz Tolerancji i Informacji (ZETA), którego prezesem jest Kiok, należy jedynie około stu z nich”.\nPomimo protestów (w tym ulicznych!) garstki „prześladowanych”, Bundestag zdelegalizował zoofilię, a uprawianie tego procederu obłożył karą do 25 tys. euro. Według autorki projektu, minister rolnictwa Ilse Aigner z – co podkreśla ZETA – „prawicowego rządu” Angeli Merkel, „zwierzęta nie powinny być wykorzystywane dla osobistych czynności seksualnych ani udostępniane osobom trzecim dla czynności seksualnych i w ten sposób zmuszane do zachowania się w sposób, który jest nieodpowiedni dla ich gatunków”. Kiok uznał decyzję parlamentu za przejaw „zacofania i średniowiecznych uprzedzeń” oraz „ograniczenie wolności osobistej oraz prawa do spełnienia seksualnego”. W mediach poskarżył się na motywowane „zoofiliofobią” (!) groźby zabicia jego oraz jego „partnerki”.\nJak na portalu wirtualnemedia.pl poinformował Jerzy Szygiel, prezes ZETA zapowiedział wniesienie do Trybunału Konstytucyjnego skargi na nowe prawo. Kiok uważa, że „prowadzi ono do dyskryminacji i gwałci zasadę równości wszystkich obywateli”. Desperację ZETA można zrozumieć, jeśli weźmie się pod uwagę, że jeszcze kilka lat temu organizacja walczyła, aby związki ludzko-zwierzęce zyskały jakąś formę ochrony prawnej i… zwolnienia od podatków.\nJak czytamy manifeście ZETA: „zoofile są nieustannie dyskryminowanymi, największymi działaczami na rzecz praw zwierząt. Nie możemy nic poradzić na fakt bycia zoofilami, więc staramy się odpowiedzialnie czynić zadość naszej orientacji”. – Jesteśmy mniejszością i jesteśmy dyskryminowani. Sprawę delegalizacji zoofilii zaskarżymy w sądzie – krzyczał Kiok na jednym z największych i najruchliwszych placów w centralnym Berlinie…\nCzy powyższa argumentacja z czymś się Państwu kojarzy?


Maszyny rolnicze i części zamienne. - ok english\nStart » Auto-Moto » Części Samochodowe » Maszyny rolnicze i części zamienne.\nDodane: 2015-09-18 Kategoria: Auto-Moto / Części Samochodowe\nOferujemy Państwu wysokiej jakości zamienne części strom do maszyn rolniczych. Produkty objęte są długotrwałą gwarancją producenta. Wysoka jakość wykonania części daje poczucie bezpieczeństwa użytkownikowi maszyn rolniczych. Stanowi również gwarancję bezawaryjności sprzętu. Posiadamy części do starszych i nowszych maszyn. Zapewniamy dobre, konkurencyjne ceny, profesjonalne doradztwo oraz obsługę.\nZastosowanie części strom w rolnictwie.\nKombajny, ciągniki, prasy oraz inne maszyny. Oferujemy także skuteczne środki do ochrony roślin. Każdego roku rolnicy ponoszą ogromne straty wynikające z obecności szkodników. Ciężka praca włożona w uprawianie różnych roślin idzie wtedy na marne. Najlepszym sposobem walki ze szkodnikami są nawozy. Oferujemy produkty firmy Basf, Bayer, Organik Sarzyna, Dow AgroSciences, DuPont Poland i inne. Nawozy spełniają europejskie normy bezpieczeństwa. Stosowanie ich w uprawach gwarantuje dobre zbiory i większe zyski. Sprzedajemy również materiały siewne.\nWrocławski port lotniczy od lat znajduje się w czołówce lotnisk, które mogą pochwalić się dużą liczbą obsłużonych pasażerów. Jest to zasługa nie tylko samego portu i atrakcyjnych połączeń, ale i towarz...\nNasza firma Alkaro na rynku działa już od roku 2001 i posiada ogromne doświadczenie w świadczeniu usług transportowych i spedycyjnych. Posiadamy nowoczesną flotę odpowiednio przystosowanych pojazdów, które umoż...


Joanna Krasodomska dr hab., prof. UEK w Katedrze Rachunkowości Finansowej, Kolegium Ekonomii, Finansów i Prawa Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie\nJustyna Godawska dr nauk ekon., adiunkt w Katedrze Zarządzania Przedsiębiorstwem, Wydział Zarządzania AGH w Krakowie\nCzy raportowanie zagadnień zrównoważonego rozwoju stanowi przejaw mody, czy realną potrzebę? Dlaczego istnieje potrzeba ujednolicenia standardów sprawozdawczości niefinansowej?\nArtykuł jest próbą odpowiedzi na te i inne pytania dotyczące obowiązku raportowania informacji niefinansowych.\nCzym są informacje niefinansowe i gdzie są ujawniane\nNie istnieje powszechnie uznana definicja informacji niefinansowych, nazywanych również informacjami pozafinansowymi, informacjami zrównoważonego rozwoju (w skrócie informacjami CSR) lub informacjami ESG, tj. odnoszącymi się do kwestii środowiska naturalnego (E – environment), społecznych (S – social) i ładu organizacyjnego (G – governance). Przyjmuje się, że informacje niefinansowe służą do przedstawiania oddziaływania przedsiębiorstw na szeroko rozumiane otoczenie i są prezentowane poza sprawozdaniem finansowym (sf).\nZrównoważony rozwój jako koncepcja rozwoju społeczno-gospodarczego\nRaportowanie niefinansowe wspiera zrównoważony rozwój\nRegulacja raportowania informacji niefinansowych\nPrzewidywane zmiany w ujawnianiu informacji niefinansowych


PIKNIK CHARYTATYWNY DLA KRYSTIANA - Telewizja Sudecka\n4.09.2017, 18:18 (aktualizacja 05.09.2017 00:55)\n3 września na placu, przy Stadionie Miejskim w Piławie Górnej odbył się "Piknik charytatywny-dla Krystiana". Krystian walczy z chorobą nowotworową, potrzebuje stałej opieki medycznej i drogiego leczenia. 13-latek jest uczniem piławskiej Szkoły Podstawowej, fanem piłki nożnej. W lipcu zawiązał się komitet społeczny, który podczas pikniku zbierał pieniądze na rzecz chorego chłopca. W akcje włączyli się piławscy Radni Rady Miasta, działacze społeczni, Urząd Miasta Piława Górna oraz Miejski Ośrodek Kultury i Biblioteka.\nNa zorganizowanym przy Stadionie Miejskim pikniku można było skosztować i nabyć wiele pysznych domowych ciast, wylicytować wiele ciekawych rzeczy, nabyć książki na kiermaszu oraz podziwiać uczniów najmłodszych klas podczas występów i koncertów.\nLiczną grupę na placu stanowili motocykliści z całego powiatu, gdzie za opłatę dla Krystiana, można było poczuć wiatr we włosach, podczas przejażdżki wokół stadionu. W zabawie i frekwencji przeszkodziły przelotne opady, ale jak poinformowali nas organizatorzy, zebrano 6424 zł.\nPiknik dla Krystiana


Konkurs „Kolory Lata” -\nHome > Aktualności > Konkurs „Kolory Lata”\nDla Czytelników Kobiecych Pasji mamy trzy egzemplarze Powieść „K.I.S.S.” autorstwa Tomasza Pruska, której akcja toczy się na giełdzie w Warszawie i na Wall Street w czasach kryzysu finansowego.\nRecenzję książki została opublikowana jakiś czas temu na portalu Kobiecych Pasjach TU >>>.\nAby wziąć udział w konkursie wystarczy w komentarzach opisać kolory Twojego lata .\nNajciekawsze trzy wypowiedzi w ocenie Redakcji Kobiecych Pasji zostaną nagrodzone powieścią „K.I.S.S.” .\nRozstrzygnięcie konkursu 25 sierpnia 2014r nazwiska zwycięzców zostaną opublikowane na stronie.\n14 thoughts on “Konkurs „Kolory Lata””\n26 lipca 2014 o 22:31\nLato kojarzy mi się z intensywnym czerwonym kolorem dojrzałych w pełnym słońcu truskawek i czereśni, dla mnie najwykwintniejszych naszych rodzimych owoców, o niepowtarzalnej barwie, aromacie i bezkonkurencyjnym smaku, które zwiastują początek lata. Niezwykle dekoracyjne, soczyste, jędrne i najbardziej cieszą te zrywane w pełnym słońcu i zjadane prosto z krzaczka bądź z drzewa.\nA lato to pora roku, która lubi nas obsypywać różnorodnością niesamowitych kolorów, ale też smaków i zapachów, jednakże dla mnie czerwień truskawek i czereśni, którymi objadam się o tej porze roku do syta, przynoszą wraz ze swoim kolorem masę fantastycznych obrazów z przeszłości. To niesamowite uczucie, gdy w mig możemy sobie przypomnieć różne wspomnienia, towarzyszące temu, a nie innemu kolorowi i smakowi. Smakują słońcem, są delikatne i soczyste, wygrzane w letnich promieniach słońca.\n27 lipca 2014 o 12:34\nPatrząc przez okno,\nwidzę kolory mojego lata.\nŻółty – to jest moje słoneczko,\ndzięki niemu uśmiecham się do świata.\nZielony – gdy bosymi stopami chodzę po trawie,\nto myślę, ze jestem w niebie prawie.\nNiebieski – gdy na pięknym niebie widzę małą chmurkę,\nnie przejmuję się, że czasem muszę iść pod górkę.\nOraz czerwony – oglądając zachód słońca na plaży,\nwiem, że moja rodzina o niczym więcej nie marzy.\n27 lipca 2014 o 12:47\nMoje lato ma kolor dojrzałego arbuza, który bardzo często pojawia się na naszym stole. To kolor wyschniętej od słońca trawy na podwórku. To kolor opalonych ramion, których znów nie posmarowałam filtrem. To kolor piegów na nosie mojej córeczki. W końcu to kolor czarnej kawy, która co rano piję na tarasie, łapiąc jeszcze nie duszne powietrze poranka.\n27 lipca 2014 o 17:38\nNie lubię oczywistości,odrzucam wszelkie jednolitości.Jeżeli letni wieje wiatr to pełen dzikości,a nie nudy i cierpkości.Ja paski granatowe łączę ze złotym szykiem,tak dobrana kolorystyka uwieńczona jest zachwytu krzykiem!Spojrzenie nonszalanckie z resztą kontrast tworzy.Usta mocny róż przybierają i z burgundowymi paznokciami się zgrywają.Pomysł powinien wychodzić poza tradycyjne ramy,a mimo wszystko być dobry dla każdej damy!\n2 sierpnia 2014 o 00:22\nW tym roku barwy mojego lata wyznaczyła gorąca Sycylia. Zaczęło się od głębokich ciemnych kawowych nut zawartych w intensywnym porannym espresso,potem zachwycały różnorodne odcienie zieleniejącej skórki dopiero dojrzewających migdałów. Wrażeń dostarczyły intensywny bordowy kolor sorbetu z morwy oraz wszechobecne pistacje – lody, pasty i pesta. Zniewalające turkusy i przejrzystości morza musiały konkurować ze stalowymi brukami oraz piaskowymi fasadami kamienic Palermo. Barwny miks zapewnił targ owocowo-warzywny obiecujący koktajl smaków od owoców, oliwek i przypraw po bogactwo surowych ryb. Mieszały się tam głębokie czerwienie, brązy, róże, zielenie, przyprawiając o zawrót głowy. Postanowiłam trochę tej fuzji barw przywieźć ze sobą i przywiozłam sobie z Sycylii dwa wyjątkowo odważne lakiery do paznokci: intensywną ciemną zieleń i trudny do opisania odcień niebieskiego. Bardzo odważne w porównaniu do używanych zazwyczaj przeze mnie beży i pasteli. Odważyłam się, a co! Będą mi przypominać o cudownym wypoczynku i wyspiarskich szaleństwach. Oby dodały fantazji i energii przed nadchodzącą jesienią!\n4 sierpnia 2014 o 21:00\nKolory lata jak samo lato są ciepłe, przykuwające oko. Jest to kolor żółty, który obserwujemy w okrągłej postaci wysoko na niebie. Żółte są liście słonecznika, które są zwrócone do ogrzewającego słonka. Pomarańczowe są pszczoły i inne owady, które całymi dniami zbierają pyłek,z którego miód ląduje też u ludzi w domach. Zachód słońca, który nie tylko na plaży wygląda pięknie. Kolory lata to także żółte błyski na niebie w czasie burzy jak i biały nagły grad. Zielone trawy i łąki, koniczyny czterolistnie, których szukamy z myślą o szczęściu. Czerwony- kolor wakacyjnych miłości, maków, truskawek, bocianów. Niebieskie jest niebo pokryte chmurami, a w nocy gwiazdami, księżycem. Leżąc na łące za blokiem czy na gorącym piasku na plaży mozemy dumać o wszystkim patrząc na piękne niebo. Nieważne w jakim miejscu się znajdujemy. Wszędzie możemy dostrzeć piękno lata. Jest to pora roku najbardziej obfita w kolory, wrażliwi ludzie na pewno ją docenią…\nOIaliście mój komentarz !!\nNie olaliśmy komentarze są moderowane z powodu spamu. Już jest zatwierdzony. Pozdrawiam i życzę powodzenia w konkursie. Wika Kowalczyk\nTo przepraszam serdecznie i dziękuję za wyrozumiałość 😉\n6 sierpnia 2014 o 20:41\n6 sierpnia 2014 o 15:29\nPamiętam soczystą zieleń trawy na której leżałam, biel chmur płynących nade mną i moje szkarłatnie krwawiące serce, po skończonej wakacyjnej miłości… A jeszcze nie dawno było tak kolorowo…\nMiałam wtedy kilkanascie lat ale te kolory pamiętam najlepiej.\nKolory mojego lata to:\nzielony – kolor otaczającej przyrody w moich ukochanych górach\nbrązowy – kolor moich ukochanych Beskidów; kolor rzeki po burzy\nżółty – kolor namiotu, w którym spędzałam pierwsze wakacje z moim mężem; kolor smażonych na grilu oscypków\nWychodzi na to, że to jesienne kolory, jednak mi najbardziej kojarzą się z latem:)\n20 sierpnia 2014 o 16:09\nMoje lato zmienia kolory stopniowo. W czerwcu, kiedy zaczynam wakacje jest zielone – niesie nadzieję na wspaniały wypoczynek, obiecuje doskonałą pogodę i mnóstwo zabawy. W lipcu jest biały – jak niezapisana kartka, daje wiarę w to, że wszystko można osiągnąć, że nic nie jest zbyt trudne, niemożliwe czy niewykonalne. W sierpniu moje lato staje się czerwone – od poparzonej słońcem skóry, nadmiaru emocji i wrażeń oraz początków stresu wynikającego z konieczności stopniowego przechodzenia z okresu nieróbstwa w obowiązki roku szkolnego…\nKolory lata to kolor wspaniałego błękitu o poranku oraz złoty o zachodzie słońca.\nKolory lata to kolor tęczowy i lawendowy.\nDla mnie kolor lata to także kolor czerwieni jak i zieleni!


Trwają zwolnienia w tczewskim oddziale Flextronicsa - związkowcy są oburzeni | Elektronika B2B\nŚroda, 05 października 2011 | Gospodarka Artykuły\nPonad 100 osób straciło pracę w tczewskim oddziale Flextronicsa w ubiegły piątek. Wynajęci ochroniarze otrzymali "czarną listę" pracowników, którym nie przedłużono tymczasowych umów o pracę, nie pozwalając im wejść na teren zakładu. Związki zawodowe są oburzone. Ze względu na trudną sytuację firmy, pracę może stracić kolejne 200 osób.\nPracownicy oraz kierownictwo związku zawodowego NSZZ „Solidarność” i Związek Zawodowy Pracowników Flextronics mówią o zamkniętych już listach do zwolnienia (docelowo ma stracić pracę nawet 300 osób). Liczbę tę potwierdzają związkowcy.\nWiększość osób postawionych w trudnej sytuacji to pracownicy zatrudnieni przez agencje pracy tymczasowej: Progres, Workservice, Tenkwalder – informuje portalpomorza.pl\nTrudna sytuacja filii dużej korporacji to jedno, a poniżające potraktowanie osób - jak podkreślają osoby dotknięte redukcją - wykonujących swoje obowiązki przez długie miesiące, a nawet lata to drugie.\n– To co zrobiono w piątek jest nie w porządku wobec osób zatrudnionych tymczasowo przy produkcji – mówi jeden z pracowników. – Ja i moi koledzy, którzy także mają pod sobą grupy ludzi, jesteśmy zdania, że przynajmniej wypadałoby podziękować za dotychczasową pracę i pożegnać się tak zwyczajnie - po ludzku.\nTymczasem osób, którym nie przedłużono umów nie wpuszczono na teren zakładu z dnia na dzień. Wiem, że wytworzył się korek od zakładu aż do wiaduktów w ul. Malinowskiej - tyle trwała weryfikacja list przez ochronę. Skutkiem był też chaos w fabryce. Brygadziści wydzwaniali do dyrekcji, bo nagle zabrakło rąk do pracy.\nPrzedstawicile Flextronicsa odmawiają wyjaśnienia sprawy, tłumacząc się polityką korporacyjną.\nSwoją działalność w Polsce Flextronics rozpoczął w kwietniu 2000 roku, podejmując decyzję o budowie w Tczewie nowoczesnego Parku Przemysłowego. W listopadzie 2000 r. oddano do użytku pierwszą halę produkcyjną, a w lipcu 2001 otwarto drugą.\nPark Przemysłowy w Tczewie jest pierwszym obiektem na świecie wytwarzającym produkty o zasadniczym znaczeniu dla infrastruktury telekomunikacyjnej.\nFlextronics przejmuje Stellar Microelectronics\nFlextronics zwalnia w Danii i USA


OPTIBOND UNIVERSAL - 5ML\nJednoetapowy system wiążący.\nJednobutelkowy system wiążący - zapewnia skuteczne i niezawodne łączenie ze wszystkimi powierzchniami i podłożami w każdej technice wytrawiania. Umożliwia skuteczne wytrawianie szkliwa przy jednoczesnej penetracji i uszczelnianiu zębiny.\nOPTIBOND UNIVERSAL EXTRA - 5ML\nUniwersalny, dwubutelkowy system wiążący.\nOPTIBOND XTR - ADHESIVE 5ML\nOptiClean - instrument rotacyjny, 12szt.\nOptiClean - instrument rotacyjny (12szt.) Narzędzia rotacyjne jednorazowego użytku o ułatwiającym dostęp specyficznym kształcie. Przeznaczone do usuwania cementu tymczasowego oraz osadów z powierzchni preparacji. Cechy produktu: Dzięki odpowiednio dobranym cząstkom abrazyjnym OptiClean efektywnie usuwa cement bez uszkadzania tkanek twardych Elastyczność produktu i odporność na przeciążenia zapewnia zastosowanie autorskiej A-silikonowej matrycy Średnica narzędzia, która przy wierzchołku wynosi 1,65 mm Łagodność dla tkanek miękkich - niskie ryzyko uszkodzenia powierzchni preparacji oraz zębów sąsiednich Brak konieczności użycia dodatkowych środków ściernych Opakowanie: 12 sztuk\nOptiDam do zębów bocznych - uzup., 30szt.\nOptiDam do zębów bocznych - uzup., 60szt.\nOptiDam do zębów przednich - uzup., 30szt.\nOptiDam do zębów przednich - uzup., 60szt.\nOptiDam Intro Kit - do zębów przednich\nUproszczony uniwersalny system kompozytowy, wykorzystujący technologię adaptacyjnej odpowiedzi, obejmuje wszystkie 16 klasycznych odcieni VITA® przy użyciu zaledwie 3 odcieni jasnego, średniego i ciemnego.\nOPTIVIEW - 2SZT.\nRetraktor umożliwiający uzyskanie równomiernej retrakcji warg i policzków oraz zwiększenie dostępu do dziąsła i tkanek twardych od strony policzkowej.\nOsłonki do lampy Demi - jednorazowe, 250szt.\nJednorazowe osłonki na rękojeść do lamp Demi.\nPASKI ADAPT SUPERCAP - 50 SZT.\nUniwersalny zestaw napinania formówek pierścieniowych metalowych przeznaczonych do rozległych ubytków w zębach bocznych.


Adam Niedzielski: Będę Rekomendował, Aby Maseczki Nosić Wewnątrz Jeszcze W Wakacje | Paradyzja\nStrona główna Wiadomości Polska Adam Niedzielski: Będę rekomendował, aby maseczki nosić wewnątrz jeszcze w wakacje\nAdam Niedzielski: Będę rekomendował, aby maseczki nosić wewnątrz jeszcze w wakacje\nBędę rekomendował, aby maseczki nosić w pomieszczeniach jeszcze co najmniej w wakacje – powiedział minister zdrowia Adam Niedzielski.\n„Maseczki powinny być noszone jeszcze przez jakiś czas. Będę rekomendował, aby wewnątrz jeszcze co najmniej w wakacje je nosić” – powiedział minister.\nPolacy krytyczni wobec walki rządu z „pandemią”\nDodał, że „musimy przyzwyczaić do tego, że epidemia się tli”. Zaznaczył też, że znosząc kolejne restrykcje, rząd będzie podkreślał, że „szczepienie może być benefitem, który pozwala wyłączyć kogoś z obostrzeń”.\nAmbasador Włoch zabity w Kongo\nNowy myszojeleń w stołecznym zoo. Linda dołączyła do Arnolda [VIDEO]


Mydło oliwkowo-laurowe ALEPPO 30% 220 g | Strefa-Natury.pl\nMydło oliwkowo-laurowe ALEPPO 30% 220 g\nMydło syryjskie oliwkowo-laurowe Aleppo. Zawiera do 30% oleju laurowego oraz do 70% oliwy z oliwek, które skutecznie odżywia i nawilża skórę. Przeznaczone jest szczególnie do cery z zaawansowanym trądzikiem, przy problemach skórnych typu grzybica, przy stłuczeniach, zasinieniach czy krwiakach. Mydła nie zawierają chemicznych dodatków konserwujących i substancji barwiących, są wykonane na bazie naturalnych składników, nie zawierają tłuszczów zwierzęcych ani substancji chemicznych. Posiadają w składzie wyłącznie zimnotłoczone oleje z oliwek i olej laurowy.\nSKU: MB-06 Kategoria: Mydła\nOlej z oliwek (Olea Europaea) nadaje skórze zdrowy, promienny wygląd, a dobroczynne witaminy bezpośrednio wnikają w jej głąb. Posiada działanie odmładzające, jest antyoksydantem, powoduje wygładzenie zmarszczek, odświeża i natłuszcza włosy i skórę głowy. Oliwa z oliwek jest bogata w witaminy A, E, D oraz K. Oliwa z oliwek nadaje zdrowy, promienny wygląd skórze i włosom …\nOlej laurowy (łac. Laurus nobilis Oil) jest znany ze swoich właściwości antyseptycznych, czyli bakteriobójczych. Pobudza porost włosów, skutecznie likwiduje łupież i inne dolegliwości skóry głowy. Zastosowany na skórę twarzy i ciała działa oczyszczająco i ściągająco. Polecany także dla cery trądzikowej …\nNapisz pierwszą opinię o “Mydło oliwkowo-laurowe ALEPPO 30% 220 g” Anuluj pisanie odpowiedzi


Auravie Reviews - Czy Auravie naprawdę działa? - healthpotion.pl\nStrona główna Piękno i zdrowie Auravie Reviews - Czy Auravie naprawdę działa?\nAuravie Reviews - Czy Auravie naprawdę działa?\nTen produkt został wycofany z półek i nie można go już kupić. Zbyt wiele skarg i ma ocenę "F" w Better Business Bureau!\nOdmładzanie skóry może być bardzo pracochłonne, a dla tych, którzy wydają swoje pieniądze na kupowanie obciążonych chemią produktów z lokalnego sklepu, może wydawać się zadaniem niemożliwym do wykonania. Lifting i tonizowanie skóry, poprawa nawilżenia i niszczenie wolnych rodników to elementy właściwej pielęgnacji skóry, a kiedy zobaczyliśmy system pielęgnacji skóry AuraVie, uznaliśmy, że wygląda on na wystarczająco kompleksowy, aby uzasadnić pewne badania nad tym, czy zadziała. Twórcy produktu przedstawiają dość wzniosłe twierdzenia, ale nie obiecują perfekcji ani nie składają przesadnych obietnic, że ten produkt zmieni Cię z powrotem w nastolatkę.\nZ każdej recenzji, pierwszą rzeczą, którą chcesz zrobić, to zobaczyć, czy produkt jest nawet zaprojektowany do pracy, więc to jest to, gdzie zaczęliśmy z AuraVie. Produkty są rzeczywiście dość pakowane z korzystnych składników, takich jak witamina D, Omega 3, 6 i 9, Resweratrol, kwas hialuronowy i więcej. Składniki zawarte w trzech składnikach tego systemu pielęgnacji skóry mają za zadanie nawilżać, ujędrniać, podnosić, tonizować i odżywiać skórę. Krótko mówiąc, produkty te wydają się mieć wszystkie składniki potrzebne do osiągnięcia obiecanych rezultatów.\nLinia produktów AuraVie jest dostępna bezpośrednio od samej firmy. Trzy w jednym zestawie z wszystkich produktów zawartych sprzedaje za 220 dolarów. Można go również kupić na wielu sprzedawców internetowych, takich jak Amazon, Ebay i innych. *Update* Ten produkt został faktycznie wyciągnięty z półek i nie można już kupić.\nMoje doświadczenia z używaniem Auravie\nOgólnie rzecz biorąc miałam okropne doświadczenie z Auravie. Serum było dobre, jednak kiedy spróbowałam peelingu, faktycznie przykleił się do mojej twarzy! Próbowałam dwa razy, myśląc, że może nie postępowałam zgodnie z instrukcją, ale miałam taką samą reakcję.\nTo było tak, jakbym miała małe kulki kleju przyklejone do mojej twarzy i to było naprawdę bolesne, próbując go usunąć. Przykleił się do wszystkich małych włosków na mojej twarzy i musiałam naprawdę mocno myć twarz ściereczką, aby go usunąć, nie byłam zadowolona z tego faktu. Nawilżacz był bardzo ciężki i byłem błyszczący wkrótce po zastosowaniu mojego makijażu, więc nie lubię tych produktów ogólnie.\nZ moich badań i przeglądu wykonane, muszę być szczery, kiedy mówię, że nie polecam tych produktów i nigdy nie użyję ich ponownie! Nigdy w życiu nie miałam produktu, który przykleiłby się do mojej twarzy do tego stopnia, że prawdopodobnie faktycznie wyrządziłam szkodę próbując go usunąć. Zapisz swoje pieniądze na ten jeden i być bardzo ostrożny, jeśli zdecydujesz się spróbować.\nKliknij tutaj, aby przeczytać o moim #1 Anti-Aging Treatment\nCzy próbowałaś Auravie? Zostaw swoje pytania i komentarze poniżej!\ni mira vie pielęgnacja skóry opinie