To lubię - Joanna Glogaza\n← Hatifnaty #19 Jesienny mundurek →\nDorota Zalepa 21 listopada 2014 o 10:17\nSzkocja jest naprawdę piękna i ma swój, trochę mroczny i surowy klimat. Gdy napisałaś, że chciałabyś ją zwiedzić, od razu pomyślałam, że to miejsce jest w Twoim stylu :)\nHelena 21 listopada 2014 o 10:28\nMoja ulubiona blogerka! jak miło patrzeć jak się rozwijasz i móc to robić razem z Tobą. Twoje teksty są pełne inspiracji i niejednokrotnie skłaniają do refleksji. Dziękuje i trzymam za Ciebie kciuki. Czekam na książkę ;)\nksz 21 listopada 2014 o 11:39\npodpisuję się pod każdym zdaniem! ogromną przyjemność sprawia mi śledzenie Joanny, równie dużą słabość mam do Radzki i od tygodnia przebieram nogami na dzisiejsze podpisywanie książki! mój chłopak śmieje się, że dawno skończyłam 16 lat i nie przystoi mi taki entuzjazm, ale mam to gdzieś, to moja mała radość :D\nAlicja 21 listopada 2014 o 10:31\nNa mnie też książka zrobiła duże wrażenie, bardzo inspirująca i faktycznie daje do myślenia. Twój wpis również Asiu:) Mi ostatnio olbrzymią przyjemność sprawia wyszukiwanie ładnych, starych przedmiotów (wystarczy nawet jak je tylko oglądam). A od zawsze to – nic oryginalnego – gotowanie i jedzenie:) I to uczucie po przebiegnięciu 10 lub, jeszcze lepiej, 20 kilometrów:)\nAgata 21 listopada 2014 o 10:39\nWiększość rzeczy, które wymieniłaś zamieściłabym na mojej liście! Moi znajomi śmieją się ze mnie, że tak wcześnie chodzę spać, teraz będę im mówić, że mam wewnętrznego emeryta :D\nkalutka 27 listopada 2014 o 12:46\nTez podpisuje sie pod lista obiema rekoma. Po prostu w „pewnym wieku” doszlam do tego, ze bardziej cenie sobie sen i pobudke o wczesnej porze tak, zeby dzien byl odpowiednio dlugi, a ja rano moge zrobic najwiecej rzeczy.\nKonstancja 21 listopada 2014 o 10:48\nŚwietny pomysł z taką listą, już przy pierwszym punkcie uświadomiłam sobie, że też zawsze uwielbiałam czytać (od ciekawych, wyczekanych książek potrafiłam się nie oderwać przez 2-3 dni i czytać je non stop!), a obecnie traktuję to trochę po macoszemu – ot, książka dla zabicia nudy podczas jazdy metrem czy tramwajem, a skoro od roku mieszkam sporo bliżej centrum, to i czasu na czytanie automatycznie jest mniej. Zapomniałam już, czym jest popołudnie pod kocem, z herbatą i lekturą – chyba najwyższy czas wykorzystać jesienną aurę i sobie przypomnieć o tej przyjemności (ale najpierw naprawię oświetlenie w pokoju, bo jest dosyć kiepskie :D).\nB. 21 listopada 2014 o 10:53\nKsiążki, podróże,jedzenie i ciepłe skarpety – lubię najbardziej. A książka Marty Sapały jest świetna!\nHezekiah 21 listopada 2014 o 11:19\n– Kiedyś powiedziałaś że lubisz śledzić trendy i całe zagadnienie z tym związane jest interesujące. Czy to zainteresowanie umarło?\nStyle Digger Autor wpisu 21 listopada 2014 o 11:27\nNie do końca śledzić, ale przewidywać – studiowałam prognozowanie trendów i zrobiłam staż w The Future Laboratory, londyńskiej agencji prognozowania trendów. To naprawdę ciekawa sprawa, ale przeszkadzała mi olbrzymia ilość informacji, które trzeba prześledzić, dużo lepiej się czuję na informacyjnej diecie, trzymanie ręki na pulsie non stop, w wielu różnych dziedzinach, jest dla mnie bardzo męczące. Poza tym, ze względu na problemy z weryfikacją takich prognoz, miałam wrażenie, że pracuję w lekko naciąganym biznesie, wiele firm jest nierzetelnych, a stawki za trendbooki i konsultacje są olbrzymie – źle się z tym czułam i nie miałam ochoty rozwijać swojej kariery w tym kierunku, może kiedyś mi to wróci. BG – oo, to muszę sprawdzić:)\nUla 21 listopada 2014 o 11:36\nWiem co lubię, co sprawia mi przyjemność, a jednocześnie nie czuję, żeby przypomnienie sobie tego czy spisanie mogłoby pomóc mi zebrać się w sobie i zmotywować. Do gotowania więcej? Robienia zdjęć? Podróżowania? Chyba jestem w takim momencie, że widzę, że do niczego to nie prowadzi. Do poprawienia humoru i chwilowej satysfakcji owszem, ale potem mi się przypomina, że nie mogę znaleźć nawet najbardziej banalnej pracy i nie mam za co żyć. Może jak zmieni się sytuacja, to i wróci dawne podejście.\nStyle Digger Autor wpisu 21 listopada 2014 o 11:47\nUla, jestem największym leniem jakiego znam, i jakbym się chociaż trochę nie zorganizowała, to spędziłabym życie leżąc na kanapie z batonikiem w ręce. Trudno mi coś poradzić, bo to brzmi poważnie, ale a propos pracy to wydaje mi się, że spokojnie dałabyś radę utrzymywać się z bloga – warsztaty (foto? jedzenie?), ebooki, może organizacja tripów? Wtedy nie jesteś od nikogo zależna, nie musisz czekać na propozycję agencji.\nUla 21 listopada 2014 o 12:06\nNadal nie wierzę! ;)\nRossi 23 listopada 2014 o 23:21\nA ja rozumiem lenistwo Asi. Sam jestem okropnym bałaganiarzem, więc mnóstwo spraw mam zawalonych, papierów zagubionych, sytuacji niezorganizowanych. Ale poważnie traktuje swoja pracę, więc służbowe papierki mam powpinane w segregatory, segregatory poustawiane na półkach alfabetycznie, każde spotkanie i zadanie wpisane w przynajmniej 3 terminarze, ustawione alarmy itp. Jak człowiek jest świadomy swoich wad, to potrafi się z nimi zaprzyjaźnić.\nUla 21 listopada 2014 o 11:39\nHaha, w ogóle weszłam do Ciebie w dobrym nastroju, miałam za chwilę siadać do pisania pracy, a wychodzę zapłakana, bo przypomniało mi się wszystko co złe :D\nMagdalena 24 listopada 2014 o 14:05\nUla i Asia – jedne z moich ulubionych blogerek – mają jakieś wady, wątpliwości i słabości? Niemożliwe! :D A tak serio, to również podziwiam Joasię za organizację i jeśli faktycznie jest tak, że musisz sporo czasu poświęcić na planowanie i „jesteś leniwa”, to nic, tylko brać z Ciebie przykład:) Ula, jeśli mogę się również tutaj do Ciebie zwrócić – Twój blog naprawdę zasługuje na to, żebyś nie musiała się przejmować inną pracą, trzymam za to kciuki, to pewnie tylko kwestia czasu albo jakiegoś pomysłu.\nmakate 21 listopada 2014 o 11:46\nAleż mnie wewnętrznie ucieszył ten post :) ja też zwróciłam uwagę na ten fragment książki, zwłaszcza że ostatnio staram się częściej zastanawiać nad tym co właściwie lubię. Takie maksymy jak przytoczyłaś są dla mnie trochę straszne – bo ja nigdy w życiu nie miałam tak, że wiedziałam jaka jest ta jedna rzec którą najbardziej kocham robić… a jak już wiedziałam to wstydziłam się że to takie zwykłe albo słabe… ale szukam!\nZuzanna 21 listopada 2014 o 11:50\nZaintrygowałaś mnie tą książką, i mimo, że mi do minimalizmu bardzo daleko, to chyba po nią sięgnę. Przytoczony przez Ciebie fragment jest świetny i taki prawdziwy! Kanapki z keczupem <3\nAdrianna 21 listopada 2014 o 12:44\nAż się uśmiechnęłam czytając, takie introwertyczne skłonności. Co do moich bardzo podobne, domator łasuch kontrolowany w szlafroku z herbatą, książką i czekoladą, a że studia książki o wszystkim zastąpić musi anatomia i tomy Bochenka to mimo wszystko działa (ciekawostek w bród!), ale mimo domatorstwa wycieczki w jakieś mniej oblegane, mniej sezonowe miejsca otwierają i inspirują to stuprocentowa prawda. Dorzuciłabym jeszcze do listy pod którą się podpisuję koncerty i przejażdżki rowerowe do lasu w jakieś miejsca gdzie wrony zawracają, a diabeł mówi dobranoc. ;)\nKaja 21 listopada 2014 o 12:47\nUrzekł mnie punkt 2 – widać, że nawet w pisaniu o swoim pisaniu kierujesz się prostotą i szczerością. Ja, jako czytelnik, bardzo to sobie cenię. Dlatego, po długim czasie czytania Twojego bloga, zaczynam go komentować – skoro internet pozwala na dialog, to dlaczego tego nie wykorzystać?\nStyle Digger Autor wpisu 23 listopada 2014 o 17:14\nBardzo się cieszę, naprawdę:) Dziękuję, pozdrowienia!\nMagda 21 listopada 2014 o 14:00\nJestem powściągliwa w publikowaniu komentarzy pod wieloma postami które czytam, właściwie nie robię tego wcale, ale dziś poczułam, że muszę się wypowiedzieć.\nAsiu, trafiłaś we mnie tym tekstem jak nikt inny wcześniej. Często nachodzą mnie myśli, ze jestem jakaś taka przezroczysta, nieciekawa, ze lubię rzeczy najprostsze i przyziemne i często wstydziłam się do tego przyznać. Prawda jest jednak taka, widząc po Twoim tekście, ze większości z nas to własnie te prozaiczne, proste rzeczy sprawiają największą przyjemność:)\nOd dziś nie będę wstydzić się moich lajków w realnym niefacebookowym świecie:)\nCieszę się i bardzo dziękuję, pozdrowienia!\nEwa 21 listopada 2014 o 14:15\nPiękne, dobre, proste rzeczy. Lubię to :-)\nlaurra 21 listopada 2014 o 15:04\nja również w ostatnim czasie płynę w kierunku minimalizmu.\nStyle Digger Autor wpisu 23 listopada 2014 o 17:13\nNa pewno masz rację w wielu aspektach, sięgnij po książkę Dany Thomas „Dlaczego luksus stracił blask”, jeżeli jeszcze nie czytałaś, na pewno Cię zainteresuje.\nlaurra 24 listopada 2014 o 12:15\nPetite renarde 21 listopada 2014 o 16:06\nLubię znajdować rzeczy, które mogę polubić :) Często mi się wydaje, że ktoś ma fajne zainteresowania, ale dopiero gdy sama spróbuję szydełkować albo piec ciasta, mogę przekonać się czy to dobre zajęcie dla mnie. I nie chodzi tu wcale o talent, ale o to, że nawet mimo marnych efektów, mam poczucie fajnie spędzonego czasu.\nStyle Digger Autor wpisu 23 listopada 2014 o 17:12\nNoo, to jest super uczucie:)\nKatarzyna 21 listopada 2014 o 17:43\nmasz świetne pióro i dlatego miło tu zaglądać :)\nMalgo 21 listopada 2014 o 19:17\nale super. ostatnio bylam na spotkaniu z The Minimalists w Edynburgu, mowili wlasnie o prostych przyjemnosciach, o tym zeby w koncu przestac sie usprawiedliwac przed soba i innymi. ja uwielbiam poranki, cisze i spokoj, i kubek goracej kawy w reku. moglaym tak siedziec i patrzec na horyzont, bylo blisko natury. a Szkocja by ci sie bardzo spodobala. mieszkam tu od dawna i kocham zwlaszcza polnoc, Hebrydy i gory. Isle of Skye jest przepiekne.\nStyle Digger Autor wpisu 23 listopada 2014 o 17:11\nZazdroszczę bardzo i Szkocji, i spotkania. Zgłoszę się po wskazówki, jak będę się wybierać:)\nMalgo 25 listopada 2014 o 17:18\ndaj znac koniecznie jak bedziesz planowala wyjazd, mieszkam w Edynburgu ale na polnoc dosc czesto jezdzimy. mam w zamiarze subiektywny przewodnik po Szkocji, ale jak zawsze brakuje czasu. ps. gratuluje ci bardzo pomyslu i wykonania koszulek nocnych, sa moim numerem 1 prezentem pod choinke.\npionierka 21 listopada 2014 o 21:14\nWewnętrzny emeryt – wreszcie określenie, którego mi brakowało :) Moja lista podobna jak u Ciebie; czytanie, pisanie (choć to zawód, więc miewam słowowstręt) i przede wszystkim futrzaki. Mokry nos dobry na wszystko! Joasiu, czy bywasz z Chrupkiem na psich wybiegach? My planujemy przetestować Park Krasińskich. Podobno to świetne miejsce, żeby psiak się wybawił z innymi.\nStyle Digger Autor wpisu 23 listopada 2014 o 17:08\nWłaśnie raczej nie, bo Chrupek się tam strasznie stresuje, biega w okół moich nóg i „broni” mnie przed innymi psami. I co chwilę podbiega do śluzy podrapać łapką w kraty, żeby go wypuścić – ewidentnie się tam dobrze nie czuję, może to otoczenie kojarzy mu się ze schroniskiem? Ale sam pomysł jest super i myślę, że większość psów świetnie się tam bawi. Minusem jest dość niskie ogrodzenie, które większe psy pewnie byłoby w stanie przeskoczyć. Solidną recenzję parku pisała autorka bloga Trend z seterem, polecam zerknąć:)\nBeata13 21 listopada 2014 o 22:44\nCzuję sie TAK SAMO! To chyba wiek przedemerytalny, albo po prostu dorosłyśmy. Czas myśleć o przyszłosci i emeryturze, a pomysł z mlodości są jakoś mniej wazne:) Śledze cie od początku, czasami z przerwami ( zwlaszcza kiedy zaczęłaś nosić ogromne futra i szpilki:) ) ale teraz bardzo lubię cię czytać. Ja lubię piękne zdania i choć sama takich nie ukladam, doceniam kiedy przekaz jest prosty. Świetnie się czyta, tak dobrze, że zamiast przygotowywac się do egzaminu ze skał i procesów wulkanicznych, zostałam tutaj.\nStyle Digger Autor wpisu 23 listopada 2014 o 17:06\nDziękuję Ci bardzo, chociaż nie do końca to próbowałam przekazać – ja klasycznej emerytury chyba w ogóle nawet nie planuję, a już na pewno o niej nie myślę, pomysły z młodości – to mogą być równie dobrze pomysły z zeszłego tygodnia? Skały i wulkany brzmią super, chociaż na dłuższą metę też by mi się pewnie nie chciało ich uczyć;)\nMagda 21 listopada 2014 o 23:40\nCzy otoczenie za Tobą to Polna Zdroj?\nStyle Digger Autor wpisu 23 listopada 2014 o 17:03\nTak, to Polna!\nThoughts Blender 22 listopada 2014 o 03:02\nOch, czytanie i pisanie to także i moje ulubione przyjemności. Choć, w przeciwieństwie do Ciebie, piszę sporo dla siebie samej i nie publikuję wielu z tych przemyśleń. Uwielbiam też psy i gdy tylko moja sytuacja się ustatkuje, będę miała psa!\njohnkalennonka.mylog.pl 22 listopada 2014 o 12:29\nW końcu mniej więcej coś, co powtarzam też innym ludziom. Jak wiele rzeczy nie ma znaczenia, a najważniejsze jest po prostu „być”, czyli właśnie robić, co naprawdę lubimy. Ja otwarcie mówię o tym, co lubię. Czasem przyznaję się nawet do własnych wad, bo zaakceptowanie siebie, nawet jeśli jest się strasznie pokręconym i odmiennym od innych, pozwala żyć bez stresu, ponieważ zawsze mogę być sobą. Ale właśnie może dlatego mam tak wielu znajomych, bo jestem po prostu szczera – w sposób, w jaki wiele osób nie ma odwagi być.\nAnia 22 listopada 2014 o 16:00\nDobrze jest się czasem tak zatrzymać. Szczególnie wtedy, gdy dużo się dzieje. Ja często myślę o tym, co lubię i staram się właśnie to robić, choć nie zawsze się udaje. A pod wewnętrznym emerytem też mogę się podpisać!\nAleksandra 22 listopada 2014 o 16:06\nOh dobry moment na refleksję.. myślę że dogadałybyśmy się w wielu aspektach jak choćby książki czy pisanie, no i oczywiście dobre jedzenie dla niego jestem w stanie poświęcić wiele !\naj 22 listopada 2014 o 20:34\nStyle Digger Autor wpisu 23 listopada 2014 o 16:59\nZdjęcie mojej mamy:)\nOlfaktoria 22 listopada 2014 o 21:47\nZastanawiam się, które książki napisane przez blogerów wpadły Ci w ręce (prócz „Mniej” i „Minimalizm po polsku”). Możesz zdradzić?\nStyle Digger Autor wpisu 23 listopada 2014 o 17:01\nRadzka i Charlize podesłały mi w prezencie swoje książki:)\nLimonka 23 listopada 2014 o 20:31\nA ja się długo nie musiałam zastanawiać. Najbardziej na świecie – choć to oczywiście nie jest lista zamknięta – lubię:\nKarolina 24 listopada 2014 o 14:20\nMam nadzieję, że uda Ci się zobaczyć Japonię, bo to doprawdy niesamowity kraj :)\nSara 24 listopada 2014 o 15:05\nA ja chyba usiądę z kartką papieru i zastanowię się poważniej nad tym, co naprawdę lubię, ale gdybym miała zapisać swoje pierwsze myśli, to część punktów pokrywa się z Twoimi – podróże, pisanie i dobre jedzenie. Poza tym bardzo lubię rozmawiać z moją mama, otrzymywać i wypisywać pocztówki, pić kawę, słuchać muzyki… Podobnie jak Ty, Asiu, lubię też czytać i przeklinam siebie w duchu za każdym razem, gdy uświadamiam sobie, jak długo już nic nie czytałam albo gdy wreszcie sięgam po książkę i czuję się jak w niebie (myślę wówczas jak mogłam tak długo nie czytać…).\nmarta 26 listopada 2014 o 21:43\nUrzekł mnie ten tekst. Dziś czytam go drugi raz, pierwszy zaraz po publikacji. Już wtedy wiedziałam, że napiszę odpowiedź na Twoje pytanie do czytelników, bo to dobrze na spokojnie pomyśleć, co się lubi. Lubię jeździć na rowerze – po łąkach i lasach, najbardziej gdy jestem w moim rodzinnym domu, ale w Katowicach też nie jest źle. Lubię roić dla siebie i innych nowe naszyjniki, tworzyć – obserwować ten proces jakby z zewnątrz, od wyklucia się pomysłu po jego realizację. Lubię robić zdjęcia – moim najtańszym na świecie nikonem co ledwo już dysze. I choć daleko im do ideału to lubię myśleć, że czasem uchwycę jakiś dobry kadr :) Lubię poezję Poświatowskiej, literaturę Elif Shafak i Salmana Rushdiego. Lubię chodzić do muzeów, na wystawy fotografii i do empiku pooglądać książki. Lubię też kupować nowe i czytać. Lubię weekendowe śniadania z mężem, a potem wylegiwanie się na kanapie z kawą i radiową trójką w tle. Lubię układać kwiaty. No i lubię siebie i Twój blog :)\nMajka 26 listopada 2014 o 23:47\nA słyszałaś o grze Botanicula ???? Efekt kocham kocham kocham – murowany\nhela 2 grudnia 2014 o 17:28\nPrzepraszam, ale jak zwykle gadanie o niczym. już lepiej wstawiaj same zdjęcia bo chyba tylko je się przyjemnie ogląda.\nŻyrafy Wychodzą z Szafy 2 grudnia 2014 o 19:08\nGenialny refleksyjny wpis!\nVitalitys 3 grudnia 2014 o 15:50\nPięknie zdjęcie na topie :)\nmyblogismycastle 3 grudnia 2014 o 20:07\nTeż zastanawiałam się ostatnio, zupełnie niezależnie od Ciebie ( ale ewidentnie równolegle :) co mi sprawia przyjemność i moja lista jest bardzo podobna do twojej, tylko zawiera jeszcze pływanie. Kocham to i uważam za wspaniały sposób na relaks. Jak napisał (ponoć) Plato’inteligentny człowiek powinien umieć czytać i pływać’ :D\nAniaW 21 sierpnia 2015 o 12:25\nLubimy te same rzeczy ;) ja jeszcze do moich „lubię” dodam czytanie ciekawych artykułów, siadanie w sobotę przy kawie z nowym numerem „Wysokich Obcasów” i trafianie na ciekawe blogi jak Twój, w których link po linku się zaczytuję ;) a wszystko zaczęło niedawno od kupienia Twojej książki i poznania Slow Fashion. Robisz świetną robotę! Tak trzymaj ;) Pozdrawiam serdecznie


Polska suwerenność została obroniona | Gazeta Polska\nWywiad numeru [Kulisy negocjacji]\nRząd Zjednoczonej Prawicy jest gwarantem suwerenności Polski, gwarantem najlepszej obrony naszych interesów. Zachwianie większością może utorować drogę do władzy ludziom, którzy bez mrugnięcia okiem oddaliby naszą niezależność i sprowadzili nasz kraj do pozycji proszącego o łaskę przy drzwiach najsilniejszych unijnych graczy – mówi Jarosław Kaczyński, wicepremier i prezes PiS. Rozmawiają Katarzyna Gójska i Tomasz Sakiewicz\nOpiszę tę sytuację obrazowo: udało się uzyskać narzędzia, które sprawią, iż teraz obrona naszej suwerenności, a jest to nieustające zadanie, będzie nieporównywalnie skuteczniejsza, niż byłaby bez tego porozumienia. A dodatkowo proszę pamiętać, iż utrzymaliśmy fundusze, które w tej perspektywie budżetowej są dla naszego kraju niezwykle korzystne. Powiem zupełnie szczerze, że udało się zdobyć wszystko, co


Moravcova i Małkiński wygrali Memoriał Michonia - Szklarska Poręba\nPrzed startem było ponad 13 stopni mrozu, ale humor wszystkim poprawiała słoneczna aura i znakomite warunki śniegowe, poprawione przez sobotnie opady śniegu. Wśród startujących nie zabrakło rodziny i zawodników Stanisława Michonia - trzykrotnego zwycięzcy Biegu Piastów na głównym dystansie, w tym w 1976 roku, czyli pierwszej edycji. Pobiegła żona Stanisława Dorota, syn Mariusz i synowa Kinga.\nW walce o zwycięstwo klasę pokazał po raz kolejny Krzysztof Małkiński, który odparł atak znakomitych Czechów. W gronie kobiet pierwsze skrzypce grała Klara Moravcova - utytułowana biegaczka o renomie europejskiej.\nZawodnicy byli zachwyceni trasą, która prowadziła przez tak lubiane przez narciarzy odcinki, jak Samolot czy Jeleniogórska. Zwłaszcza nasłonecznione polany na Jeleniogórskiej robiły wielkie wrażenie.\n- Aż chciało się stanąć tam i zostać - komentował na mecie znany reporter Jacek Hugo-Bader, regularny uczestnik Biegu Piastów.\n- W niektórych miejscach byłam pierwszy raz w życiu! - przyznała Kamila Boczkowska, trzecia wśród pań, która trenowała zwykle na pętlach dla wyczynowców w bezpośrednim sąsiedztwie Polany Jakuszyckiej.\n- Było wspaniale! Nie wiem, jaki czas i które miejsce, ale moim celem było utrzymanie równego rytmu biegu od startu do mety. Udało się! - komentował Witold Szczudłowski.\nW poniedziałek o godz. 18 trzecia odsłona 42. Biegu Piastów - Festiwalu Narciarstwa Biegowego: Nocna Dziesiątka.\n1) Krzysztof Małkiński (UKS Hubal Białystok/Fischer Jakuszyce) 45:04\n2) Martin Svarc (Ski Klub Jablonec) 45:04\n3) Daniel Slechta 45:06\n1) Klara Moravcova (Ski Klub Jablonec) 49:18\n2) Emilia Romanowicz (Enervit Yoko XC Life Team) 51:47\n3) Kamila Boczkowska (MKS Karkonosze Jelenia Góra) 56:36\nRodzina Dziadkowców-Michoniów ufundowała pobyt weekendowy w apartamencie dla 4 osób dla zawodnika, który zajął 63 miejsce (63 lata by miał Stanisław Michoń). Nagroda przypadła Łukaszowi Księżarkowi.\nZawody ukończyło 212 osób.


Przystanek EKO | Topinambur wraca do łask\nTopinambur wraca do łask\n20 lipca 2016 /3 Komentarze/w DIY eko, eko w DOMU, eko w KUCHNI, eko w POLSCE /by Urszula Akinyemi\nTopinambur, czyli inaczej słonecznik bulwiasty, to roślina, która kiedyś święciła triumfy w Europie. Dziś zapomniana powoli wraca do łask. Nazwa Topinambur pochodzi prawdopodobnie od brazylijskiego plemienia Indian Tubinamba, którzy dotarli do Europy w tym samym czasie co sama rośline, choć jak podają źródła nie mieli z samą rośliną nic wspólnego. Zapytajcie swoich babć, czy pamiętają słonecznik bulwiasty, który kiedyś nazywano po prostu bulwą, gdulą ziemną, świńskim orzechem czy nawet świnim chlebem.\nWiele osób, głównie ekomaniaków, hoduje dzisiaj topinambur we własnych ogrodach (niektórym udaje się go wyhodować nawet na tarasach w blokach). W sklepach ekologicznych też można go dostać, jednak jego cena – nie wiedzieć czemu – jest bardzo wysoka. Sama uprawa jest bardzo prosta – roślina w zasadzie rozrasta się sama.\nTopinambur pochodzi z rodziny astrowatych – jego kuzynami są sałata, słonecznik, karczoch. Topinambur sadzimy z bulwy, która poprzez podział namnaża się – bulwy mają ogromną zdolność regeneracji – kłącza odbijają nawet z nieiwelkiego fragmentu bulwy. Najlepsze bulwy (największe i najsmaczniejsze) otrzymujemy jeśli zielona cześć topinamburu pozostaje nieskoszona aż do pierwszych przymrozków. Bulwy topinamburu zawierają spore ilości inuliny – pozwala to bulwom topinamburu zimować całą zimę – można wtedy cieszyć się nim dłużej.\nJakie składniki spożywcze zawiera topinambur? W słoneczniku bulwiastym znajdziemy dużo inuliny (węglowodan), spore ilości krzemionki, witaminy B1, żelaza, miedzi, magnezu i potasu. Dlaczego WARTO jeść topinambur? Wysoka zawartość inuliny sprawia, że słonecznik bulwiasty doskonale sprawdzi się w diecie diabetyków i osób, które borykają się z nowotworami. Inulina pomaga stabilizować poziom cukru we krwi. Dodatkowo, dzięki inulinie organizm pozbywa się szkodliwych związków. Najważniejsze jednak jest, że inulina, której bardzo dużo jest w topinamburze działa jak prebiotyk i stanowi pożywkę dla bakterii jelitowych, dzięki czemu podnosi naszą odporność.\nJak jeść topinambur? Jedni jedzą topinambur po surowo, inni po upieczeniu. Ewidentnie najwięcej wartościowych substancji znajduje się przy skórce, więc lepiej topinambur jest dokładnie umyć i upiec w piekarniku. Topinambur jest nieco słodkawy, orzechowy. Ma bardzo specyficzny smak – w zależności od tego jak będzie przygotowany jego intensywność wzmoże się lub opadnie. Dozwolone jest gotowanie w wodzie, gotowanie na parze, duszenie, smażenie, pieczenie w piekarniku.\n2 sierpnia 2016 at 07:47\nspotkałam się z tym słonecznikiem w zeszłym roku. odkąd go spróbowała, używam do surówek i kanapek.Trę do na tarce i posypuję. w ten sposób łatwiej przemycam do menu całej rodziny.Dla nas odpowiada, bo ma smak normalnych pestek ze słonecznika.\n28 lipca 2016 at 17:40\nCiekawy artykuł o ciekawej roślinie. Nie miałam styczności z topinamburem ale napewno wypróbuje.\n20 lipca 2016 at 09:55\nNiezwykle ciekawy artykuł. Spotkałam się już z topinamburem, ale nie miałam jeszcze okazji go spróbować. Teraz tym bardziej będę starała się go zdobyć.\nTalerze z liści Przeciwbólowo – naturalnie!


Jubileuszowy Festiwal Dwa teatry w Zamościu – RepublikaPolonia.pl\nPosted by By Ewa Gulbis September 17, 2021No Comments\nOd 17 do 20 września br. w Zamościu odbywać się będzie XX Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry 2021”. W konkursie zaprezentowane zostaną 24 spektakle teatralne, które widzowie oglądali w TVP1, TVP Kultura i TVP Polonia w sezonie 2019/2020.\nIdeą Festiwalu „Dwa Teatry” jest ocena spektaklów telewizyjnych i radiowych, które miały swoją premierę w roku poprzedzającym festiwal przez specjalnie powołane na tę okazję jury konkursowe. Tak było przez dziewiętnaście edycji, kiedy to festiwal był organizowany w Sopocie. Przy okazji dwudziestej edycji zasady się nie zmieniły. Zarówno słuchowiska radiowe, jak spektakle telewizyjne będą do dyspozycji nie tylko jury, ale też publiczności.\nSłuchowiska i spektakle telewizyjne z 2019 i 2020 roku (w zeszłym roku festiwal został odwołany z powodu epidemii Covid) zostaną wyświetlone publiczności na terenie zespołu staromiejskiego. Spektakle telewizyjne będą odtwarzane w Sali rady miasta Consulatus.\nNa potrzeby festiwalu zostanie zainstalowany specjalny ekran. Będzie to taka mini sala teatralna. Od piątku 17 września od godziny 9.00 do późnych godzin wieczornych, przez cztery dni. Słuchowisk będzie można posłuchać w Jazz Klub Kosz. W kategorii twórczości radiowej odbędą się konkursy słuchowisk dla dorosłych oraz konkurs słuchowisk dla dzieci i młodzieży. W trakcie festiwalu zostaną również wręczone nagrody w kilku kategoriach telewizyjnych. Ponadto w tym roku Wielkimi Nagrodami Festiwalu za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji Polskiej uhonorowani zostaną Ewa Wiśniewska i Jerzy Zelnik.\nHistoria polskiego teatru telewizji\nOd początku historii telewizji w wielu krajach realizowano spektakle teatralne. Lecz to właśnie w Polsce program ten zajął wyjątkową pozycję w kulturze, wypracował własną poetykę i środki wyrazu. Jako jedyny też przetrwał do dziś. W 2002 roku Jan Englert mówił: Teatr Telewizji jest bez wątpienia zjawiskiem wyjątkowym na skalę światową. (…) to zupełnie nowy gatunek sztuki, odrębny wobec filmu i teatru, daleki także od banalnej formuły, że jest to coś pośredniego między teatrem a filmem. (…) Polski Teatr Telewizji jest na pewno fenomenem i to w skali światowej, choćby dlatego, że premiery daje co tydzień, a większość z nich to klasyka”.\nPomysł przeniesienia utworu dramatycznego z desek teatralnych do nowoczesnego medium pojawił się już w 1924 roku, gdy w Anglii nadano za pomocą radia dramat nazwany już wtedy słuchowiskiem. Początki teatru telewizji na świecie są nierozłączne z początkami samej telewizji. Pierwszy publiczny pokaz telewizyjny odbył się w 1925 roku w Londynie i potem w USA. W Ameryce występowały w nim takie gwiazdy, jak: James Dean, Jack Lemmon, Grace Kelly, Paul Newman, Leslie Nielsen i zdobyły ogromną popularność wśród amerykańskiej widowni telewizyjnej. Kraft Television Theatre emitował głównie dramaty naturalistyczne, przedstawiające życie przeciętnych Amerykanów, ale także westerny, dreszczowce i dramaty fantastyczne. Niestety, najbardziej cenieni dramaturdzy zaczęli stopniowo odchodzić z telewizji, tym samym spadła jakość teatru, a godne uwagi premiery pojawiały się już tylko kilka razy w roku. Z kolei Brytyjska telewizja BBC zaczęła nadawać w 1937 roku, następnie przerwała emisję na okres II wojny światowej, by powrócić na małe ekrany w 1946 roku. Po 25 latach jej istnienia można doliczyć się około trzech tysięcy zrealizowanych spektakli. Telewizyjny teatr angielski opierał się głównie na tematyce współczesnej tak zwanej „domestic drama”. Sporadycznie BBC korzystała z dorobku teatru klasycznego. W 1954 roku w Wielkiej Brytanii powstała prywatna Independent Television, która utrzymując się z reklam, miała jednak rozwiniętą teatralną ofertę programową. We francuskim teatrze telewizji od samego początku dominowała proza narracyjna. Z rozmachem realizowano i emitowano wielkie widowiska, które były adaptacjami znanych powieści. Spektakl Forteca według Honoriusza Balzaka zdobył w 1960 roku prestiżową, międzynarodową nagrodę telewizyjną Prix Italia. Telewizja francuska współpracowała z gronem autorów piszących specjalnie dla niej. U Holendrów, skupionych na realizowaniu edukacyjnej i wychowawczej roli telewizji, przedstawienia teatralne zajmowały aż 14–15% ogólnego czasu emisji.\nTeatr telewizji w Polsce\nW Polsce teatr był obecny w nowym medium telewizyjnym także od samego początku jego istnienia. Telewizja rozpoczęła swoją działalność w 1952 roku (pierwsze próby emisji podjęto w 1938). To wtedy transmitowano, podczas wystawy Radio w walce o postęp i pokój, gdzie było również studio telewizyjne, fragmenty spektakli teatralnych.\nPierwszy prawdziwy program stworzony specjalnie dla telewizji pojawił się w październiku 1952 roku. Był to program muzyczno-taneczny. Jesienią 1952 roku wyświetlano eksperymentalne audycje, dźwięk nadawano przez radio, a obraz przez odbiornik telewizyjny. Od samego początku funkcjonowania telewizji w Polsce nadawano w niej fragmenty spektakli odwzorowywanych z przedstawień wystawianych na deskach teatrów polskich.\n15 listopada 1952 roku prosto z Teatru Polskiego w Warszawie wyemitowano fragment przedstawienia Lalka z Niną Andrycz, z Teatru Kameralnego, spektakl Król i aktor Romana Brandstaettera. W 1953 roku z Teatru Powszechnego nadano Ruchome piaski Piotra Choynowskiego oraz z Teatru Młodej Warszawy Powrót posła Juliana Ursyna Niemcewicza.\nJan Marcin Szancer, jako pierwszy kierownik artystyczny, postanowił podjąć próbę adaptacji telewizyjnej przedstawienia teatralnego. Był to spektakl dla dzieci Krzesiwo Ch. Andersena. Później reżyser dostał propozycję przeniesienia tego spektaklu na scenę Teatru Narodowego. 6 listopada 1953 roku wyświetlono pierwszą sztukę Teatru Telewizji w całości. Było to Okno w lesie Leonida Rachlimanowa i Jewgienija Ryssa w reżyserii Józefa Słotwińskiego. Spektakl i wiele kolejnych emitowano na żywo, wprost ze studia telewizyjnego. Szancer opisuje, jak trudna była to praca, aby zrealizować takie przedsięwzięcie: „Coraz bardziej dokuczała nam niedoskonałość techniczna, obraz bladł i czerniał na przemian, czasem znikał zupełnie i nawet nie można było pokazać planszy: »Przepraszamy za usterki«”.\nPo pierwszej realizacji Teatru Telewizji pojawiły się kolejne sztuki wybitnych dramaturgów: – Fasta, Rittnera, Thackeraya. Już przy tych początkowych przedstawieniach starano się wykorzystać możliwości techniczne telewizji („…przenikanie, szybkie miksy…”). Jednak ciągle zauważalne i coraz bardziej uciążliwe były niedociągnięcia i braki techniczne. Szancer nazywał te przedstawienia „nieporadnymi, jeszcze z częstymi wpadkami, kiedy kamery zamiast aktora pokazywały bebechy dekoracji i wnętrze magazynu”.\nRegularne programy kulturalne telewizja polska zaczęła nadawać dopiero w 1954 roku. Początkowo była to jedna godzina tygodniowo, podczas której obejrzeć można było różne widowiska artystyczne, widowiska dla dzieci oraz fragmenty sztuk teatralnych. Od tego roku stanowisko kierownika artystycznego redakcji telewizyjnej zajmował właśnie Jan Marcin Szancer – grafik i ilustrator książek dla dzieci. To on stworzył początki scenografii Teatru Telewizji.\nDzięki niemu w telewizji zaczęli pracować wybitni ludzie związani z teatrem: Adam Hanuszkiewicz i Konrad Swinarski. Stopniowo dołączali do nich absolwenci Szkoły Filmowej w Łodzi.\nSzancer zaczął inscenizować sztuki teatralne oraz widowiska dziecięce. Była to m.in. wersja kukiełkowa Romea i Julii Sergiusza Prokofiewa czy premiera spektaklu Karabiny matki Carrar Bertolda Brechta w reżyserii Konrada Swinarskiego. W 1956 roku został zrealizowany pierwszy spektakl kryminalny. Zatrute litery Agathy Christie w reżyserii A. Hanuszkiewicza. W tym samym okresie powstał program Mistrzowie sceny, z udziałem między innymi Mieczysławy Ćwiklińskiej i Elżbiety Barszczewskiej. Regularnie w telewizji występowały też największe gwiazdy estrady i filmu – Adolf Dymsza, Kazimierz Rudzki, Ludwig Sempoliński lub młodzi absolwenci szkół teatralnych.\nOd kwietnia 1955 roku telewizja polska rozpoczęła emisję programu dwa razy w tygodniu, a Teatr Telewizji stawał się coraz popularniejszy. Wiosną 1956 roku można było obejrzeć fragmenty różnych przedstawień i miniatur teatralnych. Adaptowano na potrzeby sceny telewizyjnej prozę rodzimych pisarzy: np. Andrzejewskiego, Brandysa.\nZa pełny początek polskiego teatru telewizji uważa się spektakl Skowronek Anouilha, zainscenizowany specjalnie na potrzeby telewizji we wrześniu 1956 roku w Sali Kongresowej w Warszawie. W tym okresie Telewizja Polska zamawiała realizację przedstawień w konkretnych teatrach, z których przenoszono je na szklany ekran. W tym samym roku A. Hanuszkiewicz adaptował sztukę Muchy Sartre’a, która odniosła wielki sukces. Podczas tej realizacji reżyser zwrócił uwagę na możliwości i warunki techniczne telewizji, chyba jako jeden z pierwszych zaczął je wykorzystywać. Hanuszkiewicz skupił się na zbliżeniach tak, by widz mógł odczytywać emocje i przeżycia wprost z twarzy aktora. Muchy były również pierwszą inscenizacją telewizyjną, która udowodniła możliwość pokazania tłumu przy pomocy kilku zaledwie postaci. Reżyser postawił na umowność, tak ważną w teatrze telewizji, zrezygnował zaś z naturalizmu, wykorzystywanego na deskach teatru scenicznego. W 1957 roku Hanuszkiewicz zajął pozycję głównego reżysera. Pisano, że „przełamał barierę psychologiczną ludzi teatru, odważył się spojrzeć w wizjer kamery telewizyjnej”. Hanuszkiewicz często podkreślał, że najważniejszym elementem spektaklu telewizyjnego jest twarz człowieka. Jako główny reżyser zdobył sobie uznanie wśród krytyków, doskonale realizował adaptacje klasycznej literatury polskiej i światowej (m.in. Dama kameliowa Aleksandra Dumasa). Był także pierwszym reżyserem, który postanowił przenieść spektakl w plener. Przedstawienie na podstawie dzieła Marka Hłaski Dwaj mężczyźni na drodze emitowano na żywo z okolic Konstancina. Hanuszkiewicz adaptował do telewizji sztuki najwybitniejszych twórców – Słowackiego, Mickiewicza, Wyspiańskiego, Moliera, Szekspira, Sofoklesa, Kruczkowskiego oraz wielu przedstawicieli teatru eksperymentalnego. Oczywiście, nie da się przenieść tych dzieł w całości na szklany ekran, chociażby ze względu na ograniczony czas przeznaczony na emisję. Twórca powtarzał, że każde przedstawienie telewizyjne musi apelować do wiedzy odbiorcy, wiedzy o autorze oraz o utworze. Tym bardziej, że wtedy istniała cenzura i nie wszystkie pomysły realizatorskie były przez nią akceptowane. Tym niemniej Hanuszkiewicz do dziś jest uznawany za jednego z najwybitniejszych twórców Teatru Telewizji.\nW 1957 roku kierownikiem artystycznym i reżyserem odpowiedzialnym został Jerzy Bardini. W tym samym roku zaczął funkcjonować Warszawski Ośrodek Telewizyjny, a od początku 1958 roku wprowadzono obowiązkową opłatę abonamentową dla widzów telewizyjnych. Jednocześnie w telewizji pojawił się jeden z pierwszych telewizyjnych fenomenów polskiej kultury – Kabaret Starszych Panów, stworzony przez Jeremiego Przyborę i Jerzego Wasowskiego. Obaj autorzy reżyserowali telewizyjne przedstawienia, obaj wcielali się w rolę tytułowych „starszych panów”. Kabaret nadawał swoje programy na żywo, lecz piosenki wykorzystywane w skeczach były rejestrowane wcześniej. Występowała w nim plejada najwybitniejszych polskich aktorów: Aleksandra Śląska, Barbara Kraftówna, Irena Kwiatkowska, Kalina Jędrusik, Krystyna Sienkiewicz, Wiesław Michnikowski, Edward Dziewoński, Jarema Stępowski, Wiesław Gołas. Część programów została zarejestrowana w systemie telerekordingu na taśmach filmowych, później wydano je na płytach DVD. Kabaret istniał do 1966 roku, a jego piosenki i skecze do dziś cieszą się niesłabnącą popularnością.\nW latach pięćdziesiątych teatr zdecydowanie dominował w programie telewizyjnym. Od tamtego czasu poniedziałkowy wieczór zaczął kojarzyć się z Teatrem Telewizji i tak pozostało do dzisiaj. Spektakle emitowane były w poniedziałki, kiedy to teatry sceniczne nie pracowały, więc aktorzy dysponowali czasem i mogli brać udział w telewizyjnych przedstawieniach na żywo. Repertuar ówczesnego teatru był bardzo wszechstronny, pojawiały się sztuki najróżniejszych gatunków, od spektakli stricte rozrywkowych przez melodramaty do teatru\nliterackiego. W sezonie 1958/1959 Teatr Telewizji przedstawił ponad 30 premierowych spektakli. Również w ośrodkach telewizji regionalnych pojawiło się wiele interesujących przedstawień. Pod koniec lat pięćdziesiątych w telewizji polskiej pojawiło się nowe udoskonalenie techniczne: metoda zapisu programów na taśmie filmowej i późniejszego ich odtwarzania (telerekording). Jednak mimo tego ułatwienia spektakle telewizyjne wciąż były nadawane na żywo.\nPierwszym przedstawieniem zarejestrowanym w systemie telerekordingu był Apollo z Bellac Jeana Giraudoux, wyreżyserowany przez Adama Hanuszkiewicza w 1958 roku. Taśma z nagraniem nie zachowała się.\nOd momentu wprowadzenia telerekordingu do polskiej telewizji można obserwować kształtowanie się typowego sposobu realizacyjnego, który polegał na łączeniu konwencji teatralnej z technicznymi możliwościami przekazu telewizyjnego. Być może to wtedy zrodził się model inscenizacyjny, nazywany „quasi-teatralnym”. Był on „oparty na wzorach czerpanych z teatru: jednoczesność nadania i odbioru – emisja na żywo, kameralność, waga wypowiadanego słowa, długie zbliżenia, bliski, niemal intymny kontakt z aktorem, wolny rytm z montażem, umowność dekoracji”. Ten styl przed długi czas był typowy dla estetyki telewizyjnego teatru.\nW 1963 roku powstała nowa scena telewizyjna Studio 63. Realizowano tam przede wszystkim sztuki współczesne, adaptowano prozę i poezję, eksperymentując jednocześnie z nowymi formami inscenizacyjnymi. Studio prowadzone było przez Adama Hanuszkiewicza, który wystawił Tadeusza Różewicza (1963), Norwida (1966), Boya (1968), Telepatrzydło pana Prusa (1968) oraz 12 spektakli Pana Tadeusza Adama Mickiewicza (1970–1971). Studio 63 było również miejscem debiutów telewizyjnych dla takich autorów, jak: Ernest Bryll, Stanisław Grochowiak, Tymoteusz Karpowicz. Prezentowano tam poezję Louisa Aragona, Jamesa Joyce’a, Cypriana Kamila Norwida, a także dzieła Zofii Nałkowskiej i Marcela Prousta. W eksperymentalnym studiu Hanuszkiewicz skupiał się na poszukiwaniu najlepszego wizualnego kształtu dla poezji współczesnej. Pojawił się cykl Szkice do portretu, w którym oglądać można\nbyło twórczość polskich romantyków – Mickiewicza, Słowackiego, Krasińskiego, Norwida. Po raz kolejny reżyser udowodnił, że w kręgu jego zainteresowań leżą bardziej arcydzieła literatury klasycznej niż utwory stricte teatralne. W połowie lat sześćdziesiątych do zespołu telewizyjnego zaczęli dołączać wybitni aktorzy i reżyserzy, tacy jak: Andrzej Łapicki, Gustaw Holoubek, Edward Dziewoński, Jan Świderski. Wystawiali oni głównie literaturę klasyczną\n(Fredro, Rittner, Słowacki, Zapolska, Szekspir, Ibsen). W latach sześćdziesiątych Teatr Telewizji zdobywał coraz większe uznanie wśród widzów, oglądało go ok. 68% publiczności. Teatr Telewizji stał się prestiżową audycją, tworzoną przez najlepszych polskich reżyserów i najwybitniejszych aktorów. W tym okresie stale wzrastała liczba premier, na mały ekran przenoszono utwory polskich oraz światowych autorów, spektakle wyświetlane były 4–5 razy w tygodniu. Realizowano je głównie w warszawskiej telewizji, ale również i w regionalnych oddziałach (Katowice, Łódź, Poznań, Wrocław, Kraków).\nW 1963 roku stanowisko głównego reżysera objął Jerzy Antczak. Preferował on zróżnicowany repertuar, który miał trafiać do wielomilionowej publiczności. Jednocześnie chciał, by teatr spełniał funkcję kształcącą. Skupiał się na tym, by zapewnić spektaklom jak najszerszą komunikatywność. Reżyser stworzył cykl Teatr Popularny, realizowany w Telewizji Łódź. W ramach niego pokazywano sztuki Zoli, Balzaka, Czechowa. Potem cykl przeniesiono do studia warszawskiego, gdzie zrealizowano sztuki Zdzisława Skowrońskiego: Dekret, Głos, Notes, Mistrz, a także Kordiana Juliusza Słowackiego, Szklaną menażerię Williamsa, Zegarek Szaniawskiego. Antczak maksymalne wyeksponował odtwórcę; za pomocą zbliżeń na pierwszy plan wysuwają się mimika, emocje, gesty aktora, a ruch i sytuacje sceniczne oraz widowiskowość pozostają niejako mniej ważne. Uznanie przyniosły mu spektakle wg scenariuszy Zdzisława Skowrońskiego (m.in. Mistrz uhonorowany został w 1966 r. prestiżową nagrodą Prix Italia). Reżyser wplatał też obfity materiał filmowy i dokumentalny jak w słynnym przedstawieniu Epilog Norymberski, którego premiera odbyła się 24 listopada 1969 roku. Scenariusz oparty został na autentycznych protokołach, spektakl miał formę paradokumentalną, wpleciono do niego oryginalne filmy z procesu. Antczak wykorzystał również archiwalny film z obozu Auschwitz-Birkenau, który był wyświetlany podczas procesu. Powstał teatr faktu, którego fabuła oparta była na zdarzeniu autentycznym, reżyser podkreślał jednak, że nie jest to reportaż ani film dokumentalny. Kluczem, uteatralniającym tę formę, była osoba Karola Małcużyńskiego – naocznego świadka procesu, który na bieżąco komentuje przebieg akcji, uzupełniając ją o własne wspomnienia.\nPrzedstawienie zostało uznane za jedno z największych osiągnięć Teatru Telewizji tamtych lat, wystąpiła w nim czołówka polskich aktorów, m.in. Andrzej Łapicki i Jan Englert. W 1971 roku powstała filmowa wersja tego spektaklu, poszerzona o sceny rozmów więźniów z amerykańskim psychiatrą. Oprócz zainteresowania klasycznymi sztukami Antczak skupiał się na tekstach współczesnych, pisanych specjalnie dla Teatru Telewizji, głównie ze względu na możliwości wykorzystania nowej techniki i rozwiązań. Dzięki Jerzemu Antczakowi w telewizji rozpoczęli swoją pracę Jerzy Gruza, Olga Lipińska, Andrzej Konic.\nJerzy Gruza to kolejny z wielkich zasłużonych twórców telewizyjnych, reżyserował wiele wartościowych spektakli, jak: Antygona, Romeo i Julia, Mieszczanin szlachcicem, Rewizor, Kariera Artura Ui Brechta, Wizyta starszej pani Dürrenmatta. Zrealizował wiele spektakli w ramach cyklu Teatr Sensacji Kobra. On także jest autorem słynnego powiedzenia: „Nie róbmy w teatrze telewizji biednych filmów”.\nW 1964 roku trzech najwybitniejszych twórców tego okresu – Adam Hanuszkiewicz, Jerzy Antczak, Jerzy Gruza, oraz kierownik literacki Stanisław Marczak-Oborski zostali wyróżnieni zbiorową państwową nagrodą artystyczną za swoją działalność na polu Teatru Telewizji, która wywarła decydujący wpływ na kształt i rozwój nowej sceny. Od tego okresu Teatr Telewizji stale się rozwijał i cieszył się nieustającym zainteresowaniem widzów. Gustaw Holoubek tak podsumowuje ten czas: W ciągu 20 lat, tj. od lat 60. do 80., Teatr Telewizji Polskiej stał się zjawiskiem bez precedensu w skali światowej (…). Cotygodniowe premiery teatru poniedziałkowego, czwartkowe premiery teatru sensacji, stałe, coniedzielne cykle teatru dla dzieci, teatru komedii i klasyki polskiej, piątkowe wieczory oddane prezentacjom teatrów pozawarszawskich. Kiedy dodamy, że ambicje inicjatorów tej działalności kazały im sięgnąć po wybitnych artystów, powierzać kształtowanie tego teatru najbardziej interesującym twórcom – łatwo sobie wyobrazić, że telewizja stała się siedzibą teatru narodowego w najbardziej powszechnym tego słowa znaczeniu”. Warto także przypomnieć znakomite felietony prof. Stefana Treugutta, które poprzedzały przedstawienia.\nWielką popularność Teatr TV zawdzięczał aktorom. Wszyscy najwybitniejsi aktorzy swój dorobek teatralny i filmowy wzbogacili o role w Teatrze TV. Jak silnie kształtowali oni odbiór Teatru TV dowodzi historia tzw. bojkotu w stanie wojennym. Po 13 grudnia 1981 roku na znak protestu duża część środowiska teatralnego odmówiła pracy w telewizji. Nieobecność na małym ekranie najlepszych aktorów dała się wyraźnie odczuć, choć władze podejmowały różne kroki, by bojkot złamać.\nOd połowy lat dziewięćdziesiątych coraz częściej w realizację spektakli angażowali się reżyserzy filmowi. Współpracę z telewizją rozpoczęli: Piotr Szulkin, Robert Gliński, Maciej Dejczer. Od tego momentu Teatr Telewizji zdawał się przypominać film. Autorzy zaczęli częściej wychodzić ze zdjęciami w plener, kręcono też w naturalnych wnętrzach. Te nowe pomysły nie do końca wzbudzały zachwyt środowiska: „Z jednej strony wszyscy czuli, że Teatr Telewizji skostniał w swojej formule. Ale z drugiej, nie wszyscy podzielali pogląd, iż ratunkiem jest flirt z filmem. Teatr telewizyjny przestawał być sztuką umowną, zacierały się różnice między kinem a widowiskiem teatralnym”. Styl powstały w tych czasach był „quasi-filmowym” – w nim większe znaczenie miał dynamiczny montaż, plany ogólne, ruchy kamery, a także wyjście ze spektaklem w plener.\nWydaje się, że w początkach XXI wieku Teatr Telewizji został zapomniany i zaniedbany przez władze telewizyjne. Premiery pojawiały się coraz rzadziej. Jeszcze w 2002 roku mówiło się o 50 nowych spektaklach rocznie, Teatr Telewizji nazywany Teatrem Narodowym, największą sceną w Polsce zaczął podupadać. Parę lat później drastycznie obcięto budżet, który wystarczał tylko na parę spektakli rocznie, a godziny emisji przesunięto na bardzo późne pory. W 2005 roku zmieniono jego nazwę na Scenę Jedynki, spektakle emitowano najwyżej dwa razy w miesiącu. W 2010 roku wyprodukowano zaledwie siedem premier. W styczniu i lutym kolejnego roku w poniedziałkowe wieczory zamiast spektaklu można było obejrzeć amerykański serial, a budżet przewidywał tylko parę nowych przedstawień. Na początku drugiej dekady XXI wieku zaczęto walczyć o przywrócenie teatrowi dawnej rangi, powoli przywracano stałe miejsce w ramówce, zmieniano i rozszerzano repertuar. W październiku 2011 roku postanowiono powrócić do teatru na żywo. Powrót ten zainicjował spektakl Boska! Petera Quiltera w reżyserii Andrzeja Domagalika z Krystyną Jandą w roli głównej, wystawiany wcześniej z wielkim powodzeniem w Teatrze Polonia w Warszawie. Na potrzeby Teatru Telewizji spektakl zrealizowano w studiu telewizyjnym z udziałem publiczności i zachowaniem podziału na dwa akty i antrakt. Przedstawienie emitowane było w TVP1, w najwyższej jakości w HD oraz w internecie, gdzie widz miał do wyboru ujęcia z trzech różnych kamer oraz wersję reżyserską. Boska! odniosła wielki sukces, przed telewizorami zasiadło 2,7 miliona widzów, a emisja na stronie internetowej przedstawienia miała około 120 tysięcy wyświetleń. Było to niewątpliwie wielkie wydarzenie, odnotowane przez prawie wszystkie media elektroniczne. Dodatkową ciekawostką była możliwość obejrzenia w internecie na żywo tego, co dzieje się za kulisami. W ciągu kolejnych dwóch lat zrealizowano jeszcze pięć spektakli na żywo. Jeden z nich emitowany był również w internecie, na smartfonach i innych urządzeniach mobilnych. Specjalnie w tym celu do tworzenia strony internetowej wykorzystano nową technologię (responsive design), dzięki której obraz automatycznie przystosowywał się do rodzaju urządzenia mobilnego. Ostatni spektakl emitowany na żywo to Trzy razy Fredro, czyli trzy jednoaktówki: Świeczka zgasła w reżyserii Jerzego Stuhra, Zrzędność i przekora w interpretacji Mikołaja Grabowskiego oraz Nikt mnie nie zna w reżyserii Jana Englerta. Po raz pierwszy trzy części spektaklu nadano na żywo ze studiów telewizyjnych w Katowicach, Krakowie i Warszawie. Przedstawienie zostało zrealizowane z okazji Roku Aleksandra Fredry oraz 60-lecia Teatru Telewizji 22 kwietnia 2013 roku.\nNiestety, od 2013 roku nie zrealizowano już żadnych przedstawień na żywo. Wymienione wyżej przykłady dowodzą, że Teatr Telewizji coraz chętniej korzysta z nowości technologicznych, staje się wręcz teatrem z wirtualną widownią, gdzie widz ma wpływ na pewne jego elementy (wybór ujęcia kamery). Powstała zupełnie nowa forma, połączenie klasycznej sztuki z nowoczesną technologią. Istnieją specjalne serwisy internetowe poświęcone prawie każdemu z powyższych spektakli. Można w nich znaleźć informacje o autorach, recenzje, a nawet fragmenty przedstawień. Portale zawierają również filmy z wypowiedziami reżyserów i aktorów, opiniami widzów oraz ludzi teatru, w niektórych przypadkach można obejrzeć również to, co działo się za kulisami bezpośrednio przed spektaklem lub po nim. Widzowie mają możliwość obejrzeć fragmenty prób czy zajrzeć do reżyserki, dzięki internetowi mogą poznać zasady pracy w teatrze. W serwisie poświęconym spektaklowi Daily Soup Janusz Gajos i Danuta Szaflarska opowiadają o rolach, w które się wcielają, na kolejnej stronie Maciej Englert mówi o pracy nad sztuką Skarpetki, dostępne są również wypowiedzi scenografów i charakteryzatorów. W każdym z tych serwisów znajduje się wiele materiałów dodatkowych, które pozwalają na zdobycie większej wiedzy na temat danego spektaklu, podanych w atrakcyjnej i przystępnej formie. Strony te w pewien sposób zastępują tradycyjne programy teatralne, stając się wirtualnym przewodnikiem po spektaklu, jednocześnie uatrakcyjniają i poszerzają odbiór dzieła teatralnego oraz zbliżają widza do sztuki.\nNie jest to jedyna aktywność teatru w nowym medium. Od października 2012 roku Telewizja Polska realizuje nowatorski projekt Internetowy Teatr TVP dla szkół, nastawiony zdecydowanie na wypełnianie misji oraz pełnienie funkcji edukacyjnej. Projekt kierowany jest głównie do młodej widowni, mieszkającej daleko od ośrodków kulturalnych i artystycznych. Uczniowie szkół różnego szczebla mogą oglądać specjalną bezpłatną, kodowaną transmisję internetową spektaklu na żywo z teatrów z całej Polski. Projekt zainaugurowany został przedstawieniem Czarnoksiężnik z krainy Oz, zrealizowanym przez Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie, który oglądany był przez 100 szkół podstawowych z całego kraju. Kolejne spektakle były oglądane już przez ponad 200 szkół podstawowych. Były to: Przygody Sindbada Żeglarza, wystawione 6 grudnia 2012 roku przez Teatr Śląski w Katowicach, oraz, 14 grudnia, Opowieść wigilijna, zrealizowana przez Teatr Dramatyczny w Płocku. Od 2013 roku widownia spektakli wzrosła do około 400 szkół, do września 2014 roku transmitowano 28 spektakli teatralnych. Od 2014 roku działa też Internetowy Przegląd Uczniowskich Zespołów Teatralnych; Konkurs (VI edycja w 2020 r.) dla szkół z całego kraju oraz teatrów działających przy domach kultury i jednostkach oświatowych.\nTeatr Telewizji aktywnie uczestniczy w sieci, wychodząc z promocją audycji i zaproszeniem dla szerszej publiczności. Dzięki specjalnemu teatralnemu profilowi na portalu Facebook widz może być na bieżąco z informacjami o wyświetlanych spektaklach, a także obejrzeć filmy z zapowiedziami oraz rozmowy z twórcami.\nPomimo braku bezpośrednich transmisji internetowych oraz braku dostępności do pełnego archiwum Teatru Telewizji część spektakli można znaleźć na portalu edukacyjnym Ninateka.pl. oraz portalu otwartym TVP VOD. Historyczny teatr telewizji, funkcjonujący pod szyldem telewizyjnego Teatru faktu, jako formuła przedstawiania przeszłości, jest jakością samą w sobie. Z połączenia elementów telewizji dokumentalnej, teatru telewizji i filmu zrodziła się w tym gatunku nowa telewizyjna wartość. Teatr telewizji posiada niewyeksploatowane jeszcze estetyczne możliwości wizualizacji historii, co oznacza, że wciąż jawi się jako atrakcyjna forma oswajania przeszłości i modelowania społecznego doświadczenia historycznego w zdominowanej przez film fabularny współczesnej kulturze. Telewizyjny teatr faktu uważa się powszechnie za dzieło ekranowe, w obrębie którego dochodzi do łączenia widowiska-spektaklu z dokumentem. Określa się nim spektakle oparte na oryginalnych świadectwach mówiących o autentycznych wydarzeniach, które poddane zostają dramaturgicznemu opracowaniu w oparciu o artystyczne środki wyrazu charakterystyczne dla telewizyjnego medium. Produkowany i emitowany w telewizji historyczny teatr faktu, jawi się tu jako dramat dokumentalny, spektakl tworzony na wzór reportażu, którego konstytutywną cechą jest odejście od fabuły i fikcji na rzecz dokumentalnej autentyczności oraz jak najwierniejszej artystycznej reprodukcji faktów.\nObecny prezes TVP Jacek Kurski chce uzupełnić Teatr Telewizji “o czynnik żywego teatru”. Przedstawienia z mniejszych ośrodków poza Warszawą: Lublina, Białegostoku, Kielc, Gdańska, Krakowa czy Wrocławia – które można by zaadaptować lub po prostu zekranizować i pokazywać na zasadzie premier telewizyjnych w większym stopniu niż do tej pory – wyjaśnił prezes TVP. Jako przykład podał transmisję “Chorego z urojenia” Moliera z Teatru im. Słowackiego w Krakowie w sezonie 2020. Opracowanie Ewa Gulbis\nBibliografia: Leksykon teatralny, Wa-wa 1996, A. Rudzińska: Od teatru do telewizji i internetu. Rzecz o Teatrze Telewizji, Postscriptum Polonistyczne, 2014, P. Witek: Historia między teatrem a telewizją, Lublin 2011.


Jak wykryć koronawirusa? Czy lekarzom pozostaje jedynie obserwacja pacjentów podejrzanych o zakażenie lub zachorowanie wywołane 2019-nCoV? | Express Bydgoski\nAnna Rokicka-Żuk 24.02.2020\nW Polsce jest kilkadziesiąt pacjentów podejrzanych o obecność w organizmie chińskiego koronawirusa COVID-19 (nazywanego też SARS-CoV-2, a wcześniej 2019-nCoV). Nadzorem epidemiologicznym objęto ponad tysiąc osób. Wirus oficjalnie jeszcze do nas nie dotarł, ale jest już obecny w kilku krajach Europy. Liczba chorych na świecie sięga 79,5 tysiąca, głównie na terenie Chin, choć aktualnie ognisko choroby rośnie niebezpiecznie również we Włoszech. W naszym kraju dostępne jest już badanie na koronawirusa COVID-19. Podajemy szczegóły na temat możliwości jego wykrycia i aktualne informacje dotyczące rozwoju epidemii wraz mapą występowania wirusa na świecie.\nPodczas gdy w środę 12.02.2020 podawano liczbę 45 201 zarażonych na całym świecie, następnego dnia było ich oficjalnie 60 347, a w piątek liczba ta wynosiła już 64 447. W poniedziałek 24.02.20 potwierdzono chorobę u 79 441 osób. Od czasu ogłoszenia pierwszego przypadku infekcji (30.12.2019) zmarło 2620 osób – już w sumie 25 poza Chinami: 9 osób w Iranie, 8 osób w Korei Południowej, natomiast pozostałe na Filipinach, w Japonii, na Tajwanie, we Francji, Włoszech oraz na statku „Diamond Princess”. Podano liczbę 25 148 wyleczonych.\nW sobotę 22.02.20 pojawiły się zachorowania w nowych krajach Bliskiego Wschodu, odnotowano też gwałtowny wzrost liczby chorych w Korei Południowej, Iranie, USA oraz we Włoszech.\nEpicentrum choroby jest objęte kwarantanną miasto Wuhan. Wirus jest już obecny na wszystkich kontynentach oprócz Ameryki Południowej, w tym w 8 krajach w Europie – w Niemczech, Francji, Finlandii, Włoszech, Szwecji, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i Belgii. W sobotę 15 lutego doniesiono o zgonie chińskiego turysty we Francji – to była pierwsza śmiertelna ofiara choroby w Europie. W poniedziałek 23 lutego doniesiono o 3 zgonach pacjentów we Włoszech, które w ostatnią niedzielę lutego stały się niebezpiecznym ogniskiem choroby na naszym kontynencie z 157 przypadkami zakażenia koronawirusem.\nMapa zasięgu epidemii chińskiego koronawirusa COVID-19 (poniedziałek 24.02.20) https://gisanddata.maps.arcgis.com/\nZakażenia koronawirusem potwierdzono 24 lutego 2020 r. w następujących krajach (w nawiasach liczba przypadków):\nChiny (77 983)\nKorea Południowa (833)


szczeniczek111, sseba47, Stanick\nDodane 8 czerwca 2016 Autor zly_ 88\nDyskusja trzech dżentelmenów na temat gry artylerią.\nKategoria: pręgierz 88 komentarzy\nPoprzedni wpisAW – tapeta na czerwiec\nNastępny wpismapa Pacific Rim prosto z supertestu, cz.II\n88 Odpowiedzi do “szczeniczek111, sseba47, Stanick”\n8 czerwca 2016 o 13:23\nMasz czelność nazywać to poziomem?\nhejt arty na poziomie. zero tolerancji dla klikerów w wocie.\n^ Nie do końca pewien czy umysłowa biedota czy troll.. o ile jest różnica…\n8 czerwca 2016 o 18:48\npamiętaj Michał, że troll robi coś z powodu, powodem tym jest sianie niezgody i nienawiści, a umysłowa biedota robi coś (mało brakowało i napisałbym „myśli”) bo wydaje się im, że mają rację, spora różnica\nNeoros nie będę tłumaczył każdemu o co mi chodzi… ironia i sarkazm, kolego.\nNic odkrywczego co bitwe komuś puszczają nerwy i nie ma się co dziwić po strzale od skycancera zawsze się odechciewa grać.\nDlatego przestałem w to grać Zdrowsze to jest dla mnie i otoczenia, w domu mieli dość ciągłych epitetów rzucanych w stronę monitora AW jest bardziej przyjaznym miejscem dla graczy, tam jak chcesz rozwinąć skrzydła to gra ci pozwala, a nie zaraz jesteś ukrócony przez bułę za 1k HP Chyba właśnie rozpętałem gównoburzę fanboyów WoTa\nPuszczenie nerwów jedno ale od lat twierdzę że poziom i kultura wypowiedzi świadczy o poziomie i inteligencji wypowiadającego się\nPrzyznam, że trzeba mieć talent żeby pluć tak dużo takimi wulgaryzmami w tak krótkim czasie. Ponadto wydaje mi się, że jestem poniżej poziomu panów powyżej ponieważ mam istotne problemy z przeczytaniem tej rozmowy, a co dopiero ze zrozumieniem jej. Ech, pora wrócić do szkoły…\nTa „konwersacja” do niczego nie prowadzi. Typowe tyranie się niewyżytych psychicznie i fizycznie baranów.\nCóż gracze artami muszą się liczyć ze zwiększonym ryzykiem hejtu\nNie chcesz czytać wulgaryzmów – nie graj artą, lub wyłącz funkcje czatu..\nPojawienie się hejtu jest wyznacznikiem jakości twojej gry. Jak cię hejtują zieloni – to lamisz. Jak czerwoni – to grasz dobrze. Mnie zawsze cieszy jak przeciwnik bluzga\nDokładnie. Ja zbieram hejty na siebie do gifa\n@Jurko, a jak fiolety?\nmi arta nie przeszkadza, sam nią gram czasami i dzięki temu wiem mniej więcej gdzie się ustawiać żeby nie dostać a że czasami dostane oneshota lub wywali mnie na topce HT na otwartej mapie i są 3-4 arty to wiem że nie pogram i tyle, trochę luzu, ktoś patrzy na wyniki po bitwie ile arta robi obrazeń a ile inne typy czołgów?,\n8 czerwca 2016 o 13:55\nGdzie są rodzice, ja się pytam ?\nPoziom dzisiejszej gimbazy jest przerażający.\nRodziców to nie interesuje bo gry są dla dzieci.\n8 czerwca 2016 o 14:19\nBłąd @PolsatSlupsk. Nie powinieneś nazywać tego poziomem.\nDzieci zawsze przeklinały, teraz to widzisz, bo w internecie po prostu więcej widać\n8 czerwca 2016 o 17:26\nPrzeklinały tak ale głównie w swoim towarzystwie przy dorosłych zwykle siedziały cicho dziś idąc ulica mała kilkuletnia dziewczyna potrafi zbluzgać babcię która usiadła na jej ulubionej ławce\nPolsat, a Ty ze Słupska jesteś ???\nA pamiętasz ile to razy musieliśmy z klanu kogoś wywalić bo nie potrafił się zachować ??\nSzkoda tylko, że mało który klan zwraca na to uwagę.\n8 czerwca 2016 o 16:59\nLecz jak to Old mawiał „bez emocji” panowie\n8 czerwca 2016 o 17:24\nRodzice mają zakaz wziąć laciek lub witkę i przetrzepać takiemu tyłek w zamian mają go poklepać po główce i miło mówić. Tak wygląda wychowanie bezstresowe. Dodaj do tego zbyt wczesny dostęp do Internetu a w szczególności YT gdzie największa popularność mają właśnie filmiki z bluzgami lub idiotami rozwalającym przedmioty\nA mąż ma zakaz oblania żony kwasem, dobrze że u Arabów nie ma takich chorych przepisów\n9 czerwca 2016 o 00:18\n„dziś idąc ulica mała kilkuletnia dziewczyna potrafi zbluzgać babcię która usiadła na jej ulubionej ławce”\nTo w niezłej dziczy żyjesz…\nWszystkie pokolenia przed latami 90 były wychowywane w sposób normalny z karami. Dzieciaki znały miejsce i poszanowanie dla starszych jakoś na złe im to nie wyszło. Nie wyrośli z nich szaleńcy itp. jak próbują wmówić mocni pseudo psycholodzy. Tak wychowywano od początku ludzkości. To co jest teraz to patologia dzieciaki nie mają poszanowania dla niczego\n8 czerwca 2016 o 14:13\nSZCZENIACZEK – 28 TYŚ. BITEW, BOGATA KARIERA KLANOWA . JA BYM TO UJĄŁ TAK: NIE MATURA, A CHĘĆ SZCZERA ZROBI Z CIEBIE OFICERA .\ntylko zazdrościć takiego polowego w klanie xD podejrzewam że w takim wypadku dowódca ma jeszcze bardziej ubogi słownik\nchyba recepta by się przydała …. dramat . Poziom elokwencji językowej tudzież budowy zdań jest niemożliwy do sklasyfikowania\nDlaczego te wypowiedzi wstawia dwukrotnie?\nzbugowany czat na powtórkach\n8 czerwca 2016 o 19:00\nLubią się powtarzać\n8 czerwca 2016 o 15:08\nszczeniczek111 dobra robota. W tej grze nie powinno być tolerancji dla legalnych cziterów w arcie. Fajnie że można sie tutaj wypowiedzieć i nikt nie usuwa komentarzy. Pozdrawiam wszystkich prawilnych graczy .JA na 100%.\n8 czerwca 2016 o 16:08\nMi właśnie usunięto.\nArta jest wkur… ale jest. I możesz biadolić albo po prostu zwracać uwagę na to czy jest w meczu i grać po prostu ostrożnie … a to podsumowanie że dobra robota to już podrzeganie. Jak mi arta walnie tak że mi się oranżada z komuni odbije naciskam esc i wyjdź do garażu w extremalnych wypadkach napisze „fu” ale równie dobrze moge to napisać innym czołgom.\nW skrócie jesteś sebixem i możliwe że hajsownikiem.\nJak mnie arta zdejmie na strzała to pisze „nice kurwa shot”.\n9 czerwca 2016 o 09:15\n„Prawilne”,”J(x) na 100%”, osoba która wypowiada się w taki sposób, kojarzy mi się tylko z patolą lub gimbą.\n8 czerwca 2016 o 15:21\nNie lubię arty. Bo klikacze mówili, że biją tylko w kamperów w krzakach, a ja sobie walczę na pierwszej linii i dostaję kupe z nieba za full HP na mojego Bata SZACH MAT KLIKACZOWA LOGIKO, TERAZ JUŻ WSZYSCY WIEDZO, ŻE ARTA WALI PO GRACZACH CO NIE KAMPIĄ !!!!!!1!!1!!!1\n8 czerwca 2016 o 15:34\ndokladnie im lepiej grasz tym wieksza szansa że wroga arta nagrodzi cię za dobra gre strzalem za 1000 albo full hp\nCZYM WIĘCEJ ART TO WIĘCEJ KAMPY. ZRESZTĄ TO GÓWNO ARTA NAJWIĘCEJ CZASU SPĘDZA W UKRYCIU I JEST SAMA SABĄ KAMPĄ NUMER 1 W CAŁYM WOT TAKA TO IRONIA KLIKACZY\ndokitu, mam do Ciebie taką propozycję.\nz tej strony pobierzesz gre\na tu się możesz zarejestrować\nZAGRAJ ZASTANÓW SIĘ, I DOPIERO PÓŹNIEJ PISZ KOMENTARZE. BO TERAZ TO CHYBA NIE MASZ POJĘCIA O CZYM PISZESZ.\nA ja mam dla ciebie : idz sie bawic w piaskownicy BO ON AKURAT POWIEDZIAL SAMA PRAWDE\n8 czerwca 2016 o 16:27\n„little stupid fuck” i tak wygrało\n8 czerwca 2016 o 16:46\nKonwersacja wiadomo na jakim poziomie… ale dla mnie szczeniaczek jest w 100% usprawiedliwiony, arta potrafi niezle wkur****, a wtedy nawet kullturalna osoba moze sie zmienic w takie cus. Poza tym jak by to w mniej wulgarny sposob przedstawic to nawet ma racje.\nusprawiedliwiony? No to nie jesteś lepszy od takich beznadziejnych typów, jeśli trafienie od arty sprawia że można usprawiedliwić takie zachowanie… A dlaczego nie powiedział tego w spokojniejszy sposób? bo ma naście lat? bo nie wie że w necie też powinna panować kultura? bo nie umie grać i jest rozgoryczony?\nszczeniaczek to jakiś baran, seba to nieudany reset a stanick to widocznie cienias skoro dał się sprowokować..\nJeśli takie zachowanie według ciebie jest usprawiedliwiona zdenerwowaniem się w grze to naprawdę musisz być z obecnego pokolenia wychowywanego bezstresowo. Usprawiedliwiajmy ich zawsze potem nie zawahają się zlać kogoś po mordzie bo im się jego twarz nie spodoba ale przecież to usprawiedliwione taki wiek czy coś\n8 czerwca 2016 o 17:44\nakurat zagorzałych arciarzy powinno sie zlac po mordzie\nO spójrzcie 4ty do tych 3 Uhahahahahah\n8 czerwca 2016 o 18:16\nDlaczego ? moze mu puscily nerwy. Moze to ktoras taka sytuacja z rzedu? moze wczesniej mial zly dzien ?\nSerio nigdy cie nic tak nie zdenerwoalo? Jak tak to mozesz na papieza startowac.\nI za przeproszeniem nie pierd*** ze „oberwanie od arty to nie jest powod” bo jest to sprawa indywidualna jeden sie wkurza na sejm inny na ruskow, ktos jeszcze na sasiada…\nNie wiem kim one jest moze, rzeczywiscie jest jakims gimbusem bluzgajacym na prawo i lewo, ale nie musi byc gdy w gre wchodzi arta….\nBo nie lubię arty to można mu nabluzgać. Warrior gratulacje mentalność kalego.\nBo nie lubie … NIE, bo niszczy gre i jest idealnym pojazdem dla jednorekich no skill camperow bez jaj – TAK\nPonawiam pytanie wy nie bluzgacie na cos was wkurza, jest wg was zle, czy cos … Tacy swieci ?????? Tylko nie gadajcie, ze wasze powody sa wazne czy cos bo komus innemu to poprostu wisi .\nKulturę zawsze należy umieć zachować jeśli zwykła gra tak go wkurza to nie chcę go widzieć na drodze kiedy będzie kierowcą.\nBo to „prawdziwy warrior” z tych „prawdziwych” Kiedyś tylko warrior a od jakiegoś czasu „prawdziwy”\n9 czerwca 2016 o 01:32\n^ haha dobre\nWarrior, nie zachowuj się jak buc, wątpię czy miałbyś jaja nagle zacząć tak wydzierać mordę na środku ulicy.. Arta mnie czasem wkurza ale staram się nad sobą panować a na papieża nie wystartuję bo za przeproszeniem pie****ę kościół.\nBluzgnąć to mi się zdarzy jak jakiś ku*** prowokuje kłótnie, wyzywa polaków lub ogółem zwykł być totalnym frajerem i botem\n9 czerwca 2016 o 11:12\nPo pierwsze to nie mowie tylko o grze, ale ogolnie…\n„Bluzgnąć to mi się zdarzy jak jakiś ku*** prowokuje kłótnie, wyzywa polaków lub ogółem zwykł być totalnym frajerem i botem”\nJa tylko arciarzy wyzywam, ty masz dluzsza liste.\nA po trzecie jprdl z tym papiezem to metafora.\n9 czerwca 2016 o 14:30\nWarrior myślałem żeś mądrzejszy. I krótko powiem tak w zrozumiałym dla Sebixów języku tak że słuchaj:\nNie ma takiej pierdolonej możliwośći żeby cokolwiek usprawiedliwiało takie zachowanie. Za takie akcje powinny być bany czasowe.\nW ogóle do wszystkich takich haterów art, ściągnijcie steama i grajcie w CS:go, won z wota bo ferment robicie.\nArta jest była i będzie, wg powiedziało że ludzie wydali na to hajs nie rzadko, nie będą teraz dla takich buraków co tylko coś chcą, marudzą płaczą, usuwać arty. Dla mnie taki lament na arty to takie samo dno jak „gold noob” jak to słyszę, to coś mi się skreca.\nA jak już mam nerwa na arte, to biore artę sam i początek bitwy oglądam baze przeciwnika. Już nie jednego passcuciego tak zrobiłem.\nBrakuje mi takiej opcji aby móc zreportować gracza, wybranego z listy kontaktow.\ndobra dobra … ferment to robia arty, a jak tego nie rozumiesz to sie gowno znasz. Dajcie mi chociaz jednego DOBREGO gracza ktory wyraznie sie wypowie, ze arta jest potrzebna, nie psuje rozgrywki i ogolnie jest klasa tak jak kazda inna … WTEDY ZMIENIE ZDANIE a na razie takie komentarze sa dla mnie niczym innym jak placzem pomidorow.\nWarior po prostu pokazuje prawdziwe oblicze rozwydrzonego dziecka wychowywanego metodą bezstresową.\npanowie, widzę że arta jest omawiana. Proszę o podpowiedź jaką artyleria najszybciej zrobię 15 misję na t 55a.Mam brytyjską dziesiątkę Ale strasznie niecelna, kupiłem ostatnio ruską S51\nna razie podstawowe działo i też słabo\n9 czerwca 2016 o 01:36\nTopowe jest jeszcze mniej celne :v Tu dobry będzie niemiec 8-9 albo amerykaniec 8-9, ostatecznie brytol ujdzie. X byłyby najlepsze. Mnie teraz też czeka ta misja, a po ponad 2k bitwach na artach dochodzę do dobrego wniosku. Do tej misji przyda Ci się jak pod koniec bitwy, wyjedzie Ci jakiś czołg lekki i wpindolisz mu z bliska bo jeżeli sam sobie świecisz to znacznie więcej expa wpadnie. Oczywiście fragi, rozwalone moduły to też bonusy do expa a więc każdy duży kaliber się nada. Goldowe HE by poprawiać szansę na te moduły i dmg oraz gąskować (a jak czołg po Twojej gąsce dostanie oklep – wspaniale) a także walczyć o Bombardiera (eeeeeeexp )\njózek runckoski pisze:\nJa miałem B-C 155 55 (aktualnie zbieram kasę na 58)i jeśli chodzi o celność to jest dobrze bo ma wieżyczke i dość szybkie przeładowania ale uszkodzenia niskie jak na 9 tier nie raz mi brał po 300dmg po trafieniu nawet w niezbyt opancerzone pojazdy wroga.\nSry za psownie pisze z microtelefonu, i pod slonce\nwsxystkie misje na stuga htc 55 i obj zrobilem tylko 3 artami nadmienie ze jeszcze przed zmianami czyli z najwiekszymi wymaganiami i bez pkutonu a sa to M44 M12 T92 kluczowa role odegrala M44 dla misji ostatnich tzn dmg i exp. Pytania pisac pozdro P.S. M12 kupilem tylko do 1 misji\n8 czerwca 2016 o 19:36\nJa s51 też tylko pod jedną misję\nPP-ST i M18 ja bym na waszym miejscu wywalił takie coś z klanu. A teraz panowie po 2500 golda i zmiana nicku bo obciach niestety to takie polska przypadłość, często spotykana w wot\nobciach to grac na arcie niestety taka polska pzrypadłość, czesto spotykana w wocie.\n8 czerwca 2016 o 20:22\nNastępny. Michalku jakieś uzasadnienie czy tylko twoje widzimisie.\n8 czerwca 2016 o 20:42\njak bys zaczal obrywac od arty co bitwe to bys zmienil zdanie\n8 czerwca 2016 o 20:47\nI ty siłowo zmienisz zasady gry bo arciarzy „obijesz po mordzie”? Potem kogo? Spoterów? Tych co grają niszczycielami? Powiem tak: pasi gram, nie pasi uninstal. Jakie to proste…. Prawda kolego\n9 czerwca 2016 o 14:36\nJa nie obrywam co bitwe, jestem żółty jak cytrynka a potrafię uciec. Uwielbiam top tanki więc arta mnie powinna brać za cel. Ale w tej mojej tępej głowie pojawia się komunikat: „uwaga arta, graj co najmniej ostrożnie” nie zawsze działa, wiadomo ale polecam:) Michał, jak chcesz to Ci zrobie szkolenie, moge Ci też pokazać jak się kupuje czołgi i amunicje jak nie wiesz jak się chować przed artami.\nMoże to nie arty potrzebują nerfa, tylko Ci płaczący nieszczęśnicy jakichś korepetycji z życia w spoeleczeństwie( bo niektórzy to naprawde margines), i z podstawowych strategii zamozachowawczych z wocie. Ba nawet Ci certyfikat kichał dam.\nNastępny. Dariuszku – czymże jest stanie w krzaku w rogu mapy, dotknięcie Shift’a i KLIKANIE?\na) gość raz na 100 bitew sobie zagrał babokiem,\nb) gość jest pieprzonym zwyrodnialcem i sadystą,\nc) gość nie potrafi lepiej – na tyle go stać, nie ma aspiracji, ambicji – ma bardzo ograniczoną inteligencję, która najwyżej pozwala mu klikać LPM.\nA czymże jest artysta, który będąc w artylerii śmie KOGOKOLWIEK obrazić?\nTym, kim dla Z. Stonogi są wyborcy PiSu…\nWięcej napisać nie mogę – netykieta.\n8 czerwca 2016 o 20:56\nZapytaj się tych co pogrywają artą. Ja zrobiłem drzewka i olać, nie bawi mnie to, wolę medy… Acha ale kultura obowiązuje wszystkich.\n9 czerwca 2016 o 01:38\n„gość nie potrafi lepiej – na tyle go stać, nie ma aspiracji, ambicji – ma bardzo ograniczoną inteligencję, która najwyżej pozwala mu klikać LPM.” bo jak ktoś robi arty pod CW i SH to jest taki? albo pod misje? nieee, zawsze znajdzie się grono graczy CDC/Mausa/E100 (itd) których dupa boli jak widzą brąz w bitwie\nŁukasz SuMo pisze:\n8 czerwca 2016 o 23:06\nDobrze mu powiedzial, kazda malpa potrafi w punkt wycelowac. Trzeba byc niedorozwinietym zeby arta grac.\n9 czerwca 2016 o 00:20\nPolecam każdą artę t5 i wyżej. Wyceluj w punkt. Który? W ten gdzie się znajduje czołg? Pocisk nie pojawi się od razu, trzeba poczekać > przewidzieć.\nTo troll, i do tego kiepski.. a z arta grał pewnie 2 tierem…\ntrzeba być niedorozwiniętym żeby się tak pultać o gre, kolejny żałosny gamoń…\ni tak samo to Łukaszku polecam zainstalowanie wota i sprawdzenie jak to naprawdę wygląda jak się gra artą.\nJeżeli arta jest taka prosta i niebezpieczna to gw pantherą masz 1100 bodaj uszkodzen na hita przyjmijmy że z 600 wyjdzie strzelasz co 30 sec więc jak trafiasz za każdym razem to powinieneś mieć co mecz po 8 k obrażen na arcie od 7 tieru w zwyż. popatrz jaki dmg robi arta, pomyśl ile razy Ci dupe mogła uratować ale nie wciąż plujesz gównem z jadem.\n10 czerwca 2016 o 04:57\nStaraKasza mimo że żółtek (jak sam napisał) dobrze mówi Widać że gość myśli.\nCzytam o arcie. Ludzie, macie rozum? Czemu arta dla wielu to LPM i LShift? Arta to też celowanie z wyprzedzeniem, przestawianie się po strzale bo możliwość kontry, loteria RNG i skupianie przez 8 minut. No i przeladowanie 30 s, żeby znowu nie przebić za max 300.\nRozglądajcie się podczas bitwy i liczcie ile razy pocisk arty w ogóle nie trafił w czołg a dookoła. Policzcie także ile razy dostaliście za 500- a ile za full (albo 1500+).\nDziękuję. Artylerzysta z M44 :v\nte, artylerzysta z M44, zabierz te swoje cuchnące HEATy nie mam nic przeciwko artom ale ta Twoja to mnie wkurwia\n9 czerwca 2016 o 05:55\nMichał i Michał Kochał czy to jedna osoba która musi posiłkować się swoim wsparciem? Czy brat bliźniak? rozszalałeś się chłopie :))\n9 czerwca 2016 o 09:36\nStrzelam HE Nie lubię gdy siądzie na gąskę.\nFakt faktem o wiele bardziej grywalna niż m12\nNie dyskutuj z przygłupami. Pierwsza z brzegu statystyka „Obrażenia na minutę”: http://www.vbaddict.net/statistics.php?tier=0&tanktype=0&nation=0&premium=0&modeid=0&team=0&battles=1000&groupby=0&fieldname=damage_per_minute&server=\nNajwyżej sklasyfikowana arta jest dopiero na 66 miejscu. Ale do niektórych nic nie dotrze.\nPrzyglup na minute … Moze jeszcze powiesz, ze arta mas slabsza celnosc od innych, albo nie ma pancerza ??\nPorownujac dpm, pokazujesz jedynie swoj niski poziom inteligencji. Powidz ile razy jakims normalym czolgiem strzelasz rowno z koncem przeladowania ??? jprdl…\nEU2: 34011 EU1: 38424


Płatki gryczane. Właściwości, wartości odżywcze i niezawodny przepis na śniadanie - Bonavita.pl\nZwykle, jeśli myślimy o płatkach na śniadanie, to zapewne większości z nas kojarzą się z popularnymi płatkami śniadaniowymi z mlekiem bądź jako zdrowa owsianka. Jednak słodkie, czekoladowe, kukurydziane czy owsiane płatki to nie wszystko. Śniadanie może stać się zdrowym i bardzo smacznym posiłkiem, a to za sprawą płatków gryczanych. Są idealną alternatywą dla dobrze nam znanych płatków owsianych, a także świetnym produktem dla osób dbających o szczupłą sylwetkę.\nGryka posiada ogromną wartość dietetyczną, dlatego jest podstawą dla wielu produktów. Płatki gryczane powstają z całych, zgniecionych ziaren gryki, będącej zbożem rzekomym. Stanowią idealną propozycję na zdrowe i pożywne śniadanie. Cenione są nie tylko za smak, ale i swoje właściwości.\nPłatki gryczane, podobnie jak owsiane są gotowane na mleku, wodzie, stanowią dodatek do innego rodzaju płatków lub mogą zastąpić mąkę. Po ugotowaniu stają się lekko słodkawe, o ciekawym, delikatnym smaku w porównaniu do kaszy gryczanej, która posiada dość wyraźny smak. Można podawać je z owocami sezonowymi lub też mrożonymi. Płatki gryczane są dostępne w formie zwykłej, prażonej lub też pod postacią płatków błyskawicznych.\nPłatki gryczane – wartości odżywcze\nPodstawowym składnikiem odżywczym płatków gryczanych jest skrobia, której zawartość wynosi 67 g/100 g płatków. W 100 g produktu znajduje się około 10 g białka i 2 g tłuszczu. Wartość energetyczna 100 g płatków gryczanych wynosi około 340 kcal. Ponadto są one dobrym źródłem błonnika pokarmowego, którego ilość w 100 g płatków sięga 6 g. W płatkach gryczanych znajdziemy ważne dla organizmu witaminy: E, B1, B2, P oraz PP. Zawierają także liczne składniki mineralne: żelazo, magnez, siarkę, kobalt w dużej ilości oraz wapń, fosfor, miedź, nikiel, cynk, bor i jod w nieco mniejszej. W płatkach gryczanych znajdują się także cenne aminokwasy: lizyna i leucyna.\nPłatki gryczane – przepis\nowoce (jabłko, banan)\nPrzygotowanie: mleko należy zagotować, następnie wsypać płatki i mieszać. Gotować około 1–2 minuty. Do smaku dodać odrobinę soli. Owoce pokroić. Płatki przenieść do miseczki, dodać owoce i posypać cynamonem.\nPłatki gryczane stają się coraz bardziej popularną, a także zdrową alternatywą dla owsianki. Posiadają witaminy, składniki mineralne oraz cenne aminokwasy. Stanowią bardzo dobre źródło wartości odżywczych, a prosty przepis, idealnie pasuje na poranne śniadania.\nPłatki gryczane. Właściwości, wartości odżywcze i niezawodny przepis na śniadanie - 3.6/5. Oddano 274 głosy.\nzofia 03.07.2015, 8:52\nzaczynam wprowadzac do jadlospisu potrawy z kasz dziekuje za inspiracje i przepisy na urozmaicone dania\nBonavita.pl 03.07.2015, 6:05\nProszę bardzo, cieszymy się, że mogliśmy pomóc 🙂 z pewnością wyjdzie to Pani na zdrowie 🙂\nkinga 21.09.2015, 1:21\nJaka jest różnica między płatkami błyskawicznymi a zwykłymi? Czytałam że przede wszystkim w formie błyskawicznej jest większy indeks glikemiczny i utrata witamin. Nie ukrywam, że smakują mi bardziej płatki błyskawiczne, ostatnio mieszałam płatki gryczane błyskawiczne ze zwykłymi płatkami orkiszowymi i też były smaczne 🙂\nkasia 16.10.2015, 9:00\nJa uwielbiam wersje z jogurtem naturalnym i smazonym banankiem na miodzie lub brazowym cukrze pyyyyyycha!!!! Polecam!!\nBonavita.pl 19.10.2015, 10:09\nPropozycja idealna na śniadanie lub podwieczorek. Dziękujemy 🙂\nMarzena 27.03.2018, 1:57\nNiestety z cukrem, a nie lepiej miodek np gryczany?\nMarzena 19.02.2018, 10:25\nja mieszam owsiane, gryczane, miód gryczany, cynamon, kurkumę, sól i dużooo kakao i siemię lniane zmielone. Pyyyycha.\nLisa 22.04.2018, 3:30\n„Płatki gryczane są produktem zbożowym, który…”- a od kiedy to gryka jest zbożem?\nBarbara 10.01.2021, 2:00


Comarch Cracovia czy Re-Plast Unia Oświęcim? W poniedziałek starcie o finał Pucharu Polski | Gazeta Krakowska\nComarch Cracovia czy…\nJacek Żukowski 26 grudnia 2021, 13:14\nComarch Cracovia vs Re-Plast Unia Oświęcim. Spotkanie w Bytomiu będzie o dużą stawkę Anna Kaczmarz\nComarch Cracovia, czy Re-Plast Unia Oświęcim po raz trzeci? A może żadna z tych drużyn, tylko GKS Katowice lub Energa Toruń po raz drugi w historii? W poniedziałek w Bytomiu zaczyna się finałowy turniej Pucharu Polski w hokeju.\nDwa razy Cracovia, dwa razy Unia\nNajwięcej razy po główne trofeum sięgał GKS Tychy (8-krotnie) znacznie wyprzedzając resztę stawki. Comarch Cracovia cieszyła się ze zdobyczy w 2013 r. (pokonała w finale w Sanoku miejscowe Ciarko PBS Bank 4:3) oraz dwa lata później, gdy w Nowym Targu ograła Podhale 5:0. Z kolei Unia triumfowała w 2000 r. , wygrywając z Tymbarkie Podhalem Nowy Targ 4:0 w Krynicy-Zdroju i po trzech latach udowadniając swą wyższość nad Stoczniowcem Gdańsk 6:2 na lodowisku w Warszawie. W tej chwili w najlepszej dyspozycji jest liderująca w Polskiej Hokej Lidze właśnie drużyna z Oświęcimia, ale to nie liga, tylko jeden mecz półfinałowy, a potem finałowy.\nDo turnieju awansowały najlepsze cztery zespoły po dwóch rundach ekstraklasy. Dziś w półfinale dojdzie do bratobójczej walki drużyn z Małopolski (godz. 20), wcześniej, o 15.30 o awans do finału powalczą GKS Katowice i Energa Toruń.\nKrakowianie są w rytmie meczowym, przed Świętami rozegrali dwa spotkania, ulegając rywalom w Toruniu 3:5 i pokonując GKS w Tychach 2:0. Świetną informacją dla trenera Rudolfa Rohaczka jest ta, że po miesięcznej przerwie, spowodowanej kontuzją, do gry wrócił najlepszy zawodnik „Pasów” Damian Kapica.\n- Trenuje na pełnych obrotach, podobnie jak pozostali zawodnicy – informuje kierownik zespołu Sebastian Witowski.\nHokeiści nie mieli więc wolnych Świąt, zarówno w pierwszy, jak i w drugi dzień ostro przygotowywali się do walki o pierwsze trofeum w tym sezonie. Wszyscy są gotowi do gry, nie ma żadnych kontuzji, a ostatnia wygrana w Tychach znacznie wzmocniła morale zespołu.\n- Unia jest w dobrej dyspozycji, ale to tylko jeden mecz, wszystko jest możliwe - zauważa Witowski.\nTrzeci kolejny finał oświęcimian\nOświęcimianie przegrali dwa poprzednie finały PP, z JKH Jastrzębiem-Zdrój 0:2 i 2:3. Teraz chcą wreszcie wygrać.\n- W Pucharze Polski o awansie do kolejnej rundy decyduje jeden mecz, czyli to zupełnie coś innego niż ligowy play-off, w którym gra się do kilku zwycięstw. W pucharowej rywalizacji zdecydują detale – uważa Łukasz Krzemień, napastnik Re-Plast Unii. - Decydująca będzie dyspozycja dnia, czy forma bramkarzy. Krakowianie zawsze imponują konsekwencją w grze, więc trudno ich będzie „ugryźć”. Jesteśmy jednak głodni sukcesu. Żaden z obecnych zawodników nie zdobył w barwach oświęcimskiego zespołu Pucharu Polski. Kilka tygodni temu przegraliśmy z Jastrzębiem Superpuchar Polski, więc dobrze byłoby zakończyć 2021 rok miłym akcentem, zapisując sukces w jubileuszu 75-lecia klubu.\n- Jesteśmy bardzo zmobilizowani, mam nadzieję, że będziemy się cieszyć na koniec roku – uważa z kolei Witowski.\nCo z finałem Pucharu Kontynentalnego?\nZ początkiem nowego, „Pasy” miały brać udział w finale Pucharu Kontynentalnego w Aalborgu w Danii. Turniej został jednak przełożony na marzec z uwagi na pandemię. Nowy termin (4-6.03) koliduje natomiast z fazą play-off w walce o mistrzostwo Polski. Cracovia nie chce rezygnować z występów w Pucharze Kontynentalnym, a nad terminarzem krajowym muszą pochylić się władze PHL. Póki co, nie podjęto jeszcze decyzji, ale jak zapewnia Marta Zawadzka, wiceprezes PZHL i szefowa PHL trwają starania, by wypracować jak najlepszy terminarz dla Cracovii. Na razie jednak „Pasy” skupiają się na poniedziałkowej grze z Re-Plast Unią. Finał odbędzie się dzień później o godz. 20. Wiadomo, że z udziałem jednej z małopolskich drużyn.


Jakie artykuły erotyczne są w stanie rozbudzić nasze życie seksualne? – Zamowienia Publiczne\nJakie artykuły erotyczne są w stanie rozbudzić nasze życie seksualne?\nCzasami w naszej sypialni brakuje nam dosłownie iskierki. Jedna iskra jest w stanie zmienić naprawdę sporo. Czasami będziemy potrzebować pomocy różnych rodzajów produktów, które są dostępne na rynku. Mamy tutaj na myśli artykuły erotyczne, które pomogą na rozbudzić nasze życie seksualne.\nSprawdźmy, które artykuły erotyczne warto posiadać w swojej sypialni. Na pewno numerem jeden jest wibrator. Jest to bez wątpienia najpopularniejsza erotyczna zabawka. Pozwala nam nie tylko na samo zwiększenie intensywności doznań, ale także umożliwia stymulację łechtaczki czy też punktu G. Takowe urządzenia posiadają zazwyczaj kilka trybów, a także występują w przeróżnych rozmiarach, dzięki czemu wibrator dopasowany może być w sposób indywidualny do potrzeb własnych oraz do preferencji.\nKolejna propozycja to kuleczki gejszy. Są to wkładane kuleczki do pochwy i w czasie dosłownie każdego ruchu powodują przyjemną oraz wewnętrzną stymulację. Dzięki temu wzmacniamy mięśnie Kegla, które to są odpowiedzialne za odczuwanie uzyskanego orgazmu.\nWarto przemyśleć sobie także pierścienie oraz specjalne nakładki na penisa. Są to erotyczne gadżety, które się nakłada na członka i zapobiegają one przede wszystkim za szybkiemu odpływowi krwi. Pierścienie powodują nic innego jak to, że nasz penis pozostaje twardy znacznie dłużej. Mężczyźni dzięki temu czują się o wiele pewniej. Jakby tego było mało tego typu akcesoria erotyczne wydłużają sam czas stosunku seksualnego. Dlatego pozwalają na zdecydowane zwiększenie erotycznych doznać obojga partnerów\nPragniemy także wspomnieć o pompkach do penisa. Jak się jest łatwo domyśleć mają one na celu powiększenie penisa, ale do tego także jego stymulację. Dzięki temu, że co po niektóre modele pompek posiadają na swojej powierzchni wypustki, zwiększają odczuwanie przyjemności podczas odbywania stosunku seksualnego. Świetne są także korki analne, które generują bardzo przyjemne podniecenie, które to wywołane jest bardzo intensywną stymulacją.\nPrevious Zastosowanie skanerów 3D\nNext Bielizna do spania


Analityka | Hubmedia\nŚledzenie statystyk każdego artykułu w miejscu jego publikacji\nStworzenie planu publikacji\nPorównanie konkurencyjnych stron internetowych\nPodstawą zarządzania są analiza i pomiar wyników. Oferujemy bardzo szczegółową analizę różnych dziedzin, które potrzebne są w procesie rozwoju firmy. Sama widoczność w internecie jest niezwykle ważna dla każdej firmy, która chce zdobyć przez to medium nowych klientów. Zawsze korzystne jest też śledzenie działań konkurencji, aby zobaczyć, gdzie można ją wyprzedzić lub czego u nas oczekują odbiorcy. Analizując szereg różnych czynników, dajemy odpowiedź na pytanie: co warto zmienić?\nSEM to po polsku marketing w wyszukiwarkach internetowych. Każda osoba, która ma stronę w internecie, nawet nieświadomie korzystała już z działań SEM. Prowadzenie marketingu w internecie nie jest łatwe. Ciągle trzeba zdobywać nowych odbiorców, którzy mogą okazać się potencjalnymi klientami. Jeśli użytkowników na stronie nie będzie, prawdopodobieństwo uzyskania z niej realnych przychodów jest nikłe.\nProwadzisz działania marketingowe online? Sprawdź, czy robisz to dobrze dzięki analizie SEM. Zdarza się, że mimo dużych nakładów finansowych i wykupienia reklam online nie ma spodziewanych rezultatów. Dlaczego? Tego można dowiedzieć się z analizy SEM. Aby kampanie marketingowe były efektywne, trzeba co pewien czas poddać je szczegółowej analizie. Dzięki wynikom audytu SEO można znaleźć słabe i mocne strony prowadzonej kampanii AdWords, Facebook Ads czy innych działań promocyjnych. Warto pamiętać, że analizę SEM można zlecić jednorazowo lub zdecydować się na stałą współpracę.\nBardzo popularny jest obecnie content marketing, czyli marketing treści. Wykorzystuje się go, aby zaoferować odbiorcom informacje, których szukają, przy jednoczesnym podniesieniu wyników sprzedaży, a nawet pozycji strony w wynikach wyszukiwania. Dzięki publikowaniu na stronie dobrej jakości treści, można poprawić swój wizerunek i stać się ekspertem.\nOczywiście marketing treści można prowadzić też na zewnętrznych portalach, publikując na nich wywiady czy artykuły sponsorowane. Jednakże wszystko sprowadza się do kwestii, czym jest ta treść. Jak wiadomo, odbiorcy lubią czytać o produktach i usługach. Zainteresowani są też poradnikami czy prostymi instrukcjami obsługi, które są ogólnie dostępne. Treści wcale nie muszą być tylko słowem pisanym.\nPrzygotowując kontent, trzeba być świadomym preferencji i zachowania odbiorców, a także działań konkurencji. Trzeba też wiedzieć, który kanał nas wyróżnia i daje szansę na najlepszy odbiór. Im więcej osób dzięki wynikom wyszukiwania znajdzie naszą stronę, tym lepiej. Jednak content marketing można też wspierać płatnymi formami dystrybucji, jak choćby reklamy AdWords. Czy twoje treści się wyróżniają na tle innych? Sprawdzisz to dzięki analizie.\nTworząc publikacje, które pośrednio mają sprzedawać, warto sprawdzać, czy zamieszczone są w prawidłowym miejscu. Świetny kontent musi być widoczny dla odbiorców. Gdy wybierzemy już najpoczytniejsze strony czy social media, zawsze trzeba przeanalizować statystyki. Dlaczego jest to ważne? Otóż śledząc dane z każdego artykuły zamieszczonego na dowolnej stronie, dowiemy się, ile osób go przeczytało lub ilu z nich na niego zareagowało, na przykład klikając w zamieszczony w nim odnośnik do naszej strony. Dzięki temu możemy ocenić, czy zamieszczenie artykułu na konkretnym portalu było opłacalne.\nNowoczesne algorytmy rządzące światem social media czy też tak obecne przy pozycjonowaniu stron nie lubią chaosu i nagłych zmian. Tysiące kont w social mediach są codziennie blokowane, ponieważ wykrywane są na nich podejrzane działania. Mogą one być przypadkowe, a nawet zaplanowane wcześniej przez właściciela konta, ale algorytm uzna je za nieadekwatne. Dlatego potrzebny jest plan publikacji.\nZ drugiej zaś strony trzymanie się ścisłego planu ułatwia też znalezienie stałych odbiorców. Jeśli użytkownik strony wie, że raz w tygodniu wrzucany jest nowy poradnik, to będzie w ten dzień pojawiał się na stronie. Opracowanie planu pozwoli też kontrolować zamieszczane treści. Można po kolei zamieszczać kontent, który będzie o danej porze najbardziej odpowiedni, a gdy zajdzie potrzeba – zmienić nagle temat na bardziej aktualny, bez rezygnowania z ustalonej pory publikacji.\nKto obecnie nie korzysta z social mediów? Znając odpowiedź na to pytanie, już wiemy, że również firmy muszą się w nich pojawiać. Jednak nie zawsze potrzebne są nam konta na wszystkich istniejących platformach i aplikacjach. Analiza miejsc, w których poruszana jest tematyka zgodna z naszą branżą, pomoże znaleźć nam swoje miejsce w social mediach. Zamiast podążać ślepo za tłumem, warto wybrać kilka najbardziej atrakcyjnych miejsc.\nDzięki analizie social media można wytypować nie tylko, gdzie warto założyć profil i sumiennie go prowadzić, ale też co robi konkurencja. W social mediach łatwo też zmierzyć reakcje odbiorów. Ilość polubieni czy udostępnień danego postu pokazuje, czym zainteresowani są odbiorcy i co jeszcze warto im przekazać. Trafiając w potrzeby użytkowników, możemy zainteresować potencjalnych klientów.\nAnalizę treści publikowanych w social mediach można potraktować też jako bazę pomysłów pod treści, które będą przynosić pożytek. Zebrane informacje można posortować wedle różnych kryteriów, np. liczba odnośników, ruch organiczny, liczba udostępnień czy nawet obserwujących.\nAudyt SEO jest wstępem do pozycjonowania witryny. Można go zastosować również wtedy, gdy chcemy ocenić potencjał strony, ale głównie pomoże nam sprawdzić, jak strona prezentuje się przed wyszukiwarkami, w których chcemy podnieść swoją pozycję.\nW ramach audytu ocenia się aspekty techniczne, potencjał treści, przystosowanie do urządzeń mobilnych, a nawet profil linków przychodzących do strony. Za jego pomocą można znaleźć elementy, przez które strona nie działa technicznie dobrze, ale i przez które nie ma odbiorców.\nZanim zaczniemy pracę nad pozycjonowaniem, należy sprawdzić, czy strona odpowiada obecnym standardom oraz czy jest do tego dobrze przygotowana technicznie. Konieczne może być wprowadzenie zmian np. pozwalających na szybsze ładowanie się witryny. Z audytu wyciągamy wnioski, a potem je wdrażamy, aby strona była nie tylko wartościowa, ale i mogła znaleźć nowych odbiorców przez wyniki wyszukiwania.\nSprawdzanie, co robi konkurencja, jest świetną metodą analityki. Obserwując i wyciągając wnioski, można konkurencję przeskoczyć. Zwłaszcza w popularnych branżach jest to istotne, aby zawsze wiedzieć, co się w sieci dzieje. Nie można kopiować pomysłów konkurencji, jednakże analizując, co robią inne firmy, mamy możliwość wprowadzić całkiem inne rozwiązania.\nPorównując się do konkurencji, warto zwrócić uwagę zarówno na aspekty techniczne, takie jak wygląd strony czy jej funkcjonalność, jak i na treść, a nawet prowadzoną kampanię marketingową. SEM jest równie ważny jak SEO. Dlatego analizie trzeba poddać wybrane strony najgroźniejszych konkurentów, aby sprawdzić, jak możemy im dorównać, a nawet co zrobić, aby wysunąć się na prowadzenie w wyścigu o nowych klientów.\nZarówno w content marketingu, jak i w SEO ważne są słowa kluczowe, nazywane też frazami. Mając i używając już listy słów kluczowych, trzeba sprawdzić, jak często faktycznie dane słowo jest wyszukiwane przez użytkowników i czy przechodzą oni dzięki wynikom wyszukiwania dalej, na stronę docelową. Można dokonać analizy fraz przy użyciu specjalnych narzędzi. Podczas analizy możemy zweryfikować czy frazy są dobrze dopasowane, ale też jak często korzystają z nich użytkownicy, a nawet czy nie lepiej byłoby wykorzystać inne, podobne słowa kluczowe o większej powszechności albo popularności. Warto pamiętać, że raz wybrane słowa kluczowe nie będą nam służyć na zawsze. Tak jak zmieniają się trendy w branży, tak też trzeba weryfikować słuszność dopasowania fraz.\nCzym jest analiza UX? Ten skrót oznacza audyt użyteczności, a więc kompleksową ocenę całego serwisu pod kątem oczekiwań użytkowników. W ramach analizy UX sprawdzamy, czy strona odpowiada potrzebom odbiorców, jest dla nich interesująca, a nawet czy wystarczająco szybko się ładuje. Im lepiej działa witryna, tym chętniej odwiedzają ją użytkownicy.\nAnalizując użyteczność, sprawdzamy między innymi szybkość działania strony, nawigację i łatwość poruszania się po niej, strukturę pod kątem użyteczności, a nawet kompozycję i sposób przekazywania wiadomości. Bardzo istotne dla odbiorców jest też to, czy pojawiają się na niej zrozumiałe informacja, a sam proces wypełniania formularzy, dokonywania zlecenia lub zakupu jest intuicyjny i prosty. Oceniając stronę pod kątem oczekiwań użytkownika, można zebrać dane pozwalające na wprowadzenie zmian, które sprawią, że na stronie pojawi się więcej odbiorców.\nStrona internetowa jest wizytówką biznesu. Prowadząc ją, dodając treści, angażując się w tworzenie społeczności, poświęcasz na to czas, ale czy osiągasz zadowalające wyniki? Dzięki analizie widoczności można sprawdzić, dlaczego wyznaczone cele nie są osiągane albo po prostu skorygować swoje działania, aby już osiągnięte cele były tylko pierwszym punktem na mapie. Audyt widoczności pozwala na stopniowe lub szybkie niwelowanie błędów i wprowadzanie nowych koncepcji, które pozwolą się wyróżnić na tle konkurencji.\nIle miesięcznie wydajesz na prowadzenie działalności? Zapewne niemało. To rozsądne, że chcesz zoptymalizować koszty i inwestować tylko tam, skąd czerpiesz zyski. Jednak twój wizerunek w sieci, działania SEM i SEO mogą zrekompensować poniesione koszty, jeżeli tylko będziesz analizował wyniki na każdym polu i wyciągał z nich wnioski. Dzięki analizie można znaleźć elementy, które potrzebują większego dofinansowania, ale dadzą też większe zyski. A może chcesz zrezygnować z rozproszonych działań i skupić się na jednej rzeczy? Po przeprowadzaniu dogłębnego audytu znajdziemy ten element i skupimy się na nim, aby strona osiągała zawsze najlepsze wyniki.\nChcesz zamówić analizę dla swojej marki? Skontaktuj się z nami


Real Pharm AAKG 1250mg 150 caps\n> Real Pharm AAKG 1250mg 150 caps\nIndeks: .REAL PHARM AAKG\nAAKG Real Pharm 150 caps to najwy¿szej jakoci forma Alfa Ketoglutarenu L-Argininy, skondensowana w ³atwych do po³kniêcia tabletkach o wysokim stê¿eniu 1250mg !!!\nSuplement diety AAKG marki Real Pharm przeznaczony jest do stosowania w celu uzyskania maksymalnego efekty tzw. pompy miêniowej i usprawnienia kr¹¿enia krwi w obrêbie wszystkich narz¹dów i tkanek.\nStosowanie AAKG polecane jest w szczególnoci dla zawodników wszystkich dyscyplin sportowych oraz wszystkich trenuj¹cych jedynie w celach rekreacyjnych w okresie budowania masy miêniowej.\nAAKG przypiesza regeneracjê powysi³kow¹ oraz wp³ywa a poprawê tempa przyrostów suchej masy miêniowej. Preparat uzupe³nia codzienn¹ dietê w wykazuj¹c¹ dzia³anie anaboliczne oraz antykataboliczne L-argininê.\nPrzed zastosowaniem preparatu nale¿y dok³adnie zapoznaæ siê z zaleceniami odnonie do dawkowania i przeciwwskazañ zwi¹zanych z przyjmowaniem suplementu.


Animology Hair of the Dog Anti-Tangle 5 l - szampon ułatwiający rozczesywanie - wszystkodlazwierzat.pl\nAnimology Hair of the Dog Anti-Tangle 5 l - szampon ułatwiający rozczesywanie\nAnimology Hair of the Dog to szampon przeznaczony dla psów długowłosych o sierści mającej tendencje do plątania się i powstawania kołtunów. Pomaga pozbyć się węzłów i zniszczonych, zmierzwionych włosów a także zabezpiecza przed późniejszym powstawaniem kołtunów.\nSzampon Animology Hair of the Dog to wysokiej jakości kosmetyk dla psów długowłosych o sierści mającej tendencje do plątania się i kołtunienia. Pomaga pozbyć się węzłów i zniszczonych, zmierzwionych włosów a także zabezpiecza przed późniejszym powstawaniem kołtunów. Zawiera odżywkę i witaminy. Ułatwia rozczesywanie. Sprawia, że sierść staje się jedwabista i miękka. Neutralne pH szamponu odpowiada fizjologicznemu pH skóry psów. Specjalnie opracowana przez Animology technologia "easy rinse" (łatwe spłukiwanie) skraca czas mycia psa do minimum.\nSierść psa spłukać ciepłą wodą. Nałożyć szampon i delikatnie masować. Aby osiągnąć najlepszy rezultat pozostawić pianę na sierści przez około 5 minut a następnie dokładnie spłukać czystą, ciepłą wodą. W razie potrzeby powtórzyć. Wysuszyć psa ręcznikiem lub suszarką. Unikać kontaktu z oczami psa. W przypadku dostania się szamponu do oczu psa należy przepłukać je wodą. Przy bardzo kołtuniącej się sierści zalecamy także regularne stosowanie sprayu Animology Knot Sure. Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.