Historia Lublina : définition de Historia Lublina et synonymes de Historia Lublina (polonais)\ndéfinition - Historia Lublina\nTen artykuł zawiera jedynie listę źródeł lub linki zewnętrzne, więc jego weryfikowalność pozostaje częściowo niejasna, z powodu niewystarczającej liczby przypisów umieszczonych w tekście artykułu.\nPanorama Lublina Hogenberga i Brauna z roku 1618.\nDzwonnica na Wzgórzu Czwartek i widok na Stare Miasto – dwa najdawniejsze miejsca osadnictwa w Lublinie.\nPoczątki osadnictwa na terenie miasta sięgają jednak aż VI wieku, kiedy to rozwinęła się osada położona na wzgórzu Czwartek (nazwa wzgórza pochodzi od odbywających się w czwartki jarmarków), która potem rozprzestrzeniła się na sąsiednie wzgórza – Zamkowe, Staromiejskie, Grodzisko (Stary Kirkut), Żmigród, Białkowskie. Wzgórze Czwartek zamieszkiwane było już we wczesnym średniowieczu. Tu właśnie powstała najstarsza lubelska osada datowana na VI wiek. Świadczą o tym znalezione pozostałości chat i palenisk. Obecnie wznosi się na nim kościół pw. św. Mikołaja, opiekuna kupców. Przypuszcza się, że został wybudowany już w X wieku z fundacji Mieszka I, w miejscu dawnej pogańskiej świątyni. Jednak ta hipoteza nigdy nie została ostatecznie potwierdzona. Natomiast są dokumenty z 1424 roku, które potwierdzają istnienie w tym miejscu drewnianej kaplicy.\nNa zamkowym wzgórzu w X wieku powstała budowla obronna, drewniana, potem murowana, która w XII wieku zyskała miano kasztelanii. Nieopodal na Wzgórzu Staromiejskim powstało miasto.\nNajstarszy kościół lubelski pw. Michała Archanioła miał (według legendy) wybudować w roku 1282 książę Leszek Czarny wracający ze zwycięskiej wyprawy na Jaćwingów. Kościół został rozebrany w XIX wieku. Po raz pierwszy wymieniany na piśmie w roku 1198, prawa miejskie na prawie magdeburskim Lublin uzyskał prawdopodobnie za czasów Bolesława Wstydliwego, około 1257 roku. Akt lokacyjny jednak nie zachował się. Następnej udokumentowanej w postaci pergaminowego aktu lokacji dokonał Władysław I Łokietek 15 sierpnia 1317.\nLublin to także historia zamieszkujących to miasto Żydów. Liczy około 700 lat i jest o rok dłuższa od uzyskania praw miejskich przez Lublin. Były w niej długie okresy religijnej tolerancji i pomyślnej koniunktury dla lubelskiej wspólnoty żydowskiej, ale również niemal całkowita eksterminacja (holokaust) podczas okupacji Polski przez nazistowskie Niemcy.\nMiasto przez cały ten okres było symbolem żydowskiej ortodoksji, rozwoju kultury języka hebrajskiego i jidysz oraz rozwoju żydowskiej nauki, z tego powodu zaczęto je nazywać "żydowskim Oxfordem" czy "Jerozolimą Królestwa Polskiego".\n3 XII – XIV wiek\n9.2 Lublin około 1850 roku\n10.1 Stolica austro-węgierskiej strefy okupacyjnej\n10.2 Dwudziestolecie międzywojenne\n11 Rozwój demograficzny miasta\n15.1 Linki zewnętrzne\nDo połowy lat 40. XX wieku na obszarze Lublina nie prowadzono na większą skalę właściwie żadnych badań wykopaliskowych. Eksploracja archeologiczna Lubelszczyzny związana jest z powołaną na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w 1946 roku Katedrą Archeologii Polski. Badania kierowane przez prof. dr. Stefana Noska przeprowadzono na wzgórzu Czwartek, które uchodziło za najstarszy teren bytowania człowieka na terenie Lublina.\nKultura pucharów lejkowatych (TRB)\nWcześniej, jeszcze przez II wojną światową, na obszarze Starego Miasta dokonano odkryć szczątków mamuta i zębów nosorożca arktycznego (Rhinoceros tichorrhinus) w pobliżu Kościoła Dominikanów. W roku 1960 na Wiktorynie, w przedłużeniu ul. Lubartowskiej, odkopano znajdujący się na głębokości 2,5 m ogromny siekacz mamuta. Liczne znaleziska części szkieletów na tym terenie świadczą o działalności myśliwskiej człowieka. Potwierdzone niezbicie ślady zamieszkania pochodzą jednak dopiero z neolitu. Niestety do tej pory dokładnie przebadano tylko kilka dzielnic miasta (m.in. Czechów, Sławinek), w innych częściach odkryć donowywano tylko przypadkiem.\nObszar występowania kultury ceramiki sznurowej (ang. Corded Ware), kultura badeńska kolor fioletowy (ang. Baden), III tys. p.n.e\nZasiedlenie Lublina datowane jest na koniec III tysiąclecia p.n.e. Poświadczone są ślady osadnictwa plemion kultury pucharów lejkowatych, pochodzące z drugiej połowy III tysiąclecia. Plemiona te utrzymywały się głównie z uprawy roli i hodowli, sposób rozmieszczenia osiedli wskazuje na osiadły, rolniczy tryb życia. W końcu III tysiąclecia p.n.e. tereny te zamieszkiwały inne plemiona neolityczne. Na granicy Czechowa i Sławinka odkryto pozostałości osady, zaś na Czwartku cmentarzysko kultury amfor kulistych. Mieszkańcy osady zajmowali się w większym stopniu hodowlą niż rolnictwem, prowadzili więc bardziej ruchliwy tryb życia. Odkryte groby na Czwartku, wkopywane w ziemię, nie były zbudowane z kamienia. Na przełomie XIX i XX wieku lekarz dr Władysław Olechnowicz odkrył w okolicy dzisiejszego dworca kolejowego ślady kultury ceramiki sznurowej z lat 2000-1800 p.n.e. Podobne świadectwa pobytu tych plemion odkryto także na Czechowie i na Rurach. Z epoki brązu pochodzi kurhan kultury trzcinieckiej z lat 1400-1200 p.n.e. Także w latach 1000-800 p.n.e. obszar Lublina był zamieszkany, o czym świadczą znaleziska z okolic Kalinowszczyzny.\nW okolicach Ogrodu Saskiego, ul. Narutowicza i dawnej ul. Nowotki, odkryto rzymskie monety. Jeszcze przed I wojną światową przy cmentarzu na ul. Lipowej znaleziono grobowiec z wczesnego okresu wędrówek ludów. Na Sławinie, tuż obok Ogrodu Botanicznego UMCS, lubelscy archeolodzy odkryli 4 cmentarzyska pochodzące z różnych epok. Największą zaskoczeniem były trzy kilkudziesięciometrowe monumentalne grobowce sprzed 5 tysięcy lat, wybudowane przez pradziejową kulturę pucharów lejkowatych. Palisady z pni drzew tworzyły w nich ramę dla ziemnego kopca, wewnątrz którego umieszczono kamienne groby. Grobowce ze Sławina wpisują się w ogólnoeuropejski nurt epoki neolitu. Lubelskie znalezisko jest o tyle wyjątkowe, że z powodu braku w tym regionie wielkich głazów narzutowych pradawni ludzie stworzyli monumenty z dostępnych lokalnie materiałów. Według archeologów okolice ulicy Willowej od tysiącleci było miejscem otoczonym kultem.\nWczesnośredniowieczny Lublin należy do najstarszych ośrodków miejskich w Polsce. Osadnictwo z późnego okresu rzymskiego i początków wędrówki ludów ma swoją ciągłość aż do przełomu VI i VII wieku. Od połowy I tysiąclecia n.e. zamyka się ono w zbiegu Bystrzycy, Czechówki, Czerniejówki i zasypanego dzisiaj Wielkiego Stawu Królewskiego. Lubelszczyzna, podobnie jak całość południowych obszarów Polski, była pod silnymi wpływami cywilizacji prowincjonalno-rzymskiej, a następnie bizantyjskiej. Zdecydowało to o szybszym rozwoju rzemiosła (głównie garncarstwa) i postępowania procesów społeczno-gospodarczych, w tym budowania grodów. Odkryta w latach 1959-1960 dość gęsto zabudowana osada na Czwartku powstała na przełomie VI i VII wieku. Kilkaset metrów od osady odkopano kurhany. Znalezisk podobnego typu dokonano w lesie zemborzyckim.\nNaczynia odkryte podczas wykopalisk na wzgórzu Czwartek\nCeramika ze wzgórza staromiejskiego. XIV-XVI wiek\nW drugiej połowie I tysiąclecia n.e. tereny po obu stronach środkowej Wisły od Łysogór po Wieprz, a więc także okolice Lublina, stanowiły zwartą całość, której stolicą był Sandomierz.\nPierwszy tekst notujący nazwę Lublina stanowi fragment kroniki Wincentego Kadłubka, opracowanej w końcu XII wieku. Według Kadłubka kobieta imieniem Julia, rzekoma siostra Cezara, miała założyć dwa miasta, których nazwy – pochodzące od imion jej i brata – przekręcono następnie na Lublin i Lubusz. Tekst, mimo wątpliwej wartości w procesie ustalania metryki miasta, świadczy o zaliczaniu Lublina na przełomie XII i XIII wieku do najstarszych grodów Polski.\nW XII wieku ustanowiono w Lublinie kasztelanię. Jej siedziba, drewniany zamek, wznosiła się na Wzgórzu Zamkowym, leżącym pomiędzy Czwartkiem a Wzgórzem Staromiejskim, które stało się najważniejszym miejscem osadniczym późniejszego miasta. Jednocześnie powstał Archidiakonat Lubelski. W 1260 roku przybyli do grodu dominikanie, natomiast na przełomie XIII i XIV wieku zbudowano na Wzgórzu Staromiejskim kościół parafialny pod wezwaniem św. Michała.\nW XII stuleciu, podobnie jak w Zawichoście, Radomiu i Sandomierzu także w Lublinie osadzono archidiakonów dla wschodniej części diecezji krakowskiej. Namiestnik książęcy, dowodzący stacjonującą w grodzie załogą jak również pełniący funkcję sędziego dla okolicznej ludności i poborcy danin dla księcia rezydował w Lublinie prawdopodobnie już od X wieku. Pierwszy znany z imienia kasztelan lubelski, Wojciech, poświadczony jest w dokumencie nadania wsi Cacowa klasztorowi cystersów w Jędrzejowie w 1224 roku. Natomiast lista dobroczyńców klasztoru bożogrobców w Miechowie z 1198 roku wymienia pierwszego znanego archidiakona lubelskiego, Jana. W XI wieku zbudowano zapewne w Lublinie jeden z pierwszych kościołów Sandomierszczyzny.\nW czasie I najazdu mongolskiego na Polskę, Lublin był pierwszym znaczącym miastem spustoszonym przez Mongołów (w styczniu lub lutym 1241 roku). Opis walk w Roczniku Kapituły Krakowskiej z 1244 r. wspomina o pożarze lubelskich kościołów, tak więc musiało być ich wówczas co najmniej dwa. Rachunki dziesięciny papieskiej z lat 1325-1355 wymieniają m.in. kościół św. Trójcy oraz kościół św. Mikołaja. Co prawda istniejący do dziś budynek kościoła św. Mikołaja na Czwartku pochodzi dopiero z XVI wieku, jednakże stanowi kontynuację poprzednich konstrukcji sakralnych. Według lokalnej tradycji początki tej świątyni sięgają 986 roku, niestety daty tej nie da się zweryfikować. Drugi kościół, św. Trójcy, może być lokalizowany na wzgórzu Zamkowym, ponieważ to samo wezwanie nosi do dziś kaplica zamkowa.\nTe pierwsze dwie świątynie wyznaczają pierwotny układ, w którym wyodrębniły się: gród i podgrodzie. Na podstawie wykazów parafii, płacących w XIV wieku świętopietrze i dziesięcinę papieską można ustalić obszar archidiakonatu lubelskiego. Obejmował on pas najlepszych gleb lessowych między Wieprzem a Wisłą oraz ziemie okoliczne. Cały prawobrzeżny obszar Wisły, z powiatami: Lublin, Bychawa, Bełżyce, Opole, Puławy, Lubartów i Parczew stanowił kasztelanię lubelską.\nPo raz pierwszy wymieniany na piśmie w roku 1198, prawa miejskie na prawie magdeburskim Lublin uzyskał prawdopodobnie za czasów Bolesława Wstydliwego, około 1257 roku. Akt lokacyjny jednak nie zachował się. Następnej udokumentowanej w postaci pergaminowego aktu lokacji dokonał Władysław Łokietek 15 sierpnia 1317. Z nadaniem praw miejskich wiąże się ożywienie handlowe i gospodarcze Lublina. Powstają również okazałe budowle na Wzgórzu Staromiejskim, jak: zespół kościelno-klasztorny dominikanów, przebudowany w połowie XIV wieku, czy kamienice mieszczańskie.\nJeszcze w XIII wieku powstał lubelski donżon, czyli budowla obronno-mieszkalna na wzgórzu zamkowym, wzniesiona przy jego południowym zboczu. Stanowiła ona część grodu kasztelańskiego. Posiada trzy kondygnacje nadziemne, a grubość muru, wewnątrz którego biegnie spiralna klatka schodowa, sięga do 3,4 m. Dolne partie muru wzniesione z łamanego wapienia, wyższe z cegły.\nGród obronny przekształcał się w owym czasie w coraz znaczniejszy ośrodek przemysłowo-handlowy. Do szybszego rozwoju Lublina przyczyniły się wówczas, to jest w wiekach XII-XIV, korzyści, jakie czerpano z międzynarodowego handlu, ponieważ miasto znalazło się na trasie ważnego szlaku handlowego, wiodącego znad Morza Czarnego do Europy Zachodniej i nad Bałtyk przez Włodzimierz, Lwów, Chełm, Kazimierz Dolny – skąd rozchodził się w kierunku Gdańska oraz na Śląsk.\nWojciech Gerson, Kazimierz Wielki i Żydzi.\nZ 1316 roku pochodzą natomiast pierwsze wzmianki o ludności żydowskiej zamieszkującej na stałe Lublin. W roku 1334 król Kazimierz Wielki rozszerzył na całe Królestwo Polskie postanowienia statutu kaliskiego księcia Bolesława Pobożnego, odnośnie Żydów. Gminy żydowskie uzyskały m.in. wyjęcie spod jurysdykcji prawa niemieckiego i bezpośrednio podlegały sądom królewskim. Lubelska diaspora żydowska zamieszkiwała w owym czasie wyznaczony rewir na przedmieściach miasta, zwany Piaskami Żydowskimi. Prawdopodobnie w 1336 lub 1396 roku powstała samodzielna gmina żydowska, skupiająca w tamtym czasie kilkudziesięciu Żydów. W tym samym czasie Kazimierz Wielki nadał przywilej pozwalający na osiedlanie się Żydom na stoku wzgórza zamkowego, zwanym Podzamczem. Wkrótce na jej terenie rozwinęła się odrębna dzielnica żydowska.\nKościół dominikanów w Lublinie.\nW XIV i XV wieku zabudowa Lublina była głównie drewniana, co sprzyjało częstym pożarom. Wznoszono murowane budynki użyteczności publicznej, kościoły i klasztory, zastępujące nieraz starsze budowle drewniane. Na Rynku stanął murowany ratusz.\nW obrębie murów miejskich znajdował się wówczas kościół parafialny św. Michała, ufundowany w 1282 roku i kościół św. Stanisława z klasztorem dominikanów (po 1342 r.). Kościół św. Mikołaja na Czwartku, związany z targiem, uważany był według tradycji za najstarszą świątynię lubelską.\nKresowe położenie miasta na pograniczu ówczesnego państwa powodowało częste najazdy Litwinów, Jaćwingów, Rusinów i Tatarów. Na przełomie stycznia i lutego 1341 roku, po nieudanej próbie sforsowania Wisły siły tatarskie wraz z posiłkami ruskimi, które prowadził Dymitr Detko wycofały się w kierunku Lublina. Najeźdźcy rozlali się po ziemi lubelskiej grabiąc i mordując. Oblegli także gród lubelski i puścili z dymem stojące obok niego, nie ufortyfikowane miasto. Pomimo, ze gród miał wówczas tylko drewniane umocnienia załoga wraz z chroniącymi się w grodzie mieszczanami wytrzymała oblężenie, które trwało od 8 do 12 dni. Co do przyczyny odstąpienia Tatarów od Lublina istnieją dwie sprzeczne hipotezy. Według pierwszej Kazimierz Wielki stoczył bitwę z Tatarami we wsi nieopodal Lublina na prawym brzegu Bystrzycy, rozbijając ich główne siły. Od legendarnej bitwy miała się wziąć późniejsza nazwa wsi, a następnie dzielnicy Lublina, Tatary. Druga mówi o odstąpieniu Tatarów od Lublina po śmierci ich dowódcy, który miał zginąć od strzały lubelskiego łucznika. Kampania ruska Kazimierza Wielkiego z lat 1340 i 1341 zakończyła się kompromisem. Przywódca bojarów ruskich Dymitr Detko uznał zwierzchnictwo króla Polskiego przyjmując tytuł namiestnika królewskiego Rusi. Po 1341 roku gdy Kazimierz Wielki odniósł pod Lublinem zwycięstwo nad Tatarami, w 1442 roku wydał kolejny przywilej lokacyjny, tzw. regulacyjny, na mocy którego miasto otoczono murami.\nOkres przyspieszonego rozwoju pod koniec XIV i na początku XV wieku Lublin zawdzięcza Władysławowi Jagielle, który nie zapomniał tamtejszym mieszczanom pośrednictwa w zawarciu małżeństwa z Jadwigą i w objęciu tronu Polski i Litwy w 1386 roku. 2 lutego 1386 roku odbył się w Lublinie zjazd walny, na którym jednomyślnie wybrano księcia Jagiełłę na króla polskiego. Miasto zostało wówczas obdarowane przez nowego władcę licznymi przywilejami i wkrótce stało się głównym ośrodkiem wymiany handlowej Polski z Litwą. Z inicjatywy tego samego monarchy w roku 1418 wykonane zostały w kaplicy zamkowej freski rusko-bizantyńskie, wzniesiono kościół jako wotum za zwycięstwo grunwaldzkie, zlokalizowany już poza murami Starego Miasta, co świadczy o dynamicznym rozwoju grodu.\nPieczęć Lublina z 1401 r.\nZ około 1401 roku, z dokumentu z pieczęcią Rady Miejskiej Lublina, pochodzi najstarszy obraz herbu miasta. Sam dokument pochodził prawdopodobnie jeszcze z XIV wieku. Herb przedstawia kozła otoczonego napisem CIVITATIS LVBLINENSIS. Dopiero w XVI wieku po raz pierwszy jako herb Lublina pojawił się kozioł wsparty na krzewie winorośli. Kozioł i winorośl były atrybutami bogini Wenus (co oznacza płodność natury), od której wywodziła się Julia z rodu juliańskiego – według legendy przytoczonej przez Wincentego Kadłubka – założycielka miasta. Kozioł jest również symbolem miłości i Chrystusa.\nWojewództwo lubelskie na mapie Rzeczpospolitej z 1635 roku.\nW 1453 roku następca Jagiełły, król Kazimierz IV Jagiellończyk, nadał Żydom w Lublinie przywilej swobodnego handlu. W 1474 ten sam król ustanowił tu stolicę nowo powstałego województwa lubelskiego, wyodrębnionego z województwa sandomierskiego. Funkcji tej miasto nie straciło do dzisiaj. Pierwszym wojewodą lubelskim został Dobiesław Kmita. Powierzchnia ówczesnego województwa wynosiła ok. 10 230 km², a jego herb przedstawiał białego jelenia na czerwonym tle.Województwo lubelskie posiadało dwóch senatorów: wojewodę i kasztelana lubelskiego. Sejmiki odbywały się w Lublinie.\nNa obszarze przedmieść południowo-zachodnich wybudowano kościół Świętego Ducha (1419 r.) przy szpitalu (1342 r.), kościół św. Pawła i klasztor bernardynów (lata 1459-1498) oraz kościół Panny Marii i klasztor brygidek (powizytkowski, lata 1412-1426).\nW wiekach XV-XVI miasto przeżywało dalszy rozkwit, dzięki szlakowi handlowemu znad Morza Czarnego na zachód Europy, czego efektem jest piękne lubelskie Stare Miasto oraz powstała około 1545 roku karczma „Budzyń”, zlokalizowana przy tak zwanym Trakcie Litewskim.\nW XVI wieku Lublin przeżywał najświetniejszy okres rozwoju jako jeden z najważniejszych ośrodków handlowych i administracyjnych Polski. Ukoronowaniem społecznych i prawnych zdobyczy bogacących się mieszczan było wykupienie przez nich w 1504 roku wójtostwa lubelskiego. Pod zarządem rady miejskiej znalazły się przedsiębiorstwa i nieruchomości, a wśród nich 3 wsie: Konopnica, Bronowice, Ponikwoda.\nTrybunał Koronny, widok z Wieży Trynitarskiej nocą.\nW Lublinie odbywały się ogólnokrajowe zjazdy i sejmy. W 1569 roku podpisano tu unię polsko-litewską, która połączyła oba państwa do końca XVIII wieku i okazała się najtrwalszą unią w Europie, powszechnie znaną jako Unia Lubelska. Kilka dni po podpisaniu aktu unii lubelskiej odbył się w Lublinie drugi w dziejach Polski hołd pruski.\nW latach 1578-1793 Lublin był siedzibą najwyższej instytucji sądowej ówczesnej Polski – Trybunału Koronnego dla Małopolski. Był to najwyższy sąd apelacyjny Korony Królestwa Polskiego I Rzeczypospolitej dla spraw prawa ziemskiego czyli szlacheckiego. W owym czasie Lublin rozrastał się jako największe miasto wschodniego regionu kraju. Z historią lubelskiego Trybunału wiąże się legenda o Czarciej Łapie.\nPożary niszczące miasto w 1557 i 1574 roku spowodowały konieczność odbudowy, która przesądziła o renesansowych formach zabudowy Lublina. Średniowieczne szczytowe domy przekształcono na kamienice przeważnie dwupiętrowe, z bogatą dekoracją elewacji zwieńczonych attykami i z nowym wystrojem wnętrz. Nowy kształt otrzymały bramy miejskie oraz kościoły: dominikanów (z dobudowaną w 1630 r. wspaniałą kaplicą Firlejów), św. Michała, pobernardyński, Brygidek, Świętego Ducha.\nPlik:Kościół św. Józefa w Lublinie (2008-11-22).JPG\nRatusz przebudowano na siedzibę trybunału. Powstały liczne kościoły i klasztory usytuowane poza obszarem Starego Miasta: kościół jezuitów (lata 1586-1596) – obecna katedra – przy furcie prowadzącej na Żmigród, kościół i klasztor karmelitów bosych (lata 1610-1619) w pobliżu Bramy Krakowskiej, przebudowany w XIX wieku na ratusz, kościół św. Józefa i klasztor karmelitanek bosych, obecnie karmelitów (lata 1635-1644) w sąsiedztwie ogrodów szpitala św. Ducha, kościół św. Wojciecha (lata 1611-1630) przy szpitalu św. Łazarza na Podwalu, kościół Bernardynek (lata 1636-1658), a dalej przy drodze na Kalinowszczyznę kościoły i klasztory franciszkanów, bazylianów i augustianów, przy drodze na Bełżyce kościół św. Krzyża dominikanów obserwatorów (1617 r., (na miejscu starszego), a także cerkiew murowana wzniesiona na miejscu drewnianej na ul. Ruskiej (1607 r.). Ruch budowlany w II poł. XVI wieku, w którym udział brali liczni muratorzy pochodzenia włoskiego, objął niemal całe miasto, nadając mu jednolity charakter zabudowy, a zachowane obiekty sakralne reprezentują swoiście wykształcone cechy noszące miano renesansu lubelskiego.\nUnia Lubelska – obraz Jana Matejki, znajdujący się obecnie w Muzeum Lubelskim.\n10 stycznia 1569 obrady na Zamku Lubelskim rozpoczął sejm koronny pod laską Stanisława Sędziwoja Czarnkowskiego. Równolegle obradował też sejm litewski. Podstawą negocjacji był projekt biskupa krakowskiego Filipa Padniewskiego, zakładający zawarcie bardzo luźnego związku w formie unii personalnej (wspólna elekcja), jedynie w celu prowadzenia wspólnej polityki obronnej. Nawet jednak i taka propozycja nie została przyjęta przez sejm litewski, zdominowany przez magnatów. 1 marca większość Litwinów opuściła Lublin, co skrzętnie wykorzystali Polacy, przeprowadzając inkorporacje poszczególnych ziem Wielkiego Księstwa Litewskiego.5 marca, przy aprobacie litewskich posłów z Podlasia sejm koronny przegłosował włączenie województwa podlaskiego do Korony Królestwa Polskiego.26 maja do Korony włączono województwo wołyńskie, a 6 czerwca województwo kijowskie i województwo bracławskie. Bezpośrednie wcielenie ziem ruskich Wielkiego Księstwa Litewskiego do Korony i w konsekwencji nieuregulowanie statusu Ukrainy wywołało procesy społeczne, które w konsekwencji doprowadziły do serii powstań kozackich przeciw Rzeczypospolitej, z których największym było Powstanie Chmielnickiego.\nRelief Pawła Malińskiego na Pomniku Unii Lubelskiej w Lublinie z 1826 roku. Przedstawia on dwie stojących kobiety, symbolizujące Koronę i Litwę.\nW wyniku zawarcia Unii powstało państwo zwane odtąd: Rzeczpospolitą Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego – ze wspólnym monarchą, herbem, sejmem, walutą, polityką zagraniczną i obronną – zachowano odrębny skarb, urzędy, wojsko i sądownictwo.\nCi ostatni zdołali uzyskać od króla Zygmunta Starego, przywilej De non tolerandis Iudaeis, znacznie ograniczający, wręcz zabraniający osobom wyznania mojżeszowego prowadzenia działalności gospodarczej oraz stałe osiedlanie się w obrębie murów miejskich. Około 1541 roku założono cmentarz, w późniejszym okresie zwany starym.\nW 1588 r. Bernard Maciejowski jako biskup łucki ufundował Kolegium jezuickie w Lublinie.\nW XVI i XVII wieku Lublin był głównym ośrodkiem reformacji. Działała tu jedna z ważniejszych gmin braci polskich, której przedstawicielem był Jan Niemojewski, a ministrem zboru Marcin Czechowic. W Lublinie działał także zbór kalwiński, w którym kaznodzieją był m.in. Krzysztof Kraiński. W XVI wieku pracowała już drukarnia żydowska, od ok. 1630 drukarnia polska, a od 1687 drukarnia jezuicka.\nW XVII wieku, na fali ogólnopolskich konfliktów narodowościowych i gospodarczego zastoju, upadają słynne jarmarki lubelskie. W wyniku wojen miasto ulega zniszczeniom, a ludność dziesiątkują epidemie. Następuje okres stagnacji. Na skutek wojen i rewolt kozackich (1648-1650) z miasta emigruje większość kupców z Europy.\nLublin w roku 1618 na obrazie Hogenberga i Brauna.\nW 1655 Lublin został splądrowany przez wojska rosyjsko-kozackie, szczególnie ucierpiała w tym czasie dzielnica żydowska, najazd był najtragiczniejszym momentem tamtego okresu w historii lubelskiej gminy żydowskiej. Wymordowano wówczas około 2000 Żydów oraz doszczętnie zniszczono miasto żydowskie i synagogę na Podzamczu. Ocaleni Żydzi zaczęli wynajmować lokale mieszkaniowe w dzielnicy chrześcijańskiej od bogatych mieszczan oraz duchowieństwa, którzy liczyli na duże zyski. W 1656 miasto złupili Szwedzi, dopełniając aktu zniszczeń lubelskiej zabudowy i dziesiątkując populację. Kolejne lata przyczyniły się do dalszego upadku miasta, głównie za sprawą trwającej wojny północnej (początek XVIII wieku). Ożywienie przynieść miał dopiero wiek XIX.\nJeszcze w XVII wiek duża grupa Żydów zaczęła się osiedlać na Kalinowszczyźnie, która była podkahałem gminy lubelskiej. Wkrótce przy obecnej ulicy Towarowej wzniesiono synagogę.\nW 1686 zaczęto grać Hejnał Lublina. W 1703 August II Mocny nadał miastu przywilej zrównujący je w prawach do miasta Krakowa. Nadając ten przywilej król określił wówczas Lublin słowami Fidelitatem et Constantiam (łac. Wierność i Stałość). Przywilej został nadany miastu w związku z postawą jego mieszczan, którzy popierali Augusta II w trakcie wielkiej wojny północnej. Ta dewiza znajdzie się na sztandarze miasta i rady miasta, który został ustanowiony z okazji 690. rocznicy lokacji Lublina jako jeden z nowych symboli miasta i jego władz.\nPlik:Lublin Dominikanie Pożar.JPG\nPożar Lublina w roku 1719.\n8 sierpnia 1707 roku rozpoczęła obrady Rada Lubelska, ale w związku z rabunkami i innymi nadużyciami wojsk rosyjskich, Sejm zaczął popierać Ferenca Rákóczego, kandydata Elżbiety Sieniawskiej.\n2 czerwca 1719 roku od uderzenia pioruna w słomiany dach jednego z domów w dzielnicy żydowskiej pod miejskimi murami wybuchł pożar. Pożoga ogarnęła większą część Lublina, a w najbardziej dramatycznym momencie ulicami miasta ruszyła procesja dominikanów z relikwią Drzewa Krzyża Świętego. Podobno zdarzył się cud. Pomimo upału nagle zebrały się chmury i spadł wielki deszcz, który pomógł opanować i żywioł. Wydarzenie przeszło do historii pod mianem Pożar Lublina.\nWojewoda lubelski i przewodniczący Komisji Boni Ordinis, Kajetan Hryniewiecki.\nPo wojnach północnych nastąpił okres rozbudowy wyniszczonego miasta, głównie siedzib magnackich i dóbr kościelnych. Ukształtowało się oblicze dzisiejszego Krakowskiego Przedmieścia i placu Litewskiego, jednak wciąż zabudowa miasta prezentowała się ubogo. Podczas polskiego oświecenia (1780) powstała Lubelska Komisja Boni Ordinis pod przewodnictwem wojewody lubelskiego, Kajetana Hryniewieckiego, doprowadzając swym działaniem do restauracji kamienic miejskich i wybrukowania ulic oraz odnowy ratusza.\nW 1788 roku, po blisko 100 latach przerwy, odrodził się w Lublinie protestantyzm. Zbudowano wówczas ewangelicką świątynię pw. Świętej Trójcy, która funkcjonuje do dzisiaj. Ożywioną działalność prowadził Trybunał Koronny, który spełniał również rolę lokalnego ośrodka kultury.\nPo ogłoszeniu Konstytucji 3 Maja, przyjętej z entuzjazmem w mieście, Lublin posiadł swego pierwszego prezydenta – Teodora Gruell-Gretza, niezwykle zasłużonego rozwojowi miasta. Niestety, już w 1792 roku miasto zajęły wojska rosyjskie, które na rozkaz carycy Katarzyny II najechały odradzającą się Rzeczpospolitą. Najazd zakończył okres krótkotrwałej prosperity.\nNa sejmie grodzieńskim 23 listopada 1793 roku z województwa lubelskiego z częścią powiatu krasnostawskiego leżącą na lewym brzegu rzeki Wieprz i ziemią łukowską utworzono nowe województwo lubelskie. Nie zostało w pełni zorganizowane w związku z rozpoczęciem insurekcji kościuszkowskiej. Województwo miało mieć w Sejmie dwóch senatorów (wojewodę i kasztelana) i sześciu posłów wybieranych na cztery lata (po dwóch z każdej ziemi). Miało wybierać po: 6 sędziów ziemskich, 6 komorników ziemskich, 1 pisarza sądowego ziemskiego, 9 komisarzy porządkowych, 1 regenta aktowego z każdej ziemi. Sejmiki miały odbywać się w kościele pojezuickim w Lublinie.\nPlik:Zamek Lubelski, rysunek L. Urmowskiego z 1810 roku.JPG\nWzgórze zamkowe ok. 1810 r.\nPo III rozbiorze w 1795 miasto znalazło się do 1809 roku pod panowaniem Austrii. Był to dla Lublina okres zastoju społeczno-gospodarczego. W 1809 roku, kiedy do Lublina wkroczyli ułani pułkownika Dominika Dziewanowskiego, obok austriackiego prezydenta Dymitra Władycha funkcję jego zastępcy zgodził się objąć Teodor Gruell-Gretz i sprawować, dopóki władza będzie się znajdować w polskich rękach. W tym samym roku miasto zostało włączone do Księstwa Warszawskiego, a następnie w latach 1810–1815 istniał tu departament lubelski, którego komendantem był w latach 1810-1812 Dziewanowski. Krótkotrwały epizod Księstwa Warszawskiego (1809-1815) nie przyniósł większego ożywienia gospodarczego, co najwyżej kulturalne. Kwitło życie towarzyskie, gdy w mieście pojawili się dyplomaci i oficerowie napoleońscy.\n"Mapa Jeneralna Województwa Lubelskiego Ułożona Według Naylepszych Źródeł przez Juliusza Colberg". Rok 1826.\nPo abdykacji Napoleona Lublin w 1813 roku zajęli Rosjanie, w wyniku postanowień Kongresu Wiedeńskiego, a w roku 1815 Lublin znalazł się w Królestwie Kongresowym, w zaborze rosyjskim. Istniejące w latach 1816–1837 województwo lubelskie, jako województwo Królestwa Polskiego, w 1837 przekształcono w gubernię lubelską.\nW latach dwudziestych zaczyna się intensywne porządkowanie miasta, a w drugiej połowie wieku powstają pierwsze manufaktury sukiennicze i fabryka tytoniu, rozwijała się działalność oświatowa i kulturalna. W 1818 roku, z inicjatywy Stanisława Staszica, powstało Towarzystwo Przyjaciół Nauk, a w 1826 roku odsłonięto pomnik Unii Polsko-Litewskiej. Miasto podzielono na dwa cyrkuły: I. – miasto chrześcijańskie i II. – miasto żydowskie. Ludność miasta w 1873 wynosiła 28,9 tys., a w 1897 wzrosła do 50,2 tys.\nOgromne znaczenie dla rozwoju miasta w owym czasie ma uruchomienie 17 sierpnia 1877 roku połączeń kolejowych z Warszawą i Kowlem, w postaci tak zwanej Kolei Nadwiślańskiej. Wraz z rozwojem przemysłu i budową kolei zmienił się kształt urbanistyczny miasta.\nWkrótce również powstała lokalna chasydzka dynastia cadyków, której założycielem był Jehuda Lejb Eiger, zwany Płaczącym Cadykiem. Założył on również własną synagogę, mieszczącą się w jego prywatnym dworze przy ulicy Szerokiej 40. W 1886 z inicjatywy bogatych Żydów powstał Szpital Żydowski, przy ulicy Lubartowskiej 81. W 1939 roku był on najnowocześniejszym szpitalem w ówczesnej Polsce. W końcu XIX wieku w mieście istniały 43 chedery.\nPowstania 1830 i 1863\nPo wkroczeniu Rosjan do Lublina w 1830 r.Kajetan Morozewicz (1792-1869) działacz powstania listopadowego ewakuował urząd powstańczy do Kielc. Po oswobodzeniu Lublina przez Korpus Generała Józefa Dwernickiego, przywrócił narodowe władze i wznowił działalność skarbową i wojskową. Po wyjściu wojsk Dwernickiego, Kajetan Morozewicz zorganizował obronę miasta. Musiał je jednak opuścić wraz z powstańcami.\nPo 1864 roku, po powstaniu styczniowym (w którym brali udział nawet gimnazjaliści, m.in. Bolesław Prus), rozpoczęły się represje łącznie z kasatą Klasztoru ojców Kapucynów w Lublinie.\nLublin około 1850 roku\n21 tys. mieszkańców\n8900 katolików, 50 unitów, 60 prawosławnych, 230 ewangelików i 11800 żydów.\nobszar Lublina, rogatki: od zachodu na ulicy Krakowskie Przedmieście u wylotu ulicy Lipowej, na trakcie zamojskim – za mostem przez Bystrzycę, przy ulicy Narutowicza na wysokości ulicy Lipowej, na trakcie lubartowskim i na końcu ulicy Kalinowszczyzna przy moście przez Bystrzycę. – 863 ha.\n20 patronów Trybunału, 3 obrońców przy sądach pokoju, 6 regentów, 5 komorników sądowych, 9 woźnych Trybunału i 3 woźnych sądu pokoju.\n10 lekarzy, 1 dentysta, 13 felczerów, 17 akuszerek, 6 aptek, 2 składy apteczne, i 2 weterynarzy.\n3 budowniczych, 4 inżynierów, 1 konduktor robót miejskich, 1 konduktor inżynierii lądowej, 2 techników ubezpieczeń, 4 geometrów i 1 biuro techniczne "Resort".\n1 księgarnia, 3 drukarnie, 2 redakcje pism, 9 nauczycieli muzyki, 4 organmistrzów i fortepianistów, 2 nauczycieli tańca, 1 artysta malarz portretowy i rzeźbiarz, 1 artysta malarz, 1 sklep sprzedający ryciny i ramy, 3 zakłady fotograficzne oraz 4 zakłady jubilerskie i złotnicze.\n14 hoteli i zajazdów, 8 restauracji, 6 traktierni i garkuchni, 6 cukierni, 5 sal bilardowych, 16 handli win i towarów kolonialnych.\n2 składy sukna, 13 sklepów z towarami, łokciowymi i bławatnymi, 3 handle futer, 3 składy płótna, 4 sklepu z obuwiem gotowym, 6 sklepów z gotowymi ubiorami męskimi i 2 z damskimi, 10 magazynów strojów damskich, 15 krawców męskich i 4 damskich, 35 szewców.\n2 składy cementu, 5 składów wapna, 3 cegielnie.\n9 murarzy, 17 stolarzy, 12 blacharzy, 6 cieśli, 8 szklarzy, i 6 furmanów.\n6 kantorów loterii, 10 kapitalistów i wymieniaczy listów zastawnych i 14 faktorów (mogli załatwić każdy interes).\nPod koniec XIX i na początku XX wieku następuje w Lublinie znaczny rozwój żydowskiej nauki, polityki i życia kulturalnego. W tym czasie różne grupy społeczne, zawodowe i chasydzkie zaczęły zakładać własne prywatne bożnice, przeważnie umiejscowione w kamienicach na piętrze, czy w oficynach. W 1917 do lubelskiej gminy żydowskiej została przyłączona gmina wieniawska.\nW 1914 r. pojawił się projekt państwa "od morza do morza" – Federacji Wschodnioeuropejskiej – którego stolicą podobno miał być Lublin. Podczas I wojny światowej rosyjski odwrót i zajęcie miasta przez wojska niemieckie i austro-węgierskie w lecie 1915 ostatecznie zakończyło rosyjskie rządy w mieście.\nW wyniku działań ewangelizacyjnych w 1914 roku powstał w Lublinie zbór adwentystyczny, istniejący do dziś. Powstanie lubelskiego zboru adwentystów związane jest z pracą misyjną ewangelisty Makara Gryca, który przybył do Lublina w 1913 roku.\nStolica austro-węgierskiej strefy okupacyjnej\nWizyta warszawskiego gubernatora generalnego Beselera 13 grudnia 1916 w Lublinie, drugi od lewej austro-węg. gub. gen. w Lublinie Karl Kuk.\nOd chwili odwrotu Rosjan Królestwo Polskie podzielono na dwie strefy okupacyjne: niemiecką z siedzibą w Warszawie i austro-węgierską z siedzibą w Lublinie. Strefami okupacyjnymi rządzili generalni gubernatorzy: w strefie niemieckiej urząd ten pełnił nieprzerwanie do 1918 roku generał Hans Hartwig von Beseler, natomiast w Lublinie dość często ich wymieniano. Byli nimi generałowie:\nStanisław Szeptycki – od kwietnia 1917 do lutego 1918\nPo odzyskaniu niepodległości przez Polskę w 1918 roku Lublin się rozbudowuje, powstają nowe fabryki i gmachy użyteczności publicznej, kwitnie także lubelska kultura. 27 lipca 1918 założono Katolicki Uniwersytet Lubelski. Powstał on z inicjatywy ks. Idziego Radziszewskiego, który zbierał fundusze na organizację katolickiej uczelni w Polsce wśród Polonii w Petersburgu. W roku 1926 obok Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego powstała druga wyższa uczelnia o charakterze teologicznym – jezuickie „Bobolanum”. W 1927 roku powstało natomiast Towarzystwo Przyjaciół Nauk, koncentrujące się na badaniach regionalnych, których wyniki publikowano w „Pamiętniku Lubelskim”.\nJeden z afiszy proklamujących powstanie Rządu Ludowego rozklejanych w nocy z 6 na 7 listopada 1918.\nDzięki oddziałom Polskiej Organizacji Wojskowej (dowodził nimi płk Stanisław Burhardt-Bukacki, szef sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego "Lublin") rząd przejął kontrolę militarną w Lublinie i części obszaru pod okupacją austriacką. Rząd chroniła również przekształcana z Pogotowia Bojowego PPS Milicja Ludowa (komendantem w Lublinie byli Stefan Kirtiklis i Marian Buczek). Aresztowano Generalnego Komisarza Rady Regencyjnej w Lublinie Juliusza Zdanowskiego. Miasto ponownie stało się stolicą województwa – 2 sierpnia 1919 roku utworzono województwo lubelskie II Rzeczpospolitej.\nRząd utworzono w sali pałacu Lubomirskich (inaczej: Poradziwiłłowskim) przy Placu Litewskim. Obecnie w tym samym pomieszczeniu mieści się aula wykładowa Wydziału Politologii UMCS nazwana imieniem Daszyńskiego. O tym wydarzeniu w historii budynku informuje tablica pamiątkowa wmurowana przed wejściem do pałacu.\nGroźna ofensywa armii rosyjskiej w 1920 roku szczęśliwie miasto ominęła i wreszcie, w burzliwym klimacie zaostrzającej się walki politycznej, rozpoczęła się budowa nowego państwa i nowego Lublina. W mieście powstała wówczas między innymi pierwsza polska wytwórnia lotnicza Plage i Laśkiewicz, która w latach 1921-1935 produkowała samoloty, w tym od 1928 roku własne konstrukcje, pod nazwą Lublin.\nBudynek Jeszywas Chachmej Lublin.\nPrzedwojenny Lublin z lotu ptaka.\nDwadzieścia lat niepodległości przerwała II wojna światowa, której tragicznym symbolem stał się Majdanek i Zamek lubelski.\nSpotkanie niemieckich i radzieckich żołnierzy w centrum Lublina 3 października 1939 roku.\nW 1939 Lublin liczył 120 tys. mieszkańców. Od września 1939 do lipca 1944 miasto znalazło się pod okupacją niemiecką jako część Generalnego Gubernatorstwa. Już 23 września 1939 rozstrzelano w Lublinie 23 przedstawicieli polskiej inteligencji. Gwałtowne zaostrzenie polityki wobec Polaków miało miejsce pod koniec października 1939, po wizycie w Lublinie nazistowskiego ministra Seyss-Inquarta, który oświadczył miejscowym Niemcom i volksdeutschom iż polska inteligencja i Żydzi zostaną wyniszczeni (zgodnie z zamiarami Hitlera).\nŻydzi z lubelskiego getta, 30 grudnia 1939 roku.\nWkrótce Niemcy zamknęli Katolicki Uniwersytet Lubelski, lubelskie szkoły i teatry, wstrzymano wydawanie polskiej prasy. Pierwsza publiczna łapanka miała miejsce 9 listopada 1939, następnie rozpoczęły się aresztowania wśród miejscowej inteligencji. Trwały one kilka dni, przeciętna liczba osadzonych sięgała kilkaset osób dziennie – kierowano ich do miejscowego więzienia. Aresztowania listopadowe objęły urzędników, nauczycieli, profesorów , prawników, wojskowych, księży i wielu innych. Nie ominęły również studentów, ani młodocianych harcerzy. 17 listopada 1939 r. aresztowano biskupaMariana Leona Fulmana (1866-1945) i biskupa Władysława Gorala – błogosławionego męczennika, których wywieziono do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen – oraz 11 księży z kurii i seminarium duchownego. Błyskawicznie działający sąd doraźny (niem. Standgericht) ferował setki wyroków śmierci, po czym transportowano skazanych do obozów koncentracyjnych bądź rozstrzeliwano na miejscu. Pierwszych 12 więźniów rozstrzelano 23 grudnia 1939 r. na cmentarzu żydowskim na Kalinowszczyźnie. 11 listopada 1939 niemiecka policja bezpieczeństwa (niem. Sicherheitspolizei) wkroczyła na teren Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, natychmiast aresztując 14 przebywających tam profesorów oraz księży z seminarium duchownego.Aresztowani zostali ponadto wszyscy urzędnicy kurii biskupiej i członkowie kapituły. Wszystkich księży z Lublina, z Chełma i z innych miejscowości, więziono na Zamku Królewskim w Lublinie. Dnia 23 grudnia 1939 w Lublinie rozstrzelano dziesięć osób, w tym dwóch prezesów sądów lubelskich, dwóch profesorów Uniwersytetu Katolickiego, dwóch dyrektorów gimnazjów i dwóch starostów. Także 12 lutego 1940 w masowej egzekucji rozstrzelano 180 osób.\nPlik:Burzenie dzielnicy żydowskiej w Lublinie przez hitlerowców w latach 1942-1943. Na pierwszym planie resztki bimy w sali modlitewnej przy ul. Jatecznej, w głębi bóżnica Macharszala (Czesław Gawdzik).JPG\nBurzenie dzielnicy żydowskiej w Lublinie przez hitlerowców w latach 1942-1943. Na pierwszym planie resztki bimy w sali modlitewnej przy ul. Jatecznej, w głębi synagoga Maharszala.\nW kolejnym etapie niszczenia inteligencji polskiej, w ramach Akcji AB, rozstrzelano ok. 500 Polaków w oddalonych o 3,5 km od miasta Rurach Jezuickich. W okresie od czerwca do sierpnia 1940. 1 października 1942 odbyła się wielka łapanka uliczna, która wywołała przerażenie wśród mieszkańców Lublina, którzy spodziewali się masowych deportacji, podobnie jak to miało wcześniej miejsce z ludnością żydowską. Od 1943 na ulicach zaczęły pojawiać obwieszczenia z listami Polaków skazanych na karę śmierci przez niemieckie tzw. sądy doraźne. 28 stycznia 1944 odbyła się prawie w centrum Lublina publiczna egzekucja. Ludzi mordowano stosując zasadę odpowiedzialności zbiorowej, m.in. w 1943 i 1944 stracono w ten sposób 30 osób w odwecie za zabicie żandarma niemieckiego i 50 osób za zamach bombowy na wartowników SS w Lublinie.\nNowy Ratusz w roku 1944, zniszczony na skutek działań wojennych.\nRealizując politykę terroru i represji hitlerowcy utworzyli ciężkie więzienie Gestapo na Zamku w Lublinie, przez które przeszło 40 000 Polaków. Przeciętna liczba osadzonych wynosiła 3000 osób, w porównaniu do 700 przed rokiem 1939. Niemcy aresztowali głównie pracowników miejskiego magistratu, banków, sądownictwa, szkolnictwa i robotników. Więźniów torturowano i dręczono w Katowni Gestapo "Pod Zegarem", tysiące pobitych trafiało do więziennego szpitala na Zamku w Lublinie. Wielu aresztowanych Polaków wywożono po krótkim pobycie do obozu koncentracyjnego na Majdanku i Ravensbrück. W 1944, wobec zbliżającego się frontu, rozpoczęły się masowe rozstrzeliwania więźniów – 22 lipca 1944 wymordowano w ten sposób ok. 400-500 osób, ocalało jedynie 60 więźniów.\nLublin podczas II wojny światowej\nOsobny artykuł: Historia Żydów w Lublinie.\n22 lipca 1944 roku wojska sowieckie wkroczyły do Lublina. Odbyła się ekshumacje zwłok pomordowanych przez Niemców na Zamku i na Majdanku.Od 23 lipca 1944, zgodnie z zaleceniami Józefa Stalina, Lublin przez następne 164 dni pełnił funkcję stolicy komunistycznej Polski. 31 grudnia 1944 roku urzędująca w Lublinie prosowiecka Krajowa Rada Narodowa powołała Tymczasowy Rząd Rzeczypospolitej Polskiej z Edwardem Osóbką-Morawskim na czele. W jego składzie było wprawdzie kilku działaczy niekomunistycznych, ale kluczowe resorty przypadły komunistom. W planach Stalina marionetkowy rząd, zwany lubelskim, miał przejąć pełnię władzy w Polsce i reprezentować ją na forum międzynarodowym, izolując rezydujący w Londynie rząd RP na uchodźstwie.\nPlakat manifestu PKWN.\n19 sierpnia 1944 r. Sztab Lubelskiego Okręgu AK przekazywał do Komendy Głównej AK i do Rządu Polskiego w Londynie:\nMasowe aresztowania żołnierzy AK dokonywane są na całym terenie okręgu przez NKWD i tolerowane przez PKWN. (...) Aresztowanych osadza się na Majdanku (...) Straty ponoszone przez Naród i AK nie są mniejsze niż podczas okupacji niemieckiej. Traktowanie – niejednokrotnie stosuje się bicie. Płacimy już nawet krwią.\nW obozie NKWD zostali osadzeni oficerowie z Komendy Armii Krajowej Lublin i innych obwodów,3 Dywizji Piechoty AK, 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty, 30 Dywizji Piechoty, spieszących na pomoc walczącej Warszawie.\n23 sierpnia 1944 r. w nocy, 250 oficerów i podoficerów więzionych na Majdanku, przewieziono na stację towarową Lublin-Tatary, umieszczono w zadrutowanych wagonach i wywieziono na Wschód, m.in. do obozów w Riazaniu, Diagilewie, Griazowcu, Czerepowcu i Skopinie.Aresztowanie Komendanta Okręgu ZWZ AK Lublin Kazimierza Tumidajskiego (dowodzącego 6 tys. żołnierzy) nastąpiło 4 sierpnia 1944 r. Po przesłuchaniu w siedzibie NKWD w Lublinie przewieziono go samolotem do Moskwy i osadzono w więzieniu lefortowskim. Nie został postawiony przed sądem, przebywał w wielu obozach (początkowo w Charkowie), a od stycznia w Diagilewie pod Riazaniem (pod konspiracyjnym nazwiskiem Kazimierz Grabowski).\nW dniach 14-15 stycznia 1947 w mieście wybuchają strajki studenckie i części młodzieży ze szkół średnich. Zorganizowano także wiec w związku ze zbliżającymi się wyborami do Sejmu Ustawodawczego.\nOd 3 lipca 1949 do jesieni trwały wydarzenia związane z "Cudem lubelskim", podczas których aresztowano około 300 osób. Zwożono robotników z całego województwa na demonstracje przeciwko Kościołowi na Placu Litewskim. Niektórzy jednak zamiast demonstrować biegli do Katedry, by zobaczyć rzekomy cud, a potem rozgłaszali, że widzieli łzy na obrazie. Zamiast krzyczeć; "Precz z dewocją", wznosili okrzyki "Matka Boża płacze!". Władze komunistyczne uznały, że ten cud, to "celowa sprawka kleru, aby zagłuszyć uroczystości ku czci 70 rocznicy urodzin Józefa Stalina".\n(Jan Paweł II w 1988 r. wyraził zgodę na koronację tego obrazu, którą dokonał w dniu 26 czerwca 1988 r. prymas Polski Józef Glemp, przy udziale 21 biskupów i 350 tysięcy wiernych. 6 listopada 1994 papież Jan Paweł II w Syrakuzach, dokonując poświęcenia Sanktuarium Matki Bożej Płaczącej, wspomniał o tym "lubelskim cudzie".\nW okresie PRL nastąpił gwałtowny rozwój miasta. W 1944 powstał Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Zbudowano szereg zakładów przemysłowych, między innymi Fabrykę Samochodów Ciężarowych (FSC) i fabrykę helikopterów w pobliskim Świdniku (WSK PZL Świdnik). Do 1989 ludność miasta wzrosła ponad trzykrotnie w porównaniu do stanu przed 1939.\nPlan Lublina z 1957 roku.\n28 października1956 stacja krwiodawstwa w Lublinie wysłała pierwszy transport krwi dla ofiar powstania na Węgrzech. Powstał miejski Komitet Pomocy Węgrom i otwarto dzielnicowe punkty zbiórki darów.\nOkres między lipcem 1944, a październikiem 1956 r., to jeden z najbardziej represyjnych w powojennych dziejach Polski. W Lublinie stworzono i wprowadzono polityczne i społeczno-gospodarcze podstawy systemu totalitarnego. Tu pojawiła się cenzura, tutaj powstały akty prawne, łącznie z dekretem o ochronie państwa, które skazywały patriotów na śmierć za zdradę ojczyzny.\nNa Zamku działało więzienie, w którym mordowano patriotów; żołnierzy AK i NSZ, działaczy opozycyjnych. Przez więzienie na Zamku przeszło do 1954 r., około 35 tys. Polaków, a 333 osób straciło w nim życie. Po 1954 r. więźniów politycznych przewieziono do więzienia w Chełmie. Na Majdanku na III polu byłego obozu koncentracyjnego, w barakach za drutami, Rosjanie, natychmiast po wkroczeniu, utworzyli obóz filtracyjny NKWD dla żołnierzy AK i NSZ, wykorzystując w tym celu infrastrukturę hitlerowską.\nGłówne obchody Millenium w Lublinie odbyły się w dniach 2-6 czerwca1966. Podczas Mszy na pl. Katedralnym, kazanie wygłosił ks.bp. Karol Wojtyła i przyjechał prymas Polski ks. Kard. Stefan Wyszyński. Ustalono, że na czas uroczystości z Lubelskiej Katedry zostanie przewieziona na KUL kopia cudownego obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, ale studenci złamali ten plan, i przenieśli obraz na ramionach, w wielkiej procesji przez miasto. Kiedy obraz wyjechał z Lublina, został "zaaresztowany" przez Służbę Bezpieczeństwa. W otwartym samochodzie jeździły puste ramy, obwiązane drutem kolczastym, które odczytywano jako wymowny symbol komunizmu.\nZamek i Stare Miasto w roku 1964.\n1 marca 1968 w związku z wydarzeniami na Uniwersytecie Warszawskim oraz innych uczelniach, odbył się wiec studencki przed "Chatką Żaka" i ruszył pochód w stronę gmachu Komitetu Wojewódzkiego PZPR powstrzymany przez MO, ORMO i Rektora UMCS prof. Grzegorz Leopold Seidlera apelującego o rozejście się, a do kordonu wołał; "nie bijcie polskich dzieci". Część uczestników wiecu zatrzymano, i rozpoczęły się represje oraz wykreślenia z listy studentów.\nW lipcu 1980 r. w Lublinie, i Świdniku pierwsze strajki robotnicze, które były zapowiedzią strajków na Wybrzeżu, w sierpniu 1980 r., prowadzących do porozumień sierpniowych założenia Solidarności.\n13 grudnia 1981 r. wprowadzenie stanu wojennego, internowania, aresztowania, strajki, brak towarów w sklepach nawet na kartki, brak łączności i zakaz wyjazdu z miast bez przepustki.\n9 czerwca 1987, w drugim dniu pielgrzymki do Polski Jan Paweł II odwiedził Lublin. Pobyt rozpoczął się o godz. 9 na Majdanku. Po modlitwach w Mauzoleum, papież pojechał do Katedry, a następnie na KUL i poświęcił kamień węgielny pod budowę nowego Kolegium. Z mieszkańcami spotkał się w dzielnicy Czuby.\nTrasa Niepodległości – wizyta Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego w Lublinie. Plac Litewski, rok 2008.\nAdam Wasilewski – obecnie urzędujący prezydent Lublina. Obchody 64 rocznicy likwidacji niemieckiego obozu koncentracyjnego na Majdanku i uroczyste odsłonięcie tablicy upamiętniającej więźniów obozu pracy SS.\nDzisiejszy Lublin zajmuje obszar 147 km², co oznacza, że jest przeszło sześć razy większy niż w chwili uzyskania prawa miejskiego w 1317 roku, kiedy to przydzielono mu „100 łanów ziemi uprawnej i nieuprawnej według miary magdeburskiej” (czyli około 24 km²).Obecnie miasto liczy 353 483 mieszkańców.\nLudność współczesnego Lublina stanowi żywą mieszankę kulturową, a spowodowane jest to silnym napływem Ukraińców (w szczególności pracowników i studentów), recepcją kultury żydowskiej i zaawansowanymi badaniami nad historią Żydów lubelskich. W mieście znajdują się świątynie większości popularnych religii, organizowane są także międzykulturowe festiwale o randze międzynarodowej. Dzięki napływowi studentów z całego świata (tu szczególna rola Uniwersytetu Medycznego), miasto powoli przełamuje religijne i kulturalne stereotypy, odżywa polityka multikulturalizmu, Kościół Zielonoświątkowy organizuje regularnie spotkania z obcokrajowcami, najczęściej pochodzącymi z USA, w celu wymiany doświadczeń, oraz rozwijania umiejętności językowych zarówno dorosłych jak i młodzieży.\nWraz z transformacją ustroju w kraju po roku 1989, odrodził się także lubelski samorząd. Organem stanowiącym i kontrolnym miasta Lublin jest obecnie Rada Miasta, której skład został ostatnio wybrany w wyborach samorządowych w 2006 roku. Przewodniczącym Rady jest Piotr Dreher, zaś wiceprzewodniczącymi: Leszek Daniewski, Wojciech Krakowski i Henryka Strojnowska. Obecnie urzędującym prezydentem Lublina jest natomiast od 2006 roku Adam Wasilewski. Siedzibą lubelskich prezydentów oraz Młodzieżowej Rady Miasta jest Nowy Ratusz.\nPrzez Lublin przebiegają obecnie dwie ważne drogi krajowe i międzynarodowe: droga nr 17 z Warszawy do Kijowa oraz droga nr 19 z Białegostoku do Rzeszowa i droga nr 82 z Lublina do Włodawy. Planowana jest także północna obwodnica miasta (obwodnica Lublina z Konopnicy do osiedla Felin), która zlikwiduje problemy komunikacyjne w centrum miasta, szczególnie na tranzytowej trasie W-Z. Będzie częścią planowanej do budowy trasy ekspresowej S-17, priorytetowej jako połączenie polskiej Warszawy z ukraińskim Kijowem mając na względzie Euro 2012.\nLublin jest współcześnie prężnie rozwijającym się, wiodącym ośrodkiem po prawej stronie Wisły, miastem o dużych szansach gospodarczych, oświatowych i kulturalnych. Inwestuje ono dzięki środkom Unii Europejskiej w infrastrukturę, naukę i oświatę: w 2003 roku ruszyła budowa Lubelskiego Parku Naukowo-Technologicznego, a od 2008 roku na terenie dawnego trawiastego przemysłowego lotniska w Świdniku powstaje port lotniczy Lublin-Świdnik. Miasto jest także członkiem Unii Metropolii Polskich.\nLublin jest dziewiątym w kolejności z największych miast w Polsce. Mieszka tu obecnie 353 tys. mieszkańców (przy stanie 357 tys. kobiet było 190 tys., a mężczyzn 167 tys.). Dużą grupę niezaliczaną do populacji Lublina stanowią przyjezdni studenci. Według szacunków opracowanych po Rekrutacji 2007, liczba przyjezdnych studentów, kształtuje się na poziomie zbliżonym do 100 tysięcy (sam Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej kształci około 46-50 tysięcy studentów wszystkich lat). W 2006 stopa bezrobocia w Lublinie wynosiła 8,9% (dane wg GUS), i konsekwentnie obniża się.\nWykres liczby ludności miasta Lublin na przestrzeni 4 ostatnich stuleci:<timeline>ImageSize = width:630 height:300PlotArea = left:50 right:20 top:25 bottom:30TimeAxis = orientation:verticalAlignBars = lateColors =\nDateFormat = yyyyPeriod = from:0 till:360000ScaleMajor = unit:year increment:40000 start:0 gridcolor:linegreyScaleMinor = unit:year increment:10000 start:0 gridcolor:linegrey2PlotData =\ncolor:cobar width:19 align:left bar:XVII from:0 till:5000 bar:1873 from:0 till:28900 bar:1897 from:0 till:50150 bar:1939 from:0 till:122000 bar:1946 from:0 till:99400 bar:1950 from:0 till:116629 bar:1955 from:0 till:132234 bar:1960 from:0 till:181304 bar:1965 from:0 till:204296 bar:1970 from:0 till:238500 bar:1975 from:0 till:271955 bar:1980 from:0 till:304424 bar:1985 from:0 till:326991 bar:1995 from:0 till:354552 bar:2002 color:cobar2 from:0 till:358354 bar:2007 from:0 till:353483\ntextcolor:black fontsize:S bar:XVII at: 5000 text: 5.000 shift:(-11,5) bar:1873 at: 28900 text: 28.900 shift:(-14,5) bar:1897 at: 50150 text: 50.150 shift:(-14,5) bar:1939 at: 122000 text: 122.000 shift:(-17,5) bar:1946 at: 99400 text: 99.400 shift:(-14,5) bar:1950 at: 116629 text: 116.629 shift:(-17,5) bar:1955 at: 132234 text: 132.234 shift:(-17,5) bar:1960 at: 181304 text: 181.304 shift:(-17,5) bar:1965 at: 204296 text: 204.296 shift:(-17,5) bar:1970 at: 238500 text: 238.500 shift:(-17,5) bar:1975 at: 271955 text: 271.955 shift:(-17,5) bar:1980 at: 304424 text: 304.424 shift:(-17,5) bar:1985 at: 326991 text: 326.991 shift:(-17,5) bar:1995 at: 354552 text: 354.552 shift:(-23,5) bar:2002 at: 358354 text: 358.354 shift:(-17,5) bar:2007 at: 353483 text: 353.483 shift:(-11,5)\nWidok Lublina od strony południowej J. Maszewski 1774.jpg\nWidok Lublina od strony południowej, sztych z 1774 roku.\nWidok Lublina od strony rogatki piaseckiej, litografia A. Fietta.JPG\nWidok Lublina od strony rogatki piaseckiej, XIX-wieczna litografia.\nLublin Plac Lokietka widokówka.jpg\nPlac Łokietka na początku XX wieku.\nLublin Wieża Ciśnień lata 1899-1900 (02).jpg\nNie istniejąca obecnie wieża ciśnień na Placu Wolności. Zdjęcie z ok. 1900 roku.\nKościół św. Mikołaja na Czwartku w Lublinie (1964, T. Chrzanowski)).JPG\nKościół św. Mikołaja na Czwartku ok. 1964 roku.\n↑ Przemysław Świątek: Lublin od Lubla, Kraków od Kraka. (pol.). W: Koziołek [on-line]. koziolek.pl. [dostęp 25 lutego 2007].\n↑ Rodzimowierczy portal informacyjno-kulturalny\n↑ Na Czwartku zaczęła się historia Lublina – Małgorzata Domagała, Gazeta Wyborcza, str. 02, mutacja: Lublin, 23.07.2007\n↑ Prawdopodobnie z pierwszej połowy V wieku n.e. Archeologia o początkach Lublina Aleksander Gardawski [w:] Dzieje Lublina, s. 26\n↑ Kurier Lubelski – Ewa Matłaszewska\n↑ Monumenta Poloniae Vaticana. T. I. Kraków 1913, oraz tom II – przypis w Dzieje Lublina s. 36\n↑ Według dokumentu z 1739 r. zob.: Księga wizytacji, nr 102, ks. 3. Archiwum Lubelskiej Kurii Biskupiej\n↑ Władysław Konopczyński Dzieje Polski nowożytnej t. I s. 123Warszawa 1936\n↑ Franciszek Cieślak, Henryk Gawarecki, Maria Stankowa: Lublin w dokumencie. Wydawnictwo Lubelskie, 1976. I.\n↑ tnn.pl, Lublin 1918 – 1939\n↑ 15,0 15,1 Czesław Madajczyk: Faszyzm i okupacje. Wykonywanie okupacji przez państwa Osi w Europie (tom I). Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1983, ss. 150, 151. ISBN 83-2100-335-4.\n↑ Rzeczpospolita – Alianci walczą z Niemcami w Ardenach, a tymczasem... [dostęp: 06-02-2009]\n↑ Armia Krajowa w dokumentach 1939-1945. T. IV, lipiec-październik 1944, Wrocław 1991, s. 189, 200'\n↑ Lublin po 1989, tnn.lublin.pl\n↑ Społeczność Hosanna uczy angielskiego\n"Dzieje Lublina", Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1956\nGawarecki H., Gawdzik Cz. – "O dawnym Lublinie"\nGawarecki H. – "Ulicami Lublina"\nCieślak F., Gawarecki H., Stankowa M.,: Lublin w dokumencie. Wydawnictwo Lubelskie, 1976. I.\nAndrzej Rozwałka, Rafał Niedźwiadek, Marek Stasiak: Lublin wczesnośredniowieczny. Studium rozwoju przestrzennego (Origines Polonorum t. 1). Fundacja na rzecz Nauki Polskie, Wydawnictwo Trio, Warszawa 2006. ISBN 9788374360548.\nToutes les traductions de Historia Lublina


17 cze 2014, o 10:42\nMam problem z wyświetlaniem slideshow? slideshow wyświetlany jest prawidłowo na stronie głównej i na podstronie, ale jak się jeszcze dalej zagłębimy to już nie jest wyświetlany nie wiem co może być tego powodem w konfiguracji slideshow jest zaznaczona opcja wyświetlaj na każdej stronie. proszę o pomoc.\n17 cze 2014, o 11:15\nBez szklanej kuli ciężka sprawa.\nJaki CMS, jaki Slideshow, link do strony?\n17 cze 2014, o 11:20\ndrupal linka do strony nie ma bo to jest na localhost, Slideshow jest zrobiony w widokach w bloku ustawiona jest opcja aby był wyświetlany na każdej stronie, wydaje mi się że w pliku page.tpl jest coś pomieszane że nie chce wyświetlać.\n17 cze 2014, o 15:15\nJeśli korzystasz z przeglądarki Google Chrome, to wejdź na podstronę, na której nie działa Ci slideshow i wciśnij F12 i przejdź do konsoli. Daj znać, czy pojawiają się tam jakieś błędy.\n17 cze 2014, o 17:27\nno trochę tych błędów jest ale nie bardzo wiem o co chodzi\nNieznana własność „zoom”. Deklaracja opuszczona. system.base.css:30\nNieznana własność „-moz-border-radius”. Deklaracja opuszczona. system.theme.css:233\nOczekiwano „none” lub adresu URL, ale odnaleziono „Alpha(”. Błąd podczas przetwarzania wartości dla „filter”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.core.css:23\nOczekiwano „none” lub adresu URL, ale odnaleziono „Alpha(”. Błąd podczas przetwarzania wartości dla „filter”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:43\nOczekiwano „none” lub adresu URL, ale odnaleziono „Alpha(”. Błąd podczas przetwarzania wartości dla „filter”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:44\nNieznana własność „-moz-border-radius-topleft”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:241\nNieznana własność „-moz-border-radius-topright”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:242\nNieznana własność „-moz-border-radius-bottomleft”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:243\nNieznana własność „-moz-border-radius-bottomright”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:244\nNieznana własność „-moz-border-radius-topleft”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:245\nNieznana własność „-moz-border-radius-topright”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:245\nNieznana własność „-moz-border-radius-bottomleft”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:246\nNieznana własność „-moz-border-radius-bottomright”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:246\nNieznana własność „-moz-border-radius-topright”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:247\nNieznana własność „-moz-border-radius-bottomright”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:247\nNieznana własność „-moz-border-radius-topleft”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:248\nNieznana własność „-moz-border-radius-bottomleft”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:248\nNieznana własność „-moz-border-radius”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:249\nOczekiwano „none” lub adresu URL, ale odnaleziono „Alpha(”. Błąd podczas przetwarzania wartości dla „filter”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:252\nOczekiwano „none” lub adresu URL, ale odnaleziono „Alpha(”. Błąd podczas przetwarzania wartości dla „filter”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:253\nNieznana własność „-moz-border-radius”. Deklaracja opuszczona. jquery.ui.theme.css:253\nNieznana własność „-moz-border-radius”. Deklaracja opuszczona. colorbox_style.css:90\nNieznana własność „-moz-border-radius”. Deklaracja opuszczona. shortcut.css:25\nNieznana własność „-moz-border-radius”. Deklaracja opuszczona. shortcut.css:47\nNieznana własność „-moz-border-radius”. Deklaracja opuszczona. shortcut.css:92\nNieznana własność „-moz-box-shadow”. Deklaracja opuszczona. toolbar.css:42\nOczekiwano „none” lub adresu URL, ale odnaleziono „progid”. Błąd podczas przetwarzania wartości dla „filter”. Deklaracja opuszczona. toolbar.css:45\nNieznana własność „-moz-border-radius”. Deklaracja opuszczona. toolbar.css:111\nNieznana własność „margin-botton”. Deklaracja opuszczona. style.css:109\n17 cze 2014, o 17:29\nto był z zakładki CSS\n17 cze 2014, o 17:56\nTo jest z JS\nMetody getUserData() i setUserData() są przestarzałe. Należy używać WeakMap lub element.dataset. requestNotifier.js:63\nSyntaxError: syntax error jquery-1.2.6.min.js:1\n20 cze 2014, o 16:20\n21 cze 2014, o 17:10\nJest ewidentny konflikt z inną biblioteką, która też korzysta z funkcji dolara, np. MooTools. Widać to po TypeError: $ is not a function. Spróbuj w Drupalu wyłączyć któryś z dodatków na stronie, gdzie jest problem.\n22 cze 2014, o 15:49\ndodatków czyli jakiś moduł??


Opinie - Nowa gra - Wefarm | Farmerama PL\nChcemy podzielić się z Wami kilkoma ekscytującymi wiadomościami, na temat nowości w naszej rodzinie gier Bigpoint!\nWeFarm, została opracowana przez naszych kolegów z innego zespołu, w naszym studiu w Hamburgu, jest zabawną nową grą przygodową, w której będziecie mogli współpracować z przyjaciółmi i innymi rolnikami z całego świata, budując swoją farmę i ubierać swoją uroczą postać w zabawne kostiumy. W tej chwili, gra jest w fazie testowania, więc jest dostępna tylko dla ograniczonej liczby użytkowników.\nWkrótce zostanie zakończona strona rejestracji wstępnej, dzięki czemu będziecie mogli zarejestrować się z wyprzedzeniem i uzyskać powiadomienia o jej postępach oraz znaleźć mnóstwo innych ciekawych informacji o grze WeFarm.\nEviana, 16 stycznia 2019\nDziwny i dość niepokojący news.\nNowa gra będzie zapewne na wejściu technicznie dostosowana do najnowszych wymogów.\nAle... dwie gry farmerskie od jednej firmy...?\nNo nie wiem, mnie tam przebieranki nie kręcą - już wolę orkę na ugorze wśród udziwnionych zwierzaków.\nCzyżby to była zapowiedź przesiadki na inny okręt flagowy...?\nzzizzie, 16 stycznia 2019\n***kacper***, magdusia668, Azile i 13 innych osób lubią to\nzzizzie nie strasz proszę , bo widmo lamusa w mych myślach się pojawiło\nkalinamala, 16 stycznia 2019\nmagdusia668, Azile, Rielle78 i 6 innych osób lubią to\nTez mi to przeszło przez myśl, że BP będzie powoli się wycofywać z Farmeramy, bo po co ją przepisywać, skoro już nie jest tak dochodowa jak kiedyś, graczy coraz mniej, pomysłów na nowe eventy także jakby mniej, a "nowe" może przyciągnie większą liczbę graczy i kaska ponownie będzie się zgadzać\nMiśkowo, 16 stycznia 2019\nmagdusia668, Azile, VipSebastianGliwice i 7 innych osób lubią to\nSpokojnieeee.. bez siania paniki proszę... jak siać, to tylko marchewkę na polu ;p\nNikt nic nie zamyka. Była fantasyrama i jak widać FA zipie do tej pory\nmagdusia668, Azile, AladdinSane i 11 innych osób lubią to\nAleż niczego nie sieję.\nMarchewki zresztą też nie.\nPo prostu mniej więcej znam korporacyjny sposób rozumowania i wiem, co się może wykluwać w prezesowskich mózgownicach, to wszystko.\nA Fantasyrama to niezupełnie trafny przykład z wielu powodów.\nFarmerama jest tym okrętem flagowym i raczej nie byłaby zagrożona... gdyby nie ta konieczność inwestycji w przeróbki o niepewnych skutkach.\nWypuszczenie nowej gry w podobnych klimatach, napisanej od razu tak, żeby nie trzeba było nic zmieniać, to po prostu tańsze rozwiązanie.\nAle też mam nadzieję, że okręt flagowy utrzyma się na powierzchni\njagoda1953, magdusia668, Azile i 10 innych osób lubią to\nWidzę, że nie jestem sam w moich przewidywaniach:\nhlnrys, 16 stycznia 2019\nAzile, Magdam.1__, miwi45 i 5 innych osób lubią to\nZuzka czytalas uwaznie to ogloszenie???? Moim skromnym zdaniem gra bedzie skierowana do zupelnie innej docelowej grupy......\n-norbijas-, 16 stycznia 2019\nAlutka, miwi45 oraz zzizzie lubią to.\nOd dłuższego czasu rozmyślam nad zakończeniem gry. Odeszli już moi fajni znajomi..czas na mnie..\nNie wierzę,że BP utrzyma dwie podobne gry.. Wyciągnęli z nas co się dało, sprzedawali pakieciki, skrzyneczki itd. żeby wyciągnąć kasę. Teraz będą nas wabić do innej gry. Może przejdzie część graczy ale na wiele ja bym nie liczyła.\nMoim zdaniem to koniec i czas się zbierać.\ngretag, 16 stycznia 2019\ngosiagosia60, donatka69, VipSebastianGliwice i 9 innych osób lubią to\nTrudno, w grobie się wyśpię\nCzytałam ogłoszenie... i oczywiście widzę, że deklarowany target (czyli ta grupa docelowa) będzie inny.\nCzy to dużo zmienia... oraz jaka część obecnych graczy w Farmeramę ochoczo dołączy do nowego targetu - to już zupełnie inna sprawa, prawda...?\nRielle78, miwi45, bazyl2211 i 2 innych osób lubią to\na najdziwniejsze w tej calej sprawie jest to ,ze gra bedzie pisana na flashu... ...wiec nie widze w tym opcji by mieli farme zamykac ewentualnie przenosic konta,,,,\nAlutka, miwi45, kufynka i dalsza osoba lubią to.\nNie twierdzę, że zamkną farmę czy przeniosą konta...\n... nie widzę sensu pisania nowej gry na flashu w roku pańskim 2019...\n... ale nie rozumiem też, dlaczego jedna firma ma zamiar oferować dwie gry farmerskie.\nPrzebieranki są w sam raz dla wielu grup odbiorców - ale po cóż u Boga Ojca te rolne klimaty?!\nBo Farmerama zdobyła popularność...?\nmarzena5275, Azile, Magdam.1__ i 3 innych osób lubią to\nno wlasnie ..przebieranki polaczone z interakcja sasiedzka...pomysl ktory,mial byc wprowadzony razem z rafa....\nPomysł z rafy, flashowy, osobna gra... wiesz co, Norbi, to się wszystko nie trzyma kupy\nNo a jeśli nie wiadomo, o co chodzi, to przecież doskonale wiadomo, o co chodzi\nEDIT zanim padnę na utrudzony ryj:\nHmm... a balonik próbny...?\nNapisanie tej rafy ze zmienioną grafiką zapewne niewiele by kosztowało, była już chyba zaawansowana.\nNo i sprawdzamy, ilu też farmerów pójdzie zmienić surducik na smoking / mini na maxi itd.\nOstatnie edytowanie: 16 stycznia 2019\ncyfrzakk, Kasialka, miwi45 i dalsza osoba lubią to.\nzreszta OO ma na celu przyciagnac jak najwiecej farmerow do nowej gierki...dojenie na dwa wymiona\nAlutka, Magdam.1__, miwi45 i dalsza osoba lubią to.\nbyła już jedna gra fantasyrama ale padła przez nie tafione pomysły twórców\nRielle78, 16 stycznia 2019\nMagdam.1__, picantinio2012, miwi45 i 2 innych osób lubią to\nNo i teraz pomyśl: sporo ludzi pójdzie obejrzeć (ty pewnie też, ja - nie, ale ja to w ogóle dziwak jestem i nadaję się na odstrzał).\nCzęść ludzi zostanie, bo - dajmy na to - będzie fajna grafika, darmowe fanty (tak na początek) plus możliwość zmiany sweterka na suknię balową (mniam).\nJak zostaną i się wciągną, porzucając przy okazji "drogą" farmę, to będzie można pomalutku zwijać żagle na okręcie flagowym...\n... no a jeśli to nowe się nie przyjmie na oczekiwanym poziomie, to pomyślimy, co dalej z tym okrętem.\nJak ci się widzi taki scenariusz...?\nnuka20, Magdam.1__, Kasialka i 3 innych osób lubią to\nJest to Zuzka bardzo mozliwe...\nzalozmy ,ze jeden z naszych celebrytow nazwijmy go x...zacznie grac w ta nowa gierke...po kilku tygodniach napisze tutaj post wychwalajacy zamiane onucy na skarpetke... ...\nAlutka, iza_79, miwi45 i 3 innych osób lubią to\nNo i myślę, że na coś takiego właśnie liczy firma.\nA nowa wersja tej nowej gierki (bo po co komu flash w naszych czasach) powstaje równolegle (albo już powstała, napisanie czegoś od nowa to zupełnie inna zabawa, niż mozolne przepisywanie) - więc bez trudu się przesiądą ci farmerzy w skarpetkach (i smokingu).\nW sumie gdybym rządziła takim biznesem (nie farmą, tylko firmą) poszłabym chyba w takim właśnie kierunku.\nmiwi45 i -norbijas- lubią to.\nNie jesteś sam. Od dłuższego czasu zastanawiam się co będzie z farmeramą,bo choćby nawet po dużo mniejszej ilości wpisów na forum (w porównaniu do początkowych lat mojej gry w farmę), mniejszym zainteresowaniu dożynkami oraz natłokiem ofert zakupowych, można spodziewać się zmierzchu tej gry.\nKtoś napisał że fantasyrama to inna bajka, może i tak ale symptomy jej zakończenia jakoś dziwnie podobne do tych które mamy obecnie, jeszcze troszkę czasu upłynie a ilość eventów zacznie się zmniejszać analogicznie jak w fantasyramie i to już będzie koniec gry. Obym się myliła, bo nie zamierzam przenosić się do nowej gry.\nDybilas4, 16 stycznia 2019\nnuka20, Rielle78, gosiunia007 i 4 innych osób lubią to


Strona główna - Turalski Studio\nNauka innych to moja pasja. Każdy, niezależnie od wieku może nauczyć się gry na pianinie. Jedyne czego potrzeba, to nauczyciel, który potrafi dopasować się do indywidualnych potrzeb ucznia.\nZobacz efekty moich uczniów\nGdy próbujesz uczyć się samodzielnie, może być trudno. Jeśli zdecydujesz się na prywatne lekcje ze mna, pokażę Ci krok po kroku najprostszą drogę do niesamowitych efektów. Nie potrzeba wyjątkowego talentu, trzeba tylko wiedzieć co robić. Zobacz efekty moich uczniów, którzy mi zaufali i których uczyłem gry na pianinie od podstaw.\nZdecydowanie najskuteczniejsza forma nauki. Prowadzę lekcje online i stacjonarne.\nZnajdziesz tam darmowe kursy, nagrania moich uczniów i wiele więcej.\nBędziesz na bieżąco. Newsletter, który uczy - cotygodniowa porcja wiedzy.\nProwadzę prywatne lekcje od wielu lat. Obecnie większość odbywa się online. Czy lekcje online są skuteczne? Oczywiście, że tak. Przeprowadziłem takich lekcji już tysiące!!! Obecnie 80% moich uczniów zrezygnowała z lekcji stacjonarnych. Przeszli na online i w ten sposób oszczędzają czas na dojazd. Jeśli chesz grać, mogę Ci pomóc, niezależnie od tego, gdzie mieszkasz.\nNie tylko pianino. Sprawdź czego możesz się nauczyć.\nNasze lekcje mogą być różnego rodzaju. Będą odpowiadały Twoim indywidualnym potrzebom. Może chesz nauczyc się czytac nuty i grać Twoje ulubione utwory. Może chesz poznać trochę zasad muzyki, by grać akordami, tworzyć własne aranżacje do piosenek, usprawnić swój warszatat kompozytorski? Dopasujemy nasze zajęcia idealnie do tego, czego potrzebujesz.\nfortepian, pianino, keyboard, organy kościelne\nczytanie nut, gra akordami\npomaga w kompozycji, improwizacji, aranżacji, instrumentacji\nniezbędne w graniu ze słuchu, komponowaniu\npraca w programie, tworzenie muzyki\nZajrzyj na bloga i dowiedz się więcej o lekcjach pianina.\nArtykuły w trakcie uzupełniania, zapraszamy wkrótce!\nUCZNIOWIE O MOICH LEKCJACH\nZajęcia prowadzone online, ku mojej radości, wartościowo nie różnią się od zajęć stacjonarnych, a co więcej oszczędzam czas na dojazdy oraz mam możliwość grania na moim instrumencie, co jest dla mnie wyjątkowo przyjemne.\nJedyny taki w Polsce. Zapisując się do newslettera dostaniesz co tydzień cenną wiedzę. Newsletter, który uczy.\nWyrażam zgodę na przesyłanie informacji handlowych przez Turalski Studio w celu wysyłania do mnie drogą elektroniczną newslettera.\nWybierz dla siebie dogodna formę kontaktu:\ntelefon - +48 606 803 432\nmail – pianino@turalskistudio.pl\nUl. Pomidorowa 19, 05-074 Krzewina\nNotice: Undefined index: class in /usr/home/icomwebsite/domains/pianino-od-podstaw.pl/public_html/wp-content/themes/theme/assets/main-php/navwalker.php on line 113


Archiwa: Wycieczki krajowe - Strona 3 z 4 - Wrocławskie Podróże Kulinarne\nShipudei Berek – izraelski charakter (Warszawa)\nudostępnień Każdej podróży do Warszawy towarzyszy mi długa lista miejsc, które chciałbym odwiedzić, z której zazwyczaj udaje mi się trafić do niewielkiego procenta z nich. Tym razem przybyłem do stolicy na niecały weekend, więc obrałem nieco inną taktykę – postanowiłem dość dobrze poznać jedno miejsce, a wybór padł Shipudei Berek, w dużej mierze dlatego, że na Jasnej można zjeść także.\nMiTo, czyli śniadanie z książką u boku (Warszawa)\nudostępnień Naszym ostatnim przystankiem podczas weekendowego wypadu do Warszawy okazała się księgarnio-kawiarnia MiTo. Właściwie wypadałoby powiedzieć księgarnio-kawiarnio-galeria, bo w środku dzieje się faktycznie sporo. Jako że właściwie zawsze podczas śniadań coś czytam, od pierwszego momentu czuję się w tym miejscu bardzo dobrze. Nowocześnie urządzony lokal składa się z trzech wyróżniających się, oddzielnych, a jednak stanowiących integralną część lokalu, sal. Część.\nudostępnień Od kilku dobrych lat Święta Bożego Narodzenia spędzam w Gdyni, skąd pochodzi moja żona. Za każdym razem staramy się odwiedzić przynajmniej kilka miejscówek, choć akurat tym razem trochę się spóźniliśmy. Zamierzaliśmy rozpocząć zwiedzanie trójmiejskich przybytków gastronomicznych już w drugi dzień świąt, ale jak się okazało – w okolicach godziny 14 ciężko było znaleźć miejsce, w którym dałoby się zarezerwować.\nudostępnień Weekend w stolicy planowaliśmy od dłuższego czasu, niestety zazwyczaj brakowało wolnych przynajmniej trzech dni, aby ruszyć na wycieczkę. Z pomocą przyszedł portal WakacyjniPiraci, na którym już trzy miesiące wcześniej zarezerwowaliśmy pokój w hotelu Ibis za doprawdy śmieszne pieniądze. Oczywiście nie spodziewajcie się wielkich luksusów, ale wyglądający bardziej jak akademik, zarówno w środku i na zewnątrz, hotel spełnia doskonale swoją rolę,.


Kod: 587237 WKLEJTO.PL Darmowa wklejka, na zawsze!\nDodane przez: ~Anonim (2018-07-11 13:45) -> text\nStrona poświęcona romańskiemu kościołowi. Oglądałem w jutubie coś tym naszym Ryszardzie Kuklińskim i po linkach nieopodal filmu wyszukałem bardzo atrakcyjny wywiad z Amerykaninem polskiego pochodzenia Richardem Kuklinskim - płatnym morderca, który zabił ponad 200 osób.\nOglądając owe sceny, większość z widzów zapragnie zapożyczyć po telefon komórkowy, by zadzwonić po partnera, kto uprowadzi ich z seansu. From the writer, Scott Neustadter, who also wrote the screenplay for 500 Days of Summer and The Fault in Our Stars itself, comes this movie about quirky young love.\nDo telewizji, pokazującego pobudki upadku królestwa rzymskiego zbudowano w Portugalii największą filmową dekorację przy dziejach kina (27 gmachów, 350 pomników i ponad 600 kolumn - zalążek: Kino, Richard Platt). Gdyby nie moja blada cera, zobaczyłaby, jak krew rozpływa się mi spośród twarzy.\nNie gustuję, wolę prepiady i sceny filmowe, ale powiada się trudno. Na tych z nich, których władcy polegli spadała wielka hańba jak i również byli zmuszeni wędrować przez kraj i szukać roboty jako osoby wynajęci służące do ochrony albo bandyci. Syn wrócił ze szkoly, zaś ja nie zaakceptować dałam guzik poznać iż znam swoim najskrytsze tajemnice i fanaberie.\nNieszczęśliwie tym wspólnie producent Samuel Bronston stracił miliony, bowiem widownia najwidoczniej była obecnie znudzona takimi produkcjami. Poza tym prędzej słabo, chyba żeby czym¶ nie jestem pewna. Film jest właściwie zagrany, dosyć przekonująca jest nawet dziecięca rola Kirsten Dunst.\nKonto premium zagwarantuje ci dostęp do ulubionych plików, które możesz nakładać bez jakichkolwiek limitów szybkości. Wraz z niecierpliwością czekam na jakieś filmy, które pokażą stosowane przez nas zwycięstwa, wspaniałe dni, honor, splendor jak i również chwałę.\nPoniekąd bym się neispodziwał, takowa niepozorna. Po zbyt tym dziewczyny, ich przedsiębiorstwo i renoma, jak potrzebują cię posiadać w dupie to mogą, ewidentnie biorą to na klatę. Doskonale przyjął się fakt, że król dżungli powróci służące do niej przy odmienionej jak i również nowoczesnej wersji.\nKiedy Michael w końcu uwolni się od problemów w robocie, będzie miał szansę poświęcić więcej uwagi żonie i dzieciakom. Przewagą filmu Vidora jest rozważny scenariusz, mądrze korzystający spośród książkowych wątków. Najzwyczajniej w świecie zaprotestowałem zanim stwierdzeniem, ze od 12 lat doprowadzają kraj służące do ruiny, bowiem ja samemu widzę postęp i ulepszenie warunków istnienia.\nKolejny wada mówiący żeby gier cyfrowo nie kupować. Przy prestiżowym głównym konkursie produkcji filmowych animowanych krótkometrażowych Grand Prix Animatora a mianowicie Złotego Pegaza rywalizuje 49 tytułów zakwalifikowanych z tysiąca nadesłanych z ponad 60 krajów. To, czy co¶ nam się podoba, zależy coś znacznie więcej aniżeli tylko od tego, czy jest to rzetelne obiektywnie sprawa bior±c, ale i od naszych przyzwyczajeń.\nNapromieniowane będą: ryby jak i również wszystkie „owoce morza”, całość, co wyławiacie z mórz jako jadło. Jeśli nie zaakceptować wiesz tak jak patrz odnośnik który dodałem do związanych. W weekend platforma rozrywki poleca dwa darmowe filmy, są to Sklonowani i Rockaway.\nScena nakręcona jest ciekawie jak i również zachęca do dalszego oglądania, zwlaszcza że małżeństwo Warren rzeczywiście brało udział w badaniu paranormalnych aspektów naszej tragedii. Papieżowi, żeby się nie musiał martwić” (7 czerwca 1991). Naprawdę wywyższyłem intelekt, że ciałko stało się w tym mniemaniu bezwartościowe.\nOsadzona w Japonii przygoda chłopca podróżującego w celu odnalezienia swojego zaginionego psa. Na srodek kuchni babula wystawila krzeslo i spośród haczyka w piecu wziela pasek dziadka i zaczela "przesluchanie". Nawet pobieram coś wraz z sieci żeby zaraz przejrzeć, a mobilna wersja odtwarzacza też mi dopasuje i wyświetli lokalne napisy.\nSzczególnie polecamy Państwu oscarowego "Syna Szawła", znakomitą produkcję "Ojcowie jak i również córki" cieszącą się niesłabnącym zainteresowaniem widzów, wielokrotnie nagradzaną "Młodość" Paolo Sorrentino, legendarne "Wyśnione miłości" czy widowiskowy "Everest".


szuflANNdia: O moim umiłowaniu wieczorów, rękodzieła zaniedbaniu oraz Anielinej garderobie :)\nO moim umiłowaniu wieczorów, rękodzieła zaniedbaniu oraz Anielinej garderobie :)\nWieczór. Moja ulubiona pora dnia :)\nDzieci śpią, Marcin na próbie, ja sączę sobie rozwodnione pół na pół wino mężowej produkcji (genialne) - podczas karmienia piersią odkryłam uroki rozcieńczania wina powodujące jego zwiększenie się o 100 % :)\nPowinnam iść do maszyny, obiecałam Jadzi uszycie legginsów - pozostałe dziewczynki swoje otrzymały dzisiaj, jej para, z wyciętym metodą chybił - trafił kotkiem - aplikacją jeszcze czekają na zszycie. W związku z powyższym mogę w końcu coś pokazać :) Trwa okres wybitnie nie sprzyjający szybkiemu przyrostowi produktów rękodzielniczych. Po pierwsze - wiosna wygania nas na dwór. Ogród wzywa (niekoniecznie skutecznie), Tyniol wszedł w okres najgorszy do poskromienia - chyba, że poskromienia moich zapędów - ucieka ile sił w nogach (i rękach, bo raczkuje na potęgę) oczywiście w miejsca najmniej do tego przeznaczone. Im bardziej ślepy i niewdzięczny do eksploracji zaułek tym lepiej. Ale udało mi się wieczorem wczorajszym dotrzeć do maszyny wraz z pociętymi kilka godzin wcześniej koszulkami starymi. Największe kawałki zostały przeznaczone ka leginsy dla Anielki. Anielki - dodam - miłośniczki gitary. Czy więc muszę tłumaczyć, jaki instrument znalazł się na nogawce (bo może nie wyszło mi tak obrazowo, jak planowałam) ?\nTutaj, przed wyjściem do szkoły, kiedy był jeszcze chłód poranka, stąd skarpety pod sandałami)\nA tutaj zdjęcia z eksploatacji intensywniejszej:\nSpecjalnie wstawiłam, żeby było widać, że pasek u góry doszyty jest w kolorze gitary :)\nOkazję wyciągnięcia aparatu wykorzystałam jednocześnie do uwiecznienia swetra, który zrobiłam dla Anielki jeszcze wtedy, gdy śnieg zalegał naokoło. Robiłam go z podwójnej nitki - granatowej wełny upolowanej na Allegro oraz jakiejś skarpetowej, chyba dropsa fabel w odcieniach niebieskości, turkusu i granatu. Wyszło, moim zdaniem, całkiem fajnie. W dodatku wykorzystałam zdobyczny guzik upolowany w naszej hurtowni pasmanteryjnej. Sweter robiony od góry, z raglanem oraz z przedłużonymi połami.\nno i mój ukochany, korkowy, pokryty masą ceramiczną guzik:\nNa tym kończę krótkie sprawozdanie. Mam jeszcze kilka zdjęć ale może strategicznie rozłożę je na jeszcze jeden chociaż wpis by blog nie zamarł tak całkiem :)\nAutor: ann007 o 21:47\nEtykiety: dla dzieci, dziergane, recycling, szycie, ubraniowo, z koszulek\nbiurkowa 15 maja 2013 09:29\nŚwietny sweter! I krój, i kolory, no i ten guzik:) A gitara bardzo gitarowa.\nann007 15 maja 2013 13:59\nDziękuję :) Zazwyczaj jest tak, że ja widzę to, co chciałam uzyskać a reszta świata - niekoniecznie :)\nmama_czterech 15 maja 2013 09:31\nsweter też mi się podoba, ale młoda na zdjęciu z przymrużonym okiem wygląda na niezłą "zadziorę" i agentkę ;) bardzo mi się podoba :D\nann007 15 maja 2013 14:01\nA to najlepszy człowiek (w znaczeniu: "o dobrym sercu") ze wszystkich naszych dzieci :)))) Jak napisałaś to sobie przypomniałam, że pierwszy tutorial na takie legginsy to ja widziałam chyba właśnie u Ciebie - nie mylę się, prawda? :)\nmama_czterech 15 maja 2013 22:33\na możliwe, na starym blogu był tutek :) w takim razie cieszę się bardzo, ze się przydał. a co do Anieli- ja ją obieram bardzo pozytywnie, chodziło mi, ze ma taki swój charakter na tym zdjeciu :)\no.m. 15 maja 2013 12:31\nFajny sweterek. Ciekawy krój i ten guzik: miodzio. pozdrawiam\nann007 15 maja 2013 14:02\nDziękuję :) A ja mam jeszcze dwa takie guziki w różnych kolorach - i to mnie cieszy ogromnie :)\nAsia305 15 maja 2013 18:10\nAniu - podziwiam to, że potrafisz szyć dzianinę. Moja maszyna jej nie przeszyje - ściąga ścieg. Legginsy są śliczne i widać, że to gitara! Sweterek Anielki jest piękny, Anielka oczywiście też :)\nAniu - pisałaś niedawno,że zablokowano Ci bloga. Podobno w googlach miałaś mniej niż 18 lat. Z tego samego powodu ja straciłam swojego bloga. Wymagano ode mnie skanu dowodu osobistego w celu udowodnienia, że jestem pełnoletnia. Przestraszyłam się i nie podałam skanu. No i nie mam bloga... Teraz prowadzę nowego, ale prawie nikt do mnie nie zagląda, po prostu nikt mnie nie kojarzy ze starym blogiem... strasznie mi żal starego bloga, bo prowadziłam go trzy lata, poznałam tyle fajnych dziewczyn... Aniu - czy Ty podałaś dane ze Swojego dowodu, żeby odblokowano Ci bloga?\nAsia z nowych mijających chwil\nann007 18 maja 2013 11:44\nAsiu, niestety, nie dało się odblokować bloga inaczej niż używając karty kredytowej. Jak się to ma do polityki prywatności bloggera to już inna sprawa - dość żenująca, przyznam. Dodaj sobie do bloga pole obserwatorów, będzie łatwiej otrzymywać informacje o nowych wpisach. Szkoda stracić tyle pracy...\nGail z ludowym post scriptum :)\nO szczypcie Orientu, niejadalnych ciastkach oraz o...\njewelled cowl bis\nO moim umiłowaniu wieczorów, rękodzieła zaniedbani...


(Nie)udana wyprawa na Potrójną. - Strona 2 - www.gory-szlaki.pl\nPost autor: Pudelek » 06 kwietnia 2011, 14:40\nPiotrekP pisze: Jeżeli mu zależy na ostrym psie to powinien go zamkmą w kojcu\n"genialny" pomysł żeby mieszkając w takiej chatce trzymać dużego psa w kojcu...\ngeneralnie Chatar raczej do ludzi nie podbiega, trzyma się od nich z daleka. Ale jak tak sobie przeanalizowałem swoje zachowania, to ja gdy gdzieś przychodzę to też od obcych psów trzymam się z daleka.\nRebel pisze: Nikogo z was tam nie było ale już wyrok zapadł Lucjan jest ok\ndokładnie - nikogo z nas tam nie było. I mam do wyboru słowa Legenda albo wrażenia osobiste z kontaktu z Lucjanem. Więc ja mogę z czystym sumieniem napisać, że Lucjan jest ok, choć oczywiście mógł wydrzeć mordę w tej sytuacji niesłusznie.\nAnalogiczny Ciebie tam też nie było, ale w obronie kolegi z forum stajesz. Jaka różnica?\nŚmieszy mnie natomiast oburzenie okrzyczanego tak wielkie, że trzeba było od razu zakładać osobny temat oraz wpis w kolejnym temacie; naprawdę trzeba mieć słabe nerwy, aby takie wydarzenie mogło popsuć cały wyjazd. Bo o innych winach Lucjana nie usłyszeliśmy...\nPost autor: Rebel » 06 kwietnia 2011, 16:04\nRebel pisze: może to Lucek miał słabszy dzień , i pies i ludzie po prostu go w kur....ali\nPudelek pisze: choć oczywiście mógł wydrzeć mordę w tej sytuacji niesłusznie.\nPal go licho jak było naprawdę , ale Twoje "choć " i moje " może " świadczy o tym że , prawda może , ( znowu to może " } leżeć gdzieś po środku , i najlepiej nikomu z nas tego nie oceniać\nPost autor: Pudelek » 06 kwietnia 2011, 16:31\nRebel pisze: i najlepiej nikomu z nas tego nie oceniać\nwiesz, jeśli ktoś wrzuca informację na forum, to chyba może się spodziewać, że zostanie ona oceniona , co niniejszym zrobiono\newentualnie można dopisać "proszę nie komentować w moim temacie", co widziałem już na niektórych forach\nPost autor: Rebel » 06 kwietnia 2011, 17:27\nPudelek pisze: to chyba może się spodziewać, że zostanie ona oceniona\nzawsze negatywnie ?\nPudelek pisze: "proszę nie komentować w moim temacie", co widziałem już na niektórych forach\n, to akurat mocno asekuracyjne\nPost autor: PiotrekP » 06 kwietnia 2011, 18:18\nPudelek pisze: "genialny" pomysł żeby mieszkając w takiej chatce trzymać dużego psa w kojcu...\nTo jest zwierze i nie końca wiemy co mu do łba strzeli. Lucjan najprawdopodobniej nie chce mieć tam klientów i odstrasza wszystkich psem.\nPost autor: Pudelek » 06 kwietnia 2011, 18:29\nTo jest zwierze i nie końca wiemy co mu do łba strzeli.\nach tak, więc wszystkie psy powinny siedzieć w kojcach, bo nie wiesz co mu do łba strzeli? ciekawa teoria - dobrze, że mało kto ją stosuje.\nPiotrekP pisze: Lucjan najprawdopodobniej nie chce mieć tam klientów i odstrasza wszystkich psem.\nklientów z pewnością nie chce, bo to nie sklep ani restauracja.\nnie wiem ilu wystraszył psem, ale słyszałem, że ostatnio zrobił nawet pułapki dla tych, którzy jednak psa się nie wystraszyli i chcieli wejść do chatki: wpadasz w taką i lądujesz w wychodku...\na tak w ogóle to nieźle się uśmiałem z tej bzdury\nPost autor: Pudelek » 06 kwietnia 2011, 20:03\nkasia1357 pisze: Pies powinien chodzić na smyczy i w kagańcu\nw miejscach publicznych oraz jeśli regulują to specjalne przepisy wydane przez gminę. Teren chatki i wokół niej jest terenem prywatnym - zatem w żaden sposób nie musi\nPost autor: Dżola Ry » 06 kwietnia 2011, 20:06\nPudelek pisze: Teren chatki i wokół niej jest terenem prywatnym\nW swoim domu użycza bezpłatnie noclegu?? (nie znam, nie byłam). Bo jeśli to odpłatne noclegi - to już firma, miejsce publiczne! Nawet, jeśli działalność prowadzona na prywatnej posesji.\nPost autor: Pudelek » 06 kwietnia 2011, 20:18\nJola R pisze: Bo jeśli to odpłatne noclegi - to już firma, miejsce publiczne!\nrozumiem, że jeśli ktoś wynajmuje pokój to jest to miejsce publiczne z wszystkimi tego miejsca konsekwencjami? całość terenu czyli np. prywatny kibel właściciela to też miejsce publiczne?\nPost autor: PiotrekP » 06 kwietnia 2011, 20:21\nMa zapewnic pełne bezpieczeństwo na czas pobytu. Nikt mu nie każe kibla upubliczniać.\nPost autor: Pudelek » 06 kwietnia 2011, 20:29\nPiotrekP pisze: Ma zapewnic pełne bezpieczeństwo na czas pobytu.\ni jest zapewnione. Jak na razie nikt nie został przez żadnego psa tam pogryziony. Bynajmniej przepisy nie regulują obowiązku trzymania w takim przypadku psa w kojcu\nPost autor: zbig9 » 06 kwietnia 2011, 20:30\nJak dla mnie to wystarczy, żeby takie miejsca omijać zdaleka... Nie wybieram się w miejsca, gdzie będę skazany na psie towarzystwo i jeszcze mam się zastanawiać, jak powinienem się zachować w czasie spotkania z psem.\nPost autor: Pudelek » 06 kwietnia 2011, 20:37\nzbig9 pisze: Nie wybieram się w miejsca, gdzie będę skazany na psie towarzystwo\nprzed wizytą w schronisku dzwonisz się spytać czy mają tam psy? ewentualnie czy w pobliżu nie kręcą się turysci z psami?\nPost autor: PiotrekP » 06 kwietnia 2011, 20:48\nJa też wędruję z psem niewielkich rozmiarów i wielokrotnie musiałem odganiać się o psów, które nie zawsze są przyjazne.\nRe: (Nie)udana wyprawa na Potrójną.\nPost autor: kris75 » 07 kwietnia 2011, 3:31\nLegend pisze: Było nas 3 facetów na potrójnej 2,3 kwietnia. I już na samym początku negatyw. A mianowicie taki jakiś brodaty koleś wystartował do nas z pyskiem dlaczego CMOKAM na psa? Ja w ogóle nie cmokałem na podbiegającego do nas owczarka ale zostało mi to fałszywie przypisane - podobnie jak moim kumplom. Taki był niestety start czyli powitanie. A ja zaprosiłem 2 kumpli co tam jeszcze nigdy nie byli że niby fajnie że nastrój że fajni ludzie że tworzą klimat itd. Ale czujecie to ? Facet zaraz na wstępie doskakuje do nas z (...), Co ja wiem ludzie zawsze jakś reagują na podbiegajacego psa który chce się przywitać , a tu takie coś. Potem Chatkowy co nas porowadzał na boku konspiracyjnie wytłumaczył nam że pies jest nietykalny. Za chwile pojawili się kolejni goście i dostali ten sam opr. Facet się chyba nie czuje. Normalnie zazdrosny o tego psa jak młody chłopak o swoja dziewczynę. Niby śmieszne ale wierzcie mi- psuje takie coś nastrój. Już tam nie zawitam do czasu zmiany obsługi - a szkoda bo tak było wcześniej fajnie.\nŻeby nie było , że coś wycinam z kontekstu.\nMam parę pytań dlaczego temat przeszedł w tryb , że pies kogoś atakuje w opisie Legenda nie ma o tym mowy.\nWcale się nie dziwię Lucjanowi, że chce psa wychować ja niestety popełniłem błąd bo mój pies Luna lgnie do prawie każdego.\nChciałbym też zaznaczyć, że trzymanie psa w kagańcu owszem nie ugryzie , ale są inne skutki :\nuderzenie kagańcem jest też bolesne i może spowodować uszczerbek na zdrowiu znam przypadek co pies złamał gościowi szczękę.\nPodsumowanie:Myśląc logicznie mam na myśli Lucjana jak tam siedzi od 1,5 roku jako chatkowy to chyba zna swojego psa bo za nie go odpowiada jako właściciel byłem tam parę razy i jakoś pies mnie nie atakował gonił sobie w około chatki nie zwracając na mnie uwagi.\nW niedalekim czasie się wybieram na potrójną to wam przedstawię co Lucjan ma do powiedzenia w tym temacie bo go oto zapytam.


Każdy nas lubi takie sklepiki bądź wizytę w takich miejscach, w których bywa traktowany indywidualnie. Właściwie podejście do usługobiorcy pozostaje kluczem do sukcesu w interesach. Jednak w natłoku codziennych obowiązków służbowych nietrudno zagubić kartkę z ważną notatką. Niektórzy teoretycy oraz praktycy są zdania, że nawet te z pozoru błahe informacje mogą okazać się przełomowe dla pomyślnego zamknięcia konkretnej sprawy biznesowej. Stąd rzeczone w tym artykule systemy odgrywają sporą rolę także i w takich kwestiach.


Człowiek musi żyć wśród innych ludzi - WOS - Bryk.pl\nNasza osobowość kształtuje się przez całe życie. Często zmieniamy poglądy na różne tematy. Wpływ na kształtowanie się naszej osobowości ma rodzina, szkoła, a także grupa rówieśnicza.\nNa początku drogi rozwoju każdego z nas stoi dom. Rodzice nas wychowują, przygotowują do dorosłego życia. To właśnie w domu uczymy się dobrego zachowania. Mama i tata udzielają nam rad jak należy postępować, a jak nie. Jak byliśmy młodsi często obserwowaliśmy domowników. W ten sposób ukształtowaliśmy zręb naszej osobowości.\nBędąc w domu lub blisko rodziców, czujemy się bezpieczni. Wiemy, że nic nam nie grozi. Często domownicy są dla nas podporą w trudnych sytuacjach.\nDuży wpływ na nasz rozwój mają również rówieśnicy. Ta grupa pojawia się w naszym życiu już we wczesnym dzieciństwie. Będąc przedszkolakami bawiliśmy się w piaskownicy z kolegami i koleżankami. Udawaliśmy, że jesteśmy rodziną, prowadzimy sklep bądź wojnę. Od tych osób dużo dowiadywaliśmy się. Jak żyją inne dzieci, gdzie mieszkają, co robią w wolnym czasie, jacy są ich rodzice, co mogą robić, a czego nie.\nDo dzisiaj mamy swoich najlepszych przyjaciół spoza szkoły. Mamy do niech większe zaufanie niż do osób z naszej klasy. Często niektóre osoby znamy od dzieciństwa. Będąc nieco starszymi uczniami czy dorosłymi osobami, wspominamy jak to kiedyś było. Wracając do tamtych czasów na naszych twarzach maluje się uśmiech i chęć powrotu do dawnych lat.\nUczniowie z naszej klasy są dla nas „druga rodziną”. Spędzając ze sobą wiele czasu przyzwyczajamy się do siebie, a z czasem akceptujemy innych. Wyjeżdżając na różnego rodzaju obozy czy wycieczki, integrujemy się, tworzymy zgrana klasę. Nawet ucząc się w jednym pomieszczeniu przez wiele lat, przywiązujemy się do niego.\nZ osobami z klasy w wolnym czasie wychodzimy do kina, na rower czy pizze. Po jakimś czasie tworzy się między nami więź. Będąc na wakacjach na pewno brakuje nam koleżanek i kolegów.\nAndrea Furmanek kl. I C\nZjawisko różnorodności wśród ludzi oraz problem tolerancji\nJak nauczyć młodych ludzi patriotyzmu?\nŻyć- jaka to część mowy


Samochody - Mercedes-Benz 560 SEC oryginalny lakier - Best Classic Car\nSTART / Mercedes-Benz 560 SEC oryginalny lakier\nMercedes-Benz 560 SEC z Kalifornii. Auto utrzymane w oryginalnym stanie, malowane tylko dwa elementy. Bardzo zdrowa podłoga. Samochód po wszystkich opłatach celno-skarbowych. Oryginalny tapicerka foteli w dobrym stanie.


Poszukujemy Opiekunkę/na z komunikatywną znajomością języka niemieckiego dla 79- letniej Seniorki! - Agencja Pośrednictwa Pracy Warszawa Niemcy\nPoszukujemy Opiekunkę/na z komunikatywną znajomością języka niemieckiego dla 79- letniej Seniorki!\nMiejsce pracy: 97659 Schönau an der Brend\nPoszukujemy Opiekunki/na z komunikatywną znajomością języka niemieckiego dla 79- letniej Seniorki mieszkającej w mieszkaniu w Schönau an der Brend. Seniorka ( 65 kg, 162 cm ) jest po operacji usunięcia góza mózgu i ma założony cewnik. Pani jest osłabiona , dlatego w ciągu dnia siada na wózek inwalidzki . W sypialni znajduje się elektroniczny monitoring i czujnik oddechu Seniorki. Dla Opiekunki/na przygotowany jest osobny pokój. Na miejscu jest internet.\nZlecenie od zaraz na min 2 miesiace.


Autor projektu - zmiany z 2017-03-20 20:37:20\nPrzedmiotem projektu są tzw. kaczkomaty – dystrybutor dystrybutory zdrowej karmy dla kaczek, spełniającej wymogi żywieniowe tych ptaków. Porcja karmy będzie wydawana po wrzuceniu monety o nominale 1 zł. Ze względu na liczebność populacji kaczek proponuję postawić więcej niż jeden automatdwa automaty. Będzie na nich umieszczona informacja o preferencjach pokarmowych kaczek, o szkodliwości "ludzkiego" jedzenia oraz o zagrożeniach związanych z dokarmianiem przed nastaniem mrozów. Ze względu na biologię kaczekptaków, dokarmianie powinno się odbywać wyłącznie w okresie zimowym, w ujemnych temperaturach, po pojawieniu się na stawie pokrywy lodowej. W pozostałych miesiącach roku kaczkomaty będą pełniły funkcję edukacyjną. Tekst będzie przygotowany w konsultacji z organizacją pozarządową zajmującą się ochroną ptaków.\n- koszt kaczkomatów (zakup, montaż, obsługa, karma) – 1000030000,00 PLN. W przypadku dzierżawy koszt będzie niższy.\nCałkowity koszt projektu: 30 50 500,00 zł\nRoczna eksploatacja kaczkomatów - 5 17 000,00 PLN\nCałkowity koszt eksploatacji: 12 24 700,00 zł


EDYNBURG – SAMOLOTEM – 5 DNI\nPrzelot z Poznania do Edynburga.\nEdynburg – Stare Miasto: Zamek Edynburski – średniowieczna warowna forteca, na skarpie wygasłego wulkanu, Royal Mile – trakt królewski, przy którym znajduje się szereg ciekawych muzeów i zabytkowych domów, Katedra High Kirk of St. Giles' – główny kościół Szkocji, House of Parliament (z zewnątrz), Palace of Holyroodhouse.\nRoyal Yacht Britannia – zwiedzanie królewskiego okrętu, w którym gościły ważne osobistości (m.in. królowa Elżbieta II, księżna Diana, prezydenci USA), Royal Botanic Garden Edinburgh – spacer po malowniczym ogrodzie botanicznym, wzgórze Calton Hill – Pomnik Narodowy, obserwatorium miejskie, pomnik Nelsona i filozofa Stewarta, spacer ulicami miasta, czas na zakupy.\nMercat Tour – ekscytująca wyprawa podziemiami miasta, poznanie mrocznej, pełnej tajemnic historii Edynburga, wędrówka na Arthur’s Seat – wzgórze o wysokości 251 m n.p.m. położone w sercu Edynburga, skąd rozpościera się wspaniała panorama miasta i zatoki Forth, National Gallery of Scotland – Galeria Narodowa Szkocji z dziełami Rafaela, Tycjana, Turnera.\nNational Museum of Scotland – wizyta w muzeum łączącym ze sobą Muzeum Historii Naturalnej, Techniki oraz Muzeum Archeologiczne (jednym z eksponatów jest Owca Dolly), Greyfriars Bobby – pomnik Skye terrier’a, transfer autokarem na lotnisko, przelot samolotem z Edynburga na lotnisko Poznań-Ławica.\nCena dla min. 30 uczestników + 2 opiekunów: 1295zł /os. + 95 GBP\nNoclegi u sprawdzonych rodzin szkockich w Edynburgu oraz wyżywienie (śniadanie, obiadokolacja)\nDodatkowa kwota 95 GBP przeznaczona jest na pokrycie kosztów biletów wstępu oraz wszelkich opłat walutowych dokonywanych przez Biuro. Kolejność zwiedzania może ulec zmianie\nUWAGA !!!Cena biletu lotniczego nie jest ujęta w cenie ogólnej oferty, gdyż ciągle ulega zmianie. Orientacyjny koszt biletu lotniczego to około 500 zł /os. w obie strony (cena zależna od terminu) – oferta skalkulowana na min. 30 uczestników i 2 opiekunów


Ważne dla grup producentów owoców i warzyw - Wiadomości Rolnicze Polska\nStrona główna Pozostałe Ważne dla grup producentów owoców i warzyw\nWażne dla grup producentów owoców i warzyw\nW Dzienniku Ustaw Nr 16 poz. 121 i 122 z dnia 31 stycznia br. opublikowano dwa bardzo istotne dla sektora ogrodniczego rozporządzenia zapewniające bardzo korzystne warunki uzyskiwania pomocy na inwestycje realizowane przez wstępnie uznane grupy producentów owoców i warzyw.\nPierwsze to Rozporządzenie z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Drugie to Rozporządzenie z dnia 5 stycznia 2006 r. w sprawie wysokości krajowych środków finansowych przeznaczonych na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania.


Co należy zwiedzić w Estonii? – KSEON.PL\nCo należy zwiedzić w Estonii?\nEstonia jest stosunkowo młodym państwem. Jej powstanie związane jest z zakończeniem pierwszej wojny światowej. Od tej pory to maleńkie państwo znaleźć można nad Morzem Bałtyckim. Jeżeli ktoś jeszcze nie był tutaj, to koniecznie powinien nadrobić te zaległości. Tak naprawdę to maleńkie państwo można wzdłuż i wszerz przemierzyć w kilka godzin. Jednak wszystkie atrakcje, jakie czekają na turystów, warto obejrzeć ze spokojem, nie spiesząc się nigdzie.\nNa początek warto wybrać się do Tallina\nJest to jedna z najpiękniejszych stolic w Europie. W Estonii jest to największe miasto, które zachwyca swoją starą i imponującą zabudową. Zabudowa Starego Miasta wpisana jest na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO. Skoro takie miejsce zostało wyróżnione na tak ważnej liście, to nie można pominąć jej podczas zwiedzania. W Tallinie na turystów czeka jeszcze skansen, dzielnicę Pirita oraz carski pałac i park Kadrilog. Park Narodowy Lahemma położony jest nad Zatoką Fińską. Na miłośników naturalnych klimatów i biologii czeka tutaj 500 gatunków ssaków, 200 gatunków ptaków oraz 24 gatunki ryb. To co przyciąga tutaj wiele osób to lecznicze źródła, jakie znaleźć można na terenie całego parku. Całość stanowi świetną pamiątkę po dawnych rodach niemieckich, jakie kiedyś miały przyjemność tutaj przebywać.\nParnawa, nazywana również “estońskim Miami”, to jedno z najpiękniejszych miejsc w Estonii, które należy odwiedzić. Zabytkowa starówka Parnawy ma pełno malutkich i krętych uliczek, gdzie warto się zanurzyć w poszukiwaniu pięknych zabytków architektury. Jeżeli ktoś poszukuje letniej miejscowości do odpoczynku z niesamowitym klimatem, to koniecznie powinien zajrzeć właśnie tutaj. W ciepłe, letnie dni można spotkać tutaj wiele osób. Dla wszystkich jednak starczy miejsca i na pewno nikt nie odczuwa tłumu osób, jakie przyjeżdżają tutaj, aby odpocząć nad morzem. Może zamiast wakacji nad polskim Bałtykiem, warto wziąć pod uwagę estońskie wody Morza Bałtyckiego? Wycieczki Estonia https://www.kresy.com/osw,ryga—–tallin—wycieczki-do-lotwy-i-estonii,84 to doskonała propozycja dla osób, które lubią zwiedzać i poznawać zupełnie nowe miejsca leżące w Europie.\nTags: estonia, tallin, zwiedzanie\nUtrata wagi to powszechne postanowienia noworoczne ludzi\nBez środków ochrony roślin plony spadłyby gwałtownie\nKtóre ubranka niemowlęce są niezastąpione w dziecięcej szafie?