Analizy | Obywatele.News - Part 17\nAntydemokratyczne ustawy i przepisy nie po raz pierwszy są „kopiowane” u wschodnich sąsiadów Polski, a później w niektórych krajach UE\nCzy kibiców w Polsce da się ucywilizować? Kiedy zadano mi to pytanie, osłupiałem. Bo oczywiście, że się da. Mówi…\nWygląda na to, że kraje bałtyckie znalazły podstawę prawną do walki z propagandą rosyjską. Wcześniejsze próby ograniczenia działalności prokremlowskich…\nBędziemy mieć budżet dobry czy zrównoważony?\nDrugie czytanie budżetu odbędzie się w przyszłym tygodniu, 12 – 14 lutego. Opozycja zapowiedziała, że będzie ponownie zgłaszała odrzucone poprawki.\nProwadząc „wymianę myśli” z Pawłem Kasprzakiem na temat „co robić?”, doszliśmy do źródeł, czyli do definicji pojęcia demokracji. Być…\nCo z paktem opozycji do Senatu? Czy on w ogóle istnieje?\nKanciasty Stół to namiastka brakującej przedwyborczej debaty. W imieniu Obywateli RP, Paweł Kasprzak domaga się od partyjnych liderów opozycji odpowiedzi na podstawowe pytania o program, strategię i plany


Maltańczyki – informacje, ciekawostki\nMaltańczyk, inaczej biszon maltański, to mały piesek o przyjaznym usposobieniu. Wbrew pozorom nie pochodzi on z Malty. Nazwę zaczerpnięto od słowa „malat” wywodzącego się z języka semickiego i oznaczającego przystań lub port. Co warto wiedzieć o tej rasie?\nMaltańczyka spośród innych psów kanapowych wyróżnia śnieżnobiała (czasami także w odcieniu kości słoniowej) lśniąca, gęsta sierść. Długie i proste włosy okrywowe naturalnie opadają ku dołowi. Cechują go także oczy w kolorze ciemnej ochry oraz bystre spojrzenie. Z kolei nos, obwódki oczu, poduszeczki łap i pazury mają zwykle kolor czarny. Masa ciała u przedstawicieli tej rasy wynosi zazwyczaj około 4-5 kg, zaś wysokość w kłębie nie przekracza 25 cm. Budowę ciała cechują krótkie nóżki i prosty, długi tułów z podniesioną do góry głową.\nCharakter maltańczyka cechuje wesołość, przywiązanie do właściciela i towarzyskość. Gdy już raz przywiążę się do właściciela i jego rodziny, nie będzie odstępował ich na krok. Gdy nadarzy się konieczność zostawienia pupila w domu, będzie źle znosił samotność. Niechętnie także będzie przebywał pod opieką znajomych. Co prawda nie stroni od obcych ludzi, ale ze względu na silną relację, jaką zbudował z opiekunem, będzie czuł ogromną tęsknotę, przebywając poza domem. Dlatego starajmy się zabierać maltańczyka ze sobą, jeśli wybieramy się gdzieś na dłużej. Psy tej rasy są również bardzo pojętne i inteligentne, chętnie uczą się nowych sztuczek i wykonują polecenia właściciela. Śmiało możemy zachęcać psa do różnych aktywności, a nawet psich sportów. Pamiętajmy jednak, że są to typowi domatorzy i długotrwałe przebywanie na dworze oraz wzmożona aktywność fizyczna może ich zmęczyć.\nZwykle maltańczyki dożywają kilkunastu lat, średnia długość życia to około 12 lat. Nie mają tendencji do poważniejszych chorób, choć borykają się z kilkoma znamiennymi dla tej rasy dolegliwościami. Maltany cierpią na częste wycieki z oczu. By im przeciwdziałać, należy codziennie przemywać oczy wacikiem nasączonym wodą lub stosować specjalne krople i preparaty. Gdy łzawienie z oczu jest bardzo obfite, konieczna będzie wizyta u weterynarza. Maltańczyki są także narażone na częste problemy z uzębieniem, głównie gromadzenie się kamienia nazębnego. Profilaktycznie konieczne będzie częste szczotkowanie zębów oraz podawanie specjalnych przysmaków pomagających w higienie jamy ustnej. Opieką otoczyć należy także uszy pupila i usuwać z nich nadmiar owłosienia, gdyż w przeciwnym wypadku możemy narazić słuch psa na nieodpowiednią wentylację i infekcje. Pielęgnacji wymaga także gęste futro maltańczyka, które należy codziennie szczotkować i nawilżać.\nMaltańczyk to niewielkich rozmiarów pies, który wymaga jednak odpowiedniej opieki i pielęgnacji. Jednak za poświęcony czas psiak odwdzięczy nam się ogromną dawką miłości i dozgonnego przywiązania.\nPies Chart Polski – informacje Pies Parson Russell Terrier – opis Pies Terier Irlandzki – hodowla Pies Coton de Tulear – opis rasy Pies Akita Inu – hodowla\nNapisał użytkownik Rasy PsówTagi maltańczyk a hawańczyk, maltańczyk a york\npomiar wilgotności powietrza za pomocą higrometru na poziom występującej w pomieszczeniu wpływają zasadniczo następujące czynniki


Labirynty dla dzieci ośmiokątne do wydruku\nLabirynty ośmiokątne łatwe miś i miód\nSłodki miód smakuje nie tylko ludziom ale i niedźwiedziom. Pomóż mu dostać się do znakomitego przysmaku.\nLabirynty do druku do przekazania dzieciom.\nLabirynt do wydruku łatwy dzik\nDzik wyczuł, że w pobliżu znajduje się góra ziemniaków popędził jej kierunku, jednak natrafił na spore trudności. Wszystko szło gładko aż do czasu, gdy znalazł się na skraju labiryntu... Łamigłówki do wydruku i do przekazania dzieciom.\nTo miał być taki łatwy bieg, ale przez ten labirynt wszystko się skomplikowało... Nie wiadomo w którą stronę trzeba biec, by dotrzeć do mety!\nLabirynty do druku do przekazania dzieciom. Poziom łamigłówek jest łatwy.\nTo jest specyficzny wyścig. Nie bardzo wiadomo w którą stronę należy biec! To jest przecież labirynt!\nŁamigłówki do wydruku i do przekazania dziecku.\nLabirynty dla dzieci łatwe ser do wydruku\nMysz poszukuje pożywienia, ale na drodze pojawił się labirynt, który bardzo komplikuje całą sprawę.\nLabirynty dla dzieci do wydruku.


Męska Droga Krzyżowa 2018! – Duszpasterstwo Mężczyzn Archidiecezji Poznańskiej\nMęska Droga Krzyżowa 2018!\nby Maciej Walczak on 10 marca 2018\nDotknij Krzyża w mocy Ducha Świętego i idź z codziennością do celu.\nDuszpasterstwo Mężczyzn Archidiecezji Poznańskiej zaprasza na Męską Drogę Krzyżową ulicami Ostrowa Tumskiego\nw Poznaniu w piątek 16 marca 2018 o godz. 19.30,\npoczątek przed gmachem Seminarium Duchownego, ul. Wieżowa 2/4.\nPoszczególne stacje będą prowadzone przez różne grupy i wspólnoty męskie Archidiecezji Poznańskiej.\nDrodze Krzyżowej przewodniczyć będzie Ks. Arcybiskup Stanisław Gądecki.\n19:30 – Rozpoczęcie MDK 2018\nWprowadzenie – Diecezjalny Duszpasterz Mężczyzn ks. Mariana Libera\nPodział stacji na poszczególne wspólnoty i grupy męskie\nKlerycy / Kawalerzy Maltańscy\nMężczyźni św. Józefa / Grupa męska przy zakonie o. Karmelitów\nMężczyźni przy zakonie o. Franciszkanów ze Wzgórza Przemysława (Porcjunkula), Placu Bernardyńskiego, Duszpasterstwo Mężczyzn przy parafii Chrystusa Jedynego Zbawiciela w Swarzędzu\nMężczyźni z Domowego Kościoła Ruchu Światło-Życie / END – Equipes Notre-Dame\nLew Judy / Plutony Różańca\nDrużyna Jezusa / Grupa Maltańczyków – grupy biegaczy, Akademia Miłości – grupa męska\nGrupa Męska przy parafii św. Antoniego Padewskiego z Poznania oraz Grupa Męska przy parafii św. Andrzeja Apostoła ze Spławia, Grupa Męska z Bolechowa\nDuszpasterstwo Apostolstwa Trzeźwości Archidiecezji Poznańskiej / Bracia Zewnętrzni Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego\nŻywy Różaniec Mężczyzn / Wspólnota Only4Men\nMężczyźni przy Zakonie o. Dominikanów – Wspólnota Jerozolima,\nMężczyźni z Duszpasterstwa DA Morasko, Grupa Męska z Kobylnicy\nGrupy męskie przy parafiach, Duszpasterstwo Mężczyzn Ein Kerem w Swarzędzu, Żołnierze Chrystusa Kiekrz, Grupa Męska Biblijna przy parafii w Konarzewie\nSzafarze, Służba Liturgiczna\ntato.net, Szkoła Ojcostwa św. Józefa z parafii św. Michała Archanioła ze Stolarskiej, Grupa Męska przy parafii św. Jadwigi Królowej z Poznania\nPrzymierze Wojowników, Mężczyźni z Ruchu Czystych Serc, Grupa Męska przy Sanktuarium Maryjnym w Tulcach\n21:00 – zakończenie ( Most Jordana )\nUroczyste zakończenie i błogosławieństwo\nZaproszenie na warsztaty dla liderów grup męskich\nZaproszenie na XV Archidiecezjalną Pielgrzymkę Mężczyzn do Tulec, niedziela 17 czerwca 2018 g.12:00\nRozważania przygotował ks. Dominik Chmielewski SDB (Salezjanin)\nTrasa MDK 2018\nMDK 2018 Rozważania wersja do druku\nPodział stacji MDK2018 wersja do druku\nTegoroczne rozważania zostały przygotowane w oparciu o książkę „Twoja Droga” ks. Dominika Chmielewskiego SDB\nMódl się. Daj sobie minutę ciszy, aby przygotować swoje serce do tego, co stanie się za chwilę. Pomyśl też o intencjach, które chcesz nieść w tej Drodze Krzyżowej razem z Panem Jezusem. Złóż je teraz w sercu Boga. Wzbudź w sobie pragnienie dzielenia razem z Nim Jego cierpienia, które ma charakter przede wszystkim zbawczy, ponieważ ratuje nas od potępienia wiecznego. Proś Matkę Bożą, aby razem z tobą przeszła Drogę Krzyżową Jej Syna, abyś na każdej stacji z całego serca zjednoczył się z Jezusem i otrzymał na każdej z nich szczególny dar uzdrowienia i uwolnienia od tego wszystkiego, co jeszcze w jakikolwiek sposób oddziela cię od Niego. Przemierzaj wspólnie z Nim własną Drogę Krzyżową i zobacz, jak bardzo jesteś do Niego podobny. Przeżywaj swoje bóle i cierpienia, uczyń to tak, jak On, na Jego wzór, bez buntu i przeklinania Boga za twoje życie.\n„Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.”\n„Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste i błogosławimy Ciebie, żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.”\nPan Jezus został skazany na śmierć …\nMy także skazujemy innych ludzi, przez plotki, oczernianie, osądy, krytykę czy potępianie.\nIle razy skazujemy na śmierć współmałżonka, naszych bliskich… Jest to łatwe, ponieważ wiemy bardzo dobrze, co sprawi im największy ból, gdzie wetknąć im szpilę przykrego słowa. Dokładnie wiemy, jak zareagują. Czasami z tej wściekłości jesteśmy tymi, którzy skazują na śmierć Jezusa w nich obecnego.\nPrzepraszajmy z całego serca za wszystkie słowa, które w gniewie wypowiedzieliśmy do współmałżonka, do naszych bliskich, … do bliźnich.\nJeżeli możesz, przytul ich i powiedz tylko jedno zadanie: „Przepraszam cię za każde słowo, którym cię osądziłem”.\nPanie, przepraszamy, że tak często w naszych oczach jest osąd, potępienie i krytyka.\nPrzepraszamy Cię, Panie, z całego serca, przyjmij naszą pokorną modlitwę w intencji tych wszystkich osób, które kiedykolwiek osądzaliśmy.\n„Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami. ”\nCo jest twoim osobistym ciężarem, który tak trudno nieść na co dzień?\nWarto zadać sobie to pytanie, by rozpoznać, co jest prawdziwym krzyżem, który Bóg ci dał, abyś mógł mieć udział w zmartwychwstaniu, a co jest krzyżem fałszywym.\nAkceptacja tego wszystkiego, co dzieje się w twoim życiu, nie jest łatwa. Tym bardziej nie jest prosta, jeśli ma być połączona z miłością, a tylko taka powoduje, że odkrywasz w cierpieniu ponadnaturalną radość. Tak naprawdę nie wierzymy, że tam, w środku tego cierpienia, możemy znaleźć radość w Bogu. Zawsze, kiedy chcemy sami kreować swoje życie i nie zapraszamy do niego Boga, nie uwielbiamy Go i nie dziękujemy Mu za najtrudniejsze zdarzenia, pozostajemy osamotnieni, bo cierpienie – jak nic innego – czyni nas samotnymi. W cierpieniu nikt nie jest w stanie zrozumieć nas do końca – nawet najbliższa osoba.\nProśmy Boga, aby dał nam łaskę akceptacji cierpienia, połączonej z miłością. Chociaż żaden człowiek nie umie nas wtedy zrozumieć, to jest Ten, który rozumie nas tak, jak my sami nigdy siebie nie zrozumiemy. Chwała Panu za to, że możemy nieść nasz osobisty krzyż i w Nim zmartwychwstawać.\n„Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.”\nPierwszy upadek Pana Jezusa. To za brak naszej walki z najmniejszymi grzechami, z okazjami do grzechu. To stacja naszych pierwszych upadków, które bardzo często stają się grzechami ciężkimi, nałogowymi. Jest to przystanek dla tych, którzy mówią: „Przecież wszyscy tak robią, to nawet nie grzech, tylko taki mały grzeszek, nie wart tego, by się z niego spowiadać. Przecież nic się nie stanie, spokojnie”. Brakuje nam refleksji w najprostszych sprawach: „To tylko jeden kieliszek, to tylko jedno spojrzenie na zdjęcie nagiej dziewczyny, zamieszczone w Internecie. Pójdę na piwo z kumplami z pracy, a jak wrócę do domu godzinę lub dwie później, to przecież nic się nie stanie”.\nTo jest początek tych grzechów, które potem mogą zabić twoje małżeństwo, zniszczyć twoje kapłaństwo, uśmiercić cię na wieczność. Tak wykonujesz pierwszy krok do tego, aby zacząć niszczyć to, co jest najpiękniejsze w twoim życiu, co dostałeś od Boga, co powinieneś chronić. Właśnie od takich małych rzeczy – od przyjęcia postawy „wszyscy tak robią”, lekceważenia ostrzeżeń, które daje Bóg, od pierwszych upadków – zaczynają się wielkie życiowe tragedie.\nZaczyna się niewinnie. Wielu z tych, którzy zlekceważyli Boże ostrzeżenia, już nigdy nie wróciło z manowców życia. Jedni mają drugie, trzecie małżeństwo, z kolei inni odeszli z kapłaństwa i próbują odnaleźć się gdzieś na nowej drodze życia. A kiedy są sami, biorą kolejne piwo i mówią: „Boże, co ja zrobiłem?”. A przecież zaczynało się tak niewinnie.\nJednak demon nie zna się na żartach. Wystarczy, że zostawisz mu minimalną szczelinę, a z impetem wejdzie do twojego życia. A gdy już to się stanie, pierwszą rzeczą, którą zrobi, to ukryje się tak, abyś go nie zdemaskował.\nJezu, z całego serca przepraszamy Cię za to, że czasami tak całkowicie beztrosko podchodzimy do małych grzechów, a przecież szatan tylko czeka, aby zrobić z nich największą życiową tragedię. Przepraszamy Cię, że tak łatwo rezygnujemy z walki, jesteśmy głusi na Twoje ostrzeżenia. Z całego serca przepraszamy Cię za wszystkie okazje do grzechów, które skrzętnie wykorzystujemy, kompletnie nie dostrzegając niebezpieczeństwa pierwszego upadku.\nW „Pasji” Mela Gibsona moment spotkania Jezusa z Matką jest związany z wypowiedzeniem przez Niego słów: „Oto czynię wszystko nowe”. Jak trudno jest zobaczyć w cierpieniu nowość. Tą nowością zapowiedzianą przez Chrystusa jest prawda, że cierpienie ma najgłębszy sens wtedy, kiedy jest ofiarowane w połączeniu z cierpieniem Jezusa Chrystusa. Ma to kolosalne znaczenie we wszystkich wymiarach – dla mnie, mojej rodziny, całego świata. Jednak ten krzyż bardzo trudno unieść, jeśli w życiu człowieka nie ma Maryi – Tej, która nieustannie jest obok, opatruje każdą ranę. Bardzo trudno nieść krzyż bez czułej i zażyłej relacji z Matką.\nTylko serce matki wie, co znaczy cierpieć, przeżywając śmierć syna, widząc katusze i męki, które ludzie mu zadają. Ważne jest, abyśmy naprawdę byli przekonani o tym, że nikt nie jest tak blisko naszego cierpienia, jak Maryja. Ona wszystko rozumie. Jako Współodkupicielka przyjęła cierpienie całego świata, wzięła udział w wielkim dramacie krzyża.\nZaproś Maryję do swojego cierpienia – Tę, która jako jedyna cię rozumie, która jako jedyna umie cię pocieszyć. Przemierzając drogę do następnej stacji proś z całego serca: „Maryjo, bądź przy mnie podczas mojej osobistej drogi, która prowadzi do zbawienia”.\nDla Szymona z Cyreny, który przypadkowo znalazł się w centrum wydarzeń mających zmienić świat, rozkaz, by pomógł nieść krzyż Jezusowi, na pewno był dużym upokorzeniem i hańbą. Wyobraź sobie sytuację, kiedy Szymon, przyglądający się skazańcom idącym na śmierć, zostaje nagle wywołany przez żołnierzy do pomocy w niesieniu jednego z krzyży. Śmierć krzyżowa była przeznaczona dla najgorszych łajdaków, nie tylko po to, aby zadać im najboleśniejsze cierpienia fizyczne, ale także po to, aby maksymalnie ich poniżyć i upokorzyć. Szymon nagle znalazł się w sytuacji, w której to on, na oczach wszystkich, musiał pomóc nieść krzyż nieznanemu złoczyńcy.\nIle osób spotykamy w naszym życiu, którym moglibyśmy pomóc, a nie pomagamy, bo się boimy wyśmiania przez innych. Ile jest w życiu sytuacji, kiedy widzimy, że ktoś jest bezbronny, ale nie chcemy się komuś narazić, stracić dobrej opinii, którą mamy w naszym środowisku. Jak trudno jest stanąć w czyjejś obronie.\nJezu, przepraszam Cię, że nie pomogłem osobom bezbronnym, w których byłeś Ty. Na pewno upomnisz się o tych ludzi, kiedy stanę przed Tobą, zapytasz, dlaczego nie pomogłem, lecz tchórzliwie milczałem. Niech Duch Święty pokaże nam osoby, które zlekceważyliśmy z lęku i strachu przed utratą dobrego imienia. Ofiaruj tę Drogę Krzyżową jako – choćby częściowe – wynagrodzenie za to, że bałeś się stanąć w ich obronie.\n„Kłaniamy Ci się, Panie fezu Chryste i błogosławimy Ciebie, żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.”\nJeżeli ktoś pomaga Bogu jak Weronika, to Bóg zostawia mu w sercu obraz swojej twarzy – pełnej wdzięczności za miłość.\nRozważamy wszystkie chwile, w których nie mieliśmy odwagi przyznać się do Jezusa przed tłumem kpiących z Niego, lekceważących i nienawidzących Go ludzi. Każdy z nas dokładnie pamięta takie sytuacje ze swojego życia, z pracy, ze spotkań ze znajomymi, kiedy ludzie atakowali Pana Boga, wyśmiewali Dekalog, naśmiewali się z Bożej miłości.\nCzasem także łatwiej jest pomagać nieść krzyż obcym niż pomóc swym bliskim. Czasami, kiedy widzimy, że np. współmałżonek sobie z czymś nie radzi, denerwuje to nas, tracimy cierpliwość. Zamiast po raz kolejny współczuć i pomóc, dobijamy słowem, pogardą, lekceważeniem.\nPanie, prosimy Cię o odwagę Weroniki, abyśmy umieli wydobyć z siebie nie argumenty, lecz po prostu miłość, bo jej nikt nie zaprzeczy, nikt się jej nie oprze. Najważniejsze w naszym życiu jest świadectwo miłości do Boga, nie tyle umiejętność argumentowania, co właśnie miłość.\nPrzy tej stacji warto uzmysłowić sobie, jak wygląda nasza spowiedź, zadośćuczynienie Panu Bogu i ludziom, jak wygląda, i czy jest autentyczna, chęć zerwania z grzechem. Jakże często nasza spowiedź jest tak naprawdę szybkim i powierzchownym retuszem. Czy naprawdę łączy się z autentycznym pragnieniem zerwania z grzechem i całkowitym odwróceniem się od niego? Cechą charakterystyczną wielu spowiedzi jest brak radykalnej dyspozycji woli: „Kończę z tym grzechem i z sytuacją, która jest jego przyczyną, mój grzech nie będzie dłużej panował nade mną. Koniec! Zmieniam wszystko”. Jakże często brak nam determinacji, aby wcielić te słowa w życie.\nWiele spowiedzi kończy się brakiem żalu za grzechy czy mocnego postanowienia poprawy. Czasem opowiadamy o grzechu w taki sposób, że okazuje się, że jesteśmy niemal idealni. Ile jest spowiedzi, po których nie ma nawrócenia, choćby na dzień, na dwa czy na tydzień, które nie przekładają się na życie.\nPanie Jezu, przepraszamy Cię za wszystkie spowiedzi, do których podchodziliśmy zbyt lekko albo z obowiązku, a nie z chęci nawrócenia, nie z miłości do Ciebie, nie z pragnienia zaprzestania robienia tego, co niszczy nas samych, małżeństwo, rodzinę. Przepraszamy Cię za te wszystkie żale za grzechy, które były jedynie formułką przeczytaną z książeczki do nabożeństwa, a nie autentycznym wstrząsem serca. Przepraszamy za niszczenie łaski spowiedzi, która ma moc, aby nas zbawiać.\nPłaczącym niewiastom było obojętne cierpienie Pana Jezusa. Nie płakały dlatego, że były poruszone Jego męką. Zgodnie z ówczesnym zwyczajem były to płaczki, którym zapłacono, by opłakiwały czyjąś śmierć. … Ile razy sami „za opłatą” – chcemy coś uzyskać od Pana Boga. Ile razy jesteśmy gotowi – bez pragnienia spotkania się z Nim – „zapłacić” Mu modlitwami w zamian za konkretną łaskę. A On patrzy w serce i płacze, gdy widzi taki handel. Modlitwa to nie jest magia – nie działa tak, że gdy odmówię ją wielokrotnie jak z automatu, to otrzymam, o co proszę. Intensywność szturmu do nieba ma być przede wszystkim intensywnością zbliżania się do Bożego oblicza, intensywnością miłości, intensywnością pragnienia zjednoczenia się z Nim, tak by On był autentycznie najważniejszy.\nNie płaczcie nade mną, ale – nad sobą i nad waszymi dziećmi, bo może zmierzają do piekła – mówi Jezus. I ty płacz nad sobą, by tam nie trafić. Ojcowie pustyni, którzy byli mistrzami życia duchowego, mówią, że jeśli ktoś chociaż raz w życiu nie zapłakał nad swoim grzechem, nad tym, że gdyby nie Bóg i Jego miłość, to w każdej chwili może pójść do piekła – to tak naprawdę nie nawrócił się. Nie chodzi o to, żeby się użalać nad sobą, lecz o wstrząs serca, o wzbudzenie trwogi\nz powodu grzechu, krzywd, które wyrządzam najbliższym. To wszystko musi wywołać wstrząs, przerażenie i pragnienie pokuty.\nPrzepraszamy Cię, Panie Jezu, za wszystkie sytuacje, w których handlowaliśmy się z Tobą naszą modlitwą – bez poruszania serca, w których byliśmy obojętni na to, kim jesteś w naszym życiu. Przepraszamy Cię za wszystkie sytuacje, kiedy najważniejsze były nasze problemy, które „załatwić” miałeś Ty, a nie nasze zjednoczenie się z Tobą w miłości na modlitwie.\nJezus, przygnieciony ciężarem krzyża, jest już potwornie zmęczony, chwilami brakuje Mu tchu i wszystko straszliwie Go boli. Przy tej stacji musimy pomyśleć o sprawach, z którymi już nie dajemy sobie rady. Najpierw były okazje do grzechu, bo „przecież wszyscy tak robią”, bo „to nie jest nic wielkiego, tylko drobne słabości”. Coraz trudniej jest wstać. Trzeci upadek, czyli kompletna bezradność i bezsilność w zniewoleniu grzechem czy nałogiem… Pogrążasz się w narastającej nienawiści do samego siebie z powodu słabości, która cię zniewala. Towarzyszy temu złość na tych, którzy ją widzą i mają już dosyć twoich ciągłych upadków. Zaczynasz nienawidzić siebie (a jednocześnie innych) do tego stopnia, że pozostaje ci już tylko życie w nieustannej depresji i duchowa śmierć. Możesz egzystować w rodzinie, w małżeństwie czy w pracy, ale tak naprawdę jesteś już martwy – dotknęła cię śmierć w relacji z Bogiem, w relacji z bliskimi – po prostu śmierć.\nPamiętaj, że to wszystko zaczęło się od tej pierwszej okazji, którą wykorzystałeś, żeby posmakować grzechu. Naprawdę, nie ma w tym winy Boga, On daje człowiekowi wolną wolę – od początku do końca. Wszystkie grzechy są konsekwencjami wolności, której człowiek używa świadomie do wyboru zła.\nJezu, podnieś mnie z tego, z czego sam już nie potrafię się podnieść. Potrzebuję Twojej nieskończonej łaski, tylko Ty możesz mnie z tego upadku podnieść. Proszę Cię, podnieś mnie! Daj mi wolność!\nJeśli już nie wierzysz, że cokolwiek zmieni się w twoim życiu, w twoim małżeństwie, to ta stacja jest właśnie dla ciebie. Proś teraz z całego serca o nadzieję, że wszystko może się jeszcze zmienić. Bądź jednak pokorny i nie rób z siebie kozaka, że sam sobie poradzisz – nie poradzisz sobie. Diabeł już za daleko wszedł w twoje życie, żebyś dał sobie radę sam.\nTen, który stworzył czystość, który sam nią jest, zostaje obnażony z szat. Wyszydzony jest Jego wstyd, wyszydzona – Jego godność.\nKażdy, kto kiedykolwiek przeszedł przez piekło spojrzeń i gestów, które naruszyły jego godność i czystość, wie, jak czuł się Jezus. Ale On wziął na siebie wszystkie gwałty, molestowania, najgorsze czyny związane z niszczeniem ciała i godności człowieka. Wziął na siebie cierpienie, którego nie potrafimy sobie nawet wyobrazić.\nJeśli historia twojego życia w jakikolwiek sposób związana jest z tym, że ktoś zniszczył godność twojego ciała, zbrukał twoją czystość – może stało się to, gdy byłeś małym chłopcem – to przebacz, przebacz z całego serca.\nJeśli upadasz pod grzechami pornografii, masturbacji i widzisz, jak zeszmaca cię ten grzech, i wręcz czasami nienawidzisz siebie za to, co robisz, oddaj to Jezusowi i przyjmij Jego chwałę, przyjmij chwałę Syna Bożego.\nNiech pomaga Ci powstać Matka Boża, Panna Przeczysta.\nMatko Nieskalana, Matko Najczystsza, Matko Dziewicza – módl się za nami.\nTe dłonie, które z największą miłością formowały każdego z nas, które były jedną wielką czułością, przybiliśmy do krzyża. Ojciec Niebieski każdego z nas kształtował osobiście w łonie naszych mam.\nKiedy staniemy po tamtej stronie, to z przerażeniem ujrzymy konsekwencje naszych grzechów, zobaczymy, czym był grzech w naszym życiu, jak strasznie zniszczył nie tylko nas, lecz także wszystkich dookoła. Zobaczymy, że naprawdę lekceważyliśmy miłość Boga.\nIle razy moje ręce zadawały ból, cierpienie, ile razy odrzuciły, odepchnęły, a ile razy z czułością formowały żonę, dzieci? Ile razy ich błogosławiły? Ile razy moje ręce przytulały? Ile razy odrzucały tego, który najbardziej potrzebował miłości? Stacja jedenasta jest tą chwilą, kiedy w szczególny sposób możemy przeprosić za chłosty, które nasze dłonie wymierzały najbliższym. Często są to tak wstydliwe tajemnice naszych domów, że nikomu o tym nie mówimy, może jedynie podczas spowiedzi.\nPrzeproś za chwile, kiedy podnosiłeś rękę, wymierzałeś policzek Przeproś też za każdy moment, w którym twoja dłoń nie wyrażała czułości, lecz – hardość i brak litości. Przeproś za każdy moment, w którym twoja dłoń, zwinięta w pięść, w chwili kłótni uderzała w stół, wywołując lęk w sercu bliskich ci osób.\nPrzepraszamy Cię, Boże, za wszystkie grzechy naszych rąk.\nW ciszy serca i w całkowitym uniżeniu przyjmijmy teraz tajemnicę śmierci Chrystusa, Jego miłość i przebaczenie płynące z krzyża. Wyobrażając sobie, że klęczymy pod Jego krzyżem, jesteśmy obmywani Jego krwią, przyjmijmy łaskę, którą On nam daje przez swoją śmierć. Przyjmijmy szczególnie tę łaskę, której obecnie najbardziej potrzebujemy. Przyjmijmy Jego krew – jako największy dowód miłości, bo jesteśmy kochani przez Niego w sposób absolutny i na zawsze! On wszystko nam przebacza, jeśli tylko żałujemy.\nTak powinna wyglądać każda nasza wieczorna modlitwa – w objęciach Maryi powinniśmy kończyć każdy dzień. W Jej objęciach powinniśmy zakończyć również nasze życie. Wszyscy znamy modlitwę „Zdrowaś Maryjo”, w której prosimy, aby Matka Boża modliła się „za nami grzesznymi – teraz i w godzinę śmierci naszej”. Gdy powtarzamy nieustannie „Zdrowaś Maryjo”, gdy traktujemy Różaniec jako ustawiczną modlitwę naszego serca, mamy pewność, że Maryja cały czas modli się za nas. Mamy także pewność, że będzie się modliła, kiedy będziemy umierać, że przeniesie nas w ramiona Ojca, przyjmie całą historię naszego życia. Jednak nigdy, pełna współczucia, nie potępiła nas. Ona, która cała jest współczuciem, bierze nas, poranionych przez życie, w swoje ramiona i niesie do Ojca Niebieskiego.\nTylko ty sam wiesz, ile razy zostałeś zraniony i odrzucony. Tylko Bóg wie, jak bardzo poranił cię duch zwątpienia i niewiary, duch buntu i nieposłuszeństwa, duch nieczystości.\nWarto kończyć każdy dzień w taki sposób, w jaki chciałbyś zakończyć swoje życie. Połóż się wieczorem na łóżku i po prostu pozwól, aby Ona trzymała cię w swoich ramionach, uzdrawiała rany, które zadałeś sobie sam swoimi grzechami. Niech uzdrawia też rany, które w ciągu dnia zostały ci zadane przez grzechy innych ludzi.\nW prostym akcie zawierzenia oddaj się Maryi. Połóż w Jej dłoniach swoje serce – całe poranione bólem, cierpieniem, niezrozumieniem i ciemnością.\nJEZUS DO GROBU ZŁOŻONY\nGrób to szczególne miejsce, które kojarzy nam się z ciszą, o zwłaszcza – z ciszą bez radości. Tymczasem chrześcijaństwo przynosi nadzieję i radość zmartwychwstania. Cały czas musimy mieć pewność, że zmartwychwstaniemy, musimy mieć wiarę, że Jezus nas z grobu wyprowadzi.\nPo ciemności nocy zawsze nadchodzi zmartwychwstanie dnia, nastaje wschód słońca – warto nieprawdopodobnie się utrudzić, aby cieszyć się tym cudownym darem. Naprawdę warto doświadczyć daru słońca, które jest ostatecznym słowem w naszym życiu. Tym słońcem jest Jezus Chrystus. Nigdy nie jest za późno na to, by się nawrócić. Nigdy nie jest za późno, by pójść za Nim w sposób radykalny. Naszym ostatnim słowem na tym świecie będzie słowo „Jezus”, na którego imię musi zgiąć się kolano każdej z istot niebieskich, ziemskich i podziemnych. Każdy język będzie musiał wyznać, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.\nProszę o przekazanie informacji o Męskiej Drodze Krzyżowej 2018 i zaproszenie do udziału, znajomych oraz wszystkie znane Państwu, chrześcijańskie inicjatywy wspólnoty męskie.\nZapraszamy również na stronę DMAP na Facebook\nTags:Bóg Droga Formacja Intencja Krzyż Męstwo Mężczyzna Modlitwa Odwaga Siła Spotkanie Wiara\n← Męski Punkt Widzenia 2018\nOnly4Men „AKTYWACJA MĘSKOŚCI” Dominik Chmielewski SDB →


Zupa rybna na Wigilię - DANKA\nOpublikowane w 5 grudnia 2018 25 listopada 2018 przez Danka\nZupa rybna na Wigilię\nZupa rybna pojawia się w moim domu raz w roku na Wigilię i jest jedyną zupą na tej uroczystej kolacji. Każdy na nią czeka i nawet nie pomyśli o innej. Wiem, że niewiele jest jej w tradycyjnym Wigilijnym menu. Zapraszam na krok po kroku do jej przygotowania.\nSzykujemy łby karpia, u mnie w domu liczy się tak: ile łbów – tyle talerzy zupy 😀 Każdy bierze dokładkę, więc sporo tego gotuję. Do tego marchew, pietruszka i seler, oraz mała cebulka. Można gotować w garnku, ale ja od lat gotuje w szybkowarze, na raty. Do łbów i warzyw dodaję sól i przyprawy, zalewam wodą i gotuję do miękkości.\nKiedy wszystko jest miękkie, wyjmuję łby i odcedzam wywar. Przygotowuję zagęszczacz z mąki i śmietany – dobrze wymieszany wlewam na gotujący wywar. Dodaję tłuszczyk z ryby i jeszcze parę minut gotuję.\nNa talerz nakładam ugotowany makaron i krojoną marchewkę, polewam śmietaną i ozdabiam zieloną pietruszką. Nalewam zupę.\nPrzepis na zupę do pobrania: Zupa rybna\nTo jest najsmaczniejsza zupa w roku. A u Was jakie zupy podaje się na Wigilijną kolację?\nKategorieZupy, kremy i sosy TagiBoże Narodzenie, dieta, karp, kolacja, kuchnia, przepis, święta, Wigilia, włoszczyzna, zupa rybna\nPoprzedni wpisPoprzedni Pamięć cz. 1\nNastępny wpisNastępny Wykrywanie kłamstwa\nCykl – Rozwijalnia mózgu (12)


Zbigniew Kozak: Wyciszenie odnalazłem na... Syberii [ROZMOWA] - Dziennikbaltycki.pl\nZbigniew Kozak: Wyciszenie odnalazłem na... Syberii...\n22 lipca 2012 22.07.2012 Aktualizacja: 22 lipca 2012 14:56 22.07.2012 14:56\nMam dosyć dużo zajęć. Jako poseł też na brak obowiązków nie narzekałem. Z tym że one były bardziej ukierunkowane na działalność społeczną. Teraz głównym moim zajęciem jest praca zawodowa. Wróciłem do firmy informatycznej, mam tam dosyć ważne i odpowiedzialne stanowisko. W ten sposób się realizuję.\nW Pana życiu wciąż obecna jest polityka?\nPraca zawodowa wiąże się z polityką, z socjologią, bo powoli stajemy się społeczeństwem informacyjnym. Poza tym współpracuję jeszcze z dwoma posłami jako ich doradca. Teraz patrzę na Sejm, na parlament trochę z zewnątrz. Daje mi to inną perspektywę, co jest bardzo przydatne. Zacząłem też trochę pisać. Napisałem kilka felietonów do Nadmorskiego Raportu i do nowego pisma "Liberum Veto". Polityka wciąż mnie interesuje, z tym że nie jest ona dziś moim głównym zajęciem.\nCzyli mentalnie nie odłożył Pan mandatu poselskiego?\nMnie polityka zawsze interesowała. No, może nie zawsze, ale od kilkunastu lat. Konkretnie to od 1993 roku, kiedy zacząłem działać w Unii Polityki Realnej. Myślę, że do końca życia będzie mnie to interesować, aczkolwiek z różnych aspektów i punktów widzenia. Raz jako czynnego polityka, raz jako politologa, raz jako obserwatora życia społecznego.\nPrzeczytaj także: Zbigniew Kozak: Walczył w sądzie z Nergalem i prawie rozbił struktury PiS\nSą jakieś tematy, których dziś jako działacz społeczny, a wcześniej jako polityk, Pan nie odpuści?\nJeżeli chodzi o Nergala, to jego już zostawiłem w spokoju. Ta sprawa już mnie nie interesuje. Przez procesy sądowe takie osoby jak Darski stają się bardziej sławne, i to jest przykre. Widzę to z perspektywy czasu. W moim odczuciu, w Polsce wymiar sprawiedliwości jest zawsze po stronie tych, którzy atakują wiarę katolicką. I oni to wykorzystują do zdobycia rozgłosu. Poza tym śledzę na pewno te sprawy, które opisałem w moim raporcie poselskim "Miliardy kradzione Polakom". Wiele lat nad tym pracowałem. Powstało kilkaset zapytań, interpelacji i między innymi z tego powodu to kontynuuję. No i oczywiście osoby zamieszane w tę sprawę nie dają mi spokoju.\nTuż po zakończeniu kadencji miałem proces o naruszenie dóbr osobistych, wytoczony przez firmę Sovereign Capital SA. Dotyczyło to tekstu jednej z interpelacji. Co ciekawe, jako parlamentarzystę - w sprawach interpelacji - do końca życia chroni mnie immunitet; tak mówi jeden z artykułów Konstytucji RP. Nawet wicemarszałkowie Sejmu twierdzili, że to niemożliwe. Jednak proces się rozpoczął. I to nie w jakimś małym sądzie powiatowym, ale w Sądzie Okręgowym w Warszawie. To pokazuje, jakie jest bezprawie w państwie. Mnie chroni immunitet. I mimo że nie ma takiego prawa, byłem wzywany pod rygorem doprowadzenia siłą na salę rozpraw. Ta sprawa została po jakimś czasie zamieciona pod dywan, kiedy wniosłem na świadków dosyć znaczące osoby.\nChyba jest Pan częstym gościem sal sądowych.\nCały czas toczą się procesy, na które jestem wzywany jako świadek. Jest to bardzo męczące, bo polskie sądy i wymiar sprawiedliwości to jest komedia. To jest po prostu zabawa, nabijanie się z obywateli i ich nękanie. Wystarczy spojrzeć na proces Breivika, który w pół roku został zakończony. A ile lat trwa proces ofiar Grudnia'70? W 2012 roku przedawnia się sprawa byłego ministra skarbu Emila Wąsacza, oskarżonego przed Trybunałem Stanu o nieprawidłowości przy prywatyzacjach. Tak to właśnie działa. Jeżeli sprawę chce się zamieść pod dywan, to sąd będzie ją przeciągał. 10, 15 lat. Później obywatele nie wiedzą, o co chodzi. Następnie wymierzany jest jakiś tam wyrok w zawieszeniu i do widzenia. To jest najgorsze w naszym kraju. Gdybym został premierem, to zacząłbym właśnie od reformy wymiaru sprawiedliwości.\nPomorze: Poseł Kozak pozwany za interpelację\nStarał się Pan o fotel prezydenta Starogardu Gdańskiego, a wcześniej Gdyni. Co chciał Pan tu zmienić?\nDla mnie najważniejsza zawsze była, jest i będzie gospodarka. Moim zdaniem, największą tragedią w Gdyni jest to, że staje się miastem bezrobotnym i starzejącym się. Młodzi ludzie stąd uciekają. Zresztą nie tylko młodzi. Spotykam znajomych, którzy po pięćdziesiątce również uciekają. Wiele osób pracuje w tygodniu w Warszawie i w innych miastach. Poziom bezrobocia jest dużo wyższy i inny niż wskazują statystyki. Pozostaje też kwestia wysokości wynagrodzenia. Można iść pracować do restauracji, zarabiać miesięcznie 800 złotych. Czy to rozwiąże problemy osoby pracującej? Na pewno nie tych młodych ludzi, którzy pragną założyć rodzinę.\nPan nigdy nie chciał stąd wyjechać?\nNie. Powiem szczerze, że jestem sentymentalny i przywiązany do ziemi. Wyjechałbym ewentualnie na jakiś czas, ale na pewno nie na stałe. To miasto było kiedyś perełką. Naprawdę dobrze się tu pracowało i żyło. Były potężna Stocznia Gdynia, Dalmor i Polskie Linie Oceaniczne. Dzisiaj stawia się nad morzem tylko na turystykę i rozrywkę, ale te gałęzie nie dają trwałych miejsc pracy.\nW jednym z artykułów na temat Pana jako posła napisano, że jest Pan krytykiem trójmiejskich samorządowców.\nJeżeli jest jakaś decyzja włodarzy, z którą się nie zgadzam, albo bierność, jak w przypadku Stoczni Gdynia, to mnie się to nie podoba. Kiedyś przyszli do mnie obywatele, dostarczyli mi dowody, że w urzędzie jest korupcja, to musiałem interweniować, bo byłem posłem. Nie po to mnie wybrali obywatele, żebym się kłaniał rządzącym i mówił, że ja tego nie widzę. Było wiele spraw, które się zakończyły w prokuraturze.\nZ Gdyni nigdy bym się nie wyprowadził, bo wiele rzeczy mi się tu podoba. Teraz w Gdyni realizowane są dziwne inwestycje, pieniądze idą nie w tym kierunku, co potrzeba. Mamy na przykład przewymiarowaną halę sportową, do której za ponad milion złotych dokupiono kotarę, aby przysłaniać puste miejsca. Nie wiem też, co to jest to powstające Centrum Innowacji. Samo wybudowanie potężnego kompleksu nie spowoduje, że te innowacje faktycznie się odnajdą. Tak jak nowe stadiony na Euro 2012 nie zmieniły poziomu piłki nożnej w Polsce. Nie wiem też, czy Gdynia potrzebuje lotniska, a na to idą bardzo duże pieniądze. Brakuje spojrzenia na gospodarkę morską, a Gdynia zawsze z tego żyła. Tymczasem upadają Stocznia Gdynia, Stocznia Marynarki Wojennej, uczelnie i wydziały związane z gospodarką morską. To obłęd.\nPowrót do czynnej polityki wchodzi w grę?\nTrudno powiedzieć. Myślę, że jest jeszcze za wcześnie na jednoznaczną odpowiedź. Gdybym jednak miał podjąć dzisiaj decyzję, to bym się pewnie zgodził. Chociaż muszę powiedzieć, że praca zawodowa bardzo mi się podoba. Jest na pewno łatwiej.\nZawsze chciał Pan być parlamentarzystą?\nMuszę przyznać, że do polityki wszedłem przez przypadek. Do lat 90. w ogóle nie znosiłem jej, tak jak dzienników telewizyjnych o 19.30. Zwróciłem na nią uwagę, dopiero gdy z mównicy poselskiej ówczesny poseł Janusz Korwin-Mikke powiedział, że "rząd rżnie głupa". Wtedy dostrzegłem, że polityka nie musi być nudna. Że czasami są ludzie, którzy potrafią coś odważnie powiedzieć. Wtedy nawet nie wiedziałem, kim jest Korwin-Mikke. Jeden z moich kolegów zaczął chodzić na spotkania UPR i w końcu z nim poszedłem. Chociaż skrajnie prawicowe poglądy wydawały się wtedy szokujące.\nJest coś, co dziś odrywa Pana od polityki?\nPrzygotowuję się do kolejnej wyprawy raftingowej na Syberię. Polega to na tym, że helikopterem lecimy w góry. Na szczycie składamy tratwę, którą spływamy nawet kilkaset kilometrów w dół. Piąty raz już będę uczestniczył w takiej wyprawie. Kiedyś przez taką przygodę spóźniłem się do Sejmu. Było głosowanie i żądano ode mnie, żebym wrócił, ale to było niemożliwe. Taka podróż trwa trochę czasu. Innym razem jechałem też koleją transsyberyjską. Wsiadłem w pociąg do Gdyni, a wysiadłem po sześciu dniach.\nCzemu akurat Syberia?\nTo też był przypadek. Kiedy jeszcze pracowałem jako informatyk, namówił mnie na wyprawę przyjaciel Anatol, który od wielu lat co roku spędzał tam wakacje. Byłem zmęczony psychicznie, chciałem uciec jak najdalej. Wtedy postanowiłem pojechać na Syberię, na pierwszą wyprawę pojechałem w 2004 roku.\nOd czego Pan uciekał?\nOd pracy zawodowej. Miałem dosyć komputerów, wiecznego braku urlopu i przemęczenia. Na Syberii stara duża Nokia - poza GPS-em - to było jedyne elektroniczne urządzenie, jakie miałem. W górach Nokia już była bezużyteczna, więc byliśmy niemal bez łączności. Mieliśmy tylko trochę jedzenia i wędki. Chociaż sam spływ nie jest wyprawą bezpieczną, to doświadczenie Anatola gwarantuje szczęśliwe dotarcie do celu. Jest adrenalina, bo przechodzimy przez progi jak burza. To jest to, czego czasem potrzeba. Plus wyciszenie, które przychodzi, gdy się płynie parę godzin z nurtem rzeki. Nie ma polityki, nie ma mediów. Jest absolutny spokój.\nSzykuje Pan dużą wyprawę w najbliższym czasie?\nDużą raczej nie. Znam jedno zaciszne miejsce, nad jeziorem. Potem może się wybiorę w Bory Tucholskie. Chcę uciec od zgiełku.\nRozmawiała Ksenia Pisera\nZbigniew Kozak, urodzony w Gdyni w 1961 roku. W Sejmie pracował w Komisjach Gospodarki i Skarbu Państwa. Wśród głośnych spraw, w które się angażował, był m.in. protest przeciwko sejmowej specustawie, na podstawie której podzielono i sprzedano majątek Stoczni Gdynia SA. Interweniował też w sprawie fetoru z Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów w Łężycach. Razem z innymi parlamentarzystami PiS zawiadomił prokuraturę o możliwości popełnienia przestępstwa przez Adama "Nergala" Darskiego.\nMagda (gość) 23.07.12, 18:18:57\nTo był prawdziwy poseł. Teraz nikt go nie zastepuje.\nPopieram Pana Kozaka\nGdynianka (gość) 23.07.12, 14:50:51\nJak widzi się te niszczone przez kolejne władze Gdyni polskie sklepy i wciskane te niemieckie dziadostwa to przykro się robi. Od początku powstająca Gdynia miała dobrze rozwinięty POLSKI! handel....rozwiń całość\nJak widzi się te niszczone przez kolejne władze Gdyni polskie sklepy i wciskane te niemieckie dziadostwa to przykro się robi. Od początku powstająca Gdynia miała dobrze rozwinięty POLSKI! handel. Prezydent Cegielska zaczęła niszczenie polskiego handlu wciskając nam niemiecki kit.zwiń\nJanka (gość) 23.07.12, 09:39:09\nWidać parę osób jeszcze się go boi skoro chcą go zesłać na Syberię :)))\nGda (gość) 22.07.12, 16:26:21\n... trzeba bylo tam zostac . Jednego pisowskiego oszoloma bylo by mniej :-)\nGdynianka (gość) 22.07.12, 11:16:18\nOd kiedy nie ma posła Kozaka nie ma nikogo kto by nas bronił przed lokalnymi władzami. Szkoda.\nGdynianka (gość) 22.07.12, 11:16:17\naz 2 razy musiałas to napisać biedaczko?\nhalny (gość) 22.07.12, 22:58:12\ni bardzo dobrze, ze nie jest już parlamentarzystą. To daje nadzieje, że w wyborach nareszcie zaczynamy orientować się co do potencjalnego reprezentanta w parlamencie. i Oby już ten progułkowicz z...rozwiń całość\ni bardzo dobrze, ze nie jest już parlamentarzystą. To daje nadzieje, że w wyborach nareszcie zaczynamy orientować się co do potencjalnego reprezentanta w parlamencie. i Oby już ten progułkowicz z Syberii pozostał "wyciszonym".zwiń\nEwa (gość) 23.07.12, 18:16:14


Paintball – Akademia Instruktorów\nZapraszamy na strzelania rekreacyjne paintball oraz ASG w naszych specjalnych ośrodkach miejskich jak również na terenach leśnych a także na kurs instruktorów paintball.\nKurs składa się z części ogólnej teorii rekreacji ruchowej oraz z części specjalistycznej. W czasie trwania części ogólnej słuchacze na wykładach oraz w trakcie ćwiczeń poznają teoretyczne zagadnienia związane z rekreacja ruchową m.in. teorie i metodykę rekreacji, humanistyczne oraz biologiczne podstawy rekreacji, podstawy gimnastyki oraz gier rekreacyjnych, podstawy turystki oraz podstawy organizacji i marketingu imprez rekreacyjnych. W czasie trwania części specjalistycznej słuchacze poznają teoretyczne i praktyczne zagadnienia\nzwiązane z grami paintball m.in. Historie i rozwój paintball na świecie i w Polsce, zasady prowadzenia zajęć rekreacyjno-sportowych, bezpieczeństwo i higiena zajęć, organizacja zajęć paintball, formy paintball : redball, speedball, gry scenariuszowe. W czasie zajęć kursanci prowadza również zajęcia na zadane tematy przez prowadzących, aby doskonalić swoje dydaktyczne umiejętności. Po zakończeniu kursu otrzymujecie Państwo książeczkę, poświadczającą uzyskanie tytułu\nzawodowego instruktora rekreacji ruchowej o specjalności paintball.\nZapraszamy do skorzystania z oferty strzelań paintball w terenie miejskim oraz leśnym na naszych polach paintball z możliwościa wypożyczenia całego potrzebnego sprzętu lub korzystaniem z własnego wyposażenia.


Ukraina: Separatyści zwolnili dwóch zakładników - GazetaPrawna.pl\nUkraina: Separatyści zwolnili dwóch zakładników\n1 maja 2014, 11:31\nSeparatyści w Słowiańsku twierdzą, że uwolnili dwóch oficerów oddziałów specjalnych Alfa Służby Bezpieczeństwa Ukrainy.\nRzeczniczka SBU Maryna Ostapenko powiedziała Kanałowi Piątemu, że żaden jej funkcjonariusz nie został uwolniony przez terrorystów.\nSamozwańczy mer Słowiańska Wiaczesław Ponomariow twierdzi, że są także postępy w rozmowach na temat zwolnienia 7 wojskowych z państw OBWE. Wśród nich jest Polak. Separatyści liczą, że tu także uda się dokonać wymiany.\nTymczasem prorosyjscy bojownicy z automatami zdobyli radę miejską Amwrosijewki. Na budynku powiesili flagę Republiki Donieckiej, ukraińskie rozerwali i zdeptali. Na miejsce przyjechało 5 milicjantów, którzy powiedzieli, że popierają separatystów. Mer miasta, któremu grożono bronią, napisał podanie o zwolnienie. W innej miejscowości, Konstantynówce, porwano szefa okręgowej komisji wyborczej. Wcześniej porwano innego jej członka.\nW Krasnoarmiejsku koło Doniecka udało się jednak zlikwidować posterunek separatystów. Zrobili to patriotycznie nastawieni mieszkańcy obwodu donieckiego z batalionu obrony terytorialnej Donbas. Zatrzymanych wraz z arsenałem, między innymi, 3 automatami Kałasznikowa przekazano milicji w sąsiednim obwodzie dniepropietrowskim.\nNa Ukrainie wraca powszechny pobór do wojska\nProrosyjski tłum wtargnął do siedziby prokuratury w Doniecku (WIDEO)\nGdyby nie dramat Ukrainy, można by dziś zarechotać i zapytać pożytecznych idiotów z PO jaka jest różnica między obecnymi wydarzeniami w Kijowie a tymi w Tbilisi w 2008 r. Wtedy słyszeliśmy o kartoflu Kaczyńskim, który potrząsa szabelką, drażni rosyjskiego niedźwiedzia i przeszkadza w normalnym ułożeniu stosunków z naszym wschodnim sąsiadem. Do grona rozbawionych tamtą sytuacją dołączył wówczas marszałek sejmu, a obecny prezydent RP. Jakąż cudną myśl państwową prezentuje ten człowiek... namiestnik Rosji..


Sony XAV-AX100. Nowa stacja multimedialna 2din - Motogaraż\nStrona główna Tuning Car audio Sony XAV-AX100. Nowa stacja multimedialna 2din\nSamochodowy zestaw audio XAV-AX100 zawiera wszystko, co niezbędne podczas długiej podróży samochodem. Sprzęt jest kompatybilny z najnowszymi smartfonami, zapewnia kierowcy dostęp do najświeższych informacji i prostą, dotykową obsługę dzięki nowemu, ulepszonemu systemowi.\nApple CarPlay należy do jednej z najlepszych technologii integrujących telefon z samochodem. Umożliwia kierowcy posługiwanie się telefonem w pomysłowy i bezpieczny sposób, bez odrywania uwagi od sytuacji na drodze. Dzięki Apple CarPlay, użytkownicy mogą korzystać z usługi Apple Music, funkcjonalnych map oraz innych funkcji telefonu przy użyciu ekranu dotykowego lub systemu obsługi głosowej Siri.\nPoprzedni artykuł12. Zakończenie sezonu Harley-Davidson Club w Kazimierzu Dolnym\nNastępny artykułNowa Łada XCode: SUV ze stałym napędem na cztery koła\nCupra Ateca – Kickster jedzie #25\nMotoGaraż - 30 czerwca 2020 0\nJak oddać wadliwy samochód do komisu?\nDobry wujek bierze wszystko – uważaj na Forex! Tak sprzedasz milion,...


Kod produktu: UBKA 0033\nUbranko dla psa - bezrękawnik w kolorze moro. Z powodzeniem zastąpi kurtkię w pierwszych dniach wiosny lub jesieni. Wykonany z ciepłego i grubego polaru wykończonego czarnym ściagaczem w czarnym kolorze. Na plecach widnieje kieszonka.\nKamizelka doszła dosyć szybko. Staranne wykonanie. Na mojego yorka idealna. Dobrze się w niej czuje i jeszcze lepiej wygląda. Jestem bardzo zadowolona z zakupu.\nMax,wygląda w tej kamizelce fantastycznie a na dworze czuje się w niej bardzo swobodnie,w niczym mu nie przeszkadza:) polecam!!\nOcena: 5.0 | Dodane przez:~danuta


26 Listopada 2018 13:53\nNa zachodzie Iranu zatrzęsła się ziemia. Epicentrum wstrząsów sejsmicznych znajdowało się w pobliżu miasta Sarpol-e Zahab w ostanie Kermanszah.\nDo trzęsienia ziemi doszło w niedzielę, 25 listopada. Magnituda wstrząsów podziemnych wyniosła 6,4 st. w otwartej skali Richtera. Irańskie centrum sejsmologiczne podaje, że hipocentrum znajdowało się na głębokości 7 kilometrów. Epicentrum – w odległości 20 km od miasta Sarpol-e Zahab (Iran) i 163 km od Bagdadu (Irak).\nWedług ostatnich informacji rannych zostało 210 osób. Największe zniszczenia żywioł spowodował w miastach Gilan-e Gharb i Sarpol-e Zahab.\nDrgania podziemne były odczuwalne w Syrii, Jordanii, Izraelu, Arabii Saudyjskiej i południowym wschodzie Turcji.\nPrzeczytaj również: Silne trzęsienie ziemi na Alasce\nPoprzednia wiadomość Pieniądze na każdą potrzebę – 3 kroki jak je zdobyć 26 Listopada 2018 17:39\nNastępna wiadomość Niepogoda w USA. Odwołano ponad 1000 lotów. 26 Listopada 2018 13:23


Komu bije dzwon – Egipt i Ja\nKomu bije dzwon Kategoria: Powieści i opowiadania Najsłynniejsze i uchodzące za najbardziej ambitne artystycznie dzieło Ernesta Hemingwaya. Powieść. ukończona latem 1940. jest inspirowana obserwacjami i doświadczeniami pisarza wyniesionymi z jego kilkunastomiesięcznego pobytu w ogarniętej wojną domową Hiszpanii. Ludzki wymiar toczącej się walki. świetne portrety psychologiczne. ludzkie słabości i załamania. a także powszednie bohaterstwo partyzantów walczących…\nPublished by admin in4 czerwca 2014\nTagi: chrzest ognia mobi, harlequin ebook, o nietrwałej miłości rzeczy świata tego, the last of us 2 poradnik, virtulo\nNajsłynniejsze i uchodzące za najbardziej ambitne artystycznie dzieło Ernesta Hemingwaya. Powieść. ukończona latem 1940. jest inspirowana obserwacjami i doświadczeniami pisarza wyniesionymi z jego kilkunastomiesięcznego pobytu w ogarniętej wojną domową Hiszpanii. Ludzki wymiar toczącej się walki. świetne portrety psychologiczne. ludzkie słabości i załamania. a także powszednie bohaterstwo partyzantów walczących w obronie republikańskiej wolności sprawiają. że powieść Hemingwaya i dziś jest aktualna. O jej sile decydują przede wszystkim świetne opisy batalistyczne oraz przejmująca historia tragicznie unicestwionego uczucia Roberta Jordana (w pewnym sensie alter ego autora) i młodej Marii. zwanej Króliczkiem. ciężko skrzywdzonej przez okrutnych żołdaków. Komu bije dzwon uznano za jedną z najświetniejszych powieści miłosnych XX wieku i jedno z najdojrzalszych dzieł batalistycznych ubiegłego stulecia.\nbęben konwersyjny remington, beata kępińska, artur i minimki książka, kod goraczki, audiobook zemsta, dzisiaj narysujemy smierc, paweł łuczak, bad saint monica james pdf pl, casino royale (powieść), megan miranda, pierwiastek z zero, 1000 słów bralczyk, prawdziwe oblicze islamu, prawiek i inne czasy audiobook, dziewczyny kamerki, z epub na mobi, prawo rzeczowe pdf, pierwsza brygada komiks, przewrotna dama…


int(768)Dlaczego warto postawić na rozwiązania Digital Signage? - APPLINK\nŚwiat wokół nas pełen jest treści. Jak sprawić, by te najistotniejsze trafiały do jak największej grupy odbiorców? Jak zainteresować, zdobyć uwagę i zachęcić do interakcji potencjalnych klientów? Doskonałym rozwiązaniem, idącym z duchem czasu i zmieniającym się sposobem percepcji rzeczywistości, są produkty Digital Signage – cyfrowe nośniki przekazu. Czym są tzw. „digitale” i dlaczego inwestycja w tego rodzaju systemy jest uzasadniona? Sprawdźmy!\nNośniki cyfrowe od podszewki. Czym jest Digital Signage?\nRozwiązania cyfrowe, które służą informacji i reklamie, tzw. „digitale”, to nowoczesne nośniki dynamicznych treści wizualnych. Dzięki atrakcyjności i aktywnym treściom, które można zmieniać w czasie rzeczywistym, są bezkonkurencyjne względem tradycyjnych form przekazu takich jak billboardy, plakaty czy foldery. Cyfrowe nośniki przekazu od lat rozwijają się w wielu przestrzeniach miejskiego krajobrazu. Ekrany LED i LCD emitujące informacje dla mieszkańców i komercyjne reklamy można spotkać na przystankach autobusowych i stacjach metra, w przejściach podziemnych i przy pasach drogowych, na ruchliwych skrzyżowaniach i rondach, a także w galeriach handlowych, centrach konferencyjnych czy halach sportowych. Możemy je znaleźć zarówno na zewnątrz, w postaci nośników outdoorowych odpornych na zmienne warunki atmosferyczne, jak i wewnątrz, w postaci nośników indoorowych działających w takich m.in. miejscach jak dworce, lotniska czy przejścia podziemne.\nDigital Signage to jednak nie tylko same nośniki takie jak wolnostojące ekrany LED i LCD, zabudowane w formie totemów ekrany reklamowe czy atrakcyjne kioski nawigacyjne w pasażach galerii handlowych. Digital Signage to przede wszystkim technologia budowy, zarządzania i utrzymania tego rodzaju urządzeń, których możliwości interakcji z otoczeniem i użytkownikami są bardzo szerokie. Sprawność nośników zapewniają telesterowniki, routery GSM i czujniki środowiskowe, które pozostają niewidoczne dla przeciętnego odbiorcy. Zarządzanie emitowaną treścią umożliwia dedykowane dla Digital Signage oprogramowanie typu „Media Manager”. Digital Signage, mówiąc krótko, to połączenie hardware i software, które w efekcie tworzy cyfrowy zdalnie zarządzany nośnik wyświetlający dynamiczne treści, a także – coraz częściej – oferujący odbiorcom atrakcyjną formę interakcji.\nDlaczego warto wybierać rozwiązania cyfrowe w reklamie?\nBadania rynku reklamy dowodzą, że nośniki Digital Signage są bardziej skuteczne i lepiej tolerowane przez odbiorców niż tradycyjne reklamy w telewizji, radio czy prasie. Wszystko dlatego, że znajdują się w przestrzeniach, w których treści reklamowe czy informacyjne są przez nas akceptowalne. Nie są tak nachalne i absorbujące, jak reklamy w trakcie ulubionego filmu, meczu, czy pomiędzy każdą audycją radiową. Nie wzbudzają tym samym negatywnych emocji i chęci ich natychmiastowego wyłączenia. Dlaczego zatem warto wybierać cyfrowe nośniki w reklamie? Oto kilka kluczowych powodów:\nograniczenie kosztów i czasu obsługi nośników reklamowych\nmożliwość zdalnego zarządzania przekazem reklamowym\npersonalizacja treści, a więc możliwość dobrania przekazu np. do grupy wiekowej czy społecznej\nwalory estetyczne, a więc dynamiczny obraz zamiast statycznej grafiki\npełna kontrola nad czasem aktualizacji – kilka sekund na zmianę emitowanych treści i możliwość publikowania spotów zgodnie z wcześniej przygotowanym harmonogramem\nparametryzacja skuteczności – możliwość weryfikacji statystyk oglądanych treści i ilości kliknięć (w przypadku ekranów interaktywnych)\nReklama bez ograniczeń. Dla kogo Digital Signage?\nNośniki Digital Signage znajdują zastosowanie wszędzie tam, gdzie niezbędna jest skuteczna komunikacja – bez względu na to, czy treścią kierowaną do odbiorcy jest reklama produktu czy przekaz informacyjny. Tzw. „digitale” – budowane i obsługiwane w sposób kompleksowy przez firmę APPLINK – znajdują zastosowanie w takich m.in. obszarach jak:\nprojekty typu „smart cities”\nstacje metra, dworce i lotniska\nwagony metra, autobusy i tramwaje\nsieciowe sklepy sprzedaży\ncentra konferencyjne i kongresowe\nstadiony sportowe i hale widowiskowe\nNowoczesne, atrakcyjne i szeroko dostępne rozwiązania cyfrowe Digital Signage to krok w stronę profesjonalizacji środków przekazu. Każdy, kto chce w atrakcyjny i oryginalny sposób przyciągnąć uwagę odbiorcy znajdzie tu setki rozwiązań odpowiadających swoim potrzebom. Dynamika przekazu, ekonomia realizacji, mobilność i pełna kontrola nad treścią – nie ma lepszej drogi do klienta niż Digital Signage!\nCopyright © by Applink Sp. z o.o. 2021 | Publikacja: 6 kwietnia 2021


Astrolabiumart » HERBACIARKA Z RELIEFEM…\nHERBACIARKA Z RELIEFEM…\nPosted by: Vika | on Styczeń 9, 2014\nW zupełnie nowym dla mnie kształcie, z czterema przegrodami.\nBoki w kolorze lekko połyskującego srebra wydobywającego rysunek słoi i hebanowych przetarć, wieko – gładka srebrno-szara rama, środek – czerń przetarta bitumem (faktura), z rozrzuconymi drobinkami złota i turkusu – tworzy tło dla reliefu w kolorze metalicznego brązu cieniowanego złotem, srebrem i miedzią (całość patynowana).\nWykończenie – elementy drewniane – wosk, ciemne tło – lakier półmat, relief – lakier w wysokim połysku.\nPosted in Decoupage, Dekoracje | 14 komentarzy »\nTags: decoupage, faktura, herbaciarka, patyna, przecierki, relief, skrzynka\n« SKRZYNKA NA WINO, albo….\nSZKLANA PATERA Z UŁAMANYM NAROŻNIKIEM I BUTLA INSPIROWANA… »\n14 komentarzyto HERBACIARKA Z RELIEFEM…\n9 stycznia 2014 o 14:04\ndla mnie klasyka na wysokim poziomie:-)\n9 stycznia 2014 o 14:09\nBardzo mi miło Evi, dziękuję 🙂\n10 stycznia 2014 o 12:33\nChyba najbardziej „oszczędna” Twoja praca, Violu! 🙂\nOrnamentowy środek jak najbardziej, taki Twój… ale reszta… nieeee… jakby inne rączęta ją tworzyły.\nCo nie znaczy, że mi się nie podoba… BAAAAARDZO!!! 🙂 🙂\n10 stycznia 2014 o 21:42\nBo to jest mój pierwszy krok w stronę minimalizmu 😉\nDzięki Martula 🙂\n10 stycznia 2014 o 14:17\nna pierwszy rzut oka, bardzo spokojna praca… ale na reliefie dużo się dzieję i to najbardziej przyciąga uwagę 🙂 Kolorki fajne 🙂\nDzieje się też pod reliefem – to jedyny fragment, który nie jest gładki i ma wyraźną fakturę.\nA z kolorów boków jestem szczególnie dumna, to najróżniejsze odcienie srebro-szarości.\n10 stycznia 2014 o 17:08\nŚliczna 🙂 Boczki widzę bardziej w stonowanym turkusie niż srebrze, pewnie przekłamanie monitora, ale takie bardzo mi się podobają … niby skromna a jednak nie… za sprawą Twojego ornamentu, jednocześnie spokojna i harmonijna … jestem bardzo na TAK !!! 🙂\n10 stycznia 2014 o 21:48\nHmmm… nie Ty pierwsza wspominasz o tym turkusie… być może jest to zasługa zastosowanej farby? Przypadkiem, przez moje niepoprawne kombinowanie, udało mi się uzyskać coś, o czym do tej pory nie miałam pojęcia, a co ogromnie mi się podoba 🙂\n11 stycznia 2014 o 23:35\nDla Ciebie do bani z tym kształtem i rozmiarem, bo za mało miejsca do wyżycia się.\nTy musisz mieć miejsce na rozmach.\nWena nie lubi granic.\nAle jak środki nie pozwalają na rozwinięcie to trzeba pomysł zgrać z wielkością.\nI tutaj wszystko mi pasuje jak ulał.\nNiby odcięta, czarna czeluść powinna mieć ramkę, ale sama jest tłem, więc ramka byłaby przesadą przy takim wnętrzu.\nKolorystycznie bardziej mi się ta szarość z zielenią kojarzy na niektórych fotach (bo tak chcę ją widzieć), ale jak jest naprawdę to tylko Ty wiesz.\nDla mnie ten mleczny jadeit zmieszany z szarością jest tutaj idealnym porównaniem.\nA to, że wpakowałaś turkusy i fiolety w złoto i miedź zdobienia to już zupełnie inna historia… 😉\nSfruwam, bo podobno zima idzie.\n12 stycznia 2014 o 12:36\nNo musiałam te turkusy, musiałam (a i śliwkę też, bo to ostatni nabytek-prezent, który dostałam), wpakować mu-sia-łam! Bo inaczej bym się udusiła (wiesz – człowiek musi, bo się udusi 😀 ). Robię to odruchowo 🙂 i niezmiennie mi się podoba.\nA z tymi mikrymi gabarytami masz świętą rację, wolę takie bardziej słuszne wymiarowo, żeby móc spokojnie rękę rozbujać…\nOstatnio chodzi za mną ściana, wręcz mnie ściga i nogę podkłada, mam taką jedną na oku – w pokoju Nieletniego – zniszczona i podziurawiona jak rzeszoto od niezliczonej ilości pinezek, które dziecię namiętnie wbija w jej ciało (ściany ciało,specjalnie podkreślam, żeby nie było, że jakiegoś sadystę na własnej piersi wychowałam, no w sumie to trochę jednak sadystę chyba… ale przynajmniej trenuje na obiekcie nieożywionym), więc żadne moje działania jej nie są w stanie zaszkodzić…\nPrzymierzam się, ale nie mogę się zdecydować co z nią zrobić, więc trochę to pewnie jeszcze potrawa.\nA zima faktycznie ponoć idzie (słyszałam, że w Posen ma być całe trzy dni!!), się okaże…\nAle póki co – PpP\nPoddasze Decouart pisze:\n14 stycznia 2014 o 12:20\nŚwietny projekt! Nie tylko lubię, ale bardzo lubię takie prace. W różnorodności siła!\n14 stycznia 2014 o 13:18\nBardzo, bardzo mnie to cieszy, bo i ja te klimaty ogromnie lubię 🙂\n14 stycznia 2014 o 15:25\nTo że za mało miejsca do rozbujania się z wzorem to moja wina,że trzeba było zastosować minimalizm i Vika się tego na nowo uczy to również biorę na swoje barki.\nDo wyboru miała tylko wzór i kolorystykę-no i trzeba przyznać,ze „ciocia”poszalała.Niby taka spokojna ta herbaciarka ale mi wzrok przykuwa i nie daje spokoju.Coś się tam na niej mieni,coś migocze i cały czas intryguje!Na szczęście minimalizm nie musi być nudny i Ty Vikuś pokazałaś,że jak się chce to można.Brawo!!!\n14 stycznia 2014 o 16:21\nNie było tak źle 😉 minimalizm minimalizmem, ale zabawę i tak miałam świetną 🙂\nW MINIMALIZM KROK DRUGI…\nŚWIĘTA, MAGIA I BROKAT…\nCHODZIŁO ZA MNĄ ZŁOTO…\nSŁOJE DO KUCHNI 1,2,3,4,5… I JAJO, CO KURĘ PRZEROSŁO\nNiebo z moich stron – lipiec…\nlato pachnące miętą i diabeł….\nMIXED-MEDIA Z PENTACOLOREM, EDYCJA SIÓDMA…\nDMUCHAWCE, LATAWCE, WIATR…\nSTÓŁ BYŁ, STÓŁ JEST…\nMIXED MEDIA Z PENTACOLOREM – EDYCJA DRUGA\nwspomnieniowo – w jak wieszak\nŻEBY ZASTAWIE RODOWEJ BYŁO WYGODNIE…\nRóża na róży…\nBUDAPESZT I NOC…\nŻEBY BYŁO JASNO I BŁYSZCZĄCO, I ŚWIĄTECZNIE, I MAGICZNIE…\n© 2020: Astrolabiumart | Simplify Theme by: D5 Creation | Powered by: WordPress


Rynek produktów mleczarskich w Polsce (02.09.2018) - Przetwórstwo spożywcze\nZakłady mleczarskie monitorowane w ramach Zintegrowanego Systemu Rolniczej Informacji Rynkowej MRiRW w dniach 27.08 – 2.09.2018 r. masło w blokach w kraju zbywały po 22,99 zł/kg, czyli drożej o 2% niż tydzień wcześniej i o 9% niż przed miesiącem. Za masło konfekcjonowane otrzymywano 24,63 zł/kg, a zatem więcej o 1% niż w poprzednim tygodniu i o 5% niż miesiąc wcześniej. Jednak w porównaniu z cenami sprzed roku masło konfekcjonowane było tańsze o 6%, a masło w blokach – o 8%.\nKrajowi wytwórcy za odtłuszczone mleko w proszku otrzymywali 6,21 zł/kg w stosunku do 6,20 zł/kg tydzień wcześniej. Był to poziom wyższy o 6% niż przed miesiącem. Cena zbytu pełnego mleka w proszku wyniosła 11,97 zł/kg i była większa o 0,4% niż przed tygodniem i o 5% niż miesiąc wcześniej. W porównaniu do notowań sprzed roku OMP było tańsze o 16%, a PMP – o 6%.\nNa przełomie sierpnia i września 2018 r. za ser Edamski w kraju płacono 12,83 zł/kg, czyli o 1% więcej niż tydzień i niż miesiąc wcześniej. Ser Gouda zbywano po 12,85 zł/kg, tj. o 1% taniej niż w poprzednim notowaniu i o 0,3% niż przed miesiącem. Oba rodzaje serów dojrzewających były o 11–12% tańsze niż w analogicznym okresie 2017 r.\nW portach Europy Zachodniej (baza FOB) w drugiej połowie sierpnia 2018 r. przerwany został spadkowy trend cen masła utrzymujący się od trzeciej dekady czerwca br. W notowaniu z 31 sierpnia 2018 r. za masło uzyskiwano 6 638 USD/t, a więc więcej o 1% niż w poprzednim notowaniu (z 17.08.br.) i o 5% niż miesiąc wcześniej. Masło było jednak o 18% tańsze niż przed rokiem.\nOd połowy sierpnia br. rosły również ceny OMP, za które pod koniec omawianego miesiąca płacono 2 000 USD/t, czyli więcej o 7% niż dwa tygodnie wcześniej i o 12% niż przed miesiącem. PMP zbywano po 3 400 USD/t, tj. o 4% drożej niż w poprzednim notowaniu i niż miesiąc wcześniej. PMP było tańsze niż przed rokiem o 12%, a OMP – o 8%.\nW Oceanii od czerwca 2018 r. ceny eksportowych produktów mlecznych ulegają zniżkom. W notowaniu z 31 sierpnia 2018 r. cena masła wyniosła 4 475 USD/t i była niższa o 8% niż w poprzednim notowaniu (z 17.08.br.) i o 11% niż przed miesiącem.\nZa OMP otrzymywano 1 975 USD/t, a więc o 2,5% mniej niż dwa tygodnie i niż miesiąc wcześniej. Cena PMP ukształtowała się w granicy 2 913 USD/t, a zatem niższej o 6% niż w połowie sierpnia br. i o 3% niż przed miesiącem.\nCena sera Cheddar wyniosła 3 588 USD/t i była mniejsza o 7% niż w poprzednim notowaniu i o 3% niż miesiąc wcześniej. W Oceanii ceny masła były niższe niż przed rokiem o 26%, sera Cheddar – o 11%, a PMP – o 6%, podczas gdy ceny OMP były wyższe o 1%.


Z sercem na kasku - blog kamiuszek\n9 stycznia 2014, 13:26 1753 odsłony\nAby zrobić człowieka w balona, należy wykorzystać jego miękkie serce lub zakuty łeb. Kiedy człowiek posiada i miękkie serce i ormowski kask w miejscu głowy, to jest zdobyczą najłatwiejszą i najcenniejszą, bo przynoszącą dodatkowy profit. Łatwo go podejść od strony miękkiej, a tą drugą stronę wykorzystywać potem jako taran.\nPrzykładów daleko szukać nie trzeba, weźmy pierwszy z brzegu. Oto w dyskusji pojawia się znamienny dwugłos. Najpierw argument miętki, płynący z dobrego serca:\n"Wszystkim Wam, którzy uważacie, że działalność WOŚP jest w jakimś stopniu wątpliwa moralnie, życzę abyście nigdy nie musieli być korzystającymi ze sprzętu zakupionego dzięki organizowanym rokrocznie zbiórkom.”\nZaraz potem wydobywa się dudnienie z żeliwnego kociołka:\n„Ja również nie mam wyboru. Płacę podatki więc sponsoruję księży pedofilii i studentów kościelnych uczelni.\nProblem tylko z tym, że pieniądze z podatków nie idą na konto fundacji a co najwyżej na wsparcie tej akcji. Podobnie jak wspierane były i pewnie będą pielgrzymki papieża czy stawianie pomników Janowi Pawłowi II.”\nNie dziwi już nikogo, że obie takie wypowiedzi mogą być autorstwa jednej i tej samej osoby. Akurat te wyprodukował tutejszego bloger o nicku Frantick. Frantick drugą wypowiedzią chcąc nie chcąc przyznał, że chodzi o propagandę. Więc czemu ciskają się, gdy zwracamy uwagę, że jednakże chodzi o propagandę?\nDawno, dawno temu, bo zanim pojawiło się pierwsze państwo protestanckie, przyszły władca tego państwa Albrecht Hohenzollern umyślił sobie, że skoro nie daje rady zniszczyć księstwa warmińskiego, ani za pomocą psucia pieniędzy, ani za pomocą zwykłych zbójców, którzy napadają, mordują i grabią, to podeśle paru przebierańców, którzy zbierając pieniądze na chorych i sieroty, objaśnią chłopom, jakaż to krzywda ich spotyka ze strony księcia warmińskiego i jak to dobrze by mieli, gdyby służyli Albrechtowi. Oczywiście ani mistrz krzyżacki ani książę warmiński idiotami nie byli. Albrecht swoich zbójrycerzy nie mógł wysłać z puszką po datki, bo by już w pierwszej wiosce ozdobili suche gałęzie – tak ich lud ukochał. Więc na odcinek warmiński frontu propagandowego posłać zamiarował paru zdemoralizowanych antonitów. Książę warmiński tę propozycję rzecz jasna odrzucił. Zaraz potem wybuchła wojna, a następne reforma ustrojowa. I już zapanowała powszechna szczęśliwość - ma się rozumieć tylko w Prusach Albrechtowych, bo na Warmii na razie zostało po staremu.\nNa czym polegała ta szczęśliwość wkrótce przekonali się Albrechtowi farmerzy i przedstawiciele sektora małych i średnich przedsiębiorstw. Byli oni wystawieni już wcześniej na propagandę, której, cóż zrobić, jako ludzie miękkiego serca uwierzyli. Zaczęli wiecować, bo to przecież wolność nastała i zwrócili się pokornie do pana Albrechta, że to coś nie tak – że podatki miały opaść, a tu nie dość, że nie opadły, to jakby wzrosły, miłościwy panie! Nie takich porządków się spodziewaliśmy. Wtedy książę Albrecht, heretyk i świecki pan, więc oświecony dubeltowo, pojechał na spotkanie ze swoim ludem. Bez zbędnego usprawiedliwiania się wziął paru takich, co ponad tłum deczko wystawali, na środek placu i ściął. Resztę zapędził do roboty, bo Albrecht macht frei, czy tak jakoś podobnie. Wydarzenie to zwie się w historiografii powstaniem chłopskim w Sambii. Egzotyczna to nazwa, nie ze względu na Sambię, tylko na nieprzystawalność nazwy do faktów. Było jak napisałem, a żeby było jeszcze zabawniej, to Sambia dzisiaj nazywa się obwodem kaliningradzkim.\nKiedy więc Albrecht skutecznie zamanifestował swój stosunek do niezadowolonych za pomocą egzekucji, to przystąpił do egzekwowanie przepisów – bo to przecież państwo prawa – przy których swojskie przywiązanie chłopa do ziemi stało się tkliwym wspomnieniem z młodości. Postęp bowiem zaszedł skokowy.\nDlaczegóż nazwałem biskupa warmińskiego księciem Warmii? Z przemedyczności łaskawi państwo. Taki zabieg retoryczny, aby podejść osoby źle nastawione do Kościoła. A nuż znajdą się wśród nich tacy, których ormowski kask uwiera. Zdejmą na moment i zechcą wysłuchać pouczającej historyjki bez nastawienia.\nSytuacja rysuje się tak, wręcz komiksowo: Syn oficera zbójrycerzy założył togę z chińskiego ręcznika, nasadził czerwone okulary i tak przebrany zbiera pieniądze na chorych i sieroty. Zaprasza przy tym do krainy Róbta co chceta, w której wolno robić wszystko prócz zwracania uwagi na to, że coś, miłościwy panie, jest nie tak. I to nie z tą akcją, ale z całym państwem, które nam w znacznej mierze urządzili zbójrycerze.\nReklama: Polecam książkę "100 smakołyków dla alergików". Nabyć ją można w internetowej księgarni Coryllusa. Osoby, które wolą handel tradycyjny, mogą odwiedzić sklep FOTO MAG przy stacji metra Stokłosy lub księgarnię Latarnik przy Łódzkiej 8 w Częstochowie.\nOpublikowano: 9 stycznia 2014, 13:26


Szymon Rzyśkiewicz 02.11.2020 13:14\nOd miesięcy media na całym świecie żyły procesem, jaki Johnny Depp wytoczył brytyjskiemu tabloidowi "The Sun". Aktor oskarżył wydawcę gazety, News Group Newspapers, o zniesławienie. Chodzi o artykuł, w których filmowy "Pirat z karaibów" został nazwany "żonobijcą" i "damskim bokserem". Określenia użyte przez dziennikarza w kontekście opisów patologicznej relacji Deppa z jego byłą żoną, Amber Heard, najwyraźniej uraziły aktora. Długa sądowa batalia, podczas której na jaw wyszły szokujące i absurdalne szczegóły związku 57-latka, zakończyła się przegraną Johnnego Deppa.\nŚwiatło dzienne ujrzał mail Amber Heard do Deppa. "Jednego Ciebie kocham. Drugi mnie przeraża"\nJohnny Depp przegrał z "The Sun". Jest wyrok. Amber Heard triumfuje\nSędzia orzekł, że "The Sun" miał prawo posłużyć się określeniem "żonobijca" przy opisywaniu przepełnionych przemocą zajść między Deppem a Heard. Na historyczny wyrok sądu, który już został okrzyknięty ważnym krokiem ku wolności prasy, ogromny wpływ miały zeznania byłej partnerki aktora oraz innych świadków.\nPodczas procesu na jaw wyszły liczne tajemnice i absurdy związku Deppa i Heard. Aktorka z detalami opowiedziała między innymi o tym, w jaki sposób mężczyzna znęcał się nad nią psychicznie. Depp miał poniżać swoją żonę, nazywać ją "żądną sławy dz***ką", a także mówić, że "zamierza patrzeć, jak ktoś ją gwałci".\nZobacz też: Amber Heard zeznała, że Johnny Depp znęcał się nad nią psychicznie. "Mówił, że zamierza patrzeć, jak ktoś mnie gwałci"\nJohnny Depp nie pozostał dłużny swojej byłej żonie. Niedawno przyznał publicznie, że jego była żona wypróżniała się w pościel, a przez jej agresywne zachowanie aktor stracił fragment palca. Heard zaprzeczyła jednak rewelacjom opublikowanym przez byłego męża i przyznała, że aktor ma "toaletowe poczucie humoru".\nAmber Heard stanowczo zaprzecza: Nie zrobiłam kupy w łóżku Deppa! To był żart\nŚwiatło dzienne ujrzały także przerażające zdjęcia zdewastowanej przez Deppa łazienki, w której malował po lustrze i płytkach swoją krwią. Domowe awantury byłych małżonków miały przeradzać się w niebezpieczne burdy, w których dźwięk tłuczonego szkła nie należał do rzadkości:\nOfiar przemocy domowej nie wolno uciszać i dziękujemy sędziemu za staranne rozważenie sprawy oraz dziękujemy Amber Heard - za jej odwagę w składaniu zeznań – powiedział po wygranej w sądzie rzecznik prasowy dziennika "The Sun".\nAmber Heard triumfuje. Myślicie, że skomentuje w mediach sądową porażkę swojego byłego męża?


Instruktor dziś - Forum ZHP\nPost autor: asabe » 12 wrz 2006, 18:32\nChciałabym Was zapytać jak to wygląda w Waszych oczach.\nNajpierw pytanie z czym kojarzy się słowo harcerz, słowo instruktor ZHP. Pojawają się : człowiek prawy, mający swoje ideały, koleś w krótkich gaciach biegający po lesie, apel pod pomnikiem, ładna dziewczyna w szarej spudnicy, ktoś na kim można polegać, ktoś kto pomaga innym, ktoś kto ma wielu przyjaciół, ktoś godny zaufania,...\nWiele skojarzeń. Zwróćmy uwagę na : człowiek prawy, godny zaufania, pomaga innym,...\nSkojarzenia miłe, słuszne ale...jak tak na prawde widzą nas inni. Co myślą, co mówią jak dowiadują się, że jesteśmy skautami? Czy myślą z tym człowiekiem warto rozmawiać, warto mu zaufać? Czy wywołuje to w nich pusty śmiech. Jeśli śmiech to świadczy to oczywiście o nich nie o danym instruktorze, harcerzu ale nie zmienia to postaci rzeczy, że zdarza się to bardzo często. Czy ten harcerz to już nie ten sam człowiek prawy i uczciwy? Myślę, że tak więc dlaczego w ludziach wywołuje to śmiech? Dlaczego ideały harcerskie istnieją wewnątrz związku jako fakt i pewna zasada a na zewnątrz jako pewien slogan, hasło, coś śmiesznego, coś nawet głupawego? Gdzie to wszystko utknęło, gdzie się załamało i dlaczego nie wraca? Gdzie się podział nasz wizerunek? Gdzie się podziały te postawy? Mam wrażene, że harcerz jako dorosły instruktor nie jest traktowany do końca poważnie. CZęsto ,oczywiście nie zawsze nie wszędzie ale często harcerstwo to pewien dodatek dla szkoły, dla nauczyciela a instruktor w oczach innych to nie pedagog, nie wychowawca, nie ktoś kto pomaga w ciągu wychowawczym ale ktoś niepoważny, ktoś komu można powiedzieć wiele, ktoś kto pracuje, choć mu za to nie płacą a czasem nawet sam dodaje i to dobrze, bo z jakiej racji ktoś ma dopłacać? Jego klocki. Ech..zmierzam do tego, że często instruktor harcerski w oczach innych to ta druga część skojarzeń - koleś w krótkich spodenkach, ktoś kto stoi pod pomnikiem. Może nie wtedy gdy zapyta się go na ulicy z czym kojarzy mu się słowo harcerz ale wtedy gdy z nienacka dowie się, że ma z nim do czynienia.\nPost autor: sikor » 12 wrz 2006, 18:56\nCiekawy temat. Tak na szybko mogę stwierdzić że winny jest Zjazd. Żaden Zjazd nie pomyślał o nakazaniu tworzenia etosu instruktora. Dlaczego każde dziecko w stanach wie co miał na piersi pierwszy człowiek stawiający nogę na księżycu? Albo gdzie dowódca misji Apollo 13 nauczył się podejmować szybkich i własciwych decyzji i gdzie zahartował sie Jego duch ? Skąd wiedzą że ten czy tamten prezydent był skautem ? Czy ta wiedza sama sie im pojawia w mózgach ? Czy też jest to spowodowane świadomą polityką BSA ?\nZamiast pokazywać "produkty" harcerstwa wspierając jednocześnie właściwe autorytety... pokazujemy co najwyżej formy pracy które sa niezrozumiałe dla społeczeństwa. Czy ktoś zadał sobie trud porozmawiania o harcerstwie z AUTORYTETAMI w celu wykożystania takiego materiału ? Nie. Bo zbyt trudno jest zrozumieć że po obejżeniu właściwego programu w telewizji mama łatwiej powie do dziceka: idź, bądź harcerzem może wyrośniesz na madrego i dobrego człowieka, zamiast idź zostań harcerzem i ... (tu można sobie wstawić treść z któregokolwiek spotu z 1% np )\nPost autor: matei » 12 wrz 2006, 19:17\nA ja myślę, żę to wina GK. Dlaczego? Ano ciągle mnie to boli, że nasze uprawnienia, to... żadne uprawnienia. Czemu ratownik medyczny ZHP nie ma jakiegoś papierku, który można wykorzystać w życiu. Dlaczego instruktor nie ma uprawnień pedagogicznych, państwowych? Dlatego, że GK nie pertraktuje z przedstawicielami placóek i urzędów państwowych na temat naszych uprawnień. Gdyby to się zmieniło, to na pewnobyli byśmy postrzegani i traktowani inaczej. "No tak, on jednak ma jakieś państwowe uprawnienia, można mu zaufać"... :] A tak, to jesteśmy zamknięci we własnym kręgu. I na co nam to? Dla tak zwanej satyswakcji i "dobrej zabawy".\nPost autor: dono » 12 wrz 2006, 19:43\nDokładnie tak jak napisał matei... w pewnym sensie przez tą hermetyczność wiele osób w ZHP porusza się w swoistym "harctrixie" . Może faktycznie byłoby znacznie lepiej , gdyby w ZHP możnaby było zdobywać prawdziwe państwowe uprawnienia i wynieść coś pożytecznego z niej i odchodząc , jako dorosły , ukształtowany obywatel , wnieść dobre wrażenie o ZHP jako o organizacji stricte wychowawczej w społeczeństwo . Organizacji z pewną misją . Nie piję do Harcerskich Grup Ratowniczych , ale niestety ich uprawnień nie można wykorzystać poza ZHP . Tak samo z innymi specjalnościami . Wątek "harctrixu" był wielokrotnie poruszany , i podejrzewam że i w tym temacie on wróci\nPost autor: sikor » 12 wrz 2006, 20:21\nWychodzicie z błędnego założenia. Harcerstwo służy pracy nad sobą, pokonywaniu siebie, własnego lenistwa i strachu czy obaw. Nie dziwię się że harcerstwo nie jest tak odbierane, to akurat jest skutkiem rzeczywistości kształceniowej i 50 letnim ogłupianiem coraz to nowych pokoleń harcerzy :/. Harcerstwo kształtuje człowieka a nie daje uprawnienia. Od zdobywania uprawniń są inne miejsca. Chcesz mieć uprawnienia Ratownika Medycznego ? Skończ studia dla RM. Chcesz mieć inne uprawnienia? Są miejsca w których je zdobędziesz. Harcerstwo pomoże Ci to osiągnąć bo dzięki pracy nad soba jesteś zdolny zdobyć co chcesz. Nic nie jest za trudne dla skauta. Wyjątkiem sa może uprawnienia wychowawcy kolonijnego i kierownika... W tym wypadku harcerstwo daje takie uprawnienia... i dobrze.\nPowtórzę jeszcze raz: Harcerstwo jest w sercu, a wiedza w mózgu. Jeśli masz wielkie serce (dzięki harcerstwu), dasz radę posiąść każdą wiedzę.\nPost autor: j m b » 12 wrz 2006, 20:37\nChłopaki, nie obraźcie się, bo będę nielojalny wobeć środowiska i zgodzę się z sikorem. Prawda jest taka, że już właściwie u zarania naszego ruchu większość umiejętności, które zdobywali skauci dalekie były od codziennej"uzywalności". Może kilka dziedzin faktycznie może sie nam przydać w życiu codziennym, ale to właściwie wyjątki. Bardziej niż umiejętności ważna jest postawa i to co ma się w sercu i czaszce. Ucząc się obsługiwać narzędzaimi przy pionierce wazniejsze jest to, że uczymy się skutecznej i sensownej improwizacji niż to że faktycznie wbijamy gwóźdź.\nNie neguje oczywiste tego, że niektóre nasze uprawnienia MOGŁYBY mieć potwierdzenie w cywilnym papierku, ale nie uważam tego za konieczne.\nA co do wizerunku instruktorów... Nie znam chyba żadnego, który swej działalności w ZHP nie umieściłby w CV, więc chyba faktycznie coś w tym ludzie widzą, że jednak warto. Tzn. postrzegają takiego człowieka jako kogoś, kto ma doświadczenie w pracy z zespołem, co jest bardzo wazne na dzisiejszym rynku pracy. Niektórzy pewnie też doceniają zaradność i umiejętność wcześniej przeze mnie wymienionej sensownej improwizacji.\nA teraz trochę z innej beczki. Podam coś na przykładznie mojej dziewczyny. Otóż, ja instruktorem nie jestem i mam 21 lat (za troszke ponad miesiąc ) i moja dziewczyna czasami się mnie pyta czy nie czuję się głupio uczestnicząc w życiu drużyny tak jak to robię, nie pełniąc żadnej oficjalnej funkcji. Czyli widok takiego chłopa jak ja bez funkcji przywodzi mniej lub bardziej trafne skojarzenia z wiecznym harcerzem w krótkich spodniach, ale już jakbym pełnił funkcję byłoby inaczej. Od razu postrzeganie sie zmienia. Podobnie trafia do niej argumentacja, że sie tego trzymam bo chcę założyć w najbliższych latach własną drużynę. Inaczej postrzega się wieć 21-latka instruktora niż 21-latka nie-instruktora. To chyba naturalne. Nie muszę wspominać, że instruktor w tym porównaniu wychodzi lepiej. To gwoli tego jak nas widzą inni. A instruktorem chcę być i będę :]\nPost autor: Karolk99 » 12 wrz 2006, 22:38\nj m b pisze: A teraz trochę z innej beczki. Podam coś na przykładznie mojej dziewczyny. Otóż, ja instruktorem nie jestem i mam 21 lat (za troszke ponad miesiąc ) i moja dziewczyna czasami się mnie pyta czy nie czuję się głupio uczestnicząc w życiu drużyny tak jak to robię, nie pełniąc żadnej oficjalnej funkcji. Czyli widok takiego chłopa jak ja bez funkcji przywodzi mniej lub bardziej trafne skojarzenia z wiecznym harcerzem w krótkich spodniach, ale już jakbym pełnił funkcję byłoby inaczej. Od razu postrzeganie sie zmienia. Podobnie trafia do niej argumentacja, że sie tego trzymam bo chcę założyć w najbliższych latach własną drużynę. Inaczej postrzega się wieć 21-latka instruktora niż 21-latka nie-instruktora. To chyba naturalne. Nie muszę wspominać, że instruktor w tym porównaniu wychodzi lepiej. To gwoli tego jak nas widzą inni. A instruktorem chcę być i będę :]\nCoś w tym jest. Niejednokrotnie moi znajomy zadawali mi pytania w stylu "Kim Ty jesteś w tej swojej drużynie?". Okazuje się, że jeśli odpowiedź brzmi "Drużynowy/instruktor/ktośtam" znajomi są pełni podziwu, wypytują, jeśli zaś brzmi "szeregowy/przyboczny (po wytłumaczeniu jego roli)/ itp" pada kolejne pytanie "co Ty z tego masz? Po co? Na co?"\nTo tyle z moich doswiadczeń...\n99 DW "Nomada"\nPost autor: kiubik » 12 wrz 2006, 22:48\nsikor pisze: Dlaczego każde dziecko w stanach wie co miał na piersi pierwszy człowiek stawiający nogę na księżycu? Albo gdzie dowódca misji Apollo 13 nauczył się podejmować szybkich i własciwych decyzji i gdzie zahartował sie Jego duch ? Skąd wiedzą że ten czy tamten prezydent był skautem ?\nhehe, ktoś tu commerciale Boy Scout of America ogląda\nOstatnio zmieniony 12 wrz 2006, 22:50 przez kiubik, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: asabe » 12 wrz 2006, 22:53\nJeśli chodzi o zdobywanie uprawnien w Związku, to z całym szacunkiem ale osobom pracujących na stopnie instruktorskie po ładnych pare lat należałyb się uprawnienia honorowane nie tylko na łamach ZHP. Z drugiej zaś strony mimo jakiś starań poziom wielu kursów - drużynowych, kadry kształcącej, ... stoi na bardzo rozbierznym poziomie. Od świetnie przygotowujących do pracy do ... przemilczę. Ja wiem, że harcerstwo to styl życia a nie uprawnienia, jednak pracując z młodzieżą, pewną wiedzę i możliwości powinniśmy jako instruktorzy posiadać. Próba bowiem na stopień instruktorski to już nie tylko praca nad sobą to praca na rzecz innych, z resztą jak całe pole naszej służby. Świetnie, że poprzez pionierkę nie uczymy tylko zwykłego wbicia gwoździa, nie chodzi tu jednak o to czego my uczymy, chodzi o to, że my jako instruktorzy nie możemy wielu rzeczy. Musimy dorabiać kursy często płacąc z własnych pieniędzy. Nie raz usłyszałam - dlaczego ty w harcerstwie robisz coś za darmo, jeśli gdzie indziej weźmiesz za to niezłe pieniądze. I spójrzmy na sytuacje młodego instruktora, który staje przed dylematem. Być w Związku i pracować za darmo ale z ideą, czy nie być w nim, żyć wg idei ale robić uprawnienia które można wykożystać na wielu płaszczyznach. Chodzi o to, że zdobywamy stopnie przez bardzo długo, robimy bardzo wiele a dla człowieka, który nie ma styczności z harcerstwem to jest tylko słowo Przewodnik, czy słowo Podharcmistrz. On nie wie, że to znaczy to to i to dla niego to po prostu słowo. A tylko słowem nie jest choćby wychowawca kolonijny, czy instruktor rekreacji. Chodzi o to, że robiąc instruktora rekreacji mogę to wykorzystać wszędzie a robiąc przez pare lat stopnie instruktorskie mogę to wykorzystać to tylko w ZHP a życie to niestety nie tylko Związek. Harcerstwo jak to zostało nazwane to styl życia . Nie powinno być jednak tak że to my biegamy by robić uprawnienia, żeby można było wykorzystać je w Związku. Nie jest więc dziwne że ludzie wręcz śmieją się z naszego stylu życia. Stylu w ktorym pracujemy na coś czego namaclnie nie mamy. Razem z tym upadł wizerunek harcerza jako człowieka prawego. Nie ma wizerunku instruktora jako kogoś poważnego, do kogo należy odnosić się z szacunkiem. Dla wielu dziś to po prostu harcerz, harcerzyk.\nCo zostało z harcerstwa i czym na prawde jesto ono dzisiaj. Jeśli instruktor harcerski wywołuje śmiech to czym jest harcerstwo. Nie chciałabym dojść zbyt daleko w swoich wnioskach...\nJest to wina zjazdu, jest to wina GKi a ja myślę, że problem tkwi także dużo niżej w strukturze a nawet w mentalności. W słowach harcerz się nie obraża, harcerz wytrzyma. W myśl a damy stopień każdemu żeby im nie było przykro, albo w sprowadzeniu metody harcerskiej tylko do musztry, albo w nie będę robił w swoje gniazdo.\nMoim osobistym zdaniem zmienić się powinno bardzo wiele. Żeby móc uczyć rzeczy praktyczych, żeby przygotować do życia, zarówno emocjonalnie, idepwo ale i praktycznie. Żeby instruktor był WYCHOWAWCĄ, chyba zgodzicie się ze mną, że granatowa czy inna podkładka pod Krzyżem niesty nie koniecznie zawsze świadczy o tym, że człowiek ten przygotowany jest do tak odpowiedzialnej roli.\nPost autor: rojek » 13 wrz 2006, 09:43\nharcerz - specjalista? eeee\nkto tak myśli? nikt. kiedy moja mama przyjęła do pracy harcerzy (biuro podróży) co jakiś czas padało hasło "masz nie robić tego po harcersku, tylko ma to być robione profesjonalnie!". wiem, wiele zalezy od ludzi, ale...\nczy ktoś z was w swoim cv napisze, że jest instruktorem? ja nie. nie, bo pracodawca ma mnie za niepoważną, infantylnie podchodzącą do życia, sierotowatą dziewczynkę.\nkolejna sprawa - te nieszczęsne uprawnienia. z przykrością stwierdzam, że większość próby na moje stopnie jest realizowana POZA związkiem! jeśli mam wybierać między instruktorem HSR a instruktorem AHA... dla mnie nie ma wątpliwości. Po AHA mogę szkolić nauczycieli i policjantów, ba, lekarzy i pielęgniarki, po HSR... hmm.\nA prawda jest taka, że większość phm i hm, czasem pwd zaczyna żyć samodzielnie, musi zarabiać pieniądze, utrzymać swoje pierwsze mieszkanie, studia...\nharcerstwo ma uczyć nas życia, czy też przygotowania do tegoż. tymczasem sprawia, że zostajemy bezrobotnymi. ale fakt. z harcerstwem w sercu.\nPost autor: sikor » 13 wrz 2006, 10:15\nrojek pisze: kolejna sprawa - te nieszczęsne uprawnienia. z przykrością stwierdzam, że większość próby na moje stopnie jest realizowana POZA związkiem!\nI tu jest pies pogrzebany. Dlaczego z przykrością ? ZHP nie ma być organizacją posiadającą ogromna ilośc uprawnień do... nadawania uprawnień.\nTo jest właściwe. Większośc próby należy realizować POZA związkiem, wchodząc w kontakty z różnymi ludźmi, wchodząc w życie "na zewnątrz" a nie w harctrixie. Właśnie po to by żyjąc przeż dłuższy czas w zamkniętej społeczności nie być niedostosowanym do otaczającego nas świata, po to by go poznać i potrafić dobrze się w nim poruszać pomimo wielu ograniczeń, jakie ma harcerz, które czasem wydają sie nam niedogodne lecz w ostatecznym rachunku wychodzą zawsze na plus.\nPost autor: rojek » 13 wrz 2006, 10:58\njasne jasne. rację masz. tylko jak w takim razie wyjaśnisz to innym. jeśli mamy rozmawiać o wizerunku instruktora poza zhp, to wychodzimy na ludzi niepoważnych.\nsama się "niepowaznie" czuję, kiedy w zhp muszę zapłacić x kasy za kkk, spędzić na nim tydzień, czy więcej, napisać jakieś prace, uczestniczyć w zajęciach, a miesiąc późńiej robię uprawnienia, które uczą mnie DOKŁADNIE TEGO SAMEGO, z tą różnicą, że nie są WEWNĄTRZZWIĄZKOWE i dzięki nim mogę się utrzymywać. i jak inni mają nas traktowac poważnie, jeśli sami się tak nie traktujemy.\nbo przecież mogę mieć skończone kursy jakieś menadżerskie, pracy z kadrą, budowania grupy, cuda cuda, a na kkk i tak muszę iść. dla nas nasze kursy są prześwięte, a dla innych - nicnieznaczące.\ni jeśli ktoś chce "jeszcze trochę" popracować w zhp, to niestety, musi jechać na dwa fronty. państwowy i zetchapowski, robiąc w obu dokładnie to samo, tylko z różnymi pieczątkami.\nnawet doświadczenie nabyte w zhp ciężko jest wpisac do cv. bo pewnie, można ubrac to w słowa, ale na rozmowie i tak wyjdzie, że robiło się kurs drużynowych. i są pracodawcy, dla których argumenty nie będą istotne. tylko dlatego, że będą harcerskie.\nnie chcę, żeby problemem stały się wyłącznie pieniądze, bo przecież można normalnie pracować, być instruktorem i mieć się dobrze. skrajne przykłady najlepiej obrazują problem, si? no\nOstatnio zmieniony 13 wrz 2006, 11:00 przez rojek, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: StaryWilk » 13 wrz 2006, 12:43\nI mamy dwie wizje harcerstwa, dwie wizje służby instruktorskiej.\nPierwsza - to harcerstwo zastępujące lub dające wszystko - uprawnienia, naukę, wojsko, klub i wakacje, i dające satysfakcję w CV. Harcerstwo wolnego czasu i zamiastka życia społecznego - to pozostałość czasów, gdy do harcerstwa uciekało się przed polityką .\nDruga - to harcerstwo idei, sposobu na życie, badenpowellowska podróż w Canoe, wsród burz, fal i raf do jednego celu - samokształcenia i samodoskonalenia dla CZŁOWIECZEńSTWA /Wędrówka do Sukcesu/ Uwaga - SAMOKSZTAŁCENIA I SAMODOSKONALENIA.\nDrogie Druhny i Druhowie, harcerstwo nie ma nic dawać, uprawnień , dyplomów i innych korzyści, ma dać jasną drogę i narzędzia JAK te wszystkie umiejętności i...korzysci zdobyć. Oczywistym jest , że budowanie programów stopni i kształcenia w sposób dublujący państwowe uprawnienia, zamiast nauczania umiejętności poruszania się w mechanizmach dorosłego życia wychowawcy, to absurd. Ale takie są niestety realia Zwiazku, który nie umie się otrząsnąć z balastu RÓŻNYCH zaszłości.\nPost autor: StaryWilk » 13 wrz 2006, 12:52\nI jeszcze jedno, w USA, tak jak i Anglii i wielu innych krajach skauting ma swą pozycję dzięki specjalnym dekretom / Kings' Charter/ lub ustawom /Kongres USA/\nU nas też tak było, od czasów druha Grażyńskiego, o dziwo, aż do upadku komuny /sic !/\nNamiastką tej sytuacji jest status pożytku publicznego, ale to nie jest Wyższa Użyteczność Publiczna jaką miało ZHP oraz jeszcze tylko PCK i coś tam. Dawało to wyłączność, ochronę metody, pozycję w ramach Oświaty i status instruktorom. Pożytkiem publicznym szczyci się już prawie każda organizacyjka pozarządowa.\nW innym watku proponowałem dyskusję nad powrotem do takiej sytuacji Organizacji Harcerskich w Polsce - co Wy na to ?


65-letni mężczyzna znęcał się nad psem w gminie Rawa Mazowiecka | Dziennik Łódzki\nRedakcja 11 września 2018, 12:51\nPolicja, Fundacja Judyta\nOkoło godziny 18.00, 9 września 2018 roku do rawskiej policji zgłosiła się przedstawicielka fundacji dla szczeniąt „Judyta” wraz z wolontariuszkami i powiadomiła, że na jednej z posesji w gminie Rawa Mazowiecka może dochodzić do znęcania się nad zwierzętami. Policjanci, którzy pojechali z kobietami we wskazane miejsce, ujawnili w jednym z pomieszczeń gospodarczych psa w typie owczarek środkowoazjatycki. Już wstępne oględziny zwierzęcia wykazały, że pies jest wychudzony, zapchlony, ma spiłowane wszystkie zęby aż do granicy dziąseł oraz ranę na sutku . Funkcjonariusze zabezpieczyli szlifierkę kątową i kombinerki. 65-letni mieszkaniec gminy Rawa Mazowiecka został zatrzymany w policyjnym areszcie. Psa przekazano pod opiekę pracowników fundacji. Dzisiaj mężczyzna zostanie przesłuchany. Usłyszy zarzut znęcania się nad zwierzęciem ze szczególnym okrucieństwem. Grozi mu za to kara do 5 lat pozbawienia wolności. Po przesłuchaniu policjanci skierują wniosek do prokuratora o zastosowanie tymczasowego aresztowania. O dalszym losie sprawcy zadecyduje sąd .\nMateriał oryginalny: 65-letni mężczyzna znęcał się nad psem w gminie Rawa Mazowiecka\nGosc 24.02.2020 09:34:16\nTo samo zrobic temu cos bo czlowiekiem to trudno nazwac.Rozumu to nie ma i miec juz nie bedzie\nHb 12.02.2020 17:24:15\nWyrwać jemu żywcem wszystkie zęby.\nKuba 11.02.2020 11:15:45\nNerwy tu nie mają znaczenia, to są żywe istoty trzeba było sukę pilnować lub wysterylizować, a tego zwyrodnialca to za jądra i na latarnię


Szczegóły: ZooBoom - www.niezaleznylublin.pl\nGdy ukochany pies ma skłonności do alergii, podstawą jego diety powinna być dobrze skomponowana i bezpieczna karma. ZooBoom - internetowy sklep zoologiczny oferuje swoim klientom produkty najwyższej jakości. Oparte na naturalnym składzie i powstałe w wyniku długotrwałego procesu badawczego, mogą znacznie ułatwić życia zarówno wiernego czworonoga, jak i jego zatroskanego właściciela. Doskonałym przykładem z pewnością będzie karma Wolfsblut Black Marsh, w której najważniejszymi składnikami jest bawole mięso (od pochodzących z obszaru Indii bawołów wodnych) i dynia.\nTo produkt bezglutenowy (ziarna to jeden z częstszych alergenów w przypadku psów), z dodatkiem batatów, mchu irlandzkiego, mlecza, żurawiny, nagietka, karczocha jerozolimskiego i słodkich ziemniaków. Nie zawiera konserwantów, barwników i rozmaitych wzmacniaczy smaku.\nTel.: 22 618 49 56


Badanie ginekologiczne - jak wygląda, wskazania, przygotowanie - HelloZdrowie\nHelloZdrowie › Zdrowie › Badanie ginekologiczne – jak wygląda, wskazania, przygotowanie\nBadanie ginekologiczne - jak wygląda, wskazania, przygotowanie Istock.com\nOpublikowano: 10.11.2020 10:37 Aktualizacja: 10.11.2020 10:54\nBadanie ginekologiczne to jedna z procedur wykonywanych w gabinecie ginekologicznym, która służy ocenie zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych. Badanie ginekologiczne często wykonywane jest łącznie z cytologią, a w razie potrzeby uzupełniane jest o pobranie wymazu bakteriologicznego czy badanie manualne czy obrazowe piersi. Jak wygląda badanie ginekologiczne i jak się do niego przygotować? Kto powinien poddać się badaniu ginekologicznemu?\nCzym jest badanie ginekologiczne? Rodzaje badań ginekologicznych\nKiedy wykonuje się badanie ginekologiczne?\nJak wygląda badanie ginekologiczne krok po kroku?\nBadanie ginekologiczne u dziecka\nCzy badanie ginekologiczne boli?\nPodstawowe badania ginekologiczne to procedury mające na celu ocenę narządów rodnych, pobranie materiałów biologicznych do badań oraz rozpoznanie niektórych schorzeń ginekologicznych. Badanie ginekologiczne pozwala na wczesne rozpoznanie wszelkich zaburzeń w obrębie narządów rodnych kobiety. Co składa się na badanie ginekologiczne? Rodzaje procedur, które wykonywane są w ramach badania ginekologicznego są następujące:\nwywiad lekarski dotyczący występowania jakichkolwiek dolegliwości, stosowanych leków, historii chorób ginekologicznych w rodzinie,\nbadanie ginekologiczne przy pomocy wziernika, służące m. in. ocenie wyglądu szyjki macicy,\npobranie wymazu z szyjki macicy w celu wykonania cytologii,\nbadanie ginekologiczne dwuręczne, oceniające rozmiary i położenie wewnętrznych narządów układu rodnego.\nPodstawowe badanie ginekologiczne może być uzupełnione o badanie dotykowe lub obrazowe piersi (USG piersi, mammografia), badanie palpacyjne per rectum lub badania mikrobiologiczne.\nPierwsze badanie ginekologiczne powinno być wykonane po wystąpieniu pierwszej miesiączki, nie później niż około 17-18 roku życia. Potem badanie ginekologiczne powtarzane powinno być co 6-12 miesięcy. Poza takimi profilaktycznymi badaniami ginekologicznymi, niekiedy konieczne jest wykonanie badania z konkretnych wskazań. Badanie ginekologiczne powinno być wykonane w następujących sytuacjach:\npojawiają się nieregularne krwawienia miesięczne,\nwystępują plamienia między krwawieniami miesięcznymi,\nwystępuje ból podbrzusza,\npojawiają się nietypowe upławy,\nplanowane jest zajście w ciążę,\npojawiają się problemy z zajściem w ciążę,\nplanowane jest rozpoczęcie stosowania antykoncepcji hormonalnej.\nUdając się do lekarza na badanie ginekologicznie, należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach. Przede wszystkim – należy zadbać o wypróżnienie, gdyż konieczne może być wykonanie badania per rectum. Ponadto tuż przed wizyta należy opróżnić pęcherz, co ułatwi wykonanie badania ginekologicznego i pozwoli uniknąć dyskomfortu związanego z uciskiem na pęcherz. Podmyć można jedynie zewnętrzne narządy płciowe, aby nie usunąć wydzieliny z ujścia pochwy. Należy sprawdzić datę ostatniej miesiączki – lekarz z pewnością o nią zapyta. Badanie ginekologiczne podczas okresu jest możliwe, choć wyklucza wykonanie cytologii.\nNa badanie ginekologiczne składa się kilka etapów.\nBadanie ginekologiczne rozpoczyna się zawsze od wywiadu lekarskiego. Ginekolog pyta o datę ostatniej miesiączki, występowanie niepokojących objawów: plamień, nieregularnych miesiączek, bólu w podbrzuszu. Lekarz może zainteresować się także występowaniem chorób układu rodnego w rodzinie – mowa zwłaszcza o raku piersi lub raku jajnika.\nPo wykonaniu wywiadu lekarskiego lekarz prosi pacjentkę o rozebranie się od pasa w dół i zajęcie miejsca na fotelu ginekologicznym. Aby zająć odpowiednią pozycję w fotelu, należy usiąść na jego brzegu, przyjąć pozycję półleżącą lub leżącą i przesunąć się w głąb fotela. Następnie należy umieścić nogi na specjalnych oparciach, po czym zsunąć się tak, aby pośladki znalazły się na brzegu fotela.\nPierwszym etapem badania ginekologicznego jest badanie z wykorzystaniem wziernika. Najpierw lekarz wprowadza do pochwy palec, co ma na celu ustalenie położenia szyjki macicy. W kolejnym etapie do pochwy wsuwany jest wziernik, który jest następnie rozszerzany. Pozwala to uwidocznić szyjkę macicy i jej makroskopową ocenę. Jeśli podczas badania ginekologicznego ma być pobrana cytologia, wówczas ginekolog pobierze wymaz z szyjki macicy przy pomocy specjalnej szczoteczki. Potem lekarz zamyka wziernik i wysuwa go z pochwy.\nKolejnym etapem jest badanie ginekologiczne dwuręczne. Zazwyczaj procedura ta wykonywana jest jako badanie ginekologiczne dopochwowe, choć w niektórych przypadkach może być wykonane badanie ginekologiczne przez odbyt. Podczas badania dwuręcznego ginekolog ubiera rękawiczki i aplikuje substancję poślizgową; dwa palce jednej dłoni ginekolog wsuwa do pochwy, a drugą ręką uciska okolice podbrzusza. W ten sposób oceniana jest wielkość, położenie oraz ruchomość jajników i macicy.\nNiekiedy podstawowe badanie ginekologiczne rozszerzone jest o inne badania, takie jak pobranie wymazu z pochwy w celu wykonania posiewu mikrobiologicznego lub badanie ginekologiczne USG. Może być ono wykonane przezpochwowo lub przez powłoki brzuszne. O jakie procedury może być jeszcze poszerzone badanie ginekologiczne? Kolposkopia to badanie polegające na oglądaniu szyjki macicy, dolnej części jej kanału, pochwy i sromu.\nKonieczność wykonania badania ginekologicznego u dziecka najczęściej wynika z opóźnienia dojrzewania płciowego, a także nietypowego wyglądu narządów płciowych, czy dolegliwości ze strony układu rodnego (bóle podbrzusza, upławy, nietypowe krwawienie). Badanie ginekologiczne dziecka przeprowadzane jest w obecności mamy. Do badania może być wykorzystane USG lub wzierniki dziecięce, a badanie dwuręczne najczęściej odbywa się per rectum.\nU dziewcząt i kobiet, które nie rozpoczęły jeszcze współżycia płciowego, badanie ginekologiczne odbywa się zazwyczaj per rectum. Natomiast badanie USG wykonywane jest przez odbyt lub powłoki brzuszne. Pobieranie cytologii podczas badania ginekologicznego u dziewicy odbywa się przy pomocy specjalnego wziernika.\nBadanie ginekologiczne nie powinno być bolesne, choć pobranie wymazu z szyjki macicy czy badaniu dwuręcznemu może towarzyszyć pewien dyskomfort. Plamienie po badaniu ginekologicznym nie powinno niepokoić – to efekt podrażnienia błon śluzowych.\nPanay N. i in., Ginekologia i położnictwo, Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner, 2006


Cztery fazy w diecie białkowej – Timpol\nDieta białkowa ma wiele charakterystycznych cech. Przede wszystkim wyróżnia ją podział na cztery różne fazy, w których spożywa się odmienne produkty. Warto się z nimi zapoznać jeszcze zanim zdecydujemy się na jej zastosowanie w naszym życiu, żeby sprawdzić, czy jesteśmy w stanie wytrzymać tak radykalną dietę. Trudno określić, który etap jest najtrudniejszy. W każdym z nich mogą się pojawić momenty zwątpienia i rezygnacji. Trzeba jednak zawsze pamiętać o tym, jak wiele można osiągnąć. Przede wszystkim bardzo ważne jest, żeby myśleć o efektach, o tym jak fajnie będzie pozbyć się zbędnych kilogramów i wreszcie móc przymierzać i kupować takie ubrania, które naprawdę nam się podobają. W związku z tym dieta białkowa będzie znacznie łatwiejsza do przeżycia. Pierwsza faza polega na ataku. Opiera się wyłącznie na produktach z dużą zawartością białka. Wszystkie pozostałe należy stanowczo wykluczyć ze swojej codziennej diety. Poza tym jest to taka faza, w której najwięcej chudniemy, więc mimo zmęczenia czy zdenerwowania, warto zwrócić uwagę na pojawiające się efekty, z których na pewno można być dumnym. Następnie następuje kolejna faza, w której można nieco urozmaicić swoje menu. Przede wszystkim można dodać niektóre warzywa surowe lub gotowane. Będzie to na pewno ciekawa odmiana. W trzeciej fazie można sobie pozwolić na urozmaicenie codziennego jadłospisu o niektóre owoce, co także jest szczegółowo opisane w diecie. Ostatnia faza jest najdłuższa, ponieważ trwa przez całe życie. Eliminujemy z naszej diety słodycze i cukier oraz inne niezdrowe produkty, a raz w tygodniu stosujemy wyłącznie dietę białkową.\nCo wykluczyć z diety podczas odchudzania ? Jakie składniki powinniśmy wykluczyć z codziennej diety tak by skutecznie chudnąć ? Na dodatkowe kilogramy i negatywnie na nasze zdrowie wpływają przede wszystkim duże ilości cukru, które możemy znaleźć w napojach słodzonych oraz sól, której jest mn...\nPresja nowych czasów Młode dziewczyny codziennie bombardowane są masą kolorowych czasopism, w których szukają wzorów do naśladowania. Kiedyś zwracano się w stronę wielkich umysłów epoki, do myślicieli, filozofów czy matematyków albo humanistów. Dzisiaj młodzież wzorców ...


Komoda z przewijakiem z kolekcji Parole Pinio - Czy warto kupić?\nKomoda z przewijakiem z kolekcji Parole Pinio\nKomoda z przewijakiem to świetna propozycja do dziecięcego pokoju. Wykonana jest z lakierowanej na biało płyty MDF i utrzymana w ponadczasowej stylistyce. Gdy dziecko podrośnie i przewijak nie będzie potrzebny, wystarczy go tylko zdjąć - komoda będzie służyła również starszemu dziecku.\nKomodę z przewijakiem z kolekcji Parole firmy Pinio można dodatkowo ozdobić specjalnie przygotowanymi grafikami, a nawet imieniem dziecka. Jeśli wzór nam się znudzi, możemy bez problemu wrócić do pierwotnej wersji kolorystycznej.\nKolekcja Parole, której częścią jest komoda z przewijakiem, otrzymała m.in. tytuł Diamentu Meblarstwa 2013 oraz złoty medal Targów Kielce podczas targów "Czas Dziecka 2014".\nKomoda kosztuje 1 249 zł, komoda z nadrukami 1 299 zł, przewijak 169 zł\nwww.pinio.com.pl Cena: 1249 PLN