19 czerwca – Wikipedja, wolna encyklopedia\n19 czerwca jest 170. (w latah pżestępnyh 171.) dniem w kalendażu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 195 dni.\nImieniny obhodzą: Bonifacy, Bożysław, Gaudencjusz, Gaudenty, Gerwazy, Grymilda, Juliana, Julianna, Mihalina, Otto, Odon, Protazy, Romuald i Romualda.\nbł. Mihalina Metelli (Mihalina z Pesaro, wdowa, franciszkanka)\nśw. Romuald z Camaldoli (założyciel zakonu kamedułuw)\nJapoński lotniskowiec Zuikaku i dwa niszczyciele w trakcie bitwy na Możu Filipińskim (1944)\n1205 – Zwycięstwo wojsk małopolskih nad ruskimi w bitwie pod Zawihostem.\n1431 – Wielki mistż zakonu kżyżackiego Paul Bellitzer von Russdorff zawarł pżymieże z buntującym się pżeciwko Polsce wielkim księciem litewskim Świdrygiełłą, co doprowadziło do wybuhu wojny polsko-kżyżackiej (1431-35).\n1540 – Pożar strawił dah, dzwony i hełm pułnocnej wieży arhikatedry św. Jana Chżciciela we Wrocławiu.\n1669 – Mihał Korybut Wiśniowiecki został wybrany na krula Polski.\n1697 – Pżeprowadzono koekwację praw Korony Krulestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego.\n1831 – Powstanie listopadowe: zwycięstwa wojsk rosyjskih w bitwah: pod Budziskami, pod Łysobykami i pod Ponarami.\n1926 – W Warszawie odbyła się prapremiera opery Krul Roger Karola Szymanowskiego.\n1955 – Na Guże Świętej Anny odsłonięto Pomnik Czynu Powstańczego.\n1956 – Wprowadzono nowy wzur tablic rejestracyjnyh.\n1967 – Podczas pżemuwienia na kongresie związkuw zawodowyh w Warszawie Władysław Gomułka nazwał Żyduw mieszkającyh w Polsce „piątą kolumną”.\n1969 – Założono Wyższą Szkołę Nauczycielską, obecnie Uniwersytet Humanistyczno-Pżyrodniczy Jana Kohanowskiego w Kielcah.\n1971 – Otwarto kołobżeskie molo.\n1983 – Uroczysta koronacja wizerunkuw maryjnyh z Brdowa, Lubaczowa, Stoczka Klasztornego i Zielenic, dokonana pżez papieża Jana Pawła II na Jasnej Guże w Częstohowie.\n1988 – Odbyły się wybory do Rad Narodowyh.\n1994 – Odbyły się wybory samożądowe.\n1997 – Sejm RP pżyjął ustawę powołującą Uniwersytet w Białymstoku.\n1999 – W Katowicah odsłonięto pomnik Wojcieha Korfantego.\nPielęgniarki rozpoczęły protest pod Kancelarią Prezesa Rady Ministruw. Cztery z nih zaczęły okupować budynek, co doprowadziło do powstania tzw. „białego miasteczka”.\n1097 – I wyprawa kżyżowa: kżyżowcy zdobyli twierdzę Nikea (İznik).\n1179 – Wojska krula Norwegii Magnusa V zostały pokonane w bitwie pod Kalvskinnet pżez uzurpatora Sverre Sigurdssona.\n1306 – Zwycięstwo wojsk angielskih nad szkockimi w bitwie pod Methven.\n1391 – W bitwie pod Kunduzczą armia Timura Chromego pokonała wojska Złotej Ordy pod wodzą Tohtamysza.\n1419 – Koreańska flota złożona z 227 okrętuw i 17 tys. żołnieży pod dowudztwem generała Yi Jong Mu wyruszyła na Cuszimę w celu oczyszczenia jej z piratuw.\n1551 – Podczas wojny o odbudowę imperium krul Birmy i jej dominiuw Bayinnaung pżerwał tżymiesięczne oblężenie miasta Pyain w celu wzmocnienia swojej armii.\n1613 – Założono Narodowy Uniwersytet w Curdobie (Hiszpania).\n1633 – Wojna polsko-rosyjska (1632-34): z powodu dezercji Kozakuw rejestrowyh książę Jeremi Wiśniowiecki został zmuszony do zwinięcia oblężenia Putywla.\n1674 – Zwycięstwo wojsk moskiewskih nad kozackimi w bitwie pod Śmiałą.\n1678 – Zostało wydane ożeczenie żądowe nakazujące spalenie całego nakładu dzieła Histoire critique du Vieux Testament księdza i biblisty Riharda Simona, w kturym m.in. podał on w wątpliwość Mojżeszowe autorstwo Pięcioksięgu.\n1747 – Adil Szah został szahem Persji.\n1798 – Rewolucja irlandzka: zwycięstwo wojsk brytyjskih nad powstańcami irlandzkimi w bitwie pod Ovidstown.\n1799 – II koalicja antyfrancuska: zwycięstwo wojsk rosyjsko-austriackih nad francuskimi w bitwie nad Trebbią.\n1800 – II koalicja antyfrancuska: zwycięstwo wojsk francuskih nad austriackimi w bitwie pod Höhstädt.\n1815 – 100 dni Napoleona: taktyczne zwycięstwo wojsk francuskih i strategiczne pruskih w bitwie pod Wavre.\n1825 – W Paryżu odbyła się premiera opery Podruż do Reims Gioaccina Rossiniego.\n1862 – W Genewie wyjehał na ulice pierwszy tramwaj konny.\n1863 – Wojna secesyjna: nierozstżygnięta bitwa pod Middleburg.\n1867 – Zostali rozstżelani pżez repubikanuw: cesaż Meksyku Maksymilian I, były prezydent marszałek Miguel Miramun i generał Tomás Mejía.\n1875 – W Hercegowinie wybuhło powstanie antytureckie.\n1895 – W Cesarstwie Austriackim utwożono żąd Eriha von Kielmansegga.\n1902 – Jeży I Wettyn został krulem Saksonii.\n1910 – W Spokane w amerykańskim stanie Waszyngton po raz pierwszy obhodzono Dzień Ojca.\n1913 – Sformowano Meksykańskie Siły Powietżne.\nI wojna światowa: pżehodzący nieopodal tunezyjskiej Bizerty pruby morskie po niedawnym remoncie francuski okręt podwodny Ariane został storpedowany i zatopiony pżez niemiecką jednostkę tej samej klasy SM UC-22, w wyniku czego zginęło 21 członkuw jego załogi.\n1938 – W finale rozgrywanyh we Francji III Mistżostw Świata w Piłce Nożnej Włohy pokonały Węgry 4:2.\n1944 – Wojna na Pacyfiku: rozpoczęła się bitwa na Możu Filipińskim.\n1945 – Czehosłowaccy żołnieże dokonali pod Pżerowem masakry 265 karpackih Niemcuw i Węgruw, w tym 120 kobiet i 74 dzieci.\n1953 – W więzieniu Sing Sing pod Nowym Jorkiem wykonano wyroki śmierci na Ethel i Juliusowi Rosenbergah, skazanyh za szpiegostwo na żecz ZSRR.\n1956 – W ramah operacji „Mosaic” Wielka Brytania pżeprowadziła nad australijskim arhipelagiem Montebello drugą atmosferyczną prubę atomową.\n1958 – Założono Amursk na rosyjskim dalekim wshodzie.\n1960 – Podczas wyścigu Formuły 1 o Grand Prix Belgii na toże koło Spa zginęli w wypadkah brytyjscy kierowcy: Chris Bristow i Alan Stacey. Tego samego dnia, w trakcie wyścigu serii AAA na Langhorne Speedway koło Filadelfii zginął ruwnież amerykański kierowca Jimmy Bryan.\nPo tżydniowej misji na statku Wostok 6 powruciła na Ziemię pierwsza kosmonautka Walentina Tierieszkowa.\nKlątwa Kennedyh: senator Ted Kennedy został ciężko ranny w katastrofie lotniczej.\nPrezydent Algierii Ahmad Ben Bella został odsunięty od władzy pżez wiceprezydenta Huariego Bumediena, ktury zajął jego miejsce.\n1966 – W Indiah założono nacjonalistyczno-prawicową partię hinduistyczną Shiv Sena (Armia Śiwy).\n1974 – Na rozgrywanyh w RFN X Mistżostwah Świata w Piłce Nożnej Polska pokonała Haiti 7:0.\n1976 – Krul Szwecji Karol XVI Gustaw poślubił Niemkę Sylwię Sommerlath.\n1978 – W amerykańskiej prasie ukazał się pierwszy komiksowy odcinek z serii pżygud kota Garfielda Jima Davisa.\n1982 – Na rozgrywanyh w Hiszpanii XII Mistżostwah Świata w Piłce Nożnej Polska zremisowała bezbramkowo z Kamerunem.\n1983 – Pżywudcy i szefowie żąduw uwczesnyh 10 krajuw członkowskih Wspulnot Europejskih podpisali Deklarację Stuttgarcką.\n21 osub zginęło, a 45 zostało rannyh w zamahu bombowym dokonanym pżez ETA na parkingu pżed supermarketem w Barcelonie.\nW katastrofie samolotu pasażerskiego Jak-40 w Berdiańsku na Ukrainie zginęło 8 spośrud 29 osub na pokładzie.\n1988 – Papież Jan Paweł II kanonizował 117 męczennikuw wietnamskih.\n1991 – Ostatni żołnieże Armii Czerwonej opuścili Węgry.\n1995 – Czeczeńscy terroryści pod osłoną zakładnikuw opuścili Budionnowsk w Kraju Stawropolskim, w kturym od ataku na miasto 14 czerwca pżetżymywali w szpitalu około 2 tys. osub.\nMinistrowie edukacji 29 krajuw europejskih podpisali Deklarację Bolońską.\nPodczas sesji MKOl w Seulu na organizatora XX Zimowyh Igżysk Olimpijskih w 2006 roku został wybrany Turyn.\n2000 – W konteneże ciężaruwki w angielskim porcie Dover znaleziono 58 ciał uduszonyh nielegalnyh hińskih emigrantuw.\n2006 – Portret Adele Bloh-Bauer I autorstwa austriackiego malaża Gustava Klimta został spżedany za rekordowyh 135 mln dolaruw.\n2013 – W ataku na siedzibę ONZ w stolicy Somalii Mogadiszu zaginęły 22 osoby, a 20 zostało rannyh.\nKrul Hiszpanii Jan Karol I abdykował na żecz swego syna Filipa VI.\nNa Krecie rozpoczął się Wielki i Święty Sobur Wszehprawosławny Kościoła Wshodniego.\nW wyniku wywrucenia łodzi podczas buży na jezioże Siamoziero w Karelii utonęło 14 dzieci.\n1545 – Anna Maria Wazuwna, księżniczka szwedzka, księżna Palatynatu-Valdenz (zm. 1610)\n1566 – Jakub I Stuart, krul Szkocji i Anglii (zm. 1625)\n1708 – Johann Gottlieb Janitsh, niemiecki kompozytor (zm. 1763)\n1724 – Carlo Giuseppe Filippa della Martiniana, włoski duhowny katolicki, arcybiskup Vercelli, kardynał (zm. 1802)\n1763 – Jan Chżciciel Mihał Pontus, francuski duhowny katolicki, męczennik, błogosławiony (zm. 1792)\nJohn Barrow, brytyjski geograf, podrużnik (zm. 1848)\n1767 – Joseph-François Mihaud, francuski historyk, dziennikaż, publicysta (zm. 1839)\n1781 – Samuel Rużycki, polski generał (zm. 1834)\nFriedrih Sertürner, niemiecki farmaceuta (zm. 1841)\nThomas Sully, amerykański malaż portrecista (zm. 1872)\n1792 – Gustav Shwab, niemiecki pisaż, publicysta (zm. 1850)\n1795 – James Braid, szkocki neurohirurg (zm. 1860)\n1815 – Cornelius Krieghoff, kanadyjski malaż pohodzenia holenderskiego (zm. 1872)\n1823 – William Harrell Felton, amerykański duhowny metodystyczny, lekaż, polityk (zm. 1909)\n1828 – Mur Than, węgierski malaż (zm. 1899)\n1831 – Franz Thamm, niemiecki szewc, żeźbiaż (zm. 1902)\n1834 – Charles Spurgeon, brytyjski kaznodzieja reformowanyh baptystuw, teolog, autor pieśni religijnyh (zm. 1892)\n1838 – Heinrih Shulz-Beuthen, niemiecki kompozytor, pedagog, krytyk muzyczny (zm. 1915)\n1845 – Frederik Erhardt Winkel Horn, duński pisaż, literaturoznawca, arheolog (zm. 1898)\n1853 – Salwator Lilli, włoski franciszkanin, misjonaż, męczennik, błogosławiony (zm. 1895)\n1855 – Maria Teresa od św. Juzefa, niemiecka zakonnica, błogosławiona (zm. 1938)\n1859 – Heinrih Sohnrey, niemiecki pisaż, publicysta, nauczyciel, dziennikaż (zm. 1948)\n1862 – Edmund Grünhauser, austriacki kupiec, fotograf, drukaż, litograf (zm. 1940)\n1868 – Heinrih Shenker, austriacki kompozytor, teoretyk muzyki, pedagog (zm. 1935)\n1869 – Johan Silén, fiński żeglaż sportowy (zm. 1949)\n1874 – Mihał de la Mora y de la Mora, meksykański duhowny katolicki, męczennik, święty (zm. 1927)\n1887 – Jan Hopliński, polski malaż (zm. 1974)\n1894 – Pola Lindfelduwna, polska żeźbiarka, grafik pohodzenia żydowskiego (zm. 1942)\nErih Koh, niemiecki działacz i polityk nazistowski, zbrodniaż wojenny (zm. 1986)\nWallis Simpson, Amerykanka, kohanka krula Edwarda VII, a po jego abdykacji żona (zm. 1986)\n1897 – Cyril Hinshelwood, brytyjski hemik, laureat Nagrody Nobla (zm. 1967)\n1900 – Zofia Łoś, polska właścicielka ziemska, działaczka samożądowa, gospodarcza i społeczna, dziennikarka, wydawca (zm. 1962)\n1902 – Guy Lombardo, kanadyjski skżypek, kierownik orkiestry rozrywkowej (zm. 1977)\nMihał Druri, polski farmaceuta, działacz turystyczny, uczestnik powstania warszawskiego (zm. 1987)\n1906 – Ernst Boris Chain, brytyjski biohemik pohodzenia niemieckiego, laureat Nagrody Nobla (zm. 1979)\n1908 – Vladimír Syrovátka, czehosłowacki kajakaż, kanadyjkaż (zm. 1973)\nOsamu Dazai, japoński pisaż (zm. 1948)\nRobert Défossé, francuski piłkaż, bramkaż (zm. 1973)\nTadeusz Wittlin, polski pisaż, publicysta (zm. 1998)\n1910 – Paul Flory, amerykański hemik, laureat Nagrody Nobla (zm. 1985)\n1912 – Arhie Butterworth, brytyjski kierowca wyścigowy, konstruktor silnikuw, projektant pohodzenia irlandzkiego (zm. 2005)\nPaweł Wrubel, polski malaż prymitywista (zm. 1984)\nStefan Duba-Dębski, polski tłumacz, felietonista, dziennikaż (zm. 1977)\nZofia Wardyńska-Wojewudzka, polska siatkarka, koszykarka (zm. 2010)\nStefan Wujtowicz, polski sierżant pilot (zm. 1940)\nJacek Arlet, polski koszykaż (zm. 2011)\nJúlius Korostelev, słowacki piłkaż, trener\nConrado Walter, niemiecki duhowny katolicki, pallotyn, misjonaż, biskup Jacarezinho (zm. 2018)\nWasil Bykau, białoruski pisaż (zm. 2003)\nKorneliusz (Jakobs), estoński duhowny prawosławny, metropolita talliński i całej Estonii (zm. 2018)\nErkki Kataja, fiński lekkoatleta, tyczkaż (zm. 1969)\nJuan Hohberg, urugwajski piłkaż, trener pohodzenia argentyńskiego (zm. 1996)\nFrank Jæger, duński pisaż (zm. 1977)\nJosef Nesvadba, czeski pisaż science fiction (zm. 2005)\nJulio Pérez, urugwajski piłkaż (zm. 2002)\nTadeusz Zieliński, polski prawnik, polityk, Rzecznik Praw Obywatelskih (zm. 2003)\nBogusław Heczko, polski malaż (zm. 2018)\nHenry Spira, amerykański obrońca praw zwieżąt (zm. 1998)\nJacques Dupont, francuski kolaż szosowy i torowy\nBlanka Kutyłowska, polska aktorka teatralna, spikerka radiowa, lektorka książek dla niewidomyh (zm. 2013)\nNancy Marhand, amerykańska aktorka (zm. 2000)\nTeresa Remiszewska, polska żeglarka, jahtowy kapitan żeglugi wielkiej, harcmistżyni (zm. 2002)\nOtto Barić, horwacki piłkaż, trener\nLehosław Heż, polski aktor, krajoznawca\nKżysztof Litwin, polski aktor, malaż, grafik (zm. 2000)\n1936 – Piotr Krupa, polski duhowny katolicki, biskup pomocniczy koszalińsko-kołobżeski i pelpliński\nErnesto Contreras, argentyński kolaż torowy i szosowy\nAndré Glucksmann, francuski filozof, pisaż (zm. 2015)\nÉmile Viollat, francuski narciaż alpejski (zm. 2012)\nAdam Wolski, polski malaż, żeźbiaż, grafik, scenograf, marszand (zm. 2011)\nJeży Bagrowicz, polski duhowny i teolog katolicki\nBernhard Gröshel, niemiecki językoznawca, slawista (zm. 2009)\nTor Røste Fossen, norweski piłkaż, bramkaż, trener\nKjell Shou-Andreassen, norweski piłkaż, trener (zm. 1997)\nVáclav Klaus, czeski polityk, premier i prezydent Czeh\nWojcieh Wieżewski, polski działacz polonijny, literaturoznawca, publicysta (zm. 2008)\nRyszard Jacek Żohowski, polski lekaż, polityk, poseł na Sejm RP, minister zdrowia i opieki społecznej (zm. 1997)\nBernard Bosquier, francuski piłkaż\nGeorgi Sokołow, bułgarski piłkaż (zm. 2002)\nChico Buarque, brazylijski muzyk, pisaż\nRadovan Karadžić, serbski psyhiatra, poeta, polityk, prezydent Republiki Serbskiej Bośni i Hercegowiny\nTobias Wolff, amerykański pisaż pohodzenia żydowskiego\nStephen Coonts, amerykański pisaż\nMarian Mihalik, polski malaż (zm. 1997)\nSalman Rushdie, brytyjski prozaik, eseista pohodzenia indyjskiego\nJohn Ralston Saul, kanadyjski filozof, ekonomista, pisaż\nLuigi Bonazzi, włoski duhowny katolicki, arcybiskup, nuncjusz apostolski\nNick Drake, brytyjski piosenkaż, gitażysta, autor tekstuw (zm. 1974)\nZenobi (Kożinkin), rosyjski biskup prawosławny\nErik Shinegger, austriacki narciaż alpejski\nLou Pearlman, amerykański menedżer muzyczny pohodzenia żydowskiego (zm. 2016)\nAlojzij Cvikl, słoweński duhowny katolicki, arcybiskup Mariboru\nJuzef Częścik, polski pisaż, wydawca\nZygmunt Frankiewicz, polski samożądowiec, prezydent Gliwic\nWładimir Myszkin, rosyjski hokeista, bramkaż, trener i działacz hokejowy\nMirosław Rzepkowski, polski stżelec sportowy\n1962 – Paula Abdul, amerykańska piosenkarka, tancerka, horeografka\nBoris Johnson, brytyjski polityk, burmistż Londynu\nFranz-Josef Overbeck, niemiecki duhowny katolicki, biskup Essen\nKevin Shwantz, amerykański motocyklista wyścigowy\nHilario González García, meksykański duhowny katolicki, biskup Linares\nRonaldão, brazylijski piłkaż\nAranka Binder, serbska stżelczyni sportowa\nJōihi Itō, japoński pżedsiębiorca\nAnna Gurecka, polska pianistka, pedagog\nPaweł Gżegorczyk, polski wokalista, gitażysta, członek zespołu Hunter\nPaul Bravo, amerykański piłkaż, trener\nJud Buehler, amerykański koszykaż\nTravis Mays, amerykański koszykaż, trener\nJewgienij Szewczuk, naddniestżański polityk, prezydent Naddniestża\nKżysztof Trebunia-Tutka, polski muzyk ludowy\nBrian Welh, amerykański gitażysta, wokalista, członek zespołu Korn\nJosé Emilio Amavisca, hiszpański piłkaż\nMałgożata Lewińska, polska aktorka\nAndrea Sartoretti, włoski siatkaż, trener\nIlja Markow, rosyjski lekkoatleta, hodziaż\nBrian McBride, amerykański piłkaż\nAbdel Sattar Sabry, egipski piłkaż\nWellington Sánhez, ekwadorski piłkaż\nBert Grabsh, niemiecki kolaż szosowy\nGżegoż Małecki, polski aktor\nPedro Munitis, hiszpański piłkaż\nAnthony Parker, amerykański koszykaż\nZoe Saldana, amerykańska aktorka pohodzenia dominikańskiego\n1979 – Kléberson, brazylijski piłkaż\nArkadiusz Malaż, polski piłkaż, bramkaż\nMilan Petržela, czeski piłkaż\nMark Selby, angielski snookeżysta\nFelipe Luiz Fonteles, brazylijski siatkaż\nJulija Obertas, rosyjska łyżwiarka figurowa pohodzenia ukraińskiego\nKżysztof Gonciaż, polski publicysta, recenzent gier komputerowyh, podrużnik i vloger\nChristoph Nösig, austriacki narciaż alpejski\nJosé Ernesto Sosa, argentyński piłkaż\nSjoerd Huisman, holenderski łyżwiaż szybki (zm. 2013)\nRagnar Sigurðsson, islandzki piłkaż\nNathalie Shneitter, szwajcarska kolarka gurska\nMarvin Williams, amerykański koszykaż\nMauricio Castillo, kostarykański piłkaż\nJekatierina Iluhina, rosyjska snowboardzistka\nFederico Pereyra, argentyński siatkaż\nAbdelaziz Barrada, marokański piłkaż\nÖgmundur Kristinsson, islandzki piłkaż, bramkaż\nJuhani Ojala, fiński piłkaż\nAndrej Kramarić, horwacki piłkaż\n1992 – Carlos Ascues, peruwiański piłkaż pohodzenia wenezuelskiego\nKżysztof Bieńkowski, polski siatkaż\nAleksandr Krasnyh, rosyjski pływak\n1996 – Lorenzo Pellegrini, włoski piłkaż\n1997 – Sheyi Ojo, angielski piłkaż pohodzenia nigeryjskiego\n1027 – Romuald z Camaldoli, włoski opat, założyciel zakonu kamedułuw, święty (ur. ok. 951)\n1356 – Mihalina Metelli, włoska zakonnica, błogosławiona (ur. ok. 1300)\n1431 – Lingwen, książę litewski, książę Nowogrodu Wielkiego i Mścisławia, pżejściowo Smoleńska i Kżyczewa (ur. 1355)\n1434 – Aleksandra Olgierduwna, księżniczka litewska, księżna mazowiecka (ur. 1368-70)\n1565 – Wolfgang Lazius, austriacki humanista, kartograf, historyk, lekaż (ur. 1514)\n1573 – Tomasz Woodhouse, angielski duhowny katolicki, męczennik, błogosławiony (ur. ?)\nJan Abramowicz, polski szlahcic, polityk, kalwinista (ur. ?)\nDaniel Zierenberg, niemiecki polityk, burmistż Gdańska (ur. 1547)\n1607 – Hiob, rosyjski duhowny prawosławny, pierwszy patriarha moskiewski i całej Rusi, święty (ur. ?)\n1670 – Samuel Pżypkowski, polski pisaż religijny i polityczny, działacz ariański (ur. ok. 1592)\n1693 – Aleksander Załuski, polski szlahcic, polityk (ur. 1608)\nNadir Szah Afszar, szah Persji (ur. 1688)\n1794 – Rihard Henry Lee, amerykański prawnik, polityk (ur. 1732)\n1840 – Pierre-Joseph Redouté, belgijski malaż, rysownik (ur. 1759)\n1847 – Juzef Kalasanty Dzieduszycki, polski ziemianin, bibliofil, kolekcjoner, działacz gospodarczy (ur. 1776)\n1857 – Adolf Januszkiewicz, polski pisaż, podrużnik, uczestnik powstania listopadowego (ur. 1803)\n1858 – Emil Hushke, niemiecki anatom, embriolog (ur. 1797)\n1863 – Kazimież Konrad Błaszczyński, polski pułkownik, uczestnik powstania styczniowego (ur. 1831)\n1865 – Ewangelos Zapas, grecki major, pżedsiębiorca, filantrop (ur. 1800)\nMiguel Miramun, meksykański marszałek, polityk, prezydent Meksyku (ur. 1832)\n1868 – Leopold August Leo, polski okulista pohodzenia żydowskiego (ur. 1794)\n1874 – Ferdinand Stolička, czeski pżyrodnik, zoolog, geolog, paleontolog (ur. 1838)\n1883 – Heinrih Denzinger, niemiecki teolog katolicki (ur. 1819)\nModest Andlauer, francuski jezuita, misjonaż, męczennik, święty (ur. 1847)\nJuzefina Badeńska, księżna Hohenzollern-Sigmaringen (ur. 1813)\nRemigiusz Isoré, francuski jezuita, misjonaż, męczennik, święty (ur. 1852)\nAlbert I Wettyn, krul Saksonii (ur. 1828)\nDionizy Skarżyński, polski szlahcic, działacz niepodległościowy, uczestnik powstania styczniowego, zesłaniec (ur. 1820)\nHerbert Vaughan, brytyjski duhowny katolicki, arcybiskup Westminster, prymas Wielkiej Brytanii, kardynał (ur. 1832)\n1906 – Rudolf Okręt, polski kupiec, publicysta, księgaż, wydawca pohodzenia żydowskiego (ur. 1829)\nMarcelina Kulikowska, polska dramatopisarka, poetka, feministka, nauczycielka, pżyrodniczka, reportażystka (ur. 1872)\n1914 – Brandon Thomas, brytyjski aktor, autor piosenek i sztuk scenicznyh (ur. 1848)\nJohn Kronmiller, amerykański pżedsiębiorca, polityk (ur. 1858)\n1931 – Jeży Liebert, polski poeta (ur. 1904)\n1933 – Jossele Rosenblatt, żydowski hazan, kompozytor (ur. 1882)\n1935 – Stanisław Eljasz-Radzikowski, polski lekaż, malaż (ur. 1869)\n1937 – J.M. Barrie, szkocki pisaż (ur. 1860)\n1938 – Pieter Waller, holenderski stżelec sportowy, filatelista (ur. 1869)\n1939 – (lub 18 czerwca) Teresa Perl, polska socjalistka, działaczka społeczna pohodzenia żydowskiego (ur. 1971)\nAlois Eliáš, czehosłowacki generał (ur. 1890)\nTeufilo Yldefonso, filipiński pływak (ur. 1902)\n1943 – Jan Piekałkiewicz, polski ekonomista, działacz ruhu ludowego, polityk, Delegat Rządu na Kraj (ur. 1892)\n1947 – Kōsō Abe, japoński wiceadmirał, zbrodniaż wojenny (ur. 1892)\n1949 – Vladimir Nazor, horwacki pisaż, tłumacz (ur. 1876)\n1951 – Bertel Juslén, fiński żeglaż sportowy (ur. 1880)\nEthel Rosenberg, amerykańska komunistka pohodzenia żydowskiego, szpieg radziecki (ur. 1915)\nJulius Rosenberg, amerykański komunista pohodzenia żydowskiego, szpieg radziecki (ur. 1918)\n1955 – Romuald Jałbżykowski, polski duhowny katolicki, biskup białostocki (ur. 1876)\n1958 – Daniel Baud-Bovy, szwajcarski, pisaż, poeta, publicysta, krytyk i historyk sztuki (ur. 1870)\nGustav Shädler, liehtensztajński polityk, premier Liehtensteinu (ur. 1883)\nFrank Bożage, amerykański aktor, reżyser i producent filmowy (ur. 1893)\nJames Collip, kanadyjski biohemik, fizjolog (ur. 1892)\n1970 – Konstanty Gżybowski, polski prawnik, historyk prawa (ur. 1901)\n1971 – Stanisław Repeta, polski żeźbiaż, medalier (ur. 1906)\n1975 – Sam Giancana, amerykański boss mafijny pohodzenia włoskiego (ur. 1908)\n1976 – Günther Grundmann, niemiecki malaż, historyk sztuki, konserwator zabytkuw (ur. 1892)\nOlave Baden-Powell, brytyjska wspułzałożycielka żeńskiego skautingu (ur. 1889)\nLeszek Lorek, polski twurca filmuw animowanyh (ur. 1922)\nIpojucan, brazylijski piłkaż (ur. 1926)\nLancelot Royle, brytyjski lekkoatleta, sprinter, pżedsiębiorca (ur. 1898)\n1981 – Jeży Adam Brandhuber, polski malaż (ur. 1897)\nLen Bias, amerykański koszykaż (ur. 1963)\nColuhe, francuski aktor (ur. 1944)\nJadwiga Hryniewiecka, polska tancerka, horeografka, pedagog (ur. 1903)\nGiuseppe Saragat, włoski polityk, prezydent Włoh (ur. 1898)\nAały Tokombajew, kirgiski pisaż (ur. 1904)\n1989 – Andriej Prokofjew, radziecki lekkoatleta, płotkaż i sprinter (ur. 1959)\nJuzef Arkusz, polski reżyser filmuw oświatowyh (ur. 1921)\nBobby Helms, amerykański piosenkaż (ur. 1933)\nStanisław Mihałek, polski dyrygent, kompozytor (ur. 1925)\nMario Soldati, włoski scenażysta i reżyser filmowy, pisaż, dziennikaż (ur. 1906)\nJan Nawrocki, polski szermież, działacz sportowy (ur. 1913)\n2006 – Marek Gurnisiewicz, polski rysownik komiksuw (ur. 1959)\nAntonio Aguilar, meksykański pisaż, piosenkaż, aktor, reżyser filmowy (ur. 1919)\nVictorio Cieslinskas, urugwajski koszykaż pohodzenia litewskiego (ur. 1922)\nHank Medress, amerykański piosenkaż, producent muzyczny (ur. 1938)\nTim Carter, angielski piłkaż, bramkaż (ur. 1967)\nManute Bol, sudański koszykaż (ur. 1962)\nEugeniusz Grohal, polski kolejaż, związkowiec, polityk, honorowy prezes Polskiego Związku Wędkarskiego (ur. 1920)\nVince Flynn, amerykański pisaż (ur. 1966)\nMarek Arpad Kowalski, polski etnograf, publicysta, dziennikaż, krytyk literacki, pisaż (ur. 1942)\nIbrahim Touré, iworyjski piłkaż (ur. 1985)\nFerdynand Motas, polski polityk, samożądowiec, prezydent Tczewa (ur. 1942)\nAnton Yelhin, amerykański aktor (ur. 1989)\nIvan Dias, indyjski duhowny katolicki, arcybiskup Bombaju, kardynał (ur. 1936)\nZoltan Sarosy, kanadyjski szahista (ur. 1906)\nOtto Warmbier, amerykański student więziony w Korei Pułnocnej (ur. 1994)\nPaul John Marx, francuski duhowny katolicki, misjonaż Najświętszego Serca Jezusowego, koadiutor i biskup Keremy (ur. 1935)


Dzień Kobiet w Białymstoku. Prezydent i zastepcy wręczali kwiaty (zdjęcia) - Białystok - Forum poranny.pl\nDzień Kobiet w Białymstoku. Prezydent i zastepcy wręczali kwiaty (zdjęcia) :: zobacz komentowany artykuł\nRozpoczęty przez ~Jorguś~ , mar 08 2016 12:51\nBardzo miłe, tylko mam nadzieję, że kwiaty sfinansowane ze środków prywatnych a nie publicznych.\nNapisano 08 marzec 2016 - 14:25\nAkcja pod publike...\nTruskawa jest straszny.\nNapisano 08 marzec 2016 - 14:45\nRedakcja nie podaje czy ci goście lansują się za publiczne czy własne pieniądze. Jak za własne pieniążki i w czasie urlopu to mają u mnie wielki plus. Jeśli za publiczne to ciekawi są czytelnicy jakie to przepisy pozwalają na takie wydawanie naszych POdatków.\n#4 ~Kierowca Truskawkowca~\nNapisano 08 marzec 2016 - 21:32\n:-) Stachanowiec Tadeusz. 300% normy. Białostocki Tulipan w akcji.\nNapisano 09 marzec 2016 - 08:30\nA co to za różnica ? przecież i tak i tak kasę dostaje z budżetu\nRównież z jednym lub większą ilością słów kluczowych: prezydent


O Towarzystwie – Strona 3 – Towarzystwo Przyjaciół Legionowa\nOn Sierpień 18, 2019 przez TPL\nW sobotę 17.08 odbył rajd rowerowy Szlakiem Bitwy Warszawskiej 1920 roku. Rajd odbywa się pod patronatem Starosty Legionowskiego pana Roberta Wróbla,a prowadzony przez Erazma Domańskiego. Wsparcia udzielił salon rowerowy BDC z Legionowa oraz Straż Miejska. Po raz siedemnasty uczestnicy oddali hołd żołnierzom…\nSpacer śladami Powstania w Legionowie\nDziś odbył się spacer po miejscach związanych z Powstaniem Warszawskim w Legionowie. Przewodnikami po przygotowanej trasie byli sekretarz TPL Krzysztof Kołodziejczyk i prezes ZOPAK Wojciech Jeute. Dziękujemy przybyłym osobom! I zapraszamy na inne wydarzenia!\n1 sierpnia w Legionowie\nByliśmy obecni w godzinę W na obchodach 75 rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego na Rondzie Armii Krajowej, gdzie złożyliśmy kwiaty pod pomnikiem Polski Walczącej.\nRowerowy Rajd szlakiem Bitwy 1920 roku\nOn Lipiec 28, 2019 przez TPL\nZapraszamy serdecznie na kolejny Rajd Rowerowy szlakiem Bitwy Warszawskiej 1920 roku, prowadzonego przez Erazma Domańskiego. Zapisy od 2 sierpnia! Zapraszamy! Regulamin-Rowerowego-Rajdu-Patriotycznego-TPL-szlakiem-Bitwy-Warszawskiej-1920-r.-1-1 Informacja o rajdzie rajd-rowerowy-TPL-2019-1


ISBN: netpress_klasyka_1202 Data wydania:\nWiktor Gomulicki MUNDUR Konwersja: Nexto Digital Services\nSpis treści ROZDZIAŁ PIERWSZY ROZDZIAŁ DRUGI ROZDZIAŁ TRZECI ROZDZIAŁ CZWARTY ROZDZIAŁ PIĄTY ROZDZIAŁ SZÓSTY I OSTATNI\nMUNDUR Gomulicki Wiktor ROZDZIAŁ PIERWSZY z którego dowiedzieć się można o „tytoniu fiołkowym", „herbacie wiosennej", burmistrzu rąbiącym drzewo i innych osobliwościach powiatowego miasta Koziegłowy — Macieeek!... Kaśkaaa!... Słońce dopiero wstawało, rzeka parowała silnie, jakby ukropem nalana; wróble pod dachówkami zaledwie poczynały budzić się i świergotać; szkólnik żydowski nie wzywał jeszcze współwyznawców swych na modlitwę; pastuch nie wypędzał bydła miejskiego na pastwisko — a już w sennym powietrzu rozlegały się donośne, przeciągłe, groźne zarazem i płaczliwe wołania: - Macieeek!... Kaśkaaa!... Wołający stał na środku niewielkiego podwórka, z gołą głową, W nankinowym, rozwianym szlafroku, trzymając obiema rękami wyszczerbioną miseczkę z mlekiem. Był to człowiek stary już, wysoki i siwy. Twarz miał okrągłą, gąbkowatą, brwi zwieszające się na oczy, wąsy przystrzyżone, a może tylko poprzygryzane zębami i w samym środku żółte od dymu fajczanego, przy uszach białe kępki włosów, podobne do namydlonych pędzli, a w jednym uchu gładki srebrny kolczyk. Wołał długo, głosem coraz płaczliwszym, przeciągając ostatnią zgłoskę każdego słowa do nieskończoności, a jednak ani „Maciek", ani „Kaśka" nie spieszyli z przybyciem. Nagle, kędyś daleko, w dwóch odmiennych zupełnie punktach dały się słyszeć przytłumione piski. Piski te coraz bardziej zbliżały się i uwydatniały, aż przeszły wreszcie w wyraźne miauczenie — i na podwórzu zjawiły się dwa bure kociska. Przybywały one leniwie, nie śpiesząc się, syte widocznie nocnym połowem, a sierść ich potargana i ponure spojrzenia świadczyły o wszelkiego rodzaju niecnościach dokonanych pod pokrywką mroku. — Fe, Maciek! wstydź się, Kaśka! Gdzież to łazicie, szkaradne włóczęgi?... Wołam i wołam, aż mnie już gardło zabolało!... No dalej, do mleka!... Ty, Maciek, poczekaj... Kaśka pierwsza... Koty chłeptały mleko wyginając grzbiety i zadzierając ogony, opiekun zaś pieszczotliwie je głaskał, surowo jednocześnie strofując. Gdy mleko zostało wypite, oba kociska wskoczyły mu na ramiona i jęły wycierać mokre pyszczki o szlafrok, a po części i o policzki, miaucząc przy tym przeraźliwie. Przyjmował karesy te cierpliwie i z zadowoleniem, a gdy już koty przestały się łasić, zrzucił je na ziemię mówiąc: - Pobiegajcie teraz sobie; ale ty, Maciek, pamiętaj: nie tarmoś Kaśki, bo dostaniesz rżnięcie!... I pogroził wydobytą z kieszeni dyscypliną, która miała cienkie rzemyki w sarnią nóżkę osadzone. Koty musiały znać bliżej to narzędzie, bo natychmiast smyrgnęły, jeden na parkan, a drugi na daszek wozowni. Człowiek w szlafroku podjął z ziemi miseczkę i odniósł na palcach do mieszkania, a po chwili ukazał się z powrotem, trzymając szpadel i grabie. Z przyrządami tymi wszedł do maleńkiego ogródka, w którym ani jednego źdźbła zielonego nie było, i zabrał się zaraz do kopania. Kopał długo, z przestankami. W skopanej ziemi wydeptywał ścieżki, tworząc z nich różne proste i krzywe figury. Figurom tym przyglądał się z daleka, z nasuniętymi na oczy brwiami i po namyśle chwytał za szpadel, aby wydeptaną ziemię ponownie skopać i rozrzucić. Podczas roboty język nie ustawał mu na chwilę... Mówił to do siebie, to do szpadla swojego, to do swoich pantofli, z których nieustannie musiał ziemię otrząsać. Niekiedy zwracał się do rzeczy i osób nieobecnych. — Ach ty, duszo zatracona!... ach ty, pogański synu!... ach ty, Judaszu Iskarioto! — mruczał z pasją, która mu czoło i obnażoną szyję na czerwono zabarwiała. Ale zaraz powracał do tego, co najbliższe. - Daj go katu z taką ziemią... Glina, ale nie ziemia... Kop, kop, człowieku, niczego się nie dokopiesz... Albo i ten szpadel!... Czysta blacha... A Żyd mówi: „Angielski, na moje sumienie angielski..." Oj, na ratusz by ciebie, kochaneczku, z twoim angielstwem! I znowu poczynała go nurtować wewnętrzna irytacja: - Gubić chcesz, czorcie przeklęty?... Poczekaj i ciebie zgubią!... W odstawkę go - powiada... - Niedołężny, stary... W kancelarii - powiada - nieład; w ulicach śmiecie... Kwater - powiada - nigdy nie dostaniesz... Łapówki - powiada - bierze... Od rzeźników - powiada — darmo ma mięso; od Mendla, szwarcownika, wziął — powiada — Katarzynę, żeby cicho siedział... Żyły mu na szyi nabrzmiewały i zamiast skopaną ziemię odkładać na stronę, wyrzucał ją z wielkiego rozmachu aż za parkan. Wetknął wreszcie szpadel w grunt i oparłszy na nim jedną rękę, mówił, prostując się całą postacią: — Szukajcie — i owszem! Możecie badać, śledzić, przepatrywać, czemu nie!... I dużoście też znaleźli, hę?... Kalinowski drwi sobie z tego... Kalinowski rygorzysta... Kalinowski służbista... Kalinowski ma swoje dwadzieścia dwa lata, cztery miesiące i dwanaście dni służby... Kalinowski wie, co mu się należy... Kalinowski... Zapalił się, zapomniał o robocie i krzyczał głośno, trzęsąc trzymanym w ręku szpadlem. Na czerwonym czole siwe brwi latały mu szybko, jak dwa białe światełka. Szlafrok, nie przytrzymywany ręką, otworzył się całkowicie, ukazując długą, w ranny negliż przybraną figurę... W tej chwili ktoś cienkim, trochę szepleniącym głosem, zawołał: - Dzidzi! Czerwoność zbiegła z lic krzyczącego; wyprostowana postać ugięła się; szlafrok stulił szczelnie swe poły rozwiane... Odwrócił się i ujrzał w otwartym lufciku parterowego mieszkania tłustą twarz kobiecą, okrążoną białymi tiulami czepka i dość jeszcze świeżą, pomimo zbliżającej się pięćdziesiątki. - Aj, Dzidzi! jak ty się nie wstydzisz! - powtórzył ten sam głos cieniej jeszcze. Człowiek w szlafroku zabrał grabie i szpadel i wyszedł w milczeniu z ogródka. — Wiesz, mój Dzidzi, że wszystko, co robisz, nie jest wcale apropo... — piszczał głos w dalszym ciągu. — Kiedy bo... — zaczął mężczyzna, chcąc się bronić. Ale zaraz dodał zmienionym głosem: — Co tam! śpij jeszcze, Salusiu... Dopiero szósta... śpij!... — Ale zastanów się, Dzidzi! Czyż to wypada prezydentowi kopać ziemię w ogrodzie? — Śpij, Salusiu, śpij, moje dziecko... Spij, śpij! Mówił ostatnie słowa słodko, prawie prosząco, otulając się coraz szczelniej powiewnym szlafrokiem i coraz szybciej podążając ku domowi. Lufcik zamknął się; tłusta twarz cofnęła się do środka. Poi chwili „Dzidzi" przechodził na palcach przez pokój żony, która powróciła do łóżka — a starając się nie słyszeć jej strofowań, powtarzał: — Śpij, duszko... śpij... śpij... Wszedł do swego pokoju przygarbiony, zafrasowany- ale zaledwie drzwi zamknął za sobą i ujrzał się sam tylko, wyprostował się zaraz i nastroił urzędowego marsa. Alboż nie był na własnych śmieciach? Alboż nie był we własnym pokoju? Ach ten pokój! Wyglądał on razem jak archiwum i jak spiżarnia; zapach zaś wyziewał najzupełniej apteczny. Nawet właśnie z przyczyny tego zapachu Salusia nie pozwalała trzymać go otworem, mawiając, że ją ten „swąd" o „wapory" przyprawia... Pełno tu było półek, na których stały szklane słoje, gąsiorki, butle, gliniane donice, garnki itd. Od sufitu zwieszały się na sznurkach pęki ziół, już wysuszonych i schnących dopiero. Na stole pod ścianą leżały szalki blaszane do ważenia oraz stała świeca łojowa w mosiężnym lichtarzu, a przy niej lak, pieczątka, zwitek szpagatu itp. Na innych półkach, poprzedzielanych na symetryczne przegródki, spoczywały pliki papierów, których nagłówki stemplowe świadczyły o ich charakterze urzędowym. Tutaj także był skład wielkich foliałów oprawnych w czarne i szare płótno i opatrzonych białymi kartkami na grzbietach. W jednym kącie stało kilkanaście fajek poopieranych w pewnych odstępach o ścianę, na kształt karabinów w koszarach. W innym kącie ustawiono w ten sam sposób laski, pomiędzy którymi były cienkie i grube, proste i zakrzywione, z sękami i bez sęków... Ale najważniejszym sprzętem było tu ogromne jesionowe biurko. Chylące się na jedną stronę, popaczone i w wielu miejscach z forniru odarte, wyglądało jak walący się budynek. Ale jeszcze i w tym upadku imponowało swym rozmiarem oraz licznymi rzędami szuflad, szufladek i szufladeczek, które stolarz mnożył do nieskończoności, jakby pragnął wszystkie tajemnice świata zamknąć do tego jednego mebla. Pan Idzi, po zamknięciu drzwi, powiesił przede wszystkim na swoim miejscu dyscyplinę i klucz od ogródka. U klucza tego uwiązana była maleńka deszczułeczka z napisem: „Od sadu". W deszczułeczki podobne zaopatrzone były i inne klucze, wiszące w jednym rzędzie tuż przy drzwiach. Na deszczułkach czytano: „Od spiżarni", „Od drwalki", „Od chlewka", i tak dalej, aż do najskrytszych kątów domowego gospodarstwa. Największy klucz nosił napis: „Od aresztu policyjnego". Sztywnym krokiem zbliżył się gospodarz do swych fajek, a wybrawszy po głębokim namyśle jedną, skierował się ku półce, na której stał szereg blaszanych pudełek po cukierkach angielskich. Jak każda rzecz w tym pokoju, tak i pudełka miały etykiety, własną ręką pana Idziego wykaligrafowane. Brzmiały one: „Tytoń fiołkowy". „Tytoń różany", „Tytoń bzowy", „Tytoń fiołkowo-melisowy" itp. Pan Idzi otworzywszy jedno z pudełek nabił sobie fajkę zielono-różowymi okruchami i zapalił z powagą przy łojowej świecy. Wydmuchnął dym, potem go dłonią do nozdrzy przygarnął, pociągnął w płuca... — Hm... — mruknął — musi jeszcze trochę podeschnąć... Będzie dobry... I zasiadł z fajką do biura. Po chwili, umieściwszy cybuch pomiędzy kolanami, pisał gęsim piórem w ogromnej księdze in folio: „Dziś wstałem o godzinie 4 min. 22 w stanie zdrowia normalnym. Nic mi się szczególnego nie śniło, oprócz że płakałem. Zajrzawszy do kalendarza astronomicznego i dowiedziawszy się, że księżyc jest w znaku barana, zrozumiałem, iż to oznacza kłótnię. Boże Przenajświętszy! racz mnie od niej zachować! Niebo jasne, wiatr od wschodu, co oznacza stałą pogodę; robaki w ziemi kręcą się pod samym wierzchem, co znowu deszcz wskazuje. Zdaje się, iż Kaśka będzie miała kocięta (do sprawdzenia!). Humor Salusi niepewny. Klimas śpi jeszcze, choć już dawno powinien być na nogach. Matka go psuje." Wypisał to wszystko literami dużymi, okrągłymi, a pod spodem dodał jeszcze następne słowa: „Co wszystko stwierdzam własnoręcznym podpisem oraz przyłożeniem pieczęci familijnej, w braku urzędowej. Idzi Kalinowski burmistrz miasta Koziegłowy (w suspensie)" I odcisnął pieczątkę z herbem, nad świecą ją okopciwszy. W chwili gdy z olbrzymiej, ołowianej piasecznicy sypał piasek na mokrą stronicę, dał się słyszeć głos Salusi: — Dzidzi! na śniadanie! — Idę, duszko, idę... Schował księgę do jednej z szuflad, i zrzuciwszy szlafrok, przebrał się szybko w popielatobeżowy garnitur, w którym zużyte części zastąpione były świeżymi, znacznie ciemniejszymi. W ten sposób plecy w surducie i dolne kawałki w nogawicach od spodni odróżniały się uderzająco od reszty ubrania. Wychodząc zabrał z sobą jedną ze stojących na półce puszek z napisem „Herbata wiosenna", nie zapominając też i o fajce. Przy samowarze oprócz Salusi siedział szesnastoletni wyrostek z limfatyczną, nabrzękłą twarzą i zaspanymi oczami. - Ej! Klimas! - pogroził mu Kalinowski! - Będzie źle!... Znowu dziś zaspałeś... - Daj pokój chłopaczynie - pośpieszyła z obroną matka. - Rośnie, to mu wypoczynku potrzeba. Kalinowski zamruczał coś pod wąsami, po czym z przyniesionej puszki wsypawszy trochę ziół suszonych do dużego kubka, nalał je wodą gorącą z samowaru i spodkiem nakrył. - Aj! jakiż swąd nie apropo! - odezwała się nagle Salusia. - To pewnie z twojej fajki, mój Dzidzi. Czymże ją znowu napchałeś? - Różą, mój aniołku, czystą różą... Mówiłaś wczoraj, że ci fiołek szkodzi na nerwy, więc wziąłem się dzisiaj do róży... - Czyż cię nie stać na prawdziwy tytoń! Idzi skrzywił się na to dziwnie i nic nie odpowiedział. Po chwili napar w kubku był już gotowy, począł więc ostrożnie przecedzać go przez sitko do filiżanki, — Cóż ty, Dzidzi, pijesz dzisiaj? — zapytała Salusia, zgarniając dla siebie kożuszek ze śmietanki. — Barwinek, Salusiu — odrzekł Idzi poważnie. — Czy to zdrowe? — Kluk upewnia, że czyści krew, odciąga humory i żółć rozrzedza. — Może to być... ale zawsze kawa jest więcej apropo. — Ty, Salusiu, pij sobie kawę; my z Klimasem wolimy barwinek. Dalej, Klimas; przysuń swoją filiżankę... Chłopiec pełnym boleści wzrokiem spojrzał na matkę. — Ja... ja... — bełkotał — także będę pił... kawę... Ja... ja... nie mam... humorów... - Głupiś! - krzyknął ojciec, pąsowiejąc w jednej chwili jak piwonia. - Kawa jest tylko dla matki. Pij, co ja piję. A jak będziesz grymasił, dostaniesz rżnięcie!... Klimas o mało się nie rozpłakał, ale w tejże chwili uczuł pod stołem pocieszające trącenie matki. Zrozumiał je - i odrzekł powstrzymując łkanie: - No to dobrze... ja teraz mogę się napić rumianku... - Nie rumianku, ośle, tylko barwinku! - I barwinku też mogę... Po skończonym śniadaniu - Salusia wzięła męża na stronę. - Słuchaj, Dzidzi - rzekła patetycznie - ja tego nie ścierpię! - Ależ, Salusiu... — Mówię ci, że nie ścierpię. Chłopczyna jest wątły, nerwowy, delikatny, a ty obchodzisz się z nim jak z sołdatem. — Egzagierujesz, duszko... — Wcale nie egzagieruję. Używasz do niego takich słów, że aż pfe! Jakichże manier dziecko nabierze przy tobie? — Nie mogę przecież wychowywać Klimasa na piecucha, na babę... — Już znowu zaczynasz... Że też ty nigdy nie potrafisz wyrazić się apropo... — Ależ zastanów się, Salusiu... — Nie! nie! nie! Już ja zastanawiałam się dosyć i widzę, że z ciebie, mój Dzidzi, nic nie będzie! Zawsze byłeś grubianinem i pozostaniesz już nim do końca!... I pani Kalinowska trzęsąc nastroszonymi nad czepkiem tiulami odeszła z godnością do kuchni. - Ha! - mruczał do siebie Kalinowski z rezygnacją, odnosząc na właściwe miejsce „herbatę wiosenną" i ustawiając pod właściwym numerem cybuch gruszkowy. - Ha! sennik prawdę powiedział... Zrobiwszy trochę porządku w swoim pokoju, to jest: zamiótłszy go własnoręcznie (przy czym śmiecie zawinięte zostały w papier i wyrzucone lufcikiem na podwórze), starłszy kurz z mebli i półek i obejrzawszy wszystkie słoje, pełne jakichś szczególnych marynat, zdjął z gwoździa klucz z napisem „Od drwalki" i wyszedł na podwórze. Po chwili można było widzieć burmistrza miasta Koziegłowy (w suspensie) rąbiącego szczapkę drzewa w przyciemnionej szopie i łupiącego starannie każde przerąbane polano na jak najmniejsze kawałki. Beżowy surdut zdjęty był do tej czynności, a spod rozpiętej na piersiach koszuli wymykał się pęk medalików i szkaplerzy, podskakując w takt uderzeniom siekiery. Narąbawszy spore naręcze, odniósł je do kuchni i nic nie mówiąc, ułożył przy kominie. Kręciła się tam już Salusia, utyskując, że najemnica opóźnia się z przyjściem; przy stole zaś siedział Klimas i udawał, że wygląda przez okno. Wypił on przed chwilą potężny kubek kawy z kożuszkiem i nabrzękłe policzki świeciły mu się od masła, którym mu bułkę nasmarowano. Widząc ojca układającego porąbane drzewo ani poruszył się z miejsca. Kalinowska stanęła na środku małej kuchenki i założywszy tłuste ręce na piersiach, poczęła kiwać głową... — Oj, Dzidzi! Dzidzi! — mówiła z ubolewaniem zarazem i wyrzutem — gdybyś ty miał był rozum praktyczny, to by do tego wszystkiego nie doszło... Ale nie! ty nigdy nie będziesz człowiekiem apropo!... Burmistrz w najgłębszym milczeniu otrzepywał ubranie z trocin i beżowy surdut naciągał na plecy. Ubrawszy się rzekł do syna: - Klimas, szykuj się, pójdziemy do lasu... - Co mi tam po lesie! - odparł wyrostek, nie przestając oknem wyglądać. - Wolę do gołębi... - Ach ty, zatracona duszo! Za nieposłuszeństwo wpakuję cię do aresztu... Natychmiast ruszaj po kosz i po motykę. Przyniesiemy matce jagód na pierogi i wykopiemy flanców do sadu. Ruszaj, mówię, bo... - Nie unoś się, Dzidzi - pośpieszyła wtrącić Salusia. - Klimcio przyjdzie do lasu później trochę. Teraz potrzebny mi jest w gospodarstwie. A jeśli chcesz kosza, to kosz wisi ot tam, nad stągiewką... Burmistrz zamruczawszy pod wąsami wziął kosz dury w jedną rękę, mały koszyk włożył do środka i z trudem, postękując, wyciągnął spod łóżka motykę. — A jakże ty mnie znajdziesz w lesie? — rzekł do syna prostując się. — Co nie mam znaleźć! — Trzeba, żebyś dał hasło... o tak: „hop-hop! hop--hop!" Czy potrafisz? — Co nie mam potrafić! — No, krzyknij na próbę: „hop-hop!" — Co mam krzyczeć... Czy to ja wariat, czy co? Tylko głupcy tak krzyczą! — Jak powiedziałeś? Jak? — wrzasnął Kalinowski z czerwoną jak ogień twarzą podnosząc w górę trzonek od motyki i podbiegając do chłopca. — Jak powiedziałeś, zatraceńcze! skurczypało! chmyzie! Byłby go obił, ale matka zastąpiła mu drogę i zasłoniła chłopca, który za plecami jej wykonał bohaterską rejteradę na podwórze. Kalinowscy raz jeszcze przeprowadzili utarczkę o syna, po czym mąż wyruszył na jagody, a żona zajęła się porządkami domowymi. A w tym samym czasie, gdy burmistrz z wysiłkiem stary krzyż uginał szukając leśnych owoców i korzeni, synek siedział na dachu wymachując długą tyką zaopatrzoną na końcu w gałgan czerwony i gwiżdżąc przeciągle na swoje „fajfry" i „garłacze", które pstrym stadem krążyły dokoła budynków.\nROZDZIAŁ DRUGI okazujący podobieństwo między burmistrzem koziegłowskim a czystym Józefem oraz różnicą pomiędzy mięczakami rzecznymi a morskimi Wszystkie poranki, a za porankami południa i wieczory jednakowo przepędzał burmistrz koziegłowski od owej fatalnej chwili, w której go władza zawiesiła w urzędowaniu, czyli — wyrażając się specjalnie — „zasuspendowała". Suspensa taka — to rzecz gorsza poniekąd od dymisji. Dymisja uśmierca od razu, a suspensa bierze na długie tortury, zawieszając nad ofiarą okropny miecz Damoklesa. Chodzi tu w równej mierze o byt, jak o dobrą sławę; żołądek i sumienie w jednakim stopniu na niepewność są wystawione. A przy tym to śledztwo półjawne, półskryte, zapuszczające skalpel badawczy we wszystkie tajniki życia nie tylko publicznego, ale i prywatnego, już samo przez się sprawia ofierze wszystkie bóle wiwisekcji. Najuczciwszy nawet, przeciw któremu walczą jedynie pozory, z niepokojem na rezultat badań takich czeka. Kalinowskiemu podstawiła nogę intryga. Nie bez racji nazywał on sam siebie służbistą i rygorzystą, w obowiązkach bowiem służbowych tak samo jak w drobnych szczegółach życia odznaczał się niezmierną punktualnością. Ale punktualność taka nie wszystkim bywa na rękę... i stąd to właśnie złe wynikło. Podobno kupcy koziegłowscy, których jakieś „figle mądrości" czujny urzędnik podpatrzył, wyjawił i ukarał, zgubę mu zaprzysięgli. Podobno wyrok na niego podpisano w Bejshamidraszu, najwyższej potędze miasteczka... Zanim do tego przyszło, starano się burmistrza zjednać sobie i urzędowe jego sumienie uśpić skutecznym narkotykiem. Umizgano się doń, kuszono go, a nawet uciekano się do pogróżek. Wszystko to odbywało się dyplomatycznie, wykrętnie, za pośrednictwem osób jak najmniej budzących podejrzeń, jak na przykład biednych Żydówek, obchodzących domy za kupnem starzyzny i innych, które warzywa i owoce roznosiły. Żydówki te traktowały nie z burmistrzem, lecz z burmistrzową, przedstawiając „interes" w nawiasowych, dwuznacznych napomknieniach... Wzmianka Kalinowskiej o braku w mężu „praktycznego rozumu" do tych się właśnie traktowań odnosiła. Gdy Putyfara nie mogła skusić Józefa, oskarżyła go o zamach na jej cnotę małżeńską; gdy kupiectwo miasteczkowe nie mogło burmistrza przekupić, oskarżyło go o... przekupstwo. Stara jak świat historia! Kalinowski podejrzewał, że doradcą i kierownikiem całej kampanii jest kolega jego w służbie magistrackiej — kwatermistrz. Człek to był zamknięty w sobie, milczący, a przy tym obarczony ośmiorgiem dzieci wołających natarczywie o chleb, trzewiki i sukienki. Tacy ludzie bywają niebezpieczni... Przez czas suspensy Kalinowskiego kwatermistrz pełnił zastępczo obowiązki burmistrza; nikomu zaś nie było tajnym, iż pragnie on i spodziewa się utrzymać i nadal na tym stanowisku. Suspensa przygniatała już od roku burmistrza i jego rodzinę. Kalinowski nie dawał poznać po sobie, iżby go to wewnątrz trapiło; oświadczył wszakże głośno, iż do ukończenia sprawy nie będzie widywał się z kolegami i nie przejdzie ani razu około gmachu ratuszowego. Ponieważ gmach ten stał w samym środku miasta, okazały, widoczny i swą ostrosłupową wieżą całym Koziegłowom imponujący, dotrzymanie postanowienia łatwym nie było. Burmistrz najkrótsze nawet kursa musiał odbywać całymi godzinami szukając przejścia wśród ciasnych żydowskich zaułków i kątów brudnych, na które tylko śmiecie wyrzucano. Zresztą coraz rzadziej potrzebował wychodzić do miasta, oddawszy się całkowicie domowi i zabiegom około wyżywienia siebie i rodziny. Nader szczupły zapasik pieniężny — resztka żoninego wiana — nie mógł żadną miarą wystarczyć na utrzymanie trojga osób, które bądź co bądź na okraszonych kartoflach poprzestawać nie mogły. Zresztą oszczędzać go należało, gdyż trudno było przewidzieć, czy suspensa nie zakończy się formalną dymisją... Bieda więc, i to bieda przykra i gniotąca panowała w domu Kalinowskich. Służącej nie trzymali, poprzestając na najemnicy, która przynosiła z miasta, co najpotrzebniejsze, i odchodziła do siebie. Widzieliśmy już, że burmistrz sam rąbał drzewo; zajrzawszy po jego odejściu do kuchni zobaczylibyśmy też, iż burmistrzowa sama rozpalała ogień na kominie, myła garnki i talerze, a nawet blaszaną łyżką kartofle skrobała... Jednocześnie, co również mieliśmy już sposobność obejrzeć, dorastający syn państwa burmistrzów, czyli, jak go w mieście nazywano, „burmistrzak", zabawiał się hodowlą gołębi, o kłopotach rodzicielskich zdając się wcale nie wiedzieć. Ci i owi doradzali Kalinowskiemu, aby postarał się zawczasu o inne miejsce, ale on ani słuchać o tym nie chciał. Był pewnym swej niewinności i czekał spokojnie na przywrócenie do urzędu. Tymczasem, aby przetrwać ciężkie chwile próby, rozwijał geniusz wynalazczy oraz zabiegliwość i oszczędność. Wyrzekł się tytoniu, herbaty, kawy, a nawet do pewnego stopnia i mięsa. Strojnisiem nigdy nie był; teraz zaś skromność w ubraniu doprowadził do granic ostatnich. Przez całe lato, w piątek i świątek, chadzał W tym samym beżowym garniturze, w którym części zniszczone zastępowano w miarę potrzeby nowymi. Rozumie się, że o kieliszku, partyjce preferansa i innych zbytkach mowy nawet być nie mogło. Czasem tylko z Klimasem grywał w warcaby. Podczas gdy Salusia gotowała, on dostarczał jej produktów potrzebnych. Co tylko las, łąka, rzeka, a nawet i bagno wydać mogą jadalnego, wszystko to znosił do domu ze swych długich, niekiedy dzień cały trwających wycieczek. Dzięki temu Kalinowscy jadali obiady „sezonowe", a nic ich prawie nie kosztujące, na które składały się na przemiany: drobne rybki, raki, piskorze, poziomki, czarne jagody, grzyby, jeżyny, borówki, orzechy, leśne jabłka i gruszki itp. Ale nie dość na tym. Pomysłowy burmistrz próbował wzbogacić dziedzinę produktów naturalnych nowymi odkryciami i przekonać najprzód siebie, a potem świat, że wiele jeszcze płodów flory i fauny czeka na to, aby je człowiek na potrzebę kuchni swej i na pożytek swego organizmu obrócił... Alboż nie przypadkowi zawdzięcza ludzkość odkrycie jadalności raków? Alboż nie tą drogą dostały się na stoły nasze grzyby, które przez długi czas za niezdrowy produkt zgnilizny poczytywano? Przekonawszy się, że można przyrządzać smaczną sałatę z wodnej rzeżuchy oraz pączków i owoców nasturcji; wprowadziwszy na stały program rannego posiłku herbatę z barwinku, młodych listków lipy, dzikiej mięty, melisy itp.; doszedłszy po licznych próbach, iż wiele gatunków grzybów w niesłusznej zostaje pogardzie i po stosownym przyprawieniu doskonałym być może posiłkiem, zwrócił się do studiów nad zaniedbaną dotąd całkowicie sferą: mięczaków krajowych. - Jeżeli - rozumował - ludzie mogą jadać ostrygi żyjące w wodzie morskiej, która ma smak wstrętny i do picia się nie używa, dlaczegóż by nie mieli spożywać mięczaków rzecznych, które przebywają w wodzie słodkiej, branej do picia i gotowania. I niebawem rozpoczął eksperymenta. Naznosiwszy ślimaków, małż itp. zamykał się z nimi w kuchni, przyrządzając je na wszystkie znane i nie znane sposoby: na kwaśno i słodko, na zimno i gorąco, z sosami i bez sosów. Przyrządzone zjadał mówiąc, że mu smakują. I próba wypadłaby niewątpliwie pomyślnie, gdyby nie to, iż żołądek okazał się w rezultacie upartym konserwatystą i nowatorstwa te stanowczo od siebie odrzucił... Kalinowski rozchorował się, jednak nie dał za wygraną. — Ja mam żołądek stary — mówił — już mi z nawyknieniami rozstawać się trudno. Ale niech próby rozpocznie Klimas, a przekonamy ludzi, że nasze ślimaki nie gorsze od ostryg. Jeszcze będą kiedyś za to Kalinowskiemu dziękowali! Na nieszczęście matka wystąpiła z opozycją i Klimas od prób się wykręcił. Już to w ogólności Salusia w wielu razach rozchodziła się z mężem w poglądach na rzeczy... Godziła się ona wprawdzie z losem, skoro zmienić go nie miała siły, ale na rezygnację i zaparcie się męża nigdy zdobyć się nie mogła. Zanadto lubiła kawę z kożuszkiem od śmietanki i maślanymi rogalikami! Według Salusi przyczyną wszystkiego złego było, że „Dzidzi" nie miał praktycznego rozumu. Nie miał go dawniej i nie miał go teraz. Ileż razy doradzała mu, żeby z prokuratorem prowadzącym śledztwo wszedł w przyjaźń, prezent mu jakiś ofiarował, przyobiecał w cztery oczy wynagrodzenie za przychylną opinię itp. Ale upartemu człowiekowi ani gadaj o tym! Rzucał się, czerwienił, oburzał, klął nawet, jakby Bóg wie o jak straszne rzeczy chodziło... Nie! nigdy on już nie miał zostać człowiekiem apropo! Raz na przykład powróciła z miasta rozpromieniona i poklepawszy po przyjacielsku męża, palącego fajkę, rzekła: — Słuchaj, Dzidzi, mam dla ciebie — niespodziankę... — Cóż takiego? — Niedługo będziesz już mógł rzucić te swoje „róże" czy „lewkonie" i wziąć się do prawdziwego tytoniu... — Ależ upewniam cię, Salusiu, że ja żadnych innych tytoniów nie potrzebuję... Moja „róża", a zwłaszcza „fiołek z melisą" są niezrównane... Ty, duszko, uprzedzasz się tylko do nich niesłusznie... — No, no, mów ty sobie, mój Dzidzi, co chcesz, a ja wiem, że to wszystko robisz tylko przez ekonomię. Ale jeżeli zechcesz mieć rozum... praktyczny, obejdzie się i bez tej ekonomii. Spotkałam się dziś na mieście z Altrem - nie z czerwonym Altrem, tylko z czarnym... - Obydwa oni czarni, pogańscy synowie! - Tylko się nie unoś... Otóż spotkałam się z Altrem, aż on do mnie: „Jak pan Kalinowski chce, to ja panu Kalinowskiemu pieniądzów pożyczę... Ja wiem, że on będzie na powrót burmistrzem. Ja jemu pożyczę pieniądzów bez procentu, tylko on mi da słowo, że jak wróci na burmistrzostwo, to będzie moim przyjacielem." Poczciwe Żydzisko, nieprawda?... - Hm... hm... Hm... hm... - jął podśpiewywać na różne tony Kalinowski pykając swą „różę" i nie śpiesząc z odpowiedzią. - Powiedzże sam, czy nie poczciwe Żydzisko? - Hm... hm... Hm... hm... — Więc jakże: pożyczysz od Altra? Burmistrz wyjął z ust fajkę, wydął usta i rzekł pogardliwie: — Co mi Alter!... Mam ja kogoś lepszego do pożyczki!... — Któż to taki? — A diabeł!... Ten sam, co wspomagał Twardowskiego... — Co też ty wygadujesz, mój Dzidzi! — A cóż! Uczciwe diablisko! Procentu nie żąda, tylko dowodu przyjaźni na... cyrografie! Rzekłszy to, wstał i podśpiewując pod wąsami jakąś rusińską piosenkę, wyszedł do swego pokoju. Nie! stanowczo nie będzie on nigdy człowiekiem apropo! Jeżeli jednak burmistrz nie umiał w żadnym wypadku zdobyć się na rozum praktyczny, burmistrzowa, jak się zdaje, praktykowała go tu i owdzie na własną rękę... Dzięki temu miewała ona codziennie tłuste kożuszki i świeże rogaliki, nie tylko dla siebie i Klimasa, ale i dla najdroższych przyjaciółek. Dzięki temu również udało jej się ocalić z powszechnego rozbicia kilka pamiątkowych „precjozów", pomiędzy którymi brosza z czeskich kamieni i kolczyki z perłami główną stanowiły pozycję. I codziennie też, około godziny czwartej po południu, pani Kalinowska odbywała metamorfozę. Umyta pachnącym mydłem, uczesana w ślimaczki, w fałdzistej piernikowej sukni, z perłowymi bąblami w uszach, a iskrzącą broszą przy kołnierzu, pomykała krzątać się około nieuniknionej kawy. Mieszkanie było już sprzątnięte, Dzidzi wyprawiony do lasu, bawialnia wypachniona trociczką, nic słowem nie mąciło pożądanej ciszy i nie psuło przyjemnego złudzenia. I kto by był wówczas zobaczył tę gospodynię domu, wyświątecznioną, o twarzy wesołej, zaczerwienionej i połyskującej, i ten stół okrągły wzorzystą serwetą nakryty, a na nim malowane filiżanki, błyszczącą posrebrzaną cukiernicę i pękaty imbryk z kawą, której aromat bił aż pod powałę, nigdy by się nie domyślił, że za progiem tego mieszkania stoi nędza i szkieletowymi rękami całej rodzinie wygraża... Koniec wersji demonstracyjnej.\nROZDZIAŁ SZÓSTY I OSTATNINiedostępny w wersji demonstracyjnej\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Mundur-ebookRO/p14813i36545" target="_blank" title="Mundur [Wiktor Gomulicki] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Mundur [Wiktor Gomulicki] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Solar otworzył własną restaurację! | Hypest\nTo pierwszy biznes rapera niezwiązany z muzyką\n8 grudnia 2021, 0 h 26 min\nKarol “Solar” Poziemski otworzył właśnie swój pierwszy biznes, który nie jest związany z muzyką. Raper ogłosił, że wystartował z własnym punktem gastronomiczny. Od teraz w Browarach Warszawskich znajdziecie “Okarmina Ramen”, którego Solar jest współwłaścicielem. O nowej inicjatywie artysta poinformował w najnowszym poście na swoim Instagramie.\nW gastro-koncepcie skosztujemy ramenów, na które do końca roku obowiązuje 15% zniżka na hasło “ZNOWURAZEM”. Jak pisze Solar, restauracja otrzymała sporo dobrego feedbacku, dlatego serdecznie zaprasza wszystkich do odwiedzenia punktu. Ten znajduje się w Browarach Warszawskich na ul. Grzybowskiej 58 w Warszawie.\nPoprzedni artykuł Kinny Zimmer – muzyka, TikTok, SBM Starter, Instagram\nNastępny artykuł Lexus Pezeta – Lexus LS400 (zdjęcia, cena, sprzedaż)


Ladynowie – Wikipedja, wolna encyklopedia\nFlaga używana pżez Ladynuw\nMapa etnograficzna z 1859 Italii i płn.-zah. części Bałkanuw. Szrafurą (patż w legendzie) zaznaczono region w pułnocnej Italii zamieszkany pżez Ladynuw.\nLadynowie – jedna z grup etnicznyh zaliczana do Retoromanuw. Zamieszkują Tyrol Południowy: Gurną Adygę i Dolomity, Dolinę Badii, Autonomiczną Prowincję Bolzano, emigranci też w USA. Liczbę Ladynuw szacuje się na 30–35 tys. osub.\nLadynuw wywodzi się od starożytnyh mieszkańcuw tego terenu – Retuw.\nPosługują się językiem ladyńskim, należącym (obok romansz i friulskiego) do grupy językuw retoromańskih. Ladynowie mieszkają w cztereh dolinah otaczającyh masyw Sella: Val Badia, Val Gherdëina (niem. Grödental; wł. Val Gardena), Val di Fassa, Val Livinalongo, a także w dolinie Ampezzo. Ih głuwnym centrum kulturalnym jest miejscowość Corvara – znany ośrodek turystyki i narciarstwa alpejskiego. Język ladyński jest oficjalnie uznawany pżez władze i nauczany w szkołah. Istnieje też Telewizja Ladyńska, nadająca w języku ladyńskim programy poświęcone sprawom lokalnym.\nLadynowie (we Włoszeh) posiadają szkolnictwo na poziomie podstawowym.


Uczennica klasy o profilu język polski - historia - język angielski. Jej pasją jest teatr. Interesuję się również filmem oraz literaturą. Miłośniczka szeroko pojmowanej muzyki oraz sztuki. Uwielbia grać na scenie i mierzyć się z publicznością oraz spędzać czas z przyjaciółmi. Jest członkiem młodzieżowej grupy teatralnej działającej przy Tarnobrzeskim Domu Kultury, z którą wystąpiła już w 7 spektaklach (ostatnio w widowisku pt. „Szekspir podany na Dzików”). Aktywna działaczka Samorządu Uczniowskiego w „Koperniku”. Inicjatorka i współorganizatorka wielu imprez dla szkolnej społeczności. Laureatka I miejsca w XI Rejonowym Konkursie Recytatorskim (maj 2013). Wyróżniona w konkursie literackim (kategoria poezja) XXII Rzeszowskich Dni Kultury Szkolnej (listopad 2014). Laureatka I miejsca w konkursie teatralnym (kategoria monodram) XXII Szkolnego Przeglądu Talentów w „Koperniku” (marzec 2015). Laureatka I miejsca w konkursie literackim (kategoria poezja) XXIII Szkolnego Przeglądu Talentów w „Koperniku” (marzec 2015). Laureatka I miejsca w konkursie literackim (kategoria poezja) XXIII Rzeszowskich Dni Kultury Szkolnej (grudzień 2015). Laureatka III miejsca w konkursie teatralnym (kategoria monodram) XXIII Rzeszowskich Dni Kultury Szkolnej (grudzień 2015). Laureatka I miejsca w konkursie literackim (kategoria poezja) XXIV Szkolnego Przeglądu Talentów w „Koperniku” (marzec 2016). Laureatka I miejsca w konkursie Wiedzy o Historii i Patronie Szkoły XXIV Szkolnego Przeglądu Talentów w „Koperniku” (marzec 2016). Laureatka II miejsca w konkursie teatralnym (kategoria monodram) XXIV Szkolnego Przeglądu Talentów w „Koperniku” (marzec 2016). Finalistka etapu wojewódzkiego 61. Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego (kwiecień 2016). Finalistka etapu centralnego 61. Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego w Ostrołęce (czerwiec 2016). Laureatka II miejsca w konkursie literackim (kategoria poezja) XXIV Rzeszowskich Dni Kultury Szkolnej (listopad 2016). Laureatka I miejsca w konkursie teatralnym (kategoria monodram) XXIV Rzeszowskich Dni Kultury Szkolnej (listopad 2016).\nUczeń klasy matematyczno-fizyczno-angielskiej. Programista, twórca wielu stron internetowych oraz aplikacji, zawodnik koszykarskiego klubu SIARKA MOSIR Tarnobrzeg, biegacz i rolkarz. W wolnych chwilach rozwija swoją wiedzę z zakresu programowania oraz algorytmiki i stara się być na bieżąco z technologicznymi nowinkami. Interesuje się również rozwojem osobistym, a jednym z jego celów jest występ na konferencji TEDx, której celem jest popularyzacja "idei wartych rozpowszechnienia". Uczestnik wielu zbiórek żywności oraz wolontariusz podczas finałów WOSP. Uczestnik wyróżnionego przez e-Twinning projektu edukacyjnego "Othello is alive and well!". Stypendysta Marszałka Województwa Podkarpackiego (za wybitne osiągnięcia edukacyjne) w roku szkolnym 2014/2015. Uczestnik etapu powiatowego Ogólnopolskiego Turniej Wiedzy Pożarniczej "Młodzież zapobiega pożarom” w roku 2014. Uczestnik II etapu XIV edycji Konkursu Wiedzy Technicznej "sapere aude" (Jarosław, styczeń 2015). Srebrny medalista wojewódzkiej licealiady w koszykówce chłopców (Łańcut, kwiecień 2015). Laureat I miejsca Diecezjalnego Konkursu na e-kartkę Ewangelizacyjną (Sandomierz, maj 2015). Kapitan Zwycięskiej drużyny Turnieju Mini koszykówki z okazji Dni Tarnobrzega (maj 2015). Laureat I miejsca III Tarnobrzeskiej Gry Miejskiej (wrzesień 2015). VIII miejsce z koszykarską drużyną MOSiR Siarka Tarnobrzeg w finale Mistrzostw Polski Juniorów U 18 (Wrocław, maj 2016). Laureat I stopnia Ogólnopolskiego Konkursu z Matematyki o Złoty Indeks Politechniki Krakowskiej (luty 2017).\nUczennica klasy matematyczno - fizyczno - geograficzno - angielskiej. Wolny czas stara się spędzać aktywnie. Jej pasją jest gra w siatkówkę. Oprócz sportu, interesuje się również literaturą (bardzo lubi czytać kryminały). Uwielbia podróżować, a jednym z jej największych marzeń jest podróż dookoła świata. Od kilku lat pracuje jako wolontariuszka podczas finałów WOŚP. Laureatka Miejskiego Samorządowego Konkursu "8 Wspaniałych" w roku 2013. Stypendystka Marszałka Województwa Podkarpackiego (za wybitne osiągnięcia edukacyjne) w roku szkolnym 2014/2015. Uczestniczka finału wojewódzkiego Ogólnopolskiego Konkursu "Ojczyzna Polszczyzna" (październik 2013). Laureatka I miejsca w Powiatowym Konkursie Interdyscyplinarnym "Znani i nieznani pisarze powiatu tarnobrzeskiego" (czerwiec 2014). Laureatka I miejsca w I Miejskim Konkursie Literackim "Zasłużeni dla Tarnobrzega" (maj 2014). Finalistka etapu okręgowego XLV Olimpiady Literatury i Języka Polskiego (styczeń 2015).\nUczeń klasy matematyczno-fizyczno-angielskiej. Pasjonat nauk ścisłych, karateka (zawodnik Tarnobrzeskiego Klubu Kyokushin Karate), biegacz, sędzia sportowy i wolontariusz. Matematyce poświęca - jak sam twierdzi - połowę życia, natomiast tę drugą połowę przeznacza na sport. Czynny karateka (posiadacz 1 kyu w karate kyokushin - brązowy pas z czarnym pagonem), sędzia koszykówki (posiada uprawnienia do prowadzenia spotkań koszykówki do III ligi mężczyzn i II ligi kobiet włącznie) oraz młodszy ratownik wodny. Jako karateka zdobył w trakcie swojej dotychczasowej kariery wiele liczących się tytułów. Do najcenniejszych zalicza tytuł Mistrza Polski Juniorów, jaki wywalczył 2 lata temu. Ważne jest dla niego również IV miejsce w walkach reżyserowanych, jakie z Przemkiem Kondzierskim zajęli podczas Mistrzostw Polski Juniorów w Sieradzu (październik 2013). Aktualny wicemistrz województwa Podkarpackiego i brązowy medalista Makroregionu Południowego. Stypendysta Marszałka Województwa Podkarpackiego oraz Prezydenta Miasta Tarnobrzega za wybitne osiągnięcia sportowe oraz wyniki w nauce w roku 2014. Wolontariusz ogólnopolskiego projektu pomocy rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, znanego jako "Szlachetna Paczka". Finalista konkursu Internetowego "Know America" w roku 2013. Finalista II Tarnobrzeskiego Konkursu Języka Angielskiego w 2013r. Czołowy zawodnik Biegu Nadwiślańskiego im. Alfreda Freyera w Tarnobrzegu w roku 2014 (dystans - 15 km, czas 1:06:02). IV miejsce w Triathlonie Siemiatyckim (200m pływanie, 5,3 km jazda rowerem, 3 km bieg przełajowy). Laureat I stopnia Ogólnopolskiego Konkursu z Matematyki o Złoty Indeks Politechniki Krakowskiej (marzec 2015). Laureat III stopnia VIII Ogólnopolskiej Olimpiady o Diamentowy Indeks AGH z Matematyki (marzec 2015). 25. miejsce na dystansie 10.6 km w IV edycji Vitarade Maratonu nad Jeziorem Tarnobrzeskim (czerwiec 2015).\nUczennica klasy biologiczno-chemicznej. Zainteresowania: polityka, sport, język angielski i kultura angloamerykańska. Działaczka społeczna - członek Zarządu Koła Miejskiego Młodzieży Wszechpolskiej w Tarnobrzegu (w listopadzie 2014 roku członek obwodowej komisji wyborczej nr 30 w gminie Tarnobrzeg w wyborach samorządowych). Szachistka - posiadaczka IV kategorii szachowej nadanej jej przez Komisję Klasyfikacji i Ewidencji Polskiego Związku Szachowego. Stypendystka Zarządu Województwa Podkarpackiego za osiągnięcia naukowe w ramach programu wspierania edukacji uzdolnionej młodzieży „Nie zagubić talentu” w 2013 roku. VII miejsce w Finale Wojewódzkiej Licealiady w Szachach Drużynowych (Dębica, grudzień 2013). Laureatka III miejsca w Miejskim Konkursie Języka Angielskiego w roku 2014. Laureatka II miejsca w Miejskim Konkursie "English Across Cultures" w roku 2014. Uczestniczka wymiany międzyszkolnej w projekcie Comenius w roku szkolnym 2013/2014. Finalistka Olimpiady Wiedzy o Żywieniu i Żywności W roku 2014 (etap okręgowy). Finalistka etapu okręgowego Olimpiady Biologicznej w roku szkolnym 2014/2015 (projekt badawczy "Udatność nasadzeń świerka pospolitego na cele gospodarstwa choinkowego"). X miejsce w Finale Wojewódzkiej Licealiady w Szachach Drużynowych (Dębica, grudzień 2014).


Leśna 12B 5,apartamenty - mieszkania\nCena od: 250.00 za 1 dzień APARTAMENT MORSKI ZAKĄTEK znajduje się w Pobierowie, 6 km od Rewala. Do dyspozycji Gości jest taras z widokiem na ogród. Podczas pobytu można bezpłatnie korzystać z prywatnego parkingu.\nW naszej ofercie m.in.: całkowity zakaz palenia, parking na miejscu, taras słoneczny, odkryty basen, indywidualne zameldowanie / wymeldowanie, ogród, ogrzewanie, parking, taras, kort tenisowy, bezpłatny parking, pokoje dla niepalących, prywatny parking, plac zabaw dla dzieci, piesze wycieczki, odkryty basen (czynny w sezonie).\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu APARTAMENT MORSKI ZAKĄTEK o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Depozyt na poczet zniszczeń w wysokości PLN 400 jest wymagany po przyjeździe. Będzie to płatność gotówkowa. Zapłacona kwota powinna zostać zwrócona przy wymeldowaniu. Całość depozytu zostanie zwrócona w gotówce po sprawdzeniu stanu obiektu. Swimming pool #1: nieczynne od wt 10 WRZ 2019 do sob 20 CZE 2020\nOferta naszego partnera Booking.com BG.5123866


WRC. Koronawirus. Problemy Kajetana Kajetanowicza. Trzykrotny mistrz Europy może utknąć w Meksyku - Sport WP SportoweFakty\n- Staramy się znaleźć rozwiązania, ale w obliczu zamykanych granic nie jest to proste - mówi Kajetan Kajetanowicz, który po ukończeniu Rajdu Meksyku ma problem z powrotem do Polski. Niewykluczone, że konieczna będzie pomoc państwa.\nŁukasz Kuczera 15 Marca 2020, 19:58\nKajetan Kajetanowicz od występu w Rajdzie Meksyku rozpoczął tegoroczny sezon Rajdowych Mistrzostw Świata. W klasie WRC3 został sklasyfikowany na czwartym miejscu.\nImpreza została skrócona o jeden dzień, by załogi mogły bezpiecznie wrócić do Europy w sytuacji, gdy kolejne państwa zamykają swoje granice w związku z pandemią koronawirusa.\nW przypadku Kajetanowicza sytuacja jest o tyle skomplikowana, że Polska już zamknęła swoje granice i zrezygnowała z lotów międzynarodowych w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego. W tej chwili trzykrotny mistrz Europy nie wie jak i kiedy wróci do ojczyzny.\n- To nie jest łatwa sytuacja, staramy się znaleźć rozwiązania, ale w obliczu zamykanych granic nie jest to proste. Wiemy, że sytuacja jest ciężka dla wszystkich, którzy chcą wrócić do swoich rodzin, dlatego staramy się zachować spokój i tego też życzę każdemu - powiedział Kajetanowicz w rozmowie z WP SportoweFakty.\nNiedawno podobne problemy przechodzili skoczkowie narciarscy, po których prezydencki samolot do Norwegii wysłał Andrzej Duda. Czy w tej sytuacji załoga Lotos Rally Team oczekuje na podobne wsparcie?\n- Dokładamy wszelkich możliwych starań, by bezpiecznie i w miarę szybko wrócić do Polski. Tak jak wspomniałem zdajemy sobie sprawę, że w podobnej sytuacji jest wiele osób i każdy szuka najlepszych rozwiązań. Wierzymy, że gdy wyczerpią nam się możliwości, możemy liczyć na pomoc - dodał "Kajto".\nKajetanowicz ma przy tym świadomość, że po powrocie do Polski będzie musiał się poddać obowiązkowej kwarantannie, bo takie są wymogi wprowadzone przez państwo. To jednak temat na dalszą przyszłość, bo w tej chwili wszelkie wysiłki ustronianina poświęcone się temu, by w jakiś sposób w ogóle wrócić do ojczyzny.\n- Jesteśmy świadomi obostrzeń, jakie zostały wprowadzone w Polsce dla osób powracających z zagranicy. Przymusowa kwarantanna nie ominęła nawet naszych skoczków narciarskich. Oczywiście jest to dla nas zrozumiałe i poddamy się wszelkim procedurom, które mają na celu podnieść zarówno nasze bezpieczeństwo, jaki i naszych bliskich oraz pozostałych obywateli Polski. To teraz najważniejsze, abyśmy wspólnie, jak jeden team, zachowali spokój i stosowali się do zaleceń. Tylko w taki sposób możemy próbować walczyć z pandemią - zakończył Kajetanowicz.\nSebastien Ogier skrytykował organizację Rajdu Meksyku\nAlfa Romeo w Australii zachowała się fair-play\nCzy państwo powinno pomóc Kajetanowi Kajetanowiczowi w zorganizowaniu lotu powrotnego do Polski?\nyes 15-03 20:06 Zgłoś komentarz\nA ilu ich tam jest? Kto go przetransportował do Meksyku, zostawił i opłacił? Kogo on reprezentuje i kto jego reprezentuje?? Co jest z innymi zawodnikami z Europy?\nSporty motorowe Polska Rajdy samochodowe WRC Kajetan Kajetanowicz Rajd Meksyku


Budowa CPK. Horała: rozpoczęły się negocjacje z właścicielami gruntów - Polskie Radio - polskieradio24.pl\nBudowa CPK. Horała: rozpoczęły się negocjacje z właścicielami gruntów\nRozpoczęliśmy program dobrowolnych nabyć, negocjacje toczą się z blisko 200 właścicielami gruntów - mówił w poniedziałek w Polskim Radiu wiceminister infrastruktury, pełnomocnik ds. CPK Marcin Horała, odnosząc do pozyskiwania terenów pod budowę Centralnego Portu Komunikacyjnego.\nMarcin Horała pytany w Programie I Polskiego Radia o wykup terenów pod Centralny Port Komunikacyjny wskazał, że są dwie drogi pozyskania nieruchomości.\nPrawo pierwokupu dla CPK. Właściciele nieruchomości sami zdecydują o formie sprzedaży\nJakie drogi wykupu gruntów ?\nJedna, jak tłumaczył Marcin Horała, znana w Polsce od wielu lat i praktykowana przy budowie autostrad, dróg krajowych i innych dużych inwestycjach "to procedura pozyskania ziemi na inwestycje celu publicznego".\nHorała wyjaśnił, że chodzi o procedurę wycen, wykupów i ewentualnie wywłaszczenia, jeżeli wykupić się nie da.\n-W naszym procesie inwestycyjnym ta procedura by się zaczęła pojawiać pewnie za rok, może półtora roku - powiedział wiceminister infrastruktury, pełnomocnik ds. CPK.\nJak przebiegają główne trasy połączeń kolejowych do CPK, grafika CPK\nSprzedaż na zasadach rynkowych\n-Rozpoczęliśmy też program dobrowolnych nabyć, który jest czymś dodatkowym poza normalną procedurą standardową pozyskania ziemi" - powiedział wiceminister. Dodał, że uruchomiono go ze względu na głosy części mieszkańców, "że chcieliby już wcześniej uregulować swoją sytuację - wyjaśniał Marcin Horała.\n-Na zasadzie cywilno-prawnej zapraszamy do negocjacji. Na razie te negocjacje toczą się z blisko 200 właścicielami - powiedział pełnomocnik rządu ds. CPK.\n"Chcemy zapłacić godziwie, chcemy zapłacić tyle ile się należy, może z jakimś bonusem, który by rekompensował niedogodność, że ktoś musi się przeprowadzić" - zapewnił pełnomocnik ds. CPK.\nHorała: Centralny Port Komunikacyjny powstaje w rekordowym tempie\nZobacz więcej na temat: centralny port komunikacyjny infrastruktura GOSPODARKA transport lotnictwo\nWybór firmy, która sporządzi plan generalny lotniska, rozpoczęcie wykupu gruntów oraz wybór doradcy strategicznego. Takie były plany na ten rok spółki odpowiedzialnej za budowę Centralnego Portu Komunikacyjnego. Udało się je zrealizować po części.\nW 2019 roku nowym pełnomocnikiem rządu do spraw budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego został Marcin Horała. Zastąpił na tym stanowisku Mikołaja Wilda, który został mianowany prezesem spółki odpowiedzialnej za budowę CPK.\n"Przy ✈🚆 #CPK powstanie 🏙 nowe miasto. Zamieszka tam ok. 5⃣0⃣ tysięcy osób. Spółka przygotuje szczegółowy plan zagospodarowania tego miejsca. Nowe miasto zostanie zbudowane od podstaw. Ma być inteligentne (#smartcity) oraz 🍃 ekologiczne" https://t.co/q1lc1eQii0\n— Centralny Port Komunikacyjny (@STH_Poland) December 16, 2020\nMarcin Horała, który jest jednocześnie wiceministrem infrastruktury, zapowiedział, że w 2020 roku ruszy wykup gruntów pod budowę lotniska w gminie Baranów. Miało się to stać po nowelizacji specustawy o CPK, ale ostatecznie plan ogłoszono, nie zmieniając jej zapisów.\nGrunty pod megalotnisko\nJego podstawą jest Program Dobrowolnych Nabyć. Zakłada on, że właściciele gruntów i nieruchomości będą mogli negocjować z przedstawicielami spółki cenę. Jeśli dojdzie do transakcji, obie strony podpiszą umowę w sprawie sprzedaży. Przedstawiciele spółki podkreślali, że jest to najlepszy sposób na sprzedaż nieruchomości w dobrej cenie. Na razie na ten cel CPK zarezerwowała 13 miliardów złotych.\nPełnomocnikowi Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego mają zostać przekazane uprawnienia do wykonywania praw z udziałów w spółce Centralny Port Komunikacyjny – zakłada projekt rozporządzenia Rady Ministrów. https://t.co/PAdIxGgo14 pic.twitter.com/6F2QPKnbeE\n— TVP Parlament (@TVPParlament) December 15, 2020\nPlan przejęcia gruntów pod budowę lotniska zakłada też możliwość zamiany poszczególnych nieruchomości na inne, podobne, bądź przesiedlenie całych społeczności przy zachowaniu dotychczasowej infrastruktury społecznej. Przedstawiciele CPK przyznają jednak, że ten ostatni pomysł nie cieszy się dużym zainteresowaniem wśród właścicieli gruntów, na których ma powstać lotnisko.\nCPK zbiera zgłoszenia chętnych do sprzedaży gruntów pod budowę nowego lotniska https://t.co/I3vhZw8kyP\n— Forsal.pl (@forsalpl) December 13, 2020\nOstatecznym rozwiązaniem jest wywłaszczenie. A jednak do niego może dojść jedynie w przypadku braku porozumienia w sprawie wykupu. Prezes spółki odpowiedzialnej za budowę portu Mikołaj Wild zwraca jednak uwagę, że cena przy wywłaszczeniu będzie narzucona przez Skarb Państwa i nie będzie podlegać żadnym negocjacjom.\n"Centralny Port Komunikacyjny. Jest już doradca strategiczny, plan wykupu gruntów i wytyczone trasy dojazdu" https://t.co/X0ZXnsStUO | @PR24_pl o podsumowaniu roku 2⃣0⃣2⃣0⃣ w ✈🚆 #CPK\nProgram ma zostać zrealizowany do 2023 roku, kiedy to w myśl planu ruszą zasadnicze roboty budowlane.\nMikołaj Wild, jako sukces 2020 roku uznał wyłonienie tak zwanego doradcy strategicznego. Został nim Port Lotniczy Incheon z Seulu. O kontrakt ubiegało się także lotnisko Narita obsługujące stolicę Japonii - Tokio, ale ostatecznie wygrała oferta Koreańczyków.\n💬 🛫🇰🇷 #Incheon International Airport jest zwycięzcą postępowania ws. doradcy strategicznego Centralnego Portu Komunikacyjnego - poinformował wiceminister @mhorala @MI_GOV_PL https://t.co/VRzGhCnxEY\n— Centralny Port Komunikacyjny (@STH_Poland) December 8, 2020\nWładze CPK chcą się wzorować na schemacie powstawania koreańskiego lotniska. Zostało ono otwarte w 2001 roku. Decyzja o budowie została podjęta po Igrzyskach Olimpijskich w Seulu w 1988 roku w związku z niewystarczającą przepustowością lotniska Gimpo.\nIncheon znajduje się na wyspie Yeongjong-Yongyu, 52 kilometry od centrum Seulu (CPK zostanie zbudowany 37 kilometrów od centrum Warszawy). W ubiegłym roku Incheon obsłużył 71 milionów pasażerów.\nKoreański port był budowany etapami. W fazie pierwszej powstały dwie równoległe drogi startowe - po 3 750 metrów długości każda, a port miał przepustowość 30 milionów pasażerów i 1,7 mln ton towarów rocznie.\nDruga faza to budowa trzeciej drogi startowej o długości 4 000 metrów. Po jej otwarciu w 2008 roku port zwiększył swoją przepustowość do 44 milionów pasażerów.\n"Nowe narzędzie ✈🚆 #CPK do planowania inwestycji" https://t.co/no3nIyA7lv | @filarybiznesuPL o Pasażerskim Modelu Transportowym\nTymczasem plany dotyczące Portu Lotniczego Solidarność zakładają, że początkowo lotnisko w Baranowie będzie obsługiwać od 30 do 45 milinów pasażerów rocznie. Docelowo wymienia się nawet sto milionów pasażerów rocznie. Lotnisko ma zostać tak zaprojektowane, by rozbudowa była łatwa i nie utrudniała funkcjonowania istniejącej infrastruktury.\nDoradca strategiczny zapewni transfer nowoczesnych technologii i know-how, które są niezbędne do tworzenia takiej inwestycji.\nKolejowe "szprychy do CPK"\nJeszcze przed wybuchem pandemii COVID-19 ogłoszono plan korytarzy transportowych, w których w przyszłości powstaną trasy szybkiej kolei dowożącej pasażerów do Portu Lotniczego Solidarność. W drugiej połowie roku zlecono także inwentaryzacje środowiskowe, które będą jedną z podstaw wytyczenia ostatecznych szlaków.\nW myśl założeń szybka kolej, która rozwinie prędkość do 250 kilometrów na godzinę, połączy lotnisko z największym miastami. Podróż, poza Szczecinem, ma trwać 2,5 godziny. Ogłoszenie korytarzy wywołało protesty lokalnych społeczności, które nie chcą, by w sąsiedztwie ich zabudowań przebiegały linie szybkiej kolei. Przedstawiciele CPK podkreślają jednak, że korytarze nie są ostatecznie wytyczonymi szlakami, a te wyłonią się dopiero po serii konsultacji i badań.\n💬 Dzięki #PMT rozwiązania techniczne przygotowywane przez ✈🚆 #CPK będą „szyte na miarę”, czyli dostosowane do realnych przyszłych potrzeb transportowych - Prezes @MikolajWild @STH_Poland https://t.co/CDz97zZb62\nMimo zapowiedzi nie udało się w tym roku wyłonić firmy, która będzie odpowiedzialna za stworzenie tak zwanego master planu, czyli planu generalnego lotniska. Zawarte w nim będą informacje dotyczące wszystkich parametrów portu lotniczego, od konfiguracji dróg startowych, płyt postojowych, terminali i całej infrastruktury lotniskowej. Master plan pozwala na stworzenie dokładnego projektu lotniska.\nZarząd Centralnego Portu Komunikacyjnego ogłosił przetarg, który miał wyłonić firmę odpowiedzialną za plan generalny. Przetarg jednak unieważniono. W uzasadnieniu tej decyzji argumentowano, że żadna z firm nie spełniała odpowiednich kryteriów, a oferty miały błędy formalne. Jedna z firm startujących w przetargu odwołała się od tej decyzji. Sprawa trafiła do Krajowej Izby Odwoławczej.\nTermin rozpoczęcia budowy zgodnie z planem\nMimo tych problemów władze spółki zapewniają, że termin rozpoczęcia zasadniczych prac budowlanych nie jest zagrożony. W myśl planów rozpoczną się one w 2023 roku. Pełnomocnik rządu do spraw budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego Marcin Horała wielokrotnie w ciągu roku podtrzymywał też rok 2027, jako czas zakończenia pierwszego etapu inwestycji.\n🤝 Porozumienia z powiatami grodziskim, sochaczewskim i żyrardowskim inwestycji podpisane. Dzięki współpracy z samorządami ✈🚆 #CPK pozyska dane ewidencyjne nieruchomości z terenu inwestycji https://t.co/WvTsUAbYQb\nWiceminister infrastruktury przyznawał jednak, że jest to ambitny termin. Dodał też, że pandemia COVID-19 nie wpłynęła znacząco na harmonogram przygotowań. Przyznał jednocześnie, że jej dalekosiężnym skutkiem może być zmniejszenie w perspektywie kilku lat ruchu lotniczego, a co za tym idzie zmniejszonego zapotrzebowania na podróże.\nDlatego też skorygowano początkowe plany dotyczące pierwotnej przepustowości lotniska w Baranowie z 45 milionów pasażerów rocznie do 30 milionów. Według prognoz międzynarodowego stowarzyszenia przewoźników lotniczych IATA globalny rynek pasażerskich przewozów odbuduje się w 2025 roku pod warunkiem rychłego rozpoczęcia szczepień przeciwko chorobie COVID-19.\nCPK planuje ruch pasażerski po uruchomieniu superlotniska. Znamy najnowsze prognozy https://t.co/k4XQ0sm15v\n— Gospodarka - Polskie Radio (@Gospodarka_PRSA) December 11, 2020\nTransport lotniczy jest zaliczany do branż, które najbardziej ucierpiały przez pandemię. Eksperci wskazują też na zmianę zwyczajów podróżnych, którzy chętnie wybiorą się samolotem na wyjazd wakacyjny, ale zrezygnują już z podróży biznesowych. Oznacza to zmianę charakteru połączeń, ze szkodą dla rejsów przesiadkowych i biznesowych. Zyskałyby z kolei połączenia „point to point”. A to może mieć wpływ na kształt Centralnego Portu Komunikacyjnego.\nZobacz więcej na temat: centralny port komunikacyjny infrastruktura lotnictwo transport GOSPODARKA\nOstatnia aktualizacja: 25.02.2021 09:54\n- Proces inwestycyjny cały czas trwa. 2023 rok - wbicie pierwszej przysłowiowej łopaty, i 2027 - pierwszy lot, czyli 10 lat od pierwszej decyzji do pierwszych lotów - to jest tempo rekordowe, przynajmniej w skali europejskiej. Pod jurysdykcją Unii Europejskiej tak szybko dużego lotniska nikt nie zbudował - mówił w "Radiu Gdańsk" Marcin Horała.\nPodkreślił, że jest to "niezwykle ambitny harmonogram" i "jak na razie udaje się go utrzymać".\nKoronawirus uderza w porty lotnicze. 2,8 mld dolarów strat londyńskiego Heathrow\nWymiana doświadczeń z Koreańczykami\n- W 2019 r. Incheon obsłużył 70 milionów pasażerów. Krótko mówiąc, ma know-how i kompetencje w prowadzeniu takiego dużego, międzynarodowego lotniska, którego w Polsce siłą rzeczy nie ma. W najbliższym czasie CPK będzie zamawiać i odbierać cały szereg produktów analityczno-projektowych, na czele z masterplanem lotniska. Chodzi o to, żebyśmy mieli takiego doradcę, który nam będzie wskazywał, na co zwrócić uwagę, co być może powinno być inaczej - dodał wiceminister.\nPolskieRadio24.pl, PAP, Radio Gdańsk, md\nZobacz więcej na temat: centralny port komunikacyjny lotnictwo infrastruktura GOSPODARKA POLSKA


Creative Sound Blaster JAM - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\n14.05.2018, godz. 10:29\nSound Blaster JAM to niepozorny model nauszny z oferty marki Creative, wyróżniający się nadprzeciętną wygodą użytkowania.\nKonstrukcja słuchawek Creative Sound Blaster JAM została wykonana z lekkiego, matowego tworzywa. Materiał nie zachwyca wyglądem, ale jest trwały i lekki. Całość ma wagę zaledwie 82 g. Piankowe nausznice otwarte mogą wydawać się nieco archaiczne. Jednakże okazują się niezwykle przyjazne i pozwalają na wielogodzinny odsłuch bez bólu małżowin. Wyróżnikiem modelu jest również obecność modułu zbliżeniowego NFC. Jego wykorzystanie pozwala na natychmiastowe spartowanie urządzenia ze smartfonem bez konieczności wyszukiwania i zatwierdzania odpowiedniego sygnału Bluetooth.\nSłuchawki bezprzewodowe Creative Sound Blaster JAM dysponują wbudowanym mikrofonem, a ich obudowa kryje przyciski do szybkiej regulacji głośności i odbierania przychodzących rozmów. Ponadto producent zastosował dodatkowy przełącznik, który natychmiast zmienia charakterystykę brzmienia na bardziej basową. Wbudowany akumulator ma zapewniać do 12 godzin pracy i jest to deklaracja bliska prawdziwym możliwościom modelu. Zasięg pracy w standardzie Bluetooth 4.1 wynosi 15m.\nCreative Sound Blaster JAM 119 zł Słuchawki nauszne CREATIVE Sound Blaster Jam Bluetooth z mikrofonem Czarny 125 zł Słuchawki nauszne CREATIVE Sound Blaster Jam Bluetooth z mikrofonem Czarny 125 zł Słuchawki Creative Sound Blaster JAM (70GH030000000) 126 zł Creative Sound Blaster JAM 129 zł Słuchawki nauszne CREATIVE Sound Blaster Jam Bluetooth z mikrofonem Czarny 131 zł Nauszne Creative Sound Blaster JAM 139 zł Słuchawki CREATIVE Sound Blaster JAM Czarny 139 zł Słuchawki z mikrofonem CREATIVE Sound Blaster Jam odbierz rabat 5% 139 zł Creative Labs Sound Blaster JAM Słuchawki Bluetooth z mikrofonem + dostawa... 140 zł