Sobota w Janowcu na sportowo. Drugi bieg rodzinny za nami, Janowiec (gm. Bardo) - Express-Miejski.pl\nstrona główna wiadomości Sobota w Janowcu na sportowo. Drugi bieg rodzinny za nami\nSobota w Janowcu na sportowo. Drugi bieg rodzinny za nami\nData dodania: 2017-08-02 14:15\nAktualizacja: 2017-08-03 10:49\nII Janowiecki Bieg Rodzinny fot.: janowiec.org.pl\n29 lipca w Janowcu odbył się drugi bieg rodziny. Na starcie stanęło łącznie 35 uczestników, a rywalizacja połączona z dobrą zabawą odbywała się na dwóch dystansach.\nGłówny bieg odbywał się na odcinku 5 km, natomiast osoby, które zdecydowały się na pokonanie trasy rodzinnej przebiegły 1.2 km. Na starcie stanęli zarówno mieszkańcy wsi jak i goście z innych miejscowości gminnych, a także Kamieńca Ząbkowickiego, Ząbkowic Śląskich, Złotego Stoku oraz Strzegomia.\nCelem imprezy była przede wszystkim dobra zabawa, a także okazja do promocji zdrowego trybu życia, poprzez bieganie. Na mecie na wszystkich uczestników zarówno biegu rodzinnego, jak i głównego czekały medale specjalnie przygotowane na tę okazję. Najmłodszy uczestnik biegu miał siedem lat, a najstarsza uczestniczka była od niego aż o dziesięć razy starsza.\nOprócz medali na wszystkich uczestników biegu czekały dyplomy, upominki i posiłek regeneracyjny. Za rok planowana jest trzecia edycja biegu.\nms. / em24.pl / janowiec.org.pl\ngość: ~szkoda słow\nalbo dajcie cały tekst ze strony albo nie skracajcie i nie przerabiajcie bez sensu vide "Najmłodszy uczestnik biegu miał siedem lat, a najstarsza uczestniczka była od niego aż o dziesięć razy starsza.\nWarto wiedzieć, że najmłodszy uczestnik biegu rodzinnego miał 7 lat, a najstarsza uczestniczka 10 razy więcej." i podajcie wtedy źródło nie tylko zdjęć ale i tekstu..


Atelier Shallie Plus: Alchemists of the Dusk Sea – Danteveli\n17 stycznia 2017 Danteveli\tBrak komentarzy Atelier, JRPG, koei\nPo krótkim wprowadzeniu wybieramy jedną z dziewczyn i odgrywamy ich kampanię. Cele naszych bohaterek są odmienne jednak z czasem ich losy się splatają. W grze przejawia się to poprzez dwie odrębne kampanie, które zawierają jednak wspólne elementy. Moim zdaniem fabuła gry jest mocno sielankowa i podczas przechadzania się po polanach by zbierać kwiaty nie czułem presji czasu.\nWynika to z tego, że z gry wywalono element charakterystyczny dla poprzednich odsłon serii. W Atelier Shallie Plus: Alchemists of the Dusk Sea nie ma limitu czasu, dzięki czemu możemy wykonywać questy w swoim własnym tempie. Uważam to za świetne posuniecie bo Shallie to idealny tytuł na leniwe, niedzielenie popołudnie.\nCykl Atelier jest dość nietypowy. Przynajmniej takie odnoszę wrażenie po kontakcie z każdą nową odsłoną serii. Zazwyczaj w grach RPG system walki odgrywa ważną rolę. Tutaj jest trochę inaczej. Atelier Shallie Plus: Alchemists of the Dusk Sea oferuje nam poprawny, turowy tryb bitew. Nic nadzwyczajnego. Powiem nawet, że to co tutaj jest nam zaprezentowane to niezbędne minimum. Można by poczytać to za wielką wadę produkcji. Turowe walki, gdzie postacie według kolejności wykonują jedną akcje są nam znane od początku gatunku jRPG. Zespołowe ataki i system Burst, gdzie nasze postacie wykonują silniejsze ataki mają urozmaicać dobrze znaną formułę. W gruncie rzeczy mamy bardzo prosty i niespecjalnie rozbudowany system, który bardzo łatwo będzie nam opanować. Ja jednak mam wrażenie, że takie rozwiązanie sprawdza się dobrze w cyklu Atelier. Z chęcią zobaczyłbym nawet opcje automatycznego prowadzenia walk. Gry o pogodnych alchemistach koncentrują się bardziej na innych elementach, które moim zdaniem są zrobione znacznie lepiej od samych walk. Przyznam jednak, że niektóre emocjonujące starcia z silniejszymi przeciwnikami były ciekawe. Część zabawy sprowadza się jednak do grindowania w celu zbierania materiałów do produkcji przedmiotów. Wtedy walki zaczynają trochę nużyć.\nPodstawą zabawy jest tworzenie nowych przedmiotów, które powstają w magiczny sposób w naszym alchemicznym kotle. Wrzucamy do gara odpowiednie składniki po czym decydujemy się na dodatkowe efekty wzmacniające nasz twór i możemy cieszyć się nową rzeczą. Znaczna część rozgrywki poświęcona jest na wykonywanie i zdobywanie surowców zamawianych przez klientów z gildii łowców. Wyruszamy wtedy w okolice naszego miasteczka by zbierać kwiaty i polować na stworzenia niezbędne do powstania nowej mikstury.\nTym co pcha akcję do przodu jest system Life Tasks. Są to cele jakie stawia sobie dana Shallie. Wykonywanie misji typu zarobienie określonej ilości pieniędzy, pomoc konkretnym osobom czy ulepszenie ekwipunku, przyczynia się do wypełnienia paska postępu. Kiedy będzie on pełny to możemy zdecydować o rozpoczęciu kolejnego rozdziału przygody bohaterki. Daje to nam sporo dowolności w tym co chcemy robić w grze.\nNie wiem jak ludzie z Gust to robią ale cykl Atelier zawsze wygląda prześlicznie. Kolorowy, radosny świat wypełniony jest wesołymi postaciami, które aż promenują pogodnością. Wszystko utrzymane w kreskówkowej stylistyce anime w wariancie cell shading. Zachwycam się tym głównie ze względu, że każda z gier z Atelier w nazwie jest bardzo ciepłą produkcją. Grafika jest idealnie dopasowana do tej stylistyki. Słodkie kolorki mogą wydać się bardzo banalne ale z jakichś względów ta oprawa działa na mnie bardzo kojąco.\nPodobnie jest w przypadku sfery audio. Świetny voice acting, który sprawia, że postacie są strasznie sympatyczne, wspomagany jest przez przyjemny dla ucha soundtrack.\nAtelier Shallie Plus: Alchemists of the Dusk Sea oferuje nam dwie 30. godzinne kampanie pozwalające wcielić się w obie Shallie. Port został wzbogacony o DLC wydane do wersji gry na PlayStation 3. Są to w głównej mierze dodatkowe stroje i kostiumy kąpielowe dla bohaterek. Sama gra jednak została także wzbogacona o trochę więcej elementów fabularnych i powracające postacie. Dzięki temu fani serii otrzymują tutaj odrobinę nowych treści. Osoby nieobeznane z serią nie będą jednak totalnie zagubione. Znajomość dwóch pozostałych gier z trylogii Dusk nie jest niezbędna do tego by dobrze bawić się przy Shallie.\nPo pierwszych 10 minutach zabawy wiedziałem, że Atelier Shallie Plus: Alchemists of the Dusk Sea przypadnie mi do gustu. Produkcja ta podobnie jak reszta serii prezentuje radosne oblicze gier RPG. Na mnie ten patent z kolorowym światem i przyjaznymi postaciami działa. Patrząc na ten tytuł chłodnym okiem można się przyczepiać do systemu walki i drobnych problemów graficznych. Jednak magia Shallie sprawia, że kwestie te nie mają większego znaczenia. Zostajemy pochłonięci przez naprawdę przyjemną grę.\n← Najlepiej sprzedające się gry w Japonii w 2016 roku\nDanganronpa 1-2 Reload →


Czym się kierować przy zakupie nieruchomości? Oto kilka rad. » Niemiecki w Nakli\n10 stycznia, 2021 Doradca BankowyLeave a Comment on Czym się kierować przy zakupie nieruchomości? Oto kilka rad.\nW dzisiejszych czasach bardzo duża część społeczeństwa mieszka w wynajmowanych mieszkaniach. Nie jest to jednak rozwiązanie idealne, dlatego tak wielu ludzi chce zakupić nieruchomość na własność. Jednak wybór tej idealnej opcji nie jest łatwy. Na rynku dostępne są tysiące mieszkań i domów, jak więc znajdziesz to, które będzie idealne dla Ciebie?\nMamy kilka rad, które ułatwią Ci podjęcie decyzji.\nNa samym początku podejmij decyzję, czy wolisz mieszkać w głośnym centrum miasta, czy może w spokojnej okolicy otoczonej zielenią. Pozwoli to skrócić poszukiwania i oszczędzić Twój czas. Lokalizacja to jedna z najważniejszych rzeczy przy wyborze nieruchomości, ponieważ decyduje o codziennym komforcie domowników. Sprawdź, czy w danym miejscu jest dobre połączenie komunikacyjne, lub jeśli poruszasz się autem- ile kilometrów będziesz musiał przejechać do pracy czy szkoły. Ma to duży wpływ na ilość czasu jaką będziesz mógł zaoszczędzić w ciągu dnia. Poza tym, zapoznaj się z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, aby dowiedzieć się czy na pobliskim terenie planowane są jakieś inwestycje. Oczywiście lepsza lokalizacja zwykle oznacza wyższą cenę, dlatego musisz znaleźć miejsce, które będzie przystępne cenowo, a jednocześnie dość blisko pracy czy sklepu.\nKolejną rzeczą, na jaką musisz zwrócić uwagę jest metraż lokalu. Tutaj zasada jest podobna, jak w przypadku lokalizacji- im nieruchomość jest większa, tym jest droższa. Dlatego zastanów się jakie potrzeby ma Twoja rodzina i ile metrów kwadratowych będzie Wam potrzebne. Najłatwiej wybierać wielkość mieszkania na podstawie ilości pokoi. Policz, ile pomieszczeń będzie niezbędne, aby mieszkać komfortowo. Następnie zastanów się, jaka jest minimalna wielkość jednego pokoju (niektóre bywają naprawdę miniaturowe), a potem przejrzyj oferty w Internecie. Na takiej podstawie łatwo oszacujesz jaki metraż lokalu będzie dla Ciebie najlepszy.\nObok metrażu, to jedna z najważniejszych cech praktycznego domu czy mieszkania. A mowa o układzie funkcjonalnym. Przyjrzyj się dobrze rzutowi mieszkania, który otrzymasz od dewelopera lub sprzedającego i zastanów się, czy znajdziesz tam miejsce, aby bez problemu zmieścić wszystkie swoje rzeczy. Układ może być kluczowy- zdarza się, że mieszkanie jest duże, a przez złe rozplanowanie, przestrzeń nie jest wykorzystana, dlatego wygląda przytłaczająco i jest całkowicie niepraktyczna. Zwróć uwagę na ten punkt szczególnie, jeśli planujesz zakup małego lokum- wtedy każdy metr ma znaczenie. Dobrze, jeśli układ jest mądrze przemyślany- to daje Ci pewność, że w mieszkaniu znajdziesz miejsce na wszystkie aktywności.\nJeśli planujesz zakup mieszkania w bloku, ważne, abyś zwrócił uwagę na którym piętrze ono się znajduje. Tak jak w przypadku bloku z windą nie ma to tak dużego znaczenia, tak w blokach z wielkiej płyty może być kluczowe. Zastanów się, czy z każdym wyjściem z mieszkania chcesz przemierzać dziesiątki schodów. Pomyśl też o sytuacji, kiedy trzeba będzie kupić ciężki mebel lub sprzęt AGD. Nawet wniesienie większych zakupów spożywczych na czwarte piętro może stanowić nie lada wyzwanie. W szczególności przemyśl kupno takiego mieszkania jeśli posiadasz małe dzieci. Pamiętaj, że po każdym spacerze będziesz zmuszony wnosić wózek dziecięcy na samą górę.\nJak widać, wybór idealnego mieszkania nie jest łatwy. Jeśli chcesz wybrać nieruchomość, która będzie spełniała wszystkie Twoje potrzeby, weź pod uwagę powyższe rady. Po zastosowaniu się do nich będziesz miał pewność, że decyzja jaką podejmiesz będzie trafiona, a mieszkanie w danym domu będzie przyjemnością.\nArtykuł powstał przy współpracy z serwisem nieruchomości – szukajlokum.pl


Internet Gorzów | Katalog SEO\nInternet Internet Gorzów (Katalog firmy - internet…)\nInfineo.pl jest serwisem lokalnego dostawcy internetu prowadzącego działalność w branży od czterech lat. Infineo dostarcza internet bezprzewodowy w nowej specyfikacji 5G, przez to jakość sygnału jest doskonała. W ofercie providera jest internet w kilku prędkościach, bez ograniczeń pobierania danych.\nZaletą usługi od providera jest także wysoka prędkość wysyłania danych, co umożliwia szybkie wysyłka dużych plików do kontrahentów lub znajomych. Jest to przydatne w trakcie rozmów na skype z użyciem kamer lub użytkowania sieci internet przez 2-3 osoby jednocześnie. To wszystko dostawy internetu sprzedawane są w przystępnych cenach 49-99zł brutto za miesiąc oraz przystępnej aktualizacji.\nDodaj komentarz www.infineo.pl teraz!\nInfineo.pl w Katalogu SEO - skomentuj!


Edusfera jako holistyczna kategoria pedagogiki ogólnej. Zarys idei - Książka | Księgarnia internetowa Poczytaj.pl\nMateriały dla nauczycieli 812\nPedagogika ogólna 1522\nPedagogika specjalna 1150\nPraca Socjalna i Resocjalizacja 243\nEdusfera jako holistyczna kategoria pedagogiki ogólnej. Zarys idei\nEdusfera jako holistyczna kategoria - okładka książki\n25.06 34.00 8.94\nW niniejszym studium rozważa się potrzebę oraz możliwość wzbogacenia ogółu dotychczasowych terminów desygnujących całość zjawisk edukacyjnych w społeczeństwie przez pojęcie edusfery. W ramach tak określonego projektu dokonuje się - w trybie analizy konceptualnej - dwuwymiarowej charakterystyki dziedziny edukacji: jako części systemu socjokulturowego oraz jako odrębnej całości kulturowej. Zastosowanie obydwu tych perspektyw wydaje się przydatne (a może nawet niezbędne) do pełnego określenia statusu zjawisk edukacyjnych.\nPowody podjęcia i zrealizowania takiego zamierzenia były trzy. Pierwszy to "utrata" przez pedagogikę ogólną właściwej sobie dziedziny poznania w następstwie dyferencjacji pedagogiki na zbiór rozmaitych, specjalistycznych nauk o wychowaniu. Drugim był utrzymujący się zwyczaj zawężonego pojmowania przedmiotu pedagogiki, polegający na utożsamianiu go z edukacyjnym agosem, z pominięciem innych ważnych jego wymiarów jako bytu kulturowego. Powód trzeci to dominujący we współczesnej myśli pedagogicznej obraz edukacji jako tworu addytywnego (prostej agregacji składników), amorficznego (pozbawionego wymiaru strukturalnego) oraz zajmującego nie w pełni określone miejsce w ogólnym porządku socjokulturowym.\nW odróżnieniu od perspektywy zdroworozsądkowej optyka systemologiczna ujmuje "edukację jako całość" w specyficzny sposób. Całość to bynajmniej nie synonim wszystkiego (co nam się kojarzy z wychowaniem) ani równoznacznik sumarycznego zbioru składników, lecz "wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę". A zatem bez uprzedniego zdefiniowania statusu części, określenia ich rodzaju oraz ustalenia łączących je relacji nie jest możliwe mówienie o "całości edukacyjnej" w poznawczo istotnym sensie. W myśl przyjętych tu założeń całością systemową tego rodzaju jest właśnie edusfera.\nZ analizy usytuowania edusfery względem jej nadsystemów wynika, że nie tylko ma ona status organu (oraz narzędzia) życia zbiorowego, lecz także jest swoistym, strukturalnie odrębnym i (stosunkowo) niezależnym organizmem (systemem) kulturowym. Jej części powinny zatem być definiowane w terminach dziedzin, właściwych każdej odrębnej całości kulturowej. Są to: sfera kultury materialnej, edukacyjna socjosfera (w tym agosfera), dziedzina kultury symbolicznej (języka i komunikacji) oraz segment kultury duchowej (form świadomości edukacyjnej).\nWszystkie one łącznie tworzą dopiero całość zwyczajowo nazywaną "rzeczywistością pedagogiczną". Całość ta wydaje się zarazem stanowić właściwą dziedzinę studiów i badań pedagogiki ogólnej (kiedyś - całej pedagogiki).\nW początkowej fazie prac nad niniejszym studium chodziło o pewien rodzaj ćwiczenia intelektualnego, polegającego na zastosowaniu perspektywy strukturalnej (systemowej) w odniesieniu do jednego z głównych problemów pedagogiki ogólnej: statusu wychowania. A tytuł planowanego produktu miał brzmieć: "Dziedzina edukacji w świetle systemowego paradygmatu "część - całość". W miarę prowadzonych prac zadanie to przyjęło postać ambitniejszą, a książka otrzymała obecny tytuł. [...]\nRozprawa Romana Schulza jest [...] kluczową dla polskiej pedagogiki ogólnej propozycją systemowego, a więc i holistycznego ujęcia fenomenów pedagogicznych. [...] Na takie książki czeka się z największą przyjemnością. Będą do niej sięgać [...] kolejne pokolenia pedagogów.\nKsiążka "Edusfera jako holistyczna kategoria pedagogiki ogólnej. Zarys idei" - Roman Schulz - oprawa miękka - Wydawnictwo Oficyna Wydawnicza Impuls. Książka posiada 108 stron i została wydana w 2018 r. Cena 25.06 zł. Zapraszamy na zakupy!\nRoman Schulz - autor m.in.:\nCałość i struktura jako kategorie systemowego...\nSzkice z pedagogiki ogólnej\nMetodyka procesu resocjalizacji w młodzieżowych... Michał Kranc\nNauka o szkole. Studium monograficzne. Zarys koncepcji Józef Kuźma\nNormy w pedagogice. Aksjologiczne i metodologiczne... Urszula Morszczyńska\nSubsumcje edukacji praca zbiorowa\nZarys pedagogiki wieku dojrzewania Erhard Fucke\nFilmoterapia. Scenariusze zajęć w edukacji filmowej... Ewa Warmuz-Warmuzińska\nJózef Kuźma Nauka o szkole. Studium monograficzne. Zarys koncepcji32.26 zł\nIwona Chrzanowska Zaniedbane obszary edukacji pomiędzy pedagogiką...33.61 zł\nJolanta Spętana, Dorota Filozoficzne implikacje w pedagogice. O sensie...18.83 zł\nAneta Rudzińska-Rogoży Wspomaganie rozwoju dziecka z ryzyka dysleksji20.64 zł


Burze niosą ze sobą poważne zagrożenie. Nie ma sposobu, by przewidzieć miejsce uderzenia pioruna | Dziennik Naukowy\nBurze niosą ze sobą poważne zagrożenie....\nBurze, choć mamy z nimi często do czynienia, są bardzo groźnym zjawiskiem. Przebywając w swoich domach czy w zakładach pracy tylko największe nawałnice potrafią napędzić nam stracha. Dlatego zapominamy o niebezpieczeństwie, jakie niesie ze sobą burza, zwłaszcza, gdy złapie nas na otwartym terenie lub podczas wędrówki w górach. Charakterystyczne dla burz są wyładowania atmosferyczne, które zwykle uderzają w najwyższe obiekty, ale jak podkreśla dr Marek Kubicki - Kierownik Obserwatorium Geofizycznego IGF PAN w Świdrze k. Otwocka, nie ma sposobu, by ustalić miejsce potencjalnego uderzenia pioruna.\nBurze są zjawiskami meteorologicznymi, które charakteryzują się intensywnymi opadami deszczu bądź gradu, gwałtownym i silnym wiatrem i przede wszystkim piorunami. Obecnie meteorolodzy potrafią przewidzieć powstanie burzy. Przy pomocy radarów meteorologicznych, czy nawet za pomocą zwykłych obserwacji, można śledzić jej rozwój, jednak w żaden sposób nie da się ustalić potencjalnego miejsca uderzenia wyładowania atmosferycznego w powierzchnię ziemi.\n- Rozkład ładunków elektrycznych w chmurze burzowej tzn. zidentyfikowanie obszarów o dużej gęstości różnoimiennych ładunków elektrycznych jest raczej niemożliwy. Dodatkowo określenie przyczyny zainicjowania tzn. „zapalenia” wyładowania pomiędzy różnymi obszarami w chmurze jest ciągle badane. Chmura odsłania bowiem swoją strukturę elektryczną w momencie powstawania wyładowań atmosferycznych. Analizę wyładowań wykonuje się po zarejestrowaniu ich wystąpienia i zmierzeniu charakterystycznych parametrów – informuje w komunikacie przesłanym do Dziennika Naukowego dr Marek Kubicki - Kierownik Obserwatorium Geofizycznego IGF PAN w Świdrze k. Otwocka.\nJak podkreśla naukowiec, piorun, czyli wyładowanie atmosferyczne, jest źródłem fali elektromagnetycznej o bardzo szerokim spektrum częstotliwości. Porównuje je do nadajnika radiowego pracującego w sposób impulsowy. Słuchając audycji na starszych odbiornikach radiowych odbierających zakres częstotliwości określany potocznie jako fale długie, średnie i UKF, można usłyszeć uderzenia piorunów. Manifestują się jako trzaski przeszkadzające w odbiorze i można je zarejestrować już w odległości około 50 kilometrów od chmur burzowych. Ich częstotliwości przybiera na sile w miarę zbliżania się burzy.\nStosowana obecnie aparatura pomiarowa działa na takiej samej zasadzie lokalizując wyładowania, jednak jest znacznie bardziej zaawansowana. Zarówno krajowe, jak i europejskie oraz globalne systemy podają mapy występowania wyładowań atmosferycznych, jednak ich sposób wykrywania, czułość i dokładność jest różna.\nLokalizacja w azymucie oraz ilość wyładowań atmosferycznych zarejestrowanych przez stację Safir 3000 w Obserwatorium Geofizycznym IGF PAN w Świdrze ( współpraca z IMGW-PIB w Warszawie) w czasie wystąpienia burzy w dniu 10.04.2018. Kolorowe obszary pokazują ilość wyładowań. Zarejestrowano około 170 tys. wyładowań atmosferycznych ( doziemnych i wewnątrz chmurowych).\n- Na podstawie pomiarów prowadzonych w Instytucie Geofizyki PAN można stwierdzić, że zmienia się struktura elektryczna wyładowań atmosferycznych. Parametry wyładowań różnią się od statystycznie wyznaczonych charakterystyk na podstawie wcześniejszych wieloletnich pomiarów. Coraz częstsze są wyładowania np. wielokrotne, hybrydowe (rys. poniżej), a natężenia prądu w kanale wyładowczym osiąga bardzo duże wartości. Natomiast średnia roczna ilości burz zarejestrowanych np. w Obserwatorium Geofizycznym IGF PAN w Świdrze od 1960 roku podlega tylko nieznacznym wahaniom – wyjaśnia dr Marek Kubicki.\nZmiany pola elektrycznego w czasie rozwoju ujemnego wielokrotnego i hybrydowego wyładowania doziemnego składającego się z 4 udarów piorunowych typu RS (ang. return stroke) oraz zakończonego fazą prądu długotrwałego typu CC (ang. continuing current)., w jednej ze stacji pomiarowych lokalnego systemu detekcji wyładowań atmosferycznych (LSDWA) pracującej w Obserwatorium Geofizycznym IGF PAN w Świdrze, 19 lipca 2015 roku, podczas gwałtownej wieczornej nawałnicy burzowej połączonej z nawalnym opadem deszczu. Rysunek pokazuje bardzo skomplikowaną strukturę wyładowania atmosferycznego\nBadacz z IFG PAN podkreśla jednocześnie, że sama natura wyładowań atmosferycznych - tak jak w przypadku trzęsień ziemi - powoduje, że nie jesteśmy w stanie przewidzieć tych zjawisk, dlatego też kluczowe jest edukowanie społeczeństwa. - Podczas licznych akcji popularyzatorskich w Obserwatorium Geofizycznym w Świdrze, zwracamy szczególną uwagę na zachowanie się w otwartej przestrzeni oraz fakt, że istnieje możliwość porażenia nie tylko przez wyładowanie główne, ale też poboczne oraz przez prądy zaindukowane w czasie wyładowania atmosferycznego na powierzchni gruntu czy elementach metalowych – przyznaje dr Marek Kubicki.\nJak zachować się w czasie burzy podczas górskich wędrówek? Przede wszystkim należy zminimalizować ryzyko. Gdy usłyszymy odgłosy zbliżającej się burzy, najlepiej zawrócić i zejść w niższe partie. Jeśli jednak burza nas zaskoczy trzeba zachować spokój i nie panikować. Jeśli ścieżka, którą idziemy ma łańcuchy czy inne metalowe elementy, należy się od nich oddalić. Podobnie ma się sytuacja z ciekami wodnymi. Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe radzi także, by unikać otwartych przestrzeni, grani, szczytów pojedynczych skał czy drzew. W żadnym wypadku nie należy trzymać się za ręce, jeśli przebywamy w grupie. Najlepiej kucnąć i odizolować się od podłoża – chociażby plecakiem. Obecnie są dostępne liczne aplikacje na smartfony, które podpowiedzą nam, gdzie jest burza i przed wyjściem w góry należy je zainstalować. Ostatecznie można także słuchać wspomnianych wcześniej trzasków w przenośnym odbiorniku radiowym.\nŹródło: Instytut Geofizyki PAN, fot. MaxPixel


Recenzja mangi: „Opowieści o Białej Księżniczce" - Autor: CLAMP - Konwenty Południowe\nRecenzja mangi: „Opowieści o Białej Księżniczce" - Autor: CLAMP\nczwartek, 05 sierpnia 2021 Autor: Mizu Korekta: Alicja „Vyar” Podkalicka Odsłony: 428\nGatunek: okruchy życia, dramat, fantastyka\nPodobno śnieg padający za oknem oznacza, że łzy roni Biała Księżniczka. Jak jest naprawdę?\nKażdy kraj ma swoje własne wierzenia i legendy. Na tych drugich oparto historie w krótkim tomiku „Opowieści o Białej Księżniczce”. Manga wyszła spod rąk grupy CLAMP, którą możecie kojarzyć z „Cardcaptor Sakura”, „Chobits” lub „Kobato”. Jeśli znacie któryś z tych tytułów, to już wiecie, że można spodziewać się pięknych ilustracji. Nie mylicie się.\nDostajemy trzy historie złączone jedną legendą w prologu i epilogu, rozgrywające się w cieniu gór okrytych śniegiem. Całą jednotomówkę charakteryzuje słowo „spokój”. Fabuła jest bardzo prosta, jednoliniowa, jednak potrafi wywołać uczucie pustki w sercu.\nPierwsza historia, „Na górze złego wilka”, opowiada o ogromnym czarnym wilku, który podobno zjada ludzi. Młoda dziewczyna wyrusza na jego poszukiwania, bo obwinia go o śmierć ojca. Chce dokonać zemsty. Jednakże dopadają ją mniejsze wilki. Gdy już widzi oczami wyobraźni swoją śmierć, na ratunek przybywa jej ten, którego miała zabić.\nKolejne dwie historie są o miłości. Pierwsza nosi tytuł „Kwiat lodu” i opowiada o parze, która rozdzieliła się, jednak wpierw złożywszy obietnicę, że odnajdą się i wrócą do siebie. Mężczyzna po 30 latach idzie w miejsce, w których rozłączyło ich przeznaczenie, jednak czy zastanie tam dziewczynę, czy ułożyła sobie ona życie po jego odejściu?\nOstatnia historia to „Nierozłączki”. Motyw jest podobny do poprzedniego, bowiem mamy mężczyznę, który wyjeżdża na wojnę. Dlaczego walczy i zostawia ukochaną? Żyje z nadzieją, że połączą się razem niczym ptaki łączące się w pary na całe życie. Jest to moja ulubiona historia ze względu na swoje nieoczywiste zakończenie.\nTomik czyta się bardzo szybko i spokojnie. Jest to nieco ponad 100 stron wyciszenia i delektowania się pięknymi ilustracjami. Kreskę najlepiej oddaje załączone zdjęcie. Osobiście jestem wielką fanką grupy CLAMP ze względu na ich styl rysowania. Obrazy oddają uczucia, dynamikę i opowiadają historię lepiej niż dymki z dialogami, których swoją drogą jest niewiele.\nZwykle nie poświęcam osobnego akapitu na wydanie, jednak tym razem zasługuje ono na kilka chwil chwały. Papier z obwoluty to coś pięknego, jest matowy i o wiele twardszy niż normalne wydania. Dodaje to całej mandze elegancji. Jeśli mieliście w rękach tytuł „Cardcaptor Sakura”, to możecie wiedzieć, o czym mówię.\nOstatecznie polecam tę jednotomówkę każdemu, kto w zimowy wieczór potrzebuje chwili wyciszenia przy herbacie. Nie jest to na pewno wybijający się tytuł, jednak warto po niego sięgnąć, jeśli chce się poznać jedną z japońskich legend. Nie ma on wad, jednak sam w sobie „nie powala”. Jest po prostu przyjemny. Jeśli ktoś lubi grupę CLAMP i spokojne historie, to „Opowieści o Białej Księżniczce” na pewno przypadną mu do gustu.


Polskie smaki – Zestaw z polską wódką miodową | Experiago\nSKU - M-721\nWódka smakowa, Miodula Prezydencka, Polska, 0,5 l\nTradycyjne polskie kabanosy w eleganckim opakowaniu, 170 g\nKonfitura z żurawiny z Tequilą, 190 g\nSuszone wiśnie w belgijskiej czekoladzie (bez dodatku cukru), 150 g\nCzekoladowa choinka z dodatkiem żurawiny, jabłka, imbiru, 130 g\nOrzechy nerkowca w czekoladzie z chili, 100 g\nMigdały w białej czekoladzie z cynamonem, 100 g\nTen kosz prezentowy z alkoholem zachwyci zagranicznych klientów i współpracowników. Starannie wyselekcjonowane, tradycyjne polskie produkty sprawdzą się też doskonale jako kosze świąteczne dla firm. Miodula Prezydencka, wysokoprocentowa wódka powstająca na bazie naturalnego miodu spadziowego oraz najlepszego polskiego spirytusu, jest poddawana leżakowaniu w specjalnie przygotowanych, dębowych beczkach. Dzięki temu w gotowym alkoholu wyczuwalny jest delikatny aromat dębiny, a wódka zachwyca koneserów mocnych trunków. Zestaw upominkowy o polskie smaki uzupełniają tradycyjne kabanosy, owoce i bakalie w czekoladzie oraz konfitura z żurawiny, wzmocniona tequilą. Świątecznego charakteru dodaje ręcznie zdobiona, czekoladowa choinka oraz efektowne pudełko prezentowe.


Sprzedam działkę : Żory , ulica Pszczyńska, 599 m2, 200000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka 599,0m2, Żory, Pszczyńska\n333,89 zł/m2 200 000 zł\nDziałka przemysłowo-handlowa na sprzedaż Żory, Pszczyńska - 599,0m2\nŻory, śląskie Pszczyńska\nLokalizacja Żory, Pszczyńska\nCena za m2 333,89 zł/m2\nPowierzchnia całkowita599 m2\nNa sprzedaż niewielka działka o wielkości 599m2. Położona w drugiej linii zabudowy. Działka ogrodzona . Idealna dla osób, które chcą mieś wszystko "pod ręką". Serce miasta a zarazem własna enklawa. idealna również pod inwestycję. Oferujemy BEZPŁATNĄ pomoc przy wyborze kredytu. Zapraszam do oglądania.\nNumer oferty: KW253955\nOsoba odpowiedzialna zawodowo: Natalia Adamaszek\n18000 m2 72 zł/m2\nAtrakcyjnie zlokalizowany teren przemysłowy w Żorach o powierzchni ok. 1,8 ha oznaczony w planie zag...\n5865 m2 239 zł/m2\ndziałka na sprzedaż 5865m2\nNa sprzedaż działka inwestycyjno-usługowa z rozpoczętą budową toru kartingowego, przy głównej drodze...\n12500 m2 200 zł/m2\nDo sprzedania 1,2 ha gruntów inwestycyjnych, z planem zagospodarowania pod składy, magazyny, przemys...\n8573 m2 78 zł/m2\ndziałka na sprzedaż 8573m2\nJEDYNA TAKA ! DOSTĘPNA TYLKO U NAS ! DZIAŁKA BUDOWLANA Z WŁASNYM LASEM ŻORY 8573 m2- 670.000 ZŁ...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka Żory, Pszczyńska Powierzchnia: 599,0 m2 Cena: 200 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr KW253955\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka Żory, Pszczyńska Powierzchnia: 599,0 m2 Cena: 200 000 PLN Proszę o kontakt


Med Top – Tłumacz medyczny\nTłumaczenia tekstów medycznych wymagają wyjątkowej specjalizacji. Tłumacz medyczny zajmuje się tematyką zdrowia człowieka, jego chorób oraz ogólnie pojętą ochroną zdrowia. Przedmiotem pracy tłumacza medycznego są tłumaczenia w zakresie kart szpitalnych, wyników diagnostycznych, historii chorób oraz informacji o stosowaniu leków. Jednakże tłumacz medyczny zajmuje się również bardziej ambitnymi zadaniami. Tłumaczy symultanicznie na kongresach i zjazdach medycznych, dokonuje przekładów fachowej i popularnonaukowej literatury medycznej, książek i podręczników.\nTłumacz medyczny występuje również przed sądem, organami nadzoru farmaceutycznego oraz tłumaczy dokumentację umożliwiającą dopuszczenie leków oraz wyrobów medycznych do powszechnego obrotu rynkowego. Wykwalifikowani tłumacze dokonują przekładów instrukcji obsługi oraz katalogów medycznych. Podstawą warsztatu tłumacza jest specjalistyczna wiedza z zakresu szeroko pojętej medycyny. Tłumacz medyczny oferuje swoje usługi w obszarze badań klinicznych, do których należą:\nformularze świadomych zgód pacjenta,\nraporty o niepożądanych skutkach działania badanych produktów.\nSpecjalizacje tłumaczy medycznych\nTłumacz medyczny specjalizuje się w tłumaczeniach tekstów z dziedziny:\nTłumacz medyczny posiada również misję społeczną, ponieważ wie, że od jego umiejętności zależy bardzo często życie człowieka. W swojej pracy translatorskiej muszą dbać przede wszystkim o dokładność i precyzję przekładu. W razie konieczności tłumacz może skorzystać z pomocy doświadczonych specjalistów z dziedziny medycyny. Dlatego tłumacz medyczny spaghetti z brzoskwinią całe życie musi się dokształcać i poszerzać specjalistyczną wiedzę.


Domy na sprzedaż: Przystajń | Morizon.pl\nDomy na sprzedaż: Przystajń\nZnaleziono 3 ogłoszenia, średnia cena 164 666 zł (1738 zł/m²)\n2 pokoje 65 m² działka 910 m²\nPolecam do sprzedaży domek rekreacyjny położony w otoczeniu lasów. Nieruchomość wybudowana w 1994 r wykonana z betonu ocieplona z zewnątrz i od środka styropianem. Dostępne media to prąd i woda ogrzewana bojlerem. Dom ogrzewany kominkiem. Na pow. 65 m 2 znajduje się salon z aneksem kuchennym i łazienka oraz antresola. Całość podpiwniczona. Cena do negocjacji.Oferta niniejsza nie jest ofertą handlową w rozumieniu art 66 KC. ::DODATKOWE INFORMACJE Prąd: jest Gaz: brak Woda: jest Dojazd: droga utwardzona Otoczenie: las\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą sprzedaży nieruchomości położonej we wsi Przystajń, składającej się z budynku mieszkalnego, osobno stojącej stodoły, obory i chlewiku. W jednym z budynków gospodarczych mieści się letnia kuchnia. Wszystko jest murowane i kryte dachówką. Budynki te posadowione są na działce o powierzchni 27 arów. Dodatkowo, jest możliwość zakupu również gruntów ornych i łąk o łącznej powierzchni 3,5 ha, wchodzących w skład gospodarstwa. Dom o powierzchni około 200 mkw składa się z piwnicy, parteru oraz\n2 pokoje 60 m² działka 3381 m²\nOKAZJA CENOWA!!!! Oferujemy Państwu do sprzedaży dom o pow. ok. 60m2 w miejscowości Antonów, gmina Przystajń. Budynek parterowy, składa się 2 pokoi, kuchni, łazienki. Dom niepodpiwniczony z poddaszem nieużytkowym (z możliwością wykorzystania poddasza na powierzchni ok. 40 m2 na cele mieszkaniowe). Wybudowany w roku 1938 w technologii tradycyjnej, murowanej, wykonany z pustaków żużlobetonowych i cegły ceramicznej. Przekryty dwuspadowym, 3 połaciowym dachem z pokryciem dachówką cementową. Budynek wyposażony w instalację


Przetwory: Jeżyny, porzeczki, agrest - zamknij skarby w słoikach na zimę | Głos Wielkopolski\nAnastazja Bezduszna 24 sierpnia 2015, 11:19\nSłodkie przetwory domowe zazwyczaj nazywamy dżemami, powidłami lub konfiturami... ale czy potrafimy je rozróżnić? Wszystkie te potrawy mają inne nazwy w zależności od zawartości w nich owoców.\nSłoik ze śliwką nazwiemy powidłami, tylko w tym wypadku, gdy z około 150 gramów owocu uzyskamy aż 100 gramów przetworu. W przypadku dżemu truskawkowego - potrzebujemy 30 gramów owoców, by przygotować z nich 100 gramów słodkości. Najprostsze proporcje dotyczą konfitur. Z 50 gramów owoców zrobimy ich 100 gramów.\nDo powideł rzadko stosujemy cukier. Natomiast do konfitur i dżemów dodać możemy nie tylko cukier: brązowy, trzcinowy czy waniliowy, ale także miód, syrop klonowy czy popularną ostatnio stewię.\nna 1 kg jeżyn potrzebujemy:\nJeżyny dokładnie myjemy i osuszamy ręcznikiem papierowym. Przesypujemy do garnka, najlepiej z podwójnym dnem i dodajemy cukier zwykły i waniliowy. Odstawiamy na godzinę, by jeżyny puściły sok. Później zlewamy go do innego garnka, podgrzewamy, tak by rozpuścić w nim żelatynę. Jeżyny zaczynamy podgrzewać w drugim garnku, na małym ogniu. Doprowadzamy je do wrzenia, mieszając przez około 2 godziny. Po tym jak masa zacznie się robić gęsta dodajemy do niej sok z żelatyną. Wszystko mieszamy i gotujemy jeszcze kilka minut. Później nakładamy dżem do wyparzonych słoików i pasteryzujemy około 10 minut.\n2 cm startego świeżego imbiru,\ncukier brązowy wg uznania,\nMyjemy agrest i przecinamy na pół. Wkładamy do wielkiego garnka i przesypujemy cukrem, dodajemy sok i starte skórki z limonki oraz imbir. Odstawiamy wszystko podprzykryciem, tak by puściło sok. Na małym ogniu zagotowujemy całość, mieszając od czas od czasu. Kiedy zgęstnieje trochę - zdejmujemy z ognia i przecieramy przez sito. Do smaku dodajemy cukier i rum i z powrotem gotujemy. Jak powidła będą już bardzo gęste, nakładamy je do słoików, zamykamy i pasteryzujemy.\nna 1 kg czarnej porzeczki potrzebujemy\n400-500 gramów cukru\nPorzeczki myjemy, osuszamy i oddzielamy od gałązek. Przekładamy do rondla o grubym dnie i zasypujemy cukrem. Dodajemy sok z cytryny i gotujemy kilka minut, aż składniki się połączą. Odstawiamy na noc, koniecznie pod przykryciem i w chłodnym miejscu. Następnego dnia porzeczkę przecieramy przez sito, by pozbyć się pestek i skórek. Tak przygotowaną masę przekładamy do rondla i gotujemy tak długo, aż dżem zgęstnieje, od czasu doczasu ściągając szumowiny z powierzchni. Gorący dżem przekładamy do suchych, gorących słoików.\nProsty sposób na czerwone porzeczki\n1 kg porzeczki,\nwedług upodobań imbir\nMyjemy porzeczki i pozbawiamy je gałązek. Wkładamy do garnka i przesypujemy cukrem. Mieszamy i doprawiamy porzeczki imbirem, sokiem z cytryny czy też miętą. Wstawiamy na średni ogień i gotujemy około 40 minut, ciągle mieszając. Po upływie czasu próbujemy, czy masa jest wystarczająco słodka, w razie potrzeby słodzimy jeszcze raz i nakładamy do gorących słoików. Zakręcamy i odwracamy je do góry dnem na około 15 minut. Potem stawiamy normalnie i zostawiamy do wystygnięcia.


Czytanki Anki: Dwie wieże\nAmbrose 21 października 2019 14:29\nLektura wydaje się niezwykle intrygująca. Co ciekawe, kwestie, o których piszesz sprawiają, że utwór kojarzy mi się odrobinę ze Staszkiem Lemem - wątek rozważań dotyczących prawdopodobieństwa narodzin był chyba poruszany w którymś z jego esejów, a motyw szpitala psychiatrycznego w przededniu II WŚ to przecież "Szpital przemienienia". Ciekawe czy udałoby mi się jeszcze coś wyszukać :)\nczytanki anki 21 października 2019 15:21\nPrzeczytaj, przekonasz się osobiście.;) Przy czym zaznaczam, że to zastanawianie się nad prawdopodobieństwem istnienia nie odbywa się na zasadzie "co by było, gdyby". Autor raczej pokazuje, ile przypadków i szczęśliwych zbiegów okoliczności przytrafiło się jego rodzicom, a w zasadzie matce. Tak czy owak, to bardzo dobra książka.\nPożeracz 23 października 2019 15:44\n@Ambrose: Tak, był poruszany. Podwójnie w "Doskonałej próżni", jako "De Impossibilitate Vitae" i "De Impossibilitate Prognoscendi".


Analizatory całkowitego węgla organicznego - Analiza węgla organicznego - Produkty - Shim-pol\nAnalizatory węgla w czystej wodzie działające w trybie ciągłym „online” znajdują zastosowania w instalacjach uzdatniania wody, farmacji czy przemyśle półprzewodników Najnowszy analizator zawartości węgla organicznego (TOC) SHIMADZU eTOC „online”, opiera się na pomiarze przewodności, oporności i temperatury.\nAnalizator zawartości węgla organicznego działający w oparciu o utlenianie w podwyższonej temperaturze na katalizatorze platynowymi i detekcję w podczerwieni. Funkcją analizatora jest określenie zawartości związków organicznych w cieczach i ciałach stałych oraz gazach na niskich poziomach wykrywalności.\nWysokowydajny analizator TOC on-line, oparty na sprawdzonej technologii spalania wspomaganej katalizatorem o temperaturze 680° C.\nAnalizator zawartości węgla organicznego działający w oparciu o metodę utleniania na mokro z nadsiarczanem w podwyższonej temperaturze ze wspomaganiem lampą UV oraz detekcję w podczerwieni umożliwia osiągnięcie kilkakrotnie niższych granic oznaczalności w porównaniu do klasycznych analizatorów TOC. Znakomity do analiz ultraczystej wody.


Ulice wokół miasta\nJustice League :: Okolice miasta Share |\nTemat: Ulice wokół miasta Czw Lip 09, 2015 2:26 pm\nWokół miasta ciągnie się sporo mniejszych i większych ulic, które znajdują się zresztą w bardzo różnym stanie. Niektóre biegną przez tereny zalesione, inne prowadzą na bagna... Do wyboru, do koloru.\nData dołączenia : 05/07/2013\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Nie Lip 12, 2015 4:23 pm\nWyjechanie z miasta nie było aż tak trudne jak się obawiał, że będzie. Większość osób jeszcze pozostawała w domach, a ci, którzy pędzili do pracy trzymali się głównie większych dróg, których on z kolei unikał by nie zwrócić na siebie zbędnej uwagi. To akurat ostatnie co jest mu aktualnie potrzebne.\nZważywszy na to, że musiał nieco pokręcić się po Gotham by uniknąć ciekawskich oczu, musiał obrać dłuższą trasę, która prowadziła całkowicie naokoło do Wayne Manor. Naprawdę, że też nie mogli ciut bliżej postawić tej nory, zaoszczędziłaby mu w tym momencie trochę czasu i paliwa. Gdyby zdjął kask może nie rzucałby się aż tak w oczy, no i maskę, bo w końcu niejedna osoba nosiła skórzaną kurtkę na motor. Ale nie uśmiechała mu się jazda bez osłony na głowę, niezależnie od tego jak dobrze był wytrenowany, los uwielbiał płatać mu figle. Jeż mu wyjdzie na drogę, albo tutaj zjawi się jakiś demon, i tylko patrzeć jak Todd zetrze sobie mózg o asfalt. Zapewne wiele osób by to ucieszyło, ale samemu Jasonowi aż tak bardzo nie spieszyło się na drugą stronę... Znów. Zwłaszcza, że co za różnica czy trafi do standardowego Piekła czy zostanie tutaj, aktualnie chyba nie było większej różnicy gdzie się znajduje...A jednak wolał być tutaj. Przynajmniej mógł jawnie okazywać swoją niechęć do Batrodzinki i innym psuć krew, jak chociażby dealerom, którym patrzył na ręce... Oczywiście zapewniając też 'bezpieczeństwo' tak długo jak byli grzeczni. A gdyby umarł to co? Nawet nikt by go nie wspomniał, co najwyżej ucieszył się, że w końcu przestał włazić komuś w interesy.\nYup, dla innych byłyby same plusy, ale on za bardzo lubił być złośliwy by tak łatwo im odpuścić.\nSam nie wiedział czemu właściwie zgodził się na tę całą współpracę z Dickiem, miał coraz większe wątpliwości co do tego. W końcu poradziłby sobie sam, a Dick miał za sobą wystarczająco dużo osób... Czyli wracały rozterki z wcześniej, o których z resztą dyskutowali; jednak Jason wciąż nie był w pełni przekonany do tej całej akcji. Jasne, wyglądało poważnie i to cholernie, mógłby nawet zaryzykować stwierdzenie, że szykował im się tu mały armagedon, bo wątpił by demony zatrzymały się tylko na etapie już praktycznie nieistniejącego Bludhaven. Będą chciały rozprzestrzenić swoją działalność, pytanie czy na skalę światową czy jednak nieco mniejsze plany... Tak czy inaczej było kurewsko źle.\nAle cholera co on niby mógł zdziałać? Ktokolwiek bez mocy i demonicznych powiązań? Jasne coś wytropić, wyśledzić... Ale na jak długo? I na dziewięćdziesiąt procent szło to przypłacić życiem. Z drugiej strony sam też by wiele nie zdziałał, w grupie mają większe szanse, ale i tak nikłe. Fuck, fuck, fuck. Coraz mniej mu się to wszystko podobało. I nie było jak zrezygnować, bo bezczynne czekanie na to cokolwiek miało się stać też mu się nie podobało.\nAle Dick zaczynał się rządzić, a potem próbował rozsiewać swój urok, jakby naprawdę sądził, że podziała tym na Jasona. Zdecydowanie zbyt długo się znali, a Jason zdecydowanie zbyt wiele pamiętał z ich wcześniejszych... Potyczek. To wszystko zdawało się niewłaściwe, po prostu. Od góry do dołu. Cholera, czemu nie miał swojej własnej grupki...? Ach, no tak, wolał pracować solo. Cholerny Dick.\nNie ma nic lepszego niż długa droga pełna optymistycznych myśli.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Nie Lip 12, 2015 5:18 pm\nJason znajdował się już właściwie bardzo blisko wjazdu do Batcave; jeszcze tylko parę minut i dotarłby na miejsce, wypakował butle z gazem Scarecrowa i mógł w końcu chwilę odetchnąć. Oczywiście w praktyce nie mogło niestety być tak łatwo; świat nie lubił być miły dla większości zamieszkujących go stworzeń, a już w szczególności dla Red Hooda.\nPierwszą oznaką, że coś jest nie tak, były nietypowe w tym miejscu odgłosy, które przebiły się przez szum wiatru - i niesamowicie przypominały huk wystrzałów... Może nawet ze strzelby? Trudno powiedzieć ile ich padło; sześć, osiem, a może więcej? Grunt, że już po chwili oczom Todda ukazała się bardzo niecodzienna scena.\nKilka drzew przy drodze płonęło - to widać było już z oddali. Oprócz nich ogniem zajęła się okoliczna trawa i krzaki, a wszystko to po prawej stronie Jasona. Póki co pożar zdawał się jeszcze nie sięgać daleko, ale przecież w każdej chwili mógł się rozprzestrzenić - a to nie wróżyło dobrze.\nMimo to... Na tle płomieni dojrzeć można było jakieś zamieszanie: chyba samochód wykręcający tuż przy krawędzi szosy w stronę ognia - i w coś uderzający... Przy nim zaś krążyły przynajmniej dwie postaci, które wycofywały się w przeciwnym kierunku. Sądząc z ułożenia ich ciał - w rękach mogły trzymać broń palną...\nWażniejsze było jednak coś innego, a mianowicie: tym samochodem ktoś musiał kierować i aktualnie wjeżdżał nim w środek pożaru. Niemądrze.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Lip 16, 2015 7:57 pm\nMyśli Jasona wędrowały w coraz gorszą stronę, niosąc tylko więcej złości i niechęci. Na członków Batfamily, aktualną sytuację i cholerne demony, które postanowiły zabawić się w zdobywców Ziemi. Czemu wszystko zawsze musi się komplikować, ani chwili wytchnienia... A skoro o tym mowa.\nTodd na początku usłyszał huk, którego źródłem najpewniej były wystrzały z broni. Co jak co, ale to był w stanie rozpoznać patrząc na to jak często sam używał tego rodzaju broni. Tuż po tym zauważył, że część drzew po jednej jego stronie płonie... Co nie wróżyło nic dobrego. Oby to tylko nie była sprawka tych piekielnych stworów, miał już ich dość na jeden dzień... Zwłaszcza wodnistych i ognistych, a wszystko wskazywało na to, że najpewniej ten byłby tego rodzaju. Bogowie, jeśli jacykolwiek istniejecie, chociaż raz go wysłuchajcie i zlitujcie się nad nim. Raz, to naprawdę nie jest tak wiele.\nZauważył samochód, i kilka osób, chyba dwie, o ile na pewno były to osoby, bo nie miał takiej stu procentowej pewności w tym wypadku, ale wolał obstawać przy bardziej optymistycznej wersji, nie zaszkodzi. Zaniepokoiło go jednak, że samochód zmierzał prosto w ogień... A ktoś wciąż mógł tam być. Przyspieszył, by zbliżyć się do pojazdu i móc bez większych komplikacji go zatrzymać. Zahamował gwałtownie, wystrzeliwując linkę i zaczepiając ją o podwozie auta, drugą część skierował na jedno z większych drzew, które powinno utrzymać samochód chociaż przez krótką chwilę, podczas której Red Hood będzie mógł pomóc kierowcy.\nJeśli udało mu się to wszystko wykonać i samochód faktycznie zatrzymał się na jakiś czas, Red Hood czym prędzej do niego podbiegł otwierając drzwi, a jeżeli były zablokowane, wybił szybę łokciem, otwierając je od wewnątrz i wyjmując kierowcę. Przeniósł go dalej, na drugą stronę drogi, gdzie nie było ognia, i tak nie miał póki co zbyt wielu możliwości. Upewnił się tylko czy ten człowiek jeszcze żyje...\nZaraz zbliżył się do dwóch postaci, ostrożnie, cicho, by sprawdzić co się stało, do czego strzelali, bo był pewien, że ktoś strzelał - a jakoś wątpił by było to jedynie potyczki między sobą. Nawet jeśli było to idealne miejsce na egzekucję coś mu się wydawało, że tym razem to nie o to chodziło. O coś większego; czego dowodem mogły być płonące drzewa, bo nie uwierzyłby, że oni je podpalili.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Pią Lip 17, 2015 1:41 am\nRed Hoodowi udało się przypiąć jeden koniec linki do samochodu, drugi zaś do drzewa, co sprawiło, że wozem w pierwszej chwili mocno szarpnęło i zdawało się nawet, że zderzak po prostu się oderwie - ale na szczęście wytrzymał, przynajmniej póki co, tym samym pozwalając vigilante działać dalej.\nSamochód zdążył już wjechać w płomienie, dlatego też zbliżając się do drzwi kierowcy Jason również naraził się na ich wpływ. Co prawda strój miał ognioodporny, ale nie w całości - poza tym sama temperatura również nie należała do przyjemnych. Przynajmniej szybko przekonał się, że drzwi nie były zamknięte i bez problemu mógł wyciągnąć siedzącego w środku mężczyznę... Który do końca nie chciał odpuścić i starał się docisnąć pedał gazu. W zasadzie to był nawet silny, ale z drugiej strony miał ograniczone pole do manewru, więc Todd tak czy siak wywlókł go na zewnątrz i odciągnął na drugą stronę jezdni, gdzie czekała już pozostała - rzeczywiście uzbrojona - dwójka... W tym jedna kobieta.\nOboje mieli uniesione bronie i celowali w stronę płomieni, co parę sekund wykonując niepewnie krok czy dwa w tył. Oddychali ciężko, a na ich twarzach malowało się przerażenie. Dosłownie podskoczyli gwałtownie, gdy auto w końcu eksplodowało - nie tak widowiskowo, jak na filmach akcji, ale i tak z całkiem niezłą mocą. Ba, mężczyzna nawet wystrzelił w jego stronę, zapewne z nerwów.\nUratowany kierowca z kolei spędził chwilę na czworaka, jednakże wybuch go otrzeźwił - i sprawił, że powoli i niezdarnie podniósł się z podłoża. Skórę miał zaczerwienioną, w paru miejscach - szczególnie na dłoniach - oparzoną, ale niezbyt poważnie.\n-Ile stąd do miasta?- rzucił tylko cicho.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Sob Lip 18, 2015 3:32 pm\nJason przyjrzał się uważnie tej dwójce, zaraz patrząc za linią ich wzroku, w płomienie, zastanawiając się czy dojrzy to, co tak strasznie ich przeraziło. Niestety, nie był w stanie zobaczyć niczego w płomieniach. Skóra w miejscach gdzie został poparzony, jednak nie był to ból, którego nie byłby w stanie znieść, to było nic w porównaniu z tym co już kiedyś przechodził. Tak więc ignorowanie go nie było trudne. I tak wszystko wskazywało na to, że miał ważniejsze rzeczy na głowie.\nWybuch również niespecjalnie go ruszył zważywszy na to, jak często był takowych świadkiem - znieczulił się. Hałas, siła, efekty, wszystko co z tym związane było mu doskonale znane.\nPołożył ostrożnie dłoń na ramieniu kobiety, rozbrajając ją zwinnie, by przypadkiem w niego nie strzeliła ze strachu.\n- Koło dwóch kilometrów. Co was zaatakowało? - Spytał, spoglądając jej prosto w oczy, a następnie na jej towarzysza. Potrzebował odpowiedzi, żeby wiedzieć z czym ma do czynienia i czy poradzi sobie z tym sam... Chociaż aktualnie nie miał innego wyjścia, zważywszy na to, że Dick tymczasowo uciął połączenie... Istniała szansa, że odbierze komunikat i odpowie, jednak Jason nie mógł na to w pełni liczyć co było sporą przeszkodą, bo przy ewentualnym starciu z prawdziwym wrogiem, niebezpiecznym, nie było miejsca na ewentualności i niedomówienia.\n- I dokąd uciekło? Potrzebuję informacji. - Dodał po chwili, oddając kobiecie broń. Kto wie, może jeszcze do czegoś im się przyda, chociaż wątpił by w tym konkretnym wypadku. Zwłaszcza, jeśli faktycznie było to to, co podejrzewał.... Cholera.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Sob Lip 18, 2015 5:46 pm\nRozbrojenie kobiety przebiegło bez żadnego problemu, gdyż delikwentka skupiała się tylko i wyłącznie na tym, co najwyraźniej pokrywały już płomienie. Co prawda szarpnęła się i - kiedy tylko mogła - odsunęła gwałtownie od Red Hooda, ale nie mniej jednak pistoletu została skutecznie pozbawiona.\nPierwsze pytanie Jasona sprawiło, że poszkodowani wymienili się szybko spojrzeniami, nawet się z tym jakoś specjalnie nie kryjąc. W dalszym ciągu zachowywali się bardzo niespokojnie i wycofywali się stopniowo w stronę przeciwną do pożaru. Dopiero drugie pytanie wywołało reakcję słowną - ze strony kobiety, która chętnie, choć nieufnie przejęła z powrotem broń i od razu wycelowała ją w ogień.\n-Nie uciekło. Przejdziesz tyle?- ta ostatnia wypowiedź została już rzecz jasna skierowana nie do Red Hooda, lecz do dopiero co wyciągniętego z samochodu kierowcy, który z kolei pokiwał głową. Kobieta ujęła go pod ramię i zaczęła prowadzić wzdłuż ulicy, jednakże samym jej poboczem. Ich ostatni kompan podążył ich śladem, lecz bokiem, wciąż jeszcze nie spuszczając wzroku z płomieni... W których widać było jakiś duży, ciemny kształt. Chyba się poruszył.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Pią Lip 24, 2015 8:47 am\nNie podobało mu się zbytnio to co sobą okazywali ci ludzie, prawdziwe szczere przerażenie. I to, że nie chcieli mu powiedzieć z czym właściwie mieli do czynienia, chyba, że sami nie mieli pojęcia - jednak po co wtedy strzelać? Wiedział, że cywile często panikowali bardziej niż było to potrzebne, jednak czy tym razem było podobnie? Nie chcieli mu powiedzieć z czym się mierzyli, a przecież chciał pomóc. I weź tu człowiek staraj się być miły i komunikatywny, skoro nikt tego nie docenia.\nNie zdążył nawet zapytać ich o cokolwiek innego, bo zaczęli się zbierać do odejścia. A cokolwiek ich tak przeraziło, siedziało w płomieniach... Chyba, przynajmniej tam ostatnio spoczywały ich spanikowane spojrzenia - a w tym momencie ogień kojarzył mu się już tylko z demonami, zwłaszcza po ostatniej akcji w Bludhaven. Czy bohaterowie nigdy nie odpoczywają? Jasne, to jest trudna i wymagająca robota, ba nawet bardziej niż pewnie większość osób przypuszcza, ale w tej chwili marzył o chłodnym prysznicu, maści na oparzenia i łóżku, nawet nie musiało być szczególnie miękkie...\n- Hej! Czy strzelanie cokolwiek dało? - Z doświadczenia wiedział, że raczej nie i będzie musiał sięgnąć po inne środki. Konkretnie jeden, bo drugi miał Dick. Jednak upewnić się zawsze można, nie żeby coś, nawet by się ucieszył gdyby to okazało się takie proste. Kilka kulek i po problemie, jednak w jego wypadku to nigdy nie jest takie proste. Nigdy.\nWrócił spojrzeniem do płomieni, a kiedy zauważył, że coś tam się poruszyło odruchowo sięgnął do cholewy buta, wyciągając jeden ze swoich mieczy, który szybko osiągnął swój pełen rozmiar.\nUjął go pewnie w obie dłonie, nieznacznie zbliżając się do płomieni, krok czy dwa, z nadzieją, że może sprowokuje to coś, by się pokazało... Bo wątpił by sobie po prostu poszło albo dało mu odejść. Te stwory coś za bardzo przepadały za ludzkim mięskiem...\nZ drugiej strony czy miecz mu wystarczy? Czy może lepiej wejść na motocykl i spróbować to coś zgubić, albo zaciągnąć do wody, skoro najprawdopodobniej jego specjalnością był ogień... Nieco pospolite myślenie, ale w tej chwili nic innego nie przychodziło mu do głowy. Był zmęczony i obolały... Pieprzyć to wszystko, cokolwiek się stanie, jakoś sobie poradzi. Musi.\nDick pewnie wciąż spał, a nie widział sensu w kontaktowaniu się z kimś innym.\nSkazany na siebie - czyli wszystko po staremu.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Pią Lip 24, 2015 1:07 pm\nPrzynajmniej tyle dobrego, że ze strony oddalających się - zresztą zaskakująco żwawo - cywili padła krótka odpowiedź, tym razem udzielona przez mężczyznę, który zamykał ten ich mały pochód:\n-Niewiele!- odkrzyknął. Cóż, mogło być gorzej. Mógł powiedzieć, że strzelanie nie dawało zupełnie nic i nosili pistolety tylko i wyłącznie dlatego, że w pewnym stopniu poprawiało to im samopoczucie. "Niewiele" oznaczało już jakieś efekty, nawet jeśli kiepskie.\nKiedy Red Hood zbliżył się trochę do płomieni, znajdujący się w nich kształt ponownie się poruszył. Rozmiarowo można by go pewnie porównać do... Byka lub czegoś podobnego? Zdawał się być masywny, a więc pewnie i ciężki. Przy odrobinie szczęścia przekładało się to na raczej przeciętną - lub wręcz kiepską - szybkość i refleksy, ale kto wie? Takie stwory potrafiły zaskakiwać.\nOgień nie ustępował, a kreatura nie spieszyła się, aby sama z niego wyleźć, choć zdecydowanie przemieszczała się w jego obrębie - powoli i kierując się w stronę Jasona. Gdyby się tak nad tym zastanowić, to jej przednia część znajdowała się o wiele wyżej od zadniej, ale czy była to kwestia budowy ciała czy utrzymywanej pozycji - ciężko orzec.\nPomiędzy trzaskaniem płomieni nagle dało się wyłapać jeszcze jeden odgłos, brzmiący podejrzanie jak warczenie... Niskie, na pewno zwierzęce.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Sob Sie 01, 2015 7:59 pm\nPo opuszczeniu tunelu, w którym w dalszym ciągu odbywało się spotkanie złoczyńców, Ivy skierowała się od razu do swojego ogrodu botanicznego. Roślinki, które pozostawiła na miejscu, powinny donieść jej o wszystkim, czego nie usłyszy osobiście; właściwie to wręcz na bieżąco podszeptywały jej to i owo, tym samym dbając o to, aby ich matka nie straciła niczego istotnego z tamtej dyskusji.\nCo prawda Pamela zapowiedziała, że zajmie się Catwoman, jednakże w pierwszej kolejności miała zamiar załatwić coś innego - coś o wiele ciekawszego... I dla niej przydatniejszego. W końcu jej własne plany stanowiły priorytet. No, jej i Killer Frost. I Harley, gdy ta w końcu raczy powrócić do miasta ze swojego wypadu po Stanach Zjednoczonych.\nZ tą myślą doktor Isley przykazała swoim ukochanym dzieciom rozejrzeć się za kręcącymi się po Gotham Nietoperzami. Godzina była taka, że zapewne bohaterowie zwijali się już do swoich domów, żeby odpocząć po całej nocy działania... Ale kto wie, być może ktoś jeszcze wykazywał aktywność? Sam Batman byłby rzecz jasna najlepszym kandydatem, lecz ten jeden raz Ivy mogła się poświęcić - i nie być wybredna.\nNie potrwało to długo, nim roślinność pokrywająca obrzeża miasta doniosła jej o obecności Red Hooda na jednej z okolicznych dróg. Co ważniejsze jednak, te same dzieciątka zwróciły się do niej z paniczną prośbą o pomoc, a tego tym bardziej Pamela nie mogła zignorować - i dlatego też natychmiast przeniosła swoją świadomość do jednego z tamtejszych drzew, umyślnie wybierając wielkie i silne. Zamanifestowała się w jego konarze, który wygiął się, zakręcił, a nawet częściowo odbarwił, aby przyjąć postać Ivy... No, przynajmniej od pasa w górę, więcej nie było potrzeba. Jednocześnie cała zieleń przy tym odcinku drogi zaczęła gwałtownie się poruszać i wzrastać, a już po chwili silne pnącza rozpoczęły gaszenie ognia - uderzając w niego i tłumiąc płomienie, aby nie mogły się rozprzestrzenić i zająć większego terenu.\nW tym samym czasie Ivy robiła wszystko, co tylko było w jej mocy, aby uspokoić swoje dzieci i ukoić ich ból. Nie było to łatwe, ale w tej chwili nie mogła zrobić dla nich wiele więcej - nad czym głęboko i szczerze ubolewała. Nie wiedziała co stało się w tym miejscu, ale zamierzała zdobyć tę wiedzę... I zadbać o ukaranie wszystkich winnych krzywdy tych bezbronnych i niewinnych roślin.\n-Wiem coś, co może cię zainteresować. Pytanie tylko: czy potrafisz zachować dyskrecję?- oznajmiła, mimo wszystko zdecydowana podążać za swoim pierwotnym planem... Przynajmniej póki co. Musiała pamiętać o priorytetach, nawet jeśli nie podobał jej się ten ogień - wciąż płonący, choć teraz już przynajmniej oddzielony od zieleni.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Nie Sie 02, 2015 12:42 pm\nNiewiele... Świetnie. Problem taki, że to jego główna broń. No, wręcz też był całkiem niezły - do tego dochodzą bomby i kris, ale to wciąż niewystarczający arsenał by dobrać się do demona i samemu przy tym nie oberwać za bardzo, chociaż bliższym stwierdzeniem byłoby - nie zginąć. I miecz, magiczny, co było swego rodzaju pocieszeniem, chociaż został z jednym; niby to wciąż więcej niż nic, ale i tak... Kolorowo sytuacja się nie przedstawiała.\nZacisnął mocniej palce na rękojeści, śledząc uważnie każdy krok swojego przeciwnika. Wielki, co do tego nie miał żadnych wątpliwości, z postury mógłby zaryzykować stwierdzenie, że zwierzęcy, może coś w rodzaju ich wilków albo kotów, wiadomo, kilka razy większy... Albo i kilkanaście, jednak mogło to być tylko wrażenie wywołane konkretną pozycją jaką przybrał. Nie umknął również Red Hoodowi fakt, że cały czas czaił się w płomieniach, może czuł się w nich bezpieczniej? Na pewno był mniej widoczny i ewentualny atak zaskoczyłby Jasona bardziej niż gdyby widział go dokładnie, czysto... Mógł zaobserwować dokładną zmianę pozycji, spojrzenie. A tak, był ograniczony do domysłów i ciągłej gotowości na ewentualny atak. Pysk i brzuch, tam najlepiej celować w razie ataku... Jeśli ma ślepia, w nie też celować. Co prawda miecz powinien zadziałać na tyle by go uśmiercić poważniejszym ciosem, jednak nie mógł opierać się w tej chwili tylko na dotychczasowej wiedzy - różne rodzaje demonów pałętają się po Ziemi teraz, lepiej uważać.\nJednak jego uwagę odwróciły poruszające się pnącza. W tej chwili nawet już nie był pewien co do tego doprowadziło i czy miało to coś wspólnego z kolejnym demonem. Innym wyjaśnieniem była Ivy, jednak jakoś nie widział powodów dla których miałaby się tu pojawić, no, nie licząc płonących drzew, chociaż wątpił by to było coś, co by ją tak szybko sprowadziło. Dopiero gdy kątem oka zauważył coś co, przynajmniej częściowo, przypominało ludzki kształt, zaczął się spokojnie wycofywać do tyłu, by zbliżyć się bliżej do roślinności rosnącej na poboczu drogi; nie chciał wykonywać gwałtownych ruchów, by teraz nie sprowokował bestii. Wcześniej, czemu nie, jednak w momencie gdy Ivy tu była... Z drugiej strony, mogłaby mu trochę pomóc, i, może miotnąć tym czymś przy pomocy pnączy - o ile by się nie bała, że to coś je również podpali. Cholera, tak źle i tak niedobrze, czasami nienawidził wybierać pomiędzy mniejszym złem.\nOstatecznie jednak stanął przy roślinnej wersji Ivy, nie spuszczając wzroku z płomieni, jednak poprzez nieco zmienioną postawę, okazując zainteresowanie jej obecnością tutaj.\n- Piękna i bezpośrednia jak zawsze. Naprawdę pytasz mnie o dyskrecję? Zachowujesz się tak, jakbyś mnie nie znała. Nie jestem typem superzłoczyńcy, który wyjawia swoje plany święcie przekonany, że bohater go nie powstrzyma. - Uśmiechnął się nieznacznie pod kaskiem, na chwilę jej poświęcając całą uwagę. Ale, hej, trochę racji w tym miał, co jak co, ale był bardzo dyskretny gdy wymagała tego sytuacja, nie wspominając o tym, że kiedyś był wychowankiem samego Batmana, a chyba nie znał nikogo bardziej skrytego od niego. Plus, wciąż nikomu nie powiedział jak wrócił do Gotham, kto mu pomógł... Bo o zmartwychwstaniu nie wiedział, i wątpił by kiedykolwiek odkrył tę tajemnicę.\nTak czy inaczej aktualnie podzielił uwagę między kobietę i demona, najpewniej, jemu jednak poświęcając nieco większą jej część, chociaż fakt, że Ivy pojawiła się by mu coś przekazać też był interesujący i raczej niecodzienny. No, i liczył, że w razie czego kobieta choć w minimalnym stopniu mu pomoże, za pewne szybko po tym znikając i wracając do swoich ciekawszych zajęć.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Nie Sie 02, 2015 1:27 pm\nPłomienie zostały ograniczone i przynajmniej przestały się rozprzestrzeniać - bo musiałyby sięgnąć dalej, aby mieć się w ogóle na czym palić. Mimo to w centrum wydarzeń wciąż szalał ogień, tym samym kryjąc i osłaniając stworzenie, które znajdowało się w środku... I chyba się kuliło, wciąż powarkując od czasu do czasu. Cokolwiek to było - zdecydowanie miało bardzo średni humor.\nDopiero kiedy Jason zaczął się wycofywać, bestia wykonała następny ruch, a mianowicie wyciągnęła przed siebie wielką łapę, która wyłoniła się z ognia i ułożyła się na jezdni. Co prawda przypominała psią, lecz - licząc wystające pazury - miała chyba długość ludzkiego przedramienia, zaś tuż nad nią zaczynało się coś na kształt złocistej zbroi... Chyba, bo reszta ginęła już w płomieniach.\nStwór lekko się poruszył, zmienił pozycję, a w tym samym momencie z jego strony dobiegł odgłos dzwonienia - jak gdyby łańcuchami lub może czymś podobnym. Widać było, że potwór - demon? - próbuje przenieść ciężar ciała do przodu i ruszyć z miejsca, ale chyba coś mu w tym przeszkadzało... I wywoływało głośniejsze warczenie.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Nie Sie 02, 2015 2:58 pm\nNa wszelki wypadek Pamela przykazała swoim dzieciom utrzymywać możliwie jak największy dystans od płomieni - choć tak na dobrą sprawę one same doskonale wiedziały, że nie powinny się do nich zbliżać. Co prawda Ivy wyhodowała kilka zmutowanych gatunków wykazujących sporą odporność na ogień - obdarzonych niesamowicie wytrzymałą korą, żywicą ochronną lub po prostu na tyle wilgotnych, że mogły długo wytrzymać w towarzystwie płomieni - lecz nie miała czasu ich tutaj sprowadzać. Liczyła na to, że kryzys uda się zażegnać w inny sposób. Poza tym... To najwyraźniej leżało również w interesie Red Hooda, a rudowłosa nie miała nic przeciwko temu, aby on sam się trochę oparzył - dla wyższego dobra. Była to cena, którą doktor Isley mogła zapłacić.\nAni na chwilę nie spuszczając mężczyzny z oczu, samozwańcza Matka Natura czujnie i uważnie odczekała do momentu, gdy ten znajdzie się wystarczająco blisko, aby mogli swobodnie porozmawiać - bez zbędnego podnoszenia głosu. Na jego słowa zareagowała przede wszystkim uniesieniem jednej brwi. Nie, nie wierzyła w jego dyskrecję - głównie dlatego, że przecież mimo wszystko byli wrogami. Nie wątpiła w to, że Red Hood jej nie zaufa, nawet jeśli wysłucha jej i zapamięta otrzymane informacje. Och, na pewno je sprawdzi i podejmie odpowiednie kroki, ale Nietoperze miały w genach podejrzliwość. Cóż, ona również.\n-Jak długo nikt nie dowie się, że te informacje wyszły ode mnie... Mogę opisać ci bardzo ciekawe plany, które w tej chwili tworzy sama śmietanka towarzyska przestępców tego miasta... I nie tylko tego. Selina zamierza donieść Batmanowi o tym samym, jednakże opuściła zebranie na tyle wcześnie, że nie posiada nawet żadnych istotnych informacji... Co nie zmienia faktu, że najpewniej to właśnie ona zostanie oskarżona o zdradę. To nam na rękę, prawda?- wyjaśniła, jednocześnie przenosząc spojrzenie na łapę, która dopiero co wyłoniła się z płomieni. Wielka, zwierzęca... Ivy nie miała ochoty sprawdzać do jakiego stworzenia należała. Biorąc pod uwagę, że to coś siedziało w ogniu i najwyraźniej nie odczuwało w związku z tym żadnego bólu, ze sporą dozą prawdopodobieństwa był to jeden z demonów, o których wspominał sługa al Ghula. Tym lepiej dla niej - bo będzie wiarygodniejsza. Tyle tylko, że Pamela wolałaby uniknąć jakichkolwiek strat w roślinach... A nie miała pewności, że bestia nie zaatakuje jej dzieciątek - albo nie wyrządzi im krzywdy po prostu przez przypadek.\n-Bawisz się w hycla?- spytała, marszcząc lekko czoło.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Wto Sie 18, 2015 1:48 pm\nMusiał przyznać, że obserwowanie ognia wcale go nie uspokajało, chociaż liczył, że będzie go to wpędzać w mniejszy stres jeśli wcześniej zauważy podejrzany ruch wśród nich, z drugiej strony świadomość, jednak brak wizualizacji o niebezpieczeństwie, które się na ciebie czai jest najlepszy, sposobem na pobudzenie wyobraźni, adrenaliny i strachu. W końcu Batman to stosował, on również, czasami, nie wspominając o tym, że twórcy gier już dawno na to wpadli. W końcu czy w innym wypadku Silent Hill zdobyłoby aż taką popularność gdyby się tylko opierało na historii? Pewnie tak, ale to im pomogło.\nChciałby też by Ruda się nieco pospieszyła ze swoją opowieścią, bo niespecjalnie miał czas na zabawy z nią, nawet jeśli chętnie by tu tak postał i poflirtował licząc na to, że nie oberwie pnączem, w miarę jak akcja się rozwinie, jednak wcześniej naprawdę wolałby rozwiązać sprawę z demonem, potem mogą myśleć o romantycznym wypadzie do jakiejś miłej dżungli, gdzie Ivy z zachwytu nad otaczającą ich przyrodą wyzna mu miłość. Piękne, nie?\nAle wracając do rzeczywistości i mówiąc już bardziej na serio, mężczyzna, zwrócił głowę w jej stronę, albo przynajmniej pnączy, które stanowiły póki co jej imitację, przekrzywiając ją lekko na bok.\n- Spokojnie, jesteś bezpieczna. Jakoś niespecjalnie koleguję się z kimś ze śmietanki towarzyskiej, a Batman jest ostatnią osobą, której zwierzałbym się z problemów. - Odparł tonem jakby to była absolutna oczywistość i poczuł się niemalże urażony tym, że kobieta myślała inaczej. Czasami miał ochotę sam sobie przyznać nagrodę, najlepiej Oscara za świetną rolę dramatyczną.\n- Więc co dla mnie masz? - Tym razem zabrzmiał już o wiele poważniej, odwracając twarz przodem do płomieni, idealnie by zauważyć jak wyłania się spomiędzy nich wielka łapa. Psia, jeśli sądząc po jej kształcie, chociaż nieco większa niż u tych ras, z którymi Jason miał okazję się spotkać. Czyżby demony tresowały sobie własnych pieszczochów? Szczerze powiedziawszy jakoś nie mógł sobie wyobrazić wesołych zabaw z przyjacielem Psem, wśród ogni piekielnych, chociaż zawsze sądził, że wyobraźnię miał dość bujną.\nDodatkowo tuż po tym "objawieniu', które wbrew pozorom nieco dało, bo Todd miał choć minimalne wyobrażenie swojego przeciwnika, dostał komunikat od Dicka. No proszę, braciszek już nie spał. Odwrócił się nieznacznie tyłem do Roślinnej Ivy, by odpowiedzieć na jego zapytanie. Dość cicho, by tamta ne usłyszała go między warczeniem i dzwonieniem łańcuchów.\nNiedaleko. Coś mnie zatrzymało, ale powinienem sobie poradzić. Red Hood out. - I z tymi słowami wyłączył komunikator, bo akurat dodatkowe rozproszenie nie było mu w tym momencie potrzebne. Posiadał podzielną uwagę, fakt, ale z reguły im bardziej się ją dzieliło, tym gorzej się z tego wychodziło. A on nie mógł sobie za bardzo pozwolić na błędy.\nZwłaszcza, że i tak coś nie spodobało mu się w wyciu przeciwnika. Nie chodziło o to, że było groźne czy niepokojące, chociaż w jakimś stopniu na pewno, jednak bardziej... bolesne. I chociaż zapewne wiele osób posądziłoby Red Hooda o brak serca, jednak nienawidził gdy krzywda działa się dzieciom lub zwierzętom... Nawet jeśli te najchętniej rozszarpałyby go na kawałki.\nZ rozmyślań wyrwał go komentarz kobiety, na którą zerknął kątem oka.\n- Ktoś musi oczyścić miasto z bezpańskich piesków, żeby nie podlewały twoich roślinek benzyną. - Posłał jej leki, nieco złośliwy uśmiech czego na szczęście, lub nie, nie widziała. Ale hej, sama zaczęła.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Wto Sie 18, 2015 4:46 pm\nIvy łaskawie dała swojemu rozmówcy krótką chwilę na to, aby we względnym spokoju przyjrzał się zagrożeniu... I zapewne zaczął już planować jak sobie z nim poradzić. To akurat w żadnym wypadku nie była jej sprawa - zależało jej jedynie na tym, aby podczas tego starcia nie ucierpiały żadne biedne, niewinne roślinki. W tym momencie jakiś deszcz byłby bardzo na miejscu, ale oczywiście świat nie działał w ten sposób. Ona wiedziała o tym akurat doskonale.\nTak czy siak, rudowłosa zareagowała dopiero na te ostatnie słowa Red Hooda - czyli na tę odpowiedź na jej drobną zaczepkę. Gdyby miała w tej postaci prawdziwe oczy, a nie jedynie ich drewniane odpowiedniki, to zapewne pojawiłby się w nich teraz groźny błysk. Ani trochę nie spodobała jej się ta wizja... Dlatego też Pamela natychmiast przykazała gwałtowny wzrost konarowi, na którym powstała jej forma - i w ten sposób mogła osunąć się trochę bliżej mężczyzny.\n-Mój bohater. Oby tak dalej, a może w nagrodę otrzymasz pocałunek- rzekła, a raczej niemalże wymruczała... Zresztą zaskakująco ponętnym tonem - jak na fragment drzewa. Ktoś mógłby pomyśleć, że dziwnie okazywała swoje niezadowolenie, ale akurat Red Hood doskonale wiedział jakie efekty potrafiły wywołać jej usta - zaczynając od kontroli umysłowej, a na zwykłym otruciu kończąc. Mimo to Ivy nawet nie czekała na reakcję vigilante i zaraz sama kontynuowała, teraz już dużo bardziej rzeczowo i... Z braku lepszego słowa: neutralnie.\n-Crane zwołał zebranie w jednym z podziemnych tuneli, na którym stawili się - oprócz jego, mnie i Catwoman, o której już wiesz - klaun, człowiek al Ghula, jakiś nowy typ z przerostem ego, który kazał siebie nazywać "P.o.H.", Deadshot oraz Inque. Pozostawiłam tam moje dzieci, żeby przekazywały mi informacje, więc sama mogłam wyjść wcześniej - pod pretekstem łapania Seliny- doktor Isley zrobiła krótką pauzę, aby dać swojemu rozmówcy czas na skatalogowanie nowych danych, a w szczególności listy przestępców, którzy pojawili się na spotkaniu. Nie czekała jednak zbyt długo, nim ponownie podjęła temat:\n-Strach zaproponował standardowe pokonanie bohaterów i przejęcie władzy nad światem. W trakcie dyskusji padła też sugestia zaczęcia od Nowego Jorku... Oficjalnie upadła, ale ktoś może chcieć spróbować. Ten cały P.o.H. twierdzi, że to jego teren, chyba zamierza kombinować coś politycznego... Może nawet kandydować na prezydenta, o ile się nie przechwalał, a tak obstawiam- wzruszyła delikatnie ramionami, by podkreślić, że nie bardzo wierzyła w słowa wspomnianego delikwenta.\n-Uważajcie na Arkham i Blackgate. Pomysł zdobycia lub zniszczenia ich zyskał sobie spore zainteresowanie zebranych, więc mogą się tego podjąć. I jeszcze jedno... Rozeszli się, nie utworzyli jednego frontu, ale jestem więcej, niż pewna, że pobudziło ich to do działania. Zakładam, że utworzą mniejsze grupki i wykorzystają te fragmenty strategii, które omawialiśmy - czyli ataki na zakłady karne czy na Nowy Jork- zakończyła wreszcie zdawanie relacji, jednocześnie przesuwając się tak, aby znajdować się teraz tuż obok Red Hooda.\n-Liczę na to, że dobrze się na to wszystko przygotujecie. Nie chciałabym, aby przez ich wybuchy i pożary moim dzieciom stała się jakaś krzywda- wyjaśniła, po czym jej postać zaczęła zanikać. Konar stopniowo wracał do poprzedniej postaci, podczas gdy Ivy cofała swoją świadomość z powrotem do własnego ciała.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Sie 20, 2015 2:00 pm\nMmm, pocałunek Ivy. Chyba nieźle ją rozdrażnił, z drugiej strony, to raczej nie było aż tak trudne. Kobiecie potrafiły bardzo szybko puszczać nerwy, jeśli trafić w odpowiednie struny, nie żeby specjalnie chciał ją rozgniewać, zwłaszcza w momencie gdy mogła mu dać cenne informacje, to chyba była część jego uroku. Poza tym, tak długo jak znajdował się w hełmie, nie czuł się specjalnie zagrożony. Sprawy miałyby się inaczej, gdyby kobiecie udało się go zdjąć, ale póki jest świadomy i czujny, bardzo próbowałby tego uniknąć.\nListę uczestników zapamiętał dość prędko, nawet tego nowego, co nie było problemem, bo lata spędzone u Batmana, nauczyły go szybkiego zapamiętywania i przyswajania informacji. Nie przerywał też więcej kobiecie, pozwalając jej spokojnie kontynuować wypowiedź, z resztą istotniejszą niż mogłoby mu się wydawać. Nowy Jork, Arkham, Blackgate... Pocieszała go myśl, że nie określili się i nie stworzyli zorganizowanej grupki, bo pojedynczo mimo wszystko byli łatwiejsi do zlokalizowania i unieszkodliwienia. Na stałe, jeżeli sytuacja będzie tego wymieniać, a Hood, nie powie, chętnie by wpakował kilka kulek w każdego z nich. Specjalnie w klauna, którego wspomnienie już wcześniej wywołało w Jasonie ukłucie złości, które stopniowo, jak trucizna zaczęło roznosić się po całym jego ciele. Pieprzony Joker, zabił tyle osób, niewinnych, tylko po to by dalej toczyć swoją grę z Batmanem. A co zrobił Bruce? Wpakował go do cholernego Arkham doskonale zdając sobie sprawę, że jego ucieczka to kwestia czasu. I historia zaczęła zataczać koło, błędne, nielogiczne i śmiertelne koło. Czyżby Bruce czekał na śmierć kolejnego Robina by uzupełnić całość? A może tylko Jason był tak nieistotny, że można było go poświęcić bez mrugnięcia powieką...\nZaniepokoił go również fakt, że do miasta przybył ktoś z zewnątrz. Głównie dlatego, że jakoś musiał się dowiedzieć o tym spotkaniu, a do tej pory wątpił by ktokolwiek, zwłaszcza Crane zaprzyjaźniał się z kimś z innych miast, głównie dlatego, że cała nienawiść mieszkańców Gotham uderzała bezpośrednio w nie. Rzadko kiedy w okoliczne miasta, no, ewentualnie Bludhaven, ale złoczyńcami z tamtych okolic póki co nie musieli się martwić.\nKiedy Ivy skończyła, Hood skinął głową, spoglądając w jej drewniane oczy (ale romantycznie).\n- Dzięki Różyczko, doceniam, naprawdę. - Iii już jej nie było. Uroczo, zawsze wiedziała jak rozpalić męskie serca i zaraz oblać je lodowatą wodą. Cudownie.\nJednak teraz mógł już w pełni się skupić na innym, nieco bliższym problemie. Zaczął się zastanawiać czy ma przy motorze jakieś lodowe pociski, które w odpowiedniej ilości mogłyby zmniejszyć wielkość płomieni, jednak na tyle rzadko ich używał, że nie mógł sobie przypomnieć. Musi później sprawdzić czy coś się ostało w jego maleństwie.\nPóki co jednak podjął bardziej samobójcze kroki, bardzo w jego stylu, ale jeszcze nie takie, które gwarantowały od razu śmierć. Trwałe uszkodzenia? Prędzej. Jednak wciąż średnio doceniał wartość swojego życia, hah, żart. Po prostu, potrafił podjąć drastyczne kroki, bo i co miał do stracenia?\nPodszedł znów blisko ognia, na tyle, że od wielkiej łapy dzieliło go może półtora metra.\n- No dalej, wyłaź wielka krowo. Podano do stołu! - Wrzasnął, rozkładając prowokująco i nieco zachęcająco ramiona, gotów wykonać unik, lub atak mieczem w każdej chwili. No, i miał kilka innych asów w rękawie, ale to w swoim czasie.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Sie 20, 2015 3:18 pm\nWspomniana wielka krowa najwyraźniej nie miała ochoty całkowicie wyjść z płomieni. Warczała co prawda jak nie taki znowu mały traktor, co momentami przechodziło wręcz w groźne szczeknięcie, ale nie ruszała się ze swojego miejsca w ogniu. Łapa powoli przesunęła się po jezdni, a jej pazury pozostawiły w asfalcie szczeliny; warto byłoby ich w razie czego unikać, skoro były aż tak ostre. W następnej chwili jednak łapa powróciła już na swoje poprzednie miejsce, a co więcej: zaraz potem dołączyła do niej nawet druga.\nCiało w płomieniach znów się przemieściło, jednakże coraz więcej wskazywało na to, że bestia nie była w stanie sama wydostać się na ulicę. Być może zaszkodziło jej to uderzenie samochodem albo jego wybuch? Tak czy siak, póki co Red Hood zdawał się być stosunkowo bezpieczny.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Sie 20, 2015 4:56 pm\nPrzyglądał się uważnie jak bestia się porusza, warczy...Wyrzeźbione w asfalcie szyny po pazurach również nie uległy jego uwadze. No, ostre...W tym wypadku jego zbroja pewnie nawet wiele nie da, nie tyle ile w normalnym wypadku. Świetnie.\nJednak coś mu się nie podobało w tym jak przeciwnik się zachowywał. To wycie, ruch, jakby co go ograniczyło. Może to była część jakiejś zasadzki? Co prawda miał wątpliwości co do tego czy ten demon byłyby aż tak inteligentny by chcąc wciągnąć go w pułapkę. Zdecydowanie nie zamierzał im ujmować, jednak... To wszystko wydawało się zbyt prawdziwe. I czego by nie mówić o Red Hoodzie albo i samym Jasonie, nienawidził gdy cierpiały zwierzęta, a demon czy nie - był bardzo psi. A tym bardziej nie uważał by ktokolwiek i cokolwiek zasługiwało na taką śmierć. Nawet jeśli stwór sam chętnie rozszarpałby Jasona na kawałeczki, Todd wolał już z nim stanąć do walki. Może nie nazwałby jej w pełni równą, ale bardziej godną niż po prostu zostawić go tak.\nPo długim namyśle Jason zapiął kurtkę, by lepiej osłonić ciało, zwłaszcza fragmenty odsłoniętej szyi, poprawił rękawiczki i odetchnął głośno, poruszając ramionami, jakby przygotowywał się do swego rodzaju rozgrzewki. Powoli, stopniowo, nastawienie, da radę, da radę.\nWkroczył w płomienie, by móc sprawdzić lepiej co jest nie tak z tym stworzeniem, demonem... Czymkolwiek to było. I pomóc mu w miarę możliwości. Obszedł go na tyle, by nie znaleźć się zbyt blisko ostrych pazurów i, jak liczył, mocnych szczęk. W końcu jego plan spaliłby na panewce gdyby Psiak go zabił, zanim zdążyłby się chociaż do niego zbliżyć. Ostrożnie.\n- No dalej, współpracuj ze mną, ty wielkie bydle. - Mruknął, wystarczająco głośno, by bestyjka go usłyszała, w razie gdyby miała słuch podobny do ludzkiego, albo gorszy. W końcu nie był pewien z czym dokładnie miał do czynienia, nie znał specyfikacji tych istot.\nOgień dawał mu się nieco we znaki, ale jeszcze nie na tyle by mu to miało przeszkadzać, jednak jeszcze kilka minut i może zrobić się gorąco. A jak na złość, właśnie teraz nie padało, w mieście, w którym praktycznie zawsze pada. Los naprawdę go nienawidził.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Sie 20, 2015 6:05 pm\nPodejście z jednej strony było rzecz jasna niemożliwe ze względu na osłaniający bok bestii wrak samochodu, więc Jasonowi pozostawało tylko objęcie drugiego kierunku. Teren od drogi delikatnie się obniżał, ale w tym miejscu było to jeszcze niemalże niewyczuwalne. Gdyby nie widziało się różnicy dalej, to pewnie nikt nawet nie zwróciłby na to uwagi.\nOgień stanowił już natomiast pewien problem. Co prawda Red Hood mógł nosić odporny na niego strój, ale temperatura tak czy siak dawała się we znaki - z każdą chwilą coraz bardziej. Nie pomagało też, że akurat kurtka nie była przystosowana do przebywania w płomieniach. Skóra powoli zaczynała się topić, póki co z wierzchu.\nWarczenie wzmogło się jeszcze bardziej, gdy Jason się zbliżał. Potężny łeb obrócił się w jego stronę, ale wśród piekących języków ognia i tak ciężko było dostrzec szczegóły wyglądu tego stworzenia... Tylko lepiej ocenić jego rozmiary. Na czymś takim pewnie dałoby się jeździć - to znaczy, gdyby nie było akurat morderczo nastawione. I... Było w stanie się podnieść.\nA problem polegał na tym, że chyba rzeczywiście nie potrafiło tego uczynić; zwierz spróbował wychylić się w stronę Red Hooda, wygiąć ku niemu swoje ciało, ale tylne łapy odmawiały mu posłuszeństwa. Przednie radziły sobie całkiem nieźle... Więc może coś było nie tak z kręgosłupem? W końcu jego obrażenia - szczególnie rdzenia - mogły wywołać paraliż.\nSzczęki kłapnęły w stronę mężczyzny, ale zbyt daleko, by mu zagrozić; w tych okolicznościach można by śmiało stwierdzić, że stanowiły w głównej mierze ostrzeżenie. Nie podchodź do mnie, wciąż mogę się bronić.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Sie 20, 2015 6:43 pm\nBestia wcale mu nie pomagała w pomocy, plus był taki, że jeszcze go nie zaatakowała. A miała czym, zdecydowanie, bo gdy tylko mężczyzna się do niego zbliżył, zauważył jak wielkie to było. I mimo ostrzeżenia, miało jakiś problem, nie był pewien jaki, mimo wszystko płomienie mu dość mocno przeszkadzały, ale z pewnością miało coś wspólnego z uszkodzeniem tylnych łap lub innej części ciała odpowiedzialnej za ich funkcjonowanie - kręgosłup? Niewykluczone. Znał się na biologii, chociaż łatwiej mu było przeskanować ludzkie ciało niż zwierzęce, głównie zajmował się własnymi ranami lub cywili, którym ratował tyłki. Z reguły w sytuacjach krytycznych, gdy nie było czasu by czekać na karetkę.\nTak czy inaczej nie miał zamiaru zostawiać tutaj stworzenia, nawet jeśli to nie było chętne do współpracy. To nie była godna śmierć.\n- No już, już. Chcę ci pomóc. Przyprowadzę motor a ty... Spróbuj mi potem nie odgryźć ręki, zgoda? - Westchnął głośno, czym prędzej wychodząc z płomieni, które już mocno dały mu się we znaki; nie wspominając o biednej kurtce. Naprawdę ją lubił, ale mógł o to winić tylko siebie w tym wypadku.\nMotor... To wydawało mu się najlepszym posunięciem. Nie miał jak ugasić płomieni, a sam również nie dałby rady przesunąć takiego bydlaka. Przy motorze powinien mieć hak, wystarczająco mocny, by móc go kawałek wyciągnąć. Na tyle by sprawdzić w czym tkwił problem. Oby zadziałało.\nPodbiegł do motoru, odpalając go i podjeżdżając bliżej płomieni. Zwinnie wyciągnął spod siedzenia hak na grubym łańcuchu, wytrzymałym. Znów głęboko odetchnął, zanim znów wszedł w te cholerne płomienie.\nZerknął na bestię, nieznacznie spowalniając.\n- Dobra, więc... Teraz zaczepię ci ten hak i cię stąd wyciągnę, a ty mnie nie zjesz. Dobrze? - Kroczek po kroczku, zbliżył się psiaka i zaczepił hak o jego obrożę, którą udało mu się dostrzec gdy znalazł się bliżej łba. Jeżeli psiak go zaatakował, albo chociaż próbował, Jason unikał pyska tak długo aż udało mu się zaczepić go w odpowiednim miejscu. Oczywiście jego ruchy były spowolnione i mniej dokładne ze względu na płomienie.\nKiedy jakimś cudem osiągnął swój cel, czym prędzej wrócił na motor, znów włączając silnik; od razu dodał gazu, chcąc przeciągnąć demona. Domyślał się, że na początku opony jedynie kręciły się po asfalcie, próbując poradzić sobie z ciężarem ogara. Hood powtarzał pod nosem "no dalej, no dalej", licząc, że w końcu jego maszyna zaskoczy i ruszy do przodu, o te kilka metrów. Albo psiak jakoś mu pomoże, odepchnie się łapami, cokolwiek... Wydawał mu się dość inteligentny. I sam chyba też chciał się wyrwać.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Sie 20, 2015 7:03 pm\nRed Hoodowi udało się zorganizować hak i zaczepić go o obrożę psiaka - choć to ostatnie w pierwszej chwili zdawało się niełatwe. Zwierz kłapnął zębami od razu, gdy tylko Jason ponownie się do niego zbliżył... Ale znów jeszcze z daleka. O dziwo pomimo to pozwolił mężczyźnie działać; być może rzeczywiście rozumiał, że to dla jego własnego dobra i że sam sobie nie poradzi...?\nGrunt, że kiedy vigilante zasiadł już z powrotem na swoim motocyklu i odpalił go, bestia zdecydowała się ułatwić mu sprawę. Ryła podłoże - asfaltowe - pazurami przednich łap, w ten sposób znów starając się przesunąć swoje ciało, a motor po krótkiej chwili takich zabiegów był w stanie ruszyć z miejsca... I tak oto zwierz został w końcu wyciągnięty na ulicę. Oby tylko nic zaraz nie nadjechało.\nPies w dalszym ciągu płonął, lecz teraz zdawało się to być o wiele bardziej kontrolowane. Oczy mu się żarzyły, paszcza zresztą też, a masywna obroża na szyi straszyła sporymi kolcami oraz urwanymi łańcuchami. Uszy miał trochę postrzępione, futro zaś - przydługie. Płomienie tańczyły głównie przy grzbiecie, ale nie tylko.\nStwór ponownie zaczął warczeć, choć teraz już o wiele ciszej, jednocześnie uważnie śledząc wzrokiem poczynania Red Hooda. Nie leżał; podniósł się do siadu, nawet jeśli przednie łapy miał lekko ugięte, a całe ciało naprężone.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Sie 20, 2015 7:28 pm\nOkej... Wiedział, że jest wielkie i raczej mało potulne, ale tego się nie spodziewał. Chociaż z drugiej strony cieszył się, że jednak był to pies, wielki, płonący i niebezpieczny ale wciąż pies.\nZgasił silnik, zsuwając się ostrożnie z motoru. Uniósł obie dłonie, by pokazać ogarowi, że nie w związku z nim złych zamiarów, ani nie chce go atakować. Wciąż przybywa w pokoju. Jeżeli psiak mu na to pozwolił, zbliżył się do niego, na tyle by odczepić hak i zaraz wykonał kilka kroków w tył.\n- Pokażesz mi gdzie cię boli? Chcę ci pomóc... - Mruknął, unosząc spojrzenie nieznacznie do góry gdy pies się podniósł do siadu. Nawet w momencie, gdy nie siedział wyprostowany, w swej pełnej okazałości, wciąż był wielki, a Hood wolał utrzymać, jako taki kontakt wzrokowy. Wrócił do swojego motoru, chowając hak i zastanawiając się, co może dalej zrobić. Najlepiej byłoby ustalić co jest z psem, dlaczego ma problemy z poruszaniem i ... Jak mógłby mu pomóc. Z tego co widział jego łapy nie płonęły, więc jeśli w nich tkwi problem, wstępnie może mu pomóc. Opatrzyć, nastawić kości, usztywnić. Jakoś by sobie poradził...\nOdetchnął, znów zbliżając się do nowego 'kumpla'.\n- Nowa umowa, ja ci pomogę a ty mnie nie zjesz, okej? Coś za coś, takie tam. Nie lubię gdy cierpią zwierzęta, albo gdy umierają w taki sposób, nawet ludzie... Z jednym wyjątkiem, ale nie będę ci teraz o tym opowiadał. - Mruknął, kładąc dłonie na biodrach i rozważając kolejne opcje. Jeżeli to coś poważnego, sam sobie nie poradzi i będzie to wymagało pomocy, a na pewno przeniesienia w inne miejsce... A co do tej kwestii. Nawet jeśli ta droga nie była szczególnie uczęszczana, lepiej dla nich, by nikt nie zauważył psa. Bo albo spanikuje i spowoduje wypadek, i najpewniej przy tym zginie, albo zaatakuje, co tylko bardziej wkurzy Ogara, a to ostatnie co było mu potrzebne.\nDlatego też bał się, że będzie zmuszony wezwać posiłki, a to absolutnie mu się nie uśmiechało.\nPoczeka jeszcze z tą decyzją, zobaczy jak zachowuje się demon i czy może w to wciągać osoby trzecie. Nie chciałby nikogo narażać. Tak, ma serce.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Sie 20, 2015 7:57 pm\nWarczenie przycichło jeszcze trochę, choć nie ustało kompletnie - zaś czujne, jasne ślepia w dalszym ciągu nie opuszczały Jasona, a konkretnie jego kasku. Lepszej odpowiedzi Red Hood raczej nie otrzyma, więc pewnie będzie musiał zadowolić się właśnie taką... I po raz kolejny tego ranka podjąć ryzyko.\nJeżeli zaś chodziło o obrażenia na ciele zwierzaka, to już na pierwszy rzut oka widać było liczne dziury po kulach. Wiele z nich skupiało się na tylnych łapach, ale nie tylko; sporo pocisków trafiło również w jego korpus. O dziwo z żadnej z ran nie płynęła krew, choć wyglądały na dość świeże. Być może ogień to załatwił?\nJeden bok i tylna kończyna zostały dodatkowo dość mocno obtarte - zapewne w momencie, gdy uderzył w nie samochód; strona by się zgadzała. Futro częściowo zakrywało uszkodzenia, ale nie w każdym miejscu. Jeżeli obrażenia sięgały głębiej, to na oko nie dało się tego stwierdzić, choć jakieś złamania zapewne wchodziły w grę.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Sie 20, 2015 8:27 pm\nNo cóż, to już jakaś odpowiedź. A warczenie, cichsze uznał za zgodę na działanie i współpracę. Dlatego też gdy już w miarę pokojowo do siebie podeszli (zabawne stwierdzenie, ale uznajmy, że najlepsze), Jason zaczął powoli się przemieszczać, tak, by móc dojrzeć jego bok i łapy. Wyglądało źle, nawet gorzej niż źle. Kule mogli usunąć, z łap z resztą dość prosto o ile stworzenie im pozwoli, jednak kręgosłup... To już była inny bajka, która wymagała zaufania Psa. I jeśli jest do tego zdolny, zgaszenia tych piekielnych płomieni, bo mogą utrudnić pracę na wydobywaniem kul. Obtarcia, przynajmniej te, które widział, również wyglądały na dość poważne... Biedne stworzenie.\nŚwietnie Jay, teraz ci szkoda demona, który pewnie właśnie chciał zabić troje ludzi. Ale nie mógł nic na to poradzić, takie traktowanie, ból; chyba za bardzo sam był już uczulony na tym punkcie, uszkodzony. I ciężko było mu znosić coś takiego, gdy dotyczyło innych. Urazy robią swoje, zwłaszcza psychiczne, a niektóre zakorzeniają się w człowieku, drążą w nim, nie pozwalają uciec. Przez gaz Stracha niedawno miał powtórkę z rozrywki, więc tym bardziej był skłonny pomóc Ogarowi.\n- Dobra, teraz do ciebie podejdę... I spróbuję wyjąć kule. Nie denerwuj się, okej? Zaboli, raczej, ale to nic złego. - Powiedział głośno, pewnie, zbliżając się do psiaka. Te w nogach mógł wyjąć, pozostałe - muszą poczekać na lepsze warunki. Nie wątpił w to, że ten na początku się zbuntuje, bo będzie to bolesny zabieg przy aktualnych warunkach, jednak powinno mu trochę ulżyć... Odrobinę.\nJeżeli pies go do siebie dopuścił, Todd wyjął z kurtki Kris, kontrolnie zerkając jeszcze na pysk stworzenia, po czym wsunął ostrze w dziurę po kuli, lekko naruszając skórę po bokach, rozcinając. Wszystko robił powoli, z wyczuciem, nie chcąc ranić stworzenia bardziej niż trzeba. W końcu podważył kulę, ostatni kawałek wyjmując ją przy pomocy palców. Chwilowo niespecjalnie martwił się zakażeniem, czy czymś w tym stylu, mając dziwne wrażenie, że coś tak błahego nie wpłynie na demona.\nKiedy tylko udało mu się wyjąć pierwszy pocisk, od razu uruchomił swój komunikator.\nDick, namierz moją lokalizację, i przyjedź czymś sporym, wytrzymałym. Do transportu większych okazów.Nie pytaj o co chodzi, po prostu to zrób. Obiecuję nic nie zepsuć. - Mruknął do komunikatora, od razu zabierając się za wyjmowanie następnej kuli. Nie zdąży wyjąć wszystkich przed przyjazdem Dicka, chociaż powoli nabierał wprawy, sam nie raz tak je sobie wyjmował, gdy było to konieczne, ale i tak, to wymagało chwili czasu.\nTemat: Re: Ulice wokół miasta Czw Sie 20, 2015 9:24 pm\nO dziwo pies zdawał się nie reagować na ból związany z wyciąganiem z jego ciała kul. Zęby miał co prawda przez cały czas obnażone i uważnie śledził poczynania Jasona - przynajmniej na tyle, na ile mógł się wygiąć, aby go obserwować - ale dosłownie ani drgnął przez te wszystkie zabiegi... No, szarpnął się tylko raz, na samym początku - na wyjęcie sztyletu, ale to wynikało akurat z czegoś innego.\nSekundy mijały, stopniowo przeradzały się w minuty, a zwierzak wcale nie robił się przez ten czas bardziej przyjazny, nawet jeśli póki co pozwalał vigilante dość swobodnie działać. Ciekawe tylko jak długo będzie trwała ta jego "wdzięczność".\nTemat: Re: Ulice wokół miasta\nJustice League :: Okolice miasta