Porozmawiajmy o... PSIEJ FOTOGRAFII - wywiad z Kamilą Borecką - Welcome to the bark side\n#porozmawiajmy o#psia fotografiaaven border colliefotofotograffotografiafotygośćkamila boreckapsi fotografpsie fotypsie zdjęciarozmowawywiadzdjęcia\nPorozmawiajmy o... PSIEJ FOTOGRAFII - wywiad z Kamilą Borecką\nby Natalia & Peppa - listopada 09, 2019\nPsia fotografia staje się coraz bardziej popularna. Coraz więcej psiarzy kupuje sobie nowoczesne modele aparatów, aby na zdjęciach uwieczniać swoich podopiecznych i... myślę, że to bardzo dobrze, zwłaszcza że sama w tym roku kupiłam w tych celach lustrzankę. Ale... jak zacząć z robieniem zdjęć czworonogom? Na co warto zwrócić uwagę? A co powinien umieć pies fotografa? Na te pytania odpowie dzisiejszy gość - Kamila Borecka.\nMoja przygoda z fotografią zaczęła się tak naprawdę odkąd założyłam bloga, czyli w czerwcu 2018. Dopiero wtedy zaczęłam dbać o jakość moich zdjęć, wiedząc że zwracacie na to uwagę. Sięgając po aparat, a potem poddając fotografię zabiegowi obróbki, dążę do efektu, żeby odbiorca mojego "dzieła" skojarzył fakty i powiązał moją osobę ze zdjęciem, jakie zrobiłam.\nRok od publikacji pierwszego posta kupiłam lustrzankę, która służy mi już prawie pół roku. Przez ten czas zdążyłam przerzucić się z trybu automatycznego na tryb manualny, który jeszcze poznaje, bo nie jestem mistrzem w dziedzinie fotografii, dlatego o rady poprosiłam Kamilę Borecką, która ma dużo większe doświadczenie od mojego. Poznajcie dzisiejszego gościa!\nTutaj wraz ze swoim psem - Avenem.\nKamila jest miłośniczką zwierząt, a najbardziej z nich wszystkich uwielbia psy. Nic dziwnego, że owocowało to pasją do robienia im zdjęć, czym zajmuję się już od pewnego czasu. Bez problemu można się z nią umówić na zdjęcia w okolicach Wrocławia. Prywatnie dzieli życie z kilkumiesięcznym, czarno-białym border collie - Avenem, dzień po dniu zagłębiając tajniki znajomości przewodnika i jego psa...\nKoniecznie zajrzyj na:\nfotograficzny fanpage Kamili\npsie konto jej czworonoga - Avena, na Instagramie\nfotograficzne konto Kamili na Instagramie\nOd kiedy zaczęłaś tak "na poważnie" z psią fotografią?\nCiężko jest mi określić, kiedy to zaczęło być poważne. Na pewno warto wspomnieć, że całą tę przygodę rozpoczęłam 3 lata temu. Początkowo były to konie wraz z ich właścicielami, ale już po pół roku się przebranżowiłam. Myślę, że głównie dlatego, że widziałam w psach większy potencjał (i w sumie ani trochę się nie pomyliłam).\nOd początku przykładałam dużą wagę do wyglądu zdjęć, na tyle na ile aktualna wiedza i umiejętności mi pozwalały. Pierwsze psie sesje wykonywałam za darmo, później kwota stopniowo rosła. Byłam totalnym "świeżakiem" w środowisku, nie miałam koleżanek z psami do ćwiczeń, więc od razu pracowałam z klientem i obcym psem. Ludzie do mnie wracali i nadal wracają, więc chyba robię to w miarę dobrze.\nJaki sprzęt wiążesz ze swoimi fotograficznymi początkami?\nPierwsze zdjęcia robiłam lustrzanką ojca. Był to Nikon D5000 oraz obiektyw Nikkor AF-S DX 18-105 mm f/3.5-5.6 VR ED. Kupił sobie kolejny gadżet i nie używał, więc przejęłam. Dosyć szybko zmieniłam obiektyw na portretówkę o stałym świetle, czyli Nikkor 50mm 1.8g. Aktualnie w mojej torbie znajdziecie Nikona D7200 oraz obiektywy Nikkora 85 i 35mm 1.8g.\nJak godzisz studia, fotografie, życie osobiste oraz psie sprawy?\nMam wręcz za dużo czasu wolnego i go ciągle marnuje. Nic się w tej kwestii nie zmienia od ładnych paru lat. Studia jak na razie dają mi oddychać, mam mało zajęć i nieskomplikowane przedmioty... na razie.\nNa sesje umawiam się z klientami zazwyczaj w weekendy, a Aven wypełnia resztę wolnego czasu.\nObróbka zdjęć przewija się głównie wieczorami, bo w ciągu dnia nigdy nie mam na to weny.\nCo według ciebie powinien umieć pies fotografa?\nWedług mnie najważniejsza jest motywacja i pozytywne nastawienie na działanie z człowiekiem. Pies musi chcieć się dla nas postarać. Jeżeli zależy nam na zdjęciach niepozowanych to w zasadzie pies nie musi umieć nic, w nas cała nadzieja czy uchwycimy sytuacje którą widzimy okiem.\nJeżeli mówimy o zdjęciach pozowanych to na pewno podstawową komendą jest zostawanie. Oczywiście wszystkie komendy typu siadanie czy warowanie również są pożądane, bo otwierają nam drogi na inne rodzaje kadrów.\nZ takich dodatków przydatne są wszelkie sztuczki jak "suseł" czy machanie łapką. Warto jest również nauczyć psa zamykać pysk oraz stawiać uszy na naszą prośbę.\nA może miałaś jakieś zabawne przygody z sesji z twoimi klientami?\nCiężko jest mi wskazać jakieś zabawne przygody z klientami. Wystarczy niegrzeczny psiak, żeby wprowadzić trochę humoru do zdjęć. Na sesji to ja staram się być tym ogniwem rozluźniającym atmosferę, gdy psiak ma inny pomysł na zdjęcia. To oczywiste, że każdy właściciel czworonoga chce pokazać go jak najlepiej, ale gdy widzę już frustracje u człowieka lub psa to zwyczajnie zmieniamy plan na zdjęcie. Najwięcej zabawy jest zdecydowanie przy sesjach pt. "spróbuj zatrzymać go w tym miejscu". Z takich anegdotek to... pewnego pięknego i mroźnego poranka umówiłam się na zdjęcia w centrum Wrocławia. Sesja wyszła bardzo fajne, ale trzeba liczyć się z tym, że kładziesz się praktycznie wszędzie. Zdjęcia zrobione, można wracać do domu, wsiadam do tramwaju. Czuje zapach jakiegoś (wstawcie tu sobie miłe słowo na osoby, określane mianem żuli), rozglądam się, ale żadnego nie widzę. Zgadnijcie kto tak śmierdział...\nJakim psim modelem jest twój osobisty pies - Aven?\nAven jest przede wszystkim młodym i niedoświadczonym psem. Ma momenty, kiedy jest super grzeczny, a są dni gdzie jest totalnie niewspółpracujący zdjęciowo. Myślę że każdy pies ma prawo mieć lepsze i gorsze dni, więc jak widzę że to jest zły dzień to odpuszczam.\nWiele ludzi uważa, że czarnym psom jest ciężko robić zdjęcia. Ja nie mam z tym problemu, idzie mi to dużo lepiej niż np. fotografowanie psów biszkoptowych. No i całkiem ładną twarz ma ten piesek, a to pomaga w karierze.\nMłody ma bardzo memiczne oczy, które są jego potężnym narzędziem do gry słodkiego i uroczego szczeniaczka. Oczywiście w rzeczywistości taki właśnie jest...\nJakie masz wskazówki dot. obróbki zdjęć?\nKażdą obróbkę warto zacząć od zastanowienia się w jakim kierunku chcemy iść. Będziemy inaczej obrabiać zdjęcia reporterskie, a inaczej zdjęcia pozowanie. Należy również pamiętać, że obróbka jest nieograniczona, więc z zasady nie ma czegoś takiego jak za dużo obróbki. Trzeba to jednak robić ze smakiem i wyczuciem. Pierwsza rzecz, na którą warto zwrócić uwagę to usuwanie paprochów. Nie ma nic bardziej odwracającego uwagę niż śpiochy czy po prostu pył. Nie zawsze jesteśmy w stanie w czasie zdjęć z tym poradzić, ale w programach (nawet tych darmowych) są narzędzia do pozbycia tego. Druga sprawa, warto zajmować się elementami takimi jak oczy osobno, tzn. na osobnej warstwie. Dzięki temu jesteśmy w stanie bardzo łatwo je wydobyć z całego psa. Przede wszystkim nie bać się ruszać suwakami, jeżeli nie będziecie wiedzieć jak działają, to nie będziecie w stanie obrabiać płynnie i "akurat".\nA Ty skąd uczyłaś się "jak to się robi"?\nObsługi aparatu głównie z instrukcji i z pierwszych-lepszych stron w internecie, które wyskakiwały po wyszukaniu konkretnego problemu.\nObróbki zdjęć nauczyłam się siedząc w programach sporo czasu. Dużo daje mi też obserwacja tego jak pracują nad zdjęciem inni fotografowie. Jest to inspiracja co ze zdjęciem można zrobić. Wystarczy, że wiem jakie zdjęcia wychodzą z mojej lustrzanki (trzeba wiedzieć, że wszystkie lustrzanki robią zbliżone fotki, chyba że to faktycznie różnica w dziesiątkach tysięcy w cenie) i zestawie to z finalnym efektem kogoś innego. Wyłapywanie smaczków i czynności są kwestią wprawnego oka, które myślę każdy kto chce osiągnie z czasem.\nKończąc: co byś powiedziała osobie, która chce zacząć z psią fotografią?\nTrzeba po prostu zacząć. Jestem zdania, że najlepszą metodą nauki jest samemu próbować różnych funkcji i możliwości.\nWarto przeczytać podstawowe informacje na temat kompozycji (osobiście jestem kompozycyjnym świrkiem), ale nie przyjmować tego jako pewnik, tylko iść z psem na dwór i eksperymentować. Jestem pewna, że gdy porównacie sobie kilka różnych ujęć tej samej scenerii, sami zwrócicie uwagę na pewne zależności.\nUważam, że nie ma sensu zrażać się błędami. Warto słuchać zdania innych i jeżeli opinie są konstruktywne to próbować poprawić swój warsztat.\nSama zaczynałam od etapu, gdzie na sesji robiłam 300 zdjęć i wybierałam z tego 10 kadrów. Z czasem zmniejsza się ilość zdjęć, ale nadal są to dosyć skrajne wyniki. Aktualnie mam etap, że idę na zdjęcia... klapnę 6 kadrów, a finalnie tylko jeden zasługuje na puszczenie w internety. Tak to już jest.\nJestem dumna z tego wpisu i liczę, że wiedza jaka została tu wspomniana, zostanie dobrze spożytkowana... to chwytajcie za aparaty!\nA jak zaczęła się wasza przygoda z fotografią? Może macie jakieś praktyczne rady lub pytania do Kamili? Walcie śmiało!\nKategorie : #porozmawiajmy o, #psia fotografia, aven border collie, foto, fotograf, fotografia, foty, gość, kamila borecka, psi fotograf, psie foty, psie zdjęcia, rozmowa, wywiad, zdjęcia\nDla każdego internetowego twórcy komentarze są motywacją do dalszego działania, dlatego jeśli chcecie zakomunikować mi, że robię coś dobrze napiszcie mi kilka słów!\nZ tej strony Natalia i Peppa, czyli blogerka, książkoholiczka, miłośniczka fotografii, a przede wszystkim psiara w towarzystwie jej rudego psa. Jesteśmy dowodem, że nawet z kundelkiem da się osiągnąć wiele sukcesów oraz zyskać z niego świetnego kompana do odkrywania tajemnic codziennego życia!\nNiechciane szczenięta - jak pozbyć się problemu?\nTo był sobotni wieczór. Dość zimny - jedna para skarpet i spodni stanowczo nie radziły sobie z napływem ujemnych temperatur. Wiem to, po...\nPiszę, bo lubię - blog to nie przykry obowiązek\nKiedy zakładałam tego oto bloga miałam zamysł, aby był on utrzymany w tematyce psiej - tak właściwie to nigdy bardziej nie zastanawiałam...\nWIZJA NA BARK SIDE W 2020\nBark Side mocno zmienił się od początku 2019... Rok zaczęłam dość dobrze: wstawiłam dwa teksty, które do dziś znajdują się w czołówc...\n#blogowanie #cele #książki #planowanie #podróż z psem #podsumowania #polecajki #porozmawiajmy o... #praktyczny psiarz #problemy peppy #przemyślenia #pytania czytelników #recenzje #summa summarum #wady i zalety\nARCHIWUM września 2020 (2) sierpnia 2020 (2) lipca 2020 (1) czerwca 2020 (1) kwietnia 2020 (2) marca 2020 (2) lutego 2020 (3) stycznia 2020 (2) grudnia 2019 (3) listopada 2019 (4) października 2019 (2) września 2019 (4) sierpnia 2019 (3) lipca 2019 (4) czerwca 2019 (5) maja 2019 (4) kwietnia 2019 (4) marca 2019 (6) lutego 2019 (5) stycznia 2019 (4) grudnia 2018 (4) października 2018 (3) lipca 2018 (1) czerwca 2018 (2)


1000 zawodników na starcie Tortury. W niedzielę na Zaborowie o medale walczyli biegacze z całej Polski [ZDJĘCIA] - Leszno, ESKA.pl\n1000 zawodników na starcie Tortury. W niedzielę na Zaborowie o medale walczyli biegacze z całej Polski [ZDJĘCIA]\nAutor: TS Rekordowa Tortura Leszno 2021\n4 edycja ekstremalnego biegu z przeszkodami okazała się rekordowa pod względem ilości uczestników.\nTortura Leszno 2021 odbyła się na Zaborowie. Organizatorzy przygotowali 3 kategorie - 5km Open i For Fun i 1km For Kids. Na zawody przyjechało wielu znaczących zawodników z całego kraju - mówi Tobiasz Dziurdziewski, organizator Tortury.\nJa jestem w szoku. Dzisiaj odbywają się Mistrzostwa Polski w Bigach Przez Przeszkody, a zawodnicy przyjechali do nas, do Leszna. Mamy świetnych biegaczy z Gdańska, z Piły, z Krakowa, z Wrocławia. Jesteśmy mile zaskoczeniu popularnością naszej Tortury.\nJednym ze zwycięzców okazał się Filip Brzozowski reprezentujący Sparta Runners.\nTrasa była mocno biegowa, siłowa. Teren mocno piaszczysty. Generalnie trasa dała popalić, ale jestem zadowolony z wyniku.


HISTORIA ODMIANY KUSH | Nasiona Marihuany Blog | TanieSianie.pl\n»HISTORIA ODMIANY KUSH\nHISTORIA ODMIANY KUSH\nDodano: 28-03-2018 w kategorii: Odmiany Marihuany, TanieSianie autor: TanieSianie\nNazwa "Kush" odnosi się do popularnej grupy szczepów Cannabis indica o genotypach identyfikujących się ze zboczami gór Hindu Kush. To z rodzących się w tym regionie szczepów lądowych - a mianowicie z Afganistanu, północnego Pakistanu i północno-zachodnich Indii - wyhodowano teraz niesławne szczepy Kush. Jest to niestety region świata nękany ciągłym konfliktem; jednak miejscowi sprawili, że jest to miejsce znane z wysokiej jakości marihuany i produkcji hash.\nPrzez stulecia żyzne doliny i pagórki hinduskiego Kusza były znane jako źródło najlepszych haszyszu na świecie, a afgański hasz z okresu przedwojennego pozostawał legendarny wśród starszych miłośników konopi. Lata doboru naturalnego i ludzkiego zaowocowały krótkimi, krępymi krzewami pokrytymi ogromnymi, bardzo żywicznymi, lśniącymi włoskami. W połowie do późnych lat siedemdziesiątych niektóre potworne zakłady przemycały szczepy z Hindukuszu do Stanów Zjednoczonych, gdzie są dostępne do dziś. Te odmiany Kush stały się odskocznią dla wielu obecnie klasycznych odmian konopi.\nPasmo górskie Hindu Kush\nKush szczepy są podstawą hodowli konopi i zostały wykorzystane do stworzenia prawie nieskończonej listy nowych odmian. Prawie każdy szczep z odrobiną genetyki Kusha nosi w swojej nazwie "Kush" - jest jak pieczęć jakości. OG Kush, Lemon Kush, Critical Kush, Afghan Kush i Cookies Kush to tylko kilka znanych nazw, które natychmiast przychodzą na myśl.\nNigdzie szczepy Kush nie są tak popularne jak w południowej Kalifornii, ale rozprzestrzeniają się także w całej Ameryce i Europie. Ze względu na krótki czas kwitnienia szczepów Kush, są one bardzo poszukiwane w regionach o krótszym okresie letnim. Wiele medycznych przychodni z marihuaną nosi tyle odmian Kush, ile może dostać w swoje ręce, i są dosłownie dziesiątki, jeśli nie setki do wyboru. Wiele z nich trafiło do Europy i są one bardzo poszukiwane - moc i smak Kusha są po prostu niezaprzeczalne.\nRzućmy okiem na cechy, które liczą się dla szczepów Kush jako grupy.\nGenetyka: Indica (dominująca)\nRodzice: z gór Hindukusz Kush\nOkres kwitnienia: krótki\nTHC: średnio silny\nPonieważ na rynku trudno obecnie znaleźć 100% szczepów Kush, musimy niestety uciekać się do wyjaśnienia, że ich smaki są "trudne do opisania". Jednak tych kilku weteranów starej szkoły, którzy pamiętają dni czystego Kush opisują to w następujący sposób:\n"To bardzo ziemisty, sosnowy smak z kwiatowym akcentem".\n"Kush ma intensywny cytrusowy, skunky zapach" i "smak jak brud, dotknięty sosną i zwieńczony nutami lukrecji".\nWiele z tych smaków można znaleźć w nowoczesnych odmianach Kush w takiej czy innej formie, sięgając wstecz do przeszłości i ukazując ich pochodzenie.\nSzczepy Kush znane są z twardych kamieni i właściwości leczniczych; ich długotrwały efekt uspokajający sprawia, że są idealnym wyborem na wieczorny drinka. To właśnie sprawia, że szczepy Kush są tak popularne wśród celebrytów ze świata gwiazd, ponieważ kojący i relaksujący charakter tego, co Kush powoli przenika przez ciało, jest niezapomniany.\nWiele odmian z genetyką Kush zdobyło nagrody na różnych imprezach na całym świecie - hodowcy wiedzą, że moc i wyrazisty smak są prawie pewnym ostrzeżeniem dla miejsca na podium zwycięzcy.


Spersonalizowana opieka medyczna | Philips. Innovation and you\nJednym z największych wyzwań opieki medycznej w XXI wieku jest kwestia zapewnienia dostępu do opieki medycznej starzejącemu się społeczeństwu w czasach, gdy infrastruktura szpitalna jest bardziej obciążona niż kiedykolwiek wcześniej. Firmy Philips i Banner Health wprowadziły program, którego celem jest tworzenie innowacyjnych rozwiązań pomagających rozwiązać ten problem.\nPionierzy w zakresie spersonalizowanej opieki medycznej\nPrzedstawiamy Helen i Ralpha McCurdych. Są małżeństwem od 64 lat i cierpią na liczne przewlekłe choroby. Dzięki jedynemu w swoim rodzaju programowi opieki medycznej opracowanemu przez firmy Philips i Banner Health z Arizony para ta ma zapewnioną najlepszą możliwą opiekę medyczną bez konieczności wychodzenia z domu.\nPrzekonaj się, jak innowacyjna telemedycyna umożliwia starszym parom wspólne życie.\nStarość to nowa norma\nPaństwo McCurdy są awangardą nowego starzejącego się społeczeństwa na świecie — są nadal aktywni, pełni życia i wymagają systemu opieki medycznej, który pozwoli im prowadzić normalne życie. Margaret Chan, dyrektor generalna Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), mówi „Przynależność do starszej grupy wiekowej staje się nową normą”.\n= osoby powyżej 65 roku życia\nPrzewiduje się, że w 2047 r. liczba osób starszych po raz pierwszy przewyższy liczbę dzieci.\nJedynie 37% dorosłych, którzy ukończyli 50 lat, przewiduje, że może potrzebować opieki długoterminowej. W rzeczywistości będzie jej potrzebować aż 70%.\nTylko 20% osób rozmawiało ze swoimi dorosłymi dziećmi o strategii opieki długoterminowej.\nHealth and Retirement: Planning for the Great Unknown (Zdrowie i emerytura: planowanie przed wielką niewiadomą), Merrill Lynch\nWyzwanie związane z opieką medyczną\nFirma Philips podejmuje współpracę z partnerami na całym świecie, aby opracowywać innowacyjne rozwiązania, które zapewnią ludności najlepszą opiekę, a lekarzom pozwolą maksymalnie wykorzystać zasoby i budżety. Można to osiągnąć, korzystając z technologii telemedycznej służącej do monitorowania zdrowia pacjentów w ich domach przez zapewnienie im bezpośredniej łączności z personelem medycznym.\n„Wiemy, że na najważniejsze 5% pacjentów w każdym systemie przypada bardzo dużo zasobów: czasu, pieniędzy, personelu.”\nDr Edward Perrin (doktor medycyny)\nBanner iCare, Centrum Medyczne Banner Health\nUtworzony przez firmę Philips zespół doradczy Aging Well Think Tank jest przekonany, że ludzie muszą przestać postrzegać starość jako oczekiwanie na nieuchronny koniec i zacząć patrzeć na nią jako na czas, w którym można uzyskać znaczące wsparcie dzięki istotnym innowacjom medycznym. To okazja do stworzenia nowego podejścia do opieki medycznej — wykorzystania technologii w codziennym życiu.\nNa przykład zamiast jechać na wizytę do szpitala można liczyć na odwiedziny domowe personelu medycznego. Taka przynajmniej była teoria, gdy innowatorzy z firmy Philips zaczęli rozwijać technologię telemedyczną w celu zmiany sposobu, w jaki dba o siebie społeczeństwo. Obecnie technologia nie tylko pozwala lekarzom i pielęgniarkom kontrolować pacjentów, którzy przebywają w swoich domach, ale również ułatwia ludziom podejmowanie działań profilaktycznych, które pomogą im wieść dłuższe i bardziej satysfakcjonujące życie.\n„To właśnie przyszłość. To naprawdę niesamowity model opieki, która jeszcze nigdzie indziej nie istnieje”.\nRewolucyjny system „szpitala w domu” firmy Philips wykorzystuje zaawansowaną technologię opartą na chmurze pozwalającą monitorować, przechowywać i analizować duże ilości złożonych zbiorów danych. Pacjenci zyskują możliwość kontrolowania swojej opieki medycznej i jej ulepszania — do czego powinni być czynnie zachęcani — natomiast lekarze mogą skuteczniej obsługiwać i leczyć większą liczbę pacjentów.\nSystem telemedycyny stworzony w ramach programu firm Philips i Banner Health to naprawdę pionierski projekt.\nPacjenci wykorzystują sieciową technologię firmy Philips, aby wykonywać pomiary medyczne w domu.\nDane są przekazywane wprost do Centrum Telemedycyny Banner Health.\nInterfejs oprogramowania alarmuje pracowników firmy Banner o każdej zmianie stanu zdrowia pacjenta.\nSystem oparty na tabletach pozwala lekarzom i pielęgniarkom prowadzić wideokonferencje bezpośrednio z pacjentami.\n„Jestem szczęśliwa, że mogę być w domu z Ralphem. Kiedy coś się dzieje, naciskam przycisk i od razu pomaga mi ktoś z Banner iCare”.\nPacjent placówki firmy Banner Health\nDowiedz się od pacjentów i ekspertów, jak opieka domowa pomaga poprawiać jakość życia.\nDr Perrin jest przekonany, że to recepta na przyszłość. „Gdy mam do dyspozycji grupę osób, które wspiera technologia firmy Philips, mogę wcześniej dostrzec problemy, wcześniej zacząć leczenie i ogólnie zrobić coś dobrego dla swoich pacjentów”.\nFirmy Banner iCare i Philips współpracują, aby jak najlepiej służyć pacjentom.\nFirma Philips uważa, że taki rodzaj spersonalizowanej opieki medycznej — projekt, który pomaga ludziom przejąć większą kontrolę nad monitorowaniem stanu swojego zdrowia w zaciszu własnego domu — może stać się modelem dla starzejących się społeczeństw na całym świecie, które chcą wieść niezależne życie, ale wymagają bardziej intensywnej opieki medycznej.


Glen Gate | mCoffee Time SE\nButelkę w kształcie karafki została mi sprezentowana w celu dodania jej do kolejnej beczki Mark Cumber blended whiskey. Poprzedni właściciel uznał ją za niską, nie warta fatygi konsumpcyjnej. Czyniąc małe kroki do kolejnej beczki (a jednak) postanowiłem spróbować kieliszek Glen Gate.\nNie posądzi mnie chyba nikt, ani nie zarzuci, że obrastam w piórka, jeżeli stwierdzę wprost, że nie ma nic wyjątkowego w tej trzyletniej blended Scotch Whisky. Słabo wyrazisty zapach, ulotny smak i moc alkoholu.\nOdkąd na półkach sklepowych coraz więcej spotkać można signle malt oferta tanich whisky typu blended słabnie. Zdecydowanie bardziej jestem za opcją lepszego za wyższą cenę niż męczenie się z czymś takim jak Glen Gate. Słaba szkocka, która w moim przypadku znalazła miejsce w kolejnej recepturze blended whiskey.\n← Singleton Of Dufftown 12YO\nOrla Perć szlak górski →


Neon led, taśma led wodoszczelna ip68\n> Lampy ogrodowe 12 Volt - system zrób to sam.>Neony, taśmy led wodoszczelne ip68.\nW tej kategorii zakupicie Państwo profesjonalne dekoracje led , neony led i taśmy led wodoszczelne o normie IP68. Neon i taśma led może być montowana pod powierzchnią wody również w wodzie morskiej. Neon led dzięki ciągłej linii świecenia ma również zastosowanie w dekoracjach wnętrz jak i na zewnątrz budynków. Często montowany jest w łodziach, j...\nNeony, taśmy led wodoszczelne ip68. Jest 2 produktów.


Oddam cane corso Białystok i okolice, cane corso do adopcji - oferty na Morusek.pl\nLista pozycji z kategorii "Oddam cane corso Białystok i okolice". Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie psów do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "Oddam cane corso Białystok i okolice" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii "Oddam cane corso Białystok i okolice" i innych. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Oddam psa w Polsce"\nOddam cane corso Białystok i okolice, cane corso do adopcji - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Psy » Oddam psa » Cane corso » podlaskie » Białystok\nOddam cane corso Białystok i okolice, cane corso do adopcji


Artykuły: Michał Duszczyk - Dziennik.pl - wiadomości, informacje z kraju i ze świata, wydarzenia, program tv dziennik.pl\nNowe eldorado w Polsce. Czy staniemy się drugim Kuwejtem?\nCzy Polska stanie się Kuwejtem Europy? Odkrycie irlandzkiej spółki, która szukała gazu łupkowego może sprawić, że staniemy się całkowicie niezależni od importowanych surowców.\nMoże tam być więcej surowca niż w całej Polsce. Mimo to spółka prawdopodobnie wycofa się z Afryki. Wszystko przez brak stabilności politycznej.\nPolska boi się kupować niemieckiego prądu i gazu. Rząd ostrzega, że zbytnie uzależnienie się od surowców naszego zachodniego sąsiada, sprawi, że polska gospodarka będzie mniej efektywna. Do tego mamy różne wizje polityki energetycznej.\nKosztowne rozstanie. Milionowe odprawy dla wiceszefów KGHM\nTrzyletnie kontrakty na wniosek prezesa skończyły się po roku. Rozwiązanie z początkiem września kontraktów z wiceprezesami KGHM może być bardzo kosztowne. Jak się nieoficjalnie dowiedział "DGP", spółka będzie musiała zapłacić Włodzimierzowi Kicińskiemu i Adamowi Sawickiemu ponad 2 mln zł odprawy.\nPolska Kuwejtem Europy? Szukali miedzi, a znaleźli ropę\nKanadyjczycy szukali w okolicach Zielonej Góry miedzi. Znaleźli jednak coś bardziej cennego - potężne złoża ropy naftowej. Zdaniem geologów, to dopiero początek odkryć, a ropy mamy tyle, by całkowicie uniezależnić się od Rosji.\nZmiany w KGHM. Dwóch członków zarządu usuniętych ze stanowiska\nZmiany w zarządzie KGHM. Ze stanowiska usunięto ludzi odpowiedzialnych za finanse i sprawy korporacyjne, którzy przyszli do firmy po ubiegłorocznej dymisji wiceministraskarbu. Teraz wrócił on do resortu, a prezes koncernu zarządził czystkę.\nGazowa rewolucja Kremla. Kto na niej straci, a kto zyska?\nNowa reforma rynku gazu budzi strach w gabinetach szefów PGNiG. Jeśli Moskwa wprowadzi swe pomysły w życie, to w ciągu kilku lat polska firma będzie miała poważne problemy. Zyskać mogą za to konsumenci błękitnego paliwa.\nWszystkie, gaz, pgnig, gaz łupkowy, Orlen, Lotos, paliwo, łupki, rosja, polska, KGHM, wydobycie, Gazprom, ceny, ropa, złoża, cena, paliwa, benzyna, diesel, możejki, rząd, niemcy, firmy, koncern, odwiert, gazociąg, Tauron, umowa, olej napędowy, Donald Tusk


Kronika TOPR 08.08.2016 - Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe\nO 13.34 informacja o kolejnym zdarzeniu. Tym razem na szlaku pomiędzy Czarnym Stawem a Przeł. pod Chłopkiem, około 10 min drogi od Czarnego Stawu znajduje się turysta, który uszkodził staw skokowy. Nie zejdzie o własnych siłach. Turysta śmigłowcem został przetransportowany do szpitala.\nPrzed godz. 16-tą kolejny lot śmigłowca , tym razem do 5-ciu Stawów, skąd do szpitala przewieziono turystę z podejrzeniem zakrzepicy.\nO godz. 12.25 powiadomiono TOPR, że na szlaku na Rysy, w rejonie pierwszych Łańcuchów na Grzędzie Rysów, młody turysta został uderzony kamieniem w głowę. Potrzebna pomoc. Wystartował śmigłowiec. Z jego pokładu ratownicy desantowali się w pobliżu oczekującego na pomoc turysty. Po zaopatrzeniu został on wraz z ratownikiem wciągnięty na pokład śmigłowca. W drugim wciągnięciu na pokład zabrano opiekuna chłopaka . Śmigłowiec po drodze do szpitala poleciał do Dol. Kondratowej, gdzie pod Przeł. pod Kopą desantowali się dwaj ratownicy, by udzielić pomocy turystce, która doznała ataku astmy. Po desancie śmigłowiec odleciał do szpitala by przekazać rannego turystę spod Rysów.\nW tym czasie ratownicy działający w Dol. Kondratowej, udzielili I pomocy turystce, ubrali jej uprząż ewakuacyjną i wezwali śmigłowiec.\nW czasie tych działań powiadomiono TOPR, że w rejonie Siodłowej Przeł. znajduje się turystka, który doznała urazu stawu skokowego. Śmigłowiec zabrał spod Centrali TOPR kolejnych dwóch ratowników, którzy desantowali się na Siodłowej Przeł. by udzielić pomocy kontuzjowanej turystce, a śmigłowiec poleciał pod Przeł. Pod Kopą Kondracką skąd do szpitala przewiózł chorą na astmę turystkę. Po przekazaniu turystki śmigłowiec poleciał na Siodłową Przeł. skąd do szpitala przetransportował turystkę i udzielających jej pomocy ratowników.\nW czasie tych działań do TOPR dotarła informacja, że w kopule szczytowej Giewontu kontuzji kolana doznał turysta. W tamten rejon śmigłowcem poleciała 6-cio osobowa ekipa ratowników. Ponieważ niski pułap chmur uniemożliwił dolot w rejon Herbacianej Przeł. ratownicy desantowali się na Polanie Kondratowej, skąd pieszo dotarli do oczekującego na pomoc turysty. Po udzieleniu I pomocy , ponieważ poprawiła się pogoda, wezwano śmigłowiec, którym ranny został przetransportowany do szpitala.\nPo godz. 11-tej ratownik dyżurny z 5-ciu Stawów powiadomił Centralę, o potrzebie transportu do szpitala 17-letniego chorego turysty. Wystartował śmigłowiec. Ratownicy desantowali się w pobliżu schroniska. Po udzieleniu I pomocy turysta został włożony do noszy francuskich i spod schroniska wraz z ratownikiem wciągnięty windą na pokład śmigłowca. W tym czasie powiadomiono TOPR, ze na szlaku do 5-ciu Stawów, powyżej Wodogrzmotów znajduje się 49-letni nieprzytomny turysta. Tam skierował się śmigłowiec. Z jego pokładu ratownicy desantowali się w pobliżu miejsca zdarzenia, a śmigłowiec poleciał do szpitala by przekazać turystę z 5-ciu Stawów. Po udzieleniu i pomocy i przygotowaniu turysty do podebrania, ratownicy wezwali śmigłowiec. Turysta wraz z ratownikiem został wciągnięty na pokład śmigłowca i przetransportowany do szpitala.\nO godz. 15.11 do TOPR dotarła informacja, że w Smoczej Jamie turystka doznała urazu kolana. Z Centrali z pomocą pospieszyła 6-cio osobowa ekipa ratowników. O godz. 16.25 ratownicy dotarli do rannej turystki. Po udzieleniu I pomocy, turystkę zapakowano do noszy i zniesiono do Dol. Kościeliskiej skąd samochodem została przewieziona do szpitala.\nW czasie tych działań powiadomiono ratowników, że na szlaku na Stoły znajduje się turystka z urazem stawu skokowego. Wobec tego ratownicy , którzy działali w Smoczej Jamie udali się w kierunku Hali na Stoły. O godz. 17.25 dotarli do oczekującej na pomoc turystki. Po zaopatrzeniu przetransportowali ją w noszach do drogi w Dol. Kościeliskiej i samochodem przewieźli do szpitala.\nO godz. 16.47 do TOPR dotarła informacja, że w Dol. Tomanowej znajduje się 56-letnia turystka, skarżąca się na silne dolegliwości sercowe. Wystartował śmigłowiec. Ratownicy desantowali się w pobliżu oczekującej na pomoc turystki. Po udzieleniu I pomocy turystkę włożono do noszy, w których wraz z ratownikiem została wciągnięta na pokład śmigłowca i przetransportowana do szpitala.\nTuż przed 18-tą powiadomiono Centralę TOPR, że na Skupniowym Upłazie upadł 79-letnia turystka doznając urazu twarzy i mocnego krwawienia. Ranną turystkę śmigłowcem przetransportowano do szpitala.\nPo godz. 18-tej z Kondratowej zwieziono samochodem 78-letniego turystę, którego tak zmogły trudy wycieczki, że nie był w stanie o własnych siłach dotrzeć do Kuźnic.\nPo godz. 17-tej z Hali Gąsienicowej przetransportowano śmigłowcem do szpitala dwóch turystów. Jednego 24-letniego z oznakami problemów krążeniowych, drugiego 15-letniego mocno osłabionego i odwodnionego.\nPo godz. 19.30 turysta powiadomił TOPR, że na Antałówce spotkał półprzytomną młodą dziewczynę, najprawdopodobniej będącą pod wpływem alkoholu. Ratownicy samochodem udali się w tamten rejon. Dziewczyna wraz z towarzyszącym jej kolegą poprosili ratowników o transport do pensjonatu. Ze względu na to, że byli niepełnoletni zawieziono ich na SOR do szpitala, skąd „ dali nogę”.\nO godz. 18.30 do TOPR zadzwonił zaniepokojony ojciec informując, że od 1.08 nie ma kontaktu z synem, który wybrał się w Tatry i przez Kasprowy miał zejść na Słowację by wędrować po Tatrach Zachodnich. Rutynowo sprawdzono schroniska po polskiej i słowackiej stronie – tam nigdzie się nie meldował. Uzyskano informację, że w dniach 8-10.08. ma zarezerwowany nocleg na Chochołowskiej. Poproszono ojca by zgłosił na Policję zaginięcie syna, by móc rozpocząć procedurę namierzania jego telefonu. W niedzielę 7.08 uzyskano informację, że jego tel. logował się do przemiennika w Szczyrbie, ostatni raz 4.08. Poszukiwany mimo kilkakrotnego dzwonienia na jego numer nie odbierał telefonu. Dopiero przed 8-mą rano 8.08. udało się dodzwonić do poszukiwanego turysty, który zdziwiony poszukiwaniami , cały i zdrowy odpoczywał w Szczyrbie. A do jak się okazało niepotrzebnych poszukiwań włączone były TOPR, HZS, polska i słowacka policja , oraz bardzo niepokojący się o niego najbliżsi. Dziwi taka niefrasobliwość i niechęć kontaktu z najbliższymi.\nPo godz. 10-tej z Hali Gąsienicowej do szpitala przewieziono odwodnioną i osłabioną turystkę.\nPo godz. 11-tej z Gęsiej Szyi do szpitala przetransportowano śmigłowcem turystę, który w rejonie skałek został uderzony kamieniem w głowę i klatkę piersiową.\nO godz. 13.20 powiadomiono ratowników, że podczas zejścia z Kasprowego na Halę , w rejonie Kotła Gąsienicowego urazu kolana doznał 15-letni turysta. Z Murowańca z pomocą pospieszył pełniący tam dyżur ratownik. Po zaopatrzeniu sprowadził kontuzjowanego na Halę, skąd do szpitala został przetransportowany samochodem.\nPo godz. 18-tej dyżurny z 5-ciu Stawów udał się na szlak w kierunku Koziego W., gdzie na pomoc oczekiwał turysta, który schodząc z Koziego W. doznał urazu nogi. Turystę po udzieleniu I pomocy ratownik doprowadził do schroniska, gdzie turysta postanowił zostać na noc.\nO godz. 18.53 do TOPR zadzwoniła ( ze schroniska w Chochołowskiej) turystka informując, że na szlaku pomiędzy Wyżnią Chochołowską a Rakoniem znajduje się kontuzjowana turystka. Z Centrali z pomocą wyruszyła 3 osobowa grupa ratowników. W podanym rejonie nie udało im się natrafić na potrzebującą pomocy turystkę. O godz. 20.43 powiadomiono TOPR, że kontuzjowana turystka jest już na Siwej Polanie. Wobec tego ratownicy o 21-szej powrócili na Centralę.\nW tym czasie ratownik dyżurny z M. Oka udzielił pomocy turyście, który podczas zejścia z Rysów doznał urazu palca i drugiego z kontuzją nogi. Turyści zostali przewiezieni jeden do szpitala, drugi na Palenicę gdzie na parkingu miał swój samochód.\nTuż przed północą do TOPR zadzwoniła zaniepokojona Pani informując, że do tej pory z wycieczki na Rysy nie powrócił do pensjonatu jej bratanek ze znajomą. Próby dodzwonienia do turystów i SMS- y z prośbą o kontakt nie powiodły się. Po 7-mej rano powiadomiono Centralę TOPR, że poszukiwani turyści nocowali…. w 5-ciu Stawach. I znów jeden telefon do najbliższych nie angażowałby ratowników do niepotrzebnych poszukiwań.\nNa najbliższy tydzień przewidywana jest zmienna pogoda. Początek tygodnia to słoneczne dni, później ochłodzenie, opady i burze, potem znów kilka w miarę słonecznych dni. Przed wyruszeniem w góry należy sprawdzić aktualna prognozę pogody. Wszystkim wyruszającym w góry i w trakcie wycieczek zmieniających swoje plany, oraz tym, którzy na dłuższy czas wybierają się w góry radzimy by telefonicznie dawali znać najbliższym co z nimi, by ratowników i policji nie angażować w niepotrzebne poszukiwania.


Żegnaj, Solo (2008) - Filmweb\nOdtwórz Żegnaj, Solo Zwiastun nr 1 2:18\n6,4 10 323\nDo taksówki Solo wsiada mężczyzna chcący popełnić samobójstwo rzucając się z "Dmuchającej Skały”. Wioząc go w to miejsce, kierowca próbuje odkryć, co kieruje jego klientem. Więcej Mniej\nŻegnaj, Solo zobacz gdzie obejrzeć online\nZobacz Żegnaj, Solo zwiastun\nRamin Bahrani / Bahareh Azimi\nZdjęcia filmu Żegnaj, Solo\nRed West, Souleymane Sy Savane\nSouleymane Sy Savane, Diana Franco Galindo\nwideo do filmu Żegnaj, Solo\nŻegnaj, Solo (2008) Zwiastun nr 1 2:18\nŻegnaj, Solo | Oficjalny zwiastun / trailer nr 1 | 2008 | Film Solo jest senegalskim taksówkarzem, ale wolałby zostać stewardem, dlatego pilnie studiuje podręcznik dla obsługi samolotu. Jego życie toczy się spokojnie do czasu, kiedy do taksówki wsiada 70 - letni William i oferuje mu dość spore wynagrodzenie za kurs w góry. Solo szybko dowiaduje się, że starszy mężczyzna zamierza popełnić samobójstwo rzucając się z "Dmuchającej Skały" ("Blowing Rock"). Próbuje się więc z nim zaprzyjaźnić i dowiedzieć, co powoduje Williamem. 2009-11-16 12:09:02.0 PT2M18S https://fwcdn.pl/webv/14/48/21448/thumbnail.21448.4.jpg https://fwcdn.pl/video/483964/goodbye_solo__2009__trailer.360p.mp4\nObsada filmu Żegnaj, Solo\nPrzeprowadzający rozmowę kwalifikacyjną linii lotniczych\nSolo jest senegalskim taksówkarzem, ale wolałby zostać stewardem, dlatego pilnie studiuje podręcznik dla obsługi samolotu. Jego życie toczy się spokojnie do czasu, kiedy do taksówki wsiada 70 - letni William i oferuje mu dość spore wynagrodzenie za kurs w góry. Solo szybko dowiaduje się, że starszy mężczyzna zamierza popełnić samobójstwo rzucając się z "Dmuchającej Skały" ("Blowing Rock"). Próbuje się więc z nim zaprzyjaźnić i dowiedzieć, co powoduje Williamem.\nInformacje oInfomacje o filmie Żegnaj, Solo\nGigantic Pictures / ITVS / Lucky Hat Entertainment / Więcej...\nŻegnaj, Solo Polska\nSolo (tytuł roboczy) USA\nGoodbye Solo (tytuł roboczy) USA\nW scenie, gdy Solo wiezie Williama do Blowing Rock, jego taksówka przemierza wiadukt Linville, który nie znajduje się na drodze pomiędzy Winston-Salem a Blowing Rock.\nZdjęcia do filmu kręcono w Winston-Salem i Blowing Rock (Karolina Północna, USA).\nWożąc pana Williama\n"Goodbye Solo" Ramina Bahrani to studium ludzkich wyborów, zdarzeń, które na nie wpływają, oraz skutków, jakie ze sobą niosą. Jest to także pięknie opowiedziana historia ... więcej\n70-letni Amerykanin - William - wynajmuje 34-letniego senegalskiego taksówkarza Solo z Północnej Kalifornii, by ten zawiózł go w góry. Zamierza popełnić samobójstwo rzucając się w przepaść ze szczytu. W czasie dwutygodniowej podróży między mężczyznami zawiązuje się nić sympatii, a Solo postanawia odwieść ... więcej\n5 ostatni 2013-08-20 23:04:48 / użytkownik usunięty\nsokolek99 ocenił(a) film na 8\nJak jest tytuł ostatniego utworu w filmie(napisy końcowe)?\nCzy każdy człowiek jest sam?\nSolo chce wpłynąć na Williama, ale wpierw musi się wyrwać spod wpływu żony:) Każdy ma swoje priorytety i chce je realizować, niezależnie od tego jakie one są. Czy zmiana ich świadczy o słabosci charakteru? Myślę że twórca filmu próbuje na to pytanie znaleźć odpowiedź. Czy mu się udało? ... więcej\nnie zatrzymuj samobójcy.\ncritics_killer ocenił(a) film na 4\nFilm pisany na piękną melodię, niestety niewłaściwymi nutami. Wyraziłem już swoją krytykę ziewaniem, więc dodam dla sprawiedliwości że końcowe minuty wprowadziły mnie w odpowiednią dla rozmyślań tonację. Dlaczego samobójstwo zawsze budzi zdziwienie i opór innych? Jutro będzie lepiej? Wszystko ... więcej\n1 ostatni 2015-06-05 16:18:55 / mat888\nTWÓRCY STRONY filmu Żegnaj, Solo\nGarbul 6 punktów


F-SCAN 3 - nowoczesny biorezonans\nWsparcie w terapii onkologicznej i w terapii chorób przewlekłych\n+48 575 622 322\n+48 575 944 355\nlek. med Michał Dąbrowski\nwww.Immunomedica.pl / Nasze terapie / Leczenie specjalistyczne / F-SCAN 3 - nowoczesny biorezonans\nF-SCAN 3 nowoczesny biorezonans\nF-SCAN 3 to wysokiej klasy urządzenie pozwalające w ciągu kilku minut wykryć zasiedlające organizm ludzki patogeny (pasożyty, wirusy, grzyby). Jest to precyzyjna biorezonansowa metoda diagnostyczna zwana nowoczesnym synchrometrem umożliwiająca eliminację mapy ognisk chorobowych, patogennych i obciążeń toksycznych organizmu. Została opracowana przez szwajcarską firmę TB ELECTRONICS GMBH na podstawie badań Dr Rife’a oraz Dr Clark.\nF-SCAN to certyfikowane urządzenie do przeprowadzania:\n1) diagnostyki metodą DIRP\nJak działa F-SCAN 3\nF-SCAN 3 to metoda kompleksowej oceny organizmu, uwzględniająca szeroką gamę częstotliwości patogenów. Urządzenie umożliwia generowanie fal częstotliwości o kształcie sinusoidalnym i prostokątnym. Impulsy odbierane z organizmu pacjenta przez urządzenie mają konkretne częstotliwości, na bazie których zostają do organizmu zwrotnie emitowane w szerokim zakresie ustalonym przez badanego np. od 80khz do 560khz. Częstotliwość biorezonansowa przekazywana jest użytkownikowi za pomocą czynnej elektrody(anoda) połączonej do przewodu zabiegowego. Elektroda palcowa przenosi biorezonansowe sprzężenie zwrotne do urządzenia, gdzie dane są wyświetlane i gromadzone.\nNie ma potrzeby posiadania próbek patogenów, bakterii, wirusów, grzybów, gdyż patogeny pokazują swój biorezonans częstotliwościowy czyli ich najczulszy punkt.\nPo zakończeniu badania specjalista interpretuje wyniki. Terapia urządzeniem F-SCAN 3 polega na podawaniu do organizmu fal o odpowiedniej częstotliwości poprzez elektrody trzymane w dłoniach bądź elektrody żelowe naklejone na ciało. Metoda F-SCAN 3 bezpośrednio wpływa na czynnik chorobotwórczy dzięki czemu eliminuje przyczyne choroby.\nElementem terapii są również porady naszych specjalistów dotyczące żywienia, suplementacji, zmiany stylu życia oraz wprowadzenia programu oczyszczającego, eliminującego ewentualne patogenne środowisko.


professionalGSM 23 Wrz 2011 22:22 1978 3\n#1 23 Wrz 2011 22:22\nMam MAZDĘ 3 1,6 2005r. benzyna + gaz z pełną sekwencją i lubryfikacją zaworów. Instalacja gazowa została założona przy przebiegu 24000 tysiącach kilometrów. Zauważyłem ostatnio używając benzyny, że po wyżej 3 tysięcy obrotów mam duży spadek mocy, tak jakby się przez chwilkę zadławił się silnik i dopiero później ma znowu kopyto. Dzieje się to tylko na benzynie, na gazie jest wszystko ok.\nGaz tankuję zawsze na "BP" lub wyjątkowo na "STATOIL".\nBenzynę zawsze mam ponad połowę w baku i jest to 98 z stacji "BP" lub "NESTE"... Świece irydowe wymienione były przy przebiegu 69000 tysięcy.\nAuto ma teraz 79000 tysiące. Wszystkie wymiany oleju, filtru oleju i powietrza, przeglądy gazu, wymiany filtrów gazu co 10/15max tysięcy kilometrów OIL MOBIL ONE ful syntetyk.\nPodpowiadam co ostatnio robiłem umyłem komorę silnika (ale wcześniej też myłem silnik i było zawsze ok). Jak myję to zakrywam wszystkie elementy elektroniczne, czyściłem czujnik, który znajduje się na samym dole silnika, gdzie założony jest pasek od alternatora. Podobno czyta impulsy z koła, które ma zębatki i to jest zapłon.\nPrzy okazji umyłem Karcherem miskę olejową i trochę zamoczyłem pierwszą sondę lambda w wydechu, która jest przed katalizatorem ale komputer nie wyrzucił mi żadnego błędu.\nNa biegu jałowym jak dodaję gazu jest wszystko ok, super wkręca się na obroty, ale kiedy zaczynam jazdę i ruszam to jest efekt jak by był na sznurku, który potem się zrywa i wypuszcza auto do przodu...\nAle przypominam tylko taki efekt na benzynie na gazie wszystko ok...\nPrzepraszam, że piszę chaotycznie ale staram się podać jak najwięcej informacji.\n#2 23 Wrz 2011 23:35\nA czy robiłeś pomiar ciśnienia paliwa pod obciążeniem?\nA tak apropo, to auto z 2005r. a Ty już kilkakrotnie silnik myłeś? Czy aby nie przesadzasz?\n#3 24 Wrz 2011 07:03\nA w jakim toż celu mierzy się pod obciążeniem?\n#4 24 Wrz 2011 13:01\nA w takim, że w nich są bardzo kiepskie regulatory paliwa i to on może być sprawcą całego zamieszania. Częsta usterka w madziach i nissanach.\nPodobne tematy do mazda3 1,6 2005r. benzyna + gaz z pełną sekwencją przyspiesza i nie ma kopyta\nWitam. Bardzo proszę drogich forumowiczów o pomoc. Ostatnio gdy temperatura z rana zaczęła spadać, silnik po odpaleniu pracuje bardzo nierówno, rzuca... (4)\nWitam.Sprawa jak w temacie.Mam pytanie odnośnie zabezpieczenia,jedno chcę zrobić na złącze obd (odcięcie zasilania gniazda)na ukryty przełącznik drug... (6)\nSamochód wyraźnie sam przyspiesza, jak pedał gazu nie jest już wciśnięty. Po wrzuceniu na luz, obroty są wyraźnie za wysokie, dopiero po 3-4 sekundach... (10)


> Akcesoria spawalnicze>Obrotniki i pozycjonery>Obrotnik Spawalniczy By-10\nObrotnik spawalniczy ( pozycjoner ) BY-10 to uniwersalne urządzenie pomocnicze przy ustawianiu elementu spawanego stosowane w prostych lub półautomatycznych procesach technologicznych. Charakteryzuje się dużą uniwersalnością, pozwalając na prowadzenie procesu spawania w optymalnej pozycji i przyczyniając się tym samym do poprawy jakości spawania. Jest szczególnie przydatne przy spawaniu elementów walcowych ( rury, zbiorniki itp.).\nTarcza pozycjonera może być pochylana w zakresie 0 - 90°. Wyposażona jest w rowki montażowe, w ktorych montuje się szczęki i uchwyty. Urządzenie ma możliwość wyboru kierunku obrotu tarczy obrotnika i regulację prędkości obrotowej. Wyposażone jest w pedał sterowniczy (start-stop) umożliwiający zdalne sterowanie pracą bez przerywania procesu spawania.\n- Obrotnik ( pozycjoner ) BY-10\n- zdalne sterowanie ( pedał sterowniczy )\nNośność pozioma 10 kg\nObroty 2 - 20 obr/min\nStopień nachylenia stołu 0 - 90°\nWymiary (DxSZxW ) [mm] 320 x 275 x 275


Opowieść 79 – Bajki Wuja\nEmeryt Protazy przywykł do ciszy, która zwykle wypełniała jego niewielkie mieszkanko w wielopiętrowym bloku. Taki błogi nastrój miał się jednak niebawem skończyć. Pewnego dnia na korytarzu Protazy przeczytał ogłoszenie o rozpoczynającym się za dwa dni remoncie klatki schodowej. Miał on obejmować głównie pomalowanie ścian, ale też odnowienie kamiennej podłogi poprzez starcie starej warstwy nawierzchni i nałożenie nowej, żywicznej, którą uznano za bardziej odporną na ścieranie i łatwiejszą w konserwacji, co zapewne z dużym zadowoleniem przyjął dozorca domu.\nPo przeczytaniu ogłoszenia w głowie emeryta zrodził się niepokój. Oto miało nastąpić coś, co zakłóci niewątpliwie nienaruszoną od lat równowagę i porządek codziennego życia. Dlatego przez dwa następne dni, jakie dzieliły go od rozpoczęcia prac remontowych Protazy snuł w myślach różne scenariusze, jakie mogłyby się spełnić w swym rzeczywistym kształcie. Wyobrażał już sobie kłęby pyłu wypełniające korytarz spowodowane zdzieraniem starej farby ze ścian, czy też ścieraniem nawierzchni podłogi. Oznaczało to duże uniedogodnienia, a przede wszystkim możliwość przeniknięcia pyłu do mieszkania Protazego i zniweczenie wysiłku emeryta, który niedawno gruntownie odkurzył swoje lokum w ramach wiosennych porządków.\nProtazy postanowił zatem podjąć działania zapobiegawcze. Przede wszystkim chciał okleić folią drzwi wejściowe od wewnątrz. W tym celu w przeddzień rozpoczęcia remontu udał się do pobliskiej galerii, w której znajdował się sklep z materiałami budowlanymi. Po wejściu na teren sklepu dotarł do półek, na których piętrzyły się różne rodzaje folii w rozmaitych kolorach. Protazy nie spodziewał się aż takiej różnorodności. Stał więc oszołomiony i bezradnie rozglądał się po regale, czytając poszczególne etykietki zawierające charakterystyki techniczne produktów.\nNiezdecydowanie emeryta zostało zauważone przez pracownika sklepu, który od paru minut obserwował Protazego.\n– Przepraszam pana – spytał emeryta – czy pan czegoś szuka? Może mógłbym pomóc panu w wyborze produktu? Do czego ma służyć folia, której pan szuka?\nProtazy wyjaśnił, że chce ją obłożyć drzwi wejściowe do mieszkania, Sprzedawca wskazał mu właściwy produkt i zaproponował jeszcze kupno rolki taśmy mocującej.\nWyposażony w niezbędne środki ochronne Protazy wrócił do domu i niezwłocznie zabrał się do zabezpieczenia drzwi przed wniknięciem kurzu do mieszkania. Po rozpakowaniu folii ze zdumieniem stwierdził, że ma ona powierzchnię dwudziestu metrów kwadratowych. Był to jednak minimalny wymiar dostępny w sprzedaży. Protazy uznał więc, że należy odciąć część folii, gdyż nie cała będzie potrzebna do osłony drzwi.\nRozłożył więc całą folię na podłodze i patrząc na drzwi wejściowe usiłował odciąć na oko taki kawałek, który pasowałby do wymiarów drzwi. Niestety, folia była dość cienka i przywierała do ciała emeryta, jakby go chciała okleić.\nW pewnym momencie po wykonaniu kilkunastu ruchów w różnych kierunkach Protazy zaplątał się całkowicie w wielki arkusz folii paraliżujący znacząco ruchy. Zdesperowany i owinięty folią Protazy doczołgał się do drzwi, aby szukać pomocy na korytarzu. Wsparł się o klamkę i uchylił drzwi, ale ponownie stracił równowagę i upadł na progu, przyjmując postać gąsienicy owiniętej kokonem. Akurat do bloku wchodziła starsza pani i zmierzała w kierunku windy. Raptem zobaczyła leżącego na progu uchylonych drzwi Protazego zaplątanego w folię, który błagalnym wzrokiem dawał do zrozumienia, że potrzebuje pomocy w zdarciu z niego tej przeklętej folii przylegającej do ciała. Kobieta się przeraziła i zaczęła krzyczeć, bo widok taki zobaczyła pierwszy raz w życiu. Krzyki jej usłyszał dozorca, który zaraz pojawił się obok. Wykazał jednak większe opanowanie i zaczął powoli odwijać Protazego z folii. Oczywiście zadał emerytowi pytanie, co się stało. Po wyjaśnieniu Protazego, a jakim celu próbował użyć folii, dozorca uwolnił emeryta z foliowego kokonu i pomógł mu zabezpieczyć drzwi. Uradowany emeryt mógł wreszcie uznać, że jest dobrze przygotowany do akcji remontowej.\nNazajutrz Protazego obudziły głośne dźwięki dobiegające z korytarza. To ekipa remontowa rozpoczęła zaplanowane prace. Po chwili ciszę mieszkania emeryta wypełniły głośne dźwięki szlifierek zdrapujących stary tynk ze ścian korytarza. Nie było to, niestety, komfortowe uczucie. Protazy czuł się wyraźnie rozdrażniony dobiegającym nieznośnym hałasem. Usiłował znaleźć sposób na odizolowanie się od drażniących dźwięków. Wyszedł więc na balkon, ale to niewiele dało, bo i tam dobiegały go odgłosy prac remontowych.\nZdenerwowanie emeryta sięgało szczytu, gdy nagle hałas umilkł. Protazy zdumiony tym faktem postanowił sprawdzić, co jest przyczyną takiej nagłej ciszy, jaka wokół zapanowała. Właściwie to powinien się cieszyć, że znów zapanowała atmosfera spokoju, ale ciekawość sprawiła, że podszedł do drzwi wejściowych, uchylił je i oniemiał. Widok, jaki ujrzał, wprawił go wręcz w przerażenie.\nCala podłoga na korytarzu pokryta była grubą warstwą siwego pyłu. Wokół wiły się kable podłączone do różnych wiertarek, szlifierek i innych podobnych narzędzi niezbędnych do wykonania prac remontowych. Przy ścianie stały jeszcze dwie drabiny, jakieś płyty, pojemniki i inne detale. Wszystko to przypominało Protazemu krajobraz księżycowy. Wokół jednak nie było nikogo. Uznał, zresztą słusznie, że ekipa remontowa udała się na przerwę śniadaniową. Postanowił więc wykorzystać ten moment, aby wymknąć się mieszkania i wyjść na dłuższy spacer i w ten sposób uniknąć hałasu, który zapewne znów zapanowałby po przerwie śniadaniowej. Protazy zamknął więc mieszkanie na klucz i udał się w kierunku wyjścia z bloku. Niestety, przechodząc zawadził nogą o stojący obok pojemnik farbą i runął jak długi na podłogę, a poruszony, częściowo otwarty pojemnik przewrócił się. Znajdująca się w nim farba wypłynęła szerokim strumieniem na Protazego, zalewając nie tylko ubranie (na szczęście nie reprezentacyjne, wyjściowe), ale też twarz i włosy. Przerażony emeryt zaczął panicznie krzyczeć. Na szczęście pracownicy wykonujący remont akurat wrócili z przerwy śniadaniowej i zaraz przystąpili do udzielenia pomocy nieszczęsnemu emerytowi. Ścierali z niego farbę suchymi szmatami i papierami. Gdy jednak zobaczyli zalane farbą oczy, przerazili się nie na żarty i wezwali pogotowie.\nKaretka przyjechała po paru minutach. Lekarz zbadał poszkodowanego emeryta, przemył mu oczy odpowiednim płynem, dzięki czemu Protazy odzyskał wzrok. Lekarz uznał jednak, że emeryta należy zabrać do szpitala. Sprawa była chyba dość pilna, bo nawet nie proszono go, by zmienił ubranie. Oklejonego farbą Protazego ulokowano w karetce, zakładając mu uprzednio fartuch z folii jako ochrona przed pobrudzeniem wnętrza pojazdu.\nWkrótce karetka dotarła do szpitala. Naturalnie Protazy musiał odczekać prawie godzinę, bo nie tylko on wymagał pomocy lekarskiej. Czekający w kolejce na badania dość podejrzliwie przyglądali się emerytowi ubranemu w jasnozielony foliowy fartuch, pod którym widoczne były łaty z białej, zaschniętej farby. Lekarz, który przyjął Protazego na izbie przyjęć też był zdziwiony nietypowym wyglądem pacjenta, dlatego zapytał o przyczynę wizyty emeryta w szpitalu, po czym zbadał oczy pechowego emeryta.\n– Miał pan szczęście – rzekł do Protazego – że to była farba emulsyjna i tylko nieznaczna jej część dostała się do oczu. Gorzej by było, gdyby wpadł pan do farby olejnej. Rozpuszczalnik w oku to raczej rzecz trudna od wyobrażenia. Lekarz wręczył emerytowi małą buteleczkę z kroplami do oczu i zalecił profilaktyczne ich stosowanie przez następny tydzień.\nPo wyjściu z gabinetu Protazy był zdany na własne siły, bo musiał przecież jakoś wrócić do domu. Karetka nie mogła go odwieźć, bo, po pierwsze, pojechała do innego wezwania, a, po drugie, emeryt nie był tak chory, by nie mógł samodzielnie się poruszać.\nNie mając innego wyjścia i pieniędzy przy sobie, mógł tylko wrócić tramwajem. Udał się więc na przystanek i wkrótce wsiadł do pojazdu. Pech go jednak nie opuszczał, bo akurat do tramwaju wsiadł kontroler biletów. Widząc emeryta owiniętego zielonym foliowym fartuchem z widocznymi pod nim białymi plamami z farby od razu upatrzył sobie w Protazym łatwy lup.\n– Proszę pana – zwrócił się do emeryta – czy pan wie, że nie wolno jeździć w zanieczyszczonym ubraniu ? Przecież może pan zabrudzić wnętrze pojazdu i innych pasażerów. A w ogóle to proszę pokazać bilet.\nSkruszony Protazy zaczął nerwowo wyjaśniać okoliczności, jakie sprawiły, że jego ubiór wyglądał dość nietypowo. Poza tym stwierdził, że jako senior jest zwolniony z opłat za korzystanie z komunikacji miejskiej.\n– Tak ? – zdziwił się kontroler – a skąd mam wiedzieć, że panu przysługuje darmowy przejazd?\nTu, niestety, Protazy poczuł się, jakby ktoś zapędził go w kozi róg. Owszem, miał na szczęście ze sobą zarówno dowód osobisty, jaki i legitymację emerytalną, ale były ukryte w kieszeni spodni. Dostanie się do niej nie było sprawą łatwą, bo trzeba byłoby ściągnąć z siebie ten zielony foliowy fartuch, ale wtedy odsłoniłaby się farba i spadając na podłogę zabrudziłaby tramwaj.\nKontroler, widząc wymachującego rękami emeryta, który usiłował się dostać do kieszeni spodni, machnął tylko ręką. Popatrzył jeszcze na twarz Protazego, jakby chciał się upewnić co do jego wieku i powiedział:\n– No dobrze, niech pan nie szuka tych dokumentów.\nProtazy z ulgą przyjął tę informację. Niebawem tramwaj dojechał do przystanku, na którym emeryt wysiadł i w tym nieco księżycowym stroju udał się do domu. Wchodząc do bloku zobaczył, jak ekipa remontowa sprzątała narzędzia i materiały po zakończonej pracy. Gdy zobaczyli Protazego, przywitali go ironicznymi uśmieszkami, a jeden z nich powiedział:\n– Oj, proszę pana, trzeba patrzeć pod nogi, bo nigdy nie wiadomo, co może czaić się na podłodze, Remont to remont, porządku to raczej nie należy się spodziewać.\nZrezygnowany Protazy kiwnął tylko głową i wszedł do mieszkania.\nŚciągnął z siebie nieszczęsne ubranie i foliowy fartuch. Okrycie to niestety nadawało się tylko do wyrzucenia.\nProtazego czekały więc nieprzewidziane wydatki związane z zakupem nowego ubioru.


Intova HD SP1 – nurkowanie na Hańczy | Divers24.pl\nIntova HD SP1 – nurkowanie na Hańczy\nDodane przez Tomasz Andrukajtis Sierpień 22, 2012 17:44\nCiągle szukacie dla siebie niedrogiego sprzętu video o niewielkich gabarytach, który pozwoliłby na uwiecznienie waszych nurkowań? Jeżeli tak, to na pewno do tej pory, waszym głównym faworytem były kamery GoPro. Dziś jako przeciwwagę proponujemy produkt, który jakiś czas temu pojawił się na rynku – kamera Intova HD SP1.\nKamera posiada szerokokątny obiektyw (140°), którym rejestruje obraz w jakości hd 1080p. Aby poprawić jakość gromadzonego materiału, zastosowano filtry UV, które minimalizują odbijanie światła. Nasze nagrania, możemy zapisywać na kartach typu SD o pojemności nawet do 32GB. Całość elektroniki zatopiono w obudowie z niezwykle wytrzymałego i odpornego na zarysowania poliwęglanu.\nTe cacko dzięki swojej konstrukcji, możemy zabrać ze sobą na głębokość 60m i wykorzystując dodatkowe oświetlenie, będziemy mogli nagrać bardzo przyzwoite zdjęcia oraz filmy. Efekty naszej pracy możemy podejrzeć na mini wyświetlaczu LCD. Ekran posiada opcję włącz/wyłącz, jeżeli więc korzystanie z niego nie jest niezbędne, możemy oszczędzać baterię i wydłużyć czas pracy kamery.\nCena – ok 1099pln\nPoniżej film nagrany podczas niedawnych Nurkowych Demo Days, przez ekipę Divezone.pl (pamiętajcie żeby przestawić jakość na HD!)\nTAGS: Divezonefilm nurkowy HDkamera goprokamera Intova HD SP1Nurkowe Demo Days\n🕔12:15, 2.kwi 2020\nMaska dla medyka – Ty też możesz pomóc!\n🕔12:15, 1.kwi 2020\n🕔12:00, 31.mar 2020


Nasze drewno » Modrzew syberyjski\nModrzew syberyjski Paleta barw drewna twardzielowego modrzewia syberyjskiego obejmuje kolory od złocisto-miodowego aż po brunatno-czerwony - różni się znacznie od modrzewia europejskiego, który jest raczej równomiernie czerwonawy. Drewno modrzewia syberyjskiego wzrasta powoli - ma bardzo wąskie słoje (oznaczające przyrosty roczne).\nKategoria jakości Elementy elewacyjne strugane z modrzewia syberyjskiego oferowane są tylko w jednej klasie jakości: us-V-hblf. Za tym określeniem kryje się klasa jakości, którą można określić jako klasa mieszana A/B (w stosunku 50/50%). Drewno dostarczane jest w wilgotności ok. 18-22%. Nie do uniknięcia są takie wady drewna jak czarne sęki (sporadycznie również wypadnięte), małe pęknięcia i rysy, przebarwienia czy też inne wady, wynikające bezpośrednio z natury drewna. Niedopuszczalne są natomiast wszelki wady wynikające z procesu obróbki drewna (na które producent ma wpływ).\nCechy szczególne Modrzew syberyjski cechuje się wysoką wytrzymałością i dobrą naturalną odpornością na grzyby. Zgodnie z normą EN 350-2 modrzew posiada klasę wytrzymałości 3-4 (oznacza to, że drewno w bezpośrednim kontakcie z ziemią ma żywotność 5-15 lat). Drewno jest odporne na warunki atmosferyczne i bardzo dobrze nadaje się do zastosowania na zewnątrz. Przy prawidłowym ułożeniu w przypadku modrzewia syberyjskiego można całkowicie zrezygnować z dodatkowej ochrony, np. środkami chemicznymi. Cechą naturalną modrzewia syberyjskiego jest podatność na powstawanie rys (pękanie) - szczególnie przy narażeniu na kontakt z wiatrem, kiedy to modrzew dodatkowo wysycha.\nObróbka Drewno modrzewia syberyjskiego nadaje się do obróbki zarówno narzędziami ręcznymi jak i mechanicznymi. Przy montażu zaleca się wcześniej nawiercać miejsca, w których będą wkręcane wkręty montażowe - łebki wkrętów nie powinny wystawać ponad powierzchnię deski. Materiały montażowe (wkręty) muszą być odporne na korozję (najlepiej ze stali szlachetnej). Materiały nie chronione przed rdzą lub wióry żelaza prowadzą do szybkiego przebrawienia drewna na czarno. Drewno modrzewia syberyjskiego daje się łatwo suszyć - należy mieć jednak na uwadze, iż przy szybkim suszeniu jest bardzo podatne na powstawanie nierówności lub rys (pęknięć) na końcach deski.\nMalowanie powierzchni Drewno modrzewia syberyjskiego nie wymaga malowania. Pozostawione w postaci naturalnej starzeje się w sposób szlachetny - z biegiem czasu jego barwa zmienia się w srebrzysto-szarą (patynowieje).\nAby w pełni uwydatnić wygląd drewna i strukturę drewna modrzewiowego oraz zachować jego naturalny kolor na długo można używać bezbarwnego oleju do drewna.\nWaga: 457-463 kg / m3 (wilgotność ok. 12%)\nGęstość drewna: 0,59 g/cm3\nWytrzymałość na ściskanie: 47-55 N/mm2\nWytrzymałość na rozciąganie: 105-107 N/mm2\nWytrzymałość na zginanie: 93-99 N/mm2\nWytrzymałość na ścinanie: 9,0 N/mm2\nZastosowanie Elewacje domów i budynków użyteczności publicznej, podbitki dachowe, elementy konstrukcyjne, deski podłogowe, maszty, deski poszycia burtowego, deski tarasowe.


Nie wszystkie diety wegetariańskie są zdrowe\nRodzaje dietOdżywianieDietyOdchudzanieProduktySkładniki odżywcze\nDodano: 28 sierpnia 2020, 08:31 0\n„Nasze badanie podkreśla zmienną jakość odżywczą produktów roślinnych” – powiedziała autorka dr Matina Kouvari z Uniwersytetu Harokopio w Atenach w Grecji. „To odkrycie było bardziej widoczne w przypadku kobiet. Wcześniejsze badania wykazały, że kobiety mają tendencję do spożywania większej ilości produktów pochodzenia roślinnego i mniej produktów pochodzenia zwierzęcego niż mężczyźni. Jednak nasze badanie sugeruje, że nie gwarantuje to zdrowszych wyborów żywieniowych, a z kolei lepszego stanu zdrowia”.\nZdrowa dieta wegetariańska czyli jaka?\nWiększość badań dietetycznych definiuje diety roślinne po prostu jako „wegetariańskie” lub „ubogie w mięso”, tym samym traktując wszystkie pokarmy roślinne jako równe. Unikalnym aspektem tego badania było to, że zbadano rodzaj spożywanej żywności pochodzenia roślinnego, oprócz ogólnej ilości. Zdrowe produkty roślinne to głównie najmniej przetworzona żywność, taka jak pełne ziarna, owoce, warzywa, orzechy, oliwa z oliwek oraz herbata/kawa. Niezdrowe produkty pochodzenia roślinnego to soki, słodzone napoje, rafinowane zboża, ziemniaki i wszelkiego rodzaju słodycze (np. czekolada, tradycyjne greckie desery itp.).\nW badaniu zbadano związek między ilością i jakością żywności pochodzenia roślinnego a zdrowiem serca w okresie 10 lat.\nW latach 2001 i 2002 w badaniu ATTICA wybrano losowo próbkę dorosłych mieszkających w Atenach, którzy nie mieli chorób układu krążenia ani innych schorzeń przewlekłych. Bieżąca analiza została przeprowadzona u 146 otyłych uczestników z prawidłowym ciśnieniem krwi, lipidami i poziomem cukru we krwi. Dieta była oceniana za pomocą kwestionariusza dotyczącego zwyczajowych nawyków w poprzednim roku. Zawierała listę 156 potraw i napojów powszechnie spożywanych w Grecji, wraz ze zdjęciami pomagającymi określić rozmiary porcji.\nW ciągu dziesięciu lat u prawie połowy tych otyłych uczestników wystąpiło nadciśnienie, wysoki poziom lipidów we krwi i wysoki poziom cukru we krwi – połączenie, które jest szczególnie ryzykowne dla zdrowia serca.\nMężczyźni, którzy spożywali więcej pokarmów roślinnych, rzadziej mieli ten spadek stanu zdrowia. Obserwowano również trend u kobiet, ale nie osiągnął on istotności statystycznej.\nŻywność pochodzenia roślinnego a zdrowie\nJeśli chodzi o jakość żywność pochodzenia roślinnego, zdrowsze wybory wiązały się z utrzymaniem prawidłowego ciśnienia krwi, lipidów i cukru we krwi. I odwrotnie, spożywanie niezdrowej żywności pochodzenia roślinnego wiązało się z rozwojem wysokiego ciśnienia krwi, wysokiego poziomu lipidów we krwi i wysokiego poziomu cukru we krwi. Związki te były silniejsze u kobiet niż u mężczyzn.\nDr Kouvari powiedziała: „Spożywanie mniejszej ilości mięsa jest korzystne dla zdrowia serca, zwłaszcza gdy zastępuje się je pożywnymi pokarmami roślinnymi, takimi jak pełne ziarna, owoce, warzywa, orzechy i oliwa z oliwek”.\nZauważyła, że analizę przeprowadzono na osobach otyłych i wyników nie należy rozszerzać na inne kategorie wagowe.


Faworki i Makagigi | Barwy Kulinarne\n40 dag mąki, 3 dag masła i 5 dag cukru miałkiego, 8 żółtek i 4 całe jaja, kieliszek araku i łyżka śmietanki. Zagnieść to razem; rozwałkować je najcieniej, pokrajać kółkiem od pierożków w długie ukośne paski i rzucać na gorący smalec, próbując ciastem, aby nie był zbyt gorący, bo by się faworki paliły. Najważniejszym warunkiem dobroci faworków jest to, aby ani chwili nie leżały zrobione, ale wtedy gdy się wałkują, już smalec powinien być gorący, a ciasto zupełnie wolne żeby się ciągnęło, zaraz świeże rzucać na smalec; jeżeli trochę przeschną lub ciasto twarde, faworki będą złe. W czasie smażenia dokładać ciągle świeżego smalcu, aby się nie przypalił i pilnować, aby ogień nie był zbyt wielki, lecz ciągle równy. Wyjmując w tej chwili póki gorące posypywać cukrem z wanilią ? bo gdy wystygną, cukier nie przylgnie.\nDrugi sposób równie dobry: 4 całe jaja, 4 żółtka ubić dobrze, wsypać łyżkę cukru, rozbić doskonale i w te ubite jaja wgnieść mąki ile się zagniecie, dodając dobrą łyżkę młodego masła i kieliszek araku, rozwałkować i smażyć jak wyżej, natychmiast po rozwałkowaniu. Najlepiej zrobione jak poleżą i przeschną ? będą zupełnie złe.\nToruński piernik niezawodny\nLitr miodu czystego zrumienić z łyżeczką od kawy suchej skórki pomarańczowej, łyżeczką goździków i dwoma łyżkami stołowymi anyżu, wszystko ostudzone i przesiane. Następnie zaparzyć tym miodem2 kgmąki żytniej mocno ogrzanej i przesianej. To wszystko dobrze wyrobić warząchwią ? aby nie było grudek mąki. Wbić w gorące ciasto cztery całe jajka, wymieszać dobrze i zastudzić w zimnym miejscu. Dodać potem łyżkę stołową z górą potażu (używanego do ciast) z kieliszkiem spirytusu i jednym żółtkiem ? wymieszać to ciasto raz jeszcze ? wyrobić dobrze, co mówiąc w nawiasie ? niełatwo przychodzi ? gdyż ciasto jest twarde, elastyczne, dodać migdałów grubo krajanych, według gustu, wyrobić i kłaść na cal grubo ? na blachę wywoskowaną. Jajkiem posmarować, ubrać całymi migdałami, cykatą itp. i piec w piecu tak gorącym jak na bułki około 45 minut. Większy piernik jak po litrze miodu, trochę dłużej ? mniejszy krócej. Piernik taki daje się długo zachowywać ? jest wilgotny, kruchy, na podobieństwo dawnych toruńskich. Piernik ten jest trudny w robieniu, ale pewny i dobry.\nMakagigi, tak zwane tłuczeńce\nUpiec placek z mąki żytniej i wody aż się zrumieni, utłuc go na mąkę i przesiać; do litra miodu wsypać 20 dag wymytych i szat- kowanych migdałów, parę skórek pomarańczowych posiekanych, szklankę mąki z tego placka i smażyć na wolnym ogniu na karmel; dosypać korzeni, cynamonu, imbiru, goździków tłuczonych i przesianych, niewiele jednak układać na opłatki przykrywając drugimi, a na drugi dzień pokrajać na kawałki. Zamiast migdałów można użyć orzechów jakich kto chce.\nNa litr miodu 2 kg maku, wsypać ten mak w gorący miód na ogniu i smażyć ciągle mieszając, aż się zrumieni; wtedy wylać na stolnicę wodą zimną zlaną, a gdy trochę przestygnie, pokrajać na kawałki.\n« Marcepany i Ciasto migdałowe\nLukier zwyczajny i Lukier biały »


Książkowy zakątek: PRAWDODZIEJKA, CZYLI PEŁNA BITEW KSIĄŻKA O PRZYJAŹNI I POŚWIĘCENIU\nPosłużyłam się opisem z okładki, ponieważ uznałam, że każde zdanie dodane przeze mnie może być spoilerem, a nie chciałabym wam tego zrobić :) Po książce właściwie spodziewałam się tego, co dostałam, czyli pełnej akcji i nieprzewidywalnych wydarzeń historii o dwóch czarownicach. Szczerze powiedziawszy nie myślałam, że będzie ona całkowicie o przyjaźni. Postrzegam to oczywiście jako ogromny plus. Dwie główne bohaterki - Safi i Inseult są niczym ogień i woda. Ta pierwsza jest roztargniona i działa pod wpływem impulsu, natomiast druga zawsze poprzedza działanie myśleniem i utworzeniem planu. Mogłoby się wydawać, że kompletnie się nie zgrały, jednak jest to mylne stwierdzenie - dziewczyny idealnie się dopełniają i tworzą naprawdę zgrany duet. Właściwie w literaturze rzadko zdarza się twór traktujący właśnie o przyjaźni i ukazujący całe jej piękno, siłę poświęcenia i miłości, którą darzą się dwie bratnie dusze. Bardzo przyjemnie czytało mi się o ich losach, choć książka faktycznie nie jest idealna, ale o tym za chwilę.\nNie byłabym sobą, gdybym nie zwróciła waszej uwagi na tę piękną okładkę. Zapewniam was, że na żywo wygląda jeszcze lepiej niż na zdjęciu - jest połyskująca, napis odstający (?), a kolory bardzo żywe i cudowne. Jestem okropną sroką okładkową, ale nic nie sprawia mi większej radości, niż tak pięknie prezentujący się twór na mojej półce :D Dodatkowo na niemal pierwszej stronie znajduje się coś, co kocham nad życie w książkach fantastycznych - mianowicie mapkę ukazującą przedstawiony świat. Możemy śledzić palcem wszystkie wyprawy postaci, których jest na szczęście bardzo dużo.\nW książce mamy narrację trzecioosobową, co zazwyczaj mnie denerwuje, ale w tym przypadku autorka dobrze to sobie przemyślała. Mamy tu wielu bohaterów, którzy mogą uchodzić za pierwszoplanowych, więc dobrze jest poznać ich punkt widzenia i zobaczyć przebieg akcji z ich strony. Jednym z minusów jest jednak natłok informacji na samym początku książki, gdy jeszcze nie do końca oswoiliśmy się z tym światem. Jest powiedziane, że Inseult i Safi to więziodziejki, że jest coś takiego jak sercowięź, ale nigdzie nie jest wytłumaczone co to właściwie jest. Liczyłam na jakiś słowniczek na końcu książki, ale się przeliczyłam.\nZapewne wielu z was jest ciekawych wątku miłosnego. Otóż mamy tu taki, ale fabuła w żadnym wypadku nie jest od niego zależna. Jest on bardzo delikatny, polega mniej więcej na budowaniu napięcia, aby przejść do kulminacji, a na końcu pozostaje tylko uczucie niedosytu nakazujące czekać na kolejną część - nic infantylnego i natarczywego; ot, delikatne uczucie między bohaterami. Właśnie, bohaterowie! Oczywiście najważniejszą postacią jest tu Safi, która jest prawdodziejką, co znaczy mniej więcej tyle, że wie kiedy ktoś kłamie i jakie są jego intencje. Pokochałam ją już od pierwszej strony. Poważnie, to takie słoneczko tej książki. Z początku lekkomyślna, wraz z biegiem wydarzeń zmienia się w kobietę gotową poświęcić wszystko dla swojej więziosiostry i dla spraw, które są dla niej ważne. Inseult natomiast wydawała mi się trochę zbyt poważna - dopiero później się rozluźniła i ukazała swoje prawdziwe oblicze. Jedną z najciekawszych postaci jest dla mnie książę Leopold, który mega mi zaimponował. Myślałam o nim w samych negatywach, dopiero pod koniec książki zdobył moją sympatię. To samo tyczy się krwiodzieja, który z zaangażowaniem ściga Safi. Przestawia się mniej więcej jak czarny charakter z honorem i zamiłowaniem do wypełniania długów i darowania życia. Chciałabym się dowiedzieć o nim zdecydowanie więcej w kolejnej części. Pozostaje nam jeszcze oczywiście Merik, czyli chłopak, młody książę, który z początku nie zaskarbił sobie mojej sympatii - gbur i tyle. Dopiero później go doceniłam, zauważyłam jego bagaż doświadczeń i zrozumiałam, co już poświęcił dla swojego ludu. Jest to bowiem utwór silnie zabarwiony polityką; mamy kończący się Rozejm, a wojna zbliża się wielkimi krokami. A kto nie rozpacza z tego powodu? Oczywiście władza, która będzie siedzieć sobie bezpiecznie na tyłku i patrzeć, jak giną ich ludzie.\nMoże po prostu traci rozum, a wszelkie nadzieje i plany na przyszłość przeciekają jej przez palce? Może w końcu ugina się pod nićmi świata, które, cios za ciosem, mielą jej serce na proch?\nPodsumowując: Polecam tę książkę, choć miała swoje minusy. Jest ciekawa, akcja pędzi jak szalona, a my musimy jakoś za nią nadążyć. Jest tu mnóstwo interesujących postaci, na które warto zwrócić uwagę. Mam szczerą nadzieję, że druga część będzie trzymać ten sam poziom, a nawet podskoczy wyżej w rankingu :)\nLottie 29 marca 2017 22:43\nNie spotkałam się dotąd z osobą, która nie lubiłaby Aeduana;) Ciekawe dlaczego?:)\nbookworm 31 marca 2017 14:59\nRacja, jest świetny :)\nDwie strony książek 30 marca 2017 02:09\nTyle osób się zachwyca tą książką, że aż wstyd, że nie miałam okazji jej przeczytać. Muszę w końcu nadrobić zaległości. :)\nbookworm 31 marca 2017 15:00\nDeVi102 30 marca 2017 08:05\nta polityka to mnien ie kusi ale reszta tak wiec moze udaloby mi sie przez to przebrnac. ale punkty myslenia innyc hosob sa dobrym wyscjiem do tego troche love stroy i mozna zyc :D dlateg oebde meic na uwadze :) pozdrawiam i zapraszam :)\nPolecam Goodbook 30 marca 2017 10:32\nCzytałam już ją dawno i była całkiem w porządku. Nie porwała mnie jakoś mocno, ale nie jest zła.\nbookworm 31 marca 2017 15:01\nPostaram się gdzieś wygrzebać twoją recenzję, jeśli ją zamieściłaś!\nMiasto Książek 30 marca 2017 11:03\nMam wielką ochotę po nią sięgnąć :D\nTo zrób to! :)\nKremciowata 30 marca 2017 19:45\nKsiążkę mam już za sobą i niesamowicie mi się podobała :D Jest pełna akcji i przygody. jej świat jest naprawdę dopracowany. nie jest to typowa młodzieżówka skupiona na miłości, ale prawdziwa fantastyka! Nie mogę się doczekać kontynuacji <3 Do tego...jeju jak on się nazywał...no ten krwiodziej! Cudo! <3\nbookworm 31 marca 2017 15:02\nZgadzam się całkowicie i też czekam na kontynuację!\nZniewolone Treścią 31 marca 2017 13:31\nRecenzje przeczytałam chętnie, bo u mnie na półce od dłuższego czasu leży właśnie Prawdodziejka :D. Tyle książek do przeczytania, tak mało czasu...\nMotyw o przyjaźni dwóch dziewcząt wydaje mi się ciekawym wątkiem c:\nRzeczywiście, w takim przypadku słowniczek na pewno by się przydał. Mapka i słowniczek to byłoby już totalnie odjechane w kosmos połączenie!\nO matko! Uwielbiam czarne charaktery i to na dodatek z honorem! W ogóle po twojej recenzji mam wrażenie, że wiele osób tu pokocham! Nic, tylko brać się do czytania :D!\nBędę wpadać częśćiej, tak więc obserwuję i pozdrawiam!\nbookworm 31 marca 2017 15:03\nW takim wypadku ksiązka na pewno ci się spodoba!\nZagubiona w bibliotece 31 marca 2017 20:19\nKsiążka bez głównego wątku miłosnego obecnie to rzadkość. Może z tego powodu się skuszę na przeczytanie jej :) A że jest to kolejna pozytywna opinia na temat tej pozycji, jeszcze bardziej mnie przekonuje.\nSzkoda, że brak słowniczka :( Ale za to jest mapka :D\nbookworm 31 marca 2017 22:36\nMapka to ogromny plus :D\nKinga K. 1 kwietnia 2017 00:37\nChwilowo nie chcę zaczynać serii,mimo że ta książka bardzo mnie kusi,jednak moim zdaniem idealnie sprawdzi się na wakacje ;)\nbookworm 1 kwietnia 2017 08:20\nW sumie coś w tym jest - część akcji rozgrywa się na morzu, idealny wakacyjny klimatc:)\nLightBreeze 2 kwietnia 2017 09:06\nSłyszałam cos o tej książce jak był wielki szał na nią. Myślę, że kiedys przeczytam, ale na razie nie mam planów :)\nbookworm 2 kwietnia 2017 11:26\nSkryta Książka 2 kwietnia 2017 10:21\nNie miałam jeszcze okazji sięgnąć po tą książkę, ale z chęcią ją przygarnę :) zwłaszcza, że poleca ją Sarah J. Maas ♥ świetna recenzja :)\nbookworm 2 kwietnia 2017 11:27\nTeż mnie to bardzo zachęciło, bo uwielbiam Sarah J. Maas :)\nMarta 2 kwietnia 2017 16:19\nMiałam do tej książki mieszane uczucie, bo opinie na jej temat były podzielone. Jedni narzekali, ile się tylko dało, mieszające tę książkę z błotem, inni zaś wychwalali ją pod niebiosa, pisząc, że to jedna z lepszych książek wydanych w ostatnich latach. Rzadko trafiałam na takie wyważone recenzje, które trafiałyby gdzieś po środku. Stwierdziłam więc, że nie ma, co się zastanawiać i muszę sama się przekonać, jak to z tą książką w końcu jest. Nie liczę na nic wybitnego i może dzięki temu będę mile zaskoczona :D\nbookworm 2 kwietnia 2017 22:23\nZawsze najlepiej samemu się przekonać :)\nKarpacka Biel 2 kwietnia 2017 20:43\nJa też naleze do gatunku srok okładkowych - nie potrafię przejść obojętnie obok książki, która nęci cudowną okładką, a kiedy jeszcze estetyce okładki towarzyszy welurowe w dotyku wykończenie... Po prostu bajka <3\nSamej książki nie miałam jeszcze okazji poznać, ale myślę, że ujęłaby mnie jako zręcznie skonstruowana opowieść o przyjaźni, przeszyta delikatną nicią wątku miłosnego. Sama przyjaźń należy do tematow trudnych, bo bardzo łatwo narazić się tu na wtórność. A czytelnicy nie lubią epigoństwa :D\nSafi - słoneczko <3 Przepadam za powieściami, do których postaci możemy się przywiązać. Cenię sobie też metamorfozy bohaterów. "Prawdodziejka" pomimo kilku niedociągnięć wydaje się być pozycją opartą na pomysłowości i oddziałującą na wyobraźnię :)\nDziękuję - gdyby nie Ty, zapewne długo by jeszcze o niej nie wiedziała.\nbookworm 2 kwietnia 2017 22:25\nNaprawdę taka jest, więc polecam Ci ją calym sercem :) Nie ma za co kochana, jest mi bardzo miło!\nbookparadisebynatalia 2 kwietnia 2017 22:18\nUwielbiam te książkę <3 Jest cudowna!\nbookworm 2 kwietnia 2017 22:26\nAga 4 kwietnia 2017 13:42\nOstatecznie, to chyba nie jest pozycja dla mnie. Chociaż mam mieszane uczucia, o czym pisałam u siebie. Nie twierdzę, że nie sięgnę po kontynuację, jednak na pewno nie zrobię tego w najbliższym czasie po premierze...\nbookworm 4 kwietnia 2017 16:57\nJak to mówią - ile osób, tyle opinii :)\nBook-Blood Princess 14 kwietnia 2017 23:21\nBook-Blood Princess 14 kwietnia 2017 23:23\nKocham tę książkę! Jest niesamowita. Nie mogę się już doczekać kolejnego tomu...I strasznie mi się podobał fakt, że nie było zbyt wielkiego nacisku na motyw miłosny ☺\nP.S. Nominowałam cię do Tea Book TAG. Nie widziałam, żebyś go już robiła, choć jeśli się mylę, to przepraszam. Mam nadzieję, że Ci się spodoba: http://natalia-book-blood-princess.blogspot.com/2017/04/tea-book-tag.html


We are all in this together! - RocketSpace.pl\n1 października, 2020 4 minuty\n...czyli kryzysowy eksperyment, który stał się biznesową inspiracją\nPandemia koronawirusa wymusiła na wielu firmach olbrzymie zmiany. Część z nich została zmuszona do rewolucji w funkcjonowaniu, drastycznego zminimalizowania działalności, czy wręcz zawieszenia. Jedną z branż, która w skali globalnej najdotkliwiej odczuła skutki pandemii, jest turystyka. Czy mimo wszystkich ograniczeń, można zrobić coś, aby w pewnych aspektach wyjść z sytuacji zwycięsko?\nAutorką tekstu jest Anna Nowotna-Nadziejko, absolwentka Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, z turystyką biznesową związana jest od 17 lat. Od ponad 13 lat zarządza firmą Sky Dreams, którą stworzyła z myślą o realizacji marzeń tych, którzy chcą poznawać magiczne zakątki świata w ciekawy a zarazem ambitny sposób. Zorganizowała ponad 350 eventów i wyjazdów do 80 krajów dla ponad 25 000 osób. Odkrywanie to jej życiowa pasja. Każda jej podróż zaczyna się w momencie, gdy ją planuje i trwa dopóki ją wspomina. Podróżuje więc bez przerwy!\nTurystyka stanęła na krawędzi\nNasza branża z dnia na dzień zmuszona została do zawieszenia wszystkich kontraktów. Wybudowano przed nami sporych rozmiarów ścianę, na której pandemia wyryła znak zapytania. O ile inne firmy, mogą sięgnąć po alternatywę w postaci dywersyfikacji portfolio czy szukania nowych wartości swoich produktów, o tyle turystyka została wyłączona z wszelkich aktywności. Tej branży pandemia odebrała wszystko, poza jednym – wolnym czasem!\nNowy cel – pozostać w kontakcie\nW sytuacji gdy nie jesteście w stanie zrobić nic, aby Wasza firma funkcjonowała, nawet w zminimalizowanym zakresie, należy szukać sposobów na to, aby sprostać jednemu kluczowemu zadaniu – pozostać z klientami w kontakcie! Oczywiście, profile w mediach społecznościowych nadal działały, ale pokazywanie zdjęć z odległych plaż i egzotycznych zakątków świata, mogły już tylko wzbudzać frustrację. Niepewność co do możliwych terminów ewentualnych wyjazdów, a także stresująca sytuacja na rynku sprawiła, że większość klientów nie miała ochoty rozmyślać nad wyjazdami z niepewnym terminem realizacji. Okazało się, że w bardzo krótkim czasie trzeba było zmienić formę komunikacji biznesowej.\nCzas na budowę marki osobistej\nW dobie koronawirusa wielu celebrytów transmituje na żywo swoje rozmowy. Dziennikarze przeprowadzają w ten sposób wywiady a przedstawiciele marek rozmawiają z influencerami. Pomysł na transmisje live w naszej firmie zrodził się jako pokłosie tej właśnie aktywności. Plan działania zakładał na początek wykorzystanie mediów społecznościowych. Mieliśmy dwa razy w tygodniu łączyć się z naszymi partnerami, współpracownikami i przyjaciółmi z różnych zakątków świata, by porozmawiam o tym, jak wygląda u nich walka z koronawirusem. Jakie jest podejście do sytuacji i jakie środki do walki z pandemią podejmują poszczególne rządy. Z czasem jednak, pomysł został zmodyfikowany. Rozmowy zaczęły coraz bardziej odbiegać od tematu COVID-19 i zaczęliśmy skupiać się na wspólnych realizacjach, historiach z podróży, ciekawostkach dotyczących wyjazdów i planach na przyszłość. Popularność relacji była na tyle duża, że z czasem uruchomiliśmy synchroniczne ich streamingowanie w kilku kanałach.\nNie dać o sobie zapomnieć\nTransmisje zostały przyjęte pozytywnie. Opowieści z takich miejsc jak Bali, Nowy Jork, RPA, Sri Lanka czy Dubaj zyskały swoich regularnych odbiorców, z których większość stanowili dotychczasowi klienci naszej firmy. Pod każdym nagraniem pojawiały się komentarze i pytania dotyczące kraju, o którym była rozmowa, a także podróży i organizacji wyjazdów.\nSky Dreams od kuchni\nTransmisje live to bardzo dobry sposób na to, by nie dać o sobie zapomnieć dotychczasowym klientom, a jednocześnie zainteresować nowych, potencjalnych odbiorców. Dodatkowym aspektem jest pokazanie działania firmy od kuchni, czyli kto jest w gronie partnerów, kto współtworzy scenariusze wyjazdowe i dba o każdy etap planowanego wydarzenia. Pokazanie ich zaangażowania i pasji pomogło zrozumieć klientom tę szczególną wartość naszej firmy, o której zwykle nie mówiliśmy. Pracujemy z wyjątkowymi ludźmi skrupulatnie przez nas wyszukanymi podczas wielu podróży po świecie. Ten ruch, czyli uchylenie drzwi do naszej kuchni, czyli serca firmy, wzmocniło więzy z klientami.\nOd eksperymentu po strategię\nDzięki tym doświadczeniom, w sposób naturalny powstała strategia komunikacji firmy. Już nie tylko na czas pandemii! Transmisje live staną się częścią aktywności także po powrocie do pełnego funkcjonowania na rynku. Relacje na żywo okazały się brakującym elementem komunikacji rynkowej i pokazały, że firma posiada dużo większy potencjał marketingowy niż przypuszczała.\nW wytrwałości siła\nNie wiem, jak długo branża turystyczna pozostanie jeszcze „na kwarantannie”. Póki co, nie możemy realizować projektów, które dotychczas stanowiły ważny filar naszej oferty, czyli wyjazdów, eventów czy konferencji, gromadzących w jednym miejscu nawet kilkaset osób. Blokada mogła nas złamać już dawno, jednak wygrał duch walki – tak dobrze nam znany z niejednej podróży. Wdrożyliśmy nie tylko nowy sposób komunikacji, ale również uruchomiliśmy bardziej kameralne propozycje wyjazdowe, kreując tym samym perełki turystyczne, niepraktykowane dotąd na rynku. Wytrwale i z dużą cierpliwością podążamy eksperymentalnym szlakiem, wiedząc, że każdy dzień to zmiana, która w efekcie wyjdzie nam na dobre!\nJak Scrum może podnieść Twoją produktywność?\n· 8 października, 2020 ·9 minut\nklientkontakt z klientemkoronawiruskryzysmarketingturystyka


Świąteczna akcja "Mikołajki dla Mukoludków"\nZ inicjatywy uczniów klasy VIa Samorząd Uczniowski nawiązał współpracę z Polskim Towarzystwem Walki z Mukowiscydozą.\nNa zebranie SU zaproszono panią Monikę Żmudzińską-Hann, przedstawicielkę PTWM, która opowiedziała o pracy na rzecz podopiecznych, której celem jest wsparcie chorych na mukowiscydozę i ich rodzin w walce o godne i jak najdłuższe życie oraz o samej chorobie mającej podłoże genetyczne. Podczas tego spotkania podjęto decyzję o wsparciu V Edycji świątecznej akcji "Mikołajki dla Mukoludków".\nW dniach 3-10 grudnia zbieraliśmy zabawki, gry planszowe, słodycze na przygotowanie paczek dla dzieci chorych na mukowiscydozę. Mały prezent - wielka radość. Wszystkim podopiecznym PTWM, dzieciom i ich rodzicom, życzymy dużo sił i wytrwałości do walki z chorobą oraz radosnych Świąt Bożego Narodzenia.


Freedom HD PRO FINISH POWDER- Puder transparentny - Hurtownia Beauty\nFreedom HD PRO FINISH POWDER- Puder transparentny\nFREEDOM PUDER TRANSP\nSKU: FREEDOM PUDER TRANSP Kategorie: PUDRY, TWARZ\nProdukt nie obciąża skóry i nie tworzy efektu maski. Idealnie sprawdzi się na co dzień oraz na specjalne okazje. Kolor dopasowuje się do odcienia skóry. Delikatna, pudrowa formuła bezproblemowo się rozprowadza.\n– Matuje i przedłuża trwałość makijażu,\n– Dopasowuje się do cery,\n– Nie wysusza i nie podkreśla suchych skórek,\n– Nie tworzy efektu maski.\nPuder transparentny. Posiada właściwości matujące oraz utrwalające makijaż. Produkt nie obciąża skóry i nie tworzy efektu maski. Idealnie sprawdzi się…


System pomiaru temperatury ciała ludzi. Kontrola gorączki covid\nTermowizyjny system detekcji gorączki vIRalert 3 wykrywa twarz chorego i wyświetla ostrzeżenia świetlne na ekranie oraz alarmuje dzwiękowo, gdy pieszy z podwyższoną temperaturą zostanie wykryty. vIRalert 3 umożliwia łatwe, bez spowalniania przepływu pieszych, podejmowanie decyzji o tym, czy dana osoba powinna zostać ponownie sprawdzona pod kątem dopuszczenia (gorączki). Układ pomiarowy vIRalert 3 cechuje się znacznie bardziej precyzyjnym działaniem eliminując fałszywe pomiary w porównaniu do standardowych kamer termowizyjnych.\nSystem pomiaru temperatury ciała vIRalert3 jest kontynuacją opracowanego i opatentowanego przez AMETEK LAND systemu detekcji gorączki vIRalert 1 oraz vIRalert 2,który był wykorzystywanyny na całym świecie podczas poprzednich epidemii świńskiej i ptasiej grypy,SARS, MERS\nvIRalert 3 FSS\nZOBACZ NOWY vIRaler 3 na STRONIE INTERNETOWEJ\nChroń ludzi przed potencjalnymi nosicielami koronawirusa i innymi chorobami zakaźnymi - VIRALERT 3 monitoruje odwiedzających przy wejściu pod kątem podwyższonych temperatur, które mogą wskazywać na gorączkę.\nW przeciwieństwie do ręcznych termometrów, które utrudniają zachowanie dystansu społecznego, automatyczny system przesiewowy VIRALERT 3 skanuje temperaturę ciałą z odległości, która jest odpowiednia dla zachowania dystansu społecznego. Alerty wizualne i dźwiękowe dostarczają ostrzeżeń potrzebnych do zapewnienia wszystkim bezpieczeństwa.\nSystem pomiaru ciała osób VIRALERT 3 został opracowany przez wiodących na świecie ekspertów AMETEK Land zajmujących się termowyzyjnym pomiarem temperatury. VIRALERT 3 to rozwiązanie do skanowania temperatury ciałą w czasie rzeczywistym - kontrola gorączki w sposób bezpieczny, dokładny i łatwy w użyciu.\nPRZESIEWOWY SYSTEM POMIARU TEMPERATURY LUDZI VIRALERT 3 ALL-IN-ONE:\nBezkontaktowa kamera monitorująca temperaturę ciała osób\nNatychmiast wykrywa podwyższoną temperaturę skóry\nSkanuje zgodnie z wymogami dotyczącymi dystansu społecznego\nIntuicyjna kontrola użytkownika\nAlarm dźwiękowy i powiadomienie na ekranie\nOpcja pracy automatycznej\nStałe źródło kalibracji zapewnia niezawodność\nWspierane przez ponad 70 lat doświadczenia w branży\nAutomatyczne wykrywanie twarzy dla najlepszych punktów monitorowania\n± 0,5 ° C z odległości 1 m.\nCiągły obraz termowizyjny i wizualny na żywo z automatycznym wykrywaniem twarzy. Nienormalne wysokie temperatury ciała wyświetlane na czerwono, z alarmami na ekranie i alarmem dzwiękowym. Oblicza temperaturę rdzenia (wnętrza ciała) na podstawie zmierzonej temperatury skóry.\nŁączy się z lokalnym komputerem PC w celu wyświetlenia i zasilania. Działa w zakresie od 10 do 50 ° C.\nPrzy zakresie pomiarowym od 30 do 45 ° C (86 do 113 ° F), kamera ma pole widzenia 39x31 °, częstotliwość odświeżania\nCMOS o rozdzielczości 1,2 MP (1280x960) przy 12 klatek/s.\nŹRÓDŁO ODNIESIENIA BLACKBODY\nZasilane napięciem stałym 5 V (USB) z uniwersalnego zasilacza, źródło odniesienia o stałej temperaturze wynosi 38 ° C , co zapewnia łączną dokładność / stabilność ± 0,2 ° C .\nSPECYFIKACJA TECHNICZNA- porównanie\nQ&A - co to jest vIRalert 3 ?\nQ&A - jak działa vIRalert 3 ?\nQ&A - co czyni vIRalert 3 unikatowym?\nQ&A - dlaczego klienci ufają vIRalert 3?\nQ&A - jak łatwo jest ustawić i używać vIRalert 3?


Marta Maciejewska | 30 października 2018\nPysząca to miejscowość w Wielkopolsce, w której jeszcze półtora roku temu znajdowała się hodowla zwierząt "Okapi". Placówkę z powodzeniem prowadził Maciej Maciejewski, hodowca i biolog. Jednak 29 czerwca 2017 roku na terenie ośrodka zjawili się prokurator, policja, lekarze weterynarii oraz prozwierzęcy aktywiści. Panu Maciejowi odebrano zwierzęta, które hodował z pasją. Z uznaniem o działaniach biologa wypowiadał się powiatowy lekarz weterynarii.\nJak poinformował portal epoznan.pl, pod koniec czerwca 2017 roku z placówki pod Śremem zabrano 280 zwierząt, w tym dwa psy. Teraz zapadła decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który orzekł, że zabranie psów pana Maciejewskiego było bezprawne. O komentarz w tej sprawie poprosiliśmy poszkodowanego.\n– Jeżeli chodzi o to całe postępowanie administracyjne, to ja tak naprawdę nic z tego nie rozumiem. To są bzdury. Spróbuję powiedzieć, jakie są mechanizmy, które od miesiąca wyjaśnia mi mój mecenas. Problem polega na tym, że burmistrz wydał decyzję, która nie zatwierdziła zabrania psów. Uznano, że nie było do tego żadnych podstaw\n– powiedział Maciej Maciejewski.\n– Może zacznijmy od tego, że cała sprawa dotycząca psów jest absurdalna. Psy w ogóle nie interesowały policji i pozwolono mi je zabrać następnego dnia po interwencji (w czerwcu 2017 roku – przyp. red.) – nie miałem dla nich przygotowanego miejsca w tym dniu… Kiedy przyjechałem je odebrać, zgodnie z ustaleniami, jeden był już wywieziony, a drugi jeszcze na tym terenie, ale policja powiedziała, że mi go nie oddadzą, bo to "decyzja prokuratora". Nic więcej, żadnego pokwitowania, informacji, dlaczego, komu je przekazują, nie wspominając o podstawie prawnej. To tak, jakby policja przyszła do kogoś sprawdzić, czy nie fałszuje dokumentów, ale uznała, że skoro ktoś nie jeździ na rowerze, który stoi w jego piwnicy, to go porzucił, więc zabiorą rower, po czym przekażą osobie przechodzącej przed Państwa domem i nie zareagują na pytania właściciela: co się stało, i dlaczego. A jeśli się okaże, że jednak nie można tak robić, to zaczną się twierdzenia, że "sprawa jest skomplikowana", "na pewno była jakaś podstawa", "przecież tej osobie powierzyliśmy Pana rower, na pewno dobrze się nim zajmie". Dodajmy, że sprawa trwa rok i cztery miesiące\n– Podawano różne tłumaczenia, dlaczego się stało to, co się stało – wiele miesięcy po tym, kiedy faktycznie zabrano mi moje psy. Podobno zwierzęta były wyniszczone, zagłodzone, chore i ranne, później tłumaczono, że zostały porzucone (co ciekawe, porzuciłem je na moim własnym terenie, gdzie miały miejsce do spania i karmę). Psy zabrano w związku z postępowaniem burmistrza (wtedy nie były przedmiotem postępowania, a gdy wreszcie skierowano do niego wniosek, kazał psy oddać). W końcu okazało się, że nie miały dachu nad głową – bo przegapiono budę, gdyż "stała w wysokiej trawie". A sprawa jest bardzo prosta – zabrano psy i już. Gdy się okazało, że chcę je odzyskać, to trzeba było wymyślić jakieś uzasadnienie: "Nie mamy pańskiego płaszcza, i co nam pan zrobi"\n– mówił hodowca.\n– Zresztą muszę zaznaczyć, że umorzono śledztwo dotyczące porzucenia psów w związku z brakiem znamion czynu zabronionego. Prokuratura nie chce psów, nawet jako dowodu w sprawie. To, że jeden znajduje się u Ewy Zgrabczyńskiej w poznańskim azylu, to jest kuriozum. One nie zostały zatrzymane przez policję, ale policja i tak je przekazała. Po tej decyzji burmistrza odwołali się wszyscy, łącznie z Ewą Zgrabczyńską, dyrektor azylu Poznań, która tak naprawdę nie miała w tym żadnego interesu, ponieważ nie była stroną w tym postępowaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wypowiedziało się merytorycznie, tylko uznało, że burmistrz nie wypełnił wszystkich formalności, mających na celu wyjaśnienie tej całej sytuacji, choć nie wskazano, co więcej mógłby zrobić. Odwołaliśmy się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który powiedział, że burmistrz zrobił wszystko, co miał zrobić. Uznał zastrzeżenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego za nieistotne i nakazał Kolegium, na podstawie zgromadzonego materiału, podjęcie decyzji merytorycznej. I to jest właśnie to, o czym teraz rozmawiamy\n– powiedział Pan Maciejewski, dodając, że absurdów w tej sprawie było więcej.\n– Sytuacja sprzed dwóch tygodni. W piątek dzwoni do mnie mój pełnomocnik, pan mecenas Marcin Dybowski i mówi: Panie Macieju, oddają nam psa. Mówię: Super. Panie mecenasie, kiedy nam go oddają? – W poniedziałek za tydzień. – Fantastycznie\n– W sobotę pani Ewa Róża Zgrabczyńska, (to nie jest dyrektor) "derektor" azylu Poznań zgłosiła się na Komendę Rejonową Policji w Śremie z informacją, że pies jej uciekł albo został porwany. Podejrzewam, że po konsultacji z prawnikiem, przemyślała tę sprawę i doszło do niej, co to znaczy fałszywe zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Pies się odnalazł – dwa dni później. Wszystkich przeprosiła. To był przecież zupełny przypadek, że pies zaginął dzień po uzgodnieniu terminu jego oddania. Okazało się, że uciekł i się znalazł\n– kontynuował Maciej Maciejewski.\n– Poniedziałek, godzina 9:00. Dzwoni do mnie pełnomocnik: panie Macieju za tydzień w poniedziałek o godzinie 9:30 odbieramy psa na terenie poznańskiego azylu. Mówię: "Nie zgadzam się na odbiór psa na terenie poznańskiego azylu, ponieważ to, że Zgrabczyńska nie ma pojęcia o bioaskeuracji, nie znaczy, że ja nie będę miał tego pojęcia. To, że w regulaminie poznańskiego azylu jest zakaz wprowadzania psów – pomijam. To, że pies "uciekł" i pięć dni błąkał się po okolicy i stanowił zagrożenie epidemiologiczne dla zwierząt poznańskiego azylu, to jest społeczny interes. Proszę zmienić miejsce. Proponuję Solną, czyli siedzibę Prokuratury w Poznaniu, bądź Kochanowskiego, czyli siedzibę Policji Wojewódzkiej w Poznaniu" – Super, ok. Poniedziałek, godzina 9:30, przed Komendą Wojewódzką Policji odbierzemy psa. Piętnaście minut później telefon: "Panie Macieju, pani Zgrabczyńskiej nie pasuje poniedziałek. Proponuje piątek 9:30 przed Komendą Wojewódzką Policji". – Dobrze, może być piątek. Godzinę później – faks z prokuratury. Prokurator odmawia wydania psa. Dlaczego odmawia? Decyzja prokuratora. Dlaczego taka? Bo taka i koniec tematu\n– Pani Ewa Zgrabczyńska wysterylizowała tego psa parę miesięcy temu. Jest to celowe uszkodzenie powierzonego mienia, którego nie była dysponentem, tylko osobą przetrzymującą. Celowe, bo trudno nazwać życiową koniecznością sterylizację psa, ponieważ "doktor od myszy" uznał, że to jest lekarstwo na włóczęgostwo – a więc trudno je nazwać przypadkowym. Wysterylizowała, a tak nie wolno robić. Dlatego prywatnie uważam, że szanse na odzyskanie drugiego psa są zerowe, bo Zgrabczyńska go nie puści. Okaże się, że jest wysterylizowany i będzie musiała za to odpowiadać\n– ocenił biolog.\n– Dlatego tak naprawdę to, co wydaje Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, to co mówi prokuratura, to i tak jest jeden wielki pic, bo i tak tego psa nie odzyskam, ponieważ nikt nie pozwoli sobie na to, żeby on wrócił i żeby okazało się, że tak naprawdę zwierzę zostało nielegalnie zabrane – nie ma żadnych dokumentów i nielegalnie przekazane Zgrabczyńskiej – bo powinno pojechać do schroniska. Na to wszystko są ustawy. Jacy ludzie podjęli decyzję? Dziennikarka? Jakie ona ma przygotowanie merytoryczne? Ewa Zgrabczyńska, specjalistka od behawioru myszy?\n– Szanse na odzyskanie pozostałych zwierząt uważam za zerowe. Padło ponad dwadzieścia zwierząt. Niestety o tym nie wiem. Myślę, że nikt tego nie wie do końca: co podało, gdzie padło i jak padło. Padają zwierzęta w warszawskim ZOO na skutek fantastycznych odłowów i tej całej akcji, a tutaj w poznańskim azylu była prawdziwa epidemia. Poleciało dużo antylop. Słyszę ze źródeł, że Zgrabczyńska zdążyła wykastrować kuana, bez zgody i wiedzy prokuratury, co jest nielegalne. Słyszę, że ma jutro kastrować tygrysy, że ma kastrować wszystkie kopytne. Prokuratura robi wielkie oczy. Nikt nic o tym nie wie, a ona robi swoje. Chyba jakaś bezkarność dotyczy tej pani\n– ocenił Pan Maciejewski.\n– Szansa na odzyskanie zwierząt? Za ile lat? 5? 7 lat? Przecież połowy z tego już nie będzie. Bo w tę stronę to idzie. Zgrabczyńska, dopóki będzie dyrektorem azylu poznańskiego, nie odda tych zwierząt. W zeszłym roku pomyliła Arktykę z Afryką i umieściła zagrożone wyginięciem oryksy szablorogie na najbardziej mokrym i najzimniejszym wybiegu w poznańskim azylu, bez pomieszczenia wewnętrznego. Padały. Przyjechała kontrola z powiatu. Stwierdziła: nie mają miejsca, nie mają stajni. Padały z przyczyn niezabezpieczenia odpowiedniego miejsca. Donieśliśmy do prokuratury – umorzyła sprawę z braku znamion czynu przestępczego. Przecież to jest znęcanie się nad zwierzętami. Trzymanie antylop afrykańskich w padającym, marznącym śniegu. Ale prokuratura nie zauważyła tutaj żadnych znamion. Myślę, że będzie analogiczna sytuacja, jak z psami. Wykastrowane, zniszczone, przetrzymywane w skandalicznych warunkach, po prostu nie wrócą, bo albo padną, albo będą się bali je oddać. Powiem więcej. Nikt nie wie, gdzie przebywają zwierzęta za granicą, podaje się różne adresy. Gdzie indziej wyjechały, a gdzie indziej są. Pomijam już zwierzęta, które wyjechały bez żadnych dokumentów, bez informowania kogokolwiek. Nie muszę mówić, kto był za relokację odpowiedzialny\n– Dzisiaj złożyliśmy zażalenie na policjantkę prowadzącą sprawę. Okazuje się, że 29 czerwca 2017 roku na terenie Pyszącej było pięciu lekarzy weterynarii. Wszyscy mówili: zwierzęta w dobrej formie, zwierzęta przestraszone interwencją, nic nie zagraża ich życiu i zdrowiu. Była dyrektor poznańskiego azylu, która nie podpisała się na żadnym dokumencie, na żadnej decyzji, była tam panią-nikim. Decyzję o wywozie 280 zwierząt podjęła sierżant sztabowy policji, więc zapytaliśmy Komendanta Wojewódzkiego Policji, jakie wykształcenie biologiczne ma ta pani. Ona tak naprawdę mogła mieć tylko spostrzeżenia. Nie mogła nic wnosić, bo się na tym nie zna. Dostaliśmy odpowiedź, że to nie jest przedmiotem sprawy, pani sierżant jest kryształową osobą, jak mi się coś nie podoba, to mogę złożyć donos do prokuratury\n– relacjonował Maciej Maciejewski.\nFot. YouTube Telewizja Republika


FUNKY GO! 22 czerwona - torba listonoszka. Torba skórzana / ledertasch / leather bag\n» FUNKY GO! 22 czerwona - torba listonoszka\nFUNKY GO! 22 czerwona - torba listonoszka\nKod produktu: 12481932\nFunky Go! 22 to listonoszka dla każdej modnej kobiety, której zależy na stylowych i funkcjonalnych dodatkach w swojej garderobie. Torebkę można zakupić w kolorze pięknej czerwieni, która nada każdej stylizacji wyrazu i niecodziennego charakteru!\nTorbę na ramię wykonano z najwyższej jakości licowej skóry bydlęcej stylizowanej na "old look". Torebka przy prawidłowej pielęgnacji będzie służyć na długo i zachwycać każdego. Srebrne okucia doskonale harmonizują z czerwienią listonoszki. Torbę można nosić na regulowanym skórzanym pasku nośnym i dostosować do swojego indywidualnego komfortu.\nŚredniego rozmiaru torebka posiada niezwykle pojemne wnętrze w postaci jednej głównej komory, jednej otwartej kieszeni oraz dwóch przeciwległych na zamek. Producent wzbogacił torbę o dodatkową kieszonkę na zamek umiejscowiona na tyle korpusu.\n• zapięcie: klapa zamykana na zamek typu tik tak\n• dwie kieszonki na zamek błyskawiczny\nFUNKY GO! 22 granat - skórzana torba listonoszka


Kanał Scifi Universal rozpoczął emisje drugich sezonów seriali: „Wrogie niebo” i „Prawda czy fałsz: zjawiska paranormalne”.\nSerial „Wrogie niebo” opowiada historię niespodziewanej inwazji obcych, w wyniku której Ziemia pogrąża się w całkowitym chaosie. Większość ludzkiej populacji nie przetrwała zaskakującego ataku, a resztki ocalałych starają się stawić opór wrogom. Drugą serię produkcji na antenie Scifi Universal oglądać można w środy o godz. 22.00.\nZ kolei od poniedziałku do piątku o godz. 16.10 stacja emituje drugą serię dokumentalnego serialu „Prawda czy fałsz: zjawiska paranormalne”. Próbuje znaleźć on odpowiedzi na pytania, o to co naprawdę kryje się za viralowymi filmikami i zdjęciami z Internetu uznanymi za paranormalne i nie z tego świata.\nZ danych Nielsen Audience Measurement wynika, iż średni udział Scifi Universal w marcu br. wyniósł 0,07 proc. (więcej na ten temat).\nDołącz do dyskusji: „Wrogie niebo 2” i „Prawda czy fałsz: zjawiska paranormalne 2” w Scifi Universal