Biuletyn informacyjny_wrzesień 2017 r. | KATOLICKA SZKOŁA PODSTAWOWA im. Bł. Ks. JERZEGO POPIEŁUSZKI\nBiuletyn informacyjny_wrzesień 2017 r.\nPo przerwie wakacyjnej witam wszystkich bardzo serdecznie w szkole. Od 1 września 2017 znajdziemy się w nowych realiach edukacyjnych: ośmioletniej Katolickiej Szkoły Podstawowej im. Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki z włączonymi oddziałami gimnazjalnymi (do wygaszenia klas gimnazjalnych w 2019 roku). Przestają istnieć, jako odrębne struktury, Katolickie Gimnazjum i Katolicki Zespół Edukacyjny. Szczegółowe zasady funkcjonowania odnowionej KSP zostaną podane na najbliższym spotkaniu informacyjnym dla rodziców.\n4 września - Rozpoczęcie nowego roku szkolnego. 8.00 - Msza św. w Sanktuarium św. Józefa w Siedlcach, 9.15 - uroczystość w szkole (sala gimnastyczna), 9.45 - spotkania z wychowawcami w klasach. Obowiązuje kompletny strój galowy. Od 5 września rozpoczynamy zajęcia edukacyjne wg planu, umieszczonego w dzienniku elektronicznym i załączniku tej informacji. Zapraszam serdecznie rodziców i wszystkich przyjaciół naszej szkoły!\nOdbiór zamówionych strojów szkolnych w sekretariacie szkoły - codziennie w godzinach od 8.00 do 14.00.\nProsimy rodziców uczniów, którzy rozpoczynają edukację w oddziale przedszkolnym i klasie I szkoły podstawowej o podpisanie „Umowy o świadczenie usług edukacyjnych”. Formularze są do pobrania w sekretariacie szkoły.\nW związku z licznymi pytaniami rodziców nowoprzyjętych dzieci o wysokość czesnego informuję: wynosi ono 450 zł/mies. Aktualnie jest ono refundowane przez Fundację Nasza Szkoła. Wpłat w tej, ewentualnie innej wysokości (w zależności od możliwości finansowych) można dokonywać na konto Fundacji.\nW szkole obowiązuje zmiana obuwia - prosimy o to, aby buty miały białą podeszwę.\nAutobus szkolny rozpoczyna kursowanie od wtorku 5 września wg planu i trasy, obowiązujących w ubiegłym roku.\nPrzypominamy: w szkole obowiązuje strój szkolny: - codzienny: błękitna koszulka polo z logo szkoły, ciemne spodnie dla chłopców i spódniczka dla dziewcząt, swetr typu cardigan, ewentualnie pulower lub kamizelka. W tym roku zwrócimy szczególną uwagę na estetykę ubioru, czystość, dobór pozostałych elementów (wiele tu pozostaje do życzenia, niestety…); - galowy: koszula materiałowa z logo szkoły, sweter typu cardigan, ewentualnie pulower lub kamizelka, szare spodnie w kant, szara plisowana spódniczka, pantofle, krawat i fulerek u dziewcząt. Od klas VI wzwyż: marynarka. Uczniowie niekiedy pomijają założenie krawata/fulerka, dziewczęta zamiast w spódnicy zakładają spodnie. Nie akceptujemy tego. W tym roku również zwrócimy no to szczególną uwagę.\nW szkole - w myśl postanowień statutu i regulaminu - obowiązuje zakaz używania telefonów i urządzeń mobilnych (także przez uczniów czekających rodziców po zakończeniu zajęć lekcyjnych!)\nWszyscy uczniowie w tym roku szkolnym otrzymują podręczniki MEN. Biblioteka szkolna będzie je wydawać sukcesywnie w pierwszym i drugim tygodniu września.\nProsimy rodziców uczniów oddziału przedszkolnego o dostarczenie do sekretariatu „bilansu sześciolatka”.\n12 września, godz. 16.00 – spotkanie Rady Rodziców\n13 września, godz. 15.40 – rada pedagogiczna plenarna\n14 września - spotkanie informacyjne dla rodziców. Program:\n16.00 - spotkania wychowawców z rodzicami klas I-III oraz oddziału przedszkolnego\n17.00 - spotkanie wspólne na auli (obecność obowiązkowa)\n17.30 - spotkania wychowawców z rodzicami klas IV-VII KSP oraz klas II - III KG\n14 września - spotkanie Klubu Ojców, godzina 19.00, sala 204.\n16 września – Forum Nauczycieli, Rodziców i Wychowawców. W tym roku odbędzie się w naszej szkole. Szczegółowy program znajduje się w załączniku. Już dziś serdecznie zapraszam Państwa do udziału. Będzie bardzo ciekawie i dynamicznie! Gościem forum będzie prof. Mariusz Jędrzejko. Plakat w załączniku.\n17 września -Msza św. Rodzinna dla uczniów, rodziców i nauczycieli oddziału przedszkolnego i klas I-III KSP. Kaplica Sióstr Sakramentek, godz. 11.00. Obecność obowiązkowa.\n30 września - Kongres Tato.net. W tym roku odbędzie się w Łochowie. Zapraszam naszych panów do udziału. Rejestracja indywidualna.\n1 października - Msza św. Rodzinna dla uczniów, rodziców i nauczycieli klas IV-VI KSP. Kaplica Sióstr Sakramentek, godz. 11.00. Obecność obowiązkowa.\n8 października - Msza św. Rodzinna dla uczniów, rodziców i nauczycieli klas VII KSP oraz II i III KG. Kaplica Sióstr Sakramentek, godz. 11.00. Obecność obowiązkowa.\n13. Z dniem 31 sierpnia opuszczają nasz zespół nauczyciele: mgr Marta Pawlak, mgr Elżbieta Zboina, mgr Aleksander Skums, mgr Katarzyna Karczewska. Witamy w naszej Szkolnej Rodzinie nowych nauczycieli. Są to:\n• dr Alona Jefimowa – Sawicka – zajęcia kulinarne, krawieckie, technika\n• mgr Sylwia Rostek – pedagog szkolny\n• mgr Katarzyna Adamska - psycholog\nmgr Marzenna Nurzyńska - matematyka\n• mgr Aneta Wroniuk – Wielgosz – nauczyciel wspierający\n• mgr Renata Żółkowska – język hiszpański\n• mgr Magdalena Wantusiak – wychowanie fizyczne, zajęcia na basenie\n• Aleksandra Chajewska - logopeda\nForum _plakat.jpg 648.48 KB


W sobotę hit 1. ligi w grupie południowej. Villa Verde zagra z KTS-em | Polski Związek Tenisa Stołowego\nW sobotę hit 1. ligi w grupie południowej. Villa Verde zagra z KTS-em\nSporo będzie się działo w najbliższy weekend w 1. lidze mężczyzn. Bez wątpienia najciekawiej zapowiada się starcie dwóch najlepszych drużyn w grupie południowej – Villi Verde Olesno z KTS-em Gliwice.\nPo 11. kolejkach liderem grupy południowej z kompletem punktów są tenisiści stołowi z Olesna. Dwa „oczka” straty do zespołu, w którym występuje m.in. Czech Radek Mrkvica, ma KTS Gliwice. Drużyna ze Śląska przegrała dotychczas tylko jedno spotkanie – właśnie z Villą Verde 4:6.\n– Podchodzimy to tego spotkania z szacunkiem do rywala. Wiemy, że zespół z Gliwic jest bardzo niebezpieczny. Szczególnie mam tutaj na myśli Pawła Chmiela, który już wielokrotnie wygrywał z Radkiem Mrkvicką, czy Jarosława Tomickiego. Kluczowe w sobotnim spotkaniu będzie ustawienie obydwu ekip – mówi Rafał Tatarczuch, zawodnik klubu z Olesna.\nW pierwszej konfrontacji pomiędzy tymi zespołami kapitalnie zaprezentowali się w szeregach Villi Verde 22-letni Fidel Suravajjula z Indii oraz Artur Białek. Obydwaj tenisiści stołowi w Gliwicach zapisali przy swoich nazwiskach po dwa „oczka”. Jeden punkt dla lidera grupy południowej wywalczył Piotr Cyrnek, a w grze podwójnej zwycięstwo zanotowali Daniel Lis i Fidel Suravajjula. W szeregach KTS-u po jednym indywidualnym zwycięstwie odnieśli Paweł Chmiel, Łukasz Nadolski, Jarosław Tomicki oraz w grze podwójnej Paweł Chmiel i Jarosław Tomicki.\nPoczątek meczu na szczycie w grupie południowej 1. ligi mężczyzn w sobotę o godzinie 16. Warto przypomnieć, że po zakończeniu sezonu zasadniczego, dwa najlepsze zespoły z grupy północnej i południowej wezmą udział w barażach o awans do LOTTO Superligi.


Forum Spirytystyczne • Wyświetl temat - tułacze dusze\nautor: Hansel » 27 paź 2017, 15:52\n,,Błąkają się. Szukają wyjścia. Nie wiedzą, co się z nimi dzieje. Dusze tułacze. Potrzebują naszej pomocy, by mogły iść tam, gdzie ich miejsce.\nKiedy uzdrowiciele na prośbę przyjaciół sprawdzili, dlaczego zwierzątko tak się zachowuje, byli w szoku. Kotka miała na matrycy energetycznej 100 procent ciemności! Reszta zwierząt: zero. – Była we władaniu siły demonicznej, istoty o bardzo niskich wibracjach – tłumaczą. – Podczas zabiegu wyrywała się z ramion swojej pani, fukała i patrzyła na nas złym wzrokiem. Ale już nazajutrz zachowywała się inaczej. Wskoczyła mi na kolana i ocierała się miłośnie – uśmiecha się Marina. – Spytałam: Dziękujesz mi, prawda?. A ona patrzyła mi głęboko w oczy i nie był to już ten zły wzrok, co wczoraj. Gdy wrócili, od przyjaciół przyszedł SMS: „Dziękujemy. Mamy zupełnie nową kotkę!”. ,,\nhttps://www.wrozka.com.pl/790-wrozka-nr ... anej-duszy


Drukowanie klocków Lego® i innych podobnych - Mikroprint - Mikroprint\nCzy można drukować klocki lego® i inne podobne?\nCzy przeciętny Xsiński może poprosić GM&Mikroprint o druk tychże?\nMichał Jędrychowski Czy drukowanie klocków Lego® jest legalne? Czy można drukować klocki Lego®? – intuicja podpowiada, że nie można. Wydaje się, że olbrzymie korporacje, zastrzegły w każdy możliwy sposób swoje wyroby, a ich ewentualny druk przestrzenny naraziłby wykonawcę druku na niewyobrażalne koszty i długie procesy. Tymczasem, wizji tej daleko do stanu rzeczywistego. Intuicja jednak, podpowiada, że z wydrukiem słynnych na cały świat klocków, równie słynnej firmy L., coś jest nie w porządku – czyżby wydruk słynnych klocków był nielegalny? Wejście na rynek usług w postaci trójwymiarowego druku przedmiotów na zlecenie, poszerzyło wachlarz potencjalnych ingerencji we własność przemysłową lub intelektualną. Obecnie w prawie polskim wyróżniamy sześć rodzajów własności przemysłowej: wynalazek, wzór użytkowy, wzór przemysłowy, znak towarowy, topografia układu scalonego i oznaczenie geograficzne. Każdy z wyżej wymienionych obejmuje określony przedmiot swoistą ochroną, charakterystyczną dla określonego rodzaju prawa własności przemysłowej. Jeżeli określony przedmiot nie podpada pod przedmiotowy zakres ochrony własności przemysłowej, a spełnione są określone przesłanki (o czym mowa poniżej), do dzieła wejdą przepisy Prawa Autorskiego – jeżeli jednak przesłanki te nie będą spełnione, pozostaną przepisy Ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji(choć do chroni bardziej know-how, niż sam przedmiot), bądź innych ustaw (Ustawa o ochronie baz danych, czy Ustawa o ochronie prawnej odmian roślin).\nWymieniając powyższe formy ochrony, zaznaczyłem mnogość form ochrony przedmiotów obrotu gospodarczego. Nierzadko zdarza się, że jeden i ten sam towar jest przedmiotem kilku form ochrony. Wyłączne, zarejestrowane prawo ochronne (np. zarejestrowany znak towarowy) daje w takim przypadku najsilniejszą ochronę, niż niezarejestrowane. Bezwzględne prawo wyłączne jest in natura silniejsze od ochrony deliktowej, przewidzianej przez Ustawę o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.\nŚwiadoma tego był tytułowy producent L., który na początku ubiegłej dekady postanowiła zastrzec czerwony klocek w formie przestrzennego znaku towarowego. Próba ta miała być dla L. deską ratunku wobec wygasających praw ochronnych na produkty owej firmy – patenty udzielne są na czas oznaczony (analogiczna sytuacja występuje w prawie autorskim zarówno polskim, jak i europejskim – przykładem może być nowe wydanie Mein Kampf).\nPróba rejestracji wypadła pomyślnie, jednak wskutek interwencji konkurenta, Urząd ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego unieważnił znak. W ten sposób rozpoczęła się kilkuletnia batalia o klocek. Gdyby L. miała rację, oznaczałoby to monopol L. na kształt do uzyskania określonego efektu technicznego. Jednocześnie L. w legalny sposób wyeliminowałaby konkurencję. Sprawa trafiła na wokandę Trybunału Sprawiedliwości UE, który słusznie opowiedział się za niemożnością zastrzeżenia w tym przypadku kształtu. Jednocześnie Trybunał podtrzymał dotychczasową linię orzeczniczą (C-299/99 , C-108/97 i 109/97).\nWyrok ten oznacza, iż dopuszczalne jest trójwymiarowy druk klocka, który jednak nie może być klockiem L., jeżeli działanie takie nie naruszy przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 Ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, działaniem zakazanym będzie tu :a)naśladowanie – a zatem kopiowanie, drukowanie; b)przedmiotem naśladownictwa jest gotowy produkt, przy czym za objęte ochroną orzecznictwo uznaje także półprodukty (II CK 487/03); c) wytwarza się zewnętrzną postać produktu – a zatem kształt klocka L.; d) proces kopiowania odbywa się za pomocą technicznych środków produkcji – drukarka 3D. Wszystkie punkty należy spełnić łącznie, a całość opatrzona jest jeszcze warunkiem: jeżeli może wprowadzić klientów w błąd co do tożsamości producenta lub produktu.\nNa kanwie powyższego przepisu miał miejsce spór, zawisły przed Sądem Najwyższym (I CKN 1319/00) między słynnym przedsiębiorcą L., a mniej znanym C., będącą polskim producentem. Obaj producenci produkowali niemalże identyczne produktu – klocki o podobnych elementach łączeniowych i o podobnej budowie. Różnica polegała na tym, że producent C. opatrzył swoje produkty znakiem C., w miejscu, gdzie L. opatrzyła swoje produkty odpowiednio własną firmą. I właśnie owo opatrzenie towarów zadecydowało o niemożności wprowadzenia w błąd potencjalnych klientów producenta L: Wyczerpujące i wyraźne oznaczenie producenta na opakowaniu towaru oraz trwałe umieszczenie znaku towarowego bezpośrednio na produkcie wprowadzanym do obrotu wyłącza możliwość wywołania błędu zarówno co do tożsamości producenta, jak i produktu.\nIstotny jest w tymże przypadku także ust. 2 wspomnianego art. 13 Ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji: Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji naśladowanie cech funkcjonalnych produktu, w szczególności budowy, konstrukcji i formy zapewniającej jego użyteczność. Jeżeli naśladowanie cech funkcjonalnych gotowego produktu wymaga uwzględnienia jego charakterystycznej formy, co może wprowadzić klientów w błąd co do tożsamości producenta lub produktu, naśladowca jest zobowiązany odpowiednio oznaczyć produkt. Zatem, L. może otrzymywać różne prawa ochronne na własność przemysłową, jednakże pomysł łączenia klocków za pomocą wklęsłych i wypukłych elementów łączeniowych nie może zostać otoczony wyłącznością.\nPojawia się tutaj konflikt dwóch dóbr – z jednej strony uprawnionego lub twórcy pomysłu, a z drugiej – postęp, który opiera się w znacznej mierze na modyfikowaniu cudzych pomysłów i koncepcji. Złotym środkiem są tu dobre obyczaje.\nTa klauzula generalna pozwala w sposób słusznościowy korygować zbytni formalizm i zbytnią niesprawiedliwość w prawie. Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku (I ACa 426/14): Za zachowanie sprzeczne z dobrym obyczajem będzie uznawane „pasożytnicze” działanie konkurenta polegające na tym, że uczestnik tego samego rynku korzysta z gotowego efektu pracy swego konkurenta handlowego. Oznacza to, że choć SN w wyroku w sprawie I CKN 1319/00, uznał za nienaruszający zakazu naśladownictwa tańszy, konkurencyjny i bardzo zbliżony towar producenta C., to jednak w świetle norm moralnych i obyczajowych działanie, które zagrażałoby lub naruszałoby interes innego przedsiębiorcy poprzez wprowadzenie do obrotu gospodarczego wyrobu rodzajowo tożsamego z istniejącym na rynku, jedynym tego rodzaju wyrobem innego producenta, jeżeli przyciągnięcie uwagi klientów nastąpiłoby w wyniku podobieństwa opakowań wywołującego pozytywne skojarzenia z utrwalonym w świadomości klientów wizerunkiem wyrobu wcześniej wprowadzonego (I ACa 426/14). Druk klocka nie będzie zatem naruszał przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jeżeli najważniejszy czynnik – klient – nie zostanie wprowadzony w błąd co do tożsamości producenta i towaru.\nZanim jednak przystąpimy do druku, pozostaje rozważyć jeszcze, czy klocki, które chcemy drukować, nie są objęte ochroną na podstawie przepisów ustawy – Prawo Autorskie. Warunkiem koniecznym byłoby w takim przypadku zakwalifikowanie klocka L. jako utworu: każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Natura tegoż klocka, moim zdaniem, nie pozwala na jego zakwalifikowanie jako utworu, głównie ze względu na brak jego intelektualnego charakteru. Istotą takiego klocka jest możliwość tworzenia określonych struktur, którym to można nadać wspomniany charakter. Klocek L. jest materialnym elementem tych struktur, przez co nie podlegać będzie ochronie na podstawie ochrony utworu.\nZanim więc ktokolwiek przystąpi do druku, w celu komercyjnym, klocków L., warto sprawdzić na stronie Urzędu Patentowego RP, czy dany przedmiot nie jest objęty ochroną na zasadzie wyłączności. Zarzut naruszenia takiej ochrony może wiązać się z odpowiedzialnością cywilną oraz, jeżeli np. spełnia przesłanki pasożytnictwa, odpowiedzialnością karną. Z pewnością więc pasożytnictwo jest czymś, czego nie polecałbym potencjalnym producentom klocków zbliżonych do klocków L. Problematyczny wydaje się być użytek własny.\nW związku z renesansem klocków L., ich pasjonaci i kolekcjonerzy tworzą coraz śmielsze i skomplikowane konstrukcje. Moim zdaniem, warto próbować zastosować per analogiam art. 23¹ ustawy – Prawo Autorskie, gdy w danym zestawie brak określonego elementu, który występuje w innym zestawie L., a element ten jest niezbędny do osiągnięcia danego procesu technicznego. Kopia taka, miałaby charakter incydentalny i w żadnym razie nie stanowiłaby dla L. żadnego uszczerbku. Może i wręcz przeciwnie? Bo czy mała modyfikacja zestawu, stanowiąca użytek niekomercyjny, osobisty, nie przyczyni się do powstania lepszego zestawu, który następnie L. mogłaby zastrzec.\nCzy można zatem drukować klocki L.? – zapytany bez namysłu odpowiedziałbym, że nie można. Czy można drukować klocki o zasadzie łączenia zbliżonej do klocków L.? – można, o ile nie wprowadzimy w błąd potencjalnego klienta L. co tożsamości produkowanych klocków i podmiotu drukującego. Druk przestrzenny ma więc szerokie pole do popisu, pod warunkiem, że nie krzywdzi pozostałych podmiotów obrotu gospodarczego. Powyższy temat pozostawiam pod dyskusję, a zachęcam do niej fragmentem precedensowego orzeczenia: Nie ma deliktu kopiowania. Nie istnieje delikt zawłaszczenia czyjegoś rynku lub klienteli. Ani rynek, ani klientela nie należą do powoda. Nie ma deliktu wykorzystania cudzej reputacji jako takiej. Nie ma deliktu konkurencji […]. Nigdy delikt nie wykazywał tendencji wkraczania na manowce poza zakres przypadków wprowadzenia w błąd . Gdyby to nastąpiło,delikt wkroczyłby w dziedzinę uczciwej konkurencji uznanej za bezprawną z innych przyczyn niż wprowadzenie w błąd. To zaś służyłoby jedynie dławieniu konkurencji.


Sprzedam działkę: Kraków Wola Duchacka, 4861 m2, 900000 PLN - Archiwum Domiporta.pl\nDziałka na sprzedaż Kraków, Wola Duchacka, Niebieska\n900 000 PLN 185 zł/m2\nWe speak english 601 612 620, 603 520 804, Мы говорим по-русски 601 250 251 Hablamos Español 601 250 251 www.maxnieruchomosci.com Do sprzedaży działka w kształcie trapezu o powierzchni 48,61 ara z decyzją WZ na budowę wariantowo: 6 lub 12 domów w zabudowie bliźniaczej. Dostęp do drogi publicznej, woda, gaz, prąd w drodze, kanalizacja miejska do 100 m. (przy ul. Rżąckiej). Przystanek autobusowy 50 m od działki. Cena sprzedaży: 900 000 zł Polecam Krzysztof Bazuła Max Nieruchomości tel. 601 250 251 Nr licencji pośrednika odpowiedzialnego zawodowo - 7583. Wymagana prowizja dla biura nieruchomości.\nwojewództwo: małopolskie powiat: Kraków miejscowość: Kraków dzielnica: Wola Duchacka ulica: Niebieska


Jak zrobić zielnik? - zabawy dzieci\nJakiś czas temu nasi chłopcy mieli za zadanie zrobić zielnik. Okazało się, że nawet nie wszyscy dorośli z naszej rodziny wiedzą, co to jest w ogóle zielnik. Zielnik, tak w skrócie powiem, jest to po prostu kolekcja, zbiór, roślin, zwykle zasuszonych i można powiedzieć, że w formie zeszytowej. Oczywiście zielniki mogą być różnie zrobione. My pokażemy 2 sposoby wykonania zielnika. Jeden sposób będzie trochę trudniejszy, a drugi łatwiejszy. Omówimy jak zbieramy rośliny, na co trzeba uważać przy ich zrywaniu oraz jak je wysuszyć.\nCo powinien zawierać zielnik?\nNajlepiej, gdyby zielnik zawierał tytuł oraz imię i nazwisko autora. Tytuł powinien zawierać temat przewodni, czyli np. powiedzmy, że nazwijmy go „Rośliny z mojego podwórka”, „Rośliny polne”, Rośliny leśne”, „Drzewa w naszym mieście”, „Rośliny rosnące w Polsce”. Oczywiście możesz go nazwać po prostu „Zielnik” i też będzie dobrze. To jaki wybierzesz tytuł zależy od Ciebie i jakie rośliny będziesz chciał zbierać, o ile nie ma innych wytycznych od nauczyciela.\nZielnik musi zawierać okazy roślin. Wysuszone rośliny wklejamy do zielnika lub/i zdjęcia roślin. Możesz zarówno połączyć te dwie opcje, zwłaszcza, gdy roślina okaże się być pod ochroną. Każda roślina powinna być opisana nazwą rośliny w języku polskim, ale może być jednocześnie i w języku łacińskim, czy angielskim. Dobrze by było, gdyby było opisane jaki to gatunek, gdzie znaleziono roślinę, przez kogo, no i kiedy.\nOczywiście, oprócz prawdziwych roślin i zdjęć, możesz coś dokleić jakiś artykuł z gazety na temat tej rośliny czy też narysować obrazek przy użyciu farb, kredek czy mazaków.\nJak zidentyfikować roślinę?\nNie jest to łatwe zadanie na pierwszy rzut oka, jeśli się nie zna na roślinach. Jednak jest wiele pomocy, które Cię w tym wesprą. Ostatnio na jednej z grup na Facebook’u poruszyłam temat właśnie zielnika i dziewczyny poradziły, że można odszukać je np. za pośrednictwem aplikacji Co to za kwiat, Google Lens, Flora Incognita, PlantNet. Osobiście nie sprawdzałam jeszcze tych aplikacji, ja szukam po prostu za pośrednictwem internetu lub w poradniku książkowym związanym z roślinami.\nJak wysuszyć rośliny do zielnika?\nPodczas suszenia kwiatów trzeba uważać, bo niektóre barwią. Te bardzo barwiące suszę między kartkami i przykładam ciężkimi książkami. Nie wkładam do książek, by jej nie pobrudziły, nie zniszczyły. Natomiast te, które nie barwią, suszę w książkach. Jak suszę rośliny zobaczysz między innymi w filmiku umieszczonym na dole.\nNa co należy uważać przy zbieraniu roślin do zielnika?\nPrzy zbieraniu roślin należy uważać przede wszystkim na niżej wymienione sprawy:\nniektóre rośliny są pod ochroną, warto więc sprawdzać ten fakt przed ich zerwaniem, np. w poradnikach książkowych czy w internecie,\nniektóre rośliny są trujące, parzą, kują, wywołują zmiany skórne (np. Barszcz Sosnowskiego – bardzo niebezpieczna roślina przy kontakcie bezpośrednim),\npodczas zbierania roślin należy uważać na kleszcze, bywają takie przypadki, że nawet w niskiej trawie potrafią się schować – po zbieraniu lepiej obejrzeć swoją skórę czy nie schował się jakiś,\noczywiście należy uważać również na inne żyjątka, np. owady, płazy, gady, ssaki, itd.\npodczas zbierania roślin uważaj również na grząskie tereny oraz na strome miejsca, by nie spaść,\nniektóre rośliny barwią, a ich sok może uczulać, uważaj na nie,\npamiętaj, że zielnik może być przygodą na całe Twoje życie – nie wyrzucaj, a uzupełniaj z czasem.\nNiech będzie Ci pomocą poniższy filmik z instruktażem jak zrobić zielnik. Podajemy 2 sposoby jak go zrobić.\nMiło nam będzie jak klikniesz na animacji w łapkę w lewym górnym rogu, przejdziesz do naszego kanału na You Tube i zasubskrybujesz nasz kanał.\n⇓⇓⇓ OBEJRZYJ ⇓⇓⇓ FILM ⇓⇓⇓\nJeśli znasz się na zielnikach, a coś ominęłam, co warto by było dodać do tego poradnika, proszę napisz w komentarzu.\nNa blogu tym znajdziesz również opowiadania oraz inspiracje do kreatywnych, jak i edukacyjnych zabaw dla dzieci, do których serdecznie zapraszamy.\nTagged przyrodaroślinyz roślin\n23 listopada 2020 8 grudnia 2020 Aneta Jokisz


Ka�dy rodzic nowo narodzonego dziecka powinien zna� aktualny kalendarz obowi�zkowych szczepie� swojego dziecka. Szczepienia obowi�zkowe s� refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia i oznacza to, �e rodzice za nie nie p�ac�. Chyba, �e zdecyduj� si� na inny preparat do szczepie�, ni� ten wskazany do refundacji. Poza szczepieniami obowi�zkowymi, s� jeszcze tzw. szczepienia zalecane – za te szczepionki rodzice zap�ac� z w�asnej kieszeni.\tZesp� Pataua


WUKO Warszawa Żoliborz: Usługi MAŁE WUKO, czyszczenie kanalizacji i pogotowie MAŁE WUKO\nWUKO Warszawa Żoliborz:\nUdrażnianie kanalizacji sanitarnej, udrażnianie instalacji deszczowej, czyszczenie separatorów, przeglądy i naprawy separatorów, monitoring instalacji, monitoring kanalizacji, przepychanie kanalizacji, ciśnieniowe udrażnianie kanalizacji, ciśnieniowe czyszczenie kanalizacji Warszawa Żoliborz\nŻaden układ kanalizacyjny nie jest w stanie wywiązać się ze swoich zadań, jeśli jest naładowany zanieczyszczeniami. Prowadzona przez nas jednostka gospodarcza wychodzi vis-a-vis potrzebom Konsumentów, jacy zdają sobie sprawę z tego jak ważne jest regularne czyszczenie separatorów, lub udrażnianie kanalizacji. WUKO to wszechstronne podejście do tematu.\nWysoka jakość naszych usług opiera się na czynnikach, takich jak:\nJeżeli wobec tego interesuje Państwa MAŁE WUKO – zachęcamy do zaznajomienia się ze detalami należącej do nas oferty. Mamy pewność, że jakość usług, jakie proponujemy, jest w stanie spełnić nawet najwyższe wymagania ze strony zgłaszających się do nas osób.\nCzyszczenie separatorów to jedna z naszych głównych specjalizacji. Warto raz jeszcze naświetlić, iż mamy w tym zagadnieniu właściwie spore doświadczenie, a sprzęt szczególny, jakim dysponujemy zawsze staje na wysokości zadania.\nProfesjonalne usługi WUKO w zakresie czyszczenia separatorów są również niesłychanie kompleksowe. To dopuszczalne dzięki temu, że zarządzamy samochodem serwisowym zaopatrzonym w nowoczesne rozwiązania. Zezwalają one na porządne ciśnieniowe czyszczenie kanalizacji i inne działania, to naturalnie dzięki jakim można posiadać pewność, iż separatory zostaną potraktowane w właściwy sposób. Do tego, każde podjęte przez nas działanie, zawsze celuje w to, żeby spełniać najważniejsza założenia względem jakości. W realizacji naszych usług nie zapominamy brać pod uwagę korzystna otoczenia naturalnego.\nWolno liczyć także na naprawy oraz inspekcje, jeśli chodzi o czyszczenie kanalizacji WUKO i całą gamę usług z tym powiązanych. Z tej usługi entuzjastycznie korzystają miasta i dzielnice, by mieć pewność, że kanalizacje i instalacje deszczowe są w najlepszym porządku. Wykonywane przez WUKO czyszczenie miast oraz dzielnic obejmuje profilaktyczne przeglądy nie jedynie separatorów, lecz również przepompowni sanitarnych i deszczowych. Jesteśmy otwarci również na zlecenia związane z naprawą instalacji i urządzeń, o jakich mowa powyżej. Gorąco zapraszamy do skorzystania z usług WUKO!\nBy odkładające się w kanalizacji osady były kompleksowo wyczyszczone – niezbędne jest zastosowanie efektywnych urządzeń, to naturalnie dzięki jakim jest to dopuszczalne. WUKO podchodzi do tematu niezwykle kompleksowo – nie tylko poprzez czyszczenie kanalizacji WUKO doraźne, niemniej jednak również robimy wszystko, ażeby dotrzeć do przyczyny takiego stanu rzeczy.\nTo naturalnie dzięki nowoczesnym urządzeniom, którymi dysponujemy umiemy określić przyczynę procesu odkładania się i zalegania odpadów, jak np:\nspadek studzienek/kanałów na niewystarczającym stanie,\nWarto nie zapominać, że choć działając też jako pogotowie WUKO 24 h – jesteśmy w stanie odpowiedzieć na rewelacyjne awaryjne sytuacje, to kluczem do utrzymania drożnej instalacji jest dokonywanie regularnych przeglądów.\nUprzejmie zapraszamy do kontaktu z nami wszelkie osoby, jakie są zaciekawione usługami, takimi jak:\nZachęcamy do współpracy nie jedynie instytucje odpowiedzialne za miejskie, czy dzielnicowe kanalizacje, lecz też osoby prywatne i firmy. Do każdego zadania pochodzimy w sposób kompleksowy oraz indywidualny. Dobieramy zawsze właściwą z zarządzanych metod. W grę wchodzą rozwiązania zarówno mechaniczne, jak oraz ciśnieniowe.\nDecydując się na współpracę wolno posiadać pewność, iż zatroszczymy się o to, aby znajdujące się pod naszą pieczą instalacje oraz urządzenia miały zapewniony dozór stały i idealny. Pogotowie WUKO 24 również pojawi się, jeżeli tylko zajdzie taka nieodzowność np. w wypadku zaistnienia awarii. W razie dodatkowych pytań o pełen zakres naszych profesjonalnych usług – serdecznie zapraszamy do kontaktu.\nJEŚLI GRA TOCZY SIĘ O KANALIZACJE – MOŻNA NA WUKO LICZYĆ ZAWSZE!


koleda dwo'); - Teksciory.pl\nSzukaj: koleda dwo');\nWyniki wyszukiwania: koleda dwo');\nmam te moc kraina lodu\nThug Life - Moje Miasto\nmoje miasto poznan\ngore gwiazda jezusowi-nuty na gitarę\nJest taki dzień pastorałak kolęda\nnie spac zwiedzac\nZnajdujesz się na stronie wyników wyszukiwania dla frazy koleda dwo');. Na odsłonie znajdziesz teksty, tłumaczenia i teledyski do piosenek związanych ze słowami koleda dwo');. Tekściory.pl - baza tekstów piosenek, tłumaczeń oraz teledysków.


Prof. Andrzej Zybertowicz, doradca prezydenta Andrzeja Dudy, w Poranku Radia TOK FM\ntokfm.pl 02.09.2019 07:25\n- Nie ma w Polsce żadnej kampanii antyniemieckiej. Jest realpolitik. Słowa prezydenta Niemiec były bardzo ważne, ale szkoda, że padły tak późno - mówił w TOK FM prof. Andrzej Zybertowicz, doradca prezydenta Andrzeja Dudy. I przyznał, że jego zdaniem Polska ma niewielkie szanse, by otrzymać od Niemiec "poważną sumę" w ramach wojennych reparacji.\nW niedzielę odbyły się uroczystości związane z 80. rocznicą wybuchu II wojny światowej. Na placu Piłsudskiego w Warszawie prezydent Niemiec Frank-Walter Steinmeier prosił "o wybaczenie historycznej winy Niemiec" i brał za to "na siebie pełną odpowiedzialność". Prof. Andrzej Zybertowicz mówił w Poranku Radia TOK FM, że było to "ważne, godne i poruszające" przemówienie. Jednak jak podkreślał, Niemcy jedno mówią, a co innego robią. - Mamy ważne słowa, ale mamy niemiecką realpolitik. Badania pokazują, że Niemcy mają większą sympatię do Rosji niż do USA. To efekt pewnej gry, która jest niebezpieczna dla naszych interesów strategicznych. Z jednej strony Niemcy dokonują symbolicznych gestów, a z drugiej strony uprawiają zadziwiająco politykę równości dystansu pomiędzy USA a Rosją, budują Nordstream. Inaczej mówiąc, cały czas na poziomie komunikacji Niemcy zacierają swoją odpowiedzialność za II wojną światową - wskazywał Zybertowicz.\nDominika Wielowieyska podkreśliła, że politycy związani z PiS i pro rządowe media często używają określenia "niemiecki" w kontekście negatywnym. - Na przykład "Gazeta Polska" zamieściła zdjęcie Tuska w nazistowskim mundurze, telewizja rządowa używa słowa "niemiecki" w kategorii obelgi. To tylko dwa malutkie przykłady - wskazywała Wielowieyska.\nProf. Zybertowicz odpowiadał, że władza w Polsce nie prowadzi "antyniemieckiej" polityki. - To tylko polityka realizmu i sceptycyzmu. Z jednej strony Niemcy "wyciągają dłoń", a z drugiej strony budują gazociąg, który narusza całej wschodniej flanki NATO. Złamali zasadę solidarności unijnej. Sceptycyzm wobec słów niemieckich polityków jest potrzebny - podkreślał prezydencki doradca.\n"30 procent szans na reparacje"\nPodczas wczorajszych uroczystości na Westerplatte premier Mateusz Morawiecki nawiązał w swoim przemówieniu do sprawy reparacji wojennych od Niemiec. - Trzeba pamiętać o tamtych ofiarach, bo z nich zrodziła się dzisiejsza Polska; trzeba mówić o tamtych stratach, domagać się prawdy i zadośćuczynienia - mówił Morawiecki. Prof. Zybertowicz wyjaśniał, że skoro premier mówił o reparacjach, to nie było potrzeby, żeby sprawę podnosił też prezydent Duda. Wielowieyska pytała doradcę, jakie są szansę na uzyskanie od Niemiec reparacji. - 30 procent szans, że dostaniemy jakąś poważną sumę - odpowiedział prof. Zybertowicz.\nCzytaj także: Morawiecki w niemieckiej gazecie o reperacjach. Rozenek: Można zagrać hasłem "bijmy Niemców". Tylko że to tragedia\nJego zdaniem, "gdyby nie była podniesiona przez nas sprawa reparacji, która ma duży potencjał rezonansu międzynarodowego, to prezydent Steinmeier tych ważnych słów mógłby nie powiedzieć". - Tu chodzi o przypominanie. Wiele krajów europejskich i ich elity nie wiedzą, jaki był rzeczywisty przebieg II wojny światowej. Nie wiedzą, ile było ofiar. Niezależnie od sukcesu finansowego roszczeń reperacyjnych, to ta retoryka jest ważnym elementem tego, żeby Niemcy byli bardziej skłonni mówić publicznie prawdę o przyczynach wojny i jej przebiegu - przekonywał doradca prezydenta Dudy.\nOd września 2017 w Sejmie pracuje specjalny zespół ds. oszacowania wysokości odszkodowań należnych Polsce od Niemiec za szkody wyrządzone w czasie II wojny. Jego szefem jest poseł PiS Arkadiusz Mularczyk. Zespół pracuje nad raportem dot. wysokości strat, w maju tego roku prawicowe media informowały, że zostanie on pokazany opinii publicznej we wrześniu. Jednak na razie nie został on jeszcze opublikowany.\n"Mediokracja doprowadziła do patologii"\nW obchodach 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej miał wziąć udział prezydent USA Donald Trump. Jednak w ostatniej chwili wizytę Trumpa odwołano, ze względu na zbliżający się do Florydy huragan Dorian. - A w sobotę prezydent grał w golfa, są zdjęcia. Gdyby chciał, to zdążyłby na uroczystości - oceniła Wielowieyska. Prof. Zybertowicz stwierdził, że to "przekłamanie". - Już w piątek w dzienniku "The Independent" były informacje, że w niedzielę prezydent Trump będzie musiał podjąć decyzję o obowiązkowej ewakuacji Florydy. Narada w tej sprawie miała się odbyć w miejscu jego wypoczynku w Camp David. Czy on w międzyczasie gra w golfa, czy nie, jeśli sztab kryzysowy był do jego dyspozycji, to nie przeszkadza - mówił Zybertowicz.\nWedług gościa Poranka Radia TOK FM w całej sprawie ważne jest co innego. - Mediokracja doprowadziła do patologii - zawyrokował doradca prezydenta. Wielowieyska dopytywała, co takiego ma na myśli. - Gdy w Polsce dzieje się jakaś tragedia, to na miejsce od razu jedzie premier Morawiecki. Gdy tragedie, nawet w mniejszej skali, dzieją się na świecie, to też jadą prezydenci, premierzy. Zamiast normalnych procedur reagowania na katastrofy, mediokracja spowodowała, że przywódcy pokazują się na przykład na wałach powodziowych. Media degradują demokrację. Przywódcy zamiast zajmować się strategicznymi decyzjami, to pilnują, żeby nikt im nie wytknął, że nie ma ich na miejscu, gdy dzieją się tragedie - przekonywał prof. Zybertowicz.\nno i gdzie ta tragedia towarzyszu Zybertowicz? Trump zdążyłby 5 razy wrócić. PRZED tragedią, która może się dopiero wydarzyć, ale nie musi (bo huragany czasem skręcają).\nNa razie nie niepokojony przez wiatr Trumpek grał 1 września w golfa a jego miejsce w 1. rzędzie bez żadnego trybu zajął Ktoś Znacznie Ważniejszy z Wolfgangową u boku\nReszty wypocin tow. Zybertowicza komentować nie będę, bo szkoda klawiatury. Skąd oni w tym pisie takich geniuszy biorą\n30 % szans na reparacje, 100 % szans na zniszczenie dobrych stosunków z naszym największym teraz sojusznikiem ...\nZubertowicz to głupek.\ndlaczego ten głupek posiada tytuł naukowy?\nten pisowski pseudo profesor to zwykły tłuk\nTW za komuny jak oni wszyscy w piSS\n"Słowa prezydenta Niemiec były bardzo ważne, ale szkoda, że padły tak późno"\nPrezydent Niemiec Roman Herzog przepraszał w Warszawie za niemieckie zbrodni w 1994 roku, 15 lat temu.\nPodaj Polaczkowi rękę, to ten sięgnie ci do kieszeni ;)\n"Gdy w Polsce dzieje się jakaś tragedia, to na miejsce od razu jedzie premier Morawiecki... "\nTylko ze w USA żadnej tragedii nie było... jest oczekiwanie na huragan, który będzie lub nie.. zastanawia tylko jedno - dlaczego z wiceprezydentem przylecieli np. szef bezpieczeństwa narodowego i kilka innych ważnych osób, które bez wątpienia nie przyleciałyby do Polski w obliczu tragedii..\nmorawiecki jest jedna wielka zaklamana tragedia, tak jak i ta zaklamana lajza zybertowicz\nMoradziecki mógłby buty polerować Donaldu Trumpu. Niech łajza wyjaśni polakom jak ubijać korzystne biznesy z klerem, jak to z tymi działeczkami było?


Jesteś tutaj: Start Artykuły BHP Co oznaczają klasy bezpieczeństwa na sejfach\nCharakterystyka oznaczeń klasy zabezpieczenia kas i sejfów.\nW poniższym artykule postaram się wyjaśnić co one oznaczają. Albo czego nie oznaczają, chodź dla potencjalnych posiadaczy były by one bardzo istotne.\nSejfy to inaczej stalowe skrzynie, szafy służące do przechowywania depozytu i zabezpieczające przed ogniem i włamaniem.\nPrzeglądając ofertę kaset, sejfów i szaf na broń, spotkamy się z symbolami oznaczającymi klasę zabezpieczenia. Certyfikację urządzeń w Polsce wykonuje Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie.\nI tak zgodnie z normą PN EN 14450 obowiązuje dwustopniowy podział bezpieczeństwa. W zależności od wytrzymałości na włamanie przyznaje się im klasę S1 lub S2. Urządzenia klas S1 i S2 są odpowiednie do składowania min. biżuterii, broni palnej, waluty, czy ważnych dokumentów. W tych typach występują z reguły lekkie sejfy meblowe i gabinetowe, czy też szafy na dokumenty niejawne oraz kasetki przenośne . Klasy S1 i S2 otwierają wielopoziomową skalę bezpieczeństwa urządzeń zabezpieczenia mienia.\nSejf gabinetowy na broń S1 PR 3\nWyższe klasy zabezpieczeń reguluje następna norma PN EN 1143-1, która klasyfikuje sejfy i inne urządzenia wedle 14-stopniowej skali, pod względem wytrzymałości na włamanie. Poziom bezpieczeństwa, jaki prezentuje dane urządzenie, określają wyniki specjalnych testów. Przeprowadza się je używając wielu narzędzi, rezultat zaś otrzymuje się biorąc pod uwagę dwa parametry - czas trwania włamania oraz rodzaj i liczbę użytych narzędzi.\nPodział na klasy bezpieczeństwa urządzeń zabezpieczenia mienia określają polskie i europejskie normy. To one określają warunki, zasady i wymagania, jakim powinny odpowiadać urządzenia. Często są dziwne i czytając je może nas ogarnąć fala śmiechu. Oto jeden przykład:\nAdekwatną klasę ochrony można wytypować opierając się na nic niemówiących nam symbolach, lub na wartość depozytu. Tak, jest jeszcze jeden parametr określający, że jeżeli posiadasz określoną wartość depozytu to powinieneś zabezpieczyć ją kasą o określonej klasie:\nObliczenia kwot są dokonywane na podstawie wzoru jednostek obliczeniowych uwzględniających średnie dochody brutto. Tak na marginesie inne będą klasy w Polsce a inne w USA. Czyli ten sam sejf będzie miał inną klasę w zależności kraju - dziwne? Być może ale zawsze jest to jakiś parametr i na pewno nam pomoże dokonać wyboru kasy.\nSą również poważne testy, przede wszystkim w wyższych klasach jak np. swobodny spadek z 9 lub 15 metrów, albo podgrzewanie sejfu przez kilkadziesiąt minut w temp. ponad 1000 stopni itd.\nTrochę innym przykładem będzie szafa lub sejf do składowania broni. Tu mamy kwestię obciążenia z góry przez ustawę przymusu przechowywania broni w szafach. I tak instrument do składowania broni powinien posiadać minimum klasę S1. Czy słuszne czy nie, ja nie dyskutuję trzeba mieć to się kupuje im tańsze tym leprze.\nNa koniec: kupując "urządzenie do przechowywania" wiemy jedynie, że w wyższej klasie będzie ono miało bardziej skomplikowaną konstrukcję, większą liczbę wdrożonych zabezpieczeń, będzie droższe (bo badania i materiały kosztują) no i w efekcie bardziej bezpieczne przechowywanie. Tak jak pisałem wcześniej najniższe klasy S1 i S2 to sejfy i kasy gabinetowe do przechowywania min. biżuterii, broni krótkiej i amunicji, pieniędzy, czy ważnych dokumentów..


Re: Podziemia [odnośnik] 14.07.16 15:44\nZapada zmrok. Czerń nieba odbija się od szklanej tafli okna na piętrze. Wyjątkowo odgarnąłem grube zasłony sypialni na bok. Żadne światło nie miało prawa dotrzeć do pomieszczenia kiedy mrok tworzył tak gęste chmury. Wpatruję się we włości okalające dom, ręce moje spoczywają skrzyżowane na klatce piersiowej. Unoszę dumnie głowę błądząc nieobecnym wzrokiem po każdym, niewidocznym zakamarku ogrodu. Odziany w zwyczajne spodnie, rozpiętą, luźną koszulę, z bladą cerą wyglądam jak upiór. Upiór na skraju domostwa, bez wyrazu w ciemnych jak noc tęczówkach. Wiele myśli krąży mi głowie; przerywa je cichy stukot w szybę. Dźwięk huczy w mojej głowie, dociera do świadomości z wyraźnym opóźnieniem. Zmieniam obiekt zainteresowań na ptaszysko dziobiące moją własność. Dzierży skrawek pergaminu, domyślam się, że dla mnie. Patrzę na nią długą chwilę, aż wreszcie pokonuję kilka kroków otwierając okno. Okrywa mnie cienka warstwa chłodu przywianego wraz z północnym wiatrem. Zabieram nerwowo list z dzioba sowy. Rozwijam pospiesznie zwój, wczytuję się w zamaszyste, atramentowe pismo. Klnę pod nosem rozumiejąc jego treść. Prosiłem, żeby w tak delikatnych sprawach zwracał się do mnie prywatnie. Każdy głupi mógłby przechwycić naszą korespondencję. Byle naiwniak mógłby odkryć nasz sekret. Sekret płynący z warzenia nielegalnych mikstur tylko dlatego, że on miał życzenie pozbyć się swoich rywali. Zdenerwowany zgniatam papier w niedbałą kulkę. Żywo podchodzę do palącego się kominka. Zamach, wypuszczenie zwitka, ciśnięcie go w czeluści ogni piekielnych. Oddycham miarowo. Raz, dwa, trzy. Spokój. Jestem sam ze swoimi myślami kiedy słyszę nawoływanie ptaszyska siedzącego na parapecie. Obracam się ku niemu, a on przekręca swoją główkę na bok posyłając mi uważne spojrzenie. Dopadam do niego, drewniana podłoga na powrót dudni pod naporem stawianych z impetem kroków. Zniecierpliwionym ruchem ręki odganiam intruza. Patrzę, jak ulatuję wprost w ramiona czerni spowijającej horyzont. Zamykam z hukiem okno odcinając się od dostawy świeżego powietrza. Szybko zasłaniam okna ciężkimi kotarami. Nadal oddycham. Sapię, układam plan działania. Okręcam się w stronę pokoju skąpanego w delikatnej poświacie ogniska. Dalsze części zaszły cieniem pozostawiając niedomówienie co do zawartości. Klient nasz pan, też mi coś. Wymaga ode mnie zbyt wiele poświęceń. Każe mi warzyć mikstury po nocach, szybko, byleby w mig dostać gotowe wywary. Jest niecierpliwy, a alchemia srogo karze tych zniecierpliwionych, niedbałych arogantów. Mało to wybuchów kociołków pod wpływem pośpiechu? Nie spieszy mi się na zwadę ze śmiercią. Kolejny już raz przeklinam swój los. Mogłem nie zaczynać z nim współpracy. Wydawało mi się, że nie muszę zarabiać pieniędzy. Wystarczy mi sama przyjemność płynąca z przesiadywania w pracowni, mieszania składników, obserwacji zmieniających się kolorów eliksirów. Mam wtedy wymówek bez liku, nikt się nie wtrąca w moje działania, nie istnieję. To miała być przyjemność w najczystszej postaci, a on bezczelnie mnie popędza. Spieszy mu się do stołka, chce się najeść z koryta wraz z resztą plugawych świń dzierżących władzę. I to ryzyko, kiedy puści parę… doskonale wiem, że nie mam wyjścia. Wypapla wszystko, co mu leży na wątrobie jeżeli nie będę tego kontynuować. Cały świat dowie się o moich trucicielskich umiejętnościach, a na to pozwolić nie mogę.\nZabieram szybko różdżkę ze starego kredensu, nakładam na nogi wygodne buty. Zbiegam w pośpiechu na dół, do podziemi. Do nozdrzy wdziera się intensywny, wilgotny zapach ciężkiego powietrza. Lumos szepcę. Moje nogi pokonują kolejne metry korytarza, aż docieram na sam jego koniec. Sezam materio mówię cicho, kierując różdżkę na zamek w drzwiach. Słyszę szczęknięcie, naciskam chłodny metal klamki. Pcham drewniane wrota z całym impetem, równie pieczołowicie zamykam je za sobą. W pomieszczeniu jest ciemno, brakuje okien, które i tak na nic by się zdały w obliczu zimowej nocy. Ruchem ręki zapalam świece rozstawione po całym pokoju, nastaje jasność. Nie za duża, nie za mała, taka w sam raz. Dostrzegam szafki wtulone w kamienne ściany, odkładam różdżkę na stole i podchodzę do nich. Otwieram je z głośnym skrzypnięciem starego drewna. Szukam niezbędnych do eliksiru ingrediencji. Przerzucam szybko wzrok z jednego kształtu na drugi, a jest ich sporo. Wnętrze pęka w szwach, niestety nie znajduję niczego przydatnego. To samo w drugim schowku. Dopiero trzeci okazuje się być strzałem w dziesiątkę. Oko smoka. Kieł węża. Ciemiernik. Szpilki jałowca. Krew nietoperza. Zapasy z ostatniej wizyty u Slughornów. W przydomowej szklarni znalazłem jedynie jałowiec. Oko smoka załatwiliśmy nielegalnie przez sklep od zaprzyjaźnionego łowcy smoków. Nietoperza własnoręcznie, za pomocą zaklęcia ubiłem w nokturnowej pracowni. Rodzina od strony matki zaopatrzyła mnie w ciemiernik i kieł węża. Już nawet o tym zapomniałem. Teraz uśmiecham się lekko, nieznacznie. Wyciągam składniki na blat. Alchemię czas zacząć.\nPodgrzewam wodę w kociołku. Płomienie intensywnie tańczą pod jego spodem. Ciecz jeszcze nie wrze, jeszcze nie wypuszcza niewielkich bąbelków na powierzchnię. Odwracam się od skupiska pracy, podchodzę do miejsca pozostawienia cennych ingrediencji mających stanowić gwiazdy dzisiejszej nocy. Minuty mijają powoli, leniwie. Wiem, że nie mam zbyt wiele czasu, ale tradycyjnie nie zamierzam zginać przed nim karku. Będę działać tak jak zwykle, bez pośpiechu. Nie spartaczę swojej pracy tylko dla jego widzimisię. Pozostaję nieugięty w swoich postanowieniach. Dobywam ostry, dobrze wyważony nóż, patrzę czy jest czysty. Odkładam go ponownie, a zamiast niego dobywam różdżki. Czuję się jak dyrygent nadzorujący najpiękniejszą alchemiczną pieśń. Komponuję melodię smaku, zapachu, konsystencji oraz magii. W najczystszej postaci.\nSłodki wstęp do Agonii. Siekam kwiaty, pędy, łodygi ciemiernika. Wszystko, co tylko jest dostępne. Drobniutko, z uwagą odmierzam odpowiednią ilość. Szpilki jałowca, liczę każdą igiełkę. Kieł węża rozdrabniam w marmurowym moździerzu. Precyzja. Cierpliwość i współpraca. Podgrzewam lekko krew nietoperza, niech będzie ciepła i gęsta. Jej chłód w połączeniu z gorącem wody byłby niepożądany. Gdy tylko zaczyna wrzeć obijając się o ściany kociołka, zmniejszam ogień. Uspokajam ją, tak jak ja jestem spokojny. Biorę w rękę oko smoka, uważnie je oglądając. Największą gwiazdę dzisiejszego koncertu. Bijące serce wywaru.\nOdkładam je ponownie, dodaję do bulgoczącej wody za pomocą magii. Chlup. Ciche chlapnięcie w odmęty cieczy. Odmierzoną ilość ciemiernika również wrzucam do kotła. Mieszam trzy razy w lewo, trzy razy w prawo, raz w lewo. Czekam, aż materia organiczna namoknie, a pomieszczenie wypełni się kwiatowym zapachem, z drobną nutą siarkowej woni oka smoka. Eliksir nabiera bladoróżowej barwy. Wtedy rozsypuję sproszkowany kieł węża, mieszam. Cztery razy w lewo. Mikstura nabiera lekkiej, zielonkawej nuty. Jedna, druga, trzecia, czwarta i piąta szpilka jałowca ląduje w alchemicznej zupie. Kolor brunatny mówi o poprawnym przejściu kolejnego etapu. Piętnaście razy mieszam w lewo, czternaście w prawo. W tych samych odstępach czasowych, z tą samą siłą. Powoli. Czuję napięte mięśnie rąk. Puff, głośniejszy bulgot pękającego bąbla na powierzchni. Na koniec wlewam ledwie ciepłą krew nietoperza. Tu trzeba się napracować. Szybkie, intensywnie mieszanie. Po sześćdziesiąt razy na każdą stronę. Wywar wiruje. Z brunatnego przechodzi w soczystą czerwień, blady pomarańcz, kawę z mlekiem. Na koniec, kiedy niemal pot spływa mi z czoła, eliksir uzyskuje swoją bezbarwność. I bezwonność. Pomimo tego w pomieszczeniu unosi się ciężki swąd poprzednich etapów. Zastygam na chwilę w bezruchu chcąc nabrać sił. Stukam różdżką w rant kotła. Ciche pstryknięcie, charakterystyczne dla zakończenia etapu produkcji. Udało się. Oddycham ciężko. Zdejmuję naczynie z ognia, stawiam je w kamiennej szafce. Nie może zbyt prędko stracić na temperaturze, wtedy straci też swoje właściwości.\nJednym ruchem dłoni sprzątam cały bałagan. Wszystko magicznie się czyści, odstawia na swoje miejsce. Nawet nie wiem, która jest godzina. Nie ma tu żadnego okna, ani zegara. Mam wrażenie, jakby minęła cała noc. Magicznie gaszę świece, zatrzaskuję drzwi do pracowni kiedy ją nareszcie opuszczam. Towarzyszy temu głuche szczęknięcie zamka. Przyciskam ręce do ciała czując twardość drewna różdżki pod pachą. Ogarnia mnie zmęczenie połączone z sennością. Niespiesznie pokonuję znaną mi drogę przez korytarz, leniwie drepczę po schodach na górę. Dopiero tam dowiaduję się, że jest już prawie południe. Niewielkie, zimowe promienie słońca przedzierają się przez odsłonięte okna głównej części posiadłości. Z moich ust wydobywa się lekkie westchnięcie. Udaję się do sypialni z zamiarem oddania się w ramiona snu. Zza zasłoniętych okien dobiega mnie dźwięk cichego stukania dziobem o szybę. Znów on, zniecierpliwiony. Rzucam zaklęcie wyciszające, gaszę płomień kominka oraz świec. Zdejmuję tylko buty, brakuje mi sił na więcej. Padam na łóżko, a oczy zachodzą ciemnością.\nRe: Podziemia [odnośnik] 28.08.16 15:23\nNie umiem zaczynać, wybacz ciulowego posta. :<\nOstatnimi czasy Edgar był bardzo zapracowany. Wstawał wczesnym rankiem i wychodził z posiadłości, nie budząc przy tym swojej żony. Jedynie skrzaty informowały ją, że ich Pan załatwia ważne interesy w Londynie. Wracał późnym wieczorem, będąc zbyt zmęczonym, aby prowadzić z Zivą konwersację dłuższą niż trzy zdania. I chociaż próbował wszystko wynagrodzić jej i córkom, drobnymi upominkami, niewiele to pomagało. Odrobinę tylko łagodził narastające napięcie. Lady Burke nie potrzebowała męża na papierku. Wcześniej spędzali razem czas w sposób nadzwyczaj pożyteczny. Uwielbiała ich spotkania w lochach posiadłości, kiedy Edgar stawał się dla niej mentorem i wytrwale uczył ją czarnomagicznych zaklęć. Gdy potężna i siejąca zniszczenie moc, wydobywała się z różdżki z czarnego bzu, w ciemnych oczach Zivy pojawiały się iskierki podniecenia. Nie chciała pozwolić sobie na bezczynność i marnotrawienie czasu, który mogła poświęcić na zdobywanie jakże interesującej wiedzy. Nie bez powodu w Szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart, trafiła do Ravenclaw’u. Skoro Edgar nie miał czasu, jego żona musiała znaleźć sobie nowego nauczyciela. W żyłach członków rodu Burke płynęła czarna magia, a szanowna większość maczała palce w nie do końca legalnych interesach. Wystarczyło spojrzeć na jakże reprezentatywny sklep Borgina i Burke’a. Dlatego nie było niczym dziwnym, że Ziva postanowiła odwiedzić swojego małomównego szwagra. Chyba.\nWczesnym wieczorem teleportowała się przed posiadłością, do której została wpuszczona przez skrzata. Po chwili z jednego z pokojów, wyszedł Quentin. Sprawiał wrażenie trochę zaskoczonego tą niezapowiedzianą wizytą. Jego bratowa wcześniej zawsze anonsowała o swoim przybyciu i zwykle była w towarzystwie męża i dzieci, nigdy sama. Szybko jednak podała powód tych nagłych odwiedzin, obserwując lekką konsternację, która wymalowała się na twarzy mężczyzny. Pewnie nie przypuszczał, że kiedykolwiek Ziva będzie śmiała prosić go o tego typu pomoc. Posłusznie skierowała się do jednego z tuneli, który prowadził do podziemi domu, czując jak gęsia skóra występuje na jej ciele. Ciekawe, że to piwnice tak wiekowych posiadłości zawsze przyprawiały ją o dreszcze, a nie strach z powodu nielegalnych praktyk.\nRe: Podziemia [odnośnik] 31.08.16 0:28\nZwyczajny dzień, jak każdy inny. Rozpoczęty eliksirem wzmacniającym, poranną prasą oraz kawą. Znów to samo - znudzenie powoli rozlewa się po moim ciele. Wraz z ciepłem towarzyszącym spożycie bardzo ciepłego, mocno czarnego napoju. W teorii ma on pobudzać zmysły, albo szare komórki do pracy. Dodać wigoru. Nie czuję się jakoś inaczej niż zwykle. Monotonia uderza mnie w twarz, tylko ja siedzę taki niewzruszony. Jestem posągiem grubo ciosanym, niewzruszonym, możliwe, że nawet naburmuszonym. Nie mam żadnych planów na dzisiejsze popołudnie czy wieczór ponad mozolnym grzebaniem nad czymś w pracowni. Wyjeżdżam za jakiś czas pilnie po artefakty, nie będzie mnie dwa tygodnie. To pozostaje nadal daleką, mglistą przyszłością, której nie poświęcam więcej niż krótką chwilę z dnia dzisiejszego. Właśnie schodzę na dół, do podziemi, kiedy zauważam na drodze ciebie, moją bratową. Jestem zdziwiony twoją wizytą w moim domu. Nie dostałem żadnego listu. A może? Może przegapiłem sowę, która zdenerwowana oczekiwaniem odleciała jak najdalej? Wzdycham lekko poprawiając ułożenie szaty kolistym ruchem ramion. Dopiero wtedy podchodzę do ciebie trochę pokracznie obejmując cię rękami. Co ma oznaczać powitanie. Nie jestem wylewny, przecież wiesz. Stoję tak dłuższą chwilę, milczymy oboje. Nagle mówisz po co tu przyszłaś. Rzeczywiście na mojej twarzy odmalowuje się wyraz konsternacji. Nigdy nie prosiłaś mnie o takie rzeczy, zawsze wspierałaś się na moim bracie w tej dziedzinie. Tak mi mówił. Widocznie zatrzymały go jakieś ważne sprawy. Wzruszyłbym ramionami gdyby nie było to tak bardzo nieeleganckie. Wyciągam przed siebie dłoń polecając ci iść przodem.\nWchodzimy do wilgotnego, ciemnego korytarza. Szczęśliwie nie musisz przechodzić go całego – drzwi do sali treningowej są pierwszymi na naszej drodze. Otwieram przed tobą drzwi. Znalazłszy się w środku zamykam je różdżką nie chcąc, żeby ktokolwiek nam przeszkadzał.\nPomieszczenie wygląda na pustawe. Dookoła panoszy się chłód wywołujący gęsią skórkę. Pod ścianami zajmują się manekiny o magicznych właściwościach. Całkiem nieźle udają ludzi. Spoglądam na ciebie zastanawiając się w myślach jak wiele umiesz.\n- Cieszę się, że przyszłaś - mówię coś w końcu przerywając ciszę. Przy tobie mogę czuć się swobodniej, a mimo to nie potrafię rozluźnić swojej sztywnej pozy. - Jakie zaklęcia już znasz? - Przechodzę do konkretów nie bawiąc się w zgadywanki. Nie jestem w nich dobry.\nRe: Podziemia [odnośnik] 07.09.16 18:06\nDłuższą chwilę zatrzymała wzrok na magicznych manekinach treningowych. Wydawały się zrobione z solidnych materiałów, imitujących ludzkie ciało. W półmroku można było nawet uznać, że to ludzie w maskach, ale czy były one tak dobrymi materiałami treningowymi jak istoty żywe? Skrzaty sprawdzały się idealnie, a kiedy podało się nieposłuszeństwo jako powód praktykowania na nich czarnej magii, znosiły to o wiele lepiej. Przerażające jak często ich wrzaski rozchodziły się po lochach pod posiadłością, które wcześniej były skrupulatnie wyciszane. Jednak Quentin był Burkem, Ziva mogła mu zaufać w kwestiach treningowych. Wreszcie przeniosła spojrzenie na mężczyznę, który wydawał jej się odrobinę spięty. Pewnie był skołowany tą niezapowiedzianą wizytą i to w dodatku w tak niecodziennym celu.\n- Z Edgarem zwykle trenowaliśmy słabsze zaklęcia typu: Myocardii dolor, Phalanges, Aquassus, Stilio, Locuste, Ictusosio czy Adolebitque. Parę razy tylko zrobiliśmy podejście do Cruciatusa. - odpowiedziała z żalem w głosie. Była rozczarowana i zawiedziona, że mąż ciągle traktował ją jak swoją uczennicę, która nie jest gotowa, aby rzucać najpotężniejsze klątwy. Nigdy nie zastanawiała się nad tym, że prawdopodobnie używanie zaklęć niewybaczalnych jest przekroczeniem pewnego rodzaju granicy, która zmienia człowieka i jego zmniejsza szacunek wobec życia. Nie wspominając już o konsekwencjach w postaci Azkabanu. - Może faktycznie byłoby szkoda zabić skrzata... - mruknęła, wzruszając obojętnie ramionami i na sekundę się zamyśliła. Nie przykładała dużej wagi do życia swoich sług. Miały wykonywać swoją powinność, taki był cel ich marnej egzystencji, aby właściciele byli zadowoleni. - Od czego zaczniemy? - kobieta zaczesała kosmyk włosów za ucho i trochę się ożywiła na samą myśl o tym, że szwagier lada moment wprowadzi ją w kolejne tajniki czarnej magii. Tęskniła za tym przyjemnym uczuciem wyższości nad innymi czarodziejami, które dawała jej znajomość nowych, aczkolwiek nielegalnych zaklęć. Z głębokiej kieszeni szaty, wyciągnęła swoją różdżkę z czarnego bzu i obróciła ją kilkakrotnie w chudych, kościstych placach, patrząc wyczekująco na Quentina.\nRe: Podziemia [odnośnik] 08.09.16 11:15\nW młodości rzeczywiście męczenie skrzatów wydawało mi się być zabawne. Wreszcie zrozumiałem, że ich ból jest daremny. Kiedy padną bez sił do niczego się już nie nadają, a o dobrego służącego jest bardzo trudno. Wolę więc manekiny udające ludzi, którzy nie zasłużyli na życie. Te ich mugolskie twarze nierozumne, te pozbawione magii ciałka, ci zdrajcy krwi żyjący wbrew tradycjom - to wszystko widzę patrząc na z pozoru niewinne kukły. Wizualizacja to podstawa. Wtedy wszystko wydaje się być łatwiejsze i przyjemniejsze - bez skrzatów wzbudzających jako taką niechęć do rzucania w nich najgorszymi z zaklęć. Wolę realny gniew, realną pogardę i realną zemstę od pozornego poczucia wystawiania na szwank istnienia istoty żywej. Może uważacie z Edgarem coś zupełnie odwrotnego, to nieistotne. Teraz jesteśmy tutaj, u mnie, dlatego musisz dostosować się do panujących tutaj zasad. Mam nadzieję, że nie jesteś z tego powodu bardzo rozczarowana. Lubię cię i żałuję, że lady Bulstrode nie miała więcej z ciebie niż… z siebie.\nJednak zasady są po to, żeby ich przestrzegać. Tak samo jak relacji rodzinnych. Wsłuchuję się w wypowiadane przez ciebie formuły zaklęć, kiwam głową. Rzeczywiście zaczęliście od tych prostszych, czy może mniej okrutnych. Widocznie mój brat ma pewien system, który chce wdrożyć podczas twojego szkolenia. Nie wiem, czy powinienem w to ingerować. Czarna magia jest wymagająca, wyczerpująca energetycznie. Zastanawiam się czy Edgar nie będzie na mnie zły, ale sam też chciałbym trochę potrenować – niekoniecznie tych samych zaklęć.\nW zamyśleniu obracam różdżkę między palcami. Układam w głowie plan działania kiedy z tego stanu chwilowego otępienia wyrywa mnie twoje pytanie. Marszczę lekko czoło kiedy okazuje się, że znam dalszy przebieg niniejszego spotkania.\n- Może na początek pokaż mi umiejętność rzucania wymienionych przez ciebie zaklęć. - Zachęcam do tego postawą oraz gestem dłoni. - Potem… potem powiedz mi o swoich oczekiwaniach względem czarnej magii - dodaję patrząc na ciebie uważnie. Jeżeli chcesz zacząć od zabijania… zaczniemy zabijać. Prostota tego pomysłu zadziwia nawet mnie.\nRe: Podziemia [odnośnik] 14.09.16 12:26\nNiestety musiała poddać się woli Quentina, przecież sama go poprosiła o naukę. Chociaż rzeczywiście, najchętniej zaprosiłaby do podziemi jednego ze skrzatów, na przykład tego, który otworzył jej drzwi. Chciała znowu usłyszeć jak irytujący, skrzekliwy głosik stworzonka zamienia się w przyjemne wrzaski i błagania o litość. Równie dobrym rozwiązaniem byłyby odwiedziny jakiejś szlamy, która przez kalanie godności czarodzieja swoim wstrętnym pochodzeniem, idealnie nadawałaby się do bycia królikiem doświadczalnym. Z braku innych możliwości, Ziva była zmuszona puścić wodze fantazji i trenować na manekinach. Szkoda.\nNigdy nie ingerowała w powód takiej kolejności nauki czarnomagicznych zaklęć. Ufała swojemu mężowi i była przekonana, że wie w jaki sposób dozować kolejne dawki wiedzy. Być może kierowała nim swego rodzaju troska o jej zdrowie. Zajęcia bywały bardzo wyczerpujące i potrzebowała kilku godzin snu, aby znowu zregenerować siły, a przecież nie miała możliwości wzięcia urlopu od macierzyństwa.\nPonownie poprawiła ułożenie różdżki w dłoni i skierowała ją w stronę jednego z manekinów. W jaki sposób ta kukła miała pokazać rozrywający ból klatki piersiowej? Po rzuceniu zaklęcia Myocardii dolor jedynie się zachwiała, wydając nieprzyjemne trzeszczenie, które dochodziło z jej wnętrza. Prawdopodobnie zawartość manekina dostała mocno skręcona aż do pęknięcia większości struktur. Lady Burke zerknęła szybko na Quentina i jedynie wzruszyła jakby przepraszająco ramionami. Skrzat by lepiej zademonstrował skutki tego zaklęcia. Przy Phalanges imitacja dłoni została uniesiona, a palce chrzęszcząc wyginały się w nienaturalny sposób. Nieprzyjemny dźwięk łamanych kości rozszedł się po pomieszczeniu. Zastosowanie zaklęcia Aquassus również nie dało efektownego spektaklu, przecież manekin był pozbawiony świadomości. Sekundę po wypowiedzeniu formuły Stilio, z miejsc, gdzie powinny być przykładowo usta, uszy, nos, zaczęły wypełzać małe pająki, które wreszcie spadały na podłogę. Kobieta aż się wzdrygnęła na ich widok. Za pierwszym razem omal nie zaczęła wrzeszczeć. Edgar nie raczył jej poinformować, czym skutkuje to zaklęcie, ale uznał to za przezabawną niespodziankę. Ziva odczekała chwilę aż stworzonka rozejdą się w ciemne zakamarki podziemi i potraktowała manekina kolejnym robaczywym zaklęciem. Locuste wywołało setki szarańczy, które zaczęły się wdzierać do wnętrza już trochę sponiewieranej kukły. I oby nie próbowały go opuszczać. Ictusosio wydawało się przyjemną odmianą, lecz kobieta zademonstrowała jedynie dosyć ładne złamanie otwarte kości udowej. Szkoda, że nie wycelowała trochę wyżej. Może udałoby jej się trafić w kręgosłup. Zwieńczenie pokazu przypadło Adolebitque. Smród spalenizny uderzył w nozdrza, kiedy łańcuch, który oplótł tułów manekina, zaczął pozostawiać zwęglone ślady.\nLady Burke nie zamierzała się ośmieszać, próbując pokazać Cruciatusa, którego jeszcze nie opanowała. Westchnęła głęboko i przeniosła wzrok na swojego szwagra.\n- Czego oczekuję od czarnej magii? Tego, czego każdy. Władzy. Wyższości ponad resztą. Może kiedyś nawet potęgi? - nie powątpiewała swoje umiejętności, ale czekało ją wiele pracy, aby dorównać najlepszym. Nie czarujmy się, w dziedzinie czarnej magii jeszcze raczkowała.\nRe: Podziemia [odnośnik] 16.09.16 12:14\nManekiny nie są doskonałe, ale za to są magiczne, co pozwala im na demonstrację skutków rzucanych na nich zaklęć. Nie narzekam na taką formę pracy nad własnymi pasjami. Żałuję tylko, że czarna magia jest nielegalna i nie można jej praktykować gdzieś indziej. W terenie na mugolach na przykład - takie ćwiczenia nie miałyby sobie równych, a i nowych służących nie trzeba byłoby więcej szukać. Świat oczyściłby się z pozbawionych umiejętności czarowania śmieci i mógłby oddychać pełną piersią. Zapełnioną czystym powietrzem potęgi. Nie ukrywalibyśmy się teraz jak byle karaluchy bojąc się wydobyć różdżkę z rękawa w obawie, że jakiś niedouczony idiota mógłby to zobaczyć. Społeczeństwo jest chore, nie mniej od tego, co zamierzamy tutaj robić. Od tych uroków, które opuszczą nasze różdżki. Dlaczego tak mało osób jest w stanie to pojąć? Wiele myśli przelatuje mi teraz przez głowę, ale staram się skoncentrować na tobie i twoich potrzebach duchowych. Masz chęci, masz umiejętności - cieszy mnie ten widok. Rozrywających ciał, wrzasków bólu, woni spalenizny. Obserwuję twoje ruchy w skupieniu, jeszcze raz analizując formuły wypowiadanych przez ciebie zaklęć. Zastanawiam się nad rolą Edgara w tym wszystkim - za dużo myślę.\nSycę oczy tym pięknym widokiem, wcale nie mając przed nimi zwykłych kukieł, a żywe osoby. Kontrolnie zerkam na podłogę widząc rozpierzchające się w każdą stronę pająki. Jednego przydeptuję butem, pech chciał, że za bardzo się do mnie zbliżył. Pocieram dłonią podbródek, w drugiej trzymając gotową do czarów różdżkę. Słucham twojej odpowiedzi, nie dając po sobie poznać, że trochę bawią mnie twoje słowa. To oczywista odpowiedź, która nie wnosi zbyt wiele do mojego planu. Nie ma tego złego - coś się wymyśli. Nawet teraz mam przebłysk nowego pomysłu, który chciałbym wdrożyć.\n- Wiesz co moim zdaniem daje najwięcej władzy? - pytam, patrząc ci prosto w oczy. - Nie zabijanie, tortury. Tylko zaklęcie Imperiusa. Potężne, naginające wolę przeciwnika do twojej. Tak, że staje się on… manekinem w twojej ręce - dodaję, a wzrok mój przebiega po całej arenie docierając do magicznych lalek stanowiących worki treningowe. - Niestety te kukły pozbawione są abstrakcyjnego myślenia, ale na pierwsze kroki się nadają. Wydobądź z nich ruchy za pomocą wyłącznie swojego umysłu. Pomyśl, co chcesz, żeby zrobiły i atakuj urokiem. Niech nawet tańczą walca jeśli masz ochotę. - Zachęcam nie tylko słowem, ale też i ruchem dłoni. Jestem ciekaw jak ci pójdzie.\nRe: Podziemia [odnośnik] 18.09.16 20:42\nObecne czasy nie należały do spokojnych. Oficjalnie panował pokój, a masowy mord w rezydencji Nottów, uznawano za jednorazowy incydent nieznanych sprawców. Jednak wszyscy wiedzieli, że w świecie czarodziejów już dawno temu przestało być bezpiecznie. Ktokolwiek ośmielił się podnieść rękę na szlacheckie rody, niewątpliwie zasiał strach w sercach wielu ludzi. Ziva bała się o swoją rodzinę i rozumiała, że zwykłymi zaklęciami nie zdoła jej ochronić. Znajomość czarnej magii być może była złudnym gwarantem bezpieczeństwa, lecz z pewnością lepszym niż szkolny expelliarmus. A jeśli nie będzie zmuszona walczyć o swoich bliskich, nowo zdobytą wiedzę mogła wykorzystać do własnych celów, jak na przykład pięcie się po szczeblach kariery.\nDostrzegała te malutkie iskry w oczach Quentina gdy obserwował efekty rzucanych przez nią zaklęć. Wydawał się być zadowolony, chociaż nie usłyszała od niego nawet słowa pochwały. Źrenice Zivy uległy nagłemu rozszerzeniu, kiedy szwagier ponownie zabrał głos. O klątwie Impreiusa opowiadał z taką pasją, jasno dając do zrozumienia, że była jego ulubionym zaklęciem niewybaczalnym, albo przynajmniej miał do niej słabość. Kobieta przełknęła ślinę, czując jak zasycha jej w gardle.\nPrzeniosła wzrok na nieruchome kukły, które zaraz mogły zacząć robić to, co chciała. Ziva zacisnęła palce mocniej na różdżce, ponieważ miała dziwne wrażenie, że zaraz wyślizgnie się z jej dłoni. Quentin zaproponował walca. Jak zwykle poważny lord Burke. Czasami Burke’owie zachowywali się jakby dotychczasowe życie wytrawiło z nich resztki radości i uśmiechu, a rozchmurzali się tylko w obecności Esmee i Alivii. Najwyższy czas rozluźnić trochę atmosferę. Kobieta wycelowała różdżkę i pewnie wypowiedziała imperio, skupiając się nad upragnioną czynnością. Manekiny miały zacząć tańczyć kankana wokół Zivy i Quentina.\n//Tyś mentorem, decyduj o efektach.\nRe: Podziemia [odnośnik] 23.09.16 11:37\nNie mówię zbyt wiele, tak z natury. Może powinienem był cię pochwalić za umiejętności w dziedzinie czarnej magii, ale przecież znasz swoją wartość. I wiesz co potrafisz. Edgar na pewno też nie omieszkał ci powiedzieć kilku miłych słów. Jestem skoncentrowany na nauce, na tym, jak to powinno wyglądać i czego powinienem cię nauczyć. Nie w głowie mi inne rzeczy - kiedy już coś postanawiam, chcę to dopiąć na ostatni guzik. Co prowadzi do tego, że jestem obojętny na inne bodźce, szczególnie te zewnętrzne. Uśmiecham się tylko z lekkim zadowoleniem chcąc dać ci do zrozumienia, że jesteś pojętną uczennicą. Z czego się naprawdę cieszę. Mój brat nie mógł trafić na lepszą żonę. Żałuję, naprawdę, że ja nie miałem tyle szczęścia co on. Ale to nie czas na podobne dywagacje. Historii już nie zmienię, za to mogę zmienić przyszłość.\nPrzyglądam się twojej mimice, kiedy mówię ci o imperiusie. Rzeczywiście to moja ulubiona klątwa. Niezwykle trudna, nie tak jak avada kedavra, ale też bardziej skomplikowana od cruciatusa. Poprawnie rzucona daje wiele korzyści, lepszych chyba niż dwa pozostałe niewybaczalne zaklęcia. Dlatego z chęcią bym cię jej nauczył. Nie komentujesz moich planów - nie wiem czy ci się podobają. Widząc, że stajesz przed wyzwaniem nie potrzebuję nic więcej.\n- Pamiętaj, trzeba się mocno skoncentrować. Miej przeświadczenie, że to ty kontrolujesz sytuację, a nie twój przeciwnik. - Daję ci jeszcze radę zanim wypowiadasz formułę zaklęcia. Z lekkim zafascynowaniem patrzę na efekty twoich prób. Mam nadzieję, że wiesz, że czeka nas dużo pracy. I że nie od razu Londyn zbudowano. Wierzę jednak, że szybko pojmiesz w czym rzecz, a kiedyś może nawet opuścimy chłodne mury Durham wymierzając sprawiedliwość w terenie. Póki co musimy zadowolić się wyboistymi początkami.\nRzut kostką k3:\n1 - z różdżki Zivy wydostają się jedynie iskry.\n2 - zaklęcie Zivy trafia kukłę w ramię, ale nic się nie dzieje.\n3 - zaklęcie Zivy trafia w tors manekina, a on unosi ręce, żeby zaraz je opuścić.\nRe: Podziemia [odnośnik] 29.09.16 18:45\nPozycja dobrze urodzonych kobiet niewiele się zmieniła od czasów średniowiecznych. Szlachcianki teraz miały dodatkowo możliwość podjęcia pełnowymiarowej pracy (co nie zawsze było pochwalane przez rodziców czy nestorów), ale przede wszystkim ich zadaniem było wydawanie na świat potomków. To zaściankowe podejście powodowało, iż wiele przedstawicielek płci pięknej wciąż łaknęło pochwał pod swoim adresem. Aprobaty i uznania przez mężczyzn. Ziva, mimo iż znała swoją wartość i spełniała się w swojej pracy, którą przykładowo Leander Crouch uznawał za marnotrawienie czasu, to wciąż skrycie chciała być chwalona przez czarodziejów lepszych od niej w dziedzinie czarnej magii. Jeśli nie wprost, to między wierszami. Potwierdzenie, że zrobiła widoczne postępy, że godziny wyczerpujących ćwiczeń przyniosły zadowalające efekty.\nStarała się skupić tylko na poprawnym rzuceniu zaklęcia. Możliwe, że stresowała się porażką, którą faktycznie poniosła. Manekiny nie tańczyły. Ba, nie ruszyły się zbytnio, tylko uniosły się ręce jednego z nich. Bardzo spektakularne, lady Burke. Wzbudziła pani nasz respekt. Dziękujemy. Zganiła się w myślach, zaciskając z niezadowolenia usta w wąską linię. Mięśnie szczęki delikatnie drgały i zdradzały narastającą irytację czarownicy. Wzięła głęboki wdech powietrza i ponownie wycelowała różdżkę w manekiny, wypowiadając formułę imperio. To były zwykłe kukły, miały zacząć robić to, czego pragnęła.\nPrzy innych zaklęciach było o wiele łatwiej. Najczęściej wystarczała odpowiednia intonacja i wymowa, aby wszystko się powiodło. Czarna magia wymagała większego skupienia, niekiedy nawet nastroju i silnych emocji, które miały towarzyszyć rzucanej klątwie. W przeciwnym razie wszystko spali na panewce. Dlatego też tego rodzaju nauka, należała do najbardziej wycieńczających dla organizmu. Lady Burke nie sądziła, że uda jej się za pierwszym razem zaklęcie niewybaczalne. Nie była aż tak naiwna, ale miała nadzieję, że chociaż teraz manekiny wykonają jakiś zdecydowany ruch.\nRe: Podziemia [odnośnik] 04.10.16 14:46\nCzekam na twój ruch. Ciekawi mnie jak sobie poradzisz za pierwszym razem. Ja musiałem trenować wiele tygodni zanim było widać jakiekolwiek efekty. Z początku niestety nie wróżę ci żadnej niesamowitej przyszłości, to dopiero pierwsze starcia. Obserwuję jak unosisz różdżkę, jak koncentrujesz się na tym, co ma zrobić ten nieszczęsny manekin. Unoszę lekko brwi kiedy obserwuję snop światła pędzący wprost na ofiarę - masz niezłą celność. I unoszą się ręce tej bezwolnej kukły, żeby zaraz opaść. I tak jestem pod wrażeniem. Że cokolwiek się udało, a mogło nie udać się nic. Kiwam z uznaniem głową, po czym spoglądam na ciebie. Wydajesz się być rozczarowana.\n- Świetnie ci idzie. - Chwalę cię bez cienia ironii czy zgryźliwości. Naprawdę tak uważam. Widzę, że możesz się skupić na konkretnym celu, a twój umysł jest oczyszczony z niepotrzebnych teraz tematów. Poprawiam dół szaty, drugą dłoń zaciskam na różdżce. Mam też na względzie to, że magia nie zawsze nam się podporządkuję. Gdybym teraz ja spróbował rzucić zaklęcie imperiusa, możliwe, że stałoby się niewiele więcej. Magia naprawdę bywa bardzo kapryśna, a już szczególnie ta z dziedzin wykraczających poza legalność. Nie dziwi mnie więc to, co widzę. Chłód opatula moją twarz, wilgoć wdziera do nozdrzy, a ja zastanawiam się co jeszcze powinienem ci powiedzieć.\nNie udaje mi się nic, gdyż ty nadal próbujesz. Widzę zawziętość w twoich oczach, coraz bardziej jestem pewien swoich osądów - jesteś wspaniałą uczennicą. Jednocześnie nie stękasz jak małe dziecko z powodu nieotrzymania tego, czego chcesz, a to kluczowa sprawa.\n- Może pomyśl o kimś, kogo nienawidzisz? - proponuję nagle. Być może to właśnie tego aspektu tutaj brakuje. Pełnej, czystej, jadowitej nienawiści lub równie mocnego, złego uczucia, które wyzwoliłoby mechanizm działania klątw.\nPo wyczerpującym treningu podaję ci regenerujący eliksir, a następnie ty wracasz do domu, ja do pracowni.\n1 - tak jak poprzednio, zaklęcie Zivy trafia w tors manekina, a on unosi ręce, żeby zaraz je opuścić.\n2 - zaklęcie Zivy trafia kukłę w tors, a manekin unosi nie tylko ręce, ale sam też przez chwilę podryguje.\n3 - zaklęcie Zivy trafia w tors manekina, a on porusza nie tylko rękoma, ale też podryguje oraz okręca się wokół własnej osi - może nie przypomina to walca, ale efekt jest bliższy osiągnięcia założonego celu.\nOstatnio zmieniony przez Quentin Burke dnia 30.11.16 11:42, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Podziemia [odnośnik] 30.11.16 12:10\nPodróż powrotna z dalekiej Rosji chociaż bardziej stonowana od przybycia na wrogą ziemię, jest drogą przez mękę. Prawdziwe piekło - wiem co mówię. Oficjalny powód, dla którego wyruszyliśmy, to zdobycie rzadkich ingrediencji do eliksirów. Obecność Wynonny, jako kwalifikowanego łowcy, moja, jako alchemika oraz Alastaira jako tłumacza zdaje się potwierdzać te wszystkie rozsiewane w towarzystwie wyjaśnienia. Prawda jest zgoła inna - pewnego, marcowego dnia dostajemy informację od ojca, że to właśnie tam, gdzie Europa styka się z Azją odnajdziemy pradawny, silnie czarnomagiczny artefakt, który mamy zabrać ze sobą. Nie ma ważniejszej rzeczy niż zlecenie od Marcusa na rzecz sklepu Borgin & Burke, więc… więc tak, bez szemrania przygotowaliśmy się do niebezpiecznej wyprawy nie zdając chyba sobie sprawy z konsekwencji, które przyjdzie nam ponieść. Od sztormu, przez dzikie zwierzęta, morderstwa, jaskinię pełną niebezpiecznych tajemnic, Wieczystą Przysięgę, zdradzieckiego, rosyjskiego przewodnika aż po artefakt obłożony paskudnym urokiem. Nagromadzenie tak wielu złych doświadczeń podczas jednego kursu wydaje się być tak absurdalna, że aż nie dowierzam w jej istnienie. Stojąc właśnie na pokładzie bujającego statku wyobrażam sobie, że to tylko sen. Koszmar, z którego się wybudzę wraz z powrotem do kraju. Nie będzie już bólu, strachu czy chęci zemsty - zostanie tylko niedowierzanie. Niedowierzanie w potęgę ludzkiego umysłu tworzącego najdziwaczniejsze scenariusze. Scenariusze, o których nikt nigdy nie myślał na poważnie, ba, których nikt nie byłby nawet w stanie wymyślić.\nStawiając stopy w angielskim porcie dnia osiemnastego marca dociera do mnie, że to nie senne mary. Mamy poważne problemy. Czerniejące ręce skryte pod ciemnymi płaszczami oraz rękawicami ze smoczej skóry (pożyczonych od ojca na czas wykonania zadania) to realna rzeczywistość. Nie budzę się. Tupię nogami, każę się szczypać jednemu z pracowników - na nic moje starania. Nadal stoję w tym samym miejscu, nadal wpatruję się nieprzytomnie w twarze rodziny, żeby zaraz zmienić tor wzroku na otoczenie. Tak dobrze znane, a tak dalekie jednocześnie. Nie dociera do mnie, że jesteśmy na miejscu. W umyśle nieustannie przewijają się wizje z przeszłości; widzę złote wstęgi oplatające moją rękę, widzę wstrętnie zielonego demona, którego próbujemy pokonać magią, widzę błyszczący przedmiot, który ląduje w naszych dłoniach. Żyjemy - jeszcze. I to prawdziwy cud, że nie padliśmy trupem będąc żyznym nawozem dla spierzchniętej zimnem ziemi.\nNagle moją rękę przeszywa kolejna fala bólu. Bardziej znośnego niż jeszcze na początku. Czernieją mi palce, chociaż tego jeszcze nie widzę. Boję się zdjąć rękawicę w obawie, że ktoś niepowołany mógłby to zobaczyć. Ustalamy wszyscy, że trzymamy się razem nawet po powrocie. Moja siostra ma zresztą bardzo podobny problem. Podejrzewam, że gdyby był z nami Edgar, wszystko potoczyłoby się zupełnie inaczej. Niestety miał on swoje zobowiązania, których nie mógł rzucić. A ojciec wierzył w nasz profesjonalizm. Ku naszej osobistej rozpaczy musimy stwierdzić, że tym razem się pomylił. Coś poszło bardzo nie tak jak chcieliśmy. Kiedy odtwarzam wszystkie klatki z przeszłości… nie dostrzegam tego momentu. Co mogliśmy przeoczyć? Czego nie dopilnowaliśmy? Chyba najprościej winę zrzucić na tego psidwakosyna, co nas zostawił w tej cholernej jaskini. Tak. Znalezienie winowajcy przynosi kruchą, ale skuteczną satysfakcję. Teraz należy wyplątać się z tarapatów, a następnie zaplanować krwawą, okrutną zemstę. Jeszcze go znajdziemy - może być tego pewien.\n- Chodźmy do mnie - mówię więc zerkając na nich. Tak, taki plan istniał już wcześniej, ale potrzebuję go potwierdzić werbalnie. - To znaczy, Wynonna. Alastair, odwiedzisz uzdrowiciela i dowiesz się wszystkiego? My przygotujemy pracownię - dodaję coś, co już tak oczywiste nie jest. W każdym razie lepiej będzie, jeśli zaniechamy pojawiania się w Mungu, przynajmniej teraz. A nasz kuzyn z pewnością pięknie wszystko wyjaśni, nie od dziś jest dyplomatą.\nDopiero wtedy kierujemy kroki w ustronne miejsce, z którego teleportujemy się z siostrą do Durham. Jeszcze krótki spacer i znajdujemy się w posiadłości nad Wear. Tak samo ponurej jak wtedy, kiedy wyjeżdżaliśmy. Niektóre rzeczy w przyrodzie pozostają niezmienne bez względu na wszystko. Na tą myśl się trochę uspokajam - powietrze pachnie domem, znajome widoki koją zmęczone podróżą oczy. Prawda jest też taka, że odkąd to wszystko się stało, prawie w ogóle nie śpię. W mojej głowie dzieją się rzeczy zbyt straszne, żeby wytrzymać w ten sposób całą noc. Te wizje nawet u mnie powodują nieprzyjemne dreszcze, a przecież jestem Burke.\nSkrzaty od progu chcą zabrać nasze okrycia, ale po moim wyraźnym sprzeciwie zabierają jedynie bagaże. Nie interesuje mnie ich zdezorientowanie, to nie im jestem winny wyjaśnień. Daję Wynonnie znak, żebyśmy poszli na dół. W kieszeni mojego płaszcza schowane jest pewne bardzo niebezpieczne zawiniątko. Chcę jednak, żeby było jak najbliżej mnie minimalizując szanse na jego utratę. Bez tego artefaktu całe poświęcenie z każdego dnia podczas tych dwóch tygodni okazałoby się bezsensowne. Bezcelowe. Tego żadne z nas by nie chciało.\nSchodzimy po kamiennych schodach w dół. Idziemy wzdłuż podziemnego korytarza. Wilgoć zmieszana z chłodem uderza mnie w nozdrza. Wyjmuję z kieszeni różdżkę, odbezpieczam zaklęciem wejście do pracowni. Zapach zmienia się z surowego na bardziej ziołowy. Zamykam za nami drzwi. Ostrożnie przenoszę pakunek na drewniany blat. Odwijam go z aksamitu podziwiając jego niebezpieczne piękno oraz potęgę. Bez wątpienia będzie cennym nabytkiem do naszego sklepu. Tylko najpierw Edgar musi zdjąć z niego klątwę.\nA my musimy uleczyć samych siebie.\n- Wiesz, że to rozwiązanie tylko tymczasowe? - Chcę się upewnić zadając to pytanie. Nasze eliksiry spowolnią działanie uroku, nie przerwą go jednak całkowicie. - Najważniejsze, żeby nie dotarło do serca - dodaję. Wiem, że to oczywiste. Mówię to dlatego, że trochę się boję. Denerwuję. Czuję nagromadzenie wielu negatywnych uczuć. Kłębią się we mnie i mieszają jak w kotle. Parzą mnie od środka. Też się tak czujesz? Patrzę na ciebie tylko przez chwilę, z determinacją. Trzeba pokroić czułki szczuroszczeta. Dyptam - jego kwiaty. Sproszkować wodną gwiazdę. Wymieszać z krwią smoka. Zagotować dwie mandragory. Rozdrobnić srebro. Korę drzewa Wiggen. Dosypać popiołu feniksa, dolać krwi jednorożca. Dwa najważniejsze, najcenniejsze składniki. Jest ich dużo, ale sprawa też jest nagląca.\nNastawiamy kociołek pełen wody, niech się grzeje. Kiedy ciecz bulgocze, do środka wchodzi Alastair. Rozmawiał z zaufanym uzdrowicielem. Jednak zamiast spokoju czuję rosnące rozdrażnienie. Trochę się niecierpliwię. Niestety musimy poczekać na Edgara kilka dni. Marzę o tym, żeby pozbyć się tego cholerstwa przed ślubem Tristana, na który chcę czy nie chcę muszę przyjść. Wszystko się poplątało.\nZgodnie z moimi przewidywaniami dobraliśmy dobre składniki. Brakuje jeszcze tylko trochę ślazu, jak zaleca magomedyk. Nie mam powodu żeby mu nie wierzyć. Drżącą ręką kroję kolejny roślinny składnik naszego wywaru.\nNie jest on wcale prosty do uwarzenia. Bardzo dużo trzeba mieszać, pilnować odpowiednich odstępów czasowych. W połowie czuję, że nie daję rady przez bolącą rękę. Klątwa dociera do mojej szyi, stamtąd już prosta droga do serca. Zastępuje mnie Wynonna - wie co robić. Jestem z niej dumny, że jeszcze nie zapomniała o sztuce warzenia eliksirów. Niestety pozytywne uczucia są we mnie tłumione, zmęczenie nie polepsza mojego stanu. Siadam na krześle pełen frustracji oraz niemocy. Zapada zmrok.\nRano wywar jest gotowy. Oboje go pijemy. Zaczernienie znika pozostawiając po sobie mało eleganckie blizny. To jednak zdaje się nie mieć znaczenia. Właśnie osiągamy spokój na dwa tygodnie. Nie obejdzie się bez interwencji łamacza. Niestety wiadomość, że nasz brat będzie dyspozycyjny dopiero w dzień przed weselem nie jest pocieszająca, ale to i tak dobrze, że przed upływem wymaganego przez eliksir czasu. Czuję się trochę lepiej ze świadomością, że ta sprawa się jeszcze jakoś ułoży. Pozostają inne, nurtujące kwestie związane z tą przeklętą wyprawą. Spoglądam na źródło naszych nieszczęść postanawiając ukryć przedmiot w pancernej szafie, w której zamykam najcenniejsze ingrediencje. Ma ona sporo magicznych zabezpieczeń przed intruzami. Póki co rzecz zostanie tutaj, przynajmniej do czasu powrotu naszego brata.\nŻegnamy się z kuzynem polecając mu wypoczynek, sami też opuszczamy już pracownię, żeby udać się do swoich komnat. Pierwszy raz od kilku dni udaje mi się zasnąć, chociaż nie bez koszmarów. Tym razem to jednak moja psychika, nie klątwa.


Spraw, żeby nadmierne kilogramy zostały usunięte bez zbytniego wysiłku! - Świat informacji\nSpraw, żeby nadmierne kilogramy zostały usunięte bez zbytniego wysiłku!\nprzez admin | 23 marca 2022\nWymagasz schudnąć 21 kg jak silnie, wcale w 3 miesiące, bowiem jeździsz dawno na all inclusive a musimy się jakoś reprezentować na plaży. Naprawdę tudzież ten open bar, on bieżące spełni taki kompletny wysiłek… Stop! Nie tu droga!\nCo stanowiło wielce w tym scenariuszu? Ano, pobieranie spośród pożywienia do buntu (jednak zapłacone, hehe), przy niedoborze energie (człowiek spać przyjechał, zaś wiadomka, iż dobra oddycha się na leżaku), pro bieżące wieczory mocno imprezowe (również niesamowicie nawilżane, gdyż rano nie trzeba zejść do czynności). Po tygodniu czyli dwóch takiej przyjemności przesyłasz do zakładzie, na wadze wróciło wszystko, co obecnie udało Ciż się zdjąć dodatkowo pełna materię wdraża się z motywu- z razu po powrocie, albo na 3 miesiące przed potencjalnymi wakacjami.\nI może idziesz do odchudzania w bardziej stabilny postępowanie natomiast dążysz „po prostu schudnąć”- polepszyć sylwetkę oraz usposobienie na wieczne. Tak „raz, i wcale”. Zamierzasz schudnąć również owo udźwignąć, albowiem właśnie niewiele razy Kradnie się udało trochę zlikwidować, jednakże za jakimkolwiek razem kilogramy wróciły z nadwyżką. Próbujesz dlatego diet zatrudnianych przez internautów jako znakomite dodatkowo wyników nie istnieje. Są zbyt delikatne, zbyt płaskie, zbyt płaskie. Naprawdę i nakłaniają pasować z czekolady. Oraz gdyby Ciż stwierdzę, iż głodówka nie musi taka być?\nGdy na samą tezę o zaczęciu odchudzania istniejesz ciarki na plecach, owo przypuszczalnie poruszasz w niesamowitym miejscu. Kwestia nastawienia odgrywa tu ogromną wagę. Jeśli dieta odnosi Kradnie się z pięknem niewłaściwym, toteż o odmienić spory rozwiązanie wskazywania.\nJeśli słowo „dieta” składa dla Ciebie wyrzeczenia, to szybko obecnie nakręć się na rezultat jo-jo. https://www.eurl.pl/\nSerio, jeśli projektujesz oddać np. pół roku na odchudzanie, zdobyć punkt również skończyć o wszelkiej takiej urazie, toż prawidłowo natychmiast już zapomnij, tymczasem o dobrej postawie na ciągłe. Obecne oczywiście nie działa.\nRozpoczynając odchudzanie wyznaczona jest nowinka na kilku dziedzinach Twojego trendzie współżycia. Eliminacja mocy ciała musi mocnych zmian, przeważnie w kuli karmienia i prace , przecież więcej np. sposobu tracenia nieograniczonego czasu, gdyż zamiast patrzeć Netflixa z drugą żoną, potraficie https://www.etechland.pl/\npasować się na magiczny spacer. Odmiana to zmienienie określonej robót (np. towaru spożywczego), lub działalności (np. stylu na aplikowanie sobie ze zawodem) czymkolwiek szczególnym, wydajniejszym w fragmencie całego samopoczucia oraz dorodnej formy. Tu mówimy o stylach scalonych ze sposobem życia. Zmiana sposobów dopomoże nam na bezwzględne zastąpić takie, niczym się przeżywamy plus gdy patrzymy.\n← Już teraz możesz usunąć nadmierne kilogramy za pomocą wyśmienitego suplementu! Masz kłopoty z niewielkim penisem? Dziś możesz to zmienić! →


Nowy projekt: Club Blooming wreszcie na swoim – Stadiony.net\nNowy projekt: Club Blooming wreszcie na swoim\n05.11.2020 03:27 źródło: własne [MK]\nPo raz pierwszy w swojej historii jeden z największych boliwijskich klubów zamierza wynieść się na swoje. Nie będzie drogo, ale rozsądnie i w skali chyba dobrze dopasowanej do potencjału.\nGrający na co dzień na miejskim „El Tahuichi” boliwijski klub Blooming już od kilku lat planował budowę nowego, własnego stadionu. Co prawda w 2017 otrzymał od miasta obiekt na 10 tys. miejsc (bez krzesełek), ale nie spełnia on minimalnych oczekiwań i jest wykorzystywany tylko na mecze o bardzo małym zainteresowaniu.\nDopiero w 2019 zaprezentowano finalną wersję własnego obiektu, przewidującą 25 tys. miejsc, z czego 11 082 siedzące na wschodniej i zachodniej trybunie. Zadaszenie w wyjściowej wersji ma obejmować tylko główną trybunę, jednak klub w 2020 zasygnalizował, że możliwe jest przekrycie wszystkich trybun.\nArena ma powstać na północy Santa Cruz de la Sierra, największym mieście Boliwii. Club Blooming przygotował się do inwestycji, wykupując tereny pod akademię piłkarską na północy aglomeracji. Dzięki dobremu planowaniu działka znajdzie się dosłownie wzdłuż ósmej alei (Octavo Anillo), stanowiącej jeden z drogowych pierścieni wokół miasta.\nWraz ze stadionem znajdzie się tam miejsce dla niewielkiego zachodniego parku i boisk treningowych na północy oraz wschodzie, choć o mniejszej powierzchni niż przed budową nowego obiektu. Sam stadion ma – po zachodniej stronie – zaoferować aż 5 pięter zaplecza, w tym powierzchnie komercyjne pod wynajem, sporą restaurację oraz 66 prywatnych lóż i jedną większą.\nPołożony ok. 400 m n.p.m. obiekt piłkarski miał pierwotnie wejść w fazę budowy w kwietniu 2020, po wmurowaniu kamienia węgielnego trzy miesiące wcześniej. Prace wstrzymała jednak pandemia koronawirusa, przez co inwestycja zaczęła się dopiero z końcem października.\nPierwotnie zapowiadano czas realizacji prac na 3 lata, jednak w chwili rozpoczęcia był skrócony do 2 lat, by jeszcze w 2022 rozegrać pierwszy mecz. Koszt również się zmieniał – na początku było 10 mln $, z końcem 2019 już 12 mln, a w chwili wbicia pierwszej łopaty 16 mln $ (62,4 mln zł). Finansowanie ma pochodzić z kredytu oraz komercjalizacji obiektu – długoterminowego najmu lóż oraz krzesełek.


Warszawa prawie jak z "Matriksa" - Aktualności (mam newsa) - Max3D.pl\n"Miało być dużo efektów specjalnych i jest ich faktycznie sporo"\n"Mimo, że film trwa zaledwie 3 minuty, jego produkcja wymagałą dużych nakładów. W jego powstawanie zaangażowane było ponad 100 osób z ekipy i 50 odtwórców. "\n"Produkcja filmu kosztowała ponad 0,5 miliona złotych, nieco mniej, bo ponad 400 tysięcy, wynosi koszt kampanii reklamowej."\nbrawa dla akanta :)\nsonda na dole\nJak oceniasz najnowszy film promocyjny stolicy?\na) Jest udany. Będzie skuteczną promocją.\nb) Nie podoba mi się, ale powinien zadziałać.\nc) Jest fatalny. To utopione pieniądze.\nja na c a wy? ;p\nTak się w Polsce zarabia grubą kasę. Ręce opadają!\nTo promocja ładnej panny i tyle.\nEj no patrzcie na to inaczej. Zyjemy w kraju gdzie nasza branża daje dochody. Wolelibyście urodzić się w miejscu w którym na chleb zarabia się wożąc kokę w odbycie?\nJeszcze raz brawa dla akanta :)\nhttp://euro2012.gazeta.pl/eurowarszawa/1,115133,10762291,Zboczeniec_na_ulicach_Warszawy__Nowy_spot_promocyjny.html byeuheuheueh leze:D\nTo dobrze, że się zarabia. Mogło by być jednak tyci lepsze. Scenariusz jak z podstawówki.\nKlip kiczowaty ale zły nie jest. Nie wiem gdzie poszła ta kasa.\nEdit: No dobra. To jest faktycznie koszmarne.\nEdited December 6, 2011 by Monio\n"Na etapie montażu zastosowano zaawansowane techniki maskowania i retuszu, korekcję kolorów przy użyciu sprzętu firmy Quantel"\nWoow! No nie spodziewałbym się naprawdę:D\no jaaaaaaa. ojaaaaaaa!\nżenada, koszmar jakiś\nPonad pol miliona za to cos? Zlodziejstwo i tyle. Poziom jest zenujacy - ludzie dla jaj robia lepsze rzeczy. Kurde - widzialem lepsze testy blenderowego trackera. Pan "rezyser" tez dal popis klasy i umiejetnosci na swoim poletku. A Warszawa takie fajne miasto... Wstyd po prostu.\nEdited December 5, 2011 by Nezumi\nno ale TPS przynajmniej będzie sławnym studiem...\ntotal żenada na całej lini. od kreacji po egzekucję. eh. szkoda wydanej kasy.\nCiekawe czy miasto w innych dziedzinach (na których się nie znamy) też tak bezsensownie kasę wywala?\nGdyby temu panu przyczepić fujarę scenariusz byłby bardziej przekonywujący i logiczny:)\nMrok... jakie to złe.\nMacie czasem tak, że oglądacie coś i jest wam wstyd pomimo tylko zaangażowania w to coś jako widz...?\n...What has been seen can't be unseen...\nCiekawe czy miasto w innych dziedzinach (na których się nie znamy) też tak bezsensownie kasę wywala? ...\nNawet nie zdajesz sobie sprawy jak :)\nNa obronę twórców powiem, że robiłem kiedyś kilka projektów dla miasta - najlepsze pieniądze, ale wymagany poziom jest dążący do zera i tych rzeczy nie wrzuca się do reela :) ... wiem, wiem - należy ciągnąć jakość do góry itd. - sam tez tak uważam ale jeżeli klient widzi mój animatik i skacze z radości że "to jest to" i wysyła kuriera po kasety do emisji to nie dyskutujesz, bo kolejne projekty czekają :)\nBrawa dla akanta po raz trzeci!\nNiech już bedzie kolesiostwo, ale jakieś 4+ jakościowe, proszę...\nwykonanie to jedno ale fabula, pomysl na filmik to drugie... jak on sie za laska obejrzal i zaczal za nia biec jak jakis zbok/psychopata to mialem ochote to wylaczyc...\nTo nawet symptomatyczne. W tym tygodniu wyskoczyły dwie "miejskie" produkcje, z Wrocka i Warszawki. Kosmos vs śmiechawka.\nPowiedz że żartujesz. ;D Wszystkie możliwe przetargi są ustawiane pod krewnych i kumpli, to są miliardy złotych robione na boku. Niedawno była afera że pomimo prawomocnego wyroku sadu ratusz warszawy nie ujawnił faktur z ostatniego roku. Sprawa już ucichła wiec można tą farsę ciągnąć dalej. Takich sobie miłościwie panujących wybraliśmy. ;)\nAle miliony do rozdysponowania po kolesiostwie są nadal bo:\nNarwik- To raczej pokazuje porównanie inicjatywy państwowej i prywatnej. Bez kompleksu warszawskiego plix.\nWszystkie możliwe przetargi są ustawiane pod krewnych i kumpli, to są miliardy złotych robione na boku...\nNo to już brednie trochę, przesadzone. Ale rozumiem złość :)\nWidzę, że to już jest wszędzie news numer jeden. Prawda jest taka, że przetargów jest dużo. Kryterium prawie zawsze jest cena. I o ile w wielu przypadkach takie przetargi mają sens (nie wiem np. w przypadku sprzętu - najtańszy wygrywa. Powiedźmy, że to jest ok) to jak widać w takich się to nie sprawdza. Bo każdy oferent tak naprawdę zaoferuje inny produkt.\nJa się nie znam, ale czy takie coś jak Parkour to nie było "modne" kilka lat temu? Czy to dalej jest "na czasie"?\nps. Chyba muszę wyłączyć embedowanie jednak.\nEdited December 5, 2011 by Adek\nNo może nie miliardy, chyba że w skali lat, tak czy siak jest to rozbój. Mój ojciec jest powiedzmy że działaczem politycznym (nie politykiem) i zapewniam cię że jest jeszcze gorzej niż piszę. ;) Takie rzeczy że zwykłego człowieka to przerasta. Niestety tak to jest skonstruowane że władza na tym szczeblu jest wyjęta spod prawa i nietykalna. Skoro po paru tygodniach ucichła sprawa za którą przeciętny kowalski poszedłby siedzieć 25 lat to chyba o czymś to świadczy.\nCool story: Mieliśmy 20-pare lat temu drukarnie Tygodnika Mazowsze w domu, tzw Bibuła. Tata drukował a Mama szmuglowała ją w wózku dziecięcym razem z moim starszym bratem. ;)\nmogliby dać jakiegoś labradora chociaż... a swoją drogą, ciekawy scenariusz na pełny metraż.\nadek: co do parkura to te osoby chyba nawet obok niego nie staly w tym "klipie".\nswoja droga, nikt by nawet nie zwrocil uwagi na ta produkcje gdyby nie byly upublicznione szczegoly jej dotyczace pewnie..\na co do zachwytu ludzi z miasta nad pracami na etapie animatikow to powszechne zjawisko, chociaz i przy pewnej agencji reklamowej tez sie to zdarzylo... :D\nW pełnym metrażu mogliby jeszcze kilka miast odwiedzić. Na koniec po takim treningu oboje mieliby sylwetkę Pudzianowskiego.


Odsłon: 2970 02.01.2009\nSYTE, stary przepis\nUtrzec drożdże z łyżeczką cukru i kubkiem mleka, zostawic do rośnięcia.Z mąki i dodatków wyrobic ciasto, dodając drożdże i spirytus. Zostawic w cieple do wyrośnięcia.Gdy podwoi swoją objętośc formowac pączki. Uformowane pączki zostawic do ponownego wyrośnięcia. Smażyc na rozgrzanym tłuszczu z obu stron. Po wyjęciu osączyc na bibule i obsypac cukrem pudrem lub polukrowac.\nziemniaczane pączki drożdżowe\nPieczywo Bułeczki ziemniaczane\nCiasto drożdżowe z ziemniakami...tak! A bułeczki z takiego ciasta smakują nap...\nTradycyjne angielskie babeczki pieczone w okresie świąt Bożego Narodzenia z n...\nDesery Baba podolska\nProsty przepis na wykorzystanie ryżu w menu.\nŁATWA, TANIA, SMACZNA\ncukier, 7,5 dkg\nmasło, 7,5 dkg\nmarmolada do nadzienia, 200g\ntłuszcz do smażenia, 1 kg


Instruktorka fitness z kilkuletnim stażem. Specjalizuje się w zajęciach wzmacniających i wytrzymałościowych, ale jest też miłośniczką treningu funkcjonalnego. Można ją spotkać na zajęciach typu ABT, ABS, pump, tabata, kettlebell, trening obwodowy, full body workout, functional group training, functional step choreography. Prowadzi również formy mentalne, takie jak stretching. Podczas ćwiczeń motywuje do przekraczania granic własnych słabości i udowadnia, że nie ma rzeczy niemożliwych. Uwielbia pracę z ludźmi, a swoją pasją dzieli się z osobami, które chcą poprawić stan swojego zdrowia lub odreagować po ciężkim dniu. W pracy kieruje się słowami: "Nigdy nie rezygnuj z osiągnięcia celu tylko dlatego, że osiągnięcie go wymaga czasu".


inf. prasowa ⚫ 07.09.2021 ⚫ ▶\nCzyste autobusy i tramwaje wymagają myjni szytych na miarę 910\nSULTOF: Jak się myje autobusy? 418\nMPK Wrocław z automatyczną myjnią tramwajową 857\nWarszawa: Zielona Marszałkowska. Chodnik i droga rowerowa gotowe, drzewa posadzone 225\nSolaris prezentuje na Transexpo cztery bezemisyjne autobusy 450\nBydgoszcz wybrała przewoźnika do obsługi 11 linii 664\nOstrowiec Świętokrzyski z dwiema ofertami na autobusy diesla 224\nGorzów Wlkp. z ofertami na przebudowę torów do dworca 903\nHacon: Dobry planer podróży to korzyść i dla podróżnych, i dla organizatorów 134\nGdańsk: Umowa na 84 nowe tablice informacji pasażerskiej 380\nDo Łomży pojadą chińskie elektrobusy 763\nSzczecin: Torowa rewolucja. Tramwaje wracają na część tras 726\nŻołnierz wyklęty patronem dworca w Ciechanowie 759


Andrzej Piaseczny - Kielce / 2018-10-28 18:00 / 28005 - bilety online\nANDRZEJ PIASECZNY " O mnie, o tobie, o nas" TOUR 2018\nPo pełnym wspomnień jubileuszowym roku 2017, w którym Andrzej Piaseczny świętował 25 lat na scenie muzycznej, przyszedł czas na nowy rozdział w jego karierze! Jeden z najpopularniejszych polskich wokalistów nie zwalnia tempa - w międzyczasie pojawił się jego nowy, wyczekiwany krążek! Album "O mnie, o tobie, o nas", zawierający kompozycje Ani Dąbrowskiej, to płyta nie tylko dojrzała, ale też zaskakująco pogodna. - Tak, jestem uśmiechniętym, szczęśliwym człowiekiem - mówi o sobie wokalista, równocześnie opisując nastrój albumu. Na koncertach oczywiście nie zabraknie też znanych i od lat uwielbianych przez publiczność utworów z poprzednich płyt artysty.


Łóżka ze sklejki: nowoczesne, komfortowe i funkcjonalne\nStrona głównaStrona główna > Oferta > Łóżka ze sklejki\nŁóżka ze sklejki, które wykonujemy w Dekora, zapewniają komfort wypoczynku, minimalistyczny design oraz możliwość dopasowania rozmiaru do swoich potrzeb. Ukryte mocowania i śruby montażowe sprawiają, że łóżko wygląda niezwykle lekko.\nKonstrukcja i rama łóżka wykonanego ze sklejki jest niezwykle wytrzymała, a szlifowane krawędzie gwarantują, że korzystanie z nich jest bezpieczne. Ponieważ każde wykonane przez nas łóżko powstaje jako indywidualny projekt mebli na zamówienie, można wkomponować w nie pojemne szuflady z miejscem do przechowywania lub półki odgrywające rolę nowoczesnych stolików nocnych. Istnieje również możliwość wykonania bardziej zdobnych zagłówków.\nŁóżka wykonane ze sklejki wpisują się w minimalistyczny styl urządzania wnętrz. Drewno doskonale ociepla i rozjaśnia pomieszczenia, doskonale komponuje się z naturalnymi tkaninami i delikatnymi kolorami.\nDziecięce łóżka ze sklejki\nDecydując się na łóżko ze sklejki do pokoju dziecięcego, można zaprojektować funkcjonalny mebel, który będzie „rósł” razem z dzieckiem. Ze sklejki można wykonać łóżka dla dzieci rozpoczynających samodzielne spanie, posiadające dodatkowe barierki, które starszym dzieciom można odpiąć. Oferujemy również wykonanie łóżek z baldachimem, w formie domku, samochodu lub innym ciekawym kształcie. Do mniejszych pokoi można zaprojektować praktyczne łóżko piętrowe. Ciepły odcień sklejki sprawia wyjątkowo przytulne wrażenie.


Kolejny odcinek programu "Hotel Paradise" już za nami! W poniedziałek, 13 kwietnia ruszył finałowy tydzień hitowego show w TVN7. Kto wygra program? Tego dowiemy się już w piątek, 17 kwietnia! Zanim jednak poznamy finalistów zobaczcie, co działo się w dzisiejszym odcinku! Która para musiała pożegnać się z programem?\nRelacja z "Hotelu Paradise"\nW dzisiejszym odcinku "Hotelu Paradise" mogliśmy oglądać sześć par: Marta i Łukasz, Szymon i Ola, Adam i Viola, Chris i Marietta, Blondino i Martyna oraz Ania i Matt. Na początku programu mogliśmy zobaczyć, co działo się w ostatnim odcinku, kiedy z "Hotelem Paradise" musiał pożegnać się Maciek. A co działo się po "rajskim rozdaniu"? Pozostali uczestnicy wspierali Martę i ocenili, że podjęła słuszną decyzję odsyłając Maćka do domu. Chris nie ukrywał, że ma żal do Marietty o to, że za mało się o niego stara, a Ania przyznała, że cieszy się, że poznała Matta.\nMy od początku jesteśmy razem Matt- mówiła zachwycona Ania.\nW nocy Chris próbował porozmawiać z Mariettą.\nMam nadzieję, że wiesz jakim jestem człowiekiem- mówił Chris.\nW pewnym momencie Chris przyznał, że jest zakochany w swojej partnerce. Niestety, ich rozmowa przerodziła się w kłótnię o... Maćka!\nCzujesz się za pewnie mając mnie- mówił Chris. Jesteś taka pewna... Chcę być z tobą i kropka, mnie nie interesuje co z tym zrobisz.\nDo poważnej rozmowy doszło między Anią i Mattem. Ania nie ukrywała, że jest rozczarowana słowami swojego partnera który przyznał, że gra w programie.\nJa sama się wkręciłam- mówiła zapłakana Ania. Nie mam z kim o tym pogadać, zgubiłam się.\nSzczerość jest zła? - pytał Matt.\nPo trudnej nocy Chris i Matt krytykowali swoje partnerki, które nie chcą ich zrozumieć.\nOd osoby, która mówi mi, że mnie kocha oczekuje trochę więcej czasu, a nie chodzi z koleżankami- ocenił Chris.\nNie rozumiem Chrisa- przyznała Marietta.\nW pewnym momencie uczestnicy show otrzymali list, w którym producenci poprosili ich, żeby spakowali swoje walizki. Dziś jedna para po teście opuści "Hotel Paradise"! Na planie programu pojawiła się Klaudia El Dursi, która przygotowała test dla wszystkich par. Pary musiał odpowiedzieć m.in. na pytania "kto pierwszy zasypia" czy "jak ma na nazwisko twój partner"- uczestnicy zdobywali punkty za takie same odpowiedzi.\nKtóra para poradziła sobie najlepiej, a która najgorzej na teście? Najmniej punktów zdobyli Ania i Matt- niestety, to oni pożegnali się z "Hotelem Paradise"!\nNam było bardzo miło tutaj być- mówiła Ania. Ja za was wszystkich trzymam mocno kciuki.\nDla mnie to była super przygoda, byliśmy jak wielka rodzina- dodał Matt.\nAnia nie potrafiła ukryć wzruszenia opuszczając "Hotel Paradise". Czy Ania i Matt po programie będą parą, jaką grali przed kamerami?\nPozostałe pary zaczęły zastanawiać się, która para jako kolejna odpadnie z programu... Ale o tym, kto odpadnie z show dowiemy się w następnym odcinku!\nTrwa finałowy tydzień w "Hotelu Paradise".\nChris i Marietta kłócili się o Maćka.\nPost udostępniony przez Hotel Paradise TVN7 (@hotelparadise.tvn7) Kwi 13, 2020 o 11:09 PDT\nZ nami nie ma nudy, a zwłaszcza jeśli jesteś fanem "Hotelu Paradise". Po trudnych QUIZACH - znajdziesz je tu i tu , czas na kolejną zabawę - psychotest! Którym uczestnikiem show jesteś? Do kogo jesteś najbardziej podobna/podobny? Uważaj, niektóre pytania są dość podchwytliwe, inne dość oczywiste. Czas start! Zobacz także: "Hotel Paradise": Marietta o Chrisie: "Dziękuje że byłeś!" Co na to fani?