Bastion Polskich Fanów Star Wars > Fajny film wczoraj widziałem 12\nRejestracja: 2001-09-17 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd: Piaseczno\nFajny film wczoraj widziałem 12\nTylko tutaj odnajdziemy samych siebie!\nRejestracja: 2010-09-21 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd: Pszczyna\nRe: Fajny film wczoraj widziałem 12\nSzybko poszło z przenoszeniem tym razem\nChociaż właśnie sobie uświadomiłem że ostatnie przeniesienie było w czasie ostatniego Bożegonarodzenia, czyli to jest już faktycznie uzasadnione\nRejestracja: 2011-05-19 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd: Wrocek\nPrzyszła jesień, MZLP zaczyna znosić z wrockowej biblioteki różne filmy. Na dzisiejszym seansie obejrzeliśmy "Jak Bóg da" (Se Dio vuole), commedia all`italiana z 2015. Dobry, ciepły, zabawny film, w sam raz na sobotni wieczór. "Coś do pośmiania się i do pomyślenia."\nNa tle durnych komedii o niczym - na plus. ~\nWczorajsza wizyta w kinie była niezwykłe udana. Po całej serii średniaków, w końcu udało się zobaczyć perełkę.\nCholernie dobrze wysmażona historia i dobrze przyprawiony kryminał. Prawdziwa uczta w kinie, mniam!\n10/10, bo od czasów Atomic Blonde żaden film mnie nie cieszył, tak jak powinien\nFilm w konfrontacji z książką jest bardzo słaby. Nie wiem jak to wygląda jako film bez znajomości książki, może faktycznie czymś tam zachwyca XD\nA podmianka koncertu SLAYERa - SLAYER KURWA ! - na jakieś gówno to już PRZESADA i do duża. Jak tak mozna XD\nW mojej ocenie - a bardzo lubię Fasbendera - film to takie 3/10\nRejestracja: 2016-07-13 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd:\n3/10? Jesteś wyrozumiały\nNo mnie zestawiając jaka była książka a jaki jest film to tak wychodzi. Szkoda.\nRejestracja: 2016-01-23 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd:\nA chciałem na to iść, muszę się jeszcze zastanowić dwa razy\nBałwany tylko fajne. Ale klimatu Jo Nesbo to tam nie ma. Może problem w tym że nie jest to strikte szwedzka produkcja. Millenium vs Dziewczyna z tatuażem pokazuje dobitnie że to tak się nie sprawdza...\nNie, lektury tejże serii jeszcze nie popełniłem, ale mam w planach\nKolejna udana wizyta w kinie w tym tygodniu.\nCo tu dużo pisać - ożywili obrazy i wyszło to bardziej dynamicznie niż w przypadku filmu aktorskiego Młyn i krzyż z 2011 roku. Ten starszy film był bardziej refleksyjny, młodszy jest lżejszy, ale wciąż pobudzający do przemyśleń.\nWykonanie majstersztyk, historia którą starano się pokazać też potrafiła zaciekawić, w jej detektywistycznym stylu.\nSala, choć najmniejsza w Punkcie 44 w Katowicach, to jednak pełna i słusznie bo warto poświęcić te półtora godziny na tę produkcję.\nNiestety są momenty w których polskość tego filmu nieco przebija się i zniechęca, ale to jednak marginalne aspekty.\n2017 w polskim kinie nie rozpieszcza, ten rok wypełniony jest masą paździerzy, dlatego miło, że obecnie w repertuarze są aż dwa dobre, polskie filmy, na dodatek dość oryginalne i specyficzne. I oba w zasadzie romanse.\nPierwszy to "Zgoda", którego akcja ma miejsce w komunistycznym obozie pracy w Świętochłowicach. Skupia się na trójkącie miłosnym w obozowym srodowisku. Doceniam, ze w niespelna poltoragodzinnym metrazu, szczatkowym zarysie postaci i niewielu dialogach udało się mimo wszystko relacje tej trójki przedstawić. Film jest bardzo brutalny, naturalistyczny, pełen dość mocnych, sugestywnych scen, wygrany bardziej na emocjach czy spojrzeniach niż dialogach. Bardzo kameralny. Reżyser przesadza czasem ze zbyt długimi, nic nie wnoszącymi ujęciami, ale poza tym większych zastrzeżeń nie mam. Przejmujący film, wart obejrzenia, ale zdecydowanie nie jest to lekka rozrywka.\nDrugi filmik jest zdecydowanie lżejszy, zdecydowanie bardziej pod użytkowników tego forum. Podróże w czasie, androidy, technologia przyszłości i romans po polsku. Tak, nasze sci-fi, czyli "Człowiek z magicznym pudełkiem". Reżyser czerpie garściami ze znanych filmów tego gatunku. Serwuje zamglone, ponure ulice przyszłości z hologramami-reklamami, pokazuje korporację przyszłości, zderza to z latami 50 w Polsce. Jest bardzo dobra muzyka, bardzo dobry Stankiewicz w roli Bernarda oraz - mimo oczywistej budżetowej biedy - reżyser pokazał jakaś tam wizję przyszlosci. Można, choć trzeba zdawać sobie sprawę, że to nie może wyglądać jak zachodnie produkcje sci-fi, że jest to film mocno specyficzny, trochę dziwny, nie każdemu podpadną dialogi.\nZa to nie idźcie na "Ach śpij kochanie". Chyry było za mało zeby uratowac ten film.\nA ja poszedłem na odmóżdżający Geostorm\nMam słabość do filmów katastrofalnych katastroficznych, ale kiedyś robili lepsze - Płonący wieżowiec (1974)\nRejestracja: 2016-04-18 Ost. wizyta: 2018-07-19 Skąd: Dixieland again\nGeostorm odpuściłem, w końcy widziałem cały film w trailerze\nByłem na "The Mountain Between Us". Thriller katastroficzno romantyczny (z przewagą tego ostaniego), w pięknych okolicznosciach przyrody. Bez jakichś fajerwerków ale solidna robota. Morał - nie należy się spieszyć na własny ślub.\nA, dla wrażliwych - jedzą "kotka" ( a wcześniej kroją itd.)\n"Same Kind of Different as Me" - jak dla mnie jeden z kandydatów do filmu roku. Film o miłości, zdradzie, wyvbaczaniu, rasiźmie. Opowieść w opowieści, gdzie jest jeszcze jedna opowieść. i oparte na rzeczywistym zdarzeniu.\nPanie nich zabiorą chusteczki.\nA, film mówi też o "wartościach" i rodzinie, więdc na Rotten pewnie go zjadą, tym bardziej że nic nie wybucha i nie ma facetów w pelerynach ani kochających inaczej.\n- widziałem cały film w trailerze\nDlatego należy trailery omijać\nJa byłem zaskoczony, że 25% akcji dzieje się w kosmosie (duży plus).\nNa sali było sporo starszych osób i to mnie trochę zdziwiło. Co ich przyciąga na takie filmy?\nCzyżby bały się, że nie doczekają końca świata i chciały na własne oczy zobaczyć - już teraz - jak to będzie?\nBardziej to film fantastyczny niż katastroficzny, niemniej Emmerich znalazł "godnych" następców w rozwalaniu Ziemi, więc może się teraz zająć artystycznie ambitnymi produkcjami\nW przestrzeni kosmicznej czy w stacji na orbicie?\nNa stacji, ale wychodzą często na zewnątrz coś naprawić, bo jest tam cała intryga (sabotaż) i mini śledztwo.\nJest tam sporo scen rodem z Grawitacji ale maksymalnie przebajerowane początek spoilera stacja ulega stopniowo samozniszczeniu rozpadając się na miliony kawałeczków a masz bohater lawiruje między odłamkami koniec spoilera\nFilm posiada wszystkie wady tego typu produkcji, jest patos itd.\nAle przynajmniej humor nie jest żenujący - jest słaby, czasem dobry, ale nie ma żenady.\nDa się obejrzeć, ale żeby specjalnie na to gdzieś jechać to nie.\nPatos to akurat nie problem dla mnie, wręcz przeciwnie - o ile nie wiąże się z nudą, ale jest bardzo intensywny\nOgólnie to Twoje i JORa opinie, mimo wszystko nie napawają mnie optymizmem. Jak mi się uda to pójdę, jak nie - to nie będę żałował że się nie udało\nNudny nie jest, to nie BR 2049\nAha, no to jednak musi być dobry film!\nJednak zostałem wyciągnięty na tę produkcję, zwykłe 2D 4K ale chyba wiele nie straciłem w stosunku do 3D?\nZa to bardzo fajne te pierwsze 5 minut, takie "deja vu" trochę miałem, no i tekst o hydrauliku pewnie mi się jeszcze nie raz w życiu przyda\n3D to tylko dodatek do tego filmu, nie tak jak np. w Thorze 3 gdzie jest po prostu zbrodnią oglądać to w 2D\nFilm jest taki se. Natomiast w IMAX wypada blado.\nw IMAX wypada blado.\nCholera... a ja tu kombinuję jak znaleźć czas by pojechać do IMAXu\nNie warto - ani obraz ani dźwięk nie jest dobry. Film też XD\nShit, no to mnie nie pocieszyłeś...\nNie idźcie na ten polski fil Człowiek z magicznym pudełkiem.\nFajnie jest pójść na coś bez oczekiwań i większego pojęcia o czym jest i wyjść z kina z najbardziej udanego seansu roku, na dodatek w autentycznie rewelacyjnym humorze. Upchnięta gdzieś między Blade Runnerem, a Thorem filmowa perełka, która u nas przeszła bez echa, nawet w kinie ani jednego trailera nie widzialam.\nFilm jest generalnie o pasjonatce rapu, która razem ze swoim hinduskim kumplem chce wyrwać się z New Jersey do lepszego swiata dzieki ich wspolnej pasji. To także film o jej relacjach z matką i babka, w tle zycie w stanie bez przyszłości, czyli właśnie New Jersey. Film o outsiderach, przyjaźni, rodzinnej i romantycznej miłości, marzeniach, bolesnym zderzeniu się z rzeczywistością, ale i autentycznej radości z rzeczy małych, o autentycznym oddawaniu się swojej pasji, konflikcie pokoleń, nostalgii, mogłabym wymieniać. Porusza wiele kwestii z taką naturalnością, bezpretensjonalnością i lekkoscia, jakiej dawno nie widziałam. Niby szare New Jersey buzuje od kolorow, film płynie w rytmie świetnego soundtracku (czuję nomkę za songa), mimo, że rapem na co dzień gardzę, ale to wszystko w tym filmie idealnie gra. Zresztą poza rapem znalazło się tu też miejsce dla bardziej klasycznych brzmień.\nFilm absolutnie robią bohaterowie. Nie ma krzty fałszywej nuty w którejkolwiek z kreacji. Szczególnie wyróżniłabym Danielle Macdonald, która jest imo objawieniem tego filmu oraz Bridget Everett, czyli panią, która gra grube, pyskate baby w durnych, hollywodzkich komediach. A tu proszę. Mam nadzieję, że po tej roli zacznie dostawać poważniejsze propozycje. No i propsy za głos. Jeszcze mała, ale także wyrazista rola babci. Film bogaty w kreacje aktorskie, węszę tu nominacje w kategoriach aktorskich kobiet.\nFilm się zaczął dość dziwnie, ale potem zupełnie pochłonął klimatem, muzyką, postaciami i zdarzeniami. Bez wad nie jest, w drugiej części jest sporo sztampowych rozwiązań fabularnych, ale to nic. Jest momentami naiwny, ale no nie mogłam się oprzeć jego urokowi i zostawił mnie w absolutnie pozytywnym nastroju.\nJeśli jeszcze u Was nie wyszedł z repertuaru i macie odrobinę wrażliwości i chcecie po prostu wyjść z kina po filmie z myślą, że jest po prostu pięknie to dajcie mu szansę. W końcu w tym roku\nRe: Patti Cake$\nByłem. Trochę przypomina mi on 8 milę jednak z bardziej rozmytą czy też wyciętą z całości fabułą.\n10/10 bym mu nie dał ale warto iść jest dobry.\nWarto iść, a ostatni seans wystartował godzinę i 40 minut temu zaś w rozkładzie kina na przyszły tydzień go nie ma\nTrzeba będzie pamiętać i nadrobić w domu.\nKoniecznie. Ja nawet chciałam go odpuścić, bo jeden seans na dzień i w fatalnych godzinach, ale poszłam wczoraj i jeszcze udało mi się dziś na ostatni seans i znów było pięknie^^\nSwoją drogą, Evening, czy Tobie udało się nadrobić Tancerkę?\nJa przez weekend chyba sobie urządzę 5 seans\nTak z ciekawści ile widziałas filmów w tym roku z U. U mnie to 78 tytułów z czego 11 widziane 2x\nDzisiaj (wczoraj formalnie ujmując)...\n...w Cinema City\nPierwszy dzień prawdziwego luzu od pół roku, a przynajmniej pierwsze luźne popołudnie\nDwa filmy były dzisiaj Tylko tyle i aż tyle.\nPierwszy to Thor 3: Ragnarok.\nMoja opinia na jego temat jest tutaj --> /Forum/Temat/20835#695379\nDrugi to Geostorm.\nByłem nieco zniechęcony patrząc po komentarzach powyżej nt. tego filmu. Kurczę, to był jednak strzał w dziesiątkę.\nBardzo żałuję że nie dotarłem na ten film do IMAXu - nawet jeśli nie osiągał tam jakiś specjalnych walorów w odbiorze, to jednak im większy ekran do takich filmów tym lepiej.\nIlość scen, rodem z traileru była wyważona, dokładnie tyle ile trzeba. Fabuła niezbyt odkrywcza, ale wciąż z sensem rozpisana i przedstawiona.\nSceny w kosmosie warte uwagi, a wspomniany przez HALa patos... kurczę, był ale bardzo dynamiczny. Dla mnie absolutnie nie był to minus, lubię takie coś.\nMam ochotę zobaczyć to drugi raz, podobnie jak Thora 3. Ostatnio na prawdę rzadko mi się zdarza bym widział dwa filmy jednego dnia i chciał oba powtórzyć od razu po wyjściu z sali.\nRe: Dzisiaj (wczoraj formalnie ujmując)...\nDzisiaj kolejny seans Thora 3 w IMAX. A ponadto:\nCałkiem dobrze zrobiony plagiat remake Dnia Świstaka, w konwencji bardzo delikatnego horroru. Wykonanie OK, główna bohaterka przekonywująca. Film raczej dla tych co mają Unlimited i na wszystkim innym już byli ale dobrze zrobiony\nDużo o tym filmie już się nasłuchałem, więc poszedłem - czasem można zrobić wyjątek od reguły nie chodzenia na polskie produkcje. Jedyny plus tego filmu to obrzydzenie aborcji - na prawdę, pokazali to pieroństwo w obrzydliwy sposób i może co nieco niektórym to da do myślenia.\n<Z góry uprzedzam że nie mam zamiaru wchodzić tutaj w polemikę, bo medialnego shitstormu na te tematy już i tak jest dość.>\nJedyne co było śmieszne to wątek z byłym/niedoszłym Patrycji.\nA poza tym nuda, wulgaryzm i naturalizm do przesady.\n4/10, w sumie lepsze od zeszłorocznego Pitbulla, po którym przez dwa tygodnie chodziłem do tyłu\nCiekawe na co ostatecznie pójdę jutro W planach mam... bajki plus może jakiś horror.\nBotoks to taki zlepek scen bez wyraźnej fabuły. Tu trzebab być mistrzem - jak w Kung Fury - żeby film w teej konwencji zrobić ciekawie. No i zestawiając pierwszego Pitbula vs Botoks to jest jednak degeneracja bardzo duża XD\nU mnie 2/10\nDokładnie tak. Osi fabularnej nie ma, klasycznego wstępu i zakończenia też nie. Jest po prostu akcja i 4 powiązane ze sobą wątki osób, chociaż tak na prawdę to mogły być 4 różne historie.\nDałem 4/10 bo było dużo lepsze od zeszłorocznego Pitbulla, ale w sumie to od niego wszystko jest lepsze\nDzięki za służbę\nTak naprawdę to nawet nie wiem, jaki (i czy w ogóle) ma to polski tytuł.\nNiesamowity, wybijający w fotel film o tym jak ludzie sobie radzą (a raczej - nie radzą), z traumą, fobiami, lękami czy odbudową relacji rodzinami po spędzeniu czasu w takim uroczym miejscu jak Irak. Samego Iraku jest bardzo mało, jest jako pretekst, nie jest nawet przesadnie krwawy.\nAle, jest to też piękna opowieść o przyjaźni.\nOsobna sprawa to to, jak federalna administracja bezdusznie traktuje weteranów. W Polsce to że ktoś musi czekać kilka mięsiecy na operację to norma, tutaj to jesc coś nie do uwierzenia. Lub to, że trzeba udowodnić, że faktycznie ci się "benefity" VA należą, bo to że jesteś wymieniony w raporcie do niczego administracji nie zobowiązuje.\nLub, że wracasz do domu i zastajesz puste ściany i wyczyszczone przez małżonkę konto...\nW filmie jest też jeden, może nie "twist plot", ale duże zaskoczenie (i więcej nie spojleruje).\nNiesamowicie przygnębiający, taki "feel bad movie" i zmuszający do myślenia. Mimo to jeden z najlepszych, jakie widziałem w tym roku.\nI, to się wydarzyło naprawdę - po zakończeniu filmu mamy fotografie pierwowzorów bohaterów i informacje jak się potoczyły ich dalsze losy.\nRe: Dzięki za służbę\nU nas jeszcze nie ma planów premiery\nNo nic, trzeba będzie pilnować tematu\nIntensywny dzień w Cinema City w Bielsku-Białej\nTym razem odmiana od Katowic i Punktu 44 z IMAXem czy od Silesi. 5 filmów, jeden za drugim w bielskim Cinema City.\n4 animacje i jeden normalny film. Opisane w kolejności oglądania.\nPiękna grafika, świetny Dracula z zamkiem i innymi ruchomościami, którymi Shev Palpatine by nie pogardził i jeszcze te trzy stworki dość sympatyczne.\nA poza tym to średnie było.\nTrzy klasy niżej od Lego Batmana, ale było kilka śmiesznych momentów. Relacje rodzinne rozkręcały ten film, ale to zdecydowanie nie było wystarczające.\nPodobnie jak w "Potwornej rodzince", grafika bardzo dobra. Historia była nieco bardziej absorbująca, ale to wciąż średniak.\nTutaj szczególnie proponuję uważać na SPOILERy\nŚwietne zdjęcia gór, ja jako przewodnik górski po prostu chłonąłem poszczególne kadry\nFabularnie to nie jest film z zakresu survivalu, ani nawet psychologiczny, chociaż elementy jednego i drugiego są. Ten film to po prostu bardzo dobrze i ciekawie zrobiony romans, chociaż wprost się nim staje dopiero na sam koniec.\nFilm zdecydowanie wart obejrzenia.\nMiał być potencjalnie najsłabszą animacją dnia. A wyszła najlepsza animacja od kilku miesięcy\nFilm jest bardzo zbliżony do "W głowie się nie mieści", z tą różnicą że Inside out było nieśmieszne i ogólnie bardzo słabe, a Emotki są prześmieszne i ciekawe\nTa bajka idealnie parodiuje to wszystko co teraz się dzieje w realu, a jest związane ze smartphone`ami i komunikacją między ludźmi. A ponadto cały intermetowy światek\nCo za czasy że nie ma o tym osobnego wątku. Bastion shedł na psy !\nA film, hmm jest OK. Sam pomysł jest nawet niezły i ma jakiś tam zwrot akcji oraz pewną dozę niepewności - co jest fajne, bo w pewnym momencie faktycznie nie wiadomo co początek spoilera z jigsaw koniec spoilera\nTo co nie siada to gra i narzędzia :/\nChyba będzie kontynuacja XD\nJak na 8 film to jest OK.\nPiła to dla mnie 10/10\nTutaj jest 5,5/10\nRejestracja: 2004-01-20 Ost. wizyta: 2018-07-19 Skąd: Warszawa\nkino akcji na YT\npolecałem oficjalne polskie kanały wytwórni.\nTeraz polecono mi kanał Action Movies\nna którym, na dzień dzisiejszy, jest wiele wspaniałych, bardzo dobrych lub solidnych filmów... akcji? Powiedzmy. Sensacji bardziej.\nMniejsza o gatunki. Ciekawe ile wytrzyma. W każdym razie polecam również.\nRe: kina YT\nDomowy maraton - part I\nUrządziłem sobie mały maraton nadrabiania filmowych zaległości, w domu.\nCiekawy pomysł i naturalizm, który w tej konwencji oceniam na plus (zwykle niecierpię naturalizmu). Wykonanie nieco kulało, zaś fabuły prawie nie było.\nŚwietny horror w stylu retro. Film z 2016 roku, a wyglądał jakby go nakręcili w latach 90-tych. Czuć było tę mroczną część Holandii, klimat to zdecydowanie największy plus tego filmu.\nCiekawy pomysł, bardzo na czasie zresztą. Dobra obsada, ale średnio wykorzystano jej potencjał. John Boyega prawie nieobecny w filmie, pomimo ważnej roli. Tom Hanks też mógłby być łatwo zastąpiony. Emma robiła ten film, ale też bez szału, aczkolwiek przynajmniej nie było drętwo.\nMożna obejrzeć, ale szału nie ma.\nTej nocy kolejna seria filmów\nDomowy maraton - part II\nKolejna seria nocnego nadrabiania zaległości, tym razem tych nieco starszych, chociaż nie tylko.\nUrodzeni mordercy 1994 r.\nChyba ze dwa lata się zabierałem za ten film, kurczę szkoda że tak długo.\nNatural born killers uderza w człowieka tandetą, ale to nie problem, bo cała konwencja tego filmu to jeden wielki absurd.\nKurczę i to jest w tym piękne. Świetna psychoza No i wielu aktorów, bardzo teraz popularnych w młodszej wersji\nBlair Witch 2016 r.\nMiał być srogi horror. Ech, a wyszło dziadostwo. Nie czułem nic - cały film minął i nic! Sceny w chacie nieco ratowały sytuację, ale to zdecydowanie za mało - nawet kręcenie z ręki tu nie pomogło. Totalne zero emocji.\nOdmienne stany świadomości 1980 r.\n2/3 filmu rewelacja, sprawy zaczynają się komplikować w momencie początek spoilera gdy główny bohater w pełni zmienia się w małpę i leci do zoo koniec spoilera. Poza tym momentem, od którego historia robi się banalna i lekko żałosna, film jest świetny. Dość obrazoburczy, z ciekawymi pomysłami z zakresu filozofii, religiologi itp. Pozycja obowiązkowa.\nRe: Domowy maraton - part II\nBlair Witch super. Co prawda to miękki reboot ale zrobiony bardzo dobrze. W kinie efekty dzwiekowe też swoje robiły. Dla mnie 8/10\nMoże w kinie jakiś efekt był, ale w domu nie czułem nic. Totalne zero emocji.\nSwoją drogą właśnie sobie przypomniałem że przed Urodzonymi mordercami widziałem jeszcze jeden film - z Soko, napiszę o nim później.\nWłaśnie o to chodzi - latanie po lesie poprzez brak emocji w odbiorze wywołuje strach. Ale nie można oglądac po pijoku, o!\nDomowy maraton - part II z suplementem\nMały, zapowiadany suplement. Przed Urodzonymi mordercami zobaczyłem jeszcze jeden film.\nPostój czyli Voir du pays 2016 r.\nFilm zobaczyłem tylko z jednego powodu. Gra tam Soko --> http://www.filmweb.pl/person/Soko-276724\nCzyli odtwórczyni głównej roli w moim filmie roku 2016\nFilm porusza pewne problemy związane z powrotem żołnierzy do domu po misji.\nJest pomysł i dobre wykonanie, ale nic porywającego i odkrywczego.\nNieszablonowa animacja, łamiąca konwencję gatunku, która oszałamia bogactwem barw, przełamanych biało - czarną retrospektywą. Genialna praca artystów, którzy stworzyli arcydzieło.\nFabuła wartka, wciągająca i wzbudzająca zainteresowanie poprzez główny wątek, jak i postacie, które wiodą prym w całej historii. Poruszająca historia o samotności, poszukiwaniu spełnienia, odrzuceniu i wszystkich ludzkich namiętnościach i słabościach, ale także o tym czym jest piękno, poświęcenie i szczęście.\nGdybym miał szukać jakichś wad na siłę, to dubbing, który specjalnie mi nie leży, aczkolwiek to takie czepianie się dla czepiania, że głosy nie korespondują z mimiką twarzy.\nDla mnie, był to najlepszy film w tym roku, jaki przyszło mi zobaczyć. Arcydzieło.\nRe: Twój Vincent\nKurczę muszę zobaczyć - mam nadzieję że jeszcze zdążę. W takich godzinach to leci że nie mam jak isć.\nIdź, warto. A jak na częściowo polską produkcję to wyjątkowo warto.\nKontynuacja świetnego Kingsmana, którym Matthew Vaughn 2 lata temu sprawił niespodziankę. Tym razem do spółki Firth+Egerton+Strong+Cookson dołączyli nam Julianne Moore, Halle Berry, Jeff Bridges czy niesamowicie zabawny Elton John.\nFilm jest kompletnie zakręcony, dziwny, a przede wszystkim cholernie zabawny. Czego tutaj nie mamy - trochę spoilerując:\n-Julianne Moore jako szefową kartelu narkotykowego ze świrem na punkcie lat 50-tych\n-hamburgery z ludzi\n-władze USA tworzące swoiste obozy koncentracyjne dla narkomanów\n-morał pouczający: pamiętajcie, że od brania narkotyków lepiej pić alkohol\n-nadajniki na końcówce prezerwatywy, gdzie aby śledzić delikwentkę trzeba w niej umoczyć lub kombinować w inny sposób\n-Elton John! po raz czwarty. Po prostu, najlepsza postać z całego filmu\nChoć zaraz po nim jest Julianne Moore jako słodka, acz kompletna psychopatka, choć słusznie wytykająca hipokryzję co do współczesnego świata w sprawie używek. Harry Hart czyli Colin Firth też daję radę, choć ze względu na wątek z nim filmie wypada słabiej, niż w poprzedniej części. Za to wymiótł Merlin - w poprzedniej części średnia postać, tutaj rewelacja! Zwłaszcza początek spoilera jego śmierć i piosenka na pożegnanie - bardzo smutna i bardzo podniosła scena, acz na swój sposób zabawna. Choć oczywiście słusznym jest pytanie, na ile ta śmierć jest trwała koniec spoilera.\nChoć gdybym ja miał wskazywać na najlepsze sceny, to zdecydowanie hamburger oraz prezydent USA i "szpital", czyli piękna satyra na gargantuiczną hipokryzję Jankeslandu.\nJako całość jednak film jest słabszy od poprzednika - przede wszystkim dzieje się za dużo, przez co na ekranie mamy niepotrzebny chaos. Niektórzy twierdzą, że pomogłoby skrócenie filmu - może i to prawda. Niestety 2 błędy zostały zrobione przez samego Vaughna - jeden to Czajnik Tatum i nic więcej tu dodawać nie trzeba, dlaczego jest to minus. Drugi to Statesman i wątek tej agencji - jak dla mnie kompletnie niepotrzebne i bez nich oraz bez zniszczenia Kingsmana ten film byłby lepszy.\nAle bawiłem się dobrze. Ta cała przesada i gloryfikacja przerysowanej przemocy działa bardzo na plus - zresztą trudno, żeby w filmie związanym z twórczością Marka Millara było inaczej.\nRe: Kingsman: Złoty Krąg\nCo Ty i wielu innych, widzicie w tej roli Eltona Johna? Dla mnie to była najbardziej żenująca postać w filmie\nCały film spoko, chociaż jedynka lepsza, ale tego Eltona nie mogę twórcom wwybaczyć\nTo chyba kwestia gustu - dla mnie każde pojawienie się Eltona było rewelacyjne. Nawet wtedy, kiedy zirytowana Poppy powiedziała do "piesków", powoli i z naciskiem na sylaby: Kill Elton John!\nTak, ten z 1942, właśnie mija 75 lat od premiery.\nTak widziałem go wcześniej, ale nigdy w kinie na wielkim ekranie.\nNie będę pisał o fabule, pewnie każdy i tak widział, ale...\nW TV nie widać połowy gry aktorskiej. Gestów, mimiki, mrugnięć, westchnięć, łezki w kąciku oka- a wszystko przecież ma znaczenie. Bogard, Bergman - to jest KLASA, gdyby to oni zagrali sceny Anakin - Padme... Ech, pomarzyć.\nI humor dialogowy, bez prymitywnyh gagów, prostackich zagrywek. Ch, dzisiaj sie juz tak nie robi filmów... (wiem, brzmi to że kiedyś trawa była bardziej zielona - bo była)\nFilm bez efekciarstwa, CGI, rozpierdzielu itp. - i można? Można. To że całkowicie pozbawiony wulgaryzmów to już truizm.\nI zupełnie inaczej się to przeżywa w nabitej po brzegi sali (tak, wiem, rocznicowy pokaz, ale takie tłumy były na premierze RO czy na Deadpolu w Walę Tynki). Szczególnie scenę gdy "Marsylianką" głuszą "Wacht am Rhein"\nJest szansa, że będą grali jeszcze raz... Sam.\nExtra, zazdroszczę, chętnie bym obejrzał w kinie. Ostatnio szukałem żeby sobie kupić, bo jeszcze nie mam, a to pozycja obowiązkowa i najtaniej znalazłem tu:\nWięc przy następnej partii zamówień postaram się nie zapomnieć\nEeeee, ale to jest chyba kolorowana wersja, poszukaj cz-b, też jest.\nWeź mnie nie strasz, kolorowanie filmów zostało jednoznacznie potępione przez kinomaniaków więc nie znajdzie się wydawca który się odważy na wydanie takiego potworka.\nEntuzjaści kolorowanych filmów muszą się zadowolić wersją VHS i być może jakimś "rarytasem" DVD, bo to "poprawianie" to relikt kiczowatych lat osiemdziesiątych (królestwa tandety)\nZastanawiam się natomiast czy z okazji rocznicy nie pojawi się wersja UHD (4K) i czy jest sens na nią czekać, wszak główną zaletą najnowszego nośnika nie jest rozdzielczość (90% filmów 4K jest zwykłym skalowaniem wersji 2K) a rozszerzona paleta kolorów (HDR i Dolby Vision) i jak to się ma do filmów czarno białych?\nFilm był na kliszy, więc teoretycznie zrobienie 4K (bez skalowania) to kwestia chęci a nie problem techniczny.\nJa się przymierzam do "normalnej" wersji pełne HD (1080) na BD "70th Aniversary"\nTa wersja "70th Aniversary" jest nowsza i podobno ma lepszy obraz.\nCo do 4K, to założę taki temat jak wyjdą Gwiezdne Wojny w tym formacie. Ciekawe czy TLJ będzie pierwszym filmem SW 4K, czy jeszcze poczekamy?\nDisney już coś wypuścił, więc to kwestia czasu. Generalnie byłem raczej sceptycznie nastawiony do nowego formatu, bo był ewidentnie niejako wymuszony przez producentów telewizorów, bez odpowiedniego skoku technologicznego jak chodzi o nośniki fizyczne - tu nie zaistniała taka rewolucja jak w przypadku wymiany DVD na BD. Raczej jest to pełzająca ewolucja, a paradoksem jest fakt, że to teraz telewizory nie spełniają wszystkich wymogów nowego formatu.\nTak czy inaczej - postęp jest\nRejestracja: 2016-02-28 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd:\nDzięki za ten post, Finster Obejrzałam Casablankę po raz pierwszy i faktycznie, film zachwycający\nDialogi, aktorstwo, cały pomysł na film - rewelacja. Zaciekawił mnie gorączkowy klimat, związany tym, że miasto było "przepustką" do lepszego świata - dla niektórych, a dla innych końcem wszelkiej nadziei. Pomyśleć, że kiedyś Europejczycy byli w Afryce uchodźcami\nObleśny komisarz mnie wkurzał, choć zaskoczył mnie pewną niejednoznacznością. Choć na końcu zastanowiłam się, czy Bogart też nie musiał mu się odpłacić, lol.\nSam bardzo fajny, szkoda, że nie było go więcej.\nJak widać, na sam romans zwróciłam mniejszą uwagę. Ale Ilsa była piękna, a sam wątek bardzo dobry, nie przesłodzony.\nOgólnie - prawdziwa filmowa uczta.\nCieszę się, że się film podobał\nKomisarz tylko "wygrywał" w kasynie, absolutnie nie brał żadnych łapówek\nA francuska Afryka Północna "Pied Noir-ów", świat gdzie w koegzystencji żyli Europejczycy i Arabowie i nikt nie mordował się w imię religi - to se ne vrati.\nRejestracja: 2004-08-03 Ost. wizyta: 2018-07-12 Skąd:\nCasablanca naprawdę jest super pod każdym względem, i wydaje mi się, że jest to pozycja obowiązkowa szczególnie dla młodych nerdów. Głownie dlatego, że jest tak świetna, i może pokazać na czym polega naprawdę DOBRE kino, a jednocześnie ludzkie, popularne, strawne, bez sztucznego i pretensjonalnego wymądrzania się.\nWizualnie jest to osobliwie przymejny film, poza kilkoma FX, które wyglądają do dupy ponieważ kończył się czas i budżet (i wyglądały do dupy RÓWNIEŻ WTEDY, to był jeden z zarzutów ówczesnych recenzji). Reżysersko bez zarzutu, historia jest bardzo sprawnie opowiedziana, bohaterowie są pełnokrwiści i wiarygodni.\nFilm ma bardzo specyficzny klimat, widać, że jest to dziecko innych czasów, ale wcale nie mówię tu o żadnych archaizmach. Po prostu jest to jedna, solidna, zamknięta historia, z początkiem, środkiem i końcem. Właśnie mocarne zakończenia to wielki atut starego kina amerykańskiego, dziś już niestety jest to trochę zaginiona sztuka. Brak tej "kinowej magii" jest w dzisiejszych produkcjach odczuwalny nawet przez najmłodszych widzów, którzy często w dyskucjach czy recenzjach internetowych piszą wprost, że kolejny film nie porusza ich zupełnie i w żaden sposób. Przykładem jest R1, o którym nawet jego zwolennicy piszą, że bohaterów mają daleko gdzieś, ale że to normalne, zamierzone i tak miało być. Otóż moi drodzy, to wcale nie jest ani zamierzone, ani normalne, ani nie miało tak być, tylko R1 ma beznadziejny scenariusz, reżyser jest kiepski, a film jest kaszanką i wcale nie wyszedł taki, jaki miał wyjść.\nNa przeciwnym biegunie, jeżeli chodzi o kinową magię i emocje, leży właśnie CASABLANCA, która opowiada niezwykle poruszającą historię, w którą widz od razu czuje się zaangażowany, a losy bohaterów leżą mu na sercu. Osobiście widzę tu wiele podobieństw do klimatów starwarsowych, byc może dlatego że jestem dzikim fanem SW i owe podobieństwa widzę wszędzie. Mamy więc wielką wojnę, która toczy się gdzieś daleko, złe imperium u szczytu swej potęgi, sięgające mackami daleko na rubieże cywilizacji, zwykłych uciekinierów ale też rebeliantów, ściganych przez agentów Zła. Główny bohater jest również uciekinierem, człowiekiem o niejasnej przeszłości, wygnańcem i byłym żołnierzem który porzucił ideały, dbającym tylko o swój własny interes. Los nagle zmusza go do konfrontacji z przeszłością i opowiedzenia się znowu po jednej ze stron. Ciężko to opowiedzieć, po prostu trzeba zobaczyć.\nFilm jest w dziwny sposób jednocześnie bardzo realistyczny i zupełnie bajkowy. Realizm wynika pewnie z tego, że to wszystko działo się WTEDY, i działo się NAPRAWDĘ, w co trudno dziś uwierzyć. Drugim przyczynkiem do realizmu jest niezwykła obsada, amerykanie byli w tamtych czasach trochę uchodźcami a nie tłustymi imperialistami jak dziś. Aktorzy to zbieranina z całego świata, mówiąca przedziwnymi akcentami. Skojarzenia z Kantyną w Mos Eisley jak najbardziej na miejscu. Tak udana mieszanka realizmu i kinowej magii to zasługa bardzo sprawnej technicznej realizacji (reżyser, montaż, scenografia, oświetlenie).\nMożna o CASABLANCE pisać w nieskończoność, ludzie zrobili na tym filmie doktoraty i pewnie habilitacje. Cóż więcej mogę powiedzieć ja; trzeba to koniecznie obejrzeć (w miarę możliwości przed premierą THE LAST JEDI), dać się ponieść temu absolutnie wyjątkowemu filmowi. Jeżeli ktoś nie widział, pozycja obowiązkowa (wiem, powtarzam się), ale satysfakcja gwarantowana, bo chyba nie ma nikogo, komu by się ten film nie spodobał. Trudne do uwierzenia, ale tak to jest, a udaje się taka sztuka bardzo nielicznym. Przeważnie najlepszym.\nCASABLANCA i R1 - ale pojechałeś XDDDD\nBliżej niżby się zdawało! Oba to filmy przygodowo-wojenne, tyle, że Casablanca ma lekki odjazd w stronę romansu, a R1 w stronę nie wiadomo czego. Ale Starwarsy ogólnie czerpią garściami z klasyki kina. Szkoda tylko, że nie zawsze umiejętnie.\nPlus bonus. Zobaczcie, jak daleko sięga wpływ Casablanki:\nOstatni film nieżyjącego Krzysztofa Krauzego, jednego z najlepszych polskich reżyserów, twórcy takich dzieł, jak Papusza, Plac Zbawiciela, czy trochę słabszy Dług. Film dokończyła jego żona. Skojarzenia z ostatnim filmem Wajdy nasuwają się same, gdzie wyszło jak wyszło, ale na szczęście Ptaki śpiewają w Kigali jest o wieeeele lepszym filmem od Powidoków - choć daleko "Ptakom..." do rewelacji, to jest to niezły film.\nFilm opowiada częściowo o masakrze Tutsich dokonanej przez Hutu w afrykańkiej Rwandzie w 1994 roku, natomiast przede wszystkim o tym, co było dalej - czyli o traumie. Kupa ludzi czytając ten opis pomyśli "A co mnie obchodzi Afryka?"\nSpokojnie - jak ktoś chce oddać hołd Krauzemu, to warto film zobaczyć!\nInna sprawa, że jeśli ktoś oczekuje drugiego "Wołynia", to się rozczaruje - scen masakry jest bardzo niewiele i są one głównie ukazywane w metaforyczny sposób, np. martwe afrykańskie zwierzęta, posiłek sępów, itp. Poza tym, to nie o samej masakrze jest film.\nDwie główne bohaterki - grana przez Jowitę Budnik Polka oraz rwandyjska uchodźczyni muszą radzić sobie z tym co zobaczyły w Rwandzie, co prowadzi do tego, że nie mogą się wzajemnie oglądać na oczy, potrafią się ostro awanturować, chwilami są gotowe zrobić wszystko by się odseparować. Nie pomagają przyjaciele bohaterki, którzy próbują pomóc, ale zabierają się do niej od dupy strony (co to za pomysł by kogoś kto widział rzeź ludzi wysyłać do pracy do siekania ryb?), nie pomaga państwo polskie, wrogo lub "na odpierdol" nastawione do Rwandyjki.\nI cały ten obraz jest piękny i poruszający - pokazanie, że pewnych rzeczy nie da się przeboleć, a gadki "z czasem to minie/ile można przeżywać" nie mają przełożenia na rzeczywistość. I do tego znikąd pomocy. Brak muzyki w filmie potęguje to wrażenie.\nNo i scena w Rwandzie, w której Klaudine rozmawia z byłym "ojcem chrzestnym" o powodzie masakry - piękne wyjaśnienia, czemu w kółko będą powtarzać się wojny i trybunały nad nimi, wojny i trybunały...\n...a historia nas uczy, że historia jeszcze nikogo niczego nie nauczyła.\nNiestety, główną wadą filmu jest jego chaotyczny montaż, identycznie jak w "Ja, Olga Hepnarova" - film jest albo źle zmontowany, albo "artystycznie" czyli żeby człowiek się niepotrzebnie głowił, co też twórca miał na myśli Z tego powodu nie zobaczymy wyjaśnienia w filmie, czemu Claudine nagle zmieniła zdanie i porzuciła ośrodek dla uchodźców dla mieszkania z Anną. Niektóre sceny też wydają się być źle zakręcone. No i niektóre sceny można było sobie darować - ja rozumiem, że poruszające się robale mogły pasować do konwencji, ale aż mnie wzdrygnęło.\nOsobną kwestią która mnie zirytowała jest skretynienie umysłowe dziennikarzy i recenzentów: dla jednych to film o obecnym kryzysie wokół uchodźców w UE, dla innych to antypolski film bo broniący "imigrantów uchodźców i lewaków", a dla jeszcze innych "zobrazowanie" wrogości polskiego urzędnika do obcego - i to ostatnie zirytowało mnie najbardziej.\nOtóż drogie dziennikarzyny - polscy urzędnicy lat 90-tych nie byli wrodzy i złośliwi wobec obcokrajowców: polscy urzędnicy lat 90-tych, a także lat 2000-nych, byli wrodzy i złośliwi wobec KAŻDEGO PETENTA, niezależnie czy Polak czy obcokrajowiec. Samemu zdążyłem zresztą ok. 2009 roku być potraktowany jak śmieć przez jednego urzędasa.\nDopiero w ostatnich paru latach urzędnicy polscy zaczynają się zmieniać: starają się być życzliwi, uprzejmi i jak najlepiej obsłużyć każdego klienta, obcokrajowca czy nie. Słowem: powoli wkracza tutaj cywilizacja. To, że naród w ostatnich latach zrobił się ksenofobiczny to inna sprawa, której na urzędników bym nie zwalał.\nAktorstwo jest na wysokim poziomie: jest jest niewiele, najlepiej wypadają dwie główne bohaterki i ukazanie trudnej relacji między Anną a Claudine.\nFilm generalnie polecam. Choć do najlepszych filmów Krauzów to mu niestety trochę brakuje.\nThe Founder (nieszczęśliwie u nas pod tytułem McImperium)\nTytuł "McImperium" trochę głupio brzmi i nie oddaje dobrze oryginalnego The Founder. Film, który chciałem obejrzeć w kinie, a koniec końców kasę na niego zostawiłem na inne filmy, przez co obejrzałem go dopiero w zeszłym tygodniu w TV.\nA jest to film ciekawy - o Rayu Krocu, który z małego lokalnego McDonalda zrobił światową potęgę, którą wszyscy dziś znamy. Przede wszystkim film jest ciekawy z powodu Michaela Keatona, który zagrał jedną z najlepszych ról - jego Kroc jest zabawny i wkurzający jednocześnie, masz go czasem dosyć a jednocześnie podziwiasz jego determinację.\nRównież Nick Offerman i John Carroll Lynch świetnie zagrali poczciwych braci McDonald - zwłaszcza ten drugi.\nTrochę słabiej wypadają tu aktorki, gdzie kobiety tu są, ale bez wyrazu. Choć ten film to głównie teatr jednego aktora, więc odbioru za bardzo to nie psuje.\nDodatkowy plus za świetnie odwzorowany klimat lat 50-tych, przez co tekst Kroca o Macu jako nowym kościele Ameryki bardzo tu pasuje.\nChwilami jednak film potrafi nużyć - a najdziwniejsze jest to, że nie potrafię racjonalnie wytłumaczyć, dlaczego.\nNiektórzy się czepiają, że film jest reklamówką Maca - biorąc pod uwagę, że historia braci McDonald i kulisy stworzenia wielkiej firmy przez Kroca są przykre dla braci i ponure, to nie można się z tym zgodzić, aczkolwiek prawdą jest, że film może i mroczny, ale poczułem się po nim głodny Krótko po seansie obowiązkowo przeszedłem się do Mc na zestaw z Wieśiem, frytkami, shakem - takim, co tak wkurzył Dicka McDonalda - i małym hamburgerem by sprawdzić, czy faktycznie dają do nich równo po dwa plastry ogórka\nTo, co mnie jednak cholernie zdziwiło, to reakcje ludzi po filmie, czyli: "Nie wiedziałem, że McDonalds miał taką przykrą historię" czy "Teraz nie wiem, czy jeszcze kiedyś tam zjem". Biorąc pod uwagę, ile artykułów o tym napisano - od bardziej lewicowego Racjonalisty.pl, przez Gazetę Wyborczą i Duży Format, po korwinowo-prawicowy Najwyższy Czas - o książkach nie wspominając, byłem przekonany, że historia wydymania braci przez Raya Kroca jest powszechnie znana.\nA tu zonk - bo nagle się okazuje, że tą historię zna niewiele osób. Co mnie dziwi, jako że ta historia jest ciekawa i warta poznania.\nZresztą pal licho, że Polacy i inne europejskie narody nie znają tej historii - ale że kupa Amerykanów była zdumiona po filmie? Wydawałoby się, że nawet Jankesi uznają za godną uwagi historię dotyczącą, było nie było, kultury kulinarnej ich kraju. A tu zdziwień nie brakowało...\nFilm warto zobaczyć dla świetnej roli Keatona oraz dla samej historii - jako, że każdy wyciąga po niej inne wnioski. Tak poza tym, jest też dobrym i solidnym dziełem.\nRejestracja: 2003-12-17 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd:\nRe: The Founder (nieszczęśliwie u nas pod tytułem McImperium)\nJako były pracownik McDonalda powiem Ci iż nie dają dwóch ogórków do hamburgera. Dają dokładnie jeden. Dwa do Royala.\nFilm fajny, ale faktycznie teatr jednego aktora.\nTak na,marginesie "wydymania", to nie do końca tak jest.\nNa początku historii bracia mieli jedną restaurację\nNa końcu historii mieli tę samą restaurację i 2,7 mln$\nZ teatrem jednego aktora się nie zgodzę, Nick Offerman też miał świetną rolę.\nA co do wydymania: niby jest tak jak mówisz, ale zrobiono to wszystko trochę wbrew ich woli. Nie dla każdego pieniądze są tak ważne, żeby dawać się - trzymając się już przyjętej frazeologii - "dymać".\nNo w sumie miał, ale i tak dominował jeden aktor.\nA z tym "dymaniem" to jednak "chcącemu nie dzieje się krzywda". Zawsze bracia mogli od niego tylko kupić te miksery i dać sobie spokój, lub nie zgodzić się na podpisanie ostatecznej umowy w tej formie.\nMało kto zauważył,(poza stanami) że to też historia tysięcy rodzin, które dzięki franczyzie i własnej ciężkiej pracy też się na owym MCImperium dorobiły.\nRejestracja: 2003-02-18 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd: Wodzisław Śl. / Wrocław\nWłaśnie się zorientowałem, że dałem d... bo częściom 3-7 zakładałem osobne tematy, a tu już troszkę po ptokach\nNo w każdym razie, wyszła na Halloween nowa Piła. Osoby przybyłe tu po roku 2010, a więc po premierze ostatniej Piły, zapewne nie wiedzą że jestem dużym fanem Piły. Nie w ten dosłowny sposób, jak np. Ludwik jest dużym userem Bastionu, ale po prostu bardzo lubię tą serię. Pamiętam, że przed wyjściem każdego kolejnego filmu robiłem sobie maraton poprzednich, więc w sumie widziałem już te filmu dużo razy i pamiętam naprawdę dobrze. Teraz też odświeżyłem sobie całość, znów ze sporą przyjemnością. Ale do rzeczy.\nNowy film po latach nieco mnie niepokoił. Saga była w miarę zamknięta, furtka była, owszem, ale przeżyłbym gdyby już jej nie wykorzystano. No i co? No i nie wykorzystano, ale film i tak zrobili Dalej będą spoilery.\nMój niepokój wzrósł dziesięciokrotnie, gdy się dowiedziałem że poza Jigsawem nie wraca żadna inna postać. W obliczu końcówki 7ki, istniały dwie ważne kwestie do potencjalnego rozwinięcia:\n1. los Hoffmanna (choćby pokazać jego trupa, aczkolwiek w myśl zasady: nie pokazuje jak umiera, więc żyje, powinien w potencjalnej ósemce hasać aż miło). [coś jak w przypadku det. Robertsa, którego i w dwójce i w trójce już w myślach pogrzebałem, a przecież żył ]\n2. Lawrence Gordon! Ostatni żyjący i wolny uczeń Jigsawa - przecież to na nim powinien się koncentrować sequel.\nTymczasem panowie nie wrócili xD Za to wrócił Jigsaw, co jeszcze bardziej napawało mnie niepokojem - bo w końcu nie żyje xD wiadomo, można było oczekiwać, że wróci tylko w retrospekcjach, ale patrząc po tym ile serii filmowych mi w ostatnich latach zepsuli... ciężko było być optymistą.\nJak wyszło? Lepiej niż myślałem. Film nie zaprzecza poprzednim częściom, nie jest żadnym soft-rebootem, i o ile momentami fabuła wydaje się być nieco naciągana, to ogólnie spodziewałem się czegoś o wiele, wiele gorszego. Nowe twarze w obsadzie sprawdzają się dobrze (szczególne wyróżnienie dla Laury Vandervoort <3), całość jest już ewidentnie nową odsłoną, nie po prostu kontynuacją 1-7, ale to jest znośne. Momentami można było odnieść wrażenie, że to taki remiks motywów z poprzednich częśći, okraszony mandatoryjnymi plot twistami, bez większego planu fabularnego na kilka filmów, jak było wcześniej. Wciąż wolałbym kontynuację wątku Hoffmanna i Gordona, może powrót Bobby`ego Dagena?, ale to co dostałem nie było złe.\n7/10. Nie był to poziom starych Pił, ale nie czułem też że "gwałco mi kolejno sage", a to już coś. W 2017 moje oczekiwania spadły na tyle nisko, że to mi wystarczyło. Mogliby to w sumie teraz kontynuować dalej, pozostawili ścieżki, którymi możnaby dalej pójść.\nRe: Piła: Dziedzictwo\nnp. Ludwik jest dużym userem Bastionu, ale po prostu bardzo lubię tą serię.\nPiła: Dziedzictwo, a co Jadła? he, he.\nMarcinek wie, że tematy spożywcze zawsze mnie zainteresują!!!\nZobaczenie jak się wypowiadasz o McImperium było najlepszym momentem dzisiejszego dnia <3\nUszczknąłem kawałek mojej OGROMNEJ wiedzy o McDonalds i rzuciłem okruch maluczkim. Niedługo, niczym Patryk Vega, zacznę obnażać mroczne kulisy popularnego fast-fooda i ujawnię skład shake`a. ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nOgórki podjadałeś !\nMnie się nie podobały gry, jkieś te narzędzia tortur nie podeszły.\nA samo przeplatanie fabuły całkiem spoko wyszło.\nWonder (Cudowny Chłopak) i SW\nMając do wyboru "świąteczne komedie" lub filmy pełne spandexu, ppostanowiłem spróbować czegoś innego.\nPowiedzieć, że jest to fim o tytułowym chłopcu ze zdeformowaną twarzą, to nic nie powiedzieć.\nTo o wiele bardziej skomplikowana historia o akceptacji, zrozumieniu, poświęceniu. Historia opowiadana z punktu widzenia różnych postaci, jak choćby jego nastoletniej siostry, która musi sobie radzić z tym że cała uwaga rodziców skupiona jest na bracie. I o tym że dzieci potrafią być bardziej okrutne niż dorosli. Taka bardzo (mimo wszystko) pogodna i fajna historia o (nareszcie) funkcyjnej rodzinie.\nOsoba sprawa to gra aktorska - zaskakująco dobry niekomediowy Owen, czy rewelacyjna Julia która pięknie się starzeje. Ale to w końcu "Pretty Woman"\nI jeszcze bardzo dużo nawiązań starłorsowych, włacznie z gościnnym występem Chewbacci i Lorda Sidiousa\nW Polsce to chyba będą grali gdzieś dopiero w stuczniu/lutym. Warto sobie zanotować.\nInteresujący film. Od skrajnego ateisty do zagorzałego teisty XD. Brakło możę trochę środkowego spojrzenia na tematykę.\nDla mnie film jest o tyle ciekawy że pokazuję motywację pod wpływem pewnych działań - żona nawraca się gdy życie dziecka jest zagrożone, a moż gdy zagrożone jest małżeństwo. W mojej ocenie i odbiorze cała reszta to błachostki. Interesujące.\nfilm jest tylko w W-wa na jednym seansie dziennie i nie we wszystkich kinach ale warto iść. Niestety się nie strzelają. Minusem jest też lektor - za głośno niestety puszczony.\nPierwszy film nakręcony przez Macieja Stuhra, który jednocześnie obejrzałem całkowitym przypadkiem - na toruńskim festiwalu filmowym Tofifest było organizowane spotkanie z Maciejem Stuhrem, które poprzedziła projekcja filmu młodego Stuhra "Milczenie polskich owiec", gdzie sam myślałem, że film będzie wyświetlony godzinę przed właściwym spotkaniem, a tak załapałem się na film.\nFilm krótkometrażowy - długość około 40 minut - który zresztą został stworzony w ramach zajęć studenckich. Nikogo znanego w filmie nie ma, aktorami są studenci Stuhra z jego zajęć w szkole teatralnej. To jest plus, że Maciej Stuhr wpadł na pomysł projektu na zajęciach, który przy okazji w jakiś sposób pozwoli się wybić młodym aktorom.\nInna sprawa, że po czymś takim można spodziewać się paździerza - a tu niespodzianka, jak na debiut i reżyserski, i aktorski film jest całkiem udany I zabawny.\nNajlepiej film można opisać następująco: akcja dzieje się w pubie, w którym barmanka jest świadkiem różnych dziwnych spotkań różnych ludzi, a głównym bohaterem jest... rachunek za alkohol\nSpoilerem byłoby zdradzanie ról niektórych postaci, ale wyszło zabawnie. Kilka ról jest naprawdę dobrze zagranych, gdzie jako faworyta wskazałbym początek spoilera rolę młodego kleryka katolickiego organizującego spowiedź przy piwku, jako że spowiadany konsekwentnie odmawiał spowiedzi w konfesjonale ze względu na drażniący zapach drewna koniec spoilera.\nPodobnie nad fabułą nie ma co się rozpisywać, jako że w zasadzie jej nie ma - może poza w/w rachunkiem. I poza pociskaniem po polskim środowisku filmowym, na co reżyser pozwolił sobie kilkakrotnie.\nMam też wrażenie, że Stuhr przy dowcipach inspirował się Quentinem Tarantino - podobny specyficzny humor, podobny fetysz stóp, nawet dialogi kojarzą się z Pulp Fiction. Choć niestety mamy i parę sucharów.\nJednak ogółem, jak na krótkometrażówkę, zabawne - choć na długi metraż to by się nie nadawało, to debiut „młodego” w reżyserii można uznać za udany.\nDebiut reżyserski, Ogrodnik w obsadzie, główna wygrana w Gdyni, akcja skupiająca się na życiu rodziny. Pewnie coś by się jeszcze znalazło z podobieństw do "Ostatniej rodziny". Trailer mocno wprowadza w błąd, sugerując bardziej komedię z nawalonymi w sztos bohaterami. A jakże jest inaczej...\nPrzez ani minutę nie miałam wrażenia, że tu ktoś gra. Odnosi się wrażenie podglądania najprawdziwszej, istniejącej, polskiej rodziny, która ma swoje problemy. Relacje między bohaterami - miód. Dialogi niesamowicie naturalne i w punkt. Zespół aktorski osiąga wyżyny, każdego można za coś wyróżnić. Ogrodnik, który zawsze jest dobry i ciągnie akcję do przodu, ale jakie tu są drugoplanówki! Jakubik jako głowa rodziny (swoją drogą do Ogrodnika i Jakubika należy najlepsza scena i wymiana zdań w całym filmie. Scena absolutnie wzruszająca, przynajmniej mnie xD), Paweł Nowisz w roli seniora rodu, który jest nim tak bardzo, że aż widziałam w nim trochę mojego dziadka. Suchora jako matka, rola niby tak niepozorna, niewidoczna, wygrana na takich niuansach. Nie ustępujący Ogrodnikowi Ziętek, brat, którego zachowania nie rozumiemy aż do finału. To jest czysta orgia oglądać tak grających aktrów. Czapki z głów i OGROMNE BRAWA! Akcja toczy się praktycznie w jednym miejscu, są elementy komediowe. Film praktycznie bez muzyki, co było świetnym zabiegiem, bo wrażenie naturalności jest jeszcze bardziej spotęgowane. I najważniejsza zaleta (dla wielu przeciwników polskiego kina to będzie największa wada) - ten film jest tak polski, że aż fizycznie boli. Myślę, że każdy może w którymś z bohaterów odnaleźć część siebie i tym bardziej ten film przeżywać. A jeśli nawet nie - aktorzy się bardzo postarali, żeby nic tu nie było sztuczne. Do kina marsz absolutnie. Najlepszy polski film tego roku jak dotąd bez dwóch zdań.\nI tak już dodatkowo od siebie dodam, że cały rok zawodził w polskich filmach, nagle wyskoczyła ta petarda, wcześniej "Najlepszy" z Gierszałem (świetny film, ale o klasę jednak gorszy od Nocy) i naprawdę - nie mamy się czego wstydzić, wręcz przeciwnie. Jeśli Ogrodnik i Gierszał to jest aktorska przyszłość to jest pięknie. Jeśli powstają u nas debiuty na miarę Ostatniej rodziny czy Cichej nocy to jest jeszcze piękniej.\nI tak już dodatkowo od siebie dodam, że cały rok zawodził w polskich filmach, nagle wyskoczyła ta petarda, wcześniej "Najlepszy" z Gierszałem (świetny film, ale o klasę jednak gorszy od Nocy) i naprawdę - nie mamy się czego wstydzić, wręcz przeciwnie.\nSzatan kazał tańczyć też był dobry film\nZgodzę się, że miał pewne mocne, dobre sceny, Berus mocno się poświęciła dla roli i jej wyszło. No i ta niecodzienna struktura. Ale mam z nim ten problem co z Królewiczem Olch - niby jestem na tak, ale oba z tych filmów są na tyle specyficzne, że nie do końca do mnie dotarły.\nCiekawie by było jak by wydali - np na BD - ten film zmontowany w innej kolejności\nDla mnie jest specyficzny ale mocno prawdziwy. Co np.: nie wyszło w Wszystkie Nieprzespane Noce\nWg autorki to samo, chociaż faktycznie wizja tego filmu w kilku różnie zmontowanych wariantach - to mogłoby być ciekawe. Osobiście nie mogłam wejść w skórę tej bohaterki ani każdego innego w tym filmie. Nie znam także podobnych osób. Nie znalazłam minimum sympatii dla tej postaci. Obejrzałam też to po seansie:\nNa zasadzie "co autorka miała na myśli". Niezbyt wiele miała jednak do przekazania światu. Znowu Wszystkie Nieprzespane Noce podobały mi się głównie od strony wizualnej. Całe te wynurzenia dobrego chłopca z Warszawki naiwne.\nI udało mi się zobacczyć ten film. Kurcze szału dla mnie nie ma. Jest na pewno super zagrany. Ale to kolejny polski fil w tym roku o niczym.No bo jaki jest wydzwiek tego filmu ? Te słowa Zbynia że w Polsce sie jest człowiekiem a za granica Polakiem ?\nJakieś to polskie kino jest ostatnio niedobre...\nbo nie byłem w kinie jek na poczatku grudnia.\nTam gra chyba ten gość od HP. Film spoko. Ani jakiś hit, ani kaszanka. Można iść.\nA to jest ciekawa sprawa bo jest to film - chyba którys tam - zmontowany z Semaforowskiego serialu tv o Muminkach realizowanego techniką poklatkową w półp,laskiej lalce.\nO ile pierwowzór to najlepsza adaptacja ksiażek i komiksów T Jansson o tyle ów film to już luźna dywagacja łaczaca Zime Muminków z komiksową gwiazdką.\nOdczucia mam mocno miwszane. O ile super zobaczyc ten materia,l na dużym ekranie to o tylę jest to swoisa herezja na temat Zimy Muminków.\nLato Muninków z 2008 -chyba - oraz Kometa z 2010 wypadają o wiele leiej.\nPolskie tłumaczenia tytułów to zło odc. 7890\n"The Big Sick" to "I tak cię kocham". Dodać do tego fatalny, mdły plakat z parą na jednolitym tle i jawi się komedia romantyczna najgorszego sortu. Jednak wylądowałam na tym filmie, a nie na dziesiątym pokazie SW (co się odwlecze, to nie uciecze ) i absolutnie nie żałuję, bo film nie ma nic wspólnego z naszym sztampowym do bólu tytułem. Romans przewodni jest całkiem uroczy, głównie dzięki Kumailowi Nanjianiemu (co w sumie nie dziwne, gdyż początek spoilera okazało się, że historia w filmie to jego własna historia, a przez cały czas sądziłam, że to jest zmyślone koniec spoilera), ale warto tak naprawdę dla dwóch innych wątków, które "robią" ten film w przeważającej części. Po pierwsze, wątek pakistańskiej rodziny głównego bohatera. W lekki sposób pokazane różnice kulturowe i konflikt pokoleń. Po drugie, rodzice wybranki, najmocniejszy duet filmu. Ray Romano w roli nauczyciela matematyki przeszedł sam siebie - czyste, komediowe złoto.\nCałość kipi od subtelnego, ale czasami wręcz rozbrajającego humoru, czy to sytuacyjnego, czy na tle kulturowym i w żadnym momencie nie przekracza on granicy dobrego smaku. A i tak film okazuje się być tak naprawdę o samodzielności. No i zapewne niektórzy sobie na tym poryczą. Idealna propozycja dla par.\nNo i przy okazji fajnych filmów - Tancerka, nad którą tak się Qel rozpływał. Nie podzielam aż takiego entuzjazmu, ale film jest faktycznie bardzo dobry. Już na starcie ma u mnie plus, bo zaczyna Vivaldim, a to mi wystarcza do szczęścia Dodając do tego taniec serpentynowy i grę świateł, która mu towarzyszy - szczęka opada. Naprawdę, gdy pierwszy raz filmowa Louise zaczęła go wykonywać nie wiedziałam, że na moim komupterowym ekraniku to zrobi takie wrażenie. Aż żal, że tak było tego w filmie niewiele. I jakże by to musiało wyglądać na żywo. Spontaniczna sekewncja baletowa Isadory także bardzo dobrze wyglądała i była sfilmowana. No i trening z zespołem. Piękne ukazanie tańca to najważniejszy, ale niejedyny plus. Soko dobrze oddała determinację bohaterki. Jej trening robił wrażenie. I poboczny, ale satysfakcjonujący i dobrze pokazany wątek lesbijski. I smaczne sceny łóżkowe. Na minus niepotrzebna dramaturgia zakończenia i momentami postać Ulliela. Warto, dla wrażeń audiowizualnych przede wszystkim.\nRe: Polskie tłumaczenia tytułów to zło odc. 7890\nZdajesz sobie sprawę, że to Twój najbardziej wyczekiwany przeze mnie post? Od roku!\nJuż na starcie ma u mnie plus, bo zaczyna Vivaldim, a to mi wystarcza do szczęścia\nDokładnie tak, miałem tak samo. Pierwsze nuty wybrzmiały i film natychmiast przykuł moją uwagę, oczarował. A dalej już tylko poglębiał moc rzuconego na mnie uroku\nSzkoda że nie miałaś okazji zobaczyć Tancerki w kinie. W Katowicach puszczali ją w sali z małym ekranem, ale w pięciorzędowej sali, także siedząc w trzecim rzędzie Loie zajmowała prawie całe pole widzenia, a gra świateł potrafiła dosłownie wchłonąć w obraz.\nZasadniczo zgadzam się ze wszystkim co napisałaś. Oczywiście poza kwestią rozpływania się nad tym filmem - ale 1) ja to widziałem w kinie; 2) to był czas mojego zrozpaczenia po niejakim Łotrze 1, a tu z zaskoczenia i przypadku dostałem taki piękny kawał sztuki\nPo 6 seansach (3 w kinie, 1 na smartphon`ie, 2 na ekranie TV), film dalej budzi we mnie te kojące emocje i pozwala pożywić się jadalnym pięknem. Ostatnio widziałem ją 15 listopada, ale znów czuję co raz większy głód tego filmu.\nChociaż nie porywa mnie już tak bardzo, to jednak dla mnie to wciąż najlepszy film 2016 roku i zdecydowanie jeden z moich ulubionych filmów w ogóle\nZ tego, co pamiętam, u mnie w ogóle w kinach nie było tego filmu, na pewno nie w cc... Mogę sobie wyobrazić, jakie to w kinie robiło wrażenie.\nStrasznie dziwna rzecz. Mieszanka ekstremalnych klimatów getto-gangsterskich z fantasy. Wyobraźcie sobie, że wydarzenia z "Władcy Pierścieni" naprawdę miały miejsce 2000 lat temu. Takie jest mniej-więcej tło opowieści.\nFilm zebrał straszne recenzje od zawodowych krytyków, ale raczej nie jest totalnie tragiczny. Bardzo oryginalny pomysł, mocna akcja, trup ściele się gęsto. Przypomina to trochę oldskulowe produkcje a`la "TRESPASS" czy "JUDGEMENT NIGHT", plus warstwa fantasy. Jak ktoś lubi gangsta rap i nie ma awersji do klimatów rodem z AD&D, to może się podobać. Przekombinowane i przeładowane, ale przynajmniej nie nudne, a w dzisiejszych czasach to już naprawdę coś.\nRejestracja: 2003-12-28 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd: Poznań\nOryginalny jest pomysł na świat, ale niestety nie realizacja - czy powinna istnieć segregacja rasowa w obrębie gatunku ludzkiego, czy istnieje krąg kultury judeochrześcijańskiej w ogóle, I CO ROBI KONTROLA LOTÓW ZE SWOBODNIE LATAJĄCYMI SMOKAMI.\nOryginalny jest pomysł na świat, ale niestety nie realizacja\nMi się wydaje, że realizacja jak najbardziej poprawna. Mam na myśli techniczną stronę filmu. Wypatrzyłaś tam coś "krzywego"?\nczy istnieje krąg kultury judeochrześcijańskiej w ogóle\nByć może Frodo jest czczony jako mesjasz przez wszystkie rasy poza Hobbitami, bo mają mu za złe że wbrew regułom narodu wmieszał się w zadymę i jeszcze sprowokował Sarumana do dewastacji ich kraiku. Teraz muszą mieszkać rozproszeni w diasporach po całym świecie.\nI CO ROBI KONTROLA LOTÓW ZE SWOBODNIE LATAJĄCYMI SMOKAMI.\nTo chyba był smok policyjny, patrolował okolice Compton. Tańsze niż helikoptery\nŹle się wyraziłam może - chodziło mi o to że super pomysłem jest pokazać świat `2 tysiące lat po epickiej bitwie fantasy` który jest `równoległy do naszego`. Problem mam z tym że poleciał po najmniejszej linii oporu - Elfy to elita, orkowie są nowymi czarnymi (czemu dyskryminuje się w takim razie latynosów?), że mówi się o Shreku; oczywiście, jest to wyjaśnialne, problem w tym że nie mam poczucia że to wynik worldbuldingu a raczej niedopracowanej wizji (a magia? A mityczne stwory?).\nAle liczę że kontynuacja coś zmieni w tym temacie.\nMi prawdę mówiąc podobało się to jak przedstawione są różne "rasy". Elfia elita wydaje się być jak najbardziej na miejscu. Podobnie jak orkowie, są tępieni za wybranie "złej strony" przed tysiącami lat. Swoją drogą, to musiała być naprawdę poważna sprawa, jak po takim czasie ciągle się o tym pamięta. Ogólnie rzecz ujmując, ten dziwny świat w filmie jest przedstawiony z jakimś takim luzem, jakby od niechcenia, jakby nic niezwykłego nie było w tym, że takie dziwne stwory żyją obok ludzi. Ma się wrażenie oglądania filmu, który mógłby powstać właśnie w takim świecie, i jakimś dziwnym trafem "przetunelował" do naszego. Orkowie, elfy, nic niezwykłego. Po prostu kolorowe tło.\nNajbardziej podszedł mi ten gangstersko-przestępczy klimat, jeszcze podszyty gettem i rasizmem. Fajne było to, że w obliczu magicznego artefaktu wszyscy dostają absolutnej sraczki a wszelkie hamulce etyczne i moralne przestają istnieć W sumie na tym można było poprzestać, "różdżka" była wystarczająco wielkim zagrożeniem i jednocześnie katalizatorem wojny gangów. Ta cała akcja z sektą pracującą dla "Saurona" była już trochę przesadzona. Elfi gang próbujący odzyskać różdżkę w zupełności by mi wystarczył. Po co to eskalować do jakiegoś zagrożenia na poziomie wojny światowej?\nPodobał mi się w tym filmie język, slang rodem z getta, bluzgi, gangsterskie odzywki. Alta-fucking-mira, ghetto rumours, i takie tam inne śmieszne teksty.\nMoim zdaniem ta "wizja" może i nie jest dopracowana w każdym szczególe, ale nie musi być (jak dla mnie), bo tak jak jest, to wszystko po prostu działa. Wydaje mi się, że dokładniejszy "worldbuilding" może to po prostu zepsuć. W następnej częśći dobrze by było podkręcić stronę gangstersko-policyjną, a stonować magiczną, czyli np krasnoludzcy loan sharks kontra elfia organizacja dobroczynna, bez powracającego Saurona. No może jeden wystrzał z "różdżki" w celu rozwalenia pojazdu SWAT - ale na tym można poprzestać z "magią" Wydaje mi się, że najgorsze co można zrobić to iść w stronę głębszej eksploracji tego świata - takie filmy działają dobrze tylko wtedy, gdy świat jest "zasugerowany". Zobaczymy co to będzie, głupie ale dobrze się oglądało, oby tak dalej!\nFajny ten film był, sympatyczny, taki do piwka na wieczór. Ten ork bardzo sympatyczny\nBardzo mi się podobał, byłem całkowicie zadowolony, chętnie zobaczę drugą część.\nTak jak pisałem wcześniej, brakuje obcych w głównych rolach w SW.\nCzyli kojelny głupi film z Netfliksa. Znowu fajny pomysł, odjechany i oryginalny, jak rozumiem oparty na japońskiej mandze czy anime. Niestety wykonanie szwankuje, obsada wydaje mi się źle dobrana, źle prowadzona przez reżysera, filmowi brakuje właściwego rytmu, widać też, że reżyser stara się pokazać piękne i wystylizowane kadry, ale nie do końca potrafi to zrobić. Historia jest interesująca, ale mam wrażenie, że nacisk został położony na eksplorację niewłaściwego aspektu. Śledztwo nie jest tak interesujące, jak mogło być przedstawienie konsekwencji zdalnego masowego mordowania dla "duszy" bohaterów i ich relacji. Zupełnie niepotrzebny był ten japoński demon, który pojawia się właściwie nie wiadomo po co, ponieważ nie ma w filmie żadnego celu. O wiele lepiej byłoby zrobić z Death Note jakąś bezosobową siłę natury, poza dobrem i złem, w 100% obojętną i poddaną woli człowieka.\nBohaterowie jakoś nie budzą sympatii, superdetektyw "L" jest jedną z najbardziej irytujących postaci, jaką ostatnio miałem okazję podziwiać na ekranie.\nMimo wszystko, nie jest to totalna porażka. Przypuszczam, że gdybym miał 15-16 lat, zakochał bym się w tym filmie bez pamięci Jeżeli ktoś się strasznie nudzi, można obejrzeć, lepsze to niż picie wódy i huliganienie\nI tak masz szczęście, że nie widziałeś wczesniej anime. Bo wtedy to jednak byś napisałe że to "netfiksowe" to jest totalna porażka na każdym polu.\nW tym przypadku lepsze jednak picie wódy, byle w ciekawym towarzystwie.\nWiecie co... ten film jest dziwny. Podobnie jak i pierwsza część. Postacie są bardzo fajne (z jednym wyjątkiem), ale wg mnie jest to jeden wielki MISCAST. Niewłaściwie dobrani aktorzy. Nie ma między nimi żadnej chemii, po prostu recytacja kwestii dialogowych. Humor nie działa na mnie zupełnie! Mam wrażenie, że jest strasznie wymuszony. Zły "tajming". Dialogi, które mają być dowcipne i lekkie, w ogóle nie brzmią naturalnie, nie mają tzw FLOW. Wali sztucznością na MAX! Sceny komediowe są niewłaściwie zmontowane, wszystko zagrane jest "nie w tempo". Tak jest, to co miało być lekkie, dowcipne i być siłą filmu, zupełnie na mnie nie działa.\nA teraz z drugiej strony. Wszystkie sceny poważne i dramatyczne (których trochę w filmie jest), moim zdaniem działają perfekcyjnie. Kiedy tylko kończą się wygłupy i silenie się na lekką komedię, wszystko nagle wskakuje na swoje miejsce a film się rehabilituje. Nagle dialogi zaczynają brzmieć w sposób naturalny i co ciekawe, mają nawet pewien "ciężar gatunkowy". Między bohaterami pojawia się chemia. Już nie mam wrażenia totalnego MISCASTU.\nTo jest chyba najbardziej schizofreniczny film, jaki widziałem od lat. Mam wrażenie, że gdyby pójść w przeciwną stronę niż standardowe podejście marvelowskie, byłoby coś naprawdę dobrego. Gdyby w ogóle wywalić tę lekko komediową stronę a uderzyć w groteskę plus slapstick, mogło by wyjść coś wyjątkowego. Pierwszy raz od dawna mam wrażenie, że 100% powaga mogła by filmowi pomóc.\nWracając na chwilkę do postaci. Ten szczur o ksywie Rocket jest po prostu kiepski. Wiem, o co chodziło reżyserowii, ale tylko dlatego, że pod koniec filmu Yondu mówi to na głos. Sorry, ale to jest beznadziejna reżyseria, jeżeli o wewnętrznym rozdarciu bohatera widownia dowiaduje się, ponieważ inna postać objaśnia to na głos. Widzowie mają to INSTYNKTOWNIE CZUĆ! A tak, Rocket jest po prostu niesympatycznym, irytującym kawałkiem CGI ze źle dobranym aktorem podkładającym głos (Bradley k... jego mać Cooper).\nPodsumowując - Gunn nie potrafi robić komedii. Nie potrafi robić akcji. Jednowymiarowe postacie (co samo w sobie nie jest złe) to maksimum jego możliwości. Postacie muszą objaśniać na głos co się w filmie dzieje. Ścieżka dźwiękowa jest źle dobrana.\nThor Ragnarok przy tym to mistrzostwo świata. Taika Waititi zrobił naprawdę fajny film, chwilami naprawdę śmieszny, z przyzwoitą akcją. GotG niestety nie ma startu.\nCzas Apokalipsy - ramach odświeżania ulubionych filmów (mniam, mniam).\nPróbowałem kiedyś ułożyć swoją dziesiątkę najwybitniejszych filmów w dziejach kina i za cholerę mi nie wychodziła, bo jak tylko minimalnie obniżałem wyśrubowane standardy, to z 10 robiło się 20... 30.\nTak więc ciężko mi wybrać tylko 10, ale jednego tytułu zawsze byłem pewny: Czas Apokalipsy (absolutny top 10).\nA z porno cos było w top 10?\nTylko porno - dlatego ciasno było i trzeba poszerzać.\nPorno i duszno, bo to tropiki i duża wilgotność.\nciasno było i trzeba poszerzać.\nHmmm... medytować nad tym będę!\nPróbowałem kiedyś ułożyć swoją dziesiątkę [...] i za cholerę mi nie wychodziła, bo jak tylko minimalnie obniżałem wyśrubowane standardy, to z 10 robiło się 20... 30.\nTu nie ma co medytować!\nJak będzie Ci się kiedyś chciało, to wklej taką listę na forum\nPrzyda się, bo lubię wyszukiwać nowe filmy do obejrzenia i różnego rodzaju listy\nChęci mam, ale nawet 10 ulubionych byłoby ciężko ułożyć, prędzej 10 najlepszych z każdego gatunku albo coś w tym stylu.\nJa lubię bardzo różnorodne kino, począwszy od kina niemego (Chaplin).\nMoim ulubionym polskim filmem jest "Rękopis znaleziony w Saragossie" (1965):\nA komiksowa adaptacja nr.1 to "Watchmen" (2009), koniecznie wersja rozszerzona:\nKolekcjonuję te najfajniejsze filmy już od dziecka - jak nie miałem VHS i DVD, to wycinałem z gazet informacje o tych tytułach które mi się podobały i o których nie chciałem zapomnieć. Dużą rolę edukacyjna odgrywała TVP 1 i TVP 2. Później pojawiły się różne Polsaty, TVN-y i poziom poleciał na ryj, więc filmów w TV nie oglądam, jedynie w TVP Kultura można czasem coś dobrego zobaczyć.\nJak masz jakieś ulubione filmy i szukasz podobnych to napisz, na pewno koledzy i koleżanki coś doradzą\nFilmy z Chaplinem też lubię. I z Busterem Keatonem. Filmów do obejrzenia mam aż zanadto, zwłaszcza że dużo klasyków jest jeszcze do nadrobienia, a co chwilę wychodzą nowe i ciekawe.\nWybrać filmy najlepsze na pewno jest trudno, ja pewnie nie zmieściłabym się w setce xD\nW każdym razie "Rękopis..." wędruje wyżej na mojej liście "do obejrzenia"\nNie, złe podejście...\nżadne "wędruje wyżej", umieść go od razu na czele listy, w ścisłej czołówce, a najlepiej na miejscu pierwszym. Ja do dziś żałuję że nie udało mi się zakupić BD.\nNie pożałujesz, ale jakby co to biorę na klatę wyszystkie bluzgi za ewentualnie stracony czas.\nI jeszcze "Hydrozagadka", jak nie widziałaś, ale to specyficzny film o pierwszym polskim superbohaterze\nTak jak pisał Finster Vater - "Rekopis..." musisz koniecznie obejrzeć, ten film jest bardziej kultowy za granicą niż u nas, a zanim "nasi" zajęli się jego renowacją, to wcześniej zrobili to panowie Scorsese i Coppola.\nReklama na amazon:\n"I love the Saragossa Manuscript...exceptional" --Luis Buñuel\n"This is one mother of a film" --David Lynch\n"Poland`s greatest cult film" --The Village Voice\nFilmy takie sobie ale książki to jest to!\nFilm całkiem sympatyczny, ot na wypad z rodziną, bez jakichś większych szaleństw (choć kryminalisci fajni, a i Grant niezły) Książki zawsze lepsze.\nSympatyczny ale mam wrażenie że nieco Paddington książkowy troche inny\nAle iść warto zobaczyć.\nChciałbym kiedyś na tą stację się kopsnać XD\nA film to takie 4 minus w kategoriach film rodzinny.\nNo, troszkę inny. Podobnie było z "Mikołajkiem"\nW jednej scenie fajne nawiązanie do "Dzisiejszych czasów" z Chaplinem\nWarto zwrócić uwagę na nagłówki artykułów w gazetach - tak w trakcie filmu jak i w trakcie napisów końcowych\nFilm teoretycznie wojenny, gdzie wojny samej w sobie jest bardzo niewiele, za to mamy "kuchnię polityczną" formowania i pierwszych dni funkcjonowania gabinetu Churchila w maju i kulisy jego słynnego przemówienia.\nChurchil - apodyktyczny choleryk doprowadzający współpracowników do płaczu, ale jednocześnie człowiek z solidnym kręgosłupem, fenomenalnie zagrany przez Garego Oldmana - musi stawić czoła nie tylko niemieckiej inwazji, ale przede wszystkim politykom, którzy przerażeni sytuacją "chcą pokoju" - w tym pan, który już "przywiózł pokój" w 1938.\nOprócz Oldmana świetny jest Ben Mendehlson jako król Jerzy VI, który w krytycznym momencie odrzuca swoje uprzedzenia i niechęci. Relacje tych dwóch to mocna strona filmu. I królewska rada - "nigdy nie okłamuj wyborców"\nNo i jeszcze żona Churchila, i ich wzajemne relacje - i typowo brytyjski humor w dialogach:\nżona - we are old\nCh - yes YOU are\nOczywiście są drobne nieścisłości historyczne, ale generalnie to solidny, godny polecenia film. Takie 8/10. Dobre uzupełnienie do "Dunkierki"\nTen film miał już premierę, czy to jakieś seanse dla wybranych? Widziałem, że już parę osób o tym pisze, a u mnie seansów nie ma. Premiera też wskazuje 26 stycznia.\nBTW, o Churchillu bardzo polecam film produkcji HBO, "W czasie burzy" - opowiadają historie Churchilla w trakcie trwania konfliktu. Kontynuacja "Wzbierającej burzy", która pokazywała drogę do wojny. Niemniej jednak - sequel dużo ciekawszy.\n-Ten film miał już premierę, czy to jakieś seanse dla wybranych? Widziałem, że już parę osób o tym pisze, a u mnie seansów nie ma. Premiera też wskazuje 26 stycznia.\nxD przeurocze Ludwisiu królisiu. Hmm, nie ma w kinach. Gdzie by jeszcze można poszukać?\nMarcin, ale ja nie jestem\nPod awatarkiem jest rubryczka "skąd", tam znajdziesz rozwiązanie\nPowiesz mi, że nigdy nie podjadłeś ogóreczka w Macu?\nTo nie była kradzież, to była premia.\nNie no, pytam bo wczoraj bolger Ichabod oznaczył się w kinie Atlantis na tym seansie, więc putam, szujo, gnido, ptasi móżdżku\nZa karę nie dostaniesz linka na priv, a jako że jesteś człowiekiem krążącym na granicy wykluczenia cyfrowego (czyt. sam nie znajdziesz), to filmu nie pooglądasz. N A R A #smiercfrajerom\nkurrrcze, ale mi zrobiłeś smaka na tego ogóreczka, mmm\nLudwik, słownictwo, nie możesz nazywać Marcina putą gdyż płeć się nie zgadza.\nwszystko się zgadza, nie ma mowy o pomyłce\ndostaniesz bana i nie będziesz mógł nabijać postów\ni znowu cię przegonię\nNie udało się, nie przywołałaś go do porządku. Banuj. Nic innego nie pozostało.\nproszę zbanować użytkownika Shedao Shai, gdyż to jego działania na forum bastion.pl wpływają na moją negatywną postawę.\nMelduję że zostałem przed chwilą zbanowany na bastion.pl. Chciałem kupić sejf gabinetowy a tu przysłowiowy ch... Nie da rady bo mam Bana. Dla równowagi proszę ponownie o bana dla Ludwika na gwiezdne-wojny.pl.\nRejestracja: 2015-12-19 Ost. wizyta: 2018-07-19 Skąd: Jeden z Wszechświatów\ndziękuje za szybką reakcję\nA nie miałaś kiedyś ochoty dać bana samej sobie ? Ja jak bym był modem to najpierw bym zbanował wszystkich a potem samego siebie.\nOczywiście. Przypominam że zaczątek akcji miał już miejsce http://star-wars.pl/Forum/Temat/3180#607475 - ale szybka reakcja Rusisa i LSa powstrzymały masowe bany; pod ich presją publicznie oglosiliśmy z Halem że to żart.\nCzyli trzeba uważać !\nPotwierdzam mocne 8/10\nGary Oldman rewelacyjny. Ben Madehlson świetny.\nSam film odebrałem nie jako wojenny ale jako o Churchilu w 1940 podczas II WŚ.\nRejestracja: 2012-03-10 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd: Białystok\nObejrzałem i muszę powiedzieć, że przyszły Solo był tam całkiem dobry (zresztą film jest w ogóle dobry, wiadomo - Beatty).\nKurde, dziwię się, że to piszę, ale Alden może jednak da radę jako Han.\nWyjątkowy film dla fanów czerni i bieli\nNatknąłem się kiedyś gdy leciał w TVP Kultura. Zapamiętałem tytuł i niedawno udało mi się go kupić - w końcu obejrzałem całość.\nJest to kryminał SF, akcja dzieje się w Paryżu (2054 rok). Twórcy postawili na klimat więc tempo jest raczej wolne (coś w stylu Blade Runner), są zawijasy fabularne ale główną zaletą filmu jest obraz, bardzo kontrastowy (to nie Sin City) i nie każdemu przypadnie do gustu. Dla mnie miód malina:\nZaciekawiło mnie to i zobaczę !\nDJ / Death Cure czyli Wiezień Labiryntu 3\nByłem i widziałem w IMAX - cieszy mnie że TLJ już zdjete XD\nNo cóż nie jestem fanem serii i nie czytałem ksiazki/ek.\nNatomiast 1 podobała mi się całkie całkiem.\nNiestety 1 jest najlepsza. Niestety bo jest spadek.\n3 Jest w sumie o niczym. Choć początek był zachęcający to dalej juz była nawet nie sieka a sraka & rzygańsko w tym samym czasie - kto kiedy miałt akie cos to wie o co kaman\nFilm jest też długi 140 min chyba.\nNatomias polskiej produkcji DJ jest filmem który przypadł mi do gustu. Niby cała historia gdzieś już była ale tutaj jest podana w przyjemny sposób. Do tego dobra muzyka.\nRe: DJ / Death Cure czyli Wiezień Labiryntu 3\nNo, w końcu coś pozytywnego o DJ czytam, bo tak tylko "paździerz", "gniot" itp. Filmik ok.\nWiesz nie jest to film wybitny, a jak pisałem historia też już była opowiadana tylko w innej odsłonie.\nNatomiast film dobrze się oglądało. Muzycznie też bardzo dobrze to wygląda. Nie jestem mega fanem elektroniki czy techno ale lubię od czasu do czasu posłuchać.\nDla mnie to właśnie film OK.\nBardzo fajne! Niesamowicie klimatyczny film. Świetne zdjęcia, przerażający soundtrack, nastrojowe ujęcia, dobre aktorstwo. Do tego trochę archaiczny język angielski, podobno autentycznie z epoki (1630). Jeżeli ktoś ma słabe nerwy i nie lubi horrorów, to i tak można obejrzeć, bo we "Wiedźmie" chodzi raczej o zbudowanie nastroju niż przerażanie widza. Gorąco polecam.\nCzas mroku/Tamte dni, tamte noce/Wszystkie pieniądze świata\nCzyli nadrabiam filmy nominowane do Oscara.\nWszystkie solidne. Najsłabiej wypada Czas mroku. W zasadzie spektakl jednego aktora. Nominacja za pierwszoplanówkę zasłużona. Dla Oldmana warto. Na drugim planie Stannis i Krennic też robią swoje, w zasadzie interakcje Oldmana z tą dwójką "robią" ten film. No ale obok tego mamy takie wtopy jak wątek maszynistki - po co? Wojna, zakulisowe, polityczne knowania, poprzetykane tym zupełnie zbędnym, wytrącającym z powagi przedstawianych wydarzeń, wątkiem. Czekałam tylko, aż się okaże początek spoilera że jej brat był w Calais i możnaby tu wrzucić jakąś kolejną, zbyteczną interakcję z Winstonem + niezła okazja do jakiejś pompatycznej przemowy koniec spoilera, ale nie wpadli na to, na szczęście. Im dalej, tym więcej patosu, którego kulminację osiągnięto w scenie z metrem, która nie pasuje do całości i jest po prostu, no, śmieszna. Symbolika i wydźwięk to jedno, ale po takich wstawkach realizm całośi leci na łeb. Takie 6/10, głównie za Oldmana.\nWszystkie pieniądze świata, czyli film, z którego wycięto Spacey`a. Jak wyszło? Dokrętki w żaden sposób nie są odczuwalne. Gdyby ktoś mi powiedział, że na szybko w ciągu 3 tyg. nakręcono z nowym aktorem sceny - wow! Tym większe brawa dla Plummera i tym bardziej zasłużona nominacja. To jest absolutny pokaz profesjonalizmu aktora starej daty. Po prawdzie czy naprawdę mocno ucharakteryzowany Spacey byłby lepszym wyborem? Wiadomo, że taka charakteryzacja twarzy mocno przeszkadza w oddaniu mimiki i nie da się ukryć, że ją widać. To też tyczy się Oldmana i jego Winstona - wyszło tam dobrze, ale jednak wiemy jak naprawdę wygląda Oldman. A Spacey w trailerze wyglądał bradzo słabo. Krytykowałam decyzję o wycięciu Kevina przede wszystkim z samego faktu, że świństwem i głupotą jest robić coś takiego tylko z powodu plotek (i tu się nic nie zmieniło - to nadal idiotyzm), ale też dlatego, że od strony artystycznej film na tym ucierpi. Pewnie się nie dowiemy jak wypadł ostatecznie oryginał, ale w tym momencie tego drugiego już nie jestem pewna.\nCo jeszcze o tym filmie? Otóż, Plummer, mimo, że dobry, to jednak aktorsko utkwiła mi najbardziej Michelle Williams, pominięta w tegorocznych Oscarach zupełnie. Szkoda. Film dobrze zrealizowany - piękne zdjęcia i muzyka (za nią odpowiedzialny człowiek od Króla Artura - musiało wyjść dobrze). Kilkoma scenami fajnie oddano atmosferę włoskiego półświatka. Sporo też lekko czarnego humoru. Na minus rozbuchany w stosunku do całości finał filmu, ale w sumie to jakoś na całokształt nie wpływa. Mocne 7/10.\nNajmocniejszy w stawce - Tamte dni, tamte noce. Minimalnie przydługi, mógłby się skończyć o dwie, trzy sceny prędzej (imo na ujęciach zamarzającego jeziora). Dla niektórych będzie to zupełnie niestrawne, bo to TYLKO gejowski, wakacyjny, zwyczajny romans, pozbawiony dramatyzmu Moonlight czy Brokeback Mountain. Ale nie ten rodzaj dramatu był jego celem i nie w tym jego siła. To zwyczajne, naturalne, niewymuszone przedstawienie jest jego największą zaletą. Między bohaterami jest spora różnica wieku. Pokazanie tego z perspektywy młodszego, który nie do końca to ogarnia jest urocze i co najważniejsze, bez krztyny fałszu. Timothée Chalamet dostał nominację za swoją rolę, ale partnerujący mu Armie Hammer w niczym mu nie ustępuje. Znakomity duet.\nCałość i tak kradnie finałowa rozmowa ojca z Elio. Kwintesencja świadomego, mądrego rodzica. Całość 8/10\nRe: Czas mroku/Tamte dni, tamte noce/Wszystkie pieniądze świata\nA mnie to pasowałe w Czasie mroku te knowania. Żołnierze na froncie, a elity próbują ugrać coś dla siebie. Scena z metrem jest genialna bo pokazuje jak parlament był odcięty od życia ludzi. Nie wiem w jakim stopniu film jest spójny z tym jak faktycznie żył Churchil, orientujesz się czy są tam wpadki ?\nMoże źle się wyraziłam. Mi się właśnie te knowania bardzo podobały, a przeszkadzał wątek maszynistki, który mnie z tego wybijał. No tak, po to była scena z metrem, z powodu symbolicznego, ale dla mnie zbędna. Politycy zawsze są odcięci od życia ludzi, więc choćby nie wiem jak cudnie wyreżyserowana to była scena dla mnie zawsze będzie słabym patosem. Co do życia Churchilla to się nie wypowiem, bo nie wiem.\nNadrobiłem Wszystkie pieniądze świata i jakie wrażenia. No dobry film ale tylko dobry. RS chyba już dawno nie zrobił nic bardzo dobrego. Warto zobaczyć ale nie ma szału. Mam tu na myśli to że ten fil majko całość jest po prostu trochę mdły. Pojedyncze elementy są super ale zmiksownae jest to uważam słabo.\nNie chce mi sie rozpisywać, więc krótko: o pierwszych dniach Churchilla na stanowisku premiera, o problemach, z którymi się borykał, zakulisowe gry są, komizm jest (choć zdaje się, że Churchill był żywszy i radośniejszy od grającego go Oldmana). Film na plus, bilety z konkursu się nie zmarnowały.\nKlasyka filmu wojennego.\nWidziałem jakieś ćwierć wieku temu w TVP i miło wspominałem, więc gdy nadarzyła się okazja kupiłem:\nJestem bardzo pozytywnie zaskoczony tym filmem, bo tego mi było trzeba!\nTo jest prawdziwy film wojenny a nie te popeliny Gibsona, Spielberga itp.\nCo z tego że w nowych filmach rozrywane są ciała na kawałki i tryska krew, jak całość jest miękka i słodka, wręcz melancholijna.\nW filmie z 1970 roku krwi i rozrywanych ciał raczej nie zobaczymy, ale jestem przekonany że współczesny widz wymięknie na tym filmie, bo to czysty hardcore. Od pierwszych minut ryk silników japońskich samolotów\nŻadnych łzawych wstawek, listów do rodziny czy żenującego humoru. Nikt nie tęskni za chorą babcią, pieskiem czy kotkiem. Tylko ryk samolotów\nW drugiej cząści filmy dojdzie jeszcze\nTATATATATATATA TATATATATATAT TATATATATTATAT\nTATATATATATATAT TATATATATATATA TATATATATATAA\nTak to brzmi:\nTeraz lepsze robimy tylko zwiastuny\nŻeby mnie takim filmem przywoływać z głębi kazamaty...\nBD widziałem, ale czekam bo ma być ponoć w dwupaku 4K z "Bitwą o Midway", ale zgadzam się, dziś takich filmów nie robią, niestety.\nTo na żywo robi to jeszcze większe wrażenie, gdy ryk silnika, huk wybuchów i odgłosy broni maszynowej wciskają Ci się w każdy zakamarek mózgu\nNiestety, poniższy filmik tego nie oddaje\nI przypomniałem sobie, że muszę się zabrać i skończyć moją "Kasię"\nZamierzam przypomnieć sobie "Midway", bo też widziałem bardzo dawno i pamiętam jak przez mgłę.\nPodobno wadą "Midway" jest to, iż korzysta z ujęć z innych filmów - znalazłem fajną stronę, która może posłużyć za przewodnik po filmach wojennych:\nDzięki tej stronie poznałem tytuły kilku filmów, których mgliste wspomnienia miałem w głowie.\nTora! Tora! Tora! ma świetne zdjęcia lotnicze no i piękne chmurki:\nTora!... sprawiła iż doceniam jeszcze bardziej "Dunkierkę" Nolana, bo nawiązuje do tej surowości starszych produkcji.\nZ filmami wojennymi jest teraz problem, bo wymagają dużych nakładów finansowych, więc chcą się zwrócić i przyciągnąć jak największą widownię, więc wciskają do scenariusza jakieś romanse i smętne historie, więc kupa z tego wychodzi i nic mi po takim filmie\nTrzeba grzebać w starociach klasykach\nObejrzałem "Midway" no i słabsze to od "Tora! Tora! Tora!"\n1. Pojawia się wątek amerykańskiego pilota zakochanego w Japonce (potrzebny w tym filmie jak Miś Uszatek).\n2. Japończycy mówią po angielsku.\n3. Film wykorzystuje ujęcia z innych filmów np. "Tora! Tora! Tora!" Więc jak się ogląda jeden po drugim to mocno razi.\nMimo tych wad film jest fajny i dobrze się go ogląda, to zasługa samej bitwy która jest arcyciekawa i zasługuje na nowy film - tylko kto to dzisiaj zrobi i nie schrzani. O!\nNajwiększą zaletą filmu są jednak archiwalne fragmenty prawdziwych walk.\nObejrzałem też z rozpędu film "Longest Day/Najdłuższy dzień" (1962) też nierówny ale fajny.\nZaczął się serią kiepskich ujęć, gdzie panowie w studiu udawali że są gdzieś w plenerze i żle to wyglądało w HD (na VHS by przeszło).\nNatomiast póżniej natknąłem się na prawdziwą perełkę - długie ujęcie kręcone jak się okazało z helikoptera (miód malina):\nNa deser zostawiłem sobie "O jeden most za daleko" (1977)\nEpicka obsada (prawdziwi NIEZNISZCZALNI):\nA ja sobie nabyłem dwupak (w jednym opakowaniu) BD "Tylko dla orłów" i "Złoto dla zuchwałych", pewnie sobie jutro zadam.\nBo dzisiaj "1941" - niestety tylko DVD, wyprzedają jak leci po 2-3 pieniądze sztuka. Na dużym ekranie to niestety widać. Ale sam film zawiera wersję reżyserską i wycięte scenki - ilość wariantów "japońskich choinek" jest zaskakująca. I w sumie smieszne quasi-rasistowskie żarciki - dziś by to nie przeszło.\nA po tym jak wyglądął remake "Tora Tora Tora" to remaku "midway" zdecydowanie NIE CHCĘ.\nWracam doblaszkować VAL-a z Soryu.\nU nas (po tej stronie wielkiej wody) też jest dostępny ten dwupak:\nI "1941" w HD też:\nA nawet HAL na Blu-ray, O!\nZgadzam się że remake "Tora! Tora! Tora!" to nie jest ten rodzaj filmów których szukamy\nNiewesoła historia łyżwiarki Tonyi Harding, acz z humorystycznymi momentami, z morałem że jak życie cię uderza to oddaj mu z nawiązką, że matki się (w tym przypadku niestety) nie wybiera, ktoś kto chce Ci pomoć może zupełnie przypadkiem zniszczyć Ci życie, a jak dziecko chce futerko z króliczków to sobie je musi samo zastrzelić.\nI świetna muzyka z lat 80/początków 90, idealnie dobrana ilustracyjnie,( kto się wychowywał w innym okresie nich żałuje )Czego tu nie ma "Devil Woman" Cliffa Richardsa w temacie matki, "Romeo and Juliet" Dire Straits w wątku romantycznym. "Passengers" na zakończenie i tak dalej.\nJak mi się ten film spodobał, historia, jak zagrany, klimat, tego potrzebowałem , mocne 9/10\nA Margot Robbie rewelacyjna, kradnie cały show.\nPrzegapiłąm jakoś tego posta\nJestem ciekawa tego filmu. Nawet gdybym nie pamiętała blado wiadomej afery to, dalej lubię łyżwiarstwo. Inna rzecz że film jest bardzo krytykowany przez środowiska łyżwiarskie za `gloryfikowanie` brzydkiej historii.\nTeż lubie, mam quasi-profesjonalną łyżwiarkę w domu i też pamiętam aferę, to nie myślałem za długo czy iść na ten film.\nI nie powiedziałbym że film "gloryfikuje" brzydką historię, bo ona jet pokazana tak szczerze do bólu. Raczej te środowiska krytykują bo pokazano "jak to działa", że jak masz strój zrobiony własnoręcznie (bo cię nie stać) to dostaniesz mniej punktów, podobnie w sytuacji gdy nie jesteś wzorem cnót wszelakich.\nBillboardy/The Disaster Artist\nCiąg dalszy Oscarówek. Oba, z różnych powodów, absolutnie warte obejrzenia.\nNie da się ukryć, że "The Disaster Artist" jest filmem zdecydowanie gorszym i jedynym powodem, by się nim zainteresować jest James Franco jako Tommy (ewentualnie kultowość obrazu "The Room"). Obraz poprawny scenariuszowo, poprawny aktorsko, solidny, ale nie byłby niczym więcej, gdyby James nie stworzył takiej postaci. Skradł dla siebie całe przedstawienie, brawurowo oddał Tommy`ego, dlatego aż serduszko się kraje, że został tak potraktowany i nie dostał nominacji za pierwszoplanówkę. Słyszałam, że to także z powodu podejrzeń o molestowanie czy coś, także już się w sumie nie powinnam dziwić na tę głupotę. Ale nadal - jest Kaluuya, nie ma Franco, echh...\nPo seansie właściwym są pokazane jednocześnie sceny z "The Room" i "The Disaster Artist", gdzie widać jak dobrze Franco oddał tę postać. I nie, to nie było tylko tępe małpowanie, naśladowanie mimiki czy akcentu. Portretując tę nietuzinkową postać można było bardzo łatwo popaść w sztuczność i groteskę i stworzyć mało wiarygodną kreaturę. Nic z tych rzeczy. Tommy Franco jest faktycznie tajemniczy, magnetyczny, niejednoznaczny, da się odczuć tę aurę wokół niego, której dał się ponieść Greg, a przy tym wszystkim jest najnormalniej w świecie ludzki. Pełna paleta zachowań i emocji. A poza tym wszystkim, gdy ma być śmieszny jest cholernie śmieszny! Nic mi nie pozostaje tylko bić brawo!\nWspomnieć jeszcze należy o świetnym, podtekstowo sugerowanym, zainteresowaniem erotycznym Tommy`ego Gregiem. Podteksty są najlepsze, a ten jest naprawdę fajny Całościowo 7/10, z czego 95% oceny za Jamesa.\nNo i "Trzy billboardy...". Zupełnie mnie nie dziwią głosy zachwytu nad tym filmem. Właściwie to obraz kompletny. Świetny scenariusz, który niczego nam nie wykłada wprost (nawet chyba pójdę drugi raz, żeby się przekonać co do właściwej interpretacji pewnych wydarzeń) - absolutnie zasłużona nominacja. Piękny soundtrack, idealnie współgrający z wydarzeniami, i sam w sobie miły w słuchaniu (tu także nominacja zasłużona, choć wyżej jednak widzę muzykę "Dunkierki").\nJest to historia w głównej mierze smutna, ale mnie najbardziej zaskoczyło jak znakomitą czarną komedią ten film się okazał. Powiem szczerze, że dawno nie miałam tak autentycznego ubawu. Humor czasami jest tu upchany scena po scenie, wiemy, że gdy pewne postaci się znów spotkają to będziemy kwiczeć ze śmiechu. Mildred i ksiądz, Mildred i James (Dinklage), Mildred, jej były i jego dziewczyna xDDD, przepychanki słowne na posterunku policji - wszystko to jest komediowym złotem. A kulminacja to scena początek spoilera Jasona, dowiadującego się z listu swojego mentora, że ma się opanować, a za nim pożoga, wywoływana przez Mildred, której nie jest świadomo xDDDD koniec spoilera.\nI bohaterowie, o tak. Gdy już myślimy, że o nich wszystko wiemy, że przynależą do tej lub przeciwnej strony, bo od początku film nas na to naprowadza, a tu zonk! Stron tak naprawdę nie ma, każdy ma coś za uszami i nic nie jest takie, jakie nam się wydaje z początku. Uwielbiam <3<3<3\nSą tu trzy wielkie kreacje, wszystkie nominowane i wszystkie absolutnie na te nominacje zasłużyły - Harrelson, Rockwell i McDormand. Wszystkie niejednoznaczne, koncertowo zagrane, ale jednak największym z tej trójki jest Rockwell i jeśli Jenkins z "Kształtu wody", którego jeszcze nie widziałam, nie narobił w tym filmie jakichś cudów to Rockwell musi to wygrać. Oczywiście, duża zasługa napisania postaci początek spoilera film robi z niego od początku villaina i długi czas jesteśmy zwodzeni tym, że w końcu dopnie swego, a potem się okazuje, że chłopak ma dobre serduszko i zmienia strony - I love this shit! koniec spoilera, ale Rockwell oddaje idealnie ten miks rasistowskiego, agresywnego, wybuchowego policjanta-tyrana z synkiem mamusi (sceny z matką to także złoto!), który jest mocno zagubiony i potrzebuje kogoś, kto mu pokaże właściwą drogę. No uwielbiam <3<3<3\nNie będzie dyszki z dwóch powodów. Po pierwsze, główny wątek - tragedia Mildred, choć fantastycznie zobrazowany to nie wybrzmiał we mnie tak mocno, ponieważ zbyt dobrze się na tym filmie bawiłam jako komedii. Może trochę twórcy przegięli z ilością humoru, coś jak w TLJ? Po drugie, tu zachwycam się kreacjami, a biorę sobie taką "Cichą noc", gdzie poziom aktorstwa jest jeszcze wyższy. Także "tylko" 9/10.\nObecnie "Billboardy" i "Dunkierkę" widzę z największą szansą na najlepszy film. Co wybrać - aktorski popis z pierwszego czy przeżycie audiowizualne z drugiego? Bardzo trudno, ale w tym przypadku chyba jednak dłużej będzie mi siedzieć w głowie jednak "Dunkierka". W tym tygodniu "Kształt wody", może się coś zmieni.\nRe: Billboardy/The Disaster Artist\nA u mnie takie zaległości kinowe... Mam nadzieję że 17/18.02 nadrobię\nDo tego czasu to taki Czas mroku już chyba zdejmą. A warto nadrabiać, bo jest teraz bardzo grubo.\nW sobotę atakuję. Niestety za dużo do zrobienia, za mało czasu... XD\nEch... Billboardy w Bielsku lecą o durnej godzinie, a ostatnio jak chciałem iść to wylądowałem na L4 w domu. Szkoda, bo Twój opis jest bardzo zachęcający\nTo oby był w weekend !\nOk, jak na Billboardy koniecznie, to jak 2 marca wejdzie "I, Tonya" to tym razem KONIECZNIE\nW przypadku tego filmu widać ile roboty robi znakomity trailer. Zanim się dowiedziałam, że to lider w liczbie nominacji do tegorocznych Oscarów, w kinie zobaczyłam trailer, który z miejsca mnie kupił i wyniósł ten film do najbardziej oczekiwanego w tym roku. Kupił przede wszystkim klimatem niczym z gry "BioShock" i nie odstraszył, a wręcz zaintrygował potencjałem wątku romansowego. Głupia ja xD\nFaktycznie film jest ładny. Wylewa się ten klimat lat 60., który obiecywał trailer, muzyka robi swoje (ale do soundtracku z "Dunkierki" czy "Billboardów..." jednak brakuje), scenografia, kostiumy, to wszystko jest na poziomie.\nAktorsko też jest bardzo dobrze, choć powiedzmy sobie szczerze, że poza Hawkins, która z automatu miała trudniej (wszak grała niemowę) nie było tutaj nic szczególnego do zagrania. Także jej nominację bym dała, natomiast czy reszcie? Richard Jenkins gra starego geja. I poza tym nie ma w tej postaci nic ciekawego. Blado to wygląda przy konkurencji z "Billboardów". Za niego wrzuciłabym z tego samego filmu Michaela Shannona, który obok Hawkins dał najlepszy pokaz umiejętności. Po prawdzie on obok walorów audiowizualnych filmu jest jednym z niewielu powodów, dla którego warto ten film zobaczyć. Octavia Spencer jest jak zawsze urocza, tylko mam wrażenie, że zamyka się w bardzo podobnym typie ról, przez co zawsze mniej więcej gra to samo.\nNa co jednak mi to wszystko, skoro historia mnie najzwyczajnej nie poruszyła w żaden sposób. Zaczyna się intrygująco, ale im dalej, tym gorzej. Bez napięcia, bez emocji. Gdzieś tam przebija się wątek zimnej wojny, który powinien dodać temu jakiegoś życia, ale też nie działa. W zasadzie to chce być i romansem, ma elementy filmu szpiegowsko-sensacyjnego, chce moralizować, a przegrywa na wszystkich tych frontach. Może gdyby się reżyser zdecydował w który konkretnie kierunek chce iść - wątek zimnowojenny czy romans - by się to lepiej oglądało, bo tak mam wrażenie, że żaden nie jest w pełni dobrze ukazany, a jeden wybija z rytmu drugiego. Moralizowanie jest też tak w twarz, że odpycha. Nagromadzenie w tym filmie "inności" też narzuca od razu wyświechtane i błędnie używane słówko "poprawność polityczna", ale akurat naprawdę w tym przypadku trudno znaleźć mi inne powody, dla których ten film dostał nominację w kategorii najlepszy film.\nPodejrzewam, że to też kwestia czystej wrażliwości i jeżeli kogoś porwie wątek Elizy i humanoida to będzie miał zupełnie inne postrzeganie. Ja jednak odradzam. Takie 5/10.\nRejestracja: 2016-05-24 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd: Posępny Czerep\nRe: Kształt wody\nSerduszko, skoro Ci "Shape of Water" nie podszedł, może się skusisz na rosyjskiego "Diabła Morskiego" z 1961? Drugi tytuł to "Człowiek-Amfibia". Moim skromnym zdaniem baśń cudowna. (I Ichtyandr! ) Są tam inne\nrozwiązania, choć pewne podobieństwa też się znajdą.\nKtoś na FW zarzucił del Toro zrzynkę...tyle że del Toro przyznaje się do swoich inspiracji, a "Potwora..."podobno nie widział. Jestem ciekawa czy ściemnia, czy może np. widział jako małe dziecko i coś mu zostało w pamięci, ale nie jest tego świadom?\nDla mnie osobiście żadne tam nominacje, oscary nie mają znaczenia. Ale domyślam się że mają duże dla samych aktorów. Dlatego np. życzę Ogrodnikowi oficjalną statuetkę. pomimo że "u mnie" ma ich przyznanych już kilka.\nI wiem też że wielu oglądaczy bardzo zwraca uwagę na takie nagrody... W przypadku "Kształtu wody" strasznie to widać. To jest normalka, ale wydaje mi się że w przypadku tej produkcji robi to pewną krzywdę filmowi. Ludzie słyszą 13 nominacji! "Ło matko, to musi być EPICKIE." A potem pójdzie i zobaczy...Po czym najczęstsza `konkluzja`, brzmi: "Wtf? Co za szajs, ona się seksi z rybo!! Bleee. Oczywiście Evening nie mam na myśli Ciebie, widzę że po prostu Cię nie porwało.\nMnie twory del Toro prawie zawsze zachwycały, moim zdaniem "Kształtem.." wcale nie wypadł z rytmu. Jest to dalej ten Baśniowy Czarodziej którego znam. Szkoda mi go teraz trochę, bo tłum rzuca na niego kalumnie, chyba niezasłużenie...Podejrzewam że gdyby nie te liczne nominacje, (zbędne) i gdyby nie był to del Toro, a jakiś nowichusz; to tłumy raczej by się zachwyciły, a tak?\nJest, to co jest.\nRejestracja: 2008-10-17 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd: Cracow\nTo nie kwestia wrażliwości, ten film to shit.\nOd strony technicznej jest dobry, oryginalna stylistyka, fajne tło - lata 60-te w USA i problemy właściwe dla tego czasu, ale pod ciekawą powłoką jest pustka - totalnie nieprzekonywująca historia, słaby romans, słaba sensacja, słaby film szpiegowski. Podręcznikowy przykład wydmuszki, w dodatku momentami tak nadętej, że robiło mi się niedobrze.\nObejrzałem wszystkie nominowane do Oscara filmy w najważniejszej kategorii i to zdecydowanie najsłabsza pozycja. Mimo wszystko liczne nagrody przyjmuję ze zdumieniem, czy wręcz szokiem. To powinno stać obok aktorskiej "Pięknej i bestii" Disneya. I wielu osobom ten film się nie podoba, co zresztą szybko wyjdzie na jaw.\nJa jednak odradzam. Takie 5/10.[/cytat]\nAha, dzięki. To jednak pójdę na coś innego lub powtórzę sobie coś fajnego\nNiestety, Życie, los nie jest taki sam dla wszystkich. Musimy nauczyć się z tym żyć ...\nA mnie się podobał. Może ze względu na te sceny erotyczne - super i kunsztownie. I początek spoilera kota zjadł koniec spoilera więc mamy wątek satanistyczny !!\nPorządny film 7,5/10\nI lubię tą aktorkę co grała tą sprzątaczkę co mówiła że małżeństwo opiera się na kłamstwach XD\nA w mojej opinii film jest po prostu o miłości i jeżeli tam ktoś sie doszukuje jakiegoś dna to ma kuku na muniu !\nRejestracja: 2017-02-12 Ost. wizyta: 2018-07-16 Skąd:\nNiestety, ale z tą miłością to trzeba przyznać, że Del Toro chciał aż za bardzo i przesadził.\nRóżne dziwne romanse propsowałem na czele z tymi z Her i BR2049, ale, że tak to ujmę pod względem estetycznym wypadło to dużo lepiej, szczególnie w drugim przypadku.\nZastanawia mnie na ile Toro robił ten film z autentycznej potrzeby, bo motyw chęci przypodobania sie akademii jest aż nadto dosadny.\nDeja vu po Avatarze, gdzie też próbowano zagrać na litości robiąc romans kaleki z alienem. Co więcej, myślę, że to jedyny zabieg legitymujący takie motywy w kinie, bo inaczej ludzie nie łapaliby się na to, aż tak mocno i widzieliby bardziej chory wymiar takich pomysłów.\nMało tego, dla osoby, która ogarnia Lovecrafta, to aż się prosi o klasyczny kosmiczny horror, a nie jakieś łzawe historie.\nHawkins jako nawiedzona wariatka mająca kapliczkę dla cthulhu i Shanon jako profesor z Miscatonic?\nOglądałbym, tym bardziej że rzeczy, które wprost sygnują się Lovecraftem w kinie mainstremowym praktycznie brak.\nBo ja wiem czy przesadził. Ten film to taka baśń i nie trzeba tego brać aż tak dosłownie. Mnie tam się to podobało. Fajnie (nie lubię tego słowa) że się w sobie zakochali, a że byli nie majnstrimowi, to na pohybel...\nRomanse są akceptowalne tylko jak wszyscy są estetyczni i hehe, normalni. Bo jak są dziwni, to fuj. Nie może być przecież tak że historia może do kogoś przemówić, nie, to oczywiście jest granie na litości. Nie jest też możliwe że w filmie jest zakodowane dziesiątki znaczeń i odniesień do szeroko rozumianej kultury (czerwone pantofelki, anyone?), jest tylko banalną historią, i to w dodatku przemycającą lewacką ideologię.\nFilm zasadniczo porusza się po kruchym ludzie z wyrytym jak byk napisem „ zoofilia„\nInność? To takie typowe, miłość jest dla każdego, bez względu na status,urodę etc.\nIroniczne smieszki z lewakowania niewiele tu pomogą, bo film w istocie taki jest i już nawet nie pije, czy to zle czy dobrze. Bezpieczny obraz o dyskryminacji, krojony pod Oscary jak get out, co zdaje się jest sprawdzoną, nowofalowa moda w Hollywood- vide moonlight\nWiele by dało temu filmowi, gdyby zyskał jakąś dwuznaczność, dekonstrukcje całej relacji, albo chociaż zarzucenie sugestii, ze to nie takie piękne.\nFilm to przetworzenie pięknej i bestii i nic innego. Dlatego her i 2049 miażdżą ten badziew na głowę, bo są jakkolwiek ambiwalentne i mają samokrytykę wobec prezentowanych romansów. Tutaj taniec z płetwiarzem i uśmiechy.\nZakodowane znaczenia?Czytałem te teorie mieszające we wszystko Marjorie Cameron, Crowleya, okultyzm i inne niesamowite historie. Obawiam się, że to kolejny przypadek gdzie teorie narosłe wokół danej pozycji, są lepsze od samego filmu.\nMocno wątpię, czy to film zrobiony pod Oscary. Filmy fantastyczne bardzo rzadko są nominowane. No i puszczono go w okresie, kiedy nie wypuszcza się raczej filmów, które mają walczyć o Oscary.\nFilm to przetworzenie pięknej i bestii i nic innego.\nChyba nie zrozumiałeś ani jednego ani drugiego XD\nTa aktorka to właśnie Spencer, ona jest zawsze taka pozytywna xD\nRomans jest niby wątkiem centralnym, ale tam jest sporo więcej, przez co się trochę rozmywa i po prostu mnie nie bierze, no. Nic nie poradzę xD\nOstatnie kilka miesięcy\nEch, dużo siedziałem w kinie na TLJ, miałem multum innych spraw na głowie, no i jeszcze prawie dwa miesiące przerwy od Unlimited. Także mój ostatni kinowy wpis tutaj jest z końca października. To trochę po nadrabiam zaległości\nUszło, ale szału nie było. No i jak w WW Diana zachwycała, tak tutaj niekoniecznie.\nHistoria znana, także jej nie oceniam. Klimat, sceneografia, plenery i aktorzy (Poirot i Mary zwłaszcza) super!\nAnimacja pierwsza klasa, a nawet parę plot twist`ów było\nGłupie, ale dobrze się bawiłem. Ujdzie\nBardzo miłe zaskoczenie, na prawdę fajna komedia choć w kategorii młodzieżówek\nMiał być gniot, a było super\nFajna bajka, chociaż aż takiego szału nie ma. Animacja bardzo ładna.\nNiby nic specjalnego, ale dobrze mi się to oglądało.\nTytuł oryginalny mówi sam za siebie - Tedi Jones. Lekka przygodówka w stylu Indiany, można zobaczyć i dobrze się pobawić.\nByło dobrze, ale czegoś mi brakowało. No i te dwa głupki w horrorze...\nSłodko, miło, sympatycznie i w ogóle wszystko w kwiatkach, nawet więzienie. Totalne infantylne głupotki, ale OK - takie to ma być.\nKolejny film z Liamem Neesonem o tym samym A jednak, jak zawsze bardzo dobrze się to oglądało, choć już widać że odtwórca głównej roli jest już dziadkiem...\nDobrze zrobiony, ale wybitnie tendencyjny i huraoptymistyczny film. Ukazanie postaci siostry zrobiło na mnie dobre wrażenie, reszta na poziomie, ale bez szału.\nUjdzie, ale nie porywa. Z uczniami na zimowisku fajnie się to oglądało.\nNo i tutaj będzie wyjątek, wszystkie powyżej oglądałem w takiej kolejności, w jakiej są opisane. Teraz będzie mała zamiana.\nPomysł OK, ale trochę brakowało mi klimatu.\nA teraz coś, co pewnie wywoła zdziwienie... Będzie trochę z zapisów moich rozmów na privie (na F z dwiema koleżankami.\nNie widziałem jedynki, ale po trójce mam ochotę zobaczyć\nRok temu poszedłem na dwójkę, bo zerowałem repertuar kina i chciałem się przekonać czy faktycznie jest aż tak do dupy. Zawiodłem się, bo okazało się że to ani nie jest gniot, ani jakieś super coś. Oceniłem 2 na 5,5 czy tam 6/10.\nNa trójkę poszedłem z zamiarem dobrej zabawy i mogę spokojnie dać 7,5/10 czy nawet 8/10"\nTen hejt na tę serię jest dla mnie w ogóle niezrozumiały\nZnalazłem moją opinię sprzed roku (z 10 marca):\nCiemiejsza strona Greya\nWidziałem we wtorek. Poszedłem dla beki, "bo przecież wszyscy hejtują tę serię, to znaczy że będę miał się z czego pośmiać".\nO ile po seansie doszedłem do wniosku że mnie takie filmy zdecydowanie nie kręcą, zaś szczególnie nie lubię "scen intymnych" w filmach, to jednak... Film nie zasługuje na hejt!\nJak sobie przypomnę jak w żałosny sposób pokazywane są "te momenty" w polskich filmach, to tutaj było to całkiem... kulturalne, nie prymitywne tak jak np. w Pitbull 3 którego pragnę wyprzeć z pamięci.\nOgólnie doszedłem do wniosku że film hejtują po prostu ludzie zazdrośni.\nZazdrosne baby które skrycie marzą o takim bogatym księciu z bajki o wybujałej fantazji w pewnych sprawach. Zazdrośni faceci którym brak poczucia własnej wartości bo nie mają wiele €$ na koncie a o jakiejkolwiek wyobraźni nie pomnę.\nTematyka filmu mnie nie interesuje ani nie porwała, ale film jako taki jest dobrze zrobiony. Chociaż wyszedłem z kina zawiedziony bo chciałem arcygniota do wyśmiania, a dostałem produkt w mojej ocenie po prostu średni. 5/10.\nTo tyle gwoli wstępu. Na seans Nowego oblicza Greya, udałem do IMAXu w sobotę 10.02., przed moim ostatnim seansem TLJ i Spotkaniem Śląskich Fanów Star Wars.\nBawiłem się świetnie! Jak pisałem swoim koleżankom - po trójce miałem ochotę nadrobić jedynkę i zrobiłem to.\nMogę powiedzieć tylko tyle że jedynka jest najsłabsza. Aczkolwiek w całej trylogii widać nieźle jak się rozwijają dwie główne postacie, a bez takiej jedynki po prostu by tego nie było.\nTakże w świetle dwójki i trójki, jedynka jest na plus, ale jako samodzielny twór szału nie ma.\nEch, nie spodziewałem się tego po sobie - ale bardzo chcę iść drugi raz na Nowe oblicze Greya i pójdę na pewno!\nRe: Ostatnie kilka miesięcy\nSkoro tak Ci się podobają te klimaty to polecam "Sekretarkę". Parafrazując komendanta Rybę: Tamten Grey był lepszy. Jakieś 46 razy lepszy. (Mimo że tyleż samo razy brzydszy...nie szkodzi. )\nTakie świństewka wam w głowie. Umówcie się na la caffee, a nie tu na forum takie brudne myśli wysmarowywać!\nRejestracja: 2017-10-12 Ost. wizyta: 2018-07-17 Skąd: Odległe Rubieże ...\nGeneralnie to bardziej podobała mi się cała seria "Sekretarki" od Dorcela ... ale akurat tą "Sekretarkę" którą wymieniłaś też chętnie obejrzałem\nTyle że to nie są tak naprawdę `te klimaty`; Anastasia leci na Greya, ale generalnie sama jest waniliowa, ich relacja jest kompromisem między gustami obojga (przemilczam fakt że 50 shades jest krytykowane w środowiskach BDSM za założenie że upodobania Christiana - tak on się nazywa? - wynikają z jego zrytej psychiki); w `Sekretarce` - nie dość że obie strony są zainteresowane taką formą interakcji, to w zasadzie Lee jest bardziej inicjatorką.\nAczkolwiek `Sekretarka` bije wszystkie Greye na głowę, z tym się zgadzam, tym bardziej że atrakcyjność obu panów jest porównywalna ;p\nTak zapytam z ciekawości tylko, poszedłeś na to ostatnie sam z nieprzymuszonej woli, nie na żadne święto tynkarza i bez połówki?\nZupełnie sam, z własnej nieprzymuszonej woli i szczerze zainteresowany po dwójce, która uszła\nBilet kupiłem trzy dni przed seansem. Rząd 9, miejsce 18 w katowickim IMAXie - czyli miejsce na samym środku ekranu. Seans o 10:00 10 lutego\nOprócz mnie tylko 9 osób w kinie było\nMiałem niezłą bekę z nielicznych facetów, którzy co chwilę uciekali od swoich pań do WC\n[...] i bez połówki?\nZawsze lepiej z 0,7\nPół galona, 3 szwagrów i można ogladac\nP.S. - 0.7 to przecież "duże pół litra"\nBo trzeba od razu wziąć 1, a najwyżej potem dokupić.\nNo i coś na "ząb" też trza, panie\nNa pusty żołądek to nie za bardzo, nie te lata już ...\nAardman i już chyba nic nie trzeba dodawać\nNo i wiem już jak powstałapoczątek spoilera piłka nozna koniec spoilera XD\nRe: Jaskiniowiec / Early Man\nNo po prostu trzeba zobaczyć, 10/10.\nJak lubicie Wallaca i Gromita czy Baranka Shauna to czemu jeszcze na tym nie byliście?\nI wszystko jest piękne, począwszy od "klamerki" w majtkach, poprzez sklep "Jurasic Pork", gazetki lkubowe czy scenę pod prysznicem.\nKawał świetnej zabawy.\nNick Park w mistrzowskiej formie - czyżby oscar za animację ?\nCzwarta władza/Ja, Tonya\nO tym pierwszym krótko, bo o ile to bardzo solidny film to jakoś szczególnie nie błyszczy niczym wyjątkowym. Ukazana rywalizacja dwóch gazet i moment wybicia się The Washington Post po publikacji części Pentagon Papers. Życie redakcyjne ukazane od kuchni, także problemy z utrzymaniem się gazety na rynku. Po opisie widać, że film jest mocno statyczny i może to odrzucić, ale, o dziwo, angażuje i dobrze się go ogląda. Jeśli komuś podobał się "Spotlight" to ten też powinien. Ciekawa tematyka i, co najlepsze, aktorem, ciągnącym ten film, jest Hanks, który nadal gra siebie, ale z większym zaangażowaniem niż zwykle xD W każdym razie zobczyć Hanksa, który choć trochę się wysila to jest coś. Z wad: trochę miejscami patos i postać Meryl Streep. Zawsze bronię jej nominacji w Oscarach, bo to, że znajduje się tak często nie jest przypadkowe i jej role zawsze są solidne. Ale nie tym razem. Przy konkurencji, która w ogóle się nie znalazła wśród nominowanych, ta jej rola wypada bladziutko.\nTakie 7/10 za całość. Nie wiem, za co ten film dostał nominację w kategorii najlepszy film, ale nie on jeden w tym roku na to nie zasługuje. Z kolei, że zabrakło wśród nich Tonyi to jest skandal.\nZnaczy, najpierw z czym mamy do czynienia. Rzecz traktuje o Tonyi Harding, amerykańskiej łyżwiarce figurowej, której życiorys jest tak bogaty i barwny, że starczyłby na trzy różne filmy. Życiorys pełen wzlotów, upadków i kolejnych wzlotów, skończony pozornym upadkiem. Tak naprawdę bardzo smutny - Tonya pochodzi z rodziny rednecków i doskonale wie, że nigdy się z tego nie wyrwie i siebie nie zmieni, despotyczna matka, stosująca wobec niej przemoc fizyczną i psychiczną, pierwsza miłość, z którą wchodzi w związek małżeński, okazuje się szują, która ją bije, straszy bronią, a nawet (co nie było przedstawione w filmie ani nie jest udowodonione) zbiorowo gwałci z kolegami. Tonya, praktycznie bez żadnego oparcia w bliskich, musi się też zmagać w pewnym momencie z dziennikarską nagonką i skandalem sportowym. Gdyby to odpowiednio podkręcić mogłaby z tego wyjść bardzo dołująca, prawdziwa biografia "na poważnie", których jest na pęczki. Nic z tych rzeczy!\nW filmie nie pokazano np. domniemanego gwałtu, który jest napomniany w notce jej życiorysu. Być może uznano, że nie warto ruszać tego wątku, że ukazanie tego w zabawny sposób byłoby przegięciem. Bo tak jest. Film ten, poza tym, że jest biografią i filmem sportowym, to przede wszystkim fantastyczna komedia, momentami grubo czarna. Zaczyna się jak wywiad z perspektywy kilku osób - Tonyi, jej męża, jej matki, dziennikarza sportowego (chyba) - na temat słynnego skandalu, w którym uczestniczyła Tonya. Ten wywiad tak sobie trwa przez cały film, poprzecinany migawkami z życia. Życie Tonyi, jak pisałam, nie wydaje się zbyt fajne i nie spodziewamy się, że przedstawią nam je w ten sposób. Dość szybko zostaje obalona czwarta ściana, a gdy w migawce mamy scenkę, w której Tonya zostaje przedstawiona niemalże jak Harley to już wiemy, że to będzie film z mocnym dystansem do siebie. Kto w to wsiąknie to odleci i przeżyje festiwal śmiechu i dobrej zabawy. Ktoś, kogo ukazanie choćby przemocy domowej w zabawny sposób zniesmacza to się odbije.\nI to nie jest tak, że przez takie ukazanie jej losów postać zostaje umniejszona do rzucania w nas kolejnymi autoironicznymi tekścikami czy beki w kolejnej scenie sytuacyjnej. To, że film podchodzi do poważnych problemów jednostki z wielkim dystansem to jedno, ale nigdy nie przekracza granicy dobrego smaku, dodatkowo, gdy tragizm danej sytuacji ma wybrzmieć to wybrzmiewa. Są szczególnie takie dwie sceny: początek spoilera gdy Tonya słucha wyroku, w którym dowiaduje się, że ma dozywotni zakaz występowania w zawodach. Tu nie było heheszków, tu widać było, że życie właśnie rozsypało jej się w mgnieniu oka (brawo dla Margot!). I druga, chyba jeszcze lepsza scena, gdy Tonya jest w domu, otoczona na zewnątrz przez dziennikarzy. Niespodziewanie zjawia się u niej matka, która wydaje się w końcu pojednać z córką i wesprzeć ją, gdy tego najbardziej potrzebuje. Ale coś nam śmierdzi. Okazuje się, że przyszła z podsłuchem, żeby wyciągnać z niej informacje, może dla prasy. Scena nie jest pozbawiona elementu humorystycznego, jednak, gdy wychodzi, co wychodzi, gdy Tonya wylatuje przed dom za matką, która okazała się znów szują, gdy wpada w sam środek dziennikarzy i jest bezradna - no, wzięło mnie to koniec spoilera.\nFilm jest mocno komiksowy, czasem bardzo szybko przeskakuje z sceny w scenę, ale jego konstrukcja jest absolutnie przemyślana i konsekwentna do samego końca. I jeszcze jedna rzecz - ten film jest momentami mocno przerysowany, tak jak i zachowania postaci, ale jest to zabieg zrozumiały w kontekście całości.\nNie można nie wspomnieć o rewelacyjnie dobranym zestawie piosenek ze schyłku lat 70 i lat 80 (pewnie z początków 90 też coś było), czyli oczywiście z najlepszego okresu dla muzyki popularnej ever Fantastycznie to współgra z wydarzeniami. No i był fragment Zimy Vivaldiego, więc znów odleciałam xD\nNie można nie wspomnieć o aktorstwie, a właściwie o duecie - matce i córce - Allison Janney i Margot Robbie. Autentyczna relacja, a Allison była po prostu bezbłędna (nominacja i mam nadzieję, że Oskar absolutnie zasłużone). Margot pewnie polegnie z Frances, trochę szkoda. To nie jest tak charyzmatyczna postać i rola jak ta Allison, ale nie miała taka też być. Robbie świetnie balansuje między komizmem i tragizmem postaci. Drugoplanowe postaci męskie są trochę przyćmione przez obie panie, ale też nie mam zastrzeżeń.\nW tym roku wyjątowo szybko wystawiam 10/10 jakiemuś filmowi xD Mogłabym gdzieś szukać wad, ale po co, skoro to jakieś drobiazgi, a film porywa od początku do samego końca. Polecam - świetna zabawa!\nRe: Czwarta władza/Ja, Tonya\nMoże nie tyle humorystycznie przedstawiona przemoc domowa, ile taka bardzo "so Redneck". W końcu Tonya nie pozostaje dłużna w wymianie ciosów i też goni lubego z shotgunem w ręku. Matka zagrana świetnie, ale dla mnie Margot jednak była ciut lepsza.\nI tak, to skandal że ten film nie ma nominacji.\nA co do nominacji filmu o (kom)Poscie - Holywood, gazeta i aktorzy niosący sztandar światła i postępu w mhrocznych czasach Darth Trumpa - trzeba mówić więcej?\nJak ja Ci zazdroszczę, ja nie wyrabiam z tymi wszystkimi filmami aaaaaAAAAAAaa.......\nMarny tydzień w kinie\nByłem w sumie na trzech seansach - jeden we wtorek i dwa dzisiaj.\nWe wtorek Czarna Pantera i im dłużej o nim myślę, tym bardziej jestem zawiedziony tym filmem.\nDzisiaj byłem na drugim seansie Grey`a 3 i podtrzymuję jego ocenę 8/10 To póki co jedyny film, który oglądałem w kinie w tym tygodniu i mi się podoba, ale to się nie liczy bo już go widziałem prawie 20 dni wcześniej.\nPo Grey`u poszedłem na Jaskiniowca.\nTo był mój kolejny zawód w tym tygodniu. Jak lubię inne dzieła tych twórców, tak tym razem wyszła im totalna klapa, w dodatku o najbardziej znienawidzonym przeze mnie sporcie...\nRe: Marny tydzień w kinie\nJaskiniowiec świetny N Park w świetnej formie !\nBrawa za ten film. To że nie lubisz fusbalu nie znaczy że film musisz skreslać...\nRejestracja: 2014-08-04 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd: Starogard Gdański\nFilmy Oscarowe 2018\nTak sobie ostatnio zacząłem oglądać produkcje nominowane za najlepszy film i muszę powiedzieć, że strasznie ciężko ocenić je względem pozostałych.\nTrzy bilboardy z Ebbing, Missuri\nZdecydowanie najciekawszy film. Z pazurem, w większości nieprzewidywalny. Trochę za dużo "fucking", środek trochę się ciągnie, ale ogólnie oszałamiający. Oscar dla Frances zdecydowanie zasłużony. Szkoda, że nie udało się zgarnąć głównej nagrody.\nCiekawy, trochę magiczny - bardzo artystyczne podejście reżysera. Na pewno nie najlepszy film, ale oglądało się przyjemnie, tym bardzie, że wizualnie jest przepięknie.\nObejrzany wczoraj wieczorem - jest supeeeerrrr! Taki klimatyczny YA. Świetne wykonanie, przede wszystkim montaż i scenariusz. To one nadały mu tej dynamiki. W ogóle się nie nudziłem, a wciąż mam wrażenie, że spędziłem w kinie więcej niż 1,5 h.\nChyba największe aktorskie odkrycie roku w postaci Timothee Chalamet. Coś jest w tym jego Elio, ale nie potrafię powiedzieć, co takiego reprezentuje sobą aktor, że wygląda to tak dobrze. Statuetkę sprzed nosa zgarną mu Gary Oldman, dlatego w przyszłym tygodniu szykuje się pewnie seans Darkest Hour (Czas mroku - serio?; swoją drogę Tamte dni też brzmi baardzo sztampowo).\nWracając do filmu - bardzo mi się podobał, historią mocno mną wstrząsnęła emocjonalnie. Podobno powstaje sequel, ale nie wiem, czy jest on rzeczywiście potrzeby.\nMimo, że jeden z najlepszych filmów roku to jednak\n7/10 (za całokształt)\n10/10 (za Elio i tatę)\nRejestracja: 2015-06-12 Ost. wizyta: 2018-07-18 Skąd:\nSzedłem na ten film z niepokojem, że rzeczywiście będzie to wydmuszka tak jak wielu twierdzi. I muszę po filmie stwierdzić, że rozumiem te zarzuty. Wyobrażam sobie, że wiele osób mogło zupełnie nie wczuć się w tą historię.\nAle ja akurat wczułem się i było to naprawdę magiczne doznanie. Już po trailerze czułem, że to moje klimaty, byłem pewien, że audiowizualnie ten film siądzie mi w 100%. I rzeczywiście film oglądałem jak po narkotykach - muzyka przyjemnie wprowadzała mnie w ten trans, natomiast obraz, kadry, przejścia pomiędzy scenami to absolutny majstersztyk Del Toro. Zupełnie nie dziwi mnie Oscar za muzykę i scenografię.\nAktorzy też zrobili świetną robotę - właściwie każdy z głównych bohaterów zrobił na mnie duże wrażenie - Sally Hawkins, Richard Jenkins czy Octavia Spencer. Shannon trochę mniej, ale swoją rolę odegrał dobrze.\nDlaczego twierdzę, że wielu osobom mógł ten film nie przypaść do gustu? Pomijając tych, którzy na siłę szukali od pierwszej minuty poprawności politycznej, to jest to po prostu taka słodko-gorzka baśń dla dorosłych z prostą fabułą. I ta prosta fabuła z przerysowanymi na maksa bohaterami może być głównym powodem narzekań. Tylko, że ja nie oczekiwałem skomplikowanej historii tylko właśnie prostej baśniowej historii opowiedzianej w piękny sposób. I to dostałem.\nDruga kwestia to sam romans Elisy i ryboludzia. Część osób może odrzucać już sam ten pomysł, mnie nie odrzucił. Niestety tutaj Del Toro delikatnie nawalił, bo mógł trochę lepiej pokazać rozwój tego uczucia między nimi. To właściwie mój jedyny zarzut - Elisa zakochuje się w tym gościu właściwie bez powodu. Miłość trochę tak działa, ale raczej Elisa nie zakładała, że może się zakochać w potworze trzymanym w laboratorium. A ona sprawiała wrażenie jakby już była w nim zakochana jeszcze przed zobaczeniem go.\nBardzo podobało mi się też zakończenie. Jeśli ktoś jest marzycielem to uwierzy bez zastanowienia, że stwór rzeczywiście ją początek spoilera uratował, zrobił jej z rany te skrzela i żyli długo i szczęśliwie. Ale pamiętajmy, że prawdopodobnie cała ta historia to opowieść jej przyjaciela Gilesa, a on nie miał prawa wiedzieć co stało się pod wodą. Jako artysta wyobraził sobie, że stwór mógł ją ocalić tylko w taki sposób i tak też tą historię opowiedział. W ogóle to, że historia opowiadana jest przez Gilesa ostatecznie broni przerysowanie tego filmu. To jest jego opowieść, więc charakteryzacja Shannona, Elisy, tych wszystkich wojskowych może być przerysowana koniec spoilera.\nCiężko mi wystawić ocenę, film mnie oczarował, ale na dzisiaj niech to będzie 8.5/10. Choć wyczuwam, że mogę z ogromną chęcią wracać do tego filmu.\nP.S. Na seansie był Piotr Kupicha z zespołu Feel ze swoimi dziećmi (~8-10 lat). Biorąc pod uwagę nagość, sceny seksu, przemoc, masę krwi to byłem trochę zszokowany xD\nFajnie że Tobie też się podobało. Ja tam ogólu ludzisków nie rozumiem, przecież to urocza, upojna baśń dla dorosłych! Jak można podobne cudeńko tak bardzo zmieszać z błotem? Biedny del Toro coś ma pecha.\nChoć moim zdaniem to chyba kwestia jednak tego świętego oburzenia, "no bo jak ona może z ryboludziem??! Afe!"\nSzkoda że przy ludzkich potworach jakoś nie widać podobnego oburzenia.\nI świetna uwaga odnośnie tego iż oglądamy losy Elisy okiem kumpla malarza. Gilles rzeczywiście mógł i ubarwić i "artystycznie" odkształcić tę historię.\nPS. Mr.Kupicha to w ogóle jakoś tak szokuje ostatnio... Nawet tak ładną piosenkę nagrał w duecie, że artystycznie "zamroziła"mi się na gościa alergia.^^\nJuż kij w sumie z tą miłością z ryboludziem. Może trochę kontrowersyjne, ale ani trochę odkrywcze.\nBa, to jest Del Toro na autopilocie.\nGosć zapętlił się z już nawet nie ściąganiem, ale zarzynaniem motywów z Lovecrafta i komiksowego Hellboya.\nIle można. Porażka, że dostał Oscara za filmy, od którego już czuć przemęczenie danymi inspiracjami.\nLepiej sięgnąć po źródła inspiracji Toro, a oczka szybko się otworzą, że ni to odkrywcze, ni to ładne.\nJeden z najlepszych widzianych w kinie w tym roku. Z Rooney Mara w świetnej roli głównej. Film bardzo powolny i stonowany, ukierunkowany na rolę Marii Magdaleny u boku Jezusa. Bardzo interesująco ukazana postać Judasza i jego motywacji, podjętych decyzji. Ciężko mi sie ustosunkować to ukazania Piotra.\nPolecam bo film wart obejrzenia.\nWidziałeś może z napisami czy wszędzie dubbing?\n.urwa dubbing i to tak masakrycznie szpecący ten film - czułem się jak by ktoś kamieniem po szybie rysy robił. Bardzo żałuję że nie było oryginalnej ścieżki - może za jakis czaswrócę do tego filmu w oryginale.\nJak widziałam w repertuarze, że nie ma żadnych wersji to z góry założyłam, że to MUSZĄ być napisy i zorientowałam się już w sali hehe. Czyli to zmora całej Polski. Pewnie film stracił z 30% fajnosci, tym bardziej, że Joaquin i Rooney mają zapamiętywalne barwy.\nA ja Ty odbierasz ten film ? Jak oceniasz?\ndzisiaj w kinach. Ktoś już był. Ktoś czeka.\nCzekam i mam nadzieję że będzie to kawał dobrej animacji i fabuły. Jaskiniowiec może mieć konkurenta do Oscara.\nRe: Wyspa Psów\nPS nie wiem dlaczego ale Ciapek czytałem zawsze jako początek spoilera Cipek koniec spoilera XD\nW IMAX nowy dokument o pandach. Warto się wybrać. Pandy są super ! A poza nimi jest trochę o początek spoilera niedźwiedziach czarnych koniec spoilera.\nNo i obraz oraz 3D to mistrzostwo !\nTrochę szkoda że film ma tylko coś 45 min.\nCiche miejsce, Tomb Raider, Ready Player One\nByłem w kinie 3x w ciągu tygodnia! Przez chwilkę mogłem się poczuć jak JORUUS.\nTak się złożyło, bo trochę tych premier powychodziło ostatnio, ja wszystko przekładałem na potem, no i się skumulowało... i tak przegapiłem Red Sparrow i Pacific Rima. A tu zaraz Avengersi. Fajnie, że w końcu coś ruszyło, bo pierwszy kwartał nie był zbyt ciekawy.\nCiche miejsce - jest taka niepisana zasada, że jak popkulturalne media obwieszczają jakiś horror "horrorem roku", mówią że "dawno nie było tak strasznego filmu", i ogólnie pieją peany nad danym wypustem, to należy podchodzić do tego z ogromnym dystansem, bo istnieje tak na oko 90% szans, że będzie to kolejna wydmuszka. Najlepsze horrory niestety nie przebijają się do kin w naszym kraju, jesteśmy skazani zazwyczaj na 1289739821 film o demonach i nawiedzeniach. I tyle, bo cokolwiek innego wybija przeciętnego widza z jego wąskiej strefy komfortu, przez co ocenia film na 4/10 xD\nZazwyczaj takie filmy pomijam w kinie, ale oglądam w domu - chcę się znać na gatunku, a więc i też na tym, co jest obecnie modne.\nInna niepisana zasada, to: duże nazwiska w obsadzie również zwiastują wydmuszkę i seans pełen nudy. Większe produkcje muszą być zachowawcze, nie wykorzystują potencjału który daje im ten gatunek, właśnie dlatego żeby nie oberwać za mocno po ratingu oraz żeby podejść casualowemu widzowi, dla którego po dziś dzień niedoścignionymi wzorami horroru są "Lśnienie" i "Egzorcysta" ("a potem już żaden dobry horror nie wyszedł", oznajmia z poważną miną, podkręcając wąsa. "No, może Naznaczony i Obecność mistrza horroru Jamesa Wana", dodaje, zapijając Tyskacza).\nTrzecia zasada, to: unikać filmów, gdzie głównymi bohaterami są rodzice z małymi/max nastoletnimi dziećmi. To odnoszę nie tylko do horrorów, ale w ich przypadku jest to przykład bardzo jaskrawy, bo motywacje bohaterów prędzej czy później redukują się do: oboże muszę ochronić moje dzieci. Niezbyt to porywające.\nStąd też mniej więcej wiedziałem, czego się spodziewać po "Cichym miejscu", horrorze roku 2018 z Emily Blunt i Josephem Krasinskim w obsadzie. I trójką dzieci. Jak tak to sobie rozpisałem i podsumowałem, to się zacząłem zastanawiać, co mnie podkusiło do pójścia na ten film do kina? Chyba jestem wyposzczony po prostu, mało razy w kinie byłem w tym roku, a i horroru dawno żadnego nie widziałem.\nCiekawe jest założenie filmu - Ziemia została najechana przez obcych, którzy są niewidomi, ale mają bardzo wrażliwy słuch (i są oczywiście ku***sko ciężcy do zabicia). Przez co w filmie mamy minimum dialogów, za to widzimy jak wspomniana rodzinka musi sobie radzić w świecie, w którym należy zachować bezwzględną ciszę, a każdy hałas oznacza śmierć. Brzmi fajnie? No ba!\nNiestety, realizacja tego pomysłu już siada. Jeśli w kinie (co daje +100 pkt do możliwości kreowania atmosfery grozy), i to na seansie gdzie byłem sam, jedynie kilka razy poczułem przez chwilkę napięcie, to... nie jest dobrze. Pomijając już generalny brak zainteresowania postaciami, z którymi nie nawiązałem żadnej więzi (a więc nie przejmowałem się tym, czy coś im się stanie) - większość strachu w filmie opiera się na jump scare`ach. Wiecie, jest taka scena, gdzie coś słychać za oknem, bohater podchodzi do niego, przedłużające się ujęcie, budowanie napięcia... i jebudu, wyskakują jakieś dwa zwierzaki (chyba szopy) xD Nie tak się robi horrory, drogie pany koledzy.\nFabuła też nie powala (choć to akurat niespecjalny minus, horror potrafi być dobry i bez tego). I prowadzi do mocno niesatysfakcjonującej końcówki...\nOgólnie - na Filmwebie dałem 6/10, choć jak tak się zastanawiam, to była to hojna ocena, bliżej mi do piąteczki. Może trochę pobłażliwie go oceniłem, a niech tam ma. Ma ten film fajniejsze momenty, ale jako całość nie jest warty więcej uwagi.\nTomb Raider - tutaj natomiast czarny koń tegorocznych premier. Alicia Vikander jako Lara Croft jest idealna (no, może prawie idealna, bo Lara = większe cycuszki!!! I nieważne że w zrebootowanym continuity takich nie ma!!! ). Tomb Raider to film mający wiele wspólnego z Wonder Woman. I tu i tam cały film niesie główna aktorka, i nieważne jak się spiszą inni, nieważne jak wypadnie fabuła, kreacja czarnego charakteru czy cokolwiek innego - Lara/Diana niosą film i nic innego nie potrzeba. Ktokolwiek wpadł na pomysł osadzenia w głównej roli Alicii, zapewnił sukces temu filmowi, bo trafił idealnie. Po prostu patrzenie na nią, jak odgrywa Larę Croft, to sama przyjemność.\nFabularnie jest okej, tego właśnie należy oczekiwać po filmie przygodowym. Ameryki na nowo nie odkryli, ale też nie tego oczekiwałem. Fabuła była, nie zaskoczyła, ale spełniła swoją rolę.\nInne postacie gdzieś tam przewijają się w tle, ale naprawdę są tylko tłem dla Lary. I tak powinno być. Na zabawę konwencją przyjdzie jeszcze czas - jeśli powstanie w ogóle sequel, bo w box ofisie poszło filmowi nienajlepiej. No oczywiście, jak mi się coś podoba, to sprzedaje się kiepsko - moje top 3 z zeszłego roku to potwierdza Niemniej trzymam kciuki. O ile na TR poszedłem ot, tak, przejdę się i popatrzę co tam nawymyślali, to na dwójkę już pójdę bardzo chętnie. A ten film ma ode mnie coś pomiędzy 7/10 a 8/10, odchylając może nawet bardziej w stronę ósemki.\nReady Player One - co tu dużo mówić, Spielberg dobrze się odnajduje w kinie młodzieżowym, i gdybym był targetem tego filmu to pewnie bawiłbym się na nim świetnie. Niestety, nie jestem, więc mocno się męczyłem. Ot, taka baja z lepikiem dla nerdów w postaci miliona nawiązań popkulturalnych, młodymi bohaterami, settingiem w takim-trochę-jakby-MMO, dużą ilością akcji, sporą dawką humoru, itd. itp. Jednym słowem: film który ma non stop bawić i który ma się przyjemnie oglądać. Inaczej: film totalnie nie dla mnie. 3/10.\nRe: Ciche miejsce, Tomb Raider, Ready Player One\nA jakie filmy są niedoścignionymi wzorami horroru wg Shedao Shai - bardzo mnie to ciekawi, bo ja nie przepadam za bardzo za tym gatunkiem (anty-Ty zobowiązuje), a może jest coś interesującego co warto poznać.\nPoproszę o taką pierwszą piątkę lub dziesiątkę, wystarczą same tytuły, a ja już sobie poszukam informacji\nWarto tylko pamiętać, że horror to gatunek w którym różne osoby szukają czegoś innego, i coś co dla jednego jest mega, dla drugiego będzie beznadzieją. Więc moja TOPka niekoniecznie musi ci podejść; baa - biorąc pod uwagę, że nasze gusta są mocno rozbieżne, oczekiwałbym że tak nie będzie.\nMocniej sformalizowanej topki ulubionych horrorów nie posiadam, ale pozwolę sobie wymienić kilka filmów, które w ostatnich latach mi się bardzo spodobały:\nREC (seria filmowa, szczególnie 1-2)\nThe Thing (2011) [oryginał oczywiście też, ale wymieniam tu nowsze produkcje]\nChciałeś 10, to masz jest to dość zróżnicowana lista, niektóre to filmy powolne i klimatyczne, niektóre to czysta rzeźnia - w takim przekroju myślę, że każdy znajdzie choć jedną rzecz dla siebie.\nAle bez blair witch project, you breaking my heart !\nNie jestem specjalnie fanem. Szanuję za rozpoczęcie mody na found footage (które bardzo lubię), ale w tym gatunku powstało później wiele lepszych filmów. To już wolę Blair Witch od Wingarda.\nWarto tylko pamiętać, że horror to gatunek w którym różne osoby szukają czegoś innego, i coś co dla jednego jest mega, dla drugiego będzie beznadzieją.\nTo z horrorem jak z pornosami. Wiem o co chodzi !\nWidziałem tylko The Witch i The Thing.\nNa The Thing to nawet w kinie byłem i wyszedłem zadowolony (była to moja ostatnia analogowa projekcja - pamiętam kiepski obraz w jakiejś małej sali i zero ludzi). Niedawno nawet kupiłem obie części.\nThe Witch było całkiem fajne.\nREC też kojarzę, ale widziałem jakąś późniejszą część (akcja działa się na weselu???), w każdym razie wiem o co chodzi, chociaż nie lubię filmów kręconych z ręki, to może jeszcze dam szansę 1-2.\nEvil Dead znam te stare części i nie wiedziałem że powstała nowsza wersja. Jestem zaciekawiony.\nReszta to egzotyka\nBędę miał te tytuły na uwadze.\nStarsze horrory mogłeś też dodać, ja w zeszłym tygodniu obejrzałem Hellraiser 1-3.\nPierwszą część pamiętałem jak przez mgłę (era VHS), a drugą i trzecią to po raz pierwszy widziałem.\nZ REC to jest tak, że pierwsze dwie części nakręcili Jaume Balagueró i Paco Plaza. Potem się podzielili: Paco nakręcił trójkę, a Jaume czwórkę. Trójka to de facto spinoff, zupełnie inny klimatycznie (pojawiają się elementy komediowe), nie kontynuuje wątków z pierwszych dwóch części, jest jakby opowieścią osadzoną w tym świecie, ale opowiadającą o czymś innym. Główny ciąg fabularny to 1->2->4.\nOsobiście trójkę lubię, ale... ale to raczej ciekawostka. 1-2 - to jest to.\nAno wyszedł remake Evil Dead, świetny. Jest też kontynuacja starych filmów - w postaci serialu, Ash vs Evil Dead.\nA Hellraiserów to jest już sporo, ale myślę że na trójce śmiało możesz poprzestać. Następne 2-3 części to już nie to, a potem... ostatnie dwie zostały wydawane już tanim kosztem, byleby tylko nie stracić praw do sagi. Dramat\n-A Hellraiserów to jest już sporo, ale myślę że na trójce śmiało możesz poprzestać.\nNo właśnie zapomniałem napisać, że po pierwszej części miałem ochotę obejrzeć drugą, po drugiej trzecią, a po trzeciej... przeszła mi ochota na dalsze części\nJakość efektów w Hellraiser 1-2 jest zaskakująco dobra i nie ustępuje, a nawet przewyższa sporą część współczesnych (marne CGI).\nTa babka bez skóry wygląda naprawdę świetnie\nMnie to ciche miejsce tak wynudziło - gdyby tam jeszcze jakaś muza była czy coś. To był taki niemy film... 1/10\nA co do pozostałych się zgadzam. TR liczę na kontynuację.\nPoszłam z braku laku i bez większych oczekiwań na "horror, który znów okaże się kupą", a tu masz, ha! Na początku jest klimatycznie, ale mocno sztampowo i już sobie zdążyłam zakodować, że to będzie kolejne dno, ale im dalej tym lepiej. Im mniej się wie o fabule tym lepiej później dla samego seansu, w każdym razie standardowo przyjeżdżają do creepy domu, a w okolicy grasują mordercy, ale tu nic nie jest takie, jakie się z początku wydaje. I pal licho, że dość szybko karty zostają odkryte, skoro historia i tak wciąga.\nNaprawdę świetnie skonstruowany, świetnie zrealizowany technicznie (może czasem poza charakteryzacją). Niektóre kadry prześliczne, muzyka w punkt. Urzekła mnie jego kolorystyka. Idealne tempo. Jest jakoś taki satysfakcjonujący.\nJa bardzo polecam, na pewno jakbym miała do wyboru to czy tak chwalone (niesłusznie) Ciche miejsce to bez wahania Ghostland. Co prawda ludzie wychodzili w trakcie seansu, pewnie z powodu zniesmaczenia niektórymi scenami, więc jeśli ktoś jest uczulony na jakieś pedofilskie podteksty to raczej zachwycony nie będzie i odradzam. Można się odbić, nie przeczę. Ja się dawno na horrorze tak dobrze nie bawiłam.\nA widziałaś ten film z Arnoldem ?\nPolański w formie\nFilm MUSZĘ zobaczyć ponownie.\nJeżeli kto nie był a ma możliwosć jeszcze to polecam!\nW niedzielę miałem okazję wreszcie zobaczyć "Zimną wojnę". Po szumnych doniesieniach z Cannes, nagroda za reżyserię i zwiastunie byłem bardzo pozytywnie nastawiony do tej produkcji.\nI co? Porządny i ciekawie zrealizowany film, ale czy faktycznie zasłużył na dwudziestominutowe owacje i łzy w oczach Julianne Moore?\nFabuła raczej jest niezbyt skomplikowana. Prosta historia o trudnej miłości w trudnych czasach. Tylko jak to celnie ktoś zauważył - na dobrą sprawę bohaterowie sami sobie taki los zgotowali.\nTo, co mi się najbardziej podobało, to sceny, które działy się w komunistycznej Polsce. Szczególnie moment, w którym "Mazurek" zostaje zmuszony do śpiewania o Stalinie, a w tle rozwija się jego ogromny portret.\nWizualnie ten film był piękny. Czerń i biel w formacie 4:3 zrobiła tutaj świetną robotę. Niektóre ujęcia były naprawdę fantastyczne. Chyba najbardziej zapadła mi w pamięć scena zza pleców głównej bohaterki i drugiej śpiewaczce z "Mazurka", kiedy śpiewają (bodajże w Berlinie) na dwa głosy.\nI na koniec: brawa dla Szyca z tę rolę. Naprawdę byłem w szoku, że potrafił zagrać tak świetnie. Zdecydowanie najjaśniejsza rola filmu. Szczególnie za scenę przy omawianiu nowego repertuaru dla "Mazurka".\nWarto zobaczyć, ale zawyżyłem oczekiwania.\nNo to możno sie kjopsnę bo chciałem to opuścić...\nCzyli po naszemu "Iniemamocni". Byłem wczoraj, w ramach przerwy od "Solo"\nI rewelacyjny film, jedna z lepszych animacji ostatnich czasów. Film nie tylko dla dzieci, ale też o tym np. jak być dobrym ojcem i co jest tak naprawdę najważniejsze. I przepięknie zrealizowany, chyba do tej pory nie widziałem tak pięknie zrobionej wody. A scena z szopem - rewelacyjna. Fajny, stonowany humor i rewalacyjny Samuel L. Jackson. Warto był oczekać na ten seqel 14 lat. Naprawdę warto.\nI tradycyjnie jak w pierwszej części, dużo smaczków, nawiązań i aluzji do zrozumienia raczej tylko dla dorosłych.\nI dziwić się potem, że kreskówka bije rekordy, a Solo traci !!11!\nNo ja też się dziwię, na Solo byłem 7 (and counting), a na tym tylko raz.\nA my prawie miesiąc musimy czekać... Ech.\nRejestracja: 2009-12-01 Ost. wizyta: 2018-07-19 Skąd:\nObiło mi się o uszy, że film zakazany w Rosji. No cóż, w końcu system pokazany jest w dość absurdalnym tonie, ale...takie były czasy Moim zdaniem jest to rewelacyjna satyra ze świetnymi aktorami i ogromną dawką humoru, bawiłem się bardzo dobrze. Parę faktów naciągnięto, lecz nie powinno to zepsuć odbioru całości.\nPociągnięty szałem na Jurrasic World zacząłem oglądać Parki. Jedynka była fajna, natomiast dwójka to totalna porażka. Oprócz Iana nie ma w tym filmie istotnych bohaterów, zaś sama historia jest ewidentnie dodana na siłę. W przeciwieństwie do "jedynki" tutaj nawet efekty specjalne wyglądały słabo. Williams, nawet on, nie uratował tego filmu - ba, muzyka była baaardzo kiepska.\nWyglądało to tak, jakby po sukcesie "Parku Jurajskiego" Spielberg i reszta od niechcenia nakręcili bezduszną, żenującą (te gumowe kończyny i lejącą się na wszystkie strony "krew") kontynuację.\nDobra, tyle tego. Jak się zmobilizuje to jutro napiszę recenzję o wiele lepszego filmu który widziałem w weekend (tak, Simon ), ale to w osobnym temacie, bo film jest nowy i podobno dosyć głośny, a ja dowiedziałem się o nim przypadkowo z YT...\nRe: The Lost World: Jurrasic Park\nCo do JP to mnie się 3 podobała\nA co do Simon to właśnie się zastanawiam czy na to iść czy nie...\nOglądany wczoraj w "kinie ulicznym" na placu, który udaje nowy park.\nFilm bardzo mi się podobał. Jest to jeden z tych ładnych, kolorowych filmów. Aktorzy jacyś tacy nijacy (szczególnie facet), ale Emma-Mia ma ładny głos\nW końcówce bałem się, że dostaniemy zbiór ładnych scen, ale ostatecznie udało się to w płynny sposób zakónczyć. Gdyby nie ten żenujący żart z pierdzeniem dał bym 9/10, a tak daje 8.\nW ogóle facet przede mną próbował wmówić organizatorom, że ma z tyłu daleko schorowanych rodziców i mają włączyć z lektorem zamiast napisów (chyba mu nie uwierzyli), za to kobieta za mną cały film paplała coś do koleżanki, aby w połowie powiedzieć że "taki ciekawy, a ja nie wiem i tak co się dzieje", na co ta jej odpowiedział: "Bo cały czas opowiadasz". Ach, Polaki rodaki\nMichalomatek 1898-07-19 120\njac 1970-07-19 48\nSlavol 1972-07-19 46\nDarek-1972 1972-07-19 46\nircios 1973-07-19 45\nClio Selene Silvermoon 1979-07-19 39\nHenhoren 1980-07-19 38\nRadzinek1986 1986-07-19 32\ndisclaimer 1986-07-19 32\nSzmoc w płynie po mnie płynie 1987-07-19 31\ncia11 1987-07-19 31\nrepo007 1988-07-19 30\nbadpixel 1988-07-19 30\nMichu-Sith 1989-07-19 29\nFranekPL 1990-07-19 28\nkendzior 1991-07-19 27\nCerin 1993-07-19 25\nPiter 1993-07-19 25\nwojtekx102 1994-07-19 24\nAnakin-199407 1994-07-19 24\ntwardziel 1995-07-19 23\nFraps 1996-07-19 22\nAvala 1997-07-19 21\njaller 1998-07-19 20\nYODA4568JEDI 1998-07-19 20\ncodi 2000-07-19 18\nTimmy 2000-07-19 18\ndamian50031 2001-07-19 17\nharry 2001-07-19 17\nKremuwka12 2001-07-19 17