Wskaźnik aktywności biznesowej w 01/02/2020 | Dowmarkets\nGenerał » Wiadomości finansowe » Wskaźnik aktywności biznesowej w sektorze produkcyjnym chińskiej gospodarki spadł w styczniu do neutralnych 50 punktów\nWskaźnik aktywności biznesowej w sektorze produkcyjnym chińskiej gospodarki spadł w styczniu do neutralnych 50 punktów\nW styczniu aktywność biznesowa w chińskiej produkcji spadła. Wskaźnik PMI spadł do 50 pkt, co uznaje się za poziom neutralny. Grudniowa wartość wskaźnika wyniosła 50,2 pkt. W styczniu odnotowano niewielki wzrost liczby nowych zamówień. Jednocześnie liczba pracowników w Chinach nadal spadała. Urząd statystyczny kraju zauważa, że wskaźniki styczniowe tradycyjnie mają wysoki stopień zniekształceń. Wynika to z faktu, że w tym miesiącu Chińczycy obchodzą Nowy Rok, a wiele firm nie pracuje. W tym roku sytuacja pogorszyła się z powodu koronawirusa. Niektóre firmy zawiesiły działalność. Jednak w styczniu sektor usług chińskiej gospodarki odnotował wzrost aktywności. Indeks PMI wzrósł do 54,1 pkt wobec grudniowego poziomu 53,5 pkt. Krajowy urząd statystyczny stwierdził, że wskaźnik ten nie uwzględnia w pełni wpływu sytuacji na rozprzestrzenianie się koronawirusa. Ten czynnik wymaga dodatkowych badań.\n1.02.2020 | Ludmiła Gorodnichenko


Politechnika Rzeszowska nawiązała współpracę z 3. Podkarpacką Brygadą Obrony Terytorialnej w Rzeszowie / POLITECHNIKA RZESZOWSKA im. Ignacego Łukasiewicza\nPodstrona: Politechnika Rzeszowska nawiązała współpracę z 3. Podkarpacką Brygadą Obrony Terytorialnej w Rzeszowie / POLITECHNIKA RZESZOWSKA im. Ignacego Łukasiewicza\nPolitechnika Rzeszowska nawiązała współpracę z 3. Podkarpacką Brygadą Obrony Terytorialnej w Rzeszowie\n2017-06-28 , red. Artur Polakiewicz\nkategoria: Nauka, Współpraca z gospodarką, Wydarzenia\n28 czerwca br. zawarto porozumienie o współpracy pomiędzy Politechniką Rzeszowską im. I. Łukasiewicza i 3. Podkarpacką Brygadą Obrony Terytorialnej w Rzeszowie. Dokument podpisali rektor prof. dr hab. inż. Tadeusz Markowski oraz dowódca brygady w Rzeszowie płk dypl. Arkadiusz Mikołajczyk. Na spotkaniu obecni byli również prorektor ds. kształcenia dr hab. inż. Grzegorz Masłowski, prof. PRz i dowódca 24. Batalionu Obrony Terytorialnej w Rzeszowie ppłk Witold Bubak.\nUmowa ma na celu włączanie studentów i pracowników Politechniki Rzeszowskiej oraz społeczności lokalnych do działalności w ramach Wojsk Obrony Terytorialnej. Strony będą dążyć m.in. do: pozyskania społecznej akceptacji polityki obronnej państwa; upowszechniania działalności edukacyjnej na rzecz obrony państwa; kształtowania pozytywnego wizerunku Wojsk Obrony Terytorialnej; pozyskiwania kandydatów do służby w 3. Podkarpackiej Brygadzie Obrony Terytorialnej; upowszechniania tradycji oraz promocji osiągnięć Brygady i uczelni; kształtowania wśród studentów postaw patriotycznych i świadomości powinności obronnych wobec ojczyzny; prowadzenia działań promocyjno-informacyjnych dotyczących popularyzacji służby wojskowej oraz postaw służących zapewnieniu bezpieczeństwa w Polsce; organizowania wspólnych imprez szerzących wśród studentów i w społeczeństwie ideę wychowania patriotycznego; służby na rzecz społeczności lokalnej; propagowania wstępowania studentów i młodzieży do Wojsk Obrony Terytorialnej.\nPrzypominamy, że pisaliśmy w aktualnościach o wykładzie dotyczącym koncepcji formowania 3. Podkarpackiej Brygady Obrony Terytorialnej.


Co piąty z nas pomaga - educover.pl | educover.pl\neducover.plCzasopismoSpołeczeństwoCo piąty z nas poma…\nCo piąty z nas pomaga\nTagi: aktywizacja społeczna| polskie społeczeństwo| socjologia| wolontariat\nWolontariatu w Polsce nadal się nie docenia, mimo że nie jest już nowym zjawiskiem. Z jednej strony wolontariusze często spotykają się z brakiem zrozumienia dla przesłanek, którymi się kierują, wybierając bezinteresowną pomoc. Z drugiej zaś nasze społeczeństwo jest coraz bardziej wrażliwe na ludzkie nieszczęścia oraz zdolne do solidarnościowych zrywów w akcie pomocy potrzebującym.\nPozytywne zmiany we wzajemnym pomaganiu przyniósł początek XXI wieku. Wtedy zaczęto coraz częściej używać słowa wolontariat, które dla wielu jeszcze przez kilka lat brzmiało egzotycznie. Jednak należy podkreślić, że ludzie zawsze sobie pomagali, choć nie było to unormowane prawnie ani zebrane w konkretną formę. Znawcy tematu, próbując określić korzenie dobroczynności, sięgają aż do starożytności. Chociaż ustawę o fundacjach uchwalono w 1984 roku, to dla Polski kluczowym momentem było obalenie terroru komunistycznego. Po traumie wojny i późniejszej sowieckiej dyktatury, Polacy potrzebowali pomocy w zorganizowaniu życia od podstaw. Co prawda, instytucje charytatywne takie jak Caritas i Czerwony Krzyż, działają już od pierwszej połowy XX wieku, jednak wiele inicjatyw i form pomocy było blokowanych przez władze komunistyczne. Dlatego to rok 1989 uznaje się za początek nowej, wolnej drogi dla rozwoju fundacji i organizacji. Mimo tego w 2001 roku 90 proc. mieszkańców Polski nie potrafiło wyjaśnić znaczenia słowa wolontariat oraz wskazać jakiejkolwiek własnej aktywności tego typu na przestrzeni ostatniego roku – tak wynika z badań Stowarzyszenia Klon/Jawor. W kolejnych latach sytuacja zaczęła się powoli zmieniać, a najwyższe zainteresowanie wolontariatem odnotowano w 2005 roku, kiedy to ponad 23 proc. Polaków pomagało innym – najczęściej osobom starszym lub ubogim. W ostatnich latach zainteresowanie wolontariatem nieco spadło, choć, jak podaje Agnieszka Sadowska w książce „Implikacje teoretyczne i praktyczne wolontariatu”, nadal utrzymuje się w granicy około 20 proc.\nW badaniach nad aktywnością wolontariacką Polaków bierze się pod uwagę czynniki takie jak: wiek, płeć, miejsce zamieszkania, sytuacja rodzinna, status społeczny oraz wykształcenie. Z danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) z 2012 roku wynika, że działalność dobroczynna kobiet i mężczyzn plasuje się na podobnym poziomie procentowym. Mężczyźni poświęcali średnio 13 godzin tygodniowo na pomaganie innym, a żeńska część społeczeństwa 11. Innym badanym przez GUS elementem był wiek. Grupą osób najbardziej zaangażowanych w wolontariat była młodzież w wieku 15-17 lat. Stanowili oni prawie 19 proc. Prowadzenie młodzieży szkolnej w tym rankingu nie stanowi zaskoczenia. Tak młode osoby nie pracują zawodowo i nie mają jeszcze rodziny. Jednak budujący jest fakt, że prawie 20 proc. uczniów powyżej 15 roku życia poświęca swój wolny czas innym osobom, a nie na gry komputerowe lub imprezowanie. Osób między 18 a 24 rokiem życia, które są aktywne wolontarystycznie jest już tylko niecałe 12 proc., a w przedziale wiekowym 25-34 lat około dziewięć procent. Obniżenie zainteresowania pomocą innym wśród tych grup nie wynika często z braku empatii, lecz z wkroczenia na rynek zawodowy oraz podjęcia nowych ról społecznych, między innymi małżeńskich i rodzicielskich. Według badań GUS kolejne grupy wiekowe poświęcają już więcej czasu na cele dobroczynne. W grupie pomiędzy 45 a 54 rokiem życia 11 proc. osób jest aktywna charytatywnie. Jak pokazują badania GUS po 55 roku życia zainteresowanie wolontariatem spada do około dziewięciu proc. w grupie osób 65 lat i więcej.\nBadacze dowiedli, że miejsce zamieszkania nie ma wyraźnego wpływu na obecność w wolontariacie, natomiast czynnikiem decydującym o wyborze wolontariatu jako formy aktywności jest status społeczny. Najwięcej czasu innym poświęcają osoby uczące się, stanowiąc 19 proc. Na drugim miejscu uplasowali się aktywni zawodowo – jest ich 11 proc. Najmniej liczną grupę wolontariuszy tworzą kolejno emeryci 9 proc. i bezrobotni 7 proc. Ważne jest jednak to, że czas poświęcony na cele dobroczynne nie jest równy procentowemu udziałowi tych grup w wolontariacie. Mimo iż emeryci stanowią jedną z najmniej licznych grup, to ci, którzy już się angażują, poświęcają na bezinteresowne cele najwięcej czasu, bo aż 36 godzin miesięcznie, podczas gdy osoby uczące się tylko 11.


Surviving Mars to symulator zarządzania miastem w realiach sci-fi, którego motywem przewodnim jest kolonizacja Marsa i przetrwanie. Przed podjęciem decyzji o najlepszej lokalizacji dla swojej kolonii wybierz jedną z agencji kosmicznych zapewniających zasoby i wsparcie finansowe. ...\nWersja First Colony gry Surviving Mars zapewnia ambitnym kolonistom wiele nowych możliwości dostosowania swoich domów oraz kopuł. Ta edycja obejmuje przepustkę sezonową zawierającą Surviving Mars: Space Race, Surviving Mars: Mysteries Resupply Pack Surviving Mars: Green Planet, Surviving Mars: Marsvision Song Contest, Surviving Mars: Colony Design Set, Surviving Mars: Project Laika.\nSięgnij po In-Dome Buildings Pack – pierwszy z serii zestawów treści od twórców Surviving Mars – i rozbuduj swoją kolonię. Autorem pakietu jest doświadczony modder reprezentujący społeczność Paradox, Silva.\nZaoszczędź na dodatkowej zawartości do gry, kupując przepustkę sezonową.\nDodatek Deluxe Upgrade Pack do gry Surviving Mars zapewnia ambitnym kolonistom wiele nowych możliwości dostosowania swoich domów oraz kopuł.\nProcesor Intel i3 czwartej generacji lub równoważny\nProcesor Intel i5 piątej generacji lub równoważny\nHD 4600 / Geforce 620 / Radeon 6450 lub równoważne z 1 GB pamięci Video RAM\nGeforce 750 Ti lub równoważny z 4 GB pamięci Video RAM\n© 2018 Paradox Interactive. Wszelkie prawa zastrzeżone.Polityka prywatności


Import - Portal kredytowy | Kredyty-Banknet\nTen artykuł będzie o gospodarce w Polsce. Różni się ona znacznie od gospodarki opisywanego tutaj USA. Polska nie jest oczywiście potentatem na światowym rynku gospodarczym. Polska gospodarka to gospodarka mieszana. Obecnie jest to raczej gospodarka rynkowa, wykształcona z gospodarki socjalistycznej po 1989. Oczywiście główną walutą w naszym kraju od wielu lat jest złoty Polski, w stosunku do Euro przez wiele lat zachowuje się w stosunku około 1:4, jest ot dobry kurs. W przyszłości w Polsce planuje się wprowadzenie waluty Euro, jednak sporo ludzi ma obawy co do wprowadzenia tego systemu w naszym kraju, szczególnie ludzie starsi, jednak większość jest jednak za wprowadzeniem Euro, kiedy to nastąpi dokładnie tego jeszcze nie wiadomo i nie wiadomo czy w ogóle. Jednak szanse na to są bardzo duże. Widać na przykładzie Słowacji , że taka nowa waluta może pomóc naszej gospodarce i podnieść stopę życiową w naszym kraju. Teraz pragnę zwrócić waszą uwagę na kilka statystyk. ...\nNajwiększe znaczenie w tym procesie ma popyt i podaż. Powoduje to powstawanie związków na przykład ...\n Jak sobie radzić w czasach kryzysu kiedy utraciło się pracę lub jej strata jest bardzo realna? J...\nJak dobrze otworzyć własny biznes? Czy będzie on przynosił wymierne dochody? Czy będę z niego zadow...\nSłowo marketing pochodzi od angielskiego "market" i oznacza zajmowanie się rynkami. W literaturze przedmiotu używane jest ono w wersji oryginalnej. Jego pojęcie wywodzi się z funkcji zbytu wyrobów. W miarę przekształcania się rynku producenta w kieru...


Rzuciłem picia i palenia ważną - Leczenia alkoholizmu Orehovo-Zuevo\nEFEKTY ODSTAWIENIA KAWY I ALKOHOLU NA 2 LATA! - Myśląc pozytywnie Wszystkie ciekawe artykuły na temat alkoholizmu\nCentrum kodowanie alkoholizm z Kemerowo kodującą alkoholem Repkin, przestać pić woli alkohol nałóg palenia. Leki alkoholizm kosztować kodowane z alkoholu Ivanovo, żart o alkoholizmie Co zrobić, jeśli pijesz mocno siostrę.\nJak rzuciłem PALENIE Leczenie alkoholizmu Kamczatka\nMąż pije co robić jeśli matka jest wody pitnej że koper, Problemy piwo alkoholizmu u młodzieży Kodowanie z kosztem pskowskiej alkoholu. Lekcja uzależnienia alkoholizm Jeśli przestać pić COF, naprawdę przestać pić alkoholu Rezerwacja online Alena samochód jak przestać pić.\nJak walczyć z nałogami? Picie, palenie, dragi, jedzenie? furosemid jak rzucać i jak pić wodę po anulowaniu Rzuciłem picia i palenia ważną\nKliniki Pietrozawodsk alkoholizmu pijany mąż forum, alkoholizm w Ussuriysk 12 stopni alkoholików pobrania. Co medycyna pomoże przestać pić której mąż pił czerwone szczotki, DDT pobieranie będę jutro rzucić napój Leczenie alkoholizmu wodę święconą.\npatoltv: jak rzucić picie alkoholu nastoletnia wpływ alkoholizmu na ciele\nRzuciłem picie tsiklovita klinika leczenia alkoholizmu w Tiumeń, ojciec alkoholik, uraz z dzieciństwa Pragnienie karta przestać pić. Skład roztworu soli fizjologicznej kapie alkoholizmu alkohol kodowania w Zaporożu cenie, o ojców alkoholików wers lekarstwo na opiniach alkoholizm piwa.\nPalenie i picie jest złe (REUPLOAD) alkohol kodowania hipnoza Moskwa Rzuciłem picia i palenia ważną\nAlkohol kodowania Adler cenie środek na zaburzenia snu w alkoholizm, Jak przestać pić, jeśli masz uzależnienia przepis wideo dla paszteciki w cieście Choux z wódką. Delirium tremens Aktualności Kodowanie alkoholu w Moskwie, Lublin, Uzależnienie od alkoholu delirium tremens skutki choroby.\nWhy I don't drink anymore? syn alkoholika\nObrzęk mózgu w alkoholizmie Testy nie są uzależnieni od alkoholu, kodowanie z alkoholizmu metodą krajową Efekty zespołem alkoholowym. Klinika kodowania Wołgograd alkoholizmu jak wpływać na męża nie pić, Kodowanie z alkoholem Norilsk Wlew lalkarza alkoholową.\nalkohol_Co można zaproponować osobie, która nie potrafi całkowicie odstawić alkoholu mąż pije Narushevich\nKodowanie w uzależnienie od alkoholu w Mińsku uzależnienie od alkoholu w Astrachań blokady, mąż pije kiedy przysięgamy jak rzucić palenie i picie na zawsze. Lek jest lepszy niż MCPFE Adres Penza kodowania z alkoholizmem, Zespół uzależnienia od alkoholu środkowym etapie kodującą alkoholu Jarosław.\nJAK TO WIDZĄ: UŻYWKI że dodanie alkoholu Rzuciłem picia i palenia ważną\nRooms alkoholizm spowodować osobę przestać pić przez magię, przestać pić alkohol tabletki Konsekwencją społeczne alkoholizmu. Kodowanie z cenami alkoholizmu Yoshkar-Ola zoreksa picia alkoholu, antykorozyjne lekarstwem na alkoholizm Krople skutków ubocznych alkoholizm.\nNIE PIJE NIE PALE OD MALENKIEGO gdzie znaleźć babcię kto leczyć alkoholizm\nIle ma być zakodowany z alkoholem w Stawropol Nie lubię jej męża, które czynią go pić, Kropla uzależnienia alkoholowego oznacza Kije alkohol Rehabilitacyjny. Uwolnienie od alkoholizmu metodą Shichko leczenie dr Naumov Samara alkoholizmu, kropla w cenie MCPFE Rosji Alkoholizm w programie szkolnym.\nCO SIĘ DZIEJE W ORGANIZMIE PO RZUCENIU PALENIA? - Daniel Ortega Mogę pić waleriana matki karmiące\nSzyte z alkoholizmem w Samarze Leczenie lekiem z uzależnienia od alkoholu, darmowe porno matka z napojem jak rzucić palenie, które zioła do picia w. Samobójstwo z powodu alkoholizmu kodowanie alkoholizm Petersburg, receptury z Vanga leczenia alkoholizmu Kodowanie alkohol Kyshtym.\nKlinika leczenia alkoholizmu w Togliatti\nZależnie od alkoholu tabeli i wagi\nPostinor można pić matki karmiące


French Booster – innowacyjny pomost łączący Francję i Polskę, nie tylko na czas kryzysu | CCI France Pologne\nFrench Booster – innowacyjny pomost łączący Francję i Polskę, nie tylko na czas kryzysu\nCzy istnieje uniwersalny czynnik mający bezpośredni wpływ na wzrost i rozwój przedsiębiorstwa? To otwartość na zmiany, poszukiwanie nowatorskich rozwiązań i partnerstw, innowacyjne mierzenie się z wyzwaniami. Właśnie do takich organizacji skierowany jest program FRENCH BOOSTER, który wspiera spółki w wykorzystywaniu potencjału technologicznego w osiąganiu strategicznych celów biznesowych.\nDzięki programowi FRENCH BOOSTER realizowanemu przez Francusko-Polską Izbę Gospodarczą (CCIFP) przy wsparciu butiku doradczego Rebels Valley, zarówno partner korporacyjny, jak i startup, zyskują możliwość nawiązania współpracy z podmiotem, który spełni ich oczekiwania i bezpośrednio przyczyni się do dalszego rozwoju.\n- Na polskim rynku obserwujemy dynamiczny wzrost liczby spółek technologicznych gotowych do współpracy z nawet największymi korporacjami – komentuje Tomasz Kowalczyk, partner w Rebels Valley, butiku doradztwa strategicznego w zakresie innowacji, – Jesteśmy przekonani, że przedsiębiorstwa współpracujące z Francusko-Polską Izbą Gospodarczą mogą wykorzystać ten trend w adresowaniu stojących przed nimi wyzwań.\n- Obecna sytuacja związana z pandemią zmobilizowała firmy do sięgania po nowatorskie rozwiązania cyfrowe. Chcąc utrzymać ten trend rozpoczynamy w Izbie szereg działań, które pomogą firmom wykorzystać potencjał innowacji w dłuższej perspektywie. Jednym z nich jest właśnie projekt FRENCH BOOSTER. Ponadto będziemy tworzyć ekosystem partnerów, m.in. z uczelniami wyższymi, budować sieć ekspertów, a 19 maja ruszamy z cyklem konferencji i warsztatów on-line dotyczących współpracy ze startupami. – mówi Joanna Jaroch-Pszeniczna, Wicedyrektor CCIFP.\nProjekt FRENCH BOOSTER ma na celu wsparcie współpracy polsko-francuskiej w zakresie rozwoju współpracy dużego i małego biznesu. W ramach programu zidentyfikowane zostaną wyzwania biznesowe, których zaadresowanie jest istotne dla partnerów korporacyjnych programu. Młode spółki technologiczne i startupy będą miały możliwość zaprezentowania swoich rozwiązań decydentom po stronie korporacji oraz udowodnienia, że ich podejście tworzy największą wartość biznesową. Celem projektu są wdrożenia i nawiązanie współpracy biznesowej przez uczestników, ale także pokazanie realnego potencjału technologicznego polskiej gospodarki.


Na Wnuczka Slupsk - NaszeMiasto.pl\nWięcej na temat: na policjanta słupsk policja słupsk\nWięcej na temat: policja słupsk scopies senior słupsk słupsk\nStaruszka ze Słupska straciła 50 tysięcy złotych metodą "na wnuczka"\nPonad 50 tysięcy złotych straciła mieszkanka Słupska. 84-latka została oszukana metodą "na wnuczka". Policjanci szukają sprawców zdarzenia.\nWięcej na temat: kradzież na wnuczka Słupsk staruszka okradziona na wnuczka wyłudzenie na wnuczka\nOszustwo na wnuczka w Wejherowie. Oszuści "na wnuczka" i "na policjanta" wciąż oszukują starszych mieszkańców powiatu. Wyłudzają pieniądze od naszych babć, mam, cioć, dziadków, ojców i wujków. Nie bądźmy obojętni i wcześniej ostrzegajmy naszych krewnych, że mogą do nich telefonować osoby podszywające się pod członków rodziny.\nWięcej na temat: oszustwo na wnuczka wejherowo wejherowo oszustwo oszustwa starszych w wejherowie\nPolicjanci ostrzegają - oszuści stosujący metody "na wnuczka" i „na policjanta” wciąż oszukują starszych mieszkańców Pomorza. Wyłudzają pieniądze od naszych babć, mam, cioć, dziadków, ojców i wujków. Nie bądźmy obojętni i wcześniej ostrzegajmy naszych krewnych.\nWięcej na temat: KPP Sztum policja w sztumie Sztum powiat sztumski oszuści na wnuczka oszuści na policjanta\nOszuści w Raciborzu: Udają naszych krewnych, policjantów, a potem starają się wykorzystać naszą naiwność, chwilę słabości, aby okraść. W ostatnich dniach w naszym powiecie oszuści znowu dali o sobie znać.\nWięcej na temat: oszuści w Raciborzu oszuści Racibórz oszuści Racibórz 2015 oszuści metoda na wnuczka Racibórz oszuści policjant Racibórz\nOszukana staruszka z Siemianowic straciła 50 tysięcy złotych\nOszukana staruszka z Siemianowic straciła niedawno pieniądze na kwotę 50 tysięcy złotych. Mieszkanka Michałkowic została oszukana przez nieznaną kobietę, która podała się za jej córkę i zażądała wsparcia w wys. 50 tys. zł.\nWięcej na temat: oszukana staruszka z siemianowic oszustwo siemianowice policja siemianowice na wnuczka siemianowice\nstaruszka okradziona na wnuczka\nkradzież na wnuczka Słupsk


Opryskliwy syn gliniarza.\nby Isei Nakagawa on Sob 23 Sie 2014, 19:53\nWygląd: Mężczyzna spory, gdyż obwód jego klatki piersiowej to 114 cm, a masa ciała – 89 kg. Wszak spora muskulatura do czegoś zobowiązuje. Ma nieco kwadratową szczękę, ostre, mocne rysy twarzy, wąskie usta, prosty nos, jasnobrązowe oczy okolone całkiem ładną kaskadą rzęs. Jeśli chodzi o ubiór to preferuje koszule oraz garnitury. Przy wyższych temperaturach ogranicza się jedynie do koszuli z krótkim rękawem. No jakże miałby zrezygnować z kołnierzyka? Śpi w samej bieliźnie, niekiedy jeszcze w szlafroku. Krótkie brązowe włosy zawsze są perfekcyjnie zaczesane do tyłu i „maźnięte” żelem, by jakie licho nie zniszczyło jego wizerunku.\nRaczej nic wybitnego nie działo się ani przez jego dzieciństwo, wiek nastoletni, ani też studia. Kończył kolejne etapy swojej edukacji ze świetnymi ocenami, miał przyjaciół, kilku chłopaków, brał udział w przyjęciach i niewielkich wypadach. Prowadził naprawdę zwyczajny żywot. Sprawy nabrały tempa dopiero po znalezieniu przez niego stałej pracy. W przeciwieństwie do Saeko, która poszła w ślady ojca, postanowił zostać nauczycielem. Otrzymał posadę nauczyciela historii w jednym z prestiżowych gimnazjów, był wyjątkowo lubiany przez uczniów, jak i nauczycieli. Niestety, po jakichś czterech latach pracy w owej placówce został oskarżony o molestowanie seksualne jednego z chłopców. Dyrekcja jednak zgodziła się iść na ugodę. Gdyby taka informacja wypłynęła na światło dzienne, z pewnością zaszkodziłaby ona reputacji szkoły. Wobec tego nie złożono doniesienia, a Nakagawa jedynie stracił pracę i wyprowadził się z miasta. Po tym incydencie stał się wyjątkowo oschły w stosunku do młodszych – a w szczególności niepełnoletnich – osób, stara się nie spoufalać i nie spędzać z nimi czasu dłużej, niż jest to wymagane. Jak ognia unika przydzielenia mu wychowawstwa. W chwili obecnej naucza w jednym z męskich liceów.\nIdealny typ partnera: INTELIGENTNY. Boże, inteligentny i charyzmatyczny. Człowiek o jego temperamencie z pewnością nie będzie się pokazywać publicznie z wulgarnym, nieokrzesanym mężczyzną, który ledwo skończył gimnazjum. Co do wyglądu nie ma zbyt wielkich wymagań; preferuje osobników nieco niższych od siebie, nieprzesadnie umięśnionych i ciemnowłosych. Na szczęście sporo takich w Japonii.\nZainteresowania: literatura, historia, broń palna.\nZawód: historyk w miejscowej męskiej szkole średniej st. wyższego.\nCiekawostki: Facet zdecydowanie jest uzależniony od kawy oraz papierosów, można jednak zaobserwować, że im bardziej zirytowany chodzi, tym szybciej ubywa mu tytoniowej przyjemności. Jeśli decyduje się na alkohol, to bardziej prawdopodobnym jest, że sięgnie po szklankę szkockiej, niż po puszkę piwa czy drinka z palemką. Zawsze ma przy sobie – bardziej lub mniej ciekawą – książkę. Tak na wszelki wypadek, gdyby okoliczności sprzyjały pogrążeniu się w lekturze bez obaw, że kogoś tym urazi. Warto też wiedzieć, że jest ateistą. Jego ulubioną porą roku jest jesień. Uwielbia wyzwania i niezobowiązujący seks. W każdym pomieszczeniu jego mieszkania, w aktówce oraz w schowku samochodu znajduje się zawsze nabity rewolwer FEG, kaliber 9mm.\nRe: Opryskliwy syn gliniarza.\nby Silminyel on Sob 23 Sie 2014, 23:29


Kompleks oaz / str 2\n#41 2013-11-06 20:09:34\nWięc moje podstawowe przypuszczenia okazały się prawdziwe - to co się działo nie było naturalne. I może cieszyłbym się z tego "odkrycia" ale dwie rzeczy blokowały mi dopływ radości do mózgu. Jedną z nich było to, że aktualnie byliśmy atakowani, druga sprawa jest taka że już wcześniej mogłem domyśleć się o co tutaj chodzi. Zagryzłem wargę będąc trochę niezadowolonym ze swojej oceny otoczenia... - "Do jasnej cholery, dlaczego nie zauważyłem tego wcześniej - pomyślałem kiedy kolejna fala piasku nasuwała w naszym kierunku.\nDo jasnej cholery, przecież to była pustynia. To było wręcz oczywiste, że spotkamy tutaj kogoś takiego skoro wpakowaliśmy się w sprawę z niewolnikami. Z tym, że zastanawiałem się dlaczego posłali kogoś takiego za jedną kobietą, która uciekła z obozu. Tak - z tym, miałem w tym momencie dobre podejrzenia, że walczyłem z osobą z klanu o którym tylko słyszałem, Sabaku. Posiadali oni w końcu kontrolę nad piaskiem, a to teraz pasowałoby perfekcyjnie do opisu tego co się działo.\n- Trzymaj się mocno... Nie wiem na co stać tego bydlaka. - mruknąłem z lekką irytacją w stronę Shiramui'a. Walczyć z jakimś klanem po raz pierwszy, zawsze jest ten problem że nie wiesz na co się przygotować. Nie miałem jednak czasu nad tym rozmyślać, musiałem zabrać się za obronę bo inaczej będzie z nami kiepsko. Kolejny raz uwolniłem chakrę, pozwalając by przed płynącą falą piasku powstała półokrągła ściana z bali, która miała działać jako bariera przed piaskiem.\n- Będziemy się tak bawić, czy w końcu pokażesz swój tyłek?! - wykrzyczałem pytająco w kierunku... nie wiadomo czego, w końcu nie mogłem określić gdzie znajduje się mój przeciwnik. Spojrzałem wszelki wypadek w gorę, gdyby jakimś cudem tam się znalazł ale nie sądziłem, że coś zauważę. Ot, zaczęło się robić ciekawie, musiałem to przyznać. Nie sądziłem jednak, że będę miał okazję walczyć tutaj z Sabaku.\nOstatnio edytowany przez Tamotsu (2013-11-06 20:10:07)\n#42 2013-11-06 20:37:28\nJednak coś się działo. Lecąca w naszym kierunku fala piaskowa przeraziła mnie. Natychmiastowo zdałem sobie sprawę, że huragan nigdy nie przybrałby takiej formy. Tutaj coś było kontrolowane przez chakrę. Prawdopodobnie nasz przeciwnik mógł nas dostrzec podczas pomagania kobiecie, albo strzegł tutaj czegoś. Obozy niewolników, no jasne. Strażnicy musieli być nieźli skoro powstrzymywali przed ucieczką tyle osób. No, ale jeśli władali piachem to nic dziwnego.\nNigdy nie domyśliłbym się, że pustynią da się władać. Niestety, tak było. Czułem duszę na karku, ponieważ mogłem umrzeć. W każdym momencie.\n- Masz jakikolwiek pomysł? I wiesz kim lub czym jest nasz przeciwnik? Bo to raczej nie zwyczajny huragan. - zapytałem Tamotsu.\nSenju zasłonił nas drewnem. Cóż, pozostawało czekać...\n#43 2013-11-08 11:55:01\nPustynia szalała. Wszędzie w zasięgu wzroku piasek to podrywał się ku górze, to na powrót opadał. Pewnie w innych okolicznościach przedstawienie to wyglądałoby iście cudownie, niesamowicie... Teraz jednak bohaterowie mieli co innego do roboty, niż podziwianie tych wszystkich uroków, jakimi obdarowywał ich tajemniczy przeciwnik.\nPo raz kolejny atut Senju uratował wzniesionych na drewnianej belce ninja, na których nacierała kolejna dawka pustynnego pyłu. Bez wątpienia i Tamotsu pokazywał, że nie jest byle kim, kogo może pokonać byle napotkany na bezdrożu zbir, nawet z taką mocą, jak ta. Shiramui za to próbował się na coś przydać, jednak w obecnej sytuacji nie był w stanie zrobić zbyt wiele. Postanowił zatem nadrabiać swoje braki własnym intelektem, próbując rozważać, co się tak naprawdę dzieje i co powinni zrobić. W tym jednak momencie było zbyt wiele niewiadomych, by odpowiedzieć sobie na którekolwiek z tych pytań.\nJak na wezwanie, po słowach użytkownika Mokutona, wszystko zamarło. Piasek opadł bezwładnie, odbijając się wcześniej od drewnianej zapory, zupełnie, jakby stracił ten pierwiastek życia, którym niewątpliwie ktoś go wcześniej obdarzył. Pustynne przestworza na powrót zamarły, jednak ścieżka, którą wcześniej kroczyli wędrowcy, zupełnie zniknęła. Czy bohaterom uda się trafić na właściwy szlak...?\n#44 2013-11-09 00:41:30\nWszystko ustało, a ja nie uzyskałem tego co chciałem. Pozostawał fakt, że nasz przeciwnik tak naprawdę nie miał odwagi się pokazać przez co nie miałem teraz pewności co zrobić. Posiadał nadal kontrolę nad pisakiem więc zejście na ziemię nie było najmądrzejszym rozwiązaniem. Nie wiedziałem też w którą stronę się udać, prawda była taka że mimo iż nie ruszałem się z miejsca to trochę z tego wszystkiego pogubiłem się w terenie, który mnie otaczał\n- To był Sabaku, dam sobie rękę uciąć. Powinieneś przecież wiedzieć po akademii jaki klan kontroluje piasek - odpowiedziałem chłopakowi ciepłym tonem z lekko rysującym się uśmiechem na twarzy. Pozostawała nadal jedna sprawa do załatwienia - odnalezienie kierunku i zapewnienie bezpiecznej drogi. Wszystko było zasypane piaskiem jednak nie oznaczało to, że nie mogę trochę pokombinować.\nKolejny raz skupiłem się na swojej chakrze i wokół siebie wytworzyłem krąg bali. Nagle skierowały się one w dół i zaczęły odgarniać piasek poszukując dróżki którą wcześniej przemierzaliśmy. Nie wiedziałem jednak ja długo to zajmie, nigdy wcześniej czegoś takiego nie robiłem. Musiałem się jednak spieszyć, Sabaku pewnie nie zrezygnował od tak z ataku. Jego zadaniem było pewnie opóźnienie naszego dotarcia do chłopaka, może teraz jego będą próbowali zaciągnąć do obozu.\nOstatnio edytowany przez Tamotsu (2013-11-09 00:41:39)\n#45 2013-11-09 09:02:11\nDzięki interwencji Tamotsu wszystko ustało. Gdyby nie on, z pewnością byłbym teraz na łasce tajemniczego Sabaku, który wykorzystywał pustynię do własnych celów i robił to naprawdę nieźle. Cóż, co ja mogłem dalej robić jeśli nie słuchać Tamotsu? Był on tutaj najbardziej doświadczony, a jego zachowanie uratowało nas przed walką. Chociaż i tak podejrzewałem, że spotkamy tego typa nieraz na naszej drodze do obozu.\n- Przykro mi, ale mnie takich rzeczy nie uczyli a Szkole Ninja. Dowiedziałem się tylko kilku podstawowych informacji. Resztę muszę odnaleźć sam. - odrzekłem z niesmakiem. Wiedziałem, że Senju wcale nie chciał mnie urazić, co dało się wywnioskować po jego ciepłym tonie, ale mimo wszystko jego wypowiedź dała mi do zrozumienia jak jestem słaby i niedoświadczony. Nie znałem w zasadzie ani jednego klanu poza swoim, no i teraz dowiedziałem się co nieco o Senju i Sabaku. Musiałem chyba wiele jeszcze dokonać, żeby w przyszłości być równie silny co udbywający tutaj walkę użytkownik Mokutona i kontroler piasku.\nPróbując pomóc starałem się wykorzystać położenie słońca, aby orzec, czy jest wschód, południe, czy zachód. Mniej więcej pamiętałem, gdzie znajdowało się ono, gdy wychodziłem z osady i coś takiego potrafiłoby mi powiedzieć ile już wędrujemy, czy udało nam się pokonać znaczną odległość i czy nasz kierunek jest właściwy. Prawdopodobnie...\n#46 2013-11-09 11:39:34\nChoć nawałnica piaskowych ataków ustała, nasi bohaterowie nie próżnowali. W końcu znajdowali się w miejscu, o którym nie mieli pojęcia. Nie dość, że była to pustynia, która w każdą ze stron ciągnęła się połacią żarzącego się pyłu, to jeszcze byli tu pierwszy raz, choć nie zdawało się to robić zbytniej różnicy.\nStarszy z towarzyszy, siedzących czy też stojących na drewnianym balu, od razu przystąpił do działania. Kolejny raz popisując się swoimi umiejętnościami przed mniej doświadczonym kolegą, szalał drewnianymi tworami, szukając czegoś, co zatopiło chwilę temu morze piachu. Niestety, powinien zdać sobie sprawę, że ścieżka wyznaczona była w sposób niezwykle prymitywny. Było to po prostu zagłębienie wśród wyniosłych wydm, toteż po zmianie położenia tych pustynnych górek powstało mnóstwo innych, lecz czy właściwych?\nShiramui mógłby siedzieć i podziwiać zmagania swojego znajomego z suchym żywiołem, jednak zamiast to czynić, postanowił próbować ze wszystkich sił, by się na coś przydać. W pamięci próbował odtworzyć obraz nieba, z momentu opuszczenia obozu, rozglądając się przy tym po okolicy w celu odnalezienia jakichkolwiek wskazówek. I wtedy, na horyzoncie, nieco na lewo od opadającego słońca, zamajaczył jakiś czarny punkt. Może niewiele można było wywnioskować z takiej odległości, ale zawsze to coś lepszego, niż widok jedynie ogromnej piaskownicy...\n#47 2013-11-11 21:02:02\nTym razem moje umiejętności na wiele się nie zdały. Szczerze, zapomniałem w jaki sposób była wyznaczona droga, myślałem cały czas że było to coś więcej niż wydeptana ścieżka z większymi pagórkami piachu po bokach. Jedynym pozytywnym aspektem mojego działania było to, że mogłem teraz spokojnie zniwelować całe stworzone drewno bez groźby zawalenia się na nas tego całego piasku.\nKiedy upewniłem się, że odepchnięty piach nie zawali się na nasze głowy, zniwelowałem działanie moich umiejętności. Nie miałem zbytniej ochoty pozostawiać po sobie śladów w takim miejscu jak ta pustynia. Miałem nadzieję, że tutaj przyda się zmysł Nara, o którym wręcz krążą legendy. Oczywiście zdawałem sobie sprawę, że ten tutaj człowiek jest jeszcze młody i pewnie nie posiada tak wyostrzonego zmysłu taktycznego jak jego krewniacy jednak pewnie coś tam pokaże, czymś mnie zaskoczy.\n- Widzisz coś wartego naszej uwagi albo masz pomysł gdzie się ruszyć? - mruknąłem lekko w stronę Shiramui'a licząc na pozytywną odpowiedź. Teraz chciałem zobaczyć czy chłopak ma w sobie pewną iskrę, coś co będzie jego wskaźnikiem czy może zostać dobrym ninja. Ot, w końcu nie raz spotykało się ludzi, których właśnie przez jedną czynność można było ocenić, można było zobaczyć co z nich wyrośnie.\n#48 2013-11-12 13:00:46\nWszystkie starania obu wojowników zniknęły. Tamotsu wycofał drewno, a nasz, choć w zasadzie jego przeciwnik - piasek. Trzeba było teraz spokojnie zastanowić się and możliwymi decyzjami. Nie potrzebne były do tego specjalne umiejętności, ale doświadczenie już tak. Poczułem po raz kolejny smutek, ponieważ skazany byłem na łaskę Senju, który mógł w każdym momencie mnie opuścić. Nie podejrzewałem, aby to zrobił, lecz możliwość to też coś, prawda?\nUsłyszałem pytanie, skierowane do mnie. Jakby zapewniło mnie w przekonaniu, że czarny punkt tam daleko, na horyzoncie, pod słońcem, coś się znajduje. Nie mogłem ocenić, czy Tamotsu zadał pytanie retoryczne. Być może chciał mnie sprawdzić. Albo tylko pytał z ciekawości, bo przecież jedyne co do tej pory robiłem, to obserwowałem jego działania. Westchnąłem i skierowałem głowę ponownie w kierunku słońca.\n- Widzisz to słońce? Powinieneś widzieć. Jeśli skierujesz wzrok bardziej na horyzont, pojawia się tam czarna plamka. Nie mam pojęcia co to może być, czy to tylko wymysł moich oczu, wyczerpanych od patrzenia w promienie słoneczne, ale jeśli ty to również dostrzeżesz to chyba mamy jakiś znak, albo trop. - odezwałem się z nutką niepewności w głosie.\n#49 2013-11-12 13:51:22\nSłońce zjeżdżało coraz to niżej po wyznaczanym przez siebie każdego dnia łuku, powoli chowając się za sięgającą bezkresów pustyń. Rzucając ostatnie łypnięcia swoim płomiennym okiem, zamykało powoli swoje powieki, oświetlając jeszcze przez chwilę dwójkę bohaterów, rzuconych przez los gdzieś w sercu tej piaskowej krainy, która nie okazywała się dla nich najlepszą gospodynią, racząc ich co rusz jakimiś podejrzanymi i niezbyt przyjemnymi doświadczeniami.\nPewnym było, że stanie w miejscu i czekanie na cud nie zmieni niczego. No może poza spadającą drastycznie temperaturą, jak to bywa w takich miejscach, jak właśnie to. Zbliżała się noc. Nie wiedzieć, czy była to okoliczność korzystna, czy może raczej mniej. Z jednej strony mogli pozostać niezauważeni, z drugiej jednak - mogli się narazić na niemal niewidzialny atak, którego świadkami byłyby jedynie pojawiające się znikąd, przyklejone gdzieś w oddali granatowej kopuły gwiazdy, łypiące, na razie nieśmiało, na stojących bez cienia wskazówek dwójkę ninja.\nJednak wraz z pierwszymi księżniczkami nocy, pojawiła się również nadzieja, na nowo wlewająca się w serca dzielnych wojowników, wyruszających na ekspedycję ku osadzie pełnej niewolników, aby zaprowadzić w niej porządek i przynieść sprawiedliwość. Czujnemu oku młodego Nary nie umknął bowiem ten niemal niedostrzegalny punkt na horyzoncie, który mógł być ich ostatnią deską ratunku i jedynym punktem zaczepienia w tej chwili. Czy duet zdecyduje się wyruszyć w tę właśnie stronę? A może przyjdzie im do głowy inny, lepszy pomysł...?\n#50 2013-11-12 14:52:38\nSłońce zachodziło co oznaczało drastyczny spadek temperatury. Musieliśmy się pospieszyć jeżeli mieliśmy zamiar uniknąć tego przykrego zjawiska jakim jest brak ciepła, w końcu nie chciałem się rozłożyć na jakąś chorobę. Spowodowałoby to, że przez jakiś czas nie mógłbym uczęszczać na misjach ani rozwijać swoich umiejętności, a po tym co stało się na turnieju jakoś nie wyobrażałem sobie takiej możliwości.\nNa szczęście Shiramui pozytywnie odpowiedział na zadane przeze mnie pytanie i mogliśmy ruszyć we wskazanym kierunku. Prawdą było, że w oddali dało zobaczyć się czarną kropkę jednak nasuwało się kolejne pytanie - czy był to obóz, którego szukaliśmy? Jeżeli nie - stracimy cenny czas, a nasze wysiłki pójdą na marne. Nie miałem ochoty zasmucać rodziny, której żona i matka wróciła dopiero do domu. Teraz... teraz czas było podjąć trudną decyzję.\nUśmiechnąłem się lekko do chłopaka i gestem ręki wskazałem mu by ruszył się ze mną w stronę obozu. Nie była to najrozsądniejsza decyzja ale... Nie mieliśmy żadnego innego tropu gdzie mogliśmy się teraz udać. Ten punkt na horyzoncie był naszą jedyną szansą na to by chociaż spróbować wykonać zadanie.Byłem jednak przygotowany na jakiś atak ze strony przeciwnika, w końcu robił się już ciemno. Nasz plus był taki - skoro my nie zauważymy teraz przeciwnika to on nie zauważy nas, chyba że potrafi widzieć w ciemnościach.\n#51 2013-11-12 14:57:04\nSenju najwidoczniej również dostrzegł to co ja. Cóż, był to dobry znak. Najwidoczniej nie działo się nic dziwnego z moją głową. No, chyba, że wpadłem w iluzję. To również było możliwe. Jednak aktualnie wolałem się nie przejmować takimi myślami. Najlepiej byłoby odnaleźć tą osadę, czy tam osobę. Potem wyruszyłbym z Tamotsu do obozu niewolników i pokonalibyśmy w końcu gości, którzy więzili tamtą dziewczynę.\nNiestety, nie wiedziałem czy uda nam się to zrobić. Dlatego spokojnie wędrowałem z moim starszym towarzyszem. Najwidoczniej było mi to dane, chociaż być może było to zwyczajne zarządzenie losu. Spotkanie Tamotsu nie musiało być dla mnie czymś specjalnym, lecz zwyczajnym dniem w moim żywocie. Chociaż nie wykluczałem innych opcji.\n- Tamotsu... Czy wiesz co jest z tym Sabaku? Bo nie podejrzewam, aby sobie od razu odpuścił. - powiedziałem z nutą narzekania w głosie. W głębi duszy wiedziałem, że tamten gość może nas zaraz zaatakować i to mnie irytowało.\n#52 2013-11-12 22:32:24\nPodróżnicy, którym udało się wyjść cało z całkiem spektakularnego boju przeciwko samej pustyni, znaleźli się w kropce. Ich umysły szybko analizowały wszystkie bodźce, docierające do odpowiednich ośrodków, by znaleźć jakieś wyjście z tej sytuacji, przy okazji uważając, by nie wpakować się przypadkiem w sidła wroga, który już zdążył zaznaczyć swoją obecność.\nNa całe szczęście bardziej doświadczony członek drużyny potrafi zapytać kolegę nowicjusza o radę, bo okazuje się, że ten odkrywa możliwie właściwy kierunek. Nie zastanawiając się dłużej, ruszając w drogę w poprzek pustyni, starając się kierować w stronę dostrzeżonego na horyzoncie punkciku. Zebrawszy się do drogi, mogli jednak zauważyć... no właśnie - nic!\nNastała ciemna i zimna noc. Nie było widać nic, poza niewyraźny obręb pięciu metrów. Dało się jednak dostrzec niezwykle słabe, tlące się gdzieś w oddali światełko, najprawdopodobniej w miejscu, które bohaterowie odkryli wcześniej i do którego właśnie się kierowali.\nPorządnie zmarznięci dotarli w końcu do kompleksu oaz, o których wspominał mężczyzna. Na ich szczęście w pewnych odległościach od siebie znajdowały się pochodnie, rozświetlające nieznacznie okolicę. Gdy tylko znaleźliście się w źródle światła, mogliście zauważyć, że mimo późnej godziny i panującego chłodu, wciąż znajdowało się tam mnóstwo ludzi, wszyscy jednak starsi wiekiem. Wyraźnie zbierali się do swoich chałup. Najmłodszą grupę stanowili nastolatkowie, wśród których zdecydowanie wyróżniał się chłopak z ciemniejszą karnacją. Czyżby był to poszukiwany syn?\n#53 2013-11-14 16:48:16\nZ każdą chwilą robiło się coraz ciemniej jednak nie sądziłem, że noc sama w sobie zastanie nas tak szybko. W tym momencie nie widzieliśmy praktycznie nic prócz małego, żarzącego się punkciku który z każdym naszym krokiem stawał się coraz większy. Błagałem w myślach by był to obóz, którego szukaliśmy by poznać syna tego pokrzywdzonego przez życie małżeństwa. Jednak czemu chłopak nie wrócił do domu? Czyżby mieszkał już na swoim? Nie mogłem sobie przypomnieć czy starszy mężczyzna coś o tym wspominał.\nKiedy zbliżyliśmy się do oaz szybko udało się wyszukać młodzieńca, który pasowałby do opisu. Większość ludzi była tutaj stara, więc odpadali jako nasze cele. Westchnąłem myśląc o tym co zaraz może się stać: "Co ode mnie chcecie?", "Jak wam niby mogę pomóc?!"... Byłem wręcz pewien, że takie pytania zadana chłopak kiedy powiemy po co przyszliśmy\n- Chcesz Ty to załatwić? Mam wrażenie, że lepiej będzie rozmawiać mu z kimś bliżej swojego wieku. Na wszelki wypadek będę was obserwował jednak nie sądzę, że mogłoby coś pójść nie tak. W końcu idziesz tylko zapamiętać jak wygląda i spytać się czy zna drogę do obozu niewolników - zapytałem się Shiramui'a licząc na to, że zgodzi się by wziąć tym razem inicjatywę na siebie. Niemniej jednak martwiłem się, że nagle stanie się coś nieoczekiwanego, że chłopak którego szukaliśmy okaże się tym, który nas zaatakował.\n#54 2013-11-14 17:15:10\nNajwyraźniej los sprzyjał nam, ponieważ dostrzegłem czarny punkt na horyzoncie. Udało nam się również dostrzec ludzkie sylwetki. Byli również nastolatkowie, chociażby ten z ciemniejszą karnacją. Cóż, kompleks oaz przyszedł do nas dzięki mojemu celnemu oku. Łut szczęścia, nic więcej...\nSkinąłem głową do Tamotsu, że zgadzam się na jego propozycję. Nie miałem zbytnio pomysłu jak zagadać, ale trudno. Jako Nara powinienem mieć mnóstwo pomysłów, ale było to trudne. Cóż, nie każdy otrzymał z narodzinami prezent w postaci ogromnego intelektu. Nie wiedziałem czy odziedziczyłem choć trochę zdolności moich przodków. Dlatego postanowiłem coś zrobić.\n- Siema, masz chwilkę czasu? - powiedziałem podchodząc do młodzika. Chociaż w zasadzie rówieśnika. - Przysłał mnie twój ojciec... Tak myślę. Niestety, nie pamiętam jego imienia. Jednak, czy mieszka on w niedaleko położonej osadzie? Jeśli tak to masz szczęście, bo udało mi się sprowadzić twoją matkę do domu.\nWolałem nie mówić nic o Tamotsu. To, że z nim przybyłem nic nie znaczyło. W ten sposób stawał się on ukrytym asem, tajemną kartą.\n#55 2013-11-17 13:02:10\nBohaterowie postanowili nie próżnować. Po uprzednim wyszukaniu w tłumie właściwej osoby, natychmiast przystąpili do działania. Tym razem do akcji miał wkroczyć młodszy z towarzyszy, zakładając, iż różnica wiekowa między nim, a celem poszukiwań, jest mniejsza. Zbliżywszy się do młodzieńca, Shiramui rozpoczął swoją entuzjastyczną przemowę, która, wbrew oczekiwaniom, nie wzbudziła podobnych emocji w spotkanym przed chwilą chłopaku.\n-Ochujałeś? Kim ty do jasnej kurwy jesteś? Mylisz mnie z kimś, bo moja matka... - nie zdążył dokończyć, gdyż przerwał mu potężny wstrząs, dobiegający z kilku metrów. Ziemia zatrzęsła się niebezpiecznie, niemal przewracając zgromadzonych ludzi na kolana. Nocne niebo zostało rozświetlone przez języki ognia, szybko unoszące się ku górze. Nie minęło więcej, niż pięć sekund, kiedy z miejsca trawionego przez płomienie wystrzeliło kilka ciemnych, małych punktów, w zastraszającym tempie (szybkość: 80) zmierzającym ku młodemu Narze i śniadoskóremu.\nW ciemności błysnęło światło; czerwone światło ognia odbiło się w polerowanych grzbietach nadlatujących obiektów. Czyżby była to jakaś oręż? Odgłosy trzaskających płomieni, zmieszanych z krzykami przerażonych ludzi, przeciął cichy, acz przenikliwy syk, nie wprawiający raczej w dobry humor... coś nadciągało.\n#56 2013-11-18 22:55:59\nCóż, zakładałem że informacja o matce chłopaka może wywołać u niego negatywne emocje. Zastanawiało mnie jednak co ten dzieciak chciał powiedzieć, przecież nie usłyszałem tego do końca. Kiedy miałem już ruszyć w stronę Shiramui'a i naszego domniemanego celu coś się stało, coś poszło nie tak. Nagle poczułem wstrząs, który nie mógł być czymś naturalnym. W końcu większość ludzi z osady upadło na ziemię, a po chwili można było ujrzeć ogień.\nJednak dzięki płomieniom miałem możliwość dojrzenia czegoś jeszcze co normalnie w tych warunkach byłoby dla zwykłego człowieka niezauważalne. W kierunku mojego znajomego i tego chłopaka leciały bronie, a przynajmniej tak mi się wydawało. Ich szybkość na oko wydawała mi się zbliżona do możliwości tworzenia mojego drewna więc byłem spokojny o to czy zdążę na czas. Złożyłem jedną pieczęć i wytworzyłem przed tą dwójką wielki drewniany filar, który powinien zablokować wszelkie ataki idące w ich stronę. Chwilę po tym podbiegłem do tej dwójki.\n- Mam jednak wrażenie, że nie jest to czas na rozmowy ani sprzeczanie się między sobą. Shiramui, uważaj na tego chłopaka, a ty... Błagam Cię, nie próbuj stąd uciekać i słuchaj się tego co do Ciebie mówimy o ile masz zamiar przeżyć to co się dzieje. - powiedziałem spokojnie, po czym stworzyłem kolejny bal drewna, który wyniósł mnie na wysokość tego który posłużył do obrony tej dwójki. Chcąc widzieć co się dzieje nie mogłem stać za moim drewnem dlatego zdecydowałem się na taki ruch. Wysilałem jednak swój wzrok ze wszystkich sił próbując dostrzec przeciwnika i jednocześnie uważając na więcej przedmiotów, które przed chwilą leciały w naszą stronę.\n#57 2013-11-19 15:28:49\nPo raz kolejny Tamotsu uratował mnie, a przy okazji śniadoskórego. Cóż, odpowiedź owego osobnika niezbyt mi się spodobała, ale trudno. Nie mogłem robić nic innego jak tylko czekać. Chciałem pokazać, że coś umiem, niestety, byłoby to tylko jedno wielkie kłamstwo. Nie specjalizowałem się w niczym, przedstawiałem typowego nowego Ninja, który ledwie co skończył edukację. Byłem młody i niedoświadczony. Na moje szczęście Senju postanowił mnie ochronić. Nie chciałem jednak pozostać mu dłużny.\n- Postaram się. Mimo wszystko, obecnie powinniśmy się bardziej obawiać tego miotacza. Czyżby to ten Sabaku? - zapytałem na głos, a następnie dobyłem kunai'a, który znajdował się w mojej torbie. Miałem ochotę użyć go przeciwko śniadoskóremu, ponieważ zachowywał się jak nadęty bufon, lecz zaprzestałem podobnych myśli. Obecnie trzeba było skupić się na postępowaniu. Przeciwnik nas nie oszczędzał, ale byliśmy w stanie się obronić. I to było dla nas największą zaletą.\nPatrzyłem na towarzyszy, a także czekałem. Musiałem zobaczyć pociski, aby wywnioskować cokolwiek więcej.\n#58 2013-11-19 23:52:45\nMożna by pomyśleć, że osiągnięcie połowicznego sukcesu uśpi nieco czujność naszych bohaterów. W końcu każdy wyczyn zazwyczaj witany jest niesamowitą euforią. A w końcu, po tylu trudnościach, udało im się odnaleźć tę właściwą osobę. Ostrożny Senju pokazał jednak, że nie tak łatwo wywieść go w pole, karmiąc zmysły przyjemnymi doświadczeniami, błyskawicznie odpowiadając na atak skuteczną obroną.\nNie umknęło mu bezpieczeństwo towarzysza i osoby, która również, chcąc nie chcąc, zamieszana była w tę sprawę. Stworzony bal drewna momentalnie strawiony został przez eksplodujące bombki, które jakimś trafem znalazły się przy lecących broniach. Siła rozrzutu rozbitego drewna była ogromna, jednak szczęśliwie żaden z odłamków nie dosięgnął bohaterów. Zniszczona została jednak chwilowo jedyna osłona nastolatków.\n-Co to było, do diabła?! I skąd tu tyle ninja?! I o co chodzi z moją mamą?! - każde kolejne zdanie, wykrzyczane w stronę Shiramui'ego, wzbierało na sile, a i emocje coraz silniej grały w słowach przerażonego chłopaka. - Nie zostanę tu ani chwili dłużej! Chodźcie za mną, znam dobrą kryjówkę w okolicy. Nie znajdą nas tam! - rzucił w stronę Tamotsu w odpowiedzi, po czym rzucił się naprzód, w stronę przeciwną do źródeł wybuchu i innych ataków.\nKiedy nieznajomi dostrzegli szalejące, pojawiające się praktycznie znikąd drewno, ożywili się bardziej. Nie minęła dłuższa chwila, kiedy po raz kolejny płomienie przecięły lecące sztylety, a za nimi posypała się ludzka fala, składająca się z kilku, może kilkunastu członków... (szybkość: 80)\nOstatnio edytowany przez Straznik 4 (2013-11-19 23:53:18)\n#59 2013-11-20 12:12:23\nDało się wyczuć, że rozmowa z tym chłopakiem nie będzie należała do najprostszych. Już od początku zaczął się rzucać i potrzebował chyba ataku tych bandytów by zrozumieć, że to o czym mówił mu Shiramui było prawdą. Moje rozmyślania w tym temacie zostały jednak przerwane przez jedną rzecz - wybuch broni, które był wstanie zniszczyć moje drewno. Nie ukrywałem nawet zdziwienia na mojej twarzy jakie wymalowało się kiedy odłamki mojego wytworu przelatywały obok mnie.\nChłopak którego znaleźliśmy znał te tereny bardzo dobrze skoro uznał, że zna kryjówkę w której nas nie znajdą nasi przeciwnicy. Należałoby też odpowiedzieć na pytania jakie zostały nam zadane jednak pozostawiłem to Shiramui'emu, w końcu była to jego część zadania którą zgodził się wykonać. Sam biegłem w ciszy i spokoju próbując wymyślić jakiś plan by pozbyć się bądź opóźnić naszych przeciwników. Drewno nie wychodziło tym razem w grę, wybuchy mogły ich uwolnić z mojego tworu. Niemniej jednak wiedziałem, że mogę użyć go do obrony przed lecącymi w naszą stronę sztyletami. Wytworzyłem więc za nami drewnianą ścianę o szerokości 5 metrów i wysokości 4 nawet bez zatrzymywania się.\nDo głowy wpadł mi również pomysł jak pozbyć się tych, którzy nas gonili. Stworzyłem jednego Kage Bunshina i dałem mu więcej chakry niż zazwyczaj. Z dużą prędkością (szybkość: 155) ruszył w stronę przeciwników i omijał lecące przedmioty (reakcje: 140) tylko bo to by gdy dostanie się blisko nich odpalić technikę Arijigoku no Jutsu, która powinna ich wciągnąć bądź wystarczająco opóźnić byśmy mogli spokojnie uciec.\n#60 2013-11-21 14:52:36\nObserwując całą sytuację obiecałem sobie jedno. Kiedyś będę tak samo silny jak Tamotsu. Nie imponował mi on i stawał się wzorem. Ale zaskakiwały mnie jego reakcje, mądre sposoby obrony. Postawiłem sobie za cel, że będę walczyć inteligentnie. Ale potrzebowałem mocy. Dlatego Tamotsu był aktualnie w moim mniemaniu najsilniejszym wojownikiem, którego widziałem. Może dlatego, że nie miałem do czynienia z innymi.\nKolejne ostrza, na szczęście zasłonięte przez Mokuton. Mogłem teraz oddać się strategii. Widziałem chmarę klonów, która biegła w naszym kierunku, jednak Senju uniknął ataków i złapał ich w technikę Dotonu. Cóż, teraz wiedziałem o nim więcej. Stojąc tak dałem znak "Śniadowi", żeby się nie ruszał.\n- Czyżby to Sabaku? - zapdawałem sobie pytanie.\n#61 2013-11-22 12:02:33\nChłopak, którego udało się odszukać dwójce podróżników, nie miał nawet najmniejszego zamiaru czekać, kiedy znalazł się w sytuacji zagrożenia. Widząc pędzącą w jego stronę dużą ilość złowrogich ninja, uciekał, gdzie pieprz rośnie, widocznie nie mając wiele do zaoferowania, co pomogłoby Tamotsu, który miał inne plany, niż tylko natychmiastowa ewakuacja.\nSam ratując się ucieczką, stworzył jednak swojego sobowtóra, który zdecydowanie ruszył na nacierającą falę wroga, starając się złapać ich w pułapkę. Utworzył błotnistą kałużę, zasysającą wszystkich nieszczęśników, którzy nie mieli raczej szans na ucieczkę.\nNie okazali się jednak tak głupimi, jak można by przypuszczać. Ześlizgując się już po śliskim zboczu, użyli swoich specjalnych umiejętności, które nie są zbyt często spotykane, jednak z którymi mieli już przyjemność się zetknąć. Obok nich, z piasku wystrzeliły liczne dłonie wielkich rozmiarów, zręcznie chwytając kolejnych ninja i wyciągając ich do góry. Na ich nieszczęście, część została już pochłonięta przez ziemię.\nTrójka ocalałych napastników rzuciła się do dalszego biegu, jednak poza obłoczkiem dymu, jaki zostawił po sobie klon Senju, nie mogli dostrzec uciekających ofiar.\nTymczasem trójka bohaterów gnała przed siebie, prowadzona przez syna ocalałej kobiety. Ten skręcił naraz za jedną z palm, znikając towarzyszącym mu ninja z oczu. Kiedy znaleźli się już oni w odpowiednim miejscu, ten wysunął swoją rękę z głębi piaskowej wydmy, nakazując im, by podeszli. Gdy tylko się zbliżyli, mogli dostrzec, że patrząc po odpowiednim kątem, piasek wcale nie przysypywał szczelnie tej górki, tworząc wąski korytarz, skierowany ostro do dołu, prowadząc w podziemia.\nZbudowane z piaskowca ściany tego tajemnego przejścia oświetlone były pochodniami. Wyglądało na to, że znaleźli się w jakichś podziemiach, a kształt korytarza sugerował, iż nie był to jedynie schron. Bardziej przypominało to połączenie tego miejsca z innym...\n#62 2013-11-22 13:40:00\nPrzeciwnicy okazali się użytkownikami ograniczenia krwi klanu Sabaku. Miałem jednak spore wątpliwości, że każdy z nich posiadał taką moc, według mnie była tam tylko jedna osoba z tym kekkei-genkai i próbowała ocalić swoje pachołki z uścisku mojej techniki. Niemniej jednak kilku z nich cudem zostało uratowanych z paszczy ziemi i nie zostali uduszeni pod jej naciskiem.\nUcieczka była jednak na razie jedyną taktyką, którą mogliśmy zastosować na dłuższy czas. Noc nie była dla nas koniecznie pomocna kiedy w grę wchodziła walka z osobą, której bronią było całe otoczenie. Gdybym był sam może i podjąłbym się takiego zadania ale w tym wypadku... Nie znałem tak naprawdę siły naszego przeciwnika. To, że obroniłem się początkowo przed jego pisakiem nie znaczyło, że używał wtedy całej swojej siły. Teraz miałem pod opieką tą dwójkę co było dla mnie nowością i chyba nie do końca byłem przyzwyczajony do takiego stanu rzeczy. Być za kogoś odpowiedzialnym... Czas było się nauczyć tak dziwnej dla mnie rzeczy.\nShiramui był w pewnym sensie zapalnikiem tego dziwnego uczucia we mnie. Znalazłem go na środku pustyni, jedyny członek klanu Nara jakiego udało mi się poznać. W chłopaku dało się wyczuć potencjał i chęć rozwijania samego siebie. Chciałem mu z tym pomóc bo mimo wszystko wiedziałem, że lepiej mieć nauczyciela niż uczyć się czegoś popełniając cały czas te same błędy. Sam przecież - szkoda, że dopiero teraz - poprosiłem Mamoru by został moim nauczyciel. Problem w tym, że nie słyszałem by klan Nara ostatnio posiadł jakiegoś lidera, Shiramui nie miał takiej możliwości jak ja, uczyć się od najlepszych. Dlatego uznałem, że będę opcją ratowniczą - mimo, że nie jesteśmy z tego samego klanu wspomogę jego rozwój o ile będzie tego chciał. Uznałem jednak, że zostawię tą rozmowę na później.\nKiedy weszliśmy do kryjówki którą wskazał nam chłopak byłem szczerze zdziwiony. Nie była to zwykła jaskinia, ona gdzieś prowadziła. Pytanie które w tym momencie nasuwało się mi i młodemu Nara - tylko gdzie nas to doprowadzi? Nie próbując zgadywać odezwałem się cicho:\n- Możesz nam powiedzieć gdzie chcesz nas zabrać tym tunelem? Mam jeszcze jedną osobę do uratowania z obozu niewolników... Odpowiadając jednak na twoje wcześniejsze pytania: Chodzi o to, że wplątaliśmy się w sprawy z obozem niewolników. Zakładam, że Ci którzy nas gonili byli właśnie z tego ohydnego miejsca i Twoje matka... Znaleźliśmy ją na środku pustyni i zabraliśmy do jej domu gdzie czekał Twój ojciec. Zadowolony z obrotu spraw? - spojrzałem się na chłopaka wyczekując jego reakcji. Byłem ciekawy czy po tym wszystkim uwierzy w to co mówiliśmy.\n#63 2013-11-22 14:57:39\nPrzeciwnicy zostali powstrzymani przez Tamotsu. Nam pozostała jedynie ucieczka. Razem ze "Śniadym" i Senju zacząłem biec szybko tak, aby schować się gdzieś. Podczas tej całej drogi bacznie rozmyślałem na temat klanu Sabaku. Był straszny. Nigdy nie sądziłem, że istnieje limit krwi umożliwiający tworzenie czegoś z piasku. W tych terenach była to bardzo groźna broń i z pewnością takie Kekkei Genkai nadawało się idealnie do walk w Enko, czy po prostu w Kraju Wiatru.\nTamotsu najwidoczniej miał do mnie i do naszego towarzysza jakieś plany, ponieważ również kroczył z nami. Zdawałem sobie sprawę z tego, że gdyby chciał to mógłby wydać bitwę owemu Sabaku. Jednak czy wygrałby ją? Nie potrafiłem odpowiedzieć na to pytanie. Podobno był silny, a to co widziałem utrzymało mnie w tym przekonaniu. Jednak czy nasz przeciwnik nie jest silniejszy? Nie chciałem myśleć, że tak.\n- Ten tunel jest chyba trwały. Ale nie o to chodzi. Tak jak mówi mój kompan, znaleźliśmy twoją matkę. Szukamy teraz ciebie i twojej siostry.\n#64 2013-11-23 11:53:03\nWreszcie było cicho i spokojnie. Bohaterowie znaleźli się w miejscu, którego nie dotyczył już cały ten chaos, który zostawili na powierzchni pustyni, schodząc wgłąb ziemi. Stali teraz w trójkę w półmroku, oświetlani jedynie blaskiem odległej pochodni, rzucającej nierównomierne, kołyszące łypnięcia światłem. Chłopak, którego dwójka ninja odnalazła dopiero chwilę wcześniej, wydawał się bardzo pobudzony ze względu na to, czego przed chwilą stał się częścią. Widać było jak na dłoni, że podobne sytuacje nie były mu raczej znajome, skoro wprawiały go w takie osłupienie tak łatwo.\nNim ten zdążył zapytać, o co właściwie chodziło w tym całym zamieszaniu, z odpowiedziami przyszła mu dwójka wybawicieli, którzy umożliwili mu dostanie się do schronu. Spoglądał na was zdziwiony, nie wiedząc za bardzo, co miałby powiedzieć.\n-Czyli... czyli to prawda? Moja matka... została ocalona? Ale jakim cudem? Czy to dlatego was teraz ścigają...? Mojej siostry?!- ostatnia część przekazanych informacja zdawała się najbardziej poruszyć młodzieńca. Potrząsnął głową z niedowierzaniem, lecz nie wyrzekł już ani jednego słowa. Zajął się bowiem inną sprawą.\n-Owszem, ten tunel nie jest zwykłą kryjówką. Prowadzi do pobliskiej osady, w której, jak podejrzewamy, uchowali się łowcy niewolników, mimo tego, że od dawna uchodzi za wolną od tego paskudztwa. Od pięciu lat, to jest od kiedy naliczyłem sobie piętnaście wiosen, pracuję nad tym tunelem, przeprowadzając przy okazji misje wywiadowcze. Moim celem było oczywiście odnalezienie i uwolnienie matki, jednak skoro wspomnieliście o jeszcze jednym członku mojej rodziny... Z tego co się dowiedziałem, matka pracowała w domu głównego łowcy, ich przywódcy.\nNo, ale nie możemy tak stać. Mam nadzieję, że mogę liczyć na waszą pomoc? Jeśli tak, byłbym wdzięczny jeśli byśmy już ruszyli. Wątpię, by spodziewali się naszej infiltracji, kiedy ledwo uszliśmy z przygotowanej przez nich pułapki...\nJeśli ruszacie do osady, w której rzekomo mieści się tajna siedziba łowców niewolników, na koniec posta dajcie informację o zmianie tematu do Osady.\n#65 2013-11-24 22:36:42\nMiałem wrażenie, że Shiramui za wcześnie podał informację o tym, że chłopak miał siostrę. Dobrze widział jego reakcję kiedy dostał początkowo informację o swojej matce. Widać było, że Nara miał jeszcze spore braki w doświadczeniu potrzebnym do fachu jakim miał zamiar się zająć. Teraz jednak nie był czas żeby się tym przejmował biorąc pod uwagę fakty, że i tak już było za późno bym mógł coś odwrócić. Mając jednak chiwlę czasu przypomniałem sobie o pewnej rzeczy....\nFajnie było sobie powspominać, jednak miałem zadanie do dokończenia. Wsłuchałem się w słowa chłopaka próbując jakoś stworzyć plan, który byłby skuteczny i jednocześnie bezpieczny dla nas wszystkich. Sprawę utrudniało nam to, że ten dzieciak chciał się zabrać z nami. Nie wiedziałem czy umie walczyć albo robić cokolwiek co mogłoby uratować mu tyłek w obozie niewolników. Na razie pokazał nam tylko to, że umie uciekać i mieć przygotowane kryjówki. Niby prowadził jakieś misje wywiadowcze ale co to mogło być? Naprawdę nie miałem pojęcia co mam teraz zrobić. Musiałem mu przyznać rację, że raczej nie spodziewano się tego, że przybędziemy do obozu. Musiałem jednak teraz podjąć decyzję.\n- Rozumiem, że to jest jedyna bezpieczna droga o której nie wiedzą łowcy? Mimo, że wydaje mi się to dziwne chyba nie mamy innego wyjścia i skorzystać z tego tunelu. O wiele mądrzejsze niż frontalny atak... A jeżeli chodzi o Ciebie. Nie obraź się ale byłbym o wiele spokojniejszy gdybyś został tutaj, w tunelu, i nie próbował walczyć z łowcami. Nie wiem na co Cię stać, nie wiem co potrafisz... I nie mam zamiar tego testować od razu na polu walki. - odpowiedziałem spokojnym ale stanowczym tonem na słowa chłopaka. Wiedziałem, że od razu mnie nie posłucha ale będę miał jeszcze chyba szansę przemówić mu do rozsądku zanim wyjdziemy z tunelu do osady. Przynajmniej miałem taką nadzieję.\n[wszyscy zt -> Osada]\nOstatnio edytowany przez Masaru (2013-11-25 20:19:39)\n#66 2013-11-27 17:18:37\nPiękność tego miejsca jak i wszystkich okolic była przytłaczająca, wielu mędrców, mistrzów wędrowała tymi szlakami i tymi podobnymi ścieżkami jak ten młody członek klanu Namikaze. Niegdyś najpotężniejszego z potężnych, teraz jedynie był cieniem tego co kiedyś reprezentował. Taii, jako jeden z niewielu chciał i chcę odbudować ten klan, jednak musi zdobyć poparcie w wiosce no i jako młodzieniec musi stać się o niebo silniejszy. Na chwilę obecną jest jedynie nikim wobec tych osób z areny. Jednak dla każdego będzie świetlana przyszłość. Szedł do jednej z oaz w celu regeneracji swojego ciała oraz umysłu. Usiadł pod jednym z namiotów i oglądał bawiące się tu osoby, m.in kupców czy jakiś tam innych ninja jak on.\n#67 2013-11-27 18:08:35\nByłeś sobie i podziwiałeś wszystko wokół kiedy nagle mogłeś usłyszeć jak chłopiec w wieku około 10 lat biega w kółko i coś mówi bardzo szybko. Niestety mówił również dosyć niewyraźnie czego skutkiem było również to, że nie byłeś w stanie zrozumieć wszystkiego co mówi. Mogłeś jedynie zrozumieć kilka słów. Były to wilk, nagroda, nudny. Ponadto mogłeś zauważyć na twarzy dziecka uśmiech. Po tym jak się lepiej przyjrzysz to możesz zauważyć, że cały czas patrzy na ziemie, jakby coś zgubił. Nagle stanął i krzyknął. Zdobędę tą nagrodę. Na pewno to zrobię. Po czym zaczął biec w twoją stronę. Przepraszam. Nie widział pan może wilka? Takiego białego? Zaczął coś dziwnie pokazywać rękoma.\n#68 2013-11-27 18:14:50\nZdziwienie w tej chwili było dość ogromne, dziecko dziesięcioletnie biega w kółko i caly czas coś powtarza lub mówi samo do siebie, można być skołowanym w tej chwili jednak słowa takie jak "Wilk, nagroda i nudny..."Mogą dość zaciekawić młodego shinobi takiego jak Taii. Od czasu do czasu spoglądał na to dziecko, jednak gdy on podbiegł do niego i zadał mu pytanie, chłopak wyczuł w tym nowe zadanie z możliwą nagrodą.\n-Nie widziałem, oraz spokojnie o co chodzi z tym wilkiem i nagrodą? Możesz mi wytłumaczyć to?- Spytał się nie co młodszego przybysza, był zaciekawiony tym wilkiem oraz nagrodą. Wilk? Rzadko spotykane zwierze w tych okolicach, jednak jeżeli już jest to można nie co więcej się dowiedzieć na jego temat, może jego zabicie dużo jest warte? Kto wie?\n#69 2013-11-27 18:27:18\nDziecko spojrzało się na ciebie. Szkoda- odpowiedziało. No więc tak. Jest jakiś mężczyzna. Zaczął wskazywać palcem kierunek. Jeśli pan pójdzie tędy i będzie szedł i szedł dalej to będzie pan mógł spotkać się z mężczyzną w kapeluszu. On daje nagrodę na złapanie wilka. Wygląda na silnego. Ponoć ten wilk mu uciekł. Więcej dowiesz się od niego. Po czym zaczął biec w drugą stronę, patrząc w ziemie. Robił to w taki s sposób jak wcześniej. Nie mogłeś w wybranym kierunku nikogo zauważyć. Jedynie palmy. Wiatr wiał, a po chwili dziecko było już dość daleko i nie mogłeś go już zauważyć ani go spytać. Na jego twarzy mogłeś wcześniej zobaczyć ekscytację.\n#70 2013-11-27 20:51:20\nTo było naprawdę dziwne dziecko, jednak trochę pomogło chłopakowi. Wskazało kulturalnie gdzie ma się udać i tym podobne, jednak nie powiedziało jak nazywa się ten koleś a to utrudniało to zadanie i to bardzo. Jednak znając szczęście chłopaka, no cóż znajdzie zapewnię tego wasz mościa i tak jak ten mały chłopiec będzie szukał wilka. Wszystko fajnie i dobrze, jednak to Taii zdobędzie nagrodę, musi w końcu zdobyć ekwipunek, oraz zacząć się rozwijać, żeby klan rósł w siłe jak to mówią starsi kompani.\n-No to w drogę...- Udał się w stronę przeciwną do biegu chłopca, wiatr dawał się w oczy i po paru minutach drogi odechciało się wszystkiego, jednak jeżeli sobie postawimy jakieś zadanie to trzeba je wykonać nie ma przeproś.\n#71 2013-11-28 17:25:43\nSzedłeś sobie, a wokół Ciebie nic ciekawego się działo. Po pewnym czasie mogłeś zauważyć mężczyznę wysokiego na około 1.8 metra. Miał na sobie kapelusz, spodnie i kamizelkę ciemnego koloru oraz czerwoną koszulę. Kiedy byłeś już bliżej to mogłeś usłyszeć jego krzyki. Hej tam! Jeśli jesteś łowcą przygód i pożądasz pieniędzy. Zgłoś się do mnie. Mam propozycje po prostu nie do odrzucenia. Naprawdę warto. Następnie zaczął powtarzać owe zdania w sposób cykliczny. Niestety nikt nie zwracał uwagi na to co mówi mężczyzna w kapeluszu. Prawie każdy przechodził obojętnie. Jedynie czasami ludzie spojrzeli się na niego kiedy wspominał o cennej nagrodzie.\nOstatnio edytowany przez Straznik 1 (2013-11-28 17:26:28)\n#72 2013-11-30 12:21:32\nPodszedł do niego pewnym krokiem i zmierzył go szybko wzrokiem, miał około 1.8 metra wzrostu, nosił na sobie kapelusz, spodnie i kamizelkę ciemnego koloru oraz czerwoną koszulę. Jego słowa wzbudziły w chłopaku duże zainteresowanie, a przecież on tu przylazł tylko w sprawie zadania no i zdobycia nagrody pieniężnej.\n-A co to za propozycja dokładnie? Bo może ja się Panu na coś przydam...- Zagadał do niego dość nie pewnie, jednak w jego głosie można było usłyszeć chęć podjęcia się tej pracy. Co na pewno zadowoliło by tego kolesia. Dziwiło Taiia to iż nikt nie interesował się tym co on proponował, przecież w dzisiejszych czasach trzeba się wszystkiego łapać.\n#73 2013-11-30 13:25:10\nPodszedłeś do gościa, a on się na ciebie spojrzał z uśmiechem. Patrzył się na ciebie i powiedział. Jestem taki szczęśliwy, że wreszcie ktoś do mnie podszedł. Położył ci rękę na ramieniu. To pewnie mój niesamowity żart o łowcach przygód zwrócił twoją uwagę. Rozumiesz? Mówi się łowca nagród albo poszukiwacz przygód, a ja powiedziałem łowca przygód, bo potrzebuje takiego lub takiego. Wybuchł śmiechem. No dobra. Skoro już jesteś to pora powiedzieć coś o zleceniu. Jak je wykonasz to nagroda cię nie ominie. Wziął rękę z twojego ramienia i zaczął nią poprawiać kapelusz. Niedawno zaginął mi wilk na tych terenach. Prawdopodobnie ktoś go porwał. Poszedłem spać, budzę się i nagle widzę plamę krwi zamiast mojego wilka. Doszedłem do wniosku, że jeżeli udało mu się uciec to prawdopodobnie jest gdzieś tutaj ze względu na tutejszą wodę, a jeśli ktoś go porwał to nie mam żadnych wskazówek. Twoją misją jest znalezienie mojego wilka. Czaisz? Po czym zaczął się śmiać. Ach przypomniał mi się kolejny dobry żart. Chcesz posłuchać?\n#74 2013-11-30 14:31:43\nWysłuchiwał jego słów z delikatnym znudzeniem na buzi, nie były to żadne wybitne ani zadziwiające żarty, były po prostu żenujące tak jak cały zleceniodawca. Jednak już nie co wiedział o zadaniu to chwilowo nie miał chęci swoich wiadomości przedstawiać to by było złe, bo nie wiadomo kto jeszcze to zadanie przyjął od tego Pana.\n-Rozumiem to... i nie trzeba pójdę wykonać to zadanie, które Pan mi wręczył...- Odpowiedział po czym zaczął poszukiwać tego wilczka, szukał go wszędzie gdzie mógł by sie schować. Taki cel obrał jako pierwszy. Następnie jak to miał w zwyczaju planowania misji szukanie tych porywaczy. Wszystko mogło przecież sie zdarzyć i kto wie co z tym wilkiem sie stało. Krew wskazywała na to iż był porwany i okaleczony jednak czy nadal żyje? Tego nie można było się teraz dowiedzieć, jednie gdy się go znajdzie pozna się prawde co się stało.\nOstatnio edytowany przez Taii (2013-11-30 19:09:23)\n#75 2013-11-30 20:06:07\nMężczyzna spojrzał się na ciebie. Widać było lekką złość, że nie chciałeś wysłuchać jego żartu. Powiedział- Powodzenia łowco przygód. Niech życie cię nie opuszcza. Następnie zacząłeś odchodzić od swojego zleceniodawcy. Podczas swojego odejścia mogłeś usłyszeć jak mężczyzna mówi słowa mające zachęcić innych ludzi do wzięcia tej roboty. Ty zaś Szedłeś sobie i obserwowałeś wszystko co jest wokół ciebie. Jednak przez dłuższy czas nie mogłeś zauważyć niczego ciekawego. Nagle przed twoimi oczami ukazały się ślady. Nie byłoby w nich niczego ciekawego gdyby nie fakt, że są to ślady wilka. Obok nich były również ślady stóp człowieka. Były one równoległe tak jakby człowiek i wilk szli obok siebie.\n#76 2013-12-01 10:34:24\nPrzykucnąłem przy tych śladach, wszystko niby fajnie i dobrze jednak coś zawsze musi być nie tak. Znalazł trop wilka to jest plus, minusem jest to iż ktoś go wziął no i wilk sie nie bronił tylko szedł razem z nim. Chłopak był nie co zmieszany tą sytuacją ale cóż musi iść za tymi śladami. Przypomniał sobię minę zleceniodawcy który był nie zadowolony z tego iż on nie wysłuchał jego kawału. Ale jeżeli ten Pan chciał szybko odzyskać wilczka to musiał to zrozumieć i nic w tym dziwnego nie było. Taii wstał i udał się za tropem który wychwycił, na pewno będzie szybszy od reszty choć i może ktoś inny to wychwycił? Tego nie mógł być pewien. Udał się za śladami, nie wiedział do jakiego miejsca go zaprowadzą na tych pustyniach, jednak może będą w jakiejś oazie złodzieje wilka. Wiatr delikatnie targał mu włosy a on szedł cały czas za śladami, które mogły się nigdy nie kończyć.\n#77 2013-12-01 14:05:43\nZauważyłeś ślady i zorientowałeś się, że coś z nimi jest nie tak. Jednak postanowiłeś iść za śladami wilka i nieznanego ci człowieka. Mogłeś zauważyć, że przez raz na jakiś czas ślady łap znikają, a później znów się pojawiają. Tak jakby wilk znikał, a następnie znowu się pojawiał. Choć ślady były dosyć długie to po poświęceniu dużej ilości czasu, udało się. Doszedłeś na koniec śladów, ale zaprowadziły cię donikąd. Mogłeś być pewny, że ta odbyta droga była całkiem bezsensu oraz stwierdzić, że straciłeś bardzo dużo czasu, ale nagle zabrzmiał głośne wycie wilka. Dochodziło z pobliskiej oazy. Następnie słychać było kobiecy głos, ale nie mogłeś stwierdzić co mówił, bo był dosyć cichy.\n#78 2013-12-01 16:52:47\nDziwne. To określenie pasowało najlepiej do tego co widział chłopak, ślady raz się pojawiały a raz znikały to było dziwne w jego domniemaniu. Droga jak przewidywał zaprowadziła go do... Pustkowia a gdzie by indziej mogła go zaprowadzić, ależ on był durny pewnie tamten koleś go wykiwał i za chwilę zlecą się bandyci i go okradną tak jak to było na ostatniej misji w której udało mu się wyjść bez szwanku. Już stracił nadzieję aż nie usłyszał wycia wilka oraz krzyków kobiety, no cóż trzeba się tam udać. Pobiegł w stronę osady ile miał w sił w nogach.-Mam nadzieje że to ten wilk tam jest bo inaczej coś mnie tu trafi!!- Powiedział to do siebie, nie lubił szlajać się w taki upalny dzień jak ten po pustyniach.\n#79 2013-12-01 18:14:53\nBardzo zdenerwował cię fakt, że trap urwał się tak nagle. Zacząłeś knuć w głowie teorie spiskowe, ale zaraz po dźwięku usłyszanym ze strony oazy rzuciłeś te myśli i postanowiłeś udać się do jego źródła. To co się tam znajduję to kobieta w podartej, która miała na sobie zniszczoną niebieską suknie oraz długie rude włosy. Jej wzrok jakby obojętny patrzył w stronę oazy. Nie byłoby by w tym nic niezwykłego gdyby nie fakt, że na jej kolanach leżał wilk. Miał on niezwykle piękne śnieżnobiałe futro i ostre kły. Jeśli przyjrzysz mu się dokładniej to będziesz w stanie zauważyć, że ma dwie łapy w bandażach. Zdaje się, że żadne z nich cię nie zauważyło, ponieważ wzrok obu był skierowane w stronę źródła wody.\nOstatnio edytowany przez Straznik 1 (2013-12-01 18:15:51)\n#80 2013-12-02 19:11:22\nDziwne, mętlik w głowie zaistniał w tym momencie w głowie chłopaka. No wszystko się zgadzało, jednak co robi ta kobieta i czemu to zwierzę jest ranne? Wszystko nie mogło się ułożyć w jedną spójną całość. Taii westchnął i podszedł do nich jak gdyby nigdy nic, wilk zawarczał i w tej chwili on stanął. Jego mina nie mówiła wiele im, czy jest nastawiony przyjacielsko czy inaczej.-Może podać wody? Widzę, że zwierzaczek trochę chory jest i na pewno napił by sie wody.- Powiedział powoli do nich lustrując ich wzrokiem, byli padnięci i odechciewało im się za pewnie wszystkiego. Pozostało parę spraw do wyjaśnienia, czy wilk to ten wilk i po co go ona ukradła.\nwww.talisman.pun.pl www.metaurus.pun.pl www.grupa120.pun.pl www.3dg.pun.pl www.rpsuw.pun.pl


Wideodomofony – Wideodomofony – informacje, produkty, porady. » » Wideodomofony – podział i rodzaje\nwideodomofony natynkowe – kamery w tych modelach przeznaczone są do montażu na słupek i w tej kategorii nie ma modeli z dodatkowymi funkcjami jak czytnik kluczy, szyfrator, czytnik linii papilarnych. Nie znaczy to oczywiście, że takie systemy nie występują. Produkty z szyfratorem lub czytnikiem mają swoją oddzielną kategorię. Montaż natynkowy jest najczęściej stosowanym rozwiązaniem ze względu na łatwość montażu i możliwość zastosowania nawet na metalowych słupkach i ogrodzeniach.\nwideodomofony podtynkowe – standardowo kamery w tych zestawach są przeznaczone do miejsc gdzie jest możliwość schowania elektroniki kamery w puszce pod tynk. Montaż podtynkowy jest droższy w wykonaniu ale niewątpliwą jego zaletą jest lepsze zabezpieczenie elektroniki kasety oraz estetyka. W większości przypadków kamery mają opcjonalną możliwość zamontowania natynkowego ale w tym celu należy dokupić odpowiednią obudowę w której umieszczamy panel z kamerą.\nwideodomofony z szyfratorem – kamera w tych modelach wyposażona jest w zamek kodowy. Dzięki niemu możliwe jest otwarcie elektrozaczepu a w niektórych modelach także dodatkowej bramy automatycznej wpisując kod z klawiatury numerycznej. Klawiatura w takich kamerach ma dodatkowo funkcje programowania np. czasu zwolnienia elektrozaczepu czyt też indywidualnego ustalenia kodu dla poszczególnych domowników. Rozwiązanie to dostępne jest zarówno w kamerach montowanych natynkowo jak i podtynkowo.\nwideodomofony z czytnikiem – czytnik kluczy umożliwia otwierania elektrozaczepu furtki za pomocą breloków zbliżeniowych (indywidualne karty, breloki lub naklejki dla poszczególnych użytkowników). Najpopularniejszy standard to unique 125 kHz oraz Mifare 13.56 mHz. Koszt kart, breloków to 2-4 zł / szt. Dostępne są także w tej kategorii kamery z czytnikiem linii papilarnych (biometryczny). W bardziej rozbudowanych modelach możemy zakodować oddzielnie otwieranie furtki i bramy. Kamery z czytnikami w zależności od modelu występują w wersji natynkowej i podtynkowej.\nWięcej informacji oraz pełna oferta wideodomofonów jak zawsze w naszej firmie AC System tel. 12 638 40 56, tel. 793 484 482 oraz na naszej stronie www.videodomofony.pl


Męska kamizelka firmowa z logo Slazenger Gravel\nBezrękawnik firmowy z logo dla mężczyzn. Męska kamizelka, na której można wykonać zdobienia za pomocą haftu lub nadruku. Ukryty zamek na plecach zapewnia swobodny dostęp do zdobienia. Duże panele umożliwiają także umieszczenia nadruku lub naszywki.Bezrękawnik firmowy posiada odpinany kaptur, dwie przednie kieszenie, podszewkę poliestru, wysoki kołnierz. Dostępny w kilku kolorach. Pasuje do bezrękawnika damskiego Slazenger Ladies Bodywarmer - Gravel.\nCena brutto: 133,45 zł (netto: 108,50 zł )


Powrót niebezpiecznego Trojana dla Mac OS X! | CHIP\nZwracajcie uwagę na to, co instalujecie.\nTomasz Domanski 2 marca 2015\nDo rozpowszechniania się Mac.BackDoor.OpinionSpy.3 używa trzyetapowego schematu działań. Na różnych stronach www oferujących różne rodzaje oprogramowania dla Mac OS X, użytkownik znajduje pozornie nieszkodliwe programy. Zawierają one jednak w swoich dystrybucjach pliki typu postinstall uruchamiane pod koniec instalacji. Jeśli podczas instalacji takiej, pobranej wcześniej aplikacji, użytkownik zgodzi się na zapewnienie jej uprawnień administratora, proces postinstall wysyła do serwera intruzów serię żądań typu POST i w odpowiedzi otrzymuje link do pobrania pakietu z rozszerzeniem.osa, zawierającego archiwum ZIP. Postinstall rozpakowuje archiwum, wyodrębnia plik wykonywalny nazwany PremierOpinion i plik XML zawierający wymagane do tej operacji dane konfiguracyjne, a następnie uruchamia program.\nPo uruchomieniu się na komputerze będącym celem ataku PremierOpinion podłącza się także do serwera kontrolno-zarządzającego i otrzymuje link do pobrania innego pakietu.osa, z którego jest rozpakowywana i instalowana kompletna aplikacja o tej samej nazwie – PremierOpinion. Ta aplikacja zawiera kilka plików wykonywalnych: program PremierOpinion, który nie zawiera żadnych złośliwych funkcji i backdoor PremierOpinionD, który wprowadza niebezpieczne funkcjonalności wymierzone w użytkownika systemu Mac OS X.\nTrojan podczas instalacji pozyskuje prawa administracyjne i działa w systemie z uprawnieniami administratora. Jeśli na samym początku użytkownik wybierze „I Disagree” („Nie zgadzam się”) w okienku dialogowym instalatora, pobrany przez niego z Internetu program zostanie zainstalowany na komputerze bez żadnych dodatkowych komponentów szpiegujących.\nJeśli użytkownik wybierze „I Agree” („Zgadzam się”), PremierOpinion zostanie zainstalowany na komputerze jako dodatek do pobranej aplikacji. Jego ikona pojawi się na pasku zarządzającym i na liście zainstalowanych aplikacji.


Lekarze Serock | ZnanyLekarz.pl\n„Bardzo otwarty i nastawiony na pomoc lekarz, przyjazny dzieciom i chętny do wspierania. Bardzo polecam,”\n„Druga wizyta u Pani Doktor. Tym razem w celu wykonania biopsji aspiracyjnej. Badanie wykonane delikatnie. Przed jak …i podczas Pani Doktor wyjaśniała na czym badanie polega, co w danym momencie będzie robiła. Pani Doktor odpowiedziała na wszystkie zadane pytania, wyjaśniła wątpliwości. Wizyta rozpoczeta punktualnie, a nawet przed czasem. Polecam.” Więcej\n„Świetna specjalistka i przemiły człowiek ! Bardzo duża wiedza, doświadczenie i pełen profesjonalizm. Wszystko rzeczo…wo wyjaśnione w przyjemnej atmosferze. Wizyta przyniosła niesamowitą poprawę, jednak z miłą chęcią odwiedzę Panią Agnieszkę po raz kolejny. Poprostu super! Polecam.” Więcej\nlek. Łukasz Cieślak\n„Bardzo dobry specjalista, jako jedyny ortopeda podjął się wyciecia gangliona na palcu, uprzejmy i bardzo zainteresow…any pacjentem zarówne prywatnie jak i na nfz poświęca każdemu pacjentowi dużo czasu. Ogólnie rzecz biorąc jeden z najlepszych lekarzy jakich dpotkałem w życiu, a było ich sporo.” Więcej\nlek. dent. Monika Smoleń\n„Skierowano mnie z innego gabinetu celem przeleczenia zęba "kanałowo" pod mikroskopem. Pani dr Smoleń wykonała leczen…ie na dwóch wizytach. Dostałam zdjęcie RVG przed jak i po leczeniu z pełnym opisem leczenia. Fachowa i przemiła obsługa pacjenta. Na pewno wrócę :)” Więcej\nPułtuska 26 lok. 3, Serock • Mapa\nGabinet Mident Serock\n„Piękne podziękowania dla Pana Doktora za znakomicie wykonaną we wrześniu br. operację mego stawu kolanowego. Pan Dok…tor był niezwykle życzliwy, ciepły i opiekuńczy dla pacjentów. Operacja była trudna, bo poza wstawieniem endoprotezy wymagała użycia "podkładek" z uwagi na uszkodzoną kość. Mam nadzieję, że inni pacjenci Pana Doktora będą "łatwiejsi" w przywracaniu sprawności stawów wymagających ich "naprawy". Wdzięczna pacjentka A.H. "Góralka"” Więcej\n„Alicja Panicznie boję się dentysty. Poszłam do Doktora z koniecznością wyrwania zepsutej 8mki po ciąży. Mój paniczn…y strach sprawił, że zanim Doktor wgl zdążył do mnie podejść mi już na fotelu leciały łzy. Doktor uspokoił mnie, sprawdził co jest nie tak i przystąpił do działania. Całość zabiegu trwała nie całe 15 minut z czego około 10min czekałam aż porządnie zadziała znieczulenie, które w sumie okazało się jedynym nie tyle "bolesnym" co nieprzyjemnym momentem. Z samym zębem Doktor poradził sobie w "na oko" 3 minuty i było to, ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu, zupełnie bezbolesne. Cóż... Strach ma wielkie oczy, a ja bardzo serdecznie polecam Pana Doktora. Nie myślałam, że istnieje coś takiego jak "bezbolesne usuwanie zęba" A JEDNAK! :)” Więcej\n„Pan doktor Błazik to lekarz o niespotykanym w tych czasach podejściu do pacjenta. Jest to świetny diagnosta, posiada… ogromną wiedzę medyczną, którą stale aktualizuje, a przy tym jest osobą niezwykle empatyczną, wyrozumiałą i ludzką. O autorytecie Pana doktora świadczy ilość pacjentów, którzy od blisko 20 lat darzą Doktora zaufaniem, i których Doktor Błazik ma coraz więcej.” Więcej\nWizyta domowa w Serocku\nBadania diagnostyczne w Serocku\nChirurgiczne usuwanie zębów w Serocku\nćwiczenia emisji głosu i dykcji w Serocku\nDiagnoza logopedyczna w Serocku\nImplanty w Serocku\nKonsultacja internistyczna w Serocku\nKonsultacja protetyczna w Serocku\nKorekcja wad wymowy w Serocku\nBól zęba Serock\nBraki zębowe Serock


Elektryczne ogrzewanie podłogowe - przewody i maty grzejne - Instalacje - Muratordom.pl\n| muratordom.pl » Instalacje » Ogrzewanie podłogowe » Elektryczne ogrzewanie podłogowe - przewody i maty grzejne\nElektryczne przewody i maty grzejne są znane przede wszystkim z tego, że mogą podgrzewać podłogę, ale ich zastosowań jest więcej. Do czego oprócz elektrycznego ogrzewania podłogowego mogą służyć? Na co zwrócić uwagę, jak wybierać kable i maty grzewcze?\nTagi: elektryczne ogrzewanie podłogowe, kable grzewcze, maty grzejne, maty grzewcze, ogrzewanie podłogowe, przewody grzejne, przewody grzewcze\nJaka moc przewodów grzewczych\nJaki minimalny rozstaw przewodów\nMimo tego, że montaż ogrzewania podłogowego wydaje się bardziej kłopotliwy niż grzejników wieszanych na ścianach, to do takiej inwestycji skłaniają istotne zalety podłogówki: brak widocznych elementów grzejnych, równomierny i komfortowy rozkład temperatury w pomieszczeniu (cieplej w nogi, chłodniej w głowę), niska temperatura powierzchni grzejnej i przekazywanie ciepła głównie przez promieniowanie, które odbieramy jako przyjemniejsze niż konwekcja (ruch powietrza wynikający z różnicy temperatury).\nPrzewody grzejne najczęściej się kupuje, by wykonać z nich ogrzewanie podłogowe, można je jednak wykorzystać także do zabezpieczenia przed zamarzaniem podjazdów, chodników, schodów, rynien i rur z wodą lub do automatycznego odśnieżania dachów.\nJak dopasować przewód grzejny?\nIm mniejsza moc jednostkowa przewodu grzejnego, tym mniejszy rozstaw trzeba zastosować podczas jego układania, by osiągnąć zakładaną moc na metr kwadratowy powierzchni grzewczej – czyli przewody o mniejszej mocy muszą być dłuższe.\nOdstępy między przewodami (rozstaw) powinny być takie, by osiągnąć równomierny rozkład temperatury na powierzchni – nie powinny przekraczać 20 cm. Ale nie mogą być też zbyt małe, by nie dochodziło do przegrzewania posadzki (i żeby nie trzeba było kupować długich przewodów) – zależą od materiału posadzki.\nWybór przewodu należy poprzedzić obliczeniami. Jeśli ma służyć do ogrzewania pokoju mieszkalnego o powierzchni 10 mkw., w którym zapotrzebowanie na moc grzewczą wynosi 80 W/m2, to powinniśmy szukać przewodu o mocy zbliżonej do 800 W, o mocy jednostkowej z zakresu 10-17 W/m.\nNie zawsze udaje się znaleźć przewód grzewczy o mocy dokładnie takiej, jakiej potrzebujemy. Może to być na przykład nie 800, tylko 900 W – nie stanowi to problemu. Wówczas długość przewodu o mocy 10 W/m wynosi 90 m. Trzeba ustalić, z jakim rozstawem go układać, by znalazł się na całej powierzchni, która ma być ogrzewana, przy okazji sprawdzając, czy uda się go ułożyć z odstępami mieszczącymi się w dopuszczalnym zakresie (dla parkietu 10-20 cm). Orientacyjnie można to zrobić, dzieląc powierzchnię przez długość przewodu: 10/90 = 0,11 m. Otrzymany rozstaw jest nieco większy od minimalnego – przewód jest odpowiedni. Zamiast niego możemy też zastosować przewód o mocy 17 W/m o długości 54 m (moc całkowita 915 W). Wówczas rozstaw wynosiłby 10/54 = 0,185 m i również byłby prawidłowy.\nGdzie nie układać przewodów grzewczych?\nPrzewodu grzejnego nie należy układać pod szafami bez nóżek czy materacem leżącym bezpośrednio na podłodze, bo utrudniają one odprowadzanie z niej ciepła – może to doprowadzić do przegrzewania przewodu i jego uszkodzenia. Trzeba to uwzględnić podczas jego dobierania.\nKiedy maty grzewcze?\nMaty grzejne to najczęściej siatki z włókna szklanego z zamocowanymi do nich w trwały sposób przewodami grzejnymi. Ułatwia to montaż systemu (maty grzewcze mogą być samoprzylepne), nie trzeba się martwić o zachowanie prawidłowego rozstawu przewodów, bo jest on już ustalony przez producenta. Pozostaje tylko wybór maty o określonej mocy grzewczej (od 100 do 200 W/m2) i długości. Szerokość to na ogół 0,5 m.\nPrzewody grzejne zamocowane do maty mają małą średnicę (2,5 mm), dlatego jest to rozwiązanie polecane szczególnie do zastosowania w trakcie remontu – można ułożyć matę na starej posadzce bez znacznego podniesienia poziomunowej. Podłożem może być drewno, płyty g-k, wiórowe, terakota i oczywiście beton.\nJak płacić mniej za elektryczne ogrzewanie podłogowe?\nZakłady energetyczne oferują możliwość korzystania z energii elektrycznej w taryfach dwustrefowych. Wówczas za tę pobieraną w nocy i przez krótkiczas w ciągu dnia oraz w dni wolne od pracy płaci się o ponad 1/3 mniej niż w taryfie całodobowej. Elektryczne ogrzewanie podłogowe można wykonać tak, by grzało przez całą dobę, ale było zasilane jedynie w czasie obowiązywania tańszej taryfy.\nDo takiego działania potrzebna jest zdolność akumulacji ciepła. Osiąga się ją, umieszczając przewody grzewcze w grubszej od standardowej warstwie betonu – o grubości 7-15 cm. Układa się je tak, by osiągana moc na 1 m2 podłogi była co najmniej o 30% większa niż w zwykłym systemie. Jest to konieczne do tego, by w stosunkowo krótkim czasie dostarczyły do betonowej masy akumulacyjnej energię w ilości umożliwiającej zapewnienie wymaganej w pomieszczeniu temperatury przez kilka godzin po odłączeniu zasilania. Do sterowania takimi systemami wykorzystuje się regulatory z zegarem, czujnikiem tak zwanego ciepła resztkowego i czujnikiem temperatury na zewnątrz – optymalizujące przepływ energii tak, aby temperatura w pomieszczeniu osiągnęła żądaną wartość podczas obowiązywania tańszej taryfy i utrzymywała się na wymaganym poziomie w czasie, gdy prąd jest droższy.