Afarowie zamieszkują swoje obecne terytorium od co najmniej 2800 lat i uważają się za jednych z najstarszych mieszkańców tej części Afryki. Mogą mieć rację, w końcu to na ich ziemiach znaleziono najstarsze szczątki prapraczłowieka, czyli australopiteka Lucy (więcej w dziale Ciekawostki), po amharsku zwaną Dynk'nesz (co znaczy 'jesteś cudem').\nNa przestrzeni wieków Afarowie stopniowo mieszali się z innymi grupami z tych rejonów, aż do osiągnięcia obecnego stanu etnicznego. Należą do kuszyckiej grupy ludności Rogu Afryki. Ich liczbę szacuje się na ponad półtora miliona osób, z czego w samej Etiopii żyje około miliona.\nZnani są także jako Danakilowie, jednak oni sami tej nazwy nie akceptują. Pochodzi z języka arabskiego i ma wydźwięk pejoratywny, pogardliwy. Oprócz tego w języku amharskim Afarowie zwani są ludem Adal.\nOd zawsze byli i są nomadami. Żyją w jednym z najmniej “gościnnych” miejsc na Ziemi - na Pustyni Danakilskiej i w jej okolicach. Nie ma tu pod dostatkiem wody ani żywności, a jutro jest zawsze niepewne. Danakil nie jest tylko zwykłą pustynią, czyli piaszczystym bądź kamienistym pustkowiem. To także teren o dużej aktywności sejsmicznej i wulkanicznej. W wielu miejscach wydobywają się z popękanej ziemi różne, często szkodliwe dla zdrowia wyziewy, np. związki siarki. Część tego regionu znajduje się poniżej poziomu morza (Depresja Danakilska). Jest to najgorętsze miejsce na Ziemi, deszcz pada tu niezwykle rzadko. Często wieją potwornie gorące wiatry, a gdy nagle ustają, robi się jeszcze goręcej. Jednak ze względu na to, że nie zajmuje bardzo rozległego obszaru, Danakil nie jest tak znany jak inne pustynie świata, np. Sahara czy Gobi.\nAby przeżyć w takim miejscu, trzeba być niewątpliwie odważnym i twardym człowiekiem. Tacy też są Afarowie.\nPrawie wszyscy prowadzą koczowniczy tryb życia, nie wszyscy jednak trudnią się tym samym. Można wyróżnić dwa główne zajęcia tego ludu: wypasanie stad kóz i wielbłądów oraz wydobywanie soli. To drugie jest ściśle związane ze specyfiką Danakilu: w okolicach słonego jeziora Asele, znajdującego się ponad 100 m poniżej poziomu morza, pełno jest odkrywkowych kopalni soli. Sól po prostu pokrywa tam ziemię grubą warstwą. Jest największym skarbem Afarów i jednym z powodów, dla których strzegą zazdrośnie swojej pustyni. Po wydobyciu soli transportują ją w stronę Wyżyny Abisyńskiej, gdzie zawsze znajdują kupców. Wartość soli w gorącym klimacie jest duża: sól zatrzymuje wodę w organizmie, bez niej przeżycie jest bardzo trudne. Sól to białe złoto pustyni. W dawnych czasach w Etiopii bryły soli, zwane amolie, były nawet ogólnokrajowym środkiem płatniczym6. Pozostają nim zresztą do dzisiaj w niektórych regionach, choćby właśnie na ziemi Afarów.\nTylko Afarowie poruszają się po niej swobodnie, tylko oni znają jej sekrety. I kontrolują ruch wszystkich pozostałych. Są nieufni, bo wiedzą, że część przybyszów chce ich soli. To dlatego w przeszłości – i w czasach dzisiejszych jest tak nadal – było tak ciężko przebyć te regiony. Z jednej strony niezwykle trudne warunki klimatyczne, z drugiej – Afarowie, którzy albo nie pozwalali przejechać swoich ziem, albo wręcz napadali na różne karawany, rabując i mordując. To właśnie Afarowie swoimi brutalnymi napaściami na ekipy budujące pierwszą w Etiopii kolej przyczynili się do tego, że budowa trwała niezwykle długo i okazała się bardzo droga.\nAfar ociosujący blok soli\nŻycie na pustyni jest surowe i dla jej mieszkańców jest oczywiste, że tylko najsilniejsi mogą przetrwać. Ta walka o przetrwanie przenosi się też na grunt wewnętrzny – od wieków różne rody Afarów walczą pomiędzy sobą, podkradając sobie zwierzęta, porywając kobiety, szukając wody. Słynny stał się danakilski zwyczaj ślubny: młody mężczyzna nie mógł poślubić swej wybranki, dopóki nie zabił swojego wroga. Jako dowód musiał dostarczyć jego genitalia. Podobno w ostatnich latach udało się tę tradycję osłabić i coraz więcej młodych pobiera się bez przelewu krwi. Do niedawna jednak zdarzały się jeszcze starannie planowane rzezie między walczącymi ze sobą rodami. Zwycięzcy, jeśli szanowali pokonanych jako dzielnych i pełnych odwagi, zjadali ich serca. Miało to sprawić, że odwaga zabitego zostanie przeniesiona na tego, kto go pokonał.\nOwo twarde, bezlitosne pustynne życie, pełne przemocy i walki o przetrwanie, przysporzyło Afarom złej sławy. Nie ma osoby, która wjeżdżałaby do ich krainy zupełnie bez obaw. Nawet jeżeli ostatnio coraz mniej ze strony Afarów napaści na przejezdnych, trwogę wywołuje często sama ich postawa, pełna dystansu do świata zewnętrznego, dumy i godności.\nTak w swojej książce pt. W krainie długodystansowców opisywał Afarów Jerzy Kowalkowski:\n“(...) Wkoło samochodu zbiera się natychmiast grupka krajowców. Z niepokojem spoglądamy na zwisające przy szerokich pasach, potężne noże. Kilku opiera się na krótkich dzirytach z błyszczącymi metalowymi ostrzami, reszta ma długie, proste pasterskie kije. Ubrani są w białe, o lekko kremowym odcieniu, szaty. Owinięta wokół pasa luźna sztuka materiału, sięgająca do pół łydki, przypomina spódnicę. Na ramiona narzucona biała płachta, sposobem noszenia przypomina rzymską togę. Wrażenie to umacnia pełna godności postawa krajowców. Pociągłe twarze, o suchych, ostrych rysach, to twarze ludzi wolnych i dumnych. Ale jest w tych chudych twarzach, w tych zaczerwienionych od pustynnego piasku i słońca oczach, jakaś skupiona czujność i wrogość. W wąskich, zaciśniętych wargach i głębokich bruzdach rzeźbiących twarz, kryje się okrucieństwo.\nPrzez otwarte okna wciska się do wnętrza samochodu ostra, cierpka woń. Woń jaką przesiąknięci są ludzie, spędzający gorące dni i chłodne noce po niebem pustyni strzegąc stad wielbłądów, lub przemierzając karawanami rozległe, bezwodne obszary. Na zapach ten składa się ludzki pot, rozprażony piasek pustyni, wyschnięte w słońcu trawy sawanny, dym płonącej na ognisku akacji, krew zarżniętej kozy, mięso upolowanej gazeli, wielbłądzie mleko – całe ich twarde, prymitywne życie.\nCi ludzie natomiast patrzyli czujnie i badawczo, ale w ich spojrzeniach, może niesłusznie, widziałem też cień pogardy, lekceważenia, czy ja wiem wreszcie czego? Jakby nas sobie oglądali. Tak patrzeć mogą tylko ludzie, zdający sobie sprawę ze swej przewagi.\nKobiety Afar: matka i córka\nKobiety mają opuszczone głowy i pozornie nie zwracają na nas uwagi. Widzę jednak krótkie, błyskawiczne spojrzenia, jakimi nas obrzucają. Dziewczęta przechodzące obok nas są młode, zgrabne i pomimo ciężkich dzbanów, poruszają się z gracją i wdziękiem. Długie spódnice, upięte w talii z jednej sztuki ciemnobrązowego materiału, to właściwie cały ich strój. Mają jeszcze tej samej barwy chusty, które noszą albo zwinięte na głowie, albo narzucone luźno na ramiona. Szczupłe, ciemne twarze o wysokim czole, piękne, dumnie wygięte brwi, czarne duże oczy, otoczone długimi rzęsami i wąskie o zgrabnym wykroju usta, przypominają mi twarze z ikon. (...)”.\nAfarowie rozróżniają w swoim społeczeństwie dwie grupy: klasę wyższą, szlechecką, zwaną Asaemara (w języku afar: czerwony), zamieszkującą okolice Assayita, oraz klasę niższą, żyjącą w sercu pustyni, zwaną Adaemara (w języku afar: biały).\nW swych koczowniczych wędrówkach przez pustynie zakładają tymczasowe osady otoczone płotem cierniowym dla ochrony przed nocnymi zwierzętami i nieoczekiwaną napaścią członków wrogich plemion. Z palmowych plecionek budują okrągłe domki zwane ari.\nPodstawą ich diety jest mleko i mięso kóz i wielbłądów. Mleko w ich kulturze jest też symbolem gościnności. Jeśli gość zostanie poczęstowany ciepłym mlekiem, oznacza to, że jest przez gospodarzy traktowany jak członek rodziny. Gdyby coś mu się stało, zostanie pomszczony tak samo jak zostaliby pomszczeni wszyscy inni członkowie rodu.\nAfarowie wyznają głównie islam (są sunnitami), żyją jednak przeważnie w związkach monogamicznych. Ma to pewnie też swoje uzasadnienie praktyczne – w ekstremalnie trudnych warunkach życia na pustyni utrzymanie kilku żon to rzecz niemal niemożliwa. Łączą się w pary przeważnie ze swoimi kuzynami, i to już w bardzo młodym wieku, np. mając 10 lat.\nIch religijność nie jest jednakże pozbawiona niektórych pradawnych wierzeń, sprzed przyjęcia wiary w jednego Boga. Przykładem może być animistyczne przekonanie o istnieniu potężnych duchów drzew i krzewów.\nNiektórzy Afarowie są chrześcijanami, zwłaszcza ci z ziem należących do Etiopii i Erytrei.\nInnym ważnym elementem kultury jest klarowane masło, w języku afar zwane ghee. Powszechnie stosuje się je jako środek do pielęgnacji włosów, nabłyszczający i chroniący je przed palącymi promieniami słonecznymi. Używają go zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Afarowie generalnie bardzo dbają o włosy – mężczyźni często mają głowy całe pokryte starannie poskręcanymi i nasmarowanymi masłem loczkami, kobiety zaś prezetują przeróżne wymyślne uczesania.\nAfarowie to lud fascynujący i pełen kontrastów (ot, choćby powyższy przykład: z jednej strony wojowniczość i mściwość, z drugiej – dbałość o ładnie skręcone loki), nie do końca rozumiany nie tylko przez Europejczyków, ale nawet przez resztę Etiopczyków. Można tu sobie jednak postawić pytanie, czy należy faktycznie uznawać ten lud za część państwa etiopskiego. Rzecz w tym, że od wieków Afarowie wymykali się odgórnej kontroli państwowej. Zawsze chcieli żyć i żyli “po swojemu”.\nOstatnimi czasy oficjalne władze Etiopii starają się jakoś Afarów “okiełznać”, wtłoczyć ten lud w ramy nowoczesnego społeczeństwa: przegonić ich z pustyni, nauczyć życia w miastach. Większość Afarów tego nie chce. Kochają wolność i swoją pustynię i mimo trudnego życia, jakie niesie ona z sobą, nie potrafią żyć poza nią.\nNa łamach magazynu National Geographic toczy się na ten temat debata czytelników.\nChyba warto się zastanowić, czy można dany lud ot, tak, po prostu, wysiedlić z dnia na dzień, aby pozbyć się związanych z nim kłopotów...\nNa zakończenie, aby ukazać Afarów z nieco innej, nie tylko ciemnej strony, fragment reportażu "Danakil - Podróż do wnętrza Ziemi" Agnieszki i Łukasza Wroczyńskich:\n“(...) Dziś rejon ten zamieszkały jest przez koczownicze plemię muzułmańskich Afarów. Uchodzą oni za lud wojowniczy i groźny, jeszcze\nKarawana wielbłądów idąca\nprzez pełne soli ziemie Danakilu\ndo niedawna nie mieli zwyczaju wpuszczać przybyszów na swoje tereny. Większość z nich kończyła jak włoski podróżnik Giuseppe Maria Giulietti, którego nazwiskiem obdarzono jedno ze słonych jezior danakilskich. Został on zamordowany wraz ze wszystkimi towarzyszami podróży podczas ekspedycji do krainy Afarów w 1881 roku. Nieciekawe sygnały o Afarskich obyczajach docierały do nas również z nieco mniej odległych czasów – w 2001 roku francuska wyprawa musiała zawrócić z trasy, po tym jak tubylcy zabili ich przewodników... Afarowie nierzadko walczyli i między sobą, a grozę sytuacji potęgował zwyczaj pośmiertnego kastrowania pokonanych wrogów.\nNa postój zatrzymujemy się w małej wiosce napotkanej na szlaku. Tam spotykamy pierwszych Afarów. Nie mają w sobie nic z groźnych wojowników – mieszkańcy wioski wydają sie raczej zaciekawieni naszą wizytą. Otacza nas gromadka dzieci. Wszystkie mają osobliwe ozdoby, wydają się trochę nieśmiałe i w przeciwieństwie do swoich rówieśników z innych części tego kraju, nie zaczynają rozmowy prośbą o pieniądze.\nPostanawiamy ruszyć dalej i przez następne kilka godzin, stromą drogą szutrową dojeżdżamy do pierwszego i jedynego afarskiego miasta na naszej trasie. Tam lokalne władze sprawdzają nasze pozwolenia na wjazd do ich krainy i przydzielają nam obowiązkowych policjantów do ochrony. Od tej pory jedzie z nami cichy i wysoki Adam oraz Mohammed Ali, jego przeciwieństwo: niewysoki, rozmowny – bo znający kilka słów po angielsku – świeżo upieczony mąż szóstej żony. Obaj bardzo sympatyczni i uzbrojeni w kałasznikowy. Gdy nadchodzi czas na modlitwę, proszą o ich popilnowanie naszych kolegów z ekipy. Szczególnie do twarzy z bronią jest Kubie, jednak po skończonych modłach Afarowie szybko zabierają z powrotem swoje zabawki i jedziemy dalej.\nŚpimy na skraju wioski, pod gołym niebem, ale na drewnianych łóżkach, które proponuje nam przedsiębiorczy Afar.\nSzybko gubimy się w labiryncie uliczek i zamiast do sklepu trafiamy do chaty Afara, który zaprasza nas na kawę. Przypominamy sobie wtedy wszystkie zasłyszane historie o tych ludziach i zastanawiamy się, czy aby na pewno trafiliśmy do siedziby tego okrutnego plemienia?\nPo południu dojeżdżamy do Dodom, większej wioski, w której będziemy chcieli wynająć wielbłądy na wejście na wulkan. Mieszkańcy zapraszają nas do domu lokalnego nauczyciela i tam każą nam czekać na tutejszego przywódcę. W oczekiwaniu na wodza wyciągamy arbuza, dzieląc go między nas i zgromadzonych w domu nauczyciela Afarów. Oni zaś przygotowują pustynny przysmak: piekielnie ostry sos przyprawiony berberem z czerstwymi bułkami. Na Danakilu zresztą każde pieczywo jest czerstwe – wystarczy, że poleży kilka minut na słońcu i robi się twarde jak kamień. Tak więc arbuz jest tu niemałym smakołykiem, którym wszyscy się raczą w najlepsze, kiedy wchodzi wódz. Wódz ma długą brodę, nie rzuca się na arbuza, nie podaje ręki kobietom i nosi karabin na eleganckim pasku „Dolce & Gabbana”. Bierze od nas pozwolenia i ... daje je do przeczytania nauczycielowi. Sam nie potrafi, nie umniejsza to jednak respektu, jaki budzi wśród swych towarzyszy. Nasze dokumenty okazują się wystarczające na podróż do Erta Ale. A cena za wielbłądy okazuje się mniej więcej dwa razy wyższa niż się spodziewaliśmy. Wódz znika z chaty i ma wrócić za godzinę, aby poznać nasze zdanie. Gdy proponujemy kierowcy potargowanie się odpowiada z pewnym przestrachem, że lepiej nie, bo to „bardzo porywczy ludzie”. No cóż, wynajmujemy wielbłądy bez negocjacji, żegnamy się z wodzem – nadal nie podaje ręki kobietom – i jedziemy dalej.\nTrudy naszej podróży przez Danakil okazały się nie takie straszne, a przez krainę o złej sławie przejechaliśmy bez większych problemów. Niebezpieczni Afarowie zapraszali nas do swoich chat na poczęstunek, chronili przed burzą piaskową i przyglądali sie naszemu ekwipunkowi biwakowemu z takim samym zdziwieniem, jak my spoglądaliśmy na ich broń. Po powrocie zastanawialiśmy się więc, czy aby groza Kotliny Danakilskiej nie jest nieco wyolbrzymiona. Do czasu, gdy właśnie podczas pisania tej relacji dobiegła nas wieść o porwaniu czterech jeepów z podróżnikami z Europy w drodze do Dallolu... Tak więc, Danakil i jego mieszkańcy pozostają jednak nieprzewidywalni tak samo jak wulkany tego rejonu. Być może, oprócz starannych przygotowań, do podróży przez ten rejon potrzeba trochę szczęścia? Niewątpliwie, mniejsze lub większe ryzyko będzie towarzyszyło wyprawom na tę pustynię jeszcze przez długi czas. Nagrodą za jego podjęcie są dla nas wspomnienia z najbardziej osobliwego miejsca na ziemi, jakie dotąd spotkaliśmy.”\nJeszcze jeden interesujący cytat, tym razem z przewodnika wydawnictwa Olizane "Ethiopie: Berceau de l'humanité" autorstwa Luigi Cantamesa:\nDallol - najgorętsze miejsce na ziemi.\n“Legendarna wrogość ludu Afar powinna być rozpatrywana w odpowiednim kontekście kulturowym. Tak naprawdę nie są oni bardziej wrogo nastawieni wobec obcych przemierzających ich ziemie niż byśmy byli my sami, gdyby ktoś obcy przekraczał nagle próg naszego domu albo wchodził do naszego ogrodu bez pytania.\nAlbowiem trzeba mieć świadomość, że każdy, kto przeprawia się przez krainę Afarów, zawsze znajduje się na terytorium tego czy innego rodu lub plemienia.\nNie należy tamtejszych dróg i szlaków uważać za publiczne, gdyż zawsze przecinają ziemie uważane przez mieszkańców za ich własny dom. To, że się posiada specjalne pozwolenie wydane przez władze federalne czy nawet przez rząd afarski, nie zawsze wystarcza.\nZgodnie z tradycją, każdy przywódca plemienia jest osobiście odpowiedzialny za wszystko, co się dzieje na jego terenie, w tym za bezpieczeństwo podróżników. Będzie więc widział jako coś negatywnego to, że ktoś przemierza jego ziemie (innymi słowy, jego dom) bez okazania mu szacunku i spytania o pozwolenie.\nGościnność Afarów jest jedną z podstawowych cech ich kultury, jednakże ten, kto zupełnie się nie przejmie tradycyjnymi zasadami rządzącymi tym społeczeństwem, może się spodziewać poważnych kłopotów.”\nMyślę, że ten cytat tłumaczy, dlaczego niektórzy podróżnicy Afarów wspominają wręcz miło, a inni – z trudem uchodzą z życiem... W kontakcie z innością różnych kultur chyba po prostu warto się wyrzec postawy etnocentrycznej.


„Łódź Story”: musical Włodzimierza Korcza w Akademii Muzycznej | Express Ilustrowany\n„Łódź Story”: musical Włodzimierza Korcza w Akademii Muzycznej\nRenata Sas 16 grudnia 2013, 20:08\nZa szczęściarzy mogą się uważać studenci Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów. Nie dość, że przy ul. Żubardzkiej 2a dostali nową salę koncertową (lokalizacją trudno się zachwycać, ale zapleczem technicznym trzeba), to jeszcze mogli wystąpić w prapremierze.\nSpecjalnie na otwarcie musical operowy (pionierska forma). „Łódź Story” napisał Włodzimierz Korcz, jeden z najsławniejszych absolwentów uczelni. Libretto powierzył krakowskiej poetce Monice Partyk, dla której, jak mówił, Łódź była miejscem zupełnie nieznanym.\nKorcz połączył brzmienia o operowej sile z melodyką musicalu, nawiązał do folkloru żydowskiego, wplótł wariacje na temat „Prząśniczki”. W uszach zostają słowa: „z łódeczki Łódź”. To nie przebój, ale muzyczna opowieść ma swoją temperaturę. Orkiestra Akademii Muzycznej pod batutą Michała Kocimskiego aż nadto podkreślała moc kompozycji.\nInstrumentaliści pierwszy raz grali w kanale nowej sali i pewnie wyważenie proporcji dźwiękowych łatwe nie było, a niektóre fragmenty chciało się grać jak, nie przymierzając, Wagnera...\n„Łódź Story” toczy się od początku XX wieku do współczesności. Karol Poznański, syn Izraela, zakocha się w Ewie, tkaczce. W dzisiejszych układach związek przełoży się na szefa Poznański SA Inwestycje Budowlane i sekretarkę. Fabuła wiedzie do pałaców, na Księży Młyn, cmentarz żydowski, by dojść do Manufaktury.\nLosy miasta z prywatnymi historiami splatają występujący w głównych partiach studenci Wydziału Wokalno-Aktorskiego. Przejścia Ewy odsłaniała Aleksandra Borkiewicz. Jako Poznański czarował Mikołaj Trąbka, Magdą, przyjaciółką Ewy, była Małgorzata Pietrzykowska (lirycznie wyśpiewała urodę świtu nad Księżym Młynem). Filozofował Jan Szurgot, a Przemysław Baiński jako Witek z fabrycznego chłopaka w końcówce zmienia się w studenta Szkoły Filmowej. Doceniając ich starania chcę podkreślić wrażenie, jakie zrobiła Natalia Piechowiak (Szalona) przejmującym mezzosopranem, musicalowo opowiadając historię matki, która straciła dziecko.\nDla młodych wykonawców „Łódź Story” była wyzwaniem wokalnym i aktorskim, do tego śpiewanie z wykorzystaniem mikroportu proste nie jest (nie zawsze udawało się zrozumieć tekst).\nWszystko, co jest scenicznym wyrazem (inscenizacja, reżyseria, scenografia, ruch sceniczny, reżyseria projekcji wideo), wzięła na siebie Beata Redo-Dobber. Pomysł, by całość ułożyć w plan filmowy, zwłaszcza gdy tak wiele dopowiadają cytaty z „Ziemi obiecanej” Wajdy, wart jest uznania, tyle że w kadry rozgrywane na scenie niekoniecznie trzeba upchnąć wszystko, co wyobraźnia podpowie (szczególnie żal sceny z witrażem). Kostiumy, a w szczególności pistacjowe szale, nie służyły estetyce widowiska. Choreografię (doceniając tancerki) też trudno uznać za jego walor. Ale energia, jaką cały zespół (był jeszcze chór) wkłada w inscenizację, ma moc elektrowni atomowej.\nKto chce się przekonać, ma szansę w styczniu i w lutym.\nTeo 17.12.2013 14:03:04\nChoćby dlatego, żeby zobaczyć na własne oczy, że łódzka opera i estrada mają wspaniałe zaplecze w postaci młodych wokalistów i orkiestry. Nie wiem, czy wystarczy sił i pieniędzy na promocję tego musicalu, te czterysta osób, które go na razie widziały na dwóch grudniowych przedstawieniach, to kropla w morzu. Szkoda by było wysiłku kompozytora i młodych wykonawców. Naprawdę, jest co oglądać!\nSłabi? Przepraszam bardzo! Teatr im. Stefana Jaracza udowodnił po raz kolejny, że ma najlepszy zespół aktorski nie tylko w Łodzi oraz wolę rozmawiania z widzami...\n8 marca 2022, 21:12


Frytki w pięciu ... rodzajach\nPomysł na gramatyczne frytki znalazłam na blogu polskinaczasie, ale nie byłabym sobą, gdybym nie dostosowała go do własnych potrzeb.\nPrzy okazji omawiania form przymiotnika uczniowie klasy czwartej dowiedzieli się, że przymiotnik odmienia się aż przez 5 rodzajów.\nAutor: Joanna Heftowicz o 20:37 Brak komentarzy:\nEtykiety: nauka o języku, pomysł\n"Mikołajek" już dawno za nami, a w czasie omawiania tej lektury w klasie czwartej tworzyliśmy lapbooki, czyli "książki na kolanach". Choć twórcza praca nad tym zagadnieniem zajęła nam sporo czasu , nie uważam go za czas stracony. Myślę, że treści zamieszczane na interaktywnych wklejkach zostaną dłużej w pamięci dziecka niż tradycyjna notatka. Ciekawy artykuł o lapbookach w edukacji czytelniczej znaleźć można na tej stronie (Biblioteka Cyfrowa ORE), zachęcam do przeczytania.\nSzukając materiałów do pracy z "Mikołajkiem" metodą lapobooka, trafiłam na kopalnię pomysłów i przydatnych materiałów - był to blog napolskim. Dziękuję autorce bloga :-)\nAutor: Joanna Heftowicz o 22:42 1 komentarz:\nEtykiety: lapbook, lektura, Mikołajek, praca z tekstem\nTegoroczne Święto Niepodległości stało się dla mnie i moich uczniów okazją do podjęcia współpracy na platformie e - Twinning. Wraz z innymi nauczycielami zgromadzonymi na tym międzynarodowym portalu postanowiliśmy w nietypowy sposób uczcić rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości i złożyć życzenia naszej Ojczyźnie. Efektem projektu Kartka dla Polski jest internetowa galeria prac uczniów znajdująca się TUTAJ.\nDzięki udziałowi w projekcie nasz szkolny korytarz zyskał również wystawę kartek stworzonych z zaangażowaniem przez uczniów klasy IVa. Podczas ich przygotowania przypomnieliśmy sobie nie tylko, jak redagować życzenia i pozdrowienia, ale również jaką wielką wartość mają dla nas symbole narodowe, do których należą hymn, godło czy flaga państwowa.\nAutor: Joanna Heftowicz o 22:13 Brak komentarzy:\nEtykiety: etwinning, multimedia, padlet, TIK\nBędąc na wspaniałym szkoleniu dotyczącym technologii u p. Marty Nawrockiej, zapoznałam się z ciekawym narzędziem, które wypróbowałam na lekcji z czwartoklasistami. Mam tu na myśli bardzo wygodną aplikację Plickers, gdyż do przeprowadzenia testu on line w klasie moi uczniowie nie potrzebowali żadnych dodatkowych urządzeń elektronicznych (smartfonów czy tabletów). Wystarczył tylko mój smartfon, komputer, rzutnik z ekranem i dostęp do sieci.\nAplikacja została przedstawiona na blogu superbelfrów, jednak od tamtego czasu zmieniły się nieco funkcje i nazwy zakładek, dlatego zainteresowanym wklejam instrukcję krok po kroku.\nAutor: Joanna Heftowicz o 21:43 2 komentarze:\nWprowadzając pojęcie przypadków w klasie czwartej, szukałam ciekawych (dla uczniów) sposobów na utrwalenie ich. W pierwszym natarciu nie jest łatwo opanować nazwy i pytania przypadków, a do tego jeszcze wykazać się umiejętnością odmiany rzeczownika. Postanowiłam odwołać się do zabaw i gier, aby powtarzanie nie było nudne.\nAutor: Joanna Heftowicz o 21:19 Brak komentarzy:\nEtykiety: gra dydaktyczna, gramatyka, pomysł, praca w grupach\nPoczątek września ogarnęło "weselne" szaleństwo. Jak kraj długi i szeroki czytano dramat Stanisława Wyspiańskiego.\nMy również (choć z kilkudniowym poślizgiem) daliśmy porwać się weselnym klimatom i po raz drugi przystąpiliśmy z naszą szkołą do Czytania Narodowego.\nZaproszenie do udziału w happeningu przyjęli wspaniali goście (ksiądz proboszcz, prezes miejscowego banku, położna środowiskowa i przedstawiciel Państwowej Straży Pożarnej) oraz dyrektor i nauczyciele wraz uczniami naszej szkoły.\nNowa podstawa programowa zakłada, by uczyć "kreatywnego rozwiązywania problemów z różnych dziedzin ze świadomym wykorzystaniem metod i narzędzi wywodzących się z informatyki, w tym programowania". Przygotowując się do lekcji języka polskiego w klasie czwartej, postanowiłam zastosować kodowanie off-line i wykorzystać w tym celu kolorowy papier oraz to, co w dużych ilościach przywieźliśmy z wakacji - kulki z automatów.\nAutor: Joanna Heftowicz o 13:24 Brak komentarzy:\nEtykiety: części mowy, gramatyka, kodowanie\nAutor: Joanna Heftowicz o 07:54 Brak komentarzy:\nAutor: Joanna Heftowicz o 22:24 Brak komentarzy:\nMyśliwcy z "Dywizjonu 303" na Facebooku!!!\nDla współczesnych uczniów media społecznościowe są bardzo ważne, jest to część ich życia. Większość czasu wolnego młodzież spędza, obserwując aktywność znajomych na przykład na Facebooku czy Instagramie, przeglądając komentarze i sprawdzając polubienia, dyskutując i planując wydarzenia.\nKażdy zalogowany użytkownik portalu społecznościowego jest posiadaczem konta i twórcą własnego profilu, a ten z kolei jest niczym innym jak charakterystyką w punktach.\nPostanowiłam wykorzystać ten fakt do tego, aby przybliżyć uczniom postaci lotników z "Dywizjonu 303", którzy są już dla młodzieży ludźmi z minionej epoki.\nDzień wcześniej ogólnie nakreśliłam, czym będziemy zajmować się na kolejnej lekcji. Poprosiłam uczniów o zebranie informacji o konkretnym (wybranym przez siebie) bohaterze omawianej powieści reportażowej. Na początku kolejnych zajęć rozdałam młodzieży wydrukowane karty profilowe, które są tutaj dostępne i poprosiłam o ich wypełnienie dla wybranych przez siebie postaci.\nAutor: Joanna Heftowicz o 18:25 1 komentarz:\nEtykiety: lektura, media społecznościowe, multimedia, pomysł, praca z tekstem, TIK\nWiersze z odzysku na Dzień Kobiet\nDzień Kobiet nie jest dniem, w którym uczniowie lubią tradycyjne lekcje z tematem, zeszytem i celami do zrealizowania. Wszyscy (niezależnie od płci) zgodnie chcieliby świętować. Dlatego też postanowiłam gimnazjalistom pozwolić zostawić w plecakach zeszyty i podręczniki. Jednocześnie nie byłabym sobą, gdybym beztrosko zmarnowała 45 minut 😉 Dlatego zadałam młodzieży niecodzienne pytanie: "A co byłoby gdybyście mieli napisać wiersz?" Niektórzy skrzywili się ukradkiem, u innych dostrzegłam zaś błysk w oku. Ale przynęta została rzucona.\nKrótko zatem opowiedziałam o idei "blackout poems", odesłałam na stronę stworzoną przez nauczyciela i trenera w jednej osobie i zauważyłam, że uczniowie połknęli haczyk.\nTworzenie wierszy z odzysku polega na zakreśleniu większości tekstu (markerem), przy czym część pozostawiona musi budować nowy tekst i posiadać poetycki sens.\nWszyscy zaczęli z uwagą czytać teksty, które przygotowałam, zakreślać (początkowo ołówkiem, a potem już pisakami i markerami) wybrane przez siebie treści.\nAutor: Joanna Heftowicz o 21:27 Brak komentarzy:\nEtykiety: poezja, pomysł\nLecimy z ... "Dywizjonem 303" Gra interaktywna\nOmawianie "Dywizjonu 303" zaczęliśmy tradycyjnie już od gier. Zwolennicy planszówek rozgrywali bitwę na planszach zakupionych w wydawnictwie GWO. Dzięki tej "Bitwie o Brytanię" uczniowie przy okazji pokonywania przeciwnika i zdobywania bazy mieli możliwość sprawdzić, czy dobrze przeczytali lekturę. Bogactwo pytań przygotowanych przez specjalistów sprawdziło gruntownie ich wiedzę na temat "Dywizjonu".\nZwolennicy nowoczesnych rozwiązań mogli wybrać interaktywną grę edukacyjną opracowaną przez Instytut Pamięci Narodowej. Zasady dostosowaliśmy do potrzeb lekcji - gracz mógł wykonać ruch swoim samolotem, jeśli odpowiedział na pytanie (wykorzystaliśmy zasoby planszowej wersji). Tu gra szła szybciej, a zawodnik miał do dyspozycji kilka samolotów, toteż rozegrać można było kilka partii w tym samym czasie.\nAutor: Joanna Heftowicz o 06:29 Brak komentarzy:\nEtykiety: gamifikacja, gra dydaktyczna, lektura, multimedia, pomysł\nMoje quizizzowe debiuty\nWczoraj razem z klasą Ib zachwyciliśmy się wspaniałym narzędziem, jakim jest Quizizz.\nMłodzież zgodnie przyznała, że jest lepszy niż kahoot i zażyczyła sobie następnych tego typu "rozrywek", na co i ja chętnie w duchu przystałam. Dla mnie quizizz ma zdecydowaną przewagę nad kahootem, a mianowicie, aby z niego skorzystać, przeprowadzić jakiekolwiek rozgrywki czy testy w klasie, nie muszę poszukiwać innej pracowni wyposażonej w ekran i rzutnik, nie muszę także przenosić mobilnego rzutnika i ekranu do swojej sali lekcyjnej. Uczniowie widzą na ekranie swojego urządzenia zarówno pytania, jak i odpowiedzi :) Wystarczy, że w swoim smartfonie / tablecie otworzą odpowiednią stronę i wpiszą kod gry (który podaje im nauczyciel), a potem nadadzą sobie nick i już można grać :)\nAutor: Joanna Heftowicz o 09:01 Brak komentarzy:\nEtykiety: multimedia, pomysł, quiz, TIK\nAutor: Joanna Heftowicz o 22:25 8 komentarzy:\nWszyscy dobrze wiemy, że najlepiej uczymy się i zapamiętujemy to, czego osobiście doświadczymy. Jedna z metod dydaktycznych, o której się niedawno dowiedziałam na facebookowej grupie nauczycieli języka polskiego, umożliwiająca uczniom zdobywanie i przyswajanie wiadomości przez doświadczanie to metoda stacji (zwana również "podróżą z przygodami"). Uczniowie (podzieleni na grupy) pracują, wykonując zadania (przygotowane wcześniej przez nauczyciela) na stacjach.\nW klasie pierwszej pracowaliśmy nad zagadnieniem "Czy Zbyszko zasłużył na miano rycerza?", wykorzystując właśnie metodę stacji.\nAutor: Joanna Heftowicz o 19:27 4 komentarze:\nEtykiety: lektura, padlet, pomysł, praca w grupach, stacje, TIK\nW związku z dzisiejszym świętem wszystkich zakochanych przygotowałam na lekcje języka polskiego coś, co zarazem urozmaici zajęcia, a jednocześnie pozwoli troszkę powtórzyć wiadomości. Miłość jest wdzięcznym tematem do rozmów, do przypomnienia treści omawianych lektur, związków frazeologicznych, środków stylistycznych, a nawet części mowy!!!\nAutor: Joanna Heftowicz o 14:56 4 komentarze:\nEtykiety: gra dydaktyczna, gramatyka, lektura, pomysł\nOstatnio trafiła w moje ręce niezwykła książka dla nauczycieli. Jest to przewodnik po internetowym świecie i sposób wykorzystania go w szkole w pracy z pokoleniem, które "wychowało się z myszką w dłoni", a obsługi komputera,tabletu bądź telefonu nauczyło się intuicyjnie, bardzo często szybciej niż pisania i czytania.\nAutor: Joanna Heftowicz o 20:32 Brak komentarzy:\nAby uatrakcyjnić powtórkę treści przed egzaminem, zakodowałam uczniom pytania za pomocą aplikacji QR. Wchodząc na tę stronkę można zakodować każdą treść, którą sobie zaplanujemy. Ja akurat pomyślałam o epokach literackich, prądach, terminach literackich i tym podobnym sprawach. Odczytanie pytania też nie sprawia większego kłopotu. Wystarczy aplikacja skanująca kody QR, którą można pobrać za darmo ze sklepu play.\nAutor: Joanna Heftowicz o 17:14 Brak komentarzy:\nEtykiety: multimedia, pomysł\nJako, że w naszej szkole regularnie "śmiga" wi - fi, coraz częściej pozwalam sobie na korzystanie z aplikacji kahoot. Nie ukrywam, że młodzieży bardzo się rzecz podoba :)\nAutor: Joanna Heftowicz o 22:39 Brak komentarzy:\nEtykiety: multimedia, pomysł, quiz\nAutor: Joanna Heftowicz o 18:42 Brak komentarzy:\nZ Małym Księciem przez (wszech)świat - gamifikacja\nOstatnio postanowiłam nieco inaczej niż zwykle podejść do lektury. Zamiast kartkówki z treści przeprowadziliśmy gamifikację (w języku polskim o palmę pierwszeństwa walczą trzy równorzędne określenia tej metody: gamifikacja, grywalizacja i gryfikacja.Nazwa pierwsza nie będzie nas odsyłać do rywalizacji lub gryfa, najlepiej oddaje zabawowy charakter tego rozwiązania).\nAutor: Joanna Heftowicz o 18:28 2 komentarze:\nEtykiety: gamifikacja, gra dydaktyczna, lektura, Mały Książę, pomysł\nAutor: Joanna Heftowicz o 21:57 4 komentarze:


Pozycjonowanie witryny internetowej - Pearson Pereira\n« Pozycjonowanie strony internetowej - Pozycjonowanie witryny internetowej »\nBy warnerhopkins52\ton Tuesday, October 1 2019, 11:50\t- Permalink\nPozycjonowanie strony internetowej toż pewne z działań, dzięki jakim można osiągnąć sukces marketingowy w sieci. Jest toż ciąg aktywności podejmowanych poprzez profesjonalistów od pozycjonowania. Osoby, którym zależy na doskonałej pozycji ich strony w wynikach dostarczanych przez wyszukiwarki, przeważnie zadają zainteresowanie się pozycjonowaniem markom wykazującym w tej domenie bogate doświadczenie oraz prawdziwy talent. Czasem posiadacz strony potrzebuje rady w pierwszym zakresie, jakim jest optymalizacja seo.\nStrona po prostu wymaga zostać krok po kroku zorganizowana do swojego wkładu w biznesie sieciowym. Dzięki optymalizacji staje się nadzwyczaj korzystna dla użytkowników oraz wyszukiwarek. Ludzie łatwiej ją odwiedzają, a wyszukiwarki nie mają kłopotu, aby dotrzeć wszędzie tam, gdzie jest to niezbędne.\nhttp://b3.zcubes.com/v.aspx?mid=1686695 Funkcjonowania i starania pozycjonerów z zasady kontroluje czas. Współcześnie nie jest zbytnio ciężko "wbić" witrynę wysoko w wynikach wyszukiwania, jednak ciężej jest dokonać, by podtrzymała się tam poprzez planowany okres. Co określony okres trzeba zatem zajmować się sprawdzaniem, czy całość jest w porządku. To właśnie audyt seo, a więc sposób weryfikacji jakości. Jednostka pozycjonująca stronę na polecenie użytkownika powinna również zadbać o wszelkie akcje dodatkowe. Dziś niezmiernie wiele ruchu w internecie oraz promocji stron tworzy się podczas przeglądania stron, korzystania z linków, odczytywania newsletterów.\nPodanie właściwej liczby linków do strony, najlepiej wychodzących z znakomitej jakości źródeł, potrafi wysoce podnieść i ustabilizować wyniki naszej witryny.\nTrackback URL : https://warnerhopkins52.bladejournal.com/trackback/296051


Nadchodzi kolejny Czwartek Social Media. Będzie ciekawie, Biznes, Wiadomości Białystok Online Portal Miejski Białystok (Bialystok), Strona 1\nJuż w czwartek (21.03) odbędzie się kolejne, darmowe spotkanie Czwartek Social Media. To okazja do zdobycia potężnej dawki "socialmediowej" wiedzy.\nKolejne spotkanie dla miłośników social mediów\nW tym roku Czwartek Social Media odbędzie się już po raz 3., z kolei od początku istnienia – to będzie aż 54. spotkanie. Ideą tych wydarzeń jest integracja szeroko pojętej branży social media, połączona z doskonałą zabawą. Uczestnikami są m.in. freelancerzy, specjaliści od PR, startupowcy oraz wszyscy zainteresowani tematem. Za każdym razem pojawia się coraz więcej nowych twarzy.\nPodczas najbliższego Czwartku głos zabierze m.in. Bartosz Robert Kulesza, który "projektuje, od kiedy oddycha". Jest właścicielem studia projektowego Datasky import-export, wykładowcą kierunku "Front-end" i "Projektowanie UX i analityka" na studiach podyplomowych Wydziału Informatyki PB. Tworzył projekty dla wielu znanych i cenionych marek, np. Microsoft, Icom Europe, Club of Rome, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Ministerstwo Środowiska, UM Warszawa, PKP Cargo i wiele innych. Zaprezentuje uczestnikom spotkania temat: "Teatr do Kwadratu. Studium przypadku wdrożenia systemu identyfikacji wizualnej Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku w kontekście relacji międzypokoleniowej".\nPóźniej mikrofon przejmie Filip Zagorski, który ukończył z wyróżnieniem Wydział Grafiki ASP w Warszawie i Uniwersytet Sztuk IUNA w Buenos Aires. Od ponad 10 lat pracuje jako projektant i dyrektor kreatywny. Może pochwalić się m.in. tym, że wykładał komunikację wizualną w Meksyku, Indiach i Chinach, a obecnie w School of Form w Poznaniu i SWPS w Warszawie. Temat jego wystąpienia brzmi: "Alfabet identyfikacji wizualnej. Tworzenie identyfikacji wizualnych to dziedzina oparta na uniwersalnych zasadach, których opanowanie stanowi nieodzowny element "dobrego rzemiosła" projektowego, zarazem podlegająca ciągłej ewolucji i przewartościowaniu wynikającemu ze stale zmieniającego się kontekstu". Jego wykład będzie świetną okazją do zapoznania się z kluczowymi zagadnieniami z dziedziny projektowania identyfikacji wizualnych i brandingu.\nNa końcu - głos kobiecy\nOstatnia do głosu dojdzie Marzena Czajkowska – nauczyciel "który po udanej transformacji do project managera prowadzącego projekty dla klientów z całego świata nadal używa czerwonego długopisu. Pogodna, uparta i bardzo dokładna – zawsze dba o satysfakcję klienta i zespołu projektowego. Zaprezentuje uczestnikom Czwartku wykład pt. "ABC współpracy projektanta graficznego i front-end developera. Popularne problemy, na co zwrócić uwagę, czego się wystrzegać?".\nOprócz ciekawych prezentacji będzie też czas na pytania, rozmowy i nawiązywanie cennych kontaktów, które mogą w przyszłości zaowocować wspólnymi projektami.\nUdział w Czwartkach Social Media jest darmowy. Szczegóły: 54. Białostocki Czwartek Social Media\nZapomniany Zygmunt Białostocki. Kim był?\nOgłoszenia drobne5890 ogłoszeń


Na dwóch kółkach do Piaseczna. "Największy projekt rowerowy" | TVN Warszawa\n25 września 2014, 6:30\nNa dwóch kółkach do Piaseczna. "Największy projekt rowerowy"\nUMKoncepcja węzła Wyścigi\n- To będzie największy jak dotąd projekt rowerowy w Warszawie - cieszy się Łukasz Puchalski, pełnomocnik prezydent miasta ds. komunikacji rowerowej i prezentuje koncepcję drogi dla rowerów na ul. Puławskiej od granicy miasta do ul. Domaniewskiej. Rozpoczęcie budowy zaplanowano na 2016 r.\nJak informują stołeczni urzędnicy, koncepcja zakłada budowę ścieżek dla rowerów po obu stronach ulicy Puławskiej. Razem z istniejącymi odcinkami w Piasecznie i na Mokotowie stworzy korytarz o długości ponad 11 km. Tam, gdzie to możliwe, szerokość została zwiększona do 2,5 m. W ramach budowy drogi dla rowerów wyremontowane zostaną również chodniki.\nWęzeł z rampami\nWedług zaprezentowanej koncepcji na węźle Wyścigi (skrzyżowanie ulic Puławskiej i Rzymowskiego) mają powstać łagodne i szerokie rampy wjazdowe. Na zejściu z kładki nad ul. Rzymowskiego zaprojektowana została pochylnia. W połączeniu z trwającą modernizacją przepustu pod ul. Puławską stworzy to dogodne warunki dla pieszych i rowerzystów w tym rejonie - informuje miasto.\nCała inwestycja ma kosztować ok. 14 mln zł. Jej realizacja ma być w znacznym stopniu sfinansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych.\nJak informuje ratusz, wszyscy zainteresowani mogą zgłaszać uwagi do 15 października – pisemnie na adres ZTM (ul. Żelazna 61, 00-848 Warszawa) lub mailowo: rowery@um.warszawa.pl.\nSpotkanie informacyjne oraz prezentacja koncepcji odbędzie się w środę 1 października o godz. 17.00 w siedzibie ZTM na ul. Żelaznej 61 w sali 214.\nOstateczna wersja koncepcji, po rozpatrzeniu zgłoszonych uwag, będzie gotowa w listopadzie br. Na jej podstawie zostanie zlecone opracowanie projektu budowlanego.\nRozpoczęcie budowy zaplanowano na 2016 r.\nZobacz koncepcję drogi dla rowerów wzdłuż ulicy Puławskiej.\nW Warszawie jest sporo rowerowych bubli:


Aplikacje biznesowe pomagają budować pozycję lidera w branży alkoholowej - Alkohole/używki\nAplikacje biznesowe pomagają budować pozycję lidera w branży alkoholowej\nData: 10-04-2018, 15:46\nPracownia Piwa fot. materiały prasowe\nNowoczesny producent musi obecnie czerpać pełnymi garściami z innowacji i automatyzacji w całym zakresie swoich operacji, a nie tylko na hali fabrycznej. Nowoczesna produkcja, wykorzystująca najnowsze technologie, powinna iść w parze z nowoczesnym zarządzeniem procesami biznesowymi. Lider nie może pozwolić sobie na to, by przodować w produkcji, zaniedbując np. obsługę klienta.\nJak sprawnie połączyć wszystkie procesy wewnątrz organizacji za pomocą aplikacji biznesowych? Za przykład może służyć międzynarodowy holding CEDC i browar rzemieślniczy Pracownia Piwa.\nWyzwanie na miarę lidera\nAmerykańska firma badawcza, Gartner, potwierdziła w jednym z ostatnich raportów, że nawet 60% zadań w firmie nie może być przewidzianych, a co za tym idzie, również zaplanowanych z góry. Dla infrastruktury aplikacyjnej przedsiębiorstwa kluczowa jest dziś nie tylko szybkość budowania aplikacji biznesowych, ale także umiejętność ich natychmiastowego, niemal stałego modyfikowania zgodnie z potrzebami biznesu.\nPrzed takim wyzwaniem stanęła firma CEDC, lider polskiego rynku wódki, producent takich marek jak Żubrówka, Soplica, Bols Platinum czy Absolwent, a zarazem jeden z największych importerów i dystrybutorów alkoholi z całego świata: Grant’s, Carlo Rossi, Campari, Metaxa, Jägermeister i wielu innych.\nCEDC potrzebowała technologii, dzięki której wnioskowane przez użytkowników biznesowych zmiany byłyby wprowadzane na bieżąco – nawet w trakcie spotkania, na którym rozwiązanie zostało zaprezentowane.\n- Unikalna technologia InstantChange zawarta w WEBCON BPS pozwala osobom z działu IT bezpośrednio odpowiedzialnym za rozwój aplikacji na natychmiastowe wprowadzanie zmian, o które proszą użytkownicy i szybkie dostarczanie kolejnych etapów projektu - mówi Piotr Majewski, dyrektor IT, CEDC.\nRozwiązanie dla CEDC to kilkadziesiąt aplikacji obejmujących wsparcie procesów biznesowych w obszarze marketingu, sprzedaży, zakupów, finansów i HR, działających w obrębie spółki oraz międzynarodowej grupy kapitałowej. Co ważne, dział IT jest w stanie przedstawić użytkownikowi końcowemu, czyli np. dyrektorowi działu sprzedaży, realne wyobrażenia budowanej aplikacji i jej możliwości jeszcze na etapie projektowym. Dzięki temu ma on poczucie rzeczywistego wpływu na tworzenie aplikacji, która ma stać się narzędziem jego codziennej pracy – bez względu na dział i zakres obowiązków.\nPrzygotowane w większości przez wewnętrzny dział IT rozwiązania wspierają zarządzanie wyposażeniem sklepów, rozliczanie delegacji i wydatków czy testowanie jakości nowych alkoholi. Wszystkie te procesy są obsługiwane za pomocą jednej platformy - dla użytkownika biznesowego oferują jeden, spójny, łatwy w użyciu interfejs; dla działu IT oznaczają jedną infrastrukturę i jeden zestaw kompetencji do utrzymania.


Kotlety Z Kalafiora Kwestia Smaku 2020\n26/06/2018 · Ciekawego smaku dodadzą im wiórki kokosowe ja dodaję tylko 2 łyżki wiórków, ale to według mnie wystarczy. Do kotletów z kalafiora będą idealnie pasowały okraszonymi masłem młode ziemniaczki, z koperkiem oraz surówką z pomidora i młodej cebuli. Z. Pyszna klasyka kuchni polskiej. Chrupiące kotleciki z gotowanego kalafiora. O tej porze roku - gdy są młode kalafiory - takie kotleciki smakują najlepiej! Ciekawego smaku dodadzą im wiórki kokosowe ja dodaję tylko 2 łyżki wiórków, ale to według mnie wystarczy. Do kotletów z kalafiora będą idealnie pasowały okraszonymi masłem.\n20/07/2016 · Kotlety z kalafiora i kaszy jaglanej. Odcedzić, wlać bulion lub mleko z bulionem kotlety będą bardziej wyraziste w smaku, przykryć pokrywką i zagotować. Zmniejszyć ogień i gotować pod przykryciem przez 15 - 20 minut kasza powinna wchłonąć cały płyn. Kwestia Smaku. Kotlety z kalafiora. Zaloguj się aby zapamiętywać przepisy. Gołąbki bez zawijania w sosie pieczarkowym. Zaloguj się aby zapamiętywać przepisy. Kotlet pożarski. Zaloguj się aby zapamiętywać przepisy. Wegetariańskie kotlety z soczewicy i pieczarek. Kwestia Smaku. Przepisy na maila.\nKotlety z kalafiora to idealne danie dla jaroszy. Są proste w wykonaniu, dobre na ciepło i na zimno. Przygotowuje je często, gdy mamy dość dań mięsnych. Do kalafiora dodać jajko, cebulę z czosnkiem, przyprawy oraz natkę pietruszki i ser. Dosypać kaszę mannę i wymieszać. Masę wstawić na ok. 30 minut do lodówki, aby stężała. Zwilżonymi dłońmi formować kotlety i obtoczyć je w bułce tartej. Smażyć na złoty kolor na oleju kokosowym po kilka minut z każdej strony. Podawać na. Kotlety z kalafiora z jajkiem - DoradcaSmaku - ten przepis cieszy się popularnością, sprawdź.\nKalafior to bogactwo witamin zawiera między innymi bardzo dużo witaminy C oraz minerałów. Jego regularne spożywanie ma korzystne działanie dla skóry, podnosi odporność organizmu i jest wskazane w profilaktyce antynowotworowej. Kalafiora można jeść na surowo lub gotować, dusić, smażyć czy piec. Przepisy na dania z kalafiorem. Kotlety z kalafiora i ziemniaków. Zrobiłam dzisiaj kotlety z kalafiora i ziemniaków, ot tak na obiad. U nas kotlety z kalafiora i ziemniaków stanowią właściwie samodzielny posiłek, na przykład śniadanie wtedy jemy je zupełnie bez żadnych dodatków. Jeżeli znudziły Wam się kotlety mielone to kotlety z ciecierzycy będą pyszną konkurencją! Kotlety z ciecierzycy to doskonały obiad dla dzieci. U mnie kotlety z ciecierzycy są z dodatkiem pieczarek. Kalafiora dobrze odsączyć z wody, można użyć sita. Gdy nieco przestygnie, rozdrobnić go za pomocą tłuczka do ziemniaków lub blendera. Dodać 2 rozbełtane jaja, roztopione masło, śmietanę, przyprawę uniwersalną, pieprz, dobrze odciśniętą z mleka bułkę oraz otręby. Wymieszać dokładnie i przyprawić do smaku.


Rozmowa o długach w TVN\nWielkanoc to jeden z moich ulubionych okresów w roku. Dni są cieplejsze i coraz dłuższe, za oknem rozkwita wiosna, forsycje zrzucają żółte płatki, a kot moich córek zrzuca sierść (i nikt mnie przed tym niestety nie ostrzegł…). Spojrzałem właśnie na starszą Julkę – nie mam pojęcia kiedy tak wyrosła. Gdy przytula się do mnie, to czubkiem głowy sięga mi prawie pod brodę. Za to Gabrysia ciągle jest jeszcze małym dzieciaczkiem. Nie mogę uwierzyć, że we wrześniu założy na plecy tornister i pójdzie do pierwszej klasy. Moja ukochana żona robi właśnie świąteczne zakupy. Za chwilę zadzwoni, żebym zszedł na dół i pomógł jej wnieść torby do domu. Będziemy je razem rozpakowywać, opowiadać sobie jak minął dzień, a potem wspólnie zjemy kolację. Małe, drobne, szczęśliwe chwile…\nŻyczę Wam, abyście w te świąteczne dni podarowali Waszym najbliższym swój własny czas. Abyście znaleźli kilka chwil, by posłuchać ich z pełną uwagą, spojrzeć im głęboko w oczy i powiedzieć jak bardzo ich kochacie.\nŻyczę Wam również, abyście znaleźli chwilę dla siebie. Niech bez względu na Waszą życiową sytuację, uda się Wam odnaleźć to, co może być dla Was powodem do radości.\nDla mnie powodem do wielkiej radości jesteście Wy, czytelnicy tego bloga. Dziękuję Wam bardzo, że czytacie moje artykuły, że polecacie je swoim znajomym, że dzielicie się ze mną swoimi komentarzami. Nawet nie wiecie, jak bardzo to doceniam i jak bardzo motywuje mnie to do dalszej pracy.\nNa kolejny wpis o finansach zapraszam Was już w najbliższy wtorek, a jeśli chcecie zobaczyć jak o walce z długami opowiadałem dziś w „Dzień Dobry TVN” – to kliknijcie w poniższą grafikę. Wspaniałych Świąt 🙂\nPrevPoprzedni wpisKredyt hipoteczny: Dlaczego 30 lat to kiepski pomysł?\nNastępny wpisFundusz bezpieczeństwa – czyli optymizm pragmatyczny.Następny\nTVN to nie jest niestety – delikatnie rzecz ujmując – rzetelna dziennikarsko stacja. Praca u podstaw jest ok, ale czy koniecznie w takim towarzystwie?.\nW odpowiedzi do adre\nNie wiem z czego wynika Twoje przekonanie i nie zamierzam tego tematu rozwijać na tym blogu.\nSzczególnie, że zbliżają się święta i nie chcę prowadzić dyskusji dzielących ludzi na „dobre” i „złe” towarzystwo.\nMogę Cię tylko zapewnić, że był to dla mnie prawdziwy zaszczyt, prowadzący bardzo wspierający i świetnie przygotowani do rozmowy, obsługa bardzo profesjonalna. Dla mnie – bardzo rzetelne dziennikarstwo.\nZostańmy jednak przy swoich poglądach i nie ciągnijmy takiego tematu, OK?\nPozdrawiam Cię i życzę radosnych Świąt Wielkiej Nocy.\nSformułowanie o „dzieleniu ludzi” jest też mocno tefauenowskie. A przecież święta są dla wszystkich, dla nas, dla TVN, dla ubeków, dla pracowników Getinu i dla Trynkiewicza. Nie róbmy polityki, radujmy się 🙂\nUwaga wynika z obserwacji – i rzecz jasna, konfrontacji z rzeczywistością treści pojawiających się w programach tej stacji.\nPisząc o „rzetelności” nie miałem jednak raczej na myśli telewizji śniadaniowej, więc nie ma tu między nami sporu, choć te afirmatywne tony…. (na szczęście bez uogólnień).\nŻyczę spokojnych oraz pełnych rodzinnego ciepła i radości Świąt Wielkiej Nocy, a także wszelkich sukcesów w zbożnym dziele, bardzo sprawnie prowadzonej w ramach tego bloga, edukacji finansowej współobywateli.\nMarcinie, Tobie oraz Twojej rodzinie również wszystkiego dobrego w te Święta. Przede wszystkim bycia „spłukanym” w poniedziałek 😉\nWłączyłam dziś rano właśnie DD TVN i nie uwierzysz jakie było moje zdumienie, że zobaczyłam Cię tak rano. Pozdrawiam i gratuluje występów 🙂\nDziękuję Gosiu, wspaniałych Świąt 🙂\nBardzo fajny wywiad, podnoszący świadomość społeczną na temat zagrożeń wynikających z kolejnych pożyczek i kredytów. Wydaję mi się, że dług jest tak dużym problemem i niebezpieczeństwem, że nie ma znaczenia czy audycja na ten temat została wyemitowana w stacji publicznej czy w stacji komercyjnej.\nKorzystając z okazji: Wesołych Świąt dla Wszystkich odwiedzających blog Marcina :)!\nHej Monika, dziękuję serdecznie i Tobie również życzę zdrowych i pogodnych Świąt. Wszystkiego dobrego! 🙂\nWstałam rano, z myślą że zrobię sobie śniadanie i przeczytam jakiś starszy wpis (bo blog czytam od niedawna). Z przyzwyczajenia włączyłam TV (żeby coś w tle leciało) i ku mojemu zdziwieniu Pan z bloga, którego miałam właśnie czytać mówił do mnie z TV ;). Mi osobiście bardzo podobał się Twój występ ;). I sama na pewno zakupię książkę w maju, (niestety ze względów finansowych mam limit na jedną w miesiącu w tym już wykorzystany).\nps. blog jest super\nCześć Ilona, bardzo dziękuję za miłe słowa i serdecznie Cię pozdrawiam. 🙂\nBędę bardzo się starał, aby kolejne wpisy były również interesujące. Wesołych Świąt!\nŚwietny występ. Życzę dalszych sukcesów.\nPańskiego bloga czytam od paru miesięcy,trafiłem tu szukając informacji dotyczących nadpłaty kredytu hipotecznego i tak zostałem. Dużo ciekawych informacji i porad się przydało,szczególnie że pisze Pan bardzo przystępnym językiem – dziękuję.Ostatnio widziałem Pana w radio (net)a tu tydzień później w TVN ,”niezła kariera”\nZdrowych Wesołych Świąt Panu i Całej Rodzinie życzę ze szczerego serca !\nPozdrawiam Andrzej z Krakowa\nSerdecznie dziękuję za życzenia i bardzo miłe słowa.\nZależy mi aby dotrzeć z tymi treściami do jak najszerszego grona odbiorców, bo finansowe bezpieczeństwo bardzo poprawia jakość życia.\nwystęp bardzo fajny. Korzystając z okazji życzę Tobie i Twojej Rodzinie, a także wszystkim czytelnikom bloga spokojnych, radosnych Świąt Wielkanocnych 🙂\nW odpowiedzi do Emilia\nW imieniu swoim, mojej rodziny i czytelników – serdecznie dziękuję 🙂 Wspaniałych Świąt!\nSuper występ i blog:) Czytam, czytam i nie mogę przestać od kilku dni. Szkoda, że nie było Twojego bloga kilka kredytów wcześniej:/ Takie to teraz wszystko oczywiste:)\nNigdy nie jest za późno, aby zacząć 🙂\n„Najlepszy czas aby zasadzić drzewo był 20 lat temu.\nKolejny najlepszy czas jest dzisiaj.”\nSerdecznie Cię pozdrawiamm\nGratulacje! Szkoda, że rozmowa taka krótka – ale taka uroda tych programów… Dobrze, że mamy tu na blogu więcej Twoich mądrych myśli! 😉\nDzięki Marta. Wesołych Świąt 🙂\nBardzo fajny dyskusja – „na luzie” (wiem, ze M.Prokop w tym pomaga)i konkretnie.\nMusze to napisac…\nBardzo dobrze medialnie wypadles! Duuuzo lepiej niz Twoj „konkurent” z innego bloga 😉\nW odpowiedzi do Obserwator\nZapewniam Cię, że nie ma konkurencji – jest pełna współpraca w imię finansowej edukacji.\nPoza tym przy wszelkich porównaniach przypomina mi się fragment tekstu Desideraty:\n„Porównując się z innymi możesz stać się próżny i zgorzkniały, bowiem zawsze znajdziesz lepszych i gorszych od siebie.”\nDlatego porównuję się tylko z samym sobą: czy robię postępy i czy z czasem jestem choć trochę lepszy, niż poprzednio 🙂\nSerdecznie pozdrawiam i Tobie również życzę spokojnych Świąt.\nNa wiele tez mozna znalezc „atrakcyjne” cytaty.\nJa rozumiem, ze Ty/Wy unikacie porownan….\n…. ale czytelnicy beda porownywac, tego nie zmienicie.\n„Kijem Wisly nie zawrocisz” – czy jakos tak 😉\nOj Marcinie ale w Święta chyba szczerze należałoby napisać o współpracy blogerów w imię promocji blogów, obecnych i przyszłych książek, e-booków, szkoleń itp. a nie „apewniam Cię, że nie ma konkurencji – jest pełna współpraca w imię finansowej edukacji.”\nW imię zysków z powyższych działań a nie wzniosłe słowa. Nie bądźmy obłudni…\nTy popierasz Michała z „jakoszczedzacpieniadze”, blog APPfounds a oni Ciebie i dobrze bo zarobicie wszyscy. Tylko zwłaszcza na Święta trochę szczerości… 🙂\nNie ukrywam, że na początku trochę mnie wkurzył, bo to Wielkanocny Poniedziałek, a tu taka „szpila” nie wiadomo po co. Ale wiesz co, właśnie spędziłem dwa cudowne dni z moją rodziną, jestem w doskonałym nastroju, więc odpowiem Ci w miły sposób.\nJeśli moja ogromna pasja, jaką są finanse osobiste, przyniesie mi kiedykolwiek zyski, będę bardzo zadowolony.\nW końcu w naprawdę udanym życiu zawodowym chodzi właśnie o to, aby zarabiać na własnej pasji. Przede mną jednak jeszcze mnóstwo pracy i bardzo długa droga.\nJak na razie jestem mocno pod kreską i wykładam na rozwój i promocję zarówno bloga jak i książki sporo środków. Poświęcam na to nie tylko pieniądze,ale ogromne ilości czasu. Na przykład teraz: wróciłem ze świątecznego wyjazdu, położyłem dzieci spać i zamiast oddać się relaksowi odpowiadam na Twój komentarz.\nTo wszystko daje mi jednak tak wiele satysfakcji, że nic nie jest w stanie jej zmniejszyć.\nPolecam i będę polecał te blogi, które uważam za godne polecenia. Nie kryję się z tym i nie udaję, że tak nie jest.\nBardzo chciałbym zarabiać kiedyś na blogu, ale jeszcze tak nie jest i pewnie bardzo długo tak nie będzie. Przekonaj się sam: załóż dobry blog, napisz książkę, a jeśli uda Ci się generować zyski, o których lekką ręką piszesz apelując o szczerość, to chętnie posłucham wtedy Twoich rad.\nWłaśnie nadrabiam zaległości po świętach i obejrzałem wywiad z Tobą.\nBardzo ciekawy, Gratuluje!\nNiestety nagrania już nie ma 😉


Maluszek poznaje świat: Poznaję owoce\n"Poznaję owoce" seria edukacyjna Maluszek poznaje świat, wydana z myślą o najmłodszych dzieciach.\nKsiążka Poznaję owoce została wydana z myślą o najmłodszych dzieciach. Piękne kolorowe zdjęcia przyciągają uwagę dzieci i zachęcają do oglądania. Maluszki poznają podstawowe owoce poprzez skojarzenia obrazka z nazwą podaną obok. Książka idealnie łączy naukę i zabawę.\nSeria „Maluszek poznaje świat” to połączenie zabawy i edukacji dla najmłodszych. Książki wspierają wszechstronny rozwój dziecka i pomagają mu odkrywać świat wokół siebie.\nIndeks 9 788375 703894\n6 Produktów rekomendowanych\nMaluszek poznaje świat: Poznaję warzywa\n"Poznaję warzywa" seria edukacyjna Maluszek poznaje świat, wydana z myślą o najmłodszych dzieciach.\nMaluszek poznaje świat: Pojazdy na drodze\n"Pojazdy na drodze" seria edukacyjna Maluszek poznaje świat, wydana z myślą o najmłodszych dzieciach.\nMaluszek poznaje świat: Poznaję kolory\n"Poznaję kolory" seria edukacyjna Maluszek poznaje świat, wydana z myślą o najmłodszych dzieciach.\nMaluszek poznaje świat: Poznaję kształty


Smektała był stałym uczestnikiem zmagań SEC w latach 2019-2021. Polak dwukrotnie zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, a przed rokiem przegrał bezpośredni wyścig o utrzymanie w cyklu z Danielem Bewleyem. Jak dotąd, Smektała stanął na podium pojedynczej rundy SEC raz - w Guestrow w 2019 roku.\nDo finałowej rundy kwalifikacyjnej, która odbędzie się w Krsko awansowali również Kai Huckenbeck, Timo Lahti, Frederik Jakobsen oraz Rasmus Jensen. Reprezentanci Niemiec oraz Finlandii w ostatnich latach regularnie startowali w finałach Indywidualnych Mistrzostw Europy. Huckenbeck zajmował trzecie miejsce w Guestrow (2016) oraz Gnieźnie (2018), natomiast Lahti stał na podium w 2020 roku w Gnieźnie oraz Toruniu.\nWyniki zawodów w Stralsund:\n1. Bartosz Smektała (3,2,3,3,3) 14+3\n2. Kai Huckenbeck (3,3,3,3,2) 14+2\n3. Timo Lahti (2,3,3,3,3) 14+D\n4. Frederik Jakobsen (3,3,3,u,1) 10\n5. Rasmus Jensen (2,1,1,3,3) 10\n6. Daniel Klima (0,2,2,2,2) 8+3\n7. Mathieu Tresarrieu (3,3,W,2,U) 8+U\n8. Norick Bloedorn (1,1,0,2,3) 7\n9. Olegs Mihailovs (2,2,2,1,U) 7\n10. Petr Chlupac (0,1,2,1,2) 6\n11. Jordan Palin (1,0,1,2,1) 5\n12. Pontus Aspgren (2,W,2) 4\n13. Henry van der Steen (0,0,1,1,2) 4\n13. Filip Hjelmland (1,2) 3\n15. Glen Moi (0,1,0,1,0) 2\n16. Vitalii Lysak (1,0,0,0,0) 1\n17. Tobias Busch (W,1) 1\n18. Fly Ole Schmietendorf (0,W,1)


Hotel Unitral | Hotele Nadmorskie\nNaszym gościom oferujemy pokoje w dwóch standardach do wyboru: komfortowe pokoje trzygwiazdkowe oraz luksusowe pokoje i apartamenty czterogwiazdkowe. To miejsce zmienia wizerunek okolicy, Unitral jest bowiem pierwszym czterogwiazdkowym hotelem na terenie Gminy Mielno.\nSPA NAJWYŻSZEJ KLASY\nJedyne w Polsce SPA w klimacie Morza Martwego z wodą w każdym stanie skupienia to zaproszenie w pełną niezapomnianych wrażeń podróż do źródeł piękna. Basen zasolony solą z Morza Martwego, kompleks saun i łaźni, strefa wypoczynku i 14 wyjątkowych gabinetów wellness to najcenniejsze perełki tego miejsca.\nOferujemy całodzienne wyżywienie, na które składają się śniadania, obiadokolacje. Posiłki serwujemy w formie bufetu szwedzkiego, którego bogate i różnorodne menu zabierze Państwa w niezapomnianą podróż kulinarną.\nWakacje w Mielnie kojarzą się na pewno ze słońcem i plażą, my dodajemy wyjątkową możliwość pływania po morzu i jeziorze czyli surfing, windsurfing, kitesurfing - to wszystko przez całe lato w ofercie pobytowej dla naszych gości.\nWakacje z mnóstwem atrakcji, w bezpiecznym miejscu, pod okiem instruktorów, w dodatku bez przymusu w postaci ścisłego programu zajęć – bo dzieci zawsze mogą wybierać zajęcia alternatywne. A wszystko jest dostępne według ich woli – tak wyglądają animacje, na które dzieciaki po prostu uwielbiają przychodzić codziennie.\nOdkryj nasze stylowe pokoje\nNaprawdę godna polecenia jest część SPA. Basen Morza Martwego oraz część saunarium to miejsce gdzie można się wspaniale zrelaksować. Ta część jest nowa, urządzona ze smakiem i co ważne jest tam zdecydowanie czysto :-). Zadowolona również byłam ze śniadania - duży wybór i smacznie.\nPersonel hotelu jest na szostke z plusem.Sniadania wysmienite kazdy znajdzie cos dobrego dla siebie.Pokoje w czesci 3* troche malutkie jesli jestes z malym dzieckiem dla osob doroslych wystarczajace.Czesc SPA znakomita mozna wypoczac duchem i cialem.Polecam ten hotel dla starszych i mlodych ludzi z dziecmi.\nWszystko: przestrzeń, wygoda, luksus , wystrój całego hotelu,komfort w pokoju , obsługa hotelowa , pokojowa , pyszne urozmaicone posiłki , SPA cudowny basen z wodą z Morza Martwego...\nW Hotelu Unitral znajdą Państwo:\nHotel Unitral**** oddaje do dyspozycji Gości 161 komfortowo wyposażonych pokoi i apartamentów. Cały kompleks mieści się w pobliżu mieleńskiej plaży.\n15 % zasolenia ma woda w jedynych w Polsce SPA w klimacie Morza Martwego. Dzięki temu, ludzkie ciało może unosić się na powierzchni wody.\nrehabilitacyjnych. Kwestie zdrowia traktujemy niezwykle poważnie i dlatego też oprócz zabiegów SPA oddajemy do dyspozycji gości infrastrukturę rehabilitacyjną.\nW naszych 14 gabinetach SPA znajdziesz specjalistów najwyższej klasy. Odżywcze zabiegi pozwolą odprężenie, którego potrzebujesz.\nTop oferty w hotelu Unitral****\nRóżany Relaks Dla Dwojga\ntel.: +48 94 31 68 100\nZapraszamy do odwiedzin w Hotelu Unitral. Aby złożyć rezerwację online przejdź na stronę internetową hotelu. Aby złożyć rezerwacje telefonicznie zadzwoń.


Okiem naczelnego: O upałach, głupocie i szkole – Razem z Tobą\nTym razem nasz Naczelny „swoim okiem” spojrzał na „miłośników” pewnej aplikacji, opowiada balladę o pewnym kierowcy (niestety prawdziwą) oraz stwierdza, że szkoła to jest jednak spoko czas.\nNa tegoroczne lato miłośnicy ciepła i wylegiwania się na plaży z pewnością nie mogą narzekać. Słupki temperatury wiele razy notowały wskazania, jakich dawno u nas nie było. Pogoda wypisz – wymaluj wymarzona na urlop. Oczywiście długotrwałe przebywanie na słońcu może nieść za sobą poważne konsekwencje. Poszukując wytchnienia od wysokich temperatur, ponad milion ludzi, ściągnęło aplikację „wiatrak” na swój telefon, po czym z przerażeniem odkryli, że – „nie działa tak jak powinna – nie chłodzi”. Swoje niezadowolenie wielu przelało na stronę aplikacji, gdzie posypały się gorzkie słowa pod adresem twórców. Chce wierzyć, że to „zidiocenie ponad miliona ludzi” to tylko chwilowy skutek zbyt długiego przebywania na słońcu lub desperacji w poszukiwaniu chłodu.\nPozostając jeszcze w temacie laureatów do Nagrody Darwina, stwierdzam, że konkurencja robi się bardzo poważna. Najpierw otrzymujemy informację o kierowcy autobusu „przyciął” drzwiami starszą kobietę i ruszył z przystanku. Chwilę później otworzył drzwi i ta przewróciła się. No cóż, zdarza się. Kierowca miał zadatki na kogoś, kto poczuł się winny i przyszedł z pomocą. Kierujący zawiózł kobietę pod przychodnie lekarską, którą miał po drodze i podał jej nawet swoje dane oraz numer boczny autobusu, gdyby ta potrzebowała pomocy. Wydawać by się mogło, godne pochwały. Niestety, wszystkie przekazane dane były zmyślone. Mężczyzna, jak się później tłumaczył, zrobił tak by uniknąć odpowiedzialności i zatrzeć swoją tożsamość. Cóż, gratulujemy Panu dobrego samopoczucia, jeśli uważał, że ten „wybryk” uda mu się ukryć. Autobus widmo to z pewnością nie był i jak na złość śledczy szybko ustalili prawdziwe dane „Galla Anonima”. Z pewnością gdyby nie „fantazja” kierowcy, skończyłoby się tylko na mandacie i pouczeniu od pracodawcy. Tymczasem teraz to przed Panem zatrzasnęły się na pół roku drzwi wszelkich pojazdów a wraz z nimi, również te, wejściowe do pracy.\nWrzesień, to najbardziej znienawidzony miesiąc przez wszystkich uczniów. Trudno się temu dziwić, kiedy po dwóch miesiącach laby, na nowo trzeba wrócić do kartkówek, sprawdzianów, odpytywania, prac domowych, wkuwania materiału do późnych godzin nocnych. Jeśli czytają te słowa osoby uczęszczające jeszcze do szkoły, mogę Wam powiedzieć, że fajnie macie! Tak! Nie zwariowałem. Dobrze przeczytaliście. Nie wierzycie mi? Poczekajcie, jak pójdziecie to pracy. Wówczas zrozumiecie.\nPoprzedni artykułSpołeczeństwo: Paro zamieszkał w powiecie toruńskim\nNastępny artykułToruń: Dzienna opieka przy Storczykowej


Choroba wściekłych teczek | Przegląd\nAutor: Robert Walenciak\t| Czerwiec 26, 2005\nMamy nową falę ujawniania esbeckich kwitów. A to początek\nW roku 2005, na sto dni przed wyborami parlamentarnymi, mamy rok 1992. Polscy politycy zajmują się teczkami. Z tym samym zapałem, co 13 lat temu. Serwując te same argumenty.\nMamy teczkę “Bolka”. A prezes IPN w Gdańsku, były poseł PC, partii braci Kaczyńskich, Edmund Krasowski, mówi, że nie da Wałęsie statusu pokrzywdzonego. Oto chichot historii – ludzie, którzy wszystko zawdzięczają “Solidarności” stają na głowie, by splugawić jej lidera.\nW Warszawie IPN przesłał do sejmowej Komisji ds. Orlenu kilkanaście teczek, m.in. prezydenta Kwaśniewskiego i premiera Belki. Opatrzonych klauzulą “tajne”. Protestował przeciwko temu rzecznik praw obywatelskich, Andrzej Zoll. “Nie mam wątpliwości, że po stronie Komisji Śledczej mamy do czynienia ze\nstałym łamaniem prawa.\nTo, że po pierwsze zażądano teczek. Nie było żadnej podstawy prawnej do tego. Po drugie to, że ujawnia się materiały z teczek. To są wszystko zachowania przekraczające uprawnienia komisji”, mówił. Ale całkowicie nadaremnie.\nPo kilku dniach o zawartości teczek Jana Kulczyka, Aleksandra Kwaśniewskiego i Marka Belki zaczęła pisać prasa. Roman Giertych zaczął opowiadać, że teczka Kwaśniewskiego zawiera niestworzone rzeczy, a teczka Belki dowodzi, że premier był agentem SB. Belka zażądał więc ujawnienia swojej teczki. Ale wówczas do gry włączył się szef IPN, prof. Leon Kieres, który nieoczekiwanie się temu sprzeciwił. Tak było w każdym razie w piątek, 17 czerwca, rano.\nW międzyczasie teczkowe salwy wystrzelono w kierunku dawnej KOR-owskiej opozycji. Program “Misja specjalna” oskarżył jej liderów, później filary i sojuszników rządu Tadeusza Mazowieckiego – Adama Michnika, Jacka Kuronia, Krzysztofa Kozłowskiego i Bronisława Geremka, że ukrywali prawdę o teczkach. I same teczki. Dlaczego? Bo sami najpierw je obejrzeli, a w komisji, która te teczki jako pierwsza oglądała, był m.in. prof. Jerzy Holzer. Którego dziennikarka “Misji” na oczach widzów zdemaskowała. Bo okazało się, że Holzer w dawnych latach napisał dla PRL-owskiego wywiadu analizę na temat Niemiec Zachodnich.\nNie gorsze okazały się “Wiadomości” – ich dziennikarka z kolei “zdemaskowała” Henryka Szlajfera, dyrektora w MSZ, który miał wyjechać jako ambasador RP do USA. Szlajfer, ogłoszono to paru milionom Polaków, mógł być (więc nie wiadomo, czy był) “kontaktem operacyjnym” SB (a więc nie agentem) i mógł donosić na kolegów z opozycji (ale to jeszcze jest do sprawdzenia). Oto zbitka insynuacji, która skazała człowieka na śmierć cywilną.\nTak wygląda polskie życie polityczne.\nTak jak 13 lat temu politycy nie zajmują się niczym innym, tylko kwitami sprzed lat. Dlaczego? Po pierwsze, dlatego że\nTą okazją jest Instytut Pamięci Narodowej, który stwarza wcześniej niespotykaną łatwość w grzebaniu w teczkach służb specjalnych. Beznadziejna ustawa o IPN pozwala dopuszczać do teczek ludzi wedle uznania. Szef IPN, prof. Leon Kieres, robi wrażenie człowieka złamanego wydarzeniami ostatniego roku. Sprawa Szlajfera, sprawa Holzera, oskarżanie o. Hejmy i ks. Malińskiego – to wszystko trzeba nazwać wprost niekontrolowanymi wyciekami z IPN. Można też mniemać, że pod pozorem badań naukowych odbywa się tam dzika lustracja.\nHistorycy z IPN, Jan Żaryn czy Antoni Dudek, w swoich wywiadach radiowych i telewizyjnych mówią otwarcie, że chcą ujawnienia zawartości akt IPN. Łącznie z tzw. obyczajówką, czyli materiałami dotyczącymi faktów i plotek z życia prywatnego i intymnego inwigilowanych osób (“Wtedy trzeba będzie wytrzymać dwa, trzy lata i będzie dobrze”, mówi Dudek. “Ujawniona wiedza nie stanowi żadnego narzędzia w grze politycznej. Natomiast jak długo te akta pozostają tajne, tak długo można rozgrywać grę polityczną”, mówi Żaryn). Jednocześnie sami wystawiają świadectwa moralności jednym, a oskarżają innych z budzącą zdumienie pewnością siebie.\nObaj nie tylko zachowują się skandalicznie, ale się mylą.\nDziś zwolennicy teczkowej teorii dziejów mają gotową odpowiedź, gdy materiały MSW nie spełniają ich oczekiwań. Bo teczka – mówią – jest niekompletna. Ale trzeba lepiej poszukać i kwity się znajdą. A gdy teczki w ogóle nie ma? O, to jeszcze gorzej. Bo pewnie bezpieka gdzieś ją skręciła.\nIdą zresztą dalej. Teczki to śmietnisko rozmaitych obyczajowych historyjek, prawdziwych i zmyślonych. Przedstawiających ludzi inwigilowanych w złym świetle – bo takie jest oko policjanta. Służba Bezpieczeństwa kolekcjonowała je, raczej nie troszcząc się o ich weryfikowanie. Nie o to przecież chodziło. Teraz, w teczkowej zawierusze, co poniektórzy politycy, np. Jan Rokita, chcą to wszystko wywalić na widok publiczny – bo przecież naród ma prawo do prawdy.\nRokita zresztą zaraz się zmiarkował, że w swoim polemicznym zapale się zagalopował, więc zaczął dodawać, że teczki będą jawne – ale po wyborach.\nNie sposób jednak przejść koło tej zapowiedzi obojętnie. Bo oto widzimy, że politycy dostrzegli w teczkach nowe możliwości. Jeżeli nie da się zakwalifikować przeciwnika jako agenta, można zniesławić go, ujawniając stare plotki na temat jego życia prywatnego. Ideologii w tym żadnej już nie ma – tylko zwykła podłość. I żądza władzy.\nJak więc można twierdzić, że kiedy to wszystko wylejemy i ludzie zobaczą, to się uspokoją? Przecież zaraz znajdą się chętni do grzebania w tych odpadkach, do interpretowania. Zadawania dziwnych pytań.\nSpokój przynieść może jedynie faktyczne utajnienie albo unicestwienie materiałów bezpieki. Ale kto z decydentów ma tyle odwagi, by to zaproponować?\nInne miejsce wycieku\ninformacji na temat tajnych teczek to komisja sejmowa. To widzimy na własne oczy – Roman Giertych, Antoni Macierewicz czy Zbigniew Wassermann raz po raz informują media o tym, co w teczkach zobaczyli. Całkowicie bezkarnie, bo nikt nie jest w stanie ich sprawdzić. Może to zrobi Marek Belka.\nAle ważniejsze od wyniku teczkowego pokera jest pytanie, po co ta gra.\nGiertych czy Kaczyńscy na to pytanie już odpowiedzieli. Według ich wizji historii w 1989 r., przy Okrągłym Stole, został zawarty pakt “czerwonych” z “różowymi”, czyli władców PRL z ludźmi jakoś w PRL uwikłanymi, agentami bezpieki itd. W tej wersji III RP nie była państwem w pełni wolnym, lecz takim, w którym dawny układ sił zachował przywileje i władzę. Dopiero więc jego rozwalenie, ujawnienie agentów po obu stronach i roli służb specjalnych uwolni Polskę, odda ją jej obywatelom.\nTo wizja historii outsiderów – ci “różowi”, w czasach PRL środowisko związane z KOR, znacznie więcej przesiedzieli w więzieniach i byli bardziej przez bezpiekę prześwietlani (więcej zatem zostało kwitów…) niż ich dzisiejsi krytycy. I w 1989 r. środowisko to było jedynym liczącym się ośrodkiem, z którym ówczesna władza mogła zawrzeć jakąś umowę. Outsiderzy byli outsiderami. Ale rekompensują to sobie łzawą historią o zdradzie Okrągłego Stołu. I mimo że rządzili Polską w latach rządów Jana Olszewskiego i Jerzego Buzka, wciąż opowiadają o spiskach i ciemnych siłach, zupełnie jakby nigdy nie przekroczyli granicy Kancelarii Premiera.\nTeczki bezpieki spadają więc im z nieba. Po pierwsze, wychodzą naprzeciw ich wyobrażeniom o spiskowej teorii dziejów. Ba! Ich głębokiej wierze, że tak właśnie było. Więc teraz wystarczy pokazać, że PRL to państwo bezpieki, terroryzujące swoich obywateli. Że Kwaśniewski był prowadzony przez tajne służby, że Belka też, że to funkcjonariusze tamtego ustroju. Że ci “różowi” to także rycerze jakiegoś tajnego stowarzyszenia. Strzały w Szlajfera i Holzera to przecież strzały w Michnika, w środowisko KOR.\nA jak się pokaże, że to sitwa i “Rywinland” – to można zawalić III RP i ogłosić powstanie nowej, “naszej” Rzeczypospolitej. Z pełną legitymizacją ludzi szlachetnych, moralnych, którzy pokonali imperium zła.


Michał Szpak zaśpiewał przebój z bajki Disneya. Fundacja Polsat 25 lat. Jesteśmy dla dzieci: Michał Szpak - Pamiętaj mnie (piosenka z filmu Coco). Zobacz video\nMarcin Michałowski 16.09.2021 08:38\nMichał Szpak swoimi występami na żywo, zawsze zachwyca publiczność. Potrafi odnaleźć się dosłownie w każdym repertuarze i gatunku muzyki. Udowodnił to ponownie podczas koncertu z okazji 25-lecia Fundacji Polsat. Artysta wykonał przebój "Pamiętaj mnie" z bajki Disneya "Coco".. Cały występ możecie zobaczyć poniżej.\nPod koniec czerwca 2021 roku artysta przygotował niespodziankę dla swoich fanów, podczas Polsat SuperHit Festiwal 2021. Zaprezentował nowy utwór "Hiob". Jak zdradził Michał, jest to pierwszy utwór, który odważył się samodzielnie napisać.


Samochodowe kino zawita do Iławy!\nwydrukuj podstronę do DRUKUJ10 czerwca 2020, 09:33 komentarzy 9\nOgraniczenia związane z epidemią koronawirusa stawiają przed miejską instytucją kultury wyzwania, które powodują, że kulturalne lato w mieście 2020 będzie inne, niż wszystkie dotychczasowe. Uchylamy rąbka tajemnicy dotyczącej tych nietypowych letnich planów Iławskiego Centrum Kultury.\nJedną z nowości będzie samochodowe kino. Atrakcja zostanie zorganizowana w dniach 11-12 lipca. Iławskie Centrum Kultury zaprosi wtedy zmotoryzowanych fanów kinematografii na obszerny parking przed iławskim basenem - Centrum Turystyczno-Rekreacyjnym na ul. Biskupskiej.\nNa szczegóły dotyczące repertuaru jeszcze trzeba poczekać. Przedstawimy je na infoilawa.pl. gdy będą znane.\n~Do mieszkanka Iławy;) 9 4 miesiące temu\nJestem po ciebie i razem oglądamy;););bo chyba za młoda jesteś na prawko i własne autko\n~Obserwator 8 4 miesiące temu\nŻadna nowość. Takie kina już działają w okolicznych miastach patrz: strony internetowe domów kultury.\n~Mik 7 4 miesiące temuocena: 25%\nPewnie dziadki i babcie skorzystają, bo się lata młodości im przypomną. Młodzieży nikt tam nie uświadczy zapewne.\n~aster 6 4 miesiące temuocena: 75%\nMłodzież to z reguły siedzi w smartfonach, więc im kino niepotrzebne. Nawet nie wiedzą co to jest.\n~Mieszkanka Iławy 5 4 miesiące temuocena: 100%\nakurat mam 14 lat i chętnie się wybiorę ;)\n~^.^ 4 4 miesiące temuocena: 20%\na komu to potrzebne? netflix jest lepszy\n~as 3 4 miesiące temuocena: 100%\nKuśwa. Netflix to jedno a kino to drugie. Odróżniaj gówniarzu\n~jaca 2 4 miesiące temuocena: 93%\nBez kitu, malkontenci, którym NIC nie pasuje. Weź sobie zbuduj dom kultury, powołaj zespół, zgromadź budżet i DZIAŁAJ. I zapomniałem dodać - wszystko co zrobisz, to będzie z automatu krytykowane, pani Agatko :)\n~ja 1 4 miesiące temuocena: 94%


WARSZTATY OGRODNICZE - Akademia Zielonego Zakątka\nRozpoczynamy warsztaty ogrodnicze!\n10 marca 2016 10 marca 2016 Sabina Krajewska\nMamy przyjemność zaprosić Cię na pierwsze, darmowe\nWIOSENNE WARSZTATY OGRODNICZE!\nChcielibyśmy, aby każdy kto jest zainteresowany, miał możliwość wziąć udział w organizowanym przez nas spotkaniu. Mamy nadzieję, że te warsztaty ogrodnicze staną się regularnym zwyczajem i pod nazwą Akademii Zielonego Zakątka, będziemy rozwijać tą część naszej wspólnej działalności.\nGłównym tematem pierwszych warsztatów będą:\nDRZEWA I KRZEWY OWOCOWE Sadzenie. Cięcie. Pielęgnacja.\nDodatkowo poruszymy temat cięcia i pielęgnacji ozdobnych krzewów liściastych, takich jak róże, hortensje czy buddleje.\nCo dokładnie znajduje się w programie warsztatów?\nWszystko o drzewach i krzewach owocowych: jak dobrać odmiany, jak sadzić, przycinać, prowadzić i pielęgnować te rośliny?\nCięcie i pielęgnacja róż, hortensji i innych krzewów liściastych ozdobnych.\nPróbne cięcia gałęzi drzew owocowych przez uczestników\nSadzenie drzew i krzewów owocowych pod okiem fachowców.\nWszystko o winoroślach (sadzenie, przycinanie, pielęgnacja)\nJak walczyć ze szkodnikami tych roślin? Naturalnie!\nZ przyjemnością odpowiemy na wszystkie pytania i rozwiejemy wszystkie Twoje wątpliwości. Chcemy abyś rozwijał swoją wiedzę i umiejętności, pewnie dbał o swoje rośliny i świadomie prowadził przydomową uprawę owocową.\nMiejsce: Centrum Ogrodnicze Zielony Zakątek\nLubieszów 1D 67-100 Nowa Sól\nTego dnia wszystkie rośliny i produkty, o których będzie mowa objęte będą 10% rabatem. Planowany czas zajęć to godzina. Warsztaty ogrodnicze są DARMOWE. Zaproś mamę, tatę, siostrę, ciocię czy koleżankę i wpadnij do nas po trochę aktualnej wiedzy i umiejętności. 🙂\nAktualności drzewa owocowe, hortensje, pielęgnacja, róże, warsztaty ogrodnicze\n← Kalendarz Prac Ogrodniczych – I dekada MARCA 16′\nKalendarz Prac Ogrodniczych – Kwiecień 2016 →


Przewodnik Czytelniczy: 56. L. Bray "STUDNIA WIECZNOŚCI"\nTrylogie, w moim odczuciu, zawsze powinny mieć mocne zakończenie. Takie znalazłam między innymi w "Igrzyskach Śmierci". Tamto rozbiło mnie na tysiące kawałeczków. Dziś zaprezentuję Wam finał serii "Mroczny Krąg" i muszę przyznać, iż moje odczucia są o wiele bardziej pozytywne niż te, jakie wzbudziły we mnie poprzednie części.\nZapraszam Was na "Studnię Wieczności" autorstwa Libby Bray.\nGemma nie odwiedziła Miedzyświata od momentu, gdy uwięziła w nim, razem z przyjaciółkami, Kirke. Teraz na barkach dziewczyny spadła odpowiedzialność za magię świątyni. Panienka musi się jednak teraz skupić na swojej "realnej" części życia. Nadchodzi jej debiut, a występ przed samą królową to nie byle co. Tylko jak można się do niego przygotować - wciąż męczą Gemmę tajemnicze wizje z damą w lawendowej sukni. Po za tym, gdzie podział się Kartik? Przed młodą kobietą wiele decyzji, a nie wszystkie będą prawidłowe...\nNie miałam dużych oczekiwań względem tej powieści. poprzednie części cyklu nie zrobiły na mnie większego wrażenia - ot przyjemne przerywniki pomiędzy ważniejszymi i bardziej zajmującymi lekturami. Może dlatego, iż moje podejście było takie a nie inne, dałam się porwać zupełnie fabule "Studni wieczności". Nie była pozycją idealną, ale bardzo wybijającą się na tle poprzedniczek. Co mi się podobało? A co mnie zawiodło? Zaraz się dowiecie:)\nTradycyjnie zaczniemy od plusów. Przede wszystkim jest nim język. Dopiero w finale serii zauważyłam, jak bardzo mnie śmieszy. Jest pełen ironii i humoru. Niektóre sytuacje przedstawione na kartach książki również wywołały uśmiech na mojej twarzy. Najzabawniejszym momentem była chyba nauka jazdy na rowerze:) Myślę, że pozytywnym aspektem jest również to, iż autorka postanowiła nie robić z "Studni wieczności" umoralniającego dzieła. Do końca pozostawiła powieść lekką i rozrywkową, ponieważ inna rola, moim zdaniem, by jej nie pasowała. Daję kciuk w górę również za nie przedłużanie losów bohaterek, a zamknięcie wszystkiego w bardzo niespodziewanym i w gruncie rzeczy świetnym zakończeniu. To właśnie finał zasługuje na największe oklaski, ponieważ pani Bray zupełnie mnie nim zaskoczyła:)\nTeraz pora na minusy. "Studnia wieczności" jest gorsza pod względem poprzedniczek tym, że brakuje w niej nagłych zwrotów akcji. podczas lektury miałam wrażenie, iż pomiędzy nimi mijają stulecia. Autorka wymyśliła ciekawe rozwiązania, ale akcja po i przed, była za bardzo rozwleczona.\nTak samo, jak w pierwszym i drugim tomie, nie polubiłam Kartika. Wątek łączący jego i Gemmę nie zrobił na mnie większego wrażenia - z resztą ja prawie nigdy nie trafiam na interesujące mnie wątki miłosne w książkach.\nPonownie denerwowały niektóre zachowania bohaterek. Ale nie dziwię się, ponieważ to wynik niezbyt dokładnego i rzetelnego wykreowania ich podczas akcji "Mrocznego Sekretu" i "Zbuntowanych Aniołów". Właśnie dlatego tej powieści jest bardzo daleko do mojej listy "arcydzieł". Wszak całość wyszła zaskakująco dobrze. Spędziłam miły czas przy lekturze:)\nJestem zadowolona z tego, że postanowiłam dokończyć tą serię. Autorka zupełnie zaskoczyła mnie zakończeniem i było one bardzo emocjonujące, choć cała konwencja świata przedstawionego nie przemawiała do mnie przez całą trylogię. "Studnia Wieczności" podobała mi się i uważam, że warto ją przeczytać:)\nAutor: KSIĄŻKOHOLICZKA BLOG o 04:44\nEtykiety: koniec trylogii, recenzja, XIX wiek\nWielopokoleniowo 3 9 listopada 2016 08:14\nMyślę, że mogłabym się zaczytać! ;-)\nPatryk Witczuk 9 listopada 2016 08:14\nNie czytałem tego tytułu, ale recenzja bardzo dobra :)\nLili Ess 9 listopada 2016 08:27\nW poszukiwaniu książki na 9 godzinny lot trafiłam na twoja recenzje i juz wiem jaka kasiązka poleci ze mną .. biegnę do Empiku :)\nAnonimowy 9 listopada 2016 08:51\nCieszę się, że ją przeczytałaś i opublikowałaś tutaj <3\nW sumie książka dla mnie.\nBookendorfina Izabela Pycio 9 listopada 2016 21:00\nJeszcze nie miałam okazji zapoznać się z tą trylogią, jednak po przeczytaniu Twojej recenzji, świetnie napisanej, już się nią zainteresowałam. :)\nMonika Drąg 11 listopada 2016 11:08\nAch te trylogie! Czasem wyglądają przerażająco, bo przecież ile to stron! Ale z drugiej strony możemy tak się zaprzyjaźń z bohaterami , że nie mamy ochoty skończyć serii :)


Archiwum - numer 02/2007\nFunkcjonalne bezpieczeństwo a technologia napędów\nFirma Lenze po raz pierwszy przedstawiła przemiennik częstotliwości L-force podczas targów w Hanowerze, które odbyły się w kwietniu 2006 r. Obudowa kryje w sobie nowy napęd i system automatyzacji, w którym wszystko pasuje: centralna i zdecentralizowana technika napędu i kontroli, przekładnie, silniki, oprogramowanie, urządzenia wejściowe i wyjściowe, usługi i serwis. L-force przygotowuje podłoże dla lepszej wydajności i opłacalności produkcji przy jednoczesnym podwyższeniu komfortu obsługi. Jako pierwszy element segmentu L-force w dziedzinie napędów elektrycznych Lenze przedstawia nowy przemiennik częstotliwości z serii 9400.\nDostrajanie zbędne: serwonapęd Junma\nSą to pierwsze na świecie tego typu urządzenia, które nie wymagają dostrajania ani programowania. Serwonapędy Junma to coś więcej niż tylko oszczędność czasu, miejsca i okablowania. Serwonapędy tej serii mają najbardziej zwartą budowę spośród oferowanych na rynku kieszonkowych serwonapędów o najmniejszej podstawie. Konstruktorzy maszyn lubią oszczędzać miejsce, a urządzenia z serii Junma zajmują niezwykle niewielką przestrzeń w szafie sterowniczej.\nRozwiązania napędowe SEW-Eurodrive z zastosowaniem modularnej techniki sterowania Movi – PLC firmy SEW-Eurodrive\nAutomatyzacja rozwiązań napędowych stawia wysokie wymagania systemom sterowania. Techniczna sprawność, wygoda w obsłudze i wydajność to dziś standard w inżynierii. Pożądane są zatem takie koncepcje sterowania, które charakteryzują się modułowością i ogólnodostępnością. W ofercie SEW-Eurodrive istnieją już rozbudowane, modularne systemy i rozwiązania, wygodne dla użytkownika i zachowujące wysoką sprawność całego systemu.\nSkaner LS4 – elastyczne definiowanie stref bezpieczeństwa\nRosnące wymagania dotyczące bezpieczeństwa maszyn i urządzeń stawiają przed producentami czujników bezpieczeństwa wciąż nowe wyzwania. „Stare, dobre” osłony ograniczające dostęp do niebezpiecznych stref maszyny nie satysfakcjonują w wielu wypadkach użytkowników, którzy zmuszeni do podnoszenia wydajności produkcji, oczekują rozwiązań pozwalających na przyspieszenie pracy.\nPrzykładowe aplikacje bezpieczeństwa SIMOCODE pro – rozruch bezpośredni z układem bezpieczeństwa. Kontrola zatrzymania awaryjnego z monitorowanym startem, kategoria 2 wg EN 954-1\nPROFInet jest nowoczesnym standardem opracowanym przez organizację PROFIBUS International do budowy zintegrowanych i zwartych systemów sieciowych w automatyce przemysłowej, opartym na sieci Industrial Ethernet. PROFInet pozwala na integrację w jednej sieci prostych urządzeń polowych oraz aplikacji krytycznych czasowo. Umożliwia on również budowę rozproszonych systemów automatyki opartych na modelu komponentów (Component based automation).\nWszystko o VLT® – Danfoss wprowadza napędy nowej generacji w całym zakresie mocy\nJuż wkrótce, bo w połowie 2007 roku, wszystkie oferowane w poprzednich latach napędy zostaną w całym zakresie dostępnych mocy zastąpione nową ofertą produktów o nazwach: VLT® AutomationDrive FC300; VLT® HVAC Drive FC102; VLT® AQUA Drive FC202. Pod koniec roku w oparciu o tę samą nowoczesną technologię znacznie rozszerzy się zakres oferowanych urządzeń, aż do mocy ok. 1,2 MW.\nTargi Hannover Messe 2007. Kompleksowa ekspozycja światowego przemysłu\nNajnowsze technologie dla sektora przemysłowego, automatyka przemysłowa, napędy i sterowanie, technologie płynów, energetyka, usługi i dostawy oraz technologie jutra będą kluczowymi tematami tegorocznej edycji Targów Hannover Messe, które odbędą się w dniach 16–20 kwietnia. Dotyczące tegorocznej imprezy założenia organizatora – Deutche Messe AG – przedstawione zostały 25 stycznia br. na konferencji prasowej zorganizowanej w warszawskim Hotelu Marriott. Rozmówcami dziennikarzy byli Ewa Samkowska, przedstawiciel Deutsche Messe Hanower w Polsce, Julia-Maria Born, reprezentująca Deutsche Messe Hannover, oraz Piotr Skrzyński z APATOR SA.\nZawsze blisko Klienta – inwestycja NORD w Nowej Soli\nNORD Napędy Zakłady Produkcyjne Sp. z o.o. są nowo powstałą firmą na terenie Polski, której właścicielem jest założona w 1965 r. firma Getriebebau NORD GmbH, znany producent układów napędowych. Ważniejsze momenty w historii firmy z pewnością związane były z rozpoczynaniem działalności na rynkach innych państw, ponieważ oznaczało to otwieranie nowych przedstawicielstw i fabryk NORD. W 1997 r. NORD rozpoczął produkcję silników w San Giovanni in Persiceto (Włochy).\nBezpieczeństwo w środowisku przemysłowym – bezpieczne rozwiązania z PREVENTĄ\nUrządzenia bezpieczeństwa, które firma Schneider Electric Polska ma w swojej ofercie, stanowią element wyposażenia elektrycznego maszyn, których zadaniem jest zapewnić bezpieczeństwo i chronić zdrowie osób narażonych na wypadek w miejscu pracy. Urządzenia te są elementami aktywnymi, niezbędnymi do prawidłowego działania maszyny. Ich stosowanie pozwala spełnić wymagania dotyczące maszyn zawarte w Dyrektywach Europejskich, co jest szczególnie ważne w przypadku maszyn niebezpiecznych, podlegających próbie CE.\nSprzęgła i zespoły sprzęgłowo-hamulcowe w ofercie firmy RADIUS-RADPOL\nW czerwcu 2006 r. firma Desch Antriebstechnik obchodziła wspaniały jubileusz 100-lecia istnienia. Produkty firmy Desch zdobyły wysokie uznanie na rynkach światowych i zastosowane zostały przy budowie wielu urządzeń produkowanych nie tylko przez renomowane firmy. Szeroki zakres produkcji elementów techniki napędowej obejmuje: sprzęgła elastyczne, koła pasowe, przekładnie planetarne, zespoły sprzęgłowo-hamulcowe, sprzęgła przeciążeniowe i sprzęgła rozłączalne. Poniżej przedstawiamy krótką charakterystykę wybranych urządzeń.\nFirma SCHROFF GmbH, wchodząca w skład grupy Pentair Technical Products, uznawana jest za wiodącą markę na europejskim rynku szaf i obudów. Na międzynarodowym rynku firma jest obecna od ponad 40 lat. W jej ofercie znajdują się szafy w systemie 19-calowym oraz metrycznym, stojaki, stelaże, kasety 19-calowe, różnego typu obudowy, elementy mechaniki 19-calowej dla systemów komputerów przemysłowych oraz urządzenia sterowania klimatem. Firma uznawana jest za prekursora w dziedzinie 19-calowych kaset, których pierwsze egzemplarze znalazły się w ofercie już w 1965 roku.\nZdalne monitorowanie obiektów z wykorzystaniem sieci komórkowych\nBurzliwy i spontaniczny rozwój bezprzewodowych usług komunikacyjnych ma istotny wpływ na ewolucję rozwiązań systemów przetwarzania i prezentacji danych stosowanych w informatycznych systemach pracujących w przemyśle. W ostatnich latach często spotyka się systemy rozproszone wykorzystujące publiczne sieci komórkowe w połączeniu z Internetem. Rozszerzanie możliwości funkcjonalnych sieci GSM pociągnęło za sobą zwiększenie możliwości funkcjonalnych jej abonentów, czyli aparatów telefonicznych, modemów i innych terminali, a co za tym idzie, dostępnych usług.\nRegion Castres jest centrum wydobywczym granitu we Francji i charakteryzuje się największą koncentracją firm, których działalność związana jest z granitem. Każdego roku wydobywa się tutaj 55 000 m3 (150 000 t), co stanowi 60% całej produkcji we Francji. Te zasoby spowodowały znaczący rozwój w produkcji maszyn do obróbki kamienia. Wiodący francuski producent maszyn do obróbki kamienia, Thibaut SA, przez wiele lat współpracował z Calas Production, specjalistą w zakresie maszyn do kamienia, mającym siedzibę w Labruguière w regionie Castres.\nMożliwości komunikacyjne sterowników PLC firmy FATEK\nWspółczesne systemy sterowania w automatyce zmierzają ku coraz większej integracji oraz unifikacji standardów. Producenci są zmuszeni do stosowania w swoich urządzeniach różnych portów komunikacyjnych. Jednocześnie na rynku istnieje wiele urządzeń, które są wyposażone w protokoły komunikacyjne stworzone przez producentów. Duże możliwości komunikacyjne sterowników PLC firmy Fatek umożliwiają podłączenie do nich wielu urządzeń komunikujących się przy użyciu standardowych lub definiowanych przez użytkownika protokołów. Cena dodatkowych portów komunikacyjnych zaczyna się od 29 USD.\nNapęd magnetoelektryczny. Właściwości – cz. II\nKoncepcję i teoretyczne podstawy napędu magnetoelektrycznego przeznaczonego do wprawiania w ruch zaworu rozrządu tłokowego silnika spalinowego przedstawiono w pracach [2, 3]. W niniejszym artykule omówiono natomiast właściwości tego napędu. Omawiany napęd jest w istocie napędem elektrycznym, a przyjęta nazwa napędu magnetoelektrycznego pochodzi od zasady jego działania, polegającej na oddziaływaniu pola magnesu trwałego na umieszczoną w tym polu cewkę, przez którą płynie prąd.\nJuż za pół roku pierwsze targi w centrum wystawienniczym Expo Silesia. Targi godne Śląska\nPonad 17 hektarów powierzchni, 13,5 tys. metrów kwadratowych w pawilonach hal wystawienniczych, parkingi na 700 samochodów, specjalny teren do prezentacji ciężkich maszyn, nowoczesne centrum konferencyjne – już za kilka miesięcy Śląsk będzie mógł się poszczycić nowym ośrodkiem wystawienniczym. Centrum targowo--wystawiennicze Expo Silesia, inwestycja Grupy Kapitałowej Kolporter, powstaje na obrzeżach Sosnowca w ekspresowym tempie. Jesienią pierwsze targi.\nChris Jones, Przemysław Degórski\nCzujnik wysokiej rozdzielczości, idealny do pomiarów powierzchni błyszczących i przezroczystych\nKonfokalno-chromatyczny czujnik przemieszczeń, stosujący halogenowe źródło światła w celu poprawy stabilności, został stworzony głównie z myślą o wytwórcach oraz biurach inżynierskich, które muszą mierzyć lub kontrolować takie powierzchnie, jak wypolerowany metal lub szkło. Nowy produkt firmy Micro-Epsilon działa w oparciu o unikalną „konfokalno-chromatyczną” metodę i dlatego dokonuje pomiaru niezależnie od odbicia powierzchni. Ponadto może określać położenie konturu powierzchni, grubość przezroczystych obiektów, odległość i głębokość otworu.\nWielofunkcyjny miernik parametrów sieci SINEAX A210 – idealne rozwiązanie do inteligentnych rozdzielni\nWielofunkcyjny miernik parametrów sieci SINEAX A210 mierzy wszystkie istotne wartości w sieciach trójfazowych i jednofazowych. Jest przeznaczony do pracy m.in. w szafach rozdzielczych. Jego konstruktorem i producentem jest największa w swojej branży szwajcarska firma Camille Bauer. Cechuje go szwajcarska jakość i niska cena.\nSterowanie układami roboczymi maszyn dla górnictwa podziemnego i odkrywkowego od lat w istotny sposób było oparte na elektrohydraulicznych elementach i podzespołach wytwarzanych w firmie PONAR Wadowice. Jednak dopiero prowadzone w ostatnich latach szeroko zakrojone prace badawczo-rozwojowe oraz wyjątkowo udana współpraca z naszymi partnerami z sektora górniczego pozwoliły nam wdrożyć liczące się projekty.\nZonicBook/618E – system do monitoringu i analizy wibracji\nW wielu dziedzinach życia spotykamy się z występowaniem drgań i wibracji. Możemy je spotkać wszędzie tam, gdzie pracują elementy obracające się, a więc wszelkiego rodzaju silniki, turbiny, przekładnie itp. Drgania są również generowane w okolicach ruchliwych dróg, gdzie możemy spotkać drgania wywoływane przez przejeżdżające samochody oraz hałas, który w gruncie rzeczy jest drganiem powietrza. Podobnych sytuacji, w których możemy spotkać drgania i wibracje, jest znacznie więcej.\nRyszard Tadeusiewicz, Witold Byrski\nOsiągnięcia Katedry Automatyki AGH w zakresie monitoringu i automatyzacji w petrochemii i przemyśle chemicznym\nKatedra Automatyki AGH jest jedną z największych placówek naukowych zajmujących się w Polsce badaniami naukowymi oraz pracami aplikacyjnymi związanymi z automatyką. W Katedrze zatrudnionych jest obecnie ponad stu pracowników, w tym 21 badaczy legitymujących się tytułem naukowym profesora lub stopniem naukowym doktora habilitowanego, więc jest to jednostka mająca spory potencjał naukowy i proporcjonalne do tego osiągnięcia.\nAlfabetyczny spis wystawców AUTOMATICON® oraz POMPY i ARMATURA\nOsprzęt łączeniowy do pracy w trudnych warunkach środowiskowych\nBrud, wilgoć i zagrożenie wybuchem – to czynniki, które mogą mieć niekorzystny wpływ na pracę łączników i czujników stosowanych w przemyśle. Nowe typoszeregi urządzeń zostały zaprojektowane z myślą o trudnych warunkach pracy. Przykładowo obudowy czujników bezpieczeństwa są uszczelniane w taki sposób, że możliwe jest ich czyszczenie myjkami ciśnieniowymi: ma to szczególnie duże znaczenie w strefach, gdzie wymagania higieniczne są bardzo wysokie.\nMPL – pierwszy światowy partner promocyjny CLPA w Polsce\nW nowoczesnych wnętrzach ciągle jeszcze rozbudowywanej siedziby MPL Technology Sp. z o.o. w Balicach pod Krakowem 25 stycznia br. odbyło się spotkanie połączone z oficjalnym otwarciem pierwszego na świecie Centre of Technology CC-Link. Krakowska firma została bowiem pierwszym Autoryzowanym Partnerem Promocyjnym CLPA, które wspierać będzie działania na rzecz upowszechniania sieci CC-Link na polskim rynku.\nTargi BUDMA 2007. Dobra koniunktura w budownictwie\nTargi BUDMA to największa budowlana impreza wystawiennicza w Polsce i jedna z największych w Europie. Blisko 1300 wystawców z 28 państw, ponad 50 000 gości z 34 państw, 40 000 m2 powierzchni ekspozycyjnej, a także bogaty program wydarzeń – to krótka charakterystyka Międzynarodowych Targów Budownictwa BUDMA w Poznaniu, które odbyły się w dniach od 23 do 26 stycznia 2007 br. pod patronatem Ministra Budownictwa i Ministra Transportu oraz Stowarzyszenia Architektów Polskich.\nSieci przemysłowe PROFINET/PROFIBUS\nPrezentacja Organizacji PROFIBUS PNO Polska dokonana przez wiceprezesa dr. Piotra Ostrowskiego otworzyła III Konferencję Organizacji PROFIBUS PNO Polska „Sieci przemysłowe PROFINET/PROFIBUS”, która odbyła się 7–8 grudnia ub.r. w Lądku Zdroju. Następnie Organizację PROFIBUS International oraz najnowsze trendy panujące w tej dziedzinie na świecie przedstawił prezes PROFIBUS PNO Polska, Dariusz Germanek.\nPrzewody: koniec z „korkociągiem” i łamaniem się drutów osłony\nCzułe zastosowania pracujące z dużymi prędkościami i przyspieszeniami oraz wymagające warunki otoczenia potrzebują, szczególnie w kwestii prowadników przewodów wypróbowanych i długotrwale niezawodnych systemów. Do głównych wymogów stawianych technice automatyzacji celem jej poprawnego funkcjonowania należą zabezpieczenie przed wymiennością elektromagnetyczną oraz spełnienie wszystkich norm i dyrektyw użytkowników magistrali danych.\nSzybki i bezawaryjny przekaz danych. Światłowody dla obszaru budowy maszyn\nWymogi techniczne stawiane systemom doprowadzania energii na obszarach budowy maszyn i urządzeń wymagają bezpiecznie działających przewodów. Firma igus z Kolonii coraz częściej wykorzystuje światłowody umożliwiające przesył bardzo dużych ilości danych przy jednocześnie wzrastających długościach odcinków przewodów. Seria „Chainflex CFLG.2HG” jest już dostępna jako produkt sprzedawany na metry lub jako skonfekcjonowane rozwiązanie ze wszystkimi przyłączami wtykowymi.\nDobór elementów liniowych na podstawie danych technicznych o aplikacji. Całość techniki liniowej od jednego dostawcy i jej opłacalność\nElementy techniki liniowej – a zaliczymy do nich: tuleje czy łożyska liniowe wszelakiego rodzaju, precyzyjne wałki prowadzące, różnego rodzaju prowadnice szynowe z wózkami i elementami dodatkowymi, napędy gwintowe, zwane także śrubami, jak również moduły liniowe – ze względu na wielorakość detalicznych części i wymaganą wysoką dokładność należą do tzw. „krytycznych części” w podzespołach. Stąd ich dobór przy nowych konstrukcjach, jak i przy remontach jest ważny, ale też często trudny i czasochłonny. Jeżeli koszty elementów liniowych w całej konstrukcji okażą się zbyt wysokie, to nie trzeba tu prognozować możliwych scenariuszy dotyczących rekonstruowania i związanych z tym dodatkowych nakładów finansowych i czasowych.\nW trzech ostatnich numerach naszego pisma prezentowaliśmy produkty, które nadesłane zostały do I Konkursu miesięcznika „Napędy i Sterowanie” na najlepsze rozwiązanie – PRODUKT ROKU 2006. Otrzymaliśmy 42 propozycje konkursowe, zgłoszone przez 19 współpracujących z naszym pismem firm, wyspecjalizowanych w takich dziedzinach, jak: napędy, automatyka przemysłowa, energoelektronika, robotyka, systemy kontrolno-pomiarowe, systemy zasilające, układy zabezpieczeń, osprzęt peryferyjny, hydraulika, pneumatyka, systemy inżynierskie CAD/CAM/CAE.\nKonkurs ASTORA na najlepszą pracę dyplomową 2006 – rozwiązany\nW końcu listopada ub.r. krakowska firma ASTOR ogłosiła wyniki – zorganizowanego w ramach działań wspierających edukację – konkursu na najlepszą pracę dyplomową 2006 wykonaną w oparciu o oferowane przez firmę produkty. O konkursie pisaliśmy w grudniu, natomiast w kolejnych trzech numerach naszego pisma publikujemy skrócone opisy nagrodzonych rozwiązań. Nagrodę główną otrzymała praca przedstawiona poniżej.\nModel matematyczny układu napędowego reaktora procesu polimeryzacji z uwzględnieniem wybranych problemów procesu technologicznego – część I\nW ciągu technologicznym produkcji polietylenu najistotniejszą rolę odgrywają reaktory polimeryzacji, w których układ napędowy mieszalnika procesu polimeryzacji pracuje w dwóch komorach. Warunki pracy układu napędowego są wyjątkowe ze względu na konieczność utrzymania stałej temperatury, atmosferę etylenu oraz ciśnienie robocze do 2800 atm. Silnik układu napędowego ma specyficzne gabaryty z uwagi na gniazdowe mocowanie w górnej części komory reaktora w układzie pionowym . Układ napędowy jest zasilany bezpośrednio z sieci, z układu elektromaszynowego lub z przemiennika częstotliwości. Układy te z uwagi na wyjątkowe warunki pracy, w tym zasilanie elektrodami specjalnego wykonania, ulegają częstym awariom.\nW niektórych maszynach i urządzeniach napęd poszczególnych mechanizmów jest realizowany od kilku (minimum dwóch), równolegle działających silników hydrostatycznych. Pojawia się wówczas problem synchronizacji realizowanych przez nie ruchów. Można go rozwiązać poprzez: - sztywne, mechaniczne połączenie ruchomych elementów silników (synchronizacja mechaniczna); - zastosowanie dzielników strumienia (działających na zasadzie objętościowej lub dławieniowej); - zastąpienie zwykłych silników serwonapędami hydraulicznymi.\nTechnika sterowań proporcjonalnych jest obecnie szeroko stosowana w maszynach technologicznych z uwagi na możliwość sterowania numerycznego. W grupie zaworów sterujących natężeniem przepływu najczęściej stosuje się rozdzielacze proporcjonalne, które funkcjonalnie sterują kierunkiem przepływu i jego ilością. Z punktu widzenia Teorii Regulacji zawory proporcjonalne działają w układzie sterowania, a serwozawory w układzie regulacji automatycznej; inaczej można określić układy otwarte i układy ze sprzężeniem zwrotnym\nPrzecież każdy może mieć życzenie\nRozmowa z prezesem firmy Lenze-Rotiw, Jerzym Witorem. Tomasz Wilk: – Mamy początek nowego roku, jednocześnie jest to także okres podsumowania minionego – jaki Pana zdaniem był rok ubiegły dla branży? Jerzy Witor: – Dla naszej branży, czyli techniki napędów, ubiegły rok był dobry, ponieważ – mówiąc krótko – wzrost gospodarczy wymuszał inwestycje, a te generowały zapotrzebowanie na nowe maszyny i urządzenia. Ponadto stary, dotychczas użytkowany sprzęt poddawany jest modernizacji, a nasza oferta w pełni zabezpiecza oczekiwania producentów maszyn i urządzeń.\nUrządzenia do rozwiązania monitoringu technicznego w sieci wodociągowej – cz. II\nUrządzenia do pomiaru zawartości chloru i jego związków. Woda pitna wtłaczana do sieci wodociągowej wymaga dezynfekcji za pomocą odpowiednich środków utleniających, takich jak chlor lub jego związki. Dozowanie odpowiedniego środka utleniającego musi być ściśle kontrolowane i regulowane zgodnie z wymogami danej aplikacji. W przypadku zbyt niskiej koncentracji skuteczność dezynfekcji jest wątpliwa. Natomiast zbyt wysoka koncentracja może mieć niekorzystny wpływ na smak, powodować podrażnienia skóry lub korozję. Jednym z urządzeń służących do monitorowania ilości środka dezynfekującego w wodzie jest amperometryczny czujnik wolnego chloru „CCS140/141” z ochroną membrany do montażu w armaturze przepływowej...\nMonitoring i automatyzacja w inżynierii środowiska – 2007\nKonferencja Naukowo-Techniczna, która miała miejsce 29–30 stycznia 2007 r. w Szczyrku, stała się wydarzeniem tworzącym płaszczyznę dyskusji oraz wymiany poglądów między naukowcami i praktykami zajmującymi się gospodarką wodno--ściekową. Patronat honorowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Izby Gospodarczej Wodociągi Polskie, Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji SA w Krakowie, Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów SA, Instytutu Inżynierii Wody i Ścieków Politechniki Śląskiej, Instytutu Maszyn i Urządzeń Energetycznych Politechniki Śląskiej, Instytutu Automatyki AGH, Instytutu Sterowania i Elektroniki Politechniki Warszawskiej tworzył właściwy klimat dyskusji.


Mona Polaski w Puławach i Kazimierzu Dolnym - Dziennik Wschodni\n13 września 2019 20:00\n"Zawsze klasyka". Barokowy koncert w DDK Węglin 0 1\nKoncert: Dżaman w Kazimierzu Dolnym 0 0\nFormacja wystąpi w puławskim Localu (13 września, godz. 20) oraz kazimierskim Trzecim Księżycu (14 września, godz. 20).\nMona Polaski to zespół założony w 2018 roku w Łodzi. Duet tworzą: Karol Stolarek i Wit Zarębski. Artyści grają współczesną, młodzieżową muzykę rozrywkową.\nBilety na koncerty kosztują 20 zł.\nKazimierz Dolny koncert Puławy Trzeci Księżyc The Local