Bundesliga. Kobylański ma dostać kolejną szansę Piłka nożna - Sport.pl\nŁukasz Jachimiak 28.09.2013 16:51\n- Jest bardzo duża szansa, że syn znów zagra - mówi Andrzej Kobylański, ojciec Martina Kobylańskiego. Na niedzielny mecz Werderu Brema z Norymbergą wybierają się matka i siostra 19-latka, który przed tygodniem zadebiutował w Bundeslidze. Ojciec Martina, wicemistrz olimpijski z Barcelony, przekonuje, że wkrótce pożytek z urodzonego w Niemczech zawodnika może mieć reprezentacja Polski. Werder - Nürnberg w niedzielę o godz. 15.30. Transmisja w Eurosporcie 2.\nKiedy przed startem nowego sezonu Bundesligi ocenialiśmy, na co będzie stać występujących w niej Polaków, Kobylańskiego nie braliśmy pod uwagę. Nikt nie spodziewał się, że nagle przebije się z IV-ligowych rezerw Werderu do pierwszej drużyny. Tymczasem urodzony w Berlinie zawodnik nie tylko zaczął trenować z najlepszymi piłkarzami z Bremy, ale w szóstej kolejce znalazł się w meczowej osiemnastce i od razu trafił do wyjściowej jedenastki swego klubu. I to w prestiżowym, wyjazdowym, derbowym meczu (derby Północy) z Hamburgiem (2:0 dla Werderu).\n- Jest bardzo duża szansa, że Martin znów zagra. Niemal na pewno znajdzie się w meczowej osiemnastce Werderu, bo od spotkania z Hamburgiem cały czas trenuje z pierwszym zespołem - mówi nam teraz ojciec zawodnika Andrzej Kobylański.\nWicemistrz olimpijski z Barcelony z 1992 roku denerwuje się, słysząc, że jego syn zyskał na kadrowych problemach zespołu Robina Dutta.\n- Absolutnie nie wolno tak stawiać sprawy. Trener Dutt na treningi pierwszego zespołu wybrał sobie czterech chłopaków z drużyny młodzieżowej, po tygodniu dwóch odesłał. Martin przez te dwa tygodnie prezentował się najlepiej. Trenerowi bardzo się spodobał, stąd jego odważna decyzja o wystawieniu syna w debiucie od razu w wyjściowej jedenastce - tłumaczy były piłkarz m.in. Energie Cottbus.\nKobylański ma rację, kiedy twierdzi, że mimo pewnych problemów trener Werderu wcale nie był zmuszony stawiać na debiutanta. Podkreśla, że od początku mógł grać choćby doświadczony reprezentant Czech Theodor Gebre Selassie, który zmienił Polaka w 67. minucie meczu.\nWedług niemieckich dziennikarzy do zmiany doszło, bo Kobylański nie radził sobie najlepiej. Za ten mecz "Bild" jemu i dwóm innym graczom z Bremy przyznał notę 4 w sześciostopniowej skali, gdzie 1 oznacza występ klasy światowej, a 6 - grę fatalną. "Kicker" wystawił Polakowi piątkę, najgorszą ocenę ze wszystkich zawodników Werderu. Inaczej grę Kobylańskiego odebrali jego koledzy z zespołu. - Debiutować w derbowym meczu nie jest łatwo, a Martin dobrze wykonał swoją robotę. Stało się tak, bo to po prostu dobry zawodnik - stwierdził strzelec obu bramek Nils Petersen. - Zagrał dobrze, a może grać jeszcze lepiej - dodał Assani Lukimya.\n- Rację mają koledzy Martina z zespołu. Oni wiedzą, co chłopak miał grać - przekonuje Kobylański, odsyłając też do opinii trenera.\n- Było w porządku, Martin wytrzymał presję, zagrał bez obciążenia psychicznego, wniósł powiew świeżego powietrza do drużyny i wypełniał zadania, jakie dostał - mówi Dutt.\n- Niskie oceny prasy to pewnie efekt złego spojrzenia na sprawę. Wiadomo, że Martin ma predyspozycje do gry ofensywnej, ale nastawienie Werderu na ten mecz nie było takie, żeby mocno atakować. Głównym założeniem była uważna gra w defensywie. Trener na odprawie kazał Martinowi pomagać w obronie, a po meczu rozmawiał z nim i go pochwalił. Powiedział, że w defensywie było super - mówi Kobylański.\nOfensywne walory młodzieżowy reprezentant Polski ma zaprezentować w niedzielę. Wtedy na Weserstadion Werder na pewno spróbuje zaatakować Norymbergę. - Dutt powiedział Martinowi, że liczy na jego potencjał w ofensywie, podkreślił, że syn ma tu duże rezerwy - mówi Kobylański, który najchętniej wybrałby się do Bremy.\n- Bardzo bym chciał pojechać na ten mecz, ale mam swoją pracę w Koronie Kielce i obowiązki nie pozwolą mi na wyjazd. Kibicować Martinowi pojadą żona z córką - wyjaśnia były reprezentant Polski.\nKobylański junior, który występował już w młodzieżowych drużynach narodowych, zarówno Polski, jak i Niemiec, niedawno ogłosił, że choć urodził się i wychował w Niemczech, to w przyszłości chciałby grać dla barw biało-czerwonych. Jego ojciec uważa, że za jakiś czas naszej kadrze przyda się tak wszechstronny zawodnik.\n- Martin w swojej jeszcze krótkiej karierze grał już na bardzo różnych pozycjach. Był defensywnym pomocnikiem, "dziesiątką", występował na prawym i na lewym skrzydle, grał jako typowa "dziewiątka". To jest uniwersalny żołnierz, pozycja nie robi mu różnicy. Jak okrzepnie, to naprawdę możemy mieć z niego pożytek. A jest szansa, że na dłużej zostanie w pierwszej drużynie Werderu, w której na pewno może się szybko rozwinąć - kończy Andrzej Kobylański.


Inteligentne życie - wyjątek czy rutyna? | To tylko teoria ' : ''; var month = [1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12]; var month2 = ["Jan","Feb","Mar","Apr","May","Jun","Jul","Aug","Sep","Oct","Nov","Dec"]; var day = postdate.split("-").substring(0,2); var m = postdate.split("-"); var y = postdate.split("-"); for(var u2=0;u2\nHome / Biologia / ewolucja biologiczna / inteligentne życie / pozaziemskie cywilizacje / Inteligentne życie - wyjątek czy rutyna?\nInteligentne życie - wyjątek czy rutyna?\nmarca 04, 2016 Biologia , ewolucja biologiczna , inteligentne życie , pozaziemskie cywilizacje Edit\nPrzed rozpoczęciem pisania zastanawiałem się czy nie lepiej wpisowi temu nadać inny tytuł: „Cud inteligentnego życia na Ziemi”. Uznałem jednak, że może to zostać niewłaściwie odebrane, ale chyba rozumiecie już w czym rzecz. Na pewno wielu z Was za szalenie intrygujące i fascynujące uważa poszukiwania życia poza Ziemią (i spoza tejże planety). Moment odkrycia obcych mikroorganizmów byłby przełomem. Z chwilą natknięcia się na jakiś ślad wyżej uorganizowanych gatunków mówilibyśmy zapewne o największej rewolucji w historii ludzkości – a już na pewno w nauce. A jak określilibyście nawiązanie kontaktu z obcą, inteligentną cywilizacją albo chociaż znalezienie po niej śladów?\nIstnieje masa artykułów, książek, filmów i debat na ten temat. Jak wyglądałyby potencjalne inteligentne stworzenia, które wyewoluowały całkowicie niezależnie od życia na Ziemi? Przypominały by ludzi? Owady? Ryby? A może coś zupełnie innego. Życie o zupełnie innych parametrach od tych, jakie uznajemy na naszej rodzicielskiej planecie? Podczas wszelkich dyskusji na temat hipotetycznej agresji bądź pokojowego nastawienia zapomina się często o tym, że obce istoty mogłyby szkodzić nam czymś, co byłoby jedynie skutkiem ubocznym ich funkcjonowania, a nie konkretnym zamiarem wywołania szkód. Być może prezentowały by zupełnie nieznany nam szereg wartości etycznych albo wcale takowych nie posiadały. Choć nasuwa się od razu pytanie, czy inteligentne życie bez ewoluowania w społecznościach mogło w ogóle powstać i jeśli tak, to czy obeszło się bez ubocznego efektu doboru krewniaczego oraz dziedziczenia społecznego w postaci empatii, altruizmu?\nŚledząc kolejne poszczególne stadia ewolucji, odnoszące się do jej kluczowych momentów, napotkamy więcej takich trudności. Różnych pytań, logicznych zagadek, potrzebę dedukcji. Jedni przyjmują, że z pewnością gdzieś we Wszechświecie (lub Wszechświatach?) musiały powstać inteligentne istoty. W końcu mamy tyle przestrzeni i odpowiednią skalę czasu. Być może tak, ale zapominamy często jak wiele bardzo trudnych do osiągnięcia punktów w historii życia na Ziemi musiało mieć miejsce, byśmy powstali my i jak wiele z nich było zdarzeniami całkowicie losowymi bądź też były to całe dziesiątki przypadków działających w krótkim czasie.\nWracając do ewolucji ludzi i do potencjalnego powstania innych, niż my inteligentnych istot. Gdy rozmawiam z kimkolwiek na ten temat, zwykle słyszę trzy odpowiedzi. Pierwszą jest reakcja optymistyczna (oby taką była i w rzeczywistości, na wypadek jej spełnienia): „Inteligentni obcy na pewno gdzieś żyją. Mamy taki ogromny Wszechświat”. Druga, podyktowana często silną, ortodoksyjną religijnością: „Na pewno nie ma żadnych inteligentnych stworzeń, my jesteśmy jedyni, wyjątkowi”. Trzecia: „Być może istniała kiedyś bądź będzie istnieć jakaś cywilizacja, ale prawdopodobnie z uwagi na wiek Wszechświata nigdy się o sobie nie dowiemy”.\nNie spotkałem się jeszcze z taką odpowiedzią, jaką po części wyżej już wyłożyłem: „By na Ziemi powstało inteligentne życie czyli my – ludzie – musiało w odpowiednich momentach zadziałać całe mnóstwo, często przypadkowych czynników. Niewykluczone więc, że byliśmy, jesteśmy i będziemy jedynymi we Wszechświecie”. To oczywiście takie sobie o, gdybanie – im więcej przestrzeni, to znaczy im więcej planet, tym większe prawdopodobieństwo pojawienia się inteligentnych stworzeń. W końcu więcej planet, tym potencjalnie więcej miejsc z odpowiednimi warunkami do ewolucji takiego życia i tym samym większa szansa jego wystąpienia. Wszystko to najpewniej można przedstawić za pomocą modeli matematycznych, znając przewidywaną wielkość Wszechświata, tempo jego rozszerzania się, powstawania i degeneracji planet o odpowiednich warunkach itd. Ja chciałem skupić się tutaj na aspekcie od nieco innej strony, mianowicie na poszczególnych czynnikach, dzięki których jako życie osiągnęliśmy ten właśnie „poziom” ewolucji. Czy byłyby one, przynajmniej niektóre z nich, kluczowe także w procesie powstawania inteligentnego życia w innych miejscach kosmosu?\nPodstawowa sprawa, czyli warunki fizyko-chemiczne do zajścia biogenezy tzn. powstania życia. Choć istnieją dzisiaj różnego rodzaju mikroorganizmy, które są niezwykle odporne na ekstremalne środowiska, to ich najdawniejsi przodkowie (czyli także nasi) niekoniecznie tacy byli. Do powstania prareplikatorów – przodków DNA i RNA - oraz prakomórki musiały zaistnieć odpowiednie warunki związane z temperaturą, składem mineralnym płynnego środowiska, w którym się pojawiły, najpewniej też atmosferą z wyładowaniami elektrycznymi itd. Z czym się to wiąże? Musimy wziąć pod uwagę cały szeroki aspekt uformowania się Układu Słonecznego, powstania Ziemi, jej odległości od słońca. Znaczenie ma dosłownie wszystko. Na przykład Jowisz, zdawałoby się nic dla nas nie znaczący, przyciąga swoim oddziaływaniem różnego rodzaju kosmiczne ciała, chroniąc nas przed nimi.\nendosymbioza, Polyhedron, Wikimedia\nZespół różnych zjawisk pozwolił na powstanie cząsteczek organicznych, takich jak metan, a z niego w odpowiedniej temperaturze i środowisku – bardziej skomplikowane związki, aż po aminokwasy egzogenne. Powstanie nukleotydów, których różnorodność mogła być dawno temu inna, niż dzisiaj, dało szansę na zachodzenie replikacji. Co sprawiło, że prareplikatory rozpowszechniły się, że przetrwały? Oczywiście te gorzej się kopiujące i słabiej wykorzystujące zasady azotowe w środowisku do dalszego namnażania nie przetrwały. Wymarły podczas pierwszych momentów ewolucji życia na Ziemi. Lepiej przystosowane w dalszym czasie obłoniły się bądź też wniknęły do powstałych niezależnie błon, stwarzając pośrednie formy do prakomórki. Z czasem wchłonęły niezależnie powstałe mikroorganizmy – mitochondria i chloroplasty. Czy bez mitochondriów bądź ich analogów pierwotne drobnoustroje dałyby początek wielokomórkowcom? I jeśli tak, jak one by funkcjonowały? Jak działałby nasz współczesny łańcuch oddechowy? A może błony miały okazję powstać tylko raz, w krótkim czasie i na niewielkim obszarze. Jeżeli tak, jak wielkim szczęściem było spotkanie się ich z przodkami DNA?\nJedna z hipotez mówi, że woda na Ziemi została przeniesiona przez komety, uderzające regularnie i stosunkowo często przez pewien okres. Tlen (toksyczny zresztą w dużych dawkach, a jednocześnie tak ważny dla życia) zawdzięczamy praroślinom, sinicom, które pozwoliły na ewolucję na lądzie. Nie bez znaczenia są tutaj zmiany klimatu. Ocieplenia, ochłodzenia. Wszystko to w bardzo krótkim czasie mogło zniweczyć wysiłki naszych przodków. Ryby kostnoszkieletowe, dwudyszne, wychodząc na ląd nie napotykały wrogów. Było to pod względem drapieżnictwa i konkurencji przyjazne miejsce. Tylko co z taką rybą mogła zrobić na przykład długotrwała susza, która nie przytrafiła się przez zupełny przypadek? Oczywiście ustabilizowane w wodzie życie regularnie mogło i najpewniej próbowało wychodzić na ląd. Tylko że od tego do inteligentnych istot jeszcze bardzo daleka droga.\nPrzeskoczyliśmy do ryb, które i tak są dosyć zaawansowanymi w ewolucji stworzeniami. Mają mózgi. Podczas zdobywania lądów, nowoczesnej konkurencji i innych zajęć centralny układ nerwowy musiał się specjalizować, choć co ciekawe, mamy też w świecie współcześnie żyjących stworzeń głowonogi, do których zaliczamy ośmiornice. Mądre stworzenia, dające powód do rozważań nad ewolucją inteligentnego życia w środowisku morskim. Może przy odpowiednim nacisku selekcyjnym i z odrobiną szczęścia byłyby dzisiaj lub w przyszłości będą towarzyszami do „rozmów” dla nas, ludzi? Ośmiornice niezależnie od kręgowców wykształciły bardzo podobne przystosowania. Sztampowym przykładem na lekcjach biologii są oczy, które u naszego głowonoga są wytworem skóry, a nie jak u ryb – mózgu.\nCóż, udało się, być może „cudem” przekroczyć kilka barier. Powstały prareplikatory i błony, dzięki którym te mogły tworzyć odrębne struktury. Zaszła endosymbioza – mitochondria i chloroplasty wchłonięte przez prakomórki stały się ich częścią już na stałe. Ruszyła więc maszyneria oddychania komórkowego i jeszcze bardziej zmasowana fotosynteza. Zaistnienie połączeń komórkowych, odpowiednia ewolucja molekularna w odniesieniu do ekosystemów dała możliwość wyjścia wielokomórkowcom, tworzącym z czasem tkanki, aż do bardziej złożonych organizmów. Kluczowym rodzajem komórek i dalej tkanek okazały się neurony. Nacisk środowiska spowodował z biegiem pokoleń wzrost ich aktywności, ekspresji genów zań odpowiadających i tak oto dochodzimy do mózgu.\nprapłetwiec, Mathae, Wikimedia\nTen jednak to nie wszystko. Pęcherz pławny ryb kostnoszkieletowych przekształcił się w płuco (choć dyskutuje się nad innymi wersjami wydarzeń). Takie, z którego wywodzą się te nasze – właśnie nimi oddychamy. Do dziś zachowały się pojedyncze gatunki ryb dwudysznych o pierwotnej urodzie, potrafiących oddychać zarówno tlenem rozpuszczonym w wodzie – dzięki skrzelom – jak i tym atmosferycznym – za pomocą takiego właśnie prymitywnego płuca, dzięki któremu nasi odlegli przodkowie opanowali lądy. Jednym z takich stworzeń, współcześnie występujących na Ziemi jest prapłetwiec. Jeżeli obejrzycie na Youtube filmiki z udziałem przedstawiciela tego gatunku, zobaczycie że „chodząc” po dnie porusza płetwami podobnie, jak kończynami poruszają zwierzęta lądowe.\nWykształcenie nóg z płetw i powstanie odpowiednich barier chroniących skórę przed wysuszeniem oraz wspomniana już ewolucja płuca dały początek płazom. Te jednak w jednym ważnym aspekcie miały wiele wspólnego z rybami – ich rozród wciąż zależny był od wody. Dopiero gady, dalej specjalizujące się w życiu na lądzie uniezależniły się od środowiska wodnego. Dlatego też mówimy o nich jako o pierwszych owodniowcach – wytwarzają jaja. Z pierwotnych gadów natomiast powstały gady ssakokształtne, aż wreszcie ssaki. Pojawia się łożysko, choć mamy do dziś do czynienia z tak zwanymi reliktami (podobnie jak to miało miejsce z prapłetwcem) czyli stekowcami – ssakami znoszącymi jaja, różniącymi się od nowoczesnych ssaków także szeregiem innych cech. Rozwój zarodka w organizmie matki zmienia w znacznym stopniu funkcjonowanie całej grupy zwierząt. Zmienia się zachowanie rodziców itd. Pojawiają się bardziej skomplikowane zachowania społeczne, dalsza specjalizacja mózgu i w efekcie większe szanse na wytwór inteligencji. Ale od małego futrzaka nadal daleko do człowieka czy choćby szympansa.\nScott Anselmo, Wikimedia\nMyśląc o gadach należy pamiętać o jeszcze jednym ważnym aspekcie – 200 milionów lat temu na Ziemi zaczynały panować dinozaury. Najprawdopodobniej ich wymarcie, będące kwestią przypadku – uderzenia kosmicznego obiektu w Ziemię – uwolniło prymitywne ssaki od niemożliwej dotychczas do pokonania konkurencji. Gdy ta wymarła, ssaki szybciutko przejęły różne nisze ekologiczne po gadach. Te, które przetrwały wyewoluowały w ptaki, ale całe grupy tych zwierząt po prostu wyginęły. Ptaki do dziś polują na ssaki, przede wszystkim różne gryzonie, ale gdzie dzisiejszym ptakom do welociraptorów, deinonychów, tyranozaurów i setek innych. Dopóki panowały dinozaury, szanse na wyewoluowanie większych ssaków i tym samym większych mózgów były marne.\nTo dlaczego tak, a nie inaczej potoczyła się dalej ewolucja ssaków budzi wiele dyskusji. Przodkowie naczelnych, zwanych potocznie małpami, wyodrębnili się od reszty ssaczej gromady w kredzie, czyli trzecim – ostatnim okresie panowania dinozaurów. Wiemy to dzięki genetycznym badaniom filogenetycznym – porównywane są sekwencje DNA z zastosowaniem odpowiednich komputerowych programów bioinformatycznych, wykrywających miejsca mutacji czy poziomego transferu genów (wbudowania się w genom sekwencji obcych, przeniesionych np. przez wirusy). Wyniki kalibruje się o datowanie skamieniałości i w efekcie możemy poznać różnego rodzaju pokrewieństwa, przybliżony czas rozejścia się przodka dwóch grup i inne. Wykształceniu się zwinnych palców u naczelnych (co wynikało najpewniej z nadrzewnego trybu życia) przypisuje się ważną rolę w ewolucji – w końcu pozwoliły one na zręczne chwytanie, tworzenie broni i dalszą selekcję na rozwój mózgu. Dlaczego ssaki weszły na drzewa? Szukając pożywienia, a może kryjówki? Co je do tego zmusiło i jakie były szanse na wystąpienie tego czynnika w danym czasie?\nMonica Szczupider, www.telegraph.co.uk\nMoglibyśmy zastanawiać się nad kolejnymi ważnymi momentami. Dalsza ewolucja zachowań społecznych i kulturowych, ewolucja mowy. Dlaczego przodkowie ludzi „zeszli” z drzew? Od szympansów, a ściśle rzecz biorąc od naszego wspólnego z nimi przodka dzieli nas 5-6 milionów lat. Zwierzęta te potrafią tworzyć narzędzia, polować w inteligentny sposób, a nawet nauczyć się języka migowego. Sztuczny nacisk ze strony człowieka być może pozwoliłby za kilkaset tysięcy lat (a może wcześniej?) na jako takie rozmowy z szympansami. Ewolucja kulturowa postępuje dużo szybciej od biologicznej i w tej kwestii moglibyśmy nawet być świadkami wielu niespodzianek.\nWidzicie być może pewną analogię. To kim staniemy się my, w naszym rozwoju osobniczym, pomimo różnego rodzaju predyspozycji – od tych genetycznych po środowisko rodzinne, w jakim będziemy się rozwijać przez pierwsze kilkanaście-dwadzieścia parę lat – zależeć będzie od wielu różnych przypadków. Na przykład osoba o wysokim ryzyku wystąpienia zaburzeń emocjonalnych przy odpowiednim nacisku środowiskowym może zostać całkowicie zdrowym człowiekiem. Ten kto dzięki różnicy ułamka sekundy czy centymetra żyje dzisiaj, ten kto tak niewielkiej różnicy zawdzięcza wielkie szczęście, bezpośrednio odczuł jak ogromny wpływ na życie ma przypadek. I podobnie rzecz się ma w ewolucji.\nMrs.Rose 5 marca 2016 06:14\nNie wierzę w przypadki :P\na nawiązując do ostatnich słów można by dyskutować czy dla każdego życie jest wielkim szczęściem, dla wielu osób jest wielkim nieszczęściem, do tego stopnia że wolą sobie nawet to życie odebrać lub na wszelkie możliwe sposoby dążą do autodestrukcji. Taka rozkmina mnie naszła :D\nKlaudia Cebula 5 marca 2016 06:26\nWszystko ma swój określony porządek, żyjemy w tak krótkim odcinku czasowym, że jesteśmy w spirali ewolucji zaledwie maleńkim pyłkiem kurzu\nkarodos.pl 5 marca 2016 11:03\nBardzo ciekawy, dający do myślenia wpis:)\nZdeterminowana Ana 5 marca 2016 14:44\nCzasami bywa tak, że siedzę i zastanawiam się, w jaki sposób życie ewoluowało do takiego, jakim jakim jest teraz.\nPost akurat wpada w moje rozmyślania. :)\nJanusz Bartoszek 5 marca 2016 15:44\nCzłowiek jak na razie ma ograniczone możliwości badania wszechświata, więc trudno jest zdecydowanie skłonić się ku którejś z przeciwstawnych opinii :) Nauka stale nam udowadnia także, że wciąż poznajemy naszą planetę i okrywamy dotychczas nie znane organizmy itd. A z drugiej strony filmy science fiction pozwalają nam puścić wodzę fantazji od obecnych z innej planety po ewolucje jedno z gatunków na naszej planecie, jak chociażby w przypadku planety małp :)\nEla Dziurkowska 5 marca 2016 19:03\nCóż jesteśmy tylko marną cząstką która i tak mimo ogromnych starań nie da rady wszystkiego zrozumieć i ogarnąć.\nBożena 5 marca 2016 20:22\nBardzo obszerny i ciekawy artukuł. Nie zastanawiałam się nigdy dłużej niż minutę, czy istnieje życie poza naszą planetą, bo jakie mam środki, by tego dociekać? Niewykluczone, że istnieją jakieś dowody na to, jednak czy zwykły obywatel może wejść w posiadanie tej pewnie ściśle chronionej wiedzy...?\nUnknown 5 marca 2016 20:53\nmimo, że z roku na rok wiemy coraz więcej, to te wszystkie procesy ewolucji są chyba wciąż mega wielką tajemnicą dalczego tak a nie inaczej;)\nMarek 5 marca 2016 23:05\nCzłowiek już spotkał inny gatunek rozumny i to tu na tej planecie. Ostatni z nich to Neandertalczycy. Być może przetrwali w genach części ludzkości, ale to był inny gatunek. Przed nimi było sporo innych zmierzających ku rozumowi gatunków Homo, które często współistniały w jednym czasie. Nie możemy zatem twierdzić o wyjątkowości człowieka we wszechświecie, mając odrębne przykłady już tu na Ziemi. Kiedyś pewien ksiądz katolicki, profesor, powiedział mi, że Kościół nie zajmuje się, ani nie będzie zajmował teoretyzowaniem o życiu w Kosmosie, gdyż dla Kościoła są to jedynie spekulacje. Może się to zmienić dopiero, gdy rzeczywiście odkryjemy inteligentne życie poza Ziemią. Nie życie jako takie, ale życie inteligentne. Niestety nie przyszło mi na myśl wówczas to, co napisałem powyżej o współistnieniu inteligentnych gatunków człowieka. W powyższym kontekście można by już dzisiaj zadać pytanie stricte teologiczne: Kogo przyszedł zbawić Jezus? Czy tylko Homo Sapiens Sapiens, czy może każdy byt rozumny? Jeśli tylko człowieka współczesnego, to co z Neandertalczykami, którzy zostawili swój ślad w ludzkim genomie? Przy tym nie wszyscy ludzie go mają. A jeśli dołączyć Neandertalczyków, to co z innymi, wcześniejszymi odgałęzieniami? Oczywiście łatwo się od nich odciąć, nie uznając rozumności w stopniu wystarczającym do bycie istotą inteligentną. Z drugiej strony uznanie zbawczej roli Jezusa wobec każdej formy życia inteligentnego również rodziłoby wiele pytań i nic dziwnego, że na obecnym etapie poszukiwania obcego życia Kościół, czy raczej Jego naukowi przedstawiciele nie chce się dać w to wciągnąć.\nŁukasz Sakowski 6 marca 2016 23:04\nTutaj mowa raczej o obcej inteligentnej grupie :-). Co do reszty komentarza, to w istocie nie wiemy czym jest zbawienie, czy w ogóle istnieje coś takiego (jak właściwie mamy orzekać czy istnieje, skoro nie wiemy co to by miało być? to podobnie jak z duszą) itp., więc debatowanie nad tym kogo zbawił Jezus jest trochę, hm, bez sensu? Przynajmniej racjonalnie rzecz biorąc...\nMP 10 marca 2016 18:02\nMarek, pytanie o to kogo przyszedł zbawić Jezus jest pozbawione sensu. Przecież całą historię zbawienia wymyślili słabo piśmienni, zabobonni ludzie ze starożytności, nie mający pojęcia o Wszechświecie jaki znamy dziś ani o ewolucjonizmie. Mieszanie religii z nauką rodzi absurdy.\nRebel 6 marca 2016 10:11\nPo tym w jakim otoczeniu żyję powiedziałabym, ze wyjątek...\nMoja Sztukoteka 6 marca 2016 17:20\nWszechświat jest ogromny - na tyle, że chyba nigdy nie uda nam się zgłebić wszytskich jego tajemnic...\nworkoutbodyattack 7 marca 2016 09:19\nCiekawy wpis, naprawdę :)\nUnknown 7 marca 2016 11:44\nPopatrzyłam na tytuł i pomyślałam sobie, że wpis będzie o tym jak się ma nasz (ludzki) poziom inteligencji do tego jak się zachowujemy, bo może jednak czasem co poniektórym brakuje którejś klepki? ;) Tymczasem moje założenia i tak okazały się niesłuszne. Jestem zdecydowanie w grupie osób, która nie wyklucza możliwości istnienia życia gdzieś indziej. Nie mam na to żadnych dowodów ani teorii. Po prostu wydaje mi się niemożliwe, żeby było inaczej.\nnapiecyku 7 marca 2016 15:28\nJeden z Twoich najciekawszych ( dla mnie ) wpisów. Rysunek nr.2 świetny, nie wiadomo śmiać się, czy płakać :)\nArek Wittbrodt 7 marca 2016 20:30\nA ja bym chciał dodać swoje trzy grosze do artykułu ;-)\n1. Najpierw tytuł: Czy chodziło ci może o "regułę"? Wydaje mi się, że to słowo bardziej pasuje do kontekstu.\n2. Zastanawiasz się, czy drobnoustroje pozbawione mitochondriów (i pewnie także innych organelli - takich jak jądra komórkowe) mogłyby wykształcić wielokomórkowość. Jest to o tyle ciekawe, że tu na Ziemi prokarioty wykształciły struktury wielokomórkowe - przykład: wspomniane przez ciebie sinice, które wytwarzają kolonie w których niektóre komórki się różnicują. Zwykłe bakterie, które na co dzień żyją samotnie potrafią w sprzyjających warunkach tworzyć tzw. biofilmy - skomplikowane struktury tworzone często przez wiele różnych gatunków w których następuje częściowy przynajmniej podział ról. Innym bardzo ciekawym przykładem są Myxobacteria, które na pewnym etapie swojego życia wytwarzają wielokomórkowy twór służący do rozsiewania zarodników (przez co mogą być mylone z grzybami).\nTak więc sądzę, że przy braku nacisku ze strony eukariontów, które najwyraźniej poradziły sobie z wielokomórkowością o wiele lepiej (wykształciły ją niezależnie kilka razy - i to tak porządnie) prokarionty także mogłyby wykształcić prawdziwą wielokomórkowość. Ale czy coś więcej? Tego nie wiem.\n3. Powszechnie sądzi się, że płuca wyewoluowały z pęcherzy pławnych. Są jednak postawy, aby przypuszczać że mogło na odwrót - pierwsze proto-płuca (jako wpuklenia przewodu pokarmowego) wyewoluowały u ryb, które musiały żyć w ubogich tlen wodach (połykały one powietrze) i dopiero później zostały wykorzystane przy pływaniu. Nie jestem jednak dobrze zaznajomiony z tym tematem - wspominam o tym tylko jako ciekawostkę, może cię zainteresuje i znajdziesz coś konkretnego na ten temat ;-)\n4. Piszesz tak, jakby tylko ssaki mogły wytworzyć bardziej inteligentne istoty - a wspominasz przecież o ośmiornicach. Nie od dziś jednak wiadomo, że ptaki też potrafią być niezwykle inteligentne (szczególnie te z rodziny krukowatych, u których stosunek masy mózgu do ciała potrafi być taki sam, co u naczelnych lub waleni). Więc gdyby dinozaury nie wyginęły myślę, że mogłyby one wykształcić bardzo inteligentne gatunki.\nOgólnie wiele rzeczy musiało się złożyć na to, żeby powstały inteligentne istoty. I ciężko tu choćby szacować jakieś prawdopodobieństwa. Niektóre z tych rzeczy zdają się jednak powstawać ze względną łatwością (jak wielokomórkowość właśnie), inne przy pewnych warunkach początkowych również wydają się być nie do uniknięcia (jak powstanie dużych mózgów, gdy powstanie już układ nerwowy). Osobiście skłaniam się ku opinii, że życie (nawet to inteligentne) we wszechświecie jest względnie powszechne - "względnie" to jednak podstępne słowo, bo może oznaczać nawet tylko jedną planetę na cała galaktykę ;-)\nŁukasz Sakowski 7 marca 2016 23:40\nDziękuję za ciekawy komentarz. Co do płuca i pęcherza pławnego, to będę ten temat sprawdzał, bo jesteś już drugą osobą, która zwróciła na to uwagę. Mnie na zoologii uczono jeszcze wersji tej tutaj. Hm, może nawet powstanie osobny wpis o ewolucji układu oddechowego? A swoją drogą gdzie natknąłeś się na tą informację na temat płuca-pęcherza?\nArek Wittbrodt 8 marca 2016 17:28\nSzczerze - już nie pamiętam. Możliwe że w jakimś komentarzu na jakimś blogu naukowym, który czytuję (obstawiałbym na Sandwalk, ale głowy nie dam).\nA co do szkoły - mnie też uczono tej właśnie wersji wydarzeń ;-)\nKocia 9 marca 2016 14:18\nPo pierwsze, bardzo mi się spodobał ten artykuł ;) Po drugie, zaliczam się do grupy pierwszej, uważam, że coś tam żyje jeszcze we Wszechświecie. A poza tym zgadzam się, co do tych przypadków, nigdy nie wiadomo, co się jeszcze zdarzy i jak z tego wyjdziemy :)\nWyzw-ania 10 marca 2016 07:37\nMy jesteśmy ziarnkiem we wszechświecie ;), więc jest duża szansa, że gdzieś tam są inne przejawy życia. Zresztą często słyszymy, że naukowcy odkrywają planety, które mają zbliżoną budowę do Ziemi ;). Szkoda, jeszcze nie poruszamy się sprawniej po planetach...\nAnonimowy 12 marca 2016 21:01\nw naszym kraju - wyjątek.\nAnonimowy 15 marca 2016 12:52\nMnie najbardziej ciekawi jedna rzecz - czy można postawić granicę, moment przejścia z materii nieożywionej do ożywionej. Możemy powiedzieć, w którym momencie zaczynamy mieć do czynienia z czymś, co nazywamy życiem?\nŁukasz Sakowski 15 marca 2016 17:25\nZależy jak definiujemy coś żywego.\nArek Wittbrodt 24 marca 2016 19:21\nNie wiem, czy znasz, a może już subskrybujesz ten kanał na Youtube, ale znalazłem coś takiego, co daje dodatkowo do myślenia w temacie inteligentnego życia poza Ziemią:\n▼ marca 2016 (5)\nSkąd się wzięły włosy?\nMaciej Giertych. Ewolucja dewolucja nauka.


Ocena filmu Cash (2007) - Cash (2007)\nOcena filmu Cash (2007)\n#1 2008-06-28 10:59:24\nReżyser: Anubhav Sinha\nProducent: Sohail Maklai\nAjay Devgan .... Karan 'Doctor'\nSunil Shetty .... Angad\nZayed Khan .... Dhananjay 'Danny' 'DJ' Jhumbevalkar\nRitesh Deshmukh.... Lucky\nShamita Shetty .... Shania\nDiya Mirza .... Aditi\nAyesha Takia .... Rhea / Preeti (występ specjalny)\nKaran (Ajay Devgan) zwołuje ekipę złodziei - najlepszych w swoim fachu - by ukraść drogocenny diament. Karan ma już na swoim koncie niejedno imponujące kunsztem przestępstwo. Nawet jego piękna dziewczyna Shania (Shamita Shetty), której powierzono bezpieczeństwo diamentu, nie stanowi dla niego przeszkody. Wszystko idzie gładko, dopóki Karan nie zaczyna odkrywać prawdziwych motywów swoich wspólników. Ostatecznie musi stawić czoła niemożliwemu: zawalczyć nie tylko o pieniądze ale także o miłość i własne życie...\nUwielbiam ten film Piątka\nOstatnio edytowany przez Sakina (2008-06-28 11:00:19)\n#2 2008-06-28 16:26:02\nRe: Cash (2007)\ndla mnie rewelacja jeden z lepszych\n#3 2008-06-28 21:21:23\nWszystko w tym filmie jest świetne muzyka, gra aktorów i przezabawny Ritesh i "jego" kabaddi . Daje 6.\n#4 2008-06-30 23:17:37\nBardzo fajnie się film oglądało, lubię aktorów którzy w filmie grali więc tym bardziej z przyjemnością patrzyłam na ich grę.\nW akcje filmu się wciągnęłam i ciekawa byłam jak to wszystko z tym skokiem się ułoży.\nRozbawiła mnie scena z zepsutym samochodem Shani, gdzie Doktorek jej pomagał z wysokości choć ona o tym nie wiedziała - wiedział jak się naprawia, tzn wiedział jak ukraść samochód to był pomocny Od razu sobie skojarzyłam tą jego umiejętność ze złodziejskim fachem\nTen tekst niezły - Dlaczego tak sapiesz? A bo przysnąłem\nNie wiem jak was ale mnie rozwalił na łopatki - rozmyty facet ale się uśmiałam z tego rozmytego faceta i wujka co to rozmyty był taki, że właściwie to aż przezroczysty i nie wiadomo czy on naprawdę był Niezłe brednie ten facet zaczął wymyślać\nCo mnie denerwowało to te wstawki animacji, zupełnie wg mnie niepotrzebne. ponadto czasem widać było sztuczność niektórych scen, trochę zabrakło im dobrej techniki.\nAle tak poza tym fajny film.\n#5 2008-12-20 19:08:41\nGniot, niegniot, ale mi się podobał Chciałam się rozluźnić przy zupełnym odmóżdżaczu i się udało. A ponadto ja po prostu bardzo lubię indyjskie filmy akcji, bo nie nudzą, a przynajmniej starają się ciągnąć akcję do przodu. Nie czekałam specjalnie na ten film, ale obejrzałam go bardziej ze względu na fascynację mojej siostry osobą Zayeda Khana. Zagrał całkiem dobrze, ale bez rewelacji. Ajay, Ritesh, Esha, Diya. Sunil, Shamita całkiem dobrze, trzymali poziom. Szkoda, że rola Ayeshy była tak ograniczona, bo bardzo lubię tą osóbkę. Jeżeli chodzi o fabułę, to trochę oklepana jak na filmy akcji, ale dość ciekawa. Muzyka wpada w ucho, choć dość mało jej w filmie.\n#6 2009-01-27 16:26:28\nTo był jeden z najlepszych filmów, jakie oglądałam w ciągu ostatnich paru miesięcy\nZabawny, lekki i naprawdę wciągający Ajay był genialny, naprawdę zaczynam doceniać tego aktora! Szczególnie po scenie z naprawą samochodu, mało nie zleciałam z krzesła, tak się śmiałam z niego xD No i bzdury o rozmytym facecie i "rysopis", nie mogę\nNawet jak o tym piszę, to nie mogę przestać się szczerzyć\nPoza tym uwielbiam Riteisha z zarostem, mogę na niego patrzeć godzinami (...bez zarostu też) Ładnie się popisywał na tej desce ^^\nZayed w ogóle nie zwrócił mojej uwagi, z oczywistego powodu... (patrz linijka wyżej)\nEsha mnie wnerwia zawsze kiedy ją widzę, ale przyznam, że nie była taka zła.\nJednak najfajniejsza postać kobiecą stworzyła Shamita, nie ustępuje siostrze ani pod względem urody, ani talentu. Była niesamowita w połączeniu z Ajayem\nMuzykę z tego filmu uwielbiam od dawna. Szkoda tylko, że teledyski są takie chaotyczne, właściwie poza 'Mind Blowing Mahiya' żaden nie przykuł mojej uwagi. (bo Riteisha mało widać...) Ale na pewno soundtrack jest mocnym punktem filmu\nChociaż najmocniejszym jest Ajay A zaraz potem Riteish!\n#7 2009-02-10 10:03:22\n6 Co prawda bardziej mi sie dus podobał ,ale Cosh też jest boski i za Zayeda i Ajaya dostaje 6\n#8 2009-07-19 13:09:08\nNie przepadam za Ajayem, ale film i tak był fajny. "Kabaddi" było najlepsze\nOstatnio edytowany przez Pari 2 (2009-09-20 11:01:19)\n#9 2013-08-26 14:13:09\nOde mnie 6. Film mnie wciągnął i poprawił mi humor. Najlepsze motywy to "Kabaddi" i naprawa samochodu "ze strachu w Twoim głosie"\n#10 2013-08-28 14:01:58


.VFO - Jak otworzyć plik VFO? Rozszerzenie pliku VFO\nJeżeli w systemie nie ma oprogramowania VLC media player, lub podobnego, wpierającego pliki z rozszerzeniem VFO to należy go najpierw pobrać i zainstalować. Poniżej znajdziesz listę najczęściej wykorzystywanych aplikacji, które współpracują z VFO. Po przejściu na podstronę programu znajdziesz link do strony internetowej producenta, gdzie w bezpieczny sposób będziesz mógł pobrać instalator aplikacji.\nProgramy, które otwierają pliki VFO\nKrok 2. Powiąż VLC media player z rozszerzeniem pliku VFO\nJeżeli użytkownik posiada już zainstalowaną jedną z aplikacji to kolejnym krokiem będzie powiązanie z rozszerzeniem pliku VFO. Można to zrobić na dwa sposoby – jednym z nich jest ręczna edycja rejestru systemu Windows i kluczy HKEY_CLASSES_ROOT. Drugi sposób jest prostszy i zdecydowanie zalecany mniej zaawansowanym użytkownikom.\nKliknij prawym przyciskiem myszy na nieznanym pliku VFO, który chcesz otworzyć\nNa koniec należy zaznaczyć opcję „Zawsze używaj wybranego programu do otwierania plików VFO” i zatwierdzić całą operację.\nKrok 3. Sprawdź inne możliwe problemy związane z plikami VFO.\nCzasami zdarza się tak, że pomimo posiadania odpowiedniej aplikacji i poprawnej konfiguracji, nadal występują problemy z otwieraniem plików VFO. Należy wtedy zweryfikować, co jest ich przyczyną.\nSprawdź, czy plik VFO jest zainfekowany - Kiedy plik VFO jest zainfekowany wirusem, prawdopodobnie nie będzie mógł zostać poprawnie otwarty. W tym przypadku należy przeskanować plik VFO podjąć działania zalecane przez program antywirusowy zainstalowany w systemie. Najczęściej jest to wyleczenie bądź usunięcie zainfekowanego pliku.\nSprawdź, czy jako użytkownik systemu operacyjnego masz odpowiednie uprawnienia do pracy z plikiem VFO\nSprawdź, czy ikona nie jest elementem właściwego pliku a jedynie skrótem do lokalizacji, w której plik VFO już nie istnieje.\nSprawdź, czy system ma odpowiednie zasoby potrzebne do uruchomienia aplikacji VLC media player i otwarcia pliku VFO.\nSprawdź, czy plik jest kompletny - Czasem zdarza się, że plik VFO nie został skopiowany w całości z zewnętrznej pamięci Flash, albo też ściągnięty z internetu. W momencie gdy plik jest niekompletny, nie ma możliwości aby poprawnie go otworzyć. W takim przypadku należy ponownie ściągnąć lub skopiować plik VFO.\nRozszerzenia plików podobne do VFO


Yeti ASR | SerwisBAJKA.pl\nYeti ASR http://serwisbajka.pl/wp-content/uploads/2017/11/DSC7085-1024x636.jpg 1024 636 SerwisBAJKA.pl SerwisBAJKA.pl http://serwisbajka.pl/wp-content/uploads/2017/11/DSC7085-1024x636.jpg 4 listopada 2017 4 listopada 2017\nW dzisiejszych czasach trudno o rower, który wywołuje szybsze bicie serca. Wiele firm kupuje w tych samych fabrykach, czasem korzysta nawet z usług tych samych projektantów. Yeti ASR to sprzęt, który wybija się ponad przeciętność. W gąszczu podobnych marek nie da się przeoczyć turkusowego roweru w teamowym malowaniu. Co więcej bliższa inspekcja pokazuje, że sprzęt ów nie powstał z przypadkowych części, a Właściciel zbudował go wg sensownej koncepcji. I dlatego znajdziemy tu m.in. karbonową kierownicę Thomson, piasty Soul-Kozak czy węglowe obręcze Enve.\nKuba poprosił nas o zdiagnozowanie nierówno pracującego bębenka piasty. Po rozebraniu okazało się, że winny jest popękany magnes. Zamiast klasycznych sprężynek mamy tu bowiem dwa magnesy odpychające ratchet’y na zasadzie pola magnetycznego. Po wymianie na nowe i przeprowadzeniu konserwacji bębenka, piasta wróciła do pełni sprawności – jej dźwięku nie da się pomylić z niczym innym.\nNastępnie przyszła pora na damper, który nie pracował tak płynnie jak można by było tego oczekiwać. Po rozebraniu i wyczyszczeniu użyliśmy zalecanej przez Fox’a chemii. Szczególnie uszczelki kurzowe dopraszały się o uwagę. Niestety w większości przypadków trzeba poprawiać linię montażową. Kuba zlecił nam również wykonanie podstawowego przeglądu amortyzatora przedniego. W Fox-ach raczej nie ma niespodzianek – gąbki są nasączone, a olej jest w odpowiedniej ilości, ale uszczelki kurzowe z reguły są suche jak pieprz. Szczególnie w przypadku błotnistych wypadów warto zadbać o to, aby anoda na goleniach nie została wytarta. Do serwisu amortyzatorów używamy m.in. narzędzi Abbey Bike Tools, śruby skręciliśmy skalibrowanym, elektronicznym kluczem dynamometrycznym.


Bergamotowy, kokosowy, arganowy – kosmetyczne działanie naturalnych olejów\nJaki fotelik samochodowy wybrać? Oprócz względów bezpieczeństwa bardzo ważną kwestią jest poziom wygody, jaki zapewniają tego typu produkty małym pasażerom. Rodzaj fotelika będzie też zależeć od wieku i wzrostu dziecka.\nFotelik samochodowy w przepisach prawa\nZgodnie z obowiązującym prawem w foteliku samochodowym powinno podróżować dziecko, którego wzrost nie przekracza 150 cm. Przepisy nie mówią nic o wieku dzieci, w praktyce jednak obowiązek korzystania z tego rodzaju wyposażenia dotyczy młodych pasażerów, które nie ukończyły 10-14 roku życia (w tym przedziale wiekowym osiąga się zwykle wzrost 150 cm). W niektórych przypadkach znaczenie ma także waga dziecka. Fotelik samochodowy nie jest bowiem obowiązkowy w przypadku dzieci o wzroście powyżej 135 kg, których waga przekracza 36 kg. Zgodnie z przepisami fotelik należy umieścić na tylnym siedzeniu samochodu, chyba że wiek dziecka nie przekracza 3 lat, a poduszkę pasażera jest nieaktywna.\nWszystkie dopuszczone do sprzedaży siedziska samochodowe dla dzieci powinny posiadać specjalny certyfikat bezpieczeństwa. Normy, które spełniają poszczególne modele, mogą jednak znacznie się od siebie różnić. Za najbezpieczniejsze foteliki zapłacimy oczywiście najwięcej. By sprawdzić, które siedzisko najlepiej zabezpieczy młodego pasażera przed groźnymi następstwami wypadków i kolizji, najlepiej poszukać wyników testów zderzeniowych w internecir. Warto też pamiętać, że najbezpieczniejszym rozwiązaniem będzie fotelik samochodowy wyposażony w system montażu typu ISOFIX.\nFotelik samochodowy powinien zapewnić odpowiedni komfort podczaj jazdy. To niezwykle ważne zwłaszcza podczas długich podróży. Podczas wyboru fotelika warto więc zwrócić uwagę na miękkość i kształt siedziska, jakość obicia oraz rozmiary podłokietników i zagłówka. Najlepiej sprawdzą się modele, które wyposażone są w możliwość regulacji wysokości zagłówka, pasów oraz położenia siedziska.\nJak wypożyczyć samochód na lotnisku w Łodzi?\nWyjeżdżamy do Lwowa\nKulturalny weekend w Warszawie – dokąd można pójść z dzieckiem?\nJak przygotować się do podróży samolotem z małym dzieckiem?\nMacBook Pro 13 od Apple\nPrzeprowadzka do innego miasta nie musi być straszna\nAuto bez pudła, czyli sprawdzenie samochodu przed zakupem\nBiznes, Firma (25)\nDom, Ogród Wnętrza (25)\nSport, Fitness, Kulturystyka (7)\nbawełna covid-19 czas dieta dzieci dziecko Gdynia koronawirus kosiarka krem nieruchomości ogród przepis rodzina samochód tarcza antykryzysowa 2.0 urlop wakacje


Energylandia będzie czynna także w zimie. Już zaprasza na nowe atrakcje - RMF 24\nEnergylandia będzie czynna także w zimie. Już zaprasza na nowe atrakcje\nPiątek, 22 października (17:35)\nW przyszłym roku po otwarciu kolejnej strefy tematycznej park Rozrywki Energylandia w małopolskim Zatorze stanie się parkiem rozrywki z największą liczbą rollercoasterów na świecie - pobijając dotychczasowego lidera czyli park Six Flags w Kalifornii.\nMimo pandemii, Energylandia już przed końcem roku pobiła rekord odwiedzających. Park odwiedziło 1 800 000 osób. Przyczynił się do tego głównie bon turystyczny, park był jego największym beneficjentem w kraju - mówi Kris Kojder, rzecznik prasowy parku.\nPark podjął wiele działań dotyczących bezpieczeństwa. "Powołana została specjalna grupa, która zajmuje się dezynfekcja. Przy wejściu mamy kamery termowizyjne, które sprawdzają temperaturę gości. Dezynfekcja prowadzona jest także poprzez specjalne drony. Jesteśmy bezpiecznym miejscem i zachowamy ten priorytet na kolejne lata" - dodaje Kojder.\nPowstanie nowy kryty całoroczny park wodny wraz z kolejnym kompleksem hotelowym.\nW przyszłym roku w parku otworzona zostanie siódma strefa tematyczna pod nazwą - Sweet valley - na 4 hektarach powierzchni powstanie 10 atrakcji, w tym dwa rollercoastery. To sprawi, że Energylandia stanie się parkiem rozrywki o największej liczbie rollercoasterów na świecie, wyprzedzając park SIx Flags w Kalifornii.\n"To będzie bajeczna kraina kręcącą się wokół słodkości, lizaków czy ciastek. Będzie to teren dedykowany głównie rodzinom" - mówi Kojder.\nGłówną atrakcją nowej strefy będzie rollercoaster, zaprojektowany i wyprodukowany przez holenderską Vekomę. Będzie flagową atrakcją strefy i charakteryzował się będzie zaskakująco długą trasą toru, która mierzy 1200 metrów, blisko tyle co trasa Zadry czy Abyssusa (1316 m). Zwany przez producenta Junior Coaster składa się z pociągu przypominającego lokomotywę parową oraz wagoników i zabiera na pokład 32 pasażerów. Podróżując po konstrukcji wysokiej na 16,5 metra osiągamy prędkość 55 km/h.\nPoruszając się po słodkiej dolinie trafimy do Lollypop Farm - stylizowanej farmy lizaków, przez którą przemierzymy 4-osobowymi pojazdami a’la ciągniki rolnicze. Wpleciona tutaj będzie także szósta atrakcja Tree Grove - interaktywna karuzela stylizowana na stare drzewo.\nEnergylandia otwarta będzie także zimą\nPark Rozrywki Energylandia od 26 listopada do 23 grudnia przeistoczy się w zimową krainę. Goście Parku będą mogli przyjść na Jarmark Bożonarodzeniowy, zwiedzić największy w Polsce Ogród Świateł, stworzony z iluminacji atrakcji i świetlnych uliczek oraz bawić się na wielu innych specjalnie przygotowanych atrakcjach pasujących do zimowego i przedświątecznego klimatu.\nWśród dodatkowych atrakcji pojawią się potężne lodowisko, snowtubing, warsztaty zdobienia pierników, a całość uświetni zimowa parada i spotkania z Mikołajem.\n"Wszystkie rollercoastery będą normalne czynne, będzie się trzeba tylko ciepło ubrać" - mówi Justyna Dziedzic, dyrektor marketingu Energylandii.


Rębak FÖRST ST6P | Wycinka i pielęgnacja \_ Rębaki FÖRST | Sklep Arborystyczny\nRębak FÖRST ST6P\n99 419,72 zł\nNiezawodny rębak firmy FORST, model ST6P jest lekki - waży zaledwie 745 kg, ale lekkość wcale nie obniża jego wydajności, jakości i trwałości. Na dowód tego producent udziela aż 3-letnej gwarancji! Swoją lekkość maszyna zawdzięcza głównie silnikowi - zastosowano tu silnik benzynowy o mocy 37 KM, który jest znacznie lżejszym silnikiem niż jednostka wysokoprężna, ale zapewnia większą moc, oszałamiającą wydajność i prędkość rozdrabniania. Zbiornik paliwa o pojemności 30l jest przejrzysty, dzięki czemu mamy stałą wizualną kontrolę nad poziomem paliwa. Dodatkowo wyposażono go w szeroką szyjkę, aby zaoszczędzić problemów z napełnianiem.\nRębak ST6P, jak wszystkie rębaki producenta, został zaprojektowany tak, by obsługa maszyny była jak najmniej wymagająca. Zastosowano prosty, ale zaawansowany elektronicznie system sterowania, który zajmuje się całą elektrycznością w maszynie. Zazwyczaj elektryka w zakładach i maszynach jest kłopotliwa - AutoIntelligence pokonuje to dzięki całkowicie wodoodpornemu i odpornemu na wibracje systemowi zaprojektowanemu i przetestowanemu w najtrudniejszych warunkach. System ten zapewnia doskonałą użyteczność i wyjątkową niezawodność, a także informuje o konieczności serwisowania i w razie potrzeby zaleci rutynową konserwację. Dodatkowo mamy łatwy dostęp do środka maszyny - wystarczą dwa zaczepy i dwie śruby aby umożliwić sobie dostęp do części serwisowej maszyny. ST6P obsługuje wyjątkowy system otwartego koła zamachowego - bezkonkurencyjny w czyszczeniu mokrego i zielonego materiału; system rolek podawania FörstGrip zapewnia niewiarygodną moc rozdrabniania i ma wytrzymałość tam, gdzie jest ona naprawdę potrzebna. W podwoziu, wrzutni i komorze rozdrabniania.\nDługość maszyny: 3400mm\nWysokość maszyny: 2300mm\nZachęcamy do obejrzenie krótkiego filmiku prezentującego rębak.


20.11. Śpiewające Opolanki znane z programów telewizyjnych – Radio Doxa FM – Opole, Kędzierzyn, Nysa, Racibórz\nOpublikowano: 15 grudnia, 2021\nW programie Być Kobietą tym razem gościliśmy śpiewające opolanki, które wystąpiły w programach telewizyjnych typu talent show. Naszym pierwszym gościem była Marta Dzwonkowska, która wystąpiła w 12. serii programu The Voice of Poland. Wcześniej występowała także w programie X-Factor. Na co dzień pracuje w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu. Wraz z koleżankami tworzy także zespół Girls of Fire.\nKolejnym gościem była Diana John. Opolankę mogliśmy usłyszeć w X-Factorze oraz w programie Mam Talent. Reprezentowała także Opolszczyznę podczas konkursu Debiuty na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu.\nNaszym ostatnim gościem była Anna Malek, która pod koniec 2020 r. wystąpiła w programie The Voice of Poland. Kilka lat wcześniej wraz z przyjaciółmi z zespołu Soul City wzięła udział w programie X-Factor.


Wykonanie projektów budowlanych oraz wykonawczych budowy systemu gospodarki ściekowej w gminie Pruchnik – Etap III\n979 998,85 zł\n06.11.2012 - 31.12.2014\nGEOKART INTERNATIONAL Spółka z o.o., Ul. Wita Stwosza 44, 35-113 Rzeszów (przetarg IZ 271/24/2012)\n* termin realizacji zadania obejmuje okres od podpisania umowy z Wykonawcą zadania do planowanego jego zakończenia merytoryczno-finansowego\n** więcej informacji, szczegółów technicznych można pobrać ze strony internetowej www.pruchnik.bip.info.pl z zakładki zamówienia publiczne/przetargi/2012\nZakres zamówienia obejmuje min.:\nOpracowanie minimum dwóch wariantów koncepcji projektu kanalizacji, z uwzględnieniem istniejących warunków geotechnicznych w terenie oraz badania geotechniczne (jeżeli zajdzie konieczność wykonania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej) ze względu na występujące osuwiska na terenie przewidzianym do skanalizowania (koszt 29 399,96 zł brutto)\nOpracowanie dokumentacji kanalizacji sanitarnej w podziale na 7 odrębnych opracowań w celu umożliwienia realizacji projektu etapowo, obejmujący następujące tomy:\nPruchnik ulice Lipowa, Zamkowa, Grunwaldzka, Jarosławska (część nie skanalizowana),\nHawłowice (koszt 930 99,89 zł brutto),\nRozbórz Długi (koszt 190 119,78 zł brutto),\nRozbórz Okrągły (koszt 74 479,91 zł brutto),\nRzeplin (koszt 93 099,89 zł brutto),\nJodłówka (koszt 191 099,78 zł brutto),\nŚwiebodna (koszt 269 499,68 zł brutto) oraz.\nProjektem monitoringu na całość systemu kanalizacji (koszt 4 900,00 zł brutto).\nNadzór autorski (koszt do 2 214,00 zł brutto)\nZakres rzeczowy opracowań do wykonania dla każdego tomu obejmuje:\nMapy wraz z aktualizacją podkładów geodezyjnych sytuacyjno-wysokościowych dla celów projektowych w niezbędnym zakresie\nAktualne wyrysy z mapy ewidencji gruntów oraz wypisy z rejestru gruntów do decyzji o ustaleniu warunków lokalizacji inwestycji celu publicznego i pozwolenia na budowę.\nUmowy cywilno-prawne zawierające zgodę na wejście w teren spisane z właścicielami działek do w/w decyzji pozwolenia na budowę.\nRaport oddziaływania na środowisko wymagany prawem polskim o ile jest on niezbędny.\nKompletne materiały do decyzji środowiskowej i decyzji o ustaleniu warunków lokalizacji inwestycji celu publicznego.\nUzyskanie warunków technicznych zasilania energetycznego, przejścia pod drogami, rowami i innymi przeszkodami terenowymi i inne niezbędne do kompletu dokumentacji.\nKompletny projekt budowlany opracowany wg obowiązujących przepisów, umożliwiający kompleksową realizację inwestycji, zawierający m.in.: komplet niezbędnych opinii i uzgodnień oraz decyzji, umożliwiający uzyskanie pozwolenie na budowę zgodnie z wymogami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3.7.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, projekt monitoringu dla oczyszczalni ścieków i pompowni sieciowych.\nOperat wodno - prawny w niezbędnym zakresie wraz z uzyskaniem pozwolenia wodno - prawnego.\nProjekty organizacji ruchu wraz ze wszystkimi niezbędnymi uzgodnieniami (jeśli wymagane).\nSzczegółowy przedmiar robót z podziałem na branże i obiekty wg obowiązujących przepisów.\nZZK i kosztorys inwestorski dla wszystkich robót z podziałem jak przedmiary robót.\nDokumentacja geologiczno-inżynierska po trasie projektowanej kanalizacji sanitarnej dla celów projektowych i wykonawstwa zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18.5.2004 r w sprawie określenia metod i podstaw sporządzenia kosztorysu inwestorskiego\nInne prace projektowe niezbędne do uzyskania pozwolenia na budowę i prawidłową realizację przedmiotu zamówienia.\nOpracowanie informacji bezpieczeństwa i ochrony zdrowia\nKompletną wersję elektroniczną edytowalną w/w dokumentów.\nProjekt budowlany sieci monitoringu dla istniejącej oczyszczalni ścieków i sieci kanalizacji sanitarnej nowoprojektowanej (pompowni sieciowych) oraz obejmujący istniejąca pompownię P1 (Pruchnik - Kramarzówka)\nNajważniejsze etapy realizacji powyższego zadania\n28.05. - 01.08.2012 przekazanie ogłoszenia do publikacji w dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej na wykonanie projektów budowlanych oraz wykonawczych budowy systemu gospodarki ściekowej w gminie Pruchnik, przesłanie ogłoszenia na portal Urzędu Zamówień Publicznych i ogłoszenie na stronie BIP Gminy Pruchnik, postępowanie przetargowe nr IZ 271/14/2012 zostało unieważnione, ponieważ oferta z najniższą ceną przewyższała kwotę jaką Gmina Pruchnik mogła przeznaczyć na sfinansowanie wykonania projektów.\n13.08. - 26.10.2012 przekazanie kolejnego ogłoszenia do publikacji w dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, przesłanie ogłoszenia na portal Urzędu Zamówień Publicznych i ogłoszenie na stronie BIP Gminy Pruchnik, zawiadomienie uczestników postępowania o wyborze najkorzystniejszej oferty.\n06.11.2012 podpisanie umowy z Wykonawcą firmą GEOKART INTERNATIONAL Spółka z o.o., ul. Wita Stwosza 44, 35-113 Rzeszów\n18.12.2012 odbiór wariantu koncepcyjnego projektu .\n18.03.2014 podpisanie aneksu do umowy z Wykonawcą w związku z wydłużeniem terminu wykonania projektów budowlanych


Suka do adopcji Warszawa - Akira\nDodano: 2018-07-19 14:06\nAkira ma około 2 - 3 lat. Jest psiakiem w typie husky z typowym dla tej rasy charakterem. Jest bardzo przyjazna, odważna i niezależna - preferuje podążanie własnymi ścieżkami. Jak na husky przystało uwielbia aktywność – potrafi godzinami bawić się i biegać, zachęcać inne psiaki do zabawy. Puszczona na wybieg zachowuje się jak wystrzelona z armaty - biega, jakby nigdy nie widziała świata poza kojcem. Akira jest typową przedstawicielką rasy, dlatego prosimy - zanim wykonasz telefon, zapoznaj się z charakterystyką rasy i jej potrzebami. Dobrze widziane jest doświadczenie z rasą, bo szukamy dla naszych psów świadomych i odpowiedzialnych domów.\nSunia jest zaszczepiona, zaczipowana i wysterylizowana. Zapewniamy transport w całej Polsce. Kontakt - Iza 606 507 829


3975 – ks. Mieczysław Maliński\n3. Z soboty na niedzielę\n1. – Słyszałeś? – spytał Annasz, wchodząc do pokoju Kajfasza.\n– A czy ja muszę wszystko słyszeć? – Kajfasz nie był w najlepszym humorze. – Tak się przynajmniej ostatnio składa – kontynuował swoim skrzekliwym dyszkantem – że ty wszystko słyszysz. To powiedz, co słyszałeś.\nAnnasz nie zareagował na opryskliwe odezwanie się Kajfasza i spokojnie odpowiadał:\n– Podobno tłumy ludzi ciągną do grobu Jezusa.\n– To ci głupi, pogańscy Galilejczycy. Jeszcze mogą zacząć awantury przeciw Rzymianom albo i rozboje przeciw nam ci barbarzyńcy – widać było, że wbrew pozorom Kajfasz śledzi pilnie, co się dzieje przy grobie. – Radziłbym ci nie wychodzić z domu i postawić pod drzwiami paru z naszej świątynnej straży.\n– Nie wygląda na to. Ludzie zachowują się spokojnie. Ale jeżeli to wszystko wiesz, chciałem ci zadać jedno pytanie.\n– Czy ty musisz mnie to pytanie zadać? – Kajfasz nie hamował swego rozdrażnienia. – Czy nie masz kogo innego? Widzisz, ile mam roboty i strapień na głowie. W świątyni dzisiaj było wyraźnie mniej ludzi. Wszystko przez ten grób. Ja Józefa z Arymatei wyrzucę z Sanhedrynu na najbliższym zebraniu.\n– Wyrzucisz albo nie wyrzucisz. To nie ty o tym decydujesz, ale całe gremium. Ale nie to jest ważne.\n– A co dla ciebie jest ważne? – zapytał rozsierdzony Kajfasz.\n– To jest dla mnie ważne, że jutro jest niedziela, tak jak dzisiaj jest sobota po południu.\n– Wyobraź sobie, że to jakimś przypadkiem również wiem.\n– A więc jutro jest trzeci dzień, odkąd umarł Jezus.\n– Jak to ładnie wyliczyłeś. I co z tego?\n– To z tego, że On powiedział, iż trzeciego dnia zmartwychwstanie.\nKajfasz jakby cały czas czekał na to zdanie. Teraz podskoczył jak na sprężynie, zerwał się na równe nogi, podszedł do Annasza tak blisko, że prawie dotykał swoją twarzą jego twarzy i zaskrzeczał:\n– Wierzysz w to, że On zmartwychwstanie? Wierzysz w to? Mów – Kajfasz atakował.\nAnnasz wyraźnie poczuł się zaskoczony. Odpowiedział wymijająco:\n– Ja nie powiedziałem, że wierzę, ale że On tak powiedział.\n– Że tak powiedział, że tak powiedział – Kajfasz prześmiewał Annasza. – On niejedno powiedział. Ale czy ty w to wierzysz, że stanie się, jak to powiedział?\n– A ja ciebie spytam inaczej – Annasz przechodził do kontrataku. – A co będzie, jeżeli zmartwychwstanie?\n– Czyś ty oszalał? Czy ja oszalałem. Czyś ty stał się Jego uczniem? Co ty wygadujesz. On nigdy nie zmartwychwstanie. On jest w piekle. Bóg Go odrzucił. W przeciwnym razie nie dopuściłby do ukrzyżowania Go. On nigdy nie zmartwychwstanie.\n– A jeżeli zmartwychwstanie? – Annasz spokojnie punktował.\n– To ja się zrzekam arcykapłaństwa. Wkładam worek pokutny na grzbiet, łeb posypię popiołem i pójdę na pustynię, żeby odprawić pokutę.\n– I tak w to nie wierzę – odpowiedział drwiąco Annasz. – Mogę ci nawet powiedzieć, co zrobisz.\n– No co? – poderwał się obrażony.\n– Wydasz Go Piłatowi, żeby Go jeszcze raz ukrzyżował.\n2. W sobotę, przed wieczerzą, Łazarz, zwracając się do Marty, powiedział:\n– Idź na górę do Maryi i zapytaj. Może kolację zechce spożyć przy wspólnym stole.\nOdchodzącą już Martę zatrzymał i dodał:\n– Przepraszam cię, jeszcze jedno. Ale powiedz Jej, że nas będzie trochę więcej przy kolacji.\nPiotr, który temu przysłuchiwał się, zapytał zaskoczony:\n– O jaką Maryję chodzi? Przepraszam, że pytam.\n– O Matkę Jezusa.\n– Jak to, Ona tu jest? – Piotr był zdumiony aż do przerażenia.\n– A faktycznie, nie wspomniałem ci o tym, że tuż przed skonaniem Jezus polecił mi zaopiekować się Maryją – tłumaczył Piotrowi spokojnie.\n– Słuchaj, ja uważam, że lepszego opiekuna Jezus nie mógł wybrać – ale jeżeli jest tak, to dla nas tu nie ma miejsca.\n– No nie dziw się. Po tym, co zaszło, po tym jak zachowaliśmy się, ja długo jeszcze nie będę śmiał popatrzeć Jej w oczy.\n– Nie, nie mów tak. Co było, to było. Trzeba żyć dalej.\n– Nie, nie. Może potem, gdy czas choć trochę uleczy rany. Ale nie teraz. To za wcześnie na takie spotkanie. My znikamy. Przynajmniej ja. A nasi chłopcy – tak jak sami zdecydują. Ja im o tym powiem.\n– A gdzie chcesz iść? Przecież święta trwają osiem dni. Chyba nie chcesz wracać do Kafarnaum.\n– Nie. Ale zamierzam iść do obozowiska Galilejczyków.\n– Poczekaj. Zaraz tu będzie Marta, dowiemy się. O, idzie.\nMarta, jakby odpowiadając na pytanie, już z daleka wołała:\n– Tak, Maryja schodzi na kolację.\n– A uprzedzałaś, że przy stole będzie nas więcej?\n– Tak, mówiłam.\n– Powiedziałaś, że my jesteśmy? – Piotr upewniał się.\n– Tak – odpowiadała Marta z prostotą, jakby nie domyślała się, o co chodzi. – Powiedziała wyraźnie, że przyjdzie.\nI tak się też stało. Gdy już wszyscy byli przy stole, weszła do izby Maryja, ze spokojną, wyciszoną twarzą, pozdrowiła zebranych, przeprosiła, że za chwilkę powróci. A gdy jeszcze nikt nie domyślał się nawet co nastąpi, pojawiła się przepasana płótnem, z miednicą w rękach i ręcznikiem przewieszonym przez ramię – jak niewolnica – podeszła do Piotra, uklęknęła przed nim, schyliła się do jego stóp, żeby mu umyć nogi. Powtórzyła się scena z Ostatniej Wieczerzy prawie co do joty. Piotr odskoczył jak oparzony:\n– Ty chcesz mi nogi umywać?! – wykrzyknął z przerażeniem. – To ja Tobie…\nAle nie dokończył, bo mu przerwała:\n– Dobrze. To drugim razem. Ale dzisiaj ja tobie. Przecież mój Syn tak nakazał.\nPiotr z rozpaczą, ale i z jakimś najgłębszym przyzwoleniem w oczach powrócił na swoje miejsce. A Ona, jak niewolnica, mokrym ręcznikiem obmywała mu stopy, potem suchym płótnem wycierała. Najpierw Piotrowi, potem po kolei apostołom, na koniec Łazarzowi i domownikom, z Magdą i Martą na czele. Potem, gdy już mieli zasiąść do stołu, nie zajęła centralnego miejsca, jakie Jej zaproponował Łazarz, ale powiedziała:\n– Ja już swoje zrobiłam. Teraz ty prowadź to Łamanie Chleba – zwróciła się do Piotra.\nTen się speszył:\n– Ty poprowadź tę wieczerzę. Tyś jest Jego Matką.\n– O nie, wam mój Syn polecił: To czyńcie na moją pamiątkę.\nI tak się stało. Rozpoczęła się nowa Pascha. Zaczęli, jak zwyczajnie, psalmem. Podobnie jak poprzednim razem, zamiast haggady o wyjściu Izraela z ziemi egipskiej, Łazarz, zwracając się do Jedenastu, powiedział:\n– Ponieważ, podobnie jak Nikodem i Józef z Arymatei, towarzyszyłem Jezusowi na całej drodze Jego skazania, męki, śmierci i pogrzebania, to wam pokrótce to przedstawię. Gdy pozostaną jakieś niedomówienia, to będę uzupełniał szczegóły w miarę moich możliwości przy następnych naszych Świętych Wieczerzach.\nOpowiadał. A oni słuchali w milczeniu. Aż skończył i Nowa Pascha toczyła się dalej swoim torem. W sposób szczególny czekali na moment łamania chleba. Piotr najpierw – tak jak przewidywał obrzęd Paschy – odmówił błogosławieństwo nad chlebem. Potem z nabożeństwem podniósł w górę pobłogosławiony chleb i zaczął mówić:\n– Tej nocy, kiedy Jezus miał być wydany, wziął chleb i dzięki Tobie, Boże, składając, łamał i rozdawał nam, swoim uczniom, mówiąc: „To jest ciało moje, które za was będzie wydane”.\nWszyscy słuchali tych słów, które Piotr wymawiał. I zdawało się im, że to nie Piotr, ale sam Jezus, że to Jezus w osobie Piotra mówi, łamie ten Święty Chleb.\n3. Po kolacji, gdy jeszcze siedzieli przy stole, Łazarz zapytał Piotra:\n– Ty wiesz, mówię to szczerze, że cieszę się, widząc was w tym domu. Że mogłem przyjąć was u siebie. Że mam was przy swoim stole. Ale zadam ci pytanie, na które ja sam nie mogę sobie znaleźć odpowiedzi.\n– Tak, słucham cię? – Piotr podjął. Przygaszony, jakby wiedząc, o co go Łazarz spyta.\n– Ale nie obraź się.\n– Nie, nie, na pewno się nie obrażę, masz prawo do wszystkich pytań.\n– Dlaczegoście wrócili? Uciekliście z Ogrodu Oliwnego. Nie przyszliście na sąd przed Annaszem i Kajfaszem. Nie przyszliście na sąd u Piłata. Nie było was pod krzyżem. Na moje rozeznanie, powinniście znajdować się w Galilei. Co tu robicie jeszcze w Jerozolimie?\nPiotr ze spuszczoną głową zaczął odpowiadać:\n– Uciekliśmy prawie wszyscy na namiotowisko Galilejczyków. Na swoje stare miejsce. Ale tam rzucili się na nas, żeśmy opuścili Jezusa. Nie pomogły tłumaczenia, że nic innego nie mogliśmy zrobić, że z gołymi rękami nic byśmy nie zrobili, że mogliśmy najwyżej zostać wyrżnięci. „To przynajmniej zginęlibyście z honorem, a tak to jak wyglądacie? Jako tchórze i zdrajcy”. A więc nie było rady. Trzeba było stamtąd odejść. Zamierzaliśmy wracać do Galilei. Chociaż tam też nie byłoby życia. Nie mówię już o całym Kafarnaum. Ale nie darowałaby mi teściowa, która tak uwielbia Jezusa. A więc postanowiliśmy zostać przynajmniej do końca świąt. Tylko gdzie. Doszliśmy do przekonania, że najbezpieczniej będzie u ciebie.\n– Tak sądzicie? – Łazarz, który w milczeniu wysłuchiwał tych wynurzeń Piotra, dopiero teraz się odezwał. – Zdawało mi się, że ten dom jest ostatnim miejscem, gdzie można by szukać schronienia. Przecież wiesz, jak mnie Sanhedryn nienawidzi i obserwuje.\n– O tym też rozmawialiśmy. Ale jeszcze jednego nie wymieniłeś: twój dom jest trefny, tak jak ty sam jesteś trefny. Co to znaczy, to wiesz dobrze: ciebie nie ma, ty nie istniejesz. Ty jesteś umarły, twojego imienia nie należy wymawiać, do twojego domu nie należy wchodzić, tak jak do grobowca. I tak doszliśmy do przekonania, że nam najbardziej pasuje taki grobowiec. Na to, żeby przeczekać.\n– Co przeczekać? – Łazarz chciał wyjaśnień.\n– Może Jezus zmartwychwstanie? Jak nie zmartwychwstanie, to znak, że Bóg faktycznie Go odrzucił i pokarał śmiercią krzyżową za grzechy.\n– Za co? Za jakie grzechy? – przerwał mu jego wywód.\n– Ja osobiście żadnych grzechów nie widzę. Ale może Bóg inaczej osądza. Faryzeusze by tu wyjaśnili, że nie wypełniał przepisów Prawa i Talmudu. Trzeba brać pod uwagę, że może zmartwychwstać, bo tak powiedział. Nie bardzo w to wierzę, muszę przyznać, no ale gdy jest nawet jeden na tysiąc, to trzeba ryzykować.\nŁazarz lekko się spłoszył i zaczął mówić z ociąganiem:\n– Tak. Magda też mi coś o tym mówiła, że Jezus powiedział, iż po trzech dniach zmartwychwstanie. Ale ja osobiście nie bardzo w to wierzę, nie wiem, czy ona dobrze zrozumiała Jego słowa.\n– Nie tylko ona słyszała – Piotr mówił już odważniej. – Ja na własne uszy to słyszałem. Słyszała dobrze. Jezus powiedział do nas, i to nie raz, parokrotnie: „Po trzech dniach zmartwychwstanę”. Mówił o męce, że będzie sądzony, że będzie ukrzyżowany, ale że po trzech dniach zmartwychwstanie – Piotr formułował zdania ostrożnie, jakby chodził po niepewnym gruncie. – On mówił często przypowieściami. Jego słowa czasem należało brać niedosłownie. Dlatego też trzeba poczekać, a może ta zapowiedź się sprawdzi? Takie wielkie cuda uczynił. Może i taki potrafi?\n– Wiem, że wielkie cuda czynił i może i większe uczynić, ale mnie tu się coś nie zgadza – Łazarz wyraźnie nie przyjmował takiej możliwości.\n– Mówisz: Jezus jutro zmartwychwstanie. No, dajmy na to. I co? Zmartwychwstanie i co? Dokończ.\n– Jak to „co”? Zmartwychwstanie i odbuduje królestwo Izraela – Piotr powiedział z całym naciskiem.\n– Tak. To mi usiłowała również Magda wytłumaczyć. Myślałem na ten temat. Ale czy ty sobie wyobrażasz: „odbuduje królestwo Izraela”? Jak odbuduje królestwo Izraela? W jaki sposób?\n– Obwoła się królem i będzie rządził całą Palestyną. W takich granicach, w jakich rządził Herod Wielki. Tylko nie tak jak Herod Wielki. Bez zbrodni, bez mordów, bez prześladowań, w sprawiedliwości i miłości.\n– Chwileczkę, poczekaj. Wróćmy do początku. Zanim: „będzie rządził”. Jak to „obwoła się królem”? A Herod Antypas? A Piłat Poncjusz? Co oni? Będą się temu przyglądali, jak On buduje królestwo? Może pójdą do Niego na służbę?\n– Sam powiedziałeś – mruknął znowu Piotr – że Jezus potrafi wielkie czynić rzeczy. Po prostu zniszczy Heroda Antypasa i zniszczy Piłata – Piotr już się prawie unosił.\n– Powiedziałeś „zniszczy”? – Łazarz przyczepił się do tego słowa. – Powiedziałeś „zniszczy Heroda, Piłata”. A Ewangelia?\n– Jaka Ewangelia? Co Ewangelia?\n– A co Ewangelia Jezusa? – Łazarz tym razem podniósł głos. – Ewangelia Jezusa, która mówi o miłości. A tu naraz: Jezus zniszczy. Albo zechce zostać sobą i uważać miłość za największe przykazanie, albo zechce rządzić i zniszczyć Heroda oraz Piłata. Trzeba się zdecydować. Sam się zastanów, jak by to mogło być dalej. Wyobraź sobie, że Jezus zniszczy Piłata, zniszczy Heroda. I co dalej?\n– I zbuduje królestwo Izraela.\n– Przecież legat Witeliusz jest w Syrii. Jak zobaczy klęskę Piłata, to ściągnie ze swoimi legionami przeciwko Jezusowi do Palestyny. No i co dalej?\n– Jezus zniszczy Witeliusza i jego legiony – Piotr nie miał zamiaru ustępować.\n– Ale Rzym nie pozostanie obojętny i wyśle swoją armię, nie wiem, ile to będzie, sto tysięcy, dwieście tysięcy, pół miliona żołnierzy. I Jezus zniszczy ich również? – Łazarz zapalał się coraz bardziej.\n– Tak – upierał się Piotr.\n– Czy ty sobie wyobrażasz taką sytuację? Zniszczy po to, żeby uratować Palestynę? Zniszczy po to, żeby sobie podporządkować cały świat?\n– I podporządkuje.\n– Ale to już nie będzie Jezus. To już nie będzie Ewangelia. To już nie będzie prawo miłości. I dlatego nie bardzo sobie wyobrażam, czy zmartwychwstanie Jezusa w ogóle byłoby sensowne.\n– Chcecie wiedzieć, co ja myślę na te tematy? – Tomasz zabrał głos po raz pierwszy w tej rozmowie. Zatrzymał się. Dopiero gdy zapadła cisza, powiedział: – To, co mówicie, moi koledzy, to jest bredzenie fantastów – znowu się zatrzymał, żeby dotarło do wszystkich to, co powiedział. Dopiero po przerwie mówił dalej: – Jezus nie zmartwychwstanie. To jest skończona bzdura, co opowiadacie. Jeżeli zginął na krzyżu, to dlatego, że Go Bóg odrzucił i ukarał za grzechy, o których nie mamy prawa wiedzieć. Sprawa się skończyła i nie potrzeba do niej wracać. Nie róbcie z Pana Boga kogoś niepoważnego. Jeżeli Go ma za Syna, to po co by pozwolił na Jego ukrzyżowanie i po trzech dniach Go wskrzeszał? Istna komedia. Jeżeli ma Mu błogosławić, to Mu powinien błogosławić, a nie dopuszczać do krzyża. Bądźcież przytomni! Dobrze? Bo już tego…\nMówiłby dalej, ale mu przerwał Janek:\n– Jak możesz mówić, że Jezus zgrzeszył! Gdzie zgrzeszył, kiedy zgrzeszył! – Janek wykrzyczał to prawie z płaczem w głosie.\nAle Tomasz nie ustąpił:\n– Nie wiem wszystkiego. Ale mogę powiedzieć, że domyślam się, co Bóg mógł uznać za grzech Jezusa.\n– No co? No co? – Janek napierał.\n– No na przykład Jego ostatnie wystąpienia w świątyni, kiedy powiedział: „Ojciec i ja jedno jesteśmy” albo: „Zanim Abraham się stał, jam jest”. To było na pewno za dużo. Przesadził! Równać się z Bogiem?\n– Dlaczego tak mówisz? – Piotr zaprotestował. – Wiele razy Jezus mówił, że jest Synem Bożym.\n– Synem Bożym, Synem Bożym. To jeszcze nic nie znaczy. Takiego powiedzenia może użyć każdy człowiek, bo każdy ma Boga za swojego Stworzyciela, ale powiedzieć: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy” albo jak się wyraził do Filipa: „Kto widzi mnie, widzi i Ojca”, to już co innego.\n– No więc jak to rozumiesz? – Piotr domagał się wyjaśnień.\n– Zawróciło Mu się w głowie i myślał, że jeżeli udało Mu się z pomocą Bożą zrobić parę cudów, to już może sobie na wszystko pozwolić.\n– Nie mów tak, nie mów tak, ja nie chcę tego słuchać! – Janek rozryczał się. – Jezus nigdy nie kłamał, nigdy nie mówił niczego, co by nie było prawdą.\n– A jednak Bóg Go skarał, dopuszczając na Niego taką śmierć – Tomasz spokojnie punktował Janka.\n– Jezus mówił, że Bóg nikogo nie karze, że wszystkich kocha, nie tylko sprawiedliwych, ale i grzesznych.\n– Nie pamiętam, żeby to mówił – Tomasz zlekceważył słowa Janka. – Ja tam wiem swoje: Bóg jest sprawiedliwy i za dobre ludziom wynagradza, a za złe karze – zakończył.\nAle Janek już był rozzłoszczony i nic sobie nie robił z tego, że Tomasz mógłby mu być ojcem, naskoczył na niego:\n– Jezus uczył inaczej, wszyscy słyszeli. I ty sam powtarzałeś to za Nim słowo w słowo, a teraz kręcisz. Jak nie ma Jezusa, to już się zaczyna. Przy Nim byś tak nie mówił!\nNie wiadomo, do czego by dalej doszło, gdyby nie Jakub, który od dłuższego już czasu patrzył zgorszonym wzrokiem na swego brata, starając się go przyprowadzić do opamiętania. Ale gdy żadne zabiegi nie pomogły, teraz wykrzyknął:\n– Janku, uspokój się! Jak możesz, na drugi dzień po śmierci Jezusa robisz taką awanturę!\n– A kto jest winien, ja? Bronię Jezusa, a ty na mnie wrzeszczysz – i rozpłakał się na dobre.\n– Mówcie sobie, co chcecie, słuchajcie, kogo chcecie – Tomasz podsumował dyskusję, wstając od stołu. – Ale powtarzam wam: nie słyszałem nigdy, by Jezus mówił o zmartwychwstaniu. A przynajmniej nie pamiętam tego. A nawet gdyby mówił, to On co innego przez to rozumiał. Zresztą zaręczam wam, prędzej mi na tej dłoni – tu wyciągnął swoją szeroką rękę – kaktus wyrośnie niż Jezus zmartwychwstanie. Bóg Go pokarał śmiercią krzyżową nie po to, żeby Go miał wskrzeszać z martwych.\n– No to co z nami? – Jakub zatrzymał go w pół ruchu.\n– Będzie to, co będzie. Jedni pójdą ryby łowić, bo to zawsze robili. Inni staną się rolnikami. Szymek wróci do swoich braci zelotów. Każdy będzie robił to, co dotąd robił.\n– To na marne pójdzie to, co Jezus nauczał? – pytał Janek z szeroko otwartymi oczami ze zdumienia.\n– Czemu na marne. Wiele było bardzo ciekawych pomysłów, żeby nie powiedzieć rewelacyjnych czy wręcz rewolucyjnych, każdy może je spożytkować tak, jak zechce, jak potrafi, przy kuchni opowie domownikom, przy ognisku kolegom. Ja mam inne zamiary. Założę szkołę filozofów i na swój sposób spożytkuję to, co usłyszałem. Zresztą, kto z was zechce, może się do mnie zgłosić. Chętnie przyjmę za niewielką opłatą.\n4. – A ty gdzie mnie teraz ciągniesz – Kajfasz bronił się, wymachując rękami. – Czy ja nie mam spokoju nawet wieczorem? Nie mam ochoty gdziekolwiek wychodzić. Widzisz jak zimno. Przemokłem wczoraj. Do dzisiaj łamie mnie w kościach. Nie idę nigdzie.\n– „Trzeciego dnia zmartwychwstanę”, pamiętasz?\n– Ależ to bzdura wierutna, kolejne kłamstwo tego zwodziciela. Po co się tym przejmujesz. A od pilnowania tego, żeby Go nie wykradli Jego uczniowie, są żołnierze.\n– Przysłowie mówi: „Pańskie oko konia tuczy”. To jest zbyt ważny moment, żebyśmy tego nie dopilnowali.\nWięcej już nie rozmawiali. Annasz nie miał ochoty, Kajfasz był obrażony. O ściany i dach lektyki wciąż tłukł nieustępliwy wiatr.\n– Pięknej pogody to my w te święta nie mamy – powiedział do Kajfasza, jakby nie zauważał jego dąsów, ale ten nie reagował. – Będzie chudsza skarbona.\nAle i to nie pomogło. Wobec tego dał spokój.\n– Nie wiedziałem, że Józef taki zgrabny grobowiec sobie przygotował – powiedział, przyglądając się w świetle ognia bielejącemu monumentowi.\n– Stać go, to czemu by nie.\n– I takie schody kute w skale – Annasz nie przestawał się dziwić. – I taki ogromny kamień grobowy.\n– Ale chodzi! – wtrącił któryś z żołnierzy. – Toczy się w rowku jak koło rydwanu. Wystarczy trochę popchnąć.\n– Ma chyba zabezpieczenie? – Annasz się upewniał.\n– Co by nie miał. Klin solidny. Ani drgnie.\n– No to teraz wam więcej nic nie pozostaje, jak tylko czekać na gości.\n– Przesada – dowódca machnął lekceważąco dłonią. – Zbyteczne obawy. Żeby dostać się do grobu, muszą wejść po tych schodkach. Innej drogi nie ma. A u stóp tych schodków jesteśmy my.\n– Wszystko jasne. Pójdziemy już – Annasz zrobił półobrót w stronę lektyki, gdy nagle jakby sobie coś przypomniał: – Ale tak na wszelki wypadek, chcę cię o coś prosić – podszedł do dowódcy straży – gdyby cokolwiek zaszło, zanim komukolwiek, powtarzam: komukolwiek o tym powiesz, przyjdź do nas i nam pierwszym o tym powiedz. Nie pożałujesz. Świątynia, jak wiesz, pieniędzy ma dużo i umie je wydawać na ważne cele, a to jest dla nas w tej chwili sprawa bardzo ważna – tu wyciągnął rękę i pokazał grób.\n– Kto miałby tu przyjść po te zwłoki? Jego gwardia przyboczna? Tych Dwunastu, czy już tylko Jedenastu – dowódca się rozgadywał. – Byłem w akcji na terenie Ogrodu Oliwnego. Wystarczyło trochę krzyknąć i parę szturchańców, żeby wzięli nogi za pas – dowódca nie przestawał mówić. – Oni nas znają i my ich znamy. Myślę, że nie będą mieli ochoty na powtórne spotkanie.\nAnnasz nie okazywał żadnej niecierpliwości. Pozwalał się wypowiedzieć gadule i jakby na kogoś czy na coś jeszcze czekał. I chyba doczekał się. Z mroku wyłonił się Józef z Arymatei, który już z daleka ich witał:\n– Znowu się spotykamy i znowu w nieoczekiwanych okolicznościach.\n– Nie miej mi za złe, że znalazłem się bez zaproszenia w twoim ogrodzie.\n– Już się przestałem czemukolwiek dziwić, przynajmniej od pewnego czasu. Nawet i temu. Ale czemu nie wstąpiłeś do mego domu?\n– Nie chciałem przeszkadzać. Twój dom z pewnością pełen gości, którzy, myślę, woleliby mnie nie widzieć.\nJózef nie odpowiedział na tę prowokację. Zapanowała niewygodna przerwa. Józef ją wytrzymał, dopiero po chwili zapytał:\n– A w czym mógłbym ci pomóc?\n– My tylko przyszliśmy, żeby porozmawiać z żołnierzami. I już wracamy do domu. Żegnaj.\n– Oby następne nasze spotkanie nie miało miejsca w nieoczekiwanych okolicznościach – Józef zamknął sprawę.\n– A, jak tak mówisz, to ci odpowiem – Annasz nie chciał dać za wygraną. – To nie ode mnie zależy, ale od ciebie. Ja się nie zmieniłem. To tyś się zmienił, inaczej nie miałbyś w swoim grobie takiego nabytku. Przyznam się, nie spodziewałem się tego po tobie. To jedno z największych moich rozczarowań.\n– Mam tylko jedną odpowiedź: graj uczciwie.\n– Co to znaczy „graj uczciwie” – Kajfasz wreszcie włączył się w rozmowę. – Jak możesz nam taki zarzut postawić. Czy my gramy nieuczciwie?\nJózef nie odpowiedział na ten atak wprost:\n– Nie wiem, o czym rozmawiałeś z żołnierzami. Jedno ci powiem: Według mnie dlatego tu przyszedłeś, bo się boisz, że On zmartwychwstanie, a przynajmniej, że On może zmartwychwstać. On kiedyś powiedział, że wszystkie grzechy będą odpuszczone, ale grzechy przeciwko Duchowi Świętemu nie będą odpuszczone. Nie znam się na teologii, ale zdaje mi się, że to o taki wypadek tu chodzi.\nGdy już byli w lektyce, Kajfasz jeszcze raz powrócił do tego tematu:\n– Czy ty się faktycznie liczysz z taką ewentualnością, że On może zmartwychwstać?\n– Trzeba być na wszystko przygotowanym – Annasz zakończył.\n5. Antypas ucztował. Ogromna jadalnia była dla niego wszystkim: gabinetem pracy, salą audiencyjną, miejscem spotkań do omawiania ważnych spraw państwowych. On tu się czuł najlepiej. Dosiadła się do niego Herodiada:\n– Nie wiem, czy słyszałeś, że Piłat zabarykadował się w Antonii w obawie przed powstaniem Galilejczyków.\n– Siedział od wczoraj całą noc, do południa. Ale się nie doczekał i wrócił do swojej rezydencji. To tak bywa, gdy Rzymianin jest mianowany władcą Żydów. On przecież nic nie rozumie z tego, co się dzieje.\n– Nie całkiem to jest tak – sprostowała Herodiada. – Tyś też na to liczył, że Galilejczycy się ruszą.\n– Masz rację – wycofał się Antypas. – Różnica w tym, że ja już rozumiem, a on z pewnością do tego czasu nic nie pojmuje i dziwi się, dlaczego nie udało mu się sprowokować Galilejczyków do powstania.\n– A ty nie myślisz, że to była, czy nawet jest, pułapka na ciebie?\n– Domyślna jesteś – Antypas spojrzał na nią z uznaniem.\n– Niestety, podejrzewam, żeś w nią wpadł. Przynajmniej jedną nogą.\n– Możesz mi to wytłumaczyć? – spytał, nie patrząc na nią, ale na rozbawiony tłum kobiet i mężczyzn, na niewolników i niewolnice usługujące przy stołach, na muzyków przygrywających do tańca.\n– Ja dotąd nie wiedziałam o magazynach broni, które masz przygotowane „na wszelki wypadek” – zaakcentowała te słowa. – A teraz wiem.\nHerod podniósł nerwowo kielich z winem do ust i przymknąwszy oczy usiłował opanować zdenerwowanie.\n– Tak, tegoś nie powinna się była dowiedzieć.\n– Nie muszę ci tłumaczyć. Jeżeli ja wiem, to Piłat wie dwa razy szybciej. I już idzie raport do Rzymu, że przygotowałeś dla powstańców potężne ilości wszelakiej broni i gotów ją byłeś udostępnić w każdej chwili tym, którzy by po to wyciągnęli rękę. I co najważniejsze, w tym komunikacie nie byłoby żadnej przesady. Podobno jest tej broni jakaś obłędna ilość, i to wyborowego gatunku. Podziwiam cię, żeś to nawet w tajemnicy przede mną potrafił zgromadzić. Ale potępiam, żeś się tak potrafił głupio odsłonić.\nMyślał, że na tym skończy, ale ona z całym okrucieństwem ciągnęła dalej:\n– I przechytrzył cię. A zawsze uważałeś, że jesteś lepszy od niego.\nAntypas się skrzywił, jakby coś chciał powiedzieć, ale w końcu zrezygnował. Wobec tego ona prowokowała dalej:\n– Ustrzelił dwie ofiary za jednym strzałem, za jednym zamachem. A może nawet trzy: ciebie, Sanhedryn, no i pozbył się Jezusa, który też dla niego stanowił jakiś kłopot.\nHerod liczył na to, że to już koniec dokuczania na dziś. Ale to nie był koniec.\n– Tak myślę sobie, który z tych celów, które ustrzelił, sprawił mu największą radość. I wiesz, do jakich wniosków dochodzę? – Herodiada zawiesiła głos.\nAle Herod nie potrzebował wyjaśnień. Wiedział o tym dobrze, a na pewno nie chciał usłyszeć nic na ten temat z ust swojej małżonki, której w tej chwili nienawidził. Tymczasem ona mówiła:\n– Otóż myślę, że to ty jesteś tą upragnioną zdobyczą.\nTo był już kres wytrzymałości Heroda. Powiedział przez zęby:\n– Nie, dlaczego mam kończyć. To nie jest tylko twoja sprawa, ale moja również. Jestem twoją żoną czy nie jestem? Kocham cię czy nie kocham? A więc jestem i kocham. Wobec tego mogę ci powiedzieć, co się stało: odkryłeś się. Już sobie wyobrażam, co się dzieje dalej. Piłat tę informację o magazynach twojej broni przekazuje do Rzymu. A Rzym wysyła do ciebie list, w którym znajduje się rada, abyś sobie życie odebrał w jakikolwiek sposób zechcesz. I jeszcze informacja w dopisku, że Galileę i Pereę otrzymuje Piłat w uznaniu za gorliwość w donoszeniu. Może ci zrobią łaskę i tego dopisku nie zamieszczą.\n– Dość – wykrzyknął Antypas i poderwał się na równe nogi.\nAle Herodiada była szybsza. Uchwyciła go za rękaw i rozkazującym tonem powiedziała:\n– Usiądź. Bo teraz jest to najważniejsze. Teraz musimy się oboje zastanowić, co uczynić, żeby do tego nie doszło. Żeby ten list nie przyszedł.\nHerod zapanował nad sobą, usiadł ciężko.\n– Mówisz ty, czy wolisz, żebym ja jeszcze mówiła? – Herodiada okazywała łaskę.\n– Jeszcze gra nie skończona.\n– Dlaczego tak twierdzisz? – zapytała zaskoczona. – O jakiej grze myślisz?\n– Jutro jest trzeci dzień, jak został zabity Jezus.\n– I co z tego? – Herodiada wciąż nie rozumiała.\n– On zapowiedział zmartwychwstanie na trzeci dzień po swojej śmierci.\n– Co zapowiedział? – prawie że nie zrozumiała słowa.\n– Że wstanie z martwych – odpowiadał Herod spokojnie.\n– Czyś ty zwariował, czy On był nienormalny – odskoczyła od męża jak oparzona. – Jak dotąd, jeszcze to się nie udało nikomu z umarłych.\nAntypas popijał wino drobnymi łyczkami i był wciąż zapatrzony w rozbawioną salę. Teraz on był spokojny.\n– No mów coś – Herodiada niecierpliwiła się.\n– Ja już wszystko powiedziałem. I czekam.\n– A nuż zmartwychwstanie? – Herod powtórzył.\n– Przecież Go wyśmiałeś jak błazna. A teraz bierzesz Go poważnie – nic nie rozumiała.\n– Wyśmiałem Go, bo chciałem się uwolnić od konieczności skazania Go na śmierć. Ale Go nigdy nie traktowałem niepoważnie – podkreślił dobitnie.\nHerodiada, wpatrzona w Antypasa na wpół z podziwem, na wpół z przerażeniem, mówiła dalej:\n– Przypuśćmy, że zmartwychwstanie. To wtedy co?\n– To wtedy zostanie uwięziony przez Piłata czy Annasza z Kajfaszem i skazany po raz drugi na śmierć – odpowiedział na pozór obojętnie.\n– Horror. Istny horror. Jakeś to potrafił wymyślić?\n– Nie trzeba być szczególnie inteligentnym, żeby na to wpaść. Czy masz inną wersję? Inna wersja mogłaby brzmieć: Zmartwychwstały Jezus zostanie obwołany przez lud królem Izraela, a Piłat z Annaszem i Kajfaszem oddadzą Mu pokłon. A ty w to chyba nie wierzysz.\n– Ja też nie. Wobec tego pozostaje tylko ta wersja, którą wymieniłem.\n– I co wtedy? – Herodiada zapytała.\n– A wtedy Galilejczycy już naprawdę oszaleją i będą potrzebowali mojej broni… – tu przerwał.\n– I tylko tyle? – Herodiada naciskała.\n– Będą potrzebowali również mnie, abym ich poprowadził do wojny z Rzymem – dopowiedział.\n– Zastanowię się, czy to nie jest interesująca oferta.\n6. Otworzyły się drzwi. Stanęła w nich Joanna:\n– Teraz? Przecież to już będzie trzeci dzień. Ciało się rozkłada – Maria się\n– Co ty pleciesz – Magdalena wreszcie wybuchnęła. – O jakim zmarłym ty mówisz. Ja nie idę do zmarłego, tylko na spotkanie Jezusa zmartwychwstałego. Przecież powiedział. Czyście powariowały, nie słyszałyście, tyle razy to mówił. Nie dotarło?\n– Dobrze? – nalegała. – Nie pójdziesz?\nByła spięta do granic możliwości. Te ukochane przyjaciółki doprowadziły ją do takiego wrzenia, że siebie samej nie poznawała. Opanowała się ze wszystkich sił, żeby nie wybuchnąć, bo czuła, że to się może fatalnie skończyć. Więc milczała, zaciskając zęby aż do bólu. I gdy zdawało się jej, że się przemogła, zaczęła mówić wbrew sobie. Zaczęła mówić powoli, ale czuła w sobie lawinę, która już drgnęła i za chwilę gotowa przemienić się w szaleństwo. Dosłownie w ostatniej chwili przypomniała sobie swój wypróbowany sposób, który ją nieraz uratował – uśmiechnęła się:\n– Zrozumcie. On się obudzi i co? No, powiedzcie mi, co zrobi?\n– Jeżeli już się obudzi – zaczęła Maria ostrożnie – choć przyznam się, że nie bardzo w to wierzę, żeby się tak stało, ale przypuśćmy, że się obudzi, to wstanie i wyjdzie.\nMario, jesteś dojrzałą kobietą. Jak ty sobie to wyobrażasz – wstanie i wyjdzie. Jak wstanie? Jak wyjdzie? Przecież jest zamknięty w kopercie prześcieradła. Przecież jest okręcony jak kukła, jak egipska mumia. Taśmą płócienną. I to mocno. Byłaś na Golgocie? Widziałaś jak i co robili mężczyźni? Z jaką siłą twardo owijali całe Jego ciało, żeby nie drgnęła ani noga, ani ręka? Jak wyjdzie? Trzeba Mu pomóc. Trzeba tam iść i odkręcić te taśmy, żeby uwolnić i ręce, i nogi.\n– No już dobrze, zgadzam się. Jeżeli się zbudzi, powtarzam. Najpierw się przekonamy, wtedy Go odwiniemy z tych taśm. Ale powiedz, po co mamy brać ze sobą tyle olejków pachnących?\nMagdalena, która zdołała się uspokoić, czuła, że znowu wzbiera w niej fala gniewu. „Niby dlaczego ja mam to wszystko tłumaczyć im. Jakim prawem ona mnie tak egzaminuje”. Ale znowu doprowadziła się do porządku. „Jak się pokażę Jezusowi taka wściekła jak osa?” I znowu się uśmiechając, powiedziała:\n– Chociaż jestem młodsza, to ośmielam się ci powiedzieć, oczywiście żartobliwie, zaufaj mi, mam doświadczenie. Ja już to „przerabiałam”. Nie tak dawno. Mam to za sobą.\n– O czym ty mówisz? Co masz za sobą? – Maria się nie domyśliła.\n– Wtedy gdy Jezus wskrzesił mojego brata. Ty wiesz, co to będzie, gdy Jezusa odkręcimy z taśm i z prześcieradła? Będzie na Nim i wokół Niego obłędna ilość mirry i aloesu, które wspaniałomyślnie Nikodem zakupił. A to wszystko zdołało się częściowo zestalić w jedną, grubą skorupę. Niełatwo to będzie zdjąć. Rozpadnie się szybko, ale jednak. Potem Jezusa trzeba umyć. W tej oliwie, którą ze sobą niesiemy. A potem, żeby nie cuchnął tak oliwą, zlejemy Go olejkami pachnącymi.\n– No, jesteś genialna – Maria popatrzyła na nią z podziwem.\n– Nie genialna. Ja już to znam. Tak samo trzeba było postąpić z Łazarzem, gdy go Jezus wskrzesił.\nKtoś zastukał do drzwi. Magda wstrząsnęła się. „Któż jeszcze na miły Bóg? Nie dość Joanny i Marii”. Ale przecież zapanowała nad sobą i zawołała:\n– Otwarte! Proszę wejść!\nW drzwiach pojawiła się Maryja, Matka Jezusa.\n– Mateńko moja! – wykrzyknęła Magda i podbiegła do Niej. – Przepraszam, ale nie wiedziałam, że to Ty. Przepraszam, że wołałam tak obcesowo – przytulała Ją do siebie, głaskała po plecach.\n– Ale co ty, dlaczego mówisz, że obcesowo? Uprzejmie. Przynajmniej ja to tak odebrałam.\n– Powiedz, z czym przychodzisz? Czym Ci mogę służyć?\n– Szukałam cię po całym domu, aż się odważyłam tu zaglądnąć. No i szczęśliwie cię zastałam – mówiła z radością.\n– Powiedz, o cóż Ci chodzi?\n– Wiesz, nie bardzo miałam z kim porozmawiać. Wszyscy są tak zajęci, zalatani, nie mają głowy do tych moich spraw. Ale, jak widzę, ja ci tu w czymś przeszkadzam. Wy pracujecie, a ja ze swoimi kłopotami.\n– Myśmy już skończyły – oświadczyła Joanna. – I wynosimy się z Marią. Porozmawiajcie sobie w spokoju.\nGdy Joanna z Marią wyszły, Magda usadziła swego gościa wygodnie i przysiadając się do Niej, zapytała:\n– Teraz już mamy czas, możesz mi opowiadać, a opowiadać.\n– Oczywiście chodzi mi o Jezusa. Jutro trzeci dzień, jak Go pochowaliśmy. A jak pamiętam, ty na to może nie zwróciłaś uwagi, ale On kiedyś powiedział, że gdy zginie, to trzeciego dnia zmartwychwstanie.\nMagda, słysząc to, patrzyła w Nią jak w słońce, z najradośniejszym uśmiechem, a wreszcie prawie wykrzyknęła:\n– Nie zapomniałam, nie zapomniałam, pamiętam o tym doskonale. Nawet właśnie rozmawiałyśmy o tym z Joanną i z Marią.\n– Coś podobnego, rozmawiałyście? Jakże się cieszę. Ale chodzi mi o coś więcej – tu ściszyła głos. – Widzisz, ja tak się martwię, tak chodzi mi to po głowie, jak to będzie, gdy Bóg Go w swojej łaskawości wskrzesi do życia. Przecież On jest związany bandażami. Jak On potrafi się z tego wydostać? Dlatego też muszę iść do grobu, żeby Mu pomóc. Ale sama nie bardzo mogłabym sobie z tym poradzić.\n– Magda już od chwili chciała Jej przerwać i wykrzyknąć: ”Ależ nie potrzeba, my idziemy we trójkę”, jednak nie chciała Jej przeszkadzać. Niech mówi. Niech jak najdłużej mówi to, co sama wymyśliła i wyczuła w swoim matczynym sercu. Wobec tego słuchała wciąż, urzeczona Jej troską, Jej delikatnością. Wreszcie, gdy Maryja skończyła, powiedziała do Niej najczulej, jak tylko potrafiła:\n– Wyobraź sobie, że my we trójkę – Maria, Joanna i ja idziemy w tym celu do grobu.\n– Coś podobnego? Naprawdę? Pomyślałyście o tym? O, dzieci moje najmilsze, jak ja wam za to potrafię podziękować? Weźmiecie mnie ze sobą?\n– Oczywiście, z największą chęcią, ale… – tu zatrzymała się. – Wiesz, co Ci zaproponuję? Ty zostań w domu. Bo my chcemy tam iść skoro świt. Wyjdziemy jeszcze o zmroku, żeby zdążyć przed wschodem słońca. A to daleko. I będzie chłodno. Może padać. Pogoda taka nieszczególna. Ty zostań. A my jak najszybciej wrócimy z Nim do Ciebie.\n– No, może masz rację. Nie przypuszczałam, że chcecie tak wcześnie wychodzić. Może faktycznie lepiej tak, bo bym wam tylko zawadzała. Wy młode, będziecie szybko szły, a ja już tak nie potrafię. Dobrze, niech będzie tak, jak radzisz. Ale nie boicie się tak w nocy same? Trzy młode kobiety?\n– Niejednemu mężczyźnie damy radę.


Jelonki :: Zobacz Forum - łączność\nJelonki Strona Główna » krok drugi » łączność\nTak, to wspaniałe, mamy tutaj zasięg i to nawet bardzo dobry. Cieszcie się więc wysyłaniem smsów jak i dzwonieniem do znajomych, w końcu nie żyjemy w prehistorii! Telefon to rzecz najważniejsza.\n120 1880 Dzisiaj 11:33\nKto w dzisiejszych czasach wyobraża sobie życie bez telefonów? Tych rozmów, sms'ów lub wrzucania zdjęć. Instagram to miejsce, w którym pochwalisz się zdjęciem z wakacji, nowymi zakupami,lub członkiem rodziny. Pamiętaj im więcej obserwatorów i lajków tym lepiej.\n57 575 Wczoraj 22:07\nStrona zastąpiła zwykłą papierową gazetę. Na stronie miasta znajdziesz nie tylko rozporządzenia Burmistrza, ogłoszenia czy plotki ale również opisy najbliższych wydarzeń w mieście. Portal E-Jelonki to skupisko najświeższych wiadomości prosto z życia Jelonek i jego mieszkańców.\n6 49 2019-08-04, 21:36


Noclegi Pracownicze Krzyżowniki (Woj. Wielkopolskie, Pow. Poznański) - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nNoclegi pracownicze Krzyżowniki (woj. wielkopolskie, pow. poznański)\nznaleziono 13 ofert noclegowychofert (0 w Krzyżownikach oraz 13 w okolicy)\nNoclegi pracownicze w Krzyżownikach, województwo wielkopolskie, powiat poznański\nNoclegi pracownicze w miejscowości Krzyżowniki. Porównaj możliwość zakwaterowania w Krzyżownikach w zależności od standardu oraz ceny. Krzyżowniki, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Krzyżownikach:


ZAPYTAJ LEKARZA | Zajrzałam do komputera syna. to co zobaczyłam bardzo mnie przeraziło. Czy to ta słynna ostatnio cyberprzemoc? | Dziennik Zachodni\nPG 26 września 2018, 15:43\nOstatnio przez przypadek zajrzałam do komputera syna. to co zobaczyłam bardzo mnie przeraziło. Jacyś ludzie wypisywali do niego w nieprzyjemny sposób - grożąc i wyzywając. Syn nigdy się nie skarżył i nie wiem, co o tym myśleć. Czy to ta słynna ostatnio cyberprzemoc?\nDoktor Sławomir Murawiec, psychiatra: Zjawisko cyberprzemocy może dotyczyć najczulszych punktów - trudnych spraw - ofiary, która jest zazwyczaj bezradna wobec działań cyberstalkera. Często pozostaje jej tylko czekać, aż sprawa przycichnie i przestanie być interesująca dla otoczenia.\nCzasami wystarczy złośliwy komentarz czy publikacja fragmentu rozmowy, by zniszczyć długo budowaną dobrą opinię danego człowieka. Cyberprzestępcy jednak często nie poprzestają na takim tylko działaniu, ale prześladują i szantażują swoje ofiary, chcąc osiągnąć konkretne korzyści, w tym również finansowe. Cyberstalker to często człowiek o niskiej samoocenie, który nie potrafi odnaleźć się w społeczeństwie, gdyż ma zaburzone postrzeganie rzeczywistości.\nMateriał oryginalny: ZAPYTAJ LEKARZA | Zajrzałam do komputera syna. to co zobaczyłam bardzo mnie przeraziło. Czy to ta słynna ostatnio cyberprzemoc? - Echo Dnia Świętokrzyskie\nZakażeni brazylijskim wariantem przejdą dodatkowe badania\nNOWE Redukcja zatrudnienia w salonach kosmetycznych i fryzjerskich: 8.05.2021. Zwalniać będzie co piąta firma, najczęściej połowę personelu\nNOWE Urlop w kamperze: 8.05.2021. Kupić, wynająć - ile to kosztuje. A może w leasing? Tylko dla siebie czy w wolnym czasie wynajmować?\nNOWE Szukasz dużego mieszkania? Oto jakie największe nowe lokale oferują deweloperzy w różnych miastach i za ile. Sprawdź! [8.05.2021]\nNOWE Zakupy online. Co trzeci Polak w czasie pandemii natknął się na fałszywy e-sklep, głównie z elektroniką i ubraniami [8.05.2021]\nNOWE Oszczędności. Choć uważamy, że najkorzystniej jest inwestować w złoto i nieruchomości, pieniądze ciągle wędrują na lokaty: 8.05.2021\nNOWE Polisolokaty ponownie w sądach. Sądy coraz odważniej orzekają w sprawach nieważności umów. Biorą przykład ze spraw frankowiczów: 8.05.2021


Lovedale Cottages, Lovedale, Nowa Południowa Walia, AustraliaKierunek podróży\nDomek wypoczynkowy (4-gwiazdkowy) w mieście Lovedale — pobyt uprzyjemnią pole golfowe i basen kryty\nWerakata National Park (1 minut spaceru)\nWinnica Hope Estate (9,2 km)\nHunter Valley Gardens (kompleks ogrodów) (10,5 km)\nKlub Golfowy Hunter Valley (4,5 km)\nOgród zoologiczny Hunter Valley Zoo (6,7 km)\nDomek letniskowy tradycyjny, 1 sypialnia\nDomek letniskowy tradycyjny, 2 sypialnie\nDomek wypoczynkowy tradycyjny (2.5 Bedroom)\nBrowar Potters (6,9 km)\nWinnica Hungerford Hill (7,1 km)\nWiniarnia Gartelmann Wines (8,6 km)\nWerakata State Conservation Area (8,7 km)\nWinnica PepperTree Wines (8,9 km)\nStacja kolejowa East Greta Junction 22 minut samochodem\nCzy obiekt Lovedale Cottages umożliwia bezpłatne anulowanie rezerwacji i pełny zwrot kosztów?\nTak, w obiekcie Lovedale Cottages można za pośrednictwem naszych stron zarezerwować pokój i bezpłatnie anulować tę rezerwację z pełnym zwrotem kosztów, o ile prośba o anulowanie zostanie przesłana na kilka dni przed datą zameldowania. Należy zapoznać się z zasadami i warunkami anulowania podanymi w regulaminie obiektu.\nJakie procedury utrzymania czystości i zachowania higieny stosuje się obecnie w obiekcie Lovedale Cottages?\nCzy Lovedale Cottages zapewnia miejsce parkingowe?\nCzy Lovedale Cottages to obiekt z basenem?\nCzy Lovedale Cottages akceptuje zwierzęta?\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma Lovedale Cottages?\nZameldowanie jest możliwe od 14.00 do północ. Wymeldowanie: 10.30. W obiekcie dostępne jest ekspresowe zameldowanie oraz bezkontaktowe zameldowanie i wymeldowanie.\nCzy Lovedale Cottages ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nTak. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak Browar Potters (6,9 km), Restaurant Cuvee (7,3 km) i Muse Restaurant (7,6 km).\nJak można spędzić czas w obiekcie Lovedale Cottages i w jego pobliżu?\nZagraj w golfa i potrenuj grę w tenisa na korcie. Do dodatkowej oferty rekreacyjnej w pobliżu zaliczają się atrakcje takie jak wynajem segwayów. Popływaj w basenie krytym lub skorzystaj z innych udogodnień, jakie oferuje domek wypoczynkowy. Należą do nich teren piknikowy i ogród.\nSandra, Wyjazd z przyjaciółmi: 2 noclegi, 10 maj, 2019\nPhilip, Wyjazd z przyjaciółmi: 2 noclegi, 15 mar, 2019\nWayne, Podróż: 5 noclegów,, 13 paź, 2018\nMaureen, romantyczny wypad: 3 noclegi,, 27 sie, 2018\nmo, Podróż: 3 noclegi,, 6 sie, 2018\nJean, Podróż: 2 noclegi,, 26 lip, 2018


5 zasad jak nie podjadać - Maragofit\n5 zasad jak nie podjadać\nCatering dietetyczny » 5 zasad jak nie podjadać\nutworzone przez Maragofit | mar 1, 2021 | Bez kategorii\nDlaczego podjadamy? Jest to związane z wieloma czynnikami, które mają wpływ na nasz sposób żywienia. Przede wszystkim pomijanie posiłków w danej części dnia. Nasz organizm, który nie otrzymuje energii przez określoną ilość czasu przestawia się na tzw. „tryb głodówki”, który wiąże się z obniżeniem poziomu glukozy we krwi, a co za tym idzie – większą chęcią na podjadanie, zwłaszcza słodyczy. Poniżej przedstawiamy 5 zasad, które pozwolą ograniczyć lub wyeliminować podjadanie!\nCo zrobić zatem, aby nie podjadać?\nZaplanowanie sobie dnia i wypełnienie wolnego czasu\nJemy z nudów, dlatego warto wypełnić sobie czas wolny tak, aby nie myśleć nieustannie o jedzeniu. Brak zajęcia sprawia, że zabijamy nudę spożywaniem posiłków, często tracąc przy tym kontrolę i zdrowy rozsądek. Musimy odpowiedzieć sobie na pytanie – czy jesteśmy naprawdę głodni? Czy mamy ochotę na określony typ żywności czy robimy to w celu zaspokojenia określonej potrzeby organizmu?\nPrzygotowywanie własnych alternatyw słodyczy\nJeśli mamy zwiększoną ochotę na słodycze, być może warto poszukać zdrowszych alternatyw? Bardzo często sklepowe półki uginają się pod batonikami i cukierkami z niezbyt dobrym składem, wysoką wartością energetyczną i niską gęstością odżywczą. Jest mnóstwo prostych, a zarazem smacznych przepisów na zdrowe słodycze, które są w stanie zaspokoić nasze zachcianki żywieniowe, a także dostarczyć organizmowi pakiet witamin i składników mineralnych.\nZadbajmy o regularność spożywanych posiłków – wspomniane wcześniej pomijanie posiłków prowadzi do hipoglikemii i napadów głodu w późniejszym czasie. Organizm w okresie głodówki pilnie domaga się pożywienia – sięgamy wtedy po to, co mamy aktualnie pod ręką, co można szybko przygotować lub kupić. Pośpieszne spożywanie posiłku w okresie wzmożonego głodu prowadzi do przyjęcia większej liczby kalorii, niż ma to miejsce w standardowej sytuacji.\nZaplanowanie posiłków i godzin ich spożywania\nWarto wcześniej zaplanować sobie posiłki i godziny, w których je spożywamy. Często nadmierne podjadanie wynika z braku organizacji i wcześniejszego przygotowania posiłków. Gotując w stanie głodu, często podjadamy przekąski, spożywając nadprogramową i niezaplanowaną ilość kalorii. Dodatkowo nie doprowadzamy do wspomnianych wcześniej napadów głodu, które nie są korzystne dla naszej gospodarki węglowodanowej.\nKolejnym aspektem wartym wspomnienia jest sen – liczne badania wskazują, że osoby śpiące mniej niż 7-8h w ciągu doby, spożywają około 500kcal więcej niż osoby, które na sen poświęcają rekomendowaną ilość czasu. Pod wieloma względami podkreśla się istotność snu w naszym życiu. W przypadku podjadania nie jest inaczej.\nPodsumowując, trzymanie się pewnych zasad jest w stanie zminimalizować lub nawet wyeliminować podjadanie. Kluczowa jest regularność spożywanych posiłków oraz zadbanie o ich jakość i różnorodność. Niedoborowa dieta, czy nawet długotrwała redukcja masy ciała może sprawić, że organizm w wyniku powstałych niedoborów będzie się domagał spożywania konkretnego rodzaju pokarmu. Dodatkowo, niezwykle istotne są kwestie związane ze snem, czy nawet zagospodarowaniem wolnego czasu.\nZapraszamy, sprawdź naszą ofertę diety pudełkowej z dowozem do Poznania i okolic!


7 Dniowy Program • FitAnka.pl - Treningi dla Kobiet w Domu - Bieganie - Dieta\n7 dniowy darmowy program treningowy z Anką Dziedzic\nWPISZ SWOJE DANE I OTRZYMAJ\n7 DNIOWY PROGRAM TRENINGOWY ZA DARMO\nProgram składa się z 7 wybranych przeze mnie treningów z platformy FitAnka.pl\nTak chcę zapisać się na newsletter, aby otrzymać 7 dniowy darmowy program treningowy*\nPO ZAPISANIU SIĘ WYŚLĘ DO CIEBIE EMAIL Z PIERWSZYM TRENINGIEM (NIE BĘDĘ WYSYŁAĆ SPAMU OBIECUJE)\nCO ZAWIERA 7 DNIOWY DARMOWY PROGRAM TRENINGOWY\nPrzed Tobą kolejny dzień i kolejny bardzo wymagający trening. Tym razem poznasz trenera Krzyśka z mojego teamu. To profesjonalista, która w bardzo dokładny sposób objaśnia każde ćwiczenie. Możesz czuć się bezpieczna.\nMam nadzieję, że odpoczęłaś i jesteś gotowa na nowy trening i nowe Wyzwanie przed Tobą. Tym razem mam Dla Ciebie trening obwodowy, dzięki któremu szybko czas Ci zleci i zaangażujesz chyba wszystkie możliwe mięśnie.\nDzisiaj odpocznij. Zrobiłaś do tej pory kawał dobrej roboty!\nOgromna niespodzianka! Najpopularniejszy trening z platformy Fitanka.pl w tym dniu będzie dostępny dla Ciebie całkowicie za darmo czyli "Trening Boksera"!\nPrzed Tobą ostatni dzień Darmowego programu z FitAnka.pl, mam nadzieję, że jesteś zadowolona. Na mojej platformie stawiam na jakoś treningów. Staram się, aby każdy trening był inny, abyś Ty dostała za każdym razem nowego bodźca. Dlatego współpracuję z najlepszymi trenerami w Polsce. Tym razem będziesz miała okazję poćwiczyć z Olą.\nODBIERZ PROGRAM ZA DARMO TERAZ\nO AUTORCE PLATFORMY FITANKA.PL I 7 DNIOWEGO PROGRAMU\nTrenerka, blogerka, pasjonatka aktywnego i zdrowego stylu życia. Absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach, od dziecka związana ze sportem. Ambasadorka marki Adidas, dla której organizuje regularnie zajęcia w Adidas Runners Warsaw. Popularność zdobyła jako Fit Mom, zachęcając do ćwiczeń całe rodziny, przede wszystkim mamy. Autorka książek, płyt DVD oraz wielu programów treningowych. Zobacz mój Facebook Prywatnie żona Dawida, mama Poli i Lenki. Kobieta autentyczna i nieidealna, kieruje się zasadą Feel like yourself, bo w pracy nad zdrowym, wysportowanym ciałem najważniejsza jest dla niej akceptacja siebie i pozytywne nastawienie do otaczającego świata.\nGOTOWA NA ROZPOCZĘCIE DARMOWEGO TRENINGU?


Sklep z wentylatorami - bazaofert.bydgoszcz.pl\nOd sporej ilości lat prowadzona przez nas firma zajmuje się sprzedażą różnych wentylatorów. Zajmujemy się dystrybucją wentylatorów, które stosowane są zarówno w przemyśle jak i rolnictwie jak również w domu. Oferta naszej firmy przeznaczona jest zarówno dla osób prywatnych czy też firm małych czy też bardzo dużych firm. W razie realizacji zakupów hurtowych gwarantujemy rzeczywiście atrakcyjne warunki dokonywania u nas zakupów. Jeśli chodzi o produkty, które są w ofercie naszej firmy to znajdują się tam na przykład wentylatory rolnicze, kanałowe, dachowe, ścienne, łazienkowe jak również dużo innych. Możemy pochwalić się doskonałą ekipą pracowników, którzy są nie tylko w stanie pomóc w wyborze dostarczanych przez nas produktów, ale również zapewnić bardzo atrakcyjne i konkurencyjne ceny. Współpracowanie z naszą firmą to świetny pomysł dla każdego kto szuka wiatraków sprawdzonej jakości. Tym co nas dodatkowo wyróżnia to fakt zapewnienia darmowej przesyłki w przypadku wszystkich zamówień wykonywanych w naszej firmie. Współpracowanie z nami to naprawdę godny uwagi pomysł dla każdego. https://www.wentylatorysklep.pl/