Z kart historii : Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wodzisławiu Śląskim\nHISTORIA PARAFII WNIEBOWZIĘCIA NMP w Wodzisławiu Śląskim\nJednym z najstarszych miast Górnego Śląska, położonym w jego południowej części jest Wodzisław Śląski. Miasto założył prawdopodobnie w roku 1257 książę opolsko-raciborski Włodzisław (Władysław) żyjący w latach 1225 - 1281. Powstałe miasto wzięło nazwę od imienia swojego założyciela. Wodzisław był miastem małym. Liczba mieszkańców w XIV wieku wynosiła około 600 osób. Spora ich liczba była pochodzenia niemieckiego. Oni to nazwali miasto Lossel. Od XVII wieku przyjęła się urzędowa pisownia Loslau.\nWodzisław podobnie jak większość ówczesnych miast posiadł nie tylko kościół parafialny ale i kościół na przedmieściu oraz klasztor. Franciszkański kościół i klasztor pod wezwaniem Św. Trójcy, najstarszy zachowany obiekt w mieście, pochodzi z przełomu XV i XVI wieku, zbudowany w stylu gotyckim. Przebudowany został po pożarach, jakie strawiły miasto w 1758 i 1822 roku. Kościół należał do klasztoru i był nawiedzany przez liczne rzesze pielgrzymów, gdyż tu znajdował się sławny obraz Matki Boskiej2.W okresie reformacji (XVI w.) klasztor został opuszczony przez zakonników, prawdopodobnie ze względu na przewagę protestantów w mieście. Franciszkanie powrócili tu w drugiej połowie XVII wieku i pomagali miejscowemu proboszczowi w pracy duszpasterskiej. W roku 1810 klasztor został sekularyzowany, a budynki przejęło państwo pruskie. Kościół Św. Trójcy zakupiony został w 1830 roku przez ewangelików. Przedsięwzięcie finansował nr. Hiacynt de Strachwitz, właściciel miasta. Na przedmieściu, na obecnym Placu Świętego Krzyża, znajdował się kościół Św. Krzyża zbudowany prawdopodobnie około XV wieku3. W 1676 roku z powodu bardzo złego stanu technicznego ten drewniany kościółek gruntownie odremontowano. Obok kościoła istniał cmentarz, gdzie grzebano mieszczan jeszcze na początku XIX wieku. Kościół Św. Krzyża przetrwa): do roku 1830, kiedy go rozebrano4. Zachowany protokół powizytacyjny z 1719 roku określa świątynię jako „... drewnianą o płaskim suficie i podłodze z desek; wewnątrz wszędzie pokryty obrazami świętymi... "5.\nWzmianki o pierwszym kościele parafialnym dotyczą roku 1128, ale nie ma co do tego pewnego dowodu. Pierwszą wiadomością historyczną o Wodzisławiu jest dokument mówiący o tym, że księstwo opolsko-raciborskie podzielono między synów Władysława, a Racibórz otrzymał książę Przemysław. Dokument ten pochodzi z roku 1299, spisał go pleban wodzisławski Jesco (Jan, Jaśko)6. Jest to dowód na to, że kościół parafialny w Wodzisławiu musiał już wtedy istnieć.\nNiektórzy badacze uważają, że kościół parafialny zbudowano w latach pięćdziesiątych XIII wieku. Został on postawiony, zgodnie z obowiązującą wówczas zasadą, przy jednej z bocznych uliczek prowadzących do rynku w najwyższym punkcie miasta7. Kościół pierwotny został wzniesiony na miejscu obecnego kościoła parafialnego. Wokół świątyni urządzono cmentarz. W tej świątyni znajdował się prawdopodobnie wizerunek miasta z XVII wieku8. Jaki był wygląd tego pierwszego kościoła parafialnego, tego nie wiemy. Czy był to budynek drewniany, czy murowany? Badacz dziejów Wodzisławia Ludwik Musioł skłania się do tezy, że był to budynek drewniany.\nPierwszy znany nam murowany kościół w Wodzisławiu wzniesiono około roku 1528. Opisuje go w kronice parafialnej pan Ludwik Musioł tak:\n„Kościół murowany z przybudowaną w Jeżą murowaną, cały sklepiony także zakrystia sklepiona, w górnej części miasta położony: ściany i mury kościoła wybielone tak wewnątrz jak i od zewnątrz. Kościół jest obszerny, jasny i robi przyjemne wrażenie. Dach kościoła został około 1680 roku na nowo pokryty gontami. W wieży wysokiej i gontem krytej znajdował się w roku 1652 tylko jeden dzwon, w roku 1679 dwa: duży i średni. Podłoga kościoła wyłożona cegłą: ławki w kościele schludne i dobrze ustawione. Ołtarzy jest siedem w kościele a ósmy w zakrystii. Ambona rzeźbiona i wyzłocona chrzcielnica również rzeźbiona z figurą Św. Jana chrzczącego Jezusa, na krótko przed rokiem 1679 sprawiono nową. Na murowanym i sklepionym chórze muzycznym nad głównym wejściem stały w roku 1652 stare popsute organy o 11 mutacjach głosowych. Cmentarz koło kościoła opasany murem ... Wieża kościoła parafialnego była na początku XIX wieku zrujnowana, więc jej odbudowa była konieczna. Pracy odbudowania całej wieży kościelnej podjął się mistrz murarski Marx z Rybnika. ... Pracę wykonano w roku 1810... Wieża była wysoka, z barokowym hełmem w trzech kondygnacjach otwartym 9"\nTak wyglądał pierwszy znany nam kościół parafialny. Przetrwał w takim stanie, aż do tragicznego 12 czerwca 1822 roku, kiedy wraz z miastem spłonął. Po tym pożarze był remontowany bardzo gruntownie i przetrwał do początków XX stulecia. Wodzisławska świątynia po przeprowadzonym remoncie w roku 1823 mogła pomieścić około 1000 osób w tym miejsc siedzących było 25010.\nSkutki pożaru dały znać o sobie już pod koniec XIX wieku. W sprawozdaniach do biskupa wrocławskiego wiele miejsca zajmują relacje o remontach. Podczas jednej z wizytacji w protokole określa się stan kościoła jako zły. Pan Stefan Górski pisze na ten temat:\n„O złym stanie kościoła relacjonował po raz pierwszy budowniczy Czerwiński w listopadzie 1895 roku słowami" stan kościoła na ogół zadawalający, lecz natychmiastowa naprawa potrzebna. Natomiast 3 października 1899 roku stwierdzono - w trakcie wizytacji biskupiej, że stan kościoła jest >nie za dobry<, za mało jest miejsca i >wnętrze nie odpowiada<. Remontu dokonano w 1901 roku staraniem księdza proboszcza Franciszka Xawerego Reszki, jednak już w roku 1903 w sprawozdaniu architekta Beckera z Wrocławia pisze się o konieczności powtórnego remontu kościoła"11.\nTaki stan świątyni skłonił przybyłego tu 10 lutego 1904 roku ks. Henryka Weltike do wysunięcia projektu budowy nowego kościoła parafialnego. Propozycję budowy nowej świątyni wysunął ksiądz Weltike już 21 marca 1904 roku12. Jego prośby o zgodę budowania świątyni nie znajdują jednak uznania u władz pruskich i patrona (Fridlander - Fuld). Właściciel miasta wyraża zgodę na remont i rozbiórkę części świątyni13. Zmagania o zgodę na budowę trwają kilka lat.\nBudowa kościoła i jego inicjator ksiądz Henryk Weltike\nInicjator budowy nowego kościoła w Wodzisławiu ksiądz Henryk Weltike (Henrich Weltike) urodził się 8 maja 1863 roku w Gliwicach. Po otrzymaniu święceń neoprezbyter Weltike zostaje wikarym w Mikołowie, a następnie obejmuje jako proboszcz parafię w Jastrzębiu Górnym. W roku 1904 przeniesiono go do Wodzisławia, powierzając mu funkcję proboszcza oraz dziekana dekanatu wodzisławskiego. Ksiądz dziekan nie załamuje się po odmowie władz i patrona, którzy są przeciwni budowie kościoła. Determinacja, z jaką dąży do tego, aby swoje marzenie urealnić, kończy się sukcesem.\nPrace przy budowie nowej świątyni rozpoczęto w 1909 roku. W kwietniu 1909 roku przystąpiono do budowy tymczasowego kościółka na dziedzińcu probostwa. Nabożeństwa rozpoczęto odprawiać w tym kościółku na przełomie kwietnia i maja 1909 roku. Tymczasem w maju rozebrano zabytkowy stary kościół. Z pomocą przyszli saperzy z Nysy, którzy w tym maryjnym miesiącu 190914 roku rozpoczęli wysadzanie murów kościoła. Były z tym pewne trudności, gdyż mury mimo starości były solidne i trudno je było rozsadzić. Podczas prac rozbiórkowych pod ołtarzem znaleziono grobowiec ze szczątkami zwłok kobiety i dziecka.\nPan Górski pisze na ten temat; „We wspomnieniach starych parafian przebijał żal, ze saperzy prastarą świątynię wysadzili po prostu w powietrze i bezceremonialnie obchodzili się z pięknymi elementami gotyckiej sztuki kamieniarskiej - maswerkami. Rozżalone pokolenie już przeminęło, a część maswerków tez spoczywa w ziemi za kapliczką Matki Boskiej przy bramie wjazdowej do probostwa"15.\nPierwsze prace przy wznoszeniu kościoła rozpoczęto 26 czerwca 1909 roku. Tego dnia na plac ludowy przybył ksiądz dziekan Weltike, kierownik szkoły Karol Muller, nauczycielka Elżbieta Bemet, właściciel firmy budowlanej Grzonka i inni przedstawiciele różnych stanów z miasta. W dzień Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny 15 sierpnia 1909 roku w niedzielę odbyła się uroczystość poświęcenia i położenia kamienia węgielnego pod budowany kościół. Wydarzenie to znalazło odbicie w prasie śląskiej „Katolik " w numerze z dnia 21 sierpnia 1909 roku, tak o tym pisał:\n„Położenie kamienia węgielnego pod nawo budowany kościół katolicki odbyło się tu w ostatnią niedzielę. Na uroczystość przybyło też dość liczne duchowieństwo z okolicy. Ks. Proboszcz Bojdoł z Padlina wygłosił polskie i niemieckie kazanie okolicznościowe zachęcające do składek na nowy kościół. Po ceremonii udano się procesjonalnie do kościółka tymczasowego gdzie udzielono licznie zebranemu tłumowi błogosławieństwa".\nWspomniany pierwszy radliński proboszcz Paweł Bojdoł (1869 - 1914) był w roku 1906 kandydatem na posła do Reichstagu.\nKsiądz dziekan Weltike sam dokonał wielu obliczeń matematycznych, jak np. rozmiary okien, portali. Kościół projektował architekt Ludwik Scheider, z Wrocławia w stylu neogotyckim. Ten sam architekt projektował rybnicką bazylikę św. Antoniego16. Koszt budowy obliczono na 141.000 marek. Sprawa kosztów była przyczyną konfliktu proboszcza wodzisławskiego z patronem miasta, który zgodnie z ówczesnym prawem zobowiązany był do pokrycia 2/3 kosztów budowy. Zatarg ten doprowadził do procesu sądowego, który odbył się w Raciborzu, a następnie przed sądem apelacyjnym we Wrocławiu. Proces wygrał proboszcz. Ostatecznie koszty obliczono na 140.980 marek i podzielono w sposób następujący: 80.633 marek miał zapłacić patron, resztę płaciło miasto i wierni. Budowa kościoła była dość znacznym obciążeniem dla miejscowej wspólnoty parafialnej. Dlatego też, ks. dziekan zaapelował o pomoc do sąsiedniej parafii oraz do wodzisławian przebywających na robotach w Niemczech, między innymi i w Bottrop. Ulotka podpisana przez katolickiego proboszcza parafii wodzisławskiej wydana w lutym 1909 roku, a skierowana do tych ostatnich jest przechowywana w aktach parafialnych. Czytamy w niej:\n„ Drodzy Rodacy! Katolicy!\nZnany Warn od ponad 800 lat kościół parafialny w Wodzisławiu [chodzi tu o kościół z 1528 roku - przyp. aut] ucierpiał w ciągu wieków do tego stopnia, że grozi mu runięcie. W celu zapobieżenia większemu nieszczęściu musi być rozebrany. Ściany boczne na metr grube odchyliły się na zewnątrz. Zarysowało się z tego powodu sklepienie podtrzymywane podporami. Według ekspertyz licznych rzeczoznawców budynek nie nadaje się już do remontu. Grożącemu od pięciu lat zawaleniu można zapobiec tylko przez budowę nowego kościoła. Powstanie on w tym samym miejscu, w którym stoi dotychczasowy. Będzie skromny, ale stabilny, poświęcony Najświętszej Maryi Pannie - Matce Boskiej. Koszty wyniosą 149.000 marek. Patron kościoła jest skłonny ponieść tylko 1/2 kosztów i na większe koszty się nie zgadza. Parafia wniosła swój udział z własnych środków w wysokości 2.000 marek i jest zmuszona pozostałe materiały budowlane zakupić na pożyczkę. Oprocentowanie i amortyzacja tej pożyczki spowoduje, że przyniesie podatek kościelny o 65% przekroczony - co stanowi dla niej [gminy kościelnej - przyp. aut.] zbyt duże obciążenie, ponieważ opłaca ona 200% podatek komunalny.\nZnacie sytuację waszych współwyznawców w Wodzisławiu, nie są wam nieznane obiektywne trudności gospodarcze miasta, które wielu z was skłoniło do wyjazdu w szczęśliwsze okolice. Więzy miłości i pokrewieństwa wiążą was z waszą starą ojczyzną. Wielokrotne błogosławieństwa, które odebraliście w miłej świątyni w Wodzisławiu towarzyszą 'wam w licznych okolicznościach życiowych i różnych miejscach. Pamiętajcie o tych Bożych darach i przyjdźcie nam z pomocą. Bardzo serdecznie o to prosimy, abyśmy budowę mogli rychło rozpocząć i szczęśliwie zakończyć. Każdy najskromniejszy dar jest wartościowy i cenny. My nie tylko chcemy prosić, ale ponieść ofiary \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_v miarę naszych sił i możliwości i modlić się co niedzielę -w czasie nabożeństwa za naszych dobroczyńców. Nikt nie ubożeje przez jałmużnę. Jak powiedział Św. Augustyn: „Miłosierdzie prowadzi ludzi do Boga i Boga do ludzi. Nigdy nie widziałem dobrego człowieka umierającego złą śmiercią". Pod opieką Najświętszej Maryi Panny czczonej w Bractwie Św. Szkaplerza spodziewamy się dokończyć dzieła budowy kościoła. Łaskawe ofiary przyjmuje z wdzięcznością katolickie probostwo w Wodzisławiu. Potwierdzeniem przyjęcia będzie widokówka z wizerunkiem nowo budującego się kościoła ".\nPodobnej treści ogłoszenia znajdujemy w polskiej prasie z tego okresu. W "Katoliku" z 16 listopada 1909 roku w korespondencji nadesłanej z Wodzisławia czytamy:\n„... Nawy kościół kosztować ma (same mury) 150.000 marek, a będzie budowlą piękną. Jeśli pogoda sprzyjać będzie jeszcze czas jakiś, budowa jeszcze tego roku będzie doprowadzona pod dach. Wewnątrz kościoła potrzeba ponadto wszystko na nowo sprawić, jak organy, ołtarze, stacje itp. Parafia nasza jest uboga... Staraniem naszego wielebnego księdza dziekana zebrano też już kilka tysięcy marek, ale to wszystko jest jeszcze bardzo mało. Dlatego zwracamy się z prośbą do wiernych poza naszą parafią a osobliwie do tych pobliskich, którzy tu niegdyś do tej parafii należeli, aby według możliwości przyczynili się do zbudowania naszego Domu Bożego. Nasz ksiądz dziekan każdemu ofiarodawcy pośle kartkę pocztową z obrazkiem naszego nowego kościoła. Pośpieszcie, zatem i nie zapominajcie w swojej ofiarności o naszym Domu Bożym ".\nPrace przy budowie kościoła postępowały bardzo szybko. Wykonywała je firma Grzonki. Do zimy 1909 roku budowa była doprowadzona pod dach. W roku następnym przystąpiono do budowy wieży. W ciągu 12 miesięcy od chwili położenia kamienia węgielnego kościół zbudowano w stanie surowym. Imponująco wyglądała 40 metrowa wieża barakowa zakończona kopułą z krzyżem. Na wieży w 1916 roku umieszczono zegar 4-ro tarczowy o wymiarach 2 na 2 metry. Zegar zbudowała firma z Głogówka. Długość zbudowanego kościoła wynosiła na zewnątrz 46 m i szerokości 22 metry. Wysokość wewnątrz do sklepienia w środkowej nawie miała 14 m2 a w nawach bocznych 11 m. Warto także wspomnieć, że w gotyckich świątyniach linia łącząca ołtarz i wejście do kościoła nie jest całkowicie prosta, lecz skierowana trochę w lewo, co symbolizuje Chrystusa, który konając na krzyżu skłonił lekko głowę17.\nO wystrój świątyni zadbał ksiądz Weltike, który zamówił gotyckie ołtarze w Monachium. Na głównej ścianie w prezbiterium znajdowała się drewniana, złocona, nadstawa ołtarza z olejnym obrazem Matki Boskiej Wniebowziętej w środku. Nad nim serce Pana Jezusa, a z boku figury przedstawiające Św. Elżbietę z różami i Św. Antoniego. Na bokach znajdowały się cztery złocone płaskorzeźby przedstawiające cztery ofiary ze Starego i Nowego Testamentu.\nStół ołtarza był z marmuru. W ołtarzu pod mensą - płyta górna- umieszczono relikwie i nakrywano go trzema obrusami18. Na ołtarzu umieszczono tabernakulum wykonane z drzewa, na zewnątrz bogato zdobione.\nPrezbiterium zamknięte było balustradą (balaskami) z białego marmuru, kolumienki bogato rzeźbione. Po lewej stronie prezbiterium ustawiony został gotycki ołtarz Św. Józefa, wykonany z drewna i bogato zdobiony z dwoma figurkami przedstawiającymi Św. Barbarę i Św. Floriana. Z kolei po prawej stronie był ołtarz z olejnym obrazem Matki Boskiej Różańcowej, również pozłacany. Wokół obrazu było piętnaście owalnych płaskorzeźb przedstawiających piętnaście tajemnic różańcowych. W kaplicy po prawej stronie ołtarza, w miejscu gdzie obecnie znajduje się ołtarz Matki Boskiej Częstochowskiej był ołtarz z drewnianą figurą przedstawiającą Matkę trzymającą Chrystusa po zdjęciu z krzyża ( Pięta). W tej kaplicy corocznie urządzano Boży grób oraz na Święta Bożego Narodzenia - stajenkę. Po przeciwnej stronie kaplicy we wnęce umieszczona została chrzcielnica, która zachowała się do dnia dzisiejszego. Obecnie na tym miejscu znajduje się zabytkowa figura ludowa z XVIII wieku przedstawiająca Chrystusa Frasobliwego. Z figurą frasobliwego Chrystusa", jak ją nazywają wodzisławianie, związana jest legenda, która mówi, że w XIII wieku po zbudowaniu kościoła Minorytów rzeźbą tą z drzewa dębowego wystrugał szesnastoletni chłopiec. Kiedy był ze swoją matką na sumie to zobaczył postać Pana Jezusa i postanowił tą postać wystrugać. Rzeźbę przez siebie wykonaną pokazał ojcom minorytom, którzy zbudowali dla niej osobną kaplicę, do której ludzie zaczęli tłumnie przychodzić ze świecami. Po przejęciu kościoła Św. Trójcy przez protestantów próbowano kilkakrotnie usunąć figurę Chrystusa Frasobliwego, lecz zawsze powracała ona na swoje miejsce i zawsze płonęło wokół niej mnóstwo świec. Kiedy miał miejsce pożar miasta i spłonęła kaplica, figura cudownie ocalała. Gdy w roku 1942 zauważono, że wieża kościoła ewangelickiego gdzie była kaplica Frasobliwego Chrystusa grozi zawaleniem postanowiono figurę przenieść do kościoła parafialnego. Figurę przeniesiono rano o godzinie ósmej, a po południu wieża się zawaliła. Na filarach kościoła umieszczone zostały figury: Chrystusa Króla, Św. Jadwigi, Św. Katarzyny, Św. Józefa i Sw. Anny. Na pierwszym filarze od ołtarza po lewej stronie znajdowała się ambona zrobiona z drzewa. Na niej były cztery płaskorzeźby przedstawiające czterech ewangelistów. Nad amboną baldachim z figurą Chrystusa Dobrego Pasterza, a pod spodem gołębica - symbol Ducha Świętego. W kościele ustawiono cztery bogato rzeźbione konfesjonały, nowe ławki na zewnątrz rzeźbione, w oknach zainstalowano piękne witraże, będące darem wodzisławskich kupców. Na bocznych ścianach znajdowały się obrazy olejne z pięknie rzeźbionymi złotymi ramami, przedstawiające czternaście stacji Drogi Krzyżowej. Obrazy te ponownie zawieszono w kościele w 1985 roku, lecz w innym obramowaniu. W środkowej części sklepienia wisiał wykonany z metalu i szkła żyrandol, który został zabrany podczas drugiej wojny światowej przez Niemców na przetopienie Organy o 27 rejestrach zbudowała w 1912 roku firma Berschdorf z Nysy. W głównym przedsionku kościoła umieszczono dwie metrowej wysokości figury przedstawiające Świętych Piotra i Pawła. Zakrystia, która znajdowała się po lewej stronie ołtarza została wyposażona w nowe meble. W nowym kościele znajdowały się też niektóre elementy z wyposażenia starej świątyni:\na) Obrazy: Św. Jana Nepomucena z 1867 roku i Matki Boskiej Szkaplerznej, sygnowany przez Julisza Schniedera.\nukrzyżowanie Chrystusa z XVIII wieku\nrzeźba ludowa prawdopodobnie z XVIII wieku przedstawiająca Chrystusa Frasobliwego\nbarokowe rzeźby Matki Boskiej Bolesnej i Św. Jana.\nc) Monstrancje z 1829 roku ufundowana przez księdza Franciszka Chruszcza, proboszcza z Jedłownika\nd) Dwa kielichy z XVII wieku\ne) Relikwiarz w kształcie monstrancji z około 1700 roku\nf) Ornat czerwony z haftem wypukłym z XVII wieku19.\nDo świątyni prowadzi wielka brama, która symbolizuje sakrament chrztu i moc wiary, które otwierają człowiekowi wejście do ciała mistycznego Chrystusa, który jest bramą niebios20. Zainstalowane na wieży kościoła trzy duże dzwony pochodziły również ze starej świątyni. Zostały one wykonane w Opawie przez firmę Franciszka Stonkiego. Jednym z nich był dzwon tzw. konający wysokości 30 cm, spiżowy, z plakietką przedstawiającą scenę ukrzyżowania Jezusa z napisem, "Jezus Nazarenus Rex Judeorum" oraz nazwą firmy i rokiem 1762. Drugi również spiżowy wysokości 40 cm z napisem ED Korfhage buer 1766. Dwa z tych dzwonów zabrano do przetopienia podczas pierwszej wojny światowej. Nowy kościół parafialny, pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny był jasny i przestronny mógł ponieść bez trudu wszystkich wiernych. Na ogólną liczbę 3,5 tyś. mieszkańców Wodzisławia większość była katolikami. Tak pięknie wykończony kościół został uroczyście poświęcony w niedzielę 20 listopada 1910 roku.\nKościół i parafia w Wodzisławiu za księdza Franciszka Schnalkiego (1911-1944 )\nKsiądz Weltike nie cieszył się długo zbudowaną przez siebie świątynię. Umiera, bowiem na udar serca po powrocie z mszy św. odprawionej w sanatorium na Wilchwach w maju 1911roku. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 18 maja z udziałem licznie zebranego duchowieństwa i wiernych. Zwłoki szanowanego przez wodzisławian proboszcza złożono w kościele w bocznej kaplicy po prawej stronie, tam gdzie obecnie jest obraz Matki Boskiej Częstochowskiej.\nNastępcą ks. Weltike w sierpniu 1911 roku został ks. Franciszek Schnaike dotychczasowy wikary w Bytomiu.\nPrzed 90 laty w listopadzie 1911 roku odbyła się w Wodzisławiu uroczysta konsekracja wybudowanej w latach 1909-1910 świątyni. Na tę uroczystość przybyły liczne rzesze wiernych oraz delegacje duchowieństwa i ludu z pobliskich parafii. Konsekracji dokonał ks. prałat Frank. Zgodnie z obowiązującymi wówczas zwyczajami namaszczone zostały olejami świętymi między innymi ściany kościoła. W miejscach namaszczenia umieszcza się 12 świeczników i zaznacza te miejsca krzyżykami. Świeczniki noszą nazwę "acheziszki" i są zapalane w uroczystości odpustowe21.\nZ tego okresu należy odnotować fakt zainstalowania w kościele roku 1912 nowych organów firmy Bersdorf w Nysie. Organy te o systemie pneumatycznym z dwoma manuami i jednym pedałem dotrwały do naszych czasów. W latach 60-tych założono tremolo i kreszczendo na całe organy. W 1969 roku firma Cepki z Jarocina wykonała remont główny organów.\nW wyniku decyzji Rady Ambasadorów z 20 października 1921 roku, część Śląska Górnego w tym i Wodzisław przyznano Polsce. Uroczyste przejście przez Rzeczypospolitą Polskę ziemi rybnickiej z Wodzisławiem odbyło się 4 lipca 1922 roku. Tego dnia na udekorowanym odświętnie rynku wodzisławskim odbyła się uroczystość o charakterze religijno-patriotycznym. Przed budynkiem Banku Ludowego ustawiono ołtarz, na którym ks. dziekan Schnaike odprawił uroczystą Mszę Św. Na uroczystości te przybyło 15 tyś. ludzi z okolicznych miejscowości.\nZmiany polityczne pociągnęły za sobą zmiany w administracji kościelnej. Rok 1925 miał historyczne znaczenie dla katolików na Górnym Śląsku. 28 października papież Pius XI wydał bullę „Vixdum Poloniae unitas", na mocy której erygowano diecezję katowicką, włączając ja do metropolii krakowskiej. Nowa diecezja obejmowała 18 dekanatów, a wśród nich dekanat wodzisławski. Pierwszym biskupem został dotychczasowy administrator apostolski ks. August Hiona.\nW samym wyglądzie świątyni w tym okresie nie zaszły istotne zmiany. Na początku lat trzydziestych kościół był malowany. Na apel ks. proboszcza wierni zorganizowali zbiórkę jaj na ten cel. Kościół został wymalowany w ciemnych kolorach z licznymi elementami w kolorze złotym. Stan taki przetrwał, aż do lat pięćdziesiątych. Sklepienie symbolizujące niebo zgodnie z dawnymi zwyczajami wymalowano ciemnoniebieskim kolorem ze złotymi gwiazdami.\nRankiem l września 1939 roku miasto zostało zajęte przez wojska niemieckie. W niedzielę 3 września 1939 roku wszystkie nabożeństwa odbywały się normalnym tokiem. Niemcy po przyłączeniu Śląska do Rzeszy Niemieckiej skonfiskowali we wszystkich parafiach domy związkowe, salki parafialne, domy zakonne i budynki diecezjalne. W roku 1943 skonfiskowano cmentarze katolickie, instytucje charytatywne, drukarnie, majątki stowarzyszeń katolickich.\nW październiku 1939 roku rozpoczęły się pierwsze aresztowania księży, które nasiliły się w kwietniu 1940 roku. Władze niemieckie zakazały też modlitw za tych, co zginęli w obozach lub zostali zamordowani. Mimo tych szykan w wodzisławskim kościele w każdy czwartek do roku 1940 odbywały się spotkania Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Żeńskiej. Przewodnicząca tego stowarzyszenia, Emilia Szweblik, prowadziła w Wielki Piątek 1940 roku Drogą Krzyżową w języku polskim, jednak w jej trakcie ostrzeżono ją, że grozi jej za to aresztowanie. Musiała uciekać przez zakrystię, w czym pomógł jej ks. Schnaike. Zakazana przez władze nazistowskie Krucjata Eucharystyczna, organizowała w kościele spotkania, podczas których modlono się i śpiewano po polsku. Członkowie publicznie pozdrawiali się słowami „Króluj nam Chryste".\nHitlerowskich zarządzeń nie respektował też ksiądz wikary Józef Szubert, który w języku polskim przygotowywał dzieci do Pierwszej Komunii Świętej . Wodzisławski wikariusz został przeniesiony do Pawłowic, czynił tam to samo. Rok 1941 spędził za to w obozie koncentracyjnym, gdzie zyskał sobie sympatie współwięźniów. Wspólny pobyt w obozie opisuje Stanisław Grzesiak w książce "pięć lat kacetu". Ten kapłan w okresie późniejszym bardzo mocno zaangażował się w akcję wyciągnięcia z obozu koncentracyjnego księdza Emila Szramka.\nRok 1944 przyniósł parafii wodzisławskiej wielką stratę. Dnia 21 września po ciężkiej chorobie zmarł ksiądz Dziekan i Radca Duchowny Franciszek Schnaike22. Wystawienie zwłok i wyprowadzenie ich z probostwa odbyło się w niedzielę 24 września 1944 roku o godz.17.00.\nUroczysty pogrzeb odbył się następnego dnia o godzinie dziewiątej rano z udziałem licznych rzesz ludu wodzisławskiego.\nKościół i parafia w latach po wojennych\nPo śmierci księdza radcy Franciszka Schnalkiego jego wikary ks. Klemens Kosyrczyk prowadził administrację parafii, aż do powołania nowego gospodarza księdza Eugeniusza Kuczery, który objął urzędowanie jako administrator parafii 15 listopada 1944 roku. W 1955 roku został mianowany dziekanem dekanatu wodzisławskiego a w 1957 roku otrzymał formalną nominację na proboszcza parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wodzisławiu. Ksiądz Kuczera przeżył ze swoimi parafianami najtragiczniejszy rok w dziełach miasta - rok 1945. Dnia 2 lutego 1945 roku na miasto spały pierwsze bomby rosyjskie, w wyniku, czego 17 osób zostało zabitych. Następne naloty rozpoczęły się 3, 4 i 5 lutego 1945 roku. Kolejna faza nalotów na miasto miała miejsce w niedzielę palmową 25 marca 1945 roku. Po przejściu frontu miasto było w 85 % zniszczone. Warunki życia były niesłychanie trudne, wiele osób pozostawało bez środków do życia. Z pomocą przyszła kościelna „Caritas ", która od 15 lipca 1945 roku zorganizowała kuchnię ludową wydając bezpłatnie na probostwie i w domu Starców" około 600 posiłków dziennie dla najbiedniejszych. Kuchnię prowadziły siostry Boromeuszki. Wojna nie oszczędziła kościoła katolickiego, który uległ poważnemu zniszczeniu. Zburzona została piękna barokowa wieża. Zniszczony został dach i sklepienie Domu Bożego. Zniszczeniu uległ ołtarz główny, organy i ławki. W zakrystii i przedsionku i w środku kościoła były leje po bombach lotniczych23. Ściany kościoła podziurawione były granatami. Zniszczeniu uległy okna i drzwi. Dzieła zniszczenia organów dokończyli bezmyślni żołnierze, rozrzucając piszczałki po cmentarzu24. Kilka dni po przejściu frontu odbyły się pierwsze nabożeństwa. Pierwszą mszę św. odprawił ksiądz Kuczera w kaplicy cmentarnej przy ul. Pszowskiej - 8 kwietnia 1945 roku przy odgłosach rosyjskich „katiuszy"25. Nabożeństwa odprawiane były również w kaplicy na Wilchwach, a najczęściej w altance przy szpitalu miejskim obok kościoła. Od maja 1945 roku nabożeństwa odprawiane są w salce na dziedzińcu probostwa. Parafianie wodzisławscy przystąpili z energią i entuzjazmem pod kierownictwem księdza Kuczery do odbudowy swojej świątyni. Koszt odbudowy do listopada 1945 roku wynosił 182,057 zł26. Pieniądze zebrano ze składek parafian. Entuzjastą odbudowy był ówczesny wikary wodzisławski, a późniejszy budowniczy kościołów w Jedłowniku i Turzy Śląskiej, ksiądz kanonik Ewald Kasperczyk. Ksiądz wikary wiele godzin każdego dnia spędził przy kościele wykonując ciężkie prace fizyczne. Miał również czas na odprawianie nabożeństw a także układanie pieśni kościelnych. W roku 1947 ksiądz Kasperczyk przechodzi do Jedłownika, gdzie rozpoczyna budowę kościoła. Prace przy odbudowie wodzisławskiego kościoła postępują szybko. Do sierpnia 1945 roku zdołano częściowo odbudować wieżę i pokryć ją dachem, W październiku 1945 roku w wigilię Święta Chrystusa. Króla Wszechświata odbyło się uroczyste przeniesienie Najświętszego Sakramentu z kaplicy na dziedzińcu probostwa do odbudowanego kościoła. Ksiądz biskup ordynariusz Stanisław Adamski odprawił pierwszą Msze Św. w odbudowanej świątyni 4 listopada 1945 roku27. W parafii życie powoli wracało do normy. Trwała też modernizacja kościoła, odbudowano kaplicę na cmentarzu i salki parafialne. W roku 1949 roku odnowione zostały ołtarze boczne w kościele.W 1950 roku odnowiono wszystkie obrazy olejne i figury w kościele. Na ołtarzu głównym umieszczono nowy obraz Matki Boskiej Wniebowziętej wzorowany na dawniejszym. Prace te wykonywał artysta- malarz Ryszard Węglorz z Rybnika. W tym samym roku poświęcono nową kaplicę na Wilchwach z zamiarem zorganizowania tam samodzielnej parafii. Parafia na Wilchwach stała się samodzielną placówką w 1955 roku. W latach 1952 - 1953 w świątyni wodzisławskiej założono w oknach kolorowe szkła. Wykonawcą był Wilhelm Golec z Katowic. Wcześniej zainstalowano w kościele instalację głośnikową; l wzmacniacz, 2 mikrofony i 8 głośników. W 1954 roku przeprowadzono częściowy remont organów. Ostatecznie ślady wojny usunięto w 1955 roku, kiedy to przywrócono wygląd świątyni z przed wojny z wyjątkiem wieży, która nie odzyskała pięknego barokowego kształtu. Tradycyjny wygląd wieży przywrócony został dopiero w roku 2001. W dniu 8 sierpnia 2001 roku na wieży pojawił się barokowy hełm, będący repliką tego sprzed 90 lat z 4 metrowym krzyżem.\nLatem 1956 roku przystąpiono do zakładania ogrzewania w kościele. Prace przy instalacji systemu przebiegały w kilku etapach. Początkowo wykopano piwnicę pod zakrystię i założono kanały powietrzne, następnie zbudowano piec i podłączono zakrystię do sieci wodociągowej. Ogrzewanie kościoła rozpoczęło w dniu Wszystkich Świętych w 1956 roku. W 1957 roku rozpoczęło malowanie odbudowanego ze zniszczeń wojennych kościoła. Przygotowania rozpoczęły się z początkiem nowego roku. Rusztowanie wypożyczono z kopalni „Mszana" (przemianowanej potem na „l Maja") oraz od Floriana i Alojzego Witów. Część desek wypożyczono z Miejskiego Przedsiębiorstwa Remontu-Budowlanego w Wodzisławiu. Malowanie rozpoczęło 15 marca 1957 roku. Prace wykonywał Kazimierz Krajewski, artysta-malarz z Katowic z pomocą swojego brata i dwóch pomocników. Malowanie obejmowało cały kościół. Malarze mieli zlecenie dokonać odrobaczenia części drewnianych w kościele i uzupełnić brakujące części ozdobne ołtarzy, konfesjonałów, ambony i ławek. Prace malarskie ukończono 15 grudnia 1957 roku. W kościele przeważały kolory ciemne. Prezbiterium pomalowane było w kolorze granatowym, na tle, którego namalowano gwiazdy w kolorze złotym. Sklepienie kościoła było szare. W tym samym czasie firma Kuźnik z Rybnika przeprowadziła remont organów. Nowe reflektorowe oświetlenie obrazów wykonał pan Bańko.\nW roku 1957 pracownicy odlewni żeliwa w Wodzisławiu zafundowali dzwon stalowy, który od 25 lipca dzwonił codziennie na Anioł Pański. Dzwon nazwano Sw. Florian. Wykonawcami dzwonu byli pracownicy tej firmy: Alojzy Maks, Bolesław Wieczorek i Alfons Kałuża28. Na uroczystość Zesłania Ducha Świętego w 1958 roku zadzwoniły z wieży kościoła trzy nowe dzwony: Św. Barbara, Św. Józef i Św. Katarzyna. Zakupiono je w firmie Niestroj z Rudy Śląskiej. Są to dzwony sferoidalne o wadze: „fis" - 900 kg, „a „ - 650 kg i „h" - 400 kg . Poprzednie dzwony zabrali w 1942 roku Niemcy.\nW 1959 roku został naprawiony dach kościoła, który uległ uszkodzeniu podczas huraganu, jaki przeszedł nad miastem. Dach kościoła remontowano ponownie w 1962 roku. Natomiast rok później wymieniono instalację elektryczną na sklepieniu kościoła. W latach po wojennych przeprowadzono prace porządkowe wokół kościoła i na plebani. W 1950 roku wokół kościoła zasadzono 40 drzewek topoli włoskiej i 20 topoli w ogrodzie. Założono żelazną bramę przy wejściu na cmentarz od strony miasta. W kwietniu 1965 roku ks. proboszcz Eugeniusz Kuczera ze względu na zły stan zdrowia złożył na ręce ks. biskupa sufragana katowickiego Juliusza Bieńka rezygnację z probostwa parafii wodzisławskiej. Ksiądz Kuczera zdał parafię 31 sierpnia 1965 roku nowemu proboszczowi ks. Józefowi Tchórzowi, który przeszedł z Marklowic.\nKościół w Wodzisławiu po Soborze Watykańskim II\nZmiany jakie zaszły w Kościele Powszechnym po Soborze Watykańskim n (1962-1965), znalazły odbicie w parafii wodzisławskiej. Wnętrze kościoła należało dostosować do odnowionej liturgii. Zmienił się gruntownie wygląd wewnętrzny wodzisławskiego kościoła. W wyglądzie świątyni zmiany zaczęły się w 1969 roku, kiedy to przystąpiono do rozbiórki nadstawy ołtarza głównego. Pozostało część ołtarza rozebrano w 1975 roku. Od listopada 1975 roku do lutego 1976 roku trwało malowanie kościoła, według projektu prof. Kwiatkowskiego z Katowic. W połowie lat 70-tych całkowitej zmianie uległo prezbiterium. Nowy ołtarz dostosowany do liturgii posoborowej wykonano z trawertynu wg projektu wspomnianego już prof. Kwiatkowskiego na kształt wózka kopalnianego. Pancerne tabernakulum firmy Kopyciok z Katowic wykonano w 1977 roku osadzone jest w dwóch dużych blokach z trawertynu. Z tego samego materiału wykonana jest ambona. Po lewej strome w prezbiterium umieszczony jest czteroramienny świecznik z krzyżem, pod którym jest stół ofiarny przeznaczony na dary. Krzyż drewniany pozłacany wykonał Piechaczek z Jedłownika. Nad ołtarzem umieszczono płaskorzeźbę przedstawiającą Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, a na ścianach świątyni zawieszono płaskorzeźby przedstawiające 14 stacji drogi krzyżowej.\nZmiany zachodziły nie tylko w wyglądzie wnętrza Domu Bożego.Dekretem biskupa katowickiego z dnia 12 grudnia 1980 roku została erygowana nowa parafia pod Wezwaniem Podwyższenia Krzyża a w roku 1981 powstaje nowa placówka duszpasterska na Osiedlu XXX - lecia.\nRok 1981 - jest to rok zmian w życiu parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W sierpniu 1981 roku powstał nowy ołtarz Matki Boskiej Częstochowskiej. Obraz, który dotychczas znajdował się na filarze pod chórem, został odnowiony przez brata ks. proboszcza Józefa Kołodziej czyka. Uroczyste poświęcenie nowego ołtarza odbyło się 26 sierpnia 1981 roku podczas wieczornego nabożeństwa.\nW październiku 1981 roku rozpoczął się remont organów, który trwał do grudnia. W lutym 1982 roku odbyło się poświęcenie obrazu Miłosierdzia Bożego w 51 rocznicę pierwszego ukazania się Pana Jezusa Miłosiernego siostrze Faustynie. Obraz umieszczono nad bocznym ołtarzem po lewej stronie od prezbiterium. Autorem obrazu jest brat ówczesnego ks. proboszcza Kołodziejczyka. W połowie 1982 roku w kościele umieszczono 54 nowe ławki wykonane przez Czerwińskiego. We wrześniu 1982 roku przystąpiono do malowania kościoła. Świątynię malował Józef Nowak z Bobrownik i Roman Wylężyk z Żyglinka. W marcu 1983 roku nad ołtarzem głównym pojawił się obraz autorstwa Józefa Kołdziejczyka przedstawiający Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. Obraz namalowany na drewnie ma 4 metry wysokości. Nad obrazem krzyż z blachy miedzianej a wokół obrazu postacie 12 apostołów wytłoczone w blasze miedzianej. Dotychczasowa rzeźba umieszczona została na zewnątrz kościoła.\nKolejne zmiany nastąpiły w wyglądzie wodzisławskiego Domu Bożego w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. W roku 1998 kościół został odmalowany w jasnych kolorach, przez Firmę Potysz z Górzyc. Na filarach pojawiły się odnowione figury świętych a ołtarz główny odzyskał dawny blask po umieszczeniu tu obrazu przedstawiającego Wniebowzięcie NMP w stylu gotyckim.\nDoceniając wartości artystyczne wodzisławskiej świątyni władze wojewódzkie Państwowej Służby Ochrony Zabytków w Katowicach wpisały ten obiekt w sierpniu 1994 roku do rejestru zabytków województwa katowickiego29 pod numerem A 1540/94.\nKazimierz Mroczek, Zarys historii Kościoła pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wodzisławiu Śląskim, str 65, maszynopis\nKlasztor minorytów w Wodzisławiu. Napisał radca sądu ziemskiego Hirsch w Oleśnie. Maszynopis w posiadaniu autora.\nLudwik Musioł, Wodzisław. Parafia, miasto i ziemia w historycznym rozwoju. Katowice 1966, maszynopis\nTamże, str. 78, także Wodzisław Śląski. Studium historyczno -urbanistyczne opracowane na zlecenie Urzędu Miejskiego w Wodzisławiu Śląskim przez Państwowe Przedsiębiorstwo Pracownie konserwacji Zabytków oddział w Warszawie - 1986 rok, maszynopis, str. 71\nTamże, str. 76 [... nad miastem górowała, drewniana zapewne, bryła kościoła parafialnego usytuowanego w najwyższym jego punkcie.. "J\nCzesław Thulle, Wodzisław średniowieczne miasto śląskie. Maszynopis, str. 3-4\nLudwik Musioł, Wodzisław..., str. 59\nTamże, str. 61\nStefan Górski, 80 lat świątyni, [w:] Herold Wodzislawski, Nr 8, październik 1991 oraz Ludwik Musioł, Wodzisław, str. 61-62\nNa zachowanych zdjęciach fotograficznych znajdują się daty związane z budową kościoła. Na zdjęciu przedstawiony jest oddział saperów na tle murów kościoła i data 6 maj 1909 r. Na innym zdjęciu jest data 26 czerwca 1909 - położenie kamienia węgielnego pod budowany kościół w Wodzisławiu. Zdjęcia w posiadaniu autora.\nStefan Górski, 80 lat..\nDziennik Zachodni , 10 październik 1994 r.\nKazimierz Mroczek. Zarys historii Kościoła Katolickiego w Wodzisławiu Śląskim [w:] Zeflik, nr 3, 15 kwiecień 1997\nKatalog zabytków sztuki w Polsce. Tom VI województwo katowickie. Zeszyt 14 Powiat wodzislawski; Pod redakcją Izabeli Rejduch - Samkowei i Jana Samka, Katowice 1964, str. 22\nKazimierz Mroczek, Zarys historii...\nLudwik Muioł w kromce parafii podaje datę śmierci proboszcz Schnaike na 16 września. Data śmierci 21 września znajduje się na okolicznościowym zdjęciu proboszcza z tekstem modlitwy za jego duszę.\nLudwik Musiol, Wodzisław..., str. 63\nStefan Górski, 80 lat...\nLudwik Musioł, Wodzisław..., str. 63\nTamże, str. 64 r\nŚwięty Flońan dzwoni do dziś:[w:] Serwis Wodzisławski, nr 22/23 (134/135) z 17.XII. 1998 - 15.1.1999.\nDziennik Zachodni, 10 października 1994 r.\nWodzisław Śląski, dnia 22 września 2001 r.\nopracował mgr Kazimierz Mroczek\n© Kazimierz Mroczek


drukować części 3d? Dobrze albo wcale! - http://elektroniczne-sprawy.lidernet.waw.pl/\ndrukować części 3d? Dobrze albo wcale! czyli drukowanie 3d rybnik elu. Na początku była to jedynie jedna z metod tak zwanego szybkiego prototypowania, która była używana do budowania form oraz prototypów. Wraz z rozwojem technologii, zapewniającym większą precyzyjno\nOto Plan Od A Do Z Aby naprawić elektronikę W 10 DniCzy można znaleźć serwis od audio w nocy?4 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak drukować części 3dRadzimy jak naprawić laptopa taniejNaprawić laptopa? Dobrze albo wcale!STUDIUM PRZYPADKU Jak naprawić laptopa W 4 Dni?Nie Musisz Być Ekspertem Aby naprawić laptopa. Wystarczy, że Zastosujesz Te 5 Zasad.Radzimy jak naprawić elektronikę lepiejDrukować części 3d? Dobrze albo wcale!Czy żeby naprawić laptopa potrzebne są studia?Radzimy jak naprawić laptopa taniej


Alarm bombowy podczas przesłuchania w sprawie zabójstwa Papały - Polska - NaszeMiasto.pl\nAlarm bombowy podczas przesłuchania w sprawie zabójstwa Papały\n2010-11-24, Aktualizacja: 2010-11-24 22:22\n(© Fot. http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Badge_of_Polish_Police.png&filetimestamp=20070308215851)\nJak donosi portal TVP Info, podczas przesłuchania przyjaciela Marka Papały, Romana Kurnika, w sądzie został ogłoszony alarm bombowy.\nJak czytamy na stronie TVP Info, Roman Kurnik twierdził, że na dwa, trzy tygodnie przed śmiercią, Marek Papała po spotkaniu z nim oraz Hipolitem Starszakiem (byłym funkcjonariuszem SB i zastępcą Prokuratora Generalnego) zrobił bardzo dziwną rzecz. – Poprosił mnie, abym pojechał z nim pod jego dom. Wydawało mi się, że chce mi coś powiedzieć. Obaj jechaliśmy swoimi samochodami, ale na miejscu nie doszło do żadnej rozmowy – zeznawał Roman Kurnik.\nNa przesłuchaniu nie stawili się były premier Leszek Miller oraz były zastępca Komendanta Głównego Policji Adam Rapacki - przysłali jednak usprawiedliwienia.\nArtykuł w TVP INFO\nOficjalna strona - Marek Papała


Parapety granitowe | Nowoczesne meble do salonu i luksusowe meble włoskie\nHome / Dom / Gzyms sufitowy / Sodowanie / Parapety granitowe\n— 27 lutego 2017 Możliwość komentowania Parapety granitowe została wyłączona 76\nNie masz pomysłu na to już urządzić swój dom? Jeśli masz trochę pieniędzy możesz poprosić projektanta wnętrz. Ja jednak wolałabym zaoszczędzić trochę środków na meble. Dlatego swój dom wykończyłam sama. Od czego zaczęłam i jak się za to zabrałam? Jakie błędy popełniłam? Gdybym mogła coś teraz zmienić w swoim domu na pewno byłby to parapety! Dlaczego? Wybrałam bowiem parapety plastikowe. Są obecnie bardzo modne. Za to w ogóle nie są one funkcjonalne! Bardzo szybko się brudzą i niszczą. Denerwuje mnie to, ponieważ psują wystrój całego pomieszczenia. Gdybym teraz wybierała nowe na pewno zdecydowałabym się na parapety granitowe. Miałam takie w poprzednim mieszkaniu i bardzo je sobie chwaliłam. Wszyscy jednak odradzali mi je. Uznałam, że pewnie mają rację. Chwalili bardzo parapety plastikowe. Obecnie wiem, że po prostu jeszcze im się nie zabrudziły i nie zniszczyły! Teraz popierają mnie w narzekaniach na ten rodzaj parapetu. Dlatego każdego budującego przestrzegam przed nimi i zdecydowanie polecam granit!\nNext Article Projektowanie wnętrz Kraków\n20 maja 2018Co robić, aby mieć bardzo bezpieczny dom? Posted in Gzyms sufitowy\n22 sierpnia 2018Dom cały w drewnie Posted in Dom\nNowoczesne meble Nowoczesne meble do salonu są bardzo popularne. Tak i w domu jak i mieszkaniu wyposażenie meblowe jest bardzo ważnym elementem – daje unikalny charakter każdemu z pomieszczeń. Nowoczesne meble mają swój indywidualny charakter. W każdym z miast jest wiele firm oferujących taki wariant meblowy. Bardzo ważnym elementem w meblach jest ich wykończenie m….


Urodził się 2 lutego 1896 w Warszawie, w rodzinie Marka Kuratowa, adwokata, i Róży z Karzewskich. W 1913 ukończył Gimnazjum Filologiczne Chrzanowskiego w Warszawie. Na studia matematyczne wyjechał do Glasgow (1913-14). Powrócił do Warszawy z chwilą uruchomienia polskiego uniwersytetu w 1915. Studia ukończył w 1918 na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1921 otrzymał stopień doktora filozofii na podstawie dwuczęściowej pracy dotyczącej: 1) aksjomatycznego ujęcia topologii przez wprowadzenie aksjomatyki domknięć (Sur la notion de l'ensemble fini, "Fundamenta Mathematicae", 1/1920); 2) definitywnego rozstrzygnięcia zagadnienia continuów nieprzywiedlnych, będących przedmiotem paryskiej pracy doktorskiej Janiszewskiego. Promotorem był Sierpiński (Janiszewski, faktyczny opiekun pracy, już nie żył). Jesienią tego roku habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie rozprawy stanowiącej rozwiązanie zagadnienia z teorii mnogości, postawionego przez matematyka belgijskiego de la Vallee Poussina. W dwa lata później został zastępcą profesora w II Katedrze Matematyki na Uniwersytecie Warszawskim. W 1927 objął III Katedrę Matematyki na Wydziale Ogólnym Politechniki Lwowskiej jako profesor nadzwyczajny. Był jej kierownikiem do 1933. Dwukrotnie był dziekanem tego Wydziału. Po jego likwidacji otrzymał w 1934 IV Katedrę Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego jako profesor zwyczajny (1934-1935), następnie został kierownikiem III Katedry Matematyki (1935-1952 z przerwą wojenną). W latach 1936-1939 był sekretarzem Komitetu Matematycznego Rady Nauk Ścisłych i Stosowanych. W czasie II wojny światowej wykładał na tajnym uniwersytecie w Warszawie. Od 1929 był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 1946 wiceprezesem Wydziału III, od 1949 wiceprezesem Towarzystwa). W lutym 1945 ponownie rozpoczął wykłady na uruchomionym Uniwersytecie Warszawskim. W tym roku powołano go na członka zwyczajnego Polskiej Akademii Umiejętności, od 1952 PAN, której był wiceprezesem w latach 1957-1968. Zaraz po zakończeniu II wojny światowej aktywnie uczestniczył w odbudowie życia naukowego w Polsce, m.in. w powołaniu do życia Państwowego Instytutu Matematycznego, późniejszego Instytutu Matematycznego PAN. Był jego dyrektorem (1948-1968), przewodniczącym Rady Nukowej (1968-1980) i kierownikiem Działu Topologii (1948-80). Czynnie uczestniczył w pracach PTM (wieloletni jego prezes i członek honorowy) i Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Był redaktorem "Fundamenta Mathematicae" (od 1952 naczelnym), "Biuletynu PAN", współtwórcą i redaktorem wydawnictwa "Monografie Matematyczne", w ramach którego opublikowano najcenniejsze opracowania przedstawicieli szkoły matematycznej warszawskiej i lwowskiej. Był członkiem wielu towarzystw i akademii zagranicznych: Royal Society of Edinburgh, Austrii, Niemiec, Węgier, Włoch, Związku Radzieckiego. Prace naukowe dotyczyły głównie topologii. Wprowadził aksjomatykę domknięć (znaną w świecie jako aksjomatyka Kuratowskiego), która posłużyła za podstawę do rozwoju teorii przestrzeni topologicznych oraz rozwijanej przez niego teorii continuów nieprzywiedlnych między dwoma punktami. Do najcenniejszych wyników Kuratowskiego uzyskanych po wojnie należą te, które dotyczyły związków między topologią a teorią funkcji analitycznych, a także głębokie twierdzenia z zakresu teorii rozcinania przestrzeni euklidesowych. Wraz z Ulamem, swoim najzdolniejszym uczniem z okresu lwowskiego, wprowadził pojęcie tzw. quasihomeomorfizmu, co zapoczątkowało nową dziedzinę badań topologicznych. Jego badania z teorii miary, m.in. wspólne wyniki z Banachem, Tarskim, były kontynuowane przez wielu uczniów. Wspólne prace Knastera i Kuratowskiego z teorii zbiorów spójnych przyniosły wszechstronne i precyzyjne opracowanie ogólnej teorii zbiorów spójnych, zastosowane do zagadnień rozcinania płaszczyzny, wraz z paradoksalnymi przykładami zbiorów spójnych (zbiór dwuspójny Knastera-Kuratowskiego). Kuratowski jest autorem twierdzenia, zwanego Lematem Kuratowskiego-Zorna, udowodnionego po raz pierwszy przez Kuratowskiego w 1922 ("Fundamenta Mathematicae", t. 3), które ma niebagatelne zastosowanie w dowodach wielu podstawowych twierdzeń. Zorn podał jego zastosowanie w 1935 ("Bulletin of the American Mathematical Society", 41). Wprowadzone przez Kuratowskiego pojęcia w teorii mnogości i topologii na stałe weszły do monografii tych przedmiotów. W wielu przypadkach ustalił ich terminologię i symbolikę. Prace powojenne dotyczyły głównie trzech nurtów badań: 1) rozwoju homotopijnej teorii funkcji ciągłych, 2) konstrukcji teorii przestrzeni lokalnie spójnych w wymiarach wyższych, 3) jednolitego ujęcia teorii rozcinania przestrzeni euklidesowych przez dowolne ich podzbiory, opartej na własnościach przekształceń ciągłych tych zbiorów. Wśród ponad 170 opublikowanych prac cenne są monografie i podręczniki, m.in. Topologie (t. I 1933, t. II 1950), fundamentalne dzieło, wydane także w języku angielskim i rosyjskim, Teoria mnogości (wspólnie z Mostowskim (wyd. I 1952, tłumaczenie na języki angielski i rosyjski), Wstęp do teorii mnogości i topologii (wyd. I 1952, tłumaczenie na języki angielski, francuski, hiszpański, bułgarski). Był autorem popularnie napisanego opracowania Pół wieku matematyki polskiej 1920-1970 (1973) oraz wydanych po śmierci autora Notatek do autobiografii (1981), przygotowanych do druku przez córkę, Zofię Kuratowską. Reprezentował matematykę polską w Międzynarodowej Unii Matematyki (wiceprezes w latach 1963-1966), na licznych kongresach międzynarodowych, wykładał w dziesiątkach uniwersytetów świata. Był doktorem honoris causa uniwersytetów: w Glasgow, Pradze, Wrocławiu, Paryżu. Posiadał najwyższe odznaczenia państwowe, a także złoty medal Czechosłowackiej Akademii Nauk im. Bolzano oraz medal im. Kopernika PAN. Zmarł 18 czerwca 1980 w Warszawie.\n- K. Borsuk: O osiągnięciach prof. dr K. Kuratowskiego w dziedzinie topologii, "Wiadomości Matematyczne", III, 1/1959.\n- K. Borsuk: Jubileusz 40-lecia działalności naukowej prof. K. Kuratowskiego, "Nauka Polska", r. VII, 3/1959.\n- E. Marczewski: Prace K. Kuratowskiego z teorii mnogości i teorii miary "Wiadomości Matematyczne", III, 1/1959.\n- Autobiografia i spis publikacji (w posiadaniu Komisji Historii Matematyki PTM).


Klub Lakierowy: Essence Fivepocket Grey\nLakier z kolejnej, jakże udanej, kolekcji limitowanej Essence (wielka szkoda, że póki co Denim Wanted! nie jest dostępna w Polsce :/).\nFivepocket Grey to średnia, kremowa szarość. W sieci można wyczytać, że kolor ten ma w sobie zielonkawe nuty, jednak na mnie to czysta szarość, bez domieszek innych kolorów.\nAplikacja bardzo przyjemna. Lakier jest bardzo gęsty i nie każdemu może to pasować, wymaga precyzji w nakładaniu - szybko zasycha na paznokciach, więc trzeba się spieszyć i nakładać go bardzo dokładnie. Lakier jest gęsty a więc i kryjący - w zasadzie już jedna warstwa kryje w 100% (ja na zdjęciach mam jedną warstwę, grubszą, plus Seche Vite).\nUwielbiam lakiery Essence - są tanie, świetnej jakości, a częstotliwość wypuszczania limitowanek jest powalająca. Żeby tylko więcej z tych limitowanych kolekcji pojawiało się w naszych sklepach...\nAutor: Lily o 10:40\nAgnieszka 11 września 2010 10:57\nto był mój faworyt z całej limitki sądzać po swatchach w necie jednak teraz widzę, że jest łatwo zastępowalny.\nLili 11 września 2010 11:38\nTo na pewno, zwłaszcza, że teraz dużo szarości weszło na rynek. Nie jest jakiś niesamowity, ale na pewno jest ładny :D\nRose Sélavy 11 września 2010 12:18\nNo ladniutki, ja chyba sprobuje upolowac te niebieskie w takim razie, bo mam za duzo szarych.\nMARTA 11 września 2010 16:09\nParamore 12 września 2010 17:06\nFajny, taki uniwersalny klasyk.


Zakres usług dla maszyn pozadrogowych - ZF Aftermarket\nSilni partnerzy, doskonały serwis\nKompleksowy serwis naprawczy, wysokiej jakości produkty i fachowa wiedza techniczna sieci serwisowej ZF zapewnia mobilność przez cały okres eksploatacji pojazdu.\nNasza oferta usług w zakresie maszyn budowlanych obejmuje dostawę części zamiennych oraz naprawy przekładni, układów kierowniczych i osi.\nOferujemy różne rodzaje napraw podzespołów: naprawy komleksowe, częściowe oraz naprawy usterek w oparciu o aktualną wartość pojazdu.\nPodczas napraw kompleksowych oczyszczamy i diagnozujemy każdy element urządzenia, wymieniamy uszkodzone i zużywające się części oraz łożyska i elementy uszczelniające. Po każdej zakończonej naprawie wykonujemy przebieg próbny na stanowisku do testowania przekładni, co pozwala znacząco zmniejszyć ryzyko późniejszej awarii.\nDostarczamy również podzespoły zamienne, które skracają czas przestoju maszyn. Nasze przekładnie są zgodne z jakością OEM dla obecnej serii.\nW przypadku przekładni maszyn budowlanych zawsze wymieniamy części podlegające zużyciu, takie jak łożyska i elementy uszczelniające, czujniki, przekładnie hydrokinetyczne i sprzęgła blokujące przetwornicę – jak również sprzęgła i okładziny, filtry oleju, sita ssące oraz przewody hydrauliczne. Na życzenie klienta urządzenie napełniamy również odpowiednim olejem ZF.\nNasze punkty serwisowe są wyposażone w najnowsze urządzenia testowe umożliwiające szybkie diagnozowanie i przeprowadzanie napraw maszyny – nawet u klienta. Nasi pracownicy chętnie doradzają we wszystkich kwestiach związanych z układem napędowym.\nRozszerzyliśmy zakres naszych usług:\nNaprawa kompletnych systemów montażowych\nObejmuje przekładnie i kompletne sprzęgła wielotarczowe, jak również przekładnie hydrokinetyczne.\nProdukcja części zamiennych do przekładni i osi, które nie są już dostępne na magazynie\nOferujemy atrakcyjne warunki i terminy dostaw. Nasze systemy zapewniania jakości są zgodne z normami ZF.\nUsługa demontażu i montażu\nW Twojej okolicy nie ma warsztatu? Nie masz możliwości samodzielnego demontażu i montażu części zamiennych?\nZapewniamy usługę demontażu i montażu części w pojeździe w ramach kompleksowego pakietu. Z przyjemnością zorganizujemy również transport Twojej maszyny budowlanej do warsztatu.\nSkontaktuj się z nami w celu przygotowania oferty.\nNajszybsza i najłatwiejsza droga do nas!\nUsługa odbioru i dostawy ZF. Bezstresowe naprawy: zorganizujemy odbiór uszkodzonej części, a następnie jej natychmiastowy zwrot po zakończeniu naprawy.\nNaprawa, serwis, przebudowy i modernizacje w celu zwiększenia wydajności, wygody i bezpieczeństwa. ZF Aftermarket dba o niezawodnośc maszyn rolniczych i budowlanych.\nWięcej informacji na temat serwisu i naprawy\nDiagnostyka podzespołów ZF: Twój partner w zakresie analizy danych o maszynach rolniczych i budowlanych.\nUsługa regeneracji ZF\nNasza przewaga: regenerowane przetwornice w jakości OEM przy jednoczesnym zachowaniu niższych kosztów.\nWięcej informacji na temat usługi regeneracji\nFiltry oleju ZF\nFiltry oleju do przekładni maszyn rolniczych i budowlanych to najbezpieczniejszy sposób uniknięcia czasochłonnych i kosztownych przestojów.\nZapoznaj się z ofertą filtrów oleju i części zamiennych\no naszym serwisie dla maszyn rolniczych i budowlanych?


Spektakl „Wstyd” już wkrótce w Nowym Teatrze\n„Wstyd” w Nowym Teatrze\nMałgorzata Wdowik (Fot. Maurycy Stankiewicz)\nNiezwykle osobista opowieść o trzech pokoleniach kobiet z jednej rodziny. Pytania o dziedziczność wstydu i o to, jak można z niego się wyzwolić. „Wstyd” — ostatni z tryptyku o emocjach w reżyserii Małgorzaty Wdowik już wkrótce będzie miał premierę w warszawskim Nowym Teatrze. – To ważne, aby nie kultywować już przymusu dopasowania się, dążenia. Nie zgadzam się na utrzymywanie hierarchii opartej na zawstydzaniu innych. System wartościowania jest przestarzały – mówi nam reżyserka i opowiada, dlaczego właśnie tę emocję uczyniła tematem spektaklu.\n„Wstyd” jest trzecim w tryptyku spektakli — wcześniej były „Strach’ i „Gniew”. Dlaczego właśnie te emocje wzięłaś na warsztat?\nWszystkie te emocje są zazwyczaj postrzegane jako negatywne. Często unikamy ich doświadczania. Jednocześnie są jednymi z podstawowych emocji, które dają nam pojęcie o nas samych i o tym, jak funkcjonujemy w świecie. Nieumiejętność i lęk przed konfrontacją powoduje, że często są one wykorzystywane w kontekście polityczno- społecznym jako narzędzia do manipulacji i kontroli. Praca nad spektaklem pozwala na spotkanie z nimi w bezpiecznych warunkach. Ta konfrontacja bywa dla nas, twórców, bardzo oczyszczająca. Chcemy zaprosić do tego publiczność.\nAgata Baumgart i Małgorzata Wdowik (Fot. Maurycy Stankiewicz)\nKolejność ma znaczenie?\nZałożyłam, że stworzenie tryptyku jest ciekawym sposobem budowania relacji z widzem – może oglądać kolejne części, konfrontować je ze sobą, budować sobie z nich historię. Od początku wiedziałam, że chcę się zająć tymi trzema emocjami, ale nie planowałam kolejności. Dopasowywałam je do instytucji, które zapraszały mnie do współpracy. W Teatrze Powszechnym po premierze „Klątwy” wręcz buzował gniew. Panowała niezgoda na próbę zastraszenia oraz ocenzurowania tego miejsca i spektaklu. Z tą energią pracowaliśmy w trakcie prób. Wstyd jest dużo mniej teatralny. To moment, kiedy coś, czego nie chcemy pokazać, staje się widzialne. W Nowym Teatrze „Wstyd” pojawił się jako rodzaj pewnego niedopasowania do miejsca.\nStrajk Kobiet pokazał, że gniew może być sposobem na wyzwolenie od wstydu. Wiele kobiet otwarcie zaczęło mówić o doświadczeniu aborcji, stanowiącym wcześniej temat tabu.\nNie wiem, czy gniew może wyzwolić ze wstydu, na pewno przez gniew wyrażamy sprzeciw wobec mechanizmów mających na celu kontrolowanie nas przez zawstydzenie. Kiedy pracowałam nad „Gniewem”, w spektaklu oprócz aktorów brali udział młodzi chłopcy. Okazało się, że tak bardzo wstydzą się nabuzowania gniewem, że mają więcej sposobów na to, jak go tłamsić, niż na to, jak dać mu upust. XXI w. jest ponoć nazywany wiekiem wstydu. W pracy nad spektaklem interesowała mnie bezwstydność jako metoda sprzeciwu. To, czym jestem zawstydzana, mogę uznać za swoją siłę i zamiast to ukrywać, jeszcze bardziej to podkreślić. Wyrazić niezgodę na próbę wyznaczania, jak mam się zachowywać, jaka mam być. Świetnym przykładem takiego zastosowania „bezwstydności” jest książka Chris Kraus „I love Dick”, która niestety nie została wydana w Polsce.\nTo, o czym mówisz, wiąże się ze zjawiskiem slutshamingu, niezgody na nie.\nTak. Podobno emocją przeciwstawną do wstydu jest wsparcie. Siostrzeństwo, Strajk Kobiet czy ruch #MeToo to tylko niektóre przykłady na to, jak poczucie nie bycia samą daje siłę do sprzeciwu. Mam wrażenie, że w odpowiedzi na nienawiść, zastraszanie i brak tolerancji w polityce, wytwarzamy rodzaj kultury, która daje nam poczucie wsparcia, sprawia, że coś, co w sobie tłamsimy, dostaje przestrzeń, w której możemy się wyrazić.\nCzego wstydzą się bohaterki spektaklu?\nTytuły moich spektakli traktuję jako punkt wyjścia do pracy. Tym razem postanowiłam zrobić eksperyment teatralno-filmowy, do którego zaprosiłam Agatę Baumgart – moją przyjaciółkę oraz reżyserkę filmową i teatralną. Wspólnie zaczęłyśmy się zastanawiać, jak wstyd przekazywany z pokolenia na pokolenie może transformować w ramach jednej rodziny. Brakowało nam jednak rodziny, która zgodziłaby się uczestniczyć w projekcie. Miałam też wątpliwości, czy jako reżyserka mam prawo opowiadać o cudzym wstydzie. Dlatego zdecydowałam się zaprosić swoją rodzinę. Agata pełni w projekcie funkcję podglądaczki i komentatorki relacji rodzinnych. Razem badamy relację matki i córki w kontekście wstydu związanego z pochodzeniem oraz sztafetą społeczną. Sięgamy po historię mojej babci, która mieszka na wsi, mojej mamy, która jak sama mówi, uciekła do małego miasteczka. Ja z kolei urodziłam się w małej miejscowości i teraz trafiłam do Nowego Teatru w Warszawie. Jako trzecie pokolenie mam zupełnie inne spojrzenie na drogę mojej babci i mamy.\nAgata Baumgart (Fot. Maurycy Stankiewicz)\nW psychologii istnieją koncepcje dotyczące nieprzepracowanych traum, które dziedziczymy. Czujesz, że mama i babcia przekazały ci w genach wstyd?\nMyślę, że bardziej dziedziczy się pewną perspektywę patrzenia na rzeczywistość i doświadczania jej. Mama miała poczucie wstydu związane z pochodzeniem, którego ja już nie mam. Mam rodzaj dążenia do wyższej klasy, do lepszego miejsca. W jakimś sensie nie odziedziczyłam jej wstydu, ale odziedziczyłam to dążenie. Jestem trzecim pokoleniem tej sztafety i w spektaklu zastanawiam się nad tym, czym ta sztafeta jest obłożona. Nad tym, na które jej elementy już we mnie zgody nie ma. Pewnego razu pytając moją mamę o jej dzieciństwo, użyłam słowa „bieda”. Ona powiedziała, że nigdy nie myślała tak o swoim życiu. To sprawiło, że zaczęłam się zastanawiać, skąd we mnie wzięło się to określenie, co buduje moją perspektywę jej dzieciństwa, skąd mam te proste kategorie, które zamykają całe jej zmaganie z dzieciństwem w jednym słowie.\nNiezwykle ciekawi mnie, jak przekazywany z pokolenia na pokolenie wstyd funkcjonuje w zależności od okoliczności, w których znajduje się dane pokolenie.\nTwoja mama i babcia uczestniczyły w powstawaniu spektaklu?\nTak, zależało mi, aby opowiedzieć tę historię wspólnie.\nSpektakl mówi też o tym, że ze wstydu można się wyzwolić.\nWydaje mi się, że raczej można ten wstyd w sobie zrozumieć. W moim wypadku historia rodzinna, historia pochodzenia, stała się rodzajem mitu. Moja mama musiała zdefiniować siebie na nowo, kiedy przeniosła się do miasteczka. Wytworzyła wokół swojego wstydu wiele narracji, próbując oswoić w sobie tę emocję, żeby zyskać sprawczość, kontrolę nad wstydem. Ja powielam ten gest, próbując wystawić tę historię w teatrze. Dla mamy próba przepisania tej historii, opowiedzenia jej po raz kolejny jest bardzo uwalniająca, ale też stresująca. Czyta wszystkie notki prasowe o spektaklu, pewnie ten wywiad też przeczyta. Powoli się z tym wszystkim oswaja. Sama stwierdziła, że ma nadzieję, że wspólnie opowiemy to tak, żeby nie musiała już więcej tego powtarzać.\nSpektakl jest rodzajem pozwolenia sobie na to, żeby opowiedzieć sobie swoją związaną ze wstydem historię. Stanąć za nią! Jednocześnie, opowiadając ją, muszę uważać, aby nie stała się kolejną historią sukcesu. Widzę w tym duże niebezpieczeństwo. To ważne, aby nie kultywować już przymusu dopasowania się, dążenia. Nie zgadzam się na utrzymywanie hierarchii opartej na zawstydzaniu innych. System wartościowania jest przestarzały i nie może już działać.\nLudzie nie umieją rozmawiać o emocjach. Czy spektakl ma zmotywować do pracy nad emocjami, do sięgania po pomoc?\nTeraz ten temat jest szczególnie ważny. Ale nie mam takich ambicji, aby mój spektakl motywował widza do czegokolwiek. Wykorzystuję potencjał medium, ale nie chcę widzom niczego narzucać. Chcę raczej wytworzyć możliwość i opowiedzieć historię. Jeśli komuś uda się z nią zidentyfikować, przeżyć to na swój sposób, jeśli umożliwi mu to jakąś refleksję, to super. Interesuje mnie możliwość zaproszenia widza do sytuacji czy doświadczenia, które dla niego czy niej wytwarzam. To może być wyzwalające i oczyszczające. Bycie razem na żywo to ogromna siła teatru, za którą obecnie bardzo tęsknię.\nNatalia Jeziorek Nowy Teatr wstyd Małgorzata Wdowik Agata Baumgart


Łódź - Strona 3 z 6 - Sadurski.com\n• Pewien dom w Łodzi przyciąga wielkie samochody jak magnes. Raz wpadł do niego barakowóz, innym razem rąbnął w niego Jelcz, a niedawno potężną wyrwę w ścianie domu zrobiła ciężarówka Star, która sama sturlała się, po zaparkowaniu na pobliskiej górce….\nDodatek za muskuły\n• Strażnicy miejscy w Łodzi już prężą muskuły. Ogłoszono bowiem, że ci, którzy zaprezentują przed komisją, iż są bardzo sprawni fizycznie (szybkie bieganie, celne rzucanie piłką, itp), dostaną dodatek do pensji w wysokości 300 złotych. Szefostwo straży miejskich w innych…


Muzeum Śląska Cieszyńskiego - Kobieta w śląskiej sztuce intuicyjnej\nKobieta w śląskiej sztuce intuicyjnej\n9 pąździernika 2007 roku o godzinie 13.00 miało miejsce otwarcie wystawy Kobieta w malarstwie intuicyjnym Górnego Śląska. Wernisaż zaszczycił swą obecnością Stanisław Gerard Trefoń, kolekcjoner sztuki nieprofesjonalne, który użyczył na potrzeby wystawy w Muzeum Śląska Cieszyńskiego 57 prac (na płótnie i dykcie). Wraz z nim pojawił się m.in. Franciszek Burzyk - artysta, którego kilka obrazów prezentowanych jest na wystawie. Pan St. Trefoń w skrócie streścił swą kolekcjonerską przygodę (liczącą sobie ponad 50 lat). Podzielił się również uwagami dotyczącymi roli jaką odgrywa działalność artystyczna amatorów na Górnym Śląsku.\nStanisław Gerard Trefiń (ur. 1931 r.) Pierwszym ważnym dla kolekcji Stanisława Gerarda Trefonia obrazem był obraz Nikifora, kupiony w 1952 roku. Po latach w istniejącej kolekcji znajduje się ponad 1800 obrazów olejnych namalowanych przez 250 autorów i przynajmniej 300 rzeźb w kamieniu. W swojej kolekcji posiada największą w Polsce kolekcję dzieł twórców słynnej grupy janowskiej - Teofila Ociepki, Erwina Sówki, braci Wróblów, czy Ewalda Gawlika. Przez ostatnie lata problemem S.G. Trefonia było, co czynić i gdzie przechowywać tak ogromny zbiór prac. Kolekcja, w skład której wchodzą również prace Jerzego Dudy-Gracza, czy Pawła Stellera, była upchana w pokojach, kuchni oraz łazience mieszkania Gerarda Trefonia w Rudzie Ślaskiej. Od grudnia 2006 roku nową siedzibą kolekcji pana Trefonia jest zamek w Nakle Śląskim. Prezentowana tam kolekcja zatytułowana jest „Barwy Śląska”. Równie ciekawy, jak sama kolekcja, jest sposób oraz proces jej powstawania. Niejednokrotnie Trefoń wypatrywał obrazy w komisach lub w Desie i próbował przez znajomych docierać do ich autorów. Interesujących go nazwisk szukał nawet w książce telefonicznej. Czasem zdarzało się, że zauważył jakiś ciekawy obraz u kogoś na ścianie i prosił o ustalenie adresu autora. Prace kupował zarówno bezpośrednio u artystów, jak i znajdował je na strychach, w piwnicach, w chlewikach na króliki, gdzie służyły jako drzwiczki do zamykania klatek. Przez wielu malarzy Gerard Trefoń nazywany jest mecenasem. To dlatego, że często mobilizuje twórców do malowania, czasem wspomaga ich finansowo, ale także za własne pieniądze organizuje wystawy. Gerard Trefoń co chwila wynajduje nowych „śląskich Nikiforów”, o których świat dowiaduje się dopiero, gdy kolekcjoner wysyła ich prace na konkursy.\nO wystawie i praczach słów kilka. Patrząc na prezentowane obrazy można postawić pytanie: Jaką kobietę „opisują” swym malarstwem śląscy twórcy samorodni? Ta wystawa wydaje się odpowiadać na tak postawione pytanie. Nie przedstawiają oni w swej twórczości tego, co można nazwać istotą kobiecości. To musi uczynić sam zwiedzający, gdyż prezentowane prace nie pokazują kobiety jako takiej - pokazują one żony, kochanki, matki, córki, boginie, święte, prostytutki, plotkarki, czyli różne wcielenia kobiecości. Owe konkretne wcielenia załamują abstrakcyjną kobiecość, a przez to są w stanie oddziaływać na odbiorcę, wywołując u niego rozmaite emocje. Co ciekawe, te konkretne wcielenia kobiecości wkomponowane są jednocześnie w pejzaż kopalń, hut, fabryk, jak i przestrzeń społeczno-kulturową Śląska. Prezentowane na obrazach śląskich intuicjonistów kobiety są nie tylko produktem indywidualnych i subiektywnych fantazji artystów, ale mówią one o ich światopoglądzie, wyobrażeniach, wiedzy oraz doświadczeniu życiowym. Prezentowane na wystawie malarstwo zdradza poprzez swą materialną formę obecność intersubiektywnych -wypracowanych na przestrzeni pokoleń - podzielanych przez Ślązaków wyobrażeń, stereotypów dotyczących kobiet i samych siebie. Owe prace mówią nie tylko o ich twórcach, ale mówią również o samej przestrzeni społeczno-kulturowej, jaką jest Śląsk. Pokazują one nie tylko kobiety, ale sam Śląsk, zarówno ten dawny, jak i ten bardziej współczesny. Są tu odwołania do społecznych wyobrażeń, mitów dotyczących przeszłości, tradycji, folkloru w oparciu,o które budowana jest tożsamość zbiorowa. Jest to świat codziennych spraw, pracy, monotonii, jak i momentów świątecznych, niecodziennych, rodzinnych, w których umieszczeni są zarówno malowane postacie jak i ci, którzy je malują. Jest to często rzeczywistość, która odchodzi powoli do historii lub ulega zapomnieniu. Ów świat mijających pokoleń – należący do przeszłości – załamując się w optyce teraźniejszości jest źródłem nostalgii i mitologizowania tradycji. Pojawiające się na obrazach postaci kobiety nie tylko mają odzwierciedlać realia życia na Śląsku, znikające tradycyjne, jasno zarysowane podziały ról społecznych i obowiązków wynikających z płci. Mają one również w symboliczny sposób uosabiać – personifikować – pewne idee, mity i stany emocjonalne. Są one niewątpliwie świadectwem przeobrażeń, jakim uległ Śląsk.\nOglądając prezentowane na wystawie prace można odnaleźć w nich „cytaty”, powtórzenia, motywy zaczerpnięte zarówno z dzieł artystycznych innych epok, jak i współczesnej kultury masowej. Obrazy są świadectwem dyfuzji tego, co umownie zalicza się do sztuki/kultury „wysokiej” i tego, co „potoczne”, „pospolite”, ludowe, „niskie”. W połączeniu z przestrzenią społeczno-kulturową, jaką jest Śląsk, zaczynają one żyć swoim własnym życiem. Odbijające się i zwielokrotnione obrazy telewizyjne i informacje, ikony współczesnej kultury, reprodukcje dzieł sztuki w albumach, książkach, prasie, Internecie w połączeniu z tempem życia współczesnego człowieka wpływają na sposób doświadczania nas samych, innych i świata.\nZ jednej strony może to być ucieczka w świat nostalgii, przeszłości, „kultury tradycyjnej”, rządzącej się swoimi prawami, relacjami społecznymi, porządkiem, który odchodzi już w zapomnienie, z drugiej jest to zanurzenie się w tym, co dostarcza i oferuje nam współczesna kultura. Prezentowane na wystawie prace niezależnie od swego warsztatu artystycznego – wszak wszyscy artyści, których prace mogą Państwo oglądać są „amatorami” – pokazują nie tylko „kobietę”, ale są również świadectwem kultury, w jakiej przyszło żyć ich autorom.\nPrezentowane na wystawie prace:\n1. Marian ROSIEK, Śląsk, 1995\n2. Władysław WAŁĘGA, Zauroczeni, 2006\n3. Władysław WAŁĘGA, Nić, 2004\n4. Władysław WALĘGA, Adam i Ewa,?\n5. Władysław WALĘGA, Adam i Ewa,?\n6. Florian ZAJĄC, Diwa, 1998\n7. Florian ZAJĄC, Wiosna, 2002\n8. Władysław WAŁĘGA, Ciekawoś, 2005\n9. Czesław FOJCIK, Nimfomania, 2005\n10. Andrzej MARCOL, Macierzyństwo, 2002\n11. Franciszek BURZYK, Zielarki, 1999\n12. Franciszek BURZYK, Zielarki, 1999\n13. Alicja MARCOL, Wypiek chleba, 2004\n14. Alicja MARCOL, Maśniczka,?\n15. Erwin SÓWKA, Trzy Wenus, 1995\n16. Erwin SÓWKA, Trzy Wenus, 1995\n17. Michał DEJAS, Pożegnanie, 2007\n18. Czesław FOJCIK, Bar speluna,?\n19. Marcin POGRZEBA, Uwaga AIDS, 1992\n20. Andrzej MARCOL, Basista, 2006\n21. Józef TORKA, Żona alkoholika, 1975\n22. Józef TORKA, Żona Cecylia, 1987\n23. Dieter NOWAK, Sierota, 2004\n24. Piotr MACHINEK, Pani Zosia po całej nocy, 1989\n25. Marian ROSIEK, Przed akademią, 1996\n26. Andrzej MARCOL, Tramwaj do Dudy,? Czesław FOJCIK, Wiedźma, 2005\n27. Czesław FOJCIK, Kompozycja, 2002\n28. Czesław FOJCIK, Oczy, 2004\n29. Jan BEMBENISTA, Stroje śląskie, 2000\n30. Czesław FOJCIK, Taniec, 2006\n31. Czesław FOJCIK, Anonimowość, 2005\n32. Weronika HOLESZ-KURZYDYM, Światło życia, 1997\n33. Jerzy KOZIOŁEK, Ślązaczka, 1986\n34. Czesław FOJCIK, Kopia Salvadore Dali,?\n35. JOTTE, Arbuzy, 1993\n36. Marcin GUZY, Hybryda, 2007\n37. Czesław FOJCIK, Zaczarowany krąg, 2003\n38. Czesław FOJCIK, Spotkanie, 2007\n39. Daniela CYRNAL, Śląskie Klachule, 2000\n40. Andrzej LEWANDOWSKI, Z lasu, 2004\n41. Andrzej SALWA, W sadzie, 2007\n42. Oswald DAMEK, Odpoczynek, 1997\n43. Franciszek SOWA, Ślązaczka, 2007\n44. Czesław FOJCIK, Jesienny trud, 2000\n45. Franciszek SOWA, Przekupka, 2007\n46. Dieter NOWAK, Handlyry, 2007\n47. Franciszek BURZYK, Prasowanie, 2007\n48. Franciszek BURZYK, Premie, 2007\n49. Franciszek BURZYK, Pranie, 2007\n50. Zuzanna POBIECKA-JANYS, Szczęście rodziny górniczej, 1987\n51. Romuald NOWAK, Kąpiel, 2003\n52. Jerzy PAWLAS, Dolina Jamny, 1980\n53. Ewa SOSKA, Zwierciadło, 1998\n54. Rudolf RIDEL, Kostucha, 1974\n55. Karol SORYCHTA, Narodziny, 1972\n56. Andrzej MARCOL, W basenie, 2006\n57. K. Ratajczak, Kąpiące się, 2002\nWystawę można zwiedzać w Galerii Wystaw Czasowych Muzeum Śląska Cieszyńskiego do 30 listopada 2007 roku. Wystawa przeznaczona jest dla ludzi interesujących się sztuką nieprofesjonalną, artystów, studentów, młodzieży ponadgimnazjalnej oraz wszystkich tych, którzy lubią w odmienny sposób popatrzeć na świat.


Oleander znaczy trup | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Kultura » Oleander znaczy trup\nNie jest łatwo wyznać przed kamerą: "Zabiłam człowieka. To było dziecko".\nWojna oczami kobiet wygląda inaczej /fot. PLANETE\nDziewczęta służące w izraelskiej armii z imponującą odwagą próbują mierzyć się ze swym poczuciem winy. Niektóre z nich mówią powoli, dokładnie ważąc każde słowo. Być może są na środkach uspokajających. Jedna przyznała się nawet do alkoholowego uzależnienia. Inna nerwowo przypala papierosa. Jeszcze inna opowiada, jaką agresję budzi w niej histeryczny płacz własnego dziecka - echo spazmów arabskich maluchów, które na zawsze zostaną w jej pamięci.\nNa ostatnim Krakowskim Festiwalu Filmowym pokazano ciekawy dokument "Flipping Out" ("Korba") Yoava Shamira, który opowiada o osobliwej modzie panującej wśród izraelskiej młodzieży. By odreagować traumy z okresu służby wojskowej, wyjeżdżają na długie miesiące do Indii i tam z miejsca wchodzą w narkotykowy trans. Bohaterki dokumentalnego filmu Tamar Yarom nie szukają tak ekstremalnej ucieczki. By uwolnić się od swoich...


Diet Stars – Odchudzanie może być przyjemne i wyjątkowo błyskawiczne! – Blog Damiana\nprzez admin · Maj 28, 2019\nWedług najróżniejszych doświadczeń, jeszcze dużo młodych pań ma fakt z utrzymaniem zdrowej masy. Podstawą takiego okresu sytuacji są drastyczne zmiany naszego systemu życia. Co rzeczywiście jeszcze częściej sięgamy po całą żywność, natomiast ponad określamy się na konstrukcje energii seksualnej. Że niejednokrotnie prowadzi nam też stres, a wielka liczbę zanieczyszczeń środowiskowych negatywnie wchodzi na bliski system. Kluczem do utrzymania zgrabnej urody jest duży poziom metabolizmu odpowiedzialnego za przetwarzanie kalorii w działalność. Jeżeli metabolizm jest popyt wolny, nadmiar kalorii jest magazynowany w tkance tłuszczowej powodując przyjmowanie na sile.\nIstnieje wiele rodzajów pamiętania o prawdziwą przemianę materii. Jednakże prawdziwie nowoczesną technologią są żelki Diet Stars sprawione na podstawie naturalnych składników odżywczych. Więc niesamowicie sprawny produkt, który ułatwi nam zapomnienie zbędnych kilogramów. Wszystko za sprawą korzystnych enzymów, które zmienią naszą przemianę idei oraz spowodują, że zbędne kalorie nie będą wiecznie dawane w tkance tłuszczowej. Co więcej, jest owo dokładnie stabilna i ekologiczna metoda odchudzania. Oprócz szczuplejszej sylwetki zyskamy również szereg zalet dla naszego zdrowia. Między innymi zredukowany zostanie poziom szkodliwego cholesterolu.\nPrzedmioty z otyłością niesamowicie często chodzą w parze też z systemami oraz zaniżonym poczuciem naszej wartości. Musimy odczuwać się doskonale w rodzimym ciele, a oponka na brzuchu z wszą gwarancją temu nie sprzyja. Szczególnie, iż mnóstwo jednostek niesamowicie uzależnia się do uwag drugich na domowy problem. Dlatego tez, jeżeli pragniesz błyskawicznie schudnąć, metoda innowacyjnych żelków Diet Stars istnieje w pas zapewnić Ci liczone rezultaty. Technika tenże z razu zyskał ogromną popularność. Prawdopodobnie za sprawą dobrej metody dawkowania. Żelki łączą nam się z łakociami, jednakże profesjonalnie przygotowane potrafią stanowić idealną jakość wspomagania odchudzania.\nProdukt Diet Stars odróżnia się niesamowicie kompletnym podejściem do tematu odchudzania. Technologia owa przede ludziom gromadzi się na współczesnym, by przebieg odchudzania był silny i nie powodował częstych objawów takich jak nerwowość i huśtawki nastrojów spowodowane ciągłym odczuwaniem głodu. W utworze zawarto guaranę, która nie lecz stanowi głęboko efektywnym składnikiem energetycznym, natomiast dodatkowo pozytywnie oddziałuje na granica apetytu. Jedna część produktu hamuje odczuwanie głodu choćby na niewiele godzin. W tenże chwyt chętnie będzie nam wykształcić nowe nawyki żywieniowe dobre dla zachowania właściwej wagi.\nPodstawowym działaniem żelek Diet Stars istnieje jednakże zwiększanie naszego metabolizmu. To bowiem najistotniejszy czynnik, który odpowiada za ostatnie w którym tempie stanowimy w istnienie spalać zbędny tłuszcz. Metabolizm liczy na przetwarzaniu padnięcia na szybkość potrzebną systemowi do praktyce. Lecz gdyby jest on namawiać wolny, nadmiar kalorii przechowuje się w tkance tłuszczowej. Lepsza przemiana materii pozwala nam w szerocy wykorzystać potencjał energetyczny żywności oraz zabezpieczy nas przed kładzeniem się tłuszczu. Dzięki temu sprawnie będzie nam się pozbyć się zbędnych kilogramów. Toż pomimo nie wszystkie zalet jakich zapewni nam wynik Diet Stars.\nŻelki korzystnie wpłyną zarówno na swoje zdrowie poprzez redukcje poziomu cholesterolu oraz leczenie szkodliwych toksyn z układu. Zapewni to zawarta w zespole produktu zielona kawa, która dodaje termogenezę organizmu. Dzięki ostatniemu z skłonnością usuwamy niebezpieczne substancje, a dodatkowo jeszcze wydajniej spalamy zbędny tłuszcz. Produkt Diet Stars wykorzystuje wyłącznie naturalne składniki odżywcze, dzięki czemu istnieje estetyczny dla bliskiego zdrowia. Wystarczy pamiętać o systematycznym przyjmowaniu żelek, natomiast cudowne wyniki przyjdą same!\nAlpha Lingmind – Najefektywniejsza metoda na naukę języków obcych!\nprzez admin · Published Wrzesień 10, 2020\nSemaxin – Wszelkie problemy z potencją odejdą w zapomnienie!\nprzez admin · Published Sierpień 16, 2020\nReCardio – To doskonały moment, aby zadbać o własne zdrowie!\nNastępny post Ecoslim – Krople, które w przystępny i niesamowicie szybki sposób pomogą Ci zrzucić nadmierne kilogramy\nPoprzedni post Detoxic – Szybki detoks organizmu pomocą w walce z pasożytami!


Jak firmy raportują informacje dotyczące klimatu i praw człowieka? - Forum Odpowiedzialnego Biznesu\nNa mocy dotychczas obowiązującej dyrektywy od 2018 roku spółki miały obowiązek ujawniać istotne informacje dotyczące ryzyka oraz swojego oddziaływania na klimat i szeroko pojęte środowisko, a także kwestii związanych z zatrudnianiem pracowników, prawami człowieka i przeciwdziałaniem korupcji. Żeby uzupełnić zaplanowaną na bieżący rok nowelizację tej dyrektywy Alliance for Corporate Transparency, którego koordynatorem jest Frank Bold, opublikowało badania ukazujące postępy i niedociągnięcia w implementacji tych obowiązków.\nDostęp do istotnych i porównywalnych informacji na temat wyników przedsiębiorstwa w zakresie zrównoważonego rozwoju stał się priorytetem dla wszystkich użytkowników danych korporacyjnych, w tym inwestorów, banków, podmiotów zarządzających aktywami, inicjatyw benchmarkingowych, organizacji pozarządowych i związków zawodowych. Jak podkreślają ekspercki/ki Frank Bold, pomimo umiarkowanego postępu ujawniane przez przedsiębiorstwa informacje nadal w zbyt dużym stopniu opierają się na ogólnikach i nie odnoszą się w istotny i konkretny sposób do ryzyka, celów i kluczowych wskaźników.\nStandardy zmniejszą obciążenia administracyjne przedsiębiorstw i przyniosą oszczędności rzędu 24,200 – 41,700 euro w skali jednego podmiotu. Przeprowadzone przez Komisję Europejską konsultacje publiczne pokazały też, że 80% przedsiębiorstw sporządzających raporty opowiada się za wprowadzeniem wspólnych standardów. Poza większą przejrzystością i pewnością w konsekwencji zapewnią im one łatwiejszy dostęp do kapitału i pomogą przygotować się na neutralną klimatycznie przyszłość.\nNiemniej, tylko połowa przedsiębiorstw raportowała ryzyko związane ze zmianą klimatu, a przeważająca większość wciąż nie dostarcza wymaganych przez inwestorów konkretnych informacji dotyczących na przykład emisji GHG z Zakresu 3, ani nie uwzględnia różnych perspektyw czasowych w swoich ocenach ryzyka.\nW kwestii praw człowieka 85% badanych przedsiębiorstw nie podało żadnych informacji na temat swojego ryzyka w tym zakresie, a prawie żadna nie wskazała, w jaki sposób zarządza tym ryzykiem lub angażuje interesariuszy. Dane ukazują również istotne różnice pomiędzy badanymi krajami – w większości przypadków Czechy i Polska wypadają poniżej średniej.\nZ wynikami dla poszczególnych krajów można zapoznać się tutaj.


Sondaż. Zakaz hodowli na futra, trzymania na łańcuchu. Co myślą wyborcy Dudy, co Trzaskowskiego? wieszwiecej - tvp.info\nfa, mnie 16.09.2020, 12:08 |aktualizacja: 12:48\nAnkietowanym zadano dwa pytania fot. Shutterstock/Sami Al Choueiry)\nWiększość Polaków chce wprowadzenia zakazu hodowli zwierząt futerkowych i zakazu trzymania psów na łańcuchu – tak wynika z sondażu pracowni Social Changes. W badaniu uwzględniono też, jak na takie propozycje zmian zapatrują się wyborcy Andrzeja Dudy i Rafała Trzaskowskiego.\nBadanie przeprowadzono na zlecenie wPolityce.pl. Ankietowani byli pytani, co sądzą o nowym projekcie ustawy o ochronie zwierząt, który został zgłoszony przez Forum Młodych PiS i poparty przez prezesa tej partii Jarosława Kaczyńskiego.\nAnkietowanym zadano dwa pytania, jedno dotyczyło zakazu hodowli zwierząt futerkowych, drugie –zakazu trzymania psów na łańcuchach.\nI tak 54 proc. jest „za” tym, by w Polsce obowiązywał bezwzględny zakaz hodowli na futra, przeciwnego zdania jest 24 proc. 22 proc. nie ma zdania w tej kwestii.\nZ badania wynika też, że takiego rozwiązania chce 59 proc. wyborców Andrzeja Dudy i 62 proc. tych, którzy popierają Rafała Trzaskowskiego. Przeciw zakazowi hodowli jest 25 proc. Spośród elektoratu Dudy i 24 proc. spośród wyborców Trzaskowskiego.\nJeśli chodzi o pomysł wprowadzenia zakazu trzymania psów na łańcuchu, tutaj wyniki nieco się różnią. „Za” jest 64 proc. pytanych, „przeciw” – 20 proc. 16 proc. ankietowanych nie ma zdania.\nWśród wyborców obecnego prezydenta taki postulat popiera 64 proc., przeciw jest 24 proc. W elektoracie Trzaskowskiego – „za” 76 proc., „przeciw” – 16 proc.\nBadanie zostało zrealizowane metodą CAWI na próbie 1055 Polaków osób w dniach 11-14 września.\n#sondaż #wyborcy #trzaskowski #duda #futra #hodowla #psy #łańcuch


BKD & Partners - sól drogowa, ICE & DUST-AWAY (CMA) » Wpływ soli drogowej i innych chlorków na środowisko naturalne\nJednym z podstawowych działań w okresie zimy jest zwalczanie śliskości na drogach. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z 27 października 2005 w sprawie rodzajów i warunków stosowania środków, jakie mogą być używane na drogach publicznych ulicach i placach (§2) dopuszcza się stosowanie środków niechemicznych takich jak piasek (od 0,1 do 1mm średnicy), kruszywo naturalne lub sztuczne (uziarnienie do 4mm), środków chemicznych w postaci stałej i w postaci zwilżonej (chlorek sodu, chlorek magnezu, chlorek wapnia). Rozporządzenie dopuszcza również mieszkanki tych środków.\nW Polsce zgodnie z przepisami w zimowym utrzymaniu dróg wykorzystuje się chlorki: sodu (NaCl- sól drogowa), magnezu (MgCl2) i wapnia(CaCl2) oraz ich mieszanki. Nieustannie prowadzone są badania, który środek jest najskuteczniejszy i jednocześnie bezpieczny dla środowiska.\nPrzetestowano wszystkie trzy chlorki na polskich drogach. Pobierano próbki śniegu, gleby, roślin i badano drzewa. Przeprowadzono testy wpływu tych środków na metale.\nMetal - wszystkie trzy chlorki posiadają właściwości korozyjne i niszczą nawierzchnie metalu.\nZwierzęta - wszystkie chlorki drażnią łapy zwierząt, jednak najbardziej żrącym i niebezpiecznym dla zwierząt jest sól drogowa.\nWody powierzchniowe i podziemne - wszystkie chlorki mają negatywny wpływ na wody powierzchniowe i podziemne, możliwe jest zanieczyszczenie wód pitnych w pobliżu dróg.\nBeton - wszystkie trzy związki powodują korozje betonu, jednak najbardziej niebezpiecznym okazał się chlorek magnezu.\nWpływ na gleby - sól drogowa może uszkadzać strukturę gleby, chlorek wapnia i chlorek magnezu poprawia strukturę gleby.\nWpływ na roślinność - sól drogowa negatywnie wpływa na pobieranie wody z gleby i zaburza przyswajanie składników pokarmowych. Nadmiar chlorku sodu w glebie może prowadzić do zamierania roślin. Chlorek wapnia i magnezu jest stosowany powszechnie do dokarmiania roślin, jednak nadmiar tych chlorków może spowodować zasuszanie liści i ewentualne zmniejszenie plonów.\nOkazało się, że wszystkie trzy chlorki skutecznie likwidują śliskość na drogach ale w nadmiarze niekorzystnie oddziałują na środowisko przyrodnicze: rośliny, zwierzęta, glebę, wody, drogi i budowle.\n„Biorąc pod uwagę możliwość ograniczenia awaryjności dróg, można wskazać na ewentualność stosowania soli podczas akcji zimowego utrzymania dróg, ponieważ obecnie nie ma możliwości zastąpienia metody chemicznej inną metodą o zbliżonej skuteczności. Należy jednak pamiętać o utrzymaniu słusznej równowagi między aspektem zwalczania śliskości, a dbałością o środowisko naturalne i rośliny przydrożne oraz nieustannie prowadzić badania nad przydatnością nowych substancji chemicznych – w celu wyboru takiego środka, który będzie jednocześnie skuteczny jak i bezpieczny dla środowiska.”\nWpływ soli drogowej i innych chlorków na środowisko naturalne


Start » Katalog » Polityka prywatności\n1. Wszystkie dane udostępniane przez Klientów portalu są przechowywane i przetwarzane wyłącznie w celu realizacji zamówień (z zastrzeżeniem w pkt. 4), a w przypadku zaznaczenia opcji "biuletyn", podczas rejestracji, także w celach marketingowych.\n2. Firma "Matador" nie udostępnia w żadnej formie danych osobowych uzyskanych od klientów.\n3. Klienci serwisu mają prawo wglądu, usunięcia lub zmiany przechowywanych w portalu, udostępnionych przez nich, danych osobowych.\n4. Wypełnienie oraz wysłanie formularza zamówienia jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na wykorzystywanie i przetwarzanie danych osobowych podanych w formularzu w celu realizacji złożonego zamówienia, a także na przekazanie adresu e-mail do Grupa Allegro Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu oraz na przetwarzanie przez Sklep Matador oraz Grupa Allegro Sp. z o.o., danych osobowych – w celu wypełnienia ankiety wraz z opinią o dokonanej transakcji w Sklepie Matador (zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997 ).\n5. Złożenie zamówienia i przyjęcie oferty stanowi zawarcie umowy kupna z firmą „Matador”.\n6. Nasza strona www może wykorzystywać pliki "cookies" (tzw. ciasteczka), które służą identyfikacji Twojej przeglądarki podczas korzystania z naszej strony. Ciasteczka nie zawierają żadnych danych osobowych\n7. Sprzedawca zapewnia dyskretne a zarazem zapewniające ochronę towaru, opakowanie przesyłki.\nPrzesyłka nadana przez Sprzedawcę wskazywać będzie jedynie dane dotyczące zbywcy tj. oznaczenie: MATADOR i adres nadawcy.\nLELO SMART WAND IVORY


Spotify uratowało mój poniedziałek. U Was pewnie też bywa podobnie\nPoniedziałek zdecydowanie nie jest najprzyjemniejszym dniem tygodnia. Jak go przetrwać możliwie bezboleśnie? Spotify przekonuje, że nie ma nic lepszego od muzyki.\nSpotify i IPSOS przeprowadziły badanie wśród użytkowników z USA, Australii, Brazylii, Francji oraz Szwecji. Okazuje się, że aż 64 proc. przebadanych osób cierpi na poniedziałkową chandrę. Brak motywacji, niewyspanie, kiepski hunor - niewykluczone, że większość z Was zna te uczucia i szczególnie w poniedziałkowy poranek nie są one Wam obce. Jak sobie z tym radzimy? Lekarstwa i sposoby na poprawienie sobie humoru są różne. Dominuje oczywiście kawa z 46 proc. Ale badani niemal równie często wskazywali na muzykę - 44 proc. Na kolejne miejsca spadają jedzenie (33 proc.) oraz trening (28 proc.). Co ciekawe, jedynie 19 proc. badanych wskazało seks. Shanon Cook, Trends Expert w Spotify tłumaczy to zjawisko następująco:\nTo cię zainteresuje Spotify ma 100 mln użytkowników! Większość z nich nie płaciNa taką aplikację dla Spotify czekałem - poznajcie Spoticast\nMuzyka to świetny motywator, dlatego nie dziwi to, że ludzie liczą na jej pomoc w naładowaniu się dobrą energią na początku tygodnia. Nawiązując do badania, 42% z badanych osób zgodziło się z tym, że najwięcej energii potrzebują właśnie w poniedziałki rano. Na szczęście, zestawienie Odkryj w tym tygodniu jest dostarczane w każdy poniedziałek, dzięki czemu wszyscy słuchaczy otrzymują świeży soundtrack na dobre rozpoczęcie dnia.\nZgadnijcie, co właśnie robię podczas pisania tego tekstu - w słuchawkach leci dokładnie nowe Discover Weekly ze Spotify. Nie piłem dziś kawy, spóźniłem się do pracy, opuściłem poranną siłownię. Wydawać by się mogło, że moje doświadczenia idealnie się komponują z tym, co wynika z przytaczanego przez Spotify badania.\nDo czego zmierzam? Otóż nasza konsumpcja muzyki mocno ewoluuje. Nie wiem, czy mieliście podobnie, ale ja przed laty trzymałem na Winampie jedną wielką playlistę po której poruszałem się za pomocą wyszukiwarki. Nie miało to nic wspólnego z ładem i porządkiem, bo pliki MP3 miały różne nazwy i oznaczenia. Często cudem było ponowne odtworzenie tego samego utworu. Dziś na moim koncie Spotify playlisty wyglądają następująco:\nA to zaledwie wierzchołek góry lodowej, bo subskrybuję też tematyczne listy tworzone przez innych. Mood Booster, One More Rep (idealna na siłownię!) czy Rock This to często wylęgarnie perełek. A nie zapominajmy o przytoczonym Discover Weekly, które z tygodnia na tydzień coraz bardziej mnie zaskakuje w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Oddajemy nasz muzyczny gust w ręce algorytmów, które go mielą, przetwarzają i następnie wypluwają w postaci nowych utworów. Nasz gust ewoluuje (jak zawsze), ale w przypadku Spotify rekomendacje mają na niego niebagatelny wpływ. Dalej wybieramy jedynie takie utwory, które nam się podobają, ale teraz robimy to z pewnej określonej puli, którą ktoś dla nas przygotował.\nMożna to nazwać muzyczną manipulacją. Z drugiej strony, czy to złe, że technologia pomaga nam szybciej i łatwiej dotrzeć do lubianej muzyki i poprawić sobie w ten sposób poniedziałek?


Wysłany: 24-10-2005, 17:07 Jaki edytor grafiki najlepszy?\nJakie Waszym zdaniem są najlepsze edytory do tworzenia grafiki np. logosów do stron, gier (oprócz Corela i standardowego MS Painta)?\nWysłany: 24-10-2005, 17:09\nAAA LOGO ROX!!!\nWysłany: 24-10-2005, 17:24\nHmm... Oprócz Corela i Painta?\nUbóstwiam MS Painta. Nie lubię Edytora TGF. Poza tym używam Adobe Photoshop CS do tworzenia np. interface`u lub menu w grze.\nLampardzie, AAA Logo to program dla lamusów, bo co to za satysfakcja, ustawić dwa obiekty i to wszystko? Dla mnie żadna -_-\nWysłany: 24-10-2005, 17:29\nAAA Logo używałem, ale trzeba mieć full aby móc zapisywać do jakiegoś formatu stworzone loga, poza tym program ten jakoś mi się nie spodobał. Może sobie zainstaluje jednak jakiegoś Corella...\nAlbo tego co mam dołączonego do tabletu graficznego...\nWysłany: 24-10-2005, 18:00\nJa zawsze tworze w MS Paincie. Uwielbiam go. Prosty, przejrzysty. A poza Paintem nie używam żadnego... o nie, to miało być poza Paintem i Corelem\nWysłany: 24-10-2005, 20:37\nOprócz MSPainta i Corela, tak? Trudne pytanie... ale jeśli do logosów i takich tam, to może Xara3D (teraz chyba v.6)? Osobiście mam zainstalowane te:\nMSPaint (oczywiste), Corel 12, Color Picker (taki kurduplasty programik do pobierania koloru) oraz Easy Icon Maker (do ikon ). No i jeszcze Xara3D 6.\nWysłany: 30-10-2005, 01:12\nJa polecam photoshopa którego sam używam. Może się wydawać trudny i niewygodny itd. ale gdy nauczy się jego obsługi to można szaleć Gorąco polecam, program chyba najczęściej używany przez profesjonalistów.\nWysłany: 30-10-2005, 01:29\nNiewątpliwie, PS to najlepszy program do grafik 2D, jednak z tego co wiem, to poznanie jego potencjału zajmuje tyle, co nauczenie się TGF`a - kilka lat... A większość klikowców chce już po dwóch dniach ładnie rysować\nPhotoshop wiele prac robi za nas, zwykle stworzenie rysunku polega na "ustawieniu parametrów i kliknięciu ok", ale czasem trzeba coś zaznaczy itp. Ale ogólnie da się wiele z tego wycisnąć, trzeba tylko wiedzieć jak. No, i ja nie wiem jak\nJa PS używam do tworzenia wszelkich paneli - czyli interfejsu gry, menu, przycisków, logo itp. Poza tym często do elementów na stronie WWW. Jednak do reszty grafik gry niepodzielnie zostaje mi Paint - jeszcze nie potrafię wykorzystać go do takich celów. Jak mówiono w baśniach i przypowieściach - wszystko w swoim czasie\nA tak na marginesie, to zastanawiam się, czy nie zacząć czegoś próbować z grafiką 3D, może kiedyś się przyda. I tutaj jaki program? 3DSM odpada na pierwszy front. Pozostają setki freewarowych programów, ale który jest dość wierny i praktyczny, ale i nie skomplikowany. Jakieś propozycje?\nWysłany: 30-10-2005, 10:17\nJa używam: Paint Shop Pro 9, Painta i edytorka w Tgfie. Więcej mi nie trzeba :badgrin:\nWysłany: 30-10-2005, 11:11\nUżywam edytora grafiki TGFa.\nCo prawda nie używam tego programu, ale może Cinema 4D?\nWysłany: 30-10-2005, 12:23\nJa nie lubię tego edytorka TGF..... nie wiem czemu ale po prostu go nie lubię. Używam tylko i wyłącznie Painta (choć mam zainstalowanego Photoshopa). Paint is GREAT!\nWysłany: 30-10-2005, 22:45\nJa używam Painta i edytorka TGF, czasem zdarza mi się użyć Photoshopa - ale to bardzo, bardzo rzadko.\nWysłany: 02-11-2005, 00:24\nEdytor TGF jest dobry, tylko że ma wnerwiające bugi. A Paint - no cóż jest bardzo dobry nie przesadzając, ale jakbym tylko miał kod źródłowy to bym go chętnie podrasował ( serio ). Lecz znaleźć tego nie moge :doubt: . A Adobe Photoshop... No cóż ja też należe do tych co go mają i czasem używają choć połowa opcji jest im teoretycznie obca ( bo nie wiedzą że potrafią tego użyc )\nJa także gdybym miał kod Painta i znajomość C to bym go dopasował do swoich potrzeb.\nA tak na marginesie, to wiecie, że możliwe jest uzyskanie powiększenia w MS Paincie większego niż x8? Po prostu musicie kliknąć poniżej x8, ale nie za nisko, ani nie za wysoko, idealnie w jednej linii pod x8. To ukryte powiększenie, bardzo użyteczne.\nWysłany: 02-11-2005, 00:45\nTaa a w Paintach innych niż z XP klawisze numeryczne + i - służą do skalowania każdego narzędzia.


Forum Brzeg - Fotobudka JAGA - atrakcja na wesele, urodziny, studniówkę\nPortal | Strona Główna » Brzeg » Brzeskie Firmy » Fotobudka JAGA - atrakcja na wesele, urodziny, studniówkę Poprzedni temat :: Następny temat\nFotobudka JAGA - atrakcja na wesele, urodziny, studniówkę\nWysłany: 2016-01-02, 15:38 Fotobudka JAGA - atrakcja na wesele, urodziny, studniówkę\nOferujemy wynajem fotobudki. Jest to profesjonalne urządzenie do wykonywania automatycznych sesji zdjęciowych. Dzięki wbudowanemu oświetleniu fotograficznemu LED zdjęcia są zawsze doskonałej jakości. Optymalnie fotobudka potrzebuje powierzchni 2m x 3m, zapewnia ona komfort podczas robienia zdjęć. Urządzenie posiada wbudowany ekran dotykowy, dzięki któremu obsługa jest łatwa i przyjemna.\nZapewniamy zabawne gadżety, tło do wyboru, własny napis pod zdjęciami, nadzór animatora podczas zabawy.\nTel kontaktowy: 660 499 246\nStrona internetowa: fotobudka-brzeg. pl\nPlik ściągnięto 30 raz(y) 37,61 KB\nWysłany: 2016-01-10, 13:29\nProszę wstawić przykładowy cennik.\nCena zależy od ilości przepracowanych przez urządzenie godzin. Aktualnie mamy promocję -10%. I tak:\n2h - 675zł\n3h - 855zł\n4h - 1035zł\nKażda następna godzina po czwartej - 150zł.\nPodane ceny uwzględniają rabat.\nOczywiście przy każdym wariancie zapewniona jest nielimitowana ilość zdjęć, wybór tła(1 z 4), opieka animatora, własny tekst pod zdjęciami oraz śmieszne gadżety.\nPlik ściągnięto 29 raz(y) 37,61 KB\nWysłany: 2016-01-26, 06:26\nFotobudka na wesele to świetna sprawa.\nU mnie goście bawili się przy niej pełne dwie godziny. Super pamiątka i kapitalna zabawa.\nPolecam każdemu, kto szuka jakiejś "atrakcji" na wesele!!\nWysłany: 2016-11-11, 12:30\nPosiadamy jeszcze wolne terminy na 2016r oraz całą masę terminów na przyszły rok.\nStrona Główna » Brzeg » Brzeskie Firmy » Fotobudka JAGA - atrakcja na wesele, urodziny, studniówkę


Dodatkowe głosowanie na projekty Budżetu Obywatelskiego\nGdańszczan uprawnionych do dodatkowego głosowania jest 15 211, do wszystkich wysłane są specjalne wiadomości zachęcające do udziału w nim. Za nami testowanie systemu elektronicznego, od poniedziałku, 15 stycznia, można brać udział w głosowaniu na projekty zgłoszone do tegorocznego Budżetu Obywatelskiego.\nDogłosowanie na projekty Budżetu Obywatelskiego 2018 rozpocznie się 15 stycznia\nDodatkowe głosowanie zaplanowano w dniach 15-21 stycznia 2018 r. Na takie rozwiązanie zdecydowały się władze Gdańska po tym, jak okazało się, że podczas wrześniowo-październikowego głosowania na projekty BO 2018 przygotowany system elektroniczny nie zliczał prawidłowo głosów. Wystąpił błąd informatyczny, który kasował dublujące się głosy - w sytuacji, kiedy mieszkańcy oddawali po jednym lub po dwa głosy na co najmniej dwa różne projekty. W takiej sytuacji system rejestrował głosy tylko przy jednym z projektów.\nPrawidłowy zapis głosowania następował z kolei w sytuacji, kiedy dana osoba oddawała np. 5 głosów na projekt dzielnicowy i jeden na projekt ogólnomiejski.\nGdańszczan uprawnionych do tego głosowania jest 15211. Do wszystkich wysłane zostaną wkrótce specjalne wiadomości zachęcające do udziału w nim. Każda osoba uprawniona do głosowania otrzyma trzykrotnie wiadomość SMS, w dniach: 12, 15 i 19 stycznia.\nMożna też wcześniej sprawdzić, czy jest się osobą uprawnioną do tego głosowania, wysyłając e-mail na adres: budzetobywatelski@gdansk.gda.pl, lub dzwoniąc pod numer 58 323 65 75.\nWadliwy program, który wdrożono w ubiegłym roku, przygotowała firma Implyweb z Olsztyna. Miasto zerwało już z nią umowę. System do ponownego głosowania opracowała z kolei firma Asseco Data Systems, która w poprzednich latach przygotowywała programy elektronicznej obsługi budżetu obywatelskiego w Gdańsku.\n- W poniedziałek, 8 stycznia, rozpoczynamy kampanię promocyjną. Potrwa ona do ostatniego dnia głosowania, a więc do 21 stycznia. Do dogłosowania będziemy zachęcać między innymi poprzez banery na citylightach czy spoty w radiu – informuje Sylwia Betlej z Referatu Komunikacji Społecznej w gdańskim magistracie.\nW dniach 28-29 grudnia ub.r. miejscy urzędnicy zaprosili ubiegłorocznych wnioskodawców Budżetu Obywatelskiego oraz trójmiejskich dziennikarzy do testowania przygotowanego systemu elektronicznego do dodatkowego głosowania. Zgłosiły się 24 osoby, ale testy przeprowadziło ostatecznie 13 osób.\n- Test polegał na przeprowadzeniu dodatkowego głosowania, na tej samej zasadzie, na jakiej będzie funkcjonowało styczniowe dodatkowe głosowanie. Każda osoba testująca otrzymała listę 10 fikcyjnych danych osobowych. W systemie elektronicznym wgrane było częściowe głosowanie, a zadaniem osób testujących było przydzielenie brakujących punktów. Po zakończeniu głosowania na wskazany adres mailowy lub numer telefonu komórkowego przychodziła informacja potwierdzająca głosowanie (nazwa projektu, liczba punktów) – tłumaczy Sylwia Betlej. - W testowaniu, oprócz sprawdzenia samego mechanizmu poprawności przebiegu procesu głosowania, chodziło także o sprawdzenie jasności komunikatów zawartych w systemie. Dodatkowo można było sprawdzić np. jednorazowość głosowania, celowe stosowanie błędów w danych osobowych.\nPo zakończeniu testowania do osób biorących w nim udział został wysłany zapis ich głosowania z systemu elektronicznego - ten element zawiódł w poprzednim systemie, kiedy to nie zapisane zostały prawidłowo wszystkie punkty przydzielone przez mieszkańców. Test wypadł pomyślnie.\nNie brakowało jednak uwag. Dotyczyły one w większości treści komunikatów w systemie lub treści wiadomości SMS. W dwóch przypadkach, przy prawidłowym zapisie głosowania w systemie elektronicznym, SMS nie dotarł. W jednym z tych przypadków powodem był tytuł projektu ze znakami specjalnymi. Sposób przesłania wiadomości został już skorygowany.