X-Men Days of the Future Past - trailer\nmarzec 26 Napisał Lubię Placki\nwielkość czcionki zmniejsz wielkość czcionki powiększ czcionkę Add new comment\tX-Men Days of the Future Past - trailer\tFox zaprezentował nowy trailer do filmu X-Men Days of the Future Past. Trailer ujawnia skrawki fabuły nadchodzącej produkcji o mutantach, może my w pełnej okazałości podziwiać najbardziej znanych bohaterów uniwersum Marvela.\nWśród z nich oczywiście Wolverina, Profesora X i Mganeto (w dwóch wersjach wiekowych), Mystique, Storm, Beasta oraz całą zgraję mniej znanych postaci dla ludzi mniej obeznanych w komiksach.\nTrzeba przyznać, że nowy trailer jest dużo ciekawszy i bardziej zachęca do obejrzenia filmu od poprzednich. Oczywiście jak na film z fabułą opartą o „fantastyczne” pomysły scenarzystów, okraszony jest całkiem solidną dawką efektów specjalnych, które zachęcą każdego motion freaka do rzucenia do sprawdzenia tej produkcji. Zapraszamy do oglądania.\tOceń ten artykuł\n« Movecraft Reel - zupełnie otwarty i do pobrania\nWielkie-małe ucieczki – AVOIDANCE »


Woda jako źródło ciepła dla domu - Expedus i wiesz wszystko...\nWoda jako źródło ciepła dla domu\nMikołaj Czarnecki 28 sierpnia 2014 Technika 0\nWbrew pozorom, woda pobierana ze studni okazuje się być bardzo efektywnym źródłem ciepła dla pompy. Z tego względu głównie, eksperci polecają korzystanie z takich dolnych źródeł energii. Należy jednak pamiętać, że aby korzystać z tych dobrodziejstw, konieczne jest wykopanie studni, które rozpoczyna się od wykonania odwiertu próbnego.\nOdwierty studni, w dużej mierze wykonuje się po to, aby zbadać ich wydajność. W okresie próbnym bowiem, po wykonaniu odwiertu, powinniśmy pompować wodę, przez co najmniej jedną dobę. Następnie też, należy jej próbkę zlecić badaniu w sanepidzie, bądź też wodociągach. To właśnie specjaliści pomogą nam ocenić, jej przydatność jako źródła ciepła. Jak więc widzimy, studnie głębinowe, są konieczne do wykonania, aby móc pobierać wodę z głębin i korzystać z niej, jako ze źródła ciepła.\nPonad to, z ostatnich badań wynika także, że na pompy ciepła decyduje się coraz więcej osób. Taka inwestycja bowiem, okazuje się być jak najbardziej opłacalna. Korzystanie z naturalnych źródeł energii, pozwala nam znacznie obniżyć, dosyć wysokie koszty ogrzewania naszego domu z innych źródeł. Ponad to, jest to także rozwiązanie jak najbardziej ekologiczne, co także wpływa na wzrost jego atrakcyjności.\nWysoki zwrot inwestycji zatem, jak również świadomość przyjaznego rozwiązania dla środowiska skłania wielu z nas, do stosowania takich właśnie rozwiązań w naszych domach. Dodatkowym ich atutem jest fakt, że pompa ciepła nadaje się zarówno do nowych domów, jak również tych remontowanych.\nPoprzednie: Poprzedni: Jak skutecznie leczyć prostatę?\nNastępne: Następny: Zabawki edukacyjne dla najmłodszych – sklep dla dzieci


17 | Październik | 2017 | Spory o historię i współczesność\nAustriacka kultura pamięci\n17 października 2017 17 października 2017 / bohdanpietka\t/ 3 Komentarze\nW dniach od 29 września do 2 października przebywałem w Górnej Austrii, biorąc udział w wyjeździe Stowarzyszenia Rodzin Polskich Ofiar Obozów Koncentracyjnych „Hartheim-2017. Zapal Znicz Pamięci”.\nW ramach tego wyjazdu odwiedziłem tereny byłego obozu koncentracyjnego Mauthausen, jego podobozów Gusen I i Gusen II oraz zamek Hartheim w gminie Alkoven koło Linzu – jeden z głównych ośrodków tzw. akcji T4 – gdzie 1 października uczestniczyłem w uroczystości upamiętniającej zamordowane tam ofiary. Program wyjazdu obejmował też odsłonięcie tablicy upamiętniającej więźnia Stanisława Krzekotowskiego. Tablica ta została odsłonięta 29 września na rynku miasteczka Mauthausen obok kamiennej rzeźby przedstawiającej sarenkę, którą Stanisław Krzekotowski (z zawodu kamieniarz) wykonał w 1943 roku na polecenie komendanta obozu Gusen I. Ten swoisty pomnik będzie przypominał, że wśród więźniów Mauthausen-Gusen jednymi z najliczniejszych byli Polacy. W uroczystości wziął udział dyrektor miejskiego magistratu, który zapowiedział wsparcie ze strony władz samorządowych dla zachowania pamięci o KL Mauthausen.\nObóz ten był jednym z największych miejsc martyrologii polskiej podczas drugiej wojny światowej, o którym wiedza we współczesnej Polsce jest niewielka, a na Zachodzie również znikoma. Mauthausen obok Auschwitz odegrał kluczową rolę w eksterminacji polskiego „elementu przywódczego”. Łącznie Polacy i obywatele ZSRR stanowili 77 proc. (odpowiednio 39 i 38 proc.) wyzwolonych więźniów obozów Gusen I, II i III. Do 1944 roku obozy koncentracyjne na terenie Starej Rzeszy i Austrii były bowiem – zgodnie z zarządzeniem Himmlera – Judenfrei (wolne od Żydów). Liczba Polaków deportowanych do całego kompleksu Mauthausen wyniosła 51886 osób, co stanowi 27 proc. ogółu deportowanych. Spośród nich zginęło około 27 tys. (co najmniej 25308 osób), co stanowi około 30 proc. ogółu ofiar. Większość polskich więźniów – co najmniej 22092 osoby – zginęła w trzech podobozach mauthausenowskich Gusen, pracując niewolniczo m.in. w kamieniołomach i sztolniach Bergkristall. Łącznie przez Mauthausen przeszło około 190 tys. więźniów z blisko 40 narodowości, z czego 71 tys. przez obozy Gusen. Zginęło 80-90 tys. spośród nich, w tym 44 tys. w obozach Gusen.\nŚmierć w obozach Gusen znaleźli m.in. Henryk Sławik – „polski Raul Wallenberg” – kompozytor Jan Sztwiertnia, poeta Konstanty Ćwierk, bł. Włodzimierz Laskowski, gen. Mieczysław Ryś-Trojanowski oraz wielu innych przedstawicieli inteligencji, duchownych, wojskowych i członków polskiej konspiracji. Znanymi polskimi więźniami Mauthausen-Gusen byli m.in. Józef Cyrankiewicz (po przeniesieniu z Auschwitz), Stanisław Dobosiewicz (autor monografii Mauthausen-Gusen), prof. Stanisław Leszczyński, pisarz Grzegorz Timofiejew, płk Kazimierz Heilman-Rawicz (po przeniesieniu z Auschwitz), ppłk. Franciszek Znamirowski i o. Marian Żelazek ze Zgromadzenia Słowa Bożego.\nTrzy obozy Gusen – z których Gusen I znajdował się w odległości tylko 4 km od obozu głównego w Mauthausen – były największymi, ale nie jedynymi podobozami Mauthausen. W 1945 roku KL Mauthausen obejmował 56 podobozów rozrzuconych po całym terytorium Austrii (w latach 1938-1942 Marchii Wschodniej – Ostmark, a w latach 1942-1945 Alpejskich i Dunajskich Okręgów Rzeszy – Alpen- und Donau-Reichsgaue), a nawet Bawarii. Były to m.in. Ebensee, Enns, Gusen, Linz, Redl-Zipf i Wels w Górnej Austrii, Hirtenberg, Melk, Wiener Neudorf, Wiener Neustadt i Schwechat w Dolnej Austrii, Floridsdorf, Jedlesee i Saurerwerke w Wiedniu, Bretstein, Eisenerz, Graz i Peggau w Styrii, Klagenfurt-Lendorf i Loiblpass w Karyntii. Mittersill w Salzburgu oraz Lindau i Passau w Bawarii. Większość z nich była związana z produkcją zbrojeniową. Prawie w każdym z podobozów Mauthausen znajdowali się Polacy. Najbardziej tragicznie dla polskich więźniów zapisały się podobozy Gusen I i Gusen II-Bergkristall.\nDzisiaj sztolnie Bergkristall w Sankt Georgen an der Gusen są praktycznie niedostępne, poza czterema wybranymi dniami w roku. Chyba, że ktoś zdecyduje się zapłacić austriackiemu Ministerstwu Spraw Wewnętrznych 2000 euro za możliwość wejścia. Przypuszczam, że wysokość tej sumy ma na celu przede wszystkim zniechęcić do przyjazdu tam odwiedzających z Polski. Nie ma też śladu po trzech podobozach Gusen (Gusen I i Gusen II w gminie Langenstein oraz Gusen III w Lungitz). W ich miejscu powstały osiedla mieszkaniowe. Owszem, w Gusen jest pomnik – zbudowany staraniem byłych więźniów w połowie lat 60. XX wieku, a także izba pamięci – stworzona staraniem władz polskich (m.in. ówczesnej ambasador w Wiedniu Ireny Lipowicz z Unii Wolności) oraz międzynarodowego Komitetu Pamięci Gusen. Nie ma tam jednak państwowego muzeum. To znajduje się na terenie byłego obozu głównego Mauthausen i jako Urząd Federalny „Memoriał Mauthausen” jest finansowane ze środków austriackiego Federalnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.\nTrzy podobozy w Gusen (Gusen I powstał w 1938, Gusen II i Gusen III w 1944 roku) miały odrębną administrację jako KL Gusen, własny system numeracji więźniów, księgę zgonów i krematorium. Kierowanych tam więźniów wyniszczano przez niewolniczą pracę. W pobliżu znajdowały się wielkie kamieniołomy: Bergkristall, Gusen, Kastenhofen i Pierbauer, eksploatowane przez należące do SS przedsiębiorstwo Deutsche Erd- und Steinwerke (DEST). Jego fila w Gusen nosiła nazwę DEST-Granitwerke Mauthausen. Z czasem więźniów Gusen zatrudniono przy produkcji zbrojeniowej, co spowodowało zwiększenie ich liczebności i utworzenie podobozów Gusen II i Gusen III.\nPracę więźniów tych podobozów wykorzystywały koncerny zbrojeniowe Steyr-Daimler-Puch oraz Messerschmitt GmbH. W obliczu nalotów alianckich, kosztem życia tysięcy ludzi, wydrążono ciągnący się kilometrami system podziemnych tuneli pod Górą Kryształową (Bergkristall), gdzie ukryto produkcję. W 1944 roku w podziemnych sztolniach Bergkristall powstała m.in. fabryka, w której produkowano myśliwce Messerschmitt Me 262 – pierwsze na świecie samoloty odrzutowe. Cały kompleks obozowy Mauthausen-Gusen zaklasyfikowano jako obóz trzeciej kategorii (Stufe III), o najcięższych warunkach, z najmniejszymi szansami na przeżycie (Auschwitz posiadał kategorię drugą). Podobno zdarzały się przypadki, że więźniowie polscy przeniesieni z Auschwitz do Mauthausen-Gusen prosili, by pozwolono im wrócić do Auschwitz.\nTransportów polskich więźniów z Auschwitz do Mauthausen było wiele. Pierwszy, liczący 1000 więźniów, odszedł 9 czerwca 1942 roku. Kolejny – z 7 lipca 1942 roku – liczył 700 więźniów. Przywieziono w nim do Mauthausen m.in. wspomnianego płk. Kazimierza Heilmana-Rawicza (w obozie przebywał jako Jan Hilkner) – jednego z twórców polskiej konspiracji więźniarskiej w KL Auschwitz, współpracownika Witolda Pileckiego. 12 i 13 kwietnia 1943 roku wysłano z Auschwitz do Mauthausen-Gusen łącznie 2236 polskich więźniów politycznych. Kilka tygodni wcześniej przeniesiono też ponad 5 tys. polskich więźniów do Buchenwaldu, Flossenbürga, Gross-Rosen, Neuengamme i Sachsenhausen. Pozbycie się z Auschwitz tak dużej ilości więźniów polskich było z jednej strony środkiem przeciwdziałania aktywności polskiej konspiracji obozowej i przyobozowej, a z drugiej miało na celu dostarczenie obozom w Rzeszy niezbędnej siły roboczej.\nKolejne wielkie transporty do Mauthausen przybywają już po rozpoczęciu częściowej ewakuacji KL Auschwitz w połowie 1944 roku. Dalsze – we wrześniu i grudniu 1944 roku. Ostatni transport z Auschwitz do Mauthausen dotarł pod koniec stycznia 1945 roku. Obejmował on więźniów, którzy 18 stycznia 1945 roku wyruszyli w pieszy marsz ewakuacyjny z Auschwitz (tzw. marsz śmierci). Ci z nich, którzy zdołali przebyć pieszo 63 km do Wodzisławia Śląskiego (wówczas Loslau) zostali załadowani na odkryte wagony-węglarki i tak przez trzy dni wieziono ich w zimowych warunkach do Mauthausen. Wielu tego nie przeżyło. W tym transporcie ewakuacyjnym z Auschwitz dotarł do Mauthausen m.in. Józef Cyrankiewicz.\nTragiczna historia Mauthausen-Gusen dobiegła końca 5 maja 1945 roku. Tego dnia około godziny 17-tej obozy te zostały wyzwolone przez wojska amerykańskie. Następnego dnia Amerykanie wyzwolili podobóz mauthausenowski w Ebensee, którego więźniowie pracowali w podziemnych sztolniach przy produkcji rakiet V 2 (ich produkcję przeniesiono po zbombardowaniu przez RAF w sierpniu 1943 roku ośrodka w Peenemünde do fabryk przy podobozach Mauthausen w Ebensee, Redl-Zipf, Wien-Floridsdorf i Wiener Neustadt). Na dzień przed wyzwoleniem komendant Ebensee wydał rozkaz zgromadzenia wszystkich więźniów w sztolniach, prawdopodobnie w celu ich zamordowania. Zamiar ten uniemożliwił bunt więźniów – jeden z nielicznych udanych aktów oporu w niemieckich obozach koncentracyjnych.\nPodobozy KL Mauthausen w Wiedniu i Dolnej Austrii zostały ewakuowane do obozu głównego w kwietniu 1945 roku w obliczu ofensywy wojsk radzieckich. Podczas marszów ewakuacyjnych dochodziło do mordów na więźniach. Esesmani zamordowali wtedy m.in. od 184 do 243 więźniów podobozu Wiener Neudorf. Zaraz po wyzwoleniu trzech podobozów Gusen ci z polskich więźniów, którym pozwalał na to stan fizyczny, udali się pieszo do kościoła w St. Georgen (odległego od Gusen I i II o 2 km, a od Gusen III o 4 km). Weszli do niego w czasie wieczornej mszy i według relacji będących w kościele Austriaków padli na twarz na posadzkę przed ołtarzem.\nWolność nie oznaczała końca gehenny więźniów. Kilka tysięcy z nich zmarło wkrótce po wyzwoleniu. Jedni byli tak wycieńczeni, że nie dało ich się już uratować w szpitalach alianckich. Inni znaleźli śmierć na skutek próby gwałtownego zaspokojenia głodu nie wiedząc, że zbyt duża dawka jedzenia będzie śmiertelna dla wygłodzonego organizmu.\nTrudno szukać w muzeum Mauthausen informacji o tym, że około 30 proc. więźniów i ofiar tego obozu stanowili Polacy, których odsetek wśród więźniów podobozu Gusen I wynosił w 1940 roku 97 proc. Owszem, są pomniki – w tym polski i radziecki – a także tablice upamiętniające więźniów różnych narodowości, ale na trasie zwiedzania nie ma bezpośredniej informacji o strukturze narodowościowej więźniów i ofiar. Nie ma tablicy informującej, że na polu położonym poza wschodnim murem obozu głównego (wyjątkowo obóz ten nie był otoczony ogrodzeniem z drutu kolczastego, ale murami) znajdował się w październiku 1944 roku prowizoryczny obóz, w którym zamordowano około 2 tys. Polaków przywiezionych z Powstania Warszawskiego. Nie ma informacji o narodowości więźniów, którzy ginęli na Schodach Śmierci oraz na tzw. Ścianie Spadochroniarzy w pobliskim kamieniołomie Wiener Graben. Nie ma też informacji o narodowości sprawców, czyli członkach załogi SS, z których wielu pochodziło z Austrii. Poziom merytoryczny informacji przekazywanych przez przewodnika muzealnego był bardzo niski. Tak wygląda oficjalna austriacka kultura pamięci. Jest ona skoncentrowana na podtrzymywaniu mitu Austrii jako „pierwszej ofiary Hitlera”. Przemilcza się społeczne poparcie dla Anschlussu i dla nazizmu w Austrii. To jest dobrze widoczne m.in. w muzeum znajdującym się na terenie byłego obozu głównego w Mauthausen.\nOczywiście Niemcy i Austriacy byli nie tylko sprawcami, ale także pierwszymi ofiarami nazizmu – jako więźniowie obozów koncentracyjnych i jako ofiary akcji T4, której największy ośrodek eksterminacyjny znajdował się na zamku Hartheim koło Liznu. O tym również trzeba pamiętać. Ale w tymże zamku Hartheim oprócz upośledzonych umysłowo i nieuleczalnie chorych z Niemiec i Austrii zabijano też tlenkiem węgla wycieńczonych więźniów z obozów koncentracyjnych Dachau, Mauthausen, Buchenwald, Ravensbrück i Sachsenhausen. Był wśród nich m.in. Jan Włodarczyk (1895-1944) z Sosnowca, którego losy opisałem w artykule „Akcja Oderberg” („Zeszyty Oświęcimskie” nr 27/2012), a także wielu innych polskich więźniów. Poza tym mordowanie chorych umysłowo i upośledzonych to nie tylko sześć ośrodków eksterminacyjnych akcji T4 na terenie Starej Rzeszy i Austrii. To także zagłada pacjentów polskich szpitali psychiatrycznych w Owińskach, Kościanie, Świeciu, Chełmie, Otwocku, Kobierzynie i w wielu innych miejscach.\nZ tą oficjalną austriacką kulturą pamięci pozytywnie kontrastuje działalność Komitetu Pamięci Gusen (Gedenkendienstkomitee Gusen) w Sankt Georgen an der Gusen, którego najbardziej prominentną postacią jest jego wieloletnia działaczka i przewodnicząca (od 2008 roku) – emerytowana nauczycielka i kierowniczka miejscowego muzeum krajoznawczego, Martha Gammer. Przybyła ona do pracy w St. Georgen w latach 70. XX wieku i od swoich uczniów dowiedziała się o tajemniczych podziemiach Bergkristall. Powoli zaczęła odkrywać prawdę o Gusen, która nie była wówczas w Austrii popularna. Oficjalna polityka historyczna, na którą znaczący wpływ mieli austriaccy komuniści i socjaldemokraci, za symbol męczeństwa i międzynarodowego (w domyśle lewicowego) ruchu oporu uznawała tylko obóz główny w Mauthausen. O Gusen natomiast zapomniano. Nie tylko zapomniano, ale także unicestwiono większość śladów po istniejących tam obozach.\nDewastacji terenów poobozowych dokonały już radzieckie władze okupacyjne. Natomiast po zakończeniu okupacji radzieckiej Górnej Austrii w 1955 roku na terenie byłych podobozów mauthausenowskich Gusen powstały osiedla mieszkaniowe. Zasiedlili je ludzie zatrudniający się w zakładach przemysłowych pobliskiego Linzu. Działki były atrakcyjne, tzn. tanie ze względu na to, że były to tereny poobozowe. Oburzeni byli więźniowie francuscy i włoscy wykupili na początku lat 60. XX wieku działkę z budynkiem krematorium obozowego, gdzie zbudowano pomnik i urządzono później miejsce pamięci. Dzięki temu zachował się do dzisiaj jeden z niewielu obiektów poobozowych. Inne zostały zniszczone lub znajdują się w rękach prywatnych, jak np. budynek komendantury KL Gusen (Jourhaus), w którego piwnicach dzisiaj podobno świetnie wegetują pieczarki.\nOdbudowa pamięci o obozach w Gusen trwała bardzo długo i była zasługą głównie społeczników, takich jak Martha Gammer. Jej dziełem jest m.in. odnowienie pomnika w Gusen w 2002 roku, istniejące od 2004 roku centrum odwiedzających z izbą pamięci obozów Gusen i wiele publikacji na temat martyrologii ich więźniów. Każda wycieczka z Polski może liczyć na serdeczne przyjęcie z jej strony. Dlatego przybysze z Polski, chcący zapoznać się z historią KL Mauthausen i Gusen, powinni w pierwszej kolejności kierować się do pani Gammer w Sankt Georgen an der Gusen. Oprowadzając grupę z Polski po muzeum krajoznawczym w St. Georgen pani Gammer pokazuje m.in. papierową reprodukcję obrazu namalowanego przez jednego z byłych więźniów Mauthausen-Gusen. Obraz przedstawia powrót więźniów do obozu po dniu pracy w kamieniołomach. Widzimy na nim dwa wagoniki kolejki wąskotorowej do transportu urobku, które są zapełnione zwłokami więźniów zmarłych podczas morderczej pracy. Stojący obok więźniowie przechylają burty wagoników i wysypują zwłoki kolegów na ziemię. Austriackie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przyjęło ten obraz od ofiarodawcy, ale schowało go głęboko w swoim archiwum uważając, że jest zbyt drastyczny, by go eksponować w muzeum obozu głównego Mauthausen. Opowiadając o tym pani Gammer nie kryje swojej dezaprobaty dla takiej postawy.\nZa swoją działalność Martha Gammer została odznaczona przez polski rząd odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Moim zdaniem jest to odznaczenie zbyt niskie. Bez wątpienia ta społeczniczka, tak przychylnie nastawiona do Polski i historii polskiej martyrologii w Gusen, zasłużyła co najmniej na Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RP, a może nawet na wyższą klasę tego polskiego odznaczenia nadawanego cudzoziemcom. Wszyscy członkowie Komitetu Pamięci Gusen pracują jako wolontariusze. Dzięki ich staraniom władze Austrii podjęły w 2016 roku decyzję o wpisaniu nielicznych pozostałości po obozach Gusen do rejestru zabytków. Celem, jaki stawia sobie Komitet jest stworzenie na terenie byłego KL Gusen międzynarodowego centrum edukacji, skierowanego do młodych pokoleń. Austriacka kultura pamięci jest zatem jak dwie strony medalu. Tę uczciwą i godną najwyższego uznania reprezentuje Komitet Pamięci Gusen z Marthą Gammer na czele.\nO polskiej martyrologii w Mauthausen-Gusen przypomina też wystawa czasowa „Gusen. Granit i śmierć. Pamięć i zapomnienie”, którą 2 października otwarto w Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau, w salach wystaw czasowych w bloku 12 byłego obozu macierzystego KL Auschwitz I. Ekspozycję przygotowało Muzeum Historii Polski we współpracy z Fundacją Polsko-Niemieckie Pojednanie. Wystawa będzie czynna do 17 grudnia 2017 roku.\nOświęcim, 17 października 2017 roku\n„Myśl Polska” nr 43-44 (2159/60), 22-29.10.2017, s. 14-15


Recenzja "18. Międzynarodowy Kongres ASSITEJ", Teatr 6.piętro, Teatr Ochoty\nBenefis Haliny Machulskiej\nBenefis Haliny Machylskiej,\nW ostatnim tygodniu maja 2014 odbywał się w Warszawie bogaty w wydarzenia teatralne, warsztaty i sesje 18. Międzynarodowy Kongres ASSITEJ (Association Internationale du Théâtre Pour l’Enfance et la Jeunesse) połączony ze specjalną, niekonkursową edycją Korczak Festival.\nJedną z imprez towarzyszących był benefis Haliny Machulskiej – zorganizowany z wielu powodów – ukończenia 85 lat życia, 44. rocznicy założenia Ogniska Teatralnego przy Teatrze Ochoty i 40-lecia wprowadzenia na grunt polski metody dramy, 30-letniego prezesowania Polskiemu Ośrodkowi ASSITEJ, 15-lecia Szkoły Aktorskiej Machulskich przy PO ASSITEJ, 18-lecia wymyślonego przez nią Międzynarodowego Festiwalu Korczak oraz wydania książki spisanej przez Małgorzatę Zawadkę Halina Machulska: Byłam wierna sobie. Powody można by dalej mnożyć, ale nie ma po co. Halina Machulska to kobieta-instytucja, aktorka i reżyserka, ale przede wszystkim urodzona społeczniczka i pedagog, którą Maciej Wojtyszko nazwał, jakże trafnie, „mleczną siostrą Żeromskiego”.\nOrganizacją zajęły się siły amatorskie z Ogniska, a w spotkaniu w Teatrze 6. Piętro w Pałacu Kultury wzięły udział całe rzesze mniej lub bardziej sławnych absolwentów, którzy wyszli spod jej ręki i do dziś stanowią nieformalne Towarzystwo Halinistyczne z zawołaniem: „Wszyscy jesteśmy dziećmi Haliny”. Spotkanie miało charakter wybitnie klanowy i właściwie dla ludzi obcoplemiennych stanowiło nie do końca zrozumiały rytuał odprawiany przez – i dla – „samych swoich”. Machulska i jej mąż Jan, zmarły w 2008 aktor i reżyser, wychowali całe pokolenia teatralne, w tym wielu aktorów i instruktorów, a także ludzi, którzy wybrali życie poza branżą edukacyjno-artystyczną, ale np. w Ognisku spotkali swego czasu swoje „drugie połowy” (a ich dzieci już mają własne dzieci). Wszyscy zgodnie twierdzą, że spotkanie na swej drodze, w dzieciństwie lub bardzo wczesnej młodości takiej osobowości jak Machulska, udział w organizowanych przez nią zajęciach i obozach, odmieniło ich życie. Ukształtowało nie tylko wrażliwość artystyczną, ale – co może najważniejsze i co sprawdza się w dorosłym życiu – postawę etyczną, opartą na najprostszych, niemniej fundamentalnych zasadach.\nWszyscy zgodnie twierdzą, że spotkanie na swej drodze, w dzieciństwie lub bardzo wczesnej młodości takiej osobowości jak Machulska, odmieniło ich życie. Hasłem przewodnim było pytanie: „Kim jest Halina Machulska?” i próby odpowiedzi za pomocą inscenizowanego przez młodych słuchaczy Ogniska życiorysu, występu instruktorów dramy (groteskowego i horrendalnego dla osób spoza, ale przyjętego ze łzami wzruszenia przez beneficjantkę) oraz kilku mniej lub bardziej udanych filmików, w tym montażu arcydzieł portretowych i rodzajowych światowej sztuki z kolażowo wlepionymi główkami Pani Haliny, trochę przypominających zasadę internetowych „fiołków”, w których dolepia się osobom na obrazach dymki z dialogami. Do bardziej udanych należał wizerunek Wenus z Milo-Machulskiej ( z komentarzem: „Za teatr dałaby sobie ręce uciąć”) czy Lekcja anatomii doktora Tulpa („Uczulała nas na wewnętrzne piękno”). Podobał mi się jeszcze duet Piła i harfa, wprowadzający salę w trans za sprawą nieziemskich dźwięków, i stare zdjęcia Machulskiej w rolach z Opola, Lublina, Łodzi…\nW jednym z filmów sama Machulska odpowiadała na pytania dzieci. Pytania były proste i odpowiedzi także. Wyłożyła w tym kwestionariuszu swoje zasady: że trzeba być uczciwym, prawdomównym, otwartym, odważnym (bo odwaga się opłaca), pomocnym (bo praca dla innych daje radość i sprawia przyjemność temu, kto pomaga). Że warto dawać szczęście innym. Robić coś dobrego jest dobrze, bo to nam sprawia przyjemność – a czynienie zła przecież nie sprawia – Pani Halinie na pewno – przyjemności. Proste? Jak drut. Dowiedzieliśmy się także, kim chciała kiedyś być: chłopcem. Jaki instrument najbardziej lubi: trąbkę. Co jej szczególnie smakuje: czekolada mleczna z orzechami. Jaki lubi kolor: błękitny. A jaki był dla niej najważniejszy dzień – Ostatni dzień lata ( chodzi oczywiście o film Tadeusza Konwickiego z 1958, w którym główną rolę zagrał Jan Machulski, a partnerowała mu Irena Laskowska, notabene, co weryfikują zdjęcia, kobieta bardzo „w typie” jubilatki).\nNa koniec sala utworzyła – na ile się dało – krąg splecionych rąk i odśpiewała wiersz Szymborskiej, stanowiący nieformalny hymn Ogniska i Teatru Haliny i Jana Machulskich. Przytaczam go w całości; dobrych wierszy nigdy dość, a ten jak ulał pasował do okoliczności.\no blasku próchna mówić „dnieje”,/ o blasku słońca nic nie mówić.\nJakiej miłości brakło im,/ że są jak okno wypalone,\nktóre za płytko wrosło w ziemię,/ któremu wyrwał wiatr korzenie\ni jeszcze żyje cząstkę czasu,/ ale już traci swe zielenie\ni już nie szumi w chórze lasu?/ Ziemio ojczysta, ziemio jasna,\nradością, smutkiem, dumą, gniewem./Nie będę jak zerwana nić.\nOdrzucam pusto brzmiące słowa./Można nie kochać cię – i żyć, /ale nie można owocować.\nHalina Machulska, benefis, Międzynarodowy Kongres ASSITEJ, Korczak Festival, Ognisko Teatralne, Wisława Szymborska, Warszawa, Teatr 6.piętro, Teatr Ochoty,


Treści są przystępne i zrozumiałe - Katalog Stron - profesjonalny spis stron\nTreści są przystępne i zrozumiałe\nKurs online dla dietetyków na wysokim poziomie? Zapraszamy serdecznie do skorzystania z oferty przygotowanej przez specjalistów w ramach tego co gwarantuje Akademia Dietetyki. U nas kurs dietetyki online z certyfikatem, u nas kursy dietetyczne online dla każdego. Polecamy sprawdzanie naszych ofert, wybierajcie kurs żywienia w sporcie, wybierajcie wszystko to co oferuje Akademia Dietetyki\nTytuł: Treści są przystępne i zrozumiałe\nSłowa kluczowe: kurs online, kurs dietetyki online, kurs dietetyki, kursy dietetyczne online, Kurs dietetyka\nZapraszamy do zapoznania się z zakresem działalności przedsiębiorstwa BHP Strefa. W ofercie Centrum Szkoleniowo-Usługowego nasi Klienci znajdą usługi takie jak szkolenia BHP, doradztwo w dziedzinie BHP, pomiary środowiskowe, czy z...\nChciałbyś skorzystać z propozycji szkoleń biznesowych? Być może pragniesz poprawić swoje umiejętności miękkie? W takim razie, zapraszamy do poznania oferty firmy szkoleniowo-consultingowej z siedzibą w Krakowie – firmy Anacco.\nLudzi zainteresowanych szkoleniami odnoszącymi się do marketingu w sieci, zapraszamy do zaznajomienia się z propozycją firmy Alte Media. Siedziba naszej firmy znajduje się w Gdyni. Proponowane przez nas warsztaty mają charakter pr...\nGrupa szkoleniowa Kontrakt OSH od ponad 25 lat robi szkolenia przeznaczone dla menedżerów, szefów jak i do handlowców. Wśród wykonywanych szkoleń są zajęcia z zarządzania, współpracy, sprzedaży, obsługi klientów. Kontrakt OSH prop...\nZajmujemy się przeprowadzaniem szkoleń z programów: Excel, PowerPoint, Word, Access, Project i wielu innych, a także programów do projektowania graficznego. Uczymy również programowania. Nasze szkolenia przeprowadzamy w trybie zda...\nSEP uprawnienia – alerta.pl »\nAlerta to nowoczesna firma, która specjalizuje się w zakresie szeroko rozumianego bezpieczeństwa, higieny i psychologii pracy. Organizuje obowiązkowe szkolenia BHP, a także kursy doskonalące, zawodowe, badania oraz pomiary środowi...


Wypożyczalnia przyczep - JANSO Białystok\nStrona główna Wypożyczalnia przyczep\nNowoczesna wypożyczalnia przyczep JANSO 7 dni w tygodniu\nUsługa wynajmu przyczep cieszy się nieustannym zainteresowaniem zarówno wśród osób, które potrzebują jednorazowo przetransportować określone załadunki, jak też wśród właścicieli działalności związanych z transportem towarów i maszyn. Wychodząc naprzeciw tym oczekiwaniom zapewniamy możliwość wyboru spośród solidnych przyczep, tworzonych przez wiodące marki.\nDługoterminowy i krótkoterminowy wynajem przyczep\nGama ofertowa, którą nieustannie rozwijamy, dotyczy możliwości wypożyczenia przyczepy zarówno na kilka godzin, jak też na znacznie dłuższy okres, zawsze na korzystnych warunkach. Gdy rozważasz skorzystanie z wypożyczalni przyczep zamiast zakupu, JANSO to właściwy adres.\nProponujemy wynajem przyczep:\njednoosiowych i dwuosiowych,\nspecjalistycznych do przewozu:\nłodzi (przyczepy podłodziowe),\npłaskich oraz szwajcarek,\nPrzyczepę możesz odebrać w naszej siedzibie w Białymstoku.\nDziałalność usługowa to umiejętność reagowania na potrzeby potencjalnych Klientów, a także umacnianie pozycji firmy w danej dziedzinie. Idea spełniania oczekiwań partnerów biznesowych i Klientów indywidualnych jest nam bliska i zgodnie z nią zapewniamy:\nzadbane, sprawne przyczepy oraz lawety – własny warsztat to pewność, że wszelkie usterki są niezwłocznie diagnozowane oraz naprawiane w sposób zgodny z zaleceniami producenta,\nprzejrzystość kosztów wynajmu – brak ukrytych opłat oraz możliwość podliczenia realnych kosztów wynajmu za dany okres to standard każdej transakcji związanej z wynajmem,\nwyposażenie dodatkowe – w przypadku przyczep jest to koło zapasowe, a przy wynajmie poszczególnych lawet wyciągarka oraz najazd.\nWynajmujemy przyczepy w nienagannym stanie technicznym, w pełni sprawne, z funkcjonującym wyposażeniem (akcesoria, oświetlenie i inne). Cała nasza flota objęta jest obowiązkowym ubezpieczeniem OC.\nZaufaj profesjonalistom, wybierz wypożyczalnię przyczep z Białegostoku\nSprzedaż oraz wynajem przyczep, a także remonty i doradztwo stanowią filary naszej działalności. Prowadząc wypożyczalnię przyczep możemy jednocześnie zapewnić znacznie szersze spektrum, które obejmuje również działania awaryjne, w tym pomoc drogową, wulkanizację i inne. Poznając naszą pełną ofertę przekonasz się, że JANSO Białystok to adres wart zapamiętania.\nZapraszamy do kontaktu, przygotujemy propozycję odpowiednią dla Ciebie.


KOLEJNY ZAMACH KACZYŃSKICH na telewizję publiczną. Od wieków panowała tam zasada tak zwanych trzech "p". Oznaczała ona, że prezydenta, premiera i prymasa podpisuje się w emitowanych materiałach po prostu prezydent, premier i prymas. No i teraz się rypło, bo prezydenta i premiera trudno odróżnić. Co prawda podpisywanie obu panów nazwiskiem specjalnie nie ułatwia widzom orientacji, ale coś trzeba robić. I tak dobrze, że Kaczyński nie jest prymasem.\nKOMISARZ MARCINKIEWICZ PRZYBIŁ piątkę Hannie Gronkiewicz-Waltz. Ponieważ uczynił to podczas pełnienia obowiązków służbowych, a to znaczy, że był okutany w monstrualny łańcuch, znak pokoju wyglądał jak scena z filmów sadomaso.\nCHOCIAŻ - SZCZERZE MÓWIĄC - my wolimy Kazia bez gotyckich błyskotek. Półnagi, z torsem obsypanym kręconym włosem, młócący mocarnymi ramionami fale Bałtyku - tak lubimy go najbardziej. Kiedy gaśnie światło, wybaczamy mu nawet, że puszcza Ryszarda Rynkowskiego.\nPIS KWĘKA, że wokół Samoobrony kręcą się osoby z dawnych służb specjalnych. Jak to dobrze, że rządzą nami tacy spostrzegawczy ludzie!\nNIE WIADOMO, KTO STAŁ za zabójstwem Kennedy'ego. Tak jak nie wiadomo, gdzie podziewają się PiS-owscy quasi-bliźniacy. Czyli Adam Bielan i Michał Kamiński. Najbardziej wtajemniczeni szepczą, rozglądając się bojaźliwie wokół, że przebywają w USA na jakimś ultratajnym szkoleniu. Jak wrócą, będą potrafili zmajstrować taką kampanię, że z Marka Suskiego zrobią sekretarza generalnego ONZ.\nZ OKAZJI SUSZY ANDRZEJ Lepper pospacerował sobie po polach. Właśnie na tym polega efekt cieplarniany. Na Mazowszu po spalonych słońcem sawannach łażą Mulaci.\nZABAWNE. "GAZETA WYBORCZA" ODTRĄBIŁA, że Roman Giertych zostanie wiceprezesem PiS, a LPR się spisi. Co zabawniejsze, zrobiła to na podstawie wywiadu z Jarosławem Kaczyńskim, opublikowanego przez "Dziennik", czyli swoją główną konkurencję. Megazabawne jest to, że nie powołała się na źródło. A najzabawniejszy jest fakt, że wywiad przeprowadzał niejaki Mazurek. Nic dziwnego, że skończyło się farsą.\nSZEFEM KANCELARII PREZYDENTA ZOSTAŁ Aleksander Szczygło. Jest on tak zwaną kropką nad i. Kaczory, Kruk, Kurski, Szczygło. Ziszcza się straszliwa wizja Alfreda Hitchocka z filmu "Ptaki".\nJEST NAM TAK WSTYD, że nie czytamy doniesień na ten temat. Ale obiło się nam o uszy, że największy polski polityk chce uniewinnić jeszcze więcej oblanych maturzystów. Już gołym okiem widać, że z Romana Giertycha żaden narodowiec. Cokolwiek by mówić złego o endekach, to jednak nie działali oni na rzecz udurnienia Polaków.\nPOCZĄTKI IV RZECZYPOSPOLITEJ? Rypła się bowiem odwieczna tradycja, zgodnie z którą ministrem finansów zawsze był człowiek o... Jakby to powiedzieć - wielce malowniczej osobowości. Tymczasem minister Kluza jest podobno normalny do bólu. Nawet sam taszczy jakieś szpargały i w nikogo nie rzuca popielniczkami. Oj, chyba nie pociągnie długo na swoim stanowisku.\nNO WŁAŚNIE. JAROSŁAW Kaczyński już urządza wieczorne schadzki z coraz bardziej oczyszczaną Zytą Gilowską. I co, panie premierze, czy to prawda, że władza dodaje seksapilu?\nPONAD MIESIĄC DOBIJAŁ się do szefa Polskiej Agencji Prasowej korespondent chińskiej agencji prasowej. Gdy w końcu dotarł do Piotra Skwiecińskiego, wręczył mu gratulacje z okazji objęcia stanowiska, napisane własnoręcznie przez - jak go nazywał - Jego Ekscelencję. Czyli swojego prezesa. Przy okazji stwierdził, że za 20 lat Polska będzie najpotężniejszym krajem Europy. A mówi się, że Kaczyńscy zrażają do nas świat.\nFot: Z Furman (Bielan); A. Jagielak (Marcinkiewicz, Giertych, Szczygło)


Znakomita alkowa. W terminologii fachowej sypialni wydaje sie cechowany jak ” dziedziny osobistej “, lub kladzenia, jakie nie istnieje przeznaczone do spojrzen róznych | board site\nHome / boardsite / Znakomita alkowa. W terminologii fachowej sypialni wydaje sie cechowany jak ” dziedziny osobistej “, lub kladzenia, jakie nie istnieje przeznaczone do spojrzen róznych\nZnakomita alkowa. W terminologii fachowej sypialni wydaje sie cechowany jak ” dziedziny osobistej “, lub kladzenia, jakie nie istnieje przeznaczone do spojrzen róznych\nPosted on June 4, 2014 by jcpawielkakar1 in boardsite\nW terminologii profesjonalnej sypialni istnieje prezentowany jako ” tematyki osobistej “, lub stanowiska, które nie istnieje oddane az do spojrzen odmiennych. Jakkolwiek cztery katy w wspólczesnym apartamencie -studio do przyjecia lecz wciaz warunkowo oddzielone od chwili pozostalych krain przy uzyciu swiatla konstruktywnych skladników: luki, kolumny, prewencyj przesuwnych, ekrany, i tym podobne. Wyposazenie wnetrz Przedborz.\nWedlug kultura, alkowa istnieje oddzielony równiez polozony w 1 z odleglych plus bezglosna partie chalupy, mimo to pozostanie mozna i zafundowac sobie tutaj miejsca robocie, ze nie dopusci na lokale do ” stoja bezczynnie ” na przestrzeni dnia, czy Salonik.\nW domu polska partia ekologiczna okazalymi sufitami wolno dokonac antresoli natomiast poklasc lózko na drugim rzadzie. W nastepstwie, nie pojawia sie jakies nadzwyczajne usytuowanie na rozstawienie stanowiska dysertacji czyli odziezy. ( Przy sposobnosci, przegroda az do przechowywania odziezy znajduje sie jednym polska partia ekologiczna podstawowych elementów sypialni. Nawet gdy jest to mozliwe, zeby wystarac sie jedyna szatnie, owo poprawniej umiejscowic go pod reka sypialni. Bagatelna garderoba do zniesienia oddzielony od momentu sypialni chetne, jakkolwiek przyjemne scianki dzialowe ruchliwe, które znajduja sie globalne zaordynowane az do stawiania zabudowanymi szafkami ). Dekoracja wnetrz Nowy Targ.\n1 sposród inauguracyjnych woli jestpodium casusie. Za to, ze podium jest wykonany w stan bezpieczenstwa równiez prycza wydaje sie zamontowany za. Skrzynki na piernaty istnieja rozstawione na bokach. W momencie trzeba lózku komunikatywnie dotyka sie na rolkach.\nPokrywa podium dopuszczalny uzywany jako szafy (w polozeniu sprawy ), biblioteki, i tym podobne. Takie programowanie bezpieczenstwa wpada wychylenia na obwodzie rekreacji ( salonu ).\nNie skromniej nowa widnieje alkowa w gustu ” wschodnim “.\nW tym przypadku, zloze widnieje zastapiony dzieki materac, jaki za pomoca dywanu, jest przenoszony do kanapy ppe wielu poduszek, podczas gdy widnieje owo niezbedne do przeniesienia pokoje w salonie.\nWygodny a wydajny znajduje sie model lózku transformatora, które maja mozliwosc siedziec zakamuflowane w pionie a zmartwychwstalego, platforma obywatelska potrzeby, w specjalnym wyposazona szafki.\nW koncu, mozna rozbic na okolicy na ratunek partycji (na wzorzec w szkolowie dopasowanej szafy ), drzwi przesuwne, natomiast lepiej urzadzic maskarade na ratunek konfiguracji regalu czyli ekranu. One wizualnie odlaczyc jakas zone z odmienna, nie uniemozliwiaja wjazdu oswietlenia natomiast powietrza zas skonstruowac wrazenie prostolinijnej sfery. Ponadto dysponujesz pólki na ksiazki, dokumentów czy ukochanej propozycji.\nUrzadzajac sypialnie, przede wszystkim winna przetrawic o lokalizacji wyra.\nW wiekszosci wypadków stary lózku uklada sie tuz zanim az do jednej ze zawad. Ale jesliby wziac w rachube, ze istotne istnieje, azeby zorientowac odpoczynku padla wzdluz osi wschód-zachód, miejsce do spania do pomyslenia wprowadzone swobodnie wobec krawedzi.\nPod warunkiem przystaje na owe wymiary sypialnia, obszerne wyrko akceptowalny zlokalizowane z dala od scian. W ten sposób wolno stworzyc odrebna ” spiacy góre “, zwlaszcza jeslilózko wydaje sie okragla. Szczególna atmosfere snu nie maja mozliwosci siedziec fabrykowane za pomoca baldachim. Jestciezki budowlany, który montuje sie sposród masywnych ram, przedsiebiorstwa polska partia ekologiczna prycza oslony. Korzen takiej decyzji znajduje sie w naszej podswiadomosci, ze wymaga trzymane, co wiecej symbolicznie, punkt az do snu.\nNieraz korzysta polska partia ekologiczna takiej metody, jak na przyklad przybywa w miejscu, do snu na ” podium “. Jego rama wypatruje podium, zas czasem sam sposród kilku ciagów. Materac nieluskany gros niezbyt dokladnie umiescic na przed.\nMakiaweliczny modus strojny wydaje sie pozycja lózku w niszy, jaka do zniesienia zaznaczony przez kontrastuje tozsamego przystrajanie wnetrz.\nBedzie milo, pod warunkiem, ze znajduje sie owe prawdopodobne, azeby zaplanowac sypialnie polska partia ekologiczna oddzielna lazienka, bedaca oddana tylko dla posiadaczy sypialni. Wtedy lecz i mechanika sanitarna, mimo to plus toaletka ppe odrebnych podswietlane segregowane lusterka pozostana tam wprowadzone.\nStylistyczne uchwala sypialni dosc dobry doskonale zmodernizowany odkad pozostalych polozen.\nCzesc i patos, jakie sa wazkie w celu segmentu goscinnym willi, pozwalaja fajnie tu, nastrój osobowych kwartalach wydaje sie awansowanie relaksu i odwrócenie adnotacyj od chwili codziennych problemów, kazdy musi Ci sie dopasowac na amen.\nKierunek twojej sypialni, iz psychologiczny klimat, jaki rodzi, w duzej mierze jest zalezne odkad maklerów wykonczeniowych oraz niepomiernie, lecz równiez ich dekoracyjne, jednakowoz plus ich wygodne szczególnosci odwijaja opasanej atmosfere. W ogóle sprawa grzejac, sila robocza staraja sie korzystac produkty izolujace halas na rzecz sypialni. Nalezyte znajduje sie, ze granicy maja tekstury i dzwiekochlonny. Wspanialy pólprodukt do rozwalenia barier wydaje sie tapety. Poprawniej znajduje sie, jeslipowierzchnia nie poswieca miga, poniewaz to jest nieco trudne.


Pompy ciepła które po prostu trzeba mieć u siebie - VIRMET Przemysław Strzylski\nPodejmując decyzję czasami odwlekaną przez lata o likwidacji paleniska węglowego w swoim domu czyli tradycyjnego pieca robicie na pewno bardzo dobrze i dla siebie i dla przyrody.\nTej ogólnoświatowej nie tylko polskiej. Ale czy na przykład w tym momencie już wiecie gdzie można kupić alternatywne źródło ciepła? Czy i wy już macie na oku jakiś sklep w którym zawsze kiedy tylko będziecie chcieli i sobie życzyli kupicie bardzo dobrą pompę ciepła? Albowiem to o nich właśnie w tym momencie myślimy. Jeśli jeszcze nie znaleźliście dla siebie takowego punktu to naszym zdaniem będzie bardzo dobrze jeżeli zaraz po przeczytaniu tej notatki skierujecie swoje kroki do pewnego bardzo dobrego sklepu. Link do jego strony internetowej macie podany poniżej. W tym miejscu zawsze kiedy tylko będziecie chcieli i sobie życzyli kupicie dla siebie znakomitą pompę ciepła. Znakomitą i przede wszystkim pod każdym względem wydajną. Jak zatem widzicie możecie liczyć na udane zakupy.\nZakupy pomp ciepła bez żadnych kłopotów\nWidzicie zatem że już niebawem także i wasz dom będzie można nazwać w pełni ekologicznym miejscem. A będzie tak wówczas jak zakupicie i zainstalujecie sobie w nim możliwie jak najlepsze pompy ciepła. Czy jednak wiecie już gdzie takowe można nabyć? Jeżeli jeszcze nie to według nas będzie bardzo dobrze jeśli za chwilę po przeczytaniu tej notatki zostaniecie klientami pewnego bardzo dobrego sklepu. Link do jego strony internetowej macie podany poniżej. W tym miejscu zawsze kiedy tylko będziecie chcieli kupicie dla siebie znakomitą pompę ciepła. Naszym zdaniem jest to idealne rozwiązanie.\nWarto już teraz właśnie o nim pomyśleć. A zatem nie czekajcie ani chwili dłużej lecz w tym znakomitym punkcie o którym wam opowiadamy zakupcie dla siebie zawsze sprawne i efektywne www.ecostrus.pl – Pompy ciepła. Jak widzicie jest tutaj w czym wybierać. I nie da się ukryć że jesteśmy pewni tego już teraz że także i wy wybierzecie dla siebie możliwie jak najlepiej. Już teraz jesteśmy o tym przekonani i to pod każdym względem.\nGeodeci mają kluczowe znaczenie dla robót publicznych\nWszystko, co musisz wiedzieć o prowadzeniu biznesu w domu!


DRUKARKI PAMIĘĆ co to jest\nDefinicja Pamięć - drukarki. Czym jest kolejce do wydrukowania. Większa liczba tej pamięci.\nDefinicja Pamięć - drukarki\nCo to znaczy Pamięć - drukarki: Pamięć wewnętrzna drukarki, przechowująca dokumenty w kolejce do wydrukowania. Większa liczba tej pamięci, przyspiesza mechanizm drukowania.\nCo to jest Picture Power:\nCo oznacza Funkcja wyostrzenia obrazu. Zapewnia najlepszy obraz bez zniekształceń. Funkcja pozwala na wyostrzenie krawędzi, dzięki czemu obraz staje się naturalny i wyrazisty pamięć - drukarki.\nCo oznacza w telewizorze dwóch programów równocześnie. Obrazem kluczowym jest obraz z lewej strony z dźwiękiem z głośników telewizora. Obraz z prawej strony emitowany jest z dźwiękiem z gniazda słuchawkowego pamięć - drukarki.\nCo to jest ProCleanTM:\nCo oznacza zmywarki ProCleanTM zostało tak zaprojektowane, by woda dostawała się do najtrudniej dostępnych miejsc, nawet w kompletnie zapełnionej zmywarce. Dodatkowe ramię dołączone do końca głównego ramienia pamięć - drukarki.\nCo oznacza zamrażarki, gdzie zamrażarka znajduje się na dole urządzenia. Komfortowo, bez schylania, możesz używać z chłodziarki, przeważnie wyciągane produkty są na wysokości wzroku. Do nisko położonej pamięć - drukarki.\nCzym jest Pamięć - drukarki znaczenie w Słownik komputerowy P .\nInformacje Drukarki Pamięć co to znaczy\nCo oznacza Pamięć - drukarki informacje.\nRodzaje Drukarki Pamięć krok po kroku.\nJak działa PAMIĘĆ - DRUKARKI instrukcja.\nZnaczenie drukarki pamięć co to jest.


Wywiad podsumowujący z prezesem Lechii – Nieoficjalny serwis fanów Lechii Tomaszów Mazowiecki\nRok 2016 przechodzi dzisiaj do historii. Dla naszego klubu był to trudny, ale momentami bardzo dobry okres. W tym czasie udało się zrealizować wiele celów. Klub ma ambitne plany i stawia na dalszy rozwój. O starym roku, planach i priorytetach na przyszły rozmawialiśmy z prezesem KP RKS Lechii Tomaszów Mazowiecki Michałem Goździkiem.\nKolejny rok dobiega końca. Jak mógłby go Pan podsumować?\nBył to rok, w którym na pewno dużo się działo. Szczególnie biorąc pod uwagę aspekty sportowe. Pamiętamy przecież emocjonującą wiosenną walkę o mistrzostwo, która toczyła się do ostatniej kolejki sezonu 2015/16. Uczestniczyliśmy w niej, ale jak się okazało czegoś zabrakło żeby tamten sezon zamknąć pełnym sukcesem. Udało nam się natomiast zrealizować postawiony cel jakim było zdobycie Pucharu Polski na szczeblu województwa łódzkiego. No niestety później trafiliśmy na znacznie wyżej notowanego przeciwnika i po rozegraniu bardzo dobrego meczu musieliśmy uznać jego wyższość. Później przyszedł nie najlepszy start w rundzie jesiennej. Ten sezon jest dopiero w połowie więc wszystko jeszcze jest możliwe. W mijającym 2016 roku dużo było pozytywnych wydarzeń. Takim wydarzeniem był np. awans drugiego zespołu do klasy okręgowej. Trzon tej drużyny to bardzo młodzi chłopcy, nawet 16 letni, którzy wraz z trenerem Żmudą zaczynali swoją przygodę z piłką seniorską niemal od zera. Na pewno dużym sukcesem klubu jest pozyskanie kilku wartościowych sponsorów. Są to bardzo dobre relacje i duża pomoc od przedstawicieli Urzędu Miasta na czele z Panem Prezydentem co widać między innymi po zmieniającym się wyglądzie infrastruktury stadionu. Warto podkreślić, że to grono ciągle się powiększa. Do sukcesu należy także zaliczyć Akademię Piłkarską LV, która działa i rozwija się przy klubie. To co zrobili w tym roku ci mali lechiści to prawdziwy majstersztyk. Niech tu przykładem będzie zdobycie mistrzostwa województwa łódzkiego w roczniku 2006. Lechia okazała się być najlepszą drużyną w całym województwie, a i inne roczniki nie pozostały w tyle i co jakiś czas zaskakiwały nas swoimi zdobytymi trofeami. Ogólnie mijający rok oceniłbym pozytywnie, chociaż pokazał nam jako przedstawicielom klubu co i gdzie należy jeszcze poprawić aby radość z wykonywanej pracy była większa.\nKtóry moment był najważniejszy w tym roku?\nOj było parę takich ważnych momentów w tym roku. Czy to na finiszu rundy wiosennej, gdzie naprawdę zabrakło nam niewiele, aby uzyskać ten upragniony awans, czy to w niedawno zakończonej rundzie jesiennej, gdzie przy odrobinie szczęścia tych zdobytych punktów byłoby na pewno więcej i na start rundy wiosennej moglibyśmy patrzeć z większym optymizmem. Jeśli zaś chcemy wyszczególnić te momenty to takim bez wątpienia był wiosenny mecz w Tomaszowie z późniejszym zwycięzcą ligi Polonią Warszawa. Gdyby udało nam się wtedy ten mecz wygrać to myślę, że to właśnie Lechia zostałaby na koniec sezonu liderem. To był taki kluczowy moment tak jak i październikowe spotkanie z ŁKS Łódź, gdzie tą ich przewagę nad nami mogliśmy zniwelować do paru punktów. No niestety nie udało się w tych najważniejszych momentach sprostać tym wyzwaniom i to dobitnie pokazuje, że coś w drużynie zawiodło i trzeba nad tym pracować.\nCzy jest Pan zadowolony z postawy drużyny seniorów?\nPostawę drużyny seniorskiej chciałbym ocenić i na pewno to zrobię po całym sezonie. Po rundzie jesiennej na pewno pozostał pewien niedosyt, ale pamiętajmy, że w ubiegłym sezonie późniejszy mistrz tak jak obecnie Lechia także tracił do lidera dziesięć punktów, co nie przeszkodziło mu później triumfować w całych rozgrywkach. Mam nadzieje, że Lechia pójdzie tą samą drogą i runda wiosenna będzie zdecydowanie lepsza w naszym wykonaniu. Wiosna na boisku jest całkowicie inna, mecze są bardziej zacięte, dochodzi walka o utrzymanie w lidze i na pewno nikt się przed nikim nie położy. Jestem przekonany, że drużyny z dolnych rejonów tabeli na pewno nie jeden punkt odbiorą ekipom walczącym o awans. Drużyna Lechii chcąc osiągnąć sukces musi być przygotowana na naprawdę ciężką walkę.\nJakie plany klub będzie chciał zrealizować w 2017 roku i które z nich będą priorytetowe?\nNasuwa się tu tylko jedna odpowiedź, a mianowicie awans do II ligi. Będziemy się starali żeby tak było. Tutaj kluczową kwestią będzie zbudowanie przez nowego trenera solidnego zespołu i odpowiednio mocne przepracowanie okresu przygotowawczego przez piłkarzy. Wtedy plan na pewno zostanie wykonany. Chcielibyśmy także pozyskać kilku wartościowych zawodników. Najlepiej młodych, ale także podnoszących poziom sportowy naszego zespołu i zwiększających rywalizacje w drużynie. Jednakże do zadań priorytetowych na rok 2017 zaliczyłbym zwiększenie budżetu oraz pozyskanie nowych sponsorów i partnerów klubu. Obecnie posiadamy olbrzymie wsparcie od naszego sponsora głównego firmy bukmacherskiej LV BET jak i od Urzędu Miasta Tomaszowa Mazowieckiego oraz innych firm współpracujących z klubem. Jeśli jednak myślimy o rozwoju i sukcesach sportowych to musimy pamiętać o zabezpieczeniu finansowym tych działań. Do priorytetów zaliczyłbym także rozwój Akademii Piłkarskiej. Solidna praca z młodzieżą to jest to czego na pewno nie możemy zaniedbać.\nJaki cel przyświecać będzie zawodnikom drużyny seniorskiej w rundzie wiosennej?\nCele Lechii od kilku lat się nie zmieniają. Stawiamy na rozwój w każdym aspekcie. Głównym celem postawionym przed kadrą szkoleniową i zawodnikami na starcie sezonu było wywalczenie awansu i w tej kwestii nic się nie zmieniło. Ponadto zdobycie wojewódzkiego Pucharu Polski i jak najwyższe dotarcie w rozgrywkach na szczeblu centralnym. Czy te wszystkie założenia uda się zrealizować czas pokaże. Celem jest też zaprezentowanie się przez piłkarzy z jak najlepszej strony kibicom na własnym stadionie, bo wiemy że w mijającym roku było z tym różnie.\nCo należy poprawić w najbliższej przyszłości, aby klub funkcjonował jeszcze lepiej?\nTutaj także jest przed nami bardzo dużo pracy do wykonania. Jako Prezes Klubu zdaję sobie sprawę z trudności z jakimi borykają się kibice przychodzący oglądać mecze Lechii. Dużo już zostało zrobione, ale na pewno nie są to standardy na miarę XXI wieku. Do tego dochodzą jeszcze obostrzenia wynikające z przepisów licencyjnych i porządkowych, do których jako klub jesteśmy zobligowani przestrzegać, a które nie zawsze pozytywnie wpływają na komfort oglądania meczu, czy to na formy poruszania się po obiekcie. Oczywiście najlepszym rozwiązaniem była by budowa nowego obiektu, który by w pełni pokrył potrzeby kibiców jak i klubu oraz spełnił wymogi licencyjne oraz przepisów bezpieczeństwa, które to z każdym rokiem są coraz surowsze. Jeśli zaś chodzi o działalność klubu pod względem organizacyjnym to myślę, że jakiś większych braków tu nie ma. Przez ostatnie lata zostało naprawdę bardzo dużo zrobione i z tego co słyszę od naszych gości to pod tym względem przewyższamy nawet kluby z wyższych lig. Co oczywiście nie zwalnia nas z obowiązku dalszego rozwoju.\nCzego chciałby Pan życzyć zawodnikom, kibicom i sympatykom klubu na Nowy 2017 rok?\nJeśli chodzi o sprawy sportowe to przede wszystkim radości z osiągnięć sportowych naszej drużyny i aby rok 2017 zapisał nam się jako rok, w którym to Lechia spełniła nasze oczekiwania. Życzyłbym także wszystkim abyśmy wreszcie doczekali się budowy obiektu piłkarskiego z prawdziwego zdarzenia, na którym to będziemy mogli święcić sukcesy naszego klubu. Prywatnie zaś życzę Państwu, aby Nowy Rok był dla Was lepszy od tego mijającego, żebyście mogli zrealizować swoje plany i marzenia oraz przede wszystkim dużo, dużo zdrowia. Jednocześnie dziękuję w imieniu Zarządu Klubu za wsparcie, doping i za to, że przez ten cały 2016 rok byliście z nami, a my mogliśmy na Was liczyć.\n03/01/2017 o 17:13\nZyczyc nalezy przedewszystkim skutecznosci, jak przypomne sobioe niektore 100% sytuacje ktorych Lechia nie wykorzystala, to mnie jeszcze trzesie. Moze jednak pomyslec nad wykorzystaniem potencjalu Mireckiego, ktory w rundzie jesiennej zostal zmarnowany.Pelnil on role lewego lacznika, ktora najwyrazniej mu nie odpowiada. Postawiono na Btrozia, ktory absolutnie nie wywiazal sie z tej roli, mentalnie jak i sportowo!!!!!!


Trefl - Stelmet Enea BC. Profesor Koszarek naucza, młody Kolenda bierze lekcję - WP SportoweFakty\nNa zgrupowaniach kadry są kolegami z pokoju, ale na parkiecie sentymentów nie było. Doświadczony lis Łukasz Koszarek kilka razy z łatwością ograł Łukasza Kolendę. Pokazał mu parę sztuczek. - To była niezła szkoła - mówi gracz Trefla.\nKarol Wasiek 21 Marca 2019, 15:25\nNewspix / Tomasz Browarczyk / Na zdjęciu: Łukasz Koszarek i Łukasz Kolenda\n- Stefan, nie możesz mnie tak kryć - śmiał się po meczu (Stelmet wygrał 90:85) Łukasz Koszarek, który swoje słowa adresował do nowego trenera Trefla, Marcina Stefańskiego. Obaj panowie kilka lat temu grali ze sobą w sopockiej drużynie.\nWtedy to żółto-czarni święcili ogromne triumfy - w sezonie 2011/2012 wywalczyli wicemistrzostwo i Puchar Polski.\nŚrodowe spotkanie w Ergo Arenie pokazało, że z Koszarkiem nadal należy się liczyć. Doświadczony lis dał prawdziwą lekcję koszykówki młodemu, ale bardzo utalentowanemu Łukaszowi Kolendzie. Kapitan Stelmetu Enei BC Zielona Góra kilka razy łatwo ograł zawodnika Trefla. Udowodnił, że jest graczem o wielkiej klasie i umiejętnościach. Zdobył 14 punktów i miał 4 asysty.\n| - Wygraliśmy, to najważniejsze - mówi Jarek Mokros.\nGłośno i emocjonująco było wczoraj w Ergo Arenie. Zobaczcie, jak wyglądał ten mecz z perspektywy ławki rezerwowych. pic.twitter.com/oJIW35l36A\n— Stelmet Enea BC Zielona Góra (@basket_zg) 21 marca 2019\n- Czy byłem mocniej zmotywowany? Nie. W ogóle tego nie było. Chyba za mało naszych meczów oglądasz. Ja zawsze jestem zdeterminowany - żartował w swoim stylu Koszarek.\nDo śmiechu nie było za to Kolendzie, który swoje pierwsze punkty zdobył dopiero w czwartej kwarcie. Wcześniej popełnił kilka prostych strat, słabo radził sobie także w obronie z Koszarkiem. Defensywa to jest element, na którym musi jeszcze ciężko pracować na treningach. Ale on o tym wie. Zna swoje mocne i słabe strony.\n- No na pewno była to szkoła życia dla mnie. Lekko nie było... Stelmet to jedna z lepszych drużyn w PLK. Mają zawodników na każdej pozycji na poziomie europejskim. Łukasz jest mega doświadczony i doskonale wiedział, jak wykorzystać błędy młodego gracza i to pokazał w meczu. Osobiście uważam, że to było chyba moje najgorsze spotkanie w tym sezonie. Ale pozytyw jest taki, że takie mecze mogą mnie tylko czegoś nauczyć - przyznał Kolenda.\nKoszarek nie ukrywa, że jego młodszy kolega i imiennik preferuje inny styl. Jest graczem dużo bardziej ofensywnym, zorientowanym przede wszystkim na zdobywanie punktów. On z kolei woli podać w pierwszej kolejności, a dopiero później rzucić. Młody Kolenda z dużym uznaniem wypowiada się na temat Koszarka.\n- Jego styl gry jest znacznie inny. Koszarek jest typowym kreatorem na boisku, ja bardziej takim combo-guardem, ale oczywiście jego styl gry często podpatruję i imponuje mi. Jest najlepszym polskim rozgrywającym, więc jest co oglądać - dodał.\nCiekawostką jest fakt, ze obaj podczas zgrupowań kadry są ulokowani w jednym pokoju. Koszarek wziął go nieco pod opiekę, chętnie dzieli się swoimi spostrzeżeniami, daje mu sporo uwag podczas zajęć.\n- Na treningu podpowiadał co w różnych sytuacjach można zrobić i jaką lepszą opcję wybrać. W pokoju raczej rozmawialiśmy o ogólnych sprawach - wyjaśnił Kolenda.\n- Byliśmy w jednym pokoju na kadrze. Często rozmawialiśmy. Rywalizacja na boisku jest ciekawa. Fajny smaczek dla kibiców i mediów. On mnie zna bardzo dobrze, ja też o nim coś wiem. Uważam, że on będzie w przyszłości bardziej combo-guardem niż typowym rozgrywającym, ale na pewno polska koszykówka takiego gracza potrzebuje - przyznał Koszarek.\n19-letni Kolenda to bezsprzecznie jeden z największych talentów polskiej koszykówki. Dylewicz mówi o nim, że jest bezczelny na boisku, Marcin Gortat chwali się, że kluby NBA o niego pytają. Na stronie "ESPN" pojawił się w gronie 60 zawodników, którzy mogą zostać wybrani w drafcie. Nie jest tajemnicą, że Polak jest na radarze klubów NBA.\nZobacz także: Szaleństwo w Ergo Arenie i nowy rekord frekwencji w Energa Basket Lidze. Prawie 9 tys. kibiców na meczu koszykówki\nWyjątkowe wydarzenie w Energa Basket Lidze. Mecz Trefla ze Stelmetem zobaczy... 9 tysięcy kibiców!\ndziadek60 21-03 20:19 2 0\nSzkoda to czytać twoje komenty.\nAsfodel - nie karmię trolli [Komentarz usunięty]\nFALUBAZ-ŻARY 21-03 17:05 3 0\nŁukasz jak dla mnie kibica zawsze będzie wielki ! Ma słabsze mecze i notuje dużo strat , ale wielki " szacun " dla " Koszara " ! Straty " notuje " dlatego , że partnerzy nie nadążają z wyobraznią i przez to są zaskoczeni ! Chciałbym żeby w Zastalu grał do końca kariery !\nKoszykówka Polska Stelmet Enea BC Zielona Góra Łukasz Koszarek Energa Basket Liga Trefl Sopot Zielona Góra Sopot Łukasz Kolenda


Kurtki skórzane damskie - ramoneski - V. ROOKA\n849,00 zł - 850,00 zł (5)\nKurtki skórzane damskie. Ramoneski ze skóry naturalnej\nWarto postawić na ponadczasowe elementy garderoby, które posłużą nam przez lata. Takie właśnie są kurtki skórzane damskie marki V.Rooka. Rewelacyjne ramoneski czy też dłuższe fasony ze stylowym kapturem cieszą się ogromną popularnością od wielu lat i nie zanosi się na to, żeby miało się to zmienić! Dlatego stanowią absolutny must have w szafie każdej kobiety.\nProponujemy damskie kurtki wykonane z naturalnych skór pochodzących z najlepszych polskich oraz włoskich garbarni. Daje to pewność, że kurtki skórzane ramoneski oraz wszystkie inne produkty nie tylko będą się doskonale prezentować, ale też posłużą znacznie dłużej niż przez jeden sezon. Jeśli ramoneski, skóra naturalna jest jedynym słusznym wyborem! Wszystkie nasze produkty zapewnią doskonałą ochronę przed zimnem.\nW asortymencie posiadamy ramoneski skórzane damskie, dłuższe kurtki z kapturem, a także klasyczne, proste modele uwielbiane przez kobiety w każdym wieku. Dbamy nie tylko o bogactwo fasonów, ale i wersji kolorystycznych. Lubimy bawić się trendami, by zapewnić naszym klientkom niebanalny look. Dlatego oferujemy nie tylko odzież w klasycznej czerni czy brązie, ale też w oszałamiającej żółci czy czerwieni.


Mało znane warownie Górnego Śląska - Instytut Myśli Polskiej im. Wojciecha Korfantego\nMało znane warownie Górnego Śląska.\nautor: Eugeniusz Tomczak\nAlbum przedstawia 71 warowni – rozrzuconych na całym Górnym Śląsku reliktów dawnych dzieł obronnych.\nLiczne ilustracje (głównie zdjęcia), krótkie omówienia, mapa, a także wybrana literatura umożliwiają zapoznanie się z rozrzuconymi na całym Górnym Śląsku reliktami dawnych dzieł obronnych (stożki, kopce, wały, fosy itp.).\nDokumentacja zgromadzona w książce (431 rycin) jest dla miłośników przeszłości regionu doskonałym materiałem do przygotowania jednodniowej eskapady mającej na celu dotarcie do w większości zapomnianych resztek grodów z ich czasami jeszcze dobrze zachowanymi fortyfikacjami. Brak dokładnej lokalizacji na mapie nie będzie stanowił żadnej przeszkody w znalezieniu ich, ponieważ znane są na ogół miejscowej ludności. Samo poszukiwanie także powinno być interesujące, a zobaczenie wielu z nich satysfakcjonujące.


Przypomnienie o obowiązku sprawozdawczym - zmiany w 2013 r.\nCech Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w Kielcach przypomina o obowiązku składania sprawozdań do Urzędu Marszałkowskiego w Kielcach z ilości wytworzonych odpadów za rok poprzedni w terminie do 15.03. roku następnego / pok. 127 I piętro/. Nie złożenie niniejszego sprawozdania lub złożenie go niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 10.000 zł. D.U. 138 poz. 809 z 2011 roku.\nJednocześnie przypominamy, że zakłady wytwarzające odpady niebezpieczne w ilości do 100 kg rocznie mają obowiązek złożyć informację o rodzaju i ilości tych odpadów do Urzędu Miasta lub Starostwa Powiatowego w zależności od miejsca prowadzenia działalności. Natomiast zakłady wytwarzające powyżej 100 kg rocznie odpadów niebezpiecznych mają obowiązek wystąpić o wydanie decyzji do w/w jednostek składając program gospodarki tymi odpadami. Zakłady emitujące zanieczyszczenia z lakierni, z samochodów na firmę, z pieców c.o w zakładach mają obowiązek składania sprawozdań do Urzędu Marszałkowskiego i do Wojewódzkiego Insp. Ochrony Środowiska za okres pierwszego półrocza danego roku do 31.07., a za drugie półrocze do 31.01 roku następnego. W powyższych sprawach szczegółowych informacji udziela Dyrektor Biura Cechu.\nOd nowego roku zostały wprowadzone zmiany w zakresie wytwarzanych odpadów przez zakłady i wiele innych związanych z gospodarką tymi odpadami. Uproszczoną ewidencję odpadów z zastosowaniem kart przekazania odpadów, które najczęściej są wystawiane przez odbiorców stosuje się do odpadów niebezpiecznych wytwarzanych w ilości do 100 kg rocznie lub odpadów innych niż niebezpieczne nie będące odpadami komunalnymi w ilości do 5 ton rocznie wg dotychczasowych przepisów do dnia 31.12.2014 roku - D.U.152 p.1735 z 2001 r. Natomiast dla pozostałych odpadów wytwarzanych w zakładzie są prowadzone karty ewidencji odpadów. Sprawozdania tak jak obecnie są składane w Urzędzie Marszałkowskim do 15 marca każdego roku za rok poprzedni. Natomiast kary za nie złożenie sprawozdania zostały zmniejszone z 1.000 do 500 zł, natomiast dokumenty na podstawie których są składane sprawozdania przechowuje się przez 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą. W przypadku nie złożenia sprawozdania w terminie zostaje wydana decyzja z wyznaczeniem kolejnego terminu, po którym jeżeli nie zostanie złożone sprawozdanie podmiot podlega karze w wysokości 2.000 zł. Kara taka może być wymierzana wielokrotnie z tym, że nie może przekroczyć 8.500 zł. W przypadku zaprzestania działalności należy złożyć niniejsze sprawozdanie w terminie 7 dni od dnia zaprzestania. W dalszym ciągu należy segregować wytwarzane odpady w pojemnikach i przekazywać do firmy, która posiada zezwolenie na zbieranie odpadów niebezpiecznych lub innych niż niebezpieczne, nie będące odpadami komunalnymi, żądając potwierdzenia w karcie przekazania odpadu. Kolejne zmiany w tej ustawie to zwolnienie z obowiązku posiadania pozwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych w ilości do 1 tony rocznie lub do 5 ton odpadów innych niż niebezpieczne oraz nie składanie informacji o ich wytwarzaniu. Pozwolenie takie było wymagane przy wytwarzaniu odpadów niebezpiecznych w ilości powyżej 100 kg rocznie, natomiast do 100 kg była składana tylko informacja. Wprowadzono także zmiany w zakresie emisji, które dotyczą sprawozdawczości a mianowicie będzie sporządzane jedno za okres roczny do 31 marca za rok poprzedni, a wpłaty będą wnoszone jeżeli zostanie przekroczona kwota 800 zł. Nie są wymagane decyzje, natomiast należy dokonać zgłoszenia danej instalacji wraz z operatem i wnieść opłatę skarbową 120 zł, Urząd przyjmując zgłoszenia zawiadamia zakład o jego przyjęciu na czas nieokreślony.\nZmiany w zakresie stosowania kas fiskalnych w 2013 roku.\nZmniejszono obrót z 40.000 do 20.000 zł, po przekroczeniu którego należy zastosować kasę fiskalną w zakresie przychodu od osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej po dwóch miesiącach od daty przekroczenia. Dotyczy to także 2012 roku, jeżeli w 2012 r. został przekroczony obrót 20.000 - poza r-kami to kasa fiskalna winna być zainstalowana od 1.03.2013r. Obowiązuje ulga podatkowa przy zakupie kasy - 90 % wydanej kwoty nie więcej niż 700 zł.\nStronę odwiedziło: 114841 osób/y\nObecnie on-line: 61 osób/y


nich komunikatorów. Kurs hiszpańskiego online posiada wiele zalet, a samo prowadzenie kształcenia w takiej formie staje się coraz bardziej atrakcyjne dla wielu osób. Na\nDodane: 03-09-2020 11:12\nNiektóre szkoły językowe posiadają w swojej ofercie szkoleniowej specjalne kursy online, które są prowadzone przez lektora za pośrednictwem odpowiednich komunikatorów. Kurs hiszpańskiego online posiada wiele zalet, a samo prowadzenie kształcenia w takiej formie staje się coraz bardziej atrakcyjne dla wielu osób. Na\nEkologicznie i oszczędnie - POSPasażer na gapę w Twoim cieleCzy 2020 będzie dobry dla ogób które chcą zbadać swoje serce?WkładkiBez ekspresu ani ruszMeet the bison - visit Poland!Wynajem foteli i innych mebli. Czy warto?To może Cię zainteresować. Jak Mieć Saunę w Ogrodzie profesjonalnieCo warto kupować będą młoda mamąDobre TaxiWszystko mogę, tylko nie zasnąć...Piece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećEnergia słoneczna - jak ją wykorzystać?O językach - kilka faktówWyposażenie na targiKwestia uczciwego warsztatu samochodowegoW 2020 można dobrze zostać baristą ale czy za za 10 lat też?O odżywianiu się i superfoodsFunkcjonalna odzież dla sportowców-co i jak?Odzież medyczna - ważniejsza niż myśliszJak sprzątać lepiej?Sposób na czysty samochódO leczeniuNaprawa auta - nic prostszego!Marketing drukowanyDobry i niezbędny sprzęt wspinaczkowy - kwestie bezpieczeństwaTransfery lotniskowe, kwestia cenyProblemy ze samym sobą? Może potrzebujesz terapiiW jakim celu przejść szkolenie z bhp?Co robią geodeci przy budowie domu? O usługach geodezyjnych


Premium Float Schwabing, München (Monachium, Niemcy) - opinie\nNH Hotels w Monachium\nHotele Holiday Inn Express w Monachium\nNOVUM Hotels w Monachium\nHotele Marriott w Monachium\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Premium Float Schwabing, München\nAtrakcje w pobliżu obiektu Premium Float Schwabing, München\nKanał o podróżach: Monachium\nPremium Float Schwabing, München opinie, Monachium\nAtrakcje w Monachium\nPremium Float Schwabing, München\nNr 4 wśród 51 Wellness i spa w lokalizacji Monachium\nFeilitzschstr. 26, 80802 Monachium, Bawaria, Niemcy\n+49 89 33039731\nZrobiłem 60-minutowy spływ z moją matką i oboje to uwielbialiśmy. Sam float to nie tylko fantastyczne doświadczenie, ale atmosfera naprawdę odróżnia to centrum od innych. Personel był super przyjazny, całe centrum jest super czyste, obiekty są nowoczesne i opuściłem pływające na cloud nine. I chociaż...jest to głównie robione przez pary, cieszyłem się pływakiem z mamą w strojach kąpielowych i nie sądzę, żeby to odebrało cokolwiek z nieważkości. Bez względu na to, kogo bierzesz, po prostu idź i baw się dobrze. Gorąco polecam wszystkim, którzy czują się zestresowani i na pewno wrócę.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Birgit_Eberle, Inhaber, Premium Float Schwabing, MünchenOdpowiedź udzielona 22 grudnia 2018\nZrecenzowano: 6 czerwca 2018 z urządzeń przenośnych\nChciałbym (i zawsze muszę) polecić Float Schwabing każdemu, kto szuka wyjątkowego sposobu na relaks i relaks na kilka godzin. Doświadczeni pływacy będą mieli do dyspozycji nieskazitelne udogodnienia i nowoczesne czołgi. Pierwsi chronometrażyści, którzy mogą być nieco zdenerwowani, zostaną uspokojeni przez przyjazny i kompetentny personel. Możesz...oczekiwać ciepłego powitania i być całkowicie zaopieganym od początku do końca. Nie mogę się doczekać, aby wkrótce odwiedzić!Więcej\nZrecenzowano: 20 maja 2018 z urządzeń przenośnych\nCieszyłem się 60-minutowym pływakiem, po którym nastąpił 60-minutowy masaż w ramach prezentu na Dzień Matki i nie mogłem wyjść z niego szczęśliwszy lub bardziej zrelaksowany. Mój mąż pracował z właścicielką, Birgit, aby zorganizować piękne popołudnie odprężenia i była absolutną rozkoszą. Cudownie pomocny w podejmowaniu uzgodnień...z moim mężem; Birgit zapewniła również, że jestem pod dobrą opieką podczas mojej wizyty. To było moje pierwsze pływające doświadczenie i pozostawił mnie tak zadowolonego i zrelaksowanego - zbliżonego do stanu medytacyjnego. A mój masaż z Lavendą był niesamowity - ma tak wspaniałą energię i intuicję. Gorąco polecam Float i jestem już podekscytowany na następny raz!Więcej\nPobliskie hoteleZobacz 401 hoteli w pobliżu.\nGastehaus Englischer Garten\nPobliskie restauracjeZobacz 4 273 restauracje w pobliżu.\nPobliskie atrakcjeZobacz 973 atrakcje w pobliżu.\nZobacz 401 hoteli w pobliżu.Zobacz 4 273 restauracje w pobliżu.Zobacz 973 atrakcje w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Premium Float Schwabing, München.\nSauna im Dantebad\nFloat Spa Munich


ⓘ Trasa Zamkowa w Rzeszowie. Trasa Zamkowa – jedna z głównych\nⓘ Trasa Zamkowa w Rzeszowie. Trasa Zamkowa – jedna z głównych arterii miasta Rzeszów. Rozciąga się od placu Śreniawitów, biegnie wzdłuż Wisłoka, następnie rozgałę ..\nⓘ Trasa Zamkowa w Rzeszowie\nTrasa Zamkowa – jedna z głównych arterii miasta Rzeszów. Rozciąga się od placu Śreniawitów, biegnie wzdłuż Wisłoka, następnie rozgałęzia się na wschód i prowadzi przez Most Zamkowy na drugi brzeg rzeki, zaś drugie rozgałęzienie biegnie do ulicy Szopena. Trasa Zamkowa łączy się z nią na wysokości Filharmonii.\nInwestycja jest młoda, ponieważ do użytku oddano ją w 2002 r., chociaż plany budowy mostu średnicowego w tym miejscu sięgają 1938 roku. Nazwę zawdzięcza bliskości zamku w Rzeszowie. Głównym celem tego przedsięwzięcia było połączenie centrum miasta z osiedlami mieszkalnymi leżącymi po wschodniej stronie miasta. Inwestycja wygrała konkurs Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji w kategorii drogowo-mostowe budowy województwa podkarpackiego.\nWikipedia: Trasa Zamkowa w Rzeszowie\nRzeszowie Trasa transport w rzeszowie. trasa zamkowa w rzeszowie Trasa Zamkowa w Rzeszowie trasa zamkowa w rzeszowie Zamkowa


Życie prawdopodobnie nie ma żadnego sensu.Być może jednak znajdziesz coś interesującego póki żyjesz. Tak jak ty znalazłeś ten kwiat. Tak ja znalazłem ciebie. |\nOpublikowano 27 grudnia 2013 Autor: Mikorie\nCiemna wstążka, która do tej pory ciasno oplatała zwój znalazła się na podłodze. Przybrudzony kawałek papieru rozwinął się z sekundowym opóźnieniem ukazując…\nStałam chwilę bez ruchu, wpatrując się w przedmiot trzymany w ręce i poczułam nagły ścisk w okolicach żołądka i klatki piersiowej. Trochę jakbym miała zaraz zwymiotować… Wzięłam głęboki wdech wypuszczając z palców zupełnie pusty zwój. Kawał bezużytecznego papieru, który, choć pożółkły i przybrudzony, nadal cierpliwie czekał na wpisanie w niego choćby jednego słowa.\nWtedy wszystko stało się jasne. Oczywiście, już wcześniej zdałam sobie sprawę, że ta sytuacja będzie się przedstawiała w dokładnie taki sposób. Jednak dopóki nie zobaczyłam tego na własne oczy, w moim umyśle pojawiała się mgiełka nadziei, przysłaniająca zdrowy rozsądek. Orochimaru, ta pieprzona, podstępna żmija… Jego celem nie był zwój, to był pretekst do ściągnięcia mnie do tego miejsca. Był przekonany, że nie sprostam zadaniu tracąc wszelkie zmysły i znów będę posłuszną lalką w jego rękach, pragnącą tylko odrobiny ciepła… Pomocy. Plan można by nazwać doskonałym, jednak wężowaty nie przewidział faktu, że przez ostatnie lata dużo się nauczyłam i do wielu spraw dojrzałam, by właśnie dziś pokonać strach przed swoją przeszłością i wyciągnąć z niej odpowiednie wnioski.\n- Erin… – Usłyszałam za plecami głos Kimimaro, łagodny i czuły. Odwróciłam się i obdarzyłam go jedym z najpiękniejszych uśmiechów na jaki było mnie stać. Następnie wspinając się na palce musnęłam policzek przyjaciela. Chyba właśnie ten gest utwierdził go w przekonaniu, że jest wszystko dobrze…\nJak było w rzeczywistości? Trudno było nazwać szumiące w mojej głowie uczucia. Duma i pewnego rodzaju zadowolenie wymieszane ze złością tworzyły nijakie połączenie. Tak też się czułam.\nOd wizyty w miejscu, które kiedyś nazywałam domem minęły dwa dni. Zatrzymaliśmy się w dość wyniszczonym domku, który można było wynająć za niewielką cenę, jednak w pobliżu nie był nic lepszego. Świat jakby przestał nas lubić co rusz stawiając na naszej drodze burzę lub inne komplikacje, które powodowały znaczne opóźnienia. Miałam wrażenie, że z każdą kolejną chwilą coraz bardziej się denerwuję. Moja głowa coraz częściej przywoływała obraz mężczyzny, który ostatnio mnie odwiedził. Jego słowa z upływem kolejnych godzin coraz mocniej odbijały się w mojej głowie. „Masz jeden dzień. Wiem, że Uchiha jest tu z tobą. W przeciwnym razie stracisz wszystko.” Jeden dzień… Jest z tobą… Wszystko…Stracisz…\nWyznaczony czas minął, a nie działo się zupełnie nic. Doprowadzało mnie to do szaleństwa, choć teoretycznie powinnam cieszyć się każdą godziną spokoju. Wiedziałam jednak, że Pan tak łatwo się nie podda, a oczekiwanie na stratę… No właśnie? Stratę czego? Czym jest moje „wszystko”? Może miał na myśli moje życie? Może siłę? W takim razie moje „wszystko” cały czas noszę w sobie, żyję sama dla siebie, walczę dla siebie. Po co więc miałby to niszczyć? Przecież nie sprawiłoby mi to żadnego bólu, jedynie zasnęłabym nie zdając sobie sprawy, że już nigdy się nie obudzę.\n- Hmm…? – Z zamyślenia wyrwał mnie głos Kimimaro, spojrzałam na niego kątem oka, czekając aż z jego ust wypłynął jakieś słowa.\n- Pójdę sprawdzić czy możemy już dalej iść. Burza przeszła.\n- Dobrze. – Kiwnęłam głową i odprowadziłam mojego przyjaciela wzrokiem. W chwili, kiedy drewniane drzwi na powrót się zamknęły i straciłam go zupełnie z oczu, poczułam coś dziwnego. – Uważaj na siebie… – Dodałam szeptem, podkulając nogi i obejmując je dłońmi.\nNie musiałam długo czekać, by moje myśli powróciły na poprzedni tor. Tym razem doszłam do pewnych wniosków znajdując odpowiednie wyjście z sytuacji. Przynajmniej tak myślałam…\nPo wyjściu z pokoju, w którym przebywałam, skierowałam się do drugiego, który znajdował się na końcu dość krótkiego korytarza. Zaledwie kilka kroków, a jasne światło płonącego knota świeczki zaczęło muskać moją twarz, uprzednio przebijając się przez niewielką szczelinę w drzwiach. Położyłam dłoń na swoim udzie i już sekundę później miałam w ręku błyszczące ostrze kunai’a. Pomarańczowy i niewielki płomyk odbijał się od gładkiej powierzchni, przez co bawił się w iluzję płonącego noża. Wsunęłam się bezszelestnie do wnętrza pokoju, uprzednio odcinając przepływ chakry w swoim ciele, by możliwie jak najdłużej być niezauważoną. Wiedziałam, że w końcu zorientuje się, że tu jestem… Kolejny bezszelestny krok zbliżał mnie do upragnionego celu. Upragnionego pod każdym możliwym względem. Czułam się jak drapieżnik polujący na idealność i chłód w jednej osobie.\nSiedział na drewnianym krześle, pochylony nad biurkiem. Stojąc dokładnie za jego plecami, niczym cień, nie zdołałam dostrzec co kryje ze swoją sylwetką. Od dobrej sekundy wiedział, że nie jest sam. Słyszałam jak jego miarowy i na pozór spokojny oddech nieznacznie przyspieszył. Podeszłam bliżej, kolejny krok, dwa, trzy… Na tyle blisko, by był na wyciągnięcie mojej ręki.\n- Co chcesz zrobić, Erin? – Zastygłam w miejscu słysząc jego głos. Niby obojętny, choć tak bardzo przepełniony wyższością i chłodem. Mimowolnie zadrżałam, niemal wypuszczając ostrze z dłoni.\n- Chcę się zabawić. – Przez chłód mojego głosu przebijała się nutka kokieterii.\n- Świetnie… – Zamruczał i podszedł do mnie, na tyle blisko, na ile było to możliwe. Wyczułam unoszący się wokół zapach sake, był pijany. Tak bardzo pijany, że nawet nie zauważył śmiertelnej broni, na której zaciskałam palce.\nPo kilku sekundach jego dłonie znalazły się na moich biodrach. Nie czułam nic, co powinna czuć oddana kochanka, czy nawet nienawidząca morderczyni. Serce nadal wykonywało miarowe skurcze, ciało po prostu stało, niczym zdrętwiałe. Jedynie prawa dłoń jak za pomocą magicznej różdżki uniosła się gwałtownie ku górze zagłębiając ostrze w umięśnionym brzuchu mężczyzny. Wydał z siebie cichy, zduszony jęk.\n- Co ty… Ty suko! – Krew sącząca się wolnym strumieniem spływała mu po brodzie, a twarz nagle zupełnie zbladła, nie pozostawiając najmniejszego śladu po zaróżowieniach spowodowanych spożytym alkoholem.\n- Co robię? – Dokończyłam pytanie, które zapewne chciał mi zadać. – Wykonuję swoje zadanie. – Roześmiałam się ścierając jednym ruchem kciuka szkarłatną ciecz z ostrza kunai’a.\n- Co chcesz zrobić? – Usłyszałam ponownie i drgnęłam uwalniając się od obrazu wspomnień.\n- Nic… – Przysiadłam na drewnianym blacie naprzeciw czarnowłosego, kładąc tuż obok swoją broń, by następnie ostentacyjnie zrzucić ją na ziemię. – Zupełnie nic…\nSasuke wpatrywał się w mnie swoimi czarnymi oczami. Nie mogłam tego znieść, podniosłam wzrok i zorientowałam się jak wielki błąd popełniłam. Ale było już za późno. Już utonęłam z bezdennych tęczówkach, przebijając się odważnie przez granicę mroku. Nie wiem jak długo tak siedziałam, bez najmniejszego ruchu. Sekundę, dwie, może godzinę? Nieistotne…\n- Zbliża się coś strasznego… Co ja mam zrobić? – Szepnęłam, przenosząc wzrok na zaciśniętą na brzegu blatu dłoń.\n- Czego pragniesz? – Usłyszałam w odpowiedzi i zmarszczyłam brwi milcząc przez dłuższą chwilę. Uchiha również nic więcej nie powiedział. On jedyny zdawał sobie sprawę jak cenne jest milczenie.\n- Nie wiem. – Odpowiedziałam w końcu i ponownie przeniosłam wzrok na Uchihę. Ten podniósł się z krzesła, a ja odruchowo uniosłam głowę ku górze, by nie stracić jego twarzy choć na chwilę z oczu. Pragnęłam znać teraz każdą przemykającą przez jego głowę myśl, jednak spokój i dystans, którego nie pozwolił nikomu przekraczać skutecznie hamował moje zdolności. Czułam się bezsilna i mała, jednak uśmiechnęłam się zadziornie, by oddalić od siebie chwilowy brak pewności. Niczego nie nienawidziłam bardziej niż ofiar losu, wyglądających żałośnie w oczach innych. Szczególnie zależało mi na tym, by idealny pan Uchiha nie zobaczył we mnie żadnych słabości. Dlaczego tak bardzo o to walczyłam? Być może główną przyczyną był fakt, że tak bardzo się przed nim otworzyłam. Zdołał poznaś cząstkę mnie, która w jakiś sposób się do niego przywiązała.\nZmarszczyłam brwi, kiedy do moich uszu dobiegł przerażający huk, a niebo rozcięła potężna, rozbłyskająca błyskawica. Przeniosłam wzrok na czarne i z pozoru spokojne niebo.\n- Myślałam, że burza przeszła… – Stwierdziłam cicho, nie odrywając czarnych tęczówek od nocnego krajobrazu zza okna.\n- Przeszła jakiś czas temu. Gdzie jest Kimimaro? – Spojrzałam ponownie na Uchihę i nagle zrozumiałam sens jego pytania.\n- Nie ma go tutaj. Wyszedł… – Poczułam nieznajomy ścisk w żołądku, jednak nie miałam czasu na zastanowienie się nad jego pochodzeniem. Zacisnęłam dłoń w pięść i niemal natychmiast zeskoczyłam z blatu wybiegając na zewnątrz. Nogi niosły mnie gdzieś przed siebie, choć nie znałam tutejszej okolicy, coś podpowiadało mi, że kierunek, który wybrałam jest jak najbardziej słuszny. Może to ta kobieca intuicja? Słyszałam za sobą kroki drugiej osoby, którą z pewnością był Sasuke.\nBiegłam bardzo szybko, używając do tego zbyt dużo chakry, przez co w twardym podłożu zostawały wgłębienia po moich butach. Każdy kolejny odcisk zbliżał mnie do osoby, której charkę zdołałam powoli wyczuwać. W końcu zatrzymałam się gwałtownie, gdy moim oczom ukazał się Kimimaro. Leżał na ziemi, a jego białe włosy rozsypane były w nieładzie. Miejscami posklejane od szkarłatnej krwi. Nie dałam rady zrobić ani kroku naprzód, jedynie patrzyłam i czekałam. Oczami wyobraźni widziałam, jak podnosi się i wbija jedną ze śnieżnobiałych kości wprost w serce zbliżającego się człowieka. W rzeczywistości jednak nie wykonał żadnego ruchu, a ja miałam wrażenie, że to tylko świat się zatrzymał robiąc mi mały psikus. Dlaczego więc jakaś osoba cały czas się do niego zbliżała? Dlaczego dała radę podnieść dłoń ku górze i skierować ostrze katany w dół? Dlaczego jego ciało się jeszcze nie zatrzymało?\n- Kimimaro! Wstawaj do cholery! – Wykrzyknęłam i bez chwili namysłu ruszyłam przed siebie. Dziwny ucisk w żołądku i klatce piersiowej nie pozwolił mi na racjonalne myślenie i przyprawiał o nieznośne dreszcze.\nChwyciłam w palce kunai’a i wbiłam go w przedramię człowieka, który miał zamiar skrzywdzić Kimimaro. Syknął i wycofał się jednym skokiem na odległość kilku metrów. Korzystając z takiego obrotu spraw pozwoliłam sobie zerknąć na twarz mojego przyjaciela. Piękne, zielone oczy, których lśniący i niesamowicie soczysty kolor zawsze potrafił mnie uspokoić, w tej chwili przyćmiony był szarawą mgiełką bólu. Jego oczy krzyczały, jego ciało umierało… Poczułam, że nogi zaczynają pode mną drżeć i za nic nie potrafiłam nad tym zapanować. Za tę krótkę chwilę dekoncentracji zapłaciłam mocnym uderzeniem w nogę. Nim zdążyłam poczuć cokolwiek i zdać sobie sprawę z tego, co właściwie się dzieje, usłyszałam jedynie cichy trzask. Musiałam kontratakować. Próbowałam skupić się, aby aktywować Kirigana, jednak drżenie mojego ciała i kłębiący się chaos w głowie skutecznie mi to uniemożliwiał. Złożyłam więc dłonie w pieczęć, lecz kiedy próbowałam użyć choć odrobiny chakry moja zraniona dłoń boleśnie o sobie przypominała.\n- Kurwa! – Syknęłam kuląc się z palącego bólu i jedynie przypadkiem uniknęłam ciosu przeciwnika. Niestety długo swoim szczęściem nie dane było mi się cieszyć, ponieważ już po chwili poczułam silny ucisk na gardle i przyspieszony oddech owiewający mój kark.\n- Zaimponowałaś mi swoim uporem… Dlatego mam dla ciebie niespodziankę. Zabij teraz Uchihę, a dostaniesz odtrutkę dla swojego znajomego. – Moje oczy gwałtownie się rozszerzyły i tuż po chwili, wspomagając swoją siłę znaczną ilością chakry, wyrwałam się z uścisku nieprzyjaciela, by móc spojrzeć w jego tęczówki. Chusta, mająca na celu zasłonięcie ich już dawno zsunęła się w czasie walki, dzięki czemu mogłam zobaczyć wystarczająco dużo.\n- Przestań pieprzyć. Nie ma żadnej odtrutki i nigdy nie było. – Powiedziałam, siląc się na pozorny spokój. Zdawałam sobie sprawę, że przez zdenerwowanie jestem pozbawiona swojej największej broni, nie wspominając nawet o braku możliwości formowania pieczęci. Co robić, do cholery!\nMój przeciwnik niestety nie miał zamiaru pozostawać biernym. Złożył dłonie w charakterystyczne znaki dla żywiołu ziemi, jednak ku mojemu zdziwieniu żaden z jego ataków nawet mnie nie tknął. Jakby z niedowierzaniem odwróciłam głowę nieco w bok i zorientowałam się, że stało się tak za sprawą Uchihy. Jego techniki opatre na żywiole błyskawicy były w tym wypadku wręcz idealne. Po kilku sekundach katana przebiła nieprzyjaciela, który opadł głucho na ziemię.\nDla przyjemności czytania < klik >\nNie zwracając uwagi na nic więcej poderwałam się z miejsca do Kimimaro. Zaklęłam pod nosem, kiedy moja noga zaczęła potwornie boleć, tym samym spowalniając moje ruchy. Każda sekunda wręcz nieznośnie się dłużyła i zdawała specjalnie oddzielać mnie od białowłosego stanowiąc kolejną przeszkodę. Z każdym kolejnym krokiem obraz zaczynał się rozmazywać, a po policzkach zaczęły płynąć gorzkie łzy. Opadłam obok ciała mojego przyjaciela, czując jak przenika przeze mnie paraliżujący strach. Drżącymi dłońmi dotknęłam jego klatki piersiowej. Pod palcami wyczułam delikatny, słabnący ruch w miejscu serca. Próbowałam użyć choć odrobiny swojej chakry, by uleczyć, ochronić, nie pozwolić odejść… By zrobić cokolwiek… Szarawa energia duchowa zaczęła niszczyć moją skórę rozkrwawiając na nowo ranę na dłoni i stała się nowym źródłem nieznośnego, palącego bólu, który zawzięcie starałam się ignorować.\n- Kimimaro… – Szepnęłam cicho, a słone kropelki na nowo zaczęły żłobić drogę w moich policzkach.\n- Erin… – Kiedy usłyszałam znajomy głos mojego przyjaciela natychmiast podniosłam oczy na jego zielone, osnute mgiełką tęczówki. – Kocham cię… Moja księżniczko…\nCzułam jak zaschło mi w gardle, a ciało znów zaczęło niekontrolowanie drżeć. Zacisnęłam silnie dłoń na palcach Kimimaro, mając nadzieję, że dzięki temu nigdy mnie nie opuści i jakimś sposobem uratuję mu życie.\nPołożyłam się na emanującej chłodem ziemi, przykładając głowę do klatki piersiowej mojego najdroższego przyjaciela. Czułam, jak jego oddech słabł, a skurcze serca przychodziły w coraz to większych odstępach czasu. To mnie zabijało. Bezsilność, pieprzona bezsilność, kiedy najważniejsza osoba w moim życiu umiera. Moje „wszystko”. Nie sądziłam, że faktycznie uda im się mnie zniszczyć. Cały czas uważałam, że nie znajdą we mnie słabego punktu, a tymczasem oni już bezczelnie go zniszczyli. Mojego ukochanego, mojego Kimimaro.\nMinęło kilkadzisiąt sekund… Przestałam odczuwać delikatne unoszenie się jego klatki piersiowej. Kilka minut i nadal nic… Kolejne odcinki czasu boleśnie uświadamiały mi, że już nigdy tego nie poczuję. Właśnie wtedy w moim wnętrzu rozpętała się prawdziwa burza rozpaczy, bezradności, wściekłości i bólu. Toksyczna mieszanka.\n- Obiecałeś, że nigdy mnie nie zostawisz… Pieprzony kłamca! – Wydusiłam nieustannie łamiącym się głosem i zacisnęłam palce na przybrudzonym materiale bluzki Kimimaro.\nDotrwaliście do końca! :3 Przepraszam za moją długą nieobecność, jednak mam nadzieję, że wynagrodziłam wam to długością i fabułą tego rozdziału. Jestem ciekawa, czy spodziewaliście się takiego obrotu spraw? Przyznam, że pisząc tę notkę, a w szczególności ostatni jej fragment, ogromnie wczułam się w postać Erin i chwilami sama byłam bliska płaczu. Mam nadzieję, że moje starania widać, bo nie chciałam, by ta szczególnie ważna dla mnie scena wypadła sztucznie. Jeszcze powracając do tematu zaległości, teraz mam nieco wolnego czasu, dlatego obiecuję brać się za wasze blogi i z wielką przyjemnością nadrabiać zaległości! Z racji, że świątecznych życzeń złożyć wam nie zdążyłam, tak teraz życzę wam wszystkiego dobrego, spełnienia marzeń i aby nowy rok był jeszcze lepszy od tego. :3 Buziaki, do napisania!! ;***\nZachęcam do zajrzenia na mojego drugiego już bloga. :3\n~Jak Naruto i jego przyjaciele poradzą sobie na studiach?\n~Jak wiele zmienią dwie przyjaciółki, Mitsu i Sayuki?\n~Jakie tajemnice skrywają w sobie?\nŚwiat, z pozoru zwyczajny, może wiele nauczyć.\nWszystkich wizyt: 20596\nWszystkich komentarzy: 426


Home Polish Music Mela Koteluk Mela Koteluk - Migawka (2018)\nSunday, 05 May 2019 14:13 | Written by bluelover |\n1 \tOdprowadź\t3:50\n2 \tLos Hipokampa\t6:09\n3 \tDoskonale\t3:44\n4 \tHen, Hen\t4:29\n5 \tTańczę, Przepływam\t4:19\n6 \tJa, Fala\t4:59\n7 \tOdlatujemy\t3:48\n8 \tOgniwo\t4:06\n9 \tAha\t3:35\n10 \tWschód\t4:00\n11 \tJanie\t4:41\nArranged By [Strings And Harp] – Mela, Tomek Kasiukiewicz\nBacking Vocals – Skubas (tracks: 5), Tomek Kasiukiewicz (tracks: 5)\nBass – Piotr Zalewski\nBass Guitar – Tomek Kasiukiewicz (tracks: 6, 10)\nCello – Jan Stokłosa (tracks: 6, 11)\nDrums, Percussion – Robert Rasz\nFair Play Quartet (tracks: 6, 11)\nGuitar – Tomek ''Serek'' Krawczyk\nHarp – Sandra Kopijkowska (tracks: 6, 11)\nKeyboards, Programmed By – Tomek Kasiukiewicz\nSynthesizer, Programmed By, Bass, Guitar – Marek Dziedzic\nViola – Agnieszka Zagroba-Klahs (tracks: 6, 11)\nViolin – Justyna Milkiewicz (tracks: 6, 11), Paulina Mastyło-Falkiewicz (tracks: 6, 11)\nVocals - Mela Koteluk\n„Migawka” to polska płyta, na jaką czekałem od dawna. Na swoim trzecim albumie Mela Koteluk dołącza do muzycznej ekstraklasy. Piękna, magiczna, eteryczna. Po znakomitych płytach Kasi Nosowskiej i Dawida Podsiadły pojawia się kolejna, która udowadnia, że nadwiślańska muzyka przeżywa właśnie wspaniały czas.\nMela Koteluk to jeden z największych skarbów współczesnej polskiej muzyki. Jej debiutancki album, „Spadochron”, wydany w 2012 roku, przyniósł ze sobą powiew świeżości i otwartości na poszukiwanie niebanalnych brzmień i pomysłów w obrębie szeroko rozumianej muzyki popularnej.\nI jasne, Mela także spogląda trochę na obce wzorce. To nie tak, że jest ona totalnie autonomicznym tworem. Słychać w jej muzyce silne wpływy Kate Bush czy Florence and the Machine. Ale są to dobre wzorce, jak najbardziej właściwe kierunki. Tym bardziej, że Koteluk filtruje je przez swoją wrażliwość i własne pomysły. Nad całością czuwa też znakomite ucho producenta Marka Dziedzica, który dba o to, by brzmienie było soczyste, bogate i dalekie od banału.\nJej poprzedni album, „Migracje”, z którego pochodzą takie fantastyczne kawałki jak Fastrygi czy Żurawie origami, to w moim rankingu jedna z najlepszych polskich płyt ostatnich lat. Teraz, po dość długiej jak na branżę muzyczną przerwie, Mela Koteluk powraca ze swoim trzecim dziełem. „Migawka” to jak na razie jej najlepsze i najbardziej dojrzałe dokonanie.\nI choć nie brakuje na nim przebojów, to nad całością unosi się trochę bardziej spokojny i melancholijny nastrój niż na poprzednim krążku.\nOdprowadź to przepiękne i nastrojowe otwarcie „Migawki”. Muzycznie plasuje się wyraźnie w tradycjach dream-popowych. Mocny beat, ciekawe aranże na syntezatory i przyjemny gitarowy riff, który oplata całość. Z kolei w warstwie lirycznej i sposobie śpiewu unosi się nad nim duch Maanamu z lat 80. Refren Odprowadź robi potężne wrażenie. Jest podniosły, emocjonalny, od razu wpada w ucho i gwarantuje wam, że nieprędko je opuści.\nTakich przebojowych numerów na „Migawce” jest niemało. Oparte na kapitalnym rytmie perkusyjnym Ogniwo z miejsca poruszy was do tańca czy skakania podczas koncertów. Z kolei Doskonale zabrał mnie gdzieś w rejony Cocteau Twins, choć bardziej dynamiczne. Kawałek wspaniale się rozwija. Zaczyna się od riffu gitarowego osadzonego w ciekawej rytmice. W refrenie pojawiają się kolejne muzyczne warstwy, atmosfera zaczyna gęstnieć. Druga zwrotka dodaje jeszcze kapitalny fortepianowy riff, wprowadzający poczucie dynamiki. Kawałek ten jest cały czas w ruchu, żyje, idzie do przodu. A do tego wokalizy Koteluk nadają całości niemal mistycznej atmosfery.\nTańczę, przepływam zachwyca tym, w jaki sposób łączy w sobie minimalizm i przemyślane, bujne aranże. To zresztą jest wizytówką całej nowej płyty artystki.\nWita nas w nim medytacyjne zawodzenie, a po nim wchodzi wspaniały motyw na pianino oraz kojący i pełen delikatności głos Koteluk. W Ja, fala mieszają się ze sobą ambient, space rock i post-rock, tworząc przejmującą opowieść, przywodzącą na myśl nastrojowe sceny z filmów Davida Lyncha. Z kolei Odlatujemy, naładowany pozytywną i spokojną zarazem energią, ma kolejny już na „Migawce” cudowny, uzależniający refren.\n„Migawka” to coś więcej niż tylko chwilowe mgnienie dźwięków. To świadectwo nieustannego rozwoju Meli Koteluk. Zarówno od strony muzycznej (aranżacje, instrumentarium i motywy są jeszcze bardziej interesujące względem poprzednich jej dokonań), jak i tekstowej. O ile, szczególnie na pierwszej płycie, zdarzały się Meli drobne wycieczki w stronę grafomanii (ale nieszkodliwej), o tyle na „Migawce” takich zakrętów już właściwie nie ma.\nMela Koteluk osiągnęła też na „Migawce” wyżyny wokalne. Śpiewa jeszcze lepiej niż wcześniej. Z finezją pływa po pięciolinii, umiejętnie kreując wyjątkową, senno-rozmarzoną atmosferę. Jest w jej strunach głosowych miejsce i na emocje, i na poezję, poszukiwanie pięknych melodii, dojrzałe wykorzystywanie swojej skali. Koteluk posiada też dar polegający na tym, że nadaje wyśpiewywanym przez siebie słowom niezwykłej gracji, elegancji i finezji. Trochę tak, jakby zamieniała je w czarodziejskie zaklęcia. I to bez względu na to, czy śpiewa o sprawach ważnych, czy prozaicznych.\n„Migawka” to dowód na to, że można nagrać płytę piękną i przebojową. Poruszającą i rozrywkową zarazem.\nMela Koteluk, po raz kolejny, po mistrzowsku pokazuje, że muzyka pop ma w sobie ogromny potencjał, także na spełnione artystycznie dzieło pełne niebanalnych rozwiązań. Podobnie jak to uczyniły przed nią np. Robyn ostatnim albumem „Honey” czy Lorde na „Melodrama”. Jest ambitnie, ale nie hermetycznie. Wręcz przeciwnie. „Migawka” to fenomenalny pop, w którym się zakochacie. Będziecie chcieli wracać do tego albumu bez przerwy. ---Przemysław Dobrzyński, spidersweb.pl\nContent View Hits : 98048324


Jest to jedna z najbardziej popularnych technologii, która jest wykorzystywana w nowoczesnych pomieszczeniach. W tym wypadku mamy do czynienia z różnymi kątami rozsyłu światła, dzięki temu jest możliwa ich bardzo szczegółowa regulacja w danym pomieszczeniu. Bez najmniejszych trudności można za pomocą żarówek halogenowych uzyskiwać światło skupione, jak również rozproszone.\nNiemniej jednak, w przypadku, kiedy będziesz ustawiać oświetlenie punktowe, to musisz uważać, bowiem jeśli zrobisz to źle, bo będzie Cię najzwyczajniej raziło w oczy. Natomiast, jeśli wszystko Ci się uda, to możesz liczyć na naprawdę ciekawe efekty.\nWedług statystyk https://www.sklep.kaja.com.pl/ oferuje lampy najczęściej wybierane przez klientów, a ich popularność ciągle rośnie. Przede wszystkim są znane ze swojej energooszczędności, co na pewno jest niezwykle ważne dla każdego, kto chce mieć niższe rachunki za prąd.\nJeszcze kiedyś nie były zbyt mocno popularne, ponieważ nie emitowały światła, które byłoby w jakikolwiek sposób zbliżone do klasycznych żarówek i to zdecydowanie przeszkadzało, kiedy ktoś chciał naprawdę dobrze oświetlić dane wnętrza. Tymczasem, na przestrzeni ostatnich lat to wszystko się zmieniło, a technologia żarówek LED mocno się rozwinęła. Co więcej, żarówki LED mają także dużo wyższą żywotność w porównaniu do tradycyjnych żarówek.\nWidzisz zatem, że jak najbardziej warto jest sprawdzać alternatywne możliwości doświetlenia swoich pomieszczeń, bowiem są niezwykle atrakcyjne i dodatkowo pozwolą Ci zaoszczędzić na rachunkach. Stworzysz również doskonałe aranżacje, które wspaniale doświetlone będą prezentowały się zdecydowanie lepiej.\nPamiętaj jednak, żeby zawsze dobierać oświetlenie wyższej jakości i nie decydować się na najtańsze odmiany żarówek halogenowych, czy LED. W ten sposób możesz mieć pewność, że zakup jak najbardziej Ci się opłaci, a dana żarówka nie ulegnie szybkiemu zużyciu, jak to często bywa.


Instytucje finansowe zarządzające PPK – na jakich zasadach zostały wybrane? – Portal Finanse 24h\nJak inwestować z zyskiem dzięki Storytel\nNajlepsze firma windykacyjna w Krakowie\nInstytucje finansowe zarządzające PPK – na jakich zasadach zostały wybrane?\nPortal Finanse 24h\nHome∕Fundusze∕Instytucje finansowe zarządzające PPK – na jakich zasadach zostały wybrane?\n20 września 2019 Tomasz Barański 0\nPracownicze Plany Kapitałowe to program zakładający długoterminowe, dobrowolne oszczędzanie. W PPK będą odprowadzane składki od pracownika, pracodawcy i państwa, a pieniądze będą gromadzone na prywatnych kontach uczestników. Środkami tymi mają zarządzać wybrane instytucje finansowe.\nPPK to nowe rozwiązanie, które ma wesprzeć Polaków w oszczędzaniu na emeryturę. System ten dopiero zaczyna funkcjonować w naszym kraju. W lipcu 2019 roku zaczęły wdrażać go największe przedsiębiorstwa zatrudniające powyżej 250 pracowników, natomiast wraz z początkiem 2020 roku zobowiązane do tego będą mniejsze firmy, w których pracuje minimum 50 pracowników. Wprowadzanie systemu we wszystkich podmiotach zakończy się w 2021 roku.\nProgram PPK ma objąć wszystkie osoby w wieku 18-55 lat zatrudnione na umowę o pracę, a także zleceniobiorców, członków rad nadzorczych i innych pracowników, którzy podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu. Ustawa nakłada na przedsiębiorców wdrożenie systemu. Jednym z etapów tego procesu jest znalezienie odpowiedniej instytucji finansowej, a także podpisanie z nią umowy o prowadzenie i zarządzanie kontami uczestników. Dodatkowo pracodawcy są zobowiązani do naliczania i odprowadzania składek za swoich pracowników.\n– PPK to rozwiązanie, które ma wesprzeć młodych, aktywnych zawodowo Polaków w oszczędzaniu długookresowym. Program już zaczął obowiązywać w największych przedsiębiorstwach. To oznacza, że wkrótce pierwsze pieniądze znajdą się na kontach uczestników – mówi ekspert portalu ppk.info. – Obowiązek wyboru instytucji finansowej, która będzie odpowiedzialna za zarządzanie środkami w PPK, spoczywa na pracodawcy, jednak musi on w tej sprawie porozumieć się z przedstawicielami pracowników. Obecnie ofertę prowadzenia PPK przedstawiło 20 instytucji finansowych.\nJakie instytucje finansowe mogą zarządzać PPK?\nProwadzeniem i zarządzaniem kontami uczestników PPK mogą zajmować się tylko wybrane podmioty finansowe działające na rynku kapitałowym. To towarzystwa funduszy inwestycyjnych (TFI), powszechne towarzystwa emerytalne (PTE), pracownicze towarzystwa emerytalne oraz zakłady ubezpieczeń. Dodatkowo instytucje te muszą spełniać kryteria ustalone w Ustawie o PPK. Przede wszystkim muszą posiadać co najmniej trzyletnie doświadczenie w zakresie zarządzania funduszami inwestycyjnymi otwartymi, funduszami emerytalnymi, a w przypadku ubezpieczycieli wymagane jest również minimum trzyletnie doświadczenie w prowadzeniu ubezpieczeń na życie z UFK. Dodatkowo instytucje finansowe, które chcą zarządzać środkami w PPK, muszą posiadać kapitał własny (w przypadku ubezpieczycieli dopuszczono środki własne) w wysokości co najmniej 25 mln zł, w tym minimum 10 mln zł powinno być w środkach płynnych.\nInstytucje zarządzające PPK muszą również utworzyć odpowiednią liczbę funduszy zdefiniowanej daty (minimum 8), które spełnią odpowiednie warunki. Prowadzeniem i zarządzaniem środkami z programu mogą zajmować się wyłącznie podmioty znajdujące się w ewidencji PPK, którą prowadzi Polski Fundusz Rozwoju (PFR). Więcej informacji znajdziesz na ppk.info.\nJak wybrać instytucję finansową do zarządzania PPK?\nWybór instytucji finansowej, która będzie odpowiedzialna za środki zgromadzone na kontach pracowników, nie jest łatwy. Według Ustawy o Pracowniczych Planach Kapitałowych, w czasie wyboru podmiotu zarządzającego kontami PPK pracodawca powinien kierować się „najlepiej pojętym interesem osób zatrudnionych” oraz doświadczeniem, efektywnością i warunkami oferowanymi przez instytucje finansowe. Dodatkowo pracodawca powinien wziąć pod uwagę kompetencje danej instytucji w obsłudze pracowników dużych firm w ramach grupowych programów ubezpieczeniowych i inwestycyjnych. To ważne przede wszystkim w przedsiębiorstwach, które już dołączyły do PPK (zatrudniają więcej niż 250 osób).\nWarto również zweryfikować dany podmiot zarządzający pod kątem narzędzi wsparcia i informacji jak na przykład portal do obsługi programu dla pracodawców i pracowników, wsparcie telefoniczne, mailowe, dedykowany opiekun programu dla firmy itp. Kolejną ważną kwestią jest sprawdzenie doświadczenia danej instytucji oraz potwierdzenie jej wiarygodności oceną renomowanych agencji ratingowych.\nZasady wdrożenia PPK zakładają, że to pracodawca decyduje o wyborze instytucji finansowej. Jednak w sprawie tej musi skonsultować się ze związkami zawodowymi działającymi w firmie lub z delegacją pracowników. W sytuacji, gdy nie uda mu się porozumieć z zatrudnionymi w określonym czasie, wtedy o wyborze podmiotu zarządzającego PPK musi zdecydować samodzielnie.\nWybór instytucji finansowej, której pracodawca powierzy środki pracowników z PPK, jest niezmiernie trudny, tym bardziej że ustawodawca nakreślił tylko ogólne kryteria, jakie muszą spełnić dane podmioty. W perspektywie długoterminowej pieniądze, jakimi będą zarządzały wybrane fundusze, mogą być duże, zwłaszcza w przypadku największych firm, dlatego należy sprawdzić ofertę pod każdym kątem. Warto również zweryfikować koszty, jakie pracownicy będą musieli ponieść za zarządzanie aktywami gromadzonymi w ramach PPK. W tym obszarze instytucje mogą również konkurować między sobą. Zapoznaj się z zasadami działania PPK, korzystając z portalu ppk.info.\nWszystko, co warto wiedzieć przed wzięciem pożyczki przez Internet\nKwota wolna od podatku – podstawowe informacje


Paulina Zduniak 04.05.2018 12:01\nSzukasz lekkiej, a przy tym pożywnej przekąski na wieczorny głód, drugie śniadanie albo przyjęcie? Oto kilka naszych propozycji.\nKiedy trwa sezon warto korzystać z bogactwa świeżych i smacznych warzyw i owoców. Dobrym sposobem na szybką przekąskę jest chrupanie ich z dodatkiem lekkiego, jogurtowego dipu - może to być tzatziki lub gesty jogurt wymieszany z przyprawami i ziołami.\nOprócz ziół, serowe kuleczki możesz obtaczać również w innych ulubionych przyprawach, np. papryce (może być wędzona), a także posiekanych orzechach lub sezamie. Zobacz także przepis na kolorowe kulki serowe.\nJeśli masz ochotę na coś, co będzie zdrowe i niezbyt kaloryczne, a przy tym sycące, możesz sięgnąć po kanapki z pieczywa pełnoziarnistego z lekką pastą z jogurtu i ziół. Będą dobre jako drugie śniadanie lub kolacja.\nTakie ruloniki to łatwa i szybka do zrobienia, a także atrakcyjna przekąska. Zamiast szynki parmeńskiej możesz użyć dowolnej innej szynki dojrzewającej.\nDobrym sposobem na serwowanie szynkowych ruloników, a także różnych sałatek (zobacz np. nasz przepis na sałatkę na liściach cykorii) są łódeczki z liści zwykłej cykorii lub radicchio. Polecamy na leniwe letnie przyjęcia.\nRada: Szynkę parmeńską możesz zastąpić inną szynką sezonowaną, np. westfalską.\nSerowe kuleczki z oliwą... niskokaloryczna przekąska :)\nhmmm, sos tatziki odradzam jako przekąskę, znakomicie zaostrza apetyt i może się skończyć sporym podjadaniem