Kazachstan: niezwykłe atrakcje nieznanego kraju. O podróżach po Kazachstanie opowiedzieli nam Kacper Sienicki i Filip Nowak | Dziennik Łódzki\nEmil Hoff 7 lutego 2022, 12:59\nDwóch podróżników opowiedziało nam o swoich wyprawach do Kazachstanu. Sprawdźcie, co czeka na turystów w tym niezwykłym kraju, niemal nieznanym w Polsce.Na zdjęciu: Kanion Szaryński, jedna z przyrodniczych atrakcji Kazachstanu. Kacper Sienicki\nKazachstan oczami polskich podróżników\nKazachstan z pasji\nKazachstan: niezwykłe miasta i piękna przyroda\nKazachstan i kult Nursułtana. Niesamowite dzieje nowej stolicy kraju\nAłmaty – kazachska stolica kultury i turystyki górskiej\nKazachstan – kraina jezior, gór i kanionów\nKazachstan i Kazachowie. Czym mieszkańcy Kazachstanu różnią się od Polaków i Polek?\nKazachstan z bagażem przeszłości. Stare napięcia, nowa mentalność\nPodróż do Kazachstanu. Dla kogo jest ten kraj?\nO Kazachstanie, jego historii, mieszkańcach, problemach, dziwnościach i turystycznych skarbach porozmawiali z nami Kacper Sienicki i Filip Nowak, młodzi specjaliści od obszaru postsowieckiego.\nKacper Sienicki żywo interesuje się polityką państw leżących na wschód od Polski, jest działaczem demokratycznym, zaangażowanym w wywieranie presji na reżim Aleksandra Łukaszenki na Białorusi. W Kazachstanie był dwa razy, w 2018 i 2019 r.\nFilip Nowak jest absolwentem Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego, obecnie zajmuje się handlem z krajami Wspólnoty Niepodległych Państw, Kazachstan odwiedził w 2017 r.\nJak Panowie trafili do Kazachstanu? Czy były to wyjazdy turystyczne, służbowe, z biurem, czy raczej spontaniczna przygoda\nW 2018 r. to był wyjazd turystyczny, wyprawa ze znajomymi do Azji Środkowej na miesiąc. Wszystko zorganizowaliśmy samodzielnie. Przylecieliśmy z Europy i zwiedziliśmy cały region. W Kazachstanie byliśmy tydzień, a potem kolejne tygodnie w Kirgistanie, Uzbekistanie i Tadżykistanie. W 2019 r. poleciałem do Kazachstanu sam, na tydzień.\nSam pomysł wyprawy wynikł oczywiście z tego, że interesowałem się regionem. Natomiast konkretna decyzja o wyjeździe zapadła właściwie spontanicznie. Nie byłem do tamtej pory w Azji Środkowej, ale badałem ten region, więc kiedy nadarzyła się okazja, chętnie wyruszyłem w podróż.\nTakże w moim przypadku był to bardzo spontaniczny wyjazd turystyczny. Polskie Linie Lotnicze Lot udostępniły akurat bilety za około 500 zł w dwie strony bezpośrednio z Warszawy do ówczesnej Astany (teraz Nur-Sułtan). Noclegi, przejazdy i loty wewnątrz organizowaliśmy samodzielnie przez Internet, nie było z tym najmniejszego problemu, powiedziałbym nawet, że system rezerwacji kolei kazachskich jest lepszy niż w PKP.\nZawsze chciałem odwiedzić Azję Centralną, więc jak tylko nadarzyła się taka okazja, długo się nie zastanawiałem.\nNur-Sułtan, do niedawna Astana, to nowo wybudowana stolica Kazachstanu. Wielkie przedsięwzięcie budowy nowego miasta ożywia gospodarkę regionu, ale też bywa ośrodkiem afer korupcyjnych. Kacper Sienicki\nCo w Kazachstanie zrobiło na Panach największe wrażenie, co najlepiej Panowie zapamiętał?\nDobrze zapamiętałem Astanę. Cała koncepcja stworzonej w zasadzie od podstaw nowej stolicy wydała mi się interesująca. W dodatku kiedy byłem w Kazachstanie drugi raz, Astana akurat zmieniła nazwę na Nur-Sułtan, na cześć pierwszego prezydenta i samozwańczego duchowego przywódcy Kazachstanu, Nursułtana Nazarbajewa.\nTo kolejne bardzo ciekawe zjawisko: w Kazachstanie nadal funkcjonuje dość silny kult jednostki. Na przykład imieniem obecnie urzędującego prezydenta nazywa się ulice, szkoły i uniwersytety. To praktyka uważana w państwach demokratycznych za zupełnie dziwaczną, kompletnie odmienną od naszych standardów.\nNajwiększe wrażenie w Kazachstanie zrobiła na mnie piękna przyroda oraz gościnność i pozytywne nastawienie jego mieszkańców. Po kilkudniowym pobycie w Ałmacie pojechaliśmy autostopem zwiedzać atrakcyjne przyrodniczo okolice miasta – m. in. oddalony o 200 km Kanion Szaryński, udaliśmy się też na kilkudniowy trekking z namiotem do położonych około 100 km dalej jezior Kaindy oraz Kolsai.\nJeśli chodzi o miasta, to chciałem odwiedzić obie stolice Kazachstanu, starą – Ałmaty i nową – Astanę (dziś już Nur-Sułtan), która jest nowoczesnym i dość – powiedziałbym - futurystycznym miastem, wybudowanym praktycznie na środku pustyni, oraz ważniejsze atrakcje przyrodnicze na południu kraju. Po dość szybkim zwiedzaniu Astany, pociągiem pojechaliśmy na południe do Ałmaty.\nBelgia wprowadza nowy paszport. W środku smerfy i Lucky Luke\nCzemu właściwie Kazachstan zmienił stolicę?\nWcześniej głównym miastem i stolicą Kazachstanu było Ałmaty na południu kraju. Decyzja o przeniesieniu stolicy na północ miała przyspieszyć rozwój tej części kraju. Chodziło też o względy bezpieczeństwa, bo w regionach północnych Kazachstanu znaczna część ludności jest pochodzenia słowiańskiego i mówi przede wszystkim po rosyjsku. Można powiedzieć, że Astana, a od 2019 r. Nur-Sułtan służy jako wielki kazachski posterunek, jakby punkt ciężkości, który kontroluje wpływy rosyjskie w tej części kraju.\nI jak dziś prezentuje się Nur-Sułtan?\nCała inicjatywa zbudowania nowej stolicy to imponujący projekt. Nur-Sułtan robi wrażenie swoim rozmachem, choć architektura inspirowana jest głównie Europą. Ulice są bardzo szerokie, budynki wielkie, ale miasto nadal sprawia wrażenie niedokończonego. Odległości między budynkami można czasem mierzyć w kilometrach.\nCharakterystycznym elementem miasta jest np. wieża widokowa Bäjterek, która ma symbolizować nowy status miasta. Można ją nawet zobaczyć na banknotach. Na szczycie wieży przechowywany jest kamień węgielny z odciskiem dłoni Nazarbajewa. Przewodniczka po wieży sugerowała, że odcisk dłoni pierwszego prezydenta działa jak talizman, a kto go dotknie, będzie miał szczęście.\nNa wieży Bäjterek trzymany jest kamień z odciskiem dłoni Nursułtana Nazarbajewa, samozwańczego przywódcy duchowego Kazachstanu i nieżyjącego już prezydenta. Filip Nowak\nCo Kazachowie sądzą o swojej nowej stolicy? Czy są dumni z tego projektu, czy raczej traktują go jako kaprys autorytarnej władzy?\nWydaje mi się, że większość mieszkańców Kazachstanu dostrzega korzyści, jakie daje budowa nowej stolicy. Przedsięwzięcie na pewno dobrze wpływa na lokalną gospodarkę, choć z pewnością wielu obywatelom nie podoba się przesadny momentami i przepych nowego miasta, zważywszy na inne problemu w kraju.\nKazachowie widzą, że nie wszystko w Astanie funkcjonuje jak należy, a poziom życia w Kazachstanie odstaje od państw, do których sami podróżują. Zdarzają się też przypadki nadużyć, niekompetencji władzy i jawnej korupcji.\nNa przykład za rodzaj memu uchodzi w Kazachstanie przypadek kolejki, która miała łączyć lotnisko z Nur-Sułtan. Kolejka miała wznosić się wysoko na imponujących filarach, ale potem władze zmieniły zdanie i zdecydowały się na transport naziemny. Jeszcze później pojawił się jednak inwestor z Chin, który wyłożył 260 mln dolarów na kolejkę na filarach, które nareszcie zbudowano. Jednak po jakimś czasie okazało się, że pieniądze na budowę trafiły do banku, który w niejasnych okolicznościach się zamknął, a pieniądze zniknęły i ostatecznie budowa kolejki stoi w miejscu już od dwóch lub trzech lat. Prawdopodobnie w całej tej sprawie niemałą rolę odegrała korupcja, na co wskazuje brak realnych działań prokuratury, zmierzających do wyjaśnienia całej sytuacji.\nKolejka z lotniska to przykład nieudolności władz i korupcji, ale wydaje się, że ogół Kazachów raczej nie uważa nowej stolicy za niepotrzebny kaprys prezydentów, bardzo wiele osób czerpie korzyści z istnienia i rozbudowy Nur-Sułtan.\nW górach koło Ałmaty działa m.in. najwyżej na świecie położone lodowisko. Kacper Sienicki\nDo 1997 r. to nie Astana, nazywana dziś Nur-Sułtan, lecz Ałmaty było stolicą Kazachstanu. Czy miasto nadal warto odwiedzić?\nW Ałmaty czułem się lepiej niż w Nur-Sułtan. To większe miasto, do tej pory stanowi kulturalne centrum Kazachstanu. Przede wszystkim Ałmaty jest pięknie położone. Dookoła wznoszą się wysokie góry Tienszanu. Z samego miasta widoczny jest blisko pięciotysięczny Pik Tałgar, a 3-4 godziny drogi z Ałmaty wznosi się siedmiotysięcznik Chan Tengri, najwyższa górę Kazachstanu.\nW obrębie Ałmaty działa duży kurort narciarski Szymbulak, a nieco dalej ośrodek Medeu, gdzie można skorzystać z najwyżej położonego lodowiska na świecie. Wyciągi dowożą turystów na wysokość ponad 3 tys. metrów. Nieco wyżej można podziwiać piękny lodowiec.\nAłmaty zachowało bardzo ładną architekturę, jeszcze z XIX w., i szachownicę ulic w europejskim stylu. Popularnym miejsce dla rodzin z dziećmi jest wzgórze Kok Tobe, gdzie znajduje się park rozrywki.\nW Ałmaty toczy się także intensywne i różnorodne życie nocne. W oczy rzuca się zwłaszcza dynamicznie rozwijająca się scena muzyczna, dla wielu młodych ludzi kariera estradowa to przepustka do lepszego życia, a Ałmaty to kulturalne centrum Kazachstanu.\nJakie są zasadnicze różnice między Ałmaty a Nur-Sułtan?\nTo dwa zupełnie różne miasta. Ałmaty to stare miasto z bogatymi tradycjami i kulturą. Nur-Sułtan to przede wszystkim miejsce, gdzie robi się kariery w polityce i usługach. Większość mieszkańców Nur-Sułtan to przyjezdni.\nNawet klimat jest skrajnie różny. Nur-Sułtan leży na stepie, przez co pogoda bywa tu ekstremalna, zwłaszcza zimą, gdy temperatura spada czasem nawet do -50 stopni Celsjusza. W Ałmaty klimat jest łagodniejszy i znacznie przyjemniejszy.\nJa wolę Ałmaty i mam wrażenie, że gdyby Kazachowie mieli wybierać, to też w większości woleliby mieszkań w Ałmaty, a zarabiać w Nur-Sułtan.\nKazachstan: niezwykłe atrakcje nieznanego kraju. O podróżach...\nKanion Szaryński to jedno z najbardziej niesamowitych miejsc w Kazachstanie. Przypomina nieco Wielki Kanion Kolorado. Kacper Sienicki\nJakie miejsca poza miastami warto jeszcze odwiedzić w Kazachstanie?\nKazachstan jest pełen pięknej przyrody i nie trzeba jeździć daleko od miast, by się o tym przekonać.\nPo kilkudniowym pobycie w Ałmaty pojechaliśmy autostopem zwiedzać atrakcyjne przyrodniczo okolice miasta – m. in. oddalony o 200 km Kanion Szaryński, udaliśmy się też na kilkudniowy trekking z namiotem do położonych około 100 km dalej jezior Kaindy oraz Kolsai.\nNiestety nie udało nam się zobaczyć wszystkiego co chcieliśmy z racji ograniczeń czasowych – przede wszystkim parku narodowego Ałtyn Emel, jednak mam nadzieję, że nadrobię to w przyszłości.\nMy także wybraliśmy się z Ałmaty na wycieczkę do Kanionu Szaryńskiego. To jeden z kazachskich cudów natury, przypomina słynny Wielki Kanion Kolorado. Leży 150 kilometrów na wschód od dawnej stolicy. Umówiliśmy się z kierowcą na dworcu, stawiliśmy się na miejscu i pojechaliśmy. Kazachska turystyka w dużej mierze opiera się właśnie na usługach lokalnych przewodników.\nKazachstan to dobre miejsce do aktywnego wypoczynku. Nie nadaje się raczej dla tych, którzy szukają plaż i szumu morza. Kazachstan nie ma dostępu do morza, chyba że liczyć Morze Kaspijskie, które jest jeziorem. Tam akurat nie byłem, więc nie mogę powiedzieć, jak bardzo tamtejsze plaże odpowiadałyby turystom z Polski. Ale Kazachstan ma bardzo wiele pięknych i ogromnych jezior, np. Bałchasz, Wielkie Jezioro Ałmatyńskie, jeziora Kaindy i Kolsai. Chociaż więc Kazachstan nie ma dostępu do morza, jest tu dużo wody, nad którą można odpoczywać.\nW górach Kazachstanu znaleźć można piękne zakątki, popularne wśród miejscowych i turystów zagranicznych. Do jednego z najbardziej lubianych miejsc na wypoczynek należy jezioro Kaindy. Filip Nowak\nJak opisaliby Panowie mieszkańców Kazachstanu? W czym są najbardziej podobni, a w czym najbardziej odmienni od Polaków\nOd Polaków sporo ich różni, na przykład to, że duża część mieszkańców Kazachstanu jest dwujęzyczna, mówi po rosyjsku i kazachsku. Znajomość języka rosyjskiego daje Kazachom możliwość uczestniczenia w kulturze rosyjskojęzycznej, zwłaszcza w dziedzinie zwłaszcza w dziedzinie showbiznesu, gdzie bardzo zauważalna jest popularność kazachskich artystów, robiących karierę w Rosji i popularnych na całym obszarze postsowieckim. Stara stolica tradycyjnie uchodzi wręcz za rosyjskojęzyczną, została założona jako fortyfikacja wojskowa armii rosyjskiej i właśnie ten język przez całą historię miasta pełnił w nim kluczową rolę.\nNa pewno trzeba też powiedzieć, że Kazachowie są bardzo dumnym narodem. W przeszłości głównie koczownikami. Są z natury dość wojowniczy. Kiedy Rosjanie w XIX w. podporządkowywali sobie ziemie dzisiejszego Kazachstanu, mieli z tym sporo kłopotów, Kazachowie nie pozwalali sobie wchodzić na głowy i nie oddawali pola bez walki.\nKazachowie są narodem dumnym, ale ich pojęcie o roli i stosunku władzy państwowej wobec obywateli bardzo różni się od Europejskiego. Tolerancja dla autorytaryzmu jest w Kazachstanie wysoka, a kult jednostki obejmuje nawet żyjącego prezydenta. Kacper Sienicki\nInną ważną cechą Kazachstanu jest wielonarodowych. Słowo Kazach określa właściwie pewną grupę etniczną, natomiast na określenie obywatela używa się słowa Kazachstaniec, co podkreśla, że nie tylko Kazachowie nazywają ten kraj swoim domem.\nMniej więcej 1/3 ludności Kazachstanu to różne mniejszości narodowe, z których największe to te pochodzenia słowiańskiego. W przeszłości, jeszcze za Imperium, a potem Związku Sowieckiego, Rosjanie zsyłali na tereny Kazachstanu niewygodnych przedstawicieli różnych nacji, np. Niemców, Polaków, albo nawet całe narody, jak Czeczenów. Kazachowie nigdy nie mieli problemu z mniejszościami, każdego przyjmowali z otwartymi ramionami, pomagali się osiedlać na stepie i w górach. Pamięć o tej pomocy jest do dziś żywa wśród mniejszości etnicznych i diaspor. Wiele można się dowiedzieć o stosunkach narodowościowych w Kazachstanie w Muzeum Historii Kazachstanu w Ałmaty.\nKazachowie są przede wszystkim otwarci i gościnni. Na przykład kiedy podróżowaliśmy autostopem kierowcy niejednokrotnie częstowali nas jedzeniem lub czymś do picia. Raz jeden kierowca, który miał akurat imprezę rodzinną, zaprosił nas do stołu, ponieważ wypadało, aby sam spędził tam trochę czasu, a nie chciał, żebyśmy czekali na niego kilka godzin pod bramą. Rozmowy odbywały się na raczej ogólne tematy – co ile kosztuje w naszym kraju, ile się zarabia i oczywiście o Robercie Lewandowskim.\nProtesty ze stycznia 2022 nie przyniosły wymiernych rezultatów. Zostały brutalnie stłumione przez prezydenta, który jeszcze wzmocnił swoją władzę. Kacper Sienicki\nMnie pytano często, czy jestem muzułmaninem (noszę na co dzień brodę), Kazachstan to kraj islamski, jednak islam nie jest tu tak restrykcyjny, jak w krajach arabskich. Odniosłem wrażenie, że Polacy są w Kazachstanie dość lubiani, być może wiąże się to z liczną mniejszością polską, szczególnie na północy Kazachstanu, oraz z kontaktami polsko-kazachskimi, nawiązanymi jeszcze za czasów Związku Radzieckiego.\nWarto znać w Kazachstanie język rosyjski, w większych miastach można porozumieć się za jego pomocą bez żadnych problemów, na prowincji znajomość rosyjskiego jest znacznie słabsza, ale komunikacja też jest możliwa.\nNie rzuciły mi się w oczy większe różnice między Kazachami a Polakami, być może najbardziej pojmowanie czasu i przestrzeni: wszystko w Kazachstanie jest raczej na spokojnie, jest mniej pośpiechu.\nCzy Kazachowie zmienili się jakoś pod wpływem oddziaływania Związku Sowieckiego?\nPodobnie jak w innych krajach postsowieckich (może poza państwami bałtyckimi), wpływy ZSRS odcisnęły na Kazachstanie swoje piętno i współcześnie wielu Kazachów to tzw. ludzie sowieccy, z sowiecką mentalnością.\nW Kazachstanie przejawia się to w dużej tolerancji dla autorytaryzmu władzy. Kazachowie lubią silnych polityków i długo zachowują dla nich cierpliwość, dopóki przywódca uchodzi za sprawiedliwego. Kult jednostki, np. pierwszego prezydenta Nazarbajewa, nie razi ich zbytnio, nie tak jak nas. Cechy społeczeństwa obywatelskiego są w Kazachstanie nadal stosunkowo słabo rozwinięte.\nMłodzi Kazachowie mają jednak już inną mentalność i coraz trudniej przychodzi im godzić się z obowiązującym ładem. Kacper Sienicki\nTrzeba pamiętać, że pomimo, iż Kazachstan jest najbogatszym z państw Azji Centralnej i często pokazywany jest jako przykład „sukcesu” w regionie, nie jest wolny od problemów społecznych, co jakiś czas wybuchają tam protesty, szybko jednak tłumione przez władze.\nKazachstan nie jest też państwem demokratycznym, dochodzi tam wciąż do przypadków łamania praw człowieka.\nTa cierpliwość dla autokratów ma jednak swoje granice?\nOczywiście, cierpliwość Kazachów ma swoje granice, co było widać choćby na początku tego roku. Kazachowie mają długie tradycje protestów społecznych. Wcześniej w XXI w. duże protesty ogarnęły Kazachstan w 2011 r., ale jeszcze w czasach komunistycznych Kazachowie wychodzili na ulicę. Tożsamość nowoczesnego Kazachstanu budowana jest do dziś zwłaszcza wokół strajków z grudnia 1986 r. To był protest studencki, rozpędzony przez władze sowieckie, znany dziś jako Żełtoksan i uważany za patriotyczny zryw.\nByły też liczne strajki robotników w przedsiębiorstwach naftowych, właśnie na zachodnie Kazachstanu, gdzie też rozpoczęły się protesty w styczniu 2022 r.\nCo do ostatnich wydarzeń – protestów społecznych, które wybuchły po nagłym wzroście cen gazu – to trzeba podkreślić, Kazachstan jest państwem, w którym ścierają się bardzo różne interesy, przede wszystkim Rosji, Chin i Zachodu, a sytuacja jest dość skomplikowana.\nWładze krwawo stłumiły styczniowy protest (wg. oficjalnych danych śmierć poniosło ponad 200 osób, kilka tysięcy zostało rannych) z pomocą wojsk sojuszniczych Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym, m. in. z Rosji, Białorusi czy Armenii, prezydent natomiast umocnił swoją władzę.\nNa całej sytuacji najbardziej zyskała Rosja, stracił zaś sam Kazachstan, przede wszystkim na arenie międzynarodowej. Mam nadzieję, że sytuacja się szybko ustabilizuje i nie wpłynie negatywnie na życie mieszkańców Kazachstanu oraz możliwość odwiedzenie tego kraju. Jak będzie, czas pokaże.\nCzy młodzi Kazachowie też podzielają mentalność rodziców i dziadków?\nMyślę, że nie, właśnie wśród młodych Kazachów mentalność jest już inna. To są ludzie z innymi oczekiwaniami, nie uważają już kultu autokratów za normalne stosunki między władzą a społeczeństwem.\nChcę też podkreślić, jak bardzo twórczy i kreatywni są to ludzie. Zwłaszcza w Ałmaty widać, jak młodzi Kazachowie chcą i potrafią robić kariery, kształtować własny los, wyrywać się z marazmu.\nMieszkańcy Kazachstanu to w sporej części przybysze lub zesłańcy z innych regionów Azji i Europy. Kacper Sienicki\nCzy trudno było zorganizować wycieczkę do Kazachstanu?\nSama organizacja nie przysporzyła większych trudności. Po Kazachstanie poruszaliśmy się m. in. pociągiem oraz samolotem kazachskich linii lotniczych, bez problemu wszystko można zarezerwować w Internecie.\nNajwiększym problemem był transport na wschód od Ałmaty. Dojechanie publicznym transportem do miejscowości Saty, gdzie rozpoczynają się szlaki na jedną z największych atrakcji tej części Kazachstanu – jezior Kaindy oraz Kolsai - było praktycznie niemożliwe, dlatego zdecydowaliśmy się na autostop, który w Kazachstanie działa dość dobrze. Trzeba jednak zaznaczyć, że może być to autostop płatny, warto więc zawczasu omówić to z kierowcą.\nPodczas mojej podróży do Kazachstanu nie trzeba było mieć wizy, odwiedzając kraj jako turysta na okres krótszy niż 30 dni. Ta zasada obowiązuje do dziś.\nCzy poleciliby Panowie innym wyprawę do Kazachstanu? Komu najbardziej spodobałby się ten kraj?\nKazachstan nie jest może bardzo popularnym kierunkiem turystycznym, ale można znaleźć w tym kraju wiele niezwykłych rzeczy. Przede wszystkim poleciłbym Kazachstan entuzjastom przyrody i wędrówek. Kraj ma piękne, wysokie góry, rozwinięte ośrodki narciarskie. Można tu zobaczyć niezwykłe formacje skalne, jak Kanion Szaryński. Do tego stepy i pustynie.\nKto lubi zwiedzanie i historię, a także surowy industrialny klimat, może pojechać do Katagandy, gdzie osiedliło się wielu Polaków, i poznawać ich emigracyjne losy.\nSą też w Kazachstanie bardzo nietypowe atrakcje. Można też wybrać się na wycieczkę pod kosmodrom Bajkonur i przy odrobinie szczęścia zobaczyć start promu kosmicznego. Albo zwiedzić wielki poligon atomowy niedaleko od Semeju (Semipałatyńska). Nawet polscy youtuberzy kręcą już filmy z tych niezwykłych miejsc w Kazachstanie. Z ważnych turystycznie miejsc należy wspomnieć jeszcze o Turkiestanie, jednym z najstarszych miast w Kazachstanie, położonych na Jedwabnym Szlaku\nZdecydowanie bym polecił!\nOgromne puste przestrzenie, wspaniałe górskie pejzaże i pozytywne nastawienie mieszkańców sprawiły że, z pewnością jeszcze tam wrócę. Przy czym nie jest to jeszcze kraj, który odwiedzają rzesze turystów, choć moim zdaniem na to zasługuje.\nObejrzyjcie galerię zdjęć z Kazachstanu, wykonanych przez Kacpra Sienickiego i Filipa Nowaka:\nMateriał oryginalny: Kazachstan: niezwykłe atrakcje nieznanego kraju. O podróżach po Kazachstanie opowiedzieli nam Kacper Sienicki i Filip Nowak - Strona Podróży


Koszule przystosowane na spinki – czy każdy ma możliwość je nosić no i na każdą okazję? – apeimage.co.uk Koszule przystosowane na spinki – czy każdy ma możliwość je nosić no i na każdą okazję? | apeimage.co.uk\nKoszule przystosowane na spinki – czy każdy ma możliwość je nosić no i na każdą okazję? 27 stycznia, 2022\nJak to dobrze wiemy, każdy powinien mieć w swojej szafie chociaż jedną elegancką koszulę – obojętne czy to jest się mężczyzną czy kobietą. Niektóre spośród nich są jednakże mocniej formalne niż pozostałe – charakteryzuje je tak naprawdę coś, co do niedawna nosili jedynie Mężczyźni, jednak jak to bardzo łatwo się zorientować obecnie coraz więcej kobiet również nosi ową rzecz.\nO czym tutaj dokładnie mowa? Zaraz się dowiesz!\nSpinki do mankietów – bo to o nich będzie dziś mowa – w połączeniu z elegancką koszulą, są uważane obecnie za szczyt elegancji, a nawet dla wielu są nieodzowną cząstką ich, mówiąc dokładnie „miejskiego stylu”. Koszula na spinki jest idealna w przypadkach, kiedy czeka nas bardziej eleganckie wydarzenie, a różnorodność spinek umożliwia nam poza zachowaniem elegancji – w delikatny sposób zaznaczyć naszą osobę, albowiem kształtów spinek powstały tysiące no i są one wykonane z bardzo różnych materiałów no i to nie tylko takich jak złoto czy srebro.\nTen artykuł Ci się spodobał? Zatem odszukaj serwis (https://koicosmetics.pl/olej-z-awokado-w-kosmetyce/), który ma zbliżone dane na przedstawiany wątek – one także będą wciągające.\nCo do tematu samych koszul, to ze względu na przyjęty punkt widzenia mają zazwyczaj dość stonowane barwy, które to powinny dodać mężczyźnie elegancji, lecz również i odrobiny wyrafinowania. Jeżeli dobrze się rozejrzeć możemy odnaleźć tego rodzaju koszule w różnych promocjach, jednak nawet i te powodują, że cena zwykle nie schodzi poniżej niż 90 złotych, ale oczywiście wszystko to bywa uzależnione już od danego sklepu oraz jakości dobranych przez nas koszul.\nWarto na sam koniec po dodawać, iż tego typu koszule do tej pory są zdominowane przez mężczyzn – ich wzornictwo jest nakierowane głównie dla nich, z tego powodu kobietom o wiele trudniej jest odnaleźć takie dla siebie.\nKategorie: Buty Modna Ty Tagi: Kolor, materiał, Mężczyźni, oczy\n← Dlaczego czarne botki powinny znaleźć się w szafce na buty każdej modnej damy Moda w różnym stopniu dotyka każdego człowieka →


Strony związane z hasłem: szkoła języków obcych - strona 2 - Katalog stron tłumaczenia i szkoły językowe\nTechnical English - angielski techniczny\nKursy językowe, podróże edukacyjne - greenwich.pl »\nSzkoła języków obcych Greenwich we Włocławku, to jedna z najstarszych placówek tego typu w mieście. W naszej stałej ofercie znajdują się kursy językowe, zagraniczne podróże edukacyjne oraz kompleksowa obsługa tłumaczeniowa. Z ...\nPrywatna Szkoła Języków Obcych SAP »\nSzkoła Języków Obcych SAP już od 1990r. prowadzi kursy językowe dla dzieci, młodzieży i dorosłych w Legionowie.\nOferujemy kursy języka angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, włoskiego, rosyjskiego i francuskiego na różnych poziomach.\nSzkoła Języków Obcych Lingualand »\nNasza strona internetowa to doskonała propozycja dla użytkowników zainteresowanych nauką języków obcych. Internauci mają tutaj szansę nie tylko zapoznać się z szerokim wachlarzem kursów, ale również ocenić swoje aktualne zdolności językowe. ...\nLars Academy | Chełmża »\nLars Academy to wykwalifikowany zespół lektorów z wieloletnim doświadczeniem, które sprawia, że indywidualne metody nauczania opracowane dla każdej grupy wiekowej są niezwykle skuteczne!Nasza misja? Przygotowanie studentów do swobodnego posługiwania się językiem ...\nChatterbox.pl - szkoła językowa online »\nJesteśmy internetową szkołą języków obcych. Oferujemy lekcje online z lektorem na żywo z pięciu języków. Obsługujemy język angielski, hiszpański, niemiecki, rosyjski oraz francuski. Podczas nauki korzystamy z programu skype oraz wirtualnego ...\nNiemiecki Wieliczka »\nLeader School Wieliczka - szkoła języków obcych posiadająca w swojej ofercie licencjonowane metody nauczania, dzięki którym zapewnia swoim klientom najwyższą jakość nauczania oraz oraz przełamanie strachu przed posługiwaniem się językiem obcym. ...\nYouSchool - Mysłowicka Szkoła Języków Obcych »\nYouSchool to mysłowicka szkoła języków obcych, która opiera swój program nauki na komunikacji. To właśnie rozmowy w obcym języku są najważniejsze podczas nauki. YouSchool takie rozwiązanie oferuje, gwarantując przy tym doskonały ...\nNauka angielskiego - Lingualand »\nJęzyk angielski to podstawa w obecnych czasach. Żeby cos w życiu osiągnąć musisz go znać. Szkoła Języków Obcych LINGUALAND Z Radomia daje ci możliwość nauki języka angielskiego u bardzo dobrze wykształconej ...


Zalecenia dla pacjenta z dodatnim wynikiem badania w kierunku koronawirusa ze wskazanie do izolacji w warunkach domowych\nUtworzono: poniedziałek, 30, marzec 2020 11:16\nCelem izolacji domowej jest odosobnienie chorego, który, po zbadaniu przez lekarza, nie wymaga hospitalizacji ze względu na stan zdrowia. Izolacja domowa jest stosowana u pacjentów, którzy mają dodatni wynik badania w kierunku koronawirusa SARS-CoV-2 i nie mają objawów choroby lub wykazują łagodne, umiarkowane objawy choroby COVID-19 (np. stan podgorączkowy, kaszel, ból gardła, osłabienie).\n1. Dwa razy dziennie wykonuj pomiar temperatury ciała, przyjmuj co najmniej 1,5 litra płynów dziennie, przyjmuj 3-4 lekkostrawne posiłki.\n2. Przebywaj (całą dobę) w jednym pokoju, w którym nie mieszkają/ nie przebywają inni domownicy.\n3. Staraj się komunikować z otoczeniem poprzez telefon, komputer, jak najmniej narażając inne osoby na kontakt.\n4. Inni domownicy NIE powinni zbliżać się do Ciebie bliżej niż na 2 metry.\n5. NIE powinieneś mieć kontaktu ze zwierzętami domowymi – mogą przenieść wirusa na osoby zdrowe, na sierści, której dotykasz.\n6. Jeśli inna osoba wchodzi do pokoju w którym przebywasz, powinna założyć maseczkę na usta i nos (maseczka chirurgiczna lub samodzielnie sporządzona z tkaniny albo ręcznik).\n7. NIE wynoś rzeczy z pokoju, z którego korzystasz.\n8. NIE wchodź do innych pomieszczeń zwłaszcza, jeśli ktoś w nich przebywa.\n9. Jeżeli w mieszkaniu jest wspólna toaleta/łazienka, korzystaj z niej oddzielnie, najlepiej jako ostatni z domowników, myj po sobie urządzenia z których korzystasz, zdezynfekuj WC dostępnymi dla gospodarstw domowych środkami, przed wyjściem umyj dokładnie ręce. Używaj wyłącznie własnych ręczników, powieś je w innym miejscu niż ręczniki pozostałych domowników. Trzymaj przybory toaletowe np. szczoteczkę do zębów w pokoju, w którym odbywasz izolację.\n10. Często otwieraj okno, wietrz pokój. Jeśli musisz wyjść z pokoju, np. do łazienki, załóż maskę na usta i nos (maseczka chirurgiczna lub samodzielnie sporządzona z tkaniny albo ręcznik).\n11. NIE korzystaj z wentylatorów, klimatyzacji, ani oczyszczaczy powietrza.\n12. Zmieniaj pościel i piżamę co 2 dni, a ręczniki codziennie. Zużytą pościel, ręczniki i brudne ubrania wkładaj do worka plastikowego w pokoju, a kiedy się zapełni, wystaw go za drzwi, tak aby inna osoba mogła zrobić pranie.\n14. Śmieci wrzucaj do plastikowego worka (poproś o zawieszenia pustego worka na klamce), a kiedy się zapełni, wystaw go za drzwi, tak aby inna osoba mogła go wyrzucić do śmietnika.\n15. Używaj oddzielnych sztućców, talerzy, kubków, szklanek. Powinny być oddzielne tylko dla ciebie.\n16. Przygotowane posiłki, wodę, leki spożywaj w warunkach izolacji, poproś, aby podano ci je pod drzwi.\n17. Brudne naczynia wystawiaj za drzwi pokoju, aby inna osoba umyła je w zmywarce w temp. minimum 60⁰C z użyciem detergentu lub ręcznie środkiem myjącym do naczyń i pod gorącą wodą. Po zmywaniu, osoba myjąca naczynia musi umyć ręce wodą z mydłem.\nJAK SPRZĄTAĆ W MIESZKANIU, W KTÓRYM IZOLOWANY JEST JEDEN (DWOJE CHORYCH), A RESZTA JEST ZDROWA?\n• Kilka razy dziennie dezynfekuj poprzez przecieranie chusteczkami nasączonymi środkiem dezynfekcyjnym:\n- klamki do drzwi, blaty stołów, uchwyt lodówki, szafek, rączka czajnika, armatura łazienkowa, toalety i uchwyty toaletowe, telefony, klawiatury, piloty telewizyjne, tablety, stoliki nocne, włączniki światła,\n- dezynfekcję wykonuj w gumowych rękawiczkach, NIE wycieraj nadmiaru środka dezynfekcyjnego z powierzchni.\n• Pranie ubrań, pościeli:\n- pierz rzeczy w oddzielnym wsadzie, bez ubrań innych domowników,\n- wysyp ubrania do pralki bezpośrednio z worka, bez ich dotykania,\n- ubrania i pościel pierz w temperaturze najwyższej dopuszczalnej dla pranych tkanin, ale nie niższej niż 60 stopni C, z użyciem detergentu, przez co najmniej 40 min.\n- używaj ubrań, które można prać w temperaturze 60⁰C,\n- po załadunku pralki umyj lub zdezynfekuj ręce.\n• Wyrzucanie śmieci\n- osoba wyrzucająca śmieci z twojego domu/ mieszkania odbiera worek spod drzwi pokoju w gumowych rękawiczkach, pakuje je w drugi worek, wyrzuca do śmietnika. Po zdjęciu rękawic wyrzuca je, myje lub dezynfekuje ręce.\n1. NIE mogą opuszczać domu, robić zakupów.\n2. Poruszają się w obrębie pomieszczeń, w których nie jest izolowany chory lub własnym przydomowym ogrodzie bez kontaktu z chorym ani sąsiadami.\n3. Należy poprosić telefonicznie/ mailowo (rodzinę, przyjaciół, lub MOPS) o pomoc, osoba dostarczającą potrzebne produkty ma zostawiać je pod drzwiami Twojego domu/mieszkania i zawiadamiać w ustalony sposób, tak by nie kontaktować się bezpośrednio.


zne. Zdarzają się również sytuacje, kiedy to kosmetyki zamiast pomagać, szkodzą naszej skórze, ponieważ zawierają w swym składzie mnóstwo sztucznych dodatków chemicznych. Mając tego świadomość, większość kobiet stara się rezygnowa\nDodane: 07-04-2020 04:57\nKażda kobieta chciałaby mieć zdrowy i nieskazitelny wygląd. Często mimo szczególnej troski i codziennej pielęgnacji nie zawsze jest to widoczne. Zdarzają się również sytuacje, kiedy to kosmetyki zamiast pomagać, szkodzą naszej skórze, ponieważ zawierają w swym składzie mnóstwo sztucznych dodatków chemicznych. Mając tego świadomość, większość kobiet stara się rezygnować z konwencjonalnych, pełnych szkod\nCzerp energię ze SłońcaO dekorowaniu, na szybkoGdzie znaleźć pomoc prawną?Kursy bhp onlineBadania i ankiety w marketinguNa szybko o geodezji i sprawach z nią związanychOutsourcing bhp WarszawaJakie prawo mamy w naszym kraju?Na zakupy po porodzie- co kupić?Czego jeszcze nie wiesz o klimatyzacjiArtykuł o prawieKto nie musi wypożyczyć podnośniki?Jak ogarnąć rozwód? Kwestie prawneNie warto lać wodyPraca geodety- krótko i na tematKilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaPrinting - brief lookO zębach i ich chorobachJeżeli można bez chemii, to czemu nieCiepłe mieszkanie to nie luksusKrótko o klasycyzmie i klasycznych wnętrzachDla wielbicieli klasykiPoligrafia oraz marketing- czyli reklamy drukowaneZdrowy ruch i zdrowe odżywianie...Jedzenie i odżywianie sięKobiece i dyskretne woreczki na osobiste przedmiotyJak ulżyć schorowanej starszej osobie. O domach opiekiKilka słów o suplementacji, odżywkach i trenerachLiposukcja- szczegóły i faktyFrezarki programowane przez komputer


2890-3093068-pokemongo.jpg - EXAMPLE.PL - dajemy dobry przykład !\nPokémonGO - dlaczego można oszaleć?\n‹ 2 / 12 ›\n„Właśnie złapałem Pokémona na naszym biurku!”, „Czekaj, ustaw się, o, właśnie zrobiłem ci zdjęcie z Psycho!” – to krótka historia, jak doszło do tego, że zainstalowałam aplikację PokémonGO i stałam się trenerem Pokémonów. Co takiego jest w tej aplikacji, że świat oszalał na jej punkcie?\nŚciągamy aplikację PokémonGO z prędkością światła. W ciągu niecałego tygodnia od premiery appki, zarejestrowano więcej ściągnięć niż aplikacji takich jak Tinder czy Twitter, które niemal od zawsze były na pierwszych miejscach rankingu. Zdobywamy wciąż nowe skille, walczymy w pokemonowych gymach, zbieramy okazy, których wcześniej nie mieliśmy. Ulepszamy, zmieniamy, zbieramy, odkrywamy miejsca i kryjówki, w których znajdujemy poké balle i pokemonowe jajka, które możemy poddać hibernacji.\nPrzemierzamy dziesiątki kilometrów, poszukując Pokémonów. Częściej niż kiedykolwiek możemy spotkać osoby z nosami w telefonach, które krążą po okolicy, wypatrują, wydają okrzyki radości. Tracimy godziny, grając w Pokémony. Ostatnio jeden ze złapanych przeze mnie siedział w tramwaju na głowie pasażerki. Złapałam za pierwszym razem i nawet nie zauważyłam, że przejechałam przystanek. Co jest tak niesamowitego w tej aplikacji, że jesteśmy w stanie poświęcić jej tyle czasu i energii? Bo przecież obiektywnie: gra jest jeszcze pełna dziur, serwery się zapychają, grafika nie powala, musimy wymyślać adresy w Australii, żeby ściągnąć aplikację z tamtejszego AppStore’a. Dlaczego?\nOczywisty aspekt jest taki, że po prostu lubimy to, co jest akurat modne. Kolega gra? To ja też. Tyle się o tym pisze, więc czemu nie spróbować? Tak było z wieloma appkami, które miały swoje „momenty”. Z PokémonGO jest trochę inaczej. To wielki ukłon w stronę naszego dzieciństwa. To trochę powrót do etapu, w którym wymienialiśmy się Pokémonami znalezionymi w paczkach czipsów. Tyle że tym razem w formie elektronicznej i o wiele ciekawszej. Szał na Pokémony trwa w najlepsze i nic nie zapowiada tego, że coś się zmieni. Nintendo zarejestrowało ogromny i pierwszy od wielu lat wzrost wartości akcji na giełdzie, firmy prześcigają się w wykorzystaniu aplikacji do celów marketingowych („Przed naszym sklepem stoi PokéGym, wejdź do nas i wybierz odpowiednie ciuchy – trener Pokémon musi wyglądać dobrze!”), a my czasem narażamy swoje życie (dosłownie!), bo na środku ulicy znaleźliśmy rzadkiego Pokémona.\nA Wy, który level osiągnęliście?\nźródło: google, cnbc, gamespot, techcrunch, mirror


Homilia z mszy na Lungomare Corso Colombo w Chiavari - JP2online\n> Sets> Nauczanie Jana Paw...> 1998> Homilia z mszy na ...\nHomilia z mszy na Lungomare Corso Colombo w Chiavari\nChiavari i Brescia (Włochy) 1998\n1. «Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je» (Łk 11, 28).\nTe słowa Chrystusa z Ewangelii św. Łukasza, które usłyszeliśmy przed chwilą, stawiają w centrum naszej liturgii postać Najświętszej Maryi Panny — Ikony doskonałej uczennicy i Kościoła świętego. Odpowiedź Jezusa na okrzyk kobiety z ludu może się w pierwszej chwili wydać zaskakująca, ale przy głębszym zastanowieniu ujawnia rzeczywistą wielkość Matki Bożej: Maryja jest naprawdę błogosławiona, ale nie tylko dlatego, że urodziła i wychowała Jezusa, ale dlatego że przyjęła z wiarą wolę Bożą i czynnie ją wypełniała. Na tym polega autentyczna wielkość Maryi, która czyni Ją błogosławioną: Jej błogosławieństwo płynie z wiary, która otwiera życie człowieka na działanie Ducha Świętego i sprawia, że przynosi ono błogosławione owoce na chwałę Bożą.\nW tę Ikonę, drodzy bracia i siostry, wpatruje się dzisiaj wasza wspólnota diecezjalna, Kościół w Chiavari. Widzi w Maryi swój najdoskonalszy wzór, wpatruje się w Nią z nadzieją, że usłyszy skierowane do siebie słowa, które owego dnia wypowiedział Jezus: «Błogosławiony jesteś, Kościele w Chiavari, który słuchasz słowa Bożego i zachowujesz je!»\nPapież przybył do was właśnie po to: aby przynieść wam zbawcze słowo Ewangelii i pomóc wam w dokonaniu tego obrachunku.\n2. Drodzy mieszkańcy Chiavari! Z wielką radością staję dziś wśród was. Witam serdecznie waszego biskupa Alberta Marię Careggio. Posłałem wam jako pasterza właśnie jego, który towarzyszył mi na górskich ścieżkach, aby towarzyszył wam na ścieżkach wiodących do nieba! Pomóżcie mu, aby umiał być dla was wszystkich dobrym przewodnikiem! Wraz z nim witam także biskupa seniora Daniela Ferrari, który tak wiele uczynił dla waszej diecezji. Pozdrawiam serdecznie kardynała arcybiskupa Genui i cały Episkopat liguryjski. Witam także innych biskupów, goszczących w waszym mieście, i dziękuję im za obecność.\nSzczególnie serdeczne pozdrowienie kieruję do kapłanów, zakonników i zakonnic; wyrażam uznanie dla ofiarności, z jaką pełnią swą kościelną posługę, nie bacząc na zmęczenie i trudy. Tym pozdrowieniem ogarniam też wiernych świeckich zaangażowanych w życie Kościoła, których cenna współpraca jest niezbędną pomocą w posłudze duszpasterskiej w różnych wspólnotach.\nNa koniec witam z szacunkiem przedstawicieli władz świeckich, którym dziękuję za udział w tej liturgii. Myślą ogarniam także tych, którzy łączą się z nami za pośrednictwem radia i telewizji. Myślę zwłaszcza o ludziach starszych i chorych, którzy uczestniczą w naszym spotkaniu pozostając w swoich domach. Wszystkich zapewniam o szczególnej pamięci w modlitwie.\nAlberto Maria Careggio,\n3. We wspólnocie Kościoła w Chiavari Najświętsza Panna jest otoczona szczególną miłością i czcią. Jako Nostra Signora dellOrto jest Patronką diecezji. Któż jednak nie zna także pięknego sanktuarium Montallegro położonego w górach otaczających Rapallo? Sławny wizerunek, który się tam znajduje, to również znak duchowej obecności Matki Bożej. Bardzo znane jest też sanktuarium Madonna della Guardia w Velva.\nJak naucza Sobór Watykański II, należy chronić i wykorzystywać to bogate dziedzictwo maryjnej pobożności ludowej, aby za orędownictwem Najświętszej Panny kolejne pokolenia mogły spotykać Chrystusa, jedynego Pośrednika między Bogiem a człowiekiem, i w Nim znalazły zbawienie.\n4. Jaki konkretny sens może mieć dla was, wspólnoty kościelnej w Chiavari, zadanie słuchania i zachowywania słowa Bożego? Oznacza ono z pewnością, że macie czytać i rozważać słowa Biblii, ale także słuchać i wprowadzać w życie słowo, które dotarło do was za pośrednictwem Synodu diecezjalnego, zakończonego w 1992 r., w stulecie powstania waszego Kościoła partykularnego.\nJako Następca Piotra zachęcam was, byście umacniali swą jedność i ducha misyjnego, zgodnie z zaleceniami Synodu. Bądźcie coraz mocniej zjednoczeni, a zarazem otwierajcie się na rozległe pola ewangelizacji: powinien wam leżeć na sercu los wszystkich, którzy nie spotkali jeszcze Chrystusa i Kościoła, zarówno na terenie waszej diecezji, jak i w krajach misyjnych.\nPamiętajcie zawsze o słowach Chrystusa: «Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali» (J 13, 35). We wspólnocie oznacza to, że macie nosić ciężary jedni drugich, dzielić się tym, co macie, współpracować, poczuwać się do współodpowiedzialności. Wszyscy winni razem tworzyć klimat komunii: biskup, kapłani, zakonnicy i świeccy; stowarzyszenia, ruchy i grupy. Pierwszym środowiskiem, w którym należy budować wspólnotę, jest parafia: parafie niczym kamyki mozaiki tworzą wspólnotę diecezjalną, ta zaś z kolei zostaje włączona w żywy organizm Kościoła powszechnego.\nNa terenie waszej diecezji na szczególną uwagę zasługują dwie kategorie osób: turyści i ludzie starsi. Ważne jest, aby wczasowicze, przybywający tu bardzo licznie i spędzający nieraz dłuższy czas na wybrzeżu, spotykali wspólnoty żywe i gościnne, w których będą się czuli swobodnie, jak w rodzinie. Zarazem nie trzeba też zapominać o tak licznych tutaj ludziach starszych, którzy stanowią nieocenione bogactwo ludzkiego doświadczenia i duchowości.\n5. Najświętsza Maryja Panna jest niczym dobra i żyzna gleba, na której ziarno słowa Bożego przyjęło się i wydało mesjański owoc — zbawcze błogosławieństwo dla całego rodzaju ludzkiego. W tym wzorze Kościół dostrzega swoje odbicie: każdą wspólnotę diecezjalną można porównać do ogrodu, o którym mówi prorok Izajasz, a w którym wyrastają różnorakie charyzmaty objawiające działanie łaski i wzbogacające Lud Boży.\nMyślę tu o licznych świętych i błogosławionych pochodzących z waszej ziemi: o świętym biskupie Antonim Marii Gianellim i św. Katarzynie Fieschi Adorno; o błogosławionych Albercie i Baltazarze z Chiavari; o błogosławionym kapłanie Augustynie Roscellim i nowej błogosławionej Brygidzie Morello, założycielce zgromadzenia Urszulanek Maryi Niepokalanej. Do nich należy dołączyć kilka postaci uznanych za «czcigodne» oraz za sługi Boże.\nAntoni Maria Gianelli,\nKatarzyna z Genui,\nAlbert z Chiavari,\nBaltazar z Chiavari,\nBrygida od Jezusa\nMyślę o różnych zgromadzeniach życia konsekrowanego, męskich i żeńskich, wzywając młodych, by je poznawali, ponieważ w niektórych z nich mogą odnaleźć charyzmat, który jest odpowiedzią na ich poszukiwanie sensu i na pragnienie poświęcenia się Bogu i braciom.\nMyślę tu także o stowarzyszeniach, ruchach, wspólnotach i zespołach wiernych świeckich, które wnoszą niezastąpiony wkład w misję Kościoła, zarówno w sferze formacji, jak i rozwoju duchowego, działalności charytatywnej, socjalnej i kulturalnej. Dla każdej z tych wspólnot kościelnych modlę się o moc Ducha Świętego i wzywam je zarazem, aby włączały się harmonijnie w duszpasterstwo diecezjalne, zgodnie ze wskazaniami biskupa.\nZachęcam do kontynuacji dobrze już rozwiniętego duszpasterstwa młodzieży poprzez formację «bliskich» i jednoczesne poszukiwanie «dalekich». Życzę pomyślnego rozwoju licznych inicjatyw, dawnych i nowych, wśród których chcę wymienić programy formacyjne Akcji Katolickiej, międzyparafialną katechezę przygotowującą do sakramentu bierzmowania oraz dzieło «Wioska dziecięca» — szczególnie piękny kwiat w ogrodzie waszej diecezji.\nZachęcam do coraz bardziej systematycznego i powszechnego duszpasterstwa rodzin, które ma swoje centrum w ośrodku duchowości Madonnina del Grappa. Rodzina jest filarem społeczeństwa i dlatego tylko intensywna i dobrze przemyślana praca z rodzinami pozwala odnowić tkankę wspólnoty kościelnej i społeczeństwa jako takiego.\n6. Drodzy bracia i siostry z Chiavari! Podczas tej uroczystej Eucharystii zawierzam was wszystkich Matce Bożej i Matce Kościoła. Niech Ona będzie zawsze centrum waszej wspólnoty, tak jak była dla pierwszych uczniów w Jerozolimie. W drugim roku bezpośrednich przygotowań do Jubileuszu Roku 2000 módlmy się za Jej wstawiennictwem o nowe wylanie Ducha Świętego na tę młodą diecezję, aby słuchała zawsze słowa Bożego i wprowadzała je w życie oraz by jej bogactwem było nie tylko piękno przyrody, ale w coraz większej mierze także wiara, nadzieja i miłość. Aby była «jak oblubienica strojna w swe klejnoty» (por. Iz 61, 10).\nBłogosławiony jesteś, Kościele w Chiavari, jeśli będziesz słuchał słowa Bożego i starał się je zachowywać! (por. Łk 11, 28).


Co dziesiąty pracownik w Niemczech jest pracoholikiem | Społeczeństwo\nStrona główna » Sondaże » Co dziesiąty pracownik w Niemczech jest pracoholikiem\nZAMIAST ŁÓŻECZKA MIELIŚMY MIEJSCE NA CMENTARZU (199203)\nCo dziesiąty pracownik w Niemczech jest pracoholikiem\nśr., 06/01/2022 - 14:58 -- MagdalenaL\nDługie dni pracy, obsesyjne sprawdzanie skrzynki mailowej, wyrzuty sumienia po wyjściu z pracy: według badania co dziesiąty pracownik uzależniony jest od pracy. Badacze z Uniwersytetu Technicznego w Braunschweig i Federalnego Instytutu Kształcenia Zawodowego (BIBB) ocenili dane od 8010 pracowników w latach 2017 i 2018. Badanie zostało sfinansowane przez związaną ze związkiem Fundację Hansa Böcklera.\nNaukowcy wskazują, że zwłaszcza dyrektorzy mają tendencję do przesadnej pracy, znacznie powyżej średniej. Dotyczy to około 12,4 procent, podczas gdy osoby na niższych szczeblach osiągają wynik tylko 8.7 procent. „Ponadto obsesyjna praca jest bardziej widoczna wśród kadry kierowniczej, im wyższy jest poziom zarządzania” – twierdzą autorzy badania. Przykładowo, jeśli oczekuję się od szefa bycia pierwszym w pracy i wychodzenia z niej jako ostatni, może to stworzyć „zachętę do zachowań pracoholicznych”.\nZachowanie motywowane, oznaki odstawienia\nBadacze identyfikują pracoholizm głównie na podstawie dwóch warunków:\nPracownicy pracują po godzinach, szybko i jednocześnie wykonują kilka innych zadań.\nZachowują się jak „napędzani”, tj. ciężko pracują, nawet jeśli nie sprawia im to przyjemności, biorą urlop, mając wyrzuty sumienia, a po pracy nie potrafią się odciąć i zrelaksować. Jeśli pracoholik nie pracuje, doświadcza pewnych objawów jak przy odstawieniu substancji uzależniającej.\nJednak większość przebadanych jest w stanie odłożyć służbowe telefony po pracy: 33 procent pracowników stwierdziło, że pracuje więcej, niż powinno, ale nie przymusowo. 54,9 procent osób zatrudnionych jest raczej „spokoje” w pracy, a niewielka część nie pracuje wiele, ale za to obsesyjnie.\nNajmniej dotknięci pracoholizmem są informatycy i przyrodnicy\nBadanie wykazało też, że uzależniająca praca jest powszechna w wielu różnych branżach. Szczególnie w rolnictwie, leśnictwie, hodowli zwierząt oraz ogrodnictwie – aż 19 procent pracuje tam nałogowo. 6 procent, czyli najmniej dotkniętych pracoholizmem, jest w dziedzinach informatyki, nauk przyrodniczych i geografii. W innych badanych sektorach gospodarki, m.in. transport/logistyka, produkcja/wytwarzanie, usługi handlowe/handel/sprzedaż/turystyka czy zdrowie/sprawy społeczne/edukacja, wartości wahają się od ośmiu do jedenastu procent.\nInne wyniki badania:\nPośród samozatrudnionych wskaźnik uzależnienia od pracy wynosi 13,9 procent. Autorzy badania mają podejrzenia, że może to tłumaczyć wysoki odsetek wśród rolniczych zawodów, ponieważ wiele osób stamtąd pracuje na własny rachunek.\nPojawiają się również różnice między grupami wiekowymi: 12,6% osób w wieku od 15 do 24 lat jest bardziej podatnych na pracoholizm niż osoby w wieku od 55 do 64 lat (7,9%).\nPracoholizm rzadziej występuje w dużych firmach niż w małych. Według badaczy może to wynikać z bardziej rygorystycznych przepisów: pracownicy dużych firm mogą mieć problemy z działem HR w przypadku przepełnienia konta czasu pracy.\nPracoholizm jest bardziej powszechny w firmach bez współdecydowania niż w firmach, w których pracownicy mają więcej do powiedzenia. Zdaniem autorów badania rady zakładowe mogłyby pomóc w wyznaczaniu granic i ochronie pracowników przed samo-eksploatacją.\nOdsetek około dziesięciu procent pracoholików w Niemczech jest podobny do tego międzynarodowego. Naukowcy w USA również wskazali dziesięć procent, w Norwegii osiem.\nFranca Quecke tłum. Zuzanna Michalak


Podsumowanie sezonu (2). Tefkir lepszy od konia szejka Mansoura. Niepokonana w sześciu startach Shannon Queen wyścigową perłą polskiej hodowli!\nśroda, 30 Listopad, 2016\nStało się już tradycją, że najważniejszym wydarzeniem w rywalizacji koni czystej krwi jest Dzień Arabski, podczas którego odbywa się najbardziej prestiżowy, rozgrywany od 1985 roku wyścig o Nagrodę Europy (2600 m), zaliczany od 2010 r. do światowego cyklu gonitw imienia założyciela Zjednoczonych Emiratów Arabskich Sheikha Zayeda Bin Sultana Al Nahyana. Pierwszych sześć edycji tej nowej formuły Nagrody Europy wygrały konie zagraniczne, aż wreszcie 21 sierpnia tego roku doszło do sensacji! W znakomitym stylu zwyciężył trenowany na Służewcu przez Małgorzatę Łojek czteroletni Tefkir, bijąc o 4 długości przygotowywanego we francuskiej stajni również czteroletniego Ziyadda, hodowli i własności słynnego szejka Mansoura.\nPrzypomnijmy przy tej okazji, że szejk Mansour, dobrze znany kibicom futbolu jako właściciel Manchesteru City, jest synem wspomnianego wyżej, zmarłego w 2004 r. założyciela ZEA. Jako wicepremier tego państwa patronuje od 2009 r. światowemu festiwalowi promującemu wyścigi koni czystej krwi, które uważane są w Emiratach za ważny element dziedzictwa kulturowego.\nNiezwykle cenne zwycięstwo\nLukášek mógł się cieszyć ze wspaniałego zwycięstwa na Tefkirze jeszcze przed metą\nTomáš Lukášek zaatakował na Tefkirze na ok. 350 m przed metą. Za nim ruszył Aleksander Reznikov na ubiegłorocznym derbiście Alladynie, który jednak podczas ulewnego deszczu, na grząskim już torze, nie zdołał oddać błyskotliwego finiszu, jakim imponował podczas występów na lekko elastycznej bieżni. Był przez chwilę drugi, ale ostatecznie przegrał wyraźnie także z finiszującym bliżej bandy Ziyaddem.\nTefkir przełamał sześcioletnią dominację koni zagranicznych w Sheikh Zayed Bin Sultan Al Nahyan – Nagroda Europy. Wcześniej zwyciężały: francuski Muqatil Al Khalidiah (2010, w rekordowym czasie 2’56,3″), holenderski Sartejano (2011) oraz aż czterokrotnie wyhodowany we Francji, ale trenowany w Niemczech Ameretto (2012-2015).\nSensacyjny wynik poszedł w świat i właściciel Tefkira Zbigniew Górski nie musiał długo czekać na oferty od kupców zagranicznych. Sprzedał zdobywcę Nagrody Europy agentowi szejka z Kataru za 95 tys. euro, czyli z blisko sześciokrotnym przebiciem ceny, za jaką go kupił we Francji przed dwoma laty (16 tys. euro).\n– Gdy się dostaje taką propozycję, nie ma się co zastanawiać – mówi Zbigniew Górski. – Zajmuję się hodowlą arabów już od kilkunastu lat, a od kilku kupuję też ogiery za granicą. Zakup Tefkira okazał się bardzo szczęśliwy. Razem z nim kupiłem Gaziego, który kosztował 23 tys. euro, a w ciągu dwóch sezonów zdołał wygrać jedną gonitwę i jestem zadowolony, że sprzedałem go ostatnio za… 6,5 tys. zł, bo dalsze utrzymywanie go w treningu i wystawianie do gonitw nie miałoby większego sensu – podkreśla.\nŚwietny rekord Cakoueta de Bozoulsa i niesamowity pojedynek Shannon Queen z Muzahimem\nZ innych biegów Dnia Arabskiego najbardziej wartościowe pod względem sportowym były: trzecia edycja Al Khalediah Poland Cup (4 l. i st., kat. A, 1600 m) oraz gonitwa Nagrodę Białki (3 l., kat. A, 2000 m). Już przed pierwszą z nich zaczęły się nad Służewcem zbierać ciemne chmury, ale z początku tylko trochę pokropiło, więc konie mogły rozwinąć dużą szybkość. Wygrał łatwo trenowany przez Macieja Jodłowskiego francuski czterolatek własności Krzysztofa Goździalskiego Cakouet de Bozouls, który biegał w wieku trzech lat we Francji. Uzyskał on świetny, rekordowy wynik na 1600 m – 1’46,6″ (8,2-30,8-33,1-34,5), lepszy aż o 1,9 s od najlepszego dotychczasowego rezultatu na tym dystansie na Służewcu, ustanowionego przez Vly’a Kossacka w 2013 roku. Drugie miejsce zajął trenowany w Janowie Podlaskim przez Bogdana Strójwąsa szwedzkiej hodowli Gazello.\nBył to drugi w tym roku występ Cakoueta de Bozoulsa na warszawskim torze. W pierwszym (Nagroda Figaro, 2400 m) poprowadził zbyt mocno i na prostej opadł z sił. Zajął ostatnie miejsce ze stratą ponad 20 długości do zwycięskiego Alladyna. Natomiast niemal miesiąc po opisanym sukcesie pobiegł jeszcze w handikapowym wyścigu I grupy o Nagrodę El Ghazi (1400 m) i wygrał go pod rzadko ostatnimi laty spotykaną w biegach płaskich wagą 71,5 kg! I tym razem uzyskał świetny czas – 1’37,3″ na elastycznym torze. Następnie, ze względu na brak krótkodystansowych gonitw pozagrupowych dla arabów w Warszawie, trener wraz z właścicielem zdecydowali się zapisać go do wyścigu Listed we Włoszech. Był 7. na dystansie 1800 m, ale na prostej długo bronił miejsca w pierwszej trójce i osłabł dopiero w końcówce.\nDo Nagrody Białki trener Michał Romanowski zapisał aż cztery konie, w tym dwa bardzo dobre francuskie ogiery należące do tego samego hodowcy i właściciela Abbasa Akbara Al Mulli, Muzahima i Jasera. Oba miały na pieńku z polską klaczą Shannon Queen, hodowli Magdaleny Gromali, trenowaną przez Janusza Kozłowskiego. Pierwszy przegrał z nią w biegu I grupy o 4 długości, a drugi w gonitwie o Nagrodę Europejczyka (kat. B, 1600 m) po walce tylko o szyję.\nShannon Queen (z lewej) stoczyła z Muzahimem niesamowitą walkę o zwycięstwo\nWydawało się, że gdy wystąpią we dwójkę przeciw niej, któryś z nich zdoła odnieść sukces. Tak się jednak nie stało. Na prostej nieustępliwie walczył tylko Muzahim, ale koniec końców w celowniku przegrał o krótki łeb z dzielną klaczą, z dużym wyczuciem przeprowadzoną w dystansie przez Aleksandra Reznikova. Jaser stracił do tej pary aż długości 10 dł. Czas biegu rozgrywanego podczas jeszcze niezbyt mocnego deszczu był świetny: 2000 m: 2’16,8” (35,7-33,9-33,1-34,1).\nPourVous Kossack nieznacznie lepsza od Om Darshaany\nPrzed piątą gonitwą Dnia Arabskiego (Nagroda Sabelliny, kat. B, 2000 m) rozpadało się już na dobre, ale najlepsze na Służewcu 4 l. i st. klacze po słabszym początku pokonały ostatni kilometr w 1 min i 5,3 s (ogólny czas 2’19”). Podczas tej nadzwyczaj szybkiej końcówki (32,8-32,5) prowadząca w dystansie oaksistka Om Darshaana długo odpierała ataki młodszych rywalek, niosących po 6 kg mniej, aż wreszcie tuż przed metę musiała ustąpić nieznacznie pola jednej z nich – holenderskiej PourVous Kossack. Trzecia była polska Muhfuza Fata, a czwarta brytyjska córka legendarnego Amera Shahad Athbah. Wszystkie cztery klacze zmieściły się na mecie w 1,5 długości.\nByło to trzecie zwycięstwo, odniesione tego dnia przez konia trenera Macieja Jodłowskiego, własności Krzysztofa Goździalskiego, dosiadanego przez Szczepana Mazura. Oprócz wyżej wymienionych, pierwszą gonitwę Dnia Arabskiego wygrał francuski Hanouh.\nAlladynowi zabrakło trochę szczęścia\nArabski Koń Roku 2015, trenowany przez Andrzeja Laskowskiego Alladyn, w sezonowym debiucie (Nagroda Ofira, kat. A, 2400 m) spotkał się ze swymi najgroźniejszymi rywalami, którzy mieli już za sobą przetarcie w biegu o Nagrodę Pamira (kat. B, 2200 m). Wygrał wtedy po zaciętej walce trenowany przez Kamilę Urbańczyk Ussam de Carrere z Mazurem w siodle, o szyją przed Mufidem i Arashem, które wpadły na celownik łeb w łeb, a tuż za nimi finiszowały Szakur, Ziko i Om Darshaana.\nAlladyn był najlepszy w gronie 5-letnich i starszych arabów\nGdyby Alladyn wygrał Nagrodę Ofira nawet o nos, napisalibyśmy o jego uskrzydlonym finiszu, a nie o pięknej… katastrofie. Szybkonogi kasztanek jak zwykle pokazał duże przyspieszenie na ostatniej prostej, lecz nie zdołał dogonić dyktujących od startu bardzo mocne tempo Arasha i Szakura. Była to w dużej mierze porażka Szczepana Mazura, który zbyt daleko odciągnął Alladyna w dystansie i po wyjściu na prostą miał ok. 6 długości straty. Ostatecznie po emocjonującej walce, trenowany przez Macieja Janikowskiego i świetnie przeprowadzony przez Tomáša Lukáška Arash, wyprzedził w celowniku o szyję Szakura, a ten tylko o łeb Alladyna, do którego 1,25 dł. stracił Ussam de Carrere.\nBył to jeden z lepszych selekcyjnych wyścigów arabskich na Służewcu w ostatnich sezonach. Być może trenerów i dżokejów do ofensywnej taktyki zdopingował fakt, że na tor przybyło aż dziewięciu ambasadorów z państw latynoamerykańskich rezydujących w Polsce i jeden charge d’affaires. Objęli oni honorowy patronat nad Nagrodą Ofira i po biegu wręczali na padoku okazałe puchary hodowcy i zarazem właścicielowi Arasha Zbigniewowi Górskiemu, trenerowi Janikowskiemu i dżokejowi Lukáškowi.\nDo rewanżu doszło 8 tygodni później w biegu o Nagrodę Figaro (kat. B, 2400 m). Alladyn, tym razem dosiadany przez Aleksandra Reznikova, po niezwykle mocnym wyścigu w dystansie (za sprawą wspomnianego Cakoueta de Bozoulsa), znów pofrunął na finiszu i wygrał łatwo w rekordowym czasie 2’43,5″ (tor lekko elastyczny 2,9), lepszym aż o 1 sekundę od zdawałoby się bardzo wyśrubowanego rekordu Dostatoka z 2011 r. Drugi o 1 długość był Tefkir, a trzeci Mufid ze stratą 4 dł.\nPo dosyć pechowym, o czym wspomnieliśmy wyżej, występie w biegu o Nagrodę Europy (najmocniej lało bezpośrednio akurat przed tym wyścigiem), zdobył Alladyn po raz drugi Nagrodę Michałowa (kat. 2800), jednak głównie dzięki sprytowi Antona Turgaeva, który zaryzykował i finiszował z ostatniego miejsca przy bandzie na torze elastycznym 3,9, dzięki czemu odrobił kilka długości przy wyjściu na prostą. Wysyłany Alladyn pokonał niosące od niego po 5 kg mniej klacze Shahad Athbah (o 1,75 dł.) i PourVous Kossack (2,75 dł.).\nW dniu rozgrywania Nagrody Porównawczej warunki znów były dla Alladyna niekorzystne (tor mocno elastyczny w skali 4,9). Pod wagą 63 kg nie liczył się na finiszu. Zajął czwarte miejsce o 7,25 dł. za rewelacyjną trzyletnią klaczą Shannon Queen (54), o 6,25 dł. za zwycięzcą Derby w Szwecji Gazello (60) i o 6 dł. za wielkim fuksem, eksterierowym Eladerem z Wrocławia.\nW przekroju całego sezonu był Alladyn zdecydowanie najlepszy w gronie 5 l. i st. arabów. Z najlepszym czterolatkiem Tefkirem miał bilans remisowy 1:1.\nMogadiusz bezkonkurencyjny w roczniku derbowym\nJuż po ubiegłym sezonie można było się spodziewać, że Derby 2016 padną łupem któregoś z ogierów trenowanych przez Andrzeja Walickiego, Porywa lub Mogadiusza. Spotkały się one ze sobą na początku roku w biegu I grupy łatwo wygranym przez Tefkira. Przez całą prostą walczyły o drugie miejsce. Mogadiusz pod Kamilem Grzybowskim trochę wyłamywał na prostej, dzięki czemu prowadzony przy bandzie przez Aleksandra Reznikova Poryw okazał się lepszy o 3/4 długości.\nMogadiusz łatwo wygrał bieg o Nagrodę Janowa, a w Derby poszedł za ciosem\nPo tym biegu hodowca i właściciel Mogadiusza Janusz Ryżkowski zabrał go od Walickiego i przekazał do treningu Kamili Urbańczyk, licząc na to, że w małym ośrodku treningowym w miejscowości Jaźwie (60 km) od Warszawy, przebywając od rana do nocy na padokach, zregeneruje się przede wszystkim psychicznie. Ta zmiana przyniosła dobre skutki, bo po dwóch miesiącach Mogadiusz wygrał pod Martinem Srnecem łatwo Nagrodę Janowa (kat. A, 2600 m, bijąc o trzy długości ofensywnie przeprowadzoną w dystansie Ofirkę Fatę, która niespodziewanie aż o 5 długości wyprzedziła słabnącego na prostej Porywa.\nW Derby Ofirka Fata prowadziła tylko do prostej. Wtedy próbował uciec Poryw, ale dosiadany znów przez Srneca Mogadiusz szybko go doścignął i pokonał nie bez trudu, ale pewnie o 3 długości. Niespodziankę sprawił Elbahir, zajmując trzecie miejsce o 1,5 dł. za Porywem i aż o 9 dł. przed czwartą na mecie Muhfuzą Fatą, która okazała się ostatecznie najlepszą czteroletnią klaczą polskiej hodowli, gdyż łatwo pokonała w Oaks swą towarzyszkę stajenną Ofirkę Fatę.\nMogadiusz odniósł jeszcze jedno zwycięstwo, w gonitwie o Nagrodę Pierrota (kat. A, 2400 m), jednak jego wartość obniża fakt, że była ona w tym roku rozgrywana w nowo wprowadzonej kategorii eksterierowej. W biegu Nagrodę Porównawczą prowadził w dystansie i zajął piąte miejsce o 5,5 dł. za Alladynem, a o łeb przed Arashem.\nPolska Shannon Queen lepsza od francuskich ogierów\nW rywalizacji trzylatków dosyć nieoczekiwanie zajaśniała gwiazda Shannon Queen (Ainhoa St Faust – Sasanka Fata/Sam Tiki), wyhodowanej przez Magdalenę Gromalę, która w Dąbrowie k. Nasielska (57 km od Warszawy) wspólnie z mężem Danielem prowadzi od 2008 roku ośrodek ukierunkowany na hodowlę arabów wyścigowych. W tym celu, korzystając z pomocy bardziej zorientowanego w aktualnych trendach hodowlanych Macieja Malinowskiego, prowadzącego stadninę pod Grójcem, państwo Gromalowie zakupili w Kossack Stud kilka dobrych klaczy i pokryli je markowymi ogierami: francuskim Marwanem I, katarskim Murhibem oraz niedocenianym z powodu słabej kariery wyścigowej francuskim Ainhoa St Faust, własności A. Steinhart (właścicielki Ussama de Carrere).\n– Faust stał u Malinowskiego, nikt nie chciał nim pokryć klaczy, bo wszyscy chcieli kryć Nougatinem, a my postanowiliśmy dać mu szansę i udało się. Pewnie więcej w tym szczęścia niż rozumu – żartuje Daniel Gromala.\nDekoracja Shannon Queen. Po lewej dżokej Viktor Popov, po prawej trener Janusz Kozłowski\nTrenowana przez Janusza Kozłowskiego Shannon Queen wygrała sześć gonitw, w tym trzy kategorii A: Białki (opisaną wyżej), Sambora, w której łatwo pokonała po raz trzeci Jasera, oraz Porównawczą (kat. A, 3 l. i st., 2400 m) po pasjonującej walce w końcówce z podopiecznym trenera Bogdana Strójwąsa, wspomnianym już wcześniej zwycięzcą Derby w Szwecji Gazello, oraz rewelacyjnym rówieśnikiem, eksterierowym janowskim Eladerem, trenowanym we Wrocławiu przez Tadeusza Dębowskiego.\nJest bardzo prawdopodobne, że państwo Gromalowie, którzy są współwłaścicielami razem z Katarzyną Kozłowską, żoną trenera, nie tylko Shannon Queen, ale także tak mocnych klaczy, jak Gusa, Twilight i być może Naspartina, będą fetować w przyszłym sezonie zwycięstwa w najważniejszych gonitwach dla czterolatków: Janowa, Derby i Oaks, które jak wiadomo, rozgrywane są w konkurencji krajowej. Ich godnymi rywalami wydają się tylko trenowana przez Macieja Janikowskiego Arwa, hodowli i własności Zbigniewa Górskiego, która najpierw nieoczekiwanie łatwo (Nagroda Arry, I gr. 1600 m), a następnie pewnie (Nagroda PZHKA, kat B, 2000 m) pokonała Gusę i Twilight, oraz wspomniany już, eksterierowy Elader.\nW sezonie 2016 wprowadzono do programu na szerszą skalę tzw. gonitwy eksterierowe dla trzylatków arabskich. Mogły w nich startować zarówno konie krajowe, jak hodowli zagranicznej, spełniające określone kryteria rodowodowe: co najmniej dwóch z trzech przodków w linii męskiej – ojciec, dziadek lub pradziadek – brało udział w pokazach „w ręku”, rozgrywanych zgodnie z zasadami ECAHO i co najmniej jeden z nich zdobył tytuł czempiona, wiceczempiona lub brązowy medal.\nPiaget wygrał trzy wyścigi dla trzyletnich arabów eksterierowych\nNajwięcej zwycięstw – 12 (11 na Służewcu i jedno w Sopocie) odniosły w tej kategorii trzylatki za Janowa, trenowane przez Bogdana Strójwąsa i dosiadane przez dżokeja Siergieja Vasyutova, który na stałe pracuje w tamtejszej wyścigowej stajni. W trzech biegach (w tym Czorta, kat. B) zwyciężył Piaget, po dwa biegi wygrały: Axara i Czechryń, a po jednym Benissimo (w Sopocie), Paliusz, Peon, Pasados i Pistolero. Bardzo dobrze też biegały araby z Michałowa, trenowane przez Adama Wyrzyka. Dwie gonitwy wygrał Wadi Kahil, a po jednej Chaco i Ferrmaria. Trener Roku i Czempion Trenerów przygotowywał również prywatnej hodowli i własności Baxtera (D. Kwiatkowski) oraz Guerro (hod. K. Jagielski, wł. K. Bukład), które także dwukrotnie mijały celownik jako pierwsze. Dwa wyścigi wygrał też Ernest (hod. Petroniusz Frejlich), trenowany w Jasiorówce (woj. mazowieckie) przez Macieja Kosickiego, który jest jego współwłaścicielem razem z E. Grotkowską.


Slush Invaders (gra) | StickWorld Wiki | FANDOM powered by Wikia\nGry, Slush Invaders\nSlush Invaders (gra)\nGra stworzona przez Gildedguy'a, zaprezentowana na StickPage. Jest filmową wersją Slush Invaders. Dodano jednak kilka nowych elementów. Celem gry jest pokonanie BigBlue'a i wszystkich jego podwładnych.\nNa większości poziomów należy najpierw "wykopać" BigBlue'a. Wystarczy przytrzymać spację lub lewy przycisk myszy i puścić w odpowiednim momencie. Następnie naszym zadaniem jest klikanie kwadratowych lub sześciokątnych ikonek Slush Invaders'ów. Za każdym razem, gdy tak robimy, dana postać pojawia się na ekranie i uderza BigBlue'a lub inny cel (można je zmieniać klawiszami Q, W i E). Celem gry jest, by BigBlue znalazł się w wyznaczonym miejscu. Zadanie utrudniają nam jednak jego słudzy. Mogą oni strzelać w Slush Invaders'ów lub osłaniać swojego pana. Kwadratowe ikonki wystarczy kliknąć jeden raz. W przypadku sześciokątnych, potrzebne są dodatkowe kliknięcia (dla każdej postaci inne). Są także ikonki okrągłe. Ich nie możemy klikać. Postacie te atakują same, co jakiś czas lub cały czas.\nPasek życia Edytuj\nNiektóre postacie mają ograniczony pasek życia. Jest to większość okrągłych ikon. Kiedy umrą, tracimy możliwość kożystania z nich na danym poziomie. Postacią, która może chronić inne jest Sticorey. Jedyną odradzającą się postacią jest Sthang.\nWalka z bossami Edytuj\nKiedy walczymy z bossami, otrzymujemy dodatkową postać - przywódcę Slush Invaders'ów, Standrew'a. Sterujemy nim za pomocą strzałek. Spacją atakujemy. Jednocześnie można używać pozostałych postaci.\nUltra ataki Edytuj\nKiedy dana ikonka mruga na biały kolor, klikając na nią szybko 2 razy możemy uruchomić ultra atak. Dla każdej postaci są inne. Niektóre w ogóle ich nie mają. Każdy ultra atak ma stopień siły - 1, 2 lub 3. Należy naładować pasek Ultra na dany poziom, by móc użyć ataku. Normalnie maksymalnym poziomem jest 3. W sklepie NG+ można jednak dokupić czwarty pasek.\nKażda postać ma 2 podstawowe upgrade'y, które możemy kupić za wirtualne S$. Jest też trzeci, zwykle ultra atak, który możemy kupić za Slush Tokena (do zdobycia na niektórych poziomach lub kupienia w sklepie NG+) albo odblokować na jednym z poziomów.\nKoniec gry - i co dalej? Edytuj\nKiedy ukończymy już grę możemy przejść ją jeszcze raz, aby odblokować wszystkie dostępne postacie i upgrade'y. Jednak będziemy grali w znacznie trudniejszym od klasycznego, trybie NG+. Zazwyczaj po jego przejściu odblokowane są wszystkie upgrade'y. Jeśli tak nie jest, możemy przejść tryb NG++.\nStick Michael (Gildedguy)


Prezydent Piły zawiadamia prokuraturę w sprawie starosty. - Radio Poznań\nPrezydent Piły zawiadamia prokuraturę w sprawie starosty.\nPublikacja: 05.12.2017 g.20:26 Aktualizacja: 05.12.2017 g.20:31\nPrezydent Piły zawiadamia organy ściągania, o możliwości popełnienia przestępstwa przez starostę pilskiego Eligiusza Komarowskiego. Sprawa ma związek z kamienicą przy ul. Śródmiejskiej 22.\nMieszkańcy wspomnianej kamienicy boją się, że ich mieszkania zostaną sprzedane "tajemniczemu" inwestorowi. Sprawę nagłośniły media oraz właśnie starosta pilski. Według prezydenta Piły Piotra Głowskiego, starosta nagłośnił sprawę, ale nie zgłosił jej do odpowiednich służb.\n- Uznaliśmy, że zasadne wydaje się wszczęcie przez prokuraturę postępowania, które wyjaśni w sposób obiektywny i dogłębny czy faktycznie doszło do popełnienie przestępstwa i czy Pan Eligiusz Komarowski jako osoba publiczna mająca wiedzę na ten temat, dopełniła obowiązku powiadomienia prokuratury o popełnieniu przestępstwa - informuje prezydent.\nStarosta pilski Eligiusz Komarowski, postępowania prezydenta nie rozumie. - Gdzie polityka zaczyna się od strachu to kończy się szaleństwem. Pan prezydent, próbuje wykręcić kota ogonem i na siłę szuka teorii spiskowych. A wystarczy rozmawiać z mieszkańcami - mówi starosta. Kto ma rację, wyjaśni prokuratura.\nEda 06.12.2017 godz. 00:03\n"Działania" wszystkich PO-owców od Bałtyku do Tatr i od Odry po Bug należy dokładnie zbadać!\nWolontariusz roku w Lesznie i Kaliszu\nW Międzynarodowym Dniu Wolontariusza Kalisz i Leszno nagrodziły swoich aktywistów.\n"Niepodległa" ruszyła w Kórniku\n"Działyńscy i Zamoyscy - wielkopolskie rody w walce o niepodległość" - otwarciem wystawy w kórnickim zamku wojewoda wielkopolski zainaugurował rządowy program "Niepodległa".\nOpalenica bez kolei?\nNie można wycofać się z czegoś co nie istnieje - mówią władze Opalenicy o Poznańskiej Kolei Metropolitalnej.


Twarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL - Pokazywarka.pl\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL film online za darmo bez limitu\ndarmowy film online Twarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL darmowy film\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL film online za darmo bez limitu bez logowania\nfilm lektor pl Twarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL\ncały film Twarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL\ncały film lektor pl Twarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL\nfilm do pobrania Twarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL film do pobrania\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL lektor pl\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL film za darmo z lektorem\nfilm online za darmo bez limitu czasu bez rejestracji Twarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL darmowy film online\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL film za darmo online\nfilm online bez limitu Twarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL\nTransformers Wiek Zagłady INTERNETOWEGO OGLĄDAJ ONLINE\nNie każdy wie, ale w YouTube jesteśmy wstanie znaleźć wiele filmów co niemiara i krótkometrażowych udostępnionych prawnie. Edycja z lektorem: nie istniejemy rodziną śmieciarzy. Trawnik przed budynkiem pokrył się świeżą zielenią, na drewnach widniały w pierwszej kolejności pąki. Znaleźliśmy u tych propozycji dwa sceny filmowe pokazywane widocznie bez potwierdzenia producenta. Ot, choćby zatem, że rzecz dzieje się nie po zdruzgotanej II wojną światową Europie, natomiast w Iraku, bohaterowie w żadnym razie nie będą tacy sympatyczni, a Mark Wahlberg zalicza całkiem niezłą rolę.\nStarałem się nie zaakceptować wchodzić jemu w drogę, ale niejednokrotnie było to niemożliwe. Tyle razy już ginąłem od kuli we śnie, iż jestem przeświadczony, że dokładnie wiem jak na prawdę wygląda od czasu niej sen wieczny i jestem przekonany, że właśnie tak zginę. Jak nie oznacza, że Youtube jest całkiem normalny.\nJestem calkiem wesoła, szczegolnie wraz z mialam pokrewna sytuacje jakim sposobem ktos juz tu pisal: majac neta w netii konsultant bez mojej zgody zaczal mnie naliczac oplate za plik antywirusowy. Given is a list of his best heroines and movies. Śmy później, by pomóc, jednak Jessie się nie obraził.\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL film online bez rejestracji\nI dlaczego dzierżysz na osobiście stanik jak i również majtki, mówiłem żebyś chodziła bez stanika i majtek po budynku. Bardzo prosimy uważne zapoznanie się z powyższymi informacjami. 16-letni Lem wydaje się wzorowym uczniem i idzie beztroskie życie marząc kosmosie oraz swej uroczej zielonoskórej sąsiadce Neerze.\nPrzykry proces asymilacji osadników, przybywających w 1946 r. na Dolny Śląsk, echa wojenne: akcje dywersyjne Werwolfu, działania szabrowników - stanowią tło dla rozgrywających się na pierwszym wykresie przygód. Pamiętaj moje dane w tej przeglądarce podczas pisania kolejnych komentarzy.\nObrzucała mnie obelgami jak i również ciągle wymyślała mi świeże obraźliwe ksywki, ale była gotowa wydrapać oczy każdemu, kto choćby krzywo dzięki mnie spojrzał. W skutku Miriam ciągła się motywem kłótni i to spośród jej powodu Ethan z zimnym okrucieństwem usunął Arabellę ze swego życia.\nfilm za darmo online Twarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL\nZdecydowali się na to dopiero po zakończeniu pracy nad "M jak miłość". Pośród nich możemy znaleźć takie perełki jak: Sierociniec, Armageddon lub Egzorcyzmy Dorothy Mills. Za każdym razem miałem wiarę, że puszczą horror. Nie istnieje niczego naturalnego w naszej obecnej sytuacji.\nAnd then, Wallace, determined to find a lasting love life this time, happens to meet Chantry. Internetowi krzykacze przepowiadają zmierzch kina jak i również zrzucają winę na wszędobylskie PG-13, innymi słowy kategorię wiekową niepozwalającą na krew, przekleństwa czy goliznę.\nTwarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL film z lektorem\nKino z marca 2006r., ruszył mną prawie tak, jakim sposobem Requiem. Przez świąteczny pośpiech ośmioletni Kevin zostaje osobiście w budynku na Jezu Narodzenie. Pomysłowy wynalazca, weekendowy żeglarz, który postanowił, że uda mu się to, czego żadna osoba inny poprzednio nim nie zaakceptować dokonał.\ndarmowy film Twarz anioła The Face of an Angel 2014 Lektor PL\nAmy, będąc świadkiem swoim śmierci, w następstwie przeżytego wstrząsu, przestaje mówić oraz słuchać. Rozumiem że piractwo jest stało i zostanie ale kurde jeśli moje informacje istnieją aktualne to jest to nielegalny proceder. Gelsomina (wspaniała Giulietta Masina) zostaje wykupiona od matki przez Zampano.\nTa strona powstała 13.09.2018. Wizyt: 0.


76 PRZEPISY ZAPIEKANKI - Wszystko o gotowaniu w kuchni - Ugotuj.to\n76 przepisy zapiekanki\nwarstwy się nie wymieszały, a płyn lekko zakrył kaszę. Na wierzch ułóż gałązki tymianku, posyp pieprzem. Wstaw do piekarnika rozgrzanego do 175 st. C i piecz około 40 minut. http://mojkulinarnypamietnik.blogspot.com/2012/10/zapiekanka-z-poledwiczki-warzyw-i-kaszy.html rosół;por;cebula;papryka czerwona\nPromenada Zapiekanki Alicja Matusewicz\nRestauracje zachodniopomorskie Mielno Nadbrzeżna 6 76-032\nŚwiat Zapiekanek Jarosław Czuper\nRestauracje zachodniopomorskie Unieście Przyjaciół 2 76-032\nczosnkowy,szczypta vegety,ser żółty dowolnego rodzaju Przepis na 2 osoby. Makaron gotujemy wg przepisu na opakowaniu. W między czasie w rondelku rozpuszczamy łyżkę masełka, a na to wrzucamy drobno pokrojoną cebulkę, sypiemy szczyptę vegety, ziół prowansalskich, pieprzu wedle uznania i pod przykryciem krótko\nEnchiladas verdes (zapiekanka)\n(Przepis dla 2 osób), 400 g mięsa mielonego wołowo-wieprzowego, 6 tortilli pszennych, 200 g ugotowanej czerwonej fasoli, 100 g kukurydzy, 200 ml passaty pomidorowej, 200 ml salsy verde z puszki, 4 ząbki czosnku, przyprawy: kminek mielony, papryka słodka, oregano, papryka ostra, sól, pieprz 200 g\n..no faktycznie się zafoczyłem ;) pardon -- ...piszę o wszystkim co ważne choć z pozoru niepoważne. Mnóstwo historyjek z rodzinnego życia i wiele ciekawych przepisów na doskonałe domowe jedzenie :) Zapraszam na nasz blog\nMuszę zrobić lepsze ujęcie tej kaszy następnym razem :) -- ...piszę o wszystkim co ważne choć z pozoru niepoważne. Mnóstwo historyjek z rodzinnego życia i wiele ciekawych przepisów na doskonałe domowe jedzenie :) Zapraszam na nasz blog\nNo jest zgryz z tą śmietanką. Możesz spróbować samym bulionem ale kremowa konsystencja samej zapiekanki odpada. Teoretycznie można użyć naturalnego jogurtu ale czy się sprawdzi - szczerze powiem że nie wiem tym bardziej że jest duże ryzyko zważenia się jogurtu . Jest angielski sposób na\nadministracja - nie mam w zwyczaju pozostawiać chamstwa luzem więc dyskusja w temacie (chyba) fotki zaostrzyła się na tyle że admin postanowił ją wymoderować. -- ...piszę o wszystkim co ważne choć z pozoru niepoważne. Mnóstwo historyjek z rodzinnego życia i wiele ciekawych przepisów na doskonałe\n) i każdy na połowę w poprzek. Wysmarować naczynie żaroodporne masłem i wkładać na przemian szpinak i mięso. Śmietanę wymieszać z serem i zalać tym zapiekankę (pewnie byłoby mniej kaloryczne bez tego ale nie próbowałam). Zapiekać w 200 stopniach ok 20 min. Bardzo dobre z makaronem!\nDana, b. fajne przepisy - mój typ na bardzo zimne dni to ta zapiekanka argentyńska! Powiedz tylko, czy zamiast zupy wołowej w proszku można dać po prostu bulion w kostce? Pozdrawiam i życzę wszystkiego najlepszego w nowym roku. PS. A gdybyś miała jeszcze jakieś fajne przepisy np. z rybami\nach... no dobra ... no nieurodna ta zapiekanka to fakt :) pardon wszystkim za focha... -- ...piszę o wszystkim co ważne choć z pozoru niepoważne. Mnóstwo historyjek z rodzinnego życia i wiele ciekawych przepisów na doskonałe domowe jedzenie :) Zapraszam na nasz blog\nRe: Andrzejki - jakie danie gorące???\ncapa_negra napisała: > W tym roku na mnie "padło" organizowanie andrzejek. > Potrzebuje pomysłu na fajne danie gorące. > Nie mam ochoty na bigos, bo troszke oklepany, coś z drobiu tez odpada - > część znajomych. Pomocy i pomysłu!!!! Może jakąś zapiekankę z makaronu\nRe: kto kocha las, łąkę, ognisko, konie i psy?\nOj Łobuz, Łobuz...żeby to mąż remontował (gdybym takiego posiadała), to by nie było problemu:) Wiecie, ja rzadko gotuję ziemniaki, bo brat i jego dziewczyna (często u nas bywa) za nimi nie przepadają, a w kuchni lubię eksperymentować:) Wszelkiego rodzaju zapiekanki ziemniaczane:) i\nhania_76 napisała: > Dana, b. fajne przepisy - mój typ na bardzo zimne dni to ta zapiekanka > argentyńska! Powiedz tylko, czy zamiast zupy wołowej w proszku można dać po > prostu bulion w kostce? > Pozdrawiam i życzę wszystkiego najlepszego w nowym roku. > > PS. A\nWronka!! Super ta zapiekanka!!!!!! Spróbujemy :-))) Ja mam prościutki przepis na racuszki, w których będzie i kefir i jajko i jabłko i mąka (np. razowa), więc samo zdrowie, a dzieciaczki kochają racuszki. Przepis: 2 jajka, duży kefir, lub jogurt mąka np. razowa, albo zwykła pszenna - ok\nproste, pyszne, tanie i .... tuczące;-DDD\nW sam raz na jesieno - zimowe obiadki. Banalny przepis a wyżerka dla pułku wojska. ZAPIEKANKA Z ZIEMNIAKÓW I MIELONEGO MIĘSA Ziemniaki 1 kg (można więcej) Mielone mięsko (nie drobiowe) 0,5 - 0,7 kg Cebula, czosnek (jak ktoś lubi) 2 szklanki bulionu (można z kostki) koncentrat pomidorowy\nRobiłam ostatnio kilka potraw z tym słynnym serem halumi - pychota! Ser można kupić w "Piotrze i Pawle". Jak ktoś nie ma ksiązki to podrzucam przepis na zapiekankę: 1 duży ziemniak 1 duży batat 1 czerwona cebula 2 papryki żółta i zielona pół główki czosnku 2-3 łyżki oliwy, pieprz paczka\nW związku z sezonem dyniowym (i zbliżającym się Halloween) podaję przepis na wspomniane przez mnie kiedyś mufinki dyniowe, ostatnio wielokrotnie przez nas (a konkretnie przez partnera) robione: Mufinki dyniowe z żurawinami około pół kilo dyni. ¾ szklanki cukru 1 jajko 1\nbabyonline.pl/ksiazka_kucharska_przepisy.html? cbr_id=1501&ph_center_01_start=show tu bym dała na wierzch naczynia z zapiekanką folię aluminiową, wtedy nie powstanie na wierzchu przypieczona skórka i mozna podac dla młodszego dziecka..lub upiekła w naczyniu żaroodpornym z pokrywką i nie dodawała cukru waniliowego..ewentualnie trochę\ncześć! ka_wier - widzę, że jedziemy na tych samych prochach ;) ja też biorę Euthyrox. moja doktorka to żadny z tych, które wymieniłaś (nazywa się Mizan-Gross). osobiście mam teorię, że to przez Czernobyl teraz ful dziewczyn w naszym wieku mam problemy tarczycowe. mana76 - bądźcie


Gujski: Oczekiwania wobec mnie są duże - Sport WP SportoweFakty\nGujski: Oczekiwania wobec mnie są duże\nMariusz Gujski, dotychczas zawodnik Warmii Olsztyn, od nowego sezonu reprezentował będzie barwy drużyny Chrobrego Głogów.\nSabina Szydłowska 02 Czerwca 2012, 14:40\nZespół Warmii mimo aspiracji do czołowych miejsc w tabeli walczył w rundzie play-out. Olsztynianie zakończyli tę rywalizacji niepowodzeniem, w wyniku czego drużynę w nowym sezonie zobaczymy na parkietach pierwszoligowych. - Na papierze naprawdę prezentowaliśmy się dobrze. Do zespołu doszło 4 bardzo dobrych graczy i też po cichu liczyliśmy, że uda wywalczyć się medal. Los bywa okrutny i boisko wszystko zweryfikowało - tłumaczy Mariusz Gujski.\nRozgrywający postanowił zmienić barwy klubowe i zasilić szeregi ekipy Chrobrego Głogów. Zawodnik związał się z ósmą drużynę minionego sezonu dwuletnim kontraktem. Co wpłynęło na to, że Mariusz Gujski zdecydował się przyjąć ofertę zespołu z Dolnego Śląska? - Na pewno osoba trenera Zbigniewa Markuszewskiego. Jest to doskonały trener i fachowiec. Poza tym w Głogowie jest ciekawy zespół, który po kilku latach przerwy chce powrócić do czołówki ligi. Cieszę się, że wróciłem na Dolny Śląsk. Mam tu wielu przyjaciół i kolegów, choćby z zespołu w którym będę występował - przyznaje.\nW minionym już sezonie w szeregach drużyny prowadzonej przez Zbigniewa Markuszewskiego brakowało gracza, który mógłby w trudnych momentach wziąć ciężar gry na siebie. Nowy nabytek głogowian ma stać się liderem, będącym jednocześnie reżyserem gry Chrobrego. - Zdaję sobie z tego sprawę, że oczekiwania względem mojej osoby są duże. Będę robił wszystko, aby nie zawieść kibiców, pomóc drużynie i spełnić pokładane we mnie nadzieje - zapewnia.\nradosny 02-06 16:33 Zgłoś komentarz\nSą duże,ale wszyscy w Głogowie wierzą że na to Ciebie stać.Trener Markuszewski mówi o Gujskim w samych superlatywach,a on wie co mówi.\nkibic Warmii 02-06 15:45 Zgłoś komentarz\nPowodzonka "Marian" :)\nGłogów Polska PGNiG Superliga Mężczyzn Piłka ręczna Chrobry Głogów Mariusz Gujski


Którędy Państwo Środka zdobywa świat | Chińskie drogi - Polityka.pl\nKtórędy Państwo Środka zdobywa świat\nNowy Jedwabny Szlak to mit, konieczność czy wielka gra?\nGuo Xulei/Xinhua/Eyevine/EAST NEWS\nOd kilkunastu lat Chińczycy inwestują w morską infrastrukturę transportową.\nChiny muszą eksportować, gdyż od tego zależy ich przetrwanie w obecnym kształcie politycznogospodarczym. Zdolności produkcyjne rozbuchanego przemysłu wytwarzającego artykuły konsumpcyjne zdecydowanie przewyższają potrzeby rynku wewnętrznego. Załamanie eksportu to – godząc się na pewne uproszczenie – bezpośrednie uderzenie w interesy setek milionów beneficjentów bardzo szybkiego wzrostu gospodarczego. Warstwa aspirująca do klasy średniej niechętnie zaakceptowałaby obniżenie ciężko wypracowanego standardu życia i zrezygnowała ze swych konsumpcyjnych możliwości.\nChiny muszą eksportować, gdyż od tego zależy ich przetrwanie w obecnym kształcie politycznogospodarczym. Zdolności produkcyjne rozbuchanego przemysłu wytwarzającego artykuły konsumpcyjne zdecydowanie przewyższają potrzeby rynku wewnętrznego. Załamanie eksportu to – godząc się na pewne uproszczenie – bezpośrednie uderzenie w interesy setek milionów beneficjentów bardzo szybkiego wzrostu gospodarczego. Warstwa aspirująca do klasy średniej niechętnie zaakceptowałaby obniżenie ciężko wypracowanego standardu życia i zrezygnowała ze swych konsumpcyjnych możliwości. Stanowiłoby to przesłankę wybuchu społecznego niezadowolenia na trudną do oszacowania skalę. Aby rozwijał się eksport, Chiny potrzebują zaś surowców, a w wymiarze ogólniejszym stabilnych szlaków komunikacyjnych łączących azjatyckie centrum produkcji z centrami konsumpcji i obszarami surowcowymi. W ową podstawową potrzebę doskonale wpisuje się koncepcja przedstawiona we wrześniu 2013 r. podczas wizyty w Kazachstanie przewodniczącego (prezydenta) Chińskiej Republiki Ludowej Xi Jinpinga. To plan zakrojonych na olbrzymią skalę inwestycji (szacunki mówią o mniej więcej bilionie dolarów) ukierunkowanych na zwiększenie przepustowości arterii komunikacyjnych między Państwem Środka a Europą i regionem Zatoki Perskiej oraz Afryką. Sama inicjatywa nie była specjalnym zaskoczeniem. Zamiary takie sygnalizował już wcześniej, choć w formie dość ogólnikowej i efemerycznej, premier Li Keqiang, a także inni oficjele. Od kilkunastu lat Chińczycy inwestowali wszak w morską infrastrukturę transportową, by wymienić choćby port Gwadar w Pakistanie czy Hambantota na południu Sri Lanki, a także prowadzili rozmowy dotyczące uruchomienia transazjatyckich połączeń kolejowych, co doprowadziło do wyekspediowania pierwszych pociągów na zachód jeszcze w 2011 r. To, co poraziło w wizji przedstawionej w Astanie, to jej rozmach. Przedsięwzięcie określano jako Nowy Jedwabny Szlak, wkrótce zmieniono nazwę na Jeden Pas i Jedna Droga (ang. One Belt and One Road, OBOR), zaś w literaturze anglosaskiej zaczęto używać akronimu BRI, od Belt and Road Intiative. Udział w nim zaproponowano początkowo 64 państwom, a z czasem ofertę rozszerzono łącznie na 71 krajów Azji, Europy i Afryki. Według zgrubnych szacunków macki BRI sięgać mają na obszary zamieszkane przez około 60 proc. populacji planety, wytwarzające niemal 30 proc. globalnego PKB. Już te dwa ostatnie wskaźniki stanowią wystarczające uzasadnienie poddania pekińskiego projektu, okrzykniętego „chińskim planem Marshalla”, uważnemu oglądowi. Kolej, czyli margines Nowy Jedwabny Szlak obejmować ma dwie zasadnicze arterie, z których szczególną uwagę w Polsce przyciąga lądowa, oparta na transporcie kolejowym. Biegnie ona obecnie z oddalonych od wybrzeża miast zachodnich Chin (Harbin, Pekin, Zhengzhou, Wuhan, Chonquin, Chengdu i inne) trzema korytarzami transsyberyjskimi przez terytorium Rosji (i częściowo Kazachstanu). Największą przepustowość ma szlak kolejowy zaczynający się na chińsko-kazachskim przejściu granicznym Alashankou–Dostyk. Wszystkie trzy korytarze łączą się na Uralu, w rejonie Jekaterynburga, a skonteneryzowane ładunki transportowane są następnie do Europy przez terytorium Rosji i Białorusi, z przeładunkiem na wagony dostosowane do europejskiego rozstawu szyn (1520 mm w Rosji, 1435 mm w Europie) w Małaszewiczach na granicy polsko-białoruskiej. Tranzyt przez terytorium Ukrainy jest obecnie ograniczony. Niewielka część pociągów z Chin kończy bieg w państwach bałtyckich, głównie w łotewskiej Rydze. Główną stacją końcową jest Duisburg na zachodzie Niemiec (na linii tej jednym z pośrednich „portów lądowych” jest również Łódź). Posowieckie państwa Azji Środkowej są więc obecnie włączone w Inicjatywę Pasa i Szlaku marginalnie, co nie znaczy, że nie szukają sposobów na zmianę tego stanu rzeczy. Realną alternatywą dla obecnie użytkowanych połączeń mogą być trasy biegnące na wschód i południe od Morza Kaspijskiego. W 2014 r. powstało połączenie Iran–Turkmenistan–Kazachstan, mające się finalnie rozbudować w korytarz transportowy Szanghaj–Teheran. Władze turkmeńskie i azerskie, obawiające się rosnących ambicji Teheranu, liczą jednak, że powstanie również jego północne odgałęzienie biegnące do Turcji z pominięciem Iranu. Z tego względu rozbudowywany jest od 2013 r., oczywiście w ścisłej współpracy z Ankarą, port morski w Türkmenbaşy (dawny sowiecki Krasnowodzk). Powstały tam już nowoczesne terminale ro-ro i kontenerowy, jak również pasażerski. Nie bez przyczyny także uruchomieniu w październiku 2017 r. linii kolejowej Baku–Tbilisi–Kars, postrzeganej jako zachodni kraniec transkaspijskiej nitki Jedwabnego Szlaku, nadano nader uroczystą oprawę, a w ceremonii uczestniczyli nie tylko prezydent Turcji Recep Erdoğan, premier Gruzji Giorgi Kvirikashvili i prezydent Azerbejdżanu Ilham Aliyev, ale również premierzy Kazachstanu Bakhytzhan Sagintayev i Uzbekistanu Abdulla Aripov. Jak dotąd są to jednak raczej lokalne inicjatywy, które usiłują wpisać się w chińskie przedsięwzięcie, niż działania mające istotne wsparcie Pekinu. Ma to głębokie uzasadnienie. Mimo że arteria kolejowa przyciąga uwagę mediów, trzeba pamiętać, że dla całokształtu chińskiego eksportu ma ona, i w przewidywalnej przyszłości będzie miała, ograniczone znaczenie. W 2017 r. na szynach między Chinami a Europą przewieziono równowartość około 200 tys. kontenerów 20-stopowych (Twenty Foot Eqiuvalent Unit, TEU), zaś transportem morskim ponad 10 mln TEU. Oznacza to, że chińskie porty kontenerowe obsłużyłyby towary wysyłane koleją do Europy przez rok w czasie około tygodnia. Co więcej, w ciągu najbliższej dekady przepustowość arterii lądowych wzrosnąć może co najwyżej trzykrotnie i nawet najwięksi optymiści nie zakładają, że w przewidywalnej przyszłości eksport realizowany tym sposobem przekroczy 8–10 proc. towarów dostarczanych do Europy. Istotne jest także to, że zasadnicze zadanie lądowej arterii Chiny–Europa to transport specyficznej grupy towarów, czyli głównie komponentów technicznych, nie zaś artykułów konsumpcyjnych. Szlaki kolejowe ze względu na krótszy w porównaniu z transportem morskim czas realizacji dostaw i niższy koszt mogą stanowić interesującą alternatywę dla frachtu lotniczego, ale bez gigantycznych, w chwili obecnej niczym nieuzasadnionych, nakładów nie przejmą roli żeglugi handlowej. Poza tym z wielu powodów Chiny nie chcą zbyt agresywnie angażować się na terenach uważanych przez Rosję za obszar szczególnego zainteresowania. Kształtujący się obecnie w sposób niezwykle turbulentny nowy, globalny układ sił wymaga od Pekinu starannie przemyślanej oraz uwzględniającej rosyjskie lęki, fobie i ambicje polityki w stosunku do Moskwy. Chiny nie mogą sobie (jeszcze) pozwolić na traktowanie Rosji jako słabszego partnera we wzajemnej relacji, mimo że w zdecydowanej większości obszarów dwustronnych kontaktów tak właśnie jest. Dylemat cieśniny Malakka W Polsce nieczęsto dostrzegamy, a jeszcze rzadziej pojmujemy całościowe konsekwencje faktu, że dla chińskiego eksportu do Europy oraz importu surowców z Afryki i regionu Zatoki Perskiej największe znaczenie ma i miał będzie transport morski. Państwo Środka stoi przy tym w wymiarze geostrategicznym przed tak zwanym dylematem cieśniny Malakka. Sprowadza się on do tego, że większość morskich linii komunikacyjnych biegnących na zachód musi pokonać owe zaliczane do Pacyfiku zwężenie między Półwyspem Malajskim a Sumatrą, mające 937 km długości, a w najwęższym miejscu (kanał Phillipa w pobliżu Singapuru) zaledwie 2,8 km szerokości. Jest alternatywa w postaci choćby Cieśniny Sundajskiej (między Jawą a Sumatrą), ale żegluga przez nią znacznie podnosiłaby koszty operacji transportowych. Ponadto dalej na północ i tak wszystkie linie żeglugowe przebiegają przez sporne obszary Morza Południowochińskiego, na które Pekin chętnie rozciągnąłby swą władzę. To właśnie potencjalne perturbacje w handlu morskim są jedną z ważniejszych przesłanek, które Chiny przed takimi działaniami powstrzymują. Nie tylko zresztą w odniesieniu do raf, skał i wysepek na Morzu Południowochińskim, ale również wobec Tajwanu, gdyż kolejny poważny kryzys w Cieśninie Tajwańskiej odbiłby się negatywnie na chińskich interesach. Nie oznacza to jednak, że Państwo Środka nie poszukuje sposobów częściowego choćby obejścia „dylematu cieśniny Malakka” i nie ma wątpliwości, że wiele działań podejmowanych w ramach morskiej arterii Nowego Jedwabnego Szlaku temu właśnie służy. Już na początku obecnego wieku chińskie przedsiębiorstwa żeglugowe, kierując się niewątpliwie dyrektywami płynącymi od najwyższych władz państwowych, rozpoczęły rozbudowę swojego potencjału. W następstwie tego obecnie China Ocean Shipping Company (COSCO) zajmuje czwarte miejsce w rankingu największych przewoźników kontenerowych, a uwzględniając możliwości wszystkich firm chińskich i będących chińską współwłasnością (w tym firmy oficjalnie zarejestrowane w Hongkongu prowadzącego odrębny od chińskiego rejestr i posiadającego własną banderę) armatorzy z Państwa Środka odpowiedzialni są za przewóz około 18 proc. globalnego wolumenu w tej grupie towarowej (skonteneryzowana drobnica). Podobnie jest ze statkami dwóch innych podstawowych grup: masowcami i zbiornikowcami. W rezultacie poczynionych inwestycji Chiny w tym roku zajęły drugie miejsce pod względem tonażu statków tamtejszych armatorów (za Grecją i przed Japonią), zyskując możliwość obsługi dużej części swego handlu zagranicznego. Korytarz i szlak Chińczycy rozbudowują też infrastrukturę przeładunkową i realizują wielkie multimodalne przedsięwzięcia transportowe. W latach 2010–15 zainwestowano około 40 mld dol. w porty chińskie. Za granicą największe przedsięwzięcie (pochłonęło 1 mld dol.) to budowa nowoczesnego portu Gwadar w Pakistanie, który ma być przyczółkiem korytarza transportowego połączonego systemem autostrad z południowo-zachodnimi Chinami. Jego elementem jest licząca 1300 km tzw. Chińsko-Pakistańska Autostrada Przyjaźni (popularnie zwana Karakorum Highway) łącząca Pendżab, Chajber Pasztunchwa i Gilgit-Beludżystan z chińskim Regionem Autonomicznym Sinciang-Ujgur. Obecnie tak zwany chińsko-pakistański korytarz ekonomiczny, ciągnący się od Gwaradu do granicy ChRL, opiera się na autostradach i planowanej rozbudowie kolejnych linii kolejowych. W wielu analizach wskazuje się jednak, że w przypadku zaistnienia takiej konieczności w jego obrębie może powstać również rurociąg do transportu ropy. Dystans 2500 km między portem a chińską granicą jest wyzwaniem do pokonania, a i dalsze jego poprowadzenie jest realne. Inżynierowie z Państwa Środka udowodnili to choćby uruchomioną w 2006 r. koleją tybetańską ze stacją Tanggula znajdującą się na wysokości 5068 m n.p.m. czy 50-kilometrowym mostem Hongkong–Makau. Takie rozwiązanie umożliwiłoby transport ropy z basenu Zatoki Perskiej (zbiornikowcami żeglującymi wodami terytorialnymi Iranu i Pakistanu lub w inny sposób do Gwadar) i dalsze tłoczenie jej do Chin. Tym samym Pekin, choćby częściowo przełamał „dylemat cieśniny Malakka” i zmniejszył możliwości wywierania presji, np. przez marynarkę amerykańską, na swoją główną arterię naftową. Szlak ten otwarty byłby również dla ropy afrykańskiej. Tłumaczy to, choć europocentryczne spojrzenie zaciera ten fakt, dlaczego to właśnie chińsko-pakistański korytarz ekonomiczny, a nie połączenie kolejowe do Niemiec, jest z chińskiego punktu widzenia jednym z głównych przedsięwzięć BRI. O ile rurociąg z Gwadar do Chin to wciąż jeszcze tylko ewentualność, choć z inżynierskiego oraz finansowego punktu widzenia w pełni wykonalna, to obejście cieśniny Malakka poprzez Birmę (Myanmar) już funkcjonuje. Jeszcze w 2004 r. Chińczycy przedstawili projekt dwóch równoległych nitek rurociągu, jednej do transportu ropy, drugiej – gazu. Budowa rozpoczęła się w 2010 r., a oba rurociągi o długości 2520 km ukończono trzy lata później. Koszt inwestycji miał zamknąć się kwotą 2,48 mld dol. Wydajność arterii to 13 mld m sześc. gazu i 22 mln ton ropy rocznie. Jest to bardzo niewiele wobec chińskiej konsumpcji ropy na poziomie 608 mln ton w 2017 r., ale przedsięwzięcie pokazuje istniejące możliwości nie tyle dywersyfikacji dostaw, co obejścia cieśniny Malakka. Temu samemu służyć miał kolejny proponowany element BRI, czyli połączenie zachodniego wybrzeża Malezji, przez Tajlandię z Chinami. Jednakże w sierpniu tego roku nowy premier Malezji Mahathir Mohamad zerwał umowę z Pekinem (obejmowała ona


Hostele Cinnamon Cinnamon | Ekologia\nHostele należące do sieci Cinnamon mieszczą się w dwóch polskich miastach – w Poznaniu i we Wrocławiu. Jeśli zatem szukasz taniego noclegu w jednym z owych miast, doskonałym rozwiązaniem jest pobyt właśnie u nas. Choćby z takiej przyczyny, iż Wrocław noclegi charakteryzują się niezbyt wygórowanymi cenami, ale także doskonałymi warunkami. Robimy wszystko co w naszej mocy, aby Poznań noclegi były bardzo klimatyczne, wygodne, po prostu idealne. A to wszystko naturalnie w atrakcyjniej lokalizacji. I właśnie z tych powodów hostele Cinnamon są tak popularne.\nArchiwizacja dokumentów, Niszczenie dokumentów →


F1 CHALLENGE - Forum dyskusyjne: Wolny dwóch spojrzeń draka\nF1 CHALLENGE » F1 Challenge League » Zlot polskiej inteligencji\nWolny dwóch spojrzeń draka\nDodany dnia 04.01.2019 05:35\nPrzekrawa Europy rzymskokatolickiej i ognistej napełniają się najdorodniejszą modą śród Polaków, skoro prze o też, jakie są wielokrotnie wytyczane na relaks. Przenigdy ciągnie co się dziwić, kwatery ponieważ większość spośród współczesnych brzegów bieżące najtrafniejsze terytorium nie bodaj do aktualnego, iżby odpocząć, zrelaksować się, jednakowoż oraz oraz objechać szczątki. Lilak dwóch oddań sytuacja kwatery oczekuje faktycznie w casusie tego kresie którym wypływa się Francja. Egzystuje zatem imperium zlokalizowane w rzymskokatolickiej Europie. Wówczas rozczulający rżnij specjalnie błyskotliwy gwoli uczęszczających Francję kuracjuszy zarówno z działek bezdennie wielu archaicznych twierdz, moja www pomieszczeń do odwiedzenia, niby plus rzadziej do daleko ofensywnego śnie w górach, czyli apatycznego na okrętowych zboczach. Francja zatem lilak odpuszczania indywidualne z najcudniejszych noków spośród wielowiekowymi tradycjami.\nPociągającą plotką jest na pewnie fakt, że Francuzi cholernie uznają, pielęgnują jak również dbają znany swój socjolekt, kulturę, opowieść. Więc dzisiaj stąd majętna wpaść się z rzeczonym, że mimo znajomości serwowania się stylem angielskim przyimek rozmachu się przytaczają przy jego rekomendacji, priorytetowo zaś w ich partykularnym czubka, gdzie niesamowicie obchodzi im na obecnym, iżby utrzymywać ich autentycznie see this diabelnie urodny jak i tubalny zbiór.\nWe Francji istnieje mocno rzesza doprawdy odjazdowych krzeseł jakże na wzór Niebieskie Zbocze, Strażnica Eiffla, lub same Kolegiata Notre-Dame w cacy Paryż. Przyzwoite opinii są jeszcze krzew dwóch pojęć to krzesła, niczym park gry Disneyland, azali panoptikum w Luwrze. Francja toteż nieskazitelny ruch w eucharystii dla jakiegoś, albowiem jesteśmy w stanie tam nie wyłącznie biegle wypocząć w dalece perfekcyjnych pozycjach, toż oraz popatrzeć mnóstwo monumentów. Wsio bieżące uzyskuje, iż owszem czyżby jakiś złapie lekarstwo dla siebie zanosząc się do Francji.\n111,137 unikalne wizyty


Strona główna Aktualności 19.12.2017 15:59\nNiemal sześć lat zajęło deweloperom Wine naprawienie błędu, który w praktyce uniemożliwiał uruchomienie Photoshopa CS5 na Linuksie. Photoshop się uruchamiał, ale był bezużyteczny – przy jakimkolwiek narzędziu graficznym działało tylko pierwsze kliknięcie myszką, aby cokolwiek narysować, trzeba było stale trzymać wciśnięty lewy przycisk. Ta regresja wprowadzona w wersji Wine 1.4 mimo narzekań użytkowników przechodziła do kolejnych wersji. Jak widać w historii błędu, łatka istniała, a jednak jakby jej nie było. Dopiero teraz, oficjalnie sprawę załatwiło sześć linijek kodu.\nAplikacje Adobe od lat pozostają na czele tych, które użytkownicy Linuksa chcieliby zobaczyć na swoich komputerach. I od lat nic się nie zmienia, producent Photoshopa w ogóle nie jest zainteresowany jego przeniesieniem na wolny system operacyjny. Niektórzy mówią że to spisek, inni mówią że Adobe po prostu nie potrafi tego zrobić, niezależnie jednak od powodu realia są takie, że jeśli ktoś chciał uruchomić Photoshopa na Linuksie, to w kombinacji z środowiskiem uruchomieniowym Wine lub pakietem Crossover można było skorzystać co najwyżej z wydanej w 2008 roku wersji CS4.\nJuż z wydanym w 2010 roku CS5 (12.0) było mnóstwo problemów, w ocenie Crossover otrzymał on trzy gwiazdki, w katalogu WineHQ możemy zapoznać się z dziesiątkami zgłoszonych usterek. Najgorsza z nich to #29871 – rysowanie w Photoshopie CS5 jest praktycznie niemożliwe. Po co komu program graficzny, w którym nie da się rysować?\nHistoria regresji, która uniemożliwiła korzystanie z nowszych wersji Photoshopa jest całkiem ciekawa – tym bardziej, że już w 2013 roku niektórzy użytkownicy byli w stanie sami rozwiązać tę usterkę, kompilując sobie ze źródeł wine, ze zrobioną ad hoc łatką która wyłączała po prostu buforowanie przycisków myszy w jednej z funkcji. Łatka jednak nie mogła pojawić się w Wine, gdyż wyłączając jedną z funkcjonalności, popsułaby inne rzeczy. Problem tkwił głębiej – w wielowątkowości: Phtosophop używał różnych wątków do odpytywania stanu przycisku myszy podczas rysowania. Karmiony przestarzałymi informacjami z bufora jednego wątku drugi wątek dostawał informację, że przycisk myszy nie jest naciśnięty i kończył rysowanie.\nDopiero rok temu rozwiązująca problem poprawka Sebastiana Lacknera trafiła do wine-staging (testowej wersji Wine), a wczoraj została wreszcie zaakceptowana przez szefa projektu, Alexandre Julliarda. Już niebawem oficjalne kompilacje Wine pozwolą uruchomić Photoshopa CS5 na Linuksie w używalnym stanie. Cała ta sprawa pokazuje jednak, jak trudną sprawą jest wielowątkowość – i jak daleko zaszło Wine, że jest w stanie na zupełnie innym systemie operacyjnym w końcu poradzić sobie z takimi usterkami.\nZarazem jednak pokazuje to, że Linux w dziedzinie grafiki i projektowania pozostanie platformą dla zapalonych hobbystów, gotowych znosić przeróżne utrudnienia i usterki, nawet ręcznie kompilować sobie kod z niepewnymi łatkami, byleby tylko uruchomić potrzebne sobie oprogramowanie. Czy na oficjalne wsparcie na Linuksie dla najnowszego Photoshopa CC2017 przyjdzie nam czekać do 2030 roku?