Zaburzenia zachowania w szkole ?\nDzieci to głównie zachowania i emocje (wyrażone z zachowaniach). Gdy dziecko w swoich potrzebach jest zadbane i zaspokojone, jego zachowanie będzie spokojne i przewidywalne. Dzieci sfrustrowane będą zachowywać się w szkole w sposób uciążliwy dla innych i samych siebie.\nFrustracja może dotyczyć wielu dziedzin. Mogą nie lubić nas koledzy, bo np. czegoś nam zazdroszczą. Możemy czuć się złym uczniem, bo nie potrafimy sami opanować materiału, lub nikt nie stwarza nam w domu warunków odpowiednich do nauki (np. nie ogranicza dostępu do mediów). Możemy w domu nie mieć taty, albo mieć kłócących się wiecznie rodziców. W końcu, możemy czuć się ciągle pobudzeni, z racji problemu nadaktywności OUN zwanego potocznie chorobą ADHD. Odreagowywanie trudnych sytuacji, których dzieci nawet nie muszą sobie uświadamiać, odbywa się często w szkole. Zachowanie, które wtedy obserwujemy, możemy oceniać jako nieprawidłowe, trudne i nieprzyjemne, nie jest to jednak zachowanie zaburzone.\nZaburzone zachowanie to coś więcej niż opisane powyżej wołanie o pomoc. Tutaj sprawy zaszły już za daleko i wszelkie próby zauważenia czy pomocy spotykają sie najczęściej z jeszcze większą agresywnością. Zaburzenia zachowania to patologicznie utrwalone wzorce zachowań dyssocjalnych, skierowanych przeciwko otoczeniu, które nie spełniają już żadnych adaptacyjnych funkcji, a jedynie niszczą prawidłową linię rozwoju młodego człowieka.\nZaburzenia zachowania jako jednostka kategorii zaburzeń psychicznych została opisana w dwóch najbardziej aktualnych źródłach klasyfikacji. Pierwsze z nich, tj. ICD - 10 Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych z 1992r.. Drugie to DSM - V, Diagnostyczny i Statystyczny Podręcznik Zaburzeń Psychicznych opracowany w roku 2013 przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne. Ten podręcznik jest obecnie najbardziej aktualną klasyfikacją zaburzeń psychicznych na świecie.\nICD - 10 definiuje wymienione zaburzenia następująco: "Zaburzenia zachowania cechują powtarzające się i utrwalone wzorce zachowania dyssocjalnego, agresywnego lub buntowniczego. W skrajnej formie, takie zachowanie powoduje poważne przekroczenie oczekiwań i norm społecznych dla danego wieku i tym samym jest czymś więcej niż zwykłą dziecięcą złośliwością lub młodzieżową buntowniczością. Izolowane działania dyssocjalne lub przestępcze same w sobie nie stanowią podstawy do rozpoznania, które implikuje trwałość wzorca nieprawidłowych zachowań".\nWedług DSM - V, zaburzenia zachowania to przewlekły i powtarzający się sposób zachowania, w którym naruszone są podstawowe prawa innych osób lub ustalone dla danej grupy wiekowej normy społeczne i zasady. Amerykańska klasyfikacja podkreśla zatem, że immanentną cechą zaburzeń zachowania jest wejście w konflikt z prawem. Dokładnie precyzuje też jak może się ono dokonać.\nDla zdiagnozowania tego zaburzenia u dzieci, młodzieży czy dorosłych należy zaobserwować co najmniej 3 spośród 15 objawów z wymienionych kategorii, utrzymujących się w okresie 12- stu miesięcy, z czego co najmniej jeden z objawów był obecny w ciągu ostatnich 6- ciu miesięcy. Wymienione objawy to:\n1. Częste kłamstwa lub zrywanie obietnic w celu uzyskania dóbr lub przywilejów lub dla uniknięcia obowiązków;\n2. Częste inicjowanie starć fizycznych (nie obejmuje bójek z rodzeństwem!);\n3. Używanie broni, która może powodować u innych poważne uszkodzenie ciała (np. kija, cegły, stłuczonej butelki, noża, pistoletu);\n4. Pozostawanie poza domem po zapadnięciu zmroku, mimo zakazu rodziców (rozpoczynające się przed 13 rż.);\n5. Przejawianie fizycznego okrucieństwa wobec innych osób (związał, okaleczył, podpalił ofiarę);\n6. Przejawianie okrucieństwa fizycznego wobec zwierząt;\n7. Rozmyślne niszczenie własności innych osób;\n8. Rozmyślne podkładanie ognia ze stwarzaniem ryzyka lub zamiarem spowodowania poważnych zniszczeń;\n9. Kradzieże przedmiotów o niebanalnej wartości zarówno w domu jak i poza nim, pod nieobecność właściciela\n10. Częste wagary ze szkoły, rozpoczynające się przed 13 rż.;\n11. Co najmniej dwukrotne ucieczki z domu albo jednorazowa ucieczka trwająca dłużej niż jedną noc;\n12. Popełnianie przestępstw wymagających konfrontacji z ofiarą;\n13. Zmuszanie innych do aktywności seksualnej;\n14. Częste terroryzowanie innych (np. rozmyślne zadawanie bólu lub ran);\n15. Włamanie do cudzego domu, budynku lub samochodu.\nWydaje się zatem, że w środowisku szkolnym trudno o zaburzenia zachowania sensu stricto. Oczywiście zdarzają się przypadki występowania tego typu zachowań, a nawet z rozwojem cywilizacji obserwujemy zwiększanie się ich liczebności. Niemniej jednak na co dzień, w o wiele większym stopniu mamy do czynienia z zachowaniami trudnymi u uczniów, którzy chcą nam coś zakomunikować, potrzebują naszej pomocy. Dlatego ważnym jest aby być wyczulonym na tego typu sygnały, gdyż długotrwałe ignorowanie ich, z pewnością zwiększy frustrację, aż zacznie dochodzić do czynów na granicy prawa.\nZaburzenia zachowania mogą mieć wiele przyczyn, zarówno biologicznych jak i środowiskowych. Nie są znane żadne leki działające przyczynowo na zaburzenia zachowania. Nie ma leków działających antyagresywnie, a w przypadku zachowań wynikających z nasilonego pobudzenia, wykorzystywane są leki o działaniu uspakajającym i stabilizującym nastrój. Z rozwiniętym zaburzeniem tego typu właściwie niewiele da się zrobić z pojedynkę. Potrzebne są wieloaspektowe, długotrwałe działania skierowane do osoby zaburzonej i jej środowiska rodzinnego, aby uzyskać efekt zmiany. Taką terapią zajmuje się zwykle cały sztab specjalistów, a jej koszty są ogromne. Pewne natomiast jest to, że mechanizm powstawania zaburzeń zachowania przypomina efekt kuli śnieżnej. W szkole zdarza nam się obserwować małe "śnieżynki", które dopiero nabierają prędkości. Często, od nas zależy co napotkają po drodze i jak potoczy się ich dalszy los.


Hotel w Legnicy - Katlog.pl | Katalog Stron\nTytuł: Hotel w Legnicy\nSłowa kluczowe: turysty, hotel, motel, rozrywk, pensjona\nJeśli szukasz ciekawy pensjonat w Legnicy, to na pewno powinieneś skorzystać z oferty hotelu. Wygodny hotel w mieście Legnicy polecany jest nie tylko ciekawym wyglądem ale również wygodną infrastrukturą. Miasto Legnica jest to jedno z jednych z najstarszych małych miast w Polsce i motel złotoryjska bardzo dobrze pasuje do takiego miasta w Polsce. Ta Legnica w znacznej części to stare kamienice i również bardzo stare hotele zamieniane nowymi najwyższej klasy budynkami ale dobrze wpasowanymi w aktualny wygląd miasteczka. Bardzo wygodne pokoje a także ładny wystrój hotelu sprawia, iż jest wielu bardzo chętnych do odwiedzenia takiego miejsca.


Wrocław: Coraz bliżej sprzedaży rzędu kamienic przy Dworcu Głównym. W grę wchodzi kilkanaście milionów - Wrocław - investmap.pl\nZabytkowe budynki mieszkalne przy zbiegu ulic Małachowskiego i Pułaskiego miały zostać zburzone pod poszerzenie drogi. Nie doszło do tego, a aktualny plan miejscowy przewiduje ich wyremontowanie. Ma się tym zająć prywatny inwestor, który wyłoży co najmniej 15 milionów złotych.\nPrezydent miasta przedstawił 22 maja wykaz (ważny do 12 czerwca) nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży (data przetargu nie jest jeszcze znana). Składają się na nią działki nr 90/14 (371 mkw.) i 90/17 (7 294 mkw.) przy ul. Pułaskiego 69-81 i Małachowskiego 24 na Przedmieściu Oławskim, o łącznej powierzchni 7 665 mkw. Cena wywoławcza wyniesie 15 mln zł (większa z parceli jest zwolniona z podatku VAT). Magistrat wprowadził ten grunt to swojej oferty rok temu.\nZjazd na teren nieruchomości jest przewidziany wyłącznie od strony ul. Pułaskiego (na wysokości posesji nr 71). Działka nr 90/17 jest zabudowana zespołem usługowo-gospodarczych przybudówek i pięciokondygnacyjnych budynków mieszkalnych. Te pierwsze (całkowicie zużyte) są przeznaczone do rozbiórki. Stopień zużycia technicznego tych drugich rzeczoznawca majątkowy ocenił na 77% (stan awaryjny). Kamienice znajdują się w gminnej ewidencji zabytków. Ponadto w przypadku tej przy Małachowskiego 24 toczy się w wojewódzkim urzędzie ochrony zabytków sprawa o wpis do rejestru zabytków.\nSetki nowych lokali naprzeciwko\nPo drugiej stronie ul. Pułaskiego dużą inwestycję szykuje Atal S.A. W kwietniu informowaliśmy, że ruszył ze sprzedażą Atal City Square. W pierwszym etapie osiedla buduje dwa ośmiopiętrowe budynki wielorodzinne z ponad 230 mieszkaniami o metrażach do 131 mkw., a także siedmiopiętrowy budynek z przeszło 120 apartamentami inwestycyjnymi. Powierzchnia największych wynosi 39 mkw. Deweloper przewidział też m.in. lokale usługowe, skwery, prawie 150 komórek lokatorskich i ponad 270 miejsc parkingowych (większość w dwupoziomowym garażu podziemnym).\nmiejscy aktywiści powinni je je wyremontować i tam mieszkać...\nCzy dobrze czytam, że atal na 350 lokali przewidział 230 miejsc postojowych? Swoją drogą stan nawierzchni i chodników w ciągu od Małachowskiego do Kościuszki odbiega niewiele od stanu kamienic z oferty\nPonad 270. To dlatego, że część z lokali to tzw. apartamenty inwestycyjne na wynajem, a nie "zwykłe" mieszkania, więc wymagana liczba miejsc parkingowych jest dla nich mniejsza niż w przypadku mieszkań. Szczegółowo opisywaliśmy tę inwestycję tutaj: https://investmap.pl/wroclaw-atal-city-square-ruszyla-budowa-setek-mieszkan-i-apartamentow-inwestycyjnych-przy-dworcu-glownym-wizualizacje.a146785\n[Aglomeracja Wrocławska] Inwestor z branży automotive zainwestuje w gminie Kąty Wrocławskie?


Powietrzna pompa ciepła + rekuperacja + gwc = chłodzenie latem? - Wentylacja, klimatyzacja, rekuperacja - forum.muratordom.pl\nPowietrzna pompa ciepła + rekuperacja + gwc = chłodzenie latem?\nTemat: Powietrzna pompa ciepła + rekuperacja + gwc = chłodzenie latem?\n20-10-2018 07:50 #1\nTak sobie próbuje wykombinować czy przy zastosowaniu pompy ciepła powietrze-woda i rekuperacji z gruntowym wymiennikiem ciepła (wymiennik rurowy 40-50m) można uzyskać efekt chłodzenia latem. To znaczy w jaki sposób odwrócić działanie pompy w chłodzenie i transportowanie tego chłodzenia w rekuperacje. Mógłby mi to ktoś laikowi wytłumaczyć? Czy jest to możliwe, a może jakiś inny sposób.\n05-11-2018 10:11 #2\nTo zależy, czy wybrany przez Pana wymiennik w GWC będzie posiadał możliwość podłączenia obiegu wodnego z pompy ciepła. Wtedy w sezonie letnim pompa ciepła będzie wytwarzała wodę o niższej temperaturze, która to będzie ochładzała powietrze w GWC. Innym rozwiązaniem będzie wykorzystanie instalacji ogrzewania podłogowego do celów chłodzenia. W zależności od rodzaju podłogi oraz rozmieszczenia rur wydajność chłodnicza podłogi może wynosić 20-40 W/m2. Należy jednak pamiętać o zastosowaniu systemu regulacji zabezpieczającego przed obniżeniem się temperatury rur poniżej temperatury punktu rosy, ponieważ będzie wtedy zachodziło zjawisko wkraplania wilgoci zawartej w powietrzu.\nCzy zastanawiał się już Pan nad wyborem producenta powietrznej pompy ciepła i rekuperatora?\n05-11-2018 15:00 #3\nNie można. Przede wszsystkim taki układ nie osuszy powietrza w domu. To znaczy że nie będzie komfortu. Nawet jeśli schłodzisz, to nie będzie przyjemne siedzieć w 22°C i wilgotności 80%.\nDlatego używa się klimatyzatorów.\n05-11-2018 15:02 #4\nTylko dyletant by tak doradził. To rozwiązanie nie będzie komfortowe. Zimna podłoga i wysoka wilgotność względna?\nCzy tu jest moderator?\nDlaczego tacy ludzie obniżają poziom forum?\n08-11-2018 09:17 #5\nMasz rację - to jest wada\nInaczej dzieje przy Żwirowym GWC i w pozostałych GWC.\nW domu jest parno, wilgotno - włączam wentylator GWC i w ciągu do max 1/2h najpierw spada wilgotność i już jest komfort a później spada temperatura.\n10-11-2018 02:37 #6\nGadasz tak bo sprzedajesz ŻGWC i szukasz naiwnych klientów.\nKlimatyzacja osusza powietrze natychmiast i nie trzeba czekać pół godziny. Prawdopodobnie pobierze mniej energii niż wentylatory zmuszone do przepychania powietrza przez opory wymiennika gruntowego. Moja klima na osuszaniu bierze nawet 180W i skutecznie, natychmiast, zawsze, w każdych warunkach zapewnia komfort.\n10-11-2018 12:52 #7\nGadasz tak bo sprzedajesz ŻGWC i szukasz naiwnych klientów....\nNie mam żwirowni i żwiru nie sprzedaję. Bez dokopania nie potrafisz skomentować i to nie tylko o mnie chodzi.\nMocą 120W klimatyzuję cały nie duży dom (dlatego max 1/2h) a nie tylko jedno pomieszczenie - "...natychmiast, zawsze itd". Gdybym ten 120W wentylator skierował całe powietrze do salonu to wtedy - cytuję: "..... skutecznie, natychmiast, zawsze, w każdych warunkach zapewnia komfort"\nKlimatyzacje z GWC nie można porównywać do zwykłej klimatyzacji:\n1. Parametry klimy są lepsze bo np split kręci w kółko schłodzonym przez siebie powietrzem. Gdyby był zasilany zewnetrznym +35C to jestem pewien że koszt jego eksploatacji byłby 20-30 x 120W droższy od GWC bo te 120W nie chłodzi powietrza tylko kręci wentylatorem który pokonuje niewielkie opory przepływu powietrza przez żwir 120Pa\n2. Splity po <roku pracy żyją własnym życiem - grzyby, alergeny, bakterie. Tu jest wszystko wymienione brrr brrrr brrrr brrrr Właściciele samochodów z klimą wiedzą o czym piszę\nOd 15 strony tego opracowania jest informacja że GWC potrafi jeszcze dodatkowo czyścić zewnętrzne powietrze z bakterii i j/w - ze smogiem też sobie radzi:\nBadania na zawartość smogu przed i za ŻGWC:\n11-11-2018 07:45 #8\nNie kłam. Nie klimatyzujesz. Moc chłodnicza wymiennika gruntowego jest na poziomie kilkuset W i wymaga regeneracji. Nie da się tym chłodzić w kilkumiesięczne upały jakie były w tym roku.\n14-11-2018 09:54 #9\nNie tylko w salonie w którym dość często są instalowane splity tradycyjnej klimy ale dla całego budynku Żwirowy Gruntowy Wymiennik Ciepła potrafi:\nPrzy 35stC schłodzenie do 25stC - rożnica temperatur 10C to bardzo dużo - bliskie szoku termicznego. Szukałem w google na ten temat. J/n piszą że różnica może byc na wys. 6-8st.C - tradycyjna klima potrafi nawet o 15C bo "kręci w kółko" tym samym wcześniej schłodzonym powietrzem.\nW tym linku piszą nt zdrowia i tradycyjnej klimatyzacji - warto przeczytać, skóra cierpnie.\nRóżnica temp w zewnętrzna i budynku (podobnie w samochodzie) nie powinna być większa niż 8stC. Powietrze z GWC ma temp. 18-20stC przy 1,5-2 wym./h powietrza w budynku swobodnie można (bez rolet itp - latem słońce jest wysoko) swobodnie obniżyć temp powietrza nawet o 8stC.\nPonad to Masz pewność że oddychasz czystym powietrzem pod każdym względem a nie "maskrą" w linku j/w\nTu Masz ankiety Inwestorów którzy zbudowali ŻGWC. Różnica temp przed ŻGWC i za jest ok 15C - przy wymianie (czystego powietrza) w domu na poziomie 1,5wym./h wystarczy żeby obniżyć temp powietrza o ok 8C. Dodatkowo obniża wilgotność powietrza.\nOstatnio edytowane przez witek_myslowice ; 14-11-2018 o 10:08 Powód: literówki\n15-11-2018 08:30 #10\nPrzy 35stC schłodzenie do 25stC - rożnica temperatur 10C to bardzo dużo - bliskie szoku termicznego. Szukałem w google na ten temat. J/n piszą że różnica\n25°C to za mało!\nPrzez okna w tym czasie wchodzi KILKA KILOWATÓW!\nJeżeli do domu wchodzi powietrze 25°C, a jednocześnie dostarczana jest dodatkowa energia oknami to nie ma mowy o komforcie a jedynie o małym zmniejszeniu dyskomfortu.\nJaka jest wilgotność powietrza z GWC?\n15-11-2018 13:15 #11\nPisząc temp 25C miałem na myśli temp powietrza wewnątrz budynku a nie z ZGWC. Wilgotność jest podana w tabelce przy wykresie\nZ Żwirowego Gruntowego Wymiennika Ciepła w zależności od temp na jego czerpni powietrze ma np latem +36C i na jego wylocie +19C a zimą przy: -24C na wylocie 0C - jak na wykresach jest to pokazane.\nO szczegóły nie pytaj - badania wykonywał Naukowiec w Akademii Rolniczej w Wrocławiu gdzie do celów badawczych jest wykonany ŻGWC.\nParametry na wykresach Molliera mniej więcej pokrywają się z ankietami (linki na tej stronie) wypełnione przez wieloletnich użytkowników ŻGWC.\nTak dobre parametry uzyskuje sie z dwóch powodów:\n1. gruba izolacja termiczna (płytko-na głeb.50cm) nad żwirem - gdyby ten żwir GWC był na głębokości 4-5m to parametry były by identyczne i izolacja była by zbędna\n2. duża objętość żwiru powoduje że występuje duża jego czasowa temp. bezwładność - dzięki temu wystarczy 8do12h na jego regenerację (zależy od rodzaju gruntu rodzimego - mokra glina czy suchy piasek). Przy potrzebie jego 24h pracy buduje się tzw syjamski GWC w jednym wykopie dwa przemiennie 12/12h pracujące złoża żwiru. Oczywiście są róznice czy ŻGWC jest zbudowany w Suwałkach czy w Zielonej Górze.\nOba wykresy przedstawiają skrajne występujące u nas temp. powietrza. Przy wyższych/niższych temp tak dużych różnic nie będzie Np w okresie przejściowym (wiosna/jesień) przy wlocie +10C na wylocie z GWC +10C bo średnia roczna temp żwiru to +10C wtedy ŻGWC czyści powietrze z smogu i alergenów.\nPS Wykresy zostały skompresowane i nie widać przy wykresie lewej tabelki (parametry na wlocie i wylocie z GWC) - zainteresowanym wyślę na konto email bardziej czytelne pisz na priva.\nOstatnio edytowane przez witek_myslowice ; 15-11-2018 o 17:32\n16-11-2018 10:43 #12\nNie jesteś w stanie schłodzić domu powietrzem z GWC o temperaturze 19°C. Jaki przepływ? Ile tygodni utrzyma się ta temperatura przy tym przepływie?\nDlaczego ŻGWC działa tylko pół doby jeśli potrzebuję mieć w domu komfort przez 24/7? Co w czasie kiedy się regeneruje? Mam się pocić? Klimatyzacja nie musi się regenerować.\nPodaj link do badań oraz peer review.\n16-11-2018 14:46 #13\nNie jesteś w stanie schłodzić domu powietrzem z GWC o temperaturze 19°C. Jaki przepływ?\nIle tygodni utrzyma się ta temperatura przy tym przepływie?\nKlimatyzacja - dane SZACUNKOWE - budynek +/- 150m2:\nŻeby klimatyzować CAŁY budynek mieszkalny do jego części użytkowej trzeba dostarczyć powietrza z ŻGWC minimum 1,5wym./h - czyli jeżeli jest piętro + poddasze użytkowe to tam od strony południa/zachodu powinno być min. 2wym./h. Na parterze i na piętrze od strony północnej min.1wym./h - średnio dla całego budynku min. 1,5wym./h - UWAGA piszę cały czas min. bo nie wiem czy budynek ma cechy pasywne lub bliskie jemu czy np od strony południa przeszklenie ścian budynku jest większe niż np 25%, czy na piętrze są okna dachowe - generalnie chodzi o audyt budynku. Przy wydajności 700m3/h opory przepływu powietrza wynoszą max 120Pa - zasilanie wentylator kanałowy o mocy ok 120-150W. Wtedy wylotowa część rekuperatora staje się "kanałem wentylacyjnym"\nPrzyjmując bardzo uproszczoną metodę doboru ilości wymian powietrza wg normy DIN jak załaczniku przyjmuję 0,6wym./h - budynek 375m3 x 0,6wym./h= 225m3/h dla takiego budynku maksymalna wydajność rekuperatora powinna wynosić wg tej normy DIN 225m3/h i to z naddatkiem\nDla takiego budynku wydajność ŻGWC powinna wynosić do wentylacji max 225m3/h - opory powietrza spadają do ok 50-70Pa. Opór spada bo wymiennik pracuje z ok 30% swej maksymalnej wydajności. Przy tak małym oporze przepływu powietrza rekuperator nie potrzebuje wentylatora wspomagającego. Dużo większy opór stwarzają filtry rekuperatora a ostatnio modne przeciwsmogowe. Z wszystkich tych filtrów można zrezygnować gdyż wszystkie je zastępuje Żwirowy Gruntowy Wymiennik Ciepła. W załącznikach i wyżej są linki do badań biologicznych i smogowych\nRaczej miesięcy. Ankiety - linki z ankietami są wyżej - wyraźnie mówią że to nie tygodnie a wręcz kwartały - czyli pory roku.\nPrzyznaję że w grudniu przy spadku temp zewn. do np -15 temp z ŻGWC będzie wynosić powyżej +5C. Tu Masz rację spada jego efektywność ale tylko pod koniec zimy czyli koniec lutego przy -15C temp. będzie wynosić ok. 0C do +2C. Podobnie ale odwrotnie jest w czerwcu i końcu sierpnia\nCzy Twoja klima pracuje 24h/dobę???\nTo proste: trochę więcej niż kilkanastu m3 żwiru ma potężną bezwładność temper. która pozwala zachować parametry w 12h delcie ok 3-5C (zależy od gruntu rodzimego który z 5stron otacza ŻGWC) W trakcie pracy wymiennika oprócz zmagazynowanej energii częściowo następuje wymiana energii pomiędzy gruntem rodzimym a żwirem. Wszystko to nie wystarczy do ciągłej 24h jego pracy. Dlatego buduje się tzw "syjamski" wymiennik który pracuje w cyklu praca/regeneracja 12/12h. W jednym wykopie buduje się dwa złoża których niektóre elementy są wspólne dla obniżenia kosztów budowy.\nW trakcie regeneracji temp żwiru od gruntu rodzimego ta część wymiennika nie pracuje i następuje regeneracja - wymiana energii z gruntem rodzimym. Nie ma z tym problemu bo izolacja termiczna nad żwirem "symuluje" jego zagłebienie na 4-5m - wyżej o tym pisałem\n"... badań oraz peer review..."\nKońcowe pomiary otrzymałem w formie wydruków - opis pomiarów były w fazie opracowania.\nMusiałbym jechać do Wrocławia i szukać kpl opisu badania. To co umieściłem są to ekstremalne temperatury które wystąpiły ówczesnej zimy i lata. Mam jeszcze pomiary przy łagodniejszych temperaturach\nOstatnio edytowane przez witek_myslowice ; 16-11-2018 o 16:36 Powód: Literówka\n17-11-2018 06:51 #14\nLatem br podczas ekstremalnych upałów klimatyzator pracował u mnie całą dobę w niektóre dni. Zużycie miesięczne energii to 20-40kWh bo pracował głównie na osuszaniu. Jesteśmy ciepłolubni ale nie lubimy się pocić.\nPodobnie zimą w ubiegłym sezonie klimatyzator pracował non stop od grudnia do początku marca ogrzewając parter jako jedyne źródło ciepła. Zużycie miesięczne 200-350kWh.\nRekuperacja i klimatyzacja zużyły od 1 grudnia 2017 do 6 marca 2018 1100kWh. Koszt klimatyzacji 4000 zł.\nTo jest działający system, z udokumentowanymi kosztami, z rzeczywistymi pomiarami. A Ty masz symulacje, brak kosztów, brak pomiarów i puste obietnice.\nZbuduj, pokaż, pomierz i zobaczymy. Na razie to co piszesz to się kupy nie trzyma.\nPoliczmy zdolność chłodniczą Twojego ŻGWC.\nLato 700m3/h 19°C na wyjściu i temperatura 23° w domu to nam daje tylko 900W. Tymczasem wentylatory pobierają wtedy jak piszesz 150W. To byłby bardzo dobry współczynnik, gdyby był rzeczywisty. Niestety bardzo szybko nastąpi zagrzanie wymiennika i spadek jego wydajności. 700m3/h to olbrzymi hałas lub konieczność nawiewów o średnicy 15-25 cm i stosowanie potężnych rur. Kto by przy tym wytrzymał? Klimatyzator moc chłodniczą 1kW utrzymuje po cichu, przy mniejszym przepływie powietrza dzięki znacznie niższej temperaturze powietrza z wymiennika.\nNagraj filmik z działania takiego systemu, pokaż pomiary to pogadamy. Na razie to wciskasz ciemnotę jak jakiś nieudolny sprzedawca.\n19-11-2018 12:12 #15\nTwoja polemika jest dalej agresywna - to jest ostatni post w tym temacie na który Ci odpowiadam\nMasakra 4000zł do tego dodać ogrzewanie - czym Ty się chwalisz\nMoja ocena tego co Piszesz - to ..... prawda - i to dużymi literami\nProszę bardzo tu są pomiary ŻGWC + rekuperator - okresowe 1d, 1t, 1m, 6m, rok.\nTu jest artykuł czy warto budować ŻGWC przez "Informatyka" który j/w prezentuje wyniki w swoim domu:\nhttp://taniaklima.pl/files/dominformatyka83.pdf - ja tego artykułu nie pisałem\nPiszesz nawiew o średnicy 25cm??? - rura z ŻGWC ma taką średnicę - wyraźnie przegiąłeś\nDla wydajności 700m3/h z ŻGWC stosuje się kanał wylotowy z niego o fi 25cm, przy kanałach dolotowych do pomieszczeń fi 120mm np jeżeli trzeba to dwa do salonu reszta po jednym kanale do tzw czystych pomieszczeń. Wg Ciebie fi 120mm to jest "...potężna rura..." ???\nPonad to jak wyżej piszesz\nWg Ciebie pomiary smogu wykonane przez PAN są chwilowe a co za tym bezwartościowe. Można w tym miejscu uruchomić stacjonarną stację pomiarową powietrza przed i za ŻGWC pomiar typu on-line. Na przykład jak stawia się:\nhttp://powietrze.gios.gov.pl/pjp/current - taka stacja koszt ok 1mln zł - napisałbyś po co wydałeś tyle kasy ja mam pomiary przyrządem za 100$.\nGdybym postawił tańszą to napisałbyś "niewiarygodna"\nStacja pomiarowa: Rybnik, ul. Borki 37d jest oddalona ok 500m od miejsca gdzie były wykonywane pomiary przez PAN o czym w tym temacie pisałem - Masz on-line\nTłumaczyłem Ci już że żwiru nie sprzedaję - a Ty w kółko to samo.\nSięgnij do linków poczytaj:\nSkończyłem dyskusję z Tobą w tym temacie: muszę Ci jednak podziękować że pozwoliłeś mi się rozwinąć w tym temacie. Gdybyś w tym temacie (i tego forum) nie dodawał poniżającej forumowiczów i mnie polemiki to byłbym Ci jeszcze bardziej wdzięczny.\nOstatnio edytowane przez witek_myslowice ; 19-11-2018 o 14:23\n19-11-2018 12:33 #16\n4000 zł to koszt instalacji.\nZużycie 1100kWh kosztowało by około 580 zł. Faktycznie to 0 zł, bo ogrzewam za darmo z PV.\nDo tego nie dodajemy ogrzewania, bo to jest ogrzewanie. Klimatyzator służył do ogrzewania. To całkowity koszt ogrzewania te 580 zł. Nie wiem jak to jaśniej napisać żebyś zrozumiał? Wielkimi literami?\n19-11-2018 12:37 #17\nPonad to jak wyżej piszeszk\nTy jako teoretyk zastosujesz do takiego przepływu kanał 25, a ja chcę mieć ogrzewanie i chłodzenie bez żadnego szumu. Ma być niesłyszalne. Dlatego suma pól przekrojów na mój dom ma wynosić >=1000cm2.\n31-01-2020 10:25 #18\nOd 10 lat używam GWC (tradycyjny żwirowy). Mam drzewo liściaste od południa i zasuwam lekko żaluzje (chronię się przed nadmiernym nasłonecznieniem).\nGWC jako klimatyzacja DZIAŁA. Przy temp. >30oC ja mam w środku do 25oC (zalecane wartości). Przy dłuższych upałach okresowo załączam instalację zroszeniową GWC. Temperatura nawiewu mogę utrzymywać na poziomie około 16oC!\nPrzy zastosowaniu GrzebieniowegoGWC opory powietrza są nieistotne http://grzebieniowygwc.pl/zalety/#opory-powietrza i nie potrzebuję dodatkowego wentylatora i zużycia energii.\nJak bym miał pompę ciepła to zastosowanie rewersu i schładzanie podłogówki jeszcze by poprawiło temp. (tak na wszelki wypadek)\nbez dodatkowych kosztów eksploatacyjnych mam komfort przy podobnym koszcie jak instalowanie klimatyzacji (w kilku pomieszczeniach)\nEko: -nomicznie i -logicznie.\n23-06-2020 17:22 #19\nNo nie sciemniaj ze wycie wentylatora klimatyzacji ma cos wspolnego z komfortem...\n23-06-2020 19:29 #20\nCzy ktoś może potwierdzić, że jak w 30-stopniowe upały powietrze przeleci przez żwirowca, schłodzi się do 17-18 stopni i bedzie miało wilgotność względna 90% lub więcej to nie będzie to problemem bo jak wpadnie na salony to wymiesza się z gorącym powietrzem, podniesie sie do 20paru stopni, a jego wilgotność względna będzie już akceptowalna (powiedzmy 60%)?\nOstatnio edytowane przez Nanofox1 ; 23-06-2020 o 19:32\nchłodzenie, ciepła, pompa, powietrzna, rekuperacja


Pasquale Marino – Wikipedia, wolna encyklopedia\nData i miejsce urodzenia 13 lipca 1962\n1993–1994 FC Messina\n1994–1997 Calcio Catania\n2005–2007 Calcio Catania\n2007–2009 Udinese Calcio\n2010 Udinese Calcio\n2011–2012 Genoa CFC\n2013–2014 Delfino Pescara 1936\nPasquale Marino (ur. 13 lipca 1962 w Marsali) – włoski trener piłkarski i były piłkarz występujący na pozycji pomocnika.\nPasquale Marino jest wychowankiem klubu Marsala, w barwach którego przez cztery sezony grał w Serie C2. W 1984 roku został sprzedany do Akragasu Calcio, z którym rywalizował w Serie C1. W 1986 roku Marino przeniósł się do Siracusy i w sezonie 1988/1989 uzyskał z nią awans do trzeciej ligi. Następnie włoski zawodnik trafił do Battipagliese, jednak w nowym zespole zmagał się z poważną kontuzją. W sezonie 1992/1993 Marino reprezentował barwy grającej w Serie C1 Potenzy, natomiast podczas rozgrywek 1993/1994 był piłkarzem Messiny. Występował z nią w Campionato Nazionale Dilettanti, czyli Amatorskich Mistrzostwach Włoch. Ostatnie trzy lata swojej kariery Marino spędził w Catanii.\nPo zakończeniu kariery piłkarskiej Marino rozpoczął pracę jako trener. Początkowo był szkoleniowcem klubu Milazzo, a następnie pracował w Ragusie oraz Paternò. W sezonie 2004/2005 Włoch był trenerem Arezzo i zajął z nim piętnaste miejsce w rozgrywkach drugiej ligi. Następnie Marino zastąpił Nedo Sonettiego na stanowisku szkoleniowca Catanii. Z sycylijską drużyną zajął drugie miejsce w Serie B i awansował do pierwszej ligi. W Serie A zadebiutował 10 września, kiedy to prowadzony przez niego zespół pokonał na wyjeździe Cagliari Calcio 1:0. Catania w 38 spotkaniach uzbierała 41 punktów i końcowej tabeli uplasowała się na trzynastej pozycji.\nLatem 2007 roku Marino został trenerem Udinese Calcio, w którym zastąpił Alberto Malesaniego. Zaczął stosować ofensywne ustawienie 4-3-3, a zdarzało mu się nawet grać systemem 3-4-3. W sezonie 2007/2008 Udinese wywalczyło 57 punktów w 38 pojedynkach, zajęło siódme miejsce w Serie A i zapewniło sobie awans do Pucharu UEFA. Na początku ligowych rozgrywek 2008/2009 Udinese dopadł kryzys i „Zebrette” przez jedenaście meczów z rzędu zdobyli tylko trzy punkty. La Gazzetta dello Sport poinformowała, że jeśli Udinese nie wygra spotkania 21 kolejki z Juventusem, to prezydent klubu Giampaolo Pozzo zwolni Marino ze stanowiska trenera. „Zebrette” ostatecznie zwyciężyli mecz 2:1 i Włoch nie stracił swojej pracy. Ze stanowiska trenera Marino został zwolniony 22 grudnia 2009 roku i nowym trenerem Udinese został Gianni De Biasi. 21 lutego 2010 roku Marino powrócił na stanowisko trenera Udinese. Na początku czerwca 2010 roku został trenerem Parmy.\n↑ Nowy trener Parmy (pol.). polkanozna.pl. [dostęp 02.06.2010].\nProfil na stronie Eurosportu (pol.)\nAndreazzoli (od 2019)\nLerda (od 2018)


Po Co Jeść Błonnik - 4 Najważniejsze Korzyści | Pasjonaci Sukcesu\nZastanawiasz się po co jeść błonnik? Wiadomo, że nie wydaje się jakimś sexy tematem. Sama nazwa jest jakaś taka… błoniasta. Myślałem nawet, żeby nie umieszczać tego słowa w tytule artykułu! Ale umieściłem, zadziałało (no bo czytasz, prawda?) więc daj mi jeszcze kilka minut, aby pokazać ci, dlaczego dieta bogata w błonnik nie jest tylko czymś dla naszych dziadków. Pokazać ci, że błonnik to twój bilet do szczuplejszego i zdrowszego ciała. I że błonnik jest jednak sexy, albo może pomóc Tobie stać się bardziej sexy.\nJeśli zamiast czytać, wolisz posłuchać – kliknij poniższy odtwarzacz\nPo co jeść błonnik - 4 najważniejsze korzyści 7\n1. Po co jeść błonnik? Bo pomaga Ci utrzymać właściwą wagę.\nJeśli kontrolujesz swoją wagę, błonnik powinien stać się Twoim najlepszym przyjacielem. Pokarmy bogate w błonnik dostarczają mniej kalorii, ponieważ są w mniejszym stopniu strawne, co sprawia, że żołądek jest dłużej pełny. Błonnik spowalnia również proces trawienia w jelitach, dzięki czemu możesz wytrzymać dłużej bez ponownego uczucia głodu. Zmniejsza nawet ilość tłuszczu i kalorii, które są wchłaniane z przewodu pokarmowego! Próba schudnięcia na diecie ubogiej w błonnik jest jak parkowanie równoległe samochodem bez wspomagania kierownicy. Jasne, jest to możliwe, ale umęczysz się przy tym znacznie bardziej, niż powinnaś.\nPo co jeść błonnik? Aby uzyskać wymarzoną figurę.\n2. Jedz błonnik, bo zapobiega chorobom.\nBłonnik to ekipa sprzątająca Twojego ciała. Zmiata resztki pokarmowe i komórkowe, zmywa cholesterol, toksyny środowiskowe i nadmiar hormonów oraz usuwa śmieci. Dlatego dieta bogata w błonnik zmniejsza ryzyko chorób serca, cukrzycy i wielu rodzajów raka. Jeśli kiedykolwiek zdarzyło Ci się, że służby komunalne nie odbierały śmieci z Twojego śmietnika przez kilka dni, to wiesz, że sprawna gospodarka odpadami to ta działalność, bez której nie chcesz żyć. To samo dzieje się w Twoim ciele, gdy nie dbasz o ekipę sprzątającą.\n3. Jedz błonnik, bo życie jest lepsze, gdy regularnie siadasz na tronie\nCzęstotliwość wizyt w ubikacji to gwarancja dobrego samopoczucia\nJedynymi ludźmi, dla których temat nieregularności wypróżniania jest zabawny, są ci, którzy nigdy na nią nie cierpieli. I te dwie osoby niech zachowają swój chichot dla siebie! Powodem, dla którego tak wiele osób cierpi na sporadyczne lub chroniczne zaparcia, jest to, że większość ludzi nie zjada wystarczającej ilości błonnika – i tyle w tym temacie.\n4. Jedz błonnik, bo zwykle przebywa on w doborowym towarzystwie.\nOczywiście – możesz podnieść ilość błonnika, przyjmując codziennie suplement błonnika (na temat suplementacji więcej w tym artykule). Na początku diety jest to nawet bardzo wskazane. Na dłuższą metę jednak będzie lepiej, jeśli nauczysz się jeść więcej pokarmów naturalnie bogatych w błonnik.\nDlaczego? Bo skorzystasz na tym bardziej.\nDlaczego? Bo błonnik zwykle znajduje się w żywności, która jest również pełna przeciwutleniaczy, wartościowych składników odżywczych, lignanów, fenoli i innych substancji, które dobrze jest mieć w żołądku. Kiedy jesz więcej pokarmów bogatych w błonnik, cała Twoja dieta się poprawia.\nWiększość warzyw to naturalne źródło błonnika\nWidzisz? Odkryłem przed Tobą seksowność błonnika?\nDaj szansę „brzyduli” odżywiania i odchudzania.\nInstytut Żywności i Żywienia (IŻŻ) zaleca spożywanie co najmniej 25 gramów błonnika dziennie.\nOsobiście uważam, że 35-40 gramów dziennie jest bardziej rozsądną wartością. Ale większość ludzi (a szczególnie kobiet) przyjmuje z pożywieniem mniej niż dziesięć gramów dziennie. Nic dziwnego, że tak wielu z nas ma nadwagę, wahania nastrojów i narzeka na swoje życie!\nJak wprowadzić więcej błonnika do diety?\nTo proste: Zamień wszelkie białe mąki, ryże i makarony na ich pełnoziarniste odpowiedniki o wysokiej zawartości błonnika (co jest również świetną strategią odchudzania). Pamiętaj, aby codziennie jeść kilka porcji (porcja – to garść) warzyw.\nJak często jesz rośliny strączkowe?\nOwoce jedz ze skórkami (i jeśli można – również ze wszystkimi “farfoclami” w nich zawartymi – te farfocle, to właśnie błonnik). Jedz więcej fasoli i roślin strączkowych i unikaj produktów rafinowanych kiedy tylko to możliwe. Sprawdzaj, ile zjadasz błonnika, czytając etykiety i notując bieżące wyniki w ciągu dnia.\nJedz błonnik już teraz – nie odkładaj tego na „kiedyś”!\nJuż w tym tygodniu postanów zjadać codziennie minimum 25 gramów błonnika i sprawdź, czy do końca tygodnia nie poczujesz się szczuplejsza, radośniejsza i bardziej ruchliwa.\nPamiętaj, że moje wskazówki mają charakter informacyjny i nie stanowią porady medycznej. Ponieważ każdy jest inny, skontaktuj się ze swoim lekarzem, aby określić, co jest dla Ciebie odpowiednie (bo są osoby, które z różnych przyczyn medycznych nie mogą przyjmować większych ilości błonnika).\nW powyższym artykule odpowiadam na pytanie po co jeść błonnik. Myślę, że więcej przekonywać cię już nie muszę – po prostu pędź na zakupy do najbliższego warzywniaka!\nCzy możesz schudnąć bez liczenia kalorii? Niektórzy guru dietetyczni twierdzą, że tylko „złe” kalorie powodują przyrost masy ciała. Czy kalorie naprawdę mają znaczenie? Czy możesz schudnąć...\nPrevPoprzedni wpisBrzuch bez oponki – 9 skutecznych porad\nNastęny wpis3 porady – jak łatwo zwiększyć wartość odżywczą warzywNext


12 Lutego 2014 godz. 14:04\nAlina Konieczna fot. SP18\nCała klasa na scenie\nNa scenie dzieci wraz z rodzicami, a na widowni - cała szkoła. Trzecia klasa ze Szkoły Podstawowej nr 18 w Koszalinie wystawiła niezwykłe przedstawienie. I odniosła sukces. Wychowawczyni klasy III b Ewa Gumińska postawiła na integrację dzieci oraz rodziców wokół szkoły. W ramach programu „Edukacja czytelnicza i medialna” powstał pomysł, aby przygotować przedstawienie. - Chodziło nam o coś więcej, niż tylko zrobienie spektaklu z udziałem dzieci – opowiada Ewa Gumińska. – Zależało nam na tym, aby w prace nad przedstawieniem włączyli się także rodzice. I udało się. Spektakl „W Tuwimowie” został oparty o wiersze Juliana Tuwima. Aktorzy recytowali, publiczność odgadywała tytuły. W spektaklu znalazły się też informacje o poecie, jego twórczości. Ewa Gumińska tak przygotowała scenariusz, żeby role w tym spektaklu miał każdy z uczniów jej klasy. - Chcieliśmy, aby każde dziecko miało swoją szansę na sukces – podkreśla wychowawczyni. – A ile przy okazji ujawniło się talentów! Dużymi zdolnościami wykazali się także rodzice. Okazało się, że są mamy, które grają na keyboardzie, śpiewają. Inni rodzice wykonali dekoracje, zaproszenia, czy plakaty. Wspólna aktywność i praca twórcza przyniosła autorom i wykonawcom spektaklu prawdziwy sukces. Przedstawienie „ W Tuwimowie” było wystawiane dwa razy. Publiczność bawiła się świetnie nagradzając aktorów gromkimi brawami. To bardzo ważne, by rodzice aktywnie włączali się w życie szkoły swoich dzieci. Nie tylko przychodząc na wywiadówki, ale także biorąc udział w szkolnych przedstawieniach. Takich, jak choćby to w „osiemnastce”. Brawo!\n12 Stycznia 2014 godz. 6:39\nAlina Konieczna / fot. Izabela Rogowska\nW poszukiwaniu pigułki miłości\nPrapremierą spektaklu „Love Forever” rozpoczął Bałtycki Teatr Dramatyczny obchody swojego 60-lecia. Teatr z tradycjami zainaugurował jubileusz w bardzo nowoczesnym stylu. „Love Forever” to sztuka napisana przez Michała Siegoczyńskiego, autora i reżysera, o którym w Polsce jest coraz głośniej. „Love Forever” Siegoczyński napisał z myślą o aktorach BTD, których poznał podczas pracy nad monodramem „…syn”, który wyreżyserował w Koszalinie w roku 2006. Na miejsce prapremiery „Love Forever” autor wybrał właśnie Koszalin i sam podjął się reżyserii. Co z tego wynikło? Dwie godziny świetnego przedstawienia, pełnego komediowej opowieści w stylu science fiction, z przebojami muzyki pop sprzed lat, z momentami, zabawnymi, wzruszającymi, a nawet z akcentami podszytymi seksapilem… No, w końcu chodzi o tytułową miłość na zawsze. Kameralna Scena na zapleczu, gdzie jest wystawiane „Love Forever”, tym razem wydaje się ogromna. Nie dość, że mnóstwo na niej elementów scenografii, rekwizytów, detali, to jeszcze dzieje się tak wiele, że aż trudno uwierzyć, że wszystko i wszyscy mieszczą się na jednej scenie. To jest możliwe dzięki kamerze, która – obok aktorów – staje się głównym bohaterem przedstawienia. Operator kamery towarzyszy aktorom na każdym kroku. Podgląda ich gesty, rejestruje słowa, niemal zagląda do ich dusz i serc. Publiczność ogląda aktorów nie tylko na scenie, ale także na dużym ekranie. Z obu stron sceny stoją telewizory, gdzie także widać rejestrowany na żywo przebieg spektaklu. Czasem widz ogląda tylko przekaz z ekranów, innym razem jednocześnie rejestruje obraz na żywo i ten z ekranów. Na ekranowych zbliżeniach wyraźnie widać emocje na twarzach aktorów, zwykle w teatrze obserwowane z daleka. Cały spektakl wydaje się być swoistym, montowanym na żywo teledyskiem. Widz, zachęcany przez reżysera, uczestniczy w tym procesie tworzenia opowieści o historii całkiem nie z tej ziemi, przynajmniej nie z naszych czasów. O historii, jakich wiele na co dzień serwuje nam telewizja, pełna telenoweli, teledysków… Jaką historię opowiada zatem Michał Siegoczyński w swojej sztuce? Oto główny bohater , szalony naukowiec Greg ( w tej roli świetny Wojciech Rogowski) , poszukuje pigułki na utraconą miłość. Na swoje badania dostaje duży grant. W pracy pomaga mu asystentka Kelly (Żanetta Gruszczyńska-Ogonowska), która jest zadziwiająco podobna do Katii, zmarłej żony Grega. Do badań zostają zaproszone dwie pary przeżywające kryzys. To Borys (Artur Paczesny) i Naomi (Beata Niedziela) , a także Maria – Magdalena (Dominika Mrozowska, która na scenie i na ekranie błyszczy urodą z nutką seksapilu) i Iwan (Marcin Borchardt). W roli pigułki na miłość gościnnie (w stroju nawiązującym do króliczka z Playboya) występuje młodziutka Kamila Rogowska, prywatnie córka Wojciecha Rogowskiego. Jak potoczą się losy par, które biorą udział w badaniu? Czy Gregowi udaje się znaleźć słynną pigułkę na miłość? Nie odpowiem na to pytanie, żeby nie zepsuć przyjemności oglądania spektaklu. Publiczność na sobotniej premierze spektaklu bawiła się znakomicie. No bo jak tu nie polubić przedstawienia, w którym kobieta- robot szczęśliwie rodzi dwójkę srebrnych bliźniaków, a główny bohater odlatuje rakietą w przestworza kosmosu wraz z ukochaną… Michał Siegoczyński napisał swoją sztukę specjalnie dla aktorów BTD. I nie pomylił się. Dobre aktorstwo to niewątpliwy atut tego spektaklu. W rolach komediowych nasi aktorzy są po prostu świetni. Trzymamy kciuki za Kamilę Rogowską, która myśli o rozpoczęciu studiów aktorskich. Kto wie, może za parę lat wróci do Koszalina, by tu rozpocząć aktorską karierę\n10 Stycznia 2014 godz. 13:16\nAlina Konieczna fit. Izabela Rogowska\nW sobotę 11 stycznia o godz. 19 w Batyckim Teatrze Dramatycznym odbędzie się prapremiera spektaklu „Love Forever” . Autorem i reżyserem spektaklu jest Michał Siegoczyński, którego koszalińska publiczność miała okazję już poznać. W 2006 roku Siegoczyński reżyserował w Koszalinie swój monodram „…syn” w wykonaniu Żanetty Gruszczyńskiej-Ogonowskiej. To przedstawienie odniosło sukcesy na ogólnopolskich festiwalach. Tym razem Michał Siegoczyński zaserwuje widzom nieco lżejszy repertuar. Będzie to komedia science fiction opowiadająca o Gregu, poszukującym pastylki na utraconą miłość. W pracę nad pastylką zaangażowane są dwie pary. Historia ich związków to obiekt naukowych fascynacji Grega. Jego główną motywacją nie jest jednak zbawienie ludzkości, ale tęsknota za minionym szczęściem. W spektaklu wystąpią: Żanetta Gruszczyńska, Beata Niedziela, Dominika Mrozowska , Kamila Rogowska ( gościnnie), Marcin Burchardt, Artur Paczesny i Wojciech Rogowski Prapremiera spektaklu „Love Forever” rozpoczyna obchody 60-lecia Bałtyckiego Teatru Dramatycznego im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie.\n9 Stycznia 2014 godz. 16:02\nTrochę miłości, trochę popkultury\nRozmowa z Michałem Siegoczyńskim, autorem i reżyserem przedstawienia „Love Forever”, którego prapremiera odbędzie się w sobotę 11 stycznia o godz. 19 w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym. - Koszalińska publiczność poznała Pana w 2006 roku dzięki monodramowi „…syn” w wykonaniu Żanetty Gruszczyńskiej-Ogonowskiej, nagradzanemu na ogólnopolskich festiwalach. W jakiej odsłonie przedstawi się Pan koszalinianom tym razem? - To będzie sztuka z udziałem siedmiorga aktorów. Jej tekst napisałem w trakcie pracy w Koszalinie. Tak to u mnie bywa, że kontakty z ludźmi, wspólna praca z aktorami nad przedstawieniem – to wszystko jest dla mnie inspiracją. - „Love Forever” - w tytule jest słowo miłość. Czy Koszalin to miasto, które budzi uczucie miłości? - Temat pojawił się wcześniej, ale właśnie w Koszalinie uzyskał kształt i formę. Tytuł ewaluował, po drodze pojawiały się różne wersje, między innymi „Miłość od zaraz”, ostatecznie jest „Love Forever”. Love, czyli miłość… - Sądząc po tytule, widzów czeka lżejszy kaliber, zapowiedzi spektaklu mówią o dramatycznej komedii science fiction. - Ta sztuka jest nawiązaniem do klasycznej komedii romantycznej, w której nie może zabraknąć miłości, czy popkultury. To moja wizja, gdzie mieszają się różne gatunki, jest dramat, komedia, są wątki sentymentalne… - W teatrze coraz częściej pojawiają się nowinki techniczne, kamery, telebimy. W Pańskiej sztuce także tego nie zabraknie. Czy nie uważa Pan, że ostatnio w naszym teatrze trochę za dużo jest nowoczesnych, zabawnych komedii, a za mało klasyki? - Często tęsknimy za czymś, co było kiedyś, a wiadomo, że czas idealizuje przeszłość. Na pewno sztuki klasyczne, ambitne, są potrzebne, jednak to widz decyduje, co chce oglądać. Zawsze też można wybrać koncepcję, dobrym przykładem są sztuki Szekspira dające możliwość wyboru interpretacji. - Czy teatr powinien widzów bawić, czy raczej ich uczyć? - Teatr jest lustrem życia. Człowiek przeżywa w swoim życiu różne uczucia, czasem jest smutny, czasem radosny. Podobnie jest w teatrze. Czasem się śmiejemy, innym razem wzruszamy, płaczemy. - Jest Pan autorem, jednocześnie reżyserem. Która z form aktywności artystycznej jest Panu bliższa? - Jeśli coś piszę, to zawsze pod dyktando mojej pierwszej natury - reżysera. Lubię reżyserować w teatrze swoje rzeczy, ponieważ wtedy tekst i reżyseria łączą się w spójną wizję. Czuję jednak, że jestem gotowy do tego, żeby w swojej pracy reżyserskiej częściej sięgać po utwory innych utworów, z nastawieniem na klasykę. - Pańska sztuka rozpocznie obchody 60-lecie Bałtyckiego teatru Dramatycznego. Dlaczego zdecydował się Pan wystawić „Love Forever” właśnie w Koszalinie? - Ponieważ tu są bardzo dobrzy, świetnie przygotowani aktorzy. Dla reżysera to najważniejsze. - Na co może liczyć publiczność, która wybierze się do teatru na „Love Forever”? - Najtrudniej być sędzią we własnej sprawie. Odpowiem w ten sposób - proszę przyjść do teatru, aby odpowiedzieć sobie na to pytanie. Przedstawienie trwa około dwóch godzin i będzie wystawianie na Scenie na zapleczu. - Czy reżyser przeżywa premierę tak, jak aktorzy? - Na pewno, choć z czasem można nauczyć się pewnego dystansu. Dla mnie premiera jest uroczystym momentem zakończenia pracy nad spektaklem. - Czy dalsze Pana plany zawodowe są związane z teatrem? - Oczywiście, mam plany na kolejne spektakle. Z Koszalina wybieram się do Radomia, następnie do Poznania, gdzie w Teatrze Nowym będę reżyserował „Ślub” Gombrowicza. - Dziękuję za rozmowę Rozmawiała Alina Konieczna\n16 Grudnia 2013 godz. 6:52\nTaka cudna Noc poety\nJeśli jeszcze nie byliście na spektaklu z wierszami i piosenkami Jonasza Kofty, koniecznie musicie go zobaczyć. W miniony weekend aktorzy BTD znów zaprosili publiczność na to wyjątkowe przedstawienie. „Noc poety, wiersze i piosenki Jonasza Kofty” – spektakl Bałtyckiego Teatru Dramatycznego, który miał swoją premierę 28 września, wciąż cieszy się dużą popularnością. Przygotowany w ramach Sceny Inicjatyw Aktorskich, grany na kameralnej Scenie na zapleczu, wprowadza widzów w magiczny świat utworów niezapomnianego Jonasza Kofty. Na scenie piątka aktorów: Żanetta Gruszczyńska-Ogonowska, Katarzyna Ulicka-Pyda, Piotr Krótki, Wojciech Rogowski i Jacek Zdrojewski – jako Jonasz Kofta. A w roli głównej – piękne wiersze poety. I piosenki, które tak dobrze znamy i lubimy. O wielu z nich pewnie nie wiedzieliśmy, że są dziełem Kofty. Publiczność próbuje zajrzeć do duszy Poety. Podgląda go nocną porą, pełną tajemnic i niedopowiedzeń, kiedy autor ubiera swoje myśli w słowa. Przygląda mu się w kabarecie Pod Egidą, w radiowej Trójce, czy festiwalu w Opolu. Przedstawienie rozpoczyna fantastyczne wykonanie piosenki „Śpiewać każdy może”, znanej z satyrycznej wersji Jerzego Stuhra. Tym razem ten utwór brzmi zupełnie inaczej. Wszystkie piosenki, jakie znalazły się w spektaklu, po prostu zachwycają. Niektóre – jak choćby „Do łezki łezka” – wielki przebój dzięki Maryli Rodowicz, zaskakują. Piosenka o autobusach zapłakanych deszczem w świetnym wykonaniu Katarzyny Ulickiej – Pydy, staje się bardziej zabawna, niż nostalgiczna. Aranżacje piosenek w tym spektaklu są dziełem Jarosława Barowa. Słucha się tych dobrze znanych, nieco odkurzonych przebojów, z wielką przyjemnością. Można nawet pośpiewać z aktorami, choćby słynny song „Pamiętajcie o ogrodach”. Jest „Kwiat jednej nocy”,(pamiętamy go z wersji Alibabek), czy „Radość o poranku” – ta piosenka kończy przedstawienie. Do jej wykonania aktorzy zmieniają kostiumy, czarne ubrania zastępują kolorowymi strojami. Godzina z wierszami i piosenkami Jonasza Kofty jest naprawdę magiczna. Bywa, że czas w teatrze się dłuży. Tym razem jest zupełnie inaczej. Wydaje się nawet, że publiczność wychodzi z teatru z uczuciem niedosytu. Gdyby tak jeszcze jedna piosenka, w końcu było ich tak wiele... Szczerze polecam ten spektakl. Kiedy za oknami jest szaro, ponuro i smutno, godzina z Jonaszem Koftą i aktorami BTD może stać się skutecznym lekiem na zimowy spadek nastroju. Kofta będzie grany podczas Sylwestra. To dobry wybór, Noc poety - na noc kończącą rok…\n13 Grudnia 2013 godz. 4:44\nBałtycki Teatr Dramatyczny zaprosił widzów na kolejną premierę Tym razem na widowni zasiedli widzowie całkiem mali i zupełnie dorośli, by wraz a aktorami wyruszyć w drogę śladami Guliwera. Słynna powieść Jonathana Swifta „Podróże Guliwera” została wystawiona na scenie BTD w całkiem nowej odsłonie. Reżyser Zdzisław Derebecki sięgnął po najnowsze zdobycze techniki, proponując widzom multimedialny spektakl, którego akcja toczy się na kilku płaszczyznach. Jak pokazać na jednej scenie Guliwera w świecie Liliputów, a za chwilę – wśród Gigantów? Reżyser wykorzystał technikę cyfrową, ukazując bohaterów nie tylko na żywo, na scenie, ale także na dużym ekranie stanowiącym tło. Bohaterowie na ekranie i na scenie prowadzili ze sobą dialogi tak, jakby wszystko odbywało się w tym samym czasie i miejscu. Wypadło znakomicie. W pierwszej części to Guliwer przebywający w świecie Liliputów był ukazany na ekranie w monstrualnym rozmiarze. Po przerwie role się odwróciły. Guliwer na scenie był naprawdę malutki w konfrontacji z ogromnymi Gigantami widocznymi na ekranie. Pierwsza cześć spektaklu wydawała się nieco przydługa (świadczyło o tym lekkie zniecierpliwienie najmłodszych widzów, nieco już zmęczonych opowieściami o perypetiach Guliwera). Druga część okazała się bardziej wartka, zwarta, treściwa. Giganci na ekranie wypadli rewelacyjnie – byli wyraziści, przekonujący, zabawni. Kiedy pewien kilkulatek zobaczył ich na ekranie, wyszeptał: wcale się nie boję Bo Giganci, choć wielcy, nie byli groźni. Przedstawienie (wraz z przerwą) trwa prawie dwie godziny. To w sam raz na spektakl adresowany zarówno do dzieci, jak i do widzów dorosłych ( z myślą o najmłodszych można by nieco skrócić pierwszą część). Całość dopełniają piękne stroje (dzieło Beaty Jasionek), a przede wszystkim fantastyczna muzyka, której autorem jest Maciej Osada-Sobczyński. Aktorzy w tym spektaklu śpiewają, tańczą, wciągając publiczność do wspólnej zabawy. To dobrze, bo taki teatr jest ulubieńcem widzów. Kiedy na widowni zasiadają dzieci, na aktorach spoczywa wielka odpowiedzialność. Muszą przekonać najmłodszych do teatru. Czy udało im się to poprzez najnowszy spektakl o podróżach Guliwera? Wierzę, że tak. Ten spektakl bawi, a jednocześnie uczy. Przypomina, że to, co najpiękniejsze, najlepsze, wcale nie musi być gdzieś daleko. To piękno jest blisko nas, wystarczy je tylko dostrzec. Warto wybrać się na koszalińską wersję „Podróży Guliwera”, by miło spędzić czas. Jeśli pójdziecie tam z dziećmi, korzyść będzie podwójna. Skorzystacie nie tylko wy, ale także wasze pociechy. Wcześniej opowiedzcie dzieciom o Guliwerze, będzie wam łatwiej wspólnie przeżywać spektakl. Czwartkowa premiera „Podróży Guliwera” została wzbogacona o dodatkowe atrakcje. W przerwie przedstawienia pojawił się Mikołaj z siwą brodą i ogromnym brzuchem (mamy nadzieję, że wypchanym) Gość w czerwonym płaszczu częstował grzeczne dzieci cukierkami. Ależ było radości…\n10 Grudnia 2013 godz. 11:47\nAlina Konieczna fot. Bartek Sowa\nTo, co najpiękniejsze, jest tuż obok\nRozmowa ze Zdzisławem Derebeckim, dyrektorem Bałtyckiego Teatru Dramatycznego, reżyserem spektaklu „Podróże Guliwera”, którego premiera odbędzie się w czwartek 12 grudnia o godz. 17. - Mamy okres przedświąteczny. Czy „Podróże Guliwera” to gwiazdkowy upominek, jaki sprezentuje swoim widzom koszaliński teatr? - Zwykle przed świętami staramy się przygotować przedstawienie, które jest adresowane zarówno do widzów dorosłych, jak i do dzieci. Mamy nadzieję, że ten upominek przypadnie widzom do gustu. - Czy w dzisiejszym świecie my, dorośli lubimy bajki? - W każdym z nas jest dziecko, w każdym drzemią jakieś tęsknoty, marzenia, dążenie do idealnego piękna, takiego, jakie często można znaleźć w bajkach. Pewnie dlatego gdzieś w głębi duszy lubimy bajki. Trzeba tu jednak dodać, że opowieść Jonathana Swifta nie jest typową bajką. To raczej przypowieść o głębokim podtekście filozoficznym. Nasze przedstawienie nie jest więc adresowane do bardzo małych dzieci. - Do kogo zatem kierujecie swój spektakl? - „Podróże Guliwera”, które wystawimy na Dużej Scenie naszego teatru, jest adresowane do widzów w wieku od 6 do 106 lat. - O czym opowiecie podczas spektaklu? - Książka Swifta i nasz spektakl to przesłanie skierowane do wszystkich, którzy myślą, że piękniejszy, lepszy świat mogą znaleźć gdzieś daleko. Tymczasem to, co najpiękniejsze, jest blisko nas, tuż obok. - Szukając analogii do codzienności trzeba jednak zauważyć, że młodzi ludzie wyjeżdżają stąd w poszukiwaniu lepszego życia. - W tym przypadku chodzi o względy ekonomiczne, ci młodzi ludzie jadą za granicę za chlebem, bo tu brakuje dla nich pracy. Wielu z nich wyjedzie, zarobi pieniądze i wróci. - A jeśli pozostaną w tamtym, bardziej dostatnim świecie? - Mój wujek, który był zmuszony po wojnie do opuszczenia Polski, zawsze mówił, że życie na obczyźnie to jednak z największych tragedii, jaka spotyka człowieka. - Dlaczego warto wybrać się do BTD na spotkanie z Guliwerem? - Choćby po to, żeby przypomnieć sobie, jak ważne jest to, by dostrzegać piękno i wartość naszego świata. Rodzice są zajęci pracą, obowiązkami, mają coraz mniej czasu dla swoich dzieci. Dlatego warto wygospodarować dwie godziny i wybrać się do teatru, oczywiście razem z dzieckiem. - Jakie korzyści daje czas spędzony wspólnie z dzieckiem w teatrze? - Współczesne media – telewizja, komputery, niektóre filmy – ograniczają wyobraźnię. Na szczęście jest teatr, który ma możliwość pobudzania naszej wyobraźni, prezentowania rzeczywistości za pomocą symboli, znaków. Wspólne wyjście do teatru łączy rodziców z dziećmi, zbliża ich do siebie, pozwala razem przeżywać emocje. Zapraszam do teatru. Rozmawiała Alina Konieczna\n25 Listopada 2013 godz. 6:05\nBajki dedykowane chorym dzieciom\nNa scenie znani politycy, biznesmeni i naukowcy, na widowni komplet publiczności – to znak, że w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym przyszedł czas na drugą edycję „Bajek Samograjek”. W niedzielę odbyły się dwa spektakle tegorocznej edycji „Bajek Samograjek”. Tym razem zostały wystawione trzy bajki : „Pchła Szachrajka”, „Królewna Śnieżka” oraz „Czartowskie sprawki”. Na widowni zasiedli dorośli i dzieci, a na scenie pojawili się ludzie znani z pierwszych stron gazet. Pchłę Szachrajkę brawurowo zagrała Grażyna Bielawska –Cieśla, prezes Miejskiej Energetyki Cieplnej w Koszalinie. Aktorskimi zdolnościami i poczuciem humoru zadziwił publiczność profesor Tadeusz Bohdal, na scenie zabawny hipopotam, co dzień rektor Politechniki Koszalińskiej. Gromkimi brawami publiczność nagradzała popisy Sławomira Nowosadki, prezesa Gazozolu. Świetnie wypadły dyrektorki koszalińskich szkół w roli krasnoludków. Mnóstwo oklasków zebrała Anna Iwanisik, siostra oddziałowa oddziału dziecięcego za rolę Królewny Śnieżki. Tradycyjnie niezawodni w aktorskich rolach okazali się politycy – senator Piotr Zientarski jako Lucyfer, wicemarszałek województwa Andrzej Jakubowski jako burmistrz, czy prezydent Koszalina Piotr Jedliński w roli Pana Twardowskiego Idea jest prosta – w role aktorów wcielają się osobistości ze świata polityki, biznesu, nauki, aby zagrać na scenie i dzięki temu zebrać fundusze na remont i wyposażenie oddziału dziecięcego Szpitala Wojewódzkiego w Koszalinie. Rok temu, podczas pierwszej edycji „Bajek Samograjek’, udało się zebrać 30 tysięcy złotych. - Koszt remontu oddziału jest szacowany na 400 – 500 tysięcy złotych – powiedział nam Marek Kęsik, prezes Społecznego Komitetu Remontu Oddziału Dziecięcego. – Oczywiście, organizowanie charytatywnych spektakli to tylko kropla w morzu potrzeb, jednak ogromnie ważna, ponieważ zarówno aktorzy, jak i widzowie kupujący cegiełki, mają swój udział w tym szlachetnym przedsięwzięciu. Do udziału w wyjątkowym przedstawieniu organizatorzy nie musieli nikogo namawiać. Koszalińscy politycy, naukowcy i przedsiębiorcy poświęcili mnóstwo czasu na próby, pokonali tremę i – wypadli znakomicie. Wszyscy aktorzy „Bajek Samograjek” otrzymali certyfikaty superbohaterów Bajek Samograjek. Jak podkreślała reżyserka przedstawień obu edycji – Magdalena Muszyńska-Płaskowicz, te certyfikaty mają przypominać, że „nigdy nie jest za późno, aby mieć szczęśliwe dzieciństwo”. „Bajki Samograjki” to propozycja dla dorosłych i dzieci. To widowisko pełne humoru, barwnych postaci, pięknych kostiumów, okraszone występami koszalińskiego Zespołu Tańca Ludowego „Bałtyk”. Jest w tych bajkach coś ludycznego, coś magicznego i coś serdecznego - chęć niesienia pomocy najmłodszym, którym przyszło walczyć z chorobą. Trzeci z zaplanowanych spektakli odbędzie się w poniedziałek, 25 listopada o godz. 17. Bilet – cegiełka na to przedstawienie kosztuje 30 złotych. Po niedzielnym, premierowym przedstawieniu odbyła się licytacja obrazu Andrzeja Słowika „Śpiewające słowiki”. Obraz podarowany przez koszalińskiego artystę na rzecz pomocy oddziałowi dziecięcemu, został sprzedany na tysiąc złotych. Do tej pory w tegorocznej edycji udało się łącznie zebrać 26 tysięcy złotych. Pieniądze zostaną przeznaczone na zakup niezbędnego dla oddziału sprzętu.\n19 Listopada 2013 godz. 13:38\nAlina Konieczna fot. Izabela Rogowska\nKoszaliński spektakl w Wałbrzychu\nSpektakl Bałtyckiego Teatru Dramatycznego „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” został zaproszony do udziału w XI Wałbrzyskich Fanaberiach Teatralnych. Wałbrzyskie FANABERIE Teatralne to jeden z najważniejszych i najbardziej znanych na Dolnym Śląsku festiwali teatralnych. Organizowany od 11 lat zdobył ogólnopolskie uznanie. Tegoroczna impreza odbędzie się w dniach 25 – 29 listopada. XI Wałbrzyskie FANABERIE Teatralne przebiegać będą pod hasłem „Festiwal Teatru Reportażu”. W ciągu pięciu dni będzie można zobaczyć 10 spektakli z gatunku teatru dokumentalnego, prezentowanych przez artystów z całej Polski. W głównym nurcie XI Wałbrzyskich FANABERII Teatralnych oprócz naszego spektaklu pt. „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety ” w reżyserii Pawła Palcata będzie można zobaczyć m.in.: „Love and information” , reż MonikaStrzępka, PWST WROCŁAW (POMOST), “Margarete”, reż. Janusz Turkowski, Teatr KANA, Szczecin, „Synek”,, reż. Maciej Podstawny, monodram w wykonaniu Marcina Gawła, „Shylock”, reż. Marcin Ehrlich ,monodram w wykonaniu Piotra Kondrata, „Karin Stanek”, reż. Alina Moś-Kerger, monodram w wykonaniu Agnieszki Wajs (WROSTJA), Młoda Scena Teatru KOREZ, „Jeżyce story”, reż. Marcin Wierzchowski, Teatr Nowy, Poznań, „Kalino malino czerwona jagodo” , reż. Igor Gorzkowski, Studio Teatralne KOŁO, Warszawa , „Niewierni”, reż. Piotr Ratajczak, Teatr Łaźnia Nowa, Kraków oraz „Do władzy wielkiej i sprawiedliwej” , Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu. Spektakl BTD pt. „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety ”zostanie zaprezentowany na scenie Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu w środę, 27 listopada o godz.19.15.\n28 Października 2013 godz. 14:21\nNagroda dla naszej aktorki\nAktorka Bałtyckiego Teatru Dramatycznego Beata Niedziela została nagrodzona na XIII Festiwalu Dramaturgii Współczesnej RZECZYWISTOŚĆ PRZEDSTAWIONA 2013 w Zabrzu. Gratulujemy! Jury w składzie: Zenon Butkiewicz, Jacek Rakowiecki i Jacek Sieradzki przyznało Beacie Niedzieli nagrodę aktorską za rolę drugoplanową w spektaklu „Kobieta z przeszłości” w reżyserii Eweliny Marciniak. Beata Niedziela jest aktorką BTD od pięciu lat. Droga absolwentki studium aktorskiego oraz studiów na polonistyce do zawodu aktorskiego była długa. Beata Niedziela próbowała swoich sił w teatrze w Radomiu, uczyła w małej szkole wiejskiej w Ciepielowie, później wyjechała do Anglii, gdzie pracowała fizycznie jako sprzątaczka, przy zmywaniu naczyń, czy w fabryce samochodów. Zamiłowanie do aktorstwa jednak zwyciężyło. Postanowiła wrócić do Polski, wybór padł na Koszalin. Dziś podkreśla, że to właśnie nasze miasto dało jej szansę na wykonywanie zawodu, który jest „jej drogą, jej światem, jej pasją”. Tu aktorka założyła rodzinę, urodziła dwoje dzieci, tu ma przyjaciół i wciąż nie może nacieszyć się bliskością morza. Za rolę Claudii w spektaklu „Kobieta z przeszłości” Beata Niedziela otrzymała nagrodę wynoszącą 2 tysiące złotych. Podczas tego samego festiwalu jury przyznało wyróżnienie Marcie Stoces Mizbeware ( w wysokości 1,5 tys. zł) za oprawę wizualną spektaklu „Kobieta z przeszłości”.\n24 Września 2013 godz. 21:14\nTo będzie Kofta, jakiego nie znacie\nRozmowa z Piotrem Krótkim, jednym z reżyserów spektaklu „Noc poety, piosenki i wiersze Jonasza Kofty”. Premiera tej sztuki w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym – już w sobotę, 28 września. - Dlaczego właśnie Kofta? - Jonasz Kofta był jednym z największych poetów współczesnej piosenki. Mieliśmy w naszym teatrze spektakle poświęcone twórczości Agnieszki Osieckiej, Wojciecha Młynarskiego. Uznaliśmy, że teraz przyszedł czas na Koftę. - No właśnie, niby znamy Koftę, a faktycznie niewiele o nim wiemy. - To prawda, ten problem pojawił się, gdy rozpoczęliśmy prace nad scenariuszem. Próbowaliśmy dowiedzieć się, jakim był człowiekiem. Nie udało się nam poznać zbyt wielu szczegółów dotyczących jego życia. Przedstawimy go zatem przez pryzmat jego utworów – piosenek, wierszy. - Kofta był autorem wielu pięknych piosenek, często nucimy je nie wiedząc, kto napisał słowa. - Rzeczywiście tak jest, dlatego w naszym spektaklu chcemy położyć akcent właśnie na słowa, na treści, które poeta nam przekazywał. - A co z muzyką w spektaklu, czy będzie mniej ważna? - Absolutnie nie, jak mawia Jarosław Barów, autor oprawy muzycznej i aranżacji, najpierw trzeba dobrze zaśpiewać, a potem można interpretować. Zaśpiewamy najpiękniej, jak potrafimy, wiążąc poszczególne piosenki, czy inne utwory w pewną spójną całość oddającą świat poety. Będzie atmosfera kabaretu Pod Egidą, nie zabraknie radiowej Trójki, czy festiwalu w Opolu, a wszystko zostanie spięte klamrą jednej nocy. - Tytuł „Noc poety” kojarzy się z czernią, tymczasem na afiszach zapowiadających spektakl aktorzy mają zabawne rekwizyty nawiązujące do stylistyki lat 70. i 80. Jakie to będzie przedstawienie – wesołe, czy smutne? - Ponieważ to noc, rzeczywiście będzie dominować tonacja czerni, jednak nie w wymiarze smutnym. Nastrój spektaklu pozostanie taki, jak twórczość Kofty, określiłbym go jako zamyślony. - Scenariusz i reżyseria jest dziełem grupy aktorów BTD. Skąd pomysł na taką zespołową pracę? - Dzięki życzliwości dyrektora naszego teatru aktorzy od wielu lat mają możliwość realizacji swoich spektakli, kiedy dysponują wolnym czasem, nie występują na scenie. Postanowiliśmy spróbować swoich sił, niektórzy z nas mają już doświadczenia w reżyserowaniu. - W kuchni mawia się, gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść. A jak to jest w teatrze? Czy w tak dużej grupie nie było artystycznych sporów? - Te spory są zawsze, bo gdybyśmy się wszyscy zgadzali, byłoby nudno. - A wasz spektakl z nudą nie będzie miał nic wspólnego? - Mamy taką nadzieję. Zaproponujemy publiczności największe przeboje kojarzone z Jonaszem Koftą, ale zapewniamy, że niektóre z nich mogą widzów zaskoczyć. W naszym spektaklu chcemy pokazać twórczość Jonasza Kofty i jego świat z zupełnie innej strony. - Grono reżyserskie tworzą: Żanetta Gruszczyńska-Ogonowska, Katarzyna Ulicka-Pyda, Wojciech Rogowski, pan oraz tajemniczy ktoś, czyli Alias. Kto to taki? - Rzeczywiście, jest to osoba, która uczestniczyła w pracach naszego zespołu, jednak nie chce się ujawnić. Szanujemy tę decyzję. - „Noc poety” będzie wystawiana na Scenie na zapleczu. Dlaczego? - Bo ta scena pasuje do klimatu spektaklu. Publiczność nie powinna być znużona. Czeka ją tytułowa noc z poetą, a ściślej mówiąc godzinne muzyczne przedstawienie wypełnione najpiękniejszymi piosenkami Jonasza Kofty. Nie chcemy, żeby widz się zmęczył. Wolimy, aby wyszedł z teatru z uczuciem niedosytu i zechciał do nas wrócić. - Dziękuję za rozmowę Rozmawiała Alina Konieczna\n22 Września 2013 godz. 7:00\nSpektakl pełen optymizmu\nJeśli dopadnie was jesienna chandra, koniecznie wybierzecie się do Bałtyckiego Teatru Dramatycznego na przedstawienie „Motyle są wolne”. Właśnie tym spektaklem BTD zainaugurował w sobotę nowy sezon artystyczny. - To będzie historyczny, 60. sezon artystyczny naszego teatru – podkreślał Zdzisław Derebecki, dyrektor BTD, witając gości przybyłych na premierę sztuki otwierającej jubileuszowy sezon. Inauguracyjna premiera stałą się okazją do uhonorowania Małgorzaty Wiercioch, aktorki BTD świętującej 30-lecie pracy na scenie. Było dużo kwiatów, podziękowań i wzruszeń. Małgorzata Wiercioch zagrała jedną z ról w spektaklu „Motyle są wolne” Leonarda Gersh’a, zmarłego w 2002 roku amerykańskiego scenarzysty i kompozytora. Autor umieścił swoją opowieść w realiach Nowego Jorku, ale ta historia jest tak uniwersalna, że równie dobrze mogłaby rozgrywać się w Warszawie, czy Londynie. Mamy zatem opowieść o zdolnym młodym człowieku Donie ( w tej roli Wojciech Kowalski) który marzy o karierze kompozytora. Don wynajął kawalerkę, aby uwolnić się od zaborczej matki, pani Baker (w jej rolę znakomicie wcieliła się Małgorzata Wiercioch). Nagle w życiu Dona pojawia się dziewiętnastoletnia dziewczyna, mieszkająca po sąsiedzku Jill (świetna w tej roli Marta Chyczewska) , nieco zwariowana, początkująca aktorka. Don jest niewidomy. Radzi sobie tak dobrze, że publiczność dowiaduje się o tym dopiero po dłuższym czasie. Chłopak zakochuje się w atrakcyjnej sąsiadce. Sielankę przerywa pojawienie się apodyktycznej matki, która chce ”przerwać te orgie” i zabrać syna do domu. Don nie zamierza jechać z matką. On kocha i czeka na swoją miłość. Gdy jednak Jill zdobywa rolę w przedstawieniu, zamierza go opuścić… Co zrobi zaborcza matka Dona? Czy Jill faktycznie zostawi niewidomego chłopca dla aroganckiego Ralpha Austina ( jego rolę gra Artur Paczesny) , reżysera przedstawienia, w którym dostała rolę? Aby poznać odpowiedzi na te pytania, trzeba wybrać się do teatru. Czy warto spędzić prawie dwie godziny w teatrze, by obejrzeć ten spektakl? Warto. To sztuka o miłości, pełna zabawnych dialogów i wzruszających scen. To prosta opowieść o prostych, ale jakże ważnych uczuciach. O matczynej miłości, która w finale wcale nie jest tak zaborcza. O odpowiedzialności i miłości między dwojgiem ludzi, których los zetknął z sobą – na przekór przeciwnościom losu. Bardzo lubię opowieści z dobrym zakończeniem. Ta sztuka ma właśnie taki szczęśliwy finał. Jeśli macie ochotę poprawić sobie nastrój, koniecznie wybierzecie się do BTD na bardzo optymistyczne przedstawienie „Motyle są wolne”. Sztukę znakomicie wyreżyserował Zbigniew Lesień, znany aktor teatralny, filmowy i reżyser. Na sobotnią premierę do Koszalina przyjechał syn reżysera Michał Lesień, równie popularny aktor, znany m.in. z seriali „Lokatorzy, czy „M jak miłość”.\n11 Września 2013 godz. 18:38\nPrzyjdźcie do teatru, nie pożałujecie\nRozmowa ze Zbigniewem Lesieniem, aktorem teatralnym i filmowym, reżyserem spektaklu „Motyle są wolne”. Premiera tej sztuki zainauguruje 21 września nowy sezon artystyczny w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym. - Co zaserwuje Pan koszalinianom na dobry początek sezonu artystycznego 2013/2014? - Będzie to sztuka niejednoznaczna, określana jako komedia romantyczna, jednak pełna głębszych treści – traktująca o niepełnosprawności, o zaborczej matczynej miłości, o zwariowanej dziewczynie, czy pokonywaniu barier. - To chyba nie będzie zbyt wesoło? - Będzie przede wszystkim optymistycznie, bo taka właśnie jest ta sztuka. Problemy, z jakimi boryka się bohater, niepełnosprawny młody człowiek, dobrze się kończą. Jest szczęśliwy finał. Tego optymizmu potrzeba nam nie tylko na scenie, ale i w życiu. - „Motyle… ” reżyseruje Pan nie po raz pierwszy? - To kolejna moja realizacja, jedną z poprzednich robiłem w warszawskim teatrze Kamienica u Emiliana Kamińskiego. Sztuka w znakomitej obsadzie cieszyła się dużym powodzeniem, zagrały w niej prawdziwe gwiazdy. Gdy Lesław Żurek, odtwórca głównej roli w warszawskim spektaklu dowiedział się o przygotowywanym przedstawieniu w Koszalinie, chciał dołączyć do obsady. Prawdopodobnie gościnnie pojawi się na scenie od stycznia 2014 roku. Ewa Ziętek, grająca rolę matki, też chciałaby gościnnie występować w Koszalinie, jednak to zależy od możliwości finansowych teatru. - Jest Pan bardziej człowiekiem teatru, czy filmu? - Zagrałem wiele ról w filmach, jednak to na teatrze się wychowałem. Teatr zawsze dawał mi wiele zawodowej satysfakcji. Moim powodem do dumy są nagrody za role, ale także spektakle, które reżyserowałem, choćby „Antygona w Nowym Jorku” Janusza Głowackiego z udziałem Ewy Szykulskiej, zrealizowana we Wrocławiu w 1995 roku ( w tym spektaklu zagrał nieodżałowany Marian Glinka) później w Białymstoku, w 2008 roku. W 1996 roku to przedstawienie otrzymało nagrodę krytyki za najlepszy spektakl teatralny. - A jednak część publiczności, zwłaszcza tej młodszej, zna Pan głównie nie z teatru, lecz z ról w serialach. Czy dla aktora teatralnego i reżysera role serialowe są wyłącznie drogą do podreperowania finansów? - Warto występować w tych serialach, w których trzeba zagrać, a nie tylko być na planie. Mamy seriale ambitne, gdzie coraz częściej pojawiają się dobrzy aktorzy. Czy to sposób na łatwy zarobek? Być może, ale przy okazji możliwość zagrania dobrej roli. Mam obecnie propozycję wystąpienia w nowej telenoweli. - Proszę zdradzić jakieś szczegóły. - Nie mogą, ponieważ wciąż toczą się rozmowy. Jeśli zakończą się pomyślnie, powstanie serial zaprojektowany na 180 odcinków. - A inne plany artystyczne? - Marzy mi się telewizyjna realizacja przedstawienia „Wesele w kurnej chacie” nawiązującego do „Wesela” Wyspiańskiego, z piosenkami Janka Kaczmarka, artysty z kabaretu Elita zmarłego kilka lat temu. Ten spektakl był wystawiony w Operze Wrocławskiej. Teraz, dzięki życzliwości ministra kultury, pojawia się nadzieja na przygotowanie wersji telewizyjnej. Chciałbym, aby powstał swoisty telewizyjny teatr piosenki, ze słynnymi przebojami Janka, choćby takimi, jak słynna „ Kurna chata”. - Wróćmy do naszego podwórka. Prace nad „Motylami… ” dobiegają końca, 21 września - premiera. Dlaczego warto obejrzeć tę sztukę? - Zapowiada się znakomite przedstawienie, które będzie zagrane przez młodych, utalentowanych i bardzo pracowitych młodych ludzi. Warto przyjść do teatru nie tylko ze względu na świetne wykonanie, ale i samą sztukę, bardzo optymistyczną, dobrze nastrajającą do życia i świata. Kiedy widz przychodzi do teatru i po wyjściu żałuje spędzonego w nim czasu, to chyba najgorsze, co może spotkać aktorów i reżysera. W tym przypadku o takim scenariuszu nie może być mowy. Wierzę, że każdy, kto przyjdzie na tę sztukę, nie pożałuje. - Będzie Pan na premierze? - Oczywiście, będę. - Życzę zatem udanej premiery. - Pozwoli Pani, że nie podziękuję, żeby nie zapeszyć. - Rozmawiała Alina Konieczna\n5 Września 2013 godz. 15:52\nAlina Konieczna fot. Izabaela Rogowska / BTD\nDwie premiery we wrześniu\nBałtycki Teatr Dramatyczny po wakacyjnej przerwie rozpoczyna działalność. Na wrzesień zapowiedziane są dwie premiery. Oficjalna inauguracja sezonu artystycznego 2013/2014 odbędzie się 21 września o godz. 19 premierowym pokazem spektaklu pt. „Motyle są wolne” Leonarda Gersh’a. Przedstawienie reżyseruje Zbigniew Lesień, scenografia to dzieło Wojciecha Stefaniaka. W sztuce wystąpią : Paula Bąk - Jill - ( gościnnie), Marta Chyczewska - zamiennie - Jill - ( gościnnie),Małgorzata Wiercioch - Pani Baker, Lesław Żurek - Don - ( gościnnie- od stycznia 2014 r.),Wojciech Kowalski - zamiennie- Don - ( gościnnie), Artur Paczesny - Ralph Austin Ta zabawna komedia romantyczna opowiada historię młodego, inteligentnego, kompozytora Dona, który w wynajętej kawalerce próbuje samodzielnego życia, z dala od apodyktycznej matki. Jego poukładany świat zostaje jednak zburzony, kiedy poznaje "zwariowaną" sąsiadkę, początkującą aktorkę Jill, w której się zakochuje. Kolejna wrześniowa premiera odbędzie się w ramach SCENY INICJATYW AKTORSKICH. Będzie to „Noc poety” , czyli wiersze i piosenki Jonasza Kofty w wykonaniu : Żanetty Gruszczyńskiej-Ogonowskiej, Katarzyna Ulickiej- Pyda, Piotra Krótkiego, Wojciecha Rogowskiego i Jacka Zdrojewskiego. Premiera odbędzie się 28 września o . godz.19 na Scenie na zapleczu. Scenariusz i reżyseria : Żanetta Gruszczyńska-Ogonowska, Katarzyna Ulicka-Pyda, Alias, Piotr Krótki, Wojciech Rogowski, scenografia : Beata Jasionek, ,choreografia: Arkadiusz Buszko, aranżacja i przygotowanie muzyczne : Jarosław Barów. Podczas spektaklu: „Noc poety” publiczność spędzi kilka magicznych godzin z Poetą. Wraz z wykonawcami odwiedzi kabaret „Pod Egidą”, studio radiowej „Trójki”, festiwal w Opolu. Będzie towarzyszyć Jonaszowi Kofcie w miejscach gdzie rodziła się i rozkwitała jego poezja, wsłuchując się w piosenki powstałe z wierszy tego wybitnego poety. Na zdjeciu próby do spektaklu "Noc poety, wiersze i piosenki Jonasza Kofty", którego premiera odbędzie się 28 września 2013r o godz. 19:00. Spektakl powstał w ramach Sceny Inicjatyw Aktorskich.\n4 Lipca 2013 godz. 15:58\nKuba Grabski, fot. mat.promocyjne\nDzisiaj pierwsza z planowanych na wakacyjny czas imprez w naszym amfiteatrze. Będzie to spektakl muzyczny złożony z pereł polskiej muzyki rozrywkowej. Śpiewać w nim będzie 19 starszych osób - amatorów zajmujących się śpiewaniem od lat. Całością dowodzi Krzysztof Materna. Jak mówi Materna, pomysłodawca i reżyser, jest to "spektakl o młodości w starości", czyli o tym, że wraz z wiekiem przybywa nam doświadczeń i mądrości, ale pozostaje też radość, energia, zachwyt nad światem czy chęć tworzenia.Usłyszymy między innymi tytułowy utwór "Czas nas uczy pogody" i inne słynne piosenki: "Pamiętasz, była jesień", „Jaskółka uwięziona”, „Autobiografia”, „Żyj kolorowo”, „Pod papugami”.Seniorom towarzyszy pięcioosobowy zespół pod kierownictwem Janusza Bogackiego wykonujący muzykę na żywo. Czas trwania spektaklu: 70 minut, bez przerwy"Ten fantastyczny spektakl realizuje misję, która jest zadaniem kultury, to znaczy buduje wspólnotę ponad pokoleniami i klasami społecznymi. Wspólnotę opartą na wrażliwości i miłości do muzyki i teatru." Roman Pawłowski, Gazeta WyborczaWięcej recenzji tu. Mamy dla Państwa pięć podwójnych zaproszeń na ten spektakl. Ale najpierw prosimy o odpowiedź na pytanie:u jak nazywa się autor tekstu lub muzyki do tytułowego utworu. Prosimy wpisać ją w komentarz pod tekstem i już z góry życzymy przyjemnych wrażeń :)\n16 Kwietnia 2013 godz. 13:12\nKoszaliński spektakl na prestiżowym festiwalu\nSpektakl Bałtyckiego Teatru Dramatycznego „Kobieta z przeszłości” został zakwalifikowany do udziału w 48. Przeglądzie Małych Form Kontrapunkt 2013. Pokaz przedstawienia zaplanowano na piątek, 19 kwietnia. Przegląd Małych Form Kontrapunkt to jeden z najstarszy festiwali teatralnych w Polsce. Podczas tegorocznej imprezy, odbywającej się w Szczecinie, zostanie zaprezentowanych 12 spektakli konkursowych. Wśród nich znajdzie się koszalińskie przedstawienie „Kobieta z przeszłości”, wg.Rolanda Schimmelpfenninga, w przekładzie Karoliny Bikont. To opowieść o miłości, która jest potrzebna człowiekowi tak, jak tlen do oddychania. Reżyseria spektaklu to dzieło niezwykle utalentowanej Eweliny Marciniak, studentki V roku reżyserii krakowskiej PWST, absolwentki dramatologii i europeistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, laureatki wielu nagród, także tytułu „Talent Trójki” w kategorii „Teatr”, jaką Ewelina Marciniak otrzymała w ubiegłym roku. Premiera „Kobiety z przeszłości” na scenie BTD w Koszalinie odbyła się w czerwcu ubiegłego roku. Koszalińska publiczność przyjęła spektakl bardzo ciepło. Mamy nadzieję, że przedstawienie przypadnie do gustu także festiwalowej publiczności w Szczecinie. Trzymamy kciuki za nasz spektakl. Pokaz odbędzie się w piątek, 19 kwietnia o godz. 15.30 oraz 18.40 w szczecińskim Teatrze Kana.


Liczba odwiedzin: 14642328\nLGD Razem Radomki informuje o naborze wniosków: Premie w kwocie 50 000,00 zł na rozpoczęcie działalności.\nW dniach od 17 stycznia 2022 r. do dnia 9 lutego 2022 r. LGD przyjmować będzie wnioski w konkursie dotyczącym wyboru premii na rozpoczęcie działalności gospodarczych. Kwota wsparcia dla każdej z wybranych operacji wyniesie 50 000,00 zł.\nSmaki (nie)Zapomniane. Zasmakuj w niezapomnianym. Publikacja LGD\nHarmonogram konkursów Urzędu Marszałkowskiego Woj. Mazowieckiego na 2022 rok.\nUrząd Marszałkowski Woj. Mazowieckiego w Warszawie zachęca organizacje pozarządowe do przygotowania i składania wniosków o dofinansowanie Państwa inicjatyw.\nNowa publikacja (e-book) LGD Razem dla Radomki – Bądźmy eko w Dolinie Radomki.\nKonsekwencją zakończonych spotkań edukacyjno-informacyjnych dotyczących ochrony powietrza oraz ochrony przed hałasem przeprowadzonych w 6 szkołach obszaru "Razem dla Radomki", było wyłonienie zwycięzcy.


Geordie Little i Ortega Guitars BWSM/2 | uptone.pl\nStrona główna Gitara Geordie Little i Ortega Guitars BWSM/2\nGeordie Little i Ortega Guitars BWSM/2\nGeordie Little już niepierwszy raz pojawia się w relacjach i prezentacjach Ortega Guitars. Ten szalenie utalentowany artysta tym razem wziął do ręki limitowany model gitary Ortega Guitars BWSM/2.\nGeordie Little to artysta pochodzący z Australii, a obecnie mieszkający w Berlinie. Gitarzysta tworzy swój unikatowy styl wykorzystując finger style w zupełnie nowy, wyjątkowy sposób. W swojej grze poniekąd miksuje perkusję, melodykę i harmonię akordów. Gra niemal wszystkie gatunki muzyczne, od eterycznych pejzaży dźwiękowych po współczesny styl finger style.\nDziś mamy okazję posłuchać jego gry na instrumencie, który można określić mianem instrumentu skończonego! Jest to gitara elektroklasyczna Ortega Guitars BWSM/2 stworzona na bazie czerwonego cedru kanadyjskiego (top) oraz europejskiej odmiany orzecha (tył).\nGryf gitary wykonano z mahoniu, na którym znajduje się hebanowa podstrunnica z 20 progami. Instrument wyposażono również w elektronikę Fishman Ortega Clasica Blend, oraz most Ortega 12Hole wykonany z hebanu.\nGitara dostępna jest w rozmiarze 4/4.\nGitarę wykończono w połysku, przez co nabiera ona i jeszcze bardziej ekskluzywnego wyglądu.\nTop – czerwony cedr kanadyjski\nTył – europejski orzech\nGryf – mahoń (typ 2way truss rod)\nBinding – Sycamore\nMostek – heban\nTuner – Ortega Gloss Black\nElektronika – Fishman Clasica Blend\nBinding/Body – palisander\nSkala – 650\nGłębokość pudła rezonansowego – 80mm\nSzerokość siodełka – 50mm\nOrtega Guitars BWSM/2