Skąd wziąć pieniądze na zdrowie? [OPINIA] - GazetaPrawna.pl\n16 lutego 2021, 07:21\nNa tle innych krajów OECD należymy do najmniej skłonnych, by inwestować w zdrowie. / shutterstock\nTrzy cechy polskiego sektora ochrony zdrowia najczęściej wymieniane w dyskusji publicznej oraz domowych rozmowach: kolejki, brak lekarzy i pielęgniarek, za mało pieniędzy.\nRozwiązanie problemu dostępności wiąże się z dostępem do lekarzy i lepszą organizacją, a te z kolei wymagają pieniędzy. Z nimi jest problem od początku powstania systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego w 1999 r. Wtedy podjęliśmy ryzykowaną decyzję o niedoszacowaniu składki zdrowotnej, która według analiz już na starcie powinna liczyć 11 proc., a nie 7,5 proc., czy 9 proc. (od 2007 r.). Przy czym 7,75 proc. składki odliczane jest od podatku dochodowego, nasza bezpośrednia opłata to tylko 1,25 proc. Od zasady tej jest jednak wiele wyjątków, które uprzywilejują niektóre grupy społeczne – to np. osoby ubezpieczone w KRUS oraz prowadzące działalność gospodarczą. Konsekwencje niskiej daniny na rzecz zdrowia oraz brak solidaryzmu w płaceniu składek wyostrzały się wraz z niską skłonnością kolejnych rządów do zwiększania nakładów budżetowych.\nPozory poprawy sytuacji wynikały ze wzrostu przychodów ze składki, które rosły wraz z poprawą koniunktury gospodarczej. W latach 2009–2019 przychody NFZ wzrosły z prawie 57,6 mld do ponad 93 mld zł. Nie zmienia to tego, iż na tle innych krajów OECD od dekad należymy do najmniej skłonnych do inwestowania w zdrowie. Łączne wydatki na zdrowie w relacji do PKB są od lat o więcej niż 2 proc. niższe niż średnia w tej grupie krajów. Taki sam dystans dzieli nas w kategorii wydatków publicznych, które nigdy nie przekroczyły 4,5 proc. przy średniej ok. 6 proc. Panaceum miała być tzw. ustawa 6 proc. PKB, która rozpisała drogę dojścia do tego poziomu w 2024 r. Jej słabością było założenie zbyt niskiego tempa wzrostu nakładów, zważywszy, że powstawała w szczycie koniunktury gospodarczej, kiedy istniała przestrzeń dla bardziej ambitnego myślenia o niedoinwestowanym systemie lecznictwa. Dowodem na to jest kontrowersyjny sposób naliczania wartości wydatków na sektor zdrowia, w którym minimalny poziom nakładów wyznacza PKB sprzed dwóch lat, co jest odmienną metodologią od tej stosowanej w OECD. Prawdą jest, że w 2019 r. do kasy NFZ wpłynęło prawie 8 mld więcej niż rok wcześniej, jednak w statystykach międzynarodowych nasz udział wydatków publicznych do PKB spadł z 4,5 proc. w 2018 r. do 4,3 proc. Zatem z euforii nici. Co potwierdzają też uczestnicy sektora, w szczególności pacjenci, borykający się wciąż z problemem późnej diagnozy, odraczanego leczenia, którego jakość budzi też wiele zastrzeżeń. Narzeka personel medyczny, mimo że jego zarobki wzrosły. Dostrzega on jednak niedoszacowanie procedur i archaiczne modele organizacji systemu, które utrzymuje się, aby pokryć koszty świadczeń i nie narażać placówki na straty finansowe. Przegranymi jesteśmy więc wszyscy. Jak pokazują eksperci Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – PZH w najnowszym raporcie nt. stanu zdrowia Polaków, żyjemy coraz krócej i będzie jeszcze gorzej, ponieważ zapadalność na wiele chorób cywilizacyjnych lawinowo rośnie. Do tego dochodzą skutki pandemii COVID-19, te bieżące, wyrażone gwałtownym wzrostem śmiertelności, i te odległe związane z powikłaniami po zakażeniu oraz niediagnozowanymi i nieleczonymi w czasie pandemii chorobami.\nFinanse sektora w 2021 r. wydają się niezagrożone. Budżet NFZ zaplanowano na prawie 105 mld zł, łącznie publiczne nakłady na zdrowie powinny sięgnąć ponad 120 mld zł. Pytanie tylko co dalej? W 2022 r. finanse sektora mogą być mocno zagrożone i nie dlatego, że ktoś nie chce dotrzymać zapisów tzw. ustawy 6 proc., lecz z powodu obiektywnych ograniczeń. Określony w przywołanej regulacji wzrost nakładów do poziomu 5,55 proc. liczony będzie w odniesieniu do PKB z roku 2020, który zmniejszył się o prawie 4 proc. względem roku poprzedniego. W konsekwencji nakłady na zdrowie wzrosną o ok. 1 mld zł, jeśli rząd literalnie potraktuje zapisy ww. ustawy. Spowolnienie gospodarki obije się na poziomie zatrudnienia, a zatem na ściągalności składki zdrowotnej. Różnica ta powinna być skompensowana pieniędzmi z budżetu, gdyby nie to, iż deficyt sektora finansów publicznych osiągnie w tym roku 55,2 proc. PKB i przekroczy pierwszy konstytucyjny próg ostrożnościowy. Zatem jakie scenariusze są przed nami?\nPierwszy z pozoru najprostszy, zabrać innym sektorom ujętym w budżecie państwa i dać na zdrowie, które przynajmniej z pozoru jest dzisiaj najważniejsze. I właśnie na tych pozorach możemy polec. Każdy minister broni swojego podwórka i nie zamierza dzielić się pieniędzmi. Najczęściej wskazywane źródła to wydatki na obronność lub odłożenie w czasie dużych inwestycji infrastrukturalnych takich jak np. Centralny Port Komunikacyjny. Mało jednak jest prawdopodobne, aby w tych warunkach gospodarczych taki scenariusz był rozważany.\nDrugi wariant to poszukiwanie pieniędzy poza bieżącym budżetem poprzez podwyższenie obecnych i dodanie nowych danin publicznych.\nZapewne najbardziej pożądanym byłoby uszczelnienie spływu składki zdrowotnej i zwiększenie solidaryzmu społecznego. Stąd potrzeba rozmowy o zmianie zasad ubezpieczenia rolników, samozatrudnionych i pracujących na umowach cywilno-prawnych. I jak zawsze, tak i tym razem odezwą się głosy sprzeciwu, argumenty osłabiania konkurencyjności przedsiębiorców, których mocno doświadczył lockdown. Wypracowanie finalnych rozwiązań wymaga analiz i zrównoważenia argumentów prozdrowotnych i gospodarczych. Nie mniej utrzymywanie status quo, w którym osoby z dużymi dochodami płacą ryczałtowe ubezpieczenie, słabo się broni i jest sprzeczne z zasadą solidaryzmu, której powinniśmy bronić jako fundamentu demokracji.\nNajszersze spektrum rozwiązań to dodatkowe przychody do NFZ, które mogłyby się wiązać z nowymi podatkami lub składkami na ubezpieczenie zdrowotne. Z wypowiedzi ministra Adama Niedzielskiego wynika, że to właśnie podatki nakładane na dobra o udowodnionym szkodliwym wpływie na zdrowie są najbardziej preferowanymi instrumentem finansowego wsparcia zdrowia. Opłata cukrowa ma zmobilizować konsumentów do zmiany nawyków żywieniowych, a producentów do modyfikacji składów produktów. Przychody z jej tytułu powinny spadać, jeśli mechanizm zadziała.\nZ punktu widzenia celów zdrowia publicznego kluczowa jest wysokość akcyzy na alkohol i papierosy. Ceny tych produktów są nadal niższe niż w Europie, konsumpcja rośnie, co zagraża zdrowiu i życiu Polaków. Konieczne jest podnoszenie akcyzy na wyroby tytoniowe, uzależniając jej wysokość od zawartości tytoniu. Badania Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – PZH wskazują, że 52,4 proc. badanych przy pierwszym zetknięciu z wyrobem tytoniowym sięga po tradycyjnego papierosa, 30,5 proc. po e-papierosa. Ważne są dane dotyczące młodzieży. Bez względu na wiek badanych, typ szkoły czy wartość kieszonkowego większość osób po raz pierwszy sięgnęła po papierosy, a nie nowoczesne wyroby, które mają udowodniony mniejszy negatywny wpływ na zdrowie.\nInnym zagrożeniem dla zdrowia jest zanieczyszczenie środowiska. Zachowania konsumentów i producentów powinny i w tej kwestii być regulowane podatkami. Dodatkowe opłaty powinny być nakładane na silniki z bardzo wysoką emisją oraz przedsiębiorstwa zanieczyszczające środowisko – opłata środowiskowa (węglowa). Kluczowe jest, aby przychody z tytułu wzrostu akcyzy i nowych opłat trafiły do NFZ, wzorem opłaty cukrowej.\nOdrębnym, choć fundamentalnym rozwiązaniem jest zmiana składki zdrowotnej. Z badań CBOS przeprowadzonych w 2019 r. wynika, że prawie 60 proc. Polaków pozytywnie ocenia możliwość wprowadzenia powszechnego ubezpieczenia pielęgnacyjnego (opiekuńczego), które pozwoliłoby na poprawę opieki długoterminowej i domowej nad osobami starszymi, niesamodzielnymi oraz obłożnie chorymi. Być może to właśnie w tym obszarze zasadne byłoby zniesienie monopolu NFZ i umożliwienie obywatelom wyboru ubezpieczyciela. Składka pielęgnacyjna mogłaby być pokryta po części przez pracownika, po części przez pracodawcę lub nawet państwo, analogicznie do PPK. Starzenie się polskiego społeczeństwa i mały dostęp do opieki długoterminowej kumulują wyzwania, z którymi nie poradzimy sobie, jeśli nie znajdziemy dodatkowych pieniędzy i modeli organizacji tego segmentu opieki zdrowotnej.\nOtwarci jesteśmy na dodatkowe ubezpieczenia, które umożliwiłyby szerszy dostęp do bardziej nowoczesnych czy trudniej dostępnych świadczeń zdrowotnych. Dzisiaj jedyną taką możliwość daje sektor prywatny, w którym musimy pokryć koszty całego świadczenia, jeśli zależy nam na wyższym standardzie lub zastosowaniu nowoczesnej, nierefundowanej technologii (np. soczewki lepszej jakości w operacji zaćmy). Od lat apel o rewizję koszyka świadczeń opłacanych przez NFZ trafia w próżnię, a pacjenci i świadczeniodawcy nie rozumieją, dlaczego państwo unika jasnego określenia tego, co mieści się w koszyku świadczeń i nie stymuluje rozwoju ubezpieczeń dodatkowych lub dopłat. Bardzo często ci, którzy są najsłabsi, nie dostają nawet podstawowych świadczeń, gdy sprawnie poruszający się po systemie pacjenci czerpią znacznie więcej, nie zawsze adekwatnie do potrzeb. Dodatkowe ubezpieczenie, w tym abonamenty, ma ok. 2 mln, czyli 5 proc. Polaków, w Hiszpanii jest to odpowiednio 20 proc., we Francji 90 proc. W tym samym czasie stosunkowo dużo świadczeń finansujemy z własnej kieszeni (wartość 1,38 proc. PKB), co jest rozwiązaniem najmniej efektywnym. Jako nabywcy indywidualni mamy małe szanse na wynegocjowanie dobrej ceny. Alternatywą są właśnie ubezpieczenia dodatkowe, w ramach których obywatel upoważnia ubezpieczyciela do negocjowania cen w jego imieniu. Dzisiaj przywilej korzystania z dodatkowego ubezpieczenia mają pracownicy średnich i dużych firm, zwykle ulokowanych w większych miastach. Co z mieszkańcami małych miejscowości, wsi, osobami pracującymi w MSP? Ich możliwości doubezpieczenia są niewielkie.\nKraje, które wyróżnia wysoka skuteczność w zachowaniu zdrowia swoich obywateli, cechują wysokie wydatki na zdrowie w przeliczeniu na mieszkańca.\nW dyskusji o zmianie systemu finansowania ochrony zdrowia warto pamiętać o zachowaniu jego logiki i przejrzystości. Daniny pobierane od obywateli na cele zdrowotne powinny nie tylko pełnić funkcję fiskalną, lecz także edukacyjną. Kształtować prozdrowotne postawy oraz odpowiedzialność za własne zdrowie. To od naszych wyborów w największym stopniu zależy nasza kondycja zdrowotna, to my sami musimy poczuć się menedżerem swojego zdrowia, inwestować w nie i mieć przekonanie, że pieniądze, jakie przekazujemy państwu, będą logicznie i efektywnie redystrybuowane.\nSystem finansowania ochrony zdrowia w ostatnich latach przybiera coraz bardziej mieszany charakter. Udział przychodów z innych tytułów niż składka zdrowotna systematycznie rośnie. Może warto rozważyć pewne uporządkowanie źródeł i przypisanie ich do celów i segmentów sektora ochrony zdrowia. I tak zdrowie publiczne powinno być finansowane z akcyz i opłat prozdrowotnych, opieka zdrowotna powinna być zasilana przychodami ze składki zdrowotnej, zaś opieka długoterminowa powinna mieć swoje odrębne wydzielone i stabilne źródło finansowania, umożliwiające znacznie szerszy zakres ochrony. Zadanie te może spełnić ubezpieczenie opiekuńcze.\nsłużba zdrowia ochrona zdrowia ubezpieczenie społeczne składki inwestycje


Nowe Smartwatche | mobiManiaK.pl\n... Przejrzeliśmy dla Was najciekawsze promocje, przeceny i okazje na smartfony, tablety i smartwatche, które już zaczęły pojawiać się w pierwszych polskich sklepach. Wpis jest aktualizowany na... promocje, okazje i przeceny na smartfony, tablety, smartwatche i inne podobne urządzenia zbieramy poniżej – wpis regularnie aktualizujemy o\nNowe MacBooki Pro są już dostępne w salonach resellerów. Nie omieszkałem sprawdzić, jak prezentują ...są MacBooki Pro. Każdy zainteresowany może się do nich przejść i sprawdzić, jak działają nowe urządzenia ze stajni Apple’a. Nigdy specjalnie nie interesowałem się laptopami tego producenta i ... Touch Bar wydaje się również intuicyjnym\n24.10.2016, Aleksander Piskorz\nTechnologia zaklęta w klasycznej formie - Fossil Q\n..., ale było warto! Artykuł powstał we współpracy z Fossil Jak dotąd smartwatch’e rzadko kojarzyły się ze stylowymi, analogowymi czasomierzami. Fossil zrywa z tym... wizerunkiem prezentując dwa nowe modele z serii Q, czyli Marshal dla niego oraz Wander dla niej... mogą dobrze wyglądać, zachowując klasyczny ponadczasowy urok. Na pierwszy\n... podeszli do tematu ze sporym dystansem. Wspomniany dystans nie powinien dziwić – postawione w ramach przykładu smartwatche są najczęściej niedopracowane, przechodzą "choroby wieku dziecięcego" i nie mają cech, które mogłyby zapewnić im...gogli przenoszących gracza do wirtualnej rzeczywistości. Branża gier ulega od pewnego czasu\n...dotycząca nowości firmy na najbliższy rok. Na I/O prezentowane są nowe odsłony Androida, nowe smartfony i tablety Google, a także rozwiązania, które później wchodzą ... Na imprezie są pokazywane nowe produkty (smartfony i tablety Nexus), niewykluczone, że tym razem ujrzymy nową klasę sprzętu mobilnego, czyli smartwatch\n... podkreślić, że Amerykanie dopiero pod koniec omawianego okresu wprowadzili do sprzedaży nowe iPhone’y). Duża sprzedaż nie musi jednak przekładać się na dobre wyniki finansowe... więc dostarcza na rynek to, czego się od niego wymaga: nowe produkty, nowe technologie, nowe rozwiązania. Patrząc na te poczynania trudno nie\n...ujrzy zupełnie nowe MacBooki. Czy czeka nas rewolucja, czy tylko typowa dla Apple kosmetyka? Urządzenie naręczne Apple – niezależnie czy będzie to smartwatch, czy ...faktycznie wydarzy się, to nie mamy co spodziewać się innowacji. Nowe modele doczekają się tylko kosmetycznych zmian. Apple prawdopodobnie wprowadzi je ... dla\n... Note (Note III i Note 10.1 2014). Z tej trójki to właśnie smartwatch zasługuje na kilka słów komentarza? Dlaczego? Pomimo raczej niepochlebnych pierwszych opinii, ten sprzęt...patrząc jednak na popularność programów sprofilowanych na "aktywne życie", Gear może być hitem. Nowe Note'y nie oferują tak ciekawego oprogramowania, jak modele\n.... Kiano przed Gwiazdką 2018 solidnie odświeżyło ofertę, proponując kilka nowych urządzeń - m.in. telefon i nowe laptopy. Jedną z ciekawszych premier jest Kiano Elegance 14.2 - smukły komputer z ekranem Full... TOP-10: tanie laptopy z GearBest Jaki oczyszczacz powietrza wybrać? Na co zwracać uwagę? Najlepsze smartwatche. TOP-10 Jaki\n... czy wypadającą materiałową siateczką ze środka. Na szczęście Brainwavz rozpatruje reklamacje na korzyść klienta, przysyłając nowe słuchawki - tak, znam to z autopsji. Osoby przyzwyczajone do głośnego słuchania mogą być nieco zawiedzione... kupić? TOP-10 telefonów, które polecamy 10 lepszych i tańszych laptopów niż MacBook Air Najlepsze\n6m AnTuTu podbite przez taniego flagowca. To będzie najlepszy wybór dla fanów wydajnościgsm\n50m iPhone 11 w DxOMark. Niby dobry, ale Xiaomi jednak lepszegsm\n1h 40 groszy za minutę oglądania YouTube'a? Takie cuda tylko w Plusiegsm\n2h Tylko biedota kupuje Xiaomi? To bzdura i są na to twarde dowody!gsm\n2h Fujifilm X-T200 to aparat, który pokochają amatorzyfoto\n3h Czy nadchodząca Motorola Edge+ to flagowiec z krwi i kości?gsm\n3h Xbox Series X na zdjęciach. Na wyposażeniu brakuje jednego złączagsm\n4h Genialna Motorola RAZR 2019 od lutego tylko w ofercie Orangegsm\n6h WhatsApp osiągnął 5 miliardów pobrań na Androidzie! Korzystasz?gsm\n14h Samsung Galaxy Note 10 Lite debiutuje w ofercie T-Mobile (ceny)gsm\n14h Kompaktowy i tani TP-Link Neffos C9s debiutuje na polskim rynkugsm\n15h Te aplikacje od Google mają pomóc w uzależnieniu od smartfona. Nie pomogą!gsm\n16h Apple boi się FBI. Firma odpuszcza szyfrowanie end-to-end kopii zapasowych w iCloudgsm\n17h Najciekawsze nowe filmy na Blu-ray, iTunes i Chili TV (premiery styczeń 2020)rtv\n17h Tak mogą wyglądać Galaxy Buds+. Trzy kolory i drobna zmiana w etuigsm\n18h Realme Sayshat na grafice. Tak wygląda tani rywal Xiaomi Mi Band 4gsm\n19h Honor MagicWatch 2 w nowych wersjach. Każdy znajdzie tu coś dla siebiegsm\n19h Midea - nowy gracz (z potężnym zapleczem) na polskim rynku AGDagd\n20h Xiaomi POCOPHONE F1 otrzymuje najważniejszą aktualizację w swojej historiigsm\n21h Qualcomm Snapdragon 720G, 662 i 460 oficjalnie... bez modemów 5Ggsm\n113 queries. 0,339, 0.339 (0,339) seconds.


[Do zobaczenia] Humans\nAutor: Aleksandra w dniu sierpnia 31, 2016\nO tym serialu usłyszałam w trakcie prelekcji na Pyrkonie, kiedy prowadzący stwierdził, że interesująca w serialu jest warstwa filozoficzna - to, czy robot wciąż jest maszyną, czy może stać się człowiekiem w określonych warunkach, ponieważ mniej więcej o tym mówi Humans.\nPytanie czy robot obdarzony sztuczną inteligencją i wyglądający jak człowiek rzeczywiście jest tylko maszyną, czy czymś więcej powraca właściwie bez przerwy a odpowiedź pozostawia pewne wątpliwości przy obserwowaniu pierwszoplanowych postaci. Poznajemy rodzinę, która nieświadomie przygarnęła takiego robota, obserwujemy same roboty ze sztuczną inteligencją, które tak doskonale wtapiają się w tłum, że nikt, kto nie wie kim są, nie zgadłby, a także starszego człowieka i jego relacje z mniej zaawansowanym tworem. Obserwując wszystkich i relacje pomiędzy nimi, a także postacie poboczne widzimy, że na pewnym etapie zaciera się granica miedzy ludźmi a ich pomocnikami, relacje stają się bardziej osobiste a traktowanie twory jako ludzi coraz naturalniejsze. Z drugiej strony pewne zachowania tworów, ich myśli są dalekie od człowieczeństwa.\nOczywiście, pokazano też wiele problemów, jakie pojawienie się zaawansowanych tworów wywołuje wśród ludzi. Z jednej strony jest strach, że wykluczą i zniszczą ludzi, powstają nawet grupy mówiące o tym wprost i chwilami trudno nie przyznać im racji. Tym bardziej, że twory sprzyjają osłabieniu się relacji międzyludzkich, co bardzo dobitnie obrazuje historia policjanta i jego żony. Zazdrość o twory także znajduje swoje odbicie w serialu, ponieważ są idealne, a więc w pewien sposób lepsze od ludzi, relacje z nimi nie wymagają wysiłku. Stąd też poza pytaniem o człowieczeństwo tworów pojawia się to, o czy stanowią zagrożenie.\nPoza trafnie zadanymi pytaniami i doskonałym obrazowaniem problemu serial nie ma jednak wiele do zaoferowania widzowi. Gra aktorska jest średnia, większość aktorów (nie tylko grających twory!) gra słabo, z kamienną twarzą i mało przekonująco. Nadrabiają to charaktery postaci, ale muszę przyznać, że to twory wykreowano doskonale, ludzi dość płytko. Są bez wyrazu, jakby rozmyci, choć możliwe że ma to podkreślić różnicę między człowiekiem a robotem - robot jest specjalnie zaprogramowany z określonych charakterem (choć i tu są wyjątki, jeden z nich przyznaje, że charakter jest wynikiem jego doświadczeń).\nLinia fabularna też nie obfituje w zwroty akcji czy nieoczekiwane rozwiązania. Historia rozwija się powoli, płynnie, ale właściwie niewiele się dzieje i nie jest to niczym nowym, czego nie znałoby się z innych filmów - czy to o robotach, czy zwykłych sensacyjnych.\nHumans to ciekawy serial zachęcający do myślenia, ale niewiele poza tym oferuje. Odcinków jednak jest niewiele i myślę, że warto obejrzeć, zwłaszcza przy tempie obecnego rozwoju technologicznego - kto wie, może nie dzieli nas tak dużo czasu od powstania pierwszych tworów...\nMatylda B. 31 sierpnia 2016 22:34\nOglądałam kilka pierwszych odcinków, ale kurcze... to było całkiem słabe, niestety ale Humans miał świetny potencjał, ale historia zupełnie została spartaczona!\nRolaka 1 września 2016 09:30\nMiałam zamiar to obejrzeć, ale na razie zatrzymało się tylko na planach. Za dużo do oglądania, za dużo do czytania, by się za to wziąć. A chciałam ze względu na aktora, którego lubiłam z Merlina!


Strona główna›Przyszłość motoryzacji to brzydkie limuzyny i małe auta dla kilku właścicieli?\nBMW w tym roku kończy 100 lat. Urodziny świętują także firmy należące do Bayerische Motoren Werke. Z tej okazji Rolls-Royce stworzył koncept luksusowej limuzyny przyszłości. Natomiast Mini pokazało wizję niewielkiego auta, któremu przyświeca hasło: Każde Mini jest moim Mini..\nOglądając zdjęcia przedstawiające koncepty samochodów, widzimy śmiałe podejście do wzornictwa. Niestety, auta które potem wyjeżdżają z fabryk, są bardziej stonowane i nie przejmują wszystkich cech konceptu. W przypadku Rolls-Royce’a 103EX jest odwrotnie, ta limuzyna przyszłości wrażenie robi wyłącznie technologią. Auto jest strasznie brzydkie i liczymy, że 103EX nie pokazuje przyszłości stylistyki Rolls-Royce’a.\nZ pewnością znajdą się osoby, którym 103EX się spodoba. Pojazd o takim wyglądzie, można albo kochać albo nienawidzić. Skończmy jednak temat wyglądu i przejdźmy do innych elementów. Luksusowa limuzyna nie potrzebuje szofera, w ogóle nie przewidziano dla niego miejsca. Kierowcą jest wyłącznie komputer, nie ma kierownicy i pedałów. W środku jest więc sporo przestrzeni, ale kanapa została zaprojektowana wyłącznie dla dwóch osób.\nNa desce rozdzielczej został umieszczony duży wyświetlacz. Po wejściu do auta, przywita nas asystentka głosowa Eleanor. To jej powiemy jaki jest cel podróży. System z pewnością będzie świetnie współpracował ze smartfonem, a więc asystentka posłuży także do zapisywania i informowania o wydarzeniach, poinformuje nas o nowej wiadomości, a także zadzwoni do znajomego.\nRolls-Royce będzie wykorzystywał rozszerzoną rzeczywistość. Informacje będą wyświetlane na szybie. Skoro kierowcą będzie komputer, to informacje o prędkości czy podpowiedzi nawigacji staną się zbędne. Do czego więc wykorzystać możliwość wyświetlania obrazu na szybie? Chociażby do pokazywania nieodebranych powiadomień ze smartfonu.\nPod maską oczywiście znajduje się silnik elektryczny. W przyszłości będziemy musieli pożegnać silnik benzynowy V12 o pojemności około 6 litrów, który montowany jest w obecnych limuzynach Rolls-Royce’a. Miłośnicy spalinowych, pięknie brzmiących silników będą zawiedzeni. Z drugiej strony, klientom Rolls-Royce’a zależy przede wszystkim na komforcie podróży, to nie jest Ferrari czy Lamborghini, by po wciśnięciu gazu właściciel chciał słyszeć ryk silnika.\nDo imprezy urodzinowej przyłączyło się także Mini, tak samo jak Rolls-Royce, prezentując koncept auta przyszłości. Tym razem nie mamy do czynienia z długą, luksusową limuzyną, a z niewielkim autem, które powinno sprawdzić się przede wszystkim w mieście. Mini Vision Next 100 potrafi poruszać się bez kierowcy, ale może być prowadzone przez człowieka. Kierownica wraz z pedałami została umieszczona na szynie, co pozwala na łatwe dostosowanie pojazdu do ruchu lewostronnego lub prawostronnego.\nMotto tego modelu brzmi: Każde Mini jest moim Mini.. Mini Vision Next 100 ma być więc wykorzystywane jako taksówka. W pewnym sensie będzie miało kilku lub kilkunastu właścicieli. Niezależnie do którego Mini wsiądziemy, auto automatycznie dostosuje się do nas, ładując ostatnie ustawienia. Nie tylko położenie kierownicy czy ustawienia fotela możemy spersonalizować, użytkownik może wybrać również kolor podświetlenia poszczególnych elementów. Dodatkowo, po otworzeniu drzwi, na ziemi wyświetlane jest nasze imię.\nOba auta stworzone na urodziny BMW pokazują, że w przyszłości rola kierowcy będzie coraz mniejsza lub w ogóle stanie się on zbędny. Na znaczeniu będą zyskiwać systemy multimedialne i głosowe asystentki. Natomiast wnętrza staną się bardziej proste i będą przypominały salon z dużym telewizorem, a nie wnętrze dziś znanego samochodu.


22.B. USA Agnieszka Gomuła D - Galeria - e-gminy.eu - Bardzo Prywatny Portal Ludzi Ciekawy\nPOBOŻNYM GOSPODARZU I JÓZKU KUSICIELU\nW pewnej wiosce żył bardzo pobożny gospodarz. Nigdy nikomu nie zrobił żadnej przykrości. Wręcz przeciwnie, każdy mógł liczyć na jego pomoc O jego cnotliwym życiu dowiedziano się także i w piekle. Bardzo zagniewało to głównego diabła Lucypera. Wysłał więc na ziemię swojego sługę, którego zadaniem było skuszenie gospodarza i sprowadzenie go do piekła. Długo szukał diabeł gospodarza, aż wreszcie zastał go orzącego pole. Znużony poszukiwaniem, usiadł przy jego wozie. Przyglądał się pracującemu. Ten już trzy bite godziny pracował i ani myślał o odpoczynku. Znudziło się diabłowi to bezczynne czekanie i postanowił coś spsocić gospodarzowi. Gdy tak rozmyślał nad psotą zobaczył, że na wozie leży duża pajda chleba.\nAcha, tu cię mam gospodarzu – ucieszył się w swej diabelskiej duszy. – Zjem twoje drugie śniadanie. Ciekawe, co na to powiesz.\nA że diabeł już zgłodniał, to zjadł nawet i suchy chleb z wielkim apetytem. Niebawem gospodarz zakończył orkę. Puścił konia na łąkę, aby sobie trochę podjadł, a sam udał się, aby spożyć śniadanie. Ale niestety niczego nie mógł znaleźć na wozie. Po jego śniadaniu pozostały tylko porozrzucane okruchy. Rozejrzał się chłop dookoła, a gdy nikogo nie zauważył, zamiast spodziewanego gniewu, rzekł spokojnym głosem:\nKtoś był głodniejszy ode mnie. Niech mu będzie na zdrowie.\nZdziwiony takim zachowaniem diabeł wychylił się zza wozu i powitał gospodarza:\nGospodarzu weźcie mnie na służbę. Nie mam gdzie się podziać. Ssie mnie z głodu.\nAleż ja sam jestem biedny, nie mogę cię przyjąć na służbę, bo nie mam czym płacić za nią.\nMnie pieniędzy nie trzeba. Wystarczy, że będę miał gdzie się przespać i co zjeść.\nCzy ja wiem .... – zastanawiał się chłop.\nPrzygarnij mnie gospodarzu. Poratuj biednego – prosił dalej diabeł.\nNo dobrze. Ale pamiętaj, że robię to tylko twoją prośbę. A skoro masz u mnie pracować, to weźmy się do roboty. Trzeba jeszcze to pole pobronować i obsiać.\nDiabeł bardzo chętnie zabrał się do pracy. Nowy parobek bronował, a chłop siał zboże. Robota szła bardzo szybko i wkrótce można było wrócić do domu.\nTrzeba było widzieć zdziwienie żony gospodarza, gdy wrócił tak wcześnie i to w towarzystwie jakiegoś obdartusa.\nA ty co?! Roboty nie skończyłeś i do domu wracasz z jakimś włóczęgą? – zaczęła z wyrzutem.\nA właśnie, że skończyłem kobieto. On mi pomógł – wskazał na diabła. – Teraz będzie u nas pracował.\nA czym mu będziesz płacił, gdy u nas taka bieda. Widział to kto, żeby biedak miał służbę? – rozsierdziła się kobieta.\nAno ... – bąkał chłop – tak mocno się wpraszał .... A że chłop jak dąb, robota mu się w ręku pali, to i zgodziłem się, aby został. Zresztą będzie robił tylko za wikt i opierunek – dodał na usprawiedliwienie.\nA jak cię zwą? – spytała. – Skoro masz żyć między nami, to musimy na ciebie jakoś wołać – udobruchała się gospodyni.\nNo ... – zastanawiał się diabeł. – Józek Kusiciel Tak na mnie wołają.\nA teraz kobieto, zrób nam coś do jedzenia. Tyle godzin robiłem, a nic nie jadłem, bo ktoś mi zjadł moje śniadanie.\nW ten sposób diabeł pozostał na służbie. Stwarzało mu to więcej okazji do kuszenia swego pracodawcy. Tymczasem dni mijały na ciągłej pracy. Diabeł bardzo dobrze się sprawował. Podobał mu się ten pobyt na Ziemi. Było tu co prawda biednie, ale za to bardzo rodzinnie. Chłop dobry był dla swej żony. A ona choć czasem gderała, to też nic złego nie można było o niej powiedzieć. Roboty było dużo. Diabeł dawał sobie ze wszyskim radę. Bo od czegoś są moce piekielne. Czasem aż chłop się dziwił, że praca tak składnie idzie. Gdy porobiono wszystkie prace polowe, zabrano się do młócenia zboża. Gospodarz bardzo zmęczony tempem pracy, musiał zrobić sobie przerwę. Namawiał też i Józka, żeby odpoczął. Ale ten uparł się, że jeszcze dalej popracuje. Chłop poszedł poleżeć w cieniu pod gruszą, Diabeł zaczął tak szybko obracać cepem, iż w momencie wymłócił całe zboże. Gdy wrócił chłop, to diabeł kończył już wianie. Osobno leżały plewy, a osobno czyste zboże. Gospodarz mocno się zdziwił:\nJózku, chyba masz podpisany kontrakt z siłami nieczystymi. No, no... żeby tak szybko taką robotę wykonać.\nEj gospodarzu. Co to dla mnie. Młody jestem, mam dużo siły. Gospodyni dobrze mnie karmi, to i chęci są. A skoro żeśmy skończyli już swoją robotę, to może poszlibyśmy zarobić coś we dworze.\nGospodarz chętnie przystał na to. Bo faktycznie w gospodarstwie wszystko było już zrobione. A każdy nowy grosz przydałby się bardzo.\nTak też zrobili. Najęli się we dworze do młócenia zboża.\nA jeśli chodzi o zapłatę, to nie dam wam pieniędzy. Zapłacę wam w naturze. Czy wystarczy worek zboża? – spytał się dziedzic gospodarza.\nPanie dziedzicu, to niewiele za tak ciężką pracę – oponował chłop.\nGospodarzu, zgódź się – poprosił Józek. – Szybko się sprawimy, a i workiem zboża nie ma co gardzić.\nNo dobrze – zgodził się gospodarz.\nWzięli się ostro do roboty. Pracowali tam dzień cały, a końca roboty nie było widać. O zmierzchu wrócili zmęczeni do domu.\nA warto to było za worek zboża przyjąć tak ciężką pracę? – biadoliła gospodyni.\nDamy radę. A wy jeśli można prosić, uszyjcie na jutro worek. Ale tak duży worek jak ta izba – rzekł na to diabeł.\nA po co ci taki wielki worek? – zdziwił się gospodarz.\nNie pytajcie, tylko zróbcie tak, jak mówię.\nPracowali u dziedzica jeszcze przez cały tydzień. W tym czasie gospodyni uszyła wielki worek, który zabrali ze sobą do folwarcznej stodoły. Przez pół dnia pakowali w niego zmłócone i oczyszczone zboże. Po zakończeniu tej pracy okazało się, że dziedzicowi została tylko czwarta część zmłóconego zboża. Wziął diabeł worek na plecy i ciągnął go za sobą. Służba folwarczna szybko dała znać dziedzicowi o tym co się stało.\nEj, ty przybłędo!!! Kradniesz moje zboże! – krzyczał rozsierdzony dziedzic.\nPanie ja odbieram tylko naszą zapłatę. Za tę pracę mieliśmy dostać worek zboża – wyjaśnił Józek Kusiciel.\nAleż to rozbój!! Zabraliście mi większość zboża ..... To niesprawiedliwe! – złościł się dalej dziedzic.\nA jest sprawiedliwym wynagradzać workiem zboża za tak ciężką pracę? – spytał gospodarz.\nDiabeł nie słuchał tego, co mówił dziedzic. Zabrał załadowany worek i udał się w stronę wsi. Dziedzic wiedział, że nie będzie mógł nic na to poradzić. Nie chciał się jednak pogodzić z porażką. Postanowił wypuścić na nich swojego byka. Było to ogromne zwierzę. Wszyscy z okolicy go znali, bowiem zasłynął niechlubnie, jako byk-morderca. Poturbował mocno trzech pachołków zajmujących się bydłem, a nawet jednego zabił.\nWypuszczę na nich tego byka. Już on wybije im z głowy okradanie mnie – pomyślał dziedzic.\nPo czym rozkazał swoim ludziom go wypuścić. A że worek był koloru pomarańczowego, byk zaraz się nim zainteresował. Ruszył pędem za odchodzącym Kusicielem. Diabeł się odwrócił, położył worek, a sam złapał nadbiegające zwierzę za rogi, a następnie bez trudu powalił na ziemię. Po czym wziął byka na plecy i wraz z workiem przyniósł do zagrody gospodarza.\nWieść o tym wydarzeniu rozeszła się z prędkością błyskawicy. Ludzie dużo gadali o dziwnym pachołku i o wzrastającym bogactwie chłopa. Dziwnym też się wydawało, że Józek Kusiciel nie jeździ wraz ze swymi gospodarzami do kościoła. Domyślano się w tym działania sił nieczystych. A i gospodarz martwił się, że Józek nie chce się z nim modlić. Ale diabeł znalazł zawsze jakieś usprawiedliwienie. A to krowa się cieliła, a to koń zachorował. Innym razem kuna podchodziła pod kurnik i tak jakoś się odwlekało.\nNie mogłem skusić biednego, łatwiej mi będzie skusić bogatego – kombinował sobie tymczasem diabeł.\nI dalej ciężko pracował w gospodarstwie. Powodziło im się coraz lepiej. Gospodarz dokupił nawet trochę ziemi. Przybywało trzody chlewnej i krów. Myślano nawet o kupieniu drugiego konia. Aż tu pewnego dnia mówi diabeł do gospodarza:\nZróbmy trochę wódki ze zboża, które dostaliśmy od dziedzica.\nJeśli umiesz to zrób, przecież tak naprawdę to ono jest twoje.\nDiabeł szybko zabrał się od roboty. Zrobił bardzo przedni trunek. Takiego to i nawet w karczmie nie mieli. Gospodarz jednak nie chciał sam próbować. Natomiast częstował nim swoich gości i znajomych. Wszyscy bardzo chwalili wyrób Józka. Aż wreszcie któregoś deszczowego dnia, gospodarz dał się skusić diabłowi:\nA napiję się tego wspaniałego trunku. Wypada go chociaż spróbować.\nDiabeł szybko napełnił puste szklanki i kusił do picia. Chłop wypił, a że nie był przyzwyczajony do picia, to zaraz się upił. Diabeł zaczął go próbować:\nA powiedzcie gospodarzu, że ciężki żywot człowieka na tej ziemi, ciągle praca i praca ....\nO tak, prawdę mówisz. Dzić pierwszy raz tak siedzimy i odpoczywamy – zgodził się.\nŹle coś ten Bóg urządził świat – drążył dalej diabeł.\nAle przecież jest niedziela – zaprotestował gospodarz – dzień odpoczynku.\nJaki to odpoczynek – zaprerzył się diabeł. – A to przy bydlętach trzeba robić, świnie, ptactwo nakarmić. Co to za wolny dzień.\nI dalej tak sobie popijali. Chłop już był nieźle pijany i zaczął tracić kontrolę nad tym, co mówi:\nA niech to szlag trafi ..... byle jaki porządek na tej ziemi. Boga to wina, że tak świat źle urządził – zaczął bełkotać.\nDiabeł z radości aż zatarł ręce, że udało mu się skusić gospodarza, aby zbuntował się przeciw Bogu. Złapał gospodarza za kołnierz i zabrał ze sobą do piekła.\nW ten sposób udało mu się pomyślnie wypełnić swoją misję. Mówią, że gdzie diabeł nie może, tam babę pośle. A my musielibyśmy dodać: to poślę wódkę, która wiele złego czynić potrafi.