Bajkowe Święto Edukacji Narodowej – VII Liceum Ogólnokształcące w Lublinie\nStrona główna Aktualności Bajkowe Święto Edukacji Narodowej\n15 października 2018\t 15 października 2018 Aktualności\nNa początku były tradycyjnie życzenia i kwiaty a później… Święto Edukacji Narodowej w naszej szkole przemieniło się w ucztę artystyczną. Bajeczny spektakl był prezentem dla tych, którzy w VII Liceum Ogólnokształcącym niestrudzenie i z wielkim poświęceniem dbają o formowanie umysłów i charakterów. Uczniowie klasy pierwszej pod kierunkiem pani Doroty Iwanickiej – Przybysz przygotowali bajkę o bajkach czyli uwspółcześnioną trawestację znanych baśni. Scena Teatralna 7. Liceum „widziała” już wiele. Tym razem w ultrakreatywnym odczytaniu baśni przez licealistów pojawiło się wiele niespodzianek i nagłych zwrotów akcji. Baba Jaga (Wiktoria) okazała się sprytną Jadwigą – bizneswoman, krasnoludek (Paweł) w samotności strzegł chatki Królewny Śnieżki (Oliwii), a Małgosia (Julka) i Jasio (Janek) skarżyli się, że w lesie zbudowano wielki hotel z basenem. I jak to w bajkach bywa o zatrudnienie w tym pensjonacie starały się w hiphopowym stylu wróżki – tancerki (Dominika i Julka). A ponieważ w baśniowym lesie jest… ciemno i głucho o bezpieczeństwo celebrytki (Baby Jagi) – Jadwigi zadbały leśne skrzaty – porządkowe (Kewin i Michał). Nad kreatywnym zamieszaniem czuwały bajkopisarka (Dominika) i narratorka (Wiktoria).\nSpektakl miał klimatyczną oprawę muzyczną, którą stworzyli: Waleria (pianino), Simeon (akordeon), Bartek (saksofon) i Wiktoria i Julka (instrumenty perkusyjne) oraz wokalną – Mariola, Agnieszka i Wiktoria.\nNastępny wpisSpotkanie ze Sztuką


Skaningowa Metoda Termoregulacji Dynamicznej (STRD) - Gabinet fizjoterapii i medycyny naturalnej\nSkaningowa Metoda Termoregulacji Dynamicznej (STRD)\nMetoda opisuje stan energetyczny człowieka. Jest nowoczesną, opartą na termografii, całkowicie nieinwazyjną metodą diagnostyczną, umożliwiającą wgląd w środowisko komórek i tkanek. Obrazuje całościowo stan fizyczny i emocjonalny człowieka dzięki czemu pozwala na wykrycie najwcześniejszych zmian chorobowych jeszcze na poziomie energetycznym, zanim zamanifestują się w ciele fizycznym. Metoda STRD jest całkowicie bezpieczna dla każdego, niezależnie od wieku, płci i stanu zdrowia, jest nieszkodliwa również dla kobiet w ciąży oraz płodów. Zadaniem STRD jest zbadanie pola energetycznego człowieka a dokładniej zdolności regulacyjnej organizmu w zakresie tego pola.\nMetoda polega na trzykrotnym, bezdotykowym pomiarze wypromieniowanego przez ciało ciepła w zakresie widma podczerwieni i zbadaniu zdolności regulacyjnej organizmu. Pomiary dokonywane są za pomocą pirometru, który jest w istocie bardzo czułą kamerą na podczerwień. Porównanie zmian wartości kolejnych pomiarów pozwala na określenie tak zwanej plastyczności badanego układu. Obserwacja i porównanie zmian temperatury w jednostce czasu pozwalają na określenie współczynnika plastyczności czyli zdolności regulacji. Zmiany wartości regulacji odnoszą się do funkcji organów, stanu psychiki i emocji osoby badanej. Miejsca, w których nie nastąpiła regulacja/zmiana wskazują na potencjalne ognisko rozwoju choroby.\nTermoregulacja dynamiczna pozwala na określenie indywidualnego profilu psycho-energetycznego badanej osoby. Pozwala także określić prawdziwą przyczynę choroby dzięki możliwości powiązania zaburzeń emocjonalnych ze stanem zaburzeń somatycznych. Poza tym, jest to najprawdopodobniej pierwsza na świecie metoda, która pozwala terapeucie na ocenę efektywności prowadzonej terapii.\nMetoda termoregulacyjna jest cennym uzupełnieniem stosowanych rutynowo badań diagnostycznych i pozwala na określenie:\nogólnego stanu zdrowia badanej osoby,\nblokad energetycznych i zaburzeń w sposobie funkcjonowania organizmu zanim pojawią się możliwe do zdiagnozowania choroby;\nstopnia ryzyka zachorowania na nowotwory, ze szczególnym uwzględnieniem nowotworu sutka i płuc,\nstopnia oddziaływania stresu na organizm,\nrodzaju i miejsca występowania ognisk procesów zapalnych,\nwpływu emocji i stanu psychiki na zaburzenia somatyczne,\nstopnia zaburzeń hormonalnych,\nmiejsc i rodzaju zaburzeń wegetatywnych,\nzdolności organizmu do pokonania choroby i autoregulacji.


METROPOL HOTEL, PARYŻ\nTradycyjny Metropol Hotel jest 3-gwiazdkowym obiektem ulokowanym w 2.4 km od Luwr. Hotel otworzył po raz pierwszy swoje drzwi w 1880 i został przebudowany w 2005.\nHotel szczyci się dogodną lokalizacją w Paryżu, w pobliżu stacji metra Poissonnière. Kolejnym atutem jest lokalizacja obiektu, 3 km od centrum Paryża.\nHotel liczy 41 współcześnie urządzonych pokoi o tradycyjnym wystrojem wystroju, oferujących mini bar, bezprzewodowy internet, sejf, PC i biurko do pracy zarówno jak zmywarkę i ekspres do kawy/herbaty. Pokoje posiadają również prywatne łazienki z wanną, suszarką do włosów i bezpłatnymi przyborami toaletowymi.\nSzeroki wybór dań serwują w pobliższych Terminus Nord i Le Bouquet du Nord, do których idzie się nie więcej niż 5 minut.\nStacja kolejowa Dworzec kolejowy Gare du Nord leży w odległości 5-minutowego spaceru od hotelu. Lotnisko Paryż-Orly leży w odległości 25 minut jazdy samochodem.\nHotel oferuje całodobową recepcję, obsługę hotelową i usługę portiera oraz skrytkę depozytową, przechowalnię bagażu i windę dla komfortu swoich gości.\nOlympiades L Hotel Virgina Hotel Ritz Paryż Le Meurice Mercure Paris Opera Garnier Hotel Splendid Tour Eiffel Paryż La Villa Paris - B&b Bed And Breakfast Italie Paryż Best Western Mercedes Arc De Triomphe Paryż De Paris Opera Etoile Saint Honore Paryż Hotel Du Commerce Paryż Source Hotel Paryż Palma Hotel Paryż Studios Temple Paryż Les Patios Du Marais Paryż Londres Et New York Paryż\nEstherea **** Hotel w Amsterdam - stronie internetowej;\tHeart Of Gold ** Hostel w Berlin - stronie internetowej;\tVintage **** Hotel w Rzymie - stronie internetowej;\tCarvi *** Hotel w Nowym Jorku - stronie internetowej;\tSanta Costanza **** Hotel w Rzymie - stronie internetowej;\tMarina Bay Sands ***** Hotel w Singapurze - stronie internetowej;\tLuxer *** Hotel w Amsterdam - stronie internetowej;\tBentley **** Hotel w Nowym Jorku - stronie internetowej;\tBurj Al Arab Jumeirah ***** Hotel w Dubaju - stronie internetowej;\tArabel Design **** Hotel apartamentowy w Berlin - stronie internetowej;\tJumeirah Emirates Towers ***** Hotel w Dubaju - stronie internetowej;\tZoo **** Hotel w Berlin - stronie internetowej;\tReichshof Curio Collection By Hilton **** Hotel w Hamburg - stronie internetowej;\tStayokay Vondelpark ** Hostel w Amsterdam - stronie internetowej;\tPomezia ** Hotel w Rzymie - stronie internetowej;\tWaldorf Astoria ***** Hotel w Berlin - stronie internetowej;\tPrince **** Hotel w Bangkok - stronie internetowej;\tContilia *** Hotel w Rzymie - stronie internetowej;\tPennsylvania ** Hotel w Nowym Jorku - stronie internetowej;\tMadison *** Hotel w Rzymie - stronie internetowej;\tEnjoy City Messe *** Hotel w Berlin - stronie internetowej;\tRenaissance ***** Hotel w Amsterdam - stronie internetowej;\tBunc ** Hostel w Singapurze - stronie internetowej;\tCrowne Plaza ***** Hotel w Dubaju - stronie internetowej;\tNight **** Hotel w Nowym Jorku - stronie internetowej;\tBright Star ** Hotel w Singapurze - stronie internetowej;\tPatio **** Hotel w Bangkok - stronie internetowej;\tGlur Watergate ** Hotel w Bangkok - stronie internetowej;\tMini Dvoryanskoe Gnezdo Na Sukharevke Hotel w Moskwie - stronie internetowej;\tFour Points By Sheraton Dudullu **** Hotel w Stamule - stronie internetowej;\tBurjuman Rotana **** Hotel w Dubaju - stronie internetowej;\tPort Of Five Seas Hostel w Moskwie - stronie internetowej;\tBalat Hotel w Stamule - stronie internetowej;\tLa Maison *** Hotel w Stamule - stronie internetowej;\tWow Istanbul Hotel w Stamule - stronie internetowej;\tHan Airport North *** Hostel w Stamule - stronie internetowej;\tOmni Berkshire Place **** Hotel w Nowym Jorku - stronie internetowej;\tVoramar *** Hotel w Benidorm - stronie internetowej;\tFuramaxclusive Sathorn **** Hotel w Bangkok - stronie internetowej;\tCourtyard Arena Atlas **** Hotel w Amsterdam - stronie internetowej;\tInstant Sleep Backpacker Hostel w Hamburg - stronie internetowej;\tDream Town Pratunam ** Hotel w Bangkok - stronie internetowej;\nBangkokshotels.com Bestsingaporehotels.net Hotelsathens.org Hotels-in-dubai.org Hotel-in-berlin.org Benidormhotels.net Hotel-istanbul.net Moscow-hotels.org


IV liga. Jarosław Ulas (BKS Bochnia):- „Wiemy, co musimy poprawić” – sportomaks.pl\nIV liga. Jarosław Ulas (BKS Bochnia):- „Wiemy, co musimy poprawić”\nPosted on 8 kwietnia 2021 at 8 kwietnia 2021 by Marcin Kalinowski\nJeszcze przed zawieszeniem rozgrywek Keeza IV ligi wywiadu naszemu portalowi udzielił nowy grający trener BKS-u Bochnia, Jarosław Ulas. Jeśli rozgrywki zostaną dokończone zgodnie z planem, to bocheński klub czeka w nadchodzącym czasie spore wyzwanie, ponieważ zajmuje aktualnie miejsce w strefie spadkowej i musi walczyć o utrzymanie.\n– Jak ocenia Pan okres przygotowawczy do pierwszej dla Pana rundy w podwójnej roli – zawodnika równocześnie także trenera zespołu? Nad czym przede wszystkim starał się Pan pracować z zespołem, na których aspektach skupił się najmocniej?\n– Na pewno ten okres przygotowawczy był burzliwy. Ciężko było nam zaplanować treningi ze względu na panującą sytuację. Przez około 3/4 czasu trenowaliśmy na siłowni i boiskach ze sztuczną nawierzchnią. Mieliśmy również zajęcia w terenie. Dopiero kilka ostatnich treningów mogliśmy przeprowadzić na boisku z naturalną trawą. Głównie pracowaliśmy nad grą w obronie i przejściem z fazy defensywnej do ofensywnej. Jesienią traciliśmy zbyt dużo bramek, dlatego w pierwszej kolejności chcemy poprawić właśnie ten aspekt.\n– Położenie Pana zespołu po pierwszej połowie sezonu należy określić jako trudne. Na cztery kolejki przed końcem fazy zasadniczej zajmuje on miejsce w strefie spadkowej, tymczasem jeśli chodzi o ruchy kadrowe, to na razie ubył obrońca Mateusz Kasprzyk, a nikt jeszcze nie pojawił się w jego miejsce. Jak BKS poradzi sobie bez tego gracza?\n– Mateusz z pewnością był znaczącą postacią w naszej drużynie, ale w jego miejsce szansę otrzyma ktoś inny i jestem pewien, że będziemy w stanie poradzić sobie pomimo jego odejścia. Mogę także już zdradzić, że dołączy do nas jeden zawodnik. Jego transfer zostanie wkrótce ogłoszony. [Tym zawodnikiem okazał się być Piotr Janicki, pozyskany na zasadzie półrocznego wypożyczenia ze Strażaka Mokrzyska – przyp. red.]\n– Czy ten transfer okaże się jednak wystarczający? Jesienią kadra była dość wąska i wydaje się, że do podniesienia jej jakości potrzeba większej liczby nowych nabytków. Czy jest Pan w stanie zapewnić, że z tą grupą zawodników uda się zespołowi osiągnąć lepsze wyniki i wywalczyć utrzymanie?\n– Chciałbym móc powiedzieć, że jestem w stanie to zagwarantować, jednak mam świadomość, że sytuacja jest trudna i nie będzie łatwo utrzymać się w lidze. Myślę, że kto by nie był na moim miejscu, to szczerze przyznałby to samo. Nie możemy niestety pochwalić się szeroką kadrą, trudno też uznać, że pod względem jakości przewyższamy ligowych rywali z dolnej połowy tabeli. Musimy walczyć i robić wszystko, żeby się rozwijać zarówno indywidualnie, jak i jako zespół. Na pewno wiemy, co musimy poprawić. Wierzę, że drużyny z dolnej części stawki są w naszym zasięgu.\n– Na koniec fazy zasadniczej rywalem prowadzonej przez Pana drużyny będzie Termalica II, słabo spisująca się jesienią Barciczanka oraz Wolania. Co wie Pan o aktualnej sile tych zespołów. Czy będziecie dobrze przygotowani na te spotkania? Czy znacie już mocne i słabe strony przeciwników?\n– Na pewno teoretycznie najtrudniejszym rywalem będzie pierwsza z drużyn, czyli Termalica II. Gramy jednak na własnym stadionie, do tego trudno jeszcze przewidzieć, jak zespoły będą wyglądały w pierwszym meczu o punkty po długiej przerwie. Nasze boisko też jest specyficzne, dość wąskie, a z racji panującej aury będzie również zapewne grząskie, co utrudnia grę w piłkę. Nie jesteśmy więc na straconej pozycji w starciu z rywalem, który prezentuje wysoką jakość piłkarską. Co do meczu z Barciczanką, to bezwzględnie musimy wygrać, choć mam świadomość, że znajdująca się na dnie tabeli drużyna z Barcic też będzie chciała pokazać się z dobrej strony. To spotkanie będzie szczególnie ważne. Co do spotkania z Wolanią, to rywale będą faworytem, ale zagramy na własnym terenie. Na boisku przy Parkowej zawsze łatwiej walczyć nam o ligowe punkty.\n– A jak Pan prywatnie łączy obowiązki trenera z czynnym uprawianiem sportu? W przeszłości pełnił Pan już taką podwójną rolę w LKS-ie Gnojnik, ale to jednak był poziom Klasy okręgowej, a nie IV ligi. Czy czuje się Pan na siłach, żeby z powodzeniem wypełniać swoje zadania w BKS-ie?\n– Teraz w większej mierze skupiam się na prowadzeniu drużyny, jednak nadal jestem czynnym zawodnikiem, zwłaszcza że kadra zespołu nie jest liczna. W niektórych meczach na pewno będę musiał wystąpić. Prowadzenie zespołu w IV lidze to dla mnie spore wyzwanie, ale jestem dobrej myśli. Myślę, że patrząc na warunki, które mamy, to na razie wszystko zrobiliśmy we właściwy sposób.\nRozmawiał Mateusz Filipek\nLBLF: trzy zespoły wciąż z szansami na mistrzostwo\nPuchar Polski: bez większych niespodzianek w I rundzie rywalizacji w podokręgu bocheńskim\nIV liga: zmiany w zarządzie Okocimskiego, Kuliszewski nowym graczem „Piwoszy”\nPuchar Polski: za nami mecze I rundy w PPN Brzesko\nKlasa okręgowa: duże zmiany w Strażaku Mokrzyska\nKlasa okręgowa: Błyskawica Proszówki zbroi się na nowy sezon


Jedna z największych gwiazd dziennikarstwa odchodzi z mediów publicznych. Co się stało?\nPiotr Kaczkowski nie wystąpi już na antenie radiowej Trójki, mimo że pracował tam ponad pół wieku. W mediach obecnie mówi się głównie o aferze związanej ze zdjęciem audycji z utworem Kazika, który niefortunnie dla obecn\nDziennikarz pracował w Trójce 57 lat. Od zawsze unikał medialnego rozgłosu, a uwagę starał się skupiać wyłącznie na muzyce.\n- Najnormalniej w świecie uznałem, że nie mogę akceptować i takiego sposobu zarządzania ludźmi, i sposobu traktowania ludzi, tak jak Marka Niedźwieckiego ostatnio - mówił Kaczkowski.\nPiotr Kaczkowski odchodzi z radia\n- Decyzja dojrzewała we mnie od dawna. Miałem piękne życie radiowe - pisał w oświadczeniu. Kaczkowski to legenda dziennikarstwa radiowego oraz największy fan rocka. Ze stacją związany był praktycznie od początku, stąd wielkie poruszenie ze strony słuchaczy.\n- Dziś chciałbym Państwu podziękować za lata wsparcia, wspólnych wzruszeń, dzielenia się muzyką i słowem. Miałem piękne życie radiowe. Mam nadzieję, że jeszcze wróci. W Trójce kierowanej z miłością i szacunkiem przez kompetentnych ludzi - pisał.\nPolski dziennikarz i prezenter kochał radio praktycznie od zawsze. Już w 1962 związany był Klubem Przyjaciół Piosenki przy Rozgłośni Harcerskiej. Współpracę z Programem III PR z audycją W. Pogranicznego 30 minut rytmu rozpoczął w 1963 roku. Audycje jakie prowadził to m.in. "Zapraszamy do Trójki", "Między snem a dniem, "Studio Rytm", "Popołudnie z młodością", "Radiokurier", "Pół perfekcyjnej", "W tonacji Trójki", "Trzecia godzina" i "M-3".\nŹródło: [Onet, Facebook.com/Trójkowa Muzyka]


- lipca 31, 2014\nŻycie na kreskę (Marta Zabłocka) opublikowała na fejsie swój nowy rysunek i nie mogłam się powstrzymać. Albowiem pięknym on ci. O takich właśnie rzeczach mówi się: "w punkt".\nA jakie to uniwersalne i do ilu dziedzin życia się ma! Państwo samo zobaczy.\nW mieście świadczenia pracy nastąpiło dziś urwanie chmury. Zalało nam budynek w ciągu dwudziestu minut. Wychodząc z roboty spotkałam w piwnicach (tak, wyłażę przez piwnice, bo mi tak wygodnie) szalejący zespół sprzątający, który usuwał wodę, sięgającą kostek. Latali z wiadrami i jakimiś dziwnymi urządzeniami, a potok rwał.\nDoszłam do drzwi i utknęłam. Na zewnątrz oberwanie chmury. Postałyśmy z koleżanką, pogadałyśmy o zmienności aury, po czym znudziłyśmy się oczekiwaniem i postanowiłyśmy wyjść. Zzułam szpilki, bo mi się szkoda zrobiło i ruszyłam do samochodu w samych pończochach, budząc powszechną radość zgromadzonych pod daszkiem miłośników nikotyny i substancji smolistych. Ale prawdę mówiąc - wcale nie chciało mi się wsiadać do samochodu. Ten deszcz był bardzo ożywczy.\nNa drogach prawdziwe pandemonium i klęska żywiołowa. Co rusz napotykałam podtopione samochody na poboczu, dzięki czemu po raz kolejny pobłogosławiłam inwestycję w postaci Hondy CRV. Moja masywna i wysoka Smoczyca parł…\nSzef: Słuchajcie, kto ma ten mój wykład?\nSzef: Od dwóch godzin go szukam i nie mogę znaleźć. Denerwuje mnie to. Taki fajny wykład... Asia, nie masz tego wykładu?\nŁoterloo: Nie, ale mogę szefowi pomóc.\nSzef: Tak? W jaki sposób?\nŁoterloo: Przyjdę do szefa i zacznę się upierać, że chcę jakiś inny wykład. Szef się zdenerwuje, zacznie szukać tego, o co ja proszę, i przypadkiem znajdzie właściwy.\nSzef: A skąd wiesz, że ja się zdenerwuję?\nŁoterloo: Bo szef się zawsze denerwuje, gdy ja chcę jakiś wykład.\nSzef: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, że ty nie umrzesz zwykłą śmiercią!\nKilka minut później. Sprawozdanie z działalności.\nSzef: Asia, a co u ciebie?\nŁoterloo: W trosce o własne bezpieczeństwo postanowiłam się już dziś nie odzywać.\nSala (wyje - pojawiają się gwizdy).\nSzef: Chcę, żebyś wiedziała, że ja to doceniam.\n- lipca 30, 2014\nUwaga, metafora będzie.\nŻe też nikt nie pożegnał czereśni z taką emfazą.\nSkoro szczęśliwie mamy za sobą drażliwą notkę 1815, to spieszę donieść, że chętnie coś bym Wam opowiedziała, ale nie wyrabiam. Duszno, cholerajasnapsiakrew.\n- Szefie, kontaktowała się ze mną pani z Warszawy i pytała, kogo podać do kontaktu na stronie głównej. W ramach Towarzystwa, oczywiście.\n- Jak to kogo?! Siebie podaj. Ty jesteś odpowiedzialna, ty pracę traktujesz poważnie. Nie wiem, jak to robisz, ale potrafisz wszystkich przypilnować. Mnie nawet potrafisz przypilnować. Zmusić mnie potrafisz! Chociaż ja się opieram!!!\n- Noooo... Jeszcze trochę i trzeba będzie poszukać mi przytulnego pokoju w psychiatryku.\nJasiek: Chcę iść z tobą zapalić. Powiedz tylko - kiedy...\nW pracy jedyną sensowną czynnością jest wychodzenie na papierosa.\nSzef: Joanna, a co u Ciebie?\nŁoterloo (bierze oddech): ...\nSzef: U ciebie przerąbane. Deadline masz pojutrze, wszystko w proszku, wszyscy mają to w dupie, nikomu nic się nie chce, a sympozj…\nOjciec Wwwirgiliusz wykazał się czujnością iście zajęczą i zasygnalizował, że notka nr 1815 powinna być szczególna.\nOd dłuższego czasu mam kilka pomysłów na koszulki z nadrukami. Dziś pragnę Państwu przedstawić dwie wizualizacje tej samej myśli przewodniej. Od razu zaznaczam, że po głowie chodzi mi też hardcore, lecz istnieje obawa, że byłabym jedyną wciśniętą w taki T-shirt. Więc może nie warto.\nWersja nr 1 (poważna - na koszulki szare):\nWersja nr 2 (frywolna):\nJakieś pomysły? Wskazówki? Marzę o obnoszeniu się z moim feminizmem!\nNie wiecie czasem, co kieruje ludźmi, gdy zamieszczają w aukcjach zdjęcia ciuchów, wykonane na ukos?! W każdym razie uznałam, że na ukos fajna. I wciągnięta na mój bufet oraz resztę też będzie fajna. Choć nie na ukos, bo tak się nie da chodzić. A przynajmniej - nie budząc podejrzeń. Więc licytuję.\nNie potrafię tego wytłumaczyć, ale bierze mnie na falbanki. Dzidzia piernik. Pierdnik. Może to pierwsze objawy menopauzy?! Właściwie menopauza to bardzo fajne urządzenie. Będę na wszystkich ryczeć, a oni będą wzdychać i to usprawiedliwiać. Myślę, czyby już nie zacząć. No co? Pan Bóg kule nosi, nie? Czy to człowiek wie, kiedy go trafi? A jak się kto przyczepi, to powiem, że mi gorąco i słabo. I mam hercklekoty. Nie mylić z heksenszusem. I poproszę, żeby otwarli okno. Dobre!\nNapisałam dziś SMS do Jasia:\n"Janie. Nikotyna sama do płuc się nie wtłoczy".\nGdy wychodziłam z budynku już czekał i podejrzanie się cieszył.\nJasio mieszka w Katowicach, więc gdy jadę po pracy np. do rodziców, to zawsze go informuję i podrzucam do połowy drogi. Znaczy jego drogi - do domu. Zważając na Środki Masowej Zagłady (KZK GOP), zyskuje przypuszczalnie ok. pół godziny. Trudno więc się dziwić jego entuzjazmowi.\nDziś umówiłam się na kawę z moją byłą dyrektorką. Wciągnąwszy porcję nikotyny, poinformowałam o tym Jasia.\n- Jasiu, jadę dziś do Silesii. Chcesz się zabrać?\n- Ale o 14.20.\n- Ożesz! Czyli planujemy ucieczkę z pracy?\n- Co za słownik. Planujemy z godnością opuścić fabrykę 40 minut przed czasem, gdyż jest duszno i 40 minut szybciej się zmęczyliśmy. To zrozumiałe dla każdej rozsądnej osoby.\n- Poza moją kierowniczką. I teraz będę musiał wymyślić jakiś powód. A co mówią twoi pracownicy, gdy chcą wyjść wcześniej?\n- Mówią: idę se.\n- Nie. Czasem ja im…\nChciałam kurturarnie zauważyć, że to nie jest koncert życzeń.\nChłopa polskiego naucz.\nPieśń rozrywkowo - patrriotyczną zaśpiewaj.\nJa tu zaoferowałam przebywanie w aurze świętości (łac. in odore sanctitatis), a Wy wybrzydzacie?! Pamiętajcie, że każdemu według zasług. A wybrzydzuchy to nie są zasługi. I mogą się obłoki rozsunąć na nieboskłonie, a zza nich wychynie naonczas karzące ramię sprawiedliwości i pokiwa Wam paluszkiem. Zobaczycie!\nW sobotę dowiedziałam się, że tydzień temu zmarła moja znajoma. Miała 43 lata. Samotna matka z dwojgiem dzieci w wieku gimnazjalnym. Bardzo mnie to trzepnęło. Zawsze wydawała mi się taka "nie do zdarcia". Wesoła, szalona, imprezowa. Wyjątkowo ładna kobieta. Inteligentna. Dowcipna.\nDotarło to do mnie z całą mocą w sklepie. Stałam przed półką z chińszczyzną i szukałam czarnego sezamu do sushi. Pomyślałam o niej - po raz piętnasty tego dnia - i nagle zrobiło mi się słabo. Nie było gdzie usiąść, więc oparłam się o regał. I tak stałam. Nie wiem ile. Potem poczułam, że okropnie gniecie mnie za mostkiem. Zadzwoniłam do Prezesa.\n- Nie ma sezamu - wybuczałam przez nos.\n- Co się stało? - spytał czujnie.\n- Ona umarła, wiesz? Była dwa lata starsza ode mnie...\n- Zostaw to wszystko i wracaj do domu.\nZaiste - prawda o życiu dopada nas w najbardziej nieoczekiwanych momentach.\nDziś na obiad łosoś pieczony z sosem śmietanowo - koperkowym i surówką, a na deser faworki. Upiekł.\nZapragnęłam, by został gospodyniem domowym. Niestety czuję obawę, że tego nie uda się pogodzić z zarabianiem pieniędzy.\nFaworki upiekł... Dla równowagi ja wyczyściłam kuwety z kocich gówien. A co! Zakupy przywlokłam też. A on mi robi kawę. Właśnie teraz. Fajny taki podział obowiązków. Mam zamiar go (podziału znaczy) przypilnować, gdy tylko zmieni pracę na stacjonarną (Prezes znaczy). Bo przy rozjazdowej było ciężko.\nCoraz bardziej podoba mi się życie bez telewizji. Miałam rację, upierając się przy tym przez lata. Szkoda że dopięłam swego tak późno. Mogliśmy się wyalienować dziesięć lat temu. I mogliśmy nie mieć kurzozbiora w salonie. I kabli. Kable są bardzo be. Chciałabym poznać jedną kobietę, której kablowisko - wężowisko jest obojętne. Gdyż nie znam. Ale jeśli któraś pani ma zwis na kablowy kołtun, to ja po proszę o informację. Gdyż kable w znanym mi świecie zawsze są zarzewiem k…\n- lipca 27, 2014\nNie bawię się*.\n* Temperatura mi nie przeszkadza. Morderczy jest zaduch. Pogodynka donosi, że przez cały tydzień będą burze. I temperatura 28 - 29 stopni. Czyli zaduch. Umiernę.\nBallada z trupem.\nPod stołem od kilku dni leżał zimny trup.\nWłaściwie to zastanawiam się, czy przypadkiem za życia też nie był zimny. Jednakowoż - zamordować tak pająka bez listości i porzucić truchło, to podłość. Może jest na to jakiś paragraf?\nWczoraj do trupa pod stołem dołączył zewłok na parapecie. Muchi. Oczywiście doceniam pasję łowcy, ale oczekiwałabym uprzatknięcia efektów morderczych instynktów. Zaproponowałam dokonanie dzieła Prezesu. Opierał się. W końcu udało mi się wytłumaczyć mu, że moje ozekiwania nie obejmują macania truchła nagą prawicą i żeby się zaopatrzył w papier toaletowy.\nNa szczęście. Rozdziawione nogi martwego pająka wyglądają jednak nieco dramatycznie.\nChciałam się dziś chwycić jakiejś uczciwej roboty, ale jest za goraco. Chyba stać mnie jedynie na sformatowanie iPhona i zgranie go z japkowym laptopikiem. Bo do tej pory tego nie zrobiłam, przyznaję się. A że tego komputera używam na co dzień, to rzecz okazuje się dość niewygodna.\n- lipca 26, 2014\nWczoraj Prezes wytworzył sajgonki, przy których straciłam resztki rozsądku i umiaru. Dziś poprawił produkcją sushi. Jestem zażenowana faktem, że nie jem. Żrę.\nPoza tym kupiłam sobie na Allegro dwa staniki, oba bardzo, z czego jeden tak cudny, że zaczęłam się zastanawiać, czy nie dorzucić zdjęcia odzianego weń biustu do katalogu "Jestem feministką". Gdyż obecnie jestem feministką o przecudnie wypiętrzonych kulkach, otulonych kolorem morskim. Z różyczkami. Nie mogę się napatrzeć. Idiomka co prawda przetarła szlaki, lecz biust ma ukryty, tzn. w bluzkę. A w tym przypadku odziewanie w cokolwiek poza stanikiem wydaje się bezsensowne. Chyba przestanę zakładać góry - tak mi się podoba.\nA drugi jest róziowy.\nSkąd bierze się ten pomysł, że feministki nie chcą nosić staników?! Uwielbiam. Od kiedy odkryłam właściwy dla siebie rozmiar, a na rynek z zachodnich rubieży zaczęły spływać cuda rąk gorseciarek, nie mogę przestać. Buty i stanik to podstawa egzystenc…\nChyba niechcący zostałam Matką Założycielką.\nZnów gdzieś w otchłani sieci natrafiłam na wątek, dotyczący feminizmu. I znów te same, oklepane hasła przeciwników. Że feministki to babochłopy (jeden chciał chyba wykazać dobrą wolę i napisał "kobietony"), że brzydkie, niedopchnięte, nóg nie golą i nikt ich nie chce. Cycuszki mi opadły.\nI jakoś tak, w odruchu załamania, utworzyłam na fejsie nowy album, zatytułowany "Jestem feministką" - za radą Idiomki otagowany: #jestemfeministką.\nDo albumu wrzucam dowody na to, że antyfeminiści się mylą, pisząc, że jestem babochłopem. A dowody mam niepodważalne. Zamieszczam dwa, których jeszcze nie znacie:\n1. dzisiejsze zdjęcie z pracy (obuwie Zara)\n2. oświadczenie, że w domu też jestem feministką (na płaskim)\nDziewczynom (i jednemu Bardzo Poważnemu Panu) się spodobało. Póki co, ruszyły za mną dwie - moja serdeczna koleżanka Magda i Idiomka właśnie. Magda zrobiła sobie sesję zdjęciową, na której pokazuje dłuuuugie nogi, zakończone róż…\nCiśnienie chyba spadło drastycznie, bo mam śpiączkę funkcjonalną.\nPrezes uradowany, bo załapaliśmy się na obiad u rodziców i nie musiał gotować. Przy okazji uradowana była ciocia, TA ciocia, bo wpadła do rodziców i załapała się na podwózkę do domu. Życie towarzyskie kwitnie, jak Państwo widzi. Jestem matką, ojcem i całym drzewem ginekologicznym tego sukcesu. A przynajmniej tak się czuję. Radość.\nPoza tym Prezes odbył również rozmowę dyskwalifikacyjną, a jego dyrektor zgodził się na rozwiązanie umowy za porozumieniem stron. Od września koniec delegacji.\nKarolek chyba trochę lepiej, gdyż z okazji mego powrotu do domu wylazł z kąta, zażądał miziaków, a zaraz potem posiłku. Mam nadzieję, że niebawem mu przejdzie. Obolałe zwierzę to przykra sprawa. Ani mu pomóc, ani ulżyć, ani wytłumaczyć. Chciałby człowiek coś zrobić, a nie ma jak.\nZosia natomiast żwawa i radosna. Kuleje umiarkowanie, jest lepiej w tym względzie.\nNo i nikomu z ryja nie jedzie. Bonus.\nA co tam, mianowici…\nProszsz... Państwo życzy - Państwo ma.\nW roli głównej: Edward. W pozostałych rolach: dyszenie Prezesa. Reżyseria: Łoterloo. Scenariusz: życie. Oświetlenie: do dupy.\nNie wiem doprawdy, jak on to robi.\nMiędzy wyjazdami służbowymi, pracą na miejscu, zajęciami własnymi, sprzątaniem, jeżdżeniem do lecznicy z kotami, uczestniczeniem w imprezach rodzinnych, rozkręcaniem piekarników i gotowaniem obiadów uznał, że obecna praca już mu się znudziła, męczy go i wkurwia. Wysłał więc jedno CV. Słownie: JEDNO. Do międzynarodowej korporacji. I ona, ta korporacja, natychmiast zapragnęła z nim rozmawiać. Rozmawiała namiętnie po polsku i w narzeczu, przysyłała mu maile, zapraszała do siebie, by dziś płakać do słuchawki z nadzieją, że będzie ich olśniewał. Termin: natychmiast.\nPrezes zmienia pracę.\nWreszcie przestanie podróżować.\nZnajdę mu tysiąc zajęć na miejscu - co za ulga.\nJak zwykle okazało się, że nic nie dzieje się w życiu bez przyczyny. Gdybyśmy doszli do porozumienia w sprawie tego pierwszego domu, bylibyśmy obecnie w wirze procedury kredytowej i jedno nie sprzyjałoby drugiemu. Bardzo. W związku z powyższym uznałam, że komfort psychiczny Prezesa jest istotn…\n- Jak się czujesz na urlopie?\n- Cudownie! W piątek byłem w pracy, w poniedziałek na rozmowie kwalifikacyjnej, a dziś zostałem sprzątaczką!\n- Źle na to patrzysz. Zaledwie od piątku jesteś na urlopie, a już doprowadziłeś dwa koty do ozdrowienia, rzuciłeś na kolana międzynarodową korporację i stałeś się obiektem zawiści pożądania* setek kobiet! A przy tym - cały czas zarabiasz.\n- Powinni ci słono płacić za gadanie.\n* Poprawka wprowadzona po stanowczym veto pandeMonii. Słusznym, trudno przeczyć.\nDziś popołudniu, po czternastu latach związku, Prezes odkrył u mnie nowe strefy erogenne.\nJechaliśmy właśnie do weterynarza, żeby uszczęśliwić Zofię ostatnim zastrzykiem, gdy nagle Prezes zaczął opowiadać.\n- Wstałem, jak wiesz, o 6:30. Kiedy wyszłaś, poodkurzałem mieszkanie. Wytarłem kurze. Zlikwidowałem stolik pod nieobecny telewizor, żeby nam nie przeszkadzał, a w to miejsce wstawiłem koci drapak. Posprzątałem w kuchni, umyłem wszystkie blaty i wytarłem półki. Ekspres wyczyściłem w całości, a potem umyłem też w środku mikrofalówkę. Rozkręciłem drzwiczki piekarnika i wyczyściłem szyby, także od wewnątrz, bo tam się nigdy nie dociera...\n- Przestań... - wydyszałam. - Przecież ja prowadzę!\nPrezes zastygł w bezruchu, zatrzymując tę chwilę zdało się - w nieskończoność. A potem po mistrzowsku wyprowadził ostatnie pchnięcie:\n- Ugotowałem jarzynową.\nMój jęk niósł się ulicami miasta przez naprawdę długi, długi czas.\n- lipca 21, 2014\n- Wreszcie przywieźli wentylatorek rozsądnych rozmiarów - powiedział dziś kolega, zatrzymując się tuż za moimi plecami, gdy patrzyłam przez okno na dziedziniec.\nTak, te czerwone paski wyznaczają miejsca parkingowe. "Wentylatorek" stoi na środkowym, zajmując po kawałku dwóch sąsiednich. Chyba nie tylko ja marzyłam dziś, żeby ktoś go włączył.\nPS A co, myśleliście, że napiszę "dmuchnął"? Figa!\nZ całym szacunkiem dla weterynarzy, ale nie ma, jak nasz doktor Tomasz, którego wreszcie dziś przyłapaliśmy na gorącym uczynku, czyli trafiliśmy w jego zmianę.\nOpowiedzieliśmy mu resztę historii Zośki, tę, której jeszcze nie znał. O tej nodze nieszczęsnej, o agresywnym zachowaniu, takim dla niej nietypowym, o reakcji na narkozę itd. Pokiwał głową, ponarzekał na pogodę, poinformował, że ona bardzo niesprzyjająco wpływa na reakcję zwierząt na leki, po czym oświadczył:\n- Dobra, Zośka, wyłaź z pudła.\n- Okropnie się wścieka - powiedziałam.\nZocha oczywiście próbowała go owarczeć, co całkowicie olał. Pogłaskał ją po głowinie, taką złoszczącą się, i pobłażliwie szepnął:\n- Nie rób wiochy.\nOn bardzo lubi koty i zupełnie się jej nie boi, co wybija argumenty z łapy. W związku z powyższym zaniechała wydziwiania, jako całkowicie nieskutecznego.\nObmacał całego kota i od razu zawyrokował:\n- To jest poważny problem. Ścięgno naderwane. Możemy jedynie czekać, może się zrośnie. Gdyb…\n- lipca 20, 2014\nPaństwo się zapytowywuje, co przyniosła Wróżka Zębuszka.\nOwszem, nie jesteśmy znowu Tacy. Wróżka w cholerę się zjeździła w tym upale, gdy przyzwoici ludzie leżą w bezruchu przy całkowitym zaciemnieniu i maksymalnym zawentylatorowaniu. W końcu zdobyła. W domu okazało się, że brakuje części. Więc znów udała się do Afryki, żeby oddać egzemplarz wadliwy i znów ruszyła na poszukiwania. I dopadła. O, proszę:\nŻeby nie było, że ktoś zęby oddał za darmo.\nTymczasem stary drapak stracił smętne resztki osnowy, został rozkręcony, podstawę i czubek się wypierze, kupi sznurek, owinie, skręci i będzie jak nowy. Na pięterku.\nA niechta wią, że są naszymi dziubdziusiami. Szczególnie pani kulawa.\nPS Z analizy wynika, że nastąpiło porażenie nóżki za pomocą antybiotyku, który jest najsilniejszym z możliwych, bo Zosia w dziąsłach ma istne kratery. Dziś dostała w kark, ale myślimy o zmianie środka, bo ten trzeba podawać minimum 5 dni, jeśli nie tydzień. A bardzo obciąża nerki i nie podoba mi się to, co wyda…\n- lipca 19, 2014\nPaństwo zwróci uwagę na pieczołowicie dokonany wybór dodatków, podkreślający męski podbródek na zdjęciu pierwszym i subtelność pęcin na zdjęciu drugim.\nTak się zmęczył całodobowym pilnowaniem dwojga rannych, które, te ranne, wciąż się rozłazili po chałupie i nie chcieli siedzieć w kupie. On potem musiał biegać, się denerwować, doglądać, zaglądać. Komu bądź.\n- Laluniek! - z obrzydzeniem stwierdza Prezes, gapiąc się na bidusia wieczornego. - Czy można go jeszcze bardziej upodlić?\nKot został przyłapany na oszustwie i teraz się wstydzi.\nGłaszczę. Przytulam. Ukochiwam. Pożałowywuję. Przemawiam miękko.\nZofia przyjmuje te karesy z wyższością.\nW międzyczasie pomalutku, po cichutku, kawałeczek po kawałeczku, żeby nie naruszyć drażliwego miejsca (biedny, biedny kot), odklejam plaster dookoławenflonowy. Za każdym tknięciem łapy wrzask, histeria, warczenie. A potem trzepanie łapą, bo to boli i przeszkadza.\nW końcu kot wskoczył na parapet kuchenny. Patrzę, patrzę (prawie nie oddycham), a ta małpa ma wenflon wyjęty! Cała histeria dotyczy odklejania plastra!!! O, żesz...\nJak Państwo rozumie, plaster z wenflonem zasiedlił już śmietnik.\nJa bym chciała coś wyjaśnić. To jest kot Zuzi. Zachowują się IDENTYCZNIE!!! Obie takie same małpy i udawaczki. Oraz kręć się wokół nich, dopieszczaj, pod nos podtykaj, a może naonczas wejrzą łaskawie. Może!\nNoga nadal kulawa.\nZośka udaje, że sytuacja z plastrem nie miała miejsca.\nPS Taka była bidusia, że zdecydowałyśmy z panią doktor o nawadn…\nKarol pozbierał się koncertowo, pani doktor naciągnęła mi dla niego antybiotyk do dwóch strzykawek i obwieściła ryżemu, że nie chce go więcej widzieć. Z Zosią niedobrze. Właściwie nie wiadomo, co się dzieje, objawy są od czapy i wyglądają na niepowiązane. Wiadomo, że coś, nie wiadomo co.\nBardzo źle zniosła narkozę, częściowo z powodu pogody. Spałam dziś ok. dwóch godzin i to na kanapie w salonie (która jest przykrótka i nie umożliwia normalnego położenia się), ponieważ po pierwotnym, farmakologicznym wybudzeniu, Zośka zapadła w jakąś niezidentyfikowaną katalepsję, bardzo źle oddychała i zaczęła się wyziębiać. Gdzieś do 4:30 nosiłam ją na rękach, owiniętą w zuziny kocyk, który jest milutki, cieplutki i zachęcająco pachnie. Znaczy Zosi pachnie, bo mnie nie. Ale ojtam.\nZ pyszczka wygląda źle. Obcy tego oczywiście nie widzą, ale nasi weterynarze przyjmują takie uwagi. Jest, jakby to określić... nie do końca przytomna. Nadal. W lecznicy dostała napadu koszmarnej agres…\n- lipca 18, 2014\nPrzepraszam, że tak Was trzymałam długo w niepewności. Ale mieć w domu kota po narkozie to hardcore, a mieć dwa koty po narkozie i trzeciego, który musi pilnować tych dwóch, ale się przecież nie rozerwie...\nOdebraliśmy nasze futrzane kuleczki zgodnie z planem, z czego Karolek w stanie znośnym, a Zosia gorzej. Trzeba jej było podać leki odwracające skutki narkozy, bo balibyśmy się zabrać ją z lecznicy niewybudzoną. Dobrze się stało, ponieważ obecnie są mniej więcej na tym samym etapie. To jest etap pijanego zająca. Plączą się po domu zakolami, dużo śpią i nie bardzo kontrolują sikanie, więc oboje zostaliśmy już oblani przez Karola, który się odpręża, kiedy nosimy go na rękach. I w nagrodę leje po nas radośnie. To oczywiście dobrze, bo wysikuje leki usypiające. Raczej niepokoję się o Zośkę, która od chwili odzyskania jakiej takiej przytomności kontroluje zwieracze, więc nie sika. Lanie pod siebie jest poniżej jej godności.\nOba na antybiotykach i środkach przeciwbólowych, oba nawodnione,…\nMamy w domu jednego kota - to jest Bardzo Dziwne.\nOwszem, dwa razy we wspólnym życiu zdarzyło się nam mieć jednego kota. Raz przez rok i raz przez miesiąc. Poza tym stan w liczbie 1 (słownie: jeden) nam się nie zdarza i budzi niepokój. Cały czas gapimy się na kota, zwracamy uwagę na kota, głaszczemy kota i mówimy do kota. Kot jest zadowolony.\nZostawiliśmy Karola nieprzytomnego i przytomną Zosię. Karol poszedł na pierwszy ogień, ponieważ od dawna okresowo kuleje, co nas niepokoiło, bo jest duży i obawialiśmy się zwyrodnienia stawów. W związku z tym w pakiecie otrzymał RTG, do czego musiał być nieprzytomny - nie dlatego, że nie da się z nim czegoś zrobić w lecznicy czy jest agresywny, ale dlatego, że musiał przyjąć dziwną pozycję. Stawy idealne, osteoporozy brak, zwyrodnień brak. W badaniu palpacyjnym odkryto... latające rzepki. Jako żywo nie widziałam czegoś takiego. Żyją swoim życiem.\nWada jest wrodzona i nic się z nią nie robi, chyba że zacznie kuleć często (teraz to się zdarza okazj…\nSprawa z Dzikiem miała ciąg dalszy. Żebyśta sobie nie myśleli.\nNastępnego dnia plan był taki, że odwiozę Dzika do dziadka, a potem jego matkę do roboty. Dzik, jak Dzik - nie chciał rano wstawać, zrzędził, marudził i ogólnie nie przystawał. Matkę to w końcu zdenerwowało, więc rzuciła w przestrzeń:\n- Wstawaj, bo ciocia nie będzie na ciebie czekać.\nW łóżku zapadła absolutna cisza, a następnie Dzik wyprysnął z niego w okamgnieniu, w locie sam ściągnął pieluchę, którą zapobiegliwie zakłada mu się jeszcze na noc, i runął do łazienki z okrzykiem:\n- To ja się wysikam.\nNastępnie odział się bez protestów, mruknął, że śniadanie zje u babci, po czym zjawił się u drzwi w oczekiwaniu na wybycie. Tymczasem dziadek przybył samodzielnie, w związku z czym Dzik opuścił lokal w ciszy i skupieniu, sugerując jedynie zabranie ulubionej zabawki. Nawet nie zauważyłam, kiedy odjechali.\nŻebym nie musiała znowu wyjść przed dom.\nJeden kot z głodu wyżera sałatę z parapetu. Drugi wali głową w śmietnik. Edek…\n- lipca 17, 2014\nWczoraj wieczorem Eduś upolował ćmę.\nBył to zaprawdę wyjątkowy okaz ćmy. Wypasiona, wychowywana bezstresowo i rozrośnięta ponad miarę. Karol też na nią polował, ale mu się nie udało. Szczęśliwy i dumny syneczek mamusi zrobił to, co zawsze zwykł był robić z przedmiotami, posiadanymi w pyszczku, czyli przybiegł rączo, by się pochwalić. I doręczył mi ćmę. Żywą i ruchliwą. Wprost na stopę.\nEeeeee... Pffff... No więc... Ze wszystkich sił starałam się nie okazać braku entuzjazmu. Z kolei ćma, na szczęście, okazała resztki rozsądku i wymiksowała się. Ekspresem. Eduś był nieusatysfakcjonowany. W przeciwieństwie do mnie. Czego nadal usiłowałam nie okazać. Czy ja już wspominałam, że robal mnie brzydzi? I nie mówcie, że to jest owad. Albo co. Robal i już. Paskudny i nieakceptowalny. W tym zakresie jestem stuprocentową rasistką. Motyla dziennego też nie. Że skrzydełka ładne? A widzieliście resztę?!\nW sklepie nieopodal trwa akcja krzewienia zdrowego życia. Ani. Jednej. Popielniczki. Na. Pierdy…\n- lipca 16, 2014\n- Wiesz... okrutnie się wczoraj zmasakrowaliśmy z kolegą i gdy wstałem rano, i przeczytałem twój SMS, to pomyślałem, że to racja. Nie umrę zwykłą śmiercią. Głowa mi wybuchnie.\n- Wybuchnie zaraz po tym, jak ci napcham w dupę dynamitu i podpalę lont.\nAch! Te pełne czułości rozmowy! Co by nie mówić, wynik jest pozytywny. Znalazłam zegar w tablecie i wyłączyłam budzik. Faktycznie był ustawiony cyklicznie. Jutro o świtaniu ruszyłabym na stolnicę i wsadziła mu ten dynamit. Tak sądzę.\nDziecko donosi, że ma adres. Cudownie przestać być matką bezdomnej.\nPotrzebuję na gwałt jakiego starego telefonu, bo nie mam w co wsadzić karty z LycaMobile. Moją nokię - staruszeczkę coś zeżarło. Może to dobry moment, by zacząć szukać nokii i znaleźć przypadkiem suszarkę?\nO poranku usłyszałam przez okno syrenę alarmową. Wyła na pełny regulator. Aż się koty w szafach pochowały.\n- Mamuuuuuuniaaaaaa!!! Ja nie chcę sandaaaaaałkóóóóóóóóów!!! Ja nie chcę zamykać drzwiiiiii!!!\nWczoraj Prezes wstał o 4 rano i pojechał do stolnicy.\nDziś o 4 rano obudziły mnie dźwięki. Nie były to dźwięki, które zidentyfikowałabym jako moje dźwięki budzące. Lecz nie przestawały, a dochodziły z gabinetu. Wstałam. Noga za nogą dowlekłam się do sąsiedniego pomieszczenia. Trochę mi zeszło na lokalizowaniu, bo nie byłam przesadnie dziarska. W końcu odnalazłam źródło - tablet Prezesa, który wyraźnie załapał budzenie cykliczne. O 4.\nNigdy nie dotykałam tego sprzętu, a była 4 rano i za cholerę nie mogłam odnaleźć funkcji wyłączania. Jak Państwo rozumie, irytacja rosła z każdym pipnięciem. Już miałam otwierać okno celem pozbycia się wroga, gdy nagle... JEST. Zamilkł.\nOk. 6 rano napisałam do Prezesa SMS, w którym poinformowałam go, iż nie zejdzie z tego łez padołu leżąc sobie spokojnie w łóżku. Przeciwnie - ani chybi będzie to burzliwe wydarzenie. Nie odpowiedział.\nMuszę go dziś ucapić, żeby mi wskazał, jak się ten @#$%^&$%^& budzik obsługuje. Drugiej pobudki o 4 mogę nie znieś…\nOd czasu, gdy zainstalowałam sobie nowy sprzęcik w postaci kierunkowskazów ruchu sieciowego, zauważyłam, że w kuchni jestem z Chorzowa, a w pokoju z Zabrza.\nNatomiast w fabryce przychodzę z Katowic.\nI to też ma się nijak.\nMiłego dnia Wam życzę, Moi Drodzy.\nA na dzień dobry, stary numer Abelarda Gizy. Stary, ale jary!\n- lipca 15, 2014\nDziecko zameldowało przybycie do celu. Obecnie węszy za wiązką zgniłej słomy w jakimś ciemnym kącie pod dachem. W tym roku nie jest tragicznie, bo mogą spać w samochodzie. Jak się równiez okazało, fabryka ciastek nadal stoi, a więc istnieje szansa na zatrudnienie. Oraz zwrot wyasygnowanej przeze mnie gotówki.\nDzięki podstępnemu zawłaszczeniu wentylatora oraz pełnemu zaciemnieniu, udało mi się osiągnąć pewną w miarę przyzwoitą atmosferę w miejscu świadczenia pracy. Oczywiście nadal zazdroszczę tym, którzy zasiedlają pomieszczenia z klimatyzacją, zwłaszcza że w tych pomieszczeniach w zimie jest - dla odmiany - ciepło, w przeciwieństwie do mojego, w którym w zimie jest - dla odmiany - zimno. Bilans jednak wychodzi na zero, nie mogę narzekać, mam i saunę, i zamrażarkę. A że w nieoczekiwanych momentach? Życie, gdyby było nadto oczywiste, stałoby się nudne.\nW domu oczekuje mnie mnóstwo zwierząt, bo i kocie stadko, i obsiadające je roztocza. Miło mieć liczną gromadkę. W dodatku żadne…\nJedną maluczką duszą tak wiele ubyło...\nNie ma dziecka - eintopf starczył na dwa dni.\nAż strach pomyśleć, ile zaoszczędzimy wody!\n(Drogie roztocza, proszę śmiało rozsiąść się na kocie).\n- lipca 14, 2014\nO 17:30 Krzysztof mówił, że do promu jeszcze 4,5 godziny.\nCo tam będą robić do czwartej rano, nie wiadomo. Póki co, poruszają się prawą stroną jezdni i donoszą, że żyją. Na moje kulturalne pytanie: parlez vous francais? odpowiada: nie i chyba nie pogodomy. I żebym jej nie wypominała, że w zamierzchłych czasach napisała SMS, że chyba zgubiła potrwel. Albowiem jest pewna, że zna jeden język. No ja nie wiem.\nPolicja sprawdziła dziś mą trzeźwość. Stan - bez zmian.\nPani policja była dość zainteresowana i zapytała o zawód (tak, w trakcie kontroli trzeźwości). Standardowo odpowiedziałam, że miłosny. Nie jestem w stu procentach przekonana czy nadążyła. Lecz nie drążyła.\nPrezes wyjeżdża jutro do stolicy i kiedy powróci - nie wiadomo. Zostaję więc słomianą wdową oraz słomianą osieroconą matką. Gdyby nie te koty, chyba targnęłabym się na.\nPrezes zapytał mię dziś, czy ja sądzę, iż powinien pobrać urlop letni NOW. Oczywiście, niech sobie pobiera, koty się ucieszą. Ja się ucieszę. Ugotu…\nNo i pojechały.\nZanim dotrą tym autem do Trowbridge, zjem prawdopodobnie buty. Co prawda mała jeździ jak stary wyjadacz, ale jednak to pierwsza taka długa wyprawa. No i pierwszy keep left w jej życiu.\nDa sobie radę, w to nie wątpię. Zawsze i ze wszystkim daje sobie radę.\nAle jestem mamą, nie? To się mogę martwić i niech mi ktoś zabroni.\n- lipca 13, 2014\nZuzia pakuje się do odlotu. Na dwa miesiące.\nW domu bałagan: walizki, kołdry, robocze buty do stania przy taśmie, kosmetyki, ręczniki i ogólny szał. W tym szale Zośka - opętana z rozpaczy, płacząca w przedpokoju, przenosząca myszy tam i z powrotem. Ten, kto wymyślił teorię, że koty przywiązują się do miejsca, w życiu nie widział nawet koniuszka kociego ogona.\nNoszę Zośkę na rękach, przytulam i przemawiam czule.\n- Wróci, zobaczysz. Wróci. Gdzie by jej było lepiej niż w domu z tobą.\nZupełnie nie obchodzi jej to, co mówię. Pogrążona w rozpaczy wygłasza własne teorie i łka. To będzie trudny czas. Zwłaszcza że przed nami wyzwania stomatologiczne.\nZuzia rusza o 6:00.\n- lipca 12, 2014\nZuzia wróciła do domu i, pominąwszy "dzień dobry", pisnęła od drzwi:\n- Zostały dla mnie jakieś pomidorki?!\nPrzygotowałam więc instrukcję obrazkową (dorabiając dla niej pomidorki, w końcu to jedyne dziecko, jakie mam), ponieważ ja nigdy do żadnego przepisu nie podaję ilości - wszystko w kuchni robię na wyczucie w dłoni. A to nie ułatwia zainteresowanym przepisem. Wobec tego - proszę. Oto ilości.\n1. Pokrojone i osolone pomidorki.\n2. Czosnek przeciśnięty przez praskę.\n3. Na to majonez (ja daję kielecki, bo innych nie lubię).\n4. Top: tarty ser. U mnie akurat mozarella, ale basic to żółty.\nPS Moi kuzyni okradli staruszków z sernika. Jestem minimalnie zażenowana.\nPrezes był dziś ukończył, a więc odbyła się ta sławetna impreza z udziałem. I co?\n- No i patrz pan - powiedziałam do mojego młodszego kuzyna podczas wspólnego papierosa w kuchni. - Ładnie wyszło. Nie mogło to tak być zawsze?\n- Cholera! To samo chciałem powiedzieć. Zawsze podbierasz mi puentę.\nKolejna wspólna impreza w połowie sierpnia - z okazji jego urodzin.\nZeżarli, co było do zeżarcia, wypili, co było do wypicia i... uwaga! Całą grupą ruszyli na piechotę do domów. Tzn. ciocia i moi kuzyni na piechotę, bo mają niedaleko. A rodzice na tramwaj. Który ma przystanek pomiędzy naszymi domami. Moi rodzice. Na piechotę. Na tramwaj. Tego jeszcze nie było.\nUdałam się Wam, c'nie?\n- Z nieznanych przyczyn fenomen pomidorków znów święcił tryumfy - skwitował Prezes, znosząc talerzyki.\nFenomen pomidorków jest doprawdy poruszający. Tam nic nie ma, a wszyscy je wchłaniają, jakby były przynajmniej szampanem z kawiorem.\n- pomidory w grubszych…\nO so cho, czyli po wizji lokalnej.\nBylim zobaczyć dom. Sprawa jest skomplikowana, ponieważ istnieje pośrednik. Z ramienia pośrednika w roli pierwszoplanowej występuje wkurwiająca (no, sorry, nie da się tego innym słowem) pani, niewiele starsza od mojej córki. Nawiasem mówiąc, odkryłam niszę rynkową dla dziecka osobistego - nic nie trzeba wiedzieć, wystarczy prowadzić samochód, posługiwać się GPSem, trafiać do miejsca przeznaczenia i ładnie wyglądać. Dziecko to wszystko ma.\nPani była przerażająco indolentna. A że była młoda i ładna, to Prezesowi chyba trochę żal się jej zrobiło, gdy przejechałam kózkę walcem. I tu nie zamierzam wyrazić skruchy (martuuha - pacz!). Jeśli mam zapłacić komuś 15.000 zł, to chcę wiedzieć, za co. I takie pytanie pani zadałam, a ona nie potrafiła na nie odpowiedzieć. Jestem głęboko przekonana, że - jako osoba całkowicie z zewnątrz - mam większe pojęcie o nieruchomościach niż pośredniczka.\nNie potrafiła nawet odpowiedzieć na pytanie, jaką dokumentację gromadzi …\nTrzy ćwierci od śmierci.\nA w zasadzie jedna. Bo Melisski już mam (nawet dwie pary, w tym jedne od Vivienne Westwood), Irregular Choice'y mam, zostały do zdobycia osławione pantofle od Louboutina. Dajmy na to takie:\nI można umierać. Te ostatnie raczej w klimacie pandeMonii, czyli na półeczkę. Bo grzech w tym chodzić.\nA propos grzech chodzić. Państwo samo zobaczy.\nWidać, że jednak do fabryki nie przyleciałam na skrzydłach.\nPrezes sugeruje zakup takich folii, jak na ekran telefonu.\nA tutaj samo obuwie - rzut typowo fabryczny.\nChciałabym Wam jeszcze pokazać pudełko, na widok którego prawie się rozpłakałam. Dbają o każdy szczegół, włączając opakowanie. Gdy się kupuje czojsy, to nie trzeba do tego żadnej torby: pudełeczka mają własne, wysuwane sznureczki, za które można złapać i nieść. Gdy to zobaczyłam, musiałam natychmiast otworzyć Prosecco. Z bąbelkami.\nPrzepraszam za jakość zdjęcia - robiłam je w nocy, żeby natychmiast wysłać MMSem do martuuhy. A w kuchni mam lampę w postaci trzech…\n- lipca 10, 2014\nPod poprzednią notką Zuzia skomentowała:\nA tak na serio, to jak Ty to robisz? Wiesz, szef szaleje, gromi, zwalnia a Ty nic, tumiwisizm itd.\nJakie są na to sposoby? ja jak widzę tylko maile od pewnych osób zaciskają mi się aż szczęki, a co dopiero jak mam z nimi konfrontację.... :(\na 20 lat już dawno nie mam, wypadałoby pomału mieć taką postawę :)\nI temat ten wydał mi się godzien rozwinięcia.\nNie mam w zasadzie niczego konkretnego do poradzenia, bo rzecz wydaje mi się ściśle spersonalizowana. Jeden człowiek wychodzi z nerw, bo coś, a drugi, bo coś innego. Mechanizmy są różne, a efekt tylko z pozoru podobny. W każdym razie chodzi pewnie o wyznaczanie granic. W moim przypadku przez większość życia to był problem.\nZwróćcie uwagę, że zwykle (nie mówię, że zawsze, ale często) nie mamy problemów z asertywnością w stosunku do osób obcych, z którymi nie wchodzimy w różne zażyłości i zależności. Przy czym zdecydowanie mniejsze problemy mają chyba mężczyźni, ale i kobiety często sobie z tym radzą. …\nJedziemy windą po zlocie popołudniowym, liczna grupa uczestników, sami kierownicy. I Boguś.\nBoguś jest naszym najstarszym pracownikiem. Jedziemy, jedziemy, winda zatrzymuje się na kolejnych piętrach, ludzie wysiadają. W końcu zostajemy z Bogusiem we dwoje. Drzwi się zamykają, Boguś wzdycha.\n- Widziałaś? Sami kierownicy. Gdzie się nie obrócisz - kierownik.\n- Właśnie - odpowiadam niezrażona. - A robić nie ma komu.\n- Otóż to. To ty rób, a ja idę do domu.\nI w ten oto sposób prawda o kierownikach (ja) i pracownikach (Boguś) ujrzała światło dzienne.\nDziecko donosi, że czojsy przybyły. Niestety spotkam się z nimi dopiero jutro, gdyż abowiem dziecko ciągnie wory w Żabce do 23:00. A odebrała i ma w samochodzie.\nDzwoniła wreszcie pani pośredniczka i po raz kolejny przesunęła oglądanie domu. Zaczynam przyglądać się temu z fascynacją. W każdym razie, o ile nic się nie zmieni, zobaczymy go jutro późnym popołudniem. Złożę stosowne sprawozdanie. Ze zdjęć wygląda przyzwoicie, przynajmniej wew…\n- lipca 09, 2014\nCzasami oglądam buty dla sportu.\nSłowo daję. Nie mam zamiaru niczego kupić i rzeczywiście nie kupuję. Obcuję. Dla przyjemności.\nI chciałam Państwu pokazać, co wyobcowałam wczoraj w nocy, kiedy uznałam, że robię przerwę od oglądania "Downton Abbey". (Tak, dziesięć sezonów "Chirurgów" już zaliczyłam).\nZamieszczam jedno zdjęcie, a po resztę, czyli ogląd z różnych stron, zapraszam Państwa TU. To będzie doprawdy pouczający ogląd, więc nie żałujcie tego klika.\nNa przykład one mnie, te buty, bardzo rozbawiają z rzutu en face. I od tyłu też wyglądają przebiegle. Sądzę, że oddają znakomicie mój charakter. Ale, jak wspominałam, zrobiłam to wyłącznie dla obcingu. Gdyby ktoś chciał mi je podarować, tobym przyjęła. Ale płacić za nie to przesada.\nObserwuję niepokojące objawy u Szefa. Zwykle paranoja pojawia się u niego w systemie sinusoidalnym, a obecnie zniżkujemy już trzy dni. Bez wizji na poprawę. Zgnoił dziś legiony, ze mną włącznie, czym - jak zawsze - w ogóle się nie p…\n- lipca 08, 2014\nOdkryłam właśnie w jakimś zakątku swojej duszy, że nad morze to bym pojechała.\nNie pamiętam już, kiedy byłam na jakimś urlopie. No i nie grozi mi, choćby ze względu na fakt, że Zuzia w poniedziałek wybywa w świat na dwa miesiące. W związku z czym nie ma z kim kotów zostawić. A z przypadkową osobą syneczek mamusi nie zostanie za żadne skarby świata.\nsyneczek mamusi (stający na głowie)\nprezesowa: Chodź no tu, syneczku mamusi.\n(Syneczek mamusi natychmiast przybywa rączo, po czym staje na głowie i wyczynia).\nprezesowa (rozczula się): Kochany taki. (Do Prezesa) Zobacz jaki laluniek, wszystkie nóżki do góry wystawił i się cieszy.\nPrezes: Miał być dzikim, niezależnym kotem.\nprezesowa: Mamusia nigdy by na to nie pozwoliła. Śliczny, kochany syneczek. Została z kotkiem w domu na czas jakiś i...\nPrezes: I zrobiła z niego LALUŃKA!\n(Laluniek wije się w konwulsjach ze szczęścia i wyraża zadowolenie z bycia laluńkiem).\nOdkryłam dziś w internetach, że ósmy lipca - dniem samojebki.\nHasło przewodnie brzmi: Nie popełniam tego samego błędu dwa razy. Robię to pięcio- lub sześciokrotnie, żeby mieć pewność.\nSzef natłukł dziś wszystkim, którzy w porę nie uciekli, ze mną na czele*. Po czy wyjechał. Ponoć nie wróci i na to właśnie liczymy.\nWstąpiłam do kolegi, by połączyć się w bólu. Przekazał mi, żebym nie udawała się do Pałacu, bo naczelny tłucze tam wszystkich pracowników kijem. Cenna uwaga. Po co niby miałabym oberwać dwukrotnie? Nie, to nie jest ten sam błąd. To jest błąd całkowicie odrębny.\nNa pocieszenie: przyszła koleżanka i przyniosła mi ciastko. Z malinami. I z galaretką. Natomiast rano przydybałam kolegę, ryjącego w zamrażalniku. Okazało się, że z tej rozpusty na śniadanie jada lody.\n- Lodzika?! - kwiknęłam radośnie.\nKolega z tych nielicznych nieświntuszących, więc się spłonił i zmienił temat.\nLudzie to się dopieszczają, naprawdę. A ja, kretynka, przynoszę z domu kanapki. Trzeba z tym sko…\n- lipca 07, 2014\n- Koleżanki mówią, że jeszcze góra trzy lata i będziesz miał kryzys wieku średniego. No to im powiedziałam, że ty masz kryzys wieku średniego od dziesięciu lat i mnie już nic nie zdziwi.\n- A co niby miałbym zrobić z tym kryzysem?\n- Pewnie będziesz rwał dwudziestolatki.\n- Dwudziestolatki mają mnie gdzieś.\n- Najwyżej kupisz se motór. Albo nie! Jakiś nisko zawieszony samochód! Bez dachu. Będziesz nim jeździł i rwał.\n- Oszalałaś?! Przecież za trzy lata to ja już nie wysiądę z nisko zawieszonego samochodu, bo mi kręgosłup pęknie!!!\n- Swoją drogą to ja się zastanawiam, o czym ty będziesz z nimi rozmawiał.\n- No z tymi wyrwanymi dwudziestolatkami.\n- Yyyyy... Pfffff...\n- Wiem! Zapytaj, jaki zespół lubią!\n- No, zespół. I nic nie mów o Schubercie. Ani o Schummanie. Pamiętaj - grasz na basie, nic nie wspominaj o fortepianie.\n- I chciałam podkreślić, że ja to wszystko z tobą przetrwałam.\n- No, wiesz: jaki zespół lubisz i takie tam. A teraz łeb ci siwieje,…\nSorry, ale jest za ciepło na pisanie.\nNawet koty znajdują się w zasięgu wentylatora. Mimo że szumi.\nOczywiście koty płci męskiej. Bo Zocha leży na internetach. Ani chybi ma coś do powiedzenia światu.\nZdobyłam na wrogu wentylator. To pomoże mi przetrwać do popołudnia.\nIronią jest fakt, że całe piętro jest klimatyzowane - oprócz mojego pokoju. Koszmar. No i nie mam co żebrać o klimę, bo wiem, że za rok będę się przeprowadzać. Wonderful life.\nPostanowiłam zawnioskować do dyrekcji, żeby naonczas umieściła mnie w najpodlejszym schowku na mopy na terenie fabryki. To powinno wszystkich usatysfakcjonować:\n- po pierwsze, bo będę siedziała w gównianym pomieszczeniu,\n- po drugie, bo będą myśleli, że spadłam z łopaty.\nA mnie tam wiele nie potrzeba. Wentylator wtedy przysposobię na stałe.\nPrzez całą karierę zawodową zastanawia mnie, skąd w ludziach ta potrzeba nienawidzenia innych. Ja o nic nikogo nie proszę. Dają - biorę i nie komentuję. Nie dają - nie biorę i też nie komentuję. Ukuto roboczą teorię, że jestem nazbyt miła i uśmiechnięta. Mam się nie cieszyć głupio, bo to podpada. A ja mam po prostu taki charakter: nie przejmuję się głupstwami, nie potrzebuję być ważna i mieć racji, sąd…\nŻeby nie było - ja nie chciałam jechać. To on.\nW ogóle nie chadzam do centrów handlowych, bo nie ma po co. Znaczy byłoby po co, ale po co. No to nie chadzam. On chciał, to z nim poszłam. Do Saturna. I wtedy mi się przypomniało, że kilka miesięcy temu, gdy ostatni raz byłam w Silesii, mierzyłam w Zarze śliczne szpilki, ale uznałam, że są za drogie. No to wstąpiliśmy, bo wyprze.\nSłowo "wyprze" pochodzi od wypierania towaru na zewnątrz w moim kierunku. Parli, parli i wyparli.\nPragnę podkreślić, że powinien mi być wdzięczny, gdyż albowiem oszczędziłam na torebce. Którą posiadam od lat kilku. Wyparli z Solara.\nPS PandeMonio - nie każ mi dłużej czekać na Twój mail, gdyż dałam słowo Prezesowi, że coś nas opuści. Nie możesz go zawieść. Seriously.\n- lipca 05, 2014\nHistoria rodzinna o tym, jak znów zostałam matką.\nPewnie wiele osób tak ma, ale mało kto się przyznaje. To ja się przyznam.\nMój tato miał młodszego brata. Brat taty miał dwóch synów. Najbliższa rodzina, a jednak kontakty były słabe. Gdzieś tam kiedyś ktoś się z kimś pokłócił, ktoś komuś na odcisk nastąpił, powiedział dwa słowa za dużo i stało się. Nie warto wracać do prehistorii. Niby utrzymywaliśmy rodzinne kontakty, ale nikt u nikogo raczej nie bywał. Znaczy w kupie. Bo wyłamały się z tego dwie osoby - ja (kto by podejrzewał) i mój starszy kuzyn. Tak było, od kiedy pamiętam. My dwoje w znakomitej komitywie, przeimprezowana wspólnie młodość, na kopy śmiesznych anegdotek.\nByły też i inne chwile. Smutne i trudne. Niedopowiedzenia, przemilczenia i domyślania się. Co - jak wiadomo - nikomu na dobre nie wychodzi. Poza tym w pewnej chwili znalazłam się na indeksie. Mój młodszy kuzyn zaczął mieć problemy z alkoholem, a co za tym idzie - niszczył życie sobie, młodej żonie i malutkiemu synkow…\nKoty nawet nie obraziły się dziś rano za brak śniadania, ponieważ były tak zdumione naszą postawą, że na to nie wpadły. Tymczasem ciut przed dziewiątą wyjęliśmy kontenerki przewozowe, zapakowaliśmy Karola (z oporami, coś mu zaświtało) i Zochę (bez oporów, ona chętnie pozwiedza) i wyruszyliśmy w drogę. Edek został sam w domu po raz pierwszy w życiu, bo Zuzia wyjechała do Krakowa.\nKarol miał za złe od chwili, gdy celnym strzałem wepchnęłam go w głąb.\nOba przebadane, do książeczek przegląd rejestracyjny wbity warunkowo. Czas trwania warunku: dwa tygodnie.\nRyży, o, przepraszam, podobno teraz mówi się: bursztynowy - wszystko w normie, wyniki nerkowo - wątrobowe jak młody bóg. Prezes bardzo podbudowany, bo nie było naszego weterynarza i pani doktor powiedziała, że Karol wcale nie jest otyły, tylko po prostu duży i masywnej budowy, a tkanka tłuszczowa w normie. Mamy jedynie pilnować, żeby się nie obżerał. Nerki różnej wielkości, ale to się ponoć zdarza, taka uroda. Warunek: usu…\nSarenza powiedziała, że ma ostatnie dwie pary butów Irregular Choice. W moim rozmiarze. I chce za nie 252,00 zł. Taniej nie będzie.\nJestem Geniuszem Zła.\nZapłaciłam kartą kredytową Prezesa.\n- lipca 04, 2014\nI przypomniało mi się, że nie pokazałam Wam nowych butów, na które zrujnowałam się kwotą złotych polskich dwudziestu dziewięciu. No, dobra. I dziewięćdziesięciu dziewięciu groszy. A teraz to nie chce mi się wyłazić na górę, gdzie spoczywają spokojnie w pudełeczku w szafie. Będzie trzeba zaczekać na zdjęcie.\nOtóż Centro. Ja już o tym, zdaje się, pisałam. Pewnie wtedy, gdy kupiłam tam obuwie za piętnaście. Takie mają wyprze. Szał ciał. Ja u nich kupuję dla idei. Te buty Vicini to oni chcą teraz człowieku sprzedać za 69,95. Nie, nie kupiłam. Mają jakąś dziwną numerację i za cholerę nie mogę trafić. Przydałaby się połówka, która istnieje, ale akurat nie pomiędzy rozmiarami, o które mię się rozchodzi. Co prawda w jedne się wstrzeliłam, ale były dwie wersje: standardowe czółenka i open toe. W moim rozmiarze były te bez palców, ale widziałam pełne i wolałam tamte. Więc się obraziłam i kupiłam te śmieszne za trzy dychy. Oraz błękitne baleriny z koronki za dwie. Albowiem światło dzienne ujrzał…\nWczoraj Szef szukał ofiary. Miałam pecha.\nCały dzień udawało mi się skutecznie go unikać, więc się rozluźniłam. Źle. Wpadliśmy na siebie na zakręcie, gdy radośnie zdążałam do dyrektora technicznego (to ten ładny).\n- Aaaaa! - wrzasnęłam, bo Szef wyskoczył na mnie znienacka zza rogu.\n- Właśnie! - huknął. - Co ty mi tam podkładasz?! Ile razy mam to czytać?! Już to czytałem!!! Myślisz, że nie mam co robić?!\nPoszło o artykuł, który Szef rzeczywiście zatwierdził, ale zleceniodawca poprosił o rozwinięcie trzech kwestii. Dla mnie nie ma problemu, jak to kiedyś Kaczka oznajmiła światu na fejsiku. Mianowicie zamieściła zdjęcie z czytanej aktualnie książki. O:\nW każdym razie Szef został powiadomiony, wyraził zgodę, zdziwił się uprzejmie, że mam zamiar dać sobie z tym radę samodzielnie, po czym... prawdopodobnie zapomniał. Tymczasem ja, by nie narażać go na zbytni wysiłek, dopisane rozwinięcia zaznaczyłam na czerwono, po czym dokleiłam karteluszek z instrukcja obsługi, wskaz…


Sałatka, która zawsze się udaje – czyli poznaj prosty schemat!\nMagdalena Półtorak 15. 12. 2015\nZdrowe, chrupiące, świeże sałatki dostarczą Wam sporej ilości cennej energii oraz niezbędne substancje odżywcze. Sprawdzą się zarówno jako przekąska, przystawka lub samodzielny posiłek o każdej porze roku. Mogą bazować na zielonych roślinach liściastych, makaronie, ziemniakach ryżu czy fasoli. Dobrze jest korzystać z produktów sezonowych, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by w sałatce znalazły się …


Ubezpieczenia – ochrona zdrowia, życia, domu, samochodu\nOferujemy różnorodne ubezpieczenia, dzięki którym można chronić to, co najistotniejsze – życie, zdrowie, dom, wartościowe przedmioty. Dzięki starannie dobranym rozwiązaniom ubezpieczeniowym Klienci zyskują spokój odnośnie przyszłości i tego, co ona z sobą niesie. Minimalizują obawy i lęki związane z przykrymi niespodziankami od losu, zamieniając stres na bezpieczeństwo i harmonię odczuwaną w teraźniejszości. Pomagamy przygotować się na niefortunne sytuacje, które zazwyczaj mają miejsce w najmniej oczekiwanym momencie. Przytrafiają się w życiu prywatnym oraz spotykają właścicieli firm i wpływają na przyszłość przedsiębiorstw.\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom Klientów, którzy chcą zapewnić sobie spokój, chroniąc w najlepszy sposób siebie i swoich bliskich, oferujemy liczne ubezpieczenia na życie. Mamy na uwadze także wartość rzeczy materialnych. Stąd wynika rozbudowana oferta ubezpieczeń majątkowych, dzięki którym można z łatwością zadbać o dom, mieszkanie czy budowę. Zdajemy sobie także sprawę z tego, jak istotne są dla współczesnego człowieka podróże i jednocześnie jak wielkie niosą z sobą ryzyko. Nieustannie rozwijamy naszą ofertę z zakresu ubezpieczeń turystycznych, a także komunikacyjnych. Troszczymy się o zadowolenie kierowców, którzy należą do szerokiego grona naszych Klientów. Oferujemy także ubezpieczenia dla przedsiębiorców, które stanowią istotny element rozwoju i stabilności nowoczesnych firm. Zawsze dopasowujemy najlepsze rozwiązanie, dzięki któremu prowadzenie własnego biznesu staje się łatwiejsze i bezpieczniejsze pod względem finansowym.


MELOGRAJKI – koncert gordonowski dla dzieci i rodziców – Zaspa24.PL\nStrona Główna |DLA MIESZKAŃCÓW|MELOGRAJKI – koncert gordonowski dla dzieci i rodziców\nZaspa24 14 listopada 2021\tDLA MIESZKAŃCÓW, Kultura rozrywka i rekreacja Skomentuj\nTeatr w blokowisku, Plama GAK Niedziela, 21 listopada 2021\ngodz. 12:00 MELOGRAJKI – koncert gordonowski dla dzieci i rodziców\nPlama GAK zaprasza dzieci w wieku od 0 do 6 lat, rodziców i kobiety w ciąży na koncert gordonowski.\nKoncert prowadzą profesjonalni muzycy, którzy grają i śpiewają na żywo, przez cały czas pozostając w kontakcie z publicznością. W swobodnej atmosferze wspólnie słuchamy, śpiewamy, bujamy się, tańczymy oraz bawimy rytmem i melodią. Nie zabraknie też kolorowych rekwizytów: chust, chusteczek, szarf i małych instrumentów do wspólnego muzykowania. Program koncertu oparty jest na teorii uczenia się muzyki Edwarda Eliasa Gordona – amerykańskiego pedagoga i jazzmana. W programie znajdą się utwory wokalne i instrumentalne w różnych stylach, tonacjach i skalach, przeplatane fragmentami czysto rytmicznymi.\nCo daje udział w koncercie?\nKoncerty gordonowskie uwrażliwiają najmłodszych na piękno dobrej muzyki.\nDzieci poznają świat muzyki i dźwięków tak, jak poznają swój język ojczysty.\nDzieci rozwijają się intelektualnie, emocjonalnie i społecznie poprzez muzykę, ruch i kontakt z rówieśnikami.\nUdział dziecka i rodziców w koncertowych zabawach muzycznych buduje więź emocjonalną i rozwija kreatywność.\nZe względu na wyjątkowy charakter koncertu (zabawy podłogowe) prosimy o zabranie butów na zmianę lub skarpetek oraz kocyka/maty do siedzenia.\nMagdalena Mrówczyńska – śpiew i prowadzenie koncertu\nMilena Ciesielska – śpiew\nRobert Kanaan – instrumenty klawiszowe\nIreneusz Kaczmar – perkusja\nMagdalena Mrówczyńska – muzyk, wokalistka, arteterapeutka, animatorka kultury, certyfikowana instruktorka zajęć umuzykalniających według teorii uczenia się muzyki prof. Edwina Eliasa Gordona. Prowadzi zajęcia gordonowskie dla dzieci w Centrum Zabaw Budumi oraz w GAK Plama w Gdańsku, a także arteterapię i warsztaty rozwoju przez sztukę pod marką Flow Art. Pisze\nMilena Ciesielska – muzyk, wokalistka, aktorka scen muzycznych, absolwentka Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Propagator, praktyk i certyfikowany instruktor zajęć umuzykalniających według teorii uczenia się muzyki prof. Edwina Eliasa Gordona, filolog języka niemieckiego. Prywatnie mama 4-letniego Piotra\nRobert Kanaan – kompozytor, muzyk i producent muzyczny. Tworzy muzykę ilustracyjną, elektroniczną i eksperymentalną.Współpracuje z teatrami, solistami oraz zespołami, komponując i tworząc widowiska multimedialne oraz parateatralne. Ma na swoim koncie liczne wydawnictwa płytowe – „Continuum”, „Gaja”, „Panocean”, „Primavera”, „Białe Gołębie”. Najnowsza płyta to „Atea – the power of ligth”.\nIreneusz Kaczmar – basista, perkusjonalista, kompozytor, aranżer i pedagog. Współpracuje z zespołami: Da. Kaa, Janusz Zdunek + Marienburg, Kazik + Zdunek Ensamble, Kanaan i Kubą Kornackim w realizacji projektu zatytułowanego „Trzy sny”. Komponował muzykę do filmów „Autonaprawa”, „Poczekalnia”, „Pokonać siebie” oraz „Diagnoza”. Nagrał płyty z zespołami: Etna Kontrabande, Pabieda i Holyguns. Artysta inspiruje się starym, rockowym graniem, muzyką improwizowaną, transową, filmową i klasyczną.\nTagiGAK Plama Plama GAK Teatr w blokowisku\nKoncerty w GAK Plama: Why Bother? i ART. BUDYŃ & CHANGO


Pepino CORY Obuwie do nauki chodzenia gras - Buty360\nButy360 › Buty dziecięce › Półbuty › Pepino CORY Obuwie do nauki chodzenia gras\nPepino CORY Obuwie do nauki chodzenia gras\nTe Pepino CORY Obuwie do nauki chodzenia gras były tanio do kupienia w www.zalando.pl. półbuty dziecięce to istotny element w dziecięcej garderobie. Pepino opracowała dla dzieci buty świetne, które spełnią ich wymagania, a do tego wyśmienicie komponują się z dziecięcym strojem. Obuwie Pepino CORY Obuwie do nauki chodzenia gras gwarantują.. więcej »\nTe Pepino CORY Obuwie do nauki chodzenia gras były tanio do kupienia w www.zalando.pl. półbuty dziecięce to istotny element w dziecięcej garderobie. Pepino opracowała dla dzieci buty świetne, które spełnią ich wymagania, a do tego wyśmienicie komponują się z dziecięcym strojem. Obuwie Pepino CORY Obuwie do nauki chodzenia gras gwarantują młodszym osobom niesamowity poziom komfortu użytkowania w czasie ich noszenia każdego dnia. Niżej prezentujemy Państwu dogłębną charakterystykę obuwia, dzięki czemu dowiedzą się Państwo o materiałach, z jakich zostały zrobione buty.\nPepino CORY Obuwie do nauki chodzenia gras, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: okrągły, wyściółka: skóra, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: skóra, zapięcie: sznurowanie, materiał: skóra.\nPrzedstawiane przez nas półbuty dziecięce charakteryzują się wyjątkową trwałością, co jest skutkiem użycia materiałów profesjonalnej klasy do ich stworzenia. Jeżeli wciąż nie masz w swojej garderobie półbuty dziecięce albo obuwie Pepino CORY Obuwie do nauki chodzenia gras nie spełnia Twoich wymagań - spójrz na nasze pozostałe propozycje.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Pepino CORY Obuwie do nauki chodzenia gras


Znajdź wymarzoną książkę: Jane Eyre. Autobiografia - Charlotte Brontë\n"Piękno leży w oku patrzącego".\nCóż tu można powiedzieć na temat historii, która choć przewija się przez całe sześćset stron, zachwyca nieustannie. Fabuła, choć wydaje się prosta i często już wykorzystywana, nie działa na schemacie. Akcja porusza się stopniowo, dając możliwość czytelnikowi przyjrzenia się każdej postaci, każdemu przedmiotowi ciut dłużej, a przy tym zaskakuje rozwiązaniem i sposobem, w jaki to główna bohaterka postrzega wyznaczoną sobie rolę.\nPrzepięknie ukazana jest w "Jane Eyre. Autobiografii" miłość. Nie jest ona prosta, łatwa ani przyjemna. Często wymaga wielu wyrzeczeń oraz zagłuszenia ostrzeżeń sumienia bądź rozsądku. Główna para - Jane oraz Edward - udowadniają na każdym kroku, iż to nie wygląd zewnętrzny, lecz dusza objawiająca się w oczach, jest tym, czego człowiek pragnie i czego nieustannie poszukuje. To rozmowa, komplement, obserwacja podnieca płomień miłości; dotyk i pocałunek jest elementem namiętności.\n"Nie wiem, czy była pogoda, czy słota; idąc ścieżką nie patrzałam ani na niebo, ani na ziemię; serce moje przeszło w oczy, a oczy moje tkwiły w nim".\nW tej powieści jest cała plejada niezwykle wyraźnych, choć zróżnicowanych charakterów, lecz ja chciałabym się skupić oczywiście na dwójce głównych bohaterów. Jane Eyre i Edward Rochester już na wstępie sprawili, iż polubiłam ich i życzyłam im jak najlepiej z całego serca z prostej przyczyny - nie byli doskonałymi wytworami wyobraźni, lecz ludźmi z krwi i kości, z którymi moglibyśmy się utożsamić. Choć różniło ich aż dwadzieścia lat - zatem i dojrzałość, umiejętność, sposób postrzegania rzeczywistości czy doświadczenie - łączyła ich samotność i poszukiwanie (choć nieświadomie) drugiej połówki, która umożliwiłaby stworzenie domu, do którego mogliby wracać.\n"Uprzedzenia najtrudniej jest wykorzenić z serca, którego nie zmiękczyło i nie ożywiło wykształcenie".\nAutorka ukazała tę historię najlepiej, jak to tylko mogło być możliwe i choć "Jane Eyre. Autobiografia" ma wady, nikną one w obliczu tak olbrzymich zalet, jakie każdy czytelnik dostrzeże i doceni. Przede wszystkim jest to sposób, w jaki poprowadzono całą powieść. W pewnym momencie czytelnik będzie musiał mieć wrażenie, iż wydźwięk tej książki to lekcja dla nas. Charolette Bronte ukazała smutną rzeczywistość ukruszoną refleksjami o Bogu, o miłości oraz samotności. Dzięki temu jej najgłośniejsze dzieło po dziś dzień jest tak bardzo aktualne, jak to miało miejsce sto lat temu.\nPostaci Jane i Edwarda na zawsze pozostaną w moim sercu. To naprawdę przepiękna opowieść, którą trzeba przeczytać. Klasyka gatunku, tak bardzo różniąca się od znanych nam wcześniej historii. Gorąco polecam! Jestem pewna, że każde wrażliwe serce zabije mocniej dzięki "Jane Eyre. Autobiografia".\nAutor: Wymarzona Książka o 09:04\ncyrysia 24 maja 2015 10:08\nJa niestety nie potrafię czerpać przyjemności z czytania klasyki. Przeciwnie. To dla mnie droga przez mękę, dlatego nie będę ściemniać, tylko szczerze napiszę, że nie sięgnę po powyższą pozycję.\nMała Pisareczka 24 maja 2015 16:11\nTeż przez długi czas się wzbraniałam - a teraz?\nNatalia Z 24 maja 2015 10:08\nMam chęć ją przeczytać! :)\nMalwina 24 maja 2015 11:04\nUwielbiam zarówno film jak i książkę :)\nMała Pisareczka 24 maja 2015 16:13\nFilm jest również świetne, choć nie podoba mi się charakterystyka filmowej Jane :(\nW książce jest bardziej wyrazista, mniej nijaka.\nPodziękowania ślę do Kasi ;)\nIzabela Łęcka 24 maja 2015 11:06\nZachęciłaś mnie do tej książki. Lubię klasykę, choć na temat Bronte i Austen mam swoje zdanie. Może raczej na temat kultu tych książek.\nAle przechodząc do Twojej recenzji. Naprawdę mnie skusiłaś!\nAż mnie ciekawi, jakie masz zdanie na temat tych dwóch pań i książek :)\nawiola 24 maja 2015 11:23\nW swoim życiu czytałam już tę książkę parę razy. I za każdym razem znajduje w niej coś nowego. Polecam.\nMichalina Miśka 24 maja 2015 12:38\nZ klasykami niedługo, powoli będę się zapoznawać, więc z pewnością sięgnę również po dzieła Charlotte Bronte :)\nMała Pisareczka 24 maja 2015 16:14\nTo zdecydowanie klasyka!\nUpadły czy Anioł 24 maja 2015 13:55\nJa też mam takie postanowienie, ale jakoś opornie je spełniam. Książkę mam w planach, ale kiedy przeczytam? Licho wie :(\nMnie też nie idzie tak lekko z tym postanowieniem, jakbym chciała - nieustannie pojawiają się nowości, które niesłychanie mnie kuszą... No ale, co i raz znajdę czas!\nStella Aga 24 maja 2015 14:20\nBardzo mi się spodobała ta powieść i kiedyś na pewno do niej wrócę :)\nMała Pisareczka 24 maja 2015 15:41\nJa również będę do niej powracała nie raz ;)\nGaleria Książek 24 maja 2015 14:31\nJa uwielbiam siostry Bronte, a za tę książkę już miałam zabrać się dawno ;) Zastanawiam się nad jej kupnem :)\nKsiążka prezentuje się przepięknie! :)\nDopiero poznałam dwa dzieła sióstr, niebawem biorę się za następne!\nPaniKa P. 24 maja 2015 14:53\nAutobiografia to nie dla mnie. Nie lubię tego typu książek.\nMała Pisareczka 24 maja 2015 15:40\nAleż powiedziałam na wstępie, iż to nie jest autobiografia, lecz historia czysto fikcyjna! ;)\nEllie Moore 24 maja 2015 16:16\nRównież zakochałam się w tej książce i chyba mogę zgodzić się z każdym Twoim słowem :) Z Bronte czytałam wszystkie dzieła, więc polecam Ci jeszcze (nie pamiętam czy czytałaś) Lokatorka Wildfell Hall :) Shirley też jest świetna.\nMała Pisareczka 24 maja 2015 22:19\nJeszcze nie czytałam, ale obiecuję że "Lokatorkę..." i "Shirley" nadrobię w najbliższych miesiącach ;)\nJola K 24 maja 2015 17:02\nWciąż figuruje na mojej liście do przeczytania, ale jak na razie jeszcze nie przeczytałam.\nNajważniejsze, że jest na liście ;)\nWonderland OfBook 24 maja 2015 17:29\nChce przeczytać więcej klasyków w tym roku niż w poprzednim. Tę książkę mam wysoko na liście :)\nJa podobne mam postanowienie! :)\nKylie Raven 24 maja 2015 18:32\nWydanie z MG jest śliczne, a książkę trzeba koniecznie przeczytać - mam ją w swoich planach.\nZostałaś nominowana do Liebster Blog Award! Więcej na: http://zakurzone-stronice.blogspot.com/2015/05/liebster-blog-award-2.html\nMała Pisareczka 24 maja 2015 22:20\nJest przepiękne! Naprawdę warto mieć tę perełkę u siebie!\nMagdalena 24 maja 2015 21:12\nW planach mam i dawien dawna i w końcu nadejdzie czas, że przeczytam ;-)\nMała Pisareczka 24 maja 2015 22:21\nBędę czekała na twoją opinię ;)\nNiebieska zakładka 24 maja 2015 21:53\nEh, telepatia:) Właśnie odpisałam na Twój komentarz na moim blogu, że w serii "Angielski ogród" powinni wydać też "Jane Eyre":) Jest to moja ulubiona książka z serii klasyki brytyjskiej. Równie zachwycający był dla mnie film z 2011 roku. Najbardziej chwyciło mnie za serce (i w książce i w filmie) cudowne zakończenie:)\nMała Pisareczka 24 maja 2015 22:22\nTelepatia bratnich dusz po prostu :D\nOj, tak - zakończenie nie tylko jest zaskakujące, ale także dające nadzieję ;)\nkwiatusia 25 maja 2015 03:16\nMam w planach wkrótce zabrać się za czytanie klasyki - zapewne po tę książkę też sięgnę :))\nMała Pisareczka 25 maja 2015 10:17\nWłaśnie widziałam na blogu stosik!\nJane Austen i Elisabeth Gaskell - cudo!\nSama muszę poznać twórczość pani Gaskell!\nBooksofme world 25 maja 2015 10:12\nJest to jedna z książek, która jest na mojej liście must read :) Czekam właśnie na nią i mam nadzieję, że spodoba mi się tak bardzo, jak się spodziewam :D\nMała Pisareczka 25 maja 2015 10:18\nBędę oczekiwała Twojej opinii!\nNie zraź się początkiem ;)\nMagdalena T. 25 maja 2015 12:21\nMnie niestety ciągle brakuje wolnego czasu na czytanie takich klasyków. Na półce stoi wiele zaległości z nowościami, więc najpierw z nimi chce się chociaż trochę uporać, ale na klasykę na pewno przyjdzie czas ;)\nMała Pisareczka 25 maja 2015 13:57\nZnam ból. Też nie mogę przejść obojętnie przy świetnie zapowiadających się nowością, lecz uwierz mi - warto znaleźć czas na klasykę ;)\nNatalia_Lena 25 maja 2015 20:33\nUwielbiam Jane Eyre, mam w planach, by kupić wydane z MG, bo sama posiadam tylko z okładką filmową, które jakoś do mnie... nie przemawia :).\nMała Pisareczka 25 maja 2015 21:30\nChyba nawet wiem, o jakim wydaniu myślisz ;)\nSama mam (a dokładnie moja mama ma) z tego wydania Rozważną i romantyczną oraz Opactwo Northanger :)\nMagdalena Wasilewska 5 lipca 2015 14:02\nŚwietna książka :D Czytałam jakiś czas temu :)