Importer jest, w rozumieniu przepisów związanych z oznakowaniem CE, pierwszą jednostką bądź osobą, która wprowadza wyrób pochodzący spoza granic Europejskiego Obszaru Gospodarczego na ten właśnie rynek. W momencie przekroczenia przez towar granicy EGO, importer bierze na siebie wszystkie obowiązki, które wynikają dla niego z prawodawstwa unijnego. Do obowiązków tych należy przede wszystkim upewnienie się, że producent wyrobu objętego obowiązkiem znakowania znakiem CE i dokonywania oceny zgodności, prawidłowo wprowadził wyrób do obrotu, a więc zapewnił jego bezpieczeństwo. W przeciwnym razie – w przypadku, gdyby wyrób okazał się niebezpieczny lub producent nie przekazał importerowi odpowiedniej dokumentacji związanej z oznaczeniem CE wówczas importer może otrzymać grzywnę od organów kontroli.\nCO POWINIEN ZROBIĆ IMPORTER PRZED SPROWDZENIEM WYROBU?\nAby ustrzec się przed niechcianymi sankcjami prawnymi, importer powinien przede wszystkim zapoznać się z obowiązkami, które na nim spoczywają. Obowiązki te są określone w ustawie z dnia 20.04.2016 o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. 2016, poz. 542). Artykuł 16 określa, że importer wyrobu objętego obowiązkiem CE i deklaracji zgodności powinien:\nOznacza to, że importer powinien znać wymagania, którymi objęty jest wyrób. Wymagania te mogą wynikać z różnych dokumentów, nie tylko z ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. Dla przykładu: lampka biurkowa będzie podlegała pod ustawę z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej, rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie wymagań dla sprzętu elektrycznego oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 8 maja 2013 r. w sprawie zasadniczych wymagań dotyczących ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Importer lampki pochodzącej z Chin musi być pewny, że producent zastosował poprawnie wszystkie te przepis.\n2) zapewnić, żeby producent spełnił obowiązki określone w art. 13 pkt 2–4, 7 i 8, a także, w stosownych przypadkach, żeby dołączył kopie deklaracji zgodności lub inne dokumenty;\nW punktach 2-4 jest mowa o obowiązkach przygotowania dokumentacji technicznej wyrobu, przeprowadzeniu procedury oceny zgodności i sporządzeniu deklaracji zgodności oraz nadaniu oznaczenia CE. W punktach 7 i 8 znajduje się obowiązek umieszczenia na wyrobie informacji identyfikacyjnych o wyrobi (np. nazwa) oraz o producencie (nazwa i adres).\nJeśli importer podejrzewa, że producent nie wywiązał się ze swoich obowiązków wówczas nie powinien od niego kupować towaru, z zamiarem sprzedaży go na terenie UE. To bardzo ważny obowiązek, gdyż wymusza na importerze sprawdzenie zgodności wyrobu, zanim te zostanie wysłany do Unii. W przeciwnym wypadku wyrób może zostać zatrzymany na kontroli celnej, co wiąże się zwykle z dodatkowymi kosztami.\nImporter, jako podmiot wprowadzający towar z CE na rynek UE powinien umieścić na wyrobie swoje dane: nazwę i adres, aby osoba lub podmiot kupująca wyrób wiedziały do kogo zgłosić się w przypadku problemów z bezpieczeństwem wyrobu.\nInstrukcje oraz inne informacje bezpieczeństwa dotyczące użytkowania, konserwacji, napraw itp. wyrobu powinny być dołączone do wyrobu. Jest to obowiązek producenta. Dlatego też importer może jedynie „zapewnić”, wywiązanie się producenta ze swojego obowiązku, co w praktyce oznacza sprawdzenie, czy wszystko jest ok.\nKopia deklaracji zgodności powinna być dostępna dla importera i organów nadzoru rynku już w chwili wprowadzania wyrobu na rynek UE. Deklaracja jest najważniejszym dokumentem dotyczącym procesu oceny zgodności i oznaczenia CE, a więc importer powinien szczególnie upewnić się, że została ona wystawiona zgodnie z przepisami dotyczącymi danego wyrobu. W przypadku braku deklaracji zgodności importer nie powinien wprowadzać wyrobu do obrotu, gdyż jest to sprzeczne z zapisami ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. Brak deklaracji wskazuje ponadto, że producent, nie znając swoich podstawowych obowiązków, prawdopodobnie nie stworzył też dokumentacji technicznej wyrobu. Oznacza to, że importer, sprowadzając towar bez deklaracji zgodności naraża się także na karę wynikłą z braku możliwości udostępnienia dokumentacji technicznej.\nOd warunków przechowywania i transportu zależą czasem właściwości wyrobu – jego sprawność i bezpieczeństwo. Hipotetycznie, jeśli sprzęt elektroniczny, posiadający znak CE i prawidłową deklarację zgodności, był przechowywany w miejscu wilgotnym lub był narażony na uszkodzenia ze strony gryzoni, wówczas nie będzie on zgodny z wymaganiami bezpieczeństwa. Taki wyrób nie może być wprowadzony do obrotu.\nEwidencja skarg i wyrobów niezgodny z wymaganiami jest wspólnym obowiązkiem, dla każdego etapu obrotu wyrobem – dotyczy w równym stopniu producenta, importera oraz dystrybutorów. Ewidencja może być prowadzona w dowolny sposób, lecz z zachowaniem przejrzystości danych oraz ujęciu w niej kluczowych informacji, czyli jakiego wyrobu dotyczyła niezgodność oraz czemu ją stwierdzono.\nGdyby importer miał podejrzenie, że wyrób ze znakiem CE, który wprowadził do obrotu na terenie EOG nie spełnia wymagań prawnych wówczas może przeprowadzić badania. Badania mogą dotyczyć chemii, np. dyrektywa RoHS 2 ogranicza dopuszczalną zawartość ołowiu i rtęci w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, której bez badań chemicznych sprzętu nie da się sprawdzić. Także kompatybilność elektromagnetyczna jest niemożliwa do weryfikacji bez przeprowadzenia badań. Innym przypadkiem, w którym importer może zdecydować się na własne badania wyrobu jest sytuacja, w której otrzymał od producenta wyniki badań, lecz wątpi w ich wiarygodność.\nObowiązek informowania wynika z potrzeby zapewnienia przepływu informacji na różnych szczeblach obrotu wyrobem. Informowanie ma być skuteczne, a więc najlepiej, aby importer przyjął taką formę przekazu informacji, aby dotarła ona do dystrybutorów.\n11) niezwłocznie podjąć działania w celu zapewnienia zgodności wyrobu, jego wycofania z obrotu lub odzyskania – w przypadku zaistnienia uzasadnionego podejrzenia, że jest on niezgodny z wymaganiami;\nWyroby niezgodne muszą być wycofane z rynku lub należy podjąć inne działania prowadzące do zapewnienia zgodności z wymaganiami. Obowiązek ten leży na importerze, gdyż producenta, jako jednostki spoza krajów UE, nie obowiązuje prawo UE.\na) właściwy organ nadzoru rynku, o którym mowa w art. 58 ust. 3, oraz właściwe organy nadzoru rynku państw członkowskich Unii Europejskiej, a także państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w których wyrób udostępnił, oraz\n– o stwarzanym przez wyrób zagrożeniu, podając szczegółowe informacje dotyczące w szczególności niezgodności wyrobu z wymaganiami i podjętych działań;\nImporter, który stwierdzi, że wyrób oznaczony znakiem CE nadal stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa, powinien poinformować o tym Inspekcję Handlową, Urząd Celny, Inspekcję Pracy lub inny organ nadzoru rynku, właściwy dla danego typu wyrobu. Ponadto importer musi poinformować o niezgodności wyrobu producenta i dystrybutora, co ma zapewnić właściwy nadzór nad wadliwymi towarami, w szczególności zatrzymanie ich dalszej sprzedaży.\nPunkt ten jest kolejnym obowiązkiem informacyjnym nałożonym na importera. W razie kontroli importer musi dysponować dokumentacją techniczną i innymi informacjami (np. wynikami badań), które zaświadczą, że procedura oceny zgodności wyrobu była poprawnie przeprowadzona, wskutek czego oznaczenie CE jest właściwie umieszczone na wyrobie i deklaracja zgodności jest przygotowana zgodnie z prawem.\nWspółpraca z organami nadzoru rynku oznacza konieczność przekazywania informacji, a w niektórych przypadkach także udostępnienia miejsc przechowywania wyrobu oraz zapewnienia miejsc, w których przechowywane będą próbki kontrolne dla wyrobów zabranych do badań. Konkretne żądania współpracy są formułowane przez organ nadzoru rynku w piśmie będącym wynikiem kontroli. Importer musi się do nich zastosować.


Nowa Huta w teatrze – prelekcja - Kraków Dla Seniora\nNowa Huta w teatrze – prelekcja\n13 czerwca 2019 r., godz. 18.00\nPrelekcja o Nowej Hucie w działach teatralnych w ramach projektu Nowa Huta w kulturze – kultura w Nowej Hucie i obchodów 70-lecia Nowej Huty. Prowadzenie: Maria Wąchała-Skindzier.\nNowa Huta, począwszy od pierwszych lat budowy aż po dziś dzień, pozostaje istotnym i wdzięcznym tematem realizacji teatralnych. Podczas odczytu zostaną omówione spektakle z udziałem nowohuckiego „genius loci”. Do kontekstów miejsc, związanych z lokalizacją Nowej Huty, odwoływali się pierwsi dyrektorzy i reżyserzy Teatru Ludowego. Wystarczy przypomnieć przedstawienie inaugurujące działalność tego teatru w 1955 roku pt. „Krakowiacy i Górale”. Jeszcze wcześniej w amatorskim Teatrze „Nurt” premierę miał komediowy „Wodewil Nowohucki”. Dzieło teatru zaangażowanego w tożsamość nowohucką pielęgnuje obecnie Teatr Łaźnia Nowa. Podczas prelekcji dowiemy się jeszcze m.in. o tym, jakie spektakle przygotowywano na jubileusze Nowej Huty w czasach PRL-u, na czym polegał fenomen terapii poprzez sztukę w Teatrze Ludowym oraz jak wygląda udział nowohucian w tworzenie spektakli w Łaźni Nowej. Odczyt będzie stanowił zatem swoisty przegląd, kompendium obecności Nowej Huty w spektaklach teatralnych na przestrzeni 70 lat.\nMaria Wąchała-Skindzier - historyczka, pracownik Muzeum Krakowa. Jej zainteresowania badawcze i wystawiennicze zogniskowane są wokół narracji muzealnych na temat PRL-u, historii życia codziennego, kultury i tożsamości mieszkańców miast postsocjalistycznych, socjologii teatru, oddolnej działalności kulturotwórczej, partycypacji w kulturze. Koordynator projektów związanych z historią mówioną. Główna inicjatorka i kierownik projektu „Opowiedz mi miasto”.\ntel. 12 644 27 65, w. 18, animacja@okn.edu.pl\nTagi: kultura, Nowa Huta, wykład, teatr


Mamy Nowy Rok ! Planujemy zmiany !\nW OTE nie jesteśmy fanami drastycznych zmian i postanowień noworocznych typu\n„Nowy Rok Nowy Ja"?\nZbyt duże wyzwania wydają się trudne do realizacji przez cały rok, a modne wymagające diety...różnie bywa.\nAle oczywiście... Chcemy być lepsi niż w zeszłym roku !\nMając to na uwadze, przedstawiamy 5 prostych zmian, które mogą sprawić, że zrealizujesz je łatwo i długoterminowo a Twój 2020 będzie lepszy.\nPIERWSZA PROSTA ZMIANA -PIJ WIĘCEJ PŁYNÓW.\nJako minimum powinniśmy próbować wypijać 1,5 l płynów dziennie (nie ćwicząc).\nTo zapotrzebowanie mocno wzrasta podczas i po wysiłku.\nNasze ciało w 2/3 składa się z wody. Odwodnienie wpływa negatywnie na naszą sprawność umysłową i nastrój, nie wspominając o wydolności podczas samych ćwiczeń !\nTo tak częste zaniedbanie, którego konsekwencje na pewno pojawią się i nie wystarczy potem podwójnie czy na zapas się napić.\nTym czasem to łatwa naprawa. Napełnij bidon na początku każdego dnia, a jeśli to możliwe, miej przy sobie, w zasięgu ręki. Popijaj często, później to już będzie nawyk i będziesz popijać nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Za każdym razem, gdy bidon jest pusty, po prostu napełnij go od razu. Spróbuj dodać OTE HydroTabs, aby zwiększyć spożycie elektrolitów, ponieważ pomaga to w nawodnieniu.\nDRUGA PROSTA ZMIANA -POMYŚL O ZDROWIU JELIT\nMoże nie do końca nad tym się zastanawiałeś, ale zdrowie jelit sportowca ma kluczowe znaczenie. Kiedy ćwiczymy, nasze jelita muszą być tak samo sprawne jak nasz układ sercowo-oddechowy.\nPowinniśmy o nie dbać nie tylko podczas ćwiczeń. Jest to tak naprawdę klucz do naszego układu odpornościowego, regulującego stany zapalne, a także jest to miejsce, w którym nasze jedzenie zamienia się w energię.\nDieta może odgrywać ogromną rolę w regulacji zdrowia jelit. W naszych jelitach żyją miliardy bakterii. Jedzenie, które jesz, pomaga również je regulować. Być może słyszałeś też o prebiotykach i probiotykach?\nŻywność prebiotyczna karmi nasze istniejące „dobre” bakterie jelitowe. Przykładami takich produktów są warzywa i produkty pełnoziarniste. Probiotyki zawierają żywe bakterie, które są dla nas korzystne. Często występują one w postaci suplementów, ale można je również znaleźć w naturalnych jogurtach.\nCzy wiesz, że nasz Suplement Super Greens został opracowany w celu alkalizacji i pomocy w utrzymaniu zdrowych jelit.\nMoże więc w 2020 r. warto zastanowić się nad wyborem jedzenia, aby pomóc zachować dobre zdrowie i samopoczucie.\nPodobnie jest z żołądkiem.\nWłaśnie z tego powodu projektujemy nasze produkty tak, aby były przyjazne dla żołądka. Czy wiesz, że nasz napój energetyczny ma takie samo neutralne pH jak woda, co pomaga uniknąć nadmiernej kwasowości, która zdecydowanie wzrasta podczas wysiłku.\nTRZECIA PROSTA ZMIANA -NIE BÓJ SIĘ PRZEKĄSEK.\nWiele osób czasami również sportowców uważa, że przekąski są złe,\na tak naprawdę nie jest!\nDodanie zdrowej przekąski do twojego dnia jest niezbędne, aby zachować spójność energii i metabolizmu. Niezależnie od tego, czy starasz się utrzymać wagę, schudnąć lub przybrać na wadze, należy świadomie planować jedzenie. Często może się zdarzyć, że po dłuższej przerwie w jedzeniu zjesz więcej, a Twój organizm "pamiętając" deficyt "odłoży" coś na zapas.\nNie mylmy przekąski z „ucztą”. Wybór przekąsek musi być zdrowy i funkcjonalny, jeśli chcesz, aby przyczyniały się one do poprawy wyników sportowych, poprawy regeneracji mięśni, kontrolowania masy ciała i poprawy wydajności umysłowej.\nKilka prostych przykładów przekąsek:\nGrecki jogurt i płatki zbożowe\nLekko solone Precle\nOTE Protein Bar (przekąski wysokobiałkowe utrzymują uczucie sytości na dłużej)\nWażną rzeczą, która pomaga w zdrowym podjadaniu, jest… planowanie. Poświęć kilka minut przed wyjazdem na zakupy, aby rozważyć przekąskę na następny tydzień. Dąż do 2-4 małych przekąsek dziennie, w zależności od obciążenia aktywnością.\nCZWARTA PROSTA ZMIANA-ROZCIĄGAJ SIĘ CZĘŚCIEJ !\nTrening - układanka zawierająca wiele małych rzeczy, które składają się na wynik ostateczny.\nRozciągaj mięśnie aby były elastyczne, silne, zdrowe. Jeśli zaniedbujesz rozciąganie, Twoje mięśnie po prostu nie będą w stanie wykonywać odpowiedniej pracy. Przesilisz je szybko narażając się na bóle, nadwyrężenia, a nawet uszkodzenia.\nSiedzenie przy biurku przez cały dzień również nie jest dla ciebie dobre i może prowadzić do zbitych ścięgien i mięśni pleców. Trening z napiętymi mięśniami może potencjalnie prowadzić do kontuzji. Co powiesz na przeznaczenie małej części wieczoru na rozciąganie?\nSprawdź efekty po kilku tygodniach.\nSesje siłowe i kondycyjne mogą dać wielkie korzyści w 2020 r. Obejrzyj nasz film instruktażowy na YouTube tutaj.\nPIĄTA PROSTA ZASADA - ZMNIEJSZ DEFICYT ENERGETYCZNY\nLata pracy i obserwacji sportowców na wszystkich poziomach treningu i rywalizacji nauczyło nas ważnej rzeczy… W szczególności w sportach wytrzymałościowych poziom dostarczonych płynów, energii, białka itd. nazwijmy to suplementacją jest niedostateczny. Tak, trudno w to uwierzyć, ale czasami najlepsi sportowcy na świecie źle się suplementują.\nNa najwyższym poziomie sportu wytrzymałościowego sportowiec pracuje na optymalnych dopracowanych obciążeniach. Ale zdarzają się też słabsze , trudniejsze w treningu dni. Dlaczego? A może to nie błąd w doborze ćwiczeń czy obciążeń, ale coś prostszego? Na przykład niewłaściwa lub pomylona strategia żywieniowa? Niestety jakość treningu spada również w przypadku popełnionych błędów żywieniowych.\nWiele osób nie je praktycznie wcale, podczas treningu. Obawia się nadwyżki energetycznej. I wiadomo, możesz zrobić 4-godzinną przejażdżkę rowerową mówiąc potocznie na espresso i bananie, i nie czujesz się tak źle ..oczywiście da się. Ale…\nCzy zastanawiałeś się nad intensywnością na następnym treningu? Czy każdy następny trening będzie taki sam?\nCzy potem w niekontrolowany sposób nie napadłeś na szafki?\nGdybyś zjadł trochę więcej np: podczas wysiłku, może czułbyś się jeszcze lepiej?\nRozważ to. Wg. ogólnie przyjętych norm optymalne zapotrzebowanie w energię to 60 g węglowodanów na godzinę podczas umiarkowanych do intensywnych ćwiczeń. Tak więc, po ponad 4-godzinnej jeździe na rowerze, w kategoriach produktów OTE, wyglądałoby to tak:\n2 x 500 ml napoju energetycznego\n1 x Bar Anytime\n2 x żel energetyczny\nTeraz, jeśli wydaje Ci się, że to dużo, to dla porównania zawodnik na Tour de France spożywa 80-90 g węglowodanów na godzinę dziennie przez trzy tygodnie!\nWyjaśnijmy tutaj, że przy wysiłku trwającym poniżej 90 minut, twoje ciało powinno mieć wystarczającą ilość zapasów węglowodanów, aby sobie z tym poradzić (zakładając właściwy poziom odżywania w trakcie dnia). Ale jeśli teraz zastanawiasz się i myślisz „może nie jem wystarczająco dużo, gdy trenuję” to następnym razem, wybierając się się na długą przejażdżkę lub bieg, dlaczego nie wziąć dodatkowego banana, batonu energetycznego lub żelu i po prostu sprawdzić odczucia? Jeśli będzie lepiej, powtarzaj to w roku 2020 !\nOstatecznie, upraszczając, trudno jest kłócić się z nauką. W najprostszej formie nauka mówi, że do naszego organizmu - musimy dostarczać "paliwa".\nAnalizując dalej, w dużym uproszczeniu w przypadku organizmu ludzkiego-osoby sportowca zmiany związane ze złą dietą są trudno zauważalne, czasami w dłuższym terminie i bywa, że niestety nieodwracalne.\nDlatego małymi krokami realizujmy nasze postanowienia i zwracajmy uwagę na wszystkie elementy łamigłówki w jaką gramy trenując nasz organizm.


Drawą przez Pojezierze Drawskie | Niedziela.pl\nProponowana trasa spływu górną Drawą z Czaplinka do Młynowa liczy 45 km i jest do pokonania w ciągu dwóch dni, nawet przez początkujących wodniaków. Chcąc poświęcić więcej czasu na zwiedzanie atrakcji na lądzie, trzeba zarezerwować dodatkowy dzień. Spływ nie jest zbyt trudny ani zbyt uciążliwy, choć po drodze mogą być zwalone drzewa wymagające przenoszenia kajaka. Szlak Drawy jest znacznie dłuższy niż zaproponowana trasa – łącznie wynosi prawie 180 km do ujścia. Trasa spływu w rejonie jeziora Drawsko oznaczona jest sylwetką błękitnej żaglówki na białym tle z czerwoną kropką. W dalszym biegu napotkamy tylko sporadycznie tablice kierunkowe, więc lepiej zabrać dokładną mapę. Dzisiejszy odcinek zamyka przegląd wodnych szlaków papieskich. Za tydzień, wrócimy na południe Polski w Tary, gdzie pokłonimy się Matce Bożej Królowej Tatr na Wiktorówkach.


Chińczycy zbudowali 10-piętrowy blok w 28 godzin. Tak to zrobili [WIDEO] - aju.pl\nChińczycy zbudowali 10-piętrowy blok w 28 godzin. Tak to zrobili [WIDEO]\nBartek Z08/04/20210 Komentarz\nChińczycy zbudowali 10-piętrowy blok w 28 godzin! W sieci pojawiło się wideo, prezentujące to, jak powstawał budynek. Cała operacja przebiegła błyskawicznie dzięki temu, że do jego postawienia używano gotowych modułów. Innymi słowy, mowa o prefabrykowanym budynku. Na plac budowy przyjechały gotowe części, każda wielkości jednego kontenera. Dzięki temu imponującą budowlę wzniesiono w błyskawicznym tempie. Pojawia się jednak pytanie – czy jest ona bezpieczna? Pomysłodawca zapewnia, że nie powinno być ku temu żadnych obaw. W dalszej części tekstu zobaczycie nagranie z niesamowitej budowy.\nChińczycy zbudowali 10-piętrowy blok w 28 godzin. Tak to zrobili! [WIDEO]\nTak się buduje w Chinach! Furorę w sieci robi nagranie, które prezentuje budowę 10-kondygnacyjnego budynku, która potrwała – uwaga – zaledwie 28 godzin i 45 minut. Jak to w ogóle możliwe? Tajemnica wyjaśnia się bardzo szybko. Okazuje się bowiem, że wieżowiec stworzony z gotowych elementów. Mowa o tak zwanym budynku prefabrykowanym. Wszystko postawiono z gotowych części, każda w rozmiarze kontenera.\nKonstrukcja modułów oparta jest na stali nierdzewnej. Każda część zawiera już okablowanie, przeszklenia, dobre systemy wentylacyjne oraz niezbędną izolację. To, że moduły są wielkości tradycyjnych kontenerów, ułatwia ich transport. W gruncie rzeczy to jest najważniejsze w budowie, gdyż – jak widać – sam montaż elementów, nawet w przypadku 10-kondygmacyjnego budynku, to kwestia niespełna 30 godzin. Co jednak z bezpieczeństwem, jeśli chodzi o zamieszkanie takiego bloku?\nPoniżej wideo, które prezentuje proces „budowy” 10-piętrowego bloku w Chinach. Wszystko zajęło jedynie 28 godzin:\nChiński deweloper zbudował 10-kondygnacyjny budynek w 28 godzin i 45 minut 😮 pic.twitter.com/btDstPLXq6\n— Tomasz Narkun (@NarkunTomasz) August 3, 2021\nZOBACZ TAKŻE: WTEDY POJAWIĄ SIĘ NOWE OBOSTRZENIA! MINISTER ZDROWIA ADAM NIEDZIELSKI PODAŁ GRANICZNĄ ILOŚĆ ZAKAŻEŃ. WSKAZAŁ TAKŻE REGIONY, W KTÓRYCH RESTRYKCJE POJAWIĄ SIĘ NAJSZYBCIEJ\nProducent zapewnia, że taki budynek jest bezpieczny i odporny na trzęsienia ziemi\nWiele osób zachodzi w głowę, czy tak wysoki budynek składany z modułów jest w ogóle bezpieczny. Producent zarzeka się, że tak. Według firmy Broad Gropu, która odpowiada za ich tworzenie – takie budowle są odporne na trzęsienia ziemi. Gdyby tego było mało, w razie potrzeby można je… rozmontować i przenieść w inne miejsce.\nPortal o2.pl pisze jeszcze, że według Broad Group w ten sposób można bezpiecznie wybudować… 200-piętrowy wieżowiec. Do budowy 10-kondygnacyjnego budynku wzniesionego w 28 godzin, potrzebna była naprawdę pokaźna i zgrana grupa pracowników, a także trzy dźwigi.\nźródło: YouTube, Twitter, o2.pl\n10 pięter w 28 godzin\n10-piętrowy budynek w 28 godzin\nWtedy pojawią się obostrzenia! Niedzielski wskazał granicę zakażeń w Polsce Poprzedni post\nWypadek w Katowicach - wyciekły niepokojące informacje o kierowcy autobusu! Następny wpis


Akt oskarżenia przeciwko kierowcy znajdującemu się pod wpływem amfetaminy – sprawa Prokuratury Rejonowej Szczecin-Niebuszewo. – Prokuratura Okręgowa w Szczecinie\nPostępowanie w tej sprawie nadzorowała Prokuratura Rejonowa Szczecin-Niebuszewo.\nZ poczynionych ustaleń wynika, że podejrzany, w godzinach nocnych 13 marca 2018 r. kierował samochodem marki Ford Mondeo. Na ul. Wawelskiej w Szczecinie został on zatrzymany do kontroli przez patrol Policji. W wyniku przeprowadzonego badania ustalono, że Adam L. kierując pojazdem znajdował się pod wpływem substancji psychotropowej w postaci amfetaminy.\nZa zarzucany podejrzanemu czyn z art. 178a § 1 kk grozi kara grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.\nPoprzedni Poprzedni wpis: RP III WOS 1111.2.2018KONKURS NA STANOWISKO ASYSTENTA PROKURATORA w Prokuraturze Regionalnej w Szczecinie\nNastępny Następny wpis: Tymczasowy areszt dla sprawcy podejrzanego m. in. o usiłowanie zabójstwa – sprawa Prokuratury Rejonowej w Stargardzie.


Superjednostka Szymon Majcherczyk\nBudynek w mieście i parku\nBiblioteka UW wraz z ogrodem, Centrum Nauki Kopernik oraz Muzeum Sztuki Współczesnej w Elektrowni Powiśle tworzyć będą w przyszłości nadwiślański kompleks naukowo – kulturalny. Projektowany budynek Centrum zatapia się w park umożliwiając niezakłócone przejście po nim w różnych kierunkach. Jednocześnie łagodnie opadający stok jest tarasem widokowym na prawobrzeżną część Warszawy. Dach jest parkiem, dziką łąką w środki miasta – kontynuacją parku nabrzeża Wisły. Z dachu można wejść do budynku, przez dach można zaglądać do budynku, przez dach możną przejść z miasta wprost nad wodę. Dach z nocną iluminacją przez świetliki stanowi „landmark” dla wjeżdżających do centrum mostem Świętokrzyskim.\nElewacja od strony nabrzeża Kościuszkowskiego koresponduje z gabarytem zabudowań elektrowni oraz wytwarza wielkomiejską aurę tego fragmentu Wybrzeża Kościuszkowskiego. Taras projektowanego budynku przechodzi ponad nadrzeczną drogą awaryjną na wysokości zapewniającej przejazd samochodów ciężarowych. Jest nadwieszony nad rzeką, która ukształtowana jest tym miejscu w mini zakole mogące pełnić rolę przystani. Propozycja zagospodarowania nadbrzeża Wisły, a w szczególności taras wraz z pomostem do eksperymentów na wodzie, nie jest warunkiem realizacji inwestycji. Od południa znajduje się parking dla gości centrum konferencyjnego, wjazdy dla samochodów dostawczych do hali wyładowczej oraz wjazd na parking pracowniczy, który może być zagospodarowany w inny sposób albo stanowić rezerwę pod przyszłą rozbudowę. Od północy budynek styka się Parkiem Odkrywców. Park Odkrywców rozciąga się również na całą powierzchnie dachu CNK.\nPark Odkrywców i Park Nadwiślański\nPodstawową zasadą w kształtowaniu zieleni jest maksymalne nie ingerowanie w naturalną szatę roślinną. Zachowuje się istniejący drzewostan w całości. Wprowadza się dodatkowe nasadzenia w celu odtworzenia naturalnej flory nadrzecznej. Wytyczono aleje spacerowe od ulic prostopadłych do Wybrzeża Kościuszkowskiego, które dzielą teren na kwartały tematyczne. Kwartały zostaną zasiane trawą z domieszką kwiatów - w każdym kwartale inne. W sezonie kwartały będą koszone naprzemiennie. Urządzenia i eksponaty zostaną ustawione wzdłuż alei albo na trawnikach.\nGabaryty - Wysokość:12 m z dominantą wahadła Faucoulta w narożniku północno – zachodnim oraz kopułą planetarium w części środkowej. Dach o spadku 4,80% łagodnie opada w kierunku Wisły. Budynek 3 kondygnacyjny, z dwoma poziomami parkingów podziemnych.\nPołożenie - Budynek usytuowany jest równolegle do ul. Wybrzeże Kościuszkowskie naprzeciwko zabudowań dawnej Elektrowni Powiśle. W zamyśle CN Kopernik w przyszłości będzie tworzyło kompleks kulturalno - naukowy wraz z planowanym w tych budynkach muzeum sztuki. Budynki można połączyć kładką dla pieszych na poziom patia, z którego po dachu można przejść nad Wisłę.\nCzęści - Budynek składa się z dwóch modułów: A i B oddzielonych dwupoziomową Agorą. Na poziomie + 4,5 m znajduje się zielona agora – patio częściowo zadaszone. Dolna agora na poziomie +- 0,00 m rozprowadza gości do poszczególnych części budynku. Poniżej na poziomie – 6 m usytuowany jest hall wejściowy dla gości przyjeżdżających autobusami, samochodami oraz korzystających z komunikacji publicznej w podziemnym przystanku Wisłostrady. Wszystkie kondygnacje łączy kubatura planetarium, a komunikacyjnie klatka schodowa z zestawem wind.\nWejścia - Główne wejście do budynku – z Wybrzeża Kościuszkowskiego między modułem A i B pod kulą planetarium. Dodatkowe wejścia wzdłuż ulicy. Wszystkie wejścia prowadzą do podłużnego foyer, w którym znajdują się: sklep - księgarnia z zapleczem, kafejka „pod wahadłem”, W foyer mieści się główny trzon komunikacyjny łączący podziemny hall wejściowy, strefę wejścia z kasami biletowymi i punktem informacyjnym na poziomie +-0,00 oraz agorę – patio na poziomie +4,5m. Do przestrzeni foyer mogą wejść przechodnie z ulicy. Tutaj można zapoznać się z działalnością Centrum, a nawet podglądnąć część ekspozycji w hali głównej. Jest tu miejsce jest na działalność komercyjną wspomagającą główne cele\nCentrum Nauki - Z foyer prowadzą 4 bramy wejściowe do głównej hali ekspozycji, które można dowolnie zamykać i otwierać. Z foyer można przejść do planetarium oraz do modułu B. Planetarium ma niezależna kontrolę dostępu. Można do niego wejść wyodrębnionym korytarzem z płyt szklanych z foyer albo bezpośrednio z hali ekspozycji przez agorę. Do modułu B można się dostać dwoma wejściami z agory. Dodatkowe niezależne wejście zewnętrzne - z narożnika południowo – zachodniego. Do obu modułów i planetarium prowadzą również wejścia z poziomu górnej agory - patio na poziomie +4,5m. Istnieje możliwość korzystania z cafeterii – restauracji przez gości zewnętrznych. Wejście dla nich - bezpośrednio z ogrodu albo tarasu. Zaplecze cafeterii ma niezależną windę towarową na poziom dostaw: - 6m.\nWystawy - Zasadnicza część ekspozycji, w tym wystawy stałe, mieszczą się na parterze w głównej hali wystawowej o wysokości dochodzącej do 12m. Przestrzeń wystaw zmiennych rozciąga się w części wychodzącej na taras nad Wisłą. Instalacje i doświadczenia mogą być przeprowadzane na tarasie i na platformie pływającej poniżej. Na wystawy czasowe przeznaczone są powierzchnie na 1 piętrze – antresoli, oraz na 2 piętrze wokół wahadła Faucoulta. Z antresoli na 1 piętrze można wyjść na patio - agorę zewnętrzną. Jest tu możliwość urządzania wystaw, happeningów na wolnym powietrzu. Na poziomie 2 piętra wokół wahadła Faucoulta znajduje się punkt obserwacyjny z widokiem na miasto.\nWahadło Faucoulta - Wahadło znajduje się w szklanym stożku przenikającym strop 1 i 2 piętra. Koniec wahadła zatacza kręgi na parterze na placu na zewnątrz budynku. Ruchome wahadło jest zarówno elementem ekspozycji wewnętrznej Centrum jak i atrakcją w parku, punktem kulminacyjnym na placu.\nKonstrukcja żelbetowa monolityczna. Moduł konstrukcyjny w osiach prostopadłych do ul. Wybrzeże Kościuszkowskie co 15m. Budynek podzielony jest na 10 sekcji z dylatacją pomiędzy częścią B i agorą. Warstwy stropodachu leżą na sprężonych prefabrykowanych płytach kanałowych o grubości 40cm i rozpiętości modułu 15m. Niektóre płyty są wyjęte w celu poprowadzenia podłużnych świetlików doświetlających halę oraz pomieszczenia warsztatowe. W głównej hali wystawowej - sprężone prefabrykowane ramy żelbetowe o rozpiętości 30m podparte na krańcach zdwojonymi słupami żelbetowymi. Słupy podpierają z jednej strony antresolę 1 piętra; z drugiej - pomiędzy słupami biegnie rampa komunikacyjna pełniąca rolę usztywniającą. Rozstaw słupów w pozostałej części dostosowany jest do przebiegu tunelu Wisłostrady z zachowaniem modułu 15m w kierunku podłużnym. Słupy spoczywają na ścianach wewnętrznych i zewnętrznych tunelu. Słupy podtrzymujące strop parteru i kondygnacji - na zagęszczonej siatce modularnej 7,5m x 7,5m albo 7,5m x 15m z podciągami żelbetowymi. Nadwieszenie narożnika północno zachodniego - zrealizowane za pomocą stalowej kratownicy przestrzennej zakotwionej do wzmocnionych słupów konstrukcji podstawowej. Konstrukcja kuli planetarium – stalowa zawieszona do podciągów żelbetowych modułu podstawowego.\nSzklenie - Zestawy szklane albo tafle o wymiarach w module 2,5 m x 4m, bezramowe.Mocowanie dolne i górne ukryte w ościeżach okien i witryn. Niektóre okna otwieralne - obrotowe w pionie, w ramach stalowych. Słupki okien wstęgowych - za taflą szkła od strony wewnętrznej. Standardowe dwuteowniki stalowe malowane w kolorze czarnym matowym.\nŚciany zewnętrzne - Ściana warstwowa, żelbetowa, z rdzeniem z twardej wełny mineralnej, wylewana z szalunków na miejscu budowy lub prefabrykowana. Ściany impregnowane, nie malowane.


Ja myślę,że tą umowę podpisał Kaczyński,a jak nie to napewno ktoś z PIS-u.\nPolski naród jest wyjątkowo głupi,dlatego takie numery to chleb powszedni.Większość i tak znowu zagłosuje na Platformę.\nPrzestepca Miro sie wypowiada a gdzie Rycho i Zbycho?\nKto was kryje jak nie zdrajcy z Tuskiem i PO?\nJak ten PiS powołał na prezesa tego Kaplera, to ja nie wiem ...\nA te emerytury to prowokacja PiS ...\nMirek, prawda że zrobił to ktoś z PiS-u ...\nMiro, rzec by się chciało "mordo ty moja" - nie strachaj się - tu sami swoi.\nOd wielu lat we wszystkich mediach są informacje i komentarze o przeogromnych publicznych pieniądzach inwestowanych w polski sport.Każdej takiej inwestycji towarzyszą mniejsze lub większe przekręty, kolejne dziennikarskie tematy nr 1. I co z tego? Stać nas na wyrzucanie pieniędzy podatników na mierne,skorumpowane drużyny,na obiekty sportowe wymagające remontów zaraz po zakończeniu budowy,na działaczy,menadżerów i lobbystów? To jest naprawdę dziwaczny kraj.


Jesteś w: > Produkty > Sprzęt AGD > Inne urządzenia AGD > EFW8125 - uchwyt ścienny do ekranu max. 50'\nUchwyt EFW 8125 Motion firmy Vogel's jest przeznaczony do płaskich ekranów o przekątnej od 19 do 26 cali i może pochwalić się możliwością regulacji w poziomie (obrotu) do 90 stopni (45 stopni w każdą ze stron). Uchwyt został również wyposażony w opatentowany system ukrycia przewodów CIS® (Cable Inlay System).\nJeśli chcesz doświadczyć efektu prawdziwego kina domowego, usiądź na wprost swojego telewizora zamiast oglądać go pod kątem. Produkty serii 8000 Motion firmy Vogel's pozwalają Ci na obrót telewizora o 45 stopni w każdą ze stron, zapewniając w ten sposób najlepsze jego ustawienie. Dzięki opatentowanemu systemowi SMM® (Smart Movement Mechanism) możesz zmienić pozycję nawet największego ekranu za dotknięciem jednego palca. Instalacja jest bardzo łatwa. W uchwycie zamontowano nawet poziomicę, aby zagwarantować idealne ustawienie telewizora. Telewizor jest utrzymywany w stabilnej pozycji dzięki technologii AutoLock®, więc nie musisz się martwić o swój wartościowy sprzęt. Stwórz swoje własne centrum rozrywki łącząc dwa produkty: uchwyt EFW8125 oraz maskownicę na kable z półką na sprzęt audio/video.\nNr. identyfikacyjny produktu: 787417 | Sprzedawca Dostawca z zewnątrz\nEFW8125 - uchwyt...


Windows – Strona 3 – Techniczny.net\n9 grudnia 2018 / Windows\nPamięci flash dzięki większej wygodzie użycia, szybkości oraz pojemności niemal całkowicie wyparły płyty CD oraz DVD. Dostępne w sieci oprogramowanie nadal dystrybuowane jest za pomocą plików ISO które, oprócz tradycyjnej płyty, można także nagrać na pendrive.\n28 października 2018 / Windows\n16 września 2018 / Windows\n12 sierpnia 2018 / Linux, Mac Os / iOS, Windows\nPowerShell oferuje rozbudowane możliwości pobierania i wyświetlania plików pasujących do rozmaitych kryteriów oraz przekazywanie ich do innych komend lub poleceń. Najczęściej stosowane będzie jednak wynajdywanie plików których nazwa pasuje do zadanego wzorca.\nJak pod Windows znaleźć plik wykonywalny aplikacji\n22 lipca 2018 / Windows\nCzasem trzeba szybko otworzyć katalog w którym znajduje się plik wykonywalny aplikacji aby wykonać w nim pewne działania. Choć czynność ta jest dość prosta, a sposobów kilka, to różni je stopień komplikacji, szybkość i uniwersalność. Jest jednak najwygodniejszy.


Jak działa horoskop | sollunari.pl\njak działa horoskop\nHoroskop na dziś otwiera możliwości i wskazuje drogi. Jeśli mamy dosyć odwagi to podążymy nimi. Każdy horoskop zasługuje na refleksję nawet jeśli pozornie zdaje nam się, że jest nieudany.\nJak to zrobić. Prawdziwe chodzenie po ścianie. Wyjaśnienie sztuczki magików.\nHoroskop Horoskop celtycki : Cywilizacja celtycka rozkwitła na długo przed narodzinami chrześcijaństwa, a wraz z nią pojawiła się astrologia celtycka. Stworzona około 1000 roku.\nJak się wkrótce okazało - słusznie. Kontrwywiad przyjrzał się dokładnie innym jego kontaktom. Wyjątkowo podejrzane wydawały się przede wszystkim odwiedziny u Heleny i Petera Krogerów...\nJak oceniasz zdalną edukację? na plus - wszystko działa tak, jak powinno 9%. nie jest źle, ale sporo brakuje do perfekcji 14%. jest pełna wad, ale da się jakoś wytrzymać 28%.\nHoroskop 2021: które znaki zodiaku czeka dobry czas? Horoskop roczny na 2021 dla wszystkich W poniższej galerii znajdziecie wielki horoskop roczny na 2021 rok, przekonajcie się sami, że... będzie...\nJak będą wyglądały sprawy zdrowotne dla Panien na styczeń? Koniecznie sprawdź horoskop zdrowotny przygotowany na podstawie gwiazd. Chcesz dowiedzieć się, co Cię czeka w przyszłości?\nHoroskop dzienny dla wszystkich znaków Zodiaku. Koziorożec. Od 21 grudnia do 19 stycznia. Cierpliwość ta odbija się również na jego codziennym życiu. Sprawdź: Horoskop dzienny dla Wodnika.\nWielki horoskop na 2021 rok dla Strzelców już jest! Co cię czeka w zbliżającym się roku? Jakie niespodzianki zostały zapisane w horoskopie rocznym dla Strzelców?\nInformacje o�fragmentach z�odpowiedzią5 gru 2018 � 21 mar 2012 � 10 sie 2017 � 24 kwi 2012 � 5 lis 2020 � 16 mar 2020 � 30 lis 2020 � 12 paź 2010 � 8 lis 2019 �\nAbout jak działa horoskop


sierpnia 2017 - Kotwica Piękna - blog kosmetyczny, blog kobiecy\nKosmetyki 24 sierpnia\nModa 22 sierpnia\nPrzeglądając ofertę sklepu dresslily możemy natknąć się na sukienki tea length dresses online.\nTen model sukienek podoba mi się i sama mam kilka takich fasonów w szafie. Te modele pasują do nieidealnej figury. Świetnie tuszują niedoskonałości i są wygodne.\nOto sukienki, które przypadły mi do gustu:\nA Wam, która się podoba? ;)\nPrzeglądając ofertę sklepu ROSEGAL zobaczyłam bardzo ciekawe zestawy pędzelków i postanowiłam, że właśnie o nich będzie dzisiejszy post.\nChyba każda z nas ma co najmniej kilka pędzelków do makijażu. Bez nich wykonanie odpowiedniego i profesjonalnego make-upu było by bardzo ciężkie i praktycznie niemożliwe.\nNajczęściej kupowanym pędzlem jest ten do różu. Przydatne są, tak że te do podkładów, pudru no i oczywiście do cieni. Tych posiadam najwięcej w swojej kolekcji.\nGotowe zestawy pędzli, które są dostępne w internecie to wygodne i dobre rozwiązanie, z tego powodu, że producent dobiera skład zestawu tak, aby najbardziej potrzebne pędzle się w nim znalazły.\nPrzypominam o wielkich promocjach w ROSEGAL - Rosegal summer 2017 Promotion. Na hasło RosegalChen zniżka na zakupy!\nCzy widziałyście już wspaniałe floral romper w sklepie Zaful? Jeżeli nie to najwyższy czas to zmienić. Wybór jest bardzo duży a kombinezony są prześliczne! *-*\nW moim ostatnim zamówieniu znalazł się właśnie kombinezon. Wygląda ślicznie jednak rozmiarowo kicha - mam wrażenie, że jest szyty na bardzo małe osoby i jest dla mnie po prostu za krótki.\nDrugi produkt to sukienka, która okazała się chyba o 5 rozmiarów za duża. A miała być taka ładna. . . ;(\nPrzypominam, że na ZAFUL ciągle trwa wielka promocja z okazji rozpoczęcia roku szkolnego.\nModa 18 sierpnia\nModa 17 sierpnia\nKosmetyki 14 sierpnia\nModa 11 sierpnia


Kurs Lomi Lomi Nui - Manawa - Szkoła masażu hawajskiego\nMasaż Lomi Lomi Nui jest jednym z elementów, które składają się na hawajski system pracy z ciałem – KINO MANA.\nW kursie masażu Lomi Lomi Nui preferowany jest autentyczny polinezyjski sposób nauczania, pełen miłości i akceptacji dla ucznia. Program warsztatu jest tak ułożony, żeby przygotować studentów fizycznie i emocjonalnie do wykonywania masażu w sposób bezpieczny dla siebie i osoby masowanej. Stając przy stole sami musimy być w harmonii i pełnym skupieniu. Uczestnicy masują się nawzajem, na przemian doświadczając masażu i wykonując go. Tutaj nie krytykuje się ani nie wytyka błędów, a student uczy się właściwej techniki poprzez uważną obserwację i podążanie za nauczycielem.\nPodczas warsztatów poznajemy\nhawajski masaż żywiołami przyrody kahi loa\nTo szamański masaż hawajski wykorzystujący energie żywiołów; pochodzący z rodziny Kahili, która adoptowała Serge Kahili King’a. Podczas masażu pracujemy z uzdrawiającymi siłami ognia, wiatru, wody, kamieni, roślin, zwierząt i ludzi.\npodstawowe zasady polinezyjskiej filozofii życia


Przegląd prasy z marca 2020 w Ostrzeszowie, najważniejsze informacje miesiąca | Ostrzeszów Nasze Miasto\nPrzegląd prasy z marca 2020 w Ostrzeszowie, najważniejsze informacje miesiąca\nNewsroom 360 1 kwietnia 2020, 17:36\nPora na przegląd marca 2020? Z nami miesięczną prasówkę z Ostrzeszowa nadrobisz w kwadrans CC0\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie podsumowanie minionego miesiąca. Zobacz artykuły, które w marcu czytaliśmy najchętniej. Które informacje przykuwały uwagę mieszkanek i mieszkańców Ostrzeszowa najbardziej? Czy czytałeś artykuł: „Co więźniowie robią w celach? Często...bazgrzą coś po ścianach. Zobaczcie efekty na zdjęciach ze śląskiego aresztu”?\nPrzegląd marca 2020 w Ostrzeszowie: top 3 artykuły z miesiąca\n📢 Koronawirus w Poznaniu i Wielkopolsce: Ile osób jest zakażonych? Ministerstwo informuje o nowych przypadkach [RAPORT NA ŻYWO - 1.04.2020]\nPrasówka marzec Ostrzeszów: pozostałe wydarzenia\nPoniżej prezentujemy pozostałe artykuły, które przyciągały w marcu uwagę czytelniczek i czytelników z Ostrzeszowa. Co było tak istotne, że nie można było od tego oderwać wzroku?\n📢 Pogoda na dzisiaj dla Ostrzeszowa. Sprawdź, jaka będzie pogoda w środę, 01.04\nPrognoza pogody dla Ostrzeszowa na dzisiaj to pierwsza rzecz, jaką powinieneś sprawdzić zawsze przed wyjściem z domu. Jaka będzie dzisiaj temperatura w Ostrzeszowie? Ile stopni Celsjusza możemy się spodziewać? Zobacz, jak prezentuje się prognoza pogody na dzisiaj (środa, 01.04) i ubierz się odpowiednio do warunków na zewnątrz.\n📢 Podróżuj bez wychodzenia z domu: oto 10 wirtualnych wycieczek po cudach tego świata\n📢 Koronawirus: pytania i odpowiedzi. Wirusolog, prawnik i ksiądz w ogniu pytań o koronawirusa. W tym projekcie interaktywnym to Ty decydujesz!\n📢 Kasy pierwszeństwa w sklepach Lidl - sprawdź, kto będzie mógł zrobić zakupy bez kolejki\n📢 Koronawirus. Kolejne przypadki zakażeń w okolicach Kalisza\nPrzybywa zakażonych koronawirusem SARS-CoV-2 w okolicach Kalisza. Badania laboratoryjne potwierdziły jego obecność w organizmie mieszkanki powiatu krotoszyńskiego, która przebywa w szpitalu w Kaliszu. Wśród zakażonych jest też mieszkaniec powiatu kaliskiego oraz ostrowskiego.\nprzegląd miesiąca Ostrzeszów\nprzegląd prasy marzec Ostrzeszów\nprzegląd marca Ostrzeszów


Mufki do wózka i rękawice | Ciepłe, z futerkiem | 7niebo.pl\nBEZTROSKA- Rękawice do wózka z futrem, Cynamonki\nBEZTROSKA - Mufka do wózka z futerkiem Navy\nGdy za oknem szaleje zima, warto zaopatrzyć się w mufki i rękawice do wózka, które przydadzą się podczas spacerów z dzieckiem. Certyfikowane, ciepłe i designerskie akcesoria przydadzą się w wyprawce.\nSprawdź, jakie rękawice do wózka i futrzane mufki warto wybrać!\nDlaczego warto zainwestować w mufki i rękawice do wózka?\nCo sprawia, że mufki i rękawice do wózka są tak wyjątkowe i dlaczego warto w nie zainwestować?\nPrzyjemne w dotyku welurowe wypełnienie z bawełny sprawia, że osiągasz pełen komfort dłoni podczas zimowego spaceru. Co bardzo ważne, bawełna jest przewiewna, więc dłonie są ogrzane, lecz nie pocą się.\nFutrzane wykończenie mufek i rękawic z naszej oferty nie tylko stylowo wygląda, ale również dodatkowo ogrzewa dłonie.\nWodoodporny materiał rękawic i mufek to gwarancja suchości dłoni, nawet gdy sypie mokry śnieg lub pada deszcz.\nPodsumowując, rękawice i mufki do wózka to nie tylko designerski gadżet, ale przede wszystkim funkcjonalny dodatek. Dzięki wodoodpornej ochronie i ogrzaniu dłoni w chłodne dni Twoje ręce nie sztywnieją od zimna, a obowiązkowy spacer z maluchem, jest przyjemnością nawet podczas niepogody.\nFutrzane mufki do wózka\nW ofercie sklepu 7niebo przedstawiamy Ci futrzane mufki do wózka, które wykonuje marka Beztroska. To firma mająca na celu wygodę i komfort zarówno mamy jak i dziecka. Ich produkty charakteryzują się pięknym designem, dbałością o szczegóły i wykończenie tekstyliów.\nZobacz na przykład pastelowe mufki w kolorze brudnego różu, które uprzyjemnią Ci spacery podczas zimowych i jesiennych miesięcy. Solidnie wykonana mufka z doszytym futerkiem jest wodoodporna, więc chroni nie tylko przed chłodem, ale także przed wilgocią. Od wewnątrz wypełniona jest przyjemnym w dotyku welurem bawełnianym.\nMufki do wózka od marki Beztroska łączą w sobie piękny styl z wielofunkcyjnością i dbałością o komfort mamy. Opieka nad maluchem dzięki takim przemyślanym dodatkom jest jeszcze większą frajdą i przyjemnością!\nJeśli bardziej niż mufki przemawiają do Ciebie rękawice do wózka, marka Beztroska również ma coś dla Ciebie.\nGranatowe ciepłe rękawice do wózka z futrzanym wykończeniem – silikonowe leciutkie wypełnienie gwarantuje komfort dłoni i ochronę przed chłodem. Co ważne, wypełnienie jest antyalergiczne i doceniają to mamy mające skłonność do uczuleń. Wnętrze rękawic wypełnia miękki bawełniany welur, który przyjemnie otula dłonie.\nMufki do wózka i futrzane rękawiczki znajdziesz w wielu kolorach, które dopasujesz do pozostałych elementów wyprawki. Jeśli masz dodatkowe pytania do oferty, odezwij się do nas w formularzu kontaktowym. Chętnie doradzimy Ci podczas zakupów.


film historyczny - powiązane tematy na mojeopinie.pl\nPowiązane tematy dla "film historyczny"\n„Agora” – kontrowersje początków naszej ery\nKultura · Film · 21 marca 2010 (20:51)\nNa ekranach polskich kin możemy właśnie zobaczyć najnowszy i jednocześnie na pewno jeden z najgłośniejszych filmów Alejandro Amenabara. Latynoski reżyser znany do tej pory z takich filmów jak „Otwórz oczy”, „Inni” czy „W stronę morza” tym razem umieścił akcję swego najnowszego dzieła w czasach rosnącego w siłę chrześcijaństwa jako stosunkowo nowej religii.... »\n„Kobieta w Berlinie”- historyczne rozrachunki czy ludzkie współczucie?\nKultura · Film · 29 maja 2009 (13:56)\nEcho najnowszego filmu Maksa Färberböcka odbija się w Europie falą mocnych słów i dyskusji politycznych o racje historyczne, wśród których niewiele tak naprawdę piszą kobiety i niewiele tych polemik w rzeczywistości dotyka ich osobliwego problemu. »\nGenerał Nil – celuloidowy pomnik\nKultura · Film · 20 kwietnia 2009 (11:53)\nPremierze filmu „Generał Nil” towarzyszy potężna akcja medialna, promująca ten produkt pod pretekstem przypominania bohatera, przez komunistów skazanego nie tylko na śmierć, ale i zapomnienie. Nawet powstały z tej okazji portret generała Fieldorfa, umieszczony na murze więzienia w którym dokonano na nim egzekucji, odsłaniał Olgierd Łukaszewicz – odtwórca tytułowej roli.... »\n„Rok 1612” – bajka antypolska?\nKultura · Film · 14 września 2008 (18:00)\nW ostatni piątek na ekrany naszych kin trafił wreszcie film „ Rok 1612” – rosyjska superprodukcja kostiumowa, z niewiadomych mi przyczyn nazywana historyczną. Nazywana tak uparcie, zwłaszcza przez przeciwników, którzy uważają film za antypolską, nachalną propagandę, finansowaną przez Kreml. Tymczasem, jak pisałem już pół roku temu w swojej recenzji, jest to... »\n„Tajemnica Westerplatte” – O co tyle krzyku?\nPolityka · Publicystyka prasowa · 1 września 2008 (08:44)\nZ braku innych ciekawych tematów wszystkie media obsmarowują ostatnio film „Tajemnica Westerplatte”, od czci i wiary odżegnując jego twórców. Podobno to dzieło „antypolskie” i „szargające świętości”, w którym westerplatczycy to „tchórze i pijacy". Podobno, bo film ma powstać za rok, ale już został osądzony i skazany, a wszystko to na podstawie ocen dwóch ludzi,... »\n1612 – Czyli Don Kichot pod Moskwą\nKultura · Film · 26 marca 2008 (23:08)\nRok 1612, w którym skapitulowała polska załoga Kremla, jest przez Rosjan uważany za równie ważny, co porażka Napoleona, która nastąpiła dokładnie 200 lat później. Jest to również tytuł rosyjskiej superprodukcji powstałej w studiu słynnego reżysera Nikity Michałkowa, na zamówienie Władimira Putina. Nim film ujrzał światło dzienne został już obwołany przez rosyjskie... »


ŁOWIECTWO LUDOWE U WSPÓŁCZESNYCH ASYRYJCZYKÓW NA POGRANICZU SYRYJSKO-TURECKO-IRACKIM\n(artykuł autorstwa Michaela Abdalli opublikowany w czasopiśmie „Lud” w 1994 roku).\nKiedy zapoznajemy się z historią starożytnej Mezopotamii i oglądamy słynne sceny „polowań na lwy” zdobiące pałace królów asyryjskich, może nam się wydawać, że w wyniku myśliwskich trzebieży krainę tę zupełnie pozbawiono dzikiej zwierzyny. A jednak co najmniej część jej przetrwała.\nAsyryjski uczony Bar Ebraja „Bar Hebraeus” (1226-1286) poświęcił cały rozdział jednej ze swych książek prawno-teologicznych zagadnieniom łowiectwa i rybołówstwa, rozpatrując je z punktu widzenia etyki chrześcijańskiej w odniesieniu do tradycji Asyryjczyków (1). Przytacza opinie dostojników Kościoła Wschodniego na ten temat, stwierdzając m.in., że duchownym nie przystaje polować na zwierzynę, ani jej zabijać. Naucza też, że żadna zwierzyna, która zdechła podczas polowania, nie nadaje się do jedzenia, koniecznie bowiem musi z niej wypływać krew. Wyjątek stanowią ryby i szarańcza (2). Zabijając zwierzynę nożem myśliwy powinien być odwrócony twarzą na wschód i w takiej pozycji trzymać ciało zwierzęcia, zwłaszcza jego głowę. W momencie przykładania ostrego noża do gardła zwierzyny, należy wypowiadać formułę: „B-szem Abo” (W imię Ojca). Bar Ebraja twierdzi, że nie wolno jeść koniny, mięsa wielbłąda ani osła, chyba że człowiekowi zagraża śmierć głodowa. Tylko w takiej sytuacji dozwolone są wszelkie rodzaje jadła. Mięso lisa, węża (3) i jeża można traktować według indywidualnego uznania. Ciężkim grzechem jest natomiast zabicie jaskółki lub pszczoły. Na zakończenie swych wywodów Bar Ebraja apeluje do myśliwych o uczciwość, ostrzegając zarazem handlarzy mięsa i przetworów mięsnych przed fałszowaniem sprzedawanych towarów. Wywodzące się z XIII wieku wskazówki – trzeba podkreślić – są nadal przestrzegane przez Asyryjczyków na Bliskim Wschodzie (4).\nZbierając informacje o łowiectwie ludowym u Asyryjczyków oparłem się na własnych wspomnieniach z okresu dzieciństwa spędzonego na wsi w północno-wschodniej Syrii. W tejże sprawie zwróciłem się także do kilku studiujących w Polsce rodaków pochodzących z tego regionu (informatorzy: 1, 2, 3 i 4). Skarbnicą wiadomości na ten temat stał się przede wszystkim mój ojciec (informator 5). Sporo szczegółów technicznych dotyczących kształtu i budowy poszczególnych narzędzi i urządzeń łowieckich oraz całość wywodów językoznawczych zaczerpnąłem z opracowania Benyamena Haddada (5). Pomimo, iż wspomniany autor omawia rodzaje sprzętu łowieckiego znane u Asyryjczyków w miejscowości El-Qosz w Iraku, okazały się one – poza drobnymi wyjątkami – identyczne z tymi, które znałem z rodzinnego regionu Al-Dżazira w Syrii, lub o których usłyszałem od informatorów.\nNa górzysto-równinnych terenach, które zamieszkują Asyryjczycy, można spotkać różne gatunki zwierząt. Występują tam m.in. atakujące owce wilki (6), budzące strach dziki (7) i niedźwiedzie (8), żmija i skorpion. Obok lisów, polujących na kury, szczurów wyrządzających znaczne szkody na plantacjach i w zapasach zbóż, szerszeni, pożerających winne grona oraz różnego ptactwa, zadomowiły się w Mezopotamii jelenie, których poroża często dekorowały wnętrza mieszkań, kozice i muflony.\nIlość i jakość zwierzostanu są uwarunkowane panującym w poszczególnych rejonach klimatem i innymi czynnikami, m.in. ukształtowaniem terenu (9). Polowania trwają cały rok, przy czym najbardziej nasilonym okresem łowów jest czas od zimy do wiosny. Zimową porą, zarówno dorośli jak i dzieci, często zastawiają pułapki na ptactwo szukające pokarmu. Czyni się to zazwyczaj prostymi sposobami, głównie poprzez zwabienie ptaków do kilku ziaren pszenicy umieszczonych pod sitem. Sito opada na ziemię po pociągnięciu sznurka przez myśliwego. Delikatne mięso ptasie jest chętnie konsumowane, ale bywa i tak, że ciekawsze okazy, wyróżniające się kolorowym upierzeniem, służą dzieciom do zabawy, aby po kilku dniach odzyskać wolność. Są to takie ptaki jak: potrzeszcz, skowronek borowy, sroka, która podobno przynosi wieść o zbliżającym się gościu, kukułki i dudek. Inne, np. kuropatwy, trzyma się w klatkach i karmi przez jakiś czas, a następnie tresuje do walki (informator 5).\nNa pograniczu syryjsko-tureckim zimą często pada śnieg. W tym czasie z górzystych terenów Turcji zlatują wielkie roje czarnych ptaków nieco mniejszych od gołębi. Gdy żerują na cienkiej warstwie śniegu, strzela się do nich śrutem, trafiając po kilka, a nawet kilkanaście sztuk naraz; przy czym należy zauważyć, że nie wszystkie są jadane. Najpopularniejszym narzędziem do polowania na ptaki jest zwykły kamień, używany powszechnie i z wielką nieraz skutecznością. Biorąc pod uwagę terytorialny zasięg jego zastosowania, można się pokusić o stwierdzenie, iż jest on u Asyryjczyków takim narzędziem jak pałka u Arabów. Do dziś bowiem arabscy Beduini zamieszkujący Mezopotamię nagminnie używają pałek o długości 40-50 cm, często zakończonych twardą kulką wykonaną z asfaltu i żwiru, nie rozstają się z nimi nawet w obrębie osad, które zamieszkują.\nU Asyryjczyków obyczaj „chodzenia z pałką” prawie nie istnieje. Ludzie starsi wiekiem posługują się kijem, wykorzystując go do podpierania się, nie zaś do celów obronnych. Wyjątek stanowią jedynie niektórzy młodzieńcy o których mówi się, że demonstracyjnie pragną upodobnić się do Arabów, kierowani o wiele bardziej swoistą modą, niż zasadną, obronną potrzebą na wypadek np. ataku zwierzęcia. Na terenach zamieszkałych przez Asyryjczyków zwierząt jest zresztą mniej niż na obszarach arabskich. Ponadto większość asyryjskich osad posiada punkty usługowe, sklepy, a niekiedy warsztaty, co zmniejsza potrzebę podróżowania, a tym samym konieczność zabezpieczenia się przed różnego rodzaju niemiłymi czy groźnymi niespodziankami (informator 5).\nPrzebywając we wsiach zamieszkałych przez Arabów, rzadko widziałem dzieci polujące na wróble procą – co było widokiem niemal codziennym w osiedlach asyryjskich. Można zatem sądzić, że taka kategoria łowiectwa u Arabów w Mezopotamii jest mniej popularna. W okresie letnim na arabskich terenach pojawiały się jednak grupy łowców sokołów – ptaków nazywanych „szlachetnymi” lub „wolnymi”. Myśliwi przybywali prawdopodobnie z Kuwejtu. Rozbijali namioty na ścierniskach, zwracając tym na siebie uwagę ludności. Schwytane sokoły sprzedawali za duże sumy cudzoziemcom na specjalnym targu w Kuwejcie (10). Chwytaniem sokołów lub innych drapieżników zajmowali się również Asyryjczycy mieszkający nad rzeką Chabur w Syrii. W tym celu posługiwali się tresowanymi gołębiami (informator 2). Gołąb z nałożoną na tułów siatką połączoną z długim i mocnym sznurem stanowił przynętę. Z chwilą zauważenie lecącego drapieżnika myśliwy uwalnia gołębia, trzymając jednak za sznur. Rzucający się na ofiarę drapieżnik zaczepia pazurami o siatkę na przynęcie. Wówczas myśliwy, ciągnąc sznur z gołębiem, chwyta drapieżnika (11).\nDo dość popularnych praktyk łowieckich Asyryjczyków należy również posługiwanie się psami myśliwskimi, głównie chartami, do polowania na zające, w tym również do wydobywania tych zwierząt z nor. Stosuje się też inne sposoby, wykorzystując różne narzędzia łowieckie – od prostych i mało wydajnych, przeznaczonych głównie dla dzieci i młodzieży, często wykonywanych przez samą młodzież, do bardziej skomplikowanych, używanych przez dorosłych mężczyzn. Dodatkowo też, w poszukiwaniu groźnej zwierzyny – zwłaszcza takiej, która wyrządza szkody – korzysta się z pomocy tropicieli (informator 5).\nNiezależnie od innych celów, łowiectwo u Asyryjczyków jest też bez wątpienia pewnym rodzajem rozrywki uprawianej w wolnych chwilach wyłącznie przez mężczyzn bądź też w ramach zorganizowanych zawodów. Nie podlega jakimkolwiek formalnym ograniczeniom prawnym ani zakazom religijnym. Jest zajęciem drugorzędnym, podejmowanym w czasie wolnym i nie kolidującym z pracami na roli bądź w gospodarstwie domowym.\nZa główne cele uprawiania łowiectwa przez Asyryjczyków można uznać:\n1. Unieszkodliwienie tych gatunków zwierząt, które stanowią bezpośrednie lub pośrednie zagrożenie dla człowieka, inwentarza, roślin i płodów rolnych. Wierzy się, że niektóre zwierzęta są odwiecznym wrogiem człowieka (np. gady, a szczególnie żmije i węże, o których krążą fantastyczne opowieści). Powszechnie uważa się, że żmija jest naturalnym wrogiem człowieka od czasów Adama i Ewy. Udzieliła gościny Szatanowi w swym ciele i pożarła ziele życia, którym Gilgamesz, bohater mezopotamskiego eposu, miał chronić ludzkość od chorób i śmierci. Toteż zmagania z nią urastają do prawdziwie bohaterskich czynów. Tego rodzaju motyw polowania dominuje.\n2. Polowanie na zwierzęta, których mięso jest jadalne i dozwolone do spożywania.\nDo dość popularnych kiedyś, dziś już rzadziej spotykanych, narzędzi łowieckich należy „miqra’a” (proca). Sposób jej wykonywania pokazuje rysunek 1. Robi się ją z białej przędzy wełnianej, czasem używa się też wełny kolorowej do dekoracji (12). Kamień umieszcza się w środkowej, najszerszej części pasa (a). Oczko (b) znajdujące się na końcówce sznurka zakłada się na kciuk. Drugi koniec (c) sznurka jest zaciśnięty palcami dłoni. Ruchem prawej ręki wprawia się ją w szybkie obroty. W momencie zwalniania końcówki (c) z dłoni, uwolniony kamień z dużą prędkością podąża w kierunku celu. Używa się jej do polowania na duże ptaki i wystraszania dzikiej zwierzyny (13). Wprawny myśliwy rzadko chybi celu (14).\nAsyryjska proca jest pierwotną formą procy, za pomocą której Dawid zabił Goliata (I Sm 17, 49-50). Owa biblijna proca nie była taką, której do niedawna używało się w Polsce. Ta ostatnia stanowi u Asyryjczyków oddzielną broń. Być może proca w takim kształcie, jaki do dziś spotyka się u Asyryjczyków na wsi, nie była w Polsce znana (15). Używany w niej kamień bywa kilkakrotnie większy od kamienia używanego w polskiej procy. Dobrze wprawiona w ruch „miqra,a” rzuca kamień na znaczną odległość i z taką siłą, że może zabić człowieka, zwłaszcza jeśli „ugodzi go w czoło”, zgodnie ze sformułowaniem biblijnym.\nPochodzący od powyższego wyrazu czasownik „qaraa’” oznacza po polsku linczowanie lub chłostę. Jednak pomimo tej nazwy broni prawdopodobnie nigdy nie używano do wymierzenia kary. Językoznawcy są skłonni uznać, iż geneza nazwy ma związek z rozdzierającym powietrze świstem pasa i odgłosem uderzenia w cel.\n„Aqulta”, „pahha”, „faho” (klepce) to nazwy jednej z pierwszych samołówek. Dwie pierwsze nazwy są stosowane u Wschodnich Asyryjczyków, trzecia zaś – u Zachodnich. Końcówka „ta” w rzeczowniku „aqulta”, tak samo jak „a” w „pahha”, czynią je rodzajem żeńskim. Utworzony z pierwszego wyrazu czasownik „aqaal” oznacza po polsku uwiązać lub uwięzić. Słowo „pahha” lub „faho” można tłumaczyć jako zasadzka lub pułapka.\nGłówną część tej samołówki (rys. 2) stanowi podstawa (a) z drewna w kształcie spłaszczonej litery „C”, wycięta z pnia dębowego. Poniżej górnej powierzchni obu końcówek znajduje się otwór zakończony od strony zewnętrznej szerszym wgłębieniem (b). Od jednego otworu do drugiego przebiegają dwa rzemienie (c), mocno skręcone za pomocą dwóch kołków drewnianych spoczywających w owych wgłębieniach. Rzemienie służą jako sprężyna. W środku boku podstawy przymocowane są za pomocą drewnianych gwoździ dwie końcówki pręta zgiętego w sposób podobny do pętli (d). Czasem taką pętlę formuje się ogrzewając pręt. Drugą, podobną pętlę (e), wykonuje się poprzez związanie rzemieniem (f) końcówki innego pręta (g). Tę część pętli wkłada się pomiędzy skręcone rzemienie główne, w takiej pozycji, jak to wyobrażono na rysunku. Obie pętle, przylegające do siebie dzięki działaniu sprężyny, powinny mieć mniej więcej taki sam kształt. W środku boku podstawy przymocowany jest powróz (h). Wchodzi on w otwór klocka (i) trzymając go dzięki owinięciu nim przynęty (j). Klocek ma zawężenie na wysokości sięgającej poza obręb pętli. Wokół tego zawężenia zwija się rzemień, który wbity do gruntu trzyma pętlę (e) w napiętej samołówce w położeniu poziomym, pod klockiem.\nPrzed użyciem samołówkę obsypuje się w całości lekką ziemią, tak że na powierzchni widoczna zostaje tylko przynęta. W zależności od wielkości elementów „aqulty”, używa się rozmaitej przynęty (ziarna pszenicy, kawałki mięsa itp.) do chwytania różnej wielkości ptaków i lisów.\nKlepce poruszane za pomocą zgiętego, sprężystego pręta dały początek wielu samołówkom metalowym, które z czasem całkowicie wyparły prymitywne, drewniane pierwowzory. Opisana wyżej „aqulta” zniknęła już blisko 30 lat temu. Rysunek 3 przedstawia metalową jej odmianę, wykonaną w całości z drutów i powrozów. Ma ona jednak mniejszy zakres zastosowania. Używa się jej do łapania ptaków.\nDwa identyczne łuki (a i b), stanowiące podstawowe elementy „aqulty”, wykonane są z mocnych drutów. Skręcony cienki drut wokół wspólnej osi, którego końcówki zahaczają o ramiona łuku (a) nadają mu sprężystości. Ten łuk, za pomocą przerzuconego języczka (c) łączonego z małą pętlicą osiową, napina się skręconym powrozem w miejscu wycięcia (d). Tu umieszcza się przynętę w postaci kilku ziaren pszenicy. Próba dziobania przez ptaka uruchamia cały mechanizm spustowy pułapki. Także i tę samołówkę zakrywa się ziemią, zostawiając na wierzchu tylko ziarna. Przytwierdza do podłoża za pomocą dużego gwoździa (e), aby schwytany ptak nie uleciał razem z nią. Z chwilą poruszenia stróżyka, łuk (a) zostaje zwolniony i przyciska ptaka (16).\n„Aqulta d-aqubre” (klepce na myszy, rys. 4) jest wielokomorową pułapką na myszy, szeroko stosowaną w gospodarstwie domowym, gdzie w glinianych budynkach ilość tych gryzoni, zagrażających zapasom, stanowi poważny problem gospodarczy. Jednorazowo, w zależności od ilości przegród, może ona chwycić 3-4 myszy. Nad każdą przegrodą, przedzieloną od drugiej drewnianą ścianką, umocowany jest na wspólnej drewnianej podstawie zestaw drutów tworzących oddzielną pułapkę. Główną jej część stanowią dwa druty na kształt prostokąta: poziomy naprężony (a) i pionowy (b). Dwa pionowe i dłuższe boki prostokąta (b) przy zastawianiu łapki wciska się przez otwory w tejże podstawie. Trzeci zaś bok poziomy (c), znajdujący się pod podstawą, sięga prawie ziemi. Przytwierdzony na stałe w przedniej części podstawy języczek przyciska wspólny bok prostokątów i zahacza o zwisający stróżyk z przynętą.\nKonstrukcja pułapki powoduje, że znęcony pokarmem szkodnik, wdzierając się do przegrody, znajdzie się na przyziemnym boku pionowego prostokąta. W momencie zwalniania się zaczepu, sprężyna powoduje poderwanie myszy i unieruchomienie jej między drutem a deską. Ciekawe, że często widok zdechłej myszy tkwiącej już w jednej przegrodzie nie stanowi ostrzeżenia dla innej, która akurat wdziera się do następnej przegrody, gdzie ją czeka podobna śmierć.\nWydaje się, że zanim wieśniacy wpadli na pomysł konstruowania różnego typu „aqulty”, musieli radzić sobie z myszami na terenie gospodarstwa stosując zwykły sprzęt kuchenny. Mianowicie: „garuma”, czyli wałek do ciasta, i „dastita” – garnek, kociołek. Ten prymitywny zestaw nadal jest znany i stosowany obok „aqulty”. Zastawia się takie urządzenie na noc. Garnek napełnia się wodą. Wałek oblepia się miazgą sezamową, której zapach nęci gryzonie. Wałek następnie kładzie się na garnku tek, by swobodnie toczył się po brzegu naczynia. Mysz, która wdrapuje się po ścianach garnka, trąca wałek. Ten odsuwa się od niej, a zwierzę wpada do wody.\nW walce z polnymi myszami praktykuje się bodaj tylko jeden sprawdzony sposób. Polega na wykurzaniu dymem ciągnącej się nieraz na znacznym obszarze sieci nor. Do tego celu potrzebne są co najmniej dwie osoby. Po dokładnym rozpoznaniu terenu zamykają otwory nor, z wyjątkiem dwóch. W jeden z zostawionych otworów kieruje się dym, a drugim otworem uciekają myszy, które pilnująca osoba zabija.\nDo niecenia ognia używa się tradycyjnie stalowego krzesiwa. Krzesiwem uderza się o krzemień, krzesząc iskry. Do miejsca uderzenia przykłada się suchą, surową wełnę, która się zapala w wyniku powstającego przy tarciu ciepła. Znajdująca się obok, w płytkim zagłębieniu sieczka łatwo się zapala od tlącej się wełny. Do wdmuchiwania dymu do wnętrza nor służy miech wykonany ze skóry, podobny do miecha kowalskiego, rzadziej drążek trzcinowy w postaci rury, w której dmie się ustami. Aby lepiej wykorzystać powstały dym, tląca się sieczka umieszcza się w prostokątnym pojemniku metalowym, zaopatrzonym w dwie rury umocowane na przeciwległych bokach. Powietrze wdmuchiwane przez zewnętrzny otwór porywa gromadzący się w środku pojemnika dym i kieruje go drugą rurą, wchodzącą w norę myszy.\nWalka z polnymi myszami nigdy nie była sprawą właściciela jednego tylko gospodarstwa rolnego. Przeprowadzali ją wspólnie, w sposób zorganizowany, właściciele kilku sąsiadujących pól. Mobilizowała niejednokrotnie mieszkańców całej wsi.\nPlantacje arbuzów i melonów rozpościerały się na obrzeżach asyryjskich wsi, dając obfity plon dorodnych owoców. Młode jeszcze owoce bywały często wyjadane przez zające i lisy, a niekiedy nawet wilki i niedźwiedzie. Zwierzęta te stanowiły również zagrożenie dla winnic, gdzie często się chroniły. Dla ich pochwycenia, bądź odstraszania stosowano specjalny typ klepców, zwany „aqula” (rys. 5).\n„Aqula” jest w całości wykonana z żelaza. Jej podstawę stanowi gruba obręcz (a) o średnicy około 30 cm. Naokoło dolnej powierzchni obręczy przyklejone jest płótno lniane (b), tak że nakrywa ono przestrzeń utworzonego kręgu. „Aqula” działa na zasadzie rozwartych kleszczy, zwieranych sprężyną, a uruchamianych mechanizmem naciskowym. Do zastawiania „aquly” potrzeba dwóch ludzi. Umieszczona zostaje wieczorem tam, którędy zwierz chętnie chodzi. Ścieżkę zwierza poznaje się po śladach lub po nadgryzionych owocach. Czasem zastawia się kilka sztuk na przejściach różnych zwierząt. Noga zwierzęcia, trafiając w zagłębienie, naciska płótno, uruchamia mechanizm naprężonych kleszczy, powodując ich zatrzaśnięcie się na nodze zwierzęcia. Zaopatrzenie „aquly” w łańcuch, zakończony wbitym w ziemię klinem, uniemożliwia uwolnienie się zwierzęcia i jego ucieczkę.\nPolowanie na ptaki zabiera myśliwym najwięcej czasu. Latających ptaków nie trzeba szukać daleko. Są wszędzie, chociaż miewają swoje ulubione zakątki, do których myśliwy stara się je zwabić. Poza terenem zabudowań wiejskich, na mało ruchliwym placu, zwykle odwiedzanym przez ptaki, przygotowuje się specjalne miejsce budując kamienną budkę o powierzchni około 1 m2. Przykrywa się ją strzechą (rys. 6). Przed budką zagarnia się ziemię tak, by formować małe podwyższenie długości około 3 metrów i szerokości równej szerokości budki. W tym kopcu wykonuje się płytkie wgłębienie o nieco mniejszej powierzchni niż sam kopiec. Wgłębienie posypuje się ziarnem przez kilka kolejnych dni, po to by zwabić większą ilość ptaków. Myśliwy udaje się do budki wczesnym rankiem, zabierając ze sobą specjalną siatkę. We wgłębienie sypie się ziarno a siatkę rozkłada na kopcu. Jej prawy, długi bok przymocowuje kijami w ziemi, na które owija siatkę. Każdy z dwu rogów lewego boku siatki łączy mocnym sznurem. Sznury te, przerzucone za dwoma kijami wbitymi na początku i końcu lewego boku kopca, przeciąga razem do środka budki. Myśliwy, znajdujący się wewnątrz budki, trzyma obie końcówki sznurów i przez otwory w ścianie obserwuje ruch ptaków. W momencie, gdy większa ich ilość zatrzymuje się we wgłębieniu kopca dziobiąc ziarna, błyskawicznym ruchem ściąga sznury. Rozwinięta nagle ku lewej stronie kopca siatka opada na większą część ptaków, które następnie myśliwy chwyta żywcem. Kolorowe daje dzieciom, a resztę przeznacza na niedzielny obiad. Tym prostym sposobem można w ciągu kilku porannych godzin schwytać niekiedy kilkadziesiąt ptaków, wśród których trafiają się kuropatwy, bażanty i gołębie stepowe.\nProstszą odmianą siatki jest „mkabbe” (rys. 7). Zamiast siatki używa się kosza wiklinowego. W zimowe dni, gdy ziemia pokrywa się śniegiem, ptaki bezskutecznie szukające pokarmu, kierują się w stronę zabudowań. Wiedząc o tym, gospodarz wsypuje na dziedzińcu trochę nawozu naturalnego lub sieczki, po czym posypuje je ziarnem pszenicy. W ich pobliżu trzyma kosz podparty na kiju połączonym ze sznurem. Człowiek czai się w pomieszczeniu, trzymając za drugi koniec sznura. W momencie gdy ptaki gromadzą się by dziobać ziarna, gospodarz ściąga sznur. Kosz spada na znajdujące się pod nim ptaki.\nDo polowania na ptaki służy również sidło. Jest ono bardziej popularne u Asyryjczyków Wschodnich (w Iraku i Iranie), niż u Zachodnich (w Syrii i Turcji). W Iraku znane są popularnie jako „naszpa” lub „niszwe”, ale mieszkańcy regionu El-Qosz nazywają je „sziruhi” (po arabsku: „szark”, l.m. „szirak”). Istnieje przypuszczenie, iż ta nazwa wywodzi się z hebrajskiego wyrazu „sziruh”, oznaczającego wiązadło do butów. Zresztą, zarówno arabskie „szirak”, jak asyryjskie „sziruhi” wskazują na wspólne ich pochodzenie. W pierwszym przypadku oznacza pasek buta, który zakrywa przegub stopy, w drugim zaś – taki sam element, ale wykonany z wełny. Sidło składa się ze sznura wykonanego przeważnie z końskiego włosia. Jedną jego końcówkę mocuje się w ziemi, drugi zaś tworzy pętlę (rys. 8). Wokół i wewnątrz pętli posypuje się ziarno. Ptak, trafiwszy głową lub nogą w otwór sidła, zaciąga w pewnym momencie oko i w ten sposób chwyta się. Takich sideł zastawia się nieraz kilka w jednym miejscu.\nKolejna samołówka stosowana do chwytania ptaków nosi nazwę „tabka” (17). Zastawia się ją w miejscach odwiedzanych przez ptaki. Po wykopaniu małego wgłębienia w ziemi, przy jednej z krawędzi wgłębienia ustawia się płaski głaz, podparty kijem spoczywającym na drugim, którego pewien odcinek wchodzi we wgłębienie (rys. 9). W środek wgłębienia i na zewnątrz, wzdłuż określonej linii, sypie się ziarno. Ptak, ziarno, przesuwa się w kierunku wgłębienia. W momencie dotknięcia poziomego kija równowaga głazu zostaje naruszona. Po spadnięciu zamyka on ptaka w dołku.\nW polowaniu na ptaki wykorzystuje się również właściwości kleiste niektórych roślin. Roślina zawierająca substancje o dużej kleistości zwie się „dabaq”. Wyraz ten, oznaczający roślinę, służy jednocześnie do określenia sporządzonego z niej lepu. W ostatnich latach krążący po wioskach sprzedawcy oferowali gotowy, suchy wyciąg roślinny o właściwościach lepu. Miał on postać granulatu o ciemnej barwie. Sprzedawcy nie zdradzali z jakiej rośliny ów wyciąg pozyskiwali, ani z jakiej części roślinnej pochodzi. Granulat łatwo rozpuszczał się w letniej wodzie. Często handlarze proponowali również jakieś nasiona. Miały one czarną barwę i wielkość nieco mniejszą od nasion grochu. Rozcierano je w moździerzu do postaci papki, bez dodatku wody.\nZ lepu formuje się nitki, które się owija na patyczkach. Patyczki następnie kładzie się w poprzek nad wąskim odcinkiem koryta potoku lub strumienia, blisko lustra wody (rys. 10). Ptak, który staje na patyczkach, aby napić się wody, ma trudności z odklejeniem nóg.\nInny, prymitywny sposób znęcania, a następnie chwytania ptaków, zwie się „jabuszta”. Wyraz ten nawiązuje do czasownika „Jibasz”, czyli schnąć, gdyż używa się tu wysuszonego rodzynka, który łączy się z nitką (rys. 11). Przy połykaniu rodzynka, do gardła ptaka dostaje się również kawałek nitki. Myśliwemu pozostaje tylko delikatnie pociągnąć nitkę, aby ptaka schwytać. W zależności od gatunku ptaków, czasem zamiast rodzynka używa się nasion bobu lub ciecierzycy. Wspomniana metoda bywa nieraz stosowana do łapania zabłąkanych kur.\nŁowiectwo jako rodzaj rozrywki młodzieży\nPrawie wszędzie na terenach Bliskiego Wschodu zamieszkałych przez Asyryjczyków sportową bronią młodzieży była w latach 60. proca – „czatal”, „qiszta”. Pierwsza nazwa, znana wśród Asyryjczyków Zachodnich, ma prawdopodobnie turecki rodowód i oznacza po turecku kolec. Drugiej nazwy zaś używają Asyryjczycy Wschodni. „Czatal” składa się z trzech części, przy czym każda z nich jest wykonana z innego materiału (rys. 12). Kapa o owalnym kształcie zrobiona jest ze skóry. U jej boków znajdują się dwa otwory. Widełki w kształcie litery /Y/ otrzymuje się przez wycięcie odpowiedniej gałązki z dwiema odnóżkami. Często dla nadania surowym widełkom najkorzystniejszej formy poddaje się je działaniu ciepła. Ramiona łączy się z kapą paskiem gumowym, wiążąc jego końcówki mocną nitką. Pasek ma długość 20-30 cm, szerokość około 1 cm. Im twardsza guma, tym dalej miota kamień. Gumę w procach dla dzieci wycina się z uszkodzonych dętek do rowerów. W okresie wolnym od zajęć dzieci, zarówno w wioskach, jak i te z miasta, za pomocą procy bez przerwy polują na wróble. Procę zawieszają na szyi nawet podczas obiadu.\nInnym ulubionym zajęciem dzieci w okresie letnim jest zabawa w zabijanie szerszeni. W godzinach najwyższej temperatury owady te opuszczają swoje gniazda w poszukiwaniu pokarmu. Ulubionym ich przysmakiem są owoce winnej latorośli. Żywią się ich słodkim sokiem. Szerszenie są też bardzo groźne dla pszczół. Często właśnie hodowcy pszczół prosili dzieci o wytępienie tych owadów, oferując im nawet za to pewną zapłatę.\nNajskuteczniejsze narzędzie stosowane w walce z szerszeniami to krótki kij, do którego przybito prostokątną deskę lub blachę. Za pomocą tego narzędzia dzieci atakowały szerszenie w locie. Nie każde, nawet silne i celne uderzenie szerszenia deską lub blachą gwarantowało jego natychmiastowy zgon. Spadającego owada trzeba jeszcze dobić butem. Walka z szerszeniami, będącymi w gniazdach, polegała na zalepianiu wejścia gniazd gliną, zostawiając mały otwór w środku. Wychodzące otworem pojedyncze szerszenie były miażdżone dwoma płaskimi kamieniami. Przebywająca w pobliżu gromada dzieci również brała w tym udział, stanowiąc jakby obstawę broniącą dostępu przed wracającymi do gniazda owadami. Płoszono je machając zdjętą z siebie i trzymaną w ręku odzieżą.\nDzieci interesowały również inne owady, np. żuki. W otwór źdźbła słomy pszenicznej wkładano dwie końcówki włosia końskiego, oślego lub muła, tworząc pętlę (rys. 13). Dzieci tak manipulowały końcówkami włosia, by pełzający po ziemi owad znalazł się w obrębie pętli.\nW krajach Bliskiego Wschodu widok skorpiona nie jest zjawiskiem rzadkim. Mieszkańcy wiosek wiedzą nawet kiedy te owady mogą opuszczać swoje kryjówki. Strachliwych uspakajano, że jeśli materac, na którym się śpi, zostanie otoczony dookoła sznurem, skorpiony nie przekroczą tej bariery. Skorpiona uważano za „króla zwierząt”, gdyż jest z nich wszystkich najbardziej „honorowym”; jeśli znajdzie się w niebezpieczeństwie sam popełnia samobójstwo. Dzieci właśnie często czyniły sobie z tego okrutną zabawę. Do kryjówki owada wlewały wodę, po czym wkładały źdźbło słomy. Skorpion, czując niebezpieczeństwo czepiał się słomy, którą następnie dzieci wyciągały. Wstawiały owada w środku przygotowanej wcześniej obręczy ze słomy pszenicznej i rozpalały ogień. Owad, otoczony zewsząd ogniem, daremnie szukał wyjścia. Zatrzymywał się w środku koła i kłuł się śmiertelnie.\nW niektórych wsiach asyryjskich można niejednokrotnie zauważyć dekoracyjne malowidła utrwalone na ścianach izb mieszkalnych, przedstawiające dzikie zwierzęta: lisy, wilki, niedźwiedzie, węże i inne. Niektóre malowidła wyobrażają całe sceny myśliwskie (18). Oprócz malowideł nawiązujących do łowiectwa są jeszcze opowiadania i piosenki ludowe znane na ogół większości Asyryjczyków. Pragnę podkreślić, iż faktyczny folklor myśliwski Asyryjczyków jest o wiele bogatszy, niż to może wynikać z mego szkicu. Zebranie istniejącego materiału o folklorze, który na pewno nadal funkcjonuje zwłaszcza na wsi, wymagałoby jednak wnikliwych studiów i większej liczby informatorów pochodzących z pogranicza syryjsko-turecko-irackiego. Posiadana przeze mnie literatura jest nader uboga, a wyjazd w rodzinne strony nie jest aktualnie możliwy. Oto więc garść informacji, które udało mi się zgromadzić.\n– Dialog między myśliwym a jeleniem (informator 2):\nMyśliwy do jelenia:\nTyś jest jeleniem, żyjącym w górach i stepach.\nJa zaś – myśliwym, idącym krok w krok za tobą.\nJeleń do myśliwego:\nJeśli zabierzesz mnie do miasta, to umrę ze zmartwienia.\nGóra jest moim ojcem, a step – matką\nDlaczegoś mnie zniewolił, myśliwcze?\nCzy w twym sercu nie ma choć odrobiny litości?\nŚwiat krzywdzi wiele istot.\n– Na polowanie na jelenie w górach wybrali się ojciec ze swoim synem. Aby zwierzynę zwabić, przyodziali się w skóry jelenia. Każdy z nich szedł w inną stronę. Ojciec spostrzegł zgrabnie poruszającego się jelenia. Strzelił. Tym jeleniem okazał się niestety jego własny syn (informator 2).\n– W wiosce Tel Hermez, nad rzeką Chabur w Syrii, żył niejaki Adda (zmarł w 1983 roku). Znany on był w całej okolicy jako najlepszy ustawiacz połamanych kości. Ale nie tylko to uczyniło go sławnym. Uchodził za człowieka żyjącego ściśle wedle humanitarnych zasad. Był m.in. zagorzałym przeciwnikiem stosowania dynamitu do łowienia ryb. Uważał taką praktykę (zresztą dość popularną i nie potępianą nawet przez oficjalne władze państwowe) za barbarzyństwo. Tym, którzy nie chcieli go słuchać w tej sprawie kategorycznie odmawiał udzielania pomocy, choćby nawet mieli i po 20 złamań kości. Uważano go również za bardzo pobożnego człowieka, którego słuchały nawet zwierzęta. Jego przygodę z niedźwiedziem, który słysząc prośbę Addi: „Si b-urhoh” (Idź swoją drogą) oddalił się, opowiada się w tamtych stronach do dziś (informator 2).\nDo niedawna asyryjscy wykonawcy amuletów sporządzali teksty, które miały chronić wybierających się w podróż przed atakami dzikich zwierząt, lub uczynić plon myśliwych bardziej udanym. W roku 1897, na Kongresie Orientalistów w Paryżu przedstawiono teksty, które następnie wydano w Londynie w roku 1912 i przedrukowano w roku 1976 w Holandii (19). Zawarte w tym dwujęzycznym, asyryjsko-angielskim dziełku różne teksty, w liczbie 95, zaopatrzono 28 rysunkami, datują się na rok 1889. Pochodzą one z zamieszkałego przez Asyryjczyków regionu Urmia w Iranie. Oto 12 tekstów z tego dziełka, które dotyczą łowiectwa. Dodajmy, że zwyczaj pisania amuletów na różne okoliczności praktykują Asyryjczycy i obecnie. Przed powrotem z letnich wakacji w Syrii w 1988 roku informator numer 3 otrzymał sporządzony przez swojego ojca amulet, którego treść miała uczynić jego powrót do Polski bardziej pomyślnym.\nI. „Uczynienie zwierzyny łownej dostępną”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Jak Szymon Kippa (Piotr) i Andrawos (Andrzej) rzucili swe sieci i otrzymali obfity połów ryb, tak ja rozwiązuję zwierzynę łowną temu, który nosi te słowa, jego psu i kompanom oraz górom, po których chodzą. Rozwiązuję ją przy pomocy Żywego Boga, który rozwiąże ją w niebie. Jak Bóg uwolnił Józefa z niewoli egipskiej, tak ja rozwiązuję zwierzynę łowną dla…syna…\nW imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Panie, zajrzyj z niebios na ziemię, by te łowy nie stały się udziałem innych synów, ani nie groziła im śmierć. Daj im (myśliwym) mięsa niczym piachu, a skrzydlate ptactwo nieba – jak piasek mórz. Cnotliwi staną się wówczas silnymi w chwale. Niech zwierzyna łowna przychodzi ze wschodu i zachodu, z czterech stron świata: niech przychodzi i wpadnie w ręce jego (myśliwego) i w zasięgu broni…syna….Amen!”.\nII. „Zamykanie psich pysków”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Wielkością Twego ramienia, Panie, niech psy utoną niczym kamienie. Ucisz je, o Panie Boże, ucisz je mocą kamienia, który został przytwierdzony przy wejściu do grobu naszego Zbawiciela. Niech ów kamień uciszy psy, przez modlitwę Mort błogosławionej Maryi i Mor Yuhanona (Jana) Chrzciciela i modlitwy wszystkich męczenników wiary i świętych naszego Pana. Amen! Poświęć trzy kęsy i wrzuć je psom!”.\nIII. „Uwiązanie złej bestii”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Mój brat Mojżesz – sługa Boga – pasł owce na terenie siedmiu gór. Spotkały go trzy nieczyste postacie: zły człowiek, zły wilk i zły lew. Wiąż mi, Panie złego człowieka w imię Ojca, złego wilka w imię Syna i złego lwa w imię Ducha Świętego. Uwiąż mi złego lwa, by nie zbliżył się do ciała, ani do domu tego, który nosi niniejszy amulet, przez modlitwę Maryi Dziewicy. Amen!”.\nIV. „Klątwa Rabbana Hurmizda, który pomógł opętanym psom”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Mor Rabban Hurmizd od Persów, syn dowódcy Józefa, w czasie jego męczeństwa skierował swoje modlitwy, prośby, błagania i ukłony do Litościwego i Miłosiernego Boga. Powiedział on:: Panie Boże Wszechmogący, Panie Dobroci, proszę Cię i błagam, by opętany pies nie gryzł nikogo, kto wspomni Twe Święte imię i imię Twego sługi, Hurmizda od Persów, lecz oddal szkodliwego lwa, drapieżnego tygrysa, czającego się wilka i wszystkie zwierzęta drapieżne od tego, który nosi te słowa, od jego domu, synów, córek i od wszystkiego co posiada i posiądzie, przez modlitwę Mort błogosławionej Maryi. Amen!”.\nV. „Zamknięcie wilczych paszcz przed owcami i bydłem”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Modlitwa, prośba, błagania i ukłony Mor Daniela Proroka sprawiły, że gdy zszedł do dołu głodnych lwów, nie wyrządziły Mu krzywdy. Niech moc łaski Mojżesza Proroka i sygnetu Salomona Bar Jaki zamkną, okiełznają i scementują paszcze wilków, niedźwiedzi i lwów, paszczę każdego szkodliwego zwierzęcia przed tym, co posiada i posiądzie ten, który nosi niniejszy amulet, przed bydłem i owcami…syna… Również niech będą zamknięte, okiełznane i scementowane ich paszcze i języki; jeśli są one otwarte niech się wykrzywią, a jeśli są wykrzywione niech się nie otworzą. Przez modlitwy Mor Rabbana Hurmizda, prośby Mor Eliasa i ukłony Mor Daniela Proroka niech zamkną się paszcze wilków, niedźwiedzi i wszystkich zwierząt szkodliwych. Amen!”.\nVI. „Związanie węży”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Zwiąż nogi gotowego do skoku lwa i młodego smoka. Niech ich ciała wejdą w łańcuchy. Niech Bóg pokruszy zęby i wyrwie kły w paszczach przeklętych węży jadowitych i węży głuchych, które nie słuchają głosu zaklinacza ani czarownika. Niech Pan zmiażdży głowy smoków w wodzie, skruszy głowy smoków Lewiatana i wszystkich węży: centkowatych, czerwonych, czarnych i białych z rodu głuchych, a także węży, które chodząc ozdabiają się; połączywszy się z ciałem pawia zaszkodziły mu tak umiejętnie, że praktykują to od wtedy i praktykować będą po wsze czasy. Amen!”.\nVII. „Związanie skorpionów”\n„Trzymaj dwa skorpiony razem (i powiedz): jesteście związane, okiełznane i scementowane z pomocą aniołów: Gabriela i Michaela. Zamykam pyski skorpionów z pomocą łaski Mojżesza Proroka, nakrycia Eliasa, wniebowstąpienia Eliasa i sygnetu Salomona Bar Jaki. Amen!”.\nVIII. „Zamknięcie dzioba wróbla i pyszczka myszy”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Zamykam usta kradnącego, pyszczek myszy, dziób wróbla i ptaka i paszcze zwierząt czteronożnych. Wiążę je z pomocą żywego znaku Krzyża Pańskiego i przez modlitwy Mort błogosławionej Maryi i z pomocą tego, który związał niebo, ziemię, potoki, strumienie, zwierzęta czteronożne, ptactwo nieba i dżdżownice. Zamykam pyszczki zwierząt pełzających, usta złodzieja, dziób ptaka i wróbla przed plonami tego, który nosi ten amulet. Wiążę je z pomocą tego, który zstąpił z nieba i ustanowił święte sakramenty. Wiążę usta kradnącego, pyszczek myszy, dziób wróbla i ptaka. paszcze zwierząt czteronożnych. Wiążę je z pomocą żywego znaku Krzyża Pańskiego i przez modlitwy Mort błogosławionej Maryi przed plonami…syna…Amen!”.\nIX. „Związanie wilka przed bydłem”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Mor Daniel, wielki Prorok, gdy został wrzucony do lwiego dołu, modlił się klękając, powiedział: Panie Boże Wszechmogący, proszę Cię, by ani wilk, ani niedźwiedź, ani pantera, ani tygrys nie zbliżył się do żadnego, kto wspomni Twe imię, Pana naszego Jezusa Chrystusa, i moje imię, Daniel, i do jagniąt tego, który nosi te słowa. Niech zamkną się paszcze, języki i zęby wilka, niedźwiedzia i tygrysów przed kozami, owcami i wołami tego, który nosi niniejszy amulet. Amen!”.\nX. „Związanie psa”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Maryja i nasz Pan szli drogą. Maryja powiedziała naszemu Panu: oto zbliża się do nas nasz pies! Nasz Pan odpowiedział: zobacz, zwiążę go i zamknę żelaznymi łańcuchami i mosiężnymi kamieniami. Niech dusza i ciało psów rozbójnika wejdą w żelazo, by nie szczekały, opanowały, ani okradły tego, kto nosi niniejszy amulet. Amen!”.\nXI. „Związanie węży (potworów morskich – smoków)”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Głos wielkiego czarownika i mędrca zamknie ucho, by nie słyszało szczękania zębów lwów. Wyrwyj je, Panie, jak woda, która się przelewa. Wiążę czarnego węża, czerwonego węża, szarociemnego węża, cichego węża, smoka, syna smoka, Zargin, Zargin, Zerizyn, Zargigin. Wiążę je z pomocą Proroka Jeremiasza, Wielkiego Mojżesza, króla Ezaja, Proroka Ezechiela i Proroka Daniela. Wiążę wszystkie gatunki węży i złe gady i oddalam je od ciała i duszy dzieci tego, który nosi ten amulet. Amen!”.\nXII. „O udany połów”\n„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Jak Pan Bóg kazał sprawiedliwemu i cnotliwemu Noemu, mówiąc: zrób sobie arkę drewnianą i zabierz na jej pokład ze wszystkich zwierząt ziemi i ptaków nieba, tak niech zgromadzą się latające ptaki przed tym, kto nosi niniejszy amulet. Niech zdobycz napłynie ze wschodu i zachodu, z północy i południa, z mórz i wysp, z gór i pagórków i z każdego miejsca; niech wpadną w ręce tego, kto nosi ten amulet, przez modlitwy Mor Szymona Kippa (Piotra), Andrzeja, Mateusza, Marka. Łukasza, Jana i Pawła. Amen!”.\nZdaję sobie sprawę, że ten szkic daleki jest od zaprezentowania kompletnego obrazu dziedziny kultury ludowej określonej mianem tradycyjnego łowiectwa. Jestem także pewien, że przedstawione tu sposoby niejednokrotnie znajdowały bliskie odpowiedniki w kulturach chłopskich Europy. Mam jednak równocześnie nadzieję, że opisane przeze mnie parę sposobów oraz przytoczone fragmenty folkloru myśliwskiego przybliżą nieco polskiemu czytelnikowi obraz życia codziennego moich rodaków z pogranicza Syrii, Iraku, Iranu i Turcji.\n(1) Bar Ebraja, Hudoje metul qonune ‘itonoje w nomuse ‘olmonoje (Wprowadzenie do kanonów kościelnych i praw świeckich), Bar Hebraeus Verlag, Holland 1986, s. 275-281 (w jęz. asyryjskim). Autor, duchowny Kościoła Syryjskiego, był lekarzem, egzegetą biblijnym, teologiem, kronikarzem, filozofem, poetą i encyklopedystą. Napisał 36 dzieł tłumaczonych na wiele języków.\n(2) U starożytnych Asyryjczyków, podobnie jak i u innych ludów Bliskiego Wschodu, szarańczę uważano za pożywienie. Georges Contenau, Życie codzienne w Babilonii i Asyrii, PIW, Warszawa 1963, s. 68.\n(3) Na Bliskim Wschodzie mięso węży jest jadane, choć nie praktykują tego Asyryjczycy. Obserwowałem kiedyś grupę żołnierzy syryjskich ze specjalnych formacji „maghawir”. Wycinali z ciała węża odcinek długości około 15 cm (od strony głowy), resztę – po zdjęciu skóry, używanej często do wykonywania pasów – smażyli nad ogniskiem. Z pionowo trzymanego węża wyciekał biały płyn. Przyrządzone mięso żołnierze skonsumowali.\n(4) Mor Atanasios († 686), 45. patriarcha Kościoła Syryjskiego jest podobno pierwszym w dobie chrześcijańskiej autorem tekstu poświęconego zagadnieniom łowiectwa, ze szczególnym uwzględnieniem zwierząt, których mięsa nie powinno się jadać. Gregorios Paulos Behnam, Adab ar-risala ‚inda As-Syrian (Listy apostolskie jako literatura u Asyryjczyków), ser. Studia Syriaca, Aleppo 1980, s. 50 (w jęz. arabskim).\n(5) Benyamen Haddad, ,Uddat as-sayd fi al-Qosz” (Sprzęt łowiecki w Al-Qosz), (w:) Min turatina asz-sza,bi fi qura Najnawa (Z naszego folkloru wiejskiego w okolicy Mosulu), Stowarzyszenie Mówiących po Asyryjsku, Bagdad 1982, s. 8-45 (w jęz. arabskim).\n(6) Mieszkańcy wioski Tel Alo niejednokrotnie słyszeli w nocy wycie wilków. Do owiec przydzielano psy obronne, których wilki panicznie się bały. W obawie przed wilkami pasterze starali się nie zasnąć, kiedy noc ze stadem spędzali na zewnątrz zagrody. U Arabów, hodujących przeważnie większą niż Asyryjczycy ilość owiec, pasterze często przebywali poza wsią, śpiąc pod gołym niebem, Zbliżający się do stada wilk miał ponoć w pierwszej kolejności atakować śpiącego pasterza. Łapami usuwał ziemię spod jego głowy, aby następnie chwycić go za krtań! Zdarzyło się to podobno także w powyższej wsi (informator 5).\n(7) W niektórych rejonach Tur Abdinu (południowo-wschodnia Turcja, przy granicy syryjskiej) Asyryjczycy uprawiali m.in. ryż. Było tak np. w wiosce Qanaq (w której żył dziadek autora do czasu zajęcia jej przez Kurdów w roku 1926). Pewnego dnia mieszkańcy wsi zostali zaalarmowani, iż na polu ryżowym grasuje duży dzik. Mężczyźni podzielili plantację na pasy, i z bronią w ręku ruszyli przed siebie. Groźne zwierzę należy trafić w oko, ucho lub ryj. Dzik wyszedł wprost na dziadka, który popisał się celnym strzałem. Zanim ucichł huk broni, dzika bestia rzuciła się na strzelca, wciskając go po kolana do błota i łamiąc jego karabin. Padła dopiero po przebiegnięciu kilkuset metrów. W skórze zwierzęcia znaleziono mnóstwo pocisków. Mięsa było tyle, że ponoć wszyscy najedli się do syta. Historia ta uczyniła dziadka sławnym. Gdy mieszkał w Syrii często przedstawiał się w niektórych miejscowościach jako „wnuk tego, który zabił dzika”.\n(8) O niedźwiedziu mówiło się, że gdy jest syty, nie zjada swej ofiary, lecz spryskuje ją swym moczem. Podąża ona wówczas za nim jakby w transie i nie może się z niego wyrwać dopóki nie ujrzy krwi płynącej ze zranionego zwierzęcia. Zwiedzając asyryjskie wsie w Górach Tijarskich (region Hakkari w południowo-wschodniej Turcji) w połowie ubiegłego stulecia, słynny angielski archeolog Henry Layard pisał: „niedźwiedzie potrafią siać taki popłoch w tej okolicy, że z nastaniem zmroku chłopi nie odważają się samotnie wychodzić na dwór”. Layard H.A., W poszukiwaniu Niniwy, wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1983, s. 162-163. O niedźwiedziu i górskich kozłach występujących w górach Gilo i okolicach Hakkari wspomina też Maciej Popko, Turcja, Wiedza Powszechna, Warszawa 1984, s. 302.\n(9) Najbardziej obfitującym w zwierzynę łowną jest – jak wyjaśnia Hanna Basso w artykule As-sajd ‚inda al-Aszurijjin fi Bet Nahrin (Łowiectwo u Asyryjczyków w Mezopotamii), Qala Suryaya, Bagdad 1975, t. 3, nr 10, s. 68-70 – teren bagnisty, zwany Ahwaz, u ujścia Tygrysu i Eufratu, nieopodal irackiego miasta Basra i jego okolice. Asyryjczycy mieszkający w mieście Basra udają się w listopadzie na polowanie na gęsi (o wadze niekiedy do 5 kg!), w grudniu – na jelenie i dropie, w styczniu – na kuropatwy i bażanty, w lutym – na kaczki i różne ptactwo, a w marcu – na dziki i zające. Sezon udanych łowów kończy się w tej okolicy w połowie kwietnia. Autor twierdzi ponadto, iż ogromna ilość ptaków przylatuje tam zimą z Syberii, do której odlatują latem. Dobry łowca potrafi dziennie upolować około 50 ptaków, 10 jeleni i 5 dzików. Gęś można tam spotkać na wolnym od zabudowań terenie i w zaroślach. Kuropatwa, której mięso uchodzi za przysmak, występuje wśród wysokiej trawy. Jelenie zaś wzdłuż południowej granicy iracko-irańskiej, a stada dzików – w łanach pszenicy i plantacjach kukurydzy. Na te zwierzęta Asyryjczycy polują używając strzelby. Aby nie płoszyć zwierzyny, myśliwy ukrywa się w zaroślach. Uciekające okazy goni samochodem (zły łowca) lub biegiem (dobry łowca).\n(10) Polowanie z sokołami na pustyni stanowi ulubione zajęcie rdzennych mieszkańców Kuwejtu. Świat Arabski (praca zbiorowa), Kontynenty, Warszawa 1977, s. 109. Podobno istnieją obecnie w Syrii dwa punkty skupu takich ptaków, w Damaszku i Aleppo. W polowaniu na „wolne” lub „szlachetne” ptaki uczestniczą również Asyryjczycy, a niekiedy nawet obywatele innych krajów, np. Iranu. Łowcy posługują się nieraz przynętami. Są nimi gołębie przywiązane mocnym sznurem zakończonym siecią. Myśliwy wypuszcza gołębia na pewną wysokość w momencie zauważenia „wolnego” ptaka w locie. (informatorzy 2 i 4). Informatorzy twierdzą, że polowania na dziki nadal należą na tym terenie do atrakcyjnych łowów, zwłaszcza jeśli są organizowane w październiku i listopadzie.\n(11) Tylko niektóre gatunki schwytanych drapieżników sprzedawano po bardzo wysokich cenach. Inne, np. krogulec, wypchane służyły jako „strach” w ogrodach, winnicach i na polach (informator 5).\n(12) Po wzorze „myqra,a” można było zgadnąć, do którego ze współwieśniaków ona należy (informator 5).\n(13) „Myqra,a” była często używana przez chłopów i pasterzy jako pasek, stanowiący dekoracyjną część stroju (informator 5).\n(14) Na początku lat 70. nad terenami zamieszkałymi przez Asyryjczyków w Syrii zaczęły się pojawiać samoloty opryskujące rośliny. Latający na małej wysokości samolot płoszył pasące się stado owiec. Zdenerwowany i bezradny pasterz, nie mogąc zebrać rozpierzchłych owiec, chwycił za „myqra,a” i z chwilą kolejnego zbliżenia maszyny celnie ugodził pilota kamieniem. W efekcie tego zdarzenia pilot ratował się przymusowym lądowaniem. W rezultacie pasterz trafił do więzienia, a współwieśniacy z jego wioski ponieśli poważne konsekwencje (informatorzy 1 i 4).\n(15) Nie mamy informacji czy biblijny typ procy był kiedykolwiek znany w Polsce.\n(16) Nieco podobną samołówkę, lecz drewnianą, w kształcie muszlowatej siatki, zwaną klepiec siatkowy, stosowaną w niektórych okolicach Polski do chwytania drobnego ptactwa, omawia K. Moszyński, Kultura ludowa Słowian, Warszawa 1967, t. 1, s. 37-76. Ma ona o wiele prostszą konstrukcję, ale wydaje się być bardziej skuteczna dzięki wyposażeniu jej w siatkę przywiązaną do każdej pętli. Zasięg tego typu klepców ze sprężyną w kształcie powroza nie wykracza – jak twierdzi K. Moszyński – poza obszary wysoko ucywilizowane lub znajdujące się w sferze ich wpływów.\n(17) Znana w polskiej literaturze fachowej jako „pastka”, „paść” lub „słopiec”. K. Moszyński, op. cit., s. 62.\n(18) Istnienie tego rodzaju malowideł w domach asyryjskich wieśniaków w Górach Tijarskich w połowie XIX wieku odnotował wspomniany wcześniej Henry Layard. Określił on ten rodzaj dekorowania wnętrz mieszkalnych jako „zamiłowanie do sztuki, które dawało się tam wszędzie zauważyć”. Pisze: „skoro w rozmowie dotknęło się tego tematu, Asyryjczycy stawali się od razu bardzo elokwentni i z przejęciem opowiadali o swych wyczynach oraz przygodach podczas polowań w górach”. Przytacza ponadto przykład pojedynku, jaki na kilka dni przed jego przybyciem do wsi Zawita, stoczył wiejski młodzieniec z dzikim niedźwiedziem, mającym ponad dwa metry wzrostu. „A nawiasem mówiąc, są tu dwie przyczyny skarg: Kurdowie i niedźwiedzie. Sprowadzają tylko nieszczęścia. Niedźwiedzie kradną owoce z drzew i suszarni, Kurdowie zaś – gromadzone na zimę zapasy żywności”. Layard, op. cit., s. 162-163.\n(19) Herman Gollancz, The Book of Protection, Being a Collection of Syriac Charms. APA – Philo Press, Amsterdam 1976. Zamieszczone w opracowaniu teksty amuletów noszą numery: Codex A – 14 (s. 11, XXXIV); 21 i 22 (s. 15, XXXIX); 27 ( s. 18, XLII); 37 i 38 (s. 23, XLVII-XLVIII); 42 (s. 26, L); 47 (s. 28, LII), Codex C – 14 (s. 84, LXXX); 15 (s. 85, LXXXI); 23 i 24 (s. 88-89, LXXXIV).\nNotatka o informatorach (wszyscy pochodzili z Syrii)\n1. J.M., z miasta Al-Malikijje (dawniej Derik), doktorant Politechniki Poznańskiej.\n2. E. I., z wioski Tel Szamiram nad rzeką Chabur, doktorant w Instytucie Ochrony Roślin w Poznaniu.\n3. H. I. M., z wioski Tel Tamer nad rzeką Chabur, doktorant w Instytucie Historii Sztuki w Poznaniu.\n4. S. M., z miasta Al-Malikijje, student Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu.\n5. K. A., do 1958 roku mieszkał w miasteczku Qabre Hewore (Qubur Al-Bid, obecnie Al-Qahtanijje) oraz w trzech wioskach: Szalhumijje, Mezgafte, Tel Alo, od 1958 w mieście Kamiszli.\nPosted in ASYRYJCZYCY W OJCZYŹNIE, Historia Asyryjczyków, Kultura Asyryjczyków, Pogranicze syryjsko-turecko-irackie, SyriaTagged Asyryjczycy, chrześcijanie, Irak, kultura, Syria, Turcja, łowiectwo ludowe


Szczegóły Apartament Sagrada Familia - Provença II\nHome › Apartamenty centrum › Eixample dret › Sagrada Familia - Provença II\nSagrada Familia - Provença II (numer referencyjny: B36545)\nMiesięczny czynsz dla maks. 4 osób z balkonem obok the Sagrada Familia\nTen elegancki apartament oferuje jasny salon i jadalnia z rozkładaną sofą, TV, stół z 4 krzesłami, biurko i drzwi balkonowe z dostęp do balkonu, który ma odkryty stół i 2 krzesła. Nowoczesna, otwarta kuchnia jest w pełni wyposażony i obejmuje kuchenkę mikrofalową, zmywarkę i ekspres do kawy. Jest także bar śniadaniowy z 2 krzesła. Apartament posiada 2 sypialnie z szafy i nowoczesną łazienkę z dużym prysznicem, ręczniki i suszarka do włosów, które są wliczone w cenę. Mieszkanie posiada również pralkę, suszarkę, Żelazko i deska do prasowania.\nTen apartament położony jest w okolicy kościoła Sagrada Familia. Roztacza się z słynnego kościoła Sagrada Familia Gaudiego, centralnym punktem tego obszaru. Znajdziesz również wiele barów i restauracji tutaj. Jest on dobrze skomunikowany z resztą miasta za pośrednictwem stacji metra Sagrada Familia (L2 i L5).\nSagrada Familia - Provença II może być zarezerwowany tylko wtedy, gdy data początkowa jest między 31 gru 2022 i 12 sty 2023