FX Insight. Sprawdź swoje szczęście! Trafiłeś w dziesiątkę! (EUR / NOK na 14.11.2015) [Archive] - Forex Forum – Forex Discussion Forum of FXOpen Broker\nForex Forum – Forex Discussion Forum of FXOpen Broker > Fellow countryman discussion > European trading forums > Polskie forum > konkursy FXOpen > FX Insight. Sprawdź swoje szczęście! Trafiłeś w dziesiątkę! (EUR / NOK na 14.11.2015)\nView Full Version : FX Insight. Sprawdź swoje szczęście! Trafiłeś w dziesiątkę! (EUR / NOK na 14.11.2015)\nFX Insight. Sprawdź swoje szczęście! Trafiłeś w dziesiątkę! (EUR / NOK na 14.11.2015).\nData ustalenia kursu: closed at 23:59 13.11.2015 (czas terminalu)\nAkceptacja kursów będzie zakończony: November, 10\nData nazwy Ogłoszenie zwycięzcy: November,16\nProszę pamiętać, że teraz rachunki konkurencji zmieniło się od mikro do STP. Teraz stawka musi być przewidywane za pomocą pięć cyfr ułamkowych – 0,12345 (3 cyfry frakcji dla pary JPY).\n1. Musisz dodać przydomek swoim forum do zakładu (na przykład pseudonim - Twój zakład); 2. spready pomiędzy ofertami uczestników powinna być nie mniejsza niż 50 punktów. Na przykład, jeśli nie został już zakład w 1.50000, wszyscy pozostali uczestnicy powinni wybierać warianty nie bliżej niż 1.49950 lub 1.50050; 3. Nie można powtarzać czyjeś stopy; 4. Każdy uczestnik jest w stanie wykonać tylko jeden zakład; 5. Nie są w stanie zmienić lub usunąć swoje przewidywania; 6. Jeżeli Twój zakład została odrzucona, możesz zostawić jeden nowy zakład, który całkowicie zgodne z zasadami. Prosimy zwracać uwagę - tylko jeden zakład z jednego użytkownika może być na liście przyjętych stawek\nProsimy sprawdzić swoją szybkość, zgodnie z regulaminem konkursu przed publikacją. Zwrócić szczególną uwagę na zasady“rozprzestrzenia się między ofertami uczestników powinna być nie mniejsza niż 50 punktów”.\nTwoja oferta nie zostanie przyjęta:\nProsimy sprawdzić swoją szybkość, zgodnie z regulaminem konkursu przed publikacją. Zwrócić szczególną uwagę na zasady “rozprzestrzenia się między ofertami uczestników powinna być nie mniejsza niż 50 punktów”.


Szczegóły dotyczące dopasowania i analizy okresu życia ryzyka wystąpienia półpaśca do marca 1986 r. W 84 parach zaszczepionych dzieci i grup kontrolnych, zostały wcześniej opublikowane.19 Nie było istotnych różnic między grupami pod względem płci, wieku w wieku pierwotnym. zakażenie ospą wietrzną (szczepienie lub naturalna infekcja ospą), protokół chemoterapeutyczny, radioterapia lub wystąpienie nawrotu białaczki. Okres ryzyka rozwoju półpaśca, określany jako okr...\nOpisujemy przypadek siedmioletniego chłopca, u którego po przeszczepie wystąpił natychmiastowy nawrót ogniskowego segmentalnego stwardnienia kłębuszków nerko...\nPoziomy przeciwciał przeciwko H. pylori w surowicy określono przy użyciu testu immunoabsorpcji w fazie stałej (Autostat, Cogent Diagnostics). Stężenie gastryny w osoczu oznaczono metodą radioimmunologiczną z użyciem przeciwciała 4562 (dzięki uprzejmości JF Rehfeld, University of Copenhagen, Kopenhaga), 15 a wyjściowy kwas wyjściowy i stymulowaną pentagastryną wydajność kwasu określono w sposób opisany uprzednio.15 Przy gastroskopii trzy Próbki biopsyjne pobierano z błon...\nCABG oznacza pomostowanie aortalno-wieńcowe i PCI przezskórną interwencję wieńcową. W kilku wcześniejszych analizach podgrup klasyfikowano pacjentów zgodnie z kryteriami ich rejestracji (ryc. 2). Pacjenci, którzy zostali zapisani ze względu na udokumentowaną chorobę sercowo-naczyniową, zostali oznaczeni jako objawowi , podczas gdy ci, którzy zostali zapisani z powodu wielu czynników ryzyka zakrzepicy tętnic bez udokumentowanej choroby sercowo-naczyniowej, zostali określeni...\nNajnowsze zdjęcia w galerii segmenty płuc :\nhttp://www.prooptyk.pl 751#zatrucie alkoholem wymiotowanie , #alergo med poznań , #jaką funkcję pełni serce , #joanna banaś , #detox foot spa , #lekarze ortopedzi łódź , #urządzenie do lewatywy , #jak wywolac goraczke domowymi sposobami , #rossmann następna gazetka , #diclac a alkohol ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - segmenty płuc


Geolog Zawiercie - GEO-MATEO\nProfesjonalne pomiary to podstawa przed zakupem gruntu i działki budowlanej. Ich realizacja pozwala na uniknięcie zbędnych kosztów związanych z nabyciem terenu niespełniającego wymaganych norm budowlanych. Jako doświadczeni specjaliści, niejednokrotnie przekonaliśmy się, że piękna okolica to nie wszystko, na zdatność działki wpływa szereg niezwykle istotnych czynników. Gwarantujemy możliwość realizacji precyzyjnych pomiarów geotechnicznych, a także sporządzenia odpowiedniej dokumentacji. Zapewniamy pełne wsparcie oraz doradztwo na każdym etapie współpracy.\nUsługi geologiczne w Zawierciu i okolicy\nJesteśmy jedną z najdynamiczniej rozwijających się firm geologicznych. Nasze działania realizujemy z zastosowaniem nowoczesnego sprzętu, co gwarantuje wysoka jakość przeprowadzanych pomiarów. Do każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie, a wieloletnia praktyka w branży pozwala nam do dostosowania odpowiednich rozwiązań do konkretnego charakteru prac.


Druga linia metra w budowie - Bryła - polska architektura\nfgh 15-09-2010 14:04\nPrace przy budowie drugiej linii metra ruszyły w sobotę. Inaczej niż w przypadku pierwszej linii, tym razem wszystkie stacje mają być budowane jednocześnie, a nie jedna po drugiej. Zgodnie z planem centralny odcinek drugiej linii podziemnej kolei ma być gotowy w 2013 roku. Zobacz siedem stacji, które zaprojektowano na odcinku łączącym Wolę z Pragą.\nTak ma wyglądać Stacja Powiśle\nAMC - Andrzej Chołdzyński, Metroprojekt\nStacja Dworzec Wileński\nStacja Rondo ONZ\nStacja Świętokrzyska. Na ścianach stacji zostaną zamontowane wielkoformatowe wyświetlacze typu LED, które utworzą ekran długi na 140 m. W momencie wjazdu pociągu będzie on wyświetlał nazwę stacji napisaną kolorowymi literami zaprojektowanymi przez wybitnego polskiego malarza Wojciecha Fangora. Gdy pociągu nie będzie na peronie, na ekranach będzie wyświetlany obraz z... ulicy nad stacją. Pasażerowie będą więc widzieć co się dzieje na zewnątrz, zanim wyjadą na powierzchnię. Według autora pomysłu architekta Andrzeja Chołdzyńskiego na ekranach będą też wyświetlane zdjęcia i filmy z najatrakcyjniejszych miejsc stolicy.\nPoprzednia wersja zadaszeń nad wyjściami ze stacji metra - Powiśle\nJuż niebawem będziemy mogli świętować ukończenie dwóch innych inwestycji. W tym roku w Warszawie rozpoczęła się bowiem budowa drugiej linii metra.\nPoprzednia wersja zadaszeń nad wyjściami ze stacji metra - rondo ONZ\nSchemat objazdów podczas budowy drugiej linii metra


Paulina Krupińska - slyszales.pl - najnowsze plotki\nWiadomości z tagiem Paulina Krupińska\nPaulina Krupińska-Karpiel tłumaczy się z wypadu na narty. "Nie szusuję, tylko chodzę"\nDecyzją rządu wszystkie stoki i ośrodki narciarskie są zamknięte do 17 stycznia, co pokrzyżowało plany wielu miłośnikom białego szaleństwa. Ale nie...\nWraz z nadejściem stycznia 2021 większość miejsc w Polsce zabieliła się śniegiem. Z białego puchu szczególnie cieszą się gwiazdy, które chętnie ruszają na podbój górskich szlaków lub wykorzystują romantyczną scenerię do wykonania kilku fotografii. Artyści lepią bałwany, zabierają maluchy na sanki i toczą bitwy na śnieżki. Wybraliśmy najpiękniejsze zimowe zdjęcia. Śnieżna zima to doskonała okazja […]\nTagi: Paulina Krupińska, Rafał Maślak, Kasia Cichopek\nTagi: Paulina Krupińska, Dzień Dobry TVN\nPaulina Krupińska wróciła wspomnieniami do 2015 roku, kiedy jej córka miała dwa miesiące. Zdjęcie pań na tle Morskiego Oka zachwyciło internautów.\nPaulina Krupińska broni występu męża na Sylwestrze Marzeń w TVP. "Artysta gra dla ludzi, nie dla stacji"\nSebastian Karpiel-Bułecka był jedną z gwiazd Sylwestra Marzeń z Dwójką. Internautom nie spodobało się to, że artysta wystąpił w TVP, co wyrazili w komentarzach pod sylwestrowym zdjęciem jego żony. Dziennikarka stanęła w obronie męża.\nPaulina Krupińska udzieliła wywiadu, w którym wyznała, że jej małżeństwo z Sebastianem Karpielem-Bułecką wisiało na włosku. Okazało się, że...\nPaulina Krupińska o krok od rozstania z mężem!\nPaulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka od dwóch lat są małżeństwem. Niedawno okazało się, że para była bliska rozstania, a na chwilę szczerości zdobyła się sama Paulina.\nPandemia koronawirusa wyraźnie zmieniła życie Pauliny Krupińskiej i Sebastiana Karpiela-Bułeckiego. Za sprawą sanitarnych obostrzeń, które...\nTagi: Paulina Krupińska, Stanisław Karpiel-Bułecka


Jelcz-Laskowice: Dzień kobiet [plan imprez dla mieszkanek Jelcza] - wjelczu.pl\nJelcz-Laskowice: Dzień kobiet [plan imprez dla mieszkanek Jelcza]\nWiemy, jakie atrakcje czekają na mieszkanki Jelcza w dniu ich święta.\n– Chcemy uczcić ten dzień i sprawić, by Panie poczuły się jeszcze piękniejsze niż na co dzień. Od godziny 11:00 do 22:00, w obiekcie Centrum Sportu i Rekreacji Jelcz-Laskowice, odbywać się będą warsztaty coachingowe, targi piękna, koncert akustyczny oraz monodram pt. „Mój boski rozwód”. Szykuje się dzień pełen dostojności i wykwintności – zapraszają organizatorzy.\n11:00 – 14:00 – warsztat pt. „Talenty. Każdy z nas je ma. Jak nimi zarządzać?”, prowadzony przez trenerkę biznesu Małgorzatę Lektarską.\nInstruktorka w swojej pracy wykorzystuje wiedzę opartą na założeniach psychologii pozytywnej, profilu mocnych stron według Instytutu Gallupa, współczesnej wiedzy o mózgu i efektywnych strategiach uczenia się i nauczania. Pasjonatka odkrywania talentów i motywowania ludzi do wprowadzania zmian. Podczas zajęć będą Panie pracować w oparciu o Test Gallupa.\nWstęp na warsztat jest wolny, zapisy prowadzone są w biurze M-GCK. Ilość miejsc jest ograniczona.\n14:00 – 18:00 Targi Piękna (hol główny CSiR J-L, wstęp wolny)\nMetamorfozy, konsultacje kosmetologiczne, makijaże, manicure, pokazy kosmetyków, konsultacje dietetyczne, fotografie, stylizacje, pokazy zabiegów kosmetycznych.\nPartnerzy Targów: Toyota Jelcz-Laskowice, Restauracja & Hotel Antonio Jelcz-Laskowice, AURI – kosmetologia profesjonalna, Sklep „Szafa”, Anita Herba Fotografie, Vitto-Look Cosmetics, DietaAkademia, Makijażownia, Avon.\nWszystkie Panie ubrane na czerwono wezmą udział w losowaniu upominków od naszych wystawców i sponsorów wydarzenia. Akceptowalny jest element stroju koloru czerwonego.\n18:00 Jazzowo w Kafka Kafe – występ akustyczny trio TheRillo (Kafka Kafe, I piętro CSiR).\nZaśpiewa Bartek Deryło, przy akompaniamencie Kacpra Kolado na pianinie i Krzysztofa Kos na kontrabasie. Na Panie czekać będzie kawa, ciasto, szampan. Wstęp wolny.\n20:00 „Mój boski rozwód” – monodram Krystyny Podleskiej\nWstęp 20 zł – bilety do nabycia w biurze M-GCK.\nWyjątkowy monodram w wykonaniu Krystyny Podleskiej, w reżyserii Jerzego Gruzy, który jest polską adaptacją mądrej i dowcipnej sztuki autorstwa Geraldine Aron, irlandzkiej dramatopisarki. Spektakl miał prapremierę w czerwcu 2005 r. w Teatrze Ludowym w Krakowie. Od tego czasu jest grany przy pełnej widowni w całej Polsce.\nTo wzruszająca, zabawna i pełna optymizmu historia kobiety po przejściach. Porzucona przez męża dla młodszej kobiety, opuszczona przez córkę zajętą narzeczonym, mająca zimną i niewspółczującą matkę. Do wypełnienia pustki Angela ma tylko psa i telefon. Stara się na nowo znaleźć swoje miejsce na ziemi, odnaleźć sens życia i szczęście. Czynione przez nią zabiegi są tak zabawne i widowiskowe, że skromny monodram zyskuje rozmach sztuki o wieloosobowej obsadzie. „Mój boski rozwód” to szalenie dowcipna i błyskotliwa komedia o miłości i zdradzie, o przyjaźni i seksie, o przemijaniu i radości życia, a także o kobiecych tęsknotach i odwiecznych problemach w stosunkach damsko-męskich.\nRolę Angeli brawurowo gra Krystyna Podleska, aktorka najbardziej znana z roli Aleksandry Kozeł w kultowym filmie MIŚ Stanisława Barei.\nPonadto Miejsko-Gminne Centrum Kultury zaprasza do obejrzenia wystawy pt. „Nasze bojownice”. Została ona stworzona przez Dom Spotkań z Historią we współpracy z Fundacją na rzecz Równości i Emancypacji STER oraz Fundacją Warszawa jest kobietą. W Jelczu-Laskowicach pojawi się gościnne, na specjalne zaproszenie M-GCK. Wystawę będzie można obejrzeć od 8 do 29 marca 2019 na parterze Centrum Sportu i Rekreacji. Stulecie uzyskania przez kobiety w Polsce praw wyborczych to doskonała okazja, aby przypomnieć bohaterki tamtych wydarzeń i historię ich walki.\nTytuł wystawy nawiązuje do książki prozaiczki i publicystki Cecylii Walewskiej „W walce o równe prawa. Nasze Bojownice”, wydanej w Warszawie w 1930 roku, opisującej drogę Polek do emancypacji. Wystawa przywołuje sylwetki głównych protagonistek ruchu kobiecego na ziemiach polskich: Kazimiery Bujwidowej, Marii Dulębianki, Pauliny Kuczalskiej-Reinschmit, Justyny Budzińskiej-Tylickiej, Aleksandry Piłsudskiej. Pokazuje z jakimi problemami musiały mierzyć się kobiety i jak ogromną pracę wykonały, aby ich głos został usłyszany.\nNa wystawie zobaczymy ówczesne ulotki, plakaty, ogłoszenia i wycinki z prasy kobiecej, prezentujące kolejne etapy walki kobiet o równouprawnienie. Wystawę zaprojektowano w trzech kolorach: fiolecie, bieli i zieleni, które stały się symbolami walki o prawa kobiet.\nPrevious Jelcz-Laskowice: Po służbie zatrzymał poszukiwanego 17-latka\nNext Jelcz-Laskowice: O.S.T.R. i Afromental z koncertami z okazji Dni Jelcza-Laskowic 2019


ICom: kolejny SmartBook - CRN\nProducent wprowadził na rynek nowy model notebooka – SmartBook 6232. Czarna obudowa komputera ma wzmocniony mechanizm zawiasów. Model 6232 wyposażono w matrycę 15,4” WXGA 1280×800 typu glare W urządzeniu pracuje procesor Intel serii Core Duo lub Core 2 Duo. Za grafikę odpowiada układ Intel GMA x4500HD do 896 MB. Pamięć DDR2 667/800 ma pojemność do 4 GB, a maksymalna pojemność dysku twardego serial ATA 2,5′ wynosi 500 GB. Notebook ma cztery porty USB 2.0, slot Express Card i baterię 4400 mAh. Użytkownik komputera ma również do dyspozycji 6-ścio kanałową kartę dźwiękową oraz kamerę 1,3 Megapixela. Za dopłatą można zainstalować wewnętrzny moduł Bluetooth. Notebook 6232 posiada wyjście D-Sub, nagrywarka DVD+-RW, czytnik kart SD/MS/MMC.\nDo SmartBooków 6232 kupionych w marcu dodawany jest w prezencie plecak na notebooka. Model 6232 można nabyć w cenie od 1559 zł. Urządzenie jest objęte 2-letnią gwarancją.\nDokładna specyfikacja na stronie http://icom.eu/6232


Reklama Natywna - bądź ekspertem w swojej branży! - Agencja Reklamowa SEM Linki Sponsorowane Google Adwords Content Marketing Blog SEO/SEM. Skuteczne i techniczne porady o działaniach marketingowych. Blog o Reklamie Internetowej - tylko praktyka\nCo to jest native?\nKażdy przedsiębiorca chce być ekspertem w swojej branży. Dzięki temu klienci do nas wracają, bo wiedzą, że mogą zaufać naszemu doświadczeniu. Zaufanie to jednak proces. Trzeba budować je skrupulatnie i cierpliwie. Reklama natywna można znacznie pomóc nam stać się rekomendowanym ekspertem. Na taką formę reklamy natykamy się codziennie, czytając artykuły na wszelkich serwisach internetowych. Pod artykułami często znaleźć można hasła typu: Zobacz także, XYZ Poleca, Wybrane dla Ciebie itp. Tam znajdują się odnośniki jak gdyby do kolejnych artykułów. Wśród nich znajdują się reklamy natywne. Składa się na nią grafika oraz krótki tekst. Co istotne tekst nie jest ściśle reklamowy. Nie może znaleźć się tam hasło typu: Najlepsze buty w niskiej cenie! Za to tekst: Jak poprawnie dobrać buty do stopy dziecka? Sprawia, że odbiorca ma poczucie, że znalazł artykuł na ważny dla niego temat, który odpowie na jego pytania. Reklama ma więc charakter ściśle poradnikowy, całkowicie naturalny. Klienci bardzo często nie zdają sobie sprawy, że jest to przekaz reklamowy. Jednak by odbiorca w pełni nam zaufał, po kliknięciu grafikę musi zostać przekierowany na wartościowe treści.\nCoraz więcej przedsiębiorców poznaje się na „mocy” content marketingu. Większość firm prowadzi blogi, bądź zakładki z poradnikami. Niektórzy przedsiębiorcy inwestują w filmiki promujące. Często spotykamy również tzw. artykuły sponsorowane publikowane na serwisach zewnętrznych. Content Marketing jest wszechobecny. I bardzo dobrze. Bowiem wartościowe treści pozwalają nie tylko budować zaufanie wśród swoich klientów, ale także bardzo dobrze działają na pozycjonowanie. Gdzie w tym wszystkim jest reklama natywna? Otóż native musi przekierowywać użytkowników tylko na treści wysokiej jakości. Klient, który po kliknięciu we wspomniane hasło: „Jak poprawnie dobrać buty do stopy dziecka?” zostałby przekierowany na konkretny produkt, poczułby się oszukany. Bowiem on być może nie chciał kupić w tym momencie butów. Klient szukał konkretnej porady. Dlatego taka reklama powinna prowadzić do treści na blogu, bądź filmiku instruktażowego. Można także wykorzystać publikowane wcześniej artykuły sponsorowane. Dzięki temu nie tylko Twoi klienci uznają cię za eksperta, ale także zwiększysz liczbę czytelników konkretnego tekstu. Kampanie natywne by były skuteczne, trzeba dokładnie opracować. Na jej sukces składać się musi grafika, tekst, landing page, a także odpowiednie targetowanie.\nKampanie native - zrób to dobrze!\nJeżeli masz już wartościowe treści, na które możesz przekierowywać swoich klientów. Zadbaj o to by reklama natywna, trafiała do odpowiedniej grupy odbiorców. Pozostając w tematyce butów dla dzieci. Warto stargetować kampanię tak, by trafiała do rodziców, którzy mają małe dzieci. Jeżeli prowadzisz też sklep stacjonarny w swoim mieście, użyj geolokalizacji. Tak naprawdę możliwości targetowania są takie same jak w przypadku zwykłej reklamy display. Możemy zawęzić grupę odbiorców np. ze względu na wiek, płeć, zainteresowania czy intencje zakupowe. Pamiętaj, że odpowiednio dobrana grupa docelowa, to lepiej zainwestowane środki na reklamę. Unikamy bowiem tzw. pustych klików. Kampanie native są doskonałym uzupełnieniem działań zarówno contentowych jak i display. Ważne jednak by klient, widząc reklamę natywną, miał poczucie, że Ty jako przedsiębiorca, chcesz mu doradzić. Grafika nie może jasno wskazywać, że jest to przekaz reklamowy. Dlatego też nie może być na niej logo firmy. Całość ma sprawiać wrażenie odnośnika do kolejnego artykuły. Naturalna forma reklamy natywnej, sprawia, że nie działa na nią Adblock. Docieramy wówczas również do tych klientów, którzy mają zainstalowane narzędzie do blokowania reklam. Zwykłe reklamy display nie wyświetlą się naszym odbiorcom. Kampanie natywne są zatem doskonałym rozwiązaniem tego problemu. Jeżeli zależy Ci na tym, by w Internecie było o Tobie głośno. Pozyskuj klientów różnymi metodami. Przetarte szlaki z reklamą display są bezpieczne i często skuteczne. Jednak nie należy się ograniczać tylko do jednego kanału docierania do użytkowników. Pamiętaj, że odbiorcy coraz częściej szukają w sieci odpowiedzi na swoje pytania, porad, gotowych rozwiązań. Zadbaj więc o to, by w Internecie znajdowały się wartościowe treści promujące Twoją firmę. Nie bój się inwestować w artykuły sponsorowane. Nie są one nastawione na sprzedaż, jednak pozwalają pozyskiwać klientów i budować między wami zaufanie. Reklamy natywne sprawiają, że stajesz się ekspertem w swojej branży, którego promuje znany w Polsce portal. Dzięki nim zwiększasz zasięg swoich opublikowanych wcześniej treści, a także pozyskujesz klientów zainteresowanych tym, co chcesz im przekazać.


Trylogia Tomb Raider dużym sukcesem. Nowy właściciel podzielił się wynikami sprzedaży | Eurogamer.pl\nWczoraj grupa Embracer nieoczekiwanie ogłosiła, że postanowiła kupić od Square Enix zachodnie studia i marki, w tym Tomb Raider i Deus Ex. Nowy właściciel zdradził wyniki sprzedaży obu serii.\nFirma podzieliła się danymi podczas poświęconej wspomnianej transakcji internetowej prezentacji dla inwestorów, analityków i mediów. Okazuje się, że cykl o przygodach Lary Croft od premiery pierwszej części w 1996 roku znalazł w sumie 88 milionów nabywców.\nSzczególną uwagę zwracają informacje o wynikach osiągniętych przez wydawaną w latach 2013-2018 nową trylogię Tomb Raider, powstałą po tym, gdy podjęto decyzję o zresetowaniu serii. Trzy produkcje o młodej pani archeolog sprzedały się w 38 milionach kopii.\nDane są interesujące, jeżeli wziąć pod uwagę fakt, że Square Enix nie było zadowolone z rezultatów. Firma przyznała, że była zawiedziona pierwszą częścią odświeżonego cyklu, w przypadku sequela oficjalnie przekonywano, że gra spełniła oczekiwania, ale zakulisowo mówiło się o rozczarowaniu.\nWyniki serii Tomb Raider\nUjawnione przez grupę Embracer informacje wskazują także, że do grudnia ubiegłego roku 53 miliony razy pobrano mobilne odsłony serii, w tym Lara Croft GO.\nZaprezentowano też wyniki serii Deus Ex, choć tylko odsłon przygotowanych pod egidą Square Enix, czyli Buntu Ludzkości i Rozłamu Ludzkości. Obie sprzedały się łącznie w ponad 12 milionach egzemplarzy. Natomiast mobilne części pobrano 2 miliony razy.\nWyniki serii Deus Ex\nPotwierdzono również, że trwają prace nad zapowiedzianą niedawno nową częścią Tomb Raidera, ale zasugerowano grupa Embracer ujawni dopiero po sfinalizowaniu transakcji, co powinno nastąpić między lipcem a wrześniem. Wówczas firma przedstawi detale o planach związanych z innymi przejętymi markami.


Hydroface opinie 2020: Moje wyniki po 7 miesiącach| Zdjęcia i fakty\nzatrzymać proces starzenia dzięki Hydro face? Z jakiego powodu warto kupić? Konsumenci informują o sukcesach\n3.6/10 6:39 Chloe Phillips\nHydro face doskonałym wsparciem w przypadku, gdy chcesz zatrzymać proces starzenia się, dlaczego tak jest? Spojrzenie na wrażenia użytkownika stwarza jasność: obecnie często masz wątpliwości, czy Hydro face ma to, co udaje produkt? Mówimy, w jakim stopniu produkt promuje zatrzymanie procesu starzenia się:\nInformacje o Hydro face\nHydro face wykorzystuje znane mechanizmy działania dzięki cudownie dobrze tolerowanym składnikom. Produkt jest tani i nie ma znaczących skutków ubocznych\nPonadto każdy może łatwo dyskretnie kupić towar bez recepty za pomocą telefonu komórkowego lub notebooka - zakup odbywa się zgodnie ze wspólnymi standardami (szyfrowanie SSL, ochrona danych itp.).\nRzeczy, które sprawiają, że Hydro face staje się niezwykle godna uwagi:\nNiezliczone szczegółowe analizy gwarancji produktu bez wątpienia: zalety sprawiają, że decyzja o zakupie jest niezwykle łatwa.\nJak działa Hydro face?\nAby uzyskać większą świadomość tego, jak naprawdę działa Hydro face, warto przyjrzeć się sytuacji naukowej składników.\nSpójrzmy na informacje producenta, zanim szczegółowo przeanalizujemy doświadczenia użytkownika.\nDane dotyczące skuteczności Hydro face są poświadczane zarówno przez stronę oficjalną, jak i przez konsumentów, a nawet można je znaleźć na stronach domowych iw czasopismach.\nFormuła Hydro face jest dobrze wyważona i opiera się głównie na następujących głównych składnikach:\nOprócz tego, że do tego suplementu diety zostały precyzyjnie włączone różne składniki, nadrzędną rolę odgrywa dokładna ilość dawki takich składników.\nW przypadku produktu producent korzystnie liczy na skuteczną dawkę każdego składnika, co według badań obiecuje znaczące wyniki odmładzania.\nJak już wspomniano, produkt opiera się wyłącznie na składnikach, które są naturalnie, odpowiednio dobrane i dobrze tolerowane. Dlatego można go kupić bez recepty. Podobnie, warto spróbować Porn Pro Pills.\nJeśli ktoś intensywnie bada recenzje użytkowników, zauważa się, że również oni nie doświadczyli żadnych niepożądanych skutków ubocznych.\nOczywiście jest to gwarantowane, z zastrzeżeniem, że traktujesz podane instrukcje poważnie, ponieważ Hydro face wyjątkowo silnie.\nNawiasem mówiąc, musisz uszanować, że zamawiasz produkt tylko u certyfikowanych sprzedawców detalicznych - w tym celu kieruj się naszą obsługą klienta - aby uniknąć imitacji (podróbek). Fałszywy produkt, nawet jeśli na pierwszy rzut oka niska cena wydaje się cię zwabić, zwykle nie ma żadnego efektu i może być niebezpieczny w ekstremalnych przypadkach.\nJeśli te warunki dotyczą ciebie, radzę, aby odciąć się od stosowania tej metody: brak Ci chęci do leczenia z Hydro face dokładnie wykonać. Nie chcesz wydawać pieniędzy na swoje zdrowie. To, czy zatrzymasz proces starzenia się, nie ma na ciebie wpływu. Naprawdę nie chcesz niczego poprawić w swojej sytuacji.\nJeśli wspomniane czynniki z pewnością cię nie dotyczą i możesz powiedzieć bardzo wyraźnie: „Jestem gotów oddać wszystko za postęp w dziedzinie energii życiowej i młodzieńczości!”, Nie wahaj się i w końcu zajmij się swoim projektem.\nJedno jest pewne: Hydro face może być bardzo pomocna!\nHydro face może być stosowana przez każdego, zawsze i bez prób i błędów - dzięki szczegółowemu wyjaśnieniu producenta oprócz funkcjonalności produktu jako całości.\nŁatwe w przenoszeniu rozmiary, a także prosta obsługa Hydro face znacznie ułatwiają integrację z codziennym życiem. Zwykle wystarczy szybko zapoznać się z instrukcjami firmy, aby korzystać z produktu i uzyskać wspaniałe doświadczenie.\nW regularnych odstępach czasu produkt staje się widoczny po pierwszym użyciu, a już w ciągu kilku dni, według producenta, można osiągnąć mniejsze osiągnięcia.\nJednak użytkownicy wydają się być tak pewni produktu, że w pewnym sensie czasami używają go przez pewien czas, nawet po pewnym czasie, przez kilka tygodni.\nDlatego nie jest to bardzo dobry plan, raporty z doświadczeń pozwalają na zbyt silną rangę, która chwali bardzo szybkie wyniki końcowe. W zależności od użytkownika może upłynąć trochę czasu, zanim sukces stanie się widoczny. Rozważ również Fresh Depil recenzję.\nWyniki innych użytkowników Hydro face\nOgólnie rzecz biorąc, wypowiedzi konsumentów przewyższają stwierdzenia pierwszej klasy. I odwrotnie, czasami słyszy się o mężczyznach, którzy zgłaszają niewielki triumf, ale ogólnie oceny są bardzo dobre.\nHydro face - pod warunkiem, że skorzystasz z wyjątkowych działań Spółki - może być bardzo obiecującym bodźcem.\nZ Hydro face do celu\nOceniając różne niezależne oświadczenia, okazało się, że preparat jest skuteczny. Jest to imponujące, ponieważ taki wyraźnie pozytywny wniosek nie daje prawie żadnego produktu. Jak dotąd nie znalazłem skuteczniejszej alternatywy.\nW rzeczywistości znacząca renowacja jest podpisywana przez prawie wszystkich, którzy przetestowali lek:\nSkładniki aktywne charakteryzują się staranną selekcją i składem. Ale także liczne raporty użytkowników i ostatnia, ale nie mniej ważna cena zakupu powinna przekonać bezpośrednio największego Dublera.\nOgólnie rzecz biorąc, Hydro face jest wspaniałą metodą dla.\nPamiętaj, że kupujesz tylko Hydro face od producenta. Nigdy nie można przewidzieć, co dostaje się z wątpliwych źródeł.\nPo dokładnym zbadaniu i przetestowaniu wielu produktów mogę powiedzieć tylko, że produkt ten należy do najlepszych w swoim rodzaju.\nNależy tu podkreślić szczególnie duży punkt bonusowy łatwego przydzielenia, który kosztuje tylko niewiele czasu.\nGdyby konsument postrzegał wrażenia z raportów z testów, skład składników i zalety produktu w porównaniu z odpowiednimi koncepcjami, musiałby z całą pewnością określić: Hydro face dreszczy na wszystkich poziomach. To niesamowite w porównaniu z Grey Blocker\nW żadnym wypadku nie popełnij błędu, wybierając innych dostawców, a tym samym ewentualnie otrzymując podróbki, a nie rzeczywisty produkt.\nDzięki tym handlowcom można kupić imitacje, które są prawdopodobnie nieskuteczne i coraz częściej atakują ciało. Ponadto profity są stale oszukiwane, ale nadal płacisz więcej.\nDlatego podsumowanie rekomendacji: Jeśli chcesz nabyć Hydro face, upewnij się, że korzystasz z oficjalnej strony internetowej.\nNa podstawie szczegółowych badań online dla alternatywnych sprzedawców pokazano: To autentyczne lekarstwo, które otrzymujesz tylko od oryginalnego producenta.\nZapisz sobie śmiałe eksperymenty Google, które w końcu uczynią cię fałszywym. Lepiej polegać na jednym z linków na tej stronie. Nasi redaktorzy przeglądają oferty powtarzające się. W rezultacie cena, warunki i dostawa są stale najlepsze.


Silomaty, silomat SILO M-150 - sklep Agregaty Małek\n35 793,00 zł - 36 000,00 zł (1)\n37 500,00 zł - 38 000,00 zł (1)\nSILOMAT SILO M-150\nW firmie Małek produkujemy silomaty, agregaty tynkarskie, pompy do podawania betonu, a także inne urządzenia oraz akcesoria wykorzystywane w branży budowlanej. Proponujemy urządzenia projektowane z wykorzystaniem doświadczenia zawodowego oraz nowoczesnych rozwiązań technicznych, produkowane z największą precyzją oraz dbałością o zachowanie najwyższych standardów.\nSilomat jest urządzenianiem nadającym się do bezpyłowego podawania materiałów sypkich oraz gotowych zapraw m.in.: tynków gipsowych, cementowych, wapiennych, cementowo-wapiennych, wapienno-cementowych, zapraw murarskich, klejowych.\nNasza oferta obejmuje kilka wersji silomtów SILO M-150 – dostępnych w wersji standard, standard plus oraz max.\nZalety oferowanych urządzeń:\nnowoczesna konstrukcja, optymalne parametry i duża wydajność,\nsmarowanie łożysk realizowane w sposób automatyczny,\ncyklonowy filtr wstępny – rozwiązanie to ułatwia czyszczenie, a także wykonywanie konserwacji sprzętu,\nwyposażenie w zasobników o pojemności 80 litrów,\nrozwiązanie zasobnika tłoczącego zostało zaprojektowane w sposób ułatwiający czyszczenie przegród powietrznych,\nwyposażenie w koła jezdne oraz transport.\nProponowane przez nas silomaty zostały zaprojektowane z wykorzystaniem nowoczesnych rozwiązań technicznych w zakresie sterowania.\nW zależności od modelu na wyposażenie podstawowe składa się kompresor i zasobnik zasypowy lub kompresor, zasobnik zasypowy oraz wibrator.\nNa silomaty udzielamy 24-miesięcznej gwarancji.\nW naszej ofercie, poza wysokiej klasy urządzeniami, mogą Państwo znaleźć także akcesoria oraz narzędzia, a także elementy wyposażenia i części zamienne.


Trudne dojrzewanie do dorosłości: stycznia 2015\nWygrałam czy przegrałam?Z lękiem? Dopadł mnie po raz pierwszy w pracy: najpier okrutny płacz i smutek, potem narastajacva fala gorąca, lęku i słabości...myśli typu co się dzieje i czemu? I co teraz?\nZaczełam z koleżanką ustawiać segregatory- ruch i zajęcie , na którym się skupiłam pomogły przetrwać. Zerknęłam na zegarek, męczyło około 15 minut.\nPrzy okazji udało mi się ustalić wizytę u terapeuty.\nGeneralnie chyba wygrałam, minęło, a ja nie spanikowałam całkowicie, przeczekałam i wiem ,że się da. Tłumaczę sobie, że to z napięcia z powodu pracy i innych stresów i, że taką już mam reakcję na napięcie...ważne by nie napędzać machiny tylko się relaksować i ją spowalniać, a jak dopadnie mnie lęk...przeczekać...Zawsze mija! Jak się nie będę nakręcać będzie coraz rzadziej dopadał!! Jednak dobrze mieć wtedy kogoś przyjaznego obok.\nZwycięstwo, a nawet po prostu przetrwanie trudności daje kopa i nadzieję na przyszłość!\nAutor: Margo o 04:51\nEtykiety: atak paniki, nadzieja, praca, zwycięstwo\nDziennikarstwo podróżnicze- kwestią sugestywności?\nIdąc za ciosem zapytałam wyszukiwarkę o dziennikarstwo podróżnicze.\nZnalazłam bardzo ciekawy wywiad z autorytetem w tej dziedzinie Brandonem Presserem, autorem przewodników Lonely Planet.\nPresser twierdzi, że aby zostać tego typu dziennikarzem potrzebne są konkretne cechy, takie jak:\nświetne wyczucie językowe, umiejętność zbierania informacji, komunikatywność, inteligencja. Twierdzi również,że taka osoba "musi być także pełna entuzjazmu oraz gotowa, aby pukać do drzwi wydawnictw tak długo, aż ktoś je otworzy." Myślę, że z tym ostatnim miałabym największy kłopot.\nA dziennikarz radzi:"Zawsze powinieneś zrobić wszystko, co się da, aby przekonać redaktora, że to właśnie ciebie powinien wysłać w określone miejsce i pokazać mu, dlaczego to właśnie tobie powinien powierzyć napisanie danego przewodnika turystycznego czy artykułu.”\nŻeby móc kogokolwiek przekonać do swoich racji, najpierw samemu trzeba w nie uwierzyć!Zatem jak ich przekonać?!?\nAutor: Margo o 04:58\nEtykiety: dziennikarstwo, Podróże, praca idealna\nNo właśnie: "czy możesz coś z tym zrobić?". Prawie zawsze można!\nWłaśnie zapisałam się na warsztaty dotyczące programów graficznych i organizacji strony www. Mam nadzieję,że nowe umiejętności pomogą znaleźć wymarzoną pracę w obszarze promocji lub też pomogą poprawić wygląd mojej fajesbukowej strony podróżniczej Recipefortrip.\nPoza tym wciąż szukam ciekawych ofert pracy i wysyłam CV, choć na razie bez odzewu. Dajmy im czas :)\nTo co przychodzi mi najtrudniej, to przełamywanie lęku przed konfrontacja z szefostwem, by dookreślić chociażby termin mojej umowy. Szef z miną niczym chmura gradowa paraduje od kilku dni, a ja boję się jego nieprzychylnej reakcji...Coś jest na rzeczy w tych moich stosunkach z przełożonymi. Powtarzam sobie,że to nie mój rodzić, że ja jestem już dorosła, że jak ktoś się skrzywi czy będzie zły, to nie koniec świata. Mogę stawiać granice i wymagać konkretnych odpowiedzi...ale i tak jest ciężko.\nCzy dorośli naprawdę kiedyś dorastają?Czy już na zawsze każdy nosi w sobie małe dziecko, potrzebujące wsparcia i obawiające się cudzej złości?? A może tylko niektórzy "dorośli" nie-dorośli tak mają?I znów wraca leitmotiv mojego bloga czyli dorastanie....jakie to cholernie niełatwe, prawda?\nAutor: Margo o 06:27\nSesja terapeutyczna, którą ostatnio odbyłam, ma owocować kolejnym eksperymentem psychologicznym.\nJuż dawno odkryłam,że podczas nasilenia objawów moich stanów depresyjno - lekowych, męczy mnie często odczucie na kształt klaustrofobii. Nie potrafią tego zrozumieć często nawet osoby również cierpiące z powodu ataków paniki czy fobii społecznych, bo one chronią się przed lękiem i ludźmi w domu. Ja mam odwrotnie. Często podczas takich stanów, wystarczy, że mam przymusowy areszt domowy (np. choroba, brak planów "wyjściowych", okropna pogoda, itp.) i pojawia się bardzo silne napięcie oraz chęć wyjścia. To jakaś forma ucieczki od lęku i poczucia,że jestem ograniczona, zależna,wręcz uwięziona...że stykam się z wielkim osamotnieniem.\nCelem eksperymentu, który mam przeprowadzić jest właśnie próba dowiedzenia się, skąd bierze się ta silna potrzeba wyjścia, spotkania z ludźmi, ucieczki z mojego subiektywnego "wiezienia". (A jestem wówczas gotowa przejechać pół miasta, by spotkać się z jakąś przyjazną duszą, czy nawet o 22-giej iść na siłownię. Wszystko, by tylko odczuć ulgę od napięcia i lęku).\nWg. mojego terapeuty w chwili takiego niepokoju z powodu izolacji, mogę wyjąć kartkę i pisać. Opisywać wszystko, co mi się nasunie na myśl. A myśli mam w takich chwilach ogrom. To podobno też sprawka adrenaliny- napędza krew, ta odżywia i dotlenia mózg,a ten produkuje myśli jak szalony. Czasem odczucie szaleństwa jest bardzo wyraźna w takich stresowych momentach...\nW każdym razie mam wytrzymać, przetrzymać chęć ucieczki, telefonu do przyjaciela itp. Skupić się za to na emocjach i myślach. Co się dzieje, czemu się tak czuję, jakie obawy przychodzą mi do głowy, o czym strasznym myślę?\nChyba chodzi o to,by znaleźć odpowiedź na pytania: czy w takiej lękotwórczej dla mnie sytuacji uaktywnia się coś w mojej podświadomości - coś, co zapisane zostało tam bardzo dawno temu (np. emocje wywołane dość długim, samotnym pobytem za małego dzieciaka w surowym szpitalu) czy raczej to moje obecne wyobrażenia wytwarzają lęk. Bo lęk jest wtórny, najpierw jest myśl, ale kłopot w tym, że ta myśl jest często mało uchwytna, albo w ogóle nie możliwa do uchwycenia - bo właśnie siedząca głęboko w podświadomości...\nMam oczywiście swoje podejrzenia i hipotezy, co do mojego lęku przed zamknięciem i osamotnieniem, ale ciekawa jestem czy uda mi się coś mądrego jeszcze odkryć.\nBardzo chciałabym się nauczyć, jak przetrwać w takim stanie i nie szukać na siłę towarzystwa, nie uciekać od lęku, poczucia totalnego opuszczenia i porzucenia oraz rozpaczy. Wydaje mi się,że te emocje właśnie do rozpaczy i bezbrzeżnej paniki mogą mnie doprowadzić....nawet teraz, jako dorosłą osobę, w sytuacji obiektywnie nie zagrażającej mi w niczym.\nA jednak...dla małego dziecka porzucenie, strach, brak poczucia bezpieczeństwa, bliskich, ciemność i przemoc jest często niemal wyrokiem śmierci....być może ta obawa tkwi głęboko w mojej psychice na poziomie małej przerażonej i samotnej dziewczynki.\nCzas się z tym rozprawić, Zobaczyć,że ten lęk i smutek mnie nie zabiją, nie doprowadzą do szaleństwa i...nie będą trwały wiecznie.\nUff, jakie to może być nieprzyjemne. Mam nadzieję,że eksperyment się powiedzie i będę go mogła z dumą opisać. I że to będzie wreszcie krok do przodu.\nAutor: Margo o 06:23\nEtykiety: eksperyment, izolacja, klaustrofobia, lęk, nerwica, psychoterapia, samotność


Gminy przesuwają termin otwarcia przedszkoli na 18 maja • Babice, Chrzanów, Libiąż, Trzebinia • Babice › Przelom.pl - portal ziemi chrzanowskiej\nGminy przesuwają termin otwarcia przedszkoli na 18 maja\n04.05.2020 20:54 | 9 komentarzy | 4 430 odsłony | Agnieszka Filipowicz\nW poniedziałek 18 maja gminy Chrzanów, Trzebinia, Libiąż i Babice zamierzają otworzyć gminne przedszkola.\n- Do tego czasu mają zostać przeprowadzone niezbędne przeglądy techniczne w obiektach, placówki zostaną wyposażone w środki higieniczne potrzebne do bieżącego funkcjonowania oraz w indywidualne środki ochrony osobistej dla pracowników - brzmi wspólne stanowisko wypracowane przez włodarzy tych gmin.\nPrzypomnijmy: żłobki i przedszkola mogą być już otwarte od 6 maja. Część samorządowców, gdy taką informację ogłosił w zeszłym tygodniu premier Morawiecki, zapowiedziało, że najpierw musi przeanalizować wytyczne dotyczące reżimu sanitarnego, a otwarcie przedszkoli w tym terminie jest mało realne.\nBabice Chrzanów Libiąż Przełom Online Trzebinia\nlogiczka 05.05.2020 22:29 zgłoś nadużycie\n@haske;Przepraszam masz rację,nie można się opierać na wiadomościach z gazet.\nhaskellBoy 05.05.2020 21:26 zgłoś nadużycie\n@logiczka, artykuł, który przytoczyłaś zawiera jedynie informację o możliwości otworzenia żłobków i klubów dziecięcych od 6 maja br. Fakt, że taki wpis pojawił się na portalu jaworzno.naszemiasto.pl w żaden sposób nie implikuje, że żłobek miejski w Jaworznie zostanie otworzony od jutra. Wprost przeciwnie, zarówno na stronie tegoż żłobka, jak i na stronie Urzędu Miasta Jaworzno jest informacja o tym, że miejskie przedszkola i żłobek w Jaworznie nie zostaną otwarte wcześniej niż 11 maja. Tak jak napisałem poprzednio, zarówno w Chrzanowie, jak i w Jaworznie od jutra będą działać niektóre (być może nawet wszystkie) przedszkola i żłobki PRYWATNE, za które władze lokalne nie odpowiadają. Na przyszłość proponuje, abyś więcej czasu poświęciła na próbę zrozumienia treści artykułów na których opierasz swoją argumentację.\nlogiczka 05.05.2020 20:41 zgłoś nadużycie\nJaworzno od 6 maja przyjmuje dzieci do żłobków i klubów dziecięcych,od rodziców przedszkolaków zbierane są informacje,żeby wiedzieć ile rodziców zadeklaruje przyprowadzenie dzieci;https://jaworzno.naszemiasto.pl/zlobki-i-kluby-dzieciece-od-6-maja-wznawiaja-prace-zobacz/ar/c10-7688457.\nhaskellBoy 05.05.2020 19:43 zgłoś nadużycie\n@logiczka masz błędne informacje jeśli chodzi o przedszkola w Jaworznie: http://www.jaw.pl/2020/04/przedszkola-i-zlobek-w-jaworznie-nie-zostana-otwarte-6-maja/ . Nie mylmy przedszkoli prywatnych i gminnych. Te pierwsze będą (w jakiejś części) otwarte zarówno w Chrzanowie jak i w Jaworznie. Natomiast przedszkola gminne nie. Nie dziwię się władzom lokalnym, że przesunęły otwarcie na późniejszy termin, ponieważ jest to ogromna odpowiedzialność i nie ma się co oszukiwać, jeśli w jakimś przedszkolu stwierdzony zostanie przypadek zakażenia to pierwszym i jedynym winnym będzie osoba zarządzająca przedszkolem. Rząd umył kompletnie ręce w tej sprawie i pozbył się całkowicie odpowiedzialności.\nlogiczka 05.05.2020 16:40 zgłoś nadużycie\nZa miedzą w Jaworznie maluchy zostają przyjęte od 6 maja a w powiecie chrzanowskim nie bo nie,tak właśnie rządzą platfusi.\nByły z Chrzanowa 05.05.2020 14:55 zgłoś nadużycie\n@logiczka ty nie jesteś trollem, ty jesteś OGREM PISowskim. powodzenia\nlogiczka 05.05.2020 14:03 zgłoś nadużycie\nZ tego wynika,że przedszkola tam gdzie są otwierane,były przygotowane,w Trzebini z jedno z przedszkoli zaraz po ogłoszeniu,powiadomiło rodziców o tym,że od 6 maja otwierają,czyli byli przygotowani ale ''burmistrz'' zablokował bo ma mieszkańców w nosie.\nbg 05.05.2020 12:56 zgłoś nadużycie\nCO NAGLE TO PO DIABLE ... czasem lepiej zrobić trochę później, dłużej ale dobrze się do tego przygotować niż nagle i chaotycznie. Pośpiech niczemu dobremu nie służy - często trzeba to później kilkukrotnie poprawiać i tracić czas potrzebny na realizację innych celów !!! Gminy w których rządzi PIS to chyba na siłę próbują pokazać że można "działać normalnie" (choć do tej normalności z początku roku jeszcze przez długi czas będzie daleko...), zresztą cała ta polityka "odmrażania" jest bardzo chaotyczna i niespójna - a to właśnie od ROZWAŻNEGO luzowania rygorów i OD NAS SAMYCH zależeć będzie w dużej mierze jak szybko wrócimy do tej "normalności" !!!. A chyba nikt z nas nie chce powrotu do takiej izolacji jaka była jeszcze na początku zeszłego miesiąca!! Opozycja jest jaka jest taka jest - nie ma ludzi idealnych. Co do stołków to obecna władza również się ich kurczowo trzyma czego jednym z przykładów jest parcie na siłę do wyborów majowych...co być może jest właśnie wytłumaczeniem tak szybkiego luzowania rygorów. A Co do władz lokalnych to wybrane zostały w demokratycznych wyborach wiec o co chodzi? czyżby zwolennicy partii rządzącej uważali że tylko PIS jest najlepszy na świecie i tylko PIS może rządzić - czy nie jest to dzielenie ludzi na lepszych (popierających PIS) i pozostałych (popierających innych ludzi czy ugrupowania) ?? za 3 lata będą następne wybory lokalne więc każdy będzie mógł zdecydować czy ta władza spełniła jego oczekiwania.\nlogiczka 05.05.2020 08:37 zgłoś nadużycie\nDlaczego gminy w których rządzi PIS otwierają przedszkola i żłobki od 6 maja a tam gdzie opozycja nie dlatego,że oni byli,są i będą nieudolni,rozchodzi im się tylko o stołki które stracili a co do naszego powiatu,to co sobie mieszkańcy wybrali to mają.


Córa rodu Phoenix - Legion - FanLore.pl - Wejdź do świata opowieści!\nCóra rodu Phoenix – Legion\nRaven, siedząc na rozległym konarze drzewa, z oddali obserwował Wrzeszczącą Chatę. Zgodnie z poleceniem Dragana, odwiedzał pana Blacka trzy razy dziennie, by przynieść mu coś do jedzenia. Black, póki co, zachowywał się całkiem rozsądnie i nie opuszczał kryjówki – zapewne wiedząc o tym, że nie był w Lesie sam. Były Łowca westchnął przeciągle, przełykając narastającą gorycz. Ani trochę nie podobała mu się rola niańki jakiegoś mało rozgarniętego zbiega. Tęsknił za samotnym przeczesywaniem tropikalnych lasów, w poszukiwaniu zaginionych miast. Jego zadaniem było lokalizowanie takich miejsc i zabezpieczanie ich, w oczekiwaniu na wykwalifikowaną ekipę współpracowników – choć w głównej mierze parał się ciężką pracą łącznika, mającego zapewnić płynny przepływ informacji. Anglia szalenie go nudziła – była krainą bezbarwną, deszczową i ponurą. Sprawiała wrażenie ucywilizowanej oraz rozwiniętej kulturalnie, lecz on dobrze wiedział, że to tylko niezbyt wiarygodne pozory. W tym miejscu, jak w każdym innym, czaiła się swego rodzaju dzikość – niezwiązania ani z naturą, ani szeroko pojętą wolnością. Tu dało się odczuć dzikość w jej najgorszym, spaczonym wydaniu – brutalnie stłamszoną przez obyczaje, uciążliwe normy społeczne i całą tą piekielnie smutą powierzchowność. Dzikość nie skrywała się w nieprzemierzonych, leśnych gęstwinach, a pięknie urządzonych, odciętych od rzeczywistości komnatach. Tutaj żadna walka nie była prowadzona bezpośrednio, w pierwotnym, uczciwym pojedynku, który nieuchronnie prowadziłby do przegranej słabszej ze stron. Gentlemani, wciśnięci w swoje szykowne szaty, toczyli ciche bitewki, wykluczające starcia równego z równym. Ich bronią nie była wola przetrwania, siła ani pragnienia tlące się w duszy każdego człowieka. Walczyli za pomocą podstępu, wprawnej dyplomacji, bezwzględnych zdrad oraz wyrafinowanej gry psychologicznej, przez co ich potyczki stawały się pozbawionym wyrazu cieniem chwalebnego dziedzictwa ludzkości – każda kolejna przypominała poprzednią, stając się czymś irytująco przewidywalnym. Silniejsi umacniali swą pozycję na szczycie, depcząc wszystko, co stanęło im na drodze. Idee, honor, wartości rodzinne, braterstwo, przyjaźń, religia, moralność, sumienie, dobro ogółu, zapewnienie gatunkowi szans na przetrwanie…przestawały mieć jakiekolwiek znaczenie, gdy chodziło o wygraną. Raven splunął z odrazą. To wszystko go obrzydzało. Obrzydzały go krajobrazy, mugole, czarodzieje, cudaczna polityka i inne wymysły, sprzeniewierzające się naturalnemu porządkowi rzeczy. Obrzydzał go nawet szanowny pan Black. Skrzywił się ponuro, odbiegając myślami ku byłemu skazańcowi. Szczerze nie znosił tego żałosnego człowieka i nie rozumiał, dlaczego Lady Crown miałaby chcieć utrzymać przy życiu kogoś równie bezwartościowego. Black był słaby, a słabi powinni zginąć, żeby ustąpić miejsca silniejszym jednostkom – tak, wedle niego, działała ewolucja. Nienawidził wchodzić do tej cholernej ruiny!!! Za każdym razem, gdy pojawiał się w progu Chaty, Black usiłował wciągnąć go w pogawędkę. Zadawał masę błahych pytań, byleby nawiązać nić porozumienia, co wyjątkowo drażniło Łowcę. Nie miał najmniejszej ochoty na wdawanie się w grę kurtuazyjnych pozorów, czy inne, wymuszone uprzejmości, tylko po to, by sprawić przyjemność komuś, kto nic go nie obchodził. Co dzień wkraczał do Chaty – czyniąc zadość obowiązkowi – jak najszybciej rzucał pakunek w stronę Blacka i wychodził, nie zamieniwszy z czarodziejem ani słowa. Raven był oddany Kolekcjonerowi, dlatego zawsze sumiennie wypełniał jego polecenia, choćby sam uważał je za zwyczajnie pozbawione sensu. Nie czuł się zobowiązany do uprzejmego zachowania wobec byłego skazańca, bo nie wchodziło to w zakres jego obowiązków. Dragan musiał doskonale zdawać sobie z tego sprawę. Kolekcjoner i jego prawa ręka dzielili w końcu taką samą naturę. Łączył ich los wiecznych poszukiwaczy – wojowników, nieustannie szukających coraz to nowszych, trudniejszych wyzwań. Pogodzili się z najmroczniejszymi podszeptami duszy, ponad wszystko miłując przywilej nienaruszalnej wolności. Nic ich nie ograniczało ani nie krępowało – każdy z nich, w pewnym momencie swego życia, zrzucił kajdany narzucone przez społeczeństwo. Obydwaj byli wolni, jednak Raven rozumiał lepiej niż ktokolwiek inny, jak wiele brakowało mu jeszcze do Luthera. Pamiętał dokładnie dzień, w którym ujrzał obecnego szefa po raz pierwszy:\nWykonywał kolejne zlecenie dla swego pracodawcy – Rządu, którym w głębi duszy gardził z całego serca. Był Łowcą, od kiedy sięgał pamięcią. Nie potrafił przypomnieć sobie ani rodziców, ani rodzinnego domu. Może nigdy nie miał czegoś takiego? Od zawsze mieszkał pośród ludzi podobnych sobie – dziesiątek młodziaków przechodzących rygorystyczne, brutalne treningi, by zasłużyć sobie na miejsce wśród elitarnego grona najprawdziwszych Łowców. Pamiętał ciągnące się w nieskończoność dni, przepełnione wymyślnymi torturami, zgrabnie określanymi mianem ćwiczeń. Kandydaci na przyszłych Łowców od najmłodszych lat byli łamani zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Nie znali świata poza swoją jednostką, pana poza dowódcą, rodziny poza szeregami współbraci – mieli tylko siebie nawzajem, odcięci od wszystkiego innego. Wielu z nich nie przetrwało szkolenia. Słabi padali jak muchy z wycieńczenia lub z powodu odniesionych ran. Trwale okaleczonych i chorych nie leczono, bo i po co? Wśród Łowców nie było miejsca dla słabeuszy. Każdy z nich wiedział, że jeśli zawiedzie, bracia zostawią go na pewną śmierć i nikomu to nie przeszkadzało. Wybrańcy, którzy przetrwali, nie byli już ludźmi – wyprano z nich całe człowieczeństwo. Nie…Łowcy zdecydowanie nie mogli być zaliczani w poczet ludzkich istot! Byli tylko narzędziami w rękach władz. Maszynami do zabijania, mającymi ślepo wypełniać rozkazy. Nie pamiętał ile miał lat, gdy zabił po raz pierwszy. Nie mógł przypomnieć sobie twarzy ofiary ani powodu egzekucji. Jakie to miało znaczenie? Żadnego. Dostał rozkaz, więc wykonał go bez cienia zawahania czy nieakceptowalnych pytań – szybko i skutecznie, jak ich uczono. Później odbieranie innym życia stało się dla niego czymś naturalnym, porównywalnie do oddychania. Po prostu o tym nie myślał. Był Łowcą. Dumą swojego kraju! Zabójcą i żołnierzem. Zbrojnym ramieniem Rządu, cieszącym się szacunkiem obywateli. Myślał tak do czasu. Rozkazy z roku na rok, stawały się coraz bardziej drastyczne. Mimowolnie zaczął czuć coś, czego żaden Łowca nie powinien – zwątpienie. Długo dusił w sobie obrazoburcze wątpliwości, wracając pamięcią do lat treningów. Jak mantrę powtarzał słowa dowódców, chcąc zagłuszyć niebezpieczne myśli, co pozwalało mu podchodzić do wykonywania obowiązków tak, jak powinien – chłodno i z dystansem. Choć robił co mógł, zaczynało pojawiać się coraz więcej pytań, na które nikt nie udzieliłby mu odpowiedzi. Ci, którzy chcieli wiedzieć zbyt wiele, kończyli w jeden sposób – martwi – a on nie miał zamiaru dołączyć do tego grona. Chociaż pragnął być ślepy, nie potrafił. Powoli zaczynał rozumieć, że Łowcy nie byli szlachetnymi wybawicielami ani miłowanymi przez naród bohaterami, jak twierdziło dowództwo. Byli zwykłymi mordercami. Bandą barbarzyńców, którzy plamili swe dłonie krwią nie w imię własnych przekonań, tylko ku korzyści polityków siedzących bezpiecznie w swych wygodnych, niedostępnych rezydencjach. To Łowcy dławili wszelkie ogniska buntu i byli rzucani w sam środek walki z ludźmi, nie stanowiącymi żadnego, realnego zagrożenia dla dobra państwa. To oni milcząco ginęli w pierwszych szeregach krwawej wojny domowej. Wysługiwano się nimi. Póki celem rozkazów byli wrodzy żołnierze lub rebelianci, nie miał z tym problemu – taki był już los Łowcy. Nadszedł jednak ponury dzień, który zmienił wszystko. Jego jednostka dostała rozkaz zaatakowania cywili. Mieli zmieść z powierzchni ziemi cztery wioski, nie oszczędzając nikogo. Kobiety, dzieci, starcy…wszyscy mieli zginąć, dla wygody władz. Pacyfikacja przebiegała bez większych komplikacji – część jednostki mordowała mieszkańców wioski, część ruszyła w okoliczne lasy, chcąc dopaść uciekinierów. Nikt nie miał prawa przeżyć masakry. Chociaż ich działania były dość rutynowe, w nim coś się zmieniało. Z każdym zabijanym niewinnym człowiekiem, oziębła ściana oddzielająca uczucia od obowiązku powoli pękała – aż wszystko w co do tej pory wierzył, roztrzaskało się w pył. Zniknęły lata indoktrynacji i przygotowań. Złamała się niezachwiana wiara w słuszność poleceń oraz nieomylność dowódców. Dłużej już tak nie mógł. Narodziła się w nim przemożna, dzika żądza wolności. Zapragnął porzucić w cholerę los zwykłego, pozbawionego znaczenia pionka – nie przedstawiającego sobą najmniejszej wartości dla rządzących. Nie chciał dłużej być zabawką w rękach ludzi, których nigdy nie spotkał. Chciał móc decydować o sobie i wybrać ścieżkę, którą mógłby podążyć z własnej woli. Jak jednak miałby to osiągnąć? Gdyby spróbował zdezerterować, dotychczasowi bracia wywlekliby go spod ziemi i postawili przed plutonem egzekucyjnym. Łowcy nie mieli najmniejszego prawa wyboru. Mogli albo służyć, albo zginąć. Stał pośród ruin wioski, rozmyślając o niemożliwych do zrealizowania pragnieniach, gdy ujrzał wysokiego, odzianego na czarno mężczyznę w upiornej masce. Intruz szedł wolnym, pewnym krokiem przez zgliszcza, a za jego plecami paliły się drewniane domy. To, w tamtej chwili, skupiło cała jego uwagę. Kontrast między zbliżającym się spokojnie mężczyzną i rozszalałymi płomieniami, zachłannie pożerającymi resztki wioski. Łowcy, w zgodzie z rozkazem, rzucili się wściekle na intruza – nikt nie mógł przeżyć tej rzezi. Stał w miejscu patrząc, jak kolejni jego bracia przypłacają życiem próbę zlikwidowania intruza. Wstrzymał oddech, gdy elitarni zabójcy padali jak muchy u stóp tajemniczego przybysza – jeden po drugim. W końcu, kiedy ostatni z jego towarzyszy wyzionął ducha, dziwny mężczyzna stanął tuż przed nim. Osunął się przed intruzem na kolana, w jednej chwili tracąc całą odwagę, którą wysławił się przez lata wiernej służby. Żelazna nieustępliwość przegrała w starciu z przerażającym krzykiem podświadomości. Całym sobą czuł, że nie miał najmniejszych szans w pojedynku z doktorem plagi – coś w posturze i aurze tego mężczyzny mówiło mu, że nie powinien go w żaden sposób prowokować. Przez sekundę miał przeczucie…mglistą świadomość tego, że stało przed nim coś iście demonicznego – zło, zamknięte w cielesnej powłoce. Mimo wszystko powinien wymierzyć w intruza i podjąć, prawdopodobnie z góry przegraną walkę. Skoro i tak miał zginąć, powinien zrobić to z godnością – jak na wojownika przystało! Nieoczekiwanie jego ciało stało się ociężałe i bezwładne, jakby nie podlegało dłużej jego woli. Zrozumiał, że nie miał ani sił, ani ochoty na akt bezsensownego heroizmu. Klęczał, nie śmiejąc spojrzeć w górę, przytłoczony nieznaną mu mieszanką uczuć. Spodziewał się, że zginie, podzielając los współbraci, niegodny dołączenia do nich w zaświatach. Wbił wzrok w błotnistą, rozmokłą ziemię, wyczekując spokojnie ciosu mającego położyć kres jego marnemu życiu. Miał żałosne życie, więc i śmierć mógł mieć żałosną, co za różnica? Drgnął niespokojnie, słysząc jak odziany w czerń przybysz poruszył się. Zamiast ukrócić go o głowę, doktor plagi przyklęknął przed nim.\n– Jak ci na imię? – usłyszał przytłumiony, niski głos.\n– Marco – wyszeptał znacznie mniej pewnie, niż by chciał.\nGwałtownie uniósł głowę i ledwo powstrzymał krzyk zdumienia, widząc przed sobą dziób upiornej maski. Z jakiegoś powodu chciał spojrzeć w oczy przybysza, lecz były szczelnie zasłonięte – co ukuło go zimną szpilką niejasnego zawodu. Nie rozumiał, skąd wzięła się łagodna nuta w tonie doktora plagi. Przecież musiał doskonale wiedzieć, że klęczał przed nim jeden z tych, którzy zrównali wioskę z ziemią i próbowali go zabić. Nie sprawiał wrażenia kogoś, kto byłby zdolny ulitować się nad losem wroga.\n– Mogę – zdecydował się odpowiedzieć szczerze.\n– Świetnie! – doktor plagi wstał – W takim razie wynoś się stąd jak najdalej. Twoi bracia polegli, a płomienie wkrótce pochłoną ich ciała. Nie mam w zwyczaju zostawiać za sobą śladów, o ile nie służą ostrzeżeniu, więc nikt nie będzie cię szukał. Możesz bez problemu zniknąć. Od teraz jesteś wolnym człowiekiem, Łowco.\nDoktor odwrócił się do niego plecami, najwyraźniej mając zamiar odejść. Marco nie mógł się poruszyć. W jego uszach dźwięczało jedno, jedyne słowo – wolność. Jak zahipnotyzowany patrzył na oddalającego się przybysza, gorączkowo myśląc o tym, co tu się tak właściwie stało. Dlaczego darował mu życie? Czemu to właśnie jego oszczędził, choć dla reszty nie miał krzty litości? Dostrzegł młodą dziewczynę, która podbiegła do intruza. Bezwiednie zmarszczył brwi, pobieżnie oceniając sytuację. Najwidoczniej dziewczyna była jedną z ocalałych, która zdołała ukryć się w leśnej gęstwinie. Skoro była tutaj – cała i zdrowa – grupa Łowców, oddelegowana do pogoni za uciekinierami, musiała natknąć się na nieoczekiwanego przybysza. Dziewczyna z całych sił objęła odzianego w czerń mężczyznę, mocno przylegając do jego torsu. W sumie był to całkiem ujmujący widok. Drobna niewiasta wtulona w postawnego obrońcę.\n– Dziękuję – usłyszał jej słaby, zmącony przez łzy głos.\nObserwował jak dłoń doktora plagi ląduje na ciemnych włosach dziewczyny. Mężczyzna, niemalże pieszczotliwie pogładził jej policzek, po czym zjechał ręką na drobne ramię kobiety. Ujął delikatnie jej podbródek i uniósł go nieznacznie, jakby chcąc spojrzeć w jej oczy.\n– W dupie mam twoje podziękowania, ptaszyno.\nPo tych słowach intruz jednym ruchem skręcił dziewczynie kark. Marco w ciężkim szoku patrzył, jak jej bezwładne, kruche ciało pada na ziemię z przerażającym, pustym łoskotem. Dlaczego?! Czemu ten, który przyniósł wybawienie niedobitkom, tak po prostu zabił jedną z ocalałych?! Ta dziewczyna…nie mogła być dla niego żadnym zagrożeniem!!! Niesiony niepowstrzymanym impulsem poderwał się i podbiegł do przybysza. Mocno wbił palce w jego ramię, nie zastanawiając się nad możliwymi konsekwencjami. Musiał wiedzieć!\n– Dlaczego to zrobiłeś? – choć chciał zagrzmieć, udało mu się jedynie dukać.\n– Mówiłem – doktor strząsnął jego dłoń. – Nie zostawiam po sobie śladów.\nPrzybysz najwidoczniej nie miał zamiaru powiedzieć nic więcej, ponieważ odwrócił się na pięcie i ruszył ku ścianie gęstego lasu. Marco, sam do końca nie wiedząc z jakiego powodu, poszedł w ślad za nim. Może wcale nie chciał zostać sam? Nie przywykł do samotności. Zawsze otaczali go współbracia i poczucie przynależności do grupy – nawet tak popapranej – było dla niego wszystkim. Co miał oprócz swojej jednostki? Absolutnie nic. Nie potrafił niczego, poza wykonywaniem rozkazów. Nie potrafił podejmować samodzielnych decyzji. Marzyła mu się wolność, ale co tak właściwie dla niego oznaczała? Czy potrafiłby zająć się samym sobą? Tysiące pytań wirowało w jego głowie, gdy podążał za plecami doktora plagi. Mężczyzna nie zwracał na niego najmniejszej uwagi – co uznał za milczące przyzwolenie na wspólną wędrówkę. Maszerowali przez nieprzyjazną gęstwinę w całkowitej ciszy, która żadnemu z nich nie wadziła. O czym niby mieliby dyskutować? Łowca co jakiś czas potykał się o wystające konary drzew lub dostawał w twarz cienkimi gałązkami krzewów. Czuł się, jakby miał przypłacić ten spacer ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu…czego nie można było powiedzieć o jego tymczasowym kompanie. Doktor nie miał najmniejszych problemów z poruszaniem się pośród gęstwiny. Szedł pewnie, jakby tę drogę pokonywał tysiące razy – choć nie było tu ścieżek ani śladów po wcześniejszych przeprawach. Marco trzymał się jak najbliżej przewodnika, przeczuwając, że jeśli starci go z oczu, przyjdzie mu zdechnąć w tym lesie. Pojęcia nie miał jak długo tak szli, jednak musiało im to trochę zająć, skoro słońce powoli zachodziło. Był zziębnięty, zmęczony i głodny, ale daleko było mu do narzekania – nie z takimi trudnościami musiał się mierzyć, będąc jeszcze niewyrośniętym chłopaczkiem. Uczono ich radzenia sobie w ciężkich warunkach, lecz nigdy nie musiał tego robić sam. Każda jednostka Łowców była podzielona na mniejsze drużyny, którym wyznaczano konkretne zadania w razie konieczności przenocowania na pustkowiu. Jego specjalnością była budowa prowizorycznego schronienia, ale nawet w tym przypadku nie działał w pojedynkę. Nie znał się na pozyskiwaniu wody pitnej; zbieraniu zapasów pożywienia; rozróżnianiu roślin jadalnych i trujących; nawigacji w ciemnościach….sam by sobie nie poradził. Nagle doktor plagi zatrzymał się, więc niemalże automatycznie zrobił to samo. Stali na niewielkiej polanie, z której rozpościerał się widok na ruiny zatopione w zieleni puszczy. Nieujarzmiona natura skruszyła kamienne budowle, robiąc miejsce dla różnorodnej roślinności. Resztki budynków porosły mchem oraz drobnymi krzewami, które skryły pozostałości cywilizacji pod szmaragdowym dywanem. Łowca odetchnął głęboko. Ten widok wydał mu się…piękny. Nigdy nie miał czasu na takie bzdury jak podziwianie krajobrazów. Widywał czasem opuszczone miejsca, jednak ich zadaniem nie było zagłębianie się w ich historię – co najwyżej robili z nich bazy wypadowe, częstokroć niszcząc otoczenie. Nie miał pojęcia, że niedaleko wiosek znajdowało się takie miejsce. Doktor najwidoczniej doskonale je znał, ponieważ skierował się wprost ku przewróconej, w większości zrujnowanej, kopule. Zatrzymał się kilka kroków przed nią i spojrzał przez ramię.\n– Idziesz? – rzucił oschle.\nZaskoczony pytaniem Marco, podbiegł do swego nowego kompana, nie próbując unieść się honorem. W jego położeniu duma nie miała najmniejszego sensu. Zaczynało zmierzchać, a on nie miał pojęcia gdzie się znajdował ani jak wydostać się z dżungli. Mężczyzna w masce milcząco zaakceptował jego decyzję, poprowadził go do wnętrza kopuły i dalej przysłoniętym przez zawalone ściany budynku, przejściem. Weszli do wąskiego, nisko sklepionego tunelu, prowadzącego w podziemia. By zwalczyć wszechobecną ciemność, doktor wyciągnął przed siebie dłoń, wokół której pojawił się wysoki, chybotliwy płomień. Marco zamrugał kilkukrotnie, szczerze zdumiony. Więc doktor plagi był czarodziejem…chyba. Nie zauważył, żeby małomówny przewodnik miał przy sobie różdżkę lub wypowiedział jakiekolwiek zaklęcie. Chwila! Skoro był czarodziejem, to dlaczego nie posłużył się magią podczas potyczki? Każdy z Łowców parał się magicznym rzemiosłem, ograniczonym wyłącznie do sztuki bojowej. Nigdy nie rezygnowali z czarów, jeśli miało im to zapewnić szybsze zwycięstwo. Słyszał doskonale, jak jego bracia w panice rzucali kolejne zaklęcia w kierunku zamaskowanego intruza. Jakim cudem ich wszystkich uniknął? Czemu nie próbował się bronić magią, skoro nie była mu obca? Bezwiednie rozmasował obolałą skroń. Coraz więcej pytań i żadnych odpowiedzi. Pozostało mu iść powoli za kompanem, coraz bardziej zanurzając się w depresyjnym, wrogim mroku. Z tego miejsca nie było już dla niego odwrotu. Po kilkunastu minutach wędrówki, dotarli do podziemnej komnaty. Kiedy tylko doktor przekroczył jej próg, pomieszczenie rozbłysło setkami drobnych, unoszących się pod wysokim sufitem, ogników. Migotliwe języki ognia oblały miękkim światłem ściany, przyozdobione rozlicznymi malunkami oraz zapiskami w dialekcie, którego Marco nie znał. Powoli rozejrzał się wokół, chcąc ocenić gdzie trafił. Komnata najprawdopodobniej została wykuta w skale. Jej masywny, półokrągły sufit podpierały trzy szeregi olbrzymich kolumn, ozdobionych misternymi rzeźbami. Za podłoże robiło dobrze ubite, suche klepisko z kilkoma monstrualnymi, płaskimi kamieniami, które zapewne musiały niegdyś pełnić jakąś konkretną funkcję. Na zabytkach to on się nie znał, lecz sala nawet na nim robiła niemałe wrażenie. W jej progach czuł się malutki. Po prawej od wejścia dostrzegł prostokątny stolik, otoczony czterema krzesłami – stojący na jednym z zatopionych w ziemię głazów. Co dziwne były tu również podstawowe sprzęty: prowizoryczny kącik kuchenny; kilka, całkiem solidnych, szafek; duża szafa, pozbawiona drzwi; zbita z desek ścianka, na której wisiało kilkadziesiąt sztuk broni; mosiężny stojak z paroma zwiniętymi pergaminami oraz proste łóżko. W sumie wyglądało to jak nieźle zorganizowane obozowisko.\n– Rozgość się – usłyszał głos gospodarza.\nNiepewnie usiadł na jednym z krzeseł, nie spuszczając wzroku z cudacznego towarzysza. Mężczyzna zdjął ciężki, skórzany płaszcz; wzmacniane stalą rękawice; szeroki pas oraz smolistą, skórzaną kurtkę. Odwiesił starannie ubrania, po czym podszedł do niskiej szafeczki, na której stał miedziany czajnik i kilka szczelnie zamkniętych, metalowych puszek. Otworzył jedną z nich, po czym wsypał po dwie łyżeczki zawartości do dwóch blaszanych kubków. Zabrał sfatygowany czajnik i postawił go na zmyślnym stelażu, rozciągającym się nad wygasłym paleniskiem. Machnął nonszalancko dłonią. W jednej chwili poukładane polana zajęły się ogniem. Doktor, upewniwszy się, że wszystko jest przygotowane, usiadł naprzeciwko swego gościa. Miękkim, eleganckim ruchem rozpiął klamry trzymające w ryzach jego upiorną maskę. Zdjął ją i położył na siedzisku sąsiedniego krzesła, najwidoczniej zadowolony z odzyskanej swobody. Marco przypatrywał się twarzy doktora w niemym szoku. Ten facet nie mógłby być od niego starszy…był piekielnie przystojny i szalenie niepokojący jednocześnie. Prawdopodobnie zawdzięczał to swoim niespotykanym, demonicznym oczom, które rozpaliły grozę w sercu Łowcy. Nigdy nie widział tak pięknych i diabolicznych oczu.\n– Czemu za mną przylazłeś, Łowco? – doktor rozparł się wygodnie i zarzucił nogi na stół.\nMarco przez dłuższą chwilę przyglądał się solidnym, podkutym stalą podeszwom. Kopnięcie czymś takim zdecydowanie mogło połamać kości. Sądząc po brunatnych plamach, szpecących metaliczny błysk okuć, kruczowłosy mężczyzna musiał doskonale zdawać sobie z tego sprawę.\n– Dlaczego mnie oszczędziłeś? – przeniósł spojrzenie na rozmówcę.\n– Bezczelny jesteś! – turkusowooki roześmiał się w cyniczny, złowrogi sposób – Zrób dobry uczynek i nie zarżnij gnoja, to jeszcze będzie miał pretensje! – śmiech nagle się urwał – Skoro musisz wiedzieć, dzieciaku, zmiażdżenie cię nie wydało mi się ani zabawne, ani konieczne. Żadną rozrywką jest zabicie kogoś, kto stracił wolę walki.\nŁowca szeroko otworzył oczy, sparaliżowany usłyszaną odpowiedzią. Wiele można było o nim powiedzieć, ale nie był zasranym tchórzem! Miał w sobie wolę walki! To ona była tym, co pozwoliło mu przetrwać tak długo!!! Był gotów walczyć do upadłego, ale tam…pośród zgliszczy…zabrakło mu przekonania. To była jego wina!!! To przez jego dziwną aurę nie potrafił wstać z kolan!!! Skrzywił się mimowolnie, czym niezamierzenie rozbawił gospodarza.\n– Nie rób takiej miny, bo ci zostanie! – zaśmiał się krótko – Wcale nie mam cię za tchórza. Cenię sobie ludzi, którzy wiedzą, gdy nie mają szans na zwycięstwo. Całe te farmazony o walce do ostatniej kropli krwi są gówno warte, jeśli nie idzie za nimi jakikolwiek plan ani szczere przekonanie. Nie myśl, że jesteś wyjątkowy – turkusowe oczy zalśniły metalicznie. – Sprezentowałem wolność już niejednemu Łowcy. Żal mi was. Uważam Łowców za bandę idiotów, bez cienia naturalnych instynktów. Jesteście tylko żałosnymi, bezmózgimi maszynami do siania żenującej podróbki chaosu. W tobie – wymierzył palcem w kompana – zauważyłem coś szczególnego. Nie jesteś taki jak cała reszta tych kretynów, co? Jest w tobie jakaś iskra, która zainteresowała mnie do tego stopnia, że postanowiłem cię oszczędzić. Można powiedzieć, że cię polubiłem i dlatego pozwoliłem ci leźć za mną, zamiast urwać ci łeb.\n– A tamta dziewczyna? – Marco poczuł się na tyle pewnie, by spróbować pociągnąć temat – Czym ona ci zawiniła?\n– A czy musiała mi czymkolwiek zawinić? – gospodarz wzruszył ramionami, uśmiechając się półgębkiem – Zbędny świadek i tyle. Mogłaby zacząć gadać, co nie byłoby mi na rękę. Ty nie stanowisz dla mnie najmniejszego zagrożenia. Jeśli się wychylisz, twoi uroczy współbracia skrócą cię o głowę za zdradę. Jeżeli dowiedzą się, że przeżyłeś, będą cię ścigać i nie przestaną, dopóki cię nie dopadną. Przecież wiesz. Twoją jedyną szansą na przeżycie, jest opuszczenie po cichu kraju i zaszycie się na jakimś zadupiu, tak jak reszta. Powinieneś być mi wdzięczny, dzieciaku! – zaśmiał się maniakalnie – Pozbywając się tamtej smarkuli, wyświadczyłem ci przysługę. Martwa nie będzie mogła nikomu powiedzieć, że puściłem cię wolno.\n– Daruj sobie – kruczowłosy przewrócił oczami. – Nie przepadam za podziękowaniami.\n– Kim ty do cholery jesteś? – w końcu zdobył się na zadanie kluczowego pytania.\n– Och, wybacz mi mój brak manier! – zakpił gospodarz – Mówi ci coś przydomek Kolekcjoner?\nMarco poderwał się jak oparzony. Oddychał ciężko, wpatrując się w demoniczne, wygłodniałe oczy. Serce waliło mu jak oszalałe, uniemożliwiając opanowanie drżenia całego ciała. Kolekcjoner…Tysiące razy dowódcy powtarzali im, że gdy tylko usłyszą, że Kolekcjoner jest w pobliżu, mają natychmiast przerwać misję i zarządzić odwrót – chociażby ta informacja miała być jedynie niepotwierdzoną pogłoską. Niemalże codziennie na porannym apelu, powtarzano im do znudzenia, by nie wchodzili w drogę temu człowiekowi pod żadnym pozorem. Dowódcy przestawiali Kolekcjonera jako najgorszą zmorę. Nigdy nie było wiadomo, gdzie się właściwie znajdował, ani gdzie zamierzał się pojawić. Był jak nieuchwytny, mroczny cień przemierzający najbardziej niedostępne, dzikie zakamarki. Wielu uważało Kolekcjonera za wymysł dowódców, którym chcieli trzymać w ryzach nowych rekrutów. Wielu…ale nie on. Już raz widział skutek pechowego spotkania jednej z jednostek z tym monstrum. Wysłany na południe oddział nagle przestał kontaktować się ze sztabem głównym. Nikt nie wiedział, co mogło się stać, więc wysłano dwie kolejne jednostki w ramach wsparcia lub ewentualnego sprowadzenia dezerterów. Był w jednej z tych jednostek. Gdy dotarli na miejsce…w życiu nie zapomni tego, co tam zastali. W środku obozowiska stały 54 pale z nabitymi na nie głowami jego współbraci. Zaostrzony koniec przeszywał ich usta, rozciągnięte w niemym, panicznym krzyku. Później…było tylko gorzej. Odnaleźli ciała, a właściwie ich rozczłonkowane części. Torsy leżały na prowizorycznych łóżkach, zgodnie z miejscami przypisanymi poszczególnym Łowcom. Badający korpusy specjalista z przerażeniem orzekł, że głowy po prostu oderwano od ciał, gdy ofiary jeszcze żyły – brutalnie wyrwano je, wraz z fragmentami kręgosłupa. Rozszerzając obszar poszukiwań, odkryli ręce – 108 ramion, zakopanych w ziemi tak, by przedramiona wystawały ponad grunt, tworząc równy okrąg. Pośrodku makabrycznego koła stała klatka, zbudowana z odrąbanych nóg. W tym upiornym więzieniu odnaleźli pięćdziesiątego piątego członka oddziału – jedynego, który przeżył. Ocalony zapewne wolałby śmierć od losu, który mu zgotowano…sprawca napaści wyrwał mu język, odrąbał obydwie dłonie i uciął małe palce u stóp, przez co okaleczony nie był w stanie samodzielnie chodzić. Wijąc się panicznie dał znać braciom, że chciał im coś pokazać. Niesiony przez dwóch Łowców zaprowadził ich do nieodległego urwiska. Tam zobaczyli serca…54 organy przybite do ściany w taki sposób, żeby tworzyły symbol kruka. Krew ściekająca ze zmasakrowanych serc, rozmyła kontury ptaka, nie pozostawiając dowódcom wątpliwości, co musiało się stać. Jeśli nawet ktoś miał jakieś opory w stwierdzeniu, kto odpowiadał za rzeź, musiał zmienić zdanie po tym, co pokazał im uratowany Łowca. Mężczyzna, oparty o pień drzewa, odwrócił się do nich plecami, pokazując, by zdjęli jego zakrwawioną koszulę. Kiedy to zrobili, ich oczom ukazała się wiadomość wyryta w skórze okaleczonego:\n„Nienawidzę się powtarzać”\nNa pytanie dowódcy, ilu było napastników, ocalony wyraźnie pokazał, że jeden. To był jego ostatni komunikat. Zapewne wiedząc, jaki los czeka kalekę w szeregach Łowców, odepchnął się kikutami od drzewa i stoczył w przepaść. Marco mocno zacisnął pięści. Ze wszystkich istot na tym świecie…z całej mnogości miejsc, w które mógł trafić…musiał akurat natknąć się na tego potwora?!\n– Ostrzegali nas przed tobą… – wymamrotał.\n– Widocznie mało skutecznie, skoro radośnie wleźliście mi w paradę. Przestań się na mnie gapić, jakbym ci matkę zabił i siadaj – uśmiechnął się kącikiem ust. – Napijesz się kawy?\nŁowca opadł ciężko na siedzisko, zdobywając się jedynie na słabe kiwnięcie. Zamyślony ignorował postukiwanie naczyń oraz zapach świeżej, aromatycznej kawy. Co on tu u diabła robił?! Co musiał nawyczyniać w poprzednim wcieleniu, skoro wylądował w podziemiach sam na sam z Kolekcjonerem?! Czy można było mieć w życiu większego pecha?! Nie rozumiał, dlaczego ta nieprzebłagana bestia uważała go za godnego uwagi. Jak długo jeszcze pożyje, zanim turkusowooki zmieni zdanie i zaszlachtuje go jak resztę? Otrzeźwiło go stuknięcie kubka o blat stołu. Gospodarz postawił przed nim kawę i wrócił na swoje miejsce. Marco, cały spięty, objął dłońmi blaszane naczynko. Coś się zmieniło…chwilę temu czuł się nawet w miarę bezpiecznie, ale teraz…to kruche wrażenie uleciało, zastąpione trudnym do pojęcia chłodem. Nie był już dłużej gościem…był zwykłym intruzem, którego losy ważyły się właśnie w tym momencie.\n– Postawię sprawę jasno, Łowco – kruczowłosy przemówił władczym, nieznoszącym sprzeciwu tonem. – Masz dwa wyjścia. Dopijesz kawę, grzecznie podziękujesz i znikniesz mi z oczu, troszcząc się sam o siebie, albo…\nTurkusowooki przerwał teatralnie, najwidoczniej świetnie się bawiąc kosztem towarzysza. Marco przez dłuższą chwilę nie chciał odbierać mu tej okrutnej rozrywki, w końcu jednak zmęczyło go oczekiwanie.\n– Albo? – zapytał, podnosząc kubek.\n– Porzucisz swe imię i przyłączysz się do mnie – rzucił raźnym tonem.\n– Głuchy jesteś? Daję ci możliwość przyłączenia się do mnie. Brakuje mi ludzi, a ciebie mam w garści. Mogę cię w każdej chwili zabić lub wydać Łowcom. Decyzja należy do ciebie. Przyjmując mój znak, dostaniesz się do świata, o którego istnieniu większość ludzi nie ma bladego pojęcia. Świata, którego jestem JEDYNYM KRÓLEM!!! – poderwał się ze swojego miejsca – ZŁÓŻ MI POKŁON, ŁOWCO, I DOŁĄCZ DO GRONA MOICH BRACI!!! – turkusowe oczy zalśniły diabolicznie – PRZYRZEKNIJ MI DOZGONNĄ WIERNOŚĆ I STAŃ SIĘ CZĘŚCIĄ LEGIONU, A UCZYNIĘ CIĘ WOLNYM CZŁOWIEKIEM!!!\nMarco oniemiał. Nigdy nie słyszał o czymś takim jak Legion. Co to u licha było? Jakaś dziwna, tajna organizacja, skupiona wokół Kolekcjonera? Zwykły wymysł, mający zwieść go na manowce? Z resztą…czy to takie ważne? Niby dokąd miał pójść? Decydując się na samotną ucieczkę, musiałby uciekać do końca życia, czując na sobie oddech Łowców, pragnących wyłącznie jego śmierci. Tak czy inaczej, kiedyś na pewno dowiedzieliby się o tym, że przeżył, a wtedy…byłby zgubiony. Sprzymierzając się z Kolekcjonerem…raz na zawsze wyrwałby się ze szponów lęku o własne życie. Nikt o zdrowych zmysłach nie śmiałby rzucać rękawicy tej bestii. Uznając, że zaakceptowanie oferty przyniesie mu znaczniej więcej korzyści niż jej odrzucenie, pokornie pochylił głowę przed Kolekcjonerem.\n– Przyrzekam – wymamrotał niewyraźnie.\n– NA KOLANA!!! – odpowiedział mu wściekły ryk – ZRÓB TO JAK NALEŻY, ŁOWCO, ALBO WYPIERDALAJ SPRZED MOICH OCZU!!!\nPrzesycony dominacją krzyk uświadomił mu coś, co wcześniej ignorował. Idąc za Kolekcjonerem dotarł do momentu zwrotnego w swoim życiu. Zawisł między życiem, a rychłą śmiercią. Rozpędzona przez skok adrenaliny krew, szaleńczo gnała w jego żyłach. Niesiony nagłym przypływem pewności, uklęknął przed niepodzielnie panującym władcą. Chciał stać u jego boku. Chciał tej samej wściekłości, która biła od kruczowłosego. Chciał być świadkiem jego potęgi. Chciał być częścią jego świata.\n– Uznaję cię za mojego jedynego króla i przysięgam ci wierność, aż po kres czasu – przemówił twardo. – Jeśli złamię dane słowo, zrób ze mną co uważasz za słuszne.\nPrzymknął powieki, niepewny tego co mogło go czekać. Tak czy inaczej podjął ostateczną decyzję, której nie zamierzał żałować – bez względu na konsekwencje. Wzdrygnął się, czując silną dłoń na swoim barku.\n– Wstań, bracie – usłyszał łagodny, ciepły głos. – Jakie imię chcesz nosić od tej chwili?\nŁowca wstał i stanął twarzą w twarz ze swoim nowym szefem. Przez kilka minut wpatrywał się w jego zaskakująco dobrotliwe, turkusowe oczy, z których uleciała cała ta lodowata, nieprzystępna nuta. Poczuł się jakby…jakby byli sobie równi, choć podejrzewał, że nie było to możliwe. Przygryzł dolną wargę, zastanawiając się nad imieniem. Przypomniał sobie symbol ułożony z przebitych serc i uśmiechnął się oszczędnie.\n– Niech ci będzie – westchnął Kolekcjoner. – Witaj w Legionie, Ravenie.\nRaven uśmiechnął się, wspominając tamten pamiętny dzień. Wtedy nie miał bladego pojęcia, w co się pchał, a zrozumienie miało przyjść z czasem. Legion. Nie wiedział o nim nic…teraz jednak stał się całym jego życiem. Początkowo sądził, że to organizacja jak wszystkie inne, a składając przysięgę Kolekcjonerowi trafił z deszczu pod rynnę. Jak bardzo się mylił…Legion był czymś znacznie więcej niż zwyczajną zbieraniną przypadkowych osób, godzących się na służbę swemu liderowi. Legion był jednym, zgranym organizmem, zjednoczonym pod berłem szalonego króla. Pierwsze pół roku spędził z mężczyzną noszącym pseudonim Doktor Q. To on wprowadził go w tajniki funkcjonowania całej organizacji oraz szczegóły techniczne. Legion dzielił się na cztery główne dywizje – podległe pięciu dowódcom – i szereg wysoce wyspecjalizowanych pododdziałów, uzupełniających swe działania. Każdy miał tu swoje konkretne miejsce, odpowiadające naturalnym predyspozycjom. Długo sądził, że trafi do jednostki likwidacyjnej, ze względu na wcześniejszą przynależność do Łowców, jednak Dragan miał co do niego zgoła inne zamiary. Dość szybko awansował w ramach wewnętrznej struktury, aż w końcu objął stanowisko dowódcy pododdziału łączników – formalnej prawej ręki samego Luthera. Dopiero wykonując nowe obowiązki zorientował się, jak to wszystko dokładnie wyglądało. Kolekcjoner, tak jak powiedział tamtego dnia w podziemiach, zaiste był jedynym, niepodważalnym królem! Dość dziwnym, trzeba dodać. Zazwyczaj tron niepodzielnego władcy Legionu stał pusty, a członkowie organizacji nie mieli pojęcia gdzie był ich lider, ani co robił. Nikomu jakoś to nie przeszkadzało. Legion był na tyle zgrany i przemyślany, że dywizje mogły swobodnie działać nawet bez nieustannego przywództwa króla. Dragan znikał bez śladu, powierzając wszystko swoim zaufanym dowódcom. Raven w końcu dostrzegł bolesną, oczywistą prawdę. Turkusowooki tak naprawdę miał w dupie Legion. Powołał tę organizację do życia, ale nie szczególnie się nią przejmował – miała bardziej służyć jego braciom, niż jemu samemu. Kolekcjoner był indywidualistą i nie zamierzał bawić się we władcę absolutnego. Niebywale rzadko narzucał pozostałym swą wolę, o ile trzymali się kilku reguł, zapewniających Legionowi bezpieczeństwo oraz anonimowość. Raven uśmiechnął się sam do siebie. W Legionie po raz pierwszy poczuł, że otaczają go bracia, nie tylko z nazwy. Jedną z zasad było nie zostawianie swoich, jeżeli istniał choć cień szansy na ich uratowanie. Nieraz widział jak Doktor Q angażując całą swą wiedzę oraz doświadczenie, stawiał na nogi ludzi, pozornie spisanych już na straty. Poczucie jedności w Legionie było silniejsze, niż cokolwiek innego. Wszyscy doskonale wiedzieli po co tu byli, a hipnotyczna charyzma Luthera i jego piekielna skuteczność, trzymały ich blisko siebie. Każdy członek Legionu był bezgranicznie oddany królowi, w którym wszyscy widzieli wzór do naśladowania. Draganowi udało się zgromadzić wokół siebie bandę indywiduów i stworzyć z nich nadnaturalnie potężny organizm, niemożliwy do obalenia. Mocne i słabe strony poszczególnych członków zespalały się ze sobą, budując doskonałą machinę. Choć Raven wiernie służył Kolekcjonerowi od lat, nie miał pojęcia ilu właściwie członków liczył Legion – prawdopodobnie nie wiedział tego nikt, poza samym władcą. Nikomu to nie wadziło – nie musieli i nie chcieli wiedzieć o wszystkim. Zgodnie darzyli szalonego króla niesłabnącym szacunkiem oraz zaufaniem, a on odpłacał im się sprawiedliwymi rządami. Legion gwarantował swym członkom wolność, jakiej nie mogliby zaznać poza nim.


Minister Majewski o intensywnych stosunkach ze Stolicą Apostolską przed ŚDM - ekai.pl\nlk / br, Warszawa, 2016-03-01 Tweetnij\nW związku z tym, że przygotowujemy Światowe Dni Młodzieży, jest naturalne, że nasze stosunki ze Stolicą Apostolską są w tym roku intensywniejsze - powiedział dziennikarzom w poniedziałek pełnomocnik rządu ds. ŚDM Paweł Majewski przed dwudniową wizytą ministra spraw zagranicznych Witolda Waszczykowskiego w Watykanie.\nSzef polskiej dyplomacji spotka się w Watykanie m.in. z sekretarzem stanu kard. Pietro Parolinem, sekretarzem ds. relacji z państwami abp. Paulem Gallagherem oraz kard. Stanisławem Ryłką, przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Świeckich. W polskiej delegacji znajdzie się także szefowa kancelarii premiera Beata Kempa oraz pełnomocnik rządu ds. ŚDM Paweł Majewski. Jak wyjaśnił w sobotę rzecznik MSZ Artur Dmochowski, głównym celem wizyty jest omówienie przygotowań do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie i do obchodów 1050. rocznicy chrztu Polski. Min. Waszczykowski ma też rozmawiać w Watykanie o aktualnych zagadnieniach polityki międzynarodowej, dotychczasowej dwustronnej współpracy między Polską a Stolicą Apostolską oraz jej dalszym rozwoju. „W związku z tym, że przygotowujemy Światowe Dni Młodzieży, jest naturalne, że nasze stosunki ze Stolicą Apostolską są w tym roku bardziej intensywne niż gdyby Dni Młodzieży nie było” – powiedział Paweł Majewski. Na pytanie, czy po wizycie polskiej delegacji będzie już znany harmonogram wizyty papieża Franciszka w Polsce, min. Majewski odpowiedział: „Ponieważ organizatorem ŚDM jest Archidiecezja Krakowska, powołany przez nią Komitet Organizacyjny oraz strona watykańska, wizyta Ojca Świętego w naszym kraju ma charakter szczególny. Stroną zapraszającą nie jest państwo, choć państwo oczywiście bardzo chętnie ugości Ojca Świętego, tylko Kościół” – przypomniał min. Majewski. Dlatego – jak wyjaśnił - to strona kościelna ogłosi dokładny harmonogram wizyty papieża Franciszka. Oceniając przygotowania strony państwowej do ŚDM, pełnomocnik rządu ds. Światowych Dni Młodzieży poinformował, że idą one w dobrym kierunku. W Kancelarii Premiera istnieje zespół koordynujący przygotowania poszczególnych resortów. Dzięki specustawie powstały ramy prawne dla sprawnej organizacji procedur zabezpieczających ŚDM od strony medyczno-sanitarnej, transportowej, telekomunikacyjnej i pod względem przeciwdziałania ewentualnym zagrożeniom porządku publicznego. Rząd zajmie się specustawą najprawdopodobniej w przyszły wtorek, po czym trafi pod obrady Sejmu. – Chcemy, by została przyjęta jak najszybciej, gdyż niektóre przepisy – choćby dotyczące skrócenia terminów dla zamówień publicznych – muszą wejść w życie szybko, aby można było ogłosić przetargi na sprzęt potrzeby przy organizacji ŚDM – wyjaśnił Paweł Majewski. „Mam nadzieję, że mimo tak krótkiego czasu, jaki mieliśmy na przygotowanie Światowych Dni Młodzieży, wszystkie zadania powierzone służbom uda się wykonać dobrze” – powiedział pełnomocnik rządu ds. ŚDM. W czwartek Komitet Stały Rady Ministrów zaakceptował projekt „Ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z organizacją wizyty Jego Świątobliwości Papieża Franciszka w Rzeczypospolitej Polskiej oraz Światowych Dni Młodzieży - Kraków 2016”. Ma ona charakter specjalnej regulacji, która gromadzi nadzwyczajne przepisy dotyczące przygotowań i organizacji Światowych Dni Młodzieży w Krakowie i związanej z nimi wizyty papieża Franciszka. „W związku z tym, że przewidywana liczba uczestników tego wydarzenia będzie bardzo duża (przewiduje się udział w ŚDM nawet 2,5 mln osób), konieczne jest stworzenie szczególnych rozwiązań prawnych umożliwiających zapewnienie bezpieczeństwa, w tym medycznego, porządku publicznego oraz wsparcie podmiotów realizujących zadania związane z organizacją ŚDM, w tym jednostek samorządu terytorialnego” – czytamy w uzasadnieniu projektu ustawy. Ustawa określa zadania służb publicznych dotyczące wsparcia podmiotów uczestniczących w organizacji ŚDM oraz wizyty papieskiej, w tym jednostek samorządu terytorialnego i transportu publicznego. Nakłada na organizatora Światowych Dni Młodzieży w Krakowie, którym jest Archidiecezja Krakowska, obowiązek opracowania planu postępowania na wypadek zagrożenia podczas ŚDM. Powinien on zawierać m.in. graficzny plan każdego z obiektów (terenów), w których mają odbywać się poszczególne wydarzenia ŚDM, wraz z ich opisem, zawierać m.in. oznaczenie dróg dojścia i rozchodzenia się osób uczestniczących w tych wydarzeniach, dróg ewakuacyjnych i dróg dojazdowych dla pojazdów służb ratowniczych i Policji. Chodzi także o oznaczenie punktów pomocy medycznej, punktów czerpalnych wody do celów przeciwpożarowych oraz punktów informacyjnych, informację o liczbie miejsc, w tym stojących, dla osób uczestniczących w poszczególnych wydarzeniach, przewidywanych zagrożeniach bezpieczeństwa i porządku publicznego, liczbie, organizacji, oznakowaniu, wyposażeniu i sposobie rozmieszczenia służby porządkowej oraz służby informacyjnej czy informację o sposobie zapewnienia identyfikacji uczestników ŚDM. Plan ten organizator ŚDM ma przekazać do 15 maja Komendantowi Głównemu Policji oraz Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej. Ustawa ma określać specjalne zasady funkcjonowania służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo podczas Światowych Dni Młodzieży. Projekt nadaje Policji prawo do ewentualnego sprawdzania osób zarejestrowanych jako wolontariusze, jeśli zaszłyby ku temu przesłanki. Informuje o szczególnych uprawnieniach m.in. co do gromadzenia i przetwarzania danych o osobach stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym danych uzyskanych i przetwarzanych przez inne organy i służby. Jak wyjaśnił Paweł Majewski, przepisy te nie są niczym nowym. Zostały skopiowane z ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych (obowiązywały np. podczas EURO 2012) do specustawy dotyczącej ŚDM. – Policja będzie miała prawo sprawdzić w swoich bazach danych wolontariuszy, czyli osób, które będą miały dostęp do sektorów z najważniejszymi uczestnikami ŚDM: Ojcem Świętym, hierarchią kościelną, głowami państw itd. Policja będzie także mogła prewencyjnie zbierać informacje w trakcie przygotowań do ŚDM tak, aby wyeliminować ryzyko związane z aktami terrorystycznymi. Żyjemy w takich czasach, że powinniśmy reagować przed wydarzeniem, które zgromadzi co najmniej milion ludzi – dodał. Majewski wyjaśnił, że nadzwyczajne przepisy dotyczące bezpieczeństwa, jak brzmi tytuł specustawy, będą stosowane nie tylko do wydarzeń w Krakowie, ale także wszędzie tam, gdzie przebywać będzie papież Franciszek. W planach jego wizyty, które są jeszcze do potwierdzenia, ma być także Częstochowa i Auschwitz. Specustawa zakłada powierzenie Wojewodzie Małopolskiemu szczególnych zadań dotyczących zabezpieczenia medycznego. Określa również wymagania względem poszczególnych elementów tego zabezpieczenia: zespołów wyjazdowych, lotniczych zespołów ratunkowych, patroli pieszych, patroli ruchomych, stałych punktów pomocy medycznej i namiotów szpitalnych. W ustawie znalazł się też opis warunków transportu drogowego, lotniczego i kolejowego na ŚDM. W pierwszym przypadku proponuje się, aby Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad ustalił wykaz rekomendowanych na ŚDM tras przejazdu niezbędnych dla sprawnego przemieszczania się pielgrzymów. Do jego obowiązku będzie też należał monitoring natężenia ruchu na drogach publicznych i informowanie o ewentualnych trudnościach w tym zakresie. Dokument powierza spółce PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. szczególne zadania związane z zapewnieniem uczestnikom ŚDM transportu na terenie kraju. Dzięki projektowi ustawy m.in. uproszczone zostaną przepisy dotyczące wprowadzaniu zmian w kursowaniu pociągów i dopuszczające przewozy regionalne do tworzenia połączeń międzywojewódzkich. W ustawie założono bowiem, że z powodu ograniczeń taboru potrzeba będzie stworzyć okazjonalne dodatkowe przewozy łączące np. województwo małopolskie z sąsiednimi regionami: podkarpackim, śląski, dolnośląskim i świętokrzyskim. Projekt przewiduje również ułatwienia proceduralne związane z użytkowaniem obiektów kolejowych stanowiących infrastrukturę kolejową oraz dotyczące instalacji tymczasowej telekomunikacyjnej stacji bazowej w obszarach wydarzeń centralnych ŚDM. Instalacje te będą miały charakter dodatkowy wobec instalacji już istniejących. Ustawa uznaje za niezbędne zapewnienie przez operatorów telekomunikacyjnych obsługi dodatkowego ruchu głosowego i transmisji danych oraz dostępności zasobów sieci dla połączeń alarmowych z nr. 112. W związku z zakładanym przybyciem na Światowe Dni Młodzieży nawet 2,5 mln pielgrzymów, sieci komórkowe muszą zostać w bardzo krótkim czasie znacznie rozbudowane, przy jednoczesnych ograniczeniach środowiskowych. Z informacji operatorów wynika, że konieczna będzie instalacja ok. 20 dodatkowych tymczasowych stacji bazowych (10 – na terenie Błoń krakowskich oraz 10 na terenie miejscowości Brzegi w gminie Wieliczka). W przepisach transportu lotniczego wyłączony zostanie 3-dniowy ustawowy termin na składanie wniosków o wydanie zezwolenia na przewóz lotniczy w przypadku, gdy dotyczyć on będzie uczestników ŚDM i składany będzie od 18 lipca do 2 sierpnia do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. W projekcie założono ponadto, że zagraniczni uczestnicy ŚDM ubiegający się o wydanie wizy krajowej oraz wizy Schengen będą zwolnieni z opłaty konsularnej za przyjęcie i rozpatrzenie wniosku wizowego. Zwolnienie to przysługiwać będzie po wykazaniu przez wnioskującego o wizę dokumentu zaświadczającego o uczestnictwie w ŚDM. W ustawie opisano także minimalne wymagania dotyczące bezpieczeństwa higieniczno-sanitarnego dla uczestników Światowych Dni Młodzieży, w tym organizacji campingów i pól biwakowych oraz funkcjonowania obiektów noclegowych w placówkach oświatowych, remizach lub obiektach sportowych. W celu zapewnienia bezpieczeństwa epidemiologicznego osób przebywających na terenie objętym zabezpieczeniem medycznym ŚDM skrócone zostaną do 2 godzin terminy zgłoszenia podejrzenia lub rozpoznania przypadków zakażenia, choroby zakaźnej lub zgonu z tychże powodów. Projekt ustawy przewiduje możliwość udzielenia wsparcia przy organizacji ŚDM w zakresie logistyki, transportu, łączności czy zabezpieczenia medycznego i sanitarnego przez ministerstwo obrony narodowej.


Automatyka Bramy Ogrodzenia Alarmy | Krosmatic.pl\nMam na imię Mariusz, jestem fotografem. Mieszkam...\nMontujemy, sprzedajemy oraz serwisujemy: napędy do bram, szlabany automatyczne, systemy alarmowe, ogrodzenia, bramy garażowe, bramy skrzydłowe, bramy przesuwne, domofony, wideodomofony, automatyczne rolety, markizy. Wykonujemy również usługi elektryczne i budowlane. Działamy na terenie województwa lubuskiego, głównie okolice miejscowości Krosno Odrzańskie, Zielona Góra, Świebodzin, Sulechów, Nowa Sól, Słubice, Gubin. Jesteśmy autoryzowanym dystrybutorem firm faac, somfy, wiśniowski, satel, orno, aco.\nRegiony i miasta Lubuskie Świebodzin\nSerwis faac Markizy Faac Wiśniowski Wideodmofony Alarmy Lubuskie Automatyka bram Systemy alarmowe Lubuskie faac Świebodzin Krosmatic Akcesoria do bram Dom i ogród Somfy Domofony Krosno odrzańskie Brama na pilota Bramy Napędy do bram Sulechów Satel\nNumer ID strony: 15872/15845\nStatus strony: aktywna od 05/02/2014 23:43\nData dodania: 05/02/2014 23:43


Nowe karetki już jeżdżą po ulicach - miedziowe.pl\nStart Legnica Nowe karetki już jeżdżą po ulicach\nNowe karetki od dzisiaj będą jeździły po ulicach Lubina, Głogowa, Złotoryi i Legnicy. Zakup nowoczesnych ambulansów możliwy był dzięki środkom przekazanym przez Ministerstwo Zdrowia. Uroczyste przekazanie nowych wozów ratownictwa medycznego odbyło się w bazie Pogotowia Ratunkowego w Legnicy.\nNa co dzień legnicka stacja pogotowia dysponuje 21 karetkami w 7 bazach rozlokowanych w Legnicy, Chojnowie, Głogowie, Jaworze, Lubinie, Polkowicach i Złotoryi.\nPotrzeby są zawsze ogromne, dlatego każdy nowy ambulans zastępuje natychmiast te najstarsze. I tak był w tym przypadku. Dzięki funduszom resortu zdrowia udało się zakupić trzy nowe karetki, które trafią do Lubina, Głogowa i Złotoryi. Dwa pozostałe ambulansy zakupione ze środków własnych pozostaną w centralnej bazie w Legnicy. Koszt zakupu jednej karetki to ponad 400 tys. zł.\nOprócz nowoczesnych karetek legnicka stacja pogotowia pozyskała też wiele innego nowoczesnego sprzętu, m.in. detektory czadu, pasy piersiowe Auto Pulse, latarki czołowe, maski anestetyczne, nosze krzesełko płachtowe, krzesełko kardiologiczne.\n1. Dodane przez R, w dniu - 26-01-2020 08:03\nNie wierzę , wszystko kupił Owsiak.\n2. Dodane przez ciekawy obieżyświat, w dniu - 26-01-2020 12:08\nciekawe czego jest więcej\nczy aut służbowych w urzędzie miasta, starostwie powiatowym, urzędzie pracy i miejskich spółkach


Po VI podróży apostolskiej Ojca Świętego do Polski - Konferencja Episkopatu Polski - Portal OPOKA\nPO PODRÓŻY APOSTOLSKIEJ OJCA ŚWIĘTEGO DO POLSKI\nKomunikat z 289. Zebrania Plenarnego Episkopatu Polski\n1. Biskupi polscy zgromadzeni na Zebraniu Plenarnym w Krakowie dnia 11 czerwca 1997 r., nazajutrz po zakończeniu wizyty apostolskiej Jana Pawła II w ojczyźnie, wyrażają Opatrzności Bożej pokorną podziękę za 46. Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny we Wrocławiu i za dar tej pielgrzymki, a Ojcu Świętemu głęboką wdzięczność za obecność, posługę słowa Bożego i niezwykłe świadectwo wiary, tak spontanicznie przeżywane przez wiernych Kościoła i całe społeczeństwo polskie. Naszym doświadczeniem stało się to, co wyraża tekst pieśni kościelnej: «Niech ustaną wszelkie gniewy i spory, a pośrodku nas niech będzie Chrystus». Tę obecność Chrystusa odczuliśmy wszyscy. Świadectwo dane Chrystusowi wymaga od nas innego stosunku do wielu spraw życia prywatnego i publicznego, w którym w Polsce uczestniczymy.\n2. Ojciec Święty Jan Paweł II pozwolił nam swą obecnością i słowem dostrzec autentyczne oblicze polskiej duszy, ukształtowanej na tradycji i na chrześcijańskich obyczajach kultywujących obecność Boga w każdym przejawie ludzkiej działalności i tworzących przestrzeń kultury, określającej naszą tożsamość, wyrosłą z chrześcijańskich korzeni. Dobitnie świadczą o tym nie tylko spotkanie z prezydentami siedmiu państw w Gnieźnie, poświęcone w dużej mierze problemom europejskim, ale także odwołanie się Ojca Świętego do tradycji praojców w Gnieźnie, Zakopanem, Krakowie i Krośnie.\nNauczanie Ojca Świętego, którego ośrodkiem był «Chrystus wczoraj, dziś i na wieki» (Hbr 13, 8), stanowi dla nas jednocześnie inspirację i drogowskaz ku przyszłości ożywionej chrześcijańską nadzieją, której źródłem jest wiara w obecność Trójjedynego Boga, w obliczu bliskiego już trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa.\n3. Biskupi polscy dziękują za szczególny dar, zawarty w liście Ojca Świętego do nich samych. Znajdujemy w nim odniesienie się Ojca Świętego do podstawowych spraw, które są przedmiotem troski biskupów polskich w okresie wielkich i przełomowych przemian gospodarczych, kulturowych i politycznych. Przyjmujemy ten list jako ojcowskie wskazówki dla całej naszej duszpasterskiej troski. Wyrażamy gorące pragnienie, aby postawa życzliwości, zwykłej ludzkiej dobroci i otwartości, której doświadczyliśmy w tym błogosławionym czasie, stała się naszą codziennością.\n4. Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do godnego przyjęcia Ojca Świętego w Polsce. Jesteśmy wdzięczni organizatorom, tak ze strony władz państwowych i samorządowych, jak i ze strony kościelnej. Dziękujemy wojsku, policji, służbom porządkowym różnego rodzaju, organizacjom społecznym i młodzieżowym, środkom społecznego przekazu. Nie chcemy w tym podziękowaniu pominąć nikogo. Niech Bóg wam wynagrodzi wasz trud.\n5. Trwając w radości spotkania z Piotrem naszych czasów zwracamy się do wszystkich, by w uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła, dnia 29 czerwca br., zgromadzili się na modlitwie w kościołach parafialnych i wyrazili Bogu wdzięczność za łaski otrzymane w czasie pielgrzymki i za posługę Ojca Świętego w Kościele i świecie.\nKraków, 11 czerwca 1997 r.\nKardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi obecni na Zebraniu Plenarnym\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: Polska kultura polityka pielgrzymka papież świadectwo Kongres Eucharystyczny polska dusza życie publiczne


Zapadła decyzja ws. Barbary Nowak. Kurator nie musi się niczego obawiać\nDodano 10 stycznia 2022 Autor: Krystian Rusiniak 3\nWicemarszałek Sejmu Ryszard Terlecki / Fot. PAP/Wojciech Olkuśnik. Sfinansowano przez Narodowy Instytut Wolności ze środków Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018 – 2030\nW związku z medialnym poruszeniem ws. słów Barbary Nowak na temat dobrowolności szczepionek oraz ich krytyki ze strony kurator zapadła decyzja w jej sprawie. Zgodnie z oświadczeniem wicemarszałka Sejmu Ryszarda Terleckiego,, nie zostanie nałożona kara na małopolską kurator.\nOd początku weekendu trwa gorąca dyskusja wewnątrz Prawa i Sprawiedliwości ws. słów Barbary Nowak na temat szczepionek na koronawirusa.\nMałopolska kurator została skrytykowana m.in. przez ministra zdrowia Adama Niedzielskiego oraz europoseł Beatę Mazurek.\nPodczas poniedziałkowej konferencji prasowej, wicemarszałek Sejmu Ryszard Terlecki ujawnił, że kurator nie zostanie ostatecznie ukarana.\nZobacz także: Bąkiewicz stanął w obronie kurator oświaty: “Nie może być karana za słowa prawdy”\nOd piątku w ogniu krytyki swoich partyjnych kolegów i koleżanek znalazła się małopolska kurator oświaty Barbara Nowak. W wywiadzie dla “Radia Zet” zauważyła, żę na obecnym etapie nie można mówić o całkowicie przetestowanych szczepionkach na COVID-19. Wspomniała ona również, że z tego powodu ich przyjmowanie musi pozostać w formie dobrowolnej.\nSkrytykował ją m.in. minister zdrowia Adam Niedzielski, nazywając ją osobą wykazującą braki w rozumie, która nie powinna odpowiadać za narodową edukację.\nZostała ona także pouczona telefonicznie przez ministra edukacji Przemysława Czarnka, aby się wycofała ze swoje medialnej wypowiedzi – co w krótkim czasie uczyniła – informując ją, że jako historyk nie powinna wypowiadaćsięna tematy medyczne.\nSzef resortu edukacji podkreślił, że jej dalszy los zależy od decyzji jej bezpośredniego zwierzchnika czyli wojewody małopolskiego. Jednakże podczas konferencji prasowej, wicemarszałek Sejmu Ryszard Terlecki ujawnił, że Nowak nie zostanie ukarana.\nPani Barbara Nowak wyraziła się niefortunnie, ale nie jest to powód do dymisji\n– zaznaczył wicemarszałek sejmu.\nDodano w Polska | Oznaczone barbara nowak, koronawirus, PiS, ryszard terlecki, szczepionka


#48 spotkanie WiT Wrocław | Women In Technology\nSpotkania, Spotkania Wrocław, 26.10.2017\nNiezmiernie miło przedstawić nam 1. prelegentkę. Z prelekcją „Do IT right – what (not) to put on your résumé” wystąpi Ewelina Kurasz. Z wykształcenia badacz społeczny. Z zamiłowania rekruter. Obecnie spełnia sie jako analityk biznesowy. Pasjami zakochana w IT. Zafascynowana procesem powstawania kodu. [Magia!] Po godzinach wielka fanka konferencji IT, gdzie uwielbia poznawać nowych, fascynujących ludzi. Wychodzi z założenia, że praca powinna być pasją. Obecnie związana z Volvo gdzie skutecznie łączy swoje zainteresowania z życiem zawodowym.\n„Skrupulatnie przygotowujesz się do rozmowy kwalifikacyjnej. Zastanawiasz się, jakie padną pytania i co na nie odpowiesz. Skupiając się na samej rozmowie, możesz jednak zapomnieć o tym, co będzie działo się przed rozmową, a co jest równie istotne. Twoje CV! Podczas warsztatów dowiesz się w jaki sposób można pokazać w swoim CV, że zatrudnienie Cię przyniesie wartość dodaną potencjalnemu Pracodawcy. Dowiesz się również jak zbudować swoje CV, aby zdobyć uwagę rekrutera, a co za tym idzie, zostać zaproszonym na spotkanie. Otrzymasz również kilka rad co (nie) powinno znaleźć się w dobrze napisanym i przyciągającym uwagę résumé.\nPonadto podzielę się z Tobą krótką historią totalnej zmiany branży – jak IT Rekruter został Analitykiem Biznesowym w IT i jak pasja wpływa na Twoje życie. Case study: co zrobić, żeby się przebranżowić”.\nO tym „Jak zostać programistą” opowie Arletta Jasonek, QA w Nokia od 2009. Programuje w pythonie, kocha pracę w supporcie. W ramach Girls4Girls zaraża miłością do pythona i programowania kolejne pokolenia dziewczyn. Prywatnie mama dwóch łobuziar. W wolnym czasie przerabia kilometry włóczki na szydełkowe zabawki. W swojej prezentacji pt. „Jak zostać programistą”, wyjaśni dla kogo jest programowanie, jak zacząć oraz czego się spodziewać w tak obranej ścieżce kariery.