Rekrutacje do szkół średnich w Powiecie Szydłowieckim - która z nich najlepszą? - Odrowąż24.pl\nRedakcja, 19 marca 2019\nOd kilku dni Szydłowieckie szkoły średnie ogłaszają nabór do swoich placówek. Chcielibyśmy sprawdzić która z nich – zdaniem naszych czytelników jest najlepsza! W artykule przedstawiamy oferty każdej ze szkół. Dajcie znać która waszym zdaniem jest najlepszą placówką edukacyjną w Powiecie Szydłowieckim!\nCentrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Szydłowcu istnieje od 2012 roku. Powstało na bazie Centrum Kształcenia Praktycznego. W skład CKZiU wchodzą, jedyne w powiecie szydłowieckim, szkoły specjalne tj.:\nPubliczna Szkoła Podstawowa Specjalna,\nPubliczna Branżowa Szkoła Specjalna I stopnia,\nPubliczna Szkoła Specjalna Przysposabiająca do Pracy.\nZajęcia prowadzone są przez doświadczonych i wykwalifikowanych nauczycieli: oligofrenopedagogów, surdopedagogów, tryflopedagogów, logopedów, psychologa, rehabilitanta oraz nauczycieli praktycznej nauki zawodu. Dla każdego ucznia dobierane są metody i formy pracy dostosowane do jego indywidualnych możliwości i potrzeb. Dla uczniów, którzy nie mogą ze względu na stan zdrowia i stopień niepełnosprawności uczęszczać do szkoły prowadzone jest nauczanie indywidualne, zgodnie z zaleceniem Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej na terenie szkoły lub w domu.\nPubliczna Szkoła Podstawowa Specjalna prowadzi edukację dla uczniów klas I – VIII. Uczniowie z niepełnosprawnością w stopniu lekkim realizują program nauczania szkoły ogólnodostępnej wzbogacony o zajęcia rewalidacyjne oraz pomoc psychologiczno – pedagogiczną.\nedukację w mało licznych klasach\nindywidualizację pracy z każdym dzieckiem\nróżnorodne formy nauczania\nzajęcia rewalidacyjne, korekcyjno –kompensacyjne, rehabilitację ruchową\nNa tym etapie edukacyjnym realizowana jest forma kształcenia wspierającego całościowy rozwój dziecka.\nPubliczna Branżowa Szkoła Specjalna I stopnia proponuje kierunki o 3-letnim cyklu kształcenia dla uczniów niepełnosprawnych intelektualnie w stopniu lekkim oraz zagrożonych niedostosowaniem społecznym.\nKierunki kształcenia na rok szkolny 2019/2020:\nślusarz z możliwością zdobycia uprawnień spawacza.\nZajęcia prowadzone są zgodnie z typowym programem nauczania dla szkół branżowych. Gwarantujemy odbywanie zajęć praktycznych we wszystkich wymienionych zawodach. Zajęcia ogólnokształcące prowadzone są w salach lekcyjnych wyposażonych wg obowiązujących standardów i norm bezpieczeństwa. Placówka dysponuje dobrze wyposażonymi pracowniami zajęć praktycznych, w których uczniowie mogą zdobywać umiejętności odpowiadające współczesnym technologiom. Potwierdzeniem jakości kształcenia są bardzo dobre wyniki egzaminów z kwalifikacji zawodowych. Zapewniamy również możliwość wyjazdów na praktyki zagraniczne do pracodawców w Portugalii i Wielkiej Brytanii.\nNajlepsi uczniowie za osiągniecia szkolne mają szansę zdobyć Stypendium Starosty Szydłowieckiego.\nPubliczna Szkoła Specjalna Przysposabiająca do Pracy skierowana jest dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym, znacznym, głębokim, ze spectrum autyzmu oraz sprzężeniami.\nGłównym celem szkoły jest zapewnienie uczniom warunków do wszechstronnego rozwoju na miarę ich indywidualnych możliwości, zwiększenie samodzielności oraz zaradności życiowej. W ramach przysposobienia do pracy zagadnienia realizowane są w formie bloków tematycznych:\nblok gospodarstwa domowego\nblok informatyczno – biurowy\nflorystyka, ogrodnictwo i pielęgnacji terenów zielonych\nzajęcia ze sztuki, plastyki i muzyki\nzajęcia na stolarni w pracowni renowacji mebli\nUczniom Szkół Specjalnych zapewniamy:\nbezpłatny dowóz i odwóz\ndarmowe podręczniki i inne pomoce szkolne\npomoc socjalną (dożywianie)\ndofinansowanie do wycieczek szkolnych\nbezpłatne wyjazdy na: basen, lodowisko, stadninę koni i inne\npomoc i wsparcie dla rodzin\nkontynuację nauki do 24 roku życia.\nCKZiU organizuje również bezpłatne Kwalifikacyjne Kursy Zawodowe w formie zajęć zaocznych. Jest to pozaszkolna forma kształcenia dla osób dorosłych, które chcą pozyskać lub zmienić kwalifikacje. Największą popularnością cieszą się kursy z zawodzie ślusarz z możliwością uzyskania uprawnień spawalniczych, w metodach MAG, MIG i TIG oraz kucharz i stolarz.\nCentrum zapewnia możliwość odbywania zajęć praktycznych dla uczniów ZS im. KOP w branży drzewnej i mechanicznej. Ponadto nasi uczniowie mają możliwość skorzystania z programu Erasmus+ w celu odbycia praktyk zagranicznych (w Wielkiej Brytanii i Portugalii).\nW naszej szkole, aby uatrakcyjnić proces edukacyjny i pogłębić umiejętności społeczne uczniów, stosujemy atrakcyjne formy oddziaływań, takie jak: wycieczki dydaktyczne i rekreacyjno – turystyczne, zajęcia na basenie, dyskoteki, udział w organizowanych konkursach i przeglądach artystycznych, zawodach sportowych oraz innych formach aktywności.\nTaka różnorodność form pracy dydaktycznej sprzyja wszechstronnemu rozwojowi uczniów, pozwala nabywać, doskonalić i utrwalać różne umiejętności. W naszej szkole wszyscy uczniowie objęci są specjalistyczną opieką pedagogiczną i psychologiczną. Każdy ma zapewnione poczucie bezpieczeństwa i akceptacji.\nTERMIN SKŁADANIA DOKUMENTÓW: od 13 maja 2019 r. w sekretariacie placówki.\norzeczenie Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej\nświadectwo ostatnio ukończonej klasy\nSERDECZNIE ZAPRASZAMY NA DZIEŃ OTWARTY: 9 maja 2019 r. godz. 10.00 – 15.00.\ntel./fax. (48) 617 13 11\nZespół Szkół im. Korpusu Ochrony Pogranicza ogłasza nabór!\nw związku z ciążącym na szkołach obowiązkiem związanym z procesem rekrutacji do szkół średnich uczniów kończących w tym roku szkolnym gimnazja i szkoły podstawowe, chcielibyśmy wspólnie z Wami przygotować młodzież do świadomego wyboru kolejnego etapu kształcenia.\nPrzejście dziecka od nauki w szkole gimnazjalnej lub podstawowej do nauki w szkole ponadgimnazjalnej jest trudnym etapem w życiu młodego człowieka. Podejmując pierwsze decyzje (wybór szkoły, dodatkowych zajęć lekcyjnych, a w konsekwencji zawodu), uczeń powinien posiadać podstawową wiedzę niezbędną do planowania swojej kariery zawodowej. Niejednokrotnie pierwsze wyobrażenia o pracy zawodowej młodego człowieka, kształtują się już w dzieciństwie, a Wy Rodzice – macie często sprecyzowane plany na to, czym Wasze dzieci mogłyby lub powinny zajmować się w przyszłości. Zdarza się, że wyznaczając drogi ich kształcenia, kierujecie się często własnymi opiniami, uczuciami, doświadczeniami i sytuacją życiową. Bywa, że zastanawiacie się, kim zostanie Wasze dziecko, gdy dorośnie. Czy będzie szczęśliwe i spełnione zawodowo? Co doradzić dziecku, aby wybory edukacyjno-zawodowe były trafne? Jedną z najważniejszych czynności, którą możecie podjąć, jest rozmowa z Waszym dzieckiem o tym, czym chciałoby się zająć w przyszłości, biorąc pod uwagę zarówno wyniki w nauce, jak i cechy osobowości. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wykonywanie każdego zawodu wymaga od człowieka nie tylko posiadania określonej wiedzy, umiejętności, ale także cech, które pozwolą wykonywać zawód z pasją i zgodnie z zainteresowaniami. Wasza rola w planowaniu kariery zawodowej dzieci jest nieoceniona i większość z Was chce mieć pewność, że wybory dokonywane przez Wasze dzieci będą trafne i przyniosą satysfakcję w przyszłości.\nWychodząc naprzeciw zatroskaniu uczniów i rodziców wobec kumulacji dwóch roczników podczas naboru na rok szkolny 2019/2020 społeczność Zespołu Szkół im. Korpusu Ochrony Pogranicza organizuje wydarzenie, które pozwoli Waszym dzieciom poznać aspekty uczenia się w szkołach branżowych, technikach i liceach ogólnokształcących o profilu mundurowym.\n21 marca 2019 roku zapraszamy na “Dzień Zawodowca”, którego celem jest zaprezentowanie oferty edukacyjnej naszej szkoły. W programie przewidujemy, między innymi, pokazy kulinarne, informatyczne, technik samoobrony, prezentacje lokalnych przedsiębiorców oraz liczne konkursy.\nNasza oferta edukacyjna na rok 2019/2020 dla absolwentów gimnazjów i szkół podstawowych obejmuje:\nLiceum ogólnokształcące – 3-letnie dla absolwentów gimnazjów i 4-letnie dla absolwentów szkół podstawowych:\nKlasa Ochrona Granicy Państwowej\nTechnikum – 4-letnie dla absolwentów gimnazjów i 5-letnie dla absolwentów szkół podstawowych:\nTechnik handlowiec (nowość)\nSzkoła Branżowa I Stopnia – 3-letnia dla absolwentów obu typów szkół:\nKucharz, Stolarz, Cukiernik z praktyką zawodową w szkole lub CKZiU\nElektromechanik z praktyką możliwą w firmie ToolmexTruck\nKażdy inny zawód w klasie wielozawodowej z praktyką u wybranego pracodawcy\nPowiatowe zawody w Piłce Siatkowej Dziewcząt i Chłopców – PSP nr 2 w Szydłowcu triumfuje


Augustyniak: AL wobec tragedii Powstania\ndata publikacji: 2007-08-08 14:18:16\nAL straciła cały swój sztab na starówce. AK natomiast zaczynała powstanie z jednym generałem. 2 Października do niewoli poszło 7 "generałow" AK!!!. Wszyscy przeżyli i potem pisali swoje bohaterskie wspomnienia o tym jak zamordowali Warszawę\nautor: Faust, data nadania: 2007-08-08 14:44:33, suma postów tego autora: 41\nwniosek z tego że najbardziej trzeźwo zachowały sie NSZ które konsekwentnie twierdziły iz walk iw mieście TO ZBRODNIA\nAK popełniła błąd taktyczny który ksoztował życie 200 tys ludzi\nAL czekała na sowietów by razerm z nimi rozprawić się z polskimi patriotami.....\nautor: Ramones, data nadania: 2007-08-08 15:00:12, suma postów tego autora: 595\nZ jakich źródeł\nCzy nie z publikacji "historyka" Nazarewicza?\nDość, że takie teksty pisywali dyspozycyjni historycy za czasów towarzyszy Wiesława, Zenona i Mieczysława.\nOd tego czasu jednak poznaliśmy trochę dokumentów. Nie wiem, kogo można przekonać taką, jak wyżej mową-trawą.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-08 15:28:15, suma postów tego autora: 20871\nniż specjalistów z policji historyczno-politycznej IPN.\nautor: Getzz, data nadania: 2007-08-08 15:53:49, suma postów tego autora: 3554\nGetzz, SB nie była policją polityczną, w dodatku - inaczej niż IPN - mającą monopol na kształtowanie opinii?\nautor: Durango 95, data nadania: 2007-08-08 16:05:03, suma postów tego autora: 3848\nPewnie, że SB była policją polityczną.\nSzkoda, że IPN nawiązuje do tamtej formacji, stając się policją historyczno-polityczną na usługach władzy. A miała to być placówka naukowa, tymczasem oni niestety bardzo fałszują historię tak jak teraz jest wygodnie.\nautor: Getzz, data nadania: 2007-08-08 16:12:09, suma postów tego autora: 3554\n- żołnierze AK walczyli w obronie rządów burżuazji w Polsce\n- decyzja o wybuchu powstania była polityczną zbronią popełnioną w interesie burżuazji i obszarników\n... panie Augustyniak, zanim się napisze tekst na temat historyczny wypadałoby zdobyc najpierw trochę WIEDZY\nautor: asshole, data nadania: 2007-08-08 16:15:54, suma postów tego autora: 8\nSzkoda, że obecna cenzura\nbardzo skrupulatnie przemilcza udział AL w powstaniu warszawskim. Ale jak mówiłem obecni cenzorzy są jeszcze bardziej żałośni i śmieszni niż ci z PRL.\nautor: Getzz, data nadania: 2007-08-08 16:20:47, suma postów tego autora: 3554\nale SB nie była od kształtowania opinii, to nie jej kompetencje.\nautor: Ostap_Bender, data nadania: 2007-08-08 16:46:24, suma postów tego autora: 1002\nA mi ten artykuł się podoba...\nZostała w tym artykule zwrócona uwaga iż brała udział w Powstaniu Warszawskim siła zbrojna radykalnej lewicy czyli AL. Choć autor także wprowadził wzmianki o innych\nsiłach lewicowych jak RPPS czy PPS-Lewica.\nGontarczyk i jemu podobni, także "lewicowcy" z tego forum zawsze będą zaprzeczali i będą się doszukiwać nieprawdy aby tylko zohydzić radykalną postawę na lewicy, socjalizm, komunizm i przejawy innej niż tylko socjaldemokratycznej drogi.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-08 17:05:17, suma postów tego autora: 350\nNazarewicz i Gontarczyk\nto awers i rewers tej samej monety manipulowania historią dla celów propagandowych. Z jedną różnicą - pierwszy trafił z bezpieki do kadry dyżurnych historyków ówczesnego reżimu, kariera drugiego w reżimie obecnym przebiegać będzie zapewne w odwrotnym kierunku. Ideologiczny zaj... w kontrze złożoności faktów i pełna dyspozycyjność wobec obowiązującej słusznej linii - takie same u obydwu.\nautor: _Michal_, data nadania: 2007-08-08 17:09:11, suma postów tego autora: 4409\nNazarewicz i co z tego?\nA coz w tym artykule jest nieprawdziwego? Czytałem kiedyś relacje w której warszawskie kobiety w dniach powstania wykrzyczały Komorowskiemu - morderco naszych dzieci. Powstanie to byla zbrodnia wojenna. W imię czego pozwolono wymordować 200 tys ludzi i całkowicie zniszczyć miasto? W imię polityki zginął kwiat polskiej inteligencji. Nawet jeśli Stalinowi taki stan rzeczy odpowiadał, to przecież nie Stalin rozpoczął powstanie, a właśnie tacy zbrodniarze, którzy dziś mają swoje ulice i szkoły swego imienia jak Komorowski właśnie czy Okulicki. Tych ludzi trzeba potępić. Tak jak teraz potępia się Busha, bo w imię walki z terroryzmem stał się pośrednią czy bezpośrednią przyczyną śmierci ponad 700 000 ludzi. To byli zbrodniarze i trzeba ciagle o tym przypominać. Powstanie nie miało żadnych szans na powodzenie, więc po co je wywołano??? Ludzi potraktowano jak niezbedny koszt do tego by utrzymac władzę. Pomysł zrodził sie w chorych umysłach szaleńców, którzy nie widzieli nic złego w pójściu na tygrysy z VIS-ami. Liczby mówią same za siebie. 200 000 warszawiaków, a po drugiej stronie 2000 zabitych Niemców. 10:1 - taka była różnica w sile ognia. Po jednej stronie czolgi (w zapasie dywizje ss "Totenkopf" i "Adolf Hitler" (o ile pamietam). Samoloty ktore bombardowaly jak tylko chcialy, bo powstancy nie mieli nawet jednego dzialka przeciwlotniczego itd. itd. a wszystko to w miescie w ktorym ucierpiala przede wszystkim ludność cywilna. Zolnierzy po stronie powstania zginęło około 20 tys. Reszta to byli zwykli ludzie, którzy nie mogli nawet w porę uciec z tego grobowca jaki z Warszawy zrobiła AK. Trzeba wyraznie oddzielac poswiecenie naiwnych ludzi i ofiare jaka zlożyli ze swego życia w imie złej sprawy, ale ufni swemu dowództwu. Przyjdzie jeszcze czas deakowizacji i ci ludzie (przywodcy powstania) znajda nalezne im miejsce na smietniku historii\nautor: politbiuro, data nadania: 2007-08-08 17:32:20, suma postów tego autora: 486\nCóż, Michale, ja jednak dostrzegam różnicę między historykiem uniwersyteckim a historykiem z SB, między karierą naukową w demokratycznym państwie a karierą służalczego naukowca w państwie autorytarnym, między fałszerzem dokumentów a ich choćby najbardziej nierzetelnym badaczem. Dlatego też nie muszę zgadzać się z Gontarczykiem i jego wizją historii, żeby mieć o nim lepsze zdanie niż o takiej kanalii jak Nazarewicz.\nautor: Durango 95, data nadania: 2007-08-08 17:41:26, suma postów tego autora: 3848\nOczywiście iż odezwa...\ntzw. Delegata na kraj, Przewodniczącego RJN i dowódcy AK miała zawarty podtekst adresowany do uciskanych mas, chodzi tu o fragment "Masy ludu pracującego..."\nIntencje jednak były takie aby nie władza nie została przejęta przez siły antykapitalistyczne.\nW kraju panowały klimaty dążące do zmian społecznych nastawionych na socjalizm, to pod ten kierunek podpisali się raczej z przymusu a nie z ideowego wyboru dowódcy AK.\nSiły które podpisywały odezwę były podporządkowane rządowi w Londynie który absolutnie nie miał intencji budowania socjalizmu ani tym bardziej zabierania przywilejów burżuazji czy obszarnikom jak słusznie napisał JA.\nDodam że ja osobiście nie mam nic przeciwko żołnierzom którzy w tej bitwie walczyli, często po prostu z wynikającego jak to na wojnie romantyzmu skierowanego przeciwko faszystom.\nSamą jednak decyzję o wywołaniu powstania uznaję za niewłaściwą, sprzyjająca kontynuacji kierunku przedwojennego czyli kapitalistycznego i zaściankowego.\nPamiętajmy iż w "powstaniu" zginęła spora grupa inteligencji, pisarzy która mogła by oddziaływać na powojenną socjalistyczną rzeczywistość, być może by ja ulepszała. Niw wszyscy sami uczestnicy byli prawicą, tu chodzi o dowództwo.\nNie porównywał bym tego zrywu z Komuną Paryską czy Rewolucją 1905 roku bo te wydarzenia różnią się tym od "powstania" że miały stricte podtekst polityczny nastawiony na walkę o jeden główny cel czyli socjalizm/komunizm. Oczywiście iż Rewolucja 1905 roku miała też wymiar walki z opresją carską.\nPowstanie Warszawskie porównał bym z pierwszą Solidarnością, tą jeszcze społeczną, choć też w wymowie antykomunistyczną.\nTzn. i część powstańców jak i robotnicy którzy sympatyzowali z pierwszą Solidarnością, być może mieli złudzenia iż jednak po zwycięstwach na pewno zostaną realizowane ich cele. W przypadku powstańców jednak myślę iż tzw. rząd w Londynie prędzej czy później by ich wykiwał i nie było by mowy o żadnej sprawiedliwości społecznej w powojennej Polsce. W przypadku Solidarności...okazało się że została do cna wykorzystana klasa robotnicza aby tylko\nprzywrócić kapitalizm i "demokrację".\nTo co jeszcze łączy oba ruchy to to iż w ich ramach istniały rozległe podziały polityczne. W powstaniu walczyli komuniści i socjaliści. Walczyli też jednak i to trzeba powiedzieć jasno w większości zwolennicy kapitalizmu.\nW Solidarności była mdła lewica i ludzie o skłonnościach bardzo wolnorynkowych.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-08 19:04:38, suma postów tego autora: 350\nGontarczyk to gowniarz - 74 rocznik, ale nie to najważniejsze. Ta kanalia wychwala Zęba - jednego z największych polskich bandytów z NSZ, który zwabił i wymordował cały oddział młodych AL-owców. Dowódca AK - nie pamietam nazwiska - w swietokrzyskim, raportował do Londynu - że Ząb współpracuje z gestapo i grabi ludność cywilną. Miał nawet za przyzwoleniem niemców prywatne więzienie, w którym trzymał kilku komunistów. Szmalcownictwem tez sie zajmował. Jak w ogóle o Gontarczyku można mówić - historyk? Polecam na stronie IPN tzw. biuletyn historyczny. W ostatnim jest rozmowa takich 3 pseudohistorykow z Gontarczykiem na czele. Włos sie jerzy na głowie jak to się czyta. Komuna popełniła błąd, bo nigdy jednoznacznie nie potępiła Powstania. To dziś częściej pod adresem przywódców powstania padają słowa prawdy - zbrodniarze! Komuna miała skrupuły. Właśnie ze wzgledu na pamięć 200 000 ofiar Komorowskiego i Okulickiego. "Historycy" IPN skrupułów nie mają i łgają jak z nut, bez jakiegokolwiek zająknięcia. Są 10 razy gorsi od tych z czasów PRL. Nazarewicz po zmianie ustroju poglądów na historię nie zmienił.\nautor: Faust, data nadania: 2007-08-08 19:46:39, suma postów tego autora: 41\nPrzy okazji Powstania Warszawskiego - otaczanego kultem przez obecny rząd - na lewicy odzywają się głosy krytyczne wobec tego zrywu. Pozwolę sobie zacytować stanowisko jednej z organizacji podziemnych współbrzmiące z krytyką tego "awanturnictwa":\n”(...) Nie byliśmy entuzjastami idei Powstania, wywołanego w dniu 1-szym sierpnia. Decyzja podjęcia każdej walki musi być w naszym pojęciu dyktowana racją polityczną i poczuciem odpowiedzialności za następstwa wszczętych działań. (...) Przy naszych, mniej niż skromnych możliwościach, rozpoczynać powstanie można było tylko w wypadku, gdybyśmy mieli zapewnioną, realną pomoc z zewnątrz. (...) Niepowodzenie stało się faktem. A oto jego skutki: Ponieśliśmy olbrzymie straty w sile biologicznej narodu. Przysporzyliśmy narodowi polskiemu nowe dziesiątki tysięcy kalek. Obróciliśmy w gruzy stolicę Polski. Zmarnowaliśmy wielowiekowy dobytek kulturalny. Doprowadziliśmy do nędzy setki tysięcy ludzi. Przekreśliliśmy pięcioletni dorobek konspiracyjny przez wyniszczenie i rozproszenie aktywu politycznego, wojskowego, kulturalnego i gospodarczego. Doprowadzamy do obozów jeńców wojennych kilkadziesiąt tysięcy oficerów i żołnierzy, którzy przetrwali pięć lat okupacji, a teraz do końca wojny będą straceni dla dalszego wysiłku zbrojnego Polski. Dostarczamy nieprzyjacielowi kilkuset tysięcy robotnika, którego Niemcy nie potrafili sami wyłowić. Zaprzepaściliśmy olbrzymi kapitał heroizmu, wykuwającego się przez pięć lat okupacji. Heroizm ten był jedyną realną i poważną siłą, jaką dysponowaliśmy w dniu Powstania. W zamian za to nie zyskujemy nawet uznania w oczach świata, ceniącego jedynie polityczny realizm, siłę i równowagę psychiczną. Romantyczne gesty narodów dawno już straciły w świecie wagę atutów politycznych. Wszystko wskazuje na to, że w najbliższych już może godzinach kapitulacja stanie się faktem. (...) Historycy przyszłych dni ocenią niewątpliwie z perspektywy czasu lekkomyślnie zmarnowany heroizm żołnierza i ludności Warszawy oraz wskażą, jako przestrogę dla przyszłych pokoleń, błędy współczesnych."\nZgadzacie się z tym, towarzysze?\nTo stanowisko Narodowych Sił Zbrojnych.\nautor: Angka Leu, data nadania: 2007-08-08 20:16:30, suma postów tego autora: 3102\nKlamstwo juz w pierwszych zdaniach tekstu\nSkad autor wzial informacje, ze AL i PPR byly przeciwne powstaniu "za wszelka cene i bez wzgoledu na ofiary"? Przeciez od samego poczatku swego powstania prosowieccy komunisci nawolywali do zbrojnego oporu, jak najsilniejszego i za wszelka cene, aby tylko odciazyc front wschodni. Z tego tez powodu AK oskarzali o kapitalanctwo. Gdzie tu wiec sens?\nautor: wojtas, data nadania: 2007-08-08 21:02:58, suma postów tego autora: 4863\nTekst przypomina "wypociny" pseudohitoryczne jakie w latach PRL powstawały na potrzeby "przyjaźni" ze ZSRR. Władze Polski Podziemnej cywilne tworzyły wspólnie PSL, SP, ND i PPS. Spora część przedstawicieli Delegatury, którzy po ujawnieniu zostali aresztowani a pozniej zamordowani lub wywiezieni na Syberie to byli działacze lewicy; PPs, zwiazków zawodowych, radykalnych dzialaczy chłopskich. Program reform przygotowany przez władze Polski Podziemnej nazywal sie nie przypadkiem "Plan Polski Ludowej" - warto o tym poczytać\nAK nawet gdyby chciała to nie mogłaby nawiązac kontaktów z dowódctwem Armii Czerwonej to takie kontakty zregyły kończyły sie aresztowaniem. Aresztowania zreszta po powstaniu dosiegły również ludzi z AL i RPPS i PPR-walcząc w powstaniu współdziałali z wrogiem klasowym\nautor: red25, data nadania: 2007-08-08 21:10:53, suma postów tego autora: 322\nmożna zarzucić tendencyjne interpretowanie dokumentów. Faktem jest natomiast, że korzysta on z autentycznej dokumentacji zgromadzonej... w Archiwum Historii Partii przy Komitecie Centralnym Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.\nŹródła te nie były wcześniej publikowane, ponieważ w KC PZPR oceniano słusznie, że kompromitują one polskich komunistów.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-08 21:56:38, suma postów tego autora: 20871\n"Ząb" z NSZ\nnie był zapewne postacią świetlaną.\nNie jest jednak prawdą, że "wymordował on oddział młodych AL-owców", jak pisze Faust.\n"Ząb" w imieniu Polski podziemnej wykonawał wyroki śmierci na, używającej rzeczywiście sztandaru AL, grupie rabusiów, którzy zajmowali się nie tylko napadami kryminalnymi, ale i zabijaniem ukrywających się Zydów.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-08 22:00:49, suma postów tego autora: 20871\nCo to znaczy w imieniu Polski podziemnej? Kto mu dal takie prawo, by robic cokolwiek w imieniu Polski Podziemnej? Przeciez to byla hołota, zlozona czesto z ziemianstwa i innych reakcyjnych elementow. Nie podlegali nikomu. Ani KRN, ani Delegaturze. Robili co chcieli. Taki Ząb uwazal sie chyba za Boga. Sami AK-owcy czesto sie tej hołoty bali. Fakt faktem, ze wiele niefajnych rzeczy zdarzalo sie we wszystkich szeregach. Zarówno w AK jak i AL. Nie zapominajmy ze to byla WOJNA a ona wyzwala najgorsze instynkty. Mowi sie o tych pieknych zachowaniach, ale najwiecej bywa tych brzydkich. Czasem rekwirowano chlopom zarcie zupelnie jak niemcy. Czasem niektore oddzialy dopuszczaly sie przestepstw. Byly to jednak ekscesy surowo karane przez dowodztwo. W NSZ to byla norma, bo kto ukarałby takiego Zęba, jak nikt nad nim nie stal?\nautor: politbiuro, data nadania: 2007-08-08 23:00:53, suma postów tego autora: 486\nJak oglądałem program z Gontarczykiem na TV Puls z takim prowadzącym chyba genetycznym antylewicocowcem i antykomunistą to miałem wrażenie że niema wolności w kraju. Bo czemu np. takich programów i wywiadów niema po całkowicie przeciwnej stronie barykady. Czemu niema kanałów tv. w których by politycznie ludzie się prezentowali na czerwono, mocno czerwono. Czemu pan Gontarczyk łaskawie może opłakiwać NSZ, oczerniać AL i całość PPR z panem (fanem Michalkiewicza antysemity i prokapitalisty) prowadzącym. Czemu na tym forum zdarzają się tacy jak ABCD którzy skutecznie potrafią się wpisać w klimat antylewicowy, antykomunistyczny, mogą sugerować iż Gontarczyk ma fach w rękach. Rzeczywiście ma fach w rękach (skutecznie przedstawia historię w sposób subiektywny dla prawicy) ale ma i tajnych pomocników "lewicowców" którzy negują całkowicie okres PRL-u i są wręcz uzależnieni od krytyki tego czasu.\nRozumiem iż z troski o więcej prawic w Polsce co niektórzy są w stanie działać i funkcjonować zgodnie z panującą modą na prawicowość i nie iść pod prąd.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-08 23:25:01, suma postów tego autora: 350\nJeśli "Ząb" był w NSZ (niesacalonym) to nie miał prawa "wykonywania wyroków w imieniu Polski podziemnej", bo takie prawo miały tylko jednostki AK. NSZ (w każdym razie jego skrzydło ONR-owskie) odmawiały wszak uznania rządu londyńskiego.\nautor: Angka Leu, data nadania: 2007-08-08 23:47:26, suma postów tego autora: 3102\nOd swego powstania, PPR nawoływała do walki zbrojnej na pełną skalę. Robiła to, oczywiście, na polecenie centrali w Moskwie. Chodziło o to, żeby odciążyć front wschodni.\nCałe szczęście, że PPR nikt nie słuchał. Za spełnienie rozkazów Berii i jego NKWD zapłacilibyśmy hekatombą narodową.\nBeria życzył sobie, oczywiście, powstania w Warszawie, kiedy zakładał, ze Rosjanie będą ją zajmować latem-jesienią roku 1944. Radiostacja PKWN nawoływała do powstania.\nAK wezwała 1 sierpnia roku 1944 do, zapewne z góry skazanej na klęskę, walki o niepodległość. Natomiast PPR proponowała wystąpienie zbrojne pod hasłem: Towarzyszu Laurenty, "morituri te salutant".\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-09 09:53:45, suma postów tego autora: 20871\nScyzoRED, zbyt łagodnie oceniasz Gontarczyka\nTo facet, od którego na prawo jest tylko ściana.\nProblemem nie jest oczywiście Gontarczyk i jemu podobni, tylko fakt, że państwo swoimi pieniędzmi wspiera naukawe, łagodnie mowiąc, prace takich jak on.\nautor: west, data nadania: 2007-08-09 09:56:19, suma postów tego autora: 6632\no poglądy Gontarczyka.\nPublikuje on dokumenty ( głównie z PZPR-owskiego z archiwum historii partii), świadczące np. że czołowka PPP była zagenturyzowana przez NKWD, że Nowotko i jego towarzysze, lecąc do Polski, żegnali się z radziecką ojczyzną, że PPR systematycznie zwalczała "faszystów z AK", denuncjując ich na Geheime Staatspolizei (raz przez nadgorliwośc w tym procederze straciła własną drukarnię, bo jakiś towarzysz na nią doniósł, myśląc że jest AK-owska), że "patrioci" Korczyński i Moczar rzadko kiedy zakrzywili paluszek na Niemca, ale za to polowali na Żydów ukrywajacych się w lasach... itd.\nJego komentarze można pominąć.\nPamietasz, weście, takie powiedzonko ze Stawki większej niż zycie: Daj spokój, Hans, to są fakty!\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-09 10:07:24, suma postów tego autora: 20871\nnikt nie miał i nie ma pretensji o lewicowość.\nZresztą lewicowych idei było w jej programie mało co więcej niż kot napłakał. Przedwojenne zjazdy PPS np. w programach reform socjalnych szły znacznie dalej.\nChodzi o świadome pełnienie funkcji agentury Kremla, w tym zwłaszcza "bijącego serca Partii", czyli NKWD.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-09 10:10:14, suma postów tego autora: 20871\nABCD, nie znudziło ci się trollowanie?\nPoważny człowiek, wydawałoby się , i nie taki młody...\nJak się osoba niepoważna dobierze do pracy z archiwami, będzie wybiórczo wyciągać z nich dokumenty i publikować, opatrując je uogólniającym szkalującym komentarzem, to przecież nie jest to żadna praca naukowa, ani nawet publicystyka - tak jak nie są pracami prawniczymui, ani nawet publicystyką sądową, ociekające krwią artykuły z jakiegoś "Tajnego detektywa" czy czegoś podobnego.\nŻeby rozwiać wątpliwości odnośnie lewicowości PPR, wystarczyłoby przeczytać "O co walczymy". Pewnie anwet się przeczytało, ale lepiej o tym zapomnieć, żeby sie pozgrywać na forum, prawda?\nautor: west, data nadania: 2007-08-09 10:37:13, suma postów tego autora: 6632\nMasz rację. Zbyt łagodnie go oceniam ale nie chcę jeszcze bardziej dosadnie o tym "historyku" pisać gdyż to nie w moim guście. Swoje jednak wiem iż jest on...:)(tu można przemilczeć ten fakt)\nMówisz iż tzw. "góra" w PPR była oddana. No cóż góra w PPR była oddana ZSRR gdyż wynikało to z faktu iż mylnie ale idealistycznie uważała ZSRR za państwo\nw pełni robotnicze choć te państwo takie nie było.\nTo m.in AL skutecznie walczyła przecinając szlaki kolejowe, transport i łączność faszystów.\nTy idealizujesz rolę AK która wcale nie była taka nie wyboista, piękna bez skaz i pomijasz wszelkie rzeczywiste akcje wymierzane w Żydów przez NSZ i ich ziomków...nazistów.\nTwoje wypowiedzi są zupełnie zaczerpnięte od tzw. historyków IPN\nPPR miała dość łagodny program antykapitalistyczny (ale jednak lewicowy) gdyż państwo było zrujnowane i nie można było od razu nakreślać wielkie plany przed takim młodym organizmem powojennym. I tak zrobiono bardzo dużo w Polsce po wojnie pomimo iż nie mieliśmy tzw. "Planu M." i i nie utrzymywaliśmy przyjaznych stosunków z państwami kapitalistycznymi (o czym też świadczyła lewicowość tego państwa).\nPPS dopiero pod koniec międzywojnia zaczęło się radykalizować, wspominało o walce klas, jednym froncie z komunistami, pojawiało się w PPS-ie dużo jednolitofrontowców. W końcu stworzono tzw. "program radomski" chyba, najbardziej radykalny i klasowy w dziejach międzywojennego PPS-u. Jedyną partią konsekwentną odrzucającą kapitalizm w okresie międzywojennym i najbardziej lewicową była jednak KPP (potraktowana srogo przez Stalina). To właśnie że PPR miała takie a nie inne kadry było też m.in spowodowane zniszczeniem trzonu KPP przez Stalina. Pomimo to jednak były postacie które do dziś zasługują na szacunek z PPR, np. Hanka Sawicka czy Karol Świerczewski. I nie byli to terroryści czy też sługusy ZSRR lecz ideowi komuniści walczący naprawdę o socjalizm ani tak jak AK o powrót do przeszłości.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-09 10:47:55, suma postów tego autora: 350\ninstytucje i ugrupowania polityczne należy oceniać na podstawie zbioru ogólników, za ktorych pomocą się promują.\nTo dlaczego nie oceniasz św. Inkwizycji według kazań Torquemady?\nChyba zgodzisz się nawet, że faktyczne oblicze SLD odbiegało od jego programu, który przewidywał walkę o "demokratyczny socjalizm", cha, cha, cha\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-09 10:58:51, suma postów tego autora: 20871\nNie idealizuję AK.\nI w ogóle jestem przeciwny upraszczaniu.\nZgodziłbym się nawet, że Grzegorz Korczyński, postać w latach wojennych dość podejrzana, ma ładna kartę z okresu stalinowskiego, kiedy mimo tortur odmówił zeznań.\nRcz w tym, aby przeszłości nie ukazywać według technologii wyrabiania świątków, stosowanej czy to w kościelnym, czy to w czerwonym Licheniu.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-09 11:10:53, suma postów tego autora: 20871\nABCD, zmieniasz temat\nDeklaracja programowa "O co walczymy" jest jednoznacznie lewicowa - skoro mówimy o programie. Powojenne rządy PPR i PPS były jednoznacznie lewicowe - skoro mówimy o praktyce rządzenia. Nie wiem więc, jako można się lewicowości PPR czepiać.\nJako nie-historyk, zwykłem czerpać wiedzę historyczną albo z rzetelnych opracowań syntetycznych, albo z reprezentatywnych opracowań źródłowych. A nie z propagandowego bełkotu IPN (tak samo, jak wiedzy o rewolucji rosyjskiej raczej nie należy czerpać z "Poematu o Dzierżyńskim" Lewina czy z Krótkiego kursu...).\nautor: west, data nadania: 2007-08-09 11:13:41, suma postów tego autora: 6632\nGL przekształcona pózniej w AL była duzo mniejszą organizacja niz AK. Tak samo jej historia i dokonania wojenne sa duzo mniejsze- ilośc akcji kolejowych i walka partyzanckich z okupantami jest duzo mniejsza. Brygady AL miał stan liczebny mniejszy niz kompanie AK a w wielu powiatach całe struktury GL-SL to były kilkuosobowe grupy bez zadnego znaczenia wojskowego. Uaktywnie AL nastapiło dopiero w chwili zbliżenia sie frontu gdy były potrzebne akcje na jego zapleczu. Niestety ale historia AL to takze historia walk bratobójczych z oddziałami AK, pomocy w ich rozbrajaniu, aresztownia i eksterminacji.\nautor: red25, data nadania: 2007-08-09 11:20:31, suma postów tego autora: 322\nTrudno manipulację i entryzm, nie mówiąc o terrorze, uważać za "jednoznacznie lewicowe".\nJa bym się zgodził, że powojenne przemiany socjalne miały wiele elementów pozytywnych.\nNiestety, gorset ideologiczno-polityczny, w jaki je ubrano, spowodował, że się nie przyjęły.\nKomunista Lampe pisał w roku 1943, że pójście drogą ZSRR odrzuci Polskę od socjalizmu na kilka pokoleń.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-09 11:22:31, suma postów tego autora: 20871\nCo za bzdury piszesz. PKWN nawolywala do powstania w Warszawie? Przeciez to klamstwa. Owszem mowiono ogolnikowo, by chwytac za bron i przyspieszyc wyzwolenie Polski. Chodzilo o akcje dywersyjno-sabotazowe. Powtarzasz te same klamstwa, ktore mowia tacy "historycy" na zamówienie jak ten nieslawny Gontarczyk. Czasy sie kiedys zmienia a tak jednoznacznie tendencyjny historyk, kiedys roboty nie znajdzie. On nie przedstawia punktow widzenia. On klamie.\nTe same klamstwa byly non stop powtarzane w czasie powstania przez ak-owska prase. Ze niby Rosjanie (ktorzy w tym czasie dostali wlasnie wciry pod Radzyminem i Wolominem) przyjda z odsiecza. Komorowski to zbrodniarz bo dobrze wiedzial, ze nie przyjda, a klamal, by podtrzymac morale zolnierzy i ludnosci cywilnej. Ludzie by pouciekali, a przeciez ktos musial na tych barykadach oddawac swe zycie. PW bylo absolutnie nie przygotowane. Nawet po wojnie znaleziono magazyny AK z bronia, ktorej nigdy nie rozdano zolnierzom. Bo ktos zapomnial, bo Niemcy byli w tym rejonie itp. Nie pomyslanmo nawet o akcjach sabotazowych na drogach kolejowych prowadzacych do Warszawy. Na trasie z Katowic robili to wylacznie AL-owcy, ktorzy wysadzili tam jakies pociagi. AK nie zrobilo nic poza Warszawa. Jeszcze raz powtarzam Komorowski to zbrodniarz odpowiadajacy za smierc 200 tys ludzi, do spolki nov dem Bachem, Kaminskim itp.\nautor: politbiuro, data nadania: 2007-08-09 12:36:16, suma postów tego autora: 486\nZ tymże Alfred Lampe, komunista i rzeczywiście krytyk ZSRR sam współorganizował ZPP i 1 Dywizję im. Tadeusza Kościuszkę. Tenże komunista, za czasów sanacji którą dziś co niektórzy "lewicowcy" wynoszą na piedestał został w 1933 roku skazany na 15 lat więzienia. Pomimo iż był krytykiem stalinizmu i tego w jaki sposób aparat stalinowski ZSRR postąpił z KPP, widząc coraz większe zagrożenie ze strony faszystów wiedział iż należy jednak oprzeć swoją działalność przeciwko faszyzmowi właśnie na ZSRR.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-09 12:48:23, suma postów tego autora: 350\nchłopie...przed 1 sierpnia radio moskwa cały czas nadawało "warszawo chwytaj za broń"\nautor: Ramones, data nadania: 2007-08-09 13:04:08, suma postów tego autora: 595\nto samo ZSRR??\nScyzoRED-masz na mysli to samo ZSRR które miało podpisane pakty o współpracy z hitlerowskimi Niemcami, które udostepniło swoje poligony wermahtowi aby mógł przeprowadzić ćwiczenia zabronione układem wersalskim? To samo które na mocy paktu Ribbentropp-Mołotow wspólnie z hitlerowskimi Niemcami dokonywało ataków i ekspansji w Europie środkowej? To samo ZSRR które wydawało gestapo uciekierów tak z terenów Rzeszy jak i obszarów okupowanych?\nautor: red25, data nadania: 2007-08-09 13:32:25, suma postów tego autora: 322\ndaremny trud wypracowania\ntekst jest jakiś obły, nie zawiera żadnych ciekawych tez, wykraczających poza twórczość Nazarewicza. No i co z tego,że AL walczyła lojalnie z Niemcami w powstaniu, które skądinąd było antyradzieckie w zamierzeniu i zbrodnicze w efekcie? Problem tragedii powstańczej W\nautor: altstettiner, data nadania: 2007-08-09 13:33:34, suma postów tego autora: 1511\ndaremny trud wypracowania cd.\nproblem tragedii polskiej lewicy w kontekście tragedii Powstania nie został w tekście nawet poruszony. Przerzucanie się z Gontarczykiem niewiele wnosi.\nOcena racjonalności decyzji Bora i Montera o wybuchu powstania nie może abstrahować od tego, że mogło im się niestety wydawać, że nadszedł ich czas, III Rzesza się sypie (zamach na Hitlera!)i koniec II wojny światowej na ziemiach polskich będzie w pewnym stopniu powtórzeniem sytuacji z końca I wojny!\nautor: altstettiner, data nadania: 2007-08-09 13:40:25, suma postów tego autora: 1511\nGontarczyk - Gontarczykiem, jego poglądy są jakie są i nie ma potrzeby się z nim zgadzać. Ale pogrobowców sowieckiej agentury w Polsce musi boleć to, że Gontarczyk ujawnił - na podstawie dokumentów z archiwów komunistycznych - iż prominentni działacze PPR, GL i AL brali udział m.in. w zwykłych napadach rabunkowych, mordowaniu Żydów i denuncjowaniu ich na Gestapo. Pogratulować Politbiuru i ScyzoREDowi ideowych i politycznych antenatów.\nautor: Durango 95, data nadania: 2007-08-09 14:02:57, suma postów tego autora: 3848\nMój dziadek był w GL i AL\ni naprawdę nie chce mi się wierzyć, że brał udział w napadach rabunkowych i denuncjowaniu Żydów. W głowie mi się to nie mieści. I taki Gontarczyk, dla którego najniebezpieczniejsza rzecz w życiu to poranne golenie szarga pamięć mojego dziadka.\nPS. Mój dziadek po wojnie w czasach stalinizmu miał poważne kłopoty, a jego brat został zamordowany przez NSZ bo chciał otworzyć wiejską szkołę, więc niech ten Gontarczyk nie opowiada bzdur.\nautor: Getzz, data nadania: 2007-08-09 14:20:14, suma postów tego autora: 3554\nGontarczyk opiera się na materiałach ze śledztw UB, które stalinowcy prowadzili przeciw gomułkowcom. Jeśli uznajemy za wiargodne, to dlaczego by nie uznać za wiarygodne ubeckich materiałów przypisujących współpracę z gestapo Armii Krajowej?\nautor: Angka Leu, data nadania: 2007-08-09 14:20:29, suma postów tego autora: 3102\nGontarczyk opiera się nie tylko na takich materiałach, o ile mnie pamięć nie myli. O napadach rabunkowych i denuncjowaniu Żydów pisał m.in. na podstawie zarchiwizowanych i przez lata ukrywanych wspomnień komuchów z czasów okupacji, nie stworzonych bynajmniej na potrzeby żadnych śledztw przeciwko "gomułkowcom".\nautor: Durango 95, data nadania: 2007-08-09 14:39:21, suma postów tego autora: 3848\nJeśli już wsopminamy o przeszłoći...\nJa miałem pradziadka blisko związanego z PPR, sympatyka tej formacji która jedyna miała w planach nieprzywrócenie starego porządku. Po wojnie mógł wreszcie poczuć iż został za lata swojej ciężkiej pracy, w kapitalistycznej przedwojennej Polsce (dotknął go i wyzysk i bezrobocie) potem na przymusowych robotach w III Rzeszy, dorabiając się przy tym choroby, doceniony. Odbudowano zamkniętą (przez kapitalistę przed wojną) strefę zakładową gdzie m.in. wydobywano wapień, potem dostał należną emeryturę za swój w kład w ciężką pracę na rzecz ojczyzny.\nRzucanie takim słownictwem jak "komuchy" czy innymi bredniami powiem wprost mnie obrzydza.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-09 15:30:38, suma postów tego autora: 350\nDurango, metody gontarczyków są stare jak świat\nBierze się parę prawdziwych faktów, rozwadnia relacjami typu "dziadek słyszał jak jego sąsiadka komuś opowiadała", dodaje w większej ilości brudny komentarz własnego autorstwa i serwuje czytelnikowi jako prawdę objawioną o tamtych czasach.\nautor: west, data nadania: 2007-08-09 15:45:49, suma postów tego autora: 6632\nScyzoRED, jak się przejedziesz do Hiszpanii czy Niemiec, to znajdziesz tam takich osobników, których dziadkom polepszyło się za Franco czy Hitlera. Ale dobrobyt czyjegoś dziadka, to trochę za mało, żeby na tej podstawie oceniać system społeczny.\nautor: Durango 95, data nadania: 2007-08-09 16:06:15, suma postów tego autora: 3848\nMasz rację, West. Tyle tylko, że takie metody stosowano w Polsce przez cały PRL, fałszując historię - nie tylko okupacji - niemiłosiernie. Różnica jest natomiast taka, że dziś możesz skrytykować Gontarczyka, wytknąć mu błędy czy przekłamania i legalnie wydać książkę z inną wizją historii - a wtedy nie było takiej możliwości polemizowania z partyjnymi dyspozycyjnymi "historykami".\nautor: Durango 95, data nadania: 2007-08-09 16:08:27, suma postów tego autora: 3848\nDurango, nie ma żadnej różnicy\nGontarczykowie i im podobni dostają duże pieniądze w ramach specjalnie utworzonej do tworzenia prawicowej wersji historii insytytucji - Instytutu Pamięci Narodowej. Sądzisz, że sytuacja "drugiej strony" jest porównywalna?\nautor: west, data nadania: 2007-08-09 17:10:57, suma postów tego autora: 6632\nNie tylko mojemu PRADZIADKOWI\nale także innym ludziom mieszkającym w moim regionie tym którzy przed wojną albo byli na "zielonej trawce" albo byli w zakładach wyzyskiwani i jeszcze musieli być święcie przekonani że za "wspaniałą ojczyznę".\nJa mieszkam w mieście gdzie kiedyś istniały (formalnie jeszcze istnieją) zakłady ISKRA które w czasach PRL-u zatrudniały ok. 20 tysięcy osób.\nDziś te zakłady zatrudniają 2000 osób z czego większość taka prawda nie wie nawet co to są prawa pracownicze i należy do ugodowej NSZZ Solidarność, która organizuje nie strajki i protesty ale pielgrzymki do Lichenia i Częstochowy. Niestety bezrobotni też nieuświadomieni, stali się łakomym kąskiem dla skrajnej prawicy czy też po prostu prawicy która tłumaczy ich los tym iż to "komuchy" i "komuna" im wyrządziła "krzywdę".\nW Stoczni Gdańskiej pracowało w "okropnej komunie" 20 tysięcy ludzi. Dziś pracuje ok. 3000 tysięcy a i samą Stocznie czeka prywatyzacja pod patronatem władzy buahahahaha "socjalnej" czyli PiS-u.\nGdzie teraz są wielcy bojownicy, Wałęsa, Walentynowicz, Gwiazdy. Czemu nie wyprowadzają bezrobotnych i garstkę robotników na ulicę. Tak jest dobrze???\nPorównanie okresu nawet zaraz powojennego z okupacją hitlerowską czy rządami Hitlera w III Rzeszy albo z gen. Franco, faszystą hiszpańskim jest dużym nadużyciem i wyrazem braku kompletnego wyczucia no i cóż błazenady.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-09 17:27:41, suma postów tego autora: 350\n"Druga strona", West, miała 45 lat i ogromne budżetowe środki żeby totalnie zakłamać rzeczywistość. A dziś, nawet gdyby IPN był tak potężny i prawicowy, jak twierdzisz, istnieje jednak sporo możliwości dyskutowania z nim i jego wizją historii - w PRL nie było nawet 10% takich możliwości.\nautor: Durango 95, data nadania: 2007-08-09 17:54:08, suma postów tego autora: 3848\nScyzored, i dlatego, że te zakłady zatrudniały 10 razy\nwięcej ludzi niż teraz, upadły. Były najzwyczajniej nieopłacalne i nie było już z czego do nich dotować. Dlatego właśnie upadł ten cholerny komunizm. Czerwoni u władzy widzieli, że wszystko się wali i dlatego byli gotowi się nią podzielić, rozdawszy wpierw smaczne kąski swoim (vide centrale handlu zagranicznego za Rakowskiego).\nautor: patafuko79, data nadania: 2007-08-09 17:56:31, suma postów tego autora: 86\nDurango, tak się składa że IPN został powołany\nw jednym konkretnym celu - właśnie zakłamywania historii. Cały pion edukacyjny IPN tym się właśnie zajmuje. Jest to sytuacja bez precedensu - w PRL nie było jednej instytucji, zajmującej się produkowaniem jedynie słusznej wersji historii od archiwizowania dokumentów, poprzez tych dokumentów badanie i tworzenie na ich podstawie przekazow propagandowych. Bliżej tu do wizji Orwella niż do realsocjalizmu.\nautor: west, data nadania: 2007-08-09 18:04:28, suma postów tego autora: 6632\na to dobre. Cóż nawet Ci co poniekąd odpowiadają za stan rzeczy po 89 roku jak Jacek Kuroń nie wątpili w to iż likwidacja tych wielkich zakładów przemysłowych była błędem.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-09 18:06:05, suma postów tego autora: 350\ncholera wie kim ty jesteś ale według mnie stawiasz sprawę tak jak większość oszołomów w tym kraju.\n"czerwoni" "komuna" "komunizm"...już nawet nie realny socjalizm jak kiedyś mawiali, tylko te wyższe stadium socjalizmu.\n"Oczywiście" nie było w opozycji ludzi którzy chcieli kapitalizmu, "oczywiście" nawet już w późnym PZPR-ze nie było tych co chcieli zachować socjalizm przynajmniej go reformując.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-09 18:12:47, suma postów tego autora: 350\nJa też cię nie znam, ale nie piszę "cholera wie, kto ty jesteś".\nA dla kapitalizmu nie ma alternatywy. Tam, gdzie tego próbowano jest syf, nędza i 50 lat za "Żmudzią i głodną Litwą".\nautor: patafuko79, data nadania: 2007-08-09 18:31:56, suma postów tego autora: 86\nA ja skromnie pozwolę sobie zauważyć\nw tym liberalnym kraju iż dla kapitalizmu jest pewna alternatywa i jej dalsze przedłużenie.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-09 18:37:50, suma postów tego autora: 350\nAlfabet: ŻADNYCH ZŁUDZEŃ. Dla Gontarczyka KAŻDA LEWICA (od komunistów przez socjalistów i syndykalistów po... lewe skrzydło sanacji) to pachołki Stalina, które "chciały zniszczyć Polskie". Byłbym też ostrożny z rzucaniem na prawo i lewo agenturami (tak Stalina, jak i Londynu) - nie mam zamiaru wybielać stalinowców, tylko pamiętajmy o hierarchii: politykierzy u góry, zwykli ludzie (często bardzo młodzi, którzy potracili na wojnie całe rodziny) bijący się za Polskę pod rozmaitymi sztandarami - u dołu. a jak już ktoś gotów jest na ochotnika oddać za to, w co wierzy własną krew i spędzać kawałek życia w lesie albo okopach, to przyjmuje to inny wymiar (tylko błagam, nie wrzucać mi tu kawałków o Wehrmachcie, mówię o walce w obronie zaatakowanego i okupowanego własnego kraju, a nie wspólnictwie w agresji).\nZaś co do RÓZNYCH polskich komunistów - pamiętam Twoją zachętę do lektury "Stefana Żeromskiego tragedii pomyłek" Juliana Bruna, postaram się w te wakacje jeszcze skorzystać.\nDurango: oczywiście, "wczesny" Gontarczyk ma na sumieniu tylko uprawianie politykierskiej propagandy (podobnie jak "późny" Nazarewicz), natomiast "wczesnego" Nazarewicza "zdobi" udział w stalinowskim aparacie represji (i to na wysokim szczeblu, współpracownika Moczara, szefującego bezpiece w drugim co do wielkości mieście Polski). Dlatego nie zestawiam ich historii, a bardziej - mentalność ("bo eta nie prafiesija, eta karaktier...") i prorokuję, na co może być jeszcze stać Gontarczyka "późnego". Pałki zomowców znam z własnych pleców i doceniam rzecz jasna "negatywne" jak i "pozytywne" swobody polityczne (w sensie "wolności od..." i "do"), ale nie bądźmy naiwni: w korporacyjnym kapitalizmie TEŻ istnieją mechanizmy karierowiczowskich układów i zależności, które nijak mają się do ideałów pracy naukowej i obiektywnego poznawania prawdy - w światku naukowym szczególnie (wiem, bo to i owo sam widziałem, choć nie jestem historykiem akurat). Piszę to pozostając z szacunkiem dla prawdziwie rzetelnych uczonych.\nFaust: po pierwsze, bez "ejdżyzmu" - co za argument, że ktoś ma dopiero trzydzieści parę lat? Od jakiego wieku ma się niby zaczynać dojrzały i odpowiedni wiek dla historyka?\nPo drugie, bez przesady - IPN ma swoje wady (oprócz paru nawiedzeńców i maniaków, przede wszystkim biurokrację i bajzel, apogeum było w sumie jednak chyba za Kieresa), ale i zasługi: wydali np. trochę naprawdę ciekawych publikacji naukowych, np. Persaka o sprawie Hollanda czy "Wokół teczek bezpieki", czy też prac o inwigilacji poszczególnych środowisk. W sumie to przydatna i potrzebna instytucja, choć musi się w niej jeszcze wiele zmienić.\nautor: _Michal_, data nadania: 2007-08-09 22:38:40, suma postów tego autora: 4409\nMichał, sęk nie w tym, żeby bronić Gontarczyka - sęk w tym, że żenujące jest to, iż jego krytykami są kolesie, którzy historię znają z tendencyjnych, zafałszowanych opracowań PZPR-owskich politruków, wciskanych ludziom do głów na siłę przez niemal pół wieku. Tak się składa, że w obecnym systemie możliwe są nie tylko polemiki z Gontarczykiem, ale i to, że toczą się one nawet na łamach "Biuletynu IPN", w którym inni badacze swobodnie stawiają mu poważne zarzuty.\nautor: Durango 95, data nadania: 2007-08-09 23:08:48, suma postów tego autora: 3848\nGdzie Gontarczyk atakował "każdą lewicę"?\nMożna powiedzieć nawet, że GL (czy ściślej: jej oddziały dowodzone przez Korczyńskiego i Moczara) potępia on m.in. za brak lewicowości, bo partyzantka lewicowa przynajmniej nie przeszkadzałaby Żydom się ukrywać, a już na pewno by do nich nie strzelała.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-09 23:42:43, suma postów tego autora: 20871\nLink do informacji historycznej IPN\nniech każdy wyrobi sobie własne zdanie, czy jest to rzetelne upowszechnianie wiedzy czy propaganda (usunąć spację).\nautor: west, data nadania: 2007-08-09 23:48:33, suma postów tego autora: 6632\nInstytut Prawicowej Nagonki... (spali. IPN)\nTo jest instytucja jak najbardziej niepotrzebna.\nPłacenie podatków na instytucję która jest jawnym naukowym "zbrojnym" ramieniem prawicy jest zbyteczne.\nCzemu z takim zaangażowaniem ci "histerycy" którzy pracują dla IPN nie robią przysługi lewicy i nie mówią o ofiarach Rewolucji 1905 roku, o radach delegatur robotniczych, o pacyfikowaniu strajków i protestów robotniczych w kapitalistycznej II RP, o skazywanych komunistach i socjalistach przez władze sanacyjne, o permanentnym występującym oczywiście w II RP bezrobociu, o szerzącym się obskurantyzmie, tendencji zacofania społecznego, ciemnocie i reakcyjności utrwalanej przez kolejne rządy i ich bojówek np. ONR-owców; wyrażających się w działalności ale i na murach czy bramach (UW) np. antysemickie hasła: sławetne "Precz z żydokomuną".\nJeżeli monopol na historię ma mieć tylko prawica, finansowani przez prawicę, jej oddani histerycy oznacza iż przyszło nam żyć w kraju gdzie swobody obywatelskie jak chociażby pluralizm (także związany z własną wersją historii) są tylko mitem. To że ten instytut jest wspierany przez prawicę dobitnie ostatnio potwierdzają podwyżki od rządu dla "ciężko", "w bólach znoszących warunki pracy" pracowników zbrojnego ramienia prawicy.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-09 23:54:25, suma postów tego autora: 350\nScyzoRED, ochłoń wreszcie, bo nudny jesteś. IPN został powołany po to, żeby zrównoważyć pół wieku manipulowania historią przez tę twoja ukochaną "lewicę". I podejmuje on różne tematy, w tym jak najbardziej lewicowe, tyle że nie związane z bandziorami komunistycznymi. Nie unika też tematów trudnych dla prawicy - vide kwestia Jedwabnego. Historią międzywojnia czy wcześniejszą natomiast może się w Polsce zajmować wiele innych instytucji, choćby kilkadziesiąt uniwersytetów, finansowanych z budżetu. W PRL natomiast jakiekolwiek badania i rozważania niezgodne z obowiązującą linią historiografii były po prostu niemożliwe w placówkach naukowych. I gdyby nie ten półwiekowy zamordyzm w nauce, dziś IPN w ogóle nie byłby potrzebny.\nautor: Durango 95, data nadania: 2007-08-10 00:44:47, suma postów tego autora: 3848\nDurango: pełna zgoda.\nAlfabet: np. w tekstach o wojnie domowej w Hiszpanii.\nautor: _Michal_, data nadania: 2007-08-10 00:52:52, suma postów tego autora: 4409\nFikcja jest to co twierdzi Durango, ze niby teraz można dyskutowac z pogladami Gontarczyka, a za tzw. komuny nie. Fikcja jest to jak i cala wolnosc slowa w demokracjach burzuazyjnych jak i inne wolnosci lacznie z sama demokracja, ktora jest tylko forma w amerykanskim stylu, zasadzajaca sie, na przekonaniu, ze demokracja istnieje jesli sa wolne wybory. Pomija sie fakt, ze media stoja po jednej stronie, ze jedni maja na kampanie miliony na reklamy a inni zero etc. W ostatnim Le Mondzie jest ciekawy wywiad z Chomskym, jak zreszta kazdy z nim wywiad. Jesli jest taka wolnosc slowa to czemu te inne poglady sie prawie nigdzie nie ukazuja? Kto czyta te nasze bzdety, ktore tu wypisujemy? 1 promil? Komuna miala wiele elementow totalitarnych. M. in. podejscie do wolnosci slowa. W kapitalizmie slusznie zauwazono, ze lepiej ta wolnosc dac - w sposob szczegolny i najbardziej restrykcyjny jest to przestrzegane wlasnie w USA. Co systemowi szkodzi, ze kilku ludzi cos sobie popisze a przeczyta to tez tylko kilku innych ludzi? Przeciez nie trafi to do ksiegarn, do TV, do szkol jako obowiazujaca wersja historii itd. Dopoki maja tam na gorze swiadomosc, ze funkcjonujemy w niszy, to nie beda z nami walczyc. Za komuny czlowiek siegal chetnie po bibule wlasnie dlatego ze byla nielegalna. Inne poglady na zasadzie zakazanego owocu rozchodzily sie lepiej gdy nie mozna bylo ich prezentowac, niz tak jak teraz, wolno pisac co sie chce. Tylko gdzie? Komuna byla glupia. Nie trzeba bylo brac wielu za morde. Mialo sie tv, prase itd. Trzeba bylo pozwolic pisac takie bzdety jak ten Gontarczyk. Kto by o tym uslyszal??? Do glownego nurtu mediow dostepu nie mamy, wiekszosc profesorow i takich pseudointelektualistow jak ta menda sie zaprzedala. Dziennikarze to samo. Gdy w USA pyata sie ich czy ktos na nich wplywa co maja pisac, zgodnie odpowiadaja, ze pisza co chca. To dlaczego tak rzadko pisza cokolwiek od innej np. spolecznej strony? W RP jest identycznie. Otoz dlatego, ze oni faktycznie moga pisac co chca, ale nie trzeba sie bac, ze napisza cos pod prad, bo oni teraz bardziej niz kiedys boja sie o swoja prace i sami sie cenzuruja. Bo przeciez jesli oni moga teraz pisac co chca, to wlasciciele koncernow prasowych tez moga przeciez zatrudniac kogo chca. Tu jest problem. Pozornie mozna wszystko, a praktycznie nic. Albo kariera, albo uczciwosc. Albo byc, albo miec. Takie sa dzis ludzkie wybory.\nautor: politbiuro, data nadania: 2007-08-10 02:10:19, suma postów tego autora: 486\n>>Gdzie Gontarczyk atakował "każdą lewicę"?\nautor: politbiuro, data nadania: 2007-08-10 02:31:16, suma postów tego autora: 486\nFakt, ze przed Warynskim niewiele bylo na lewicy. Wiec jak ktos siega nawet tak daleko w swojej nienawisci, to trudno znalezc cos na lewicy czego nie zaatakuje i nie bedzie chcial dekomunizowac. Moze bylo cos za Piasta Kolodzieja, ale zrodel nam brak? No i tez fakt, ze jesli cos wtedy bylo to Gontarczyk tego akurat nie atakuje :)\nautor: politbiuro, data nadania: 2007-08-10 02:33:56, suma postów tego autora: 486\nABCD, znowu przesadzasz. Nie rób z Gontarczyka "uczciwego lewicowca". Jego sympatie polityczne są bardzo jasno określone. W swej książce o PPR raz po raz krytykuje nawet AK za zbyt miękki stosunek do komunistów. A niekomunistyczną lewicę w postaci RPPS atakuje np. na s. 318.\nautor: Angka Leu, data nadania: 2007-08-10 09:58:01, suma postów tego autora: 3102\nCo ciekawe IPN nigdy nie zainteresował się takim Herbertem Jurą ps.Tom oficerem kontrwywiadu NSZ,potem w sztabie tzw.brygady świętokrzyskiej który w ramach walki z żydokomuną współpracował z Gestapo,zresztą nie tylko on ale również kilku innych oficerów NSZ.Albo sprawa współpracującej z hitlerowcami organizacji byłych onrowców czyli NOR która inspirowała pogrom wielkanocny,takich przemilczanych spraw jest wiele\nautor: czewony, data nadania: 2007-08-10 10:01:46, suma postów tego autora: 350\nGontarczyk może być nawet Czarnym Lordem Vaderem.\nNas powinno interesować: czy on kłamie, czy nie?\nObawiam się, że spora część jego faktograficznych rewelacji o PPR ma, niestety, związek z faktami.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-10 10:22:54, suma postów tego autora: 20871\nMoczar mordował ukrywających się Żydów, ale inni też ich mordowali, więc polska lewica nie ma się czego wstydzić. :))\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-10 10:24:14, suma postów tego autora: 20871\nchodzi o to, że krytyka kierownictwa PPR akurat ze strony wojującego prawicowca, zionącego otwartą nienawiścią do wszelkiej lewicy, jest porównywalna z krytykowaniem polityki państwa Izrael przez ludzi pokroju Israela Shamira.\nautor: _Michal_, data nadania: 2007-08-10 11:21:51, suma postów tego autora: 4409\nA znasz pracę Gontarczyka "Pogrom?" na temat zajść w Przytyku w 1934 r.? Naprawdę radzę się zapoznać zanim będziesz z niego robił autorytet na odcinku walki z antysemityzmem.\nautor: Angka Leu, data nadania: 2007-08-10 11:37:12, suma postów tego autora: 3102\nbyła w porzo, to zły smok Gontarczyk nie miałby do czego się przyczepić.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-10 12:42:21, suma postów tego autora: 20871\nW PPR byli różni ludzie\nwe współczesnym Izraelu także. Polityka Stalina i jego świadomych współpracowników nie była w porządku, (sankcjonowała zbrodnie i doprowadzała do kolejnych), polityka Izraela także (co nie oznacza, że państwo to ma na sumieniu zbrodnie w skali Stalina, chodzi mi o prawidła logiki). Ale ludzie, którzy nienawidzą lewicowców/Żydów za to, że tamci są/byli, kim są/byli, mają średnie moralne prawo do takich ocen.\n"Polecam" bełkot o Gontarczyka o wojnie domowej w Hiszpanii. Nawet prosanacyjni syndykaliści lądują w obozie "żołnierzy Stalina".\nW kwestii propagandowej sieczki Nazarewiczów i autora komentowanego artykułu - pełna zgoda.\nautor: _Michal_, data nadania: 2007-08-10 13:17:08, suma postów tego autora: 4409\njak wygląda wolność słowa w "demokracji burżuazyjnej" to oczywiście ciekawy temat na dyskusję. Natomiast wolność słowa w kwestii Gontarczyka wyglądają tak, że polemiki z Gontarczykiem (m.in. broniące pewnej grupy komunistów przed zarzutem współpracy z Gestapo) ukazują się nawet w "Biuletynie IPN", podobnie jak kilkakrotnie czytałem polemiki z tekstami Gontarczyka w "Rzepie". Nie mówiąc o tym, że istnieje w Polsce legalnie sporo gazet, w których można głosić tezy zupełnie odwrotne niż Gontarczyk - od "Przeglądu" i "Trybuny" zaczynając, na "Myśli Socjaldemokratycznej" kończąc.\nautor: Durango 95, data nadania: 2007-08-10 13:25:50, suma postów tego autora: 3848\nW przeciwieństwie do Ciebie Durango\nja przed ekranem komputera zachowuje stoicki spokój i co najwyżej śmieję się z takiego a nie innego twojego języka który nam tu propagujesz jako przedstawiciel "100% lewicy" np. z zwrotów typu "bandziory komunistyczne" lub "nacjonalistyczno-komunistyczne".\nJa jestem wstanie wręcz bym powiedział że zabawy przed ekranem jak spoglądam na te forum.\nPisanie iż IPN jest instytucją która "wyważa" historię a nawet robi to na rzecz lewicy (jakiejkolwiek) jest chryją.\nNa fakt iż IPN jest pro-prawicowy i większość historyków a także pracowników w taki sposób a nie inny przedstawiają historię z własnej perspektywy prawicowej zwracają tacy ludzie jak chociażby prof. Karol Modzelewski historyk który pracował w IPN).\nWolę polegać na opiniach tegoż profesora niż na stawianych przez Cibie nonsensach.\nIPN jeżeli się zajmuje historią i tak mu zależy na narodzie z racji swojego nadmiernego przywiązania do otoczki patriotyczno-narodowej, powinien nie różnicować tego narodu i głośno opowiadać iż tylko za kolportaż ulotek zginął np. komunista Henryk Gradowski czy za przemawianie do robotników a także rozprowadzanie materiałów propagandowych zginął Szymon Harnam.\nTak, ja PPR uważam ze część pewnej lewicy w Polsce, tak samo uważam iż taką lewicą były RPPS, PPS-Lewica i lewicowa część PPS-u.\nNie uważam iż nie były popełniane błędy przez tą formacje ale chciałbym zaznaczyć iż ta organizacja miała też swoje plusy a w jej szeregach znajdowało się oprócz stalinowców, wielu ideowych komunistów i komunistek.\nBajdurzenie na ideologię komunistyczną i łączeniem jej z wypaczoną formą rządów czyli stalinizmem (najbardziej praktykowanym w ZSRR) jest nie na miejscu a Wy taką propagandę "lewicową" uprawiacie na tym portalu Durango.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-10 13:50:27, suma postów tego autora: 350\nGdyby Gontarczyk był wporzo\n...to lewica nie mogła by się do niego przyczepić.\nautor: Saint_Just, data nadania: 2007-08-10 13:51:30, suma postów tego autora: 201\nDurango 95; tutaj pełna zgoda\nautor: _Michal_, data nadania: 2007-08-10 13:54:34, suma postów tego autora: 4409\nmasz sporo racji, że reżimy kapitalistyczne były lub są wredne.\nAle przecież socjalizm miał być jakościowo lepszy od tego "paskudztwa". A co z tego wyszło?\nMoże nad tym się zastanówmy, zamiast napinać się na IPN, który mi naprawdę nie jest bratem ani swatem.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-10 14:10:37, suma postów tego autora: 20871\nZ tymże te gazety socjaldemokratyczne o których wspomniałeś tak naprawdę zajmują się w przeciwieństwie do szanowanego przez Ciebie "histeryka" nie "histerią" a polityką którą oceniają z własnej socjaldemokratycznej perspektywy.\nHistorii te wydawnictwa aż nadto nie poruszają bo uznały iż w tej kwestii prawica rozłożyła na łopatki lewice, czy to PPS czy KPP.\nMoczar to biała plama na lewicy. Nazywanie go komunistą jest przesadzone o czym tylko dobitnie świadczy jego wrodzony albo być może wyuczony antysemityzm.\nMoczar ani nie był jakimś błyskotliwym lewicowym intelektualistą ani znającym marksizm politykiem.\nMoczar był i o tym należy wspomnieć robotnikiem w Łodzi.\nW tychże środowiskach robotniczych nie propagowali tylko swoich założeń komuniści i socjaliści ale także różne ruchy solidarystyczne czy narodowe więc niestety łatwo można był być zainfekowanym antysemityzmem.\nArmia Ludowa i PPR nie składały się tylko i wyłącznie z "moczarowców". W AL i PP "moczarowcy" stanowili margines a nie trzon tych organizacji. Tak samo AK nie składało się tylko i wyłącznie z socjalistów, właściwie ci socjaliści w tej formacji stanowili mniejszość. Głupoty ludziom próbuje wciskać Gontarczyk iż PPR i AL to byli antysemici i wyłącznie stalinowcy.\nPomagają mu jak już wspominałem w tym dziennikarze (przykład TV Puls). Lewica niema tv, niema wysokonakładowych pism, więc nie może ze swoją wersją historii iść do ludzi.\nTy w gruncie rzeczy pomimo iż nie lubisz "Trybuny" "alfabecie" stosujesz podobną taktykę. Tzn. ono stosują bierną zgodę na zawłaszczanie państwa w każdej dziedzinie prze prawicę. Ty natomiast jeszcze tylko potwierdzasz iż wszyscy powinni się na taką a nie inną wersję historii tworzoną przez prawicę zgodzić.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-10 14:18:37, suma postów tego autora: 350\nPiętnaście lat temu robotnicy śpiewali jak ich załatwił\nkapitalizm i wodzowie "rewolucji" antykomunistycznej.\nW kraju nędzy i rozpaczy\nŻyją wszyscy dziś Polacy\nCi na górze wszystko mają\nRobotników w dupie mają\nMówią sobie, niech strajkują\nJeśli zechcą, niech głodują\nJak robactwo, niech padają\nI Wałęsę popierają.\nNiech dziś patrzy Polska cała\nNa tych o im cześć i chwała\nI buntować się zaczęła\nPod sztandarem nielegalnych\nSkupia nas, Murzynów czarnych\nChęć radości i uśmiechu\nPrezydencie ty nasz, Lechu\nNiech się od nas odpierdolą.\nCo za płotem zostać wolą\nWidać dobre mają życie\nW dyrektorskim tym korycie\nJeszcze ryja zadzierają\nChyba mało tego mają\nW naszym rządzie jest zasada\nOddać wszystko chłopu, biada\nWiemy wszyscy, to agonia\nPrezydenta i Kuronia\nZwolnić wszystkich kopnąć w dupę\nA na starość nalać zupę.\nWedług mnie i nie tylko (nadal ok 40% ludzi w tym kraju) PRL był lepszy (pomimo błędów) od 18 lat kapitalistycznej rzeczywistości, wolności za dyszkę i demokracji dla bogatych i szpanerów.\nŚwiatowy kapitalizm ma więcej zbrodni na sumieniu i więcej plag wytwarza niż tzw. realsoc.\nCzas zająć się zbrodniami kapitalistycznymi i zniesieniem tego systemu którego głównie cechuje bezrobocie, wyzysk, bieda, niepohamowany indywidualizm, konflikt klasowy, pogoń za pieniądzem,coraz większe odseparowanie ludzi od siebie.\nPracę, więzi, brak pogoni za "money", poczucie równości, z PRL jak widać według sporej jeszcze rzeszy ludzi żyjących w tym kraju się kojarzy.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-10 14:45:26, suma postów tego autora: 350\nto zagwarantuj że po "zniesieniu systemu" nie przyjdą tacy łze-komuniści jak Moczar.\nI dopiero po 50 latach nowy SczyzoRED ich zdemaskuje że nie byli komunistami.\nNotabene. Moczar nie był "robotnikiem z Łodzi", tylko synem policjanta o nazwisku Demko. Łódź zobaczył, jak został tam szefem UB.\nWidzisz, ile Nazarewicz i inni nakłamali.\nautor: ABCD, data nadania: 2007-08-10 15:10:59, suma postów tego autora: 20871\nbył synem carskiego stójkowego, Tichona Diomko. Ale urodził się chyba w Łodzi, a w każdym razie został tam chrzczony w obrządku wschodnim (zabijcie mnie, ale nie pamiętam - prawosławnym czy "unickim", w każdym razie na pewno jego rodzina nie była katolicka).\nautor: _Michal_, data nadania: 2007-08-10 15:40:02, suma postów tego autora: 4409\nWidzę ile nakłamał...Gontarczyk\nNie będąc zwolennikiem Moczara, wiem iż pracował jako robotnik w latach 30-tych w zakładach włókienniczych i na dodatek w tejże Łodzi on się urodził.\nI nie jestem zakładnikiem historii Nazarewicza.\nW AL oprócz Moczara walczyli tacy ludzie jak Stanisław Jerzy Lec, Władysław Machejek, Bolesław Boruta , wielu "Dąbrowszczaków".\nWielu żołnierzy AL, pomimo iż mieli przeszłość komunistyczną, działali KZMP czy KPP, brali udział w wojnie domowej w Hiszpanii po stronie Republiki z sztandarem internacjonalizmu i socjalizmu byli potem represjonowani na podstawie niedorzecznych poszlak. To były błędy właśnie błędy tej epoki, błędy wynikające z przerzuceniem na grunt tutejszy niektórych praktyk stalinowskich.\nPRL jednak nie składał się tylko i wyłącznie na te praktyki, nawet po wojnie.\nWedług mnie żeby myśleć o obaleniu kapitalizmu w przyszłości, trzeba po pierwsze rozumieć Marksa i jego naśladowców z linii rewolucyjnej, po drugie wystrzegać się błędów popełnianych w przeszłości wyciągając wnioski z tego co było złe i z tego co było dobre.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-10 15:48:23, suma postów tego autora: 350\nOdnośnie Moczara to wyglądalo to tak\n(przynajmniej na podstawie książki K. Lesiakowskiego "Mieczysław Moczar", wyd. Rytm, 1998):\nOjciec Moczara, Tichon Demko (Diomko) był prawosławnym, jego żona i matka Nikołaja (bo takie imię dostał na chrzcie późniejszy M. Moczar) była katoliczką. Chrzest był prawosławny. Rodzina znalazła się w Łodzi w 1918 r. Ojciec Moczara był robotnikiem (o ile akurat miał pracę), działał w KPP. Moczar pracował jako robotnik (w Łodzi) od 1930 r.\nautor: west, data nadania: 2007-08-10 19:21:40, suma postów tego autora: 6632\nSzyzored: a w czym teraz bedziesz nasladowal Marksa? Swoj "Kapital, czyli krytyke burzuazyjncyh historykow z IPN" juz napisales? to bedzie dopiero epokowe dzielo...\nautor: wojtas, data nadania: 2007-08-10 19:37:45, suma postów tego autora: 4863\nzostaw sobie personalną uszczypliwość wobec mojej osoby na bok że tak powiem\nJa się nawet nie chcę równać z Karolem Marksem i Fryderykiem Engelsem gdyż nie zaprzeczam temu, nie posiadam na razie choć małej cząstki dorobku teoretycznego i ekonomicznego (w szczególności Marks) który miały te wybitne postacie.\nTo że IPN uprawia politykę jest niezaprzeczalne.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-10 20:50:27, suma postów tego autora: 350\nScyzored, skoro ten komunizm był taki super, to czemu\nwziął się był rozwalił. Żaden ze wspaniałych komunistycznych krajów, z którymi sąsiadowaliśmy za peerelu już nie istnieje (tak n a przykład).\nautor: patafuko79, data nadania: 2007-08-10 21:24:41, suma postów tego autora: 86\nO jakim ty komunizmie mówisz patafuko...\nKraje te były raczej socjalistyczne i to nie w pełni.\nKomunizmu w tych krajach nie było, bez przegięć.\nKraje Te upadły gdyż tak a nie inaczej prowadziły politykę a po drugie miały za sobą epokę znacznych wypaczeń stalinizmu.\nPolityka prowadzenia rywalizacji z państwami kapitalistycznymi, mylne pojęcie wprowadzania socjalistycznych i komunistycznych założeń, próby hamowania przez ZSRR rozwoju światowego socjalizmu złożyły się na powolny upadek takiego a nie innego socjalizmu w tychże krajach.\nautor: ScyzoRED, data nadania: 2007-08-10 21:51:01, suma postów tego autora: 350\nGontarczyk czyli antysemici z AL\nFacet jest załosny,w jego ujęciu NSZ chroniło Żydów przed AL,tak jak by nie było Kołacińskiego,oficera NSZ który z Tomem ścigł żydokomune.Tak jakby byli oficerowie NOW/potem w AK/ byli ONRowcy i narodowcy ze SN nie zlecili Sudeczce zamordowania grupy członków BiP AK za ich lewicowość lub żydowskie pochodzenie,nawet Rzepecki pierwszy prezes WiN był na ich liście jako komuch\nautor: czewony, data nadania: 2007-08-11 18:33:03, suma postów tego autora: 350


Wojenne dzieje obrazów z katalogu „Sichergestellte Kunstwerke im Generalgouvernement”\nNajcenniejsze dzieła sztuki przejęte przez Niemców w czasie II wojny światowej na terenach okupowanej Polski, zostały włączone do specjalnego katalogu zatytułowanego „Sichergestellte Kunstwerke im Generalgouvernement”. Publikacja ta – składająca się z pięciu tomów (jednego zawierającego opis przejętych obiektów oraz 4 katalogów zawierających fotografie zabytków) – została przygotowana przez biuro Specjalnego Komisarza ds. Zabezpieczenia Dzieł Sztuki na Wschodnich Terenach Okupowanych (Sonderbauftragten für den Schutz und die Sicherung von Kunstwerken in den besetzten Ostgebieten). Funkcję tę pełnił austriacki historyk sztuki dr Kajetan Mühlmann.\nAuthentic Sneakers | Releases Nike Shoes\nKajetan Mühlmann (źródło: www.bildarchivaustria.at)\nTo on – wspierany przez kierownika swojego sztabu SS-Hauptstürmfuhrera Seppa Ernsta – już w październiku 1939 roku stworzył struktury odpowiedzialne za przejecie polskich zbiorów muzealnych i kolekcji prywatnych, które w wyniku wojny znalazły się na obszarach Generalnego Gubernatorstwa. W celu skuteczniejszej realizacji tego zadania Mühlmann powołał dwie grupy operacyjne. Grupą Południową (z siedzibą w Krakowie) kierował dr Gustaw Barthel, dyrektor Miejskich Zbiorów Sztuki we Wrocławiu. Szefem Grupy Północnej (z biurem w Warszawie) został przyrodni brat Kajetana, dr Josef Mühlmann. W skład obu Grup weszli specjaliści z różnych dziedzin sztuki – w większości wiedeńscy muzealnicy i konserwatorzy. Po wojnie Mühlmann twierdził, że skorzystał z pomocy swoich rodaków z uwagi na politykę władz okupacyjnych – „polscy naukowcy i pracownicy muzeów nie mogli być zaangażowani do tej pracy”1.\nW ciągu kilku miesięcy – dzięki wsparciu urzędów cywilnych i służb mundurowych – członkom zespołów utworzonych przez Kajetana Mühlmanna udało się obejrzeć najważniejsze kolekcje sztuki (publiczne i prywatne). Grupa Południowa w pierwszej kolejności spenetrowała zbiory zgromadzone w krakowskich kościołach – mariackim, dominikanów, paulinów i franciszkanów, św. Andrzeja, Bożego Ciała i katedrze na Wawelu. Później przyszedł czas na inwentaryzację i przejęcie zabytków zgromadzonych w Uniwersytecie Jagiellońskim, Muzeum Narodowym, Zamku na Wawelu, Muzeum Hutten-Czapskich, Czartoryskich, Muzeum Przemysłowym, Etnograficznym, Akademii Górniczej, Bibliotce Narodowej, Akademii Umiejętności i Sztuk Pięknych. Następnie przystąpiono do „zabezpieczenia” wybranych eksponatów z prywatnych kolekcji – w tym Adama i Franciszka Potockich, Edwarda Tyszkiewicza oraz Franciszka Ksawerego Pusłowskiego. Poza Krakowem Grupa Południowa dokonała przejęcia dzieł sztuki będących własnością Katedry i Muzeum Diecezjalnego w Sandomierzu, kościoła w Stopnicy i Wieliczce, Katedry i Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie. Jej członkowie przejęli również część zbiorów sztuki należących do Alfreda Potockiego z Łańcuta.\nGrupa Północna (kierowana przez Josefa Mühlmanna) początkowo skupiła się na zabezpieczeniu zasobów kulturalnych Warszawy. Jako pierwsze w rękach Niemców znalazło się 29 obrazów Bernardo Bellotto (Canaletto) oraz zabytkowe meble i cenne gobeliny z Zamku Królewskiego. Kolejnym krokiem było przejęcie cennych zasobów historycznych znajdujących się w skarbcach klasztornych i kościelnych. Głównym łupem Grupy były jednak eksponaty odnalezione w Muzeum Wojska, Mennicy Państwowej, Muzeum Narodowym, Bibliotece Uniwersyteckiej, Bibliotece Ordynacji Zamoyskich i Pałacu w Łazienkach. Zespół Josefa Mühlmanna zajął również prywatne kolekcje znajdujące się na obszarze swojej działalności – m.in. Adama Branickiego, Józefa i Franciszka Potockiego, Adama Tarnowskiego, Maurycego Potockiego i Ludwiki Czartoryskiej. Następnie „zabezpieczono” dzieła sztuki odnalezione w dobrach Radziwiłłów w Nieborowie, Czartoryskich w Pełkiniach, Lubomirskich w Rzeszowie, Tarnowskich w Dukli i Suchej oraz Branickich w Wilanowie.\nPo tym jak członkowie Grupy Południowej i Północnej dokonali „przeglądu” najcenniejszych zbiorów znajdujących się na terenie Generalnego Gubernatorstwa, przyszła kolej na selekcję „zabezpieczonych” eksponatów. Specjaliści zatrudnieni przez Kajetana Mühlmanna dokonali podziału dzieł sztuki na trzy kategorie – Wahl (Wybór) I, II i III. Najwybitniejsze obiekty (Wahl I) sfotografowano i włączono do wspomnianego już katalogu „Sichergestellte Kunstwerke im Generalgouvernement”. Jego opracowanie powierzono członkom obu grup. Ze względu na posiadane kompetencje podzielono ich na trzy zespoły. Za stronę naukową katalogu (opracowanie inwentarza i opis eksponatów) byli odpowiedzialni – dr Gustav Barthel, dyrektor Miejskich Zbiorów Sztuki we Wrocławiu (Städtische Kunstsammlung Breslau); dr Anton Kraus z wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych (Akademie der bildenden Künste Wien); dr Werner Kudlich, dyrektor Muzeum Ziemi Śląskiej w Opawie (Museum Reichsgau Troppau) i jego podwładny Rudolf Přihoda; dr Erich Meyer-Heisig2 i dr Günther Otto, kustosze Miejskich Zbiorów Sztuki we Wrocławiu; dr Josef Mühlmann z Residenzgalerie w Salzburgu; dr Karl Pollhammer z Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu (Kunsthistorisches Museum Wien). Ekspertami dokonującymi oceny dzieł włączonych do katalogu zostali – prof. Hans von Demel, dyrektor zbiorów egipskich i orientalnych Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu; dr Kurt Dittmer3, dyrektor zbiorów afrykańskich Muzeum Etnograficznego w Berlinie (Museum für Völkerkunde); prof. Dagobert Frey, historyk sztuki z Uniwersytetu Wrocławskiego (Universität Breslau); prof. Arthur Haberlandt, dyrektor Muzeum Etnograficznego w Wiedniu (Museum für Völkerkunde Wien); dr Eduard Holzmayer4, specjalista od numizmatyki Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu; dr Josef Mader, dyrektor Wiedeńskiej Fabryki Gobelinów (Wiener Gobelinmanufaktur); dr Leopold Ruprecht, dyrektor zbiorów broni Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu. Renowacja „zabezpieczonych” obiektów leżała w rękach wiedeńskich konserwatorów dr. Eduarda Kneisela i Ingeborg Spann-Cramer. Opracowanie graficzne i publikację wydanie katalogu powierzono wrocławskiemu wydawnictwu „Wilhelm Gottlieb Korn”5.\nPierwsze karty katalogu zawierają przedruk dwóch rozporządzeń, które przypieczętowały los dzieł sztuki znajdujących się na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Pierwsze z nich zostało wydane przez Hansa Franka 16 grudnia 1939 roku. Zgodnie z zawartą w nim treścią „całkowite publiczne posiadanie dzieł sztuki w Generalnym Gubernatorstwie konfiskuje się w celu spełnienia zadań publiczno-użytecznych... za publiczne posiadanie dzieł sztuki uważa się, nie uwzględniając dzieł sztuki i zbiorów takich, które były własnością byłego państwa polskiego: 1. prywatne zbiory dzieł sztuki, które ustanowiony przeze mnie pełnomocnik specjalny dla sporządzenia spisu i zabezpieczenia dzieł sztuki i zabytków kultury odda pod ochronę... 2. całkowite kościelne posiadanie dzieł sztuki, z wyjątkiem przedmiotów potrzebnych dla codziennych czynności liturgicznych... Zgłoszenia faktu posiadania przedmiotów opisanych w rozporządzeniu miał dokonać każdy kto wspomniane dzieła sztuki od dnia 15 marca 1939 r. miał w posiadaniu, ma je teraz w posiadaniu lub uprawniony jest do rozporządzania nimi”6. Osoby, które nie zamierzały podporządkować się rozporządzeniu Hansa Franka czekały konsekwencje. „Karze więzienia podlega: 1. kto usiłuje dzieła sztuki ukrywać, zbywać lub odprowadzać z Generalnego Gubernatorstwa, 2. kto informacji, do której on według niniejszego rozporządzenia obowiązany jest, odmawia albo udziela fałszywie lub niezupełnie”7. Drugi dokument – którego autorem był Kajetan Mühlmann – został opublikowany w „Dzienniku Rozporządzeń Generalnego Gubernatorstwa dla Okupowanych Polskich Obszarów” w dniu 15 stycznia 1940 roku. To rozporządzenie precyzowało zapisy dyrektywy Hansa Franka z 16 grudnia 1939 roku – Polacy zostali zobligowani do tego, by zgłaszać posiadanie przedmiotów „o znaczeniu artystycznym, kulturalno-historycznym i historycznym, pochodzące sprzed roku 1850”. Dotyczyło to posiadaczy przedmiotów wymienionych w cytowanym dokumencie – wyszczególniono w nim „a. dzieła sztuki malarskiej, b. dzieła plastyki, dzieła przemysłu artystycznego (np. meble starożytne, porcelanę, szkło, przedmioty złote i srebrne, gobeliny, dywany, hafty, koronki, paramenta itd.), d. rysunki ręczne, miedzioryty, drzeworyty itd., e. rzadkie rękopisy, rękopisy muzyczne, autogramy, miniatury, druki, oprawy itd., f. broń, zbroje itd., g. monety, medale, sygnety itd.”8We wstępie do katalogu „Sichergestellte” podkreślono, że na podstawie obu rozporządzeń Specjalny Komisarz ds. Zabezpieczenia Dzieł Sztuki na Wschodnich Terenach Okupowanych przeprowadził – trwającą sześć miesięcy – operację, dzięki której udało się „uzyskać informacje odnośnie miejsc, w których znajdują się wszystkie dzieła sztuki, z jednym jedynym wyjątkiem: kolekcji flamandzkich gobelinów z krakowskiego zamku [arrasów wawelskich]. Zgodnie z najnowszymi doniesieniami znajdują się one we Francji, tak więc będzie możliwe ich zabezpieczenie w późniejszym terminie”9. Autorzy wstępu podkreślali również swój wkład w inwentaryzację „zabezpieczonych” dzieł sztuki. Twierdzili, że procesowi temu „towarzyszyło dokonywanie naukowej oceny [naukowej] tychże dzieł. Wyniki tej oceny, jak również załączniki w postaci zdjęć, są zawarte w katalogu, który daje wyraźny dowód na to, że wschód [Europy] jest przeniknięty wpływami niemieckiej kultury. Zbyteczne jest mówienie o jakimś samodzielnym rozwoju polskiej sztuki w poszczególnych epokach stylistycznych. Są dzieła, w których widać mocne wpływy niemieckie, dzieła holenderskie lub flamandzkie, w których całym duchu i charakterze w efekcie nie przejawia się nic innego, jak niemieckość oraz siła niemieckiej kultury. Elementy francuskie i włoskie są w mniejszości”10. Niemcy nie tylko starali się podkreślić rolę kultury zachodniej w kształtowaniu kultury wschodu, ale deprecjonowali jakość pracy polskich specjalistów – negatywnie ocenili m.in. stan w jakim znajdowały się zabytki. Uwagę na ten temat umieścili w katalogu – mimo że przed wojną wielu niemieckich konserwatorów przyjeżdżało do Krakowa i Warszawy by wymieniać doświadczenia i zdobywać wiedzę na temat ochrony zbiorów. „Stan, w jakim znajdowały się zabezpieczane dzieła sztuki, należy określić – prawie we wszystkich przypadkach – jako zły. Wskutek pospiesznych prób ratowania ich przez Polaków przed wybuchem wojny, jak również ze względu na wieloletnie zaniedbania, powstały szkody różnego rodzaju, które wymagały szybkiego działania. Dlatego też utworzono w Krakowie i w Warszawie specjalne warsztaty restauracyjne, aby te dzieła doczekały się konserwacji należnej im ze względu na ich znaczenie”11. Na zakończenie cytowanego wstępu zaznaczono, że struktura katalogu zawiera podział na dziedziny sztuki zgodny z praktykami stosowanymi w niemieckich muzeach. Jeśli chodzi o dobór przedmiotów, które znalazły się w „Sichergestellte” jego autorzy podkreślili, że „priorytetowo potraktowana została sztuka niemiecka oraz wszystko, co zajmuje ważną pozycję w kontekście całego rozwoju sztuki europejskiej”. Twórcy katalogu zapewniali jednak, że pozostałe dzieła sztuki „zabezpieczone” na terenie Generalnego Gubernatorstwa – nie włączone jednak do „Sichergestellte” – zostaną zinwentaryzowane, skatalogowane i objęte stosowną opieką konserwatorską. Przyszłość pokazała, że były to puste słowa – w 1943 roku komisja składająca się ze współpracowników Hansa Franka uznała, że dzieła sztuki zgromadzone w Krakowie przechowywane były w warunkach narażających je na zniszczenie.\nPierwszą grupą dzieł sztuki opisanych w „Sichergestellte” były obrazy – i właśnie ich wojennym losom został poświęcony niniejszy artykuł. Malarstwo otwierało niemiecki katalog nieprzypadkowo – to przede wszystkim obrazy przyciągały uwagę dwudziestowiecznych kolekcjonerów (w tym nazistowskich dygnitarzy). Uważano je za perłę zbiorów sztuki – ze względu na wartość kulturalną i materialną. W „Sichergestellte” znalazły się 163 pozycje malarstwa (niektóre reprezentowały grupę dzieł – np. kwatery stanowiące elementy ołtarza. Obrazy zaprezentowane w katalogu pochodziły ze zbiorów publicznych Muzeum Narodowe w Warszawie i Krakowie, zbiory na Wawelu, Pałac w Łazienkach, Zamek Królewski w Warszawie), kościelnych: Muzeum Diecezjalne w Tarnowie i Sandomierzu, Kościół Paulinów na Skałce, Kościół Mariacki w Krakowie, Kościół św. Floriana w Krakowie oraz prywatnych: kolekcje Wittiga, Branickich, Czartoryskich, Radziwiłłów, Tarnowskich, Potockich, Krasińskich, Hutten-Czapskich, Rykaczewskiego, Lubomirskich. Dział malarstwa otwierali artyści niemieccy – by podkreślić ich wyższość nad innymi autorami. Na potrzeby „Sichergestellte” sfotografowano prawie wszystkie dzieła – w tym celu większość obrazów przejętych przez zespół Kajetana Mühlmanna przewieziono do Krakowa (poza tymi, które pochodziły z lokalnych kolekcji). Po wykonaniu zdjęć i opisaniu kolejnych arcydzieł zapakowano je w skrzynie i złożono w podziemiach nowego (oddanego do użytku w 1939 roku) gmachu Biblioteki Jagiellońskiej. Część obrazów umieszczono w reprezentacyjnych apartamentach zajmowanych przez Hansa Franka i jego współpracowników. Inne trafiły w ręce wpływowych nazistowskich dygnitarzy. Kajetan Mühlmann – korzystając z protekcji Marszałka Rzeszy Hermanna Göringa – wysłał kilkanaście obrazów do Berlina (m.in. „Damę z gronostajem” Leonardo da Vinci, „Portret młodzieńca” Rafaela Santi, „Krajobraz z miłosiernym Samarytaninem” Rembrandta van Rijn, „Narodziny Chrystusa” Jana Baegerta, „Zwiastowanie” Dirka Boutsa, „Opłakiwanie Chrystusa” malarza holenderskiego, „Bramę miejską Kleine Houtpoort w Haarlemie” Gerrita Berckheyda, „Święto ludowe” Jana Brueghela Starszego, „Matkę Rembrandta” Gerrita Dou, „Madonnę z dzieciątkiem i św. Janem” Bernardino di Betto zwanym Pinturicchio, „Madonnę z dzieciątkiem” mistrza weneckiego, „Portret damy z pieskiem i małpką” Nicolasa de Largilliere oraz obrazy mistrzów niemieckich – w tym „Pietę” i „Portret brodatego mężczyzny”). 9 obrazów figurujących w katalogu „Sichergestellte” zwrócono Alfredowi Potockiemu z Łańcuta (5 dzieł Francoisa Bouchera, 2 Antoina Watteau oraz obrazy Jeana Honore Fragonarda i mistrza górnoniemieckiego). Decyzję w tej sprawie podjął Adolf Hitler. Kanclerz III Rzeszy był oczarowany matką Alfreda – Elżbietą Potocką. Miał też w pamięci fakt, że ojcem chrzestnym ostatniego ordynata łańcuckiego był cesarz Wilhelm II. 2 obrazy Hansa Suess von Kulmbacha – włączone do katalogu „Sichergestellte” i oznaczone numerami 22b („Ofiarowanie w świątyni”) i 22d („Święta Barbara”) – znalazły się w rękach Otto Gustawa von Wächtera, gubernatora dystryktu krakowskiego (a później galicyjskiego). 8 obrazów Bernardo Belotto (Canaletto) z Zamku Królewskiego w Warszawie zawisło na ścianach pałacu w Krzeszowicach należącego przed wojną do Adama Potockiego – letniej rezydencji Generalnego Gubernatora Hansa Franka.\n„Brama miejska Kleine Houtpoort w Haarlemie” Gerrit Berckheyd\nMomentem przełomowym dla losów najcenniejszych obrazów „zabezpieczonych” przez Niemców na terenie okupowanej Polski był rok 1943. Do tego czasu z Berlina powróciło tylko kilka arcydzieł wywiezionych przez Kajetana Mühlmanna (w tym „Dama z gronostajem” i „Krajobraz z miłosiernym Samarytaninem”). W lipcu 1943 roku przeprowadzono inspekcję pomieszczeń, w których przechowywano dzieła sztuki. W jej wyniku okazało się, że zabytki „zabezpieczone” przez współpracowników Mühlmanna „przechowywane były za zwykłymi drzwiami piwnicznymi, które na dodatek nie były często zamykane. Pomiędzy starymi rupieciami, skrzynkami wypełnionymi ziemniakami, resztkami papierów i śmieciami na ziemi leżała część nieopakowanych najcenniejszych obrazów”12. Konsekwencją odnotowanych uchybień było pozbawienie Kajetana Mühlmanna stanowiska. Hans Frank polecił mu również sprowadzić do Krakowa obrazy pozostające jeszcze w Berlinie. Generalny Gubernator nie miał jednak zbyt wiele czasu, by cieszyć się dziełami sztuki odzyskanymi z rąk Mühlmanna. Kilka miesięcy później – w 1944 roku – wojska radzieckie przełamały niemiecką obronę i wkroczyły na teren Generalnego Gubernatorstwa. Na wieść o zajęciu przez Rosjan Lwowa (27 lipca) Hans Frank podjął decyzję o przygotowaniach do ewakuacji struktur rządu oraz wartościowych zasobów materialnych13. Do realizacji tego zadania oddelegował 3 osoby – szefem Sztabu do Spraw Uchodźców i Ewakuacji (Flüchtlings und Räumungsstab) został SS-Brigadeführer dr Harry von Craushaar, na Pełnomocnika do spraw Ewakuacji Placówek Służbowych rządu Generalnego Gubernatorstwa na Górny i Dolny Śląsk (Der Beaftragte bei dem Gauleitern in Ober und Niedeschlesien für die Rückverlegung von Dienststäben der Regierung des Generalgouvernements) powołano dr Ernsta Boepple, a osobą odpowiedzialną za zabezpieczenie zbiorów sztuki znajdujących się pod nadzorem rządu został dr Wilhelm Ernst von Palézieux. Ten ostatni „próbował namówić Franka, by najcenniejsze zabytki złożyć w schronie na Wawelu. Konstrukcja tego obiektu mogła, według ocen rzeczoznawców, przetrwać najsilniejszy ostrzał. Do propozycji architekta przychylił się dr Gustaw Abb, odpowiedzialny za zasoby biblioteczne znajdujące się na terenie okupowanej Polski (Leiter der Hauptverwaltung der Bibliotheken). Zamiast narażać cenne manuskrypty na pośpieszną ewakuację polecił przeniesienie najcenniejszych dzieł Biblioteki Państwowej w ok. 300 skrzyniach na Wawel”14. Hans Frank podjął jednak decyzję o wywiezieniu najbardziej wartościowych zbiorów poza teren Generalnego Gubernatorstwa.\nZgodnie z planami ewakuacji – przygotowanymi na wypadek krytycznej sytuacji na froncie – rząd Generalnego Gubernatorstwa miały być przeniesiony na Dolny Śląsk. Z tego powodu Hans Frank wysłał do Wrocławia swojego przedstawiciela – wspomnianego już Ernsta Boepple. Oprócz organizacji biur przeznaczonych dla urzędów ewakuowanych z Generalnego Gubernatorstwa Boepple pomagał Palézieux w znalezieniu pomieszczeń na magazyny dzieł sztuki. Wsparcie w tym zakresie otrzymali ze strony konserwatora zabytków prowincji Dolnego Śląska prof. Günthera Grundmanna. To on oddał do dyspozycji urzędników Generalnego Gubernatorstwa kilka nieruchomości, które mogły spełniać rolę składnic muzealnych. Dzięki temu już w sierpniu 1944 roku na Dolny Śląsk wysłano część zabytków przechowywanych w czasie wojny we Lwowie (w tym obrazy Jana Matejki „Unia Lubelska”, „Batory pod Pskowem” i „Rejtan”)15. Zasoby wpisane do „Sichergestellte” pierwotnie planowano umieścić w pałacu hrabiego von Matuschka w Miłkowie (Arnsdorf) koło Jeleniej Góry. Palézieux, który osobiście udał się na Dolny Śląsk, znalazł jednak lepsze miejsce – rezydencję Manfreda von Richthofena w Sichowie (Seichau) koło Jawora. I właśnie tam w sierpniu 1944 roku trafiły „trzy wagony, z których dwa zawierały urządzenia biurowe i akta, trzeci mieścił dzieła sztuki, obrazy pozawijane w dywany i różne materiały”16. Do Sichowa wysłano wkrótce kolejne transporty zawierające najcenniejsze dobra kultury „zabezpieczone” na terenie Generalnego Gubernatorstwa – w tym rękopisy, grafiki i szkice, rzeźby, zabytki wykonane ze złota i kości słoniowej, porcelana, ornaty, mapy i zbiory numizmatyczne. Opiekę nad depozytem złożonym w Sichowie powierzono dr. Eduardowi Kneiselowi – jego zadaniem była inwentaryzacja zbiorów i dokonanie niezbędnych prac konserwatorskich.\nPrzebieg ewakuacji zbiorów sztuki z Krakowa na Dolny Śląsk znamy z powojennych zeznań jej uczestników (urzędników Generalnego Gubernatorstwa) i zachowanej dokumentacji. Dla badań strat wojennych najważniejsze są listy transportowe dzieł sztuki wysłanych do Sichowa. Informacja o tym jakie obrazy – wpisane do katalogu „Sichergestellte” – trafiły na Dolny Śląsk znajduje się w dokumencie zatytułowanym „Nachtrag zum Katalog I Wahl”. Jedna z kopii tego spisu zawiera odręczne adnotacje Palézieux i Kneisela wskazujące miejsca zdeponowania poszczególnych eksponatów. „W Seichau [Sichowie] zamieniono katalog [uzupełniono dokument] stosownie do tego, co zostało przeniesione do Seichau, a co zostało na miejscu w Krakowie. To pisał Kneisel w Seichau, a adnotacje Kraków – Kr ja robiłem w Krakowie”17. Dzięki temu dokumentowi – i odręcznym adnotacjom obu urzędników – wiemy, że do rezydencji von Richthofena wysłano 149 obrazów (w tym zaginione do dziś: „Portret młodzieńca” Rafaela Santi i „Chrystus upadający pod krzyżem” Paula Petera Rubensa). Niemcy sądzili, że w Sichowie kolekcja będzie bezpieczna do czasu „wyjaśnienia sytuacji wojennej”.\nNa początku 1945 roku III Rzesza chyliła się ku upadkowi. Hans Frank rozpoczął przygotowania do opuszczenia Krakowa i przeniesienia struktur swojego rządu na Dolny Śląsk. 16 stycznia poinstruował swojego adiutanta – Helmutha Pfaffenrotha – by zapakował zbiory sztuki znajdujące się w pałacu w Krzeszowicach i wywiózł je do Sichowa. Wśród zabezpieczonych przedmiotów było m.in. 8 obrazów Canaletta z Zamku Królewskiego w Warszawie – nie wiadomo czy dzieła te dotarły na miejsce (dziś uważane są za stratę wojenną). Hans Frank opuścił Kraków 17 stycznia 1945 roku – dzień po tym jak Armia Czerwona zajęła Warszawę, Częstochowę i Radom. Gubernator zdecydował się pojechać do Sichowa – gdzie od kilku dni na przebywali już jego współpracownicy. Na miejscu okazało się jednak, że pałac von Richthofena jest zbyt mały, by pełnić równocześnie rolę składnicy dzieł sztuki oraz biur rządu Generalnego Gubernatorstwa. Z tego powodu podjęto decyzję o przeniesieniu zbiorów sztuki do innej składnicy – na ten cel wybrano pałac rodziny von Wietersheim-Kramsta w Morawie (Muhrau) koło Strzegomia. Zabytki przewieziono tam 20 stycznia 1945 roku – w powojennych zeznaniach Palézieux zapewniał, że trafiły tam wszystkie obrazy umieszczone pierwotnie w Sichowie. Trzy dni później – 23 stycznia – pełnomocnik Hansa Franka sędzia Walter Schüler i konserwator Eduard Kneisel przekazali opiekę nad zbiorami lokalnym urzędnikom – „burmistrzowi” (a właściwie sołtysowi) Robertowi Schnitzlerowi i kierownikowi komórki Narodowosocjalistycznej Opieki Społecznej (Nationalsozialistische Volkswohlfahrt – N.S.V.) Wilhelmowi Dresslerowi. 25 stycznia 1945 roku – w obliczu coraz większych postępów Armii Czerwonej – Hans Frank postanowił opuścić Dolny Śląsk i udać się do Bawarii. Wyjeżdżając z Sichowa wydał rozkaz swojemu adiutantowi Helmutowi Pfaffenrothowi by pojechał do Morawy i „zabezpieczył” część najcenniejszych dzieł sztuki – przede wszystkim obrazy, które przez kilka lat wisiały na ścianach jego rezydencji na Wawelu i w pałacu w Krzeszowicach. Pfaffenroth zabrał z Morawy 3 skrzynie dzieł sztuki i przywiózł je do Neuhaus w Bawarii – gdzie organizowano jego biuro. Wśród zabytków jakie wywiózł z Dolnego Śląska były 23 obrazy (20 z nich znalazło się wcześniej w katalogu „Sichergestellte”), kilka zabytkowych map, szkice, kodeksy, rzeźby, relikwiarze, ikony i inne eksponaty z polskich kolekcji. Reszta zbiorów w dalszym ciągu pozostawała w Morawie.\n"Nawrócenie cesarzowej Faustyny przez Katarzynę Aleksandryjską" Hans von Kulmbach\n25 stycznia 1945 roku konserwator zabytków prowincji Dolnego Śląska otrzymał rozkaz z Berlina by zabezpieczyć najcenniejsze kolekcje znajdujące się w składnicach utworzonych na tym terenie. Ewakuacja miała również objąć zbiory sztuki pozostawione przez Hansa Franka na Dolnym Śląsku. Grundmann – z powodu braku środków transportowych – dotarł do Morawy dopiero 29 stycznia. Na miejscu okazało się, że zaledwie kilka dni wcześniej w pałacu zjawili się urzędnicy Generalnego Gubernatorstwa i zabrali część kolekcji – wszystko wskazuje na to, że ta grupa dokonała kradzieży dużej ilości cennych obrazów18. Dolnośląski konserwator zabytków – z pomocą stacjonującej w okolicy jednostki wojskowej – zapakował większość pozostawionych w Morawie dzieł sztuki (na miejscu pozostawił część zbiorów numizmatycznych i grafik – zostały odnalezione latem 1945 roku przez polskich historyków) i przetransportował je do Cieplic (Bad Warmbrunn), gdzie mieściło się biuro jego urzędu. Wkrótce i on – z powodu trudnej sytuacji na froncie – musiał opuścić Dolny Śląsk. 13 lutego 1945 roku – mając do dyspozycji tylko jeden samochód ciężarowy z przyczepą – wyjechał do Coburga w Bawarii. Zabrał ze sobą 66 obrazów i kilka cennych gobelinów pochodzących z polskich kolekcji – na początku maja 1945 roku przekazał je amerykańskim władzom wojskowym.\nPo zakończeniu II wojny światowej – dzięki staraniom polskich urzędników – do kraju zaczęły wracać zbiory zrabowane przez Niemców w czasie okupacji. Wśród nich były również obrazy z katalogu „Sichergestellte”. Pierwsza ich partia znalazła się w Polsce już w sierpniu 1945 roku. Stało się to za sprawą działalności grupy rewindykacyjnej zorganizowanej przez dyrektora Muzeum Narodowego w Warszawie prof. Stanisława Lorentza. Jeden z członków tego zespołu – prof. Witold Kieszkowski – odnalazł część zbiorów pozostawionych przez prof. Grundmanna w Cieplicach. Okoliczności w jakich doszło do odnalezienia zabytków (w tym obrazów) opisał w swoich wspomnieniach z akcji rewindykacyjnej na Dolnym Śląsku. „Dnia 20 sierpnia [1945 roku], wracając ze Szklarskiej Poręby po całodziennych nieudanych poszukiwaniach składnicy, w której znajdować się miały zbiory polskie, w godzinach podwieczornych zatrzymałem się w Cieplicach. Ponieważ do zmierzchu brakowało jeszcze parę godzin czasu, postanowiłem zwiedzić Bibliotekę Schaffgotschów, w której jeszcze nie byłem. Wszedłem przez boczne, zdaje się, wejście i tutaj w ciemnym kącie na klatce schodowej zauważyłem poustawiane jedna na drugiej skrzynie. Przy świetle zapałki na jednej ze skrzyń odczytałem napis Warschau”19. W kolejnych pomieszczeniach Kieszkowski odnalazł 19 skrzyń „z czego 6 ze zbiorami numizmatycznymi Muzeum Narodowego w Warszawie, 6 z obrazami i rzeźbami, 2 zawierały teki ze zbiorami graficznymi Stanisława Augusta, jedna srebro i jedna klisze cynograficzne”20. Najciekawsze okazały się skrzynie, w których znajdowały się obrazy – 31 arcydzieł wpisanych wcześniej do katalogu „Sichergestellte”: nr 2, 3, 5–7, 9–11, 16, 20, 25, 31, 32, 39, 48, 53, 55, 63–65, 68, 75, 77, 87, 88, 97, 128, 132, 133, 135, 140, 144 i 163. Widząc wartość odnalezionych zbiorów Kieszkowski osobiście zajął się ich zabezpieczeniem. „Ze względu na wyjątkową wartość dzieł sztuki, odnalezionych w Bibliotece Schaffgotschów w Cieplicach, odtransportowaniem ich do Warszawy i Krakowa zająłem się osobiście, przewożąc je samochodem ciężarowym Ministerstwa Kultury i Sztuki, oddanym mi do dyspozycji. Protokółem z dnia 25 VIII 45 r. przekazałem zbiory Muzeum Narodowemu w Warszawie, a protokółem z 1 IX 45 r. – Państwowym Zbiorom Sztuki na Wawelu”21.\nKolejna partia obrazów włączonych do katalogu „Sichergestellte” wróciła do Polski pod koniec kwietnia 1946 roku. W pociągu wiozącym zabytki rewindykowane z terenów Niemiec znajdujących się pod okupacją amerykańską znalazły się nie tylko ołtarz Wita Stwosza z kościoła mariackiego, ale również wiele obrazów wywiezionych z Krakowa do Sichowa i Morawy. Wśród nich było 19 dzieł wywiezionych do Neuhaus przez adiutanta Hansa Franka – w tym „Dama z gronostajem” Leonardo da Vinci i „Krajobraz z miłosiernym Samarytaninem” Rembrandta van Rijn. Do Polski nie wrócił (z zasobu wywiezionego przez Pfaffenrotha) jedynie obraz Francesco Guardiego „Schody pałacowe” – amerykańskie władze okupacyjne przez pomyłkę (źle oceniając proweniencję) przekazały to dzieło do zasobów Uniwersytetu w Heidelbergu (obraz wrócił do Polski w 2014 roku). We wspomnianym transporcie do Krakowa przywieziono również 66 obrazów (58 dzieł było wpisanych do katalogu „Sichergestellte”), które w lutym 1945 roku prof. Grundmann wywiózł z Cieplic do Coburga. W 1946 roku z Austrii do Polski powrócił obraz Lucasa Cranacha Starszego „Pozwólcie dzieciom przyjść do mnie” („Chrystus błogosławiący dzieci”). Dzieło to znajdowało się przez pewien czas w pracowni konserwatorskiej Franza Sochora (współpracownika Kajetana Mühlmanna) w Wiedniu. Dziesięć lat później – w 1956 roku – władze radzieckie przekazały Polsce 3 obrazy, które były wcześniej wpisane do katalogu „Sichergestellte”. Były to dzieła, które Mühlmann wywiózł do Berlina w pierwszych miesiącach okupacji – mimo interwencji Hansa Franka i dymisji Specjalnego Komisarza ds. Zabezpieczenia Dzieł Sztuki na Wschodnich Terenach Okupowanych w 1943 roku, nie wróciły one do Krakowa. Z zasobu pozostawionego w stolicy III Rzeszy Rosjanie zwrócili Polsce „Pietę” autorstwa mistrza wschodnioniemieckiego (nr 4 katalogu „Sichergestellte”), „Opłakiwanie Chrystusa” mistrza niderlandzkiego (nr 42) i „Portret damy z pieskiem i małpką” Nicolasa de Largillièra (nr 158). Na kolejne zaginione dzieła malarskie stanowiące część katalogu „Sichergestellte” trzeba było czekać wiele dekad. W 1993 roku do Polski wrócił (zidentyfikowany na aukcji w Nowym Jorku jako strata wojenna) obraz Gabriela Metsu „Praczka”. W 2002 odzyskaliśmy obraz Adriaena Brouwera „Chłopi w karczmie” – odnaleziony w Londynie.\n„Praczka” Gabriel Metsu\nW dalszym ciągu na liście strat wojennych znajduje się kilkadziesiąt obrazów wpisanych przez Niemców do katalogu „Sichergestellte”. Wśród tej grupy są min. 2 dzieła Hansa von Kulmbacha („św. Barbara” i „Ofiarowanie w świątyni”) zrabowane z Pałacu pod Baranami przez Otto Gustawa von Wächtera lub jego żonę Charlotte oraz 37 arcydzieł ewakuowanych z Krakowa na Dolny Śląsk – w tym „Portret młodzieńca” Rafaela Santi, „Chrystus upadający pod krzyżem” Paula Petera Rubensa, 7 dzieł von Kulmbacha (poza tymi, które wywieźli z Krakowa von Wächterowie), „Brama miejska Kleine Houtpoort w Haarlemie” Gerrita Berckheyda, „Stary zamek nad wodą” Jana van Goyen, „Portret damy” Marcello Bacciarelliego, „Alegoria architektury, malarstwa i rzeźby” Pompeo Batoniego, 8 dzieł Canaletta ze zbiorów Zamku Królewskiego w Warszawie, „Madonna z dzieciątkiem” Neroccio di Bartolommeo de’ Landiego i wiele innych.\n1 Protokół spotkania z dnia 28 października 1939 roku, Bundesarchiv, Berlin Document Center syg. 1023\n2 Meyer-Heisig w czasie wojny pracował także dla Miejskich Zbiorów Sztuki w Norymberdze (Städtische Kunstsammlung Nürnberg).\n3 W literaturze podawane jest również imię Kunz Dittmer.\n4 W literaturze podawany jest różny zapis jego nazwiska – także Eduard Holzmaier.\n5 Wydawnictwo powstało w XVIII wieku i początkowo oprócz publikacji w języku niemieckim wydawało również książki po polsku. Dziś firma nosi nazwę „Bergstadtverlag Wilhelm Gottlieb Korn” i działa w Niemczech. Specjalizuje się w publikacjach poświęconych kulturze i historii\n6 Rozporządzenie Generalnego Gubernatora z dnia 16 grudnia 1939 roku ogłoszone w „Dzienniku Rozporządzeń Generalnego Gubernatorstwa dla Okupowanych Polskich Obszarów” nr 12 z 1939 roku.\n7 Rozporządzenie Generalnego Gubernatora z dnia 16 grudnia 1939 roku ogłoszone w „Dzienniku Rozporządzeń Generalnego Gubernatorstwa dla Okupowanych Polskich Obszarów” nr 12 z 1939 roku.\n8 Rozporządzenie dr Kajetana Mühlmanna z dnia 15 stycznia 1940 roku ogłoszone w „Dzienniku Rozporządzeń Generalnego Gubernatorstwa dla Okupowanych Polskich Obszarów” nr 6 z 1940 roku.\n9 „Sichergestellte Kunstwerke im Generalgouvernement”.\n12 Wyciąg z dziennika Hansa Franka. Wpis z 20 sierpnia 1943 roku, archiwum Stefana Zamoyskiego.\n13 J.R. Kudelski, Zaginiony Rafael. Kulisy największej kradzieży nazistów, Kraków 2014.\n14 Oświadczenie dr. Wilhelma Ernsta Palézieux z 26 maja 1947 roku, IPN GK 255/607, t. 1, k. 44.\n15 K. Zalewska, J.R. Kudelski, Wojenne losy Batorego pod Pskowem, Rejtana i Unii Lubelskiej Jana Matejki, 2016, http://dzielautracone.gov.pl/artykuly/148-wojenne-losy-batorego-pod-pskowem-rejtana-i-unii-lubelskiej-jana-matejki\n16 Protokół przesłuchania dr. Wilhelma Ernsta Palézieux z 24 stycznia 1948, IPN GK 255/607, t. 1, k. 179.\n17 Protokół rozprawy w sprawie dr. Wilhelma Ernsta Palézieux z 9 lipca 1948 roku, IPN GK 255/607, t. 2, k. 47.\n18 J.R. Kudelski, Zaginiony Rafael…\n19 Ibidem, s. 149.\n20 Ibidem, s. 150.\n21 Ibidem, s. 152.