Niezwykłe choć prawdziwe przygody Kapitana Korkorana [Alfred Assollant] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00331 009291 15552191 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Alfred Assollant Liczba stron:\nAlfred Assollant NIEZWYKŁE CHOĆ PRAWDZIWE PRZYGODY KAPITANA KORKORANA\nI. AKADEMIA NAUK (W LYONIE) A KAPITAN KORKORAN Owego dnia – a było to 29 września 1856 roku – około godziny trzeciej po południu Akademia Nauk w Lyonie odbywała posiedzenie, pogrążona w jednomyślnej drzemce. Na usprawiedliwienie panów akademików wypada powiedzieć, że od południa słuchali zwięzłego streszczenia pracy znamienitego doktora Maurycego Schwartza ze Schwartzhausen na temat śladów, jakie pozostawia w kurzu lewa łapka pająka, który nie zjadł śniadania. Zresztą żaden z drzemiących członków Akademii nie poddał się bez walki. Ten, zanim oparł łokcie na stole, a głowę na łokciach, próbował naszkicować profil rzymskiego senatora, ale sen zaskoczył go w momencie, gdy uczoną ręką kreślił fałdy togi. Inny znów zbudował okręt liniowy z białej kartki papieru i dopiero wówczas dało się słyszeć jego łagodne chrapanie – niby lekki wietrzyk, który zda się miał wypełnić żagle statku. Jedynie przewodniczący, z ręką na dzwonku niczym żołnierz pod, bronią, przechylił się w tył, na oparcie fotela, i spał z godnością w tej pozie pełnej majestatu. Tymczasem potok mowy płynął nieprzerwanie, a doktor Maurycy Schwartz ze Schwartzhausen gubił się w niewyczerpanych rozważaniach na temat genezy i domniemanych skutków swoich odkryć. Nagle rozbrzmiały trzy uderzenia zegara i całe zgromadzenie się przebudziło. Wówczas zabrał głos przewodniczący: – Panowie – rzekł – w pierwszych piętnastu rozdziałach pięknej księgi, którą właśnie nam czytano, zawiera się tyle prawd nowych i twórczych, że jak mniemam, Akademia wyrazi zgodę, ażebyśmy oddając należny hołd geniuszowi pana doktora Schwartza, odłożyli lekturę dalszych piętnastu rozdziałów na tydzień następny. Dzięki temu każdy zdoła przemyśleć i pogłębić ten nadzwyczajny temat i będzie w stanie przedstawić autorowi uwagi, gdyby się one znalazły. Pan Schwartz wyraził zgodę, więc bez zwłoki odłożono lekturę i zaczęła się dyskusja o czym innym. Na to wstał niski siwowłosy człowiek o żywym spojrzeniu, ze spiczastą białą brodą i tak chudy, że skóra przylegała do kości niby przyklejona. Dał znak, że chce zabrać głos, i w jednej chwili zapanowała cisza, był to bowiem jeden z tych ludzi, którym nikt nie śmie przerywać, kiedy mówią. – Czcigodni panowie – rozpoczął – w ubiegłym miesiącu zmarł w Suezie wielce szanowny i nieodżałowany nasz kolega, niejaki Delaroche. Zamierzał był właśnie płynąć do Indii, ażeby w Górach Gatu w okolicy źródeł Godawery wszcząć poszukiwania Gurukaramty, która jest najstarszą indyjską księgą świętą, starszą niż Wedy. Jak powiadają, tubylcy ukryli ową księgę przed wzrokiem Europejczyków. Wszystkim miłośnikom nauki zawsze będzie droga pamięć tego szlachetnego człowieka, który wobec nadchodzącej śmierci nie chciał zaprzepaścić rozpoczętego dzieła i zapisał sto tysięcy franków temu, kto by zechciał podjąć się odnalezienia owej księgi, której istnienie nie powinno ulegać wątpliwości, jeżeli tylko prawdą jest, co mówią bramini. Pan Delaroche mocą swego testamentu ustanowił waszą sławetną Akademię egzekutorką swej ostatniej woli, a was, panowie, prosi, abyście sami wybrali legatariusza. Wybór ten nasunie zresztą niemałe trudności, albowiem podróżnik, który zostanie wysłany do Indii, musi być silny, aby zdołał znieść tamtejszy klimat, i odważny, aby mógł stawiać czoło zębom tygrysa, trąbie słonia i zasadzkom indyjskich rozbójników. Ponadto winien być przebiegły: nieraz przyjdzie mu oszukiwać zazdrosnych Anglików, bowiem Królewskie Towarzystwo Azjatyckie z Kalkuty czyniło bezskuteczne poszukiwania i postara się nie dopuścić, aby zaszczyt odnalezienia świętej księgi przypadł Francuzowi. Co więcej, musi on znać sanskryt, parsi i wszystkie inne języki Indii, ludowe i święte. Wobec tego, że sprawa jest niemałej wagi, pozwalam sobie podać projekt, ażeby Akademia dokonała wyboru drogą konkursu. Natychmiast też konkurs ogłoszono i wszyscy udali się na obiad. Konkurenci zgłosili się tłumnie i zaczęły się zabiegi o głosy akademików. Ale ten był zbyt słabej budowy, ten znów niewykształcony, jeszcze inny nie znał języków orientalnych z wyjątkiem chińskiego, tureckiego i klasycznej japońszczyzny. Tak więc mijały miesiące, a Akademia wciąż nie mogła dokonać wyboru kandydata. Aż wreszcie podczas posiedzenia w dniu 26 maja 1857 roku przewodniczącemu doręczony został bilet od nieznajomego, który prosił, aby go niezwłocznie wysłuchano. Na bilecie było nazwisko: kapitan Korkoran. – Korkoran? – powiedział przewodniczący.- Korkoran! Czy komuś znane jest to nazwisko? Nie było znane nikomu. Jednakże zgromadzenie, ciekawe jak wszystkie tego rodzaju zgromadzenia, zapragnęło ujrzeć nieznajomego. Otworzyły się drzwi i stanął w nich kapitan Korkoran. Był to wysoki młody człowiek, zaledwie dwudziestopięcioletni; zaprezentował się z prostotą, nie zanadto skromnie, ale też nie zanadto wyniośle. Miał jasną cerę, bez zarostu. W jego oczach koloru zieleni morskiej malowała się szczerość i odwaga. Miał na sobie alpagowy paltot, czerwoną koszulę i białe drelichowe spodnie. Końce krawata, zawiązanego a la colin, zwisały mu niedbale na piersi. – Dostojni panowie – rzekł – doszła mnie wiadomość, że jesteście w kłopocie, więc przybywam zaofiarować wam swoje usługi. – W kłopocie! – przerwał mu przewodniczący wyniosłym tonem. – Pan się myli. Akademia Nauk w Lyonie, jak zresztą żadna inna Akademia, nigdy nie była w kłopocie. Pragnąłbym wiedzieć, co też może wprawić w kłopot uczone towarzystwo, które, pozwolę sobie zauważyć, liczy wśród swych członków tyle znakomitych talentów, tyle wzniosłych dusz, tyle szlachetnych serc, pomijając, rzecz jasna, osobę tego, który ma zaszczyt być przewodniczącym… W tym miejscu przerwały mówcy oklaski. – Skoro szanownemu zgromadzeniu nikt nie jest potrzebny – odparł Korkoran – mam zaszczyt pokłonić się… Zrobił półobrót w lewo i skierował się ku drzwiom. – Ależ panie – rzekł przewodniczący – co za gwałtowność! Niech pan przynajmniej zdradzi powód swej wizyty. – Jak słyszałem – odpowiedział na to Korkoran – Akademia zamierza odszukać Gurukaramtę. Przewodniczący uśmiechnął się z ironią, ale zarazem z życzliwością. – I właśnie pan chciałbyś odnaleźć ten skarb? – zapytał. – Tak, ja. – Czy znane są panu warunki legatu naszego światłego i nieodżałowanego kolegi, pana Delaroche? –- Tak, są mi znane. – Mówisz pan po angielsku? – Jak profesor Oksfordu. – Czy możesz pan z miejsca dać mi dowód? – Yes, sir – powiedział Korkoran. – You are a stupid iellow. Czy życzy pan sobie jeszcze jakiejś próbki moich wiadomości? – Nie, nie – pośpieszył z odpowiedzią przewodniczący, który w całym swoim życiu słyszał język Szekspira jedynie w teatrze Palais-Royal.- Znakomicie, drogi panie… Sądzę, że znasz pan także sanskryt? – Czy mógłbym prosić łaskawych panów o tom Bhagawaty-Purany? Miałbym zaszczyt tłumaczyć w dowolnym miejscu. – Ohoho! – zawołał przewodniczący. – A znasz pan język parsi i hindustani? Korkoran wzruszył ramionami. – Dziecinna igraszka! – rzekł. I bez wahania wygłosił dziesięciominutową przemowę w jakimś nieznanym języku. Uczeni patrzyli nań ze zdziwieniem. Skończywszy zapytał: – Czy wiedzą panowie, o czym miałem zaszczyt mówić? – Na planetę, którą odkrył pan Le Verrier! – zawołał przewodniczący. – Nie zrozumiałem ani słowa. – To jest właśnie język hindustani – odparł Korkoran. – Tak mówią w Kaszmirze, w Nepalu, w królestwie Lahoru, w Multanie, Audh, Bengalu, Dekanie, Karnath, w Malabarze, Gandunie, Trawankorze, Kojampatturze, Maj surze, w kraju Sikhów, w Sindii, Dżajpurze, Udajpurze, w Diesselmirze, Bikanerze, w Barodzie, Banswarze, Noanagarze, Holkarze, w Bhopalu, Baitpurze, Dalpurze, w Satarze i wzdłuż całego Wybrzeża Koromandelskiego. – Znakomicie, drogi panie, znakomicie! – zawołał przewodniczący. – Pragnąłbym zadać panu jeszcze ostatnie pytanie. Zechce pan wybaczyć tę ciekawość, ale wszak testament naszego nieodżałowanego przyjaciela nakłada na nas tak wielką odpowiedzialność, że nigdy nie będziemy wiedzieli za dużo… – Dobrze – odparł Korkoran. – Pytajcie, panowie, o co chcecie, byle prędko, bowiem czeka na mnie Luiza. – Luiza! – podjął z godnością pan przewodniczący. – Kim jest ta młoda osoba? – To przyjaciółka, która mi towarzyszy we wszystkich wojażach. Na te słowa z sąsiedniej sali dał się słyszeć odgłos szybkich kroków, po czym z wielkim hałasem zatrzaśnięto jakieś drzwi. – Co to takiego? – zapytał przewodniczący, – To Luiza się niecierpliwi. – Niech zatem czeka. Jak sądzę, nasza Akademia nie jest na rozkazy pani czy też panny Luizy. – Jak panowie sobie życzą – odparł Korkoran. A jako że nikt go nie poprosił, żeby usiadł, sam zajął miejsce w fotelu i oparł się wygodnie, gotów słuchać przemowy akademika. Tymczasem uczony był w niemałym kłopocie nie wiedząc, jak rozpocząć swoją mowę, albowiem zapomniano postawić na stole wodę i cukier, a jest rzeczą znaną, że cukier i woda to dwa źródła elokwencji. Aby naprawić owo niewybaczalne zaniedbanie, pociągnął za sznur dzwonka. Nikt się jednak nie zjawił. – Jakiż ten woźny niedbały – powiedział wreszcie. – Muszę go odprawić. I zadzwonił po raz drugi, trzeci i piąty, ale wciąż na próżno. Wreszcie Korkoran, któremu żal się zrobiło tego męczennika, powiedział: – Nie dzwoń pan więcej. Zapewne woźny posprzeczał się z Luizą i opuścił westybul. – Z Luizą! – zawołał przewodniczący. – A zatem ta młoda osoba ma bardzo zły charakter. – O nie, nie bardzo zły. Trzeba tylko umieć się z nią obchodzić. Może woźny był zbyt gwałtowny. Ona taka młoda, pewnie się uniosła. – Taka młoda! Ileż więc lat ma panna Luiza? – Ledwie pięć – odparł Korkoran. – Oh! W tym wieku łatwo można sobie z nią poradzić. – Czy ja wiem? Ona czasami drapie lub gryzie. – Ależ panie – rzekł przewodniczący – nic prostszego jak przenieść ją do sąsiedniej sali. – O, to nie takie łatwe – odparł Korkoran. – Luiza bywa uparta. Nie przywykła do tego, by się jej sprzeciwiać. Urodziła się w krajach tropikalnych i pod wpływem gorącego klimatu wzmogła się jeszcze wrodzona zapalczywość jej usposobienia… – No cóż – odezwał się przewodniczący – dość już rozmów o pannie Luizie. Akademia ma przed sobą ważniejsze zadanie. Powróćmy do naszego przesłuchania. Czy pan cieszysz się dobrym zdrowiem? – Tak sądzę – odparł Korkoran. – Po dwakroć przechodziłem cholerę, raz żółtą febrę i jak widać… Mam trzydzieści dwa zęby, a gdybyście zechcieli, panowie, dotknąć moich włosów, moglibyście się przekonać, czy są podobne do peruki. – Znakomicie! Mam nadzieję, że jest pan również bardzo silny. – Hm – rzekł Korkoran – wprawdzie nie tak bardzo jak mój nieboszczyk ojciec, ale w sam raz jak na moje potrzeby. Jednocześnie rozejrzał się wokół, a widząc w oknie grube kraty żelazne, schwycił jeden z prętów i bez widocznego wysiłku zgiął go jak rozgrzaną nad ogniem pałeczkę czerwonego wosku. – Do kaduka! A to krzepki zuch! – zawołał jeden z akademików. – Oh, to jeszcze nic – odparł Korkoran ze spokojem. – Gdybyście mi, panowie, dali armatę trzydziestosześciofuntową, chętnie bym się podjął wnieść ją na górę Fourvieres. Podziw obecnych zaczął ustępować miejsca przerażeniu. – Domyślam się – podjął przewodniczący – żeś pan był w ogniu? – Dwunastokrotnie – odrzekł Korkoran – ale nie więcej. Jak panom wiadomo, kapitan statku handlowego na morzach Chin i Borneo winien zawsze mieć na pokładzie kilka kartonad dla obrony przed piratami. – Więc pan zabijałeś piratów? – Działałem we własnej obronie – odpowiedział marynarz – i zabiłem najwyżej dwustu czy trzystu, a do tego nie sam, Na mnie przypada z tej liczby około trzydziestu. Reszty dokonali moi majtkowie. W tym momencie posiedzenie zostało przerwane, albowiem z sąsiedniej sali dał się słyszeć łoskot przewracanych krzeseł. – Nie do wytrzymania! – zawołał przewodniczący. – Trzeba zobaczyć, co to takiego. – Mówiłem wam, panowie, że nie należy nadużywać cierpliwości Luizy – powiedział Korkoran. – Jeżeli panowie pozwolą, to ją tu przyprowadzę i uspokoję. Biedaczka, nie może beze mnie żyć. – Drogi panie – rzekł jeden z akademików raczej kwaśno – kiedy dziecko jest zasmarkane, trzeba mu utrzeć nos, kiedy kaprysi, należy je skarcić, a kiedy dużo krzyczy, kładzie się je do łóżka, ale nie wprowadza się go do przedpokoju uczonego towarzystwa! – Czy panowie nie macie więcej pytań? – odezwał się Korkoran nieporuszony. – Za pozwoleniem, jeszcze jedno pytanie – powiedział przewodniczący i wskazującym palcem prawej dłoni poprawił sobie złote okulary na nosie. – Czy jesteś pan… no, jesteś pan odważny, silny i zdrowy, to widać. Jesteś pan uczony, bo dowiodłeś tego mówiąc płynnie językiem hindustani, który żadnemu z nas nie jest znany. Ale, jakże to wyrazić, no, czy jest pan… sprytny i przebiegły, jak panu bowiem wiadomo, bywa to bardzo przydatne w czasie podróży wśród tych ludów zdradzieckich i okrutnych. I jakkolwiek Akademia pragnie gorąco przyznać panu nagrodę wyznaczoną przez naszego sławnego p rzyjaciela Delaroche, jakkolwiek pała żądzą odnalezienia słynnej Gurukaramty, której Anglicy bezskutecznie szukali na całym Półwyspie Indyjskim, to wszak miałaby skrupuły narażając życie tak drogocenne, jak życie pańskie, i… – Nie wiem, czy jestem przebiegły – przerwał Korkoran. – Ale wiem, że mam głowę Bretończyka z Saint-Malo, że moje pięści mają nieprzeciętną wagę, że noszę rewolwer dobrej marki, a stal mego szkockiego dirku jest hartowna jak żadna inna, i wiem ponadto, żem nie widział dotąd żywej istoty, która by tknęła mnie bezkarnie. Przebiegłość to cecha tchórzy. My, z rodu Korkoranów, zwykliśmy iść prosto przez życie, torując sobie drogę jak kula armatnia. – Ale cóż to znowu za okrutny hałas? – powiedział przewodniczący. – Wydaje mi się, że to panna Luiza wciąż się zabawia. Idź pan i uspokój ją natychmiast albo pogroź jej rózgą, bo wszak trudno już wytrzymać. – Luiza, do mnie! – zawołał Korkoran nie wstając z fotela. Na to wezwanie drzwi się otwarły, jakby wyważone katapultą, i ukazał się tygrys królewski, niezwykle wielki i niezwykle piękny. Zwierzę dało susa ponad głowami akademików i wylądowało u stóp kapitana Korkorana. – Cóż to, moja droga Luizo? – rzekł kapitan. – Hałasujesz w przedpokoju, przeszkadzasz uczonym. Bardzo to niepięknie. Połóż się. Jeżeli tak dalej pójdzie, nie wprowadzę cię więcej do towarzystwa. Zdawać by się mogło, że ta pogróżka przejęła Luizę wielką trwogą.\nII. W JAKI SPOSÓB AKADEMIA NAUK (W LYONIE) ZAWARŁA ZNAJOMOŚĆ Z LUIZĄ Jakkolwiek Luiza była niezmiernie przejęta, gdy kapitan Korkoran zapowiedział, że nie wprowadzi jej więcej do towarzystwa, to wszakże jej wzruszenie z pewnością nie było równe temu, którego doznali członkowie sławnej Akademii Nauk w Lyonie. Gdybyśmy jednak zechcieli zważyć, że uczeni przywykli zajmować się nauką, a nie żonglerką z tygrysami Bengalu, nie mielibyśmy im za złe tej ludzkiej słabości.Natychmiast odwrócili się w stronę drzwi i rzucili do ucieczki ku sąsiedniej sali, w nadziei, że dostaną się do westybulu, skąd prowadziły drzwi na ozdobne schody, które z kolei wychodziły na ulicę. Dalsza ucieczka nie nasuwałaby już trudności, jest bowiem rzeczą znaną, iż dobry piechur, nie obciążony ekwipunkiem, z łatwością robi dwanaście kilometrów na godzinę. A że najdalej zamieszkały akademik, chcąc znaleźć się u celu, czyli w kącie koło własnego kominka, musiałby przemierzyć nie więcej niż dwa kilometry, uczeni mieli niemałe szansę w kilka minut oswobodzić się od towarzystwa Luizy. Jakkolwiek to rozumowanie, przeniesione na papier, może się wydać rozwlekłe, wprowadzono je w czyn tak szybko i jednomyślnie, że w sekundzie wszyscy akademicy gotowi byli do ucieczki. Wszakże sam pan przewodniczący, który we wszelkich okolicznościach winien był świecić przykładem, tym razem, mimo nadzwyczajnej gotowości, dotarł zaledwie dziewiętnasty do drzwi, które wyważyła Luiza. Co więcej, nikt nie ośmielił się przekroczyć progu, albowiem tygrysica zaczęła właśnie nudzić się w zamknięciu, a że nadto przejrzała plany uczonych, postanowiła także wyjść na przechadzkę. W okamgnieniu jednym susem przeskoczyła po raz wtóry nad dostojnym zgromadzeniem i wylądowała u samych stóp nieustającego sekretarza, który na czele panów uczonych śpieszył ku drzwiom. Ten wielce szanowny człowiek uczynił krok do tyłu i z ochotą uczyniłby dalsze kroki, gdyby mu nie przeszkodziły nogi tych, co tłoczyli się za jego plecami. Lecz skoro tylko uczeni spostrzegli, że Luiza sprawuje funkcję awangardy, zaczęli cofać się w pośpiechu, dzięki czemu pan nieustający sekretarz odzyskał swobodę ruchów. Jedynie jego peruka nienaturalnie sfalowała się na czole. Kiedy się to działo, Luiza, niczym młody chart przed polowaniem, żwawym truchtem przechadzała się po westybulu, rzucając na członków Akademii spojrzenia żywe i rozbawione. Zdawać by się mogło, że czeka rozkazów Korkorana. Akademicy zbili się w gromadki okazując wyraźny brak zdecydowania. Zważywszy na humory Luizy, uciekać nie było bezpiecznie, ale też tu, w sali, groziło niebezpieczeństwo równie wielkie. Tak rozważając szanowni uczeni zabrali się do wznoszenia barykady z foteli. Aż nareszcie pan przewodniczący, który sądząc po jego przemówieniach był człowiekiem rozumnym, głośno wyraził przekonanie, iż kapitan Korkoran uczyniłby wszystkim tu obecnym wielki honor i przyjemność, gdyby zechciał „wynieść się najprostszą i najkrótszą drogą”. Jakkolwiek słowo „wynieść, się” nie było zbyt na miejscu, Korkoran nie poczuł się dotknięty, jako że było mu wiadomo, iż są chwile, kiedy dobór słów staje się rzeczą nieistotną. – Szanowni panowie – rzekł – żałuję niezmiernie, iż… – Na Boga! Niech pan niczego nie żałuje i co prędzej idzie sobie! – wykrzyknął nieustający sekretarz. – Nie wiem, co sobie pańska Luiza we mnie upatrzyła, ale ciarki przechodzą mi po plecach. W istocie, Luiza zdawała się niezmiernie zaintrygowana, pan sekretarz bowiem w zamęcie walki nie spostrzegł, iż peruka zsunęła mu się na prawy bok, ukazując oczom tygrysicy całkiem nagą czaszkę. Ten nieznany widok wprawił ją w ogromne zdumienie. Spostrzegłszy to Korkoran, by dać Luizie przykład, bez słowa zbliżył się do drugich drzwi wejściowych. Wszakże drzwi te wspierała z zewnątrz potężna barykada, a co gorsza były one z brązu, tak że nawet Korkoran nie zdołałby ich wyważyć. Tak czy inaczej, dzielny młodzieniec wymierzył ramieniem cios tak silny, że zadrżały nie tylko drzwi; ale cała ściana, a nawet zdawać by się mogło, iż gmach zatrząsł się w posadach. Korkoran zamierzał właśnie ponowić cios, gdy powstrzymał go pan przewodniczący. – Tylko tego brakowało – powiedział – żeby się nam dach zawalił na głowę. – Jakaż więc jest rada? – spytał na to kapitan. – O! już mam. Wyjdę z Luizą oknem. – Zastanów się pan, kapitanie – rzekł przewodniczący w porywie szlachetności. – Primo: trzeba by wyjąć żelazne pręty, secundo: okno dzieli od bruku całe trzydzieści stóp, więc z łatwością możesz pan zlecieć na złamanie karku, a przebrzydłe pańskie zwierzę… – Tss. – przerwał Korkoran. – Nie mów pan, proszę, tak brzydko o Luizie, jest bowiem bardzo wrażliwa. Jeszcze się rozgniewa… Co się tyczy prętów, to dla mnie fraszka. I w istocie, kapitan, bez najmniejszego, rzekłbyś, wysiłku, wyjął z okna trzy pręty. – Przejście gotowe – powiedział. Po prawdzie członkowie Akademii Nauk (w Lyonie) z jednej strony żywili obawę, iż Korkoran skręci kark, ale też z drugiej strony gorąco pragnęli rozstać się z tygrysicą. Korkoran już siedział na oknie, gotów zejść na dół czepiając się rzeźb i występów muru, gdy wtem odezwał się pan przewodniczący: – Halo, kapitanie! Nie zamierzasz pan chyba zostawić nas sam na sam z panną Luizą? – Dalibóg! ktoś przecie musi wyjść pierwszy – odparł Korkoran. – A Luiza za nic nie wyskoczy, jeżeli nie dam jej przykładu. – Lecz co będzie – podjął pan przewodniczący – jeśli pan wyskoczysz, a Luiza nie zechce pójść w pana ślady? – Oh! – westchnął Korkoran – gdyby runęło niebo, mnóstwo skowronków wpadłoby w pułapkę. Więc jak: mam schodzić czy nie? – Niech pierwsza zejdzie Luiza – odparł pan przewodniczący. – Zgoda – rzekł Korkoran. – Przypuśćmy, że wezmę Luizę za kark i wypchnę przez okno, ale rzecz w tym, że Luiza miewa humory. Jeszcze, nie czekając na mnie, pobiegnie ulicami i zanim zdołam pośpieszyć z pomocą, gotowa schrupać parę osób. Gdybyście wiedzieli, panowie, jaki Luiza miewa apetyt! Nadto jest godzina czwarta, a biedaczka do tej pory nie jadła lunchu. Bo ona codziennie jada lunch o pierwszej, jak królowa Wiktoria. Do kroćset! Luiza nie jadła dzisiaj lunchu! Co za nierozwaga! Na słowo „lunch” oczy Luizy rozbłysły radością. Zmierzyła wzrokiem jednego z panów akademików, tęgiego poczciwca, który cieszył się widać dobrym zdrowiem, bo cerę miał świeżą i różowiutką. Kilkakroć rozwarła i zamknęła szczęki, mlaskając językiem z widocznym ukontentowaniem, po czym spojrzała na Korkorana, jakby pytała go, czy już pora na lunch. Pan akademik dostrzegł te spojrzenia i zbladł. – Tak więc zostaję – rzekł Korkoran, a głaszcząc Luizę dorzucił: – Bądź spokojna, kochanie. Tam, do kata! Nie zjesz lunchu dzisiaj, to zjesz jutro. Nie trzeba być tak łakomą. Tu tygrysicą zamruczała z cicha, na co Korkoran, unosząc szpicrutę, powiedział: – Sza, moja mała, sza, bo gwizdek z tobą się rozmówi. Czy to widok gwizdka, czy też pod wpływem słów kapitana, tygrysicą spokojnie ułożyła się na brzuchu i mrucząc jak kot zaczęła ocierać się wspaniałym łbem o nogę swego pana. – Dostojni panowie – przemówił przewodniczący – zechciejcie łaskawie zająć miejsca, skoro bowiem drzwi zamknięto i zabezpieczono barykadą, to zapewne dlatego, iż woźny udał się po pomoc. Czekajmy zatem nań cierpliwie, aby zaś nie tracić czasu, ośmielę się za pozwoleniem panów podać projekt, abyśmy niezwłocznie zapoznali się z wyjątkowo ciekawą rozprawą naszego uczonego kolegi pana Crochet na temat pochodzenia i rozwoju języka mandżurskiego. – Co mi tam mandżurski – przerwał zrzędliwie któryś z akademików. – Oddałbym mandżurski i wszystkie jego kontynuanty, a japoński i tybetański na dodatek, ażebym tylko mógł w tej chwili ogrzać nogi przed własnym kominkiem! A to łajdak ten woźny! Laskę bym połamał na jego grzbiecie. – Śmiem sądzić – wtrącił pan nieustający sekretarz – iż nasze dostojne zgromadzenie nie cieszy się niezmąconym spokojem ducha, który tak sprzyja naukowym dociekaniom, toteż byłoby chyba pożądane odłożyć kwestię mandżurską na kiedy indziej. W zamian zaś może by kapitan Korkoran zechciał nam powiedzieć o przygodach, którym zawdzięczamy, że w chwili obecnej znaleźliśmy się oko w oko z panną Luizą. Korkoran skłonił się z szacunkiem i tak oto rozpoczął swoją przemowę.\nIII. O TYGRYSIE, KROKODYLU l KAPITANIE KORKORANIE Zdarzyło wam się może słyszeć, panowie, o sławnym Robercie Surcouf z Saint-Malo. Ojciec jego był w prostej linii bratankiem szwagra mego pradziadka. Moim stryjecznym bratem jest głośny i wielce uczony Yves Quaterquem, obecnie członek Instytutu Paryskiego, Jak powszechnie wiadomo, on to wynalazł sposób kierowania balonami. Mój dziad stryjeczny, Alain Korkoran, noszący przydomek Czerwonobrodego, pobierał nauki razem ze świętej pamięci wicehrabią Franciszkiem de Chateaubriand, a podczas rekreacji w dniu 23 czerwca 1782 roku, między godziną czwartą trzydzieści a piątą po południu miał zaszczyt przyłożyć zaciśniętą pięść do oka wicehrabiego. Tak więc widzicie, panowie, że pochodzę z wysokiego rodu i że Korkoranowie mogą chodzić z odsłoniętym czołem i patrzeć ludziom prosto w oczy.O sobie samym powiem niewiele. Otóż urodziłem się chyba z wędką w ręku, bo w wieku gdy wszystkie dzieci poznają dopiero abecadło, ja wsiadałem sam do łodzi ojca, kiedy zaś ojciec zginął spiesząc na ratunek łodzi rybackiej, zaciągnąłem się na "Cnotliwą Zuzannę" z Saint-Malo, która właśnie wyruszyła na połów wielorybów w okolice Cieśniny Beringa. Po trzech latach rejsów od bieguna północnego do południowego zmieniłem "Cnotliwą Zuzannę" na "Piękną Emilię", z "Pięknej Emilii" przeniosłem się na "Dumnego Artabana", a z "Dumnego Artabana" na "Syna Burzy". Był to dwumasztowiec, który pod wszystkimi żaglami robił osiemnaście węzłów na godzinę. – Panie Korkoran – przerwał nieustający sekretarz Akademii – przecie to miała być historia Luizy. – Chwilka cierpliwości, panowie – odparł Korkoran – właśnie do tego zmierzam… Przerwał mu daleki odgłos bicia w bębny na alarm. – A to co takiego? – zaniepokoił się pan przewodniczący. – Łatwo się domyślić – odrzekł Korkoran. – Woźny zląkł się, zabarykadował drzwi i pobiegł po odsiecz na posterunek. A to podła dusza! – Dalibóg! – odezwał się jakiś akademik. – Lepiej by zrobił zostawiając drzwi otwarte, bo przynajmniej nie musiałbym wysłuchiwać historii panny Luizy. – Baczność! To nie żarty – zawołał kapitan. – Dzwonią na trwogę. W istocie, z pobliskiej dzwonnicy rozbrzmiał dźwięk dzwonu na trwogę i z szybkością ognia pędzonego wiatrem przeniósł się na wszystkie inne dzwonnice w okolicy. – Do kroćset! – zawołał kapitan ze śmiechem. – Gotuje się zażarta bitwa, moja biedna Luizo; będziesz, zdaje się, oblegana jak forteca.\nNiezwykłe choć prawdziwe przygody Kapitana Korkorana\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Niezwykle_choc_prawdziwe_przygody_Kapitana_Korkorana-ebookRO/p02030337i020" target="_blank" title="Niezwykłe choć prawdziwe przygody Kapitana Korkorana [Alfred Assollant] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Niezwykłe choć prawdziwe przygody Kapitana Korkorana [Alfred Assollant] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Serwis - OptiFlow\nJesteś tutaj: Aplikacje higieniczne / Serwis\nSzTF 2018 - XIX SZKOŁA TECHNOLOGII FERMENTACJI\nWszystkich łączy piwo!\nSeminarium sokownicze organizowane przez firmę Merkur to stały punk w naszym majowym harmonogramie.\nOptiFlow dostarcza Państwu urządzenia o optymalnym działaniu, dostosowane do Państwa specyfiki, wymagań i potrzeb. Cechuje je niezawodność oraz ekonomika pracy.\nNiewątpliwie istotnym elementem niezawodnej pracy każdego urządzenia jest jego stała kontrola poprzez regularne serwisowanie i wymianę elementów podlegających zużyciu z uwagi na pracę urządzenia. OptiFlow może pochwalić się wysokiej klasy serwisem oraz wsparciem naszych fachowców na każdym etapie pracy urządzenia.\nNasza pomoc zagwarantujesz, że procesy w Państwa zakładzie będą prowadzone właściwie, przy maksymalnie długich okresach pracy urządzeń pomiędzy serwisami.\nOferuje szeroką gamę usług serwisowych, takich jak: uruchomienia, przeglądy okresowe, naprawy gwarancyjne i pogwarancyjne oraz doradztwo techniczne.\nSerwis OptiFlow gwarantuje pełną obsługę serwisową w okresie gwarancji urządzenia. Zapewniamy niezwłoczną reakcję na zgłoszenia serwisowe, okresową kontrolę stanu technicznego, usuwanie usterek oraz rozruch.\nSerwis OptiFlow udostępnia Państwu przeglądy oraz naprawy pogwarancyjne. Regularna kontrola serwisowa oraz stosowanie wysokiej jakości części zamiennych pozwala na wydłużenie żywotności urządzenia, obniżenie kosztów i minimalizację ryzyka przestoju. Usługi serwisowe świadczone są u klienta lub w serwisie OptiFlow.\nFormularz kontaktu z serwisem\nOdpowiemy na wszystkie zapytania.


Tydzień 7 - Ocean Południowy\nStrona główna » Aktualności » Tydzień 7 - Ocean Południowy\n19,5% trasy za rufą. Jedna piąta za mną, tak jak jeden z Oceanów - Atlantyk. Wpływam na Ocean Południowy. Tak dla formalności będą też Indyk i Pacyfik oraz znowu Atlantyk. Czyli 5 Oceanów.\nTrzydziesty równoleżnik południowy już na północ ode mnie. Wypadłem z objęć południowo-wschodniego pasatu, a jestem w południowej wersji końskich szerokości czyli strefie zmiennych wiatrów. Wszystko się zmieniło. Bywają całe dni kompletnie bezchmurne, czasem mży. Gdy przyświeci słońce robi się bardzo ciepło, nawet parno, ale generalnie jest chłodniej. Temperatura wody regularnie dzień po dniu spadała o 1 stopnień i mamy 18,2 stopni Celcjusza, prawie jak Niegocin tego „lata”. Noce są już zawsze chłodne. By śnić przykrywam się śpiworem. Zastosowanie maja też koszulki, gatki, skarpetki. Jest miło, jest przyjemnie. Po zachodzie w kabinie rozpływa się przyjemne ciepło od strony kuchenki, na której dochodzą różne pyszności jak ryż z szpinakiem, chleb, ciasto czy barszcz ukraiński (Zielone Pojęcie RULEZ) W końcu można zasiąść do książki z kubkiem gorącej herbaty i nie jest to forma piekielnego masochizmu . W połowie tygodnia przeciąłem chyba szlak żeglugowy Ameryka Południowa – Wschód. Spotkałem kilka statków. Od jednego z nich oderwał się ptak i żeglujemy teraz razem, on z reguły trochę wyżej. Na jachcie zawsze jest coś do zrobienia jak pranie, poprawienie trymu wzdłużnego łódki, poprawne zamocowanie przewodu od solara, który się obluzował, mycie tychże solarów z soli. Tak wygląda żegluga w strefie, która oddziela passaty od najdłuższej oceanicznej drogi świata.\nJestem wiec na poboczu autostrady czyli Wiatrów Zachodnich. Dwa jej słynne pasy to Ryczące Czterdziestki i Wyjące Piedziesiątki. Ja szukam dogodnego miejsca i momentu żeby włączyć się do ruchu. To trochę tak jakby jechać autostradą rowerem i to w nocy. Kto jechał? Nie przyznawać się może lepiej :P. W każdym bądź razie wiadomo (niektórym), że nie ma 100% pewności, że się nie uda. I tego się trzymam.\nColour Haze – Whiteroom Self\nTerry Prattchet – Pomniejsze Bóstwa\nSzczepan Twardoch – Prawem Wilka\nTerry Prattchet – Straż! Straż!\nMarek Stokowski – Stroiciel lasu\nkawa z widokiem na Tatry\nsztorm na południowym zachodzie\n30 południowy równoleżnik\n5801 mil z średnią 4,9 węzła czyli 117 mil na dobę\n„Do celu” zrobione 5285 mil z średnią 4,4 węzła czyli 106 mil na dobe\n19,5% trasy za rufą. Jedna piata za mną, tak jak jeden z Oceanów  - Atlantyk. Wpływam na Ocean Południowy. Tak dla formalności będą też Indyk i Pacyfik oraz znowu Atlantyk. Czyli 5 Oceanów.\n30 południowy równoleżnik już na północy. Wypadłem z objęć południowo-wschodniego pasatu, a jestem w południowej wersji końskich szerokości czyli strefie zmiennych wiatrów. Wszystko się zmieniło. Bywają całe dni kompletnie bezchmurne, czasem mży. Gdy przyświeci słońce robi się bardzo ciepło, nawet parno, ale generalnie jest chłodniej. Temperatura wody regularnie dzień po dniu spadała o 1 stopnień i mamy 18,2 stopni Celcjusza, prawie jak Niegocin tego „lata”. Noce są już zawsze chłodne. By śnic przykrywam się śpiworem. Zastosowanie maja też koszulki, gatki, skarpetki. Jest miło, jest przyjemnie. Po zachodzie w kabinie rozpływa się przyjemne ciepło od strony kuchenki, na której dochodzą różne pyszności jak ryż z szpinakiem, chleb, ciasto czy barszcz ukraiński. W końcu można zasiąść do książki z kubkiem gorącej herbaty i nie jest to forma piekielnego masochizmu . W połowie tygodnia przeciąłem chyba szlak żeglugowy Ameryka Południowa –Wschód. Spotkałem kilka statków.  Od jednego z nich oderwał się ptak i żeglujemy teraz razem, on z reguły trochę wyżej. Na jachcie zawsze jest coś do zrobienia jak pranie, poprawienie trymu wzdłużnego łódki, poprawne zamocowanie przewodu od solara, który się obluzował, mycie tychże solarów z soli. Tak wygląda żegluga w strefie, która oddziela passaty od najdłuższej oceanicznej drogi świata.\nOzi, 22 września 2018\nOzi, 4 lipca 2018\nBrożka, 23 maja 2018\nBrożka, 17 maja 2018\nMichał N, 2017-10-16\nNo i pieknie! Miło się czytało, choć zastanawiam się czy nie próbujesz złowić jakiejś smacznej rybki? Pomyślnych wiatrów!


17:27 › Waśkiewicz: Nie planujemy już żadnych transferów\nPo zakontraktowaniu Dawida Plizgi i Słowaka Romana Gergela Górnik nie planuje już transferów przed nowym sezonem. - Sprowadzenie piłkarza pokroju Gergela było naszym ostatnim celem transferowym. Na tej pozycji potrzebowaliśmy jeszcze jednego piłkarza do gry od zaraz. Słowak te warunki spełnia. Na ten moment nie planujemy już żadnych transferów - mówi na łamach "Sportu" prezes Górnika, Zbigniew Waśkiewicz.\n13:06 › Warzycha: Teraz wiemy, gdzie mamy braki\nDyrektor sportowy Górnika nie był zadowolony z gry zespołu w sparingu z Lechią Gdańsk. Warzycha widzi, że jeszcze sporo rzeczy jest do poprawy.\nRobert Warzycha nie był zadowolony z postawy Górnika, szczególnie jeśli chodzi o pierwszą połowę. Dyrektor sportowy zabrzan uważa jednak, że taka porażka przyda się śląskiemu zespołowi. - Myślę, że potyczka z Lechią pokazała nam braki i udowodniła, że nie wszystko mamy poukładane tak jak byśmy chcieli. Uważam, że taki wynik i gra otworzą nam oczy i uda się wyeliminować błędy - stwierdza Warzycha. więcej\n19:04 › Sparing: Lechia Gdańsk - Górnik Zabrze 3:1 (2:0)\nW sparingowym spotkaniu rozegranym we Wronkach Górnik Zabrze przegrał 1:3 (0:2) z Lechią Gdańsk. Bramki: Stojan Vranješ (19 - k.), Maciej Makuszewski (30.), Seweryn Gancarczyk (60 - s.) - Rafał Janicki (70 - s.).\nŻółte kartki: Leković - Gwaze. Sędziował: Dawid Maciejewski (Poznań).\nSkład Górnika: Steinbors (63. Kasprzik) - Danch (67. Sadzawicki), Augustyn (67. Szeweluchin), Gancarczyk (67. Mańka) - Oziębała (31. Gwaze), Sobolewski (67. Drewniak), Gergel (67. Jeż), Plizga (32, Czerimagić, 75. Sobczak), Kurzawa (67. Madej), Kosznik (67. Małkowski) - Iwan (67. Łuczak).\n02:31 › Dawid Plizga i Roman Gergel w Górniku\nDawid Plizga i Słowak Roman Gergel zostali nowymi piłkarzami Górnika Zabrze. Obaj podpisali trzyletnie kontrakty.\nPlizga już wcześniej porozumiał się z działaczami zabrzańskiego klubu w sprawie swojego przejścia do Górnika. Po sezonie wygasł jego kontrakt z Jagiellonią Białystok. Gergel do Zabrza przechodzi ze słowackiego 1.FC DAC Dunajská Streda. 26-letni słowacki skrzydłowy w sezonie 2010/11 grał z MŠK Žilina w Lidze Mistrzów. (gornikzabrze.pl)\n21:11 › Górnik podpisze kontrakt z Romanem Gergelem\nW Lidze Mistrzów występował u boku między innymi Roberta Jeża, który wciąż jest na Roosevelta, oraz Tomasza Majtana. Ten ostatni pożegnał Zabrze po zakończeniu poprzedniego sezonu. Gergel ma 26 lat – urodził się 22 lutego 1988 roku – a lidze słowackiej debiutował siedem lat temu w barwach Trenczina. więcej\n14:16 › Augustyn: Chcę wrócić do formy\nBłażej Augustyn mocno pracuje na to, aby wrócić do optymalnej formy po kontuzji złamania kości piętowej.\n- Właściwie to nie miałem wakacji, urlopu. Jest bardzo ciężko, ale walczę, staram się wrócić do wysokiej dyspozycji sportowej i motorycznej. W trakcie przerwy urlopowej wynająłem prywatnego trenera i ciężko pracowaliśmy. Chodziło o sprawy siłowe, motorykę, by doprowadzić mięśnie do jak najlepszego stanu. Wszystko jest w porządku, jeśli chodzi o moje zdrowie, nic mi nie dolega. więcej\n14:11 › Gwaze podpisał kontrakt z Górnikiem na trzy lata\nRobert Warzycha na pewno jest zadowolony. Andre Gwaze wciąż będzie grał na Roosevelta. Pochodzący z Zimbabwe pomocnik trafił do Górnika zimą, kiedy został wypożyczony przez zabrzan z LZS Piotrówka. Zagrał w dziesięciu meczach i strzelił jednego gola. O tyle prestiżowego, że pokonał w Wielkich Derbach Śląska bramkarza chorzowskiego Ruchu. Górnik wygrał wtedy 2:0. więcej\n14:03 › Bartosz Kopacz nadal w Termalice Nieciecza\nObrońca Górnika Bartosz Kopacz nadal występować będzie w ramach wypożyczenia w Termalice Nieciecza. Zawodnik zagra w pierwszoligowcu przez najbliższy sezon z opcją powrotu w zimie.\n22-letni Kopacz w poprzednim sezonie zagrał w 22 meczach I ligi i strzelił jednego gola. (gornikzabrze.pl)\n23:45 › Warzycha: W nowym sezonie gra trójką obrońców nie będzie dla nas świętością\nRobert Warzycha na łamach gazety "Sport" opowiada, jaką taktykę preferuje się w USA i jak będzie grał Górnik Zabrze. - W Stanach kluby nie grały trójką w obronie, za to regularnie stosowano ten system w Meksyku, z którymi kluby amerykańskie regularnie się spotykają - mówi dyrektor sportowy Górnika.\nGra trójką obrońców będzie dla zabrzan nowością. - Było już tyle ustawień, że piłkarze na pewno sobie poradzą także z tym. więcej\n14:13 › Krzysztof Maj: Wygląda to obiecująco\nRobert Warzycha kolejny raz ustawił zespół podczas sparingu z Zawiszą Bydgoszcz z trójką środkowych obrońców. I może być zadowolony. Jego podopieczni drugi raz podczas zgrupowania we Wronkach zagrali na zero.\n- Wygląda to obiecująco, choć oczywiście zbyt wcześnie na jednoznaczne sądy. Pamiętajmy, że Zawisza przygotowuje się już do meczu o Superpuchar oraz do spotkań w europejskich pucharach. My graliśmy na dwie jedenastki - mówi Krzysztof Maj, wiceprezes Górnika. więcej\n13:36 › Szymon Skrzypczak opuścił zgrupowanie Górnika\nSzymon Skrzypczak opuścił dzisiaj zgrupowanie Górnika we Wronkach. W najbliższych dniach będzie trenował w Zabrzu i być może zostanie wypożyczony do innego klubu.\nZ obozu Górnika wyjechali również testowani Stepan Hirśkyj i Charles Nwaogu, z których zrezygnowano. (gornikzabrze.pl)\n19:44 › Sparing: Zawisza Bydgoszcz - Górnik Zabrze 0:0\nW meczu sparingowym rozegranym w Opalenicy Górnik Zabrze zremisował z Zawiszą Bydgoszcz 0:0.\nSkład Górnika, I połowa: Šteinbors - Danch, Augustyn, Gancarczyk - Madej, Sobolewski, Drewniak, Iwan, Gwaze, Kosznik - Zachara. II połowa: Kuchta - Mańka, Szeweluchin, Sadzawicki - Hirśkyj, Jež, Łuczak, Nowak, Kurzawa, Ćerimagić - Oziębała (84. Nwaogu).\n16:46 › Gabriel Nowak odszedł z Górnika\nGórnik Zabrze nie zdecydował się przedłużyć kontraktu z Gabrielem Nowakiem.\nObecnie zawodnik rozpoczął rehabilitację po zabiegu artroskopii stawu kolanowego. Wiosną zagrał w czterech meczach rezerw Górnika. (gornikzabrze.pl)\n13:09 › Górnik przetestuje dwóch Chorwatów\nNa wtorkowym treningu Górnika we Wronkach mają pojawić się piłkarze z Chorwacji - pisze katowicki "Sport". To prawy obrońca i prawy pomocnik. Mają zagrać w środowym sparingu Górnika z Zawiszą Bydgoszcz.\nNa boisko powinni też wyjść Armin Cerimagić, Dawid Plizga (będą to ich debiuty w Górniku) a także Mariusz Magiera, Łukasz Madej (w niedzielę brał udział w benefisie Piotra Reissa), Stepan Hirskyj i Marcin Urynowicz. (Sport)


Outsourcing IT korzyści z obsługi informatycznej dla biznesu. - hydro2017.org\noutsourcing it Dlaczego nowojorskie firmy decydują się na outsourcing IT\noutsourcing it Właśnie wtedy, gdy wydawało Ci się, że można bezpiecznie rozmawiać o outsourcingu IT, dostajemy kolejną falę pytań o jego zalety i wady. Wtedy nagle zostajesz oblodzony. Wyszukiwanie w Internecie pokazuje tysiące wyników na temat outsourcingu IT. Więc o co w tym wszystkim chodzi? Co tak naprawdę wiedzą eksperci?\nOutsourcing IT oznacza współpracę z dostawcą usług pracy zdalnej. Zazwyczaj firmy mają co najmniej jednego wewnętrznego eksperta IT, który zajmuje się infrastrukturą IT dla firmy. Outsourcing pracy zdalnej oznacza pozyskanie kogoś, kto jest w stanie obsłużyć potrzeby IT Twojej firmy bez konieczności dodatkowych inwestycji w siłę roboczą, szkolenia IT i sprzęt. Outsourcing pracy zdalnej oznacza szybki dostęp do właściwych ludzi we właściwym miejscu i czasie. Oto kilka innych zalet i wad outsourcingu IT dla startupów.\nkoszty w małych firmach\nSzybszy czas – Możesz zaoszczędzić sporo pieniędzy, zlecając na zewnątrz swoje wymagania IT. To dlatego, że masz zewnętrznych dostawców wykonujących całą pracę IT dla Ciebie. Twój wewnętrzny ekspert może być powolny w reagowaniu na potrzeby klienta, a to zjada na swoje zyski. Jednak poprzez outsourcing potrzeb IT, można skrócić czas potrzebny do wymyślania rozwiązań, na ogół. Dzieje się tak dlatego, że outsourcing rozwiązań IT oszczędza czas poprzez kontakt z dostawcami, którzy wiedzą więcej na ten temat niż twój wewnętrzny ekspert.\nNiższe koszty – Nawet w przypadku outsourcingu IT, wydatki z nim związane wciąż się sumują. Usługi IT są zawsze kosztowne. W niektórych przypadkach mogą przekroczyć budżet nawet dużych organizacji. Outsourcing pomaga obniżyć koszty, ponieważ otrzymasz zewnętrznego dostawcę, który ma doświadczenie w obsłudze potrzeb IT po znacznie niższych kosztach. Na przykład, jeśli potrzebujesz strony internetowej opracowanej dla małej firmy i to kosztuje 5 dolarów, a następnie będzie skończyć się wydając tysiące dolarów.\nZwiększona efektywność – Outsourcing pozwala na obniżenie kosztów związanych z wdrożeniem systemów informatycznych. Przez outsourcing, nie trzeba zatrudniać programistów systemów informatycznych i utrzymania ich licencji lub akredytacji. Innym powodem, dla którego można obniżyć koszty jest to, że dostawcy zewnętrzni będą robić wdrożenia dla Ciebie. Powoduje to również zwiększenie produktywności, ponieważ zadania mogą być przypisane do pracowników. Outsourcing eliminuje potrzebę in-house personelu IT, który obsługuje te zadania.\nZmniejszone ryzyko – Outsourcing zmniejsza również ryzyko, ponieważ zlecenie projektu na zewnątrz pozwala na przekazanie większości procesów decyzyjnych stronie trzeciej. Oznacza to, że nie musisz odbywać niekończących się rund spotkań w biurze i ciągłych rozmów teleakustycznych tylko po to, aby omówić ważne kwestie. Najlepszą rzeczą w outsourcingu jest to, że wymaga on minimalnej administracji i nadzoru. Dlatego też jest on mniej kosztowny w porównaniu z zaangażowaniem do projektu zespołu wewnętrznego. Outsourcing projektów może również przyspieszyć czas ich realizacji. W rzeczywistości, niektóre startupy odnotowały oszczędności sięgające nawet 70% kapitału początkowego dzięki outsourcingowi.\nBariery językowe – Korzystanie z outsourcingu sprzedawcy, który rozumie preferowany język może zminimalizować bariery językowe między firmą a sprzedawcą. Na przykład, jeśli Twoja firma używa języka angielskiego jako głównego języka, to byłoby konieczne, aby wybrać anglojęzycznego dostawcy dla swojego projektu. Hiszpański, chiński i francuski są również uważane za drugi język przez niektórych właścicieli firm. Jeśli używasz sprzedawcy, który rozumie te języki, to może zdecydowanie pomóc w zmniejszeniu barier językowych i ustanowienie silnego rapportu między firmą a sprzedawcą. To dlatego, że sprzedawca będzie w stanie zrozumieć swoje potrzeby i wymagania lepiej i zapewnić Państwu niestandardowych rozwiązań.\nTo tylko kilka z powodów, dla których firmy w Nowym Jorku decydują się na outsourcing technologii informatycznych w celu obniżenia kosztów i poprawy ich funkcjonowania. Jednak wielu przedsiębiorców są ostrożni, aby umieścić całą swoją inwestycję na coś, co może nie okazać się być dla nich właściwe. Aby dowiedzieć się, czy tak jest w przypadku Twojej firmy, możesz po prostu skontaktować się z Johnem W. Welchem z Welch Contract Management Services, aby uzyskać porady ekspertów na temat outsourcingu Twojej firmy. John W. Welch jest partnerem w firmie i ma ponad 25 lat doświadczenia w tej dziedzinie. John uprościł skomplikowany świat outsourcingu technologii informatycznych i obecnie dostarcza wysokiej jakości rozwiązania dla małych firm i korporacji w całym kraju.


Wedel. Poczuj dziecięcą radość!Pawełki w nowej odsłonie - Wedel. Poczuj dziecięcą radość! Pawełki w nowej odsłonie - Wedel. Poczuj dziecięcą radość!\nDodano: 10 March 2016\nPawełki to kultowe batony od E.Wedel uwielbiane przez Polaków od lat. Teraz zaskakują odświeżonym, nowoczesnym opakowaniem i… zupełnie nowym smakiem. Do oferowanych dotychczas wersji dołączył batonik o smaku Caffe Latte. Spróbuj wyjątkowego połączenia aksamitnego nadzienia oraz oryginalnej wedlowskiej czekolady.\nKażdy z nas uwielbia rozkoszować się radością. Najlepszym towarzyszem takich momentów jest Pawełek – znany od pokoleń wedlowski baton. W tym roku marka wprowadza nowy wariant smakowy – Pawełek o smaku Caffe Latte w mlecznej czekoladzie. Baton został stworzony z myślą o miłośnikach kawy z mlekiem i nawiązuje do rytuału picia tego napoju w połączeniu ze słodką, czekoladową przyjemnością. Oprócz nowości, w ofercie znaleźć można znane i uwielbiane od lat smaki tj. Pawełek Toffi, Śmietanka, Advocat i Czekolada z aksamitnymi nadzieniami w kruchej wedlowskiej czekoladzie.\nZmiany w Pawełkach to nie tylko nowy smak, ale także, nowoczesne i apetyczne opakowania, których design odzwierciedla charakter produktu. Doskonale korespondują ze zmianami całego portfolio marki: zastosowano nowy odcień granatu, odświeżono logotyp i wykorzystano efekt metalizy, która sprawia, że wedlowskie słodycze wyróżniają się na sklepowej półce. Opakowanie batonów Pawełek od E.Wedel jest teraz z pewnością dużo bardziej energetyczne i zachęca do rozkoszowania się radością.\nCena: ok. 1,70 zł\nPawełek Caffe Latte\nInformacja prasowa_Pawełki w nowej odsłonie.doc\nInformacja prasowa_Pawełki w nowej odsłonie.pdf\nPawełek Caffe Latte.png


Inauguracja Sceny Muzyki Polskiej w Łomży - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nInauguracja Sceny Muzyki Polskiej w Łomży\nAdam Kośmieja w sali koncertowej łomżyńskiej Filharmonii\nPianista Adam Kośmieja rozpoczął cykl koncertów Scena Muzyki Polskiej w Filharmonii Kameralnej. Łomżyńska instytucja uczestniczy w nim razem z Filharmonią Narodową oraz Filharmonią im. Karola Szymanowskiego w Krakowie. Dzięki temu w Łomży do końca sezonu zaplanowano jeszcze dziewięć koncertów z udziałem wybitnych solistów i kameralnych składów. Niektóre, jak ten 10 listopada z udziałem słynnego Atom String Quartet, odbędą się tylko w Łomży.\nProgram Scena Muzyki Polskiej to incjatywa Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca. Do edycji w sezonie artystycznym 2021/2022 zgłoszono aż 95 wniosków, z których komisja konkursowa w składzie: Dorota Żórawska-Dobrowolska i Michał Sikora (Filharmonia Narodowa), Beata Płoska (Filharmonia im. Karola Szymanowskiego w Krakowie), Jan Miłosz Zarzycki (Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Łomży) oraz Brygida Błaszczyk-Podhajska (Narodowy Instytut Muzyki i Tańca) wybrała 10 bardzo różnorodnych propozycji, promujących rodzimą twórczość muzyczną. Łomżyńską odsłonę projektu zainaugurował utalentowany pianista młodego pokolenia Adam Kośmieja; absolwent Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, a obecnie jej wykładowca, koncertujący na całym świecie, między innymi w słynnej Carnegie Hall, artysta poszukujący i z różnorodnym dorobkiem fonograficznym. W Łomży pianista zaprezentował program „Tansman/Serocki/Sikorski”, oparty na ciekawie zestawionych kompozycjach Aleksandra Tansmana, Kazimierza Serockiego oraz Tomasza Sikorskiego.\n– Utwory na fortepian solo Kazimierza Serockiego wydałem na płycie, Sikorskiego też gram już dosyć długo, ale z Tansmanem to jest dosyć nowa przygoda – mówi Adam Kośmieja. – Przede wszystkim chciałem, żeby to byli różnorodni kompozytorzy, żeby ta muzyka nie była taka sama. Stąd minimalizm zestawiony z witalizmem Sikorskiego, pewne wpływy muzyki jazzowej u Tansamana, żeby pokazać szeroką gamę i paletę tych kolorów, że ta muzyka XX wieku wcale nie jest straszna – jest piękna, tylko trzeba znaleźć do niej klucz i trafić z nią do odbiorcy.\nArtyście udała się ta trudna sztuka, na godzinę zdołał przyciągnąć uwagę licznej, bo ponad stuosobowej publiczności w różnym wieku, przeplatając muzykę komentarzami i wprawadzeniami.\nSzczególnie zaimponował w arcytrudnej, czteroczęściowej Sonacie Serockiego, łączącej atonalność z odniesieniami do twórczości Chopina, opartymi na ludowych tańcach Krasnoludkach: Miniaturach dla dzieci tegoż kompozytora oraz 3 Preludes en forme de Blues Tansama z elementami typowymi dla jazzu. Nic dziwnego, że po króciutkiej, wirtuozowskiej miniaturze Etiudzie-Scherzo tego samego autora, musiał bisować wybierając na finał Preludium austriackiego pianisty i kompozytora Friedricha Guldy, pochodzące z jego najnowszej płyty „Tribute to Gulda”.\n– Jeżeli chodzi o Miniatury to nie są one bardzo wymagające pianistycznie – wyjaśnia Adam Kośmieja. – Oczywiście Sonata Serockiego jest tytanicznym utworem i ogromną pracą – tyle się w nim dzieje, że nie da się go grać z nutami, trzeba cały czas patrzeć na klawiaturę. Dla kogoś trudniejsze może być wyjście z recitalem Chopinowskim czy Bachowskim niż z muzyką nową – ja się w tej muzyce bardzo dobrze czuję, więc nie było to dla mnie jakieś piekielnie trudne zadanie – lubię te utwory, chcę się nimi dzielić i cieszę się, że mogę je grać.\nJuż 10 listopada w łomżyńskiej Filharmonii w ramach Sceny Muzyki Polskiej pieśni Mieczysława Karłowicza w aranżacji na kwartety smyczkowy i dęty zagrają Atom String Quartet i Szczecin Philharmonic Wind Quartet. Kolejne zaplanowane koncerty cyklu w Łomży to występy pianisty Michała Francuza, duetu Jakub Jakowicz/Łukasz Chrzęszczyk, Polish Violin Duo, śpiewaczek Aleksandry Kubas-Kruk, Anny Bernackiej i pianistki Moniki Kruk, Sepia Ensemble, Cracow Golden Quintet, pianistki Julii Kociuban i Messages Quartet oraz Royal Baroque Ensemble, które będą odbywać się do końca bieżącego sezonu.\n– To duży zaszczyt dla naszej instytucji oraz dla mnie osobiście, ponieważ również miałem możność uczestniczyć w pracach jury wybierającego beneficjentów tego programu – podkreśla dyrektor naczelny i artystyczny Filharmonii Kameralnej Jan Miłosz Zarzycki. – Czuję się więc po trosze autorem tego wspaniałego zestawu artystów i tego repertuaru, pięknej muzyki, która będzie rozbrzmiewać nie tylko u nas, ale również w Filharmonii Krakowskiej i Warszawskiej.\npt, 05 listopada 2021 10:14\nData ostatniej edycji: pt, 05 listopada 2021 13:02:27


Zespół Szkół Geodezyjno - Drogowych w Poznaniu - ZSGD Poznań - Warsztaty kulinarne „ Specjalności kuchni francuskiej ‘’ (GALERIA)\nnasi uczniowie przygotowali menu zaproponowane przez kolegów ze Szkoły Gastronomicznej. Menu zawierało les entrées czyli przystawki, le plat principal – danie główne oraz le dessert – deser. Uczniowie przygotowali: le vol au vent, la soupe à l’oignon, la ratatouille, le gratin dauphinois, la Tarte Tatin, le fondant au chocolat, les crêpes Suzette oraz la quiche au poulet et aux champignons. Po degustacji dań, które były wyśmienite i bardzo smaczne, uczniowie obu szkół utrwalali słownictwo kulinarne w języku francuskim. Dziękuję organizatorom za wspaniałe szkolenie oraz za miłą i sympatyczną atmosferę, a w szczególności Panu .K. Świerczyńskiemu, nauczycielowi przedmiotów zawodowych , Pani H. Piaseckiej ,nauczycielce języka francuskiego oraz uczniom w ZSG Poznaniu.\nW dniu 9 marca uczniowie klasy 2 ga dzielnie zastępując główny trzon Samorządu Uczniowskiego, przebywający na praktykach zagranicznych dyskutowali na temat przyszłości miasta Poznania. Debat…\nW tygodniu 5293\nW miesiącu 30782\nOd początku 2019 roku 535430


Dom na sprzedaż - Bielsko-Biała - Aleksandrowice - BBN-DS-13032 - 350.00m² - Efekt\n2 200,00 zł/m2 cena: 770 000 zł\nDOM WOLNOSTOJĄCY Z MOŻLIWOŚCIĄ ZAMIESZKANIA PRZEZ DWIE RODZINY\nDo sprzedaży dom zlokalizowany w Aleksandrowicach o powierzchni całkowitej 350 m2, użytkowej ok. 247 m2 , czterokondygnacyjny usytuowany na widokowej działce o powierzchni 580 m2. Dojazd gminną drogą asfaltową. Bardzo dobra lokalizacja. W pobliżu sklepy, przystanki autobusowe. Bardzo łatwy dojazd do centrum Bielska-Białej oraz dróg wylotowych w kierunku Cieszyna, Katowic czy Krakowa.\nNieruchomość zbudowana metodą tradycyjną z cegły, dodatkowo ocieplona styropianem i otynkowana. Na dachu blacha trapezowa. Wszystkie okna nowe PCV, wymieniono instalacje centralnego ogrzewania. W tym momencie dwie możliwości ogrzewania: węglowe oraz gazowe z pieca 1-funkcyjnego. Dodatkowo kominek. Dom oddany do użytku w 1999 roku.\nZe względu na swoją powierzchnię oraz rozkład pomieszczeń także z przeznaczeniem na dwurodzinny.\nPiwnica: pomieszczenia piwniczne w tym kotłownia.\nParter: stanowi hol, obszerny salon z kominkiem, jadalnia , z której jest wyjście na duży, oszklony taras, kuchnia, łazienka z wc oraz pomieszczenie gospodarcze z przejściem do garaży.\nPiętro: dwie sypialnie, oryginalny, oszklony pokój - gabinet, duża łazienka z wanną, oddzielne wc, zadaszony taras.\nPoddasze: to bardzo duża sypialnia, łazienka oraz mała kuchnia.\nCałość wykończona w gładziach, na podłogach parkiety i płytki marmurowe. Remontu wymaga łazienka i ubikacja na piętrze. W budynku dwa systemy alarmowe. Wjazd na posesję i do garaży bramą sterowaną pilotem. W ogrodzie dodatkowy kominek.\nAgent prowadzący: Paweł Walaszek tel. 504 070 148\nSymbol oferty BBN-DS-13032\nPowierzchnia użytkowa 247,00 m²\nPodłoga przedpokoi terakota, parkiet, kamień naturalny - granit\nSTRACONKA - DUŻY DOM Z MOŻLIWOŚCIĄ FUNKCJI DWURODZINNEJ Do sprzedania dwukondygnacyjny dom o powierzchni całkowitej ok. 350 mkw, użytkowej ok. 260 mkw, usytuowany na działce o powierzchni 13 arów. Nieruchomość położona w Straconce, w spokojnej okolicy, w pobliżu ...\nBIELSKO-BIAŁA - DUŻY DOM DWURODZINNY Do sprzedania dwukondygnacyjny dom o powierzchni użytkowej 285 m2, usytuowany na działce o powierzchni 9,2 ara. Nieruchomość położona na osiedlu Kopernika, w spokojnej okolicy z dojazdem całorocznym drogą asfaltową. Stan techniczny: ...\n1 997,14 zł


rejuvi aha serum serum z kwasami aha 30 ml – MojeZdrowie\nRejuvi g AHA Serum z liposomami jest rewitalizującym koncentratem przeznaczony dla skór tłustych i mieszanych. Efektywnie penetruje skórę a bogata zawartość AHA (kwasu mlekowego i glikolowego) i wit. C stymuluje odnowę komórek i chroni skórę, wzmacniając jej odporność. Olej słonecznikowy daje skórze miękkość i elastyczność. Należy stosować rano i wieczorem a w razie potrzeby można po serum użyć odpowiedniego kremu.\nrejuvi aha serum serum z kwasami aha 30 ml dostępny od ręki\nmaseczka z węgla aktywnego opinie, bezglutenowy sklep, kosmetyki.pl, jak pozbyć się śladów po pryszczach, krem loreal revitalift laser x3, bilenda, renewing, maybelline superstay 24h full coverage kolory, żeń szeń w płynie, baza do powiek, betaglucan, włosy farbowane, korektor maybelline anti age kolory, lodowka ceneo, dobry podkład kryjąco matujący, ordynary, kwasy na blizny potrądzikowe, loreal xfiber…\nTagi cosrx low ph good morning gel cleanser, natural secrets, ordynary\n← embryolisse anti-fatigue booster for men przeciwstarzeniowa pielęgnacja anty-zmęczeniowa 40 ml → jane iredale lipdrink lip balm pomadka ochronna 5,2 g


Forum Wolnych od Alkoholu :: Zobacz temat - Zastępniki cukru i inulina?\nForum Wolnych od Alkoholu Strona Główna » Peryferie » HydePark » Kraj Rad » Zastępniki cukru i inulina?\nZastępniki cukru i inulina?\nWysłany: Sob 13 Paź, 2018 16:38 Zastępniki cukru i inulina?\n1. Może ktoś ma jakieś sprawdzone przepisy na konfitury bez białego cukru?\n2. Stosował ktoś inulinę?\nWysłany: Sob 13 Paź, 2018 16:59\nStosował ktoś inulinę?\nJa. Ale twierdzenie, że może być zamiennikiem cukru uważam za nadużycie -\njest znacznie mniej słodka, zaledwie słodkawa, więc trzeba by jej bardzi dużo sypać, żeby osiągnąć efekt słodyczy cukru.\nPodobnie nie sprawdziła mi się jako zagęstnik do np zup i sosów - niczego nie zagęszcza!\nPrzestałam jej używać, bo podejrzewam, że kwestie zdrowotne są podobnie przereklamowane\nWysłany: Sob 13 Paź, 2018 17:10\nMoże ktoś ma jakieś sprawdzone przepisy na konfitury bez białego cukru?\nA próbowałaś z ksylitolem?\nSprawdzonego przepisu co prawda nie mam, ale w necie można znaleźć:\nWysłany: Sob 13 Paź, 2018 17:21\nMam ją w diecie jako dodatek do naleśników na przykład, ale jeszcze nie nabyłam, bo nie mogłam coś trafić w sklepach "na trasie". Czekam na przesyłkę z netu. Ponoć ma nieco zagęszczać ciasto i sprawdzić się u mnie ze względu na florę bakteryjną. To, że rzeczywiście jest mało słodka to wiem... Bez inuliny też mi naleśniki smakowały Ale wiem, że inulina jest rzeczywiście korzystna dla cukrzyków i w stanach przedcukrzycowych, ale wcześniej ją próbowałam w postaci topinamburu. Jakoś mi wtedy te bulwy nie przypadły do smaku, ale może nie miałam fajnego przepisu...\nO! sprawdzę ten przepis z ksylitolem. Najbardziej mi zależy, żeby tak zaraz się konfitura nie psuła. W zeszłym roku próbowałam konfitury zrobić z większą ilością pektyn i mniejszą cukry. Właściwie nie dotrwały zimy, bo zostały pożarte. Został mi zapomniany mały słoiczek dżemu truskawkowo-rabarbarowego. Uchował się, bo się schował. Niestety - roku nie przetrwały. Jednak za mało cukru, jak przypuszczam.\nWysłany: Sob 13 Paź, 2018 17:59\nwcześniej ją próbowałam w postaci topinamburu. Jakoś mi wtedy te bulwy nie przypadły do smaku\nTopinambur nawet mi dość smakował, ale miałam po nim niesamowite wzdęcia, więc zrezygnowałam\nWysłany: Sob 13 Paź, 2018 18:12\nle miałam po nim niesamowite wzdęcia\nbo inulina dobrą pożywką dla bakterii jest\nWysłany: Sob 13 Paź, 2018 18:56\nMyślisz, że miały wyżerę w moich flakach?\nWysłany: Sob 13 Paź, 2018 18:57\nNiezła biba tam była\nWysłany: Sob 13 Paź, 2018 19:01\nJeszcze tylko kielicha brakowało\nWysłany: Nie 14 Paź, 2018 00:15\nWysłany: Nie 14 Paź, 2018 08:38\nPamiętam ten dowcip jeszcze z podstawówki\n...a może chodziłam z Jasiem do tej samej klasy...?\nOn zawsze palnął coś fajnego!\nWysłany: Nie 14 Paź, 2018 11:39\nA miod !\nKiedys nic innego nie bylo slodkiego tylko miod !!!\nCukier i te slodziki , to nasz wymysl ....i jaki nie zdrowy .\nJa dostalam od Borusa sloik miodu , i jak mnie tak bardzo wezmie na cos slodkiego , to na koniuszku malej lyzeczki nabiore i trzymam dlugo w buzi .\nA do konfitury gotowania , czy ciasta pieczenia tez mozna miodu dodac .....nie sprawdzalam wszystkiego , ale tak sobie mysle !\nWysłany: Nie 14 Paź, 2018 11:42\nJarzębinowa konfitura z miodem\n1 kg jarzębin,\nUmytą jarzębinę oddzielić od gałązek. Dodać do rozgrzanego miodu. Gotować pół godziny. Co jakiś czas wstrząsnąć rondlem. Odstawić w chłodne miejsce na 12 godzin. Potem znów zagotować aż owoce jarzębiny będą szkliste. Wyparzyć słoiki. Przełożyć konfitury. Pasteryzować 10 minut.\nWysłany: Nie 14 Paź, 2018 11:54\nKiwi, wszystko fajnie, tylko wysoką temperaturą mordujesz miód -\nznikają wszystkie jego właściwości prozdrowotne i pozostaje sam cukier.\nMiód jemy tylko na surowo, a i to w rozsądnych ilościach, bo to jednak bomba węglowodanowa\ni kosmiczny wyrzut insuliny mamy jak w banku!\nJa dawniej robiłam sobie takie ciasteczka z ziaren słonecznika, dyni i sezamu sklejone miodem.\nNie obżerałam się nimi jakoś bez opamiętania, bo kalorii miały w ch****j, ale były pyszne i zdrowe!\nWysłany: Nie 14 Paź, 2018 19:42\nO! sprawdzę ten przepis z ksylitolem.\nSpróbuj może erytrytol, bezpieczny dla cukrzyków. Jego indeks glikemiczny wynosi zero.


Recenzje Wtyczka XT60 12AWG 10cm z przewodem - Banggood Polska zakupy online\nMoja pierwsza budowa. Sprzedawanie tego było trochę do kitu, ale nie spiesz się i odpocznij, jeśli tego potrzebujesz.\nRozumiem, dzięki )))\nDobrze, ale może być taniej\nJak w reklamie. Pracować dobrze i szybko przybył. Jakość budowy jest dobra.\nZmontowany kabel zasilający. Świetne dla dronów FPV i zasilania FC-ECS.\nPracuje świetnie, jak się spodziewaliśmy!\nTylko dobra wtyczka XT60 z kablami 12AWG.\nGóra, już wcześniej - ocynkowana


vintage z naturalnej skóry - Ubrania vintage - DecoBazaar\n> vintage z naturalnej skóry (nr 4828452)\nVINTAGE Z NATURALNEJ SKÓRY\nPiękny czarny, płaszcz vintage z naturalnej skóry, szwedzkiej marki malungs. klasyczny sportowy krój, lekko taliowany, dwurzedowe zapięcie, pagony pasek. Skóra stosunkowo miękka, niezniszczona. Stan bardzo dobry, niektóre guziki poluzowane, należałoby przyszyć. Rozmiar z metki 38, na manekinie o rozmiarze 38. ze względu na dł. rekawa, chyba lepszy dla osoby ok. 160cm wzrostu. Podaję wymiary mierzone na płasko;\nSzerokość w biodrach ok. 52cm.\nDługość całkowita 113cm.


Jeśli chcesz stracić kilka kilogramów z wagi to z pewnością to, co za chwilę zobaczysz Cię zainspiruje. Esbeidy Barrera to główna bohaterka tego wpisu, jak większość z nas, kobiet była niezadowolona z tego jak wygląda. Miała ku temu powody, gdyż towarzyszyła jej kilkunastokilogramowa nadwaga. Pewnego dnia stwierdziła, że dłużej już tak żyć się nie da i że musi się za siebie wziąć!\nNajważniejsze jednak w tej całej historii jest to, że dziewczyna wcale nie stosuje jakichś katorżniczych diet, nie głodzi się - wręcz przeciwnie! Twierdzi, że jedno ciasteczko Oreo na jakiś czas nie jest zbrodnią, a obowiązkową przyjemnością. Generalnie je wszystko, ale z umiarem i to naprawdę działa! W połączeniu z regularnymi ćwiczeniami cardio i treningami siłowymi Barrera zeszła ze 101kg na 65kg w niecałe dwa lata!!!! Pewnie powiecie, że to długo. Wcale nie! Z dnia na dzień jeszcze nic nie zbudowano, a grunt to dobre samopoczucie i nie zmuszanie się do czegokolwiek. Jeśli zdecydujesz się na restrykcyjną dietę lub co gorsza przestaniesz całkowicie jeść może okazać się, że jeden "cheat meal" sprawi, że pojawi się efekt jojo. Tego nie chcemy, prawda? Przemiana jest niewiarygodna i mocno kibicujemy osobom, które podjęły lub są przed podjęciem decyzji o zrzuceniu zbędnych kilogramów.\n"Wciąż prowadzę taki tryb życia jak dotychczas - budzę się o 5 rano, aby pójść na siłownię i zdążyć na 8 do szkoły. Po szkole czas na pracę do 23 i tak w kółko. Mam cele, do których dążę!" - mówi Esbeidy Barrera\nBrzmi jak historia z bajki? Może trochę, jednak droga Esbeidy do aktualnej sylwetki była długa i kręta. Zresztą zobaczcie sami jak to wszystko wyglądało na poniższych zdjęciach.\nGelardo Fashion x Ekskluzywny Menel\nMigliorevita.blogspot.com 09/27 17:29:26\nWow, jestem pod wrażeniem! Gratulacje


Luty 2013 – Strona 2 – Media\nLuty 27, 2013 Media No comments\nMedioznawcy, wydawcy gazet, producenci telewizyjni, a także coraz częściej zwyczajni ludzie, toczą burzliwe nieraz spory na temat różnic pomiędzy mediami tradycyjnymi, a nowoczesnymi mediami interaktywnymi, każdy ma mnóstwo argumentów na poparcie swoich racji, co czasami sprowadza całą dyskusję do jałowych sporów o wyższości świąt Bożego Narodzenia nad świętami Wielkiej Nocy. Media tradycyjne, takie jak gazety czy radio miewają słuszne obawy, że media interaktywne, a wśród nich przede wszystkim internet będą powoli wypierać z rynku dotąd znane formy komunikacji z czytelnikiem, słuchaczem i widzem. Podstawowa różnica pomiędzy oboma rodzajami mediów daje się bowiem sprowadzić do dwóch podstawowych spraw. Pierwsza to zdecydowanie bardziej atrakcyjna forma, co wynika z różnorodności dostępnych form kontaktu z odbiorcą. Media nowoczesne maja w tym względzie niezaprzeczalna przewagę nad tradycyjnymi. Druga kwestia to właśnie owa interaktywność, czyli możliwość natychmiastowej reakcji odbiorcy na podawane mu treści. Można to zrobić za pomocą komentarza pod artykułem w jakimś serwisie internetowym, wyrazić opinię na forum, czy wręcz samemu stać się autorem publikacji chociażby w formie niezwykle popularnych blogów. Listy od czytelników publikowane w rubryce na ostatniej stronie nikogo już nie zadowolą.\nO ile wszyscy znają pojęcie mediów, to mało kto zastanawia się nad pochodzeniem tego terminu i wszystkimi jego znaczeniami. Media rozumiane jako środki masowego przekazu, dostarczające ludziom informacji i wiedzy o świecie, to tylko jeden z możliwych zakresów znaczeniowych tego pojęcia. Samo słowo wywodzi się z języka starożytnych Rzymian. Po łacinie medium oznaczało pośrednika, element, który znajduje się w środku: pomiędzy wydarzeniem, a jego odbiorcą. Do tego znaczenia nawiązywało bezpośrednio wykorzystanie słowa medium, jako określenia osoby, która pośredniczy między światem duchów a światem żywych w trakcie popularnych swego czasu seansów spirytystycznych. Słowo media zaadaptowały do swoich potrzeb także inne dziedziny. Na co dzień mówimy przecież o mediach, mając na myśli prąd, gaz i wodę, czy jakiekolwiek inne nośniki energii dostarczanej do naszych domów. Pojęcie to funkcjonuje dość powszechnie również w takich dziedzinach nauki, jak chemia, gdzie jest substancją, w której rozpuszcza się inne, aby stworzyć roztwór, czy w sztuce, gdzie utożsamia się je z materiałem, którego twórca używa do stworzenia swojego dzieła. Jak widać, pojęcie to ma naprawdę całą gamę różnorodnych znaczeń, o czym bardzo często zapominamy sprowadzając je jedynie do radia, telewizji, internetu i gazet.\nCzęsto słychać opinie, że żyjemy w czasach cywilizacji medialnej albo kultury medialnej. Media stały się nieodłączną częścią naszej codzienności i mają wpływ niemal na każdą dziedzinę aktywności ludzkiej. Nie ma chyba takiego obszaru, którym media by się nie zajmowały, chociaż pozostaje kwestią dyskusyjną, czy rzeczywiście każdy temat jest wart zainteresowania i rozpowszechniania na skalę masową. Dzięki mediom współczesny człowiek ma nieporównywalnie szerszy i łatwiejszy dostęp do wszelkiego typu informacji niż jego przodkowie. Jeśli jakiś news umknie mu jednego dnia, z pewnością będzie mógł zapoznać się z jego treścią również dnia następnego w jakimś innym medium. Można nie czytać gazet, nie słuchać radia, nie oglądać telewizji i nie korzystać z internetu, próbując uniknąć tego informacyjnego szumu, ale ryzykuje się wówczas pozostanie daleko w tyle za współczesnością, a przecież nikt nie chce zbytnio odstawać od ogólnie pojętej normy. Media dostarczają również ludziom tematów do rozmów, niezależnie od tego, czy chodzi o poważną publicystykę gospodarcza albo polityczną, czy gorące newsy, których jedynym celem jest wzbudzenie jak najsilniejszych emocji. Media dostarczają ludziom informacje, zdobywają je, przetwarzają, a jedynym rozwiązaniem w tym natłoku jest świadome ich filtrowanie.\nZ rozmaitych mediów korzystamy każdego dnia, nie zastanawiając się ani nad ich historią, ani wpływem na kształtowanie współczesności, ani nawet nad różnorodnością ich rodzajów i technologiami, które przyczyniły się do ich wynalezienia. Jak wskazuje historia, kolejne wynalazki albo natychmiast były adaptowane do powszechnego użytku, albo musiały trochę poczekać, zanim ktoś wpadnie na pomysł ich wykorzystania w dziedzinie mediów. Najlepszym przykładem jest wynalazek druku, dzięki któremu najpierw zostały wydane pierwsze drukowane książki, a wkrótce potem gazety. Jednak prasa to nie jedyny funkcjonujący rodzaj mediów. Zaraz za gazetami i czasopismami plasuje się radio, a tuz po nim telewizja, która oferuje widzom coraz nowocześniejsze technologie przetwarzania i dostarczania obrazu. Rewolucją było powstanie mediów interaktywnych, takich jak internet, gdzie rola widza, słuchacza i czytelnika bardzo wymieszała się z rolą autora. Dzięki wynalazkowi internetu każdy może dziś nie tylko zapoznać się z informacjami dostarczonymi przez innych, ale i sam je tworzyć i prezentować szerokiej publiczności. Powstała internetowa telewizja, internetowe rozgłośnie radiowe i elektroniczne wydania gazet. Jakie jeszcze wynalazki i zmiany nas czekają trudno przewidzieć, bo media to kraina nieustannych niespodzianek.\nJednym z najbardziej rozpowszechnionych i przez to najlepiej kojarzonych rodzajów mediów jest prasa. Gazery codzienne, tygodniki, miesięczniki, specjalistyczne czasopisma popularnonaukowe lub poświęconej jednej z niezliczonych ludzkich pasji, tabloidy i poważne gazety, coraz rzadsze kwartalniki – wszystkie te rodzaje prasy na dobre wpisały się w nasza codzienna rzeczywistość. Kupujemy je w kioskach, sklepach, księgarniach, dostajemy za darmo w poczekalniach dworcowych i czytamy uważnie lub pośpiesznie, filtrując z tysięcy dostarczonych informacji te, które są dla nas z jakiegoś powodu ważne. Historia prasy w Europie sięga przełomu szesnastego i siedemnastego wieku. Wtedy zaczęły być wydawane gazety w postaci zbliżonej do tej, jaką znamy dzisiaj. Jednak Europa to nie cały świat, o czym często zapominamy. Tak naprawdę historia prasy rozpoczęła się w starożytnych Chinach. W czwartym wieku naszej ery ukazywała się tam już pierwsza gazeta, której wydawcą był cesarski dwór, można więc sobie wyobrazić że była pierwowzorem lokalnych gazet wydawanych współcześnie przez urzędy miejskie czy gminne. Chińczycy przywiązywali dużą wagę do mediów, bo wiedzieli jak duży wpływ na społeczeństwo i jego nastroje mogą one mieć. Centrum działania mediów był oczywiście Pekin, który jako stolica rozwijał się najszybciej.\nW dzisiejszych czasach słowo ‘media’ ma naprawdę bardzo wiele znaczeń i każde z nich jest naprawdę bardzo ważne. Przede wszystkim media kojarzą się ludziom z reklamą, telewizją, radiem, prasą czy Internetem. Jak widać, każde z tych znaczeń jakie może być ukryte pod słowem ‘media’ ma swoje ogromne znaczenie. Już choćby telewizja jest naprawdę bardzo ważna dla obecnie społeczeństwa, tak samo zresztą jak i radio. Jeżeli przyjrzymy się najmłodszemu ze wszystkich tak zwanych ‘mass mediów’ czyli Internetowi z łatwością będzie można stwierdzić, że to Internet ma największą przyszłość spośród wszystkich masowych mediów. Internet łączy bowiem z\_w jedno wszystkie obecne media, takie jak telewizja, radio i prasa. Za pośrednictwem Internetu można tez się reklamować, można robić zakupy, można pracować i robić przelewy w swoim banku i wszystko to można robić nie wychodząc z domu. W dzisiejszych czasach jest to ogromne zaoszczędzenie czasu dzięki czemu naprawdę można zająć się innymi ważniejszymi rzeczami w życiu. Jest też inne znaczenie słowa ‘media’. Otóż w kontekście nieruchomości media oznaczają wszystkie rzeczy, które są potrzebne do zamieszkania każdego domu, lub jego wybudowania. Media biwem są to prąd, gaz, bieżąca woda i odprowadzenie ścieków. W dzisiejszych czasach media na działce naprawdę są bardzo ważne, bez nich nie można zacząć żadnej budowy ani zamieszkać w żadnym domu. Media tez znacznie podnoszą wartość każdej ziemi dlatego też jeżeli ktoś chce kupić taniej ziemię powinien zdecydować się na kupno działki bez mediów i potem samodzielnie przyłączać wszystkie media.\nKiedy człowiek sprzedaje swoją nieruchomość jaką jest na przykład ziemia, jeżeli chce dostać odpowiednią cenę musi przede wszystkim zadbać o obecność wszystkich mediów na jego terenie. Otóż co to tak naprawdę są media? Z pewnością nie chodzi tutaj o to żeby mieć telewizję, radio i Internet na terenie swojej działki. Media na działce oznaczają bowiem prąd, gaz, wodę i ścieki. W dzisiejszych czasach właśnie te media podnoszą najbardziej cenę naszego gruntu. Jeżeli więc chce się uzyskać o wiele wyższą cenę za swój teren trzeba najlepiej tak go przygotować, że ten kto będzie go kupować to przede wszystkim będzie mógł od razu rozpocząć budowę ponieważ czas liczy się tutaj najbardziej. Nikomu, bowiem nie chce się czekać na to aż podłączą wszystkie media do ich działki. W dzisiejszych czasach trzeba przede wszystkim pamiętać o tym ile tak naprawdę chce się wydać na swoją ziemię. Są bowiem tacy ludzie, którym nie zależy na obecności mediów na działce, którą zakupią ponieważ przede wszystkim należy pamiętać o tym, że media podnoszą cenę jak już wcześniej pisano i jeżeli ktoś chce zaoszczędzić powinien kupić działkę bez mediów i potem sam zacząć starać się o przyłączenie wszystkich mediów do jego działki. Taki sposób z pewnością będzie o wiele bardziej wydajny i pozwoli zaoszczędzić naprawdę sporo pieniędzy.\nJeżeli ktokolwiek kupuje dla siebie działkę chcąc w krótkim czasie się na niej wybudować musi przede wszystkim zadbać o to czy na danej działce, która go interesuje są już wszystkie media, lub których ewentualnie brakuje. Otóż pamiętajmy, że przede wszystkim mediów nie należy mylić z mediami takimi jak telewizja, radio czy Internet. Media w kontekście obecności na działce to przede wszystkim wszystko to czego potrzeba żeby dom stał się użytkowy, czyli prąd, gaz, bieżąca woda, ścieki. W dzisiejszym świecie ludzie bowiem zbyt szybko podejmują decyzję o kupnie ziemi i niestety nie sprawdzają jak stoi ona z dostępem do wszystkich mediów. Często tak się składa, ze sprzedający mówi klientowi, ze media wszystkie są, owszem ale zapomina wspomnieć, że nie są jeszcze doprowadzone do posesji. I tak właśnie ludzie dają się nabrać i potem muszą jeszcze długo czekać zanim media zostaną im podłączone tak jak były obiecane. W dzisiejszych czasach bowiem najważniejsze jest to żeby przede wszystkim mieć odpowiednie zaplecze specjalistów kupując działkę, a potem myśląc o mediach. Wszystko to bowiem nie jest wcale takie proste. Niektórzy na przykład chcąc zaoszczędzić kupują działkę z premedytacja bez mediów i dopiero potem zaczynają zastanawiać się jak w tym momencie doprowadzić wszystkie media. Warto tez pamiętać, że jest to długotrwałe ale z pewnością tańsze.\nMedia w dzisiejszym świecie naprawdę bardzo dużo zawdzięczają nowoczesnej technologii. To właśnie dzięki zaawansowaniu technicznemu możemy śmiało stwierdzić, że przede wszystkim jest to przyszłość dla wszystkich mediów. Dzięki właśnie temu, ze można w o wiele lepszy i wydajniejszy sposób nadawać sygnał media naprawdę zmieniły swoje oblicze. Dzisiaj nikt by nie poznał na przykład telewizji czy też radia. Obecnie to w jaki sposób tworzy się na przykład program telewizyjny jeszcze kilkanaście lat temu byłoby to nie do pomyślenia. Dlatego też należy robić wszystko żeby wspierać ten rozwój technologiczny ponieważ tak jak telewizja w dzisiejszych czasach służy wyłącznie temu żeby dostarczać nam rozrywki tak w przyszłości dzięki jakiejś technologii zacznie dla nas pracować lub też ratować nasze życie. Jednak zanim to się stanie należy się cieszyć z i tak ogromnego zainteresowania jakim cieszą się dzisiaj media. Trzeba też im oddać, że zyskały sobie ogromne zaufanie czytelników lub odbiorców. Warto też tutaj skupić się na najmłodszym z mediów a mianowicie na Internecie, który stanowi przyszłość wszystkich mediów. Internet bowiem to dzisiaj ogromna potęga i trzeba pamiętać o tym ile można już dzisiaj osiągnąć za jego pośrednictwem a w jak krótkim czasie to osiągnęliśmy. Pamiętajmy, że cokolwiek będzie się działo liczy się przede wszystkim zachowanie zdrowego rozsądku dla mediów.\nKtokolwiek zastanawia się dzisiaj dlaczego media są tak bardzo bogate z pewnością w końcu dojdzie do wniosku, że dzieje się tak dzięki reklamom. Otóż to właśnie reklamy są przede wszystkim źródłem naszych wszelkich zazdrości o budżet wszystkich mediów. W dzisiejszym świecie, bowiem naprawdę trzeba pamiętać o tym ile trzeba zapłacić ludziom w mediach żeby zaczęli naprawdę dobrze pracować. To co jest, bowiem wyświetlane w mediach musi być najlepszej jakości w przeciwnym razie można pożegnać się z dobrą oglądalnością. Musi być w mediach najwyższy pozom a to dlatego, że jeżeli chce się być na samym szczycie trzeba pokonać naprawdę dużą ilość konkurencji, która tylko czeka na jakieś potknięcie. W dzisiejszych czasach wszyscy chcą być częścią mediów. To właśnie one czyli telewizja, radio i Internet a także prasa mają obecnie największy wpływ na nasz świat, na nasze opinie. Dlatego każdy komu zależy na popularności zrobi wszystko żeby móc się pokazać w mediach od pozytywnej strony. Dzisiaj technologie są już tak zaawansowane, że wszystkie media są o wiele lepiej ściągalne a także w o wiele lepszej jakości nadają swoje programy. Dzisiaj przede wszystkim trzeba tez pamiętać o tym ile trzeba mieć pieniędzy żeby zapłacić za choćby najkrótszą reklamę w telewizji. Dlatego też tak jak wiele możliwości daje telewizja tak samo wiele pieniędzy za to żąda.


Wokalista z Rzeszowa w konkursie na najlepszy hit lata! Arek Kłusowski może wygrać, a my możemy mu pomóc | Rzeszów Nasze Miasto\nWokalista z Rzeszowa…\nWokalista z Rzeszowa w konkursie na najlepszy hit lata! Arek Kłusowski może wygrać, a my możemy mu pomóc\nMarcin Piecyk 10 sierpnia 2021, 17:40\nArek Kłusowski z Rzeszowa swoją piosenką "Idealny Syn" może zdobyć tytuł "Hitu Lata 2021" Mat. prasowe/kayax\nArek Kłusowski, wokalista z Rzeszowa ma szansę zdobyć tytuł "Hitu Lata 2021" oraz nagrodę "Bursztynowego Słowika" swoją piosenką pt. "Idealny Syn". Na artystę możemy głosować za pomocą wiadomości sms.\n- Arek bierze udział w dwóch telewizyjnych festiwalach, pierwszy to TVN Top of the Top Festiwal, w konkursie o Bursztynowego Słowika 18.08. Drugi to RMF Hit Festiwal w Polsacie również w konkursie na Hit Lata 2021\n- zapowiadają pracownicy Kacnelarii Prezydenta Rzeszowa.\nArek Kłusowski, wokalista z Rzeszowa do obu konkursów został nominowany ze swoją letnią piosenką "Idealny Syn". Na YouTube w chwili pisania tego artykułu, utwór ma równe 1,5 mln wyświetleń!\nWokalista z Rzeszowa z "Przebojem lata RMF FM i Polsatu 2021"? Wszyscy możemy mu w tym pomóc\nTop of the Top Festival odbędzie się w Sopocie w dniach 17-19 sierpnia. Na Arka Kłusowskiego będzie można głosować wysyłając smsa na numer artysty wyświetlany podczas transmisji koncertów.\nArek Kłusowski to pochodzący z Rzeszowa wokalista, ale również kompozytor, tekściarz i osobowość sceniczna. Wcześniej dał się poznać zdobywając 3. miejsce w telewizyjnym programie The Voice of Poland. Wymyślił i zorganizował Rzeszowskie Święto Wokalne i jako jego dyrektor artystyczny zdobył finansowanie na kolejne cztery edycje wydarzenia.\nMałgorzata Ostrowska i wiele lokalnych zespołów na Dożynkach Gminy Tyczyn\n- Część słuchaczy słyszy w jego głosie młodego Artura Rojka, inni nazywają męską odpowiedzią na twórczość Darii Zawiałow. Mimo tych porównań Arek, to niewątpliwie jeden z najoryginalniejszych młodych artystów na polskim rynku muzycznym\n- piszą o Arku Kłusowskim pracownicy Kancelarii Prezydenta Rzeszowa.\nZapraszamy Was do zapoznania się z piosenką, która startuje w dwóch wspomnianych wcześniej konkursach.\nSymptone, rockowy zespół z Rzeszowa na Festiwal Garaże w Szczecinie! Obok takich gwiazd jak Luxtorpeda czy Baranovski\nNajpierw występ w finale Antyfestu Antyradia, który zakończył się wyróżnieniem, teraz przed kolejny ogólnopolski konkurs. Zespół Symptone z Rzeszowa...\n22 sierpnia 2021, 12:28\nCentrum Sztuki Wokalnej z Rzeszowa nagrodzone na Festiwalu „Złote Talenty w Złotej Pradze”\nAż 15 nagród zdobyło Centrum Sztuki Wokalnej z Rzeszowa na Festiwalu Piosenki„Złote Talenty w Złotej Pradze”.\n9 listopada 2015, 9:54


Archiwa: Policja • TutajLEGNICA.pl | Legnickie Informacje & Wydarzenia\nLegnicka drogówka zatrzymała mężczyznę, który kierował motorowerem w stanie nietrzeźwości. Po sprawdzeniu pojazdu w policyjnych systemach okazało się, że motorower pochodzi z kradzieży. Za kradzież grozi do 5 lat pozbawienia wolności.\nFunkcjonariusze z Wydziału Patrolowo-Interwencyjnego Komendy Miejskiej Policji w Legnicy podczas legitymowania 35- letniego mężczyzny ujawnili przy nim środki odurzające w postaci marihuany. Ponadto mężczyzna okazał się być poszukiwanym listem gończym, celem odbycia dwóch kar pozbawienia wolności w wymiarze 15 dni oraz 3 lat i 4 miesięcy. Kryminalni z legnickiej komendy podczas pracy z zatrzymanym, udowodnili mu dokonanie jeszcze dwóch kradzieży w warunkach recydywy. W związku z tym, że odbywał on już karę pozbawienia wolności za tego typu przestępstwa, grozi mu kara nawet do 7,5 roku pozbawienia wolności.\nKolejne nielegalne automaty do gier hazardowych zostały zarekwirowane przez legnickich funkcjonariuszy. Łącznie zabezpieczono 8 automatów do gier. Zgodnie z obowiązującymi przepisami za posiadanie nielegalnych automatów w lokalach gastronomicznych, handlowych i usługowych grożą kary w wysokości 100 tys. zł od jednego automatu, natomiast za organizowanie gier hazardowych, poza wysoką grzywną, grozi również kara pozbawienia wolności do lat 3 lat.


Naklejka na ścianę Dmuchawce - Kwiaty - Natura - Naklejki na ścianę\nwięcej Tagi: #rośliny, #dmuchawce, #trawy, #wiatr, #naklejki ścienne, zwiń\nNaklejka "Dmuchawce" z motywem roślinnym to ciekawa dekoracja, która dobrze sprawdzi się w każdym typie pomieszczenia. Naklejka w kuchni, salonie lub sypialni może ozdobić ściany, lustro lub meble. Różne kolory i wymiary naklejki dekoracyjnej "Dmuchawce" pozwolą bez problemu dopasować ją do aranżacji swojego wnętrza. Naklejka drukowana jest na folii samoprzylepnej, którą trzeba odkleić od papieru a następnie wzór przykleić do ściany lub innej powierzchni i ściągnąć folię.\nSporo pomysłów na aranżację wnętrza z naklejką dekoracyjną "Dmuchawce" można znaleźć na naszej stronie oraz blogu. W kolekcji Natura jest ogromny wybór naklejek z drzewami, kwiatami i motywami roślinnymi, które dostępne są zarówno w wielobarwnych wzorach oraz takich w jednym odcieniu. Tak duży wybór gwarantuje, że z pewnością można znaleźć coś dla siebie. Zapraszamy do obejrzenia nie tylko naklejki "Dmuchawce", ale również pozostałych wzorów w naszym sklepie.


Doktor Strange (2016) - Mediakrytyk\n7.2 10.0 0.0 82\nAktorzy: Benedict Cumberbatch,\tChiwetel Ejiofor,\tRachel McAdams,\tBenedict Wong,\tMads Mikkelsen\ti 15 więcej\nScenariusz: Jon Spaihts,\tC. Robert Cargill,\tScott Derrickson\nPremiera kinowa: 26 października 2016\nOstatnia aktywność: 3 stycznia\n#66 najlepszy z 2016 roku\n#9 popularny z 2016 roku\n#43 najlepszy z 2016 roku\n#99 chcą obejrzeć z 2016 roku\nInicjacja Strange'a wypełnia pierwszy akt filmu Scotta Derricksona i dzięki komediowej konwencji robi rewelacyjne wrażenie.\nMarvel po raz kolejny próbuje udowodnić, że wcale nie kończą im się pomysły i po raz czternasty potrafią opowiedzieć historię o ratowaniu świata w interesujący sposób. Bez owijania w bawełnę napiszę, że udaje im się to wyłącznie dzięki obłędnej warstwie wizualnej.\nMinusem jest przede wszystkim bezpieczeństwo i zachowawczość. Rozumiem, że postać tak oryginalna jak Strange mogłaby połamać pióro niejednego początkującego scenarzysty i jego pierwsze przygody najlepiej jeśli będą prostą, trzyaktową historią narodzin i przemiany.\nPrzykład solidnego kina, odbiegającego od typowej superbohaterskiej produkcji, dzięki czemu stanowi delikatny powiew świeżości, jednak posiadający kilka mankamentów, które obniżają jego końcową ocenę.\nŚwietne kino przedstawiające losy superbohaterów, które od całej reszty wyróżniają świetne efekty specjalne i zdrowa dawka humoru, która nie pochodzi tylko od jednej postaci.\nZabawny, przyjemny dla oka, wszystkie elementy rozłożono w nim starannie, aktorzy nie robią chałtury, styl reżyserii jest wprawdzie dość przezroczysty, ale wizualnie zdecydowanie nie rozczarowuje.\nZ tej historii można było wyciągnąć jeszcze więcej. Wszechobecny humor jest fajny, ale... trochę uproszcza odbiór.\nCzarodziejskie bzdury podane w tak wesoły, wartki i efektowny sposób to ja mogę oglądać.\nZ jednej strony "Doktor Strange" dobrze się zgrywa z Kinowym Uniwersum Marvela, a jednocześnie nie trzeba oglądać poprzednich części, by się w tym świecie odnaleźć. Nie tworzy niczego nowego, ale potrafi oszołomić i zafascynować.\nZrobione od linijki solidne origin story by Marvel z fenomenalnym aktorem. Nic więcej, nic mniej.\nCzarny charakter nie został tu dobrze przedstawiony (jak w większości filmów MCU), a historia to typowe origin story, jakich wiele na rynku. Jednak, to wciąż jest kolejna udana, dająca sporo frajdy, produkcja Marvela.\nPoprawny origin story, który ma na przewagę głównie motyw magii oraz postacie. Przypomina mi filmy pierwszej fazy MCU\nOpiera się na szablonie, który wszyscy znamy, ale efekty specjalne, Benedict Cumberbatch i całość sama w sobie tworzą jedną z najlepszych produkcji Marvela.\nGenialne efekty wizualne i jak zwykle świetne główne postaci. Nie mogę doczekać się Strange'a w kolejnych produkcjach MCU.\nZbyt bezpieczny film przełożył się na niezbyt angażujące origin story. Ale bohater ciekawy\nWszyscy zarzucają DC brak dobrego scenariusza, ale Marvelowi tego nikt nie wytknie. Ja wytykam. 0 napięcia. Obsada i wizualnie to majstersztyk, ale nic więcej.\nPoczątkowo oglądało się to jak typowe origin story Marvela, ale z czasem, gdy klimat się udzielił i film zaczął odsłaniać kolejne karty to zrobił się super fun.\nNie jest bardzo zabawny (chociaż scena po napisach :D), ale jakoś fajnie się ogląda te czary-mary. Scena z Dormammu to jedna z moich ulubionych w MCU.\nPoprawne, bezpieczne zrobione origin story głównego bohatera. Historia typowa, banalna i dość tuzinkowa. Benedict Cumberbatch idealnie pasuje do roli Doktora Strange'a. Film dobry do obejrzenia przy gronie znajomych.


Przepis na sałatka ogórkowo kapuściana - Gwiazdywkuchni.pl\nPrzepis na Sałatka ogórkowo kapuściana\nogórki 8 kg\nJak zrobić Sałatka ogórkowo kapuściana?\nOgórki obrać i pokroić w plastry. Posolić. Cebulę pokroić w piórka, osolić. Kapustę posiekać drobno, osolić. Wszystko powinno stać w osobnych misach przez 4 godziny. Marchew zetrzeć na tarce na grubych oczkach. Wrzucić na wrzątek i gotować 3 minuty, odcedzić. Ogórki i całą resztę odcedzić, wymieszać razem i wkładać do słojów. Zalać zalewą i gotować 20 minut.\nDo przepisu na: Sałatka ogórkowo kapuściana


Monday Post | Colourpop, Good Sport - idealna paleta na jesień? | Joy of Jelly | Prosto o kosmetykach i życiu\nAmerykańska marka Colourpop często wypuszcza palety gdy zmienia się pora roku za oknem. Tak było i w tym przypadku i gdy oficjalnie mieliśmy jesień, pojawiła się Good Sport. Z resztą patrząc na kolory same możecie stwierdzić, że odcienie są iście jesienne. Mamy tu fiolety, oliwkową zieleń, ceglasty brąz czy musztardę. Nie da się ukryć, że dzięki takiemu zestawowi możemy wyczarować niejeden makijaż dzienny czy wieczorowy. Dla niektórych odcienie mogą być szalone, ale można je okiełzać. Odcienie są typowo ciepłe, choć marki powoli od tego odchodzą, ale wiem że wiele z Was nadal trzyma się tego trendu. Cena wynosi $16, ale miejcie oczy szeroko otwarte bo często możemy spotkać promocje na oficjalnej stronie producenta * klik *.\nPalety Colourpop to nie tylko niska cena, piękne odcienie, ale i rewelacyjna pigmentacja. W przypadku Good Sport mam wrażenie, że producent dodatkowo się postarał. Metale są jak masełko, w szczególności odcienie Rookie, EBB i Licious. Colourpop ma czasami problem z matami, w szczególności cienie sprzedawane pojedynczo. Tutaj wyjątkowo formuła została poprawiona, ale nie zmienia to faktu, że mocno się sypią przy nabieraniu i lekko osypują pod okiem. Na swatchach możecie dokładnie zobaczyć jak to wygląda. Oczywiście są one wykonane bez bazy, na gołej skórze (jestem za leniwa, żeby inaczej się bawić).\nWild Out - Metaliczny, jasny szampański odcień z delikatną przewagą cieplejszych tonów. Świetnie się spisze przy makijażach dziennych jak i wieczorowych. U mnie najczęściej leci w wewnętrzny kącik oka.\nHooky - Matowa ceglasta czerwień. Jest to jeden ze spokojniejszych odcieni w palecie, dobrze się spisuje jako kolor przejściowy.\nRookie - Metaliczny miedziany odcień z dodatkowymi niebieskimi drobinami. Tego typu kolory robią cały makijaż i tak jest również w tym przypadku. Polecam nakładać go syntetycznym pędzelkiem, bądź palcem. Ma mega pigmentację!\nSista - Matowy soczysty fiolet. Wybitnie lubi się pylić przy nabieraniu, ale daje cudowny efekt na oku. Możecie go zobaczyć w makijażu poniżej.\nLicious - Ciepłe, intensywne złoto. Jest to jedyny cień z palety, po który mało sięgam. Zdecydowanie wolę się w kolorach typu Wild Out.\nHigh Hopes - Matowy ciepły brąz, połączenie karmelu z odrobiną brzoskwini. Chyba najspokojniejszy cień, który idealnie nada się do łączenia kolorów.\nReckless - Matowe klasyczne bordo. Cień trudny w pracy, jest mocno napigmentowany i łatwo zniszczyć nim makijaż. Mocno się sypie przy nakładaniu na pędzel jak i pod okiem.\nTrooper - Matowa, jasna musztarda. Piękny odcień pomarańczu wymieszanego z żółcią. Jeden z tych cieni, który może pojawić się na powiece cały rok. Jeśli chodzi o pigmentację to tutaj ciut słabiej od pozostałych.\nHooked - Zgaszona metaliczna oliwka? Ciężki kolor do określenia, raz przypomina mi oliwkę, a za drugim razem stare złoto. Jest zdecydowanie bardziej zbity od pozostałych cieni metalicznych w palecie. Myślę, że polubią się z nim osoby o ciemniejszym typie urody.\nTrophies - Matowa błotnista zieleń. Niby zielony, niby szary, ale i trochę brązowy. Trudno mi go ograć w makijażu, poza połączeniem go z Hooked.\nEBB - Metaliczna oliwka. Jest to jeden z kolorów który przekonał mnie do zakupu tej palety. Niesamowicie masełkowy i napigmentowany. Spokojnie może grać pierwsze skrzypce w makijażu oka.\nFlow - Matowa oberżyna. Podobnie jak Sista kolor jest trudny w nakładaniu na pędzel. Idealny kolor do przyciemniania zewnętrznego kącika.\nTak prezentuje się to cudo, jak dla mnie jest to idealna paleta na jesień. Na oku użyłam samych odważniejszych kolorów, aby sprawdzić jak się z nimi pracuje. Była to również moja pierwsza próba cut crease, więc przymknijcie oko na wykonanie. Warto wspomnieć, że paleta jest cruelty free, jak chyba wszystkie produkty Colourpop. Jestem ciekawa co Wy sądzicie o takiej kolorystyce i czy zdecydowałybyście się na tę paletę? Który kolor najbardziej wpadł Wam w oko? Czekam na Wasze komentarze.