ŻdŚ II – track 4 | Żona dla Śmierciojada\nŻdŚ II – track 4\nOpublikowano 23 lipca 2015 Autor: Meada Szalona\nSever wieczorową porą…\nWhen you’re dancing her dance\nAt least I’ll have tangoed at all\nThe ‚Tango Maureen’\nGotta dance ’til your diva is through\nYou pretend to believe her ’cause in the end\nYou can’t leave her\n( RENT Tango:Maureen)\nW poniedziałek rocznicowe świętowanie najwyraźniej dobiegło końca, bo po przebudzeniu na Remusa nie czekało ani śniadanie, ani uśmiechnięta żona. Yen, wbrew swoim zwyczajom, wyfrunęła z domu tak wcześnie, że nie pozostał po niej nawet ślad. Zarówno kawa, jak i lokówka były zimne jak lód.\nNie mogąc poradzić sobie z natłokiem myśli, uczuć i złych przeczuć, Yenlla postanowiła zrobić coś, co zawsze wychodziło jej najlepiej – uciekła od problemów. Zamiast analizować nieogarnięty chaos w swojej głowie i sercu, schowała się w teatrze. Kolejna premiera zbliżała się wielkimi krokami, więc naprawdę miała lepsze rzeczy do roboty niż porządkowanie swojego poważnie zachwianego życia.\nTak, zdecydowanie miała nad czym pracować. W nowej sztuce czekała ją niezwykle ambitna i wyczerpująca scena blisko dwudziestominutowego tanga. W trakcie pełnego widowiskowych figur i niezwykle trudnych sekwencji kroków tańca musiała jeszcze śpiewać misternie skomponowany duet i prowadzić lekki, pełen swobodnego flirtu dialog z partnerem. Wszystko to było cholernie męczące, więc jeśli chciała osiągnąć zwyczajową perfekcję, musiała przyłożyć się do ćwiczeń. A tymczasem ostatnio w ogóle nie miała na to czasu – ani tym bardziej głowy. Nie da się ukryć, że rozpraszało ją wiele innych rzeczy… Naprawdę wiele. Ale teraz to się zmieni. Teraz da z siebie wszystko!\n– Och, Yen, cóż to za zniewalające perfumy? – Marisol pochyliła się nad nią, gdy mijały się w korytarzu, z lubością wdychając nowy zapach. – Są absolutnie cudowne!\n– Rzeczywiście takie są, prawda? – odparła zadowolona z siebie aktoreczka.\n– Gdzie je kupiłaś?\n– To wersja testowa, moja droga. Nie można ich jeszcze nigdzie dostać – odpowiedziała nie bez satysfakcji Yenlla. Nie zamierzała na razie zagłębiać się w szczegóły ani tym bardziej wspominać o Snapie, ta wydra Marisol już i tak przesadnie się nim interesowała.\nMłodsza aktorka skrzywiła się lekko. Bez wątpienia pomyślała sobie o jakimś nowym kontrakcie reklamowym, który właśnie negocjuje Yen, i teraz zżerała ją zazdrość. Ona też chciałaby mieć sponsorów chętnych do wręczania niedostępnych na rynku, luksusowych kosmetyków i innych prezentów, nie wspominając nawet o pozostałych przywilejach, jakimi cieszyła się pani Lupin. Niestety, musiała obejść się smakiem. To nie ona była gwiazdą, przynajmniej jeszcze nie… A diwa może być tylko jedna.\nYen schowała się w swojej prywatnej garderobie (nie zbiorowej, z której musiała korzystać Marisol) i dłuższą chwilę wpatrywała się w swoje odbicie w wielkim lustrze, ciesząc się drobnym zwycięstwem nad najpoważniejszą rywalką. Jednak mina nieco jej zrzedła, gdy przypomniała sobie bezpośredniego sprawcę tego zwycięstwa.\nOch, miała się skupić, a teraz znowu zaczęła myśleć… Nie tak miało być! Nie powinna używać tych przeklętych perfum, powinna je od razu wyrzucić, ale zwyczajnie nie mogła się do tego zmusić. Były tak cudowne, tak idealne, tak bardzo, pod każdym względem JEJ…\n– Niech cię szlag, Sever! – wysyczała pod nosem. – Bądź przeklęty po stokroć!\nZłośliwy, wredny, wyrachowany, podstępny, bezużyteczny, bezduszny, zimny, podły drań! Na pewno zrobił to specjalnie. Siedział w tej swojej norze, nad kociołkiem i kombinował, jak zepsuć jej dzień. Aż wreszcie wymyślił. Perfumy! Co za obłęd, kompletna abstrakcja! Chciał się zemścić, namieszać jej w głowie. Niedoczekanie! Wiele się zmieniło. Już nie jest tą zagubioną dziewczyną, którą Dumbledore wepchnął w jego łapy, o nie! Jest spełnioną zawodowo, pewną siebie, niezależną kobietą, a do tego szczęśliwą mężatką i nie da się nabrać na jego tanie sztuczki.\n– Obyś się smażył w piekle, Snape!\nNie da się złapać w jego pułapkę. Nigdy! Nawet za tysiąc lat.\n– Stop, stop, stop! – krzyczał zirytowany reżyser, tłukąc scenariuszem w stół. – Nie tak. Wszystko nie tak! Od początku!\nYenlla ocknęła się lekko oszołomiona, patrząc w czarne oczy partnera. Cholera, znowu totalnie odleciała myślami w niebyt! Nawet nie zauważyła, że próba już się zaczęła, widać po raz kolejny poruszała się na autopilocie. Młody – i bardzo przystojny! – aktor zerkał na nią z sympatią. Miał śniadą cerę i charakterystyczne rysy, najprawdopodobniej świadczące o latynoskich korzeniach.\n– Nadal nie mogę w to uwierzyć. Marzyłem, aby z tobą pracować – powtórzył chyba po raz setny.\nYen odgarnęła z oczu wijące się w artystycznym nieładzie włosy.\n– Cóż, dzisiaj chyba nie daję najlepszego przykładu…\n– Nic dziwnego… Po takie imprezie? Czytałem rano w „Proroku”. Moje najszczersze gratulacje.\n– Czy możemy łaskawie wrócić do próby? – ryczał znowu facet, którego przedstawienie właśnie niszczyli. – Chcę wreszcie zobaczyć prawdziwe, ogniste tango!\nW pięknych chabrowych oczach Yen błysnęło wyzwanie. Odrzuciła do tyłu ogniste włosy, przylgnęła do partnera i uśmiechając się drapieżnie, ruszyła w tan…\n– Nie, nie, nie! – wrzeszczał pół godziny później udręczony reżyser. Z rozpaczy najchętniej zacząłby rwać włosy z głowy, ale ponieważ nie zostało mu ich już zbyt wiele, wolał oszczędzać resztki na czarną godzinę.\nYenlla, która przed momentem po raz kolejny potknęła się niezgrabnie i niemal usiadła (!) na swoim partnerze, posłał mu nieobecne spojrzenie. Sprawiała wrażenie, jakby myślami przebywała bardzo daleko stąd, w jakiejś zupełnie innej galaktyce. Miała przynajmniej na tyle przyzwoitości, aby się zarumienić.\n– Przepraszam, zamyśliłam się – przyznała pokornie, chociaż nie było takiej potrzeby. Cała ekipa wyraźnie widziała, że coś z nią nie tak.\nReżyser kilka razy odetchnął głęboko, próbując się uspokoić. Nie chciał jeszcze bardziej wytrącać jej z równowagi. Artystki z reguły bywały przewrażliwione i poważnie zaburzone, a ta chyba najbardziej ze wszystkich – jeśli wierzyć plotkom.\n– Yen, skarbie – zaczął tonem dobrego wujka. – Co się dzieje? Widziałem cię w Narzeczonej dla czarnoksiężnika. Byłaś absolutnie fenomenalna! Właśnie wtedy pomyślałam sobie, że chciałbym cię mieć w obsadzie. Jednak teraz wcale nie podoba mi się to, co widzę…\nZamiast ćwierkać słodkie słówka, najchętniej zszedłby tam i najzwyczajniej w świecie nią potrząsnął. Wiedział, że potrafi tańczyć i wiedział, że potrafi śpiewać, więc czemu tego nie robiła, na Merlina?! Z lenistwa? A może przewrotnej złośliwości? A może to była jakaś idiotyczna demonstracja władzy? Niech to diabli! Nie na to się pisał!\nNie chciał jednak przesadnie na nią naciskać… Poprawka: nie mógł tego zrobić. Yenlla Lupin nie była wszak taką znowu pierwszą lepszą cizią do śpiewania piosenek. O nie, była żoną jednego z najbardziej wpływowych polityków, który wprawdzie pojawił się znikąd, ale błyskawicznie piął się po szczeblach kariery. A w tym biznesie – nadal finansowanym głównie z rządowych funduszy – nie warto robić sobie potężnych wrogów.\nUdręczony reżyser zdążył zauważyć, że szelma taka jak Yen potrafi się w życiu ustawić. Fakt, miała talent i tego nikt nie mógłby jej odmówić, ale z drugiej strony ta nagła popularność, którą osiągnęła w tak krótkim czasie… Coś tu śmierdziało. Fakt, że w międzyczasie była związana z dwoma niezwykle medialnymi i wpływowymi mężczyznami zwyczajnie nie mógł być przypadkiem. Najpierw był ten straszny facet, którego reżyser spotkał tylko raz na jakimś przyjęciu i do tej pory miał koszmary. Niby spokojny i zdystansowany w całym tym obciachowym i kiczowatym artystycznym półświatku, ale jednak z gatunku tych, co to dwa razy się zastanowisz, zanim przyjmiesz od nich drinka. Bo ten drink aż ze zbyt dużym prawdopodobieństwem może okazać się twoim ostatnim. Koleś trząsł połową Munga i musiał mieć dostęp do takich trucizn, o jakich nawet się nie śniło biednym reżyserom musicali. A potem pojawił się ten drugi – niby cicha woda, ale w kuluarach już szeptali, że gdyby tylko się postarał, najpóźniej za pięć lat mógłby zostać ministrem magii.\nEch, wprawdzie związki aktoreczek z politykami nie należały do rzadkości, bo te dwa gatunki jakoś tak naturalnie do siebie lgnęły, ale tym razem… Cóż, coś było inaczej. Bo w wypadku Yen Honeydell nie chodziło o jakichś tam klasycznych, skorumpowanych senatorów, którzy nawet nie doczłapią do drugiej kadencji. O nie, za jej plecami czaił się najprawdziwszy seryjny Śmierciożerca oraz pierwszy w historii publicznie zadeklarowany wilkołak. Kalkulując ostrożnie swoje szanse, nieszczęsny reżyser naprawdę wolał nie zadzierać z małą kobietką, do której obaj panowie najwyraźniej mieli słabość.\n– Yen, słoneczko – niemal jęknął. – To może spróbujemy jeszcze raz, co ty na to?\nNiezależnie od tego, ile szans pani Lupin dostawała, wszystkie koncertowo marnowała. Zupełnie jakby wstając tego dnia z łóżka, przypadkowo założyła inne nogi. Nie była w stanie powtórzyć nawet najprostszego układu kroków, figury, których nauczyła się, mając sześć lat, nagle sprawiały jej nieprawdopodobne problemy, a myśli krążyły daleko, bardzo daleko od teatru. Partner zerkał na nią w oszołomieniu, a reżyser żuł scenariusz i niemal puszczał dym uszami z powodu tłumionej złości. Niestety, tym razem za cholerę nie mogła się pozbierać. Nawet myśl o tym, że ktoś wreszcie zmęczy się jej pomyłkami i zastąpi ją Marisol – jej zwyczajową dublerką – nie była w stanie ustawić jej do pionu.\n– Strasznie mi przykro – zapewniła, posyłając obezwładniający uśmiech partnerowi. Przynajmniej jego chciała mieć po właściwiej (swojej) stronie. – Nie wiem, co się ze mną dzieje.\nSpojrzał na nią z troską. I to nie klasyczną, fałszywą troską kolegi po fachu, który na owej klęsce mógłby skorzystać. Nie, Emilio wydawał się autentycznie przejęty jej problemami.\n– Hm, w takich wypadkach mój instruktor tańca mawiał, że dusza musi chcieć, co ciało już umie – stwierdził filozoficznie, chociaż nie wyglądał na myśliciela. Był na to zbyt atrakcyjny. – Może wystarczy nieco zmienić podejście?\n– Nie rozumiem – rzuciła bezradnie Yen.\n– Powiedzmy sobie szczerze, to nie są odpowiednie warunki do tanga. To specyficzny, namiętny i intymny taniec. Scena, światła i ten wrzeszczący facet nie tworzą właściwego klimatu. Co ty na to, abyśmy poćwiczyli sami? – zaproponował. – Spotkamy się później, gdy wszyscy pójdą do domów, w jednej z sal do prób i opracujemy ten numer samodzielnie. Często tak robię, kiedy trafiam na blokadę.\n– Ależ to świetny pomysł! – ucieszyła się Yenlla. – O ile to nie kłopot…\n– Też zależy mi na tym, aby wypaść jak najlepiej, a ten facet chyba sam nie wie, czego chce. Pokażemy mu gotowy numer i będziemy go mieć z głowy.\nPani Lupin gorliwe kiwała głową. Bardzo chciała zatrzeć złe wrażenie.\n– Spotkajmy się o dziewiątej w sali prób numer pięć. Jest wystarczająco duża i o tej porze będzie pusta.\n– Jesteśmy umówieni. – Yen z rozpędu pocałowała go z wdzięcznością w policzek i uciekła do garderoby.\nPotem długo wpatrywała się w swoje odbicie w lustrze, zmazując uśmiech wraz z makijażem. Mimo że kilka razy zapewniała, że dzisiejsza klęska to czysty przypadek, doskonale znała źródło problemu. Gdy już nie musiała udawać sztucznego optymizmu i grać zwyczajowego yenllowego rozanielenia, przykre myśli o sobotnim wieczorze powróciły jak bumerang. Pani Lupin zagryzła ze złości usta, myśląc okropne rzeczy o swoim mężu. Gdyby tylko inni wiedzieli, jak to ich idealne małżeństwo wygląda od środka…\nWłaśnie dlatego powinna się wziąć za siebie, a rzucenie się w wir pracy – włącznie z dodatkowymi próbami – wydawało się wspaniałym rozwiązaniem. Nie miała najmniejszej ochoty wracać do domu.\nNie musiała. Remus odnalazł ją w teatrze godzinę później. Z zakłopotanym uśmiechem i skromną białą różyczką w dłoni. Yen już, już miała nadzieję, że coś zauważył i jakoś skomentuje całą sytuację, a potem wszystko da się jeszcze przedyskutować i jakoś posklejać… Ale nie, bynajmniej nie chodziło o rocznicowy wieczór, bo Lupin najwyraźniej nie dostrzegł tam żadnego problemu. Wpadł tylko, aby ją poinformować, że musi pilnie wyjechać w sprawach fundacji i nie będzie go około trzech dni. Znowu chodziło o jakieś gminy wilkołaków gdzieś na dalekiej północy czy wschodzie…\nYen przeżyła kolejne rozczarowanie i była jeszcze bardziej wściekła. Szykowały się kłopoty.\nPrzez całe popołudnie pani Lupin zastanawiała się, czy warto wracać wieczorem do teatru. Psychicznie czuła się fatalnie – załamana, rozkojarzona, przybita – i nie bardzo miała na to ochotę. Z drugiej strony, wiedziała, że podczas oficjalnej próby dała okropną plamę… Właściwie zrobiła z siebie kompletną kretynkę i powinna zatrzeć złe wrażenie. Plotki w tym środowisku rozchodzą się lotem błyskawicy, a młode i zdolne wiedźmy czają się na każdym rogu – jak Marisol – czekając tylko, aby ją zastąpić. Musiała dać z siebie wszystko!\nWreszcie Yenlla zebrała się w sobie i poszła na umówione spotkanie. Doszła do wniosku, że i tak nie ma nic lepszego do roboty sama w pustym domu. Niech się dzieje, co chce.\nMłody tancerz bynajmniej nie żartował, kiedy obiecywał, że postara się o odpowiedni nastrój. Yen zjawiła się w sali prób numer pięć i oniemiała. Wszystkie światła wygaszono, a zamiast nich ustawiono świece. Długie zasłony rozsunięto na boki, aby przez wysokie okna wpadało do środka światło gwiazd i ubywającego księżyca. A to nie koniec, bo w kącie ustawiono nawet maszynę do mgły, przy której klęczał właśnie Emilio. Chłopak pomyślał o wszystkim i zaprojektował niewielką salkę niczym filmową scenografię.\n– Ojej! – westchnęła pani Lupin z zachwytem.\n– Podoba ci się? – Emilio natychmiast podniósł głowę i spojrzał na nią z napięciem. – Nie przesadziłem? Bałem się, że się wystraszysz.\n– Nie, dlaczego? – zdziwiła się. – Jest idealnie.\nI naprawdę tak było. Intymny klimat salki podziałał na Yen inspirująco, a przede wszystkim relaksująco – a o tym przyjemnym uczuciu niemal zapomniała przez ostatnie tygodnie. Gdy chwilę później usłyszała pierwsze takty muzyki, jej ciało samoczynnie powtórzyło wszystkie kroki i ruchy, których rano nie potrafiła spamiętać. Zaśmiała się i klasnęła w dłonie.\n– Bierzmy się do roboty!\nSzło jej świetnie, nagle znalazła się u szczytu własnych możliwości. Czuła, że wprawia w zdumienie swojego partnera, który po wcześniejszych perypetiach chyba nie cenił jej specjalnie wysoko. Pewnie uznał, że znalazła się w obsadzie ze zgoła innych, zakulisowych powodów, a nie wrodzonego talentu. Teraz zrozumiał swoją pomyłkę. Yenlla Vanilla Honeydell, gwiazda magicznych i mugolskich scen, płynęła przez parkiet z gracją i lekkością, o której wspominały wszystkie recenzje, i wykazywała się niezwykłą fantazją oraz intuicją w poprawianiu choreografii. Była idealną partnerką, więc nic dziwnego, że szybko wytworzyła się pomiędzy nimi interesująca chemia.\nMłody aktor był zachwycony. Jeszcze niedawno żegnał się ze swoją wielką szansą, pewien, że Yen położy cały spektakl, a teraz… Teraz spodziewał się oszałamiającego sukcesu i przełomu w karierze.\nA zaledwie chwilę później… nawet czegoś więcej.\nWesoła, zadowolona z siebie i upojona tangiem Yenlla zaczęła nieświadomie roztaczać wokół siebie zwyczajową magię. W bliskich stosunkach zdążyła się już przyzwyczaić do obecności osób, które co nieco wiedziały o jej wyjątkowym darze i były na to odporne… a już na pewno nie aż tak wrażliwe, jak przypadkowi postronni. Magia działała zazwyczaj na scenie, a w domu lądowała w szafie razem z wierzchnim okryciem. Tym razem sprawy nieco się skomplikowały.\nPóźną nocą, w opuszczonym teatrze, w sali oświetlonej światłem świec i księżyca Yen płynęła przez parkiet w ramionach partnera, który patrzył na nią coraz bardziej rozgorączkowanym wzrokiem. Młodość i gorący temperament dodały swoje do tragicznego równania.\nGorący temperament obojga.\nWiększość niekoniecznie zaszczytnych rzeczy, jakie gazety pisały kiedyś o dawnej Yen Honeydell, była zgodna z prawdą. Artystyczna dusza aktoreczki łatwo dawała się ponieść emocjom – zwłaszcza w romantycznych okolicznościach i przy odrobinie zachęty. Nowa Yenlla uchodziła wprawdzie w swoich własnych oczach za poważną, dojrzałą i udomowioną kobietę, lecz było to wyłącznie życzeniowe myślenie. Kiedy choć na chwilę zapominała o tym, że powinna udawać kogoś innego, wszystko natychmiast brało w łeb.\nYen była samotna. Yen była nieszczęśliwa. Yen była spragniona atrakcji. Dosłownie dwa dni wcześniej w desperacji omal nie rzuciła się na Syriusza, a nowy obiekt, który teraz znalazł się na wyciagnięcie ręki… Cóż, był nawet bardziej atrakcyjny. Wysoki i świetnie zbudowany, jak na tancerza przystało. Do tego miał półdługie ciemne włosy i jeszcze ciemniejsze oczy. Ostry nos i szczupłe, zwinne palce. Gdy Yen przymknęła oczy i popuściła nieco wodze wyobraźni, wydawało jej się niemal, że… Och, nietrudno się domyślić, co jej się wydawało, chociaż nigdy, nawet za milion lat, by się do tego nie przyznała.\nMigotliwe światło świec rysowało miękkie cienie na ścianach oraz ich natchnionych twarzach, ogniste tango płynęło w powietrzu, podgrzewając krew i usypiając sumienia. Yenlla lgnęła do niego podświadomie, a chłopak na pewno nie planował jej odtrącić. Wprawdzie w nagłym olśnieniu przypomniał sobie w końcu, że partnerka chyba jest mężatką, ale czy komuś to kiedykolwiek w czymkolwiek przeszkadzało? Zaiste, nie zachowywała się jak mężatka, kiedy wtulała się w jego ramiona.\nUniosła głowę i spojrzała na niego roziskrzonymi oczami – kto wie, co albo kogo tam widziała? Serce biednego Emilio stopniało w jednej chwili. Gdy przycisnął ją mocniej do siebie – nie zaprotestowała. Dotknął delikatnie jej policzka – przytuliła się do jego dłoni. Nie broniła się również, kiedy niespodziewanie zatrzymał się na środku parkietu i powoli się nad nią pochylił. Yen wciąż patrzyła w jego czarne źrenice rozmarzonym, odległym o całe lata świetlne wzrokiem. Nie przymknęła ich nawet wtedy, kiedy ich usta nieśmiało zetknęły się po raz pierwszy.\nŚwiat na moment przestał istnieć, a czas stanął w miejscu. Yen kręciło się w głowie, kiedy poddawała się magii chwili bez najmniejszych oporów i wątpliwości. Jej ciało i umysł zapłonęły znajomym, choć chwilowo bardzo zapomnianym, ogniem. Słodkim kłamstwem po raz kolejny rekompensowała sobie nieprzyjemności prawdziwego życia.\nMuzyka urwała się nagle, a gdzieś nad Londynem i ulicą Pokątną kolejne zegary wybijały północ. Zaklęcie prysło. Yenlla boleśnie ocknęła się z powrotem w samym środku rzeczywistości, i to dosłownie w ostatniej chwili. Z młodym tancerzem obejmującym ją ciasno w talii i przyklejonym namiętnie do jej ust.\n– Och! – pisnęła z przerażeniem, odpychając od siebie z całej siły zdumionego Emilio.\nCofnęła się przed nim powoli, na sztywnych nogach, które nie do końca chciały jej słuchać. A potem odwróciła się na pięcie i wypadła z sali prób numer pięć w panicznej ucieczce. Niewiele myśląc, chłopak rzucił się za nią w pogoń. Gonienie uciekających kobiet można chyba uznać za naturalny męski odruch.\n– Yen, ja… Czekaj! – krzyknął.\nNie dała mu szansy. Pędziła po kręconych schodach na złamanie karku, z ostatniego piętra niemal sfrunęła jak na skrzydłach.\n„Co ja zrobiłam?!”, strofowała się w myślach. „Co ja najlepszego zrobiłam?!”. Kompletnie straciła głowę i tym razem zaiste niewiele brakowało, aby do końca się zapomniała.\nWypadła z teatru na ulicę tak, jak stała. Rozgrzana mieszanką chaotycznych emocji i ognistego tanga wybiegła na chłodne nocne powietrze i zaraz wstrząsnął nią dreszcz. Rozczochrana, roznegliżowana i z obłędem w oczach wyglądała, jakby uciekła z kart powieści gotyckiej. Nie patrzyła, dokąd biegnie. Chciała po prostu znaleźć się jak najszybciej jak najdalej od teatru i natychmiast o wszystkim zapomnieć.\nO swoim głupim, niewdzięcznym, zdradzieckim sercu.\nI jak zwykle w takich wypadkach skończyło się to w łatwy do przewidzenia sposób. Zanim na dobre oddaliła się od przeklętej sali prób numer pięć, boleśnie się z kimś zderzyła. Impet uderzenia odrzucił ją do tyłu i zachwiała się niebezpiecznie w miękkich trzewikach do tańca, lecz czyjeś silne ramię chwyciło ją z nadzwyczajnym refleksem i uchroniło od upadku.\n– Piekło i szatani! Uważaj, jak leziesz, kobieto! – warknął tuż obok jej ucha znajomy męski głos. Zdecydowanie zbyt znajomy, aby mogła go pomylić z jakimkolwiek innym.\nUniosła głowę i spojrzała prosto w wykrzywioną z wściekłości twarz Snape’a. Absolutny i totalny szok na mgnienie oka przyozdobił jego twarz wyjątkowo głupim wyrazem, ale błyskawicznie nad sobą zapanował. Przewrócił oczami, brutalnie stawiając Yen do pionu.\n– Oczywiście. Pani Lupin – mruknął w typowy dla siebie, niezwykle czarujący sposób.\n– Co ty tu robisz?! – napadła na niego Yenlla. – Śledziłeś mnie?\n– Słucham? Dlaczego, na wszystkich najbardziej obranych z rozsądku bogów, miałbym to robić? – zdziwił się chłodno, unosząc wymownie jedną brew i patrząc na nią tak, jakby była ciekawym okazem laboratoryjnym. – Mieszkam niedaleko, głupia kobieto. Zapomniałaś już, że kiedy wybieraliśmy to mieszanie, szczególnie zależało nam na tym, abyśmy oboje mieli blisko do pracy?\nYenlli aż zawirowało przed oczami od tych wszystkich „nas” i celowego użycia liczby mnogiej w wypowiedzianym przez niego zdaniu. Zastanawiała się, czy specjalnie skonstruował je właśnie w ten sposób.\nOdkąd Severus przestał być wreszcie uwiązany do jednego miejsca (w dodatku pełnego znienawidzonych bachorów, na które natykał się przy każdej okazji), polubił piesze spacery. W drodze do Świętego Munga prawie zupełnie porzucił teleportację i sieć Fiuu. Nowe mieszkanie, które przez pewien czas dzielił z Yen, znajdowało się po mugolskiej stronie (zdecydowanie preferował święty spokój zamiast nieustannych magicznych wypadków u sąsiadów w czarodziejskich dzielnicach), tuż obok tylnego wejścia na ulicę Pokątną. To właśnie za nim rozciągała się dzielnica teatrów (hołd ku czci Yenlli), a kawałek dalej oficjalna siedziba Munga na Pokątnej (do której ze względów praktycznych można się było dostać również za pomocą niezliczonych przejść i portali rozlokowanych w różnych punktach czarodziejskiego i mugolskiego świata). Magomedyczna pomoc w nagłych wypadkach była zaiste znakomicie zorganizowana. Severus Snape miał więc wszelkie powody, aby znajdować się w tym miejscu, i nawet szelma tak bezczelna jak Yen nie odważyłaby się oskarżyć go o stalking.\nZresztą, w swoim obecnym stanie Yenlla w ogóle do niewielu czynności byłaby psychicznie i fizycznie zdolna. Kompletnie roztrzęsiona bełkotała coś nieprzytomnie o tangach i tancerzach, i ciągle płochliwie zerkała przez ramię na wejście do budynku największego w okolicy teatru, który opuściła w tak wielkim pospiechu. Mistrz eliksirów swym fachowym okiem (wyćwiczonym w bólach podczas niezliczonych potyczek) bezbłędnie ocenił, że kobieta balansuje na granicy histerii i kolejnego żenującego wybuchu – a Salazar wiedział, że miała w repertuarze sporo sztuczek. Snape wciąż pamiętał jej widowiskowe napady kończące się fontannami łez i krwi, dlatego stwierdził, że wolałby uniknąć kolejnego pokazu na środku ulicy. Westchnął ciężko. Cóż najwyraźniej smutny obowiązek poskramiania Yen już zawsze będzie spoczywał na jego barkach.\n– Co ci się stało, do cholery? – zapytał agresywnie. – Wyglądasz jak… – Przez chwilę szukał odpowiedniego określenia. – Jakbyś rozpaczliwie potrzebowała alkoholu.\n– O tak! – Rozbita mentalnie Yen nagle spojrzała na niego przytomniej. – Byle dużo i szybko! – zawołała. Chwyciła go za rękę i nieoczekiwanie pociągnęła za sobą.\nSeverus ani drgnął.\n– No co? – zirytowała się. – Sam zaproponowałeś.\nWahał się tylko przez moment.\n– Niech ci będzie. – Uśmiechnął się drapieżnie, podejmując decyzję, której spodziewał się w przyszłości pożałować. – Ale idziemy na Nokturn, nie mam najmniejszej ochoty znaleźć się jutro na okładce „Proroka”.\n– Kiedyś jakoś ci to nie przeszkadzało – przypomniała usłużnie, a potem znowu go pociągnęła, zerkając nerwowo za siebie. – Chodźmy już, dobrze?\nGdy mistrz eliksirów podążył za jej wzrokiem, dostrzegł na schodach zdenerwowanego młodego człowieka. Ewidentny przykład efektu „Honeydell”. Wolał nawet o to nie pytać. Przynajmniej w tej chwili.\nSeverus Snape poznał swojego czasu wszystkie zakazane knajpy Śmiertelnego Nokturnu, więc nie miał problemu z wyborem lokalu zapewniającego błogosławioną anonimowość. Obskurne, odrapane ściany i przyjazna ciemność podziałały kojąco nawet na histeryzującą Yen. W końcu ona też miała swoją radosną knajpianą przeszłość, o której nie lubiła wspominać.\nMistrz eliksirów usadowił ją przy stoliku – nadal nieco powłóczyła nogami, więc niebezpieczeństwo omdlenia (tudzież potopu) było jak najbardziej realne – a sam usiadł po drugiej stronie. Odchylił się do tyłu na krześle, zapalił papierosa i z przyjemnością zaciągnął się dymem. Właśnie do tego doprowadzały go kontakty z kobietami – bólu głowy i nałogów.\n– No i? – zagadnął po dłuższej chwili, spoglądając na nią wyczekująco.\n– Alkohol! – zażądała w odpowiedzi.\nCień kwaśnego uśmiechu przemknął przez jego usta, gdy ruchem ręki przywołał barmana. To zdecydowanie nie był lokal z usłużną obsługą i trudno byłoby na liście płac doszukać się kelnera, ale Snape miał swoją mroczną reputację.\n– Ognistą dla mnie, a dla pani… – urwał i spróbował przypomnieć sobie jakikolwiek na tyle kolorowy i kiczowaty drink, aby mógł przypaść do smaku Yen.\n– Wódkę – wyręczyła go. – I zostaw butelkę.\n– Cóż za wyrafinowany gust – zakpił mistrz eliksirów, ale szelma nie dała się sprowokować. Zbyła go wzruszeniem ramion.\nPierwszy kieliszek wlała w siebie jak źródlaną wodę i natychmiast znowu sięgnęła po butelkę. Severus obserwował ją z rosnącą fascynacją, bo ani myślała przestać. Po piątym kieliszku wybuchła histerycznym śmiechem. Mężczyzna zdecydowanym ruchem odsunął od niej flaszkę.\n– Powiesz mi w końcu, co się tam wydarzyło, czy mam cię od razu odstawić do Munga? Mamy wolne miejsca na oddziale urazów psychicznych, a ja od dawna umieram z chęci wypróbowania pewnego nowego specyfiku…\n– Och, daruj sobie! – prychnęła Yen. – Nie mam ochoty o tym rozmawiać, planuję raczej jak najszybciej o tym zapomnieć.\nGdy po raz kolejny sięgnęła po wodę życia, stało się jasne, w jaki sposób chce to osiągnąć. Jednak Severus ponownie zdecydowanie odtrącił jej dłoń.\n– Powoli! Nie będę cię zbierał z podłogi, jeżeli zalejesz się w trolla. Mam lepsze rzeczy do roboty.\n– Aha, czyli dlatego siedzisz w Mungu po nocach?\n– Sever, błagam! Dawno minęła północ, a ja znam cię zbyt dobrze. Jesteś pracoholikiem i w ogóle nie masz życia. Ja byłam twoim życiem.\nJuż kiedy to mówiła, zrozumiała, że posuwa się za daleko. Jednak było za późno, alkohol przemówił. Zostawiła butelkę w spokoju.\n– Przepraszam, może faktycznie powinnam nieco zwolnić…\nSnape podejrzanie łatwo puścił jej to w niepamięć. Może nie usłyszał? Faktycznie wydawał się w tej chwili raczej zamyślony. Zgasił jednego papierosa i zaraz zapalił następnego. Yenlla nieco się skrzywiła, ale nie ośmieliła się nic powiedzieć. W końcu to nie była żadna luksusowa restauracja, tylko podła nokturnowa speluna. Palenie z pewnością było tu dozwolone. Pewnie z podpaleniem całej tej budy włącznie.\n– Przy okazji… Dziękuję za perfumy – odezwała się nieskończenie ciszej i bardziej pokornie.\nMachnął ręką, jakby nie było o czym mówić.\n– Latami leżały w biurze patentowym, zanim ktoś postanowił je wyprodukować. Uznałem, że będą do ciebie pasować.\n– Tak, są bardzo ładne – przyznała, a potem zapytała czujnie i z figlarnym błyskiem w oku: – I akurat trafiła się idealna okazja, żeby mi je podesłać. Jesteś pewien, że nie stały za tym żadne ukryte motywy?\nSeverus zaśmiał się krótko, ale całkiem swobodnie. On też miał ciężki dzień, a whisky była dobra i mocna. Niebezpieczne rozwiązanie języka stanowiło tylko kwestię czasu.\n– Kto wie? Może nawet tak było? Może była to… pokojowa oferta?\n– Chyba nie do końca rozumiem…\n– Wiesz, być może to szczęśliwy przypadek, że omal nie staranowałaś mnie dzisiaj na ulicy. Od pewnego czasu chciałem z tobą porozmawiać.\nUdręczona życiem Yen na te słowa również zdobyła się na lekki uśmiech.\n– Nie mam aż tak bujnej wyobraźni, aby choć w przybliżeniu domyślić się, o co chodzi – rzuciła z charakterystyczną, postalkoholową potoczystością.\n– Więc chyba powinnaś napić się więcej.\n– A tak zupełnie poważnie, czy nie odnosisz wrażenia, że ostatnio oboje zachowujemy się jak dzieci? – Trudno określić, czy była to z jego strony przygana, czy samokrytyka. – Wróciłem do Anglii na stałe, a zatem będziemy się często spotykać i musimy dojść do porozumienia. Wolałbym za wszelką cenę uniknąć głupich plotek, a idiotyczne sceny na ulicach na pewno tego nie ułatwiają. Widziałem już dziennikarzy węszących pod szpitalem.\n– Wiem! – jęknęła Yen. Oparła łokcie na stole i schowała twarz w dłoniach. – Myślałam o tym. Nasze kłótnie nie mają sensu!\n– Oczywiście, masz wszelkie prawa odczuwać pewien żal… – zaczął wspaniałomyślnie, ale zaraz urwał.\nTym razem to zdecydowanie była samokrytyka, jednak Yen nie miała zamiaru się na to nabrać. Mimo że jej serce faktycznie żywiej zabiło na te słowa, nie dała nic po sobie poznać. Aby jakoś to przetrwać, musiała ponownie zaprzyjaźnić się z butelką.\n– Nie pochlebiaj sobie! – Pogroziła mu palcem. – Co było, minęło. Po co do tego wracać? Zresztą, uważam, że i tak całkiem nieźle na tym wyszłam.\n– Ach, tak? – zapytał tym swoim satynowym głosem.\n– To nie ja jestem samotnym, smutnym nietoperzem, prawda?\n– Właśnie to mnie najbardziej zadziwia. Dlaczego zabrałaś się za Lupina? Zabrakło wolnych reżyserów?\n– Bardzo śmieszne! – zawołała i rzeczywiście wybuchła niepohamowanym śmiechem. – Boli cię to, prawda?\n– To czemu ciągle o to pytasz?\nPunkt dla pani Lupin. Severus momentalnie skapitulował.\n– Zapomnij, że zadałem to pytanie i wróćmy do głównego tematu. Co myślisz o mojej propozycji? Zawieszenie broni?\nOczy Yenlii błyszczały, jej policzki pokryły się uroczym rumieńcem. Butelka była już do połowy pusta, a szelma nigdy nie mogła pochwalić się mocną głową. Alkohol przyjemnie krążył w jej żyłach, rozgrzewając ciało i płosząc nieprzyjemne myśli. Aktoreczka czuła się wesoło, lekko i niepoważnie. Była szczęśliwa i była sobą. Merlinie, naprawdę potrzebowała alkoholu! Wreszcie, po wielu miesiącach przerwy! Bo, niestety, tej rozrywkowej strony osobowości nigdy nie miałaby odwagi pokazać słodkiemu, dobremu Remusowi – pewnie padłby na zawał! Z kolei przy Severusie czuła się swobodnie. On jeden poznał ją od najgorszej strony, znał wszystkie jej najbrzydsze, najbardziej wstydliwe sekrety i najbardziej żałosne epizody, więc pal sześć! Niczym nie mogła go już zaskoczyć, choćby nie wiadomo jak się starała. Przy nim mogła upijać się radośnie do nieprzytomności, tańczyć na stołach i paplać, co tylko ślina przyniosła jej na język. W ogóle nie musiała uważać na słowa. Brakowało jej tego.\nSpojrzała na swojego byłego kochanka/męża/kochanka, przygryzając w zamyśleniu wargę.\n– To nie jest taki zły pomysł – odpowiedziała w końcu. – Ja cię już nawet nie nienawidzę, Sever. To implikowałoby jakiś emocjonalny związek, a ty jesteś mi idealnie obojętny – skłamała, chociaż w tym momencie sama była przekonana, że mówi prawdę.\n– Wzajemnie. Dlatego pielęgnowanie tego idiotycznego konfliktu jest bezcelowe.\n– Owszem – zgodziła się. – Musimy nauczyć się żyć obok siebie, bo inaczej…\n– Ściągniemy na siebie uwagę prasy.\n– A tego absolutnie nie chcemy. – Kiwała gorliwie głową Yen. – Przecież to zupełnie bez sensu, bo jesteśmy tylko… – Zawahała się na mgnienie oka. – Luźnymi znajomymi z przeszłości. – W porywie inspiracji wymyśliła idealne określenie.\n– Luźna, przypadkowa, przygodna znajomość – zachwycała się swoim pomysłem Yenlla, która dawno porzuciła kieliszek i teraz wymachiwała nad głową butelką, jak za swoich najlepszych lat. – Będziemy się pozdrawiać na ulicy, to wszystko. No dobra, od czasu do czasu możemy pójść na kawę. Jak znajomi. Luźni.\n– Z przeszłości – powtórzył bystro Snape.\n– Bardzo odległej.\n– Umowa stoi! – wykrzyknęła pani Lupin i wyciągnęła do niego dłoń nad stołem.\nWymienili długi i poważny uścisk.\n– Wypijmy za to! – Yen zamachnęła się swoją prawie pustą butelką, a Severus zgodnie uniósł szklankę whisky.\nDługo siedzieli w knajpce w atmosferze ogólnej zgody i głębokiego porozumienia. Gdy udało im się ustalić wstępne zasady współżycia w ramach „luźnej znajomości”, zagłębili się w długą rozmowę, obficie podlaną alkoholem, której żadne z nich nie miało pamiętać zbyt wyraźnie następnego ranka. Oficjalnie zostali przyjaciółmi… Chyba. To znaczy, luźnymi znajomymi. I mieli blisko dwa lata do nadrobienia.\nSnape sączył swoje drinki w sposób bardziej rekreacyjny, za to Yen upijała się zdecydowanie, metodycznie i na umór, tyle że w swój specyficzny, niepoważny, zaraźliwie wesoły i uroczy sposób. No, uroczy do pewnego momentu.\nProblemem wesołego, wyrachowanego pijaństwa jest ten jeden kieliszek za daleko, po którym nastrój zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni. W okolicach trzeciej nad ranem Yen wreszcie go wychyliła. Maska opadła. Tak, jak Yen, która z trudem utrzymywała głowę nad stołem.\n– Moje ssszycie to katastrofa, wiesssz? – wyznała bełkotliwie, ale bez wątpienia szczerze. – I jedno wielkie kłamstwo. Rem ciągle pracuje albo gdzieś wyjeżdża, nigdy nie ma go w domu. Goni po świecie za tymi swoimi wilkołakami… Dzisiaj znowu zniknął i nie będzie go kilka dni. Jestem nieszczęśliwa, Sssever.\nGłowa okropnie jej ciążyła i z trudem utrzymywała równowagę na krześle. Podłoga zdawała się chwiać pod nią jak statek podczas sztormu.\n– Oficjalnie masz już dość – zdecydował autorytarnie mistrz eliksirów, podnosząc się z miejsca.\n– Nie! – zaprzeczyła słabo i bez przekonania. Zrobiła to chyba tylko dla zasady.\n– Tak. Inaczej nigdy byś mi tego nie powiedziała. Szczerość to pierwsze ostrzeżenie.\n– Oho, boisz się, że to zaraźliwe? – odgadła, zerkając na niego podejrzanie bystro poprzez opary alkoholu. – Że sam przez przypadek mógłbyś powiedzieć coś interesującego?\n– Zimny nietopesssz antarktyczny – podsumowała go bełkotliwie Yen. – Mrożona mysz latająsssa…\nWestchnął ciężko, przewracając wymownie oczami.\n– Idziemy do domu – zakomenderował.\n– Nie chcę iść z tobą do domu!\n– Każde do swojego – uściślił, aby nie było wątpliwości.\nNiestety, szybko uświadomił sobie, że jednak przegapił rozsądny moment, a Yen niepostrzeżenie wstawiła się o wiele bardziej, niż mu się wydawało. Udało jej się wprawdzie samodzielnie wstać, ale już z utrzymaniem się na nogach dłużej niż pięć sekund miała spore problemy. Chwiała się jak osika na wietrze, więc musiał ją przytrzymać, żeby nie upadła. Znowu. Szelma uczepiła się jego szaty i wybuchła śmiechem.\n– Yenlla, sponiewierałaś się poniżej wszelkiej krytyki.\n– Ha, ha, ha. La vie bohemé! – zaryczała mu nagle prosto do ucha.\nSnape ponownie westchnął, wściekły na siebie za błędną ocenę sytuacji. Nie istniał nawet cień szansy, że pijana jak bela pani Lupin sama trafi do domu. Po części była to jego wina – a raczej jego głupiego pomysłu.\n– Na Salazara! – jęknął. – Nie mogę cię wiecznie niańczyć. Nawet nie wiem, gdzie teraz mieszkasz.\nNie miał jednak wyboru, mimo że wyciągnięcie z niej tej informacji nie należało do najłatwiejszych zadań. Yen zataczała się, chichotała jak wariatka i zupełnie nie kontaktowała. W końcu podała… jego własny adres! Dopiero gdy zagroził, że sam osobiście przeszuka jej głowę, oprzytomniała na tyle, aby jakoś wyartykułować niezbędne dane. Był to absolutny szczyt jej możliwości. Chwilę później uwiesiła się na nim bezwładnie i kompletnie odleciała.\nSeverus Snape aportował się niezgrabnie pośrodku ładnie utrzymanego przydomowego ogródka. To cud, że zdołał tego dokonać, nie wiedział bowiem, czego spodziewać się na miejscu, jak dobrze wycelować i co z robić z lecącą mu przez ręce, pijaną w sztok Yen. Te dzikie manewry nie były łatwe z zaledwie jedną w pełni sprawną ręką. Przy aportacji nieposkromiona kobieta dostała zresztą kolejnego ataku głupawki. Wyślizgnęła mu się z rąk i ciężko runęła na trawę.\n– Ała, moja kostka! – poskarżyła się zdecydowanie za głośno.\n– Cicho, na Salazara! – ofuknął ją zaraz Severus, jeszcze bardziej podnosząc głos.\nUroczy domek państwa Lupin wyglądał dokładnie tak, jak się obawiał. Cudo podmiejskiej architektury klasy średniej w pełnym rozkwicie – w komplecie z gankiem, bluszczem i krzakami drobnych różyczek. Przesłodzony mały domek wyglądał bardziej na element filmowej scenografii niż miejsce stworzone do życia dla prawdziwych ludzi. Zupełnie nie pasował do Yen, ale za to świetnie wyrażał jej obłąkane poglądy dotyczące idealnego, bajkowego małżeństwa – oraz wizerunku grzecznej żony aspirującego polityka. Severus aż żałował, że jego towarzyszka jest obecnie półprzytomna. Złośliwe komentarze, które całymi tabunami przemykały mu teraz przez głowę, musiały się, niestety, zmarnować. Co za marnotrawstwo sarkazmu!\nA tymczasem adresatka tych potencjalnych złośliwości nadal siedziała na mokrej trawie, bełkocząc coś o skręconej kostce.\n– Możesz wstać? – zapytał odruchowo, choć sam nie wiedział, po co. Odpowiedź mogła być tylko jedna.\n– Boli – marudziła w dalszym ciągu Yen, kręcąc głową.\nZgodnie z klasycznymi regułami ich prywatnego melodramatu, jeżeli chciał ją dostarczyć do domu, musiał ją tam zanieść sam. Ponieważ w tej chwili nie bardzo miał wybór, faktycznie podniósł ją i wziął na ręce. Ważyła chyba jeszcze mniej niż kiedykolwiek i pachniała obezwładniająco jego własnymi perfumami. Wcześniej nie poczuł tego w zadymionej knajpie, więc teraz znajomy zapach dosłownie go uderzył. Niedobrze. Dla własnego dobra powinien załatwić sprawę jak najszybciej. Zanim sam zrobi coś głupiego, bo ostatecznie również nie był w pełni władz umysłowych.\nWszedł na ganek i kopnął drzwi, które otworzyły się natychmiast. Zabezpieczenia pozostawiały wiele do życzenia… Gdyby on był mężem Yen Honeydell, na pewno lepiej zadbałby o jej bezpieczeństwo. Może i zasadnicza wojna się skończyła, ale wcześniej szelma znajdowała się w samym centrum zdarzeń, a po świecie nadal snuli się czarodzieje, którzy mogliby mieć o to pretensje. Nie wspominając nawet o wydrach z zepsutego do cna światka show-biznesu…\nStop. Alkoholowa paranoja. Dosyć.\nSeverus otrząsnął się ze swoich psychopatycznych myśli i wkroczył do środka. Już na wstępnie omal nie nadepnął kota. Zwierzę aż jarzyło się w ciemnościach z powodu ekscentrycznego koloru futra.\n– Na bogów – westchnął z absolutnym przerażeniem. – Różowy?!\nPoczątkowo obwiniał za to dziwaczne zjawisko Nokturnową whisky podejrzanej proweniencji, ale ponieważ mimo upartego mrugania kot nie stawał się ani mniej różowy, rozpoznał w tym rękę Yen. Różowy pers to było coś dokładnie w jej typie…\nWnętrze domku Lupinów prezentowało się jeszcze gorzej niż fasada i okolice. Od pasteli i zalewu durnostojek można było dostać oczopląsu. Gdyby profesor Snape chciał tam spędzić chociaż jeden dzień, musiałby niewątpliwie wziąć silne leki. Na szczęście nie miał czasu analizować zbyt dogłębnie dekoratorskich pomysłów Yen, zresztą panujące wokół ciemności łaskawie skrywały przed nim co bardziej wstrząsające szczegóły. Ze względu na sąsiadów (oraz własne poczucie estetyki) wolał nie zapalać światła.\nPo omacku i na oślep jakoś trafił do salonu i ułożył Yen na kanapie. Odruchowo przybrała odpowiednio atrakcyjną pozę i ponownie jęknęła z bólu.\n– Moja kostka!\nSeverus wprawdzie wzniósł oczy do góry w niemej prośbie o zmiłowanie, a jednak z przyzwyczajenia usiadł obok niej i zajął się opatrywaniem ran. Dokładnie obejrzał uszkodzoną kostkę. Dotykał jej delikatnie szczupłymi, zimnymi palcami, oceniając skalę urazu. Naturalnie, okazało się, że jak zwykle Yen panikowała bez powodu.\n– Nic ci nie będzie, nie jest nawet skręcona – stwierdził po fachowym oglądzie. – Aczkolwiek radziłbym to czymś posmarować. Na litość, żyjesz z wilkołakiem, musisz mieć tu jakąś maść na stłuczenia… – mówił bardziej do siebie niż do niej. Kobieta nie wyglądała w tej chwili na zdolną do przetwarzania jakichkolwiek informacji.\nYenlla leżała wygodnie na poduszkach i był pewien, że nawet nie zarejestruje jego słów… Bo najprawdopodobniej za moment zaśnie kamiennym snem. Była naprawdę pijana, więc nie spodziewał się niczego innego. Miała przymknięte oczy, a po jej ustach błąkał się rozkoszny uśmiech. Wyglądała teraz jak zmęczony aniołek i na pewno nie potrzebowała dłuższej asysty.\nDlaczego zatem do tej pory jeszcze nie wstał i nie wyszedł?\nPowinien to zrobić od razu. Po co w ogóle wchodził? Mógł zostawić ją na progu i odejść. Z pewnością byłoby to bardziej rozsądne, a Lupin już jakoś znalazłby przesyłkę… Kiedyś tam, po swoim powrocie. Tak, właśnie tak powinien postąpić.\nA jednak wciąż siedział na jej kanapie, nadal z jej nogami na kolanach i – zapewne – bardzo niemądrą miną.\nTymczasem Yen bynajmniej nie usnęła snem sprawiedliwych. Przeciwnie, nagle otworzyła oczy i spojrzała prosto na niego. Wzrok miała nadspodziewanie przytomny i bardzo poważny. Dosłownie go nim przyszpiliła. Podniosła się i usiadła obok niego, nadal patrząc mu prosto w oczy i nawet nie mrugając. Chabrowe tęczówki jaśniały hipnotyzująco w nieprzeniknionej, aksamitnej ciemności nocy na moment przed świtem. Severus odczuł nagły niepokój. Cały aż zesztywniał pod wpływem tego niesamowitego spojrzenia. Nie wiedział, czego się spodziewać.\n– Dobrze się czujesz? – zapytał nieco nerwowo. – Bo jeżeli na koniec tego sympatycznego wieczoru zapaskudzisz mi szatę, to…\nNie zdołał dokończyć groźby. Yenlla w absolutnym, pełnym nieznośnego napięcia milczeniu splotła ramiona na jego szyi, zmrużyła oczy, a potem przyciągnęła go do siebie…\nStało się dokładnie to, co się stać musiało. To, co było absolutnie nieuniknione od chwili, gdy wpadła na niego na ulicy, gdy zaproponował jej drinka, gdy przekroczył próg jej domu. Jak zwykle. Jak zawsze. Jak tyle razy przedtem. Święte prawa wszechświata zadziałały bezbłędnie.\nPocałowała go. Objęła, przyciągnęła do siebie i pocałowała. Powinien zaprotestować, powinien jak najszybciej ją odepchnąć, ale tego nie zrobił. Przecież to była Yen Honeydell, kobieta, która od lat (z krótkimi przerwami) miała nad nim mniej więcej absolutną władzę.\nZdrowy rozsądek wybrał się na długi nocny spacer w nastrojowym świetle gwiazd, podczas gdy instynkt w jednej chwili wziął nad nim górę. Nie tylko odpowiedział na pieszczotę, ale błyskawicznie przejął inicjatywę. Yen była piękna, ciepła i chętna, a na dodatek pachniała zniewalająco perfumami, które sam dla niej wymyślił. Yen odchyliła się, pociągając go za sobą na poduszki. Wtulił twarz w jej szyję, jej zapach jeszcze bardziej go odurzył, a włosy łaskotały w nos. Niech to szlag, niech to szlag, niech to szlag! Sprytne palce szelmy zaraz odnalazły drogę do jego guzików, a on sam też nie miał najmniejszych problemów z rozbrojeniem suwaka z tyłu jej sukienki. Przez tyle lat jakoś radził sobie z tymi przeklętymi gorsetami, więc normalne zapięcie mógł z powodzeniem uznać za przedwczesny prezent gwiazdkowy. Yen westchnęła, wplatając palce w jego włosy i przyciągając go jeszcze bliżej, o ile to w ogóle było możliwe.\nOboje wpadli w typowy dla siebie obłęd, totalne zaćmienie, szał ciał i umysłów. Yen lgnęła do niego rozpaczliwie, a on nie pozostawał jej dłużny. Jakoś zawsze tak się działo, że gdy tylko dochodzili do rozsądnego wniosku, że między nimi wszystko skończone, wszechświat udowadniał im, że jest inaczej. Widać bogowie mają poczucie humoru, bo Yenlla Honeydell znów tryumfalnie wciągała go na swoją orbitę…\nNie wiadomo, jak by się to wszystko skończyło, gdyby Severus nagle, w agonalnym przebłysku przytomności nie uświadomił sobie zasadniczego problemu. Yen bynajmniej nie nazywała się już Honeydell. I to od dawna.\nOdsunął się od niej ostatnim, rozpaczliwym wysiłkiem woli. Zamglone oczy Yen spojrzały na niego z żarem i tęsknotą. Przysunęła się ponownie, wyciągając do niego ręce.\nMistrz eliksirów dotknął delikatnie jej czoła i wyszeptał kilka słów. Powieki Yen opadły, a ona sama osunęła się miękko z powrotem na poduszki. W ciągu kilku sekund jej oddech się wyrównał i zapadła w głęboki sen.\nSeverus Snape padł ciężko na podłogę przy nieszczęsnej kanapie i spojrzał w twarz otchłani. Yen. Yen Lupin. Owszem, może i była piękna i bez wątpienia kusząca, ale była też mężatką. Do tego kompletnie pijaną, wewnętrznie rozbitą i zupełnie zagubioną w tym swoim dziwnym małżeństwie, które najwyraźniej nie było aż tak udane, jak starała się wszystkim wmówić. Nie mógł z zimną krwią wykorzystać jej w tej sytuacji, choć bogowie świadkami, że bardzo miał na to ochotę.\nPotrzebował kilku chwil, aby nieco ochłonąć i doprowadzić się do porządku – Yen znowu wyrwała mu kilka guzików. Nie mógł ryzykować. Nie wiedział, kiedy dokładnie wraca Lupin ani kiedy zajrzą do saloniku ciekawskie skrzaty Yenlli.\nNakrył kocem upiorną kobietę, która znowu wyglądała jak wcielenie niewinności, i czym prędzej stamtąd uciekł. Z kompletnym mętlikiem w głowie.\nJedno było pewne. On i Yen nigdy nie byli i nigdy nie będą wyłącznie „luźnymi znajomymi z przeszłości”.\n23 lipca 2015 o 23:48 napisał:\nOczywiście, że nie będą! KWIK! Absolutnie najlepsza dotąd odsłona, a na pewno będzie jeszcze lepiej. Udręczony reżyser my love haha plus bezczelna szelma i Snape taki jak powinien być: na miejscu, by siać postrach i zniszczenie. Zachwycona czytałam ostatni fragment, no ale oczywiście Sever nawet po alkoholu jest trzeźwomyślący, wrodzona paranoja, wrodzona paranoja. Cieszę się, że wen dopisuje! Hails!\n24 lipca 2015 o 11:01 napisał:\nJest romans!!!! No, tak troszkę, ale… łiiiiiiiiiiiiiiii!!!!!! Czekałam na to niecierpliwie. Widzę te rozterki Lupina gdy znajdzie gdzieś w puchowym dywanie guzik od nietoperzej szaty…. a wilkołak wcale nie będzie wiedział, że to tylko tak troszeczkę xD a Yen nie będzie pamiętała czy tak czy nie… i Snape będzie ją straszył, że tak…. ponosi mnie kiczowata fantazja, ale nareszcie sprawa nnabrała pary. Wydaje mi się też że Sever nie bez przyczyny wspomniał o kiepsko zabezpieczonym domu.\n24 lipca 2015 o 12:45 napisał:\nHihi, lubię myśleć, że lektura mojego obłąkanego dzieła życia sprawia komuś tyle frajdy, ile mi pisanie tego. Twoje komentarze upewniają mnie, że to nawet całkiem możliwe. Złote prawa fabularne mówią, że po części masz rację, ale podejmuję wyzwanie i spróbuję jeszcze nieco namieszać. Czy ktoś tak paranoiczny jak Sever przeoczyłby guzik? Hm, zobaczymy :) W każdym razie w kolejnych częściach to jego planuję dręczyć, niekoniecznie biednego Luniaczka.\n24 lipca 2015 o 14:21 napisał:\nNa mrożonej myszy latającej padłam i już nie wstałam.\n24 lipca 2015 o 18:42 napisał:\nNa Merlina! A ja głupia, naiwna i niedoświadczona – nadal, po tylu odsłonach! – myślałam, że on po prostu tymi bajecznymi, kuszącymi i pewnie całkiem niedługo niebagatelnie drogim perfumami próbuje sztuczek Yen na niej samej. Naprawdę jestem prostolinijna! – toż to jest mrożona mysz latająca (g-e-n-i-a-l-n-e)! Gdy on coś szachruje, to zawstydza Dziadka Mroza od Dropsów (będzie dziadek? proszę…). Prawdopodobnie za bardzo do serca wzięłam sobie słowo „romansidło”. Robisz mi – i Yen – perfumy z mózgu. I chwała Tobie za to.\nNajwiększy ‚kwik’ miałam jednak na fragmencie o powiązaniach Yen z wielką polityką. Lupin mężem stanu! Podejrzewam, że przez całe opowiadanie będzie mnie to bawić (wybacz, Lunatyczku). A rozmyślania o Śmierciojadzie, który trzęsie połową (dlaczego tylko połową?!) Munga, to bajka. Wzmocnienie zmysłów paranoicznych, które powoduje Yena, jest wręcz „urocze”!\nChcę, czekam, pragnę afery postśmierciożerczej bądź showbiznesowej z Yenllą w roli głównej! Któż zostanie jej wybawcą? ;D\n24 lipca 2015 o 19:08 napisał:\nBo druga połowa to pewnie połączone siły oddziałów ginekologiczno-położniczo-dziecięcych, z którymi Sever nie chciałby mieć nic wspólnego :)\n24 lipca 2015 o 18:56 napisał:\nYeah! Sev powraca :D ! I to w jakiej formie?! Ale wciąż mi żal Remusa :o Choć w ogóle nie pasuje do Yen to jakoś tak szkoda mi go…\n5 listopada 2015 o 19:01 napisał:\nBo jego szkoda WŁAŚNIE dlatego, że wszyscy wiedzą, że nie pasuje do Yen, a z nią jest, czyli prędzej czy później źle się to dla niego skończy…\nA odsłona jest cudna! Idę czytać dalej (jak zwykle jak potłuczona, albo po kilka rozdziałów, albo przerwa pół roku…)\n24 lipca 2015 o 21:21 napisał:\nNa Salazara! Czy on pokazał uczucia?! Niby tylko tak trochę i przy pijanej, ale jednak! Jestem w szoku. A bardziej jestem w szoku, że nie skorzystał z okazji. Uczucia i poczucie przyzwoitości. No tego się po nim nie spodziewałam.\nCzekam na więcej i strasznie się cieszę, że na kolejne odsłony nie pozwalasz nam czekać po kilka miesięcy <3\n24 lipca 2015 o 21:46 napisał:\nYen i Sev! Jakże ja oczekiwałam ich spotkania! Ich konwersacje zawsze powalają mnie na łopatki, tęskniłam za nimi. Lupin jest miły, ale Yen jest dla niego zbyt… yenllowata. Absolutnie faworyzuję arktycznego nietoperza!\n25 lipca 2015 o 13:36 napisał:\nNadrobiłam wszystkie zaległości i czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy. Zatęskniłam ostatnio do Severusa i muszę stwierdzić, że jak zawsze jesteś niezastąpiona. Nikt Ci nie dorównuje w kreowaniu tej postaci, wszystko w nim jest takie, jak być powinno, bez żadnych zgrzytów i fałszów, Sever w całej swej mrocznej okazałości. I jeśli jakakolwiek kobieta do niego by pasowała, to właśnie nieprzewidywalna Yenlla. Cieszę się, że wróciłaś w takim stylu i, że ŻdŚ ma swój ciąg dalszy. Dużo Wena życzę jak zawsze i wypatruję kolejnych rozdziałów!\n25 lipca 2015 o 15:07 napisał:\nTak już jest kolejny! Absolutnie cudowne i wspaniałe! Mam wrażenie, że bardzo tu był uczuciowy. Ja się cieszę każdym ich spotkaniem, a nieodgadnione prawo wszechświata jeszcze nie raz na pewno im przypomni dlaczego wcześniej byli razem. Nie mogę się doczekać! Ciekawe czy Yen będzie coś pamiętać z ich „Luźnej znajomości z przed lat”? czy jednak znowu go będzie unikać.\n5 kwietnia 2016 o 23:01 napisał:\nNo masz, teraz Sever udaje, że mu nie zależy. Bo uwierzę, taki jest przekonujący. I jestem bardzo ciekawa, jak on te wszystkie pastele i różowe futra widzi po ciemku.\nA obiekcje to i tak tylko na razie. Przyjdzie co do czego, to nie będzie obiekcji.\n5 kwietnia 2016 o 23:12 napisał:\nPrzyznam, że lubię ten rozdział :)\nAha, nikt nie powiedział, że kot nie świeci w ciemności. W końcu jest różowy, na Merlina! Czy w tej sytuacji świecenie w ciemności może jeszcze dziwić?\n5 kwietnia 2016 o 23:17 napisał:\nZacznijmy od tego, czyj to kot ;) Tutaj faktycznie wszystko jest możliwe.


Pompy wielostopniowe - co warto o nich wiedzieć? - Watermark ✔ Pompy i Hydrofory\nJak działa pompa wielostopniowa?\nPodstawą konstrukcji pompy wielostopniowej są połączone szeregowo wirniki, potocznie nazywane stopniami. Ich zadanie polega na zwiększaniu ciśnienia wody w instalacji. Im więcej poziomów podnoszenia gwarantuje dana pompa, tym wyższe jest końcowe ciśnienie, przy zachowaniu stałego przepływu. W ten prosty sposób można skutecznie zwiększyć ciśnienie tłoczenia wody i jednocześnie uzyskać znacznie większą efektywność zraszania czy też zasilania jakiegoś urządzenia w wodę.\nCiśnienie, które można osiągnąć w tego typu pompach, jest uzależnione od takich parametrów jak:\nilość zastosowanych stopni,\nprędkość obrotów poszczególnych wirników.\nW przypadku pompy o konstrukcji stopniowej z wykorzystaniem kilku wirników należy zwrócić uwagę na to, aby tłoczona ciecz nie zawierała cząstek stałych. Praca w czystej wodzie zapewnia także najlepsze osiągi hydrauliczne dla każdego z zamontowanych wirników. W przeciwnym razie, te wartości mogłyby się znacząco różnić.\nPompy wielostopniowe - niezawodne działanie w różnych warunkach\nZastosowanie pompy wielostopniowej jest rekomendowane przede wszystkim tam, gdzie liczy się niezawodność, a także konieczność osiągnięcia dużego ciśnienia. Jedna z najbardziej istotnych zalet takich pomp to stosunkowo niewielka średnica. Dzięki temu pompy wielostopniowe można umieścić niemal w praktycznie każdym otworze, co niweluje konieczność wykonywania dodatkowych odwiertów. Co więcej, duża wydajność pracy pozwala skuteczne zasilać w wodę zarówno domy jednorodzinne, jak i przedsiębiorstwa produkcyjne czy gospodarstwa rolne. W większości przypadków, pompy wielostopniowe stanowią część większych systemów wodnych.\nRenomowani producenci wyposażenia przeznaczonego do obsługi systemów wodnych oferują obecnie bardzo dużo rodzajów pomp. Poszczególne modele mogą się od siebie różnić zarówno parametrami pracy, jak i charakterystyczną budową umożliwiającą wykorzystanie ich w pewnym konkretnym przypadku. Pompy wielostopniowe to jedne z najlepszych urządzeń dostępnych obecnie na rynku. Ich unikalna konstrukcja, a także sposób wykonania gwarantują niezwykle szerokie możliwości zastosowania. Z tego względu stosuje się je zazwyczaj w następujących układach:\nsystemy zaopatrzenia w wodę pitną i użytkową (również takie, które zaopatrują całe osiedla mieszkaniowe),\nwysokociśnieniowe układy obiegowe,\nwysokociśnieniowe układy irygacyjne i zraszające oraz deszczownice (na potrzeby rolnictwa),\nukłady zasilania kotłów grzewczych,\nW WaterMark oferujemy pompy wielostopniowe tylko od renomowanych producentów. Dzięki temu, zyskujesz gwarancję, że wszystkie rekomendowane przez nas urządzenia są wyjątkowo solidne, a tym samym sprawdzą się w najtrudniejszych warunkach.\nWśród modeli, które wyjątkowo chętnie rekomendujemy naszym klientom jest niedroga wielostopniowa pompa hydroforowaOmnigena z serii MHI o zasilaniu jednofazowym. Urządzenie wyróżnia się trwałą konstrukcją i znakomitymi parametrami pracy. Jej maksymalna wydajność wynosi aż 100 l/min przy wysokości podnoszenia wody do 55 metrów. Służy do pompowania czystej i zimnej wody, która jest nieagresywna chemicznie i mechanicznie, a także nie zawiera długowłóknistych i ścierających ciał stałych. Pompa doskonale się zatem sprawdzi w tłoczeniu cieczy ze studni, ze sztucznych i naturalnych zbiorników wodnych, a także w instalacji wodociągowej. W połączeniu ze zbiornikami hydroforowymi tworzy bardzo wydajny zestaw do tłoczenia wody z własnego ujęcia. Pompa hydroforowa z serii MHI posiada zdolność do samozasysania po uprzednim jednorazowym zalaniu wodą. Maksymalna głębokość zasysania w tym modelu modelu to 8 metrów.\nRekomendujemy także wielostopniowe monoblokowe pompy hydroforowe Hydro Vacuum z serii SM. Część hydrauliczna oraz silnik elektryczny w tych urządzeniach są osadzone na jednym wale. Zastosowanie konstrukcji monoblokowej pozwala znacznie ograniczyć gabaryty takiego urządzenia. Pompy z tej serii są przeznaczone są do tłoczenia czystej cieczy, której temperatura nie przekracza 70°C. Unikalna i bardzo solidna konstrukcja tych urządzeń pozwala na transportowanie cieczy ze śladową obecnością ciał szlifujących, o maksymalnej grubości ziaren 0,5 mm. Tym samym urządzenia sprawdzą się do pompowania cieczy ze studni oraz innych zbiorników naturalnych i sztucznych. Oprócz tego pompy SM mają funkcję automatycznego usuwania powietrza z przewodu tłoczącego bez jego zalewania. W naszym sklepie oferujemy je w wersji jednofazowej (230V) i trójfazowej (400v) o wydajności 50 l/min oraz maksymalnej wysokości podnoszenia 72 metry.\nDo zadań specjalnych polecamy natomiast prawdziwy kombajn czyli trójfazową pompę PLURIJET marki Pedrollo. Jej wydajność to 200 l/min, natomiast wysokość podnoszenia cieczy to 87 metrów. Na tle pozostałych pomp wielostopniowych, to urządzenie wyróżnia się przede wszystkim niezawodnością w każdych warunkach. Służy do pompowania czystej wody oraz innych dopuszczonych przez producenta cieczy, o temperaturze od ‑10°C do 40°C. Ze względu na unikalną konstrukcję, PLURIJET może nawet pompować wodę z dużą obecnością powietrza (posiada funkcję samoczynnego odpowietrzania). Rekomendujemy ją do podnoszenia cieczy ze studni oraz innych zbiorników, zarówno tych naturalnych, jak i sztucznych. Maksymalna głębokość zasysania tego modelu to 9 metrów.\nJak wybrać odpowiednią pompę wielostopniową?\nWybór pompy wielostopniowej zawsze warto powierzyć profesjonalistom, którzy wezmą pod uwagę zarówno oczekiwane ciśnienie wody, jak i warunki środowiskowe, w których będzie pracować urządzenie. Prawidłowy dobór urządzenia wymaga również znajomości takich parametrów jak maksymalna wydajność źródła, wysokość podnoszenia wody, a także rodzaj i gęstość pompowanej cieczy.\nPotrzebujesz fachowego doradztwa na etapie doboru pompy wielostopniowej do instalacji? Eksperci WaterMark są do Twojej dyspozycji. Zachęcamy także do zapoznania się z całą ofertą na pompy wielostopniowe, dostępną na stronie naszego sklepu internetowego.


Lipnica Wielka | Radio RDN\nGmina Korzenna: Są pieniądze na remont dworu w Lipnicy\nXIX-wieczny dwór w Lipnicy Wielkiej przejdzie kompleksowy lifting. Dzięki umowie podpisanej przez władze gminy i województwa, Korzenna otrzyma dofinansowanie do projektu, którego celem jest remont zabytkowego dworu. – Cały budynek po renowacji będzie w pełni wykorzystany – tłumaczy wójt gminy Leszek Skowron. – Będą zajęcia rękodzielnicze, będzie wiele takich funkcji, które teraz realizowane są w różnych miejscach. Jednak niepowtarzalność tego budynku i jego atmosfera są jedyne w swoim rodzaju . Całość projektu szacowana jest…\nKategoria Kultura, RDN Nowy Sącz\tTag dwór, Gmina Korzenna, Lipnica Wielka, remont\nRegion-interwencja: Lipnica Wielka wciąż bez telefonów\nData : 16 czerwca 2016 16 czerwca 2016\nMieszkańcy Lipnicy Wielkiej w gminie Korzenna czują się odcięci od świata. Już piąty dzień nie działają im telefony stacjonarne, a z zasięgiem linii komórkowych od zawsze był tam problem. – W weekend pijany kierowca wjechał w słup telefoniczny i do dziś nikt nie zlikwidował usterki – skarży się pan Antoni z Lipnicy. Konsultantka telefoniczna Joanna Michalak przekonuje, że im będzie więcej zgłoszeń o usterce, tym szybciej zostanie ona naprawiona. – Skoro jest problem z zasięgiem…\nKategoria RDN Nowy Sącz, Wiadomość dnia\tTag Ciężkowice, Lipnica Wielka, nie działa, Nowy Sącz, telefon


CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition - Hatchback IV 110KM (2015)\nCITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV 110KM\nCITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV 110KM (benzyna) (2015)\nWersja była produkowana w 2015 roku. CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV to klasa niższa średnia samochodów osobowych.\nMoc maksymalna wynosi 81 kW, a licząc w koniach mechanicznych moc wersji CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV wynosi 110 KM, co sprawia, że prędkość maksymalna wynosi 184 km/h. Silnik CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV jest rzędowy posiadający 3 cylindry o pojemności 1199 cm3. Na każdy cylinder w silniku CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV przypadają 4 zawory.\nCały układ napędowy CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV osiąga moment obrotowy 205 Nm. CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV posiada napęd przedni a typ paliwa na jaki jeździ CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV to benzyna.\nŚrednie spalanie CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV wynosi około 4,8 l na 100km. Warto nadmienić, że CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV posiada 5 drzwi, 5 siedzeń a bagażnik ma maksymalną pojemność wynoszącą 1183 litrów. Wymiary samochodu: 4329 mm długości, 1789 mm szerokości, 1489 mm wysokości.\nOpinie o CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV 110KM (benzyna)\nRaporty spalania CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV 110KM (benzyna)\nDane techniczne CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV 110KM (benzyna)\nWymiary CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV 110KM (benzyna)\nWyposażenie CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV 110KM (benzyna)\nCena CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV 110KM (benzyna)\nstyczeń 2015 - maj 2015 69 400 PLN\nZdjęcia CITROEN C4 1.2 PureTech Feel Edition Hatchback IV 110KM (benzyna)


warszawskie kamienice · Fotografia Warszawy\nTag: warszawskie kamienice\nAL. JEROZOLIMSKIE 101 – KAMIENICA GUSTAWA PALA\nOn 17 kwietnia 2020 28 maja 2020 By kaja\nDzisiejszy wpis ma specjalną dedykację. Prawie rok temu odebrałam telefon od mojej siostry Idy. Opowiedziała mi o niesamowitym podwórzu w samym centrum Warszawy i zaznaczyła, że koniecznie muszę tu zajrzeć. Zachęcona jej opowieścią wybrałam się na dokumentację i muszę przyznać, że faktycznie poczułam się jakbym na chwilę opuściła centrum miasta. […]\nPosted in KAMIENICE I INNE BUDYNKI, Ochota, WARSZAWSKIE KAPLICZKITagged , architektura Warszawydetal architektonicznyKapliczkaKlatka Schodowalata 30.warszawskie kamienice1 Comment


Brudna kuchnia polityki - Polskatimes.pl\n31 sierpnia 2015 31.08.2015 Aktualizacja: 31 sierpnia 2015 08:36 31.08.2015 08:36\nUjawnione rozmowy między szefem NIK Krzysztofem Kwiatkowskim a szefem klubu PSL Janem Burym są szokujące i kompromitujące dla obu panów. Wprawiają one w osłupienie co najmniej z kilku powodów. Jak to możliwe, że skądinąd zawsze bardzo dobrze i profesjonalnie dotąd oceniany Krzysztof Kwiatkowski tapla się w takim bagnie? Wchodzi w niejasne relacje, staje się czyimkolwiek załatwiaczem? Trudno inaczej to sobie wytłumaczyć jak gorzkim stwierdzeniem, że taka jest rzeczywistość polskiej kuchni politycznej. Bardzo brudna, delikatnie to oceniając.\nDoprawdy zdumiewające jest, że po tylu aferach z udziałem polityków załatwiaczy, wspominając choćby aferę hazardową, która kilku z nich przetrąciła kariery, możliwe są takie układy jak te w wykonaniu Kwiatkowskiego i Burego. Myślę, że świadczy to o wyjątkowej bezczelności i poczuciu bezkarności. Intrygujące jest również, z czego wynika tak silna pozycja w PSL Jana Burego, polityka, wokół którego ciemne chmury gromadzą się od bardzo długiego czasu. Naiwnością byłoby przypuszczanie, że można to tłumaczyć wyłącznie solidarnością jego kolegów z PSL.\nAle dla mnie najbardziej szokujące jest jeszcze coś innego. Oto w demokratycznym państwie, którym przecież jesteśmy, wyłania się z tego obraz Polski B, oplecionej siecią zależności, niejasnych wpływów, układów, układzików, którymi steruje jeden partyjny kacyk, niezależnie od barw partyjnych, jakie reprezentuje. Bardzo niedobrze świadczy to o partii, z której pochodzi ów kacyk. Widać, staje się ona wyłącznie grupą wsparcia swoich działaczy.\nPocieszające jest mimo wszystko, że rzecz ujawniły instytucje państwa, choć obaj bohaterowie są związani z partiami rządzącej koalicji. I bardzo mocno trzeba to podkreślić, bo fałszywy byłby obraz choroby całego systemu.\nmzakrzewski (gość) 31.08.15, 14:46:36\nAutor może zdumiewać zdumieniem swoim. Tak Polska wygląda! Jako kraj korupcji, kolesiostwa, partyjniactwa? Władzę bierze się po to, aby z niej korzystać! Więc doi się Najjaśniejszą na potęgę. Ja to...rozwiń całość\nAutor może zdumiewać zdumieniem swoim. Tak Polska wygląda! Jako kraj korupcji, kolesiostwa, partyjniactwa? Władzę bierze się po to, aby z niej korzystać! Więc doi się Najjaśniejszą na potęgę. Ja to nazywam Programem "Wyrąbać skarb państwa pl." Szanse na ucywilizowanie był do ok 1995r. Demokrację to mamy hasłem na sztandarach. Kiedyś nazywało się to "Proletariusze wszystkich krajów łączcie się!." Teraz zastąpiono to bzdetami typu wolność, demokracja i podobne pierdoły. Naród wierzy. Bo przez ostanie 20 lat oducza się go myśleć. Stąd stada ćwierćintelgentnych cwaniaczków u koryta władzy wybranych w demokratycznych wyborach. Gdyby ludziska mieli umiejętności myślenia- AD nie miałby szans zostać Prezydentem. Kto rządzi krajem? Specjaliści od PR, światowe finanse, media klepiące stabloidowaną mamałygę informacyjną. Żeby zrozumieć sytuację w Polsce trzeba umieć czytać i rozumieć podstawowe informacje z wielu dziedzin. Popatrzeć obiektywnie z boku i ocenić. Tylko, kto to potrafi? W mediach liczy się czas-zysk z reklam- leyaut. Politycy od lat chodzą na paskach biznesu prawego i lewego. Czytam rządowy program dla osób starszych i po 4 stronach wiem, kto ma na nim zarobić! Tak jest z 90 proc programów i ustaw. Proszę popatrzeć na organizacje pozarządowe, gdzie stworzono prawo umożliwiające wielomilionowe przewały. Można prześledzić metody krok po kroku, tylko na koniec nic nie można prawnie zrobić! Od 2003 roku obracam się wokół przedakcesyjnych a późnej unijnych funduszy pomocowych dla Polski. Od 2007/8 są one znakomitym przykładem Polski złodziejskiej, kasy upartyjnionej, wydawanej na nic. Długo by Red. Nacz., opowiadać, tylko, po co? Nie żalcie się na rządzących! To są wybrańcy narodu. Jaki naród-tacy jego wybrańcy? Czyż nie widziały gały, kogo wybierały? Szanse dla Polski były, ale się skończyły. Proponuję poczytać statystyki, najlepiej te z UE. Najjaśniejsza pałęta się na końcowych miejscach. A budujemy dobrobyt od ponad 25 lat, bez większych efektów. Na rozwój tzw ekonomii społecznej wydano od 2008 r ponad 1 mld zł. Niech ktoś zapyta, jakie są tego efekty? Szykuje się tu kolejny miliard do wydania...\nJa też myślę\ngość (gość) 03.09.15, 13:42:18\nJa też myślę, że nie tylko AD, ale W OGÓLE ŻADEN UCZCIWY POLAK by nie miał szans na zostanie Prezydentem RP tej RP, jaką mamy niezmiennie od początków PRL-u, gdyby Naród całkiem utracił...rozwiń całość\nJa też myślę, że nie tylko AD, ale W OGÓLE ŻADEN UCZCIWY POLAK by nie miał szans na zostanie Prezydentem RP tej RP, jaką mamy niezmiennie od początków PRL-u, gdyby Naród całkiem utracił nadzieję na zmiany.\nDlaczego nie utracił? TO jest ZDUMIEWAJĄCE!zwiń\nspokojny 31.08.15, 15:36:57\nsporo żalów, też i słusznych - jakieś konkretne propozycje co zrobić?\nmzakrzewski (gość) 31.08.15, 16:21:51\nWidzi Pan osobę/instytucję na tyle niezależną i wpływową, nie mającą interesów w aktualnych reliach aby skutecznie coś w Polsce zmienić? Swego czasu podrzuciłem Rzepie niezły, udokumentowany...rozwiń całość\nWidzi Pan osobę/instytucję na tyle niezależną i wpływową, nie mającą interesów w aktualnych reliach aby skutecznie coś w Polsce zmienić? Swego czasu podrzuciłem Rzepie niezły, udokumentowany materiał o przewałach w funduszach unijnych. Odmówili zajęcia się. Za 3 tygodnie wyszło, że z kombinującej w tej aferce instytucji mają zlecone reklamy. Patologie są zbyt mocno rozbudowane że stają się w Polsce normami postępowania.zwiń\nten sezonowy twór państwowopodobny jest jedną wielką patologią...\nsceptyk (gość) 01.09.15, 13:23:30\nJa tez podrzuciłem Rzepie bardzo dobrze udokumentowany materiał o przewałach w prokuraturze, sądach i generalnie bezmiarze niesprawiedliwości (patrz afera Colosseum i rozgrabienie aktywów GK przez...rozwiń całość\nJa tez podrzuciłem Rzepie bardzo dobrze udokumentowany materiał o przewałach w prokuraturze, sądach i generalnie bezmiarze niesprawiedliwości (patrz afera Colosseum i rozgrabienie aktywów GK przez mafię w togach).\ngość (gość) 03.09.15, 13:48:56\nCzy sędziowie muszą być państwem w państwie? Kto ma prawo ich rozliczać z przestrzegania Konstytucji, której podlegają, jak mówi artykuł 171.1 Konstytucji?\nCzy coś takiego istnieje na całym...rozwiń całość\nCzy coś takiego istnieje na całym świecie?\nJeżeli istnieje, to warto by było stworzyć NIEZALEŻNE, NIEZAWISŁE PAŃSTWO WSZYSTKICH SĘDZIÓW ŚWIATA - nieprawdaż?zwiń


Hoja - Sebucja - blog: parenting - zdrowie - lifesyle\nHoja, zwana inaczej woskownicą jest moim ulubionym kwiatem w domu. Lubię tę roślinę, gdyż jest ze mną odkąd pamiętam. Zawsze stała w moim pokoju, bo był od południa i pięknie kwitła od wiosny po późną jesień. Gdy tylko przeprowadziliśmy się do swojego mieszkania, wiedziałam, że zabieram ją ze sobą. Mimo że nie wyprowadzałam się nigdzie daleko, bo jedynie na poddasze, gdzie mamy swoje oddzielne mieszkanie.\nHoja jest specyficznym kwiatem, który nie każdemu przypadnie do gustu. Jej kwiaty są piękne, jednak wydzielają intensywny zapach, szczególnie wieczorem. Nie jest on nieprzyjemny, jednak w zamkniętym pomieszczeniu i przy obfitym kwitnieniu, bywa wręcz duszący. A woskownica wręcz oblepia się kwiatami, jeśli dobrze o nią dbamy, które wyglądają jak wyrzeźbione z wosku. Woskownica jest rośliną pnącą i potrafi się pnąć sama po sobie, jednak do utrzymania pięknego kwiatostanu najlepiej wyposażyć doniczkę w drabinki lub podpórki. Kwiaty potrafią utrzymywać się przez kilka tygodni. Po przekwitnieniu nie należy ich obrywać, lecz zaczekać aż same opadną. W ich miejscu szybko pojawią się następne. Nie usuwamy łodyżki, nawet jeśli wydaje nam się zdrewniała. Hoja potrafi wydać kwiaty kilkakrotnie z tej samej łodyżki, co powoduje, że staje się ona coraz dłuższa.\nNajlepszym miejscem dla woskownicy są osłonięte firanką okna południowe. Hoja potrzebuje dużo światła, jednak na bezpośrednim słońcu szybko dochodzi do poparzeń liści i zrzucania kwiatów. Oprócz słońca, zapewniamy roślinie wilgotne podłoże i często zraszamy. Jeśli nie kwitnie możemy wstawić ją pod prysznic i poddać delikatnej kąpieli. Zdarzyło mi się niejednokrotnie kąpać kwitnącą hoje, nie zrzuciła kwiatów, lecz czas kwitnienia uległ nieznacznemu skróceniu. Kwitnącej woskownicy nie przenosimy, nie powinno się jej też obracać. Niektórzy twierdzą, że nie należy jej nawet dotykać. Nie zgodzę się z tym, gdyż nasza woskownica jest ciągle “męczona” przez moje dzieci, które przesuwają ją po parapecie, układają na niej figurki, a mimo to pięknie kwitnie do późnej jesieni. Chyba, że już się uodporniła 😉\nRozmnażanie woskownicy jest bardzo proste. Wystarczy odłamać pęd i go ukorzenić. Można to zrobić przy okazji odmładzania rośliny, bo niestety co kilka lat należy roślinę odmłodzić. Moją woskownicę odmładzałam 6 lat temu i nadal jest w świetnej formie. Jeśli chodzi o nawożenie, to w okresie kwitnienia jest bardzo wskazane. Choć hoja nie jest wymagająca i bez nawożenia przeżyje, jednak odpowiednio posilona odwdzięczy się nam pięknym kwiatostanem.


Czy zabijanie dzieci jest uczciwe? Protest obrońców życia | Niedziela.pl\nCzy zabijanie dzieci jest uczciwe? Protest obrońców życia\nProtest obrońców życia przed wejściem na kongres ginekologiczny w Warszawie odbywający się w dniach 26-27 października 2012 r. Protest skierowany przeciwko prof. Romualdowi Dębskiemu ze Szpitala Bielańskiego w Warszawie, ordynatorowi oddziału położnictwa i ginekologii, który wykonał zabieg aborcji u pacjentki, bo u dziecka stwierdzono zespół Downa. Od tej pory przed Szpitalem Bielańskim odbywają się regularne pikiety obrońców życia.\nPetycja do rządu Beaty Szydło o inicjatywę ustawodawczą chroniącą życie dzieci


Reprezentacja Polski - wątek ogólny - Strona 6 - mtenis.com.pl\nDzisiaj jest 04 kwie 2020, 6:46\nPost autor: arti » 06 sty 2020, 10:02\nPost autor: Barty » 06 sty 2020, 20:16\nReprezentacja Polski przegrała z Chorwacją 1:2 w ramach meczu grupy E rozgrywanego w Sydney turnieju ATP Cup. O losach spotkania znów zdecydowała gra deblowa, w której punktu nie zdołali wywalczyć Łukasz Kubot i Hubert Hurkacz.\n06 Stycznia 2020, 06:10\nNa zdjęciu od lewej: Hubert Hurkacz i Łukasz Kubot\nWTA Shenzhen: wygrane Elise Mertens i Jekateriny Aleksandrowej. Dobry dzień Chinek\nPo grach singlowych był remis 1:1, bowiem Marin Cilić pokonał debiutującego w tourze Kacpra Żuka (więcej tutaj), a Hubert Hurkacz w pięknym stylu zwyciężył Bornę Coricia (więcej tutaj). Do rozstrzygającego debla znów wyszli Hurkacz i Łukasz Kubot i podobnie jak w sobotnim starciu z Argentyńczykami, rywale nie dali im żadnych szans.\nIvan Dodig i Nikola Mektić to utytułowani debliści i w poniedziałek zaprezentowali znakomity tenis. Chorwaci szybko przejmowali inicjatywę na returnie. Wywierali presję na Polakach, byli genialni przy siatce i wykorzystywali swoje okazje. U Kubota i Hurkacza był widoczny brak zgrania związany z mniejszą liczbą wspólnych występów. Przed startem w igrzyskach olimpijskich w Tokio jest jeszcze sporo do poprawy.\nMektić i Dodig szybko przełamali serwis Hurkacza i wyszli na 3:0. Potem dołożyli jeszcze breaka przy podaniu Kubota, co pozwoliło im zamknąć pierwszego seta wynikiem 6:2. W drugiej partii Chorwaci również postarali się o dwa przełamania, obejmując prowadzenie 5:0. Polacy zdobyli tylko honorowego gema i po zaledwie godzinie ulegli wyraźnie przeciwnikom 2:6, 1:6.\nPolska przegrała drugi mecz w Sydney i w środę zmierzy się jeszcze z Austrią na zakończenie zmagań w ATP Cup. Natomiast Chorwacja odniosła drugie zwycięstwo i jest o krok od awansu do ćwierćfinału. Przypomnijmy, że do fazy pucharowej zakwalifikują się zwycięzcy sześciu grup oraz dwie najlepsze ekipy z drugich miejsc.\nChorwacja - Polska 2:1, Ken Rosewall Arena, Sydney (Australia), kort twardy\nGra 3.: Ivan Dodig / Nikola Mektić - Hubert Hurkacz / Łukasz Kubot 6:2, 6:1\nhttps://sportowefakty.wp.pl/tenis/86263 ... egrala-z-c\nPost autor: Fighter » 07 sty 2020, 0:17\nJeżeliby szukać pozytywów w tym występie naszych, to przynajmniej dwa się znajdą. Pierwszy - postawa Kacpra w meczu z Cilicem. Wiadomo, że ostatnio to bardziej tylko nazwisko niż gra, ale dotrzymanie kroku przez większą część meczu z takim zawodnikiem może robić wrażenie i oby to nie była pojedyncza jaskółka, a stała tendencja, bo papiery na dobre granie jak widać Żuk posiada. Drugi to oczywiście bardzo obiecująca dyspozycja Huberta, czym tylko podsycił apetyt na zbliżającą się australijską część sezonu. Nie pozostawił złudzeń dołującemu od pewnego czasu Coricowi, a i z Cilicem bardzo dobre spotkanie. Wydaje się być naprawdę dobrze przygotowany na starcie tego sezonu i oby tylko drabinka w pierwszym GS-ie nie była zabójcza, bo już wystarczy pięknych porażek z faworyzowanymi rywalami - gdzieś trzeba te punkty nabić, żeby na stałe wejść w grono rozstawionych na najważniejszych imprezach, a nie liczyć na wycofania jak teraz\nPost autor: Damian » 07 sty 2020, 19:20\nTenis. Radosław Szymanik odwołany. Mariusz Fyrstenberg nowym kapitanem Polski w Pucharze Davisa\nRadosław Szymanik nie będzie już kapitanem polskiej drużyny występującej w rozgrywkach Pucharu Davisa. Jego obowiązki przejął były utytułowany deblista Mariusz Fyrstenberg.\n07 Stycznia 2020, 14:58\nATP Cup: Zachwyty nad grą Huberta Hurkacza. "Czy to jest legalne?!"\nPolski Związek Tenisowy poinformował za pośrednictwem mediów społecznościowych, że 4 stycznia 2020 r. Zarząd Związku podjął uchwałę w przedmiocie odwołania Radosława Szymanika z funkcji kapitana reprezentacji Davis Cup ze skutkiem na dzień 4 stycznia 2020 roku.\n"Radku, dziękujemy za lata spędzone na ławce trenerskiej w biało-czerwonych barwach i za wszystkie emocje, których reprezentacja dostarczyła pod twoja wodzą" - napisano w oświadczeniu PZT. Szymanik był kapitanem kadry od 2007 roku, najpierw w charakterze tymczasowym. W 2015 roku doprowadził zespół do awansu do Grupy Światowej Pucharu Davisa.\nNastępcą Szymanika został Mariusz Fyrstenberg. Warszawianin to były czołowy deblista świata, który odnosił wielkie sukcesy w parze z Marcinem Matkowskim. "Fryta" rozpocznie pracę z kadrą od meczu z Hongkongiem w ramach kwalifikacji do nowo powstałej Grupy Światowej II. Mecz odbędzie się w dniach 6-7 marca w Kaliszu.\nhttps://sportowefakty.wp.pl/tenis/86288 ... olski-w-pu\nPost autor: Kamileki » 08 sty 2020, 0:38\nPost autor: Damian » 09 sty 2020, 21:14\nMarcin Matkowski o występie Polski w ATP Cup. "Drużyna ma wielki potencjał, aby odnosić sukcesy"\nMarcin Matkowski wyciągnął dużo pozytywnych wniosków na temat występu Polski w pierwszej edycji ATP Cup. Nasz kapitan liczy, że Biało-Czerwoni zagrają na Antypodach również w przyszłym sezonie.\nATP Cup. Hubert Hurkacz. "Chcę być szczęśliwym na korcie"\nWe wtorek Polska zakończyła występ w grupie E rozgrywanego w Sydney turnieju ATP Cup 2020. Biało-Czerwoni przegrali 1:2 z Argentyną i Chorwacją, ale na zakończenie zmagań pokonali Austrię 2:1. Dzięki temu zwycięstwu polscy tenisiści zajęli trzecią pozycję w grupie.\n- Cały tydzień i okres przygotowań był dla nas czymś wspaniałym. Kończymy turniej bardzo wysoką notą, pokonując świetny zespół austriacki. Hubert grał znakomicie przez trzy swoje mecze. To on nas utrzymywał w grze w każdym spotkaniu. Jego zwycięstwo nad Dominikiem Thiemem jest jego największym w karierze, ponieważ Dominic to jeden z najlepszych tenisistów świata - powiedział Marcin Matkowski na środowej konferencji.\nHubert Hurkacz był pewnym punktem polskiej drużyny w rywalizacji singlistów. Najpierw odwrócił losy pojedynku z Diego Schwartmanem (więcej tutaj), potem nie dał szans Bornie Coriciowi (więcej tutaj), a w środę po trzysetowym boju po raz drugi w karierze wygrał z Dominikiem Thiemem (więcej tutaj).\n- Widzę jego postęp na korcie. W zeszłym roku wykonał ogromny krok, ale w tym wygląda jeszcze lepiej. Hubert ma za sobą świetny okres przygotowawczy ze swoim trenerem Craigiem Boyntonem w USA. Już teraz widać jego wyniki na korcie - stwierdził Matkowski.\n- Jego pewność siebie, poruszanie się i zagrania są już na poziomie światowym. Zachowuje spokój, gdy gra pod presją, co pokazał tutaj w swoich trzech meczach. Jest teraz blisko najlepszej "30", ale nie chcę przewidywać, jaki ranking osiągnie na koniec sezonu. Na pewno ma przed sobą wspaniałą przyszłość - dodał kapitan reprezentacji Polski.\nObjawieniem polskiej drużyny okazał się Kacper Żuk - Bardzo cieszymy się z postawy Kacpra, który zastąpił kontuzjowanego Kamila Majchrzaka. Kacper wykorzystał swoją szansę i zagrał wspaniały mecz. Pokonał bardzo solidnego Dennisa Novaka, który dwa dni wcześniej był lepszy od Guido Pelli - zauważył "Matka".\nPolska nie zdołała zakwalifikować się do ćwierćfinału ATP Cup, ale Matkowski widzi w niej olbrzymi potencjał. - Jesteśmy bardzo szczęśliwi, ponieważ było to wspaniałe doświadczenie. Mam nadzieję, że polski zespół powróci tutaj i zagra co najmniej w ćwierćfinale. Drużyna jaką mamy, ma wielki potencjał, aby odnosić sukcesy w przyszłości - stwierdził.\nPodczas turnieju kapitanowie i tenisiści mogli korzystać z wielu nowinek technologicznych. - Podobała mi się chemia w drużynie i ulokowana w rogu ławka rezerwowych. Do tego mieliśmy do dyspozycji statystyki, które były bardzo pomocne. Świetnym pomysłem był także system VAR. Zapewnia on zawodnikowi możliwość sprawdzenia decyzji sędziego. Wydaje mi się, że Hubert był jednym z pierwszych, który po takim challenge'u uzyskał punkt -zakończył Matkowski.\nhttps://sportowefakty.wp.pl/tenis/86321 ... al-aby-odn\nPost autor: Damian » 10 sty 2020, 16:55\nMariusz Fyrstenberg dla Interii: Presja na Hurkaczu będzie spora. Wideo TV Interia\n- Będę na wielkoszlemowym Australian Open, ponieważ jestem trenerem deblistów Frederika Nielsena i Tima Puetza. To się świetnie składa, bo zarówno w Melbourne, jak i w dalszej części roku też będę miał okazję obserwować występy polskich tenisistów. Oprócz tego, że będę towarzyszył duńsko-niemieckiemu duetowi, to będę również wspierał na miejscu naszych zawodników. To fajne połączenie. Dzięki temu mogę praktycznie cały czas być w kontakcie z naszymi graczami - podkreślił Fyrstenberg.\nJego debiutem w roli kapitana "Biało-Czerwonych" będzie marcowy baraż o Grupę II strefy Euro-afrykańskiej, w którym jego podopieczni podejmą w Kaliszu Hongkong. W tym okresie czołowi tenisiści rywalizują na co dzień głównie w USA.\n- Nierzadko się zdarza, że interesy zawodników i ich grafik kłóci się z terminami meczów w Pucharze Davisa. Ja jestem zwolennikiem teorii, że w tych rozgrywkach powinni grać wszyscy i poświęcić te dwa tygodnie w roku na reprezentację. To nie tylko mecze, ale i np. promocja sportu. To są te momenty, kiedy zainteresowanie tenisem w kraju jest bardzo duże. Ja zawsze traktowałem Puchar Davisa priorytetowo, moi koledzy - np. Marcin Matkowski, Michał Przysiężny i Łukasz Kubot - również. Przyznaję, że sytuacja z meczem z Hongkongiem jest trochę inna. Udział w nim oznacza powrót z USA do Europy i potem zaraz znów wylot do USA. To będzie taki niewygodny przerywnik. Trzeba to wszystko jakoś pogodzić - podsumował były deblista.\nRozmawiał już z najlepszymi krajowymi zawodnikami na ten temat. - Bardzo bym chciał, by w tym meczu wystąpił któryś z naszych czołowych tenisistów. Mam zamiar jeszcze usiąść w Melbourne i porozmawiać z nimi oraz ich trenerami na ten temat - zaznaczył.\nFyrstenberg obecnie kompletuje sztab szkoleniowy. - Drugim trenerem będzie Michał Przysiężny. Wizję dotyczącą całego sztabu mam dosyć wykrystalizowaną, ale potrzeba na to jeszcze paru dni. Znacząco się on nie zmieni, ale za wcześnie jeszcze na mówienie o szczegółach - zastrzegł.\nPrzez ostatnie 13 lat kapitanem Polaków był Radosław Szymanik. Polski Związek Tenisowy we wtorek poinformował o zmianie na tym stanowisku.\n- Pod koniec ubiegłego roku dostałem zapytanie, czy potencjalnie gdyby Radek Szymanik troszeczkę zawęził współpracę ze związkiem, to byłbym zainteresowany funkcją kapitana. Odpowiedziałem, że jasne. Z Radkiem mamy bardzo dobry kontakt - zapewnił Fyrstenberg.\nMariusz Fyrstenberg /Beata Zawrzel /East News\nDowiedz się więcej na temat: mariusz fyrstenberg | puchar davisa\nCzytaj więcej na https://sport.interia.pl/tenis/news-puc ... ign=chrome\nhttp://sport.interia.pl/tenis/news-puch ... bacz_takze\nPost autor: Damian » 12 lut 2020, 20:23\nJerzy Janowicz po czterech latach przerwy powróci do gry w reprezentacji Polski. Łodzianin znajdzie się w składzie Biało-Czerwonych na mecz Pucharu Davisa z Hongkongiem. - Wciąż może dużo osiągnąć - uważa kapitan drużyny Mariusz Fyrstenberg.\nJerzy Janowicz i dyrektor Sopot Open, Mariusz Fyrstenberg\nTenis. WTA Hua Hin: Magda Linette poradziła sobie z Kateryną Bondarenko, wiatrem i upałem. Urodzinowy prezent Polki\nNa koniec stycznia Jerzy Janowicz rozegrał swoje pierwsze mecze od 26 miesięcy. Polak zagrał w Challengerze we francuskim Rennes, a następnie w Quimper. W swoim pierwszym spotkaniu po powrocie zdołał pokonać Czecha Tomasa Machaca 7:6(3), 6:7(4), 6:4.\n29 stycznia oddał walkowerem mecz z Quentinem Halysem. Jako powód zawodnik podał sprawy prywatne. Do rywalizacji ma powrócić w dniach 17-23 lutego przy okazji challengera w Bergamo.\nNa tym plany startowe 29-letniego tenisisty się nie kończą. W środę ogłoszono, że Jerzy Janowicz znajdzie się w składzie reprezentacji Polski na nadchodzące starcie w Pucharze Davisa, w którym Biało-Czerwoni zmierzą się z Hongkongiem. Tę informację podczas konferencji prasowej ogłosił nowy kapitan drużyny, Mariusz Fyrstenberg.\n- Po czterech latach do reprezentacji powróci Jerzy Janowicz. Potwierdził już swój udział prezesowi PZT. Mam nadzieję, że kontuzje będą już Jurka omijały. Sądzę, że wciąż może dużo osiągnąć. W Pucharze Davisa będzie mógł pokazać się ze swojej najlepszej strony - powiedział Fyrstenberg.\nMecz Pucharu Davisa Polska - Hongkong odbędzie się w dniach 6-7 marca w Hali Arena w Kaliszu. Pełny skład reprezentacji ma zostać ogłoszony 25 lutego.\nhttps://sportowefakty.wp.pl/tenis/86907 ... -moze-duzo\nPost autor: Damian » 14 lut 2020, 8:33\n13 Lutego 2020, 06:00\n00:12 / 05:33\nhttps://sportowefakty.wp.pl/tenis/86912 ... iadczenie-\nPost autor: Damian » 24 lut 2020, 20:16\nhttps://sportowefakty.wp.pl/tenis/87124 ... ongkongiem\nPost autor: Damian » 06 mar 2020, 21:30\nPost autor: Damian » wczoraj, 12:34


Warto mieć w biblioteczce: Jak stworzyć umysł. Sekrety ludzkich myśli ujawnione | Robonomika - Robotyzacja biznesu i jej okolice\nPrzedstawiając książkę "Jak stworzyć umysł. Sekrety ludzkich myśli ujawnione" warto zwrócić szczególną uwagę na autora. Ray Kurzweil jest jednym z wiodących światowych wynalazców, myślicieli i futurystów. The Wall Street Journal nazywa go „niecierpliwym geniuszem”, a Forbes określił mianem „najdoskonalszej maszyny myślącej”. Znalazł się na liście dziesięciu najważniejszych przedsiębiorców stworzonej przez magazyn Inc. i opisany jako „prawowity następca Thomasa Edisona”. Ray Kurzweil jest przede wszystkim znany jako autor książki "Nadchodzi osobliwość. Kiedy człowiek przekroczy granice biologii".\nW książce "Jak stworzyć umysł. Sekrety ludzkich myśli ujawnione" zawarte są naukowe fakty dotyczące funkcjonowanie mózgu oraz sposób powstawania w nim myśli opisane zrozumiałym językiem.\nAutor porusza również kwestie konsekwencji dosyć znacznego zwiększenia mocy naszej inteligencji a co za tym idzie jej wpływu na zmaganie się z trudnościami jakie stawia przed nami współczesny świat. Analizuje także inteligencję emocjonalną oraz moralną. Tłumaczy pochodzenie świadomości i przewiduje niezwykłe możliwości naszego połączenia z inteligentną technologią, którą właśnie tworzymy.\nW kontekście automatyzacji i robotyzacji biznesu szczególnie interesujące są dwa rozdziały z tej pozycji - tj.: "Cyfrowa kora nowa inspirowana biologią" oraz "Umysł jako komputer".\nPełny tytuł: Jak stworzyć umysł. Sekrety ludzkich myśli ujawnione


Nieruchomości Klukowa Huta - Oferty sprzedaży nieruchomości Klukowa Huta\nNieruchomości na sprzedaż Klukowa Huta\nBliźniak z dwoma lokalami\nZapraszam do zakupu bliźniaka w Klukowej Hucie, w gminie Stężyca na Pojezierzu Kaszubskim. Budynek parterowy z poddaszem użytkowym bez podpiwniczenia. Wybudowany w technologi murowanej. Cały budynek to dwa oddzielne lokale mieszkalne o łącznej powierzchni całkowitej 154 m2. Z przeznaczeniem do zamie... więcej »szkania dla dwóch rodzin, które chcą mieszkać blisko siebie. Każdy lokal posiada salon z aneksem kuchennym, wc, kotłownię i pomieszczenie gospodarcze na parterze. Na piętrze 3 sypialnie i łazienkę. Możliwość zakupu każdego lokalu z osobna. Budynek położony jest na wzniesieniu z panoramicznym widokiem na okolicę. Idealny dla rodzin ceniących spokój, bezpieczeństwo, miłych sąsiadów. W miejscowości jest szkoła podstawowa, przedszkole, sklepy, restauracja, kościół, stacja benzynowa. Jesteś zainteresowany? Zadzwoń, udzielę Ci wszelkich informacji oraz umówię na prezentację.\nMały bliźniak w dobrej cenie\nOferuję na sprzedaż bliźniak w Klukowej Hucie w gminie Stężyca na Pojezierzu Kaszubskim. Budynek parterowy z poddaszem użytkowym bez podpiwniczenia. Wybudowany w technologi murowanej. Parter budynku to salon z aneksem kuchennym, wc, kotłownia i pomieszczenie gospodarcze (52 m2). Piętro to 3 sypialni... więcej »e i łazienka (25 m2). Budynek położony na wzniesieniu z panoramicznym widokiem na okolicę. Idealny dla rodziny ceniącej spokój, bezpieczeństwo, miłych sąsiadów. W miejscowości jest szkoła podstawowa, przedszkole, sklepy, restauracja, kościół, stacja benzynowa. Jesteś zainteresowany? Zadzwoń, udzielę Ci wszelkich informacji oraz umówię na prezentację.\nOferuję na sprzedaż bliźniak w Klukowej Hucie w gminie Stężyca na Pojezierzu Kaszubskim. Budynek parterowy z poddaszem użytkowym bez podpiwniczenia. Wybudowany w technologi murowanej. Parter budynku to salon z aneksem kuchennym, wc, kotłownia i pomieszczenie gospodarcze (52 m2). Piętro to 3 sypialni... więcej »e i łazienka (25 m2). Budynek położony na wzniesieniu z panoramicznym widokiem na okolicę. Idealny dla rodziny ceniącej spokój, bezpieczeństwo, miłych sąsiadów. W miejscowości jest szkoła podstawowa, przedszkole, sklepy, restauracja, kościół, stacja benzynowa. Jesteś zainteresowany? Zadzwoń, udzielę Ci wszelkich informacji oraz umówię na prezentację. czytaj więcej\nZapraszam do zakupu bliźniaka w Klukowej Hucie, w gminie Stężyca na Pojezierzu Kaszubskim. Budynek parterowy z poddaszem użytkowym bez podpiwniczenia. Wybudowany w technologi murowanej. Cały budynek to dwa oddzielne lokale mieszkalne o łącznej powierzchni całkowitej 154 m2. Z przeznaczeniem do zamie... więcej »szkania dla dwóch rodzin, które chcą mieszkać blisko siebie. Każdy lokal posiada salon z aneksem kuchennym, wc, kotłownię i pomieszczenie gospodarcze na parterze. Na piętrze 3 sypialnie i łazienkę. Możliwość zakupu każdego lokalu z osobna. Budynek położony jest na wzniesieniu z panoramicznym widokiem na okolicę. Idealny dla rodzin ceniących spokój, bezpieczeństwo, miłych sąsiadów. W miejscowości jest szkoła podstawowa, przedszkole, sklepy, restauracja, kościół, stacja benzynowa. Jesteś zainteresowany? Zadzwoń, udzielę Ci wszelkich informacji oraz umówię na prezentację. czytaj więcej\n130 684 zł\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 130 684 PLN\nCena: 130 684 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 1766m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\n98 568 zł\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 98 568 PLN\nCena: 98 568 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 1332m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 152 810 PLN\nCena: 152 810 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 2065m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 85 492 PLN\nCena: 85 492 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 1148m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 81 252 PLN\nCena: 81 252 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 1098m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 107 596 PLN\nCena: 107 596 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 1454m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\n100 344 zł\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 100 344 PLN\nCena: 100 344 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 1356m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\n126 392 zł\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 126 392 PLN\nCena: 126 392 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 1708m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 237 708 PLN\nCena: 237 708 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 3192m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 63 002 PLN\nCena: 63 002 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 846m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskieg... więcej »o, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 107 152 PLN\nCena: 107 152 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 1448m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Klukowa Huta, 100 013 PLN\nCena: 100 013 zł\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim.Działka o powierzchni 1343m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca.Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim. Działka o powierzchni 1098m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubski... więcej »ego, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca. Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim. Działka o powierzchni 3192m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubski... więcej »ego, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca. Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim. Działka o powierzchni 1343m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubski... więcej »ego, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca. Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim. Działka o powierzchni 1448m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubski... więcej »ego, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca. Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim. Działka o powierzchni 846m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubskie... więcej »go, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca. Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim. Działka o powierzchni 1148m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubski... więcej »ego, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca. Działka nie posiada ogrodzenia.\nDziałka budowlana we wsi Klukowa Huta w gminie Sulęczyno w województwie pomorskim. Działka o powierzchni 3192m2 lekko nachylona. Dojazd do działki drogą asfaltową. Prąd i woda w granicach działki. Oddalona o 4km od miejscowości Stężyca oraz jezior Stężyckiego i Raduńskiego, 12km od Gołubia Kaszubski... więcej »ego, a także 22km od wyciągu narciarskiego na górze Wieżyca. Działka nie posiada ogrodzenia. czytaj więcej\nNowa Wieś Przywidzka (21)\nNowa Wieś Przywidzka (28)


Tropical Flavours - aromaty tropikalne (12 szt.)\nSmak:Kokos, Mango, Ananas\nCena w punktach: 339.80 PKT\nKupując ten towar zyskasz: 16.99 PKT\nKod produktu: PA-TROPICAL_12\nProdukt Tropical Flavours - aromaty tropikalne (12 szt.)\nZwykłe prezerwatywy stały się nudne? Przydałaby się egzotyczna odmiana! Tropikalne aromaty serwują prezerwatywy Pasante Tropical Flavours. To powiększony zestaw, w którym każdy odnajdzie swój ulubiony smak i zapach. Do wyboru są: orzech kokosowy, mango i ananas. Z prezerwatywami Pasante tropikalne klimaty można mieć przez cały rok!\n– aż 12 sztuk prezerwatyw Pasante Tropical Flavours, które starczą na dłużej!\nOpinie o produkcie Tropical Flavours - aromaty tropikalne (12 szt.):\nJakość dobra, bardziej intensywniejsze zapachy, polecam do większej ilości igraszek.\nAutor: Bartłomiej, Gdynia Ocena:\nAutor: Agnieszka, Zielonki Ocena:\nInne zapachy niż u konkurencji, jakość również dobra...warto koloryzować życie, zwłaszcza seksualne\nAutor: Lukas, Mysłowice Ocena:\nPomóż innym kupującym i oceń Tropical Flavours - aromaty tropikalne (12 szt.)! Aby dodać opinię zaloguj się.\nPytanie o produkt Tropical Flavours - aromaty tropikalne (12 szt.):\nJeżeli powyższy opis jest dla Ciebie niewystarczający, prześlij nam swoje pytanie odnośnie produktu "Tropical Flavours - aromaty tropikalne (12 szt.)". Postaramy się odpowiedzieć tak szybko jak tylko będzie to możliwe.\nPoinformuj znajomego o produkcie Tropical Flavours - aromaty tropikalne (12 szt.):\nZnalazłem coś wartego uwagi - "Tropical Flavours - aromaty tropikalne (12 szt.)". Wydawało mi się, że ten produkt może być dla Ciebie interesujący, więc przesyłam Ci link do niego.\nD307 sukienka biała - wiązana na szyi\n1280 PKT Zobacz szczegóły\n149.80 PKT Zobacz szczegóły