WYWIADY SPECJALNE polskich medalistów Mistrzostw Europy Bułgaria 2009 - Forum SFD\nsłowa kluczowe: wywiady , specjalne , polskich , medalistów , mistrzostw , europy , bułgaria\nIlość wyświetleń tematu: 5414\nNapisał(a) 23 June 2009 11:27 AM\nSzacuny 1 Napisanych postów 392 Na forum 14 lat Przeczytanych tematów 928\nMACIEK i STANISŁAW GRALAK WYWIAD SPECJALNY\nPolska Reprezentacja do kraju wróciła z 17 europejskimi medalami. Mowa tutaj o bardzo dobrym starcie na tegorocznych „XIX Mistrzostwach Europy w Armwrestlingu - Bułgaria, Sofia 01 - 07 czerwca 2009". Do tego zajęliśmy trzecie miejsce w klasyfikacji juniorów oraz czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Do sukcesu przyczynili się wszyscy zawodnicy. Ich dobre starty w stolicy Bułgarii sprawiły, że na arenie międzynarodowej nasz kraj jest coraz bardziej postrzegany przez innych. Oczywiście na największe laury zasługują medaliści. My, w miarę możliwości chcielibyśmy przybliżyć wam co niektórych polskich medalistów. Poniżej pierwsze wywiady tych najlepszych, z najlepszych polskich kadrowiczów Mistrzostw Europy w Bułgarii.\nNie ma co ukrywać, że Armwrestling to swoistego rodzaju subkultura. A w niektórych przypadkach nawet sport rodzinny. Nic więc dziwnego, że siłowanie na ręce zaczął uprawiać najpierw Maciej Gralak, a następnie sportem tym zaraził się jego tata - Stanisław. Ich ciężkie treningi przyniosły sukces. Sukces, który został uwieńczony europejskimi medalami. Jak do tego doszli, czy ciężko trenowali, a przede wszystkim dlaczego Armwrestling? Te i inne pytania zadaliśmy Stanisławowi i Maćkowi Gralak.\nARMWRESTLING DAJE MI MOŻLIWOŚĆ INTENSYWNEGO UPRAWIANIA SPORTU\nImię i nazwisko: Stanisław Gralak\nWaga startowa: + 90 kg\nMiejsce zamieszkania: Dąbie n. Nerem woj.wielkopolskie\nKlub: Złoty Niedźwiedź Bydgoszcz\nTrener: Grzegorz Lasota\nNajwiększe sukcesy sportowe: V-ce Mistrz Polski kategoria Masters + 90 (Żary 2009), Brązowy medal Mistrzostw Europy kategoria Grand Masters + 90 (Sofia 2009)\nMarzenia: Usłyszeć Mazurka Dąbrowskiego na Mistrzostwach Europy lub Świata kiedy na najwyższym stopniu podium będzie stał mój syn - Maciek.\nArmpower: Od kiedy ćwiczysz Armwrestling?\nStanisław Gralak: Od października 2006 roku. Od momentu kiedy zaczął go uprawiać Maciek. Ze względu na jego niepełnosprawność cały czas ktoś mu pomaga, głównie ja, albo starszy syn Kuba. Mnie to bardzo wciągnęło. Dużo, a może najwięcej robi dla niego Grzesiu Lasota - jego trener, który treningom Maćka poświęcił się bez reszty.\nArmpower: Dlaczego akurat Armwrestling?\nStanisław Gralak: Jest najbardziej mi znaną dyscypliną sportu, która wyczynowo mogą uprawiać osoby niepełnosprawne. Jestem na tym punkcie bardzo wyczulony. W moim przypadku to zwykły zbieg okoliczności. Armwrestling daje mi możliwość intensywnego uprawiania sportu i bycia aktywnym fizycznie, pomimo mojego wieku.\nArmpower: Czy ćwiczysz lub ćwiczyłeś inną dyscyplinę sportu?\nStanisław Gralak: Odkąd sięgam pamięcią zawsze z większą lub mniejszą częstotliwością chodziłem na siłownię i uprawiałem kulturystykę. Ćwiczyłem też Judo. „Liznąłem" również podstawy Aikido.\nArmpower: Czy pamiętasz swoje pierwsze zawody i swoje pierwsze sukcesy?\nStanisław Gralak: Oczywiście, że tak. Był to dla mnie swoisty szok z odniesionego sukcesu. Startując w swojej kategorii na Mistrzostwach Polski w Kielcach w 2008 i nie znając jeszcze dokładnie technik i zasad w tym sporcie zająłem trzecie miejsce. To był chyba przełom oraz sygnał, żeby wziąć się do solidnej pracy i zacząć zgłębiać dokładniej tajniki siłowania na ręce.\nArmpower: Czy to był twój debiut na arenie międzynarodowej? Jeżeli nie to jakie masz sukcesy?\nStanisław Gralak: Tak to był mój debiut na zawodach międzynarodowych i to od razu z takim sukcesem. Jestem bardzo zadowolony i usatysfakcjonowany.\nArmpower: Czy w Polsce w twojej kategorii wagowej jest ciężko i z kim tak naprawdę masz zawsze największy problem?\nStanisław Gralak: Trudno to tak jednoznacznie określić. Tak naprawdę to największy problem mam i sądzę, że jeszcze długo będę miał z Andrzejem Głąbałą z Gdyni. Jest to wielki sportowiec, wspaniały człowiek i niesłychanie sympatyczny kolega. Dużo nam (mnie i Maćkowi) pomógł i podpowiedział na Mistrzostwach Europy w Sofii.\nArmpower: Gdzie i z kim na co dzień trenujesz?\nStanisław Gralak: Na co dzień trenujemy w swojej małej siłowni w domu, a także w siłowni u Grzegorza Lasoty. Borykamy się z brakiem profesjonalnego sprzętu, ćwiczymy na sprzęcie własnej konstrukcji. Marzymy o takim sprzęcie, który dał by nam większą efektywność naszym treningom.\nArmpower: Jak wygląda twój trening?\nStanisław Gralak: Trenujemy 5 razy w tygodniu (mi starcza siły tylko na 3 dni). Jest to przede wszystkim trening siłowy. W piątek mamy sparingi. W soboty staramy się relaksować na basenie.\nArmpower: Jakimi ciężarami trenujesz? Twój sukces treningowy?\nStanisław Gralak: W treningu staramy się stosować progresję. Mamy świadomość słabości nadgarstka, palców, bicepsów i te partie szczególnie ćwiczymy. Jednak nie przesadzamy z ciężarami, a na rekordy przyjdzie czas.\nArmpower: Czy jesteś zadowolony ze swojego startu na ME 2009?\nStanisław Gralak: Bardzo mnie ten start cieszy. Jestem bardzo zadowolony ze swojego sukcesu. Ale przede wszystkim z odniesionego sukcesu Maćka. Bardzo ciężko wspólnie pracowaliśmy (szczególnie Maciek) kilka tygodni przed Mistrzostwami Europy. Ta praca przyniosła efekt. To daje poczucie spełnienia i wielkiej satysfakcji.\nArmpower: Jak to jest być na podium z najlepszymi w Europie?\nStanisław Gralak: Jest to wielka frajda oraz duże wzruszenie. Nie dziwie się naszym wielkim sportowcom, którzy płaczą w czasie grania naszego hymnu. Też bym płakał. Ten sukces okupiony był wieloma wyrzeczeniami. Tym bardziej smakuje.\nArmpower: Czy ciężko pojechać na takie zawody międzynarodowe?\nStanisław Gralak: Nie jest to prosta sprawa. W wyjazd musieliśmy zaangażować duże środki finansowe (przelot, hotel, rejestracja, stroje narodowe). Poświęciłem temu również część swojego urlopu.\nArmpower: Co dalej?\nStanisław Gralak: W najbliższym czasie chcieliśmy się skupić na przygotowaniach do Mistrzostw Świata. Temu podporządkowujemy cały plan treningowy. W dalszej kolejności Puchar Polski\nArmpower: Czy arena międzynarodowa jest ciężka?\nStanisław Gralak: Nie jest łatwa. Obserwując Mistrzostwa Europy w Sofii zauważyłem dominację Rosji, Ukrainy, Turcji. Wydawać by się mogło, że tam Armwrestling jest wręcz sportem narodowym. W Polsce stosowne władze sportowe zostawiły nas samym sobie. Jednak dostrzegłem również, że spora ilość polskich zawodników, szczególnie młodsza grupa sportowców poczyniła duże postępy. Wynik 17 medali mówi sam za siebie, w tym 4 miejsce w klasyfikacji medalowej.\nArmpower: Jakaś specjalna dieta?\nStanisław Gralak: Nie muszę stosować reżimu w postaci wymyślnej diety i uważać na wagę. Jednak z uwagi na wiek staram się odżywiać racjonalnie i zdrowo.\nArmpower: Twój autorytet armwrestlingowy?\nStanisław Gralak: John Brzenk\nArmpower: Czy Armwrestling, to sport dla wszystkich?\nStanisław Gralak: To zależy w jakim wymiarze. Jeśli chodzi o amatorski armwrestling to jak najbardziej tak. Jednak zawodowe uprawianie tego sportu wiąże się z bardzo ciężką pracą i wieloma wyrzeczeniami.\nArmpower: Co dalej? zasłużony odpoczynek?\nStanisław Gralak: Dalej ciężkie treningi. Może w międzyczasie jakiś krótki urlop i wypad w moje ukochane Tatry. No i przygotowania pod okiem Maćka i Grzesia do Mistrzostw Świata.\nARMWRESTLING TO SPORT DLA WSZYSTKICH.\nMOGĄ W NIM RYWALIZOWAĆ LUDZIE PEŁNOSPRAWNI Z NIEPEŁNOSPRAWNYMI\nImię i Nazwisko: Maciej Gralak\nWaga startowa: 60 - 63 kg\nMiejsce zamieszkania: Dąbie woj. Wielkopolskie\nNajwiększe sukcesy sportowe: Mistrz Polski,Vice Mistrz Europy\nHobby: motoryzacja gry komputerowe\nMarzenia: zostać Mistrzem Świata\nMaciej Gralak: Armwrestling ćwiczę od października 2006r\nMaciej Gralak: Armwrestling zacząłem trenować po sprawdzeniu swoich sił w lokalnych zawodach, które organizował mój obecny trener Grzegorz Lasota. To on mnie namówił, abym przyszedł na trening i tak to się zaczęło.\nArmpower: Czy ćwiczysz inną dyscyplinę sportu?\nMaciej Gralak: Rekreacyjnie pływanie.\nMaciej Gralak: Moje pierwsze starty były na zawodach regionalnych, a swój pierwszy sukces odniosłem na Mistrzostwach Polski w 2007r w Wołominie, gdzie zdobyłem wtedy dwa brązowe medale.\nMaciej Gralak: W Polsce jest bardzo dużo dobrych zawodników, zarówno w innych, jak i mojej kategorii wagowej.\nMaciej Gralak: Na co dzień trenuje w naszej małej oraz Grzegorza Lasoty siłowni. Trenuje z tatą, bratem i Grzesiem.\nMaciej Gralak: Trenuje pięć razy w tygodniu: 3 razy armwrestling oraz 2 razy ćwiczenia ogólnorozwojowe. Dodatkowo raz w tygodniu korzystam z basenu i sauny.\nArmpower: Twój sukces treningowy?\nMaciej Gralak: Biceps 40 kg. Wyciskanie leżąc 90 kg.\nMaciej Gralak: Nie, to nie był mój debiut na arenie międzynarodowej pierwszy raz wystartowałem na Mistrzostwach Europy w Norwegii w 2008 r. Zająłem wówczas czwarte miejsce.\nMaciej Gralak: Jestem bardzo zadowolony ze swojego startu na Mistrzostwach Europy w Bułgarii. Mój dobry start jeszcze bardziej mnie motywuje do cięższych treningów, bym w przyszłości był jeszcze lepszy.\nMaciej Gralak: Jest to wspaniałe przeżycie, które ciężko opisać.\nMaciej Gralak: By na takie zawody pojechać trzeba ciężko trenować i przygotować formę. Do tego, jeśli nie posiada się żadnego sponsora i wyjazd trzeba organizować z własnych środków to nie jest to taka łatwa sprawa.\nMaciej Gralak: Wysoki poziom jest już u nas w Polsce, a co tu mówić o arenie międzynarodowej, gdzie dominują Rosjanie, Ukraińcy, czy Turcy. U nich jest bardzo wielu dobrych zawodników. Myślę, że arena międzynarodowa jest bardzo ciężka.\nArmpower: Masz jakąś specjalną dietę?\nMaciej Gralak: Ze względu na to że startuje w kategorii do 60 kg cały czas muszę kontrolować swoją wagę. Nie mam jakiejś specjalnej diety, ale odżywiam się racjonalnie, tak aby dostarczy organizmowi tego co potrzeba do ciężkiego treningu, czyli białko, węglowodany a także niezbędna suplementacja mineralno-witaminowa.\nMaciej Gralak: Rustam Babayev\nMaciej Gralak: Uważam, że Armwrestling to sport dla wszystkich. Mogą w nim rywalizować ludzie pełnosprawni z niepełnosprawnymi.\nMaciej Gralak: W obecnej chwili przygotowuje się do mistrzostw Świata, a po powrocie będę przygotowywał się do Pucharu Polski.\nZmieniony przez - ARMPOWER w dniu 2009-06-23 11:28:41\nLutowe sparingi kadry na Cyprze\nMACIEJ GRALAK ARMWRESTLEREM ROKU 2009\nNapisał(a) 24 June 2009 10:38 AM\nMAŁGORZATA OSTROWSKA TO JUŻ 6 LAT STARTÓW\nMałgorzata Ostrowska to bardzo doświadczona zawodniczka z SK Ostry Strzegom. Na co dzień mieszka i trenuje pod okiem własnego taty w rodzinnej siłowni w Strzegomiu. Jest kilkukrotną zdobywczynią tytułu Mistrza Polski oraz medalistką zawodów rangi międzynarodowej, w tym Mistrzostw Europy, czy Pucharu Świata Zawodowców. Jest również zdobywczynią tytułu „najsilniejszej Polki ręki lewej roku 2008” (tytuł ten wywalczyła 14 grudnia 2008 roku podczas rywalizacji w kategorii Open ręki lewej IX Pucharu Polski w Jaworznie).\nRok 2009 dla Małgosi to kolejne pasmo sukcesów sportowych. Dobry start na tegorocznych „IX Mistrzostwach Polski – Żary 2009” (1 miejsce lewej i prawej ręki w kategorii seniorki do 60 kg) zakwalifikował zawodniczkę z Strzegomia do Kadry Narodowej na tegoroczne „XIX Mistrzostwa Europy – Bułgaria, Sofia 2009”. W europejskiej rywalizacji nasza zawodniczka nie zawiodła polskich kibiców tej dyscypliny sportu i do kraju wróciła z brązowym medalem, który wywalczyła w kategorii do 60 kg seniorek ręki lewej.\nChoć trochę chcielibyśmy przybliżyć wam zawodniczkę z Strzegomia, czyli Małgorzatę Ostrowską. Jak trenuje? Dlaczego ta, a nie inna dyscyplina sportu? Jakie ma sukcesy? Na te i inne pytanie odpowiedziała nam Małgosia w poniższym, specjalnym wywiadzie dla armpowera.\nOD PRZEDSZKOLA MOI RÓWIEŚNICY NAZYWALI MNIE „SIŁACZKĄ”\nImię i Nazwisko: Małgorzata Ostrowska\nWaga startowa: 60 kg\nMiejsce zamieszkania: Strzegom\nWykształcenie: średnie / student\nKlub: Studio Kulturystyczne OSTRY Strzegom\nTrener: Robert Ostrowski\nNajwiększe sukcesy sportowe: 2miejsce podczas Mistrzostw Świata Juniorów Tokio 2005, 3 miejsce na Nemiroff Cup 2006, 3 miejsce podczas tegorocznych Mistrzostw Europy\nMarzenia: Różowy kabriolet ( najlepiej jakby był nagrodą w jakimś armwrestlingowym turnieju :)\nMałgorzata Ostrowska: Od kiedy przeczytałam artykuł o Armwrestlingu w miesięczniku SdW, a było to w grudniu 2003 r. O ile dobrze liczę to już będzie 6 rok moich startów.\nMałgorzata Ostrowska: Ponieważ od przedszkola moi rówieśnicy nazywali mnie „siłaczką”. Zanim zaczęłam trenować armwrestling na swoim koncie miałam już wiele wygranych walk z kolegami, bo koleżanki nie chciały stawać do stołu. Wiedziałam, że jestem silna i pomyślałam, że warto spróbować.\nArmpower: Czy ćwiczysz/ ćwiczyłaś inną dyscyplinę sportu?\nMałgorzata Ostrowska: Mając takiego ojca jak ja trudno nie trenować. Trening w moim domu był zawsze priorytetem. Ojciec nie pytał czy odrobiłam lekcje, tylko czy zrobiłam trening. Miałam 4 lata, gdy mój tata otworzył siłownię i od tego momentu codziennie spędzałam tam więcej czasu niż w domu. Siłownia stała się dla mnie drugim domem. Zaczynałam od ćwiczeń korekcyjnych i rozciągających, z czasem doszły ćwiczenia oporowe i coraz większe ciężary. Miałam kilkuletnią przygodę z Judo. W liceum wystawiali mnie na zawody lekkoatletyczne (pchnięcie kulą i biegi na długie dystanse). Oprócz siłowni tato zabiera mnie na treningi w terenie oraz samoobronę. Jest to trener, który potrafi dać w kość :)\nMałgorzata Ostrowska: Po raz pierwszy wystąpiłam w Starogardzie Gdańskim na Mistrzostwach Polski w 2004 roku. Były to przełomowe zawody, gdyż dopiero na miejscu zobaczyłam na żywo stół do siłowania oraz doznałam szoku patrząc na rozgrzewających się przy nim zawodników. Nie wiedziałam, że siłuje się całym ciałem byłam przygotowana pod całkiem innym kątem. Ale nie było tak źle, walcząc samą ręką doszłam do półfinału. Zajęłam wtedy 2 miejsce na prawą i lewą rękę w kat. Juniorek do 60 kg, przegrywając jedynie z Walentyną Zaklicką z Gdyni.\n3 miejsce podczas Mistrzostw Europy Sofia 2005 w kat. Juniorek ręki lewej,\n2 miejsce ręka prawa i 3 miejsce ręka lewa podczas Mistrzostw Świata Tokio 2005,\n3 miejsce na rękę lewą i prawą w kat juniorek podczas Mistrzostw Europy Węgry 2006,\n3 miejsce na Nemiroff Cup 2006,\n3 miejsce na prawa rękę podczas Mistrzostw Europy Szwecja 2007\ni tegoroczny brązowy medal w kat. Seniorek podczas Mistrzostw Europy.\nMałgorzata Ostrowska: Ciężko mi jest w kat. OPEN na Pucharze Polski, gdy muszę walczyć z dziewczynami o głowę wyższymi i cięższymi o 10-15kg. W kategorii do 60 kg było ciężko, gdy startowało więcej seniorek, jeszcze za czasów Magdy Zmitrowicz, Magdy Wensierskiej.\nMałgorzata Ostrowska: Na co dzień trenuję w siłowni OSTRY w Strzegomiu pod czujnym okiem tatusia.\nMałgorzata Ostrowska: W zależności od cyklu trenuję 4-5 razy w tyg. Trenuję wszystkie partie ciała, choć najbardziej lubię ćwiczyć nogi. Trenuję pod każdym kątem, dlatego w moich treningach nie brakuje ćwiczeń siłowych, wytrzymałościowych, kondycyjnych oraz rozciągających..\nArmpower: Jakimi ciężarami trenujesz?\nMałgorzata Ostrowska: Nie patrzę na ciężary ani ich nie liczę, gdy czuję, że mam za mało po prostu dokładam więcej.\nMałgorzata Ostrowska: Nie staram się bić rekordów na treningach dla mnie odzwierciedleniem czy trening był dobrze dobrany są wyniki na zawodach.\nArmpower: Czy jesteś zadowolona ze swojego startu na ME 2009?\nMałgorzata Ostrowska: Tak, jestem zadowolona z 3 lokaty na lewą rękę, choć żałuję trochę błędów prawej, bo wiem, że tu też mogłam mieć medal.\nMałgorzata Ostrowska: Sam start to wielkie wyróżnienie, walka z najlepszymi tym bardziej, że w mojej kategorii jest wiele utytułowanych zawodniczek. Stać na podium to niezapomniane przeżycie, chociaż byłoby o wiele lepiej słysząc hymn Polski.\nMałgorzata Ostrowska: Zawody międzynarodowe są kosztowne tym bardziej, jeżeli są to dalekie wyjazdy typu Kanada czy Japonia. Dlatego przed każdym takim wyjazdem poza ciężkimi treningami należy jeszcze zadbać o sponsora. Jest to dodatkowy stres przed zawodami, bo do końca nie wiadomo czy się na nie pojedzie. A osoby, do których pisze się podania o sponsoring nie są zainteresowani szybką odpowiedzią. Niekiedy więcej czasu spędza się pukając od drzwi do drzwi potencjalnych sponsorów niż na właściwych treningach.\nMałgorzata Ostrowska: W sierpniu szykuje się Liga Europejska jednak tą imprezę traktuję jako sprawdzian przed Mistrzostwami Świata, na których bardziej mi zależy. Dlatego moje wakacje rozpoczną się dopiero po Mistrzostwach Świata we Włoszech.\nMałgorzata Ostrowska: Na arenie międzynarodowej mamy do czynienia z bardzo doświadczonymi zawodnikami, którzy są mistrzami swoich państw, więc musi być ciężko. Jednak to nie znaczy, że nie można ich pokonać, bo przecież każdy jest do pokonania.\nMałgorzata Ostrowska: Armwrestling nie wymaga specjalnej i stałej diety jak inne dyscypliny sportu typu kulturystyka czy fitness, dlatego ograniczam się jedynie przed zawodami by zachować wagę.\nMałgorzata Ostrowska: Nigdy nie patrzyłam na zawodników jako na idoli, więc nie mam autorytetu w tym sporcie choć muszę przyznać, że jestem pełna uznania dla walk Johna Brzenka.\nMałgorzata Ostrowska: Armwrestling to sport dla osób z charakterem. Jest to sport dla prawdziwych wojowników, których nie zniechęcą porażki. Aby coś osiągnąć w armwrestlingu trzeba się nastawić na ciężką pracę i nie raz zrezygnować z codziennych przyjemności i przede wszystkim z używek. A wiem, że dla niektórych to spory problem.\nArmpower: Co dalej? Odpoczynek?\nMałgorzata Ostrowska: Trening, trening i jeszcze raz trening!\nOby tylko Małgosia nam się nie przetrenowała. No, Małgosiu – trochę w wakacje znajdź czasu na odpoczynek.\nNapisał(a) 25 June 2009 9:16 AM\nBOŻENA CICHOPEK MASTERKA NA MEDAL\nBożena Cichopek z klubu MCKiS Tytan Jaworzno to prawdziwa wojowniczka armwrestlingowej sceny. Od pewnego czasu, a dokładniej mówiąc od 2007 rok próbuje swoich sił przy profesjonalnym, armwrestlingowym stole. Jest czołową zawodniczką polskiej reprezentacji w kategorii masters kobiet. Co prawda na arenie krajowej dopiero od niedawna w kategorii masters ma możliwość mierzyć się z innymi przedstawicielkami tej dyscypliny sportu (w kategorii masters kobiet w początkowych startach była praktycznie osamotniona), ale za to na arenie międzynarodowej tych przeciwniczek jest już więcej.\nGdy dowiedzieliśmy się, że Bożena zasili Kadrę Narodowa na „XIX Mistrzostwa Europy – Bułgaria, Sofia 2009” (awans zapewniła sobie na poprzez dobre starty na Mistrzostwach Polski) to od razu pomyśleliśmy sobie, że całkiem miło by było, gdyby reprezentantka MCKiS Tytan Jaworzno do kraju wróciła z medalem. Mieliśmy cichą nadzieję (zresztą zawsze mamy przy startach jakiegokolwiek reprezentanta Polski), że w kategorii masters, oprócz wywalczonych na innych turniejach międzynarodowych medali przez przedstawicieli mężczyzn – masterów będziemy mogli zapisać na kartach historii medal wywalczony przez kobietę – masterkę. Rewelacyjny start Bożeny Cichopek na mistrzostwach w Bułgarii sprawił, że nasza nadzieja stała się realna. Liczyliśmy na medal, a do kraju Bożena przywiozła aż dwa. I to nie byle jakie – bo srebrne.\nPrzybliżmy więc choć trochę postać armwrestlerki – masterki, Bożeny Cichopek z Katowic. Poniżej kilka pytań do dwukrotnej (lewa i prawa ręka), srebrnej medalistki kategorii do 60 kg masters Mistrzostw Europy – Bułgaria 2009.\nOD PIERWSZEGO TRENINGU WIEDZIAŁAM, ŻE JEST TO SPORT DLA MNIE\nImię i Nazwisko: Bożena Cichopek\nWaga startowa: do 60 kg\nMiejsca zamieszkania: Katowice\nKlub: MCKiS TYTAN Jaworzno\nTrener: Mariusz Grochowski\nBożena Cichopek: Armwrestling ćwiczę od 3 lat.\nArmpower: A dlaczego akurat armwrestling?\nBożena Cichopek: Od pierwszego treningu wiedziałam, że jest to sport dla mnie.\nArmpower: Jakie są twoje największe sukcesy sportowe?\nBożena Cichopek: Złote medale na Mistrzostwach Polski i na Pucharze Polski w kategorii seniorki do 60 kg oraz w kategorii masters kobiet.\nArmpower: masz jakieś hobby?\nBożena Cichopek: historia, turystyka.\nArmpower: Twoje marzenia?\nBożena Cichopek: Medal na Mistrzostwach Świata.\nArmpower: Czy oprócz Armwrestlingu ćwiczysz inną dyscyplinę sportu?\nBożena Cichopek: Tak: kolarstwo górskie i biegi.\nArmpower: Czy pamiętasz swoje pierwsze zawody?\nBożena Cichopek: Tak. Było to w 2007 roku w Wodzisławiu Śląskim. Na I Mistrzostwach Polski Południowej zajęłam 2 miejsce w seniorkach do 60 kg.\nBożena Cichopek: Trenuje w klubie MCKiS TYTAN w Jaworznie. Tutaj sparuje z Nikolą Ipnar i Gosią Mielczarek. Trenuje również na siłowni TKKF Hades w Mikołowie.\nArmpower: A jak wygląda Twój trening?\nBożena Cichopek: Trenuje prawie codziennie. W tygodniu robię cały trening kulturystyczny oraz 3 razy w tygodniu trening na rękę. Poza tym jeszcze biegam i jeżdżę na rowerze.\nArmpower: Czy start na tegorocznych Mistrzostwach Europy w Bułgarii był twoim debiutem na arenie międzynarodowej?\nBożena Cichopek: Tak, to był mój debiut.\nBożena Cichopek: Tak, jestem bardzo zadowolona.\nBożena Cichopek: Niezapomniane i wzruszające przeżycie.\nBożena Cichopek: Tak. Szczególnie trudno jest finansowo. Nie każdego stać na taki wyjazd na własny koszt.\nArmpower: Co dalej? Jakie plany w startach?\nBożena Cichopek: Trenuje i mam zamiar startować w kolejnych zawodach. W tym roku chciałabym jeszcze wystartować na Mistrzostwach Świata we Włoszech, ale wyjazd na Mistrzostwa Świata będzie zależał od tego, czy znajdę sponsora.\nBożena Cichopek: Tak. Poziom na takich zawodach jest bardzo wysoki.\nBożena Cichopek: Staram się trzymać dietę sportową, wysokobiałkową.\nArmpower: Twój autorytet armwrestlingowym?\nBożena Cichopek: Lucjan Fudała\nArmpower: Czy armwrestling to sport dla wszystkich?\nBożena Cichopek: Sądzę, że nie. To sport dla wybranych, to trzeba po prostu kochać.\nBożena Cichopek: Trenuje i przygotowuje się do kolejnych zawodów.\nNapisał(a) 26 June 2009 8:30 AM\nLUCJAN FUDAŁA WIERZĘ W SWOJE UMIEJĘTNOŚCI\n„Zdobywca lewej ręki zeszłorocznego Pucharu Świata Zawodowców w kat. do 95 kg - Lucjan Fudała z Jaworzna wszedł do finału XIX Mistrzostw Europy 2009 w kategorii do 100 kg ręki lewej. Mimo, że doszedł do finału bez porażki, musiał oddać wyższości lepszemu reprezentantowi Rumuni - Jonowi Onczesku. W rezultacie Lucjan skończył rywalizację na miejscu drugim. Z jednej strony jest to wielki, polski sukces, gdyż w tej kategorii wagowej jeszcze nigdy nie osiągnęliśmy tak wysokiego miejsca. Z drugiej strony szkoda, gdyż byliśmy tak blisko usłyszenia Mazurka Dąbrowskiego”\nTakimi słowami Prezydenta Federacji Armwrestling Polska – Igora Mazurenko możemy określić tegoroczny start Lucjan Fudały z Jaworzna na „XIX Mistrzostwach Europy – Bułgaria 2009”, które odbyły się początkiem czerwca 2009 w stolicy Bułgarii – Sofii.\nStarty na europejskiej arenie pokazały, że Polska Reprezentacja to już światowa czołówka armwrestlingowa. Wszyscy zasłużyli na wielkie brawa i podziękowania od kibiców i miłośników tej dyscypliny sportu. Jednak w gąszczu zdobytych przez Polskę medali (tak, tak – w gąszczu, bo przecież zdobyliśmy 17 europejskich krążków) i dobrych miejsc w klasyfikacji generalnej z całą pewnością sensacją mistrzostw okazał się rewelacyjny start najsilniejszego Polaka ręki lewej roku 2008 (tytuł ten zdobył na Pucharze Polski w roku 2008) oraz aktualnego, złotego medalisty ręki lewej „Pucharu Świata Zawodowców – Nemiroff World Cup 2008” (na tym turnieju pokonał nawet żywa legendę światowego Armwrestlingu – Johna Brzenka) - Lucjana Fudały z Jaworzna.\nPrzypominamy, że w rywalizacji ręki lewej kat. do 100 kg Lucjan zdeklasował rywali i bezpośrednio, bez żadnej porażki wszedł do rundy finałowej. W tym momencie polscy kibice napełnili się nadzieją, że po raz pierwszy w historii startów zdobędziemy złoty medal. Niestety w finale zawodnik z Jaworzna dwukrotnie uległ dużo szybszemu zawodnikowi z Rumunii – Jonowi Onczesku. Złoty medal przysłowiowo „przeszedł nam koło nosa”. Pozostał nam kolejny, srebrny medal tegorocznych Mistrzostw Europy. Do tego Lucjan Fudała w drugim dniu rywalizacji (na rękę prawą) do puli medalowej dołożył brązowy medal mistrzostw.\nCzy Lucjan mógł stanąć na najwyższym podium Mistrzostw Europy, oraz co sądzi sam reprezentant Jaworzna o tegorocznych Mistrzostwach Europy – Bułgaria 2009? Te i inne pytania zadaliśmy samemu srebrnemu medaliście europejskich zmagań.\nLUCJAN ADRENALINE RUSH FUDAŁA\nArmpower: Dlaczego zdecydowałeś się wystartować na tegorocznych ME 2009?\nLucjan Fudała: Postanowiłem, że nadszedł najwyższy czas by zacząć jeździć po świecie i zacząć startować na międzynarodowych imprezach sportowych , walczyć z najlepszymi. Czuję, że na polskiej arenie armwrestlingu już niczego nowego się nie nauczę . Czas zacząć poznawać przeciwników i wyciągać wnioski z porażek i wygranych, poznać szkołę Armwrestlingu innych państw, jest ona całkiem inna niż nasza.\nArmpower: Czy czułeś, że zdobędziesz medal?\nLucjan Fudała: Tak naprawdę nie wiedziałem czego mam się spodziewać . Wiedziałem tylko jedno, że zjadą się najlepsi z Europy. Moje przygotowania od mistrzostw polski były bardzo intensywne, trenowałem do 6-7 razy w tygodniu . Oprócz armwrestlingu ćwiczyłem również ogólno- rozwojowo. Byłem przygotowany w 100% do mistrzostw. Pewnie jak każdy z nas miałem cichą nadzieję, że jednak mam szanse zająć dobre miejsce. Ale ,że zostanę v-ce Mistrzem Europy tego się nie spodziewałem. Teraz tak naprawdę wierzę w swoje umiejętności i siłę.\nArmpower: Czy mogłeś wywalczyć złoto na lewą?\nLucjan Fudała: Na dzień dzisiejszy Ion Oncescu z Rumunii jest poza moim zasięgiem , ale wiem już jak mam się przygotować, aby móc z nim walczyć jak równy z równym. Przede wszystkim Ion jest nie dość, że bardzo silny, to do tego niesamowicie dynamiczny i o wiele bardziej doświadczony ode mnie. Ja, tak naprawdę teraz poznaje swoich przeciwników i nabieram doświadczenie na arenie międzynarodowej.\nArmpower: Czy to twój pierwszy start na Mistrzostwach Europy? Jeżeli nie, to masz już jakiś sukces?\nLucjan Fudała: Był to mój trzeci start na Mistrzostwach Europy. Pierwszy start był w 2005 roku w Bułgarii, dokładnie w tym samym mieście i na tej samej Hali co w tym roku. Wtedy jeszcze startowałem w juniorach w kategorii powyżej 78 kg i zająłem 3 miejsce na lewą rękę. Drugie mistrzostwa w roku 2006 odbyły się na Węgrzech w mieście Good. Był to mój pierwszy start w seniorach na tak dużych i prestiżowych zawodach. Były one dla mnie niestety bardzo pechowe, ponieważ na lewą rękę przegrałem bardzo szybko, bo źle się czułem. Następnego dnia, gdy odbywały się starty ręki prawej leżałem z gorączką w łóżku. Po tych zawodach obiecałem sobie, że pojadę na następne mistrzostwa dopiero wtedy, gdy będę czuł się przygotowany i gotowy do walki z najlepszymi.\nArmpower: Co sądzisz o tegorocznych ME 2009? Organizacja, poziom sportowy, jak\nwypadła polska na tle innych krajów?\nLucjan Fudała: Te mistrzostwa oceniam na bardzo dobre. Nie tylko dlatego, że były one dla mnie bardzo udane, ale również organizacja była na najwyższym poziomie. Cała rywalizacja przebiegała bardzo sprawnie. Poziom sportowy oceniam na bardzo wysoki. Przybyło wiele gwiazd światowego formatu. Uważam start Polskiej reprezentacji za bardzo udany. Widać, że z roku na rok coraz mocniej przebijamy się na podium. W tym roku padł rekord - aż 17 medali to mówi sam za siebie!\nNapisał(a) 29 June 2009 10:33 PM\nSzacuny 0 Napisanych postów 14 Na forum 10 lat Przeczytanych tematów 15\nMARTA OPALIŃSKA ZAWSZE CHCE WYGRAĆ!\nOd jakiegoś czasu na łamach Armpower staramy się przybliżyć Wam ostatnich medalistów tegorocznych „XIX Mistrzostw Europy – Bułgaria, Sofia 2009”. Tym razem poniżej kilka pytań do juniorki - Marty Opalińskiej z Grudziądza.\nMarta Opalińska, choć Armwrestling ćwiczy dopiera niespełna 2 lata, to na swoim koncie ma już wiele sukcesów, zarówno na zawodach krajowych, jak i międzynarodowych. Do ostatniego sukcesu może zaliczyć bardzo dobry stary w stolicy Bułgarii – Sofii, gdzie reprezentantka Grudziądza do kraju wróciła z srebrnym, europejskim medalem ręki prawej kategorii do 55 kg junior. Patrząc przez pryzmat ostatnich startów Marty śmiem twierdzić, że to zapewne nie ostatni medal na tak znaczącym turnieju międzynarodowym. I tego jej oczywiście życzymy!\nARMWRESTLING JEST W ŻYCIU 24 GODZINY NA DOBĘ, 7 DNI W TYGODNIU\nImię i Nazwisko: Marta Opalińska\nWaga startowa: 55 kg\nKlub: Arm Fanatic Sport Grudziądz\nTrener: Marlena Wawrzyniak\nWicemistrzostwo Europy Juniorek,\n4.miejsce na Mistrzostwach Świata,\n5 x Mistrzostwo Polski (junior i senior),\n4 x Puchar Polski (junior i senior)\nHobby: sport, surfowanie po Internecie, podróże\nMarzenia: prywatnie: być szczęśliwą w życiu, armwrestling: być najlepszą :)\nMarta Opalińska: Od ok. 2 lat.\nMarta Opalińska: Zawsze się śmieję, że wszystko zaczęło się 20 kg temu Najpierw było tzw. zbijanie wagi do normalnej liczby, ratunek dla młodego, ociężałego organizmu. Tak wyglądały początki znajomości z moją trenerką. Później był armwrestling. Razem zaczęłyśmy wdrażać się w ten sport. Dziękuje mojej trenerce za to, że zaraziła mnie chęcią do trenowania oraz za poświęcenie. Armwrestling to wspaniała dyscyplina, od której trudno się oderwać. Jest w życiu 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu :)\nArmpower: Czy ćwiczysz (ćwiczyłaś) inną dyscyplinę sportu?\nMarta Opalińska: Zawsze uwielbiałam sport, ale nigdy żadnego nie trenowałam z takim zaangażowaniem jak armwrestling. Ale interesuję się też innymi dyscyplinami.\nMarta Opalińska: Moje pierwsze zawody to „V Mistrzostwa Warszawy - III Mistrzostwa Powiatu Wołomińskiego”. Zdobyłam wtedy złoto i 3 srebra. Następnie były Debiuty i PP 2007 w Rumi.\nMarta Opalińska: Pierwszy raz wystąpiłam na Mistrzostwach Europy w Norwegii. Tam wywalczyłam 4 miejsce. Później były jeszcze turnieje: Over The Top w Niemczech, Zemaitijos Cup na Litwie oraz Senec Hand na Słowacji. Moimi pierwszymi Mistrzostwami Świata były te w Kanadzie w 2008 roku. Udało mi się zająć wtedy 4 miejsce.\nMarta Opalińska: Nie lekceważę nikogo i staram się podchodzić do stołu skoncentrowana. Zawsze chcę wygrać, nie ważne czy to przeciwnik, z którym miałam problemy czy nie. Popularność armwrestlingu wzrasta i w poszczególnych kategoriach startuje coraz więcej zawodników. Uważam, że obecnie chyba żadnej kategorii nie można nazwać łatwą.\nMarta Opalińska: Trenuję w swoim rodzinnym mieście - Grudziądzu, w klubie Arm Fanatic Sport pod czujnym okiem trenerki Marleny Wawrzyniak.\nMarta Opalińska: Trening typowo armwrestlingowy mamy 2-3 razy w tygodniu. Do tego dokładamy trening siłowy, ogólnorozwojowy i ekstremalny.\nMarta Opalińska: To zależy od okresu treningowego. Staram się tak dobrać ciężary, aby nie nabawić się kontuzji.\nMarta Opalińska: Nie sprawdzam ciężarów maksymalnych.\nArmpower: Czy jesteś zadowolona ze swojego startu na Mistrzostwach Europy - Bułgaria 2009?\nMarta Opalińska: Zadowolona to mało powiedziane. Jestem szczęśliwa, bo jest to dotychczas mój największy sukces.\nMarta Opalińska: Niesamowite uczucie. Najpierw długie przygotowania, stres, chęć wygranej. Nikt nie chce, aby całe wcześniejsze poświęcenie poszło na marne. Albo się wygra, albo przegra. Czasami stawia się wszystko na jedną kartę. Jednak stojąc na podium nie żałuje się żadnej chwili poświęconej treningowi, diecie, przygotowaniom. Zapomina się o bólu i zmęczeniu. Jest tylko ogromna radość i świadomość, że jest się w czymś naprawdę dobrym.\nMarta Opalińska: Uważam, że obecnie brak środków na wyjazdy jest największą bolączką. Są to duże koszta, na które nie każdy może sobie pozwolić. Dziękuję bardzo swoim rodzicom, którzy finansują mi moje wyjazdy. Wielu armwrestlerów szuka sponsorów lub sami starają się robić wszystko, aby mieć pieniądze na wyjazd. Widać jak bardzo kochają to, co robią.\nMarta Opalińska: Na świecie armwrestling jest o wiele dłużej niż w Polsce. Doświadczenie zawodników jest większe. Mimo, że jest naprawdę ciężko, to Polacy coraz bardziej zbliżają się do czołówki.\nMarta Opalińska: Obecnie przygotowujemy się na Puchar Polski 2009. Rok 2010 jest moim ostatnim rokiem juniorskim. Chcę się do niego przygotować jak najlepiej.\nMarta Opalińska: Uważam, że w każdym sporcie należy przestrzegać zasad zdrowego żywienia. Staram się dobrze odżywiać. Preferuję dietę zbilansowaną.\nMarta Opalińska: W świecie armwrestlingowym jest parę osób, które można nazwać autorytetami. Osobiście podziwiam Johna Brzenka, jako niesamowitą legendę tej dyscypliny, a wśród kobiet Irinę Makeeve za to, że jest obecnie najlepszą armwrestlerką na świecie. Do tego jestem pełna szacunku dla ludzi, którzy wracających do siłowni po ciężkich kontuzjach, tak jak między innymi moja trenerka. Dzięki niej na własne oczy zobaczyłam jakie to trudne.\nMarta Opalińska: Oczywiście. Każdy może zacząć trenować armwrestling. To sport walki, który rozwija ciało, kształtuje osobowość. Jednak, żeby się w nim utrzymać i odnosić sukcesy potrzebny jest twardy charakter, ambicja, upór, poświęcenie i miłość do tego sportu.\nArmpower: Co dalej – odpoczynek?\nMarta Opalińska: Obecnie jestem po odpoczynku. Czuję się zregenerowana i pełna energii do treningów. Konkurencja nie śpi. Wakacje to czas, kiedy można się spokojnie przygotowywać, bez szkolnego stresu.\nwww.ArmBets.tv - najlepsza, armwrestlingowa telewizja on-line!\nNapisał(a) 2 July 2009 10:10 AM\nNATALIA KWIATKOWSKA BRĄZOWE 55 KG\nPiętnastolatka z Koszalina – Natalia Kwiatkowska w odróżnieniu od większości swoich szkolnych koleżanek może poszczycić się znacznymi sukcesami sportowymi na arenie krajowej i międzynarodowej. Natalia, zamiast po lekcjach zajmować się przyziemnymi sprawami nastolatki, odwiedza przyszkolną siłownię, by szlifować siłę oraz technikę armwrestlingową. Pod okiem trenera UKS 16 Koszalin – Jarosława Zwolaka od niespełna dwóch lat zaczęła uprawiać tą właśnie dyscyplinę sportu. I jak sam mówi Jarosław Zwolak: „Jest bardzo utalentowana i pracowita. Prócz tego osiąga bardzo dobre wyniki w nauce”.\nDo dobrych wyników w nauce Natalia może śmiało dołożyć dobry, a nawet śmiem twierdzić, że bardzo dobry wynik na ostatnich „XIX Mistrzostwach Europy – Bułgaria 2009”. W Sofijskiej sali sportowej w pierwszym tygodniu czerwca bieżącego roku Natalia wywalczyła brązowy medal w kategorii juniorki do 55 kg ręki prawej. Jako jedyna z dziewięciorga reprezentantów koszalińskiej szkoły Armwrestlingu do domu wróciła z europejskim medalem.\nChcielibyśmy przybliżyć wam kolejnego medalistę EUROARM 2009, czyli sympatyczną Natalię Kwiatkowską z Koszalina. Poniżej więc kilka pytań do „brązowego Mistrza Europy”.\nARMWRESTLING TRENUJĘ 4 – 5 RAZY W TYGODNIU\nImię i Nazwisko: Natalia Kwiatkowska\nKlub: UKS 16 Koszalin\nTrener: Jarosław Zwolak\nIII miejsce w siłowaniu na prawą rękę na ME 2009 w Bułgarii,\nII miejsce na Mistrzostwa Polski 2009 w Żarach,\nI miejsce w podnoszeniu ciężarów na arenie wojewódzkiej\nHobby: sport, książka\nMarzenia: stanąć na podium na Mistrzostw Świata\nNatalia Kwiatkowska: Od około 2 lat\nNatalia Kwiatkowska: Szczerze powiedziawszy moja przygoda z armwrestlingiem to zupełny przypadek, aczkolwiek nie pomyłka.\nNatalia Kwiatkowska: W starszym dzieciństwie trenowałam podnoszenie ciężarów, zajęłam wtedy pierwsze miejsce w Wojewódzkim Turnieju Młodzików, a obecnie od około 5 lat trenuję także piłkę nożną.\nNatalia Kwiatkowska: Owszem, mój pierwszy ważniejszy sukces to zajęcie 3 miejsca w siłowaniu na lewą rękę na Mistrzostwach Polski w Kielcach w roku 2008. To były moje pierwsze zawody.\nArmpower: Czy to był twój debiut na arenie międzynarodowej?\nNatalia Kwiatkowska: Tak, był to mój debiut na arenie międzynarodowej.\nNatalia Kwiatkowska: Trudno powiedzieć. Dotychczas nie udało mi się jeszcze pokonać Marty Opalińskiej z Grudziądza, jednej z najsilniejszych rywalek w mojej kategorii wagowej.\nNatalia Kwiatkowska: Na co dzień siłę ćwiczę sama, a technikę z moim trenerem Jarosławem Zwolakiem oraz koleżankami z klubu. Treningi odbywają się w szkolnej siłowni, wyposażonej w specjalny sprzęt do Armwrestlingu.\nNatalia Kwiatkowska: Trenuję cztery, pięć razy w tygodniu po około 1 h dziennie. Trening jest głównie siłowy, a przed zawodami oszczędzam siłę i dopracowuję technikę.\nNatalia Kwiatkowska: To zależy od rodzaju ćwiczeń ( czy to jest na nadgarstek, czy na biceps).\nArmpower: Czy jesteś zadowolona ze swojego startu na Mistrzostwach Europy 2009?\nNatalia Kwiatkowska: Zdecydowanie tak, gdyż nie spodziewałam się takiego sukcesu.\nWspaniałe przeżycie. Jest to przede wszystkim ogromna satysfakcja, a jednocześnie motywacja do dalszej pracy.\nNatalia Kwiatkowska: Myślę, że tak. Potrzeba więcej czasu na treningi oraz przygotowania związane z wyjazdem. Również jest ciężej, jeśli nie ma się sponsora, bo koszta są naprawdę wysokie.\nNatalia Kwiatkowska: Obecnie przygotowuję się do Mistrzostw Świata, które odbędą się we Włoszech, a co dalej będzie, zobaczymy.\nNatalia Kwiatkowska: Tak, ponieważ jest wiele innych dobrych przeciwniczek, ale zarazem jest to dobra okazja do zmierzenia się z własnymi siłami.\nNatalia Kwiatkowska: Zdecydowanie nie, ale przed samymi zawodami staram się utrzymać wagę.\nNatalia Kwiatkowska: John Brzenk z Stanów Zjednoczonych\nNatalia Kwiatkowska: Uważam, że tak . Trening czyni mistrza . Wystarczy trochę chęci i determinacji.\nNatalia Kwiatkowska: Myślę, że będzie to czas ciężkich treningów i przygotowań do Mistrzostw Świata 2009. Oczywiście czas na odpoczynek również się znajdzie. W końcu rozpoczęły się utęsknione wakacje!\nZmieniony przez - ARMPOWER w dniu 2009-07-02 10:11:15\nNapisał(a) 7 July 2009 11:18 AM\nMARLENA WAWRZYNIAK MOJE HOBBY TO SPORT\nOd jakiegoś czasu na łamach Armpower staramy się przybliżyć Wam polskich medalistów tegorocznych „XIX Mistrzostw Europy – Bułgaria, Sofia 2009”. Tym razem kilka danych na temat brązowej medalistki, zarówno zeszłorocznych, jak i tegorocznych Mistrzostw Europy ręki prawej kategorii senior do 70 kg – Marlenie Wawrzyniak z Grudziądza.\nMarlena Wawrzyniak – do niedawna reprezentantka klubu Złoty Niedźwiedź Bydgoszcz (w tym klubie właśnie Marlena stawiała swoje pierwsze, profesjonalne kroki armwrestlingowe), dziś Prezes oraz trenerka Uczniowskiego Klubu Sportowego „Arm Fanatic Sport Grudziądz”. Armwrestlingiem zajęła się w roku 2007. Przez niespełna dwa lata zdążyła wywalczyć już kilka medali na arenie krajowej i międzynarodowej, tworząc w ten sposób czołówkę polskiego, damskiego Armwrestlingu. Dodatkowo na arenie krajowej wywalczyła tytuł „Najsilniejszej Polki ręki prawej roku 2008’ (tytuł ten wywalczył podczas rywalizacji w kategorii OPEN Pucharu Polski – Jaworzno 2008). Poniżej kilka słów o Marlenie Wawrzyniak Grudziądza.\nARMWRESTLING MA W SOBIE MAGICZNĄ MOC WIRTUOZERII\nImię i Nazwisko: Marlena Wawrzyniak\nWaga startowa: 70 kg\nKlub: do roku 2007 Złoty Niedźwiedź Bydgoszcz. Obecnie Arm Fanatic Sport Grudziądz\nTrener: we własnej osobie\n- 2-krotna Złota Medalistka Mistrzostw Polski,\n- „Najsilniejsza Kobieta w Polsce Na Prawą Rękę” (tytuł zdobyty na Pucharze Polski)\n- 2-krotna Brązowa Medalistka Mistrzostw Europy .\nHobby: Sport, Kryminalistyka i Medycyna Sądowa, Psychologia Sportu, Pisanie Książek, Malarstwo.\nMarzenia: Jakbym miała wymienić wszystkie, wówczas powstałby referat (uśmiech). Dlatego odpowiem sentencją: "Marzenia wypowiedziane w głębi duszy sprawdzają się bardziej niż te wygłaszane."\nMarlena Wawrzyniak: Moja Przygoda rozpoczęła się podczas „Debiutów” w październiku 2007 r.\nMarlena Wawrzyniak: Jak tylko sięgam sportową pamięcią, to interesowałam się dyscyplinami walki, a Armwrestling odpowiem poetyką słów- ma w sobie magiczną moc wirtuozerii .\nMarlena Wawrzyniak: Wyczynowo –LA (Trójskok) oraz Fitness Sylwetkowy, a amatorsko Krav Maga.\nMarlena Wawrzyniak: Pierwsze zawody to „Debiuty 2007”(złoto) i niezwykle pamiętny Puchar Polski - Rumia 2007 r., a tu wyrażę w słowach: ””Prawdziwa siła nie zawsze jest pokazana poprzez zwycięstwo. Wstań, spróbuj ponownie i pokaż siłę swego serca”"- R.Gracie.\nMarlena Wawrzyniak: W 2008 r. zadebiutowałam na Mistrzostwach Europy w Norwegii zdobywając niespodziewanie brązowy medal. W bieżącym roku wywalczyłam ponownie krążek tego samego koloru, który jest dla mnie równie cenny, jak poprzedni.\nMarlena Wawrzyniak: Nie tyle co w Mojej kategorii, ale w kat. Open jest wysoki poziom utalentowanych polskich armwrestlerek.\nMarlena Wawrzyniak: Trenuję wraz z zawodniczą ekipą w Grudziądzkim Klubie ”Arm Fanatic Sport”\nMarlena Wawrzyniak: Trenuję 5-6 razy w tygodniu. Jest to mieszanka elementów arm-technicznych, siłowych, wytrzymałościowych, izometrycznych, ogólnorozwojowych, fitness-owych i ekstremalnych. Każdy trening dopracowany jest strukturą organizacyjną wyznaczaną przez określone odcinki czasowe (makro-mezo-mikrocykle).\nMarlena Wawrzyniak: Dobór ciężarów jest uzależniony od strategii operacyjnej cyklu treningowego.\nMarlena Wawrzyniak: Wszystko jest uzależnione od ćwiczeń i kątów na powyższą partię mięśniową. Ominę więc ”rekordy”.\nMarlena Wawrzyniak: Tak, jestem bardzo zadowolona, że mogłam ponownie uczestniczyć na Mistrzostwach Europy, tym samym zdobywając medal .\nMarlena Wawrzyniak: Są to najpiękniejsze chwile, idąc za cytatem "Podążaj za marzeniem i nigdy nie trać nadziei..."\nMarlena Wawrzyniak: Bardzo ciężko jeżeli chodzi o sferę finansową.\nMarlena Wawrzyniak: Po Mistrzostwach Europy chwilowa regeneracja, odnowa biologiczna i zabieg , a następnie ponowne przygotowania do zawodów.\nMarlena Wawrzyniak: Tak, co jest widoczne przez pryzmat wytrenowania technik i doświadczenia zawodników.\nMarlena Wawrzyniak: Stosuję dietę rozdzielną.\nMarlena Wawrzyniak: Można nazwać ArmKing- John Brzenk.\nMarlena Wawrzyniak: Dla Pasjonatów Sportu\nMarlena Wawrzyniak: Jestem w trakcie przygotowań do European Armwrestling League.\nNapisał(a) 10 July 2009 2:49 PM\nIGOR MAZURENKO WYWIAD SPECJALNY\nCzterdziesto letni sportowiec ukraińskiego pochodzenia. W pierwszym kontakcie postrzegany jako dobrze zbudowany atleta, który niejednokrotnie przerzucił tonę ciężarów. Założyciel polskiego Armwrestlingu. Od lat bardzo dobry organizator wielu turnieju i zawodów rangi krajowej i międzynarodowej. Niesamowity manager posiadający „smykałkę do zrobienia z niczego coś”, skromny biznesmen, który dla rozwoju Armwrestlingu przez ostatnie lata poświęcił praktycznie wszystko. Właściciel serwisu internetowego www.armpower.net, telewizji on-line www.ArmBets.tv, wiodącej firmy produkującej suplementy diety i odżywki dla sportowców marki FitMax, producent oficjalnych stołów do siłowania oraz armwrestlingowych maszyn treningowych. Mąż i ojciec, obecnie mieszkaniec Gdyni – Igor Mazurenko.\nTak pokrótce można przedstawić człowieka, który w Polsce stał się swoistą ikoną dyscypliny sportu, jaką jest siłowanie na ręce. To właśnie on, którego życie zmusiło emigrację z Ukrainy do Polski założył polską strukturę armwrestlingu, na dzień dzisiejszy na wysokim, sportowym poziomie. Choć początki były trudne, to nigdy się nie poddawał i dążył do upragnionego celu – siłowanie na ręce ma być popularną dyscypliną sportu praktycznie dla każdego. Dla rozwoju Armwrestlingu Igor Mazurenko tak naprawdę już bardzo dużo zrobił. Z knajpianej zabawy ta dyscyplina sportu stała się jak najbardziej profesjonalna. Jednak jak sam mówi: „zrobiłem wiele, ale jest jeszcze wiele do zrobienia. Droga jest długa i trudna. Ale wszystko postawiłem na jedna kartę i będę sukcesywnie dążył do celu”.\nOprócz sukcesów organizacyjnych Igor Mazurenko (jak tylko oczywiście ma czas na treningi) może dołożyć sukcesy na arenie międzynarodowej. Po znacznej przerwie w startach gdynianin ostatnimi czasy powrócił do treningów i wystartował na tegorocznych, „XIX Mistrzostwach Europy – Bułgaria, Sofia 2009”. Tym razem (w odróżnieniu do poprzednich lat, gdzie musiał często mocować się z zawodnikami dużo młodszymi) wystartował tylko i wyłącznie w kategorii dla weteranów – masters, czyli zawodników powyżej czterdziestego roku życia. Jak sam mówi: „ byłem blisko zdobycia złotego medalu, ale błędy techniczne sprawiły, że musiałem zadowolić się ostatnim miejscem medalowym”. Początkiem czerwca br. Igor Mazurenko reprezentując barwy polskiego Armwrestlingu z tegorocznych Mistrzostw Europy do kraju wrócił z dwoma brązowymi medalami, wywalczonymi w kategorii masters +100 kg lewej i prawej ręki.\nPoniżej, w specjalnym wywiadzie dla armpowera choć trochę chcielibyśmy przybliżyć wam podwójnego, brązowego medalistę Mistrzostw Europy roku 2009 – Igora Mazurenko.\nPO RAZ PIERWSZY WYSTARTOWAŁEM W ZAWODACH NA SOPOCKIM MOLO W 1999 ROKU.\nImię i Nazwisko: Igor Mazurenko\nWaga startowa: 124 kg\nKlub: Złoty Tut Gdynia\nStanowisko w strukturach związkowych:\n- Założyciel polskiego Armwrestlingu,\n- Prezes Federacji Armwrestling Polska (FAP)\n- Wice President European Armwrestling Federation (EAF)\n- p.o. Generalnego Sekretarza European Armwrestling Federation (EAF)\n- Wice President Professional Armwrestling League (PAL)\nTrener: trenuje sam\n- III miejsce na Mistrzostwach Świata w 2002 na lewą i prawa rękę,\n- III miejsce na Mistrzostwach Europy w 2009 na lewą i prawa rękę,\nHobby: sport, lotnictwo\nMarzenia: by Armwrestling stał się dyscyplina sportu zarobkową oraz olimpijską.\nArmpower: Jak to się stało, że zająłeś się Armwrestlingiem?\nIgor Mazurenko: W 1999 roku po raz pierwszy wystartowałem w zawodach na sopockim molo. Był to amatorski turniej o „Puchar Wieczoru Wybrzeża”. Oczywiście wygrałem. Tak mi się to spodobało, że następnie pojechałem do Lwowa i zapoznałem z przedstawicielami ukraińskiego armwrestlingu. Po tym spotkaniu stwierdziłem, że właśnie w Polsce zacznę promować tą dyscyplinę sportu. Wtedy w Polsce Armwrestling jako dyscyplina sportu wogóle nie istniał.\nArmpower: A kto tak naprawdę wciągnął cię tajniki armwrestlingowe?\nIgor Mazurenko: Moim pierwszym nauczycielem był Gregory Bondaruk z Ukrainy. To on właściwie pokazał mi siłowanie na ręce od innej strony – tej profesjonalnej.\nArmpower: Twój pierwszy, organizowany przez Ciebie turniej?\nIgor Mazurenko: Było to 28 listopada 1999 roku. W Gdyni zorganizowałem pierwszy, jak na te czasy profesjonalny turniej. Potem tych turniejów było coraz więcej. Takim najbardziej znaczącym i prestiżowym o którym warto wspomnieć był „I Międzynarodowy Turniej o Puchar Złotego Tura”, który zorganizowałem 20 lutego 2000 roku, również w Gdyni.\nArmpower: Jak według ciebie do tej pory rozwija się polski Armwrestling?\nIgor Mazurenko: Armwrestling w Polsce rozwija się bardzo dynamicznie. Chociaż brakuje nam Mistrzów Europy i Świata, to polski Armwrestling nadrabia tym, że tutaj organizowane są największe imprezy Świata. Nie ma co ukrywać też, że obojętnie, gdzie się nie odbywają jakiekolwiek turnieje, to nie brakuje polskiego akcentu. To my właśnie produkujemy najlepsze stoły do siłowania na ręce, maszyny treningowe, paski sędziowskie oraz inne rzeczy związane z Armwrestlingiem. Myślę, że w tych właśnie aspektach osiągnęliśmy sukces na poziomie Mistrza Świata. Do tego poziom sportowy polskich zawodników z roku na rok naprawdę rośnie w siłę. Coraz bardziej liczymy się na arenie międzynarodowej, czego dowodem jest chociażby ostatni wynik na Mistrzostwach Europy w Bułgarii, gdzie do kraju nasi zawodnicy przywieźli 17 medali oraz inne, dobre miejsca polskich armwrestlerów na różnorodnych turniejach krajowych i międzynarodowych.\nArmpower: Czy ciężko organizować turnieje w Polsce?\nIgor Mazurenko: Same turnieje w Polsce nie jest ciężko organizować. Na samym początku ciężko było dobrać współpracowników do organizacji tego typu przedsięwzięcia. Ale jak już takie osoby się znajdzie, to organizacja turniejów jest już łatwiejsza. Natomiast wciąż bardzo ciężko pozyskać sponsorów na organizacje imprez. Niestety nasz sport jest wciąż spostrzegany jako zabawa, a nie jako dyscyplina sportu. Chociaż już dawno wcale tak nie jest.\nArmpower: Jak myślisz, co powinno się zrobić, by Armwrestling był inaczej postrzegany i coraz bardziej zauważany?\nIgor Mazurenko: Przede wszystkim Armwrestling jako dyscyplina sportu musi być dużo pokazywana w mediach. Jednym z najważniejszych elementów to transmisje na żywo oraz relacje telewizyjne przeróżnego rodzaju wydarzeń. Kolejnym z ważnych elementów jest narodowych bohater - Mistrz Świata, gwiazda armwrestlingowa pokroju Strong Man-a Mariusza Pudzianowskiego, który otworzy oczy wielu młodym talentom. Da możliwość uwierzyć w siebie.\nArmpower: Dlaczego akurat Armwrestling, a nie inna dyscyplina sportu?\nIgor Mazurenko: W tej dyscyplinie sportu odnalazłem siebie jako zawodnika, jak również jako organizatora. Do 1999 roku w Polsce nie odbywała się żadna impreza o charakterze krajowym, a tym bardziej międzynarodowym. Nie było żadnych przepisów, standardów, stołów, zawodników i klubów. Kiedy zrozumiałem, że to ja mogę być pierwszy poświęciłem temu wszystko: czas, życie prywatne i pieniądze. Oczywiście ani przez chwilę nie żałuje tego.\nIgor Mazurenko: Ćwiczyłem kulturystykę do lat dziewięćdziesiątych. W roku 1987 oraz 1989 byłem Mistrzem i Wice Mistrzem Moskwy w kulturystyce w kategorii juniorów. W 1999 roku ostatni raz wystartowałem w wyciskaniu na ławeczce. Mój rekord wtedy wynosił 265 kg bez koszulki. W tym samym roku, z wynikiem 255 kg zająłem 4 miejsce na Mistrzostwach Świata w Austrii organizacji WPC.\nArmpower: Czy w Polsce w twojej kategorii wagowej jest ciężko i z kim tak naprawdę masz zawsze największy problem w bezpośredniej rywalizacji?\nIgor Mazurenko: Na dzień dzisiejszy w mojej kategorii wagowej jest bardzo ciężko. A z racji tego, że miałem dość długą przerwę w treningach i dawno nie startowałem na zawodach na dzień dzisiejszy jest kilka osób, którym mógłbym nie dać rady w bezpośredniej rywalizacji.\nIgor Mazurenko: Trenuje w moim klubie Złoty Tur Gdynia z Grzegorzem Nowakiem oraz z Andrzejem Głabałą. Oprócz zwykłych treningów staram się przekazywać im jak najwięcej informacji, by mogli jak najszybciej dojść do czołówki światowego Armwrestlingu. Sam jestem trenerem i jak tylko znajdę chwilę czasu to pomagam wielu zawodnikom, zarówno polskim, jak i z innych krajów.\nIgor Mazurenko: Trenuje trzy razy w tygodniu. Czasami cztery. Stosuje średnie ciężary. Najwięcej naciskam na elementy techniczne z sparing partnerem .Powtarzam to wszystkim – ręka dobrego sparing partnera jest wielokrotnie lepsza od jakichkolwiek ciężarów.\nArmpower: Masz jakieś sukcesy treningowe?\nIgor Mazurenko: Najwięcej podnosiłem na biceps 60 kg. Na nadgarstek 87 kg. Było to 6 lat temu i jak na tamte czasy były to duże ciężary. Dziś, na przykład Grzegorz Nowak ciężar 87 kg stosuje w 2 serii, gdyż jego obecny rekord wynosi 150 kg. Ze względu na mój wiek ja osobiście nie ćwiczę na dużych ciężarach, a tym samym nie mogę poszczycić się znaczącymi wynikami. Pole do popisu zostawiam młodszym armwrestlerom.\nArmpower: Dlaczego przez jakiś czas nie startowałeś w turniejach?\nIgor Mazurenko: Organizacja imprez oraz pozyskiwanie pieniędzy (biznes), zarówno na życie codzienne, jak i rozwój Armwrestlingu w Polsce uniemożliwiło mi poświęcenie czasu na trening. Jak każda dyscyplina sportu Armwrestling też potrzebuje wyrzeczeń.\nArmpower: Dlaczego powróciłeś do startów?\nIgor Mazurenko: Po tym jak pojawiło się trochę więcej czasu podjąłem z powrotem treningi i ponownie, rzekłbym zadebiutowałem na XIX Mistrzostwach Europy – Bułgaria 2009, oczywiście w kategorii dla weteranów – czyli masterss.\nArmpower: Czy ciężko jest pogodzić organizację imprez z startami na turniejach?\nIgor Mazurenko: W odróżnieniu od zawodowych armwrestlerów, którzy nie powinni zawracać sobie głowy czymś innym niż tylko treningi i starty, ja musze to jakoś pogodzić. Trenuje tylko dlatego, by wystartować trzy razy do roku na imprezach, do których jestem w stanie się przygotować.\nArmpower: Czy jesteś zadowolony ze swojego startu na Mistrzostwach Europy 2009?\nIgor Mazurenko: Szczerze mówiąc liczyłem na pierwsze miejsce na rękę lewą. Mały błąd techniczny doprowadził do tego, że zająłem co prawda miejsce medalowe, ale niestety dopiero trzecie. Natomiast na prawą rękę zrobiłem maksymalnie wszystko co na tą chwilę było możliwe.\nIgor Mazurenko: Ostatni raz na podium byłem w 2002 roku. Wtedy na Mistrzostwach Świata w Stanach Zjednoczonych, podobnie jak teraz w Bułgarii na Mistrzostwach Europy również zająłem 3 miejsce na lewą i 3 miejsce prawą rękę. Towarzyszyły mi wtedy niesamowite emocje. Te same emocje oraz wzruszenie miałem na tegorocznym podium XIX Mistrzostw Europy w Sofii.\nIgor Mazurenko: Przez ostanie 6 lat wiele się zmieniło. Trudno porównywać dzisiejszy Armwrestling z tamtymi czasami. Po pierwsze, doszła do nas większa ilość zawodników. Po drugie, znacznie zmieniły się sposoby trenowania. Wielu armwrestlerów również wie jak stosować suplementy diety i odżywki, co w dużym stopniu pomaga osiągnąć wysoki sukces. Mówiąc krótko, na dzień dzisiejszy arena międzynarodowa jest ciężka, a nawet powiem bardzo ciężka.\nIgor Mazurenko: Podczas treningów moją główną dietą jest makaron razowy z dużymi ilościami kurczaka i wołowiną. Staram się też nie używać słodkiego oraz soków, napojów i owoców. Uzupełniam swoją dietę suplementami. Suplement numer jeden dla każdego armwrestlera to duża ilość aminokwasów, w tym BCAA i R-ALA, białko robione na wodzie oraz Kreatyna. Najbardziej na mnie działa zwykła kreatyna monohydrat opatentowany Creapue. Taką kreatynę posiadamy w naszej ofercie FitMaxa. Od niedawna stosuje Cissus jako wspomaganie na stawy i wiązadła.\nIgor Mazurenko: Jednym z największych autorytetów w Armwrestlingu, i to nie tylko mój, ale także wielu innych siłaczy jest John Brzenk. Niesamowity talent, skromny zawodnik z USA, mający już prawie 45 lat. John Brzenk startuje już ponad 25 lat. Jest swoistą ikoną Armwrestlingu i przykładem dla każdego zawodnika. Jest również dowodem na to, że ogromne wyniki w tej dyscyplinie sportu mogą osiągać nie tylko młodzi sportowcy, ale także zawodnicy po czterdziestce.\nIgor Mazurenko: Armwrestling jest stary jak świat. Daje możliwość rywalizacji zarówno mężczyznom, jak i kobietą. Do tego nie ma ograniczeń wiekowych. Siłować się może każdy, w tym także osoby niepełnosprawne. Na pewno ma większe pole do popisu niż piłka nożna. Dlatego uważam, że Armwrestling spokojnie może być dyscypliną sportową dla wszystkich.\nIgor Mazurenko: Obecnie przygotowuje się do startu na Mistrzostw Świata – Włochy 2009. Oczywiście jestem też w przygotowaniach inauguracyjnego turnieju „X Międzynarodowy Turniej o Puchar Złotego Tura”, czyli „Puchar Świata Zawodowców – Nemiroff World Cup – Warszawa 2009”.\nArmpower: W takim razie czy na Mistrzostwach Świata zdołasz wywalczyć złoto?\nIgor Mazurenko: Będę się oczywiście starał wywalczyć złoty medal Mistrzostw Świata. Na pewno nie popełnię tych samych błędów, które popełniłem podczas walk w Bułgarii. A jak będzie? – zobaczymy! Miło by było usłyszeć Mazurka Dąbrowskiego i stanąć na najwyższym podium mistrzostw.\nTego oczywiście Igorowi Mazurenko życzymy.\nRozmawiał: Paweł Podlewski\nZmieniony przez - ARMPOWER w dniu 2009-07-10 14:49:54\nDo Ludzi od TS'u\nBionabol (Pharmacia, Bułgaria)


przez Renatka » 22 lut 2015, o 14:26\nJaki projekt domu podoba wam się najbardziej? Chodzi mi o projekt nowoczesnego domu, powierzchnia około 180 mk. Zależy mi na tym, aby to był właśnie dom w stylu nowoczesnym, podoba mi się coś takiego:\nTego typu projekty są np. tutaj dostępne http://www.archeton.pl/projekty-domow-nowoczesnych - który waszym zdaniem wydaje się być najlepszy? Na co zwracać uwagę podczas wyboru konkretnego projektu?\nCzekam na wasze propozycje i odpowiedzi. Z góry dziękuję także za wszelkie porady.\nprzez parka » 23 lut 2015, o 07:45\nBardzo ciekawy projekt, dokładnie taki jakie lubię\nprzez lijt » 12 gru 2016, o 11:42\nbardzo nowoczesny, w moim stylu\nprzez uglybad » 14 gru 2016, o 10:16\nPiękny ten projekt\nprzez ingga » 30 lis 2017, o 13:35\nJa polecam domy drewniane sen dom. Są naprawdę klimatyczne i wyróżniają się spośród reszty. Mi od zawsze się takie podobały, dlatego sama się na takie rozwiązanie zdecydowałam.\nprzez martusiamarta » 14 gru 2017, o 12:49\njejku ten jest cudowny!\n14 gru 2017, o 17:52\nprzez miliwak » 14 gru 2017, o 20:07\nduzo kosztuje taki ?\nTakie, który będzie ci najbardziej się podobał\nprzez Benio11 » 9 sty 2018, o 10:25\nPiękny projekt, zazdroszczę\nprzez lucky » 22 mar 2018, o 22:40\nZależy, ile dana osoba ma środków na budowę domu. Takie dwupiętrowe zawsze będą droższe od parterowych. Takie projekty domów np. na Dominanta mają podane ceny budowy wraz z potrzebnymi materiałami.


Prawdopodobne niebakteryjne zapalenie prostaty | Męskie Zdrowie\nThread starter szsz\nRozpoczęty Luty 6, 2022\nMam 28 lat i 2 lata temu przeszedłem zabieg obrzezania. Po miesiącu od zabiegu zaczął się problem z ujściem cewki moczowej. Po oddaniu moczu odczuwałem kilkuminutowe pieczenie oraz ujście było zaczerwienione.To samo dotyczyło wytrysku, tyle że było większe pieczenie i dłużej to trwało. Zgłosiłem się z tym problemem do lekarza ogólnego, który przepisał mi urofuraginium oraz miałem zacząć pić sok z żurawiny. Niestety to nie pomogło. Przed zgłoszeniem się do urologa wykonałem wymaz z cewki moczowej, badanie ogólne moczu oraz posiew moczu i wyszedł gronkowiec złocisty w ujściu. Reszta badań w porządku. Z wynikami poszedłem do lekarza, który na początek przepisał mi Zinnat 0.5 2x1 przez 2 tygodnie. niestety nie pomogło. Ponownie zgłosiłem się do tego samego lekarza. Tym razem przepisał mi Gentamycynę domięśniowo (jak dobrze pamiętam było to 10 dni). Po zakończeniu przyjmowania zastrzyków i odczekaniu 2 tygodni, wykonałem ponownie wymaz z cewki. Tym razem wyszedl enterococcus faecalis +++ i ponownie zgłosiłem się do tego samego lekarza. Przepisał mi zgodnie z antybiogramem Augmentin 3x1 (tutaj nie pamiętam jak długo). Ponownie po zakończeniu antybiotyk i odczekaniu 2 tygodni zrobiłem wymaz. Również wyszedł enterococcus faecalis tyle, że z ++. Znowu dostałem ten sam antybiotyk co wcześniej od tego samego lekarza. Wziąłem ten antybiotyk, ponownie odczekałem i zrobiłem wymaz po raz 4. Wyszedł mi ponownie enterococcus faecalis +++, ale był jeszcze dopisek HLAR. Do tej pory nie wiem co to oznacza. Z tym wynikiem poszedłem do innego urologa, który przepisał mi MONURAL, LEVOXA i DOXYCYCLINUM w sumie wszystkie brałem ponad miesiac. Po tych tabletkach poczułem największą poprawę (zmniejszyło się pieczenie po oddaniu moczu, po wytrysku też, ale w mniejszym stopniu). Niestety po zakończeniu tej kuracji, odczuwałem i odczuwam do dzisiaj pieczenie odbytu ( z odbytem byłem u proktologa, u dermatologa, żaden lekarz nie pomógł mi. Pod koniec 2021 roku wykonałem następny wymaz i byłem zaskoczony bo wynik był ujemny. Cieszyłem się, że wynik jest ujemy, ale nadal odczuwałem skutki uboczne. Prze kilka następnych miesięcy wykonałem 3- 4 wymazy, bo aż nie dowierzałem, że pomimo braku bakterii nadal mam pieczenie i zaczerwienione ujście cewki moczowej. Za każdym razem wynik był ujemny. Wykonałem też posiew nasienia ( również wyszedł ujemny, nie wiem czy to ważne, ale leukocyty były na poziomie 0-1), posiew preejakulatu ( też ujemny), PSA (0.6 ng/ml,) ponownie posiew moczu i badanie ogólne (również wynik ujemny). Pod koniec listopada pojechałem do Warszawy do dr Malczyńskiego. W trakcie badania prostaty pierwszy raz odczułem tam ból. Może nie był on tak duży, ale było to nie przyjemne uczucie. W karcie wizyty napisał DRE gruczoł o spoistości jednorodnej bez patologicznych oporów i cech rozmięknienia. Tkliwy szczególnie na obrzeżach, spoistość prawidłowa. P badaniu poinformował mnie o tym, że mam niebakteryjne zapalenie prostaty i jest to ciężkie do wyleczenia, ale gdy dopytałem się czy jest Pan doktor pewny na 100% czy może jednak gdzieś jest jakaś bakteria, odpowiedział mi, że jest taka możliwość i nie może powiedzieć na 100%, że jest to NZP. dostałem od niego Urotrim 2x1 40 szt., Proxelan 1x1 30szt. oraz Olfen 75 SR 1x1 30szt i Vit C 1000. Po tej kuracji nastąpiła bardzo duża poprawa. Po oddaniu moczu praktycznie nie odczuwam pieczenia ( w sumie zauważyłem zależy to od barwy moczu im ciemniejsza tym bardziej piecze), a po wytrysku pieczenie również się zmniejszyło i szybciej zaczerwienienie znika. Po ponad miesiącu pojechałem ponownie do tego lekarza, tym razem chciałem aby wykonał jeszcze masaż stercza i pobrał wymaz. Oczywiście wykonał masaż i bardzo głęboko włożył mi wymazówkę. Gdy ja robiłem wymaz, to wkładałem tylko końcówkę z wacikiem. Podobno źle to robiłem i trzeba było to włożyć głębiej. Sam bym tego nie włożył przez ból. Oddałem ten wymaz do laboratorium, ale wynik wyszedł ujemny. Jeszcze na tej wizycie dostałem Distreptaza, Ciprinol, Diclac 150 Duo ze względu na to, że włożył mi tak głęboko wymazówkę. Na koniec usłyszałem, że jeśli nic nie będzie tam, to mam przez 3-4 miesiące pić witaminę C. Jakoś w to nie wierzę, że witamina c mi pomoże\nNa ten moment skończyły mi się pomysły, co mógłbym robić dalej. Mimo poprawy mam nadal pieczenie oraz zaczerwienienie. Zauważyłem też, że po ejakulacji odczuwam zwiększone pieczenie odbytu. Co do odbytu to wykonałem wymaz na grzyby i bakterie (wyniki ujemne), stosowałem różne maści przeciwzapalne, przeciwgrzybiczne, proktis M itp.( jeżeli jest to ważne mogę wypisać wszystkie rzeczy, które stosowałem, a było ich sporo ). Czy zaczerwieniony odbyt, może być przez NZP? Czy raczej to wina dużej ilości antybiotyków?. Jeżeli macie jakiś pomysł na zmniejszenie pieczenia, to proszę napiszcie. Również proszę o jakąś poradę dotyczącą ujścia cewki moczowej. Co mógłbym jeszcze zrobić. Jakieś dodatkowe badania? Może możecie mi polecić jakiegoś dobrego urologa z Warszawy?\nJeśli macie pytania. Chętnie na nie odpowiem.\nReactions: góral and kaolik98\nNo cóż. Po pierwsze trzeba wykonać przynajmniej annoskopię u proktologa i wypytać go czy masz może hemoroidy, jeśli ich nie masz to warto też zrobić kolonoskopię ale w Twoim wieku raczej wykluczałbym raka odbytu. Co do gronkowca (zwłaszcza HLAR) i faecalisa to wygląda to na zakażenie szpitalne (szczególnie gronkowiec). Teraz idziemy dalej. Gentamycyna w zastrzykach (pewnie 80 mg 2x dziennie, prawda?) to dobra przy zapaleniu migdałków a nie przy prostacie. Olfen czy diclak to oczywiście NLPZ więc nic dziwnego, że odbyt przestał trochę boleć, Urotrim jest dobry ale nie na przewlekłe zapalenie prostaty. Jeśli Olfen stosowałeś przez miesiąc w czopkach to może być zaczerwienienie odbytu. Mam nadzieję, że dostałeś leki na zobojętnienie kwasu żołądkowego bo inaczej możesz mieć nadżerki na żołądku po NLPZ.\nSłowem przerąbane. Przeczytaj od deski do deski wątek o zapaleniu prostaty. Ból odbytu będzie Ci już towarzyszył jeśli nie znajdziesz bakterii a jak to skutecznie zrobić, wszystko jest we wspomnianym wątku.\nZapraszam na priv, mam podobny problem.\nProktolog raczej wykluczył hemoroidy. Jeżeli coś by znalazł to by mnie poinformował o tym i przepisałby jakieś leki na to. Zaczerwienie jest również w środku. Dostałem tylko maści przeciwzapalne, tę piankę co pisałem wyżej i czopki robione w aptece. Szczerze, bardziej odczuwałem pieczenie przy stosowaniu tego niż wtedy gdy nic nie używałem. Gentamycynę 0.16 (tak mam napisane na karcie wizyty) 1x dziennie, ta bakteria była tylko w ujściu cewki moczowej. A po tych zastrzykach już więcej jej nie miałem w posiewach, ani nigdzie. Czy to oznacza, że mogła być również w prostacie? Olfen był w postaci tabletek, a Urotrim jak dobrze pamiętam to przepisał na drogi moczowe a nie typowo na prostatę. W trakcie brania NLPZ stosowałem Lacidofil i jak na ten moment jest w porządku. Wracając do odbytu to on mnie tylko piecze, bardziej określiłbym to jak dyskomfort a nie ból.\nNa ten moment bardziej mi doskwiera odbyt niż pieczenie po oddaniu moczu czy też ejakulacji. Bo jak napisałem wyżej pieczenie w cewce jest krótkotrwałe, tylko po oddaniu moczu i po ejakulacji, a powiedzmy mija 10 minut i już praktycznie nie ma problemu. Trochę dłużej utrzymuje się zaczerwienienie. Nie mam innych skutków ubocznych zapalenia prostaty jak problem z oddawaniem moczu, parcie na pęcherz, bóle miednicy, odbytu ( tylko mam dyskomfort ), kręgosłupa, czy też problemy z erekcją. Jeszcze jedno pytanie czy przy niebakteryjnym zapaleniu prostaty ( nie wiadomo czy na 100% mam) i przy braku bakterii enterococcus faecalis , jest możliwość zarażenia dziewczyny podczas stosunku. Lekarz twierdzi, że mało prawdopodobne, ale chciałbym poznać waszą opinię.\nNie mogłem znaleźć przycisku edytuj.\nSporo fuksa miałeś bo po zastosowaniu gentamycyny tylko 1x dziennie 160 mg w zastrzyku bakteria nie powinna tak łatwo zniknąć. Rozumiem, że robiłeś też posiew z płynu z prostaty? Nie wiem co Ci powiedzieć. Ja przez kilka lat miałem tylko jeden objaw: dyskomfort w odbycie. Dlatego chodziłem po proktologach. Niestety po 7 latach przerodziło się to w ból i piłeczkę w odbycie. Może u Ciebie to tylko alergia na leki a może to początek zapalenia? Tak czy inaczej powtórzyłbym próbę Stameya i badanie nasienia, jak to zrobić to opisywaliśmy - liczy się szybkość, a z dziewczyną tylko bym jechał z gumą.\nTo jeszcze na koniec ostanie pytanie. Czy ktoś się orientuje gdzie w Warszawie najlepiej wykonać próbę Stameya?\nLekarz mi powiedział, że próbka mogła być zanieczyszczona i dlatego był tam gronkowiec, ale również mogłem się zarazić w szpitalu, tak jak napisałeś. Teraz tak się zastanawiam czy przypadkiem zestaw 3 antybiotyków ( MONURAL, LEVOXA i DOXYCYCLINUM ) spowodował to, że bakteria w ujściu cewki zniknęła, a w jakiś sposób dostała się do prostaty przez branie tych tabletek. Czy w ogóle jest taka możliwość? Wcześniej brałem tylko Agumentin i nie miałem takich problemów z tyłem. Jak sobie przypominam to po przyjęciu tych wszystkich antybiotyków, zacząłem mieć zaczerwienienie oraz pieczenie odbytu, które zwiększa się ( pieczenie ) po ejakulacji i po jakimś czasie zmniejsza się. Chyba wskazuje na to, że jednak coś jest z tą prostą nie tak. Gdyby się nie zwiększało to raczej zakładałbym, że jest zaburzona flora bakteryjna. Oby to się nie zamieniło w ból jak u ciebie ,bo jak do tej pory tylko dyskomfort, bez ucisku między moszną a odbytem ( tak u ciebie i u nich wyczytałem w postach ), brak piłeczki oraz bólu. Jeżeli chodzi o posiew z płynu z prostaty, to chciałem taki wykonać. Poprosiłem lekarza, lecz wydaje mi się teraz, że masaż stercza był zbyt krótki (płyn nie wypłyną), tylko po tym masażu wymazówka została włożona przez doktora bardzo głęboko i na pewno coś na tym patyczku było, ale czy to był płyn, ciężko powiedzieć. Co do posiewu z nasienia z 2021 roku, to został wykonany od razu po przyjęciu ( tak jak pisaliście na forum i tak mam napisane na wyniku). Dostarczenie zajęło mi 45 minut. Wynik wyszedł ujemny. Próbę Stameya nie miałem, więc niedługo to wykonam. Gdyby tam nic nie wyszło, to można na 100% mówić o przewlekłym zapaleniu prostaty i wtedy jak może leczenie wyglądać? Czy w ogóle są jakieś szanse na wyleczenie tego czy mam się przygotować na to, że do końca życia będę z tym żyć? Czy warto zrobić USG prostaty w moim przypadku, czy coś może wskazać czy raczej sobie to odpuścić?\nTen dyskomfort przejdzie w ból na 100%. Wierz mi. Przed próbą Stameya nie można dwa tygodnie ejakulować. Diagnostyka najważniejsza i na niej się skup obecnie. Powodzenia. Na pytania o leczeniu i szansach zdecydowanie za wcześnie.\nTydzień nie wystarczy, bo chciałbym zrobić tę próbę w następnym tygodniu?\nWynik dostaje się tego samego dnia czy trzeba czekać kilka dni?\nDyskomfort odczuwasz tylko jak siedzisz czy cały czas?\nJuż nie odczuwam, odczuwałem nie dyskomfort ale ból 1,5 roku bez przerwy. Wcześniej odczuwałem dyskomfort przez kilka lat z przerwami. Ból odczuwałem głównie siedząc, na szczęście w nocy odpuszczał. O mało nie zwariowałem serio. Niby ból niezbyt silny ale myślałem o nim non stop.\nNa próbę Stameya musisz odczekać miesiąc po antybiotykoterapii, wynik po dwóch tygodniach.\nGrom ale ty miałeś bakterie przejebaną i ona robiła ci sieczke z tyłka .Kolega musi sie dokładnie przebadać a potem można coś wnioskować.\nPrawda @Mnichu ale na początku też było u mnie niewinnie. Szkoda, że przed antybiotykiem @szsz nie oddał chociaż nasienia do zbadania.\nReactions: góral and Mnichu\nTakie to Gówno jest. Dlatego uważam że prostata jest najważniejszym organem u mężczyzn. Bo nie dość że potrafi fest boleć to jeszcze ryje banie .\nPrzed, którym antybiotykiem, bo kilka już brałem? Czy chodzi ci przed pierwszym?\nNapiszę w skrócie jak wyglądał mój przebieg badań i brania antybiotyków, żeby nie trzeba było wracać do pierwszego postu.\n- Urofuragnium, sok żurawinowy -\n[ Badanie ogólne moczu - dobre ]\n[ Posiew moczu - ujemny ]\n[ Posiew z ujścia cewki moczowej - gronkowiec złocisty ]\n- Zinnat -\n- Gentamycyna do mięśniowo -\n[ Posiew z ujścia cewkiu moczowe - enterococcus faecalis +++ ]\n- Agumentin -\n[ Posiew z ujścia cewki moczowej - enterococcus faecalis ++ ]\n- Monural, levoxa, doxycyclinum -\n"Pieczenie odbytu plus zaczerwienienie"\n[ Posiew z ujścia cewki moczowej - enterococcus faecalis +++ HLAR ]\n[ Posiew z ujścia cewki moczowej - Posiew ujemny ]\n[ Posiew z cewki moczowej u dermatologa - posiew ujemny, wymaz z odbytu - nic nie wyszło, w kierunku grzybów - nic nie wyszło ]\n[ Posiew z nasienia - Posiew ujemny, leukocyty - 0-1 w polu widzenia | Dostarczone w ciągu 45 minut, badanie wykonane o tej samej godzinie co oddałem | ]\n[ Posiew z preejakulatu - posiew ujemny ]\n[ Badanie moczu - wyniki w normie ]\n[ Posiew moczu - posiew ujemny ]\n[ Posiew z ujścia cewki moczowej, gdy była bardzo czerwona - posiew ujemny ]\n- Urotrim -\n- Proxelan -\n- Olfen 75 SR tabletki -\n[ Posiew z płynu prostaty - posiew ujemny | Wydaje mi się, że masaż stercza był zbyt krótki. Na pewno coś było na wymazówce, ale czy był to ten płyn to nie wiem. ]\nPo każdym antybiotyku przerwa 2 tygodnie lub dłużej i dopiero robiłem wymazy. Nie wcześniej. Jak długo przyjmowałem każdy antybiotyk, tego do końca nie pamiętam, ale mogę powiedzieć, że minimum od 10 dni do 35 dni.\nKolego szsz moim zdaniem podkreslam moim , wymaz z cewki to nie jest dobre i miarodajne badanie. W cewce mogą byc różne bakterie . Tylko badanie 4 szklanek plus badanie nasienia. Popatrz ile abx zjadłeś . I nic nie pomogło .\nPoza tym badanie nasienia a najlepiej próba Stameya musi być co najmniej 4 tygodnie po antybiotyku.\nDokładnie tak Grom . A wymaz z cewki ale tylko PCR na DNA atypowych bakteri .\nSzsz nie zawsze po masażu stercza wypływa płyn ale jak urolog wszdzil głęboko patyczek to jest też miarodajne a masaż stercza do pobrania trwa krótko 3 minuty\nP Prawdopodobne komplikacje po zabiegu? Stulejka 5 Kwiecień 30, 2021\nB Siedzący tryb życia a niebakteryjne zapalenie prostaty Prostata 4 Wrzesień 21, 2017\nPrawdopodobne komplikacje po zabiegu?\nStarted by prds\nSiedzący tryb życia a niebakteryjne zapalenie prostaty\nStarted by bastek89


Ciasto z orzechami | Jak ugotować? Haps.pl\naleko 03.10.2019 16:42\nFot. Shutterstock/ BarthFotografie\nPlacek z orzechami to jedno z naszych ulubionych ciast. Lubi je chyba każdy, kto tylko nie ma alergii na orzechy. Kremowy budyń, puszysty placek i chrupiące orzechy w słodkim karmelu – nie ma chyba lepszego połączenia! Niektórzy twierdzą, że orzechowiec najlepszy jest po 2-3 dniach. Jeśli planujesz upiec go na przyjęcie, zrób to wcześniej, by smaki dobrze się przegryzły w lodówce. Uwaga! Jeśli planujesz trzymać je w lodówce, pamiętaj, że krem budyniowy łatwo będzie pochłaniał aromaty. Nie przechowuj ciasta obok mięsa ani aromatycznych serów. Sprawdź także, czy lodówka jest czysta.\nJakie orzechy do orzechowca?\nKlasyczny orzechowiec robiony jest z dodatkiem orzechów włoskich. Nie obiera się ich ze skórek, najważniejsze, aby były zdrowe i niewysuszone. Jeżeli masz ochotę na eksperyment cukierniczy, śmiało możesz wypróbować ciasto z orzechami laskowymi lub nerkowcami bądź z mieszanki różnych orzechów.\nCiasto z orzechami – przepis na orzechowiec\n500 g mąki pszennej (ok. 3,5 szklanki),\n3 łyżki płynnego prawdziwego miodu,\nJak zrobić ciasto orzechowiec?\nDo dużej miski przesiej mąkę pszenną. Wbij jajka, wlej miód (musi być płynny, inaczej się dobrze nie rozprowadzi – jeśli masz zwarty miód, podgrzej go w garnuszku lub w mikrofalówce), mleko, wsyp cukier i sodę oczyszczoną, dodaj także masło lub margarynę. Wszystkie składniki połącz, zagniatając gładkie ciasto. Następnie wstaw je do lodówki lub w inne chłodne miejsce na co najmniej pół godziny. Potem podziel ciasto na dwie lub trzy równe części i wyłóż je do prostokątnych blach. Upiecz najpierw jedną, a później drugą w temperaturze 180*C przez około 20 minut. Odstaw do wystudzenia. Rada: ciasto możesz również upiec bez dzielenia je na porcje, upiec do suchego patyczka, ostudzić i podzielić na dwie lub trzy części, które następnie przełożysz kremem.\nGdy ciasto się piecze, przygotuj masę budyniową. W 150 ml mleka rozmieszaj zawartość torebek z budyniem. Pozostałe 350 ml zagotuj w garnku. Do gotującego się mleka wlej rozmieszany budyń. Mieszaj cały czas, aż budyń zgęstnieje. W trakcie mieszania wsypuj powoli cukier. Gdy budyń będzie gęsty, odstaw go do wystygnięcia. Następnie utrzyj masło, używając miksera kuchennego i połącz ze schłodzonym budyniem. Tak przygotowaną masę wyłóż na jeden z płatów ciasta i nakryj drugim.\nW niewielkim garnku rozpuść masło. Następnie dodaj miód i wsyp orzechy. Nie musisz obierać ich ze skórki. Gdy masło i miód będą dobrze rozpuszczone i połączone, wyłóż całość na wierzch ciasta i odstaw, aby wystygło.\nWskazówka: Aby ciasto było odpowiednio wilgotne, po upieczeniu możesz nasączyć je herbatą. Zaparz niezbyt mocną herbatę i polej nią upieczone płaty ciasta.\nSprawdź również nasz przepis wideo na doskonały strudel z jabłkami i orzechami:


Wiadomości: Jakub Jarosz: Byliśmy gotowi mentalnie na to spotkanie\nStrona Główna > Aktualności > PlusLiga > Jakub Jarosz: Byliśmy gotowi mentalnie na to spotkanie\nJakub Jarosz: Byliśmy gotowi mentalnie na to spotkanie\n11 lutego 2018 15:54\nPo przegranej w poprzedniej kolejce z PGE Skrą Bełchatów rzeszowianie udali się do Zawiercia, gdzie w trzech setach pokonali miejscowych zawodników Aluronu Virtu Warty. – Cieszymy się bardzo z trzech punktów oraz zwycięstwa 3:0. Mam nadzieję, że w kolejnym spotkaniu będziemy gotowi na walkę o zwycięstwo – powiedział Jakub Jarosz.\nSiatkarze Asseco Resovii Rzeszów mieli z zawiercianami rachunki do wyrównania. W pierwszej rundzie fazy zasadniczej PlusLigi dość niespodziewanie ulegli podopiecznym Emanuele Zaniniego 2:3 i bardzo chcieli zrewanżować się za to spotkanie. – Udał nam się rewanż za porażkę w pierwszej rundzie. Cieszymy się bardzo, że wygraliśmy to spotkanie i zdobyliśmy trzy punkty. Taki był plan, który bardzo chcieliśmy wypełnić i to się udało – dodał atakujący rzeszowian. Co więc zadecydowało o wygranej zespołu z Podkarpacia? – Ciężko mi analizować tak na gorąco, co zadecydowało o wyniku spotkania. Myślę, że w każdym elemencie górowaliśmy. Zwycięstwo 3:0 wskazuje, że byliśmy zdecydowanie lepsi – analizował.\nW Zawierciu niewielka hala wypełniona jest zawsze do ostatniego miejsca, a żywiołowy doping kibiców Jurajskich Rycerzy potrafi sparaliżować niejedną drużynę. Nie inaczej było w sobotnie popołudnie. Głośny doping fanów żółto-zielonych uciszał się tylko przy zagrywce Thibault Rossarda, kiedy zaczynali… czytać gazetę. Odcięcie się od całej tej otoczki udało się rzeszowianom idealnie, dzięki czemu przez całe spotkanie kontrolowali jego przebieg. – Byliśmy bardzo mocno gotowi mentalnie na to spotkanie. Wiedzieliśmy, że miejsca będą wypełnione do ostatniego krzesełka i przygotowaliśmy się na to. Wiedzieliśmy, że będzie gorąco i chcieliśmy zagrać swój dobry mecz od początku do końca, żeby nie było żadnych nerwowych sytuacji – stwierdził Jakub Jarosz. W spotkaniu tym miała miejsce jedna z najdłuższych wideoweryfikacji w tym sezonie PlusLigi. – Faktycznie był taki jeden dłuższy challenge, ale poza tym jestem zadowolony z pracy arbitrów – dodał.\nPL: Trzy punkty Resovii\nZawodników Andrzeja Kowala już w środę czeka walka w Pucharze CEV, gdzie będą gościć siatkarzy francuskiego GFC Ajaccio VB. W tym sezonie w europejskich pucharach nie przegrali jeszcze żadnego spotkania i taki status będą chcieli utrzymać po tym dwumeczu. – Plan jest taki sam jak zawsze, chcemy po prostu wygrać spotkanie. Chcemy zwyciężyć u siebie, a potem zagrać dobrze we Francji – potwierdził atakujący z Rzeszowa.\nTematem numer jeden mijającego tygodnia był wybór nowego selekcjonera reprezentacji Polski i tocząca się dyskusja, czy ma nim być Polak czy obcokrajowiec. Czy dla reprezentantów Polski ma znaczenie narodowość trenera? – Myślę, że najważniejsze jest to, żeby to był po prostu dobry trener. Nie sądzę, żeby dla zawodników, którzy są w reprezentacji, narodowość miała jakiś wielkie znaczenie. Trener musi być fachowcem w swoim fachu i wtedy można go rozliczać, zazwyczaj po wynikach. Gratuluję trenerowi Heynenowi zwycięstwa w tym konkursie i na pewno będę kibicować polskiej reprezentacji – stwierdził. A czy dla Jakuba Jarosza temat reprezentacji jest już zamknięty? – 31 lat skończyłem i nie wiem, czy to jest jeszcze moment, żeby grać w reprezentacji. Jest dużo młodych i zdolnych chłopaków, którzy będą przyszłością reprezentacji, więc to chyba ich czas – zakończył.


Sklepy internetowe | Katalog SEO\nSklepyinternetowe2kroki.com Sklepy internetowe (Katalog tworzenie stron …)\nSklepy internetowe2kroki.com - profesjonalne tworzenie sklepów internetowych oraz ich integracja z Allegro i Ceneo. Serdecznie zapraszamy!\nDodaj komentarz sklepyinternetowe2kroki.com teraz!\nIntegracja sklepów z Action SA - Cennik Off-Line Informacje o integracji sklepów internetowych z hurtownią Action SA, za pomocą programu Cennik Off-Line. COL integruje sklepy typu prestaShop, oscommerce, oscGold, shoper z Action SA.\nTani hosting dla twojej strony internetowej Oferujemy kompleksowe rozwiązania internetowe takie jak: hosting, rejestracja domeny, projektowanie stron www oraz sklepów internetowych. Utrzymujemy strony internetowe w technologi WEB 2.0.\nProjektowanie efektownych stron www Projektowanie stron www. Flash z panelem administratora. Ponad 1000 projektów. Szczegóły dotyczące zlecenia, cennik, gwarancja, faktura VAT.\nSklepyinternetowe2kroki.com w Katalogu SEO - skomentuj!


Recenzja tabletu Samsung Galaxy Note 10.1\nStrona główna Recenzje Recenzja tabletu Galaxy Note 10.1 – Tablet prawie idealny, ale szybko zapomniany\nRecenzja tabletu Galaxy Note 10.1 – Tablet prawie idealny, ale szybko zapomniany\nPrzez ostatnie parę miesięcy mieliśmy przyjemność poznać parę nowych tabletów od Samsunga, między innymi z serii Galaxy Tab S, Galaxy Tab PRO jak i Galaxy Note PRO. Urządzenia te są naprawdę świetnym kawałkiem elektroniki i nic dziwnego, że cieszą się aktualnie sporą popularnością. Cofnijmy się jednak o kilkanaście miesięcy wstecz. W sierpniu 2012 roku miała miejsce premiera tabletu Samsung Galaxy Note 10.1, który wówczas wzbudził spore zainteresowanie wśród użytkowników. Szybko jednak o nim zapomniano. Czy słusznie? Na to pytanie postaram się odpowiedzieć w tej recenzji.\nJak już przed chwilą wspominałem, Galaxy Note 10.1 został zaprezentowany w sierpniu 2012 roku podczas wydarzenia Samsung Mobile Unpacked 2012 Episode 2, na którym to również koreański potentat zaprezentował drugą generację tabletofonu Samsung Galaxy Note II. Oba te urządzenia mają ze sobą bardzo dużo wspólnego, poczynając od specyfikacji i funkcji, a na obudowie kończąc. W obu urządzeniach znajdziemy czterordzeniowy procesor Exynos 4412, 2 GB pamięci RAM, 16 GB pamięci wewnętrznej, ekran o rozdzielczości 1280 x 800 pikseli czy błyszczącą obudowę HyperGlaze. Na tle wizualnym Galaxy Note 10.1 jest również bardzo podobny do tabletu Galaxy Tab 2 10.1, gdyż w obu urządzeniach znajdziemy identyczną obudowę jak też identyczny ekran.\nJak zawsze wypada powiedzieć co nieco o samym pudełku i jego zawartości. Galaxy Note 10.1 dostajemy w standardowym pudełku, w takim jak Samsung zdążył już nas przyzwyczaić przy swoich starszych urządzeniach (np. Galaxy Note II). Pierwsze co rzuca się w oczy to dużych rozmiarów ilustracja przestawiająca tablet w całej jego okazałości i krótkim opis urządzenia. Po odwróceniu pudełka standardowo znajdziemy skróconą specyfikację. W środku, oczywiście oprócz tabletu znajdziemy ogromną modułową ładowarkę złożoną aż z 3 elementów (kabel USB, adapter i zmienną wtyczkę do kontaktu), słuchawki w kolorze białym (tablet jest szary, więc pewnie mieli ich za dużo). Nie zabrakło też wymiennych gumek do słuchawek i końcówek do rysika S-Pen. O masie makulatury już chyba wspominać nie muszę 🙂\nZestaw jest zatem bardzo bogaty, czego nie można powiedzieć o zawartości pudełka w przypadku nowszych tabletów tego producenta.\nPierwsze co nam się rzuca w oczy po wzięciu tabletu do ręki to duży, 10,1-calowy wyświetlacz, na którym zapewne już znajduje się parę odcisków palców. Dookoła ekranu umieszczono szeroką na około 2 centymetry czarną ramkę pokrytą szkłem. Na czarnej tafli nad wyświetlaczem odnajdziemy dobrej jakości kamerkę do wideo-rozmów oraz czujnik pomiaru światła, a pod nim średnich rozmiarów logo producenta. Dookoła tego wszystkiego zauważymy plastikową, ciemnoszarą ramkę, która chyba miała za zadanie przypominać metal. Delikatnie wystaje ponad ekran (jakiś 1 mm), co delikatnie chroni go przed zarysowaniami. Po obu stronach ramki znajdziemy głośniki stereo, które może do najgłośniejszych nie należą, ale dźwięk przez nie wydawany jest całkiem przyjemny i bez zniekształceń. Co więcej głośniki są umieszczone w idealnym miejscu, bo trzymając tablet poziomo nie ma mowy o zakryciu ich dłonią czy palcami.\nSamsung Galaxy Note 10.1 – przód / fot. galaktyczny.pl\nBoki urządzenia są zrobione z tego samego materiału co przednia ramka. Daje to bardzo ciekawy efekt wizualny. Od góry znajdziemy klawisz zasilania, przycisk głośności, złącze karty microSD, port podczerwieni jak też mini jack 3.5 mm do podłączenia dowolnych słuchawek. U dołu możemy dostrzec wielofunkcyjny, 30-pinowy port urządzenia służący między innymi do ładowania, otwór mikrofonu i miejsce do umieszczenia rysika S-Pen. Lewa i prawda krawędź jest pusta.\nSamsung Galaxy Note 10.1 – górna krawędź / fot. galaktyczny.pl\nNa „pleckach” tabletu znajdziemy 5-megapikselowy aparat wraz z diodą doświetlającą. Oba te elementy znajdują się na przedłużeniu szarej ramki. Pozostała część tylnej obudowy pokryta jest materiałem HyperGlaze znanym chociażby z Galaxy S III i Galaxy Note II, na którym widać fakturę podobną do szczotkowanego aluminium. W centralnym miejscu znajdziemy logo producenta, natomiast na spodzie parę informacjo o urządzeniu. Warto zauważyć, że tylna obudowa nie jest najlepszej jakości i bardzo łatwo się wygina pod naciskiem palców, co daje niezbyt przyjemne doznania. Działa też jak magnes na kurz i odciski palców.\nSamsung Galaxy Note 10.1 – tył / fot. galaktyczny.pl\nNa uwagę zasługuje jeszcze waga urządzenia, która w przypadku recenzowanego tutaj modelu z Wi-Fi wynosi 597 gramów. Może tablet nie jest super lekki jak obecne generacje, ale nie powinno to bardzo przeszkadzać podczas codziennego korzystania z urządzenia. Problem pojawia się w sytuacji, gdy tablet trzymamy w rękach przez dłuższy czas, przykładowo podróżując środkami komunikacji. Wtedy można odczuć, że Galaxy Note 10.1 już swoje waży.\nW galaktycznym notesie został zastosowany wyświetlacz wykonany w technologii PLS oferujący całkiem dobre kąty widzenia i odwzorowanie kolorów. Niestety największą jego bolączką jest niska rozdzielczość, która wynosi jedynie 1280 x 800 pikseli, co niestety nie gwarantuje zbyt dobrych wrażeń podczas korzystania z niektórych aplikacji, gdzie np. jest mała czcionka. Nie trudno w codziennym użytkowaniu zauważyć poszczególnych pikseli, gdyż ekran oferuje jedynie gęstość 149 pikseli na jeden cal. To trochę mało, ale znowu nie przesadzajmy, bo tablet już swoje na rynku przeżył. Nie mniej ekran swoją rolę spełnia i obraz wyświetla całkiem dobrze, a te piksele nie są aż tak uciążliwe. Jakoś do dziś większość laptopów ma rozdzielczość HD przy 15-calowym wyświetlaczu, co daje jeszcze mniejsze zagęszczenie pikseli, ale nikt z tego powodu problemów nie robi.\nSamsung Galaxy Note 10.1 – ekran / fot. galaktyczny.pl\nWarto wspomnieć o chyba zupełnym braku powłoki oleofobowej, bo bardzo trudno utrzymać ekran w stanie czystości chociaż przez pięć minut. Bardzo łatwo zbiera tłuszcz i wszelakie zabrudzenia. Jeżeli jesteście estetami to obowiązkowo musicie dokupić folię na ekran, która poprawi trochę sytuację lub cały czas nosić ze sobą ściereczkę z mikrofibry. Przez ten fakt w drastyczny sposób spada widoczność ekranu w pełnym słońcu, gdyż trudno cokolwiek na nim zobaczyć. Warto jeszcze zauważyć, że w Galaxy Note 10.1 brakuje powłoki Gorilla Glass, a zamiast niej Samsung zastosował autorskie szkło hartowane. Na szczęście spisuje ono całkiem dobrze i po roku użytkowania żadnych większych rys nie widać.\nTeraz kilka słów o reakcji ekranu na dotyk. Wszystko działa dobrze i bez większych problemów, chociaż czasami zdarzają się momenty, że urządzenie przestaje reagować na palec i jego korzystanie jest możliwe tylko przy pomocy rysika S-Pen. Na szczęście zwyczajne wygaszenie ekranu i uruchomienie go ponownie pomaga. Taki problem się zdarza, ale naprawdę bardzo sporadycznie.\n[notification type=”information” title=”Ciekawostka”]W oryginalnej instrukcji obsługi, Samsung ostrzega przed dotykaniem ekranu w Galaxy Note 10.1 przy pomocy palców, gdyż może spowodować nieprawidłowe działanie ekranu. Ciekawe, nieprawdaż?\nTrochę ponarzekaliśmy, więc najwyższy czas napisać o tablecie coś dobrego. Biorąc pod uwagę wydajność Galaxy Note 10.1 to nie ma zbytnio do czego się przyczepić. Tablet pracuje pod kontrolą czterordzeniowego procesora Exynos 4412 o taktowaniu 1,4 GHz wspomaganego układem graficznym Mali-400 MP4, co zapewnia naprawdę dobre osiągi w codziennym użytkowaniu jak i w grach. Urządzenie działa szybko i stabilnie, a nowe wymagające gry takie jak GTA San Andreas czy The Amazing Spider-Man 2 nie sprawiają mu większych problemów.\nQuadrant Standard / fot. galaktyczny.pl\nUrządzenia posiada 2 GB pamięci RAM co zapewnia bezproblemową pracę z wieloma aplikacjami. Dzięki starszej wersji nakładki TouchWiz mamy ciągle około 500 MB wolnej pamięci przy normalnym użytkowaniu lub nawet ponad 1 GB tuż po uruchomieniu urządzenia lub wyczyszczeniu tej pamięci. Dla tego tabletu uruchomieniu paru kart w przeglądarce i jeszcze paru aplikacji w tle nie stanowi najmniejszego problemu.\nBateria o pojemności 7000 mAh spisuje się znakomicie. Pewnie dla niektórych będzie zaskoczeniem, że tablet wytrzymał 12 i pół dnia działania na baterii, w czym aż 7 godzin to korzystanie z ekranu. Udało się również osiągnąć 8 godzin korzystania z ekranu po 1,5 dnia od odłączenia od ładowarki. Te wyniki są wręcz wyśmienite. Najlepszy wynik na ekranie jaki udało mi się kiedykolwiek osiągnąć na tym urządzeniu to aż 13 godzin ciągłej aktywności (chociaż niewiele wtedy było na tablecie robione)!\nRobienie zdjęć 10,1-calową kolubryną nie należy do rzeczy wygodnych i wygląda zabawnie, no ale czasami może okazać się przydatne. Dlatego też Samsung nie zapomniał o wbudowaniu dwóch aparatów do notatnika – jednego z przodu o rozdzielczości 2 Mpix, głównie wykorzystywanego do wideo-konferencji i drugiego z tyłu o rozdzielczości 5 Mpix.\nZdjęcia wykonane tylnym 5 Mpx wychodzą trochę ubogie w szczegóły, ale nie można ich nazwać złymi. Po prostu te zdjęcia są poprawne. Zupełnie inaczej jest z przednim aparatem, który zrobił na mnie świetne wrażenie. W roli kamerki do wideo-rozmów spisuje się perfekcyjnie i lepiej niż niejedna kamerka wbudowana w laptopie. Zdjęcia zrobione przednim aparatem również są poprawne i mogę się nawet skusić o stwierdzenie, że są lepsze od tych uchwyconych główną kamerką. To kolejny dowód, że nie ilość pikseli decyduje o jakości zdjęcia.\nSamsung Galaxy Note 10.1 pracuje na chwilę obecną pod kontrolą Androida 4.1.2 Jelly Bean z nakładką Touchwiz Nature UX, znaną między innymi z Galaxy S III i Galaxy Note II. To jednak może się niebawem zmienić, bo Samsung już rozpoczął proces aktualizacji dla modelu z 3G do Androida 4.4 Kitkat. Już niedługo powinniśmy ją ujrzeć i dla tego wariantu – GT-N8010 z „samym” Wi-Fi.\nSam interfejs jest podobny do tego z dwóch wspomnianych przed chwilą smartfonów z małymi różnicami wynikającymi z natury urządzenia. Znajdziemy pasek powiadomień na dole ekranu razem w przyciskami funkcyjnymi, większą siatkę aplikacji czy delikatnie inny układ pulpitu. Jest niezwykle wygodne rozwiązanie w przypadku tabletu i najlepiej gospodaruje miejsce na ekranie, gdyż dziwnie wyglądałby oddzielny pasek powiadomień na górze i pasek nawigacyjny na dole.\nDo rysika S-Pen została dołączona spora ilość ciekawych rozwiązań programowanych, które znacznie usprawniają pracę z tabletem. Zaraz po odłączeniu rysika pojawia się z prawej strony menu z najważniejszymi aplikacjami korzystającymi z rysika.\nNa rysiku znajduje się przycisk funkcyjny, który służy jako główny sposób komunikacji między tabletem i rysikiem S-Pen. Umożliwia on wykonywanie wielu akcji, jak uruchomienie podręcznej notatki (dwukrotne stuknięcie ekranu trzymając przycisk na rysiku) lub szybkiego polecenia (przytrzymanie przycisku i gest rysikiem od dołu do góry ekranu), wykonanie zrzutu ekranu (przytrzymanie przycisku) czy chociażby cofnięcie się do ostatniego ekranu lub wywołanie menu kontekstowego.\nJest to główna aplikacja do obsługi rysika S-Pen, która pozwala na notowanie wszelakich informacji czy to odręcznie czy przy pomocy klawiatury. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że aplikacja ta posiada tryb rozpoznawania pisma odręcznego czy rozpoznawania kształtów. Ale to nie wszystko! Samsung nie zapomniał o miłośnikach nauk ścisłych, jak i uczniach i studentach, dodając opcję rozpoznawania formuł matematycznych z bezpośrednią opcją ich rozwiązania przy pomocy narzędzia Wolfram Alpha (wymagane połączenie z internetem).\nW notatkach możemy zamieszczać wszelkiej maści kontent multimedialny. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby do naszych zapisków załączyć jakieś zdjęcie, film czy nawet mapę! A jeżeli nie umiecie zbytnio rysować zawsze istnieje możliwość wstawienia już gotowego obrazka dzięki funkcji Szkic dotyczący pomysłu.\nPotężne narzędzie, którego nikomu nie trzeba przedstawiać. Dzięki aplikacji Photoshop Touch możemy dokonać różnych modyfikacji na naszych zdjęciach dzięki dziesiątkom zaawansowanych funkcji. Wszystko staje się jeszcze bardziej wygodne i precyzyjne za sprawą rysika S-Pen, który jest stworzony do takich zadań. Nawet jeśli ktoś nie mało obeznany to spora liczba samouczków ułatwi obsługę. Photoshop Touch to pozycja obowiązkowa dla każdego posiadacza urządzeń Note.\nMultiwindow (Wiele okien)\nCechą charakterystyczną dla urządzeń Samsunga jest możliwość uruchomienia dwóch okien jednocześnie dzięki funkcji Multiwindow. Nie inaczej jest na Galaxy Note 10.1, tylko tutaj zostało to w wyraźny sposób rozbudowane. Na galaktycznym notatniku istnieją dwa tryby Multiwindow: Widok podwójny i Widok kaskadowy. Ten pierwszy jak nazwa wskazuje umożliwia na uruchomienie dwóch aplikacji w tym samym czasie.. Natomiast ten drugi tryb umożliwia uruchomienie dowolnej liczby aplikacji w „pływających” okienkach. Co ciekawe, oba tryby można ze sobą łączyć i korzystać z nich w tym samym czasie. Lista z aplikacjami wspierającymi tryb Wiele Okien jest bardzo długa i co więcej, także niektóre nowe aplikacje działają.\nInteligentny Pilot Peel\nJeżeli kiedykolwiek będziecie mieli problem ze znalezieniem pilota do telewizora, lub będzie on po prostu za daleko od Was, to z Galaxy Note 10.1 można szybko i skutecznie rozwiązać ten problem, korzystając z aplikacji inteligentnego pilota. Lista obsługiwanych odbiorników TV jak i dekoderów jest bardzo duża. Dodatkowo aplikacja wyświetla propozycje programów i umożliwia szybkie „przeskoczenie” na daną stację, tylko w przypadku niektórych operatorów telewizji.\nSamsung nie zapomniał o możliwości przeglądania i edycji plików biurowych Office. Służy do tego Polaris Office, który jest fabrycznie instalowany na większości Samsungów. W aplikacji można na szybko stworzyć prosty dokument czy też go odczytać, ale na dłuższą metę średnio się spisuje ze względu na słabą kompatybilność z pakietem Microsoftu.\nNie zabrakło zaawansowanego kalendarza ze sporą ilością funkcji i synchronizacją z kilkoma kontami. Na największą uwagę zasługuje jednak możliwość odręcznego pisania za pomocą S-Pen. Jest to wręcz genialna opcja dla osób, które po prostu chcą sobie coś na szybko zaznaczyć w kalendarzu bez wypełniania zbędnych pół w celu stworzenia nowego zdarzenia.\nPisanie w S Terminarzu\nDo Galaxy Note 10.1 można dokupić sporą liczbę przydatnych akcesoriów. Na szczególną uwagę zasługuje oryginalne etui Book Cover, które w skuteczny sposób chroni nasz tablet, a oprócz tego może służyć jako podstawka oferująca 2 różne możliwości ustawienia. Nie zabrakło również przejściówek USB OTG umożliwiających podłączenie wszelakich zewnętrznych peryferiów takich jak myszka, klawiatura czy pamięć flash. Można również dokupić specjalne złącze do podłączenia kart pamięci, co w skuteczny sposób może ułatwić nam pracę w niektórych sytuacjach. Jest też dedykowana, zewnętrzna klawiatura na Bluetooth, chociaż ja zadowoliłem się tańszym modelem od firmy Targus, który działa równie dobrze. Jeżeli chcecie tablet całkowicie przekształcić w urządzenie na wzór komputera, to nic nie stoi na przeszkodzie żeby dokupić myszkę z interfejsem Bluetooth. Tutaj jednak można natrafić na mały problem. W przypadku jednoczesnego podłączenia klawiatury i myszki przez BT występują spowolnienia działania, raz na jednym urządzeniu, raz na drugim.\nGalaxy Note 10.1 recenzja\nGalaxy Note 10.1 test\nPrzegląd Galaxy Note 10.1\nRecenzja Galaxy Note 10.1\nRecenzja tabletu Galaxy Note 10.1\nPoprzedni artykułPisanie SMS bezpośrednio z zegarka? Tak, dzięki Fleksy Messenger\nNastępny artykułFilmy już dostępne w polskim Google Play


Chiny Estetyczny wzór abstrakcyjny 100% tkanina wiskozowa Producenci\nWysokiej jakości tkanina wiskozowa 100%,Modny wzór streszczenie wzór tkaniny,Niedawno wygodna, tekstylna tkanina z wiskozy 100%\nSHANDONG XINGTENG INTERNATIONAL TRADE CO., LTD. [Shandong,China] Typ firmy: Przedsiębiorstwo Handlowe , Producent Main Mark: Afryka , Ameryka , Azja , Europa , Bliski Wschód , Na calym swiecie , Europa Wschodnia , Europa Północna , Pozostałe rynki , Europa Zachodnia Eksporter: 71% - 80% Certs: ISO14001, ISO9001 Opis: Wysokiej jakości tkanina wiskozowa 100%,Modny wzór streszczenie wzór tkaniny,Niedawno wygodna, tekstylna tkanina z wiskozy 100%\nStart > Products > Tkaniny z nadrukiem Rayon > Estetyczny wzór abstrakcyjny 100% tkanina wiskozowa\n Estetyczny wzór abstrakcyjny 100% tkanina wiskozowa\nBaza celulozowa Rayon ma wiele właściwości podobnych do naturalnych włókien celulozowych. Jest wygodna, miękka dla skóry, ma umiarkowaną wytrzymałość na sucho i odporność na ścieranie.Rayon jest chłonący wilgoć (bardziej niż bawełna), oddychający, wygodny w noszeniu i łatwo farbowane w żywych kolorach. Nie wytwarza elektryczności statycznej, ani nie będzie pigułki, chyba że tkanina jest zrobiona z krótkich przędz o niskim skręcie.\nJakie jest twoje pierwsze wrażenie "estetycznego abstrakcyjnego wzoru"? Moim zdaniem większość ludzi uważa, że to tajemnicze. Ten rodzaj wzoru nadaje tkaninie tajemnicze uczucia. Oczywiście oferujemy również tkaniny z innymi wzorami.\nLista produktów powiązanych: Wysokiej jakości tkanina wiskozowa 100% , Modny wzór streszczenie wzór tkaniny , Niedawno wygodna , tekstylna tkanina z wiskozy 100% , Wysokiej jakości tkanina woskowa , Wysokiej jakości tkana tkanina wiskozowa , Wysokiej jakości tkanina odzieżowa , Wysokiej jakości tkanina wełniana


Rusza projektowanie nowego gazociągu na Żywiecczyźnie - Gospodarka komunalna\nRusza projektowanie nowego gazociągu na Żywiecczyźnie\npap/mg • 5 lipca 2019 - 17:58\nHarmonogram projektu podzielony został na trzy etapy (Fot. psgaz.pl)\nWkrótce ruszą prace nad projektem rozbudowy sieci gazowej, która doprowadzi to paliwo z Żywca do gmin Świnna, Jeleśnia i Koszarawa. Jej długość ma wynieść ponad 36 km. W piątek (5 lipca) w żywieckim starostwie podpisana została umowa z projektantem – podało starostwo.\nDokument z biurem projektowym w imieniu Polskiej Spółki Gazownictwa podpisał dyrektor oddziału Zakładu Gazowniczego w Zabrzu Ziemowit Podolski.\nRzecznik starostwa w Żywcu Dariusz Szatanik poinformował w piątek, że harmonogram projektu podzielony został na trzy etapy.


Był czas, kiedy po ziemi chodzili bogowie. Trzej z nich, Odyn, Loki i Hornir, z trzewi ziemi wydobyli ogromny skarb. Złoto, zwane złotem Nibelungów, ukryte w wonnych lasach, strzeżone było przez smoka. Zgodnie z legendą, mężny wojownik Zygfryd pokonał bestię i odebrał jej skarb. Każdy jednak, kto zdołał zagrabić bogactwo, stawał się Nibelungiem, mieszkańcem tajemniczego, podziemnego świata. Amber Teutonic przenosi nas do krainy olbrzymich modrzewi i świerków, do lasów, w których korony drzew sięgają tak wysoko, że słońce z trudem przedostaje się przez gałęzie.\nTylko w słoneczne dni promienie padają na leśne runo, dając odrobine ciepła mchom i porostom. W wyobraźni możemy zobaczyć jak wśród tych lasów, prastarym szlakiem, podróżują rycerze wraz ze swoją świtą. Słychać tętent kopyt i delikatny szczęk oręża. Las szumi a my niespodziewanie słyszymy z oddali symfonię Gustava Mahlera.\nNUTY GŁÓWY: geranium, modrzew europejski, szyszki\nNUTY SERCA: alpejski cedr, kardamon, zielona mandarynka\nNUTY BAZY: sosna austriacka, opoponax, piżmo


NIVEA Hairmilk Łagodny szampon do włosów o strukturze cienkiej - Szampony, cena: 11,95 | LECLERC Warszawa Bielany\nNIVEA Hairmilk Łagodny szampon do włosów o strukturze cienkiej 400 ml 5900017057033\nNIVEA Hairmilk Łagodny szampon do włosów o strukturze cienkiej 5900017057033\nCena za litr: 29,88 zł\n21,99 zł Cena za litr: 57,12 zł\nŁagodny mleczny szampon NIVEA Hairmilk z proteinami mleka dla włosów o strukturze cienkiej zapewnia skuteczną regenerację włosów, bez ich obciążania, wyraźnie poprawiając ich kondycję, a tym samym - wygląd. Ulepszone formuły sprawiają, że szampon idealnie dostosowuje się do naturalnego poziomu pH Twojej skóry. Wzmacnia i chroni włosy. Sprawia, że są lśniące i sprężyste. Dla pięknych włosów i zdrowej skóry głowy. Dla uzyskania optymalnych efektów, stosuj razem z odżywką z tej samej linii.\nzapewnia skuteczną regenerację włosów, bez ich obciążania, wyraźnie poprawiając ich kondycję i wygląd\nwzmacnia i chroni włosy i sprawia, że są lśniące i sprężyste\nProduct ID: 88655