Stacje kontroli ● Przegląd skutera w lokalizacji Gdańsk ● pkt.pl\nGdzie w lokalizacji Gdańsk znajdziesz najlepszą stację kontroli pojazdów wykonującą przegląd skutera?\nSprawdź 20 stacji kontroli pojazdów w lokalizacji Gdańsk i skorzystaj z przeglądu skutera.\n20 wyników dla: przegląd skutera w lokalizacji pomorskie, Gdańsk\nprzegląd skutera - znajdź w okolicy:\nJak wygląda badanie techniczne skutera?\nJesteś właścicielem skutera lub motocykla? Pamiętaj o obowiązkowym przeglądzie technicznym, który wykonasz w każdej stacji kontroli pojazdów. Sprawny...


Maria Dąbrowska napisała po przewrocie majowym że ?starły się dwa narody moralne. Jeden naród twórczości i doskonalenia się i drugi naród ? naród kłamstwa i konwenansu?. To więc znaczy, że determinantami podziału nie są wcale uwarunkowania etniczne czy tym bardziej genetyczne. Dąbrowska moralność narodową tłumaczy, jak każdy artysta pióra, prostymi pojęciami, z których wynikają nader złożone rzeczywistości.\nOwa dwudzielność narodowa w jednym państwie, czy raczej, znów posłużę się paradoksem, w jednym narodzie, to przejaw regresu, który sprawia, iż nasze państwo stacza się po równi pochyłej dobra obywatelskiego. ?Dwa narody? nie łączą się ze sobą; zresztą od ponad trzystu lat są w stanie ustawicznego antagonizmu, zwalczania się, wypychania z państwa, deformowania go.\nRaz ?zwycięża? w tej skonfliktowanej dychotomii ?jeden? naród, raz ?drugi?. Raz łagodnie dochodzi do dominacji ?jednego?, kiedy indziej gwałtownie, a nawet krwawo, ?drugiego?. Gdybyśmy na przykład przezwyciężyli ?drugi naród? inaczej ? radykalniej niż przy ?okrągłym stole? ? Rzeczpospolita byłaby dziś na pewno piękniejsza, sprawniejsza, bardziej obywatelska. Jeżeli chcemy mieć państwo godne naszych aspiracji i tradycji wynikających z polskiego doświadczenia historyczno-moralnego, to nie może ono być materializacją porozumienia się ?obu narodów?. Żeby spełniały się pragnienia duszy polskiej ? to ?pierwszy? musi być nadrzędny wobec ?drugiego?.\nCo więc jest w ?narodzie kłamstwa i konwenansów?? Cynizm, bezgraniczna niewiedza i nienawiść do ?tych drugich? kierujących się w życiu publicznym i osobistym tradycyjnymi wartościami, dla których drogowskazami są Dekalog i imponderabilia narodowe. Tymczasem dziś doszło do tego, że młoda elita, młodzi humaniści po wyższych studiach, nie rozumieją imponderabiliów, nigdy nawet nie zetknęli się z tym pojęciem. Niepokoi ten niski poziom wykształcenia humanistycznego, a oskarża on rządzących naszym krajem, przecież dysponując prawie nieograniczonym zasobem środków i możliwości edukacyjno-propagandowych formują na własną miarę świadomość narodową i polityczną Polaków. Paweł Jasienica powiedział gdzieś, że w polityce działa tak samo jak w fizyce prawo ciążenia ? przykład zawsze płynie z góry, nigdy odwrotnie. Społeczeństwo może się przeto uczyć od ?drugiego narodu? cynizmu, krętactwa, rezygnacji z poczucia godności narodowej.\nSerwilizm rządu polskiego wobec dwóch potężnych sąsiadów zaczyna w ostatnich miesiącach przypominać podporządkowanie się Polski pojałtańskiej Związkowi Sowieckiemu. Nasza dzisiejsza władza bardziej dba o interesy gospodarcze Niemiec niż o korzyści Trzeciej Rzeczypospolitej. Co gorsza, nie umie, nie chce radykalnie przeciwstawić się matactwom rosyjskim w sprawie smoleńskiej, a to już może stanowić zapowiedź utraty suwerenności, w najlepszym razie jej nadwątlenia.\nTaka polityka rządu wywołuje reakcje zgodne z czwartym prawem Newtona, a więc jeszcze bardziej antagonizuje ?dwa narody?, zmusza ten ?pierwszy? do protestu, przybierania postawy walki obronnej o zachowanie w życiu publicznym tych wszystkich wartości, idei, dążeń, oczekiwań, pragnień etc., które mieszczą się właśnie w pojęciu imponderabiliów. Andrzej Nowak powiedział niedawno, że stwarza to sytuację ?wewnętrznej wojny domowej?. Dodałbym: walki ostrej, z każdym, miesiącem przybierającej na sile, acz na szczęście, bezkrwawej. Wedle Nowaka nie jesteśmy podzieleni, jak w każdej demokratycznej wspólnocie, lecz jakbyśmy ?należeli do różnych, z natury wrogich sobie gatunków?. Nie, nie gatunków ? a ?dwóch narodów? w jednym ?organizmie narodowym? i w jednym państwie.\nWięcej w tej kategorii: « Musimy wyjść do ludzi Polakowstręt »


Gorgonzolla prezentuje specjalny klip i zapowiada koncert [WIDEO] - Teraz Muzyka\nrf | 19 czerwca 2020\nGorgonzolla prezentuje specjalny klip i zapowiada koncert [WIDEO]\nZespół Gorgonzolla przygotował coś specjalnego dla fanów, którzy stęsknili się za koncertami.\nGorgonzolla zaprezentował teledysk do utworu „Zagubieni” pochodzącego z albumu „Konsumpcja”. Teledysk powstał na koncertach zespołu, które promowały ten album. Montażem obrazu zajął się przyjaciel zespołu, Michał Broś, który od kilku lat jest z grupą na praktycznie każdym koncercie.\nWspółpraca z Michałem to czysta przyjemność, tym bardziej, że doskonale się rozumiemy. To właśnie Michał zarejestrował nasz pierwszy występ na Woodstocku (obecnie Pol'and'Rock Festival) i cały czas rejestruje dla nas poszczególne koncertówki. Michał to nasz przyjaciel, dlatego też logiczne było, że razem zrealizujemy jakiś teledysk. Padło na numer „Zagubieni”', który wpasował się w obecną rzeczywistość przekazem. Sam klip to też piękne upamiętnienie koncertów jesiennozimowych, a przy okazji taki prezent dla wszystkich, którzy tęsknią za koncertami.\nJednocześnie Gorgonzolla zapowiada specjalny koncert, który odbędzie się na Letniej Scenie Voodoo w Warszawie, 31 lipca. Na występ dostępnych będzie tylko 150 wejściówek, co podyktowane jest obostrzeniami sanitarnymi. Grupa podczas tego koncertu zamierza zagrać premierowo utwór z trzeciej płyty, nad którą aktualnie pracuje.\nJaca [212.180.***.***] dodano: 19.06.2020, 11:44 #1\nPierwszy raz słyszałem ich na Krysznie na Woodstocku, a teraz widze że coraz lepiej. Podoba mi się!\nmaksio [109.233.***.***] dodano: 22.06.2020, 14:45 #2\nktoś przelewa ludzką, krew czuję wielki gniew. serio? nawet nie czuję kiedy rymuję. a tekst filozoficzny, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy.


Taneczny kalejdoskop, czyli "Święto Tańca" w Białej Piskiej - Biała Piska\n2013-04-14 14:33:00 (ost. akt: 2013-04-14 14:55:06)\n"Święto tańca" odbyło się w Publicznym Gimnazjum im. Jana Pawła II w Białej Piskiej\nAula Publicznego Gimnazjum im.Jana Pawła II na dwie godziny zamieniła się w taneczny parkiet.\n- Dzień 29 kwietnia ustanowiono Międzynarodowym Dniem Tańca na pamiątkę wielkiego reformatora sztuki tańca, twórcy europejskiego teatru baletowego, francuskiego tancerza i choreografa Jeana-Georges’a Noverre’a - Iwona Nerkowska powitała publiczność, zapraszając na niezwykły koncert.\nWarmińsko-mazurskim szotem rozpoczęli najmłodsi - dzieci ze Szkoły Podstawowej Nr 1 w Piszu. A potem to już było wszystko: tańce latynoamerykańskie i standardowe w wykonaniu dzieci, młodzieży i dorosłych z Klubu Tańca Towarzyskiego "BALAVIO", miniatury i przeróżne impresje taneczne. Były roztańczone "czarownice" z miotłami, mroczne tango, poker i strzały w zadymionej od cygar kawiarni z lat dwudziestych.\nPrawdziwie mistrzowski popis stepowania dali goście z Białegostoku - tancerze z Teatru Tańca i Improwizacji prowadzonego przez panią Grażynę Radziszewską - tancerkę, choreografa, pedagoga tańca, Mistrzynię Polski w Tańcu Sportowym w kategorii tap dance solo.\nTo był naprawdę wyjątkowy wieczór - prawdziwa duchowa uczta!\nZresztą oceńcie Państwo sami!\nOrganizatorami koncertu "Święto Tańca" byli Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury oraz Klub Tańca Towarzyskiego "BALAVIO" w Białej Piskiej.\nBiała Piska: Święto Tańca\nTagi: Biała Piska koncert Święto Tańca\nOddział Zamknięty zagra w Działdowie\nŚwietny blues - Cheap Tobacco w Mjazzdze\nŁukasz Jędrys przeniesie mrągowian w świat piosenki poetyckiej\nbieg #1064478 | 164.127.*.* 24 kwi 2013 01:04\nBardzo ciekawe, gdzie zapodziały się nagrania z kamer na sali? Dlaczego pan dyreektor Domu Kultury nie przywitał przybyłych gości? Właściwie może to i lepiej. Znowu byłby padł jakiś krzywy oklepany dowcip. No i ci pracusie od strony internetowej domu kultury też nie mają żadnych zdjęć? Pewnie zrobili takie malutkie, że sami nie mogą ich znaleźć. Hi hi... Jak umieszczą na stronie to bez mikroskopu nie podchodź. Może jest jakiś sposób żeby ruszyli tyłki i pokazali coś w końcu. Myślę, że jest się kim pochwalić i zauważyć kto to wszystko przygotował zamiast udawać - fajnie było, ale się skończyło. W Piszu jak nastała nowa zmiana władzy tak taniec towarzyski poszedł w rozsypkę. Należało zaorać wszystko po byłym burmistrzu. Dobrze, że chociaż mostu nie rozwalili.\nxxx #1062694 | 83.11.*.* 22 kwi 2013 10:07\nImpreza była fajna,a stringi wyglądały niesmaczne,poprostu nieporozumienie ,pani pomyliła miejsca wystépu.\nbieg #1061686 | 109.243.*.* 20 kwi 2013 21:19\nZaczekajmy chwilę, aż pokaże się taniec pppana Trrrr... na YOUTUBE. Zdjęcie na razie i owszem. W swoim świerszczyku podpisany z imienia i nazwiska czyżby miał problem z własną identyfikacją? Bardzo ciekawi mnie to przebieranie nogami. Ksiądz proboszcz też musiał mieć się z pyszna podczas niby walca deptańca. Spódniczki paryskie kończyły się na stringach!!! Sukienki rodem z placu Pig...\npoinformowany #1059337 | 5.172.*.* 18 kwi 2013 16:40\ntez słyszałem o tym rozwodzie duckich ciekawe kto kogo heheheh\nciekawy #1056881 | 31.0.*.* 16 kwi 2013 12:46\na to wieczor gazety piskiej bo truszkoski z żonko tańczi. a duckiej z męzem nie bylo bo sie rozwiedli i jendrzejczyk nie ma


Tuba Gliwic - Aktualności - Onet: Gliwicki Teatr Muzyczny w kryzysie?\nOnet: Gliwicki Teatr Muzyczny w kryzysie?\nGliwicka operetka jest w trakcie zmian organizacyjnych, 40-osobowa orkiestra została zmniejszona o połowę, kolejne osiem osób straciło pracę w minioną środę. Pracownicy zbierają podpisy pod petycją, w czwartek odbędzie się pikieta. "Pogłoski o śmierci, czy też zabijaniu tutejszego teatru są przedwczesne i z całą pewnością przesadzone" - uspokaja dyrektor w swoim oświadczeniu. Co dalej z teatrem z 120-letnią historią?\nWypowiedzenia dostało osiem osób z zespołu artystycznego w środę, zaczęliśmy ostro się temu sprzeciwiać – mówi Onetowi anonimowo jeden z pracowników teatru. - Inwestują setki milionów w budowę Podium w Gliwicach, które już generuje milionowe długi, miasto dofinansowuje Piasta Gliwice, który z samych biletów i sponsorów mógłby się spokojnie utrzymać. Gliwice są jednym z bogatszych miast na Śląsku i rezygnują z tak cennego znaku rozpoznawczego, jak Gliwicki Teatr Muzyczny? Chcą zamienić teatr z bogatym i wartościowym repertuarem na szybkie "spektakliki" małoobsadowe. Zwalniają powoli, bo inaczej byłyby to zwolnienie grupowe i każdemu na etacie przysługiwałoby odszkodowanie - dodaje anonimowy rozmówca.\nWięcej na: http://film.onet.pl/wiadomosci/gliwicki-teatr-muzyczny-w-kryzysie-zwolnienia-petycja-pracownikow-oswiadczenie/tmme3v\ngtm gliwicegliwicki teatr muzycznygrzegorz krawczyk


Szokująca Historia Rodziny: Odkryliśmy, Że Nasz Eutanazjowany Pies Wciąż Żyje 🐶 Pl.SecretToHappyPets.com\nWłaściciele Zoey, Tawny Coates i jej rodzina, zauważyli swojego psa na lokalnej stronie adopcyjnej,...\nOkazało się, że stan Zoey nie był tak fatalny, jak myślała rodzina.\nDr Smart twierdziła, że powiedziała, że Zoey jest uleczalna, ale rodzina nie chciała jej...\nTak więc dr. Smart podjął decyzję wykonawczą, aby nie uśmiercić Zoey, wbrew woli rodziny.\nKiedy nasze psy chorują, stajemy przed bardzo poważnymi wyborami. Rachunki za weterynarze mogą być bardzo drogie. Opieka nad chorym zwierzęciem często wymaga więcej czasu i wysiłku. A kiedy są chore, nasze zwierzęta cierpią, a my nie chcemy zmuszać ich do zbytniego cierpienia. Dlatego niektóre rodziny decydują się na odstraszanie swoich ukochanych maluchów, zamiast przedłużać chorobę. Ale w niektórych przypadkach ta decyzja może pójść za daleko.\nRodzina w Utah dowiedziała się, że ciężko po tym, jak ich ukochana bokserka Zoey zachorowała. Podobno miała napady padaczkowe i dużą masę rosnącą w jej boku. Rodzina myślała, że Zoey miała raka, który w końcu ją zabił, a oni przeżyli już ciężkie chwile, więc zdecydowali, że najlepszą rzeczą dla ich rodziny jest eutanazja Zoey. A potem zaczęli opłakiwać swojego zaginionego psa, aż sześć miesięcy później zaskoczyli ich życie.\nWłaściciele Zoey, Tawny Coates i jej rodzina, zauważyli swojego psa na lokalnej stronie adopcyjnej, wciąż żywej i zdrowej.\nTawny wyjaśniła: "Widzę stronę ratunkową w Boxer Town i mówię:" To wygląda jak mój pies ". Potem pomyślałem: "Jestem szalony", ale mimo to klikam i powiększam i mówię: "Nie, to mój pies!" I to było. Sześć miesięcy po tym, jak pożegnali się ze swoim ukochanym bokserem, rodzina Coatesów połączyła się ponownie ze swoim psem.\nWeterynarz, który zabrał psa, doktor Mary Smart, wyjaśnił, że Zoey nie umiera, i chciała spróbować ją ocalić. I tu historia staje się naprawdę interesująca, ponieważ Tawny nie była tą, która zabrała Zoey do eutanazji. Wysłała swojego ojca Larry Coates, ponieważ nie mogła tego znieść. A teraz Tawny, jej ojciec i Dr. Smart mają różne wersje tego, co się stało.\nDr Smart twierdziła, że powiedziała, że Zoey jest uleczalna, ale rodzina nie chciała jej ratować.\nWedług dr. Smarta wyjaśniła ojcu Tawny, że pies nie jest śmiertelny. Powiedziała KSL"W mojej profesjonalnej opinii był to pies, który miał lata, a ja nie chciałem położyć psa, próbowałem ratować jego życie". Jednak Larry Coates podkreślił, że Dr. Smart nigdy nie dał mu innych możliwości niż eutanazja. Ale wydawało się oczywiste, że doktor Smart nie całkowicie zaufał rodzinie z Zoey. Wyjaśniła: "Od czasu mojej interakcji z panem Coatesem wydawało mi się oczywiste, że nie chcą psa."\nNie możemy sobie wyobrazić, że Dr Smart jest pierwszym weterynarzem, który nie zgadza się z decyzją rodziny o eutanazji swojego zwierzaka. Ale zamiast po prostu pomyśleć, dr. Smart odebrała pieniądze, które dostała, by uśpić Zoey i skierować ją na operację, by uratować jej życie. Następnie dr. Smart nawiązał kontakt z lokalnym schroniskiem w Boxer Town i zgodzili się pomóc Zoey znaleźć nowy dom. Ale dr. Smart nie mógł przewidzieć, że Tawny i jej rodzina rozpoznają własnego psa.\nTeraz jednak rodzina Coates szczęśliwie zjednoczyła się ze swoim psem. A jednak są paradoksalnie źli na doktora Smarta za to, co zrobiła. Doktor Smart przyznaje, że nie zawołała rodziny, ale naprawdę myślała, że nie chcą trzymać Zoey. Wyjaśniła: "Gdybym miał jakiekolwiek przeczucie, że mogą w ogóle być zainteresowani powrotem psa, z pewnością zadzwoniłabym, ale po mojej rozmowie z panem Coatesem wydawało mi się oczywiste, że nie chcą pies."\nPodczas gdy widzimy jak Dr. Smart wychodzi z linii, całkowicie widzimy, jak mogła się zdenerwować, że rodzina chciała uśpić ich psa. Chociaż prawnie, to co zrobił Dr. Smart nie było w porządku. Zgodnie z prawem psy są własnością, a weterynarze muszą robić to, czego chcą właściciele. Chociaż jako miłośnicy zwierząt wiemy, że jest to o wiele bardziej skomplikowane.\nAle jak się okazuje, ta całkowicie dziwna historia kończy się szczęśliwą nutą. Rodzina Coates odzyskała psa. Mamy nadzieję, że po tym, pomyślą dwa razy, zanim przyjmiemy problem medyczny, oznacza to, że jest on automatycznie terminalny.\n←Czy Mogę Nakarmić Mojego Kota Tuńczykiem?


Skórzany cienki portfel wizytownik Solier SW19 ciemny brązowy - Skórzany portfel wizytownik męski Solier SW19Ultra cienki portfel wizytownik SW19 został zaprojektowany w odpowiedzi na Wasze potrzeby! Nowoczesny, zgrabny portfel wykonany z najwyższej klasy skóry naturalnej. Portfel, dzięki swoim rozmiarom jest zupełnie niewidoczny w kieszeni spodni czy marynarki. Pomieści dowód osobisty oraz kartę płatniczą Czyli dokładnie to co niezbędne! Na przodzie portfela tłoczone logo Solier.Każdy portfel zapakowany jest w opakowanie, sygnowane logo producenta. Właściwości modelu Solier SW19:miejsce na dowód osobisty1 przegroda na kartyInformacje dodatkowe:materiał: skórawysokość (cm):7 cmszerokość (cm):11,5cmorientacja: pionowaprodukcja: Polskagwarancja: 2 lata


NOCLEGI Mrągowo i okolice. Noclegi od 20 zł. Aktualna baza noclegowa, kwatery, pokoje, pensjonaty, wille, agroturystyka\nOśrodki wczasowe Mrągowo\nwszystkie atrakcje Mrągowo\nŹródełko Miłości w Mrągowie\nSpędzając swój czas wolny w Mrągowie warto wybrać się na dłuższy spacer wzdłuż jeziora.Została przygotowana specjalna ścieżka tematyczna, wzdłuż któ...\nGóra Czterech Wiatrów położona jest na półwyspie nad jeziorem Czos, w bezpośredniej bliskości Mrągowa. Góra jest częściowo zalesiona i jest wspaniał...\nWieża Mrągowo znajduje się w Parku im. gen. Władysława Sikorskiego w Mrągowie. Wieża ta jest unikatową atrakcją Mrągowa, która posiada jedyny w swoi...\nOgrody Pokazowe & Motylarnia\nZaledwie kilka kilometrów od popularnego Mrągowa znajduje się prawdziwa oaza ciszy i spokoju jaką są niezwykłe Ogrody Pokazowe wraz z wielobarwną M...\nSkwer Jana Pawła II w Mrągowie jest malowniczym i ciekawym miejscem, gdzie warto spędzić czas spacerując z rodziną. Skwer Jana Pawła II znajduje si...\nCerkiew pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego w Mrągowie\nCerkiew pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego w Mrągowie jest to zabytkowa budowla wybudowana w latach 1895–1896 jako synagoga. W 1939 została zdewa...\nPomnik Mrongowiusza w Mrągowie\nPomnik Mrongowiusza w Mrągowie stoi przed budynkiem Urzędu Miejskiego. Przedstawia popiersie Krzysztofa Celestyna Mrongowiusza- Patrona Mrągowa. To...\nMuzeum Sprzętu Wojskowego w Mrągowie to prywatna placówka, założona przez miejscowego kolekcjonera, Sławomira Trzeciakiewicza. Muzeum zostało założo...


Kompromis na 17 września - Opole - NaszeMiasto.pl\nKompromis na 17 września\nAutor: Mariusz Staniszewski 2009-09-14, Aktualizacja:\nWicemarszałek Sejmu Stefan Niesiołowski nadal utrzymuje, że zbrodnia katyńska nie była ludobójstwem. Wczoraj za swoje słowa przeprosił co prawda rodziny katyńskie - jeśli poczuły się urażone - ale podtrzymał swoje stanowisko. Gratka dla miłośników Czech i czeskiego kina\nW ten sposób jest bardziej ugodowy od Rosjan, którzy już w 1993 r. uznali zamordowanie 22 tys. polskich oficerów za ludobójstwo. W sobotę ujawniliśmy, że nawet pracujący dla rosyjskiej prokuratury rosyjscy eksperci stwierdzili, iż Katyń należy nazywać ludobójstwem. Co więcej wicemarszałek Sejmu jest pierwszym polskim politykiem, który oficjalnie podważył stanowisko naszego kraju w tej sprawie.\nOstatnie rozmowy z Rosjanami na ten temat odbyły się w 2004 r. Wówczas kierownictwo Instytutu Pamięci Narodowej spotkało się z przedstawicielami Naczelnej Prokuratury Wojskowej Federacji Rosyjskiej.\n- Jasno przedstawiliśmy swoje stanowisko - wspomina prof. Leon Kieres, ówczesny szef IPN, obecnie senator PO. - Obstawaliśmy przy tym, by zbrodnię tę nazywać ludobójstwem. Przedstawiliśmy także miażdżącą argumentację prawną opartą na dokumentach procesu norymberskiego. Prof. Kieres relacjonuje dalej, że Rosjanie nawet nie próbowali kwestionować prawnej argumentacji Polaków. Uznali jednak, że w obliczu własnych strat w czasie II wojny światowej społeczeństwo rosyjskie nie jest w stanie przyjąć, by mord ten nazywać ludobójstwem. - Podnosili wówczas argumenty społeczne, a nie prawne - uzupełnia prof. Kieres. W obliczu braku możliwości porozumienia w tej sprawie obie strony zgodziły się wte-dy pozostać przy swoich stanowiskach. Nigdy jednak oficjalnie żaden polski polityk nie podważył stanowiska z 2004 r. Pierwszym jest Stefan Niesiołowski. M.in. dlatego posłowie PiS i klubu Polska XXI domagają się dymisji Niesiołowskiego z funkcji wicemarszałka Sejmu. Awantura o to, czy zbrodnię katyńską można nazywać ludobójstwem, wybuchła w ubiegłym tygodniu, gdy PiS złożył projekt uchwały upamiętniający najazd ZSRR na Polskę. Zawierał on m.in. stwierdzenie, że wkraczająca do Polski Armia Czerwona jest odpowiedzialna za ludobójstwo. Chodziło tu głównie o zbrodnię Katyńską. Wtedy głos zabrał wicemarszałek Sejmu Stefan Niesiołowski, który to zakwestionował. Te słowa wywołały burzę. Rozgorzał spór nie tylko wśród polityków, ale i historyków. Choć oficjalnie nie chcą oni włączać się w tę dyskusję. Wtedy PiS ujawnił, że w uchwale Senatu sprzed dwóch lat sam Niesiołowski wnioskował o to, by ten mord nazwać ludobójstwem. Posłowie Prawa i Sprawiedliwości chcieli, by Sejm głosował nad tym projektem. Ale to tylko podgrzało atmosferę. Wyjściem z sytuacji ma być inicjatywa marszałka Sejmu. Jutro Bronisław Komorowski ma przedstawić szefom klubów parlamentarnych nowy projekt uchwały w sprawie sowieckiej agresji. Ma to być jego autorski projekt, który zarazem ma być ostatnią próbą zawarcia kompromisu.\nNiesiołowski kwestionuje stanowisko Polski\nNiesiołowski: To atak na mnie\nRosjanie już uznali swoją winę


~antonib | użytkownik | digart.pl\n~antonib | użytkownik\nimię i nazwiskoAntek adresPOLSKA zarejestrowany23.08.2008 @20:21:27 ostatnio na stronie01.09.2017 @00:20:29\nJak krytykuję to konstruktywnie i tego też oczekuję.\nWszystkim krytykantom polecam:\ndigarty680 komentarze54879 posty na forum51\na77 + 3 sigmy i KIT sony 18-200, Falcon 8mm,CZ 200M42,\n~factum 09.12.2013 @13:00:49\nnapisalem watek w ktorym skrytykowalem digart, ze nie poinformowal nikogo o nastepujacych zmianach. Napisalem tez, ze to brak kultury w stosunku do uczestnikow , ale prawdopodobnie ma digart uczestnikow (slownie) w dupie, z dopiskiem ze ilosc uczestnikow wplywa na dochody onetu (reklama itd.).\nZostalem na 3, czy 4 dni zablokowany! (za slowo "w dupie"?).\nMozliwe, ze mnie teraz tez zablokuja.\nPiorunochron na szczycie wiezy koscielnej jest najlepszym dowodem\nna to, ze wszyscy miewamy czasami watpliwosci.\n~igorimiolczyk 09.12.2013 @12:22:05\nmądre słowa Kolego zgadzam się w 100%\n*Grzeczny 09.12.2013 @11:57:03\nCieszę się, że mogę być pomocny / albo przynajmniej przeczytany , a oczywiście każdy kolejny wątek chętnie podejmę.\nostatnio edytowane: 2013-12-09 11:57:48\n*Grzeczny 08.12.2013 @23:56:49\nTak czytam państwa wypowiedzi poparcia, to muszę kilka uwag podrzucić - grupy otwarte i zamknięte są z wyboru... nie moderacji, ani adminów, ale dla wolności i swobody... wyboru użytkowników... tak, tak, to nie my, ale każdy założyciel grupy - każdy użytkownik - sam decyduje, czy chce, by prace jego i jego grupy były oglądane z zewnątrz, czy nie.\nZatem wolność... ma różne oblicza... i nie musi być wolnością kolektywną - na zasadzie wszyscy wszystko mogą... bo nie ma tak, żeby to wszystkim pasowało. Real wolność polega na tym, że można ją wybrać, albo można wybrać istnienie w enklawie.\nPo drugie narzekanie na jakość prac, spadek jakości ogólnej - przepraszam, ale zazwyczaj - tak jak i u podstaw tej dyskusji z załogą, zarzut był dokładnie odwrotny, tzn., że mamy czelność próbować ograniczać swobodę wrzucania wszystkiego co się komu podoba... ale jeśli chodzi o samo wrzucanie, to nie załoga wrzuca, tylko userzy, więc pretensja do załogi była by nieco dziwną...\nZdecydujcie sie państwo, czy jesteście za konkret moderacją, czy przeciw, bo sie można pogubić.\nKolejna kwestia, zarzuty o tyranię "władz". Ależ proszę państwa, to prawda, to jest portal nastawiony na was, na ludzi kreatywnych, ale to nie jest portal, który was tu więzi, ani też demokratyczne państwo, to jest firma, prywatna firma, sponsorowana przez inną, większą prywatną firmę.\nZatem rozumiejąc niechęć do wszelkich ograniczeń, tak typową dla ducha kreatywności, nie rozumiem buntu przeciw firmie, dzięki której promujecie państwo swoją sztukę i nawiązujecie liczne znajomości z innymi twórcami za to tylko, że nie oddaje się fa firma całkiem w wasze ręce... no sorki, w domu kultury, jak zorganizowano by wam wystawę, też ciskalibyście się państwo o to, że nie wszystko jest tak, jak wam się prive podoba?\nDo ~Deymos61 - jeśli porównać to do lubię to z Fejsa i z Fejsem, powinno być dobrze - większość lubi to, tak jak dawała wcześniej rewelki na prawo i lewo..., a mniejszość, która pisze więcej... pisze nadal, teraz nawet powinno być łatwiej. Ja lubię Fejs właśnie za to, mogę polubić lub nie, ale zawsze mogę i często chcę skomentować, bez lubię / nie lubię.\nZatem zwolennikom rewelek za rewelki nowy system nic nie zmieni, raczej ułatwi życie, cześć pójdzie za tym, ale część... mniejsza, ale jednak, zacznie z czasem więcej komentować.\nWażne jest by zrozumieć jedno, nowy system nie zabrania komentowania prac... on jedynie zakłada, że negatywne oceny często były podyktowanie niechęcią, lub brakiem argumentacji, albo zemstą za to... zatem teraz można albo lubić, albo komentować, albo ignorować, wybór należy do was, jeśli przestaniecie komentować, to tylko wasz prive wybór.\nMówi się też tu o "niedawno wprowadzonym" systemie ukrywania prac... o nie, szanowni państwo, on nie jest "niedawny", co najwyżej, jest teraz bardziej...\n"~Aquirre 07.12.2013 @14:35:01 Usuń\nAntku, to nie ma sensu. to jest służba mundurowa. zdeformują cię, zrobią głupkiem, a na końcu zbanują. te ich plusy, daszki to urabianie sobie miękkiej agentury. plus trochę oryginałów, frustratów, malkontentów i dyskusja ucięta.\nsądzę, że większość z nich żyje mirażem pracy w korporacji, niektórzy pewnie dostają zlecenia w innych działach. poczytałem ich wpisy na sąsiednich wątkach na forum. to mentalnośc korporacyjna rodem z filmu "amway - witajcie w życiu".\nNie należymy i nie pracujemy w korporacji. Jesteśmy wolontariuszami, robimy co robimy w wolnym czasie, za free.\nNie mamy też mundurów\nNie banujemy za argumenty, ale już za przekraczanie norm, któreście państwo\nWSZYSCY ZAAKCEPTOWALI, gdy się tu rejestrowaliście... no cóż, za to tak.\nA i dla wyjaśnienia, bo widzę, że niektórzy nie chcą... wiedzieć tego, co wszystkim dostępne i co zapodałem poniżej w linkach - daszki i plusy nie należą do załogi.\nJeszcze co do uwagi o ilości nad jakością... tak, ale nie ściągamy tu nikogo na siłę, nikomu nie każemy wrzucać czego popadnie... zatem zwyczajnie i po prostu nie wypada załogi i szefów winić za ogólny poziom polskiej kreatywności artystycznej... (...).\nostatnio edytowane: 2013-12-08 23:59:35\n~STASIA59 08.12.2013 @15:33:18\nDziękuję Antku ze się podzieliłeś swoimi uwagami ze mną,\nzgadzam się z Tobą i z Twoją opinią całkowicie..........\nDziś oceniłam zdjęcia po nowemu 80 zdjęć i tylko klikałam łapki, beznadzieja....\n~KoJanek 08.12.2013 @13:50:40\nPrzede wszystkim dziękuję Ci, że i ze mną podzieliłeś się Twoimi uwagami na temat zmian wprowadzonych na DA. Mimo dojrzałego wieku, jestem bardzo młodym użytkownikiem portalu /w listopadzie minął roczek/ i nie mając tak dużego doświadczenia jest mi nieco trudniej dokonywać całościowej oceny z dystansu. Zdecydowanie jednak zgadzam się z Twoim stanowiskiem w każdym poruszonym przez Ciebie aspekcie. Pierwszym odruchem sprzeciwu jaki się we mnie odezwał po wprowadzeniu zmian, wywołały ukazujące się dwie łapki w centralnym punkcie kadru. Nie chciałbym pisać o skojarzeniu, ale mogę to określić słowem "bardzo negatywnym". Dla mnie komentarz do zdjęcia jest nieodzownym elementem całości, żadne plusiki /według mojej wiedzy nie jest to litera a jedynie znak matematyczny/, łapki czy emotikony nie spełniają tu swojej funkcji. Twoje komentarze są merytoryczne, na takie właśnie czekam, z nich jestem\nzadowolony. Z dużą przyjemnością odbieram komentarze zredagowane mniej lub bardziej wyszukaną formą. One to nadają zdjęciu swoistą treść. Sam też lubię w kilku słowach opisać swoje odczucia oglądając kadry na DA. Zawsze przeglądam je w dużym powiększeniu, by móc dostrzec najdrobniejsze szczegóły. Daje mi to satysfakcję, bo to jest moje ulubione hobby.\nWprowadzanie nowości na "naszym" portalu moim zdaniem nie przyniosło oczekiwanych rezultatów, ale dzięki ludziom takim jak Ty "decydenci" zastanowią się i uwzględnią nasze sugestie. Bądźmy optymistami. Pozdrawiam.\n-Aquirre 08.12.2013 @11:05:53\nCóż, obecna polityka portalu zorientowana jest na ilość, nie jakość. Takich ludzi jak ty, Antku - niepokornych, weryfikujących idee, trzymających się standardów kultury - chętnie pożegnają i zastąpią tłumem „łapkarzy”. WIĘC NIE ODCHODŹ.\nNie masz mi za co dziękować, nie zwykłem przechodzić obojętnie, gdy kogoś kopią. To ja mam dług wdzięczności. pozdr\n-Aquirre 07.12.2013 @23:07:20\nsystem daje krzyżyk na drogę wyłącznie tylko tym krytycznym uwagom, które są w ramach własnego TWA (czyli na profilu). da się to później zafiksować jako dziwactwo użytkownika; w szerszej perspektywie staniesz się frustratem i nic ponadto. więc jeśli będziesz aktywizował ludzi z otoczenia poza swoim, rozprzestrzeniać się, to masz problem. skasują cię nim nastąpi myśl o zakończeniu protestu i umieszczeniu kolejnej pracy.\np.s. *małemuotworki daj spokój, po prostu wybacz. chłop został niedawno moderatorem, rozpycha go nowa rola. ale to twórczy człowiek, jeszcze kiedyś (ostentacyjnie) zrzuci mundur : )\n*WojtekHnat 07.12.2013 @22:05:03\nPrzykro mi ale ja zakończyłem dyskusję.\nPatrząc na profile nie jest to dla mnie żadną wykładnią.\n~Nadineart 07.12.2013 @21:29:59\nAntek gratuluję Ci szczerości i odwagi w przedstawianiu swoich argumentów i poglądów .\nAbsolutnie się z Tobą zgadzam . Obecne zmiany jak widać nie pasują wielu osobom. Łapki ????? a raczej paluchy podniesione w górę, KTO TO wymyślił???? Chyba ci co nie za bardzo potrafią się wypowiadać. Oby tylko nie spowodowały masowego odejścia ludzi z DA (wielu już opuściło nas po lawinowym ukrywaniu prac „o małych walorach artystycznych” . Czy faktycznie o to chodzi Administratorom???? Przecież ten portal istnieje dzięki nam, tym maluczkim (a nie wielkim fotografom bo oni mają swoje portale i galerie) i nasze uwagi powinny być brane pod uwagę a przynajmniej wysłuchane i rzeczowo wyjaśnione. Ale cóż jak widać możemy sobie tylko pogadać.\n~kobieta1 07.12.2013 @21:15:27\nAntku dziś weszła na digart po kilku tygodniach i jestem zaskoczona zmianami..nie mam pojęcia do czego one maja prowadzić i komu zależy na tym aby coraz więcej ludzi odchodziło z tego portalu.\nMnie się nie podobają te zmiany...najpierw były usuwane zdjęcia, blokowanie ludzi którzy głośno mówili o tym co im się nie podoba a teraz to.....dla mnie to typowa psychiatria....i jak będzie tak dalej to znajdę inny portal który będzie szanował ludzi...bo tak naprawdę każdy portal tworzą ludzie a jeśli oni odejdą to zostaną tylko Ci którzy ciągle coś zmieniają.....i będą sobie mogli sami machać łapkami\n~JustaShell 07.12.2013 @20:34:42\nZmiany na DA od pewnego już czasu idą w złym kierunku. Nie podoba mi się to za bardzo. Wiele osób stąd odeszło zniechęconych bądź znudzonych\n~zamglona 07.12.2013 @18:21:18\nzrobiłeś więcej... niż ktokolwiek z nas... dzieląc się swoimi rzeczowymi uwagami na forum... Miło z Twojej strony, że zechciałeś nas- Twoich znajomych... o tej części Twojej wypowiedzi powiadomić... Dziękuję, że pamiętałeś i o mnie...\nCóż... digart nadal będzie wprowadzał swoje zmiany... nawet wtedy, kiedy wielu użytkowników będzie niezadowolonych.... Nie znam ludzi odpowiedzialnych za jego kształt... ale po przeczytaniu kilku wypowiedzi nasunęło mi się kilka przemyśleń....\nŁapki... Cóż, one i mnie nie przypadły do gustu... Uważam, że to zbyt infantylna, a co gorsze - zbyt powierzchowna forma wyrażenia swojej opinii... Cenię sobie słowa... więc jestem całym sercem za komentarzami, które dyktuje Nam Nasza wrażliwość i emocje.... Te białe łapki... odbierają przyjemność czytania tego, co ktoś mógłby napisać... To moje zdanie.\nnapisałeś już tyle przekonujących słów, że teraz wypada liczyć, iż odpowiedzialni za ten portal... wezmą je pod rozwagę...\n~agmi35 07.12.2013 @18:09:57\nMnie wkurzają te łapki!!.... no i szkoda bo przez te rygorystyczne zmiany wielu zdolnych stąd ucieka\nostatnio edytowane: 2013-12-07 18:10:37\nWszystko, co doskonałe, dojrzewa powoli.\n~jotema 07.12.2013 @17:55:15\na mnie to nie boli..wystarczy rzeczowa ocena słowna...tylko te łapy chca chyba coś wymusić...albo zdusić.......pozdrawiam serdecznie Antku\n-Aquirre 07.12.2013 @14:35:01\npoczucie fatalizmu wobec wielkiego koncernu i mocy nad maluczkimi użytkownikami. dlatego lepiej robić to czego chcą - cieszyć się przestrzenią wystawienniczą - bo jeśli będziesz chciał być wystawcą wymagającym zostaniesz zrównany z publicznością i usłyszysz greps, że to nie twoje muzeum, więc droga wolna.\n~Pikaska 07.12.2013 @14:10:43\nWitam, popieram - wg mnie coś niedobrego zaczyna się dziać na tym serwisie, niestety przez taki system ocen, a także zaostrzenie rygorów, jeśli chodzi o poziom prac, ciężko będzie co niektórym się uczyć, nawet na własnych błędach, obawiam się, że to ludzi odstraszy. Coraz więcej osób skarży się też na wprowadzony niedawno system ukrywania digartów, które "nie spełniają walorów artystycznych albo mają niski poziom". Lajki typu podoba mi się w stylu facebookowym też nie pomogą... Bo... jednak to ludzie dla ludzi powinni wystawiać tu oceny, a nie załoga użytkownikom...\nSzczęście to łza, którą się otarło i uśmiech, który się wywołało.\n~Deymos61 07.12.2013 @13:39:05\nWiesz Antek ja lubiłem tu przebywać , zawiązałem wiele przyjaźni które dużo mi dały. Uczyłem się od wielu ludzi tutaj. Patrzyłem i komentowałem prace słabsze pisząc z reguły na priv co można by w zdjęciu zmienić. Dzieliłem się swoja widzą z innym ( może i wybranymi ) ale tamta polityka ocen bardziej mi odpowiadała. System oceniania zdjęć jaki przyjął teraz digart , pasuje tylko tym którzy bez opamiętania i powiększania zdjęć będą klikać łapki zerżnięte nota bene z FB !!! Widzę tu coraz mniej opisów pod zdjęciami ale za to całą masę łapek !!! Masz rację że taka polityka nie prowadzi do polepszenia jakości prac w digarcie a raczej prowadzi w odwrotnym kierunku !!!! Widziałem wpisy nawet lekko gloryfikujące taką politykę ocen . Co niektórzy liczą że zyskają na tym. Klikając bez wgłębianie się ( powiększanie zdjęć ) na łapki mają szanse zajrzeć w więcej prac, LICZĄC TYM SAMYM NA TAKI SAM REWANŻ !!!! Ja jak widzisz zaglądam tu , na razie nie wstawiam nic bo nie pasuje mi właśnie ta skala ocen !!!!!! Pozdrawiam Cię Przyjacielu, trochę jestem zmęczony, wczoraj robiłem zdjęcia na dużym evencie dla Samsunga, wyszło mnóstwo zdjęć, ale czym więcej tym lepiej bo więcej kupią Głowa do góry !! Jest wiele innych portali które chętnie puszczą digart z torbami , a które oferują większe możliwości rozwoju !!!! Na razie "diguś" stał się miejsce dla "pstrykaczy" którzy uważają i cieszą się że osoby nie zgadzające się z tą polityką a z prac których naprawdę można się czegoś nauczyć odejdą !!!!!\n~Vanadis 07.12.2013 @10:37:45\nDziękuję za wpis na profilu.\nAntku, zgadzam się z Tobą w 100 %.\nPozdrawiam serdecznie ,życząc udanego weekendu\n~deggial 07.12.2013 @06:44:24\nwitam kolegę, ma kolega racje ale ja tez trochę rozumiem załogę digusia gdzieś tam czytałem że przeanalizowali to co sie tu dzieje i wyszło ze ponad 90 procent prac które są tu oceniane są oceniane na rewelacyjnie a bardzo niewielki procent na poniżej ale to tylko z tego powodu że porostu nasza kultura nam nie pozwalała dawać takich niskich ocen, po prostu omijaliśmy takie fotki nie chcieliśmy dawać takich ocen a tylko dawali je złośliwcy i dlatego tak zrobili, fakt forma moim zdaniem niej jest najlepsza zmian ale do mnie trafia taka argumentacja, pozdrawiam.\n~jhenel 07.12.2013 @02:28:51\nPrzepraszam, pomyliłam się.\nPLF (plfoto) ma 10-PUNKTOWĄ skalę ocen... Jest zasadnicza różnica między stopniami, a punktami. Stopnie kojarzą się z nieszczęsnymi szkolnymi ocenami...\n~onuferka 07.12.2013 @01:01:29\nAntku zgadzam się z Tobą w 100 % na tym portalu zapanowało bezhołowie , z moich znajomych dużo osób już zrezygnowało , sama jakość zamieszczanych prac jest coraz gorsza , zwyczajnie psuje je portal i te ciągłe pomysły na zmiany które do niczego dobrego nie prowadzą i nic dobrego nie wnoszą...Serdeczne pozdrawiam ..\n~jhenel 07.12.2013 @00:54:31\nMnie zupełnie nie przeszkadza kasacja szkolnych "notek" na DA\nZdałam maturę w roku, gdy niejednego DOROSŁEGO Digartowicza jeszcze nie było na świecie , więc już od dłuższego czasu nie podobały mi się te odpowiedniki szóstek, piątek, czwórek, +trójek, trójek, -trójek, miernych/dopuszczających oraz ndst... Cierpliwie czekałam na likwidację tego\nNatomiast zgadzam się z tym, że nie powinno być tzw. "grup zamkniętych", w których nie można nawet oglądnąć prac! To bym zmieniła! Oczywiście, że przynajmniej powinna być możliwość oglądania takich dzieł!\nJakakolwiek "Władza" nadal robi to, co chce , niezależnie czy "na wzór i podobieństwo" idei Lenina, czy też na jakiś swój inny "wzór i podobieństwo"\nAha: w kwestii innych portali: jest PLF (plfoto) - portal wyłącznie fotograficzny, na wysokim poziomie. Mają 10-stopniową skalę ocen, a jeśli ktoś nie życzy sobie oceniania zdjęć, może wyłączyć opcję oceniania. Nawet niezły pomysł . Wadą plfoto jest to, że tam można zamieszczać TYLKO fotografie (sama nazwa na to wskazuje) i dla mnie poziom jest jeszcze zbyt wysoki (nie mam tam konta, bo jeszcze za mało umiem ), a jego użytkownicy najczęściej uważają się za mistrzów/profesorów fotografii!\n~prorock1975 07.12.2013 @00:18:12\nGdzie można się przeprowadzić? Jest deviant, znasz coś jeszcze?\nostatnio edytowane: 2013-12-07 00:19:31\n~JFGRAF 06.12.2013 @23:34:04\nzgadzam się w 100% sam zastanawiam się , czy nie skończyć z DA\n- ~denderys ~wzroko\n~seniorre ~agai ~cruiser21\n~fikusjanina ~deggial ~am54\n- ~JustaShell ~Deymos61


Opinie o Centrum Diagnostyki Medycznej MEDIX Wrocław\nAdres: Dolnośląskie, Wrocław Grabiszyńska 37/39\nTelefon: 71/ 341 27 07\nOpis działalności: alergolog, chirurg, ortopeda, proktolog, dermatolog, endokrynolog, gastrolog, ginekolog, internista, kardiolog, laryngolog, nefrolog, neurolog, okulista, pulmonolog, radiolog, radioterapeuta, urolog Słowa kluczowe:\nIlość odsłon profilu firmy: 1381\nData utworzenia profilu: 09.07.2014 16:55:36\nData ostatniej aktualizacji: 09.07.2014 16:55:36\nOpinie o Centrum Diagnostyki Medycznej MEDIX\nUzasadnienie: Przychodnia na Hirszfelda godna polecenia !!!\nOpinia dodana przez: W dnia: 01.02.2018 19:46:58\nUzasadnienie: Serdecznie wszystkim polecam Centrum Diagnostyki Medycznej Medix . Byłam tam kilka razy, ponieważ miałam problemy ze zdrowiem. Na pierwszej wizycie lekarz przebadał mnie, postawił diagnozę i dobrał odpowiednie leczenie, po zastosowaniu którego naprawdę widać efekty. W ośrodku panuje miła atmosfera. Jeśli macie jakieś problemy warto tam się udać. Polecam!!-Dorota\nOpinia dodana przez: dnia: 10.11.2014 11:19:23\nUzasadnienie: Moim zdaniem jest to świetne Centrum. Miła obsługa nie stwarzająca problemów, jakość opieki medycznej na wysokim poziomie. Zdecydowanie najlepsza przychodnia prywatna, w której byłam we Wrocławiu.\nOpinia dodana przez: danka dnia: 02.11.2014 20:47:07\nUzasadnienie: Składam serdeczne podziękowania personelowi medycznemu Medixu za bardzo dobą i miłą opiekę. Polecam wszystkim tą klinikę ze względu na komfort psychiczny i fizyczny.\nOpinia dodana przez: Wioletta60 dnia: 28.10.2014 20:03:25\nUzasadnienie: Jestem bardzo zadowolona, cenię rzetelność, rzeczowość, perfekcyjną obsługę! A jaki klimat ....!!!!\nOpinia dodana przez: dnia: 25.10.2014 15:11:32\nUzasadnienie: Bardzo dobra kadra medyczna, specjaliści o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu.Korzystałam z pomocy, jestem bardzo zadowolona.Korzystali również moi znajomi i również są zadowoleni. Serdecznie polecam !!\nOpinia dodana przez: Teresa dnia: 22.10.2014 17:47:19\nUzasadnienie: Serdecznie wszystkim polecam tą przychodnię, panuje tam miła atmosfera(na pewno nie jest sztywno jak gdzie indziej). Byłem tam kilka razy, ponieważ miałem pewne problemy ze zdrowiem. Efekty leczenia naprawdę widać. Jeśli macie jakieś problemy warto tam się udać.\nOpinia dodana przez: Tomek dnia: 18.10.2014 15:39:39\nUzasadnienie: Moim zdaniem jest to świetna placówka. Miła obsługa nie stwarzająca problemów, jakość opieki medycznej na wysokim poziomie. Ceny niewygórowane. Zdecydowanie najlepsza przychodnia prywatna, w której byłam we Wrocławiu. Nowoczesny sprzęt i fachowe diagnozy. Polecam !\nOpinia dodana przez: Sylwia z Wrocławia dnia: 16.10.2014 18:21:25\nUzasadnienie: Bardzo miła i rzetelna obsługa. Lekarze zawsze gdy mam jakieś wątpliwości lub pytania zawsze mi udzielają podpowiedzi.\nOpinia dodana przez: dnia: 14.10.2014 19:30:59\nUzasadnienie: Byłem w tej przychodni i powiem krótko!!. Jestem mile zaskoczony. Rzeczywiście miła obsługa i bardzo przyjazne warunki. Polecam tą placówkę. Ja na pewno jeszcze się tam udam.\nOpinia dodana przez: dnia: 12.10.2014 12:36:11\nUzasadnienie: Leczę się od dłuższego czasu w Medixie i powiem może nieco przewrotnie, ale wcale nie jestem zaskoczona miłą i życzliwą obsługą. Powiem więcej. Jestem do niej przyzwyczajona. Możliwe, że personel kliniki mnie rozpuścił :) ale nigdzie nie znalazłam takiej przyjacielskiej, wręcz rodzinnej atmosfery.\nOpinia dodana przez: Sandra dnia: 08.10.2014 16:13:28\nUzasadnienie: Bardzo miły personel, świetny radiolog. Jesteśmy zadowoleni, znają się na rzeczy !!!\nOpinia dodana przez: G.G. dnia: 25.08.2014 18:15:22\nUzasadnienie: wspaniała przychodnia ze wspaniałymi specjalistami w każdej dziedzinie !!! polecam gorąco\nOpinia dodana przez: Ala dnia: 09.07.2014 16:57:21


Posty: 465 • Strona 24 z 31 • 1 ... 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27 ... 31\nprzez Saburō Hokusai » 16 gru 2018, o 15:35\nCała trójka szła sobie spokojnie jak się okazało wędrując do osady Senju. Po co tam szedł? Chłopak nie wiedział i nie pytał. Wolał to zostawić bez odpowiedzi. Oshi gdy gadał z dziewczyną widać było, że przekonał ją, aby starała się zaufać wyznawcy. Po ich rozmowie dziewczyna podeszła do chłopaka i zaczęła rozmowę. Wiadomym było, że nie zaufa mu od razu, ale było to fascynujące jaki wpływ miał na nią Oshi. Ciekawiło go jak się poznali i dlaczego od teraz podróżują razem, jednak tą kwestię również wolał zostawić na razie bez odpowiedzi. Uśmiechnął się się do dziewczyny lekko po czym odpowiedział na jej słowa.\n- Nie dziwię się, że po takiej akcji mi nie ufasz, to normalne. Mam tylko nadzieję, że zauważysz to, że dla swoich jestem całkowicie oddanym i normalnym człowiekiem\nWidział, że Senju nie był zbyt skłonny do rozmowy. Nie odpowiedział mu na pytanie odnośnie dawnej organizacji. Ciekaw był czy jeszcze istniała i jaki miała ona cel, ale tego się już raczej nie dowie. Wyjął swoją maskę, którą nosił w płaszczu i spoglądając na nią postanowił zerwać swoją więź z nią. Podrzucił ją do góry i szybkim ruchem ręki wyjął kosę zza pleców i przeciął ją w pół. Po tym odłożył kosę znowu na swoje miejsce i szedł dalej z przyjaciółmi. Chciał zerwać wszystko co było związane z jego przeszłością, a stać się kimś innym, lepszym. Słońce świeciło wysoko na niebie, kiedy doszli do granic Midori. Tutaj Oshi postanowił przez chwilę odpocząć, więc i chłopak postanowił sobie usiąść. Nie przejmował się zimnem, dlatego usiadł po prostu na zimnej ziemi po turecku patrząc na dziewczynę oraz swojego kompana. Ciekawiło go jak wygląda osada Senju. Jeszcze nigdy tam nie był, a spotkać więcej osób o mocy podobnej do Senju to mogło być dobre doświadczenie. W dodatku jeszcze nie dowiedział się kim jest dziewczyna i jaką posiada moc, jednak postanowił poczekać z tym do chwili gdy coś się im nie przytrafi, a to była tylko kwestia czasu. Wąż Oshiego wyszedł z rękawa spadając wprost na śnieg. Tylko ślepy by chyba nie zauważył, że ten chłopak naprawdę uwielbiał te małe istoty i był z nimi naprawdę silnie związany. Jego kompan poruszył ciekawy temat wbrew pozorom. Jak to podkreślił Hokusai nie musiał się martwić takimi rzeczami. Nie należał do całej sekty, był wędrowcem, samotnikiem. Natomiast dziewczyna zapewne gdzieś posiadała swój klan, który na pewno jakoś na nią wpływał. Ciekawym było czy nie będzie z tego problemów, ale z drugiej strony dlaczego mieli by je robić? W pewnym momencie położył się na ziemi patrząc w niebo. Chłód zaczął powoli docierać do jego ciała, lecz nie przeszkadzało mu to. Błękit nieba rozpościerał się przed nim sprawiając, że mógł choć na chwilę odpłynąć i zająć się fantazjami. Miał mało czasu, bo za niedługo znowu wyruszają, ale jak na razie mógł chwilkę odpocząć i rozluźnić mięśnie.\nprzez Kami Noriko » 16 gru 2018, o 23:53\nA więc ruszyli do ojczyzny Oshiego. Czekała ich kilkugodzinna podróz, jednak jej to nie przerażało. Powiedziałaby wręcz, że czuła przypływ motywacji i energii na myśl o nowym miejscu. Pozna znów nowe miejsca, inne od tego w którym żyła całe swoje życie.\nOpowiedz mi coś o swoim klanie. I pokaż mi na jakiejś mapie gdzie idziemy, chciałam sobie poukładać to w głowie. powiedziała bez pardonu do chłopaka, jednak nie było to podyktowane jakąś wścibskością, a zwykłym zainteresowaniem. Byli podobni charakterologicznie do niebieskowłosego? Czy wszyscy tam mieli niebieskie włosy? Czy węże były ich zwierzątkami? A nuż dowie się czegoś nowego od tamtejszych medyków? Czy będą chętni do podzielenia się wiedzą z kimś z zewnątrz? To był jedynie początek góry lodowej pytań jaki kłębił jej się w głowie.\nByła wdzięczna Saburo, że nie naciskał na nią ani nie obrażał się. Rozumiał całą sytuację. Być może źle go oceniła z początku? Może był świadomy tego, że ma takie napady... nieświadomości i przemocy? Musiała przyznać, że to co działo się w głowie chłopaka fascynowało ją. Był tak ciekawym przypadkiem, że z chęcią dobrałaby się do tego co siedziało w jego głowie, jednak jej fascynacja nie wykraczała poza jej domniemania. Nie odważyłaby się na jakikolwiek atak na niego z takich pobudek. Owszem, uważała się za badacza, lecz nie szaleńca.\nMam nadzieję. odpowiedziała, obdarzając go uśmiechem. Następnie odezwał się znów Oshi. Stwierdził on ciekawą rzecz - otóż Saburo był wolnym strzelcem, który był posłuszny jedynie swojemu bogu. Jej ciekawość znów się zaostrzyła, lecz nie trwała długo, gdyż zadał jej pytanie. Zaskoczyło ją.\nRaczej nie... Najwyżej poślą po mnie. jej klan miał swoje sposoby dostarczania wiadomości, a kiedy opuszczała to miejsce, nie działo się nic. Pozamykała wszystkie możliwe rozgrzebane sprawy, więc nie była na tyle potrzebna ani na tyle ważna, żeby konkretnie po nią posłali. Po raz kolejny kiedy pomyślała o czekającej ich wyprawie, niemalże na jej obliczu można było odczytać dziecięcy entuzjazm. Naprawdę cieszyła się na poznanie nowych terenów.\nprzez Keizo » 2 sty 2019, o 01:12\nRankiem w końcu ruszyli - Keizo oraz Harumi - na szlak transportowy. Przed wyjściem z domu odkryli, że czekają na nich dwie niewielkie przesyłki, podobne do tych przekazanych im wcześniej przez spółkę Tyczkębolec. Senju schował swoją do kieszeni, nie zastanawiając się nad nią zbyt wiele - być może kiedyś przyjdzie mu jeszcze odebrać od nich jakieś zlecenie.\nIch droga wiodła z prawie jednego końca cywilizowanego świata shinobi na drugi, choć niektórzy zapewne mogliby się spierać że Sabishi do zbytnio cywilizowanych nie należało, przynajmniej według tego co wyjawiła mu o tym miejscu białowłosa.\nWyjście z Ryuzaku nie stanowiło większego problemu - przy wyjściu z miasta znaleźli kilka karawan handlowych, które pozwoliły im na dołączenie w swoje szeregi, co rozwiązało także problem wody o który martwiła się Harumi. Teraz pozostało im tylko dotrzeć do Sabishi cali i zdrowi - a co stanie się na miejscu (lub jeszcze w drodze) pokazać im może tylko przyszłość.\nprzez Kisho » 9 mar 2019, o 15:40\nZ tego, co pamiętał, kapitan sam stwierdził, że rudzielec jest shinobim, co prawda niezbyt uwarunkowanym, ale jednak. Na pierwszy rzut oka rzeczywiście niezbyt pasował do roli ninja, ale mając na uwadze ostatnie nauki, lepiej powstrzymać się od pochopnego oceniania stricte po pierwszej prezentacji. Chwilowo Kisho zawierzył strażnikowi, a ostateczną ocenę postawi w praktyce, gdy już przyjdzie co do czego i będzie trzeba skorzystać z umiejętności shinobi. Dlatego też nie zapytał o nic, a w odpowiedzi jedynie kiwnął głową, potwierdzając swój fach. Poza tym, czy jego rozmówca, aby czasem sam się nie przyznał do bycia ninją, pytając "Ty TEŻ jesteś shinobim?"?\n- Kisho - przedstawił się, gdy zwrócono mu uwagę. - Kisho Kyuzazame - poprawił się i zastosował pełną formę, z imieniem i nazwiskiem, odchylając nieco głowę w bok, by uniknąć lecącego obłoku. Dym z fajki, mimo że słodki i w sumie znośny - przynajmniej w porównaniu z innymi bardziej normalnymi śmierdzącymi fajami - lekko go drażnił. Zwłaszcza jeśli ktoś celowo dmucha nim prosto w twarz.\n- Dokładnie - potwierdził streszczoną wersję Mitsuhide. Widząc jego rozbawienie, dodał: - Jestem medykiem, więc pomagam od razu, gdy to konieczne. - Przeczuwał, że ta cała komedia z pomaganiem przestępcy, na którego teraz polują, zapewne tak go uradowała, więc musiał wyjaśnić, że dla niego pierwszorzędnym celem jest pomoc, a dopiero później zadawanie pytań.\n- I to jest najzabawniejsze w tym wszystkim - uśmiechnął się na chwilę. - Sam do mnie napisał, zapewne myśląc, że skoro poprzednio mu pomogłem to i teraz to zrobię. Chociaż równie dobrze mógł pomyśleć, że wiem coś o jego towarzyszu. - Wzruszył ramionami, nie bardzo wiedząc, która z przedstawionych opcji mogła być bardziej prawdopodobna. Nie miało to jednak wielkiego znaczenia. Liczyło się jednak to, że wiedzieli, gdzie mają szukać, a to upraszczało całą sytuację. Dodatkowo mili sporą przewagę, gdyż Kisho coś nieco już o tej karczmie wiedział, a właściwie o szefie tego budynku, co mogło im teraz uratować tyłki.\nprzez Chise » 11 mar 2019, o 18:13\nMężczyzna kiwnął głową, kiedy w końcu jego nowy towarzysz się przedstawił i uśmiechnął sympatycznie.\n- Miło poznać, mimo okoliczności - odwzajemnił formalności, tym samym chyba domykając część obowiązkową, która wynika między dwójką nieznanych sobie osób, które mają razem pracować. Wszystko inne w końcu tak czy siak w końcu samo wyjdzie na wierzch, prawda?\nJednak kiedy Kisho zaczął się tłumaczyć, Mitsuhide potrząsnął głową z uśmiechem.\n- Nie dlatego się śmiałem, nie ma nic złego w niesieniu pomocy. Raczej rozbawiła mnie... Liczba podobieństw między naszymi historiami - przymrużył delikatnie oczy, uśmiechając się subtelniel. Ten zamyślony, a może niemal rozmarzony wyraz twarzy dziwnie nie pasował do wesołego wyglądu i usposobienia, które prezentował wcześniej.\n- Chociaż ja medykiem nie jestem, ale także chciałem pomóc kogoś, kto na to nie zasługiwał. Tyle, że ja miałem przez to dużo większe kłopoty - stwierdził nagle rzeczowo, wracając do rzeczywistości. Fajka wypaliła się, więc odwrócił ją i wysypał popiół i żar jaki został, rozcierając je na ziemi podeszwą obuwia, a potem zajął się ostukiwaniem jej i czyszczeniem z resztek, wydając się tym zaabsorbowany do reszty. Koniec końców jednak go słuchał, bo odwzajemnił jego uśmiech.\n- Jakkolwiek zły jest, to podziwiam jego przywiązanie do towarzysza. Sporo ryzykował odzywając się do kogoś, kogo nie zna, mając list gończy na karku - dodał zaciekawiony, po czym przychylił głowę - Albo mu zależy albo jest głupi. Na dwoje babka wróżyła - zawyrokował w końcu ze śmiechem. Docierali już do bram miasta, skąd odprowadzały już ich spojrzenia znudzonych strażników i kupieckie karawany, które mijali w drodze.\n/zt, następny post w Sogen na trakcie lub bezpośrednio w karczmie.\nprzez Toshiro » 10 kwi 2019, o 00:37\nNastał dzień, słońce leniwie wspinało się ku górze, zaś Toshiro zbierał się do dalszej drogi po postoju w jakiejś przydrożnej karczmie. Doskonale wiedział, że do celu jego podróży zostało już na prawdę niewiele. Spakował swoje rzeczy i ruszył w podróż. O tej porze dnia było całkiem chłodnawo, w końcu nastała już jesień. Pomimo tego można było spostrzec wiele podróżnych, którzy nie marnowali swojego czasu i zupełnie tak jak on, skoro świt ruszali w stronę handlowej stolicy kontynentu, bo chyba tak można było nazwać kraj Ryuzaku no Taki. W każdym bądź razie zostały mu może z dwie godziny drogi.\nCzas ten zleciał mu całkiem szybko, ponieważ przyglądał się nowym widokom starając się zapamiętać wszystko jak najlepiej. Ani się obejrzał, a był już u granic osady, która prezentowała się na prawdę okazale. Na pierwszy rzut oka widać było, że rzeczywiście jest to bogate miejsce. Od razu można było stwierdzić, że dzieje się tutaj na prawdę dużo, na szczęście większość miasta była jeszcze całkiem ospała. Nishiyama specjalnie wybrał wczesną porę, aby nie trafić na tłumy, za którymi szczerze nie przepadał.\nprzez Naoki » 12 kwi 2019, o 10:08\nKto by się spodziewał, że ten czas płynie tak szybko? Właśnie było tak w tym przypadku. Młody chłopak zaraz po opuszczeniu lokalu natrafił na swojego mistrza, który od razu zabrał go w stronę szlaku transportowego.\n- Mam nadzieje, że dobrze spędziłeś ten czas. - powiedział, z uśmiechem na twarzy, zwracając się do swojego młodego podopiecznego. W końcu czasami była tak, że warto zostawić młodzież samemu, żeby szkoliła się w zdobywaniu informacji i przystosowywała się do życia shinobi.\n- Tak. Miałem okazję oglądać walkę na arenie. Poznałem wspaniałe umiejętności, niejakiego Ame. - odparł, z dumą chłopiec. Fakt, mimo swojego sceptycznego podejścia do tej podróży. Teraz czuł się z niej zadowolony. Przecież niecodziennie można zobaczyć takie rzeczy. Teraz jednak przyszedł czas na kolejną podróż. Jednak nie w stronę prowincji rodzinnej.\n- To dobrze. Teraz jednak musimy wyruszyć z powrotem. Jednak zatrzymamy się po drodze. W prowincji naszych sąsiadów i zabawimy tam nieco dłużej. Mam nadzieje, że nie będzie Ci to przeszkadzać i jesteś gotowy do podróży. - powiedział, starzec. Wskazując dłonią kierunek ich podróży, który praktycznie pokrywał się z tym samym szlakiem, którym tutaj przybyli. Przez co jedynie zostało przytaknąć chłopakowi i ruszyć za swoim mistrzem do prowincji o nazwie Kyuzo. Ciekawe jak to wszystko będzie tam wyglądać, po niedawno zakończonej wojnie. Dzięki, której Naoki postanowił zostać shinobim i walczyć w obronie swojej rodzinnej ziemi. Czas zobaczyć co przytrafi mu się na miejscu. Zaraz po tym jak tam dotrze.\nCzas podróży: 2:30\nprzez Rika Kari Matsubari » 23 kwi 2019, o 21:42\nOddanie swojego ulubionego konika o wdzięcznym imieniu musiało wymagać nie lada zaparcia i Rika rozumiała to. Oddanie Chichi, choć nie permanentne, mogło być odpowiednikiem pozwolenia na zabawę ulubioną zabawką u dzieci lub pożyczenie żony w dorosłości. We wszystkich tych przypadkach konsekwencje mogły być kolosalne. Niebezpieczeństwo pstrokatego konika? Po moim trupie!\n-Nic mu nie będzie. Ciekawe co to za jedni. – próbowała raczej narzucić filtr zainteresowania na całą tę sytuację, aniżeli strachu. – spotkamy się na miejscu. – zapewniła.\nTekst o oddaniu osobowości, opiekuna a nawet ubrań, jest cudowny. Kto nie pękłby przed oddaniem konika? Teraz mogła mieć jedynie nadzieje, że jest w dobrych rękach albo – najlepsza opcja – nic mu nie grozi. Tak też doszło do ich rozstania. Do zobaczenia niebawem!\nWraz z Sakasu i Riką jechać miały dwa wyglądające jak dwie krople wody blondasy. Oni jednak nie znaleźli się w tym samym miejscu z przypadku, jak Rika i Misae, a zostali sparowani przez geny. Rika pomachała im na przywitanie, mimo że nie dzieliła ich jakaś szczególna odległość. Ciekawe czy Misae właśnie w nich znalazła inspirację dla imienia dla swojego konia?\nGdy ruszyli, pierwsze kilkanaście minut upłynęło spokojnie. Pewnie nawet więcej. Po czasie jednak trzeci raz minęli to samo miejsce i Rika zrobiła się niespokojna.\n-Ej, dlaczego krążymy w kółko!? – pociągnęła Namiota za rękaw i „głośno” mu szepnęła. Wydawało jej się, że padli ofiarą genjutsu! Znała to!\nDopiero gdy ten wytłumaczył jej o co chodzi, uspokoiła się. Mało kto wiedział o tej eskapadzie i mało kto miał o niej wiedzieć. Pewnie tak było lepiej. Bezpieczniej. Tylko dla kogo, dla nich czy Misae? Rice nie podobało się to, ale takie było polecenie oficera, a z nim się przecież nie dyskutuje. Niewątpliwie zagrywka ta miała jakiś sens, choć ona nie była tego pewna. Jedno nie ulegało wątpliwości, byli teraz mniej uchwytni dla tych, którzy mogliby wiedzieć o której wyjadą, ale łatwiejsi do zauważenia dla tych, którzy szykowali zasadzkę. Do takich przynajmniej doszła wniosków, gdy w milczeniu patrzyła leniwie to w lewą, to w prawą stronę. Pozostało zawierzyć autorytetowi i robić swoje. Najwyraźniej oficer oglądał W-11 i wiedział, że wszyscy prawilni gangsterzy tak robią, żeby zgubić ogon.\n-Dobrze. Znamy się od lat. – powtórzyła, jakby była to najoczywistsza rzecz na świecie. Odwróciła się na powrót przodem do drogi.\n-To będzie dłuuuuga podróż. – marudziła strasznie. Raz gapiła się na drogę, a raz przejeżdżała dłonią po czerwonym futerku i patrzyła jak subtelnie zmienia odcień. Potem znowu gapiła się w przestrzeń i gładziła futro. Udając znudzenie najłatwiej skupić się na drodze. Chyba jednak przesadziła, bo z biegiem czasu rzeczywiście zaczęło jej się nudzić. Dziwne uczucie zmieszania nudy i lęku. Raczej trudne do wyjaśnienia. Coś mogło się zadziać, ale jednak szanse na to były minimalne. Chciała misję, a nie wycieczkę, no ale co miała zrobić? Przecież najważniejsze, żeby nic nie stanie się Misi i jej konikowi.\nprzez Keion » 24 kwi 2019, o 12:10\nWidząc że sprawa jest z typu tych nie czekających zwłoki, oraz że przybysz na zbyt miłego nie wygląda wyszedłem za nim z budynku. Niestety pierwszym co mnie spotkało na zewnątrz był chłodny i bardzo nieprzyjemny wiatr. Nieznajomy miał z nim więcej problemów bo jego długie włosy nie chciały pozostać na swoim miejscu. Jednakże nie zamierzałem się skupiać na jego włosach, które w ogóle mnie nie obchodził. Zatrzymałem się i zamierzałem czekać na wyjaśnienia, na co mężczyzna zareagował również się zatrzymując. Widocznie wcale mu się nie spieszyło bo wyciągnął fajkę i wypełnił ją tytoniem. Chwilę później z fajki unosił się dym, którym nieznajomy musiał oczywiście się pochwalić dmuchając na mnie. Jako medyk wiedziałem że owe ziele do zdrowych nie należy i nie zamierzałem wdychać dymu wytworzonego w procesie spalania. Stałem z nie wzruszoną miną, po mimo faktu iż wiedziałem że nieliczni maja do niego dostęp i koleś musi być kimś ważnym. Całe szczęście wiatr, który początkowo mi nie sprzyjał bardzo szybko rozwiał niepożądany dym. Zaś na pytanie czy palę nie odpowiedziałem nic tylko kiwnąłem przecząco głowom, w końcu mężczyzna wyraźnie miał do mnie jakąś sprawę i z całą pewnością nie chciał mi zaproponować wspólnego papierosa. Cały ten teatrzyk nie odbywał się za długo i mężczyzna w miarę szybko zaczął przechodzić do konkretów, kpiąc przy okazji z mojego braku wiedzy na temat mundury Sogeńskiej straży. -Jakby mnie to w ogóle obchodziło.-Pomyślałem sobie wyraźnie niezadowolony zastanawiając się czy nie powinienem go w tym momencie olać i wrócić do środka. Jednakże nie zrobiłem tego bo trochę się go obawiałem, a poza tym chciałem się dowiedzieć jaki to interes do mnie ma. Nieznajomy wkrótce wyciągnął zwój i zaczął tłumaczyć, że kapitan Sogeńskiej straży ma do mnie interes i że mam się tam zjawić oraz wspomniał coś o jakimś Senju. Od razu w głowie narodziło mi się kilka pytań, ale widząc jak przybysz ciężko wpatruję się w kawałek papieru powstrzymałem się od zadawania ich sądząc że za chwilę dowiem się czegoś więcej. -Kapitan Sogeńskiej straży mnie wzywa, co prawda byłem tam kiedyś nim jeszcze zostałem shinobii, ale nie sądzę bym go spotkał i mógł się mu czymś narazić. Co więcej nie przypominam sobie żebym kiedyś spotkał jakiegokolwiek Senju, a co dopiero o podobnym imieniu do wymienionego. Nie zmienia to jednak faktu że sytuacja zdaje się być co najmniej interesująca i warta uwagi.-Zastanowiłem się nad usłyszanymi informacji, które niestety do niczego nie były w stanie mnie zaprowadzić, a jedynie rozbudzić moją ciekawość. Chwilę później okazało się że chodzi o odnalezienie jakiegoś zaginionego statku, na co trochę się ucieszyłem bo przynajmniej wiedziałem że niczego nie przeskrobałem, a jeszcze bardziej się ucieszyłem gdy usłyszałem o nagrodzie. -500 Ryo? Moja najwyższa wypłata dotąd wynosiła połowę tego.-Byłem trochę szokowany, nie skupiłem się na reszcie słów wypowiedzianych przez mężczyznę i w ostatniej chwili złapałem rzucony przez niego zwój. Niestety zaraz jak nieznajomy skończył gadać to się pożegnał i odszedł nie dając mi chwili żeby zadać jakiekolwiek pytanie. -Widocznie powiedział wszystko co istotne i pewnie sam więcej nie wie.-Pomyślałem spoglądając na zwój, a następnie go rozwinąłem i upewniłem się co do informacji podanych przez niego. Wszystko się zgadzało, a na zwoju nawet widniała pieczęć, więc nie miałem powodów żeby mieć jakieś wątpliwości. -Jak robota sama szuka człowieka to nie ma co się zastanawiać, tylko się za nią brać, a może w końcu szczęście się do mnie uśmiechnie i wyjdę z tego dołka finansowego.-Zamknąłem zwój i schowałem, po czym bez zwłoki ruszyłem w ślad za mężczyzną, który zdawał się być jednym z członków Sogeńskiej straży.\nZ Ryuzaku do Sogen był spory kawałek drogi i minęło kilka dni nim udało mi się dotrzeć na miejsce łapiąc się wszelkich możliwych środków transportu. Połowę jednego dnia udało mi się przeleżeć na wozie z sianem jednego chłopa, który jechał akurat w sprzyjającym kierunku, szkoda tylko że gdy się zorientował że ma towarzysza na gapę zażądał ode mnie kosmicznej sumy pieniędzy. Niestety nie miałem czym mu zapłacić i musiałem uciekać bo mężczyzna chciał mnie nadziać na widły. Później zboczyłem trochę ze ścieżki, żeby upolować coś na ząb i odnaleźć jakiś strumyk z wodą żeby zaspokoić pragnienie. Pieszo przeszedłem sporo kilometrów i przynajmniej raz musiałem uciekać przed wilkami, które chciały sobie że mnie zrobić obiad, a których nie chciałem zabijać. W końcu udało mi się trafić na samotnego kupca, który na mój widok był bardzo wystraszony myśląc że chcę go okraść z jego dobytku. Z trudem udało mi się z nim dogadać i zgodził się bym z nim podróżował, całe szczęście jego celem również był port w Sogen i końcówka mojej podróży była niezwykle leniwa. Pożegnaliśmy się w porcie i życzyliśmy sobie wzajemnie bezpiecznej drogi, po czym on pojechał dalej, a ja zacząłem się zastanawiać się gdzie powinienem szukać kapitana Sogeńskiej straży. Wiedziałem jedynie jak wyglądał mundur posłańca, a to nie wiele mi pomagało. Jednakże uznałem że port jest tutaj centrum wszystkiego i założyłem że bliżej wody łatwiej będzie go znaleźć, albo przynajmniej jego podwładnych i tak postanowiłem postąpić. W głowie zaś cały czas próbowałem sobie odpowiedzieć na jedno pytanie, "dlaczego akurat ja?".\nprzez Hibana » 24 kwi 2019, o 21:21\nStare przysłowie mówi, że każda podróż zaczyna się od pierwszego kroku. A jeszcze starsze mówi, że od pierwszego trupa...\nPodróżowali już dobrze ponad dobę i prawie dotarli do granicy z Kaigan. Na horyzoncie, ponad drzewami widać było nieśmiało wyglądające chorągwie posterunku granicznego, a płuca wypełniały się nieznaną dotąd wonią. Inna prowincje, inny las, inne drzewa, inne powietrze. Wszystko było inne, nowe i tajemnicze.\nRika miała racje, to była dłuuuga podróż. A ona sama. Daleko od domu, w towarzystwie trzech obcych mężczyzn. Że też rodzice jej na to pozwolili, a raczej... że też jej nie zatrzymali. W końcu, chyba mieli coś jeszcze do gadania w swoim domu, czyż nie?\nGranica zbliżała się wielkimi krokami. Coraz bliżej do punktu bez powrotu. Dopuki byli jeszcze w Ryuzaku, Rika zawsze mogła się jeszcze wycofać. Uciec i wrócić do rodziców. Wraz z przekroczeniem granic ta szansa bezpowrotnie zniknie. Czy jest na to gotowa?\nNajwyraźniej tak, bo jednak udało im się – bez zmiany składu – przekroczyć posterunek i wkroczyć na obce ziemie. A było to trzeciego dnia od opuszczenia osady.\nDla wędrownych artystów ciągłe podróżowanie, przekraczanie granic i życie na szlaku nie było niczym nowym. Nie wyglądali na zbyt przejętych drogą, długą jazdą, ani kontrolami na granicy.\nNie przejęli się nawet bardzo, gdy Sakasu ze stoickim spokojem powstrzymał konia i przerzucając wzrok między mapą, a zastanym widokiem powiedział:\nRzeczywiście, to co ujrzeli nie było tym czego należało się spodziewać na głównym szlaku tak potężnej prowincji. Widok przyprawiał o ciarki i mroził krew w żyłach. Opuszczona osada. Spalone domy. Brak żywego duch i tylko ten worek na drodze. Nic szczególnego, może to nawet nie worek, a tylko kilka starych szmat? Na obecną odległość ciężko było stwierdzić. Trzeba było się bardzo mocno wpatrywać by wyróżnić znajome kształty. Może to śmieci, może worek z ryżem, może...\n-To chyba człowiek – powiedział jeden z braci mocno wytężając wzrok.\nNerwowe szepty, rozważania i chaotyczne kręcenie mapą. Artyści byli przyzwyczajeni do drogi, ale nie do takich niespodzianek. Wśród podróżnych zapanowało coś na kształt chaosu. Jak to się stało, że zabłądzili? Gdzie jest szlak? Co z tym czymś na drodze? Każdy miał swoje zdanie i każdy inne. A co na to Rika?\nz/t -> Wioska w lesie\nprzez Asaka » 2 maja 2019, o 22:14\nSłysząc, że Amemu pasuje ta oferta (hah, musiała pasować już wczoraj, skoro się pofatygował, ale nigdy nie wiadomo) Shinobu poklepał go przyjacielsko i z jeszcze większą ulgą wymalowaną na okrągłej jak słońce twarzy. Po jego reakcjach, mimice i mowie ciała uważniejszy obserwator mógłby zdecydowanie wywnioskować, że kupiec jest… przestraszony, by nie powiedzieć, że przerażony. Jego niedawny rozmówca nie sprawiał najsympatyczniejszego wrażenia, a w dodatku słowa, które powiedział na koniec, a na które Ame zwrócił uwagę, dawały do myślenia. Czy mogła to być konkurencja? Zazdrosna, że handlarzowi tak dobrze idzie interes? A może była to raczej pokrzywdzona strona jakiejś transakcji, którą chciwy kupiec wykiwał na grube pieniądze? Opcji było tak naprawdę wiele, tylko danych zbyt mało, by wyciągnąć właściwe wnioski.\nMina mu zrzedła, gdy Ame zapytał o, najwyraźniej, niewygodny temat w postaci oddalającego się mężczyzny.\n- Kazuki Ao - burknął pod nosem niechętnie po krótkiej chwili ciszy. Zaraz zresztą odsunął się odrobinę od Rekina, starając się nań patrzeć, choć nie mogło ujść uwadze, że dość często jednak jego wzrok zezował na to, co działo się za plecami niebieskowłosego. - Ze dwa miesiące będą jak zaczął mnie nachodzić, wymyślając co kolejne niestworzone rzeczy, bym nie mógł wyruszyć i sprzedać towaru. Teraz znowu chciał, żebym został w Ryuzaku i nie handlował, wręcz żądając dostępu do moich skrzyń. Trochę o niego podpytałem, nikt nic za bardzo o nim nie wie, ale jak na moje, to to jest jakiś czub. A czuby mogą być niebezpieczni. Zwłaszcza, jak zaczynają grozić - usta grubaska ścisnęły się w cienką kreskę, a potem lekko pokręcił głową. - Życie jest mi miłe, dlatego wolę nie ryzykować - a pewnie jego towar był mu równie miły, więc nie chciał ryzykować podwójne. I tutaj zaczynała się rola Amego, czyż nie? - Chodźmy, nie ma co zwlekać. Jesteś gotowy?\nPo tych słowach mężczyzna machnął na Amego, dając mu znać, by poszedł za nim i gwizdnął, na co facet z widłami pośpieszył do wnętrza stajni. Oczywiście Shinobu Hiro dał Amemu chwilę czasu, jeśli ten nie był gotowy (ale nie za długo, bo ewidentnie mu się spieszyło). Wóz, zaprzęgnięty w dwa konie wytoczył się ze środka budynku, a na ławeczce z przodu siedział ten sam facet, który przed chwilą dumnie dzierżył widły, tyle, że teraz to wideł ani widu ani słychu, za to na głowie dumnie prężył się nieco wydłużony słomkowy kapelusz - ostatni krzyk mody. Kupiec wskoczył na wóz z tyłu, tam gdzie grzecznie stały wszystkie zabite teraz gwoździami skrzynie, i zaprosił Amego do siebie, samemu przysiadając na jednym z pudeł.\nDroga szła spokojnie. Woźnica nie spinał koni, ale też nie robił za zawalidrogę. Gdzieś po trzech godzinach drogi okazało się, że ten stylowy kapelutek to był najwspanialszy pod słońcem pomysł i wszyscy mijający ich podróżnicy zazdrościli nakrycia głowy - bo słonko przygrzewało równo. Kilku maruderów zmierzających w tę samą stronę co oni chciało podwózki w ten upał, ale Shinobu wszystkim grzecznie odmawiał twierdząc, że na wozie nie ma już miejsca. W południe zrobili krótką przerwę, dając koniom chwilę wytchnienia i możliwości napicia się wody z przepływającego obok strumyka, czy poskubania trawki. Sami też coś zjedli i ruszyli w dalszą podróż. Jakąś godzinę drogi od postoju, gdy już dłuższy czas byli w dość gęstym lesie, konie zaczęły parskać nieco częściej niż dotychczas. Woźnica nieco zwolnił jednak nie zatrzymał karawany. Hiro już otwierał buzię by coś powiedzieć, a w tej samej chwili Ame mógł usłyszeć świst dobiegający z lewej strony. Zbliżający się.\nprzez Ame » 11 maja 2019, o 21:33\nPewnie, że pasowała! Przecież nie trzeba przypominać, że i tak mu się nudziło. Cieszył się, iż robota znalazła go sama, a kto wie, może będzie miał okazje dać komuś w mordę, co zawsze jest miłą opcją. Shinobu wydawał się być zadowolony z obecności Ame, zaś to zadowolenie z obecności niebieskowłosego kontrastowało z widocznym strachem przed mężczyzną, z którym kupiec wcześniej rozmawiał. Kimkolwiek był na pewno wywoływał w nim niemiłe uczucia. Ame jako prosty chłopak ze wsi oczywiście zapytał wprost i na szczęście odpowiedzi się doczekał.\n- Kazuki Ao...hmm, nie słyszałem o nim nigdy. - na początku miał wrażenie, że coś mu się obiło o uszy, ale jednak nie. W końcu nie był miejscowy. Kupiec dalej obserwował przestrzeń za plecami rekina. Może spodziewa się kłopotów już teraz? Groźby muszą być poważne, skoro zależy mu na ochronie. W tym czasie uważnie słuchał historii Shinobu.\n- Grozić może każdy, nie każdy wprowadza je w życie. - bardziej chciał pocieszyć zleceniodawce, z tego co zauważył, napastnik wyglądał na takiego co nie zawaha się wdać w walkę. Opowieść wyjaśnia jednak dlaczego handlarz włóczył się po mieście i wypytywał. Węszył żeby dowiedzieć się o swoim prześladowcy. Ame czuł się teraz trochę głupio z tym, że to jego podejrzewał o niecne spiski i zacieranie rączek przed popełnieniem podstępnych występków.\n- Chodźmy. - rzucił krótko w reakcji na słowa kupca. Hozuki nie musiał przygotowywać się specjalnie do drogi, wszystko już dawno było na swoim miejscu. Po krótkiej chwili ze stajni wyjechał wóz prowadzony przez lądowego Posejdona, który gdzieś zgubił swój atrybut. Widocznie zamienił je na atrybut każdej modnej plażowiczki w sezonie 2018. Ame zapakował się na wóz i docelowo na skrzynie zaraz za kupcem.\nNiebieskowłosy był podwójnym wygranym. Przejedzie się bryczką i jeszcze mu za to zapłacą. Poznał jeden prosty trick, górale go nienawidzą! Tak samo nienawidziło go słońce równo pizgając złem po jego ciele składającym się w więcej niż z standardowych 70% wody. Czyli nie wygrał.. najwyżej znów był remis, a może nawet pat, bo on nie zejdzie z wozu, a słońce też się nie wyłączy. Na szczęście nie podwozili nikogo, więc nic nie zakłócało tej cudownej równowagi życiowej jaką udało mu się osiągnąć. Na postoju Ame niemalże pił równocześnie z końmi, ale trawki nie skubał. Gdy ruszyli w drogę, po tym jak las stał się gęstszy, zrozumiał że przy wodopoju połączyła go ze zwierzętami dziwna i niewytłumaczalna więź, gdyż ich parskanie wzbudziło w nim niepokój. Może to gęsty las, a może ..zasadzka! Chłopak słysząc świst z lewej, wiedział że leci w nich jakiś pocisk. Pozostało tylko pytanie czy to broń konwencjonalna czy notka wybuchowa. W ułamku sekundy podjął decyzje, że nie warto ryzykować.\n- PADNIJ! - krzyknął do kupca rzucając się na niego w celu przygwożdżenia go do powierzchni płaskiej, gdyż wiedział, że ten zapewne samemu nie uniknie ataku. Następnie zamierzał zorientować się skąd zaatakowano, zlokalizować przeciwników i oszacować ich liczebność nie oddalając się od wozu.\nprzez Asaka » 11 cze 2019, o 20:31\nWszystko miało swoje dobre i złe strony. Deszcz oznaczałby pogodę idealną dla Rekina, ale zdecydowanie złą dla podróży karawaną – koła mogły zablokować się w gęstniejącym błocku, tworząc kolejne koleiny, i w którymś momencie już się nie wydostać z dziury. Z kolei gdy słonko przyświecało, a uklepana droga była sucha, jechało się wręcz wspaniale. I tylko Amemu było mniej wspaniale, gdy woda wręcz można by rzec, że z niego parowała. Wjazd w las był pewnego rodzaju ulgą. Liście dość skutecznie blokowały drogę promieniom słonecznym, czuć było lekkie orzeźwienie powietrza, związane też z wonią olejków eterycznych uwalniających się z roślin porastających okolicę. Cień – prawdziwy przyjaciel. Ale taki zdradliwy przyjaciel, bo w cieniu… można się było skryć. Liście szumiały, krzaki szeleściły, a światło i półcienie tak grały ze sobą, że nie wszystko można było wyłapać od razu. Należało być więc czujnym. Bo… gdy tracisz czujność, możesz roztrwonić coś więcej.\nNa przykład zdrowie.\nZapłatę za robotę, której się podjąłeś.\nŚwist. Cisza została dość brutalnie przerwana. To znaczy cisza, jaką można uświadczyć w pełnym życia lesie w środku dnia. Ame nie dał się zwieść; nie pozwolił postradać życia swojego i swojego pracodawcy. Nie w tak głupi sposób. Nie stracił czujności. Rzucił się na Shonobu, który kompletnie nie wiedział co się dzieje i przygwoździł siebie wraz z grubaskiem do podłoża wozu, pomiędzy skrzyniami. Cud, że żaden z nich nie walnął się w głowę… A mogło się to zakończyć różnie. Najpierw nastąpiło głuche stuknięcie, jakby coś twardego i metalowego wbiło się w drewno, a następnie można było zobaczyć błysk. Jaskrawe, jasne światło rozlało się po najbliższym otoczeniu; ciekawski woźnica, który przed chwilą odwrócił głowę, chcąc zobaczyć co się dzieje, teraz przyciskał dłonie do oczu i krzyczał coś o tym, że nic nie widzi. Hiro nie krzyczał, za to mrużył oczy. Natomiast Ame miał na tyle szczęścia, że znalazł się tyłem do rozbłysku.\nKonie zarżały dziko. I poniosły. A wóz wyrwał się do przodu wraz z nimi. Rekin z kolei nie miał większego problemu, by oszacować, że zaatakowano ich od linii drzew po lewej stronie. Zupełnie jakby… ktoś ukrył się wśród gałęzi i tylko czekał.\nprzez Toshiro » 27 cze 2019, o 19:01\nZ siedziby władzy Toshiro nie ruszył od razu na szlak. Było już zbyt ciemno i był zbyt zmęczony pogonią za "duchami", które jednak były prawdziwe i czyniły wiele zła. Miała nadzieję, że sprawa szybko zostanie rozwiązana i sprawcy zostaną pochwyceni. Niemniej jednak nie było to już jego zmartwienie, ponieważ on miał inny cel. Musiał wypocząć w jakiejś karczmie, a następnie z samego rana wyruszyć do Sabishi, gdzie miał donieść o przemycie zwierząt do innego kraju. Chodź cel był szczytny, to droga była na prawdę daleka. Nie dziwił się, że chcieli kogoś wysłać najszybciej jak się dało, bo trochę minie zanim ta wiadomość zostanie tam dostarczona. Skoro jednak nie mieli ludzi, to musieli postawić na niego. Podczas swojego odpoczynku Nishiyama dokładnie rozplanował swoją podróż, aby jak najszybciej dostać się na pustynię. Wydawało mu się, że najkorzystniejsza trasa przebiegać będzie przez Midori, Shinrin, Sakai, a na samym końcu przez główne szlaki Atsui aż do samego Sabishi. Po odpowiednim odpoczynku jak postanowił tak też zrobił. Zjadła śniadanie, a następnie ruszył w długą podróż w nadziei zapobiegnięcia kolejnych podobnych incydentów.\nprzez Ame » 28 cze 2019, o 12:58\nNie wszystko ma swoje dobre i złe strony. Kaito na przykład ma same złe i kradnie tylko powietrze. Co do deszczu to jednak prawda. Można powiedzieć, że od samiutkiego początku niebieskowłosy był w pewien sposób powiązany z tym zjawiskiem atmosferycznym. Głównie przez spaczone poczucie humoru rodziców, którzy uznali, że w ich klanie takie imiona powinny być normą. No ale deszcz na złość mu ewidentnie nie padał. Upiorne słońce dawało mu w kość i miał cichą nadzieję, że nie roztopi się jak pięć gałek lodów o różnych smakach umieszczonych w jednym wafelku, upuszczonych na asfalt przez niezdarnego przedszkolaka, który uznał, że to dobry pomysł żeby na tym wafelku zaoszczędzić, bo tak to będzie go stać na dodatkową kulkę o smaku smurfowym. Dopiero wjazd do zacienionego lasu dał mu odrobinę wytchnienia, zaś proces zamiany w kluchę parzuchę postępował odrobinę wolniej.\nRekin wiedział, że lasy są idealnym miejscem na zasadzki. Ograniczona widoczność, zamaskowane pułapki, idealnie miejsce do gry w chowanego. Czego może chcieć więcej ktoś kto ma interes w tym, żeby jakiś wóz nie dotarł na miejsce, w które miał dotrzeć? Co prawda Hozuki nie znał dokładniej trasy, nie był stąd, ale nie trzeba było tutaj doświadczenia. Każdy wie, że lepiej atakować z zaskoczenia i co za tym idzie - z ukrycia. Mimo wszystko nie zamierzał tracić niczego - zdrowia w zasadzie nie mógł stracić za zasługi w postaci wygranej na loterii genetycznej, życia i godności da radę upilnować, ale przede wszystkim nie zamierzał tracić obiecanej zapłaty. W życiu trzeba mieć priorytety.\nI gdy tak sobie siedział i nawiedzały go myśli przeróżne, to usłyszał świst. Nie wiedział co w nich leciało, ale wiedział co może zrobić. Rzucił się na swojego pracodawce w myślach modląc się, żeby agresorami okazali się jacyś biedacy, których nie stać na notki wybuchowe. Wszystko inne był w stanie przetrwać.\nPo chwili wydarzył się cud! Polegał on na tym, że to nie była notka wybuchowa. Siła na szybko skleconej w myślach modlitwy do nieokreślonej siły sprawczej obroniła go także przed oślepieniem. Dzięki temu był w stanie oszacować skąd nadszedł atak. Nie potrzebował pomocy Watsona, aby określić, że atak wykonano zza linii drzew po lewej stronie.\nW tym momencie pojawił się kolejny problem. Woźnica był oślepiony, a wystraszone konie pognały niczym hipsterzy na premierę nowego modelu Iphona. Jedyna różnica objawiała się w tym, że one biegły w konkretnym kierunku i celu. Gdyby była mgła i beton, to jeszcze można by się posłużyć pewną piosenką do opisu tej sytuacji, no ale ich nie ma. Przed Ame pojawił się trudny wybór - pozwolić koniom na samowole i dać im rozwalić wóz, czy zająć się przeciwnikami. Wrogów nie widział, nie znał ich liczby ani jakimi jeszcze zabawkami dysponują, zaś wlokące ich na oślep konie prędzej czy później doprowadzą do katastrofy.\n- Nie wstawaj! - krzyknął do swojego pracodawcy. Priorytetem jest to, żeby nie dostał w łeb zbłąkanym shurikenem.\nSam niebieskowłosy zaś zamierzał wskoczyć na miejsce woźnicy i zatrzymać konie. Byłoby mu przykro gdyby rozwaliły wóz albo wpakowały ich w kolejną pułapkę. Następnie zamierzał zająć pozycje za wozem po przeciwległej stronie do tej, z której ich zaatakowano. Potrzebował więcej informacji żeby przejść do skutecznego kontrataku, dlatego zamierzał obserwować linie drzew po lewej stronie.


Strona główna • Ludzie • Życiorysy • Budowniczy Domu nad Łąkami\nJózefa opisuje jako wspaniałego młodego mężczyznę, pewnego siebie o wysokich ambicjach. Był nie tylko bardzo pracowity, znany wręcz z niezwykłej siły, ale zdolny i jak to określiła Nałkowska ? wyrażający się wyszukanie?. Dla jego o 4 lata młodszego brata Konstantego był wielkim autorytetem. Konstanty we wszystkim słuchał swojego brata i bardzo się liczył z jego opinią. Równie pracowity i przystojny, ale o nieco innych cechach charakteru. Staje się rzecz niesłychana. Bracia zamieszkali u wdowy Wiłowej i wkrótce Józef z nią się żeni. Ta kobieta jest kilkanaście lat starsza od niego, gruba i obarczona masą dzieci. W grę nie wchodzą względy ekonomiczne, ponieważ cały grunt po zmarłym mężu został przepisany na dzieci, a Józef był dobrze zarabiającym cieślą. Według Zofii Nałkowskiej ?wszyscy byli zdziwieni?.\nKonstanty Malarski także zadziwił otoczenie. Otóż zakochał się w córce Wiłowej, niespełna siedemnastoletniej Antosi, a konsekwencją tego wielkiego uczucia była mocno skrywana ciąża. Starszy brat i jego żona nie wykazywali zrozumienia i nie dawali zgody na małżeństwo. Desperacja młodej pary była tak ogromna, że Antosia ze wstydu i zmartwienia chciała się topić, a jej narzeczony pełen bólu i zgryzoty coraz bardziej pogrążał się w rozpaczy. W końcu matka i ojczym ustąpili i odbył się ich ślub.\nSzczęście jednak trwało bardzo krótko, bo tylko miesiąc. Antosia rodząc nieżywe dziecko, sama także umiera. Zofia Nałkowska, ani jej rodzina nie mogli zrozumieć dlaczego obojgu młodym tak zatruto radość ich pierwszej miłości i dlaczego Józef Malarski nie chciał dopuścić brata do równej roli w rodzinie. A może to matka nie chciała z własnej córki mieć bratowej? Konstanty bardzo cierpiał, ale też miał żal do rodziny i obwiniał ich za śmierć ukochanej. Postanowił wyjechać do Ameryki. Rzeczywiście Kostek był tam trzy lata. Pracował w porcie Nowego Jorku przy rozładunku drewna. Była to bardzo ciężka praca. Za zarobione pieniądze kupił w Kobyłce duży plac i pobudował piękny drewniany dom. Rodzina wspomina go jako dobrego , ciepłego człowieka. Pomimo nieszczęścia jakie go spotkało, odznaczał się dużym poczuciem humoru. Miał cztery żony, ostatnia go przeżyła. Zmarł mając 90 lat.\nJeszcze przed wyjazdem Kostka do Ameryki Malarskim urodziła się córka Marcia. Było to piękne dziecko o czarnych oczach i oliwkowej cerze. Więcej starszy brat dzieci nie miał. Józef wybudował drewnianą, piętrową willę i założył gospodarstwo. Po urodzeniu córki tylko raz wyjechał na roboty ciesielskie. Zarobku starczyło mu na realizację swoich planów. Józef nie był zbyt rodzinnym człowiekiem. Nazywano go ?Belzebubem?. Z wiekiem coraz bardziej zamykał się w sobie i utrzymywał tylko sporadyczne stosunki z rodzeństwem. A miał ich pięcioro. Braci: Konstantego, Stanisława i Aleksandra oraz siostry Wiktorię i Mariannę. Między rodzeństwem były bardzo duże różnice wieku. Między najstarszym Józefem a najmłodszą Marianną ta różnica wynosiła 26 lat.\nPomimo, iż pochodzili ze wsi, nie byli chłopskiego pochodzenia. Ich matka Maria Malarska była nauczycielką i uczyła chłopców czytania i pisania. Brok należał do Królestwa Polskiego i pozwolenie na edukację wynikało z faktu, iż poborowi wcielani do armii rosyjskiej na zasadzie losowania, opuszczali rodzinne strony na okres 15 lat. Jedynie listy były formą kontaktu takiego ?nieszczęśnika? z rodziną. Maria oczywiście uczyła także i dziewczynki, ale robiła to nielegalnie. Jej mąż Onufry Malarski piastował stanowisko nadleśniczego w Bieli pod Brokiem. Do braci, którzy budowali ?Dom nad Łąkami? dołączył trzeci brat, o którym nie wspomina Zofia Nałkowska. Stanisław był policjantem i mieszkał w Kobyłce. To z nim Józef (Wojciech) utrzymywał najczęstsze kontakty rodzinne, a także z jedną z sióstr - Wiktorią Falbowską z Malarskich. To moja babcia, zmarła w 1972 r. Na fotografii jest ze swoją siostrą Marianną oraz dziećmi Antoniną i Józefem. Widoczny na fotografii, niespełna dwuletni chłopczyk to przyszły, bohaterski sanitariusz z bitwy pod Monte Cassino. Znalazł swoje miejsce w książce Melchiora Wańkowicza ? Bitwa o Monte Cassino?. Ciężko ranny, wywieziony i leczony w Anglii, po kilku latach wrócił do Polski.\nJego młodszy brat Marian, mój tata, dziś 85- letni został w wyniku łapanki w Warszawie w 1942 r., wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec, z których powraca dopiero po czterech latach. Obaj bracia sprowadzają się do Wołomina.\nZastanawiające jak moja rodzina od najstarszych przodków począwszy ? swoje miejsce w życiu znajdowała właśnie w naszym mieście. Wyrosły następne pokolenia, choć już niezbyt liczne to jednak nadal związane z Wołominem. Zofia Nałkowska napisała: "kocham Górki, strasznie kocham, wszystko tam jest takie symbolicznie doniosłe?. Być może to przekonanie i uczucie podzieliły wszystkie postacie opisane w ?Domu nad Łąkami? i przekazały następnym pokoleniom. Tu jest nasze miejsce.


Saab proponuje roboty dla okrętów podwodnych | Defence24\nSaab proponuje roboty dla okrętów podwodnych\nDefence24 22.01.2015 11:38\nSzwedzka spółka Saab zbudowała pojazd SUBROV, który może potencjalnie zwiększyć zakres zadań wykonywanych przez zanurzony okręt podwodny.\nSUBROV jest systemem ze zdalnie sterowanym pojazdem - ROV (Remotely Operated Vehicle), wykorzystywanym oraz kontrolowanym z okrętu podwodnego. Jest to system kompletny, który może być stosowany z pokładu dowolnej jednostki pływającej, wyposażonej w standardowe wyrzutnie torpedowe kalibru 533 mm.\nKonstrukcja i możliwości techniczne SUBROV umożliwiają wykorzystanie m.in.: do wyszukiwania i naprawy usterek w innych jednostkach pływających, wymiany części w instalacjach podwodnych i monitorowania ich stanu technicznego, badania zarówno samego okrętu podwodnego jak i obszaru wokół, działań przeciwminowych, odzyskiwania autonomicznych pojazdów podwodnych oraz wykonywania misji sabotażowych (np. do niszczenia kabli lub rurociągów podwodnych).\nRobot może być również stosowany do nawiązania łączności radiowej i podłączenia do podwodnych więzów komunikacyjnych, np. żeby przeprowadzać seans łączności bez ujawniania swojej pozycji. Omawiane zadania SUBROV wykonuje sterowany przewodowo z wnętrza okrętu podwodnego, bez narażania na niebezpieczeństwa członków jego załogi.\nSUBROV ma kształt i wymiary torpedy – fot. M.Dura\nSUBROV obsługuje się podobnie jak torpedę i przy pomocy tego samego sprzętu. Nie ma więc potrzeby ingerowania w konstrukcję okrętów podwodnych. System ma kształt i wymiary torpedy, przez co jest łatwy do transportu, przechowywania i montażu na pokładzie. Na szynie transportowej „torpedy” z przodu umieszczony jest sam robot podłączony światłowodem do znajdującej się z tyłu wyciągarki z bębnem oraz bloku z „elektroniką”. To właśnie przez złącza zawarte w bloku oraz przewód zasilający i sygnałowy operator z wnętrza okrętu podwodnego może kontrolować działanie systemu SUBROV, umieszczonego w wyrzutni torpedowej.\nDo sterowania i nadzoru robota pilot wykorzystuje konsolę, na której jest również zobrazowana sytuacja uzyskana z sonaru i kamer światła szczątkowego. Przy czym system został tak zaprojektowany, że całe wyposażenie poza konsolą (w tym bęben z kabloliną i wyciągarką) jest w pojemniku, w którym znajduje się robot.\nW części tylnej SUBROV znajduje się na stałe przyczepiona do szyny nośnej wyciągarka z kablolina oraz blok z systemami elektronicznymi – fot. M.Dura\nSterowany przewodowo pojazd posiada sześć systemów kontrolujących położenie, dzięki którym jest wystarczająco zwrotny i stabilny by prowadzić operacji podwodne. Na dziobie robota znajduje się sonar antykolizyjny, kamera światła szczątkowego oraz reflektor. Pod spodem umieszczony jest log dopplerowski, który ułatwia nawigację i określenie położenia pojazdu względem okrętu.\nW zależności od potrzeb do robota można podczepiać dodatkowe wyposażenie, np. „lasso” do przechwytywania innych autonomicznych podwodnych oraz torped i pomagające podczas ich wsuwania z powrotem do wyrzutni torpedowej, ramię manipulacyjne do wykonywania różnych prac podwodnych lub przecinak do cięcia kabli podwodnych.\nRobot z systemu SUBROV może służyć do odzyskiwania przez okręt podwodny autonomicznych pojazdów podwodnych i torped – fot. SAAB\nSzwedzki robot mieć zastosowanie zarówno cywilne jak i wojskowe.\nParametry techniczne SUBROV: •\tDługość kompletnego zestawu\t- 4500 mm; •\tŚrednica zestawu\t- 533 mm; •\tDługość samego robota\t- 3100 mm; •\tWysokość samego robota\t- 470 mm; •\tSzerokość samego robota\t- 470 mm; •\tWaga całego zestawu na powierzchni – 500 kg; •\tMaksymalna głębokość użycia\t- 500 m; •\tPrędkość podwodna robota\t- 3 węzły; •\tAutonomiczność przy wykorzystaniu akumulatorów - 6 godzin; •\tZasięg\t- 6 Mm; •\tMaksymalny ładunek przenoszony przez robota – 10 kg.\n(W.Ljósheim; A.Mrozowicz; N.Pietryka)\nmagu 22 styczeń (15:41)\nNiech sie durnie z W-wy obudzą wreszcie. Szwecja, Finlandia to nasi naturalni sojusznicy/kooperanci, tylko trzeba się POSTARAĆ i forsować wszelkie formy współpracy. NATO - ok, ale równie ważne byłyby lokalne sojusze. Schetyna - OBUDŹ się !!!!\nwatwatwat 23 styczeń (09:44)\nTo sa neutralne kraje i nie maja zamiaru robic sojuszy z nikim poza Skandynawia a juz napewno nie z Polska. Po co im to? Jak mozemy pomoc Finom? Nawet tam nie dotrzemy bo niby czym i jak ;)\nxxx 23 styczeń (13:09)\nBardzo mądrze piszesz! Lokalne sojusze są równie ważne jak te "wielkie" a nawet ważniejsze. Pozdrawiam!\nbsh 23 styczeń (18:21)\nSzwecja nie brała udziału w żadnej z dwóch wojen światowych. Finlandia odzyskała niepodległość po pierwszej i zobowiązała się do "bezblokowosci" po drugiej. Polska podczas każdej wojny staje się polem bitewnym. Cytując klasyka: "Sorry taki mamy klimat". Tworzenie jakiś dziwnych konstrukcji i ogłaszanie neutralności nam nie pomoże. Jak nie pomogło Holandii i Belgii, gdy Niemcy potrzebowali "miejsca" na oskrzydlenie aliantów w obu wojnach. Sojusze ze Skandynawami bałtyckimi można sobie wsadzić głęboko w rzyć. Albo USA albo Rosja. Innego wyboru nie mamy. Ja zaś wolę skorumpowane i zgniłe USA, niż oświeconą i pełną konserwatywnych wartości Rosję.


Architektura kurortowa pozbywa się gargameli - Architektura\nJakość planów zagospodarowania kuleje. Poza tym miasta kierują się często jedynie kryterium ceny. Brakuje też edukacji estetycznej i architektonicznej. Samorządy nie rozumieją, że mają tylko tworzyć warunki dla architektów oraz inwestorów i bez odpowiednich kompetencji ingerują w kształt projektów – mówi Jan Wróblewski, członek zarządu holdingu Zdrojowa Invest. Mimo tych problemów, polskie kurorty pozbywają się tzw. gargameli i szpecących budek.\nDlaczego współpraca inwestorów hoteli kurortowych z samorządami bywa szorstka?\n- Mam wrażenie, że to nie dotyczy tylko kurortów, ale wszystkich miejscowości, które się dynamicznie rozwijają. Mamy do czynienia z drugim boomem na rynku nieruchomości. Zainteresowanie inwestorów różnymi projektami jest tak duże, że samorządy, w tym także kurorty, przestały dostrzegać jak dużą wartość mają inwestorzy dla nich. To jest zła droga – przyznaje Jan Wróblewski, członek zarządu holdingu Zdrojowa Invest.\nDotyczy to także architektury hoteli kurortowych. Czy to wynika z tego, że urbanistyka w samorządach kuleje?\n- Częściowo tak. Jakość planów zagospodarowania kuleje, poza tym miasta kierują się często jedynie kryterium ceny. Brakuje też edukacji estetycznej i architektonicznej. Samorządy czasem mylą swoją rolę i nie rozumieją, że mają tylko tworzyć warunki dla architektów oraz inwestorów. Bez odpowiednich kompetencji ingerują w kształt projektów – uważa Jan Wróblewski.\nCzy mimo tych problemów polskie kurorty pięknieją i pozbywają się gargameli i obskurnych budek?\n- Generalnie tak. Jednak to zadanie dla samorządów i urbanistów bardziej niż dla architektów i inwestorów, którzy już są w XXI wieku – tłumaczy Jan Wróblewski.\nZdrojowa Invest RSS Jan Wróblewski RSS 4DD 2020 RSS


12 września 2011 | Kolektyw Fotograficzny 365.Ostrołęka\nLokal do wynajęcia, i tak od roku.\n12 Wrz ’11 at 20:15 · Log in to reply.\nMam wrażenie oglądając Twoje zdjęcia, że fotografujesz za karę. Nie mówię już nawet o pomyśle na przedstawienie danej sceny, ale o technicznych aspektach – kadrowania, naświetlenia itp. Fajnie, że pokazujecie ciekawe, często zapomniane miejsca, ale proszę chociaż o odrobinę fotograficznej estetyki…\n12 Wrz ’11 at 21:08 · Log in to reply.\nnie bardzo wiem co masz na myśli? możesz to rozwinąć 🙂\n12 Wrz ’11 at 22:20 · Log in to reply.\nA może jakies propozycje co do przeznaczenia tego miejsca? Po zdezynfekowaniu : wieeeelka dyskoteka :)))\n12 Wrz ’11 at 22:24 · Log in to reply.\nWydaj mi się że te mury po 50 latach nadają się do wyburzenia tylko. Rozmawiałem z ochroną, było trzech zainteresowanych ale po zobaczeniu stanu budynku zrezygnowali. To wszytko się wali i odpada tynk.\n12 Wrz ’11 at 22:52 · Log in to reply.\nJarku, po zdjęciach widzę, że nie wiesz:) Takiej odpowiedzi się spodziewałem:) Pzdr.\n12 Wrz ’11 at 23:08 · Log in to reply.\nChodziło mi bardziej o ‚że fotografujesz za karę’ no ale cóż … pozdrawiam również\n12 Wrz ’11 at 23:15 · Log in to reply.\nujdzie, to wszystko\n16 Wrz ’11 at 11:19 · Log in to reply.\nWydawało mi się, że kolektyw ma także charakter kronikarski – tzn. że pokazuje miejsca w Ostrołęce, które mogą być przez wielu zapomniane. Pod tym względem nie można się do tego zdjęcia przyczepić, bo co do pomysłu – to już wola autora co, w jaki sposób chce pokazać i jak chce dotrzeć do odbiorcy. Dlatego też nie zgodzę z mol.


Jak jeść, żeby schudnąć? - Wirtualny informator\nOdchudzanie nie musi być drogą przez mękę, z której zbaczamy po napotkaniu pierwszej przeszkody. Istnieje szereg skutecznych sposobów na efektywną utratę zbędnych kilogramów i wcale nie ograniczają się one jedynie do modnych i drogich diet. Jak jeść, aby schudnąć i przy okazji sobie nie zaszkodzić oraz nie zrujnować domowego budżetu?\nO tym, że nadmiar kilogramów szkodzi, wiemy wszyscy, jednak alarmujące statystyki stale zwiększającego się odsetka otyłych dorosłych, młodzieży, a nawet małych dzieci i niemowląt dowodzą, że w praktyce zapominamy o dbaniu o zachowanie właściwej masy ciała i stosowanie zdrowej diety.\nOtyłość i nadwaga to prosta droga do przedwczesnej śmierci, kalectwa, a także wieloletniej walki z różnymi chorobami dietozależnymi, dlatego warto postawić na skuteczne i bezpieczne dla zdrowia odchudzanie, które wcale nie musi być trudne.\nZdrowe odchudzanie musi podlegać pewnym zasadom. Po pierwsze i najważniejsze nie możemy się głodzić i testować na sobie szeregu modnych oraz często nieskutecznych diet.\nZdrowe odchudzanie musi uwzględniać spożywanie odpowiedniej i dopasowanej do naszego zapotrzebowania kalorycznego liczby kalorii; uważa się, że wszystkie diety o kaloryczności poniżej 1500 kcal na dobę są nie tylko potencjalnie szkodliwe dla zdrowia, ale także zwiększają ryzyko efektu jo-jo i stają się przyczyną wielu problemów metabolicznych.\nDrugą zasadą zdrowego i skutecznego odchudzania jest właściwe komponowanie codziennego menu, aby nie tylko zapewniało one odpowiednią ilość energii, ale także było bogate w witaminy, minerały i inne składniki odżywcze.\nNie należy stosować diet eliminacyjnych bez wyraźnej przyczyny oraz modeli żywieniowych opartych na sporych dysproporcjach w ilości dostarczanych składników odżywczych. Zachowanie prawidłowych proporcji węglowodanów, białka oraz zdrowych tłuszczów jest niezbędne do szybkiej i trwałej redukcji masy ciała.\nTrzecią zasadą zdrowego odchudzania jest radykalna zmiana nawyków żywieniowych i stylu życia, bo inaczej efekty diety będą krótkotrwałe i zakończą się ponownym przybieraniem na wadze.\nJak jeść, żeby schudnąć – 5 podstawowych zasad, które warto znać\nNasza dieta bogata jest w żywność wysoko przetworzoną, będącą źródłem bezwartościowych kalorii, odpowiedzialnych za nadmierne przebieranie na wadze. Cukry proste, niezdrowe tłuszcze oraz szereg sztucznych dodatków do żywności powodują tycie i stają się jedną z głównych przyczyn stopniowego spowalniania naszej przemiany materii.\nNa diecie najlepiej całkowicie zrezygnować z produktów wysoko przetworzonych, eliminując z codziennego menu barowe fast-foody, słodycze, wyroby cukiernicze, białe pieczywo, tłuste mięsa, sklepowe wędliny, dania gotowe, napoje owocowe i napoje gazowane, alkohol, a także produkty typu „light”, „slim” i „fit”, które często mają więcej kalorii niż ich tradycyjne odpowiedniki.\nZ diety warto też wyeliminować nadmiar soli, którą możemy zastąpić suszonymi i świeżymi ziołami oraz przyprawami o działaniu termogennym np. chili, czarnym pieprzem, cynamonem, imbirem, goździkami oraz kardamonem.\nZdrowa dieta nie musi być droga. Komponując swój jadłospis na bazie chudego mięsa, jajek, nabiału, warzyw, owoców, roślin strączkowych, kasz i innych produktów pełnoziarnistych, a także pijąc dużo wody i zwiększając aktywność fizyczną, można szybko i harmonijnie chudnąć oraz zadbać o prawidłowy metabolizm.\nAby schudnąć, nie musimy opierać naszego menu na produktach BIO oraz EKO; warto stawiać na produkty sezonowe i lokalne, które cechuje wysoka jakość i znacznie niższa cena.\nNa diecie trzeba częściej zaglądać do lodówki. Optymalnie należy spożywać 3 posiłki główne i 2 przekąski w stałych odstępach czasu. Nie trzeba sugerować się zasadą niejedzenia po godzinie 18, bo mit na temat wieczornego jedzenia został już dawno obalony. Ostatni posiłek trzeba zjeść na 2-3 godziny przed snem, a śniadanie do 1 godziny po przebudzeniu.\nWarto pamiętać, że owoce lub szklankę naturalnego soku trzeba traktować, jak pełnowartościową przekąskę, a nie dodatek do diety.\nŻeby dieta była efektywna, nie trzeba liczyć każdej kalorii i ważyć każdego produktu. Trzeba natomiast zastosować się do jednej zasady – węglowodany złożone jemy do południa i unikamy ich znacznego spożycia w pozostałej części dnia, z wyjątkiem, gdy są one jedynie dodatkiem do obiadu lub kolacji np. kasza do mięsa i ciemne pieczywo do wieczornej sałatki.\nBiałko powinno znaleźć się w jadłospisie każdej osoby na diecie, bo oprócz funkcji odżywczych, pełni także znaczną rolę w podkręcaniu metabolizmu i zabezpiecza przed spalaniem mięśni w czasie codziennej aktywności. Źródłem białka na diecie jest nie tylko chude mięso, ryby, nabiał i jajka, ale także rośliny strączkowe.\nZdrowe tłuszcze (oliwy, oleje tłoczone na zimno) też powinny znaleźć się w codziennym menu. Najlepiej dodawać je do sałatek oraz dań duszonych i zrezygnować ze smażenia. W czasie obróbki termicznej trzeba używać tłuszczów o wysokiej temperaturze dymienia.\nWarzywa należą do grupy produktów, które możemy jeść bez większych ograniczeń, ale należy uważać na owoce, bo zawierają one cukry proste i spożywane w nadmiarze, mogą utrudniać odchudzanie i sprzyjać przybieraniu na wadze. To samo tyczy się soków owocowych i modnych w ostatnim czasie, zdrowych koktajli, w których podstawą powinny być warzywa a owoce jedynie dodatkiem.\nRacjonalnie i smacznie\nNawet podczas odchudzania jest czas na małe przyjemności. Masz ochotę na coś słodkiego? Upiecz domowe ciasto z sezonowymi owocami, owsiane ciastka, zrób domowe lody lub sorbet, zjedz posłodzony miodem deser z naturalnego jogurtu lub kilka kostek gorzkiej czekolady. Pamiętaj, że kontrolując ilość słodyczy i wybierając te zdrowe, możesz chudnąć i dodatkowo poprawić swoją motywację. Po słodkie nagrody lepiej sięgać nie częściej niż raz w tygodniu.\nPodobną zasadą warto kierować się w momencie, gdy masz ochotę na coś z natury „fast”. Domowy fast-food może być pełnowartościowym posiłkiem, o ile przygotujemy go ze zdrowych składników. Domowy burger z grillowanym kurczakiem, pełnoziarnistą bułką oraz dużą ilością warzyw, samodzielnie przygotowana tortilla, a nawet pizza nie muszą niweczyć efektów odchudzania, jednak i z nimi nie można przesadzać. Kierując się zasadą więcej warzyw – mniej tłustego mięsa oraz żółtego sera i zastępując majonez np. domowym sosem czosnkowym, można cieszyć się smakiem i jednocześnie uniknąć zbędnych kalorii.\nDieta nie ma za zadanie nas zagłodzić. Trzeba jeść, bo bez tego nie schudniemy, a jeżeli uda się nam zgubić kilka kilogramów, to szybko powrócą one z nawiązką, gdy wrócimy do starych nawyków.\nWłaściwe podejście do odżywiania powinno stać się częścią naszego życia. Ucząc się zdrowego przygotowywania posiłków i wyboru zdrowych, naturalnych produktów można znacząco ograniczyć ryzyko wystąpienia efektu jo-jo.