Alex RandallClimate and Migration Coalition\nFot. SD-Pictures, CC0\nNiektórzy próbują obarczyć winą za zmiany klimatyczne całą ludzkość. Podobno tacy już jesteśmy – my, ludzie – zbyt skupieni na doraźnych korzyściach, niezdolni wybiegać myślą w przyszłość. Jednak doszukując się winy w rzekomej „naturze ludzkiej”, tracimy z oczu prawdziwych sprawców.\nW wielu ogrodach zoologicznych świata można trafić na eksponat w postaci otworu w murze zakrytego klapką, pod którym widnieje podpis „Czy chcą państwo zobaczyć najgroźniejsze zwierzę na świecie”. Pewnie, że chcemy! Co może być za klapką – Lew? Krokodyl? Po odsłonięciu klapki okazuje się, że po drugiej stronie jest lustro i człowiek patrzy sobie sam w twarz. To ty jesteś najgroźniejszym zwierzęciem na świecie.\nTo oczywiście bzdura. Nie każdy, kto odsłoni klapkę i spojrzy sobie w oczy, jest równie groźny dla otoczenia. Nie wszyscy i nie w równym stopniu odpowiadamy za dewastację światowych ekosystemów. Niektórzy ludzie uchylający klapkę są winni wielu szkód. Inni nie. Wielu ponosi konsekwencje zniszczeń wywołanych przez innych.\nArgument, że cała ludzkość ponosi zbiorową, równą odpowiedzialność za zmiany klimatyczne (albo inne społeczne i ekologiczne problemy), jest łatwy do obalenia. Na najbardziej podstawowym poziomie wymiernych danych zauważamy od razu, że przecież nie wszyscy produkują równą ilość gazów cieplarnianych. Ludność najbiedniejszych państw świata wytwarza mniej więcej jedną setną emisji, które produkują mieszkańcy krajów najbogatszych. Przypadek – czyli to, gdzie się urodziliśmy – oraz wybór stylu życia sprawiają, że nie wszyscy tak samo odpowiadamy za klimatyczny kryzys.\nRównież na bardziej fundamentalnym poziomie różnimy się odpowiedzialnością. Niektórzy, ze względu na władzę, którą dysponują, od dłuższego czasu blokują próby zatrzymania zmian klimatycznych. Ich postawa nie wynika z niekompetencji, uporu czy niezdolności do uzmysłowienia sobie powagi sytuacji – a raczej z tego, że w latach 70. i 80. ubiegłego wieku ludzie ci doprowadzili do fundamentalnej reorganizacji naszych systemów gospodarczych. Sednem tego przewrotu był sprzeciw wobec interwencji państwa w gospodarkę i wobec właśnie takich posunięć politycznych państwa, które mogły zatrzymać – a przynajmniej spowolnić – zmianę klimatu.\nWłaśnie tego brakuje w ogromnym, liczącym 30 tysięcy słów artykule „New York Timesa” o zmianach klimatu pt. Losing Earth. NYT zastanawia się, dlaczego amerykańskie władze nie podjęły stosownych działań w sprawie zmiany klimatycznej w między 1979 a 1989 rokiem. Już wtedy wiedzieliśmy o problemie wystarczająco dużo, by się nim zająć – ale tego nie zrobiliśmy. Dziennikarze nowojorskiej gazety próbują to wyjaśnić.\n„New York Times” przedstawia to zaniechanie jako polityczną tragedię: politycy i decydenci po prostu nie mogli się dogadać. A nie znaleźli porozumienia nie przez zmasowany nacisk potężnych lobbystów, ale dlatego, że jako ludzie i jako politycy nie potrafili spojrzeć wystarczająco daleko w przyszłość. Nie byli gotowi podjąć politycznego ryzyka, które w długiej perspektywie zapewniłoby planecie bezpieczeństwo.\nLudzka ułomność polega na tym, że nie umiemy podejść z odpowiednim zaangażowaniem do złożonych, długofalowych problemów. Wolimy poczucie bezpieczeństwa tu i teraz od pewności, że w dłuższym okresie nic nam nie zagrozi (nawet jeśli to nielogiczne). Nasze systemy polityczne są tak urządzone, że faworyzują krótkofalowe zwycięstwa. Politycy wybiegają w przyszłość jedynie do kolejnych wyborów. Porażka wobec zmiany klimatycznej nie jest więc niczyją winą – przekonuje „New York Times” w Losing Earth. Do klęski doszło, ponieważ jesteśmy tylko ludźmi, a nasze systemy wyborcze nie radzą sobie z problemami tej miary.\nCzy rzeczywiście? Czy taki jest prawdziwy powód, dla którego Ameryka w latach 80. przyglądała się zmianom klimatycznym bezczynnie?\nKońcówka lat 70. i lata 80. były w większości państw rozwiniętych okresem głębokiej restrukturyzacji gospodarek. Od końca II wojny światowej gospodarki w Europie i Ameryce przeżywały stały wzrost. Z tego rozwoju w coraz większym stopniu korzystali przeciętni obywatele. Pracownicy w USA, za pośrednictwem związków zawodowych, skutecznie negocjowali coraz lepsze płace i warunki pracy. Mieszkańcy Europy także zaczęli odczuwać korzyści z upaństwowionej systemu opieki zdrowotnej i mieszkalnictwa.\nWraz ze wzrostem gospodarczym w państwach rozwiniętych bogacili się też najbogatsi. Jednak część zysków, jaka im przypadała, stopniowo się kurczyła. W 1940 roku 0,1 procent najbogatszych obywateli w USA zatrzymywało dla siebie ok. 20 procent zysków – podobnie było z najbiedniejszymi 90 procentami społeczeństwa (czyli niemal całą resztą). W połowie lat 70. wycinek trafiający do kieszeni 0,1 procenta najbogatszych zmniejszył się do ok. 7 procent, podczas gdy dla 90 procent osób o najniższych dochodach wzrósł do ponad 30 procent. W amerykańskiej gospodarce nadal panowały ogromne nierówności, ale różnice się zmniejszały. Zarobki wielu pracowników rosły; najbogatsi zyskiwali coraz mniej.\nZmiany nierówności majątkowych w USA. Źródło danych: Saez i Zucman, Quarterly Journal of Economics, 2016, 131(2): 519-578. Grafika przedrukowana za openDemocracy.net.\nNie łudźmy się, swoją drogą, że te zyski były rozdzielane równo między wszystkich pracujących. Powyższy wykres przedstawiający zmiany nierówności w USA maskuje okrutne nierówności występujące wśród 90 procent najuboższych w zależności od rasy, religii, płci i miejsca zamieszkania.\nW połowie lat 70. dla najbogatszych stało się jasne, że coś musi się zmienić. Coraz więcej profitów ze wzrostu gospodarczego trafiało do kieszeni zwykłych ludzi. W całym zachodnim świecie rządy nakładały podatki na rosnące zyski i przeznaczały je na mieszkania, opiekę zdrowotną i edukację, z czego korzystali głównie przeciętni obywatele.\nTrzeba więc było wstrząsnąć gospodarką i oczekiwaniami obywateli. Co bardzo ważne, musiał to być wstrząs, który odwróciłby coraz silniejszy trend ku ekonomicznej równości. Wstrząs, dzięki któremu najbogatszy promil Amerykanów odzyskałby pozycję z lat 30. i 40., gdy zatrzymywał dla siebie znacznie większą część zarabianych pieniędzy.\nAby to osiągnąć, sięgnięto po zestaw koncepcji politycznych, które narodziły się w latach 20., ale od tamtego czasu były przeważnie ignorowane. Idee oraz gospodarki ukształtowane pod ich wpływem zyskały miano neoliberalizmu.\nWedług tych koncepcji państwo powinno odgrywać coraz mniejszą rolę w gospodarce. Rząd, jak uważali neoliberałowie, jest przeszkodą na drodze do dobrobytu. Aparat państwowy należy zredukować; zatrudnienie w budżetówce powinno spadać. Państwo ma się wycofać z obszarów takich jak służba zdrowia, budowa mieszkań, transport czy energetyka, które do tej pory były jego domeną. W te miejsca powinna wkroczyć prywatna przedsiębiorczość.\nO tym, gdzie trafiają inwestycje, miały decydować rynki. Jeśli na przykład rośnie popyt na energię, to cena prądu powinna być sygnałem dla prywatnych koncernów, by budować nowe bloki energetyczne i czerpać z nich zyski. Państwo powinno zrobić krok w tył i pozwolić, by rynek sam decydował, co dzieje się w gospodarce.\nPoza tym należało zlikwidować całą masę przepisów i podatków od działalności biznesowej. Miało to, twierdzili neoliberałowie, pobudzić inwestycje. Przepisy o ochronie środowiska, które ograniczały zanieczyszczenia, utrudniały produkcję taniej energii. Podobnie z podatkami od substancji zanieczyszczających środowisko. Jeśli się tego wszystkiego pozbędziemy – perswadowali – ludzie dostaną wszystko, czego chcą. Regulacje powinny zostać zastąpione przez decyzje konsumentów. Jeśli ludzie życzą sobie produktów, które wyprodukowano bez zanieczyszczania środowiska, i jeśli jest to dla nich ważne, to zapłacą za takie artykuły więcej. A przedsiębiorstwa odpowiedzą na popyt i dostarczają na rynek takie produkty, jakich konsumenci pragną.\nPraktyka neoliberalizmu nie zawsze szła w parze z ideologią. Chociaż neoliberałowie żądali, by państwo trzymało się jak najdalej od gospodarki, wiele prywatnych przedsiębiorstw wciąż domagało się gigantycznych państwowych subsydiów (i je otrzymywało). W latach 80. rząd USA dopłacał miliardy dolarów do badań nad zasobami i metodami wydobycia paliw kopalnych.\nLudzie proponujący powyższe zmiany doskonale rozumieli, jakie przyniosą skutki dla całej gospodarki. Gdy odpowiedzialność za infrastrukturę, energetykę, mieszkalnictwo i wiele innych sektorów będących zwykle w gestii państwa przesunęła się w stronę sektora prywatnego, w ślad za nią poszły pieniądze. Te nowe obszary stały się przestrzenią, gdzie można było zrobić wielkie pieniądze. Brak regulacji, dopłaty państwowe i niższe podatki sprawiły, że zysk przychodził tu łatwo.\nNie wszyscy i nie w równym stopniu odpowiadamy za kryzys klimatyczny. A wielu ponosi konsekwencje zniszczeń wywołanych przez innych.\n0,1 procent najbardziej majętnych osób zaczęło przechwytywać coraz większą część bogactwa całego społeczeństwa. Około 1974 roku dotychczasowy trend w gospodarce odwrócił się na korzyść najbogatszych. Ich wycinek tortu rósł, a część przypadająca na 90 procent społeczeństwa zaczęła się kurczyć – i tak jest do dziś. W USA poziom nierówności wrócił do stanu sprzed II wojny światowej. O to właśnie chodziło w całej gigantycznej reorganizacji. Plan się sprawdził, zadanie wykonane.\nTransformacja amerykańskiej gospodarki dokonała się w tym samym okresie, którego dotyczy artykuł Losing Earth. Neoliberalizm wszedł do politycznego mainstreamu właśnie w dekadzie 1979-89.\nAby zmierzyć się z problemem zmiany klimatycznej, Stany Zjednoczone (i inne państwa) musiałyby podjąć działania, które w tym momencie nie były już politycznie wykonalne. Trzeba było obłożyć paliwa kopalne podatkami, by zmniejszyć ich zużycie. Trzeba było opodatkować emisje dwutlenku węgla albo wprowadzić system limitów. Państwo powinno było inwestować duże środki w odnawialne źródła energii albo zmusić do tego firmy energetyczne, uchwalając nowe przepisy.\nW latach poprzedzających dekadę 1979-89 tego rodzaju rozwiązania być może dałoby się jeszcze wprowadzić, bo rządzący traktowali takie inwestycje i regulacje jako naturalną część obowiązków państwa. Jednak w nowej epoce neoliberalizmu interwencje państwowe stały się niemożliwe do przeprowadzenia, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych.\nTak więc niezdolność do podjęcia działań, którą wykazały amerykańskie władze, nie była wypadkiem wynikającym z „natury ludzkiej” ani z natury systemu politycznego, jak utrzymują autorzy artykułu Losing Earth. Gospodarka USA została celowo przekształcona. Przebudowano ją, by przywrócić uprzywilejowaną pozycję ekonomiczną grupie najbogatszych, którzy tracili ją od kilku dziesięcioleci. Jednak przy okazji rząd USA pozbawił się narzędzi potrzebnych do powstrzymania lub spowolnienia zmian klimatycznych, takich jak uregulowanie szkodliwej dla środowiska działalności gospodarczej, opodatkowanie emisji dwutlenku węgla oraz inwestycje państwa w alternatywne źródła energii.\nW latach 80. nie przegraliśmy walki o Ziemię – przegraliśmy tylko walkę z właścicielami kapitału. A rządy zostały pozbawione narzędzi niezbędnych, by móc cokolwiek zrobić w sprawie zmiany klimatu.\nAlex Randall jest koordynatorem sieci Climate and Migration Coalition – koalicji organizacji pozarządowych zajmujących się problemami uchodźców i migrantów klimatycznych.\nArtykuł ukazał się w serwisie openDemocracy na licencji Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International. Z angielskiego przełożył Maciej Domagała.\ncop24kapitalizmklimatto jeszcze nie koniec


Wspólny projekt Adriana Hatesa i Torbena Wendta\nLiderzy niemieckich współpracujących ze sobą od 20 lat grup dark wave Diorama oraz Diary of Dreams stworzyli projekt Coma Alliance i nagrali debiutancki album "Weapon of Choice". Premiera 16 listopada.\nMateriał, który trafił na "Weapon of Choice" to wypadkowa trip-hopu i minimal electro. Album zawiera 12 kompozycji. Oto ich tytuły:\nOstatni album studyjny kierowanego przez Hatesa Diary of Dreams to "hell In Eden" z 2017 roku. Z kolei Diorama, na czele której stoi Torben Wendt, wydała ostatnią płytę "Zero Soldier Army" w 2016 roku.\nŹródło: Accession Records


Ziemia obiecana - wspomnienia Baracka Obamy już w marcu w Polsce! - Co Przeczytać\nZiemia obiecana – wspomnienia Baracka Obamy już w marcu w Polsce!\nJuż 17 marca 2021 roku nakładem Wydawnictwa Agora ukaże się polskie wydanie pierwszego tomu wspomnień 44. prezydenta Stanów Zjednoczonych, Baracka Obamy. Światowa premiera książki Ziemia Obiecana (org. A Promised Land) zaplanowano na 17 listopada 2020 roku, w 25 językach jednocześnie. Nie znamy jeszcze daty publikacji drugiej i ostatniej części wspomnień z czasów prezydentury. Szczegóły trasy promocyjnej prezydenta Obamy zostaną natomiast ogłoszone jeszcze tej jesieni. Czy Polska zostanie uwzględniona w jego planach?\nZiemia Obiecana, Barack Obama\nZiemia Obiecana to wspomnienia pierwszego Afroamerykanina sprawującego najwyższy urząd w Stanach Zjednoczonych, Baracka Obamy. Polityk w poruszający sposób ukazuje swoją niezwykłą przemianę — z młodego, poszukującego własnej tożsamości człowieka — w silnego przywódcę najbardziej wpływowego kraju na świecie. Znajdziemy tu historię jego politycznego dojrzewania oraz przełomowe chwile pierwszej kadencji prezydentury.\nBarack Obama zabiera czytelników w poruszającą podróż przez meandry swojej politycznej kariery, zaczynając od swoich wczesnych aspiracji, przez zwycięstwo w stanie Iowa aż do Gabinetu Owalnego w Białym Domu, w którym zasiadł jako 44. prezydent Stanów Zjednoczonych.\nRefleksja nad prezydenturą\nW książce Ziemia Obiecana znajdziemy dogłębną analizę prezydentury. Jej ogromnego globalnego zasięgu, granic władzy urzędu, a także wyjątkowe spostrzeżenia na temat polityki partyjnej oraz międzynarodowej dyplomacji. Wraz z Obamą przeniesiemy się do Białego Domu. Odbędziemy również podróż do wielu istotnych miejsc na kuli ziemskiej, jak Moskwa, Pekin czy Kair.\nByły prezydent podzieli się z czytelnikami swoimi myślami i uczuciami, które towarzyszyły mu m.in. podczas globalnego kryzysu finansowego, uchwalenia reformy systemu opieki zdrowotnej w USA wbrew stanowisku opozycji, konfliktu z generałami w sprawie strategii Stanów Zjednoczonych w Afganistanie, czy operacji Trójząb Neptuna, dzięki której zginął Osama bin Laden.\nZiemia Obiecana – opowieść intymna i poruszająca\nWspomnienia Baracka Obamy to osobista opowieść o zaangażowanym animatorze społecznym, który nie tylko zasmakował światowej polityki, ale zdał z niej egzamin.\nZiemia Obiecana ukazuje szczere wyznanie Afroamerykanina, który ubiegał się o urząd w kraju z niechlubną historią niewolnictwa. Dźwigał tym samym na barkach ogromne oczekiwania pokolenia wychowanego na przesłaniu „nadziei i zmiany”. Obama wpuszcza nas również za kulisy ważnych decyzji, dzieląc się moralnymi rozterkami. Otwarcie pisze o wątpliwościach, rozczarowaniach i o przeszkodach, z którymi musiał mierzyć w kraju i za granicą. Nie zapomina również o swojej rodzinie. Ujawnia, jak życie w Białym Domu u boku prezydenta wpłynęło na jego żonę Michelle i córki, Malię i Sashę.\nUczucie po skończeniu pisania książki jest jedyne w swoim rodzaju, a z tej jestem szczególnie dumny. Przez ostatnie kilka lat rozmyślałem o swojej prezydenturze. W książce Ziemia Obiecana starałem się uczciwie zrelacjonować moją kampanię i okres spędzony na stanowisku prezydenta USA. (…) Mam nadzieję, że moja książka będzie nie tylko przyjemną lekturą, z której można wiele się dowiedzieć, lecz także zainspiruje młodych ludzi w całym kraju i na świecie, by przejęli pałeczkę, głośno wyrazili własne zdanie i odegrali rolę w tworzeniu lepszego świata.\nBarack Obama był 44. prezydentem Stanów Zjednoczonych. Jako kandydat partii demokratycznej, w listopadzie 2008 wygrał wybory z republikaninem Johnem McCainem, rozpoczynając tym samym prezydenturę trwającą dwie kadencje. Jest laureatem Pokojowej Nagrody Nobla za 2009 rok. Akademia Szwedzka przyznała mu ją za nadzwyczajne wysiłki na rzecz wzmocnienia międzynarodowej dyplomacji i współpracy między narodami.\nObama jest również autorem dwóch bestsellerów New York Timesa: Odziedziczone marzenia. Spadek po moim ojcu oraz The Audacity of Hope.\nNagrodzona Pulitzerem biografia Susan Sontag w 2021 w Polsce\nTagiBiografie politykówLiteratura faktu - prawdziwe historiepolecane książki 2021\nRecenzja książki Strona świata Wojciecha Jagielskiego\nFilm Dywizjon 303 na podstawie książki 31 sierpnia!


10 pomysłów na niespodziankę dla pary młodej – Ślubno Weselna\n10 pomysłów na niespodziankę dla pary młodej\nŚlub to wyjątkowy dzień, nie tylko dla nowożeńców ale i dla zaproszonych gości. Oprócz zwykłego prezentu warto przygotować „coś ekstra” – niespodziankę dla pary młodej, która sprawi przyjemność młodym i pozostanie zapamiętana na długo.\nKażda młoda para pragnie, by dzień ich ślubu pozostał niezapomniany i aby wszystko podczas tego wydarzenia było dopięte na ostatni guzik. Plan całej ceremonii oraz późniejszego wesela zwykle jest już wcześniej dokładnie zaplanowany, nic nie stoi jednak na przeszkodzie, wpleść swoje „trzy grosze”, zaskakując pozytywnie parę młodą.\n1. Szpaler z róż\nMotyw ten spotykany jest przeważnie tylko na ślubach wojskowych – a szkoda, ponieważ tworzy on przepiękny, wręcz bajkowy klimat. Aby wywołać prawdziwy efekt „wow” nie wystarczy wtajemniczyć w niespodziankę kilku najbliższych osób – trzeba zadbać o różę dla każdego z gości, po to, aby w momencie wyjścia z kościoła pary młodej mogli oni utworzyć wyżej wspomniany szpaler.\nGości należy odpowiednio wcześniej poinformować, by na miejsce ślubu przybyli z różą o określonym kolorze. Można też samodzielnie zakupić róże odpowiadające liczbie gości i rozdać je im przed samą ceremonią. Ważne, aby róże były w jednym kolorze, dlatego w pobliskiej kwiaciarni już kilka dni wcześniej warto złożyć odpowiednie zamówienie.\n2. Białe gołębie\nBiałe gołębie są symbolem miłości, pokoju, wierności i przyjaźni, czyli tego wszystkiego, co przysięgają sobie nowożeńcy podczas ślubu. Para młoda po wyjściu z kościoła może symbolicznie wypuścić białe gołębie w powietrze – to swego rodzaju rytuał sprowadzający na nowożeńców szczęście. Sam moment wypuszczania gołębi będzie się też pięknie prezentował na zdjęciach, więc taka niespodzianka dla pary młodej nie zostanie zapomniana.\nJedną ze ślubnych tradycji jest obrzucanie młodej pary ryżem tuż po wyjściu z kościoła bądź urzędu. Aby urozmaicić i zaskoczyć parę młodą, popularny ryż można zastąpić płatkami kwiatów, np. róż. Pachnące i kolorowe kwiaty z pewnością będą się pięknie prezentować zarówno na zdjęciach z ceremonii jak i na strojach pary młodej.\nW niektórych regionach Polski zamiast płatków róż czy ryżu, parę młodą obrzuca się grosikami – ma to być dla nich zapowiedź dobrobytu i szczęścia.\n4. Balony w pudle\nInnym ciekawym pomysłem na niespodziankę dla pary młodej jest umieszczenie przed kościołem bądź urzędem dużego, elegancko zapakowanego pudła, zawiązanego wstążką. W momencie gdy para młoda podejdzie by sprawdzić jego zawartość i odwiąże wstążkę, ze środka wylecą wypełnione helem balony. Taka niespodzianka na pewno sprawi uśmiech na twarzy nowożeńców jak również zapewni wyjątkowe ujęcia fotografom.\n5. Balony z tasiemkami\nAlternatywą dla wypełnionego balonami pudła może być podarowanie balonów każdemu z gości. Wypełnione helem balony powinny być zawieszone na cienkiej tasiemce, aby osoby przybyłe na uroczystość mogły wypuścić je w powietrze podczas wyjścia nowożeńców z kościoła czy urzędu.\nPokaz fajerwerków odpowiednio podkreśli całe wydarzenie. Organizując pokaz w dniu ślubu nowożeńcy jeszcze wyraźniej poczują, że to ich święto. Pokaz sztucznych ogni to szczególne widowisko, niespotykane na codzień, doskonale pasuje więc do takiego wydarzenia jak ślub.\nW ostatnich latach coraz częściej odchodzi się jednak od samych sztucznych ogni, ze względu na dobro zwierząt, czy też osób wrażliwych na hałas (np. małych dzieci). Zamiast fajerwerków można rozważyć np. tzw. laser show – nie mniej widowiskowe wydarzenie.\n7. Specjalne lampiony\nLampiony szczęścia dotarły do Polski stosunkowo niedawno. Widok odlatujących gdzieś w niebo rozświetlonych lampionów jest naprawdę zniewalający, a dodanie tego elementu jako jednego z punktów wesela pozwoli nadać całemu dniu jeszcze bardziej romantycznego charakteru.\nTego typu niespodzianka dla pary młodej to wyjątkowy pomysł, należy jednak upewnić się, czy będą dla niego odpowiednie warunki.\n8. Zaproszenie gwiazdy\nIdol z dzieciństwa bądź ulubiona gwiazda muzyki czy filmu to świetny sposób na sprawienie niespodzianki parze młodej. Idealnie, gdy nowożeńcy mają wspólnego idola, osobę, którą darzą niezwykłą sympatią. Dobre rozeznanie w tym temacie jest tutaj jak najbardziej wskazane.\nSprowadzenie takiej gwiazdy zwykle jednak wiąże się ze sporym wydatkiem, a czasami jest po prostu niemożliwe ze względu na napięty grafik i inne obowiązki gwiazdy, dlatego też dobrą alternatywą może być przygotowanie filmiku ze specjalnymi życzeniami nagranego właśnie przez wybranego artystę. Jest to zdecydowanie tańszy oraz łatwiejszy logistycznie sposób na niespodziankę dla pary młodej.\n9. Pokaz ognia\nPokaz ognia to niesamowite wydarzenie. Osoby wykonujące takie pokazy mogą przygotować np. specjalną choreografię inscenizującą miłość, zakochanie, pożądanie czy ceremonię ślubu – tego typu pokaz zapewni niezapomniane wrażenia i wspomnienia każdemu z weselników.\nBańki mydlane to kolejna z alternatyw dla popularnego ryżu, którym obrzucana jest para młoda. W momencie wyjścia nowożeńców z kościoła bądź urzędu stanu cywilnego wszyscy goście mogą wypuścić bańki mydlane, co da piękny i romantyczny efekt.\nDo całego przedsięwzięcia potrzeba jedynie kilku opakowań baniek mydlanych dla dzieci za kilka złotych – wystarczy rozdać je gościom i poczekać na parę młodą. Inną opcją jest również wynajęcie specjalnej maszyny, która zapewni zdecydowanie większą ilość baniek i zrobi to automatycznie, jednak w takim przypadku będzie to nieco większy koszt.\nPodsumowanie pomysłów na niespodziankę dla pary młodej\nTo było dziesięć propozycji na niezapomniane niespodzianki, które można sprawić parze młodej. Oczywiście najważniejsza w doborze niespodzianki jest dobra znajomość i orientacja w upodobaniach nowożeńców. Dobry i odpowiednio wcześniej wprowadzony w życie plan z pewnością sprawi parze młodej przyjemność, której długo nie zapomną i którą będą wspominać jeszcze długo po samej uroczystości.


S. Zielińska / Anna Piotrowska\nŚwięta Bożego Narodzenia kojarzą nam się z rodzinnymi spotkaniami, ciepłą atmosferą, wigilijną kolacją i wspólnym kolędowaniem przy choince. Niestety nie w każdym domu to znajdziemy. Są między nami kobiety, dla których to najtrudniejszy czas w roku, kiedy muszą sobie wiele odmówić i nie mogą z lekkim sercem życzyć swojemu maleńkiemu dziecku „Wesołych i spokojnych Świąt”.\nZ takimi historiami mierzy się Fundacja Małych Stópek, która do świątecznej akcji „Paczuszka dla Maluszka” zaprasza już po raz 5. Pod naszymi skrzydłami znajdują się kobiety, które jeszcze nie tak dawno stały w obliczu wielu przeciwności losu, ale z naszą pomocą postanowiły mimo wszystko wybrać życie. Pragniemy razem z naszymi Darczyńcami i ludźmi dobrej woli podarować im i ich maluchom spokojne, radosne i pełne bezpieczeństwa święta.\n- przygotowując i przesyłając do Fundacji Małych Stópek paczkę za ok. 100 zł z artykułami higienicznymi dla niemowląt, którą w Twoim imieniu ofiarujemy wybranemu maleństwu i jego mamie,\n- zanosząc gotową wyprawkę do swojej parafii (jeśli bierze udział w akcji i ma swoją choinkę ubraną w "paczuszkowe bombki"),\n- przesyłając na konto Fundacji dowolną sumę pieniędzy (tytułem DAROWIZNA PACZUSZKA), dzięki której wolontariusze Fundacji sporządzą paczkę dla maluszka z zakupionych artykułów.\nZ pewnością i Ty doświadczysz obdarowania i… Bożego Narodzenia.\nAkcja trwa od 3 do 19 grudnia!\nSkontaktuj się z Fundacją pod numerem 791 138 902 lub napisz na kontakt@fundacjamalychstopek.pl\nŹródło: Anna Piotrowska , Fundacja Małych Stópek\nKliknij aby zobaczyć newsy zawierające wybrany tag: dobroczynność, pro-life, pomoc potrzebującym, Boże Narodzenie, obrona życia, prezenty, Fundacja Małych Stópek, święta Bożego Narodzenia, Paczuszka dla Maluszka


European Commission - PRESS RELEASES - Press release - Komisja za prawem do informacji w postępowaniach karnych\nWe Włoszech, po awanturze w barze, policja aresztuje niemieckiego turystę. Turysta nie zna języka włoskiego. Nie rozumie dlaczego został zatrzymany i o co się go oskarża. Następnie policjant wręcza mu dokument – już w jego własnym języku – z informacją o prawach: prawie do kontaktu z adwokatem, prawie do informacji o zarzutach i prawie do tłumacza ustnego. Telewizyjny kryminał? Nie. Wkrótce będzie to rzeczywistość w całej Unii. Dzisiaj Komisja Europejska zaproponowała nowe przepisy. Mają one zagwarantować, że każda osoba podejrzana lub oskarżona o przestępstwo otrzyma - w języku dla niej zrozumiałym - informacje o przysługujących jej prawach. Każdy aresztowany lub objęty postępowaniem europejskiego nakazu aresztowania będzie miał gwarancję informacji - otrzymania pisemnego pouczenia o podstawowych prawach, jakie mu przysługują w postępowaniu karnym. Państwa członkowskie mogą zdecydować o dokładnym brzmieniu pouczenia. Komisja proponuje model pouczenia w 22 językach UE. Jej ropozycja ma istotne znaczenie dla zwiększenia zaufania do europejskiego obszaru sprawiedliwości, w sytuacji, gdy coraz więcej Europejczyków podróżuje w Unii: 47% Niemców, 34% Brytyjczyków i 16% obywateli Włoch spędza wakacje w innych krajach UE. Zanim propozycja Komisji stanie się obowiązującym prawem musi zostać zatwierdzony przez Parlament Europejski i ministrów sprawiedliwości UE.\n„Każdy z nas widział, jak w serialach telewizyjnych policjanci odczytują oskarżonym ich prawa. To dobrze wygląda w telewizji, ale także spełnia bardzo ważną rolę: stwarza oskarżonemu możliwość poznania i dochodzenia przysługujących mu praw. Daje mu także przekonanie, że bez względu na to, gdzie znajdzie się w Europie, sprawiedliwości stanie się zadość” – stwierdziła wiceprzewodnicząca Viviane Reding, komisarz UE ds. sprawiedliwości, praw podstawowych i obywatelstwa. „Nikt nie może w pełni korzystać ze swoich praw do obrony, o ile nie wie, co te prawa obejmują. Znajomość przysługujących oskarżonemu praw i informacja o zarzutach to podstawy rzetelnego procesu. Kontakt z prawem może napawać lękiem i nie można oczekiwać od nikogo, kto nie zna swoich praw procesowych, aby domagał się ich poszanowania od władz. Wniosek Komisji ma w związku z tym zagwarantować, że każdy, w każdym zakątku UE, pozna przysługujące mu prawa”.\nW UE co roku prowadzonych jest ponad 8 milionów postępowań karnych. Obecnie dostęp obywateli do odpowiednich informacji o przysługujących im prawach w przypadku aresztowania i postawienia zarzutów kryminalnych nie jest jednakowy w państwach UE. Ma to miejsce, mimo że wszystkie 27 państw członkowskich UE zobowiązało się do zagwarantowania prawa do rzetelnego procesu zapisanego w europejskiej konwencji praw człowieka. W niektórych państwach członkowskich podejrzani otrzymują tylko informacje ustne o przysługujących im prawach procesowych, a w innych informacje na piśmie mają charakter techniczny, są skomplikowane i przekazywane wyłącznie na żądanie.\nDzisiejszy wniosek Komisji, jeżeli zostanie przyjęty przez Parlament Europejski i ministrów sprawiedliwości UE, pozwoli uniknąć pomyłek sądowych i ograniczyć liczbę odwołań. Władze prowadzące postępowanie w danej sprawie będą musiały zadbać o to, by oskarżeni otrzymali informacje o przysługujących im prawach. W przypadku aresztowania takie informacje będą przekazywane na piśmie w postaci pouczenia o prawach, napisanego prostym, codziennym językiem. Każdy podejrzany otrzyma je zaraz po aresztowaniu, bez względu na to, czy o nie poprosi. W razie potrzeby otrzyma także tłumaczenie.\nKiedy Komisja po raz pierwszy rozważała wprowadzenie pouczenia o prawach w 2004 r., istniało ono tylko w jednym kraju. Obecnie jest dostępne w 12 krajach. Niemcy wprowadziły je w styczniu, a Niderlandy – w kwietniu. Z sondażu przeprowadzonego w ubiegłym roku przez Uniwersytet w Maastricht wynika, że w dziewięciu innych krajach przekazuje się pewne informacje w innej formie na piśmie (na przykład na odwrocie aktu oskarżenia), a w sześciu krajach (wymienionych poniżej) – tylko w formie ustnej. Dzisiejszy wniosek zwiększy tzw. efekt lawinowy, dzięki czemu więcej państw będzie stosować pouczenie o prawach, gwarantując pewność słowa pisanego. Będzie to skuteczne narzędzie informowania podejrzanych o przysługujących im prawach, które mają być skutecznie stosowanie, a nie tylko istnieć w teorii.\nNiedawno w pewnej sprawie sądy brytyjskie wykonały wydany przez Portugalię europejski nakaz aresztowania dotyczący obywatela Wielkiej Brytanii. Wykonanie nakazu w celu wykonania kary dwóch lat więzienia zajęło ponad 14 miesięcy i wymagało wydania przez sądy sześciu orzeczeń. Sprawiedliwości szybciej stałoby się zadość, a koszty postępowania byłyby niższe, gdyby informacje o zarzutach przekazano na samym początku postępowania karnego. Pozwoliłoby to także uniknąć zbędnych odwołań.\nTraktat Lizboński, który wszedł w życie dnia 1 grudnia 2009 r. umożliwia UE przyjmowanie środków zwiększających prawa obywateli UE zgodnie z Kartą praw podstawowych UE, a szczególnie prawa jednostek w postępowaniu karnym.\nPrawo do rzetelnego procesu oraz prawo do obrony są określone w art. 47 i 48 Karty praw podstawowych UE, a także w art. 6 europejskiej konwencji praw człowieka.\nDzisiejszy wniosek Komisji dotyczący dyrektywy w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym jest drugim krokiem z całej serii środków w celu ustanowienia wspólnych standardów UE w sprawach karnych. Dnia 30 listopada 2009 r. Rada wezwała Komisję do stopniowego przestawienia wniosków w sprawie takich środków, tak aby z czasem krajowe organy wymiaru sprawiedliwości poszczególnych krajów nabrały do siebie większego zaufania. W ciągu kilku najbliższych lat zostanie przedstawiony kompleksowy pakiet wniosków ustawodawczych mających na celu ustalenie minimalnego zestawu praw proceduralnych w postępowaniu karnym w Unii Europejskiej:\nw sprawie pierwszego środka, polegającego na zapewnieniu podejrzanym prawa do tłumaczenia pisemnego i ustnego, doszło już do politycznego porozumienia między Parlamentem a Radą (IP/10/746). Kolejnym środkiem, zaplanowanym przez Komisję na 2011 r., będzie dyrektywa w sprawie prawa do kontaktu z adwokatem, w sprawie prawa do kontaktu z bliskimi, pracodawcami i organami konsularnymi.\nWniosek Komisji dotyczący dyrektywy w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym można znaleźć na stronie:


Setki krakowian na dniach otwartych głównej bazy MPO | Dziennik Polski\nSetki krakowian na dniach otwartych głównej bazy MPO\nIwona Krzywda 27.09.2016\nPonad 500 osób odwiedziło siedzibę Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania podczas weekendowych dni otwartych.\nTrasa zwiedzania głównej bazy spółki biegła m.in. przez dyspozytornię główną, zespołownię, zakład demontażu odpadów wielkogabarytowych, park maszynowy, magazyn soli i lamusownię, a kończyła się w specjalnym namiocie edukacyjnym.\nWszyscy uczestnicy dni otwartych mieli możliwości zrobienia pamiątkowego zdjęcia w śmieciarce czy zamiatarce. Chętni mogli również usiąść za kierownicą pojazdów, które na co dzień pomagają utrzymać porządek na ulicach Krakowa.\nSzczególnym zainteresowaniem krakowian cieszył się zakład demontażu odpadów wielkogabarytowych, gdzie trafiają wszystkie stare szafy, wersalki i inne meble.\nMPO Kraków dzień otw...


SMS Gryf poza CLJ\nOpublikował rkh dnia\t 8 czerwca 2017 Słupsk Sport\nW ostatnim meczu Centralnej Ligi Juniorów nie udało się drużynie SMS-u Gryf Słupsk zdobyć chociaż jednego punktu. Słupszczanie ulegli na własnym boisku drużynie Falubazu Zielona Góra aż 1:5. Tym samym podopieczni Piotra Górniewicza zakończyli wielką przygodę z ekstraklasą juniorską.\nDla drużyny Falubazu Zielona Góra mecz miał ogromne znaczenie. Wygrana zapewniała zielonogórzanom utrzymanie w Centralnej Lidze Juniorów. Natomiast dla słupszczan był to mecz o przysłowiową pietruszkę. Żegnali się już z ekstraklasą juniorów sezonu 2016/2017. Chcieli jedynie pokazać, że potrafią walczyć do końcowego gwizdka.\nSpotkanie na Zielonej SMS Gryf Słupsk rozpoczął nadspodziewanie dobrze. W 12 minucie, po faulu na Oskarze Zielińskim rzut wolny wykonywał Patryk Szabat. Zagrał do Łukasza Kopcia a ten uderzył po długim rogu pakując piłkę do bramki gości. Radość słupszczan nie trwała długo. W 19 minucie Łukasz Wasiak zagrał w pole karne Gryfa, a Emil Hliwa przewrotką pokonał słupskiego golkipera Macieja Ziniewicza. W 31 minucie sędzia podyktował rzut karny dla piłkarzy Falubazu. Jan Izdebski nie zdołał pokonać słupskiego bramkarza. Ale chwilę potem, w 34 minucie, nieupilnowany w polu karnym Daniel Opala głową zdobył drugiego gola dla zielonogórzan. Tak więc na przerwę goście schodzili z zapasem jednej bramki.\nPo zmianie stron słupszczanie jakby się pogubili. Nie mogli złapać rytmu z pierwszych minut meczu. Za to goście mieli dużo sytuacji podbramkowych, po których zdobywali kolejne gole. W 65 minucie, po dośrodkowaniu z lewej strony Opali, drugiego swojego gola strzelił Emil Hliwa i było już 3:1 dla Falubazu. Dwie minuty później słupski bramkarz tak niefortunnie wybił piłkę, że ta trafiła pod nogi Ireneusza Butowicza, który strzelił czwartą bramkę. Piątego gola goście zdobyli niemal w ostatniej akcji meczu. Przemysław Złamański dośrodkowywał z lewej strony w pole karne SMS-u. Skaczący do piłki słupszczanin Dawid Sadowski tak niefortunnie trącił ją głową, że wpadła ona pod poprzeczkę i zaskoczyła golkipera SMS-u. Podopieczni Piotra Górniewicza ostatni mecz w Centralnej Lidze Juniorów pożegnali z bagażem pięciu goli.\nJak zaznaczył trener SMS-u Gryf Słupsk Piotr Górniewicz po spadku z Centralnej Ligi Juniorów – najwyższego poziomu rozgrywkowego tej grupy wiekowej – nie ma się czego wstydzić, jeśli jest się 27 zespołem w Polsce. Szczególnie, gdy weźmie się pod uwagę bardzo skromne zaplecze i takiż budżet. Dziękował też całej drużynie za wysiłek, jaki włożyła w grę, a poszczególnym zawodnikom życzył powodzenia w budowaniu dalszych karier, Również takich, które nie są związane z zawodowa piłką nożną. Trener jest przekonany, że wspólna gra nauczyła ich wiele, ale przede wszystkim szacunku do pracy i umiejętności pokonywania własnych słabości. Razem tworzyli grupę naprawdę fajnych i wartościowych ludzi.\nPorażka w ostatnim meczu była dość wysoka, ale nie musiało się tak skończyć. Zespół było stać na więcej, ale już dawno priorytetem stało się zasilanie drużyny seniorów przez filary zespołu juniorskiego. Na pytanie czy był moment, kiedy zespół mógł się utrzymać w Centralnej Lidze Juniorów, trener odpowiedział, że było ich kilka. Przytrafiały się pechowe porażki, albo zabrakło doświadczenia, by korzystny wynik utrzymać do końcowego gwizdka. Zapewnił też, że niektóre chwile pozostaną chłopcom na zawsze w pamięci. Chociażby takie jak wygrana z Gwarkiem Zabrze, wielokrotnym mistrzem Polski juniorów i młodzików, czy okazałe zwycięstwo z Zagłębiem Lubin. Było też kilka spotkań, na przykład z Piastem Gliwice, w których słupszczanie walczyli jak równy z równym z piłkarzami grającymi już w ekstraklasie seniorów.\nPoza SMS-em Gryf Słupsk, ekstraklasę juniorów opuszczają Gwarek Zabrze, Bałtyk Koszalin i FC Wrocław. Natomiast do półfinałów awansowały zespoły Pogoni Szczecin, Lecha Poznań, Legii Warszawa oraz UKS SMS Łódź. (opr. rkh)\nTagi:Juniorzypiłka nożnaPiotr GórniewiczSerwis TVSłupskSMS Gryf SłupskSport\nPoprzedni artykułObcokrajowcy na Pomorzu według ZUS\nNastępny artykuł Konar przygniótł samochód


Uchwała Nr LXVII/647/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego Spółki „Sądeckie Wodociągi” Sp. z o.o. w Nowym Sączu\nUchwała Nr LXVII/645/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie zmian uchwały budżetowej Miasta Nowego Sącza na rok 2002\nUchwała Nr LXVII/646/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie utworzenia spółki akcyjnej Sądecka Agencja Rozwoju Regionalnego\nUchwała Nr LXVII/648/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie utworzenia jednostki budżetowej Miasta Nowego Sącza pod nazwą „Nowosądecki Inkubator Przedsiębiorczości”, nadania jej statutu oraz zmiany\nUchwała Nr LXVII/649/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie zmian w Uchwale Nr LXIV/605/2002 z dnia 28 maja 2002r. w sprawie zatwierdzenia powiatowego programu działań na rzecz osób niepełnosprawnych oraz plan\nUchwała Nr LXVII/650/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie zmian w Uchwale Nr LVII/593/2001 z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych\nUchwała Nr LXVII/651/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie wyrażenia zgody na przyjęcie darowizny.\nUchwała Nr LXVII/653/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie nieodpłatnego nabycia gruntu od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa.\nUchwała Nr LXVII/654/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie wyrażenia zgody na zmianę odrębnej własności lokalu i zmianę wysokości udziałów we współwłasności nieruchomości wspólnej.\nUchwała Nr LXVII/655/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości wspólnej z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe i na oddanie we współużytkowanie wieczyste nieruchomości ...\nUchwała Nr LXVII/656/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie wyrażenia zgody na przekazanie nieruchomości w dzierżawę.\nUchwała Nr LXVII/657/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie zaciągnięcia zobowiązań w zakresie finansowania modernizacji i adaptacji budynku przy ul. Wyspiańskiego 13 w Nowym Sączu na potrzeby „Nowosądec\nUchwała Nr LXVII/658/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie ustalenia stawek dotacji przedmiotowej dla gospodarstwa pomocniczego.\nUchwała Nr LXVII/659/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie zmiany uchwały w przedmiocie szczegółowego trybu udzielania i rozliczania dotacji niepublicznym placówkom oświatowym prowadzonym na terenie Miasta ..\nUchwała Nr LXVII/660/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestów i zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza "Nowy Sącz - 8"\nUchwała Nr LXVII/661/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestów i zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza "Nowy Sącz - 8"\nUchwała Nr LXVII/662/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestów i zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza "Nowy Sącz - 8"\nUchwała Nr LXVII/663/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestów i zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza "Nowy Sącz - 8"\nUchwała Nr LXVII/664/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestów i zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza "Nowy Sącz - 8"\nUchwała Nr LXVII/665/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestów i zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza \_"Nowy Sącz - 8\nUchwała Nr LXVII/666/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestów i zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza "Nowy Sącz - 8"\nUchwała Nr LXVII/667/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestów i zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza "Nowy Sącz - 8"\nUchwała Nr LXVII/668/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestów i zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza "Nowy Sącz - 8"\nUchwała Nr LXVII/669/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestów i zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza "Nowy Sącz - 8"\nUchwała Nr LXVII/670/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie wyrażenia zgody na zaciągnięcie zobowiązań w zakresie finansowania budowy „Stan surowy zamknięty z przyłączami budynku wielorodzinnego ...\nUchwała Nr LXVII/671/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie zabezpieczenia wydatkowania środków w formie weksla „in blanco” inwestycji pn..: „Modernizacja toru kajakowego - Wietrznice wraz z\nUchwała Nr LXVII/672/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie restrukturyzacji niektórych należności od przedsiębiorstw.\nUchwała Nr LXVII/673/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr XVI/125/99 Rady Miejskiej w Nowym Sączu z dnia 30 czerwca 1999 r.\nUchwała Nr LXVII/652/2002 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 8 października 2002 r. w sprawie wyrażenia zgody na przyjęcie darowizny


Skrywane Pragnienia | Pechowa ósemka IX\n/Pechowa ósemka IX\nDodany: 8 marca 2015 / Autor: Anna Valetta / komentarze: 17 / kategorie: Co nas nie zabije, Pechowa ósemka .\nBez słowa chwyciłam kubek z herbatą i chlusnęłam zawartością w jego stronę. Z reguły chybiam, ale tym razem trafiłam w sam środek.\nStałam w milczeniu.\nW sumie, co innego mogłam robić, obserwując, co się narobiło?\nPaweł zamarł. Chyba sam nie wierzył w to, co się stało.\nMiałam rozmach i zawartość mojego kubka pokrywała nie tylko stojącego przede mną mężczyznę, ale ozdobiła też ścianę, drzwi i podłogę.\nPotem pomyślałam, że facet ma cholerne szczęście, bo skoro nie wrzeszczy to herbata zdążyła ostygnąć.\nNastępnie przyszło mi na myśl, jakim cudem taka mała ilość herbaty narobiła takich szkód?\nA później się cofnęłam, bo Pan Doskonały odzyskał władzę w kończynach i z zaciśniętymi ze złości zębami ruszył w moją stronę.\nI w tym momencie do pokoju zajrzał Szymcio.\nSwoim zwyczajem, nie wszedł jak człowiek, tylko wsadził do środka samą głowę. Nie wiem dlaczego tak robił i nie obchodziło mnie to. Uważałam to za głupotę, która prędzej czy później się na nim zemści. Zemściła się teraz.\nGdyby ktoś opisał to, co się stało uznałabym, że poszalał z wyobraźnią, bo takie rzeczy nie zdarzają się w prawdziwym życiu.Cofając się, trafiłam znowu na kanapę, podcięłam sobie nogi i niezbyt elegancko na niej usiadłam. Miałam niczym nieograniczony widok na wszystko.\nPaweł zrobił zdecydowany krok w moją stronę. Herbata gdzieś musiała się podziać.\nByła na podłodze.\nOd wieków błagaliśmy szefa, by w socjalnym położyć wykładzinę. Rozumieliśmy, że płytki jest łatwiej utrzymać w czystości, ale nadawały one wnętrzu, mającemu służyć wypoczynkowi, zbyt sterylnego charakteru. W wykładzinę płyn pewnie dawno by wsiąknął, ale z płytkami nie miał na to szans.\nJeden mocny i zdecydowany krok plus woda i Paweł wywinął orła. Niestety ruszył zbyt ostro w moją stronę i zamiast zwyczajnie się wywrócić, poleciał zamaszyście do tyłu – idealnie wcelowując w drzwi.\nWalnął w nie solidnie potylicą, a Szymcio został prawie zgilotynowany.\nPrzerażający krzyk jednej z asystentek, zamieszanie, przyjazd karetki.\nCały cyrk przeczekałam na kanapie. Po pierwsze – i bez tego zamieszanie było przerażające. Po drugie – bałam się Pawła.\nNie stracił przytomności, błyskawicznie zajął się Szymciem, ale zanim to zrobił, syknął w moją stronę:\n- Nie waż się ruszyć.\nObserwowałam to, co się działo w milczeniu, po raz kolejny zastanawiając się, jak do cholery udaje mi się z taką konsekwencją rujnować swoje życie. Potem pomyślałam o zbliżającej się nieuchronnie chwili, gdy zostanę z Pawłem sama i dopiero wtedy zrobiło mi się słabo.\nParadoksalnie uratował mnie docent Kozłowski.\nJeszcze zanim wyniesiono Szymcia, do socjalnego zajrzała moja dzisiejsza asystentka, Kasia.\n- Pani Moniko, czeka już kolejny pacjent. – Zaczęłam się podnosić, widząc w tym odwleczenie wyroku, ale Paweł zareagował błyskawicznie.\n- Nie ma mowy. Doktor Leśniewska zostaje tutaj. Proszę wysłać kogoś w zastępstwie. – Inni mogli przypisać ton jego głosu dosyć dramatycznej sytuacji. Ja wiedziałam, że ledwo hamuje wściekłość.\n- Nie ma mowy. To docent Kozłowski. Leczy się tylko u doktor Leśniewskiej, a po ostatniej akcji nie wchodzą w grę żadne zastępstwa, czy przełożenie terminu. – Kasia odbiła piłeczkę i była w tym równie stanowcza, jak Paweł. Byłam ją teraz skłonna ozłocić.\nPaweł nie odpuścił.\nPatrząc na mnie zadał jedno pytanie.\n- Jakiej akcji? – I w tym momencie przypomniałam sobie moją histeryczną reakcję i to, co wrzeszczałam. Otworzyłam usta, by szybko powiedzieć, że było małe zamieszanie przy poprzedniej wizycie, ale Kaśka była szybsza. Ochota na jej ozłocenie przeszła mi jak ręką odjął.\n- Oj, było ostro. Doktor Leśniewska wyrzuciła go z gabinetu. – Myślałam, że ją uduszę, gdy kontynuowała. – Nie dość, że zaglądał jej w dekolt, to jeszcze nie umył zębów przed wizytą. Na szczęście dostał nauczkę. Chyba ją popamiętał, bo teraz aż pachnie. I jeszcze przyniósł kwiaty na przeprosiny. Prześliczne, czerwone róże.\nPaweł cały czas wpatrzony we mnie szepnął:\n- Ona nie lubi róż.\nZdziwione spojrzenie Kasi potwierdziło moje obawy, że do niej też to dotarło.\nSuper! Po prostu rewelacja! Teraz cały personel medyczny będzie żył teoriami, skąd nowy lekarz wie, że ja nie lubię róż.\nNie czekałam, aż Paweł się ocknie, tylko zgrabnie dokończyłam wstawanie z kanapy i nie patrząc w jego kierunku, poszłam za asystentką do gabinetu.\nDziękując docentowi Kozłowskiemu za przepiękne kwiaty, zostawiłam irytujący mnie wiecheć w recepcji. Widząc jego zdziwiono-urażone spojrzenie wyjaśniłam, że gdybym wzięła je do domu mogłabym podziwiać je tylko przez chwilę, w gabinecie ze względu na przepisy nie mogłam ich postawić, a gdy będą w recepcji będę je widzieć za każdym razem.\nPromienny uśmiech na jego twarzy spowodował, że jęknęłam. Cholera, kolejne kłopoty, a ja chciałam być tylko miła.\nMyślałam, że chwilę po jego wyjściu wpadnie do mnie Paweł, ale nie. Kolejny pacjent, potem następny i tak doczekałam końca swojego dyżuru.\nRuszyłam po swoje rzeczy, będąc pewna, że już teraz nie ominie mnie konfrontacja.\nI znowu się pomyliłam.\nNikt na mnie nie czekał. Powoli zaczęła kiełkować we mnie nadzieja, że nie jest tak źle. Ale ulga, którą odczułam, gdy na parkingu dla pracowników zamiast motoru ujrzałam puste miejsce, była nie do opisania.\nWyrok został odwleczony w czasie. Niby wiedziałam, że w końcu mnie dopadnie, ale nie nastąpi to teraz.\nWsiadłam do samochodu i postanowiłam zrobić coś dobrego.\nJakby nie było przyczyniłam się do uszkodzenia Szymcia. Tkwił teraz w szpitalu, a znając jego apetyt wiedziałam, że prędzej zaszkodzi mu ograniczony dostęp do jedzenia, niż te urazy.\nJedynym problemem był pobyt biedaka w tym samym szpitalu, w którym odstawiłam cyrk, ale pocieszyłam się myślą, że szpital po pierwsze – olbrzymi, po drugie – Paweł już tam nie pracuje, a po trzecie, to idę z wizytą na oddział, a nie do izby przyjęć.\nSzymcio na szczęście nie wybrzydzał i pochłaniał wszystko, co nadawało się do spożycia.\nW sklepie zaszalałam i wyszłam z wyładowanymi po brzegi trzema dużymi torbami.\nKabanosy i myśliwska, bagietki, sałatka jarzynowa i śledziowa w pojemniczkach, jakieś sery, owoce i warzywa. Na wszelki wypadek kupiłam mu też zupki chińskie – Szymcio namiętnie pożerał suchy makaron, bez ruszania pozostałej zawartości.\nCo, miałam mu żałować?\nPodjechałam szybko pod szpital i obładowana jak wielbłąd dotarłam do pokoju, gdzie spoczywał ten biedak. Drzwi były uchylone, więc pchnęłam je tyłem i na wstecznym weszłam do środka.\n- Przepraszam, że nie dojechałam wcześniej, ale dopiero skończyłam dyżur. Przywiozłam ci coś na ząb na dzisiaj. – Zamknęłam się.\nRęce mi opadły i tylko dlatego, że Paweł miał refleks nic nie zleciało na podłogę. Złapał wszystkie siatki w biegu.\nSzymcio siedział zadowolony na środku łózka, pożerając pizzę. Zapewne dostarczoną przez stojącego obok mnie Pawła.\n- Oj, ale fajnie. – Ucieszył się.\nSądząc po rozmiarze spoczywającego na jego kolanach kartonu, pizza była bardzo duża. Ostatni kawałek właśnie zniknął w ustach Szymcia. Mimo mojego niechętnego nastawienia do Pawła, nie wątpiłam, że pozwolił wszystko zjeść temu biedakowi. A biedak wyglądał nader kwitnąco jak na osobę, której prawie zmiażdżono szyję. I ewidentnie był jeszcze głodny.\n- To dla mnie? – Wyglądał jakby cały dzień czekał na jedzenie. Paweł z lekkim niedowierzaniem położył jedną z toreb na materacu, tuż obok ręki Szymcia i w milczeniu obserwował jak ten zaczął przegryzać makaron z „Kurczaka curry” kabanosem.\n- Zaszkodzi mu – rzucił w moją stronę. Neutralnie, bez atakowania i podtekstów. Odezwał się, jak zwykły kolega z pracy.\nPierwszy szok już minął. Co tu dużo ukrywać, gdy go zobaczyłam, to jakbym dostała w twarz. Cokolwiek to miało znaczyć, chwilowo nie groziło mi rozszarpanie.\n- Nie zaszkodzi – mruknęłam. – Zaszkodziłby mu brak jedzenia.\nW milczeniu obserwowaliśmy, jak rekonwalescent wchłonął jeszcze jedno opakowanie sałatki śledziowej, całą bagietkę, przegryzł kolejnym kabanosem i pożarł cztery jabłka. Potem rozłożył się wygodnie i westchnął.\n- Chyba już wystarczy. Jak się objem za bardzo, to może mi zaszkodzić. – Taka chudzinka, w zestawieniu z ilością pochłoniętego przez niego jedzenia i wypowiedziane słowa. Nic dziwnego, że Paweł nie wytrzymał i parsknął. To było zaraźliwe i po chwili śmialiśmy się wszyscy.\nRozstawiając pozostałe zakupy, potwierdzałam co chwilę Szymciowi, że na pewno podjadę rano i przywiozę mu coś na ząb.\nUspokojony zaczął rozmawiać o jakimś swoim nowym pomyśle z Pawłem, a ja doszłam do wniosku, że to idealny moment by się zmyć. Paweł nie będzie mógł przerwać tej pogawędki, więc będę miała wystarczająco czasu by się oddalić.\nByło dokładnie tak jak pomyślałam. Paweł na hasło, że już się zbieram aż się spiął, ale nie wypadało mu też nagle wyjść. Pożegnałam się z nimi i zadowolona już sięgałam do klamki, gdy drzwi się otworzyły i do środka weszła pielęgniarka informując, że już po odwiedzinach.\nJa straciłam oddech, a Pan Doskonały wyglądał jak kocur przed miską pełną śmietany. W końcu mnie dopadnie.\n- Poczekaj, już się zbieram. – Nie mógł sobie darować.\n- Będę na korytarzu – odparłam i sił starczyło mi na tyle, że doszłam do okna. Oparłam się o parapet i czekałam na to, co nastąpi jak na ścięcie.\nPechowa ósemka – część X\nPechowa ósemka – część VIII\nTagi: Blog Skrywane pragnienia, komplikacje, opowiadania erotyczne, Pechowa ósemka, skrywane pragnienia\nhihihihi jak pechowa to pechowa;) ale swoją drogą nie chciałabym mieć w Monice wroga;)\nhahahaha … wiesz, że kompletnie o tym nie pomyślałam. Masz rację. Wymyślając tytuł „Pechowa ósemka” miałam na myśli ten nieszczęsny ząb, który tak mi dał do wiwatu. A to bohaterka chcąc nie chcąc idealnie się dopasowała :)\nOpowiadanie pisze się samo (jak wszystkie zresztą) i kompletnie nie planuje tego co wychodzi (łącznie z wplataniem pewnych swoich przypadków w treść).\nWłaśnie siedzę i piszę X część – tak na „dzień kobieta” mały prezencik.\nCo do Paradosku, to korektorka wie, jaki mam zgryz. Będzie dzisiaj, ale muszę dojść do ładu z jednym problemem natury łóżkowej :D\nA Kura? Kurcze. nikt mnie nie wkurzył ostatnio na tyle, by mi Kura się pisała. Proszę mnie może nie wkurzać, ale pytanie czy przeżyjecie jak zamiast kury będzie coś innego?\nPewnie, że przeżyjemy. Wkurzać Cię nie będę, chociaż wczoraj miałem chęć, może nie bezpośrednio. I jeszcze raz wielkie dzięki za opowiadania. Pozdrawiam\nMiałeś chęć mnie wczoraj wkurzyć? Pośrednio?\nI dziękuję. Naprawdę przy Kurze muszę być w bojowym nastroju :(. Odpukać, ale mam nadzieję, że dzisiaj nie będę.\nTak pośrednio, przecież to Twój blog i na pewno byś się wkurzyła. Aniu nie ma co się stresować, wiosna idzie, słoneczko świeci, niedziela jest, trzeba odpoczywać.\nPostąpię wbrew kobiecej naturze i nie będę drążyć tematu :).\nRównież życzę bezstresowego dnia. :)\nOch przezyjemy:) jak dla mnie to moze byc dalej pechowa:)\nWłaśnie poszła do korekty X i jak sił starczy będzie i XI.\nno nie wierze, jaki zapal w tobie dzis jest\nale pewnie znow urwiesz w jakims beznadziejnym momencie i miesiac bedzie trzeba czekac na dalsza czesc, nei wiem czy mama sie cieszyc :)\nWitaj!!!. Część jak zwykle Super!!!. Aniu dobra jesteś w tego typu opowiadaniach, no i te pomysły, świetne. Jeszcze raz dziękuję nie liczyłem, że dodasz dziś nową część. Przy okazji jeszcze raz złoże życzenia Tobie i wszystkim kobietom odwiedzającym Twój blog. Pozdrawiam\nWszystkiego Najlepszego Z Okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet czyli 8 Marca\nMoze wreszcie bedzie pan doskonaly mily\nJuż chciałam skakać z radości z takiego rozdziałowego prezentu, ale bach, trzask, prask… Co się dzieje? Końcówka jeszcze bardziej wstrzymująca oddech od akcji z herbatą :) Nie ma to jak budowanie napięcia.\nGrunt, że ofiara pracowniczej przemocy się najadła.\nKolejna część poszła do korekty.\nDzisiaj mnie jakoś strasznie pcha z tym pisaniem.\nRobię sobie przerwę na Paradoks i potem jak sił starczy dopiszę jeszcze jedną „Pechową” :)\nNie ma to jak pracowity „Dzień Kobiet” :P\nHahaha, no teraz siedzę i zagryzam paznokcie, cholera, a mam takie zadbane!, hmm w takim momencie urwać?, znowu? podnosisz mi ciśnienie:) lepiej niz mąż…….\nAle część kapitalna, jestem rozochocona……, poproszę o jeszcze.\nPingback: Pechowa ósemka X | Skrywane pragnienia()\nPingback: Pechowa ósemka VIII | Skrywane pragnienia()\nPechowa ósemka VIII\tPechowa ósemka X


SVR Essence Hydra B | DOUGLAS\nHomepageTwarzSerum do twarzySerum nawilżająceSVR Essence Hydra B\nWyjątkowa esencja, która silnie nawilża i zwielokrotnia efektywność produktów pielęgnacyjnych nakładanych na skórę:h (serum, krem). Aktywuje skórę do działania: wzmaga przepuszczalność skóry i przygotowuje ją na przyjęcie oraz wchłanianie składników aktywnych. Regeneruje barierę skórną i wzmacnia jej funkcje obronne. Wzbogacona skoncentrowaną witaminą B3, działa kojąco i zapewnia nawilżenie do 24 godzin. Kwas hialuronowy silnie wiąże wodę, dając widoczny efekt poprawy napięcia i wygładzenia skóry. Skóra jest ukojona i efektywnie broni się przed czynnikami zewnętrznym\nRekomendowana do codziennej pielęgnacji skóry wrażliwej, skóry odwodnionej, podrażnionej czynnikami zewnętrznymi.


Piłkarze SALOSu Suwałki tuż za podium w XX OIMS w Futsalu! - Aktualności - SuwalKing\nJesteś w: Aktualności Piłkarze SALOSu Suwałki tuż za podium w XX OIMS w Futsalu!\nPiłkarze SALOSu Suwałki tuż za podium w XX OIMS w Futsalu!\nAutor: Aleksandra Bieryło\nTagi: SALOS Suwałki futsal OIMS w Lubinie\nDwunastoosobowa ekipa piłkarzy (rocznik 1999 -2000)\nSALOS – u Suwałki - wraz z trenerem Markiem Sową i prezesem Dariuszem Ułanowiczem - wzięła udział w XX Ogólnopolskich Igrzyskach Młodzieży Salezjańskiej w Futsalu. W rozegranym w Lubinie dwudniowym (5-7 lutego 2016 r.) turnieju piłki nożnej wzięło udział niemal 250 uczestników z całej Polski. Co ciekawsze, w zmaganiach rywalizowali nie tylko chłopcy, ale i w oddzielnej kategorii swoje piłkarskie umiejętności na boisku pokazały również dziewczęta.\nMimo zaciętej walki, suwalskim piłkarzom nie udało się „wskoczyć” na podium. Po pierwszym, wysoko wygranym meczu z Kutnem, bo aż dwiema bramkami (3:1) i następnie bez utraty bramki i zwycięstwie z Poznaniem 2:0, zdawało się, że drużyna SALOS Suwałki będzie w czołówce. O tym, że o krok od medalu znaleźli się suwalscy piłkarze zdecydował remisowy mecz z zawodnikami z Ostrowa Wielkopolskiego (1:1), a potem dwa przegrane kolejno z Rzeszowem (1:2) i gospodarzami igrzysk – Lubinem (0:2). Ostatecznie nasi trampkarze uplasowali się na nielubianym przez sportowców czwartym miejscu.\nSALOS Suwałki reprezentowali: Patryk Chomicz, Patryk Smoliński, Patryk Mordas, Patryk Rzadkiewicz, Gabriel Kowalewski, Michał Gołębiewski, Łukasz Kosiński, Tomasz Kościński, Przemysław Jabłoński, Maciej Sikorski, Tomasz Lepkowski, Stanisław Kapliński.\nTrenerzy: Marek Sowa, Mariusz Taraszkiewicz.\n- Jestem dumny z postawy naszych piłkarzy – mówi z zadowoleniem prezes SL SALOS Suwałki – Dariusz Ułanowicz. Liczyliśmy na miejsce w czołówce. No ale cóż, to jest sport. A jak to w sporcie bywa, nie można wszystkiego przewidzieć. Jestem pewny, że te igrzyska dadzą do myślenia i trenerom i samym zawodnikom. Najważniejsze, że zostały zachowane podstawowe wartości będące filarem Salezjańskiego Stowarzyszenia Sportowego, czyli wychowanie poprzez sport. Dziękuję chłopakom za emocjonujące i widowiskowe przeżycia, no i za waleczność. Podziękowania za dotację kieruję do Urzędu Miasta i do naszych darczyńców, dzięki którym mogliśmy wystartować w tych zawodach, a są to: Reso Europa Service oraz piekarnia Cymes – dodaje D. Ułanowicz.\nImpreza sportowa zorganizowana została z okazji obchodów 25. rocznicy powstania Salezjańskiego Centrum Sportowego „Amico” w Lubinie, które od wielu lat prowadzi działalność sportową i edukacyjną dla dzieci i młodzieży z Lubina i okolic.\nSalezjańska Organizacja Sportowa Rzeczypospolitej Polskiej za swój główny cel działalności stawia wychowanie młodego człowieka na „dobrego chrześcijanina i uczciwego obywatela”. Stara się to osiągać poprzez rozwijanie wychowawczych, kulturalnych i społecznych aspektów sportu, w ramach uznanego wzoru człowieka i społeczeństwa, inspirowanych wizją chrześcijańską i bogactwem salezjańskiej tradycji wychowawczej. Swoje działania skupia głównie na prowadzeniu lokalnych drużyn oraz organizacji zawodów sportowych dla podopiecznych.\nNa więcej zdjęć zapraszamy do galerii\ndobry artykuł (5) słaby artykuł (0) Ilość wyświetleń (1457)\nFranek z Firanek\n08-02-2016 • 19:05\nBrawo, słowa uznania. Nie wynik jest najwazniejszy, ale postawa i wola walki. Doceniam i dziękuję :)


Też dobrze... - wiocha.pl absurd 84069\nmilka19 11-06-06, 23:20 Zgłoś\nDodano: 2011-06-06, 23:20:14 przez: milka19\nMi tam sie ona podoba :)\nzapiął bym ją a czemu nie\ntylko jej anal zapuścic w dupę\nKlientka pochodzi z ksieżomierza i nazywa sie Iwona Żyłka. Jest 36 letnią, profesjonalną prostytutką wiec nie widzę tu wiochy ponieważ laska normalnie się reklamuje w necie a na swojej stronie internetowej www ma jeszcze bardziej odważniejsze zdjecia.\nmówiąc krótko to kurewka\ndaj adres www :D\nCałkiem zgrabny tyłeczek !\nJak by nie te rajstopy to zero wiochy\nJezu ona wyglada jak moja znajoma.. Nie jestem pewna ale jak to ona to kto jej taka krzywde zrobil i wrzucil te foto do neta\npączka nie widać , więc na co tu lukać hehehe!\nE tam by nie jeden posiedział jak szpak na trześni i tarł aż by się iskry sypały.\nfajna wiocha he he ani TROCHE aktrakcyjna ona he he\nnie sadze, ze to screen z nk\nnie mial nic lepsezgo do pokazania wiec pokazała dupe pryszczata w rajstoach czarnych suczki sa ładniejsze !!! Te z wioski sa piekniejsze od tych mieszcuchow!!1\nfajna,ale gdzie ma ostrogi\nżadnej wiochy, laska jest ok :)\ntaaaa,nasza klasa .akurat .ona nawet nie wie co to jest bo to modelka z niemieckiej strony erotycznej.jak ktos sobie zyczy podam adres.\nno! :) a wszyscy te roznegliżowane laski mają z takich portali... a główna jest i niby fejs i niby nk. to jest wiocha.\nDobrze się wypina, dwóch Panów by obsłużyła :)\nDobrze się wypnia dwóch Panów by obsłużyła. :)\nKobiety się nie szanują a wymagają tego od nas.\ndobra dupka gorzej z facjatą...\nPokaż swoją facjatę.\na na ch..j ci moja facjata?? rozumiem ze to twoj ideal ...\nSuper dziewczyna, gdzie tu wio*cha???\nJak dla mnie - wiochy nie ma, jest fajna laska\nFajna dupcia nie jest zła! Ale męczą mnie już te foty i wrzucanie tych wszystkich dziewczyn do jednego worka. Ta tutaj nie jest żadną tapeciarą itd a skąd zdjęcie jest też nie wiemy. Może były wrzucił, może ona jednak jest głupia a może z jakiego portalu erotycznego. Więc na wiochę się nie nadaje mo


Tran w tkance płucnej ulega hydrolizie, a uwolnione w ten sposób kwasy tłuszczowe wywołują martwicę, wysięk płynny i nacieczenie krwinkami białymi, tworzenie się komórek olbrzymich i w końcu zwłóknienie. Olej mineralny w postaci płynnej, parafiny wywojuje mniej intensywny odczyn, bowiem spływa małymi kropelkami, które są pochłaniane przez makrofagi zbier...\nNiewyjaśnioną nagłą śmierć sercową zdefiniowano jako nagłą śmierć sercową, w przypadku której nie stwierdzono żadnej przyczyny po pełnym i kompleksowym badaniu autopsyjnym, które obejmowało badania histologiczne i toksykologiczne (patrz rozdział Metody w Dodatkowym dodatku, dostępny w pełnym tekście niniejszego artykułu). Patolog sądowy, dorosły ka...\nClatworthy i in. (Wydanie 14 sierpnia) raport na temat dwóch pacjentów (jeden ze stwardnieniem rozsianym i drugi z zapaleniem naczyń związanym z przeciwciałem cytoplazmatycznym przeciwnowotworowym), u których po leczeniu alemtuzumabem rozwinęło się zapalenie kłębuszków błony podstawnej. Autorzy spekulują, że pojawienie się autoreaktywnych komórek B zamiast ...\nDentysta, stomatolog są to określenia, które często słyszymy, stosujemy zamiennie. A czy tak naprawdę wiemy, że nie opisują tej samej osoby? Dentysta Kraków to specjalista wyłącz...\nNajnowsze zdjęcia w galerii czy łupież swędzi :\nhttp://www.automarki.com.pl 751#ospa szczepienie kiedy , #nieprzyswajanie żelaza , #oczyszczanie jelita grubego tombak , #śluz brązowy , #stosunek przerywany skuteczność , #krwiak oka , #zmiany skórne przy cukrzycy , #przychodnia żyrardów wyspiańskiego , #drętwienie rąk i nóg w nocy , #oznaki raka płuc ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - czy łupież swędzi


Wyprzedaż sklep turystyczny\nOdzież turystyczna Wyprzedaż. Odzież w góry w cenach obniżonych nawet o 40%! Koszulki podróżnicze w sklepie górskim Szwendam się. Sklep z Polskimi produktami z motywami gór i lasu.\nOUTLET Bluza męska z kapturem rozpinana ZAMGLONY LAS khaki 2-gatunek\nWyprzedaż odzieży turystycznej\nOdzież od Polskiej marki, ciekawe wzory i nadruki. Odzież w góry w promocyjnych cenach! Koszulki turystyczne w sklepie górskim z Częstochowy. Sklep z Polskimi produktami z motywami gór i leśnych przygód. Aż chce się powiedzieć muszę iść góry wzywają! Znajdź unikatowy prezent dla miłośniczki górskich wycieczek.


BlackBerry przyprawi Cię o… zmarszczki! – BBNews\nBlackBerry przyprawi Cię o… zmarszczki!\nOkazuje się, że poza e-mailem w trybie push, tysiącami aplikacji czy doskonałymi komunikatorami, BlackBerry może nam zapewnić również… przedwczesne zmarszczki. Według eksperta w dziedzinie chirurgi plastycznej, Dr. Jean-Louis Sebagh’a, jesteśmy narażeni na to przede wszystkim przez ciągłe wpatrywanie się w niewielki ekran, powodujące u nas specyficzny… „wyraz twarzy”.\nNa szczęście dla wszystkich panów, którzy już zaczęli oglądać się w lustrze, przedstawiony ‚problem’ dotyczyć ma w głównej mierze kobiet. Rozwiązaniem ma być oczywiście prosty zabieg z wykorzystaniem… botoxu, dzięki któremu nasze oblicze znów będzie piękne, młode i bez obaw będziemy mogli w dalszym ciągu wpatrywać się w ekran naszego terminala.\n‚Schorzenie’ to dołącza tym samym do „kciuka BlackBerry”, czyli potencjalnego uszkodzenia kciuków związanego z intensywnym pisaniem na naszym urządzeniu. Jeśli dodać do tego rozdmuchiwany przez niektórych problem wysokiego współczynnika SAR w przypadku niektórych modeli BlackBerry, możemy być niemal pewni, że Research In Motion planuje powoli pozbyć się, lub przynajmniej okaleczyć co najmniej 60 milionów mieszkańców naszego globu (którzy korzystają przecież z terminali BB). Być może właśnie o tym mówił Mike Lazaridis, opisując swój plan dziesięcioletni? Miejmy nadzieję, że nie…\nMamy nadzieję, że powyższy artykuł nie spowoduje u czytelników wyraźnych deformacji, które trzeba będzie usuwać chirurgicznie… 😉


W.Brytania: pomnik z błota upamiętnia bitwę z pierwszej wojny światowej - Superstacja\nUlepiony z błota i piasku pomnik żołnierzy walczących w jednej z najkrwawszych bitew pierwszej wojny światowej pod belgijskim Passchendaele stanął we wtorek na tarasie brytyjskiej Galerii Narodowej przy Trafalgar Square w centrum Londynu.\nW trwającym od lipca do listopada 1917 roku starciu pomiędzy połączonymi siłami aliantów - m.in. Wielkiej Brytanii, Australii, Kanady i Francji - a Niemcami zginęło około 500 tys. osób.\nW celu upamiętniania stulecia bitwy wyjątkowy pomnik - ulepiony z błota i piasku pochodzącego z Passendale (dawniej Passchendaele) - stanął na tarasie Galerii Narodowej (National Gallery). Wybór nietypowego materiału - który samoistnie rozpadnie się w ciągu czterech dni - był podyktowany tym, że bitwa zapisała się w historii nie tylko brutalnością, ale także wyjątkowo niekorzystnymi warunkami pogodowymi. Ze względu na ciągłe opady deszczu żołnierze i konie grzęźli w błocie, co uniemożliwiało im prowadzenie walk.\nZainstalowane w pobliżu rzeźby przedstawiającej żołnierzy panele informacyjne zawierają szczegółowe informacje o walkach na froncie zachodnim w trakcie pierwszej wojny światowej, a także zachęcają do odwiedzenia belgijskiej prowincji Flandria Zachodnia, gdzie znajduje się miejscowość Passendale.


Wydano wersję demonstracyjną Trapped Dead | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 13 stycznia 2011, 08:20\nWydano wersję demonstracyjną Trapped Dead\nTrwającej od jakiegoś czasu mody na gry z zombiakami w roli głównej ciąg dalszy. Kolejną pozycją „promującą” chodzących truposzów jest Trapped Dead – taktyczny RTS, którego europejska premiera nastąpi w przyszłym miesiącu. Teraz dostaliśmy szansę, by sprawdzić grywalną wersję tego tytułu.\nNa jego oficjalnej stronie pojawiło się demo pozwalające ukończyć jeden z poziomów dostępnych w trybie dla jednego gracza. Obejmiemy w nim kontrolę nad trzema uzbrojonymi postaciami dostając tym samym przedsmak możliwości końcowego produktu. Warto dodać, że całość działa w przeglądarce, ale oferuje pełną funkcjonalność gry, wliczając w to pełnoprawne sterowanie i rozgrywkę. Po skorzystaniu z odpowiedniej opcji na wspomnianej witrynie, system ściąga na nasz komputer specjalnego klienta i po krótkim czasie możemy oddać się zabawie.\nChociaż większość krajów europejskich wciąż czeka na debiut omawianej produkcji, tak w Niemczech, Austrii i Szwajcarii ukazała się ona już 16 grudnia ubiegłego roku. Data premiery na pozostałych rynkach Starego Kontynentu została ustalona na 25 lutego – pojawiła się zatem dogodna okazja do sprawdzenia, czy jest na co czekać. Całość została przygotowana tylko i wyłącznie z myślą o posiadaczach komputerów klasy PC.\nChoć tematyka Trapped Dead jest raczej mało odkrywcza, tak powinna nam to wynagrodzić sama rozgrywka. Zamiast konkurować ze zręcznościowymi dziełami innych deweloperów, studio Headup Games postanowiło przenieść konwencję walki z nieumarłymi do gatunku taktycznego RTS-a w stylu serii Commandos lub Desperados.\nAkcję w grze obserwujemy z kamery ustawionej w rzucie izometrycznym, a nad naszymi bohaterami nie mamy bezpośredniej kontroli, polecenia wydając im jedynie przy użyciu myszki. Zombiaki mają określone swoje pole widzenia i często rozsądniej jest przemknąć obok nich zamiast wdawać się w bezpośrednią walkę. Dużym atutem Trapped Dead jest tryb kooperacji, umożliwiający maksymalnie czterem osobom ukończyć całą kampanię.\nZagraj w wersję demonstracyjną Trapped Dead\nWysyp informacji o Trapped Dead\nTrwa trzecia edycja akcji The Indie Gala - zapłać dowolną kwotę za pakiet gier niezależnych\nWieści ze świata (Bionic Commando Rearmed 2, Armored Core 5, Trapped Dead) 3/02/11\nNadchodzi Trapped Dead, czyli taktyczny zombiakowy RTS\nReich nadal w produkcji


Najlepsze telefony Huawei 2020 - technomania.pl\nTelefony Najlepsze telefony Huawei 2020\nNajlepsze telefony Huawei 2020\nFlagowe telefony Huawei wyróżniają się eleganckim designem i wysokiej klasy specyfikacjami. Cechują się też dużą wydajnością. Jednak głównym powodem, dla którego wiele osób sięga po smartfon Huawei jest imponujący aparat. Sprawdź, jaki model warto wybrać!\nTo z pewnością najlepszy telefon Huawei. Ma doskonałe aparaty. Jeśli lubisz robić zdjęcia, koniecznie zwróć na niego uwagę. Oprócz wyjątkowych aparatów Leica, oferuje również potężne możliwości zoomu: optyczny 5x, hybrydowy 10x i cyfrowy 50x. Dzięki temu możesz uchwycić obiekty nawet z dużej odległości. Nie wspominając już o tym, że Huawei P30 Pro pozwala robić wspaniałe zdjęcia w nocy.\nDziała na Androidzie 9. Ma 6,45-calowy ekran OLED Full HD+, procesor HiSilicon Kirin 980, cztery tylne aparaty i jeden przedni. Oferuje 8 GB pamięci RAM i 256 GB pamięci. Wyposażony został w dużą baterię 4200 mAh, co oznacza, że możesz się nim długo cieszyć po jednym naładowaniu. Ma jednak pewne wady. Chodzi o wyświetlacz (tylko Full HD) i ograniczoną elastyczność EMUI. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę wszystkie udogodnienia, na pewno jest to flagowy telefon.\no genialny, wszechstronny telefon. W wyjątkowy sposób łączy design, moc i wydajność. Oferuje duży ekran (6,39-cali), udoskonalony tylny potrójny aparat, skaner linii papilarnych na wyświetlaczu. Rozdzielczość QHD i obsługa HDR10 sprawiają, że przyjemnie ogląda się na nim filmy i zdjęcia. Mate 20 Pro proponuje szereg przydatnych funkcji, jednocześnie znajduje się w przystępnej cenie.\nSzukasz telefonu Huawei 5G? W takim razie proponowany model spełni Twoje oczekiwania. Ma 7,2-calowy ekran OLED, dzięki czemu idealnie nadaje się do multimediów i gier. Jeżeli nie potrzebujesz tak dużego wyświetlacza, sięgnij po Mate 20 Pro. Wracając jednak do prezentowanego modelu, ma potrójny tylny aparat, baterię 4200 mAH, aparat do selfie, opcję szybkiego ładowania. Co ważne, zawiera port 3,5 mm.\nPodczas gdy niektórzy producenci szukają funkcji, które wyróżnią ich spośród konkurencji, 5T kładzie nacisk na wygodę w codziennym użytkowaniu. Wyróżnia się znakomitym designem, świetnymi aparatami i wytrzymałą baterią. Brakuje nam tutaj niektórych funkcji premium – ładowanie bezprzewodowego, rozszerzalnej pamięci masowej i wyświetlacza OLED. Jeśli szukasz telefonu ze średniej półki, z pewnością spełni Twoje potrzeby.\nProponowany model ma mniejszy ekran niż P30 Pro. Chociaż ma tylko trzy tylne aparaty i maksymalny zoom 30x, ale nadal jest jednym z najlepszych telefonów Huawei na rynku. Dzięki 6,1-calowemu wyświetlaczu łatwiej układa się w dłoni. Oferuje wyświetlacz Full HD+ i doskonałą baterię.\nPomimo posiadania P30 w nazwie, Huawei P30 Lite nie pasuje do pozostałych modeli z tej serii. Jeżeli jednak szukasz telefonu ze średniej półki, z pewnością przypadnie Ci do gustu. Ma przyzwoity ekran i dobry aparat. Przykuwa uwagę nowoczesnym designem. Oferuje opcję szybkiego ładowania. Niestety zawiera głośnik monofoniczny i średniej jakości baterię.\nPoprzedni artykułJaki laptop wybrać?\nNastępny artykuł5 najlepszych menadżerów plików na Androida


Królestwo Szwecji – unikalny kraj, który ma dokładnie określone zasady i przepisy prawne. Szwedzi są nadzwyczaj uprzejmi, oszczędni i powściągliwi. Potrafią poświęcać się dla innych, wolą skromne ubrania, nie lubią wyrafinowanego jedzenia, a w ich architekturze panuje uroczy porządek.\nSzwecja od dawna uważana jest za wzorcowe państwo dobrobytu. Działa na zasadzie pokojowego współistnienia w jednym kraju. Większość z nas nie rozumie i nie toleruje takich zasad. Nie każdy potrafi cały czas kontrolować swoje emocje, popisać się tolerancją i zaakceptować równość płci.\n1.\tSzwedzi przestrzegają wszystkich zasad i przepisów prawnych.\nSzwedzi są narodem, który ściśle przestrzega przepisów prawnych. Każdy mieszkaniec ponosi nie tylko odpowiedzialność indywidualną, ale również zbiorową, dlatego dążą do tego, aby nie łamać prawa i szanować przestrzeń osobistą. W dodatku Szwedzi dbają o czystość, na ulicach nie leżą śmieci, segregują śmieci. W tamtejszych sklepach znajdują się automaty, które po wrzuceniu pustych plastikowych butelek oddają za nie należność. Szwedzi nigdy nie mówią źle o innych narodach.\n2.\tSzwecja europejskim liderem równości płci.\nW Szwecji nie ma podziału na zajęcia dla dziewczynek i zajęcia dla chłopczyków. W szkole dziewczynki razem z chłopczykami uczą się rzeźbić w drewnie, a oni natomiast robić na drutach i gotować. Jeśli chodzi o rodzinę, to również nie ma żadnego podziału na obowiązki męskie i kobiece. Faceci gotują, piorą i sprzątają.\nA co najważniejsze, w Szwecji rodzice mają w sumie aż 480 dni urlopu macierzyńskiego i tacierzyńskiego do podziału. Oprócz tego do parlamentu został wniesiony projekt ustawy o uznaniu w państwie trzeciej płci "Hen" (ono). Całkiem niedawno została uchwalona ustawa o tym, że zanim dojdzie do stosunku płciowego, mężczyzna powinien otrzymać na to wyraźną zgodę od kobiety.\n3.\tSzwedzi lojalnie traktują swoje dzieci.\nW Szwecji obowiązuje zakaz stosowania kar cielesnych wobec dzieci. Nie można wymierzać dziecku klapsa, krzyczeń na niego, szarpać, poniżać. Ten, kto wyrządzi dziecku szkodę cielesną, zostanie skazany na karę pozbawienia wolności lub pozbawiony praw rodzicielskich. Właśnie dlatego Szwedzi są bardzo lojalni wobec własnych dzieci i nigdy nie pouczają cudze dzieci w miejscach publicznych. Jednak to wcale nie oznacza, że Szwedzi nie wychowują swoje dzieci – po prostu robią to w bardzo delikatny sposób, nie prawią kazania, lecz doradzają i pomagają dokonać właściwego wyboru.\n4.\tSzwedzi uwielbiają słodycze.\nSzwedzi to prawdziwi łakomczuchy. Nie tylko dzieci, ale również dorośli uwielbiają różnego rodzaju słodycze. Aby w jakiś sposób ograniczyć spożywanie cukru, w Szwecji zakazano sprzedawania słodyczy dzieciom, jeśli nie ma przy nich rodziców. Sprzedawca po prostu nie ma prawa sprzedawać dziecku przysmaków.\nW dodatku, słodyczy można jeść tylko w sobotę. Jeśli natomiast chodzi o święta bożonarodzeniowe, to dzieci mogą jeść specjały bez żadnych ograniczeń i kupować w sklepach łakocie bez zgody rodziców.\n5.\tJak Szwedzi chodzą w odwiedziny i dają prezenty?\nJeśli chodzi o odwiedziny i prezenty, to tutaj również panuje porządek i określone zasady. Szwedzi, wybierając się na jakąś imprezę, zawsze zabierają ze sobą żywność i alkohol, aby nie narażać gospodarza domu na wydatki.\nJeśli chodzi o prezenty urodzinowe lub imieninowe, to racjonalni Szwedzi zawsze mają z tym problem. Po pierwsze, zawsze zapytają solenizanta, co by on chciał dostać w prezencie. Po drugie, jeśli to ma być prezent-niespodzianka, to dokładnie zastanawiają się nad tym, ile ma kosztować, ponieważ osoba, która dostaje prezent, następnym razem powinna kupić prezent w takiej samej cenie. Właśnie dlatego Szwedzi nie dają zbyt drogich prezentów, aby solenizant nie czuł się nieswojo.


PRacownik | Elektron\nJakie cechy muszą posiadać kurtki robocze aby świetnie sprawdzić się nawet w najbardziej skomplikowanych warunkach?\nPraca na budowie w opinii sporej liczby osób jest momentami piekielnie wymagająca. Mowa w tym przypadku przede wszystkich o takich sytuacjach, gdzie temperatury powietrza osiągają wartości skrajne bądź też dodatkowo mają miejsce spore opady deszczu, które dodatkowo nie ułatwiają pracy. Właśnie to sprawia, że mając zamiar zapewnić pracownikom odpowiednie warunki do wykonywania swojego zawodu, wskazane jest zainwestować we właściwe wyposażenie takie jak między innymi kurtki robocze.\nCzytaj więcej „Jakie cechy muszą posiadać kurtki robocze aby świetnie sprawdzić się nawet w najbardziej skomplikowanych warunkach?” →\nCo to bywa premia wie każdy pracownik i każdy pracownik dobrze wie, że czasami należy bardzo się namęczyć, by takową dostać. Powstało parą rodzajów premii, jednak chyba dającą najbardziej duże zadowolenie PRacownikowi bywa premia zwana Uznaniową, gdyż jej dostanie daje naszym osobom znać, że nasz szef docenia naszą robotę i bywa z niej zadowolony – co daje naszym osobom nie tylko dodatkowy zastrzyk gotówki, ale przy okazji wiele satysfakcji.\nCzytaj więcej „Premia typu uznaniowego – a więc, kolejny tekścik pochodzący z cyklu „z jaką rzeczą to się zjada?”” →


kkulesz (Katarzyna Kuleszczyk) 2009-07-03 16:00:07 UTC #1\nOd dłuższego czasu mam problem z moim PC\nZaczeło się od tego, że pewnego dnia po włączeniu komputera pojawił sie komunikat :\n" Nie można uruchomić systemu Windows, ponieważ następujący plik nie został znaleziony lub jest uszkodzony: \_WINDOWS\_system32\_config\_SYSTEM ".\nSystem Windows XP miałam zainstalowany na dysku typu SATA. Ale mam problemy z rozruchem Windowsa z płyty.\nWiec postanowilam , ze najpierw naprawie Widnowsa na drugim dysku typu ATA, gdzie rowniez mam problem z system (podczas uruchamiania się nagle zawiesza sie podczas ładowania systemu), ktory uzywalam do przechowywania danych.\nTeraz rowniez mam problem z rozruchem Windowsa XP z CD-romu na tym dysku\nW BIOSie na karcie Main zrobiłam nastepujace ustawienia:\nPrimary Master [CD-ROM]\nSecondary Master [sT340823A] --> dysk ATA\nDysk twardy ustawiłam w lewym wejsciu IDE i zworek na "Master or single disk" , Cd -rom w prawym i rowniez ustawilam zworke.\nWczoraj caly dzien walczylam z ustawieniem kabli i zworkow i biosu , aby cd-rom byl ustawiony jako primary master..nawet udalo mi sie po kilku godzinach wejsc w instalator Windowsa , ale naprawa systemu nic nie dala (klawisz R) i nadal Windows sie zawieszal podczas ładowania.\nGdy po godzinie pogodziłam sie z tym ze jednak strace dane i sformatuje caly ten dysk byle miec komputer do pracy, w tym momencie jest cały czas problem z rozruchem z CD. Czyli nie pojawia sie komunikat aby kliknac dowolny klawisz , aby ruszyl z CD tylko uruchamia sie stary zepsuty system.\nNie mam pojecia w czym moze tkwic problem?\nPłyta jest napewno bootowalna i z oryginalnym systemem, gdyz sprawdzalam na drugim komputerze.\nProsze o pomoc i rade co moge zrobic i gdzie tkwi haczyk? :shock:\nJesli potrzebne sa jakies informacje, zdjecia Biosu podam , przesle...\nDimatheus (Dimatheus) 2009-07-05 10:40:46 UTC #2\nTrochę sporo informacji w Twoim poście, więc zacznę po kolei...\nZaczeło się od tego, że pewnego dnia po włączeniu komputera pojawił sie komunikat : " Nie można uruchomić systemu Windows, ponieważ następujący plik nie został znaleziony lub jest uszkodzony: \_WINDOWS\_system32\_config\_SYSTEM ".\nTaki komunikat może być spowodowany przez wiele czynników - może to być uszkodzenie lub blokada głowicy dysku twardego, może to być również objaw działalności wirusów lub innego szkodliwego oprogramowania... W takich przypadkach najlepiej posłużyć się konsolą odzyskiwania - czyli właśnie w czasie ładowania się systemu z płytki wybrać w odpowiednim miejscu R i po zalogowaniu do danego systemu przekopiować na dysk brakujące pliki. Może się jednak zdarzyć, że wspomniany błąd jest efektem blokady dysku - spróbuj jeszcze raz podłączyć dysk - a nóż widelec ruszy...\nSystem Windows XP miałam zainstalowany na dysku typu SATA.\nTutaj tylko jedna uwaga - przy instalacji systemu Windows XP na dyskach SATA potrzebny jest odpowiedni sterownik do dysku - możemy go albo zintegrować z płyta instalacyjną, albo - posiadając stację dysków - przy uruchomieniu instalatora wcisnąć F2 (na dolnym pasku będzie odpowiednia informacja, by wcisnąć F2, by zainstalować inne sterowniki RAID) dzięki czemu system sam wgra je z dyskietki - oczywiście najpierw trzeba takową dyskietkę przygotować... Nie będzie to konieczne tylko w przypadku, w którym w ustawieniach płyty głównej dysk SATA działa jajo dysk IDE (najczęściej jest to ustawienie zawierające w sobie skrót AHCI - opcja Disable lub IDE Mode świadczy o takim właśnie działaniu dysku - nie są przy nim potrzebne żadne sterowniki).\nTeraz również mam problem z rozruchem Windowsa XP z CD-romu na tym dysku\nDane, które podałaś akurat w tym przypadku są najmniej potrzebne, gdyż start systemu nie zależy od ustawień dysków na kanałach (Master/Slave), a raczej od sekwencji startu. Poszukaj w BIOS'ie opcji Boot Sequence lub 1stBoot/2ndBoot/3rdBoot lub podobnych - jako pierwszy musi startować CD-ROM - wtedy po odpaleniu komputera powinna pojawić się informacja, że naciśnięcie dowolnego klawisza spowoduje rozruch z płyty CD. Oczywiście po zmianie sekwencji startowej nie zapomnij zapisać zmian - wybierasz Sava & Exit i potwierdzasz. Zresztą dorzucam linka do dobrego artykułu dotyczącego BIOS-u - BIOS - Interpretujemy jego elementy.\nGdy po godzinie pogodziłam sie z tym ze jednak strace dane i sformatuje caly ten dysk byle miec komputer do pracy\nZawsze możesz - po przywróceniu uruchamiania komputera z płyty - spróbować odpalić komputer z płyty bootowalnej i zgrać dane z dysku lub przenieść na inną partycję - nieco informacji na ten temat znajdziesz w tym poście. Szczególnie dobrze można to wykonać za pomocą płytek Hirens Boot CD lub Ultimate Boot CD.\nkkulesz (Katarzyna Kuleszczyk) 2009-07-06 07:30:09 UTC #3\nProbowałam sformatowac dysk, podczas instalacji na ok. 53% wystapil błąd iż "Skopiowanie pliku viafir2k.inf nie było możliwe... ", wiec przerwałam instalacje aby zaczac od nowa.\nGdy komputer uruchomil sie ponownie wystepuje teraz blad "Brak pliku NTLDR".\nChcialabym przejsc do ponownej instalacji,mimo iz CD-rom mam ustawiony jako 1wszy, nie pojawia mi sie komunikat iz dowolny klawisz spowoduje rozruch z cd\nCo powinnam zrobic w tej sytuacji?\nDimatheus (Dimatheus) 2009-07-07 21:09:48 UTC #4\npodczas instalacji na ok. 53% wystąpił błąd iż "Skopiowanie pliku viafir2k.inf nie było możliwe... ", wiec przerwałam instalacje aby zacząć od nowa. Gdy komputer uruchomił się ponownie występuje teraz błąd "Brak pliku NTLDR".\nTo akurat jest normalne, że po niepoprawnej instalacji zwykle pojawia się takowy błąd, który skutecznie uniemożliwia rozpoczęcie procedury startu systemu operacyjnego.\nChciałabym przejść do ponownej instalacji,mimo iż CD-rom mam ustawiony jako 1wszy, nie pojawia mi się komunikat iż dowolny klawisz spowoduje rozruch z cd\nBraku możliwości odpalenia instalacji z dysku CD jednak nie upatrywałbym w dysku i jego błędnym formacie czy niepełnej instalacji - skoro w BIOS'ie masz napęd ustawiony jako pierwszy napęd bootujący to bez względu na wszystko powinien się odpalić jako pierwszy - pytanie czy on w ogóle kręci płytą?? Czy świecą się na napędzie jakieś diody?? Ten sam nbąd, który opisałaś - skopiowanie pliku... - może pojawić się, gdy w czasie instalacji wyjmie się płytkę. Być może jest jakiś problem z podłączeniem napędu - sprawdź poprawność podłączenia kabli zasilających i transferowych, poprzepinaj je - jeśli masz możliwość użyj innych kabli lub podłącz napęd i dysk na jednym podwójnym kablu - pamiętaj jednak, by wtedy dysk był ustawiony na master, a napęd optyczny na slave.


W jakim wieku zaczęłyście używać pudru[podkładu]? - Zapytaj.onet.pl -\nW jakim wieku zaczęłyście używać maskary? 2010-11-22 21:23:17\nW jakim wieku zaczeliście używać podkładu ? 2011-07-15 10:51:48\nW jakim wieku zaczęłyście używać tuszu do rzęs? 2010-08-31 16:05:07\nw jakim wieku zaczęłyście używać płynu do higieny intymnej? 2010-06-25 10:19:02\nlolxD zapytał(a) 14.03.2009 o 20:34\nW jakim wieku zaczęłyście używać pudru[podkładu]?\nJa osobiście nie używam.Czasami skorzystam z korektora antybakteryjnego na drobne niedoskonałości.Nie chcę sobie niszczyć cery podkładami a jak u was z tym ?\nodpowiedział(a) 18.10.2011 o 17:15\nJa mam 14 lat i zamiast fluidu wolę puder ;) Poprostu nie chcę zrobić sobie efektu maski,a puder jest dosyć lekki.I jeszcze korektor pod oczy(bo mam bardzo podkrążone takie wory) i jak chcę zakryć jakiegoś pryszcza ;)\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 20:36\npodkładu nie używam tylko puder i kolektor zaczełam jak miałam 11 lat bo mniałam straszny trądzik\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 20:38\nJa nie używam podkładu. Nie mam nic do ukrycia ;)\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 20:39\nTeraz bede miala 14 lat.. narazie nie uzywam.. moze kiedys.. ;PP Pzdr ;]\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 20:40\nmam 13 lat i jeszcze po puder nie sięgam...\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 20:58\nw wieku 12 lat często używam\nodpowiedział(a) 18.03.2009 o 16:49\nale najlepiej używać kremów ;)\nużywam codziennie podkladu do szkoły lub gdy gdzies wychodze. mam 14 lat i musze uzywac zeby zakryc niedoskonalosci. ale zawsze biore bardzo jasny odcien podkladu, bo ciemne robia sie pomaranczowe i wygladasz wtedy jak barbi\nodpowiedział(a) 20.03.2009 o 19:27\nWiecie co? Ja mam 14 lat i dopiero od nie dawna zaczęłam używać podkładu;) Siostra nauczyła mnie jak dobierać kolor i jaki podkład jest dla mnie( dla nastolatek) umiem go nakładać itp. i czasami moje koleżanki nie wieżą mi ze mam na sobie podkład . po prostu trzeba umieć go nakladać. I nikt nie mówi że mam tapete czy coś...\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 20:35\n14 lat ale tylko jak naprawdę potrzebuję\nja nie używam .. mam 13 lat\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 20:42\nJa mam 14 lat i podkłądu używałąm jak byłam sama w domu i mi się nudzilo. Z resztą podkład który jest źle nałożony wygląda jak maska a wystarczy że wyjdę przed klatkę i widze 15- latki z podkładem an gębie. Gdyby chociaż umiały go sobie nałożyć...\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 20:44\nMam 14 lat pudru rzadko używam... Ja stosuje fluidy, i korektora antybakteryjnego.... Zaczełam ich używać w wieku 13 lat??\nMam 14 lat pudru rzadko używam... Ja stosuje fluidy, i korektora antybakteryjnego.\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 20:51\nja mam 17 i nie uzywam ;p bo po prostu nie jest mi potrzebny :)\nodpowiedział(a) 15.03.2009 o 00:29\nmam 14 lat ..uzywam lekki krem i podklad w jednym nivea. zaczelam niecaly rok temu uzywac\nodpowiedział(a) 15.03.2009 o 13:17\n13-14. ale nie uzywam codziennie, nie mam takiej potrzeby. pzdr\nodpowiedział(a) 15.03.2009 o 13:41\n12 lat hmm.. głupota, miałam niedoskonałosci, ale byam dzieciak i wiekszosc miała jakies krostki na twarzy... teraz mam 16 i uzywam codziennie, chyba, ze siedze w domu to nie potrzebuję...\nodpowiedział(a) 17.03.2009 o 19:47\nJa pudru nie używam. Czasami korektora, żeby zakryć jakiegoś pryszcza :))\nodpowiedział(a) 24.03.2009 o 12:05\nMam prawie 14 lat niedawno zaczęłam używać ale żadko.\nodpowiedział(a) 22.06.2009 o 09:12\nmam 12 lat i używam baaaaaaaaaaaaaaaaardzo rzadko, np. na imprezy i dyskoteki\nodpowiedział(a) 19.07.2010 o 10:51\nmam 14 lat i mam zamiar kupić sobie puder antybakteryjny, który będę używać od święta bo po co mam w domu się malować czy do szkoły ? w klasie wszystkie dziewczyny mają trądziki nie malują się\nodpowiedział(a) 14.02.2011 o 14:35\nJa mam 16 i dopiero od niedawna zaczęłam używać pudru ,gdyż wcześniej nie był mi on zbytnio potrzebny ...;D\nodpowiedział(a) 15.09.2015 o 10:56\nJa używam podkładu - mam 18 lat. A po co? Chcę być jeszcze bardziej atrakcyjna i piękna, chociaż moja cera nie jest zła. ;) Ale wiadomo z podkładem jeszcze ładniej :D Umalowany człowiek to ładny człowiek :D\nhm . ja mam z 13-14 lat ;P i używam podkladu tylko w ważnych okolicznościach , Nie mam żednego trądziku więc to nie jest mi potrzebne ! jestem jednym słowem doskonała :>\nw wieku 16 lat. ;) uzywam często.\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 21:01\n14 lat ale rzadko używam;)\nodpowiedział(a) 14.03.2009 o 22:17\nmam 16 lat i nie wyobrażam sobie zycia bez podkładu.. uzywam od 2 lat... najlepszy z SORAYA polecam..\nodpowiedział(a) 22.03.2009 o 16:10\nJa zaczęłam sie malować gdy miałam 10, ale to przez to, że byłam małą miss :P\nodpowiedział(a) 05.10.2010 o 21:19