Pokoloruj świat Lenki.\nWciąż nie możemy w to uwierzyć:) Zebraliśmy pieniądze - oto Wasze dzieło!!! Kłaniamy się Wam Wszystkim bardzo nisko i dziękujemy za każdy najmniejszy gest wykonany w naszą stronę w czasie Akcji...\nDostaliśmy od Was Wielkie Wsparcie.\nBardzo Wam dziękujemy.\nAutor: Natalia Fabiszak o 00:33 4 komentarze:\nBez Was na pewno przegramy !!!\nMamy tylko dwa tygodnie na zebranie 180 000 zł.\nLena w swoim dwuletnim życiu umierała wielokrotnie. Najpierw przy diagnozie: że za mała, że tragicznie złe wyniki, że ostra białaczka limfoblastyczna, że słaby organizm – złe rokowania... Lenka wytrzymała i rozpoczęliśmy leczenie! Potem po pierwszym nawrocie, gdy musieliśmy przeskoczyć na bardziej toksyczną chemioterapię, która miała nam otworzyć drogę do pierwszego przeszczepu szpiku. Kumulacja powikłań sprawiła, że wylądowaliśmy na OIOM-ie. Poradziła sobie! W międzyczasie Lenuśka nabawiła się 7 seps, które też przetrwała! Doczołgaliśmy się do przeszczepu nr 1 i po trzech miesiącach triumfowania nad chorobą, nastąpił nawrót nr 2. Szok. Znowu litry chemii, bomba atomowa, trutka na szczury z narkotykami… Lena to wytrzymała i pojechaliśmy do Wrocławia na drugi przeszczep szpiku. 3 kwietnia 2015 - kolejna wielka szansa – tym razem musiało się udać, ale znowu się nie udało. Po miesiącu odpoczynku choroba wróciła po raz trzeci. Chemia na naszą białaczkę po prostu nie działa. To wyjątkowo lekooporna wersja. Podaliśmy już wszystko, czym dysponuje europejska medycyna. I dziś ponownie jesteśmy na samym dnie… Na świecie istnieje jednak jeszcze jeden lek, który pozwala nam mieć nadzieję – to dwufenotypowe przeciwciała antyCD3/ antyCD19. Lek jest innowacyjny – prawdziwie kosmiczna technologia. Nikt go w Polsce nie refunduje, dodatkowo potrzebna jest zgoda Ministerstwa Zdrowia na sprowadzenie lekarstwa ze Stanów, za który musimy sami zapłacić. Musimy najpierw przedstawić gwarancję pokrycia kosztów zakupu leków – 180 000 zł, a po półtorarocznym leczeniu jesteśmy całkowicie spłukani. Na zebranie pieniędzy mamy dwa tygodnie. Musimy Was prosić o pomoc.\nBez Waszego wsparcia nie mamy żadnych szans.\nBezustannie przerabiamy wszystkie odcienie szarości obaw i wielkiej mocy miłości. Nasza choroba to codzienna niepewność, strach, rodzicielska bezsilność, setki badań, okrutna sinusoida, działanie w próżni, bez logiki, bez rachunku krzywd, bez żadnego sensu. Lecz jesteśmy także na swój sposób wyjątkowi – wciąż walczymy, wciąż wierzymy i z dumą patrzymy na to, jak po raz kolejny wola życia Lenki wygrywa z chorobą. Nadszedł dzień, w którym wreszcie i my możemy się wykazać. Gdy rodzice mogą cokolwiek dla Lenki zrobić. Mobilizujemy wszystkie siły, poruszymy niebo i ziemię, prosimy Was, by brak pieniędzy nie odebrał nam szansy na życie. Pokolorujcie z nami świat naszej Lenki, naszego ukochanego dziecka.\nGromadzeniem środków dla nas zajmuje się Fundacja Zdążyć z Pomocą. Nie pobiera za to żadnych opłat, więc nie musicie się martwić, że wpłacona kwota zostanie w jakikolwiek sposób pomniejszona, czy wykorzystana na cele, o których nie wiecie.\nProsimy, pokolorujcie świat Lenki !!!\nPodaruj "kredkę" wpłacając darowiznę na konto:\n23972 Fabiszak Lena- darowizna na pomoc\ni ochronę zdrowia\nAutor: Natalia Fabiszak o 14:04 15 komentarzy:\nPoznaj świat Lenki.\nLenka 12 lipca skończy dwa lata. Uwielbia spędzać czas ze swoimi rodzicami, Natką i Robertem. Jest niepoprawną przylepą, ale potrafi także bezkompromisowo ujawnić przywódcze cechy swego charakteru. Kolekcjonuje komplementy, ciepłe słówka i oczywiście wszelkiego rodzaju utulenia, całuski i głaski. Lenka interesuje się także literaturą i filmem. W dorobku światowej kinematografii najgłębszym uczuciem darzy superprodukcję Świnka Peppa, dostrzegając wielkie podobieństwo Taty Świnki do swego Taty. Od szóstego miesiąca życia rodzice i przyjaciele walczą o to, by Lenka zechciała z nami spędzić całe życie. Choruje na skrajnie lekooporną białaczkę, która chce nam ją zabrać.\nObserwuj Świat Lenki na Instagramie mamy\nObserwuj Świat Lenki na Instagramie taty


UWAGA!!! KONKURS "UŚMIECH PANA BOGA" 2020 ROZSTRZYGNIĘTY! - Łukowski Ośrodek Kultury\nUWAGA!!! KONKURS "UŚMIECH PANA BOGA" 2020 ROZSTRZYGNIĘTY!\nW imieniu Organizatorów i uczestników dziękujemy Komisji Artystycznej za ogromną, wnikliwą i terminową pracę.\nPoniżej zamieszczamy ustalenia i motywacje Jurorek zawarte w protokole. Czytajcie i cieszcie się. Niech towarzyszy Wam "uśmiech Pana Boga"\nGratulujemy i zapraszamy do udziału w 2021 roku... da Bóg, że w realnych warunkach.


Nadchodzi rewolucyjna szczepionka do walki ze śmiertelnie niebezpieczną superbakterią - NeeWS - GeekWeek.pl\nNadchodzi rewolucyjna szczepionka do walki ze śmiertelnie niebezpieczną superbakterią\n07:00 // 07.09.2019\nWyjątkowo zaraźliwe superbakterie… termin mrożący krew w żyłach pacjentów i lekarzy, bo jak walczyć z chorobami przez nie wywoływanymi, skoro wykazują niemal całkowitą oporność na większość znanych nam antybiotyków.\nBakterie to bardzo szczwane organizmy, nie dość, że część z nich może się pochwalić pierwotną opornością na antybiotyki, to jeszcze bardzo szybko ewoluują, przystosowując się do nowych warunków i reagując na nie opornością wtórną. Jedną z najbardziej przerażających z tych superbakterii jest Klebsiella pneumoniae, czyli pałeczka zapalenia płuc, swego czasu siejąca postrach jedynie w szpitalach, a teraz - w dużo bardziej śmiercionośnej i trudniejszej do leczenia formie - rozprzestrzenia się po całym świecie i trudno ją powstrzymać.\nPałeczka zapalenia płuc jest prawdziwą zmorą szpitali, często atakując pacjentów, którzy znajdują się tam z innych powodów. Może wywołać niektóre rodzaje zapalenia płuc, infekcje układu krwionośnego, zakażenia w obrębie przewodu pokarmowego, kości, stawów lub układu moczowego, przy czym zakażenie tego ostatniego prowadzi czasami do sepsy - u noworodków jest ponadto czynnikiem etiologicznym zapalenia opon mózgowych. Do tego wszystkiego wykształciła oporność na wiele antybiotyków, również tych tzw. ostatniej szansy.\nJak twierdzi David Rosen, współautor nowych badań: - Pałeczka zapalenia płuc była przez lata problemem jedynie szpitalnym, więc nawet jeśli leczenie było trudne, to jej wpływ na społeczeństwa był nieduży. Teraz zaś obserwujemy szczepy, które są wystarczająco złośliwe, by wywołać śmierć lub poważne choroby nawet u zdrowych ludzi. W ciągu ostatnich 5 lat, oporne na antybiotyki bakterie i te wyjątkowo zaraźliwe łączyły się, tworząc zupełnie nowe superzaraźliwe szczepy. To jest bardzo przerażające.\nNa szczęście w opanowaniu sytuacji pomóc może nowa szczepionka, która wykazuje obiecujące rezultaty podczas testów na myszach - to może być o tyle lepsza opcja, że w przypadku trudnych do zabicia bakterii łatwiej jest zapobiegać niż leczyć. Naukowcy z Washington University w St. Louis postawili sobie więc za cel stworzenie odpowiedniej szczepionki, wycelowanej w dwa konkretne szczepy, K1 i K2, które wspólnie odpowiadają za 70% zachorowań wywoływanych tą bakterią. W ramach pierwszych testów szczepionkę podano trzykrotnie (w odstępach dwutygodniowych) grupie 20 myszy, które następnie poddano działaniu K1 i K2.\nW grupie placebo przeżyło tylko 20% myszy zainfekowanych K1 i 70% zainfekowanych K2, podczas gdy w zaszczepionej grupie przeżywalność wynosiła odpowiednio 80 i 100%. Mówiąc krótko, szczepionka działa i to bardzo skutecznie, więc już niebawem rozpoczną się jej testy kliniczne, dzięki którym możliwe będzie sprawdzenie jej działania i jak najszybsze podanie ludziom, zanim dojdzie do prawdziwej pandemii.\nCHOROBY EPIDEMIA K1 K2 KLEBSIELLA PNEUMONIAE PAŁECZKA ZAPALENIA PŁUC PANDEMIA SUPERBAKTERIA SZCZEPIONKA SZPITALE ZAPALENIE PŁUC\nCzytaj więcej: W Afryce ruszają pierwsze w historii szczepienia na groźną malarię


Park - Strona 14 - Inwestycje.kalisz.pl - Forum inwestycji kaliskich\nPost autor: milo » 27 lip 2015, o 22:14\nPark po niedzielnych wichurach wygląda nadal tragiczne , wszędzie pełno mniejszych lub większych połamanych gałęzi , gdzieniegdzie poszły całe drzewa.\nPost autor: Cristof » 5 sie 2015, o 12:29\nProjekt parku za pół miliona!\nhttp://www.zyciekalisza.pl/?str=186&id=189067" onclick="window.open(this.href);return false;\nPost autor: Cristof » 12 maja 2016, o 18:57\nDrzewo runęło na środek alejki. Świadek: Krzyknąłem do kobiety, żeby uciekała ZDJĘCIA\nhttp://www.faktykaliskie.pl/wiadomosci/ ... ia,95.html" onclick="window.open(this.href);return false;\nDrzewostan Parku Miejskiego jest w kiepskim stanie. Wystarczy zimą obejrzeć odsłonięte od liści konary drzew. Wiele jest uschniętych lub sterczą kikuty po odłamanych gałęziach. Prace przy drzewostanie ograniczają się tylko do wycinania uschniętych lub powalonych drzew. A jednym z zadań Budżetu Obywatelskiego była rewitalizacja parku . Ale w tym temacie jak w wielu innych cisza.\nPost autor: milo » 19 wrz 2016, o 09:50\nKalisz ma otrzymać 16,4 mln zł na Park Miejski.\nhttp://www.rc.fm/polityczne/kalisz-polu ... ka-miliony" onclick="window.open(this.href);return false;\nGrube miliony na inwestycje dotyczące ochrony dziedzictwa narodowego w ramach unijnych funduszy rozdzielił Zarząd Województwa Wielkopolskiego, przyznając dofinansowanie na 15 zadań w Wielkopolsce.\n"A wśród nich znalazły się 4 z południowej Wielkopolski. Jednym z nich jest kaliski Park Miejski" - powiedziała Radiu Centrum Marzena Wodzińska z Zarządu Województwa Wielkopolskiego:\n"16 400 000 złotych - czyli kwota niebagatelna. Może wreszcie park doczeka się pieniędzy, aby wyglądał tak, jak wszyscy sobie tego życzymy. Zadanie realizowało będzie miasto. To ogromna radość, że park znalazł się na liście 15 najważniejszych zadań do realizacji dla województwa. Mówiłam i 4 projektach dla południowej Wielkopolski - kolejna rzecz, to ponad 8 000 000 na pałac w Antoninie, który wymaga pilnych remontów i konserwacji. Kolejne blisko 20 000 000 będzie przeznaczonych na Muzeum Okręgowe Ziemi Kaliskiej, Zawodzie i Dworek Marii Dąbrowskiej w Russowie. A następne 20 000 000 to zabytkowy dworzec w Skalmierzycach."\nRejestracja: 29 kwie 2016, o 10:41\nSkontaktuj się z attachyout\nPost autor: attachyout » 24 lis 2016, o 12:54\nfajnie popatrzeć na takie zielone zdjęcia tego parku, zwłaszcza że teraz jest tam dosyć ponuro w taką pogodę. A wiewiórka śliczniutka:))\nuzyskamy należne odszkodowanie za wypadek przy pracy w jak najwyższej kwocie\nPost autor: tomash » 27 lis 2017, o 01:06\nPanowie mam do was pytanie -\nCzy oprócz Alei Walecznych w parku miejskim mamy inne nazwane ścieżki - aleje?\nKoncepcja_rewaloryzacji_Parku_w_Kaliszu.jpg (302.94 KiB) Przejrzano 947 razy\nCzy to drzewo ma jakąś nazwę, tak jak znajdujący się przy Florze Dąb Asnyka? (drzewo to znajduje się przy pomniku "spoczywającej")\nImage1.jpg (242.67 KiB) Przejrzano 947 razy\nPost autor: tomash » 28 gru 2017, o 16:47\ndwa posty obok siebie ale mam nadzieję że wybaczycie\nW ostatnim czasie wziąłem udział w konkursie organizowanym przez Prezydent Miasta Kalisza na krótkometrażowy film promujący Kalisz. Efekty tych prac możecie zobaczyć w poniższym filmie ukazującym Park Miejski w Kaliszu.


[PROMOCJA] "Cywińska dla Niepodległej" w dobrych księgarniach\nKultura[PROMOCJA] „Cywińska dla Niepodległej” w dobrych księgarniach\n[PROMOCJA] „Cywińska dla Niepodległej” w dobrych księgarniach\nPolska poetka, romanistka, doktor nauk humanistycznych, a także znana działaczka narodowa Marta Cywińska wydaje nową książkę.\n„Cywińska dla Niepodległej” to zbiór najlepszych felietonów Marty Cywińskiej, najczęściej publikowanych w tygodniku „Polska Niepodległa”.\nW wywiadzie dla Piotra Błaszkowskiego opublikowanego na portalu wrealu24.pl Marta Cywińska tak mówiła o swojej nowej publikacji:\nMoja najnowsza książka „Cywińska dla Niepodległej” jest też próbą zmierzenia się z zafałszowaniami, kreowanymi na potrzeby cywilizacji śmierci, godzącymi nie tylko w Polaków, ale i polskość. Doświadczenia podróży kresowych opisałam swego w cyklu felietonów literackich, ukazujących się na łamach tygodnika „Polska Niepodległa” Każda z nich zawierała odniesienie literackie, dotyczące danego miejsca – np. pałac w Jaszunach – „Kordian”:\nDziś mija dokładnie piętnaście lat odkąd opuściłam Wilno z egzemplarzem „Kordiana” Juliusza Słowackiego w ręku i wabiona głosem tutejszych „świtezianek” („mereczanek”?) udałam się nad brzeg rzeki Mereczanki. Po raz kolejny urzeczona tajemnicza gęstwiną Puszczy Rudnickiej postanowiłam wejść do wnętrza do wnętrz słynnego dramatu Juliusza Słowackiego.\nBy jednak to uczynić, musiałam niezwłocznie wyruszyć do Jaszun i ujrzeć oczyma duszy –wzorem romantyków – jak 15-letni Kordian wspomina samobójczą śmierć przyjaciela, monologuje na temat duszy swojej porównując ją do jesiennej przyrody. To sługa Grzegorz snuł w Jaszunach opowieści o Janku, co psom szył buty i o piramidach podczas napoleońskiej wyprawy oraz o losach młodego oficera oddziałów polskich, który pod wodzą małego wielkiego Cesarza brał udział w wyprawie moskiewskiej w pamiętnym v roku 1812.\nTo w Jaszunach werteryczny Kordian dawał upust swym uczuciom do Laury, która szydził zeń, traktowała jak szaleńca. Wprawdzie czytała jego wiersze, wprawdzie dopadły ją szczątkowe wyrzuty sumienia –ale cóż za późno. “Panicz się zastrzelił!”. I to wszystko w Jaszunach – tam, gdzie literatura współistnieje z rzeczywistości, a szesnastoletni Juliusz Słowacki darzył płomiennym uczuciem starszą od siebie o kilka lat Ludwikę Śniadecką! Każdy felieton stanowił swoisty fragment „dziennika post factum” oraz zawierał opis lektury lub działań teatralnych związanych z danym miejscem, np. zwiedzanie dworu w Jaszunach zwieńczone było głośną lekturą fragmentów „Kordiana” w obecności gościnnych mieszkańców.\nFelietony publikowane w Internecie są zarzewiem kolejnych książek – w tym roku ukazały się dwa zbiory moich felietonów.\nWREALU24 / MEDIANARODOWE\nTagi:książkaMarta CywińskaPolska Niepodległa


Styczeń, 2018 | Szkoła podstawowa w Dobroszycach\nDnia 29 stycznia 2018 By Admin Kategoria: Aktualności 0 Komentarzy\nW środę 31.01.2018 roku o godzinie 16:00 odbędzie się zebranie z rodzicami klas 0 – VI, VII – III gim, o godzinie 17:00 w Auli zebranie z Dyrektorem wszystkich Trójek Klasowych.\nAnielskie granie i śpiewanie – Zespół „Totus Musicus” i jego goście Młodzieżowy Dom Kultury w Świdnicy zaprosił Zespół Muzyki Dawnej „Carmen Alacre” i Zespół „Cantores Julii Ducis” do udziału w tradycyjnym bożonarodzeniowym kolędowaniu. 16 grudnia 2017 r. w Sali Teatralnej Świdnickiego Ośrodka Kultury odbył się Koncert Anielskie granie i śpiewanie – Zespół „Totus Musicus” i jego…\n10 grudnia 2017 r., uczniowie z Zespołu Muzyki Dawnej „Carmen Alacre” i z Zespołu Wokalnego „Cantores Julii Ducis” oraz chórzyści z Chóru Szkoły Podstawowej im. Ireny Sendlerowej w Dobroszycach wystąpili na III Dobroszyckim Jarmarku Bożonarodzeniowym. Mimo, że mroźny wiatr, smagający twarze i skraplający parę wodną we fletach, uniemożliwił wykonawcom pełne zaprezentowanie swojego potencjału artystycznego, to udział…\nAkademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu zaprosiła Zespół Muzyki Dawnej „Carmen Alacre” i Zespół „Cantores Julii Ducis” do udziału w Koncercie Mikołaj z muzyką, który odbył się 4 grudnia 2017 r. w Sali Teatralnej Akademii Muzycznej. Obok dawnych kolęd i pieśni bożonarodzeniowych zespoły wykonały tańce renesansowe i madrygały w opracowaniu instrumentalnym. Uczniowie Szkoły Podstawowej im….\nW Roku Jadwiżańskim postać Świętej Jadwigi Śląskiej była inspiracją dla wielu twórców. Pracujące przy Gminnym Centrum Kultury im. Anny Sojko koło teatralne, zainicjowało realizację spektaklu pt. Śladami Bosej Księżnej. Przy inscenizacji tego artystycznego przedsięwzięcia Fundacja „Słomkowy Melonik”, podjęła współpracę z uczestnikami Warsztatu Terapii Zajęciowej Caritas Archidiecezji Wrocławskiej w Dobroszycach i Sycowie, zespołami ludowymi „Uśmiech” i…


Strony z pagerank 4 - strona - 1 - Katalog Motoryzacyjny\nbiuro rachunkowe będzin, internetowa księgarnia medyczna, kobieta, korepetycje angielski, kubki reklamowe, projekty, uroda, zakupy, zmywarki, źródła\nO ile myślimy o kupnie nieruchomości Lublin ma możliwość być dla nas doskonałym miejscem. Mieszkania i domy nie są tam tak drogie, jak w dużych, polskich aglomeracjach. Nieruchomość w centrum tego aglomeracji, może być wielokrotnie...\nW ostatnim czasie zainteresowało mnie temat jakim jest szybkie czytanie. Rozpocząłem wnikliwiej badać tą tematykę i z zaskoczeniem stwierdziłem, że ta umiejętność jest bardzo pomocna w życiu. Chociażby opanowując tę sztukę o kilka...\nArtykuły o programowaniu są dość powszechne , pomimo ze jest ich tak kilka na stronach internetowych postanowiłem napisać swój i jako informatyk chcielibyśmy przedstawiać swój punkt widzenia. Zaczynając uważam ze nie należy porównywać...\nPozycjonowanie stron Poznań to taka modyfikacja strony internetowe, ażeby poprzez Google strona została uznana za najbardziej związaną z danym hasłem. Taka strona www pojawia się wyżej w wynikach przeszukiwania, poprzez co trafia na nią...\nNa terenie Grodziska Mazowieckiego rozpoczęliśmy działalność w 2002 roku od szkoleń dla dzieci i dorosłych z języka angielskiego. Dziś uczymy 4 języków (angielskiego, francuskiego, niemieckiego i włoskiego) na wszystkich poziomach...\nSzkolenia Training Partners - sprzedażowe\nWiemy, iż to trener stoi przed kursantami i to szkoleniowiec bierze bezpośrednią odpowiedzialność za sukces nauki. Nasze kursy są interaktywne. Mobilizujemy kursantów do stałego brania udziału w kursie. Tego typu działania pozwalają nam...\nW dzisiejszych czasach standardowe metody grawerunku powierzchni szklanej coraz częściej zastępuje nowatorska technologia z wykorzystaniem lasera. Grawerowanie laserowe a raczej znakowanie laserowe stosowane jest nie wyłącznie do zdobienia...\nPozycjonowanie stron w wyszukiwarce Google to dziś podstawa marketingu internetowego. Firmy zabiegają o to, by odkryć się w pierwszych dziesięciu wynikach na pierwszej stronie wyszukiwarki. To bardzo ważne dla imażu danej marki. Co daje...\nNajszybciej rozwijające się medium jest już częścią naszego życia. Kiedy wybieramy się do kina, kiedy planujemy wyjazd za granicę czy kupno sprzętu RTV, szukamy pubudzającej ciekawość oferty na strony www częstochowa\_ stronach www...\nSłoneczna Italia dla wielu osób jest nie tylko wymarzonym miejscem na spędzenie wakacji, niemniej jednak też swoistym rajem na ziemi. Tym bardziej, że Włochy nie tylko są przepięknym krajem, niemniej jednak również bardzo różnorodnym,...\nGdy nie ma się propozycji na niecodzienny i trwały upominek warto skoncentrować się na pamiątkach. W przypadku uwzględnienia stosownej ramki, czy statuetki warto wziąć pod uwagę usługi odnośnie grawerowania. Pod tym względem zdecydowanie...\nCoraz często możemy słyszeć, iż Ci dobrze wykształceni wciąż chcą podnosić swoje kwalifikacje. Jest to bardzo częsty przypadek i służy on otrzymaniu awansu zawodowego lub po prostu chroni nas przed utratą pracy. Ilość kwalifikacji...\nW każdym niemal sklepie nabywcy posiadają do wyboru choćby wiele oliw z pierwszego tłoczenia, które pochodzą od różnych producentów. Dla niektórych z nabywców ma możliwość to być bardzo ważna informacja, która będzie miała wpływ...\nDokąd szukać noclegów, jeżeli mamy dowolny rzetelny odjazd? Wolno jeździć w owszem zwane ciemno, jednak obecnie jest owo niesłychanie ryzykowne. Kiedy się nie zna okolicy to może stanowić zagwozdka szybko odszukać cokolwiek wartościowego....\nGiełda nieruchomości ma się nader niedobrze. Pustka nie pomogło to, iż wprowadzono aplikacja Bliscy na swoim, bowiem ręce do pracy nie dostają kredytów na nowe mieszkania. Nie posiadają zdolności kredytowej i nawet zredukowanie cen za...\nNowoczesna konfekcja sportowa sprzedawana przez internetowy sklep 8a.pl to nie tylko komfort i wygoda ubierania, ale i świetne zabezpieczenie przed urazami czy zmiennymi warunkami atmosferycznymi. W zestawie znalazła się m. in. innowacyjna...\nOprawa dookoła domu to nieraz trafne wyrażenie stylu jego lokatorów oraz szansa do wykonania czegoś specjalnego co będzie osobliwą wizytówką i elementem zachwytu dla zwiedzających. Spółka Libet – wytwórca kostki brukowej proponuje...\nGdy szukasz sprawdzonego kompana w interesie elektronicznym czy elektrycznym, to przedsiębiorstwo Sonel ma dla ciebie bezkonkurencyjną ofertę usługowo-handlową. Sonel to przedsiębiorstwo tworzące innowacyjne urządzenia stosowane do osiągania...\nWytwórca kart plastikowych i najnowszych programów ewidencyjnych, marka Unicard zagrzewa do zapoznania się z złożoną propozycją, na którą składa się elektroniczna legitymacja studencka oraz wszelakiego rodzaju karty zbliżeniowe. Firma...\nJulia zakończy się w grudniu\nLudzi po prostu być posłusznym tego, co oni próbują umiejscowić względnie tvn julia styki chcą make.At Tym ogółem szczęście posiadać Social środki masowego przekazu. Dostajemy doskonałą okazję do podłączenia większej liczby osób...


Otwarcie Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu - Architektura-murator\nArchitektura MuratorWydarzeniaOtwarcie Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu\nGmach Narodowego Forum Muzyki powstał w niedalekim sąsiedztwie wrocławskiego rynku. Widoczny z kilku stron obiekt jest jednym z najważniejszych elementów określających przestrzeń placu Wolności (dawne Forum Królewskie). Obiekt powstał według projektu Autorskiej Pracowni Architektury Kuryłowicz & Associates, wyłonionego w międzynarodowym konkursie architektonicznym. Za koncepcję wnętrz odpowiada Towarzystwo Projektowe.\nArchitektura obiektu inspirowana jest instrumentami muzycznymi - bryła budynku oraz materiał imitujący drewno zastosowany na jego elewacji przypominają pudło rezonansowe instrumentu strunowego. Foyer, które pokryto corianem, poprzez czerń ścian i biel balkonów nawiązuje do klawiatury fortepianu. Parametry akustyczne obiektu zostały opracowane przez firmę Artec Consultants Inc z Nowego Jorku (grupa Arup), która wcześniej pracowała nad takimi projektami jak centrum kulturalno-kongresowe w Lucernie, sale koncertowe: Esplanade w Singapurze, Harpa w Reykjavíku, La Maison Symphonique w Montrealu, Knight Concert Hall na Florydzie.\nJak pisał Dariusz Gryta z pracowni Kuryłowicz & Associates w "A-m" nr 3/2015 sale koncertowe zaprojektowano tu jako niezależne kubatury, oddylatowane od reszty obiektu. Aby wyeliminować przenoszenie dźwięków przez elementy konstrukcji, bryły wsparto na specjalnie zaprojektowanych wibroizolatorach z naturalnego kauczuku. (...) W obiekcie znajduje się główna sala koncertowa na 1800 miejsc i trzy sale kameralne. Te ostatnie przystosowane są do organizacji koncertów muzyki współczesnej i prób (również w pełnym składzie orkiestr symfonicznych), a także spektakli, konkursów tanecznych, prezentacji filmów czy konferencji i spotkań.\nPowierzchnia użytkowa głównego budynku wynosi 35,3 tys. m² (powierzchnia całkowita: 48,5 tys. m²), przy kubaturze 257 tys. m³ (6 kondygnacji naziemnych i 3 podziemne). Oprócz czterech sal koncertowych w gmachu znajdują się: studio nagrań, pomieszczenia konferencyjno-biurowe, przestrzeń wystawiennicza, punkty gastronomiczne, sklep muzyczny NFM Shop. Przy obiekcie usytuowano trzypoziomowy parking na ok. 700 pojazdów.\nPrezentacja obiektu z tekstami m.in. Piotra Śmierzewskiego i Jacka Lenarta ukaże się na łamach październikowej "Architektury-murator".\nKuryłowicz & AssociatesNarodowe Forum Muzyki


Dom z czerwonym dachem – Arkady Ryłow ❤\nGłówna ⇒ 🎨Rylov Arkady ⇒ Dom z czerwonym dachem – Arkady Ryłow\nDom z czerwonym dachem – Arkady Ryłow\nObraz „Dom z czerwonym dachem” został namalowany w 1933 roku w rejonie Moskwy. Pewnego lata rano, w pociągu daczy, poszedł na stację Kryukowo do starych znajomych. Jest dom, którego dach jest nam przedstawiony w czerwonym kolorze wokół młodych brzóz. Zbiornik przedstawiony na płótnie przedstawia jedno królestwo z różną popularnością: zielone żaby wygrzewające się w słońcu, czarne ślimaki pławiące się i pieszczone, pijawki w pobliżu wybrzeża pochowane w mule.\nNad wodą fruwały lekkie ważki, szeleszcząc skrzydłami. Przed budynkiem znajduje się łąka. Wypasały tam kozy, chodził ogromny śnieżnobiały kogut z kurczętami, chłop skroił trawę. Artysta z przyjemnością pisał etiudy, nie wychodząc z farbami i sztalugami poza granice letniej rezydencji.\nZnalazł różne kompozycje: ta sama przestrzeń, w zależności od pory dnia, oświetlenia i kąta widzenia, wyglądała inaczej. W rezultacie narodziła się wspaniała głowa „Dom z czerwonym dachem”. Na nim skromny środkowo rosyjski krajobraz, z którego oddycha spokój, czułość i ciepło.\nTen obraz jest nasycony miłością, przez chwilę wydawało mi się, że żyjemy w tej wiosce, a nasz dom ma również czerwony dach. Mimowolnie chciałem pobiec do mojego domu, aby opowiedzieć ciekawą historię, pozwolić moim przyjaciołom słuchać, a może po prostu spacerować po wiosce. Bardzo realistyczny w swoim pejzażu artysta daje nam wyczucie całego nastroju wiejskiego życia. Nie tylko po to, aby tam oddać, ale także po to, aby odwiedzić inne miejsca, których nie zna nasza wyobraźnia.\nDom z czerwonym dachem – Arkady Ryłow.\n← Sen Jacoba – Esteban Murillo\nPoeta, portret Eugene’a Boscha – Vincenta Van Gogha →


Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nmorgen_stern 19.11.20, 10:01\nCzy któraś z was miała taką sytuację? Poguglałam już trochę, wiem, że to się zdarza i można to próbować wyciągać lub nie, ale chętnie poczytam historie z pierwszej ręki.\nPodczas leczenia kanałowego, już pod sam koniec i po przygotowaniu kanałów w jednym z nich, takim zakręconym i połączonym z drugim kanałem złamało się narzędzie i kawałeczek został w "zakręcie". Dentystka mówi, że można to spróbować wydobyć, ale będzie to wymagało mocnego rozwiercenia i efekt może być taki, że w późniejszych latach nie będzie można założyć np. korony.\nNie wiem, co mam począć. Mam też za pół roku i za rok zgłosić się na kontrolę i RTG, czy wszystko jest ok i mam zamiar zapytać, czy ja będę musiała za to płacić? Bo przecież to nie moja wina, zaniedbanie czy fanaberia sprawiła, że to cholerne narzędzie się złamało?\nrb_111222333 Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 10:23\nSkonsultowałabym się z innym dentystą. Ja bym chyba zostawiła, ale też nie napisałaś jakie są możliwe scenariusze jeśli kawałek wiertła zostanie w kanale.\nprzepio Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 10:23\nPamiętam, że podczas leczenia kanałowego, gdy podpisywałam ileś tam zgód na leczenie było rowniez to, że może się złamać narzędzie i chyba też ja musiałabym zapłacić za usunięcie. Zaraz prześlę Twoje pytanie asystentce dentysty, może odpisze co się robi u nich w takiej sytuacji.\ngrey_delphinum Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 10:31\nOooo, temat dla mnie bardzo aktualny.\nByć może niektóre z Was pamiętają mój post dotyczący leczenia kanałowego u dziecka na nfz. Dostałam zrąbkę, że w ogóle myślę o takiej opcji i w końcu sama doszłam do wniosku, ze nie ma co ryzykować.\nNiestety - w czasie leczenia kanałowego u hiperduper stomatologa (pod mikroskopem jak z filmów SF) i za sporą kasę (w sumie zapłaciłam ok. 2 tys) właśnie doszło u syna do ułamania narzędzia w kanale. Dentystka przeprosiła i na tym koniec (oprócz tego, że mam co kilka miesięcy stawiać się z synem na zdjęcie tego zęba), a ja się martwię, czy na pewno nie będzie to miało żadnych szkodliwych dla syna skutków.\ngrey_delphinum Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 10:34\nNo tak, skrót myślowy - nie dopisałam, ze wg dentystki nie dało się tego ułamanego koniuszka wyciągnąć. Został "zalany" jakimś materiałem stomatologicznym, który ma zabezpieczyć ząb (chyba że coś źle zrozumiałam).\naandzia43 Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 13:14\nZostał "zalany" materiałem do wypełniania na stałe kanału zęba, w sensie ze nie preparat leczący wymieniany co jakiś czas tylko przechodzący w stan stały i stanowiący szczelne i twarde wypełnienie kanału (Endometazon, AH+, gutaprerka na gorąco czy co tam jeszcze używa się). Co jakiś czas trzeba sprawdzać (prześwietlenie) i byc wyczulonym na sygnały czuciowe i bólowe z okolic tego zęba.\nmorgen_stern Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 11:12\nprzepio Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 12:54\nOna jest w pracy, odpisze po.\nprzepio Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 19:00\nUłamane narzędzie zdarza się, nie robi się z tego jakiegoś wielkiego problemu. Akurat dentystce, od mojej asystentki, zawsze udawało się je wyciągnąć. Często przychodzą pacjenci, którzy dopiero po zdjęciu dowiadują się, że mają taki problem. Gdy się nie da tego kawałka wyjąć, to po prostu raz do roku robi się rtg. Natomiast cena wszelkich prac wokół takiego zęba znacząco wzrasta.\nprzepio Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 19:26\n> Natomiast cena wszelkich prac wokół takiego zęba znacząco wzrasta.\nCena za zęba, w którym tkwi kawałek narzędzia innego dentysty. Nie wiem czy to jasno napisałam.\nzazou1980 Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 10:28\nMam taka pozstalosc juz ponad 3 lata, nie zauwazylam zadnego dyskomfortu, na bramkach tez nie dzwonie 😉\nm_incubo Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 10:31\nMoja ciotka tak kiedyś miała, został kawałek tej igły... A potem, po kilku latach, wypadło wypełnienie, był jakiś ropień i wyszedł...\nJa bym nalegała na wyjęcie, zdecydowanie.\nlot_w_kosmos Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 10:49\nJak to metalowe narzędzie to może Cię kiedyś wykluczyć z diagnostyki w rodzaju redonans magnetyczny.\ndisco-ball Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 12:58\nBez przesady, skąd taka informacja?\nMam w zębie zabetonowany okruszek ułamanego narzędzia, nic się z tym nie dzieje, rezonansów głowy i szyi miałam wiele.\nlot_w_kosmos Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 13:33\nNo tak, jak jakaś ematka tego nie słyszała to nie istnieje, oczywiście.\nczerwonylucjan Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 21:21\nTez mialam kilka rezonansow i mwtalowe czesci zeba -sztyfty- nie byly problemem. To chyba ty nigdy nid mialas rexonansu..\nanatewka11 Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 21:39\nMateriały stosowane w stomatologii nie są ferromagnetykami więc nie są przyciągane przez magnes. W rezonansie nie przeszkadzają. Robiłam nawet kiedyś rezonans głowy pacjentce z aparatem stałym na zębach.\nprincy-mincy Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 20.11.20, 07:49\nA to dziwne, bo miałam rezonans głowy i równocześnie miałam też Implant i taki drucik retencyjny za zebami.\ndr.amy.farrah.fowler Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 10:50\nTo się bardzo często zdarza przy kanałowym. I nie jest niczyją winą, te narzędzia po prostu się łamią. Olać.\nJeżeli z zębem nic się nie będzie działo, nie będzie bolał ani nic w ten deseń, to zostawić.\ngryzelda71 Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 10:52\nZdarza się i dentyści zostawiają. Szwagier tak ma i rodzona siostra mu taki los zgotowała. Ma juz kilka lat. Wszystko w porządku.\ngrey_delphinum Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 11:00\nPodobno ta pozostałość nie dyskwalifikuje do robienia rezonansu. Przynajmniej tak twierdzi dentystka.\ndisco-ball Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 12:59\nMnie nie zdyskwalifikowało.\nkamin Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 11:10\nZdarza się. Też mam w jednym zębie. Nic się nie dzieje.\nzuzanna_a Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 11:12\nA mnie dentysta zlamal ale sie nie przyznal, zakleił i jak to mlodziez mowi „palił jana” ze sie nic nie stalo. I pare tygodni pozniej zrobil sie jakis mega stan zapalny i stracilam zeba.\nmorgen_stern Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 11:15\nO fatalnie! Robiłaś dym?\nPodobno to wszystko zależy, gdzie zostanie ten kawałeczek i na jakim etapie leczenia kanałowego. U mnie podobno w "dobrym" miejscu, nie za blisko korzenia i po wyczyszczeniu kanału.\nmemphis90 Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 21.11.20, 10:11\nLitości- stracilam ZĄB!\naandzia43 Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 11:25\nCzasem ludzie noszą latami i umierają ze starości z takim kawałkiem narzędzia w kanale, a ząb służy im dobrze do końca. Czasem nie. Ja bym nie naciskała na wyciąganie jeśli nie było przepchnięcia narzędzia przez wierzchołek korzenia czy perforacji ściany kanału. Ale też nie inwestowałabym dużo w wypełnienie zęba, tzn. nie korona tylko wypełnienie z kompozytu. I zdjęcia pewnie bym sobie pykała co pół roku żeby sprawdzić czy nic się nie dzieje w tkankach wokół korzenia z tym narzędziem. Jesli po paru latach nic się nei zadzieje to pomyślałabym o koronie protetycznej (chyba ze ubytek w koronie zęba jest na tyle niewielki ze wcale wypełnienie protetyczne nie jest potrzebne).\nmharrison Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 11:42\n3 lata temu dowiedziałam się, że od ponad 20 lat mam kawałek narzędzia po kanałówce.\nDentystka zdążyła umrzeć w międzyczasie. W trakcie ani po zabiegu nie zająknęła się, że coś zostawiła.\naandzia43 Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 12:42\nBo kilkadziesiąt lat temu kanałówka była mniej doskonała niż dziś, takie sytuacje zdarzały się częściej i nie były powodem do szczególnego roztrząsania i pochylania się. Żeby nie było że kiedyś to tylko partaczyli i wszystkie zęby niegdyś leczone kanałowo nadają się tylko do wyrzucenia albo w najlepszym razie skomplikowanego reendo, bo i takie mądrości wyczytałam z forum - mam zęba leczonego kanałowo 42 lata temu i służy mi dobrze jako filar w moście od bardzo wielu lat. Drugi przeleczony 30 lat temu przez 25 lat trwał sobie z tym samym wypełnieniem, od kilku lat już z ćwiekiem z włókna szklanego i z koroną.\nasqe Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 11:40\nMam od ponad 10 lat. Dentysta, który mi wtedy robił zęba, nie przyznał się do tego co się stało. Wyszło w czasie prześwietlenia u innej super dentystki, która była tym zbulwersowana. Powiedziała, ze może mi to wyciągnąć, ale według niej lepiej było zostawić i kontrolować co jakiś czas.\nasfiksja Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 12:26\nChyba poprosiłabym dentystkę o maila z dokładnymi informacjami, co i kiedy się stało i jakimi skutkami może grozić w przyszłości. Chciałabym też wiedzieć jakie to było narzędzie, tzn. np. z jakiej stali, jakie jony może uwalniać itd. Jakoś tak wolałabym to mieć na piśmie w jednym miejscu.\nZnam tylko osoby, którym po operacji zaszyto chustę i tampon (obie osoby przeżyły, ale ledwo-ledwo), więc jakoś tak nie kojarzy mi się to dobrze.\na.g.n.i Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 13:20\nMiałam. Dawno temu, jeszcze w nastolęctwie, leczona kanałowo dwójka. Byłam zdziwiona, bo jako jedyny kanałowo leczony ząb (a trochę ich mam, efekt wypadku z dzieciństwa, złamana szczęka+ odwapnienia i potem nie nadążałam z leczeniem) dawała znać o sobie, pobolewała przy nacisku. W pewnym momencie pociemniała i zapytałam mojego dentystę czy nie da się z nią coś zrobić. Myślałam o takim lekarstwie wybielającym do kanału. Na zdjęciu okazalo się, że w środku tkwi złamane narzędzie. Musiałam usuwać pod mikroskopem a potem ponownie plombować kanał. W końcu tego wybielacza mi nie założył, bo stwierdził, że ząb jest bardzo słaby i do korony, już zresztą mam tam koronę. Ale po tym ponownym rozwierceniu i usunięciu tego świństwa przestałam czuć ten ząb przy nacisku, zaczął się zachowywać jak każdy inny kanałowo leczony.\ntereso Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 19:06\nAle dentysta wtedy nie płaci odszkodowania ?\ncegehana Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 21:14\nZnam przypadek: przy leczeniu kanałowym narzędzie się złamało, pacjentka poinformowana, że w większości przypadków nic się z tym nie dzieje, ale gdyby się działo to będą usuwać. Przy czym usunięcie tego narzędzia wiązałoby się z kosztowną protetyką (mosty i korony) tak przynajmniej mówił drugi pytany o to lekarz. Więc dziewczyna żyje sobie z tym do dziś i nic się z tym nie dzieje - dużo zależy pewnie też od ogólnego stanu zęba, szkoda go rozwalać na wszelki wypadek jeśli może posłużyć.\nmarinette.wue Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 21:36\nDawno temu mialam taki przypadek z tym ze dentystja zataila ten fakt.po x katach- torbiel.\nmiruka Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 21:39\nDawno temu dentystka odkryła mi w kanale wiertło, wyciągnęła, okazało się że było widoczne na rentgenie jako kreska, która potraktowali wszyscy przed nią jako błąd na kliszy, to była taka prosta kreseczka\nhexella Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 21:45\nMorgen, nie wiem czy Cię to pocieszy, ale przez wiele lat miałam w zębie metalowy sztyft, taki rodzaj śrubki, która miała pomóc w stabilizacji korony i korzenia zęba leczonego kanałowo. Z 15 lat miałam to ustrojstwo i nigdy nic się nie przesunęło , nie generowało stanów zapalnych, czy jakichkolwiek problemów. Jasne, że to nie to samo, ale tak tylko chcę Cię uspokoić\nmarinette.wue Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 19.11.20, 21:57\nSztyft osadza sie celowo w opracowanym zębie. Przez to złamane narzędzie nie mozna wypełnić kanału więc predzej czy później bedzie stan zapalny.\nmiriam_73 Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 21.11.20, 00:54\nPo 20 latach od pierwszego leczenia kanalowego, przy przeleczeniu okazalo się że poprzedni dentysta zistawil ulamek. Obecny lekarz uznal, ze powinno zostac jak jest bo proba usuniecia moze bardziej zaszkodzic niz pomoc. Zyję z tym bez problemu\njeszcze_blizniaki Re: Zostawienie ułamanego narzędzia w zębie 21.11.20, 07:04\nMiałam taką sytuację ładnych kilka lat temu. Tytanowy element się ułamał w kanale. Panikowałam, szukałam peridentologa ( dentysta tylko od kanałów). Zrobił jakaś mini tomografię czy coś i zalecił nie ruszać. To zostało porządnie oczyszczone, zostawione i wypełnione jak zwykły kanał. Po wielu latach widziałam to na pantomogramie, nic się nie dzieje. Akurat w tym tygodniu miałam pantomogram i byłam ciekawa tego złamanego narzędzia.\n17.01.21, 21:58 Dopiero odkryłam ... owsiankę (25) jeszcze_blizniaki\n17.01.21, 21:57 Naprawdę dobry balsam do ust (14) joyce_byers\n17.01.21, 21:57 Na sanki w kasku? (47) janja11\n17.01.21, 21:57 A o Miss Polski 2020 nic ??? (69) fitfood1664\n17.01.21, 21:56 Książki znienawidzone w dzieciństwie (142) lumeria\n17.01.21, 21:55 a kto się nie szczepi- wystąp (200) kasiaakasiaa\n17.01.21, 21:55 po 19 latach ukończył studia historyczne -Dworczyk (30) dzi1a\nDarmowe wyświetlenia TikTok


Panele ścienne łazienkowe - panele łazienkowe na ścianę do łazienki 2022 | Opinie i Ceny | TuPolecam.pl Panele ścienne łazienkowe - panele łazienkowe na ścianę do łazienki\ntupolecam.pl » Panele ścienne » Panele ścienne łazienkowe\nPanele ścienne to niezwykle nowoczesny i trwały sposób na aranżację ścian (panele łazienkowe dają szereg możliwości aranżacyjnych, nadają się do dekoracji licznych pomieszczeń mieszkalnych).\nŁazienka (jak powszechnie wiadomo) jest wnętrzem bardzo osobistym, kameralnym, azylem wytchnienia, miejscem, w którym zażywamy kąpieli, relaksujemy się po ciężkim dniu pracy, w którym oddajemy się domowym zabiegom SPA. Warto zatem zaaranżować ją w sposób ciekawy, inspirujący, dostosowany do indywidualnych potrzeb i upodobań.\nŹródło obrazka: http://www.mindsailors.biz/images/products/big/furniture_domino_xl_04.jpg\nPanele ścienne (do łazienki) charakteryzują się:\n– atrakcyjnym wyglądem (panele łazienkowe są niezwykle eleganckie i szykowne);\n– łatwym montażem (szklane panele do łazienki montuje się na ścianę przy użyciu specjalnego kleju, śrub bądź wkrętów);\n– funkcjonalnością (panele ścienne PCV do łazienki nie są narażone na stłuczenia, tudzież pęknięcia, na tego rodzaju uszkodzenia podatne są natomiast panele ścienne – szklane);\n– trwałością (panele łazienkowe są trwalsze od typowych farb oraz tapet);\n– łatwym demontażem (w przypadku konieczności naprawy instalacji);\n– łatwością w pielęgnacji (panele łazienkowe PCV bez problemu można myć), są nadto odporne na zanieczyszczenia;\n– odpornością na wilgoć oraz pleśń;\n– stosunkowo niewygórowaną ceną;\n– ekonomicznością (panele PCV);\n– możnością stosowania ich w pomieszczeniach narażonych na działanie wilgoci (przede wszystkim w łazienkach).\nZobacz też: Boazeria angielska\nPanele łazienkowe na ścianę\nPanele ścienne do łazienki (PCV) to alternatywa dla tradycyjnych płytek, stanowią nadto klasyczne wykończenie pomieszczeń (elegancja połączona z funkcjonalnością). Na rynku znajdziemy szereg wzorów ww. produktu (panele ścienne dekoracyjne, tudzież 3d – te warianty bywają jednak stosunkowo droższe od paneli PCV), możemy również dokonać indywidualnego zamówienia (panele łazienkowe na wymiar, dostosowane do potrzeb klienta).\nPanele ścienne do łazienki – cena\nPanele ścienne do łazienki (w przypadku stosunkowo niewielkich pomieszczeń) mogą optycznie powiększyć wnętrze, są nadto niezwykle efektowne i atrakcyjne wizualnie.\nNiegdyś, panele były produktem przeznaczonym do dekoracji podłóg, w chwili obecnej są świetnym materiałem dekoracyjnym także powierzchni ściennych.\nCena za towar uzależniona jest od materiału (PCV, 3 D i inne).


Chłopiec w pasiastej piżamie - Problematyka\nKsiążka „Chłopiec w pasiastej piżamie” Johna Boyne'a wydana została w 2006 r. Na jej podstawie zrealizowano też film. Jest to ujmująca i nieprawdopodobna historia 8-letniego Bruna i jego przyjaciela Schmula, pochodzących z dwóch różnych światów. Bruno urodził się w Berlinie – miał siostrę, kolegów i kochająca rodzinę, a jego ojciec był niemieckim żołnierzem, który dostał awans na stanowisko komendanta obozu koncentracyjnego. Cała rodzina musiała więc przeprowadzić się na wieś. Tutaj za murami obozu Bruno znajduje przyjaciela, z którym może się „bawić”. Obóz chłopiec nazywa „farmą” i jest zupełnie nieświadomy niebezpieczeństwa, które mu grozi.\nBruno coraz częściej odwiedza Schmula – intryguje go jego piżama z wyszytym numerem, sam chciałby taki mieć. Okazuje się, że chłopcy urodzili się tego samego dnia, miesiąca i roku. Opowiadają sobie różne historyjki i rodzi się między nimi prawdziwa przyjaźń. Któregoś dnia Bruno po raz ostatni wymknął się do obozu, ponieważ obiecał Schmulowi, że pójdą szukać jego ojca, który zaginał gdzieś poza murami obozu. Kiedy szukali go w baraku, nagle wtargnęli do niego żołnierze SS i kazali wszystkim wyjść na zewnątrz. Chłopcy zostali zaprowadzeni do komory gazowej, z której nie było już odwrotu.\n„Chłopiec w pasiastej piżamie” to wzruszająca opowieść o prawdziwej młodzieńczej przyjaźni i jej niezwykłej sile, która została wystawiona na najcięższą próbę. Jest to też opowieść o tragedii ówczesnych czasów widzianej z perspektywy bezbronnych, niewinnych dzieci – Bruno jest całkowicie nieświadomy tragedii, jaka rozgrywa się za murami obozu. Rzeczywistość tą znał tylko z filmów i do końca był przekonany, że ludzie przyjeżdżają tu na wakacje. To niewinne dziecięce spojrzenie uwydatnia całe okrucieństwo, jakie spotkało miliony ludzi w czasie II wojny ś


Szeregi zwarte – gramy z Lewartem! | LubliniankaNET\n...w latach 1922, 1923, 1925, 1926, 1946 i 1947 Lublinianka będąc najlepszym klubem w okręgu lubelskim walczyła na szczeblu centralnym o tytuł Mistrza Polski?\n← Wynik nierozstrzygnięty – zadecydowały stałe fragmenty\nPucharowe derby 24 maja →\nOpublikowano 20 kwietnia 2017, autor: Adrian Mańko\tDwa kolejne zwycięstwa nieco poprawiły humory w obozie Lublinianki, ale nikt nie może stracić czujności. Ogranie dołującej w tabeli „okręgówki” Perły Borzechów i absolutnego outsidera IV ligi, LKS-u Milanów, było po prostu koniecznością. Do utrzymania potrzeba w miarę regularnego punktowania z silniejszymi drużynami. W sobotę dobra okazja, by swój dorobek podreperować. Na własnym terenie gościć będziemy Lewart Lubartów.\nLewart to siódma drużyna ligowej tabeli, mająca w dorobku aż 14 punktów więcej niż Lublinianka. Trzeba jednak pamiętać, że 4 września zeszłego roku w Lubartowie podopieczni Grzegorza Białka potrafili wygrać 3:1, co dla samego trenera było szczególnie ważne, bo w przeszłości prowadził on właśnie Lewart. Nasi sobotni goście są więc z całą pewnością w zasięgu „Dumy Lublina”, oczywiście pod warunkiem, że ta zagra konsekwentnie z tyłu i skutecznie z przodu. Tak było we wspomnianym wrześniowym starciu. Gole dla naszej drużyny strzelali wówczas Piotr Stefański, Dawid Skoczylas i Marcin Prus.\nPodopieczni Roberta Makarewicza wiosną radzą sobie w kratkę. W sześciu meczach zdobyli łącznie 11 punktów – trzykrotnie wygrywali, dwukrotnie remisowali i raz schodzili z boiska pokonani. To niezły dorobek, ale trzeba wziąć pod uwagę, że te trzy wiktorie to mecze wyłącznie z ligowymi słabeuszami – POM-em Piotrowice, Lutnią Piszczac i LKS-em Milanów. Z drugiej strony Lublinianka w trójmeczu z tą „brygadą” zdobyła tylko pięć punktów…\nNajlepszym strzelcem Lewartu w tym sezonie jest Mateusz Kompanicki, autor honorowej bramki dla lubartowian we wrześniowym meczu. W sumie Kompanicki ma na koncie 9 goli, o dwa mniej niż nasz Erwin Sobiech, który przecież nie jest napastnikiem. Kompanickiego, który już w zeszłym trzecioligowym sezonie pokazywał się z dobrej strony (16 bramek, piąty strzelec ligi), Lublinianka obawiać się nie musi, bo zimą przeszedł na zasadzie wypożyczenia do mierzącej w awans Chełmianki. To spore osłabienie siły ofensywnej Lewartu.\nCo ciekawe, w kadrze naszych sobotnich przeciwników jest wychowanek Lublinianki – Damian Kuzioła. 24-latek nie jest jednak podstawowym graczem w talii trenera Makarewicza. Z kolei w drużynie z Wieniawy występuje ściągnięty z Lewartu przez trenera Białka boczny obrońca, Bartłomiej Jezior. W Lewarcie grał także inny nasz defensor, Jacek Paździor.\nA’propos linii obrony – w meczu z LKS-em Milanów do gry po kontuzji powrócił Jakub Kosiarczyk i jest to duże wzmocnienie dla defensywy Lublinianki. W obecnej sytuacji Kosiarczyk to lider tej formacji. Mecz w Parczewie nie jest oczywiście żadnym wyznacznikiem możliwości zawodnika, ale już sobotnia konfrontacja z wyżej notowanym zespołem na pewno będzie wyzwaniem dla Kosiarczyka i jego kolegów z destrukcji. Nie inaczej będzie zresztą z zawodnikami odpowiadającymi za ofensywę. Nieskuteczność to od wielu miesięcy główna bolączka Lublinianki. Czy trener Białek znalazł lekarstwo, przekwalifikowując Jarosława Milcza na napastnika? Dublety w meczach z Perłą i LKS-em można odbierać jako niezły prognostyk, ale mając na uwadze klasę rywali, wciąż trzeba studzić przesadny optymizm. W pierwszej linii trener Białek próbował już wielu wariantów, praktycznie za każdym razem umieszczając tam nominalnych pomocników. Tak krawiec kraje, jak mu materii staje…\nW zeszłym sezonie na trzecioligowym poziomie Lublinianka pokonała Lewart u siebie (na Arenie Lublin) 1:0 po golu Dawida Skoczylasa strzelonym w samej końcówce. Takim samym wynikiem zakończył się zresztą mecz w Lubartowie, a złotego gola dla Lublinianki zdobył wtedy Stefan Kucharzewski.\nOd wielu sezonów Lewart i Lublinianka rywalizują ze sobą na różnych szczeblach rozgrywkowych. Przez wiele lat były to wręcz czwartoligowe klasyki. Ostatnio na Wieniawie lubartowski zespół gościliśmy jednak już dość dawno, bo w zwycięskim sezonie 2011/12. 1 października 2011 roku Lewart przegrał na stadionie przy ul. Leszczyńskiego 0:3. Z obecnego składu zielono-biało-czerwonych tamten mecz pamiętają Jacek Paździor i Erwin Sobiech. Ten drugi zdobył nawet jedną z bramek, a dublet ustrzelił wówczas Łukasz Gromba.\nNie mamy nic przeciwko powtórzeniu tego czy innego korzystnego rezultatu w meczu sobotnim. Warto przecież zauważyć, że od pięciu spotkań ligowych Lublinianka za każdym razem pokonuje Lewart. Ostatnich zwycięstw lubartowian doszukać się możemy w sezonie 2010/11, kiedy to zespół biało-niebieskich dwukrotnie okazywał się lepszy od drużyny prowadzonej wówczas przez Zbigniewa Grzesiaka. Start sobotniej potyczki na Wieniawie o godzinie 14:00, a rolę arbitra pełnić będzie Jakub Bancerz. Zapraszamy na stadion!


Носки Wilson Ergostep Lady- 1 para/white - Strefa Tenisa\nНоски Wilson Ergostep Lady- 1 para/white\nSkarpety Tenisowe Wilson Ergostep Lady- 1 para/white\nWysokiej klasy skarpety tenisowe, damskie dla wymagających tenisistek. Anatomiczny kształt dopasowany do lewej i prawej stopy zapewnia doskonałe przyleganie skarpety i zabezpieczenie dla stopy. Zabezpieczenie dla kostki. Strefy wentylacyjne. W newralgicznych miejscach wzmocnienia dla większej stabilności. Zastosowano technologię Real Cool Cotton, której zadanie polega na utrzymaniu stopy suchej i oddalaniu od niej wilgoci. Opakowanie zawiera 1 parę skarpet.


Z kamerą wśród dzieci i młodzieży - Stowarzyszenie Filmowców Polskich\nWiele mówi się w ostatnich latach o powolnym odradzaniu się – wręcz o nadchodzącym renesansie – polskiego kina dziecięcego i młodzieżowego. Brakuje jednak szerszej dyskusji na temat tego, jak pracować z dziećmi i młodzieżą, żeby osiągać jak najlepsze efekty.\nUproszczona odpowiedź na pytanie o sposób pracy z najmłodszymi aktorami brzmi: normalnie, tak jak z dorosłymi. Dzieciaki obsadza się pod konkretne role i wymogi scenariusza, biorąc pod uwagę ich predyspozycje fizyczne oraz możliwości aktorskie. W okresie przygotowawczym przeprowadza się z nimi próby kamerowe i scenariuszowe, warsztaty, czytania, omawia się rozmaite aspekty pracy na planie. Gdy rozpoczynają się zdjęcia, młodych aktorów traktuje się jak pełnoprawnych członków zespołu filmowego, dziękuje się im za udane ujęcia, prosi o dziesiątki dubli, gdy wymaga tego dobro realizowanego filmu. Wszyscy grają przecież do jednej bramki. Nieletni nie mogą rzecz jasna pracować dziennie tyle godzin co dorośli i należy mieć świadomość, że trzeba będzie poświęcić więcej czasu na wyjaśnianie im założeń danej sceny i pożądanych efektów. Natomiast prawda jest taka, że w odpowiednich warunkach potrafią wnieść naprawdę dużo oraz stać się wartością dodaną każdego projektu. Dodatkowym obciążeniem okazują się być tylko wtedy, gdy brakuje pomysłu na to, jak skorzystać z ich energii, pasji i filmowych chęci.\nBył to jeden z powodów, które sprawiły, że mimo chlubnych rodzimych tradycji – na filmach i serialach Stanisława Jędryki, Marii Kaniewskiej, Kazimierza Tarnasa i innych wychowało się kilka pokoleń widzów – polskie produkcje dla najmłodszych nie cieszyły się przez dekady zbyt dużą estymą. Nie tyle z perspektywy reżyserów czy scenarzystów – bo powstawały różnorodne pomysły – ile producentów i inwestorów, którzy postrzegali je w kategoriach podwyższonego ryzyka. Mieli w pewnej mierze rację, bo zachłyśnięta hollywoodzkimi spektaklami publiczność okresu posttransformacji nie pokładała wiary w nieporównywalnie mniej efektowne rodzime przygody. Odzyskanie zaufania wymagało wytężonej pracy i zaistnienia wielu zazębiających się mechanizmów, ale zmiany, które zaszły w branży w XXI wieku, umożliwiły zabranie głosu nowemu pokoleniu filmowców. A oni, inspirując się dawnymi wzorcami i wytyczając własne ścieżki, dowiedli, że realizowane lokalnie produkcje dla dzieci i młodzieży mogą przyciągać widzów realizacją na zachodnią modłę, nie tracąc przy tym nic z wartościowej treści.\nNiezależnie bowiem od tego, czy chodzi o romansujące z potencjałem efektów komputerowych historie na pograniczu fantasy i science fiction, czy też klimatyczne wakacyjne przygody nawiązujące do młodzieżowej klasyki, najważniejsza jest wiara w dziecięcych aktorów. A także zrozumienie, że tak jak dorośli stosują rozmaite metody, żeby zrozumieć postać i wykrzesać z siebie emocje na planie, tak dzieci miewają różne potrzeby. Tyle że w ich przypadku kluczem jest wiek: trzylatek wymaga innego prowadzenia niż czternastolatka, a grającą w dramacie pięciolatkę należy zupełnie inaczej przygotować do roli niż nastolatka do występowania w komedii romantycznej. Niby oczywiste, ale w praktyce, gdy ma się na planie nieprzewidywalne w swych emocjonalnych reakcjach nieoszlifowane talenty, należy być przygotowanym na każdą ewentualność. Albo mieć w zespole osobę, która skupi się wyłącznie na przysposabianiu dzieci do scen, wypełnianiu z nimi reżyserskich zaleceń, integrowaniu najmłodszych z ekipą. Jest to nieoceniona pomoc na planie, którą coraz częściej uwzględnia się w kosztorysie.\nGdynia Dzieciom, fot. SFP\nMotywy dziecięcych mistrzów\nTrudno mówić w tym wypadku o filmowym fachu, którego tajniki zaczyna się zgłębiać już w trakcie studiów, stąd brak bardziej skodyfikowanych oczekiwań. Lecz nieletnimi aktorami nie może zajmować się przypadkowa osoba. „Plan filmowy nie jest z założenia miejscem dla dzieci. Cały czas coś się na nim dzieje, wszędzie leży drogi sprzęt, jedni ludzie pojawiają się codziennie, inni przychodzą raz na jakiś czas. Moim zadaniem jest ułatwić pracę reżyserowi i ekipie poprzez wzięcie odpowiedzialności za dzieci, i w kontekście przygotowania do roli, i zachowania” – wyjaśnia Kaja Wesołek, psycholożka dziecięca z przeszkoleniem aktorskim, która rzadko pracuje wprawdzie przy produkcjach skierowanych do dzieci, ale jest uznawana w branży za specjalistkę od pracy z nieletnimi aktorami. – „Niektórym reżyserom komunikacja z dziećmi przychodzi z łatwością, dla innych nie jest naturalna. Staram się być osobą, której dziecko ufa i do której zwraca się z wątpliwościami, gdy nie potrafi czegoś zrozumieć. Buduję z nim relację zawodową, zajmuję się nim w trakcie przerw na planie, rozmawiam o filmie, o roli, o emocjach”.\nNa planie Wesołek otacza dziecięcych aktorów parasolem ochronnym, nie izolując ich zarazem od ekipy. Jest obecna przy ich rozmowach z reżyserem na temat scen, z II reżyserem planowym uzgadnia dzienny harmonogram prac, z kaskaderami omawia szczegółowo fizyczne zadania do wykonania. Często wiąże się z projektem znacznie wcześniej, już na etapie castingu lub pisania scenariusza. „Zdarza mi się np. pisać profile psychologiczne postaci współczesnych bądź historycznych. Bywa, że uczestniczę w wyborze młodych aktorów, żeby upewnić się, czy będą w stanie wytrzymać trudy danej roli. Wszystko zależy od projektu i potrzeb producentów” – opowiada Wesołek, za przykład podając współpracę przy serialu Motyw. – „Na drugim planie pojawia się autystyczny chłopiec, co jest nie tylko trudne do zagrania, ale też napisania, więc zanim przeszliśmy do wyboru dobrego kandydata, odbyłam kilka spotkań ze scenarzystami i reżyserem Pawłem Maśloną, żeby wyjaśnić, jak dzieci autystyczne odczuwają emocje, jak postrzegają świat, jak funkcjonują ich rodziny. Zrozumienie tematu to podstawa”.\nRównie istotne jest zapewnienie młodemu aktorowi odpowiednich narzędzi do pracy nad rolą. Piotr Musianek, który podjął się tego zadania, był przygotowywany dwa miesiące do zagrania w Motywie. „Postronnemu oku może wydawać się, że on po prostu jest na ekranie i niewiele robi, ale tak nie jest. Wdrażanie zdrowego chłopca, żeby wiarygodnie zagrał dziecko zaburzone, wyjaśnienie mu, co może robić, a czego powinien unikać, wymagało wielu prób i ćwiczeń” – dodaje Wesołek. Psycholożka zdecydowała się także na dwumiesięczny okres przygotowawczy dla Janka Szydłowskiego, który zagrał jedną z głównych dziecięcych ról w znajdującym się obecnie w fazie postprodukcji Mistrzu Macieja Barczewskiego. – „Film opowiada o pięściarzu Tadeuszu Pietrzykowskim oraz jego pobycie w obozie Auschwitz-Birkenau, dlatego musiałam pracować z chłopcem znacznie dłużej, aby potrafił zagrać rolę, ale nie musiał jej przeżywać emocjonalnie; żeby grana postać nie zdusiła jego kształtującej się osobowości. Ważne było także odpowiednie nakreślenie realiów historycznych, a to zawsze wymaga czasu”.\nMłodzieżowi królowie emocji\nPraca z dziecięcymi aktorami opiera się na tak wielu zmiennych, że ich zawodowy opiekun na planie musi wykazywać się elastycznością i wyrozumiałością. „Są dzieci, które preferują być w przerwach same, są też takie, które potrzebują rozmawiać o roli, a w przypadku najmłodszych – między 3. a 6. rokiem życia – bardzo istotna jest obecność ich rodziców. Maluchy muszą wiedzieć, że mama czy tata są fizycznie blisko, w pokoju obok lub w stołówce na kawie, bo to je uspokaja, pozwala skupić się na zadaniu aktorskim” – tłumaczy Wesołek. Każdy, kto pracował kiedyś z dziećmi, doskonale wie, że nawet najbardziej utalentowani młodzi ludzie miewają problemy z koncentracją, a powodzenie projektu zależy często od znalezienia sposobu na jej utrzymanie. „Zbieram zawsze szczegółowy wywiad od rodziców i obserwuję uważnie dziecko przed i w trakcie pracy na planie, by wiedzieć, kiedy potrzebuje odpoczynku, co je cieszy, co rozluźnia itd. Czasem robimy w przerwach od scen ćwiczenia oddechowe, czasem rozmawiamy ogólnie o roli, a czasem idziemy po prostu na spacer” – dodaje psycholożka.\nZdarza się, że maluchy opowiadają o ciociach i wujkach z przedszkola, kogo lubią, kogo nie cierpią, z kim się ostatnio pobiły, komu dały buziaka, a świadome partnerowanie im w ich uroczym prywatnym świecie w zupełności wystarcza. Inaczej sprawa ma się oczywiście ze starszymi dziećmi. „Młodzi ludzie w wieku szkolnym wchodzą w fazę racjonalną, potrzebują zrozumieć, co się dzieje dookoła nich. Na planie fascynują ich detale. Kiedy słyszą: »Poproszę pięćdziesiątkę«, chcą wiedzieć, co to za »pięćdziesiątka«. Dlaczego kamera została ustawiona w taki, a nie inny sposób, po co ten pan ustawił lampę w tym akurat miejscu, do czego jest dymiarka i jaki jest cel robienia dymu na planie” – wyjaśnia Wesołek. „Z kolei nastolatkowie, ci mniej więcej po 12. roku życia, coraz bardziej świadomie budują postaci, dzielą się przemyśleniami na filmowe tematy. Wchodzą głęboko w wyznaczone im role i potrzebują potwierdzenia, że robią wszystko dobrze, że ich wkład w realizowany film zostaje doceniony” – podkreśla Wesołek. – „Nic w rozwoju dziecka nie jest bardziej charakterystyczne niż jego wiek”.\nNajtrudniej jest zatem pracować z najmłodszymi, ale nie należy ich się bać. „W Żmijowisku sześcioletnia Alicja Warchocka grała dziewczynkę, która zostaje porwana i mocno związana. Należało najpierw oswoić ją z ekipą, z planem, z tym, że w przeciwieństwie do świata zewnętrznego, gdzie musi słuchać dorosłych, tym razem to ona zdecyduje, kiedy przerwać, kiedy powiedzieć »stop«” – wspomina Wesołek, dodając, że maluchy potrzebują też fizycznego kontaktu z przedmiotami. – „Jeśli w scenie pojawia się nóż, dziecko musi go dotknąć, zrozumieć, że jest plastikowy, że można go zginać. Pokazanie umowności planu pozwala dzieciom poczuć się komfortowo, uznać sytuację za zabawę, a w tym są mistrzami”. Przygotowanie psychologiczne jest zatem tak samo ważne jak warsztat aktorski. – „Nastoletni Bartek Szczerbiak wcielił się w serialu Król w młodego Szapiro. Żeby zagrać scenę, gdy przeciwstawia się patologicznemu ojcu, musiał oswoić się w bezpiecznych warunkach z emocją złości, wypracować w sobie odwagę, by zrobić coś, czego normalnie by nie zrobił”.\n"Wilkołak", fot. Łukasz Bąk\nDyscyplina pozytywnych dubli\nNie trzeba być jednak psychologiem, żeby pracować wydajnie z młodymi aktorami na planie, również nad rolami wymagającymi grania trudnych czy wręcz toksycznych emocji. Czasem wystarczy solidne przygotowanie aktorskie, wrodzona empatia w połączeniu z emocjonalną wyobraźnią oraz umiejętność rozpoznawania i reagowania na dziecięce potrzeby. Tak jak w przypadku Magdaleny Nieć, aktorki z ponad dwudziestoletnim stażem, która od kilku lat zdobywa szlify w pracy z dziećmi i funkcjonuje od czasu Wilkołaka Adriana Panka jako II reżyser planowa ds. aktorów-dzieci. – „Każde dziecko staram się poznać, bo każde jest inne, na swój sposób wyjątkowe. Jednym otwarte wyrażanie uczuć przychodzi łatwo, u innych trzeba wprowadzać emocjonalną dyscyplinę, żeby nie wypaliły się w pierwszej scenie. Moim zadaniem jest wspieranie reżysera w opowiadaniu historii. Przygotowuję młodych aktorów w okresie przygotowawczym, rozgrzewam przed wejściem przed kamery, studzę po zakończeniu ujęcia. Jestem z nimi non stop. Dlatego warto moją funkcję wyodrębnić w budżecie”.\nProjekty, w których Nieć bierze udział, wymagają od niej pracy z grupami młodych aktorów, musi zatem zająć się każdym dzieckiem osobno i jednocześnie stworzyć poczucie wspólnoty. „W Wilkołaku postaci się nie znają, czują się w swoim towarzystwie nieswojo, więc reżyser nie chciał procesu integracyjnego u dzieci, a ja ograniczyłam się do przeprowadzenia warsztatów aktorskich, by zmniejszyć między nimi fizyczny dystans. Musiały czuć się ze sobą bezpiecznie. Jednak przed zdjęciami do Za niebieskimi drzwiami, w czasie tygodniowego wyjazdu z udziałem reżysera i psycholożek z Warszawskiego Instytutu Psychologicznego, prowadziłam zajęcia z dziećmi i starałam się pogłębić zażyłość między aktorami” – wspomina Nieć, która zawsze indywidualizuje pracę ze swoimi podopiecznymi. – „Każdy powinien dogłębnie poznać swoją postać, zrozumieć jej uczucia i wiedzieć, do jakich własnych emocji może się odnieść. Przerabiam z każdym indywidualnie scenariusz, każdemu wyznaczam inne cele, a w międzyczasie budujemy więź zaufania, która przekłada się na łatwość i efektywność pracy na planie”.\nWypracowane zaufanie pomaga także dzieciom w przyjmowaniu krytycznych uwag. „Pilnuję, żeby dziecko wiedziało, z jakiego powodu musimy coś powtórzyć, dlaczego coś nie działa. Wyjaśniam, że kończymy dopiero wtedy, gdy reżyser uzna, że wyszło dobrze. Dzieci bardzo angażują się w pracę na planie i jeśli widzą, że traktuje się je jak resztę obsady, bardziej się starają. Gdy dowiadują się po pierwszym ujęciu, że wyszło świetnie, to są dumne, a jeśli słyszą to samo po nastym dublu, wiedzą, że nikt ich nie zbywa, żeby mieć święty spokój, tylko że dodatkowa praca była potrzebna dla dobra filmu. Ważne, żeby nie zapominać o słowach otuchy, ponieważ wtedy dziecko zachowuje pozytywną energię i wraca z nią na kolejną scenę” – kontynuuje Nieć. – „Przyjmuję osobiście wszystkie uwagi reżysera i przekazuję je dziecku tak, by nie poczuło się nimi dotknięte. Mówię np., że musimy to zmienić i tamto poprawić, ale reżyser w ciebie wierzy. Dziecko się wtedy mobilizuje. W dzisiejszych czasach moglibyśmy rzec, że jestem maseczką, która zatrzymuje negatywność, a przepuszcza powietrze i zaufanie”.\nEkipa docenianych superbohaterów\nNajwiększym wyzwaniem w dotychczasowej karierze Nieć był znajdujący się obecnie w fazie postprodukcji Czarny Młyn Mariusza Paleja, z którym zrealizowała już wcześniej Za niebieskimi drzwiami. Podobnie jak w tamtym projekcie, Nieć była na planie aktorką, współscenarzystką oraz II reżyser ds. aktorów-dzieci, jednak tym razem poprzeczka została podniesiona znacznie wyżej. Najmłodsi nie tylko bowiem zagrali wszystkie główne role, ale też mieli mnóstwo kwestii dialogowych. „Dzieci są w stanie naprawdę wiele pokazać, odtworzyć, powtórzyć, dodać od siebie ciekawe reakcje, ale naturalne mówienie tekstem napisanym przez kogoś innego bywa dla nich dużym problemem. Zwłaszcza jeśli nie mają obok dorosłego aktora, który służyłby im za swoiste zwierciadło dla wyrzucanych z siebie słów i emocji” – wyjaśnia Nieć. Co więcej, film podejmuje tematy odrzucenia oraz ostracyzmu społecznego, a jedną z kluczowych postaci jest niepełnosprawna dziewczynka, która jest z początku źle traktowana przez swoich rówieśników, natomiast w miarę rozwoju fabuły urasta do miana swoistej superbohaterki.\n„Zaprosiliśmy do współpracy zdrową dziewczynkę, ośmioletnią Polę Galicę-Galoch. Nie tylko dlatego, że trudno byłoby dostosować plan zdjęciowy do chorego dziecka, chodziło też o zadania aktorskie i fakt, że postać słyszy uwagi typu »Jesteś głupia« czy »Nie chcemy się z tobą bawić«” – mówi Nieć. „W trakcie przygotowań wypracowałam dla Poli analogię – jej bohaterka to księżniczka zaklęta w chorobę, dopiero miłość brata może ją uzdrowić. Dało jej to poczucie celowości, wiedziała, dlaczego nie może się ruszać oraz mówić, dlaczego wygląda tak, jak wygląda. Z pokorą czekała, aż jej filmowy brat i jego koledzy zmienią nastawienie wobec jej bohaterki” – dodaje II reżyser filmu. – „Pozwoliło jej to również z zadziwiającym spokojem przyjmować inwektywy ze strony dzieci. Problem mieli ci, którzy musieli zachować się wobec niej agresywnie. Dużo rozmawialiśmy, wyjaśniłam, że ich koleżanka wie, że oni udają. Ale też, że im będą okrutniejsi, tym bardziej ich późniejsza przemiana wpłynie pozytywnie na odbiór widza, bo nasz film ma zamiar budować pomost między światem ludzi zdrowych i chorych”.\nZaufanie, jakim Nieć obdarzyła swoich podopiecznych, zaprocentowało choćby tym, że szczera rozmowa o założeniach filmu wystarczyła, żeby dzieci poczuły się bezpiecznie w sytuacji, która odbiegała znacznie od ich codziennych doświadczeń. Co więcej, po zakończeniu ujęcia tym chętniej bawili się z Polą na planie, utrwalając pozytywną atmosferę współpracy. „To dla mnie bardzo ważne, żeby żadne dziecko nie zabierało ze sobą roli do domu, żeby po zagraniu postaci pozostawała ona tylko zagraną postacią” – tłumaczy aktorka, która dokładała wszelkich starań, żeby młoda Pola czuła się ważną częścią zespołu filmowego. – „Grała osobę, której ciało było spastyczne. Poznałam wiele takich dzieci, gdy pracowałam dla Fundacji Polsat. Nauczyłam ją wykręcać odpowiednio ręce, przekręcać głowę, wykrzywiać buzię, patrzeć w punkt w oddali, a gdy ekipa widziała, że Pola przygotowuje się do ujęcia, wszyscy – od pionu operatorskiego po garderobianych – układali podobnie swoje ciała. Dziewczynka zauważała, że jej starania w jakiś sposób integrują ekipę, miała poczucie, że robi coś fajnego i inni jej trochę zazdroszczą”.\nTalenty marzycielskich rodziców\nNieć podkreśla, że jednym z najistotniejszych aspektów współpracy z nieletnimi jest włączenie do niej rodziców dziecka. „Są niezwykle ważni, ponieważ ich wsparcie bywa największą siłą napędową dla młodego człowieka. A poza tym, jeśli mój podopieczny widzi, że jego rodzice mi ufają, automatycznie również bardziej mi ufa, czuje się przy mnie bezpieczniej” – tłumaczy Nieć. „Z drugiej strony trzeba pamiętać, że trudno oddzielić marzenia i oczekiwania dziecka od marzeń i oczekiwań mamy i taty, więc warto mieć świadomość, z kim ma się do czynienia. Czasem dorośli uprzykrzają życie na planie i nie zdają sobie sprawy, że rozbijają koncentrację dziecka. Takich trzeba – brzydko mówiąc – spacyfikować, ale w taki sposób, aby nie wpłynęło to na ich syna/córkę. W przypadku tak problematycznych ról jak ta Poli staram się włączać rodziców do współpracy już na etapie castingu” – zapewnia Nieć, dodając, że takie podejście sprawdziło się też w przypadku Czarnego Młyna. – „Wysłałam mamie Poli scenariusz, odbyłam długą rozmowę o trudach roli i dopiero wtedy byłam pewna, że znaleźliśmy odpowiednią osobę”.\nPotwierdza to Kaja Wesołek, która stara się zawsze angażować rodziców w proces aktorski, niezależnie od roli, która przypadła ich dziecku. „U młodych ludzi kluczem jest przygotowanie, więc daję ich rodzicom związane z postacią zadania, które mogą wykonać wraz z dzieckiem w domu. Takie podejście zapewnia mi większą kontrolę nad moją częścią projektu, a także wiele innych profitów. Odpowiadam za dzieci na planie, dlatego nie chciałabym oddawać całkowicie procesu nauki dialogów w ręce rodziców, którzy mogą trafić w wizję reżysera, ale nie muszą. Nie zawsze ich wyobrażenia są adekwatne do tego, co będzie się działo przed kamerami. Z drugiej strony rozumiem ich chęć uczestnictwa, więc staram się robić wszystko, żeby nie poczuli się porzuceni w tym procesie, żeby byli integralną częścią sukcesu dziecka. Utrzymuję też z nimi często prywatne relacje po zdjęciach” – mówi Wesołek. – „Dla mnie bycie psychologiem dziecięcym na planie oznacza dostosowywanie się do tworzących go ludzi, szukanie złotego środka między reżyserem i ekipą, oraz dzieckiem i jego rodzicami”.\nPodobnie wagę kontaktu z rodzicami postrzegają reżyserzy, którzy starają się nawiązywać mocne relacje z młodymi aktorami niezależnie od tego, czy korzystają z pomocy psychologów lub pomocy II reżyserów ds. dzieci. „Wybierając młodego człowieka, wybieramy również jego rodziców. Inwestując w dobrą atmosferę na planie, stawiamy projektowi solidne fundamenty. Pamiętam mnóstwo sytuacji, gdy po trudnym dniu zdjęciowym dzieciaki przytulały się i dziękowały za fajną przygodę, mimo że akurat tego dnia kilka razy im się oberwało za brak dyscypliny” – śmieje się Mariusz Palej, reżyser Za niebieskimi drzwiami oraz Czarnego Młyna. – „Nieletni aktorzy są w stanie dać z siebie bardzo dużo, ale potrzebują każdej możliwej pomocy. Nie ukończyli przecież szkół aktorskich, nie znają technik z warsztatu zawodowego aktora. W okresie przygotowawczym nawiązuję z nimi przyjacielsko-kumplowsko-ojcowski kontakt, żeby ich otworzyć na różne metody pracy, a już na planie jestem blisko nich. Nie siedzę przy monitorze, lecz jestem na wyciągnięcie ręki, pomagam, podpowiadam, czasem bez przerywania ujęcia”.\n"Czarny Młyn', materiały promocyjne\nReminiscencje reżyserskiej wyobraźni\nWarto zatem podkreślić to jeszcze raz: oczekując od dziecięcych aktorów konkretnych efektów, należy ich traktować po partnersku. W innym wypadku traci się cenny czas. „Moje filmy nie pokazują uproszczonej wizji świata, lecz w konwencji fantasy, w której dzieci czują się jak ryby w wodzie, poruszają trudne tematy społeczne, pozwalają poznawać i oswajać otaczający świat. Zarówno aktorom, jak i widzom. Młodzi bohaterowie uczą się w nich, jak radzić sobie ze stratą, jak odróżniać dobro od zła” – zapewnia Palej. „Nie daję moim aktorom taryfy ulgowej, nie zdrabniam, nie seplenię, rozmawiam z pełnoprawnymi członkami ekipy, którzy pomagają mi opowiedzieć historię. Psychologia już dawno dowiodła, że dzieci stają się do pewnego stopnia takie, jak oczekują dorośli. Trzeba więc dawać odpowiedni przykład” – wyznaje reżyser. – „Jakieś granice muszą oczywiście być, ale niezmiennie zadziwia mnie energia i pasja, z jaką dzieci grają. My, dorośli, nabywamy z czasem różnych dziwnych mechanizmów samoograniczających, które zabijają naszą wyobraźnię, a przebywanie z dziećmi jest świetną odtrutką na dorosłość”.\nMłodzieńczą wyobraźnię docenia także Tomasz Szafrański, reżyser i scenarzysta filmowych przebojów Klub włóczykijów oraz Władcy przygód. Stąd do Oblivio. „Wydaje mi się, że wielu dorosłych nie docenia sprawności i błyskotliwości młodych aktorów. Po tylu latach kręcenia z dziećmi nauczyłem się, że zawsze mogę liczyć na to, że mnie zaskoczą, że będą mądrzejsze i fajniejsze, niż zakładałem. Gdybym uważał inaczej, nie mógłbym kręcić filmów o nich i dla nich” – opowiada Szafrański, który wypracował własną metodę pracy z nieletnimi. – „Traktuję ich jak dorosłych aktorów, ale to nigdy nie jest relacja równy z równym. Wymagam, żeby mówili do mnie »proszę pana«, na planie nie jestem towarzyszem zabawy, lecz trochę zastępczym ojcem, co pozwala mi wspierać ich w stresujących momentach. Moje filmy są skomplikowane inscenizacyjnie, dużo się w nich dzieje, dlatego muszę mieć pełną kontrolę. Zabraniam wszystkim członkom ekipy dawać dzieciom sugestie, jak grać, bo nie chcę, żeby miały pięciu reżyserów. Z każdym pytaniem przychodzą do mnie i wiedzą, że dostaną wiążącą odpowiedź”.\nReżyser zaczyna okres przygotowawczy od prób z udziałem członków pionu operatorskiego, podczas których przechodzi z dziećmi przez scenariusz i daje im zasmakować pracy z kamerą. „Wystarczy im kilka godzin, żeby nauczyć się, gdzie mają stanąć, żeby być w kadrze, w jaki sposób wchodzić w relację z kamerą, jak na nią reagować, jak z nią »tańczyć«. Używam wtedy dorosłego języka, dokładnie takiego, jakim posługuję się normalnie na planie, a więc wraz z przećwiczeniem choreografii młodzi przyswajają również sposób komunikacji, który pomoże im w trakcie zdjęć. Nie dopasowuję nigdy ekipy do dzieci, lecz zawsze dzieci do ekipy”. Takie przygotowanie jest także ważne w kontekście formalnych ograniczeń w pracy z nieletnimi. Dzieci do 16. roku życia mogą obecnie przebywać na planie tylko sześć godzin, wliczając w to przerwę obiadową, a aktorzy między 16. a 18. rokiem życia osiem godzin. „To dla nich zawsze problem, bo mają więcej energii, niż dorosłym się wydaje” – śmieje się Szafrański. – „Często jest tak, że nawet w dni wolne od pracy same przychodzą na plan, żeby pooglądać, jak pracujemy!”.\nSłuchać wewnętrznego dziecka\nSzafrański nie rzuca słów na wiatr – nie tylko traktuje młodych aktorów na równi z dorosłymi, ale też pozwala im brać częściowo odpowiedzialność za rolę i rozwój postaci, do tego stopnia, że zachęca dzieciaki do wychodzenia z własną inicjatywą i sugerowania pomysłów. „Na planie seriali, które robiłem dla Disneya, praca rozpoczynała się dwoma, czasami trzema tygodniami prób. Czytaliśmy scenariusze i rozmawialiśmy – jak oni zachowaliby się w danej sytuacji? Co by powiedzieli? Jak zareagowaliby jako ludzie, nie aktorzy? Taka burza mózgów niesamowicie uruchamiała dzieci i wychodziły naprawdę fantastyczne rzeczy, które z wielką przyjemnością brałem pod uwagę” – wspomina Szafrański, który chętnie modyfikuje scenariusz, gdy dziecięcy aktorzy podrzucają mu ciekawą alternatywę. – „Scenariusz do Władców przygód znajoma nauczycielka przeczytała z dziećmi w szkole. A te uznały, że sformułowanie »superancko«, które zasłyszałem, gdy bawiłem się z dzieckiem na placu zabaw, jest niedobre. Że lepiej powiedzieć »czadziarsko«. Posłuchałem ich, a widzowie w kinach potwierdzili słuszność tej zmiany”.\nSłowa Tomasza Szafrańskiego służą za najlepsze podsumowanie tematu. Współpraca z dziećmi do najłatwiejszych nigdy nie należała, gdyż trzeba wykazywać się dzień w dzień cierpliwością, empatią oraz wyobraźnią, żeby pomóc młodym aktorom stworzyć zapadające w pamięć oraz pasujące do opowiadanej historii role. Z drugiej strony tworzenie filmów i seriali jest procesem skomplikowanym, wymagającym kreatywności, opanowania oraz zaufania do członków ekipy i obsady, którzy wyruszają z nami w taką czy inną filmową przygodę. W tym kontekście dzieci niczym nie różnią się od reszty. Wywołany przez pandemię przestój w polskiej branży zakłócił na dłuższy czas funkcjonowanie planów zdjęciowych, jednak część ekip wróciła już do pracy, a w nadchodzących miesiącach pojawią się kolejne plany oraz pomysły, w jaki sposób pracować, by zachować bezpieczeństwo wszystkich zaangażowanych. Również najmłodszych. Bo nikt nie wyobraża sobie chyba polskich filmów i seriali bez nich. Zakładając trzymanie się tych i innych zasad, nietrudno też dostrzec majaczący na horyzoncie renesans polskiego kina dziecięcego.\n"Magazyn Filmowy SFP", 111, 2020


Wrocławski Teatr ZAR pokaże w Paryżu spektakl "Armine, Sister" - WP Wiadomości\nWrocławski Teatr ZAR pokaże w Paryżu spektakl "Armine, Sister"\nSpektakl wrocławskiego Teatru ZAR "Armine, Sister", poświęcony historii i kulturze Ormian, w tym ludobójstwu dokonanym na tym narodzie na początku XX w., zostanie w czwartek zaprezentowany w paryskim Theatre de la Tempete.\nŹródło: Fotolia, Fot: giuseppesavo\nPremiera "Armine, Sister" odbyła się w 2013 r. Przedstawienie jest główną częścią szerszego projektu o tym samy tytule, którego przygotowanie poprzedzonego wyprawami badawczymi członków Teatru ZAR m.in. do Stambułu, Erywania oraz Jerozolimy. Podczas tych wypraw zebrano materiały dotyczące kultury Ormian, przed wszystkim z obszaru ich tradycji muzycznych oraz tradycji muzycznych innych ludów zamieszkujących Anatolię.\nTematem "Armine, Sister", obok historii i kultury Ormian, jest także ludobójstwo dokonane na tym narodzie na początku XX w.\nDyrektor wrocławskiego Instytutu im. Jerzego Grotowskiego, przy którym działa Teatr ZAR, Jarosław Fret podkreślił, że spektakl podejmuje temat nieobecności. - Nieobecności przejawiającej się w przerażającej skuteczności ludobójstwa, które nie tylko było aktem fizycznej eksterminacji, ale też wymazało z pamięci Europy wszelkie świadectwa o tych tragicznych wydarzeniach. Jest to także nieobecność w sztuce i w kulturze, której efektem jest nieumiejętność spotkania i pochylenia się nad tym tematem, całkowita instrumentalizacja i marginalizacja polityczna - powiedział Fret.\nSpektakl wrocławskiego Teatru ZAR zostanie pokazany w paryskim Theatre de la Tempete trzykrotnie - w czwartek, piątek i w sobotę. Prezentacji przedstawienia będą towarzyszyć konferencja poświęcona twórczości Jerzego Grotowskiego oraz koncert muzyki ormiańskiej i kurdyjskiej.\nTeatr ZAR powstał we Wrocławiu po cyklicznych wyprawach do Gruzji w latach 1999-2003. W trakcie tych podróży stażyści zebrali materiał muzyczny, m.in. sięgające początków naszej ery pieśni polifoniczne. Nazwa grupy - ZAR - pochodzi od tytułu pieśni pogrzebowych wykonywanych przez zamieszkujących północno-zachodnią Gruzję Swanów.


Targi Rolne Zagroda w Ostródzie [ZDJĘCIA] - Wieści Rolnicze\nW szerokiej ofercie wystawców można było znaleźć wszystko, co niezbędne w rolnictwie i hodowli zwierząt\nZa nami Targi Rolne Zagroda w Ostródzie (woj. warmińsko - mazurskie), które były doskonałą okazją do zapoznania się z ofertą firm związaną z hodowlą zwierząt. Od godziny 9.00 na zwiedzających z kilku krajów w tym z Niemiec, Hiszpanii czekało wiele atrakcji.\nPodczas targów można zaczerpnąć wiedzę podczas szkoleń i konferencji. Po raz kolejny zwiedzający mogli wziąć udział w współtowarzyszącej Warmińsko - Mazurskiej Wystawie Zwierząt Hodowlanych, którą zorganizował tamtejszy ośrodek doradztwa rolniczego. Na ringu wystawowym zaprezentowane zostały najlepsze okazy bydła mlecznego, mięsnego, konie zimnokrwiste i inne gatunki zwierząt. Podczas tej edycji pojawiło się kilka nowości. Jedną z nich jest wystawa zwierząt futerkowych. Hodowcy zrzeszeni w Polskim Związku Hodowców Zwierząt Futerkowych pokazali najlepsze okazy lisów, norek i szynszyli.\nW trakcie eventu dla rolników w Ostródzie można było zdobyć wiedzę z zakresu żywienia i dobrostanu zwierząt, wyposażenia obiektów inwentarskich, mechanizacji rolnictwa czy odnawialnych źródeł energii. Współorganizatorem Targów Zagroda jest Polska Izba Gospodarcza Maszyn i Urządzeń Rolniczych.


Kuźnica Białostocka. Przy warkocie motocykli biało-czerwono-białe baloniki uleciały nad granicą. Akcja solidarności "Autostrada do wolności"\nBiałoruś 20.09.2020, 16:54\nKuźnica Białostocka. Akcja motocyklistów solidarności z Białorusinami 'Autostrada do wolności' (Fot. Agnieszka Sadowska / Agencja Wyborcza.pl)\naleksander łukaszenka Białorusini białoruś granica Podlaskie wybory na Białorusi\nNa polsko-białoruskim przejściu granicznym Kuźnica Białostocka - Bruzgi pojawiło się w nieodłącznych skórzanych kombinezonach około trzystu motocyklistów i motocyklistek z całej Polski oraz ponad setka m.in. Białorusinów z diaspory białoruskiej Białegostoku, którzy regularnie spotykają się na pikietach pod konsulatem białoruskim w podlaskiej stolicy - protestując tu przeciw sfałszowanym wyborom prezydenckim w ich kraju i trwającym po nich represjom.\nSolidarność białoruskich tirowców\nPrzejechali pod granicę w Kuźnicy, aby w ramach akcji „Autostrada do wolności” pokazać, „jak ważna jest wolność i solidarność zwykłych ludzi, którzy są apolityczni, ponad podziałami” i że „są czuli na czyjąś krzywdę”\nAkcja została zorganizowana przykładem Litwinów, którzy w końcu sierpnia utworzyli 32-kilometrowy „żywy łańcuch” solidarności z Białorusinami walczącymi o demokratyczne przemiany w swoim kraju i poddanymi represjom po wyborach prezydenckich 9 sierpnia – od placu Katedralnego w Wilnie do miejscowości Miedniki przy granicy z Białorusią (udział w nim wzięło około 50 tysięcy osób).\nW niedzielę manifestujący zebrali się na parkingu jednego z zajazdów kilka kilometrów od granicy, gdzie już daleko przed nim ciągnęła się kolejka tirów oczekujących, aby wjechać na Białoruś. Stąd przy dźwięku klaksonów wyruszyli na parking przed dawną szkołę w Kuźnicy. Po drodze wielu kierowców tirów, w tym na białoruskich rejestracjach, na widok kolumny zmierzającej do granicy i biało-czerwono-białych flag, z kabin unosiła w ich stronę do góry dłonie z palcami w znaku wiktorii.\nDalej manifestanci pieszo przeszli z biało-czerwono-białymi flagami, wstążeczkami i balonikami w pobliże samego przejścia granicznego. Na czele jechało zaledwie piętnaście motocykli, bo na zbliżenie się tylu w to miejsce pozwoliła im policja i straż graniczna.\nPodjechali niemal pod samą granicę z rykiem silników, a manifestujący pieszo w pierwszym szeregu trzymali transparent w biało-czerwono-białych barwach: „Solidarni z Białorusią. Żywie Biełaruś”. W środku pochodu manifestujący około dwudziestometrową flagę w biało-czerwono-białych barwach nieśli ponad swoimi głowami.\nBiałoruś. Przy granicy zabrzmiały „Mury”\nPo drodze w Kuźnicy (na ul. Grodzieńskiej) i nieopodal samej granicy skandowano co rusz po białorusku: „Niech żyje Białoruś!”, „Wierzymy, możemy, zwyciężymy!” czy „Łukaszenka odejdź!”, a po polsku: „Solidarni z Białorusią”.\nBiałorusini zaśpiewali w białoruskiej wersji językowej swoisty hymn protestów w ich kraju: „Mury” Jacka Kaczmarskiego, a Polacy – w polskiej. Niektórzy z Białorusinów intonowali piosenkę, w której przewijały się słowa: „Jesteśmy żywym narodem, my Białorusini”.\nOrganizatorzy akcji (na Facebooku) nie zapraszali na nią żadnych polityków ze strony polskiej ani białoruskiej. Zaznaczali: – Wydarzenie poświęcone jest pokojowemu solidaryzowaniu się z Białorusinami, ludzi z ludźmi. Nie jesteśmy „przeciw”. Jesteśmy „za”. Za tym czego politycy nam nie dają – za wolnością, swobodą.\nZmotoryzowaną manifestację solidarności z Białorusią na granicy zainicjował 50-letni psycholog i harleyowiec Dariusza Frejnagela z Gdańska.\nW rozmowie z „Wyborczą” mówił: – Czy ta akcja przyniesie jakiś efekt, nie wiem, ale sądzę, że to ważne wsparcie Białorusinów od nas Polaków, którzy jesteśmy obywatelami Unii Europejskiej.\nSpisani przez policję za baloniki\nJedna z manifestujących motocyklistek z Białegostoku tłumaczyła: – Chcemy okazać Białorusinom wsparcie, pokazać, że nie są sami, że walczą o demokrację i wolność tak jak my o nią walczyliśmy.\nNatalia Siepancowa, Białorusinka od 20 lat mieszkająca w Polsce nie kryła: – Jak najwięcej ludzi na całym świecie musi dowiedzieć, co się dzieje na Białorusi. Każdy z nas, protestujących, jest kroplą, z której będzie deszcz.\nJedna z organizatorek protestów pod konsulatem białoruskim w Białymstoku, psycholożka z Mińska, od pięciu lat mieszkająca w podlaskiej stolicy Marina Leszczewska zaznaczała: – Ważne, żeby Białoruś nie wychodziła z głowy polityków w Europie i na świecie.\nPrzy tym przyznała, że nie wierzy, aby Łukaszenka zamknął granicę Białorusi z Litwą i Polską, czym ostatnio zagroził: – Nie może sobie na to pozwolić, w końcu Białoruś to kraj tranzytowy, żyje z tranzytu. Pewne restrykcje w przekraczaniu granicy może wprowadzić w odniesieniu do zwykłych obywateli, ale to wywoła jeszcze większy bunt, zwłaszcza tych Białorusinów, jacy zajmują się drobnym handlem [transgranicznym – red.].\nPodobnego zdania byli też białoruscy kierowcy tirów, z którymi rozmawialiśmy (w niedzielę ruch samochodów osobowych w Kuźnicy odbywał się nadal tak jak dotąd).\nNa koniec manifestacji uleciało w powietrze kilkadziesiąt biało-czerwono-białych baloników. Niektóre wiatr powiał na Białoruś, w tym ze zdjęciem Aleksandra Łukaszenki. Uczestnicy i uczestniczki akcji między sobą żartowali: – Pewnie Łukaszenka każe je zestrzelić z wojskowych samolotów.\nOsoby, które wypuściły baloniki, zostały spisane przez policję. Jak usłyszeliśmy od jednego z policjantów, mogą zostać ukarane przez straż graniczną, bo aby baloniki mogły sobie pofrunąć nad granicą, potrzebna jest ich zgoda, a tej nie było.\nBialacki: Półfaszystowska klika\nW przeddzień akcji na granicy w Kuźnicy uczestnicy i uczestniczki kolejnej demonstracji pod konsulatem białoruskim w Białymstoku połączyli się telefonicznie z Alaksandrem Bialackim, stojącym na czele białoruskiego Centrum Obrony Praw Człowieka „Wiasna”, członkiem prezydium Rady Koordynacyjnej, której celem jest doprowadzenie do pokojowej zmiany władzy na Białorusi. Bialacki przypominał, że represje reżimu Łukaszenki zaczęły się niemal zaraz potem jak doszedł on do władzy w 1994 r. i zaznaczał, że obecnie sytuacja w tym względzie jest – jak to określił – bardzo tragiczna.\nZwracał uwagę: – Na Białorusi wyrosło nowe pokolenie i ludzie, którzy chcą żyć zgodnie z zasadami sprawiedliwości, w prawdzie, w normalnym kraju, gdzie szanuje się ich prawa, ludzie mogą mówić, co chcą, gdzie są normalne sądy, które wydają niezależne, sprawiedliwe wyroki.\nReżim Łukaszenki określił „półfaszystowskim kliką, która trzyma się na karabinach”.\nDodawał: – Tworzy się u nas w rzeczywistości okupacyjna sytuacja, która przypomina Polskę lat 80. i okres stanu wojennego, kiedy tysiące ludzi siedziało w więzieniach, było internowanych, jednak wspólny nacisk na władzę doprowadził w końcu do Okrągłego Stołu i tych zmian, które ostatecznie postawiły Polskę na drodze demokratycznej.\nPrzekonywał, że wpływ na zmianę sytuacji na Białorusi będzie miała także pogarszająca się ostatnio drastycznie sytuacja ekonomiczna w kraju i samych Białorusinów, w tym tych, którzy napotykać zaczęli na trudności w przekraczaniu granicy z Polską, a którzy jeżdżą tu w celach handlowych.\nTymczasem przy granicy w Kuźnicy w niedzielę zauważyliśmy około dwudziestu rowerów przymocowanych do stojaków, którymi Białorusini z regionów przygranicznych po przekroczeniu granicy udawali się na zakupy do pobliskich polskich miejscowości. Jak się dowiedzieliśmy od jednego z pograniczników, od pół roku w związku z pandemią koronawirusa nikt z nich nie korzysta.\nPo tym jak Aleksander Łukaszenka zapowiedział zamknięcie granic Białorusi z Polską i Litwą i wzmocnienie ochrony białoruskiej granicy z Ukrainą, ruch na polsko-białoruskich przejściach granicznych odbywa się normalnie.


Gmina Czarny Dunajec Uroczyste spotkanie dyrektorów\nUroczyste spotkanie dyrektorów\n2013-02-26 do 2013-03-05 // Oglądano: 1918 // Wstecz\nWe wtorek, 19 lutego, w sali konferencyjnej Urzędu Gminy odbyło się kolejne w tym roku spotkanie dyrektorów szkół i przedszkola z dyrektorką Gminnego Zespołu Oświatowego Anną Słodyczką. Omawiano głównie sprawy bieżące dotyczące funkcjonowania oświaty w gminie.\nSporo czasu poświęcono nieustannym zmianom w prawie oświatowym, co z kolei wiąże się z koniecznością permenentnego dostosowywania dokumentacji szkolnej oraz uziału dyrektorów w licznych formach dokształcania, poświęconych zasadniczo interpretacji zmienianych aktów prawnych. Ma to na celu przygotować szkoły do coraz bogatszych zakresem kontroli przeróżnych instytucji. W części spotkania uczestniczył także Mariusz Garus, informując zebranych o aktualnych zagadnieniach bezpieczeństwa w szkołach.\nJednak najważniejszą częścią tej narady było oficjalne podziękowanie odchodzącej na emeryturę głównej księgowej GZO Haliny Bukowskiej i powitanie na tym stanowisku jej następczyni Teresy Ochmańskiej. Halina Bukowska objęła stanowisko ksiegowej GZO we wrześniu 1997 roku. Jesienią roku ubiegłego zastąpiła ją właśnie Teresa Ochmańska. Ze względu na szereg okoliczności oficjalne pożegnanie i powitanie mogło odbyć się dopiero teraz. I tak podziękowania i życzenia składali dyrektorzy szkół, dyrekcja i pracownice GZO a w imieniu Wójta Gminy okolicznościową platerę wręczała Stanisława Pilch, skarbnik gminy. Były kwiaty i wystąpienia, łzy wzruszenia i wiele ciepłych słów. Potem jeszcze okolicznościowy tort i wspomnienia przy stole…


83.22.84.227 Głosów: 0\nMoja reklamacja rozpatrzona. Nareszcie. Pół roku czekałem, ale dostałem w zamian możliwość wyboru w róznych rodzajach portfeli HiM. Pzdr\nkardii - tak pytałem Ciebie, bo gdybyś pisał źle o danym dystrybutorze, że olewa klientów, a za podstawę reklamacji byś uznał coś w stylu strzępiacej się sznurówki, to nie byłyby to miarodajne relacje.\nAle widzę, że oczekiwana odpowiedź już sie pojawiła i wszystko wiem.\nCo do spadku jakości, 6 lat temu kupiłem treki Salomona (za poprzedniego właściciela) i chodziłem w nich ponad 4. Nigdy żadnego odciska nie miałem, wystawiane były na ciężkie próby i nawet w nich w rzece lądowałem. W zeszłym roku kupując buty oczywiście wybrałem sie do sklepu Salomona i jakież było moje zdziwienie, kiedy sam sprzedawca opisał mi zmiany jakie zaszły i jak negatywnie wpłynęły na jakość. Dziwię mu się, bo w końcu stracił klienta, ale swoja drogą jestem wdzięczny.\n84.10.5.2 Głosów: 0\nJa tak tylko dorzuce cos od siebie na temat reklamacji. Otoz jeszcze za zoltodzioba kupilem sobie butki trekkingowe firmy Columbia (pisze zoltodzioba, bo wstyd sie przyznac, ale nie sprawdzilem nawet czy maja membarane jakas dobra, ani nawet czy wogole maja - sprzedawca powiedzail, ze nie przeciekaja, wiec wzialem - a nawet nie pamietam modelu, no mniejsza o to...) ze slepu Thomas Sport w Gdynii w Batorym za jakies 400 zloty (ponad nawet), oczywiscie zaimpregnowalem od razu po zakupie i wybylem w teren. Jakie bylo moje zdziwienie gdy juz drugiego dnia mialem mokre skarpety - powiedzialem sobie, ze to pewnie gora przecieklo i zostawilem sprawe do nastepnego wypadu. No i po dwoch tygodniach zaimpregnowawszy ponownie wyjechalem chasac do lasu, buty, wyobrazcie sobie - przeciekly na trawie po 25 minutach!!!! Pierwsza reklamacja moja zostala odrzucana wrecz po chamsku z dopiskiem w stylu "tylko kalosze nie przeciekaja' (sic!) i, ze na dobra sprawe zawracam tylek. Wkurzony napisalem odwolanie, wyjasniajac dokladnie sprawe i grozac sadem konsumenckim w razie odrzucenia po raz kolejny - tym razem reklamacja zostala uznana i, z powodu braku juz tego modelu na rynku, dostalem zwrot kasy. Jednak niemile wrazenie pozostalo...\n"Wolność to nie tylko Słowo. Wolność to Przygoda."\n83.22.113.8 Głosów: 0\nwklejone ze skasowanego watku\n212.76.39.8 Temat już był wałkowany, ale po ostatniej dyskusji z klientem chciałbym go ponownie poruszyć.\nPo powrocie z zeszłorocznej wyprawy stwierdziłem, że kaptur mojej kurtki ma na odcinku 2 cm oderwany szew. Oddałem ją producentowi (Alvika z sosnowca do reklamacji) i po 5 (pięciu!) dniach miałem ją z powrotem.\nKilka dni później przyszedł do mnie klient szukający śpiwora na chłodne lato. Wspomniałem o lubianej w Podróżniku firmie MAŁACHOWSKI i jej śpiworach, na co rozxmówca wzdrygnął się i odmówił dyskusji na ten temat ze słowami: "Mnie już Małachowski w sprawie reklamacji do sądu zapraszał". Zdębiałem.\nMam pytanie: czy możecie podać jakieś obserwcje nt. firm, które generalnie dobrze lub źle podchodzą do takich spraw. Np. z moich obserwacji wynika, że Alvika nie robi żadnych problemów, a np. Campus uznaje reklamacje, ale opieszale, bo to duża firma i mało ruchliwa.\nJakie są wrażenia? Proszę o krótkie opinie (dobrze/źle) o firmach.\n83.16.3.194 O firmach nie napiszę bo nie reklamowałem. Nudziłem i wymieniałem towar w polarsporcie i to ostro tylko z własnej winy. Wymienili wsjo bez dopłat. Zostawiłem tam sporo $$$$ i mogę przyznać, że to sklep b. dobry. Koledzy z Izraela chcieli kupić trochę szpeju w Polsce. Kilka sklepów na moje e-maile nie odpowiedziało, kilka napisało - eee panie nie da sie. Polarsport otworzył specjalnie wieczorem sklep, wszystko sprowadzili bez problemu, dali dobry rabat. rachunek opiewał na około 4000 zł więc gra była warta świeczki. Kupowałem u nich również towar nietypowy np. dead mena, pierwsze pytanie ile chcę zapłacić. Nie jestem jeleniem i ceny znam. zawsze płaciłem mniej niż z tej lepszej strony żelaznej kurtyny\n83.22.29.28 No dobra, Munkas- ale miało być o reklamacjach... Czytam twój wątek i nie wiem w jakiej bajce się znalazłem. Już raz gdzieś pisałeś że dużo z kumplami z Izraela wydałeś kasy. Każde zakupy tak przeżywasz?\n80.53.106.34 campus bezproblemow, ale nie warto kupować ze względu na jakość. asolo buty z przetartym od wewnątrz gore odrzuciło-duży minus.\n83.27.99.113 Reklamowałem w Wolfgangu spodnie (pękł szew na tyłku, odpadł zaczep od śniegółapów i postrzępiły się gumy w szelkach). Odesłali spodnie, bo ich nie wyprałem ale reklamację uznali - po wypraniu przyjęli do naprawy i odesłali w terminie zrobione razem z rachunkiem za... wypranie! Więc już nie rozumiem na czym polega wg nich czyszczenie odzieży (bo w chemii prać przecież nie będę, użyłem płatków mydlanych). Za to spodnie wyglądają jak prosto z fabryki:).\nTeraz mam buty Karrimora w reklamacji - poszedł szew na zgięciu buta, zobaczymy jak z nimi będzie...\n83.22.0.94 Małachowski kurtka się rozciekła , po 14 dniach wrociła z "pospawanymi szwami na rękawach"\njakis czas temu reklamowałam w sklepie HORYZONTprzy ul.Kościuszki 10 w Katowicach buty Jacka Wolfskina All Terrain,kazda moja uwaga była podważana chociaz buty po dwóch tygodniach nadawały sie wyłacznie na smietnik .tak sie składa ,że sprawę wygrałam w sedzie konsumenckim-ot chęc zysku po raz kolejny mija się z dobrym smakiem i zwykłą ludzką przyzwoitoscią dlatego omijam już ten sklep\n62.181.186.197 Głosów: 0\nja też miałem przekrety w tym sklepie -dwa razy mnie kiwneli przy wydawaniu reszty ale to chyba jest Kościuszki 8,wyżej jest inny sportowy\newKa >>> aż dziw bierze, ze robili jakies problemy z tymi butami. Przeciez powszechnie wiadomo było oficjalnie, że te buty były felerne ( a własciwie jedna z ich partii, ale przeceniono wszystkie) i dziwi mnie w obecnej sytuacji zachowanie obsługi Horyzontu.\nNo cóż - widać jeszcze jest coś w stanie mnie zdziwic :-)\n83.26.185.138 Głosów: 1\nW Łodzi w sklepie "GOLD SPORT" zareklamowałem buty marki SALOMON\nmodel EXPERT LOW za jedyne 370 zł.Powodem reklamacji było odklejenie się protektora od podeszwy po roku użytkowania i to nie intensywnego /po mieście do samochodu z domu i z powrotem/\nPani Stanisława Kmiecik-Serafin rzeczoznawca nr.rej.75 z Krakowa działająca na rzecz firmy Adidas raczyła mi napisać w ekspertyzie że:\nspowodowane jest to naturalnym zużywaniem obuwia/adekwatnie do norm uzytkowania i stopnia zużycia obuwia/Buty mają 2 lata gwarancji t.zn. że zużywają się przed upływem gwarancji.OMIJAJCIE SALOMONA JAK NAJDALEJ.MARNA JAKOŚĆ I BRAK GWARANCJI>\n83.22.123.41 Głosów: 0\ntadeklodz >>>>"OMIJAJCIE SALOMONA JAK NAJDALEJ.MARNA JAKOŚĆ I BRAK GWARANCJI" nie musisz taka krzyczeć i herezje głościć, mam 3 pary salomonów i służą mi bez zarzutów\n83.26.156.206 Głosów: 0\nDzik daj Ci Boże żeby służyły jak najdłużej.Ale jak się zepsują to zobaczysz na własnej skurze jak wygląda załatwianie gwaancji w adidasie bo jest włścicielem Salomona.Wała robią z klijenta\n83.22.120.4 Głosów: 0\nadidas nie jest juz właścicielem salomona, salomona przejęła amerykańska firma która ma akcje innych firm m.in marmota, wilsona i inne\ngdzieś na forum była o tym wzmianka\ndzik/ale sklep buty wysłał do adidasa w Krakowie gdzie p.rzeczoznawca\nnapisała że odklejanie protektora jest spowodowane normalnym zużyciem butów a ja 58 lat używałem je tylko na niedzielne spacery rekreacyjne z emerytami w takim klubie "stonoga".Zimą nie chodziłem w nich /półbuty/.Szlag mnie trafił jak widzę że ze mnie robią wała.\n83.22.117.93 Głosów: 0\n"a ja 58 lat używałem je tylko na niedzielne spacery rekreacyjne z emerytami w takim klubie "stonoga" - 58 LAT???\n83.23.60.251 Głosów: 0\nmialem dokladnie ten sam problem z tym samym modelem Salomona i po tygodniu od reklamacji dostalem nową parę...\ndzik- i co taki zdziwiony? ludzie żyją znacznie dłużej .. bo nie podejrzewam Cie iz myslałes , że te buty maja 58lat!\n83.22.81.156 Głosów: 0\nmyślałem że zrobiłeś literówkę, bo z sensu tego zdania wynika że te buty masz 58 lat, ale to i tak nie istotne\nPrzepraszam Kosmos, ale nie mogłem się powstrzymać :D:D:D.\n"Stonoga..." ŚWIETNE :D;D\nWitanko :-) To ja cos od siebie dodam propo SALOMONOW bo to okazja akurat ku temu - dzisiaj wlaśnie dostalem pocztą poleconą odpowiedź odnośnie reklamacji sprzed 2 tygodni a dotyczyła butków wyżej wymienionej firmy. O poranku otwieram jeszcze uradowany pogodą liścik z myślą że solidna firma pozytywnie rozpatrzyła moją reklamację a tu .... REKLAMACJĘ ODRZUCONO hmmmm w ramach wyjaśnień to buciki kosztowały mnie jakieś 270 zł takie do łażenie do pracy może do lasu na wycieczki a popękły mi w miejscu zgięcia stopy na przodzie buta po jednej stronie, w drugim zaczynało się robić to samo więc ewidentne wada materiału za słaby i tyle. Towar ma 2 lata gwarancji a chodziłem w butkach 7 - 8 mc . Popieram wypowiedź Kolegi Przedmówcy " ~tadeklodz " ja juz NIE MAM zamiaru kupować butów Salomona a i jeszcze jedno jeszcze nie byłem w sklepie wiec nie wiem jakie jest uzasadnienie wyroku rzeczoznawcy bo takowe musi przecie być jak tylko to załatwię to dokonam odpowiedniego wpisu na forum :-) czy mogę tych butów nie przyjąć i jeszcze raz reklamować, dać do ponownego rozpatrzenia? itp? pozdro dla wszystkich\ntatanka13 >> jasne ze mozesz je reklamować ba nawet powinieneś\nz mojej strony moge ci poradzic bys udal sie do jakies federacji konsumenckiej lub do pihu\nsklepy wtedy (bo to sklep odpowiada za towar który sprzedaje) miękną i najcześciej (jesli rzeczywiscie jest wada materialu ) roxpatruja reklamacje pozytywnie\nGenerated: 0.047892 s