Centrum tnąco-obróbcze do aluminium e-maszyny-cnc - centrum obróbcze\nStrona główna » Maszyny » Centrum tnąco-obróbcze do profili aluminiowych Ade CTF – frezowanie i cięcie\nCentrum tnąco-obróbcze do profili aluminiowych Ade CTF – frezowanie i cięcie\nCentrum Tnące i Obróbcze – 3 + 1 osi sterowania CNC do frezowania i cięcia profili z aluminium. Trzy osiowe 3 + 1 Centrum Obróbcze sterowane CNC profili aluminium i PCV. Kompaktowe centrum obróbcze profili alu / PCV, która gwarantuje precyzyjną obróbkę w 3 osiach +1 oś dodatkowa. Jest nią praca głowicy cięcia z ostrzem tarczy piły o średnicy Ø 450. Głowica tnącą służy do cięcia profili pod kątem prostym 90°. Profesjonalna Obrabiarka CNC do aluminium, która posiada solidną konstrukcję korpusu maszyny, która uniemożliwia wibracje w trakcie obróbki. Automatyczna piła tarczowa Ø 450 mm. umożliwia cięcie profili z aluminium pod kątem prostym 90º.\nFrezarskie centrum tnąco wiercące do aluminium Ade CNC\nCTF ADE 450 to centrum tnąco – obróbcze, które jest przeznaczone dla małych zakładów oraz dla przemysłu. Rodzaj maszyny, który pozwala użytkownikowi zareagować na złożone wymogi obróbki profili kształtowych z aluminium i PCV. W świecie obróbki profili ksztaltowych, każdego dnia pojawiają się nowe wyzwania. To one, wymuszają posiadanie uniwersalnej maszyny, takiej jak właśnie CTF ADE 450. Centrum Tnące i Obróbcze jest przeznaczone dla wielu sektorów, branż produkcyjnych. Maszyna umożliwia niezawodny oraz opłacalny sposób obróbki profili alu obrabianych w wielu dostępnych na rynku formach. W swoich różnych wersjach, maszyna zwróciła już uwagę wielu zakładów wyspecjalizowanych w obróbce przemysłowej aluminium. Unikalne centrum tnąco – obróbcze CNC, cieszy się rosnącym zainteresowaniem. Uniwersalność wyposażenia maszyny oraz wszechstronność zastosowań produkcyjnyjnych, sprawia, że maszyna jest stosowana w wielu sektorach. Przeznaczenie produkcyjne maszyny to przemysł automotive oraz oświetlenie. Idealna maszyna do obróbki profili alu, po które sięgają producenci Zabudów Specjalnych oraz zabudów Pojazdów Użytkowych. Wśród użytkowników tego centrum tnąco – pbróbczego są producenci autobusów, ambulansów, bankowozów, karetek, mikrobusów, izoterm oraz producenci zabudowy specjalnej aut i samochodów. Przemysł motoryzacyjny automotive, który obejmuje zabudowy samochodów dostawczych, zabudowy samochodów ciężarowych, zabudowy samochodów strażackich, zabudowy samochodów specjalnych. zabudowy specjalistyczne. zabudowy pojazdów, przyczepy. Lighting: Producenci oświetlenia. Dla producentów oświetlenia przemysłowego i ulicznego. Producent Lamp Samochodwych. Producenci elementów stosowanych w przemyśle lotniczym.\nAutomatyczne centrum tnące – frezujące – wiercące do profili kształtowych z aluminium.\nCentrum Tnące i Obróbcze – 3 + 1 osi sterowania CNC. Specjalna obrabiarka do frezowania i precyzyjnego cięcia profili z aluminium. W tej ofercie: Ade CTF – 3 osie + 1 oś dodatkowa dedykowana. Najlepsze komponenty składowe maszyny, które czynią maszynę niezawodną. Centrum obróbczo tnące z tarczą ostrza piły Ø 450 mm. do cięcia pod kątem prostym 90°. W cenie: Przenośnik rolkowy ze zmotoryzowanymi zaciskami do załadunku materiału. W zestawie rolotok rozładunkowy materiału z przenośnika rolkowego. Płyta przenośnika wiórów. Elektrowrzeciono 8 kW w S1 oraz program sterowania. CTF ADE to centrum obróbcze wyposażone w sterowane CNC automatyczne ramię załadowcze przeznaczone do wykonywania operacji cięcia (tylko 90 °) i obróbki (frezowanie, wiercenie i gwintowanie) na profilach aluminiowych.\nCentrum obróbcze CNC i frezarskie – Niezawodne centra obróbcze Ade CTF 450.\nCentrum – tnąco-obróbcze, które proponuje w jednej maszynie – cięcie, frezowanie, wiercenie i gwintowanie: model Ade CTF to maszyna zaprojektowana do automatycznego tworzenia serii detali od 15mm do 640mm, zarządzająca obróbką parametryczną serii profili, nawet o określonych kształtach. Postęp paska, ewakuacja elementu alu i liczenie wszystkich elementów do wykonania są zarządzane przez pamięć maszyny automatycznie.\nCentrum tnąco obróbcze cnc 3-osiowe aluminium CNC\nCentrum obróbczo – tnące CTF ADE – 3 osie + 1 oś dodatkowa, jest wyposażone w:\n– Agregat frezarsko-gwintujący ze stałym wrzecionem 8 kW marki S1 HITECO\n– Średnica oddziału w górę. 450 mm zamocowany pod kątem 90°\n– Narzędzie systemu smarowania zarządzane przez sterowanie elektroniczne\n– System bezpieczeństwa obwodowego z kabiną\n– CNC do sterowania osiami, wykorzystanie dedykowanych obrabiarek\n– Kolorowy panel operatorski z 17-calowym monitorem, dysk twardy SSD, porty USB nr 1, mysz, klawiatura.\nCięcie profili kształtowników aluminium Ø 450 średnica tarczy piły kąt cięcia profili 90°\nDo obróbki profili dostępna jest obrotowa głowica kątowa z dwoma różnymi narzędziami 0° – 90° – 180° (opcja)\nUSB, standardy języka programowania ISO. Deska rozdzielcza umieszczona w stałym położeniu z boku po prawej stronie maszyny przystosowana do wszystkich poleceń operacyjnych dla prawidłowej pracy, panel operatora, sterowanie pulsacyjne, awaryjne. Moc silnika ostrza tarczy piły 2,2 kW. Zestaw narzędzi na żądanie – opcje za dopłatą. Popychacz pozycjonujący profil do systemu odzyskiwania obsługiwany przez silnik bezszczotkowy. Rozładunek przenośnika rolkowego z rolkami wolnymi. Przenośnik rolkowy załadunkowy 4 metry wyposażony w nieruchome rolki i zmotoryzowane zaciski. Przygotowanie otworu pod odciąganie wiórów w systemie.


Mateusz's FotoPage - Fotopages.com\nMateusz's FotoPageBy: Mateusz Polny\nWednesday, 29-May-2013 17:48\nSpawacz Norwegia ciekawa praca\nPraca - miarą ludzkiego wysiłku w produkcji tego produktu, świadome okresie sprawozdawczym działalność ruchu (lub wpływu) na własny rachunek w celu osiągnięcia celów w ludzkim porządku, psychologiczne i fizyczne środki podjęte w celu osiągnięcia pożądanego celu.\nPoprzez pracę działalności człowieka tworzy wartość ekonomiczną w postaci towarów lub usług. Praca również prawdą, jeśli chodzi o środki wykonawcze lub właściwości zwierząt, maszyn, narzędzi i materiałów.\nWśród usług wymienionych powyżej, bierzemy udział w projektach dla klientów, podczas pracy z klientami, rozwój nowych usług. Dlatego blisko i dobra współpraca z klientami i zapewnić najlepsze rozwiązanie także uczestniczyć w fazie spawacz norwegia planowania. Naszym celem jest świadczenie usług, aby zadowolić klientów, zapewniając właściwą cenę, jakość i czas dostawy.\nBiuro Solutions Europe znajduje się w Poznaniu, w pobliżu Starego Rynku, gdzie nasi pracownicy i klienci zawsze mogą wpaść na filiżankę kawy, aby omówić wszelkie możliwości zaspokojenia przyszłych potrzeb, zarówno krótko-i długoterminowych.


Taka jest nasza wiara... "Wierzę w świętych obcowanie" - Kalendarzrolnikow.pl - lepsza strona polskiego rolnictwa.\n» WIARA, OJCZYZNA, TRADYCJA » Łączy nas wiara » Taka jest nasza wiara... "Wierzę w świętych obcowanie"\nJednym z pierwszych skojarzeń, które pojawia się w kontekście pierwszych dni listopada to cmentarz i tłumy, które przemierzają Polskę, aby odwiedzić groby swoich bliskich. Obok Bożego Narodzenia, Wielkiej Nocy czy Środy Popielcowej, Uroczystość Wszystkich Świętych tłumnie angażuje wiernych, nawet tych, którzy do kościoła chodzą od wielkiego dzwonu. To dobrze, bo jest to okazja, aby usłyszeć o jednym z najradośniejszych świąt w kościele – uroczystości Wszystkich Świętych.\nŚwiętość cel naszego życia\nChoć konieczność historyczna sprawiła, że to właśnie pierwszego dnia listopada odwiedzamy cmentarze, aby wspominać zmarłych, miejsce to jest doskonałą okazją, aby uchwycić jedną z ważniejszych i piękniejszych prawd naszej wiary – świętych obcowanie.\nKiedy świętość wydaje nam się często czymś nieosiągalnym i zarezerwowanym dla innych, stojąc nad grobem taty, czy mamy, żony, czy męża, dziecka, kogoś bliskiego, czy przyjaciela, a jednocześnie rozważając cały dzień tajemnicę świętości odkrywamy, że to właśnie oni rodzice, dzieci, przyjaciele, wreszcie my sami jesteśmy z Bożego zamiaru powołani do świętości; że naszym celem nie jest unicestwienie, definitywny koniec – jak chcieliby materialiści, albo powrót z zaświatów w innej formie życia – jak chcieliby zwolennicy karmy i reinkarnacji, ale naszym powołaniem jest szczęśliwe życie wieczne – czyli świętość.\nKomunia świętych, czyli nie jesteśmy sami\nUroczystość Wszystkich Świętych uzmysławia nam, że Kościół, to nie tylko ten ziemski, widzialny Kościół pielgrzymujących, ale to również ten chwalebny z niezliczoną liczą świętych mam, ojców, babć, dziadków, lekarzy, nauczycieli, księży, policjantów i sióstr zakonnych wszystkich ras i kultur, którzy na przestrzeni dziejów żywili nadzieję na życie wieczne.\nJeżeli Kościół jest ciałem, to każda część ciała może korzystać z dobra wypracowanego przez inną część ciała. Serce pompuje krew nie dla siebie, ale dla wszystkich komórek ciała. Oczy spełniając swoją funkcję nie dla siebie, ale z ich sprawności korzysta całe ciało, podobnie mózg i każda inna część ciała. Porównanie Kościoła do ciała pokazuje, że żadna jego część nie jest dla siebie samej, jej cel nie jest egoistyczny. I tak z dobra wypracowanego przez Chrystusa, który jest głową ciała korzystają wszystkie jego części za pośrednictwem sakramentów – czyli tajemniczych arterii – za pośrednictwem których każdy wierzący zostaje zjednoczony z Chrystusem (por. KKK 950).\nKomunia w rzeczach świętych\nJak uczy Katechizm Kościoła Katolickiego „komunia świętych” ma dwa znaczenia – komunia w rzeczach świętych i komunia między świętymi. Ta pierwsza to komunia wiary – skarbu przekazywanego z pokolenia na pokolenie, który pomnaża się, będąc rozdzielany. To komunia sakramentów, które łączą człowieka z Bogiem. To komunia charyzmatów, które rozdziale przez Ducha Świętego służą budowaniu Kościoła. To komunia dóbr przyrodzonych, które pochodząc od Pana służyć mają wszystkim wierzącym. Wreszcie komunia miłości, dzięki której nawet najmniejszy czyn miłości świadczony przez jednego wierzącego staje się udziałem wszystkich, zarówno żywych i zmarłych. Coś co sprzeciwia się tej Komunii to grzech (por. KKK 949-953).\nKomunia między osobami świętymi, to natomiast komunia między trzema grupami w Kościele. Tutaj termin „święty” nawiązując do nowotestamentalnego określenia wszystkich wiernych jako świętych, mówi o komunii między tymi, którzy pielgrzymują na ziemi, a tymi, którzy poddają się oczyszczeniu i tymi, którzy doznają chwały pełni zbawionych. Ta łączność wyraża się we wstawiennictwie już zbawionych i tych, którzy choć jeszcze pielgrzymują, stają się podobni do Chrystusa, w udzielaniu wypracowanego dzięki łasce daru miłości, tym, którym tej miłości brakuje, zarówno pielgrzymującym, jak i zmarłym, oczekującym wydoskonalenia w miłości (por. KKK 954-959).


Uczniowie tarnobrzeskiej "Jedynki" w TVN\nUczniowie tarnobrzeskiej „Jedynki” w TVN\nZwiedzanie TVN-u, ochlapanie wodą w kinie 5D i wiele innych atrakcji przygotowali nauczyciele Gimnazjum nr 1 w Tarnobrzegu uczniom na wycieczce – jak to określił Szymon Majewski – za dobre sprawowanie. A to wszystko dzień po Walentynkach.\nWidać w tej szkole nauczyciele kochają uczniów. Miłość jednak wymaga poświęceń. Sporo uczniów czekało już od godziny piątej na wyjazd. Do Warszawy wszak długa droga. Na Wiertniczą 166 dojechaliśmy szczęśliwie i udaliśmy się na zwiedzanie siedziby Grupy ITI.\nW studio TVN24 Jarosław Kuźniar prowadził właśnie „Wstajesz i wiesz” i zwrócił się do nas z pytaniem: – Co was tutaj sprowadza? Odpowiedzieliśmy, że ciekawość. Widzieliśmy pracę operatorów i reporterów w ogromnym, nowoczesnym studio telewizyjnym. Dało się odczuć przyjazną atmosferę wśród młodych dziennikarzy.\nSpotkaliśmy wiele znanych osób, ale przysłowiową „wisienką na torcie” okazało się spotkanie z Szymonem Majewskim. Wywołał on wśród uczniów aplauz. Przekazaliśmy pozdrowienia dla Ędwarda Ąckiego, znalazły się też ochotniczki przyłączenia się do akcji: Ącki szuka żony.\nPo wizycie w TVN-ie pojechaliśmy do kina 5D na film „Podróż do Wnętrza Ziemi”. Zostaliśmy strąceni do krateru, wytargani przez wichurę, opluci przez różne stwory, a zapach z paszczy dinozaura przyprawił nas o zawrót głowy.\nTekst i zdjęcia: Krystyna Pałac i Jacek Mainardi\nBezpłatne porady prawne w biurze PSL


Był sobie chłopiec - recenzja filmu "Serce z kamienia" - Pełna Sala\nIslandia stanowi dla mnie prawdziwy fenomen. Państwo, które swoją populacją nie przekracza liczby mieszkańców Lublina, a jednak regularnie potrafi zachwycać cały świat. Jej reprezentacja piłkarska potrafiła wyeliminować anglików z mistrzostw starego kontynentu, a ich kinematografia to ostatnio pasmo sukcesów. W ostatnich latach Polacy pokochali „Barany”, „Fusiego” czy „Wróble”, a teraz do naszych kin trafia „Serce z Kamienia”, które niektórzy mogli obejrzeć, chociażby podczas ostatniej edycji Warszawskiego Festiwalu Filmowego, gdzie został bardzo ciepło przyjęty.\nGuðmundur Arnar Guðmundsson w swoim pełnometrażowym debiucie zabiera nas do niewielkiej islandzkiej wioski, której większość mieszkańców zajmuje się rybołówstwem. Brzmi to, jak typowy niezależny dramat, lecz w „Sercu z kamienia” wyjątkowe jest to, że lokalną społeczność poznajemy głównie z perspektywy mieszkających tam dzieci, a wszystkie dorosłe sprawy są raptem tłem do niesamowicie uniwersalnej historii o dojrzewaniu.\nGłównym bohaterem historii, o ile faktycznie można takiego znaleźć, jest młody chłopiec imieniem Thor. Wychowuje się on w dość specyficznym domu, w którym trójką rodzeństwa opiekuje się samotna matka, nieszczególnie zainteresowana swoimi dziećmi. W takich okolicznościach bohater najczęściej szuka swojego miejsca wśród rówieśników z podwórka, co często pcha go w mniej lub bardziej kłopotliwe sytuacje. Najczęściej towarzyszem jego przygód jest nieco starszy kolega Kristjan, który w całej historii odgrywa nie mniejszą rolę niż Thor.\nNajważniejszym tematem całego filmu jest dojrzewanie bohaterów, szukanie własnego miejsca w świecie i odkrywanie własnej seksualności. W tak niewielkiej i ciasnej społeczności, przy burzy hormonów związanej w wejście w wiek dojrzewania, można w dużym uproszczeniu powiedzieć, że każdy chłopiec startuje do każdej dziewczynki. Oczywiście wiąże się to z pewną bezradnością wynikającą z braku doświadczenia, niewystarczającej pewności siebie, czy z faktu, że każda nieudana próba zaimponowania przedstawicielce płci pięknej z pewnością stanie się pożywką dla żartów serdecznych kolegów.\nZ czasem kluczowym dla fabuły staje się uczucie, które rodzi się między Kristjanem, a Thorem. Wątek ten wprowadza w ten dość sielankowy świat filmu prawdziwy dramat. Homoseksualizm jest tematem tabu w mocno patriarchalnym środowisku niewielkiej Islandzkiej miejscowości. Jednak stanowczo przestrzegam przed kategoryzowaniem „Serca z kamienia” jako kolejnego filmu, którego jedynym celem jest promocja tolerancji wobec środowisk LGBT. To zdecydowanie coś więcej. Guðmundsson potrafił genialnie zbudować szeroką gamę nastoletnich bohaterów, którzy pochodzą z różnych rodzin, reprezentują inne wartości, a ich charaktery mocno od siebie odbiegają. To wszystko bez wchodzenia w klisze i uciekania w banały. Finalnym efektem jest niesamowicie uniwersalna historia o dojrzewaniu o niezwykle silnej wymowie, której nie sposób zarzucić umoralniania widza, czy promowania jakiejkolwiek ideologii. Poza fabułą warte uwagi w „Sercu z kamienia” są niesamowite zdjęcia, wyciągające głębie obrazu z Islandzkich plenerów i niespotykanie fachowa gra młodych aktorów. Genialny film, który w swojej kategorii może konkurować chyba tylko z „Boyhood” Linklatera.\nTwórcy: Guðmundur Arnar Guðmundsson\nWystępują:> Baldur Einarsson, Blær Hinriksson i inni\nKategorie Recenzje, Ucieczka z multipleksu Tagi Bomba Film, Islandia, Kino niezależne, LBGTQ, Recenzja kinowa, serce z kamienia, WFF Zobacz wpisy


Krzysztof Gierak | Blog&Website: Grecka wyspa Kalymnos - wspinaczkowe eldorado Europy\nWyspa Kalymnos, zwana również Kalimnos, to niewielka wysepka grecka położona w archipelagu Dodekanezu, która jest rajem dla wspinaczy z całego świata - wytyczono na niej ponad 1000 różnej trudności dróg wspinaczkowych. Stanowi również ona świetny przykład, jak turystyka może przywrócić drugie życie zapomnianej przez wszystkich wyspie.\nWszystko zaczęło się w 1995 roku, kiedy jeden z najlepszych greckich wspinaczy - Giannis Torelli odwiedził wyspę i odkrył drzemiący w niej potencjał. Zrobił wtedy kilkanaście zdjęc, które pokazał znajomym pasjonującym się wspinaczką i tak wszystko się zaczęło. Dziś ta mała grecka wyspa przyciąga setki wspinaczy z całego świata.\nJednak początki profesjonalnej wspinaczki na wyspie Kalymnos datuje się na rok 1997, kiedy to Włoch Adrea di Bari odwiedził wyspę ze znajomymi i wytyczył 43 drogi (w sektorach wyspy Arhi, Odyssey i Poets). W 2000 roku odbyły się pierwsze duże zawody wspinaczowe na wyspie, podczas których wytyczono wiele nowych dróg, a letni festiwal wspinaczkowy na wyspie Kalymnos (Kalymnos Climbing Festivals) na stałe wpisał się w kalendarz wspinaczy.\nWyspa Kalymnos (greckie Κάλυμνος) leży w południowo - wschodniej części Morza śródziemnego i należy do archipelagu Dodekanezu. Leży ona między wyspami Kos i Leros oraz 5 godzin od Rodos. Rozważając zatem wczasy na jednej z popuarnych greckich wysp warto wybrać się na jednodniową wycieczkę na Kalymnos, by spróbować ekstremalnej wspinaczki.\nWyspa ma 21 km długości i 13 szerokości zajmując niecałe 109 km². Jej krajobraz to góry, góry i jeszcze raz góry, które charakterysują się rozmaitymi formacjami skalnymi, a jej wybrzeże jest bardzo postrzępione z licznymi jaskiniami, klifami i grotami.\nKiedyś wyspa Kalymnos słyneła z połowów gąbke, jednak w skutek katastrofy ekologicznej z 1986 roku, kiedy to choroba zniszczyła kolonie gąbek, ten sektor gospodarki wyspy prawie całkowicie zamarł. Dziś to właśnie wspinaczka stanowi kolejną szansę na rozwój wyspy, z roku na rok przyciągając coraz więcej wspinaczy i turystów.\nKalymnos słynie z suchego klimatu, co sprzyja wspinaczce - generalnie wspinaczkę na tej wyspie można uprawiać cały rok, jednak idelane pory roku to jesień i wiosna, jak możemy przeczytać na forach wspinaczkowych. Często popełnianym błędem przez wielu jest wybór lata, jako pory wspinaczkowej. W tym czasie na wyspie panują bardzo wysokie temperatury, skały się nagrzewają, a sama wspinaczka w pełnym słońcu nie należy do bezpiecznych.\nNa wyspie znajdziemy rozmaite formacje skalne, dzięki czemu możliwe są różne typy wspinaczki, Poziom trudności dróg wspinaczkowych jest też różny - od F4a do F9a. Na wyspie działa kilka szkół wspinaczkowych i wypożyczalni sprzętu. A jak dostać się na wyspę? Niestety z polskim biurem podróży nie mamy jeszcze takiej możliwości - jedyna opcja to wykupienie wycieczki fakultatywnej będąc na Kos lub Rodos. Istnieje za to możliwość zarezerwowania apartametów lub hotelu przez stronę www.iha.com Więcej informacji o wyspie można znaleźć m.in. na Wikitravel.\nEtykiety: archipelag Dodekanaz, climb, Geografia, góry, Grecja, informacje, Kalymnos photo, Kalymnos wspinaczka, Kalymnos zdjęcia, miejsca w Grecji, wspinaczka, wyspa Kalimnos, wyspa Kalymnos


STYPENDYŚCI W MALBORKU – Caritas Archidiecezji Gdańskiej\nGrupa Lotos obejmuje wsparciem 70 uczniów w Polsce w ramach programu SKRZYDŁA z GRUPĄ LOTOS. 40 stypendystów to uczniowie z terenu naszej Archidiecezji (Przejazdowa, Trąbek Wielkich, Gdańska, Pszczółek, Suchego Dębu i Cedrów Wielkich).\nNie łatwo jest zainteresować gimnazjalistów historią a wczoraj się to GREUPIE LOTOS i pracownikom zamku w Malborku udało. Stypendyście wzięli udział w grze terenowej WYPRAWA RYCERSKA. Każdy uczestnik otrzymał kaptur (gwarantował on to, że dany uczestnik zabawy może liczyć na pomoc pracownika zamku) oraz wskazówki , jak dotrzeć w poszczególne miejsca zamku. Wyruszyły 4 ekipy by samemu odgadywać poszczególne zagadki związane z historią zamku. Błądzili po salach zamku, głowili się często nad poszczególnymi słowami i ostro rywalizowali i… okazało się, że najszybciej z zadaniem poradziły sobie drużyny nie mieszane.\nPo zabawie czekał nas konkurs wiedzy o samym zamku a potem pyszny obiad.\nNa tym spotkaniu ogłoszony został także nasz wspólny konkurs fotograficzny o tematyce ekologicznej.\nBy admin|2012-10-31T13:28:00+01:00środa, 31 października 2012|Aktualności|


W ogrodnictwie, umieszczanie drobnych nasion we właściwej rozstawie wewnątrz taśmy o szer. do 1 cm, która wglebie ulega rozkładowi. Lepiszcze taśmy zawierazwykle środki ochrony przed chorobami roślin oraz dawkę startową nawozów. T.n.gwarantuje dużą precyzję wysiewu, zarównogdy chodzi o głęb., jak i...\nAutor /Gomes Dodano /27.03.2013 Znaków /369\nTest zasobności gleby\nMetoda określania ilości dostępnego dla roślin skł. pok. w glebie.Jego celem jest ustalenie optymalnej dawkinawozów. Wśród wielu istniejących testówglebowych wybiera się ten, który koreluje ze wskaźnikami roślinnymi takimi jak: pobranie danego składnika, zwyżkę plonu pod wpływem nawożenia itp. T.g...\nAutor /Gomes Dodano /27.03.2013 Znaków /419\nWykłuwanie w małżowinie usznej numerów identyfikacyjnych. Między ramiona tatuownicy wkłada się małżowinę uszną zwierzęciai mocno zaciska, aż skóra ucha zostanieprzecięta. Do powstałych ranek wciera sięspecjalną pastę. Następnie ucho dezynfekujesię. Po zagojeniu ucha, wytatuowany numer widoczny...\nAutor /Gomes Dodano /27.03.2013 Znaków /393\nCelowe wyposażanie rolnictwa w nowocz. środki produkcji, np.maszyny i narzędzia, urządzenia i instalacje,budynki, nawozy miner., środki ochrony roślin,oraz wprowadzanie racjonalnych metod i sposobów ich wykorzystania w procesie produkcji.Zob. też biologizacja rolnictwa.\nAutor /Gomes Dodano /27.03.2013 Znaków /284\nPrzyrząd do bezpośredniego pomiaru siły ssącej gleby. T. składa się z ceramicznego sączka przepuszczającego wodę, anie przepuszczającego powietrza, kapilary oraz manometru.\nPo zakopaniu sączka z wodąw glebie, w strefie systemu korzeniowegoroślin, w miarę spadku wilg. następuje przenikaniewody do...\nAutor /Gomes Dodano /27.03.2013 Znaków /615\nT. do pomiaru temp. glebyna głęb. 5, 10, 20 i 50 cm (t.g. kolankowe) lub większej (t.g. wyciągowe umieszczane wspecjalnej osłonie w kształcie rury z winiduru,ebonitu lub innego materiału wkopanej pionowow ziemię).\nAutor /Gomes Dodano /27.03.2013 Znaków /221\nMetoda określania ilości skł.pok. w roślinie. W t.r. oznacza się badany składnik w organie rośliny (liściach) lub wcałej roślinie w określonej fazie wzrostu. Wyniki pomiarów koreluje się z działaniem odpowiednich nawozów. T.r. stanowi najczęściej podstawę ustalenia uzupełniających dawek azotu np...\nAutor /Gomes Dodano /27.03.2013 Znaków /407\nStrona poprzednia 1 ... 827 828 829 830 831 ... 2742 następna


Obrona konieczna - SN uwzględnił kasację Prokuratora Generalnego - Prawo karne - rp.pl\nAktualizacja: 12.10.2018, 16:39\nObrona konieczna - SN uwzględnił kasację Prokuratora Generalnego\nSprawa Zbigniewa T., który podczas napadu zranił napastnika dotkliwie nożem, zostanie rozpoznawana w ponownym procesie - zdecydował Sąd Najwyższy. To efekt kasacji Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego Zbigniewa Ziobro, który uważa, że Zbigniew T. działał w obronie koniecznej i powinien być uniewinniony.\nDo napadu 62-letniego, poruszającego się o kuli Zbigniewa T. doszło 23 listopada 2013 r. około godziny 22. Napastnikiem był młody mężczyzna. Uderzył niepełnosprawnego pięścią w twarz, zrzucając mu okulary noszone z powodu krótkowzroczności. Zbigniew T. upadł na chodnik tracąc na moment świadomość. Napastnik szukał pieniędzy. Udając, że sięga po portfel, T. wyciągnął z kieszeni scyzoryk, czego atakujący, azjęty obszukiwaniem leżącego, nie zauważył. Wówczas Zbigniew T. pchnął go scyzorykiem. Nie widział, gdzie godzą ciosy. Zadawał je celując przed siebie, leżąc w ciemności okularów. W pewnym momencie napastnik oddalił się. Okazało się, że 27-letni Daniel Z. został ugodzony w klatkę piersiową.\nW 2014 r. Sąd Rejonowy w Lipnie skazał Zbigniewa T. za zranienie napastnika, z przekroczeniem granic obrony koniecznej. Ze względu na złe zdrowie T., sąd odstąpił od wymierzenia mu kary. Sam T. tłumaczył w sądzie, że scyzoryk kupił, bo wcześniej napadano go w podobnych okolicznościach.\nOd wyroku kasację złoży prokurator generalny. Wskazywał, że wyrok jest wadliwy, albowiem zapadł z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisów prawa karnego procesowego. W ocenie Prokuratora Generalnego oskarżony działał w ramach obrony koniecznej i powinien zostać uniewinniony.\n- Mężczyzna nie trafił wprawdzie do więzienia, ale w rejestrze skazanych figuruje jako bandyta, choć był ofiarą. Chodzi o zasady. Ofiary napadów, zwłaszcza tak brutalnych, nie mogą się bać, że poniosą konsekwencję tego, że próbują się bronić, ratując zdrowie czy nawet życie - tłumaczył Zbigniew Ziobro.\nJak wskazał w kasacji do Sądu Najwyższego zgromadzony w sprawie materiał dowodził, że Zbigniew T. odpierał bezpośredni, bezprawny rzeczywisty zamach na jego chronione prawem dobra w postaci zdrowia i mienia, a jego działanie było podyktowane wolą ich obrony.\nCzytaj też: Nowe przepisy określające granice obrony koniecznej\n- Zaatakowany znienacka oskarżony oraz pokrzywdzony, który dopuścił się zamachu, nie znali się przed zdarzeniem, a zatem nie mogło być mowy o wyrównywaniu porachunków, odwecie, zemście, czy też samosądzie. Nawet przy przyjęciu, iż oskarżonym kierowała także chęć zranienia napastnika w celu ułatwienia ustalenia jego tożsamości i późniejszego ukarania go za popełnione przestępstwo, niewątpliwie nie był to jedyny i podstawowy motyw jego działania. Z wyjaśnień Zbigniewa T. wynika bowiem, że nastąpiło ono w celu obrony przed agresywnym, mającym nad nim przewagę napastnikiem, przed którym nie mógł uciec z powodu niepełnosprawności - argumentował Zbigniew Ziobro.\nSąd Najwyższy zgodził się nim, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Lipnie i skierował sprawę do ponownego rozpoznania.\nStrzelił w obronie żony. Ziobro kazał uchylić areszt


Akcelerometr - jak działa i do czego służy? | Części elektroniczne. Dystrybutor i sklep online - Transfer Multisort Elektronik\nAkcelerometr - co to jest i do czego służy? W jakich rozwiązaniach warto zastosować akcelerometr? Przyspieszeniomierz jest to urządzenie, które zapewnia możliwość mierzenia i analizowania przyśpieszenia liniowego i kątowego. Funkcja ta jest niezbędna w wielu podstawowych urządzeniach i systemach wykorzystywanych w niemal każdej dziedzinie życia – zarówno w domowych urządzeniach codziennego użytku, jak i profesjonalnych aplikacjach przemysłowych czy badawczo-rozwojowych.\nAKCELEROMETR - CO TO JEST I DO CZEGO SŁUŻY?\nJak działa akcelerometr w trakcie mierzenia wibracji? Przyspieszeniomierz implementowany jest bezpośrednio na obiekcie, który wibruje, co pozwala mu przetwarzać energię drgań w sygnał elektryczny, który jest proporcjonalny do chwilowego przyśpieszenia obiektu.\nCzym jest akcelerometr?Jest to nic innego jak przetwornik przyśpieszenia, mierzący własny ruch w przestrzeni. Istnieją trzy podstawowe rodzaje akcelerometrów, o których więcej w dalszej części artykułu.\nAKCELEROMETR - ZASADA DZIAŁANIA\nZasada działania akcelerometrów nie jest zbyt skomplikowana. Mierzy on siłę przyśpieszenia w jednostce g i może dokonywać pomiaru w jednej, dwóch lub trzech płaszczyznach. Obecnie najpowszechniej stosowane są akcelerometry 3-osiowe, których konstrukcja składa się z układu trzech akcelerometrów, a każdy z nich mierzy przyśpieszenie w innym kierunku – w płaszczyznach X, Y i Z. Przykładem 3-osiowego przyspieszeniomierza może być model ADAFRUIT 2019.\nJeżeli na akcelerometr nie działa żadne zewnętrzne przyśpieszenie, urządzenie zmierzy wyłącznie przyśpieszenie ziemskie, czyli siłę grawitacji. Przyjmując, że przyspieszeniomierz3-osiowy wypozycjonowany jest w taki sposób, że czujnik w osi X skierowany jest w lewo, czujnik w osi Y w dół, a czujnik w osi Z w przód i nie działają na niego żadne siły, wówczas akcelerometr zwróci wartości: X = 0 g, Y = 1 g, Z = 0 g. Jeżeli ten sam akcelerometr zostanie wychylony w lewo, jego wskazania pokażą: X = 1 g, Y = 0 g, Z = 0 g. Analogicznie, gdy odchylenie nastąpi w prawo, płaszczyzna X zwróci wynik X = -1 g. Podane zależności pomiaru przyśpieszenia wykorzystywane są przez algorytmy układów nadzorujących pracę przyspieszeniomierza.\nJAKIE SĄ RODZAJE AKCELEROMETRÓW, JAK ZBUDOWANE SĄ PRZYSPIESZENIOMIERZE?\nWśród podstawowych rodzajów przyspieszeniomierzy wyróżnia się trzy typy: akcelerometry pojemnościowe MEMS, akcelerometry piezoelektryczne oraz akcelerometry piezorezystancyjne.\nAkcelerometry pojemnościowe wykorzystujące technologię MEMS to najtańsze, najpowszechniejsze i najmniejsze przyspieszeniomierze na rynku. Jak działa akcelerometr pojemnościowy MEMS? Zasada jego działania sprowadza się do umieszczenia ciężaru zamontowanego na sprężynach. Jeden kraniec sprężyn przytwierdzony jest do okładzin kondensatora grzebieniowego, natomiast drugi kraniec - do zamontowanego ciężaru. Pod wpływem działającej na sensor siły ciężar przemieszcza się na sprężynach, co powoduje zmianę odległości pomiędzy elementem kondensacyjnym a masą i tym samym wpływa na zmianę pojemności. Przykładem akcelerometru MEMS może być model SPARKFUN ELECTRONICS INC. DEV-09267 lub SPARKFUN ELECTRONICS INC. BOB-13926.\nPojemnościowe akcelerometry MEMS stosowane są głównie w urządzeniach wearables, sprzętach mobilnych oraz szeroko rozumianej elektronice użytkowej. Jedną z największych zalet akcelerometrów MEMS jest możliwość ich implementacji bezpośrednio na płytce drukowanej. Do wad przyspieszeniomierzy MEMS należy zaliczyć małą dokładność pomiarową, zwłaszcza w przypadku pomiarów wyższych amplitud i częstotliwości, przez co nie nadają się one do specjalistycznych zastosowań przemysłowych.\nKolejnym rodzajem akcelerometrów są czujniki wykorzystujące efekt piezorezystancji. Co robi akcelerometr piezorezystancyjny? Jego zasada działania zbliżona jest do działania tensometru, czyli czujnika mierzącego naprężenia. Tego typu przyspieszeniomierz wyposażone są w materiał piezorezystancyjny, który pod wpływem zewnętrznej siły odkształca się, powodując zmianę rezystancji.\nCzym jest akcelerometr piezoelektryczny? Przyspieszeniomierz ten jest jednym z najczęściej wykorzystywanych czujników służących do pomiaru poziomu wibracji. Z tego też względu akcelerometry piezoelektryczne powszechnie stosowane są w aplikacjach przemysłowych do diagnostyki czy kontroli maszyn i urządzeń. Jak działa akcelerometr piezoelektryczny? Jego działanie zbliżone jest do sposobu funkcjonowania układów piezorezystancyjnych. Pod wpływem przyśpieszenia nie zmieniają one jednak swojej rezystancji, a generują napięcie elektryczne o określonej wartości.Elementem pomiarowym tych czujników jest zazwyczaj cyrkonian-tytanian ołowiu (PZT). Cyrkonian-tytanian ołowiu odkształcając się, generuje ładunek elektryczny. Akcelerometry piezoelektryczne odznaczają się wysoką czułością i dokładnością, dzięki czemu znajdują zastosowanie w wielu aplikacjach – od niezwykle zaawansowanych i precyzyjnych pomiarów sejsmicznych do testów zderzeniowych i niszczących przeprowadzanych w niekorzystnych warunkach.Sygnał wyjściowy akcelerometrów piezoelektrycznych poddawany jest zazwyczaj wzmocnieniu i kompensacji temperaturowej. Obliczaniu przemieszczania obiektu sprzyja przesyłanie sygnału na wejście integratora.


Szwajcaria | Europa Wiki | FANDOM powered by Wikia\nSzwajcaria - państwo będące federacją położone w Europie Zachodniej, z nieoficjalną stolicą w Bernie. Graniczy z pięcioma państwami: na północy z Niemcami, na zachodzie z Francją, na południu z Włochami, a na wschodzie z Austrią i Liechtensteinem. Dominującą jednostką ukształtowania powierzchni na terenie kraju są Alpy, najwyższy łańcuch górski Europy.\nW Szwajcarii obowiązują cztery języki urzędowe: niemiecki, używany głównie na wschód od Berna, francuski, dominujący głównie na zachód od tego miasta, włoski przeważający w kantonie Ticino oraz romansz, którym mówi niewielka część mieszkańców, głównie kantonu Gryzonia.\nSzwajcaria jest od kongresu wiedeńskiego w 1815 roku państwem neutralnym, czyli niepopierającym żadnego innego państwa w konfliktach zbrojnych. Nie należy także do większości europejskich organizacji międzynarodowych, m. in. do Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, NATO czy strefy euro. Posiada jednak z UE dwustronne umowy na podstawie których przynależy m. in. do strefy Schengen i dopłaca do budżetu unijnego.


27 maja-2 czerwca 2019 ? najciekawsze premiery tygodnia poleca Booklips.pl : Booklips.pl\nOpis wydawcy: Tetris to jedna z najdoskonalszych i najpopularniejszych gier wideo w historii. Prosta, ale niezwykle wciągająca. Niekończąca się łamigłówka, od której uzależniły się miliony graczy na całym świecie. Choć powstała 35 lat temu, do dziś cieszy się wielką popularnością. Z tym, że teraz najczęściej gra się w nią nie na komputerze, a w telefonie. Wystarczy spędzić z Tetrisem trochę czasu, by wszędzie widzieć spadające bloki o charakterystycznych kształtach. By zacząć o nich śnić.\nKomiks Boxa Browna to fascynująca i wciągająca opowieść o przebłysku geniuszu, wojnie o prawa do wydania gry ? pełnej potajemnych wizyt w Moskwie, sekretnych umów, niezliczonych nieporozumień i bezczelnych kradzieży ? ale także o roli gier w sztuce, kulturze i przemyśle czy w życiu człowieka w ogóle. Recenzja komiksu.\nOpis: Gdzieś w ogromnym składowisku światów możliwych istnieje taki, w którym bardziej niż gdzie indziej mieszkańcy głęboko lękają się myśli o starości i jej tragicznym zakończeniu: śmierci. Ale czy można przed nią uciec? Gdzie indziej może nie, ale w tamtym świecie owszem, można o tym myśleć. Zajmuje się tym w każdym razie teoria starego profesora Arystydesa Brelokwinta, który cały swój czas poświęca badaniu kaprysów czasu na pokładzie „Labsa”, swego okrętu-laboratorium. Pogląd ten podziela również piękna Mania Ganza, która wydaje się przekonana, że czas to pieniądz, a także liczne tykające i utykające gatunki stworzeń. Chimera! ? powiedzą jedni. Nonsens ? uznają inni.\nW towarzystwie miriada fantastycznych postaci wyruszcie w cudowną podróż, która zabierze was zarówno w eteryczne sfery wyobraźni, jak też do serca egzystencjalnych ludzkich lęków… „Azymut” oszałamia barwami i stylistyką. To jedna z najlepszych i najoryginalniejszych serii komiksów, jakie powstały w ostatnich latach. Graficzny majstersztyk dla miłośników pięknych historii. Recenzja komiksu.\nOpis wydawcy: Drugi tom niestworzonej opowieści fantastycznej w klimatach „Niezwykłych przygód Barona Münchhausena” Rudolfa Ericha Raspe, „Alicji w Krainie Czarów” Lewisa Carrolla i dzieł Juliusza Verne?a. Uszedłszy przed sądem Ireneusza Wielkodusznego, piękna Mania Ganza i jej towarzysze trafiają na ziemie barona Smutka, niepokojącego mrocznego melancholika, który zdołał pokonać starość… Ale za jaką cenę? Z kolei profesor Arystydes Brelokwint i załoga „Labsa”, jego statku-laboratorium, kontynuują badania drażliwej kwestii uciekającego czasu, i wydaje się, że znaleźli rozwiązanie sprawy niedawnego zniknięcia Bieguna Północnego… Recenzja komiksu.\nOpis wydawcy: Trzeci tom niezwykłej baśniowej serii „Azymut”. Piękna Mania Ganza dokonała w Banku Czasu straszliwej transakcji: wymieniła stulecia życia w zamian za tysiące śmierci. Podczas gdy jej matka, królowa Eteru, szuka córki, aby ją zgładzić, całe królestwa wypowiadają sobie wojnę. Wszędzie trwają przygotowania do wielkiej masakry, co tym bardziej raduje barona Smutka… Z dala od tych wydarzeń, na pokładzie „Labsa” profesor Arystydes Brelokwint kontynuuje swoją straceńczą misję: chce odkryć tajemnicę czasu, tego niepokonanego nieprzyjaciela, mieszającego się we wszelkie waśnie. Recenzja komiksu.\nOpis wydawcy: Czwarta odsłona serii komiksowej „Azymut”, będącej pouczającą przypowieścią o czasie, przemijaniu, miłości i pożądaniu. Brzmi to jak odwieczny refren: Manię Ganzę czekają kolejne zaślubiny! Tym razem nieziemska piękność ma zostać sto trzecią małżonką władcy pustyni, wielkiego mamamusziego Baby Musira. Ale czy ten, przy całej swej potędze, zdoła oprzeć się chorobliwej zazdrości Pożeracza Czasu? Nie zapominajmy też o poecie Eugeniuszu, z miłości zdolnego do wszystkiego, czy o królowej Eter, gotowej przebudzić zagrzebane w piaskach moce, aby ukarać własną córkę za jej urodę. A kiedy Mania zmaga się z tornadem uczuć, czas nadal ucieka?\nOpis wydawcy: „Prozy utajone” to Kafka trochę inny od tego, z którym polski czytelnik zżył się przez lata i którego nauczył się czytać. Przygotowany przez Łukasza Musiała (i w jego przekładzie) zbiór stanowi kontynuację „Opowieści i przypowieści” (PIW 2016), prezentując mniej znane i nieznane polskiemu czytelnikowi opowiadania Kafki. Najobszerniejsza część tomu obejmuje ukazane w nowym kontekście prozatorskie fragmenty „Dzienników”, krótkie prozy i zapiski z tzw. „Konwolutu 1920”, opublikowanego tu w całości (w nim m.in. dwanaście opowiadań i miniatur znanych z wcześniejszych przekładów).\nAle nie na tym zasadza się nowatorstwo „Próz utajonych”. Przekładając Kafkę in extenso z edycji krytycznych jego pism, wraz z fragmentami niedokończonymi, brulionami i notatkami ? pośród których czytelnik rozpozna znane już polszczyźnie opowiadania (niegdyś wyodrębnione przez strażnika spuścizny Kafki, Maxa Broda) ? nie unikając wprawek, rodników, powtórzeń i fragmentów „słabszych”, tłumacz odsłania specyfikę twórczości autora „Procesu”. Okazuje się nią życiopisanie. Kafka ? w interpretacji Musiała ? to nie tyle zawodowy autor powieści i opowiadań, ile artysta, który nie uznaje podziałów gatunkowych, ulega kapryśnemu natchnieniu, a to, co pisze, pisze całym sobą.\nOpis wydawcy: Trzy sztuki teatralne Thomasa Bernharda są poświęcone wybitnemu niemieckiemu reżyserowi Clausowi Peymannowi, pełniącemu w latach 1986-1999 funkcję dyrektora słynnego Burgtheater, w którym zaprezentował on wiele znakomitych inscenizacji światowych arcydzieł teatralnych, a także wyreżyserował m.in. owiany aurą skandalu „Heldenplatz”. Bernhard, niezrównany mistrz groteskowego przerysowania, jak zwykle poddaje niesłychanie ostrej krytyce stosunki panujące w Austrii, wyśmiewa i wyszydza instytucje kulturalne. W ironiczny sposób charakteryzuje też siebie, Peymanna oraz dramaturga Burgtheater ? Beila.\nOpis wydawcy: Wybór prozy Henry?ego Jamesa, mistrza półcieni i subtelności, otwiera hipnotyczny, gotycki „Obrót śruby”, opowieść o duchach lub studium szaleństwa: badacze Jamesa od niemal stu dwudziestu lat toczą o to spór. Zbiór skonstruowany został wokół tematu, który umownie nazwijmy „sprawczością kobiet”, i Jamesowskiej metody „drobnego ziarna” ? współczującej precyzji, z którą autor ukazywał pułapki, jakie zastawia na bohaterki złudnie postrzegana rzeczywistość oraz rosnąca koncentracja na próbach wyrwania się z opresji.\nOpis wydawcy: Mamy wreszcie niezwykłą biografię najwybitniejszego pisarza iberoamerykańskiego, twórcy m.in. „Stu lat samotności” czy Miłości w czasach zarazy”, czyli Gabriela Garcii Marqueza. Lata w spędzone w pisarskiej samotności wśród bliskich. Wnikliwa biografia pisarza, która opiera się wyłącznie na wypowiedziach bliższych i dalszych członków rodziny, znajomych i przyjaciół, którzy znali Gabo jeszcze z dzieciństwa. Zapis beztroskich czasów spędzonych u dziadka oraz w jezuickiej szkole, w której Gabito był prymusem. Biografia nie ciąży pomnikowym brązem ani nie jest pisana na klęczkach, ponieważ świadectwo bliskich jest szczere, naturalne w swojej wymowie i pozbawione patosu, do tego zaprawione szczyptą humoru niezliczonych anegdot z życia pisarza. Marquez wychowywał się w niezwykle barwnym otoczeniu, co zaważyło na jego późniejszej karierze zwieńczonej literacką nagrodą Nobla za „Sto lat samotności”. Czytelnik jest w stanie prześledzić wszystkie okoliczności, jakie miały miejsce przed napisaniem tej przełomowej powieści, oraz jak świat zareagował na nią po jej wydaniu. Dzięki tej książce miłośnikowi prozy Gabriela Garcii Marqueza łatwiej jest zrozumieć genezę jego twórczości. I jej wydanie akurat przypadnie prawdopodobnie na pierwsze dni zdjęciowe do pierwszej adaptacji jego najsłynniejszej powieści.\nOpis wydawcy: Powieść wszech czasów w nowym, pięknym wydaniu! Londyn, 1886 rok. Spotkanie na zaręczynowym przyjęciu staje się początkiem dramatycznych zdarzeń, które na zawsze dzielą zamożną mieszczańską rodzinę Forsyte’ów, a ich losy przez następne kilkadziesiąt lat śledzimy w trzech tomach tej mistrzowskiej powieści.\nŻaden z utworów Johna Galsworthy’ego, laureata literackiej Nagrody Nobla, nie cieszył się taką poczytnością jak „Saga rodu Forsyte’ów”. Co decyduje o tym, że ta książka intryguje czytelników do dziś? Krytycy pisali o epickim rozmachu i kronikarskim obiektywizmie, starannie wyważonej narracji, bezstronności i chłodnym dystansie w kreowaniu bohaterów. Zgoda, ale jest jeszcze jeden walor ? psychologia. Mistrzowskie operowanie introspekcją, opisy wahań moralnych i uczuciowych, finezyjne wyrażanie stanów wewnętrznych, szczególnie w sytuacjach krańcowych ? oto wartości, które decydują o tym, że „Saga rodu Forsyte’ów” brzmi ciągle świeżo i współcześnie. To one sprawiły, że książka była wielokrotnie ekranizowana, a ostatnia wersja serialu na jej podstawie zainspirowała m.in. twórców „Downton Abbey”.\nOpis wydawcy: Błyskotliwa opowieść o świecie, który przeminął wraz z wybuchem pierwszej wojny światowej. „Dziedzictwo” opowiada o dziejach dwóch rodów żyjących na przełomie XIX i XX wieku w kajzerowskich Niemczech: należących do berlińskiej żydowskiej burżuazji Merzów i arystokratycznych, pochodzących z sennego katolickiego południa Feldenów. Ich losy splatają się ze sobą na tle burzliwej historii zjednoczonych Niemiec, co prowadzi do skandalu politycznego i wielu tragikomicznych wydarzeń.\n„Dziedzictwo” to pierwsza, po części autobiograficzna powieść Sybille Bedford, w której pisarka nie tylko odtwarza niepowtarzalny nastrój dawno minionej epoki, lecz również z wielkim kunsztem ukazuje barwne portrety poszczególnych przedstawicieli dwóch rodzin.\nOpis wydawcy: Klasyka literatury postapo. Kultowa powieść wielokrotnego zdobywcy nagród Hugo i Nebula. Na jej podstawie powstał w 1977 roku film, była też inspiracją dla utworu legendarnej grupy Hawkwind.\nOpis wydawcy: „Sylwetki i cienie” to fascynująca kronika rodziny autora, który poszukując prawdy o swoich przodkach trafia na sprawy bardzo trudne, odkrywa rodzinne dramaty i zawikłania w wielką historię, a wszystko to opowiada z lekkością i humorem. Michał Rzecznik zaskoczy was różnorodnością rysunku i nowatorstwem. Będziecie podróżować z nim przez epoki, kraje i style artystyczne, a bohaterowie i bohaterki komiksu zostaną z wami na dłużej.\nOd czasu „Maczużnika” Rzecznik słusznie jest uważany za jednego z najodważniejszych i najciekawszych twórców polskiego komiksu. „Sylwetki i cienie” ugruntują pozycję autora w świecie komiksu.\nOpis wydawcy: Akcja „Nie przebaczaj” osadzona jest w dwudziestoleciu międzywojennym na Kresach Wschodnich. Komiks gatunkowo jest mrocznym westernem, którego inspiracji można szukać w filmach Quentina Tarantino, oryginalnej trylogii „Gwiezdnych Wojen” czy w westernach, takich jak „The Unforgiven” czy „Deadwood”.\n„Nie przebaczaj” opowiada o losach rodziny ? Eustachego, Marii i ich syna Tadeusza, którzy po pierwszej wojnie światowej powracają do majętności na Kresach Wschodnich. Tam przez lata wiodą spokojne życie, aż do momentu, kiedy do ich domu wdziera się banda Łazara. Rodzice Tadeusza zostają zamordowani, a on sam uratowany przez Widunję cudem uchodzi z życiem. Główna fabuła komiksu koncentruje się na zemście chłopaka.\nOpis wydawcy: Bezlitosna w osądzie i przezabawna w formie relacja o ponownym odkryciu Ameryki i poszukiwaniach idealnego miasteczka. Prawie nikt nie wyjeżdża z Des Moines w stanie Iowa. Jednak Bill Bryson wyjechał i po dziesięciu latach spędzonych w Anglii postanowił wybrać się do domu, który okazuje się dla niego? obcym krajem.\nW leciwym chevrolecie chevette Bryson pokonał prawie 14 000 mil na terenie trzydziestu ośmiu stanów, aby sporządzić ten zabawny i przenikliwy raport na temat kondycji małomiasteczkowej Ameryki. Od głębokiego Południa po Dziki Zachód, od miejsca urodzenia Elvisa po Custer?s Last Stand, Bryson odwiedza miejscowości, którym nadaje własne nazwy, sugerujące nudę, ospałość i monotonię. Jego nadzieje na znalezienie amerykańskiego marzenia kończą się koszmarem chciwości, ignorancji i zanieczyszczenia środowiska.\nOpis wydawcy: Analiza arcydzieła filmowego Federica Felliniego dotycząca jego fascynacji Jungiem, magią, telepatią oraz symboliką wody, ogniska domowego i tańca. Z unikatowymi fotosami z planu zdjęciowego.\nAutorem książki jest Lech Majewski, poeta, pisarz, malarz i reżyser urodzony w Katowicach, od 1981 pracujący przede wszystkim za granicą. Jego filmy, m.in.: „Rycerz”, „Lot Świerkowej Gęsi”, „Więzień Rio”, „Ewangelia wg Harry?ego”, „Basquiat” (scenariusz na podstawie jego książki), „Pokój saren”, „Wojaczek”, „Angelus”, „Ogród rozkoszy ziemskich”, „Szklane usta”, „Młyn i Krzyż” oraz „Onirica”, prezentowane były na największych festiwalach filmowych, zdobywając wiele nagród.\nOpis wydawcy: Gus jest początkującym pisarzem, który pracuje w sklepie ze starymi płytami. Ma problemy ze stworzeniem poważnego związku. Poznaje Clarę, która próbuje odzyskać kontrolę nad własnym życiem. Chce wyprowadzić się z kanapy w mieszkaniu najlepszej przyjaciółki, uzależnionej od portali społecznościowych Lucíi, która stale zmienia partnerów. „Listopad” to opowieść o rozstaniach, samotności i braku komunikacji we współczesnym społeczeństwie, przyprawiona szczyptą retro odniesień do klasycznego kina noir i muzyki jazzowej.\nOpis wydawcy: Odczyt z czarnej skrzynki: Lot 713 do Belize nigdy nie dotarł do miejsca przeznaczenia. Samolot znaleziono po dwóch dniach, lekko tylko uszkodzony, w gęstwinie lasu równikowego na Jukatanie, w pobliżu Uxmal. Po załodze i pasażerach nie było ani śladu. Zawartość czarnych skrzynek wprawiła specjalistów od aeronautyki w osłupienie: zamiast zapisu rozmów załogi z kontrolą lotu na taśmach znajdowały się niezwykłe historie, pozornie ze sobą niepowiązane, opowiadane monotonnym i zmęczonym głos, który z całą pewnością nie należał do żadnego z członków załogi?\nOpis wydawcy: Nietypowa powieść szpiegowska o niemożliwych do rozstrzygnięcia dylematach moralnych i niezwykle trudnych decyzjach, które mogą zaważyć na całym życiu? Cambridge roku 1937 pełne jest idei i idealistów, a Joan, która dotąd nie obracała się w wielkim świecie, jest nimi wprost oczarowana. Znajomość z przebojowymi Sonią i Leo, studentami rosyjskiego pochodzenia, coraz bardziej się zacieśnia, ale gdy lata uniwersyteckie dobiegają końca i rozpoczyna się dorosłe życie, trudno jest pozostać lojalnym w stosunku do dawnych przyjaciół.\nNiemal siedemdziesiąt lat później Joan Stanley zostaje oskarżona o zdradę państwową i przekazywanie ściśle tajnych informacji Sowietom. Kobieta utrzymuje, że jej decyzja była podyktowana osobliwymi czasami wojny. Joan Stanley skrywa tajemnicę. Przez pięćdziesiąt lat była kochającą matką, czułą babcią, we wtorkowe popołudnia adeptką malowania akwarelami, a w czwartkowe uczestniczką zajęć tanecznych. Aż do pewnego słonecznego wiosennego poranka? Ktoś bowiem odkrył jej latami tajoną tożsamość. Joan Stanley była szpiegiem.\nNa podstawie powieści powstał film z Judi Dench i Sophie Cookson w rolach głównych.\nOpis wydawcy: Debiut prozatorski jednego z najbardziej utalentowanych polskich muzyków, dwukrotnego zdobywcy platynowej płyty, nazywanego „nadzieją polskiego rynku muzycznego” ? Tomasza Organka. „Teoria opanowywania trwogi” to przepełniona odwołaniami do literatury, filmu, muzyki i popkultury opowieść o rezygnacji, zagubieniu w kapitalistycznej rzeczywistości, rozpadzie więzów rodzinnych. Zaskakująco wiarygodna powieść pokoleniowa o ludziach na skraju rozpaczy pisana z perspektywy człowieka, który osiągnął sukces. Błyskotliwa, cyniczna, ale niepozbawiona poczucia humoru. Fragment książki.\nOpis wydawcy: Z bliżej nieznanych przyczyn czterdzieści trzy kobiety, które nie wykazywały żadnych oznak ciąży, niespodziewanie rodzą. Siedmioro dzieci, które przyszły na świat w wyniku tego wydarzenia, zostaje adoptowanych przez Reginalda Hargreevesa. Gdy ktoś interesował się motywami takiego działania, Hargreeves zawsze odpowiadał, że zrobił to, „by ocalić świat”.\nScenariusz do albumu „Umbrella Academy: Suita apokaliptyczna” napisał wokalista My Chemical Romance, Gerard Way („Doom Patrol”). Całość narysował nominowany do nagrody Eisnera Gabriel Bá („De:Tales”, „Casanova”, „Daytripper: Dzień po dniu”), a pokolorował zdobywca nagrody Eisnera Dave Stewart. Okładki poszczególnych zeszytów namalował wielokrotny laureata nagrody Eisnera, James Jean. Niniejszy tom zbiera pierwszą sześciozeszytową serię, dwie krótkie opowieści oraz szkicownik, zawierający prace Bá, Jeana oraz Waya.\nOpis wydawcy: Kolejny tom popularnej serii Joanna Sfara o niezwykłym kocie, który dzięki pożarciu papugi zaczyna mówić. W tym epizodzie powracamy do Algieru. Rabin Sfar i jego kuzyn imam Sfar dyskutują o religijnych różnicach nie do pogodzenia. Kiedy jednak meczet zostaje zalany, rabin i imam zgadzają się, że muzułmanie mogą podczas prac remontowych modlić się w synagodze. Tymczasem kot rabina przeżywa trudne czasy: Zlabya urodziła urocze dziecko, co pogrążyło go w głębokiej zazdrości, a na domiar złego obce kocięta znalazły schronienie w synagodze… I jak one śmią pić mleko?\nOpis wydawcy: Zbawienie to obusieczny miecz. Dawno temu w zachodniej części Teksasu staruszek Emmett Quinlan umierał na Alzheimera. Jego syn Roy, poza wychowywaniem swojej córki, musiał patrzeć jak jego własny ojciec zmienia się w owładniętego nienawiścią starego potwora. Co gorsza, w ich stronę zmierzała trąba powietrzna, gotowa zniszczyć wszystko, co było ważne dla rodziny Quinlanów. Właśnie ta burza miała przynieść wiele zmian. Bowiem trąba powietrzna nie pochodziła z tego świata? i sprowadziła ze sobą coś wyjątkowego…\nEmmett Quinlan wyłonił się z gruzów swojego domu ściskając zaczarowany, niezniszczalny, trzy i pół metrowej długości gadający miecz o imieniu Valofax. A póki miał go w dłoni? znów był sobą. Nie miał Alzheimera. Znów pamiętał, jak się nazywa i rozpoznawał twarze najbliższych. Sęk w tym, kochani? że ten miecz nie należał do Emmetta. A jego prawowici właściciele nie cofną się przed niczym, żeby go odzyskać?\n„God Country” to ciesząca się uznaniem krytyków, bestsellerowa, spektakularna miniseria, opowiadająca o rodzinie, starości i pogodzeniu ze stratą. Do zespołu twórców należą autorzy „Buzzkill” i „Paybacks” oraz scenarzysta takich tytułów jak „Redneck”, „Babyteeth” i „Ghost Fleet”.\nOpis wydawcy: We współczesnym świecie niewolnictwo jest procederem nielegalnym. Mimo to kilkadziesiąt milionów ludzi nadal wegetuje pod jarzmem tej prastarej formy opresji, a ich liczba nieustannie rośnie. Kevin Bales opisuje różne postacie nowego niewolnictwa; wyjaśnia, z czego się ono bierze, jak funkcjonuje i dlaczego tak dobrze radzi sobie w realiach zglobalizowanej gospodarki. W tej poruszającej i gruntownie udokumentowanej historii Kevin Bales prowadzi nas od pakistańskich cegielni i tajskich domów publicznych do nowoczesnych biur międzynarodowych korporacji i? dalej. Proponuje, abyśmy poszukali wokół siebie śladów, jakie niewolnictwo odciska bezpośrednio na życiu każdego z nas.\nOpis wydawcy: Fragment rozmowy sprzed dekad utrwalony na taśmie. Listy słane w niebo do adresata nieobecnego od lat. Zapach ciasta z rabarbarem. Ufność, że wyczekiwane spotkanie nie będzie ostatnim.\nTematy: fantastyka i groza, featured, full-image, KBOOM, komiks, kryminał i sensacja, Kultura Gniewu, Marginesy, non-fiction, Państwowy Instytut Wydawniczy, poezja i dramat, Prószyński i S-ka, proza światowa, Rebis, Sine Qua Non, Sonia Draga, Timof i cisi wspólnicy, vis-a-vis/Etiuda, W.A.B., Wydawnictwo Komiksowe, Wydawnictwo Kurc, Wydawnictwo Od Do, Wydawnictwo w Podwórku, Zysk i S-ka\n« Będę pisać po swojemu – wywiad z Maciejem Siembiedą, autorem „Gambitu”\nRobert Małecki laureatem Nagrody Wielkiego Kalibru 2019 »


Strategia ruletki Labouchere\nDom » Ruletka w kasynach online » Strategie ruletki » Strategia ruletki Labouchere\nStrategia Labouchere jest szeroko stosowana w grach hazardowych. Może być z powodzeniem stosowany w ruletce i wielu fanów ruletki stosuje tę strategię. Ten system jest popularny ze względu na swój prosty algorytm. Zasadniczo nawet nowicjusz może skutecznie używać go w kasynie. Strategia ma wiele nazw. Na przykład, niektórzy gracze nazywają to „Skreślić” i „Split Martingale”. Ale porozmawiajmy o strategii i jej mechanizmie. Idea strategii Labouchere jest prosta. Pomaga zwiększyć szanse hazardzisty.\nJeśli chcesz najpierw wypróbować tę strategię, radzimy się przygotować. Musisz wziąć długopis / ołówek i kartkę papieru. Zacznijmy grać i nie zapomnij zapisać wszystkiego, co się dzieje. Zaczynamy od kilku cyfr, na przykład tylko czterech. Ok, załóżmy, że wybraliśmy 4, 1, 2 i 3. Teraz pora postawić zakład. Zgodnie ze strategią Labouchere, Twój pierwszy zakład powinien być sumą pierwszej i ostatniej liczby. W naszym przypadku będzie to 4 + 3 = 7. Następnie stawiamy pierwszy zakład, który wyniesie 7 monet. Grając strategią Labouchere, powinieneś preferować zakłady na równe pieniądze (z ~ 50% szansami). Takie zakłady są czerwone / czarne, kursy / parzyste i inne. Ok, jeśli wygraliśmy, powinniśmy przekreślić nasze wartości (4 i 3). Teraz mamy na kartce dwie ostatnie cyfry (1 i 2). Oznacza to, że nasz następny zakład będzie sumą liczby 1 + 2 = 3. W ten sposób stawiamy zakład równy 3 monety. Jeśli znowu nam się poszczęści i wygramy, powinniśmy wykreślić dwie cyfry. Teraz nasz arkusz jest pusty i możemy utworzyć nową listę liczb do przyszłych zakładów.\nAle spójrzmy, co by się stało, gdybyśmy doznali porażki. W porządku, załóżmy, że nasz pierwszy zakład za 7 monet zakończył się niepowodzeniem. Oznacza to, że straciliśmy 7 monet. Ok, teraz powinniśmy zapisać tę liczbę. Możemy napisać 7 na początku lub na końcu naszej listy liczb, to nie ma znaczenia. Powiedzmy, że dodaliśmy 7 na początek naszej listy i mamy na papierze: 7, 4, 1, 2, 3. Jeśli zrobimy to na odwrót, wstawiając 7 na końcu, otrzymamy: 4 , 1, 2, 3, 7. Nie ma problemu, przejdźmy do następnego zakładu. Jeśli 7 to pierwsza cyfra, nasz nowy zakład powinien wynosić 10 (7 + 3 = 10). Gdyby 7 znajdowało się na końcu listy, nasz zakład wynosiłby 11 (4 + 7 = 11). W każdym razie, jeśli teraz wygramy, powinniśmy wykreślić te dwie cyfry. Jeśli przegraliśmy zakład, dodajemy 10 lub 11 do naszej sekwencji. To proste, prawda?\nDlatego strategia Labouchere opiera się na prostej zasadzie włączania i wykluczania liczb. Z pewnością strategia Labouchere ma zalety i wady. Główną wadą jest wysokie ryzyko. Załóżmy, że przegrałeś kilka razy z rzędu. Oznacza to, że Twoje zakłady będą coraz większe! Dlatego istnieje ryzyko utraty dużych pieniędzy w krótkim czasie. Istnieje dobre rozwiązanie tego problemu. Kiedy czujesz, że zakłady stają się zbyt drogie dla Twojego bankrolla, dobrym pomysłem może być podzielenie kwoty zakładu. Powiedzmy, że Twój poprzedni zakład wynosił 20 monet i przegrałeś. Zamiast umieszczać 20 na początku lub na końcu sekwencji, wstaw 10 i 10. Na przykład, umieszczasz pierwsze 10 na początku, a drugie 10 gdzieś pośrodku. Twoja sekwencja będzie wyglądać następująco: 10, 16, 8, 2, 10, 4…\nStrategia Labouchere jest bardzo prosta. Widać, że algorytm systemu jest dość skuteczny. Nie musisz mieć specjalnej wiedzy ani umiejętności matematycznych, aby korzystać ze strategii Labouchere. W każdym razie ważne jest, aby ocenić swój bankroll. Musisz stworzyć odpowiednią strukturę obstawiania, która odpowiada Twojemu bankrollowi. Zacznij obstawiać z małymi limitami. Chroni cię przed bolesnymi stratami.


anie się do prezentacji wizualnej, która może skutkować dużym sukcesem marketingowym i sprzedażowym. W tym celu, przygotowując się do ważnego eventu, warto zastanowić się nad korzyścią, jaką przynosi wynajem mebli eventowy\nDodane: 09-02-2021 03:32\nJak zorganizować miejsce w torebceJak czyścić tapicerkę?Kartki i zaproszenia- wybór, tworzenie i wysyłaniePrawniczym okiemTanie pozycjonowanieImplantologia BytomProwadzić sprawy prawne? Czy warto?Klimatyzacja - zadbaj o serwisKilak porad odnośne noszenia kurtek i płaszczyNaklejki reklamowe i inne materiały drukowane - druk i poligrafiaMasz dom? Na pewno kiedyś przyda Ci się wynajem podnośnika koszowegoSpawanie - narzędziaNa temat: drewno i jego właściwościPraca ze zwierzętami\_Pomoc pupilom - o wetachCzego mogą potrzebować ludzie? O badaniach rynkowychO czystościChiny i Europa- różnice biznesoweCo warto wiedzieć o mechanice samochodowej i warsztatachJak poznać dobrą stronę wwwCo jeszcze warto pożyczyć na event czy inne okazjeMarketing poligraficznyKiedy potrzebujesz usług geodezyjnych ~ doit réguli?rement aller chez le dentiste Kilka ogólnych porad o wizycie u dentystyO indywidualnych projektach programów i aplikacjiCzy klimatyzacja to zbędny luksus?Zatęsknisz za tym krajemZwykła czy automatyczna? O bramach wjazdowychPrawo terazBudowa i maszyny


Tusk – obrońca „starej Unii” wbrew interesowi Polski - mPolska24\nRyszard Czarnecki, europoseł, PiS: Minister Jean Asselborn już raz dał popis swojej buty i arogancji, ale także głupoty, zabierając głos w imieniu kraju, który miał wówczas prezydencję w Unii Europejskiej, czyli Luksemburga, pod koniec ubiegłego roku. Zaatakował wtedy Polskę, było to krótko po wyborach, w których Polacy wybrali Prawo i Sprawiedliwość. Ze strony Asselborna natychmiast nastąpił „profilaktyczny” i brutalny atak. Szef luksemburskiego MSZ zasugerował, że nowo wybrane władze w Polsce nie szanują demokracji i tym podobne brednie. Odpowiem krótko: miej proporcje, mocium panie. Będąc szefem MSZ jednego z najmniejszych krajów UE, powinno się zabierać głos rzadziej, ale mądrzej. Pouczanie krajów takich jak Polska - kraj prawie 40 milionowy - przez reprezentanta tak niewielkiego kraju - zaledwie około550 tysięcznego - jest jak próba atakowania lwa przez pchłę. Wywołuje to co najwyżej uśmiechy i kpiny z pana Asselborna. Z drugiej jednak strony, jest to jeden z najdłużej urzędujących ministrów spraw zagranicznych kraju członkowskiego Unii, ponieważ swoją funkcję sprawuje już paręnaście lat. Na jego przykładzie widać, że ktoś, kto zbyt długo sprawuje funkcję ministerialną, zaczyna orbitować i odrywać się od rzeczywistości, widzieć to, co dzieje się poza jego gabinetem przez jakieś krzywe zwierciadło. Uważam, że jego wypowiedź nie tylko jest całkowicie prymitywna i aintelektualna, ale świadczy również o kompletnym niezrozumieniu nowej sytuacji w Europie przez stary unijny establishment, że należy tę wypowiedź oprawić w ramki i pokazywać wszystkim studentom politologii, jak bardzo przedstawiciele tzw. „starej Unii”, krajów szóstki założycielskiej, nie rozumieją nowej rzeczywistości europejskiej. Bełkot, który wczoraj usłyszeliśmy, jest najlepszym przejawem tej tendencji i jednoznacznie wskazuje na konieczność zmian traktatowych, o które apelował prezes PiS, Jarosław Kaczyński.\nData: 15.09.2016, 09:34\nTagi: #Donald_Tusk #przyszłość_Unii #Polska


Jak kupić mieszkanie nad morzem? - Kołobrzegu\nJak kupić mieszkanie nad morzem\nOferujemy łącznie aż 96 mieszkań z rynku pierwotnego w dwóch, 4-piętrowych budynkach zlokalizowanych w odległości 750 m od plaży. Do wyboru masz lokale jedno- i dwupokojowe o powierzchni użytkowej od 18,72 do 40,40m². Tak duży wybór ofert mieszkań w Kołobrzegu umożliwia zakup apartamentu idealnie dopasowanego zarówno wielkością, jak i układem, do indywidualnych potrzeb każdego klienta.\nSprzedaż mieszkań nad morzem w Kołobrzegu przez Nickel Development to przejrzysty proces. Sprawdź nasze propozycje na stronie internetowej - wybierz interesujący Cię metraż, lokalizację apartamentu, kondygnację oraz budynek. Skorzystaj z wyszukiwarki i wybierz mieszkanie swoich marzeń! Oprócz wizualizacji udostępniamy też plan mieszkania, szczegółowy opis wykończenia w standardzie deweloperskim oraz 2 warianty wykończeniowe wraz z wyposażeniem - wszystko po to, byś mógł dokładnie zapoznać się z ofertą zanim podejmiesz decyzję.\nWśród dokumentów dotyczących sprzedaży apartamentów inwestycyjnych nad morzem znajdują się również:\nwzór umowy deweloperskiej, którą podpiszesz kupując mieszkanie w Apartamentach Koło Brzegu,\nplan zagospodarowania przestrzennego całego osiedla,\nharmonogram prac deweloperskich,\ninformacje dot. standardu wykończenia części wspólnych,\ninformacje dot. standardu wykończenia hali garażowej.\nNie obawiaj się formalności, zakup mieszkania nad Bałtykiem z firmą Nickel będzie prostszy niż myślisz. Bezpiecznie przeprowadzimy Cię przez wszystkie etapy oraz doradzimy najdogodniejsze rozwiązanie. Co musisz zrobić?\nwybierz apartament, korzystając z naszej wyszukiwarki,


"Szkoły się bardzo dobrze przygotowały". Stachowiak-Różecka o edukacji w dobie pandemii - Polskie Radio 24 - polskieradio24.pl\nOstatnia aktualizacja: 05.09.2020 11:40\n- Model, który wypracował resort edukacji, zdaje egzamin. Ogromną pracę wykonali dyrektorzy szkół i samorządy. Trzeba nauczyć się odpowiedzialności - mówiła w Polskim Radiu 24 Mirosława Stachowiak-Różecka (PiS). Gośćmi audycji byli również Kamil Bortniczuk (Porozumienie), Marek Sawicki (PSL) oraz Beata Maciejewska (Lewica).\nRozpoczął się rok szkolny 2020/2021, w którym szkoły wracają do stacjonarnego nauczaniaFoto: East News/Grzegorz Press\nPrezydent: chcę zapytać szefa MEN o możliwe scenariusze dot. szkolnictwa\nNa ponad 48,5 tys. szkół i przedszkoli w trybie zdalnym pracują 54 placówki, a 22 w trybie zdalnym - podało Ministerstwo Edukacji Narodowej na podstawie danych otrzymanych od kuratorów oświaty, przekazanych przez dyrektorów przedszkoli, szkół i placówek oświatowych.\n👉 Bezpieczny początek roku szkolnego - stan na 4.09. W skali całego kraju blisko 48,5 tys. przedszkoli, szkół i placówek oświatowych pracuje w trybie stacjonarnym. W 54 przypadkach - tryb zdalny, w 22 - tryb mieszany. #BezpiecznyPowrótDoSzkoły #bezpieczeństwo #szkoła pic.twitter.com/EPlhVS4qll\nWiększość szkół działa tradycyjnie. MEN: tylko 59 placówek w trybie zdalnym lub mieszanym\nMirosława Stachowiak-Różecka (PiS), która była jednym z gości red. Małgorzaty Raczyńskiej-Weinsberg, zaznaczyła, że "dopóki nie zostanie wynaleziona szczepionka na koronawirusa, dopóty musimy się nauczyć żyć z pandemią". - Nie możemy sobie pozwolić na zamknięcie się w domach - gospodarka by tego nie wytrzymała - mówiła.\n51:11 [PR24] PR24 (mp3) 5 wrzesień_2020_09_05-10-06-17_for_media.mp3 Mirosława Stachowiak-Różecka: zarówno rodzice jak i uczniowie powinni się stosować do regulacji (Sztuka słuchania/PR24)\nMinisterstwo Zdrowia: nie ma informacji o masowych zakażeniach w szkołach\n- W mojej ocenie szkoły są bardzo dobrze przygotowane. Maseczki, płyny do dezynfekcji, regulacje... Model, który wypracował resort edukacji, zdaje egzamin. Ogromną pracę wykonali dyrektorzy szkół i samorządy. Trzeba nauczyć się odpowiedzialności - zarówno rodzice jak i uczniowie powinni się stosować do regulacji - tak jak my wszyscy. Żyjemy w jednej społeczności - podkreśliła.\n"Trzeba robić jak najwięcej testów"\nBeata Maciejewska z Lewicy skrytykowała strategię rządu. - Uczniowie poszli do szkół, czekamy, co się wydarzy. Zdaniem Lewicy to jest właśnie strategia rządu - wypycha się dzieci do szkoły i patrzy, co się wydarzy. Przekłada się bardzo dużą odpowiedzialność na dyrektorów szkół - stwierdziła.\n- Trzeba robić jak najwięcej testów, a przecież nauczyciele czy uczniowie nie są do tego obligatoryjnie zobowiązani. To jest początek tej dobrej ścieżki, którą proponujemy - mówiła.\nNa zarzuty poseł opozycji odpowiedział Kamil Bortniczuk (Porozumienie). - Nie jest prawdą, że odpowiedzialność społeczna została zepchnięta na dyrektorów szkół. Jest zupełnie odwrotnie - odpowiedzialność wzięło państwo, rząd. To minister zdecydował, że dzieci wracają do szkół - powiedział.\n- Na pewno interes społeczny nie wymaga tego, żeby przy każdej okazji straszyć Polaków koronawirusem - tak jak to robią niektórzy politycy opozycji - dodał.\nPropozycja "poważnej debaty"\nMarek Sawicki (PSL) zaznaczył, że "oczekuje od rządzących i opozycji poważnej debaty nt. reformy systemu nauczania w Polsce".\n- Dobrze, że rząd zdecydował się na stacjonarne nauczanie już od 1 września i że nie uległ pokusom przesuwania tego terminu. Od 6 miesięcy wiemy już więcej nt. pandemii - mówił, odnosząc się do nowego roku szkolnego 2020/2021, który rozpoczął się we wtorek.\nOd września podstawowym modelem pracy w szkołach są zajęcia stacjonarne (opr. Maria Samczuk/PAP)\nTytuł audycji: "Sztuka słuchania"\nGoście: Mirosława Stachowiak-Różecka (PiS), Kamil Bortniczuk (Porozumienie), Marek Sawicki (PSL), Beata Maciejewska (Lewica)\nZobacz więcej na temat: edukacja szkoła rok szkolny Koronawirus w Polsce nauczyciel dzieci kamil bortniczuk Marek Sawicki Małgorzata Raczyńska-Weinsberg Polskie Radio 24 infografika POLSKA\n"Rozpoczęcie roku szkolnego bardzo dobrze przygotowane". B. wiceminister edukacji o powrocie do nauki stacjonarnej\nOstatnia aktualizacja: 03.09.2020 18:40\n- Przygotowanie placówek oświatowych wypadło na "5". Negatywne opinie wskazujące na złe działania rządu w tym zakresie można włożyć między bajki, to stała narracja opozycji - powiedziała Teresa Wargocka, poseł Prawa i Sprawiedliwości, była wiceminister edukacji narodowej.\nNauka stacjonarna, według stanu na czwartek, odbywa się w blisko 100 proc. placówek oświatowych. Wyjątkiem jest 15 placówek, które pracują w trybie mieszanym i 54, które pracują w trybie zdalnym – poinformowało Ministerstwo Edukacji Narodowej.\nKoronawirus w Polsce a nauczanie w szkołach\nWargocka: wszyscy cieszą się, że są razem\nPo kliku miesiącach przerwy, najpierw spowodowanej wybuchem pandemii koronawirusa, a następnie przerwą wakacyjną, uczniowie w większości kraju powrócili do szkół. Teresa Wargocka oceniła, że przygotowanie placówek oświatowych wypadło na "5".\n11:47 PR24_MPLS 2020_09_03-17-35-33.mp3 Teresa Wargocka o rozpoczęciu roku szkolnego i komentarzach ze strony opozycji wobec działań rządu ("Rozmowa PR24")\n- W okresie wiosennym, gdy dzieci przez kilka miesięcy nie były w szkole, nauczyciele stanęli na wysokości zadania i na miarę swoich umiejętności poprowadzili zdalne nauczanie. Zrobili to dzięki ogromnemu wysiłkowi, należy im się ogromne podziękowanie. Doświadczenie koronawirusa spowodowało, że teraz powstaje szkolna wspólnota, wszyscy cieszą się, że są razem - podkreśliła.\n"Edukacja, szkoły, uczniowie zakładnikami w wojnie politycznej"\nPoseł odniosła się do opinii wskazujących na zamieszanie i nieodpowiednie działania rządu podjęte w związku z rozpoczęciem nauki stacjonarnej. - Można to włożyć między bajki, to stała narracja opozycji - stwierdziła w audycji "Rozmowa PR24".\nByła wiceminister edukacji dodała również, że "niestety edukacja, szkoły, uczniowie brani są jako zakładnicy w wojnie politycznej".\n- Bardzo ubolewam, że elementy tej wojny mają miejsce w pandemii. Słyszałam, że Lewica przygotowuje wniosek o odwołanie ministra Piontkowskiego. To po prostu niegodne, uderza to w nasz wspólny interes narodowy, by przejść przez chorobę z jak najmniejszymi stratami - podkreśliła i zaznaczyła, że doszło do bardzo dobrze przygotowanego rozpoczęcia roku szkolnego.\nGość: Teresa Wargocka, Prawo i Sprawiedliwość\nZobacz więcej na temat: Polskie Radio 24 POLSKA edukacja Adrian Klarenbach rok szkolny szkoła szkoła podstawowa Koronawirus w Polsce nauczyciel


Zerknij na niezwykle znaczące tłumaczenia prawnicze - Logo builders\nPrzekłady prawnicze to jeden z największych i cały czas rozkręcających się segmentów specjalizacji tłumaczeniowej. Teksty prawnicze dotyczą zwykle umów, pełnomocnictw, dokumentów założycielskich spółek, pism sądowych, lub wyroków prawnych.\nTłumaczenia prawnicze są nadzwyczaj znaczące w aktywności praktycznie każdej firmy, lecz także osób fizycznych. Jest to przede wszystkim język profesjonalny, o niezwykle wysokim stopniu sformalizowania i bardzo precyzyjny. Terminologia jest tu skrupulatna, zależna od kontekstu w którym się poruszamy i wolna od przeróżnych wykładni, z jakimi mamy do czynienia w języku potocznym.\nW wyznaczonych sytuacjach pisma prawnicze, bądź prawne wymagają tłumaczenia uwierzytelnionego. Nastręcza to od tłumacza zapewnienia najwyższej sumienności, także fachowości przekładu.\nTen przedstawiany tekst jest niesamowicie zajmujący? Więc odszukaj więcej tutaj (https://www.chojnice.com/wiadomosci/teksty/Pozycjonowanie-w-agencji-Artefakt.pl-dlaczego-warto-nawiazac-wspolprace/27633), aby odkryć jeszcze więcej faktów na opisywany temat.\nTłumaczenie uwierzytelnione wymagane jest również na ogół w kontaktach z urzędami, tylko takie tłumaczenie ma bowiem moc legislacyjną równorzędną z oryginałem.\nAgencja tłumaczeń zajmuje się tłumaczeniem tekstów użytkowych. Poza obsługą przekładów języka ogólnego, agencje specjalizują się w robieniu tłumaczeń fachowych w danej dziedzinie. Specjalizacja wymaga stworzenia dobrze wykwalifikowanego kolektywu profesjonalnych translatorów, doradców z danej dyscypliny, także fachowych korektorów.\nTłumaczeniem tekstów prawniczych zajmują się przeważnie prawnicy, bowiem ich budowa i zakres tematyczny wymagają dokładnego doboru nomenklatury i równobrzmiącej budowy gramatycznej tekstu. Tekst prawniczy po tłumaczeniu musi przede wszystkim być dokładnym oddaniem zawartości oryginału i niezwykle ważne jest, ażeby jego znaczenie było takie samo, aby nie przynosiło swobody w interpretacji ani niejasności. Dużo tego typu dokumentów posiada określoną składnię i musi wymieniać właściwe określenia prawnicze i wyrażenia.\nUstawa przewiduje, że tłumaczenia prawnicze, ani treści prawne nie muszą być przekładane przez prawnika.\nJeżeli fascynuje Cię ten temat, odszukaj więcej tutaj (https://www.ehrle.pl/pl/firma/praca-w-ehrle/) faktów na taki wątek, które okażą się niesamowicie fascynujące i na pewno wciągną Cię całkowicie.\nWykształcenie prawnicze nie stanowi obowiązkowej kwalifikacji także dla tłumaczy przysięgłych. Za perfekcyjną traktuje się sytuację, gdy tłumacz jest równocześnie prawnikiem i filologiem.\nKategoria: Usługi świadczone firmom Usugi marketingowe dla firm Tagi: dokument, prawnik, translatorzy


Zaczynamy ze stanicy wodnej w Starym Folwarku na północnym skraju jeziora Wigry. To ośrodek PTTK ze smutnym domem wczasowym, płatną toaletą i strzeżonym kąpieliskiem. Pod koniec sierpnia mimo ładnej pogody tylko niedobitki wczasowiczów. Dziesiątki kajaków czekają na chętnych. Wybieramy żółty, chyba najładniejszy, ze szczelnymi lukami i poduszkami na oparciach. Wiosła tradycyjne, drewniane.\nJest piąta po południu. Energicznie przecinamy niewielką zatokę, która dzieli nas od cypla z rozsławionym przez Papieża klasztorem Kamedułów. Mało kto pewnie wie, że to miejsce ma długą, także pogańską historię. W XIII w. była to wyspa z jedną z ostatnich osad Jaćwingów pobitych i wysiedlonych przez Krzyżaków. Potem wyrósł dwór myśliwski, w którym bawili polscy królowie i litewscy książęta, a dopiero w 1667 r. Jan Kazimierz przekazał ostrów kamedułom. Położony w sercu puszcz musiał być idealnym schronieniem dla zakonników, którzy zgodnie z XI-wieczną doktryną św. Romualda łączą regułę benedyktyńską z eremityzmem. Klasztor został ukończony w połowie XVIII w. Z inicjatywy przeora ściągano osadników i zakładano nowe wsie (tak w 1715 r. powstały Suwałki), ale już w niecałe stulecie później władze pruskie zlikwidowały klasztor i przekazały budynek nowemu biskupstwu.\nZniszczony przez dwie wojny światowe kompleks zaczęto remontować w latach 60. Pustelnie wybielono, pokryto czerwoną dachówką i zamieniono w pokoje gościnne Domu Pracy Twórczej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Mijamy różową bryłę kościoła z dwiema smukłymi wieżami wystającymi ponad ciemną zieleń drzew. Betonową rurą przepychamy kajak przez płyciznę pod groblą usypaną jeszcze przez zakonników.\nJesteśmy z powrotem na Wigrach, ale nie na długo. W gęstych szuwarach znajdujemy przesmyk na Czarną Hańczę. Jedna z najpiękniejszych polskich rzek tylko przecina największe jezioro Suwalszczyzny, ale zasobna w jego wody tworzy odtąd znacznie lepsze warunki do spływu niż w górnym biegu. Za drewnianym mostem jeziorko Postaw. Jest tak, jak sobie wymarzyliśmy - ciszę mąci tylko plusk wioseł. Przez pierwsze kilometry rzeka wije się wśród pól i łąk. Ma kilka, najwyżej kilkanaście metrów szerokości. Co pewien czas mijamy opustoszałe biwaki, które od paru lat wyrastają jak grzyby po deszczu. Zbite z desek reklamy wciąż zaskakują - nie tylko "kawa i herbata", ale też "domowe obiady na zamówienie", a nawet "możliwość doładowywania telefonów komórkowych"\nWpływamy na teren Wigierskiego Parku Narodowego i po kilkunastu minutach docieramy do Maćkowej Rudy. Wieś (trzy sklepy, poczta) leży na małej skarpie. Rzeka styka się z nią na krótkim odcinku i niespodziewanie skręca na północ. Za długim meandrem płyniemy między wyspami sitowia i pałek. W wąskich rozgałęzieniach natykamy się na pierwsze łabędzie - białe plamy na naprawdę czarnej Hańczy. Choć niebo już szarzeje, to wcale nie późna pora, lecz głębokie, piaszczyste dno i kamienie nadają wodzie ten smolisty kolor. Dzień kończymy w Wysokim Moście. To osada na skraju Puszczy Augustowskiej, na prawym brzegu rzeki. Nie wysiadamy przy moście, lecz pchamy się ścieżką wygryzioną przez bobry w gęstej olszynie. Plastikowy kajak błyszczy w poświacie księżyca na ściernisku (dopiero nazajutrz zobaczymy, że to karłowaty owies, który zmarnowała susza). Nocujemy w pobliskim gospodarstwie.\nLeniwy, słoneczny poranek. Za mostem rzeka zaczyna meandrować i wtedy z trzcin wynurza się handlowa pychówka. Kobieta w chuście - upewniwszy się, że ją dostrzegamy - macha tekturową reklamą na kiju. Chwytamy się burty, a sprzedawczyni wyciąga spod śnieżnobiałej serwety drożdżówki z jagodami i słodkim serem. Drugie śniadanie jemy w nieczynnej stanicy na następnym zakręcie (trójkątne, zmurszałe domki i barak od trzech lat zamknięty na kłódkę).\nWpływamy do lasu. Bystry nurt zarzuca kajakiem na zakolach, omijamy zwalone pnie. Między konarami drzew maleńkie zatoczki wciskają się w pachnący świerkowy las. Błękitne ważki niczym helikoptery krążą nad nami, a kaczki gonią kajak w nadziei na okruchy chleba. Kawałek w dół - Studziany Las. Wieś ciągnie się wąskim pasem na lewym brzegu rzeki (do wyboru są dwa nurty). Rozchwiane pomosty prowadzą do oblepionych gliną drewnianych bani. Ten rodzaj sauny to dziś spora atrakcja turystyczna, ale i żywa tradycja, którą zaszczepili tu staroobrzędowcy (ludność pochodzenia rosyjskiego, która nie uznaje reform przeprowadzonych w prawosławnej Cerkwi przez patriarchę Nikona w latach 1653-56). Uciekając przed prześladowaniami osiedlili się w XVIII w. na Suwalszczyźnie, m.in. we wsiach wzdłuż Czarnej Hańczy - Rosochatym Rogu, Mikołajewie, Budzie Ruskiej, Pogorzelcu. Dziś żyje w okolicy około 600 starowierców. Z jednego z pomostów przywołuje nas starsza kobieta. Proponuje świeże jaja, małosolne ogórki, dojrzałe pomidory, domowe wino i szarlotkę, której nie potrafimy się oprzeć. - Płynie tam kto jeszcze? Nie? To już koniec sezonu No to weźcie jeszcze ogórki, za pół ceny - namawia. Co robić - bierzemy.\nPo paru kilometrach we wsi Gulbin przepływamy pod mostem kolejki wąskotorowej. Długi nasyp ciągnie się od Płociczna na zachodnim krańcu Wigier aż do granicy z Białorusią. Kolejkę uruchomili Niemcy w czasie I wojny światowej, by zwozić drewno do tartaku w Płocicznie. Ostatnio ciuchcię przywrócono do życia - latem wozi turystów na dziesięciokilometrowym odcinku wzdłuż południowego brzegu Wigier.\nKolejna osada to Tartaczysko. W połowie XIX w. założono tu jedną z ostatnich na Suwalszczyźnie smolarni. Wcześniej pod kuratelą kamedułów drwale, rudnicy (hutnicy), bartnicy, a przede wszystkim właśnie smolarze trzebili lasy tak intensywnie, że jeszcze przed likwidacją klasztoru odebrano zakonnikom część najbardziej zniszczonych włości. W drugiej połowie XIX w. większość osad przekształciła się we wsie rolnicze, jedynie w nazwie zachowując pamięć o dawnych zajęciach (Maćkowa Ruda, Smolniki, Tartaczysko).\nW Głębokim Brodzie (sklep, poczta, stacja benzynowa) przecinamy szosę Augustów - Sejny i z powrotem zanurzamy się w lesie. Po dwóch kilometrach stanica PTTK Frącki na wysokiej skarpie. Na obiad i kąpiel stajemy przy pomoście kilkaset metrów dalej. Tu zaczyna się najpiękniejszy moim zdaniem odcinek Czarnej Hańczy. Rzeka ostro meandruje w gęstych szuwarach, spoza których prawie nie widać świata. Tylko czasem pagórek, spadzisty dach drewnianej chaty, łaciata krowa czy pole biwakowe na skraju podmokłej łąki. Dwie wsie po parę chat - Okółek z mostem drewnianym (sprawia wrażenie, jakby miał się zaraz zawalić) i Dworczysko z betonowym, a za nimi puszcza. Ciepłe promienie słońca tylko gdzieniegdzie prześwitują przez świerki, graby i kilkusetletnie dęby. U podnóża wysokich skarp głóg, bez, a czasem zdziczała grusza czy jabłoń. Omijamy wystające konary. Za Jałowym Rogiem (stanica) wielka polana i wieś Rygol. Rzeka nagle się kończy - główny nurt zamienia się w Szlamicę, a węższa odnoga tuż przed mostem odbija w prawo i łączy się z Kanałem Augustowskim. Tutaj znów wybór - w lewo granica państwa, w prawo Augustów. Wybieramy tę drugą trasę (spływ na Białoruś jest od niedawna możliwy, ale wymaga zezwoleń).\nKanał został wykopany ręcznie w pierwszej połowie XIX w., by uniezależnić Polskę od celnego dyktatu Prus w handlu poprzez port w Gdańsku. 102-kilometrowa droga wodna z 18 śluzami połączyła Biebrzę (a więc i Wisłę) z Niemnem. Towary (głównie drewno) spławiano do połowy zeszłego stulecia, ale już w okresie międzywojennym kanał stał się przede wszystkim atrakcją turystyczną. Wciąż czarna, ale już prawie stojąca woda nie niesie tak jak bystry nurt rzeki. Po kilkuset metrach pierwsze śluzowanie (bilet normalny 3,20, studencki 1,60 zł, po godz. 16 dwa razy drożej). Przez uchylone wrota wpływamy do 40-metrowej komory. Woda podnosi się o 2,5 m, widzimy teraz położony nieco na uboczu oryginalny, drewniany dworek śluzowych z XIX w. ze spadzistym dachem. Zbliża się wieczór, nie mamy więc czasu na zwiedzanie stuletniego kościoła w Mikaszówce (ciekawe zdobienia z rogów jeleni i łosi). Za kolejną śluzą wpływamy na jezioro Mikaszówek i większe Mikaszewo, które Melchior Wańkowicz opisywał jako najpiękniejsze w Polsce. Schronienie znajdujemy w opuszczonym harcerskim obozowisku; po przeciwnej stronie jeziora widać bindugę z paroma namiotami i dogasającym ogniskiem. Na kolację zostało nam sporo jagodzianek i szarlotka.\nRano siąpi deszcz, ale szybko się przejaśnia. Pierwsza para łabędzi uporczywie domaga się resztek podczas śniadania, druga nie chce ustąpić z drogi przed śluzą Perkuć. Kolejne już nie zwracają na nas uwagi, łowią coś między białymi grzybieniami i żółtymi grążelami na Jeziorze Krzywym. Dwukomorowa śluza Paniewo podnosi nas na jezioro o tej samej nazwie. Umocniony drewnianymi palami fragment kanału z wrakiem stateczku, a dalej Jezioro Orle ze wsią Płaska na lewym i Gorczycą na prawym brzegu. Gdzieniegdzie rozbite namioty, czasem rybak, ale wszędzie cisza. Za następną śluzą długie i wąskie Jezioro Gorczyckie. Kaczki wygrzewają się na zwalonych pomostach i palach zacieśniających się w parokilometrowy leśny fragment kanału.\nPo chwili wahania rezygnujemy z pomysłu dotarcia do Augustowa i odbijamy w Suchą Rzeczkę. Ten krótki łącznik zasila kanał w najwyższym jego punkcie wodami jeziora Serwy. Na końcu czeka nas przenoska, a po niej sprint przez całe Serwy wzdłuż wysp - Sosnowej, Lipowej i Dębowej - przed nadciągającą burzą. Już w strugach deszczu ładujemy kajak na przyczepę samochodu, który wiezie nas do Bryzgla nad Wigrami (ok. 15 km, kurs 70 zł).\nZnów świeci słońce, a my mamy wolną drogę do Starego Folwarku. Jezioro, jedno z największych i najgłębszych w kraju, ma kształt litery S - musimy przepłynąć trzy czwarte jego długości. Mijamy wyspy Ostrów i Krowią (rzeczywiście pasą się krowy) i przyspieszamy, bo deszcz zdaje się jednak nas gonić. Na dodatek wzmaga się boczny wiatr i fale spychają kajak w szuwary. Na horyzoncie tylko lasy i dopiero za cyplem Wysoki Wągieł (największe przewężenie) dostrzegamy klasztorne wieże. Jeszcze ponad godzina mozolnego wiosłowania pod wiatr. Kormorany i perkozy, jakby kpiąc z naszego wysiłku, znikają pod wodą i zaraz wynurzają się w zupełnie innym miejscu. Po lewej platforma widokowa w Cimochowiznie. Wkrótce opłyniemy wigierski półwysep i ujrzymy stanicę w Starym Folwarku\nW trzy dni przepłynęliśmy 80 km\nSkąd ta Hańcza\nNazwa Hańcza pochodzi być może od słów "gana cze" (dosyć tutaj), które miał wypowiedzieć litewski książę Trojden w czasie wojny z Mazurami w 1282 r., gdy wyparty nad rzekę postanowił nie cofać dalej wojsk. Inna wersja podaje jako źródłosłów jaćwieskie "anczia" - długa, wąska rynna. Nazwa Wigry wywodzi się bądź od "wygrać" - królowa Bona miała wygrać te ziemie w karty, bądź od litewskiego "wingas" - przylądek.\nKajaki i noclegi\nKajaki: Forma-T - kajak/kanoe od 18/25 zł/dzień, przewóz osób i sprzętu - 2 zł/km, Stary Folwark, tel. 0 87 566 48 38, 0 661 078 886, http://www.forma-t.com.pl ; Zbigniew Trocki - kajak - 20 zł, Wysoki Most, tel. 0 87 516 41 83, 0601 401 179.\nBiwakowiska: liczne na całej trasie - ok. 3 zł/osoba, bania - ok. 80 zł/8 osób (m.in. Okółek, tel. 0 87 641 87 93).\nAgroturystyka: dwójka ok. 25 zł/osoba, domek 4-6 osób ok. 150-250 zł; m.in. Wigry, tel. 0 87 563 70 42; Maćkowa Ruda, tel. 0 87 516 42 14, 0 509 69 09 43; Głęboki Bród, tel. 0 87 516 52 05, 0 607 622 612, http://www.staralesniczowka.aqa.pl ; Płaska, tel. 0 87 641 87 54, 0609 536 068; http://www.suwalszczyzna.com.pl/baza/agro.htm , http://www.suwalszczyzna.net


ACTIVECOnews » 50 mln zł na Ogólnopolski Program Rozwoju Kompetencji\n50 mln zł na Ogólnopolski Program Rozwoju Kompetencji\nPosted On 16 Cze 2014\nPrzedtem zamawialiśmy konkretne kierunki kształcenia, teraz zamawiamy kompetencje na wszystkich kierunkach studiów. Wierzymy, że dzięki tej zmianie filozofii absolwenci będą mieli większe szanse na rynku pracy i zmniejszy się bezrobocie wśród młodych. Uczelnie zaś zyskają możliwość poprawy jakości studiów i nowego podejścia do kształcenia – podkreślała minister nauki prof. Lena Kolarska-Bobińska.\nDzięki kierunkom zamawianym zmieniła się struktura kształcenia i zwiększyło się zainteresowanie młodzieży studiowaniem kierunków ścisłych i technicznych. Uczelnie zacieśniły współpracę z gospodarką. Teraz stawiamy na wzmocnienie kształcenia praktycznego, a także na rozwój kompetencji interpersonalnych, analitycznych czy przedsiębiorczości- mówiła minister nauki.\nProgram Rozwoju Kompetencji to nie tylko wzmacnianie najważniejszych kwalifikacji i kompetencji poszukiwanych na rynku pracy, ale także wspieranie nowoczesnych metod dydaktycznych, nacisk na zajęcia warsztatowe, na wykorzystanie nowych technologii w edukacji wyższej i wspieranie kształcenia modułowego oraz interdyscyplinarności studiów. Nasz pilotaż to krok w kierunku otwartej nauki, która będzie kształciła kreatywnego, otwartego, myślącego obywatela. Ta polityka jest zbieżna z wytycznymi Unii na najbliższe lata i zmierza do zacieśniania współpracy uczelni z przemysłem. Podobne wnioski płyną z raportu podsumowującego program kierunków zamawianych- mówiła prof. Lena Kolarska-Bobińska.\nProf. Lena Kolarska-Bobińska opowiedziała nie tylko o planach, ale także o wnioskach, jakie płyną z raportu podsumowującego Program Kierunków Zamawianych. Zyskali na nim nie tylko studenci, uczelnie czy pracodawcy, ale całe społeczeństwo. W ramach programu kierunków zamawianych rząd od 2008 roku wspiera studia uznane przez ekspertów za kluczowe dla konkurencyjności polskiej gospodarki. W jego ramach uczelnie mogły skorzystać z 1,2 mld zł na poprawę jakości kształcenia, współpracę z pracodawcami, stypendia motywacyjne dla studentów (do 1000 zł miesięcznie) i zwiększanie liczby studiujących kierunki techniczne, matematyczne i przyrodnicze.\nCo czwarta uczelnia, podejmując decyzję o uruchomieniu naboru na kierunki zamawiane, konsultowała się ze środowiskiem pracodawców. Aż 41 proc. uczelni prowadzących studia zamawiane współpracowało z kilkoma pracodawcami, 17 proc. pochwaliło się współpracą z więcej niż 20 firmami. 82 proc. stworzyło ofertę praktyk i staży zawodowych, 60 proc. organizowało wyjazdy studyjne, m.in. do dużych firm. Bardzo dobre efekty dały też zajęcia wyrównawcze z matematyki, fizyki czy chemii. I co najważniejsze, większość studentów kierunków zamawianych znalazło pracę zgodną ze swoimi kwalifikacjami, które pozawalają realizować ich pasje – mówił zastępca dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju Leszek Grabarczyk. Według badania, absolwenci kierunków zamawianych lepiej radzą sobie na rynku pracy – 54 proc. z nich pracuje w zawodach zgodnych z kwalifikacjami zdobytymi podczas studiów.\nKierunki zamawiane – przewodnik po raporcie PSDB.\nLink do filmu o kierunkach zamawianych.\nPrzewodnik po programie Erasmus+ już dostępny w polskiej wersji językowej


Historia Ochotniczej Straży Pożarnej w Kłecku\nPod koniec 1891 roku powstała w Kłecku Straż Pożarna. Historia powstania straży pożarnej nierozerwalnie łączy się z ciągłą walką człowieka z ogniem. Plagą dawnych miast były pożary. Kłecko również padało jego pożodze. Ks. Józef Dydyński w „Wiadomościach historycznych o Mieście Kłecku” pisze: Po zgorzeniu miasta na początku XV wieku odnowił król Kazimierz Jagiellończyk przywilejem swoim z roku 1450 wszystkie prawa i swobody, a przede wszystkim dozwolił mieszczanom wolnego sprowadzania z borów królewskich potrzebnego drzewa budulcowego na odbudowanie się miasta”. „Później w roku 1510 powtórnie całe miasto ogniem spłonęło, przyczem wszelkie dokumenta tak miejskie jako i kościelne się popaliły”. W 1811 r. 24. kwietnia spłonął rynek wraz z kościołem św. Krzyża i św. Marcina. O ostatnim udokumentowanym pożarze pisze w swym życiorysie znamienity Kłecczanin prof. Władysław Nehring „straszny pożar wielką część miasta w perzynę zamienił, rodziców moich na szczupłym mieniu zrujnował niemal zupełnie”. Z tych kilku opisów wynika, że mieszczanie kłeccy nie raz musieli stawiać czoła pożarom, które niszczyły ich domostwa i mienie. W II połowie XIX wieku mimo , że Kłecko było pod zaborem pruskim, aktywność jego mieszkańców była bardzo duża. W tym miejscu można zaznaczyć, że w Kłecku jako w jednym z pierwszych miast powstało „Towarzystwo Pożyczkowe dla miasta Kłecka i okolicy” bo już w 1868 roku. Następnym było Towarzystwo Przemysłowców, które powstało w 1875r. I gdy zaczęły powstawać straże pożarne w Gnieźnie i innych miastach powiatu gnieźnieńskiego nasi mieszkańcy również zaczęli tworzyć straż w Kłecku. Informacji o samym początku niestety nie ma. Nie wiemy kto był jej założycielem i kto był pierwszym prezesem. Pierwszą wzmianką jest, że w początkowym okresie nasza straż dysponowała sprzętem bardzo prostym, a mianowicie ręczną sikawką, toporami, wiadrami. Dopiero w 1898 roku sikawkę ręczną zastąpiła sikawka kołowa. Brak jakichkolwiek informacji co działo się w latach następnych. Wiadomo jedynie, że kłeccy strażacy aktywnie walczyli w pierwszej wojnie światowej, a następnie w Kompanii Kłeckoskiej Powstania Wielkopolskiego w latach 1918/1919r. Wielu strażaków poległo w tych działaniach wojennych. Zaraz po wojnie jednak reaktywowali swoją jednostkę.\n1.\tGrochowski Klemens\tAptekarz\t1.01.1904r.\n2.\tPierański Władysław\tKupiec\t25.09.1904r\n3.\tBasler Julius\tMistrz piekarski\t1.12.1904r\n4.\tMuszyński Stanisław\t28.12.1904r\n5.\tMuszyński Władysław\tKupiec\t1.07.1905r.\n6.\tToller Albert\tKupiec\t1.07.1906r.\n7.\tTomczak Franciszek\tKupiec\t5.09.1909r\nNajwiększy rozwój straży przypada na lata 1924 – 1938. W okresie jak naczelnikiem był Edward Bennewitz Ochotnicza Straż Pożarna w Kłecku była jednostką przodującą w powiecie gnieźnieńskim. Na uwagę zasługuje fakt, że nasza straż miała w tym okresie własną orkiestrę dętą. Okres II wojny światowej to następny tragiczny okres w dziejach naszej straży. Ostatni prezes kłeckiej straży przed wojną Jan Lapis zostaje dowódcą Obrony Cywilnej Kłecka w pierwszych dniach września 1939r. Wraz z innymi stawiają czynny opór z bronią w ręce przeważającym siłą wroga. Po przełamaniu naszego heroicznego oporu i wtargnięciu wojsk niemieckich do Kłecka, rozpoczyna się krwawy odwet, w którym ginie wielu strażaków z Janem Lapisem na czele.\nZaraz po przejściu frontu, w marcu 1945 roku odbyło się zebranie członków, gdzie dokonano wyboru nowego zarządy, a mianowicie:\nBardzo często w naszej straży służyły rodziny: ojciec z synem lub synami, bracia, mąż z żoną i dziećmi. Do takich rodzin strażackich możemy zaliczyć: Muszyńskich, Bennewitzów, Basińskich, Stachowiaków, Knasiaków, Lehmanów, Demborskich i Wieruszewskich\nTo w skrótowej formie o ludziach, którzy nie żałowali i nie żałują swej pracy, swych sił, odwagi i umiejętności na rzecz Ochotniczej Straży Pożarnej w Kłecku.\nSprzęt jakim dysponowali nasi strażacy, jak już wspomniano na początku był sprzętem bardzo prymitywnym, ale wraz z ze zdobyczami techniki w Kłecku pojawiał się co rusz nowy sprzęt:\nZnane są trzy lokalizacje strażnicy w Kłecku. Pierwszą była strażnica na posesji ówczesnego skarbnika Wawrzynkiewicza tzn. druga nieruchomość po zachodniej stronie ul. Dworcowej licząc od rynku. Na rogu ul. Dworcowej i Jeziornej w domu Bennewitzów mieścił się „Punkt meldunkowy straży pożarnej”. Następnie jeszcze przed II wojną strażnicę przeniesiono na róg ulic Paderewskiego i Targowej. A w 1967 roku po wybudowaniu przeniesiono się do obecnego budynku.\nW latach międzywojennych na rozwidleniu ul. Dworcowej i Cmentarnej wybudowano wspinalnię, która służyła jako wieża treningowa przy nauce wspinania, suszono na niej węże i przypuszczalnie służyła jako wieża obserwacyjna. W 2000 r. wieżę ze względów bezpieczeństwa zdemontowano i po gruntownym remoncie postawiono, ale już przy strażnicy.\nW latach 1977 – 1991 funkcjonowała w naszej straży druga w historii strażacka orkiestra dęta, której kapelmistrzem był Edmund Skrzetuszewski.\nStrażacy nasi oprócz pełnienia swej zaszczytnej służby, biorą czynny udział w życiu społeczno – kulturalnym Kłecka. Współpracują z Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Kultury przy organizowaniu Dni Kłecka, Dożynek Gminnych i in. Współpracują ze szkołami na naszym terenie zapoznając dzieci i młodzież z przepisami przeciwpożarowymi, robiąc pokazy sprzętu i jego działania. Współpracują z parafią pełniąc warty przy „grobie Chrystusa” czy np. warty adoracyjne przy odwiedzającym naszą parafię relikwiarzu św. Wojciecha i wielu innych. Organizują Dni Ochrony Przeciwpożarowej i Dni Strażaka. Po podpisaniu przez władze Kłecka porozumienia o współpracy z niemiecką gminą Rosche, nasza straż również nawiązała współpracę z tamtejszą strażą pożarną Za swoją pracę otrzymują wysokie odznaczenia państwowe i branżowe. Uczestniczą i sami organizują zawody strażackie, w których często zajmują wysokie pozycje. Nie ma uroczystości w naszej Gminie, aby nie uczestniczył w niej poczet sztandarowy ze sztandarem Ochotniczej Straży Pożarnej w Kłecku. Swoją aktywnością zarażają młodzież, która ciągle zasila jednostkę w Kłecku.\nOpracował Jacek Molenda\nPowered by PHP-Fusion © 2003-2006 BlackF Theme by: Fusion-MC 528677 Unikalnych wizyt