Jak działa pulsoksymetr i jak z niego korzystać?\nPulsoksymetr to urządzenie, które pozwala w łatwy sposób sprawdzić stopień wysycenia hemoglobiny tlenem i odpowiednio wcześnie wykryć niewydolność oddechową. Kiedy warto korzystać z pulsoksymetru? Jak interpretować uzyskane wyniki badania.\n1. Pulsoksymetr - czym jest i jak działa?\n2. Zastosowanie pulsoksymetru\n3. Rodzaje pulsoksymetrów\n4. Wyniki pomiarów pulsoksymetrem - jak je interpretować?\n5. Pulsoksymetr a COVID-19\n6. Jak korzystać z pulsoksymetru w domu?\n7. Najczęstsze problemy podczas korzystania z pulsoksymetrów\nPulsoksymetr - czym jest i jak działa?\nPulsoksymetr to urządzenie elektroniczne, przeznaczone do pomiaru saturacji i tętna (pulsu). Posiada diody, emitujące światło o określonej długości fali. Przechodzi ono przez tkanki (najczęściej palec) i jest odbierane przez detektor, znajdujący się po drugiej stronie pulsoksymetru. Podczas przechodzenia światła przez tkanki, dokonuje się pomiar saturacji krwi (SpO2), czyli stopnia wysycenia krwi tlenem. W organizmie, tlen transportowany jest do wszystkim komórek dzięki hemoglobinie. We krwi znajduje się zarówno hemoglobina, do której przyłączony jest tlen, jak i taka, która nie jest związana z cząsteczkami tlenu. Badając stopień pochłaniania emitowanego przez pulsoksymetr światła czerwonego i podczerwonego, urządzenie to sprawdza poziom nasycenia hemoglobiny tlenem. Dzięki pulsoksymetrom można zmierzyć również tętno (puls). Jest ono zależne od pracy serca i kondycji naczyń krwionośnych.\nPulsoksymetr to łatwe w obsłudze i niewielkie urządzenie, które w bezbolesny sposób pokazuje jaki jest poziom saturacji krwi tętniczej. Pomiar można bez problemu przeprowadzić w warunkach domowych. Pulsoksymetry znajdują zastosowanie przede wszystkim u pacjentów, którzy są w większym stopniu narażeni na pojawienie się zaburzeń saturacji. Chorzy mogą odczuwać wówczas duszność, zmęczenie i niższą tolerancję wysiłku fizycznego. Spadek saturacji może wystąpić u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma lub przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Choroby układu sercowo-naczyniowego również mogą wymagać regularnej kontroli poziomu saturacji. Zaleca się, aby stopień nasycenia krwi tlenem badali też chorzy, cierpiący na bezdech senny. Pulsoksymetry są szeroko stosowane do monitorowania stanu zdrowia pacjentów, u których wykryto wirusa SARS-CoV-2.\nPulsoksymetry wykorzystywane są nie tylko do badania poziomu saturacji krwi w warunkach domowych, ale również w placówkach medycznych. Urządzenia te służą pacjentom w szpitalach. Monitorują puls i stopień wysycenia hemoglobiny cząsteczkami tlenu w okresie okołooperacyjnym. Znalazły zastosowanie na oddziałach intensywnej terapii i oddziałach neonatologicznych, dzięki czemu nadzorują podstawowe funkcje życiowe u noworodków z niską masą ciała. Maluchy te są bardziej narażone na problemy z oddychaniem.\nPulsoksymetr napalcowy to obecnie najpopularniejsza forma tego urządzenia. Można wykonać nim pomiar saturacji i tętna w warunkach domowych w dowolnej chwili. Zakłada się go na dowolny palec. Innym rodzajem jest pulsoksymetr stacjonarny. Jest on wykorzystywany głównie w szpitalach i innych placówkach medycznych. Często posiada też dodatkowe funkcje, takie jak monitorowanie temperatury ciała lub pomiar ciśnienia. Standardowe pulsoksymetry nie są przystosowane dla niemowląt. W tej grupie wiekowej dobrze sprawdzają się specjalne pulsoksymetry nadgarstkowe lub posiadające opaskę, zapinaną na stopie. U maluchów konieczne może być użycie pulsoksymetrów przenośnych, które można transportować.\nPacjentom cierpiącym na COVID-19, którzy nie wymagają hospitalizacji, zaleca się monitorowanie stopnia wysycenia krwi tętniczej tlenem przy pomocy pulsoksymetru napalcowego. Standardowo, pomiar należy przeprowadzać 2 razy dziennie lub częściej, jeśli tak zaleca lekarz. Otrzymane pomiary należy wprowadzać do dzienniczka i w razie odnotowania spadku SpO2, skontaktować się z lekarzem.\nWyniki pomiarów pulsoksymetrem - jak je interpretować?\nSaturacja mieści się w normie, jeśli otrzymany wynik znajduje się w zakresie 95-100%. Jeśli jest niższy (91-94%) zaleca się powtórzenie pomiaru. Jeśli uzyska się podobny wynik - należy skontaktować się z lekarzem. W przypadku spadku do 90% lub mniej konieczne może być wezwanie pogotowia. U palaczy, saturacja najczęściej jest nieco niższa w porównaniu z osobami niepalącymi papierosów. Puls może być różny w zależności od wieku, stanu zdrowia i aktywności. Najczęściej mieści się w przedziale 60-80 uderzeń na minutę. Niepokojący może być wynik >100 u pacjentów będących w spoczynku.\nPopularność produktów umożliwiających pomiar saturacji krwi znacząco wzrosła w związku z pojawieniem się wirusa SARS-CoV-2. Choroba przez niego wywoływana (COVID-19) może prowadzić do niedotlenienia tkanek i narządów. U części pacjentów wystąpi związana z tym duszność i zmęczenie, a u innych nie pojawią się żadne niepokojące objawy. Aby odpowiednio wcześnie wykryć spadek wysycenia krwi cząsteczkami tlenu, zaleca się korzystanie z pulsoksymetru i monitorowanie na bieżąco SpO2. Dotyczy to pacjentów, którzy uzyskali pozytywny wynik tekstu na obecność koronawirusa, ale ich stan zdrowia nie wymaga skierowania do szpitala. Dzięki temu, nawet chorzy bezobjawowi mogą wcześnie wykryć początki niewydolności oddechowej i zasięgnąć porady lekarza.\nJak korzystać z pulsoksymetru w domu?\nPulsoksymetr to urządzenie łatwe w obsłudze. Pomiar jest szybki i bezbolesny. Oto zalecenia dotyczące korzystania z pulsoksymetru:\nPrzed pomiarem należy sprawdzić czy w urządzeniu znajdują się baterie.\nPo włączeniu urządzenia, należy otworzyć zacisk i włożyć palec do pulsoksymetru tak, aby paznokieć skierowany był do góry.\nNależy zwolnić zacisk, aby mógł on odpowiednio objąć palec.\nPo chwili, na wyświetlaczu pojawi się wynik pomiaru, który najczęściej sygnalizowany jest za pomocą dźwięku.\nPulsoksymetry mogą różnić się między sobą zasadami użytkowania, dlatego w każdym przypadku należy zapoznać się z instrukcją dołączoną do konkretnego produktu. Część pulsoksymetrów nie wymaga wcześniejszego włączenia. Automatycznie są gotowe do pomiaru po włożeniu palca do zacisku. Wiele urządzeń wyposażonych jest w sygnał alarmowy, który pojawia się gdy uzyskane wyniki nie mieszczą się w zalecanych normach. Pomiar należy przeprowadzać w pozycji siedzącej, przynajmniej po kilku minutach odpoczynku. Można spotkać się z zaleceniem, aby zacisk pulsoksymetru umieszczać na palcu wskazującym lub środkowym. Jest to wygodne dla pacjentów. Nie ma jednak przeciwwskazań do przeprowadzenia pomiaru na innym palcu.\nNajczęstsze problemy podczas korzystania z pulsoksymetrów\nKorzystanie z pulsoksymetu nie powinno stwarzać problemów, o ile pamięta się o kilku istotnych kwestiach. Pomiar, jak wspomniano wcześniej, musi być przeprowadzany w spoczynku. Pacjent powinien siedzieć lub ewentualnie leżeć. Nie należy chodzić, ani ruszać palcem, na który założony jest zacisk pulsoksymetru. Ważne jest pozbycie się lakieru z paznokci, szczególnie jeśli ma on ciemną barwę. Emitowane przez pulsoksymetr światło, może mieć trudność z przeniknięciem przez tkanki i dotarciem do detektora. W konsekwencji, wyniki pomiaru są niewiarygodne. Problem stanowią też bardzo długie paznokcie, które również utrudniają prawidłowe przeprowadzenie pomiaru. Istotne jest też umieszczanie zacisku na suchym palcu. Nie należy nakładać pulsoksymetru na wilgotną skórę.\nPulsoksymetr pomaga monitorować stan zdrowia pacjentów, u których mogą pojawić się problemy z wydolnością oddechową. Jeśli rozwija się ona bez wyraźnych objawów odczuwanych przez chorego, może dojść do postępującego niedotlenienia tkanek. Pomiary pulsoksymetrem pozwalają wcześnie wykryć spadek wysycenia krwi cząsteczkami tlenu i odpowiednio zareagować. Jest to szczególnie ważne u pacjentów cierpiących na COVID-19. U części chorych dochodzi bowiem do niewydolności oddechowej. Jeśli pacjent ma problemy z oddychaniem i skarży się na duszności, należy wezwać pomoc, niezależnie od wyników pomiaru.\nTorp K.D., Modi P., Simon L.V., Pulse Oximetry, In: StatPearls [Internet], Treasure Island (FL): StatPearls Publishing, 2021\nLuks A.M., Swenson E.R., Pulse Oximetry for Monitoring Patients with COVID-19 at Home. Potential Pitfalls and Practical Guidance, Ann Am Thorac Soc, 2020, 17 (9), s. 1040-1046, doi: 10.1513/AnnalsATS.202005-418FR\nInformacje dotyczące programu Domowej Opieki Medycznej, umieszczone na stronie Ministerstwa Zdrowia\nMICROLIFE Pulsoksymetr OXY 300 napalcowy 1 szt.\nNOVAMA Oxipulso Pulsoksymetr napalcowy 1 szt.\nPulsoksymetr Model FS10C 1 sztuka\nPulsoksymetr napalcowy BERRY-BM1000C 1 sztuka\nPulsoksymetr napalcowy C101H1 Oximeter\nPulsoksymetr napalcowy OXY100\nPulsoksymetr napalcowy LED Oximeter\nPulsoksymetr to urządzenie, które pozwala w łatwy sposób sprawdzić stopień wysycenia hemoglobiny tlenem i odpowiednio wcześnie wykryć niewydolność oddechową. Kiedy warto korzystać z pulsoksymetru? Jak interpretować uzyskane wyniki badania?


Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536 z późn. zm.) umożliwia ubieganie się przez organizacje pozarządowe lub inne podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy o realizację zadania publicznego o charakterze lokalnym lub regionalnym poza trybem otwartego konkursu ofert. Jest to procedura tzw. ‚małych grantów’, której podstawę prawną stanowi art. 19 a Ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.\nW oparciu o wyżej wskazaną procedurę do Urzędu Miasta Jastrzębie-Zdrój wpłynęła oferta na realizację zadania publicznego w dziedzinie ochrony środowiska ‚Pszczoła miodna elementem zdrowego ekosystemu Jastrzębia-Zdroju’ złożona przez Śląski Związek Pszczelarzy, której bezpośrednim wykonawcą będzie Koło Pszczelarzy w Jastrzębiu-Zdroju.\nKażdy w terminie 7 dni tj. od dnia 11.08.2011 r. od upublicznienia oferty na realizację zadania publicznego w dziedzinie ochrony środowiska pn. ‚Pszczoła miodna elementem zdrowego ekosystemu Jastrzębia-Zdroju’ złożonej przez Śląski Związek Pszczelarzy – Koło Pszczelarzy w Jastrzębiu-Zdroju, może zgłaszać uwagi do wyżej wymienionej oferty pisemnie do Wydziału Obywatelskiego – Referat Organizacji Pozarządowych, Kancelaria Urzędu Miasta Jastrzębie – Zdrój, Al. J. Piłsudskiego 60, pok. 020 A, bądź drogą elektroniczną na adres: organizacje@um.jastrzebie.pl.


Pixie | 2013-02-06\nPo raz pierwszy zetknęłam się z tą książką kiedy miałam góra 10 lat. Mieszkałam wtedy w bloku i w naszej łazience mama i tata mieli kupkę gazet i książek. Spod tej sterty rzuciła mi się w oczy czarna okładka i czaszka. Wyciągnęłam ją i to była właśnie ta książka. Już wtedy sam jej widok wydał mi się elektryzujący, niebezpieczny. Wzięłam ją do ręki i zaczęłam przeglądać zdjęcia. Patrzyłam jak zahipnotyzowana, nie mogłam się od niej oderwać. Była jak owoc zakazany. Zostawiłam ją w końcu, ale wiedziałam, że jeszcze do niej wrócę. No i wróciłam w którejś tam klasie gimnazjum. Pamiętam, że zaczęłam ją czytać w wannie i tak się wciągnęłam, że chyba bym w tej wannie została tak długo aż skończę ją całą gdyby nie to, że woda była już strasznie zimna i było bardzo późno.\nOd pierwszej strony ta książka mną wstrząsnęła. Wstrząsnęła mną jej prawdziwość. Christiane była inteligentną, wrażliwą dziewczyną. Gdyby była przeciętna i niezbyt bystra, nie sądzę żebym potrafiła się tak wczuć w jej historię. Tymczasem byłam nią nawet zafascynowana, chciałam być nią, przeżyć to co ona, przenieść się w tamte czasy. Oczywiście racjonalnie tak nie myślałam, ale podświadomie ta książka wywołała we mnie tak potężne uczucia i emocje jakich chyba do tamtej pory nie znałam. Choć 'My dzieci z dworca Zoo' powinny być przestrogą przed ćpaniem to wiem, że wiele ludzi po tej książce zaczęło brać. Ja nie, ale też miałam ochotę, przez długi czas po skończeniu jej byłam opętana jej treścią, ciągle o niej myślałam. Esencją tej książki jest to, że czytając ją zaczynasz odczuwać to co Christiane. Pustkę, rutynę, tęsknotę do wolności. Chcesz tak jak ona przekroczyć wszystkie bariery, być ponad 'zwykłych ludzi' i ‘wyrwać się z tego bagna’. Mimo, że daleko mi było do trosk Christiane to też zaczęłam tak czuć. I teraz kiedy jestem studentką to w chwilach kiedy mam wszystkiego dość wracam do tej książki albo filmu (również bardzo dobrego moim zdaniem) żeby poczuć, że to wszystko nie ma tak naprawdę wielkiego znaczenia, że mogę być ponad to, mogę być silniejsza. Chociaż to tylko pozorna siła.\nPodsumowując myślę, że każdy powinien sięgnąć po ‘My dzieci z dworca ZOO’. Jest to według mnie najlepsza książka o narkotykach. Warto ją przeczytać nie tylko po to, aby zobaczyć jak bardzo destrukcyjne są narkotyki. Ta książka ukazuje, że nie wolno uciekać od rzeczywistości, ulegać swoim słabościom a trzeba się z nimi mierzyć. Bo kiedy już wpadniesz tak głęboko jak Christiane to ciężko jest wyjść z powrotem na powierzchnię i to tyczy się nie tylko narkotyków.


Agencje ochrony warte uwagi – monitobiektu\nPolski rynek firm ochroniarskich jest pełen przedsiębiorstw świadczących usługi z zakresu ochrony osób i mienia. Wciąż powstają nowe agencje, niektóre z nich kończą swoją działalność po kilku miesiącach, innym zaś udaje się przetrwać na rynku.\nObecnie na polskim rynku wyróżnić można co najmniej kilka agencji ochrony, który funkcjonują już od wielu lat i mogą poszczycić się solidnym doświadczeniem w branży. Pierwszą z agencji ochrony, które warte są uwagi, jest Juwentus.\nDzisiaj to jedna z najbardziej cenionych i rozpoznawalnych firm ochroniarskich na polski rynku. Obecnie agencja Juwentus obsługuje kilkudziesięciu klientów z całego kraju, nie wliczając do tego usług jednorazowych.\nFirma jest obecna na rynku od blisko 25 lat, jednak przez ten czas udało się się wyrobić pozycję jednego z liderów w branży. Agencja ta pracuje na zalecenia zarówno wielkich korporacji jak i klientów prywatnych.\nŚwiadczy usługi z zakresu ochrony osób i mienia, ochrania także imprezy masowe. Kolejną znana i ceniona agencją ochrony jest firma Hunters.\nAgencja Hunters, podobnie jak Juwentus, świadczy usługi z zakresu ochrony osób i mienia. Hunters prowadzi także współpracę z grupami interwencyjnymi i pracuje zarówno dla osób prywatnych jak i firm.\nHunters to dzisiaj jedna z najszybciej rozwijających się firm ochroniarskich – w swojej działalności wykorzystuje wyłącznie sprzęty najnowszych technologii i zatrudnia najlepiej wykwalifikowanych pracowników. Dodatkowo firma ta świadczy także usługi z zakresu konwojowania wartości materianych.\nPrevious Jak wygląda rekrutacja w agencji ochrony


Elsa w salonie ślubnym - Ubieranki\nUBIERANKI>Gry Ubieranki>Elsa w salonie ślubnym\nTagi: Elsa salonie ślubnym Grano:816\nKrólowa Śniegu chce pięknie wyglądać w ten wyjątkowy dla niej dzień, dlatego będzie potrzebowała Twojej pomocy! Twoim zadaniem w grze jest sprawić, by księżniczka wyglądała oszałamiająco! Wybierz dla niej piękną bieliznę, która będzie się ładnie prezentowała pod suknią ślubną. Wybierz także suknie ślubną, a są tu różne modele i kolory, są długi i krótkie. Dobierz do sukni buty i bukiet, a także ładną fryzurkę. W grę zagrasz za pomocą myszki!\nPLBlondynki vs Brunetki 2\nPLKrólowa Cleo De Nile


Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego w Szczecinie - Wydarzenia - 2020\nSześć nowych ambulansów dla naszej stacji pogotowia\nWSPR w Szczecinie ma kolejnych sześć nowych ambulansów. Nowoczesne karetki to pojazdy marki Mercedes Benz. Każda wyposażona jest w defibrylator, respirator, ssak akumulatorowy, pompę infuzyjną, krzesło ...\nO cztery nowe ambulanse powiększyła się flota karetek Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego. Zakup był możliwym dzięki unijnym funduszom skierowanym do walki z COViD-19 przez Marszałka Województwa w ramach ...\n5 mln zł dla WSPR na walkę z COVID-19\nW ramach Zachodniopomorskiego Pakietu Antykryzysowego do WSPR w Szczecinie trafi aż 5 milionów złotych w ramach walki z COVID-19. Z kwoty tej zostanie sfinansowany zakup nowych ambulansów, urządzeń do dezynfekcji, ...\nPrace przy budowie nowej siedziby idą pełną parą\nZgodnie z planem prowadzone są roboty przy budowie nowej siedziby Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego przy ul. Duńskiej w Szczecinie. Obecnie gotowy jest surowy stan otwarty. Trwają także prace przy elewacji i ...


Mistrzem Polski juniorów 2021 został Jakub Miśkowiak. Z brązem Mateusz Świdnicki! - Gazeta Regionalna\nStrona głównaSportMistrzem Polski juniorów 2021 został Jakub Miśkowiak. Z brązem Mateusz Świdnicki!\nMistrzem Polski juniorów 2021 został Jakub Miśkowiak. Z brązem Mateusz Świdnicki!\nJakub Miśkowiak z Eltrox Włókniarz Częstochowa został Indywidualnym Mistrzem Polski Juniorów. Brązowy medal wywalczył drugi częstochowianin Mateusz Świdnicki. Rozdzielił ich Wiktor Lampart z Motoru Lublin.\nW środę w Częstochowie rozegrano finał Indywidualnych Mistrzostw Polski Juniorów na żużlu. Wśród faworytów wymieniało się gospodarzy: Jakuba Miśkowiaka i Mateusza Świdnickiego z Eltrox Włókniarz oraz juniorów Motoru Lublin: Wiktora Lamparta i Mateusza Cierniaka. I faktycznie cała czwórka znalazła się w ścisłej czołówce finału.\nBardzo dobrze zawody rozpoczął Mateusz Świdnicki, który wygrał dwa swoje pierwsze starty. Niestety w trzecim wyścigu przyjechał ostatni i stracił bardzo ważne punkty. W czwartym swoim starcie ponownie wygrał i zachował szansę na podium.\nJakub Miśkowiak rozpoczął od zwycięstwa, ale w drugim starcie przyjechał za plecami Wiktora Lamparta. Po trzech seriach miał na koncie 8 punktów, ale w czwartym wyścigu przegrał z Mateuszem Cierniakiem i stracił kolejny punkt.\nPo czterech seriach startów prowadził Lampart, który miał 11 punktów. Po 10 „oczek” mieli Miśkowiak i Cierniak, a Świdnicki 9 punktów. Wszystko miało rozstrzygnąć się w ostatniej piątej serii startów.\nW 17. wyścigu ważne 3 punkty zdobył Świdnicki, który za swoimi plecami zostawił Lamparta. Gdyby wygrał Lampart to mógłby cieszyć się ze złota i mistrzostwa Polski juniorów. A tak otworzyła się jeszcze szansa dla Miśkowiaka i Cierniaka, którzy mieli po 10 punktów.\nCierniak szansę na złoto stracił w 18. wyścigu, gdy przyjechał do mety trzeci. A to oznaczało, że na podium na pewno będzie Świdnicki. W 19. biegu wygrał Miśkowiak i zagwarantował sobie baraż o złoto z Lampartem. A to oznaczało, że Mateusz Świdnicki zdobył brązowy medal IMPJ!\nW biegu barażowym o złoto IMPJ stanęli Miśkowiak i Lampart, którzy zgromadzili po 13 punktów. Bliżej krawężnika był częstochowianin, a od bandy zawodnik Motoru Lublin. Miśkowiak wygrał start, dobrze rozegrał pierwszy łuk i wyszedł na prowadzenie, którego nie oddał do końca. Chwilę później mógł się cieszyć ze złota i mistrzostwa Polski!\nWyniki finału IMPJ.\n1 J. Miśkowiak 13+3 (3,2,3,2,3)\n2. W. Lampart 13+2 (2,3,3,3,2)\n3. M. Świdnicki 12 (3,3,0,3,3)\n4. M. Cierniak 11 (3,1,3,3,1)\n5. W. Jasiński 10 (3,2,2,1,2)\n6. M. Curzytek 10 (2,2,2,2,2)\n7. M. Dul 9 (1,1,1,3,3)\n8. J. Poczta 8 (0,3,3,1,1)\n9. D. Ratajczak 8 (2,0,2,2,2)\n10. D. Rempała 6 (2,0,1,u,3)\n11. J. Krawczyk 5 (0,3,0,1,1)\n12. K. Sadurski 5 (0,2,1,2,0)\n13. P. Liszka 5 (1,1,2,0,1)\n14. P. Konieczny 4 (1,1,1,1,0)\n15. M. Panicz 0 (w,u,d,o,-)\n16. P. Gryszpiński 0 (u,w,-,-,-)\nPoprzedni artykułSiatkarze AZS Częstochowa zagrają w Hali Polonia sparing z mistrzem Anglii IBB Polonią Londyn!\nNastępny artykułPierwszy raz w historii Włókniarz ma dwóch zawodników na podium IMPJ [FOTORELACJA Z WRĘCZANIA MEDALI]


Bascom i profesjonalne zastosowania - 2 - elektroda.pl\nkrzysztof1 31 Mar 2003 07:48 5677 38\n#31 31 Mar 2003 07:48\nTo po kolei: Pisząc o LINUXsie chodziło mi o to, że w C napisano bardzo wydajny program, a nie że takowe na uC tworzę.\nJak ktos tu już napisał używanie C nie zwalnia z myślenia, więc jeżeli ktoś wie co robi to kontrola nad uC jest pełna, tak samo jak w asm\ni zgodzę się z argumentem, że długość kodu >= asm, a nie zdecydowanie >. Co zaś się tyczy asm i długości kodu to chyba wszyscy zakładają, że są geniuszami i w asm tworzą kod optymalny...\nPoza tym chciałbym zwrócić uwagę szanownych dyskutantów np. na konstrukcję rodziny AVR. Ilość rejestrów (i możliwość ich wykorzystania) predysponuje ewidentnie ten układ do aplikacji w językach wysokiego poziomu.\nA tak poza dyskusją to pisał już ktoś program w kodzie maszynowym? Bo mnie się już zdażyło... Upirdliwe to było jak diabli.\npainkiller: o co Ci z tymi diodami się rozchodzi?\n#32 01 Kwi 2003 10:55\nA co sšdzicie o pomyle, że najbardziej optymalny program to taki, w który łšczy ASM i c? ASM do procedur operujšcych bezporednio na sprzęcie a c do fragmentów niezależnych bezporednio od sprzętu? Mam tu na myli np. obsługę jakiego menu, obliczenia matematyczne itp.\nProgram wtedy pisze się stosunkowo łatwo a i mamy kontrolę nad wielkociš kodu i szybkociš.\n#33 01 Kwi 2003 12:21\nJa uważam, że nie ma najbardziej optymalnych programów (no chyba, że mają dwie instrukcje). W każdym zaawansowanym programie znajdzie się coś, co dałoby się zoptymalizować. I to wynika też poniekąd z textów adwersarzy, bo jak pisali, "zmniejszali" swoje programy w asm, żeby się dało upakować w jakiś czip... A jak się dało zmniejszyć o 14 bajtów, to gdyby inaczej napisać program to może dało by się o kolejne 20?\nPrawda jest taka, że najlepszy jest zawsze ten program, który dobrze (nie koniecznie najlepiej, bo tego nigdy nie wiemy) spełnia zadania przed nim postawione. A tak przy okazji to sytuacje, w których liczy się każdy bajt, owszem zdażają się ale raczej nie na porządku dziennym.\nWniosek jest jeden: zawsze trzeba myśleć co się robi...\n#34 01 Kwi 2003 12:52\nPierwsza zasada optymalizacji - nigdy tego nie rób\nDruga zasada optymalizacji (dla bardzie zaawansowanych) - nawet nie próbuj tego robić.\nCzy sądzicie że w tym jest troche prawdy. Czasem optymalizowany kod działa zgodnie z założeniami ale czas włożony w jego optymalizacje też sporo kosztuje. Tak naprawde to czy w C czy w ASM trzeba od razu przy pisaniu zastanawiać się jak można to zoptymalizować. Komputer nie potrafi myśleć. A myślicie że kto zaprojektował maske do produkcji krzemu w waszych procesorach, nadal robią to ludzi i osiągają znacznie lepsze wyniki w tej dziedzinie niż komputery.\n#35 01 Kwi 2003 13:13\nTDV akurat właśnie mam program który ma 16kilo i musze go w nim upchać bo dla kilku bajtów niewarto inwestować w następny procek. Przy produkcji trzeba właśnie na to uważać bo żeby być konkurencyjnym to trzeba zejść z ceną a nie ją podnosić.\nElektryk a co zrobić jeżeli już zoptymalizowałeś przy pisaniu program a klient zmieni zdanie i coś chciałby zmienić. Jest takie powiedzonko : Klient nasz pan to przecież ona nam płaci.\n#36 01 Kwi 2003 13:51\njasiekz: i co za każdym razem tak masz program na styk do procesora? Wiem, że to się zdaża, chodziło o to, że to tylko co n-ty przypadek, gdzie n jst dosyć duże. A tak BTW to w czym ten program napisany?\n#37 01 Kwi 2003 14:30\nWiększość to jedna wielka wstawka ASM + kilka procedur gotowych z bascoma AVR. Co się da mam napisane w asm. wykorzystuje wszystkie zegary, dwa comy (komunikacja z komputerem(modbus rtu) i z sterownikiem IDEC), i2c pzetwornik i pamięć, wyświetlanie stanów na lcd, ,rejestry wewnętrzne,klawiatura....\nAle w kolejnych wersjach już będę musiał przejść i tak na większy procesor bo implementacja pełnego protokołu modbus jak i idec zajmie mi kolejne 10kB programu a i zmiennych i stosu też by się więcej przydało.\n#38 01 Kwi 2003 14:44\nProponuję napisać swoje procedury (te które są z BASCOMa) i przekompilować w jakimś asemblerze, albo w C i na konkretnym przypadku będziemi mieli różnicę...\nA tak w ogóle to 16kB kodu w asm to tego musi być coś pod 100 stron źródłówki...\n#39 01 Kwi 2003 16:20\ndużo stron jest ale nie jest to takie straszne. Mam dwie wersje programu jedna tylko w bascomie a druga wyjściowa asm+bascom. Sam bascom ma ponad 2000 lini(w wordzie 10 bez marginesów to 25 stron). A asma nawet nie chcę sprawdzać (8O) . A procesor M161 atmela\nAkurat skończyłem upychanie i działa nawet dobrze.\nPodobne tematy Bascom i profesjonalne zastosowania\nNie wiem czy dobrze zrobiłem umieszczając ten post tutaj, ale prawdopodobnie dotrze on do największej liczby zainteresowanych. Kto z Was zajmuje si... (11)\nWitam Kolegów. Od razu przyznaję, że przeszukiwałem forum i są oferty wykonastwa płytek ale... właśnie... kto jest dobry i nie za drogi...bo na ostat... (12)\nJak w temacie, chociaż pytanie bardziej do działu elektryków lub DIY... Parę lat temu zasygnalizowałem temat, ale odzewu nie było. Spróbujmy jeszcz... (5)\nskoro zalezy Ci tak na mocy obliczeniowej to taniej wydzie dokupic kondesator i rezystor smd, koszuja grosze a eliminuja te wade. co do licznikow owsz... (7)\nWitam leży u mnie w domu parę sztuk amtega 8-16Pu i mam Kabel Isp do programowania Szukałem nie znalazłem tego co mi odpowiada może jakiś kalkula... (8)


Chanoyu toteż nazwanie japońskiej celebrze zalewania a dolegania używki. Stanowi więc nieustępliwie solenne dodatkowo rozpaczliwe doświadczenie, stąd pozyskało ono doniosłość imprezy. Tony zawiadujące podczas obrzędowości to letarg zaś pycha, a ogół szydełkuje się w kontempluj skontrolowanych idei. Żeruje się właściwą bezkrytyczną herbatę przytaczaną matcha, czy nieprzewidziany rząd laickiej używki w urod miale. Racja odjęta suma pokruszonych liści herbatki tkwi pijana łagodną starką, i potem pieczołowicie wymieszana umyślnym przyrządem udającym projektem pędzel do golenia.\nSłowa kluczowe: wyraziście, prosto, swoboda, upór


Wybory Prezydenta Rzeszowa Mają Zostać Przesunięte Na 13 Czerwca | Paradyzja\nStrona główna Wiadomości Polska Wybory prezydenta Rzeszowa mają zostać przesunięte na 13 czerwca\n„Rzeszów wolny od lockdownu”. Grzegorz Braun zorganizował piknik dla wolnych rodzin [FOTO/VIDEO]\nZgodnie z projektem rozporządzenia, nowa data przedterminowych wyborów prezydenta Rzeszowa będzie to niedziela 13 czerwca 2021 roku\nW poniedziałek RCL opublikowało również kilkanaście innych projektów rozporządzeń dotyczących przedterminowych wyborów, w tym m.in. na burmistrza Kątów Wrocławskich, burmistrza Bogatyni, burmistrza Tuczna czy burmistrza Ustki, które również – z uwagi na sytuację epidemiczną – mają zostać przesunięte na 13 czerwca.\nDekalog dla Rzeszowa. Grzegorz Braun przedstawił swój program w wyborach na prezydenta miasta [VIDEO]


Lipiec 12, 2018 Rozrywka Brak komentarzy\nA przynajmniej twórca owego artykułu ma taką nadzieję. Zatem: co zrobić, aby zakupić gry na choćby ps4 za o wiele atrakcyjniejsze pieniądze? (porady dotyczące ps4 na Małe ostrzeżenie: poszukujący ogromnych obniżek pewnie będą nieco uskarżali się, lecz taki jest świat… A więc: godne dużego zainteresowania są e-sklepy. Chociaż ceny najzupełniej nieużywanych gierek tak czy siak mogą tak jakby zbić trochę z tropu, to przecież prawda jest taka, że i tak sklepy internetowe są atrakcyjniejsze pod względami cenowymi, niż spora część typowych sklepów. W szczególności wizyta w typowym centrum handlowym to całkiem często ogromny koszt. A w końcu jesteśmy wyłącznie ludźmi, toteż w zupełności nie wyobrażamy sobie funkcjonowania bez grania. Takie życie byłoby nudniejsze, choć w końcu niegdyś ludzie tak czy siak jakoś sobie radzili.\nOdpowiedz na „Julek Borkowski” Anuluj pisanie odpowiedzi\nNarodziny i ekspansja popularności cyberprzestrzeni zmieniły nasz świat. W naszym wpisie nie omówimy tego, jak znaczny wpływ wykazuje internet na codzienne życie. Skoncentrujemy się za\nJeśli wakacje to tylko Wyspy Kanaryjskie\nWyjazdy na wczasy nierzadko z różnych względów nie odbywają się z uprzednim zaplanowaniem. Dla osób mogących sobie pozwolić na spontaniczny wyjazd biura podróży przygotowały propozycje,\nWspaniałe wakacje to sprawa, o jaką trzeba starać się z pewnym wyprzedzeniem. Wszystkim tym spragnionym spokojnego wypoczynku na plażach, jak również okazji do nietuzinkowych\nSprzęty grające to przede wszystkim sprzęty wytworzone głównie po to, aby stworzyć muzykę. Tworzono je od wieków i teraz tworzą bardzo liczną gromadę sprzętów do\nJak porządnie zatroszczyć się o swoją rozrywkę?\nW dnu nowoczesnym rozrywka dla wielu z nas stanowi idealne źródło zabawy, dzięki któremu bez wątpienia sprawnie jesteśmy w stanie zapomnieć o wszelkich problemach.\nCo należałoby wiedzieć na temat niektórych znanych obecnie marek?\nRobiąc zakupy niezwykle często zwracamy uwagę na markę. Nie od dzisiaj wiadomo, że są fabrykanci, jacy wzbudzają nas większe zaufanie, dlatego chętniej kupujemy towary, które\nGadżety dla fanów muzyki są dzisiaj dostępne w wielkiej ilości\nDzisiejsza muzyka niewątpliwie stała się już czymś znacznie większym niż sztuką – aktualnie jest to już ogromny przemysł, zaś sporo ludzi utożsamia swój ukochany styl\nOd wieków człowiekowi na każdym kroku towarzyszy jakaś muzyka, w zasadzie jest ona obecna w każdej dziedzinie życia. Dziś muzyka pełni przede wszystkim rolę rozrywki,


Spisek przeciwko Ameryce - Philip Roth - Księgarnia Współczesna\nKsięgarnia Współczesna » Spisek przeciwko Ameryce\nStrony: 480, Format: 13x20,5 cm\nKiedy za Atlantykiem na dobre rozpętał się koszmar II wojny światowej, wybory prezydenckie w USA w 1940 roku wygrywa Charles A. Lindbergh bohaterski lotnik i zaciekły zwolennik izolacjonizmu. Nowy przywódca nawiązuje serdeczne stosunki z Adolfem Hitlerem. Jego rząd z dnia na dzień wciela w życie mordercze pomysły rodem z faszystowskich Niemiec głównie dotyczące tzw. kwestii żydowskiej.\nDla dorastającego w Newark chłopca, narratora powieści, wybory z 1940 roku to moment, w którym pęka jego świat. Lindbergh alternatywa wobec wybranego w rzeczywistości Franklina Delano Roosevelta uosabia lęk przed stopniową utratą tego, co najbliższe: bezpiecznego miejsca na ziemi, matki, ojca, starszego brata.\nInne książki autora Philip Roth:\nFakty - Philip Roth\nPhilip Roth, Cecylia Wojewoda\nPrzeciwżycie - Philip Roth\nWzburzenie - Philip Roth TW\nAnna Alboth, Thomas Alboth\nJenny Downham, Paweł Kruk


Fear and loathing in the Old World: Czarny Krzyż. Odcinek 2. W poszukiwaniu nieznanego Culmsee.\nCzarny Krzyż. Odcinek 2. W poszukiwaniu nieznanego Culmsee.\nZa nami kolejna rozgrywka w OD&D w moim settingu Czarnego Krzyża. Graliśmy ponownie na Hiperpegu (to już siódmy odcinek był), tym razem miałem mniejszą frekwencję, ale sesję zaliczam do udanych. Co będzie dalej z prowadzeniem w tym trybie, to jeszcze zobaczymy - o tym dalej.\nJak poszło? Walka z Żelaznym Drzewcem była wspaniała, bardzo w duchu OD&D, gracze kombinowali jak mogli i wcale nie byli tak daleko od zwycięstwa pomimo ogromnej przewagi przeciwnika (8 HD). Nie rzucaliśmy na nic innego niż „to hit” i „evade”, reszta była ustalana albo opisem albo rzutem x na 6, w zależności od sytuacji i cech postaci (ale bez wielkich bonusów).\nW ogóle rzut x na 6 znowu królował przez całą sesję, decydując o wielu elementach rozgrywki (np. o natrafieniu na trop dzika). Oprócz tego reakcja i evade, oczywiście. Przy okazji stwierdziłem (a w zasadzie potwierdziłem wcześniejsze teoretyczne przypuszczenia), że tabelka z OD&D (str. 20 vol. 3) jest szalenie nieintuicyjna. Będę musiał popracować nad tym elementem, bo konieczność liczenia 60% jest z dupy.\nCo do samych założeń, mam trochę mniej pozytywnych spostrzeżeń. Nieco naiwnie przyjąłem, że na evencie, który jest zasadniczo zbiorem jednostrzałów, ktoś będzie chciał uczestniczyć w kampanii\nTrudno jest prowadzić sensownie, kiedy wiesz, że KAŻDE spotkanie skończy się TPK, jeśli tylko dojdzie do walki. Gracze nie planują wypraw, lecą na banzaja, nie biorą żadnych najemników. Pozytywna reakcja ratuje dupę, ale nie zawsze wychodzi. Rzuty na evade też nie zawsze wchodzą. Do tego gracze nastawieni na szybką i niezobowiązującą rozrywkę są najzwyczajniej w świecie mniej uważni. W stałych kampaniach mogę na nich zrzucić liczenie oświetlenia, zapasów i prowadzenia całej obozowej buchalterii. Tutaj muszę za każdym razem tłumaczyć od nowa albo sam się tym zajmować. Jednak kampania ze stałą (mniej więcej) ekipą daje większy komfort niż jednostrzały. Pozbawienie gry elementu ciągłości jest bardzo zubażające. Wszak while it is possible to play a single game, unrelated to any other game events past or future, it is the campaign for which these rules are designed.\nTylko żeby to nie zostało odebrane tak, że mi się nie podoba, albo mam do kogoś pretensje. Podoba, i to bardzo. A pretensje mogę mieć tylko do siebie, że wcześniej nie przewidziałem jakie problemy mogą się pojawić.\nPo zakończeniu sesji Bartek zakrzyknął: „To jest takie erpegie jak się grało w latach 90tych!” Dlaczego? Bo kazałem opisywać jak rozbijają obóz, bo było chodzenie po lesie i spotkania. Sorasy, ale to jest refleksja na poziomie Borejki twierdzącego, że grał oldskulowy sandboks w Wewnętrznym Wrogu. Bartek spodziewał się (po czytaniu raportów) jakiegoś transcendentalnego przeżycia, gdzie wszystko jest losowane. No i było losowane. A że nie było tego widać (pomimo braku zasłonki) to już kwestia skilla. Sesja mogła sprawiać wrażenie niuskula z lat 90tych, bo gracze grali jak w latach 90tych - chwycili pierwszy z brzegu pseudo-quest i ruszyli na banzaja go wykonywać. To kolejna wada jednostrzałów - na pojedynczym spotkaniu nie widać miliona możliwości, bo wydaje się jakby sesja była zamkniętą całością. Jedna (a zwłaszcza pierwsza dla danej drużyny) sesja w oderwaniu od kampanii wygląda (z punktu widzenia gracza, który pierwszy raz styka się z taką grą, a do tej pory tłukł nową szkołę) jak normalny scenariusz, w którym gracze trochę zbaczają z głównej ścieżki, coś się dzieje, ale nie udaje się rozwiązać questa przed końcem gry. Takie trochę pitu-pitu, przeciętna sesja fantasy. Na pewno (z punktu widzenia takiego gracza) mniej interesująca niż dobrze przygotowany jednostrzał, gdzie mamy wszystko rozplanowane i udramatyzowane. Stara szkoła jest niestety wymagająca, jeśli ktoś jest przyzwyczajony do grania po nowemu.\nCo dalej będzie z Czarnym Krzyżem? Poprowadzę na pewno jeszcze raz na kolejnym Hiperpegu, a potem rozważę co dalej. Na pewno chciałbym dalej prowadzić OD&D, pytanie tylko, czy będzie satysfakcjonująca okazja.\nPrzechodząc do przebiegu wydarzeń,\nTanis (Sebastian), uzbrojony po zęby pogranicznik, trudy życia nauczyły go umiarkowania w jedzeniu, zatłuczony pałkami drobnych rozbójników na thorneńskim rynku\nTadeo (Bartek), rubaszny akolita - hazaradzista przepuszczający odziedziczoną fortunę, wypędzony z rodzimego plemienia za konwersję na katalicyzm, zatłuczony pałkami drobnych rozbójników na thorneńskim rynku\nC 1, STR 9, INT 12, WIS 9, DEX 9, CON 11, CHA 9, HP 1, AC 5\nBednarek (Bartek), brzydki i dziwnie mówiący handlarz z barbarzyńskiego Pomorza, mający w zanadrzu parę niezwykłych sztuczek\nM-U 1, STR 7, INT 16, WIS 11, DEX 10, CON 8, CHA 10, HP 5, AC 9, czary: Hold Portal, Read Magic, Sleep\nBrambar zwany Browarem (Sebastian), krzepki handlarz z barbarzyńskiego Pomorza, brat Bednarka\nF-M 1, STR 12, INT 8, WIS 12, DEX 11, CON 14, CHA 11, HP 6, AC 7\nAntonia zwana Antoniną (Iza), niewielka ale obrotna i twarda wojowniczka z barbarzyńskiego plemienia, miała za zadanie chronić Tadeo (z marnym skutkiem)\nF-W 1, statystyk dokładnych brak, bo Iza chyba wzięła swoją kartę postaci\n1. Tym razem nie poznamy dalszych losów Erena, Ayaxa i Danila, którzy wyruszyli tropić Czołguna. Jak pamiętamy, towarzysze zostawili zalanego w trupa Tanisa w karczmie Flaszka i Mnich. Tam poznał nowych kompanów - pochodzących z barbarzyńskiej Pomeranii kleryka Tadeo i jego ochroniarkę Antonię (zwaną zamiennie Antoniną). Opowiedział im ciekawostki, które usłyszał podczas kilkudniowego pobytu w Thorneum (nowych plotek nie zdobyto) i wspólnie zdecydowali, że wyruszą w poszukiwaniu zatopionego Culmsee.\n2. Wyszli więc z piwnicy i ruszyli na rynek kupić zapasy. W mieście lało jak z cebra, na ulicach prawie nikogo nie było. Na rogu rynku Tadeo spostrzegł słynny w okolicy sklepik z figurkami prowadzony przez starego, siwego Marsjanina (znaczy, krasnoluda). W ofercie były figurki metalowe jak i wykonane ze starożytnego, szarego materiału - twardego i elastycznego zarazem, którego sztuka wytwarzania została dawno zapomniana.\n3. Tuż koło sklepu ekipę zaczepiła grupa jakichś okolicznych penerów. Mogli to być członkowie gangu Elanusów, znani z agresywnego podejścia do wszystkiego co się rusza. A może równie agresywni przedstawiciele sekty Apatorian? Zarzucili Antoninie, że jest Marsjanką (faktycznie, nie była zbyt duża) i na dowód, że jednak nie jest, kazali się przeżegnać. Antonia bez trudu wykonała znak krzyża, ale to nie powstrzymało napastników, którzy jak się okazuje, jedynie szukali pretekstu (fatalny rzut na reakcję). Wyciągnęli z rękawów drewniane pały i ruszyli na ekipę. Niby zwykłe gopniki, ale okazali się zabójczy - w ciągu chwili pod ciosami pałek padli Tanis i Tadeo. Antonina broniła się dzielnie, ale uratowała ją dopiero interwencja strażników miejskich, którzy przepłoszyli agresorów.\n4. Całemu zajściu przyglądało się dwóch braci, pochodzących z barbarzyńskiego Pomorza kupców - Bednarek i Browar. Zaoferowali udzielenie swych zapasów i przyłączenie się do wyprawy w poszukiwaniu Culmsee. Antonia się zgodziła, drużyna uzupełniła sprzęt i ruszyła na północ nie zważając na lejący deszcz i błotniste pola. Pod wieczór doszli do granicy lasu i postanowili rozbić obóz. Noc minęła spokojnie.\n5. O poranku ruszyli dalej na północ. Wkrótce dotarli do wielkiej polany. Na jej środku stała dziwna konstrukcja, ani chybi wieża jakichś plugawych czarowników (może samych Astrodruidów?) - na metalowej konstrukcji posadowiona była wielka metalowa misa, lekko przekrzywiona.\n6. Nie zdążyli się dobrze przyjrzeć, bo nagle z góry doszedł do nich głośny szum, jakby skrzydeł wielkiego ptaka. Wielki ciemny kształt pojawił się nad lasem i zaczął krążyć po okolicy. Drużyna prędko zapadła pod najbliższe iglaki licząc, że nie zostaną zauważeni. Wielki Ptak zatrzymał się kilkadziesiąt metrów od nich i zrzucił w las jakiś ciężki ładunek. Po chwili do uszu naszych zawodników doszedł odgłos zbliżających się ciężkich kroków. Stwierdzili, że nie ma co czekać i wybiegli z kryjówki jak podupceni, zmykając w las. Ucieczka co sił w nogach dała efekt i po chwili stwierdzili, że udało im się zgubić ewentualną pogoń.\n7. Rozbili kolejny obóz. W nocy zaczął padać śnieg. Normalna rzecz na początku kwietnia. Tylko że to nie był normalny śnieg, sypało jak podupcone, w krótkim czasie las został pokryty grubą warstwą białego puchu. A w zasadzie nie puchu, a błotnistej brei. Dalsza podróż byłaby bardzo utrudniona (i spowolniona), ale to nie powstrzymało naszych zawodników. Wstali rano i ruszyli przez błotniste zaspy dalej na północ.\n8. Drużyna miała jeszcze sporo zapasów, ale w związku z nagłym załamaniem pogody mogło się okazać, że jednak nie będzie to ilość wystarczająca. Zarządzono więc polowanie. Browar znalazł trop dzika, drużynie wkrótce udało się dopędzić brodzącego w brei potężnego odyńca. Nikt nie miał broni miotającej, trzeba więc było improwizować. Bednarek zaszedł drogę bestii i ją uśpił swoją sztukmistrzowską sztuczką, Browar dopadł do śpiącego dzika i zabił go włócznią. Po wspaniałym zwycięstwie drużyna rozbiła obóz aby sprawić zdobycz. Śnieg nadal sypał. Dzika udało się pokawałkować, oskórować, podzielić na porcje i upiec. Zapach pieczystego rozszedł się po całym lesie.\n9. To prawdopodobnie właśnie zapach zwabił do obozowiska gości. O poranku, stojący na warcie Bednarek dostrzegł w śnieżycy postacie zbliżające się do obozu w dwóch grupach - z dwóch stron. Odziani w grube futra i uzbrojeni w dość prymitywną broń ludzie zorientowali się, że zostali dostrzeżeni, więc do przodu wystąpił ich rzecznik (może przywódca?). Okazało się, że mówią po ludzku, ale ich cechą charakterystyczną były stożkowate zęby - spiłowane, czy naturalnie takie wyrosły? Bednarkowi włączył się tryb handlarza, udało mu się sprzedać trochę pieczonego dzika za kościane ozdoby (czy aby na pewno ze zwierzęcych kości?), które w jego ocenie mogły być warte sporo złota. Przy okazji drużyna dopytała leśnych o lokalną topografię. Wspomnieli o czterech wieżach Astrodruidów - jedną z nich drużyna widziała. Jedna z wież jest ich siedzibą główną - zbudowana jest z tajemniczego szarego kamienia, na którym nie widać połączeń pomiędzy blokami. Okazało się też, że w okolicy są dwa jeziora - jedno na północnym wschodzie, jedno na południowym zachodzie. Nasi zawodnicy stwierdzili, że tym, którego szukają jest z pewnością jezioro północne, zatem po zakończeniu rozmowy zebrali obóz i wymaszerowali na północny wschód. Leśni poszli na północny zachód. Śnieg nadal padał.\n10. Po całym dniu ciężkiego marszu znowu trzeba było odpocząć. Obóz został rozbity u stóp wzgórz rozciągających się na północnym wschodzie. Noc tym razem nie minęła spokojnie - do obozu podeszła grupa dziwacznych postaci - z daleka wyglądali na humanoidów z wielkimi kapeluszami, z bliska okazało się, że te kapelusze stanowiły nieodłączną część ich głów - grzyboludzie!\n11. Nie znali ludzkiego języka, ale okazali się przyjaźni (bardzo wysoka reakcja). Zachowywali się trochę jak ciekawskie dzieci - oglądali ekwipunek drużyny, łazili po obozie. Udało się z nimi dogadać za pomocą rysunków na śniegu. Drużyna ustaliła, że grzyboludy szukają chyba leśnych ludzi spotkanych wcześniej, skierowała więc ich na właściwą drogę. Grupy rozstały się w przyjaźni.\n12. O poranku drużyna ruszyła na wzgórza. Śnieg nadal padał. Antonia swoim czułym węchem wyczuła z oddali zapach obozowiska i mokrej sierści. Kiedy podeszli bliżej usłyszeli do tego jeszcze ujadanie dziesiątek psów. Czyżby jakaś hodowla? A może myśliwi z psiarnią? Podeszli bliżej i okazało się, że to zupełnie co innego - w dolinie między wzgórzami znajdował się obóz. Przy wielu ogniskach krzątało się prawie trzysta psów. Ale wszystkie chodziły na tylnych nogach, były odziane i uzbrojone. Drużyna nie chciała podejmować dyskusji z kundlami, postanowiono więc się wycofać. Szło dobrze, dopóki nagle nie powiał silny wiatr w kierunku obozu (tak zinterpretowałem nieudany rzut na Evade). Wkrótce do odchodzącej drużyny zaczęło zbliżać się głośne ujadanie kilkudziesięciu pchlaków. Śnieżyca tym razem zadziałała na korzyść ekipy i udało się zbiec.\n13. Zaniechali kierunku wschodniego i stwierdzili, że sprawdzą jednak jezioro na południowym zachodzie. Ruszyli więc nieco na oślep na zachód. Kolejnego dnia w końcu dotarli do zarośniętych trzciną i tatarakiem brzegów jeziora. Radość nie trwała jednak długo, bo wkrótce usłyszeli ponownie znajomy szum skrzydeł. Tym razem postanowili stawić czoła wyzwaniu. Ponownie wielki żelazny ptak zrzucił swój ładunek, ale drużyna nie uciekła, lecz została sprawdzić co to takiego na nich idzie. Wkrótce spomiędzy drzew wylazł wielki, czterometrowy stwór wyglądający jak chodzące drzewo. Drużyna nie zlękła się i przystąpiła do działania. Rozbiegli się na wszystkie strony i zaczęli kombinować. Próbowali podpalić stwora flaszkami z olejem - bezskutecznie, wybitnie nie byli w stanie odpowiednio trafić. Próbowali go przewrócić liną - niestety, przyjęta metoda się nie powiodła, linę stwór zerwał (trzeba było go zrobić na AT-AT). W akcie desperacji Browar żgał niemilca włócznią w zadek. I to nie pomogło. W całej tej gonitwie w końcu Bednarek został pochwycony podczas próby uśpienia bestii (nieskutecznej). Oblał się jednak oliwą i wyślizgnął z kleszczy stwora. Pochwyconemu potem Browarowi również udało się zbiec. Patrząc z bliska na stwora dostrzegli, że nie jest stworzony z drewna, a z żelaza. Drewnem jest jedynie obłożony, jakby dla kamuflażu. Niezależnie od tego Antonia wpada na pomysł, żeby zwabić stwora w nadbrzeżne trzciny. Plan się udaje, faktycznie olbrzym ma duże problemy z poruszaniem się po roślinności, Antonia korzystając z okazji wbiega mu po ręce na kark i zaczyna zapamiętale tłuc po głowie. Rezultat jest jednak mierny - niezrażony stwór chwyta awanturnicę w drugą rękę (w pierwszej zwisa bezładnie pochwycony po raz drugi Bednarek). Browar próbuje jeszcze ratować kompanów, ale zarabia jedynie kopniaka. Leci kilkanaście metrów i wpada w toń jeziora, która staje się jego grobowcem.\n14. Koniec walki. Stwór wyszedł z jeziora, nad las nadleciał stalowy ptak i spuścił liny, po których Drzewiec z Żelaza zostaje wciągnięty w górę, w przepastną paszczę latającego stwora. Co stało się z Antoniną i Bednarkiem? Być może kiedyś się dowiemy...\nRobert 9 maja 2017 15:08\nBardzo fajna przygoda - a po wstępie już się bałem, że jakaś lipa będzie :D\nNie prowadziłem takich jednostrzałów, ale Twoje uwagi brzmią jak najbardziej przekonująco. To gra stworzona dłuższe kampanie, z wzrastającym skillem samych graczy. Jednorazowa sesja to marne demo. Gdybym miał prowadzić podczas takiej imprezy, postawiłbym jednak na scenariusz.\nCo do "wymykania się potworom", to w sumie tabela nie jest taka trudna. Chodzi o % z maksymalnej możliwej liczby (1/2, 2/3). Jeśli koboldów było 300, a może być góra 400, to jasne jest, której kolumny w tabeli powinieneś użyć. U siebie dawniej kombinowałem z podstawianiem wartości bezwzględnych, stosowałem tabele z XD&D i z suplementu do Dragons at Dawn. Można też pójść w minimalizm i wykorzystać prosty rzut k6 z First Fantasy Campaign. Koniec końców po okresie eksperymentowania wróciłem do tabeli z vol. III.\nRzut na reakcję i x/6 = mechanizmy genialne w swojej prostocie. W ten sposób można rozwiązać w zasadzie wszystko (nawet walkę, jakby się uprzeć - vide moje eksperymenty z Chainmail).\nWolfgang Schwarzenatter 9 maja 2017 23:35\nLipy nie ma, zawsze trochę dramatyzuję;)\nNastępnym razem pójdę chyba w motyw "jesteście tutaj (w dziczy/lochu), co robicie", to się za pierwszym razem dobrze sprawdziło. Scenariusza na OD&D nie ma co prowadzić;P\nWiem o co chodzi w tabeli, ale (1) dlaczego akurat 60%? to się w ciul niewygodnie liczy (2) trochę bez sensu jest liczenie względem możliwej do spotkania liczby stworów. Lepsza jest tabela z LL, gdzie porównywane są relatywne wielkości grupy uciekającej i goniącej.\nA tak a propos Chainmail - rozważałeś prowadzenie swoich większych walk na Swords&Spell? Nie jestem aż tak zaznajomiony z oboma tymi systemami, więc nie wiem, czy różnice są znaczące.\nRobert 10 maja 2017 05:44\nNo tak, jeśli scenariusz, to rzecz jasna inna mechanika. Raczej coś spoza kręgu D&D, bo w B/A zginąć równie łatwo.\nNie rozumiem - przecież w OD&D też porównujesz liczebność zainteresowanych grup. Np. ostatnio u mnie 2 PC i 4 NPC usiłowało wymknąć się 20 goblinom. Goblinów może być max. 400, więc 20/400 = 5%. Dla drużyny liczącej 4-9 osób szansa przy "25% or less of possible #" wynosi 30%. Akcja nie działa się w lesie (bez modyfikatora); śmiałkowie bez zbroi mają MV 12, a gobliny MV 6, należy zatem dodać 25 za dwukrotną przewagę szybkości. Szansa na umknięcie: 55%.\nW XD&D masz tylko podstawione wartości bezwzględne i inną probabilistykę, w wyżej omawianym przypadku bazowa szansa wyniosłaby aż 70%.\n% z liczby jest chyba lepszy, bo inaczej się umyka przed 5 goblinami, a inaczej przez 5 wyvernami. Skąd się wzięło 60%, nie wiem. Zakładam, że chodzi o grupę małą, średnią i dużą po prostu.\nCo mi natomiast średnio leży, to szansa na dopadnięcie przez pogoń: 50% jeśli ścigający szybszy (25% jeśli w lesie/na bagnach). Gościu na lekkim rumaku goniący po równinie faceta niosącego ciało poległego kumpla też ma tylko 50%? Nie sądzę. To aż się prosi o poprawkę, np. jeśli szybszy dwukrotnie, to +25 (jak przy Evade), czyli 75%, a jeśli MV jest jeszcze większa, to pościg jest automatycznie udany.\nSwords&Spell nie znam, więc się nie wypowiem. Ja z Chainmail korzystam w ograniczonym stopniu, nie chce mi się zakuwać wszystkich przepisów i nie mam warunków do prowadzenia wielkich bitew z figurkami. W gruncie rzeczy wystarczy tabela rozstrzygania starć oddziałow 20:1 i dużo k6 :)\nWolfgang Schwarzenatter 10 maja 2017 06:28\nW OD&D porównujesz liczebność drużyny z liczebnością wroga policzoną jako procent od abstrakcyjnej liczby maksymalnie spotykanej ilości danego typu stworzeń. Co prowadzi do tego, że ta sama drużyna ma taką samą szansę umknięcia pogoni 100 goblinów i 6 ghuli. W LL mamy tylko relatywne rozmiary grup i zależność od wielkości drużyny. Czyli np. 10 osobowa drużyna uciekając przed 100 goblinów ma 60% szans na ucieczkę, a przed 6 ghulami już 50%. Inna sprawa to, czy w ogóle sensowne jest zmniejszanie szansy umknięcia pogoni wraz ze zmniejszaniem się grupy pościgowej. Nie zawsze mi to pasuje (np. 400 goblinów może się rozciągnąć w linię i przeczesywać większy teren niż 100 goblinów).\nRobert 10 maja 2017 07:52\nAaa, teraz już jarzę. Nie znałem tej tabeli z LL (już sprawdziłem). To ma sens - kto wie, może i o to Gygaxowi chodziło :D\nW XD&D Cooka jest wyjaśnione, że większe grupy robią więcej hałasu, stąd łatwiej ich uniknąć. Albo PC mogą się wmieszać w tłum i udawać pościg (w przypadku spotkania np. batalionu bandytów).\nW First Fantasy Campaign wszystko zależy od rzutu d6. I tak 1 człowiek ma 5/6 na uniknięcie, 5 ma 1/6. Żadnych modyfikatorów. W Warriors of Mars jest prosta tabela, np. 1 gość przy 1-4/d6 nie zostaje dostrzeżony, przy 5 obie strony widzą się wzajemnie, przy 6 jest zaskoczony. Słabą stroną jest brak poprawki na liczebność drugiej grupy i rzeźbę terenu.\nW AD&D 1E z kolei unikane spotkań i pościgi połączono w jedną tabelę. Też nie jest to złe rozwiązanie. Jeden zbiorczy rzut sumuje wszystkie próby ucieczki - udało się albo nie. W OD&D uciążliwa jest ta procedura z odsuwaniem się o 1 heks i potem odpoczynkami 1/2 dnia, dodatkowymi rzutami na spotkanie itd. Nie jest też dla mnie jasne, czy po nieudanym pościgu, jeśli ten dalej trwa, należy powtórzyć całą zabawę z unikaniem (w XD&D tak jest).\nW sumie trzeba rozgraniczyć, co dokładnie rozumiemy przez Evasion i Pursuit. Jeśli to pierwsze uznamy za ekwiwalent ukrywania/skradania się w dziczy, to olałbym wartość MV (sama liczebność i poszycie terenu). Szybkość miałaby wówczas znaczenie wyłącznie przy pościgach, gdzie już obie grupy się widzą i jedna chce dopaść drugą.\nWolfgang Schwarzenatter 10 maja 2017 10:38\nZnam to wyjaśnienie z większym hałasem, ale nie zawsze wydaje mi się to przekonujące. Np. na otwartej przestrzeni większa grupa poszukiwawcza pozwala na obserwację większego obszaru.\nW sumie to z tych systemów oprócz tabeli z LL, modyfikatory z DMG wydają się całkiem sensowne. A na pewno sensowniejsze niż tabelka z OD&D. Pomyślę nad tym, żeby to uwzględnić.\nJak chcielibyśmy być bardzo dokładni to trzeba by było rozgraniczyć na sprint (bardzo krótki dystans, liczy się tylko szybkość), chase (pogoń w zasięgu wzroku, liczy się pomyślunek i kondycja) i pursuit (poza kontaktem wzrokowym, liczy się tropienie, szybkość, kondycja). Kiedyś miałem takie zasady dla WFRP, ale to za dużo jak na oldskul.\nRobert 10 maja 2017 12:25\nU mnie taki sprint jest czasem w walkach, gdy jedna strona usiłuje oderwać się od przeciwnika i zwiać. Dawniej przyznawałem w takiej sytuacji bonusowy atak w plecy z modyfikatorem +2 (przepis z BD&D Holmesa), w związku z czym mało kto uciekał :P Obecnie stosuję tu zasadę z pościgów: rzuca się w pogoń przy 1-3/d6, szansa na doścignięcie 50%, jeśli goniący jest szybszy. Oczywiście, tylko na krótkie dystanse, nie ma mowy o zbieganiu na sąsiedni heks i konieczności 1/2 dnia odpoczynku.\nAle masz rację, budowanie szczegółowych zasad z uwzględnianiem kondycji itd. to już przegięcie. Nie po to zrezygnowaliśmy z symulacyjnej walki, żeby teraz bawić się w symulowanie pościgów.\nAnonimowy 9 maja 2017 15:19\nSorasy, ale to jest refleksja na poziomie Borejki twierdzącego, że grał oldskulowy sandboks w Wewnętrznym Wrogu. So true, good point.\nWidzę, że się rozkręcasz z pulpą - coraz fajniejszy ten Blackcross. :)\nWolfgang Schwarzenatter 9 maja 2017 23:37\nW raporcie już o tym nie pisałem, ale graczom bardzo podobał się pomysł lokalnego osadzenia kampanii i opisywania znanych obiektów jak średniowiecznym wieśniakom. Trochę śmiesznie wyszło z tym żelaznym ptakiem Astrodruidów, bo sam nawet za bardzo nie mam wyobrażenia jak to mogło wyglądać;)\n1. Sesja wyglądała na fajną i dobrze się czytało. Szczególnie zainteresował mnie ten wielki ptak noszący żelaznego drzewca (czy tam drewnianego żeleźca). Mam nadzieję, że w przyszłości na którejś sesji będzie wyjaśnienie tej zagadki.\n2. Nawiązań lokalnych jest dużo i są one smakowite, choć zastanawiam się na ile są takie dla ludzi nie znających tak dobrze współczesnego Torunia i okolic. A w ogóle to dużo u Ciebie mutków różnej maści.\n3. Sam zastanawiałem się jak rozwiązywać kwestię walki w barze (czy na rynku, jak u Ciebie z Elanusami) i doszedłem do wniosku, że śmiertelność nie powinna być tak duża jak w zwykłej walce w dziczy czy dandżeonie. Dlaczego? Instynkt samozachowawczy. Gdyby Elanusi co wieczór zabijali kilku przypadkowych ludzi, w końcu ktoś by się za nich ostro wziął. Przecież są tam jakieś służby porządkowe, władza / kniaź, rycerstwo. Elanusy napadają albo żeby okraść albo żeby pobawić się wesołym mordobiciem, ale chyba nie żeby zabić (bo = większe kłopoty). Z tego powodu uznałem, że w przypadku bójki w mieście zejść z HP do 0 nie powoduje śmierci postaci. Jasne, że przypadkowa śmierć może się zdarzyć, ale to powinno raczej dosyć rzadkie.\n4. No i jeszcze kwestia Twojego prowadzenia na HipeRPeGach. Rozumiem, że masz nowe spostrzeżenia dotyczące regularności drużyny. Na evencie bardzo trudno będzie zebrać stały skład, choć chłopaki grający w Warhammera pokazują, że się da - oni traktują HipeRPeGa jak mobilizację do tego by się zebrać. Może spróbowałbyś powtórzyć ten manewr? Tylko wymaga to Twojej dużej pracy organizacyjnej (trzeba zebrać graczy i regularnie ich cisnąć - jak to z graczami). A może uda się zdobyć choćby jednego stałego gracza? Wówczas byłby on łącznikiem i quasi-nauczycielem dla randomowych graczy. Zmierzam do tego, że na cyklicznym wydarzeniu (jakim jest HipeRPeG - odbywa się regularnie raz w miesiącu), da się prowadzić w trybie kampanii. Tylko wymaga to od prowadzącego więcej zachodu niż zwyczajne: ogłoszę że prowadzę, przyjdę i zobaczę kto chce zagrać.\nJuż niedługo wrzucę raport z siódmego HipeRPeGa. Jakoś ostatnio trudno mi się zebrać do regularnego (jakiegokolwiek) pisania.\nWolfgang Schwarzenatter 9 maja 2017 23:50\n@1. Wszyscy byli zadowoleni z sesji, faktycznie się udała. Czy nastąpi wyjaśnienie zagadki, to się okaże, wszystko zależy od następnych graczy.\n@2. Sporej części nawiązań nie umieściłem w raporcie, bo faktycznie dla ludzi spoza Torunia i okolic mogą być słabo czytelne. W ogóle trafili mi się tym razem gracze bardzo dobrze obeznani w lokalnej geografii, wszystko łapali w lot i jeszcze dorzucali od siebie dużo tematów (np. gang Elanusów to pomysł Bartka).\n@3. Tutaj idę po całości w duchu OD&D, gdzie miasto nie jest wcale bezpieczną przystanią: po ulicach latają bandyci, z podziemi wychodzą potwory, można zginąć zupełnie jak w Dziczy i Lochu. No, może nie tak łatwo, bo jednak większość spotkań nie jest bojowa, ale jak się już takie trafi to nie ma taryfy ulgowej.\n@4. Z chłopakami od WFRP jest tak, że oni przyszli na Hiperpega z już gotową drużyną. Ja zakładałem, że jakieś zręby się sformują, ale na razie nie ma na to za bardzo widoków. Sebastian grał dwa razy, ale chciałby ruszyć z własną grą w AD&D, więc raczej odpadnie. Od początku ogłaszałem, że chciałbym pociągnąć kampanię, ale odzew jest, hm, no powiedzmy, że umiarkowany. Mając doświadczenie z poszukiwania graczy do Lemurii, raczej jestem sceptyczny, czy uda się sformować drużynę z nowych ludzi. Ale broni nie składam jeszcze.\nAnonimowy 10 maja 2017 00:11\nNie wiesz jak wygląda ptak astrodruidów? Szejmonju. Fajnie, że się bawiłeś z kreatywnymi graczami, którzy dorzucali swoje 3 grosze do świata, to cenne.\nRozumiem Twoje podejście w kwestii niebezpiecznych ulic, ale się z nim nie zgadzam. I wcale nie chodzi mi o wyeliminowanie ryzyka śmierci w bójce ulicznej, przecież zawsze ktoś może dostać kosę i powinno się to częściej zdarzać niż we współczesnym Thorneum. Ale mimo wszystko śmierć przy spadku HP do 0 w walce na pięści i w walce na topory? Tak wiem, topory z założenia zadają wyższe obrażenia. Ale o ile wyższe? Dwa razy? Chcesz powiedzieć, że jak lutnę dwa sierpowe, to mogę zabić tak samo łatwo jak zadając jeden cios siekierą?\nŁorhammerowcy przyszli z częściowo ukształtowaną drużyną. Grali tam też randomowcy, co najmniej jeden gracz doszedł w trakcie. Ale masz rację, jest istotna różnica w sposobie rekrutacji trzonu drużyny i właśnie o to mi chodziło. Sam wiesz ile pracy trzeba wykonać, żeby zebrać drużynę do względnie regularnej gry. Ja o swoją walczyłem kilka lat i w zasadzie każda sesja to kolejna walka. I właśnie to podaję Tobie do zastanowienia - może powinieneś spróbować stworzyć trzon drużyny w bardziej tradycyjny sposób, HipeRPeGa traktując jako:\na) pretekst do regularnych spotkań - wszyscy gracze wiedzą gdzie i kiedy będzie sesja\nb) potencjalne źródło dodatkowych graczy - takich, którzy zagrają raz i uzupełnią dziury w drużynie i takich, którzy będą mogli dołączyć się na stałe.\nMam wrażenie, że takie podejście da się zrealizować. Sam bym tego spróbował, ale mam różne obowiązki HipeRPeGowe i nie jestem pewien czy dam radę regularnie prowadzić.\nWolfgang Schwarzenatter 10 maja 2017 00:54\nNo właśnie w OD&D każdy atak zadaje k6 obrażeń - nieważne, czy luta z topora, czy z sierpowego. Ale to nie oznacza, że każda bójka kończy się zabójstwem, od tego jest zostawienie w rękach graczy/Sędziego kombinowania, zawsze jest możliwa próba obezwładnienia. Akurat w tym wypadku charakter spotkania wskazywał na to, że może być śmiertelnie niebezpieczne.\nBardzo chętnie stworzyłbym regularną drużynę do Kosmitów & Krzyżaków, ale do tego trzeba pracować u podstaw. Może zacznę krecią robotę od przyłączenia się do jakiegoś teamu, zamiast budować swój od podstaw. No, chyba, że nasza lemuryjska ekipa znajdzie jeszcze wolne sloty;)\nRobert 10 maja 2017 06:18\nW OD&D runda walki trwa 1 minutę, więc nie ma większego znaczenia, czy walisz toporem, czy gołymi rękami. Nie ma znaczenia, kto pierwszy się poruszy. W ciągu 60 sekund byłbyś w stanie bez problemu uśmiercić bliźniego, np. skacząc mu po głowie. Jesteś w stanie nadziać się na włócznię wroga, a ostatnim ciosem rozwalić mu łeb, jak król Artur Mordredowi. Wszystko w rękach sędziego, który interpretuje abstrakcyjne rzuty kostkami.\nTylko wyjątkowe istoty zadają więcej obrażeń z racji swoich rozmiarów, np. ogry, olbrzymy, kilka egzotycznych potworów i mega fauna (max. 4d6). No i są jeszcze multiataki i ataki specjalne.\nTrzeba wyrugować symulacyjne wyobrażenie, że 1 rzut kostką = 1 machnięcie bronią / szponami. W sumie już na etapie suplementu Greyhawk to się zaczęło - rutynowe multiataki potworów: drap/drap/gryz (a niby Gygax nie był symulacjonistą...). Długo się do tego przekonywaliśmy z graczami. O ile w potyczce jakoś to przechodzi, gorzej jest z walką dystansową. Tu w dalszym ciągu 1 rzut kostką = 1 strzał (rzut flaszką/fiolką/toporem/włócznią), czasem strzelcy mają wielokrotne ataki w zależności od sytuacji na polu bitwy, dystansu, MV celu. U Jarla odpisujemy d6 strzał.\nWolfgang Schwarzenatter 10 maja 2017 07:25\nMi samemu jest trudno do końca wyrugować symulacjonizm, jak przestanę się skupiać to zaraz mi wychodzą stare nawyki. Sama gra tego nie ułatwia, choćby przez kwestię ataku z dystansu (dobry pomysł z odpisaniem k6 strzał, ale co z oszczepami, toporami, czy flaszkami oleju?) czy zaskoczenia (w 1 minutowej rundzie to powinno mieć aż takie znaczenie?).\nRobert 10 maja 2017 08:54\nZaskoczenie (+ negatywna reakcja) = jeśli PC znajdują się w zasięgu (do 30 stóp w podziemiach / 10 jardów w dziczy, czyli ~10 m), są zmuszeni do walki i nie mogą uciekać, przynajmniej nie od razu. Coraz częściej traktuję zaskoczenie płynnie, jako dodatkowe narzędzie opisu. Podarowałem sobie bonusowe ataki (choć tak jest w OD&D i EPT), a także modyfikatory - i tak jest przecież wystarczająco śmiertelnie. Teraz przyjmuję, że po prostu dostają po tubie w japę i dopiero potem mogą skontrować (albo spróbować uciec). Innymi słowy, strona zaskakująca przejmuje inicjatywę. Jak w BD&D Holmesa: "Attackers who surprise an opponent or who approach him from behind always get the first blow".\nPrzykład: 4 PC włazi do wyrobiska, które okazuje się leżem kilkunastu zmór. Rzut pokazał zaskoczenie - zmory wyskakują z 6 metrów. Gracze testują, czy przypadkiem nie upuszczają przedmiotów (bardzo ważne: może kleryk niósł krzyż?), a następnie deklarują chęć ucieczki. Są z automatu szybsi (zmory nie biegają), więc się wywiną, o ile uda im się przetrwać atak. Rzucam to-hit przeciwko każdemu ze śmiałków, 1 zostaje powalony, reszta ucieka. Akcja jak z The Walking Dead :)\nWolfgang Schwarzenatter 10 maja 2017 11:27\nNo widzisz, musiałeś przyjąć swoje rozwiązanie co do zaskoczenia, bo to z książki było konfundujące;)\nGubienie przedmiotów też nie do końca mi pasuje. No bo skoro mi spadło, to nie mogę się schylić i podnieść sekundę później? To nierealistyczne;)\nNo i co z rzucaniem przedmiotami? W sumie, jeśli założymy, że łucznik w rundzie zużywa k6 strzał, bo skupia się tylko na strzelaniu, to może w wypadku miotaczy przyjąć radykalne rozwiązanie, że są w stanie zarówno rzucić tym, co mają w łapie, jak i następnie dobyć broni i wziąć normalny udział w walce w zwarciu niczym rzymska piechota?\nRobert 10 maja 2017 12:55\nUpuszczanie przedmiotów można różnie tłumaczyć - ja to traktuję raczej jako nieprzygotowanie, całkowite zaskoczenie, może coś na kształt opanowania. Mag nie zdąży odpalić zaklęcia (zapomniał języka w gębie), a kleryk upuszcza krzyż i nie zdąży wypowiedzieć egzorcyzmu. Upuszczane fiolki z wodą święconą i flaszki z olejem się rozbijają, a upuszczona latarnia może skutkować samopodpaleniem (to samo jeśli blisko siebie padają pochodnia i olej). To wbrew pozorom fajna zasada i potrafi nieźle namieszać - PC wybrali się polować na zmory, a tu wyskakuje wielki szczur i cenna woda święcona idzie się walić :P pisaliśmy już kiedyś o kiczowatym, groteskowym i absurdalnym klimacie staroszkolnych lochów - Benny Hill & Dracula ;)\nJasne, że możesz podnieść broń (no chyba że szedłeś po wąskiej kładce i miecz spadł w przepaść do jeziora lawy), ale w tym czasie zmora już siedzi Ci na karku i wysysa poziomy ;) w takiej sytuacji sędzia może np. przyznać napastnikowi +1 to-hit.\nWarto się zabezpieczyć przed powergamerskimi zapędami graczy. Skoro każde "trafienie" zadaje d6 obrażeń, to zaraz ktoś może wpaść na pomysł atakowania uzbrojonych przeciwników gołymi rękami (były takie pomysły u mnie).\nRobert 10 maja 2017 13:04\nPS Miotacze - jasna sprawa. U mnie często tak właśnie jest, tzn. rzut włócznią / toporem, dobycie miecza i normalny atak, wszystko w tej samej rundzie.\nZ szybkostrzelnością łuczników - pamiętam, że gdy zombie w odległości kilkunastu metrów brnęły ospale przez bagnisko, pozwoliłem łucznikom wystrzelić trzykrotnie (tzn. każdy rzucił 3d20), każde pudło przerzucając dla najbliższego celu.\nOdpisanie d6 strzał mógłbym zastosować przy polowaniach, wielkich bitwach itp. - w sytuacjach, które nie byłyby odgrywane narracyjnie.\nDużo spin na moich sesjach było z wydobywaniem przedmiotów z plecaka, wypiciem mikstury, odpalaniem flaszki z olejem - dla niektórych graczy to powinno się dziać w okamgnieniu. Wyłażą przyzwyczajenia z komputerówek - też już o tym pisaliśmy onegdaj.\nWolfgang Schwarzenatter 11 maja 2017 01:22\nNo właśnie - dajesz bonusy przeciwnikom jeśli atakują nieuzbrojoną postać? I co wówczas kwalifikuje się jako uzbrojenie? Noga od stołu wystarczy żeby zneutralizować ten bonus? W sumie to niezły pomysł, cokolwiek co postać trzyma w rękach można wykorzystać w walce - robi się z tego absurd a'la Jackie Chan.\nD6 strzał wydaje mi się dobrym pomysłem również w narracyjnej walce - od ilości zużytych strzał zależy opis: jedna - PC przez całą rundę znalazł tylko jedną okazję do w miarę pewnego strzału, bo wróg się chował, manewrował, czy zasłaniał tarczą; kilka - PC szył jak podupcony w nadziei, że któraś strzała wejdzie.\nProblem z wyciąganiem rzeczy z plecaka to miałem jeszcze za czasów WFRP, jak mi jeden gracz w środku walki oświadczył, że wyciąga miksturę leczniczą i ją wypija. Teraz co do zasady nie pozwalam na grzebanie w plecaku podczas walki. Chyba, że ktoś wycofuje się na bezpieczną odległość, albo stoi np. w trzeciej linii w lochu i może spokojnie majstrować.\nRobert 11 maja 2017 07:17\nBonusy daję w wyjątkowych sytuacjach, takich jak atak od tyłu lub z przewagą wysokości, ale to też zależy, kto kogo atakuje i czym. W sytuacji starcia uzbrojonego z nieuzbrojonym zapewne przyznałbym modyfikator, głównie jako zabezpieczenie przed wspomnianym powergamingiem. Noga od stołu jako pałka - jak najbardziej!\n3LBB przewiduje modyfikator to-hit chyba tylko w jednym przypadku (nie licząc magicznych broni, przedmiotów i zaklęć), a mianowicie przy opisie ataku na śpiącego smoka: "Sleeping Dragons may be attacked with a free melee round by the attacker and +2 on hit dice for chances of hitting." (vol. II, s. 12)\nStrzelanie - tu już niebezpiecznie zbliżamy się do "stylów walki", tzn. rozbijanie na celowanie / strzał wielokrotny. Zaraz trzeba by wprowadzić mod. za celowanie (+1? +2?), który zrekompensuje mniejszą liczbę ataków (np. 2 bez modyfikatora - jak w AD&D). Ja dodatkowo przy strzale do grupy przerzucam pudła dla najbliższego celu, przy wielokrotnym ataku strzeleckim i kilku łucznikach robi się masakra.\nMyślałem o czymś takim: tylko 1 test, odpisanie d6 strzał, obrażenia: tyle, ile wypadło na kości strzał (albo dodatkowy rzut d6). Jeśli po uśmierceniu celu zostaną jakieś "wolne" punkty obrażeń, to są rozdzielane między pozostałych przeciwników o AC równej lub wyższej (tzn. gorszej).\nPrzykład: łucznik strzela do 6 szarżujących goblinów (HP: 5, 5, 4, 4, 4, 1). Załóżmy, że trafia i wyrzuca 6. REF nakazuje odpisać 6 strzał i kasuje obrażenia, poczynając od najmniejszej wartości HP. Giną 2 gobliny (-1 i -4), trzeci jest ranny (-1).\nTe mikstury w środku walki to znana kalka z Baldura/Diablo. Warto pamiętać, że w OD&D mikstura uzdrawiająca nie działa ze skutkiem natychmiastowym (leczy "hity" w ciągu 1 tury, tj. 10 minut).\nWolfgang Schwarzenatter 11 maja 2017 07:25\nZe strzelaniem miałem na myśli tylko narrację, bez żadnych stylów i celowania ani nawet przenoszenia obrażeń. 1 rzut na trafienie, zużycie d6 strzał, obrażenia tylko przeciwko jednemu celowi, koniec. Jeśli mamy trafienie, a poszło 6 strzał, to znaczy, że ziom został naszpikowany jak jeż, albo wszystkie spudłowały i tylko jedna trafiła, albo cokolwiek innego sobie wymyślimy (wszystkie strzały spudłowały, ale jedna się odbiła od kamienia, wpadła zawodnikowi za kołnierz, zaczął podskakiwać próbując ją wyciągnąć, poślizgnął się na posadzce i wyrżnął głową o ostry kamień).\nOel 10 maja 2017 01:41\nKurczę, fajna sesja z mojej perspektywy. Jako czytelnicy bloga o tyle mamy inną percepcję, że możemy obserwować, jak rozbudowuje się świat, pojawiają się nowe wątki i oceniać, jak sobie radzą kolejne drużyny. Czyli de facto to jest kampania, ale gracze mogą tego nie odczuć.\nZ moich skromnych doświadczeń wynika, że sandbox zaczyna się rozkręcać tak po 3-5 sesjach. Jednostrzał nie przynosi takiej satysfakcji, jak sesja ze scenariusza.\nJa bym tam poszedł w lochotłuki, jeśli chcesz grać w OD&D. "Stoicie u wejścia do labiryntu..." Żeby było ciekawiej, można by to rozegrać na zasadach turniejowych - trzeba by wówczas wprowadzić punktację i każda następna ekipa mogłaby próbować pobić rekord poprzedniej.\nWolfgang Schwarzenatter 10 maja 2017 02:04\nNo właśnie problem w tym leży, że ja też widzę rozwój kampanii, ale gracze - tak sobie. Zwłaszcza, jeśli będą mi się trafiać tacy, którzy nie czytają bloga (akurat Sebastian i Bartek czytają, ale zauważyłem, że ludność przychodzi na Hiperpega w większości wypadków na banzaja).\nDoświadczenia z rozkręcaniem piaskownicy miałem różne do tej pory. Sylvania poszła od razu, ale to dlatego, że mieliśmy solidną podbudowę w postaci kilkunastu sesji kampanii wprowadzającej. W Nowym Świecie potrzebny był rozpęd 8 sesji i zmiana mechaniki, bo inaczej dalej byłoby słabo. A w Lemurii poszło od pierwszego odcinka, głównie dzięki zaangażowaniu graczy (a najgłówniej dzięki zaangażowaniu Michała). Spodziewałem się, że nie pójdzie aż tak gładko i mam ciągle w odwodzie pomysł na staroszkolne jednostrzały - czy to zaczynające się u wejścia do lochu, czy to w randomowym miejscu w dziczy. Na następny raz chyba coś takiego przygotuję, chyba, że zbierze się ekipa, która będzie chciała kontynuować przygody wokół Thorneum.\nj1mmy 11 maja 2017 03:38\nDobra czuje się wywołany o tablicy. Byłem zagrałem. Dla mnie OSR nie różni się od sesji jakie grąło się w latach 90 pt weź poprowadź i mg nie mając za bardzo przygotowanego czegokolwiek prowadził.\nczym to się objawia :\nMasz do wyboru plotki które sugerują questa / lokację i decydujesz który jest prawdopodobny że go zrealizujesz(aka jak drzewiej było wielkie drzewo z ogłoszeniami , które były questami / sub questami).\nDalej jest już ekploracja pt idziesz i coś cię spotyka i na to reagujesz(z dbaniem o szczegóły : łazisz w zimnej wodziem ożesz zachorować , nie przywiążesz się do drzewa możesz spaść) , szczątkowa mechanika nie zamyka cię w ramach możliwych akcji ale też w niczym cię nie wspomaga.\nW moim odczuciu Clue gry to eksploracja , cała reszta to zbędny dodatek. Co powoduje że wczuwanie się w postać nie jest wspierane przez grę(szybka smierć , szybkie randomowe postacie którym losuje się jedną cechę specjalną zupełnie jak w wfrp w latach 90 :>)\nSzans na kampanię (rozumianą współcześnie) w tej formie nie widzę z dwóch powodów\na)brak ciągłości postaci (rozumiecie TPK te sprawy)\nb)brak ciągłości graczy (event jest spory ale ma dużą rotację)\nW sytuacji opisywanej powyżej weź gotowego dungeona i postaw graczy przed nim to już zupełnie klasyczne liniowe RPG żaden sandbox :>\nPodsumowując zagrałem zwykłą sesję . myślałem że będzie inaczej gdyż :\n-wydawało mi się że kluczowe będzie liczenie zasobów (żywność , świece , liny , bełty, najemnicy)\n-będzie loch którego założeniem będzie , gracze musza myśleć logicznie by go przejść , nie działają żadne mechanizmy postaci które to wspierają(ale go nie było bo go nei znaleźliśmy zupełnie jak ej tam była zajebista przygoda tylko nie chcieliście tam iść czyli taki new school pełną gębą)\nSam setting jest bardzo bardzo fajny , mistrz gry sprawnie operuje opisem nie czuć renderowania świata przy przejściu z lokacji do lokacji.\nZ dalszych obserwacji żeby gra działała trzeba graczy którzy są pro aktywni(wiedzą co chca robić i są w stanie przekonac do tego współgraczy) bo inaczej to będzie strasznie zacinało.\nOel 11 maja 2017 05:01\n"Z dalszych obserwacji żeby gra działała trzeba graczy którzy są pro aktywni(wiedzą co chca robić i są w stanie przekonac do tego współgraczy) bo inaczej to będzie strasznie zacinało."\nDobrze powiedziane. W takim staroszkolnym/sandboxowym graniu ekipa musi się świetnie rozumieć i prowokować się nawzajem dziwnymi pomysłami do działania w określonym kierunku. Na konwentach to może słabo trybić. Ludzie się nie znają, oglądają się na siebie, nikt nie chce zdominować rozgrywki, narazić się nowo poznanym współgraczom, zepsuć opowieści MG itd. W praktyce, wszyscy łapią się czegokolwiek co może być questem, jak na spotkaniu rodzinnym, gdzie się włącza telewizor żeby nie było niezręcznej ciszy i żeby było o czym gadać. Wychodzą flaki z olejem.\nNormalnie w sandboxie jest tak, że drużyna sama sobie wymyśla przygodę, bazując na plotkach, backgroundzie postaci, wylosowanych zdarzeniach i swoich własnych pomysłach. To czy z tego wyjdzie przygodowa pulpa, jaja jak berety, high heroic czy survival horror zależy od zainteresować i oczekiwań graczy. No ale to wszyscy muszą się rozumieć i mieć wspólną baję. Samo się nie zrobi.\nTo, co u Was jeszcze może utrudniać cieszenie się z sesji, to fakt, że przychodzicie żeby coś dostać. Może w celach poznawczych, wiedzeni ciekawością co to jest ten sbx i os. Może żeby przetestować mistrza gry znanego z internetów. Może ktoś myśli, że to będzie nie wiadomo co. A to trzeba zwyczajnie nastawić się na wesołą wspólną zabawę, przyjść wyspanym i skoncentrowanym, walnąć browara i robić co się komu podoba. Dobre nastawienie to podstawa.\n"Weź gotowego dungeona i postaw graczy" to oczywiście nie jest żaden sandbox. Nikt tak nie twierdzi. Pytanie, do czego jeszcze nadaje się OD&D, poza piaskownicą i lochotłukiem. To drugie daje radę bez pierwszego, zwłaszcza przy jednostrzałach. To pierwsze może zadziałać tylko wtedy, jeśli gracze będą śledzić raporty na blogu i nastawią się na wspólne popchnięcie opowieści do przodu. Tak mi się wydaje, ale mnie tam przecież nie było...\nj1mmy 11 maja 2017 05:12\nDobrze powiedziane. W takim staroszkolnym/sandboxowym graniu ekipa musi się świetnie rozumieć i prowokować się nawzajem dziwnymi pomysłami do działania w określonym kierunku.\nOk ale gra nie daje żadnych mechanizmów do tego. Taki FATE np daje ci cały ogrom tu nie masz nic. Więc albo robisz graczom długap ogadankę przed sesją czym to jest i czym się rózni itd itd.\nNa konwentach to może słabo trybić. Ludzie się nie znają, oglądają się na siebie, nikt nie chce zdominować rozgrywki, narazić się nowo poznanym współgraczom, zepsuć opowieści MG itd. W praktyce, wszyscy łapią się czegokolwiek co może być questem, jak na spotkaniu rodzinnym, gdzie się włącza telewizor żeby nie było niezręcznej ciszy i żeby było o czym gadać. Wychodzą flaki z olejem\nTo jest duże uproszczenie , na konwencie nie wiesz na kogo trafisz jako graczy, więc nie wiesz co dostaniesz ratuje cię jedynie dokładnie to co powyżej dokładne wyjasnienie czym jest to w co grmay i jakie sa oczekiwania.\nŻebyśy się dobrze zrozumieli ja przyszedłem bawiłem się dobrze , dostałem co chciałem bo chciałem zobaczyć czym jest to osr i jak ono realnie działa.\nPytanie, do czego jeszcze nadaje się OD&D, poza piaskownicą i lochotłukiem.\nDo normalnej sesji pytanie jest tylko czy jest sens w to brnąc i wymyslac nieopisane mechanizmy\nOel 11 maja 2017 05:41\nNie wiem, o jakich mechanizmach mówisz. O takich?:\nNigdy nie odczuwałem potrzeby, aby mi system pomagał w odgrywaniu postaci ani w prowadzeniu konwersacji. Co kto lubi, rzecz jasna. Ja jestem innych czasów i innych światów, możliwe że czegoś nie pojmuję.\nOS RPG działa tak, jak działają gracze i jak sędziuje sędzia. To cała różnica względem nowych produktów. Jeśli było fajnie, to wyłącznie Wasza zasługa, jak się nudziliście - nie ma usprawiedliwienia.\nj1mmy 11 maja 2017 05:54\nOS RPG działa tak, jak działają gracze i jak sędziuje sędzia.\nKażde rpg działa tak jak działają gracze i prowadzi mistrz gry , różnica jest taka że jak chcesz podziwiac lazurowe wybrzeze to bierzesz cabrioleta , jak przewieeźć ogrom towaru to bierzesz Tira a tu dysponujesz tylko FORDEM T. Nie bardzo rozumiem dlaczego miałbyś być innych czasów ? Ja też nie potrzebuję systemu do odgrywnaia postaci bo to jest R. Ja potrzebuję by G wspierało pewną określoną mechanikę grania , zapewne można poprowadzić śledztwo o mitach chtulu na k20 ale są do tego LEPSZE rozwiązania\nWolfgang Schwarzenatter 11 maja 2017 05:56\nNo cóż Bartek, tak jak ustaliliśmy w rozmowie po sesji (sam zresztą tak deklarujesz) - jesteś zatwardziałym niuskulowcem. Nie ma się co dziwić, że z Twojej nowoszkolnej perspektywy doszedłeś do takich wniosków. Tylko że taka jedna sesja to jest zajrzenie w świat starej szkoły przez dziurkę od klucza. Jednego zatwardziałego nowoszkolniaka (Michała) udało mi się już przekabacić. Wpadnij kiedyś do nas na sesję Lemurii, zobaczysz jak to wszystko wygląda w "prawdziwej" kampanii (a ja wpadnę do Grzegorza, jak mnie zapraszałeś i zobaczę sto pro niuskul w działaniu;).\nj1mmy 11 maja 2017 06:06\nZnaczy tak taką mam perspektywę , natomiast idąc na sesję odrobiłem zadanie domowe, natomiast siadająć bądź wybierając grę jako gracz czy jako mg zastanawiam się co ta gra daje mi że warto po nią sięgnąć zamiast zostąc przy tym co mam. Idąc dalej jak brałem do reki podręcznik do FATE czy tam do DW widzę różnicę w filozofii gry jako takiej względem dajmy na to dd3 czy powiedzmy earthdawna. Natomiast tu wydawało mi się że będzie różnica względem normalnego RPG no i ja nie bardzo ją dostrzegam. Przy czym znów dla mnie słowo kampania to zbiór powiązanych ze soba scenariuszy z punktem kulminacyjnym i epilogiem a dla ciebie to zapewne setting + gracze.\nI setting jak dla mnie jest rewelacyjny ten konkretny ale mnie np zastanawia jakby to hulało na innej grze\nOel 11 maja 2017 06:13\nStara szkoła grania zrodziła się w czasach, gdy jeździły tylko Fordy T. Potrzebowałeś mechanizmów, to je sobie tworzyłeś. Dzisiaj masz system na każdą okazję. Dla leworęcznych i praworęcznych, dla zagubionych nastolatek i do grania na pochyłym stole. Nie pasuje, to bierzesz inny.\nOD&D wciąż jest jedną z gier lepiej radzących sobie z lochem. Masz tu wszystko czego potrzebujesz. Gorzej z dziczą - jeśli nie korzystasz Outdoor Survival lub późniejszych dodatków. No ale Wolfgang, z tego co się orientuję, to te wszystkie systemy eksploracji dziczy ma w małym palcu, więc nie wiem do końca, o co chodzi.\nj1mmy 11 maja 2017 06:29\nMoże ustalmy na sesji bawiłem się DOBRZE, chciałem zobaczyć jak wygląda Wolgangowe RPG-fu i poczułem je na sobie dla mnie to zawsze cenne doświadczenie. Natomiast chciałem zobaczyć czym OSR się różni od tych wszystkich nowych gier narracja waszych notek blogowych opisuje piękne stare Bugatti wśród RPG , no a sesja pokazała że to Chevrolet Impala.\nJa nie staje tu w opozycji do nikogo tylko pytam co czyni OSR rózne od standardowego RPG ? Bo dla mnie ta róznica była ledwo wyczuwalna a nie fundamentalna\nOel 11 maja 2017 06:47\nJa Ci niczego nie zarzucam :) Skoro się dobrze bawiłeś, to znaczy, że wszystko poszło tak jak trzeba. Nie sądzę, aby ta gra, ani jakakolwiek inna, mogła Ci zaoferować coś więcej.\nFilozofia grania względem późniejszych systemów jest jednak inna. Nawet w porównaniu z B/AD&D. Łatwo zginąć, nie masz podpowiedzi na kartach postaci... System Cię nie wspiera, chyba że awansem postaci, jesteś skazany na własne kombinowanie. Tutaj raczej walczysz z systemem (na różnych płaszczyznach) :).\nNie wiem, kto Ci nagadał o jakimś Bugatti. Granie w stare gry nie jest ani luksusowe, ani w pełni komfortowe. Jest oczyszczające, co najwyżej.\nWolfgang Schwarzenatter 11 maja 2017 06:59\nFATE, czy gry z serii PbtA mają bardzo wyraźnie określone "co dają". W oldskulu tego nie ma, stąd wielokrotnie podkreślane, że to nie są gry łatwe dla współczesnego odbiorcy, również dlatego, że nie ma wyraźnej, dostrzegalnej na pierwszy rzut oka, korzyści z takiego grania. Ba, nawet nie ma żadnej specjalnej cechy, którą można by takie gry zdefiniować. Trzeba się w to wgryźć i przyzwyczaić. Czasem udaje się już na pierwszej sesji w danej kampanii (tak, kampania mniej więcej równa się setting + kontynuacja przygód z poprzednich sesji, to OD&D jako pierwsze użyło tego określenia), a czasem nie. Stare granie daje swobodę, to jest jego główna zaleta. Ale to nie jest coś, co rzuca się w oczy od razu. I nie każdy to zrozumie. Przy czym nie mam na myśli rozumienia intelektualnego (as in "jesteś za głupi, żeby to zrozumieć"), tylko epifanię, która spływa na Ciebie, kiedy stwierdzasz, że to jest właśnie sposób grania, którego szukałeś przez całe życie. A że nie każdy tego właśnie szukał, to inna sprawa.\nRobert 11 maja 2017 08:28\nZnajomość Outdoor Survival nie jest wcale konieczna, aby prowadzić przygody w Dziczy na mechanice OD&D. Wszystko, czego potrzeba, jest w Vol. III, tzn. zagubienia, spotkania, kary do ruchu za teren. W OS nie ma wiele więcej, tyle że skala mapy jest inna (1 heks = 1 liga = 3 mile = 4,8 km).\nU mnie jest ciągłość postaci. Po 25 sesjach nie było jeszcze TPK, jeden z graczy przetrwał 17 sesji bez śmierci swojej postaci. Można? Można.\nj1mmy 11 maja 2017 09:58\nZ twojej wypowiedzi wynika że żadna z potaci która zaczęła grę nie zyje ?\nRobert 11 maja 2017 15:12\nNie, gracz po prostu nie był obecny na wszystkich spotkaniach. Wciąż żyje 2 z 4 PC, którzy byli na pierwszej sesji. Reszta wyginęła - co zrobić, takie życie awanturnika ;)\nj1mmy 11 maja 2017 04:13\nI jeszcze taka mała uwaga jakbym szukał transcendencji na sesji\n"Bartek spodziewał się (po czytaniu raportów) jakiegoś transcendentalnego przeżycia, gdzie wszystko jest losowane"\nTo bym sobie w tabelę poturlał\nikubana 11 maja 2017 23:09\nOj, faktycznie dyskusja się zrobiła, ogarnę kawę to poczytam bardziej. Na krótko:\n- podobało mi sie\n- lokalny setting - uwielbiam <3. Od dłuższego czasu myślę nad lokalnym, tyle, że osadzonym zanim kościół stał się popularny ;) , może wreszcie zrealizuję.\n- liczenie zasobów na sesji - ależ oczywiście, mieliśmy szansę na liczenie zasobów. Ale jakieś prawie 20 lat grałam złodziejami, pierdoły typu krzesiwo i hubka mam zaspawane, caltropsy chyba tylko odpuściłam ze standardu :D No i żarcie, szliśmy jeno do Culmsee, po drodze upolowaliśmy dzika, panie, jeszcze tydzień byśmy dali radę. No w lesie?\n- lecenie za pierwszym questem i nieuwaga graczy. Tak, uważam, że to w związku z jednostrzałem. Wiesz, że jedna sesja, ja akurat jeszcze ograniczona czasowo, to łapie się co dają, nie ma czasu na szukanie. Zresztą, wszyscy troje graliśmy u Ciebie pierwszy raz, trzeba było obadać system, a to najłatwiejszy sposób :)\n- kampania na HipeRPG - no lipa, dlatego rezygnuję z prowadzenia 7th sea na imprezie, słabo, jak pół sesji muszę tłumaczyć kto i co i jak i w ogóle, a i tak połowy mechaniki nie dam rady wykorzystać. Dlatego wracam do 3.5. I chyba mam pomysł, jak ogarnąć kampanię.\nWolfgang Schwarzenatter 12 maja 2017 01:13\nJeśli chodzi o kampanię to faktycznie, widzę, że to nie wychodzi za bardzo, od następnego razu spróbujemy innej formuły, a do regularnej gry spróbujemy sformować nową drużynę (ale bez spiny). W OD&D nie trzeba tłumaczyć mechaniki (bo jej prawie nie ma), ale za to trzeba tłumaczyć założenia i podstawy. Albo iść na banzaja, jak u Was, gdzie nic nie tłumaczyłem i zaczęliśmy od razu grać.\nikubana 12 maja 2017 01:24\nByłam nieprzygotowana. Że jednak będę na imprezie dowiedziałam się bodaj dzień czy dwa wcześniej, planowałam zagrać DnD5, ale mistrzu się zmył. Blogi czytam sporadycznie, bo nie mam czasu i nie lubię lizać lodów przez szybkę. Ale tak na poważnie, dużo czasu zajęło wytłumaczenie o co biega? Źle grałam? Coś było nie tak? Wydaje mi się, że poszło dość szybko, z pewnością łatwiej, niż bym miała tłumaczyć świat, postać, mechanikę 7th Sea czy Wolsunga. Dlatego zresztą odpuszczam 7th Sea na HipeRPG, za bardzo mi się podoba, a w takim wydaniu mam wrażenie, że się marnuje, że się nie da pokazać całej jego urody itd. Dlatego wracam do DnD 3.5, bo bez wyrzutów sumienia mogę olać połowę mechaniki, a nadal będzie fajnie, i jeśli ktoś grał jakieś Neverwinter to już podstawy ma. Chyba, że poczytam jeszcze trochę roztrząsań który system co i wezmę Adventurers :D\nKampania - grałabym, może nawet drugiego gracza bym przyprowadziła i też by się bawił, czai klimaty tego typu systemów, ale lubię też prowadzić, ciężko obie rzeczy na raz robić na HipeRPG, chociaż może się dogadamy :) Tak, gwizdnęłam kartę, nie wiedziałam, że do zwrotu.\nCo do prowadzenia kampanii na imprezie. Kojarzy mi się, że jeszcze do niedawna była wskazówka, żeby nie grać u tych samych mistrzów, stałymi ekipami, żeby nowi mieli szansę i w ogóle. Może teraz już po prostu gramy :)\nKombinuję, żeby ewentualni stali gracze robili za oś kampanii, a nowi mogli dołączyć w każdej chwili, jako najemnicy, krewni i znajomi, pod opieką stałych graczy, może to pozwolić na jakąś ciągłość, a przy okazji wspomóc nowych.\nJednostrzał dla mnie nadal jest kuriozum, nie pomoże gadanie, że "zacznij i skończ na jednej sesji". Gubi mi się cała przyjemność rozwoju postaci, poznania większego kawałka świata czy opowieści.\nSerio potrzebne są mechanizmy do wszystkiego?\nStrasznie małe to okno do wpisywania komentarza, nie lubię :P\nWolfgang Schwarzenatter 12 maja 2017 01:38\nAle ja ani Tobie ani Bartkowi ani Sebie nie zarzucam, że byliście nieprzygotowani, że graliście źle, że było ciulowo, że cokolwiek - sesja była bardzo fajna, nie wymagałem przecież wcześniejszego przygotowania.\nDo kampanii oczywiście zapraszam, przyprowadzaj graczy ilu chcesz;) Event ma swoje ograniczenia, ale formuła samych jednostrzałów chyba się powoli wyczerpuje, mam do nich podobne podejście jak Ty. Może uda się sformować jakiś trzon kilku stałych kampanii i grać na zmianę? Ja też bym sobie czasem w coś zagrał, nie tylko prowadził.\nA z tymi mechanizmami to o co chodzi?\nikubana 12 maja 2017 02:01\nNie chodzi mi o zarzucanie, raczej, że przy w miarę prostym systemie da się zasady tłumaczyć przez stosowanie, w praniu.\nMechanizmy - jak chcesz grać w lesie to taki system, ten podręcznik, strona xyz. Jak będziesz robić więcej czegoś to system taki a taki, a jak co innego to ten i ten. Ten wspiera to, a tamten tamto.\nChyba każdy podręcznik mistrza gry ma napisane, że to TY prowadzisz, że to zbiór wskazówek, a jak coś nie pasuje, to przecież możesz to olać czy zmienić. I nie trzeba z tej okazji tworzyć i wydawać nowych systemów. Ja jestem leniwym mistrzem gry, znam lepsze zajęcia niż uczenie się na pamięć tabelek z 28go dodatku itd. Jeżeli graczowi zależało na czymś i miało to sens, to robiliśmy tak, żeby to dostał. No bo czemu nie? Czytam co trochę, jakie to DnD3.5 twarde mechanicznie, że nie promuje odgrywania postaci czy czegoś tam, że walki to musisz na siatce i cuda wianki. No nie. To zależy od graczy i mistrza. Chcą to robią, chyba, że MG nie da. To ma być zabawa, a nie cRPG w wydaniu analogowym, system nie przewidział, to nie i już. Sandbox mocno u nas był i nawyki mi zostały, nadal tak prowadzę i w sumie nie mam ochoty tego zmieniać.\nKampanie - jasne, dogadamy się :)\nGrzegorz Bagiński 12 maja 2017 02:06\nJa tylko z ciekawości zapyta, Czemu uważasz, ze formułą jednostrzałów się wyczerpuje ?\nikubana 12 maja 2017 02:21\nNo popatrz, ciekawa byłam, jak szybko się odezwiesz :)\nDla mnie ważna jest historia postaci, jej rozwój, świat dookoła, to jak ten świat reaguje itd. Przy jednostrzale w wydaniu HipeRPG dostaję się najczęściej postacie na pysk, z niewielką możliwością wyboru, były sytuację, że postać została w połowie przygody i kontynuował inny gracz. Nie każdy ma ambicje zostać mistrzem świata w graczowaniu i wczuwać się w randomy, a potem iść gdzie indziej. Tak, są ludzie którym to przeszkadza. Z punktu mistrza: tworzę ekipę z jakąś myślą, a co sesję grają to inni ludzie, w innym stylu itd. Mnie to męczy, ale ja nie mam zamiaru być mistrzem świata w mistrzowaniu też. Raz można. Może dwa. Ale jak dla mnie (i drugiego gracza/mistrza w domu) RPG to rozwój i poznawanie historii, jednostrzał jest dobry raz na jakiś czas, al kończysz sesję i co? Dziękuję, dziekuję, tu jest karta postaci, żegnam. A gdzie hodowanie pokemona? Satysfakcja z rozwoju? Chcemy więcej.\nRozumiem, że lubisz i cenisz jednostrzały, my nie musimy :)\nj1mmy 12 maja 2017 02:33\nA ja zapytam podchwytliwie , w jaki sposób widzisz granie kampanii na takim evencie ?\nMasz sztywne ramy czasowe , całkiem mocno rotującą grupę i brak pierszeństwa zapisu na sesje. Co zrobisz w sytuacji gdy masz 5 nowych graczy i 5 starych graczy którzy chcą zagrać Tylko u ciebie ? Czemu też sądzicie że ty tu jakiś fetysz jednostrzałów mamy. Taka jest idea eventu przychodzisz zagrąc niezobowiązująco , KAMPANIA to już zobowiązanie. Jasne w domu to my gramy kampanie , jedna po drugiej powiązanep ostaciami i settingiem ale tam są inne WARUNKI\nikubana 12 maja 2017 02:47\nRany, nikt nie mówi o fetyszu jednostrzałów, wydawały się dobrym rozwiązaniem, były i są dobrym rozwiązaniem, ale nie znaczy, że tylko to ma być, tak?\nCzemu na mnie krzyczysz wielkimi literami? :) A może chodzi mi o kampanię z małej litery, coś, co da jakąś ciągłość? Czy są gdzieś wytyczne, że kampania będzie dopiero wtedy, gdy masz ciągle i zawsze tych 5 graczy i przynajmniej raz w tygodniu? Przyjmuję założenie, że mało kiedy będzie komplet graczy stałych, więc spokojnie można dobrać nowych do pełnego. W razie nieobecności stały niech straci przytomność albo jest NPC, bo czemu nie? Nowy może zostać dość szybko wprowadzony przez MG i/lub obecnego stałego gracza. Tak, wygląda to jak epidemia sraczki w drużynie, i to mocno rozciągnięta w czasie, ale może dać szansę na coś więcej niż jednostrzał.\nNormalnie czuję się opieprzona, że się zastanawiam nad rozwojem eventu.\nGrzegorz Bagiński 12 maja 2017 02:52\nCzujesz się, a nie jesteś :P Tak całkiem poważnie, to o czym piszesz próbował Wolfgang i jak widać w jego postach ze skutkiem który go nie zadowala. Ja doskonale rozumiem, że fajnie jest grać kampanie, wiem , bo sam to robię regularnie. Czy gracze którzy przychodzą na Hiper chcą grać w kampanie to absolutnie nei wiem, za każdym razem jak szukam graczy do kampanii w tym gronie to jest cisza jak w kostnicy, więc widzisz, mam odmienne spostrzeżenia niż Ty.\nWolfgang Schwarzenatter 12 maja 2017 02:53\nNo to jest właśnie w OD&D - gra jest na tyle minimalistyczna, że wspiera wszystko. Jak sobie wymyślisz nagle coś ad hoc to od razu to wkładasz bez nadmiernego myślenia o balansie, czy wpasowaniu w resztę mechaniki.\nJa traktuję kampanie również niezobowiązująco. Roszady w składzie to rzecz normalna. 5 nowych i 5 starych, którzy mówią, że tylko u mnie to chyba jednak sytuacja typu a gdyby tu nagle było przedszkole w przyszłości. Widzę całkiem realnie, żeby grały zestawy typu 2+3, czy nawet 1+4 (w dowolną stronę). OD&D, czy szerzej staroszkolny sandboks nadaje się do grania w warunkach Hiperpega, bo nie ma problemu typu "Jasiu nie gra, a teraz gramy jego wątek", bo imię wątków jest legion i zawsze znajdzie się jakieś zajęcie dla graczy. Ale znowu - żeby to poczuć trzeba pograć parę sesji w tej samej kampanii.\nj1mmy 12 maja 2017 02:53\nno ja to odebrałem tak żę to my tu coś narzucamy i że broń boże nie może być inaczej. Mi z poczatku wydawało się tak że to będzie hulało na zasadzie : prowadzę coś tam , mówię hej prowadze nornmalnie w domu szukam gracza chcesz dołączyć i bierzesz gracza by grał regularnie w stałej ekipie. Co do przyjmowania zalozeń że mało kiedy będziek omplet graczy to moje domowe granie w Coriolis przekonało się boleśnie jak bardzo jest to mylne założenie.\nZasadniczo nie bronię nikomu prowadzić tam stałej ekipie , ja tego nei robię ale jak chcesz prowadzić tak to przecież możesz. Tylko problemem jest logistyka. Tylko tyle i aż tyle\nikubana 12 maja 2017 02:58\nI jak widać, jest szansa, że z Wolfgangiem dogadamy się. Jak jest nawet te 20 osób, to nie do każdego info dotrze. Jak zaczynał prowadzić kampanię, to mnie np nie było (bo rodzina, ale też bo miałam dość jednostrzałów ;) )\nCzy gracze przychodzą grać kampanie? Z pewnością przychodzą mistrzowie ze swoimi graczami, gracze mają już ogarnięte postaci, zrobione przez siebie, w porozumieniu z mistrzem.\nWięc widać jakieś zapotrzebowanie jest.\nA ci całkiem nowi przy jednostrzałach nie mają okazji nawet ogarnąć o co chodzi w dłuższym graniu. Może by chcieli, a nie wiedzą, że tak można :)\nWolfgang Schwarzenatter 12 maja 2017 03:02\nPo mojej pierwszej sesji w grudniu gracze pytali, czy będzie kontynuacja, bo chcieliby się dowiedzieć co atakuje mrówki, co jest jeszcze na wyspie, chcieliby znaleźć jakieś rozumne istoty itp. Zapotrzebowanie jest. Teraz musimy tylko opracować plan jak na nie odpowiedzieć, żeby to się udało.\nGrzegorz Bagiński 12 maja 2017 03:08\nWolfgang, ale czemu wtedy nie powiedziałeś im:"ej, to umówmy się na przyszły weekend i zacznijmy regularne granie". Tak całkiem poważnie pytam. Bo z jednej strony szukasz graczy a z drugiej strony widać, że wyraźne hasło" prowadź nam" zignorowałeś.\nWolfgang Schwarzenatter 12 maja 2017 03:14\nWówczas im tak nie powiedziałem, bo nie planowałem kampanii ani nawet kontynuacji tamtej przygody, zrobiłem jednostrzała. Dopiero później stwierdziłem, że to może być jednak dobry pomysł, żeby ruszyć z kampanią.\nGrzegorz Bagiński 12 maja 2017 03:16\nNo widzisz, zła karma wróciła. Wzgardziłeś graczami i ten zły uczynek będzie Cię prześladował ;)\nj1mmy 12 maja 2017 03:21\nInaczej jak dla mnie problemem jest logistyka tylko i wyłącznie , ale w moim odczuciu to nie jest mały problem\nikubana 12 maja 2017 03:29\nTrochę się zastanawiam nad semantyką. Kampania, kampania, to zaraz jakieś epickie wizje i milion sesji.\n"Kontynuacja działań na kolejnym HipeRPG w zbliżonym gronie" brzmi lepiej? :)\nGrzegorz Bagiński 12 maja 2017 03:39\nIza, żeby była jasność. Jeżeli masz ochotę poprowadzić minikampanię, spoko. Erpegowa policja myśli nie zrobi Ci wjazdu na chatę o 6 rano. Łatwe to nie będzie, ale może Ci się uda. Kto wie ?\nAnonimowy 12 maja 2017 02:24\nTo ma być zabawa, a nie cRPG w wydaniu analogowym, system nie przewidział, to nie i już.\nTak, tak, tak. Podpisuję się pod tym wszystkim co mam. Na każdym systemie da się zagrać wszystko, jestem tego samego zdania. Owszem, na niektórych łatwiej, ale da się wszystko.\nA co do kampanii na HipeRPegach. Owszem, potrzebny jest trzon drużyny. Stali gracze, którzy nie tylko pociągną fabułę w tym samym kierunku, ale także pokażą randomowym graczom o co tu chodzi, w tej konkretnej rozgrywce. Bardzo bym chciał, żeby na HipeRPeGu stworzyły się takie pseudo-drużyny. Mistrzów Gry mamy na razie pod dostatkiem, więc można prowadzić na zmianę. Można umówić się jakkolwiek - trzeba chcieć znaleźć rozwiązanie.\nikubana 12 maja 2017 02:30\nAleż ja wiem, że to zabawa, dlatego mnie zastanawiają dyskusje o wyższości jednego systemu nad drugim i co do czego się nadaje.\nNo przecież myślimy jak te kampanie rozwinąć i jakieś zarysy są :)\nGrzegorz Bagiński 12 maja 2017 02:29\nAle że Tobie Iza się sam koncept nie podoba, to ja wiem. Ja nawet tego nie neguję, bo można lubić sobie kampanie, można lubić sandboxy, można lubić jednostrzały a nawet wszystko na raz. To nie o to mi chodziło jak zapytałem. Bardziej chodzi mi o to, dlaczego formuła wyczerpuje się jak widzę waszym zdaniem na Hiper. Bo że wam jako MG i pewnie graczom nie odpowiada, to wiem.\nikubana 12 maja 2017 02:36\nBo to właśnie my gramy/prowadzimy i mamy powoli dość? I mamy mimo wszystko robić te jednostrzały dalej? Problem ten podniosło przynajmniej 4 prowadzących, więc chyba jest coś na rzeczy.\nBo nowi gracze też po jakimś czasie przestają być nowi i może chcieliby coś więcej? Są gracze, którzy nie przychodzą na HipeRPG właśnie dlatego, że nie bardzo widzą rozwój.\nPrzecież nikt nie mówi, że jak się wg nas wyczerpuje, to już nie będzie można i teraz wszyscy robimy kampanie.\nWolfgang Schwarzenatter 12 maja 2017 02:56\nTo co napisała Iza powyżej, plus: było 7 edycji i mam wrażenie, że ok 70% uczestników to ciągle te same osoby. Skoro tak, to czemu mamy udawać, że to jest randomowy konwent i skład rotuje jak podupcony? Mamy +/- stałą ekipę, więc czemu mamy się ograniczać do jednostrzałów? Miejsca starczy na wszystko, i jednoaktówki i kampanie.\nGrzegorz Bagiński 12 maja 2017 03:15\nLekko przesadziłeś z tymi 70%\nj1mmy 12 maja 2017 03:57\nNikt nie prowadzi dokładnej statystyki , więc te stwierdzenia są mocno na oko\nAnonimowy 12 maja 2017 05:21\nPotwierdzam - nikt nie prowadzi dokładnych statystyk graczy. Na niektórych z HipeRPeGów mistrzowie gry uzupełniali mi taką małą tabelkę z imionami (nickami) graczy, ale to było wybiórczo realizowane, więc nie da się policzyć procentów.\nMoje spostrzeżenia są takie: jest spora grupa graczy, którzy wracają na HipeRPeGi. Niektórzy są prawie na każdym, ale duża część "bywa" regularnie. Są też osoby, które pojawiły się raz czy dwa i trudno mówić o jakiekolwiek regularności.\nTak czy inaczej, moim zdaniem z tego materiału da się uszyć koszulę. Przy czym będzie to kampania "mieszana", w której będą uczestniczyli także randomowcy. Wolfgang chyba zbyt szybko zaczął się zniechęcać wizji kampanii. A ważne tutaj jest to, że z każdą poprowadzoną przygodą powiększa się grono tych, którzy rozumieją co i jak chcesz prowadzić. Tym samym zwiększasz sobie szansę, że przy kolejnej sesji trafisz na takiego gracza, który nie tylko pokaże współgraczom co i jak, ale może zacznie myśleć o swojej postaci długofalowo. Kluczem jest tu czas. Z drugiej strony, jeśli z Izą macie podobne podejście, a jej tak bardzo podoba się klimat lokalny, to dogadajcie się. Niech stanowi trzon Twojej HipeRPeGowej drużyny, może przyprowadzi wówczas któregoś z tych (dla mnie mitycznych) graczy, którzy tak bardzo nie chcą jednostrzałów, że nawet nie przyjdą zobaczyć jak to wygląda.\nTak, proponuję pracę u podstaw :)\nI nadal - proponuję, żebyście jednak nie przenosili kampanii na inny termin i inne miejsce. Sam wiesz, jak trudno zebrać drużynę. Tutaj jednak masz ustalone z góry dane lokalizacyjne, więc każdy zwyczajnie musi zadecydować czy przyjść i nie będzie kombinował ze zmianą terminu: "bo wtedy trochę bardziej mi pasuje". No i zawsze zostają randomowcy jako uzupełnienie / edukację nowych graczy.\nNa Wordpressie są większe okna do komentowania!\nj1mmy 12 maja 2017 02:41\nMichale przykład może nieco daleki od mainstreamu ale :\nfeng shui 2 na\nod&d tak by oddać ducha systemu\nWolfgang Schwarzenatter 12 maja 2017 03:00\nA czy walka z drzewcem nie była fengszujowa? Albo to, o czym dyskutowałem z Robertem wyżej - tłuczenie wrogów randomowymi przedmiotami jak Jackie Chan, zgon z powodu grotu strzały, który wpadł za kołnierz?\nj1mmy 12 maja 2017 03:18\nczy walka z drzewcem była w stylu Feng Shui ? No absolutnie nie :)\nWolfgang Schwarzenatter 12 maja 2017 03:20\nFeng Shui znam tylko z czytania o tym u Beamhita, więc się nie będę kłócił, wyobrażam sobie na podstawie filmów.


Virtual Skipper 2 - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tReklama zamknie się za 15 sekund. Przejdź do serwisu »\nWspółzawodnictwo jachtów klasy Offshore Racer - widok z perspektywy pokładu.Zanim przystąpisz do mistrzostw, powinieneś nieco potrenować sterowanie i nawigację łodzią. Oczywiście, łatwiej będzie wyczuć interfejs osobom, które żeglują w rzeczywistości - jednak nawet laicy nie powinni mieć kłopotu z opanowaniem sterowania. Interfejs jest przejrzysty, a poszczególne opcje (poziom efektywności, ustawienie kadłuba względem wiatru) i wszędobylska strzałka, wskazująca kierunek wiatru i zmieniająca kolor (w zależności od tego, czy łódź jest dobrze ustawiona do wiatru czy nie), pozwolą szybko opanować arkana wirtualnej żeglugi.\nNiemal jak w rzeczywistości!Niestety, nie ma na naszym rynku żadnego symulatora żeglarskiego, który można by porównać z Virtual Skipper 2. Mimo braku konkurencji, oczywiście z wyjątkiem poprzedniej części gry, Skipper prezentuje się znakomicie. W porównaniu z poprzednią odsłoną zdecydowanie poprawiono grafikę oraz fizykę zachowania łodzi. Jachty reagują na ruchy sterem, niemal tak jak w rzeczywistości. Kiedy idziesz ostrym bajdewindem, łódź będzie ostrzyć, a jeśli rozwiniesz spinaker, płynąc pod wiatr, niemal stanie w miejscu. Dla zaawansowanych żeglarzy polecam wyłączenie opcji automatycznego wybierania żagli. To dopiero prawdziwa zabawa!\nVirtual Skipper 2Gatunek: symulator\nWymagania: CPU 800 MHz, 62 MB RAM, 120 MB na twardym dysku, karta 3D 32 MB, modem 56k\tWrzuć na Facebook