Święty Janie Chrzcicielu, który abstynencję praktykowałeś przez całe swoje życie, pomóż, abyśmy w naszej Ojczyźnie dożyli czasów, w których alkohol przestanie być symbolem nieszczęść, zmartwień i tragedii. Chroń nas przed grzechem upijania się. Bądź natchnieniem i pomocą dla wszystkich, którzy wyrzekają się napojów alkoholowych dla dobra swoich najbliższyc i narodu. Patronie niepijących alkoholu, wzbudź w sercach moich rodaków pragnienie życia bez alkoholu, abyśmy poprzez ich abstynencję osiągnęli trzeźwość całego narodu.\nPatrona Ruchu Trzeźwości w Polsce Święty Maksymilianie, który tyle razy przypominałeś, że szatan przy\npomocy alkoholu zabiera Chrystusowi wiele dusz nieśmiertelnych, miej nas w swojej opiece. Poświęcając się dla drugiego człowieka, pokazałeś jak wielką wartość ma życie ludzkie. Ciebie więc Kościół w Polsce chce uznawać za Patrona Trzeźwości. Wyjednaj, prosimy, moc naszemu katolickiemu narodowi, który Maryi Jasnogórskiej uroczyście ślubował walkę z pijaństwem. Pomóż nam skutecznie zachęcać bliźnich do życia w trzeźwości. O dobre wypełnienie obowiązków zawodowych i rodzinnych Różo duchowna, dopomagaj nauczycielom i wychowawcom, aby stale i właściwie podejmowali te zadania, które niesie ze sobą ich życie, zawarte pomiędzy powołaniem do życia w rodzinie i do pracy nauczycielsko-wychowawczej. Dodaj im sił, aby umieli wypełnić te powołania, i tą drogą dążyli do doskonałości. Spraw, by trudności życia rodzinnego nie kładły się cieniem na powołaniu nauczycielsko-wychowawczym. Aby nie byli rozdarci wewnętrznie. Umocnij w nich przekonanie, że w rodzinie i szkole najlepiej służą Bogu. Amen.\nMaryjo, Królowo i Matko moja! Pragnę przyczynić się do przyspieszenia królowania Twego przez wypełnienie Ślubów Jasnogórskich, przez miłość i zgodę w rodzinach. Oddaję Ci się, Zwycięska Pani Jasnogórska, jako Twoje narzędzie i jako pomoc Twoja, aby stoczyć pod Twoim sztandarem święty bój ze straszną klęską rozbicia rodziny, wzajemnej nienawiści, pijaństwa i niemoralności. Cechuje mnie jednak słabość i nieudolność. Proszę Cię więc pokornie, abyś mnie natchnęła odwagą i siłą, mocą i wytrwałością. Chcę w każdym środowisku, jako chrześcijanin, dawać świadectwo całkowitej trzeźwości i zawsze kierować się w życiu dobrem innych ludzi. Proszę Cię więc o ratunek dla moich braci, nieszczęśliwych niewolników.\nMODLITWA PIUSA X, UPOWSZECHNIONA PRZEZ BŁ. KS. B. MARKIEWICZA\nMODLITWA przypisywana św. Anzelmowi\nPanie, nasz Boże, udziel nam łaski, byśmy pragnęli Cię z całego serca, a pragnąc Cię, byśmy mogli Cię szukać i znajdować; a znajdując Cię, byśmy mogli Cię ukochać; a pokochawszy Cię, byśmy obrzydzili sobie to wszystko,\nod czego nas wybawiłeś. Dobra Matko, wzmocnij ich słabą wolę. ulecz z choroby alkoholowej, opiekuj się ich rodzinami. Proszę Cię, abyś jak najprędzej zakrólowała w Narodzie trzeźwym i czystym, wiernym Bogu, Krzyżowi, Ewangelii, Kościołowi i Jego Pasterzom. Amen.\nO Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić, odwagi, abym zmieniał to,\nco mogę zmienić, i mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego. Pozwól mi, cały ten dzień przeżyć w świadomości upływającego czasu. Pozwól mi rozkoszować się chwilą w świadomości jej ograniczenia. Pozwól mi zaakceptować konieczność, jako drogę do wewnętrznego pokoju. Pozwól mi, za przykładem Jezusa, przyjąć także ten grzeszny świat, jakim jest,a nie, jakim ja chciałbym, aby był. Pozwól mi Tobie zaufać, że wszystko zrobisz dobrze, jeśli zdam się na Ciebie i Twoją wolę. Tak będę mógł być szczęśliwym w tym życiu i osiągnąć pełnię szczęścia z Tobą w życiu wiecznym. Amen.\nO Panie, prowadź i broń Anonimowych Alkoholików. Daj każdemu z nich pogodną i wytrwałą trzeźwość w tym życiu i szczęście wieczne po śmierci. Prośba Alkoholika Panie, kiedy wisiałeś na krzyżu, powiedziałeś „pragnę". Chciałeś wypić\nkielich cierpienia do ostatniej kropli. Gdy cierpiałeś z pragnienia, podano Ci ocet do picia. Niech Twoje okrutne męki przypomną mi się w chwili, gdy chcę przyłożyć kieliszek alkoholu do ust. Niechaj sobie uświadomię Twoje gorzkie pragnienie na krzyżu. Niech myśl o Twoim zwycięstwie na krzyżu da mi łaskę przezwyciężenia mojej słabości i wiarę w całkowite zwycięstwo nad nałogiem. Boże jestem alkoholikiem trudno jest mi się do tego przyznać. Ta prawda wywołuje we mnie różne uczucia: bunt, przerażenie, złość, poczucie winy.Wiem, że piciem alkoholu niszczyłem swoje zdrowie i krzywdziłem wielu ludzi, nawet tych, którym mówiłem - kocham. Wiem, że przez to oddaliłem się od Ciebie.\nUfam, że Ty nigdy mnie nie opuściłeś. Dzisiaj przyznając się do swego uzależnienia od alkoholu, proszę Cię o dar trzeźwości. Wiem, jaki jestem słaby. Wiele razy obiecywałem nie pić i nie wypełniałem tej obietnicy.\nPotrzebuję Twojej pomocy. Błagam Cię, dodaj mi sił, abym wytrzeźwiał. Pozwól mi naprawić wyrządzone krzywdy.\nSpraw, abym uwierzył, że Ty mnie kochasz. Amen.\nMODLITWA DLA ALKOHOLIKÓW - (którą można też odmawiać w ich imieniu)\nOjcze Niebieski, jestem chory. Dałeś mi życie i zdrowie, ale przez nadużywanie alkoholu zniszczyłem Twoje dary i straciłem swoją wolność. Dużo ludzi cierpi przeze mnie, a inni dają mi odczuć, że nie jestem w porządku. Chciałbym być zdrowy, ale każde nowe postanowienie daje mi dodatkowe doświadczenie mojej słabości i niemocy. Wiem, że potrzebuję leczenia, a jednak boję się jego wymagań. Dużo ludzi mną pogardza i tak samo boli obojętność innych. Nie widzę ratunku, jeżeli Ty nie pomożesz. Dziękuję Ci, Panie Jezu, za Twoją Najdroższą Krew. Wiele razy plamiłem\nmoje sumienie, straciłem zdrowie, pieniądze, przyjaciół i honor - a jednak przez Twoją Krew zawsze pozostawała mi godność człowieka, za którego umarł Syn Boży. Jedynie Twoja Krew daje mi nadzieję i odwagę nowego rozpoczęcia. Panie, ratuj moje życie, ratuj moją rodzinę, moich przyjaciół. Przyjmij moją słabość i nicość i wypełnij ją do końca swoją Najdroższą Krwią. Przebaczając tym, którzy Ciebie przybili do krzyża, dałeś nadzieję także mnie. Pragnę zmartwychwstać z Tobą i przyjąć Twojego Ducha, aby stać się nowym człowiekiem. Duchu Święty, wypełnij moje serce, abym był pokorny. Własnymi siłami nie mogę się leczyć. Potrzebuję pomocy od innych, potrzebuję prawdy,\nwspólnoty i wytrwałości, potrzebuję nowej radości życia i wiary, która jest Twoim darem. Umacniaj mnie we wszystkich pokusach i kryzysach i pomóż mi pomagać innym, którzy również walczą o prawdziwe życie. Maryjo, Nadziejo pokutujących i Matko Dobrej Rady, bądź zawsze blisko nas! Amen.\nPanie Jezu Chryste, dziękuję Ci przede wszystkim za wiarę, ponieważ bez niej już nie wiedziałbym, jak żyć, jak wytrzymać pod krzyżem naszej rodziny. Razem z ojcem chorego chłopca z Ewangelii wołam: „Wierzę, Panie, zaradź memu niedowiarstwu!" Nieraz zadaję sobie pytanie: jak długo musimy jeszcze wytrzymać pod tym krzyżem? Wtedy zapominam o tym, że nasz krzyż to przecież również Twój krzyż. Dlatego chcę już nie tyle patrzeć na nasze cierpienie, co raczej rozważać Krew Twoich ran przelaną dla zbawienia całego świata.Jezu, nasz Zbawicielu, tak bardzo pragniemy zdrowia i leczenia dla naszego /naszej... . Chcemy wszystko uczynić, aby znaleźć pomoc u specjalistów choroby alkoholizmu. Chcemy z cierpliwością stworzyć warunki, które pozwolą na przyjęcie leczenia ciała i duszy. Chcemy z miłości wymagać tego, co potrzebne, oraz unikać litości, która bardziej niszczy niż buduje. Niech moc Twojej Krwi wspiera nas w walce z własną słabością i daje nam mądrość, abyśmy wiedzieli, kiedy mamy stawiać warunki, a kiedy darować i przebaczać. Daj nam szacunek wobec tych, którzy są chorzy, ochroń nas od wszelkich wyrazów osądzania i potępiania. Błagając o leczenie i nowe zdrowie dla naszego/naszej... , pragniemy żyć w jedności i pokoju rodziny chrześcijańskiej. Jeżeli jednak krzyż naszej rodziny służy bardziej Twoim celom zbawienia, daj nam wiarę i wytrwałość\ndo końca, aby nasza krew razem z Twoją przyczyniła się do ratowania wielu ludzi. Amen.\nBoże mój, tak bardzo pragnę Ci dziękować za Twoją Opatrzność. Dzięki pomocy Twojej łaski i wielu ludzi potrafiłem przyjąć dar trzeźwości. Czuję się nowym człowiekiem. Mogę jeszcze raz zacząć swoje życie. Odzyskałem straconą wolność, ale jednocześnie zdaję sobie sprawę, że tylko w konsekwentnej i pełnej trzeźwości potrafię zachować to nowe życie. Jestem dalej alkoholikiem i tylko przez pokorę, czuwanie oraz jedność z moimi braćmi i siostrami, którzy przeżywają taką samą sytuację, mogę zachowywać i rozwijać owoce leczenia. Ze wstydem i żalem patrzę wstecz na smutne okresy mojego życia, a zarazem z wdzięcznością zauważam, że uzyskałem przez moje leczenie więcej, niż przedtem straciłem przez słabość i grzechy. Uwielbiam Ciebie, Panie Boże, za cud Twojej miłości, za „błogosławioną winę" w moim życiu! Podobnie jak Krew Chrystusa dała światu więcej, niż zniszczył grzech pierworodny, ja też mogę dzisiaj stwierdzić, że przez zwycięstwo nad chorobą i grzechem stałem się bardziej dojrzały i bogatszy niż przedtem.\nWiem, że ten dar Twojej łaski zobowiązuje mnie: mam nie tylko czuwać nad własnymi słabościami i pokusami z zewnątrz, ale ponadto czuję obowiązek pomocy tym, którzy męczą się jeszcze w chorobie alkoholizmu lub podobnych uzależnień. Oczyszczony i umocniony przez Krew Chrystusa i Ewangelię, pragnę w jedności z moją wspólnotą walczyć o godność i wolność wszystkich. Amen.\nRozważania Drogi Krzyżowej KWC na motywach Drogi Krzyżowej ks. Jerzego Popiełuszki\nŻycie nasze jest drogą krzyżową. Ledwie narodzimy się, a już umieramy. Jesteśmy coraz bliżej śmierci. Idziemy od jednego zmartwienia do drugiego, upadamy, Podnosimy się. Spotykamy ludzi, którzy nam pomagają: Szymonów z Cyreny ale też i Tych, którzy nas smagają złością, językiem, obmową, krzywdą. Czasami jest to ktoś najbliższy w domu, w pracy i wtedy najbardziej boli. A jak boli, kiedy te najbliższe nam osoby niszczą samych siebie i nas poprzez grzech pijaństwa. Pójdźmy drogą krzyżową za Tym, który wziął na swoje barki cierpienia, bóle i krzywdy wszystkich ludzi.\nPrzyszedł na świat, aby ludzi pojednać z Bogiem. Przyszedł dobrze czyniąc. Uzdrawiał, nauczał, wskrzeszał, pochylał się nad człowiekiem. Ale ludzie Go nie przyjęli, bo wytykał ich obłudę, fałsz i zakłamanie. Ludzie wydali na Ciebie wyrok, Panie. Był to wyrok śmierci i to śmierci okrutnej, śmierci krzyżowej. Są jednak również i tacy ludzie, którzy sami na siebie wydają wyrok śmierci. Tak się dzieje w przypadku pijaka, który przez pijaństwo skazuje siebie samego na utratę swej ludzkiej godności a następnie prowadzi go do zguby i całkowitego uzależnienia od alkoholu.\nKtóryś za nas cierpiał rany - Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami. I Ty, któraś współcierpiała - Matko Bolesna, przyczyń się za nami.\nII. KRZYŻ NA RAMIONACH JEZUSA\nW życiu często spotykamy krzyż. Mamy prawo usuwać cierpienie, ale nie wolno nam zapominać o jego wartości. Przyjmując krzyż pomagam Chrystusowi zbawiać świat. "Zbawienie przyszło przez krzyż..." Naucz nas Panie w spojrzeniu na nie¬szczęście wynikające z pijaństwa dostrzec ogrom tego krzyża, który tak boleśnie rani rodzinę pijaka jak i jego samego. Ten ciężar jest tym cięższy, że zawiniony. Przecież mogłoby go nie być. A jednak jest. A jednak tak bardzo doskwiera i ciąży.\nKtóryś za nas cierpiał rany - Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami. I Ty, któraś współ cierpiała - Matko Bolesna, przyczyń się za nami.\nKłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie, Żeś przez krzyż i męką swoją świat odkupić raczył.\nJezus cierpi po ludzku, jak człowiek. Ciężar przewyższa Jego siły. Ale nasze upadki, grzechy nie mogą nas pognębić, bo ludzką rzeczą jest upaść, zgrzeszyć, natomiast rzeczą szatańską jest trwanie w upadku. Tak właśnie trwa w upadku człowiek, który często sięga po kieliszek. Być może ten pierwszy kieliszek podany był przez najbliższych. Później nastąpiło pęknięcie woli i jej zupełna utrata. Rozpoczął się wielki dramat całego życia. Dobrze byłoby, gdyby ktoś wówczas podał pomocną dłoń i pomógł wstać z upadku.\nKażdy człowiek miał lub ma matkę. Matce nie wolno opuścić swojego dziecka ani o nim zapomnieć. Przy krzyżu spotkały się dwie największe miłości, prawdziwej matki i prawdziwego Syna. Jakże bezradna staje się Matka, która patrzy na syna, który dostał się pod wpływ alkoholu. Nie jest w stanie mu pomóc, chociaż serce umiera z bólu.\nV. POMOC SZYMONA Z CYRENY\nNie znalazł się nikt, aby dobrowolnie po¬móc swemu Bogu. Zabrakło tych, których Jezus nauczał, wskrzeszał z martwych, uzdrawiał. A przecież uczył: "Wszystko, co uczynicie jednemu z braci moich najmniej¬szych, Mnie uczynicie”. Szymon, niezbyt dobrowolnie, ale jednak pomógł dźwigać krzyż Jezusowi. Kiedy widzimy alkoholika, nie zawsze zdajemy sobie sprawę z krzyża, jaki dźwiga on sam oraz jego najbliższa rodzina. Jak bardzo przydałby się tu pomocnik, taki, który potrafiłby pomóc i wiedziałby jak to zrobić. Bez przymuszania. A czasem nawet z przymuszeniem...\nKłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie, Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył. Ta kobieta wykazała wielką odwagę, gdy przyznała się do życzliwości, jaką żywiła do Chrystusa. Dzisiaj przyznanie się w pracy czy środowisku do Chrystusa wymaga często więcej odwagi, niż przepychanie się między złoczyńcami. A jak trudno przyznać się, że ma się w swoim domu alkoholika, że jest nim tak kochany kiedyś mąż, żona, syn lub córka. On utracił już swoją godność, stracił blask i piękno twarzy. I jak trudno jest mu pomóc, przywrócić blask i radość spojrzenia. Doznane z jego winy cierpienie i upokorzenie niejednokrotnie uniemożliwia otarcie mu twarzy. Na przeszkodzie stają urazy i pamięć. Panie pozwól zapomnieć nam tych urazów, pozwól życzliwiej spojrzeć na takiego człowieka, który przecież również cierpi.\nChrystus powstał sam. Człowiek tymczasem potrzebuje drugiego człowiek, aby na zawsze nie pozostać w upadku. Mogę po¬móc, gdy wyciągam rękę, wypowiadam życzliwe słowo. Nikt nie żyje sam, nikt nie jest samotną wyspą.\nKoledzy od kieliszka zamiast pomagać, utrudniają, nie podnoszą z upadku lecz przewracają. Nachalnie namawiają do picia, któremu słaby człowiek nie jest w stanie się oprzeć. A tak potrzebna jest pomocna dłoń.\nVIII. SPOTKANIE Z NIEWIASTAMI\nNa drodze znieważonego Boga stanął człowiek, który chciał (Bogu) wynagrodzić. Jezus zawsze przechodzi przez świat. Żyje w Kościele, utożsamia się z wierzącymi. Stykając się z cierpieniem czy bólem człowieka widzimy cierpiącego Jezusa. On nas uczy wrażliwości na ludzką niedolę. Zaprasza do współudziału w swej ofiarnej miłości. Cierpiącymi są też matki i żony alkoholików. Ich oczy często są pełne łez. Nieprzespane noce, strach i przerażenie dzieci, bolesne uderzenia ręką pijaka....Morze łez wylane przez niewinnych. „Nie płaczcie nade Mną, lecz nad sobą i synami waszymi”.\nI Ty, któraś współcierpiała - Matko Bolesna, przyczyń się za nami.\nKłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie, Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył\nZbliża się granica możliwości człowieka. To jest już konanie. Jezus stał się strzępem człowieka rzuconego na drogę, człowieka maltretowanego, dla którego śmierć jest niemal wyzwoleniem. A jednak wstaje, by dojść do celu. Alkoholik również często upada. Mówi się, że zalicza kolejne wpadki. Wielu się załamuje, traci nadzieję, nie daje rady. Potrzebna jest nowa wiara. Wiara, że nie ma takiego stanu, takiego upadku, by nie było możliwości powstania. Jeśli Ty, Panie, napełnisz go taką właśnie wiarą w możliwość zwycięstwa, jeśli uwierzy w Siłę Wyższą, wyższą od wszelkiego ludzkiego pojęcia. Bo tam, gdzie my jesteśmy bezradni, Ty możesz czynić cuda.\nX. JEZUS OBNAŻONY Z SZAT\nKoniec Jego drogi. Teraz czekał ostatni już etap: śmierć. Zdarli szaty przywarte do ran, otoczyli Go kołem, przyglądali Mu się i drwili z Jego słabości. Tak szydzą też dawni koledzy ze swojego kompana, z którym niegdyś pili i którego namawiali do picia, a teraz śmieją się, widząc leżącego i upokorzonego. Sami we¬pchnęli go do dołu, aby teraz naigrawać się z niego, zamiast podać pomocną dłoń. Na szczęście istnieją też abstynenci, ludzie z ruchów trzeźwościowych, z Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, którzy nie na¬mawiają do picia, lecz starają się podnieść człowieka z dna upadku. Oni stanowią oparcie dla tych, którzy chcą się wydobyć z nałogu. Oby ich było coraz więcej.\nXI. PRZYBICIE DO KRZYŻA\nBył w historii dzień, w którym o godzinie trzeciej człowiek podniósł rękę, aby zadać śmierć swemu Bogu. Ewangelia mówi: "A była godzina trzecia, gdy Go ukrzyżowali". Jezusa przybito do drzewa krzyża gwoźdźmi. Te gwoździe to zło i grzech. Ale czy zawsze są to gwoździe? Bywa i tak, że można ukrzyżować człowieka i zniszczyć jego ręce, wkładając w nie butelkę. A nogi unieruchomić przez upicie. Iluż ludzi jest tak właśnie ukrzyżowanych przez przybicie na stałe do butelki. Czy my należymy do tych, którzy krzyżują ich przybijając do butelki - czy też staramy się odwieźć ich od zguby i od kieliszka, który jest gwoździem ich krzyża?\nŚmierć. Spotykamy się z nią na co dzień. Ty Jezu, gdy umierałeś, oddałeś się w ręce Ojca, a przez to oddałeś Bogu nas, byśmy z nadzieją mogli żyć i umierać, ufając, że Ty i nasi najbliżsi, którzy odeszli przed nami, już nas oczekujecie.\nSpraw Panie, aby ludzie wierzący, którzy sięgają po alkohol, dostrzegli związek między grzechami wynikającymi z jego powodu a twoim cierpieniem. Udziel im mocy wiary, aby szukali u Ciebie wybawienia. Aby umieli, jak marnotrawny syn, wrócić do Ojca.\nXIII. JEZUS W RAMIONACH SWEJ MATKI\nKłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie, Żeś przez krzyż i mąką swoją świat odkupić raczył.\nNa to, że teraz trzyma martwego Syna w swoich ramionach, zgodziła się kiedyś, gdy powiedziała: "Oto ja służebnica". Wybrała los matki najnieszczęśliwszej i zarazem najszczęśliwszej. Jakże musi też cierpieć matka, gdy widzi swego umierającego w niewoli alkoholu syna lub córkę, którym alkohol zniszczył nie tylko ciało, ale także ducha.\nXIV. ZŁOŻENIE DO GROBU\nGrób Chrystusa to zwycięstwo. Pamiętajmy jednak, że i nasz grób to podobne rozpoczęcie innego życia, życia w wieczności, w domu Ojca. W dzień ostateczny powstaniemy jak Chrystus. On bowiem powiedział, kto wierzy we mnie, choćby i umarł żyć będzie. A my przecież wierzymy...\nPrzytłoczony naszymi grzechami spadłeś na samo dno piekieł. Zabrałeś tam nasze grzechy. Ale piekło Cię nie zwyciężyło. Pokonałeś piekło, śmierć i szatana. Zmartwychwstałeś. Czy grzech pijaństwa i alkoholizmu może w jakikolwiek sposób uszlachetnić człowieka? Czy może sprawić, że stykający się z tym grzechem najbliżsi - staną się lepsi? Wydaje się nam, że nie. Ale u Ciebie Panie, wszystko jest możliwe. Prosimy Cię, wykorzystaj te cierpienia i nieszczęścia spowodowane alkoholem i pijaństwem - dla ubogacenia świata, dla uwrażliwienia duchowego na ten rodzaj cierpienia. Niechaj również w klęsce pijaka i alkoholika zajaśnieje Twoje zwycięstwo, tak jak w Twojej klęsce wielkopiątkowej, która wydawała się wówczas kompletna i niezrozumiała, zaistniała zapowiedź zwycięstwa, którym stało się Twoje zmartwychwstanie w Wielką Niedzielę.\nRozważania Drogi Krzyżowej Krucjaty Wyzwolenia Człowieka\nBędziemy towarzyszyli Panu Jezusowi w drodze krzyżowej. Na tej drodze chcemy pokazać Jemu i nam nasze wady, nasze grzechy, naszą niewolę. Chcemy sobie pokazać to, co doprowadziło Jezusa do męki i śmierci na krzyżu. Chcemy Go prosić, by nam przebaczył, by nas uwolnił od zła. Dopuściliśmy, by zło w nas było i sami nie potrafimy się go pozbyć. Będziemy Go prosić, by nas obdarzył wolnością. Ta wolność nas zobowiąże, abyśmy tak, jak potrafimy, oddać siebie na\nPiłat rzekł: "Jaką skargę wnosicie przeciw temu człowiekowi?... Coś uczynił?" (J. 18, 21.)\nI my pytamy: Panie, coś Ty narobił? Gdy chodziłeś po ziemi, nie milczałeś, ale znakomitych nazwałeś "plemieniem żmijowym", jadałeś z grzesznikami, dotykałeś i uzdrawiałeś trędowatych, przyjaźniłeś się z biedakami i włóczęgami, o ladacznicach mówiłeś, że niektóre z nich będą pierwsze w raju. Teraz, kiedy Cię oskarżają stoisz i milczysz, nie bronisz się? A radziliśmy Ci dobrze, jak należy postępować w naszym świecie. Nisko się kłaniaj możnym, idź na układy z przeciwnikiem. Popatrz, na mnie. Ja chcę, aby mnie kochano, chwalono, chcę mieć znaczenie, władzę. Wobec czego postępuję ostrożnie, a podstępnie z moimi wrogami. Jeśli będę taki, jak Ty, opuszczą mnie przyjaciele. Ludzie będą ze mnie kpili. Kimże będę? Ostatni z ostatnich, może wzgardzony, może poniżony, człowiek bez znaczenia.\nAle Ty Panie wskazujesz mi inną drogę. Duch św. dał mi wolność. A człowiek wolny staje się darem z siebie. Wolność jest miłością, egoizm jest niewolą. Panie pomóż, abym umiał żyć Ewangelią, abyś Ty był moim wzorem.\nJezus rzekł do uczniów: "Jeśli kto chce pójść za mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie Krzyż swój i niech mnie naśladuje. Bo kto chce zachować życie swoje, straci je, a kto straci życie swoje z mojego powodu, zachowa je." (Łk 9, 23-24). Dlaczego tak wiele żąda od nas Jezus, który nas kocha. Co więcej, podobno miarą naszego wybrania jest cierpienie. Dlaczego? On sam wziął Krzyż w swe ramiona, a ja muszę Mu zaufać i dopiero po mojej zgodzie na krzyż przekonuję się, że tak było najlepiej, że to było moim zwycięstwem. Wiem, że biorąc Krzyż, nie jestem sam. Niesiemy Go we dwóch, Jezus i ja. I już nie muszę się lękać. On dając mi wolność uwolnił mnie od lęku. Nie muszę troszczyć się, co będzie, nie muszę kalkulować. On jest ze mną i to, co da, będzie najlepsze."\nModlimy się o tyle rzeczy, o zdrowie, o awans, żeby dzieci zdały egzaminy, dostały pracę, żeby człowiek mi bliski przestał pić, a wystarczy tylko jedno, abym poznał Wolę Bożą względem mnie i miał siły do Jej spełnienia. Krzyż przyjęty z miłością staje się znakiem zwycięstwa. Pozwoli mi wypełniać dobrze obowiązki. Pozwoli mi włączyć się w pracę Kościoła, włączyć się we wspólnotę pielgrzymującego ludu Bożego. Panie, dopomóż abym pamiętał, że każde moje cierpienie jest Tobie potrzebne.\n"Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie, duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe." (Mt 26,28). Panie, chciałem iść za Tobą, ale moją uwagę przykuły czerwone maki kwitnące na ścieżce. Powiedziano mi, że kwiaty te sprawią, że będę szczęśliwy, że nie będę czuł bólu, że będę w cudownym śnie, dostanę skrzydeł i będę latał, jak we śnie. Zapomniałem o Tobie. Oparłem Krzyż o płot i jestem daleko od Ciebie, pełen tęsknoty za Tobą. Bo niespokojne jest serce człowieka, aż nie spocznie w Panu.\nPanie, Krzyż przerósł Twoje siły, upadłeś. Upadłem i ja. Te kwiaty to narkotyki, które mnie odurzyły, ale nie dały szczęścia. Za nimi przyszedł ból. Jestem słaby. Lecz ty też doświadczyłeś słabości i przez twój upadek pozwalasz mi liczyć na swoje Miłosierdzie. Nie pozwól, abym, gdy upadnę, leżał. Wspomagaj moje uszczuplone przez grzech siły. Daj mi wytrwałość. Dałeś mi wolność, pozwoliłeś mi samemu wybierać. Ale ta wolność zobowiązuje mnie, abym wybierał zawsze Ciebie. Spraw, abym zauważył, że źródłem mocy mojej jest modlitwa i na modlitwie stanął przed Tobą z gotowością zrezygnowania z własnych zamierzeń.\n"A Twoją duszę miecz przeniknie". (Łk 2, 35) Kiedy śpiewano na Jego cześć "hosanna", kiedy uzdrawiał, rozmnażał chleb, wypędzał złe duchy, kiedy wskrzeszał, Ona była daleko. Kiedy prowadzono Go jako złoczyńcę, zbitego, broczącego krwią, kiedy wołano: "ukrzyżuj Go" i włożono krzyż na Jego ramiona, wyszła na Jego spotkanie. Wyszła, aby Mu towarzyszyć w Jego męce i śmierci. Ona, Matka Boga, najdoskonalszy wzór człowieka, oddana całkowicie dziełu Jezusa, poddana całkowicie woli Boga. Łatwiej przyjąć wolę Bożą, cierpienie dla samego siebie, o ile trudniej dla swojego dziecka. Ale Matka Boża wie i uczy nas matki ludzkie, że przyjęcie Krzyża jest zwycięstwem nad złem. Matka Boża, krocząc w milczeniu w krwawych śladach Swego Syna, idzie na czele wszystkich matek alkoholików, narkomanów, skazańców, na czele matek dzieci chorych. Matko, naucz nas przyjmować Wolę Bożą, spraw, aby serce moje było zawsze otwarte, abym umiała tak, jak Ty towarzyszyć ludziom w ich nędzy i nieszczęściu, w ich chorobie i poczuciu winy, abym nie osądzała, nie krytykowała, abym nie kar¬miła swego serca nienawiścią, abym tylko tak, jak Ty, kochała.\nV. Szymon Cyrenejczyk pomaga nieść Krzyż Jezusa.\n"I przymusili niejakiego Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufusa, który wracając z pola właśnie przechodził, żeby niósł Krzyż Jego". (Mk 15,21-22). "Jeden drugiego brzemiona noście i tak wypełniajcie prawo Chrystusowe" (Gal 6,2).\nSzymon wziął krzyż pod przymusem, niechętnie. Ja też nie chcę nieść krzyża, nie chcę cierpieć. A kiedy już muszę go nieść, jestem do tego przymuszony, to robię to bez miłości. Jezus dzieli się ze mną Krzyżem, bo mnie kocha. Jest blisko i czeka. Kiedy widzę Panie, że przechodzisz pod moimi oknami, kiedy widzę, że jesteś kimś, komu trzeba pomóc, zasłaniam okna. Najlepiej usiądę w fotelu przed telewizorem i zapomnę, że Ty mnie potrzebujesz. Nie chcę Cię widzieć, kiedy przychodzisz do mnie stary, chory, kiedy zalewa Cię pot i zalatuje od Ciebie alkohol. Chcę żyć wygodnie. Ty jednak chcesz mojej pomocy, nawet takiej wymuszonej, jak od Cyrenejczyka. Nie żądasz od razu czystych intencji. To sprawi Duch św., który uczyni mnie człowiekiem wolnym, zabierze mój egoizm, abym narodzony na nowo, mógł pójść drogą miłości.\nVI. Weronika ociera twarz Jezusa.\n"Dobry uczynek spełniła względem mnie" (Mat 26,10) Czyn Weroniki wymagał odwagi i miłości. Nam także trzeba odwagi i miłości, kiedy idziemy do ludzkiej niedoli. Odwagę rodzi miłość i aby kochać, trzeba odwagi. Odwaga nie jest zrywem, jest potrzebą każdego dnia. Duch św., kiedy czyni nas ludźmi wolnymi, daje nam także odwagę. Odwaga, jak miłość, jest cierpliwa, nie lamentuje, nie narzeka, jest spokojna i wytrwała. Nie krytykuje, nie mówi, że złe czasy, źli ludzie, zła młodzież. Nie mówi, że wszyscy kłamią, kradną, zdradzają że nikt nic nie umie i wszyscy są leniwi. Odwaga nie mija nieuważnie tych, którzy potrzebują pomocy, nie jest nimi znudzona, nie ma krytycznych oczu, w których trudno dostrzec odrobinę życzliwości. Odwaga, jak miłość, widzi te ludzkie twarze, które trzeba ocierać z potu i łez, a może i krwi. Odwaga widzi tego człowieka, któremu trzeba przywrócić podobieństwo Boże, któremu trzeba przywrócić radość. Weronika dostrzegła wielkość Chrystusa w Jego udręce i poniżeniu. Kierując się odwagą i miłością stanęła w orszaku kobiet, które idą z Matką Bożą. Stanęła w orszaku tych, które znajdują wielkość w człowieku cierpiącym i sponiewieranym, w człowieku poniżonym.\nVII. Jezus upada po raz drugi.\n"Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były obciążałe... czuwajcie i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić" (Łk 21,34-35) Pan Jezus upadł po raz drugi, upadł, chociaż pomagał Mu już Szymon. To nasze grzechy Go powaliły. Wstaje jednak. Pokazuje nam, że On wie, co to znaczy upaść. Pokazuje, nam, że z każdego upadku można i trzeba wstać. Pokazuje, że żadnego człowieka nie wolno przekreślić ani po pierwszym, ani po żadnym kolejnym upadku. Miłosierny Zbawiciel nie liczy, ile razy ktoś upadł, ale zawsze wyciąga rękę, aby pomóc wstać. To my przekreślamy siebie w rozpaczy, to nasze twarde serca przekreślają drugiego człowieka. Nie dajemy szans sobie, kiedy leżymy, nie dajemy szans drugiemu leżącemu. Nie widzimy w nim Jezusa, Jezusa, który upadł pod Krzyżem. On nas w słabości umocni. Wystarczy abyśmy zawołali: "Jezu ratuj", "Jezu pomóż, a On uczyni, że tylko od nas będzie zależało, aby wstać, on nas uczyni ludźmi wolnymi. Ludzką rzeczą jest upadać, szatańską leżeć, trwać w upadku. Więc wstań. Jezus żyje. On może i chce Ci pomóc, On ci daje wolność.\nVIII. Jezus upomina płaczące niewiasty.\n"Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz?" (Łk 6,41). Litują się nad Twymi cierpieniami. Litują się nad cierpieniami całego świata. To łatwo, łatwo litować się, łatwo żałować za winy innych. Ty powiedziałeś: "Płaczcie raczej nad sobą". Znajdują winy wszędzie, we wszystkich, w polityce, w gospodarce, w zbyt surowym lub zbyt łagodnym prawodawstwie, w braku tolerancji lub w jej nadmiarze, w księżach, bo do wszystkiego się wtrącają, w bogaczach, bo się nie dzielą, w ubogich, bo nie zapracowali, w alkoholikach, w narkomanach, w nosicielach hiv, w złodziejach, w bezdomnych. Tylko nie w sobie. Kiedy przypadkiem zauważą coś złego w sobie, pocieszają się: "Inni są gorsi". Naucz mnie Panie, że jestem grzesznikiem, naucz mnie, abym miał dobre słowo dla każdego człowieka, abym zrozumiał, że mogę i powinienem ulepszać tylko siebie. Daj mi pokój i radość, abym tym pokojem i radością mógł obdarować innych. Broń, aby z moich ust. nie wyszły słowa potępiające bliźniego. Kimkolwiek jestem, przyjacielem, matką, ojcem, czy żoną uzależnionego, przypominaj mi, że to on jest chory i on cierpi. Spraw Panie, abym dojrzał belkę w swoim oku.\n"Złożyłem w Panu całą nadzieję. On schylił się nade mną i wysłuchał moje wołanie. Wydobył mnie z dołu zagłady i z kałuży błota, a stopy moje postawił na skale i umocnił moje kroki" (Ps 40,2-3). Szybko przyzwyczajam się do zła, grzechy stępiają moje sumienie i upadam coraz niżej. Mój wzrok przestaje dostrzegać innych ludzi, moje uszy zamykają się na płacz drugiego człowieka, tu kłamstwo, tu skrytykowanie kogoś, obmowa, wreszcie podstęp i znalazłem się daleko od drogi, którą miałem podążać, od drogi, którą Ty mi wskazałeś. Upadam, a każdy następny upadek jest coraz gorszy. Już leżę bez sił. Jezus Tak upadł i pokazał nam, że On wie dobrze, co to znaczy upadek bez możliwości dźwignięcia się o własnych siłach. Zostały nam zawsze miłosierne ramiona Boga. Trzeba pokazać nieograniczoną ufność w Jego Miłosierdzie, trzeba Mu pokazać wolę powstania. Nie ma takiej niewoli, by On nie potrafił nas z niej wyzwolić. Panie, oddalaj ode mnie pokusę, aby nie wstać, oddalaj zniechęcenie. Jakakolwiek jest moja niewola, dzięki Tobie potrafię się stać innym człowiekiem, wolnym człowiekiem. Ty uwolnisz mnie od wszystkiego, co poniża godność dziecka Bożego, Ty dasz mi wolność.\nX. Jezus obnażony z szat.\n"Podzielili między siebie szaty, a los rzucili o moją suknię" (J 19,24). Nie zostało Ci nic prócz sukni, którą utkała Ci Matka. Lecz i tę szatę Ci zabrano. I został Ci tylko Twój Krzyż. Nie masz już nic. A ja tak lubię mieć. Bronię mojej własności. To moje, ciężko na nie pracowałem. Nie oddam ich nikomu. Tak trudno je było zdobyć. To moje. Dlaczego jesteś Taki wymagający Panie? Każesz dać, podzielić się. Czasem zabierasz nawet tych kilka drobiazgów, do których tak się przywiązałem, a mam przecież do nich "święte prawo". Poza tym boję się, że kiedy się zestarzeję, żebym nie odczuł braku, biedy, głodu, niewygód. Mówisz że te właśnie drobiazgi oddzielają mnie od Ciebie. Powiedziałeś: "Błogosławieni ubodzy duchem". Naucz mnie zrozumienia togo ubóstwa. Naucz mnie, abym z Twoich słów, które zostawiłeś dla nas w Ewangelii, wyciągnął konsekwencje w moim życiu. Panie, Ty oddałeś wszystko, nawet Siebie Samego ukryłeś w maleńkiej Hostii. Naucz mnie z radością oddawać wszystko, czego ode mnie zażądasz.\nJezus mówił: "Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią" (Łk 23,33). Jezu, nasze winy w okrutny sposób przybiły Cię do krzyża. Już nie będziesz chodził i nauczał, nie będziesz nam dokuczał swoją prawdą i miłością. Jeśli jeszcze Cię ukrzyżujemy w naszych sercach, będziemy mogli robić, co zechcemy. Będziemy się spokojnie pozbywać przeszkadzających nam chorych i starych, niechcianych nieurodzonych dzieci. Już wisisz unieruchomiony na Krzyżu. Do zadania śmierci dziecku nienarodzonemu nie trzeba krzyża. Wyrok śmierci podpisze jego matka, a katem będzie lekarz. Nie trzeba też trumny ani grobu, wrzucą go do kubła na odpadki. Wśród największej nienawiści, Twoja miłość promienieje najmocniej, bo Ty jesteś miłością, potrafisz tylko kochać i to każdego z nas oddzielnie. Matko bolesna, która widziałaś, jak przybijają Twego Syna do krzyża, prosimy Cię o wstawiennictwo za wszystkimi matkami tej ziemi. Kiedy Pan zapyta nas, jakimi byłyśmy matkami, abyśmy nie musiały odpowiedzieć tego najgorszego. O Łaskę Miłosierdzia prosimy Cię, Panie.\n"Słońce zaćmiło się i zasłona przybytku rozdarła się prze środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: «Ojcze w Twoje ręce powierzam Ducha Mojego». Po tych słowach wyzionął Ducha". (Łk 23,45-46) Pan Jezus przyjął ludzką śmierć i przez to stał się całkowicie podobny do ludzi. Przez zwyczajną człowieczą śmierć osiągnął doskonałe posłuszeństwo Swojemu Ojcu. Grzech ma źródło w nieposłuszeństwie stworzenia wobec Stwórcy. Posłuszeństwo Jezusa zniszczyło moc grzechu. Panie unieruchomiony na Krzyżu, nie mogłeś ruszyć ręką ani nogą, a wtedy dokonałeś zbawienia świata. Praca jest ważnym elementem ludzkiego życia, ale niektórzy z nas pracują nadmiernie. Chcą dużo zarabiać, aby być bogatym, pracują aby zdobyć karierę. Ich umysł zajęty różnorodnymi sprawami nie potrafi skupić się na Bogu, nie znajdują czasu, który trzeba dać rodzinie, dzieciom. Wisząc na Krzyżu Pan Jezus myślał o ludziach, rozmawiał z nimi. Ale w ostatniej chwili zwrócił się do Swojego Ojca: "Ojcze w ręce Twoje powierzam Ducha Mojego". Jego serce ciężkie od nędzy i grzechu świata, Jego Serce szukające człowieka, abu go zbawić, bić przestało.\n"Powiadam wam, jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity". (J 12,23) Wszystko się już wykonało, możesz odpocząć na kolanach Matki. Nie postępowałeś rozsądnie, więc umarłeś w bólu z wyczerpania, narażałeś się ważnym, więc Cię ukrzyżowano, ale już możesz spać w ramionach Matki. Wykonało się. Przypatrz się człowiekowi umęczonemu Ciału Zbawiciela, pomyśl, jak wiele warta jest twoja dusza, że dla niej Pan Jezus wydał się na takęi mękę. Matko Bolesna, która trzymasz w ramionach umęczone Ciało Swego Syna nie pozwól nam poniżać godność dziecka Bożego w nas Spraw, abyśmy umieli poszanować godność kobiety, spraw, abyśmy się nauczyli szerzyć kulturę czystości, jako wyraz szacunku dla człowieka. Kiedy patrzymy na umęczone ciało Zbawiciela trzeba, żebyśmy zrozumieli, że nasze ludzkie ciało trzeba szanować. Ilekroć czerpie, coś we mnie umiera i coś się rodzi. Ale to, co powstaje jest cenniejsze od tego, co ginie. Nie pozwól Panie, abym rozpatrywał cierpienie, jako umieranie. Daj, abym wierzył, że w cierpieniu rodzą się nowe wartości.\n"Pod wieczór przyszedł zamożny człowiek z Arymatei imieniem Józef... udał się on do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Wówczas Piłat kazał je wydać. Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótno i złożył w swoim nowym grobie, który kazał wykuć w skale." (Mt 27, 57-58) Wiele w naszym życiu jest spraw zaczętych, zarzuconych, obietnic niespełnionych, wiele słomianego zapału, niewierności, łatwo zwalniamy się zdanego słowa. W dążeniu do świętości, w zbliżaniu się do Jezusa potrzeba nam wytrwałości. Pusty grób Zbawiciela pokazuje nam jasno, że i my niczego do grobu nie zabierzemy. Na tamten świat przyniesiemy tylko naszą miłość. Sądzeni będziemy tylko z miłości. Ty nas wzywasz Panie, byśmy się modlili, za ludzi uzależnionych, za chorych, byśmy modlitwą i ofiarą abstynencji podjętą z miłości do Jezusa pomogli im się wyzwolić z niewoli. Panie Jezu, Ty jesteś Bogiem życia. Dla Ciebie spokój śmierci nie jest spokojem unicestwienia. Twoje złożenie w grobie zapowiada nowe życie. W grobie spoczęły tylko nadzieje tych, którzy się spodziewali po Tobie nie tego, co obiecałeś. Spraw Panie, aby nasze serca były napełnione prawdziwą nadzieją, nadzieją, która nie przyniesie rozczarowania, która przetrwa grób.\nTajemnica pierwsza - Zwiastowanie\n„W szóstym miesiącu posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: «Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida». Na to rzekła Maryja: «Oto ja, służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa»". (Łk 1, 26-32; 38) Biblijny opis Zwiastowania ukazuje niezwykłą prawdę o tym, że oto Bóg decyduje się przyjść do człowieka, aby nas szukać i zbawiać. Rozmowa Maryi z wysłannikiem Boga to najbardziej niezwykły dialog w historii ludzkości. Maryja uwierzyła w coś niewiarygodnego. Uwierzyła, że naprawdę dla Boga nie ma nic niemożliwego. Zaufała Bogu bardziej niż samej sobie. Zrezygnowała z własnych, szlachetnych planów na życie małżeńskie i rodzinne. Stała się nową Ewą. Nie powtórzyła dramatu grzechu pierworodnego. Nie skupiła się na swoich wątpliwościach i lękach. Oddała siebie i swoje życie do wyłącznej dyspozycji Boga. Każdy z nas codziennie mierzy się z życiem, z wątpliwościami, z pytaniami o przyszłość, z niepokojami i obawami o to, co przyniesie kolejny dzień. Czasem nasze rozterki są tak wielkie, że chcemy ukryć się przed życiem, przed Bogiem, przed samym sobą. I wtedy pojawia się wysłannik zła: alkohol, narkotyk, hazard czy jeszcze coś innego, co nam zwiastuje fałszywą dobrą nowinę: napij się mnie, sięgnij po mnie, a będziesz szczęśliwy. Kto ulega temu fałszywemu podszeptowi, ten zaczyna wchodzić na drogę uzależnień. Jezu, chroń nas przed taką naiwnością, a tym, którzy jej ulegli, otwieraj oczy i serca, by się opamiętali i szybko zawrócili z drogi, która prowadzi do nikąd.\n„W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu." (Łk 1, 39-45; 56) Maryja całkowicie zawierzyła Bogu siebie i swoje życie. Podjęła się niezwykle trudnego zadania wtedy, gdy przyjęła Zwiastowanie, bo przecież nie wiedziała, w jaki sposób zareaguje jej świeżo zaślubiony małżonek - Józef. Nie wiedziała, czy Ona poradzi sobie w tak wyjątkowej sytuacji życiowej, gdy stanie się Matką Syna Bożego w ludzkiej naturze. Pomimo tych rozterek Maryja okazała się tak dzielna, że miała jeszcze siły, by pójść w góry i pomagać swojej krewnej - Elżbiecie. Nie skupiała się na samej sobie, ani na swoich potrzebach. Była od początku otwarta na drugiego człowieka - ofiarna, mocna i dzielna. Wchodzenie na drogę uzależnień jest nie tylko formą ucieczki od życia. Jest też owocem skupiania się na samym sobie, na własnych przeżyciach, na szukaniu szybkiej poprawy nastroju w obliczu niepokoju czy trudów życia. Kto wchodzi na drogę uzależnień, ten staje się coraz bardziej bezradny wobec własnej słabości i coraz głośniej, chociaż z początku nie wprost, woła swoim błędnym zachowaniem o pomoc. Nie zawsze bliscy rozumieją ten jego krzyk. Nie potrafią tak szybko zareagować i przyjść z pomocą, jak to uczyniła Maryja wobec Elżbiety. Zwykle sami wpadają w przerażenie i nie wiedzą, w jaki sposób zareagować w obliczu słabości swoich bliskich. Jedni długo łudzą się, że nie ma problemu. Inni reagują w błędny sposób, na przykład poprzez kłótnie czy moralizowanie. Jeszcze inni reagują stanowczo, ale zbyt późno. Módlmy się przez wstawiennictwo Maryi o to, byśmy potrafili przychodzić z mądrą pomocą do tych, którzy sami sobie z życiem nie radzą.\nTajemnica trzecia - Narodzenie Jezusa\n„Józef z Galilei, z miasta Nazaret, udał się do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i z rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie." (Łk 2, 4-7) Boże Narodzenie to pełnia objawienia miłości Boga do człowieka. W Jezusie Chrystusie miłość niewidzialnego Boga stała się widzialna po to, byśmy mogli w nią uwierzyć w każdej sytuacji i na zawsze. Dla chrześcijanina wierzyć, to znaczy uwierzyć w Miłość, to zawierzyć siebie tej Miłości, to przyjąć tę Miłość, to kierować się w życiu osobistym, rodzinnym i społecznym tą Miłością, której uczy nas Syn Boży, a zatem miłością widzialną, wcieloną w słowa i czyny, w obecność, pracowitość i czułość. Wierzyć to odkryć, że obecność Boga w moim życiu to jedyna droga do świętości i że wcielony Syn Boży to jedyny Zbawiciel człowieka.\nTajemnica czwarta - Ofiarowanie Jezusa w świątyni „Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli [Dziecię] do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu»". (Łk 2, 22. 33-35) Być chrześcijaninem to naśladować Chrystusa i Jego ofiarną miłość. Chrześcijanin to ktoś, kto wie, że nie istnieje łatwo osiągalne szczęście: bez pracy nad sobą, bez czujności i dyscypliny, bez wyrzeczenia się zła i stawiania sobie wymagań. Każde uzależnienie zaczyna się właśnie wtedy, gdy ktoś liczy na łatwe szczęście. Właśnie tu tkwi tajemnica podstępnego działania alkoholu czy narkotyków. Są to bowiem substancje, które obiecują nam łatwe szczęście. „Poprawiają" nam nastrój i pozwalają na chwilę zapomnieć o naszych problemach bez żadnego wysiłku z naszej strony. Uzależniony to ktoś, kto czyni to, co tu i teraz jest miłe, choćby przynosiło strasznie niemiłe konsekwencje. Chrystus wyzwala ludzi uzależnionych z ich naiwności i wiary w łatwe szczęście. On proponuje nam szczęście prawdziwe: poprzez nawrócenie, miłość, odpowiedzialność, wierność, pracowitość, wytrwałość w dobru. Kto powraca do Jezusa, ten powraca do wolności i radości życia. Z kolei tych ludzi, którzy współcierpią z uzależnionymi, wyzwala z naiwności, która polega na myleniu miłości z naiwnością czy rozpieszczaniem tych, którzy błądzą. Gdy przychodzimy do Chrystusa, wtedy uwalniamy się od iluzji łatwego szczęścia i zaczynamy tak mądrze postępować, być doświadczać szczęścia prawdziwego.\nTajemnica piąta - Znalezienie Jezusa w świątyni\n„Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemuś nam to uczynił. Oto Ojciec Twój i Ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie». Lecz On im odpowiedział: «Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział." (Łk 2, 41-50) Być człowiekiem wierzącym to nieustannie szukać Boga. To nie chować się przed Bogiem, jak Adam po grzechu pierworodnym. To wiedzieć, że Bóg nie jest policjantem czy sędzią, lecz Przyjacielem i Zbawicielem w każdej sytuacji. Wzorem jest dla nas Maryja i Józef. Oni szukali Jezusa z niepokojem i troską, a gdy Go odnaleźli, wtedy zrozumieli, że On wcale się nie zagubił, ani nie schował. Był tam, gdzie chodziło o sprawy Jego Ojca oraz o zbawienie człowieka. To oni poczuli się bez Niego zagubieni i bezradni.\nTajemnica pierwsza - Chrzest Jezusa w Jordanie\n„Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego, w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: «Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie»." (Łk 3, 21-22) Jan Chrzciciel wzywał do nawrócenia i w ten sposób przygotowywał ludzi na spotkanie ze Zbawicielem. Wzywał wszystkich do powrotu do Boga, do uczciwego postępowania, do obmycia się z grzechów. Chrzest, którego udzielał, był zewnętrznym znakiem wewnętrznego nawrócenia. Ewangelia mówi nam, że także Jezus przyjął chrzest, chociaż tego nie potrzebował. Był przecież umiłowanym Synem, w którym Ojciec ma upodobanie. Swoim gestem obmycia w rzece Jordan Chrystus zachęca nas do podjęcia trudu nawrócenia. On wie, że nawrócenie i odpuszczenie grzechów to początek nadziei dla każdego z nas. Człowiek nadziei to człowiek nawrócony, to człowiek prawy, człowiek sumienia. Inaczej każdemu z nas grozi poczucie bezradności i rozpacz. O tym, że bez Chrystusa pojawia się w naszym życiu ciemność i bezradność, przekonują się szczególnie mocno ludzie uzależnieni oraz ich współcierpiące rodziny, zwłaszcza współmałżonek i dzieci, a także rodzice i rodzeństwo osób uzależnionych. Każdy z nas potrzebuje rachunku sumienia, powiedzenia sobie prawdy o własnych słabościach i błędach. Każdy potrzebuje pójścia z własnym grzechem do Jezusa. Każdy z nas jest powołany do naśladowania syna marnotrawnego, który pod wpływem cierpienia zaczyna kochać i postanawia wrócić do ojca. Już nie jest synem marnotrawnym lecz powracającym. Jego postawa to dla nas przykład i źródło nadziei.\nTajemnica druga - Cud w Kanie Galilejskiej\n„Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie mają już wina». Jezus jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto?» Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie»." (J 2, 1-5) Wesele to symbol miłości kobiety i mężczyzny. To symbol miłości największej, jaka jest na tej ziemi możliwa, czyli symbol wiernej i nieodwołalnej miłości małżeńskiej. Bóg wie o tym, że doczesny los człowieka zależy najbardziej od tego, co dzieje się między kobietą a mężczyzną, a zwłaszcza między mężem a żoną. Jeśli z jakiegoś powodu miłość między nimi słabnie, to życie staje się nieznośnym ciężarem, a próba zapomnienia o tym, że życie przestało mnie cieszyć, prowadzi właśnie do uzależnień. Istotą uzależnienia jest przecież emocjonalne zauroczenie się w alkoholu, narkotyku, hazardzie czy popędzie. Uzależnienie to fałszywe zakochanie, które prowadzi do cierpienia i śmierci. To fałszywy sposób na świętowanie daru życia. Wyjście z uzależnienia i ze współuzależnienia jest możliwe wtedy, gdy uczymy się kochać. Także w tej dziedzinie zło zwycięża się dobrem. Chrystus uczy nas tego, że jedynym powodem do świętowania jest miłość i świętość. Nic mniejszego nie ucieszy człowieka i nie da mu siły, by pokonać własne słabości. Kto żyje w przyjaźni z Chrystusem, ten zaczyna kochać i zamieniać życie w prawdziwe święto. A wtedy alkohol czy narkotyk nie są już do niczego potrzebne.\nTajemnica trzecia - Głoszenie Dobrej Nowiny i nawoływanie do nawrócenia „Jezus obchodził całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o Królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości, opętanych, epileptyków i paralityków, a On ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy." (Mt 4, 23-25) Syn Boży stał się człowiekiem po to, by nauczyć nas błogosławionej sztuki życia na ziemi w miłości, radości i wolności dzieci Bożych. On głosił wszystkim Dobrą Nowinę o Bogu, który kocha i zbawia człowieka. On przeszedł przez ziemię, wszystkim czyniąc dobrze: uzdrawiał, pocieszał, dodawał otuchy, zachęcał do czynienia dobra, wzywał do nawrócenia. Słowa i czyny Jezusa są podstawą naszej nadziei na nasze osobiste nawrócenie i na wytrwanie do końca w wierności Bogu. Dobra Nowina, którą głosi Jezus, dodaje nam otuchy i nadziei, gdyż upewnia nas, że mimo skutków grzechu pierworodnego, a także mimo naszych własnych słabości i grzechów każdy z nas może stać się w Chrystusie nowym i świętym człowiekiem. Chrystus przychodzi z Dobrą Nowiną także do ludzi uzależnionych i do ich współcierpiących członków rodziny. Niestety niektórzy ludzie próbują szukać nadziei poza Ewangelią, a Dobrą Nowinę przyjmują jako złą nowinę, gdyż traktują ją jako ciężar i niepotrzebne ograniczenie wolności. Tymczasem to właśnie życie sprzeczne z Ewangelią jest prawdziwym ciężarem i drogą do zwątpienia, a nawet do rozpaczy. Wyzwolenie się ze wszelkich - nawet tych najbardziej dramatycznych - trudności życiowych jest możliwe, jeśli tylko poważnie potraktujemy Jezusa, Jego przykazania, przykład Jego wiernej, a gdy trzeba, twardej, stanowczej i wymagającej miłości.\nTajemnica czwarta - Przemienienie na górze Tabor\n„Jezus wziął ze sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwóch mężów, stojących przy Nim. Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzekł do Jezusa: «Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy»." (Łk 9, 28-33)\n„Następnie Jezus wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane; to czyńcie na moją pamiątkę». Tak samo i kielich po wieczerzy, mówiąc: «Ten kielich to Nowe przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana»." (Łk 22, 19) W Wielki Czwartek Jezus wiedział, że za kilka godzin pozwoli się raczej przybić do krzyża niż wycofa miłość do ludzi. W swej fantazji miłości - zanim dobrowolnie oddał się w ręce grzeszników i przyjął śmierć - znalazł sposób na to, aby pozostać z nami na zawsze.\nWiedział, że najpierw przybijemy Go do krzyża, by sprawdzić, czy On naprawdę kocha nas aż do końca, a później będziemy Go szukać, bo bez Niego żyć nie umiemy. Wielkim umocnieniem naszej nadziei są cztery słowa wypowiedziane przez Jezusa, które słyszymy w każdej Eucharystii: wziął, pobłogosławił, połamał i rozdał. Eucharystia to przypomnienie o tym, że Bóg bierze nas z miłością od zawsze i na zawsze, że nam nieustannie błogosławi, że pomaga nam połamać to, co w nas egoistyczne i grzeszne i że pragnie rozdać nas naszym bliźnim jako dobry dar Swojej miłości. Eucharystia to miejsce spotkania z Jezusem, który mnie rozumie, kocha i uczy kochać. Tutaj słyszę Jego słowa, które są najlepszą receptą na trzeźwe życie i na uwalnianie się z uzależnień. Tutaj karmię się Jego Ciałem, a przez to Nim całym po to, by mieć siłę w sytuacji, w której inni już siły nie mają i już nie walczą o lepsze życie. Dla osób uzależnionych i ich bliskich Eucharystia to pierwsza forma terapii i najważniejsze źródło nadziei. To spotkanie z Przyjacielem, który daje mi siłę wtedy, gdy ja już siły nie mam.\nTajemnica pierwsza - Modlitwa Jezusa w Ogrójcu\n„Potem wyszedł i udał się, według zwyczaju, na Górę Oliwną; towarzyszyli Mu także uczniowie. Gdy przyszedł na miejsce, rzekł do nich: «Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie». A sam oddalił się od nich na odległość jakby rzutu kamieniem, upadł na kolana i modlił się tymi słowami: «Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie!» Wtedy ukazał Mu się anioł z nieba i umacniał Go. Pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił, a Jego pot był jak gęste krople krwi, sączące się na ziemię." (Łk 22, 39-44) Bóg jest miłością i radością. To właśnie dlatego cierpienie jest Mu całkowicie obce. Także wtedy, gdy przychodzi do nas w ludzkiej naturze. Z tego właśnie powodu w Ogrójcu Syn w dramatyczny sposób rozmawia z Ojcem. Jezus wie, że tego wieczoru jeden z Jego uczniów zdradzi Go i wyda w ręce grzeszników. Jest też świadomy tego, że ma taką władzę, by i tym razem nie pozwolić na to, by źli ludzie Go skrzywdzili. Wiele razy bronił się przecież przed tymi, którzy chcieli strącić Go ze skały czy ukamienować. Tym razem jednak zrobi wyjątek i pozwoli się skrzywdzić, by ludzie wszystkich czasów wiedzieli, że Bóg kocha nas zawsze i za każdą cenę. Jezus nie chce cierpieć, ale jeszcze bardziej pragnie, by miłość Boga do człowieka stała się dla wszystkich oczywista. Stąd wewnętrzna walka, w której Jego miłość do ludzi okazuje się silniejsza niż lęk. Bardzo bliski jest Jezus z Ogrójca tym wszystkim ludziom, którzy cierpią. Jest On bliski uzależnionym, a także ich współcierpiącym krewnym. Wszyscy jesteśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga, czyli po to, by kochać i by cieszyć się życiem. Życie w cierpieniu i krzywdzie staje się dla nas ciężarem nie do zniesienia. Niektórzy szukają wtedy ulgi w alkoholu czy narkotyku. Szczęśliwy ten, kto w obliczu cierpienia naśladuje Jezusa, czyli rozmawia z Bogiem Ojcem i uczy się pełnić Jego wolę, czyli nawraca się i coraz mądrzej kocha. Uczeń Jezusa wie, że ma prawo bronić się stanowczo przed krzywdzicielem, nawet wtedy, gdy jest to ktoś, kogo bardzo kochamy. To, że kocham ciebie, nie daje ci przecież prawa, byś mnie krzywdził, drugi człowieku. Módlmy się o mądrą postawę wobec cierpienia i wobec krzywdzicieli.\nTajemnica druga - Biczowanie Jezusa\n„Piłat ponownie ich zapytał: «Cóż mam uczynić z tym, którego nazywacie Królem Żydowskim?» Odpowiedzieli mu krzykiem: «Ukrzyżuj Go!» Piłat odparł: «Cóż więc złego uczynił?» Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: «Ukrzyżuj Go!» Wtedy Piłat, chcąc zadowolić tłum, uwolnił im Barabasza, Jezusa zaś kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie." (Mk 15, 12-15) Biczowanie Jezusa to potwierdzenie tego, jak okrutni potrafią być ludzie. Największe cierpienie zadają Temu, kto najbardziej kocha. Oto Jezus, który przeszedł przez ziemię wszystkim dobrze czyniąc, zostaje odrzucony przez własny naród. On jednak nie opuszcza tych, do których posłał Go Ojciec. Zdradzony i wydany na śmierć postanawia zawrzeć na krzyżu nowe, wieczne przymierze z tymi wszystkimi, którzy uwierzą w Jego miłość i którzy przyjmą Jego Ewangelię. Człowiek potrafi być okrutny nie tylko dla Boga. W swojej słabości, na przykład na skutek uzależnienia, człowiek potrafi być też okrutny wobec bliźnich, nawet wobec tych, których pragnie kochać i których nie chce krzywdzić. Człowiek nieszczęśliwy i uzależniony potrafi coś jeszcze - potrafi krzywdzić samego siebie. Nieraz krzywdzi samego siebie setki, tysiące razy - upijając się, zażywając narkotyk, przegrywając ostatni grosz w grach hazardowych czy ulegając popędowi. Człowiek potrafi biczować samego siebie i bliskich. Jezus o tym wie. Sam tego doświadczył na sobie, na własnej skórze. Dosłownie! I wie, jak nam pomóc wtedy, gdy nasze życie - z naszej lub bez naszej winy - staje się pasmem cierpienia. Idźmy do Ubiczowanego z naszą bezradnością i z naszymi ranami.\nTajemnica trzecia - Ukoronowanie Jezusa cierniem\n„Wtedy żołnierze namiestnika zabrali Jezusa ze sobą do pretorium i zgromadzili koło Niego całą kohortę. Rozebrali Go z szat i narzucili na Niego płaszcz szkarłatny. Uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę, a do prawej ręki dali Mu trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc: «Witaj, Królu Żydowski». Przy tym pluli na Niego, brali trzcinę i bili Go po głowie." (Mt 27, 27-30) Żołnierze znęcają się nad Jezusem, wyszydzają Go i poniżają. Nakładają Mu na głowę koronę z cierni, opluwają Go, biją trzciną. Już w Ogrójcu Jezus wiedział, że ludzie tej ziemi zgotują Mu taki właśnie los. I już tam zgodził się zapłacić tę straszną cenę cierpienia i upokorzenia, którą trudno nam sobie nawet wyobrazić. Czy Bóg mógł uczynić jeszcze coś więcej z miłości do człowieka? Czy w obliczu tej ceny, jaką płaci za miłość wobec grzeszników, możemy odpowiedzieć inaczej, jak tylko miłością i wdzięcznością? W scenie ukoronowania cierniem i wyszydzenia raz jeszcze przekonujemy się o tym, że miarą miłości Boga do człowieka jest miłość bez miary.\nTajemnica czwarta - Dźwiganie krzyża\n„Gdy Go wyprowadzili, zatrzymali niejakiego Szymona z Cyreny, który wracał z pola, i włożyli na niego krzyż, aby Go niósł z Jezusem. A szło za Nim mnóstwo ludu, także kobiet, które zawodziły i płakały nad Nim. Lecz Jezus zwrócił się do Nich i rzekł: «Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi!»" (Łk 23, 26-28) Człowiek miał władzę skazać Syna Bożego na krzyż. Nie miał jednak władzy zmuszenia Jezusa do tego, by ten krzyż wziął On na swoje ramiona. Zbawiciel przyjął krzyż dobrowolnie i poszedł z nim w kierunku Golgoty po to, by już nigdy człowiek nie krzyżował ani samego siebie, ani innych ludzi. Chrześcijaństwo to nie religia cierpienia czy cierpiętnictwa. Przeciwnie, Chrystus przyszedł do nas po to, by nasza radość była pełna, a nie po to, by nasz krzyż stał się cięższy (por. J 15, 11). Chrystus nie zsyła nam krzyży ani cierpienia. On zachęca nas do tego, by każdy z nas wziął na siebie swój, ale nie Jego krzyż. Uczeń Chrystusa ma prawo przyjść do swego Pana i Zbawiciela z całym ciężarem życia, którego nieraz boleśnie doświadcza. Krzyże, które my dźwigamy, to krzyże, które w naszej słabości i grzeszności sami sobie nakładamy, albo które nakładają nam inni ludzie. Chrystus przyjął na siebie to, czego Bóg nie stworzył: grzech, cierpienie i śmierć. Uczynił to po to, by nas z tego wszystkiego wybawić, by uwolnić nas od tych krzyży, które można przezwyciężyć oraz by pomagać nam mądrze nieść te krzyże, od których na razie nie możemy się wyzwolić. To nie krzyż, ani nie cierpienie jest dramatem. Cierpieniem i dramatem jest grzech, uzależnienie, krzywdzenie siebie i innych. Cierpienie natomiast jest szansą. Czasem bywa dosłownie ostatnią deską ratunku. Jeśli mimo cierpienia trwamy przy Chrystusie i uczymy się kochać tak, jak On, wtedy nawet cierpienie staje się czasem rozwoju i oczyszczenia. Bł. Jan Paweł II wiele razy wyjaśniał, że nawet wtedy, gdy część naszego życia okazuje się drogą krzyżową, to i tak może ono być błogosławione, jeśli tylko nie przestajemy kochać. To właśnie pod wpływem cierpienia wielu uzależnionych zaczyna mówić sobie prawdę i przyjmować pomoc specjalistów czy grup wsparcia. To właśnie dzięki twardej miłości swoich bliskich ludzie uzależnieni zastanawiają się i przestają błądzić. Dziękuję Ci, Chryste, za to, że mnie o tym upewniasz!\nTajemnica piąta - Śmierć Jezusa na krzyżu\n„Gdy przyszli na miejsce, zwane «Czaszką», ukrzyżowali tam Jezusa i złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie. Lecz Jezus mówił: «Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią». Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: «Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego». Po tych słowach wyzionął ducha". (Łk 23, 33-34. 44-46) Syn Boży nie wycofał miłości do nas nawet wtedy, gdy źli ludzie przybili Go do krzyża i zabili. Pokochał nas dosłownie nad życie. Szaleńczo! Tak bardzo, że nasz los stał się dla Niego ważniejszy niż Jego własny los. Gdy umiera ktoś z naszych bliskich, wtedy w sposób bardzo dotkliwy przekonujemy się o tym, jak niewyobrażalnie bolesna jest śmierć, jak wiele niesie ze sobą pytań i lęku, bólu i buntu, jak bardzo wystawia na próbę naszą wiarę, nadzieję i miłość. Jakże nam bliski jest Syn Boży, który na krzyżu wykrzykuje: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?" (Mt 27, 46). A jednocześnie jakże bardzo zdumiewa nas On swoim zaufaniem do Boga Ojca: „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego" (Łk 23, 46). Istnieją różne rodzaje umierania. Istnieje nie tylko śmierć fizyczna, ale także śmierć duchowa. Zaczynamy umierać wtedy, gdy przestajemy kochać, albo gdy nie doświadczamy miłości od naszych bliskich. Życie bez miłości jest dla człowieka agonią, umieraniem na raty. Ale istnieje też takie umieranie, które jest dobre, błogosławione. Dobre i błogosławione jest to, że umiera w nas grzech, słabość, naiwność, egoizm, uzależnienie czy jeszcze coś innego, co oddala nas od miłości, radości i życia. Jezu umierający za mnie na krzyżu, pomóż mi, by i we mnie umarło wszystko to, co oddala mnie od Ciebie i od Twojej miłości, bo gdy to w sobie uśmiercę, wtedy zacznie mi się znowu chcieć żyć!\nTajemnica pierwsza - Zmartwychwstanie Jezusa\n„Anioł przemówił do niewiast: «Wy się nie bójcie! Gdyż wiem, że szukacie Jezusa Ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział. Chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał. A idźcie szybko i powiedzcie Jego uczniom: Powstał z martwych i oto udaje się przed wami do Galilei. Tam Go ujrzycie. Oto, co wam powiedziałem». Pospiesznie więc oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom." (Mt 28, 5-8)\nZmartwychwstający Jezus upewnia nas o tym, że można zabić miłość, ale nie można miłości zatrzymać w grobie. Każda prawdziwa miłość zmartwychwstaje, bo miłość jest naprawdę wszechmocna! Dosłownie! Chrystus upewnia nas o tym, że miłość jest największą siłą we wszechświecie. Nie można jej zamknąć ani w grobie, ani w przeszłości. Każdy chrześcijanin jest powołany na świadka tej prawdy o zmartwychwstającej miłości. Bez miłości pozostaje nam jedynie słabość i cierpienie. Doświadczamy odradzającej mocy miłości wtedy, gdy odróżniamy miłość od jej imitacji czy karykatur. Miłość to nie popęd, nie współżycie, nie uczucie ani nie zakochanie, to nie to samo, co tolerancja czy akceptacja. To również nie to samo, co naiwność, uległość wobec zła, potulność czy pozwalanie na to, by ktoś mnie krzywdził. Miłość, jakiej uczy Jezus, to nie tylko szczyt dobroci, ale też szczyt mądrości. To właśnie dlatego Jezus wspierał ludzi szlachetnych, upominał błądzących, a przed krzywdzicielami się bronił. On uczy nas mądrej miłości według zasady: to, w jaki sposób okazuję ci, drugi człowieku, miłość, zależy od twojego postępowania. Jezus upewnia nas o tym, że zmartwychwstaje jedynie miłość prawdziwa, czyli mądra!\nTajemnica druga - Wniebowstąpienie Jezusa\n„Po rozmowie z uczniami Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły." (Mk 16, 19-20)\nTęsknimy za niebem. Pragniemy już tu na ziemi mieć kawałek nieba. To nasze pragnienie jest tym większe, im bardziej cierpimy w doczesności, im bardziej zamieniamy tę ziemię w dolinę ciemności i w padół łez. Jezus też tęsknił za Ojcem. Opuścił niebo po to, by stać się dla nas drogą do nieba. Wracając do Ojca, wskazał nam cel naszego życia na ziemi. Celem tym jest wieczne trwanie w miłości twarzą w twarz z Trójjedynym Bogiem. Być chrześcijaninem nie znaczy jednak być kimś, kto jest ciągle zapatrzony w niebo i kto nie uczy się sztuki życia na ziemi. Przeciwnie, Chrystus nie odpowiadał na pytania swoich uczniów na temat nieba, końca świata czy liczby ludzi zbawionych. On przyszedł po to, aby nas nauczyć życia w miłości, prawdzie i wolności w twardych realiach ziemi. Być uczniem Jezusa to być stanowczym realistą. To wiedzieć, że jedyną drogą do nieba jest ziemia i że nie ma dobrej przyszłości bez uczciwej teraźniejszości. Mądrość polega na tym, by skupiać się na dobrym życiu tu i teraz, by nie wybiegać w przyszłość, ale też by nie zamartwiać się przeszłością, choćby była ona bardzo bolesna i zła. Z przeszłości mamy wyciągać wnioski na tu i teraz. Potwierdzeniem tej mądrości jest zasada, jaką stosują trzeźwiejący alkoholicy: dzisiaj nie piję. A jutro powiem sobie to samo! Jezu Chryste, pomóż mi żyć każdego dnia mądrzej niż wczoraj, a wcześniej czy później zacznę doświadczać kawałka nieba już tu na ziemi.\n„Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił się cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić." (Dz 2, 1-4)\nUzależnienia zaczynają się wtedy, gdy człowiek ulega duchowi tego świata. To duch grzechu pierworodnego. To duch kłamstwa i przewrotności, który wmawia nam, że własną mocą odróżnimy dobro od zła, że chwilowa przyjemność ważniejsza jest od trwałej radości i że z pomocą alkoholu czy innych substancji będziemy jak bogowie. Duch tego świata obiecuje nam łatwe szczęście, a w rzeczywistości przynosi jedynie rozczarowanie, uzależnienie, cierpienie i poczucie bezradności. To właśnie dlatego Chrystus powracający do Ojca, nie pozostawia nas samymi. Umacnia nas swoim Duchem Świętym, Duchem miłości i mądrości, Duchem prawdy i roztropności, Duchem świętości i męstwa. Jezus posyła nam swego Ducha, który przypomina nam wszystko to, czego On nas nauczył. Jakże bardzo Ducha mądrości, prawdy, miłości i wolności potrzebują ludzie uzależnieni i ich współcierpiące rodziny. Żyjemy w świecie, który nas zachęca do kierowania się zupełnie innym duchem: duchem egoizmu i cynizmu, duchem naiwności czy tego, co przyjemne choćby bardzo grzeszne, duchem ateizmu i materializmu. Duch tego świata będzie nam zawsze obiecywał łatwe szczęście, które nie istnieje. To jest zawsze duch pokusy i pożądania. Chrystus posyła nam Ducha, który wyzwala nas nie tylko z grzechu, ale także z naiwności, zniewolenia i z każdej formy zła. Przyjmijmy z wdzięcznością Ducha Jezusa i kierujmy się zawsze tym Duchem - na wzór Maryi.\n„Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia." (1 Kor 15, 20-23) Maryja była cała piękna i cała święta, zawsze otwarta na Boga i zawsze wierna Jego woli. Nie znaczy to, że Jej życie doczesne było jednym pasmem radości. Przeciwnie, Ona tak wiele wycierpiała, bo przecież żyła pośród ludzi grzesznych, którzy postanowili zabić Jej Syna. Nazywamy Ją Matką bolesną. Źli ludzie nie oszczędzili Jej żadnego cierpienia. Nawet nie wyobrazimy sobie tego, co czuła pod krzyżem jedynego, ukochanego i niewinnego Syna. A jednak wytrwała do końca i jeszcze umacniała przerażonych apostołów. To Ją Syn Boży ustanowił także naszą Matką. Ona jest szczególnie blisko tych swoich ziemskich dzieci, które cierpią.\nTajemnica piąta - Maryja Królową nieba i ziemi\n„Potem wielki znak ukazał się na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby, skoro porodzi, pożreć jej dziecię. I porodziła Syna - Mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną." (Ap 12, 1. 4-5) Królować to żyć w miłości. Kto żyje poza miłością, ten staje się niewolnikiem własnej słabości albo słabości czy okrucieństwa innych ludzi. Maryja - Królowa nieba i ziemi - upewnia nas o tym, o czym Bóg powiedział nam na początku naszej historii, że człowiek to ktoś podobny do Boga, to ktoś powołany do tego, by żyć w przyjaźni z Bogiem, z bliźnimi i z samym sobą. To pan całego stworzenia. Warunkiem życia na ziemi w sposób godny człowieka jest to, że każdy nas z pomocą Boga zdobywa największą władzę, jaka istnieje: władzę nad samym sobą, nad własnymi słabościami, nad własnym poczuciem bezradności. Maryja upewnia nas o tym, że dosłownie wszystko, co dobre, możemy czynić wtedy, gdy słuchamy Jej Syna, gdy czynimy to, co On nam powie. Kto słucha Jezusa, ten może całkowicie przemienić swoje życie. Świadczą o tym ci uzależnieni, którzy odzyskali wolność i całkowicie przemienili swoje życie. Naprawdę dla Boga nie ma nic niemożliwego. Bóg może uratować każdego z nas. Każdy z nas, nawet najbardziej dotąd zniewolony i bezradny, może stać się kimś nowym, wolnym, świętym, promieniującym miłością i świętością. Maryjo, Królowo nasza, upraszaj nam cud nawrócenia, przemiany i świętości! Amen.


Artur – Strona 41 – Blog kulinarny\nKomentowane na Warzywa Kiszone.\nKiszka ziemniaczana (kartoflana) to potrawa znana w wielu regionach i w wielu wersjach. Wybrałem do dzisiejszej prezentacji bardzo prosty przepis, a jednocześnie o bardzo dobrym, wyrazistym smaku. Spróbujcie, bo naprawdę warto. Składniki: 3 kg ziemniaków. 0.25-0,3 kg boczku. 1 duża cebula. Sól i pieprz do smaku, ale nie mniej niż: sól – 2 łyżeczki Pieprz […]\nInspiracją dla mnie był był znaleziony w sieci przepis. Potrzebowałem nowego pomysłu na zagospodarowanie mniejszych kawałków dziczyzny w niebanalny sposób. Wyszło ciekawie i smacznie. Składniki: 0,5 kg sarniny 3 łyżki sosu sojowego, 100-200 ml czerwonego wytrawnego wina, sok z polówki cytryny, łyżeczkę startego imbiru, 2-3 marchewki, 2-3 cebule, 50 g masła klarowanego. 1 szklanka ryżu, […]


Regulamin rezerwacji - Aparthotel Delta Zakopane\nREGULAMIN REZERWACJI POKOI HOTELOWYCH, POZOSTAŁYCH USŁUG HOTELOWYCH\nI POBYTU GOŚCI W HOTELACH I APARTAMENTACH DELTA\nd. Usługodawca – Baza S.C, A.Nieuporany, R.Wadowski , UL. Mazowiecka 6, 30-036 Kraków woj. Małopolskie; NIP:945 199 36 86, prowadzący Hotele i Apartamenty Delta.\nf. Gość – osoba korzystająca z usług hotelowych lub dodatkowych ofertowanych przez Hotel Delta w Krakowie. Osoba ta może być jednocześnie Usługobiorcą,\ng. Formularz rejestracji – formularz internetowy zamieszczony na stronach Usługodawcy, wykorzystywany do rejestracji Usługobiorcy w systemie,\nh. Rezerwacja on-line – rezerwacja usług hotelowych dokonywana w systemie w czasie rzeczywistym za pomocą znajdującego się na stronie www.deltahotel.pl programu rezerwacyjnego\ni. Dokument autoryzacyjny – dokument przesyłany Usługobiorcy przez Usługodawcę, w postaci elektronicznej, określający szczegółowe warunki rezerwacji, w tym: dane o długości pobytu, wysokości należności za rezerwowany pobyt oraz określający termin wpłaty bezzwrotnej przedpłaty (bezzwrotnego zadatku) za pobyt w Hotelu/Aparthotelu Delta. Akceptacja dokumentu autoryzacyjnego następuje poprzez dokonanie przez Usługobiorcę wpłaty na rzecz Usługodawcy kwoty wskazanej w dokumencie autoryzacyjnym, z którą to chwilą dochodzi pomiędzy Usługobiorcą i Usługodawcą do zawarcia umowy o świadczenie określonych w dokumencie autoryzacyjnym usług hotelowych lub usług dodatkowych ofertowanych przez Usługodawcę.\n1. Celem dokonania rezerwacji on-line, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego , którym posługuje się Usługodawca, niezbędne jest skorzystanie z powszechnie używanych przeglądarek internetowych.\n2. Prawidłowe korzystanie z usług świadczonych przez Usługodawcę za pomocą Serwisu teleinformatycznego możliwe jest po włączeniu w używanej przez Usługobiorcę przeglądarce internetowej opcji akceptowania plików „cookies” oraz wyłączeniu blokady wyskakujących okienek pop-up.\n3. Usługodawca świadczy usługi na rzecz Usługobiorcy w zakresie i na warunkach określonych w niniejszym regulaminie.\n4. Usługobiorca zobowiązuje się do przestrzegania niniejszego regulaminu.\n5. Usługodawca zastrzega obie prawo do prowadzenia prac konserwacyjnych systemu teleinformatycznego, mogących powodować czasowe utrudnienia lub uniemożliwienie Usługobiorcom korzystania z Serwisu teleinformatycznego.\n6. Rezerwacji pobytu można dokonać poprzez:\na. stronę internetową Hotelu program rezerwacyjny znajdujący się na stronie internetowej Usługodawcy,\nb. wypełnienie i podpisanie formularza rezerwacji na stronie internetowej Hotelu i przesłanie go do Hotelu drogą elektroniczną,\nc. złożenie zamówienia na pobyt w Hotelu w formie pisemnej, faksem lub drogą elektroniczną (e-mail),\nd. telefoniczne złożenie rezerwacji,\ne. osobiste, pisemne potwierdzenie rezerwacji w Recepcji Hotelowej tzw. bezpośrednia rezerwacja na miejscu.\n7. Rezerwacja dokonana w każdej powyższej formie jest równoznaczna z akceptacją regulaminu.\n2. Za skutki wynikłe z podania nieprawidłowych danych przez Usługobiorcę w formularzach, całkowitą odpowiedzialność ponosi Usługobiorca.\n3. Ceny przedstawione w systemie podane są za pokój za 1 dobę hotelową albo za 1 osobodzień i zawierają podatek VAT. Mogą obejmować również inne świadczenia, wyszczególnione w opisie oferty. Jeśli oferta obejmuje śniadanie lub inne dodatkowe usługi, to taka informacja jest podana w opisie ceny wyświetlanej w systemie podczas dokonywania rezerwacji. Za usługi nieobjęte zamówieniem należność musi zostać uregulowana na miejscu przez Gościa.\n5. Płatności dokonuje się za pomocą: karty kredytowej, przelewu bankowego lub przekazu pocztowego.\n6.Rozliczenia transakcji kartą kredytową i e-przelewem przeprowadzane są za pośrednictwem Centrum Rozliczeniowego Dotpay.\n7.Klient, po wyborze sposobu płatności zostaje przekierowany na stronę bezpiecznych płatności DotPay. Szczegółowe warunki dokonywania płatności za pośrednictwem firmy DotPay znajdują się na stronie: www.dotpay.pl.\nCennik usług noclegowych/pokoi/pakietów pobytowych Hoteli i Apartamentów Delta dostępny jest na stronie internetowej www.deltahotel.pl , zawierający ceny aktualne w dacie dokonywania rezerwacji oraz w tzw. silniku rezerwacyjnym, także dostępnym na stronie internetowej. Ceny dostępne na stronie internetowej www.deltahotel,pl podane są za pokój za jedną dobę hotelową (silnik rezerwacyjny) lub za tzw. pakiet pobytowy (nocleg i śniadanie). Ceny mogą zawierać również inne świadczenia, wyszczególnione w opisie oferty. Jeśli dana oferta zawiera śniadanie lub obejmuje inne dodatkowe usługi, to taka informacja jest podana w opisie ceny wyświetlanej w systemie podczas dokonywania rezerwacji lub w Dokumencie autoryzacyjnym wysłanym Usługobiorcy.\nV. Dokonywanie płatności i wystawianie faktury\ne. Za datę dokonania płatności uznaje się datę uznania rachunku bankowego podanego na stronie www.deltahotel.pl\nh. Okres rozliczeniowy wynosi siedem dni, co oznacza, że każdy Usługobiorca rezerwujący pobyt dłuższy niż 7 dni jest zobowiązany do uregulowania należności za wykorzystany pobyt i usługi w terminie 7 dni od daty rozpoczęcia pobytu. Usługodawca, w uzasadnionych przypadkach, zastrzega sobie prawo żądania podwyższenia wysokości zabezpieczenia kredytowego na karcie kredytowej Usługobiorcy względnie uregulowanie należności za pobyt w Hotelu we wcześniejszym terminie.\nVIII. Warunki zatwierdzania i rozwiązywania umów.\n1. Hotel może odstąpić od wykonania usługi bez podania przyczyny.\n3.Hotel nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek przerwy w dostawie mediów od dostawców zewnętrznych. W takim przypadku Hotel nie zwraca całości lub jakiejkolwiek części opłaty za pobyt. Wszelkie postulaty dotyczące ewentualnych reklamacji z tego tytułu należy zgłaszać bezpośrednio do dostawców mediów.\n1. Za pośrednictwem strony internetowej www.deltahotel.pl zbierane są dane poprzez wypełnienie formularzy. Formularz zawiera pola wymagane, których uzupełnienie jest niezbędne i pola dodatkowe, które mogą być wypełnione przez Usługobiorcę. Dane podane w formularzu są przetwarzane w celu wynikającym z funkcji konkretnego formularza.\n5. Usługodawca informuje, że na podstawie art. 18 ustawy o ochronie danych osobowych ma prawo do przetwarzania danych osobowych Usługobiorcy zgodnie i w zakresie określonym w/w ustawą w celach związanych z realizacją rezerwacji on-line. Usługodawca będzie otrzymywał przedmiotowe informacje poprzez rejestrację lub logowanie się do systemu.\n6. Administratorem danych osobowych jest: Baza S.C, A.Nieuporany, R.Wadowski , UL. Mazowiecka 6, 30-036 Kraków woj. Małopolskie; NIP:945 199 36 86, prowadzący Hotele i Apartamenty Delta. Usługobiorcy przysługuje prawo wglądu do swoich danych osobowych oraz do ich poprawiania.\n1. Reklamację można wnieść w terminie 14 dni licząc od dnia, w którym usługa była wykonana lub miała być wykonana.\n2. Reklamacja powinna:\na. zostać złożona na adres siedziby Usługodawcy lub mailowo na adres: marketing@deltahotel.pl\nXI. Postanowienia przejściowe i końcowe\n3. Hotel oferuje „ekopokoje” pozbawione źródeł emisji fal takich jak np. telewizory. Cena pokoju Eko jest taka sama jak pokoju z telewizorem wypożyczonego przez SNFP. każdorazowo Gościowi hotelowemu na jego życzenie, czym kwituje podpisem na karcie meldunkowej.\n4. w przypadku zakończenia działalności gospodarczej z jakiejkolwiek przyczyny, w którymkolwiek obiekcie sieci Delta, wpłacony zadatek zostanie niezwłocznie zwrócony. Firma Baza s.c prowadząca Hotele i Apartamenty Delta, nie będzie w jakimkolwiek zakresie zobligowana do zorganizowania noclegów zastępczych czy wywiązania się z obowiązku umowy rezerwacji noclegu.\n5. Data opublikowania regulaminu 01.06.2017\nPrawa autorskie © 2010 - 2020 Aparthotel Delta Wszelkie prawa zastrzeżone.


Miłe złego początki- czyli notka nr 100 - Dobry Horror\nMiłe złego początki- czyli notka nr 100\ngoroone 2 października 2016 Brak komentarzy\t0 polubienia\nDawno, dawno temu, gdzieś w mrocznym centrum Starego Polesia, trzech posępnych Amigos (tak, to my!) szukało pomysłu na zabicie (mwahahah) czasu, tj. spędzenie (kolejnego – bo to cykliczne akcje były) wieczoru w oderwaniu od trudów dnia codziennego. Ok, no więc w zasadzie standardowo wystarczająca byłaby butelka burbona, ale wszyscy wiemy, że podstawą prawdziwego kumpelskiego spotkania jest tzw. pretekst. Z tym, że za każdym razem o taki było coraz trudniej, bo ile można grać w Battlefielda, czasy były jeszcze takie, że na polską piłkę żal było patrzeć, zagraniczna to by nas poróżniła (Real vs Barca), a KSW jest, co pół roku i to w pay-per-view.\nNa szczęście u Homera, jako posiadacza sporych rozmiarów kina domowego, zawsze dobrym pomysłem jest jakiś seans. Jak zwykle okazywało się jednak, że wybór tytułu/gatunku pasującego wszystkim zgromadzonym nastręcza pewną trudność, prawie taką jak zamówienie placka (jak pogodzić jalapeno z jajkiem, kabanosem, ogórkiem i kaparami, które dodatkowo okazują się szparagami oraz z wyłączeniem pomidorów, papryki, anchovis i pieczarek?). Drogą eliminacji (co do filmu, a nie pizzy:P) wychodziło zawsze, i to znaczy, like, zawsze, zawsze, że musi to być (tu mały konkurs):\nb) kino grozy;\nc) jakiś straszak;\nJuż się domyślacie? Brawo. Wygraliście uroczą przytulankę\nKto się boi Gargamela niechaj zaraz idzie spać. Bo to filmy dla tych, co się lubią bać!\nI gdyby tylko chodziło o obejrzenie raz na jakiś czas randomowego horrora, to pewnie na tym by się skończyło, wszyscy by się rozeszli do domów, no może od czasu do czasu, ktoś by nie przespał nocy bo przyśniłby mu się Danny Trejo wjeżdżający na jednorożcu w hordy zombie Justinów Bieberów przy akompaniamencie Ozzy’ego Osbourna. To jednak za mało żeby złapać choćby małego bakcyla, a tym bardziej żeby wyhodować bakcylusozaura tak wielkiego, że złapie nas i kogo się tylko da dookoła.\nNa nasze (nie)szczęście, o ile dobrze sobie przypominam pierwsze horrory, które obejrzeliśmy razem w gronie obecnych adminów Dobry Horror to były (Homer, Goro poprawcie mnie jeśli się mylę) wybrane dość losowo dwa klasyki z krajów kwitnącej wiśni tj <wait for it> Opowieść o dwóch siostrach i Shutter!\nWszyscy, którzy nas czytają, z pewnością są na tyle obeznani w kinie grozy (ha, doczekaliście już wpisu nr 100), że wiedzą jaką siłę horrorowego rażenia mają te dwa filmy. Myślę, że już po tych seansach, każdy z nas trzech wpadł w paszczę szaleństwa, obudził mrok w swojej duszy i powoli przeistaczał się i przygotowywał na to co miało nastąpić.\nZ mojej (i drugiego Goro) strony rozpoczęło się już samodzielne oglądanie horroru za horrorem (na drugi ogień piekielny poszły też ostre rzeczy tj. Jako w piekle taki i na ziemi oraz Krwawe wzgórza), ogarnięcie topografii miasta pod kątem antykwariatów z możliwe największą półką z powieściami grozy (i szybkie zapełnianie półki w domu z takimi książkami), a dodatkowo żona wciągnęła mnie wówczas w pierwsze sezony Supernatural.\nNo bakcylozaurus jak stąd to Yemen (Yeah, man!). A tymczasem, jak się zdaje, u Homera…\nNa potęgę Posępnego Czerepu, mocy przybywaj!\n… musiała już chyba kiełkować powoli myśl uinternetowienia horrorowej zajawki. Widzicie, Homer ma tę przypadłość niczym mityczny król E-Midas, że czego się dotknie, zamienia się w stronę internetową. Wystarczy podrzucić mu jakiś pomysł, który potem kiełkuje niczym kukurydza na polach w Dzieciach kukurydzy, żeby potem wyrosnąć jak potwór na polach internetu i wciągać zabłąkanych wędrowców. Albo inaczej – podrzucone Homerowi pomysły zostają rozpędzone jak wiązki protonów w Wielkim Zderzaczu Hadronów, które w wyniku kolizji z internetowym zapałem Homera skutkują chmurą pojawiających się znikąd stron internetowych. W wyniku takiego zderzenia, niczym Bozon Higgsa, miały niedługo wypączkować strony DobryHorror.pl i Horroryonline.pl\nDo tego Homer ma hackersko-internetowo-pozycjonersko-webdeveloeprskie skillsy niczym Kot Admin.\nTo mogło się skończyć tylko w jeden sposób.\nNajpierw jednak powoli zaczynaliśmy sobie zdawać sobie sprawę, jak bardzo się jaramy, w związku z tym umawialiśmy się na wspólne horror-maratony, albo z poczuciem misji udzielaliśmy się we wszystkich tematach typu „poleć horror na wieczór itp”, aż dalsi lub bliżsi znajomi sami zaczęli zagadywać o naszą opinię, tak jakbyśmy mieli w temacie horroru coś do powiedzenia. Na krótko powstała grupa na fb do wymiany opinii i doświadczeń, do której dołączyła gwiazda krytyki horrorów poniżej krytyki czyli Jacob z Na trzeźwo nie warto. Tak by to sobie trwało, aż tu nagle BANG, Homer wyskoczył ze stroną obecnie działającą pod Horroryonline.pl. Zaraz potem, aby reszta ekipy, która nie ma zdolności informatycznych mogła się wykazać, powstał najpierw fanpage, a potem strona z recenzjami.\nA jednak żyje!\nObecnie jesteśmy w takim miejscu: liczba filmów:1210, liczba seriali: 41, liczba odcinków:1829, liczba linków 5175, liczba użytkowników:375, liczba lajków: 484, liczba wpisów: 100 (w tym gościnne). Może nic imponującego, ale się jaramy. Myśleliśmy nawet o rozszerzeniu ekipy (o przynajmniej gościnnych, autorów, w tym jednego utalentowanego młodego pisarza, ale na razie jest ciągle zarobiony:P ). Jak dotąd pozostajemy w składzie: Homer- szalona siła informatyczna Dobrego Horroru i psychofan azjatyckiego kina grozy oraz dwaj bracia Goro, z których jeden jest wielbicielem klimatów Devil/Occult/Hell, a drugi głównie kina intencjonalnie nie do końca dobrego za to świadomego konwencji.\nNa fanpage’u pojawił się głos, że powinna się tu znaleźć fotorelacja z jakiegoś maratonu Dobrego Horroru, ale na razie nie dysponujemy niczym wartym oglądania. Może niedługo.\nTagi: Dobry Horror, DobryHorror, Goro, Goroone, Homer, horrory online, Horroryonline\nPoprzedni artykułGolemNastępny artykułCzerwone pantofelki / Bunhongsin\nPrzepraszam, czy tu straszą? Dawno, dawno temu, gdzieś w mrocznym centrum Starego Polesia, trzech posępnych Amigos (tak, to my!) szukało pomysłu na zabicie (mwahahah) czasu, tj. spędzenie (kolejnego - bo to cykliczne akcje były) wieczoru w...


Wózki ogrodowe transportowe młynarka metalowe oraz plastikowe taczki do przewożenia ziemi donic i narzędzi - Sklep Xsonic.pl\n> Dom i Ogród>Ogród i ogrodzenie>Wózki ogrodowe taczki\nWózek na liście czyli praktyczna taczka na kółkach to idealne rozwiązanie dla każdego ogrodnika. Duże kółka i spora pojemność pomagają sprawnie przewieźć zebrane nieczystości, narzędzia albo doniczki z ziemią. W naszej ofercie znajdziesz wszelkiego rodzaju wózki transportowe, do przewożenia ziemi oraz drzewa opałowego. Poczciwe taczki są najleps...\nWózek na liście czyli praktyczna taczka na kółkach to idealne rozwiązanie dla każdego ogrodnika. Duże kółka i spora pojemność pomagają sprawnie przewieźć zebrane nieczystości, narzędzia albo doniczki z ziemią. W naszej ofercie znajdziesz wszelkiego rodzaju wózki transportowe, do przewożenia ziemi oraz drzewa opałowego. Poczciwe taczki są najlepszym narzędziem do przewożenia najcięższych towarów. Plastikowa taczka jest lekka, a co za tym idzie bardzo poręczna. Aby przetransportować nią drzewo do kominka albo donice nie trzeba używać siły. Wózek ogrodowy posiada wyjmowany dyszel więc można go podczepić do quada. Otwierane burty ułatwiają załadunek i rozładunek cięższych rzeczy. Ciekawą propozycją jest wózek transportowy - wywrotka, z którego szybko można wysypać cały załadunek ziemi czy też piasku. Młynarka to popularny wózek kurierski na dwóch kołach z rączką do transportowania różnego rodzaju przedmiotów.\nWózki ogrodowe taczki Jest 26 produktów.\nKoło bezdętkowe z podwójnym łożyskiem przeznaczone do taczki budowlanej, ogrodowej.\nLekka i poręczna taczka wykonana z tworzywa sztucznego.\nKoło do taczki wózka bezdętkowe 3.00-4...\nKoło bezdętkowe z podwójnym łożyskiem przeznaczone do wózka, przyczepki, taczki budowlanej, ogrodowej.\nMłynarka z 6 kołami pozwala na wygodne, a co najważniejsze bezpieczne wciąganie oraz zwożenie towaru po schodach.\nBezdętkowe koło do taczki z bieżnikiem i ośką w zestawie, a w środku pełne.\nBezdętkowe koło do taczki w środku pełne z bieżnikiem liniowym.\nSolidny, metalowy wózek ogrodowy wykonany z metalu w komplecie z materiałową torbą.\nPraktyczny wózek magazynowy wyposażony w wytrzymałe kółka. Konstrukcja wykonana jest z solidnego metalu. Ładowność wózka wynosi 50 kg.\nWózek ogrodowy z platformą do transportu ciężkiego ładunku. Wyposażony w torbę z 6 bocznymi kieszeniami na drobne przedmioty.\nWózek ogrodowy - wywrotka na pompowanych kołach i uchwytem do ciągnięcia.\nWózek ogrodowy, wywrotka na pompowanych kołach i uchwytem do ciągnięcia.\nPraktyczny wózek magazynowy wyposażony w wytrzymałe kółka i składaną platformę. Konstrukcja wykonana jest z aluminium dzięki czemu wózek jest lekki i można go bezproblemowo przenosić. Ładowność wózka wynosi do 90 kg. Wózek rozkłada się i składa w bardzo szybki sposób, jest doskonały do przewożenia ciężkich paczek, kartonów, worków z cementem, ziemią,...\nWózek platformowy transportowy do 300 kg...\nWózek platformowy do sklepu lub magazynu. Posiada praktyczny i poręczny kształt, który umożliwia sprawne przewożenie towarów.\nTransportowy wózek ogrodowy przystosowany do pracy z obciążeniem do 400 kg.\nTransportowy wózek z plandeką i pompowanymi kołami to doskonały pomocnik podczas wiosennych prac w ogródku.\nSolidny wózek ogrodowy wykonany z metalu. Idealnie nadaje się do transportowania narzędzi ogrodniczych, drewna czy liści.\nPrzyczepka ogrodowa na pompowanych kołach oraz otwieranymi burtami.\nWózek ogrodowy, wywrotka na pompowanych kołach i uchwytem do ciągnięcia. Jej pojemność wynosi 75 litrów.\nDuży wózek ogrodowy do przewożenia sypkich ładunków. Wykonany z materiałów najwyższej jakości. Wytrzymałą metalową konstrukcję pomalowano metodą proszkową. Duże, gumowe, pompowane, łożyskowane koła pozwalają na płynną jazdę, nawet przy dużym obciążeniu. Pojemnik wózka można łatwo opróżnić wysypując zawartość jak w wywrotki. Uniwersalna i wielozadaniowa...\nBezdętkowe koło do taczki w środku pełne z bieżnikiem podłużnym. Wykonane z PU (poliuretan) jest pełnym odlewem, dzięki czemu nie musisz się obawiać o przebicie opony tak jak w dotychczasowych kołach. Jest to szczególnie istotne na placu budowy, gdzie łatwo można trafić na gwóźdź, pręt lub jakąś śrubę. Koło z poliuretanu ugina się, amortyzuje i pracuje...\nWózek platformowy transportowy do 150 kg...\nWózek platformowy do sklepu lub magazynu wytrzymujący obciążenie do 150kg.\nNajmocniejszy, metalowy wózek ogrodowy wykonany z metalu w komplecie z materiałową torbą np. do transportowania drewna.\nSolidny wózek ogrodowy wykonany z metalu oraz nieprzebijalnymi kołami PU.


Rocznik 92- starania - Starając się - ogólne - strona 148 - Forum OvuFriend\nWysłany: 15 listopada 2017, 21:38\nKasia - trzymam kciuki za progesteron.\nJa już w łóżku. Zaparzyłam ziółka i lenistwo!\ncześć domi! :) Kasia - trzymam kciuki za progesteron. :) Ja już w łóżku. Zaparzyłam ziółka i lenistwo!\nWysłany: 15 listopada 2017, 21:47\nHej! Pochodzę z pomorza, mieszkam w Warszawie (męża mam ze świetokrzyskiego także jesteśmy w połowie drogi:)) a że jestem lokalna patriotką to zawsze mówię skąd jestem a nie gdzie mieszkam ;p . Jestem recepcjonistką w agencji reklamowej, ta praca mnie generalnie dobija ostatnio ze względu na ciężki klimat i ciężkie charaktery współpracowników, ale szefową mam najlepszą na świecie (ciągle mi mówi że mam zachodzić w ciąże bo to najlepszy czas a praca nie zając ) więc nie jest źle!\nGeneralnie nie mam charakteru do robienia kariery, raczej troche ze mnie matka polka, więc dzieci to moje wielkie marzenie\nHej! Pochodzę z pomorza, mieszkam w Warszawie (męża mam ze świetokrzyskiego także jesteśmy w połowie drogi:)) a że jestem lokalna patriotką to zawsze mówię skąd jestem a nie gdzie mieszkam ;p . Jestem recepcjonistką w agencji reklamowej, ta praca mnie generalnie dobija ostatnio ze względu na ciężki klimat i ciężkie charaktery współpracowników, ale szefową mam najlepszą na świecie (ciągle mi mówi że mam zachodzić w ciąże bo to najlepszy czas a praca nie zając :)) więc nie jest źle! Generalnie nie mam charakteru do robienia kariery, raczej troche ze mnie matka polka, więc dzieci to moje wielkie marzenie :)\nWysłany: 15 listopada 2017, 22:04\ndomi, ale Cię wywialo też jestem z Pomorza. Co do pracy to chyba każda z nas zna też jej zła stronę. Dobrze, że mamy coś takiego jak weekendy.\nDziewczyny, coś mi się chyba na lapku popsuło. Muszę sprawdzić na męża, bo może coś naprzeciskalam i teraz mam. Został mi tylko tel. Jeju moje ovuf.\ndomi, ale Cię wywialo :) też jestem z Pomorza. Co do pracy to chyba każda z nas zna też jej zła stronę. Dobrze, że mamy coś takiego jak weekendy. Dziewczyny, coś mi się chyba na lapku popsuło. Muszę sprawdzić na męża, bo może coś naprzeciskalam i teraz mam. Został mi tylko tel. Jeju moje ovuf.:(\nWysłany: 15 listopada 2017, 22:06\nJa mam teraz takie zawirowania, że nawet od dwóch dni nie weszłam na forum\nCześć Domi! Ja mam teraz takie zawirowania, że nawet od dwóch dni nie weszłam na forum\nKurde mi też się ucinają wiadomości\nKurde mi też się ucinają wiadomości :/\nWysłany: 15 listopada 2017, 22:08\nCiesz się, że chociaż możesz je wysłać Ja jak coś napiszę na lapku to mi tego nie chce wysłać, a i nie mogę w ustawienia wejść, komentować pamiętników. Tragedia\n[QUOTE=Anete]Kurde mi też się ucinają wiadomości :/[/QUOTE] Ciesz się, że chociaż możesz je wysłać :) Ja jak coś napiszę na lapku to mi tego nie chce wysłać, a i nie mogę w ustawienia wejść, komentować pamiętników. Tragedia\n[QUOTE=Anete]Cześć Domi! Ja mam teraz takie zawirowania, że nawet od dwóch dni nie weszłam na forum[/QUOTE] Coś złego? :(\nWysłany: 15 listopada 2017, 22:09\nNiedługo święta, kupujecie już prezenty? Jak tylko o tym pomyślę to mnie głowa zaczyna boleć\nWysłany: 15 listopada 2017, 22:11\nJade z mężem na jakieś zakupy świąteczne za 2 tygodnie. Nie chce tego zostawić na ostatnią chwilę jak zawsze.\nAnete, a Ty się tak tymi prezentami stresujesz? Kochana to ma być przyjemność\nWiadomość wyedytowana przez autora: 15 listopada 2017, 22:09\nJade z mężem na jakieś zakupy świąteczne za 2 tygodnie. Nie chce tego zostawić na ostatnią chwilę jak zawsze. Anete, a Ty się tak tymi prezentami stresujesz? Kochana to ma być przyjemność\nDużo pracy a jeszcze samochód się zepsuł i wszędzie biegam z buta\nWysłany: 15 listopada 2017, 22:13\nWspółczuję. Bez samochodu jak bez ręki. My mieszkamy z 3 km od miasta, więc ciężko byłoby mi bez samochodu. A co do pracy to spokojnie. Minie bum i znowu wszystko będzie na spokojnie no chyba, że masz taką pracę, że dzień w dzień jest szał ciał.\nWspółczuję. Bez samochodu jak bez ręki. My mieszkamy z 3 km od miasta, więc ciężko byłoby mi bez samochodu. A co do pracy to spokojnie. Minie bum i znowu wszystko będzie na spokojnie :) no chyba, że masz taką pracę, że dzień w dzień jest szał ciał.\nWysłany: 15 listopada 2017, 22:18\nZ telefonu mogę napisać jednorazowo jedne zdanie przesiadłam się na lapka\nMamy dużą rodzinę i dla każdego coś kupić to nie lada wyzwanie zawsze przed świętami biegamy po sklepach jak szaleni.\nJa niby mieszkam w mieście, ale do pracy mam 10km więc bez samochodu długo schodzi dojazd\nZ telefonu mogę napisać jednorazowo jedne zdanie :D przesiadłam się na lapka :) Mamy dużą rodzinę i dla każdego coś kupić to nie lada wyzwanie :) zawsze przed świętami biegamy po sklepach jak szaleni. Ja niby mieszkam w mieście, ale do pracy mam 10km więc bez samochodu długo schodzi dojazd\nja również prezenty już zaczynam kupować bo tak to bym się chyba nie wyrobiła,\npanipuchatkowa dzięki ja również prezenty już zaczynam kupować bo tak to bym się chyba nie wyrobiła,\nWysłany: 15 listopada 2017, 22:19\nKołdra, herbatka i dobra książka- zestaw idealny\n[QUOTE=panipuchatkowa]cześć domi! :) Kasia - trzymam kciuki za progesteron. :) Ja już w łóżku. Zaparzyłam ziółka i lenistwo![/QUOTE] Kołdra, herbatka i dobra książka- zestaw idealny :)\nWysłany: 15 listopada 2017, 22:24\nDomi ja też cię witam\nAnete doskonale cię rozumiem, a na pewno autko naprawicie i będzie śmigało\nA co do prezentów to my tylko symbolicznie, więc problemu nie ma\nA ja piszę raz z komórki, raz z lapka i narazie mi nic nie ucina jak piszę, tylko czasami długo się wiadomość ładuje\nMiłego i spokojnego dnia jutro Wam życzę\nDomi ja też cię witam :) Anete doskonale cię rozumiem, a na pewno autko naprawicie i będzie śmigało :) A co do prezentów to my tylko symbolicznie, więc problemu nie ma :) A ja piszę raz z komórki, raz z lapka i narazie mi nic nie ucina jak piszę, tylko czasami długo się wiadomość ładuje :) Miłego i spokojnego dnia jutro Wam życzę :P Pozdrawiam :)\nWysłany: 16 listopada 2017, 04:41\nCześć domi, rozgość się jak sie z mężem poznaliście jak z dwóch końców świata (kraju) jesteście? życzę owocnych i przyjemnych starań\nAnete doskonale rozumiem Cię z tymi prezentami. My bedziemy święta spędzać w 13 (licząc maluszka-14 ) osób wiec wiem co to znaczy duża rodzina i tez myślę o prezentach co by kupic zeby sie nie zrujnować finansowo bo wiadomo pieniążki sie teraz przydadzą...\nMy żyjemy bez autka ale mieszkamy w centrum miasta i mamy blisko wszędzie gdzie chcemy a do rodzin mamy pol godzinki PKP (którym lubię jeździć )\nAlegzi-tylko nie panikuj! Owf na pewno będzie, nie pozwolimy zeby Cię tu z nami nie bylo\nKasia powodzenia z badaniami, byleby super wyszły\nCześć domi, rozgość się :D jak sie z mężem poznaliście jak z dwóch końców świata (kraju) jesteście? :D życzę owocnych i przyjemnych starań ;) Anete doskonale rozumiem Cię z tymi prezentami. My bedziemy święta spędzać w 13 (licząc maluszka-14 :P ) osób wiec wiem co to znaczy duża rodzina ;) i tez myślę o prezentach co by kupic zeby sie nie zrujnować finansowo bo wiadomo pieniążki sie teraz przydadzą... :) My żyjemy bez autka ale mieszkamy w centrum miasta i mamy blisko wszędzie gdzie chcemy a do rodzin mamy pol godzinki PKP (którym lubię jeździć ;) ) Alegzi-tylko nie panikuj! :D Owf na pewno będzie, nie pozwolimy zeby Cię tu z nami nie bylo :D Kasia powodzenia z badaniami, byleby super wyszły ;)\nWysłany: 16 listopada 2017, 05:47\nDzień dobry dziewczyny ja dzisiaj na rano do pracy.\nDzień dobry dziewczyny ja dzisiaj na rano do pracy. :-)\nWysłany: 16 listopada 2017, 07:45\nCxeesc. Ja wlasnie wstaje z łóżka!\nWysłany: 16 listopada 2017, 08:04\nJa w drodze do Katowic załatwić co miałam załatwiać wczoraj i olałam wczoraj była ładniejsza pogoda ale trudno coś za coś\nPracującym życzę miłej pracy (a przynajmniej znośnej ) i szybkiego powrotu do domu jeszcze 2 dni i weekend macie\nJa w drodze do Katowic załatwić co miałam załatwiać wczoraj i olałam :P wczoraj była ładniejsza pogoda ale trudno coś za coś :D Pracującym życzę miłej pracy (a przynajmniej znośnej ;) ) i szybkiego powrotu do domu ;) jeszcze 2 dni i weekend macie ;)\nWysłany: 16 listopada 2017, 08:07\nJa też już w pracy. Ovu działa u mnie na tel. tylko. Będę musiała poprosić męża o pomoc.\nCześć Dziewczyny :) Ja też już w pracy. Ovu działa u mnie na tel. tylko. Będę musiała poprosić męża o pomoc. Miłego dnia :)


Kozaczek.pl » Winona Ryder » Winona Ryder boi się słońca? (FOTO)\nDawno jej u nas nie było!\nGaleria zdjęć: Winona Ryder na plaży\nUwielbia męża i jego Harley'a. 29-letnia LeAnn Rimes wraz z mężem, Eddiem Cibrianem, wybrali się na motocyklową przejażdżkę. Nie pojechali aż tak daleko, jako że wybierali się tylko po lunch, ale w tym czasie LeAnn zdążyła ... czytaj więcej