zoo - KRKnews\nPoznajcie kocie bliźniaki z krakowskiego ZOO! Oto małe serwale [wideo]\nUrodziły się we wrześniu, ale dopiero teraz zaprezentowały się światu! W krakowskim ogrodzie zoologicznym możemy podziwiać dwa małe serwale. Najchętniej spędzają czas, patrząc na wszystko z góry – z...\nPamiętacie małego tygryska Diego? Teraz jest wielkim kocurem! [wideo]\nMały tygrys amurski Diego urodził się w lutym i kiedy został po raz pierwszy pokazany w Internecie, od razu stał się ulubieńcem krakowian. Internauci chętnie oglądali filmiki z uroczym...\nMała pantera chińska ukrywa się za kamieniem, a kocia mama groźnie ryczy! [wideo]\nMa cętki, puszyste futerko i milusi ogonek. Mała pantera chińska pod czujnym okiem kociej mamy, odkrywa wybieg. Kociątko przyszło na świat w sierpniu, ale dopiero teraz zostało zaprezentowane turystom....\nKTOZ wspomoże tygrysy z Poznania! Odbędzie się niezwykły koncert\nKrakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami zorganizowało zbiórkę dla tygrysów, uratowanych przez ZOO w Poznaniu. Dodatkowo podczas koncertu Granie na szczekanie będzie można wspomóc dzikie koty, dając datki do specjalnej...\nWyglądają jak gryzonie, ale mają… mózg jak słoń! Nowi mieszkańcy ZOO\nW ogrodzie zoologicznym zamieszkały góralki skalne. To gatunek, którego nigdy dotąd nie eksponowano w krakowskim ZOO. Jest przedstawicielem rodziny góralkowatych. Mimo podobieństwa do gryzoni, zwierzęta te zaliczane są do...\nCzy ZOO Kraków pomoże tygrysom uwięzionym na granicy polsko-białoruskiej? Wielka akcja ratunkowa!\nCiężarówka z dziesięcioma tygrysami utknęła na granicy polsko-białoruskiej w Koroszczynie. Na ratunek dzikim kotom ruszyło ZOO Poznań, którego dyrektorka – Ewa Zgrabczyńska, apelowała o pomoc do władz ogrodów zoologicznych...\nPingwiny Humboldta są jednymi z ulubieńców krakowian. Dzięki nowoczesnemu wybiegowi goście ogrodu zoologicznego mogą obserwować, jak ptaki nurkują i bawią się w wodzie. Przez dłuższy czas w domu pierzastych...\nŚwietne miejsce na jesienny spacer. Krakowskie ZOO będzie dłużej otwarte!\nPolska złota jesień to idealny czas na spacer pośród kolorowych liści i w promieniach słońca. Z tej okazji krakowski ogród zoologiczny przedłuża godziny otwarcia. Kasy będą otwarte do godz....\nNie będzie wybiegu dla makaków japońskich?! Tymczasem ZOO Łódź prowadzi ogromną inwestycję!\nKrakowski ogród zoologiczny nie otrzyma dofinansowania od miasta na budowę nowych wybiegów dla małp. Powodem takiej decyzji rady miasta są cięcia w budżecie Krakowa. W tym samym czasie łódzkie...\nNowa kocia gwiazda krakowskiego ZOO! Czy jest słodsza od małego tygryska Diego? [wideo]\nW Ogrodzie Zoologicznym w Krakowie pojawiło się w tym roku wiele uroczych maleństw. W lipcu urodził się rozkoszny ocelot. Samczyk mieszka w koszyku i coraz chętniej poznaje świat pod...\nChciałeś pojechać do ZOO samochodem? Będziesz musiał zmienić plany i przerzucić się na rower lub komunikację miejską! Od najbliższego weekendu na drodze dojazdowej do krakowskiego ogrodu zoologicznego wprowadzone zostaną...\nKim są nowi mieszkańcy ZOO? Letnie nabytki w Egzotarium\nPosted on 15 sierpnia 2019 14 sierpnia 2019\nNiektórzy z nich wyglądają słodko i uroczo, a inni przerażająco i obrzydliwie! W Ogrodzie Zoologicznym w Krakowie pojawiły się trzy nowe gatunki zwierząt. Najnowsi mieszkańcy będą czekać na gości...


Przygotowanie studentów do aktywnego poszukiwania zatrudnienia i wykonywania pracy zawodowej w zmieniających się warunkach życia we współczesnym świecie. Z tego też względu studenci obszaru w trakcie trwania studiów będą mogli poszerzyć swoją wiedzę z zakresu pedagogiki i psychologii oraz dziedzin pokrewnych, jak również udoskonalić swoje praktyczne umiejętności i kompetencje społeczne niezbędne w pracy z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Po ukończeniu studiów absolwenci będą specjalistami przygotowanymi do angażowania się w działania zawodowe realizowane w środowisku szkolnym (z dziećmi, młodzieżą, nauczycielami), jak i pozaszkolnym (z rodziną, grupą rówieśniczą, środowiskiem lokalnym).\nPsychopedagogika to obszar studiów z zakresu pedagogiki, który łączy wiedzę pedagogiczną z wiedzą i umiejętnościami psychologicznymi. Zorientowanie obszaru na rozwijanie u studentów zarówno szeroko pojętych kompetencji pedagogicznych, jak i psychologicznych, przydatnych w pracy z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi, uwrażliwia studentów na konieczność wieloaspektowego ujmowania sytuacji wychowawczych i uwzględniania ich kontekstu społecznego, jak również psychospołecznych uwarunkowań relacji interpersonalnych. To wszystko może sprzyjać nabyciu przez przyszłych pedagogów umiejętności organizowania skutecznych działań o charakterze diagnostycznym, profilaktycznym i doradczym adresowanych zarówno do jednostki, jak i jej środowiska życia.\nprowadzenia wsparcia psychopedagogicznego dziecka i rodziny\nprowadzenia interwencji, negocjacji i mediacji w sytuacjach kryzysowych i konfliktowych\nWsparcie pedagogiczne dziecka i rodziny\nprzedszkola, szkoły podstawowe, gimnazja, zasadnicze szkoły zawodowe\nplacówki wychowania pozaszkolnego oraz zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania\nośrodki profilaktyczne i terapeutyczne\njako wychowawca w różnorodnych placówkach opiekuńczo-wychowawczych, np. w pogotowiu opiekuńczym, czy środowiskowych świetlicach opiekuńczych przy centrach pomocy rodzinie\nprowadzenie warsztatów z komunikacji, inteligencji emocjonalnej, kompetencji wychowawczych, czy treningów twórczości i warsztatów rozwijających kreatywność u dzieci i młodzieży


Funkcjonalne akcesoria do łazienek prywatnych i publicznych - autocross\nHome » Sklep Online » Wyposażenie Łazienki » Funkcjonalne akcesoria do łazienek prywatnych i publicznych\nDodane: 2018-06-04 :: Kategoria: Sklep Online / Wyposażenie Łazienki\nJaka powinna być łazienka? Nieważne czy chodzi o prywatną, czy publiczną łazienkę znajdującą się w biurowcach, dworcach, hotelach itp. każda łazienka powinna być zaaranżowana funkcjonalnie. W tym celu wykorzystuje się liczne akcesoria, jak np. uchwyt na papier do toalety czy dozownik do mydła. Internetowy sklep EKA PLAST posiada szeroką ofertę funkcjonalnych akcesoriów, które ponadto prezentują się bardzo estetycznie, są wytrzymałe i łatwe w utrzymaniu w czystości. Oferowane artykuły łazienkowe sprawdzą się zarówno w prywatnych, jak i publicznych toaletach. Utrzymane są w klasycznym wzornictwie, wśród oferowanych akcesoriów dominuje kolor śnieżnobiałej bieli oraz wyrafinowanej satyny. Uchwyt na papier do toalety i reszta artykułów łazienkowych dostępne są w niskich cenach!\nBar to popularne miejsce, gdzie można dobrze zjeść i odpocząć. Jego obszar może być niewielki, wystarczy małych rozmiarów pomieszczenie, żeby je prowadzić. Wyposażenie baru w dzisiejszych czasach jest różnorodne, nie brakuje tutaj nowoczesnych sprzętów, które pozytywnie wpływają na obsługę i pracę...\nDieta na medal.\nPragniemy schudnąć, cieszyć się wymodelowaną i szczuplejszą sylwetką, a do tego po prostu czuć się lżej na co dzień? Z pewnością tak! Dlatego szukajmy sprawdzonych rozwiązań dedykowanych utracie nadliczbowych kilogramów. Wśród polecanych i dobrze ocenianych sposobów na pozbycie się nagromadzonej tka...\nToster Guzzini- wyposażenie kuchenne\nNiepowtarzalny design produktów marki Guzzini przekonał już niejednego właściciela kuchni do zaopatrzenia się w to wyjątkowe wyposażenie kuchenne. Na blacie szafki z pewnością nie może zabraknąć wielu urządzeń do przygotowania jedzenia tego producenta. Toster Guzzini może być dobrym przykładem takiego...\nPrześcieradła medyczne do sal dla chorych


Mieszkanie na sprzedaż - Kraków - Dębniki - SPEK-MS-2913 - 52.00m² - Nieruchomości Spektrum s.c\n2 pokoje 2 piętro 52,00 m2 11 730,77 zł/m2\nATRAKCYJNA LOKALIZACJA: Atrakcyjne mieszkanie dwupokojowe 52m2 położone w dzielnicy Dębniki- Ruczaj na ulicy Lubostroń. Miejsce bardzo dobrze skomunikowane z centrum i innymi rejonami Krakowa. W pobliżu znajdują się park, sklepy ,siłownia, apteka itp.. OPIS MIESZKANIA : Nieruchomość w osiedlu zamkniętym, dwupokojowe ,na ulicy Lubostroń, rok budowy 2000roku. Dwa osobne jasne pokoje z łazienką , dwa balkony. Mieszkanie po remoncie. Kuchnia nowa, wyposażona w sprzęt AGD . Mieszkanie bardzo jasne, znajduje się na 2 piętrze. Czynsz 450zł ( w tym cena za internet),posiada portiernię z ochroną budynku Miejsce do parkowania znajduje się przy bloku. Ogrzewanie i woda z MPEC. Odrębna własność z księga wieczystą CENA : 610.000 zł\nSymbol oferty SPEK-MS-2913


#ZostanWDomuGrajWPolskieGry: 50 x Juju - PolskiGamedev.pl\n#ZostanWDomuGrajWPolskieGry: 50 x Juju\nPrzypominamy, że eksperci od shooterów mają w swoim emploi kolorowego platformera dla najmłodszych.\nTrafili z Hard Resetem, celowali w sequel Shadow Warriora… ale międzyczasie coś im strzeliło do głowy. Choć warszawiacy z Flying Wild Hog słyną z dowcipnych, arenowych FPS-ów, kilka lat temu wzięli się za bary z nową dla siebie formułą.\nZ sukcesem, bo przygody pandy Juju i jaszczurki Peyo to znakomite platformowe przedszkole. Czy zagadki usmażą Wam na głowach omlety, a zręcznościowe wyzwania połamią palce? Nie. Czy to świetna gra dla dzieci i/lub młodszego rodzeństwa, któremu wypadałoby pokazać, o co chodzi z tymi całymi grami wideo? Jak najbardziej! Zwłaszcza że dzięki dwójce grywalnych protagonistów można wspólnie spędzić ten cały „quality time”, o którym tyle się słyszy w kolorowych czasopismach.\nWraz z Juju przemierzymy cztery poziomy (w tym klasykę: świat „cukierkowy”, podwodny i dżunglę), nacieszymy oczy estetyką à la Banjo-Kazooie i zmierzymy się z pomysłowo zaprojektowanymi bossami. A po drodze umkniemy przed UFO, przejedziemy się wózkami po placu budowy, wzniesiemy na prądach powietrznych i zaliczymy rajd po lukrowanych torach przeszkód.\nTaka moc atrakcji, przekonuje trailer, do gratka dla dzieci w każdym wieku.\nDwa lata po premierze Hogi wróciły na dobrze znajome tory, ponownie wydając Hard Reseta (w wersji Redux) oraz drugą odsłonę Shadow Warriora (więcej piszemy o niej w tym miejscu). Potem z obozu FWH dochodziła do nas wyłącznie cisza… którą przerwał w marcu 2019 Paul Wedgwood. Były szef Splash Damage zainwestował w warszawskie studio, by kilka miesięcy później pochwalić się, że pracuje ono nad aż trzema niezapowiedzianymi grami. Szczegóły na temat dwóch, stwierdził w naszym podcaście producent Tadeusz Zieliński, powinniśmy poznać jeszcze w tym roku.\nSteamowe kody znajdziecie poniżej. Dla utrudnienia: cyfry zastąpiliśmy następującymi symbolami…\nKontynuujemy akcję #ZostanWDomuGrajWPolskieGry, podczas której rozdajemy ponad tysiąc kodów na ponad 50 polskich gier. Jeżeli chcecie dowiadywać się o kolejnych rozdawnictwach jako pierwsi – zachęcamy do polubienia fanpage’a PolskiGamedev.pl.\nCreepy Jar, Incuvo\nConsole Labs, Madmind Studio\nDemolish Games, Ultimate VR\nOculus Rift Valve Index VR\nHTC Vive Oculus Rift Valve Index VR Windows Mixed Reality\nŁukasz Leszczuk, Piotr Zurek\nCI Games zapowiada SGW: Contracts 2 i informuje (?), co z Lords of The Fallen 2 [AKTUALIZACJA]


El Montazah Area , Nabq\nCentrum miasta 12.09 km Stacja kolejowa 2.29 km\nPoczuj się jak w domu w 214 klimatyzowanych pokojach, których wyposażenie to lodówka. Do pokoju przylega balkon. Bezprzewodowy dostęp do Internetu (płatny) zapewni łączność ze światem, a telewizja satelitarna — rozrywkę. Wyposażenie łazienki: wanny lub prysznice i suszarka do włosów.Udogodnienia biznesowe to recepcja całodobowa, personel wielojęzyczny oraz przechowalnia bagażu. Jeżeli planujesz spotkanie w mieście Sharm el Sheikh, hotel oferuje następujące udogodnienia o powierzchni 345 m kw.: centrum konferencyjne i salon konferencyjny. Płatne udogodnienia to transport z i na lotnisko (całą dobę). Dostępny jest także bezpłatne parkowanie samodzielne.Dostępne udogodnienia rekreacyjne to klub nocny, basen odkryty oraz sauna. Ten hotel oferuje udogodnienia takie jak bezprzewodowy dostęp do Internetu (płatny), obsługa portierska i sala/salon gier. Do dyspozycji gości jest bezpłatny wahadłowy autobus kursujący na plażę.Udogodnienia rekreacyjne, które oferuje hotel to m. in. basen odkryty, sauna oraz centrum fitness. Zajęcia rekreacyjne wymienione poniżej, dostępne na miejscu bądź w pobliżu, mogą być płatne.Do dyspozycji gości: 2 restauracje i kawiarnia, a także całodobowa obsługa pokojowa. Ożywcze napoje znajdziesz w jednym z lokali: bar/salon klubowy, bar plażowy i bar przy basenie. Hotel oferuje bezpłatne śniadanie.\nIlość pięter 3, Łączna ilość pokoi 214, Pokoje z drzwiami łączącymi 0, Hotel, Hotel konferencyjny/kongresowy, Hotel wakacyjny, Łóżka dziecięce/niemowlęce 0,\nHotel Aurora Sharm Resort akceptuje następujące karty kredytowe:\nAurora Sharm Resort (Sharm el Sheikh - Ras Nasrani) umieszczono w pobliżu takich atrakcji, jak White Lagoon i Rafa Jackson Reef. 4-gwiazdkowy hotel umieszczono w pobliżu takich atrakcji, jak Plaża Montazah i SOHO Square.\nHäufig gestellte Fragen zu Hotel Aurora Sharm Resort\nCzy Hotel Aurora Sharm Resort oferuje darmowe Wi-Fi w pokojach?\nCzy Hotel Aurora Sharm Resort posiada miejsca parkingowe dla gości?\nHotel Aurora Sharm Resort udostępnia następujące możliwości parkowania:\nCzy Hotel Aurora Sharm Resort oferuje gościom śniadania?\nHotel Aurora Sharm Resort nie oferuje śniadań.\nMeldowanie w hotelu możliwe jest od 03:47.\nWymeldowanie powinno nastąpić przed 03:47.\nJakie korzyści oferuje Hotel Aurora Sharm Resort gościom HRS?\nHotel Aurora Sharm Resort nie przewidział dodatkowych darmowych usług dla gości HRS.\nCzy Hotel Aurora Sharm Resort posiada własną restaurację?\nHotel Aurora Sharm Resort posiada własną restaurację.\nCzy Hotel Aurora Sharm Resort posiada udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami?\nHotel Aurora Sharm Resort nie posiada udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami.\nHotel Aurora Sharm Resort nie dysponuje klimtyzacją w pokojach.\nJakie środki płatnicze akceptuje Hotel Aurora Sharm Resort?


Tak żyj, żebyś zdrowy był - scenariusz imprezy rekreacyjno-sportowej\nScenariusz imprezy rekreacyjno - sportowej pt.\n"Tak żyj, żebyś zdrowy był".\nPropagowanie zdrowego stylu życia. Cele szczegółowe:\nPrzekazanie i utrwalenie zasad zdrowego stylu życia;\nUkazywanie zdrowotnego wpływu aktywności fizycznej na organizm człowieka;\nKształtowanie odpowiedzialności za zdrowie własne i innych;\n1.\tOtwarcie imprezy.\n2.\tZdrowie w życiu człowieka - krótkie wprowadzenie w tematykę imprezy.\n3.\tPrzedstawienie programu, celu imprezy oraz sponsorów.\n4.\tOgłoszenie konkursu na hasło reklamujące zdrowy styl życia (zachowania prozdrowotne)\n5.\t"Sąd nad papierosem"- scenka (rozprawa sądowa, w której oskarżonym jest "pan papieros").\n6.\tTurniej rekreacyjno - sportowy. Rywalizują 8 - osobowe reprezentacje uczniów klas I, III, IV, I i II TM3 oraz nauczyciele.\nI.\tTor przeszkód: bieg, przeplot szarfy (z dołu do góry), obiegnięcie pachołka i powrót po prostej.\nII.\tKozłowanie piłki w rękawicach bokserskich, ominięcie pachołka, chwyt i powrót biegiem.\nIII.\tKaczy bieg. Osoba startująca wkłada sobie pod kolana pałeczki sztafetowe i musi biec w przysiadzie tak, aby pałeczki nie wypadły. Nie wolno trzymać pałeczki rękami.\nIV.\tRozwiąż krzyżówkę dotyczącą zdrowego stylu życia. Każda z drużyn otrzymuje krzyżówkę, którą należy rozwiązać w jak najkrótszym czasie.\nV.\tBieg parami ze splątanymi nogami, ominięcie pachołka i powrót w ten sam sposób.\nVI.\tPytanie dotyczące zdrowego odżywiania. Odpowiedź należy napisać na kartce.\nVII.\tBieg ze szklanką wody. Która z drużyn najszybciej napełni naczynie i jak najmniej rozleje wody.\nVIII.\tKonkurs rzutów. Każdy z drużyny celuje woreczkiem 1 raz do obręczy.\nIX.\tBieg grupowy, trzymając się za ręce należy przejść przez obręcz, obiegnąć pachołek i wrócić tą samą drogą. Nie wolno puścić rąk.\nX.\tProwadzenie piłki kijem, obiegnięcie pachołka i powrót biegiem.\nXI.\tBieg do balonów w rękawicach bokserskich i zniszczenie balonów. (jedna osoba niszczy jeden balon ).\nXII.\tBieg przeskakując przez skakankę i powrót biegiem\nXIII.\tRozwiąż rebus. Każda z drużyn dostanie kartkę z rebusem, który należy rozwiązać ( podać hasło ) w jak najkrótszym czasie.\nXIV.\tBieg parami trzymając piłkę między głowami, obiegnięcie pachołka i powrót w ten sam sposób.\nXV.\tKtóra z drużyn w jak najkrótszym czasie wejdzie na podest. Start kolejnej osoby w momencie, gdy poprzednia znajduje się już na podeście.\nPunktacja za konkurencje:\nII " - 4 punkty,\nIII " - 3 punkty,\nIV " - 2 punkty,\nV " - 1 punkt.\nZwycięży drużyna, która zdobędzie najwięcej punktów ze wszystkich konkurencji.\nJeżeli, drużyna, czy zawodnik drużyny popełni błąd np. podczas kozłowania piłki w rękawicach bokserskich ucieknie zawodnikowi piłka, należy ją złapać i rozpocząć konkurencję z miejsca, gdzie została przerwana, w przeciwnym razie drużyna może być zdyskwalifikowana w tej konkurencji, czyli może otrzymać 0 punktów.\nPrzed turniejem należy ustalić odległość startu i mety, odległość obręczy w konkurencji rzutów, wielkość podestu ( może to być również karton), czyli dostosować konkurencje do poziomu sprawności, umiejętności i warunków.\n7.\tRównocześnie z turniejem rekreacyjno - sportowym rozpoczyna się:\n-\tTurniej Szachowy o Puchar Pana Dyrektora szkoły, w którym biorą udział uczniowie i nauczyciele.\n-\tTurniej piłki nożnej typów szkół: LP, LT, LZ, ZSZ, TM3, TM5, SP oraz nauczyciele.\nW turnieju biorą udział 6 - cio osobowe reprezentacje typów szkół. Mecze rozgrywane będą systemem pucharowym. Czas gry 2 x 10 minut. W przypadku remisu rozstrzygnięcie nastąpi przez rzuty karne.\n8. Piosenka w wykonaniu uczennic pt. My zdrowe dzieciaki.\n9. Konkursy dla publiczności z nagrodami ;\nSprawnościowe (kręcenie hula hop; kto pierwszy zje bez pomocy rąk jabłko zawieszone na nitce, przeskoki przez skakankę, przysiady z bananami; dla dyrektorów - który z panów złowi więcej "rybek"w ciągu 2 minut i inne)\nZagadki, pytania dotyczące zdrowego stylu życia, zdrowego odżywiania, chorób cywilizacyjnych, aktywności fizycznej i uzależnień.\n10. Pokaz mody "Eko - moda"- konkurs mody ekologicznej. Podczas prezentacji jury oceni dziewczęta i ich ubiory kierując się następującymi kryteriami:\n- trafność doboru materiału;\n-\tsztukę prezentacji.\nSpołeczność szkolna również wybiera modelkę, której przyzna swoją nagrodę.\n11.\tPokaz ratownictwa medycznego.\n12. Konkurs pierwszej pomocy przedlekarskiej.\n13. III konkurs układów widowiskowo - tanecznych o Puchar przechodni Pana Dyrektora szkoły.\n-\twrażenie artystyczne.\nSpołeczność szkolna może również przyznać Nagrodę Publiczności.\n14. Konkurs wyciskania w leżeniu na ławce poziomej w kategoriach:\na/ do 70 kg,\nb/ do 80 kg,\nc/ powyżej 80 kg.\n15. Rozstrzygnięcie konkursu na hasło reklamowe ogłoszone na początku imprezy.\n16. Klasyfikacja końcowa turnieju szachowego i piłki nożnej - wyróżnienia.\n17.\tZakończenie imprezy.\nZainteresowani mogą bezpłatnie otrzymać ulotki i broszury dotyczące:\nzachowań służących zdrowiu;\nzachowań antyzdrowotnych ( nałogi - szkodliwość palenia i picia alkoholu; informacje, gdzie w naszym mieście można uzyskać pomoc dla osób z rodzin alkoholowych);\nwpływu aktywności fizycznej na organizm człowieka itp.\nZgłoś błąd Wyświetleń: 9982


30.11.2015 , aktualizacja: 01.12.2015 13:27\nRegionalne Forum Przedsiębiorców (FOT . WOJCIECH NEKANDA TREPKA)\nPonad 60 proc. właścicieli małych i średnich firm pracuje dłużej niż dziewięć godzin dziennie. Ostatni światło gaszą Niemcy.\nO tym, że "na swoim" pracuje się do upadłego, wie każdy, kto choć przez chwilę prowadził firmę. Z danych GUS wynika, że nawet ponad 70 proc. przedsiębiorców zasuwa przez 40 lub więcej godzin w tygodniu. Jak się okazuje, nie jest to tylko nasza polska specjalność, bo wyniki międzynarodowego badania przeprowadzonego przez firmę Sage pokazują, że tak wygląda rzeczywistość przedsiębiorców na całym świecie.\nBadanie przeprowadzono w listopadzie 2015 r. wśród 2621 osób decyzyjnych w przedsiębiorstwach zatrudniających do 100 pracowników w 11 krajach.\nW globalnym wymiarze niemal połowa (46 proc.) właścicieli firm pracuje ponad 40 godzin w tygodniu. Niemieccy przedsiębiorcy należą do najciężej pracujących, bo aż 57 proc. z nich w tygodniu pracuje ponad 40 godzin. Australijscy właściciele firm lepiej radzą sobie z bilansowaniem życia zawodowego z prywatnym - 31 proc. z nich twierdzi, że pracuje ponad 40 godzin w tygodniu.\nNa rodzimym podwórku sytuacja pozornie wygląda na niegroźną. Analitycy Sage policzyli, że właściciele firm i samozatrudnieni pracują średnio o 4 godziny tygodniowo dłużej w porównaniu do osób zatrudnionych na etacie. Problem w tym, że te 4 godziny w skali roku dają dodatkowy miesiąc pracy. Co więcej, jedna trzecia polskich przedsiębiorców przyznaje, że na pracę poświęca ponad 50 godzin tygodniowo.\nFirma Sage wyliczyła, że przedsiębiorcy z całego świata generują 8,3 bln dol. tylko w czasie pracy poza standardowymi godzinami.\nPiotr Ciski, dyrektor zarządzający polskim oddziałem Sage, zwraca uwagę, że przytoczone statystyki odnoszą się do badania czasu poświęcanego na pracę na stanowisku, np. w biurze.\n- Zdecydowana większość właścicieli firm w rzeczywistości pracuje i angażuje się we własny biznes także poza swoim stanowiskiem pracy. Pracownikom etatowym, którzy mają zakontraktowany czas pracy, zazwyczaj łatwiej jest oddzielać życie prywatne od zawodowego. Dla właściciela firmy, który prowadzi ją z pasją, ciągłe zaangażowanie w biznes jest czymś naturalnym. Statystycznie przedsiębiorcy dwukrotnie rzadziej korzystają ze zwolnień lekarskich. Rzadziej też wyjeżdżają na urlop, a gdy już wyjadą na wypoczynek, zazwyczaj nadal są zaangażowani w zarządzanie swoim biznesem - mówi Piotr Ciski.\nPraca zabiera czas dla rodziny\nDodatkowe godziny poświęcane na sprawy służbowe wykradane są z czasu, który powinien być spędzony z rodziną. W skali globalnej 44 proc. przedsiębiorców przyznało, że prowadzenie biznesu odbiło się negatywnie na ich relacjach z bliskimi. Ciekawostka - połowa niemieckich właścicieli małych firm przynajmniej raz odwołała randkę z powodu pracy. W skali świata - 27 proc. osób znalazło się w tej samej sytuacji.\nSkąd w takim razie przedsiębiorcy czerpią motywację do pracy niekiedy ponad siły? Większość jest zdania, że po prostu warto się poświęcać. Dla 40 proc. to, co robią zawodowo, jest również pasją i źródłem dumy oraz satysfakcji.\n- Badanie pokazuje, że ludzie, którzy mają marzenia, mogą je realizować na przykład poprzez tworzenie i rozwój własnego przedsiębiorstwa. W tej grupie pełne zaangażowanie w pracę ponad przeciętne normy jest czymś naturalnym, ponieważ poświęcenie idzie w parze z ideą. Dla tych ludzi praca zazwyczaj jest równoznaczna z przyjemnością, co daje poczucie wolności i zadowolenia - tłumaczy Piotr Ciski.


Perspektywy zatrudnienia dla II kw. 2013 r. – Wielkopolski Związek Pracodawców Lewiatan\nWZPL > Perspektywy zatrudnienia dla II kw. 2013 r.\nPerspektywy zatrudnienia dla II kw. 2013 r.\nNapisane przez biuro w dniu 14.03.2013 . Opublikowano w Wieści z firmy.\nPrzedstawiamy Państwu wyniki Barometru Manpower Perspektyw Zatrudnienia dla II kwartału 2013 r.\nWyniki dla II kwartału 2013 r. wskazują, że pracodawcy w Polsce pozostają ostrożni jeśli chodzi o plany tworzenia nowych etatów. Spośród 750 przebadanych firm, zwiększenie całkowitego zatrudnienia przewiduje 11%, redukcję etatów planuje 11%, natomiast brak zmian personalnych 75%. Po uwzględnieniu korekty sezonowej prognoza netto zatrudnienia wynosi -2%. Już trzeci kwartał z rzędu prognoza utrzymuje się na najniższym poziomie od II kwartału 2008 r., czyli od rozpoczęcia badania w Polsce.\nW pięciu z 10 badanych branżach prognoza netto zatrudnienia jest ujemna. Największy pesymizm widoczny jest w sektorach Kopalnie/ Przemysł wydobywczy (-18%), w której to branży odnotowano największy spadek prognozy w skali roku, a także Energetyka/ Gazownictwo/ Wodociągi (-14%). Umiarkowanie pesymistyczne wyniki uzyskano również dla sektorów Restauracje/ Hotele (-5%) oraz Budownictwo i Produkcja przemysłowa (-4% dla każdego). Najwyższą dodatnią prognozę netto zatrudnienia ustalono dla branży: Instytucje sektora publicznego oraz Transport/ Logistyka/ Komunikacja (+8% dla każdego).\nW zestawieniu globalnym wyniki raportu ManpowerGroup pokazują, że większość pracodawców przewiduje, w mniejszym lub większym stopniu, zwiększenie zatrudnienia w II kwartale 2013 r. Dodatnie prognozy netto zatrudnienia uzyskano w 32 z 42 badanych krajach. Najbardziej pozytywne sygnały płyną z regionów Azja-Pacyfik i obu Ameryk.\nNajwyższe prognozy na świecie ustalono na podstawie deklaracji pracodawców w Brazylii, na Tajwanie (+30% dla każdego), w Turcji (+28%) i Indiach (+27%). Negatywne prognozy, które uzyskano tylko w regionie EMEA, dotyczyły Włoch, Hiszpanii (-11% dla każdego), Grecji (-6%), Holandii (-3%), Belgii, Irlandii, Polski, Szwajcarii (-2% dla każdego) oraz Czech (-1%).\nWięcej informacji na temat wyników Barometru Manpower Perspektyw Zatrudnienia i metodologii badania, znajdują się w załączonym raporcie, a także na stronie www.manpowergroup.pl.\nMamy nadzieję, że najnowsza publikacja ManpowerGroup spotka się z Państwa zainteresowaniem.


Ponte del Diavolo w Civita - Hello Calabria\nPamiętacie gdy pisałam Wam o miejscowości Civita z albańskimi korzeniami? To Miasteczko, które leży w samym sercu Narodowego Parku Pollino jest słynne nie tylko ze względu na obecność mniejszości narodowych ale także ze względu na bardzo wymowne krajobrazy jakie rezerwuje nam Wąwóz Raganello. No właśnie, jeżeli będziecie kiedykolwiek znajdować się w tych okolicach, to koniecznie musicie zobaczyć ten Wąwóz i Diabelski Most.\nMost ten łączy ze sobą dwie ściany kanionu, który został wyrzeźbiony przez rzekę Raganello. Wyprawa piesza wymaga co nieco wysiłku ale dla widoków jakie stworzyła natura naprawdę warto. Moim zdaniem nawet Arcomagno, o którym pisałam Wam tutaj, nie urzekł mnie tak, jak Diabelski Most w Civita i rajski krajobraz znajdujący się tuż pod mostem.\nNiestety pochodzenie mostu nie jest znane. Niektórzy twierdzą, że most został już zbudowany w czasach rzymskich i miał służyć do przekroczenia rzeki Alcalandros (obecnie zwanej Raganello) by dotrzeć do Magna Grecia. Niektóre legendy mówią, że pochodzenie mostu jest związane ze świętym Franciszkiem z Paoli, założycielem Zakonu, podczas gdy inni przypisują budowę civitesom, a jeszcze inni właścicielowi ziemi w pobliskiej okolicy. Pomimo że są różne wersje powstania tego mostu, to już legenda o moście jest jednomyślna.\nBiorąc pod uwagę skrajne trudności prac budowlanych, legenda głosi, że po kilku nieudanych próbach budowy mostu ktoś kto zamierzał wybudować most musiał zawrzeć pakt z diabłem. W zamian za pomyślną budowę mostu, diabeł miał przywłaszczyć sobie duszę pierwszej osoby, która miała przekroczyć owy most. Po wybudowaniu jednak osoba, która zawarła pakt z diabłem przechytrzyła go i zamiast istoty ludzkiej wysłała owcę. Diabeł, rozwścieczony przez kpiny, kopnął most, pozostawiając ślady, które, zgodnie z legendą, wciąż są widoczne do dzisiaj.\nJednakże most zostawiamy w spokoju bo to, co pod mostem kryje się, to jest dopiero atrakcja. Rzadko kiedy widok mnie tak zachwyca. Może to wina ciągłego wgapiania się w te krajobrazy od 13 lat, które stały się dla mnie już normalnośćią? Nie mam pojęcia. Wiem tylko jedno. Krajobraz pod mostem jestem skłonna nazwać rajem na ziemi, paradisem, edenem. Po prostu widok mnie oczrował i zahipnotyzował. W pewnym momencie zatrzymał mi się gnający do przodu świat i ujrzałam oazę spokoju. Rozchodząca się cisza, zakłócona jedynie szumem rzeki wypływającej z dwóch ogromnych ścian ustytuowanych tuż obok siebie. Takie widoki to ja po prostu nie umiem opisać moimi słowami. To trzeba zobaczyć, bo nawet te moje fotki nie oddają całego klimatu.\nAle, ale, nie tylko amatorzy krajobrazów natury powinni tutaj zawitać. Jest też niezwykła atrakcja dla miłośników sportów wodnych, którzy szukają adrenaliny. Tutaj można uprawiać canyoning, który zaczyna się na wysokości 750 m npm i kończy pod Mostem Diabła dopiero po przemierzeniu dobrych 13 km rzeki z rwącym potokiem. Wysoki i wąski wąwóz daje wiele emocji i niepowtarzalne widoki. Rwąca rzeka, która rozbija się o skały nie jest łatwa do przebycia dlatego trzeba być do tej wyprawy przygotowanym nie tylko fizycznie ale także zaopatrzyć się w odpowiedni sprzęt. W nagrodę za wysiłek można podziwiać niesamowite widoki kanyonu z dołu a w końcowej części szlaku można obserwować korozyjne działanie wody, które z czasem utworzyło niezwykłe formy wyrzeźbione w skałach wąwozu.\nBardzo dużym plusem jest to, że nie ma tutaj jeszcze tłumów turystów, którzy potrafią zagłuszyć swą obecnością prawdziwe oblicze przyrody i naprawdę można poczuć się tylko małą nieporadną częścią natury. Grupka osób którą spotkałam w ten dzień zachowywała się nadzwyczaj cicho tak jakby każdy wiedział po co tu przyszedł. Niektórzy nawet ucinali sobie poobiednią drzemkę. Atmosfera nadzwyczaj intymna.\nA na koniec dodatkowa jeszcze ciekawostka. Jeżeli będziecie schodzić szlakiem na pewno odnotujecie ogromną czerwoną ścianę skalną. Civitesi nazywają ją „Kamieniem diabła” po włosku Pietra del Demonio lub Timpa del Demanio. Nic o niej niestety nie wiem poza tym, że sięga 800 m wysokości i że civitesi nawet na nią nie zwracają uwagi ale dla mnie i tak imponujące wrażenie robi. Ta ogromna skała wydaje się być na wyciągnięcie ręki ale niestety tak nie jest.\nNaprawdę warto to wszystko zobaczyć.\nPS. Jeżeli ktoś z Was nie jest w stanie zejść na dół o własnych siłach to jest do dyspozycji odpłatny transport.\nCivita Gole del Raganello Legendy Park Naturalny po Kalabrii Podróże Pollino Rzeka Raganello Wąwóz Raganello\nPięćdziesiąt twarzy Kalabrii\nTrekking w Lago z Pro Loco Lago: fotorelacja


Milczenie śniegu - Ragnar Jonasson - ebook - Legimi online\nMilczenie śniegu ebook\nCykl: Mroczna wyspa lodu\nPierwszą pracę dostał w Siglufjörður, odciętym od świata, pogrążonym w mroku arktycznej nocy miasteczku na północy Islandii. Choć nie jest to dobre miejsce dla kogoś, kto nie ma zbyt grubej skóry.\nA teraz ma rozwiązać ponurą zagadkę w miejscu jeszcze bardziej złowieszczym…\nPod urwiskiem w opuszczonej wsi znaleziono ciało młodej kobiety.\nSkoczyła? Czy coś straszniejszego stało się pod starą latarnią morską i samotnym domem na odległym skalnym klifie?\nAri Thór odkrywa, że kobieta mieszkała tu w dzieciństwie. I że dwadzieścia pięć lat wcześniej jej matka i pięcioletnia siostra zginęły pod tym samym klifem...\nW wyludnionej wsi wciąż mieszka kilka osób. Wszyscy znali rodzinę ofiary. I wszyscy coś ukrywają. Nawet gdy ginie kolejny człowiek.\n4,0 (42 oceny)\nCopyright © Ragnar Jónasson 2013\nPublished by agreement with Copenhagen\nLiterary Agency ApS, Copenhagen.\nCzarna nocy, ogarnij mój kwietny ogród!\nDziewczynka rozłożyła ręce, a potem wszystko stało się tak szybko, że nie zdążyła krzyknąć. Grawitacja przejęła kontrolę i dziewczynka po prostu spadła.\nMorze i skały były dokładnie pod nią.\nByła za mała, żeby rozpoznać zbliżającą się śmierć.\nWystęp skalny, plaża, latarnia morska, kraina czarów wokół niej – to wszystko było jej miejscem zabaw.\nCzęść 1 PRELUDIUM ŚMIERCI\nTego widoku Ásta Káradóttir nigdy nie zapomni, mimo że była zaledwie dzieckiem, kiedy to zobaczyła – a może właśnie dlatego.\nByła w swoim pokoiku na poddaszu, kiedy to się stało. Drzwi były zamknięte, okna też i powietrze w pokoju było nieświeże. Siedziała na starym łóżku, poskrzypującym, kiedy się w nocy przewracała, patrzyła przez okno. Może, a nawet bardzo prawdopodobnie, coś stopniowo wsączało się w jej pamięć tamtego dnia, coś, co pochodziło z innych wspomnień z dzieciństwa. Ale to, co zobaczyła – coś strasznego, czego była świadkiem – już nigdy jej nie opuściło.\nNikomu o tym nie powiedziała.\nA teraz wróciła po długiej nieobecności.\nBył grudzień i lekki śnieżek – zaledwie cienka powłoka pokrywająca wszystko – przypominał, że Boże Narodzenie już blisko. Lekko kropił deszcz, kiedy jechała z południa, i było względnie ciepło. Ogrzewanie było włączone, żeby nie zaparowała przednia szyba i w samochodzie zrobiło się nieznośnie ciepło. Ásta wyjechała ze śródmieścia Reykjavíku samodzielnie, nikt jej nie podwoził – przejechała Ártúnsbrekka i opuściła miasto, które było jak zły seks: lepsze niż nic, ale tylko trochę lepsze. Miała zamiar pożegnać się z monotonną rzeczywistością – z obskurnym mieszkaniem w piwnicy, z sześćdziesięcioma ośmioma metrami kwadratowymi klaustrofobii i ciemności. Czasem, żeby złagodzić smutek, rozsuwała zasłony, ale to dawało tylko tyle, że przechodnie na ruchliwej ulicy mogli zaglądać przez okna, śledzić jej wejścia i wyjścia i patrzeć na nią z góry, jakby zrezygnowała z roszczeń do prywatności, bo mieszkała w piwnicy i nie zaciągnęła zasłon.\nByli faceci, których czasem sprowadzała na weekend, kiedy miała taką zachciankę. Niektórzy z nich chcieli, żeby światło było zapalone, a zasłony rozsunięte – żeby uprawiać miłość publicznie.\nByła jeszcze młoda, miała zaledwie trzydzieści parę lat, ale chociaż wiedziała doskonale, że młodość jeszcze nie minęła, męczyła ją niekończąca się monotonia tymczasowych prac i nocnych zmian. Miała dosyć wiązania końca z końcem za minimalną płacę i mieszkania w wynajętym lokalu w centrum miasta.\nŻeby dotrzeć do celu podróży, przejechała przez zachodnią część Islandii, przez wysokogórską przełęcz prowadzącą do półwyspu Skagi, do Kálfshamarsvík. Wcześniej nie zamierzała wracać, ale oto była tutaj, niosąc z sobą stare tajemnice. Podróż zajęła jej dzień, więc kiedy przyjechała, zatokę ogarniały wieczorne ciemności. Stała przez jakiś czas i przyglądała się domowi. Była to piękna budowla, dwukondygnacyjna, ze strychem i piwnicą. Styl architektury wyprzedzał sam dom o jakieś dwie dekady. Dom pomalowany był czystą, elegancką bielą, wystające nad poziom ziemi fundamenty były ciemnoszare, a na piętrze znajdowały się wygięte balkony. Ásta z siostrą, ojcem i matką mieszkali przez dłuższy czas na poddaszu. Kiedy dom budowano, nie oszczędzano na nim.\nNa dole świeciło się światło. Pamiętała, że tam był salon. A drzwi wejściowe oświetlała lampa. To były jedyne światła, nie licząc oczywiście poświaty latarni morskiej na cyplu. Był jakiś nieokreślony urok w grze świateł i cieni. Światła były w ciemności nienaturalnie jasne. Ta obfitująca w naturalne piękno okolica pełna była historii, bo wszędzie znajdowały się resztki nieistniejących już domów.\nÁsta nie miała powodu, żeby się spieszyć, więc powoli ruszyła w stronę domu i upajając się świeżym powietrzem, zatrzymywała się co jakiś czas, żeby spojrzeć w niebo i pozwolić płatkom śniegu opadać na twarz.\nZawahała się przed drzwiami, zanim zapukała.\nPrzebiegł ją dreszcz od ostrego podmuchu wiatru. Szybko się rozejrzała. Głośny poszum wiatru napełnił ją nagłym niepokojem, jakby ktoś za nią stanął.\nÁsta szybko się rozejrzała. Chciała się po prostu przekonać, że nikogo tu nie ma.\nPrzywitała ją ciemność. Była sama, na śniegu widniały tylko ślady jej stóp.\nByło za późno, żeby zawrócić.\nNie chciałby, żebyś tu została. – Thóra powiedziała to bardziej do siebie niż do Ásty. Powiedziała to po raz drugi, może po raz trzeci, chociaż za każdym razem używała innych słów.\nThóra miała dobrze po sześćdziesiątce, ale niewiele się zmieniła przez ostatnie ćwierć wieku. Miała ten sam neutralny wyraz twarzy, ten sam nieobecny wzrok, taki sam irytujący, zrzędzący głos.\nÓskar, starszy brat Thóry, siedział przy pianinie w drugim kącie pokoju i w kółko grał jedną i tę samą spokojną melodię. Zawsze był milczkiem – zawsze szybko dopijał kawę i wracał do pianina.\nThóra starała się, żeby Ásta czuła się mile widzianym gościem. Próbowały przywołać dawne dni, ale różnica wieku między nimi była za duża na wspólne wspomnienia. Kiedy ostatni raz się spotkały, Ásta miała siedem lat, a Thóra pod czterdziestkę. Jednak coś je łączyło, obie pamiętały ojca Ásty, więc oczywiście część rozmowy dotyczyła jego.\n– Nie chciałby tego – powtórzyła Thóra.\nÁsta kiwnęła głową i uprzejmie się uśmiechnęła.\n– Nie warto o tym mówić – odezwała się w końcu. – On nie żyje, a Reynir zaproponował mi, żebym tu się zatrzymała. – Nie wspomniała, że to nie Reynir poruszył tę sprawę. Sama do niego zadzwoniła i zapytała, czy nie mogłaby przyjechać na kilka dni.\n– Ano cóż, tak to już jest – odparła Thóra.\nÓskar nadal grał tę samą melodię. Grał nieźle, nawet dość kompetentnie. Wypełniał niezręczne przerwy w rozmowie.\n– Czy Reynir mieszka tu przez cały rok? – zapytała Ásta, chociaż była pewna odpowiedzi. Jako jedyny spadkobierca bogatego biznesmena, Reynir Ákason od lat znajdował się w świetle medialnych reflektorów. Ásta czytała kilka wywiadów z nim, w których mówił, że kiedy jest na Islandii, jedynym miejscem, w którym chce zamieszkać, jest wiejskie odludzie.\n– Mniej więcej – odparła Thóra. – To może się zmienić teraz, kiedy nie ma z nami jego starego. Musiałaś czytać w gazetach, jakieś dwa tygodnie temu, że umarł. – Ściszyła głos z oczywistego szacunku dla zmarłego, ale powiedziała to nieszczerym tonem. – Mieliśmy z Óskarem pojechać na południe, na pogrzeb, ale Reynir powiedział, że nie ma potrzeby. Przecież katedra w Reykjavíku jest taka mała. I słabo go znaliśmy – nieczęsto tutaj bywał. Syn nie za bardzo przypomina ojca. – Przerwała i mówiła dalej. – Reynir musiał mieć mnóstwo pracy z przejmowaniem biznesu, wszystkich tych inwestycji. Nie wiem, jak sobie poradził. Ale to bystry chłopak.\nChłopak, pomyślała Ásta. Kiedy ostatni raz się spotkali musiał mieć niewiele ponad dwudziestkę. Oczywiście, wtedy w oczach siedmiolatki był dorosły. Bystry, owszem, do tego miał w sobie doświadczenie i ambicję. Był zapalonym żeglarzem, widać było, że morze go urzekło, podobnie jak Ástę.\n– Chłopak – powtórzyła. – Ile on ma teraz lat?\n– Powiedziałabym, że zbliża się do pięćdziesiątki. Nie przyznaje się do tego. – Thóra próbowała się uśmiechnąć, ale robiła to bez przekonania.\n– Nadal mieszka w suterenie?\nBezceremonialne pytanie przewiało pokój, jak podmuch zimnego wiatru. Thóra sprężyła się i na dłuższą chwilę zamilkła. Na szczęście Óskar grał przez cały czas. Ásta spojrzała na niego. Przygarbiony nad klawiaturą siedział tyłem do nich. Po całej jego postawie było widać, że jest zmęczony. Miał na sobie brązowe sztruksowe spodnie i ten sam ciemnoniebieski golf, który nosił przed laty, a może byli to bliscy krewni tamtych, już znoszonych.\n– Wprowadziliśmy się tu z Óskarem – powiedziała Thóra, a jej odpowiedź nie zabrzmiała tak nonszalancko, jak zamierzała.\n– Ty i Óskar? – Zapytała Ásta. – Przecież tu musi być mało miejsca dla was dwojga?\n– To zmiana, ale takie jest życie. Reynir ma zamiar zamieszkać na górze, no i dom, rzecz jasna, należy do niego. – Na chwilę zamilkła.\n– Jesteśmy mu wdzięczni, że możemy tu zostać – wtrącił się nieoczekiwanie Óskar. – Mimo wszystko jesteśmy zadowoleni z tego miejsca. – Odwrócił się i surowo popatrzył na Ástę. Twarz miał pobrużdżoną, dłonie kościste. Natychmiast dostrzegła jego poważną minę.\n– Sądziłam, że nadal mieszkacie na górze, skoro zaprosiliście mnie do salonu – powiedziała niezręcznie Ásta, chociaż ich skrępowanie trochę ją śmieszyło.\n– Nie, nie. Korzystamy z tego mieszkania, kiedy razem jemy albo kiedy mamy gości. W salonie na dole jest ciemniej niż tutaj, trudno tam zabawiać gościa. – Thóra uśmiechnęła się.\n– Wyobrażam sobie – odparła Ásta, przez którą przemawiały doświadczenia z zajmowanego ciemnego mieszkanka w piwnicy.\n– Ale zrobiłam, co byłam w stanie, żeby tam było wygodniej – rzekła Thóra niemal przepraszającym tonem.\nÓskar odwrócił się do pianina i zaczął grać tę samą melodię co wcześniej.\nÁsta rozejrzała się. Salon prawie się nie zmienił, chociaż wydawał się mniejszy niż kiedyś. Z tego, co widziała, były tu te same meble co zawsze: stara kanapa w stylu tudoriańskim, ciemnobrązowy stolik, ciężkie regały wypełnione islandzką literaturą. Znajome zapachy igrały z jej zmysłami, tworząc ulotny aromat i poczucie, że są częścią domu. Godne uwagi, jak zapach potrafi wzbudzić dawno zapomniane wspomnienia. Piękne meble uświadomiły Áscie, jak nijakie, depresyjne było jej mieszkanie z tanimi meblami – obdartą kanapą, stołem, który kupiła za bezcen przez Internet, i pomalowanymi na jaskrawożółto starymi kuchennymi krzesłami, które dawno wyszły z mody.\n– Oczywiście zatrzymasz się w swoim starym pokoju na poddaszu – powiedziała cicho Thóra.\n– Naprawdę? – zapytała zaskoczona Ásta. Nie omówiła szczegółów, gdzie będzie spać, kiedy rozmawiała z Reynirem.\n– Chyba że wolisz tam nie spać? Możemy przenocować cię gdzieś indziej. – Thóra wyglądała na całkowicie zaskoczoną. – Reynir myślał, że będziesz chciała właśnie tam. Składowaliśmy tam różne rzeczy przez te ostatnie parę lat, ale przenieśliśmy pudła i wszystko inne do sypialni… – Nagle opuściła wzrok i zawahała się. – Do sypialni twojej siostry.\n– Będzie w porządku – powiedziała stanowczo Ásta. – Nic się nie martw. – Nie przyszło jej do głowy, że będzie w stanie zatrzymać się w swoim starym pokoju ani że będzie musiała to zrobić. Wolałaby zamieszkać gdzie indziej, ale nie chciała o to prosić. Musiała być silna.\n– Kochana, nie zrozum tego źle – odparła Thóra z nieczęstym u niej ciepłem. – Chociaż mówiłam, że twój ojciec nie chciałby, żebyś wróciła, to zawsze jesteś mile widziana.\nJakie to wspaniałomyślne z twojej strony, jeśli wziąć pod uwagę, że to nie twój dom, chciała powiedzieć Ásta, ale przemilczała to. Zapytała o coś innego.\n– Co teraz tutaj robicie? – Nie było to zbyt uprzejme.\n– Głównie to co zawsze… opiekujemy się domem. Nie ma tutaj tyle pracy, co bywało, a my nie jesteśmy już tacy młodzi. Óskar jest jakby dozorcą, jak dawniej, zgadza się, Óskarze?\nWstał od pianina i podszedł do nich. Podpierał się laską.\n– Chyba tak – wybełkotał.\n– Jak widzisz, nie może już wykonywać ciężkich robót – powiedziała Thóra, spoglądając na laskę. Óskar usiadł obok niej, ale zachował dystans. – Uszkodził sobie kolano, wspinając się na te cholerne skały.\n– Wcześniej czy później się zagoi – mruknął Óskar.\nÁsta przestała zwracać uwagę na słowa Thóry, patrzyła na nich dwoje. Upływ lat zebrał żniwo. Brat i siostra wyglądali na bardziej wymizerowanych, niż się spodziewała. Pomyślała, że może mają już dość.\n– I opiekuje się latarnią morską, na ile pozwala mu uszkodzone kolano. Przejął ją po twoim ojcu.\nÁstę ogarnęło nieprzyjemne uczucie. Czasem jej się to zdarzało. Zrobiła głęboki wdech i zamknęła oczy, żeby spowolnić oddech.\n– Jesteś zmęczona, kochana? – zapytała Thóra.\n– Nie. Wcale nie.\n– Może zrobiłabym ci coś do zjedzenia? Gotuję dla Reynira, kiedy tutaj jest. Oczywiście, sam potrafi się sobą zająć, ale robię, co mogę. Już nas nie potrzebuje. Jeśli zechce, może nas wyrzucić, żebyśmy sami sobie radzili. – Uśmiechnęła się. – Nie mówię, że to zrobi, po prostu może…\n– Dziękuję – powiedziała Ásta, odzyskując spokój. – Po drodze zjadłam kanapkę. To mi wystarczy.\nKtoś mocno załomotał w drzwi, Ásta podskoczyła. Ale para starych ludzi nie wyglądała na zaskoczoną.\n– Wydawało mi się, że Reynir przyjedzie dopiero jutro wieczorem – stwierdziła Ásta.\n– Nie ma zwyczaju pukać – mruknął Óskar.\n– Więc to musi być Arnór – powiedziała Thóra, wstając.\nJej brat siedział nieruchomo, patrzył w przestrzeń i z przepraszającym uśmieszkiem trzymał się za kolano, prawdopodobnie za to uszkodzone.\n– Pamiętasz Arnóra? – zapytał cicho.\nÁsta ciepło uśmiechnęła się do niego. Myślała o nim jako o starym, chociaż mógł mieć zaledwie siedemdziesiątkę. Na pewno wyglądał starzej, brakowało mu żywotnych iskierek w oczach, które kiedyś tam gościły.\nZawsze lubiła Óskara. Zawsze był dla niej dobry, a wieczorami, kiedy na kolację była ryba, nieodmiennie przynosił do jej pokoiku szklankę mleka i parę herbatników przed snem. Wiedział, że chociaż mieszkali tak blisko morza, a może właśnie dlatego, mała Ásta nie znosiła ryb. Pamiętała, jak ogarniał ją odruch wymiotny, kiedy na stole pojawiała się ryba.\n– Dziękuję – powiedziała do Óskara, chociaż miała powiedzieć tylko, że tak, pamięta Arnóra.\n– Dziękuję? – zapytał dociekliwie Óskar. Nadal trzymając się za kolano, nachylił się do niej, jakby źle usłyszał i nie chciał, żeby to się powtórzyło.\nÁsta poczuła, że się czerwieni, co rzadko się jej zdarzało.\n– Przepraszam. Właśnie myślałam, wiesz, o dawnych czasach. Zawsze przynosiłeś mi mleko i herbatniki… Ale tak, pamiętam Arnóra.\nArnór mieszkał na pobliskiej farmie. Był chłopakiem Heidara, ale teraz nie bardziej był chłopakiem niż Reynir, chociaż był dziesięć lat od niego młodszy. Zobaczyła go oczami wyobraźni: parę lat od niej starszy, wysoki, pucołowaty, wstydliwy i niezgrabny chłopiec. Siostry często go widywały, ale on nigdy się z nimi nie bawił. Może myślał, że to głupie bawić się z młodszymi dzieciakami, szczególnie z dziewczynkami, a może po prostu się wstydził.\nWydało się jej, że widzi błysk w oczach Óskara. Popatrzył na nią z zadowoleniem i opuścił wzrok.\n– Więc pamiętasz, prawda? – zapytał. I dodał: – Miło widzieć, że tak dobrze ci się wiedzie.\nUśmiechnęła się z czystej uprzejmości. Dobrze mi się wiedzie? Najwyraźniej nie miał pojęcia o monotonnej egzystencji, która czekała ją tam, w żałosnym mieszkanku w Reykjavíku, o nieustannej walce, żeby wyrwać się z nudy i coś z sobą zrobić. Zdarzały się wieczory, kiedy była tak załamana, że tylko leżała na kanapie, gapiła się w ciemność za oknami, przyglądała się spieszącym się ludziom, a życie upływało obok niej. Wtedy rozpaczliwie chciała się wydostać ze swojego mieszkania – zbić szyby i wypełznąć, podrapana, zakrwawiona od rozbitego szkła. Coś by chociaż poczuła, i to byłoby lepsze, niż nie czuć niczego.\n– Nadal mieszka tam, gdzie mieszkał? – Z korytarza docierały do niej szepty: Thóra rozmawiała z gościem.\n– O tak. Przejął farmę kilka lat temu, po śmierci ojca. Heidar, niech spoczywa w pokoju, był już stary. Arnór opiekuje się końmi Reynira. I bardzo nam tutaj pomaga, szczególnie przy latarni morskiej. Niby ja jestem latarnikiem, ale jak widzisz, już nie mogę wchodzić po tylu schodach. To dobry chłopak – zakończył Óskar z naciskiem.\nÁsta podniosła wzrok, kiedy Thóra i Arnór weszli do salonu. Zobaczyła młodego człowieka, wysokiego i szczupłego, w towarzystwie starszej kobiety. Ledwie go poznała. Zobaczyła podobieństwo w jego radosnym uśmiechu tylko dlatego, że wiedziała, kim jest. Poza tym zupełnie się zmienił. Stał się przystojnym mężczyzną – trudno było rozpoznać w nim niezgrabnego chłopca, którego zapamiętała.\n– Ásta – oświadczył z przekonaniem, jakby wczoraj ją widział, zapewne na cyplu. Wtedy był milczący i niepewny siebie, siostry biegały wokół niego, jakby ich życie od tego zależało. Teraz był pewny siebie. – Miło cię widzieć – powiedział prawie szeptem i nieśmiało się uśmiechnął.\nAle nie było w nim niczego niezdarnego. Stał nieruchomo, podczas gdy ona wierciła się i nie wiedziała, gdzie podziać oczy.\nPrzyszło jej na myśl, żeby powiedzieć coś o jego ojcu, złożyć wyrazy współczucia, ale postanowiła, że tego nie zrobi. Nie miała pojęcia, jak dawno temu umarł Heidar ani jak umarł, więc kondolencje zabrzmiałyby nieszczerze. Jej ojciec też umarł, odkąd ostatni raz widziała Arnóra. Może te dwie śmierci nawzajem się anulowały? Ani ona, ani Arnór nie musieli o nich wspominać.\nArnór zerknął na Óskara.\n– Przyniosłem narzędzia, moglibyśmy szybko obejrzeć to okno w latarni morskiej? Musimy je zaraz naprawić.\n– Wczoraj zniszczyła je zła pogoda – wyjaśnił Óskar Áscie i zwrócił się do Arnóra: – Oczywiście, ale ze mnie nie będzie wielkiego użytku.\n– Lepiej, żebyś jednak poszedł. Powinieneś mi pokazać, co mam zrobić – odparł Arnór i wyszło to tak uprzejmie, aż Ásta prawie uwierzyła w jego szczere intencje, chociaż była pewna, że po prostu nie chce zranić uczuć Óskara.\nObaj mężczyźni wyszli, Ásta i Thóra stały bez słowa w salonie.\n– Chyba pójdę na górę, do łóżka – powiedziała wreszcie Ásta, kiedy cisza zrobiła się niezręczna. Podniosła walizkę.\n– W porządku – rzekła Thóra. – Schody na strych…\n– Znam drogę – przerwała jej Ásta ponurym tonem.\nWłączyła światło i słaba żarówka oświetliła wąską klatkę schodową. Ściany były szare, ozdobione wzorkiem przedstawiającym konary. Gdy dokładniej się przyjrzała, zobaczyła parę czerwonych jagód na zielonych gałęziach. Dywan był wytarty, a drewniana poręcz pamiętała lepsze czasy. Skądś dobiegał lekki przeciąg – wystarczył, żeby znów przeszły ją dreszcze.\nWiedziała, że w domu było mnóstwo innych wolnych pokojów. Nie musiała się zgodzić na zamieszkanie w swoim starym pokoju na poddaszu. Ale mimo wszystko był to jej pokój, a ona nie była z tych, którzy wyobrażają sobie jakiegoś uporczywego ducha z własnej przeszłości niepozwalającego im zasnąć. Była na to za silna. Jednak kiedy już znalazła się na poddaszu i stanęła przed zamkniętymi drzwiami, zaczęła się zastanawiać, czy właściwie postąpiła. Czy to nie był błąd? Dopadło ją nieprzyjemne uczucie, że to wszystko źle się skończy. Czy nie lepiej było nie grzebać w przeszłości i wrócić do domu?\nJeszcze nie było za późno. Mogła z powodzeniem odwrócić się, zejść na dół, pożegnać się z Thórą i powiedzieć jej, że w Reykjavíku stało się coś, co zmusza ją do powrotu. Óskarowi i Arnórowi nie musiałaby niczego mówić.\nZawahała się, zanim otworzyła drzwi i rozejrzała się dookoła. Po prawej były drzwi do głównej sypialni i mała łazienka. Za Ástą znajdował się kącik kuchenny i… bardzo powoli się odwróciła. Drzwi do pokoju siostry były zamknięte. Chciała zajrzeć do środka, tylko na chwilę, ale postanowiła, że tego nie zrobi.\nPokój na poddaszu nie był taki duży, jak zapisał się jej w pamięci. Nigdzie nie mogła stanąć prosto. Było duszno, w powietrzu unosił się nieomal zapach stęchlizny, więc szybko zapaliła światło i otworzyła okno.\nTak było lepiej. Przez okno dobiegł ją pomruk fal, znajomy i uspokajający. Wyjrzała na brzeg klifu. Tutaj, z tego okna, zobaczyła kiedyś coś, czego widzieć nie powinna. Dziwne, ale wspomnienie nie było bolesne, chociaż wstrząs ją wtedy oszołomił.\nW wieczornym mroku niewiele było widać. Ale nieco światła dawała latarnia na cyplu. Pomyślała, że ciemność nie mogła tu zwyciężyć, ale potem ponuro się uśmiechnęła. W tym domu, w tym miejscu, była tylko ciemność.\nW domu panowała nieprzyjemna cisza. Thóra musiała zejść do swoich pokojów w piwnicy. Chodzenie musiało sprawiać jej trudność, ale Ásta zwalczyła w sobie współczucie dla starej kobiety.\nStare łóżko Ásty stało na tym samym miejscu. Na szczęście, chociaż nieduże, nie było to dziecięce łóżeczko. Nie rozebrała się, zostawiła zapalone światło i ostrożnie się położyła. Łóżko, jak zawsze, głośno zaskrzypiało. Ásta położyła się wygodniej przy pojękiwaniu mebla.\nByła fizycznie zmęczona, ale w głowie jej wrzało i sen nie chciał od razu przyjść, więc znów wstała. Przypomniała sobie strome, kręcone schody, które prowadziły z mieszkanka pod dachem, jeśli zasługiwało na taką nazwę, prosto do tylnych drzwi wiodących na dwór. Próbując odegnać zmęczenie, zeszła po schodach. Przed laty było tu mnóstwo schodów dla małych stópek. Ale teraz pokonała je szybko i po chwili stanęła pod łagodnie padającym śniegiem.\nW ciemności robiła powolne kroki, oddalając się od domu. Śnieg jej nie przeszkadzał, tylko ciążyło jej tak wiele wspomnień. Zrobiła wdech i zimne powietrze przyniosło ich jeszcze więcej. Teraz stały się nagłe i ostre: tamte noce spędzane w pokoiku na poddaszu, kiedy krzyk mew i łoskot fal nie pozwalały jej zasnąć. Odgłosy morza nie były tylko wspomnieniem, raczej ogarniającą wszystko obecnością, huczącą w zawody z wiatrem.\nZnów ogarnęło ją uczucie, że przyjazd tutaj był kuszeniem losu. Spróbowała otrząsnąć się z niepokoju i poszła w stronę latarni morskiej.\nW ciemnościach trudno było wypatrzeć ścieżkę. To nie miało znaczenia – Ásta była w stanie znaleźć ją z zawiązanymi oczami. I nie bała się ciemności, nigdy się jej nie bała. Ale i tak czuła niepokój, jakby duchy z przeszłości wołały ją, szły za nią… ostrzegały. Wkrótce latarnia morska zaczęła się stopniowo wyłaniać z mroku, na wyżej położonym terenie cypla. Spędziła mnóstwo czasu wokół tej wysokiej budowli, czasem kąpała się w słońcu po jej południowej stronie, częściej w zimnym cieniu od północy.\nChciałaby pójść prosto do latarni, ale byli tam Óskar z Arnórem, naprawiali okno, a ona nie chciała się z nimi spotkać, więc poszła w stronę skał po swojej lewej – w kierunku stromej skarpy, którą pogoda, wiatr i morze przez stulecia niszczyły, aż zostały z niej wyszczerbione głazy.\nZanim się zorientowała, znalazła się na skraju klifu. Pochyliła się do przodu, wstrzymała oddech i spojrzała w dół. Wiatr walił ją w twarz, śnieg kąsał skórę. Na dole było bezlitosne morze oświetlone przez latarnię morską. Natychmiast poczuła obecność śmierci.\nMocny poryw wiatru mało nie strącił jej ze skraju urwiska. Cofnęła się, nie miała ochoty zakończyć tutaj życia. A jednak nie bała się, czerpała przyjemność z krwi pulsującej w żyłach. Myśl o śmierci przyniosła nagły przypływ energii.\nMorze zawsze ją hipnotyzowało. Czasem siadała tutaj, na szczycie urwiska, i patrzyła na nie, czasem schodziła na plażę w zatoce. Kiedy fale były największe i najbardziej rozszalałe, tylko tam chciała być. Biel była kolorem wściekłego morza i w ten sposób, po troszeczku, w oczach małej dziewczynki biel stała się kolorem gniewu. Gdy stała blisko fal podczas gwałtownego sztormu, słony ocean wypełniał jej jestestwo – stawała się z nim nieomal jednością. Doskonale pamiętała, jak zauroczona obserwowała mewy zmagające się z porywami wiatru, usiłujące z całych sił utrzymać się w powietrzu. Często wydawało się jej, że wie, co czują.\nW końcu odwróciła się i zaczęła iść z powrotem do domu. Po drodze po raz ostatni rzuciła okiem na latarnię i zobaczyła, że Óskar i Arnór idą tą samą drogą. Zauważyli ją natychmiast, Arnór zamachał. Zawahała się, machnęła do niego i pospiesznie poszła dalej.\nKiedy była w swoim pokoju, zaciągnęła zasłony, włożyła sweter, żeby odpędzić chłód i wyciągnęła się pod kołdrą. Było ciemno choć oko wykol, ale nadal wierciła się, zanim w końcu udało się jej zasnąć.\nNagle się obudziła, nie wiedziała, jak długo spała, czuła, że musi walczyć o oddech. Otworzyła oczy, ale ciemność pokonała ją. Zerwała się, usiadła, oddech miała krótki i płytki. Było za gorąco, ciężkie powietrze ją dusiło.\nZdjęła sweter i spodnie, odrzuciła kołdrę i przez chwilę siedziała w bieliźnie. Potem sięgnęła ręką, żeby rozsunąć zasłony i otworzyć okno. Zimne powietrze wpadło do środka, a ciemność ustąpiła, gdy latarnia morska zalała pokój światłem.\nLeżała na plecach, przez chwilę zastanawiała się, czy sięgnąć po komórkę w kieszeni dżinsów, żeby sprawdzić czas. Ale doszła do wniosku, że nie o czas tu chodzi. Zamknęła oczy, oddech znów wrócił do normy, od nowa ogarnął ją spokój. Odzwyczaiła się już spać przy otwartym oknie – to było po prostu niemożliwe w jej piwnicznym mieszkanku – ale teraz świeże powietrze przyniosło zbawienie i w końcu znów zasnęła, a wspomnienia z odległej przeszłości zostawiły ją w spokoju, pozwalając na zdrowy sen.\nNastępny dzień mijał nieprzyjemnie powoli. Ásta spała do późna, zjadła obiad z Thórą i Óskarem w niemal przytłaczającej ciszy. Reynir nadal nie przyjechał, Arnór więcej się nie pojawiał. Po lunchu poszła na krótki spacer, potem próbowała odpocząć na poddaszu, ale nie bardzo jej to wychodziło. Zbyt wiele myśli miała w głowie.\nOkoło szóstej wieczór znów wyszła na dwór, ponownie poszła w stronę latarni morskiej. Kiedy przed nią stanęła, próbowała otworzyć drzwi. Były zamknięte – zmiana od czasów, kiedy jej ojciec był latarnikiem. Nigdy nie zamykał drzwi. Po prostu ufał, że jego córki nie narażą się na żadne niebezpieczeństwo. Więc Ásta czasem mogła wślizgnąć się do środka, kiedy chciała się schować albo potrzebowała samotności. To był azyl dla małej dziewczynki. Uważała, żeby niczego nie dotykać, po prostu zamykała za sobą drzwi i siadała na schodach, żeby odpocząć i pomyśleć. Teraz uznała, że ojciec musiał o tym wiedzieć, ale nie powiedział jej ani słowa.\nÁsta słabo go pamiętała. Przynajmniej raz, a może częściej, zabrał ją na spacer po cyplu i opowiadał jej jakieś historie o tym miejscu. Wtedy niewiele ją interesowało, co do niej mówił, ale teraz bez trudu sobie to przypominała. Zawsze uważała, że latarnia morska to szczególnie piękna budowla, chociaż jej długie, czarne filary ostro kontrastowały z białymi ścianami. A jej wysokość przygniatała stojącego blisko człowieka. Zrobiła kilka kroków w tył i wypełniło ją uczucie, że jest maleńką cząstką całości wszystkiego.\n– Są zamknięte – usłyszała czyjeś słowa zza siebie.\nZaskoczona drgnęła i odwróciła się na pięcie. Nie słyszała, żeby ktoś się zbliżał.\nW jej stronę szedł Arnór, opatulony w ciężką, długą puchową kurtkę. Miał gołą głowę, chociaż tutaj nie było schronienia przed otwartym morzem, a policzki mu się czerwieniły. Był jeszcze przystojniejszy niż poprzedniego wieczoru.\n– Tak, zauważyłam – odparła ostro. – Pozmieniało się tu.\n– Nie jesteśmy tacy beztroscy jak twój ojciec – odpalił.\n– Więc go pamiętasz? – zapytała nieco łagodniejszym tonem.\n– Oczywiście. To był wspaniały człowiek. Takich nie zapomina się szybko. Sporo czasu minęło od jego śmierci, prawda?\nZaskoczona patrzyła, jak Arnór siada na małej betonowej platformie otaczającej latarnię morską. Wybrał miejsce, które dawało widok na zatokę, a nie w głąb lądu.\nPo chwili Ásta usiadła obok, uważając, żeby nie znaleźć się za blisko.\n– Tak i nie – powiedziała. – Miałam dwadzieścia lat, kiedy umarł, ale można powiedzieć, że opuścił nas na długo przed śmiercią.\n– Za wcześnie umarł – powiedział w zamyśleniu Arnór.\nMilczeli przez dłuższy czas.\n– Potrafił naprawdę ciężko pracować – odezwał się wreszcie Arnór. – Aż do… – ucichł.\n– Właśnie. – Ásta kiwnęła głową, że się zgadza, i rozejrzała się. Jej ojciec był z natury taki, że dużo czasu spędzał na dworze. Z początku uwielbiał to miejsce… potem oczywiście już nie.\n– Zazwyczaj… – odezwała się znów i zamilkła. Zrobiła głęboki wdech, napełniając płuca zimnym powietrzem. – Zazwyczaj zakradałam się…\nI tylko tyle zdołała powiedzieć, zanim Arnór zakończył za nią zdanie:


Graniczne kamienie w Szwecji. | Agnes na szwedzkiej ziemi\n2021-03-03 / Jeden komentarz\nW Sztokholmie na granicy dzielnic Enskede, Hammarby i Skarpnäck można zobaczyć duży, pomalowany na biało kamień.\nJest to kamień graniczny. Człowiek od zawsze wyznaczał granice swojego terenu. W wyznaczaniu pomagały mu naturalne formacje typu cieki wodne, góry czy skały.\nKamień prawdopodobnie jest pozostałością po epoce lodowcowej.\nO białym kamieniu można przeczytać w źródłach z 1729. Wcześniej nic nie wiadomo na temat tego czy był wykorzystywany jako punkt graniczny. Nie wiadomo również od kiedy zaczął być malowany na biało. O tym fakcie wiadomo ze źródeł z końca XVIII wieku.\nW 2012 roku kamień przeszedł „renowację” polegającą na dokładnym wymyciu i ponownym pomalowaniu na biało.\nKamień jest wpisany w rejestr zabytków.\n2021-03-04 at 9:24 pm Odpowiedz\nFajne.Czy wszyscy zdrowi?Pozdrawiamy!Dzięki za fotohistoryjki.


Wełna Chanel - boucle, krata: czerń, biel, pastelowy róż, zgaszony fiolet - Kod: WEC0049 - Magazyn Tkanin X.Qual-tex\nWEŁNA CHANEL – boucle, krata: czerń, biel, pastelowy róż, zgaszony fiolet w odcieniu bakłażanowym\nKod produktu: WEC0049\n0.6 m w magazynie\nZjawiskowa tkanina wełniana o charakterystycznym splocie CHANEL z puchatymi pętelkami oraz połyskującą czarną nitką. Wzór czarno-biała krata z wypukłymi akcentami boucle również tworzącymi kratkę – pastelowy róż i zgaszony fiolet w odcieniu bakłażanowym .\nMateriał z wyraźną fakturą, o dość luźnym splocie, ale ciepły, miękki, plastyczny, dobrze układający się.\nTa wyjątkowa tkanina dedykowana jest na: płaszcze, trencze, kostiumy, poncza, żakiety, elementy wykończeniowe.\nSKŁAD: 15% wełna + wiskoza, poliester, lurex.\nProdukt klasy premium. Pochodzenie Italia.\nCena: 380 pln 320 / mb\nSzerokość: 140 c m\nilość WEŁNA CHANEL - boucle, krata: czerń, biel, pastelowy róż, zgaszony fiolet w odcieniu bakłażanowym\nSKU: WEC0049 Kategorie: CHANEL, Materiał wełniany, NOWOŚCI, TKANINY, TKANINY SYGNOWANE, WEŁNA CHANEL, WEŁNY KOSTIUMOWE, WEŁNY PŁASZCZOWE Tagi: biały, Boucle, chanel, czarna, czarny, czerń, fioletowy, krata, pastelowy róż, splot Chanel, tkanina włoska, wełna Chanel, zgaszony fiolet\nKod produktu: WEG0019\nWEŁNA GARNITUROWA – beż, czarny, motyw Houndstooth\nKod produktu: WEP0017\nWEŁNA PŁASZCZOWA – plamki: zółty, czarny, pomarańczowy\nKod produktu: WEP0039\nWEŁNA PŁASZCZOWA Z WŁOSKIEM – krata: biel, czerń\nKod produktu: WEP0030\nWEŁNA PŁASZCZOWA z włoskiem – krata na czerni w kolorze granatu, maliny, czerwieni, żółci


Uprawiał konopie. Policja zatrzymała zaskoczonego 46-latka - Polsat News\nUprawiał konopie. Policja zatrzymała zaskoczonego 46-latka\n04.08.2020, 10:01 Polska\nPodczas przeszukania obiektu policjanci ujawnili blisko 150 gramów suszu roślinnego\nKrakowscy policjanci zatrzymali mieszkańca Prądnika Czerwonego, który w swoim domu ukrywał narkotyki i uprawiał konopie, które – według policji – mogły dostarczyć znacznej ilości środków odurzających. Mężczyźnie grozi do 10 lat więzienia.\nUprawiał konopie w... skansenie. Zatrzymała go policja\nWedług informacji przekazanych we wtorek przez biuro prasowe małopolskiej policji, funkcjonariusze 30 lipca udali się do jednego z domów na Prądniku Czerwonym, gdzie według ustaleń zamieszkiwać miał mężczyzna posiadający zabronione substancje.\nDrzwi domu otworzył, jak podała policja, zaskoczony policyjną wizytą 46-latek. Podczas przeszukania obiektu policjanci ujawnili blisko 150 gramów suszu roślinnego, który po przebadaniu za pomocą testerów narkotykowych okazał się marihuaną.\nZOBACZ: Konopie na warszawskim trawniku. Obok tabliczka: "Nie wpuszczać psów" [ZDJĘCIA]\nOprócz tego zarówno w budynku, jak i przed nim natrafili na uprawę 18 krzewów konopi, które mogły dostarczyć, według policjantów, znaczną ilość środków odurzających. Gotowy susz oraz rośliny zostały zabezpieczone, a zatrzymany 46-latek trafił do policyjnego aresztu.\nHODOWLA MARIHUANYMARIHUANANARKOTYKIPOLICJAPOLICJA W KRAKOWIEPOLSKASUSZ\nCzytaj więcej: Gigantyczny przemyt kokainy i marihuany. Blisko 15 ton o wartości niemal pół miliarda dolarów


NAGRODA – Modernizacja Roku 2018 – dla Centrum Sztuki Mościce [INFO] – tarnowfoto.pl\nNAGRODA – Modernizacja Roku 2018 – dla Centrum Sztuki Mościce [INFO]\n13 września, 2019 Michał Sikora News, Portal\nCentrum Sztuki Mościce zostało uhonorowane prestiżową, ogólnopolską nagrodą. 5 września 2019 roku w Sali Wielkiej Zamku Królewskiego w Warszawie odbyła się uroczystość wręczenia nagród w XXIII edycji Ogólnopolskiego Konkursu “Modernizacja Roku & Budowa XXI w”.\nW tegorocznej edycji Konkursu startowało 510 realizacji z całego kraju. Jury Konkursu wizytowało 85 obiekty zakwalifikowane do Finału. Nagrody zostały przyznane w 14 kategoriach. W każdej z kategorii – główna nagroda Tytuł “Modernizacja Roku” oraz wyróżnienie “Modernizacja Roku” czy “Budowa XXI w.”\nPrevious Post:Kiermasz używanych książek [INFO]\nNext Post:“Księżniczka na opak wywrócona” – pierwsza premiera sezonu [INFO]\nKS Metal vs BKS Bochnia [FOTO]\nJaskółki zwyciężają z Łagowem [FOTO]\nTrening piłkarzy KS Metal [FOTO]\nZalew i zapora w Skrzyszowie [FOTO]\nWernisaż Anny Igi Skupińskiej [FOTO]\nCzwarte “zawody” rodzinne koła wędkarskiego Azoty Tarnów [FOTO]


Mieszkania siekierki - Trovit\nTrovit Mieszkanie Województwo podlaskie Powiat białostocki Mieszkania siekierki\nOtrzymuj nowe ogłoszenia przez email mieszkania siekierki\nPodobne wyszukiwania "mieszkania siekierki":\nmieszkania piaski lubelskie\n...mieszkania. Łącznie otrzymujemy ponad 60 cm grubości ściany pomiędzy lokalami mieszkalnymi! Nowa oferta godna uwagi! Serdecznie zapraszam do...\n...(4m2) glazura, terakota, półki. Istnieje możliwość stworzenia kolejnej łazienki. Toaleta (2m2) gres, glazura, umywalka, wc. Do mieszkania...\nMieszkanie na sprzedaż, Warszawa, Mokotów, Siekierki...\n...dębowy. W łazience na ścianach i podłodze płytki z marmuru, nowe okna. Wymieniono 2 lata temu. Lokal można podzielić na dwa mniejsze mieszkania...\n...To jest to oferta jest DLA CIEBIE! Do sprzedania 3 pokojowe mieszkanie w wysokim standardzie z przemyślanym rozkładem pomieszczeń. Do mieszkania...\nJana III Sobieskiego 59,06 m², Warszawa\n...mieszkania. Bezpieczne i zamknięte osiedle z ochroną i monitoringiem. Polecam i zapraszam na prezentację! Zainteresowała Cię ta oferta?...\n...mieszkanie bez czynszowe, gotowe do wprowadzenia od kwietnia. Widokowe. Tylko 2 minuty samochodem do węzła komunikacyjnego siekierki...\n...mieszkania, domy typu wolno stojące, kameralne. Osiedle chronione, zamknięte, zarządzane przez prężna wspólnotę. Zapraszam wszystkich...\nBądź pierwszy, który otrzyma najnowsze ogłoszenia dla mieszkania siekierki


Dzięki Jastrzębskiej Spółce Węglowej S.A. już 26 listopada do Gminy Pawłowice zawita kultowy Runmageddon, najbardziej ekstremalny cykl biegów przeszkodowych w Europie! Na terenach kopalni „Pniówek” odbędzie się specjalna edycja tego wydarzenia, które w całej Polsce cieszy się gigantyczną popularnością. Tylko w tym roku 18 imprez pod szyldem Runmageddon ukończyło ponad 55 tysięcy osób! Teraz również pracownicy JSW S.A. oraz wszyscy chętni będą mogli sprawdzić swoją siłę\ni charakter na ekstremalnym torze przeszkód.\nTrasa Runmageddonu będzie prowadziła spod kopalni „Pniówek” przez hałdy. Po drodze uczestnicy napotkają m.in. bagna, których pokonanie z pewnością będzie kosztowało wiele wysiłku. Pokonanie stromych hałd również będzie nie lada wyzwaniem! Będzie mokro, błotniście i naprawdę ekstremalnie! Oprócz naturalnych, na trasie znajdzie się ponad 20 wymagających przeszkód konstrukcyjnych. Wśród nich znajdą się najbardziej znane z innych imprez Runmageddonu, m.in. Ściany, Multirig, Liny, Zasieki, Ogniowa czy Ślizgawka. Dodatkowo specjalnie na potrzeby tej edycji organizatorzy przygotują przeszkody w klimacie górniczym. Uczestnicy będą przedzierać się m.in. przez Wagon ze Szlamem z Kopalni, Mini Kopalnię, Wagony Kolejowe i inny sprzęt górniczy. Ponadto pierwsi zawodnicy ruszą na trasę przy akompaniamencie górniczej orkiestry.\n„Runmageddon w KWK „Pniówek” zapowiada się niesamowicie! Trasa będzie bardzo wymagająca, a industrialny klimat imprezy pozostawi w pamięci uczestników niesamowite wspomnienia. To wydarzenie, do udziału w którym zapraszamy wszystkich pracowników JSW S.A. i pozostałych chętnych wraz z całymi rodzinami. Dzieciaki nie będą narzekały na nudę i również będą mogły przeżyć swój Runmageddon bawiąc się na specjalnie przygotowanej dla nich kilometrowej trasie z co najmniej 10 przeszkodami. Na mecie otrzymają medal, bandankę i słodkości. Liczę, że ta edycja Runmageddonu będzie wspaniałym sportowym świętem dla całego województwa!” – powiedział Jaro Bieniecki, prezes Runmageddonu.\nZapisy internetowe (www.runmageddon.pl/zapisy) trwają do czwartku 23.11.2017 r. do godz. 15:00 . Zapisów będzie można dokonywać również w Biurze Zawodów w trakcie trwania eventu.


Finanse i Controlling 27/2013 | Finanse i Controlling\nFinanse i Controlling 27/2013 (maj-czerwiec)\nAnaliza finansowa to jedno z podstawowych narzędzi oceny ekonomicznej działalności przedsiębiorstwa. Dostarcza kluczowych informacji o wynikach i sytuacji finansowej firmy, które służą do podejmowania decyzji zarządczych, właściwego kształtowania struktury majątkowo-kapitałowej, czy rozrachunków i przepływów pieniężnych. Jest to szczególnie istotne w niezwykle dynamicznie zmieniającym się otoczeniu gospodarczym, z którym w ostatnich latach mamy do czynienia, jak chociażby postępujące w zawrotnym tempie zmiany technologiczne, odkrycia naukowe oraz narastająca konkurencja.\nTrudno przecenić rolę poprawnie sporządzonej analizy finansowej. Dobrze przeprowadzona analiza to niezastąpione źródło wiedzy o teraźniejszej sytuacji majątkowej i finansowej przedsiębiorstwa oraz efektywności podejmowanych działań, możliwościach rozwoju oraz potencjalnych zagrożeniach.\nBrak dostatecznej wiedzy uniemożliwia szybką reakcję na zmiany zachodzące w otoczeniu mikro- i makroekonomicznym przedsiębiorstwa.\nSprzedaż długów. Czy to dobre rozwiązanie?\nNależności to aktywa o dużej płynności, niemniej w praktyce często okazuje się, że kapitał zostaje w nich zamrożony i nie może być wykorzystany na bieżące działanie firmy lub inwestycje. Sytuacja taka ma miejsce, gdy odbiorcy firmy nie płacą w terminie faktur wystawionych z tytułu usług lub produktów.\nnr 27/2013 26.05.2019\nNa początek lapsus. Przygotowując się do napisania tego artykułu, zacząłem wypisywać sobie różne słowa-klucze, pojęcia, luźne myśli, z których chciałbym skorzystać. Było wśród nich „cięcie kosztów”. WORD, który jak zwykle chce być mądrzejszy ode mnie, zamienił to na… „ciecie kosztów”. Pomyślałem sobie, że może tym razem ma rację? Może rzeczywiście sporą część pomysłów na „cięcie kosztów” wymyślają...\nAnaliza Du Ponta obejmuje czynniki składające się na rentowność kapitału własnego (ROE – return on equity) jednostki gospodarczej. Dotyczy ona cząstkowego przedstawienia składników tworzących ostatecznie rentowność kapitału własnego. Jak wiadomo, rentowność kapitału własnego stanowi kluczowy wskaźnik rentowności dla właścicieli firmy, którzy określają dzięki niemu stopę zwrotu z zainwestowanego przez...\nFundamentem EVA1 jest koncepcja dochodu rezydualnego, którą do finansów wprowadził Alfred Marshall pod koniec XVIII wieku. Zdefiniował go jako nadwyżkę wypracowanego wyniku operacyjnego nad kosztem kapitału przedsiębiorstwa (własnego i obcego), określonego według obowiązującej stopy procentowej.\nGrupy kapitałowe sporządzają skonsolidowane sprawozdania finansowe najrzadziej – raz na rok, czyli na koniec roku obrotowego. Czasami obowiązek ten pojawia się częściej, np. jeśli jednostka dominująca jest notowana na giełdzie/rynku pozagiełdowym. Konsolidację zwykle przeprowadza się także dla celów wewnętrznych – na koniec miesiąca/kwartału, żeby kierownictwo jednostki dominującej miało pełny obraz...\nZyski badź straty z tytułu różnic kursowych w rachunku przepływów pieniężnych\nRóżnice kursowe w rachunku przepływów pieniężnych stanowią jeden z większych problemów, z jakim borykają się przedsiębiorstwa zobligowane przepisami ustawy o rachunkowości do przygotowania tego sprawozdania. W cash flow należy bowiem zwrócić szczególną uwagę nie tylko na segment, w jakim pojawią się różnice (operacyjny, inwestycyjny, finansowy), ale też na...\nTekst otwarty nr 27/2013 29.05.2019\nPojęcie EBIT odnosi się do określonego poziomu dochodów w przedsiębiorstwie i jest skrótem od terminu Earnings Before Intrest and Taxes, który oznacza zysk (lub stratę) przed odsetkami i opodatkowaniem. Najczęściej definiowane jest jako wynik operacyjny przed zapłatą odsetek i podatkiem dochodowym, jednak należy zauważyć, że nie jest to pojęcie polskie i warto zastanowić się, czy jego używanie w warunkach...\nMetody wyceny przedsiębiorstw ‑ wskaźniki wartości firmy\nKoncepcja zarządzania wartością przedsiębiorstwa powstała w USA, gdzie najpierw służyła do oceny wpływu sprzedaży części przedsiębiorstwa na jego wartość, a później została zastosowana w procesach planowania i sterowania. Od początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia zaczęto ją stosować także w praktyce firm europejskich.\nWiększość schematów nadużyć, które w istotny sposób wpływają na organizację, ma wspólną cechę – można je zidentyfikować na podstawie analizy danych finansowo-księgowych. Controller finansowy jest na uprzywilejowanej pozycji i może chronić organizację przed nadużyciami – ma dostęp do danych, wiedzę w zakresie finansów oraz odpowiedni warsztat narzędziowy.\nJakub Kraszkiewicz, Michał Rączy\nPodatkowe ujęcie przychodu z działalności gospodarczej\nDefinicja przychodu jest definicją ustawową, określoną w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 74, poz. 397, dalej jako: u.p.d.o.p.) oraz w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 80, poz. 350, dalej jako: u.p.d.o.f.).\nStanisław Walenta, Marcin Stupak\nPłynność w dobie kryzysu\nWywiad z ANDRZEJEM OŚLIZŁO, prezesem zarządu Expander Advisors Sp. z o.o.\nCzy raj może upaść? Gorzej. Czy raj może zbankrutować? Nie wiem, jaką odpowiedź dałby teolog, ale ekonomista z pewnością powie „tak”. Raj może zbankrutować, pod warunkiem, że będzie to raj podatkowy. Niemożliwe? Nie ma rzeczy niemożliwych, nawet Związek Radziecki upadł.\nMetody pomiaru kondycji finansowej ‑ nowe trendy\nOcena kondycji finansowej firmy to jedno z ważniejszych zagadnień w szeroko pojętej rachunkowości i finansach. Najczęściej za istotny instrument obrazujący kondycję finansową przedsiębiorstwa przyjmuje się stosowaną w praktyce gospodarczej tradycyjną analizę wskaźnikową. Duża liczba wskaźników skłania do ich uporządkowania w następujące grupy: płynności, zadłużenia, aktywności gospodarczej, rentowności...\nXXI Kongres Controllerów\nSerdecznie zapraszamy do udziału w XXI Kongresie Controllerów, który odbędzie się w dniach 22-24 maja 2013 r., w Sopocie\nTemat przewodni: „Controlling personalny”


We wspólnym rytmie - Jojo Moyes - opinia o książce (4686120) - Lubimyczytać.pl\n7,1 (726 ocen\ti\t142 opinie) Zobacz oceny\nzdrada, przyjaźń, kłamstwa, miłość, zaufanie\nDobry jeździec wie, że ma tylko jedną szansę, aby zaskarbić sobie szacunek konia. Wie też, że przez jeden wybuch gniewu może na zawsze stracić jego zaufanie. Konia można bowiem skrzywdzić tylko raz. Potem latami odbudowuje się zerwaną relację. Z ludźmi bywa podobnie… Świat Natashy rozsypał się wraz z odejściem męża. Gniew i zraniona duma popchnęły ją do zrobienia rzeczy, których potem...\nJojo Moyes to ulubiona autorka milionów czytelników, a jej powieści są światowym fenomenem wydawniczym. Udało jej się wyrównać rekord należący do Harlana Cobena i Stephena Kinga – trzy jej książki znalazły się równocześnie na listach bestsellerów „New York Timesa”. Podbiła serca czytelników wielkimi bestsellerami Zanim się pojawiłeś oraz Kiedy odszedłeś i stała się ulubioną pisarką polskich blogerów.\nźródło opisu: Wydawnictwo Między Słowami, 2017\nźródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,91019,We-wspolnym-rytmie\nAnuszka | 2017-08-15\nNa półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, Zielono mi, czyli powieść niosąca nadzieję\n„Dobry jeździec wie, że ma tylko jedną szansę, aby zaskarbić sobie szacunek konia. Wie też, że przez jeden wybuch gniewu może na zawsze stracić jego zaufanie. Konia można bowiem skrzywdzić tylko raz. Potem latami odbudowuje się zerwaną relację. Z ludźmi bywa podobnie...” Kiedy przeczytałam ten opis na tylnej okładce książki, pomyślałam „jakie to prawdziwe”. Istotnie, jakie to prawdziwe... Ile razy przeżywamy traumę zniszczonych relacji, które są wynikiem zburzonego zaufania. I to niezależnie po której „strony barykady” stoimy – skrzywdzonego czy krzywdzącego. Zniweczona miłość lub przyjaźń boli tak samo.\n„We wspólnym rytmie” to opowieść o takich właśnie zniszczonych relacjach oraz próbach, tak, nie próbie, lecz próbach, ich odbudowywania. Gdy poznajemy Natashę i Maca, parę która od ponad roku funkcjonuje w separacji, myślimy że stoi przed nimi tylko jedna droga, a drogowskaz, który do niej prowadzi ma na sobie napis „rozwód”. Wielki, straszny napis, który ciąży nad tą dwójką, niczym sęp, czyhający na swoje ofiary. Gdzieś obok nich swoje osobiste dramaty przeżywa czternastoletnia Sarah. Kiedy jej opiekun, ukochany dziadek, trafia do szpitala, jej świat rozpada się na kawałki. Wspólnie ze swoim pięknym koniem Boo, próbuje połapać się w tym nowym życiu, które nie jest dla niej ani przez chwilę łaskawe.\nNieoczekiwanie drogi Natashy, Maca, Sarah, no i oczywiście Boo, krzyżują się ze sobą. Małżeństwo, które jest w rozsypce, postanawia przyjąć pod swój dach dziewczynkę, której rola w ich życiu okaże się ogromna. Nic nie jest jednak proste dla dwójki dorosłych osób, które powinny być osobno, a tymczasem wspólnie sprawują opiekę nad zamkniętą w sobie nastolatką. Dla Sarah natomiast nic nie jest istotne, oprócz jej konia Boo i trenowanie z nim sztuczek, które laikom wydają się niemożliwe do wykonania. Zamiłowanie do jeździectwa przekazał jej dziadek, Henri Lachapelle, z pochodzenia Francuz. Henri był kiedyś członkiem tajnego stowarzyszenia „Le Cadre Noir”, które sztukę współistnienia koni i ludzi praktykuje od stuleci. „Papa”, jak nazywa dziadka Sarah, pragnie dla swojej wnuczki tego, co on wiele lat temu musiał porzucić, a ona z zafascynowaniem przejęła jego porzucone marzenia. Jak sam tłumaczy sztukę ujeżdżania wnuczce: „Tu nie chodzi o miłość (…) W całej tej książce nie ma ani jednej wzmianki o miłości. On nie jest sentymentalny. Wszystko, co robi, cała douceur, jaką okazuje, bierze się stąd, że rozumie, jak wydobyć ze zwierzęcia to, co najlepsze. Tak właśnie koń i człowiek razem osiągają doskonałość. Nie chodzi o buzi-buzi. (…) Nie chodzi o emocje. On wie, że najlepszy sposób, by koń i człowiek zwyczajnie się rozumieli, to wzajemny szacunek.”\nCzy wzajemny szacunek to klucz do odnalezienia wspólnego rytmu? Czy Jojo Moyes w swojej książce pragnie nam delikatnie dać do zrozumienia, dlaczego rujnujemy nasze relacje, które przecież nieraz latami staramy się mozolnie budować. Jaki jest przepis na wspólny rytm? Odpowiedź na to pytanie zawarta jest na kartach tej powieści. Obyśmy wszyscy odkryli, jak funkcjonować w tym upragnionym wspólnym rytmie...\nJojo Moyes po raz kolejny mnie oczarowała. Jej słowa potrafią wycisnąć ze mnie łzy. Znów rozbudziła we mnie te emocje, o których pokładach już dawno zapomniałam.


Problem z klapą - Mechanika i Elektryka (Archiwum, tylko do odczytu) - Maxbimmer - BMW Klub Wrocław\nProblem z klapą\n30 Października 2006 w Mechanika i Elektryka (Archiwum, tylko do odczytu)\nKupiłem niedawno BMW 520 E39 i mam taki problem: nie zamykała się kalapa bagażnika, rozłożyłem zamek i założyłem taką sprężynkę. Klapa się zamknęła ale teraz nie mogę jej otworzyć Dodam że elektromagnes działa w zamku ale nie chce otworzyć klapy! Błagam pomóżcie! Pozdrawiam\nspruboj moze sie dostac od srodka samochodu no chyba ze masz blache za tylna kanapa no to w tedy lipa ale wydaje mi sie to jedynym wyjsciem bo skoro elektriomagnes dziala to znaczy ze w zamku cos jest nietak i lipa tutaj potrzebny jest ginekolog samochodowy\nkluczykiem otwórz i sprawdz co sie stalo\nNo właśnie sęk w tym, że za siedzeniami mam blache, a kluczykiem sie nie da otworzyć!Naprawde nie wiem co mam zrobić!Pozostaje mi chyba przeciąć tą blache za siedzeniem i sie dostać do bagażnikia! Jeśli ktoś by jeszcze wpadł na inny pomysł to posze pisać.\nno zagryche masz dobra tylo tej blachy nie tnij za drastycznie bo jakby niebylo pocos ona tam jest ewentualnie pozostaje CI wymiana zamka a ten rozwiercic i w tedy sie zamek rozapadnie chyba :roll:\nkluczyk sie przekreca w prawo i w lewo o 90 stopni??\nRozwiercilem dziure za tablica rejestracyjna i otworzylem bagaznik ale teraz sie nie zamyka w ogole! Kluczyk sie przekreca! podejrzewam ze cos jest z zamkiem! Jak go rozbiore to napisze co i jak! dzieki wielkie


Konflikt z ośrodkiem pomocy. Mogą stracić dzieci - Interwencja\nPaństwo Kwiatkowscy mają troje dzieci. W czerwcu ich okolicę nawiedziła potężna nawałnica, a ich dom został zalany fekaliami. W wyniku nieporozumień z ośrodkiem pomocy nie udało im się wynająć zastępczego mieszkania i zostali ostrzeżeni, że jeśli nie znajdą miejsca stałego pobytu, dzieci zostaną im odebrane. Małżeństwo rozdzieliło się i matka z dziećmi pomieszkuje w hostelach, a pan Roman próbuje doprowadzić dom do stanu używalności. W tym samym czasie sąd podjął decyzję o odebraniu dzieci.\n- Żona zgłosiła to do opieki społecznej o pomoc natychmiastową, bo dzieci były na zewnątrz, pod zadaszeniem, w wózku, niesamowita ulewa. Przyjechał samochód i zabrali żonę do ośrodka interwencji kryzysowej - opowiada z kolei pan Roman.\nReporter: Złożyła. Rozumiem, że nie informowali o tym pani wcześniej?\n- Państwo Kwiatkowscy z różną częstotliwością, ale korzystali tutaj z pomocy społecznej, była i jest prowadzona praca socjalna z rodziną, ponieważ są problemy zawodowe, występuje tam bezrobocie jednego z członków rodziny, wielodzietność - tłumaczy Agnieszka Maciejowicz.


Co nas drażni w internecie - internetSTANDARD - e-commerce, marketing, social media, szkolenia\tFacebook\nCo nas drażni w internecie\n29.07.2009, godz. 17:20\tŁańcuszki szczęścia, wirusy, programy szpiegujące, brak polskich znaków w e-mailach... A co Ciebie drażni w sieci? Netia prezentuje wyniki badania na temat zachowań polskich internautów pt."Mądry internet".\nCelem badania pt. "Mądry internet", które w maju na zlecenie Netii przeprowadziła firma MillwardBrown SMG/KRC było stworzenie obrazu aktywności online polskich internautów oraz zbadanie ich opinii, dotyczącej różnych zachowań w sieci.\nOkazuje się, że użytkownicy internetu w Polsce zdecydowanie negatywnie oceniają przede wszystkim zamieszczanie wirusów i programów szpiegujących w poczcie elektronicznej i na stronach internetowych (zdeklarowało tak 98% respondentów), a także pojawianie się w sieci oszczerstw i pomówień wobec osób prywatnych (88% wskazań). Internauci potępiają również umieszczanie bądź rozsyłanie niesprawdzonych lub mylących informacji, dotyczących medycyny i leków (86%) oraz umieszczanie danych osobowych i zdjęć bez zgody zainteresowanych (85%). Za negatywne zjawisko związane z internetem uznano także zamieszczanie mogących wprowadzić w błąd informacji o produktach (75%), usługach oraz danych encyklopedycznych (66%).\nW internecie powszechnie spotykamy się też z nieprawdziwymi informacjami, dotyczącymi znanych osób oraz wielu dziedzin codziennego życia (m. in. zdrowia i urody, ekonomii i finansów). Ponad połowa badanych została wprowadzona w błąd nieprawdziwą informacją o osobach show-biznesu i sportowców (58%) oraz polityków (52% wskazań).\nZachowania oceniane najbardziej negatywnie nie są jednak uważane za bardzo częste. Internauci najczęściej spotykają się bowiem z rozsyłaniem materiałów promocyjnych (88%), brakiem polskich znaków (68%), czy też błędami ortograficznymi i interpunkcyjnymi (63%). Z wirusami często ma do czynienia prawie jeden na czterech respondentów, a 30% badanych znajduje w sieci nieprawdziwe, bądź mylące informacje z różnych dziedzin.\nLiderem w zestawieniu zjawisk uciążliwych (opracowanych na zasadzie iloczynu częstości występowania i budzenia negatywnych odczuć) są popularne "łańcuszki", a tuż za nimi znajduje sie umieszczanie w internecie treści niezgodnie z zasadami polskiej ortografii i interpunkcji. Za szczególnie drażniące Polacy uznają również rozsyłanie niezamówionych materiałów promocyjnych oraz umieszczanie wulgaryzmów w internetowych wypowiedziach.\nZapraszamy do udziału w sondzie: Co Cię najbardziej drażni w internecie?\nŹródło: Netia\t×


RECENZJA: Frontal Cortex „Passage” – Geek Factor\nThrash, death, black, groove, progresja, psychodelia, heavy, power i wiele, wiele innych gatunków, podgatunków, a jeszcze chyba więcej odstępstw od utartych schematów. Fakt, jednoznaczne określenie gatunku, w którym obraca się zespół bywa częstokroć łatwe. Weźmy na przykład taki Overkill rodem z New Jersey. Goście naparzają rasowy thrash, z bardzo niekiedy wychodzącymi na powierzchnię, punkowymi korzeniami. I wszystko jasne, wątpliwości brak. Ale weźmy pochodzący z Olsztyna (tego na Warmii) zespół Frontal Cortex i już tak łatwo z etykietą nie jest. Rock/metal progresywny? Hard rock? Alternatywa? Etykiety, etykietki, pierdółki, cuda i wianki. Co więc właściwie słuchacz znajdzie na debiutanckim długograju grupy – „Passage”?\nJeszcze w trakcie słuchania otwierającego album „Graceless” (wraz z poprzedzającym go intrem) pomyślałem sobie „no polski Tool, jak w mordę strzelił”. Te bębenki na początek przywodzące na myśl wstęp do „Eulogy” z „AEnima”, maniera wokalna Grzegorza Gołaszewskiego przywodząca na myśl Maynarda, ten okrzyk na koniec utworu jakby żywcem wyjęty z końcówki wspomnianego „Eulogy”, charakterystycznie dźwięczący bas, klimat utworu też jednoznacznie kojarzący się z dokonaniami Tool. W głowie zapaliła się lampka ostrzegawcza, że być może mam do czynienia z jakąś tanią, mało ambitną kopią Keenana i spółki. Jednakże dalsze obcowanie z tym materiałem przekonało mnie, że sprawy inaczej się mają. Na „Passage” słychać bowiem nie tylko echa Tool, ale i chociażby Anathemy w obecnym wcieleniu, czy rodzimego Riverside. Nawiązań pewnie znalazłoby się więcej. Albo więc chłopaki z Olsztyna zrzynają od wszystkich jak leci, albo po prostu inspirują się innymi i w takich właśnie rejonach tworzą. Jestem przekonany, że mamy tu do czynienia z drugą opcją, że to właśnie im w duszy gra, co próbują – z powodzeniem – przekazać słuchaczowi za pomocą zawartych na „Passage” dźwięków. A dźwięki te są zaiste wyborne.\nCałość skomponowana jest z bardzo dużym wyczuciem, poszczególne partie doskonale ze sobą współgrają, nie odnosi się wrażenia, że jakieś dźwięki znalazły się tu przez przypadek. Jak na debiut, materiał ten brzmi wyjątkowo dojrzale i przemyślanie. Nie mamy tu do czynienia z niejednokrotnie widocznym, lub raczej słyszalnym, swoistym syndromem pierwszej płyty, na którym artyści szukają jeszcze ewidentnie swej muzycznej tożsamości. Na „Passage” słychać doskonale, że poszukiwania skończyły się w sali prób, a finalny produkt jest spójny, konkretny i zgodny z założeniami specyfikacji. 😉 Nie zamierzam tu nawet wyróżniać jakiegoś konkretnego utworu, bo wszystkie trzymają równy poziom. Wyróżnienie jednego byłoby niesprawiedliwością wobec pozostałych. 😉\nTo co zawsze będę postrzegał jako zaletę płyty, to umiejętność zbudowania odpowiedniego klimatu, nastroju. Owszem, lubię czasem agresywną i powalającą jak sierpowy Tysona młóckę pokroju „Dark Days Of The Soul” Voidhanger, ale od form bardziej progresywnych oczekuję, że urzeką mnie właśnie klimatem. Jeśli dźwięki skłaniają mnie ku temu, by zamknąć oczy, dać się ponieść, wznieść ponad zgiełk i rutynę codzienności, odpłynąć gdzieś, to o takiej płycie będę się wyrażał bardzo ciepło. I tak jest w przypadku tego materiału, obdarzonego nieco zamyślonym, momentami niepokojącym, momentami onirycznym, czasem też lekko zezłoszczonym nastrojem. Żeby jednak docenić wszystkie zalety „Passage” trzeba temu albumowi poświęcić trochę czasu, przesłuchać go parę razy, by wyłapać wszystko, co ma słuchaczowi do zaoferowania. A jest tego dużo więcej, niż tylko ukłony w stronę Tool.\nRzucam tymi superlatywami na lewo i prawo, czy jest się zatem do czego przyczepić? Nie byłbym sobą, gdybym tego nie zrobił, choć uprzedzam, że są to uwagi bardzo subiektywne. Po pierwsze materiał ten zasługuje na odrobinę lepsze brzmienie. Żebym nie został źle zrozumiany – jest naprawdę dobrze, ale momentami mam wrażenie, że trochę mało selektywnie, jakoś tak… płaskawo. Cóż, to debiut, wierzę, że w przyszłości będzie tylko lepiej. Uważam też, że czasem wokal jest nadto schowany pośród dźwięków instrumentów. Grzegorz ma naprawdę przyjemnie brzmiący, klimatyczny głos (i nie są to pochwały na wyrost, słyszałem na żywo, więc wiem), toteż przydałoby się, moim zdaniem, nieco lepiej go wyeksponować. I jeśli już przy wokalu jesteśmy, to słychać momentami dość wyraźny akcent w języku angielskim, w którym napisane zostały teksty utworów. Ale tym się specjalnie nie sugerujcie, ja mam na tym punkcie prawdziwego pier…ca, chciałbym żeby wszyscy mówili jak native speakerzy. 😛\nPodsumowując, „Passage” to niezwykle udany, doskonale zagrany i bardzo klimatyczny debiut. Frontal Cortex należą się ogromne brawa za tak dojrzały i przemyślany materiał. Drobne braki produkcyjne nie są w stanie tego doskonałego wrażenia zepsuć. Inspiracje zespołu słychać bardzo wyraźnie, ale zdecydowanie nie jest on bezmyślnym klonem, słychać tu własną tożsamość i muzyczny pomysł na siebie. Gorąco Wam ten album polecam.\nGatunek: Rock/metal progresywny… chyba 😛\nGrzegorz Gołaszewski wokal, gitara basowa\nŁukasz Gołaszewski gitara\nRafał Piegat gitara\nBartosz Kukuć perkusja\nOne thought on “RECENZJA: Frontal Cortex „Passage””\nNie zgadzam się troszeczkę że brzmienie jest płaskie, słychać dobrze i na słuchawkach (striming) i w zaciszu domowym co jak dla mnie świadczy o bardzo wyważonym miksie. Pozdrawiam.


Zespoły Egzemplarz Wrocław Rock Portal\nOleśnica | dodał: d0ti, dnia: 2011-05-26\nEgzemplarz – to zespół Rockowy składający się z sześciu nietuzinkowych muzyków, o nieograniczonej wyobraźni i wielkiej pasji.\nProjekt powstał spontanicznie, bez większych formalności, mniej więcej na przełomie 2010/2011 roku, z inicjatywy dwóch gitarzystów Adriana Morawskiego i Marcina Klimkiewicza, którzy wcześniej razem walczyli o przetrwanie. Po kilku nieudanych zespołach muzycznych, dwóm muzykom przez przypadek nową nadzieję daje Rafał Morawski (Tato Adriana), który swoim głosem wprowadził nową barwę i koncepcje, dzięki czemu po niedługim namyśle powstaje nowy projekt, w którym również śpiewa Adrian. Cel projektu jest bardzo jasny - muzycy poprzez własne kompozycje i teksty, które nie zawsze są politycznie poprawne, chcą w prosty sposób przekazać swoje indywidualne odczucia na otaczający ich świat.\nPo niedługim czasie, do zespołu dołącza rodzeństwo, które miało już do czynienia z Adrianem i Marcinem w poprzednim zespole „Przestrzeń”, aktualnie także muzycy zespołu Bethel: urocza basistka Magdalena Dachowska, która wprowadza stoicki spokój i szalony perkusista Robert Dachowski, który niczym prócz muzyką nie żyje. Do zespołu dołącza także pozytywnie pokręcony Kamil Kawa który nigdy nie opuścił żadnej z prób zespołu, dzięki czemu zostaje on pełnoprawnym członkiem zespołu i zasiada za „instrumentami przeszkadzajkowymi”.\nZespół tworzy muzykę z wielkim zamiłowaniem, nie starając się w żaden sposób ograniczać stylistycznie do jednego gatunku muzycznego, dzięki czemu swobodnie realizują swoje pomysły, a efekty można przesłuchać na Płycie Demo z 2011 r. które zawiera cztery utwory.\nMiasto działalności: Oleśnica\nStrona www MySpace: www.myspace.com/egzemplarz\nCzłonkowie zespołu: Adrian 'Aduś' Morawski- gitara, wokal\nRafał 'Fragles' Morawski - wokal\nMarcin 'Mrówa' Klimkiewicz - gitara\nMagdalena 'Madzióh' Dachowska - gitara basowa\nRobert 'Bercik' Dachowski - perkusja\nKamil 'Kawa' Kawa - przeszkadzajki


Pięciogwiazdkowe hotele 5gwiazdkowy.pl Pięciogwiazdkowe hotele w Polsce rezerwowane online. Informacje o luksusowych obiektach w polskicj miastach i kurortach. Hotelowe rezerwacje z wykorzystaniem sieci internetowej oraz znanych i popularnych polskojęzycznych serwisów hotelowych. Hotel 5 gwiazdkowy.\nHotele w Warszawie hotelewarszawy.pl Rezerwowanie miejsc noclegowych w Warszawie drogą online umożliwia nam prostą i konkurencyjną cenowo sposobność wybrania apartamentu hotelowego. Korzystanie z porównywarki hoteli jest całkiem gratisowe.\nKurs złota cenazlota.com.pl Bezpieczeństwo transakcji, cena zakupu i czas dostawy to najistotniejsze czynniki warte sprawdzenia przy kupowaniu sztabek i monet ze szlachetnych kruszców. Wartość monet i sztabek inwestycyjnych jest zależna od aktualnej ceny giełdowej szlachetnych kruszców. Złoto - aktualna cena.\nKosmeceutyki Luminesce Niesamowicie skuteczne preparaty firmy Jeunesse. Najlepszy sposób na naturalne odmładzanie organizmu oraz na skuteczne poprawienie wyglądu. Poznaj wysokiej jakości kosmeceutyki oferowane przez Jeunesse. Luminesce Jeunesse\nWypadek na chodniku Odszkodowania Odszkodowania wypłacane z polisy ubezpieczeniowej sprawcy. Odpowiedzialność cywilna w wypadkach na chodniku, wypadkach komunikacyjnych i podczas prac w rolnictwie. Skuteczne dochodzenie roszczeń odszkodowawczych. Odszkodowania chodnikowe.\nHotele online hotelez.pl Porównanie cen pokoi hotelowych w serwisach rezerwacyjnych. Selekcja apartamentów, pensjonatów i hoteli w obiektach hotelowych poprzez net umożliwia porównanie kilku ofert i zarezerwowanie korzystnej cenowo propozycji.\nWyjątkowe prezenty birthdaybox.pl Prezenty niespodzianki na różne okazje. Niepowtarzalny upominek dla kobiety i mężczyzny. Boxy z ciekawą zawartością.


Sarbinowo - Apartament Sosnówka Sarbinowo - Apartament Sosnówka\nSarbinowo - idealne miasto na wypoczynek\nSarbinowo jest to mała miejscowość, która jest położona nad Bałtykiem w powiecie koszalińskim. Posiada rewelacyjnie rozwiniętą bazę wypoczynkową, gdzie można odszukać wiele atrakcji dla dorosłych i dzieci, restauracji, smażalni ryb czy barów. To, co może wyróżniać Sarbinowo na tle innych miejscowości, to zdecydowanie nowoczesna promenada, biegnąca tuż nad plażą. Dawniej, w miejscu gdzie znajduję się aktualnie deptak, w 1910 r. stał mur oporowy, który miał ochraniać brzeg morski przed niszczącym działaniem wody. Przyjeżdżając tu warto udać się na dłuższy spacer lub wyprawę na rowerach.\nSarbinowo i jego okolica - to ogrom atrakcji\nSarbinowo proponuje urlopowiczom nie tylko przepiękną piaszczystą plażę jak i mnóstwo atrakcji dla całych rodzin, ale także historyczne zabytki, takie jak np: najstarszy w Sarbinowie efektowny neogotycki Kościółek Wniebowzięcia NMP z 1856 r., czy drewniana chałupka rybacka z 1804 r. Dla osób lubiących aktywny wypoczynek, znajdziemy tu szlaki turystyki rowerowej i pieszej, prowadzące do okolicznych miasteczek takich jak: Unieście, Mielno jak i Gąski. W niedalekiej odległości od Sarbinowa, zwolennicy świetniej przygody oraz adrenaliny znajdą tu Park Linowy Tukan, jest to świetna propozycja dla rodzin z dziećmi. Ten park oferuje nam ponad 110 atrakcji na 7 różnorodnych trasach.\nSarbinowo - jak nocleg, to tylko tu\nW ostatnim czasie Sarbinowo rozwinęło się dość szybko. Budują się tutaj piękne hotele, pensjonaty i apartamenty sarbinowo.pl , jednak przeważają tu w dużej mierze domki letniskowe. Zaletą Sarbinowa jest to, iż dużo domów, kwater, pensjonatów, czy domków letniskowych polecających noclegi, usytuowanych jest blisko morza, przy plaży. Właśnie dlatego odpoczywający tu wczasowicze są w stanie zachwycać się widokiem Morza Bałtyckiego z okien swoich pokoi. Tak naprawde każdy, chcący wyciszyć się od szumu miasta, odnajdzie tutaj coś dla siebie.\nCzy w miejscowości Niechorze znajduje się latarnia morska?\nTak. Latarnia morska znajduje się w Niechorzu i jest dostępna dla odwiedzających, którzy mają możliwość wejścia na nią za drobną opłatą. Z tej konstrukcji rozpościera się przepiękny widok na morze, wybrzeże oraz na Niechorze i sąsiadujące miasteczka. Jest to ciekawa lokalizacja godna uwagi.\nGdzie możemy smacznie zjeść na terenie Niechorza?\nNiechorze jest to atrakcyjna miejscowość turystyczna, która ma bardzo dużo do zaoferowania swoim urlopowiczom, pod względem gastronomii. Znajdują się tutaj liczne lokale serwujące smaczne oraz pożywne potrawy. Nie można również narzekać na brak lokali i stoisk z przekąskami i posiłkami typu fast-food.\nCzy w Niechorzu znajdę ciekawe miejsca noclegowe?\nNiechorze to miejscowość mogąca się pochwalić niezwykle rozległą ofertą noclegową. Ludzie odwiedzający tą miejscowość, mogą wybierać spośród wielu hoteli, pensjonatów, ośrodków wczasowych z domkami, domków letniskowych oraz pól namiotowych. Każdy bez trudności znajdzie miejsce dostosowane do indywidualnych potrzeb.\nGdzie położone jest Niechorze?\nNiechorze to nieduża miejscowość położona nad Bałtykiem w woj. zachodniopomorskim. Nie powinno więc nikogo dziwić to, że cieszy się popularnością wśród turystów w porze letniej. W okolicy Niechorza znajdują się inne ciekawe miejsca, takie jak między innymi Trzęsacz czy też Rewal. Niechorze jest również położone w pobliżu Pobierowa i Pogorzelicy.


Badanie GfK: Polaków najbardziej irytowały maseczki, zamknięta gastronomia i turystyka | Horecanet.pl\nBadanie GfK: Polaków najbardziej irytowały maseczki, zamknięta gastronomia i turystyka\nFirma badawcza w najnowszej fali raportu „Corona Mood” postanowiła sprawdzić, które z ograniczeń irytowały nas najbardziej. Największa grupa badanych wskazała na noszenie maseczek. Wyraźnie mniejszy odsetek wśród największych uciążliwości wymienił m.in. zamkniętą gastronomię, ograniczenia w handlu i konieczność zdalnej edukacji.\nWraz z wybuchem pandemii w życiu Polaków pojawił się szereg ograniczeń. Część z nich towarzyszy nam nieustannie, a niektóre wprowadzane są terminowo, w zależności od liczby zakażeń i sytuacji w szpitalach. GfK sprawdziła, które z obostrzeń irytują nas najbardziej i poprosiła Polaków o wytypowanie trzech największych ich zdaniem uciążliwości związanych z „nową rzeczywistością”.\nZdecydowanie najwięcej badanych (48 proc.) wskazało na konieczność noszenia maseczek. Zakrywanie nosa i ust obowiązuje od marca ubiegłego roku i wprowadzany jest w różnym zakresie, w zależności od nasilenia pandemii. Dziś wiele wskazuje na to, że obowiązek ten pozostanie z nami jeszcze przez co najmniej kilka miesięcy. Według najnowszych prognoz Ministerstwa Zdrowia maski w przestrzeniach zamkniętych będziemy nosić do końca wakacji, a być może znacznie dłużej. Termin w którym przestaną być one konieczne w dużej mierze zależeć będzie bowiem od stopnia zaszczepienia populacji.\nGastronomia, turystyka, spotkania\nTo, że maseczki nas irytują, nie oznacza wcale, że uznajemy je za niepotrzebne. Większość Polaków solidarnie dostosowuje się do obowiązujących norm sanitarnych. Ale każdy tęskni już za „starą normalnością”, bez masek, limitów i ograniczeń. Pełną akceptację pandemicznych obostrzeń z pewnością hamują także nieustannie zmieniające się zasady, za którymi często ciężko nadążyć. Dlatego tak ważna pozostaje edukacja i uświadamianie, dlaczego warto nosić maski ochronne. Jakie korzyści przynosi to nie tylko nam samym, ale także całej populacji – podkreśla Dominika Grusznic-Drobińska, dyrektor ds. Marketing & Consumer Intelligence w GfK.\nW drugiej kolejności za największą uciążliwość Polacy uznali ciągłą obecność w mediach tematów związanych z pandemią. Jak wynika z danych GfK, jest to irytujące aż dla 36 proc. badanych. Na kolejnych pozycjach uplasowały się ograniczenia w gastronomii (29 proc.), zamknięta turystyka i możliwość spotkań towarzyskich (27 proc.), a także ograniczenia w handlu (24 proc.).\nBardzo wyrównane wyniki pokazują, że w czasie pandemii nie było jednego, głównego czynnika, który irytował nas w sposób szczególny. Niektórzy najbardziej tęsknili za rozrywką. Inni za możliwością odwiedzenia restauracji, a jeszcze innych denerwowały limity ilościowe i zamknięcie wielu gałęzi handlu. Co ciekawe znacznie mniej wskazań uzyskała np. edukacja zdalna, którą wybrało zaledwie 19 proc. badanych. Biorąc pod uwagę skalę publicznej dyskusji na ten temat, można było oczekiwać wyższego miejsca w zestawieniu – mówi Dominika Grusznic-Drobińska.\nWedług badania GfK w czasie pandemii dla Polaków najmniej irytująca okazała się konieczność spędzania większej ilości czasu z bliskimi i współlokatorami (5 proc.). Także przebieg procesu szczepień i ograniczenie praktyk religijnych – obie kwestie wytypowało po 7 proc. badanych.\nTaggedbiznesbrog b2bgfkhorecahorecanetNowości Gastronomiczneświat hotelizamknięta gastronomia