zajawki biblijne: sierpnia 2015\nA anioł jej powiedział: Nie bój się, Mario, bowiem znalazłaś łaskę u Boga.\nŁuk. 1,30 NBG\nMożna czytać pewien tekst wiele razy, aż w końcu za którymś razem dostrzec zupełnie coś innego. Tym razem dostrzegam, że faktycznie nie mam pojęcia, co Maria znalazła u Boga. Łaskę? To jakieś abstrakcyjne pojęcie. Potocznie: wiadomo, łaskę można komuś zrobić, robiąc dla niego coś ekstra, coś dodatkowego, włożyć jakiś dodatkowy wysiłek z naszej strony. Ale czy o to samo chodzi w Biblii?\nDefinicja z Wikipedii mówi: w teologii rozumiana jako dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą. Łaska może dotyczyć życia duchowego lub materialnego. W języku potocznym przez łaskę rozumie się wyświadczenie komuś przysługi, dobry czyn, którego nie miało się obowiązku spełnić*.\nŚledząc kontekst występowania tego słowa w rozmaitych tekstach** widzę, że tłumaczone jest to czasem też jako wdzięczność, ale jeśli w to miejsce wstawić pojęcie "łaska, czyli coś, czego nie musiałeś dostać, ale dostałeś to z jego dobrej woli/serca" - ma to sens. Czyli w tym konkretnym przypadku, cytowanym powyżej wersecie, byłoby to: Anioł powiedział jej: Nie bój się, Mario, bo znalazła się u Boga łaska dla ciebie, czyli coś, co dostaniesz dodatkowo, z Jego dobrego serca/woli, chociaż wcale tego dostać nie musiałaś, nie należało ci się.\nWiedząc o tym, tym większa nasza wdzięczność dla Boga, za to co nam daje, chociaż wcale nie musielibyśmy tego dostać.\n* - Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81aska.\n** - Zobacz: http://biblia.oblubienica.eu/wystepowanie/strong/id/5485.\nSługa-niewolnik czy ulubieniec-pupilek?\nUjął się za Izraelem, sługą swoim, pomny na miłosierdzie\nŁuk. 1,54 BW\nWiele razy Nowy Testament mówi o sługach. W niektórych momentach jest to uzasadnione, ponieważ z kontekstu wynika, że mowa o sługach jako o pracownikach, służących. Natomiast zaciekawiło mnie, czy zawsze tak jest? Nawet jeśli ktoś nazywa siebie samego "sługą Boga", albo ktoś inny zostaje nazwany "sługą Boga"?\nŁuk. 1,54 - W oryginalnym języku, greckim, zostało tutaj użyte słowo "pais", które oznacza, z tego co widzę*: chłopiec, ulubieniec: Ujął się za Izraelem, chłopcem Jego, aby zostało przypomniane miłosierdzie (PD). "Chłopiec" w takim znaczeniu, jakim my używamy to słowo dzisiaj. Czyli czasami czyjś syn, czasami czyjś ulubieniec, czasami dziecko, czasami stanowisko w pracy, jak np. chłopiec hotelowy. Jest wiele takich wersetów, które mówią o "słudze" w polskich tłumaczeniach, natomiast w Przekładzie Dosłownym mowa o "chłopcu": Mat. 8,6-13, Mat. 12,8 - przepowiednia Izajasza o Jezusie, etc.\nŁuk. 12,47 - "doulos", czyli niewolnik**, służący, najczęściej spotykane w Nowym Testamencie znaczenie. Ktoś, kto usługuje. Może nawet nie żądając zapłaty. Robi to, bo... i tutaj powodów można by chyba wymienić dużo. Najczęściej kojarzy się nam to z byciem niewolnikiem, służącym, z musu. Bo ktoś sobie takiego służącego kupił. Ale byli też tacy, którzy zostawali u dobrego właściciela, pana na włościach, bo tam było im najlepiej. I dalej służyli, sprawiali, że komuś innemu łatwiej było żyć.\nJest też sługa-diakon: A kiedy usiadł, zawołał Dwunastu i mówi im: Kto chce być pierwszy, niech będzie ostatnim z wszystkich i niech usługuje wszystkim (Mar. 9,35 BP). Tutaj jestem nieco rozdarty, bo widzę, że jest jakaś różnica między sługą-służącym-niewolnikiem a sługą-służącym-usługującym i z kontekstu*** nijak nie mogę wyłapać tej różnicy. Teoretycznie, gdy Jezus mówił o byciu "sługą" dla innych, jak w cytacie powyżej, używał słowa "diakonos". Podobnie Paweł używał tego słowa w odniesieniu do Jezusa w liście do Rzymian, tak samo nazwał siebie "posługującym" w sposób stosowny do darów/talentów, które otrzymał od Boga, i danych możliwości: ... posługującym zostałem według daru łaski Bożej, danej mi według działania Jego mocy (Ef. 3,7 PD).\nTyle że wg Ewangelii Mateusza Jezus użył słowa sługa-niewolnik także w odniesieniu do traktowania siebie nawzajem: Jeśli ktoś z was chciałby być wielki między wami, niech będzie waszym sługą-usługującym. A jeśli ktokolwiek chciałby być między wami pierwszy / przed wszystkimi - niech będzie waszym sługą-niewolnikiem (Mat. 20,26-27 PD). Hm, a może jest w tym nawet jakiś głębszy sens? W sensie: kto chciałby "być lepszy" od innych - niech pomaga każdemu, niech usługuje. A jeśli ktoś chciałby być tą pierwszą osobą, najważniejszą - wtedy nawet zwykłe "usługiwanie" to za mało, wtedy trzeba stać się "niewolnikiem" pozostałych - zrzec się wszystkiego - prywatności, przychodów, żyć tylko z tego, co się dostanie od osób, którym się służy, i służyć im najlepiej jak się tylko potrafi, o każdej porze dnia i nocy, z pełnym poświęceniem? To miałoby nawet jakiś sens...\n[dopisane jakieś trzy tygodnie później, przy okazji pisania innego postu:]\nNawiązując do pytania, które zadałem sobie jakiś czas temu: czy chodzi o służbę niewolniczą, służalczą, o bezrozumne wykonywanie poleceń, czy może coś w rodzaju dozowanej, pedagogicznej opieki nad tymi, którzy tego potrzebują? To samo pytanie jest tutaj: jakiego rodzaju służbę pełnili ci ludzie, która została zauważona/dostrzeżona przez Jezusa? [Mowa tutaj o liście do Tiatyry] W greckim oryginale zostało użyte słowo "diakonia". Wg dociekań z tamtego posta tego określenia użył Jezus w stosunku uczniów, gdy mówił im, że jeśli ktoś chciałby być "przodownikiem" w grupie, powinien służyć/diakonia innym. Usługiwać. Tak jak Jezus. Tzn. - umyć, gdy tego potrzeba, dać jeść, gdy sami nie potrafią sobie poradzić, ochronić przed burzą, nauczyć czegoś nowego, objaśnić to, czego do tej pory nie rozumieli. Widzę tu więc, że jest to jak bycie rodzicem dla swojego dziecka - pomaganie mu i ochrona go, by lepiej wrosło w ten świat i by w przyszłości lepiej sobie poradziło.\nTak więc reasumując - gdy w Biblii przeczytamy o "słudze", o tym, że Jezus był sługą, że apostoł Paweł był sługą, albo że pradziad Żydów - Dawid - również był sługą - nie zawsze znaczy to to samo. Nie zawsze chodzi o niewolnika. Czasami jest to chłopiec-ulubieniec (jak w przypadku pierwszego tekstu w niniejszym poście), czasami chodzi o kogoś usługującego z własnej woli, wciąż jednak z zachowaniem pewnego dystansu, swojej prywatności etc. Polskie tłumaczenia najczęściej wszystkie trzy słowa tłumaczą jako jedno. Któreś z nich się czasem wyrwie i przetłumaczy "niewolnika" dosłownie. Czy jest to zrobione z sensem czy nie - nie wnikałem. Dobrze jest jednak, przy kluczowych zagadnieniach, jeśli się czyta Biblię samodzielnie, sięgnąć do Przekładu Dosłownego: http://biblia.oblubienica.eu/, opartego bezpośrednio na greckim oryginale, pokazującego tłumaczenie słowo po słowie, razem z możliwością podejrzenia, w jakich innych sytuacjach dane słowo zostało użyte i jaki jest właściwy jego kontekst.\n* - Źródło: http://biblia.oblubienica.eu/wystepowanie/strong/id/3816.\n** - Źródło: http://biblia.oblubienica.eu/wystepowanie/strong/id/1401.\n*** - Źródło: http://biblia.oblubienica.eu/wystepowanie/strong/id/1249.\nAutor: maruch o 12:34 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nNie ma nic niemożliwego u Boga / Fantazja w Apokalipsie?\nŁuk. 1,37 BT\nWszyscy znają ten tekst, słowa wypowiedziane przez Marię. Jego puenta pojawia się w Biblii parę razy. Tymczasem trzeba uzupełnić, że oryginalnie napisane jest: Gdyż nie będzie niemożliwe u Boga, cokolwiek wypowie (PD).\nCzyli - cokolwiek On wypowiedział, to nawet jeśli wydaje się to nieprawdopodobne - tak właśnie się stanie. Tak było z dzieckiem Abrahama i Sary, które poczęli mając koło stu lat, tak było z bezpłodną Elżbietą, która urodziła Jana Chrzciciela, tak było z Marią-dziewicą, która urodziła Jezusa. I tak samo - jeśli coś jest napisane w Biblii, że tak się stanie, to tak będzie. Bo Biblia jest słowem Boga, danym nam między innymi jako instrukcja tego, jak żyć: ... od niemowlęcia Święte Pisma znasz, mogące obdarzyć cię mądrością i zbawieniem/wyzwoleniem, przez wiarę w Pomazańca/Chrystusa Jezusa; każde Pismo natchnione przez Boga / Bogiem i korzystne do nauki, do przekonania/wykazania, do poprawy/wyprostowania karności/dyscypliny ku usprawiedliwieniu [biblijny sens słowa sprawiedliwość = wiara], aby człowiek Boga był w pełni gotowy do każdego dobrego czynu, który jest zakończony [w sensie czyn = zakończenie wiary, efekt wiary - tak to odbieram] (2 Tym. 3,15-17 PD).\nJest to jednak też słowo, które dotyczy historii - zarówno tej, która była, jak i tej, która jest przed nami. A skoro jest to słowo, które On już wypowiedział, to znaczy, że prędzej czy później tak się stanie. To tak, jak ze stworzeniem świata - Bóg wypowiedział, i świat się stał. W sensie - zaczął istnieć.\nChcę więc tutaj nawiązać też do Księgi Apokalipsy, bo w zasadzie brzmi ona dla nas jak jakaś czarna magia. Mowa tam o rzeczach, które się staną, które będą miały miejsce. O rzeczach, które Bóg już wypowiedział. Czyli nie ma odwołania - one będą. Brzmią one dziwne, abstrakcyjnie. Po pierwsze - bo dotyczą przyszłości, co w samo sobie dla nas jest już abstrakcją (bo nie napisał tego Nostradamus?...), a po drugie - bo zostały spisane punktem widzenia człowieka sprzed dwóch tysięcy lat, który posługiwał się językiem, porównaniami i określeniami, które znane były w tamtym czasie. Dziś pewnie użylibyśmy innych określeń. Może. Gdybam.\nTak czy siak - cokolwiek w Księdze Apokalipsy jest napisane - nie jest to jakaś poezja, fantazja, fikcja. To słowo, które Bóg wypowiedział. To wydarzenia, o których Bóg nas uprzedza. Dobrze więc jest tę księgę znać i pamiętać: Błogosławiony/szczęśliwy, który to czyta i słucha słów tego proroctwa trzymający się tego, co w nim zapisane, bo pora jest już bliska (Obj. 1,3 PD).\nAutor: maruch o 10:23 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Apokalipsa, zajawki własne 2015\nWnikliwa Ewangelia Łukasza, 1.2., Maria i Gabriel\nKiedy Elżbieta była w szóstym miesiącu ciąży, anioł/posłaniec Gabriel został wysłany od Boga do pewnego miasta w Galilei, o nazwie Nazaret, do pewnej dziewicy, Marii, zaręczonej z Józefem, mężczyzną z rodu Dawida. Anioł przyszedł do niej i powiedział:\n- Bądź pozdrowiona, ty, która otrzymałaś łaskę! Pan jest z tobą, błogosławioną/wysławianą między kobietami!\nTa zakłopotała się słowami anioła i rozmyślała, co niby to pozdrowienie/powitanie miało oznaczać. Ale anioł kontynuował:\n- Nie obawiaj się, Mario, ponieważ znalazłaś łaskę u Boga: zajdziesz w ciążę i urodzisz syna, i nazwiesz go Jezus. Będzie on kimś wielkim, i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego pradziada, Dawida. Zostanie on królem/władcą nad domem Jakuba, aż po wieczne czasy, a jego królestwu/panowaniu nie będzie końca.\nMaria powiedziała do anioła:\n- Jak to się ma stać, skoro nie byłam jeszcze [w sensie seksu] z mężem?\n- Duch Święty przyjdzie na ciebie - odpowiedział anioł - i przykryje cię moc Najwyższego. Dlatego dziecko, które urodzisz, będzie święte, i będzie nazwane Synem Boga. Twoja krewna, Elżbieta, też oczekuje syna. Tak, w swoim starym wieku. Co nazywana była bezpłodną. Teraz jest już w szóstym miesiącu. Bo nic nie jest niemożliwe dla Boga, cokolwiek On wypowie.\n- Widzisz, ja jestem wierną służką Boga / jestem kobietą posłuszną Bogu. Niech więc stanie się ze mną tak, jak powiedziałeś - po czym anioł ją opuścił.\nna podstawie: Łuk. 1,26...38\nAutor: maruch o 09:34 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nDobrzy i źli wg Marii\nA Maria powiedziała: Chwali moja dusza Pana; i rozweselił się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu (...) gdyż Potężny uczynił mi wielkie rzeczy, a Jego Imię święte. Jego też miłosierdzie dla rodu bojących się Go pokoleń. Sprawił panowanie Jego ramieniu, rozproszył pysznych w zamysłach ich serca; powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył. Łaknących nasycił dobrami, a tych, którzy się bogacą odesłał jako bezwartościowych.\nŁuk. 1,46-53 NBG\nGeneralnie widać, że wg Marii tutaj: władcy są źli i dobrze, że Bóg pozdejmował ich z tronów. Bogaci są źli, i dobrze że odeszli z pustymi rękoma. Rozumiem, że to typowa kobieta była, zachwycała się silnym męskim ramieniem, a władców i bogatych - wszystkich razem wrzuciła do jednego worka, uogólniając niebotycznie.\nNie podoba mi się to, co Marii podobało się bardzo. Bo przecież nie każdy władca jest zły, nie każdy wykorzystuje swoją władzę, są tacy, którzy są bardzo dobrymi zarządcami.\nBogaty - jeśli przyszedł i chciał więcej, mimo że bogaty, to może i racja, że odszedł z niczym. Ale jeśli przyszedł po zbawienie albo uzdrowienie, a odszedł z pustymi rękami - to co, ma cierpieć, bo bogaty? Generalnie nie powinno się robić różnicy między ludźmi, czy ktoś jest bogaty czy biedny, czy to prezes czy operator maszyny. Wszystko zależy od tego, w jaki sposób ludzie myślą, jak podchodzą do życia, i jak bardzo otwarci są.\nTymczasem wiele lat później Jezus takiej różnicy już nie robił. Rozmawiał zarówno z bogatymi, jak i biednymi. Nie odmawiał ludziom na wysokich stanowiskach w rzymskiej armii, czy nawet arcykapłanowi (Mat. 9,18), którzy przyszli do Niego prosić o uzdrowienie córki. A jeszcze później Ap. Jakub również napisał to w jednym ze swoich listów: Bracia moi, okazujcie waszą wiarę w Pana naszego Jezusa, uwielbionego Mesjasza, i nie czyńcie różnicy między ludźmi! Gdyby bowiem przyszedł na wasze zgromadzenie człowiek wspaniale ubrany ze złotym pierścieniem na palcu i wszedłby także biedak nędznie odziany, a wy spojrzawszy na ubranego wspaniale powiedzielibyście mu: Siądź tutaj, na pierwszym miejscu! - a biedakowi powiedzielibyście: Stój tam! albo: Siadaj u mojego podnóżka! - to czyż nie czynilibyście różnic między sobą i nie osądzali niesprawiedliwie? Słuchajcie, bracia moi umiłowani! Czyż Bóg nie wybrał tych, których świat uważa za biednych, na bogatych w wierze i na dziedziców królestwa obiecanego tym, którzy Go miłują? (Jak. 2,1-5 BP).\nTak więc to nie Maria, matka Jezusa, powinna być obiektem kultu. Ona popełniała błędy, jak każdy z nas. To Jezus jest wzorem do naśladowania.\nMój Zbawiciel - Zbawicielem był jeszcze zanim się urodził\nA Maria powiedziała: Chwali moja dusza Pana; i rozweselił się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu\nŁuk. 1,46-47 NBG\nMa tam miejsce długie przywitanie Marii, praktycznie dopiero co poczętej (wg zapowiedzi anioła Gabriela) z Elżbietą, będącą w ciąży już szósty miesiąc. Przywitanie pełne uprzejmości i pełne wyrażania radości wobec Boga. Nam czasem trudno jest pojąć taką sytuację. Dlaczego? Nie wiem, czy ktoś ma tak, że gdy się cieszy, to coś tam w środku jest strasznie szczęśliwe i aż prze do góry, chce śpiewać, podskakiwać. A jeśli zdamy sobie sprawę, że to coś, co nas właśnie uszczęśliwiło, zostało sprawione bezpośrednio przez Boga - jakiś prezent, wydarzenie, cokolwiek w tym stylu - to to coś w środku aż ma ochotę śpiewać dla Niego. I fajnie.\nNa co jednak chciałem zwrócić uwagę tutaj: jeszcze Jezusa nie było na świecie, a już Maria nazwała Boga Zbawcą. Nic dziwnego zresztą, bo i Dawid w swoich psalmach często Boga zbawcą nazywał. To znaczy, że zanim Jezus się w ogóle urodził, ludzie już na takiego zbawcę czekali. Dlaczego?\nSądzę, że dlatego, że głęboko w kulturze izraelskiej siedziała cała ich religia, ich tradycje, wywodzące się z różnych czasów, począwszy od wyjścia z Egiptu. To wydarzenie to było dla nich coś jak odzyskanie czy nabycie niepodległości. I wraz z rozwojem historii i kolejnymi mowami Mojżesza nabrano świadomości o istnieniu praw Boga, o błogosławieństwach i przekleństwach, i o tym, że przekleństwa były najczęściej skutkiem przekroczenia prawa nadanego przez Boga. I że za każde takie przekroczenie jest kara. Ciężkie życie.\nA potem, gdzieś tam w dziejach, zaczęto obchodzić Święto Pojednania. Było to święto przypadające raz w roku, gdy wszystkie grzechy całego ludu zostawały anulowane, zniwelowane, zresetowane, zapomniane. W tym dniu kapłan wchodził do Miejsca Najświętszego w świątyni, dokonywał pewnego rytuału, po czym "stan sumień" ludzi mógł być zresetowany, że tak to nazwę. Później tego samego rytuału dokonał Jezus, posługując się samym sobą, swoim ciałem (zamiast kozła, który był używany w świątyni), żeby dać ludziom możliwość zresetowania ich sumień na zawsze. Akurat dopiero co pisałem o tym, w poście [UKRYTA MANNA].\nTymczasem wygląda na to, że jeszcze zanim Jezus tego nie zrobił, ludzie już czekali na kogoś, kto ich uwolni od takiego rytuału, od tej konieczności resetowania sumienia co roku. Albo może od tych przekleństw będących skutkiem przekraczania prawa. Czyli czekali na ichniego Mesjasza. I o ile ogół ludzi wyobrażało sobie, że Mesjasz to ktoś, to pomoże im pozbyć się Rzymian z ich kraju, i kto będzie im rządził długo i szczęśliwie, o tyle - jak widać - znajdowały się jednostki, które widziały misję Mesjasza inaczej.\nTrochę to jest też tak jak dzisiaj - o ile ogół ludzi Boga łączy z niepochlebnymi wydarzeniami zachodzącymi w organizacji kościelnej, i na tym opiera swoją nie-wiarę w Niego, o tyle są jednostki, które potrafią to rozdzielić i w Boga wierzą całym sercem, niezależnie od tego, jakie "sensacje" serwuje im ich kościelna organizacja.\nApokalipsa, 33 - Ukryta manna; Czy wytłumaczony cud nadal jest cudem\nOpamiętaj się więc / zmień sposób myślenia, bo jeśli nie, to przyjdę do ciebie szybko/śpiesznie i będę walczył z nimi mieczem z moich ust. Kto ma uszy, niech wysłucha to, co Duch mówi zborom. Zwyciężającemu dam zjeść z ukrytej manny i dam mu kamyk biały, a na kamyku wypisane nowe imię, którego nie poznał nikt, tylko ten, który je przyjmuje.\nObj. 2,16-17 PD\nZwyciężający - notabene: nie zwycięzca! Czyli nie ten, co już wygrał, ale ten, co wygrywa cały czas. Przy czym - zgodnie z powiedzeniem: wynik pojedynczej bitwy nie świadczy o losach całej wojny. Czyli czasem może nam się zdarzyć coś przegrać, jakąś pojedynczą bitwę, albo przegrywać na jednym polu (w sensie, że może nie dajemy rady zwyciężać w jednej dziedzinie), ale grunt, żeby generalnie prowadzić bilans dodatni.\nZwyciężający dostanie więc coś z ukrytej manny. Co to jest ta manna? I dlaczego jest ukryta?\nPrzekład Dosłowny podaje inne znaczenie manny, zapewnie dosłowne tłumaczenie z hebrajskiego: "co to jest?". Tak. Wygląda na to, że nazwa "manna" oznacza "co to jest?". Czyli generalnie oni sami nie wiedzieli, co to jest. Mam tu na myśli: dostali coś do jedzenia, smakowało, chcieli więcej, ale co to właściwie było?... W Ew. Jana rozdział 6 Jezus, opowiadając coś tam Żydom, nawiązuje do starotestamentowej historii, w której Izraelici - za czasów swojej wędrówki po pustyni - dostawali mannę do jedzenia. Z nieba. Sama spadała. Mało tego - w piątki spadała podwójna ilość, żeby można było sobie nazbierać na sobotę (ichni sabat), do soboty się to nie popsuło, a w samą sobotę nic z nieba nie spadało. Dopiero w niedzielę, czyli w pierwszy dzień kolejnego tygodnia. Na tej podstawie Jezus tłumaczył ludziom, że mimo, że ich pradziadkowie dostawali mannę z nieba - i nie była to manna dawana przez Mojżesza, ale bezpośrednio przez Boga - tamto pokolenie wymarło. Ale On, stojący tutaj, też został dany z nieba, dla nich, jako Chleb, po skonsumowaniu którego nikt nie umrze. Czyli tamta manna była jak chleb dla nas dzisiaj, produkt codziennego spożycia. Jak ryż w Azji, jak kukurydza w Afryce, jak fast food w USA.\nPytanie: jak to jest możliwe, że coś do zjedzenia ot tak, po prostu, spadało z nieba? Jakieś bzdury to są, nikt normalny w to nie uwierzy. Moja odpowiedź: otóż już wiele razy przekonałem się, że coś, co jest opisane jako cud, faktycznie jest pewnym zjawiskiem przyrodniczym, które może zajść w pewnych okolicznościach. Może poruszę tę tematykę w osobnej serii. Czasami więc zdarza się, że Bóg - z racji tego, że to On jest Stworzycielem wszystkiego, Konstruktorem i Konserwatorem, co też pokazał Jezus, uciszając burzę z łodzi na środku jeziora - czasami więc zdarza się, że Bóg powoduje pewne przyczyny, by doprowadzić do zajścia określonego zjawiska przyrodniczego. Jeśli Izraelici przeszli suchą nogą przez Morze Czerwone - czy musi to być fikcja? Niekoniecznie.\nWisła w Grudziądzu podczas suszy, sierpień 2015\nW tej chwili poziom wody w Wiśle - największej polskiej rzece - w Warszawie wynosi 0,5 m, w Toruniu i Grudziądzu - po 1,0 i 1,2 m. Dno w pewnych miejscach jest piaszczyste, na środku rzeki widać mnóstwo łach suchego piasku. Piasek ten może być zdradliwy - w środku mogą znajdować się jamy wydrążone przez wodę, które mogą zapaść się pod człowiekiem, więc raczej nie jest bezpieczne chodzenie tam. Są jednak miejsca, które są bezpieczne - miejscowa ludność na pewno je zna - gdzie można przejść w zasadzie w samych dobrych kaloszach. Przez całą rzekę. Podobnie niemal w samych kaloszach można przejść przez całą Zatokę Pucką, począwszy od Rewy aż prawie pod samą Jastarnię. Tę łachę piachu, będącą tuż pod wodą, dobrze widać na zdjęciach satelitarnych. Kiedyś zresztą były tam organizowane spacery na wskroś przez zatokę, może nawet nadal są.\nZatoka Pucka - łacha piachu\ntuż pod powierzchnią wody\nCo więc stałoby na przeszkodzie, gdyby Bóg, prowadząc swój naród pod postacią słupa dymu w dzień i słupa ognia w nocy*, doprowadził ten tłum ludzi do miejsca, o którym On wiedział, że tam jest jakaś łacha piachu, mielizna, cokolwiek, a dodatkowo wiatr w rodzaju trąby powietrznej osuszyłby przejście?\nI zarazem pytanie z nieco innej perspektywy: czy wytłumaczenie cudu Boga zjawiskiem przyrodniczym odbiera temu wydarzeniu rangę cudu? Otóż nie. Ponieważ Bóg, jako Konstruktor i Konserwator tego świata, może przecież posługiwać się dostępnymi mu narzędziami, przynależnymi do naszego świata, żeby sprawdzić coś nadzwyczajnego. To jak dobry mechanik w swoim warsztacie, który za pomocą leżących tam narzędzi może dokonać cudów w silniku samochodu, nawet jeśli czasem narzędzi używa się w zupełnie innym celu, niż pierwotnie zostały do tego przeznaczone. Tak więc posłużenie się zjawiskami przyrodniczymi (które On sam określił, stworzył), w odpowiednim miejscu i czasie, w celu osiągnięcia odpowiedniego... celu, nie degraduje rangi cudu do rangi nie-cudu. Wydarzenie to pozostaje nadal cudem. Mało tego - powoduje w nas, a przynajmniej we mnie osobiście, podziw i inspirację do jeszcze lepszego poznawania świata przyrody, żeby poznać mechanizmy różnych rzadko spotykanych zjawisk - czyż nie jest to fascynujące? Bo tak wiele wiemy dzisiaj o komputerach, marketingu, ekonomii i DNA, że niemal zapomnieliśmy, że można również poznawać bezpośrednio otaczającą nas przyrodę, świat, i zachodzące zjawiska. To, że ktoś mieszka w mieście, nie wyklucza go przecież z tej przyrody - jest to tylko mały fragment powierzchni, gdzie przyroda dostępu nie ma, ale który wciąż podatny jest na zjawiska pogodowe, geologiczne etc.\nWracając do tematu manny - kolejna wzmianka w Biblii występuje w Liście do Hebrajczyków, gdzie mowa jest, że taki dzban z manną był przechowywany w świątyni, tuż obok tablic z przykazaniami i laską Aarona, która zakwitła. W Ks. Liczb jest napisane, że manna zaś była jak ziarno kolendra, a wygląd jej był jak żywica bdelium. Ludzie rozchodzili się i zbierali ją, i mielili w żarnach albo tłukli w moździerzach, i gotowali w garnkach, i robili z niej placki, smak jej zaś był jak smak placka na oliwie. Gdy rosa opadała w nocy na obóz, opadała nań także manna (Liczb 11,7-9 BW). Skoro było to przynoszone z rosą i opadało pod jej wpływem, to mogły to być jakiekolwiek nasiona. Wiatr przenosi różne nasiona. Jakieś nasiona mogą być na tyle lekkie, albo opatrzone "spadochronem" - jak np. nasiona dmuchawca - że mogły być unoszone przez wiatr daleko daleko.\nWygląd jej był jak żywica bdelium - żywica ta pochodziła z krzewu commiphora africana, z Afryki**. Krzaki te, wysokie na 5 m, rosną m.in. na terenach otwartych, sawannach, suchych, kwitnie nieregularnie. Jeśli w Biblii mowa o wyglądzie JAK żywica bdelium, to znaczy, że musiało chodzić o kolor, może również o konsystencję. Czyli nie było to samo bdelium, jak możemy przeczytać w Wikipedii.\nWięcej zebranych cech podaje Wikipedia pod hasłem "manna"***:\n1. Wyj. 16,4 - miała spadać z nieba jak deszcz: oto spuszczę wam chleb, jak deszcz z niebios (NBG); oto ześlę wam chleb z nieba na kształt deszczu (BT). Wg Wikipedii ma to świadczyć o tym, że było to drobne, jak kropelki deszczu. Może. A może po prostu spadało z nieba jak deszcz, wcale takie drobne być nie musiało.\n2. Wyj. 16,31 - Była ona podobna do nasienia koriandru, biała, o smaku podobnym do ciastek z miodem (BP). Ze zdjęć nasion kolendry (koriandru) wynika, że powierzchnia tych ziaren jest lekko matowa, wyglądają jak miniatury kokosów. Manna musiała wyglądać więc jak to, tyle że białe. I smakowała na słodko.\n3. Wyj. 16,21 - ciekawe jest to, że z tych nasion można było wyrabiać placki/chlebki, po naszemu bułki, i można było to gotować (Liczb 11,8), a z drugiej strony na słońcu topniały, rozpuszczały się.\nJeden z gatunków tamaryszka\nWg dwóch naukowców: N.H. Moldenke i A.L. Moldenke - manną była wydzielina krzewów tamarix mannifera****, rodzaju tamaryszka. Wydzielina ta jest podobna do miodu, a pod wpływem powietrza szybko twardnieje i opada na ziemię jako białe grudki. Beduini do dzisiaj traktują to jako przysmak i zbierają spod krzaków. Jest to teoria, która przekonuje mnie najbardziej, choć też nie do końca. Grudki mogły być wystarczająco małe, żeby mogły być porwane przez wiatr i spaść z nieba w obozie Izraelitów. Jak to jednak możliwe, że topniały na słońcu, a możliwe było gotowanie ich?\nTak czy siak - w kontekście Nowego Testamentu to Jezus był określany jako ta manna, jako stały, codzienny pokarm dla ludzi (w sensie - Jego nauki, styl życia, światopogląd, dążenie do bycia z Bogiem, a nie tylko jako fizyczny opłatek), jak chleb dla nas dzisiaj, jak ryż dla Azjatów, jak woda dla spragnionych, jak to, czego potrzebujemy najbardziej. Zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem: Gdy [to] zauważyli Izraelici, mówili jeden do drugiego: "Man hu" [co to?], bo nie wiedzieli, co to było. A Mojżesz powiedział im: To jest chleb, który Jahwe daje wam do jedzenia (Wyj. 16,15 BP). I myślę, że raczej o ten kontekst chodzi w Księdze Objawienia, w liście do Pergamu. Czy ma to być jako zapodanie alternatywy dla zwyczajów pergamskich, gdzie wszędzie wokół podawano mięso pochodzące z ofiar zabijanych dla różnorakich bóstw?***** Jako wsparcie dla osób, które - jak w Pergamie - mają problem z pogodzeniem życia duchowego z życiem wśród przyjaciół nie wierzących w Boga?\nDlaczego jednak miałaby to być "manna UKRYTA"?\nNa jednym z forów^ napotkałem na pewną teorię, która wydaje się być sensowną. Prześledźmy pewien ciąg faktów:\nDom Izraela nadał temu [pokarmowi] nazwę manna. Była ona biała jak ziarno kolendra i miała smak placka z miodem. Mojżesz rzekł: "Oto, co nakazał Jahwe: Napełnijcie omer i przechowajcie go dla waszych późniejszych pokoleń, aby ujrzeli pokarm, którym żywiłem was na pustyni po wyprowadzeniu z ziemi egipskiej". Mojżesz rzekł do Aarona: "Weź naczynie i napełnij je omerem manny, i złóż ją przed Jahwe, aby przechować ją dla waszych późniejszych pokoleń". Aaron [wziął naczynie napełnione omerem manny], jak to Jahwe nakazał Mojżeszowi, i położył je dla przechowania przed Świadectwem (Wyj. 16,31-34 BT).\n... ziemskie sanktuarium. Był to namiot, w którego pierwszej części, zwanej [Miejscem] Świętym, znajdował się świecznik, stół i chleby pokładne. Za drugą zaś zasłoną był namiot zwany Miejscem Najświętszym. Znajdowała się tam złota kadzielnica, a także arka przymierza, która była pokryta cała złotem, a w niej dzban złoty zawierający mannę, laska Aarona, która wypuściła kiedyś pędy, oraz tablice Przymierza (Hebr. 9,1-4 BP/BT).\nTak to wszystko było urządzone. Do pierwszego namiotu zawsze wchodzą kapłani, aby spełniać służbę Bożą, natomiast do drugiego - raz w roku sam arcykapłan, i to nie bez krwi, którą ofiaruje za przekroczenia swoje i narodu (Hebr. 9,6-7 BP).\nPodsumowawszy - część manny, jeden dzban, został odłożony i schowany do najbardziej ukrytego miejsca w świątyni, do którego wchodzono tylko raz w roku, w celu przelania krwi - tak to nazwę - jako odkupienia za grzechy (każdorazowe przekroczenie prawa Bożego) ludzi. I tutaj mamy puentę. Manna była codziennym pokarmem, jak chleb każdego ranka. W Nowym Testamencie Jezus porównał się do tej manny. Z Jego nauk wypływa przesłanie, że można przychodzić do Niego codziennie, rozmawiać, radzić się, pytać - jak Jego uczniowie. A Jezus czasem dawał odpowiedzi proste, czasem zmuszał do myślenia. Potem - jeden dzban z manną został umiejscowiony wśród trzech najbardziej chronionych przedmiotów, będących swoistymi "relikwiami" dla Izraelitów. Dzban ten został umieszczony w skrzyni, zwanej "arką". Skrzynia ta została umieszczona w pomieszczeniu, gdzie raz w roku, tylko jeden arcykapłan, dokonywał owego corocznego rytuału. Jezus zrobił to samo - przelał krew, swoją krew - jako odkupienie za grzechy (czyli owe każdorazowe przekroczenie prawa nadanego przez Boga). Dzięki Niemu nie podlegamy konsekwencji, która ciągnie się za nami od czasów raju: Gdy zjesz ten owoc (przekroczysz jedyny nakaz, który ci dałem), to umrzesz. Dzięki Niemu nie podlegamy konsekwencji: karą za grzech (przekroczenie prawa nadanego przez Boga) jest śmierć. Dzięki Niemu możemy żyć, możemy żyć życiem wiecznym, począwszy od czasu, gdy On przyjdzie i rozpocznie wszystko na nowo, zakańczając tym samym wszelkie próby Szatana mające na celu zwiedzenie nas na manowce.\nZwyciężającemu dam zjeść z ukrytej manny - czyli, w kontekście listu do ludzi mieszkających w takich samych warunkach jak ci w Pergamie, to tak jakby Jezus mówił: przeciwstaw się zwyczajom podobnym do tych, jakie były w Sodomie i Gomorze, przeciwstaw się totalnej rozpuście seksualnej, rozpuście obżarstwa, przeciwstaw się ludziom robiącym podział na lepszych i gorszych (a'propo nikolaitów), i przyjdź do Mnie. Korzystaj z moich ewangelii, z moich nauk. Rozmawiaj ze mną. A gdy momentami zabraknie ci sił na przeciwstawianie się, i dasz się na coś skusić - nie obwiniaj się. To się zdarza. Ja to rozumiem. Ja to przezwyciężyłem, przezwyciężyłem konsekwencję grzechu, przekroczenia prawa nadanego przez Boga Ojca, zwyciężyłem śmierć. Nie musisz się obawiać, że w wyniku owego przekroczenia prawa zostaniesz unicestwiony, jak jakiś odpad, w potwornym ogniu. Przyjdź do mnie, chcę się podzielić z Tobą moim zwycięstwem nad tą śmiercią, pójdziesz do Boga razem ze mną. Bądź z Nami.\n* - A'propo bardzo nietypowych zjawisk przyrodniczych, opisanych w Biblii, zobacz post [TORNADO OGNIOWE / SŁUP OGNIA W NOCY].\n** - Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Bdelium.\n*** - Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Biblijna_manna.\n**** - Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tamarix_mannifera.\n***** - Koncepcja pochodząca z blogu: http://objawienie365.blogspot.no/2014/01/rozdzia-217.html.\n^ - Źródło: http://biblia.webd.pl/forum/viewtopic.php?t=809.\nŹródło do zdjęcia kolendry: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kolendra_siewna.\nŹródło do zdjęcia tamaryszka: http://www.futuregardens.pl/tamaryszek-bialy-hulsdonk-white-tamarix-ramosissima.html.\nŹródło do zdjęcia Zatoki Puckiej: maps.google.com.\nPozostałe zdjęcia - własne.\n[dalej - BIAŁY KAMYK Z SEKRETNYM IMIENIEM]\nAutor: maruch o 10:16 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nHistoria Hioba, 6. - Odpowiedzialność Boga za nieszczęścia\nCzym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę? Że nawiedzasz go każdego poranku i w każdej chwili go doświadczasz? Kiedy wreszcie odwrócisz swój wzrok ode mnie? Zaniechasz mnie, abym mógł przełknąć swoją ślinę? Jeśli zgrzeszyłem - co Ci uczyniłem, o stróżu ludzi? Czemu mnie położyłeś za cel, że stałem się sobie ciężarem? Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy?\nJob 7,17-21 NBG\nPamiętamy, jak rozpoczęła się cała ta historia? Otóż przyszedł diabeł do Boga i powiedział:\n- Zobacz, ludzie cię nie chcą. Wolą mnie.\n- A widziałeś Hioba?\n- Taaak, ale nic dziwnego, ze Hiob chce ciebie, skoro mu tak we wszystkim błogosławisz, że jest jednym z najbogatszych ludzi, i do tego ma wielką rodzinę.\n- Tak sądzisz? Że to tylko dlatego?\n- Oczywiście! Chcesz zrobić test, żeby zobaczyć, że gdybyś mu nie błogosławił, on nie byłby za tobą?\n- Nie chcę. Ale skoro takie oskarżenie wobec niego wysunąłeś, to sprawdźmy to.\nI nie było to sprawdzanie dla Boga. Bóg wiedział, że wiele oczu będzie tę historię śledzić. W tym nasze. Co, jeśliby ktoś z nas zadał to samo pytanie, co Szatan, i nie znalazłby na to odpowiedzi? Wówczas nasze pojęcie o Bogu Sprawiedliwym mogłoby się nieco rozmyć. Więc Bóg pozwolił na ten eksperyment. Żebyśmy my - i każdy inny z takim samym pytaniem - znaleźli odpowiedź.\nTymczasem Hiob odpowiedzialnością za wszystko obciążył Boga: Kiedy wreszcie odwrócisz swój wzrok ode mnie? Zaniechasz mnie, abym mógł przełknąć swoją ślinę? Jeśli zgrzeszyłem – co Ci uczyniłem, o stróżu ludzi? Czemu mnie położyłeś za cel, że stałem się sobie ciężarem? Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy?\nCzy miał rację? Z jednej strony moglibyśmy odpowiedzieć, że tak. Bo błogosławieństwo Boga to także ochrona przed czymś złym. A tutaj ta ochrona została ewidentnie cofnięta. Mało tego - zgodnie z teorią o błogosławieństwach i przekleństwach [BŁOGOSŁAWIEŃSTWA I PRZEKLEŃSTWA] - Job odbierał nachodzące go wydarzenia jako brak błogosławieństwa = to znaczy, że coś zrobił nie w porządku wobec Boga. Wierzymy, że nasz Bóg jest Bogiem Wszechmogącym, tymczasem tutaj nie mógł znaleźć innego wyjścia z sytuacji. Wydał Hioba na "pastwę losu".\nTrzeba zdać sobie sprawę, że nasze życie tutaj, tych marnych 70-80 lat, to tylko preludium do czegoś większego. Rodzimy się i umieramy, zasypiamy. Gdy Jezus przyjdzie - cokolwiek nam się stało wcześniej, jakakolwiek fizyczna dolegliwość nam doskwiera - po Jego powrocie zostanie ona zniwelowana, uzdrowiona: I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku (Obj. 21,4 BW). Tak więc to marne życie tutaj jest w zasadzie jak inkubator - rodzimy się, dorastamy, podejmujemy różne wybory, w tym - czy chcemy być z Bogiem czy nie, czy akceptujemy Jego styl życia, Jego zasady życiowe czy nie - po czym z tą dokonaną decyzją umieramy/zasypiamy. Gdy On przyjdzie i nas ponownie ożywi, ta decyzja będzie już częścią nas samych. Mam tu na myśli - nieodwołalna, niezmienialna. W sensie - oparta na tak solidnych argumentach i wnioskach, że parę pojedynczych, niezrozumiałych wydarzeń niczego w naszym toku rozumowania nie zmieni.\nIdąc dalej - nie żyjemy tutaj tylko dla samych siebie. Będąc Bożymi dziećmi - a rodzice czasem wysyłają swoje dzieci "z misją" - do sklepu po chleb - my również dostajemy od Niego misje. Czasem też spotyka nas coś innego, nieprzyjemnego. Jak wizyta u dentysty. Ale bez niej z zębami będzie tylko gorzej. A po niej - nasze zdrowie jest lepsze. I rodzic na to pozwala - na to, żeby dentysta zadał dziecku mały ból, wbijając mu w dziąsło strzykawkę ze znieczuleniem.\nTutaj Bóg pozwolił na wbicie Hiobowi solidnej strzykawki. Zabolało. Co z tego wyniknie - zobaczymy później. Czasem wbija taką strzykawkę też nam. To znaczy - jeśli chodzi o szczegóły - to nie On wbija, ale pozwala, żeby nam wbito. Jak w historii z Hiobem. Jednak nigdy się nie zgodzi na to, że wbito nam strzykawkę, która by nas zabiła: wierny jest Bóg, który nie pozwoli, abyście zostali doświadczani ponad to, co jesteście w stanie unieść; ale wraz z doświadczeniem sprawi też wyjście, byście zdołali je wytrzymać (1 Kor. 10,13 NBG). Jeśli więc ktoś się boi, że bezpodstawnie zostanie królikiem doświadczalnym - nawet jeśli się tak stanie, to za wiedzą i kontrolą Boga, i nie będzie to dla nas nie do przezwyciężenia. Każdy ma swój "tor przeszkód", dostosowany do naszych indywidualnych możliwości, skonstruowany nie po to, by nas pokonać, ale po to, żeby nas wytrenować. Jak w biegu terenowym.\n[dalej - OCHRONA BEZ WZGLĘDU NA WIARĘ]\nAutor: maruch o 10:02 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nApokalipsa, 32 - Mycie brudów\nOpamiętaj się więc / zmień sposób myślenia, bo jeśli nie, to przyjdę do ciebie szybko/śpiesznie i będę walczył z nimi mieczem z moich ust. Kto ma uszy, niech wysłucha to, co Duch mówi zborom. Zwyciężającemu dam mu zjeść z ukrytej manny i dam mu kamyk biały, a na kamyku wypisane nowe imię, którego nie poznał nikt, tylko ten, który je przyjmuje.\nOpamiętać się - słowo w zasadzie już wychodzące z użycia, nawet niemodne, dla wielu abstrakcyjne. Bo dotyczy samodyscypliny. A dzisiaj modny jest luz, swoboda wszystkiego. Coś w tym jest - ze swobodą człowiek czuje się lepiej, swobodniej przecież. Faktycznie zwrot ten oznacza: zmienić myślenie, zmienić sposób myślenia, jego kierunek. Kiedy więc Jezus wzywa do opamiętania, sam Jezus, to jest to bardzo poważna sprawa. A w tym liście było dużo poważnych spraw - było coś, co Jezus nazwał tronem Szatana, czyli użył bardzo silnych słów, i o nikolaitach powiedział, że ich nienawidzi, a teraz, żeby się opamiętać, żeby zmienić kierunek myślenia. Bo jeśli nie, to przyjdzie i będzie "walczył mieczem ze swoich ust". Ostrym. Pisałem o takim mieczu w poście [MIECZ OBUSTRONNY].\nCo to ma oznaczać? Myślę, że mniej więcej to, co Jakub napisał: Wprowadzajcie słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami, którzy oszukują samych siebie. Jeśli ktoś tylko słucha słowa, a nie wprowadza go w czyn, podobny jest do człowieka, który przygląda się w lustrze swojemu odbiciu: przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał, jak wyglądał. Kto zaś uważnie wniknął w doskonałe Prawo wolności i wytrwał w nim stając się nie słuchaczem zapominającym, ale wykonawcą dzieła, ten będzie szczęśliwy dzięki swemu postępowaniu! (Jak. 1,22-25 BP). Czyli - ów miecz, owo Słowo, czyli wszystko to, co Jezus nam przekazał, jest jak lustro dla nas. Jeśli słuchamy tego i staramy się wprowadzać Jego nauki w życie (notabene: zmieniać nasz sposób myślenia), wówczas jest w porządku. Ale jeśli tylko słuchamy, i mimo tego, że to lustro pokazuje nam, że jesteśmy brudni, a my nic z tym nie robimy - wówczas jest źle.\nNa czym więc polegać miałaby owa Jezusa walka za pomocą Jego miecza? Skoro Jego mieczem nazywane jest Jego słowo, nauki, a więc Biblia, i - jak to Jakub nazwał - działa to jak lustro, pokazujące nam, co mamy jeszcze brudnego i co dobrze byłoby umyć - myślę, że ta walka to byłoby jak ustawienie wokół nas niezliczonej ilości luster. Taki dowcip. Żebyśmy nasz brud widzieli z każdej strony i mieli go dosyć. Żebyśmy chcieli go zmyć.\nAutor: maruch o 06:36 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nApokalipsa, 31 - Próbować pogodzić wiarę ze światem\nAle mam nieco przeciwko tobie, ponieważ masz tam ludzi trzymających się nauki Balaama, który nauczał Balaka, jak zastawić sidła / rzucić zgorszenie / zwabić w pułapkę synów Izraela, żeby jedli rzeczy ofiarowane rzeczy ofiarowane bóstwom/wizerunkom i stawali się rozwięźli seksualnie. Tak masz i ty takich, co to trzymają się / postępują według nauczania nikolaitów, których nienawidzę.\nObj. 2,14-15 PD\nO nauce Balaama pisałem w ostatniej części. Jak to się miało do ludzi wierzących? Tak samo jak dzisiaj, wspomniałem o tym w poście [PIĘKNE KOBIETY WOKÓŁ]. W ten sam sposób miało to działać w czasach Izraela, i tak samo musiało to działać w czasach, gdy Jezus dyktował Janowi swoją "ewangelię". A jeśli Pergam był ośrodkiem religijnym takim jak Babilon wcześniej i Rzym później (albo w tym samym czasie, Jezusowi współczesnym), to wszelkie rytuały religijne musiały tam być powszechnie widoczne. Także rytuały ku bóstwom płodności.\nAle jak zrozumieć to, że w zborze byli ludzie TRZYMAJĄCY SIĘ nauki Balaama? Nie: będący ofiarami nauki Balaama, ale trzymający się, praktykujący to. Przysyłali piękne kobiety do zboru? Bez sensu. Utrzymywali erotyczne kontakty z pięknymi kobietami? Byli rozwięźli seksualnie? Może. Próbowali pogodzić nauki Jezusa z możliwością korzystania z "darów", jakie im dawało otoczenie, czyli owymi erotycznymi kontaktami, może darmowym mięsem pochodzącym z ofiar dla innych bóstw? A może po prostu próbowali pogodzić bycie chrześcijaninem, bycie z Bogiem, z korzystaniem z walorów, jakie dawało czczenie cesarza rzymskiego jako bóstwa? Tak samo, jak Bileam próbował pogodzić bycie wiernym prorokiem Boga z możliwością skorzystania z nagród, jakie mu obiecał Balak. Jakkolwiek by nie było - wygląda na to, że byli to ludzie, którzy próbowali pogodzić dwa wykluczające się style życia. Próbowali być pobożni, i próbowali być jak reszta świata w sprawach, których pogodzić się w normalny sposób nie da. Coś, co jest bardzo popularne wśród ludzi wierzących również i dzisiaj, zwłaszcza wśród szkolnej młodzieży, której ciężko jeszcze przychodzi pogodzenie tej różnicy.\nMoże dlatego też nieprzypadkowo został wybrany kościół akurat w tym mieście, gdzie nazwa - Pergamon - oznacza "mieszane/zdeprawowane małżeństwo"*? Może. To taka moja dowolna hipoteza, mała prywatna "burza mózgu".\nO hipotezie dotyczącej tego, kim są Nikolaici, tzw. "zwycięzcy z ludu", pisałem już w poście [NIKOLAICI].\nTak więc widzę List do Pergamonu jako list skierowany do kolejnej grupy ludzi. Część z nas mogłaby znaleźć w nim siebie - wierząc w Boga i próbując to jakoś pogodzić z przeciwstawnymi naukami ze świata. Wtedy czasem znajdujemy jakiś kompromis. Może warto ponownie przemyśleć, czy ów kompromis jest właściwy w oczach Boga, czy jest zgodny z charakterem, jaki Bóg chciałby w nas ukształtować, zanim zaczniemy z Nim mieszkać.\n* - Źródło pobrałem z innego bloga: http://kpjch.pl/komentarze-biblijne/864-list-do-kocioa-w-pergamie-komentarz-do-ksigi-objawienia.\nAutor: maruch o 08:59 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nPrzygotowani dla Boga. Czyli co?\nOn sam pójdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, by zwrócić serca ojców do dzieci, a nieposłusznych do rozsądku sprawiedliwych - by stawić przed Panem gotowy lud.\nŁuk. 1,17 PD\nTen tekst jest o Janie Chrzcicielu, jeszcze przed jego narodzeniem - tak anioł zapowiedział Zachariaszowi, ojcu Jana Chrzciciela - kim Jan zostanie. Powstało tutaj moje pytanie: co to znaczy, że miał on "stawić przed Panem gotowy lud"? Gotowy - czyli jaki?\nPrześledziłem występowanie użytego tutaj słowa - "gotowy" - w Nowym Testamencie*:\nZostał On przecież uznany za godnego o tyle większej chwały od Mojżesza, o ile większym uznaniem od domu cieszy się jego budowniczy. Każdy dom jest - jak wiadomo - przez kogoś budowany, Bóg natomiast jest tym, który zbudował wszystko (Hebr. 3,3-4 PD).\nPostawiony/zbudowany bowiem został przybytek... (Hebr. 9,2 PD).\nW związku z takim urządzeniem / takim sposobem wybudowania przybytku... (Hebr. 9,6 PD).\nDzięki wierze Noe, ostrzeżony o tym, czego jeszcze nie widziano, przejęty (przestrogą) zbudował arkę dla ocalenia swego domu (Hebr. 11,7 PD).\n... gdy Bóg cierpliwie czekał za dni Noego, kiedy budowano arkę... (1 Pio 3,20 PD).\nW zasadzie w każdym innym przypadku, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczy to Jana Chrzciciela, słowo to tłumaczone jest w sensie budowania czegoś od podstaw, konstruowania, sposobu skonstruowania/konstruowania, "constructing" w języku angielskim:\nStąd, gdyby nieco sparafrazować ów pierwszy werset, brzmiałby on mniej więcej tak: On sam, Jan Chrzciciel, pójdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, by zwrócić serca ojców do dzieci, a nieposłusznych do rozsądku sprawiedliwych - by stawić przed Panem lud gotowy, nowo zbudowany, na nowo skonstruowany.\nJak to odebrać? Otóż funkcją Jana Chrzciciela było przygotować ludzi na przyjście Jezusa. Jezus przyszedł po to, by zbawić ludzi, uratować ich/nas od tej najgorszej konsekwencji grzechu, przestąpienia Prawa Boga - wiecznej śmierci (w przeciwieństwie do wiecznego życia, i w odróżnienia od tej zwykłej śmierci, która czeka nas po 70-80 latach życia). Jak więc Jan Chrzciciel przygotowywał ludzi na Jego przyjście? Przekonując ich o tym, że to Prawo przestąpili. Że zrobili coś złego wobec Boga.\nTo jak w poradni rodzinnej - doradca przekonuje jednego z małżonków, że mimo, że mu się wydaje, że nic złego nie zrobił, to jednak zrobił coś, co źle wpłynęło na drugiego małżonka. I że trzeba to zmienić, aby to drugie mogło to wybaczyć.\nTak samo jest z Bogiem. On wybacza. Nawet tysiąc razy to samo. I dzięki Ci, Boże, za to. Ale na pewno miło byłoby Mu, gdybyśmy sobie pewne rzeczy uświadomili i nie robili Mu więcej przykrości. On też jest jak osoba. Nasz przyjaciel. Konstruktor. Zna nas najlepiej, rozumie, czasem coś zasugeruje. Dużo może tolerować. Ale czy to oznacza, że bez końca można Mu wyrządzać przykrości?\nTak więc kiedyś, tuż przed przyjściem Jezusa, tę funkcję spełnił Jan Chrzciciel. A Dzisiaj?\nLecz Ja [Jezus] mówię wam prawdę: Lepiej dla was, abym Ja odszedł. Bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel/Opiekun do was nie przyjdzie, natomiast jeśli odejdę - poślę Go do was. A On, gdy przyjdzie, przedstawi światu dowody w sprawie grzechu, sprawiedliwości i sądu... (Jan 16,7-8 PD).\nDzisiaj tę funkcję pełni Duch Święty, ów Opiekun/Pocieszyciel obiecany przez Jezusa. Przygotowuje nas na przyjście Jezusa. Znowu. Jak kiedyś Chrzciciel. Konstruuje nas na nowo. Nasze charaktery, sposób myślenia, podejście do życia, daje wiele do myślenia... A co my z tym zrobimy - to nasz własny wybór. Oby był jak najlepszy.\n* - Tutaj można prześledzić sobie to też samodzielnie: http://biblia.oblubienica.eu/wystepowanie/strong/id/2680.\nAutor: maruch o 10:36 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nCzyny wysłanników, 10.1\nW Cezarei mieszkał pewien mężczyzna, Korneliusz, który był oficerem/setnikiem rzymskiego batalionu. Zarówno on, jak i cały jego dom, należeli do tych, którzy żyli w respekcie dla Boga. Często dawał dary dla biednych i modlił się nieustannie do Boga.\nPewnego dnia, około dziewiątej godziny (ok. 15 naszego czasu - przyp. wł.), miał wizję. Zobaczył wyraźnie anioła Boga, który przyszedł do niego i powiedział:\nKorneliusz zagapił się na niego, po czym odpowiedział przestraszony:\n- Czego sobie życzysz, panie?\n- Twoje modlitwy i wieści o darach dla biednych dotarły do Boga, więc teraz On wspomniał o tobie. Wyślesz teraz paru mężczyzn do Jaffy, żeby przyprowadzili człowieka o imieniu Szymon Piotr. Jest teraz gościem u garbarza Szymona, który ma dom tuż przy jeziorze.\nA kiedy anioł już odszedł, przywołał Korneliusz dwóch swoich służących i pobożnego żołnierza ze swojej warty. Wytłumaczył im całą sprawę i wysłał ich do Jaffy.\nDzień później, podczas gdy ci byli wciąż w drodze, zbliżając się do Jaffy, Piotr wszedł na dach / taras na dachu, żeby się modlić, było to około godziny szóstej (12 w południe - przyp. wł.). Był głodny i chciał jeść. Podczas gdy przygotowywano jedzenie, on tam popadł w ekstazę i zobaczył, że niebo się otworzyło i coś opadało wolno w dół. Wyglądało jak duży obrus, opuszczany w dół, do ziemi, za czterema narożnikami. Były tam wszystkie rodzaje zwierząt czworonożnych i gadów żyjących na ziemi, i wszystkie rodzaje ptaków spod nieba. A jakiś głos powiedział do niego:\n- Wstań, Piotrze, zabijaj i jedz!\n- Nie mogę, Panie! - odpowiedział Piotr. - Bo nigdy nie jadłem niczego bezczeszczącego i nieczystego.\nI drugi raz przemówił ten sam głos do niego:\n- O tym, co Bóg powiedział, że jest czyste, nie możesz mówić, że jest nieczyste.\nPrzytrafiło się to trzy razy, po czym obrus został zabrany z powrotem do nieba.\nKiedy Piotr był ciągle jeszcze niepewny, co to widzenie miało oznaczać, doszli posłańcy od Korneliusza. Już wcześniej zapytali o dom Szymona i teraz stali tuż przed bramą. Zawołali do środka i zapytali o Szymona Piotra, czy był gościem tutaj. A Piotr wciąż rozmyślał o tamtym widzeniu, gdy nagle Duch powiedział do niego:\n- Jest tutaj trzech mężczyzn, którzy pytają o ciebie. Pośpiesz się i zejdź na dół, podążysz za nimi bez żadnego wahania, bo to ja ich wysłałem.\nPiotr zszedł na dół do tych mężczyzn i powiedział:\n- To o mnie pytacie, panowie. Z jakiego powodu tutaj przyszliście?\n- Zostaliśmy wysłani przez oficera/setnika Korneliusza - odpowiedzieli - pobożnego i szanującego Boga człowieka, o którym cały lud judejski może mówić tylko dobre rzeczy. Otrzymał on wiadomość od świętego anioła, który powiedział, że ma przyprowadzić ciebie do jego domu i posłuchać, co masz do powiedzenia.\nWtedy Piotr zaprosił ich do środka i kazał się rozgościć.\nna podstawie: Dz. Ap. 10,1...23\nPiękne kobiety wokół - szkoła Bileama?\nMyślałem o tej historii Bileama i Balaka, i o jej powiązaniu z Ks. Objawienia. Wygląda na to, że w Apokalipsie mowa jest o ludziach, którzy - mimo że z najszczerszych chęci chcieliby być tak blisko Boga, jak to tylko możliwe, to jednak jest coś w ich otoczeniu, co ich nieco od Niego odwodzi. Coś - czyli mam tutaj na myśli konkretnie Bileama sposób na odwrócenie uwagi - piękne kobiety, dużo pięknych kobiet. Na faceta to zawsze działa, żeby nie wiem jak się starał.\nPomyślałem też nad tym, jak to się ma do dzisiaj. Patrząc na kierunek mody w ciągu ostatnich 79-80 lat - wszystko zmierza do odkrycia nagości. Sama nagość to nic złego - przecież to nasze naturalne ciało, każdy je ma. Co innego publiczne podkreślanie swojej seksualności, wyścig na pokazanie ładniejszego tyłka/nóg. Czy to nie powinno być zarezerwowane dla męża/żony w domu?\nTak więc czy nie można stwierdzić, że żyjemy w czasach, gdy nasza uwaga odwracana jest od Boga na wszelkie możliwe sposoby? W tym właśnie - przez wszędobylską seksualność. Dlatego zwłaszcza dzisiaj tak ważna jest samokontrola. A co więcej - zobaczymy w dalszych częściach serii o Apokalipsie.\nApokalipsa, 30 - Balaam, Balak i jak wywieść w pole\nObj. 2,14 PD\nTutaj nawiązanie jest do historii ze Starego Testamentu, Ks. Liczb (IV Mojż.) r. 22-24. Balaam/Bileaam - prorok Boga, który słuchał Jego głosu, nie był jednak Izraelitą. Balak - król jednego z narodów "przeznaczonych" na zdobycie przez Izraelitów podczas ich wędrówki po pustyni, w ciągu owych czterdziestu lat. Bóg obiecał im, że żaden naród przed nimi się nie ostanie, o ile oni pozostaną z Nim (patrz posty [BŁOGOSŁAWIEŃSTWA I PRZEKLEŃSTWA - NOWA ZIEMIA] i [BŁOGOSŁAWIEŃSTWA I PRZEKLEŃSTWA - DZIESIĘCINA]). Balak przyszedł do Balaama, bo słyszał, że ten jest w dobrym kontakcie z tym samym Bogiem, co ci Izraelici, którzy dopiero co podbili inny naród, i wszyscy wokół też o tym słyszeli. I każdy zaczął żyć w obawie, że co to za Boga oni mają, że tak im pomaga (wtedy, w tamtych czasach, każdy naród/plemię miały swoją wyrocznię/szamana od trzymania dobrych kontaktów z jakimś tam bożkiem, który miał im gwarantować dobrą przyszłość). Balak miał więc prosić Balaama, żeby przeklął Izraelitów. Na co Bóg, w nocnej rozmowie, odpowiedział, że nie ma mowy: Na to rzekł Bóg do Balaama: Nie możesz iść z nimi i nie możesz tego ludu przeklinać, albowiem jest on błogosławiony (Liczb 22,12 BT). Tyle że Balaam nabrał ochoty na obiecaną nagrodę. Porozmawiał więc z Bogiem, czy naprawdę nie da się nic zrobić, na co w odpowiedzi usłyszał: Jeżeli mężowie ci przyszli, aby cię zaprosić, wstań i idź z nimi, lecz czyń tylko to, co Ja ci powiem (Lcb 22,20 BW). I poszedł, ale zamiast rzucić na Izraelitów jakieś złorzeczne zaklęcie, z jego ust rozległy się obszerne błogosławieństwa, bo tylko na to Bóg pozwolił. Balak się wkurzył, bo nie po to sprowadził proroka tego samego Boga i obiecał zapłacić, żeby ten jeszcze bardziej powinszował Izraelitom. Balaam widząc więc, że we współpracy z Bogiem nie uda mu się sprostać wymaganiom Balaka i rzucić na Izraelitów jakąś podłą klątwę, a ciągle kusiła go perspektywa owych nagród, wymyślił coś na własną rękę: skoro z jego ust nie mogły rozlec się żadne przekleństwa na nich, to doradził Balakowi, żeby powysyłał do mężczyzn izraelskich piękne kobiety, żeby ich uwiodły, żeby ci nabrali ochoty na seks, coraz więcej seksu, aż do całkowitego sprzeniewierzenia się (zob. Ks. Lcb 31,15-16).\nSwoją drogą - w wielu miejscach Starego Testamentu możemy napotkać teksty mówiące o tym, jak Bóg wytępi Izraela, jak Go zawiódł etc. Było to wtedy, gdy Izrael, naród wybrany, zachowywał się jak zwykły poganin, ogarnięty żądzami posiadania i spełniania wszelkich swoich pragnień. Tutaj jednak Bóg chronił swój naród - ponieważ trzymał się on ciągle Boga, żył wg Jego instrukcji, wg norm, które wytyczył, a które w długoplanowym procesie miały przynieść dobry efekt socjalny. Puenta z tego taka, że jeśli stoimy przy Bogu, to nawet jeśli znajdzie się ktoś, kto chciałby nas przekląć / źle życzyć, to Bóg obróci to w dobre. Jak z tymi przekleństwami Bileama, obróconymi w błogosławieństwa. Pod warunkiem, że sami wybierzemy trzymanie się przy Bogu, nawet jeśli ktoś przyśle do nas piękne dziewczyny, żeby nas zwabić gdzieś tam w las. Wywieść w pole.\nAutor: maruch o 15:16 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nWnikliwa ewangelia Łukasza, 1.1.\nTak, jak wielu tę sprawę badało, aby przedstawić to, co się między nami wypełniło, tak my otrzymaliśmy ją opowiedzianą przez tych, którzy ją przeżyli jako ci pierwsi z naocznych świadków i pracowników dla Słowa. Teraz również i ja zdecydowałem się, żeby przejść wnikliwie przez całą tę historię, począwszy od początku, i spisać ją dla ciebie w zestawieniu, czcigodny Teofilu / przyjacielu Boga*, tak żebyś mógł wiedzieć, że to, z czym zostałeś zaznajomiony, jest wiarygodne/niezawodne/bezpieczne.\nW czasach Heroda, króla Judei, był w zmianie warty Abiasza pewien kapłan, Zachariasz. Jego żona pochodziła z rodu Aarona, miała na imię Elżbieta. Oboje byli bogobojni i żyli tak, że według wszystkich przykazań i nakazów Boga nic nie można było im zarzucić. Byli jednak bezdzietni, bo Elżbieta nie mogła zajść w ciążę, i oboje byli teraz posunięci w latach.\nPewnego dnia posługę wykonywał Zachariasz, jako kapłan, dla Boga, bo nadeszła jego pora pełnienia warty. Rzucono losy, według zwyczaju, jaki panował między kapłanami, i padło na niego, żeby wejść do środka świątyni Pana, by ofiarować dym kadzidlany**. Podczas gdy ofiara była dokonywana, lud stał na zewnątrz i modlił się. Wtedy, po prawej stronie ołtarza kadzidlanego, ukazał mu się anioł Pana. Zachariasz, zobaczywszy to, przestraszył się. Ale anioł powiedział do niego:\n- Nie bój się, Zachariaszu. Twoja modlitwa została wysłuchana. Twoja żona, Ela, urodzi ci syna, a ty nazwiesz go Jan. Stanie się dla ciebie radością, także i wielu innych będzie cieszyło się z jego narodzenia, bo w oczach Pana zostanie on kimś wielkim. Nie będzie pił wina ani żadnego mocnych napojów i począwszy od bycia w brzuchu matki - będzie napełniony Duchem Świętym. To dzięki niemu wielu w Izraelu nawróci się do Pana, ich Boga. Będzie szedł przed Panem, w tym samym duchu i z tą samą siłą/mocą co Eliasz, żeby nawrócić serca ojców do dzieci, a nieposłusznym dać charakter, który mają zazwyczaj ludzie sprawiedliwi/wierzący, żeby przygotować Panu lud gotowy.\nZachariasz powiedział do anioła:\n- Jak mogę być tego pewny? Jestem przecież stary, a moja żona też nie jest już młoda.\n- Jestem Gabriel - odpowiedział anioł - który stoi tuż przy obliczu Boga. Zostałem wysłany, żeby powiedzieć ci o tej radosnej nowinie. Teraz zostaniesz niemy, i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym to się zdarzy, bo nie uwierzyłeś w moje słowa, które się wypełnią w swoim czasie***.\nTymczasem lud czekał na Zachariasza. Ludzie dziwili się, że Zachariasz był w świątyni tak długo, ale kiedy wyszedł i nie mógł do nich mówić, zrozumieli, że miał tam w środku jakieś widzenie/wizję. Mógł dawać im tylko znaki. Pozostał niemy.\nA kiedy czas jego służby dobiegł końca, wrócił do domu. Jakiś czas później jego żona zaszła w ciążę, ale ukrywała się przez pięć miesięcy. Mawiała:\n- Bóg to zrobił dla mnie, kiedy spojrzał na mnie, a potem zdjął ze mnie hańbę, którą miałam między ludźmi****.\nna podstawie: Łuk. 1,1...25\n* - Zobacz post [DO PRZYJACIELA BOGA].\n** - Dym kadzidlany - z tego, co się orientuję, to był to rodzaj ofiary dziękczynnej.\n*** - Zob. komentarz w poście [SPOTKAĆ ANIOŁA] i [NIEWYPARZONY JĘZYK].\n**** - Zapewne chodzi o to, że społecznie uważano, że kobieta bez dziecka to jak samochód bez koła. Niby może egzystować, ale czegoś brakuje...\nZachariasz powiedział do anioła: Po czym to poznam? Bo ja już jestem stary, a moja żona jest także w podeszłym wieku. Anioł mu odpowiedział: Ja jestem Gabriel, stojący przed Panem, a zostałem posłany, aby ci przynieść i oznajmić tę dobrą nowinę. Ty utracisz mowę i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym to się stanie, dlatego żeś nie uwierzył moim słowom, które się spełnią w swoim czasie.\nŁuk. 1,18-20 BP\nZachariasz zadał tylko pytanie - "jak mogę być pewny?". Więc żeby go upewnić, anioł zapowiedział mu, że nie będzie mógł nic mówić... Gdzie tu logika? Czy miał to być tylko zwykły "znak", mający pokazać Zachariaszowi potęgę mocy Boga, czy może...\nTak i język, małym narządem/członkiem jest, a chełpi się wielkimi rzeczami. I tak, jak mały ogień podpala wielki las, tak i język jest ogniem, światem bezprawia umieszczonym wśród naszych narządów/członków - plami całe ciało i rozpala koło naturalnych skłonności, samemu będąc rozpalonym przez Gehennę/krainę wiecznie palących się śmieci*. Cała bowiem natura/naturalne skłonności zwierząt, ptaków, płazów i zwierząt morskich jest ujarzmiana i ujarzmiona przez naturę człowieka, natomiast nikt z ludzi nie może ujarzmić języka, nieposkromionego zła, pełnego jadu śmiercionośnego.\nJak. 3,5-8 PD\n... czy może uczynienie Zachariasza niemową miało również inny cel? W tym, co pisze Jakub (cyt. powyżej), coś jest. Jakaś mądrość. Bo faktycznie - można być nie wiadomo jak dobrym człowiekiem, ale czasem jak się coś językiem chlapnie, to tylko załamać kogoś można. A nie tak powinno być. Przez niego błogosławimy/wysławiamy Boga Ojca, i przez niego przeklinamy ludzi, którzy na podobieństwo Boga są stworzeni. Z tych samych ust wychodzi błogosławieństwo/wysławianie i przekleństwo. A tak, moi bracia, nie należy (Jak. 3,9-10 PD).\nPrzyszło mi więc do głowy, że może Zachariasz był zbyt śmiały. No bo, porównując:\nJózef - miał młodziutką żonę, dopiero co poślubioną. Jeszcze nawet nie uprawiali seksu razem, bo jakieś takie zwyczaje były, że trzeba było odczekać, nawet po zawarciu ślubu. Chyba żeby ludzie byli pewni, że nie zaszło do niczego jeszcze przed ślubem. Tymczasem tutaj - zonk, młoda żona stała ciężarna. Wśród ludzi w małej wiosce**. Przecież oni by mu żyć nie dali. Przez najbliższe sto lat cała wioska by pamiętała, że żona mu rogi doprawiła. I że dziecko jest nie bardzo w porządku, bo nie wiadomo, skąd właściwie się wzięło. To dopiero miał ten człowiek dylemat... Tylko że w jego przypadku - wystarczyło, że anioł we śnie mu powiedział, że wszystko jest w porządku, żeby się nie obawiał. Józef uwierzył. Józef, prosty człowiek, zwykły cieśla. Tymczasem Zachariasz, człowiek uczony w pismach religijnych, znający doskonale historię Abrama i Saraj, czekających na dziecko, i również będących w późnym wieku - zadał to samo pytanie, co wówczas żona Abrama: "Czyżby? Przecież starzy jesteśmy. Skąd mam wiedzieć, że to jest prawda?" Zachował się tak samo, jak Gedeon, który był najmłodszy w rodzinie i podczas gdy jego bracia zajmowali się "prawdziwie męskimi" zajęciami, on musiał dbać o zwierzęta z zagrody. "Skąd mam wiedzieć, że to jest prawda?"\nAnioł aż się obruszył: "Serio pytasz? Słuchaj mnie: ja jestem Gabriel. Rozumiesz? Ja siedzę bezpośrednio przy Bogu, rozmawiam z Nim twarzą w twarz. Rozumiesz, co to oznacza? To znaczy, że odkąd ty się urodziłeś, ba, odkąd ten świat powstał - ja NIGDY nie skłamałem! A tę wiadomość przyniosłem ci prosto od Niego. Co to więc za pytanie w ogóle? Jak masz czelność pytać o taką rzecz?"\nBo faktycznie - trzeba pamiętać, że anioł to "tylko" posłaniec. Właściwym rozmówcą jest więc Bóg. I faktycznie - czasem zadajemy Bogu zbyt śmiałe pytania. Bo - trzeba pamiętać - rozmawiamy z Kimś, kto ma potężną wiedzę. Jest profesorem profesorów, rektorem wszystkich rektorów. Ma ubaw z naukowców, bo to On stworzył wszystkie prawa fizyki. Bo w czasach, gdy sonda New Horizons właśnie na dniach minęła ostatnią "byłą" planetę naszego układu, my nie wiemy nawet, co żyje w głębinach oceanów, na naszej własnej planecie, zaledwie 11 km pod powierzchnią wody. On jest Kimś, kto wie, jak utrzymać w porządku orbity wszystkiego, co lata po całym kosmosie. I jak sprawić, że nasze serce, ten mięsień, wciąż samoczynnie skurcza się i rozkurcza, a nasze płuca wciąż wciągają i wydychają powietrze. Tymczasem czasem zadajemy Mu takie pytania, że gdyby spojrzeć na nas z boku, to można by się tylko zażenować. "Czy Ty zdajesz sobie sprawę, KOGO ty pytasz?"\nMoże właśnie dlatego Gabriel wybrał, albo i nawet sam Bóg, znaczy się - Gabriel na polecenie Boga - że Zachariasz miał zaniemówić. Aż do czasu narodzin. Dzięki temu - milcząc - miał czas na mnóstwo przemyśleń. I było mu to potrzebne, ze względu na to, że później miałby wiele zastrzeżeń do swojego syna. Bo syn przecież nie miał być normalnym człowiekiem, jak dowiadujemy się później - chodził w skórach i jadł mało i dziwnie. Wtedy Zachariasz dopiero miałby dużo do powiedzenia... Tymczasem dzięki tej lekcji był zdolny zaakceptować to wszystko. Milcząc. Bo tego się nauczył.\n* - Dop. wł., natomiast dlaczego tak napisałem - zobacz serię [PIEKŁO W BIBLII].\n** - Zob. post [JÓZEF, OJCZYM JEZUSA].\nNie ma nic niemożliwego u Boga / Fantazja w Apokal...\nMój Zbawiciel - Zbawicielem był jeszcze zanim się ...\nApokalipsa, 33 - Ukryta manna; Czy wytłumaczony cu...\nHistoria Hioba, 6. - Odpowiedzialność Boga za nies...\nApokalipsa, 31 - Próbować pogodzić wiarę ze świate...\nApokalipsa, 30 - Balaam, Balak i jak wywieść w pol...


23-12-12 18:06 #21\nDawniej wchodziłem na cały pasaż tych serwisików; komixxy, demotywatory, filmixxy, itede itepe. Nawet swego czasu mój brat mówił, że Demoty są nudne, jedynie "kotburger rządzi". Potem znalazłem kwejka i uznałem, że po co wchodzić na kilka stron jednocześnie, skoro mam niemal to samo na kwejku. Parę miechów temu nawet wstąpiłem na demoty, aby sobie powspominać.... i muszę stwierdzić że to co tam widziałem nie przypominało starych dobrych demotów :/\n23-12-12 21:00 #22\nPamiętam jak to wszystko było nowe i wszyscy się tym zachwycali. Niekiedy rzeczywiście można było znaleźć tam coś interesującego, jednak ja nigdy nie uważałam tych stron za jakoś szczególnie warte uwagi. Teraz nie wchodzę tam już w ogóle. Strata czasu\n24-02-13 15:30 #23\nTylko i wyłącznie (czasem) 9gag. Prawie cały kwejk to obrazki ściągnięte z 9gag-a.\n24-02-13 16:57 #24\nJeszcze ze dwa lata temu wchodziłam na demoty i pokrewne, ale potem ich poziom spadł, nawet rodzice mi zabronili, więc przestałam. Potem przez parę miesięcy wchodziłam na besty, a teraz to już właściwie tylko kwejk.\n25-02-13 16:28 #25\nPrzepraszam, ale... rodzice zabronili Ci wchodzić na demotywatory? o.O a w sumie to czemu?\nJa od jakiegoś czasu zaglądam na kwejka, ale nie zawsze, tylko np. co parę dni po kilka/kilkanaście stron, prócz tego sporadycznie piekielni, kiedy nie mam już całkiem co ze sobą zrobić, np. czekam na coś i przejrzałam już kwejka to zdarza mi się wejść na komixxy.\n25-02-13 17:13 #26\n08-03-13 21:33 #27\nJa ostatnio przestalam wchodzić na Besty i wchodze częściej na aska... Gdyby ktoś był zainteresowany to proszę pytać:\n09-03-13 10:17 #28\nBesty i ask? Znajdą się bardziej kiczowate, popularne strony internetowe? O.O\n09-03-13 12:23 #29\nZnajdą się bardziej kiczowate, popularne strony internetowe? O.O\nNie wchodzę na żadne strony ze "śmiesznymi" obrazkami (znaczy ograniczam się do tych udostępnionych przez znajomych). Kiedyś przeglądałam demotywatory, ale znudziło mi się.\nA ask.fm, hahah, to jest jeszcze lepsze\n14-03-13 14:33 #30\nPrzez długi czas byłam częstym gościem tego typu stron, głównie kwejka i demotywatorów, ale ostatnio zupełnie nie chce mi się tam wchodzić, ponieważ wiem, że nic ciekawego na nich nie ma. Jeśli w ogóle, to tylko na 9gag'a, ale rzadko.\nSkoro mowa o ask.fm, czy jest ktoś w stanie mi powiedzieć, skąd nagle pojawiła sie wielka moda na tę stronę? Czy odpowiadanie zupełnie obcym, anonimowym ludziom na prywatne pytania lub czytanie ich odpowiedzi jest aż tak interesujące?\nHonoru mam dużo, to mi nie szkoda. A rozumu mniej, to i żal.


Biedroneczki 3-latki | Publiczne Przedszkole Nr 1 "Zielony Dinek"\nMisie - Przyjaciele Kubusia Puchatka 4-latki\nKażdego roku we wrześniu nowe dzieci przekraczają próg naszego przedszkola. Jest to ogromne wyzwanie dla każdego maluszka, rodzica i oczywiście nas- nauczycielek. Przełamaniu lęku i wszystkich negatywnych emocji służy okres adaptacyjny. W tym roku przedszkolnym rozpoczęliśmy ten okres już w czerwcu. Zaprosiliśmy wszystkie dzieci wraz z rodzicami do naszego przedszkola. Maluszki mogły zwiedzić przedszkole, plac zabaw, zapoznać się z salą dla dzieci 3-letnich i uczestniczyć w zajęciach specjalnie zorganizowanych na ten dzień. We wrześniu dzieci wydawały nam się już śmielsze. Znały już imiona swoich pań oraz śmiało weszły do znanego już im pomieszczenia. Przez trzy dni rodzice mogli przebywać w przedszkolu razem ze swoimi pociechami. Stworzenie dzieciom odpowiednich warunków, zapewnienie życzliwości oraz stały kontakt z rodzicami pozwolił na bardzo łagodne przystosowanie się do nowej sytuacji. Jesteśmy przekonani, że dzieci mają zapewnione poczucie bezpieczeństwa, a rodzice pewność ,że przedszkole jest miejscem, gdzie mogą bez żadnych obaw pozostawić swe ukochane dziecko. Po zapoznaniu się z nowym środowiskiem jakim jest przedszkole, dzieci nawiązują teraz bliższy kontakt z rówieśnikami, integrują się we wspólnej zabawie, zdobywają nowe umiejętności i nawyki. Wspaniałą okazją do nabywania nowych kontaktów z dziećmi z innych grup wiekowych, był piknik zorganizowany z myślą właśnie o maluszkach „ Wesoło witamy przedszkole”. Inną okazją do kontaktów z rówieśnikami są uroczystości przedszkolne. Pierwszą naszą uroczystością było pasowanie na przedszkolaka. Dzieci z wielką radością wystąpiły przed zaproszonymi gośćmi a największą radość sprawił im wspaniały tort z wizerunkiem Zielonego Dinka. Mamy wielką nadzieję ,że lata spędzone w „Zielonym Dinku” dzieci będą wspominały jako bardzo udany, wesoły, twórczy okres w swoim życiu. Życzymy im powodzenia.\nD. Katarzyna Turemka\nPodsumowanie pracy wychowawczo-dydaktycznej w grupie dzieci 3-letnich „Biedronki” w roku szkolnym 2013/14\nGrupa „Biedronki” liczy 24 dzieci w tym 11 chłopców i 13 dziewczynek. Grupa złożona jest z dzieci 3 letnich oraz jednego czterolatka. Większość dzieci systematycznie uczęszcza do przedszkola, często nieobecny na zajęciach jest Tymoteusz ze względu na ciągłe choroby.\nPraca wychowawczo – dydaktyczna w tej grupie obejmowała realizację treści zawartych w Programie Wychowania Przedszkolnego „Razem w przedszkolu trzylatka karty 1 i 2\nczęść” oraz „Razem w przedszkolu trzylatka – wyprawka 1 i 2 część”. J. Wasilewskiej oraz B. Godzimskiej wydawnictwa WSiP, a także rocznym planie placówki. Książki zawierają pomysły i rozwiązania metodyczne umożliwiające zdobywanie przez dziecko różnych umiejętności. Zabawy plastyczne, muzyczne i manualne wspierają wszechstronny rozwój motoryczny, intelektualny i społeczny każdego przedszkolaka. Praca z książeczkami jest dla dzieci zarówno zabawą jak i nauką. Tematy przedstawiane dzieciom są dostosowane do możliwości rozwojowych dzieci 3-letnich. Do końca października 2013 roku została przeprowadzona obserwacja pedagogiczna w oparciu o arkusz diagnozy, a w maju 2014 roku diagnoza pedagogiczna. Wyniki obserwacji zostały przedstawione rodzicom podczas kontaktów indywidualnych.\nW roku szkolnym 2013/2014 dzieci trzyletnie bardzo szybko zakończyły proces adaptacyjny do przedszkola i chętnie uczęszczają do placówki. Grupa „Biedronki” opanowała podstawowe umiejętności samoobsługowe takie jak: ubieranie i rozbieranie się, spożywanie posiłków samoobsługa w toalecie.\nWszystkie zajęcia kontrolowane są przez nauczycieli pod względem poprawności i wyrazistości wymowy. Pomocy w tym kierunku udziela nam pani logopeda, która na początku roku szkolnego przebadała wszystkie dzieci i pracowała z dziećmi potrzebującymi pomocy logopedycznej. Przez pierwsze półrocze korzystało z tej pomocy 9 dzieci. Od stycznia pomoc ta udzielana jest 3 dzieci.\nW naszej grupie jedno dziecko korzysta także z zajęć terapii SI.\nW ciągu całego roku szkolnego dzieci zapoznały się z wieloma technikami plastycznymi. Podczas prac grupowych jak i indywidualnych zapoznały się z takimi technikami jak: wyklejanki, wydzieranki, wyklejanie kuleczek z krepiny, malowanie farbami, malowanie kredkami, malowanie flamastrami, wylepianie obrazków z plasteliny. Wszystkie prace wykonane przez dzieci można było oglądać na wystawie prac w sali 3-latków.\nMaluchy w ramach zajęć dodatkowych uczestniczą w takich zajęciach jak: angielski, religia, rytmika. W zajęciach rytmizujących i religii uczestniczy cała grupa. Natomiast w zajęcia z języka angielskiego uczestniczy 21 dzieci (23 dzieci do stycznia 2014).\nDzieci 3-letnie mają również możliwość uczestniczenia w dodatkowych nieodpłatnych zajęciach plastycznych prowadzonych przez nauczycieli z grupy oraz zajęciach logopedycznych. Podczas zajęć plastycznych dzieci zapoznają się z nowymi technikami plastycznymi oraz doskonalą poznane już wcześniej.\n3-latki w ramach rozwoju ekspresji ruchowej, słownej i wokalnej przygotowały dla swoich bliskich przedstawienia i programy artystyczne. Wystąpiły na „Pasowaniu na Przedszkolaka”, „Uroczystości choinkowej dla Mikołaja i rodziców”, „Uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka” oraz „Uroczystości z okazji Dnia Matki i Ojca”.\nWielokrotnie dzieci miały także możliwość oglądanie spektakli teatralnych takich jak np.: „Tymoteusz wśród ptaszków”, „Szewczyk Dratewka”, „Legenda o Syrence”. Dzieci miały również okazję wysłuchania wielu koncertów, podczas których poznały między innymi wiele postaci historycznych i kompozytorów. Podczas koncertów prezentowane dzieciom były różnego rodzaju instrumenty muzyczne, utwory literackie oraz kolędy i pastorałki.\nWielokrotnie w naszym przedszkolu gościły również autorki książek dla dzieci między innymi B. Ciemska oraz B. Hodyl. Podczas takich spotkań dzieci zapoznawały się z zasadami bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym. Za uczestnictwo w spotkaniach z autorem dzieci były obdarowywane książeczkami.\nWszystkie dzieci biorą aktywny udział w zajęciach gimnastycznych i zabawach ruchowych organizowany zarówno w sali jak i w terenie. Chętnie uczestniczą w zabawach wymagających rywalizacji oraz biorą udział w zabawach na świeżym powietrzu. Dwa razy w tygodniu odbywają się ćwiczenia gimnastyczne.\nPodczas zajęć i zabaw prowadzonych przez nauczycielki dzieci kształtują różne sfery rozwojowe: społeczno-emocjonalną, ruchową, koordynację mowy, uwagę i myślenia.\nM. Żochowska i D.K. Turemka


›Zadziwiające podróbki telefonów z Chin\nFot. na lic. CC; Flickr.com/by Vivionitier\nOstatnio sprawdzaliśmy, jakie telefony królują na japońskim rynku. Teraz czas na wyprawę do Chin i przegląd kilku zadziwiających podróbek urządzeń produkowanych przez największych gigantów branży. Popatrzmy więc, na co uważać podczas przeglądania na przykład aukcji na Allegro ;).\nNokia N8 z Androidem\nNowiutka Nokia N8 została już doceniona przez [chińskich producentów](http://gadzetomania.pl/17258,najlepsze-z-najlepszych-elektronika-z-chin
). Oto iZiNN CJ-3. Niestety, komórka nie powala na kolana swoją specyfikacją. We wnętrzu ukryto Rockchip RK2808, aparat 5 Mpix oraz port HDMI. Model wyposażony jest w ekran o przekątnej 3,5 cala i rozdzielczości WVGA oraz system Android w wersji 2.1.\nKIN One rodem z Chin\nTelefony Microsoftu - Kin One oraz Kin Two, nie zostały zbytnio docenione przez swoją grupę docelową. Urządzenia przeznaczone głównie dla młodzieży sprzedawały się bardzo słabo. Dla chińskich producentów to żaden problem. Haina X5-01 wyposażony został w procesor o taktowaniu 108 MHz, aparat fotograficzny z matrycą 1,3 Mpix, słabą kamerę do wideorozmów oraz wyświetlacz o przekątnej 2,2 cala. Ciekawe, czy firma odpowiedzialna za podróbkę zdawała sobie sprawę z błędu, jaki popełnia.\nHTC Desire - dual SIM z Windows Mobile\nKomórki HTC cieszą się ogromną popularnością, nic więc dziwnego, że znalazły się firmy chcące je podrobić. Oto dość ciekawa komórka - Touch G7. Model wyposażony jest w ekran o przekątnej 3,8 cala, pracujący w rozdzielczości WVGA, system Windows Mobile 6.5 oraz możliwość obsługi dwóch kart SIM jednocześnie. W obudowie ukryto procesor o taktowaniu 600 MHz i baterię o pojemności 1500 mAh. Nie zabrakło aparatu 5 Mpix, GPS-a, WiFi oraz gniazda na standardowe słuchawki jack 3,5 mm.\niPhone 4 z Androidem 2.1\nPodrabiany iPhone 4\niPhone'a można kochać lub nie, jednak trzeba przyznać, że produkt Steve'a Jobsa sprzedaje się wyśmienicie. Oto jedna z licznych podróbek smartfona z Cupertino. Model produkowany przez firmę Shanzhai. Podróbka wyposażona w system Android 2.1, procesor o taktowaniu 416 MHz, ekran o przekątnej 3,3 cala, WiFi, GPS, Bluetooth oraz możliwość odbierania telewizji. Słabo, jednak urządzenie sprzedawane jest za równowartość 420 złotych.\nHTC Magic z Androidem 2.1\nInteresująca podróbka telefonu HTC Magic wyposażona w system Android 2.1, WiFi, Bluetooth oraz aparat 2 Mpix z... rozpoznawaniem twarzy. Niestety, z opinii recenzentów wynika, że telefon sprawuje się bardzo kiepsko. Na szczęście producent wycenił swoje wyśmienite urządzenie na około 800 jenów, czyli w przeliczeniu prawie 375 złotych. Za taką cenę nie można narzekać...\nBiały iPhone 4 to fakt. Tak jakby\nOddani wierni kościoła Steve'a Jobsa czekają w napięciu na białego iPhone'a 4. Innowiercy uważają, że emocjonowanie się białym telefonem to głupota, a chińscy producenci korzystają z okazji i wypuszczają swoje własne wersje urządzenia. Oto Ciphone 4, wyposażony w procesor o taktowaniu 460 Mhz, ekran dotykowy o przekątnej 3,5 cala i rozdzielczości 480 x 320 pikseli, 128 MB RAM-u i 256 MB pamięci ROM. Nie zabrakło WiFi, Bluetootha oraz aparatu 1,3 Mpix. Model wyceniany jest na równowartość około 650 złotych. Jacyś chętni?\nWielu spryciarzy wystawiających sprzęt sprowadzany z Chin korzysta z tego, że niektórzy producenci umieszczają na swoich wyrobach emblematy do złudzenia przypominające te, którymi posługują się firmy królujące na rynku komórkowym. Oto piękny przykład wprowadzania klientów w błąd. Z daleka napis na obudowie urządzenia X19 wygląda jak logo Nokii. W rzeczywistości jest to Nckia. Model obsługuje standard 3G oraz dwie karty SIM. Ma także radio FM, aparat 1,3 Mpix z nagrywaniem wideo oraz moduł Bluetooth. Pamięć telefonu rozszerzyć można za pomocą kart TF o pojemności do 4 GB. Fajny?\nNexus One rodem z Chin\nW przeciwieństwie do nazwy Nexus One, TEG W3000 nie robi na nikim żadnego wrażenia. A może powinna? Przerażająca komórka imitująca znany telefon z logo Google'a i system firmy Apple, wyposażona jest w WiFi, aparat 2 Mpix, wbudowaną antenę do odbioru telewizji analogowej oraz menu w 25 językach (w tym polskie). Na dodatek mamy tutaj obsługę dwóch kart SIM! Chińskie cudo kosztuje około 350 złotych.\nMotorola Backflip bez Androida\nNieco tańsza Motorola\nMotorola Backflip trafiła na rynek chiński z mocno zaporową ceną około 590 dolarów. O tym, że tak ogromna kwota jest nieosiągalna dla biednych obywateli Państwa Środka, wiedzą producenci taniej elektroniki. Oto nieco komórka kosztująca prawie 270 złotych. Co można mieć za taką cenę? Obsługę dwóch kart SIM, aparat 0,3 Mpix, radio FM oraz moduł Bluetooth. Na dodatek urządzenie zostało pozbawione Androida. Ciekawe, prawda?\nKopia HTC Evo do sieci GSM\nKlon HTC Evo\nKażdy, kto marzy o korzystaniu z HTC Evo, może pomyśleć o zakupie tej sprytnej podróbki. Oto V819 wyposażony w Androida 2,1, nawigację GPS, WiFi, transmitter FM i moduł Bluetooth 2.0. Komórka wyposażona jest w ekran o przekątnej 3,5 cala i rozdzielczości 480 x 320 pikseli, antenę TV oraz aparat 2 Mpix. Działa w sieciach GSM 850/900/1800/1900 MHz. Z daleka prawie jak oryginalny produkt HTC. Szkoda, że prawie robi tu wielką różnicę.\nZ rozmówek ludzko-iPhone’owych: najzabawniejsze rozmowy z Siri [cz. III]


Rynek produktów mleczarskich w Polsce. Widoczne wzrosty\nAgrofakt»Informacje dzienne»Rynek produktów mleczarskich w Polsce. Widoczne wzrosty\nMagdalena Kowalczyk 7 października 2020 Brak komentarzy\nKrajowy rynek produktów mleczarskich w Polsce pod koniec września tego roku zdominowały wzrosty cen. Sprawdzamy notowania w Polsce i za granicą.\nZ danych Zintegrowanego Systemu Rolniczej Informacji Rynkowej MRiRW wynika, że w dniach od 21 do 27 września tego roku masło w blokach zbywano po 15,45 zł/kg. To cena o 1,5 proc. wyższa niż w poprzednim notowaniu i o 5 proc. wyższa niż w poprzednim miesiącu.\nMasło konfekcjonowane wyceniono na 17,60 zł/kg (czyli 3,52 zł za 200 gramową kostkę). To o 2 gr/kg więcej niż w poprzednim tygodniu i o 4 proc. więcej niż w poprzednim miesiącu. Natomiast w porównaniu z notowaniami sprzed roku masło w blokach potaniało o 9 proc., a masło konfekcjonowane – o 5 proc.\nNa krajowym rynku w czwartym tygodniu września 2020 roku płacono za OMP 9,16 zł/kg, czyli o 3 gr/kg mniej niż przed tygodniem i w poprzednim miesiącu. Wyższa była natomiast cena zbytu pełnego mleka w proszku. Wynosiła ona 11,68 zł/kg. Natomiast OMP nieznacznie potaniało w skali roku o 0,2 proc., a PMP – o 3,5 proc.\nW dniach od 21 do 27 września tego roku podrożały sery podpuszczkowe dojrzewające. Za ser Edamski uzyskiwano w tym okresie średnio 13,39 zł/kg czyli o 3 proc. więcej niż w poprzednim tygodniu i o 5 proc. więcej niż w poprzednim miesiącu. Podrożał również ser Gouda, o 1,5 proc. w porównaniu do notowań sprzed tygodnia (13,57 zł/kg). Notowania tego sera były o 2 proc. wyższe niż w poprzednim miesiącu. W skali roku cena sera Edamskiego wzrosła o 2 proc., a cena sera Gouda – o 0,3 proc.\nWedług danych KOWR w portach Europy Zachodniej (stan na 25 września 2020 roku) za masło uzyskiwano przeciętnie 4 113 USD/t. To cena o 1 proc. wyższa niż dwa tygodnie wcześniej i o 2 proc. wyższa niż przed miesiącem.\nNatomiast w USA zbywano ten tłuszcz po 3 312 USD/t (-6 proc. w skali tygodnia, ale o 4 proc. w skali miesiąca). W Oceanii notowania masła wyniosły 3 325 USD/t. To poziom o 5 proc. niższy w poprzednim notowaniu (z 11.09.2020 roku) oraz o 2 proc. niższy niż miesiąc wcześniej.\nNotowania masła i OMP\nPod koniec września tego roku krajowy rynek produktów mleczarskich w Polsce zdominowały wzrosty cen.\nCena masła w portach Europy Zachodniej była o 3,5 proc. wyższa niż przed rokiem. Spadki odnotowano natomiast w USA, gdzie masło potaniało o 30 proc., a w Oceanii – o 21 proc.\nNotowania odtłuszczonego mleka w proszku w portach Europy Zachodniej pozostały stabilne. W dniu 25 września 2020 roku za 1 tonę odtłuszczonego mleka w proszku, płacono przeciętnie 2 625 USD.\nCena OMP w USA uplasowała się na poziomie 2 326 USD/t (+1 proc. w skali tygodnia i o 7 proc. w skali miesiąca). Za 1 tonę tego produktu w Oceanii płacono średnio 2 950 USD. To o 9 proc. więcej niż w poprzednim notowaniu i o 2 proc. więcej niż przed miesiącem. W porównaniu z cenami uzyskiwanymi przed rokiem OMP w portach Europy Zachodniej podrożało o 7 proc., a w Oceanii – o 10 proc., podczas gdy w USA cena tego proszku mlecznego spadła o 1 proc.\nSprawdźmy teraz ceny pełnego mleka w proszku. W portach Europy Zachodniej 25 września 2020 roku płacono za nie średnio 3 300 USD/t. To cena nieznacznie wyższa (+1 proc. niż w poprzednim notowaniu i przed miesiącem). Natomiast na amerykańskiej giełdzie w Chicago cena PMP nie zmieniła się od poprzedniego tygodnia i nadal wynosiła 3 748 USD/t (+2 proc. w skali miesiąca).\nW Oceanii cena tego proszku mlecznego wynosiła 3 000 USD/t. To poziom o 3 proc. wyższy niż dwa tygodnie wcześniej i nieznacznie wyższy (+0,4 proc.) w skali miesiąca. Wzrosła również cena pełnego mleka w proszku w portach Europy Zachodniej (+1 proc.). Notowania PMP w USA spadły o 4 proc., a w Oceanii – o 5,5 proc.\n7 202,5 mln l – tyle mleka skupiono w Polsce w okresie od stycznia do lipca tego roku według danych GUS. To poziom o 2,6 proc. wyższy niż w porównywalnym okresie 2019 roku.\nW tym czasie najwięcej mleka ubyło z województw:\nwarmińsko-mazurskiego (349,4 mln l),\nkujawsko – pomorskiego (282,9 mln l),\nwielkopolskiego (220,1 mln l).\nZ pozostałych województw mleko trafiało głównie do województwa podlaskiego (1 046,9 mln l).\nRynek produktów mleczarskich w Polsce. Przeczytaj więcej na ten temat!\nOd stycznia do czerwca tego roku wyprodukowano więcej mleka spożywczego niż przed rokiem 1 715,4 mln l (+6 proc.). W tym czasie nieznacznie wzrosła również produkcja serów podpuszczkowych dojrzewających (+0,8 proc.) do poziomu 170,7 tys. ton.\nJak podaje GUS, w pierwszym półroczu 2020 roku łączna produkcja masła wyniosła 124,5 tys. ton, czyli o 8,4 proc. więcej niż rok temu. Zwiększyła się również produkcja odtłuszczonego mleka w proszku (+3,6 proc. w skali roku) do poziomu 92,2 tys. ton. Zmniejszyła się natomiast produkcja pełnego mleka w proszku (- 17,5 proc. w skali roku) i wyniosła 16,5 tys. ton.\nTrend spadkowy na GDT\nNa platformie internetowej Global Dairy Trade szesnasta aukcja (18 sierpnia tego roku) uwidoczniła spadek notowań, już trzeci z rzędu. Ogólny indeks cenowy obniżył się o 1,7 proc. Średnia cena uplasowała się na poziomie wynoszącym 3 004 USD. Ta obniżka przełożyła się notowania pięciu oferowanych kategorii produktów mleczarskich. Największe – w przypadku sera Cheddar oraz laktozy. Zwiększyła się jedynie cena odtłuszczonego mleka w proszku. Sprawdźmy szczegółowe wyniki tej sesji:\nOdtłuszczone mleko w proszku – 2 608 USD/t\nMasło – 3 370 USD/t\nPełne mleko w proszku – 2 936 USD/t\nBezwodny tłuszcz mleczny – 3 873 USD/t\nLaktoza – 1 303 USD/t\nSer Cheddar – 3 442 USD/t\nŹródło: KOWR/ PFHB/ GUS\nceny mleka ceny produktów mleczarskich produkty mleczarskie rynek mleka i produktów mleczarskich rynek produktów mleczarskich rynek produktów mlecznych rynek produktów rolnych


Najbardziej użytecznymi węglowodorami w przyrodzie są ropa naftowa, węgiel kamienny i gaz ziemny.\nJest skomplikowaną mieszaniną węglowodorów (lotnych ciekłych i stałych) zawierających także niewielkie ilości (do 1%) związków organicznych tlenu (kwasy karboksylowe, fenole) siarki (tioalkohole i pochodne tiofenu) oraz azotu (azotowe związki heterocykliczne).\nW skład ropy naftowej wchodzą trzy grupy węglowodorów: alkany, cykloalkany i areny. Ropa naftowa nie zawiera w zasadzie alkenów i alkinów. W zależności od jej pochodzenia procentowy udział poszczególnych składników jest zróżnicowany.\nJest substancją ciekłą, bardzo lotną i łatwopalną o charakterystycznym zapachu. Pary benzyny z powietrzem tworzą mieszanki wybuchowe. Nierozpuszczalna w wodzie, natomiast dobrze rozpuszczalna w bezwodnym alkoholu - eterze, chloroformie, itp. Stosuje się ją głównie jako paliwo do silników, jako środek piorący i odtłuszczający, jako rozpuszczalnik tłuszczów farb i lakierów. Ponieważ rozwój motoryzacji pociąga za sobą coraz większe zapotrzebowanie na benzynę, wyższe frakcje ropy naftowej takie jak oleje i mazut, przerabiane są na benzynę w procesie krakingu. Proces ten polega na termicznej lub katalitycznej degradacji węglowodorów, pozwalającej na uzyskanie produktów o mniejszej masie cząsteczkowej. Benzyny krakowe różnią się od benzyn otrzymywanych na drodze zwykłej destylacji ropy naftowej większą zawartością alkenów i węglowodorów aromatycznych.


Mogiła zbiorowa żołnierzy WP poległych w wojnie polsko-bolszewickiej w Trzeszczanach Pierwszych w województwie lubelskim - Miejsca pamięci narodowej w Trzeszczanach Pierwszych | PamietajSkadJestes.pl\nMogiła zbiorowa żołnierzy WP poległych w wojnie polsko-bolszewickiej - Trzeszczany Pierwsze\n19 kwietnia 1919 Podczas trwania wojny polsko-bolszewickiej wojsko polskie zajęło Wilno.\n21 kwietnia 1919 Brawurowa akcja wojska polskiego pod dowództwem Józefa Piłsudskiego doprowadziła do usunięcia z Wilna amii bolszewickiej i objęcia tam władzy przez Polaków.\n27 kwietnia 1920 Podczas wojny polsko-bolszewickiej, w czasie tzw wyprawy kijowskiej miała miejsce, pod dowództwem generała Jana Romera, wyprawa na Koziatyn czyli rajd 1 Dywizji Kawalerii Wojska Polskiego, którego celem było zdobycie węzła kolejowego w Koziatynie oraz przecięcie połączenia między stacjonującymi na prawym brzegu Dniepru dywizjami bolszewickimi.\n7 maja 1920 Walcząc przeciw Armii Czerwonej wojska polskie i ukraińskie weszły do Kijowa.\n14 maja 1920 W czasie wojny polsko-bolszewickiej wojska radzieckie dowodzone przez generała Michaiła Tuchaczewskiego rozpoczęły na Białorusi ofensywę skierowaną przeciwko 1. i 4. Armii Polskiej.\n15 czerwca 1920 W czasie wojny polsko-bolszewickiej 26 i 27 Pułk Piechoty stoczyły pod Horbulewem na Ukrainie zwycięską bitwę z 4 Dywizją Kawalerii Rosyjskiej działającą w zgrupowaniu Klimenta Woroszyłowa oraz Armii Konnej Siemiona Budionnego.\n1 lipca 1920 Sejm Ustawodawczy podczas trwania wojny polsko-bolszewickiej utworzył Radę Obrony Państwa na czele z Naczelnikiem Państwa Józefem Piłsudskim.\n9 lipca 1920 W czasie wojny polsko -bolszewickiej pod Grebionką miała miejsce jedna z najwspanialszych szarży w historii oręża polskiego. 4 Pułk Ułanów Znamieńskich rotmistrza Władysława Rozlaua przybył z odsieczą okrążonej przez Rosjan polskiej XII Brygadzie Piechoty. Bohaterski atak ułanów wywołał panikę w szeregach wroga, rozbijając aż 3 bolszewickie pułki strzeleckie. Polskie zwycięstwo było całkowite, a piechota uratowana z okrążenia.\n14 lipca 1920 Podczas trwania wojny polsko-bolszewickiej oddziały Armii Czerwonej zajęły Wilno.\n29 lipca 1920 W czasie wojny polsko-bolszewickiej rozpoczęła się bitwa pod Brodami. II Armia generała Kazimierza Raszewskiego zaatakowała od strony Beresteczka. Do 3 sierpnia ciężkie boje z Armią Konną Siemiona Budionnego toczyły się w rejonie Krasnego i Złoczowa. Na skutek silnego oporu Polaków bolszewicy zostali zmuszeni do odwrotu, a Polacy zdobyli Brody.\n13 sierpnia 1920 Walki o Radzymin, Nieporęt, Ossów i Okuniew rozpoczęły Bitwę Warszawską.\n14 sierpnia 1920 Miała miejsce bitwa nad Wkrą. Na rozkaz dowódcy Frontu Północnego gen. broni Józefa Hallera polska 5 Armia licząca ok. 26 tys. żołnierzy gen. ppor.Władysława Sikorskiego rozpoczęła kontrofensywę.\n16 sierpnia 1920 Wojska polskie pod dowództwem Józefa Piłsudskiego rozpoczęły kontratak znad Wieprza.\n17 sierpnia 1920 Batalion ochotniczy kpt. Bolesława Zajączkowskiego stoczył niedaleko Lwowa heroiczny bój z bolszewikami. Liczący 350 żołnierzy polski oddział maszerował wzdłuż linii kolejowej Krasne – Lwów, gdy został od strony stacji w Zadwórzu ostrzelany przez wroga. Kpt. Zajączkowski śmiałym atakiem zdobył stację.\n18 sierpnia 1920 Rozegrały się zakończone zwycięstwami wojsk polskich bitwy pod Brodnicą oraz pod Wyszkowem. Ponadto tego samego dnia rozpoczęła się dwudniowa bitwa o Płock.\n19 sierpnia 1920 Podczas wojny polsko-bolszewickiej miała miejsce zmasowana ofensywa wojsk polskich. 15 Dywizja Piechoty zajęła Brok, 1 Dywizja Piechoty Legionów Drohiczyn, Brygada Jazdy Ochotniczej mjr. Feliksa Jaworskiego Frankopol.\n19 sierpnia 1920 Rozpoczęła się bitwa pod Lwowem, polska armia odzyskała również Brześć.\n25 sierpnia 1920 Zakończyła się, trwająca prawie 2 tygodnie bitwa warszawska znana jako „Cud nad Wisłą”. Ta batalia polsko-bolszewicka uważana jest też za 18 bitwę świata, która odmieniła jego losy. Waleczna postawa Polaków przyniosła klęskę wojsk bolszewickich i zatrzymała ich marsz na zachód Europy.\n30 sierpnia 1920 W czasie wojny polsko-bolszewickiej zakończyła się trwająca 3 dni obrona Zamościa. Polacy dysponujący trzema pociągami pancernymi, dywizjonem artylerii oraz 700 piechurami i 150 kawalerzystami odparli ataki Konarmii Siemiona Budionnego, w której skład wchodziły 4 Dywizje Kawalerii, Brygada do Zadań Specjalnych, 5 pociągów pancernych i 400 ckm-ów.\n31 sierpnia 1920 W okolicach wsi Komarów na Zamojszczyźnie miała miejsce największa bitwa kawaleryjska w XX wieku. Starły się że sobą, liczące po około 20 tysięcy konnych, bolszewicka 1 Armia Konna Siemiona Budionnego i polska 1 Dywizja Jazdy dowodzona przez pułkownika Juliusza Rómmla. Strona polska niemal całkowicie rozbiła siły bolszewickie, z których pozostało około trzy tysiące żołnierzy.\n16 września 1920 W czasie wojny polsko-bolszewickiej miała miejsce bitwa pod Dytiatynem w Małopolsce. Przeciwko sobie stanęły 13 Pułk Piechoty, 8 Brygada Artylerii, a po stronie rosyjskiej 8 Dywizja Kawalerii,123 Brygada Strzelców i 366 Pułk Strzelców. Heroiczna walka Polaków pozwoliła na zatrzymanie na jeden dzień ofensywy wojsk radzieckich.\n20 września 1920 Początek zwycięskiej dla Wojska Polskiego bitwy z Armią Czerwoną nad Niemnem podczas wojny polsko-bolszewickiej.\n21 września 1920 Rozpoczęła się konferencja pokojowa w Rydze po zakończonej wojnie polsko-bolszewickiej.\n28 września 1920 Pod Krwawym Borem w lasach na ziemi lidzkiej polskie oddziały 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej stoczyły zwycięską bitwę z jednostkami 3 Armii sowieckiej zmuszając je do odwrotu.\n4 października 1920 W Warszawie zmarł major Stefan Walter. W czasie wojny polsko-bolszewickiej był dowódcą 29 Pułku Strzelców Kaniowskich. Jego śmierć była wynikiem rany postrzałowej od rosyjskiej kuli.\n15 października 1920 Wojna polsko-bolszewicka - Zajęcie Mińska przez wojska Polskie.\n18 października 1920 Wstrzymanie działań na froncie podczas wojny polsko-bolszewickiej. Józef Piłsudski pisał w rozkazie do polskich żołnierzy: „Kraj, co w dwa lata potrafił wytworzyć takiego żołnierza, jakim wy jesteście, może spokojnie patrzeć w przyszłość”.\n15 kwietnia 1921 Został ratyfikowany przez Polski Sejm traktat ryski kończący wojnę polsko-bolszewicką.\n30 kwietnia 1921 Wszedł w życie traktat ryski zawarty pomiędzy Polską, Rosją i Ukrainą, który kończył wojnę polsko-bolszewicką.\n13 października 1938 W Wenecji zmarł Władysław Zygmunt Belina-Prażmowski. Dowódca pierwszego oddziału kawalerii tzw. „siódemki Beliny” twórca i dowódca pierwszego szwadronu kawalerii (ok.140 osób), Prezydent Krakowa i wojewoda lwowski, bohater wojny polsko-bolszewickiej.\npomniki woj. Lubelskie pomniki Trzeszczany Pierwsze Wojna polsko-bolszewicka


Io-Interactive straciło prawa do marki Kane & Lynch | GRYOnline.pl\nWiadomość gry na świecie 14 listopada 2017, 12:00\nW wyniku rozstania ze Square Enix – dotychczasowym wydawcą i właścicielem – studio Io-Interactive straciło prawa do marek Kane & Lynch oraz Mini Ninjas. Twórcy Hitmana zachowali jednak kontrolę nad serią o łysym zabójcy, a także mniej znanym Freedom Fighters.\nKane & Lynch 2: Dog Days ukazało się w 2010 roku\nO Kane & Lynch:\nPierwsza część strzelanki Kane & Lynch, z podtytułem „Dead Men”, pojawiła się na rynku w listopadzie 2007 roku, zaś w drugą – Kane & Lynch: Dog Days – mieliśmy okazję zagrać niecałe trzy lata później (sierpień 2010). Obydwie gry ukazały się na komputerach PC oraz konsolach poprzedniej generacji (Xboksie 360 oraz PS3). Omawiane produkcje zwracały uwagę graczy i branżowych mediów m.in. dzięki nietypowym bohaterom oraz kontrowersjom związanym z wysokim poziomem pokazywanej na ekranie przemocy.\nO bardzo prawdopodobnym rozstaniu Square Enix z Io-Interactive, po 8 spędzonych wspólnie latach, pisaliśmy w maju. W czerwcu okazało się, że w związku z zaistniałą sytuacją studio postanowiło samo wykupić się od dotychczasowego właściciela i tym samym odzyskać niezależność. Już wtedy było jasne, że twórcy Hitmana zachowają prawo do tworzenia kontynuacji przygód Agenta 47. Teraz wiemy, że w negocjacjach udało im się wywalczyć również markę Freedom Fighters. Z kolei Square Enix przejęło kontrolę nad seriami Kane & Lynch oraz Mini Ninjas.\nPierwsza część strzelanki Kane & Lynch, z podtytułem „Dead Men” pojawiła się na rynku w listopadzie 2007 roku, zaś w drugą – Kane & Lynch: Dog Days – mieliśmy okazję zagrać niecałe trzy lata później (sierpień 2010). Obydwie gry ukazały się na komputerach PC oraz konsolach poprzedniej generacji (Xboksie 360 oraz PS3). Omawiane produkcje zwracały uwagę graczy i branżowych mediów m.in. dzięki nietypowym bohaterom oraz kontrowersjom związanym z wysokim poziomem pokazywanej na ekranie przemocy.\nInformacje o tak równym „podziale łupów” mogą być nieco zaskakujące, szczególnie, że rozstanie z japońskim wydawcą było dla dewelopera naprawdę trudnym momentem. Szefostwo studia jest jednak pewne, że sięgnięcie po niezależność było właściwym ruchem.\nByliśmy naprawdę w szoku, jeśli chodzi o skalę zainteresowania, zarówno ze strony wydawców, jak i inwestorów. Zdecydowaliśmy o wykupieniu się, ponieważ w głębi serca wiemy, że musimy odczuwać, oddychać i działać swobodnie. (…) Musimy być wolni, by móc naprawdę zaangażować się w bezpośredni kontakt z naszymi fanami i społecznością i by mieć możliwość podejmowania fundamentalnych decyzji dotyczących naszego studia i gier – powiedział w wywiadzie dla portalu GamesIndustry Hakan Abrak, CEO studia Io-Interactive.\nObecnie duński deweloper pracuje nad kontynuacją swojej najsłynniejszej serii, czyli nowym Hitmanem. Więcej o tej grze dowiemy się w 2018 roku. Warto też przypomnieć, że zawierające wszystkie dodatki wydanie GOTY ostatniej części przygód Agenta 47 wylądowało na rynku 7 listopada, w wersjach na PlayStation 4, Xboksa One oraz PC.\nGamesindustry – wywiad z Hakanem Abrakiem, CEO Io-Interactive\ngry na świecieFreedom Fighters Io-Interactive Kane & Lynch Mini Ninjas przejęcie marki / licencji Square Enix strzelanki TPP (TPS)


W skład półmiska wchodzą wykwintne wędliny, pieczone zimne mięsa, ryby wędzone np. łosoś, ser żółty oraz dodatki: korniszony, śliwki w occie, grzybki marynowane. Wszystkie składniki układamy rzędami. Elementem dekoracyjnym mogą być ćwiartki pomidorów, a także galareta ulana w małych stożkowych formach. Dodatkiem może być zimny sos podany w sosjerce. Wędliny układa się rodzajami część można zwinąć w rulon lub stożek. Rodzaje różnych wędlin należy oddzielić od siebie liśćmi sałaty tak, aby charakterystyczne smaki i zapachy nie przechodziły z jednej wędliny na drugą. Półmisek bogato się dekoruje. Dodatkiem jest pieczywo i masło. Powinno się podawać kilka rodzai pieczywa. Jest to potrawa wykwintna.


Pastelowa kolekcja - No Way Sklep\nZapraszamy do sięgnięcia po produkty z naszej pastelowej kolekcji. To produkty w cudownej jasnej i łagodnej kolorystyce które wprowadzą w Twojej garderobie spokojny bajkowy nastrój. Miłośnicy takich mistrzów malarstwa jak Jean-Francois Millet czy Pierre Puvis de Chavannes z pewnością docenią ten delikatny klimat. Każda z Was znajdzie tu swój ukochany odcień, a już fantastycznie będzie jeśli spróbujecie je np. połączyć ze spodniami w tej samej, a nawet innej barwie. Po wybraniu rozmiaru automatycznie włączy się kolejna kategoria : print/classic, która pozwoli wybrać jedną z dwóch proponowanych wersji produktu : z delikatnym nadrukiem lub gładką.\nMięta bluza z nadrukiem\nMięta tunika z nadrukiem\nPudrowa bluza z nadrukiem\nPudrowa tunika z nadrukiem\nWrzosowa bluza z nadrukiem\nWrzosowa tunika z nadrukiem


Francuski mnister zdrowia: czwarta fala zakażeń to "epidemia młodych" - Bankier.pl\nGospodarkaFrancuski mnister zdrowia: czwarta fala zakażeń to "epidemia młodych"\nFrancuski mnister zdrowia: czwarta fala zakażeń to "epidemia młodych"\nfot. Alexis Sciard / / Reuters\nCzwarta fala zakażeń koronawirusem we Francji to "epidemia młodych"; w części departamentów kraju wskaźniki infekcji są najwyższe wśród osób w wieku 20-30 lat – oświadczył we wtorek minister zdrowia Olivier Veran. Wyraził obawę, że wysoko zakaźny wariant Delta rozprzestrzeni się również na osoby starsze.\n„Dobra wiadomość jest taka, że u młodych zakażenie koronawirusem ma lżejszy przebieg, choć mogą przechodzić Covid-19 również w przewlekłych formach” – powiedział Veran stacji RTL.\n„Od 10 do 15 proc. osób starszych wciąż nie jest zaszczepionych, to dużo” – zauważył minister.


Kiedy otworzyłem dziś oczy, dostrzegłem za oknem wirujące płatki śniegu... Naprawdę nie chciało mi się wstawać... Najchętniej spałbym do wiosny... Ale że moje życie, zwłaszcza duchowe, nie może zależeć od pory roku, poderwałem się i oto jestem... Pokrzepiony kazaniem na temat transcendowania ludzkiej rzeczywistości (dziś filozof głosił Słowo) 🙂 przygotowuję się do wyjścia na Gorzkie Żale, które bardzo kocham w tym wielkopostnym okresie. Dawno już nie miałem tak "pozytywnie leniwego" weekendu.\nA w Słowie Pan mówi dziś do mnie dwie rzeczy... Po pierwsze osoba Piotra. Panie, zbudujemy trzy namioty... Miotła, która zawsze chce zamiatać, narzędzie, które zawsze chce pracować. Nie daje spocząć sobie i Użytkownikowi. Piotr się ocknął i chce działać. W działaniu czuje się najbezpieczniej. Nie musi sobie stawiać pytań, ani na nie odpowiadać. Nie musi mierzyć się ze swoimi wątpliwościami. Aktywista, który rusza do boju, zanim pomyśli, czy jego działanie jest komukolwiek do czegokolwiek potrzebne. Zawsze gotów pomagać. Samemu Bogu również. Ma poczucie misji... Dobrze, że tu jesteśmy... Innymi słowy - gdyby nas tu nie było, byłoby znacznie trudniej, a tak, po prostu bierzemy się do dzieła... Możesz na nas liczyć... Mówi (niekoniecznie zastanawiając się co) i chce działać (niekoniecznie pytając po co). Kocham Piotra, bo bardzo często odnajduję w nim samego siebie. Moja postawa też niejednokrotnie domaga się korekty. Owładnięty przekonaniem, że nie można stać z założonymi rękoma, nie umiem korzystać... Ta wizja, którą przeżywali była dla nich. Jezus ich zabrał na górę, aby ją przeżyli, aby się w niej zanurzyli, aby doświadczyli, aby spędzili chwile czerpiąc, a nie dając. Trudna szkoła. W moim życiu i wobec mnie tak samo trudna...\nA po drugie dyskrecja... Jezus, który im nakazuje, aby nikomu nie mówili. Wyobrażacie sobie jak musi to być dla nich trudne. Każdy, kto zobaczył coś takiego chciałby się podzielić z innymi, opowiedzieć, ucieszyć się we wspólnocie. A oni mają milczeć... Jest to pewnie tym trudniejsze, że pozostali uczniowie są wciąż obarczeni tą nową prawdą, w którą wprowadził ich Jezus, prawdą o swoim odejściu. Czy im nie należy się pociecha? Czy Piotr nie mógłby im opowiedzieć, żeby i oni doznali uspokojenia? Nie wiem dlaczego tak. Może Pan przygotowywał ich do trudnej roli bycia filarami w Kościele, co z pewnością domaga się wielkiej powściągliwości i dyskrecji. A może pokazał im, że jest pewna sfera wnętrza człowieka, do której nie należy dawać dostępu nikomu, przynajmniej przez jakiś czas. Może ten czas jest potrzebny, żeby samemu uporać się z przeżytą tajemnicą. Może trzeba ją ułożyć w sobie. To dla mnie również wielka lekcja, bo pewnie gadam za dużo. I choć oczywiście, jak każdy, mam Boże tajemnice, które dotyczą najgłębszych sfer mojego serca, którymi z nikim się nie dzielę, to dziś odkrywam w tym Słowie taką delikatną zachętę - uważaj... Uważaj na to co mówisz, do kogo mówisz, po co mówisz. Taka powinna być zasada, od której istnieje właściwie tylko jeden wyjątek. To Jezus... Przed Nim z cała pewnością nie musisz uważać... I to jest dobra nowina...