Zwycięstwo w Koninie! Emocji co niemiara [relacja]\n09 Wrz 2017\t Maciek.\nBałtyk Gdynia dobrze wspomina powroty z Konina. Ta reguła będzie obowiązywać przynajmniej do następnego spotkania na terenie Górnika. Górnik Konin – Bałtyk Gdynia 3:4 (2:3). Spotkanie dostarczyło wiele emocji. Kilkakrotnie zmieniały się nasze nastroje. Prowadziliśmy, przegrywaliśmy, ponownie prowadziliśmy. Na własne życzenie i zupełnie niepotrzebnie doprowadziliśmy do nerwowej końcówki. Nasz zespół lepiej grał w piłkę. W drugiej połowie brakowało trochę skuteczności, bo sytuacji ku kolejnym bramkom nie brakowało. Nadal trzeba pracować nad grą defensywną, bowiem można było dużo lepiej zachować się przy sytuacjach, w których Górnik cieszył się z bramek. Wskoczyliśmy na czwartą pozycję i do trzech drużyn tracimy 1 punkt (Elana gra w niedzielę).\n0:1 6’ Mateusz Kuzimski, 1:1 27’ Krystian Sobieraj, 2:1 33’ Sebastian Antas, 2:2 34’ Adam Duda, 2:3 40’ Juliusz Letniowski, 2:4 78’ Juliusz Letniowski, 3:4 90+2’ Kamil Zieliński\nBałtyk: Matysiak – Korpalski [ż] (76’ Gołubiński), Kostuch, Szur, Kochanek [ż] (88’ Wesołowski), Duszkiewicz, Bartlewski [ż], Kuzimski (89’ Klecha), J. Letniowski, Rychłowski (68’ Demianchuk), Duda\nBałtyk od pierwszej minuty przebywał na połowie rywala i po sześciu minutach Sebastian Bartlewski był faulowany w polu karnym. Mateusz Kuzimski przechytrzył bramkarza i szybko cieszyliśmy się z prowadzenia. Szósty mecz i szósty gol „Kuzima” w tym sezonie. Gospodarze po chwili również chcieli stanąć przed szansą z jedenastu metrów, ale sędzia nie dał się nabrać na padolino i zawodnik Górnika obejrzał żółtą kartkę.\nPo kwadransie ładnie zza pola karnego uderzył Juliusz Letniowski, ale Dawid Kołodziejczak zanotował skuteczną i efektowną interwencję.\nW 26. minucie za łatwo daliśmy się ograć na naszej lewej stronie i po chwili bardzo nierozważnym zachowaniem popisał się Bartlewski, który sfaulował rywala w polu karnym. Marcin Matysiak był bliski obrony rzutu karnego, ale ostatecznie piłka wturlała się do bramki. A przed meczem apelowaliśmy o wzmożoną uwagę pod własną bramką.\nNo trudno. Trzeba było na nowo szukać objęcia prowadzenia. Z lewej strony huknął Adrian Kochanek, ale po raz drugi Kołodziejczak pokazał swoją paletę umiejętności. Mecz nabrał tempa i w odstępie kilkudziesięciu sekund oglądaliśmy dwa gole. Najpierw daliśmy się zaskoczyć prostopadłym podaniem i Sebastian Antas posłał piłkę obok wychodzącego Matysiaka. Nasz smutek nie trwał długo, bowiem Letniowski w uliczkę posłał Adama Dudę, który zmieścił piłkę tuż przy bliższym słupku. Huśtawka emocji została rozbujana jeszcze mocniej siedem minut później. Po rzucie rożnym Letniowski celnie uderzył sprzed pola karnego.\nNa starcie drugiej połowy wyprowadziliśmy kontrę, w której mieliśmy liczebną przewagę. Letniowski powinien zdobyć drugiego dziś gola, ale tym razem górą był golkiper Górnika. Na kolejną okazję nie czekaliśmy długo. Po szybko rozegranym rzucie wolnym przed szansą stanął Kuzimski, ale po strzale z woleja piłka minęła światło bramki – podawał Szymon Rychłowski.\nWyczekiwaliśmy czwartego gola. Okazja Letniowskiego, ale kolejny raz bardzo dobrze interweniował Kołodziejczak.\nGórnik poważnie zaatakował dopiero w 70. minucie. Na skrzydle Aleks Sieradzki zakręcił Kuzimskim, strzelił płasko po ziemi, ale Matysiak nie dał się zaskoczyć.\nNerwowo spoglądaliśmy na upływający czas. Zwiększały się obawy czy ten wynik dowieziemy do końca i wtedy ze skrzydła zacentrował Duda, a w polu karnym Letniowski niczym wytrawny środkowy napastnik – przyjął piłkę tyłem do bramki i oddał strzał w dalszy róg bramki! 4:2 dla Bałtyku! Zrobiło nam się lżej na sercu.\nDoskonale wiemy, że cztery bramki naszej drużyny nie zadowalają. Bartlewski odpalił armatę z dystansu, ale kolejną paradę zaliczył Kołodziejczak. Następnie po dośrodkowaniu Kuzimskiego bliski strzelenia gola był Duda, ale mieliśmy tylko rzut rożny. Kolejna centra Kuzimskiego i tym razem fatalnie głową spudłował Letniowski. Piąta bramka wisiała w powietrzu. Moment nieuwagi gospodarzy mógł się skończyć kolejną bramką, ale po próbie lobowania Kołodziejczak w porę wrócił w stronę swojej bramki.\nI gdy spokojnie odliczaliśmy już doliczony czas gry, w drugiej z pięciu doliczonych minut w sytuacji sam na sam faulował nasz bramkarz. Jedenastkę na gola zamienił Kamil Zieliński. Znów zrobiło się bardzo nerwowo. Koninianie przycisnęli, rzut wolny, rzut z autu, piłka w pole karne. Na szczęście udało nam się oddalić niebezpieczeństwo. W ostatnich sekundach pognaliśmy nawet z kontrą. Przewaga liczebna była znaczna, ale nie daliśmy rady jej wykorzystać. To nic, bo po chwili sędzia zakończył spotkanie.\nBałtyk był zespołem lepszym. Co do tego nie mamy wątpliwości. Stworzyliśmy sobie więcej sytuacji bramkowych i tylko cztery stracone bramki Górnik może zawdzięczać swojemu bramkarzowi. Mogło być ich więcej. My w obronie momentami bez koncentracji, nieco bezmyślnie i stąd wzięły się nerwy w ostatnich sekundach. Długo nic nie zapowiadało, że będziemy mieć takie emocje w doliczonym czasie gry. Trzy punkty jadą do Gdyni. Górnik wciąż czeka na pierwsze zwycięstwo. Bałtyk po sześciu meczach ma 19 strzelonych bramek. Liczba robi wrażenie. Patrząc tylko na strzelane bramki, przed rokiem gola numer 19 strzeliliśmy w 15 kolejce w Chwaszczynie. Nie możemy doczekać się kolejnego meczu z Wdą Świecie. Sobota, godzina 11:00.


Provident w hybrydowym Yarisie\nCo nowegoWiadomościProvident w hybrydowym Yarisie\n- niski koszt utrzymania floty i eksploatacji pojazdów (rekordowo niskie zużycie paliwa w mieście 3.1 l/100 km, najwyższa bezawaryjność technologii hybrydowej, niskie koszty serwisowe),\n- standardowa automatyczna skrzynia biegów, wyraźnie podnosząca komfort wykorzystania pojazdu w mieście.\nIstotnym czynnikiem okazał się także ekologiczny charakter hybrydowych Toyot. Jak powiedział Bartłomiej Wiśniewski, kierownik działu floty samochodowej i telekomunikacji w Provident Polska S.A., „zakup hybrydowej Toyoty Yaris do floty korporacyjnej to bardzo dobre rozwiązanie nie tylko dla zoptymalizowania kosztów w stosunku do potrzeb, ale również do sprostania coraz większym potrzebom ekologicznym naszego środowiska. Firmy bardzo często patrzą na samochód tylko przez pryzmat ceny zakupu auta, a ta w przypadku hybrydy jest faktycznie nieco wyższa od modeli zasilanych tradycyjnym paliwem, zamiast odnieść się do całkowitych korzyści, jakie może odnieść organizacja, użytkując tego typu samochód."\nFlota Providenta liczy łącznie 1300 samochodów. Odbiór aut został zaplanowany na początek 2013 roku.\n"W firmie Provident znaleźliśmy bardzo świadomego swoich potrzeb partnera. Dobór wersji napędowej Yarisa został bardzo ściśle uzależniony od sposobu wykorzystania auta. Dlatego hybrydami będą jeździć kierowcy korzystający z auta służbowego zarówno w mieście, jak i na dłuższych trasach. To komfortowe rozwiązanie, które pozwoli szybko i w naturalny sposób wykazać zalety tej technologii zarówno po stronie kosztów jak i komfortu jazdy" - podkreśla Jacek Pawlak, prezydent Toyota Motor Poland.


E 2612E E 2612E\nFirma Emel prezentuje piękne baleriny dla młodych dam. Uroku dodaje finezyjna kokarda. Wygodne, wzuwne, dobrze trzymają się stóp dzięki paseczkowi z klamerką. Polecane na akademie szkolne i inne uroczystości jak wesele, wizyta w teatrze czy impreza rodzinna.\nMateriał wierzchni: skóra laminowana


Wyszukaj nietypowe, kontrowersyjne wizerunki Jezusa i Matki Boskiej ukazane w dziełach plastycznych na przestrzeni wieków. -\nOdbiorcy sztuki przyzwyczajeni są do różnych wizerunków Świętych, przede wszystkim ukazanych z szacunkiem, a także podkreślających ich relację Stwórca – człowiek, namiestnik Boga na ziemi. Szczególnie artyści współcześni z upodobaniem zrywają z tradycyjnym widzenie w sztuce Matki Boskiej oraz Jezusa.\nPiotr Naliwajko należy do twórców kontrowersyjnych, ale często sięgający w swojej twórczości do motywów biblijnych. Artysta łączy tradycję z surrealistycznym widzeniem świata. Obrazem, który budzi wiele emocji jest dzieło „MBCzJB”, przedstawiający Matkę Boską Częstochowską, która trzyma dzieciątko Jezus, w głębi widać surowe, brunatne tło. Taki sposób przedstawienie postaci świętych jest odmienny od bogatych w szczegóły zdobnicze obrazów o charakterze religijnych. Surowość scenerii tworzy kontrast z barwną postacią Świętej, jednak szokujące wydaje się podobieństwo Matki Boskiej do lalki Barbie. Artysta tworzy dzieło składające się z kontrastów, kolejnym jest postać Jezusa, który przypomina postać Świętego z obrazów średniowiecznych, religijnych. Od razu widać kontrast w kreacji Matki Boskiej oraz Jezusa. Należy zastanowić się, czy obraz posiada walory artystyczne, wydaje się , że Naliwajko zamierza świadomie urazić uczucia religijne. Artysta podkreśla świętość postaci malując wokół głowy aureole. To staje się symbolem świętości w obrazach sakralnych, w dziele artysty współczesne jest jednoznaczną prowokacją. Trudno znaleźć uzasadnione powiązanie głównej postaci z lalką Barbie, jeżeli nie jest to przypadkowe skojarzenie, to trudno odnaleźć walory tego dzieła. Obraz wydaje się sztuczny i nieprzemyślany.\nCzy artysta zamierza jednak postawić pytanie o komercjalizację symboli kościelnych ? Jeżeli chciał podjąć taką walkę, jego obraz na pewno nie będzie wartościowym głosem w dyskusji o wykorzystywanie symboli kultu świętych dla materialnych celów. Udało mu się na pewni urazić uczucia odbiorców, a nie zmusić do refleksji .


Dobry alkomat czyli jaki? - Meza Club\nStart » Przedsiębiorczość » Handel » Dobry alkomat czyli jaki?\nDodano: 2021-10-20Kategoria: Przedsiębiorczość / Handel\nWiele osób zastanawia się jaki dobry alkomat kupić. Odpowiedź jest tylko jedna: wybierz urządzenie, wyposażone w sensor elektrochemiczny. Taki analizator wydechu jest funkcjonalny, stabilny i oferuje powtarzalne i bardzo dokładne wyniki pomiarowe. Bardzo dobrym wyborem są certyfikowane alkomaty z atestem. Posiadają one wszystkie wymagane normy, co świadczy o ich wysokiej jakości i przedłużonej żywotności. Potrzebujesz dobry alkomat? W naszym sklepie znajdziesz ich bardzo szeroki wybór. Mamy testery alkoholu, które pochodzą od wiodących producentów i cechują się doskonałymi parametrami technicznymi.\nOd jakiegoś czasu znacząco rozwija się dziedzina, która związana jest z drukowaniem, ludzie coraz częściej i coraz chętniej decydują się na to, żeby do swojego gospodarstwa domowego, zakupić profesjonalny sprzęt do drukowania, taki jak na przykład robiąca ogromną ...


PCV | re-energy okna\nby adminon 31 października 2017\nOkna z tworzyw sztucznych są dzisiaj zdecydowanie najpopularniejszym rozwiązaniem co zresztą nie powinno nikogo dziwić, dlatego że są one po prostu najbardziej opłacalne finansowo, przynajmniej w większości przypadków, a mianowicie w zastosowaniach domowych. Na pewno warto jednak zastanowić się nad tym, jaki jest właściwie powód ich popularności. Rzecz jasna, co nietrudno zauważyć, nie mają one aż tak dużych walorów estetycznych, jak okna drewniane i aluminiowe, natomiast wyróżniają się innymi cechami, takimi jak właśnie cena oraz bezproblemowe użytkowanie przez wiele długich lat. Ważna jest również ta cecha tworzyw sztucznych, że są one całkowicie odporne na korozję i pleśń, dzięki czemu mycie takich okien to tak naprawdę jedyny proces, który trzeba regularnie realizować celem zachowania ich estetycznego wyglądu.\nNie zapominajmy, że jeśli chodzi o kwestie estetyczne, okna z PCV można rzecz jasna pokryć okładziną drewnopodobną oraz innymi materiałami. Można więc powiedzieć, że nie bez przyczyny okna z PCV cieszą się tak dużą popularnością i zainteresowaniem ze strony Polaków i nie tylko. Nasza firma ma w swojej ofercie szereg okien różnych producentów, dzięki czemu z łatwością można znaleźć takie, które będą odpowiadały konkretnej sytuacji i konkretnym wymiarom. Jesteśmy klimatyzacja Kraków całkowicie pewni, że dzięki atrakcyjnej ofercie i niskim cenom będziemy w stanie znaleźć dla naszych klientów odpowiednie produkty oraz będziemy potrafili je zamontować, często w obniżonej cenie.\nW przypadku jakichkolwiek pytań albo wątpliwości zachęcamy do bezpośredniego komunikowania się z nami – nasi eksperci i inżynierowie dołożą wszelkich starań, by rozwiać wątpliwości każdego klienta. Doświadczenie, jakie zebraliśmy przez lata, pozwala nam również prowadzić wsparcie techniczne, więc potrafimy odpowiedzieć praktycznie na każde pytanie.\nAutor: naprawa laptopów gdynia\nre-energry.pl © wszelkie prawa zastrzeżone


Nowatorskie warsztaty dla dzieci "Op-art"\nUczniowie Szkoły Podstawowej nr 1 klasy "O" i I-III wzięli udział w nowatorskich warsztatach pn."Op-art" poprowadzonych w ramach programu "Na dobry początek" - 2021 Miejskiego Ośrodka Kultury w Konstantynowie Łódzkim dofinansowanego przez Fundację BGK. W ramach projektu odbyły się bezpłatne warsztaty artystyczne z zakresu optical – art, kierunku w sztuce, którego zadaniem jest oddziaływanie na oko widza, wywołujące wrażenie głębi i ruchu. Zróżnicowane formy i poziom trudności ćwiczeń pozwoliły na wszechstronną stymulację percepcji wzrokowej u dzieci. Na warsztatach wykorzystano pomoce dydaktyczne ilustrujące zjawisko iluzji optycznej. Każdy uczestnik mógł wykonać swoje dzieło op-artu, a cała grupa w trakcie warsztatu miała możliwość zabawy i jednocześnie edukacji w zakresie sztuki współczesnej. Młodsze dzieci malowały prace pastelami żelowymi z wykorzystanie filcu samoprzylepnego, jako dekoru. Starsi skupili się na wykorzystaniu op-artu w sztuce użytkowej (ceramice, torbie). Na warsztatach zaprezentowano, jak w niestandardowy sposób pracować z dziećmi, aby zainteresowały się i rozumiały sztukę aktualną. Zastosowano nowatorskie metody pracy, tak aby wzbudzić zainteresowanie i reakcję młodego widza na bodźce wizualne, jak również pobudzić wyobraźnię dziecka i jego autokreację.\nLena laureatką ogólnopolskiego konkursu plastycznego\nLena Galant kl. VII b laureatką ogólnopolskiego konkursu plastycznego pt. "Portret Mamy" w Legnicy. Brawa i gratulacje za wspaniałą kompozycję malarską i aktywny udział we wszystkich działaniach szkolnego koła artystycznego.\nKlasy II a i II b na tropie wrocławskich krasnali\nSzukaliśmy dzielnie i z zapałem. Chcąc odnaleźć jak najwięcej niewielkich postaci kryjących się na Starym Mieście, przemierzaliśmy jego ulice w znacznym tempie. Każdy uczestnik zorganizowanej 10 maja wycieczki, zaopatrzony w plan miasta i naklejki, bacznie obserwował otaczający krajobraz i co chwilę słychać było triumfalne: „Jest!”, „Mam!”, „Znaleźliśmy!”, „Zobacz, tutaj!”, „Kolejny!”.\nChoć zabytki Wrocławia stanowiły tylko piękne historyczne tło naszej wycieczki, nimi także zdążyliśmy się zachwycić. Zapamiętamy z pewnością kamieniczki Jaś i Małgosia, ale także Stare Jatki i zabytkowy budynek więzienia. Również znajomość źródeł zaistnienia we Wrocławiu licznej krasnalej rodziny jest jeszcze przed nami, jednak poszukiwania udały nam się doskonale.\nWielkie wrażenie wywarło na nas także Afrykarium we wrocławskim zoo. Rekiny, manty, foki i pingwiny, a nawet syreny (czyli manaty) pływające tuż obok nas i nad naszymi głowami, budziły wielką radość. Szkoda, że hipopotam nie miał ochoty popływać…Doświadczyliśmy też jak trudno oddychać w afrykańskiej dżungli…\nZresztą… większość czasu spędziliśmy z przyspieszonymi oddechami… ze względu na bogaty program, słoneczną aurę i moc wrażeń. Było warto!\nZwiedzaj Polskę! - Toruń\nW poniedziałek 25 kwietnia 2022 r. uczniowie klasy III a i III b wraz z opiekunami wybrali się na wycieczkę do Torunia.\nPierwszym punktem tej wizyty był spacer po Starym Mieście. Wąskimi uliczkami przeszliśmy pod Krzywą Wieżę z którą związana jest legenda o zakochanym zakonniku. Następnie zobaczyliśmy pomnik Mikołaja Kopernika, ratusz, „Fontannę ze złotymi żabkami „ , kamienice mieszczańskie z końca XIII-XVIII w. , Dom Kopernika - przypuszczalne miejsce urodzin słynnego astronoma. Przechadzaliśmy się również Bulwarem Filadelfijskim ciągnącym się wzdłuż Wisły na całej długości średniowiecznych murów miejskich. Po zwiedzeniu największych atrakcji miasta dzieci miały możliwość zakupienia toruńskich pierników i pamiątek.\nDodatkową atrakcją pobytu w Toruniu były warsztaty w Żywym Muzeum Piernika. Uczyliśmy się tam własnoręcznie wypiekać pierniki w sposób w jaki czyniono to 500 lat temu. Poznaliśmy również pachnące przyprawy korzenne pochodzące z całego świata, które „kiedyś były na wagę złota”.\nCzas spędzony w stolicy Kopernika dostarczył naszym uczniom mnóstwo pozytywnych przeżyć, radości i zabawy. Wiadomości zdobyte w tak atrakcyjny sposób, jakim są niewątpliwie wycieczki pozostają na dłużej w pamięci. Ktoś kiedyś powiedział, że „Świat jest książką i Ci, którzy nie podróżują czytają tylko jedną stronę”. Podróżujmy, więc, bo na każdej stronie czeka na nas coś nowego, coś, co pozytywnie wpłynie na nasz wszechstronny rozwój, a przecież o to nam chodzi. .\nNienudna lektura "Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi"\nUczniowie klasy Va zakończyli pracę nad współczesną powieścią Rafała Kosika, który przedstawił poza grupką młodzieży także roboty, wynalazki i najnowocześniejsze technologie. Na zakończenie omawiania lektury przygotowali w grupach własne wynalazki. Opracowali ich projekty, wykonali roboty oraz opisali je. Połączyliśmy w ten sposób wiedzę z praktyką i kreatywnością. Na zdjęciach zobaczycie roboty i ich konstruktorów. Projekt powstał w ramach realizowanego w naszej szkole programu zachęcającego do czytania lektur o nazwie "Nienudna lektura". Brawo klasa Va.\nMiejskie obchody 3 Maja\nTegoroczne obchody 3 Maja były wyjątkowo radosne. Po dwóch latach restrykcji związanych z pandemią mogliśmy świętować ten dzień bez maseczek i nie musieliśmy trzymać dystansu. Dopisała też pogoda. I oczywiście mieszkańcy. Uroczystość rozpoczęła się mszą świętą w intencji Ojczyzny w kościele pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Dalsza część obchodów odbyła się na placu Kościuszki. Wzięli w nich udział m.in. burmistrz Robert Jakubowski, Łukasz Napieralski, zastępca burmistrza, Przewodnicząca Rady Miasta Jadwiga Czekajewska, radni Rady Miejskiej w Konstantynowie Łódzkim, posłowie Marek Matuszewski i Piotr Polak, radny powiatowy Andrzej Owczarek (w imieniu Krzysztofa Habury, starosty powiatu pabianickiego) dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 im. Królowej Jadwigi p.Artur Śniegucki i zastępca dyrektora p.Małgorzata Winiarczyk oraz żołnierze z 32. Bazy Lotnictwa Taktycznego w Łasku. Szczególnym momentem było wręczenie tytułów „Zasłużony dla Miasta Konstantynowa Łódzkiego”. Otrzymali go Mirosław Golis, samorządowiec i społecznik (pośmiertnie; tytuł odebrała córka Marta Golis – Gucwa) oraz wybitny śpiewak operowy i musicalowy Zbigniew Macias, który zaśpiewał dla zgromadzonych na uroczystości osób......Tancerze z „Harnama” porwali do tańca konstantynowian, a na zakończenie był wspólny "polonez", po którym czekała na wszystkich pyszna niespodzianka.\n(Info za portal miasta Konstantynów Ł.)\nOPŁATA ZA OBIADY W MAJU WYNOSI :\n20 DNI X 4,50 ZŁ = 90,00 ZŁ\nPROSIMY O UREGULOWANIE PŁATNOŚCI DO 31.05.2022 r.\nNumer konta: 25 8780 0007 0000 0114 1000 0002\ntytuł wpłaty, " imię, nazwisko dziecka, klasa, opłata za miesiąc..."


Dzwonek satel - tematy na elektroda.pl\nZnaleziono około 44 wyników dla: dzwonek satel\nSystemy Alarmowe lukzak2298 07 Mar 2017 09:45 Odpowiedzi: 33 Wyświetleń: 11001\nZabezpieczenia Stacjonarne melon 02 Wrz 2004 13:39 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1514\nJa tu czegoś nie rozumiem. Zawsze staram się dokonać wszechstronnej oceny potencjalnych zagrożeń dotyczących stawianego mi problemu (obiekt , przedmiot, osoba ). Na ile pozwala mi moje doświadczenie i znajomość fachu stawiam założenia zmierzające do stworzenia koncepcji zabezpieczenia. Po uzyskaniu akceptacji...\nZabezpieczenia Stacjonarne mirekq 16 Sty 2012 12:58 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 3791\nSystemy Alarmowe s6x 26 Sie 2012 21:55 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 723\nPoczątkujący Elektronicy krzys-iek 15 Lis 2014 09:26 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 2047\nSystemy Alarmowe synology1 05 Sie 2018 07:29 Odpowiedzi: 148 Wyświetleń: 39471\nSystemy Alarmowe mum44 23 Lis 2017 21:35 Odpowiedzi: 22 Wyświetleń: 3606\nSystemy Alarmowe MariuszX49 23 Mar 2016 15:58 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3141\nSystemy Alarmowe majkipl 24 Gru 2017 13:53 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 717\nWitam niestety nadal jest problem z Lagiem klient chce mieć podgląd cały czas i po jakimś czasie pojawiają się lagi 10sekund po dzwonku dopiero kogoś widać albo jeszcze później :/ Czy jest na to jakieś rozwiązanie aby podgląd bym na bieżąco bez opóźnień ?\nSystemy Alarmowe dariusz.bembenek 13 Lut 2018 14:17 Odpowiedzi: 37 Wyświetleń: 12501\nPodobny układ jest w systemach alarmowych z modułem syntezra mowy Bardzo popularny to "SM-2 Satel" z zapisem do 16sekund\nDIY Konstrukcje Erbit 17 Gru 2018 10:21 Odpowiedzi: 23 Wyświetleń: 2472\nSystemy Alarmowe .:Marcin:. 03 Sty 2019 22:57 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 1323\nZabezpieczenia Stacjonarne Stan-Mar 30 Cze 2009 19:29 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3818\nWitam Szukam rozwiązania aby po wciśnięciu przycisku dzwonka na INT-SCR-BL automatycznie na wyświetlaczu INT-TSI wyświetlił sie obraz z kamery np. na 30 sekund, czy ktoś takie coś robił, czy da się to zrealizować ? Pozdrawiam i z góry dziękuje.\nSystemy Alarmowe Voodoo4 06 Mar 2017 17:32 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1230\nSystemy Alarmowe majkipl 01 Kwi 2018 14:18 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 3675\nProjektowanie Układów MaryonD 23 Lis 2015 20:38 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 855\nZakładam prostszą wersje bez dzwonka na kablu. Wystarczy, że kolega kupi radiolinie np. satel RE-1K koszt na alledrogo to 92 pln. Zawsze można kupić, wybrać coś innego, bo produktów tego typu jest masa. Następnie na olx.pl po wpisaniu dialer w wyszukiwaniu znajdzie się dialer satel dt-1 widziałem go...\nDomofony i kontrola dostępu suworow 16 Lut 2017 07:58 Odpowiedzi: 26 Wyświetleń: 1224\nMam problem z polaczeniem sie z centrala satel ca6 przez telef. wczesniej laczlem sie bez problemu..ale ostatnio ustwilem odbieranie po 7 dzwonkach i po zapisaniu tego w centrali rozalczyzlem sie przez ZAWIESIENIE..czy to moze miec wplyw na ponowne polaczenie sie z centrala ustawione mam w centrali...\nzrobić można a to że wyjdzie drożej i sporo roboty to pomijamy ,natomiast najtaniej jest zrobić generator(coś jak dzwonek )-zamiast komunikatu będzie sygnał modulowany -o takich rozwiązaniach słyszałem natomiast nie stosuje ich bo syntezer jest tani w porównaniu z całościa instalacji , nie tylko satel...\nZabezpieczenia Stacjonarne pkhenr 10 Sty 2007 10:42 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 945\nTelefony Stacjonarne Serwis kemir 23 Wrz 2012 23:02 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 2550\nMonitoring Wizyjny CCTV Rodmano80 16 Kwi 2015 07:08 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 3003\nSystemy Alarmowe grzeczny_tadzik 02 Lip 2017 20:10 Odpowiedzi: 55 Wyświetleń: 2826\nregulator płomyk iphone ustawienia sieci instrukcje silvercrest kalkulator antenowy szybkość nagrywania ecocondens instrukcja serwisowa ustawienia anteny hotbird niemczech moduł zapłonu skuterze xetec gravity instrukcja pralki hotpoint ariston zaprogramować kluczyk mercedes


/ Forum Bez Trumpa, ale z Lady Gagą. Dr Fatalski o zaprzysiężeniu Bidena: To jest spektakl\nDodano 19 stycznia 2021, 14:54 3\nZłożenie przysięgi przez Joe Bidena będzie zwieńczeniem długotrwałego procesu wyborczego w Stanach Zjednoczonych. Uroczystość będzie odbywała się w pandemicznych okolicznościach, w związku z tym będzie miała szczególny przebieg. – Zawsze jest tak, że to jest spektakl. Zaprzysiężenie prezydenta to jest ważny element z punktu widzenia procesu demokratycznego – stwierdził dr Marcin Fatalski z Instytutu Amerykanistyki i Studiów Polonijnych Uniwersytetu Jagiellońskiego. W rozmowie z Wprost.pl ekspert wskazał także poważne wyzwanie, które stoi przed Joe Bidenem.\nAsd Kjh 20 stycznia 2021, 21:39\nNieźle to sobie lewactwo zaplanowało - Wszyscy wiedza o "problematycznych" zrachowaniach Bidena dotyczących nastoletnich dziewczynek. Ta mumia zostanie usunięta ze stołka przez samych "demokratów" i podana jako przykład "starego białego ,zboczonego i uprzywilejowanego faceta" i wtedy na stołek wejdzie Kumala Harris i dopiero będzie wesoło. Nie ma co po takich przekrętach i takim syfie politycznym jaki urządziła lewica to podejrzewam że rozsądnym krokiem byłoby ją kompletnie zdelegalizować bo to czysty totalitaryzm - 50% Amerykanów nazwano terrorystami hmm skądś to znamy. r\nAsd Kjh 19 stycznia 2021, 20:33\n"Dramat" na kapitolu :))) a WPROST jak reszta mediów głównego ścieku powtarza te brednie - kiedy czarnuchy i antifa demolowały całe dzielnice i urzdzały państwo w państwie to jeszcze to usprawiedliwano.\nAsd Kjh 19 stycznia 2021, 20:31\nSkoro ten stary pedofil musi sie obstawiac wojskiem to nie wiadomo kto go wybrał. USA śmierdzi dzisiaj jak\nZSSR i niestety zapowiada sie gorzej.


Redken Brews Work Hard Molding Paste pasta do włosów 100ml | friser.pl\n/ Redken Brews Work Hard Molding Paste modelująca pasta do włosów dla mężczyzn 100ml\nRedken Brews Work Hard Molding Paste modelująca pasta do włosów dla mężczyzn 100ml\nMAKSYMALNE UTRWALENIE I NATURALNE WYKOŃCZENIE\nModelująca pasta Redken Brews Work Hard Molding Paste dedykowana jest do codziennej stylizacji wszystkich rodzajów włosów. Kosmetyk idealnie sprawdza się podczas tworzenia stylizacji wymagających tekstury i mocnego utrwalenia.\nPasta Redken Brews Work Hard Molding Paste zapewnia maksymalny stopień utrwalenia oraz naturalne wykończenie. Stała konsystencja produktu po roztarciu w dłoniach staje się plastyczna i z łatwością rozprowadza się na włosach, nadając im tekstury i utrwalenia dzięki włóknom Polystrech.\nPOZOSTAWIA NATURALNE, ELASTYCZNE WYKOŃCZENIE


Sex, Coffee & Chocolate: Zotter Lemon Polenta ciemna 60% nadziewana ganaszem z kaszy kukurydzianej z cytryną, brandy z cukru trzcinowego, migdałami i przyprawami\nZotter Lemon Polenta ciemna 60% nadziewana ganaszem z kaszy kukurydzianej z cytryną, brandy z cukru trzcinowego, migdałami i przyprawami\nGdy 12 listopada zeszliśmy w końcu na żółty szlak przy samym Przyborowie postanowiliśmy, że w najbliższej wiacie przystanku autobusowego zorganizujemy sobie degustację czekolady, popijając ją resztą kawy z termosu. Wiata była jedynym sensownym miejscem ku temu, bowiem nieustannie zacinał śnieg. Z plecaka wyjęłam niezbyt zimową propozycję od Zottera, która za to miała wprowadzić trochę słońca w ten zamglony dzień. Dziś przed Wami kolejna nadziewana nowość od austriackiego mistrza czekolady - Lemon Polenta (zakupiona jak zawsze dzięki foodieshop24.pl).\nGwoli ścisłości, tak naprawdę nie jest to nowość, lecz wielki powrót. Lemon Polenta była już niegdyś dostępna w ofercie Zottera; jej recenzję (opakowanie z inną szatą graficzną) można znaleźć na Chocablog. Zapewne producent wprowadził pewne zmiany w składzie i proporcjach, dlatego trudno będzie porównywać te dwie recenzje.\nGładziutka ciemna czekolada o 60% zawartości kakao przykrywa gwoździa programu - kaszę kukurydzianą (polentę) w towarzystwie cytryny. ów niebanalny duet uświetniony został jeszcze przez brandy z cukru trzcinowego, migdały oraz szereg przypraw: sól, wanilię, cynamon, płatki róż oraz chili. Samej cytryny jest w naszym smakołyku naprawdę sporo: 5% soku cytrynowego, 3% koncentratu owego soku, a ponadto mamy jeszcze olejek cytrynowy i proszek cytrynowy. Brzmi jak orzeźwiająca bomba!\nCzekolada pachnie orzechowo-owocowym bogactwem kakao okraszonym alkoholem oraz pomarańczowo-cytrynową świeżością. Wąchając Lemon Polenta poczułam się tak, jakby ktoś mi przed nosem obierał ze skóry pomarańcze i wyciskał sok z cytryn. Tłuściutka i soczysta ciemna czekolada o dziwo nie przesiąkła za mocno tak intensywnie zapowiadającym się nadzieniem. Nadal możemy bez przeszkód cieszyć się jej bogactwem solo i w zasadzie warto to zrobić choć przez chwilę, bowiem wyraziste nadzienie rzeczywiście przyćmiewa nieco smaczną czekoladę przy degustowaniu całości bez podziału na części.\nŻółciutko-beżowe nadzienie sprawia wrażenie sypkości - są to w końcu posklejane różnymi dodatkami ziarenka polenty. Przekrój moim zdaniem wygląda przepięknie i bardzo apetycznie. W konsystencji wyraźnie wyczuwa się grudki kaszy ugotowanej na miękko, zlepionej słodkim migdałowo-mlecznym kremem. W uroczym przekroju widać także obecność licznych przypraw, które na początku degustacji uderzają bardzo mocno, zdając się wręcz dominować w całej kompozycji. Tak jednak nie było. Już po chwili przekonujemy się, iż najistotniejsza jest tutaj CYTRYNA.\nCytryna zaskakująco zgrywa się z łagodną polentą otoczoną słodkim kremem z wyrazistymi przyprawami. Bez skrupułów atakuje swą autentycznością, rześką kwaśnością - momentami aż do przesady. W połączeniu z grudkami kaszy zdaje się smakować niczym oranżada w proszku, ale taka bardziej naturalna niż ta, którą doskonale pamiętamy z dzieciństwa. Przebrzmiewający raz po raz alkoholowy posmak przywołuje na myśl cytrusowy, dość lekki drink z palemką.\nLemon Polenta to bardzo oryginalne i dość odważne połączenie. Trudno mi było sobie wyobrazić, jak będzie smakował taki zestaw. Tymczasem Zotter po raz kolejny mnie zaskoczył. Nie spodziewałam się aż takiej przyprawowości, tak wyważonego alkoholu, tak przyjemnej w konsystencji polenty otoczonej kremem, no i... tak mocnej i pysznej zarazem cytryny. Warto spróbować!\nSkład: surowy cukier trzcinowy, miazga kakaowa, tłuszcz kakaowy, pełne mleko w proszku, sok cytrynowy 5%, mleko, syrop inwertowany, kasza kukurydziana 3%, koncentrat soku cytrynowego 3%, brandy z cukru trzcinowego, migdały, odtłuszczone mleko w proszku, słodka serwatka w proszku, pełny cukier trzcinowy, sól, lecytyna sojowa, wanilia, cynamon, olejek cytrynowy, płatki róż, chili Bird's eye, proszek cytrynowy (koncentrat soku cytrynowego, skrobia kukurydziana, cukier).\nEtykiety: 60% kakao, alkohol, brandy, chili, cynamon, cytryna, gorzka, kasza, kukurydza, migdały, nadziewana, polenta, wanilia, Zotter\nKimiko556 19 grudnia 2016 06:27\nJa ją sobie zostawiłam trochę "na później". ;)\ntheobrominum-overdose 19 grudnia 2016 06:35\nJa jadę wg. terminów ważności ;)\nKimiko556 24 grudnia 2016 07:58\nJa także, a ta ma bardzo długi. :P\ntheobrominum-overdose 24 grudnia 2016 12:21\nChyba dostałaś z innej partii.\nKimiko556 25 grudnia 2016 11:13\nPewnie tak, ale to dobrze, bo przynajmniej różnorodniej będzie z wrzucaniem naszych recenzji.\ntheobrominum-overdose 25 grudnia 2016 16:29\nI tak widzę, że jest ;)\nKimiko556 31 grudnia 2016 09:21\nPyszna! Chociaż mi skojarzyła się z jakimś cytrynowym rzemieślniczym piwem, a nie oranżadą - głodnemu chleb na myśli, haha.\nPS Czekolada ma 70 % kakao; 60 % to część, jaką stanowi nadzienie w stosunku do czekolady. ;)\nYaros 19 grudnia 2016 12:55\nTen cytrynowy smak zachęca, do tego cynamon, chili, bardzo ciekawa:)\ntheobrominum-overdose 19 grudnia 2016 21:23\nNaprawdę pyszna czekolada!\nVela 19 grudnia 2016 15:52\nJakby tak skreślić to brandy to byłabym bardzo na tak, a w tym wypadku jestem na tak, ale bez większego entuzjazmu. :<\nsłodkizomp 21 grudnia 2016 17:02\nPodzielam zdanie Veli! Chyba nigdy nie zaakceptuję słodyczy z alkoholem. A mogło być tak pięknie...:'(\ntheobrominum-overdose 25 grudnia 2016 16:30\nNo w przypadku Zottera sporo tracicie.


Graphite 59G394, Szlifierka taśmowa - cena i opinie - OleOle!\n19,96 zł x 10 rat 0%\nszlifierka taśmowa Graphite 59G394 + przedłużacz bębnowy Acar PZ-4Z OTM / 3G1,5 H05VV-F 25m 329,57 zł\nProfesjonalna szlifierka taśmowa GRAPHITE o mocy 800 W, przeznaczona do obróbki materiałów drewnianych oraz drewnopodobnych, metalu i plastiku. Urządzenie charakteryzuje się ergonomicznym kształtem i nowoczesnym wzornictwem, posiada nakładkę antypoślizgową na rękojeści głównej oraz rękojeść dodatkową z możliwością szybkiej regulacji kąta nachylenia. Rolka prowadząca szlifierki wykonana została z odpornego na wysoką temperaturę i uszkodzenia stopu aluminium. Niewielka średnica przedniej rolki (16.5 mm) umożliwia szlifowanie w trudno dostępnych miejscach. Ponadto urządzenie posiada możliwość blokady włącznika do ciągłej pracy oraz możliwość odchylenia osłony pasa bezkońcowego. Prędkość przesuwu taśmy wynosi od 160 do 260 metrów na minutę. Istnieje możliwość zewnętrznej wymiany szczotek węglowych. W zestawie ze szlifierką znajduje się worek na pył i pas bezkońcowy o wymiarach 75 x 457 mm.\npas bezkońcowy: 75x457 mm\nprędkość przesuwu pasa ściernego: 160-260 m/min\nczynna powierzchnia szlifowania: 75 x 146 mm\nśrednica rolki prowadzącej: 16 mm\nwymiary urządzenia: 300 x 140 mm\nNa wyposażeniu akcesoria: pas ścierny, worek na pył, walizka\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Graphite 59G394, wpisz 1063536 w wyszukiwarce oleole.pl.


QPR: Podsumowanie okienka transferowego. – Battlefront.pl\nStrona główna Queens Park Rangers, Rynek transferowy QPR QPR: Podsumowanie okienka transferowego.\nQPR: Podsumowanie okienka transferowego.\n4 września 2011 · by Tomasz Piętka · 0\nQPR było bardzo aktywne na tegorocznym rynku transferowym, ostatnie kontrakty zawodnicy podpisywali kilka godzin przed zamknięciem okienka. Do klubu dołączyło 18 zawodników, natomiast 15 opuściło Loftus Road. Ulepszony skład wygląda naprawdę ciekawie, możliwe, że kilka z nowych nabytków zobaczymy już w poniedziałek w wyjściowym składzie przeciwko Newcastle. Zacznijmy od transferów do zespołu… Dwóch zawodników dołączyło na zasadzie krótkoterminowych umów, a pięciu wróciło z wypożyczeń:\n– Peter Ramage z Crystal Palace,\n– Elvijs Putnins z Boreham Wood FC,\n– Angelo Balanta z MK Dons,\n– Matteo Alberti z Lumezzane,\n– Bruno Perone z Tombense,\n– Max Ehmer z Yeovil,\n– Jason Puncheon (Southampton), który po raz kolejny zagra w klubie z Loftus Road.\nPięciu piłkarzy dołączyło do Queens Park Rangers z wolnego transferu, byli to Brain Murphy z Ipswich, Danny Gabbidon oraz Kieron Dyer z West Hamu, Jay Bothroyd z Cardiff oraz Joey Barton występujący uprzednio w Newcastle. Do pierwszego zespołu przeniósł się także Michael Harriman występujący uprzednio w QPR do lat 18.\nNa ostatnią grupkę, która zawitała na Loftus Road składali się piłkarze z wyższej półki. Największym osiągnięciem transferowym dla The Hoops w tym sezonie, było ściągniecie Shauna Wright-Phillipsa z Manchesteru City za kwotę 4.5 miliona euro. Do QPR dołączyli także Luke Young z Aston Villi oraz Anton Ferdinand z Sunderlandu obaj zawodnicy reprezentują formację defensywną, wraz z dotychczasowymi obrońcami oraz Armandem Traore przybyłym z Arsenalu powinni stworzyć obronę nie do przejścia. Ostatnim nabytkiem został D.J. Campbell przybyły z Blackpool za 2 miliony euro.\nNie ma wątpliwości, że z takim składem powalczymy o wysoką pozycję w lidze. Teraz tylko musimy poczekać na zgranie się drużyny i przyszłe zwycięstwa!\nPeter Ramage (Crystal Palace) – powrót z wypożyczenia\nElvijs Putnins (Boreham Wood FC) – powrót z wypożyczenia\nAngelo Balanta (MK Dons) – powrót z wypożyczenia\nMatteo Alberti (Lumezzane) – powrót z wypożyczenia\nD. J. Campbell (Blackpool) – 2.000.000 €\nMichael Harriman – Queens Park Rangers U18\nBrian Murphy (Ipswich) – wolny transfer\nDanny Gabbidon (West Ham) – wolny transfer\nKieron Dyer (West Ham) – wolny transfer\nJay Bothroyd (Cardiff) – wolny transfer\nBruno Perone (Tombense) – wypożyczenie\nLuke Young (Aston Villa) – 1.125.000 €\nArmand Traoré (Arsenal) – 1.350.000 €\nAnton Ferdinand (Sunderland) – 1.125.000 €\nShaun Wright-Phillips (Man City) – 4.500.000 €\nJason Puncheon (Southampton) – wypożyczenie – 225.000 €\nJoey Barton (Newcastle) – wolny transfer\nMax Ehmer (Yeovil) – powrót z wypożyczenia\nRomone Rose (Muangthong Utd) – wolny transfer\nJosh Parker (Oldham) – wolny transfer\nJoe Oastler (Torquay) – wolny transfer\nLee Brown (Bristol R) – wolny transfer\nPascal Chimbonda (Panetolikos) – wolny transfer\nMikele Leigertwood (Reading) – wolny transfer\nGeorgios Tofas (Anagennisi Derynia) – wolny transfer\nRowan Vine (Exeter) – wypożyczenie\nKaspars Gorkss (Reading) – 1.000.000 €\nLeon Clarke (Swindon) – wolny transfer\nMichael Doughty (Crawley) – wypożyczenie\nGavin Mahon (Notts) – wolny transfer\nElvijs Putnins (Boreham Wood FC) – wypożyczenie\nPeter Ramage (Crystal Palace) – wypożyczenie\nAntonio German (Stockport) – wolny transfer


Żużel. Sparta przypieczętowała awans do play-offów. Tabela, statystyki i pary półfinałowe PGE Ekstraligi - Sport WP SportoweFakty\nŻużel. Sparta przypieczętowała awans do play-offów. Tabela, statystyki i pary półfinałowe PGE Ekstraligi\nRunda zasadnicza w PGE Ekstralidze dobiegła końca. W ostatnim meczu Betard Sparta wygrała na wyjeździe z PGG ROW-em Rybnik (51:39), choć nie był to spacerek, jakiego się spodziewano. Wrocławianie dzięki temu triumfowi awansowali do play-offów.\nWojciech Ogonowski 14 Września 2020, 22:47\nŻużel. PGG ROW - Betard Sparta. Rybniczanie nastraszyli wrocławian. Pożegnanie z PGE Ekstraligą z honorem [RELACJA]\nDrużyna z Dolnego Śląska ma 20 punktów, tylko samo co RM Solar Falubaz Zielona Góra, ale w tabeli jest wyżej dzięki wygranemu dwumeczowi. PGG ROW po roku jazdy w najlepszej żużlowej lidze świata wraca na jej zaplecze. Rybniczanie w 14 meczach wygrali tylko raz i byli zdecydowanie najsłabszym zespołem rozgrywek. Tak słaby wynik ostatni raz raz zdarzył się w Ekstralidze w 2008 roku za sprawą Unii Tarnów.\nJuż w najbliższą niedzielę (20 września) ruszają półfinały. We wtorek PGE Ekstraliga opublikuje komunikat, w którym poznamy obsadę sędziowską meczów oraz godziny ich rozpoczęcia.\nTerminarz fazy półfinałowej:\nMecze o złoty i brązowy medal odbędą się 4 i 11 października.\nW klasyfikacji najskuteczniejszych zawodników ligi pierwszy jest Emil Sajfutdinow (średnia bieg. 2,557). Tuż za nim plasują się Artiom Łaguta (2,480) i Bartosz Zmarzlik (2,472). Najskuteczniejszym juniorem ze średnią 1,949 jest Dominik Kubera. Daje mu to 17. miejsce w rankingu.\nZobacz także: - Twardy jak Patryk Dudek. Dwa dni przed meczem ledwo chodził, a wprowadził Falubaz do play-off - Grzegorz Zengota już wygrywa spod taśmy. Zobacz, jak pokonał Hampela i Jamroga [WIDEO] ZOBACZ WIDEO Żużel. Brak złotego medalu w IMP nie uwiera Zmarzlika. Dopóki będzie jeździł, będzie walczył o tytuł\nyes 15-09 16:34 Zgłoś komentarz\nJeszcze niedawno niektórzy widzieli Stal Gorzów (po spadku) w 1.LŻ. A co będzie jeżeli w finale spotkają się na przykład z Unią? W części zasadniczej wygrywała Stal, w Gorzowie\n55-35, a we Wrocławiu 46-44.Teraz będzie jazda o inne cele, jednak...\nsibi-gw 15-09 16:28 Zgłoś komentarz\nA Motor o ktorej jedzie? No. .bo...mial jechac podobno w finale nawet. Taki zarcik)\nzielony pagór 15-09 15:43 Zgłoś komentarz\nStaleczka do boju.\nMarek Chanaj 15-09 14:39 Zgłoś komentarz\nWitam prawdziwych kibiców Gdyby nie przekręty z "GOŚĆMI" to skład play-offów wyglądał by zupełnie inaczej.Niech Mi ktoś przypomni kto w Sparcie lub Gorzowie zachorował na\ncovid bo jakoś Mi umknęło.\nstalowy holender 15-09 13:38 Zgłoś komentarz\ni gdzie sa wszyscy snafcy skazujacy Stal na spadek po pierwszych kolejkach ?\nKIBIC Z POZNANIA. 15-09 10:23 Zgłoś komentarz\nMam nadzieje że teraz Baron pokaże temu bufonowi Życie gdzie jego miejsce do boju UNIA .\ntomas68 15-09 10:09 Zgłoś komentarz\nUnia już może spokojnie świętować.\nerik stelmacher 15-09 10:02 Zgłoś komentarz\nto ostatnie chciałbym dedykować gościowi o ksywie dalavega-jest mistrzem świata w hejcie,ma jednak wielu ścigających go adeptów tej trudnej sztuki\nerik stelmacher 15-09 09:57 Zgłoś komentarz\ntaki żarcik-może zmodyfikować rozgrywki-i odjechać ligę w duetach-1.zielona/gorzów, 2.czewa/wrocław,3.leszno/nie wiem z kim-tacy mocni,że dobranie partnera mogłoby ich\nosłabić,4.gkm/apator,5.lublin/reszta składów z całej polski-to byłaby liga-mniej frustracji,że znowu nie wyszło,większa szansa na medale,a najważniejsze to integracja kibiców-zanik hejtu i nienawiści-jedną decyzją centrali spowodowalibyśmy wreszcie przypływ miłości może nie całej polski do siebie,ale nieco mniejszych,sąsiadujących ze sobą regionów; wiem majaczę,nie znieśliby tego fanatycy-trudniej byłoby nienawidzieć tych obcych,gorszych,tzw.leszczy...,nienawiść jest ważna w życiu-taka wyrazista,można wyrzucić z siebie złe emocje-łatwiej się dzięki temu żyje,może otoczeniu jest lepiej z taką osobą jak się wyładuje na innych kibolach\nerik stelmacher 15-09 09:35 Zgłoś komentarz\nno ciekawe jakby raptem centrala zabroniła w play-off stosować gości-przecież nikt nie ma covida,dodatkowo zapunktowałaby nieco u kibiców,że lepiej późno niż wcale-nieźle w sparcie i\nstali dostaliby biegunki-chociaż może lepiej by w dwumeczu tych przekrętasów pojechali bez gości-byłyby mecze prawdziwych składów,bez apatora,raczej wygrałaby stal-bo złapała formę,a sparta cieniuje ostatnio\nsimon68 15-09 09:26 Zgłoś komentarz\nWIELKI MOTOR LUBLIN zrobil w tym sezonie ogromny blad !!! Trzeba bylo Zengote wpisac do skladu i jechac ZZ przez caly sezon :}}}}\nmais oui 15-09 09:16 Zgłoś komentarz\nDruga para pólfinałowa - niestety nie ma komu kibicować. Nie będę kibicował Stali z powodu: -prostackiego prezesa urzędującego -nadętego prezesa honorowego -walkowera -szukania\nsuchego pod murawą -Holdera Nie będę kibicował Sparcie z powodu: -niszczenia Drabika -całokształtu na przestrzeni wielu lat -Obatela -Holdera -w Rybniku udowodnili, że nie zasłużyli na pólfinał\nerik stelmacher 15-09 09:11 Zgłoś komentarz\nno to co wypada pogratulować sparta/apator toruń i stal/apator toruń-ktoś z was zdobędzie wspólnie z toruniem co najmniej srebrny medal,w mocno niesportowy sposób-kibice będą o tym\npamiętać przez lata-goście mieli być jeśli covid w drużynie,zz za słabego jadą liderzy-wcześniej tylko przy kontuzji najlepszego było możliwe,ruski/polski junior,drabik jazda cały sezon 2020 bo macie wejścia w centrali,taktyczne przekładanie meczów by znać wyniki rywali i obejrzeć jak motor w grudziądzu pojedzie wcześniej,spalone rozdzielnie, przypadkowy walkower za mecz w czewie,spasowanie na 6 kolejnych meczów u siebie-przy kumulacji zawodów co 2-3 dni-ale treningi wcześniej oczywiście możliwe bo zasilanie band awaryjne,ale oficjalne mecze nie mogły się odbywać,rekord czasowy w odbudowie rozdzielni/składziku motocykli/smarów,innego badziewia,mistrzowie anlasów itd,itp,już nudne do wyliczanie przekrętów przy błogosławieństwie centrali-wam wolno więcej-jeszcze raz wszystkiego najlepszego-nie mam złudzeń medal będzie wam dobrze smakował nigdy nie przyznacie,że zdobyty w niesportowy X10 sposób\nBetard Sparta Wrocław Moje Bermudy Stal Gorzów Fogo Unia Leszno Żużel Stelmet Falubaz Zielona Góra Polska Emil Sajfutdinow PGE Ekstraliga Artiom Łaguta Bartosz Zmarzlik Dominik Kubera


Obuwie Saway Wyprzedaż - Lato 2021\n(dostępne 535 produktów)\nBez dodatków (369)\nBez zapięcia (318)\nPłaska podeszwa (153)\nPoznaj wyprzedaże obuwia marki Saway w Avanti24.pl. Aż 535 obuwia Saway w cenach od 109 PLN. Wyprzedaże do 68.23%. Kupuj obuwie marki Saway w sklepach online. Skorzystaj z wyprzedaży.\nCzółenka Saway na szpilce bez zapięcia ze skóry\nCzółenka Saway eleganckie zamszowe\nCzółenka Saway na wiosnę bez zapięcia\nCzółenka Saway bez zapięcia ze skóry\nBalerinki Saway płaskie casual\nBotki Saway bez zapięcia z zamszu\nBotki Saway z zamszu na zamek\nTrampki damskie Saway bialy\nMokasyny Saway skórzane\nKozaki damskie Saway skórzane\nSaway czółenka szare skórzane eleganckie\nTrampki damskie Saway skórzane wiązane\nCzółenka Saway eleganckie bez zapięcia skórzane\nBiałe balerinki Saway\nBalerinki Saway na płaskiej podeszwie\nBalerinki Saway ze skóry wiosenne bez zapięcia\nCzółenka Saway ze skóry na wiosnę na obcasie bez zapięcia\nCzółenka Saway eleganckie ze skóry\nSandały damskie Saway casual z klamrą\nBalerinki Saway casualowe bez zapięcia na płaskiej podeszwie letnie\nSaway mokasyny casual skórzane\nKlapki damskie Saway casualowe skórzane na płaskiej podeszwie\nBalerinki Saway płaskie skórzane\nCzółenka Saway w noskiem w szpic bez zapięcia\nCzółenka czarne Saway\nCzółenka Saway brązowe skórzane bez zapięcia eleganckie\nCzółenka Saway eleganckie skórzane\nCzółenka Saway bez zapięcia skórzane\nCzółenka Saway eleganckie skórzane bez zapięcia


Usiąść z państwem do stołu – bezpukania.eu\nNapisano 2 czerwca 2016 Autor: ultraW Bez kategorii\nElegancję pałacowej jadalni opisała H. Mniszkówna, która dobrze znała ten świat przedstawiony:\n” Duży stół, przykryty obrusem holenderskim, z wytkanym na środku herbem Michorowskich, zastawiony był do kolacji. Po brzegach stały talerze z pysznej porcelany, malowanej w nikłe wzory, jak żołnierze w galowych mundurach. Obok na podstawkach spoczywały z godnością srebrne noże, widelce i wydatne kształty łyżek deserowych. Po drugiej stronie sterczały sztywne serwety, niby budki szyldwachów, z ciemniejszymi plasterkami chleba wewnątrz. Kryształowe kosze z owocami, szklanki, kieliszki, parę wspaniałych bukietów uzupełniało zastawę. Przy każdym nakryciu leżały wiązanki kwiatów. Kwiaty rozrzucone po stole nadawały mu wygląd majowy. Kamerdyner Jacenty i młodsi lokaje w czarnych frakach, zdobnych w złote guzy, z pąsowymi kamizelkami, oraz lokaj księżnej Podhoreckiej w żółtej kurtce liberyjnej krzątali się pomiędzy głównym stołem a kredensem i bocznym stolikiem, gdzie stały kompoty.”\nSekretarz królewski S. Czerniecki , autor pierwszej książki kucharskiej podaje przykłady przepisów, z których wynika, że szlachetnie urodzeni lubili urozmaicone potrawy. Najprostszą potrawą były jaja zmieszane z winem, cynamonem, cukrem i usmażone na maśle. Hrabiostwo Czapscy jedli mięso tylko z własnej hodowli. Krótki przepis: kwiczoły oczyścić, wybrać z nich kości, a na ich miejsce wprowadzić farsz, smażyć na maśle i polewać kwartą wina. „Głuszce zdobione bywały brodatą głową, wachlarzem ogona, rozpiętymi skrzydłami, jagnię chorągiewkami, a pieczone prosię w pysku miało jajo…” Radziwiłłowie zaś jadali kapłony z chrzanem i kalarepą.\nKonia z rzędem temu, kto ze współczesnych próbował bęcwałów, kapłonów, kwiczołów, jemiołuszek, głuszców… W „Kucharzu doskonałym” W. Wielądek poświęca cały rozdział pulardom i kapłonom. (Pularda – młoda, nierozwinięta płciowo kura, tuczona w określony sposób celem uzyskania delikatnego i kruchego mięsa, kapłon to kastrowany kogut specjalnie tuczony w celu osiągnięcia dużej wagi i soczystego, smacznego, delikatnego mięsa, kwiczoł – gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny drozdowatych).\nPrzygotowanie tylu potraw wymagało wielu wysiłku. Ot, choćby taka prosta galaretka: „Trzeba dużej formy jak na biszkopt sabaucki, postaw ją na 20 funtach lodu utłuczonego, znów drugą formę gładką w formie bani, tak ażeby kładąc większy mniejszy było na około na cal próżnego miejsca, ta druga forma powinna mieć u brzegów 3 małe klapki, za pomocą których można przytwierdzić do większej, aby się nie poruszało. Przestrzeń między dwoma formami zapełnij galaretą jaką bądź, ale bardzo przezroczystą. Zastudź, gdy stanie, nalej do 3 części w małą formę tak aby ją zaraz można wyjąć bez uszkodzenia galarety. W to próżne miejsce, włóż dobrze wypłukane 20 lub 21 truskawek, tyleż ananasowych, tyleż gałązek porzyczkowych białych i czerwonych, układając następującym sposobem: naprzód porzyczki białe w środek obrane z gałązek, na około truskawki ananasowe, na tych takaż korona z malin białych; wlej na to galarety i niech tak stanie. Poczem znowu wieniec z truskawek czerwonych, znów z porzyczek białych a w środek co zostanie, porzyczek i malin. Zalej znowu galaretą niech tak stanie. Zakończ wieńcem z truskawek ananasowych, porzyczek czerwonych i jakiego z tych owoców w środek. Zalej znowu galaretą ostatecznie i niech tak stanie.” Uff. Jak to dobrze, że żyję w czasach obecnych i przepisy są mniej skomplikowane, więc nie muszę wziąć kopy jaj i szukać dziewek służebnych do ubijania piany.\nPolska uchodziła kiedyś za kraj „kędy potaziów albo zup nie znają.” Jak to zup u nas nie było? Otóż zamorscy nasze zupy uznawali za danie, ponieważ były gęste, zawiesiste, z dodatkami. Barszcze, rosoły miały wkładki mięsne, fasolę, ziemniaki, groch, pierożki, uszka, czy ciasto chlebowe. Kuchmistrz książąt Lubomirskich słynął z gęstej polewki z mleczów karpiowych ze „śpinokiem” oraz nóżek na zimno zalanych auszpikiem wydobywanych z główek i nóżek cielęcych. ( Zob. kuchnia Lidla poleca auszpik).\nObiad podawano o pierwszej, gong oznajmiał wszystkim, że mają zakładać fraki, ozdobne suknie, o spóźnieniu nie mogło być mowy. Stoły uginały się od salcesonów, kiszek, kiełbas, szynek w galaretach, pasztetów, mięsiwa, bab i tortów wielkich jak młyńskie koła. Jak coś spadło na ziemię, sfory psów od razu teren czyściły. Kiedy mnie coś upadło ze stołu, mama mówiła: przecież „krótko leżało”, podmuchaj i zjedz, jedzenia nie wolno marnować.\nGościnność Polaków była powszechnie znana. I tak każdy szlachcic przedstawiony A. Czartoryskiemu był już raz na zawsze zaproszony do jego stołu. Codziennie goszczono ok. osiemdziesięciu osób, w tym wielu artystów. Wódkę zaś wypijano galonami. Widać wątroby wówczas były z żelaza, a nerki ze stali. Ten luksus jedzenia łączony z malarstwem, zegarami, historią, literaturą i dysputami poetów, pisarzy, malarzy bardziej PODZIWIAM niż raki, indyki i kiełbaski wiedeńskie Gustava Dietricha. Obecnie dietetyczne listki sałaty jedzone w pośpiechu, zaprawione żółcią, frustracją, zdenerwowaniem, nie dodadzą zdrowia i nie uczynią człowieka lżejszym, młodszym i sprawniejszym, jak to sugerują wszystkie cud miód diety. Bo też nie ma nic cięższego na żołądek niż obiad – choćby tylko warzywny – podany w dusznej i złej atmosferze.\n144 uwagi do wpisu “Usiąść z państwem do stołu”\nJa chyba jednak wolę listki, niż te wszystkie głuszce i kwiczoły… Nie trzeba potem ciasno sznurować gorsetu 🙂\nW jednym z cytatów było archaiczne określenie koloru bordo „pąsowy” 🙂 Bardzo lubię to słowo; szkoda, że zniknęło z naszego języka…\nBardzo ciekawy tekst. Spotkałam się z nazwami „pularda” i „kapłon”, ale byłam święcie przekonana, że to pierwsze to rodzaj potrawy mącznej, a to drugie – to gatunek ptaka 🙂\n2 czerwca 2016 o 20:34\t Odpowiedz\nChoć może jako tako potrafiłbym przy dzisiejszym stole się zachować, to przy tym sprzed wielu laty i tym sprzed wieków pewnie nic a nic. W tym pierwszym przypadku pewnie bym nie potrafił, w drugim by mnie przerażało/jak tu całą kaczkę „obrobić’, Teraz już wstydzić się nie muszę, nie bywam, nie zanosi się bym bywał przy tak eleganckich stołach. Za młodziutki już jestem. Przyznaję, tej umiejętności zazdroszczę. Choć bywało, kiedyś miałem osobistą satysfakcję, że moje zachowanie przy stole w restauracji tam hen było super w stosunku do miejscowych. Tam nawet niektórzy przy spożywaniu posiłków nakryć głowy nie zdejmują. Inne ich zachowania też bywają różne od naszych. Tak, po naukę jednak bym usiadł. Zrobisz takie szkolenie? Pozdrawiam. 🙂\n2 czerwca 2016 o 21:52\t Odpowiedz\nPrzepraszam, źle się kliknęło. To mój komentarz, a nie odpowiedź do komentarza ~Damy Kameliowej. Obydwie Panie przepraszam. 🙂 🙂\n2 czerwca 2016 o 21:55\nJa wybaczam 🙂 Przeczytałam z ciekawością, zwłaszcza ta czapka przy stole mnie zaskoczyła…\n2 czerwca 2016 o 22:09\nManierę z czapką na głowie, ale za to w podkoszulku lansuje celebra z telewizora, a to TV ma wpływ na styl, modę i kulturę, dlatego taka przypodłogowo niska.\n4 czerwca 2016 o 08:43\nDamo miła, nie sądzę, aby po tym małym ptaszku ktokolwiek utył, nawet gdyby zjadł obydwa naraz. Współcześni tyją, ponieważ mało się ruszają, a słodkości lubią i jedzą na okrągło, zamiast w porach posiłków.\n4 czerwca 2016 o 08:56\t Odpowiedz\nMoże i racja… Ostatecznie człowiek musiał się sporo nabiegać, żeby te ptaszki upolować 😉\nGorzej z pożarciem prosiaków…\nPopraw mi, proszę, ostatnie zdanie, bo agramatyzm niecelowy puściłam 🙂\n6 czerwca 2016 o 12:43\n„Między półmiski, rozmaitém ptastwem i ciastem napełnione, podług wielkości stołu stawiano dwie albo trzy misy ogromne, na kształt piramidów z rozmaitego pieczystego złożonych, które hajducy we dwóch nosili, boby jeden nieuniosł. Te piramidy na spodzie miały dwie pieczenie wielkie wołowe, na nich położona była ćwiartka jedna i druga cielęciny, daléj baranina, potém indyki, gęsi, kapłony, kurczęta, kuropatwy, bekasy, im wyżéj, tém coraz mniejsze ptastwo.”\nTo ja poproszę „mniejsze ptastwo” 🙂\n6 czerwca 2016 o 23:03\nMówisz i masz: podano dla nas po skrzydełku jemiołuszki. Zastanawiam się, czy już odejść od tego stołu…\n7 czerwca 2016 o 07:58\nJa tam żałuję, że nie mam tuzina dziewek służebnych 🙂\nLubię takie opisy dawnych obyczajów. Dla mnie mistrzem jest Jędrzej Kitowicz, który opisał nie tylko obyczaje żywieniowe naszych rodaków w epoce saskiej. Jakie opisy pijatyk tam są 🙂 To se ne vrati 🙂\n2 czerwca 2016 o 21:51\t Odpowiedz\nMnie by i tuzin nie wystarczył na moje gastrochętki… a że nie dysponuję to żrę sałatę… eh.\nA takie zwyczaje to wypada choć znać, jeśli nie zaznać.\n3 czerwca 2016 o 17:13\t Odpowiedz\nHegemonie, mówisz i masz Kitowicza: ” W wielki kociół w każdéj kuchni będący, nakładł kucharz całą goleń wołowa, z mięsa nieco ogołoconą, w sztuki porąbaną, a jeśli miał być wielki obiad, to przyłożył pieczeń jednę i drugą, ćwiartkę cielęciny, ćwiartkę baraniny, kapłona jednego i drugiego, słoniny niesłonéj karwasz, pietruszki, selerów, porów, marchwi; to wszystko wrzało bez soli w owym kotle, aż się mięsiwa od kości oddzieliły. Tym sokiem dopiero nalewali potrawy w osobnych rądlach gotowane…”\n4 czerwca 2016 o 09:06\t Odpowiedz\nW kwestii Krotochwil: „Mężczyźni pożerają młode dziewczęta jak owoce, a serca ich wypluwają jak pestki”\nMagdalena Samozwaniec ,\nI cóżeś narobiła tym opisem 🙂 Z głodu zaśliniłem cały komputer i pobiegłem do kuchni, aby coś szybko ugotować. Niestety, nie znalazłem ani kapłona, ani goleni wołowej, ani ćwiartki cielęciny, czy baraniny. Była jedynie zupka typu „gorący kubek 😦\nĆwieriakiewiczowa- na uwagę Elizy Orzeszkowej, że pisze o plackach, odpowiedziała: „A pani pod placki!”. Pisanie na kompie o kapłonach, czy bieda – zupce ma ten sam motyw, czyli „pod placki”, bo przecież pamiętasz, że pierwszą sztuką, z jaką człek się zetknął, to była sztuka mięsa.\nPoczytać można. I zapewne pięknie to wyglądało. Z jedzeniem już gorzej.:) Kapłona i pulardy nie jadłam, chociaż wiem co to. Kwiczołów nie lubię, bo… wyżerają truskawki.:))\nOpisy Kitowicza też są wspaniałe. Chociaż muszę przyznać, że niektóre przepisy wywołują mdłości…:)\nPamiętam, że jak byłam mała, to szykowało się zawsze sporo jedzenia na jakieś imprezy. Teraz jakoś coraz mniej, ludzie mało co jedzą. Z piciem już też nie tak jak kiedyś.\nAle masz rację: najważniejsze jest towarzystwo. Bo w dobrym towarzystwie wszystko inaczej smakuje. I można docenić dobre potrawy.\nBędzie trochę prywaty: na przykład takie pyszności jak Twoje.:)))\n2 czerwca 2016 o 22:09\t Odpowiedz\nOJ, tam pyszności…, ale kwiczoły są dość krzykliwe, więc dają się we znaki. Dawne przepisy wertuję i staram się wyobrazić oraz poczuć ten smak. Zasyłam pozdrowienia.\n4 czerwca 2016 o 09:17\t Odpowiedz\nBardzo ciekawy wpis Ultro, znów przeczytałam go jednym tchem 🙂 Dużo różnych ciekawych rzeczy się dowiedziałam. Faktycznie obycie w dawnej wyższej sferze nie było łatwe, zwłaszcza, że trzeba było pałaszować tony jedzenia. Teraz natomiast bywając w wielkim świecie społecznym też trzeba znać pewne tajniki savoir vivre. Czasem na stole leży tyle sztućców i stoi tyle kieliszków, że aż człowiek obawia się co jest do czego.\nPrzepisy powaliły mnie i moją szczękę, masz rację Ultro dobrze, że te nasze są bardziej zrozumiałe, bo nie wiem, czy odważyłabym się na gotowanie z taką książką kucharską 🙂 Chociaż ten przepis z jajkami cukrem i cynamonem brzmi całkiem smacznie, to taki omlet cynamonowy.\n2 czerwca 2016 o 22:52\t Odpowiedz\nPodaję za Kitowiczem skład farszu do nadziania mięsiwa: ”Drugi wymysł był farsz, to jest siekanka z łoju wołowego, z cielęciny, z kapłona, z chleba tartego, jajec, masła, gałki muszkatułowéj, pieprzu, imbieru, i innych korzeniów; tym farszem nadziewano mostki cielęce i baranie, prosięta, kapłony, kury, które nazywano pulardami.” Podobny do współczesnego. Też smacznie pozdrawiam.\n4 czerwca 2016 o 09:23\t Odpowiedz\nCiekawi mnie to ciągłe powtarzanie się łoju w przepisach. Co takiego interesującego było (i jest) w tym tłuszczu, że go do tak wielu potraw dodawano??? Bo że współcześnie o nim się nie mówi, to dla mnie jasne, ale zaczyna mnie to intrygować. 🙂\n7 czerwca 2016 o 10:39\nSprzedawczyni widząc, że zbyt chude mięso biorę do pasztetu, doradziła mi, by wziąć stopić kawałek łoju i dodać. Kiedy zaczął się topić, smród wyrzucił mnie z kuchni. Sikorki zaś były zadowolone. Wiem, że kołduny też powinny być z łojem, ale obecnie to nawet nie ma gdzie kupić. Ale ten specyficzny zapach nie każdemu odpowiada.\n7 czerwca 2016 o 18:32\nNie wiem jak w innych krajach, ale w Polsce, od zawsze, „brzuchów pilnują bardziej niż Rzeczypospolitej”…\n2 czerwca 2016 o 22:56\t Odpowiedz\nHmm, czy wiesz, że „jak się księciu Sanguszce chciało jeść, to przestawiał wskazówki na pierwszą”. Zatem nie tylko pilnowali brzuchów, ale naginali godziny wedle upodobania.\n4 czerwca 2016 o 09:27\t Odpowiedz\nJakim cudem oni usuwali kości z jemiołuszek i kwiczołów???? Toż to drobiazg ptasi!!!! I co to był ten bęcwał???\nMając przed sobą takie specjały trudno zapewne było opanować obżarstwo, tym bardziej że skutki takiej diety były raczej mało znane?\nA tak przy okazji trzeba sobie zdawać sprawę z takiej okoliczności, że przy okazji żywienia się pańskiej rodziny utrzymanie miały całe zastępy służby, kuchcików i kucharzy (kucharek). Raz że nie wszystko szło na pański stół, bo znaczne ilości produktów „pośledniej” jakości zupełnie go nie oglądały, a dwa że nie wszystko było zjadane, bo ileż można?! Stąd np. z dziczyzny na stół trafiały polędwice i szynki (udźce, combry), a reszta do grochu czy kapusty dla służby. Zapewne różnie bywało, ale nie raz te „resztki z pańskiego stołu” musiały być znaczne i bieda była, gdy państwa zabrakło.\n2 czerwca 2016 o 23:32\t Odpowiedz\nŻmudna robota, coś wiem o tym, ponieważ usuwam kości z dużego ptaka, czyli kury. Solę, przyprawiam, rozpłaszczam tłuczkiem, kładę grubsze pasy przyprawionego solą, czosnkiem i pieprzem mięsa z szynki, zwijam, sznurkiem obwiązuję, podlewam bulionem i piekę ok. dwóch godz. I do drugiego dania, i do chleba zdrowsze niż faszerowana chemią wędlina.\n4 czerwca 2016 o 09:41\t Odpowiedz\nKury w handlu są tak podłej jakości, że wole nie kupować a kurczaki zbyt delikatne na takie zabawy. Jednak czasami się skuszę i robię faszerowanego bez kości. Jednakowoż rodzina wpada w umiarkowany entuzjazm, więc robię to z rzadka. Kto wie, może wersja wędzona bardziej by wszystkim przypadła do gustu? Będę musiał poeksperymentować – może jakieś nawiązanie do galantyny??? 🙂\n4 czerwca 2016 o 20:02\nPomyślałam: a może zamiast kurczaka wziąć królika. U znajomego urodziło się pięć małych króliczków…\nWersja wędzona super, ślinka sama leci.\nMoże kiedyś? Na razie jakoś nie mam przekonania do tego rodzaju potrawy. 🙂\nTrzeba to przeanalizować, rolada musi być.\n4 czerwca 2016 o 23:43\nKrólika? Takiego ładnego, uszatego, z miękkim futerkiem??? 😦\nHehe, miałam propozycję przeprowadzki na wieś i nie zdecydowałam się z jednego powodu – nie potrafiłabym zjeść kury, którą karmiłam, o którą dbałam i z którą gadałam (bo ja gadam do zwierząt). To już wolę te sklepowe, bo one są już bez oczu 😀 😀\n5 czerwca 2016 o 13:20\nMarchewko, synek znajomego hoduje, aby sobie zarobić. Gdybyś widziała, jak dba o nie, daje marchewki, zbiera listki, rozmawia z nimi. Co roku jesienią kupuję od niego królika. Wiem, że mięso zdrowe, a królik żył szczęśliwie. Nie ma porównania z tymi kurczakami czy królikami hodowanymi na handel.\n5 czerwca 2016 o 20:14\nToż to istne rozpasanie było. Nic dziwnego, że średnia wieku ówczesnych konsumentów owych specyjałow była gdzieś tak w połowie dzisiejszej skali.\nPieniądz przychodził łatwo i łatwo się rozchodził.\nJa tam wolę dzisiejszą wystawność, chociaż i ona bywa nad wyraz wystawna\n3 czerwca 2016 o 01:28\t Odpowiedz\nZauważmy, że na te obiady proszono literatów, muzyków, artystów, dyskutowano, czyli nie chodziło wyłącznie o jedzenie.\n4 czerwca 2016 o 09:46\t Odpowiedz\nA jednak przychodzi taki czas, gdy sięgamy po stare, sprawdzone przez nasze mamy, babcie, prababcie przepisy. Kuchnia zamienia się w komnatę alchemika, a smakowite zapachy rozchodzą się od piwnic po powały 🙂\nPrzed Wielkanocą pachną puszyste baby, słodkie mazurki, lukrowane serniki…\nW garze kipi żur na zakwasie z żytniego chleba, mięso na kiełbasy szczypie w nos gorczycowym aromatem, kulebiakowy zaczyn rozsiewa zapach drożdży…\nI właściwie już się nie wie – piernik pachnie pasztetem, czy może pasztet – piernikiem 🙂\nPotem od czerwca do października warzą się konfitury z poziomek, malin i dzikiej róży, jabłkowe dżemy i śliwkowe powidła…\nCały dom przesiąka goździkami i octem, a na półkach pojawiają się słoje gruszek, papryki, grzybów 🙂\nAż nadchodzi przedwigilijna pora i zaczyna się nieśpieszna krzątanina przy gęstym, tchnącym jabłkami i czosnkiem barszczu, kapuściano-grzybowych pierogach, rodzynkowo-miodowym karpiu…\nSałatka wigilijna kusi wonią gotowanej ryby i kiszonych ogórków, bigos przyprawia o zawrót głowy…\nMakowce szklą się przesmażoną pomarańczową skórką, a łazanki łaskoczą nozdrza wonią migdałów i rumu 🙂\nPrzynajmniej w niektórych domach 🙂\n3 czerwca 2016 o 04:16\t Odpowiedz\nDo tych smakowitości dodam za p. Jędrzejem: „Do zjedzenia stawiano po brzegach taflów w małych karafinkach rozmaite konfitury mokre, wiśnie, pożyczki, agrest, śliwki czarne, śliwki zielone, orzechy włoskie, a przy taflach na farfurkach stawiano konfitury suche, jako to gruszki w cukrze smażone, migdały cukrem białym oblewane i karulek takimże sposobem; lody cukrowe, to jest: massy cukrowe, z śmietany, malin albo innych soków, zimnem stężonych w figury rozmaite melonów, arbuzów, kunsztem cukiernickim utworzone, i galarety z rosołu mięsnego i cukru składane, biszkokty, makaroniki, pierniczki, i frukta świeże ogrodowe.”\n4 czerwca 2016 o 09:51\t Odpowiedz\nWielkie gabaryty mięsiwa do gęby, tłuszcz leje się po brodzie, coś spadnie na podłogę i zaprosi psa, wielkiego psa, a na stół wędrują obgryzione kości, wszystko to popijane winem, miodem pitnym czy jeszcze innym trunkiem, a potem deser z młyńskiego koła. Ile to można tak wytrzymać? Nic dziwnego, że ich życie nie było długie.\nO kapłonach słyszałam.\n3 czerwca 2016 o 07:13\t Odpowiedz\nTwój opis jest niezwykle sugestywny! 🙂 Zwłaszcza te gęby nie mogą zniknąć mi z oczu 🙂\n3 czerwca 2016 o 22:04\t Odpowiedz\n„Na ostatku aby na niczem nie zbywało wykwintności; na każdym talerzu kładziono po kilka drewienek bukszpanowych cienko i konczysto zastruganych do wykluwania zębów, których drewienek w Warszawie kopę płacono Noremberczykom po dwa tynfy, to jest po dwa złote dzisiejsze i po groszy miedzianych 16. Te drewienka wolno było każdemu zabierać do swego sztucca czyli jak go nazywano zębodluba, drewienka zaś same nazywano iglicami, z podobieństwa do takiego narzędzia. Do wielkiego stołu od osób kilkudziesiąt, wyszło takich iglic kopa jedna i druga;”\n4 czerwca 2016 o 11:00\nNie… Może i drewienka były oznaką dbałości o higienę jamy ustnej, ale widok kilkudziesięciu gości zgodnie dłubiących po posiłku w zębach to dla mnie aż nadto… Bo, że wszyscy w tym celu wychodzili w ustronne miejsce, raczej nie uwierzę.\n6 czerwca 2016 o 12:46\nI tak dobrze, że drewienko nie było jedno, bo musiałoby być przechodnie z ust do ust jak ten kieliszek: „ Goście od szarego końca siedzący, z jednéj szklanki pili, za koleją, lub z jednego puhara. Biała płeć nawet nie miała odrazy przytykać swoich ust delikatnych do puhara w koléj idącego. Jak zaś nastały kielichy sklanne i kieliszki, nastała zarazem i obrzydliwość cudzéj gęby. Kto spełnił kielich, nim go drugiemu podał, wytarł go czysto serwetą”\n6 czerwca 2016 o 18:12\nPrzechodnie drewienko…? Brrr 🙂\n6 czerwca 2016 o 23:05\nSama piłam z takiej przechodniej szklanki wodę z saturatora. I przeżyłam.\nW niedzielę byłem – tu za wodą, na poprawinach wesela polskiego i przy kosztowaniu naleweczki na spirytusie miałem okazję pić do kogoś, gdy ktoś inny przepijał do mnie. Zwyczaj pozostał w narodzie. Drewienka wspólnego nie było. Jedzenia prawie tyle, co w Twoim opisie Ultro.\n8 czerwca 2016 o 02:45\nSto lat Tatulu w wspólnym szczęściu i zdrowiu życzę. Gratulacje.\n8 czerwca 2016 o 08:32\nZauważ, że przy stole siedziało osiemdziesiąt osób, a nie troje jak obecnie. Jedzenia musiało być dużo, jak zaproszono taką ilość osób, w tym obowiązkowo artystów.\n4 czerwca 2016 o 09:58\t Odpowiedz\nZ filmów historycznych kojarzę te mięsiwa tłuszczem ociekające, to zażeranie się z rozkoszą. Panie z kolei dziobały w talerzu niczym koliberki.\n3 czerwca 2016 o 07:39\t Odpowiedz\nCoś mi przerwało wywody 😦\nDodam, że jak ze wszystkim, tak z jedzeniem , wystarczy zachować złoty środek. I jadać w spokoju, ściśnięty żołądek nie poradzi sobie z trawieniem nawet wspaniale przyrządzonych bażantów.\nA i nam, szarej gawiedzi, milej zjadać przy czystym stole w czystym pomieszczeniu i w dobrej atmosferze.\n3 czerwca 2016 o 07:45\t Odpowiedz\n”Nie ustępując nasi Polacy w niczém Włochom i Francuzom, nawykli powoli, a daléj w najlepsze specyały obrócili, owady i obrzezki, któremi się ojcowie ich, jak jaką nieczystością, brzydzili. Jedli żaby, żółcie, ostrygi, ślimaki, granele, to jest jądrka młodym jagniętom i ciołkom wyrzynane, grzebienie kurze i nóżki kuropatwie, same paluszki nad świecą woskową przypiekane, którym sama tylko imaginacya jakiegoś smaku dodawała; sałaty, ogórki, musztardy i inne surowizny, które dawano do stołu do sztuki mięsa i pieczeniów.”\n4 czerwca 2016 o 10:13\nKto lubił jeść, a miał dobrą przemianę materii, czemu miałby żywić się sałatą. Mój szczuplutki i do końca bez sklerozy dziadek do każdej zupy musiał mieć kromkę chleba z paskami słoniny, a kartoflankę okraszał łyżką smalcu. Ja jem chudo, a cholesterol podwyższony…\n4 czerwca 2016 o 10:10\t Odpowiedz\nPorzyczki białe lubię i owszem,\nale mój żołądek tamtego jadła by nie wytrzymał.\nI myślę, że w tamtych czasach również tak było….\ni dlatego krócej się żyło…\nDziękuję po raz kolejny za ciekawy opis picia i jadła.\nJednak cieszę się, że żyję tu iteraz.\n3 czerwca 2016 o 08:47\t Odpowiedz\nI ja się cieszę, że żyję współcześnie, ponieważ nie każdy miał to szczęście urodzić się w pałacu. Ale poczytać warto: „Staroświeckim pączkiem, trafiwszy w oko, mógłby je był podsinić, dziś pączek jest tak pulchny, tak lekki, że ścisnąwszy go w ręku, znowu się rozciąga i pęcznieje, jak gąbka do swojéj objętości, a wiatr zdmuchnąłby go z półmiska.”\n4 czerwca 2016 o 10:20\t Odpowiedz\nWizja siadania z państwem do stołu wcale, ale to wcale mnie nie pociąga. Wyznaję zasadę, że je się, żeby żyć, a nie odwrotnie. Wiem, nie jestem po linii i trendy, ale tak mam i chyba mi z tym dobrze 🙂\n3 czerwca 2016 o 09:48\t Odpowiedz\nŻyjemy w świecie przebodźcowanym i już niewiele nas zadziwi. Ostatnio jeden z panów wpadł na genialny pomysł i sprzedaje powietrze w puszce. Wystarczy powąchać i już ma się dobry humor i jeść się nie chce.\n4 czerwca 2016 o 10:24\t Odpowiedz\nFrak to strój wieczorowy i zakłada się go nie wcześniej niż o 20. No, chyba, że na jakąś specjalną ceremonię dworską albo uroczystość z udziałem papieża.\n3 czerwca 2016 o 10:38\t Odpowiedz\nO frakach i dekoltowanych sukniach gości u Radziwiłłów bawiących w K-wie pisała S. Grzegorzewska. Także o gościnności i zapraszaniu literatów, artystów, którym fundowano wyjazdy zagraniczne, opłacano szkoły.\n4 czerwca 2016 o 18:21\t Odpowiedz\nZnalazłam tylko fragment dotyczący obiadu u jej babci w Proszówkach. O ubiorze mowy nie ma. Ale, że frak się stał ubiorem wieczorowym w trakcie jej życia, to rzeczywiście mogła pisać o frakach do obiadu. Wspomniałaś o Mniszkównie, to mnie trochę co do czasów zmyliło\n6 czerwca 2016 o 06:43\nAle mężczyźni wówczas dbali o siebie: „Nic zaś tak nie odrażało od siebie białą płeć jak wąsy, gdy miały pod dostatkiem w stroju cudzoziemskim gachów bez wąsów, a do tego równie jak niewiasty wypudrowanych, wyfryzowanych, wygorsowanych, wypiżmowanych. Jest to powszechnie w naturze, lubić obmioty sobie podobne.”\nSzanowni państwo – zjadając „dietetyczne” paróweczki cielęce, nawet wykonane wg restrykcyjnych norm, zjadacie ponad 50 % CZYSTEGO TŁUSZCZU!!!! Tylko odrobinę tańsze zawierają go więcej. Mięso z kurczaka w 1/3 składa się z TŁUSZCZU, bo nie da się wyhodować w ciągu raptem 30 dni innego. Jeżeli nie wierzycie, to usmażcie kurczaka na patelni teflonowej, bez tłuszczu – będzie w nim pływał!!!\nZ drugiej strony, mięso bez tłuszczu jest niesmaczne i trzeba go dodawać bo inaczej trudno przełknąć. Dobry kucharz potrafi tak wszystko przygotować, że jest i zdrowe, i smaczne, ale z realiów musi sobie zdawać sprawę.\nDla przykładu – kiełbasa „palcówka” z wielkimi kawałkami słoniny jest wędlinką stosunkowo chudą, natomiast kiełbasa podlaska czy śląska zawiera tłuszczu dużo więcej. Wszelkie „grillowe” czy studenckie są po prostu niejadalne. Technologia produkcji potrafi tłuszcz uwydatnić lub ukryć, przynajmniej dla wzroku. Ja to potrafię. 🙂\nPozdrawiam i smacznego! 😀\nZenonieeee! No nieeee!\n3 czerwca 2016 o 13:33\t Odpowiedz\nNo i czego protestujesz?! 😀\nTrzeba się integrować przy jadle i napitku i nie wydziwiać!!! 😀 😀 😀\n3 czerwca 2016 o 15:38\nO.Wilde powiedział, że z kobietą jest jak z kiełbasą – lepiej nie widzieć przygotowań. Dzisiaj to by wymienił PARÓWKI!\nChociaż parówkę z kwiczoła to bym akurat zjadła 😉\n3 czerwca 2016 o 17:26\nPodobno z kwiczoła najlepszy był pasztet? Ja je jednak wole swobodnie skaczące po trawniku! 😀\nTak się zastanawiam, czy jemiołuszki, kwiczoły nie są czasem pod ochroną… Pasztet z królika też niczego sobie.\n4 czerwca 2016 o 11:11\nA kto by wtedy kwiczoł?\n8 czerwca 2016 o 02:47\nBrzuchy z głodu?\nNie jadłem śniadania, więc przeczytanie Twojego tekstu było dla mnie torturą:) Wrócę do niego jeszcze raz, ale zaopatrzony w (przynajmniej) suchy prowiant:) PS. Polecam Ci książeczkę M. Samozwaniec „Łyżka za cholewą, a widelec na stole”. Pyszna 🙂 lektura.\n3 czerwca 2016 o 12:20\t Odpowiedz\nPrzepraszam, jeżeli obrzydziłem śniadanko. 😦\nMoje kulinarne poszukiwania bardziej sięgają prostej kuchni wiejskiej, bo zwyczajnie zdrowsza i smaczniejsza, przynajmniej dla mego podniebienia. Na tym polu mam niejakie doświadczenie, łącząc tradycje różnych regionów. Do tego doszło mi trochę kuchennej chemii i fizyki, z dobrym skutkiem. A w załączeniu troszkę kiełbaski przed uwędzeniem – Nałęczów, 28 maja 2016 r.\nPodobno nie była najpodlejsza? 😀\n3 czerwca 2016 o 22:54\t Odpowiedz\nPęta bez chemii. Da się? Da się.\n4 czerwca 2016 o 11:01\nWojtku, coś z M. Samozwaniec:\n„Gorzkie prawdy z trudem się połyka, ale za to korzystnie się odbijają”\n4 czerwca 2016 o 18:29\noch! to bęcwały były kiedyś jadalne…?\nJak to się czasy zmieniają! Dziś przecież są niestrawne…!\nMoże to kwestia żołądków?\nSama sztuka jedzenia jest trudna. Kanony zachowania się przy stole ciągle ewoluują.\nNiedopuszczalne kiedyś zjadanie ryby z pomocą noża, dziś jest już przeszłością. Podobnie z ogryzaniem kosteczek (czy to drobiu, czy żabich udek) – dziś można z wdziękiem czynić to bez sztućców.\nGorzej już, gdy popije się potrawę apetyczną wodą z cytryną, ustawioną w miseczce.\nSą też amatorzy sushi, nadziewający kąsek jedną pałeczką, by poprowadzić je do ust.\nJakże eleganckie kiedyś było picie kawy, czy herbaty z odchylonym paluszkiem. A dziś?\nA wykałaczki? Kiedyś wszędobylskie na stole?\nSposób zjadania bezy mamy już, na szczęście, „na blachę” opanowany. 😉\nLudzie sami tworzą sztywne reguły, których stosowanie sprawia im potem trudności. Ba! Przestrzeganie „do bólu” ustalonych zasad często zakłóca smakowitą degustację, choć przyswoić sobie dobre maniery zawsze można.\nJedyną „pociechą” jest pewnie fakt, że gorszy sortt nie bywa często na rautach i przyjęciach.\nByć może, dlatego też zdecydowanie bardziej woli grillowanie na łonie natury?\nCzytając opis Leny, doznałam dziwnego uczucia: WIDZIAŁAM ZAPACHY!\n3 czerwca 2016 o 13:29\t Odpowiedz\nPozostają jeszcze ptysie, które uwielbiam 🙂\nCo do wykałaczek, to zawsze zastanawiałam się, kto – na Boga – może mieć tak duże dziury?\nZ pewnym zażenowaniem stwierdzam też, że jedna zasada znienawidzonej kindersztuby bardzo mi się przydaje – dzięki „książkom pod pachami” nie wybijam sąsiadom sztućców nawet , gdy przy stole jest bardzo ciasno 🙂\nWidziałaś? Witaj w moim świecie 😉\n3 czerwca 2016 o 19:23\t Odpowiedz\nLeno, to były drewienka do wydłubywania resztek (zamiast nici), ale jak czytałam, że na tych stołach zabijano chodzące po nich insekty…\n4 czerwca 2016 o 19:44\nWykałaczki masowo zaczęto produkować w XIX w, (choć niektórzy badacze upierają się, że źdźbła trawy używane przez naszych praprzodków, już 1,8 mln lat temu – też można za nie uznawać).\nSłużyć miały, jak Ultra zaznaczyła, do wydłubywania resztek pokarmu spomiędzy zębów.\nTo ja się uprzejmie zapytowywuję: w tak zacnym gronie, wśród fraków, wykwintnych toalet i koafiur – gdzie biesiadnicy wypluwali owe resztki? Na stół? Pod stół? Na siebie nawzajem?\nSkąd też taka głupia nazwa, kojarząca się raczej … z kałem?\nI czy w związku z zastosowaniem tychże wykałaczek można udowodnić twierdzenie marksistów, że dopiero używanie narzędzi doprowadziło do naszego uczłowieczenia?\nups…! 😉 🙂\nMałgosiu, cytuję Kitowicza: „Na ostatku aby na niczem nie zbywało wykwintności; na każdym talerzu kładziono po kilka drewienek bukszpanowych cienko i konczysto zastruganych do wykluwania zębów, których drewienek w Warszawie kopę płacono Noremberczykom po dwa tynfy, to jest po dwa złote dzisiejsze i po groszy miedzianych 16. Te drewienka wolno było każdemu zabierać do swego sztucca czyli jak go nazywano zębodluba, drewienka zaś same nazywano iglicami, z podobieństwa do takiego narzędzia. Do wielkiego stołu od osób kilkudziesiąt, wyszło takich iglic kopa jedna i druga.” Dwie kopy iglic- zębodłubów na stole to dopiero prawdziwe uczłowieczenie! I tylko ciekawić może zdanie Kitowicza, że za każdym razem należało nowe patyki kupować, zamiast tych samych używać… I tu widać pełnię uczłowieczenia za pomocą drewnodłuba. Mógł przecież być jeden i tym jednym wszyscy by się obsłużyli przy wydłubywaniu tych resztek.\n4 czerwca 2016 o 23:41\n🙂 A to mi pan Kitowicz zgrabnie wszystko objaśnił! Dwa tynfy za kopę, powiada. Toż to cały majątek na same zębodłuby (tyż piękna nazwa!) można było stracić! 😦\nNie wiem, co ja dzisiaj zjadłam, ale nawracać chcę nadal do marksistów.\nBo widzisz: te przepyszne uczty, te wystawne przyjęcia, ta mnogość potraw – wszystko to mogło zaistnieć dzięki mamonie.\nMawiał bowiem pewien przystojniak, Karol: byt określa świadomość.\nOdrzuciwszy z obrzydzeniem koncepcję Marksa, zaczęliśmy wyznawać jej odwrotność: świadomość określa byt.\nI doopa! Nie ma świadomości – to i bytu nie ma!\nNie ma uczt.\nNie ma kwiczołów i pulard.\nNie ma nic (Kononowicz).\nCzy wspominałam, że coś niestrawnego zjadłam? I pieprzę? 😉\n5 czerwca 2016 o 00:56\nA może – zważywszy na obecność amylazy – dociumkiwali?\nA wykałaczka, że tak mądralistycznie podejmę wątek, pochodzi od „wykalać=wykłuwać”.\nMoże pan Karol właśnie podczas wykłuwania zębów wpadł na ten pomysł…\nDziś już się nie dowiemy…\n5 czerwca 2016 o 21:58\nTo już wolę ciumkanie i mlaskanie od publicznego wydłubywania resztek z zębów. A czytałam, że niektórzy goście te resztki poddawali oględzinom…\nTak naprawdę termin „wykłuwanie” nie jest do końca jednoznaczny, a posiadanie szpar nie wyklucza posiadania dziur 😉\nWłasne doświadczenia w tej materii mówią mi natomiast, że nawet najgorzej przyrządzone mięsiwo (czytaj najtwardsze) nie zostawia włókien, gdy klawiatura szczelna 🙂\nO Matyldosiu kochana, Koontzem powiało…\nAle jak się pomyśli, że taki Blatta Lateralis ma aż pięć procent tłuszczyku…\nNie. Jednak błeee…\nCzy wiesz, że u Blatta laterallis występuje dymorfizm płciowy? W Turcji można pochrupać karaczany do woli. Myślisz, że pięć procent tłuszczyku zaszkodzi?\nPulardy nie jadłem, ale żyłem już w czasach gdy tego określenia używano do niezbyt eleganckiego określenia pewnych kobiet,\n3 czerwca 2016 o 14:15\t Odpowiedz\n„Moja” pularda musiała być nieapetycznie blada, rozlazła i niechlujnie ubrana.\n3 czerwca 2016 o 19:28\t Odpowiedz\n„Pulardą nazywa się kura kapłoniona, którey się iaiecznik wybiera, aby stała się niepłodną, a tym samym tłuścieyszą. Bez wątpienia mięso iey zdrowe, smacznieysze, strawnieysze, i posilnieysze iest, iak od całej kury. Rzecz cała czyni się iak u kapłona” (K. Kluk).\nPularda nie wyglądała pięknie, gdyż miała grubą szyję, obszernie utuczony tułów i kolebała się przy chodzeniu, więc szybko kojarzono z niektórymi paniami, stąd te nieeleganckie określenia.\nNie rozumiem, dlaczego kolejny raz komentarz jest teoretycznie opublikowany, ale w praktyce – niekoniecznie:) Zamieściłem jeden po P. Zenonie, a tu figa z makiem. OK. Kończę marudzić i polecam Ci książeczkę M. Samozwaniec „Łyżka za cholewą, a widelec na stole” 🙂\n3 czerwca 2016 o 15:35\t Odpowiedz\nKomentarz wszedł z opóźnieniem niczym poczta… Książeczkę pełną anegdot i przepisów polecam. Świetne są nawet sentencje wygrawerowane na łyżkach: „Pamiętaj człowiecze, że cię niedługo na świecie”, Mnie kto skryje, bardzo mój pan bije. Widać, że już wtedy zabierali cudze łyżki.\n4 czerwca 2016 o 11:23\t Odpowiedz\nUltra pewnie to zna, a i Wojtek pochłonął, ale skoro o zwyczajach i biesiadowaniu tu mowa, to podrzucam następny tytuł:\nDamy i galanciO polskich zwyczajach towarzyskich. Książka Anny Zadrożyńskiej.\n4 czerwca 2016 o 13:06\nMiło mi Małgosiu poznać, nie czytałam. Dziękuję.\n4 czerwca 2016 o 18:46\n„Zup nie znają…” też coś. Lepsze wrogiem dobrego. Czyli wodnistego.\nW zupach też jest widać lepszy i gorszy sort, meh.\n3 czerwca 2016 o 17:20\t Odpowiedz\nCzyste zupy widać były rzadkością w staropolszczyźnie. Zawsze z dodatkami. Ale jak żyć bez zup?\n4 czerwca 2016 o 11:26\t Odpowiedz\nCzytając te opisy jadła znakomitego zauważam, że lepiej siedzieć za stołem i deliberować nad smakowitymi kąskami czekając aż służba usłuży, niż samemu, w pocie czoła, pichcić owe 😉\nSerdeczności zostawiam wieczorową porą 🙂\n3 czerwca 2016 o 20:55\t Odpowiedz\nTeż się rozmarzyłam, że służba choć umyje po ugotowaniu, bo nie mam zmywarki, ale widać mogę czekać, nawet majordomus się nie domyślił.\n4 czerwca 2016 o 11:32\t Odpowiedz\nGdy pierwszy raz czytałam Krzyżaków dziwiłam się, dlaczego Zbyszko najtłuściejsze kawałki mięsiwa oddawał Danusi. Dzisiaj się cieszę, że nasze obyczaje kulinarne są inne. Też powtarzam, że w posiłku najważniejszy jest klimat, a ten nie kosztuje i pracochłonny nie jest. Pozdrawiam 🙂\n3 czerwca 2016 o 21:39\t Odpowiedz\nZdaje się że kolega pisarz odrobinkę „ubarwił” owe zwyczaje, bo najbardziej cenione było combry i szynki (udźce). Te pochodzące z dziczyzny szpikowano słoniną, jako że były tak chude, że wręcz suche. I owszem – tłuszcz powoduje, że mięso jest smaczniejsze, ale nie przesadzajmy – wybierano kawałki z tłuszczem, ale nie sam tłuszcz! 🙂\nKtoś może zapytać, dlaczego więc aż tak bardzo ceniono słoninę??? Dlatego, że dodatek smalcu ze słoniny powodował radykalne polepszenie innych potraw – żurów, jarzyn, zup, sosów, klusek, kaszy, pieczywa, wreszcie ziemniaków. Słonina solona była łatwa do przechowywania, tłuszcz i skwarki z niej jeszcze łatwiejsze, a nadawał się też do konserwacji niektórych przetworów mięsnych, jak chociażby kiełbasy. No i wreszcie największa zaleta słoniny – bardzo wysoka kaloryczność, przy małej masie – w zimie niezastąpiona przy ciężkich pracach, chociażby w lesie. Do tego przy niskiej temperaturze nie zamarzała na kamień, bo solona nie zawierała prawie wody. Czasy były inne – inne potrzeby.\nA teraz okazuje się, że smalec jest już dobry i w umiarkowanych ilościach nie jest tak szkodliwy jak nam wciskano, a nawet zdrowszy od oliwy czy olejów różnych, jak chociażby słonecznikowy.\n3 czerwca 2016 o 23:17\t Odpowiedz\nSama teraz zaczęłam czasem używać smalcu, który sama robię z kupionej słoniny. Kitowicz pisze o czarnej gęsi: „Rosół, barszcz, sztuka mięsa, bigos z kapustą, z różnego mięsiwa kawalcami, kiełbasą i słoniną, drobno pokrajanemi i z kapustą kwaśną pomieszanemi, i nazywano to bigosem hultajskim; daléj gęś gotowana z śmietaną i z grzybkami suszonemi, w kostkę drobno pokrajanemi, kaszą perłową zasypana. Gęś czarna, którą u pomniejszych panów zaprawiano tak: kucharz upalił wiecheć słomy na węgiel, w niedostatku czystéj, z bóta czasem na prędce wyjętéj, przydał do tego łyżkę lub więcéj miodu praśnego, przylał podług potrzeby jakiego octu mocnego, zmieszał z ową słomą spaloną, zasypał pieprzeni i imbierem, a zatém stała się gęś czarna, potrawa bardzo wzięta owych czasów i podczas największych bankietów używana.”\nObecnie facet nie odda najtłustszego kawałka żadnej damie, bo ta by się obraziła, skoro cały czas na diecie.\n4 czerwca 2016 o 11:03\t Odpowiedz\nNigdy nie byłam smakoszem i takich zabiegów wokół jedzenia nie rozumiem, a mięsa jadam mało, bo jakoś nie służy mi.\nTych wszystkich opisywanych luksusów jedynie możni zaznawali , łatwo było smakami sie rozkoszować, gdy inni przygotowali i potem posprzątali.\nMusieli mieć zdrowie do takiego jedzenia. Kiedyś trafiłam na przepis na babkę słynnej Ćwierciakiewiczowej, do którego użyć trzeba było kopy jaj!\n4 czerwca 2016 o 06:33\t Odpowiedz\nAleż nadal robi się ciasta z „kopy jaj”!!! I są absolutnie doskonałe!!! 🙂\nJotko, staram się wyjaśnić, że to my musimy mieć zdrowie, bo jemy jeszcze gorzej niż oni wtedy!!!\n4 czerwca 2016 o 08:48\t Odpowiedz\nA po ciastach: ”Trunki wielkim Panom były zwyczajne: rano herbata, czasem z mlekiem, czasem bez mleka, zawsze z cukrem, potém wódka gdańska, persico, cynamonka, dubelt-anyż, ratafia, krambambuła, i te dwie ostatnie były najdroższe, płacono kieliszek pół ćwierci kwaterki trzymający, po tynfie jednym. Napiwszy się po kieliszku, przejedli konfitur albo piernika toruńskiego”\nJotko, do samego świątecznego sernika zużywam mendel jaj, a do zwykłych placków najmniej pięć. Nawet makaron robię praktycznie bez wody, tylko na jajkach. Kiedyś jajka i masło były niezdrowe, obecnie odwrotnie. Najważniejszy jest umiar, przecież nie jadamy codziennie serników, czy ciasta francuskiego…\n4 czerwca 2016 o 10:43\t Odpowiedz\nBardzo dobry pomysł. Na Kartoflisku podamy głuszce z plackami ziemniaczanymi i kwiczoły z ziemniakami pieczonymi na ognisku.\n4 czerwca 2016 o 10:26\t Odpowiedz\nHola, hola, powściągnąć apetyty… Na Kartoflisku muszą być kartofle, więc bęcwały macie u mnie zamówione.\n4 czerwca 2016 o 11:07\t Odpowiedz\nZapomniałam dodać : marchwiańcowe bęcwały.\n4 czerwca 2016 o 11:34\nA nadal nie mam pojęcia co to są te „bęcwały”?! 🙂\n😉 to zależy, Zenku, czy pytasz o pyszne kluski, czy o charakter – hihi!\n4 czerwca 2016 o 15:30\nJeżeli już, to o kluski – znaczenie potoczne znam. 🙂\n4 czerwca 2016 o 15:43\nBęcwały są kluchami z ziemniaków surowych i gotowanych, nadziane marchewką. Będą na Kartoflisku.\n4 czerwca 2016 o 19:00\naaaa, to już niechaj Ci Gospodyni wyjawi, jeśli zechce 😉\n4 czerwca 2016 o 16:15\nPewnie, że się podzielę:\nUltro bardzo ciekawy i interesujący wpis, wiesz, że ja to lubię 🙂\nJa też się posłużę cytatem z „Pana Tadeusza” _ A. Mickiewicza.\n„Serwis ten był nalany ode dna po brzegi\nTylko głosu im braknie, zresztą gdyby żywe”.\nTo było piękne, to musiało być piękne. A nasza polska gościnność, aż do dzisiejszego dnia przetrwała. A to, że kiedyś umiaru w jedzeniu nie znano, to druga sprawa. Potrafiono przesiadywać przy stole od rana po wieczór z przerwą na wypróżnienie się. Kto miał, to jadł i obżerał się pieprzno, tłusto i szafranno. Jeszcze to szafranno to bym zniosła.\n4 czerwca 2016 o 10:48\t Odpowiedz\n„Cielęcina szaro, cielęcina biało ze śmietaną, kury, kurczęta gęsi rumiano, indyki, kapłony, bażanty, baranina z czoskiem, prosięta, nogi wołowe na zimno z galaretą, wędzonka wołowa, a w Wielkiéj Polsce barania i wieprzowa. Wszystko to rozmaitemi smakami, do których zwyczajne zaprawy były: migdały, rozynki, kwiat, goździki, gałka, imbier, pieprz, szafran, pistacye pinelle, trufle, miód, cukier, ryż, cytryna, ale bardzo jeszcze natenczas mało, jako droga, bo po tynfie jedna sztuka najtańsza; nadstawiano kwasu potrzebę octami, daléj jeszcze: kiełbasy, kiszki z ryżem i wątrobne. Toż zwierzyna zające, sarny, jelenie, daniele, dziki, przepiorki, kuropatwy, kaczki dzikie, cietrzewie, ptaszki drobne, pasztety, pardwy na Rusi; z temi mięsiwami łączyli warzywa ogrodowe, jako to: marchew, pasternak, rzepę, buraki i kapustę słodką. Takowe potrawy dawano na pierwsze danie i było to wszystko gotowane i przysmażane, gdy zaś takie było, zwało się po francuzku: ragout, fricassée.”\n4 czerwca 2016 o 11:36\t Odpowiedz\nCóż, na taką ilość i różnorodność potraw, aż ślinka leci. Kiedyś zapewne to wszystko było smaczne i zdrowe, dzisiaj raczej strach jeść tak wymyślne potrawy. Dlaczego? A kto ich tam wie czego oni do tego dodali.\n5 czerwca 2016 o 18:09\t Odpowiedz\nA jeszczedodam o obiadach czwartkowych króla Stasia…\n„A uczone obiady? znasz to może imię?\nDowcipu, wiadomości, i wina, i mięsa” – Kajetan Węgierski\nNa koniec wnoszono trzy śliwki, co było sygnałem zakończenia obiadu. Bywało i tak, że znudzony król kazał podawać owe śliwki już po kwadransie i wychodził z sali ku rozczarowaniu uczestników. Toteż goście starali się, by rozmowa była żywa i interesująca.\n5 czerwca 2016 o 18:20\nLudzie są zabawni: „W Krakowie tylko samym był ten zwyczaj, że pierwszy czwartek postny przekupki sprawiały sobie ochotę, najęły muzykantów, naznosiły rozmaitego jadła i trunków, i w środku rynku na ulicy, choćby po największém błocie tańcowały, kogo tylko z mężczyzn mogły złapać, ciągnęły do tańca. Chudeuszowie i hołyszowie dla jadła i picia sami się narażali na złapanie; kto zaś z dystyngwowanych niewiadomy nadjechał albo nadszedł, na ten comber, wolał się opłacić, niż po błocie, a jeszcze z babami skakać.”\n5 czerwca 2016 o 20:19\nNie ma to jak samemu zrobić, wiem co jem.\nsię zdenerwowałem tym tekstem 🙂 , bom dopiero co spożył chiński rosołek z torebki – smakował wysmienicie 🙂 …. pozdrawiam z francuskich Alp 🙂\n4 czerwca 2016 o 16:34\t Odpowiedz\nA było wcześniej pomyśleć, pulardę jaką zawekować i teraz tylko słoiczki otwierać, mięsko pachnące sosikiem wybornym zajadać.\nPozdrawiam i trochę promyków na południe proszę podrzucić.\n4 czerwca 2016 o 18:54\t Odpowiedz\nUmieli nasi przodkowie zjeść, oj umieli, a ilości przepastne owych potraw i ich mnogość o ból rozciągniętego do granic żołądka przyprawić mogą, aż dziw, gdzie im się te wszystkie dania mieściły. Do Twojego arcyciekawego opisu dodam za książką „Kucharz warszawski” z 1896 roku, że\nNa „Obiad zwyczajny” składały się:\n3.\tSztuka mięsa z sosem\n4.\tPieczyste z kompotem\n5.\tJarzyna z garniturem\n6.\tLegumina lub krem. Masło, ser, kawa.\nPo takim obiadku zwyczajnym następowała:\n„Kolacyja mniej wystawna” :\n1.\tRyby w całości na gorąco i majonez.\n2.\tPotrawa z drobiu\n3.\tPieczyste, sałaty i kompoty.\n4.\tKremy i galarety.\nO podwieczorkach wspominać już nie będę… ani o śniadaniach 😉\n4 czerwca 2016 o 19:02\t Odpowiedz\nMyślę, że to był taki rodzaj szwedzkiego stołu… Każdy wybierał sobie, co pasowało. A ile osób za stołem?\n„Kucharza warszawskiego” nie znam, więc dziękuję za podpowiedź.\n4 czerwca 2016 o 19:38\t Odpowiedz\nBardzo smaczny blog i komentarze – trza tu częściej zagladać. Mój komentarz dotyczy autorki bloga oraz mojego alogicznego zachowania. Odbyto imprezkę na której nie od razu odkryto znakomitej jakości ogórcy kiszone. Obżarwszy się na miejscu, w uzgodnieniu za Naczelnym Kucharzem podprowadziłem jeden słoik ogórców który przebył trasę Nałęczów – Opole. Po wniesieniu wszystkich czamadanów do lokalu w miejscu zamieszkania usiadłem do słoika tychże kiszonych ktore w około kwadrans zniknęły.\nPowyższe ogórcy posiadały wpływ na uaktywnienie procesów myślowych z ktorych to wynikła logiczna konkluzja.\nPo kiego wiozłem słoik z zawartością skoro z miejsca zawartość wyżarłem. Mogłem zjeść na miejscu i nie wozić słoika.\nRefleksja końcowa – masz papiery na robienie ogórków kiszonych.\n4 czerwca 2016 o 21:24\t Odpowiedz\nZeszłoroczne ogórcy są faktycznie zakwaszone do imentu. Powinny być zagotowane po zakiszeniu, wtedy proces kiszenia zatrzymuje się, ale z kolei na zupę lepsze są niezagotowane, W tym roku dodam imbiru, czytałam, że wtedy mają ciekawszy smak. Zobaczymy. Będę pamiętała, aby zrobić więcej, skoro te smakowały.Zasyłam pozdrowienia i ukłony dla Żony.\n4 czerwca 2016 o 23:51\t Odpowiedz\nJeżeli bardzo smakowały dwulatkowi, to do imentu zakwaszone być nie mogły, a jedynie w sam raz!!!\nImbir dodawałem do kimchi – trudno powiedzieć na ile ciekawszy był smak, bo to potrawa wielce specyficzna. 😀 😀 😀\nSłoiki podobno teraz bardzo modne są? Ciekawe czy pijąc z takiego nadal trzeba „elegancko” odchylać mały palec? Nie mam nic przeciwko użyciu w potrzebie słoika, zamiast i filiżanki, ale czy pretensjonalność dotyczy także takich sytuacji???\nNo i wreszcie kwestia stosowności naczyń i sztućców jednorazowych – na ostatniej imprezie doszedłem do wniosku, że w zasadzie można by użyć zamiast nich zastawy srebrnej i porcelanowej, ale czy to aby nie byłaby pewna przesada? O zgrozo, stwierdziłem brak widelca do nakładania ryb i specjalnych zestawów do jedzenia śledzi!!!!\nZ drugiej strony, na imprezie zebrała się pewna, dość wybrana grupa (co tu dużo mówić) blogerów – może jako organizator popełniłem całą serię nietaktów i niezręczności???? O losie podły i nieszczęśliwy!!! Jak teraz żyć??? 😀 😀 😀\n5 czerwca 2016 o 09:42\nZenonie, szpan i celebracja mija, zaś obecnie szczytem wytworności staje się postawienie słoika ze śledziami, czy sałatką na środku w eksponowanym miejscu. Odchylać palca takoż nie musimy.\nWoda w moich ogórcach jest wcześniej zagotowana z przyprawami, ponieważ czasem suszyć musi, więc zakwaszona woda najlepsza na KACENJAMER. Polecam.\n5 czerwca 2016 o 10:48\nZjawisko „suszenia” na tej imprezie do tej pory nie było znane, tak więc dobroć tych ogórków jest sama w sobie słuszna!!! 😀 😀 😀\n5 czerwca 2016 o 11:37\nMusowo musiała to być woda…\nMnie to nawet od wąchania oparów alko suszy.\n5 czerwca 2016 o 20:07\nWoda??? A broń Boże! A któżby tak niecnie postępował!!! 😀 😀 😀\n6 czerwca 2016 o 00:46\nNiektóre przyjęcia kończyły się sponiewieraniem: „Pijąc tedy na przemianę raz owę mieszaninę wina z gorzałką, drugi raz piwo, prędko się i niewielkim kosztem popili. Popiwszy się, wywracali się, i tam zaraz, gdzie który padł, spali przy stole, pod stołem, pod płotem, na środku ulicy, w rynsztoku, w błocie, gdzie kogo nogi taczające się zaniosły” – pisze Kitowicz.\n6 czerwca 2016 o 18:34\nZgłaszam niesmiało pytanie.\nCzy ogórcy z imbirem otoczenie jest w stanie znieść ?.\nSpróbuję najpierw na małosolnych, do odważnych świat należy Szanowny Piotrze.\n5 czerwca 2016 o 10:53\nA, tu o jedzeniu mowa i nie czytałam wszystkich komentarzy, ale tak mi się skojarzyło, że nikt z ówczesnej arystokracji nie wziąłby do ust dzisiejszych czipsów, hot- dogów , kebabów i innych współczesnych „smakołyków”, które zdrowia nam niestety nie dodają.\nGdyby oni wiedzieli, co my teraz jemy…\n4 czerwca 2016 o 22:02\t Odpowiedz\nNajciekawsze – co pili na kaca: ” Ad perpetuam rei memoriam. Była to mieszanina z piwa, z wina francuzkiego, z soku cytrynowego cukrem osłodzona i chlebem utartym zakruszona. Tym się chłodzili z rana po wczorajszém przepiciu. Przytoczyłem trochę o pijaństwie z okazyi puharów, napiszę więcéj o nim w swojém miejscu, skończywszy o stołach.”\n4 czerwca 2016 o 23:59\t Odpowiedz\nNasza polska gościnność jest znana od wieków. Nie tylko dostatnio się jadło na dworach ale też piło dość mocno.\n4 czerwca 2016 o 22:05\t Odpowiedz\nA po jedzeniu należało przepić do każdego: ” Najprzód gospodarz po odbytéj sztuce mięsa nalał w mały kieliszek wina, i pił nim zdrowie wszystkich siedzących u stołu, począwszy od osoby najgodniejszéj do ostatniéj, za wymienieniem każdéj znacznéj osoby przytykając do ust i odejmując kieliszek, a skończywszy dystyngwowanych, resztę stołowników, wymieniał jednego po drugim własnym nazwiskiem lub téż powszechnym WPana, zdrowie.”\n4 czerwca 2016 o 23:55\t Odpowiedz\nJeść to tych potraw może bym i nie chciał ale jak się o nich czyta ! Bardzo ciekawy jest Twój wpis. Rozmarzyłem się kulinarnie 🙂 Pozdrawiam\n5 czerwca 2016 o 19:14\t Odpowiedz\nA ten fragment mnie z kolei zadziwił: „Niektórzy kucharze, żeby się lepiéj popisali z doskonałością swoją, gotowali ryby w sosie mięsnym, a do karpia kładli na spód słoninę”\n5 czerwca 2016 o 20:33\t Odpowiedz\nCoś jakby glutaminian sodu w dawniejszym wydaniu. 🙂 Natomiast dlaczego do karpia słoninę to nie wiem, ale też i nie wiadomo do jakiego karpia??? 🙂\n5 czerwca 2016 o 20:59\nNiedawno oglądałam śledzie w czekoladzie. Chyba wolę karpia ze słoniną.\nsławetny smak „umami” to właśnie na bazie mięsa lub glutaminian 😀\n6 czerwca 2016 o 00:35\nTen tłuszcz w mięsie najbardziej umami.\nNie miałam pojęcia, że w dawnych czasach jadło się bęcwały 😉 Bardzo ciekawy wpis, który dał mi lepszy obraz jak to drzewiej bywało. Oj, trza się było spowiadać z grzechu obżarstwa 😉\n5 czerwca 2016 o 21:43\t Odpowiedz\nA to wszystko wina kucharzy, to oni te delicje robili. „Różnica także nastała miedzy kucharzami, jedni byli z nich do gorących potraw, to jest do warzonego, i ci byli drożsi, drudzy do pieczystego, i ci byli tansi; nazywali się pasztetnikami, lubo nie do samych tylko pasztetów należeli, ale do wszelkich potraw z pieca wychodzących, jakoto: torty, ciasta, leguminy, mięsiwa i zwierzyny, które przemysł kucharski nie w rądlu ani na rożnie, ale w piecu przyprawiał. „\n5 czerwca 2016 o 22:31\t Odpowiedz\nLubię spoglądać w przeszłość dlatego zawsze z przyjemnością czytuję o tym, jak wyglądało życie naszych przodków. Dziękuję.\n9 czerwca 2016 o 12:28\t Odpowiedz\nTo ja dziękuję za pobyt, z przyjemnością się czyta Twoje wpisy.\n9 czerwca 2016 o 23:53\t Odpowiedz


Urządzenie pomiarowe FAG SmartCheck | MM Magazyn Przemysłowy\nPonieważ system może monitorować zarówno parametry klasyczne, jak i parametry oparte na pomiarach drgań, oferuje on liczne opcje, bez których nie można sobie wyobrazić przyszłych schematów monitorowania stanu maszyn. Zapewnia to zoptymalizowaną wartość dodaną w każdej branży.\n· niezawodne monitorowanie stanu maszyn w czasie rzeczywistym,\n· inteligentne monitorowanie przebiegu procesu,\n· intuicyjne sterowanie pracą,\n· długotrwałe przechowywanie danych historycznych,\n· elastyczny, rozszerzalny system.\nFAG SmartCheck łatwo zainstalować, jest prosty w obsłudze i przyczynia się do obniżenia kosztów eksploatacji urządzeń. Stanowi nieskomplikowane i opłacalne rozwiązanie dla wielu aplikacji, np. przesiewacze wibracyjne, silniki elektryczne, pompy czy kompresory. Inteligentny system pomiarowy, uczący się normalnych warunków pracy urządzenia, umożliwia rozpoznanie rzeczywistego stanu maszyny i zapewnienie jej niezawodności. Można rejestrować parametry, jak np. temperatura, prędkość czy obciążenie silnika, skorelowane z sygnałami drganiowymi. W urządzeniach, które znajdują się w miejscach odległych, jak na przykład pompy ochrony powodziowej czy zbiorniki retencyjne, FAG SmartCheck umożliwia zdalny nadzór. Bez konieczności przebywania na miejscu użytkownicy mogą być stale informowani o stanie swoich urządzeń i mogą w przypadku alarmu podjąć niezwłocznie działania zapobiegawcze.


Podłoga ułożona w jodełkę - kreatywne ułożenie paneli podłogowych - Weninger - panele podłogowe, podłogi laminowane\nLip 30, 2019 kategorie jodełka\nPodłoga ułożona w jodełkę idealnie sprawdzi się u tych, którzy cenią sobie oryginalne rozwiązania, a w aranżacji wnętrz stawiają na ponadczasowość i elegancję. Pozwala tworzyć klimatyczne przestrzenie zarówno w stylu nowoczesnym, jak i bardziej tradycyjnym. O tym, jakie jeszcze zalety posiada i w jakich pomieszczeniach podłoga ułożona w jodełkę sprawdzi się najlepiej, piszemy w dzisiejszym artykule. Zapraszamy.\nJodełka – sposób ułożenia paneli, który robi wrażenie\nW latach 70. i 80. jodełka klasyczna cieszyła się w Polsce dużą popularnością. Dziś spotkać ją możemy najczęściej w starych kamienicach, choć nie brakuje i takich, którzy zauroczeni urokiem jodełki śmiało sięgają po nią w nowoczesnym budownictwie. Tak wyraziste ułożenie paneli przykuwa uwagę, stając się przy tym niebanalnie zdobiącym wnętrze elementem.\nPoza jodełką klasyczną, która charakteryzuje się przycięciem krótszego boku deski pod kątem 90°, mamy także jodełkę francuską lub węgierską: 45° i 60°. Metody te dają olśniewający efekt, który łączyć możemy z wieloma różnymi stylami. Taka podłoga wnosi do wnętrz powiew elegancji, tworząc przy tym świetne i nieograniczone wręcz warunki do wyjątkowego zaaranżowania przestrzeni.\nDo jakich pomieszczeń pasuje podłoga ułożona w jodełkę\nJodełka pasowała będzie niemal wszędzie – od salonu i sypialni poprzez hall, biuro czy pokój naszej pociechy. Jedynym, na co powinniśmy zwrócić szczególną uwagę, są wymiary poszczególnych pomieszczeń. Tam, gdzie przestrzeń wypełniona jest wieloma elementami lub jest niewielka, jodełka może być po prostu niewidoczna, a tym samym nie spełni naszych oczekiwań. Z tego względu najczęściej poleca się ją przestronnych wnętrz, najlepiej salonów lub biur.\nMimo to warto eksperymentować i nie bać się tworzenia oryginalnych i niespotykanych zestawień. Stawiając na minimalizm w aranżacji wnętrza, łatwo jest stworzyć odpowiednie warunki dla podłogi ułożonej w jodełkę. Białe ściany i stonowane dodatki dobrze łączą się z bogatym wzorem jodełki. Dla osiągnięcia doskonałego efektu warto wybierać panele podłogowe o dębowym usłojeniu, które dla wielu z nas jest delikatniejsze, a przez to efektowne przy tym sposobie ułożenia paneli.\nKlasycznie piękny Dąb Baleary Jodełka o głębokim odcieniu świetnie podkreśli piękno kamienic czy loftów, dobrze dopasowując się do przestronnych wnętrz. Z kolei jaśniejszy Dąb Arktyczny Jodełka De Lux optycznie powiększał będzie pomieszczenie o średnich wymiarach jak: sypialnia czy biuro.