red. K. zagląda swojemu lustru przez ramę i płacze | Katarzyna Paprota\nPosted on 26/02/2012 29/01/2015 ciało i kobiecość, popkultura\n← „Wszystko zgwałcone”\nMiędzynarodowy dzień Iggy’ego Popa →\n76 uwag do wpisu “red. K. zagląda swojemu lustru przez ramę i płacze”\nPrześladowanie mężczyzn, którzy nie mogą wrócić na sawannę\nAleż mogą, tyle jest fajnusich wojenek domowych. Po prostu fajnie jest się podpisywać pod męskością z „dobrych, starych czasów” i być beneficjentem zmian, spijającym kawę i udzielającym wywiadu.\nopi , 26/02/2012 at 11:48 pm\nJAK JA CI WSPÓŁCZUJĘ TEJ LEKTURY\nmp , 26/02/2012 at 11:53 pm\n@mp: dziękuję, kochana :*\nszprota , 27/02/2012 at 12:02 am\nStrasznie się przez to brnęło, w czwartek w tramwaju czytałem i miałem wrażenie, że to ktoś z innej planety (i że zaorać psychoterapeutów).\nA teraz czytam tę notkę po raz drugi i też mam wrażenie, że to pisał ktoś z innej planety.\nI chyba jednak problem w tym, że to ja jestem z innej.\nGammon No.82 , 27/02/2012 at 12:18 am\n100% racji pani redaktorko\nJoachim von Tannenberg , 27/02/2012 at 12:21 am\ntak w ogóle to film jest o czymś innym, ale rozumiem że każda okazja jest dobra by powtórzyć bez sensu „kobieta”, „mężczyzna”, „serce i penis”\nVN , 27/02/2012 at 12:27 am\nKwaśniewski ma od poniedziałku do środy wieczory w TOK FM i chyba co wieczór od 22 do 24 otwarty mikrofon. Chyba przyda mu się, aby Ciebie posłuchał.\nsz , 27/02/2012 at 12:39 am\nLektura była straszna. Le trwoga doprawdy. Dzięki za notkę.\nsporothrix , 27/02/2012 at 12:41 am\nZnaczy, może dodam, że ja pewnie ten film obejrzę, bo historia, znów użyję tej frazy, rozmrażania się z uczuć jest także i moja, więc jestem ciekawa, jak opowiadają ją inni.\nszprota , 27/02/2012 at 12:48 am\nKwaśniewski to taki milusi MRA, w Tokefemie czasem pomacha pytą.\nKobieta nie może chcieć ostrego seksu, bo to się kojarzy z przemocą, ale „za włosy i o podłogę” to się nie kojarzy z przemocą, oczywiście wyłącznie z inicjatywy mężczyzny, bo kobieta nie może chcieć „za włosy i o podłogę”, bo to się z jakąś przemocą kojarzy… Ja pierdolę.\nnoname® , 27/02/2012 at 1:09 am\nnoname® , 27/02/2012 at 1:12 am\n… a film niestety słaby. Niby szokujący, bo pornograficzny bez pornografii, ale mnie nie przekonuje wcale.\nTomash , 27/02/2012 at 1:35 am\nPorno to ja mam na tumbrlach, więc akurat nie na to pójdę obejrzeć ten film.\nszprota , 27/02/2012 at 1:38 am\nAle w ogóle że facet próbuje wpierać, że takie coś ponadczasowe to symptom współczesności, to tak, rozumiem, oczywiście masz rację.\nGammon No.82 , 27/02/2012 at 6:22 am\nTen pożalsięborze wywiad czytałam na przemian z rozbawieniem i niesmakiem – jeśli tak mają wyglądać rozmowy męsko-męskie, to nie rozumiem, dlaczego jakikolwiek facet chciały spędzić w towarzystwie drugiego faceta więcej czasu niż półtorej minuty w publicznej toalecie. Gdzie się raczej nie rozmawia.\nJuż pomijając te tam głupoty, które panowie opowiadają sobie o życiu i związkach (i penisach wymagających ofiary, lolololol), smutne jest to, jak bardzo missują pointa, kiedy przychodzi do mówienia o filmie, który im posłużył za podkładkę do tej rozmowy.\nMnie się Shame bardzo podobał i jeśli dam radę, to dzisiaj na blogu będzie recka.\nfabulitas , 27/02/2012 at 7:38 am\nA na mnie właśnie najgorsze wrażenie zrobiło zestawienie tych dwóch fragmentów:\n1. On mówi, że jak kobieta proponuje „zerżnij mnie”, to szykuje się związek przemocowy i budzi to jego odrazę.\n2. On mówi, że jak mężczyzna proponuje „na kolana i do buzi” oraz wykonuje manewry „od takich czułych rzeczy, po takie nawet, wiesz, za włosy i o podłogę”, to to jest wreszcie normalny związek, w którym on odnajduje swoją zagubioną męskość.\nMoje wyjaśnienie jest takie: Co go naprawdę brzydzi, to nie przemoc w związku, tylko że kobieta wykazuje inicjatywę w związku.\nanuszka , 27/02/2012 at 8:27 am\nStrona mi się odświeżyła i coś się za szybko wysłało.\nChcę dodać, że np. moim zdaniem, gdy jest to zabawa za obopólną zgodą, to nie ma żadnego problemu. Ale tu problem tego pana jest taki: On niby brzydzi się przemocą w seksie, nawet obopólnie uzgodnioną. A potem się okazuje, że wcale się nie brzydzi, tylko przeszkadzają mu kobiety z inicjatywą.\nNo to niech nie ubiera tego w szatki świętego oburzenia na przemoc w związku, bo jego hipokryzja tak go zaślepia, że nawet podczas autoryzacji wywiadu nie zauważył, iż punkty 1. i 2. są ze sobą sprzeczne.\nanuszka , 27/02/2012 at 8:33 am\nPoglądy bohatera tego wywiadu są, nawiasem mówiąc, silnie obecne na polskiej prawicy. To jest dokładnie to samo, co kiedyś opisywałem w tekście „Prawica pisze porno” (tytuł nie mój, ale mniejsza), streszczając wątki erotyczne z powieści Ziemkiewicza i Wildsteina. Tam też mamy sceny, w których bohater – często zresztą sekowany przez michnikowszczyznę prawicowy publicysta – łapie tę dziwkę za włosy i bęc o podlogę, a ona aż kwili ze szczęścia, że tego właśnie zawsze pragnęła, że tego jej nie mogli dać ci zniewieściali lewacy.\nZaś postacią negatywną z reguły jest kobieta z inicjatywą, przeważnie zresztą będąca jednocześnie politycznie poprawną feminazistką, abortującą się wciąż dla przyjemności.\nwo , 27/02/2012 at 9:04 am\nNo więc ja chciałam bardzo podziękować Szpro, że to przeczytała i że ja już nie muszę. Oraz chciałam przeprosić za to, że to musiała czytać, bo ani pan N. ani Kwaśniewski jej nie przeproszą, choć bardzo zasługuje.\nPan, którego oburza kobieta mówiąca „zerżnij mnie” spowodował u mnie lekki bezdech ze zdziwienia. Pan, którego oburza taki tekst i który jednocześnie zapewnia, że jest super, jeśli on odgrywa maczo rycząc „na kolana i do buzi”, powinien podawać swoje nazwisko, bo strasznie nie chciałabym trafić do niego na terapię. Bo po pierwsze to co napisała @anuszka powyżej, po drugie, facet, który sobie nie uświadamia swojego filtra (kobieta zdominowana w seksie ok, kobieta dominująca/wulgarna/z inicjatywą = wynaturzenie i drżą fundamenty cywilizacji) nie kwalifikuje się do doradzania i rozumienia innych. Bo właśnie pokazał, że mu się jego własne wyobrażenia i preferencje mylą z opisem rzeczywistości, a to przy grzebaniu ludziom w głowach może być szkodliwe.\nZresztą w ogóle obaj wesołkowie prezentują tak infantylny zestaw wyobrażeń na temat seksualności (homo, hetero, kink etc), że nie bardzo ogarniam, skąd się wzięli w XXI wieku. Czy dla nich seks wyuzdany i perwersyjny to jak kobieta przebierze się w pończochy i strój pokojówki? Again, i ten facet uważa, że ma coś do powiedzenia ludziom z problemami wokół związków, również erotycznych? Please.\nnaima_on_line , 27/02/2012 at 9:22 am\nJeszcze bawi mnie w tym wywiadzie zestawienie napomknień:\n1. Zabawa z gejem – dno poniżenia i autowpierdolu\n2. Noooo, tak, miałem w młodości fascynację jednym facetem, aaaaaale! ale!!! to było tylko moje poszukiwanie wzorca ojca!!!\nTen gość sam się nadaje na psychoterapię, a nie tam żeby leczyć innych. Nawiasem mówiąc, w Polsce psychoterapeutą może zostać każdy, bez wyższego wykształcenia psychologicznego (ten tutaj jest po filozofii), bez certyfikatu uznanych towarzystw naukowych. No i macie, co potem z tego wychodzi.\nanuszka , 27/02/2012 at 10:01 am\ndwa jasie o gejach!!!!!!!!!111, czyli co szprota troskliwie wycięła (niczym matka chowająca pół blachy ciasta na później)\n„- Jak on tam wchodzi, to widzę przerażenie na jego twarzy. Jakby nie miał wcześniej takiego doświadczenia. A mimo to wchodzi. A potem dopada go jakiś koleś i zaczyna mu robić laskę. Jak próbuję się wyobrazić w takiej sytuacji, to już by tylko jakaś struktura zewnętrzna ze mnie została.\n– Bezpośrednio to nie, ale przeżyłem fascynację dorosłym facetem. Miałem z 19 lat, pracowałem w fabryce, on był majstrem. Fajny, inteligentny, oczytany. No i jak go słuchałem, na niego patrzyłem, to czułem taką wielką do niego tęsknotę.\nChciałeś, żeby cię przytulił?\n– Chciałem być blisko. Dziś, po latach, wiem, że to dlatego, że on był starszy, a mnie brakowało ojca.”\nVN , 27/02/2012 at 10:47 am\nKwaśniewski jest po prostu bucem na miarę naszych możliwości (Wyborczej).\nJa próbuję sobie wyobrazić jak DF drukuje wywiad pomiędzy dwoma kobietami, gdzie obydwie są zakompleksionymi na punkcie własnej seksualności, a jedna tak się wstydzi swoich pacjentów (leczy ich po filozofii oczywiście), że musi być anonimowa.\nWtedy byłyby takie urocze teksty o:\na) integracji serca z waginą,\nb) puszczalskich mężczyznach, którymi pogardza,\nc) złym dziadku, który jest winny tego, że musiała zaliczać facetów na ilość, a nie na jakość,\nd) że spełnieniem seksualnym jest jak mówi facetowi „na kolana i zrób mi minetę” oraz „łapię za włosy i o podłogę”.\nNo i nie jestem w stanie sobie tego tekstu wyobrazić. Jakie są szanse, że DF puściłby ten tekst z zajawką „prawdziwa rozmowa o seksie z terapeutką”, a faceci by fapali nad tym jaki to piękny i mądry tekst.\nSergio de Arana , 27/02/2012 at 12:41 pm\nDobrze powiedziane i zastanawiam się, jaki z tego morał.\nChyba taki, że męskie kompleksy urosły do rangi wszechobowiązującej normy. Kto chce mieć „prawdziwą” relację seksualną, ten musi myśleć i działać na sposób zakompleksionego faceta, bo inaczej to on jest nienormalny. Partnerka oczywiście musi się dostosowywać do kompleksów faceta, bo przecież to one wyznaczają normę.\nJeśli tak, to pokazywałoby, jak bardzo mężczyźni zinternalizowali sobie własną opresję. Oni myślą, że tak właśnie każe im Natura. Z czego następnie wynika żądanie, by kobiety też sobie to zinternalizowały, że na pewno z Natury pragną być łapane za włosy i rzucane na kolana.\nanuszka , 27/02/2012 at 12:56 pm\n„Jeśli tak, to pokazywałoby, jak bardzo mężczyźni zinternalizowali sobie własną opresję. Oni myślą, że tak właśnie każe im Natura. Z czego następnie wynika żądanie, by kobiety też sobie to zinternalizowały, że na pewno z Natury pragną być łapane za włosy i rzucane na kolana.”\nTak, bo według sawannistów (Kwaśniewski i „terapeuta”) kobiety uwielbiają być rzucane na podłogę i wymuszony seks analny.\nAkurat mężczyźni narzekają na wyzwolone kobiety, bo nagle okazuje się, że żona/dziewczyna na randce, która nie miała ochoty być rzucana na podłogę i brana „na ostro” może pójść na policję i zgłosić gwałt i pobicie. Co oburza strasznie facetów sawannistów – patrz sprawa DSK oraz dziesiątki dziennikarzy broniących honoru „wielkiego podrywacza”\nSergio de Arana , 27/02/2012 at 1:06 pm\nNawet nie zaraz takie drastyczne rzeczy, jak gwałt i policja. Po prostu zakompleksiony mężczyzna boi się kobiety, która przejawia inicjatywę, bo ona mu w ten sposób usuwa resztkę chwiejnego gruntu spod nóg.\nanuszka , 27/02/2012 at 1:13 pm\nJa mam mocny alert na przemocowych buców racjonalizujących, to że „do integracji penisa z sercem potrzebne są ofiary”. Nie wiem jakie ten buc miał zwyczaje i czy rozumiał jak kobieta mówi „nie” jako „nie”, czy raczej jako „rób tak dalej brutalu”.\nSergio de Arana , 27/02/2012 at 1:18 pm\nNieno, ten akurat mówił, że jego partnerka życzyła sobie, żeby jej mówił „na kolana i do buzi”. I dotąd wszystko OK, tylko problem powstaje, gdy okazuje się, że jak inna partnerka życzyła sobie „zerżnij mnie”, to to był wg niego związek przemocowy. Już o tym pisałam wyżej.\nanuszka , 27/02/2012 at 1:40 pm\nDla mnie problem polega na tym, że ten facet nie traktuje z szacunkiem kobiet ogólnie tzn. realizuje za ich pomocą (traktując je jak zabawki lub „ofiary”) głównie swoje fantazje, które zassał z internetowego porno.\nSergio de Arana , 27/02/2012 at 2:27 pm\nSzpro, nie wiem jak Ty to robisz. Zbieram się już trzeci raz do tej notki i znowu po kolejnym cytacie muszę sobie zrobić przerwę. Ty naprawdę przeparsowałaś całość?\nTomash , 27/02/2012 at 3:21 pm\n@Tomash: Dwukrotnie, raz na papierze, a wczoraj w e-wydaniu, przy pisaniu notki.\n@Anuszka, Sergio, „On niby brzydzi się przemocą w seksie, nawet obopólnie uzgodnioną. A potem się okazuje, że wcale się nie brzydzi, tylko przeszkadzają mu kobiety z inicjatywą.” – to jest ważne zdanie; nie plączcie konsensualnej przemocy w seksie z przemocą domową, bardzo proszę.\n@VN: bo tego cytowanego fragmentu o fascynacji starszym mężczyzną nie wiedziałam, jak skomentować; to są jednak trochę takie rzeczy deklaratywne. W sensie, ktoś pisze „jara mnie to a tamto”, „jestem aseksualny”, „moja fascynacja takim typem ludzi wynika z tego a tego” – no nie bardzo mogę to zdissować, bo nie siedzę im w głowach, nie?\n@wo: ja w ogóle myślę, że warto w wolnej chwili pokusić się o taki kanon prawicowych wierzeń w cywilizację śmierci.\nszprota , 27/02/2012 at 4:07 pm\nbłyskotliwa analiza wywiadu, którego nie chciało mi się przeczytać :)\ndrobna uwaga: „jedyne, czym się (statystycznie) różnimy to takie głupie kulturowe nakładki” — zgoda, jeśli zawęzić to do kontekstu, o którym piszesz, tzn. głupie stereotypy z poradników utrudniają komunikację; ale jednak płcie różnią się dużo bardziej i głębiej niż tylko o cienką warstwę kulturowego lakieru.\nvontrompka , 27/02/2012 at 4:29 pm\n@ Sergio de Arana\nJa mam mocny alert na przemocowych buców racjonalizujących, to że “do integracji penisa z sercem potrzebne są ofiary”. Nie wiem jakie ten buc miał zwyczaje i czy rozumiał jak kobieta mówi “nie” jako “nie”, czy raczej jako “rób tak dalej brutalu”.\nCo go naprawdę brzydzi, to nie przemoc w związku, tylko że kobieta wykazuje inicjatywę w związku.\nJeśli ktoś nie chce słyszeć „tak”, nie będzie też słuchał „nie”. A nawet jeśli, to przecież brak „nie” nie znaczy „tak”. Jeśli taki buc nie jest przestępcą seksualnym to wyłącznie przez szczęśliwy przypadek.\nnoname® , 27/02/2012 at 4:34 pm\n@szprota: Zakładasz prawdomówność naszego bucowatego anonimowego terapeuty. Mi to brzmi jak: co prawda korzystam z domów publicznych gdzie pracują Ukrainki (niedobrowolnie), ale ja im nic złego nie robię.\nKonstrukcja psychiczna tego faceta jest to typowa konstrukcja socjopaty, który Ci w żywe oczy wmawia, że dziewczyna spadła ze schodów i dlatego ma podbite oko i złamany nos.\nCały ten wywiad jedzie z daleka tzw. „życzliwym seksizmem” i ukrytą przemocową mizoginią. Całe te konstrukcje o „koniecznych ofiarach” i „nieszanujących się” kobietach co się same pchają do łóżka. No proszę Cię…\nnoname: Właśnie się w 100% z Tobą zgadzam.\nSergio de Arana , 27/02/2012 at 4:42 pm\nA ja nade wszystko nie rozumiem tej mentalnej podniety „Wstydem”, a w zasadzie wszystkimi filmami Steve’a McCoelho… znaczy, McQueena. Ja tam widziałam głównie arthystyczne ujęcia sikającego/robiącego smutne miny (JA CIERPIĘ!)/leżącego bez celu/paradującego nago Fassbendera. I chociaż to ostatnie generalnie popieram, to oglądając „Wstyd” i „Głód” głównie miałam wrażenie, że McQueen po prostu lubi sobie pooglądać biednego Michaela nago.\nnowokaina , 27/02/2012 at 4:45 pm\nNie mogłem przebrnąć przez wywiad ani przez notkę, więc moja refleksja może być nieadekwatna.\nZ tą inicjatywą (i konsensualną przemocą) to jest trochę tak, że niby buc mówi o kobiecie, która ma ochotę na seks i wykazuje inicjatywę: dziwka – w wersji soft. To mówi. Jeśli jednak chodzi o kwestie władzy i dominacji myśli dokładnie odwrotnie. Ten kto ma inicjatywę jest kimś, jest ok, ten kto się inicjatywie poddaje i jest bierny, jest dziwką (skrajna egzemplifikacja – piętnowanie ofiary gwałtu).\nTo się nadaje na dłuższy tekst, ale tak w uber skrócie. Gdyby buc myślał serio i głęboko o kobiecie z inicjatywą, że jest dziwką, to w ten sam sposób musiałby myśleć o sobie, zakładając że uważa sam siebie za faceta z inicjatywą (albo uznaje taki wzorzec – tu pojawia się drugi poziom, bo chciałby mieć inicjatywę, a nie ma i jest zły, sfrustrowany).\nTo nie jest tak, że bierna białogłowa jest cnotliwa, nie, ona jest grzesznicą, w domyśle – jego grzesznicą. Wzorem cnoty jest on. Tak więc do dominacji i samouwielbienia dochodzi uczucie pogardy, jeśli nie odrazy do uległej partnerki. Stąd już krok do domowej przemocy.\nU niektórych realizuje się to tylko w fantazji, bo w rzeczywistości brakuje im inicjatywy. I tu wypływa prawdziwa nienawiść do aktywnych kobiet, które o sobie samostanowią, bo one w ich mniemaniu, uniemożliwiają im realizację buc-ideału, zajmują ich miejsce, gdy powinny być zgodnie z chrześcijańskim prawem natury – uległe.\nbantus , 27/02/2012 at 5:26 pm\n@Anuszka, Sergio, “On niby brzydzi się przemocą w seksie, nawet obopólnie uzgodnioną. A potem się okazuje, że wcale się nie brzydzi, tylko przeszkadzają mu kobiety z inicjatywą.” – to jest ważne zdanie; nie plączcie konsensualnej przemocy w seksie z przemocą domową, bardzo proszę.\nNie rozumiem, dlaczego „wy”. Ja tutaj kilkakrotnie i wyraźnie napisałam, że nie mam nic do konsensualnej przemocy w seksie, jeśli jakaś para tak lubi. Stąd wynika, że rozróżniam tego typu zabawy od przemocy domowej. (Przy okazji: chyba ten pan z artykułu nie rozróżnia, bo twierdzi, że „zerżnij mnie”=związek przemocowy.)\nNiby buc mówi o kobiecie, która ma ochotę na seks i wykazuje inicjatywę: dziwka – w wersji soft. To mówi. Ten kto ma inicjatywę jest kimś, jest ok, ten kto się inicjatywie poddaje i jest bierny, jest dziwką\nCzytałam ten artykuł i tamten akurat buc nie mówi dosłownie, że tamta kobieta jest dziwką, tylko mówi, że brzydzi go, gdy ona wulgarnie prosi o uprawianie z nią seksu, gdyż to kojarzy mu się ze związkiem przemocowym. I przypuszczam, że on nie jest szczery w tym wytłumaczeniu. To co piszesz jest zgodne z tym, co ja napisałam: Po prostu zakompleksiony mężczyzna boi się kobiety, która przejawia inicjatywę, bo ona mu w ten sposób usuwa resztkę chwiejnego gruntu spod nóg.\nanuszka , 27/02/2012 at 5:55 pm\n@Anuszka:”Nie rozumiem, dlaczego “wy”. Ja tutaj kilkakrotnie i wyraźnie napisałam, że nie mam nic do konsensualnej przemocy w seksie, jeśli jakaś para tak lubi. Stąd wynika, że rozróżniam tego typu zabawy od przemocy domowej.”\nA nie wiem, jakoś mi się zdawało, że polecieliście oboje z Sergiem. Wybacz.\n@Sergio: „Zakładasz prawdomówność naszego bucowatego anonimowego terapeuty. Mi to brzmi jak: co prawda korzystam z domów publicznych gdzie pracują Ukrainki (niedobrowolnie), ale ja im nic złego nie robię.”\nWiesz, no, wypadałoby założyć.\nZnaczy, prawdopodobnie jest tak, jak pisze Anuszka, że to gość przerażony babami z inicjatywą i sobie dopisuje resztę jakiś smętnym pierdololo o lęku przed przemocą.\n@vontrompka (dzień dobry)\n„ale jednak płcie różnią się dużo bardziej i głębiej niż tylko o cienką warstwę kulturowego lakieru”\nszprota , 27/02/2012 at 6:54 pm\nA właśnie nie wiedziałem jak przetłumaczyć ‚benevolent sexism’, thx.\n„Wiesz, no, wypadałoby założyć.”\nJa też się przychylam do zdania Sergia – jak pisałem wyżej, jeśli facet (który tak myśli) nie robi nikomu krzywdy to jest to tylko szczęśliwy zbieg okoliczności. Nie ma mowy o pełnej konsensualności kiedy partnerka nie może powiedzieć „rżnij mnie”. Że akurat ma ochotę na to co on chce z nią robić może być tylko szczęśliwym przypadkiem. Wrogość wobec kobiecej inicjatywy, pogarda wobec uległości i przyznawanie sobie prawa do agresji? Ależ oczywiście: „one to lubią”, co innego miałby powiedzieć?\nnoname® , 27/02/2012 at 7:12 pm\n„Nie ma mowy o pełnej konsensualności kiedy partnerka nie może powiedzieć “rżnij mnie””\nOK, masz rację. Byłam wyrozumialsza niż na to zasługuje.\nszprota , 27/02/2012 at 8:00 pm\nOkurwalol, Kwaśniewski będzie gadał z Szejnfeldem o „męskim losie”…\nnoname® , 27/02/2012 at 8:00 pm\n(teraz teraz, w Tokefemie, nie wiem czy i kiedy można dzwonić)\nnoname® , 27/02/2012 at 8:01 pm\n„Okurwalol, Kwaśniewski będzie gadał z Szejnfeldem o “męskim losie”…”\nNo kurwa, milordzie, zmówili się, czy co.\nszprota , 27/02/2012 at 8:14 pm\nZaczęło się: „męski los wyznaczają kobiety”.\nnoname® , 27/02/2012 at 8:16 pm\n(tak, słucham, Szejnfeld stwierdza, że jest jednocześnie ojcem czworga dzieci i singlem, więc posmakował różności; „powinien pan związków jednopłciowych spróbować” – sugeruje Kwasniewski „hoho”, huczy Szejnfeld, „nie posuwajmy się za daleko”)\nszprota , 27/02/2012 at 8:29 pm\nOjej, dyskryminacja mężczyzn, szklany sufit w sądach rodzinnych.\nszprota , 27/02/2012 at 8:34 pm\nKwaśniewski proponuje systemowe rozwiązanie sprawdzania ojcostwa, bo jest nierówność na starcie, kobieta wie, że jest matką, ojciec bez badań nie ma tej pewności; Szejnfeld ma jednak lepiej w głowie i kontrargumentuje, że związek (partnerski) musi opierać się na zaufaniu.\nszprota , 27/02/2012 at 8:54 pm\nSłuchamy Kwaśniewskiego, żebyście Wy nie musieli.\nSłyszałem kiedyś jego rozmowę z jakąś prawniczką (sorry nie mają w archiwum żeby sprawdzić szczegóły) i tego typu wymiana zdań:\n– A co z dyskryminacją ojców w sądach?!\n– Nie ma dyskryminacji -> statystyki\n– No dobrze ale co z tą dyskryminacją ojców w sądach?\n– Ale nie są dyskryminowani\n– Ale jak są to jak żyć\nnoname® , 27/02/2012 at 9:38 pm\nSzklany sufit, a jak powiedzieć szklany escalator?\nd) że spełnieniem seksualnym jest jak mówi facetowi “na kolana i zrób mi minetę” oraz “łapię za włosy i o podłogę”.\nNo i nie jestem w stanie sobie tego tekstu wyobrazić. Jakie są szanse, że DF puściłby ten tekst z zajawką “prawdziwa rozmowa o seksie z terapeutką”, a faceci by fapali nad tym jaki to piękny i mądry tekst.\nWtedy Kwaśniewski by zrobił taki sam program jak teraz robi, tylko maglowałby ten tekst jako dowód męskiego uciemiężenia, a przerażeni słuchacze płakaliby w słuchawkę, że ginekokracja, upadek moralny i feministki zniszczyły rodzinę, a co bardziej optymistyczni zauważaliby że to nie koniec świata, bo jeszcze Azjatki znają swoje miejsce.\nnoname® , 27/02/2012 at 9:54 pm\nTrochę słucham jednym uchem. Z pamięci: „W tej przemocy domowej jest taki element sprowokowania, żeby być skrzywdzonym ostatecznie”, „że nawet jakby to było tylko muśnięcie”…\nW sensie, że kobiety prowokują przemoc żeby się zwolnić z odpowiedzialności za konflikt i móc się obrazić. Takie luźne przemyślenia a propos deklaracji samego Kwaśniewskiego że on woli się czuć skrzywdzony niż winny (w relacji z żoną czy może ogólnie w interpersonalnych).\nnoname® , 27/02/2012 at 10:47 pm\n„ale jednak płcie różnią się dużo bardziej i głębiej niż tylko o cienką warstwę kulturowego lakieru.”\nW sensie pierwszorzędowymi, drugorzędowymi i dość często trzeciorzędowymi cechami płciowymi?\nsanciasancia , 28/02/2012 at 7:30 am\nJejku, @Szpro, jestes dzielna, ze dalas rade.\nWymieklam po pierwszej webstronniczce tego smetnego penisa z krwia w sercu, widze ze slusznie.\nNa mamuty biegajace po sawannie mam alergie, smutne projekcje prawicowcow rzucane na spolecznosc lowcow neolitycznych czy paleolitycznych bola mnie w mozg.\nCo do BDSM – nie uogolnialabym w zadna strone. To moze byc zarowno partnerski zwiazek z rpgiem w lozku, jak i zwiazek przemocowy bazujacy np. na dominacji psychicznej.\nSocjopaci sa w kazdej grupie.\nShigella , 28/02/2012 at 10:14 am\nno hmm, różnice fizjologiczne i anatomiczne oznaczają nieco inne ryzyka po obu stronach i nieuchronnie prowadzą do wykształcenia innych wzorców zachowań, nie? ostatnio te ryzyka trochę się zmieniają, więc podążają za nimi wzorce, powoli, bo powoli, ale.\n„cienka warstwa kultury” nie wzięła się znikąd, kosmici jej nam nie objawili.\nvontrompka , 28/02/2012 at 10:22 am\nRozwiń koniecznie swoją myśl, bo widzę, że został włączony tryb sawanna. Ciekawe jakie są naukowe argumenty w tym myśleniu.\nSergio de Arana , 28/02/2012 at 10:52 am\nach, to prawdopodobieństwo przegrzania białej mózgownicy wiedzą akademicką\nVN , 28/02/2012 at 10:34 am\ne tam, tryb sawanna\n„biologia przed kulturą” nie oznacza zamiłowania do konserwatyzmu obyczajowego, a pewnie to chciałbyś mi przypisać. byt określa świadomość, towarzyszu.\nvontrompka , 28/02/2012 at 4:07 pm\nVontrompka@no hmm, różnice fizjologiczne i anatomiczne oznaczają nieco inne ryzyka po obu stronach i nieuchronnie prowadzą do wykształcenia innych wzorców zachowań, nie? ostatnio te ryzyka trochę się zmieniają, więc podążają za nimi wzorce, powoli, bo powoli, ale.\n“cienka warstwa kultury” nie wzięła się znikąd, kosmici jej nam nie objawili.\nNo to nadal ogólniki, ja bym wolała jakiś konkret jednak.\n@Sergio: spasuj, plz\nszprota , 28/02/2012 at 4:25 pm\n@Vontrompka: różnicami anatomicznymi możemy wyjaśnić co najwyżej powstawanie migreny lub choroby weneryczne. całą resztę szeroko pojętej kultury włącznie ze sposobami ekspresji agresji da się wyjaśnić bez odwoływania się do testosteronu, progesteronu i innych takich łatwych wytrychów tłumaczących nadużycia i nierówności społeczne.\nSergio de Arana , 28/02/2012 at 8:25 pm\nnapisałem, że różnice międzypłciowe nie dadzą się sprowadzić do usuwalnych nakładek kulturowych. rzucę tylko dwa hasła: ciąża, przewaga fizyczna mężczyzn. ciąża to tagi #lękprzedciążą, #9miesięcy, #macierzyństwo, #aborcja itp. przewaga fizyczna to ten osławiony #myśliwy, ale przede wszystkim #przemoc, kusząca, bo łatwa w użyciu, bo w zasięgu umięśnionej ręki.\nobyczaje są jedynie implementacją nagich realiów: kobieta przez tysiąclecia żyła w cieniu opresji brzucha i mężczyzny. jeśli to nie jest istotnym czynnikiem różnicującym, to już nie wiem, co jest. obie opresje oznaczają konieczność wyznaczenia skutecznych metod przetrwania (w jakim-takim komforcie), czyli sposobów zachowania. nie wiem, czy te tysiąclecia wygenerowały zmiany na poziomie doboru naturalnego (czyli: czy reakcja na opresje zinternalizowała się w genotypie), ale nawet jeśli nie, to taka stale działająca siła uformowała kulturę i obyczaj.\njeśli wolicie nazywać to różnicami kulturowymi, to nie będę się kłócił (bo w sumie manifestują się poprzez kulturę), ale z pewnością nie są to różnice łatwo usuwalne (albo w ogóle usuwalne w skali widocznego horyzontu technologicznego).\nXX wiek dużo zmienił – biologię uzupełnił artefaktami: pigułką i kontrolą / penalizacją przemocy. na biologię zaczęto nakładać kaganiec. ale: 1) ciąża nadal jest doświadczeniem z gatunku grubych, dostępnym tylko jednej płci; 2) przemoc lubi chować się w cieniu i manipulacji, przez co trudno ją kontrolować.\nzmiana wyzwoliła reakcje – entuzjastyczną i konserwatywną. entuzjaści, tacy jak Wy, uważają, że zmiana już się dokonała i żądają adekwatnych zmian norm; konserwatyści się bronią, bo wiadomo. młyn norm miele powoli, choć nieuchronnie. ale żaden dominator nie ustępuje ze wstydu, a jedynie, jeśli się go przymusi; no, chyba że wstyd urośnie tak, że stanie się formą zinternalizowanego nacisku – to zadanie dla cywilizacjośmierciowców, żeby ten wstyd w nim wzbudzać. ale silniej oddziałują realia ekonomiczne, ale to są banały…\nnie jeżcie się, proszę. nie każdy, kto podkreśla biologiczne źródła zachowań, od razu lubi sawannę. wiem, że jesteście atakowani z prawej flanki prymitywnymi argumentami o podłożu biologicznym, ale mnie nawet w głowie nie postało, żeby bronić ancien regime’u. biologia przypomina o czymś nieusuwalnym i nieusuwalnie opresywnym, co irytuje każdego, kto chciałby wierzyć w moc sprawczą intelektu (zakładając, że ów jest od niej autonomiczny…). i jest głównym źródłem niesprawiedliwości – ale po tośmy zrobili cywilizację, żeby tę niesprawiedliwość korygować.\npiszę o „Was”, bo choć czuję sympatię i nawet chadzam na manify, to jednak kwestie genderowe są mi emocjonalnie odległe. za bardzo przygniata mnie istota ludzkiej, pozapłciowej, egzystencji :)\nvontrompka , 29/02/2012 at 9:48 am\n„jeśli wolicie nazywać to różnicami kulturowymi, to nie będę się kłócił (bo w sumie manifestują się poprzez kulturę), ale z pewnością nie są to różnice łatwo usuwalne (albo w ogóle usuwalne w skali widocznego horyzontu technologicznego).”\nkultura oblepia znaczeniami, interpretacjami to, co „biologiczne”; np. uznając, że ważny jest podział na „kobiety – ludzi, którzy mogą zajść w ciążę” i „mężczyzn – ludzi, którzy nie mogą” (który jest zresztą złudny i pełen pęknięć, ale o tym może innym razem).\nVN , 29/02/2012 at 11:45 am\nBiologia przed kulturą? No to ciekawe, że szympansy zwyczajne i bonobo prezentują tak diametralnie różne wzorce zachowań (w skrócie – jeden tworzy społeczności patriarchalne, drugi matriarchalne), mimo że są tak blisko spokrewnione.\nUważa się, że to właśnie warunki środowiskowe – życie w otoczeniu pozbawionym naturalnych wrogów, i de facto warunki „społeczne” – silne więzi między samicami, dzięki którym mogą odeprzeć każdy atak agresji ze strony samca, mimo iż dymorfizm płciowy jest u bonobo silniej zaznaczony, niż u ludzi, wytworzyły tak diametralne różnice.\nmiso9 , 29/02/2012 at 12:14 pm\nbry, chciałem tylko powiedzieć Autorce, że wordpress pokazuje ten post w dzisiejszym Top Posts, razem z całą tą prawicową schizą;)\nduxripae , 29/02/2012 at 1:30 pm\n@vontrompka: ja się (staram) nie jeżyć; ale: jak to, co piszesz się ma do samic alfa?\nszprota , 29/02/2012 at 4:22 pm\nAch, te aktywne kobiety z inicjatywą, narzekające, że mężczyźni się ich boją…\nyzek , 02/03/2012 at 11:15 am\nAnyway: teraPUAuta. Zaorać z solą.\nyzek , 02/03/2012 at 12:36 pm\n„Ach, te aktywne kobiety z inicjatywą, narzekające, że mężczyźni się ich boją…”\nBo mizoginia polega na baniu się kobiet. Powiedzieć o facecie „boi się kobiet z inicjatywą”, to od razu -10 do męskości że się czegokolwiek boi, a zwłaszcza kobiety, chyba dlatego to się tak przyjemnie mówi. Czy nie?\nnoname® , 02/03/2012 at 9:16 pm\n„za bardzo przygniata mnie istota ludzkiej, pozapłciowej, egzystencji :)”\nHahaha, idealne zwieńczenie komcia o dramatycznych biologicznych różnicach między płciami, narzucających kobietom i mężczyznom kompletnie różne perspektywy.\nA co do notki: mogę tylko napisać „this, this, this!”.\nczereśnia , 02/03/2012 at 10:47 pm\nA czym mocniej zaprzecza, tym mocniej potwierdza: klasyka!\nyzek , 03/03/2012 at 9:42 pm\nSzproto, aluzja do bdsm całkiem słuszna, a dopowiem jeszcze, że porządna szkoła bdsm podkreśla capsem i boldem dwie najistotniejsze wytyczne- szacunek i zaufanie. Tymczasem przywołane przez Ciebie farmazony to raczej jakieś faktycznie, jaskiniowe porykiwania, nie mające nic wspólnego ani z jednym, ani z drugim. Tym bardziej żenuje porażający brak elementarnej wiedzy seksualnej i pana hmm… terapeuty. Wiedzy zaczerpniętej z pornosów i dowcipasów z budowy. Plus brak logiki, gdzie na hasło „zerżnij mnie” – czyli wyrażonego wprost pragnienia dominacji, odpowiedzią jest konsternacja. A zaraz potem otrzepanie się z pierwszego szoku i hajda na koń! Za włosy i o glebę. Bo mu się przypomniało, że ma być dominującym samcem. Lody o smaku śledzia z cebulą. Ble.\nPozostałe moje uwagi wyczerpali przedmówcy. Pozdrawiam .\nFanny , 05/03/2012 at 11:16 pm\nprzprszm, że z opóźnieniem, ale.\njeśli ciąża jest zdarzeniem kulturowym, to proszę bardzo, zgadzam się ze wszystkim.\nsamice alfa istnieją, pewnie nawet licznie, ale _statystycznie_ mężczyźni są fizycznie silniejsi, a ostatnią instancją w każdej dyskusji, systemie prawnym, relacjach międzynarodowych itp. itd. była do całkiem niedawna siła fizyczna. a może i jest nadal, kto wie. jeśli takie coś (biologicznego) działa przez tysiąclecia, to zostawia ślad w kulturze, nespa?\nvontrompka , 06/03/2012 at 1:11 pm\nZawsze (czyli odkąd wpadł mi w ręce „Dziennik ciężarowca”) coś mi w tym kolesiu nie grało, ale jakoś nie miałem chwili, żeby się zastanowić, co. Teraz już wiem, mniej, więcej:-)\nmiejskie_narty , 08/03/2012 at 11:35 pm\n@vontrompka: Szatanie, kusisz:) Akurat pisze o tym licencjata. Wiesz, co mnie najbardziej zdziwilo? Plec biologiszna „sex” zostala „wynaleziona” dopiero po rewolucji farncuskiej. Wtedy wlasnie padla obowiazujaca koncepcja „gender”- juz nie grana rola spoleczna, a jednostka zaczela sie liczyc. I wtedy panowie, przestraszeni wyjsciem kobiet z kuchni i poczatkami kapitalizmu, wymyslili cos, co nazywamy dzis „rodzina”. Ciekawostka: w niemieckich Leksykonach slowo rodzina („Familie”) pojawia sie dopiero pod koniec 18 wieku.\nDlaczego „rodzina” i plec biologiczna zostaly stworzone? (Btw. przedtem upierano sie przy teorii istnienia tylko jednej plci(!), meskiej, mimo sporych otkryc anatomicznych baroku. jak ktosie sa ciekawe polecam Thomasa Laqueur „Napisane na ciele”). Oto odpowiedzi w ordynarnym skrocie:\n– „Nowe mieszczanstwo”: urzednicy, absolwenci uniwersytetow i fabrykanci zyskuja na znaczeniu, przy czym ich miejsca pracy znajduja sie zazwyczaj poza domem, nie pracuja wiec juz razem z zonami\n– Rewolucja francuska przynosi idee czlowieka jako istoty z gory rozumnej, zdolnej do decydowania o wlasnym losie\n– Panowie boja sie wczesnego kapitalizmu i szukaja bezpiecznej przystanii i miejsca wolnego od stresu. —-> znajduja kobiety, ktore po obsypaniu zaletami (bardziej lagodna, piekna, czysta, z natury moralna, pobozna, znoszaca cierpienie, wyzbyta wlasnego ego, pozbawiona seksualnosci) mozna uzyc jako psychoterapeutki dbajace nieustannie o nastroj swoich mezow i dzieci. To, ze wykonuja jeszcze jakies prace domowe, maja starannie ukrywac.\n– Pojawia sie antropologia, bazujaca glownie na ideologii (19 wiek jest zabawny pod tym wzgledem: podczas gdy naukowcy klocili sie zawziecie przez cale 100 lat, czy kobietom orgazm potrzebny jest do zajscia w ciaze, filozof Gottlieb Fichte juz pod koniec 18 wieku zadecydowal, ze w lozku odczuwa tylko mezczyzna, zas Mauvillon zdecydowal, ze mezczyzna w kazdym razie odczuwa wiecej).\nale _statystycznie_ mężczyźni są fizycznie silniejsi, a ostatnią instancją w każdej dyskusji, systemie prawnym, relacjach międzynarodowych itp. itd. była do całkiem niedawna siła fizyczna\nMoj przyklad bedzie ze sredniowiecza. Na ile Kazimierz Wielki potrzebowal swojego imponujacego wzrostu, by „zastac Polske drewniana i zostawic murowana?”. Na ile potrzebowala jej caryca Katarzyna do rozbiorow? Hobbes wyrazil sie mniej wiecej tak: w stanie natury kazdy musi sie obawiac kazdego. Silny i niepokonany w dzien mezczyzna musi liczyc sie z tym, ze w nocy zostanie uduszony poduszna przez slaba kobiete”.\nA ciaza? Przed wynalezieniem dwoch plci calkowicie do przyjecia byla koncepcja mezczyzny w ciazy: troche chlodniejszy „temperament” (patrz Galen) i mialby to samo wewnatrz, co ma teraz na zewnatrz. A kobiety w ciazy robily to samo, co zwykle. Az do wyksztalcenia „nowego mieszczanstwa” kobieta aktywnie przyczyniala sie do domowej gospodarki i nikt waznosci jej pracy nie kwestionowal. Zazwyczaj nie mogla sobie pozwolic na przerwe. W czasie ciazy kobieta robila to samo co przed ciaza.\nA teraz nie kuscie mnie wiecej, diably, szatany. Juz niedlugo musze tego licencjata oddac:/\npieszczoszka , 13/03/2012 at 7:30 pm\nI sorki za bledy ludzie. Licencjat wykancza.:(\npieszczoszka , 13/03/2012 at 7:34 pm\nbantus „Ten kto ma inicjatywę jest kimś, jest ok, ten kto się inicjatywie poddaje i jest bierny, jest dziwką (skrajna egzemplifikacja – piętnowanie ofiary gwałtu” – trafiony, zatopiony.\nTo bardzo pierwotna koncepcja, i jak widać, nadal pociągająca. Najstarsza wersja tego wierzenia, czy też przekonania. jaką znam, to egipski mit o gwałcie Seta na Horusie, gdzie Horus, żeby nie być niegodnym boskiego tronu musi udowodnić coś wręcz przeciwnego – że to on zgwałcił Seta, a nie odwrotnie.\nJózefina , 19/03/2013 at 8:59 am\nO mamuciu, Kwaśniewski atakuje… Kolejne mądrości o głębokości rowu mariańskiego… Szproto – współczuję lektury, ale cieszę się że sama nie musiałam tego czytać…\nElżbieta Korolczuk , 23/03/2013 at 11:23 am\nkobiety to trucizna i zarazem pasozyty, a to wszystko wobec płci drugiej, zyja po to by niszczyc tych co niespelniaja ich preferencji, dz1wki ktore mowia jak to sie bardzo cenią zeby zagarniac jak najwieksze korzysci nie mowie tu o 13tkach rowydrzonych ktore sa chetne na wszystko bo jeszcze niemaja dostepu do dorosłego zycia\nRoman Kwiecinski , 08/04/2013 at 5:22 pm\nLubisz swój profil na fejsie? To wrzuć posta pożegnalnego.\nszprota , 08/04/2013 at 7:56 pm


20 krajów, w których zajmuje najmniej czasu na przywóz - 2022\n20 krajów, w których zajmuje najmniej czasu na przywóz\nGlobalny przemysł ekspresowy odgrywa kluczową rolę w ułatwianiu globalnej gospodarki. Poprawa konkurencyjności w działalności i sprzedaży firmy, szybki import pozwala firmom na maksymalizację wydajności. Decydujący czynnik dla firm, które chcą najlepszego możliwego dostępu do globalnego rynku, ułatwienia handlu, dostawy towarów wrażliwych na czas, globalny przemysł ekspresowy szybko się rozwija. Szybkość wprowadzania na rynek ma zasadnicze znaczenie dla towarów łatwo psujących się, a reputacja firmy może zostać osłabiona, jeśli ich dostawy nie dotrą na czas. Szybkość, z jaką firma może przenieść przedmiot przez urząd celny, ma kluczowe znaczenie dla sukcesu gospodarczego. Kraj może zdecydować się na import produktów, które nie istnieją w kraju, nie mogą być produkowane wystarczająco szybko, aby zaspokoić potrzeby rynku, lub mogą być produkowane taniej za granicą.\nKraje, w których zajmuje najmniej czasu na przywóz\nPięćdziesiąt lat temu Singapur był nierozwiniętym miastem-państwem. Dziś jest to jedna z najszybciej rozwijających się gospodarek na świecie. Choć Singapurowi brakuje zasobów, dzięki globalizacji i wolnemu handlowi, szybko wzrósł, by stać się światową potęgą handlu. Dzisiaj port Singapur obsługuje więcej tonażu ładunku niż Hongkong, wyprzedzając jedynie port w Szanghaju.\nPowszechnym błędem jest przekonanie, że import towarów jest mniej korzystny dla gospodarki niż eksport. Z pewnością eksport jest kluczowym elementem sukcesu gospodarczego Singapuru, jednak ich ogromny przemysł importowy służy również zwiększeniu dobrobytu narodowego. Rozszerzona działalność gospodarcza i handlowa tworzy miejsca pracy, wspierając liberalizację handlu i potencjalną produktywność przedsiębiorstw.\nPrzy takim wpływie na świat żeglugi nie dziwi fakt, że prędkość importu w Singapurze jest najszybsza na świecie, przy czym średnio cztery dni na odbiór i import towarów. To przewyższa każdy inny kraj na świecie, w tym Stany Zjednoczone Ameryki i Hongkong, wyraźnych konkurentów konsumpcyjnych, ze średnim czasem pięciu dni na zakończenie importu. Porównując to z innymi potężnymi krajami, takimi jak Korea Południowa i Zjednoczone Emiraty Arabskie (siedem dni), zdolność Singapuru do przetwarzania importu jest niemal surrealistyczna. Dzięki niepowstrzymanemu dostępowi do surowca nic dziwnego, że Singapur jest rozwijającym się globalnym centrum handlowym. Singapur jest trzecim co do wielkości centrum finansowym na świecie i jedynym krajem azjatyckim, który uzyskał ocenę AAA od wszystkich głównych agencji zajmujących się rankingami kart kredytowych. 90% obywateli posiada własne domy, a kraj ma jeden z najwyższych na świecie dochodów na mieszkańca.\nSkupiając się na rynkach azjatyckich, może dziwić, że drugie miejsce w szybkim tempie importu to skromna Dania ze średnią szybkością importu wynoszącą pięć dni. Podczas gdy Dania może nie być w czołówce międzynarodowych wiadomości o swojej dominacji w handlu, mogą pochwalić się drugim najniższym wskaźnikiem ubóstwa w OECD, który obejmuje znaczące kraje, takie jak Stany Zjednoczone Ameryki i Niemcy.\nDuńska gospodarka czerpie korzyści z efektywności regulacyjnej. Dzięki polityce otwartego rynku sprzyjającej elastyczności handlu Dania jest bardzo konkurencyjnym rynkiem europejskim. Duńska wydajność należy do najwyższych na świecie i ma jedną z najbardziej otwartych gospodarek na świecie.\nPo poważnej recesji gospodarczej w 2013 r. Cypr zniósł wszystkie kontrole kapitałowe. Podczas gdy Cypr zmaga się z innymi obszarami, ten mały kraj odnotował znaczące sukcesy w dziedzinie handlu i wolności gospodarczej.\nKorupcja rządu i efektywność handlu\nKraje o najwyższym rankingu prędkości importu mają mniejsze problemy z korupcją rządu. Przy mniejszej biurokracji utrudniającej przywóz do iz kraju, nic dziwnego, że najszybsza prędkość importu na świecie doprowadziła do takiego sukcesu gospodarczego w takich krajach jak Singapur. Efektywność jest przejawem braku przeszkód w kraju, które stoją na drodze do sukcesu na wolnym rynku.\nCzas na import w dniach kalendarzowych\n1 Singapur 4 dni\n2 Dania 5 dni\n3 Cypr 5 dni\n4 Estonia 5 dni\n5 Hongkong 5 dni\n6 Stany Zjednoczone 5 dni\n7 Holandia 6 dni\n8 Szwecja 6 dni\n9 Zjednoczone Królestwo 6 dni\n10 Niemcy 7 dni\n11 Korea Południowa 7 dni\n12 Finlandia 7 dni\n13 Norwegia 7 dni\n14 Zjednoczone Emiraty Arabskie 7 dni\n15 Luksemburg 7 dni\n16 Belgia 8 dni\n17 Australia 8 dni\n18 Malezja 8 dni\n19 Szwajcaria 8 dni\n20 Barbados 8 dni


ZUS i PIP zachęcają cudzoziemców, by pracowali legalnie - Prawo i dotacje\nAutor: polskieradio.pl 03 października 2018 12:43\nJak podaje Polskie Radio, z kwartału na kwartał coraz trudniej o ludzi do obsadzenia nowo powstających miejsc pracy. Napięcia na rynku pracy coraz częściej łagodzą pracownicy z Ukrainy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wspólnie z Państwową Inspekcję Pracy prowadzi kampanię "Pracuję legalnie", w której apeluje by pracowników z Ukrainy zatrudniać legalnie.\n- Bartłomiej Celejewski z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych mówi, że głównym założeniem kampanii jest propagowanie legalnej pracy, ale też uświadamianie cudzoziemców o zagrożeniach, jakie płyną z zatrudniania się "na czarno" - podaje Polskie Radio.\nKampania "Pracuję legalnie" skierowana jest do pracodawców i pracowników oraz obywateli państw spoza Unii Europejskiej - w szczególności obywateli Ukrainy - którzy pracują lub chcą pracować w Polsce.\n- Bo wszyscy pracownicy niezależnie od kraju pochodzenia w zależności od formy zatrudnienia są zobowiązani do opłacania składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe, rentowe, wypadkowe i zdrowotne - tłumaczy Bartłomiej Celejewski.


Jak szukać i analizować oferty pracy? - arte24.pl\nPraca 27 sierpnia 2019 27 sierpnia 2019\nPoszukiwanie pracy nieodzownie łączy się z przeglądaniem ofert. | fot.: materiał partnera zewnętrznego\nPoszukiwanie pracy nieodzownie łączy się z przeglądaniem ofert. Czasami pod wpływem presji wysyłamy aplikację bez dokładnej analizy ogłoszenia przez co zmniejszamy swoje szanse na zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną. Bez wątpienia rodzi to niepotrzebny stres. Jak czytać oferty i na co zwracać uwagę, aby zwiększyć swoje szanse?\nObecnie znajdziemy wiele portali typu jobsora.com, oferujących wyszukiwarki aktualnych ofert pracy. Z kilkudziesięciu ogłoszeń, które codziennie są publikowane musimy wybrać te, które odpowiadają naszemu profilowi: są zgodne z naszym wykształceniem, doświadczeniem lub kręgiem zainteresowań. Dzięki szybkiej filtracji wyszukiwarka wykaże proponowane nam stanowiska, a naszą rolą jest przeanalizowanie ich i wysłanie swojego CV.\nPo czym poznać, że oferta jest dla Ciebie?\nSama nazwa stanowiska to nie wszystko. Najważniejszy jest zakres obowiązków, który warto rozłożyć na czynniki pierwsze i zastanowić się czy dane zadania odpowiadają naszemu doświadczeniu i wiedzy. Niekiedy może okazać się, że obowiązki znacznie wykraczają poza proponowane stanowisko. Drugim ważnym aspektem są wymagania: kogo chce zatrudnić pracodawca? Jakich umiejętności dokładnie wymaga? Niektóre będą konieczne, jak znajomość specjalistycznych programów czy zaawansowana znajomość języka obcego we współpracy z międzynarodową firmą. Inne, choć wymienione w ogłoszeniu, mogą okazać się jedynie przydatne lub do nauczenia w trakcie pracy. Nie warto zatem od razu rezygnować z takiej oferty, a liście motywacyjnym wykazać chęć nauki i energię do działania.\nZobacz, co oferuje pracodawca?\nW każdej ofercie główną rolę odgrywają obowiązki wobec pracownika, ale warto zwrócić uwagę, co zapewnia pracodawca. Piękne biuro i wysoka pensja to nie wszystko, każdy ma inny model idealnej pracy. Kwestia i rodzaj umowy, godziny pracy, benefity pozapłacowe, atmosfera – to wszystko na co składa się satysfakcja z pełnionych obowiązków. Jeśli pracodawca oferuje znacznie mniej niż wymaga lepiej jeszcze raz przyjrzeć się ofercie. Ogłoszenie to jednak nie wszystko i zanim zupełnie skreślimy daną firmę z naszej listy zajrzyjmy na stronę internetową czy przeczytajmy opinie pracowników. Pozwoli nam to zobaczyć pracodawcę z szerszej perspektywy.\noferty pracy, poszukiwanie pracy, praca\nProste rozliczenie PIT-37\nNajlepsze co możesz zrobić dla swojej firmy – inwestować w szkolenia dla pracowników\nNajbardziej docenieni na świecie polscy literaci


Miło nam poinformować, iż pierwsi Uczestnicy/czki Projektu rozpoczynają odbywanie Staży zawodowych.\n3-miesięczne staże zawodowe realizowane będą na terenie województwa lubelskiego, w szczególności na terenie gminy Biłgoraj. Staże realizowane są zgodnie z Polskimi Ramami Jakości Staży i Praktyk, zgodnie z opracowanym programem stażu, konsultowanym z Pracodawcą przyjmującym Uczestnika/czkę na staż, dostosowanym do możliwości i potrzeb Uczestników/czek Projektu. Nadzór i opiekę nad stażystami sprawują opiekunowie stażu. Celem stażu zawodowego jest zdobycie doświadczenia zawodowego i ułatwienie znalezienia zatrudnienia.\nSzczegółowy harmonogram odbywania staży zawodowych jest dostępny w zakładce HARMONOGRAMY. Harmonogram będzie na bieżąco aktualizowany wraz z rozpoczęciem stażu przez kolejnych Uczestników/czki Projektu. Zachęcamy do zapoznania się.\nZ przyjemnością informujemy, że Grupa nr 2 rozpoczyna Szkolenie zawodowe o tematyce Technik prac biurowych z elementami sprzedaży i marketingu.\nZachęcamy do zapoznania się z harmonogramem szkolenia dostępnym w zakładce HARMONOGRAMY.\nZ przyjemnością informujemy, że Grupa nr 3 rozpoczyna Szkolenie zawodowe o tematyce Obsługa klienta\nz elementami pracy biurowej.\nInformujemy, że Grupa nr 3 rozpoczyna zajęcia w ramach Poradnictwa zawodowego.\nZachęcamy do zapoznania się z regulaminem dostępnym w zakładce HARMONOGRAMY.\nZ przyjemnością informujemy, że Uczestnicy/czki z Grupy nr 3 rozpoczynają zajęcia grupowe w ramach Treningu kompetencji społecznych. Każda grupa odbędzie po 5 spotkań. Zakres tematyczny zajęć obejmuje moduły: Warsztat samopoznania, Komunikacja interpersonalna, Autoprezentacja, Radzenie sobie ze stresem i rozwiązywanie konfliktów, Trening asertywności.\nHarmonogram zajęć dostępny jest w zakładce HARMONOGRAMY.\nZ przyjemnością informujemy, że Grupa nr 1 rozpoczyna Szkolenie zawodowe o tematyce: Technik prac biurowych z elementami sprzedaży i marketingu. Grupa szkoleniowa odbędzie 15 spotkań grupowych szkolenia. Szkolenia zakończą się egzaminem i uzyskaniem dokumentu potwierdzającego nabycie umiejętności i/lub kompetencji i/lub kwalifikacji. Podczas szkoleń zostanie zapewnione niezbędne zaplecze techniczne, odpowiednio wyposażone sale szkoleniowe, wykwalifikowani i doświadczeni trenerzy, catering, odpowiednie, wysokiej jakości materiały dydaktyczne, dostosowane w razie potrzeb do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.\nHarmonogram zajęć dla Grupy nr 3 dostępny jest w zakładce HARMONOGRAMY. Zachęcamy do zapoznania się.\nInformujemy, że Grupa nr 1 rozpoczyna zajęcia w ramach Poradnictwa zawodowego.\nKażdy Uczestnik/czka Projektu odbędzie 1 spotkanie z Doradcą zawodowym. Zadaniem Doradcy zawodowego\nw ramach zajęć jest przeprowadzenie diagnozy potrzeb UP poprzez wywiad, testy, pogłębione rozmowy, celem identyfikacji potrzeb zawodowych Uczestników, ich barier, możliwości i oczekiwań oraz diagnoza możliwości\nw zakresie aktywizacji zawodowej oraz doskonalenia zawodowego. W trakcie analizy zostanie wykorzystana platforma Wieloaspektowa Ocena Preferencji Zawodowych. Efektem spotkania będzie opracowanie z każdym Uczestnikiem/czką Indywidualnego Planu Działania.\nHarmonogram zajęć dla Grupy nr 1 dostępny jest w zakładce HARMONOGRAMY. Zachęcamy do zapoznania się.\nZ przyjemnością informujemy, że wszyscy Uczestnicy/czki Projektu rozpoczynają zajęcia w ramach Poradnictwa psychologicznego/specjalistycznego.\nKażdy Uczestnik/czka Projektu odbędzie 5 spotkań z Psychologiem. Zadaniem Psychologa w ramach zajęć jest szczegółowe rozpoznanie sytuacji społecznej, barier i trudności w reintegracji społecznej, pomoc w doborze zakresu poszczególnych form wsparcia, budowa poczucia własnej wartości, wiary w siebie oraz rozwiązywanie indywidualnych problemów osobistych.\nHarmonogram zajęć dla wszystkich grup dostępny jest w zakładce HARMONOGRAMY. Zachęcamy do zapoznania się.\nPlanowane spotkania rekrutacyjne we wrześniu odbędą się w dniach:\nPodczas spotkania przedstawione zostaną cele i założenia projektu oraz omówione ścieżki wsparcia przewidziane\nw projekcie. Uczestniczący w spotkaniu otrzymają materiały promocyjne. Na miejscu udostępnione będą również dokumenty rekrutacyjne, a w razie potrzeby udzielimy pomocy przy ich wypełnianiu. Prowadzący odpowiedzą na wszystkie pytania.\nOsoby zainteresowane udziałem w spotkaniu zapraszamy do kontaktu telefonicznego pod numerem: 502 477 634. Miejsce spotkań dostosowane będzie do potrzeb osób zainteresowanych udziałem w spotkaniu.\nZ przyjemnością informujemy o zaplanowanych w sierpniu spotkaniach rekrutacyjnych w dniach:\nOsoby zainteresowane udziałem w spotkaniu zapraszamy do kontaktu telefonicznego pod numerem: 699 670 233.\nMiejsce spotkań dostosowane będzie do potrzeb osób zainteresowanych wzięciem udziału\nUdostępniamy Państwu możliwość szybkiej komunikacji poprze media społecznościowe\nZapraszamy do polubienia naszej strony na portali Facebook\nFirma O.K. Centrum Języków Obcych Sp. z o. o.\nprzy ul. Bohaterów Monte Cassino 53, 20-705 Lublin realizuje projekt dofinansowany z Funduszy Europejskich\n← DOKUMENTY DO POBRANIA REZULTATY i EFEKTY →


Badania w ciąży - Jak wygląda profilaktyka - Wiedza, inspiracja i motywacja\nStrona główna Dzieci Badania w ciąży – Jak wygląda profilaktyka\nBadania w ciąży – Jak wygląda profilaktyka\nBadania w ciąży pozwalają uniknąć wielu przykrych konsekwencji zdrowotnych\nBadania w ciąży pozwalają uniknąć wielu przykrych konsekwencji niezdiagnozowanych problemów zdrowotnych. Jakie są priorytety dla działań profilaktycznych w tym okresie.\nCiąża to szczególny stan. I chociaż nie jest żadną chorobą a jedynie mówi nam o tym, że kobieta ciężarna jest okazem zdrowia, to musi o siebie wyjątkowo w tym czasie zadbać. Dlatego tak ważne są badania w ciąży, które pozwalają uniknąć problemów, późniejszym porodem, a nawet poronień. Podczas wizyty u lekarza warto również poznać wszelkie wskazania względem diety i codziennej aktywności. W niektórych przypadkach, takich jak np. ciąża bliźniacza, mogą zachodzić dodatkowe wskazania względem regularności wizyt u ginekologa.\nBadania krwi to podstawowe badania w ciąży, jakie powinno się wykonać. Zacząć należy od morfologii, dzięki której można potwierdzić również samą ciążę. Należy także zrobić badanie, które wskaże nam grupę krwi oraz to, jakie mamy RH. Dokument z wynikiem badania trzeba będzie podpiąć pod książeczkę ciąży, którą otrzymamy w trakcie pierwszej wizyty u ginekologa.\nSprawdzić należy również, czy mamy odpowiednie przeciwciała różyczki a także toksoplazmozy. To bardzo ważne, ponieważ jeżeli ciężarna zachoruje w tym stanie na różyczkę, może nawet stracić dziecko. Należałoby się zaszczepić, jeśli ilość przeciwciał nie będzie odpowiednia. Trzeba także zrobić badanie wykluczające wirusa HIV.\nNa początku zrobić należy przede wszystkim cytologię, o której powinno się pamiętać przynajmniej raz na rok, a po trzydziestych urodzinach nawet dwa razy w roku. W trakcie pierwszej wizyty ginekolog zrobi również badanie ogólne, w trakcie którego oceni wiek płodu. Będziesz miała okazję zobaczyć na monitorze bijące serduszko i zaobserwować pierwsze ruchy maleństwa, chyba, że będzie na to jeszcze zbyt wcześnie.\nLekarz powinien również zmierzyć ciśnienie ciężarnej kobiecie i opowiedzieć o tym, jakie badania w ciąży będzie musiała wykonać do końca trzeciego trymestru. Lekarz prowadzący ciąże, ma również obowiązek kontrolować wagę ciała swojej pacjentki. Ważne jest to, by kobieta zbyt dużo w ciąży nie przybrała.\nNiewiele kobiet wie, że problemy z uzębieniem mogą być powodem nie tylko wielkich dolegliwości w ciąży ale i przyczyną przedwczesnego porodu, a nawet poronień. Dlatego tak ważne jest, aby zrobić z uzębieniem porządek – najlepiej jeszcze przed zajściem w ciążę. Wtedy można stosować bez ograniczeń znieczulenia, które mogą mieć wpływ na dziecko już w pierwszym trymestrze ciąży. Należy zatem pamiętać, że wizyta u stomatologa to obowiązkowy punkt programu, gdy chcemy przeprowadzić dokładne badania w ciąży.\nBadanie piersi powinien wykonać ginekolog, prowadzący ciążę kobiety. Może to być zarówna badanie szybkie, polegające na uciskaniu piersi w odpowiednich miejscach i ocenie, czy nie pojawiły się żadne guzki, a gdy istnieje podejrzenie czegoś poważniejszego można wykonać usg, albo bardziej profesjonalne badanie.\nUSG to podstawowe badania w ciąży, jakie towarzyszą kobiecie, aż do urodzenia dziecka. Pod koniec pierwszego trymestru usg dopochwowe, zastępowane jest tym, które wykonuje się przez brzuch . Badanie nie jest nieprzyjemne, kobieta nie odczuwa bólu. Wykonuje się je głównie po to, by podejrzeć dziecko i sprawdzić czy prawidłowo się rozwija. Dzięki usg 4D można odpowiednio wcześnie doszukać się wszelkich nieprawidłowości związanych z rozwojem dziecka. Będzie można więc wystarczająco wcześnie zareagować.\nJedną z poważniejszych przypadłości ciężarnych kobiet jest cukrzyca ciążowa. Dlatego właśnie, w granicach dwudziestego tygodnia ciąży, wykonuje się badanie z użyciem glukozy. Wygląda ono w ten sposób, że kobieta przychodzi do gabinetu na czczo i pobiera się jej krew. Następnie musi wypić glukozę, rozpuszczoną w odpowiedniej ilości ciepłej wody. Jej smak nie jest zbyt przyjemny i może powodować mdłości, ale można wspomóc się w trakcie tego badania odrobiną soku z cytryny. Nie ma ona wpływu na wynik badania.\nPo godzinie od wypicia glukozy, krew pobiera się ciężarnej kobiecie po raz kolejny. Lekarz po otrzymaniu wyników jest w stanie ocenić, czy kobieta nie ma problemów z cukrzycą, a jeżeli tak, zalecić odpowiednie leczenie. Przeciwcukrzycowe badania w ciąży pozwalają uniknąć bardzo przykrych konsekwencji zdrowotnych, zarówno u kobiety, jak i jej dziecka.\nWszystkie badania w ciąży są ważne ale istnieją takie, od których zależeć może życie dziecka. Do takich badań należy właśnie kontrola hormonów. Kobieta, która cierpi na niedoczynność lub nadczynność tarczycy, zmuszona będzie do leczenia, dzięki któremu dziecko urodzi się zdrowe i w przewidywanym czasie.\nPoprzedni artykułRozmowa w związku – Jak jest ważna\nNastępny artykułPierwszy raz – Jak się przygotować


- Oszczędzasz 33,96 zł\nLekki, jak wiosenny wiaterek. Pulower wykonany z miękkiej mieszanki materiałowej wiskozy i lnu. Bardzo przyjemny podczas noszenia. Z wrabianym wzorem w prążki, przedłużonym tyłem oraz ze ściągaczami przy rozcięciach bocznych. Kolor:Granatowy.Materiał:77% wiskoza, 23% len.Wymiary:Długość całkowita ok. 68 cm.


Prostota w kolorze | minimal plan\nProstota w kolorze\nWszystko zaczęło się od jednej, prostej sukienki na lato, którą Jackie Kennedy Onassis miała akurat na sobie, w pogodny dzień 1960 roku, pozując do zdjęcia z mężem na okładce „Sports Illustrated“. A że Pierwsza Dama Ameryki zakupiła jeszcze siedem podobnych sukienek z metką o dziwnej nazwie Marimekko, szybko trafiły także na okładki Vogue, Elle, Harper`s Bazaar, a stamtąd – do ekskluzywnych butików w Nowym Jorku.\nChoć naprawdę cała ta historia zaczęła się dziesięć lat wcześniej, w Finlandii. Tak, jak często bywa z udanymi przedsięwzięciami – z przypadku. Niejaki Viljo Ratia, przedsiębiorca, kupił firmę produkującą tkaniny, pod nazwą Printex. Interes szedł słabo. Fińska gospodarka nie mogła dojść do siebie po ciężkich wojennych latach, obciążona reparacjami na rzecz Związku Radzieckiego. By zwiększyć sprzedaż, Viljo poprosił żonę, Armi, absolwentkę projektowania tkanin w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego w Helsinkach o zaprojektowanie jakichś kwiatowych wzorów na bawełnianych tkaninach, które pomogłyby mu zwrócić uwagę klientów na firmę. W tamtych czasach w fińskich sklepach dominowały kwiatowe łączki, importowane z Anglii. Armi nie znosiła ich, więc zamiast skopiować rozwiązania, do jakich byli przyzwyczajeni klienci, zatrudniła młodą projektantkę Maiję Isolę, by wymyśliła coś innego. Ta wywiązała się z zadania idealnie, przedstawiając serię tekstyliów o wyrazistych, mocno kolorowych wzorach. Drugim strzałem w dziesiątkę okazało się zaangażowanie wspólnej znajomej obu pań, Riitty Immonen, by zorganizowała w popularnej restauracji Kalastajatorppa pokaz mody sukienek naprędce uszytych z tkanin w nowe wzory. Nazwały ten projekt „Marimekko“ – „mekko“ to „sukienka“, „Mari“ (anagram imienia Armi – Maria, czyli zwyczajna dziewczyna). Zakładały, że w ten niekonwencjonalny sposób zwrócą uwagę prasy na tkaniny i dotrą do nowych klientek, które będą chciały kupować więcej materiałów, żeby też coś sobie z nich uszyć. I owszem, zwróciły, tyle że na sukienki. Fiński przemysł odzieżowy wówczas praktycznie nie istniał, zaś w światowej modzie, na fali odreagowania po chudych wojennych latach, królowały ciasno opinające figurę, wymyślne stroje. Na tym tle Marimekko – oferujące proste, luźne sukienki do noszenia na codzień – wydało się Finkom objawieniem na miarę odrzucenia gorsetów i tiurniur. Armi instynktownie wyczuła, że receptą na sukces jest wyróżnianie się, wyrazistość i umiejętnie podsycała zainteresowanie nowym przedsięwzięciem, korzystając ze swoich osobistych kontaktów z przedstawicielkami prasy. Marimekko było dla niej więcej niż przedsiębiorstwem. Było filozofią, która przemawiała wyjątkowo mocno do jej rodaczek, tradycyjnie silnych i niezależnych kobiet, które jako pierwsze w Europie uzyskały prawa wyborcze.\nIdeologia Marimekko opierała się na tworzeniu rozwiązań dla zwyczajnych ludzi i kładła nacisk na indywidualizm. Luźne, proste sukienki mogły nosić wszystkie kobiety, nie tylko posiadaczki zgrabnych figur i talii osy. To musiało się spodobać, tak samo jak charakterystyczne dla Finów respektowanie zasad równości i szacunek dla prostego człowieka. Tak narodziła się koncepcja „Mari” – dziewczyny o wyszukanym guście, która nie jest może klasyczną pięknością, lecz jest atrakcyjna, zadbana, pewna siebie, ma ciekawą twarz i pozostaje aktywna niezależnie od wieku. Jest nowoczesna, ma liberalne poglądy, poczucie humoru, intelektualistka, która interesuje sie sztuką lub sama tworzy. Jest niezależna, lecz ważne są dla niej rodzinne wartości. Mieszka w mieście, ale ceni sobie kontakt z naturą. W roli modelek występowały znajome Armi – zwykłe kobiety o różnych figurach, w różnym wieku. Całkowite odwrócenie koncepcji, w której to projektant mody i producent narzucają odbiorcom swój kanon piękna – zamiast tego, Marimekko czerpało inspiracje od swej „grupy docelowej”. Mistrzyni marketingu! Ubrania były pozbawione niepotrzebnych ozdób, prosto skrojone, co obniżało koszty produkcji. Na bazie Printexu sprytne Armi i Riita wydzieliły więc nową firmę, którą nazwano Marimekko Oy – by oddzielić tę część biznesu od działań spółki-matki.\nKolejnym odkrywczym ruchem było zaangażowanie młodych projektantów do wymyślania wzorów dla firmy. Najważniejszą współpracowniczką pozostawała nadal Maija Isola, choć między nią, a Armi często iskrzyło – jak to bywa między dwoma artystycznymi, silnymi osobowościami. Najsłynniejszy wzór Marimekko, makowy Unikko, który obchodzi w tym roku 50-lecie, powstał jako przerwotna odpowiedź Maji na deklarację Armi, że nie życzy sobie już więcej żadnych kwiatowych wzorów. Ten nie był jednak typowy. Wygłodniałe po szarych latach wojny kobiety łaknęły wyrazistych kolorów – sukienki Marimekko sprzedawały się na pniu. „Trzeba marzyć. I wyróżniać się z tłumu” – powtarzała założycielka firmy. Dla Finów Marimekko stało się przedmiotem narodowej dumy.\nA potem był pokaz tkanin na wystawie światowej w Brukseli, gdzie zachwycił się nimi amerykański architekt Benjamin C.Thompson. Po wymianie korespondencji, Armi poleciała do Cambridge w stanie Massachusetts (tam później powstanie pierwszy amerykański sklep Marimekko) z dwoma kartonami – w jednym były tkaniny, w drugim sukienki. Jedną z nich kupiła od Thompsona Jackie Kennedy. Znów przypadek – ich domy sąsiadowały ze sobą w nadmorskiej miejscowości Cape Cod. Potem Jackie kupiła kolejnych siedem kiecek, wystąpiła na okładce… i już wiemy, co było dalej. Marimekko podbiło świat. W 1956 roku powstał kolejny „kultowy” wzór – koszula Jokkapoika, którą upodobała sobie lewicująca inteligencja, w 1968 r. – bluzka w paski symbolizująca równość.\nW historii Marimekko nie brakowało mimo to zakrętów. Po śmierci Armi, która trzymała firmę żelazną ręką do spółki z dyrektor finansową, firma popadła w tarapaty i została sprzedana grupie przemysłowej Amer. W latach 80. jej projekty wydawały się równie przestarzałe jak muzyczne hity z epoki dzieci-kwiatów. A jednak dzięki kolejnej kobiecie, która uwierzyła, że to jeszcze nie ostatnie słowo w dziejach tego symbolu fińskiego wzornictwa, Kirsti Paakkanen, Marimekko znów wyszło na prostą. W promocji pomogli znów znani i lubiani. W sukienkach marki pokazała się Carrie Bradshaw na planie „Seksu w wielkim mieście”, okazało się, że Conversy ze wzorami Marimekko (firmy nawiązały współpracę) nosi też Elton John, a Hillary Clinton podczas pobytu w Helsinkach odwiedziła fabrykę firmy – fotoreporterzy uwiecznili ją, jak wychodzi z wypchanymi od zakupów torbami. Dziś Marimekko to na powrót jedno z flagowych fińskich przedsiębiorstw – najsłynniejszy, kwiatowy wzór Unikko w granatowej wersji zdobi jeden z samolotów narodowej linii Finnair, obsługujący loty do Azji. Nieprzypadkowo – największą atencją marka otaczana jest w Japonii, gdzie po dostawie nowych kolekcji pod sklepami gromadzą się tłumy chętnych do zakupu. Dziś nie tylko ubrań i tkanin, ale artykułów gospodarstwa domowego (asortyment podobny do Ikei, tyle że na mniejszą skalę).\nCzemu o tym piszę? Bo Marimekko jest zaprzeczeniem stereotypu, że dobra jakość i minimalizm muszą być szare, monochromatyczne, surowe i smutne. Nie wszystkie wzory proponowane przez markę są w moim guście, nie we wszystkich zestawieniach kolorystycznych i fasonach byłoby mi dobrze, ale niektóre to prawdziwe arcydzieła, zapierające dech w piersiach prostotą i pomysłem. Te, które szczególnie mi się podobają, posłużyły jako ilustracja do powyższego tekstu.\nMarimekko – niestety – jest wciąż niedostępne w Polsce (choć niektóre akcesoria domowe i pościel można kupić w sklepie Scandinavian Living w podwarszawskim Konstancinie. Gdy się pojawi, otwierając pierwszy sklep, chętnie zgłoszę się na szefową promocji;) Niestety, ceny ubrań – wbrew hasłom dostępności i utylitaryzmu – nie są niestety na przeciętną kieszeń, chyba że podczas wyprzedaży. W tym przypadku jednak cena naprawdę odzwierciedla jakość. Nawet mówi się, że sukienki Marimekko bywają przekazywane z matki na córkę – wiem, sprawdziłam, mam kilka okazów, upolowanych właśnie podczas wyprzedaży, przywiezionych z wyjazdów. Zajmują w mojej oczyszczonej szafie honorowe miejsce. Zwłaszcza, gdy odkryłam (jak gdzieś już pisałam na tym blogu) że surowy minimalizm nie dla mnie i choć uwielbiam zestawy czerń/biel, czysta zima potrzebuje jednak koloru. Podczas pobytu w Helsinkach nie odmówiłam sobie wizyty w outlecie Marimekko – też bardzo polecam, nie tylko można znaleźć przecenione elementy poprzednich kolekcji (firma wypuszcza ich cztery rocznie, inspirowane m.in. pogodą i fińską naturą) ale jeszcze poprawić sobie humor i zyskać dawkę energii na ciężki dzień. Co ważne dla kogoś, kto stroni od szybkiej mody, firma udowadnia również, że w dobie masowego szycia w chińskich szwalniach nadal można wspierać rodzimy przemysł i dbać o jakość tkanin. 79 proc. kolekcji Marimekko wytwarzane jest w Finlandii i innych krajach Unii Europejskiej (zwykle Litwa, Łotwa, Estonia). Ubrania wypuszczane są w krótkich seriach, często wybrane modele dostępne są tylko w jednym kraju – chodzi zapewne o to, by kupujący mieli poczucie podobne do tego, jakie muszą towarzyszyć kolekcjonerom. Prawdopodobieństwo, że trafi się na kogoś w tej samej sukience, jest znikome.\nZastanawiam się też, czemu w Polsce, gdzie przecież mamy tylu świetnych młodych projektantów, nikt dotąd nie wpadł na podobny pomysł – rodzinnej firmy odzieżowej odróżniającej się czymś od reszty, która wykorzystywałaby najlepsze pomysły absolwentów wydziałów wzornictwa przemysłowego i promowała stosunkowo mało znany kraj za granicami? I czy koncept Marimekko, oparty na żywej kolorystyce, grze kontrastów, op-artowymi zabawami mógłby sprawdzić się u nas, gdzie jednak na ulicach króluje czerń i szarość?\nZdjęcia pochodzą z profilu na FB i strony internetowej Marimekko.\nOtagowane fiński design, marimekko, minimalizm, odpowiedzialna moda, polska, proste życie, skandynawski design\n14 thoughts on “Prostota w kolorze”\n9 września, 2014 o 8:20 pm\nHa! Nawet nie wiedziałam, że mam ciuch będący dalekim potomkiem myśli Marimekko. Otóż kupiłam kiedyś poszewkę w Ikei z nadrukiem charakterystycznych kwiatów M. Coś tam było nie tak z wielkością koca i tak z poszewki powstały między innymi spodnie. Coś jeszcze szyłam z tej tkaniny, ale nie mogę sobie w ogóle przypomnieć (może dla kogoś) – taka poszewka to wiele, wiele niekończących się metrów. Tylko jakość materiału bardziej ikeowska niestety…\n10 września, 2014 o 9:19 am\nKasia (simplicite) pisze:\n10 września, 2014 o 8:47 am\nUwielbiam Marimekko. Jest dla mnie przykładem firmy-ikony, która powstała na wartościach. Chociaż przyznam szczerze, że ubrania mnie nie pociągają. Za to ceramikę kocham. Mam w domu dwa kubki Marimekko, jeden ze słynnym kwiatowym wzorem, drugi w wersji b&w.\nDokładnie – i mam wrażenie, że ciągle tym wartościom są wierni. Swoją drogą temat mnie tak wciągnął, że zaczęłam czytać bardzo ciekawą książkę „Out of the Blue” – historia fińskiego designu. Coś musi być w tamtejszej mentalności, że z kraju, który niecałe 100 lat temu odzyskał niepodległość, stali się mocni i rozpoznawalni w takich dziedzinach, jak m.in. wzornictwo. Mi osobiście – jak napisałam – też nie wszystkie propozycje ubraniowe Marimekko odpowiadają, ale niektóre brałabym nie patrząc na cenę 😉 Widać, że ktoś tam ostro i z powodzeniem ostatnio pracuje nad odświeżeniem starych wzorów.\nP.S. Bardzo lubię czytać Twojego bloga 🙂\n30 września, 2014 o 3:57 pm\nJa Twojego również ;))\n14 września, 2014 o 10:16 am\nCzytałam ostatnio gdzieś, coś o Marimekko, w Wysokich Obcasach bodajże. Znałam ten kwiatowy wzór – z czerwonymi makami – ale nie myślałam, że to coś charakterystycznego – ot, ktoś coś machnął. Podoba mi się idea firmy. Też się zastanawiam, czy przyjęłaby się na polskich ulicach, ja osobiście chyba aż tak wzorzystych tkanin bym nie ubrała, choć ceramika już bardziej.\n14 września, 2014 o 6:16 pm\nTak, było w Obcasach Extra 🙂\n19 września, 2014 o 6:27 am\nIn this situation, breast inplants Dr. This genetic test can help you choose to have\nhad a full B cup to a natural-looking full C-cup. After surgery, you will\nneed to keep them healthy and has some of your chest wall.\nBreast implants are placed. For these people can take\na slower exit.\n19 września, 2014 o 6:21 pm\nWitam. Od kilku miesiecy wertuje blogi minimalistyczne w tym Pani blog – postanowilam znacznie odgracic mieszkanie, w tym swoja szafe. Przeczytalam tez raz blog Dead Fleurette. Po lekturze zaczelam sie zastanawiac nad pewnym aspektami bardzo ograniczonej garderoby. Ja bardzo czesto piore ubrania, bo pracuje w klimatyzowanym pomieszczeniu i w takim srodowsku zapachy sa bardzo zintensyfikowane. Nie wyobrazam sobie zalozyc marynarke wiecej niz 2 razy. T-shirty i koszulki czesto piore w pralce przez 2-3 cycle zanim je zaloze. Ogladajac zdjecia Pani Fleurette odnosze wrazenie ze wyglada ona nieswiezo. I te jej noszone non-stop te same buty – przeciez to musi brzydko pachnac. I ta marynarka po babci….I do tego dziewczyna marznie w Norwegii bo nie moze zdecydowac sie jaki kupic sweter….Co Pani o tym sadzi? Jak pielegnowac garderobe alby jak najdluzej nam sluzyla i jak czesto wymieniac ubrania? I czy warto inwestowac w rzeczy skoro sie przepocaja i nie mozna ich doprac? Czy moglaby Pani napisac o tym? Pozdrawiam, Czytelniczka.\n25 września, 2014 o 10:22 am\nNie chcę wchodzić w rolę „agony aunt”, takiej wyroczni, która udziela porad na łamach pism 😉 trudno mi też wypowiadać się na temat autorki bloga Dead Fleurette, bo osobiście jej nie znam, mailowałyśmy tylko ze sobą, a to co widzimy w Internecie może odbiegać od rzeczywistości. Wydaje mi się, że rozsądek przede wszystkim. Minimalizm dla każdego oznacza inne podejście, sama nie wyobrażam sobie posiadania 3 rzeczy na krzyż i prania ich raz na miesiąc albo noszenia tylko ubrań w szarym, czarnym i białym kolorze – zwłaszcza po nieudanym eksperymencie w tym kierunku. Świadoma konsumpcja moim zdaniem polega raczej na rozpoznaniu, co jest nam potrzebne, a co nie, w czym jest nam dobrze, w czym niekoniecznie, i zdawania sobie sprawy, co kryje się za zakupowymi potrzebami. Liczba posiadanych dóbr to kwestia wtórna, choć jeśli ktoś zaczyna zastanawiać się nad tym w podobnym duchu, prędzej czy później robi wokół siebie porządki i rzeczy przestają być dla niego celem samym w sobie. Wyobrażam sobie, że mentalnie można być minimalistą zarówno mając 200 ubrań, które się lubi i nosi na codzień, jak i 10 🙂 Pozdrawiam serdecznie\n28 września, 2014 o 2:22 pm\nBardzo dziękuje Pani za odpowiedź, miło że się Pani odezwała. Blog Pani Fleurette dobrze się czyta, ale jak zobaczyłam jej zdjęcia na blogu to odebrałam to jako zgrzyt z prezentowaną treścią. Może w rzeczywistości wygląda to inaczej, a może spodziewałam się lepiej wyglądającej Pani po jego treści. Ja tymczasem jestem na etapie robienia porządków i wstrzymałam się z zakupami. Chodzę i oglądam i tak sobie myślę o tej jakości i cenach. Wczoraj odwiedziłam Marc O’Polo w Złotych Tarasach i nie powiem, kilka rzeczy mi się podobało. Ale tam najzwyklejszy, najtańszy sweterek (co prawda dobrej jakości) ale… kosztuje około 400 zl. I teraz się zastanawiam czy warto, bo przecież to tylko sweterek – ile można za niego zapłacić? Tym bardziej że ja często piorę ubrania i boję się że skurczy mi się tak samo jak inne, dotychczas kupowane sweterki. Ja do tej pory kupowałam rzeczy w Marks&Spencer, które cenowo i jakościowo mi odpowiadały. Powiedzmy że taki sweterek w M&S (koszt około 100 zl) wytrzyma rok, ale mi to pasuje bo go sobie po tym okresie wymienię na nowy i będę miała świeży. Ale po Pani blogu zachciało mi się czegoś lepszego, z wyższej półki. I tak się zastanawiam czy to nie jest już pewnego rodzaju snobizm. W końcu mam rodzinę, dzieci na utrzymaniu i w kółko jakieś wydatki a przecież w naszym kraju pensje są niskie – szczególnie jeśli rodzina jest liczniejsza – i wszystko wydaje się takie drogie. Odwiedziłam też COS ale te ich ubrania są jakieś dziwne… nie pasują do tego, co mam już w szafie. Trzeba by się u nich ubrać od stóp do głów aby dobrze wyglądać….Na razie zużywam to co mam i oglądam, może dojrzeję z jakimś zakupem do wyprzedaży…Pozdrawiam\n22 września, 2014 o 3:46 pm\nAnna, po prostu nie można przeginać, w żadną stronę. W minimaliźmie nie chodzi o to by nie prać i się nie myć i żyć w jednej koszuli (chyba że komuś to wystarcza), ale żeby nie mieć zbyt dużo. Trzeba mieć w sam raz, i dla każdego to jest inna ilość. Jeśli nasza zima trwa przeszło pół roku, nie wyobrażam sobie mieć dwa swetry, ani nawet trzy. Spójna garderoba jest spójna kolorystycznie, stylowo i zawiera wszystko czego potrzebujesz, ani więcej ani mniej. Ja nie liczę swoich ciuchów,ale przerobiłam w głowie fakt że miałam za dużo, teraz ilość wystarczająca jest inna niż kiedyś (wiem już że potrzebuję wiele mniej niż mi się wydawało), ale na pewno nie jest to jedna para butów i jedne jeansy.\n29 września, 2014 o 12:51 pm\nnie wiedziałam, że piszesz dla Wysokich obcasów 🙂\n29 września, 2014 o 1:28 pm\nOwszem, w „WE Ekstra” był kilka miesięcy temu tekst o Marimekko, ale to nie ja 🙂


Berlin. Anna Mucha nie wpuszczona do restauracji - zWEB.pl - Ciekawostki z internetu\nprzez zWEB 5 lutego, 2022, 4:28 am 1.4tys. Views\nPolska Aktorka Anna Mucha w czasie pobytu w Berlinie chciała zjeść posiłek w jednej z azjatyckich restauracji. Obsługa jednak nie wpuściła aktorki do środka. Cała sytuacja nie wytrąciła jej jednak z równowagi. Zajęła miejsce przy stoliku na zewnątrz i wszystko nagrała.\nAnna Mucha nie została wpuszczona do restauracji\nAnna Mucha nie wpuszczona do restauracji\nPowodem niewpuszczenia aktorki do restauracji jest brak szczepienia dawką przypominająca. Anna Mucha na razie zaszczepiła się dwoma dawkami. Mucha nagrała filmik na Instastories, w którym opowiedziała, jak nie została wpuszczona do restauracji.\nCzytaj także: Kosmiczna cena. Zegarek Rafaela Nadala za 9,6 MLN złotych\n– Sytuacja wygląda w ten sposób, że jak nie masz świadectwa trzeciego szczepienia przypominającego, to nie wejdziesz do restauracji. Ponieważ ja mam tylko dwa szczepienia, siedzimy na zewnątrz, bardzo przyjemnie. Jesteśmy w azjatyckiej restauracji, jak to na Berlin przystało – mówiła na nagraniu.\nAnna Mucha wytłumaczyła też, jak wyglądają restrykcje w stolicy Niemiec. – Można jeszcze pokazać test, wymaz z nosa, który jest aktualny przez 24 godziny. Więc, jak chcesz coś zjeść w środku restauracji, to musisz się wymazywać co 24 godziny – relacjonowała na Instagramie.\nNiemcy, zdaniem aktorki, bardzo poważnie podchodzą do wszystkich obostrzeń.\n– Tutaj testy wykonuje się na każdym kroku, włącznie z np. hotelem. Ten test można zrobić wszędzie bez żadnego problemu. Podobno ci, którzy przychodzą do pracy, też muszą mieć codzienny wymaz, o ile nie są zaszczepieni trzecią dawką przypominającą. Taka sytuacja.\naktorkaAnna Muchabrak szczepieniacelebrytkafilmik na Instastoriesmucha nagrała filmik\nTop 10 najbardziej inspirujących osobowości na świecie


Gdzie kupować interesujące akcesoria do domu? Podrzucamy kilka pomysłów na fajne i tanie wykończenie mieszkania » Meander-Styl\nGdzie kupować interesujące akcesoria do domu? Podrzucamy kilka pomysłów na fajne i tanie wykończenie mieszkania\nWłaściwie każdy, kto co najmniej raz urządzał swoje mieszkanie, wie znakomicie, jak ciężkie jest to zadanie i jak mnóstwo funduszy potrafi pochłonąć. Jeśli zaczniesz bez żadnego planu kupować wszystkie sprzęty i akcesoria, które wpadną Ci w oko, wtedy możesz być niemalże pewny, że przeznaczysz na to gigantyczną kwotę pieniędzy.\nJak nie dać się oszołomić i nabywać jedynie to, co jest naprawdę niezbędne i nie będzie następnie kurzyło się w szufladzie, a dodatkowo nie wydać na to zbyt wielkich kwot?Przede wszystkim zastanów się dobrze, jak powinno wyglądać Twoje mieszkanie. Musisz wybrać jakiś styl, który będzie dominujący w Twoim mieszkaniu - właściwie jedynie w takim wypadku możesz liczyć na to, że Twoje mieszkanie będzie wyglądać naprawdę ciekawie i będzie miało swój styl. Później musisz wybierać wyłącznie takie akcesoria, które będą pasowały do całości mieszkania. Musisz być bardzo zdyscyplinowany - nie wybieraj przedmiotów, które nie pasują do aranżacji Twojego mieszkania, bo jedynie niepotrzebnie przeznaczysz na nie dodatkowe pieniądze (zobacz informacje). Jeżeli coś nie pasuje do całości wystroju, wtedy najprawdopodobniej w ogóle nie wyciągniesz tego z opakowania.\nZajmujący wpis? Jeśli tak sądzisz, to kliknij tu, wyczerpujący artykuł (https://projektoskop.com.pl/meble/), który w tamtym miejscu się znajduje, również jest coś interesującego!\nDom i wnętrze to nie przestrzeń, w której możesz kompletnie dowolnie eksperymentować z akcesoriami.Ważną sprawą jest także rozsądne zarządzanie budżetem. Jeśli nie chcesz zbankrutować w czasie urządzania mieszkania, wówczas bez wątpienia powinieneś założyć sobie jakiś budżet, a później konsekwentnie się go trzymać. Jeżeli tylko wystarczy Ci wytrwałości, wtedy na pewno uda Ci się zmieścić w założonym budżecie i ciekawie wykończyć mieszkanie.\nJeżeli nie masz nieograniczonej sumy pieniędzy do przeznaczenia na aranżację mieszkania, wtedy warto zastanowić się nad szukaniem alternatywnych miejsc, w których można znaleźć ciekawe dodatki (strona internetowa). Oczywiście wszystko uzależnione jest od tego, w jakim konkretnie stylu chcesz urządzić swoje mieszkanie, jeżeli jednak jest to styl klasyczny albo vintage, wtedy znakomitym miejscem na zakupy bez wątpliwości będą różnego rodzaju bazarki ze starociami.\nJeżeli po przeczytaniu tego tekstu myślisz, że warto byłoby głębiej poznać ten temat, to dodatkowo zerknij tutaj apartamenty baltic park.\nW tego typu miejscach będziesz mógł odnaleźć prawdziwe perełki - wprawdzie potrzeba na to odrobinę czasu, jednak jeżeli tylko dobrze poszukasz, wówczas możesz fantastycznie wykończyć sobie mieszkanie praktycznie za grosze.\nTags: mieszkania, style, starocie


Pokazała za siebie palcem. Richarda tam nie było. , Kelly pomaszerowała z powrotem i kilka chwil później wróciła, ciągnąc go za rękę. Wprowadziła go w obręb światła. - To mój tatuś. Richard spojrzał w dół na dziewczynkę, ujęty jej gestem. Wziął głęboki wdech, zrobił krok do przodu i odchylił głowę do tyłu, żeby zgromadzeni mogli popatrzeć na bestię. Laura odstawiła karafkę i podeszła do niego. Stanęła u jego boku, wzięła go za rękę i czekała na ciosy. Na spojrzenia pełne odrazy. Nic takiego nie nadeszło. - Dzień dobry, panie Blackthorne - powiedział Mark, pod chodząc wolno. - Miło mi w końcu pana poznać. Podali sobie ręce. Mark przedstawił siebie, swojego partnera, a potem resztę obecnych. Richard uśmiechnął się, kiwnął głową. Cały czas zachodził w głowę, kiedy się zacznie. Kiedy znowu pojawi się ból. Ale nic się nie działo. Nic. Nagle usłyszeli brzęk tłuczonego szkła. Podłogę za ich plecami zasypały odłamki. Richard podbiegł tam i odsunął zasłony na oszklonych drzwiach. - Mark, w schowku koło kuchni jest młotek, gwoździe i pa rę desek. Policjant pobiegł po nie, po czym razem z Richardem zabezpieczyli okno. Laura zmiotła szkło. Pomagał jej Richard. Gdy wstał z klęczek, bez słowa wzięła od niego szufelkę i poszła do kuchni. Zmarszczył czoło. Coś było nie tak. Zaczął go męczyć niepokój. Lecz nie miał jak z nią porozmawiać, bo ani przez chwilę nie byli sami. Otaczało ich za dużo ludzi. A Richard musiał przyznać, że niełatwo mu było nawyknąć do ich obecności. Poszedł do biblioteki. Na sofie leżał pogrążony w lekturze Mark. Młody policjant zerwał się i zalał rumieńcem. - Przepraszam za wścibstwo, ale ta biblioteka jest po prostu niesamowita. Wskazał półki z książkami. - Możesz pożyczyć, co tylko chcesz, Mark. Cóż za pożytek z książek, jeśli nikt ich nie czyta? Podszedł do małego stolika i wziął do ręki karafkę. Nalał do szklanki brandy. Zaproponował Markowi, ale oficer wymówił się tym, że nadal jest na służbie. Richard usiadł w skórzanym fotelu przy biurku. Przypomniał sobie, jak wyglądała Laura, gdy siedziała w tym miejscu i przeglądała jego papiery oraz zdjęcia. Niewiele wtedy miała na sobie. Chciałby, żeby burza się już skończyła i żeby mógł pójść z nią do łóżka. -Ludzie się ciebie boją - powiedział Mark. -Wiem. -Bez powodu. Richard uniósł brew. Mark nagle rozluźnił krawat i rozpiął koszulę. Pokazał pokrywające pierś i ramię blizny po oparzeniu. - Wiem, co czujesz. Richard wolno odstawił szklankę.\nPosted in: Bez kategorii Tagged: filip pławiak, filmy nicole kidman, aussie rossmann,\nmyślała, ale w jej rodzinie nikt nigdy nikogo nie próbował zatrzymać. - Starego psa trudno jest nauczyć nowych sztuczek - wymamrotała we własnej obronie. Ale Quincy już odszedł. ...\t[Read more...]\nzaatakował Glendę, ponieważ jego nienawiść rosła, a on sam był już\nbliski szaleństwa. Dziewięć miesięcy wcześniej Montgomery przeszukał bazy danych więzień w stanie Oregon w poszukiwaniu odpowiedniego kandydata na ojca ...\t[Read more...]\ndę wysyłać ludzi, ...\nżeby szukali igły w stogu siana. Was może najbardziej bierze teoria o jakimś tajemniczym facecie, ale mnie nie daje spokoju sprawa nauczycielki. Widziałem wiele ofiar zbrodni. Pojedyncza rana postrzałowa na czole oznacza tylko jedno – morderstwo z premedytacją. ...\t[Read more...]


7,74 (4407 ocen\ti\t508 opinii) Zobacz oceny\nPiszę do Ciebie, bo chcę komuś opowiedzieć o tym co mi się przydarzyło całkiem niedawno. Poznałam kogoś nowego. To Charlie z książki Stephena Chboskyego pt. "Charlie". On również ma dziwny syndrom pisania listów do Przyjaciela, choć wcale go nie zna.\nTo nastolatek, który boi się pierwszego dnia w liceum. Jest troszeczkę wycofany, ale jakże inteligentny i sprytny. Doskwiera mu brak przyjaciół, wsparcia, lecz w swoim czasie wszystko się zmienia. Opowiada o wszystkim co działo się w jego życiu podczas pierwszego roku liceum.\nTo wrażliwy szesnastolatek. Naprawdę szybko się wzrusza, a mnie się momentami aż samej płakać chciało. Przeżył wiele. Śmierć bliskich, rozczarowania, ból, strach, znużenie. A pomimo tego jest postacią optymistyczną i lekką szurniętą, przez co go w ogóle polubiłam.\n"Charlie" to swego rodzaju klasyk. Krótka książka, licząca zaledwie 224 stron. Wszystko w formie listów do nieznanego Przyjaciela, nieodłącznego elementu życia naszego chłopca.\nMuszę się wziąć za obejrzenie filmu z Loganem Lermanem i Emmą Watson. Obojgu bardzo lubię.\nNie znałam dotąd języka i twórczości pana Stephen'a. Miał pomysł i jak najbardziej go wykorzystał. Chciał trafić do nastoletnich czytelników i do mnie dotarł. Stworzył lekką, przyjemną lekturę, po którą na pewno ponownie sięgnę.\nA co u Ciebie Przyjacielu? Również poznałeś kogoś nowego, niezwykle sympatycznego? A może kogoś ponurego? Na pewno napiszę do Ciebie niedługo.


Forum Branżowe | MEDOS buduje magazyn\nForum Branżowe > Wydarzenia > MEDOS buduje magazyn\nMEDOS buduje magazyn\nRed.: MR |Data publikacji: 2018-11-07\nMedos inwestuje w nowy obiekt magazynowy. Budowa rozpoczęła się na początku września, a zastosowane będą w nim zaawansowane rozwiązania technologiczne.\nMedos we wrześniu rozpoczął budowę nowego magazynu. Budynek będzie miał wysokość 19 m, a powierzchnia magazynowa wyniesie 3,7 tys. m2. W obiekcie znajdzie się miejsce na 12 tys. palet z towarami. Nowy magazyn budowany jest w Chełmnie, a jego otwarcie planowane jest na początku maja 2019 r.\nSiedziba Medos w Chełmnie.\nNowy magazyn wyróżniać się będzie na tle innych tego typu budynków tym, że będzie w bardzo dużym stopniu zautomatyzowany. Towar z regałów do strefy pakowania będzie przewożony przez 20 robotów autonomicznych. Dzięki tak dużej automatyzacji procesów firma chce niemal zupełnie zniwelować drobne pomyłki występujące przy kompletacji zamówień, a także poprawić komfort pracy osób zatrudnionych w magazynie. Medos zamierza 90 proc. zamówień realizować w ciągu 24 godz. w przypadku klientów z Polski i w 72 godz. w przypadku odbiorców z Unii Europejskiej.\nMagazyn na początku listopada ma już fundamenty.\nFirma planuje dużą przeprowadzkę wraz z otwarciem nowego obiektu. Stary budynek zostanie podzielony na dwie kondygnacje i dzięki temu uzyskane będzie 4 tys. m2 dodatkowej powierzchni produkcyjnej.\nMedos zajmuje się produkcją akcesoriów do stolarki otworowej. Wyroby z Chełmna trafiają do odbiorców w Polsce, ale także w 40 innych krajach w Europie, Azji, Ameryce Południowej i Północnej. Obecnie w firmie pracuje ponad 500 osób. Produkcja odbywa się w nowoczesnej odlewni stopów aluminium oraz ZnAl, wtryskowni tworzyw sztucznych, malarni proszkowej czy tłoczni oraz zakładzie obróbki mechanicznej stali i aluminium.


Microsoft kasuje wszystkie ebooki z DRM kupione przez użytkowników\nPamiętacie jeszcze coś takiego, jak DRM? Niektóre ze sprzedawanych jeszcze dziś treści w Internecie jest zabezpieczona w ten sposób, ale w przypadku ebooków nie jest to praktykowane. Ale było i ten przykład pokazuje, jak wiele zmieniło się na dobre.\nNie będę przedłużał, już tłumaczę, o co dokładnie chodzi. Microsoft wystartował w 2017 roku z własnym sklepem z ebookami. Jest to jeden z działów sklepu z multimediami, który nie jest dostępny w Polsce, a poza elektronicznymi książkami, Microsoft handluje muzyką, serialami i filmami. Trudno jednak uznać tę działalność za jeden z kluczowych elementów oferty tej firmy, skoro jest ona znacznie ograniczona pod względem regionalnym, a Microsoft wcale nie stara się spopularyzować swoich sklepów na żaden sposób. Wydaje się, że istnieją tylko dlatego, że muszą - jakby Microsoftowi było trochę wstyd na rodzimym, amerykańskim rynku, że Xbox czy Windows nie posiadają odpowiedników iTunes z serialami i filmami oraz Apple Books z książkami.\nTo cię zainteresuje Nowy Surface Book 2 nie taki nowy, ale niektórzy docenią zmiany"Chromowy Edge" zaczyna mi się podobać. Oto jak wygląda "na żywo"\nSkąd takie myślenie? Jak inaczej mógłbym zareagować na wieści odnośnie zamknięcia sklepu z ebookami Microsoftu, który przez cały czas swojej działalności stosował DRM, blokując swobodne użytkowanie zakupionych książek, co oznacza teraz odcięcie klientów od treści, za które zapłacili. Robert Drózd ze ŚwiatCzytników.pl bardzo celnie komentuje całą tę sytuację, pisząc: "wszelkie treści zabezpieczone DRM trzeba traktować jako wypożyczone, a nie zakupione" i całkowicie się z nim zgadzam, od czasu do czasu drżąc o moją kolekcję filmów w iTunes. Tutaj sytuacja jest co prawda zgoła inna, ale kto wie - może za dwie lub trzy dekady sklep zniknie, a Apple będzie wysyłać ludzi w kosmos.\nAle nie martwmy się problemami dnia jutrzejszego. Klienci sklepu Microsoftu mają problem już dzisiaj, bo stracą dostęp do zakupionych książek. Firma zachowa się w miarę właściwie, bo zwróci wszystkie wydane na tytuły pieniądze, a tym osobom, które korzystały z dodatkowych funkcji aplikacji (adnotacje, oznaczenia itp.) dorzuci nawet voucher na 25 dolarów do wydania... w Sklepie Microsoftu. Niby fajnie, ale wszystkie istotne dla nas fragmenty i zakreślenia znikną, zaś o opcji ich eksportowania nie słyszałem.\nXbox One S All-Digital. Nowe informacje na temat odświeżonej konsoli PK Piotr Kurek\nŻadna z polskich księgarni z ebookami nie stosuje DRM-a, więc nie musicie się niczego obawiać. Pobrane ebooki będziecie mogli czytać nawet wtedy, gdy którakolwiek z nich zwinie interes. Pamiętajcie jednak, by pobierać wszystkie zakupione książki. Sytuacja wygląda inaczej w przypadku sklepu Amazonu na Kindle oraz Apple Books - tych książek nie pobierzemy, są nam jedynie użyczane poprzez platformę danej firmy.\nNie wierzę w upadek Amazonu czy Apple, ale o tym, jaką władzę nad treściami, które mamy i nie mamy, trzymają technologiczni giganci. "Odebrali" nam już filmy i seriale oraz muzykę, za kilka lat to samo może spotkać gry. W przypadku książek i audiobooków w abonamencie mówimy o tym samym. Na własność mamy tylko to, co znajduje się na regałach, dlatego moje półki uginają się pod ciężarem płytm z muzyką, filmami, serialami i grami oraz książkami. To też efekt kolekcjonerstwa, lubię to, ale jednocześnie zabezpieczam sobie dostęp do tego, co mi się spodobało i to w konkretnej wersji. Ze wszystkimi scenami i aktorami, które z dnia na dzień mogą zostać usunięte. Z przeróżnych powodów.


Ewa z raju | Opowiadania erotyczne\nPrzeczytano: 508 razy\nChciałbym wam opowiedzieć o przygodzie która przydarzyła mi się niedawno. Kolega powiedział mi, że do jego klasy chodzi pewna dziewczyna, która chciała by mnie poznać. Widziała, że przyjaźnie się z Piotrkiem ( bo tak miał na imię ) więc postanowiła poprosić go o przysługę aby nas poznał. Gdy mi o tym powiedział cieszyłem się bardzo. Pomyślałem że wreszcie może uda mi się znaleźć dziewczynę. Piotrek powiedział:\n– To całkiem fajna laska, mądra, zadbana, trochę cicha i skryta ale jak nad nią popracujesz to będą z niej ludzie.\n– Dobra. Powiedziałem – umów nas… może na piątek?\n– OK. Jeżeli jej będzie pasowało to dam ci znać\nPiotr przyszedł do mnie na następnej przerwie i powiedział, że jesteśmy umówieni. Nie chciałem by mi ją pokazywał bo tak będzie ciekawiej. Był czwartek wieczorem gdy uświadomiłem sobie, że przydał by się jakiś mały prezent. W piątek rano wyskoczyłem na miasto żeby coś poszukać. I chyba znalazłem. Śliczny pluszowy słonik. Na moją randkę w ciemno byłem umówiony na 18 więc gdy tylko wróciłem ze szkoły od razu wziąłem się za szykowanie. Wykąpałem się, ogoliłem, wylałem na siebie chyba z litr wody po goleniu wskoczyłem w ciuchy, złapałem za prezent i w drogę. Umówiliśmy się na mieście w jednym z pubów. Gdy dotarłem na miejsce jeszcze ich nie było, ale już po chwili zobaczyłem że zbliża się mój przyjaciel z jakąś dziewczyną. Gdy podeszli zobaczyłem ją w całej okazałości i po prostu oniemiałem. Stałem jak wryty i nie wiedziałem co powiedzieć. Wyglądała bosko, jak anioł! Wysoka na oko gdzieś 174 cm, szczupła, ale nie chuda. Długie proste włosy w kolorze ciemnego brązu sięgały jej do połowy pleców i wspaniale opadały na ramiona. Ubrana była w białą bluzeczkę na krótki rękaw wykończoną koronkowym kołnierzykiem i czarną obcisłą spódniczkę sięgającą do połowy uda. Jej cudne nogi wyglądały wspaniale, a na samym dole były buty na obcasie. Po kilkunastu sekundach gapienia się w nią stwierdziłem, że należało by się przywitać. Zauważyła, że nie mogę oderwać od niej wzroku i uśmiechnęła się zawstydzona.\n– To jest Bartek, a to jest Ewa. Powiedział Piotrek ratując sytuacje\n– Mam dla Ciebie drobny upominek. Wymamrotałem podając jej ozdobną torebeczkę ze słonikiem\n– Dzięki jest śliczny.\nPrzytuliła się do mnie celem podziękowania i w tedy poczułem zapach jej włosów. Pachniała wspaniale – tak słodko. Pocałowała mnie w policzek i odsunęła się. Zaczerwieniłem się jak burak. Nie spodziewałem się tego. Piotr powiedział, że musi już iść i zostawia nas samych. Zaprosiłem ją do pubu wypiliśmy po piwie ale było tam dużo ludzi i ciężko się rozmawiało. Na dworze było ciepło więc zaproponowałem żebyśmy się przeszli. Świetnie nam się rozmawiało. Podczas rozmowy dużo dowiedzieliśmy się o sobie nawzajem. Czułem, że to jest moja druga połówka i mogę wyjawić przed nią wszystkie sekrety. Nie wiadomo kiedy a upłynęły 3 godziny i była 21. Powiedziałem, że odprowadzę ją do domu a ona zgodziła się. Gdy staliśmy pod jej domem powiedziała\n– Moich rodziców nie ma w domu pojechali na cały miesiąc w delegacje, może wstąpisz do mnie na herbatę.\n– Dobrze. Ale czułem, że na herbacie się nie skończy.\nGdy weszliśmy, Ewa zaprowadziła mnie do salonu, posadziła na kanapie, a sama poszła do kuchni robić napój. Po chwili weszła do pokoju postawiła herbatę na stole i usiadła koło mnie przytulając się. Nic nie mówiliśmy wpatrywaliśmy się w swoje oczy i już wiedzieliśmy czego chcemy. Pochyliłem się mad nią i pocałowałem namiętnie w usta i tak już zostaliśmy. Dopadł nas szał namiętności. Ewa wepchnęła mi swój język do ust i zaczęła bawić się moim.\nBłądziliśmy rękoma po swoich ciałach. Przez bluzkę dotykałem jej piersi. Ewa guzik po guziku rozpinała mi koszulę, postanowiłem nie być dłużny i także zabrałem się do rozpinania jej bluzeczki. Gdy pozbyliśmy się niepotrzebnej garderoby moim oczom ukazał się piękny, pełny biust Ewy odziany w skąpy koronkowy stanik. Wpatrywałem się w niego przez moment aż moja zniecierpliwiona partnerka podniosła moją dłoń i położyła ją na swojej piersi. Ręce drżały mi jak oszalałe jeszcze nigdy nie miałem kobiecych piersi w rękach – były takie miękkie, delikatne. Sięgnąłem na jej plecy aby rozpiąć stanik. Gdy wylądował na podłodze przytuliłem twarz do piersi i ująłem sutek ustami. Najpierw wodziłem językiem wokół brodawki potem zabrałem się za sutek ssałem go lekko gryząc czując jak robi się twardy jak skała. Ewie najwyraźniej też się to podobało, zamknęła oczy, rozchyliła usta i wygięła się w łuk przyciskając swoje piersi do mojej twarzy. Drugą rękę wsadziłem pod spódniczkę i dotknąłem cipki – była lekko wilgotna i strasznie gorąca. Pieściłem ją przez materiał potęgując rozkosz. Gdy doprowadziłem jej obie sutki do granic wytrzymałości, zacząłem zjeżdżać niżej. Całując brzuch, pępek, nie dotykałem spódniczki tylko przeskoczyłem na nogi. Ach te boskie nogi, mógłbym je całować godzinami. Gdy dotarłem do stóp ściągnąłem jej buciki i ponownie zacząłem całować jej stopy, nogi posuwając się coraz wyżej i wyżej aż dotarłem do pasa.\n– Wstań. Wyszeptałem jej wprost do ucha.\nEwa leniwym ruchem podniosła się z kanapy i stanęła w lekkim rozkroku. Uklęknąłem przed nią i pieszcząc jej brzuch ustami zacząłem rozpinać zamek spódnicy, gdy skończyłem pomogłem jej opaść na podłogę. Ukazały się przede mną bielusieńkie, koronkowe majteczki bardzo skąpe przez, które wyraźnie było widać zarys jej włosów łonowych. Ten widok o mały włos powalił by mnie na ziemie. Położyłem ręce na jej biodrach wsunąłem palce pod gumkę od majteczek i zsunąłem je powoli odsłaniając łono mojej księżniczki. Gdy już była naga wstałem a nasze usta znów się spotkały Ewa przytuliła się do mnie tak mocno, że czułem jak wali jej serce, objąłem ją rękoma i wodziłem po plecach. Jej skóra była taka delikatna wręcz aksamitna i te kształty, kształty idealnej kobiety.\nPo chwili wziąłem ja na ręce i zaniosłem do sypialni gdzie położyłem na łóżku. Gdy ściągałem swoje spodnie Ewa wyciągnęła się jak bogini. Położyłem się obok niej w samych majtkach i zacząłem całować w usta, po szyi, ramionach aż do piersi, które były wciąż tak samo twarde chwile jeszcze je pieściłem a potem zacząłem zjeżdżać niżej. Gdy dotknąłem ustami łona Ewy zadrżała i cichutko jęknęła. Dokładnie wiedziałem czego chce. Powoli rozsunęła nogi pozwalając mi usadowić się między nimi. To był najcudowniejszy widok na świecie lśniąca od jej soków cipka. Ten zapach chyba nie zapomnę go do końca życia. Zabrałem się do dawania jej rozkoszy swoim językiem. Najpierw powoli po całym sromie dokładnie zlizując soki. Potem rozchyliłem wargi aby odsłonić nabrzmiałą łechtaczkę, zacząłem trącać językiem jej perełkę chwytać ją pomiędzy zęby i delikatnie przygryzać.\nEwa wczepiła ręce na moje włosy i przycisnęła moją głowę jeszcze mocniej do swojego łona. Bawiłem się jej cipką, rozchyliłem palcami jej płatki starając się wylizać wszystkie miejsca żadnego nie omijając. Wsadziłem język do środka i czułem wypływający ze środka żar. Ewa jęczała jak oszalała prawie wyła z rozkoszy jaką jej daje. Ja także byłem już tak podniecony, że mój mały prawie rozerwał mi spodnie nie wiedziałem ile jeszcze wytrzymam ale kontynuowałem dzieło. Wsadziłem do środka palec potem drugi, była niesamowicie wilgotna i rozpalona w środku. Poruszałem palcami w środku a ustami spijałem wciąż wypływające z wnętrza soki nie zapominając o łechtaczce. Niewiarygodne uczucie. Ewę przeszywały co chwile dreszcze wyginała się w łuk, a jej biodra szalały. I w tedy przeżyła orgazm, czułem na swoich palcach jej silne skurcze i przechodzące po całym ciele dreszcze. Gdy się uspokoiła leżałem koło miej patrząc jaka jest piękna.\n– Mój Boże jaka ty jesteś piękna. Wyszeptałem całując jej usta.\n– Dziękuje, to było wspaniałe, jeszcze nigdy nie przeżyłam czegoś takiego.\nNagle przypomniałem sobie, że nie mam prezerwatywy a niestety bez tego ani rusz. Ewa chyba zrozumiała ten problem bo nachyliła się do szafeczki nocnej koło łóżka i z ostatniej szuflady wyciągnęła paczkę prezerwatyw. Zrobiło mi się głupio i nie wiedziałem co powiedzieć ale Ewa w tym samym momencie wyszeptała\n– Teraz ty wstań\nGdy to zrobiłem uklęknęła przede mną, ściągnęła mi majtki, a mój członek wyskoczył z nich jak sprężyna. Zaczerwieniłem się jak burak bo niestety nie mogę pochwalić się armatom porządnego rozmiaru. Ewie chyba to jednak w ogóle nie przeszkadzało bo z precyzją zabrała się do nakładania gumy. Jak już wyciągnęła ją z opakowania delikatnie ujęła ptaka ręką i ściągnęła napletek, następnie nałożyła na czubek prezerwatywę i powoli naciągnęła na całą fujarę. Byłem pełen podziwu sam bym tego lepiej nie zrobił. Położyliśmy się na łóżku i całowaliśmy namiętnie. Ewa wyszeptała mi do ucha tak cicho aby nikt oprócz mnie tego nie usłyszał:\n– Bądź delikatny jestem jeszcze dziewicą nie chcę aby bolało – Nie mogłem w to uwierzyć tak ładna dziewczyna i jeszcze nie… W takim razie dlaczego zdecydowała się właśnie teraz i dlaczego zemną? Zakochała się we mnie tak samo jak ja w niej. Pocałowałem ją w czoło i wyszeptałem wprost do jej ucha.\n– Ja też muszę Ci się do czegoś przyznać. Jestem jeszcze prawiczkiem.\n– Już nie długo. Uśmiechnęła się Ewa.\nPrzytuliłem ją do siebie i przewróciłem się na plecy wciągając Ewę na siebie. Zrozumiała o co mi chodzi. Usiadła na mnie okrakiem i lekko się uniosła ujęła w dłoń penisa i naprowadziła na wejście do pochwy. Potem powoli opuściła się na niego wsuwając go do środka. Gdy wszedł do samego końca jęknęliśmy w tym samym momencie. Wyglądała wspaniale powoli poruszała się ma mnie w dół i w górę wyglądała tak pięknie jej pełne piersi kołysały się jak na wietrze. Nie narzucałem szybszego tępa dałem jej wolną ręką ale te powolne ruch doprowadzał mnie do szału. Położyłem ręce na jej piersiach i zacząłem się nimi bawić, ugniatać i głaskać. Podniosłem się i przytuliłem do niej wkładając twarz między falujące piersi. Jej zapach był cudowny i działał na mnie jak najlepszy afrodyzjak.\nEwa oddychała ciężko i nie równo i poruszała się coraz wolniej. Zmęczyła się, postanowiłem teraz ja troszkę popracować. Objąłem ją i przewróciłem na plecy. Uśmiechnęła się pewnikiem od dawna na to czekała. Wziąłem jej obie nogi i założyłem sobie na ramiona. W tej pozycji miałem łatwy dostęp do niej całej, a jej dupcia wyglądała bosko, lepiej niż szóstka w totolotka. Wsadziłem powoli penisa i rozkoszowałem się pochłaniając ją wszystkimi zmysłami. Ewa zamknęła oczy i tylko cichutko pojękiwała jej piersi kołysały się teraz jeszcze bardziej. Włosy rozsypały się na pościeli a głowa odchylała się raz w prawo raz w lewo nie mogąc złapać tchu z rozkoszy. Przyspieszałem i zwalniałem ruchy dostosowując je do jej narastającego podniecenia. Marzyłem aby trwać w takim stanie wieczność. Lecz ta chwila zbliżała się nieuchronnie.\nPchnąłem jeszcze kilka razy do samego końca i wystrzeliłem w potężnym orgazmie. Ewa miała orgazm sekundę po mnie ogłaszając to głośnym okrzykiem Achhhh Tak Tak. Zdjęła nogi z moich ramion, a ja położyłem się koło niej kładąc głowę na jej piersiach. Serce biło jej jak oszalałe jakby chciało wyskoczyć. Leżeliśmy tak aż nasze oddech nie uspokoiły się. Nagle zadzwoniła moja komórka, podszedłem do spodni i wyciągnąłem ją z kieszeni – spojrzałem\n– Dom. Pewnie mama niecierpliwi się gdzie jestem o już 12:30\n– Zostań na noc. Proszę. Jęknęła Ewa bojąc się, że ją zostawię\nPowiedziałem mamie, że jestem u kolegi i zostanę na noc i poserfujemy po internecie. A ona niczego nie podejrzewając zgodziła się. Ewa śmiejąc się powiedziała\n– Choć poserfujemy z tym, że nie koniecznie po internecie.\nTej nocy kochaliśmy się jeszcze 2 razy a potem pieściliśmy się do rana. Do domu wróciłem w sobotę wieczorem. Musiałem odpocząć od mojej kochanki. Ale nie na długo.\nTagged Na jeźdzca, Nastolatki, Pierwszy raz, Romantyczne