„Naturalna obrona wolnego kraju”: armia regularna, milicje stanowe i ochotnicy przed wybuchem wojny secesyjnej – infolotnicze.pl\nArtykuł stanowi krótkie omówienie problemu specyfiki wojskowości Stanów Zjednoczonych w okresie poprzedzającym wojnę secesyjną. Tradycja rządów demokratycznych i głęboko zakorzeniony lęk przed zbrojną uzurpacją władzy w państwie rzutował wówczas na stosunek decydentów i społeczeństwa do regularnych sił zbrojnych. Konsekwencją było ograniczanie liczebności stałej armii państwowej i opieranie się na formacjach milicyjnych i ochotniczych. Słabość improwizowanych sił zbrojnych wyszła na jaw w pełni dopiero w 1861 roku, kiedy naprędce zorganizowane armie Unii i Konfederacji okazały się niezdolne do szybkiego rozstrzygnięcia konfliktu. The article presents an overview of the specific character of the United States’ approach to military affairs in the period before the Civil War. The tradition of democratic rule and a deep-seated fear of someone usurping power with the help of the military shaped the attitude of the policy-makers and the society towards regular armed forces. As a result, the size of the standing army was gradually reduced and the military policy was based on militia and volunteer formations. The poor quality of such improvised armed forces became fully evident in 1861, when the hastily formed armies of the Union and the Confederacy proved unable to quickly resolve the conflict.\nStany Zjednoczone, milicja, ochotnicy, armia regularna, XIX wiek United States, militia, volunteers, regular army, 19th century\nW momencie wybuchu wojny secesyjnej, Stany Zjednoczone dysponowały bardzo nieliczną w stosunku do liczby obywateli i powierzchni państwa armią regularną. Jeden z czołowych historyków amerykańskiej wojny domowej, James B. McPherson, wyraził taką opinię o sytuacji, jaka miała miejsce wiosną 1861 roku:\nStany Zjednoczone z reguły przygotowywały się do toczonych przez siebie wojen dopiero po wplątaniu się w nie. Nigdy nie było to prawdą bardziej, niż w przypadku Wojny Domowej. Kraj był gorzej przygotowany do wojny, która miała okazać się dlań największą, niż do jakiejkolwiek innej w swojej historii ((J. B. McPherson, Battle Cry of Freedom. The Civil War Era, Oxford & New York, 1988, s. 312-313.)).\nÓw stan nieprzygotowania wynikał oczywiście z faktu, że w owym czasie na kontynencie północnoamerykańskim brakowało silnego przeciwnika, którego obecność usprawiedliwiałaby utrzymywanie licznej armii. Jednakże podstawową przyczyną ograniczania liczebności armii regularnej były ustrojowe republiki amerykańskiej i dotychczasowe dzieje amerykańskiego oręża. Podobnie jak nie sposób zrozumieć przyczyn wojny secesyjnej bez analizy ewolucji systemu politycznego, jaki dokonał się od ogłoszenia Deklaracji Niepodległości, tak też nie można zrozumieć bardzo specyficznej wojskowości Stanów Zjednoczonych bez skrótowego choćby nakreślenia jej dziejów na przestrzeni lat 1775-1860.\nW okresie tym Stany Zjednoczone powierzały zadanie obrony i poszerzenia granic siłom zbrojnym, których armia regularna była tylko jednym i to nie najliczniejszym elementem. Od schyłku XVIII wieku aż do wybuchy wojny domowej państwo toczyło swoje wojny przy użyciu niewielkiej armii regularnej, wspieranej przez improwizowane, zaciągane na krótki okres czasu formacje ochotnicze, oraz za pomocą pozostających w dużym stopniu niezależnych od władzy centralnej milicji stanowych. Amerykańskie siły zbrojne składały się w ogromnej większości z piechoty. Wynikało to z szeregu przyczyn, wśród których bardzo istotną był trudny, uniemożliwiający użycie licznej kawalerii i artylerii teren. Nie bez znaczenia był jednak również fakt, że piechota była tym rodzajem broni, który można było wystawić najtaniej i który najszybciej mógł osiągnąć względną sprawność bojową.\nKiedy wybuchła wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych, w zbuntowanych koloniach panowała powszechna niechęć wobec regularnej armii, postrzeganej jako narzędzie monarszej tyranii. Siłą zbrojną zgodną z duchem republikańskich wolności była za to obywatelska milicja, z którą nierozerwalnie związane było powszechne prawo do posiadania broni, i na tej właśnie instytucji spoczywać miało zadanie wywalczenia i utrzymania niepodległości stanów. Konfrontacja z armią króla Jerzego III zweryfikowała ten pogląd, mimo to jednak przeciwnicy stałej armii zdawali się bardziej obawiać widma dyktatury wojskowej, niż konsekwencji braku siły zdolnej do przeciwstawnia się wojskom brytyjskim ((S. Cornell, A Well Regulated Militia. The Founding Fathers and the Origins of Gun Control in America, Oxford 2006, s. 40.)). Pod koniec 1776 roku George Washington wyraził swój krytyczny stosunek do formacji milicyjnych:\nPokładanie ufności w milicjach, jest z całą pewnością wspieraniem się na złamanej lasce. Ludzie (…) nie przyzwyczajeni do zgiełku oręża, zupełnie nie obznajomieni z jakimkolwiek rodzajem umiejętności wojskowych; konfrontacja z wojskami regularnie wyszkolonymi, zdyscyplinowanymi i wyekwipowanymi, powoduje u nich popłoch i sprawia, że uciekają, bojąc się własnego cienia. (…) Aby wprowadzić wśród ludzi właściwy poziom subordynacji, nie wystarczy dzień, miesiąc, ani nawet rok (…) ((Cytat za: C. P. Neimeyer, The Revolutionary War, Westport & London, 2007, s. 83.)).\nCo prawda już latem 1775 roku na mocy uchwały Kongresu powstała Armia Kontynentalna ((Center of Military History, US Army, American Military History, Washington 1989, s. 46.)), jednak trudno nazwać tę formację armią regularną, bowiem tworzący ją żołnierze zaciągali się najpierw na pół roku, a następnie na okres trwania działań wojennych. W listopadzie 1778 roku pruski oficer w służbie amerykańskiej, baron Friedrich Wilhelm von Steuben wraz z grupą swoich współpracowników, rozpoczął pracę nad regulaminem, według którego zamierzano szkolić piechotę. W ten sposób powstało dzieło zatytułowane Regulations for the Order and Discipline of the Troops of the United States (Regulamin Porządku i Dyscypliny Wojsk Stanów Zjednoczonych), znane lepiej jako “Niebieska Książka”. Von Steuben miał świadomość specyfiki wojskowości amerykańskiej, w rezultacie czego „Niebieska Książka”, miała mniej wspólnego ze słynnym „pruskim drylem”, niż stosowany wcześniej przez rebeliantów brytyjski regulamin piechoty z 1764 roku. Pruski baron i pomagający mu przy układaniu dzieła oficerowie uwzględnili wiele rozwiązań zaczerpniętych z regulaminów francuskich, lepiej odpowiadających niezależnemu duchowi amerykańskich ochotników ((P. Lockhart, The Drillmaster of Valley Forge. The Baron de Steuben and the Making of American Army, bmw, 2008, s. 186-196; N. Toomey, The History of the Infantry Drill Regulations of the United States Army, s. 1.)).\nWojna zakończyła się w 1783 roku zwycięstwem zbuntowanych kolonii i Armia Kontynentalna uległa rozwiązaniu. Chociaż dla wielu Amerykanów sukces stanowił dowód skuteczności milicji i formacji ochotniczych, niektórzy politycy i wojskowi byli zdania, że młode państwo potrzebuje profesjonalnej siły zbrojnej. W tym samym roku, w którym traktat paryski zakończył oficjalnie działania zbrojne, George Washington, Alexander Hamilton, wraz z grupą oficerów i polityków, próbowali przeforsować koncepcję utworzenia silnej armii zawodowej, jednakże projekt ten został odrzucony przez Kongres Kontynentalny. Spór o charakter sił zbrojnych państwa amerykańskiego stał się jednym z najważniejszych elementów konfliktu politycznego pomiędzy skupionymi wokół Alexandra Hamiltona federalistami, a republikanami Thomasa Jeffersona. Ostatecznie w tej kwestii zatriumfowali republikanie, bowiem obronę nowego państwa powierzono przede wszystkim milicjom stanowym ((J. C. Bradford, A Companion to American Military History, Vol. 1, 2010, s. 40; D. R. Hickey, Federalist Defense Policy in the Age of Jefferson, 1801-1802, Military Affairs, 45:2 (kwiecień 1981.), s. 63-70.)). Rok 1784 przyniósł powstanie stałej, regularnej armii amerykańskiej, ale był to tylko jej skromny zalążek, daleki od ambitnych planów federalistów: w czasie pokoju pod bronią miało początkowo pozostawać jedynie 896 żołnierzy. W sprawozdaniu z posiedzenia Kongresu z 26 maja 1784 roku znaleźć można uzasadnienie stworzenia tej miniaturowej armii regularnej:\n(…) stałe armie w czasie pokoju są niezgodne z zasadami rządów republikańskich, niebezpieczne dla swobód ludzi wolnych i co do zasady przeobrażają się w niszczycielskie narzędzia tworzenia despotyzmu. A ponieważ Stany Zjednoczone, oddalone od narodów posiadających stałe armie, mogą uniknąć wydatków poprzez wystawienie niewielkiej liczby żołnierzy do obsadzenia posterunków oraz strzeżenia magazynów i będą ciągle w gotowości do obrony, zgodnie z założeniem Konfederacji, przewidującym, że „każdy Stan będzie stale utrzymywał dobrze zorganizowaną i zdyscyplinowaną Milicję, odpowiednio uzbrojoną i wyekwipowaną (…) ((G. Hunt (red.): Journals of the Continental Congress, vol. 27 (11 maja – 24 grudnia 1784), Washington, 1928, s. 433-434.)).\nKategorie XIX wiek Tagi armia regularna, milicje stanowe Nawigacja wpisu\nPierwszy Tornado ASSTA 3.0 przekazany terminowo


GÓRZANIE W STUDIU NAGRAŃ\nZespół Regionalny „Górzanie” nagrał już materiał na swoją płytę! Sala widowiskowa Gminnego Domu Kultury w Lipnicy Murowanej, zamieniła się na jeden dzień w studio nagrań, w którym artyści stworzyli doskonały muzyczny team. Pełna mobilizacja, odrobina stresu, niewielki wzrost adrenaliny i dobra zabawa sprawiły, że to spotkanie było dla wszystkich przyjemnością. A dopełnieniem całości był profesjonalizm i pozytywna energia Piotra Lekkiego z KWANTstudio – Studio Produkcji Dźwiękowych z Bochni, który czuwał nad całością i zebrał w całość ten folklorystyczny repertuar.\nZAPRASZAMY NA KOLĘDNICZE SEMINARIUM NAUKOWE\nWprawdzie do Bożego Narodzenia pozostało jeszcze parę chwil, lecz przemkną szybko i ani się obejrzymy, a już w styczniu kolejny Przegląd Grup Kolędniczych. Wychodząc naprzeciw temu wydarzeniu, Gminny Dom Kultury w Lipnicy Murowanej serdecznie zaprasza instruktorów grup kolędniczych, kolędników, członków komisji konkursowych przeglądów kolędniczych, pracowników instytucji kultury, nauczycieli, przedstawicieli zespołów obrzędowych, muzyków oraz inne osoby zainteresowane, na Seminarium Naukowe pn. „Tradycje kolędnicze małopolskiej wsi”, które odbędzie się w dniach 23 – 25 października 2019 r.\nGminny Dom Kultury oraz Gminna Biblioteka Publiczna w Lipnicy Murowanej, serdecznie zapraszają dzieci i młodzież z terenu naszej gminy do udziału w VIII Konkursie Recytatorskim im. Kazimierza Brodzińskiego. Tematem przewodnim tegorocznej edycji jest motyw miłości w literaturze polskiej. Przesłuchania konkursowe odbędą się 9 października 2019 r. Na zgłoszenia czekamy do 5.10.2019 r. Wszelkie niezbędne informacje w załączonym regulaminie.


(Odsłon: 128 / ID: 201536)\nPOLA URODZONA: 2017 ODROBACZENIE: tak, SZCZEPIENIE: tak, KASTRACJA: tak Pola trafiła do fundacji z Bieżanowa, zaczęła przychodzić na balkon Pani, która się nią zajęła i zgłosiła do fundacji. Koteczka mieszka obecnie w domu tymczasowym, gdzie czeka na adopcję. Pola to bardzo ciekawy i kochany kot, ...\nWojewództwo: małopolskie Miasto: Kraków Data: 23.02.2020\n(Odsłon: 180 / ID: 200828)\n(Odsłon: 208 / ID: 203228)\nKilkumiesięczne szaraczki Roger i Pedro szukają wspólnego, dobrego domu!\nSzare rodzeństwo - bracia Roger i Pedro od początku życia wychowywały się z ludźmi, trafiły bowiem pod opiekę Fundacji jako malutkie kulki z niebieskimi jeszcze oczkami. Ich siostra i brat dawno znalazły dom - Roger i Pedro jakoś nikogo nie chwyciły za serce... nadal czekają. Chcemy znaleźć dla nic...\n(Odsłon: 74 / ID: 203314)\nHalinka czeka na dom\nHALINKA URODZONA maj 2016 ODROBACZENIE: tak, SZCZEPIENIE: tak, KASTRACJA: tak Halinka trafiła do fundacji wraz z kociętami, niestety nie wszystkim maluchom udało się pomóc :( Halinka i pozostałe kocięta mieszkają w domach tymczasowych i czekają tam na adopcję. Halinka choć zdążyła już zostać m...\nWojewództwo: małopolskie Miasto: Kraków Data: 11.02.2020\n(Odsłon: 160 / ID: 198697)\nLIZKA URODZONA: 2016/2017 ODROBACZENIE: tak, SZCZEPIENIE: tak KASTRACJA: tak Lizka trafiła do nas spod Wrocławia i po wyleczeniu jest gotowa do adopcji. Mieszka obecnie w domu tymczasowym i tak opowiada o niej opiekunka tymczasowa Lizka jest bardzo spokojną i delikatną kotką. Dla obcych jest r...\nWojewództwo: małopolskie Miasto: Kraków Data: 10.02.2020\n(Odsłon: 117 / ID: 201081)\n(Odsłon: 111 / ID: 198901)\n(Odsłon: 95 / ID: 204789)\nPiękny Awizo czeka na dom\nAfisek szuka domu! Kocurek ma 4 lata, jest wykastrowany, odrobaczony i zaszczepiony, posiada książeczkę zdrowia. Afisek jest cudnym kocurkiem, rozrywkowy bardzo sympatyczny i bezkonfliktowy - doskonale dogaduje się z innymi kotami. Kocha ludzi, ciągle tylko krzyczy żeby go głaskać i tulić:) Afisek ...\nWojewództwo: dolnośląskie Miasto: Wrocław Data: 06.02.2020\n(Odsłon: 30 / ID: 204750)\n(Odsłon: 31 / ID: 204689)\nDzisiaj: 09.04.2020 (Thursday), 07:06:41 Zalecana rozdzielczość: 1024 x 768 (lub większa) Kontakt z administratorem: przygarnijzwierzaka@o2.pl


Mazowsze: czas oczekiwania na operację zaćmy najkrótszy w Polsce - Zdrowie\nMazowsze: czas oczekiwania na operację zaćmy najkrótszy w Polsce\nAutor: UMWM/Rynek Seniora 09 kwietnia 2015 09:02\nChoroby oczu to obok chorób układu krążenia najczęstsza przyczyna hospitalizacji w Polsce. Rośnie m.in. liczba zabiegów na zaćmę. Na Mazowszu na operację jej usunięcia oczekuje ponad 50 tys. osób. Rosnące kolejki to wynik niewystarczającej ilości środków na leczenie zaćmy. Specjaliści w dziedzinie okulistyki, pacjenci i urzędnicy rozmawiali o tym problemie w urzędzie marszałkowskim w Warszawie.\nZaćma to choroba prowadząca do zmętnienia soczewki - nieleczona może prowadzić do ślepoty. Po standardowym zabiegu wszczepienia soczewki wewnątrzgałkowej około 95 proc. pacjentów odzyskuje wzrok. Problem leży jednak po innej stronie. Część szpitali próbuje zwiększyć opłacalność wykonywania zabiegów, niestety w ten sposób obniżając ich jakość. To z kolei przekłada się na zdrowie pacjentów.\nDlatego pacjenci powinni być zainteresowani standardem leczenia i - jak mówili zaproszeni na spotkanie lekarze - pytać, np. o to, jaka soczewka zostanie im wszczepiona. Wiedza pacjentów na temat czynników wpływających na jakość zabiegu może mieć wpływ na poprawę standardów leczenia.\n- Nasze spotkanie było jednym z serii spotkań organizowanych dla seniorów - tym razem w obszarze zdrowia związanym z okulistyką. Frekwencja i liczba pytań pokazują, że temat jest ważny. Edukacja zdrowotna powinna docierać do emerytów i rencistów w taki sposób, aby mogli oni z niej skorzystać. Dlatego tak istotne są tego typu spotkania. Mam nadzieję, że ta funkcja informacyjna samorządu województwa będzie wzmacniana - powiedziała pełnomocnik zarządu ds. polityki senioralnej Barbara Kucharska.\n- Czas oczekiwania na operację na Mazowszu jest najkrótszy w Polsce. Sama liczba ośrodków, które przeprowadzają zabieg jest wystarczająca, natomiast kontrakt na operację zaćmy jest za mały - pacjenci na Mazowszu w przeciwieństwie do pacjentów z innych regionów dostali na ten cel dużo mniej środków - podsumowała prof. Iwona Grabska-Liberek, ordynator Oddziału Klinicznego Okulistyki Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego im. prof. W. Orłowskiego CMKP, mazowiecki konsultant w dziedzinie okulistyki.


Od sierpnia ruszył program PIT dla Młodych. Złożenie specjalnego oświadczenia przyspieszy skorzystanie z programu - PiS Warmia, Mazury i Powiśle\nOd sierpnia ruszył program PIT dla Młodych. Złożenie specjalnego oświadczenia przyspieszy skorzystanie z programu\nTagi dla artykułu: gospodarkaPITpodatkiRadio Olsztyn\nJak skorzystać z zerowego podatku PIT dla młodych? Są dwa sposoby – podpowiadają służby skarbowe. Program obowiązuje od początku tego miesiąca.\nProgram PIT dla Młodych to obniżenie do zera stawki podatku dochodowego dla osób, które nie ukończyły 26. roku życia i pracują na etacie lub na umowie-zlecenie. Przepisy weszły w życie w tym miesiącu. Młodzi pracownicy mają teraz dwie możliwości: mogą teraz złożyć u swoich pracodawców specjalne oświadczenie – wtedy pracodawca przestanie pobierać od nich zaliczkę na podatek PIT i automatycznie wzrośnie pensja wypłacana na rękę, ale mogą też… nie robić nic.\nJeżeli młody pracownik takiego oświadczenia nie złoży, to pieniądze na pewno nie przepadną. Będzie mógł je odzyskać w formie zwrotu podatku w momencie, gdy rozliczy PIT za cały rok 2019\n– informuje Mirosława Torenc z Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie.\nDla tych, którzy chcieliby szybciej skorzystać z ulgi, służby skarbowe przygotowały wzory oświadczeń, jakie należy złożyć u pracodawcy. Te wzory są dostępne w urzędach skarbowych oraz na stronach internetowych administracji skarbowej.\nTrzeba przy tym pamiętać o limicie zarobków, do którego obowiązuje zerowy PIT. W tym roku limit ten wynosi 35,6 tysiąca złotych, gdyż program obowiązywać będzie przez 5 miesięcy. Od przyszłego roku limit będzie wynosił ponad 85,5 tysiąca złotych, opodatkowane będą dopiero dochody powyżej tego limitu.\nKomentuj "Od sierpnia ruszył program PIT dla Młodych. Złożenie specjalnego oświadczenia przyspieszy skorzystanie z programu"


"Kropla", nr 2/2004: Grupą, mości Panowie\nWłaściciele dużych gospodarstw rozwijają się w naszym kraju nienajgorzej. Mają potężne rynki zbytu w postaci wielkich koncernów spożywczych, zainteresowanych dużymi partiami surowca o wyrównanej, zestandaryzowanej jakości. Czy dla wszystkich zainteresowanych wysokimi dochodami oznacza to konieczność przejścia na produkcję wielkotowarową? Czy dla gospodarza marzącego o przyzwoitym standardzie życia i zapewnieniu rodzinie przyszłości niezbędnym minimum jest sto hektarów? Jeśli odpowiedzi na dwa powyższe pytania byłyby twierdzące - rolnicy ze średnich i małych gospodarstw musieliby szukać innych źródeł utrzymania lub przerzucić sznur przez belkę w oborze i opuścić ten padół łez i rozpaczy.\nRolnicy, tak jak wszyscy inni producenci, podejmując decyzje gospodarcze powinni, uwzględnić sytuację na rynku. W minionej epoce wiele spraw załatwiało państwo, natomiast w gospodarce rynkowej, w której funkcjonuje obecnie polskie rolnictwo, interwencja organów rządu jest znacznie ograniczona. Sprowadza się to do regulacji handlu zagranicznego, kontroli jakości i, ewentualnie, organizacji skupu interwencyjnego. Pojedynczy rolnik nie ma w tej chwili dużego wpływu na sytuację na rynku, co zatem powinien zrobić, aby uzyskać jak najwyższy dochód w danych warunkach? W jaki sposób może maksymalizować wpływy ze sprzedaży towarów i minimalizować koszty produkcji?\nNa te pytania jest kilka odpowiedzi. Jedną z nich jest organizacja produkcji, sprzedaż i promocja towarów oraz przechowywanie płodów rolnych wspólnie z sąsiadami, czyli stworzenie grupy producenckiej. Może się ona opierać na jedna produkcie (np. jabłka) lub na grupie produktów (np. owoce i warzywa). Jaki jest główny cel utworzenia takiej grupy? Przede wszystkim dbałość o interesy jej członków. Poprzez planowanie produkcji i dostosowywanie jej do popytu (czyli dopasowanie produkcji udziałowców pod względem asortymentu i ilości), producenci zwiększają szansę sprzedaży. Koncentrując podaż i promując sprzedaż produktów swoich członków, grupa gromadzi duże ilości produktów, co w połączeniu z przemyślanymi działaniami marketingowymi wzmacnia jej pozycję na rynku. Znaczący udział w rynku umożliwia sprzedaż produktów po cenach zadowalających producentów.\nCo ważne, dzięki koncentracji podaży i planowaniu produkcji następuje stabilizacja cen. Grupa taka ma także możliwość współpracy z sieciami handlowymi i supermarketami, co pociąga za sobą możliwość zawierania kontraktów długoterminowych oraz zapewnienie ciągłości i stabilności dostaw, sprzyja więc budowaniu stałej sieci odbiorców. Inne plusy to możliwość zatrudnienia fachowców do wykonywania wyspecjalizowanych czynności, np. księgowości, marketingu. Łatwiejszy także jest dostęp do kapitału czy wreszcie - rozłożenie ryzyka inwestycyjnego na wszystkich członków grupy. Produkcja w grupie skutecznie obniża również koszty jednostkowe poszczególnych gospodarstw, np. przez wspólne użytkowanie maszyn czy wynegocjowanie upustów przy zakupie środków produkcji dla całej organizacji.\nRozporządzenie Rady Unii Europejskiej Nr 2200 dodaje do zasadniczego celu, jakim jest sprzedaż towarów produkowanych przez członków grupy, promowanie korzystnych dla środowiska zasad uprawy, technologii produkcji i zasad gospodarki ściekami. Wiele spośród grup producenckich w krajów europejskich działa w ramach lokalnych czy regionalnych programów zrównoważonego rozwoju. Powstają dzięki temu tzw. "zielone miejsca pracy", których efektem jest zmniejszenie presji na środowisko naturalne ze strony gospodarki i konsumpcji. UE traktuje grupy producentów jako podstawowy składnik wspólnej organizacji rynku. Subwencje produkcyjne i eksportowe dostępne są tylko dla zgrupowanych producentów. Organizacje producenckie mogą także skorzystać z pomocy pośredniej, w ramach programów rolno-środowiskowych, przeznaczonej głównie na rozwój aktywności marketingowej prowadzonej w grupach. Dla przykładu udział zorganizowanych producentów w rynku sprzedaży owoców i warzyw wynosi w UE średnio 40%, a w niektórych krajach, np. we Francji - nawet 55%.\nZasady organizowania się producentów w grupy produkcyjne określa Ustawa o grupach producentów rolnych i ich związkach z 2000 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 88, poz. 983). Grupy otrzymują pomoc finansową ze środków publicznych przeznaczoną na założenie i wsparcie ich działalności administracyjnej w okresie pierwszych pięciu lat od dnia wydania decyzji administracyjnej stwierdzającej spełnienie przez grupę warunków określonych w ustawie. Wysokość środków na ten cel określa ustawa budżetowa. Pomoc finansowa jest przyznawana na wniosek grupy. Wniosek o pomoc finansową grupa składa do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Określenie "grupa producencka" nie jest związane z konkretną formą prawną. Może to być spółdzielnia, spółka z o.o., stowarzyszenie lub zrzeszenie. Każda z wymienionych form prawnych ma swoje wady i zalety. Która jest najlepsza? To zależy od celów, jakie chce osiągnąć dana grupa, a także od "stadium rozwoju", w którym się obecnie znajduje. Dla grup rozpoczynających działalność dobrą formą jest stowarzyszenie, gdyż do jego założenia nie potrzeba kapitału założycielskiego i forma rejestracji jest prosta. Ale stowarzyszenie nie ma własnego kapitału, dlatego też dla grupy zamierzającej zainwestować we wspólne przedsięwzięcie, np. budowę sortowni, konieczna jest inna forma. Odpowiednia byłaby tutaj spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.\nW innych państwach UE dominującą formą prawną są spółdzielnie. Forma ta ma sporo zalet, m.in. prostą strukturę organizacyjną, a jednocześnie dobrze sprawdza się w warunkach ostrej konkurencji rynkowej. Warto zaznaczyć, iż unijne spółdzielnie rolników obsługują ok. 60% zaopatrzenia w środki produkcji i zbytu produktów rolnych.\nU nas spółdzielnie kojarzą się rolnikom nienajlepiej, jako że była to forma obowiązująca dla wszystkich w czasach PRL. Z uwagi na dotychczasowe, często nienajlepsze doświadczenia związane z działalnością grupową, tworzeniu grup rolniczych towarzyszy nieufność.\nobniżanie kosztów poszczególnych gospodarstw\nZrozumiałe wydają się także obawy producentów rolnych przed utratą suwerenności ich gospodarstw. Pocieszający może być fakt, że z podobnymi problemami borykali się na początku nasi europejscy sąsiedzi, a dzisiaj organizacje producentów odnoszą tam spore sukcesy.\nJak twierdzą członkowie działających już na polskim rynku grup producentów, warunkiem powodzenia wspólnego przedsięwzięcia jest wybór lidera i akceptacja jego osoby przez członków, jak i jasne określenie celu i działania. Niezwykle istotna jest także świadomość, że grupa jest firmą - jak każda inna.\nDobrym przykładem może być działające od 4 lat Stowarzyszenie Ogrodników i Producentów Rolnych "Smak" z Daszyna. Średnia wielkość gospodarstwa wynosi około 25 hektarów. Początkowo stowarzyszenie zajmowało się produkcją warzyw, lecz w 2001 r., wychodząc naprzeciw życzeniom kontrahentów, rozszerzyło ofertę o jabłka. Produkcja członków stowarzyszenia jest zewidencjonowana w banku danych: każdy podaje, ile wyprodukował i ile sprzedał poza grupą. Aby ujednolicić produkcję wprowadzono reżim wysiewu oryginalnych nasion. Wszyscy, którzy liczyli na sprzedaż produktów gorszej jakości - zrezygnowali. Stowarzyszenie uzyskuje duże upusty przy zakupie środków produkcji (np. do 30% na nasiona), co więcej, firmy sprzedające nawozy czy nasiona same próbują do niego dotrzeć, gdyż organizacja postrzegana jest jako duży i dobry odbiorca. Dzisiaj "Smak" sprzedaje swoje produkty również za granicą, głównie do naszych wschodnich i południowych sąsiadów.\nInnym budującym przykładem może być działalność stowarzyszeń regionalnych: Towarzystwa Rolno-Przemysłowego "Doliny Strugu" oraz Towarzystwa Zapobiegania Uzależnieniom "Trzeźwa Gmina". Ich lokalni liderzy opracowali i, z dobrymi rezultatami, wdrażają już od kilku lat na terenie gmin Doliny Strugu, koncepcję programu "Sami sobie". W ramach tego programu powstała grupa producentów produktów lokalnych, wytwarzanych tradycyjnymi metodami. Dziś regularnie dostarczają oni do mieszkań tysięcy klientów warzywa, mąkę, miód, jaja czy tradycyjnie wypiekane chleby. Wszystko to opatrzone jest godłem produktu z Doliny Strugu. Od kilku lat małe i średnie gospodarstwa uzyskują konkretne dochody, a dodatkowo markowe produkty regionalne skutecznie promują region i działające w nim gospodarstwa agroturystyczne. Ponadto program przyczynił się do powstania wielu "zielonych miejsc pracy" w rejonie zagrożonym dużym bezrobociem.\nPrzykłady podobnych grup działających w naszym kraju można by mnożyć. Mimo trudności, na jakie napotykają, działają i rozwijają się. Z nadzieją patrzą one w przyszłość, bo przecież... "w grupie raźniej."\nZdjęcia do artykułu pochodzą z Ekojarmarku organizowanego w czerwcu przez Dolnośląską Ekofundację Ekorozwoju na wrocławskim placu Solnym, dzięki wsparciu Piekarni Familijnej z doliny Baryczy i Gazety Wyborczej


Ponad 1,1 mld zł wsparcia dla firm na Śląsku – Radio Vanessa FM\nStart / Wiadomości / Praca i biznes / Ponad 1,1 mld zł wsparcia dla firm na Śląsku\nPonad 1,1 mld zł wsparcia w ramach Tarczy Antykryzysowej otrzymali przedsiębiorcy z województwa śląskiego. To łączna kwota zwolnień ze składek, jak i wypłaconych świadczeń postojowych. Na Platformie Usług Elektronicznych ZUS można sprawdzić status swojego wniosku złożonego do ZUS, zarówno tego dotyczącego zwolnienia ze składek, jak i świadczenia postojowego. Mówi Beata Kopczyńska z ZUS w Rybniku.\nŚląskie oddziały ZUS cały czas realizują wypłatę świadczenia postojowego. Do 3 czerwca zrealizowano 145 tysięcy wypłat na kwotę przekraczającą 284 mln zł. O takie wsparcie mogą ubiegać się osoby prowadzące działalność gospodarczą i osoby wykonujące umowy cywilnoprawne. W województwie śląskim o postojowe stara się ponad 172 tys. osób, z czego zdecydowana większość to osoby prowadzące działalność gospodarczą.\n← Poprzedni Starosta chce zwiększyć ofertę szkół zawodowych\nNastępny → Ukradł sto puszek piwa. Zanim go zatrzymano, większość zdążył wypić


Wycena transportu - usługi transportowe Warszawa\nMając na uwadze nasze wartości, którymi jest jak największe zadowolenia klienta i osiągniecie obustronnych korzyści, skupiamy się na stałym podnoszeniu jakości naszych usług poprzez etyczne postępowanie oraz osobiste zaangażowanie pracowników w wykonywaną pracę.\nNasze usługi świadczymy w oparciu o najwyższe standardy pracy. Zawsze pamiętamy, że najcenniejszym zasobem firmy są ludzie. Dlatego dbamy aby nasi pracownicy stale podnosili swoje kwalifikacje oraz mieli jak najlepsze warunki pracy co skutkuje ich pełnym zaangażowaniem w opiece nad klientem.\nRównie solidnie dbamy o materialne zasoby firmy. W miarę potrzeb rozwijamy nasz tabor dokupując samochody takich marek jak DAF, MERCEDES, SCANIA, REANULT, SCHMITZ. Serwisujemy je w autoryzowanych punktach serwisowych oraz we własnych dwóch serwisach naprawczych. Dbamy również o rozbudowę informatycznych systemów zarządzania flotą. Dzięki temu zawsze wiemy gdzie jest ładunek klienta, w jakim stanie i kiedy dotrze do odbiorcy oraz cały czas jesteśmy w stałym kontakcie z naszymi kierowcami.\nDysponując taką bazą zasobów zarówno ludzkich jak i materialnych jesteśmy w stanie sposób ciągły podnosić jakość naszych usług mając na uwadze obustronne korzyści. Wierzymy, że właśnie takie podejście jest fundamentem długiej i satysfakcjonującej obie strony współpracy z klientami, partnerami oraz współpracownikami.\nZdając sobie sprawę, że najważniejszym elementem owocnej współpracy jest zaufanie obu stron nakładamy na siebie wysokie wymagania dotyczące standardów etycznych. Podobnych wartości oczekujemy zarówno od naszych partnerów, klientów jak i pracowników.\nPracujemy z pełnym zaangażowaniem i oddaniem. Inaczej nie potrafimy, bo wszystko co robimy – robimy na 100%. Według nas tylko wtedy praca jest dobrze wykonana.\nW Extruckt każdego klienta traktujemy indywidualnie, a każde zlecenie wyceniamy wg. atrakcyjnych stawek oferując konkurencyjną cenę.\nDzięki rozbudowanej i różnorodnej flocie jesteśmy w stanie optymalnie dostosować się do potrzeb klienta. Nie mamy ograniczeń w uwzględnianiu wszelkich indywidualnych potrzeb klienta i elastycznie reagujemy na pojawiające się wyzwania logistyczne.


Sejm znowelizował tegoroczny budżet - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 9 listopada 2017, 18:09\nSejm znowelizował tegoroczny budżet i ustawę okołobudżetową, co umożliwi m.in. wypłatę 2,3 mld zł rekompensat dla górników oraz 980 mln zł dla publicznych telewizji i radia. Przepadły wnioski PO i N o odrzucenie noweli oraz poprawki dot. m.in. wstrzymania przekazania pieniędzy dla mediów\nNa ten ostatni cel ma trafić kwota 980 mln zł. Kwota taka ma być przekazana, mówiła Czerwińska, do „publicznej radiofonii i telewizji na realizację zadań misji publicznej”. W sumie dla resortu kultury ma trafić 1,2 mld zł.\nNie zyskał uznania także tzw. wniosek mniejszości złożony przez Kukiz‘15, który także zmierzał do zmniejszenia wydatków budżetu o kwotę 980 mln zł na działalność radiową i telewizyjną oraz przeznaczenia tej kwoty na zwiększenie wydatków na świadczenia wysokospecjalistyczne oraz podwyżki dla pracowników służby zdrowia.\nPrzesunięto też 723 tys. zł z części budżetu poświęconej gospodarce morskiej na ”żeglugę śródlądową”. Większość tej kwoty ma zostać przeznaczona na wyposażenie nowo utworzonego Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu w zestaw pływający „Westerplatte II”.


Tadeusz Isakowicz-Zaleski – Strona 494 – Ks.Tadeusz Isakowicz-Zaleski\nKwesta i Kiermasze Wielkanocne placówek Fundacji im. Brata Alberta, 9 – 24 marca\nAktualności Fundacji im. Brata Alberta, Co nowego?, ZapraszamBy Tadeusz Isakowicz-Zaleski 9 marca 2016\nNa kiermaszach piękne stroiki, wielkanocne palmy i świąteczne ozdoby wykonane przez naszych niepełnosprawnych podopiecznych. Dochód z ich sprzedaży przekazany będzie na bieżące potrzeby, w tym na rehabilitację społeczną i zawodową. Podczas kiermaszów także kwesta na ten sam cel. Będą też rozdawane ulotki z informacją o możliwości odpisu 1% ze wskazaniem Fundacji im. Brata Alberta. Przyjdź…\nJuszczyn k. Makowa Podhalańskiego, 19 marca\nZapraszamBy Tadeusz Isakowicz-Zaleski 9 marca 2016\nSobota, 19 marca – Pielgrzymka Duszpasterstwa Ludzi Pracy 8.00 – Wyjazd z Mistrzejowic 9.30 – modlitwa i złożenie wiązanek i zniczy na grobie śp.. Ks. Stanisława Koniecznego 11.00 – modlitwa i złożenie wiązanek i zniczy na grobie śp.. Ks. Kazimierza Jancarza oraz droga krzyżowa w Sanktuarium Matki Bożej Królowej rodzin w Makowie Podhalańskim 12.15 –…\nRozmyślania w bloguBy Tadeusz Isakowicz-Zaleski 8 marca 2016\nKieruje je do wszystkich Czytelniczek i Internautek\nKobiety jak kwiaty w tropikalnym ogrodzie – Paragwaj, 2010\nPodpisujmy petycję przeciwko dyskryminacji dzieci z zespołem Downa!\nSzanowni Państwo, Drodzy Przyjaciele, Obrońcy Życia! Podpisujmy petycję przeciwko dyskryminacji dzieci z zespołem Downa! Fundacja im. Jérômea Lejeunea (Francja) oraz grupa Downpride (Holandia i Kanada), zaangażowane w walkę o równe prawa dla osób z zespołem Downa, wystąpiły z międzynarodową petycją przestrzegającą przed nowymi technikami badań prenatalnych, które po cichu łamią prawa człowieka. Wiele krajów zamierza…


Pocisk artyleryjski zamiast grzybów - Tygodnik Szczytno - to się czyta\nPomimo upływu wielu lat, na naszych terenach, nadal odnajdywane są niebezpieczne „pamiątki” z okresu II wojny światowej. Miny, granaty, pociski, amunicja to wybuchowe „niespodzianki”, na które mieszkańcy natrafiają podczas prac budowlanych, polowych czy też podczas spaceru po lesie. Tak też było w miniony weekend. Właścicielka jednej z działek położonej w Pasymiu poinformowała o wykopaniu przedmiotu przypominającego niewybuch, a w Wielbarku grzybiarz przy DK-57 znalazł pocisk artyleryjski.\nData: Poniedziałek, 2021-07-12 09:58:11\nW minioną sobotę (10.07.21r.) tuż przed godziną 12:00 z oficerem dyżurnym szczycieńskiej komendy skontaktowała się właścicielka jednej z działek położonej w Pasymiu. Kobieta oświadczyła, że podczas prac na jej posesji wykopany został niewybuch. Na miejsce zgłoszonej interwencji zostali skierowani funkcjonariusze z grupy minersko – pirotechnicznej Komendy Powiatowej Policji w Szczytnie. Policjanci ustalili, że jest to pocisk artyleryjski z okresu II wojny światowej.\nTego samego dnia (10.07.21r.) około godz. 19:00 ze szczycieńską jednostka policji skontaktował się mieszkaniec Chorzel. Mężczyzna oświadczył, że podczas grzybobrania, w lesie przy drodze krajowe 57 natknął się na pocisk artyleryjski. Również i w tym przypadku Mundurowi zabezpieczyli miejsce znaleziska do czasu przyjazdu saperów, którzy wywieźli niewybuch.\nPo raz kolejny przypominamy, że wojskowy materiał wybuchowy niezależnie od daty jego produkcji zachowuje swoje właściwości i jest praktycznie całkowicie odporny na działanie wszelkiego rodzaju warunków atmosferycznych.\nW przypadku znalezienia przedmiotów przypominających pozostałości wojenne należy natychmiast powiadomić o tym fakcie miejscową jednostkę policji. Funkcjonariusze potwierdzą, czy mamy do czynienia rzeczywiście z niewybuchem, a następnie zawiadomią o tym fakcie patrol saperski i zabezpieczą miejsce do czasu ich przybycia.


Smart Roadster 1 generacji Targa 0.7 MT (82 KM) - inne modele | Autokult.pl\nSmart Roadster 1 generacji Targa 0.7 MT (82 KM) - Inne modele\nWszystkie modele Smart\nSmart Roadster 1 generacji Targa 0.7 MT (82 KM): newsy, testy i recenzje\n... Wiele osób uważa Smarta przez jego wymiary za jeden z najniebezpieczniejszych samochodów, podczas gdy rzeczywistość jest dokładnie odwrotna, a Smart zdobywa doskonałe wyniki w testach zderzeniowych. A co byście powiedzieli na Smarta, który ...\nFrankfurt 2019: Nowe smarty wcale nie takie nowe\n... "To początek nowego rozdziału w historii marki Smart" — zapowiedzieli przedstawiciele koncernu Daimlera podczas prezentacji kolejnej generacji smartów z napędem elektrycznym. Premiera modeli fortwo i forfour dla szerszej publiczności już ...\nOdświeżony Smart EQ wjeżdża do polskich salonów. Niestety zasięg nadal nie imponuje\n... Chętni mogą już składać zamówienia na Smarta EQ po faceliftingu. Pod względem wizualnym auto zmieniło się dość znacząco. Szkoda tylko, że przy okazji modernizacji nie zdecydowano się na zamontowanie wydajniejszej baterii, która pozwoliłaby ...\nNowy Smart EQ fortwo i forfour - po rządowych dopłatach cena jest całkiem znośna\n... Do napędu służy 82-konny silnik elektryczny o maksymalnym momencie obrotowym równym 160 Nm. Pozwala to rozpędzić niemieckiego malucha do 60 km/h w 4,8 s (4,9 s dla fortwo cabrio i 5,2 s dla forfour ... ), do 100 km/h w 11,6 s (11,9 dla fortwo ...\n... Polski oddział Škody nareszcie pochwalił się cenami nowej, czwartej już generacji modelu Octavia. Tak jak przewidywaliśmy - tanio nie jest. Za podstawową odmianę trzeba będzie wyłożyć ponad 82 ... więcej. Dokładnie 94 750 zł. Właśnie na tyle ...\nSmart Cities – pojęcie, które zmienia wszystko!\n... Polacy coraz bardziej chcą być smart. Dlatego jesteśmy jednym z liderów, jeżeli chodzi o wykorzystanie nowych technologii w Europie. Nie boimy się mobilnych rozwiązań bankowych czy szeroko pojętego ... sharingu. Czy w takim razie oznacza, że ...\nAston Martin Vantage Roadster debiutuje z najszybciej składającym się dachem w historii\n... Wiosna, a co za tym idzie sezon na kabriolety, zbliża się wielkimi krokami. Jedną z ciekawszych, tegorocznych premier w tym segmencie bez wątpienia jest Aston Martin Vantage Roadster. Brytyjczycy właśnie pochwalili się pierwszymi fotografiami i ...\nSmart ma albo zniknąć, albo być uratowanym przez Geely\n... Przyszłość Smarta stanęła pod znakiem zapytania. Nadchodząca zmiana na stanowisku szefa Daimlera może oznaczać, że małe samochodziki znikną z rynku. Jednocześnie chińskie Geely rzekomo jest zainteresowane uratowanie marki. ... W maju 2019 roku ...\n... Na kilkanaście dni przed oficjalnym debiutem w Genewie Renault pochwaliło się elektryczną wersją swojego najmniejszego modelu Twingo. Choć auto ma wiele wspólnego ze Smartem EV, różni się od niego w kluczowej kwestii, jaką jest maksymalny ...\nPorozumienie Daimlera i Geely: Smarty z Chin będą tylko elektryczne\n... W tym tygodniu dwa wielkie koncerny – niemiecki Daimler i chiński Geely – ogłosiły, że pod marką Smart będą wytwarzane chińskie samochody elektryczne. ... Potwierdziły się doniesienia sprzed dwóch dni. Marka Smart do tej pory należąca do ...\nElektryczne Renault Twingo jeszcze w tym roku. Oby było lepsze od Smarta\n... nie jest najlepszym reprezentantem swojego segmentu. Bateria o pojemności niecałych 17 kWh w realnym użytkowaniu pozwala na pokonanie nie więcej niż 100 km, a gdy robi się zimniej, zasięg spada ... , ma szanse na sukces. Pod warunkiem, że ...\nWzrosła średnia cena sprzedaży nowych samochodów. To wina norm emisji spalin\n... Zgodnie z przewidywaniami, obniżenie normy emisji CO2 do 95 g/km znacznie odbiło się na rynku nowych samochodów. Nie jest to jednak jedyny powód zmian. Podczas gdy wzrosty średnich cen sprzedaży notowali głównie "zwykli" producenci, spadki można ...\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 Xdi AT AWD (149 KM)\nSsangYong Actyon 1 generacji Crossover 2.3 AT (150 KM)\nSubaru Forester 4 generacji Crossover 2.0 XT Lineartronic (253 KM)\nSsangYong Actyon 1 generacji Crossover 2.3 MT (150 KM)\nSmart Roadster 1 generacji Targa 1.4 MT (170 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 Xdi MT (175 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 Xdi AT AWD (175 KM)\nSubaru Forester 4 generacji Crossover 2.0 XT Lineartronic (280 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 MT (149 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 Xdi AT (149 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 Xdi MT AWD (149 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 AT (149 KM)\nSubaru Forester 4 generacji Crossover 2.0XT Lineartronic (276 KM)\nSmart Roadster 1 generacji Brabus targa 2-dw. 0.7 MT (101 KM)\nSubaru Forester 4 generacji Crossover 2.0D MT (147 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 Xdi MT AWD (175 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 Xdi MT (149 KM)\nSsangYong Actyon 1 generacji Crossover 2.0 AT (141 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 AT AWD (149 KM)\nSubaru Forester 4 generacji Crossover 2.0i MT (148 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 Xdi AT (175 KM)\nSubaru Forester 4 generacji Crossover 2.0i MT AWD (150 KM)\nSsangYong Actyon 1 generacji Crossover 2.0 MT (141 KM)\nSubaru Forester 4 generacji Crossover 2.0XT Lineartronic AWD (241 KM)\nSsangYong Actyon 2 generacji Crossover 2.0 MT AWD (149 KM)


Ruch Chorzów często gości na szklanym ekranie - Media i internet - rp.pl\nAktualizacja: 13.12.2009, 12:30\nRuch Chorzów często gości na szklanym ekranie\nRuch Chorzów liczy, że przyszły rok będzie dla piłkarskiego klubuprzełomowy, jeśli chodzi o poprawę wyników finansowych\n- Świetna postawa zespołu (po 16 kolejkach "Niebiescy zajmują 4 miejsce w ekstraklasie - red.) przekłada się na wzrost zainteresowania klubem. W stosunku do ubiegłego sezonu wzrosła m.in. liczba transmisji telewizyjnych meczów naszej drużyny. Przychody z tego tytułu pojawią się w wynikach spółki w 2010 roku - mówi Katarzyna Sobstyl, prezes Ruchu Chorzów. W ubiegłym roku wpływy z transmisji wyniosły 5,5 mln zł. Poniżej dalsza część artykułu\nPrezes klubu przyznaje, że zarówno w tym jak i przyszłym roku powinny wzrosnąć. Nie podaje jednak konkretnych wartości. Jej zdaniem, moda na "Niebieskich" wśród kibiców przekłada się też na większe wpływy z handlu gadżetami oraz sprzedaży biletów i karnetów. Po dziewięciu miesiącach notowany na NewConnect Ruch ma 63 tys. zł straty netto (2,2 mln zł straty przed rokiem) przy 9,6 mln zł sprzedaży (7,8 mln zł). W samym trzecim kwartale "Niebiescy" wypracowali 1 mln zł zarobku przy ponad 4,7 mln zł obrotów. Czy firma zrealizuje tegoroczną prognozę, która zakłada wypracowanie zysku netto w wysokości 0,66 mln zł? - Nie odpowiem dziś na to pytanie. Kilka dni temu otrzymaliśmy decyzję ZUS-u ustalającą zobowiązanie względem Stowarzyszenia KS Ruch Chorzów w wysokości 3,1 mln zł (poprzednia forma prawna klubu - red.).\nTo dla nas duże zaskoczenie. Oczywiście złożymy od tej decyzji odwołanie - odpowiada Sobstyl. Zarząd twierdzi, że w 2008 roku spółka w pełni uregulowała zobowiązania w wysokości ponad 5 mln zł w wyniku przejęcia części długów od nadal istniejącego Stowarzyszenia KS Ruch Chorzów. Przed sezonem prezes "Niebieskich" przyznała, że będzie szczęśliwa jeśli drużyna zakończy sezon w pierwszej szóstce. Plan ten na razie pozostaje aktualny. W lipcu chorzowską drużynę wzmocnił wielokrotny reprezentant kraju Andrzej Niedzielan (strzelił 7 goli w tym sezonie). - Realia na dzień dzisiejszy są takie, że zimą prawdopodobnie nie wzmocnimy się żadnym klasowym piłkarzem - zapowiada Sobstyl. W najbliższych dniach Ruch rozpocznie negocjacje z Tauronem w sprawie przedłużenia umowy sponsorskiej, która obowiązuje do końca grudnia. - Jestem dobrej myśli, jeśli chodzi o te rozmowy. O Ruchu mówi się dziś dużo i ciepło, a to jest ważne dla sponsorów - podkreśla prezes. Jej zdaniem w rozmowach z Tauronem pomaga fakt, że klub jest spółką publiczną oraz blisko współpracuje z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy. Do kwietnia Ruch ma czas na sprzedaż 10 mln nowych akcji (prawie 50 proc. w podwyższonym kapitale) z wyłączeniem prawa poboru. - Prowadzimy wstępne rozmowy. Na dziś wiadomo, że będzie to emisja zamknięta - mówi prezes "Niebieskich". W piątek walory spółki kosztowały 1,71 zł (kurs spadł o 1,7 proc.).


Pod dachami Paryża - sesja narzeczeńska - Alternatywny blog ślubny – Zespół Napięcia Przedweselnego\nTej sesji trudno się oprzeć. Jest jak bombonierka z wyrafinowanymi czekoladkami: smakujemy jedną po drugiej, a każda tak samo pyszna. Sesja pod dachami Paryża już z racji tematu zachęca do obejrzenia. Kto nie lubi tego miasta?\nMiło jest wyskoczyć wraz z zakochanymi na spacer i plądrować zakamarki tego miejsca. W końcu to stolica miłości! Usiąść w przytulnej café i przez szybę podpatrywać miasto. Dać się nakryć fotografowi na pocałunku, tak jak to niegdyś zrobili paryżanie w obiektywie Roberta Doisneau (patrz: Pocałunek pod Ratuszem). Wypić lampkę francuskiego wina na tarasie apartamentu, spojrzeć na wieżę Eiffla, która jest tu tylko jednym z wielu elementów miasta, a nie głównym jego motywem.\nBo prezentowana sesja jest jak wejrzenie w dzień zakochanych, którzy w Paryżu czują się jak u siebie. Nie robią sobie zdjęć z zabytkami, jak to mają w zwyczaju turyści. Można mieć wrażenie, że podglądamy paryżan w ich codzienności. Takie zwykłe sceny i właśnie przez to niezwykłe!\nSesja uwodzicielska, pełna flirtu, młodzieńczości. Idealnie uchwycona paryskość, jej szyk i elegancja. Sesja bez przesady, za to pełna smaczków. Lubimy takie czekoladki:)\nZdjęcia: Dream Eye Studio\nZdjęcie: Dream Eye Studio\nfotofotografia ślubnasesja narzeczeńskasesja w Paryżusesja za granicą\n22 kwietnia 2018 24 kwietnia 2018 by Redakcja\nDreamEye Studio 7 września 2017


M198 Howitzer | Borealis, encyklopedia gier Valve\nTyp Stacjonarne działo artyleryjskie\nM198 Howitzer to stacjonarne działo artyleryjskie używane przez HECU.\nM198 to potężne działo artyleryjskie. Jest ono w stanie zabić każdego wroga jednym strzałem, ale między kolejnymi wystrzałami należy odczekać pewien czas. Nie jest ono nigdy używane przez wrogów, ale może ono zostać użyte przez gracza.\nW Half-Life M198 pojawia się dwa razy w epizodzie Surface Tension. W obu przypadkach Gordon używa go do zniszczenia przeszkód blokujących drogę.\nPomimo tego, że broń ta zadaje gigantyczne obrażenia, posiada ona naprawdę małą szybkostrzelność. Jeśli w czasie ochładzania się działa pojawi się przeciwnik, zalecane jest pozbycie się go za pomocą broni które gracz posiada przy sobie, dopóki nie będzie możliwości użycia M198.\nW modzie Black Mesa działo zostało zastąpione przez wyrzutnię pocisków przeciwpancernych TOW, prawdopodobnie dla zwiększenia realizmu (taką wyrzutnię, ważącą kilkadziesiąt kilogramów, łatwiej byłoby dostarczyć i ustawić żołnierzom, niż wielotonową haubicę).\nChronione workami z piaskiem.\nUmieszczone w tle po lewej.\nCzekające na Freemana.


Fulda EcoControl 185/65 R14 86 T na Fuksik.pl\nOpona letnia Fulda EcoControl 185/65 R14 86 T 185 / R14\nOcena produktu: 4.3 (8 głosów / 8 opinii) 5 0 8\nOpona Fulda ECOCONTROL 185/65R14 86T 2021\nOpona Fulda ECOCONTROL 185/65R14 86T 2020\nDzięki konstrukcji opony i mieszance gumowej na bazie krzemionki zredukowano opory toczenia, co wpływa na obfite zmniejszenie ilości zużywanego paliwa. Dzięki lepszej mieszance gumowej na bazie krzemionki opona charakteryzuje się znacznie krótszą drogą hamowania na mokrych nawierzchniach. Płaski kontur opony zapewnia obszerniejszy obszar kontaktu z nawierzchnią, co zapewnia równomierne rozłożenie ciśnienia i uzyskanie wyższych przebiegów.\nNiezła przyczepność i znacznie bardziej ciche od wysłużonych Continentali EcoContact 3.\nPolecam opony Fulda! To trwałość, bezpieczeństwo i jakość. Sporą zaletą opon prócz bardzo dobrego trzymania w zakrętach jest ich cicha praca. Jeździ się komfortowo i ekonomicznie zważywszy na cenę zakupu kompletu opon z 2013r - 620zł. Nic lepszego w tej cenie nie znalazłem. Polecam produkt!\nMam już takie na tylej osi - bez zastrzeżeń, teraz takie same wybrałem na przód...nic się nie dzieje sprawują się dobrze.Focus 1,6 Sedan\npo regulacji ciśnienia po "fachowcach" i "ułożeniu" się opon jestem zadowolony\nOpony godne uwagi. Za te pieniądze wydaje mi się , że to najlepsze opony w segmencie R14\nopony założone, na razie jeździ się ok, ale firma dobra więc powinny się sprawdzić\nNa razie trudno ocenić opony ledwo co założone (na pewno są cichsze)\nwyśmienite osiągi na suchych nawierzchniach cichy i komfortowy sposób jazdy oszczędność na paliwie. Opona Letnia Fulda EcoControl HP2 195/65R15 91H dedykowana jest do aut miejskich oraz osobowych...\nod 337,21 zł\nSportowa jazda na mokrych i suchych drogach. Do samochodów wyczynowych o istotnie wysokich osiągach. SportControl 2 to udoskonalona opona UHP zaprojektowana do sportowej jazdy. Korzystaj z krótkiej...\nod 332,16 zł\nwłaściwości: Indeks nośności i szybkości: 82T-190KMHRocznik: 2015Opory toczenia: EPrzyczepność na mokrej nawierzchni: CZewnętrzny hałas (dB): 68 DBZewnętrzny hałas (klasa): 2 Asymetryczna opona...\nZaprojektowana z myślą o kierowcach szanujących dynamiczną i bezpieczną jazdę. EcoControl HP gwarantuje pewne prowadzenie auta na mokrej nawierzchni, a także wysokie przebiegi. W dodatku, opona...\nZaprojektowana z myślą o kierowcach ceniących dynamiczną i bezpieczną jazdę. EcoControl HP gwarantuje pewne prowadzenie auta na mokrej nawierzchni oraz wysokie przebiegi. Dodatkowo, opona cechuje...\nFULDA ECOCONTROL Trwaa opona charakteryzujca si oszczdnoci paliwa. Opona EcoControl czy w sobie nad wyraz korzystne osigi z interesując cen. Poza niskim zuyciem paliwa i du trwaoci gwarantuje te...\nnadzwyczajne osiągi na suchych nawierzchniach cichy i komfortowy sposób jazdy oszczędność na paliwie. Opona Letnia Fulda EcoControl HP2 195/65R15 91H przeznaczona jest do aut miejskich i osobowych...\nod 255,48 zł\nwłaściwości: Indeks nośności i szybkości: 79T-190KMHOpory toczenia: EPrzyczepność na mokrej nawierzchni: CZewnętrzny hałas (dB): 67 DBZewnętrzny hałas (klasa): 1 Asymetryczna opona Fulda EcoControl...\nFULDA ECOCONTROL Trwaa opona znamionujca si oszczdnoci paliwa. Opona EcoControl czy w sobie szczególnie prawidłowe osigi z niebanaln cen. Poza niskim zuyciem paliwa i du trwaoci zapewnia te krtk...\nparametry: Indeks nośności i szybkości: 72T-190KMHRocznik: Produkcja z roku: 2012Rocznik (CSV): DOT2012Opory toczenia: EPrzyczepność na mokrej nawierzchni: CZewnętrzny hałas (dB): 67 DBZewnętrzny...


Michał Czw Cze 13, 2019 10:26 am\nA dla mnie BB jest ok. Dobrze mieć w telewizji coś innego, odrywającego od standardów.\nNina Czw Cze 13, 2019 10:27 am\nPowodzenia przy drugiej edycji. TVN 7 bardzo dobrze to przemyślała.\ntaparukuara Czw Cze 13, 2019 10:51 am\nPo jasną........... robione są tak prostackie ,nędzne nić nie wnoszące programy skąd biorą takich ludzi -FUSZERKA\nAndy Czw Cze 13, 2019 11:17 am\nKoniec świata, patostriming w głównym nurcie..\nJanusz Czw Cze 13, 2019 11:38 am\nTe nowe edycje nie zasługują na nazwę Big Brother. Obecnie to nudna i poprawna lewacka propaganda dla głupiej młodzieży. Niech zrobią jakiś dopisek żeby wiadomo było że to nie jest prawdziwy Big Brother. Tak jak chociażby w smartfonach. Np LG G3 i ulomny odpowiednik LG G3s.. To jest taki "Big Brother G3s"\nxyz Czw Cze 13, 2019 12:10 pm\n"iksiński" napisał(a): Szkoda pieniędzy - przy tych nakładach można było wyprodukować pół ramówki - patrz TTV ale zapewne obiekt, scenografia, technologia muszą się zamortyzować.\nprawda, powinni zainwestować w ten kanal, dziadostwo się porobilo, ze hej!\nMariusz Czw Cze 13, 2019 1:07 pm\nTa decyzja to efekt błędnej interpretacji woli właściciela stacji. A ten powiedział wyraźnie: wpuścić ten program w kanał.\nKtoś nie zrozumiał o jaki kanał chodzi...\nKibic Czw Cze 13, 2019 2:10 pm\nA gdzie będzie casting. I jakie warunki trzeba spełnić\nxpapa Czw Cze 13, 2019 2:42 pm\nMoże to nie jest wyrafinowana rozrywka, ale pierwszy BB też nie był dla intelektualistów - wszyscy oglądali a nikt się nie przyznawał\nglupota Czw Cze 13, 2019 3:02 pm\nCzyli ogłupiania ludzi ciąg dalszy. A najlepsze jest to, że ludzie, którzy to oglądają uważają się za wykształconych i inteligentnych xd Taka sprzeczność.\nPoldek Czw Cze 13, 2019 3:28 pm\nNie ogladam, nie obejrze, ale ogladalnoscia na poziomie 10% w grupie komerycjnej w TVN7 jestem zaskoczony. Nie dziwi wiec kolejna edycja.\npoPO Czw Cze 13, 2019 3:41 pm\nWykształceni, młodzi bogacze z wielkich miast też też muszą mieć jakiś program do oglądania.\nJózef Piłsudzki Czw Cze 13, 2019 4:24 pm\nKompromitacja TVN-u. Dalej brnie w tę rozrywkę dla ćwierćinteligentów. To jest tylko trochę lepsze od Warsaw Shore. Z drugiej strony - też kiepsko z tym narodem, że to było oglądane. Ja wolałem udawać że nic mi nie wiadomo o powrocie jakiegoś tam Bik Bradera.\nKlarson Czw Cze 13, 2019 4:27 pm\nEkstra! Jesień i zima nie będą takie straszne z kolejnym sezonem BB\nPdk Czw Cze 13, 2019 4:28 pm\nKompromitacja TVN-u. Dalej brnie w tę rozrywkę dla ćwierćinteligentów. To jest tylko trochę lepsze od Warsaw Shore. Z drugiej strony, kiepsko z tym narodem, jeśli to miało przyzwoitą oglądalność. Ja wolałem udawać, że nic mi nie wiadomo o powrocie jakiegoś tam Bik Bradera.\nUżytkownicy przeglądający to forum: skarlsquinn oraz 49 gości


Zasady udostępniania prac dyplomowych – STRONA GŁÓWNA – Szkoła Główna Służby Pożarniczej\nBiblioteka SGSP gromadzi i opracowuje powstałe w SGSP prace dyplomowe i udostępnia je wyłącznie do celów naukowych.\nPrzed skorzystaniem z prac dyplomowych należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach:\n1) Prace dyplomowe są udostępniane tylko na terenie Czytelni Biblioteki SGSP i nie są wypożyczane na zewnątrz.\n2) Prawo do korzystania z prac dyplomowych mają:\n– studenci i słuchacze SGSP piszący własne prace dyplomowe – po uzyskaniu zgody swojego promotora;\n– pozostali studenci SGSP – po uzyskaniu zgody dziekana;\n– pracownicy SGSP;\n– autorzy prac dyplomowych;\n– osoby spoza SGSP – po uzyskaniu zgody Kierownika Biblioteki.\n3) Udostępnienie prac dyplomowej odbywa się na podstawie poprawnie wypełnionego rewersu oraz pozostawienia u dyżurującego bibliotekarza dokumentu potwierdzającego tożsamość.\n4) Prace dyplomowe podlegają pełnej ochronie praw autorskich, dlatego też nie mogą być kopiowane w jakimkolwiek zakresie. Próba skopiowania pracy dyplomowej może być podstawą do wyproszenia czytelnika z terenu Biblioteki oraz zablokowania możliwości korzystania z prac dyplomowych.\n5) W katalogu internetowym Biblioteki zbiór prac dyplomowych oznaczony jest sygnaturą poprzedzoną symbolem „PD” oraz dopiskiem przy tytule oznaczającym rodzaj pracy. W przypadkach, gdy autorzy nie zgodzili się na wgląd do pracy dyplomowej w katalogu przy opisie bibliograficznym pracy wyświetlana będzie odpowiednia uwaga.\nSzczegółowe informacje nt. udostępniania prac dyplomowych można znaleźć w regulaminie Biblioteki.\nRewers na udostępnienie prac dyplomowych


Książki: Całowałam się na wietrze. - Z kim? - Z powietrzem.: marca 2011\nAutor: Alina N. o 16:05 14 komentarze\nAutor: Alina N. o 19:07 9 komentarze\nGdy usłyszałam, że Pilipiuk - pisarz, którego w swoim czasie uwielbiałam nade wszystkich innych polskich - zamierza napisać polską odpowiedź na "Zmierzch", wiedziałam, że chcę to przeczytać. I w końcu się pojawiła. Znacznie szybciej niż się spodziewałam, inna niż się spodziewałam. Oczywiście, to Pilipiuk, on musi wszystko wywrócić na lewą stronę, jak biednego wilkołaka. Ale do rzeczy.\nJeśli ktoś faktycznie chce się tam doszukiwać wyłącznie odniesień do "Zmierzchu", niech zajrzy od razu na strony 53-54, gdzie znajdzie minimalne ilości tych amerykańskich obezjajców, ale dalej już może o nich zapomnieć. Tutaj mamy innych, polskich, PRLowskich wampirów, wilkołaki, mumie, zombiaki, nadwampiry, MO i ubecję. Ach, tak, i jeszcze Pana Samochodzika Historia Prawdziwa, kolejną ożywioną egipską mumię i mojego ulubionego pilipiukowego bohatera, jego alterego, Tomasza Olszakowskiego. A skoro o tym ostatnim mowa, wreszcie dowiedziałam się, jaki ma tytuł naukowy. Poza tym możemy o nim zapomnieć, bo mamy ważniejszy problem na głowie.\nWampiry... Prawdziwe, martwe, bojące się czosnku, chodzące zabobony, które nie mogą wejść na poświęconą ziemię, nawet gdy są ateistami i nie wierzą w takie brednie, ale cóż, zabobon rzecz silniejsza. W dodatku gdy nastolatka się zabija a partyjnej rodzinie, zostaje pochowana w rodzinnym grobowcu (oczywiście świecki pochówek), a po pół roku nagle się budzi i wraca do domu... rodzina próbuje ją na nowo zabić. Babcia wraz z kumplami z kółka różańcowego i wnukiem zbierają się i idą na cmentarz, by wykończyć upiora. Ale pojawia się nagle rycerski przystojny wilkołak, który ratuje dziewczynę z opresji. I wtedy ona przeprowadza się do innych wampirów, które tłumaczą jej jak (nie)żyć i radzić sobie w komunistycznym kraju.\nJest ciekawie, pilipiukowo, śmiesznie. PRL z zupełnie innej perspektywy, niż jest przedstawiana przez rodziców czy dziadków, nawet doszłam do wniosku (hmmm, w sumie to było jeszcze przed tą książką...), że chciałabym wtedy żyć. Pomijając fakt, że papier toaletowy był towarem deficytowym. Można się zdrowo uśmiać, zastanawiać się, co się w głowie tego Grafomana dzieje, ale to nie zmienia faktu, że książce do ideału daleko.\nPilipiuk zaliczył drastyczny spadek formy już przy "Homo bimbrownikusie", "Wampir z M-3" jest powolnym wygrzebywaniem się z Rowu Mariańskiego pisarstwa, ale jednak wciąż jest źle. Mam wrażenie, jakby bohaterowie z poprzednich książek wracali w trochę innej postaci. Gośka to bardziej wyluzowana Monika z "Kuzynek", mumia to... no mumia, tym razem z "Księżniczki". Inni bohaterowie również mają swoją rolę z innych dzieł, chociaż już nie tak wyraźną. Szczerze mówiąc... im bliżej byłam końca książki, tym było gorzej. Na początku było cudownie, już się cieszyłam, że Pilipiuk radzi sobie na nowo świetnie, ale później, gdzieś po połowie zaczął się wypalać. I chociaż bardzo mi się podobało, nie mogę nie porównać z tym, co już kiedyś było napisane. Pilipiuk, żeby zachwycić mnie swoim pisaniem na nowo, będzie musiał zdrowo się postarać.\nMimo to polecam Wampira. Jest zabawny, lekki i inteligentny. Jeśli ktoś nie zna twórczości Pilipiuka tak dobrze, jak ja mogę uważać, że ją znam, powinien sobie z tymi niedostatkami poradzić. Ja skupiałam się głównie na obrazie PRLu i różnych bytach paranormalnych. Gdybym chciała zainteresować się całokształtem lektury, musiałabym stać się niemiła. Na szczęście mogło być znacznie gorzej, ale niestety o wiele lepiej również.\nAutor: Alina N. o 13:16 5 komentarze\nEtykiety: Fabryka Słów, Książki, Polska\nWydawnictwo Znak postanowiło przeprowadzić pewną akcję, o której dostałam informację i pozwolę sobie przekopiować treść maila. Przeczytajcie, bo naprawdę interesujące i powiem nawet, że ważne :).\nAutor: Alina N. o 20:27 4 komentarze\nEtykiety: Książki, Wydawnictwo Znak\nZawsze marzyło mi się życie w społeczeństwie idealnym. Ludzie przestrzegają zasad, które sprawiają, że żyje im się lepiej, nikt nikogo nie zabije, nie gwałci, nie obraża, nie okrada... Oczywiście to tylko marzenia, bo niestety zdaję sobie sprawę, że nie da się stworzyć takiej utopii. Na szczęście niektórzy walczą ze światem swoją własną wyobraźnią i pozwalają nam chociażby zasmakować Społeczeństwa, które jest idealne.\nJest już w Sieci tyle świetnych recenzji "Dobranych", że nie mogłam się doczekać, gdy sama przeczytam. Leżeli na moim stosiku i czekali na swoją kolej, ale niestety ostatnio mam bardzo mało czasu na czytanie, który wyrywam ze szponów nauki, kosztem swojego zdrowia psychicznego. Mój stres osiąga apogeum, a ja nie potrafię porzucić książek. Jednak wczoraj, z racji, że dzisiaj cały dzień miałam poświęcić na przygotowywanie się na jutro (jak to cudownie brzmi), uznałam, że mogę przeczytać jedną przyjemną książeczkę. I wzięłam "Dobranych", po dwudziestu stronach już wiedziałam, że uwielbiam tę książkę.\nNa moment trafiłam do idealnego świata, który tak bardzo kłócił się z tym, co znam, w czym żyję, że postanowiłam wyzbyć się wszystkich myśli i dać się pochłonąć Społeczeństwu. To było tak niesamowite przeżycie! Ja tam byłam, chodziłam ulicami Miasta, jadłam doskonale zbilansowane potrawy, czytałam Sto Wierszy i zakochiwałam się nie w tym chłopaku, w którym powinnam. Przeżyłam uroczystość Doboru i zachwyciłam się moim Wybrankiem. Może dlatego poszło mi to tak łatwo, ponieważ książka jest napisana w pierwszej osobie, całkiem niezłym stylem, a fabuła naprawdę wciąga. Pewne rzeczy łatwiej przewidzieć, inne trudniej. Na niektóre trzeba czekać, aż przybędzie więcej informacji.\nTak się zastanawiałam nad buntem, podejmowaniem decyzji, miłością... I chociaż nie pochwalam pewnych decyzji bohaterki, z którymi uważam, że sama bym sobie lepiej poradziła, to nie potrafię jej nie lubić za jej determinację i siłę. I podziwiam autorkę za to, jak wiele warstw posiadają "Dobrani". Tę prostą, idealną, którą widzi każdy członek Społeczeństwa, komplikującą się, gdy Cassia zaczyna nie radzić sobie ze swoim (nie)idealnym życiem i tę realną za granicami Prowincji. To wszystko pięknie się splata i jest właśnie idealne.\nPowinnam powiedzieć, że wszystko jest przesłodzone, nienaturalne, ale Ally Condie tak dobrze sobie poradziła z tym, co napisała, że nie potrafię skrytykować. A chciałabym, żeby nie czuć się tak, jak się czuję.\nJestem też zakochana w okładce. Prostej, minimalistycznej i symbolicznej. Tak doskonale oddaje treść książki, że najchętniej uściskałabym grafika.\nNiecierpliwie czekam na kolejne części i ogromnie dziękuję wydawnictwu Prószyński za możliwość jej przeczytania.\nNa stronie wydawnictwa można również posłuchać, jak autorka opowiada o książce, obejrzeć trailer i przeczytać fragment. Chyba właśnie próbuję zachęcić wszystkich, którzy jeszcze nie przeczytali "Dobranych", by to zrobili. Książka posiada świetną stronę internetową, na której można znaleźć ciekawe rzeczy, takie jak Sto Wierszy, Sto Piosenek...\nAutor: Alina N. o 14:53 15 komentarze\nMoja przyjaciółka jest fanką Schmitta, a co za tym idzie - ja również znam zdecydowaną większość jego twórczości. Przez długi czas byłam święcie przekonana, że już się nim przejadłam, gdy w zapowiedziach pojawiła się "Trucicielka" ze swoją cudowną, magnetyzującą okładką, na którą można patrzeć i patrzeć, a ona nie daje o sobie zapomnieć. I właśnie ta wspaniała czerń i biel, tytuł wskazujący na jakiś morderców oraz opis, który mówi o obsesjach - ja muszę, po prostu muszę przeczytać.\nPodobno książek po okładce się nie ocenia. Jednak w tym wypadku to było moje główne kryterium wyboru (bo kto by nie chciał mieć takiego cuda na półce?) i później już doszłam do wniosku, że to dobrze, że oprawa jest tak fascynująca, ponieważ wiele osób sięgnie po tę książkę chociażby dla niej. A okładka - zagłaskana przeze mnie niemal na śmierć - kryje w sobie o wiele więcej niż można by przypuszczać.\nMamy tutaj do czynienia z czterema opowiadaniami - tytułową "Trucicielką", opowiadającą - jakże by inaczej - o wiekowej trucicielce, która zafascynowała się młodym księdzem i chciała go za wszelką cenę zdobyć. Dalej mamy "Powrót" o mężczyźnie, który spędza większość życia na morzu, a w domu czeka na niego żona i cztery córki. W pewnej chwili dostaje wiadomość, że jedna z jego córek nie żyje. W jego głowie szaleje myśl - która córka. Ponosi to za sobą wiele innych konsekwencji. Później mamy do czynienia z "Koncertem Pamięci anioła", które to opowiadanie jest tytułową historią oryginalnego wydania książki. To historia o dwóch chłopakach, później mężczyznach. O wzorach i rolach, jakie przyjmują. Ostatnim opowiadaniem jest "Elizejska miłość". Spotykamy tutaj prezydenta i jego żonę, ich wzajemne relacje i budzącą się nienawiść.\nPokazałam ogólnie, o czym mówią te opowiadania. Ale tak naprawdę można mówić o nich wiele. Każde z nich pokochałam - "Trucicielkę" za główną bohaterkę; "Powrót" za ojcowskie uczucia i moje własne refleksje, które wtedy powstały; "Koncert..." to moje ulubione opowiadanie, które wywołało we mnie wiele emocji, myśli i pozwoliło mi popatrzyć z innej perspektywy na moją własną rzeczywistość. Odnalazłam to, czego ostatnimi czasy szukałam, pewnej luki, którą za wszelką cenę chciałam znaleźć, by ją zalepić. Niestety zdałam sobie sprawę, że nie dam rady tego zrobić. To opowiadanie jest tak piękne... I jedyne, w którym znalazłam fragment, który nie był dopracowany w stu procentach, jednak to nie zaważyło na moich uczuciach. "Elizejską miłość" zakończyłam strumieniem łez. Później czekał mnie jeszcze pamiętnik autora, w którym było tak wiele ciekawych spostrzeżeń, że niemal pokochałam pana Schmitta. Za tę jego niedoskonałość i fakt, że pamiętnik brzmiał inaczej niż opowiadane przez niego historie.\nKsiążka ta nie pozwoliła mi o sobie zapomnieć. Przeczytałam ją bardzo szybko, chociaż chciałabym się nią nieustannie delektować, a później przez kilka godzin myślałam o niej, o jej bohaterach. O całej tej cudowności i smutku. I również groteskowych elementach, które wypaczając rzeczywistość nadawały jej o wiele bardziej prawdziwy wymiar. Bohaterów można było zrozumieć, identyfikować się z nimi, dać szansę na odkupienie. I dać szansę sobie samemu na refleksje. Uwierzyłam w tę książkę. Uwierzyłam w świat.\nJaka miłość jest wolna od nienawiści? (str. 219)\nI właśnie w ten sposób "Trucicielka" stała się jedną z najważniejszych książek mojego życia oraz jedną z ulubionych. A wszystko zaczęło się od przepięknej okładki... Najbanalniejsze początki zwiastują najmniej banalne zakończenia.\nAutor: Alina N. o 14:49 15 komentarze\nEtykiety: Francja, Książki, Wydawnictwo Znak\nMam naprawdę słabą wolę. Powinnam była się uczyć, a tutaj nagle postanowiłam, że przeczytam tę książkę od razu, gdy tylko otworzyłam paczkę. Nie powinnam być taka spontaniczna, naprawdę, powinnam się uczyć, powinnam! Ale książkoholizm zobowiązuje do pewnych - nagannych w określonych sytuacjach - czynności.\n"Księga Sandry" jest pierwszym z czterech tomów nowej serii fantasy wydawnictwa Initium - "Krąg Magii". Każdy z nich nosi w tytule imię jednego z czterech bohaterów, przyjaciół, którzy trafiają do wspólnoty Wietrznego Kręgu pod opiekę magików. Są nastolatkami raczej z dolnej granicy wieku. I każdy z nich jest inny - Briar jest złodziejem, Sandry (tak, to nie pomyłka, tak się pisze to imię) arystokratką, Tris z rodziny handlarzy i Daja - Kupiec. Każde z nich jest inne, każde ma swoje siły i słabości, ale żadne nie daje się wpisać w jakiekolwiek społeczne konwencje.\nTo nie jest typowy, rozbudowany świat fantasy, gdzie toczą się wojny, boje polityczne, dworskie skandale i pojawia się ktoś, kto połączy skłócone rody i kraje. Nie. Tutaj mamy tę czwórkę dzieci. I wcale nie chodzi, jak mi się wydaje, o przedstawienie nietypowego świata, o którym nikt jeszcze nie napisał, ale o pokazanie właśnie tych bohaterów. Pokazanie, że nawet osoby tak skrajnie różniące się zarówno pochodzeniem jak i charakterem mogą się zaprzyjaźnić, zaufać sobie i odkryć własne moce. Muszą poradzić sobie ze stereotypami i uprzedzeniami, by w końcu odkryć, że mają siebie. I to jest jasne dla czytelnika, chociaż nie dla samych zainteresowanych.\nTutaj poznajemy też definicję słów "w kupie siła". Bo czymże byłby świat bez przyjaźni i zaufania? "Księga Sandry" cudownie pokazuje, jak ważne jest to w życiu człowieka, szczególnie młodego. W tym tomie co prawda nie możemy zauważyć misternie skonstruowanego świata fantasy, ale za to otrzymujemy coś innego, pięknego, co wynagradza ten mały niedobór, który może niektórym przeszkadzać. Jestem pewna, że to wszystko się rozwinie w kolejnych częściach, na które nie mogę się doczekać.\nJedna rzecz mnie frustrowała - nieustanne nazywanie bohaterów dziećmi, dziewczynkami. Bo chłopiec był tylko jeden, więc nie powtarzało się to słowo tak często. Mimo to miałam wrażenie, jakby zaniżało wartość książki, kierowało ją bardziej dla starszych dzieci, młodszych nastolatków. A przecież ta książka jest warta znacznie więcej. Z drugiej strony rozumiałam, dlaczego było to w ten sposób użyte. Sądzę, że sama nie znalazłabym żadnego kompromisu.\nPolecam tę niezwykle przyjemną i wartościową lekturę, którą pochłonęłam w tak błyskawicznym czasie, że aż nie wierzyłam zegarowi. A ja, jak już wspomniałam, czekam na "Księgę Tris", "Księgę Daji" i "Księgę Briara".\nAutor: Alina N. o 10:31 10 komentarze\n...bo wiem, że to lubicie najbardziej. Stosik numer 6.\nPodejrzewam, że do końca życia będę narzekała, że nie mam pieniędzy, miejsca i czasu. Oczywiście pieniędzy na nowe książki, miejsca na nowe książki i czasu, by wszystkie te nowe książki przeczytać. I chociaż na zdjęciu tego stosiku może się wydawać, że książki zostały ułożone przypadkowo, to jednak muszę wyprowadzić Was z błędu. Wszystko ma swój cel.\nPierwsze trzy książki od góry to mój wczorajszy zakup w Taniej Książce za łączną kwotę 13,10 złotych. Mamy tu jednego japońskiego Noblistę (bo muszę jakoś ambitniej ruszyć z tym wyzwaniem!) oraz dwie książki z chińskimi opowiadaniami. Ta wyżej to szesnastowieczne historie detektywistyczno-sądownicze, a pod nią znajduje się zbiór nowel - tym razem siedemnastowiecznych - o dziwnych zdarzeniach. Dziwnych, magicznych, wywodzących się z chińskich wierzeń. Jestem pewna, że to będzie cudowna uczta. Czwarta zaś książka została zakupiona z winy recenzji C.S., która mnie tak bardzo zachęciła, że od razu weszłam na Allegro i kupiłam. Dzisiaj byłam na poczcie ją odebrać. Jednak zaraz po przyjeździe odkryłam, że o drzwi opierają się grzecznie dwie paczki. Były to egzemplarze recenzyjne od wydawnictwa Initium oraz Znak. Pod nimi widać też "Dobranych" od wydawnictwa Prószyński i "Księdza Rafała" wygranego u Agnieszki Tatery.\nTeoretycznie powinnam się uczyć, ale one się tak ładnie na mnie patrzą... ;). Jednak wierzę, że da się jakoś pogodzić naukę i czytanie. Zaraz spróbuję sobie z tym poradzić.\nAutor: Alina N. o 12:55 14 komentarze\nPołączenie wampira i wilkołaka - dla mnie coś zupełnie nowego, chociaż część moich znajomych od razu wspominała o filmie "Underworld" (który próbuję właśnie obejrzeć, ale śmiertelnie mnie nudzi). Ja go nie znałam przed przeczytaniem "Wchodzącego Księżyca", więc dziewiczo zagłębiłam się w lekturę.\nChoćbym bardzo chciała, nie mogę jednoznacznie odepchnąć od siebie książek fantasy, fantastyki, czy innych romansów paranormalnych. Cudownie odprężają. A gdy są jeszcze dobrze napisane, jak właśnie "Wschodzący Księżyc", to od razu można porzucić myśl o zbliżającym się egzaminie/sprawdzianie/kolokwium/zaliczeniu i po prostu czytać, ignorując to, co powinno się robić. I tak zrobiłam. Rano wsiadłam do autobusu z książką, zaczęłam czytać, przed południem na przerwie wróciłam, czytając w ciemnościach (powiedzmy, że jeden z wykładowców nie był do końca zadowolony w trosce o mój wzrok), później kolejne zajęcia, poszłam na przystanek, tam czytałam dalej, wsiadłam do autobusu i kontynuowałam lekturę. Gdy dotarłam na mój przystanek, zostało mi do końca jakieś sześćdziesiąt stron. Po powrocie do domu (bo wcześniej jeszcze półtorej godziny szukałam tych przeklętych butów, o których wspominałam na Facebooku) postanowiłam doczytać książkę. Trochę się nie wyspałam, ale w jeden dzień ze sporymi przerwami pochłonęłam te 439 stron.\nJednak nie do końca pochwalam czytanie książki w autobusie i innych miejscach publicznych, ponieważ w książce jest bardzo duża ilość seksu. Niemal na każdej stronie. A seks ten nie jest grzeczny i "po bożemu". Jeszcze trochę, a niektórzy mogliby się pokusić o nazwanie tego pornografią (ja definitywnie nie). Było to bardzo ciekawe doświadczenie, wręcz marzyłam, by ktoś zajrzał mi przez ramię. Niestety miałam pecha. Ale przynajmniej nikt nie przeszkadzał mi w poznawaniu historii Riley.\nZnajdujemy się w przyszłości. Z treści wywnioskowałam, że z całą pewnością nie jest to już XXI wiek. Wampiry i wilkołaki nie ukrywają się, chodzą ulicami. Oczywiście nie żywią do siebie zbytniej sympatii, ale gdy trzeba, potrafią razem współpracować. Jednak w okolicach pełni księżyca, gdy wilkołacze hormony szaleją, a stworzenia te nie myślą o niczym innym jak namiętnym i wyuzdanym seksie (chociaż faza księżyca tego nie determinuje - są chętne zawsze, po prostu w tym okresie, jeśli nie otrzymają odpowiedniej dawki namiętności, mogą stać się naprawdę krwiożercze - rozumiecie, profilaktyka), na progu mieszkania Riley pojawia się nagi, niezwykle seksowny wampir. Nagle okazuje się, że Riley jest wplątana w niezwykle poplątaną sprawę, z którą raczej nie chciałaby mieć nic do czynienia, gdyby jej brat nie był w niebezpieczeństwie. Rusza do boju, wampir u jej boku, Departament Innych Ras próbuje ją przekonać, by stała się Strażniczką (synonimem mogłaby być zabójczyni), a biedna dziewczyna jeszcze musi sobie radzić z upierdliwym facetem i księżycową gorączką.\nDochodzę do wniosku, że mogłabym naprawdę wiele o tej książce napisać. Gdy tak mam, oznacza to, że bardzo mi się podobało. A w tym wydaniu naprawdę miało co - wartka akcja, która nie zwalnia nawet na moment, a jeśli coś się na chwilę uciszy, dziura zapychana jest seksem. W dodatku ta cudownie minimalistyczna okładka - aż chce się patrzeć. Dobrze, ma swoje wady, jednak wciąż bardzo mi się podoba. Książka nie jest również całkowicie nieprzewidywalna, ale jednak ma mnóstwo zalet natury rozrywkowej. I po raz pierwszy od dawna zdarzyło mi się, że polubiłam dokładnie tych bohaterów, których powinnam, a ci źli zostali przeze mnie znielubiani. Zapisuję to autorce na plus, bo udało jej się osiągnąć swój cel, a ja zazwyczaj jestem bardzo oporna w tej kwestii.\n"Wschodzący Księżyc" otwiera dziewięciotomowy cykl Zew Nocy, na którego kolejne tomy będę wyczekiwała z utęsknieniem. Chyba znalazłam godnego zastępcę mojej miłości do serii o sukubie Richelle Mead, której ostatni tom pojawi się w USA we wrześniu tego roku. Czyli książek paranormalnych nie wyrzucę w kąt, czytać będę dalej, tyle że tym razem przeprowadzę się z Seattle do Melbourne. Tak, akcja tej książki dzieje się w Australii, to też coś nowego, prawda?\nPolecam, jakże mogłabym nie polecić. Z krystalicznie czystym sumieniem, bo przed dużą ilością seksu już Was ostrzegłam.\nI dziękuję Instytutowi Wydawniczemu Erica za egzemplarz.\nWszyscy o tym piszą, ja miałam nie napisać, ale tak mi żal Japonii... Mam nadzieję, że wszystko się unormuje, chociaż ciężko w tym wypadku mówić cokolwiek o normowaniu.\nObejrzałam dzisiaj "Pamiętnik Księżniczki 2". Hmm. Nie spodziewałam się, że będę się tak dobrze bawić xD. Mój wzrok właśnie zbłądził w stronę stosu obok komputera i chyba pójdę czytać "Córkę Krwawych".\nTeraz poobracałam sobie w rękach "Wchodzący Księżyc" i odkryłam, że Demotywatory.pl są jego patronem medialnym. To mnie zdemotywowało xD. I tak przeczytam kolejne tomy. Mam wrażenie, że mówię od rzeczy, więc teraz wkleję zdjęcie okładki i kliknę "Publikuj posta", bo zaraz opowiem Wam, co jadłam na śniadanie. A halawa, pomarańcza i kiwi to naprawdę nic fascynującego. Hah, jednak napisałam xD.\nAutor: Alina N. o 14:54 13 komentarze\nEtykiety: Australia, Instytut Wydawniczy Erica, Książki\nZ. wcisnęła mi tę książkę do ręki i powiedziała: "Przeczytasz ją w dziesięć minut, ale jest cudowna". W myślach wzruszyłam ramionami i spakowałam do torebki. Od początku kojarzyłam tę książkę, po samym tytule. Co prawda z innej książki (podejrzewam, że Rani Manicka napisała o niej w "Dotknięciu ziemi", jednak nie mogę znaleźć stosownego fragmentu), mimo to znałam.\nTo książka dla dzieci. Jest piękna, prosta i cudownie prawdziwa. A chodzi w niej właśnie o prawdziwość. Opowiada o tytułowym Króliku, który nie wie, co to znaczy być Prawdziwym. Jednak w pudełku z zabawkami spotyka Zamszowego Konia, który jest stary, wyleniały i jest Prawdziwy. Tłumaczy mu to. Królik z początku woli być piękny niż Prawdziwy, ale później, gdy zaczyna się przemiana, nie zależy mu na tym. Docenia miłość chłopca, który uczynił go Prawdziwym.\nKsiążeczka naprawdę jest króciutka. Ale zakochałam się w niej, będę chyba musiała ją sobie kupić. Każde dziecko powinno poznać historię Aksamitnego Królika, dzięki temu doceni to, kim samo jest, a nie kim są jego koledzy. W "Aksamitnym Króliku" znajdujemy również ilustracje. Takie, jak na okładce. Czyli niezbyt wymyślne, o stonowanych barwach. Mam sentyment do czegoś takiego. W końcu za czasów mojego dzieciństwa nie było brokatowych okładek, a raczej coś subtelnego, a mocnego w wyrazie.\nLektura obowiązkowa. Zarówno dla dzieci jak i dorosłych, a co!\nWłaśnie przypomniałam sobie fabułę w całości i zastanawiam się, jakim cudem da się umieścić tyle treści w tak skondensowanej formie. Może dlatego nigdy nie napiszę książki dla dzieci. Nie umiem tak. I podziwiam wszystkich autorów za to, że oni potrafią.\nAutor: Alina N. o 10:01 9 komentarze\nEtykiety: Dla dzieci, Książki, Wielka Brytania, Wydawnictwo Auditus\nTo wcale nie diamenty są najlepszymi przyjaciółmi kobiety, a czekolada. Niezbyt droga, ogólnodostępna, pyszna, słodka, pożądana w każdym momencie życia. Niektórzy jednak tak kochają czekoladę, że tworzy się między nimi więź i powstaje Klub Miłośniczek Czekolady.\nSmakowita literatura kobieca. Gdybym nie obawiała się bólu głowy, spróbowałabym policzyć wszystkie czekoladowe produkty, które występują w tej książce. Jednak autorka wiedziała o czym pisze. Można się o tym zorientować w przedmowie:\nBadania do tej książki były procesem bardzo żmudnym - tyle różnych czekolad, a tak niewiele czasu! Ogromnie dziękuję wszystkim osobom, które pomogły mi w mojej misji i dzięki którym moja miłość do czekolady zamieniła się w poważne uzależnienie.\nOd razu podeszłam do książki z wielkim entuzjazmem. Bo kto mógłby napisać lepszą książkę o czekoladzie niż czekoladoholik? Już z miejsca przepraszam za powtarzające się słowo "czekolada", ale jak mus to mus (czekoladowy).\nCzekolada odgrywa tu jednak rolę drugorzędną. Łączy, ratuje, pociesza, ale mimo wszystko chodzi w książce o przyjaźń między czterema kobietami - każda z nich jest inna, wszystkie mają swoje problemy, z którymi nie potrafią sobie poradzić. Oczywiście pomagają sobie nawzajem, ale autorce należy się duży plus za to, że pokazała trudy, z jakimi się spotykają bohaterki i jeszcze rzucała im kłody pod nogi, zamiast zręcznie je usunąć przy pierwszej nadarzającej się okazji. Na szczęście przyjaźń pomaga pokonać przeszkody.\nNiestety jest jedna wada - gigantyczna wręcz przewidywalność. I nie chodzi tyle o samo zakończenie, co o poszczególne wątki. Na szczęście nie oczekiwałam po niej zagadkowości od pierwszej strony do ostatniej. Taki typ literatury, cóż poradzić. Na mnie skupia swoją uwagę ta ilość "kłód", która wyróżnia "Klub Miłośniczek Czekolady" spośród innych książek dla kobiet. Uwiarygadnia ją, chociaż są pewne momenty, w których o "wiarygodności" mówić nie sposobna. Za to można mówić o czekoladzie, czekoladzie, czekoladzie... Gdybym ja jej tyle zjadła, nie byłabym w stanie przecisnąć się przez drzwi (już nie ten sam metabolizm co kiedyś... Starość nie radość...). Na szczęście nasze cudowne bohaterki radzą sobie z tym całkiem nieźle (choćby unikając zajęć jogi. Tak, UNIKAJĄC). A nawet jeśli wyjdzie coś gorzej, to zawsze mogą się pocieszyć kolejną pralinką, kolejnym kubkiem gorącej czekolady, kolejnym batonikiem...\nTa książka ma bardzo negatywny wpływ na dietę. Wiecie, ile mnie kosztowało, by nie iść do sklepu po czekoladę, żeby zagryzać nią kolejne strony? Na szczęście nie zjadłam ani odrobiny! Toż to wyraźna oznaka naprawdę silnej woli. Ale nie powiem, że ochoty nie miałam, ponieważ wtedy bym skłamała.\nPolecam tę książkę dokładnie w taki sam sposób, jak każdą inną dla kobiet - ku rozrywce, ku oderwaniu się od świata zewnętrznego, ku oderwaniu się od kłopotów, ku znalezieniu pretekstu do zjedzenia jeszcze jednej tabliczki czekolady.\nKsiążkę otrzymałam od wydawnictwa G+J.\nA Wam, moje Kochane, życzę słodkiego, czekoladowego Dnia Kobiet <3.\nAutor: Alina N. o 08:26 11 komentarze\nEtykiety: Książki, Wydawnictwo G+J\nKsiążkę zrecenzowałam dla portalu LubimyCzytać.\nI pozwolę sobie również poinformować o spotkaniu z Panią Katarzyną Sarnowską 10. marca o godzinie 18 w Miejskiej Bibliotece Publicznej na warszawskim Bemowie. Ul. Powstańców Śląskich 17.\nDziękuję Wam za wyrazy uznania dla mojego szablonu oraz dla zdjęcia wykonanego przez moją utalentowaną koleżankę. Uwielbiam je.\nA na koniec ciekawostka - moje zmiany szablonów chyba przyciągają więcej uwagi niż recenzje xD. Wczoraj na blogu było aż 311 wejść. Roześmiałam się, gdy to zobaczyłam xD. To bardzo miłe, dziękuję Wam po raz kolejny.\nI jeszcze jedno, o czym przypomniałam sobie dopiero teraz. Gdyby ktoś chciał przeczytać tę książkę, Sabinka organizuje konkurs, w którym do wygrania jest właśnie "Smak życia" wraz z motylową zakładką ;) >Klik<.\nAutor: Alina N. o 11:07 5 komentarze\nEtykiety: Książki, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Polska\nAutor: Alina N. o 11:47 23 komentarze\nTrochę pomieszałam z recenzjami. Przeczytałam "Klub Miłośniczek Czekolady", a zaraz po nim "Londyński bulwar", jednak uznałam, że przekręcę kolejność i Czekoladę zostawię na Dzień Kobiet. A tak, ku osładzaniu sobie życia, bo tuż po Tłustym Czwartku jest już wystarczająco słodko ;).\nKsiążka wzbudziła we mnie sporo emocji. Ale nie tyle pod względem fabuły, ale formy. Zazwyczaj, gdy czytamy jakąś książkę, jest ona napisana w określony sposób. Style autorów rzadko różnią się od siebie diametralnie. Są pewne różnice, oczywiście, jednak w wyjątkowych przypadkach styl aż "wali" po oczach i nie daje o sobie zapomnieć. I Ken Bruen może się czymś takim właśnie pochwalić. "Zabójczy jak kula w łeb" - napisane jest na okładce. Nie mogę się nie zgodzić. Szczególnie, że z drugiej strony jest dorzucone "błyskotliwy, liryczny". I gdy połączymy te dwa opisy, wiemy już mniej więcej, z czym się spotkamy.\nWłaśnie ten styl wpływa w znacznej mierze na odbiór książki. Balansujemy tutaj gdzieś między nastoletnim pisarstwem Dorotei de Spirito, a dojrzałym - choć nietypowym - polskim postmodernizmem Tomka Tryzny. Ken Bruen ich w sobie łączy, tworząc coś, co można by nazwać magią, ale rozumianą w sposób jak najbardziej przyziemny. Magią zawartą w prostych słowach, ale nie czarującą. Po prostu tchnieniem dusznego powietrza na strychu. Czymś, co można odbierać jednocześnie pozytywnie i negatywnie.\nJa z początku byłam zawiedziona. Nie doceniłam tego. Jednak im dalej szłam, tym bardziej mi pasował ten styl. Dobrze oddawał smutną, samotną dolę bohatera, który dopiero co wyszedł z więzienia po odsiedzeniu trzyletniego wyroku. A bohater ten jest sympatyczny. Mimo wszystko. Uwielbia czytać, nie chce dalej brnąć w świat przestępczy. I chociaż zapętla się coraz bardziej, popełnia wiele błędów, to jednak znajduje coś, dla czego warto mu dalej walczyć. Rozdwaja się. Przy okazji poznajemy jego siostrę-schizofreniczkę, podstarzałą aktorkę, półświatek i świat przestępczy. Jest broń, trochę bójek, narkotyki, miłość, zamieszanie... I to wszystko jest ciekawe, chociaż w tym wydaniu bardzo specyficzne. Ciężko mi powiedzieć, na ile może się spodobać (nie)przeciętnemu czytelnikowi. Ja sama miałam mieszane uczucia. Jednak ostatni fragment podbił moje serce. Znalazłam w nim coś doskonale ulotnego, a jednocześnie stabilnego. Coś, czego mi często brakuje w życiu i książkach. Coś, co mogłabym uznać za "moje". I tutaj był ten ostatni fragment, a nawet można to zacieśnić do ostatnich dwóch zdań.\nW książce jest jedna frustrująca rzecz, jaką są przeróżne wyliczenia. Dowiadujemy się dokładnie, co bohater zamówił na śniadanie, jak coś wygląda, a wszystko jest zamieszczone w osobnych linijkach. Coś rzadko spotykanego i wprowadzającego melancholijny nastrój, który towarzyszy całej lekturze. Ale tutaj muszę również dodać, że on jest specyficzny i wcale nie dołujący. W "Londyńskim bulwarze" mamy również mnóstwo odnośników do literatury i muzyki, co uważam za wspaniałe, nadające lekturze zupełnie innego, głębszego, poziomu.\nJestem bardzo ciekawa, w jaki sposób został nakręcony na jej podstawie film (z Colinem Farrellem i Keirą Knightley). Sama bym nie wymyśliła, co z nim zrobić. Bezapelacyjnie muszę go obejrzeć, by móc pochłonąć książkę w pełni.\nMogę powiedzieć, że mi się podobało. Książka jest interesująca. Raczej warto ją przeczytać, ale wiem, że mogę mówić w tym wypadku tylko za siebie. Sobie samej bym ją poleciła z zastrzeżeniem "nie zniechęć się od razu". Dlatego Wam polecam ją dokładnie tak samo. Nie zniechęćcie się od razu.\nAutor: Alina N. o 10:42 4 komentarze\nEtykiety: Irlandia, Książki, Wydawnictwo G+J\nTaak. I na mnie nadeszła pora. A pora to miła, bo wieczorna. Szkoda tylko, że światło u mnie w domu jest tak słabe, że nic nie widać ;). Ale że Dominika Anna mnie zaprosiła do pokazania biblioteczki, to z groźbą skręcenia sobie różnych dziwnych części ciała wzięłam się za oświetlanie mojej szafy tak, by było widać cokolwiek. Ale okazało się, że z bałaganem i zamykającymi się drzwiami nic nie jest tak proste. A że ja uwielbiam oglądać Wasze biblioteczki, uznałam, że warto się trochę pomęczyć i pobiegać po domu.\nTak oto wyglądała szafa, gdy ją otworzyłam. Więc postanowiłam zrobić tam lekki porządek, zanim zacznę Wam przedstawiać moje książeczki xD.\nTak wyglądała już po ostatecznym uporządkowaniu, ale zanim do tego doszłam, czekało mnie przedstawianie poszczególnych rzędów. Tak wygląda w całości. A teraz schodzimy niżej.\nLewa strona mojej szafy. Ta mniej ważna, są tutaj książki, które czytam rzadziej. Na górze wszystkie książki dla nastolatek, które nałogowo kupowałam. Różne Meg Cabot i inne takie... Na dole zaś książki o kotach (te po prawej stronie), po środku moje ukochane perfumy (hihihi), a z tyłu różne książki dla dzieci, klasyka literatury (te ze złoconymi literami), a za książkami dla dzieci, nie pokazane, lektury szkolne. Z przodu widzę jakąś literaturę kobiecą i przewodnik po Niemczech.\nOto boczny stosik. Widać tutaj Paulo Coelho, "Baśnie 1001 nocy", "Zwierzenia Georgii Nicolson" oraz "Stowarzyszenie Wędrujących Jeansów". Załapały się również moje dawne miłości astronomiczne (ile ja w wieku dziesięciu lat wiedziałam na temat kosmosu to niejeden fizyk z liceum mógłby się powstydzić!).\nPrawa Strona Szafy. Strona przeze mnie kochana, najczęściej otwierana i najczęściej tam jest bałagan, bo wszystkie nowe książki są tam wrzucane w nieładzie i nieskładzie (później, jakiegoś nudnego dnia, spędzam kilka godzin, a nawet i więcej, i porządkuję wszystko w szafie, bym była w stanie coś znaleźć). Na górze Harry Potter, Seria Niefortunnych Zdarzeń i saga Zmierzchu (z tego się tłumaczyć nie będę xD). Czyli coś, co czytam rzadko (Zmierzch tylko raz, HP wieeeki temu, ale na lewą stronę nie zasługuje, SNZ wciąż czeka na skompletowanie do końca, a mam do niej taki sentyment, że została ze wszystkimi "grubymi" seriami). A teraz pora na niższą półkę, miłość mą wspaniałą:\nOto stosiki boczne. Ten po lewej w rzeczywistości jest po prawej, ten po prawej analogicznie. Znajduje się na nich to, co nie zasłużyło na stanie w rządku Przednim ani Tylnym. Rządki te prezentuję poniżej.\nOto rząd Tylny. Jest w nim seria miętowa Ewy Nowak, Tryzna, cały Pilipiuk, Wampiry (czyli "Historyk" i "Królowa Potępionych" i inne książki, które bardzo lubię, ale nie zamierzam czytać w najbliższym czasie. Widać też moje "Sushi i sashimi" - bardzo ładną i enigmatyczną książkę kucharską. Kupiłam ją tylko dlatego, że bardzo chciałam wiedzieć, jak się zwija sushi, ale w Internecie nie mogłam znaleźć instrukcji (po zakupie wyrosły nagle jak grzyby po deszczu xD).\nA oto rząd Przedni, który ustawiłam w formie dwóch stosików, ponieważ nie było go widać inaczej w całości (stos prawy zasłonił sporą część książek). Jest to tak zwany rząd Najukochańszy, bądź Azjatycki, ponieważ spora jego część odnosi się do Azji. Dlatego mamy tutaj Lisę See, biografię Madame Sadayakko, Pearl S. Buck, Mishimę, Bananę Yoshimoto, Natsuo Kirino, "Smak języka", "Kota filozoficznego" i moją ukochaną autorkę Rani Manicką, którą mogłam zaprezentować w całości, ponieważ "Dotknięcie ziemi" wróciło wczoraj z wycieczki do Warszawy ;). Na stosiku po prawej znajduje się jednak parę książek, które na rząd Przedni nie zasługują (takie "Wichrowe wzgórza", Alessandra Appiano, czy Niania), ale nie miałam ich gdzie umieścić. Jeśli kiedyś się dorobię regału, zapanuje tam większy porządek, obiecuję. Wszystkie książki w szafie są już przeczytane. Z wyjątkiem klasyki.\nAle zawartość szafy to nie wszystko... Są również rasowe, nieszafowe, stosy.\nTo tak zwany Stosik Łóżkowy. Przeważnie stoi na stołku przy łóżku i czeka aż będę łaskawa go przeczytać, jednak na potrzeby zdjęcia musiałam go przestawić na podłogę, ponieważ z krzesła spadał, gdy ustawiłam wszystkie książki jedna na drugiej. Normalnie jest ustawiony w dwóch stosach, a nie jednym. Niższa część, poniżej "Nędzników", była częścią stosu wakacyjnego, którego nie zdołałam przeczytać w całości. Kiedyś pora tego stosu nadejdzie, ale póki co zaprezentuję Rzecz Bieżącą, czyli Stos tzw. Recenzyjny, bądź Do Przeczytania Jak Najszybciej (bo nie wszystkie egzemplarze są tam recenzenckie, ale każdy z nich na nim ląduje, wraz z zakupionymi nowościami, wygranymi i książkami, które czytam obecnie. Oto on:\nCzyli recenzji tych książek możecie się w bliższym lub dalszym czasie spodziewać ;). Aktualnie kończę "Klub Miłośniczek Czekolady", o którym napiszę jutro lub pojutrze. Chyba że umrę, to nie napiszę nic ;).\nA to taki mały, przyokienny, germanistyczny stosik. Staram się nie dotykać tych książek, jeśli nie muszę ;).\nU mnie w domu jest również Tajemniczy Pokój, w którym znajduje się biblioteczka mojej mamy (z której czasem przywłaszczam sobie co ciekawsze pozycje). Niestety z powodu niezbyt dużego natężenia światła nie dało się zrobić zdjęcia, ale że tam jest bałagan, to tym lepiej ;).\nMuszę również zaznaczyć, że nie wszystkie moje książki dały się sfotografować. Kilka książek jest umieszczonych w różnych dziwnych częściach domu. Pewien (podobno dość spory) stosik znajduje się u C.S.. Zresztą dwie jej książki są na stosie Bieżącym (Anne Bishop i ta książeczka pod nią).\nNo i oczywiście wiele książek jeszcze przybędzie. Dlatego za jakiś czas chyba akcja biblioteczkowa powinna zostać powtórzona? ;).\nJa sama serdecznie zapraszam do zabawy wspomnianą wyżej C.S. oraz Skarletkę :)).\nAutor: Alina N. o 19:45 15 komentarze\nAutor: Alina N. o 10:04 8 komentarze


Borówki - Mikoryza, szczepionki mikoryzowe, grzyby mikoryzowe\nRolnik, w trakcie swej pracy, powoli wydziera naturze jej tajemnice, a prawda którą odkrywa, jest uniwersalna. Antoine de Saint-Exupery\nŻYWA GRZYBNIA BORÓWKI\nBorówki należą do rodziny wrzosowatych a zaliczane są do roślin sadowniczych. Krzewy owocowe dające wspaniałe owoce zarówno pod względem smaku jak i walorów dietetyczno zdrowotnych.Jako wrzosowate ze względu na brak włośników umożliwiających pobieranie substancji pokarmowych wymagają obecności grzybów mikoryzowych, a ich brak jest głównym powodem niepowodzenia uprawy. Szczepionka, którą Państwu proponujemy zawiera grzyby sprawdzone w badaniach naukowych i zastosowaniach praktycznych u amatorów i plantatorów. Skład szczepionki jest stale udoskonalany przez wprowadzenie nowych izolatów, ostatnie pochodzą zza Koła Podbiegunowego (Norwegia). Zawiera grzyby z rodzaju Hymenoscyphus sp. Które są charakterystyczne dla rodzaju Vaccinium.\nWspomagane mikoryzą borówki dają owoce smaczniejsze, większe i w obfitszym plonie, natomiast krzewy są moniejsze, żywo zielone i odporniejsze na choroby korzeniowe, ale i liście są zdrowsze dzięki większej odporności kutikuli na infekcje.\nRośliny uprawiane i sadzone przez człowieka są pozbawione swoich naturalnych sprzymierzeńców. Jednym z nich są grzyby mikoryzowe, które w naturalny sposób wspóżyją z korzeniami roślin. Szczepionka zawiera żywe strzępki grzybni (mycerium), które rozrastając się zwiększają powierzchnię chłonną korzeni, zdecydowanie poprawiając kondycję roślin.\nWszystkie rośliny wymagają obecności grzybów mikoryzowych dla prawidłowego wzrostu i rozwoju. Z wielu doświadczeń naukowych i praktyki wynika, że w towarzystwie naszej grzybni adaptacja roślin po wysadzeniu na miejsce stałe inne niż naturalne środowisko przebiega bez stresów przesadzeniowych. Również dalszy wzrost jest zdecydowanie lepszy, rośliny mniej cierpią od chorób i stresów środowiskowych.\nEKTOMIKORYZĘ stosuje się RAZ na całe życie rośliny\nAle od początku; na wiosnę tego roku nasi znajomi z Wojciechowa gm. Łaziska woj. Lubelskie posadzili kilka krzewów borówki i przed sadzeniem zamikoryzowali otrzymaną szczepionką amatorską. I nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie cechy miejsca gdzie te borówki zostały posadzone; jest to bowiem kruszywo wapienia, który w tym terenie tworzy trudne do uprawy gleby rędzinowe. Najważniejsze jest to, że borówki w tym wapieniu rosną bez żadnych dodatkowych zabiegów poza podlewaniem. Nie domieszano kilku worków torfu, nie siarkowano i mimo tego rośliny rosną i dobrze się mają. Dowód na zdjęciach a w miare upływu czasu pokażemy następne. Warto pomyśleć o mikoryzie; borówki są też dziećmi lasu. Co daje EKTOMIKORYZA roślinie:\nOferowane Państwu przez firmę MYKOFLOR grzybnie mikoryzowe są wyizolowane z korzeni roślin rosnących w najlepszych siedliskach. Przetestowane w licznych doświadczeniach wLaboratorium Grzybów Mikoryzowych MYKOFLOR. Są to najnowocześniejsze produkty polecane do stosowania amatorskiego i profesjonalnego. Nasze preparaty są produktem naturalnym rozmnożonym w warunkach laboratoryjnych; nie zawierają patogenów ani saprofitów (testowane mikrobiologicznie).\nGrzybnia ektomikoryzowa nowej generacji!\nNajważniejszą zaletą tak przygotowanych szczepionek jest łatwośc i szybkośc nawiązania przez grzyby symbiozy z rośliną, gdyż żywe strzępki są gotowe do tego i wręcz czekają na korzenie, które przecież są ich żywicielem. Zupełnie inaczej jest gdy podajemy suchą szczepionę zarodnikową. Zarodniki bowiem kiełkują niechętnie, konieczny jest bodziec biochemiczny, aby mogły skiełkowac, a takie bodzce wytwarzają inne grzyby mikoryzowe.\nBORÓWKA – PODSUMOWANIE WYNIKÓW MIKORYZACJI ZA 3 LATA: MAJ 2011 – WRZESIEŃ 2013\nAnaliza borówek zebranych u p. Klausa Sonntaga pod Pniewami późnym latam tego roku nie okazała się czymś niezwykłym. Tak jak w przedstawionych analizach innych roślin i w tym przypadku owoce z roślin zamikoryzowanych istotnie się różnią od niemikoryzowanych. Mają więcej tych składników, które decydują o ich zdrowotnych walorach; antocyjany, związki fenolowe i witamina C występują w znacznie większych ilościach niż bez mikoryzy.\nPodczas konsumpcji tych borówek dało się wyraźnie zauważyć różnice w smaku a także wielkości owoców. Dodając inne efekty mikoryzacji jak większa odporność na suszę oraz lepsze wykorzystanie składników mineralnych z podłoża, mamy odpowiedź na pytanie czy warto mikoryzować. Dla przypomnienia, obserwowana plantacja jest prowadzona ekologicznie, a z mikoryzą jest na pewno super-ekologicznie.\nMIKORYZA W BORÓWCE- EFEKTY\nZamikoryzowane u P. Klausa Sonntaga borówki na ekologicznej plantacji zostały w tym roku poddane naukowym obserwacjom. Zgodnie z tym co jest po mikoryzacji innych roślin owocowych, na borowce owoce są większe; inne parametry będą poddane analizie i pokażemy je w późniejszym terminie. Dla porównania zdjęcie śliwek mikoryzowanych w Macedonii.. Warto się zastanowić, gdyż to co widoczne to mniej niż połowa efektów, a mikoryza wszędzie daje efekty ekologicznie i ekonomicznie istotne.\nBorówki w Ogrodzie Botanicznym w Powsinie\nNa wiosnę został nakręcony program o mikoryzacji borówek amerykańskich w Powsinie. Pokazane wówczas krzewy były bardzo mizerne i wszyscy zastanawiali się czy mikoryza im pomoże. Kiedy zobaczyliśmy te krzewy, to nasze wątpliwości zniknęły. Krzewy pięknie rosną i w przyszłym roku powinny już dobrze owocować. A program o tym został nakręcony przez red. W. Czuksanowa i będzie nadany w audycji Rok w Ogrodzie – TVP1, sobota godz. 7.30.\nKrzewy borówki amerykańskiej w Powsinie – kliknij na obrazek, aby powiększyć


Art. 127. KKS - Tryb i zasady zgłaszania interwencji - Kodeks karny skarbowy\nJesteś tutaj:Strona główna Akty prawne Kodeks karny skarbowy Tytuł II. Postępowanie w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe Dział I. Przepisy wstępne Rozdział 12. Strony i ich procesowi przedstawiciele Art. 127. Tryb i zasady zgłaszania interwencji\nArt. 127. Tryb i zasady zgłaszania interwencji\n§ 1. Interwencję zgłasza się na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej albo ustnie do protokołu. Pisma utrwalone w postaci elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i wnosi za pomocą środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 346, 568, 695, 1517 i 2320) lub przez portal podatkowy, o którym mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Do zgłoszenia dołącza się dowody wskazujące na spełnienie warunków do wystąpienia z interwencją.\n§ 2. Jeżeli na podstawie danych zebranych w toku postępowania zostanie ustalony podmiot spełniający warunki do zgłoszenia interwencji, należy go niezwłocznie zawiadomić o przysługującym uprawnieniu, chyba że nie można ustalić jego miejsca zamieszkania, pobytu lub siedziby.\n§ 2a. W postępowaniu przygotowawczym, w razie zgłoszenia interwencji przez podmiot nieuprawniony lub przy braku podstaw do jej zgłoszenia, organ postępowania przygotowawczego lub prokurator wydaje postanowienie o odmowie jej przyjęcia.\n§ 2b. Na postanowienie o odmowie przyjęcia interwencji przysługuje zażalenie do organu nadrzędnego, a gdy postępowanie prowadzi prokurator – do prokuratura nadrzędnego.\n§ 3. Jeżeli w toku postępowania zatrzymano przedmiot lub dokonano zajęcia albo zabezpieczenia, należy o tym niezwłocznie zawiadomić interwenienta.\n§ 4. Odpis wniosku, o którym mowa w art. 323 postanowienie w przedmiocie dowodów rzeczowych w razie umorzenia śledztwa § 3 Kodeksu postępowania karnego, doręcza się niezwłocznie interwenientowi.


Ustaw Onet jako stronę startowąOnet.plKatalog- Szukaj tylko w wybranej kategorii Katalog > Kultura, sztuka > Serwisy kulturalneWyniki 11-20 spośród 103 Linki sponsorowane\nSerwisy kulturalneAlfabetycznieBistro bistro.edu.plspołeczno-kulturalno-polityczne czasopismo online, którego wydawcą jest Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie.\nBooklips.pl booklips.plserwis traktujący o literaturze w nowoczesnej, popkulturowej formule. Recenzje książek, newsy o pisarzach, wydarzenia, aktualności, rynek książki.\nCo się dziwisz? cosiedziwisz.blogspot.comkrótko, przystępnie i wyrywkowo na tematy rzadziej poruszane w naszym zagonionym świecie.\nCulture.pl culture.plwortal o kulturze prowadzony przez Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie. Aktualne informacje - co, gdzie i kiedy. Film, teatr, literatura, muzyka, sylwetki, czasopisma, eseje.\nCulturis culturis.art.plserwis poświęcony kulturze zarówno tej z górnej półki jak i popularnej. Wiadomości z działów film, teatr, książka, muzyka, wydarzenia kulturalne.\nDesiLife desilife.plblog z najciekawszymi i najmodniejszymi rzeczami z zakresu architektury, sztuki, mody oraz najbardziej oryginalnych gadżetów.\nDNA Miasta dnamiasta.plprogram realizowany od 2009 r. przez Fundację Res Publica. Jego głównym celem jest tworzenie warunków do jak najszerszego udziału mieszkańców w budowaniu polityki kulturalnej własnego miasta.\nDwutygodnik.com dwutygodnik.comInternetowy Magazyn Kulturalny.\n1 2 3 4 5 6 ... 11 Zobacz też:kultura,sztuka,serwisy kulturalne,Wi©cej w Onet.pl: serwisy kulturalne\tCopyright 1996-2017 Onet S.A. - Zobacz wszystkie serwisyPrywatność Pomoc Filtr rodzinny OnetBoksy: Zarządzaj Załóż swój boksZmień opis strony