Zioła – kosmetyczne – Zielicha\nZioła – kosmetyczne\nUdział i przydatność roślin we wszelkich pomysłach kosmetycznych\nWiosna cd – przypomnienia, propozycje…\nOpublikowane 28/02/2016 przez zielicha\nwraz z marcową Równonocą,\nzawita do nas wiosna „kalendarzowa”.\nTej „realnej” oczywiście nie sposób przewidzieć dokładnie, tym niemniej prędzej czy później, cieplejsza lub chłodniejsza, sucha czy też mokra – nadejdzie! Przedwiośnie zaś trwa w najlepsze, pomimo nawracających śniegów i przymrozków.\nW kolejnym wpisie zatem wiosenne „przypomnienia” oraz garść innych pomysłów!\nZbiór soku z drzew (klonu, brzozy)\nSosna i jej surowce\nW linku propozycje z bloga Gosi Kalemby Dróżdż „Trochę inna cukiernia”.\nWarto nadmienić, że w podobny sposób da się konserwować nie tylko fiołki.\nStąd na zdjęciu zamiast nich – stokrotki!\nMniszek po raz „enty”\nBardzo wczesnym surowcem wiosennym\nsą także liście, w tym krzewów i drzew.\nDziś dwa mniej popularne przykłady:\nCzarny (dziki) bez – Sambucus nigra L.\nMłodziutki liść czarnego bzu\nRoślina dziko rosnąca, wieloletnia, krzew\nBipocenoza – rośnie w lasach i zaroślach, na obrzeżach łąk, pól i pastwisk, często przy domach; w polskich górach po regiel dolny\nKolejny niezwykle wartościowy i często zapominany surowiec spośród potencjału roślin dziko rosnących. Krzewy czarnego bzu są tak wszechobecne, że traktuje się je w naszych zaroślach jako chwasty. Często też spotyka się opinię, że jest to roślina trująca, a co za tym idzie – nieużytkowa. Prawda w tym przypadku leży pośrodku. W czarnym bzie faktycznie zawarty jest sambunigryna, trujący składnik o budowie bardzo zbliżonej do trucizny psiankowatych – solaniny. Jednak związek ten ulega rozpadowi pod wpływem temperatur w granicach 50 – 60 stopni. Toteż żadnych części bzu nie jada się i nie użytkuje na surowo! Można natomiast – i warto – wykorzystywać je na różne sposoby po ogrzaniu. Najczęściej używane kwiaty i owoce bzu są wyśmienitymi surowcami kulinarnymi i kosmetycznymi, przydatnymi w szeroko pojętej proflaktyce.\nSurowcem zielarskim są liście, kwiat, owoc, a także kora i korzeń. Użytkowym: liść, kwiat, owoc\nKwiat czarnego bzu to przede wszystkim głębokie oczyszczanie organizmu, działanie moczopędne i regulujące pracę nerek, obniżające gorączkę, antyseptyczne, lekko wyksztuśnie.W zakresie przeciwgorączkowym i wspomagającym leczenie infekcji są wielokrotnie silniejsze niż popularnie stosowana lipa. Owoce także działają napotnie, oczyszczająco i przeciwgorączkowo, są jednak również, ze swą bardzo wysoką zawartością antocjanów (ciemnoczerwony barwnik), wyraźnie przeciwbólowe, wspomagają i regulują pracę serca i ciśnienie krwi, obniżają poziom cukru. Są używane do leczenia i stabilizowania wszelkich schorzeń o podłożu zaburzeń przemiany materii, bakteryjnym i wirusowym. W postaci powidełek lub dżemu mają działanie rozwalniające, przy okazji oczyszczające jelita – bardziej grube niż cienkie. Tak kwiaty jak i owoce stosuje się w takich schorzeniach jak migreny, nerwobóle, biegunki, choroby reumatyczne, i neurologiczne. Liście, zbierane przed zakwitnięciem, dają przyjemną w smaku herbatkę o właściwościach bardzo zbliżonych do zielonej herbaty. Mają też działanie przeciwwirusowe. Kora i korzeń, w warunkach domowych stosowane rzadko, mają działanie moczopędne i czyszczące nerki – silniejsze niż kwiat i owoc.\nZ kwiatów oraz owoców bzu przyrządza się wiele smakowitych potraw i przetworów. Syrop lub napój musujący z kwiatów są orzeźwiające, lekko wychładzające, zachowują też pełne spektrum właściwości detoksykujących. Kwiaty bzu smażone w cieście stanowią oryginalny przysmak – we Włoszech, szczególnie w Toskanii i Umbrii, są potrawą tradycyną. Owoce nadają się na powidła, dżemy, soki, syropy, marynaty, wina; można też przyrządzać je w soku własnym. Są świetnym, smakowym i barwnikowym dodatkiem, do przetworów z innych owoców – jabłek, śliwek, dyni itp. Owoców bzu używano dawniej do fałszowania drogiego wina Porto – dla nadania mu właściwego koloru. Takie praktyki doprowadziły, między innymi, do wysokiej oceny wartości leczniczych wspomnianego wina…\nMłode liście, najmniej chyba rozpowszechnione w zastosowaniu codziennym, użytkowano od wieków. Współcześnie opisywane są jako „czysta prewencja”, surowiec łatwo dostępny już od bardzo wczesnej wiosny, cenny i bogaty w ogólnym działaniu na organizm. Warto o nich pamietać. Liście najlepiej zbierać młode, przed kwitnieniem roślin.\nBez dostarcza także surowców kosmetycznych – głównie kwiaty i liście. Przez wieki każda dbająca o wygląd niewiasta przygotowywała sobie „wodę bzową”. A oto przepis na ten stary środek, z pewnością lepszy od wielu dzisiejszych przeładowanych chemią kosmetyków:\n„[…]Wypełnić pojemnik kwiatami bzu, ubić i zalać około dwoma litrami gotującej wody.\nPo ochłodzeniu dodać 75 gram czystego spirytusu. Przykryć płótnem i odstawić na kilka godzin w ciepłym miejscu. Po ochłodzeniu przecedzić następnie i przelać do butelek i szczelnie zakorkować.[…]”\nTaka woda, o trwałości kilku miesięcy, jest niezastąpiona w pielęgnacji twarzy, dekoltu – oczyszcza, pojędrnia, zmiękcza, usuwa zaczerwienienia i zmiany ropne, wygładza, nadając cerze świetlistości. Można ją stosować także do wklepywania pod oczy. A nie jest to jedyny sposób na kosmetyczne wykorzystanie surowców z bzu. Przykładowo mogą to być również parówki, kąpiele, dodatek do płynów i balsamów do ciała, kremów oraz toników. Napar lub odwar z liści bzu doskonale poprawia jakość i wygląd np skóry rąk.\nleczniczo – napary, odwary, wyciągi, syropy, soki, powidełka;\nproflaktyczne – jako wyroby spożywcze i kosmetyczne;\nkulinarnie – jako surowiec na herbatki, soki, konfitury, dżemy, powidła, wina, dodatek do innych przetworów, marynaty, jako barwnik spożywczy (np do lukru);\nkosmetycznie – jako „woda bzowa”, składnik kąpieli, toników, płynu pod oczy, balsamów, mydeł; sokiem z owoców dawniej barwiono brwi i rzęsy;\nMłodziutkie listki malin\nRoślina dziko rosnąca lub uprawiana, wieloletnia krzew\nBiocenoza – rośnie lasach, zaroślach, ziołoroślach, na zrębach, na zboczach; na niżu i w górach do 2000 m n.p.m. Preferuje luźne, niezbyt suche, żyzne gleby; uprawiana – w ogrodach lub sadach owocowych\nMaliny, w odróżnieniu od wielu innych roślin zielarskich, nie trzeba w zasadzie rekomendować. Jest powszechnie znana, także jako roślina lecznicza. Jednakże warto poświęcić jej kilka słów, chociażby dlatego, że jej bogaty potencjał zielarski jest zwykle niewykorzystany! Malinę – szczególnie sok z owoców – kojarzy się zwykle z działaniem rozgrzewającym i przeciwgorączkowym. I nic ponadto. Tymczasem ten popularny także w ogrodach krzew ma znacznie więcej zastosowań!\nSurowcem zielarskim jest owoc i liść. Użytkowym: liśćie (w tym fermentowane), owoce, kwiaty\nOwoce, poza działaniem napotnym i przeciwgorączkowym, są bardzo silnym „wzmacniaczem” organizmu, ze względu na wysoką zawartość wielu minerałów i witamin. Liście, działając w podobnym zakresie, są jeszcze silniejsze; ponadto działają moczopędnie, żółciopędnie, przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, ściągająco, oraz poprawiają przemianę materii. Doskonale spisują się także jako środek rozkurczający mięśnie gładkie – głównie w obrębie układu pokarmowego i macicy. Liści maliny nie stosuje się dla kobiet w ciąży! Mogą spowodować plamienie, a nawet poronienia. Doskonale natomiast sprawdzają się w mieszankach przy kolkach (wątrobowej w połączeniu z np dziurawcem, nerkowej – z liśćmi lub pączkami brzozy) oraz bolesnym miesiączkowaniu – np z krwawnikiem i miętą lub rumiankiem.\nKosmetyczne zastosowania malin są rzadkie i raczej sporadyczne. Dawniej wywar z liści w połączeniu z potażem służył do farbowania włosów na czarno. Dziś wykorzystuje się raczej owoce do maseczek lub liście jako łagodzące toniki. Bardzo dużo znanych jest natomiast kulinarnych zastosowań owoców maliny. Od spożywania ich na surowo, poprzez desery, ciasta, soki, do wyrobu konfitur, galaretek, a także win i nalewek. Wszystkie wyroby malinowe zachowują większość właściwości surowego owocu.\nMłode, wiosenne malinowe listki stanowią doskonały surowiec na wzmacniające, rozgrzewające, mineralizujące i herbatki. Są też po prostu smaczne! Można je dodawać do surówek.\nZ fermentowanych liści malin w połączeniu z liśćmi jeżyny i poziomki sporządza się tzw „herbatkę zimową”, mineralizującą, wspomagającą odporność i rozgrzewającą.\nlecznicze – napary, odwary, soki, przecier z owoców, wino;\nprofilaktyczne – surowe owoce, soki, galaretki, konfitury, „herbatka zimowa”;\nkulinarne – wszelkie możliwe zastosowania owoców;\nkosmetyczne – maseczki witaminizujące, napary z liści do kąpieli lub jako tonik;\nZamieszczone w Zioła - kosmetyczne, Zioła - kulinarne, Zioła - ogólneOtagowane brzoza, czarny bez, fiołki, kwiaty, kwiaty w cukrze, liście, liść czarnego bzu, liść maliny, malina, miodek z mniszka, mniszek lekarski, sok brzozowy, sosna, stokrotki, syrop z sosny, tonik z czarnego bzu, wiosnaDodaj komentarz\nOpublikowane 21/11/2015 06/05/2016 przez zielicha\nKiedy, co i do czego…\nWpis nieco opóźniony, tym niemniej dzikie owoce jesienne na ogół można zbierać dość długo, często aż do grudnia, toteż być może komuś jeszcze się przyda…\nDzikie owoce zbieramy oczywiście, jak większość, w pełni dojrzałe. Te letnie, jak maliny, jeżyny lub czarne jagody zyskały „nobilitację”: są znane i popularne, doczekały się nawet odmian uprawnych. Nieco słabiej poznane są te jesienne, a warto o nich pamiętać nie tylko jako o roślinach ozdobnych!\nWiele takich owoców utrzymuje się na gałęziach lub krzewinkach długo, często do zimy. Niektóre, jak tarnina lub żurawina, dojrzewają wręcz dopiero późną jesienią (październik – listopad). Z punktu widzenia smaku oraz oryginalności wyrobów, większość można zbierać nawet spod śniegu, o czym zresztą wspominałam ubiegłej zimy (kalina). Przemrożenie wielu gatunków jest wskazane, trzeba tylko pamiętać, że owoce zebrane w kilka miesięcy od czasu dojrzewania mają zwykle nieco niższą wartość, głównie tę leczniczą, ale i odżywczą. Warto też podkreślić, że nie ma wielkiego sensu zbieranie owoców „ususzonych” na drzewach lub krzewach, gdyż deszcze, wiatr i długotrwałe niskie temperatury pozbawiają je większości cennych składników. Pilnujmy zatem, by nasze zbiory, szczególnie te późniejsze, były jędrne i soczyste. Dotyczy to szczególnie owoców dzikiego bzu, często wysychających na gałęziach. Zdarzają się też wysuszone owoce jarzębiny, zwłaszcza na starszych drzewach. Takie surowce najlepiej pozostawić ptakom.\nco i do czego…\nSkupię się w tym tekście na owocach mi znanych, których używałam i które są obecne w różnych wersjach kuchni tradycyjnej lub ludowej. Nie zagłębiam się w te, z którymi nie mam praktyki, oraz wszelkie gatunki kontrowersyjne.\nCzyli takie, których owoce są użytkowe przy zachowaniu bardzo ścisłych zaleceń,\nw przeciwnym razie mogą być groźne dla zdrowia i życia (jak na przykład trzmielina lub osnówki cisu).\nOzdobna odmiana berberysu\nBardzo zapominany w wykazie użytkowych krzew, o jadalnych, cennych liściach, kwiatach i owocach. Coraz rzadziej spotyka się go w postaci dzikiej. Najczęściej widujemy berberysy jako krzewy ozdobne, z liśćmi barwnymi wiosną, jesienią, czasem przez cały sezon. Często są sadzone, niestety, przy ruchliwych ulicach lub drogach szybkiego ruchu. W takich miejscach oczywiście surowce z nich nie przydadzą się do niczego poza podziwianiem!\nOwoce berberysu, dojrzewające wczesną jesienią, dość trudno wykorzystać do przetworów, ze względu na ich niewielki rozmiar i duże pestki. Najczęściej służą jako dodatek smakowy – są mocno kwaśne.\nDla zachowania maksymalnej ilości zawartej w nich witaminy C, najkorzystniej jest je po prostu suszyć – koniecznie w zaciemnionym miejscu.\nOwoców berberysu nie warto zbierać później niż w początkach grudnia – chyba, że wyłącznie dla smaku.\nBez czarny dziki,\nBez koralowy (kalinka)\nOba gatunki bzu występują powszechnie. Przez wiele lat szczególnie bez czarny traktowano jako „chwast roślinny”. Z drugiej strony, zgodnie z wielowiekową tradycją, jego krzewy szanowano i otaczano estymą… Dla naszych przodków, nawet tych bardzo dawnych, był rośliną świętą, czczoną. W tradycji wielu regionów zachowano dla niej poszanowanie.\nCzerwony dziki bez, o drobniejszych koralach, rozpowszechniony raczej w lasach i gęstych zaroślach, bardziej znany był (i jest) na wschodzie i w terenach górzystych. Popularnie zwany „kalinką”, ze względu na czerwone owoce, przypominające kalinę koralową, z którą nie należy go mylić!\nOwoce bzu dojrzewają bardzo nieregularnie, zdarza się, że na tym samym krzewie mamy grona w pełni dojrzałe tuż obok jeszcze zielonych. Łatwiej odróżnić w pełni dojrzałe owoce bzu czarnego niż czerwonego (kalinki), przy czym te drugie dojrzewają nieco wcześniej. Szybciej też osypują się z krzewów – teraz, późna jesienią, raczej ich już nie znajdziemy. Bzy zbieramy od momentu pełnej dojrzałości, tak długo, jak długo pozostają soczyste. Najczęściej jest to wrzesień i częściowo październik.\nWokół owoców bzu narosło mnóstwo mitów, obaw i wątpliwości, związanych z jego toksycznymi składnikami. Jednocześnie w wielu regionach, nie tylko Polski, są traktowane jako podstawa potraw tradycyjnych. Z własnego, wieloletniego doświadczenia wiem, że, używane z umiarem, cenne i nieszkodliwe są zarówno soki, susze jak i „powidełka” (inaczej dżemy) z tych owoców, nawet z pestkami. Jedynym wymogiem dotyczącym owoców bzu jest ich podgrzanie (do temperatury ok 70 – 80 stopni), chociaż wina z ich dodatkiem są czasami robione z nieogrzanego surowca. Regułą jednak, także w przepisach tradycyjnych, jest ogrzewanie owoców bzu.\nI bardzo zachęcam do pilnowania tej zasady!\nPodobny zakres działania mają owoce aronii i można łączyć z nią owoce bzu, szczególnie czarnego.\nPrzy czym aronia nie zawiera zwiazków toksycznych, można ją jeść na surowo!\nCzeremcha amerykańska (późna)\nW zakresie użytkowania czeremchy odsyłam do bardziej doświadczonych…\nDzika róża (owoc)\nOwoce (wcześniej – płatki kwiatów) dzikich róż są bardzo pospolite i na ogół dość znane jako jadalne. Dzikie róże owocują bardzo nierównomiernie w czasie, zależnie od odmiany. Od środka lata (róża pomarszczona) do późnej jesieni. Wszystkie owoce róż można jeść na surowo, wręcz prosto z krzaków, oczywiście po uprzednim usunięciu pestek. Nie wymagają przemrożenia. Można je suszyć.\nOczywiście można (i warto) robić z owoców róży najróżnorodniejsze wyroby: soki, konfitury, dżemy, nalewki, wina, octy, owoce kandyzowane itd. Trzeba tylko mieć na uwadze, ze każda obróbka cieplna pozbawia je częściowo zawartej w nich witaminy C….\nBywa powszechnie mylony z innymi owocami, głównie dziką różą. Głóg to wysoki, dorodny, kolczasty krzew, bardzo rozpowszechniony w całym kraju. Pomyłka w nazwie wynika z podobieństwa do róży owoców głogu, liście są zupełnie odmienne, odmienny też jest ogólny pokrój rośliny.\nOwoce przypominają zreszta różę tylko zewnetrznym wyglądem. Nie mają chcrakterystycznych, drobnych pestek z włoskami, tylko jedną, sporą. Zupełnie inny jest też smak, mączysty, lekko cierpki, pozbawiony wyraźnego u róż kwasku. Duża pestka i niewielka ilość miąższu sprawiają, że głogowe owoce są trudne do zagospodarowania w postaci przetworów. Można je suszyć, robić z nich soki lub octy, unikając tym samym problemu małej ilości surowca. Doskonale też nadają się do mieszanek z innymi, bardziej obfitymi owocami – dzikimi lub hodowlanymi.\nPomimo trudności w zagospodarowaniu warto pamiętać o głogu. Krzewy dają zwykle spore zbiory, zaś sam owoc jest bardzo cennym dodatkiem zarówno leczniczymm jak i spożywczym. Wspaniale stabilizuje i wzmacnia pracę serca, dostarcza tez cennych, szczególnie zimą, składników mineralnych. Dodatek głogu do mieszanek wzmacnia ich ogólne działanie.\nOwoce głogu mozna zbierać bardzo długo, w zasadzie dopóty, dopóki się nie osypią lub nie zostaną zjedzone przez ptaki lub zwierzęta. Są odporne na wysychanie i mrożenie, chociaż pod koniec zimy sporo tracą na swojej wartosci , podobnie jak róża, miękną, ciemnieją. To sygnał, że przestały być zdatne do użytku.\nJarząb zwyczajny (jarzębina),\nJarząb mączysty (itp)\nDo niedawna jedyną w gruncie rzeczy powszechnie dostępną odmianą jarząbu była w naszym regionie popularna jarzębina, czyli jarząb zwyczajny. Na północy kraju spotykało się jarząb szwedzki i mączysty. Obecnie coraz częściej te właśnie odmiany, chronione na stanowiskach dzikich, są sadzone jako drzewa ozdobne.\nWszystkie jarzębiny mają jadalne owoce. Dojrzewają w zależności od gatunku od września do początków pażdziernika. Zaleca się ich przemrożenie (na drzewie lub w zamrażalniku). Nie jest to wymóg absolutnie niezbędny, ale zmrożone owoce mają łagodniejsze działanie, szczególnie dla żołądka, oraz lepszy smak. Owoce jarzębin wpływają regulująco na przemianę materii, wspomagają też pracę serca i układu krążenia. W niewielkich dawkach są świetnym uzupełnieniem dietetycznym.\nZbierać można je długo, szczególnie z odmian północnych, na których owoce utrzymują się dłużej i pozostają jędrne. Nadają się do wyrobu mnóstwa przetworów, słodkich i wytrawnych. Można je suszyć.\nKalina – bardzo zapomniana i nadal często traktowana jako owoc trujący. Warto o niej przypominać, z jedną ważną uwagą: nie każdy dobrze toleruje kalinę, szczególnie jeżeli nie jest z niczym łączona!!!\nKalina może dość mocno wpływać na pracę serca, przyśpieszając jego rytm. Jest to sprawa indywidualna i zanim zdecydujemy się zajadać smakołyki z kaliny, warto sprawdzić jak na nią reagujemy!\nDla skontrolowania swojego „dogadywania się” z kaliną wystarczy, na przykład, ugotować ( i wypróbować) małą ilość kompotu lub naparu z jej owoców…\nReakcja na kalinę jest zwykle znacznie łagodniejsza gdy łączymy ją z innymi surowcami. Może to być np jarzębina, róża, ale mogą być też owoce uprawne, jak jabłka, gruszki lub śliwki. W przetworach łączonych znacznie łagodniejszy jest też jej, bardzo charakterystyczny i nie dla każdego przyjemny, smak i zapach…\nKalina jest rośliną bardzo rozpowszechnioną w Polsce. Dojrzewa na ogół w październiku. Warto poczekać z jej zbiorem do przymrozków, gdyż przemrożenie korzystnie wpływa zarówno na jej działanie jak i smak. Chociaż można, oczywiście, zamrozić zebrane owoce w zamrażarce lub zamrażalniku.\nNadaje się do zrobienia w zasadzie wszystkiego, co tradycyjnie robi się z owoców, a zatem: soków, dżemów i konfitur, marmolady, suszu, a także win i nalewek. Przy czym wszystkie przetwory kalinowe oraz z dodatkiem kaliny maja, jak wspomniałam, specyficzny, wyrazisty smak i też warto skontrolować, czy przypadnie nam do gustu, zanim zabierzemy się za kalinowe przetwórstwo.\nZamieszczone w Konserwowanie ziół - metody, Zioła - kosmetyczne, Zioła - kulinarne, Zioła - ogólneOtagowane berberys, czeremcha, dzika róża, głóg, jarząb, jarzębina, jesień, kalina koralowa, konfitury, nalewki, owoce, smakołyki, suszenie, syropy, zbioryDodaj komentarz\nOpublikowane 24/03/2015 24/03/2015 przez zielicha\nWiosna bywa chyba najbardziej wyczekiwaną porą roku.\nPrzynajmniej w warunkach klimatu umiarkowanego.\nDoskonale pamiętam, jak będąc początkującą poszukiwaczką ziół, a nawet i wcześniej, dzieckiem jeszcze, z nosem przy ziemi i wytężoną uwagą śledziłam każdy, nawet najmniejszy ślad zieleni. Przyglądałam sie pąkom drzew, pierwszym listkom i kwiatom z nie mniejszą uwagą niż ptasim harcom wokół gniazd, za to z większą niecierpliwością. Skubałam miniaturowe listeczki, „piórka” krwawnika, ssałam pączki brzóz, lipy, nawet wierzby, chociaż gorzkie…\nCałe to moje napięcie i wyczekiwanie najmniejszym stopniu nie miało wpływu na rytm i cykl Natury.\nMiało natomiast i po latach to widzę wyraźnie, wpływ na mnie samą! Widzę również jak wiele dała mi lekcja cierpliwości i zaufania, odbierana rok po roku mojej zielarskiej przygody.\nNaturalnych zmian poganiać ani zmusić do niczego się nie da. Nie zbiorę i nie przetworzę liści przed ich rozwinięciem, kwiatów, dopóki nie zakwitną, owoców czy nasion… Nie uda mi się niczego zdobyć przed czasem – ani po czasie.\nZ wieloletniego doświadczenia wyniosłam cenne nauki dla siebie i szacunek dla Dawczyni – Przyrody.\nPisałam już o tym TUTAJ.\nZbyt wczesne, w bardzo młodych fazach wzrostu zbieranie roślin, mnie samej być może dawało trochę surowca i satysfakcji – ale wielu roślinom utrudnia rozwój i opóźnia go. Bardzo trudno też wiele gatunków rozpoznać, nie mówiąc już o wysiłku wkładanym w zbiory. Niewspółmiernym często do korzyści z nich.\nTeraz to już wiem i bez niepokoju ani nadmiernej presji czekam z radością na kolejne „odsłony”, rok po roku przecież te same, chociaż nie zawsze w dokładnie identycznym terminie!\nTo nie oznacza, że bardzo wczesna wiosna i przedwiośnie nie mają swoich „pożytków”!\nJest ich wprawdzie niezbyt wiele, ale sporo z nich ma unikalną wartość i w późniejszych okresach już ich nie będzie. Są i takie, po które warto sięgać już teraz, mimo, że będą dosstępne i później. Chociażby dla urozmaicenia stołu i wzmocnienia/ oczyszczenia organizmu.\nSurowce wyłącznie wczesnowiosenne:\nSoki drzew – klonu, jawora i brzozowy (oskoła)\nZiele miodunki plamistej\nkwiaty (bazie) leszczyny, olchy, wierzby\nPączki wybranych drzew i krzewów\n(i kilka/ kilkanaście innych)\nListki szczawiku zajęczego\nSurowce wartościowe od wczesnej wiosny:\nMlode liście krwawnika\nSzczawik zajęczy i szczaw polny\nTo oczywiście też jeszcze nie wszystko, w dodatku pora na konkretne zbiory jest różna w różnych regionach. Tym niemniej wymienione wyżej rośliny są cennymi wiosennymi skarbami, po które warto sięgać już w porze „wybudzania” Natury z zimowego snu…\nJak to wszystko zagospodarować, by dało nam pożytek i radość?\nPoza oczywistą radością samego zbioru, spaceru, poszukiwań?\nO sokach drzew, szczególnie brzozy było już tyle w różnych miejscach i blogach, w tym w moim, że nie będę się przy niej zatrzymywać…\nZiarnopłon: dość mało rozpowszechniona w zbiorach roślina, której okres pozyskiwania jest stosunkowo krótki – do zakwitnięcia. Jadalne są listki, bardzo wartościowe odżywczo (witaminy, w tym C, łatwo przyswajalne minerały), drobne, ale zwykle rosnące wręcz „dywanowo”. Ziarnopłon będzie użytkowy jeszcze późnym latem, jako bulwki. Dr. Różański podaje bardzo cenne informacje o ziarnopłonie (link)\nPodbiał, miodunka: urocze rośliny, kwitnące wcześnie i wnoszące w przedwiosenna szarzyznę barwy i radość. Najlepiej nadają się do spożycia „od ręki” lub na syropy\nForsycja i magnolia: egzotyczne piękności, ubarwiające wiosnę swymi urokliwymi kwiatami, znane i popularne na tyle, że warto i o nich pamiętać. Forsycje nieco upowszechniły opowieści o niej i akcje w rodzaju „Cała Polska widzi forsycję”; o magnolii mówi się niewiele, a również jest bardzo cennym surowcem, chociaż raczej leczniczym niż profilaktycznym.\nKwiaty, w umiarkowanych ilościach, są jadalne.\nBazie i pączki drzew i krzewów: zawsze trzeba pamiętać, by te akurat surowce zbierać bardzo oszczędnie! Warto je znać, warto wspomagać się ich potencjałem, ale miejmy świadomość, ze są to pożytki niezbędne do prawidłowego rozwoju i harmonii również dla Natury! W ramach ciekawostki warto wspomnieć, że wartość pączków liściowych znana była już przed wiekami, na długo zanim powstała dziedzina o mądrej nazwie „gemmoterapia”.\nDla przykładu „wiekowy” przepis:\nłyżkę świeżo zmiażdżonych pączków topoli zmieszać z 2 łyżkami niesolonego smalcu i smażyć tak długo, aż wilgoć z pączków zupełnie wyparuje, po czym jeszcze w stanie ciepłym przecisnąć zawartość przez płótno; zastudzić\nPisze o niej też dr. Różański:\n„W dawnej medycynie stosowana była maść topolowa […] Maść topolowa nadaje się do leczenia stanów zapalnych skóry, do smarowania urazów, oparzeń ( w tym oparzeń słonecznych), obrzęków okołostawowych. Pomocna do smarowania i masażu przy nerwobólach i bólach mięśni, po kontuzjach sportowych\nh i intensywnym treningu (dla przyspieszenia ustępowania wysięków i zakwasów). Także po ciężkiej pracy fizycznej (np. w ogrodzie) maść topolowa przyniesie ulgę w cierpieniach.”\nCzosnek niedźwiedzi i podobny do niego w smaku i zapachu czosnaczek to kolejne atrakcje wiosny – może nie tak wczesnej jak pączki lub sok brzozowy, ale są to zdecydowanie rośliny sezonowe. W zasadzie każda z nich zasługuje na osobny wpis, wspomnę tylko zatem, że są jadalne, smaczne i, szczególnie czosnek niedźwiedzi, bardzo wartościowe jako zamienniki czosnku. Zarówno w smaku jak i zakresie działania.\nPozostałe wymienione – a i sporo nie wymienionych – rośliny warto wykorzystywać po prostu do spożycia. Nie ma potrzeby zbierać ich w dużych ilościach, nie trzeba również pilnować proporcji ani składu takich „miksów” spożywczych. Nie zajmujemy się w ten sposób żadnym leczeniem – są to najłatwiejsze z możliwych działania prozdrowotne, do których zachęcam od początku istnienia mojego bloga!\nI wszelkimi innymi metodami:\nwarsztaty, Kurs Profilaktyki Zielarskiej, wykłady, pogadanki, spotkania…\nMix sałatkowy: gwiazdnica, pokrzywa, przytulia\nfot. Ewa Ślęczek; mix: Zielicha\nW zestawieniach spożywczych kierujmy się dostępnością roślin, własnym gustem, smakiem i … rozsądkiem. Po raz kolejny zachęcam do uruchomienia wyobraźni i polotu! Wykorzystać można mnóstwo znanych przepisów kuchennych (jajecznice, twarogi, masła, pasty, sałatki, jogurty, nadzienia, soki, zielone shake’i – itd itp), albo komponować zupełnie nowe.\nGarść gotowych przepisów, w tym kosmetycznych, w kolejnym wpisie.\nNa razie zaś:\ncudownej wiosny wszystkim!!!\nZamieszczone w CUD (Ciało - Umysł - Duch), Zioła - kosmetyczne, Zioła - ogólneOtagowane brzoza magia opieka oczyszczanie, cisza, CUD, gwiaznice, jogurt, kwiat forsycji, kwiat magnolii, kwiat podbiału, listki mniszka, liście, liście krwawnika, maść topolowa, miodunka plamista, młode jasnoty, pokrzywa, pączki drzew i krzewów, radość, sałatka, smakołyki, sok brzozowy, topola, uważność, wiosna, ziarnopłon wiosenny, zielarstwo, ziołaDodaj komentarz


Slot machine graj za darmo bbjdj\nEmoticon Slot Machine; ... the casino gives casino az poker tournaments away $777 in free slot play.Dzięki niej będzie można ... Graj w gry pokerowe online za darmo. Book of Ra Online Graj Za Darmo Bez Rejestracji + Kasyna Graj za darmo bez pobierania ... Tagged automat do gier automaty do gier hazardowych automaty slot machine dolphin pearl deluxe gier online automaty do gry online ... Gry Casino Slots - backuperradio online za darmo! Graj bez rejestracji Kajot, Hot Spot, Owocowki!! ... are and. nailsblog.com.ua bing real money online slot machine online casino learn new data, ... 6000+ darmowe gry sloty online bez wpaty bez ściągania Graj bez ściągania darmowe gry sloty i ćwicz gry slot za darmo bez wpłat. Bez logowania graj online w sloty wprost w przeglądarce.\nGry Casino Online Free - annajahgondang.com Bez logowania graj online w sloty wprost w przeglądarce. BANKING DEPOSIT ATM / CDM, Online Transfer, Local Bank Transfer Withdrawal Quick Withdrawal: Phone, Suggest a phone number ..Aby zagrać na maszynach do gier na SlotsUp za darmo, nie musisz się logować, ani tym bardziej rejestrować. Możliwość zdobycia Jakpota. Gry Za Darmo W Pokera - Burswood Casino Function Rooms\nGry Casino Online Free - annajahgondang.com\nGraj w Automaty Wrzutowe Online - penny-slot-machines.com\nGraj w Najnowsze Automaty Hazardowe Za Darmo - YouTube WYGRAŁEM !!! BARDZO DOBRA ZDRAPKA szybki milion, czarny kot, i love big cash - ZDRAPKI odc. 7 - Duration: 7:30. Polski Poszukiwacz 457,504 views Dom sloty graj online za darmo\nLucky Slots Graj Za Darmo - cantatorepropiedades.com.ar\nDarmowe Gry Hot Slot - tramvianapoli.com Armadillo Artie Dash darmowe gry hot slot For…Hippie Roll. Juice BoxZagraj na najlepszych automatach i pograj w Gry Hot darmowe gry hot slot Spot na naszej stronie. Odkryj świat .. Nasze darmowe zabawki pomogą Ci zapoznać się z: Procesem .. Gry Hazardowe Online Za Darmo Poker - Graj w darmowe Gry ...


Home | Bijou brigitte kolczyki | Król szlachetnych kamieni\n| Wrz 22, 2019\nKamieniem, który jest obiektem westchnień tysięcy pań jest z całą pewnością diament. To on jest jedną z najbardziej pożądanych ozdób kobiecych. Dostał też godny siebie przydomek króla wszystkich szlachetnych kamieni. Chociaż ostatnio odkryto nawet diament o różowym blasku to jednak najbardziej podziwiane są te klasyczne, białe diamenty. Przypisywano tym kamieniom moce tajemne, używano go do czarów i magii, opowiadano o nim legendy i baśnie. Cała poetyckość Wschodu przejawia się w strofach poezji Hafiza. „Tęcza w nim zaklęta wiecznie trwa” — mówi on o diamencie. A baśnie z tysiąca i jednej nocy? Przecież prawie każdej z nich towarzyszy czarodziejski blask cennych kamieni, wśród których diamenty odgrywają niepoślednią rolę. W Europie mamy wiersze o diamentach i w europejskich baśniach można spotkać wiele epizodów związanych z diamentami. Tu jednak chętnie porównywano je z okruchami lodu, błyszczącymi w słońcu, bądź drobinami rozbitych czarnoksięskich zwierciadeł. Groźnymi lodowymi diamentami posługuje się Królowa Śniegu z baśni Andersena. Diamentowe pierścienie dają swym ukochanym bohaterowie bajek i legend. Diamentem na szybie lub zwierciadle pisali swe ostatnie „żegnaj” nieszczęśni romantyczni kochankowie. Diamentowo czystą wodę życia przywozili z niebezpiecznych wypraw baśniowi junacy. Diamentowym grzebieniem czesały swe złote włosy legendarne rusałki, siedzące na skałach nad rzekami, i królewny osadzone w wieżach.\nniedziela, 12 stycznia, 2020Codzienne działanie może być niebezpieczeństwem\npiątek, 24 lutego, 2017Balsam Johnson – Zielona Góra\nsobota, 24 listopada, 2018Nowoczesna fotografia ślubna\nczwartek, 17 sierpnia, 2017Markety i supermarkety w województwie świętokrzyskim\nponiedziałek, 11 lutego, 2019Koraliki do wyrobu biżuterii hurtownia\nsobota, 2 czerwca, 2018Co zrobić, aby mieć możliwość dużo taniej kupić obuwie?\nczwartek, 22 września, 2016Biuro podatkowe\nwtorek, 8 sierpnia, 2017Biżuteria briju\nCzerwone kamienie najpiękniejsza ozdoba\nAlgi Oceaniczne System Professional Regeneracyjne właściwości alg znane są już od wieków czego dowodem było ich stosowanie w postaci okładów przez celtyckie niewiasty. Również nowoczesne preparaty kosmetyczne zawierające algi zaopatrują skórę twarzy między innymi w witaminy z grupy B, E i C, aminokwasy, proteiny, lipidy i mikroelementy. Dzięki temu opóźniają proces starzenia się skóry, przyśpieszają\nNa pewnym kobiecym forum internetowym toczyła się dyskusja na temat szminek. Tych lepszych – z tzw. górnej półki. Wiadomo, w dobie internetu dyskutuje się na forach o wszystkim. Masz jakiś problem, czegoś nie wiesz – przeszukaj sieć, a jak nic nie znajdziesz to pytaj na forum, nawet o powiększanie ust. To proste i łatwe. Obok


Jedyna ustawa, którą podpisał prezydent. Co się zmieni w sądach powszechnych? Wyjaśniamy - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plJedyna ustawa, którą podpisał prezydent. Co się zmieni w sądach powszechnych? Wyjaśniamy\nJedyna ustawa, którą podpisał prezydent. Co się zmieni w sądach powszechnych? Wyjaśniamy\n22 lipca 2017, 15:22 | Aktualizacja: 01.08.2017, 17:30\nDemonstracja przed Sądem Najwyższymźródło: PAP\nUstawa określa, jak sądy są zorganizowane, finansowane, kto nimi kieruje, a kto czuwa nad tym, by cała machina działała sprawnie. Bo sądy, choć niezależne, nie są zawieszone w próżni. Merytoryczny nadzór sprawuje nad nimi Sąd Najwyższy (czyli, mówiąc obrazowo, dba o jakość wydawanych orzeczeń), a administracyjny – minister sprawiedliwości (tzn. dogląda warunków pracy i sposobu zarządzania jednostkami). W tym drugim przypadku wbrew pozorom nie chodzi tylko o zapewnianie sądom odpowiedniej liczby biurek w wyremontowanych budynkach czy właściwej obsady w sekretariatach. Środowisko sędziowskie od lat przekonywało, że ministerialny nadzór to fortel, za pomocą którego politycy mogą wywierać wpływ na to, jak orzekają sędziowie. Bo mając władzę decydowania o podziale pieniędzy czy kontrolowania sądowych statystyk, stają przed pokusą uzależnienia od siebie prezesów sądów o giętkim kręgosłupie. Takich, których symbolem stał się sędzia Milewski. Dlatego też sędziowskie stowarzyszenia opowiadały się za tym, aby nadzór administracyjny nad sądami powszechnymi przejął SN. Ale kolejni szefowie resortu sprawiedliwości nigdy nie zamierzali w tej kwestii ustąpić. Wręcz przeciwnie, raczej sami dążyli do rozszerzenia swojej kontroli nad sądownictwem.\nWybór prezesów sądów\nRównież dziś formalnie powołuje ich minister sprawiedliwości, ale tak naprawdę o wyborze takiej, a nie innej osoby decyduje lokalne środowisko sędziowskie. Kandydat na prezesa, żeby się liczyć w rywalizacji o stanowisko, powinien bowiem wcześniej uzyskać pozytywną opinię samorządu. Jeśli nie zdobędzie poparcia wśród miejscowych sędziów, to szanse na zdobycie posady znacząco maleją. Dlatego w praktyce prezesami sądów zostają przeważnie osoby lansowane przez sędziowskie samorządy.\nMinister sprawiedliwości nie będzie już musiał pytać samorządu sędziowskiego, co myśli o kandydacie na nowego prezesa. Odpowiednią osobę wyłoni wedle własnego uznania i dopiero po formalnej nominacji przedstawi swojego wybrańca sędziom, z którymi temu przyjdzie współpracować. Co więcej, w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie nowych przepisów szef resortu będzie mógł odwołać wszystkich obecnych prezesów sądów w Polsce i wprowadzić na ich miejsce nowych, wskazanych przez siebie. Chyba że jego faworytów zawetuje Krajowa Rada Sądownictwa. W takim przypadku minister będzie musiał się ugiąć i znaleźć nowych kandydatów. Szef resortu uzyska też prawo powołania na prezesa sądu okręgowego sędziego rejonowego, a stanowisko prezesa sądu apelacyjnego będzie mógł obsadzić sędzią okręgowym.\nPrezes ma w sądzie ogromną władzę – jest służbowym zwierzchnikiem wszystkich pracujących w nim sędziów, więc jego głos jest decydujący we wszelkich sprawach związanych z przydzielaniem spraw czy polityką personalną (np. decyduje o obsadzie stanowisk kierowniczych w swojej jednostce, ma wpływ na przydzielanie nowych stanowisk sędziowskich i wybór kandydatów na prezesów w sądach niższej instancji), a także ocenia jakość i tempo wydawania orzeczeń przez swoich podwładnych.\nDzięki możliwości samodzielnego powoływania prezesów minister sprawiedliwości będzie mógł skuteczniej nadzorować sposób zarządzania sądami i np. szybko zawiesić w obowiązkach, a w razie czego odwołać osobę, która nie radzi sobie na menedżerskim stanowisku.\nNowe uprawnienia ministra pozwolą mu, jeśli zechce, pozbyć się z sądów prezesów, którzy byli przeciwni jego reformom, takich, których podejrzewa o wrogie sympatie polityczne, lub po prostu tych wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób mu kiedyś podpadli. A opuszczone przez nich posady zostaną obsadzone osobami zaufanymi i uległymi wobec szefa resortu. Niektórzy sędziowie obawiają się, że przyszłymi nominatami mogą zostać sędziowie, którzy od lat nie orzekają, bo pracują w ministerstwie na urzędniczych stanowiskach (czyli sędziowie delegowani).\nŚrodowisko sędziów straci możliwość zweryfikowania kompetencji i predyspozycji przyszłych prezesów sądów. Jego zdaniem doprowadzi to do ograniczenia autonomii sędziowskiej oraz zachwiania równowagi między władzą sądowniczą a wykonawczą.\nWiększość wypowiedzi na temat tej ustawy skupia się na kwestii wymiany prezesów czy wiceprezesów. Nic więc dziwnego, że skoro ludzie słyszą tylko o tym, to się zastanawiają, jak taka wymiana ma wpłynąć na sprawność postępowania. Osobiście uważam, że wpłynie, i to pozytywnie. Prezes, wiceprezes to są osoby, które mają za zadanie w prawidłowy sposób zorganizować pracę sądów – tej części, która nie jest stricte techniczna, a wiąże się z pracą orzeczniczą. Nie można więc ich powierzyć dyrektorowi jako menedżerowi, który nie wywodzi się ze sfery sądowniczej. Jeżeli sąd jest źle zorganizowany, np. w jednym wydziale mamy przerosty zatrudnienia, a w drugim jest bardzo zła sytuacja i prezes na to nie reaguje, nie przenosi sędziów, nie przenosi pracowników, to jest oczywiste, że obywatele czekają na termin rozprawy czy inną czynność sądową dłużej, niż mogliby, gdyby prezes nie bał się zarządzać. To bardzo często nie działa tak, jak powinno. Tu zmiana personalna powinna zadziałać. Po prawie dwóch latach w Ministerstwie Sprawiedliwości mam dobre rozeznanie co do tego, które sądy w podobnych warunkach niedoboru radzą sobie dobrze, a które nie. (...) W dzisiejszym systemie nie można odwołać osoby, która z różnych względów nie powinna pełnić funkcji prezesa. (...) Proszę sobie wyobrazić, jak to wygląda w oczach społeczeństwa, gdy ktoś, kto nie powinien być prezesem, jest nim nadal, a minister nic nie może zrobić. Nie może, bo niestety zbyt często działa zjawisko, które można określić mianem „solidarności korporacyjnej”.\n(w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej”, lipiec 2017 r.)\nStanisław Zabłocki, prezes Izby Karnej Sądu Najwyższego\nTo, dlaczego tak istotne jest, aby środowisko sędziów miało wpływ na wybór prezesa, postrzegać trzeba nie tylko poprzez pryzmat przepisów prawa, lecz również mechanizmów psychologicznych. (...) Patrząc od strony grona sędziowskiego, co korzystniej wpływa na atmosferę pracy: świadomość, że organizuje ją osoba, na wybór której nie mieliśmy najmniejszego wpływu i została ona narzucona nawet bez zasięgnięcia naszej opinii, czy też że owym primus inter pares jest ten, kto cieszy się także naszym szacunkiem i zaufaniem? A od drugiej strony – jak czuje się prezes, który ma świadomość, że jest bardziej nominatem władzy politycznej niż reprezentantem własnego środowiska? Sytuację jeszcze komplikuje to, że powrócono do unii personalnej, która sprawia, że zgodnie z ujawnionym projektem wyłączny wpływ na powołanie prezesów wszystkich sądów powszechnych będzie miał przedstawiciel władzy wykonawczej, członek rządu, który jednocześnie jest – tego nie da się usunąć ze świadomości, a choćby z podświadomości – prokuratorem generalnym.\n(w wywiadzie dla DGP, maj 2017 r.)\n>>> Czytaj też: Sąd Najwyższy po nowemu. Wyjaśniamy, o co chodzi w reformie PiS\nWybór sędziów wizytatorów\nSędziów wizytatorów, którzy co kilka lat oceniają jakość pracy swoich kolegów, wybierają dziś prezesi sądów. Wcześniej konsultują się w sprawie kandydatów do tej funkcji z lokalnym samorządem sędziowskim. Wizytatorem może zostać sędzia sądu apelacyjnego i okręgowego, ale już nie rejonowego.\nPrzed powołaniem sędziego wizytatora prezes sądu będzie musiał poprosić o opinię na temat kandydata ministra sprawiedliwości. Jego ocena nie będzie jednak wiążąca. Wizytatorem będzie mógł być sędzia z dziesięcioletnim stażem.\nTo wizytatorzy przygotowują akta w procedurze awansowej. Oni też wystawiają sędziom oceny okresowe. Osoby pełniące te funkcje mogą np. żądać od sędziego złożenia stosowanych wyjaśnień. Obiektywna ocena kompetencji, sprawności i kultury pracy może nie tylko wspierać promowanie najlepszych sędziów i zachęcić ich do doskonalenia zawodowego, lecz także pośrednio pomóc budować zaufanie obywateli do wymiaru sprawiedliwości.\nKandydat na wizytatora będzie musiał przekonać do swoich kompetencji nie tylko sędziów sprawujących kierownicze stanowiska, lecz także ministerstwo.\nWiększe uzależnienie osób oceniających pracę sędziów od ministra sprawiedliwości. Negatywne zaopiniowanie kandydata na wizytatora, nawet jeśli niewiążące, będzie miało ogromne znaczenie dla sądów.\nWizytator będący sędzią sądu rejonowego będzie mógł oceniać sędziego sądu wyższej instancji, nie zawsze mając odpowiednie doświadczenie. Sądy rejonowe nie zajmują się bowiem pewną kategorią spraw (np. sporami w dziedzinie prawa konkurencji), które od razu trafiają do sądów okręgowych.\nLikwidujemy wizytacje planowe, czyli zasadę, która stanowi, że co jakiś czas robi się wizytacje danej jednostki niezależnie od tego, czy sąd sobie radzi dobrze czy źle, wpływają skargi na jego funkcjonowanie czy nie. Tak być dzisiaj musi, bo ustawodawca tak kiedyś przesądził. Tymczasem wizytacja ma być wtedy, gdy dzieje się coś złego.\nKrystian Markiewicz, prezes Stowarzyszenia Sędziów Polskich "Iustitia"\nZ całym szacunkiem dla sędziów rejonowych, ale jak taki sędzia ma ocenić orzecznictwo kolegi z wyższej instancji, skoro w pewnych sprawach nigdy nie orzekał? I teraz sędzia, który takiej sprawy nigdy w swoim referacie nie miał, będzie oceniał, czy prowadzący to postępowanie podejmuje trafne decyzje, czy też się myli. A gdy dojdzie do wniosku, że jednak się myli, będzie mógł zażądać usunięcia rzekomych uchybień. To jest przecież postawienie wszystkiego na głowie.\n(wypowiedź dla DGP, kwiecień 2017 r.)\nSystem przydziału spraw teoretycznie ma działać tak, aby każdy sędzia ostatecznie miał ich tyle samo. Reguły przypisywania nowych obowiązków co roku ustala prezes sądu. Stworzono też specjalne wskaźniki procentowe, mówiące, jak obdzielać sprawami sędziów, którzy nie pełnią żadnych dodatkowych funkcji i tych, którzy wykonują jakieś dodatkowe zadania poza orzekaniem (np. pełnią funkcję rzeczników dyscyplinarnych bądź zajmują stanowiska kierownicze). Ci ostatni mogą liczyć na znaczącą taryfę ulgową.\nSprawy, bez względu na to, ile mają tomów, będą w poszczególnych wydziałach sądowych przydzielane za pomocą losowania elektronicznego. Sędzia, który dostanie sprawę wymagającą tak ogromnego nakładu pracy, że nie będzie w stanie brać już na siebie kolejnych do rozpoznania, będzie miał jednak prawo poprosić swojego prezesa sądu, aby na jakiś czas nie nakładano na niego nowych obowiązków. Co więcej, możliwość wpływania na to, który sędzia będzie rozpoznawał konkretną sprawę karną, z ominięciem losowania, uzyska w praktyce prokurator (wystarczy, że akta trafią do sądu akurat w dniu, w którym dyżuruje preferowany przez śledczego sędzia). Wprowadzona zostanie też zasada, że nie można robić roszad w składzie orzekającym w danej sprawie. Na razie nie wiadomo, według jakich kryteriów sędziowie „funkcyjni” będą odciążani od orzekania (określą to bardziej szczegółowe przepisy).\nMaksymalnie obiektywne kryteria przydzielania spraw minimalizują ryzyko, że wydawane w nich wyroki będą stronnicze. Poza tym bolączka, na którą wszyscy narzekamy, czyli ogromna przewlekłość w rozpatrywaniu spraw, wynika też z nierównego obciążenia sędziów pracą.\nZdaniem ministerstwa kryteria przydziału spraw sędziom będą bardziej przejrzyste. Zapobiegnie to oskarżeniom o to, że dana sprawa specjalnie trafiła do sędziego, któremu zarzuca się stronniczość.\nProkurator będzie mógł zadbać o to, aby daną sprawą karną, w tym dotyczącą np. polityka, zajął się przychylny mu sędzia.\nLosowy przydział spraw nie zawsze będzie powodował, że sędziowie, którzy specjalizują się w danych dziedzinach prawa, będą rozpatrywali sprawy, na których się znają.\nAndrzej Matusiewicz, poseł PiS\nDotąd wielokrotnie zdarzało się, że młody sędzia był zarzucany skomplikowanymi sprawami, którymi nikt się nie chciał zajmować. Pracował za trzy osoby. A niektórzy sędziowie mieli dużo luzu.\n(wypowiedź dla DGP, lipiec 2017 r.)\nWybór dyrektorów sądów\nWyłaniano ich w konkursach organizowanych przez prezesów sądów. To właśnie prezesi przedstawiali zwycięskich kandydatów ministrowi sprawiedliwości, a ten zwykle powoływał wskazane mu osoby (teoretycznie mógł odmówić, ale i tak to prezes sądu proponował mu kolejnego kandydata). Szef resortu miał prawo odwołać sądowego menedżera, jeśli sędziowie z jego apelacji stwierdziliby, że nie dba należycie o stan finansów i zarządzanie w sądzie.\nOd 4 maja 2017 r. (wtedy weszła w życie zmiana prawa przeforsowana przez rząd) nie ma już konkursów na dyrektorów. Choć wymagania wobec nich się nie zmieniły, to minister sprawiedliwości ma teraz wolną rękę w obsadzaniu tych stanowisk. To także jemu służbowo podlegają dziś „sądowi menedżerowie”, a nie, jak wcześniej, prezesowi. Szef resortu może też ich w każdej chwili odwołać, nawet bez podania konkretnej przyczyny.\nDyrektorzy to w założeniu bezstronni urzędnicy, którzy zapewniają sprawne funkcjonowanie sądów. Jeśli nie spełniają tych warunków, może się to odbić na długości trwania postępowań i jakości orzeczeń.\nDzięki likwidacji żmudnych procedur konkursowych będzie można szybciej uzupełniać wakaty i uniknąć chaosu. Przejęcie całkowitej kontroli przez resort nad obsadzaniem stanowisk dyrektorów ma też wyeliminować ryzyko powtórki z afery w Sądzie Apelacyjnym w Krakowie, gdzie zarówno menedżer, jak i prezes usłyszeli zarzuty dotyczące korupcji i udziału w zorganizowanej grupie przestępczej.\nLosy dyrektorów będą zależały wyłącznie od jednej osoby – ministra. To zaś stwarza niebezpieczeństwo, że aby utrzymać stanowisko, będą lojalnymi namiestnikami resortu w terenie, a nie apolitycznymi urzędnikami. I to właśnie za ich pośrednictwem polityk będzie ingerował w warunki funkcjonowania sądu, a więc pośrednio także w samo orzekanie.\nPomysł ten od początku wywoływał wątpliwości konstytucyjne. Zdaniem krytyków bezpośrednie służbowe podporządkowanie dyrektorów sądów ministrowi może doprowadzić do wkroczenia administracji sądowej w niezawisłość sędziowską, a w konsekwencji spowoduje naruszenie zasady podziału równowagi władz oraz niezależności sądownictwa.\nO awans do sądu apelacyjnego może się starać sędzia lub prokurator z co najmniej trzyletnim stażem pracy odpowiednio w sądzie okręgowym lub prokuraturze okręgowej (czyli szczebel niżej). Muszą oni się także wykazać łącznie co najmniej sześcioletnim doświadczeniem zawodowym.\nNominację na stanowisko sędziego apelacyjnego będzie mógł uzyskać także sędzia lub prokurator z rejonu, czyli z najniższego szczebla. Zasadniczy warunek jest jeden: muszą mieć minimum 10-letnie doświadczenie w zawodzie.\nOptymalne kryteria stażu zawodowego wymagane do awansu w hierarchii sądowniczej zmniejszają ryzyko, że do wyższych instancji trafią osoby przypadkowe. Sędzia, który przejdzie długą ścieżkę od rejonu do apelacji, w ciągu swojej kariery jest bowiem wielokrotnie poddawany ocenie środowiska prawniczego, przełożonych i samych obywateli.\nZdaniem ministerstwa ułatwienie awansu sędziom i prokuratorom z najniższego szczebla ma pomóc rozsadzić skostniałe i hermetyczne hierarchie w korporacji sędziowskiej. Innymi słowy: wypromować kompetentne osoby spoza dominujących lokalnych układów samorządowo-towarzyskich.\nBłyskawiczne przyspieszenie ścieżki zawodowej sędziów rejonowych, którzy nigdy nie rozpatrywali odwołań od wyroków, może odbić się na jakości orzecznictwa, a także przyczynić się do promowania karierowiczów i oportunistów. Możliwość szybkiego awansowania prokuratorów powoduje niebezpieczeństwo, że minister, będący jednocześnie prokuratorem generalnym, będzie promował w sądownictwie podległych sobie śledczych (co może być o tyle skuteczne, że w Krajowej Radzie Sądownictwa duży wpływ mogą uzyskać politycy partii rządzącej), a nawet będzie mógł zrobić z nich prezesów sądów.\nMożliwość powołania prokuratura z rejonu na stanowisko sędziego apelacyjnego dla środowiska sędziowskiego jest o tyle problematyczna, że śledczy na co dzień funkcjonują w ramach bardzo zhierarchizowanej struktury, w której szefowie mogą wydawać polecenia co do tego, jak prowadzić śledztwa i kogo ścigać.\nToga nie jest peleryną superbohatera, a jej założenie nie powoduje automatycznego przeniesienia w inny wymiar, w którym nie występują problemy życia codziennego związane z zapewnieniem bytu sobie i rodzinie. Możemy udawać dla polepszenia własnego samopoczucia, że sędziowie to nadludzie i że sam fakt bycia sędzią czyni odpornym na wpływy zewnętrzne. Ale tylko ktoś, kto uczciwie podejdzie do zagadnienia, wie, że pozbawienie orzeczników gwarancji ich niezawisłości, w tym również w zakresie kolejnych etapów ścieżki zawodowej, musi się odbić na jakości orzecznictwa. Będzie więcej oportunizmu.\n(w felietonie na łamach tygodnika Prawnik, maj 2017 r.)\n>>> Polecamy: Prezydencka gra o wyjście z przedpokoju. Co tak naprawdę oznacza ultimatum Andrzeja Dudy?\nTagi:sądy, prawo, polityka, gospodarka\nOrban: Potrzebujemy reformy Unii Europejskiej. Chce porozumienia z Rosją i Turcją\nPO(2017-07-23 06:34) Zgłoś naruszenie 24715\nBundeswera ratuj nas..uległą Targowice.Oddamy wam Dolny Śląsk jako wdzięczność za ratowanie naszych stołków.\nasdf(2017-07-22 17:46) Zgłoś naruszenie 19814\nNajpierw protesty a potem wyjaśniamy o co chodzi.\n@adrian(2017-07-23 08:57) Zgłoś naruszenie 105\nA w Niemczech jaka masakra, i koniec demokracji, bo tam" ministry sprawiedliwości" mają jeszcze większe prawa nad Sądami .\nadrian(2017-07-22 19:58) Zgłoś naruszenie 1722\nCi co protestują już dawno mają jasność o co chodzi! Cała władza w rękach ministra... masakra!\nBędą wolne Sądy jak w UE (np.Niemcy)(2017-07-23 08:07) Zgłoś naruszenie 6414\nHasło "wolne sądy" właśnie się ziszcza. Reforma SN obywa się na niemiecki wzór, więc orędownicy i zwolennicy demokracji niemieckiej w UE będą zadowoleni. A jeśli im nie pasi , to oznacza demonstrację pod fałszywą flagą i obłudę z białymi różami\nPutinek(2017-07-25 10:43) Zgłoś naruszenie 00\nWidać jak ludzie są w Pl durni. Piszesz takie bzdury jakbyś się wczoraj urodził.\nDawene UPR :) (2017-07-22 22:59) Zgłoś naruszenie 385\nEch, ten tego. Należało by wprowadzić ławę przysięgłych i oddać władzę suwerenowi czyli... zwykłym ludziom. Ława decydowała by o winie, a sędzia o wysokości kary. Ale to by było za proste za sprawiedliwe.\nsid(2017-07-22 20:25) Zgłoś naruszenie 2532\npolska idzie w ślepa uliczkę,zęby rozwiązać konflikt miedzy polakami przydała by się debata a potem REFERENDUM ,,,czy Polacy chcą zostać w UE i spełnić wygania unijne, np,nie upolitycznione sady,,,,czy Polacy chcą być poza UE, z silna władzą autorytarna z silnym wpływem kościoła, przypominając Rosja lub bardziej Turcja bo na pewno polska w NATO zostanie,,,,nikt nie wierzy ze polska z grupa państw ze wschodu ,zniszczy strefę euro Europe dwóch prędkości, i zmieni UE,po wyjściu UK sama polska jest za słaba a w UE nie ma silnych sojusznik ,na państwa z euro polska nie ma co liczyć ,dla nich ważniejsze będą dopłaty,,,,,wiec referendum wydawało by się rozsądne,po co dalej ten cyrk kontynuować\nto ja(2017-07-22 19:49) Zgłoś naruszenie 2443\nCzy mi się wydaje czy PiS i instytucje z jego otoczenia, chcą walczyć z przeciwnikami, nie tylko politycznymi, przy pomocy "wymiaru sprawiedliwości"? Jak Janukowycz wsadził do więzienia Tymoszenko...\nPutinek(2017-07-24 01:15) Zgłoś naruszenie 34\nTy taki głupi czy intelektualnie cofnięty?\nDoprzemyślenia innym(2017-07-22 17:26) Zgłoś naruszenie 21221\nTe kolejne zmiany po opanowaniu przez PiS Trybunału i teraz Sadu oznacza likwidacje trójpodziału władzy.Zmienia wszystko odwraca dla Polski vektor stajemy sie z demokracji zachodniej ,wschodnią autarkią z pseudodemokracja ,wladza autorytarną nie liczącą się z głosem swych obywateli falszująca wybory ,umacniająca aparat ucisku i przemocy.Czy jest dla takiego kraju miejsce w Unii Europejskiej???? czas pokaże>???Do\nsid(2017-07-23 02:31) Zgłoś naruszenie 210\nobiektywnie to można powiedzieć ze cały cywilizowany świat z USA, czesi, slowacy oprócz tylko wstrzymali głos wegry krytykuje pis za te ustawę,,,nic dodać nic ując\nEnd(2017-07-22 18:24) Zgłoś naruszenie 957\nKrótko. Głupoty piszesz. Poczytaj trochę, obiektywnie oceń sytuację i potem się wypowiadaj.\nRe(2017-07-22 20:11) Zgłoś naruszenie 1828\nNie pchaliby się do sądów kombinatorzy gdyby w konstytucji było że sędzia nie dostanie więcej niż średnia krajowa. Ludzie biedniejsi i ascetyczni zazwyczaj są dobrzy i uczciwi.\ntak tylko pytam(2017-07-22 21:11) Zgłoś naruszenie 84\nA czy wtedy nie byliby podatni na różne "prezenty"?\nHeh(2017-07-22 20:08) Zgłoś naruszenie 1632\nŻaden sędzia nie powinien więcej zarabiać niż średnia krajowa i powinien wykonywać misję jak doktor Judym ,wtedy nie będą się tam pchać łasi oszuści żadni władzy i kasy. Tam powinni iść ludzie dobrzy i ascetyczni. Wtedy nie będzie potrzebna reforma skoro kombinatorzy sami uciekną.\nZastanowsię(2017-07-23 00:28) Zgłoś naruszenie 34\nI żaden lekarz bo tez wypełnia misję a tym bardziej ksiądz to juz o chlebie i wodzie powinien żyć :) kto będzie oceniał jacy ludzie sa dobrzy i ascetyczni??? Minister Ziobro? Super rozumowanie wszędzie zdążają sie ludzie dobrzy i źli przekupni i nie to nie jest argument.\nQqq(2017-07-22 22:10) Zgłoś naruszenie 53\nTak więc młodzi zdolni ludzie będący dobrymi sędziami pójdą do korpo na managera żeby zarobić więcej.\nPJB(2017-07-24 10:34) Zgłoś naruszenie 122\nReasumując to teraz PiS bierze 100% odpowiedzialności za jakość, skuteczność i UCZCIWOŚĆ pracy sądów powszechnych - czekamy na rezultaty tych zmian i będziemy oceniać efekt przy najbliższych wyborach.\nQQQ(2017-07-23 08:59) Zgłoś naruszenie 1215\nLudzie !!!! odpowiedzcie mi na pytanie. Jeżeli minister sprawiedliwości wybiera (de facto) I prezesa sądu najwyższego, dyrektorów sądów, a nominację na stanowisko sędziego apelacyjnego może uzyskać sędzia najniższego szczebla to czy nie wprowadza to upartyjnienia sądów !!!! Rozumiem, wiele osób ma zatrute głowy przez megasubiektywne TVPinfo, że sądy są złe, skorumpowane, klika sędziowska itd. ale ta reforma nic nie zmienia !!! Jedynie zostanie wymieniona kadra. Ta ustawa wprowadza jeszcze większe kolesiostwo, gdzie jakaś niezdara z sądu rejonowego przepracuje parę lat i zostanie dyrektorem sądu apelacyjnego. W tej kwestii zgadzam się się z Panem prezydentem i Panem kukizem (a rzadko to się zdarza). Ruch bolszewicki też głosił precz z caratem, a państwem miał rządzić robotnicy. skończyło się tylko wymianą kadr.\nko$$$cielny(2017-07-25 08:42) Zgłoś naruszenie 00\nZmiany na stołkach są niezbędne !!! Powinny być jak częste i radykalne !!! Ci którzy odchodzą powinni być skrupulatnie rozliczani i wsadzani do więzienia, a ich następcy zamykani przez kolejnych. Tylko tak można ograniczyć patologię - lękiem przed nieuchronnością zmian i odpowiedzialnością karną !!!\nha ha(2017-07-23 10:02) Zgłoś naruszenie 62\nTy chyba nie należysz QQQ do UE , bo gdybyś należał to byś wiedział , że np w Niemczech "Ministrowie Sprawiedliwości (różne landy dlatego l.mn.) mają większy wpływ ma wybór sędziów niż w obecnej reformie w Polsce minister sprawiedl.. Więc nie okłamuj sam siebie, a tym bardziej innych.\nnieZero(2017-07-23 14:00) Zgłoś naruszenie 1114\nJak to ktoś pięknie ujął: lepiej stanąć oko w oko z kobrą niż pozwolić Ziobrze czynić "dobro".\nJ.E. Lehnert(2017-07-24 16:32) Zgłoś naruszenie 70\nWynika z tego wyjasnienia ze te zmiany sa bardzo do bre dla obywateli i Polski.\nxxx(2017-07-22 23:21) Zgłoś naruszenie 797\nGość(2017-07-24 08:13) Zgłoś naruszenie 73\nTu niema się co wiele rozwodzić, to co jest teraz u Niemców czy Francuzów , po reformie będzie u nas.\nStatystyczny obywatel(2017-07-23 13:47) Zgłoś naruszenie 610\nTo głosowanie zostało przeprowadzone w sposób republikański niż demokratyczny,tak poważna zmiana jak zmiana konstytucji powinno przeprowadzić głosowanie ludu bo konstytucja to rządy prawa które dotyczy wszystkich jednak zmiana go bez konsultacji z ludem jest zamachem na wolność.\nrty(2017-07-24 14:14) Zgłoś naruszenie 12\nSd(2017-07-25 11:21) Zgłoś naruszenie 00\nTa sama narracja jak o poczynaniach PIS względem spraw ekonomicznych. Ci fałszywi prorocy obwieszczali klęske budżetu i co jakie są efekty po jednym roku.Podobna jest sytuacja w wymiarze sprawiedliwości reformować trzeba a o efektach miarodajne pisać za rok a nie otwierać gęby przed czasem obłudnicy.\nko$$$cielny(2017-07-25 08:33) Zgłoś naruszenie 00\nTo, kto będzie rządził sądami, ma znaczenie tylko dla złodziejskich polityków i biznesmenów przekrętasów !!! A niech się powyrzynają tam na górze !!!! Nas maluczkich obchodzi tylko to, żeby sprawy zwykłych ludzi były przeprowadzane sprawiedliwie, przez sędziów z LOSOWANIA, SPRAWIEDLIWYCH i PODLEGAJĄCYCH JAKIEJKOLWIEK KONTROLI !!!


Europa Universalis IV Download | Pobierz | MadDownload.com\nHome » Gry » Gry Strategiczne » Europa Universalis IV\nKasia Dalecka 18 lutego 2018 1198\nEuropa Universalis IV to czwarta część popularnego cyklu gier z gatunku grand strategy wargame autorstwa szwedzkiego przedsiębiorstwa Paradox Interactive. Produkcja swoją premierę miała w roku 2013, czyli aż sześć lat po wydaniu poprzedniej odsłony tego cyklu gier. Zadaniem gracza w tej produkcji jest objęcie kontroli nad wybranym państwem historycznym z lat 1444-1820 i poprowadzeniem go do zwycięstwa.\nJak pobrać Europa Universalis IV\nGrę Europa Universalis IV można pobrać z platformy Steam. Aby rozpocząć pobieranie, kliknij na przycisk Download na końcu recenzji. Dostępne do pobrania są również liczne DLC, takie jak Third Rome czy Cradle of Civilization.\nEuropa Universalis IV, jak przystało na każdą sandboksową strategię, nie ma określonej fabuły. To gracz tworzy historię wedle własnego uznania. Twórcy gry umożliwili nam stworzenie zupełnie alternatywnego biegu dziejów. Możemy nie dopuścić do rozbiorów Polski, podbić całą Europę Japonią albo zdławić amerykańską rewolucję w zarodku. Na początku rozgrywki musimy podjąć decyzję, którym państwem z 260 możliwych chcemy kierować. To bardzo kluczowy wybór, ponieważ każdy kraj znajduje się w innej sytuacji politycznej. Przy wyborze nacji warto również uwzględnić jej poziom technologiczny. Nowym graczom byłoby bardzo ciężko zarządzać chociażby Imperium Azteków, które byłoby daleko w tyle pod względem używanych technologii od jakiegokolwiek państwa europejskiego. Na początku rozgrywki gracz musi jeszcze określić, w jakim okresie historycznym chce grać. Akcja gry rozgrywa się od 11 listopada 1444 roku do 31 grudnia 1820 roku. Oczywiście nie musimy grać tak długo. Nic nie stoi na przeszkodzie, żebyśmy objęli władzę nad danym państwem w czasie rewolucji francuskiej albo insurekcji kościuszkowskiej.\nWzorem poprzednich części akcja Europa Universalis IV toczy się na planszy podzielonej na prowincje, która początkowo nie jest widoczna w całości dla gracza. Dodatkowo znane już obszary, jeżeli będą poza zasięgiem wzroku, zostaną osnute mgłą wojny. Interfejs gracza składa się z minimapy, a także pasków, które umożliwiają zarządzanie poszczególnymi aspektami państwa.\nJak już wcześniej zostało wspomniane, naszym zadaniem jest poprowadzenie wybranego przez siebie państwa do zwycięstwa. Jak tego dokonać? Żeby wygrać, gracz musi zbierać punkty zwycięstwa, które otrzymuje za szczególne osiągnięcia. Można je otrzymać poprzez toczenie zwycięskich bitew oraz wojen i przejmowanie terytoriów podbitych przez siebie państw. Jednakże nie musimy wcale tworzyć z naszego państwa potęgi militarnej. Każdy gracz może wybrać odpowiadającą mu ścieżkę rozwoju. Twórcy Europa Universalis dali nam również do dyspozycji zarządzanie wewnętrzną oraz zewnętrzną polityką państwa, a także umożliwili zajęcie się handlem, kolonizacją, nauką, kulturą, religią oraz rozwojem miejskiej infrastruktury.\nEuropa Universalis IV jest grą, która wymaga znacznie więcej wprawy i zrozumienia mechaniki rozgrywki niż inne gry strategiczne. Na tle produkcji studia Firaxis Games, czyli Sid Meier’s Civilization, EU wypada znacznie bardziej skomplikowanie. Obydwie gry łączy to, że w każdej z nich gracz przejmuje kontrolę nad wybranym przez siebie państwem, rozwija je i dąży do zwycięstwa. Jednakże produkcja Paradox Interactive oferuje znacznie bardziej rozwinięte mechaniki kontroli nad krajem, a także rozgrywa się w czasie rzeczywistym, podczas gdy Civilization V czy też Civilization VI podzielone jest na tury.\nHistoria serii Europa Universalis\nEuropa Universalis ukazała się w roku 2001. Na następcę tej gry strategicznej, Europa Universalis II, czekaliśmy do 2007 roku. Rok później gracze otrzymali do ręki Europa Universalis: Rome. Europa Universalis IV została natomiast wydana w roku 2013.\nEuropa Universalis IV to strategiczna gra, w której toczymy walkę o dominację nad światem. Ściągnij tytuł i pokaż, kto tu rządzi.


Msze Święte Ostromecko, kujawsko-pomorskie - parafia, kościół, msza w niedziele i dni powszednie\nMsze święte Ostromecko - niedziele, święta i dni powszednie\n8:00 Kościół Św. Mikołaja, Stanisława Biskupa i Św. Jana Chrzciciela Ostromecko, Parkowa 2 ~0 km szczegóły\n9:30 Kościół Św. Mikołaja, Stanisława Biskupa i Św. Jana Chrzciciela Ostromecko, Parkowa 2 ~0 km szczegóły\n11:00 Kościół Św. Mikołaja, Stanisława Biskupa i Św. Jana Chrzciciela Ostromecko, Parkowa 2 ~0 km szczegóły\n18:00 Św. Mikołaja, Stanisława Biskupa i Św. Jana Chrzciciela Ostromecko, Parkowa 2 ~0 km szczegóły\nMsze Święte w okolicy Ostromecko\nMsze Czarnowo Msze Boluminek Msze Solec Kujawski Msze Zławieś Wielka Msze Jastrzębie Msze Siemoń Msze Bydgoszcz Msze Łążyn\nKościoły w okolicy Ostromecko\nKościół Św. Jana Apo... Kościół Św. Mikołaja Kościół Św. Łukasza ... Kościół Św. Mateusza... Kościół Św. Marka Kościół św. Marcina Kościół Św. Jana Paw... Kościół Matki Boskie...\nMsze święte w miejscowości Ostromecko w niedziele i dni powszednie. Ostatnia msza święta i inne godziny mszy w niedziele, najbliższe kościoły, parafie


Jedna doba i aż czworo pijanych kierujących. Rekordzistka miała blisko 3,5 promila - Łaziska Górne kronika policyjna\nDodano: 2021-04-07 09:00\n2 kwietnia, godzina 10:10, Mikołów, ulica Konstytucji 3-go Maja: policjanci mikołowskiej prewencji zatrzymali kierującego motorowerem 56-letniego mieszkańca Łazisk Górnych, który dopuścił się kilku drogowych wykroczeń. Na sumieniu miał jednak znaczenie więcej. Urządzenie do pomiaru na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wykazało 0,89 mg/lw wydychanym powietrzu ( ponad 1,8 promila);\n2 kwietnia, godzina 16:05, Gostyń, ulica Pszczyńska: dyżurny Komendy Powiatowej Policji w Mikołowie otrzymał zgłoszenie od świadka zaniepokojonego stylem jazdy innego kierującego. Kiedy patrol dotarł na miejsce, mężczyzna wskazał na siedzącą za kierownicą audi A4 kobietę. Okazało się, że 44-letnia mieszkanka Gostyni była pod znacznym wpływem alkoholu. Wynik badania wskazał blisko 3,5 promila alkoholu w jej organizmie. Kobieta została umieszczona w Izbie Wytrzeźwień;\n3 kwietnia, godzina 09:15, Mikołów, ulica Plebiscytowa: drogowa kontrola przeprowadzona u kierującego mercedesem 36-letniego mikołowianina wykazała, że człowiek ten od sierpnia 2018 roku ma sądowy zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Dodatkowo, mieszkaniec Mikołowa miał w organizmie ponad 1,3 promila alkoholu;


Fairy Tail - Opowiadania i Historie Niekoniecznie Prawdopodobne: Rozdział 26 - "A więc...?"\nRozdział 26 - "A więc...?"\nW pierwszej chwili wszyscy zamarli i obrócili głowy w kierunku wejścia. Stojąca na środku pomieszczenia kobieta otworzyła szeroko oczy i przycisnęła Tima do siebie, jakby próbując go ochronić przed tym, co stało za drzwiami. Makarov zmarszczył brwi, a jego twarz pociemniała. Erza trwała na swoim miejscu wyprostowana jak struna, wpatrując się we wciąż zamknięte jeszcze wrota. Jedynie Avis była zupełnie spokojna – z charakterystycznym dla siebie, nieco kpiącym uśmiechem nadal stała na stole ze skrzyżowanymi na piersiach rękami, w pozie niemalże triumfującej. Sprawiała wrażenie, jakby doskonale bawiła się całą sytuacją.\nWalenie w drzwi rozległo się ponownie. Mirajane, której także udzielił się ogólny nastrój pełen niepokoju, spojrzała niepewnie na Mistrza, po czym zmarszczyła białe brwi.\n- Proszę – powiedziała głośno, mocnym i zdecydowanym głosem, ściągając na siebie spojrzenia stojących w pobliżu magów. Wrota rozwarły się niemalże natychmiast, a do głównego pomieszczenia gildii wmaszerowało kilku strażników wyposażonych w broń. Tuż za nimi szedł Edvin Quatore, zarządca miasta i zwierzchnik sił zbrojnych Magnolii. Został on wyznaczony na swoje stanowisko tuż po zmianie ustroju w Fiore, więc najprawdopodobniej był kontrolowany przez Cień Ducha. Wszyscy magowie wiedzieli o tym doskonale; także mieszkańcy Magnolii musieli go, siłą rzeczy, kojarzyć. Jego nazwisko pojawiało się regularnie we wszystkich okręgowych gazetach, a samą jego twarz można było zobaczyć czasem na żywo, kiedy zarządca był zmuszany do wykonywania swoich obowiązków i spotykaniem się z wyłamującymi się ludźmi osobiście – jak dziś. Nie nadużywał nadanej mu władzy, jak można się było spodziewać, jednak jasne było, iż w Fairy Tail nie wzbudzał on sympatii. Frustracja magów była tym większa, im dobitniej uświadamiali sobie, jak niewiele mogą zrobić. Gdy teraz szedł przez środek sali, otoczony przez żołnierzy, nie mieli możliwości manifestowania swojej niechęci w sposób inny, jak nieprzyjazne spojrzenia czy wrogie szepty. Może to i lepiej – wszyscy pamiętali w jakim stanie powróciła Wendy po „przesłuchaniu”. Gdyby dano im wolną rękę, co bardziej porywczych członków gildii wkrótce wezwano by na prawdziwe przesłuchanie. W sprawie ataku na władze miasta i umyślne sprowadzenie na nie kalectwa.\nTo było w Fairy Tail coś nowego – przejmowanie się zdaniem polityków, zarządców i Rady Miasta. To Mistrz Makarov zdecydował się na taką taktykę.\n- Nie wychylając się – wspominał podczas jednej z większych narad ze wszystkimi członkami gildii – mamy szansę przygotować się na wszystkie problemy, jakie w niedługim czasie na nas spadną.\n- Tak jakby jeszcze im się to nie udało – mruknął niezadowolony Gray, opierając się o ścianę. – Ten cały Cień Ducha to jeden wielki problem – dodał, a reszta zgodziła się z jego zdaniem.\n- Po prostu ich rozwalmy! – Musiał wtrącić swoją propozycję Natsu, zapalając płomienie na dłoniach. – Kilku słabeuszy, co tam to dla mnie! Ale się napaliłem…! – Zdążył dodać, dopóki nie został uciszony przez Erzę w sposób wybitnie niehumanitarny.\n- Nie rozumiesz – pokręcił głową Mistrz, krzyżując ręce na piersi i starając się nie zważać na wściekłą minę Tytanii i kulącego się ze strachu Smoczego Zabójcę. – Może dotychczas udawało nam się załatwiać wszystko siłą, walcząc we własnym gronie i chroniąc tych, na których nam zależy – mówił, tocząc wzrokiem po zebranych. – Tym razem jednak jest inaczej. Tym, o co musimy walczyć jest nie gildia, ale cały kraj. Tymi, których musimy chronić nie są wyłącznie nasi przyjaciele, ale także rodzina królewska i wszyscy mieszkańcy Fiore. Wyprowadzając atak, bierzemy na siebie tę całą odpowiedzialność.\n- Mamy do czynienia z wrogiem, który gra na zupełnie innych zasadach – stwierdziła Levy, składając ręce. – Jak długo oni będą mieli zakładników, nie uda nam się przywrócić tego, co było dawniej.\nMakarov pokiwał głową, mrużąc oczy.\n- Dlatego też nasza siła nie wystarczy – odparł. – Potrzebujemy bardzo wielu ludzi, bardzo wielu magów, ogromnej siły… Choć umiejętności naszych ludzi w większości przewyższają zdolności członków Cienia Ducha, oni nadal górują nad nami liczbą. Nie mówiąc o tym, iż całkiem możliwe, że w Kamieniołomie kryją jakiegoś asa, którego mają zamiar wyłożyć na stół dopiero w ostateczności. Dlatego też – dodał, podnosząc głowę i marszczyć brwi. – Jak na razie powstrzymujemy się od jakichkolwiek większych akcji.\nW głębi pomieszczenia rozległo się pogardliwe prychnięcie. Siedzący wśród Raijinshuu Laxus siedział z głową opartą na ręce i spoglądał zirytowanym wzrokiem na staruszka. Widać było, iż proponowana strategia bynajmniej nie przypadła mu do gustu. Zanim jednak zdążył coś powiedzieć, Mistrz odezwał się ponownie.\n- Nadal nad nami górują – powtórzył dobitnie, mierząc wnuka srogim spojrzeniem. – Ty, dzierżący niegdyś tytuł najsilniejszego w gildii, powinieneś wiedzieć o tym najlepiej.\nOd tamtej pory nie powtarzały się więcej sytuacje, w której Fairy Tail ściąga na siebie uwagę całego kraju, manifestując swoje niezadowolenie. Nie było powtórek z parady ani ratusza. Nawet Natsu, który w tej kwestii miał bynajmniej odmienne zdanie, jakimś cudem powstrzymywał się od większych wybuchów. Także teraz ostatkami sił powstrzymywał buzującą w nim wściekłość, mierząc Edvina jedynie pełnym furii spojrzeniem. Gniew jeszcze bardziej pobudził widok Wendy, cofającej się pod ścianę na widok zarządcy ze strachem wymalowanym na drobnej twarzy. Widać było, iż odżyły w niej nieprzyjemne wspomnienia.\n- Witam – odezwał się w końcu nowoprzybyły, zatrzymując się i kątem oka spoglądając na zebranych magów. – Edvin Quatore, mieliśmy już okazję się spotkać – dodał, spoglądając z góry na raczej nie grzeszącego wzrostem Mistrza.\n- Owszem, doskonale pamiętam – odpowiedział staruszek, zakładając ręce do tyłu i patrząc prosto w obojętne, brązowe oczy. – To było przy okazji tamtego „przesłuchania”, jak wtedy lubiliście to nazywać…\nAtmosfera w gildii była tak napięta i ciężka, iż najprawdopodobniej dałoby się ją kroić i sprzedawać na kilogramy. Nie panowała idealna cisza, jednak ci znajdujący się najbliżej rozmawiających, starali się nie odzywać.\n- Po co ten drań w ogóle tu przylazł? – Mruknął Wakaba do Makao, opierając się o bar i gryząc papierosa ze zdenerwowania. – Niech siedzi w tym swoim ratuszu i nosa nie wystawia, chyba, że ma ochotę zebrać cięgi po raz kolejny.\nWrogość w stosunku do gościa była tak silna, iż niemalże fizycznie wyczuwalna. Każdy na miejscu Quatore’a czułby się tu nieswojo – on jednak nie dał po sobie niczego poznać. Po jego twarzy przemknęło coś w rodzaju cienia niepokoju, jednak on sam pozostał opanowany. Stał wyprostowany jak struna, mimo iż do najwyższych nie należał, nie dając się sprowokować.\n- Jak i tajemniczego napadu na ratusz – zrewanżował się zamiast tego, uważnie dobierając słowa. – Coś strasznego, do dzisiaj szukamy winnych.\nKtóryś z magów znajdujących się w pomieszczeniu prychnął kpiąco, kilka osób zmarszczyło brwi w gniewie. Wszyscy zdawali sobie sprawę z tego oczywistego kłamstwa. O tym, iż zadyma w siedzibie władz miasta była sprawką Natsu wiedziało pół miasta, z urzędnikami włącznie, ba! Sam Edvin widział go na własne oczy, Avis nawet z nim walczyła. Ton zarządcy nie pozostawiał wątpliwości, iż ten właśnie próbował ich zastraszyć.\nZabójczyni uśmiechnęła się pod nosem, opierając rękę na biodrze. Zabieg mężczyzny był tak samo naiwny, jak łatwy do przejrzenia. Miała z Fairy Tail do czynienia wystarczająco długo, by zdać sobie sprawę z tego, jak mało podatne jest ono na wpływy tego typu. Quatore natomiast musiał uważać, iż nadal uda mu się ich przycisnąć do ziemi tradycyjnymi metodami. Może i był wykształcony, ale jeśli zamierzał oprzeć swoje zwycięstwo na groźbach, to czekała go niechybna porażka.\n- Każda akcja wywołuje reakcję – skwitował Makarov, przystępując do kolejnej rundy potyczek słownych. – Z czym przychodzi pan do nas tym razem?\n- Istotnie, miałem do załatwienia tutaj parę spraw… - stwierdził tamten, rozglądając się. Kiedy jego wzrok padł na kulącą się za filarem małą dziewczynkę, w jego oczach pojawił się błysk rozpoznania. – Przede wszystkim cieszę się, iż wasza młoda członkini powróciła już do zdrowia. Jeszcze raz przepraszam za tę niedopuszczalną sytuację…\n- Jego obłuda jest tak obrzydliwa, że aż niedobrze się robi – syknęła Erza, mierząc mężczyznę wzrokiem. – Nie przypominam sobie, żeby za cokolwiek przepraszał, nie mówiąc już o tym, że sam przyznał się do tego, że miał z tym coś do czynienia…\n- Nie znoszę tego gościa – stwierdził Gajeel, stojący obok. – Niech powie jeszcze coś w tym guście, a wepchnę mu w gardło tyle gwoździ, że z podłogi będą musieli go łomem zeskrobywać.\nStojąca tuż za jego plecami Levy, która moment wcześniej pojawiła się w drzwiach biblioteki, w milczeniu przysłuchiwała się całej scenie. Z racji swojego niewielkiego wzrostu nie mogła zobaczyć zbyt wiele - w gildii już dawno nie było tylu ludzi zasłaniających widok. Jedynym co mogła zobaczyć, była postać stojącej na stole dziewczyny w czarnym ubraniu i zielonych włosach. Trochę już czasu minęło, ale czarodziejka pamiętała ją dobrze, tak samo jak tę noc, podczas której znalazła cierpiącą dziewczynę w jednej z bocznych uliczek. Dziwnie było ją oglądać teraz, groźną, cynicznie uśmiechniętą. Niebezpieczną.\nAvis jakby poczuła jej wzrok. Nagle odwróciła głowę, przestając zwracać uwagę na sytuację po środku pomieszczenia i spojrzała w jej stronę. Przez ten moment, kiedy Levy widziała jej oczy, miała wrażenie, jakby zabójczyni ją poznała. Zaraz jednak obróciła się z powrotem.\n- Zapewne pani Grellar zdążyła już wspomnieć o nadrzędnym celu mojej wizyty – odezwał się znowu Edvin, swoim zwyczajnym, obojętnym tonem. – Pragnę przypomnieć, iż żadna z legalnych gildii nie ma prawa ani obowiązku wtrącać się w sprawy wewnętrzne nadrzędnej organizacji sterującej. Takie zachowanie jest bynajmniej nie na miejscu.\n- O czym ty pieprzysz? – Nie wytrzymał Natsu, mimo błagalnych spojrzeń wysyłanych mu przez Mirajane. Nadal stał z zaciśniętymi pięściami, jakby gotowy do ataku. – Nie mam pojęcia o co ci chodzi.\n- To najzupełniej zrozumiałe – odpowiedział uprzejmie Quatore i kontynuował, zanim Dragneel zdążył zrozumieć, iż była to forma wysublimowanej obrazy. – Cień Ducha zastrzegł sobie prawo do absolutnej władzy nad swoimi członkami oraz rozporządzania nimi według własnego prawa. Dlatego też jakiekolwiek wkraczanie w te kompetencje jest nielegalne i zdecydowanie nie będzie tolerowane.\nSmoczy Zabójca nie wyglądał na przekonanego. Na jego twarzy pojawił się grymas irytacji, kiedy usłyszał to skomplikowane wyjaśnienie.\n- Nadal nie rozumiem o czym ty…\n- Ucisz się, Natsu – nakazał Mistrz, patrząc na niego groźnie. Po chwili z powrotem zwrócił się do stojącego przed nim zarządcy – Domyślam się, iż chodzi o tych dwóch członków – powiedział, wskazując kciukiem na znajdującą się obok matkę i Tima. – O nich wam właśnie chodzi, prawda?\n- Właśnie – zgodził się Edvin. – Właśnie o nich.\nMagowie spojrzeli po sobie, po czym skierowali swój wzrok na dwójkę Cienistych, już po raz kolejny tego dnia. Matka chłopca zbladła gwałtownie, a malec obserwował całą scenę szeroko rozwartymi ze zdumienia oczami. Zdawał się nie rozumieć zbyt wiele, jednak w jego spojrzeniu widać było niepokój i strach. Quatore jednak nawet na nich nie spojrzał. Kontynuował swój wywód beznamiętnym tonem, obserwując stojącego z założonymi rękami Mistrza.\n- Ta dwójka odłączyła się od swoich oddziałów i działała na własną rękę. Co oznacza, że załamali prawo. Łamanie prawa to domena przestępców. Co oznacza, iż Fairy Tail nie dość, że wtrącała się w obowiązki Dostojników Cienia, ale też działała na korzyść kryminalistów…\nMowę przerwał gwałtowny wybuch śmiechu, pochodzący gdzieś z okolic baru. Zarządca zmarszczył brwi, po czym spojrzał w kierunku, z którego dochodził ten skądinąd irytujący dźwięk. Także magowie tworzący niemalże zwarty mur wokół Makarova i jego rozmówcy, rozsunęli się, wymieniając uwagi. Po krótkiej chwili oczom Edvina ukazał się obraz siedzącego na krześle Laxusa, który wręcz zanosił się pogardliwym, złowrogim śmiechem. Zaskoczył tym wszystkich – nawet siedząca tuż obok Evergreen patrzyła na niego ze zdumieniem, a Bixlow uśmiechał się niepewnie. Mistrz zachmurzył się i obserwował wnuka spode łba.\n- Zastanawiam się, gościu, czy ty w ogóle słyszysz, co za bzdury wygadujesz – powiedział w końcu, przerywając ciszę i podnosząc wzrok na urzędnika. Coś w jego oczach sprawiło, iż mężczyzna wzdrygnął się, zrzucając maskę człowieka opanowanego w każdej sytuacji. – Jakie prawo? Jacy przestępcy? Przestępcami to my jesteśmy od kiedy ta pierniczona sekta postanowiła pobawić się w dom na naszym terenie. I sam nam to wmawiałeś, o ile dobrze pamiętam. Więc wytłumacz mi teraz, po jaką cholerę brudzisz nam podłogę, żeby nam to po raz kolejny uświadomić?\n- Co ten Laxus zamierza? – Wyszeptała Cana, nachylając się do stojącego obok Graya. – Nie mówcie mi, że on znowu chce…\n- Cień Ducha nie dba już nawet o zachowanie pozorów – odparła Erza równie cicho, nie spuszczając wzroku ze Smoczego Zabójcy Błyskawic. – Nie dziwię się, że nie wytrzymał.\n- Ale czy Mistrz nie powinien go powstrzymać? – Zapytała Juvia, korzystając z okazji i ściskając ramię Maga Lodu. Z niepokojem przypatrywała się stojącemu cały czas w miejscu staruszkowi. – Przecież jak tak dalej pójdzie…\n- Zaufajmy Mistrzowi – przerwała jej Tytania. – Z pewnością wie co robi.\n- Ale… - Juvia przypatrywała się Makarovowi niepewnie. – On się w ogóle nie rusza…\nW istocie, przez ostatnie kilka chwil Mistrz Fairy Tail stał w zupełnym bezruchu, nie odzywając się ani słowem i nie podejmując żadnych działań mających na celu przywołanie do porządku niesfornego wnuka. Mimo to nie wyglądał na zszokowanego lub przynajmniej zdenerwowanego. Obserwował całą scenę ze spokojem, jakby w pełni akceptując to co widzi. Żadnego oburzenia, żadnego gniewu, nic – w przeciwieństwie do Quatore’a, któremu w miarę upływu czasu coraz trudniej było utrzymywać pełną obojętności pozę.\n- Proszę wybaczyć – mówił, marszcząc brwi. – Ale nie życzę sobie takiego traktowania ze strony zwykłych ma… - ugryzł się w język. Niestety za późno.\n- Zwykłych magów, co?! – Natsu najchętniej odesłałby urzędnika najkrótszą możliwą drogą do ratusza. Koniecznie w linii prostej i z odpowiednią prędkością.\nLaxus jednak był szybszy. Wstał ze spokojem, obracając się w stronę zarządcy z groźną miną. Ten cofnął się o krok, jednak zaraz poleciał dalej, odrzucony przez siłę uderzenia Smoczego Zabójcy. Potrącił po drodze paru strażników, którzy natychmiast otoczyli chłopaka ze wszystkich stron.\n- Laxus, co ty wyprawiasz?! – Max obejrzał się zdenerwowany. Edvin wylądował na jednym ze stołów, rozwalając go na kawałki. W gildii zapanowało zamieszanie, a krzyki i głośne wymiany uwag sprawiły, iż nasilało się ono jeszcze bardziej.\nMakarov wreszcie postanowił się ruszyć. Wolnym krokiem podszedł do zbierającego się z ziemi i syczącego z bólu. Na jego twarzy malował się taki spokój i zdecydowanie, jakich nie mógł zaznać już od dawna.\n- Wprawdzie nie powinno załatwiać się spraw przemocą – powiedział, patrząc w twarz Quatore’a. – Nie powinienem pozwalać na wtrącenie się mojego wnuka w politykę, jednak chcę byście wiedzieli, iż moja odpowiedź byłaby identyczna.\nErza odwróciła się gwałtownie w kierunku staruszka, podobnie jak Laxus, który patrzył na swojego dziadka ze zdumieniem. W oczach Natsu zatańczyły wesołe iskierki. Edvin tylko uśmiechnął się gorzko, podnosząc się do siadu.\n- Mam nadzieję, że wiesz, co to dla was oznacza – powiedział nie siląc się już na oficjalny ton.\n- A więc wojna?\nW gildii zapadła cisza. Wszyscy oczekiwali w napięciu na odpowiedź staruszka.\n- Tak – potwierdził Mistrz. – Wojna.\nCoś było zdecydowanie nie tak.\nTo się czuło – idąc ulicami Krokusu, przyglądając się spokojnym ulicom, nawet obserwując zwyczajnych mieszkańców tego niezwykle ważnego skądinąd miasta. Atmosfera tutaj była zupełnie inna niż kilka dni temu, choć Warren nie potrafił sprecyzować, na czym ta zmiana polega. Podejrzewał, iż stało się to za sprawą członków Cienia Ducha – stanowili oni od jakiegoś czasu niemalże nieodłączny element krajobrazu, toteż jakakolwiek modyfikacja w ich zachowaniu mogła spotęgować to wrażenie obcości i niepokoju. Cieniści zdawali się być od kilku dni trochę rozproszeni – niby nadal wykonywali swoje obowiązki, jednak nie rzucali już pogardliwych spojrzeń, nie patrzyli wyniośle na niemagicznych obywateli i gildyjnych magów. Ich działania były coraz bardziej chaotyczne, a pojedyncze jednostki zdawały się być dziwnie rozkojarzone. Tak jakby i im udzielił się ogólny nastrój zdenerwowania, co wydawało się być w tej sytuacji zupełnie niedorzeczne.\nWarren pokręcił głową, nie mogąc dotrzeć do sedna swoich rozważań, po czym gwałtownie pochylił głowę, naciągając na nią kaptur. Strażnik pałacu, przed którego nosem właśnie przechodził, spojrzał na niego z mieszaniną obojętności i umiarkowanego zdumienia, po czym powrócił do swojego wcześniejszego zajęcia – wpatrywania się w jeden punkt w przestrzeni, niewidoczny dla oczu. Mag odetchnął cicho, starając się nie zwracać na siebie uwagi. Musi być ostrożniejszy.\nTego również dotyczyły zmiany, które zaszły ostatnio w stolicy Fiore. Wcześniej taka sytuacja byłaby nie do pomyślenia. Zwyczajny, szary Cienisty nie powinien poruszać się sam, a już zwłaszcza nie do pomyślenia było, by oddawał się swobodnym przemyśleniom na jakiś niedorzeczny temat. To, co wcześniej budziło czujność strażników, teraz było przez nich zbywane krótkim machnięciem dłoni – idź dalej, nie obchodzisz mnie, mam większe zmartwienia na głowie. No właśnie – co mogło spowodować, że członkowie sekty nagle stali się tak… obojętni? Oczywiście dotyczyło to tylko szarych mas, wyżsi rangą najwyraźniej byli odporni na tego typu problemy.\nZ pobliskiej uliczki wyłoniła się kolejna ubrana na szaro postać, również pochylona i ponura. W milczeniu dołączyła do Warrena i od tej chwili szli razem, nie witając się, nie pokazując nawet, że zwracają na siebie uwagę.\n„I jak?”. Telepatia to naprawdę przydatna rzecz. Można iść w spokoju, udawać, iż zna się drugiego człowieka jedynie z widzenia bądź też nie, a jedyne co się o nim wie to to, iż wywodzi się z tej samej organizacji.\n„Mistrz Bobo kazał przekazać, że u nas też zdarzają się podobne przypadki” głos Eve rozległ się w myślach maga Fairy Tail, mimo iż idąca obok postać nawet nie otworzyła ust. „Chciał się skontaktować jeszcze z Mistrzem Makarovem, ale nie mógł do niego dotrzeć.”\n„Czyli możemy jedynie zakładać, że w innych miastach dzieje się to samo” tym razem była to Sherry, która nagle pojawiła się za plecami obu magów. Wraz z jej przybyciem całą trójkę otoczyła grupa zupełnie nieznanych im Cienistych z twarzami skrytymi w cieniach kapturów. Stało się to zanim którykolwiek z przechodniów zdążył mrugnąć. Jakiś chłopiec obejrzał się ze zdumieniem, jednak zaraz został pociągnięty dalej przez matkę.\n„Mogłabyś być choć trochę bardziej dyskretna” upomniał ją Warren, patrząc niepewnie na marionetki. „Myślisz że tak nagłe pojawienie się czegoś nie wzbudzi podejrzeń?”\n„Nienawidzę tych tworów” wzdrygnął się mentalnie Eve, a jego usta, widoczne spod kaptura wykrzywiły się nieznacznie. „Potwory bez twarzy”.\n„Nie obrażaj moich marionetek” zdenerwowała się Sherry. „Kocham je!”\n„Uspokójcie się” poprosił Warren, którego od tych przepychanek i nieustannych dyskusji rozlegających się w myślach zaczynała już boleć głowa. Na szczęście było już niedaleko. Od znajomej kamienicy dzieliła ich już jedynie długość ulicy. Mężczyzna „mieszkał” tu już od dłuższego czasu, jednak nadal nie potrafił się przyzwyczaić do pewnych aspektów swojej misji. Niemalże cały czas miał wrażenie, iż tak naprawdę wszyscy dookoła wiedzą kim jest, a nie ujawniają tego z tylko sobie znanych powodów.\n- Wy tam! – Usłyszał przed sobą nieprzyjemny głos.\nPodniósłszy głowę, zmartwiał – przed nim stał jeden z Silnych, młodszych członków Cienia Ducha należących do Pionu Bojowego. Udawało mu się orientować już w tej całej hierarchii, toteż wiedział, z kim ma do czynienia; wskazywały na to kolor szaty i jej haft. Ponadto zdawał sobie sprawę, jak nieprzyjemne mogą być konsekwencje takiego spotkania. Nosiciele tych tytułów byli zwykle dość młodzi i pewni siebie, a co z tym idzie, także skłonni do zaczepek i lubiący wydawać rozkazy niższym stopniem od siebie. Warren miał już okazję przekonać się o tym kilka razy.\n- Do was mówię – powtórzył, kiedy cała trójka (a właściwie siódemka, licząc otaczające ich marionetki). – Takim jak wy nie wolno łazić tam gdzie nie trzeba. Wynosić mi się stąd, to nie wasz teren.\n- Czy byłbyś łaskaw Panie uświadomić nas czego dotyczy ta zmiana? – Odezwał się Eve, starając się, by jego głos brzmiał jak najbardziej uniżenie. Sherry przewróciła oczami pod kapturem. Wyszło mu raczej kiepsko, gdyż Silny spojrzał na niego z rozbawieniem wymieszanym z pogardą.\n- Nie muszę wam nic mówić – poinformował ich, machając ręką. – Spadajcie stąd, ale już.\nWarren miał mętlik w głowie. Obecność przedstawicieli Pionu Bojowego nie oznaczała niczego dobrego, nie mówiąc już o niebezpieczeństwie zdemaskowania. Zanim jednak zdążył chociażby spróbować wymyślić cokolwiek, w sąsiedniej ulicy rozległ się pełen zdumienia okrzyk, po czym główną ulicą przemknęły tysiące gnanych wiatrem płatków śniegu, atakujących zimnem zszokowanych przechodniów i nadających tej części miasta nieco zimowej aury. Tyle wystarczyło, by skutecznie odwrócić uwagę Silnego; zmarszczył on brwi, po czym pobiegł w tamtą stronę, przepychając się brutalnie między stojącymi magami. Członek Fairy Tail odetchnął z ulgą, spoglądając na ukrytego pod kapturem Eve.\n„Dzięki” wysłał mu telepatyczną wiadomość, kierując się w stronę drzwi do kamienicy.\n„Drobiazg” usłyszał w odpowiedzi. „Zainteresowanie Cienia jest nam teraz wybitnie nie na rękę.”\nTrzy kroki, jeden krok… Zgrzyt ciężkiego klucza w drzwiach i widok lichych ścian oznaczał, iż teraz można już zdjąć te okropne, ciężkie szmaty, w których było tak niemiłosiernie gorąco i wreszcie porozmawiać w sposób inny, niż wymiana myśli. Oczywiście nie byli na tyle naiwni, by decydować się na takie ryzyko bez pewności, iż Cieniści nie mają nawet najmniejszej szansy wpaść na pomysł, iż gdzieś tu może odbywać się tajne zebranie. Albo że gdzieś tutaj mogą znajdować się stare, odrapane drzwi, w starej, odrapanej kamienicy.\n- Johna nie ma? – Zapytała Sherry, spoglądając na zgromadzonych już w środku członków innych, mniej znaczących gildii. W odpowiedzi ujrzała kręcenie głowami. – Czyżby gonił za miłością?\n- Raczej za Cienistymi – stwierdził Warren, siadając na jednej ze skrzyni. Spojrzał wyczekująco na resztę. – Komuś udało się dostać do pałacu?\nTo było jego tradycyjne pytanie, na które prawie zawsze odpowiedź brzmiała „Nie” lub „Niewiele brakowało, ale…”. O dziwo, tym razem gdzieś w kącie rozległ się ciche chrząknięcie i z podłogi podniosła się drobna dziewczyna o prostych włosach, ściętych niemalże zupełnie na krótko. Długa, jasna grzywka zasłaniała jej całe czoło, niemalże wpadając do oczu.\n- Udało mi się wejść na moment – wyjaśniła, widząc kierowane w jej stronę, zdumione spojrzenia. – Potrzebowali kogoś do zaniesienia papierów…\n- Zwykłego szaraka? – Eve wydawał się być kompletnie zdezorientowany. – Przecież to przeczy wszystkiemu! Nigdy nie pozwoliliby na coś takiego.\n- Co to za papiery? – Zapytała zamiast tego Sherry, marszcząc brwi. – Coś przydatnego?\n- Udało mi się tylko rzucić okiem ale o ile dobrze się orientuję, raczej nie były dla nas wiele warte – zaprzeczyła blondynka, przeczesując grzywkę palcami. Często robiła tak, kiedy była zdenerwowana. – Ale za to usłyszałam rozmowę dwojga Silniejszych, na szczęście nie zwrócili na mnie uwagi… Mówili coś o rodzinie królewskiej. Że któryś u niej był albo miał iść zaraz… Nie podsłuchałam zbyt wiele, zaraz musiałam iść dalej – dodała, usprawiedliwiając się i siadając pospiesznie na podłodze.\nNa chwilę zapadła cisza. Wszyscy w milczeniu starali się przemyśleć na spokojnie treść informacji, jakich przed chwilą udzieliła im niewysoka czarodziejka.\n- Wnioski nasuwają się dwa – odezwał się Eve, opierając się o ścianę i krzyżując ręce na piersi. – Cieniści od jakiegoś czasu zachowują się jak dzieci we mgle, a rodzina królewska raczej nadal jest w pałacu.\nPoślizg niemalże kosmiczny, za co przepraszam niezmiernie, za swe grzechy żałuję i postanawiam poprawę. O moich wcześniejszych obietnicach zdążyła mi wspomnieć Anonimowa (nick nieznany), za co dziękuję. Czytając ten komentarz wyrzucający mi brak serca, poczułam w sobie nagle determinację i w ten oto sposób możecie czytać rozdział 26. Ale jako niepełnoprawny obywatel mam prawo do obrony, toteż bronić się będę:\n1. Pamiętajcie - ja też jestem człowiekiem, choć ostatnio coraz częściej spotykam się z wątpliwościami w tej materii. Ja też jestem w dużej mierze uzależniona od weny (która czasem jest, czasem nie), szkoły (która jest zawsze) i czasu (którego prawie zawsze nie ma). Brak kolejnego rozdziału to nie akt złośliwości, wierzcie mi. Aż tak perfidną istotą nie jestem.\n2. Anonimowa wspomniała o "wiernych fankach, usilnie wyczekujących kolejnego rozdziału". Cóż, do levelu "Ducha Świętego" jeszcze nie dobiłam, toteż ocenianie ilości czytelników to jedynie moje strzelanie w ciemno. Żebranie o komentarze czy szantaż jest już mocno passe, ale mimo to uprzejmie proszę o zostawienie co jakiś czas chociażby krótkiej opinii. To daje mi pewny punkt odniesienia do oceny ilości "ludzi, którzy czekają na rozdział" :) A to mocno motywujące, wierzcie mi.\nCo do samego rozdziału... Chyba nie jest tak źle, chociaż mam wrażenie, że w rozciąganiu wszystkiego osiągnęłam poziom Luffy'ego. Tak poza tym mój plan zakłada, że od następnego rozdziału ma się zacząć robić poważnie.\nJestem przerażona tą wizją D:\nQwest 19 kwietnia 2013 19:58\nNo przyznam się, że to mi nie wygląda nadal nawet na połowę całego fanfica, ale ok. Im dłużej, tym lepiej :D Weny życzę, i tobie i sobie... Weekend przyszedł, można już pisać po nocach! :3\nJuliza 19 kwietnia 2013 21:34\nOj, połowa już chyba za nami :) Tak mi się przynajmniej wydaje...\nRoszpuncia 11 stycznia 2014 01:40\nJeśli będzie poważnie to jak najbardziej się cieszę :). Wojna!!! To brzmi genialnie w świecie magów :P


kasetony sufitowe, strona 1 - seo-max.pl\nKryteria: kasetony sufitowe\nSklep internetowy z artykułami wyposażeniem wnętrz. W naszej ofercie produkty renomowanych firm polskich i zagranicznych. Prowadzimy sprzedaż detaliczną oraz hurtową. W naszej ofercie znajdą Państ...\nW sklepie Marbet możesz otrzymać kompleksową pomoc w procesie aranżacji wnętrz. Specjalnie dla Państwa proponujemy wyroby, które pozwolą odmienić Państwa domy i mieszkania. Oferujemy kasetony, klej...


Żarówka LED line E27 230V 10W 1000lm biała ciepła 2700K A60 - 10szt. | Lampy LED line® - Ledzik\nKod produktu: 241710-10\nWysyłka w ciągu 11 godz. 4 min Sprawdź czas i koszty wysyłki\n10x Żarówka LED line E27 230V 10W 1000lm biała ciepła 2700K A60\nKonstrukcja żarówki LED zapewnia skuteczne oddawanie wytworzonego ciepła na zewnątrz. Na produkt udzielana jest 3-letnia gwarancja producenta. Zastosowany układ FLICKER FREE™ gwarantuje brak szkodliwego efektu pulsowania światła i bezpieczeństwo dla wzroku użytkowników.\nPrezentowana żarówka LED E27 ma moc 10W i temperaturę barwową 2700K. Strumień świetlny generowany przez produkt wynosi 1000lm. Produkt osiąga skuteczność świetlną 100lm/W. W produkcie zastosowano diodę typu SMD2835. Kąt świecenia diody wynosi 280°.


Thule EasyFold XT 3 934 - Sklep z przyczepkami rowerowymi i bagażnikami\n3999.00 3599.00 zł Thule EasyFold XT 3 934\nKod producenta: 934\n* do przewozu rowerów elektrycznych\nDo samochodu wyposażonego w hak holowniczy, Thule proponuje specjalne rozwiązania do przewozu rowerów.\nUchwyt rowerowy EasyFold 934 to najbardziej poręczny i w pełni składany bagażnik z funkcjonalnym mocowaniem na haku i ładowności wszystkich typów rowerów (również elektrycznych). Maksymalnie na platformie można zamocować 3 rowery, bez możliwości dodania kolejnego adaptera na rower.\nUchwyt rewelacyjnie sprawdza się przy letnim wypoczynku, transportując Państwa rowery pewnie i bezpiecznie. Bagażnik jest łatwy w montażu, składaniu, solidny i bezpieczny.\nPasuje do aut z kołem zapasowym montowanym z tyłu auta: NIE\nDzięki nowatorskim zastosowaniom konstrukcyjnym, uchwyt jest łatwy w użytkowaniu, szybki w montażu i demontażu. Posiada opatentowany zacisk mocujący, który pasuje do zdecydowanej większości kul haka. Ponadto zastosowanie gałek z systemem optymalizującym siłę mocowania Thule AcuTight, jeszcze bardziej ułatwia zamontowanie bagażnka na haku. Rowery oparte są na stalowych podstawach. Dodatkowo, platforma posiada łatwo rozsuwalne uchwyty kół, które umożliwiają wygodne mocowanie nawet bardzo masywnych rowerów o dużym rozstawie osi i wysokiej masie (jak w przypadku rowerów elektrycznych).\nBagażnik wyposażony jest w kompletne oświetlenie, zasilane przy pomocy 7-bolcowej wtyczki. Posiada również miejsce na dodatkową tablicę rejestracyjną. Po złożeniu zajmuje niewiele miejsca, co znakomicie ułatwia transport i przechowywanie. W komplecie pasy do zamocowania rowerów na bagażniku.\nJako jeden z niewielu bagażników platformowych, Thule EasyFold posiada funkcję składania. Złożony do niewielkich rozmiarów, swobodnie mieści się w każdym bagażniku samochodu i może być wygodnie przechowywany w garażu.\nŁatwe mocowanie rowerów przy użyciu odłączanych ramion z zamykanymi gałkami Thule AcuTight, które kliknięciem sygnalizuje że osiągnięto optymalną siłę mocowania.\nRegulowane klamry zatrzaskowe z długimi pasami ułatwiającymi mocowanie kół przy transporcie rowerów z gruba ramą.\nŁatwy montaż i prosta regulacja bagażnika przed zamknięciem uchwytu mocującego dzięki wstępnej stabilizacji na kuli haka holowniczego.


Zmagasz się z szumami usznymi? Dowiedz się, jak sobie pomóc\nSzumy uszne to syczące, brzęczące, gwiżdżące, ryczące lub dzwoniące dźwięki, które słyszysz tylko Ty. Nietrudno sobie wyobrazić, jak obniżają komfort codziennego życia: powodują stres, wywołują niepokój i gniew, zaburzają sen. Niestety na szum w uszach nie ma lekarstwa, można jednak opanować jego objawy.\nSzumy uszne nie są odrębną jednostką chorobową\nStanowią natomiast objaw innych dolegliwości, tak jak ma to miejsce w niedosłuchu.\nProblem szumu w uszach dotyczy około 10% osób dorosłych, szczególnie tych po 60. roku życia. Około 80% osób z szumami usznymi posiada pewien stopień ubytku słuchu, nie zdając sobie z tego sprawy. Symptomy tego schorzenia różnią się w zależności od osoby. Wiele z nich można skorygować, a leczenie należy dostosować do indywidualnych potrzeb.\nNasze Centra Medyczne oferują kompleksową diagnostykę audiologiczną oraz leczenie szumów usznych i nadwrażliwości na dźwięki. W ramach świadczeń zdrowotnych diagnozę oraz terapię przeprowadzają specjaliści z zakresu audiologii, otolaryngologii i neurologii. Posiadamy nowoczesną aparaturę diagnostyczną (badania ABR, ASSR, OAE, UCL, AT), prowadzimy leczenie szumów usznych metodą TRT (Tinnitus Retraining Therapy), leczenie dźwiękiem, oferujemy generatory (maskery) szumów usznych oraz aparaty słuchowe z maskerami.\nNajczęstszą przyczyną powstawania szumów usznych jest nadmierny hałas, który uszkadza komórki słuchowe w uchu wewnętrznym. Im większy i dłużej trwający, oraz im mniejsza przed nim ochrona, tym większe ryzyko degradacji słuchu.\nJeśli często używamy słuchawek (do rozmów przez telefon, do słuchania muzyki), zwracajmy uwagę, aby płynący przez nie dźwięk nie był zbyt głośny. Pamiętajmy też, że słuchawki douszne bardziej narażają na szumy uszne i utratę słuchu niż inne ich rodzaje.\nInnymi przyczynami uszkodzenia komórek słuchowych są: naturalny proces starzenia się organizmu, narażenie na nagłe i głośne dźwięki, infekcje ucha środkowego, stres, negatywna reakcja na leki, urazy szyi lub głowy oraz inne nieleczone schorzenia. Szumy uszne są dla lekarzy trudną jednostką chorobową zarówno w diagnostyce, jak i leczeniu.\nJak szumy uszne wpływają na Twoje życie?\nSzumy uszne mogą powodować stres, gniew, problemy z koncentracją, prowadzić do izolacji i depresji. Niektórzy cierpiący na tę przypadłość są w stanie ignorować ją przez większość czasu, podczas gdy inni stają się bardziej wrażliwi także na inne dźwięki - głośne rozmowy i muzykę - i w efekcie zaczynają wycofywać się z życia społecznego. Dla niektórych szumy są tak niepokojące, że uniemożliwiają całonocny sen.\nNiezależnie od intensywności szumów usznych, jesteśmy w stanie pomóc je wyciszyć i złagodzić ich objawy.\nJak złagodzić szumy uszne?\nIstnieją sposoby, dzięki którym możemy przejąć kontrolę nad szumami usznymi. Zmniejszyć ich wpływ na swoje życie, nauczyć się unikać okoliczności, które je wywołują, lepiej spać.\nChociaż terapia całkowicie nie wyeliminuje szumów usznych, może być pomocnym narzędziem w radzeniu sobie z jego objawami. Polega na słuchaniu różnych, starannie dobranych dźwięków, które mają ułatwić oderwanie uwagi od szumu i skupienie jej na czymś przyjemniejszym. Skoncentrowanie się na innego rodzaju dźwiękach pozwala poczuć, że szum w uszach jest zmniejszony lub chwilowo zniknął.\nTechnologia w walce z szumami usznymi\nZarówno aparaty słuchowe, jak i terapię dźwiękową dostosowujemy do Twoich potrzeb i preferencji\nWysokiej jakości zaawansowany aparat słuchowy, który można dostosować do własnych potrzeb.\nPozwala posłuchać odprężających dźwięków, wtedy gdy ich potrzebujesz. Do pobrania z App Store lub Google Play.\nAparat słuchowy średniego poziomu o doskonałej jakości dźwięku i wielu opcjach personalizacji.\nCo zrobić, gdy masz szumy uszne?\nZgłoś się do nas. Jeśli twoja diagnoza zostanie potwierdzona, nasi protetycy słuchu pomogą Ci dobrać odpowiedni aparat słuchowy, zaproponują terapię dźwiękową i doradzą, jak radzić sobie z uciążliwymi objawami.\nChcesz zbadać swój słuch?


Letnie propozycje dla Pań - Doradztwo Wizerunkowe/ Rozwój osobisty/ Barbara Kohlbrenner\nCzerwiec 15, 2018 Kobieta Lifestyle\nLetnie propozycje dla Pań\nWraz z letnią pogodą i zbliżającym się sezonem urlopowym, wracam do Was z obowiązkowymi gadżetami modowymi tego sezonu! Drogie Panie, proponuję Wam słomkowe kapelusze, niestandardowe klapki, buty „kaczuszki” (tak, tak, wróciły!) i koszyki z rafii.\nSłomkowe kapelusze – nie tylko na plażę\n„Dobrze to mieć”- ( używam celowo zamiast „must have”, bo my nic przecież nie musimy)- nie tylko na wakacyjne wyjazdy. Wybór jest bardzo duży, ceny przystępne, można przebierać w propozycjach. Ten gadżet doda uroku i dopełni każdą stylizację. Warto wspomnieć również o walorach zdrowotnych – słomkowy kapelusz świetnie chroni głowę przed upałem, zabezpiecza twarz przed padającymi promieniami słońca.\nJak i do czego go nosić? Oczywiście na plażę, do strojów kąpielowych i tunik. To jednak nie koniec. Kapelusz, zwłaszcza ten z dużym rondem, możesz dobrać do zwiewnych sukienek. W mieście postaw na mniejsze ronda, prostsze formy, bez ozdobników.\nMałe rondo będzie jak znalazł do miejskich stylizacji – do szortów i do cygaretek.\nNajmodniejsze w tym sezonie są kapelusze z napisami na rondzie!\nDla wszystkich Pań, które lubią obcasy w wersji mini polecam tę ich fantazyjną wersję. W ubiegłym sezonie Polki nie skusiły się na tę propozycję. W popularnych sklepach ten fason nie był zbyt widoczny. Wróciłam właśnie z Paryża, gdzie robiłam zakupy dla mojej Klientki. I nie mogłam się oprzeć urokowi tych słodkich bucików. Teraz już wiem, że nie warto mówić „nigdy tego nie założę”, bo moda jest przewrotna i gusta się zmieniają. ” Fasony kojarzące się nam z „minioną epoką” wracają do łask, a w nowych zestawieniach nabierają stylowego sznytu. Te na zdjęciu poniżej pochodzą z najnowszej kolekcji Fendi. Mega wygodne, szkoda tylko, że cena zawrotna…\nKaczuszki wydają się nieco dziewczęce. Ja polecam te z różnymi ozdobnikami. Im bardziej kolorowe i przyciągające wzrok tym lepiej.\nKlapki, już nie tylko na basen\nKlapki zadomowiły się w miastach. Nadal modne są mule, zwłaszcza w minimalistycznej odsłonie. Jeśli chcesz zaszaleć – opcji masz dużo. W znanych sieciach znajdziesz mule przyozdobione kwiatami, koralikami, futerkiem. Wybór ogromny! Dodatkowo, pojawiły się klapki na grubej podeszwie, z logotypami lub zabawnymi napisami na przodzie.\nNajmodniejsze kolory to czerń, biel, błękit i pastelowa zieleń. Jeśli lubisz mocny akcent wybierz srebro, złoto lub czerwień. Dla romantyczek – pastele, pudrowy róż i nude.\nKoszyki z rafii\nKoszyki są nadal modne i tak wdzięczne, że postanowiłam je tutaj umieścić. W przypadku wakacyjnych, „nadmorskich” stylizacji są oczywistym gadżetem. Miejskim stylizacjom nadają charakteru. Odsyłam do mojego wpisu z ubiegłego roku – TUTAJ\n>>Tutaj zobaczysz przykładowe stylizacje<<\nKtóra z propozycji „fajnie to mieć” Was przekonuje? Który już posiadacie w swojej garderobie? Ciekawa jestem co u Was w szafach gra. 😉 Piszcie! brb@barbarakohlbrenner.pl\nTags:barbara kohlbrennerbarbarakohlbrennerbrbcoachcoachingdoradca wizerunkowykapelusz do sukienkikapelusz na plażęklapki na latolato 2018must haveosobista stylistka dla kobiet Krakówosobista stylistka Krakówplecak dla mężczyznystylistkastylistka dla kobiet Krakówtorba dla mężczyznyzakupy ze stylistką Kraków