O básico da selección do tempo de caducidade para os contratos comerciais »Apostas Forex\ncasa Educación básica O básico da selección do tempo de caducidade para os contratos comerciais\nO básico da selección do tempo de caducidade para os contratos comerciais\nCada operación fixa requirirá a selección dun tempo de caducidade. Este será o momento exacto no que se considera pechado o comercio. Será neste momento cando o comerciante saberá se sacou proveito ou perdeu o seu investimento cantidade. Esta determinación farase comparando o prezo do activo ao peche co prezo á entrada no mercado para determinar se se seleccionou ou non a previsión de movemento do prezo correcta.\nA capacidade de seleccionar un tempo de caducidade é realmente un beneficio para o comerciante. Os movementos de prezos non son eternos e, polo tanto, o comerciante debe ser capaz de prever con certo grao de precisión canto tempo pode durar o movemento predominante. En definitiva, o corredor controla os tempos de caducidade que proporcionan na súa plataforma, pero na maioría dos casos non faltará a variedade. Agarda atopar tempos de caducidade supercurtos, de rango medio e prolongados dentro da maioría plataformas.\nDos períodos de caducidade dispoñibles, a curto prazo considéranse os que presentan o maior nivel de risco. Esta pode ou non ser unha avaliación xusta. Aínda que é certo tan rápido comercio poden igualar as perdas rápidas; aqueles que son capaces de identificar correctamente os movementos a curto prazo só gañarán con períodos de negociación máis pequenos. Hoxe en día pódense atopar períodos tan breves como 15 segundos nalgunhas plataformas e a maioría dos corredores comerciais a tempo fixo ofrecen agora un 60 segundos opción.\nOs períodos de tempo de gama media ofrecen certa protección contra fortes cambios no sentimento do mercado. Estes períodos tamén poden proporcionar protección contra algunhas das retraccións menores que se producen mentres os prezos están en movemento. Os períodos de 5, 10, 15 e 30 minutos agrúpanse nesta categoría, xunto cun período de 1 hora. Pódense proporcionar opcións adicionais cando o corrector fornece unha ferramenta ou plataforma específica para a personalización comercial.\nAs operacións a longo prazo incluirán unha caducidade dunha hora ou máis. Neste grupo hai períodos dun día, semana, mes ou incluso un ano. Estes tempos de caducidade poden ser un desafío, xa que é case imposible saber cal será o sentimento dos investidores con tanta antelación. Haberá que tomar decisións baseadas exclusivamente nunha análise técnica que amose unha tendencia lenta e gradual dos prezos que é probable que continúe durante un longo período de tempo. Aqueles que cotizan por primeira vez deben evitar tempos de caducidade máis longos, pero pódense optar despois de adquirir algunha experiencia.\nDentro dalgunhas plataformas, os comerciantes teñen a oportunidade de vender contratos selectos abertos aos seus corrector. Esta opción non se ofrece nos prazos de caducidade a curto prazo, pero debería estar dispoñible para períodos a medio e longo prazo. Esta función pode facilitar o proceso de selección porque se comete un erro, pódese vender o contrato e minimizar a perda. Os contratos tamén se poden vender con fins lucrativos. Esta é unha excelente opción se o prezo do activo pasa a unha posición rendible, pero despois presenta signos de inversión da dirección.\nÉ habitual que os comerciantes teñan preferencias persoais en relación cos tempos de caducidade. Se marcos de tempo específicos traen máis éxito, non dubide en confiar neles. Non obstante, nunca desatenda por completo ningún dos tempos de caducidade dispoñibles. A variedade é extremadamente importante cando se negocia a tempo fixo. Serán todos os parámetros comerciais dispoñibles os que permitan a un comerciante realizar operacións que se combinen correctamente co analizado prezo da acción. Sen esta variedade, os comerciantes terían moi difícil conseguir moito\n3 pensamentos sobre "Os principios básicos da selección do tempo de caducidade para contratos comerciais"\nPingback: Uso máis seguro da función Double Up Platform »Corretores de Forex\nPingback: Como usar unha calculadora de pivote »Axentes Forex\nPingback: Estratexia estándar para contratos de caducidade a longo prazo »Forex Brokers


Revision as of 11:52, 12 January 2013 (view source)Gatemezi (Talk | contribs)← Older edit\nRevision as of 21:52, 15 January 2013 (view source) Tgheen (Talk | contribs) Newer edit →\n+* 2013-01-17 - [[Tina Gheen]]\n* 2013-01-10 - [[Richard Cyganiak]] (on a plane), [[Deirdre Lee]] (travelling), [[Boris Villazón-Terrazas]] (meeting conflict), [[Martin Alvarez]] (travelling). * 2013-01-10 - [[Richard Cyganiak]] (on a plane), [[Deirdre Lee]] (travelling), [[Boris Villazón-Terrazas]] (meeting conflict), [[Martin Alvarez]] (travelling).\n2013-01-17 - Tina Gheen\nRetrieved from "https://www.w3.org/2011/gld/wiki/index.php?title=Regrets&oldid=3218"\tNavigation menu


Vilagarcía tramita de maneira electrónica o 95% dos seus expedientes - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nVilagarcía tramita de maneira electrónica o 95% dos seus expedientes\nmartes, 15 de maio do 2018 Fernando Sarasketa\nO Concello de Vilagarcía vén de dar importantes avances en materia de Administración Electrónica. Nun plano máis concreto, conseguiu chegar a unha taxa do 95% en volume de expedientes tramitados de maneira dixital. A esta porcentaxe, de por si un fito importante, cómpre engadir os factores axilidade, comodidade e seguridade. En palabras de Rosa Losada, secretaria xeral do Concello, “implantar a Administración Electrónica no noso concello permitiunos reducir o tempo medio de tramitación e así responder máis rápido ás necesidades dos cidadáns”.\nNo proceso de adaptación á Administración Electrónica traballaron arreo o propio equipo de Goberno de Vilagarcía e os empregados municipais, que colaboraron na implantación e posta en marcha da Sede Electrónica local e do xestor de expedientes, que son parte da solución integral de eAdministración que foi introducida, desenvolvida e habilitada pola firma galega Imatia. Segundo engade Rosa Losada a conto destes traballos, “Imatia axudounos a mellorar moitos procesos que antes faciamos de forma manual e sen compartir a información dispoñíbel, pero sobre todo fíxose buscando en todo intre a colaboración dos empregados públicos, de forma progresiva e adaptándose ás súas necesidades”.\nA solución adoptada polo Concello foi Cividas e-Gov, o xestor de expedientes que xa estaba a funcionar con éxito nas áreas de Rexistro e Urbanismo, estendendo o seu uso ao resto da administración local. Segundo explican dende Imatia, a clave para logralo foi a contratación, a comezos de 2017, dun servizo de dinamización para os empregados públicos, nos que un experto en Cividas e-Gov e en Administración Electrónica proporcionaría asistencia técnica profesional e in situ. Entre as características máis salientábeis da solución aplicada figura a súa natureza modular, que permitiu evolucionar ao ritmo necesario, dando especial importancia a lograr a aceptación dos usuarios. Segundo engade a empresa TIC, a opción elixida saldárase previamente con experiencias positivas noutros concellos galegos.\nAmais de axilizar tarefas entre os empregados públicos e fornecelos de servizos como caixas de correo, un acubillo único de expedientes ou o uso cotián da sinatura electrónica, púxose en marcha o desenvolvemento da Sede Electrónica de Vilagarcía de Arousa. Nesta web, os cidadáns teñen acceso a información sobre todos os servizos dispoñíbeis no Concello, así como os requisitos e formularios precisos para solicitalos, amais doutras funcionalidades, como a posibilidade de consultar o estado dos seus expedientes ou descargar documentos oficiais, como volantes de empadroamento.


anyAbaunza, Geovanny Alexander Achilleos, Achilleas Acosta, Libia Acosta Corporan, Rosalba Adeli, Hojjat Agila-Palacios, M.V. Agila-Palacios, Martha VanessaAlacqua, Stefano Alaejos, J Albelda-Esteban, Beatriz Alier, Marc Allas, R. Almeida, D. P. R.Alonso, Miguel Ángel VerAlonso, Martín OllerAlonso, Pilar Alonso-Arévalo, Julio Álvarez, Lina GonzálezÁlvarez Navia, Iván Alves, Joaquim Alves, Gustavo Ribeiro Amores, Javier J.Amores, Javier J.Andrade, Diego Andrés-Sánchez, Santiago Anjos, Victor Apat, Javier Apolo, María Belén ValAraque, Laura GomezAravi, Christiana Arcila-Calderón, Carlos Asensio, L. Asensio, M. Astroza, Carlos Atencia, Vanessa Ayago, Antonia DuránAyale-Pérez, Teresa Azaola, Cristina Álvarez, Muro Bakieva, Margarita Bakieva, M. Baldner, Jean-Marie Ballegeer, Anne-Marie Baquero, Jenner Barbosa, E. Barlex, David Barredo, D. Barreto, Daniel Barrientos, A Basantes-Andrade, Andrea Basilotta, Verónica Bassetto, Clemilton Luis Battistella, Cinzia Bechter, M. Belton, Teresa Berdasco-Gancedo, Y. Berganza, M. R. Berlanga, Adriana Berrocal-Pastor, Celia Bianchi, Silvana Bielba Calvo, Marcos Bigotte de Almeida, M.E. Bisquert, Kylyan MarcBlanco, F. Blanco, Francisco Blanco-Herrero, David Blanco-Herrero, David Blaya Haro, Fernando Bombardieri, Maria Bonilla, A.A.P. Branco, J.R. Briz-Ponce, Laura Brouns, Francis Bueno Ruiz, Iván Burgos, Daniel Bustillos, Hernán Butler, Paul Caballero, Isabel Caballero-González, Yen Caballo-Escribano, Cristina Cabezas-González, Marcos Cabezudo, José Antonio MoCabezuelo, F. Cabrera-Duffaut, Augusto Cabrero-Fraile, Francisco Javier Cáceres, M. Cáceres, María JoséCachón, Diego Calderín Cruz, Mabel Calderón, Carlos ArcilaCalderón, Carlos ArcilaCalleja Albiñana, Ana I. Calliari, Felipe Calvo-Álvarez, Isabel Campos, Helena Campos, Esmeralda Campos Ortuño, Rosalynn A. Carboni, Elisa Carrillo, Olivia Carrión, Gianella Carvaja, F. Carvalho, Lina Casado-Lumbreras, Cristina Casado-Vara, Roberto Casaleiz Fuentes, Alejandra Casamenti, Caterina Casany, María José Casillas-Martín, Sonia Caso-López, Alicia Alelhí ChCaso-López, Alicia ChaparroCaso-López, Alicia Alelí ChaCastellanos, Pedro Mauricio ACastellanos, Pedro Mauricio ACastro, Manuel Castro Ling, Cynthia Concepción Castro Ortegon, Alejandra Catalina, Carlos Alberto Celaya, R. Cerezo-Prieto, Marta Cervantes, Brenda Imelda BorChagna, Claudia RuizChamoso, Pablo Cheng, Lifen Cheung, Saul Cienfuegos, Dora Cilleros, Victoria MartínCobo, Hernán Coca, Sanjurjo Coca, Juan R.Conde-González, Miguel Ángel Conejero González, Blanca Conget, Paulette Consonni, Anna Contreras-Somoza, Leslie MaríaCorchado, Juan M. Cordero-Brito, Staling Cordón-García, José Antonio Corrochano, Diego Costa, Cristina Costa, António PedroCosta, Ricardo Costanzo, Sandra Coutinho, Clara Cozzi, Micaela Crespo-Cuadrado, Manuela Cristóbal, Esther PuertasCrivellari, Cinzia Cruz, Cristina Cruz, Mabel CalderínCruz-Benito, Juan Cruz-Cunha, Maria Manuela Curto, Belén da Silva, Armando Malheiro da Silva, Elaine Damian, Ieda Pelógia Martins Dantas, Taisa Rodrigues Dávila, María Ade Agustí del Burgo, José M.de Garay, Beatriz Gonzálezde la Fuente, Ricardo de la Iglesia, Yolanda de la Mano González, Marta De la Prieta, Fernando De León, Nadia de Miguel Pascual, R. de Miguel Yubero, Victoria de Moraes, Cláudia Hertede Oliveira, Debora S.De Toni, Alberto F. De Zan, Giovanni del Río García, Víctor Del valle, D. Delgado, Laura Delgado-Altamirano, Jorge Delgado-Sarmiento, Yvan Días-Orueta, Gabriel Díaz-Redondo, Carlos Diego, Belen CurtoDiez Buberos, Verónica Dios, Araceli QueirugaDobboletta, E. Dobbolleta, Elsa Dodero, Juan Manuel Dom Szkolen i DoradztwaDomínguez, Ángeles Dominguez-Aroca, Maria-Isabel Durán, F. J.Durán Martínez, Ramiro Dwivedi, Ashish D’Alfonso, Delfina D’Amato, Roberto Elferink, Raymond Elizondo, J. Encinas, Ascensión HernándezEnnser, Karin Estella, Jesús Mª GonçaFadel, Bárbara Falaize, Benoît Faria, B. M.Favaro, Graziella Felgueiras, Manuel C. Felgueiras, Carlos Fenske, Uta Fernandes, Helder Fernández, Abel SomohanoFernández, Alberto SantamaríFernandez, Ruben Fernández Tijero, M. C. Fernandez Victoria, Florasela Fernández-Llamas, Camino Fernández-Llamas, Camino Fernández-Luque, Antonia Maria Fernández-Martínez, M. Elena Fernández-Reyes, Rogelio Ferrari, Enzo Ferreras-Fernández, Tránsito Fidalgo, André Finders, Anton Flores, Daniel Flores, Débora Fox, Armando Frade-Martínez, Cristina Framiñan de Miguel, Andrés Francisco Carrera, Francisco José Franco-Martín, Manuel A. Frías-Vásquez, Maximiliano Frías-Vázquez, Maximiliano Friz, Susanne Frutos, F. J.Frutos Esteban, F.J. Fuente, J. Fuentes, Marta Fuertes, Miguel AngelGalán Arribas, Rafael Galanis, Nikolas Gallardo, K. Gallardo-Camacho, Jorge Gallegos-Fernández, D. Galván, Rodolfo GarcíaGamazo, Adriana Gameiro, Jorge García, María Luisa García, Carmen GonzálezGarcía, J. Garcia, Cristiane Luiza Salazar García, José Antonio CoGarcía Alonso, Jesus ManuelGarcía Sanz, Raquel Garcia Zubía, J. García-Bermejo, José RafaelGarcía-Guerrero, Montserrat García-Holgado, Alicia García-Llorente, H.J. Garcia-Loro, Javier García-Martín, Inma García-Martín, I. García-Navas, Victor García-Ortiz, Luis García-Peñalvo, Francisco José García-Retuerta, D. García-Rodríguez, María-Luisa García-Rodríguez, Araceli García-Sánchez, Felicidad García-Valcárcel, Ana García-Valcárcel, Ana Garcia-Vinuesa, Antonio Garcia-Zubia, J. Garcia-Zubia, Javier Gasparri, Stefano Gaudin, Philippe Girardi, Ilza Maria TourGlasserman, Leonardo David Glasserman-Morales, L. D.Gómez, Raquel Gómez, Cruz SánchezGómez Isla, José Gómez Redondo, Susana Gómez-Díaz, Raquel Gómez-Llorente, Pablo LuisGonçalves, Vitor Gonçalves, Alejandro GómezGonzales-MIñán, Milagros González, L. González, Juan SebastiánGonzález, Miguel Ángel ConGonzález, N. González, Carina González, Estefany González, C. S.González, Kruzkaya OrdóñezGonzalez Ispierto, Beatriz González Izard, Santiago González Ortega, Eva González Rodero, Luis González Ruíz, Carlos González Vázquez, Alejandro González-Arrieta, Angélica González-Briones, Alfonso González-Cabrera, Catalina González-de-Garay, Beatriz González-de-Garay, B. González-García, Carmen González-Izard, Santiago González-Pérez, Laura Icela Goretti Alonso de Castro, María Griffiths, Dai Guerreiro, João De Sousa Guerrero, Zaira Guerrero-Martín, I. Guillén-Yparrea, Nicia Gulnara, Batyrshina Gustavsson, Ingvar Gutiérrez, Sandy A.Hadrysiak, Sylwia Haro, Fernando BlayaHarrer, Andreas Haydn, Terry He, Elena Heikonen, L. Hernandez, Unai Hernández, Felipe Hernández, G. Hernández, María José Hernández García, Sonia Hernández-Armenta, Itzel Hernández-García, Ángel Hernandez-Jayo, Unai Hernández-Leo, Davinia Hernández-Martín, Azucena Hernández-Prieto, Marina Hernández-Ramos, Juan Pablo Hernández-Rodríguez, Jorge Heron, Natalie Herrada Valverde, Gabriel Herrera-García, Esperanza Herrero, Pablo Herrero, Sonia Herrero, B. Herrero Gutiérrez, F. Javier Herrero-Teijón, Pablo Hierro, Nélida Honorato-Errázuriz, J. Huilcapi-Collantes, Catalina Humanante-Ramos, Patricio RicardoHumanes, María Luisa HumaHurtado-Mazeyra, Alejandra Husu, J. Hutchison, David Hvithamar, Annika Ibarra Sáiz, María Soledad Igartua, J. J.Igartua, Juan José Iglesias, Ana Illanes, Lorenza Illera, Jorge HolgueraInga, Gabriela Ioannou, Andri Irazoki, Eider Isidro de Pedro, Ana Isabel Islán, Manuel Islán Marcos, Manuel Istenic, Andreja Istoft, Britt Izquierdo, V. Jacob, Luis Janeiro, Giselle Janssen, José Jara-Roa, Dunia Jenaro-Río, Cristina Jensen, Tim Jerez García, Óscar Jia, Lin Jiménez, Elena Jiménez García, E. Jiménez-Gómez, Isidro Johnson, Mark Joo Nagata, Jorge Jorge, Zuluaga Jorge Bitencourt, Carlos Francisco Jorge CruzJuanes-Méndez, Juan Antonio Kanade, Takeo Kantorski, Gustavo Z.Kapitsaki, Georgia Karkina, Svetlana Kittler, Josef Klamma, Ralf Kleinberg, Jon M.Knezic, D. Krawiec, Marek Kreiter, C. Krimbacker, Andrea Kroth, Marcelo L.Kuhn, Bärbel Kulesza, Wlodek Kuznetsova, Ludmila Lagos, Enzo Rainiero FLagos, Ferrari Lahoz Lorenzo, Paula MaríaLane, Kathleen Lange, Hernán Lapis, Giovanni Largo Antón, Jesús Leal Jamil, George Ledesma, Mª José SánLee, Steve Leijen, A. Lerro, Frederico Ley, Tobias Lima, Delberis Lima, Natércia Ling, Yang LingLion, Carina Llamas-Terrés, A Llorens-Largo, Faraón Loose, Eloisa BelingLopes, Sérgio Maravilhas López, Carmen Lopez, Omar OlmosLópez, Vega López, Jordi López, Maria del Rosario López García, Camino López San Segundo, Carmen Lopez-Camacho, Eunice Lopéz-Lucas, Jesús López-Salinas, J. L. Loro, F. Lozano, F. Luatti, Lorenzo Lucero, Marina Leonor BonLuis, Jacob MacCann-Alfaro, Nancy Macías, Juan Carlos RodMagalhães, Carlos PiresMagalhães, Soraia PereiraMagnin, Javier Maier, Martin Mangas-Vega, Almudena Manjón-García, Elena Manzano Del Ama, Judith Marchena, Silmara Marchisio, Susana Marcos-Pablos, Samuel Marcos-Ramos, María Marcos-Ramos, M. Marques, Arcelina Márquez, Andrea Martín, Casillas Martín, García Martín, José Luis Martín, Jorge Martín del Pozo, Marta Martín García, Antonio V.Martín González, Yolanda Martín Izard, Juan Francisco Martín Pastor, Elena Martín-Campo, Diego Martín-Merino, Manuel Martín-Rodero, Helena Martinez, Fernando Martínez, Ruth MontesMartínez Cardiel, Lizette Martínez-Abad, Fernando Martinho, Ricardo Matas, Valero Matsumoto-Royo, Kiomi Mattern, Friedemann Mauro, Anna Mavar-Haramija, Marija Mayol, Enric Medina-González, Alejandro Medrano Gallegos, Viviana Meijer, P. Meira, Pablo Meirinhos, Manuel Mena, Juanjo Mena, Juan José Mendes, J. A. Méndez, Ruiz Méndez, Camilo RuizMéndez, Juan Antonio JuMendibil, Didier Mercado-Varela, Martín Merchán-Sánchez-Jara, Javier Merendino, Claudio Merlo-Vega, José Antonio Mesnard, Eric Messiou, Kiki Mettouris, Christos Miguélez-González, Elvira-Julieta Milovanovic, Milos Minga-Vallejo, R. E. Minovic, Miroslav Miranda, Isabel Maria Mitchell, John C. Mohedano, Ortega Moita, F.G. Da Silva Cordeiro Molina-Mérida, Olga Montes, Miguel Montes-Martínez, R. Morales-Morgado, Erla M. Morawski, Jan Moreno, Iveth Moreno, Vidal Moreno López, Lourdes Moreno-Mulas, María Antonia Moro Cabero, María Manuela Mujika, Katrin MMulas Nieto, Isabel Muñoz, L. Muñoz, Lilia Muñoz Martín, P. Muñoz-Rico, María Muro Álvarez, Antonio Mykowska, Aleksandra Naor, Moni Naranjo-Ordoñez, Laura Nardini, Giulia Navarro Pardo, Esperanza Negueruela-Ceballos, Belen Nierstrasz, Oscar Nieto, Javier No-Gutiérrez, Paloma Novo, André Nurgayanova, Nelya Nuti, Beatrice Nygren, Thomas Oliveira, Vanderli Oliveira-DelMassa, Heloá Cristina Oller-Alonso, Martín Olmos-Miguelánez, Susana Ontiveros-Ortíz, E. N. Ontiyuelo, R. Orozco, C. Orozco-Cazco, Gustavo Ortega, Jorge RigobertoOrtega-Mohedano, Felix Ortega-Mohedano, Félix Ortoll Espinet, Eva Osuna, Noé MoraOttonicar, Selma Letícia Capinzaiki Palenzuela Zanca, Julia Paoletti, Marco Papadopoulos, George Paramá, Anabel Pardo, Nicolás FrancoParedes, Rogel Alfredo MiPatrício, M. R. PAULO, RUI Pavani, Ana Pavezi, Neiva Pazmiño Maji, Rubén Pedaste, M. Pelosi, Sofia Penichet, V. M. R. Pereira, Anabela Pérez, Laura Pérez, Dasniel OliveraPérez Escoda, Nuria Perez Pelaez, María Ester Pérez-Alaejos, María-de-la-Peña Pérez-Blanco, Jonás S. Pérez-Martínez, Victor Manuel Pérez-Peláez, M.E. Pérez-Peláez, ME Pérez-Peláez, María-Esther Perez-Postigo, Gerber Perochena González, Paola Persson, Anders Perticone, Miguel A. ReinaPessot, Elena Pester, Andreas Piedra, Lorena Piñeiro-Naval, V. Pinho, I. Pinto-Llorente, Ana MaríaPittí Patiño, Kathia Platero Gómez, Marta Pocinho, Ricardo Popp, Susanne Pozo, Ximena Pozzi, I. Pozzo, Maria IsabelPradebon, Daiane R. S.Prats Galino, Alberto Prats-Galino, Alberto Prats-Galino, A. Prieto, Javier Queiruga-Dios, Araceli Queiruga-Dios, Araceli Quiel, Juan Quintas, Eliezer Quintero, Jacqueline Rajmer, Zuzanna Ramírez, Palmira ChaveroRamírez-Hernández, D. Ramírez-Montoya, M.S Ramírez-Montoya, M.S. Ramírez-Montoya, María S.Ramírez-Montoya, MS Ramírez-Silvan, C. Ramírez-Montoya, María Soledad Ramón, Hugo Ramos, Juan Pablo HernRamos, María MarcosRamos, Paula RojasRamos-Alonso, Alberto Ramos-Méndez, Diego Rangan, Pandu Raveri, Massimo Real, Eulogio Recamán Payo, Adriana Reis, Luís Paulo Ribeiro, Fernanda Riegler, Frank Rijo, Rui Rincón-Flores, Elvira G.Riofrio-Calderon, Gioconda Ríos-Hilario, Ana Belén Rivas, Alberto Rivera, Diana Rocha, Álvaro Rodrigo-Cano, Daniel Rodríguez, Abiezer Rodríguez, Ana IglesiasRodríguez, Mercedes DíazRodríguez, Sara Rodríguez-Aragón, Jesús Rodríguez-Arroyo, J. A.Rodríguez-Conde, María José Rodríguez-Contreras, L. Rodríguez-Contreras, L Rodríguez-de-Dios, I. Rodríguez-González, M. D. Rodríguez-Sedano, Francisco Jesús Rojas, Hortensia E. CarranzRojas-López, Arturo Ropero, C. Rosa, Tatiana CostaRoza, Valeeva Roza ValeevaRubia Cuestas, Ernesto J. Rubio, Lucía AlcántaraRuisoto, Pablo Ruisoto-Palomera, Pablo Ruiz, Camilo Ruiz, Camilo Ruiz Rube, Iván Said, E. Saint-Martin, Isabelle Salazar, Juan Ramón PraSalido López, José V. Samaniego-Franco, Jennifer San Miguel, Begoña GutiérrezSánchez, Santiago AndrésSánchez Prieto, Juan José Sánchez Sánchez, Miguel Elías Sánchez-García, Ana BelénSánchez-Gómez, Mª Cruz Sánchez-Holgado, Patricia Sánchez-Holgado, Patricia Sánchez-Jara, Javier MerchánSánchez-Muñoz, Elena Sánchez-Prieto, José Carlos Sancho-Álvarez, C. Sancristobal_Ruiz, Elio Santamaría, José SánchezSantamaría, Rodrigo Santos, Ana M. Santos, JA Santos, Alejandra CSantos, Vanda Santos, A. M.Sanz Molina, Lidia Sarango-Lapo, Celia P.Sarango-Lapo, C.P. Schlichting, Luís Schober, Paul S. Schulz, John Schumann, Jutta Seabra, Cristina Semiglia, Nury BayasSena-Rivas, Wiselis Seoane-Pardo, Antonio Seoane-Pérez, Francisco Serate González, Sara Serra-Barragán, L.A. Serracín, José Serrano, João Serrano, F. J. Severance, Charles Sharples, Paul Sherlock, David Sierra, Javier Sierra Rodríguez, José Luis Silva, Juarez Simmet, Oliver Singh, Balwant Sloep, Peter Sobreira, Daniel Soledad, Ramírez-Montoya MariaSolis-Benavides, Carmen S.Solís-Mazón, María Soriano Heras, Enrique Soto Pérez, Felipe Sousa, Joao S. Souza, Marcos V. B.Splendore, Sergio Stanek, Mikolaj Starcic, Andrea Steffen, Bernhard Steigleder, Débora GallasSudan, Madhu Szczecińska, Joanna Tabernero Rico, Roberto D. Tancredi, Beatriz Tejedor-Tejedor, Francisco Javier Temporão, Guilherme Tena-Espinoza-de-los-Monteros, Martin-Adalberto Terzopoulos, Demetri Themistokleous, Sotiris Theodoridou, Katerina Therón-Sánchez, Roberto Tiilikainen, M Tinoco-Giraldo, Harold Tobajas-Gracia, M Toboso-Alonso, Pablo Tonizza, Giulia Toom, A. Torecilla-Sánchez, Eva MaríaToribio-Guzmán, José Miguel Toro, Arlene GuadalupeToro-Pascua, J.C. Torrecilla-Sánchez, Eva María Tôrres, Lisa Torrijos Fincias, Patricia Trelles, Karen Trindade, Bruno Trullenque, S. Turpo-Gebera, Osbaldo Tybusch, Jerônimo S.Tygar, Doug Ugalde, Cecilia Ugalde, Cecilia Ugidos Lozano, María Teresa Uribe Navarrete, Jessica Valdez-Apolo, María BelénValentim, M. L. P.Valenzuela-González, Jaime-Ricardo Van den Kerchove, Anna van Oosten, Johanna M.F. Vandoolaeghe, Ludovic Vaquero-Diego, M. Vardi, Moshe Y. Vázquez-Ingelmo, Andrea Veenendaal, Edwin Velarde, Raúl RamírezVelasco-Silva, Danny Patricio Velázquez Díaz, Juan Manuel Venyagamoorthy, Ganesh KumarVerdugo-Alonso, Miguel ÁngelVerdugo-Castro, Sonia Vicario Molina, Isabel Vicente, Rodrigo SantamaríViegas, Clara Vila, Adrián R. Villamar, Ana Lucía MurVinterek, Monika Vizuete, Javier Vogten, Hubert Voorhies, Patrick Vrasidas, Charalambos Wang, Anran Warren, Nyasha Waszkiewicz, Elwira Weikum, Gerhard Williams, John Wilson, Rowan Wilson, Scott Wojcieszak, M Yafushi, Cristiana AparecidaYañez-Figueroa, José Antonio Yang, Ling Yarker, Patrick Zanca, Julia PalenzuelaZangrando, Valentina Zannin, Marcelo Zaphiris, Panayiotis Zembylas, Michalinos Zondergeld, Sara Zúñiga, L. Zutin, D.


SEO Cadapereda, Province of Asturias, Asturias, España\nCadapereda, Province of Asturias, Asturias, España\nAutoSEO. Cadapereda, Province of Asturias, Asturias, España\nFullSEO. Cadapereda, Province of Asturias, Asturias, España\nSemalt Web Analytics. Cadapereda, Province of Asturias, Asturias, España\nDesarrollo web. Cadapereda, Province of Asturias, Asturias, España\nVideo Production. Cadapereda, Province of Asturias, Asturias, España\nPlataforma automática de promoción de Su Negocio. Cadapereda, Province of Asturias, Asturias, España


A Via Nova romana, analizada nun simposio do 20 ao 21 de novembro en Bande\nInicio/En portada/A Via Nova romana, analizada nun simposio do 20 ao 21 de novembro en Bande\nContará con oito expertos neste trazado imperial e desenvolverase no Centro de Interpretación de Aquis Querquennis\nTramo restaurado da Via Nova ao seu paso polo municipio de Rubiá./ Foto: Carlos G. Hervella.\nDende o seu trazado, infraestruturas e miliarios, pasando pola súa vinculación con outras vías e a súa relación co campamento romano de Aquis Querquennis ata as súas mansións. O conxunto da Via XVIII ou Via Nova será analizado polo miudo nun simposio que se desenvolverá do 20 ao 21 de novembro no Centro de Interpretación-Museo Romano do Complexo Arqueolóxico de Aquis Querquennis en Portoquintela (Bande).\nBaixo o título de “A Via Nova romana, XVIII do Itinerario de Antonino, entre Bracara (Braga) e Asturica (Astorga), a través de comarcas, hoxe en día portuguesas, ourensás e do Bierzo leonés”, este foro reunirá oito expertos que abordarán dende diferentes ámbitos a importancia desta autoestrada da época romana.\nCampamento romano de Aquis Querquennis en Bande./ Foto: Carlos G. Hervella.\nA conferencia inaugural, prevista para o 20 de novembro ás 10h. correrá a cargo do profesor Antonio Rodríguez Colmenero. Entre os relatores estarán tamén o valdeorrés Santiago Ferrer Sierra, R. Álvarez Asorey, Tomás Vega Abelaira, Xosé Benito Reza ou J. Sobrado Vázquez.\nO simposio incluirá, ademais das ponencias, visitas guiadas a xacementos como o campamento romano de Aquis Querquennis e percorridos a pé por puntos da Via Nova.\naquis querquennis bande campamento romano expertos guiadas simposio via nova visitas\nCribados de carácter comarcal con probas en Trives e Viana, entre outras vilas, na próxima semana\nÁbrese ao público o Belén de Viloira (O Barco), na igrexa parroquial\nCamiño de Inverno, Vía Nova e O Bolo: tres paseos histórico-culturais neste mes de decembro\nAcéndese o Belén artístico de Parada de Sil


Palabra de... Amadeo Expósito: "O compromiso no fútbol base"\nPalabra de… Amadeo Expósito: «O compromiso no fútbol base»\nSegundo a Real Academia Española da Lingua, o vocablo «compromiso» significa «obriga contraída» ou «palabra dada». O problema xorde cando un xogador adquire o mesmo no deporte que sexa, neste caso no fútbol, cun equipo de xente, tendo que cumprir así durante toda a tempada cos adestramentos correspondentes máis os partidos…\n«Fai non moito acudimos a xogar un partido da liga de veteranos, pois ben, dous días antes do mesmo confirmamos a asistencia de once persoas, e finalmente fomos nove a xogar, coas consecuencias e cabreos que iso conleva.\nA razón esgrimida por estas dúas persoas -que non compañeiros- foi que asistirán a unha cea e non se deran erguido para cumprir co compromiso adquirido. Palabra dun compañeiro que si foi: «Xa facían así de pequenos. A culpa é nosa por confiar neles.»\namedo exposito Opinión palabrade....\nPost AnteriorMincha, San Roque: «Ogallá puidera darlle 7 ou 8 goles ó equipo»\nSeguinte PostTrío de Ases Terceira (Xornada 22) e Preferente (Xornada 21)


A Method of Ship Detection under Complex Background - pdf descargar\nA Method of Ship Detection under Complex Background - Descarga este documento en PDF. Documentación en PDF para descargar gratis. Disponible también para leer online.\nAutor: Ting Nie 1,2,* , Bin He 2, Guoling Bi 2, Yu Zhang 2 and Wensheng Wang 1,2


Lp Libertad Popular: DOUS ENXENEIROS CABEZA DE CARTEL DO PP DE LUGO\nDOUS ENXENEIROS CABEZA DE CARTEL DO PP DE LUGO\nO PP de Lugo presentou á candidata popular ao Concello de Pol, María Ángeles Lenza López. Con este nomeamento demostra a súa aposta polas persoas novas como garantía de futuro en verbas de Barreiro “os mozos teñen que ter presenza nas listas para as vindeiras eleccións municipais” que terán lugar no mes de maio.\nNatural de Pol, Lenza López, naceu en agosto de 1980. É enxeñeira forestal e dende o ano 2007 está vinculada ao PP. Conta cunha experiencia política contrastada posto que foi edil no concello polense e foi de número dous na lista nas pasadas eleccións municipais. Dende o 2013, exerce de presidenta e portavoz da formación local.\nA elixida alcaldable popular comprometeuse a traballar arreo para recuperar o Goberno municipal e destacou a importancia de todos para o bo funcionamento do partido, apostando pola xuventude, polo traballo coordinado, polos máis maiores, polos de mediana idade en definitiva, unha aposta por tódalas idades.\nPor outra banda, Miguel Cela, e o fichaxe do PP de Lugo para encabezar a lista popular en Becerreá para as eleccións municipais é dende onte o presidente da xestora do partido neste municipio. Así o designou na xornada de onte o Comité Executivo.\nEste Enxeñeiro de Montes, nacido no concello de Becerreá, é dende o pasado domingo o alcaldable popular e na actualidade exerce de subdirector xeral de Prevención e Defensa contra incendios.\nO PP de Becerreá vén sendo a forza política máis votada nos últimos procesos electorais e afronta a nova cita coas urnas na confianza de afianzar este apoio.


coartada substantivo feminino1 Dereito Proba coa que unha persoa pode demostrar que estaba ausente do lugar no que se cometeu un delito no espazo temporal en que se cometeu. Varias testemuñas confirmaron a súa coartada.2 figurado Xustificación, desculpa. Para chegar tarde, sempre ten a coartada de que había atasco de tráfico na saída da autoestrada.


Pablo Iglesias: "O bloque da moción de censura está chamado a dirixir o Estado" | Noticias de Galicia | CRTVG\nPablo Iglesias: "O bloque da moción de censura está chamado a dirixir o Estado"\nPublicado o 05/12/2019 13:36\nO líder de Unidas Podemos, Pablo Iglesias, asegurou este xoves que "o bloque da moción de censura", no que inclúe a ERC, ao PNV e a EH Bildu, e que en xuño de 2018 levantou a Pedro Sánchez á Presidencia do Goberno "está chamado a asumir a responsabilidade da dirección do Estado".\nIglesias fixo esta afirmación nun acto no Congreso, ao que acudiu para falar do libro que publicou hai un ano e que escribiu xunto ao xornalista Enric Juliana.\nResponsabilidade que corresponde, por tanto, ao PSOE e a Unidas Podemos, formacións que están a negociar un posible Goberno de coalición para o caso de que frutifique a investidura, pero tamén, segundo Iglesias, a ERC, ao PNV e a EH Bildu, partido do que o líder de Podemos destacou a súa viraxe cara a posicións pragmáticas.\nIglesias tamén se referiu ás últimas declaracións de Sánchez sobre as negociacións do seu partido con ERC, nas que o presidente en funcións dixo que estarán enmarcadas na Constitución e na legalidade. Sinalou respecto diso que "só faltaría" saírse dos límites das leis.\nPablo Iglesias PSOE PNV ERC EH Bildu Unidas Podemos Eleccións 10-N


A Lareira Máxica: 2013\n** La Señal: él era navidad\n** O barrio alto de Lisboa cumpre 500 anos\n** O paradigma do amor\n** Non á violencia de xénero\n** O final da conta atrás...\n** E.T. na Galiza\n** Infomativos tripitidos ó unísono\n** Humor xusto\n** Sobre aneis de boda\n** A Frase Máxica de...Desmond Tutu\n** A Roda, un referente da música popular galega\n** Marmelada de pera\n** A chegada do outono ó son de Vivaldi\n** Historia estival de cabaliños de mar e calacús\n** Los amantes 25 anos despois\n** Agradecementos e disculpas\n** Felicidade nunha noite de verán\n** Bryan Adams: "Everything I do, I do it for you"\n** Tiendeo: unha páxina web que agrupa os folletos...\n** PROXIMAMENTE-.....En A Lareira Máxica....\n** Para tener en cuenta al comprar aceite para el...\nUn ano máis desde A Lareira Máxica desexámosvos un moi feliz nadal e que teñades un moi feliz ano novo. Nesta ocasión un 2014 no que se vexan cumpridos tódolos bos desexos que teñades. A felicidade consiste en saber apreciar disfrutar das cousas máis pequenas da vida, que son, paradoxicamente, as máis grandes e importantes. O consumismo e os cartos non dan a felicidade. Este ano selecciionei a canción dun grupo pontevedrés: "La Señal". A cancion é unha balada que data do ano 1989 e titúlase "El era Navidad". Anímovos a que a escoitedes a letra porque detrás dunha nova triste agocha unha gran ensinanza chea de reflexión. Descoñezo que foi do grupo.\nComa sempre, gracias por estar aí, por seguirnos e por colaborar connosco.\nCATEGORÍAS actualidade , música , opinión , sociedade , vídeos e xogos\nO Barrio Alto de Lisboa cumpre 500 anos. Aproveito para recomendar visitar esta cidade, capital de Portugal. O castelo de San Jorge, a Torre de Belém, o mosteiro dos Jerónimos, a Alfama ou viaxar nos seus tranvías (entre eles o famoso 28), son so algúns dos seus atractivos. Cultura, tradición, gastronomía e historia, moita historia, agóchanse en Lisboa. O que non me gusta de Lisboa é o feito de que está case toda adoquinada. Con todo, din que o que non visitou Lisboa non viu cousa boa. Tamén vos recomendo coñecer á veciña Sintra cos seus palacetes, que non vos deixarán indiferentes.\nCATEGORÍAS actualidade , Educación Cultura e Tradicións , lugares e cidades , opinión\nCantas veces, mirando as estrelas,\npor tí lles preguntaba,\npor si tamén tí as mirabas,\nquerendo saber se en mín pensabas.\nUn trociño do meu corazón,\npregaba ao ceo que de mín te lembraras;\nmentras desexaba que foses feliz,\ncoa persoa que escolleras ter ao teu carón.\nPorque o amor éche así,\nnon entende de coherencias nin de razóns,\nquere e sinte, quéreo todo para sí,\ne desexa para o seu amado o mellor.\nSempre no meu lugar facendo o correcto,\nvivindo unha vida de mundo perfecto.\nCanto a liberdade do vento envexaba,\npara poder decirche o moito que te amaba!\nQuérote sen poder querete,\námote sen poder amarte,\nnon chorei por perderte,\nnon reirei por de novo verte.\nEncontrei a felicidade sen terte ao meu lado,\ndesconcertada estou por volverte ver,\no meu corazón está desacougado,\nen realidade nunca te deixei de querer.\nen contra da miña razón,\nos sentimentos do pasado,\nsobreviven no fondo do corazón.\nDividida entre querer e non querer,\ndo pasado e do presente,\ndo presente e do ausente,\ndo que foi e do que puido ser...\nQuérote comigo, e sen tí me quero ver,\nson feliz contigo e sen tí tamén o serei,\nquero a liberdade para o meu corazón,\npara amar sen ter en conta a razón.\nParadigmas do amor,\no que non tiveches queres ter,\no que tés non queres perder,\namar é libre pero expresalo non.\n© Mary Camiña. SANXENXO\nNo Día Internacional contra a violencia de xénero hai que dicir NON a calquera tipo de maltrato sexa físico, psíquico ou social cara a muller. Ningunha persoa se merece que a maltraten. ¡¡Ningunha!!¡¡Non se pode consentir ningún tipo de maltrato cara ningúen!! No caso que nos ocupa, o da violencia de xénero, cabe insistir en que a muller maltratada pode e convén que se informe ben no 016 ou nos Centros de Información da Muller (C.I.M.) máis próximo ou acudir ós Servicios Sociais de atención primaria do concello. Tamén cómpre lembrar que calquera persoa que presenciase un maltratdo pode denunciar ese maltrato aínda que non sexa a persoa directamente afectada. O maltrato é un tema delicado e complexo pero débese pedir información, orientación e asesoramente e non quedar de brazos cruzados. Actuar non é sinxelo nin moito menos, pero non actuar tamén pode ser perigoso. En todo caso, débese pedir axuda e informarse axeitadamente diante de profesionais especializados coma psicólogos, traballadores/as sociais e avogad@s.\nENLACE DE INTERÉS: ** Mulleres en Galicia\nXa queda menos tempo. En plena conta atrás, como dicían os Europe alá pola década dos 80. It´s the final countdown (na versión popular non eran poucos o que a traducían ó galego como "e teu pai non canta". ¡¡Bendito sentido do humor!!). Adicada á tódolos seguidores de A Lareira Máxica.\nHai cousas que non se entenden. É o caso de TVE que a partir de setembro decidiu dar en directo os seus informativos tanto en La 1 coma no canal TVE en Hd e tamén no de Canal 24 horas. Os tres de xeito simmultaéneo. A opción en HD pois pódese aceptar: que as persoas que teñen un televisor con HD poidan ver un informativo en alta definición, aínda que a alta definición non implique necesariamente unha alta calidade do contido...\nO que é a todas luces incompresible e que tamén se vexa en directo nunha terceira vía: O Canal 24 horas. Ata hai pouco víanse os telediarios en diferido no 24 horas cunha media hora de retraso. Iso era moi comprensible: unha oportunidade de visionalo para que as persoas que non poden velo a unha hora véxano noutra. Agora non, agora non se pode ver en diferido senón emiten ós telediarios en directo á mesma hora en TVE e no Canal 24 horas a un tempo (e tres se contamos o de HD). Absurdo. Para facer iso mellor que deixen o telediario no Canal 24 horas e boten en La 1 outra programación (incluso poden botar man do archivo histórico de TVE para encher ese oco, a custo cero ou case cero). Xa se sabe que o sentido común é o menos común dos sentidos...\nSegún una leyenda china, los pulgares representan a tus padres. Los índices representan a tus hermanos y amigos. Los dedos medios te representan a ti mismo y es por ello el significado del gesto “fuck you”. El dedo anular (cuarto dedo) representa a tu pareja y los meñiques representan a tus hijos. Ahora junta tus manos palma con palma, y luego una sus dedos medios de forma que apunten hacia ti mismo (recuerda q esos son los dedos que nos representan a nosotros mismos), tal como aparece en la imagen...\nAhora intenta separar de forma paralela tus pulgares (representan a tus padres), notaras que ellos se separan fácilmente porque tus padres no están destinados a vivir contigo hasta el día de tu muerte, lamentablemente los perdemos antes de irnos y sin duda alguna es la perdida natural mas grande que nos toca sufrir en la vida. [Une los dedos nuevamente].\nAhora intenta separar de igual forma tus dedos índices (hermanos y amigos), notaras que también se separan porque ellos se alejan en algún momento, pues tienen destinos distintos a los tuyos, ellos formaran sus propias vidas, trabajo, tendrán sus hijos y también sus nuevas ocupaciones, luego de construir sus propias familias. Ahora vamos de la misma forma con los dedos meñiques (representan tus hijos), los dedos también se separan porque los hijos crecen, y cuando lo hacen serán adultos y llegara el momento que no dependerán mas de nosotros, la relación lógicamente se mantiene pero ellos también continuaran sus propios caminos de vida.. [une los dedos una vez mas].\nFinalmente, intenta separar tus dedos anulares (cuarto dedo y que representa tu pareja) te sorprenderás al ver que no puedes. Se siente una sensación rara en las manos verdad? Simplemente no puedes separarlos... Esto se debe a que un amor verdadero esta destinado a estar a tu lado hasta el ultimo día de tu vida, el desafío está en no tener miedo a amar y a encontrar a la persona correcta que desee acompañarte. A eso se debe que la alianza se usa en ese dedo.\nHai tempo que quería adicar en A Lareira Máxica un oco a música galega tanto a de antes como a de agora. E quixera principiar cun grupo vigués que sempre me gustou moito: A Roda. Cantan moitas cancións populares: O gato metido no saco, A saia da Carolina, A Foliada do Celta (que serve de himno do Celta de Vigo), a da Riaxeira (tamén se adoita cantar no estadio de Balaídos en Celta, sobre todo na época do eurocelta), Pousa Pousa, Un andar miudiño (canción que corean os seguidores do Obradoiro no Multiusos do Sar de Santiago cando xoga este equipo de baloncesto, único representante galego na máxima categoría do básquet español)ou Catro vellos mariñeiros. Súas tamén son A raíz do toxo verde, os bistéqueles e tantas outras. Coido que, cando menos nalgún momento, tod@s escoitamos, algún destas míticas composicións populares.\nNado en 1976, este excelso grupo galego tivo xa varios cambios na formación orixinal. O último foi o de Adolfo Dominguez Otero "Fito", cofundador, líder e cantante de A Roda que morreu no verán de 2012 (descanse en paz). Voz inconfundible e que dicir da súa longa barba. Non hai moito vin ó grupo nunha actuación na televisión e vin que outro dos compoñentes agora parece ser o vocalista: Bernardo. E o que ten bigote e gafas (o que fala ó principio do terceiro vídeo e no que cantan cancións aínda con Fito). Non sei se foi algo puntual ou se o grupo vai seguir. Ougallá que continúe. Iso sí, xa non será o mesmo. Ougallá a roda siga camiñando, como coido que dixera Fito nunha entrevista para o programa da TVG "Alalá".\nDéixovos uns vídeos sobre o grupo. O primeiro deles é unha reportaxe sobre Fito e A Roda emitido pola TVG no programa "Alalá", que ten case unha hora de duración pero merece moi moito a pena vela. De obrigada visión. O segundo vídeo é unha lista de reproducción onde poderedes escoitar tamén varios dos seus éxitos (ollo! so son as 7 primeiras e algunhas máis, xa que o resto don doutros cantantes e grupos).\n* Web de A Roda\n* O Obradoiro e a Rianxeira de A Roda\nCATEGORÍAS Educación Cultura e Tradicións , Lingua galega , música , opinión , vídeos e xogos\nXa sei..., prometera a receita do bizcoito de chocolate con noces, pero pareceume máis oportuno, dada a época do ano en que estamos, darvos a receita para facer mermelada; xa que me parece unha forma estupenda de aproveitar os remanentes (excesos) de producción de froitas que poidamos ter nas nosas hortas ou para esa froita que xa se nos pasa un pouco no froiteiro e non damos comido...\nUtilizo unha receita que se basea no “doble cocido”, é dicir, faise en dúas fases; o resultado é boísimo e ademáis máis económico.\nOs ingredientes son, neste caso un quilo de azúcar por cada quilo de pera xa limpa, sen rabiño, nen pepitas nen pel, e o zume de medio limón, xa que contén o antioxidante natural por excelencia: o ácido cítrico.\nUnha vez limpas as peras (tamén se pode facer con mazás, albaricoques, nectarinas, pexegos, fresas,ameixas, neste último caso non se lle sacaría a pel), póñense a fogo lento xunto con uns 50 ml de auga para que se cozan. Aos dez minutos de comezar a ferver engádeselle o azúcar e pásaselle a batidora. Vólvese colocar no lume e reménxese cunha espátula ou culler de madeira ata pasados 3 minutos dende que volve a ferver.\nDéixase repousar, e ,ao día seguinte, ponse de novo ao lume a fogo lento sen deixar de remover, unha vez que comece a ferver, cóntase 5 minutos e xa está listo para pór nos tarriños de cristal.\nNon se tapan de inmediato, senon que hai que deixar os tarriños destapados nun sitio fresco e seco ata que forme unha costra de azúcar por riba, entón estarán listos para tapar e conservar durante un ano enteiro.\nO ano pasado fixen mermelada de nectarina e de ameixa vermella con este sistema e ainda estamos a disfrutar do último tarro. Este ano tocoulle ás peras porque nen houbo ameixas nin nectarinas que sobraran...\nAcabo de preparar uns tarriños e está... ummm, rica, rica...\nCATEGORÍAS colaboracións Mary Camiña , Saboreando....\nCATEGORÍAS música , saúde e natureza , vídeos e xogos\nNalgunhas praias galegas pódense ver valados de madeira que delimitan o areal doutras zonas de dunas ou espazos naturais. Todo o mundo pensa que están aí postos para defender unha zona protexida e que as persoas non a invadamos co noso incivismo. Pero, en realidade, eses valados están aí para que os Petróglifos – cómpre non confundir cos gravados prehistóricos que todo o mundo coñece- aten os seus cabaliños de mar mentres van na procura de calacús.\nOs Petróglifos mariños son uns seres diminutos, fortes e moi espelidos, que a principios do outono, cando xa as praias están desertas de veraneantes, soben cos seus cabaliños de mar desde as profundidades mariñas ata a praia, amarran os animais nestes valados e logo encamíñanse terra adentro e procuran os calacús máis feitucos e xeitosos nas hortas dos veciños humanos. Despois, lévanos, baléiranos e, da mesma maneira que algunhas persoas lles poñemos candeas para celebrar o Samaín, os Petróglifos enchen os calacús con escamas de cola de serea, que son moi luminosas e desprenden unha luz prateada moi brillante. A continuación, pola noite, levan á superficie da auga do mar estes calacús e convértenos nas estrelas que vemos no ceo.\nCerto día, xa a finais de setembro, un Petróglifo que viña cargado con, polo menos, unha ducia de calacús que apañara nunha horta, atopouse con que, ao chegar de volta á praia para montar no cabaliño de mar e regresar ao océano, o animal xa non estaba atado no valado de madeira. O Petróglifo, que non quería deixar os calacús abandonados, decidiu convertelos en estrelas alí mesmo, na propia praia. Non obstante, como as escamas de sereas que levaba xa eran un pouco vellas, os calacús-estrela non lle quedaron moi perfectos e de alí a uns meses estas estrelas regresaron á praia onde foron feitas. O Petróglifo nunca máis puido amañalas, só engadirlle algunha escama máis e mandalas de volta ao ceo, pero ao ano seguinte, de novo, volveron á terra, á praia que as viu nacer.\nO que non vos dixen aínda é que estes calacús-estrela foran feitos na praia da Lanzada, por iso desde este areal pódense ver as mellores estrelas fugaces do mundo, esas que foxen do ceo porque teñen vergonza de que as súas escamas de cola de serea non sexan tan perfectas.\nFacede a proba unha noite de finais de verán desde a praia da Lanzada e se vedes por alí o cabaliño de mar que, coa súa trasnada, provocou a orixe das estrelas fugaces, dádelle unha aperta de parte miña.\nESTRELA DE XULLO\nCATEGORÍAS colaboracións Estrela de Xullo , Relatos e composicións feitas para A.L.M. , saúde e natureza\nLos amantes é unha das cancións que integran o álbum "Descanso Dominical" do grupo Mecano, de finais dos 80. Lembro que alá por setembro de 1988 empezou a soar nas radios este tema. Xa sabedes: cada certo tempo un dos temas era posto nos "40 principales". Por aquel entón tocoulle a éste. Quizás non sexa o máis exitosos, pero sempre me gustou, ó igual que moitas das cancións desta mítica exitosa formación musical. E por iso que "Los Amantes" asocíoo moito a esta época do ano. Final do verán (que, por certo, este ano remata hoxe) e principio do outono.\nLevo un tempo sen escribir e cando regreso, volto con enerxias renovadas e se, por riba, retorno tras uns días enfermo pois aínda mellor. Logo de poder falar pouco pois agora xa estou mellor. Sí, xa sei podía escribir, pero tampouco me apetecía e menos estando mal. Tamén quero aproveitar para dar as gracias a varias persoas coas que "falei" estes días para felicitarme sobre algo persoal. Da gusto ter ami@s que se lembran de min por moitos anos que pasen. A min pásame o mesmo con eles. Incluso cos que hai bastante tempo cos que non falas en persoa. A pena foi que dado a miña convalencia pasaxeira non puiden departir un longo tempo de conversa dos que xa saben os meus e miñas amigas que me encantan. Pero xa haberá tempo amig@s!! Gracias por acordarse dun amigo!! Por suposto, as gracias a todos eses seres queridos cos que están en contacto físico a diario e que te saben coidar cando non estás ben de saúde. Vaia que non foi nada do outro mundo, pero voltar a estar ben pois aleda e da felicidade a un e creo que é de xustiza ser agradecido. MOITAS GRACIAS!!!\nAproveito para pedir disculpas porque nas últimas semanas parei un pouco a actividade do blog. Sei que hai varios artigos pendentes de ser publicados. Dádeme tempo, que xa sabedes que antes ou despois publico o que me enviedes. É unha enorme satisfacción ler os artigos que enviades para publicar en A Lareira Máxica, así como os comentarios. Sen eles isto non tería vida. Sen interacción sería aburrido. Gústame que participedes, aínda que teñades opinións distintas nos temas. Semrpe que haxa respeto, como o está a pasar.\nAh, lembrarvos que a páxina do face de A Lareira Máxica segue e seguirá activa, a pesares de que xa non teña perfil meu no face. Patricia Loureiro estase a encargar dela. Digoo porque hai xente que sigue pensando que a administra eu e xa non é así. O que está a facer é subir alí tódolos enlaces dos artigos que se publican aquí. Gracias Patri pola túa colaboración desinteresada!!\nUn pouco frustrante a leria da mazá. Non sei ata que punto valerá a pena compartir unha mazá con alguén inalcanzable. O conformismo como opción vital non me chista. A rebeldía que levo dentro vaise facendo máis forte cada día que pasa e non me estrañaría nada acabar compartindo barricadas con Jorge Verstrynge. Eu animo a todos a disfrutar do feito de vivir.\nHoxe mesmo, pasei un rato moi agradable, 45 minutos, co técnico do quentador. Físicamente era unha especie de Michael Douglas, salvando as oportunas distancias. Tamén, un adicto ó sexo. Iso confirmeino, que mal pensados me sodes ás veces, mediante a análise grafolóxica que lle fixen a un pequeno texto que escribiu na factura. Ten que ser un traballo..., ¡todo o día coa mesma idea na cabeza! Os 50 teñen que ser terribles, supoño que é nesa década cando se vive a última xuventude.\nFai uns días, dicíame un coñecido, este creo que non é adicto a nada, "eu xa teño fillas de máis de 30 anos". El ten 59. Como si a idade biolóxica fora un freo, un obstáculo para ser feliz, como si se vira na obriga de reprimirse e resignarse á chegada dos netos. E iso botando cartos polas orellas. Supoño que o seu divorcio será dos moi caros. Será posible que algunhas persoas teñan tal apego os cartos. Porque adiccións non terá, pero namorado tampouco está. ¿Análise grafolóxico outra vez? Non, evidencia. Análise do comportamento.\nPois, mentres haxa consentimento, como diría outro coñecido meu. O caso é ser feliz e non facerlle mal a ninguén. Que uns se negan a madurar, que outros prefiren vivir unha vida de mentira,... supoño que serán eleccións, inconscientes ou non. A idade non me parece o factor clave, é máis unha cousa de mentalidade. A fin de contas, como dí a canción, “Winter has come for... todos nós”. Traducción libre.\nCATEGORÍAS amor e amistad , colaboracións mariaM , sociedade\nMoitas persoas se laian de non conseguir a felicidade e, se soubesen buscala e vela daríanse conta que a felicidade está dentro de nós, cada vez que tomamos unha decisión estámonos acercando ou distanciando máis dela.\nA felicidade é causa de búsqueda día tras día. Pero, qué buscamos realmente? A felicidade é todo aquilo que nos fai sentir ben, a gusto connosco mesmos e en paz co resto do Universo.\nPor sorte, o ser humano ten moitos sitios onde encontrala, dende o sorriso da persoa especial á que tanto queres e admiras, pasando polo traballo ben feito cada día ata o pracer de ver as estrelas en soedade en consonancia co Universo.\nEsta noite non tiña sono, así que deixei ao meu compañeiro profundamente durmido e subín ao ático; abrín unha das ventanas do tellado, tumbeime e fitei para o ceo. Un ceo negro e cheo de diminutas estrelas que brillan sen parar. Xa sei que non todas son estrelas, que , ainda que nós non as poidamos distinguir a simple vista, algunhas que o parecen son en realidade galaxias enteiras; máis dunha vez o comprobei co noso pequeño telescopio.\nE na paz da noite, co son do cantar dos grilos como música de fondo, deixei que o meu pensamento divagara entre mundos novos e vellos, entre estrelas que nacen e estrelas xa mortas das que ainda podemos ver os seus últimos raios; pensei no pequenos que somos na inmensidade do Universo, no maravilloso que é sentir e poder disfrutalo; do pequena que é a vida e o pouco que a veces se valora e se disfruta... E entón, pensei en dous amigos meus e o mero pensamento fíxome sorrir. “Carpe diem” dín os dous, e que razón teñen. Quizáis a felicidade tan só consista en vivir con intensidade todos aqueles momentos que te fan sentir ben... E na soedade da noite, sentinme acompañada por miles de persoas que buscan a felicidade en cousas tan pequenas e sinxelas como o estar alí, tumbada no chan e disfrutando da tranquilidade da noite, da inmesidade do Universo e os bos recordos.\nPodemos ler en A sombra do vento, unha obra do escritor americano Patrick Rothfuss, o seguinte fragmento: “Despois sentamos nunha pedra, cos pés na auga e gozando da mutua compañía mentres descansabamos. Compartimos unha mazá; fómola pasando e fómoslle dando dentadas por quendas, o cal, se nunca bicaches a ninguén, é case como beixarse”.\nQuen así fala é Kvothe, o protagonista da obra citada, e a compañía á que fai referencia chámase Denna, unha moza da que Kvothe está namorado. Este ten que conformarse con “bicar” ou “beixar” a mazá, xa que a moza é inaccesible para el.\nEn galego temos tres palabras para referirnos a esta demostración de cariño: bico, beixo, e ósculo. A primeira, bico, procede do termo celta beccus, que significa “peteiro, bico”, de aí que un bico (entre outros significados) tamén poida ser a boca das aves. A seguinte palabra, beixo, procede do étimo latino BASIUM (e beixar de BASIARE), e do cal podemos ver a súa evolución noutras linguas románicas: beijo, beso, bacio, baiser... Por último, ósculo é un termo que se usa como cultismo nunha linguaxe xa moi coidada e específica.\nAdemais destas dúas palabras para referirse aos bicos, oscula e basia, os romanos tiñan unha terceira, suavia; e distinguíanas segundo o seu carácter: os oscula era bicos de amizade, os basia de amor e os suavia de paixón.\nNon obstante, hai quen pensa que os basia tamén se empregaron cun significado máis pasional, xa que o poeta latino Catulo (século I a.C.) mencionábaos nos seus poemas cando se refería á súa amada: “Vivamos, mea Lesbia, atque amemus (...) / Da mi basia mille, deinde centum, / dein mille altera, dein secunda centum, / deinde usque altera mille, deinde centum” que traducido sería algo como “Vivamos, miña Lesbia, e amemos (...) / Dáme mil beixos, logo cen, /despois outros mil e de novo outros cen, / despois mil máis, despois outra vez cen”\nEn calquera caso, ósculos, bicos ou beixos sempre serán benvidos.\nCATEGORÍAS amor e amistad , colaboracións Estrela de Xullo , Lingua galega\nWillian Katt, Robert Culp e Connie Selleca protagonizaron na década dos 80 a serie de humor: "El gran héroe americano". Uns extraterrestres regálanlle un traxe para voar a Ralph (William Katt), un profesor que perde o libro de instruccións do traxe e voa como boamente pode... A sintonía é de Joey Scarbury e a canción titúlase: "Believe it or not". Os creadores de Superman denunciaron á serie por considerala un plaxio da película. O acertixo musical da semana pasada queda, pois, desvelado. .....................................................................................................................................\nCATEGORÍAS Lembranzas. A Máquina do tempo , música , o clube das adiviñas... , vídeos e xogos\nMientras los topos se adueñan del jardín,\nel gato blanco duerme a la sombra del centenario hórreo.\nSinfonía de gorriones chillones.\n¿Nubes altas o nubes bajas?\nSimplemente nubes que pasan,\ncomo los días perdidos.\nque me han sido robadas.\nY yo solo quiero que llueva,\nque el agua inunde los campos secos,\nque el valle desértico vuelva a ser fértil.\nVecinas gritonas, madres histéricas.\nde niños que se quedan sin helado.\nUn moscardón se cuela por la ventana\nSol castigador, bochorno infinito\nPasará, sé que pasará.\nDespois de ter xa algo máis claro que é o que faría disminuir o déficit, vou apuntar algunhas causas e soluccións.\nAs causas máis destacadas polos economistas son:\n. Nivel impositivo relativamente alto e complexo para particulares e empresas pequenas (teñamos en conta que o 65% do PIB español o crea as PEMES)\n. Escasos recursos das autoridades fiscais.\n. Escasa flexibilidade de cotas á S. S. de autónomos.\n. Prazos de actuación retroactiva de revisión de fraude fiscal insuficientes.\n1. Simplificar a burocracia para facilitar os trámites; xa que segundo o "Paying Taxes 2013", unha empresa en España dedica 167 horas ao ano en xestión de tributos, o que supón un mes de traballo. Un custo que en época de crise se fai insostible. Preguntarédevos cómo se podería facer tal cousa; pois ben, simplemente cunha aplicación informática acorde ás necesidades dos cidadáns, creando unha rede única de informcación na que interactúen S.S., INEM, Facenda Pública, etc.\n2. Flexibilidade da cotización á S.S. como autónomo, aplicando diferentes normas segundo sector.\nPor exemplo, a maioría das persoas físicas que se dedican a impartir clases particulares estarían dispostas a cotizar á S.S, se se puidese facer por media xornada, xa que pola mañá os alumnos están no colexio obrigatorio. Crear un novo tipo de autónomo por "obras menores e reformas" para os obreiros da construción que se ven obrigados a traballar de forma ilegal xa que as pequenas "reformas" do fogar os empregan por períodos de tempo demasiado curtos ( un par de días, unha semana...) como para poder cotizar como autónomos á S.S., polo mes enteiro, sen ter perdas. Polo cal se recomenda un tipo de cotización especial mediante o cal, e coa axuda dunha aplicación informática específica, puidesen cotizar á S.S., por días. Ademáis, para fomentar este tipo de "obras e reformas", poderíase aplicar un tipo de gravame especial do IVE, por exemplo, ao 10%.\nUn incentivo para que os autónomos de xornadas discontinuas se animasen a cotizar sería a posibilidade de cobrar un pequeno subsidio por "x" días cotizados de forma non consecutiva, xa que no momento en que cotizasen máis de tres meses consecutivos pasarían á modalidade xeral de autónomos; e, por suposto, que só se puideran beneficiar diste novo réxime os autónomos sen traballadores ao seu cargo.\nOutra das trabas neste sector é a obriga de ter un seguro de prevención de riscos laborais, o cal poderiamos solucionar, por exemplo, creando unha póliza aberta de seguro e prevención xestionada pola administración local, de forma que cada un dos beneficiarios se fixese cargo da súa cota mensual segundo días cotizados. Tería que ser unha póliza renovable anualmente pero revisable mensual ou semanalmente.\n3. Prazos de revisión fiscal deberían ir en función da cantidade monetaria defraudada. Prescricións dende 4 a 20 anos, segundo a fraude cometida. De 0,00 € a 10.000,00 € de fraude fiscal: 4 anos; de 10.000,01 a 50.000,00 €: 5 anos; de 50.000,01 € a 100.000,00 €: 10 anos; resto a 20 anos. E unha nova lei con carácter retroactivo, polo que sería necesario cambiar certas leis que non o fan posible.\nCreo que necesitamos unha bondade verdadeira de reforma e de cambio na estrutura actual tanto de goberno como das leis que rixen o mesmo, pero non só de palabra, senon de feito. Xa vedes que algunha das medidas que propoño non son nada doutro mundo pero sí farían, creo eu, cambiar a visión que teñen os demáis países de nós. Non vale ser tan só o primeiro país en crear normativas en prol da igualdade como a que recoñece os matrimonios homosexuais, tamén hai que ser progresista e activo para solventar os problemas económicos do país, e non andar ao rabo dos demáis para que nos solucionen os problemas. España é o noso país, nel vivimos nós, e polo tanto, é responsabilidade de tod@s facelo progresar, sacalo desta ruína, e se fai falta tirarlle das orellas a alguén débese facer; máis vale cedo que tarde, e máis vale tarde que nunca.\nAinda que tan só a décima parte de toda a economía sumerxida se reflotara, estaríamos en niveis de déficit máis que permisivos para seguir facendo frente en Europa; sen olvidarnos da confianza que xeraríamos na nosa economía e o pequeño cremento que se propiciaría. Xa sei, e non me olvido, de que a realidade é moi complexa, pero ás veces, ás solucións a problemas complexos son as máis sinxelas e, sobre todo, as que realmente se poden aplicar.\n** ¿Qué é o déficit público e cómo se modifica? (1/3)\n** A reducción do déficit público e a economía sumerxida (2/3)\nCATEGORÍAS colaboracións Mary Camiña , economía y política , opinión\n** Cúmprense hoxe 15 anos daquel 6 de agosto de 1998...\nHai 5 anos publicaba un artigo no que relataba a miña experiencia de prácticas como xornalista en Radio Voz Vigo no verán de 1998. Daquela, e trala publicación do artigo, varias foron as persoas que me pedían un audio meu pois saían tódalos compañeir@s cos que estiven pero non a voz dun servidor. Non quixen poñelo. Dábame un pouco de reparo.\n5 anos despois sí vou subir un pequeno fragmento dos titulares. O outro día repasando as miñas grabacións daquela época atopeime co meu estreo coma presentador principal dos informativos. Foi tal día coma hoxe hai 15 anos. Era un 6 de agosto e facía moitísima calor na cidade. Tanto era o traballo que so puidemos ir media horiña á praia logo de xantar. Dada a singular efeméride que se cumpre hoxe, será a primeira vez que se escoite a miña voz en A Lareira Máxica. Tamén vos advirto que non foi precisamente a miña mellor locución. Desde aquí aproveito para mandarlles un novo saúdo a tódol@s persoas coas que tiven o gusto de traballar. Pasa o tempo, pero é imposible olvidar a tan boa xente. ¡¡Moitas gracias amig@s!!\nO problema das economías mergulladas é tal que se publicaron varios informes (por certo, todos feitos por institucións extranxeiras xa que as que había no país tiveron que pechar por falta de recursos ou de interés, non sei), que revelan uns datos un tanto inquietantes: segundo o recente "Estudo Panaeuropeo sobre a Economía Mergullada" de VISA Europe, a finais de 2012, a economía mergullada de España rolda os 201.300 millóns de euros. O que supón un 19,2% do PIB español.\nPor sectores, a economía mergullada, repártese da seguinte forma:\n. O 29% da economía mergullada corresponde á actividade de reparacións do fogar e obras de renovación, o que supón un montante de 28.000 millóns de euros.\n. O 19% á hostalaría e restauración.\n. O 18% do sector de comercio é economía mergullada, o que supón unha cantidade de 20.000 millóns de euros. O comercio, en España supón uns 113.000 de millóns de euros de PIB.\n. A industria xera uns 24.000 millóns de euros mergullados, o que implica un 16% do PIB industrial. O PIB industrial é de 149.000 millóns de euros.\n. O sector de transportes e comunicación teñen un 14% do seu PIB en forma clandestina.\n. As inmobiliarias xeran un 9%, aproximadamente, do seu PIB en economía mergullada.\n. Sectores como traballo doméstico, clases particulares, etc. son imposibles de cuantificar.\n. Os únicos sectores que non presentan ingresos clandestinos son os sectores regulados como a educación, etc.\nPor outra parte, o Instituto Tax Research de Reino Unido elaborou recentemente un estudo das mesmas características que o anterior que reflicte que a principios do 2.013 existía en España, unha economía somerxida entre 212.125 e 239.175 millóns de euros, o que supoñería un 22,5% do PIB español. Polo tanto, FACENDA PÚBLICA DEIXARÍA DE INGRESAR 74.032 MILLÓNS DE EUROS AO ANO. O último ano descenderon 9.900 persoas traballadoras por conta propia.\nA Taxa de paro é do 27,16% e máis de 6,2 millóns de persoas están no paro e subsisten grazas á solidariedade familiar e á economía mergullada, que fai de amortecedor. Os sectores máis característicos, que se ven a plena luz son "traballos a domicilio", "pintor", "cursos de inglés", "clases de apoio"..., do 20-30% da hostalaría e restauración defraudan mediante contratos fraudulentos (cotización á S.S. Por 4 horas diarias cando en realidade os traballadores realizan 8 horas diarias) e en vendas non declaradas.\nParte desta economía mergullada que se ve a simple vista podería desaparecer na maioría dos casos se tivésemos un sistema de cotización á S.S. máis liberalizado, xa que xente, a maioría mulleres, que por motivos persoais ou de crise, xa que hai menos horas de traballo, non pode traballar todo o día ou o mes enterio, estarían dispostas a contribuir á S.S. como autónom@s e non o fan porque teñen que pagar a cuota da xornada de 8 horas e polo mes enteiro...\nO próximo día fareivos partícipes de posibles solucións, espero que este pequeno escrito vos axude a entender un pouco máis o que bos rodea e como poderíamos cambialo. Non creo na persecución da economía sumerxida a pequena escala pero sí na concienciación ciudadana, pero non será posible ata que nos liberalicen as cuotas que máis frean a nosa economía e fagan xustiza cos grandes defraudadores de Facenda, Tamén teño un trociño adicado para eles. Un abrazo.\nCATEGORÍAS actualidade , colaboracións Mary Camiña , economía y política , opinión\nHai cancións moi fermosas, como é o caso de "Everything I do, I do it for you" de Bryan Adams, que sirven para expresar moitos sentimentos en moi poucas palabras. A ésta so lle falta dicir "contigo ata o fin do mundo". O mesmo acontece con outras cancións, xa o sei, pero esta balada sempre me gustou. Ademais de sentimento ten esencia. Aproveito para adicarlla a unha gran persoa que hoxe cumpre anos e que sei que tamén lle encanta. ¡¡Que teñas un gran día de celebración pois merécelo moito!!\nNota: A de Bryan Adams principia no minuto 2:47. As outras tamén están ben, en especial o temazo de Robbie Williams que empeza a continuación da de Bryam Adams.\nCATEGORÍAS amor e amistad , música , opinión , vídeos e xogos\nESTA CARTA FOI LIDA POR SUSANA GARRIDO VILLAVERDE, NAI DE CAROLINA BESADA GARRIDO (unha das vítimas mortais) no acto civil celebrado no compostelano Parque de San Domingos de Bonaval na memoria de tódalas víctimas do accidente ferroviario acontecido en Santiago pasado mércores 24-07-13. Aínda que moitos medios non a reproduciron -ou fixérono de xeito parcial-, en A Lareira Máxica queremos cumprir co desexo expresado pola propia nai nesta carta: a de darlle a máxima difusión. A carta da nai fala por sí so: non se pode dicir nin máis alto nin máis claro. Por suposto, unha aperta inmensa e todo o noso apoio e cariño para ela e para tódalas persoas que perderon a un ser querido nese tráxico e gravísimo accidente que nunca debeu ter ocurrido.\nNOTA: O texto e a foto de Carolina Besada están extraídos da internet\n"Soy la madre de Carolina Besada Garrido, que falleció a los 18 años en el accidente de tren de Santiago. Me gustaría hacerles llegar este escrito y les agradecería que le diesen la máxima difusión. Mi hija siempre me dijo que se sentía orgullosa de que fuese una luchadora y sé que no le hubiese gustado que me quedase callada. Esto es en homenaje a ella. A todas aquellas personas que ayudaron a nuestros seres queridos y a nosotros mismos en esos duros momentos quiero decirles que cada uno de sus gestos llenan de calor nuestra alma. Los que se sintieron conmocionados por lo ocurrido han de saber que su empatía nos da fuerza. Todos nos habéis recordado que el mundo está lleno de seres excepcionales. A los que, como nosotros, sienten dolor por su pérdida, les envío un abrazo sincero y todo mi cariño. Pensemos que están en paz y dejemos que el tiempo nos ayude a que su recuerdo nos inunde de amor. Gracias por todos los abrazos, besos y palabras de ánimo sincero que hemos recibido, incluso de personas a las que no conocíamos, anónimas o con "cargos".\nVa por ti, mi niña."\nCATEGORÍAS actualidade , opinión (artigos alleos) , sociedade\nIniciamos con este artigo unha serie de tres adicados á economía. Están os tres feitos pola nosa colaboradora Mary Camiña. Pretende acercar dunha forma sinxela e básica diferentes aspectos da economia de xeito sinxelo para informar á cidadanía, pois a xente oe falar do tema pero non toda sabe o que hai. Gracias Mary.\nNon sei se sabedes que me gusta a economía, sobre todo na que aplicas\nsolucións económicas sin atender ás ideoloxías políticas e non ao revés. O déficit público é un tema de actualidade, pero non sei hata que punto sabedes o que é, cómo se forma. Pois hoxe invítovos a descubrir, de forma breve e o máis simple posible para que vos fagades unha idea, e sobre todo, cómo se pode modificar.\nPara empezar decirvos que o Déficit público é a cantidade de diñeiro\nen que superan os gastos sobre os ingresos:\nDéficit =Ingresos - Gastos <0\nPara diminuír o Déficit, debemos aumentar os ingresos( iso sábeo todo o mundo) (vía Cotizacións S.S.(Seguridade Social), IRPF, IVE, etc.), e/ou diminuír os gastos (diminuíndo o paro, diminuímos os gastos por subsidios, etc.)\nO PIB (Producto interior bruto) é o valor de bens e servizos finais producidos nun territorio durante un período de tempo determinado (normalmente trimestral ou anual). O PIB é igual á produción total de bens e servizos menos os consumos intermedios (é dicir, o que se necesita para crear produtos). O PIB a prezos de mercado é a suma do consumo final (C) e a formación bruta de capital (FBC)( é deciir, todo aquilo que xenera o mercado que teña valor e non sexa consumo: inversións, aforro dos cidadáns, etc.) máis as exportacións (X) e menos a importacións (M)\nPIBpm = C + FBC + X - M\nO consumo final e a formación bruta de capital representan o comercio interior, mentres que as exportacións e as importacións representan a evolución do comercio exterior.(Unha posible vía de subida do PIB sería exportar produtos ao extranxeiro, e para iso necesitamos que comecemos a producir e abrir mercado internacional, tanto dentro como fóra de Europa).\nO coeficiente de Déficit % que nos marca a UE é o cociente do Déficit entre o PIB, multiplicado por 100. É pois, a porcentaxe de déficit que posúe o país respecto á riqueza que xera ao ano.\nDespois de aclarar as igualdades macro-económicas, podemos xa centrarnos en cómo diminuír o déficit%:\n. Aumentando o PIB p.m; mediante o crecemento da economía e afloramento de parte da economía sumerxida ou mergullada, xa que pensar que toda a economía mergullada pode aflorar nun país é unha utopía, e o que nos interesa nestes momentos é unha proposta seria e realista.\n. Diminuíndo o Déficit; por vía dos ingresos: aumentando o número de cotizacións á S.S.; e aumentando os ingresos vía IVE que se poida recuperar desta parte da economía mergullada. A contribución por vía do IRPF será menor. Por vía dos gastos: as persoas que se dean de alta á S.S., deixarán de percibir axudas ou subsidios. E non como nos queren facer crer que baixou o paro en 127.000 persoas e só aumentou a cotización á S.S. en 24.000; eu non sei a vós, pero a mín non me saen as contas... O que está claro é que se non aumentan as cotizacións á Seguridade Social, os ingresos non aumentan.\nAta aquí como podemos influir no déficit, o próximo día poñerei uns datos moi interesantes sobre a economía sumerxida ou mergullada deste país levadas a cabo por dúas institucións independientes, soprendentemente, a pesar de pertencer a diferentes países, coinciden nos datos que reflicten.\nEspero que vos aclarara algo, e se tendes algunha idea máis ou pregunta non deixedes de comentalo, hai que levantar este país e hai que comezar por dar información verdadeira e non deixar que nos tomen por ignorantes; dame moita rabia cada vez que poño algunha canle de comunicación e escoito semellantes datos, como por exemplo, o que comentaba dos número de disminución de parados e de afiliados á S.S., e dinno cunha alegría descomunal, eu creo que nos intentan manipular, e como xa comentei máis dunha vez, detesto aos manipuladores. Saúdos.\ndomingo, 28 de xullo de 2013\nA min o accidente de Angrois deixoume feito polvo. Non son moito de viaxar en tren. Non por nada en especial, simplemente porque non lle cadra. O caso é que frecuento moito o parking que hai na estación de Santiago e confeso que moitas veces tiven a tentación de subirme a calquera dos trens que estaban alí parados e fuxir.\nCreo que esta idea naceume no hospital de Conxo. Cando meu pai morreu estivo ingresado nel tres meses e medio. Dende a súa habitación víanse as vías. Ó principio déronlle un tratamento novo e reaccionou bastante ben. Estaba moi animado e como a súa cama estaba á beira da ventá as idas e vidas dos trens animábano a proxectar viaxes. Todos pensabamos que superaría aquela recaída, que sairía adiante unha vez máis.\nNon foi así. Recordo que nos últimos días, cando xa estaba en coma, alí, ó carón da súa cama, dende a butaca, seguíanse vendo pasar os trens ó lonxe. Moitas veces desexei poder subir nun deles e escapar daquel cuarto. Porque daquela eu ben sabía que nada volvería a ser igual, porque nunca nada volve a ser igual. Dinche que hai que ser forte e tirar para diante, iso, tirar para diante e tratar de seguir vivindo. Nas horas posteriores á morte hai moito trebolín. O follón dura dous días escasos. Logo, cando te deixan so empeza una nova vida, si, unha vida enteira para intentar comprender porque a fatalidade se ensaña coa xente desta maneira.\nCATEGORÍAS actualidade , colaboracións ALVARIÑO , opinión , sociedade\nvenres, 26 de xullo de 2013\nA grandísima traxedia do accidente ferroviario de Santiago de Compostela faime lembrar dúas cancións. A primeira é "Negra Sombra" (a morte), unha canción tan bonita coma moi triste e, desafortundadamente, tan real e tan actual por esta odiosa traxedia. En realidade "Negra Sombra" é un poema de Rosalía de Castro, cantada por Luz Casal e, con música de Carlos Núñez.\nO segundo tema musical pertence ó grupo La Oreja de Van Gogh. Títúlase "Jueves" e ten como fío conductor outra gran traxedia ferroviaria: a do atentado do 11-M en Madrid. Xa a subira hai uns anos a A Lareira Máxica. Hoxe volta a ser unha canción que ilustra as vidas e os sonos que quedaron rotas neste enorme accidente do "AVE", así como o destrozo que supón en moitas familias. A canción é bonita e chea de sentimentos, aínda que o tema que abarca sexa, por suposto, moi triste. Xa sei que non era Jueves, senón un mércores ás 20:42, pero coido que este tema ilustra moi ben esta traxedia.\nNon hai palabras para definir a tristeza que nos deparou. Descansen en paz tódolos mort@s, ougallá que non haxa máis, e que os feridos se recuperen tod@s. Acompaño no sentimento a tódalas familias. Unha aperta moi pero que moi grande a todas elas. Agora agardo que se aclaren ben as causas do acontecido e coñecer se so foi un erro humano ou houbo algo máis. Tamén me gustaría que as medidas de seguridade así como as as vías fosen mellores e cando se fagan AVE´s se implementen ALTAS MEDIDAS DE SEGURIDAD EN TODO O TRAXECTO. Estamos falando de vidas humanas e iso ten un valor incalculable.\nARTIGO RELACIONADO: --> Jueves\nPara hoxe tiña programada unha entrada en A Lareira Máxica que conmemoraba unha data festiva, o Día de Galicia, o 25 de xullo. Era o himno galego. Evidentemente, elimineina logo da traxedia que aconteceu onte co descarrilamento do tren Madrid-Ferrol a 4 Km da estación de Santiago de Compostela no que perderon a vida preto de 100 persoas (nestes momentos, informan que xa son 78, ougallá non medrara máis esta cifra). O 24 de xullo de 2013 será o día máis triste da historia do noso país. Víspera do 25 de xullo, do Día de Galicia, as futuras celebracións irán unidas para sempre ó aniversario dunha gran e fatídica traxedia que nunca debeu de acontecer. Nunca. Desde A Lareira Máxica o pésame para todas aquelas persoas que perderon a familiares, amig@s ou coñecid@s neste accidente. E moitos, moitísimos ánimos para tod@s eles/as. Son momentos moi duros e tódalas palabras e apoios son insuficientes para expresar a pena por este fatal acontecemento.\n..................................................................................................................................... SANXENXO. Julio Torres\ndomingo, 21 de xullo de 2013\n¿ Interlocutores vs. tema? Non sei... É una cuestión difícil. Dependerá do momento, da circunstancia. Na vida, algúns interlocutores dos que non esperaba gran cousa téñenme dito verdades desas que saen da alma. E como saen da alma tamén chegan moi a dentro porque, anque sexan referidas a realidades moi duras, encerran una sinceridade moi auténtica, case desgarradora.\nLogo, están os interlocutores cos que falo por puro compromiso, aínda que me interese ó tema, pero dos que estou desexando afastarme e mandalos a paseo, por dicilo finamente. Tamén hai outros cos que falo porque me resultan divertidos, anque sei que son conversas moi superficiais. Outros interlocutores son completamente inexpugnables, no sentido de que teñen máis capas que una cebola. Son coma matrioskas, é moi difícil chegar a coñecelos. Tamén teño outros interlocutores absolutamente fascinantes cos que solo podo falar en contadas ocasións porque anque teña boa relación con eles tamén existen moitos factores en contra para poder ter un trato cercano con eles.\nEn fin e rematando, o caso é pasalo ben e ter moi claro que se pode esperar de cada un deles. Moitas decepcións poderíanse evitar se fóramos capaces de apreciar nitidamente o grao de implicación persoal dos nosos interlocutores. Cousa nada sinxela nun mundo no que a hipocrisía e a falsidade se converteron nuns valores case sagrados. Porque tamén confeso que teño falado de temas completamente insustanciais con xente que a nivel persoal me demostrou ser peor que as ratas de cloaca, familiares principalmente.\nE para o final, deixo os meus mellores interlocutores, os que superaron a proba do algodón moitas veces, eses que son persoas íntegras cos que falo por puro placer, do que sexa, da igual, fanme rir, son optimistas, recárganme as pilas e por riba son auténticas enciclopedias parlantes\nARTIGO RELACIONADO: --> Antes que ver el sol\nCATEGORÍAS amor e amistad , colaboracións ALVARIÑO , opinión , sociedade\nDi o cantante arxentino Coti: "Antes que ver el sol, prefiero escuchar tu voz" . Persoalmente penso que hai conversas que son tan boas como o propio sol, que nos iluminan tanto ou máis, que nos permiten aprender, lembrar ou que nos permiten disfrutar dunha boa compaña (algo que por sí so ten moito valor). Hai dous ingredientes básicos nunha boa conversa: sobre todo os interlocutores que participan nela e, so logo, o tema. Pouco se pode facer nunha conversa se nos sentimos incómod@s co noso interlocutor/a. Como xa dixen noutra ocasión, os silencios poden ser molestos, indiferentes ou cómplices. As conversas agradables flúen por si soas e case da igual o tema.\n.....................................................................................................................................SANXENXO. Julio Torres\nARTIGO RELACIONADO: ---> Silencio amigo\nCATEGORÍAS amor e amistad , música , opinión , sociedade , vídeos e xogos\nAcendíase a noite mentras se mergullaba o sol nas profundidades do mar e nel afogaba paseniñamente. A escasa distancia unha canción melodiosa emerxía dunha radio transmitindo enerxía positiva e boas sensacións. Estrelas no ceo. Calma. Noite de xullo. Boa temperatura. Compaña moi agradable. Máis lonxe moita xente, bastante ruído, innumerables coches, grandes colas. Pouco espacio. Namentres no ceo as estrelas baixaban á terra para facerse humanas por uns intres, pasear á beira do mar e bañarse, mais logo bulían para refrescar á lúa chea con pingas de auga. Inocente trasnada. Noite de verán. Conversa moi animada. Xiados e algún café. Música de fondo. Comodidade interactiva nun contorno natural.\nJulio Torres© 2013\nCATEGORÍAS lugares e cidades , música , opinión , saúde e natureza , vídeos e xogos\nEstaba un día un home no monte cargando un carro de estrume para os animais, era tarde, xa cáseque a hora de comer, e laiándose dixo:\n Ai!, que tarde é!, e eu ainda sen terminar, hoxe non como...\nO raposo, que andaba por alí, ao oír falar de comer, interesouse e foi xunto do home:\n- Bos días,home, que problema tés?\n Bos días, raposo. Nada, que xa vai ser hora de comer e aínda teño o carro sen cargar.\n Se queres, axúdoche eu...\n E farías iso por min?\n Claro, pero..., que me das a cambio?\n Bueno...-dixo o home cabilando- teño catro galiñas vellas no corral, se me axudas son túas.\nO home mailo raposo cargaron o estrume no carro, e o raposo acompañou ao home para que lle fixera a entrega do prometido.\nAo chegar cerca da casa díxolle o home:\n Mira, tí quedas aquí, cólloche as galiñas e velas buscar cando te chame.\nO raposo, que non se fiaba, achegouse pouco a pouco á casa e oíu ao home discutir coa súa dona.\n Que vas facer coas galiñas?-dixo a muller.\n Vou metelas nun saco que prometinllas ao raposo por axudarme a cargalo carro.\n Como? Para que se avicie e despois veña buscar máis...Diso nada! Era o que che faltaba! Bótalle os cans, bótalle os cans!\n Pero muller, se eu prometinlle as galiñas, …, ademais son vellas...\n Érache boa! Co bo caldiño que fai unha boa galiña vella... Diso nada! Bótalle os cans!Bótalle os cans!\n Pero muller...\n Nin pero muller nin rabo de gaitas: Bótalle os cans! Bótalle os cans!\nE o home, todo apenado xa que lle prometera as galiñas ao raposo que tanto lle axudara, colleu os cans e meteunos no saco.\nAo que saíu, veu ao raposo ao lexos e chamou por él:\n Raposo! Vente! Ven coller as galiñas que están no saco.\n Ai, non! Bótamas de lonxe, que as pillo mellor...\n Vente, oh! Ven buscalas galiñas... que se chas boto de lonxe poden escapar!\n Galiñas serán, pero cheiranme a can... Bótamas dende aí que xa as collo!!!\nO home abriu o saco e saíron os cans correndo e ladrando. O raposo, que xa oíra a conversa, púxose a correr todo canto lle daban as súas patas. Para que os cans perderan o seu rastro, meteuse por entre os toxos e as xestas, cando creu que xa os perdera de vista foi cara o seu tobo, e refuxiouse nel. Todo canso e aínda co susto no corpo decía así:\n Ai, miñas patiñas! Ai miñas patiñas bonitas! Que grazas a vós non me paparon os cans.\n E eu? E eu? E eu qué?- díxolle o rabo\n Ti? E ti? Ai!, tí gran cochino! Ti que ías engargallándote nas silvas e nos toxos!!!\nSANXENXO. Conto narrado por Emilia Bouzada e recollido por Mary Camiña\nCATEGORÍAS colaboracións Mary Camiña , contos arredor de A Lareira Máxica , Educación Cultura e Tradicións\nDin The Pretenders nesta canción "non permitas que me equivoque". Coido que o mundo está do revés, que algo non está a funcionar ben, que hai dúas medidas diferentes, que non tod@s somos iguais cando deberamos selo. Quizais, so quizais, algún mecanismo ou máis dun algúen se está equivocando por activa ou por pasiva, polo que fai ou polo que deixa de facer. O doado é non complicarse a vida, permitir equivocarse a sabendas de que se é inxusto. O complicado é ser xusto, ecuánime, comprometido. Ser honesto hoxendía é un valor corrupto, namentres a corrupción vístese con aires de honestidade e baila no carnaval ó ritmo de samba, mesmo sen estar no Brasil. Non sei se o mundo está tolo, tolo, tolo, como aquela película, o que sí sei é que o mundo está do revés. É pior roubar un chourizo que ser un chourizo con pegadas sixilosamente brancas. Algo cheira a podre nesta sociedade. Coido que, como din os Pretenders, mellor sería non equivocarse. E non so iso, senón ter a firme intención de non equivocarse. Namentres o bipolarismo da sociedade acentúase e as equivocacións perpetúanse. Posiblemente, os que xustifican os sacrificios son os que menos se sacrifican e os que mellor viven. E os que falan de que todos somos iguais, son os primeiros en demostrar que o conto non vai con eles. E os que piden donativos tendo moitos cartos logo invirten en bolsa e non pagan impostos. E ós que axudamos económicamente con moitos cartos, son reacios a prestarche cartos a ti e namentres a economía sumérxese en paraísos fiscais e en cartos negros en B... e tantas cousas. E quizais iso, so quizais, non sexa unha equivocación, senón unha intención e claros privilexios que non interesam cambiar. Tamén pode ser que estea equivocado, e que o mundo e a sociedade funcione ben. So quizais... Do único que estou seguro é que esta canción dos Pretenders é unha gran canción. E moi animada. O que non é pouco nestes tempos.\nUn sorriso nos beizos\ne no corazón un gozo intenso.\nMirando os teus ollos feiticeiros\nperdo a noción do tempo.\nUnha caricia, unha insunuación,\nun aloumiño e un sentimento,\nunha nova sensación\nque cambiou o meu firmamento.\nNos teus brazos protexida,\nsíntome flotar nun mar de ledicia,\nsentindo as túas caricias,\nbebendo o amor que me enfeitiza.\nUn fitarme con dozura,\nnun mundo de fantasía,\nUn momento de loucura,\nun desexo que me desafía.\nPouco a pouco saboreándote,\nsen presas nen censuras,\no meu corpo entregándose,\nolvidándose da cordura.\nTremores que me fan xemir,\nde gozo e desesperación,\nsentíndo cada centímetro de tí\nnon querendo separarme, non.\nQuero sentir, sentir,\ne sempre unida a tí estar,\nnon pensar e só sentir,\nnunca este momento acabar.\nEntre suspiro e xemido,\nos nosos corpos se entenden,\nparecen perder o sentido,\npiden máis e máis teñen.\nE nunha perfecta unión,\nas miñas entrañas,\noh, maravillosa sensación,\nde doce mel bañas.\nE cun sorriso nos beizos,\ne os corazóns entrelazados,\nno mesmo leito,\nos nosos corpos sosegados.\nPorque hay bombillas que se funden antes de cumplir su función, al menos por una vez, también hay historias que se acaban casi sin empezar. El propósito es cambiar dudas por certezas, siempre antes de salir mal parado. Porque a ciertas edades no vale la pena perder el tiempo con quién no esté dispuesto a perderlo contigo. Ese "Je ne sais pas..." que se da sólo de manera bipolar. Que sin darnos cuenta pasó de ser una ilusión para uno y una falta de fe para otro, en una rutina víctima de la distancia, o de las pocas ganas... Pocos días... muchas horas... miles de palabras... que al final sólo son cenizas, de algo que nunca existió. Y que se irá enfriando poco a poco, sin darnos cuenta, dejando paso a un escaso recuerdo.Tan sólo una triste historia que contar, a modo de anécdota.\nUna complicidad que dejamos en una casa de empeños, para comprar una baraja, en la que reyes disfrazaban a reinas de comodines creyendo que éstas no se daban cuenta de la jugada.\nCATEGORÍAS amor e amistad , colaboracións Romi , música , Relatos e composicións feitas para A.L.M. , vídeos e xogos\nUnha verdade coma unha catedral.En castellano é San Ginés, e en galego dise: Sanxenxo. O correcto sería escribilo separado: San Xenxo, pero xa non pido tanto. So pronunciar o nome ben. So iso. O de Sangenjo é unha castelanización de traducir Sanxenxo por Sangenjo, descoñecendo a verdadeira orixe da palabra Xenxo, que é a do nome dun santo que en castelán sería, insisto, Ginés. O 24 de agosto celébrase San Ginés, é dicir San Xenxo.\nA viñeta gráfica de Frank Braña, en clave de humor, en realidade é unha gran verdade cun tono de humor pois, ademais, a moita xente castelán falante cóstalle moito dicir Sanxenxo, e di cousas coma Sansenso, Sanxenso, Xanxenxo, Sanchencho,...\nUn saúdo desde Sanxenxo cando faltan poucos días para ser colonizados por turistas que empezarán a dicir que "veraneo en Sangenjo". Co bonito que é dicir Sanxenxo, un nome moi galego, máis que o de Shakira. ¿Alguén di Sakira?. Coido que teremos que escribir xa non San Xenxo nin Sanxenxo, senón Sanshensho, seguro que así o pronuncian ben...\nCATEGORÍAS Humor e Noticias Curiosas , lugares e cidades , sociedade\nHai noticias tristes, desas que nunca gustaría dalas. A morte dun dos grandes do humor galego, o actor Xosé Manuel Olveira "Pico" (apodo afectuoso co que era moi coñecido na escena galega) é unha mostra. Teatro, cine e televisión, un medio éste último onde chegou a ser moi coñecido por series como "Pratos Combinados" (facía de avogado), "Mareas Vivas" (estivo nas dúas primeiras tempadas intepretando a un cura que ó final se quedaba en cadeira de rodas), e máis recentemente en "Padre Casares", na que daba vida ó bispo. Tamén foi presidente da Asociación Galega do Audiovisual.\nCoido que o vin unha vez por Santiago. Non o coñecía, pero deixa tras de si unha aurea de persoa campechana e boa, amais de ser un gran profesional. E niso coinciden os seus compañeir@s de profesión, e non agora que morreu, senón xa de antes. O último recoñecemento foi na entrega dos Premios Mestre Mateo. Aínda que coido que non estaba premiado recibiu o apoio dos sesu compañeir@s de profesión. Ese día non recordo qué actor o nomeou e falou que o estaba pasando mal a nivel de saúde. A ovación de ánimo e apoio foi grande. Un recoñecemento non so son os premios senón o sentirse querido e respetado pola xente e, en especial, polos seus amig@s e polos compañeiros de profesión.\nNunca olvidarei o seu sentido do humor e o moito que nos fixo rir. Gracias por tódolos bos momentos que nos fixestes pasar.\nNon é a única morte de persoaxes famosos e tamén respetados e apreciados pola xente. A nivel nacional hai poucas semanas morreron o gran Alfredo Landa, e tamén o presentador e dobrador Constantino Romero, dúas grandes figuras do cine e da televisión, cada un no seu eido. Descansen os tres en paz.\nENLACE: Entrevista do xornalista Nacho Mirás a Xosé Manuel Olveira "Pico" publicada na Voz de Galicia o 02/02/2009 na sección "La Cara B" (contraportada)\n** Tiendeo: unha páxina web que agrupa os folletos publicitarios\nHai tempo que non vos suxiro páxinas de internet. Non obstante, en A Lareira Máxica periódicamente engadimos novas páxinas web ou enlaces de interese e eliminamos outras que ou ben non se actualizan a miúdo ou outras que xa son moi coñecidas.\nO apartado de medios de comunicación é un bo exemplo, concretamente o de xornais. Se vos fixades nos últimos meses puxemos máis enlaces dos medios que son dixitais e dos coñecidos so deixamos algúns dos moitos que antes tiñamos, sobre todo para non saturar de enlaces. Aconséllovos que lle botedes unha ollada pois varios non son moi coñecidos, pero sí resultan útiles, como sucede no apartado consumo, educación ou no de internet.\nHoxe falareivos de Tiendeo. É unha páxina web que recolle tódolos folletos das tendas de grandes marcas de alimentación, electrónica, fogar, moda, motor, viaxes, deportes, e moitas máis. De gran utilidade pois nunha soa páxina tedes moitos folletos publicitarios que en formato papel ocupan espacio pero que en internet están ó alcance dun clik. Incluso en cada folleto pon dentro de cantos días caduca. Actualízase a cotío. Moi ben organizada, práctica e de moita utilidade\nCATEGORÍAS a lareira máxica , Internet e novas tecnoloxías , sociedade\nPróximamente verán a luz novos artigos e algunha que outra nova sección. Tamén vos adianto que desde A Lareira Máxica prestarémoslle desde moi pronto máis atención á cultura galega e a internet, así como a actualidade. E ata aí podo ler...\n** Para tener en cuenta al comprar aceite para el uso diario\n[ESTE ARTÍCULO FOI EXTRAÍDO DE INTERNET]\nCata de aceite en Jaén: ¿por qué nos tienen engañados?\nPor: Paco Nadal (estudió Ciencias Químicas, aunque lo que más le gustaba desde pequeñito era recorrer el mundo y contarlo. Al final lo consiguió y ahora le pagan por viajar. Periodista especializado en viajes, escritor y fotógrafo, colabora con la Ser y con El Viajero, además de presentar series documentales en Canal Viajar).\n"Estoy pasando unos días en Jaén, una provincia de interior que tiene un mar, pero de olivos.En Jaén todo huele a aceite. La carretera que baja desde la meseta castellana cruza el puerto de Despeñaperros y nada más entrar en Andalucía se sumerge en ese mar verde-plata de oliveras que tapiza las suaves ondulaciones de la campiña jienense, como si a la tierra le hubieran ajustado una maillot de arlequín.\nPD: las catas de aceite se hacen en vasos opacos porque el color no es determinante. Estos están puestos en vasos de vino para que se aprecie el color en la foto. El virgen extra es el de la izquierda; el lampante, el de la derecha."\nCATEGORÍAS opinión (artigos alleos) , saúde e natureza , sociedade


iPhone en Flickr: máis de 15,000 fotos e en aumento | Martech Zone\nSábado 30 de xuño de 2007 Domingo, agosto 23, 2009 Douglas Karr\nCon todo o hype do iPhone (non o estou conseguindo), pensei que sería interesante ver a actividade en Flickr e cantas persoas publicaban fotos sobre o iPhone ou co seu iPhone. Sorprendeume ver máis de 15,000 fotos recentes do iPhone publicadas en Flickr.\nPara os meus lectores de RSS, fai clic en ata o post para ver a presentación de diapositivas:\nO equipo de mercadotecnia de Apple realmente merece unha bonificación neste.\nXestión de produtos: o silencio é un éxito que moitas veces non se premia\n1 de xullo de 2007 ás 9:28\n1 de xullo de 2007 ás 10:43\n1 de xullo de 2007 ás 4:10\n2 de xullo de 2007 ás 8:15\n2 de xullo de 2007 ás 5:20\n2 de xullo de 2007 ás 6:52\n2 de xullo de 2007 ás 8:20\n5 de xullo de 2007 ás 4:43


Os sobranceiros na 2ª xornada da Terceira - Futbolinlugo\nOs sobranceiros na 2ª xornada da Terceira\nCatro equipos comezaron sumando seis de seis na Terceira Rexional. Muimenta e Milagrosa no grupo norte e Paradela e Quiroga no sur. Non obstante, algúns non o puideron facer porque aínda non xogaron dous encontros. O Taboada B xogou o seu primeiro partido oficial a pasada fin de semana con vitoria; mentras que o Castroverde, que gañara na primeira xornada, descansou; ao igual ca o Rubián que perdera na xornada inaugural.\nNo grupo norte, o Muimenta encabeza a clasificación por diferenza de goles logo de derrotar pola mínima ao Catro Roldas. Un encontro no que Diego e Miguel Morán tiveron que actuar de centrais e no que Xulio destacou na parte ofensiva. Pola súa banda, o cadro de Román acudiu a cita sen porteiros especifícos; Forlín tivo que poñerse baixo paus. A Milagrosa colidera o grupo despois de gañar por un resultado axustado ao Lugo Unión. Púxose dous cero pero viu como o cadro adestrado por Óscar Jaime empataba con dous bos goles de Cristian e Yeray. Nos últimos instantes Óscar deulle a vitoria ao cadro local.\nCelta Barreiros e Fonsagrada demostraron o porqué son os dous únicos equipos que aínda non encaixaron e finalizaron o seu duelo cun empate sen goles que os mantén na parte alta. En postos de play-off entrou o Rioaveso ao conseguir a primeira vitoria ante o Celeiro nun duelo marcado polo gol de Fran Fernández e actuación de Lingas nos locais; e de Dani Liz, Mora e Luis Rego nos visitantes. Tamén sumou os tres primeiros puntos o Matela que remontou o tanto inicial do Alfoz a domicilio, en parte, polo papel destacado do central Manu e do mediocentro Kevin. No conxunto local, non chegou o bo papel feito no encontro por Dani Río, Valea ou Manuel. Este encontro foi o último de Paquito ao fronte do cadro sénior, aínda que seguirá botando unha man no club e ao novo adestrador. Casal faise cargo dun equipo do que xa foi tamén xogador. Por outro lado, inauguraron a súa puntuación cun empate o Cazás e Friol B; o cadro xermadino empatou o encontro na segunda metade cun gol de Bruno que acabou expulsado ao igual ca un xogador rival.\nNo grupo sur, o Paradela é o líder por maior bagaxe positiva no diferencial de goles. O cadro adestrado por Rubén Bergantiños venceu a un Sober que xogaba o seu primeiro partido desta tempada. O partido quedou resolto xa na primeira metade con goles de Termi, Romi e Manu que se estreou, ademais o mediocentro Javi no equilibrio do xogo. Segundo é o Quiroga que estreou videomarcador con vitoria ante o filial do Lemos. Gachán con dous goles e Dani Gemelo foron do máis sobranceiro do encontro.\nTamén comezou forte o filial do Taboada na súa estrea. Colócase terceiro logo de remontar e acabar gañando con autoridade ante un Antas que sumou a súa segunda derrota. O gardamallas xuvenil Álex, David Potente e Quintás foron do máis destacado no cadro local. En postos de promoción tamén entra o Río Sil co seu primeiro triunfo da campaña sufrido ante o Relámpago Taboada.


9. Mai. 76. Jahrestag des Sieges


O tempo. Hoxe e últimos días: Valderredible, Polientes - Resumen martes 13 - Táboa - Axencia Estatal de Meteoroloxía - AEMET. Goberno de España