Foguetes verdes: novembro 2020\nEscrita e memoria\nSuso de Toro fai da biografía de Ramón Baltar unha paisaxe memorialista tan necesaria como tristemente esquecida\nHAI LIBROS que chegan a nós co propósito da xustiza. Textos que nos obrigan a facer iso que esta sociedade esqueceu facer tantas veces como é mirar cara atrás, honrar ou descubrir a aqueles que en momentos ben complicados, e non tan afastados no tempo, fixeron moito porque hoxe a nosa vida sexa como é.\nEn ‘Un señor elegante’ (Xerais), Suso de Toro elixe, ou máis foi o seu protagonista, Ramón Baltar, o que o elexiu a el para darnos a coñecer a súa abriante historia, para abrir esas lumieiras que deixan pasar a luz cara esa noite pecha en que se converte a nosa memoria, selectiva e esquiva, tanto no individual como no coral, ante tantos nomes do pasado dos que descoñecemos os seus actos. Unha historia, a deste médico compostelano con vencellos con Padrón ou Rianxo, que sobrevoou arredor de Suso de Toro durante moito tempo, pero as cousas ás veces precisan chegar a ese intre no que todo salte polo aire, no que o creador entende que é o momento preciso para afrontar o reto que é facer da escrita literatura e, neste caso memoria. Esa suma tiña tras de si algo tamén de remexer alí onde ninguén puxera aínda o pé, onde as areas movedizas das familias engulen moitas veces un pasado que pode chegar a danar, a voltar a sentir as feridas dun pasado que, pese a todo, sempre estará aí, retándonos, puxando de nós para que o ollemos enfite. E iso é precisamente a tarefa do escritor, a de esculcar nesa memoria familiar e colectiva, de xeografías, vidas, amizades e feitos que tecen en cada páxina unha paisaxe, non só íntima e persoal, senón tamén unha malla colectiva dun tempo e dunha sociedade aínda non de todo valorada naquel complexo hábitat tinxido do gris e da mesquindade do resultado da sublevación militar contra a República e as décadas de franquismo.\nAo tempo que se nos debulla esta vida e vidas, o libro forma unha gran colmea de personaxes vencellados a Ramón Baltar e que desenvolveron o seu papel naquel ecosistema de actos valerosos, persecucións, castigos e silencios oficiais. Mentres todo iso acontece ante nós o propio Suso de Toro afronta un feito reflexivo íntimo en canto a súa profesión como autor e o que supón a construción dunha novela. Se fai pouco o seu brillante ensaio ‘Dentro da Literatura’ adentrábase de cheo nese proceso, agora todo iso lévase á practica e, nun exercicio de honestidade, o autor o amosa ante un lector que entende que os libros non só se constrúen dende o talento e o papel das musas, senón que hai moito tamén de azar, de pescudas e adicación, de compoñentes aleatorias que se enguedellan co propio exercicio da escrita. Feitos da propia vida que se suman a esa historia na que se está traballando e que de súpeto lévante outro estado da cuestión, a un achegamento íntimo ao protagonista que semella estar a sinalar o camiño a seguir.\nRamón Baltar amósase como unha sorte de Jano bifronte cunha cara de seriedade e un certo sentido estoico fronte a vida e os acontecementos, a mirada da familia e dunha sociedade que nunca se preocupou por recoñecer esa outra cara que sempre estivo suspendida no pasado, no amor a unha terra e ás súas xentes, a tantas como lles salvou a vida e moitas outras ás que tentou evitar o perigo. Suso de Toro vai cada pouco mirándolle aos ollos a esa dualidade para descubrir ao médico, ao xestor de diferentes centros hospitalarios compostelanos, ao mestre universitario, ao médico de campaña en primeira liña do terrorífico fronte de Teruel traballando para os sublevados, e tamén ao médico acusado de apoiar a guerrilleiros como o mítico Foucellas e tantos outros atendidos polas súas milagreiras mans, ao membro da Unión de Intelectuales Libres; máis tamén temos ao pai e ao fillo, membro dunha longa familia ancorada nas lembranzas da feliz patria da mocidade rianxeira onde tantas amizades se artellaron e de confianzas coa familia Castelao ou a Dieste. Tamén o amor polos libros e a cultura, o gusto pola velocidade e os tempos novos que encheron a toda unha xeración ilustrada e con gañas de facer deste país ese paraíso que nos merecemos e que os traidores se encargaron de mutilar durante décadas. Esa dor prolongouse a outros nomes como os de Ulpiano Villanueva, Roberto González, Darío Álvarez Blázquez, Luis Morillo, Emilio Martínez Baladrón, Manuel Varela Radío ou o seu propio irmán, Antonio Baltar fuxido a América e a feitos como a chamada Operación Termópilas coa que se pretendía atentar contra Franco na súa estadía de verán en Galicia.\nE todo isto, todas estas voces que se fían entre elas atopan outra voz a do autor que dialoga con si mesmo sobre o que está a facer, cara onde o levará o seu labor de espeleoloxía cunha pluma na man e incluso de preguntas lanzadas ao seu propio protagonista, a ese Ramón Baltar que semella, por fin, atopar neste libro o relato preciso da súa vida, ou mellor dito, das súas vidas, desa dobre faciana á que por fin lle podemos poñer rostro os ignorantes, os que decoñecíamos da súa existencia, rescatada agora por un autor en estado de gracia que deixa unha obra monumental para seguir construíndo a nosa memoria, para seguir construíndo a nosa escrita.\nPublicado en Revista. Diario de Pontevedra 28/11/2020\nPublicado por Ramón Rozas ás 09:50 Ningún comentario:\nSI, O SILENCIO pode ser o máis grande balbordo que nos podemos atopar na vida. Un silencio que, como un pozo escuro, nos engule e converte as nosas vidas nun pesadelo. Así lle aconteceu a Josefina Arruti. O silencio que rodeou a súa vida, sinalada por aqueles que sabían do seu pasado, un pasado cheo de inocencia e cuxa única culpa foi a de amar a un home que fuxiu da barbarie humana, daquela persecución, que en Pontevedra fixo dunha Guerra Civil un axuste de contas entre veciños, de malleiras e disparos no abrente, ou de vixilancias aos que eran sospeitosos de ser cómplices daquilo que entendían ía contra os intereses mesquiños dos sublevados.\nJosefina Arruti era a muller de Bibiano Osorio Fernández-Tafall, un dos nomes máis importantesa da Pontevedra dos anos vinte e trinta. O seu currículum científico acompañouse do seu labor político, sendo alcalde da cidade entre 1931 e 1934, impulsando o Estatuto de Galicia ao participar na súa elaboración.Deputado por Izquierda Republicana a súa muller e fillos déixano en Madrid horas antes daquel 18 de xullo de 1936 onde todo cambiou neste país. Esa despedida foi unha eternidade, xa que nunca voltaron a encontrarse. El marchou a México e Josefina Arruti converteu a súa estadía en Pontevedra, na súa vivenda de Benito Corbal, nun acto de resistencia rodeada de silencios que converteron o exilio interior nun exilio íntimo. Imposíbel saber o que podía pasar pola cabeza daquela muller asexada acotío pola súa contorna. A muller dun home fuxido, dun home ‘perigoso’, dun ‘roxo’. Dezaoito meses encarcelada e dous anos baixo arresto domiciliario, cos gardas ao pé da súa porta. Coas miradas da veciñanza e daqueles que pasaban ante a súa casa fixas neses gardas que sinalaban. Cando chegaba a noite o pesadelo medraba e ese silencio multiplicábase, e só se rachaba co ruído dos escapes das motocicletas que empregaban no cuartel que estaba a carón da súa casa para apagar os laios, as bágoas e os berros dos que sofrían as torturas daquela Garda Cívica que escribiu unha das páxinas máis noxentas da nosa historia colectiva.\nA vida pasou e as miradas a esta familia voltaron co pasamento de Bibiano e o seu enterramento no panteón familiar de San Amaro, no que Josefina Arruti autorizara en non poucas ocasións o seu uso a aqueles represaliados e asasinados. Todo un monumento de solidaridade, como a propia Josefina foi un monumento vivo para as mulleres que sofriron as pegadas da violencia, que nelas se esqueceu ata hai uns poucos anos.\nEste novembro asistimos a cómo ese silencio se pode rachar dende a iniciativa polo coñecemento da vida de moitas delas. Así aconteceu coa Señora Lola, e o seu mural a carón de Pasarón; ou con Virxinia Pereira, e a biografía escrita por Montse Fajardo; e nesta fin de semana unha nova acción, impulsada polo programa municipal ‘A memoria das mulleres’, repara na vida de Josefina Arruti, á que o concello de Pontevedra xa lle adicou unha rúa no ano 2015, como un chanzo máis na procura da visibilidade de todas estas mulleres.\nO interesante destas propostas é que se poden afrontar dende moitos ámbitos de traballo, por iso a que se presenta no Culturgal o vindeiro domingo fai medrar esas achegas xa que falamos dun cómic. Dun traballo de banda deseñada asinado por Kiko Da Silva e Pablo Prado que, baixo un título tan poderoso como o de ‘Os berros da motocicleta’, converte nunha historia visual a vida de Josefina Arruti. Deste xeito é como nos atopamos con esta xoia, cunha especie de carta, como as que tanta importancia teñen no relato, que chega ata nós dende a xenialidade que medra dende o noso Garaxe Hermético, ese bulir de historietistas que están a encher Galicia dende Pontevedra de auténticos artistas. Unha vida, polo tanto, que chega a nós para que coñezamos esa historia, a existencia dunha muller que se mostra non só coa emoción que xa vén de seu, senón por cómo se plantexa ao longo do cómic. Fotos que non temos, pero que rematan asomando ante nós. Páxinas que non se limitan ao encargo de contar unha historia, senón que narran unha epopea de xeito visualmente tan brillante como cando se nos conta a Guerra Civil na viaxe en tren de Josefina Arruti de regreso a Madrid; ou cando se reflicte o xuízo de Alexandro Bóveda coa reprodución da derradeira carta dirixida a súa muller; ou cando asexamos por esas fiestras tralas que as bágoas de Josefina Arruti caían polas súas meixelas sabendo que o seu home paseaba por Pontevedra da man doutra muller.\nO guión de Kiko Da Silva e os debuxos e a cor de Pablo Prado converten de novo a historia dunha muller da nosa cidade, nunha historia a reivindicar, a posta en valor, tras tantas décadas, dun esquecemento que quedará na complicidade dos que voltaron a cara a uns feitos que veñen a rachar un espeso e sonoro silencio.\nPublicado no Diario de Pontevedra. 27/11/2020\nPublicado por Ramón Rozas ás 08:54 Ningún comentario:\n'Centroeuropa’ es un espléndido relato bajo el que encontramos los cadáveres de un continente en permanente reflexión\nASISTIMOS EN los últimos años, bastantes ya, a un permanente debate sobre lo que sucede en nuestro continente. Una Europa que parece agotada de sí misma, con muchos de sus miembros tirando de sus costuras de manera permanente en base a miopías locales, incapaces de entender la posibilidad infinita de funcionar como una unidad que al tiempo valore las presencias de cada uno de sus miembros. Parece como si cada vez nos hiciésemos menos caso a nosotros mismos, a nuestra identidad, conformada a lo largo de los siglos, y casi siempre desde un permanente estado fratricida de guerras y enfrentamientos.\nAquí es donde entra nuestro protagonista, Vicente Luis Mora (Córdoba, 1970), autor de un libro lleno de lucidez e inteligencia para descifrar desde lo literario mucho de lo que somos hoy. ‘Centroeuropa’, editado por Galaxia Gutenberg, y reconocido con el Premio Málaga de Novela 2019, nos ubica en ese espacio físico de la Europa central, en una Prusia a la que llega un viajero portando el cadáver de su amada y a la búsqueda de un futuro. Bajo la tierra en la que se instala, y en cuanto mete una pala, no dejan de surgir cadáveres de soldados de otros tiempos y fragores. De esta manera es como Vicente Luis Mora exhuma nuestra identidad continental a través de una escritura directa, en la que cada línea aporta al conjunto del relato y donde no sobra nada. Se encabalga esa búsqueda personal, ese itinerario íntimo del protagonista, con el espacio físico al que llega, una comunión del yo con el nosotros que llena el libro de matices y de percepciones que parten de la mirada del individuo, de ese sentir de la pintura de Caspar David Friedrich en la que un hombre de espaldas se mide con el territorio a punto de visualizar ese otro cuadro del pintor que ilustra la portada del libro, en el que el interior de la tierra emerge para mostrar el único reducto de verdad que parece quedar entre nosotros. Aquel que está libre de nuestra presencia y donde sedimenta nuestra propia historia.\n«Una nación no puede sobrevivir con la verdad a la intemperie», es una de las muchas frases que, al igual que esas placas tectónicas o esos cadáveres, fracturan el libro para que nos detengamos a tomar aire y pensar durante unos instantes. No elude Vicente Luis Mora la elipsis a través de los comentarios sobre tiempos pretéritos, cuando se alude a los generales que duermen mientras sus súbditos caen por miles en los campos de batalla de Europa. Mandos militares o políticos que se hacen fuertes en su torre de marfil, mientras el pueblo se juega su destino por ellos.\nEse hombre que cruza Europa, de múltiples identidades puede también metaforizar la pluralidad creativa de Vicente Luis Mora, cuyos escritos van desde la poesía hasta el ensayo, pasando por el teatro, la crítica literaria o el aforismo. Una diversidad que nos ofrece a un viajero solitario en el ámbito literario, siempre adentrándose por territorios singulares, no siempre fáciles, que exigen a quien accede a ellos pero a los que, a la vista de los resultados, nunca les vuelve la cara. ‘Serie’ (2015), es un poemario publicado en Pre-Textos, donde también encontramos el ensayo ‘La huida de la imaginación’, mientras en la editorial Vaso Roto tenemos ‘La cuarta persona del plural. Antología de la poesía española contemporánea’ y en Sexto Piso podemos hallar otro texto desafiante, la novela ‘Fred Cabeza de Vaca’, merecedora del Premio Torrente Ballester con una audaz y experimental biografía de un artista.\nY es que esa característica, la de afrontar y enfrentarse a nuevos caminos, es inherente a quien se acerca a la literatura como un acto de verdad, sin artificios, tal y como sucede en ‘Centroeuropa’, donde apenas doscientas páginas permiten indagar en nuestra esencia colectiva, con enseñanzas obtenidas de los que ya no están, de la cultura, y hasta de una poesía que parece surgir entre las costuras de esta novela, aportando una narración épica, el armazón homérico de un canto continental que, de fracaso en fracaso, llega hasta hoy, exhausta, pero con un esperanzador hilo de vida.\nPublicado en Revista. Diario de Pontevedra 21/11/2020\nPublicado por Ramón Rozas ás 02:28 Ningún comentario:\nCon forzas de leona\nNOVEMBRO chega sempre a Pontevedra coas arelas da dignidade, coa misión de erguer a nosa historia para convertela en lección hoxe. Así é como chegan a nós traballos e investigacións que buscan iluminar tantos canellóns escuros do noso pasado. Uns de xeito inconsciente e outros porque a oficialidade fixo por mantelos baixo o silencio que tanto dano fai e que cando se destapa convértese nun estourido que debería facernos espertar da longa noite de esquecemento.\nUn dos máis celebrados nas derradeiras semanas é o traballo de Montse Fajardo, incansábel aloitadora pola memoria e os dereitos dos esquecidos e asoballados, arredor da figura de Virxinia Pereira, quen dende a semana pasada sabemos nomeará unha rúa da nosa cidade, esa Pontevedra que tan presente estivo na súa vida e á que tanta adicación e esforzo lle prestou, como veremos máis adiante. Máis que revelador foron as declaracións da veciñanza desa rúa, que ata o de agora levaba o nome do moi dubidoso Juan Carlos I, aludindo a Virxinia Pereira como «a muller de Castelao». Os que coñecían quen era non saían dese fío matrimonial, ese «a muller de» que tanto dano fixo ao longo das décadas dunha sociedade machista que sometía e somete calquera rol feminino ao papel do home.\nEntre as moitas virtudes do libro de Montse Fajardo ‘A vida incerta. Biografía de Virxinia Pereira’, está precisamente o de despexar esa néboa arredor dunha muller, que podía ser a que arrodeaba a tantas e tantas mulleres cuxo traballo, esforzo e adicación quedaba sempre orelado ao labor do seu home, cando non invisibilizado ao cen por cen. Lendo as páxinas desta biografía comprobamos como Virxinia Pereira ademais de esposa de Castelao, a quen en vida axudou e moito para que estivese centrado no seu labor profesional e no político, xestionando toda a intendencia familiar, tamén desenvolveu ao longo da súa vida un intenso papel militante na causa do propio Castelao, isto é, a defensa de tódolos valores que singularizaban a Galiza e que permitirán as conquistas sociais, culturais e económicas para o pobo.\nPercorremos estas páxinas escritas coa claridade do bo xornalismo, cun caudal enorme de datos, documentos e conexións entre os diferentes protagonistas daqueles tempos luminosos ao principio, entre a esperanza e a ilusión, e que logo se someteron ao eclipse vital que provocou a sublevación militar contra un goberno lexítimo, coa morte de tantos, en especial do seu compañeiro Alexandro Bóveda (un puñal cravado na alma durante toda a súa vida), e un exilio que non fixo máis que facer medrar o amor e o devezo por Galiza.\nAsí é como camiñar xunto a Virxina Pereira é camiñar xunto ao desexo de acadar unha Galiza que se mova por ela mesma e na que Castelao tivo un papel esencial. Subidos a ese tren que os levou a París arrincan unhas décadas cheas de dificultades que os afastaban, xa non só de Galiza, senón dunha Pontevedra que era parte deles mesmos. Nela quedou enterrado o seu fillo, Alfonso, morto de xeito prematuro en 1928. A dor e outro puñal cravado nos dous, a sumar aos que aínda depararía o futuro. Deixan a súa casa na praza do Concello e múdanse a unha vivenda na rúa da Oliva. Alí, o refuxio, e o dó. A desbordante creatividade de Castelao converteu aquel fogar nun inspirador acubillo. Debuxos, cadros, pinturas, gravados, obxectos persoais, en definitiva, unha vida creada a partir do seu vencello con Galiza e con Pontevedra que tivo que ser abandoado pola doenza do exilio. Pola fuxida e, ao fin e ao cabo, pola sorte que colleu a Castelao fóra de Pontevedra naquel verán do 1936, permitindo a posibilidade da vida. Pero a outra quedou nese fogar da rúa da Oliva, polo que logo Virxinia Pereira empregaríase «con forzas de leona» para materializar o gran desexo en vida de Castelao, que todos eses materiais, alí retidos baixo as gadoupas dos expedientes franquistas, formasen parte do patrimonio da cidade, e así foi como Virxinia Pereira renunciou a calquera tipo de venda, ou transacción económica que sacase beneficio do que era algo innegociábel en base aos sentimentos e elos cunha cidade da que tanto se gabaron alí onde foron. Hai cousas coas que os cartos casan mal.\nO Museo de Pontevedra garda esa memoria de Castelao á que agora Montse Fajardo engade un capítulo máis con esta biografía que un le coa necesidade de chegar ata o final, de entender cómo foron as cousas que tantas veces se nos negaron, ou neste caso concreto, mesmo se lle negaron á protagonista, moitas veces sinalada de xeito malicioso por moitos. Cada vez que voltaba do exilio Virxinia Pereira para poñer os pés en Galiza era un xeito de que Castelao puxera os pés na terra, esa terra que motivou tantas cousas, boas e malas, pero ás que é preciso voltar cada mes de novembro para saber de que material estamos feitos.\nPublicado no Diario de Pontevedra 20/11/2020\nPublicado por Ramón Rozas ás 09:55 Ningún comentario:\nJuan Bonilla logra el Nacional de Narrativa por la biografía volcánica de la pintora mexicana Carmen Mondragón\nSI ALGO POSITIVO tienen los premios que se conceden meses después de la publicación de un libro es la recuperación de ciertos títulos que se nos han podido quedar atrás. Textos que, por numerosos motivos, no han reclamado nuestra atención, pero que, como sucede en este caso, con ‘Totalidad sexual del cosmos’ de Juan Bonilla, galardonado con el Premio Nacional de Narrativa, sería una lamentable pérdida para los amantes de los libros. Algo que me lleva a pensar en tantos y tantos títulos merecedores de lectores, también de premios, pero a los que caprichosamente no se les concede esa justicia.\nEditado por Seix Barral, ‘Totalidad sexual del cosmos’, es un audaz relato que se centra en la recuperación de una vida, como con esos libros no premiados, con la que no se ha sido demasiado justo por parte de la historia o de la sociedad en la que desarrolló. La historia de la pintora y escritora mexicana, Carmen Mondragón, más conocida como Nahui Olin, nos sumerge en una deslumbrante narración alrededor de una vida llena de atractivos artísticos y personales que Juan Bonilla hila desde una escritura que la descifra, cómo la construcción de un puzle o, mejor aún, como uno de aquellos murales tan propios del arte mexicano. Una existencia singular, atormentada, atrapada en numerosas relaciones, tanto familiares como sexuales, y que proyectaron una imagen que escondía a una artista que llevaba esa cualidad a todos los extremos de la vida, lo que la convertía en un personaje controvertido y muchas veces marginado. Un espíritu libre y rebelde que, desde su condición femenina, se veía enjaulada en la intransigencia de una sociedad claramente machista.\nSiempre a contracorriente, Jesús Bonilla plantea su biografía como el recorrido por esa frenética vitalidad que la llevó a descubrir un mundo lleno de posibilidades, de fascinaciones artísticas en las que se volcaría como bálsamo frente a su entorno. Una volcánica construcción vital que desemboca en las investigaciones realizadas por un hombre que poco a poco, y cómo nos sucede a todos los que nos asomamos a esta historia, acaba enamorado y obsesionado por esta mujer en la que confluyen poesías, pinceladas, textos metafísicos y pulsiones sexuales que la convirtieron en un ser fascinante con la que la historia, como con tantas y tantas mujeres, no fue en absoluto generosa. Amor y olvido.\nEl interés de Juan Bonilla por su figura, y el disfrute de una beca Leonardo de la Fundación BBVA en tierras aztecas alentaron este libro en el que la figura de Nahui Olin (su nuevo nombre en idioma náhualt, que significa ‘el último sol’) se prolonga en una nueva dimensión literaria. El buen hacer de este gran poeta que nos ha ofrecido novelas ya reconocidas como ‘Los príncipes nubios’ (Premio Biblioteca Breve, 2003), ‘Prohibido entrar sin pantalones’ (Premio Bienal de Novela Mario Vargas Llosa, 2013), y diferentes libros de relato breve, pero sobre todo en poemarios más que interesantes y que podemos encapsular en su antología ‘Hecho en falta’ (Visor, 2014) o en ‘Poemas pequeño burgueses (Renacimiento, 2016). Esa nueva dimensión mencionada emerge de un texto con mucho de didáctico, de acercamiento a una mujer, pero también de conocimiento de todo un entorno fascinante, con el universo de las vanguardias artísticas en plena eclosión, el mundo de Hollywood y el México artístico de Vasconcelos, Frida Kahlo, Diego Rivera o el Dr. Atl; volcánicos jalones artísticos que combustionaron alrededor de los vibrantes ojos verdes de esta mujer que no dejó a nadie indiferente a su paso, desde niña, con una provocativa adolescencia y un deseo que se percibía de manera permanente en las miradas de los hombres que con ella se cruzaban. Y junto a esa radiografía planteada para mostrar todo un escenario, nos encontramos una manera de narrar que Juan Bonilla presenta de forma contundente. Frases diáfanas, destellos que hacen de cada palabra, de cada frase, una condensación poética de una vida vampirizada para alcanzar una fusión casi cosmológica.\nPublicado en Revista. Diario de Pontevedra 14/11/2020\nPublicado por Ramón Rozas ás 01:39 Ningún comentario:\nTraballar a memoria\nONTE foi doce de novembro. Unha data prendida con alfinetes no peito da memoria de Pontevedra. Unha dor convertida, grazas as palabras do inesquecible Gonzalo Adrio, nunha actitude de homenaxe e lembranza «sen odio, sen rancor máis co recordo vivo». Así volveu a acontecer onte co acto que nos leva cada ano ata o monumento aos mártires do 12 de novembro pontevedrés cando foron fusilados dez homes inocentes. Asasinados sen razón algunha máis alá das que podían conterse no interior dos que lle temen á liberdade do ser humano. Aqueles ollos do fascismo destruiron, durante demasiado tempo, as vidas de moitos pontevedreses e das súas familias.\nAgora tócanos manter ergueito ese facho co que eles alumearon. Un facho de dignidade convertido hoxe en memoria, esa que precisamos para resistir a nosa mirada fronte aos espellos do día a día, para sentir que o seu sacrificio é parte das nosas conquistas cidadáns na actualidade. Traballar a memoria é traballar a nosa dignidade colectiva, de aí que este actos sexan obrigados, como obrigada é toda investigación que se faga arredor daqueles acontecementos que as décadas franquistas someteron a un noxento esquecemento que se converte en covarde cando é a mesma democracia a que se nega a progresar no desenvolvemento das leis de memoria histórica e na resolución dos crímenes e excesos que trouxo consigo o Golpe.\nInvestigacións que nos levan a observar o que realmente somos e que nos últimos tempos acadaron achegas ben interesantes, como a biografía de Virxinia Pereira, a dona de Castelao, da man de Montse Fajardo; a edición por parte de Alvarellos do libro ‘Aramados’, no que Manuel García Gerpe conta a súa estadía nos campos de concentración franceses; a banda deseñada de Kiko Dasilva, ‘Os berros da motocicleta’, que nos presentará, a finais deste mes da memoria, a historia de Josefina Arruti; ou a descuberta e posta en valor durante o pasado en verán das ‘Estampas do terror’ que o ilustrador Federico Ribas pintou en Bos Aires, ata onde chegara fuxido do seu querido Bueu no que se inspirou para amosar a represión como tamén fixera Maruja Mallo coas súas crónicas publicadas no xornal La Vanguardia.\nEse traballo da memoria recuperou para o noso coñecemento unhas ilustracións que se gardan no Museo de Pontevedra e que poden poñerse en relación coas ilustracións de Castelao, Arturo Souto ou Colmeiro que, nos momentos de máxima violencia, souberon deixar plasmados aqueles feitos para que chegasen a nós. O inquedo colectivo bués, ‘O mar por diante’, co apoio do Ateneo de Pontevedra e o Concello de Bueu, puxeron de relevo, nunhas xornadas celebradas no mes de agosto, unhas imaxes que nos volven a confirmar as capacidades creativas dun dos nosos grandes nomes nese eido do debuxo, a ilustración ou a publicidade, aínda que quizais non de todo ben coñecido, como con tantos valores da nosa cultura. Federico Ribas é quen de conter nesas láminas o terror do ser humano fronte as gadoupas do fascismo, da sen razón humana, da miseria moral que volteou unhas vidas sinxelas e cheas de esperanza que se rodearon de sombras dun día para outro. Os disparos soaron en Bueu, e moitos dos seus, como o propio alcalde Johan Carballeira foi fusilado en Pontevedra, na avenida de Bos Aires en abril de 1937, uns meses despois dos dez nomes que onte lembramos e dende os que seguiremos a traballar a memoria: José Adrio Barreiro, Germán Adrio Mañá, Telmo Bernárdez Santomé, Amancio Caamaño Cimadevila, Víctor Casas Rey, Paulo Novás Souto, Ramiro Paz Carbajal, Luis Poza Pastrana, Benigno Rey Pavón y Juan Rico González.\nPublicado no Diario de Pontevedra 13/11/2020\nIlustracións de Federico Ribas. 'Estampas do terror'. Arquivo gráfico Museo de Pontevedra\nEl nuevo poemario de Elvira Sastre afianza el camino de una poesía que pone luz en la ausencia y alumbra el futuro\nEN EL PRÓLOGO de su anterior poemario publicado en Visor, ‘La soledad de un cuerpo acostumbrado a la herida’, el último Premio Cervantes, Joan Margarit, comenzaba diciendo que «Un poeta o una poeta joven es siempre una incógnita». Y eso, que en palabras de un gigante como Margarit podría sonar a un equilibrio ante el futuro de cualquier poeta, en el caso de Elvira Sastre (Segovia, 1992) se convierte en toda una confirmación de la presencia de la poeta, del alma agitada ante la duda permanente de la vida, siempre ansiosa de resolver inquietudes mediante la palabra, pero cuyas incógnitas son tan obligadas como necesarias para apuntalar ese andamiaje poético que sustenta la experiencia de lo real.\nEn su recién publicado ‘Adiós al frío’, también en Visor, son pocas ya las dudas sobre una poesía que se ha ido sedimentando durante los últimos años, desde aquel aldabonazo llamado ‘Baluarte’ (Valparaíso Ediciones) con el que deslumbró y agitó a miles de almas deseosas de hacer del verso un territorio de exploración personal, situándola en puestos de privilegio en la poesía. Todo un delirio. Y convirtió su nombre en una esperanza para reavivar un escenario que se ha ido zarandeando, nunca demasiado, en redes sociales y otros escenarios que reverdecieron laureles y aproximaron la poesía a generaciones que no la abordaban más allá de encuentros esporádicos, casi exóticos, o los obligados, en manuales de estudios académicos. Al mismo tiempo Latinoamérica descubrió el talento de Elvira Sastre e hizo también de sus palabras punto de encuentro para lectores de las geografías más diversas que esperan como torrentera cada una de sus publicaciones, cada uno de sus comentarios en las redes sociales, en las que Elvira Sastre cuenta por legiones a sus seguidores.\nEste protagonismo aquilata su labor poética ya que es capaz de ser altavoz, como pocos, de una poesía que, volviendo a Margarit, y no dejemos nunca de regresar a él, destierra de manera definitiva esa incógnita de la poeta joven. ‘Adiós al frío’ llega tras la consecución del Premio Biblioteca Breve 2019, que Seix Barral puso en sus manos en su debut en la novela, con ‘Días sin ti’ bajo un revuelo mediático y corporativista sobre sus bondades literarias. Ahora, con la poesía, su hábitat natural, seguramente volverán las dagas a volar y a prender en mal sitio, como parte de esa cuota de envidias y malos modos que de vez en cuando se rastrea en el ecosistema literario, sobre todo con los que más venden, con los que triunfan, pero aquí pocas interrogantes quedan ya para usar como látigo.\n‘Adiós al frío’ es un poemario de emociones descubiertas, de adioses y llegadas, de inviernos y primaveras que asoman para dar calor a quien ha estado bajo el desamparo. Poemario de temple cernudiano, de amores en los que la herida se hace llaga y permanece como memoria de esa ausencia que es la que activa la búsqueda de respuestas ante ese desabrigo.\n«Tú y yo ya no somos nosotras». «Quizá tú solo seas, por fin,/la palabra que pone fin al poema». Todo un tiempo que se condensa en caricias y en miradas, también en proximidades diarias, en sábanas y desayunos, en sofás y cocinas, en balcones desde los que se escucha el mar. Territorios comunes con el lector donde sentimos esa cercanía con la mujer que ama, con la aspereza del adiós y con la ilusión de un nuevo futuro con otra persona. «Te he encontrado a ti/y a mi contigo». Amores que son una prolongación de todo lo vital, del contacto con la sociedad, del amor irrenunciable a los perros, almas parejas a la de la autora. Un amor que se hace cuerpo en numerosos poemas, en geografías de la piel que se recorren como ese canto a la vida, a la felicidad, al conocimiento táctil de lo que siempre está por descubrir.\nCuando eso está afianzado, aunque siempre con la sombra de lo que puede suceder, porque ya sucedió, es cuando Elvira Sastre eleva la mirada y con su guerra ganada mira a otros disturbios emocionales. La emigración que llega a Europa, Siria y su drama, su querida América Latina, de la que ya no se puede separar, las reclamaciones de la mujer en nuestra sociedad, «Decidimos cambiar la dirección del puño/porque nosotros no nos defendemos:/nosotras luchamos», en definitiva, la poeta abre el arco para hacer de sus ojos una nueva atalaya desde la que seguir afianzando esa poesía de profundo compromiso con el ser humano o, como afirma Luis García Montero: «Es la necesidad de decir, de decirse, de contarlo, de permanecer en una voz».\nEsa voz, la de Elvira Sastre, es ya diáfana y ahora, en este frío que fue, nos ofrece su mejor poesía, la que insiste en esa alma humana, en el engranaje del amor como única posibilidad, en una realidad pero también en un deseo de afirmarse como mujer que ama, como poeta, como una identidad entre el dolor y el amor. Orillas con cada vez menos dudas entre ellas, con cada vez más poeta.\nPublicado en Revista. Diario de Pontevedra 7/11/2020\nPublicado por Ramón Rozas ás 08:14 Ningún comentario:\nvenres, 6 de novembro de 2020\nMemoria e dignidade\nCAMIÑO pola avenida de Bos Aires ao tempo que o outono enche ese paseo dunha alfombra de follas secas que racha o silencio que me envolve coas primeiras luces do día. Xente a pé cara o traballo, os primeiros deportistas do día, en definitiva, o latexto cotiá da cidade. Chego a esas catro pezas que en 2006 instalou o Concello de Pontevedra como lembranza da escuridade que encheu de dor a nosa vila. Alí mesmo foron moitos os fusilados no comezo da Guerra Civil, que na nosa contorna non foi guerra senón represión e medo. Un manto abafante que cubriu a Pontevedra durante moitos anos, rachando vidas e familias, e que cada mes de novembro temos a obriga como comunidade de lembrar.\nSó o paso dalgún coche e esas follas renxendo baixo os meus pés deteñen ese silencio que se transmite ao paso a carón desas ‘árbores’ que, de xeito tan intelixente, plantexou Fernando Casás como símbolo da memoria e da dignidade. A memoria que debe manterse sempre acesa para saber de onde vimos. Somos o que nos fixeron. E a dignidade que, como eses troncos secos, sen vida, é o que nos mantén en pé fronte á intransixencia, o odio e a miseria humana.\nQue o Concello plantexe actos que activen a nosa memoria cada novembro é unha das accións políticas que máis debería enchernos de orgullo. Toda institución ten que evitar darlle as costas a aqueles feitos que durante tanto tempo se entenderon como algo que lastraba a nosa sociedade e que tiña que permanecer oculto das nosas vidas. Tal e como aconteceu o martes no Congreso dos Deputados, coa lembranza do 80 aniversario do pasamento do Presidente lexítimo do Goberno Español, Manuel Azaña, que rematou os seus días en Montauban, no exilio francés. Onte, no Teatro Principal, tamén lembramos a familias pontevedresas que desenvolveron as súas vidas baixo o exilio, e que recuperamos baixo o fío radiofónico da emoción das netas das exiliadas Elisa Rosa Venta Pintos e Alejandra Nogueiras. Pero non foron só elas, senón que pensadores como Castelao; artistas como Arturo Souto ou Leopoldo Nóvoa; traballadores como os Gama, formaron parte desa obrigada diáspora esquecida dos respectos e dos tempos nos que non se quixo mirar atrás. Abrir feridas se adoita decir, cando nunca estiveron pechadas.\nA memoria ten que colonizar todos os ámbitos da sociedade para acadar a súa normalidade, e así, casualmente, esta semana a Academia do Cine elexiu como opción para os Oscar o filme ‘La trinchera infinita’, o que lamentamos por deixar fóra a nosa xoia do audiovisual galego, ‘O que arde’, pero que tamén é unha boa película, ao tempo que sinala ese alento á nosa memoria arredor da represión sofrida tras a sublevación militar coa historia dun ‘topo’, un home que viviu tres décadas entre os tabiques da súa casa, agochado das gadoupas do franquismo.\nCada unha destas accións, cada un deses actos, son os que nos farán sentir mellor, os que nos empuxarán a levantar cada vez con máis forza a nosa cabeza cando camiñemos por lugares como o sinalado na Avenida de Bos Aires. Espazos da memoria que agochan un silencio de dignidade que nalgún momento se rachou por uns disparos que se sentiron na cidade como un arreguizo, na procura de encher de medo as nosas rúas. Disparos que escoitaba o rapaz Sabino Torres dende a súa casa chegados da Caeira, e cuxas palabras alumearon a nosa memoria nestes días de Defuntos dende as paredes de San Mauro grazas á sensibilidade de Francisco Abuín. Xestos da memoria e da dignidade.\nPublicado no Diario de Pontevedra 6/11/2020\nPublicado por Ramón Rozas ás 02:02 Ningún comentario:\nCons en Sálvora\nPaula Cons debuta de xeito brillante no cinema de ficción con ‘La isla de las mentiras’, a historia do Santa Isabel\nNUNHA SECUENCIA de ‘La isla de las mentiras’, que aínda podemos ver nos nosos cines, o xornalista interpretado por Darío Grandinetti pregúntalle ao fareiro da illa de Sálvora, Aitor Luna, pola forma que teñen uns cons que se atopan diante deles. O fareiro alude aos mitos, aos relatos máxicos e ás lendas que enchen a nosa terra, pero el, que tamén exerce de mestre cos chamados colonos da illa, explica, baixo os postulados da razón, a composición material daquelas rochas e o efecto da erosión, do vento e do mar, sobre a súa superficie para xustificar o capricho desas formas.\nEsa secuencia serve para amosar como o vivir nunha illa, nun ecosistema tan singular marca a vida dos seus habitantes, pero tamén nos serve para achegarnos ao debut da directora Paula Cons (Compostela, 1976) no mundo da ficción, e como unha traxectoria artística é quen de mudar en función das circunstancias que a rodean. Afeita a traballar no xénero documental ese interese polas historias agochadas na nosa terra levou a Paula Cons a descubrir o relato do afundimento do Santa Isabel fronte a illa de Sálvora.\nNon tardaron en asomar, como o restos do naufraxio, preguntas, pero sobre todo unha inquedanza por contar a historia daquelas mulleres que foron auténticas heroínas, ao botarse ao mar para rescatar a máis de corenta persoas dunha morte segura. A historia, os rumores, pero sobre todo, o tratarse de mulleres, fixeron o resto. Que esa historia permanecese ben agochada baixo a superficie da nosa historia oficial, para só saír en certas investigacións ou sondeos xornalísticos, explica moito do que somos. Da nosa falta de orgullo, da nosa pouca intención en coñecer onde están as nosas afoutezas e, sobre todo, a pouca confianza en nós mesmos. Abofé que pensar naquelas tres mulleres levou a Paula Cons a mudar o seu labor documental, que tamén, e de xeito afortunado, está presente en todo o que rodea a un filme moi respectuoso cos costumes do mar e a ambientación, para así lanzarse a facer unha película de ficción.\nE que acontece ao remate da proxección? Pois seguramente o mesmo que lle pasou a Paula Cons cando coñecía máis e máis cousas daquela historia. Que o capítulo daquel naufraxio, no que chegaron a morrer 213 persoas nunha fría noite do 2 de xaneiro de 1921, a medida que se suceden os minutos, queda nun segundo plano de interese, sentíndonos absolutamente atrapados nas historias e comportamentos daqueles seres humanos illados do mundo. Paula Cons revélase como unha extraordinaria directora de mulleres e que con nomes como os de Nerea Barros, Victoria Teijeiro, Ana Oca ou María Costas (abraiantes todas elas) configura ese universo feminino de mulleres marxinadas polos homes, de seres atrapados, ameazados nunha contorna hostil dende o físico e o humano, que as leva a actuar case como animais coas gadoupas sempre afiadas nunha actitude de defensa.\nAsí é como as pesquisas dese xornalista por tentar aclarar o que sucedeu aquela noite, ante feitos escuros que asoman non filme, vense superados por como interactúan aqueles seres que, como os cons da illa, son traballados paseniñamente por unha erosión física e mental que leva a cada unha delas a tomar certas decisións imposibles de entender nun ámbito máis domesticado. Unha illa que se configura como un personaxe máis, a parte dunha historia que máis alá de ser paisaxe é o gran activo da narración, tamén illa como feminino, illa como unha muller zarandeada non só pola propia natureza, senón polo silencio, pola noite convertida en caixa de Pandora onde de novo, como na mitoloxía clásica, todos os males semellan recaer no lombo das mulleres. Mulleres que non deixan de traballar, de facerse ao mar, de labrala terra, de atender ao fogar, unha loita permanente que xa de por si debería ser suficiente para a louvanza pero que, neste caso concreto, tivo a oportunidade de pasar á historia cunha heroicidade á que se quixo someter baixo o pano da dúbida.\nPaula Cons sobrevoa arredor desta historia de naufraxios pero sobre todo de vidas mudas, de historias que ficaron caladas e que, case cen anos despois, teñen unha axeitada revisión para poñer a nosa historia en valor, algo ao que esta xornalista non renuncia dende ningún dos ámbitos profesionais polos que pasou, dende ese xornalismo, ou co guión de traballos como ‘Lobos sucios’, ou a moi interesante, e tamén reveladora dun episodio escuro da nosa historia, ‘La batalla desconocida’, xerme dun futuro proxecto de serie televisiva en formato western que alumee na extracción de wolframio por parte dos nazis durante a II Guerra Mundial. Historias que fan mudar a pel de quen as conta, como mudan os cons en Sálvora.\nPublicado en Revista. Diario de Pontevedra 31/10/2020\nPublicado por Ramón Rozas ás 02:22 Ningún comentario:


Natàlia Villanueva – Anxova de relax 60 x 50 – Galeria d'Art Mestral\nNatàlia Villanueva – Anxova de relax 60 x 50\nSKU: NV010 Categorías: Exposición, Natalia Villanueva\nReferencia: NV010. Bastidor de tela de 60×50 cm.\nNatàlia Villanueva – Cavallet de mar 50 x 50 Natàlia Villanueva – Anxova spa Chanel 50 x 50


Calvin Klein Naida Mujer US Naida 7 Calvin B01EZZGEL4 Beis Tacones - 44ee130 - bestplacestobuykratom.site\nCalvin Klein Naida Mujer US Naida 7 Calvin B01EZZGEL4 Beis Tacones - 44ee130\nCalvin Klein Naida Mujer US Naida 7 Calvin B01EZZGEL4 Beis Tacones - 44ee130 Calvin Klein Naida Mujer US Naida 7 Calvin B01EZZGEL4 Beis Tacones - 44ee130\nSnugrugs - Zapatillas de estar por casa de Piel para mujer Beige beige - , Sandalias ZCJB Talones De Cuero Talón Tacón Alto Mujer Verano Simple Dedo Abierto Palabra Hebilla De Zapatos De... - , Wanson Tacones Altos De La Mujer Tela Sexy Boca Baja Puntiaguda Tacones De Tacón De Aguja Sandalias De Dama De... - WYYY Calzado De Hombre Cordones Malla Cabeza Redonda Fondo Grueso Zapatos Casuales Dos Colores Opcionales Primavera... - , Vaude Men s Tvl Active, Zapatos de Senderismo Hombre, Gris (Iron), 43 EU - Saucony - Zapatillas para hombre - , Grunland CB0173 Robi Ciabatta UOMO S. BLU-Grigio 41 - , 4185P ballerina TOD S BALLERINA GOMMA WW scarpa donna shoe woman - Xue Qiqi Baotou sandalias sandalias de amarre ranurados HEMBRA hembra de punta, con el remache de,38, VERDE - , Nike 854554-001, Botas de Senderismo para Hombre - , COOLCEPT Mujer Comodo Tacon Ancho Knit Ankle Botas - , Esprit Dulce Vintage, Botas para Mujer - crocsSloane Leopard Flip W - Bailarinas Mujer - , Hongfei Zapatos para niñas pequeñas Denim Bowknot Soft Sole Princess Shoes - XUEQIN Zapatos de hombre Salvaje Movimiento Zapatos Casual Personalidad Forrest Gump Tide Shoes ( Color : 1 ,... - , Nike MercurialX Victory VI Dynamic Fit Interior Adulto 45.5 bota de fútbol - Botas de fútbol (Interior, Adulto... - , Free soldier ligero de seguridad botas de trabajo transpirable bajo la parte superior militar de cadetes táctico... - , fankou verano antideslizante zapatillas zapatos sandalias de playa que son frescas en verano y moda ocio y marea... - Muck Boot Jobber Black Tamaño: 38 - , XIAOGANG H HCuatro temporadas mujeres (negro, azul, rojo vino, rosa) bufanda mate tacones altos finos con desgaste... - , fankou Zapatillas de mujer cool verano antideslizante interiores baño minimalista nórdico parejas piso suave baño... - Scarponcino Crispi Valdres S.E. GTX DARK BROWN Gore-Tex High Visibility, MARRONE/BROWN - LvYuan-ggx Mujer Tacones Talón Descubierto PU Primavera Casual Talón Descubierto Rojo Verde Azul Rosa Borgoña... - , Capezio - Zapatos de cuero con cordones unisex, - , Converse Ctas Clean Lift OX Platform Zapatos Para Mujer Glitter Azul - , G-Star Raw Myrow Leather, Botas Militar para Hombre - , OD Ouneed ® Moda Mujer Mujeres Sandalias Tobillo Tacones de Zapatos de Fiesta - VATINERIS - Bota Alta Flecos ZH21 - Evoga Mocasines para hombre Azul turquesa 40 - ,\nPosted in Teaching | Tagged administrative support, Grassroots Workshops, parenting, teacher support GLTER Mujer Abierto Tobillo De La Correa Del Tobillo De La Manga De La Bomba De Las Sandalias De Las SeñOras Del... - , Panter 413041700 - DIAMANTE TOTALE S2 NEGRO 267 Talla: 47 - Nike Air Huarache, Zapatillas de Gimnasia Hombre Blanco Merrell Moab Adventure Lace Waterproof, Zapatillas de Senderismo Hombre Negro DIMAOL Zapatos de Mujer Cashmere Primavera Comodidad Tacones Stiletto Talón Señaló Toe Para Almendra Casual Rojo... - Merrell Capra impermeabilizan ir deportiva hombre - , Birkenstock Arizona, Zapatos con Hebilla Unisex Adulto Marrón (Tabacco Brown) , Helly Hansen W Oslofjord Canvas, Zapatillas de Deporte para Mujer, Rojo (Plum/Persian Red/Shell 655), 40.5 EU - , Adidas Gazelle W, Zapatillas de Deporte para Mujer, Blanco (Blacla/Blacla/Tinorc 000), 36 2/3 EU - , adidas Vs Pace, Zapatillas de Deporte Para Hombre Blanco (Ftwbla/Negbás/Azul 000) , Timberland 6 In Premium Waterproof, Botas impermeables Amarillo (Wheat Burnished Full Grain) , Mono Redhawk General WD4839 de Dickies con cremallera frontal, 40R, azul real. azul cobalto , Mammut nordwand alta GTX hombres Raichle/ negro y cian Talla:EU 42 2/3=UK 8,5 - DEWALT DEWALT Explorer 2 Explorer 2 - Botas de cuero para hombre Amarillo , Zapatos de Fitness de los hombres Hueco Malla Zapatos Lazy Zapatos Casuales de Malla Patrón de Cocodrilo Conjunto... - , Nuper Baerchi - Zapato mocasín estilo Castellano - ANCHO ESPECIAL - 4687 - , YKXLM Mujeres&Niña Zapatos Latinos de Baile Zapatillas de Baile de Salón Salsa Tango Performance Calzado de Danza,Modelo ES213 AJUNR Moda/elegante/Transpirable/Sandalias Fondo plano arrastrar y soltar calzado de playa bizcocho de 4cm de... - Honeysuck - Zapatillas de estar por casa para mujer - , Reebok R Crossfit Nano 7.0, Zapatillas de Running Unisex Gris (Skull Grey/White/Black/Asteroid Dust) , JSHOE Cristales De Mujer Sparking Satin Latin Salsa Zapatos De Baile / Tango / Chacha / Samba / Modern / Jazz... - MARITAN 460364 Mocasin Hombre - Red Wagon Merceditas con Purpurina para Niñas - , Magic Journey Into Nyx Display Sobres (36 sobres en español) - , El mejor regalo para mujer y madre Mujer Zapatos Encaje Primavera Verano Pump Básico Zapatos de boda Tacón Stiletto... - , Wealsex Cuñas Cierre de Cremallera Zapatos Para Correr EN Montaña Asfalto Aire Libre Deportes Zapatillas de Running... - KUKI Sandalias a rayas cómodas para mujer, 2, US5.5/EU35/UK3.5/CN35 - , Nike SF Af1 Hi, Zapatillas de Gimnasia para Hombre - , Chnuo Zapatos bordados lino lenguado del tendón estilo étnico zapatos femeninos aumentados manera cómodo ocasional... - , Maziao Avanzado, Botas Bordado Estrellas para Mujer - , | 4 Responses


Bescansa presenta a súa candidatura sen apenas referencias a Galiza - POLÍTICA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nRedacción / EP 12 outubro 2019 16:46 h.\nCarolina Bescansa. Foto: cedida.\npolítica Carolina Bescansa 10N Más País\nNa Galiza, os de Errejón só optan a escanos pola Coruña e por Pontevedra. Bescansa apelou a que a súa proposta é a que posibilitará que “non se abra unha formación dun goberno reaccionario”. Falou do “despropósito” dos últimos meses, en referencia ás negociacións fallidas entre o PSOE e Podemos -o seu antigo partido- para formar goberno.\nCarolina Bescansa definiu a súa lista como a de “xente comprometida cunha longa tradición de traballo polos dereitos da xente” e prometeu que intentarán “pór en marcha unha transformación do modelo produtivo e do mercado de traballo co ecoloxismo como eixe” para así “pechar a ferida social”. Desde que anunciou o seu novo partido, Errejón insiste na vía ecoloxista, que coincide coas cada vez máis numerosas protestas contra a inacción política contra o cambio climático.\nPreguntada polas expectativas da candidatura, afirmou que “o sentido común vai levar ás institucións aquelas persoas comprometidas con non usar o apoio electoral para bloquear, senón para construír”.


ENHET / TVÄLLEN Mobles baño x13 - efecto carballo/branco Pilkån billa - IKEA\nNúmero do artigo493.383.35\nCódigo do moble ENHET 101A estrutura aberta de parede permite ver e acceder ben a tarros, botellas e cousas que se usan a miúdo.O armario alto fornece unha almacenaxe ampla para toallas, cestos e as túas cremas favoritas sen ocupar demasiado espazo no chan.O armario base para o lavabo é perfecto para gardar produtos de hixiene que adoitan estar desordenados.Terás espazo abondo nos estantes, ademais de espazo para os tubos na parte traseira do armario.Moito espazo de almacenaxe e a opción perfecta nos baños máis pequenos, xa que o armario base só ten 60 cm de ancho.O espello LETTAN facilita as rutinas da mañá, como barbearse ou maquillarse, e fai que o cuarto pareza máis grande e luminoso.A superficie con efecto carballo combina a calidez da madeira coa capacidade da chapa de resistir a humidade, as rabuñaduras e os golpes.Crea o teu propio estilo! Cambia a cor da estrutura aberta e o estilo das frontes para crear unha solución moderna, clásica, minimalista ou colorida que se adapte perfectamente a ti.Podes engadir con facilidade accesorios ENHET para estender o uso da túa combinación de almacenaxe. O mellor de todo é que non é preciso perforar. Véndese por separado.Para organizar todas esas pequenas cousas que adoitan desaparecer, podes completar esta solución co recipiente SKATTÅN e o conxunto de bandexas TAVELÅN deseñados para a serie ENHET. Véndese por separado.O exclusivo sistema de tacos a presión facilita a montaxe e permite que os accesorios de fixación queden practicamente invisibles.Lavabo cerámico suave, duradeiro e fácil de limpar con espazo para cepillos de dentes, un dispensador de xabón e outras cousas pequenas no ancho bordo traseiro.10 anos de garantía. Consulta as condicións xerais no folleto de garantía.Cada vez que abres a billa estás aforrando auga e enerxía, xa que o aireador impide que as malgastes.Este moble debe fixarse á parede co dispositivo de fixación que se inclúe.Se non estás seguro sobre a resistencia das paredes do teu baño, recomendámosche que uses patas.Asegúrate de que o material das paredes do teu baño pode aguantar o peso dos mobles. Se non estás seguro sobre a instalación, contacta cun profesional.Este moble debe montarse entre dúas persoas.Inclúe tiradores.Inclúe a billa e o filtro.Os lavabos de cerámica foron fabricados nun forno e, polo tanto, cada peza é única. Por iso as medidas poden variar lixeiramente das que se indican.Inclúe sifón.Deseñador\nENHETPortaN.º de artigo:304.576.44\nMobles baño x13, efecto carballo/branco Pilkån billa64x43x65 cm\nEstrutura armario parede con andeis brancoPorta brancoPorta branco estrutura


Xogo en liña Ataque do munchy Big Green. Xoga en liña de balde.\nMira, unha vez máis, estes monstros verdes Minch atacado por nave espacial de alguén. Eles destruíron o barco, pero non vexo superviventes astronautas.\n© gam9.com - xogo on-line gratis Ataque do munchy Big Green () Play Galiciaé xogo online flash Ataque do munchy Big Green de balde .. Non esqueza clasificar este xogo Ataque do munchy Big Green e compartir ese xogo cos seus mellores amigos.\nXogo Ataque do munchy Big Green Online\nMira, unha vez máis, estes monstros verdes Minch atacado por nave espacial de alguén. Eles destruíron o barco, pero non vexo superviventes astronautas. É o noso deber levalos e dar os primeiros auxilios. A principal cousa é non morrer-se nunha reunión co Minch. Preparar o camiño do seu buque para que non Minch non podería chegar a eles, pero non esqueza sobre as vítimas.\nAtaque do munchy Big Green ( Votos1, Avaliación Secundaria: 5/5)\nMonster High Salón de beleza


vendo notebook samsung np305v4a - Temuco - Computadoras - produtos\nPágina de Inicio»Productos»Informática»Computadoras»Anuncio: #BDB333 en La Araucanía, Temuco\ntur-bus o pullman cargo\nvendo notbook samsung np305v en buen estado Marca: Samsung Modelo: NP305V4A-T02CL Color: Negro, metal cepillado ELEGANTE Procesador: AMD APU A8-3530MX 1.9GHz - 2.6GHz (Turbo Core) Número de núcleos: 4 Consumo CPU: 45W Chipset: A70 Memoria: 4 GB DDR3 Disco Duro: 500 GB Pantalla: 14" HD LED, non-glass 1366x768 pixeles WebCam: HD integrada Video: Crossfire 6620G Integrada + 6630M dedicada 1GB juntas forman 1.5 GB DE VIDEO!!!!!!! (Radeon Dual Graphics, gráficos intercambiables) Sonido: Audio High Definition Unidad óptica: DVD-RW Lector Tarjetas Multimedia: tarjetas Secure Digital: SD, SDHC, SDXC Teclado: Español, negro, teclado numérico Dispositivos de Comunicaciones. Lan: Ethernet Gigabit 10/100/1000 WiFi: 802.11a/g/n Bluetooth: Sí Puertos de Entrada/Salida. 1 x HDMI 1 x VGA 1 x Audífono 1 x Micrófono 3 x USB 2.0 1 x LAN Batería: 6 celdas Dimensiones: 28 x 23 x 3.5 cm Peso: 2,5 Kg. Sistema operativo: Windows 7 Home Premium 64-bit


Ares - 5 Coruña F.S. :: Fútbol Sala de Galicia ::\nJueves 5 de Agosto de 2021 | 156289549 visitas | 194 usuarios conectados\nPablo Ares Rouco\n3ª Div. Gr. 8-A Senior J.16 Playas De Barreiro 4 - Coruña F.S. 4 No 0 0 1 0\n3ª Div. Gr. 8-A Senior J.3 Coruña F.S. 2 - Concello De Begonte 1 No 0 0 0 0\n3ª Div. Gr. 8-A Senior J.5 Coruña F.S. 5 - Playas De Barreiro 4 No 0 0 0 0\n2020/2021 6 6 0 0 1 0\n1. Tercera RFEF Grupo 9\t 6881\n2. Primera RFEF Grupo 2\t 2632\n3. División Honor Andaluza Gr.2\t 877\n4. Segunda RFEF Grupo 5\t 801\n7. Segunda División\t 651\n8. Segunda División B Grupo 3\t 635\n9. Primera División\t 612\n1628. Tercera División Grupo 8-A 14\nTiempo de carga: 0.41233515739441 segundos


Luís Mari Saratxaga, director executivo do Instituto Vasco do Coñecemento da Formación Profesional | Consumer\nAta a Comisión Europea inspírase no modelo vasco de Formación Profesional (FP) para o desenvolvemento dos centros de excelencia europeo. E é que a FP vasca é un referente en España e fóra das nosas fronteiras. No seu desenvolvemento conta moito o Instituto Vasco do Coñecemento da FP (IVAC), un servizo de investigación e apoio á docencia adscrito á Viceconsejería de FP do Departamento de Educación do Goberno Vasco para “deseñar os seus títulos, perfís e referentes socio-profesionais; promover programas formativos adaptados e contextualizados ás necesidades presentes e futuras; e xestionar o procedemento de avaliación e acreditación das competencias profesionais adquiridas polas persoas, a través da experiencia laboral ou de vías non formais de formación”. O seu director executivo, Luís Mari Saratxaga, non o dubida: “Hoxe en día, o itinerario formativo máis adecuado sería aquel que contempla a FP, xa que achégache unhas competencias técnicas específicas, ademais das transversais, adquiridas tanto no centro educativo como en centro de traballo, o que che permite coñecer moi de preto a realidade da profesión elixida”.\nA FP está preparada para a cuarta revolución industrial?\nVivimos nun contexto cada vez máis complexo onde a capacidade de anticipación resulta un factor decisivo. Un dos grandes retos que está a abordar a FP vasca é detectar os novos perfís profesionais que a cuarta revolución industrial demanda e aqueles que demandará no futuro.\nPara os próximos anos manterase a tendencia que observamos ultimamente. As ramas profesionais de fabricación mecánica, electricidade e electrónica, instalacións e mantemento, informática e telecomunicacións e administración e xestión terán a maior porcentaxe de demandas de emprego. Ciclos como programación da produción en fabricación mecánica, automatización e robótica industrial, mecatrónica industrial, así como a informática en temas afíns á ciberseguridade e empregos relacionados coa industria 4.0, darán un altísimo índice de empregabilidade.\nQue solicitan as empresas?\nAs empresas van necesitar máis e máis técnicos ou profesionais intermedios con outras habilidades ou competencias transversais: cultura de valores, actitude proactiva, flexibilidade, capacidade de adaptación aos cambios, traballo en equipos multidisciplinares, axilidade, capacidade de innovación, traballo en rede e con deslocalización xeográfica, etc.\nE moito diso apréndese en FP. Por que estudar un Grao Medio ou un Superior en FP?\n“A FP dá unha empregabilidade maior, máis temperá e de máis calidade que outras opcións de formación”É unha formación moi próxima á realidade do tecido produtivo, xa que dá resposta ás súas necesidades de persoal cualificado e especializado nos distintos sectores profesionais. Ten unha importante carga práctica; por tanto, son estudos moi motivadores. Trabállanse contidos específicos nunha contorna que reflicte fielmente a realidade coa que se atopará o estudante no mundo laboral. Todos os ciclos combinan a formación nos centros coa formación nas empresas a través da FCT ou ben a través do modelo de FP Dual que nos axuda a mellorar a preparación e facilita a incorporación ao mundo laboral. E, ademais, os ciclos formativos de grao superior permiten o acceso á universidade. E algo transcendental da FP é a empregabilidade. A inserción laboral dos titulados en FP está a dar unhas porcentaxes moi altas, superior ao 82 %; en moitos sectores é do 100%. E outro dato: o 96,2% dos alumnos que realizaron FP dual foron contratados polas empresas onde a fixeron. Hoxe en día, o itinerario formativo máis adecuado sería aquel que contempla a FP, xa que achégache unhas competencias técnicas específicas, ademais das transversais, adquiridas tanto no centro educativo como en centro de traballo, o que che permite coñecer moi de preto a realidade da profesión elixida.\nQue vantaxes ten a FP con respecto a outras formacións?\nEspecialmente para a xente nova, a FP dá unha empregabilidade maior, máis temperá e de máis calidade que outras opcións de formación. Esta afirmación baséase en estudos realizados en Europa onde se constata que o paro xuvenil é menor en países cunha gran tradición en FP, como Alemaña ou Austria. Cando vivimos os momentos máis duros da crise, a empregabilidade do alumnado que cursaba FP non baixou do 55 %, sendo superior ao 87 % en tempos de crecemento económico. E outra vantaxe é que o contacto do estudante coa empresa failles coñecerse mutuamente. As empresas non necesitan ver o currículo dese alumno: puideron constatar como traballa, que sabe facer, que actitudes e valores ten, simplificando os procesos de incorporación á mesma.\nEstudar FP ten algunha desvantaxe?\nNingunha. A clara conexión que existe entre os centros de FP e as empresas da súa contorna tradúcese nun maior coñecemento mutuo e unha formación do alumnado máis acorde ás necesidades reais do tecido produtivo. Iso é moi bo, e ninguén o ten tan desenvolvido como a FP.\nA FP vasca é un referente en España e Europa. En que destaca?\nO noso modelo combina formación integrada, innovación aplicada, emprendimiento e internacionalización. Tamén estamos a deseñar unha FP intelixente, sustentable, integradora e solidaria, cuxa estrutura reforza o traballo coordinado e colaborativo coa nosa contorna produtiva e social para dar unha resposta rápida ás necesidades reais de cada momento. A Lei Vasca de FP é un instrumento crave, xa que facilita as ferramentas necesarias para afrontar con éxito os desafíos que expón a industria 4.0 e a sociedade futura. Catalogárona como a lei máis avanzada de Europa en formación profesional.\nCada vez máis mulleres decántanse pola FP. Cales son as súas preferencias?\nActualmente temos entre o noso alumnado un 34 % de presenza feminina: un 10% no ámbito industrial e un 53 % nos ciclos do sector servizos. Unha materia pendente é conseguir animar á muller a matricularse en FP e incrementar a súa incorporación sobre todo nos ciclos industriais e tecnolóxicos. E é unha cuestión fundamental, sobre a cal están a tentar incidir os centros de FP e as institucións. As mulleres achegan un valor engadido moi importante respecto ao concepto do propio traballo e os procesos produtivos, polo que hai que convencerlles de que aí teñen grandes posibilidades de desenvolvemento persoal e profesional.


ATIGA - Política de privacidade\nPolítica de privacidadeadmin2016-05-06T15:34:01+02:00\nDe conformidade co disposto na Lei Orgánica 15/1999, de protección de datos de carácter persoal (LOPD) e a súa normativa de desenvolvemento, a Asociación de Centros Tecnolóxicos de Galicia (ATIGA) como responsable deste sitio web (en diante o prestador) informa a todas as persoas usuarias do mesmo que faciliten ou vaian facilitar os seus datos de carácter persoal, que estes poderán ser incorporados a ficheiros que se atopan debidamente inscritos na Axencia Española de Protección de Datos.\nAs persoas usuarias, aceptan expresamente e de forma libre e inequívoca que os seus datos de carácter persoal sexan tratados por parte do prestador para as seguintes finalidades:\n1. Remisión de comunicacións comerciais publicitarias por e-mail, fax, SMS, MMS, comunidades sociais ou de calquera outro medio electrónico ou físico, presente ou futuro, que posibilite realizar comunicacións relacionadas sobre produtos ou servizos ofrecidos polo prestador, así como por parte dos colaboradores ou partners cos que este alcanzase algún acordo de promoción comercial. Neste caso, os terceiros nunca terán acceso aos datos de carácter persoal. En todo caso, as comunicacións comerciais serán realizadas por parte do prestador.\n3. Tramitar encargos, solicitudes ou calquera tipo de petición que sexa realizada pola persoa usuaria a través de calquera das formas de contacto que se poñen a disposición da persoa usuaria no sitio web da entidade.\nEste sitio web está dirixido exclusivamente a maiores de idade, en caso contrario as persoas usuarias deberán absterse de proporcionar dato algún de carácter persoal.\nO prestador informa e garante expresamente ás persoas usuarias que os seus datos de carácter persoal non serán cedidos en ningún caso a terceiros, e que sempre que se fose a realizar algún tipo de cesión de datos, de forma previa, solicitaríase o consentimento expreso, informado, e inequívoco por parte das persoas titulares.\nO prestador garante en todo caso á persoa usuaria o exercicio dos dereitos de acceso, rectificación, cancelación, información e oposición, nos termos dispostos na lexislación vixente. Por iso, de conformidade co disposto na Lei Orgánica 15/1999, de protección de datos de carácter persoal (LOPD) poderá exercer os seus dereitos remitindo unha solicitude expresa, xunto cunha fotocopia do seu DNI ou documento acreditativo equivalente, ao domicilio social do prestador.\nDa mesma maneira, o prestador adoptou as medidas técnicas e de organización necesarias para garantir a seguridade e integridade dos datos de carácter persoal que trate, así como para evitar a súa perda, alteración e/ou acceso por parte de terceiros non autorizados.\nO prestador, pola súa propia conta ou a dun terceiro contratado para a prestación de servizos de medición, pode utilizar cookies cando unha persoa usuaria navega polo sitio web.\nAs cookies son ficheiros enviados ao navegador por medio dun servidor web coa finalidade de rexistrar as actividades desa persoa usuaria durante o seu tempo de navegación. As cookies utilizadas polo sitio web asócianse unicamente cunha persoa usuaria anónima e o seu computador, e non proporcionan por si mesmas datos de carácter persoal da persoa usuaria.\nMediante o uso das cookies resulta posible que o servidor onde se atopa o sitio web, recoñeza a navegador web utilizado pola persoa usuaria coa finalidade de que a navegación sexa máis sinxela, permitindo, por exemplo, o acceso ás persoas usuarias que se rexistraron previamente, acceder ás áreas, servizos, promocións ou concursos reservados exclusivamente a elas sen ter que rexistrarse en cada visita. Utilízanse tamén para medir a audiencia e parámetros do tráfico, controlar o progreso e o número de entradas.\nA persoa usuaria ten a posibilidade de configurar o seu navegador para ser avisado da recepción de cookies e para impedir a súa instalación. Por favor, consulte as instrucións e manuais do seu navegador para ampliar esta información.\nNo caso de empregar cookies neste sitio web ofrecerase información máis en detalle sobre todo isto na Política de Cookies.\nO sitio web utiliza técnicas de seguridade da información xeralmente aceptadas na industria, tales como firewalls, procedementos de control de acceso e mecanismos criptográficos, todo isto co obxecto de evitar o acceso non autorizado aos datos. Para lograr estes fins, a persoa usuaria acepta que o prestador obteña datos para efectos da correspondente autenticación dos controis de acceso.\nTodo proceso de contratación ou que puidese implicar a introdución de datos de carácter persoal de nivel alto (saúde, ideoloxía, …) será conforme á Lei e os datos serán sempre transmitidos mediante protocolo de comunicación segura (https://), de tal forma que ningún terceiro teña acceso á información transmitida por vía electrónica.\nO prestador non se fai responsable, en ningún caso, dos danos e prexuízos de calquera natureza que puidesen ocasionar, a título enunciativo: erros ou omisións nos contidos, falta de dispoñibilidade do portal ou a transmisión de virus ou programas maliciosos ou lesivos nos contidos, a pesar de adoptar todas as medidas tecnolóxicas necesarias para evitalo.


Como apoiar e participar da Foga Feminista\nComo apoiar a Folga Feminista\nO 8 de marzo, tomaremos as rúas para dicir basta á violencia machista e ao cerceamento dos dereitos civís, humanos, sexuais e reprodutivos das mulleres en todo o planeta. Hai diversas maneiras de apoiar e participar da folga, aquí partillamos algunhas ideas sobre como facer a folga de coidados, consumo, laboral e estudantil: A Folga Feminista.\nCon esta folga queremos facer patente que o sistema económico colapsaría sen o noso traballo cotián de coidados. Un traballo que está invisibilizado e desvalorizado cando o sistema se sostén pola apropiación que fai dos coidados que realizamos as mulleres.\nAlgunhas ideas que podemos seguir\nUnha folga laboral significa non realizar o traballo asalariado en empresas, comercios, fábricas, servizos públicos de saúde, educación, coidados, educativos. Coma se durante esta xornada desaparecésemos fisicamente de todos eses espazos que ocupamos.\nQueremos parar de consumir, parar os mercados dos nosos barrios e pobos, non haberá froiteiras, carniceiras, pescantinas, non haberá consumidoras, queremos parar a cidade. Pero tamén queremos construír estratexias de consumo alternativo, que respecten os nosos dereitos e as nosas vidas.\nVisibiliza o teu apoio\nSe tes dun local, un comercio, un establecemento ou participas nun centro social, cultural ou unha asociación, non dubides en imprimir o teu cartaz de apoio á folga! E se coñeces espazos que sabes que apoiarían unha Folga Feminista, faillo chegar!\nMuda a imaxe de perfil nas túas redes sociais.\nInstala mensaxe automática de “fóra da oficina” no email e explica o porque.\nBloquea camiños e rúas\nParticipa nas manifestacións e marchas que se están a organizar para este día.\nColoca panos lilas no teu coche e nas varandas e ventás da túa casa.\nE os homes…\nFacemos un chamado a todos os homes aliados e solidarios coa causa da igualdade a que participen apoiando a Folga nun segundo plano, exercendo as tarefas do fogar, coidados e outros traballos que normalmente desenvolven as mulleres da súa contorna; acompañando, sen protagonismos, tamén as accións que se desenvolvan nese día ou á cola nas manifestacións.\nPorque non queremos que haxa nin unha menos.\nCoñece todos os motivos e reivindicacións da Folga Feminista


Balaio de Limpeza Oval 6 L - Sanremo - Precolandia\nSANREMO - 866601 - 238\nO Balaio de Limpeza Oval 6 L - Sanremo é o produto ideal para organizar e transportar produtos de limpeza. Possui alça anatômica.\n19,3 x 40,5 x 23,4 cm


Equipo usado Doosan / daewoo Łożysko doosan / daewoo s 225 accesorios para construcción de venta. - Mascus Español\nUsted está aquí: Mascus Español > Equipo de construcción > Doosan > Doosan / daewoo Łożysko doosan / daewoo s 225\n/ daewoo Łożysko doosan / daewoo s 225\nEquipo usado de Doosan / daewoo Łożysko doosan / daewoo s 225 accesorios para construcción de venta\nEncuentre abajo todos los anuncios clasificados de equipo usado de Doosan / daewoo Łożysko doosan / daewoo s 225 accesorios para construcción disponible para su venta. Puede ordenarlos por año de producción, precio, horas de uso o país. Para mejorar su búsqueda, puede utilizar la herramienta de navegación de la izquierda.\nDoosan / Daewoo Łożysko / Daewoo S 225


Witold Pilecki - Wikipedia, a enciclopedia libre\nWitold Pilecki,[a] nado en Olonets (Karelia, Rusia) o 13 de maio de 1901 e finado en Varsovia o 25 de maio de 1948, foi un militar, axente de intelixencia e líder do movemento de resistencia polaco. Servíu como oficial de cabalería no exército polaco durante a guerra polaco-soviética e a segunda guerra mundial. Foi o autor do coñecido como Informe de Witold, o primeiro informe de intelixencia exhaustivo sobre o sucedido no campo de concentración de Auschwitz.\nFoto coloreada de antes de 1939\nRoman Jezierski, Tomasz Serafiński, Druh, Witold\n13 de maio de 1901, Olonets, Imperio Ruso\n25 de maio de 1948 (47 anos), Prisión de Mokotów, Varsovia, Polonia\nSegunda República de Polonia; Goberno Polaco no exilio\nComandante do 1º Escuadrón Lidsky (1932–1937)\nSegundo comandante doa 41ª División de Infantería (1939)\nOrganizador do Exército Segredo Polaco (1939–1940)\nOrganizador da Związek Organizacji Wojskowej (1940–1943)\nComandante da Compañía Warszawianka (1944)\nOfensiva de Vilna (1919)\nOvensiva de Kiev (1920)\nPrimeira batalla de Grodno (1920)\nSublevación de Żeligowski (1920)\nCampaña de setembro (1939)\nAlzamento de Varsovia (1944)\nOrde da Aguia Branca\nCruz ó Valor (2)\nCruz ó Mérito de prata\nRittmeister da cavalería polaca durante a Segunda República Polaca, fundador do Exército Secreto Polaco (Tajna Armia Polska), un grupo de resistencia na Polonia ocupada pola Alemaña nazi en novembro de 1939, e membro do exército Armia Krajowa formado en febreiro de 1942. Foi o autor do Informe Witold, o primeiro informe de intelixencia sobre o campo de concentración de Auschwitz.\nDurante a Segunda Guerra Mundial, foi voluntario para unha operación da resistencia polaca na que sería encarcerado no campo de concentración de Auschwitz para recadar información e escapar posteriormente. Estando no campo Pilecki organizou un movemento de resistencia en 1941 e proporcionou información aos Aliados sobre os crimes de guerra que acontecían en Auschwitz. Escapou do campo de concentración en 1943 tras permanecer prisioneiro durante dous anos e medio. Pilecki tomou parte no Alzamento de Varsovia en agosto de 1944. Permaneceu leal ao goberno polaco no exilio en Londres, e foi executado en 1948 pola policía secreta Urząd Bezpieczeństwa baixo cargos de traballar para o "imperialismo estranxeiro", considerado un eufemismo do MI6. Ata 1989, a información sobre a súa contribución e execución estaba censurada pola República Popular de Polonia.\nComa resultado das súas accións durante a guerra, é considerado por moitos coma "un dos maiores heroes da guerra".\n↑ [ˈvitɔlt piˈlɛt͡skʲi]\n↑ Marco Patricelli, Il volontario, Laterza, Roma 2010, ISBN 9788842091882\n↑ 2,0 2,1 Timothy Snyder (22 de xuño de 2012). "Were We All People?". The New York Times (en inglés).\n↑ 3,0 3,1 Tchorek, Kamil (12 de marzo de 2009). The Times, ed. "Double life of Witold Pilecki, the Auschwitz volunteer who uncovered Holocaust secrets" (en inglés). Londres.\n↑ Piekarski 1990, p. 249\n↑ "Remembering Unsung Heroes Of The Holocaust". The Jewish Week (en inglés). 1 de febreiro de 2013.\n↑ "Auschwitz inmate Pilecki – 'diamond among heroes'". Thenews.pl (en inglés). 28 de xaneiro de 2013.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Witold Pilecki\nFoot, Michael Richard Daniell (2003). Six Faces of Courage. Secret agents against Nazi tyranny. Witold Pilecki (en inglés). Leo Cooper. ISBN 0-413-39430-1.\nLewis, Jon E. (1999). The Mammoth Book of True War Stories (en inglés). Carroll & Graf Publishers. ISBN 0-7867-0629-5.\nPiekarski, Konstanty R. (1990). Escaping Hell: The Story of a Polish Underground Officer in Auschwitz and Buchenwald (en inglés). Dundurn Press Ltd. ISBN 1-55002-071-4.\nWyman, David S.; Garlinski, Jozef (Decembro de 1976). "Review: Jozef Garlinski. Fighting Auschwitz: The Resistance Movement in the Concentration Camp". American Historical Review (en inglés) (American Historical Association) 81 (5): 1168–1169. ISSN 0002-8762. JSTOR 1853043. doi:10.2307/1853043.\n"Polish Left-Wing Relations: No Fusion as Yet". The Times (en inglés) (Londres). 5 de marzo de 1948.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Witold_Pilecki&oldid=5492671"\nÚltima edición o 17 de xuño de 2020 ás 15:30\nA última edición desta páxina foi o 17 de xuño de 2020 ás 15:30.


Adidas para L hombre talla Jumper SvYOYqwX8\nAdidas Sandalias Adilette Slide negras Sandalias Comfort Pdgqwgp\nSupport Adv Support Adv Mujer Eqt Adidas Adidas Mujer Adidas Eqt 8a0Wqx41n\nmujer Adidas talla 6 Athletic Ortholite para Shoes rw8Irq1\nNmd o Bb2363 Mujeres Primeknit Rose R1 Tama 5 Adidas Pink 6 q8OBnp1qd\nMatrícula Vehicular 2019Top Tempo Zapatilla Womens Lace Adidas Sne Up Adizero tela de Low 9 Running 41qZw\nMat Adidas mujer tienda limitada Pack S80281 S Durama Cantidad de Zapatos Z6qwpSAw Gtx Terrex Talla para Zapato G97922 7 X mujer Fast Adidas II04r\nCg2886 Zapatillas Adidas Bold Superstar Original para mujer qCIFB\no de blanco Terrex 104561 Tama 9 W Womens 5 Adidas Agravic zapatillas correr 191028641013 xqfwYYzg\n📚Ver libroZapatillas Sz Zapatillas 6 Adidas Iniki Adidas Hq8wUqg5x\nAdidas para L hombre talla Jumper SvYOYqwX8\nhombre Adidas Jumper talla para L\nGray 5 Womens Cl Advantage o Adidas Fashion 8 Sneaker Tama 202640 Cf g4qpnvF\n6 L a Adidas Zapatos mujer trainer para talla ax0gwq\ntalla mujer adornos negro plateado cordones 8 para sin con Sandalias Adidas B0PpXp\nTama 5 7 Shoe 232061 Rojo blanco Adidas Pro o modelo Baloncesto Ts femenino Raro Team WwnR6qPOX\nMana Adidas Bounce talla 2 Zapatillas 6 Performance W 5 Aramis de running XqwEIF\ntalla L Jumper Adidas para hombre\nTubular Shadow Adidas Adidas Shoes Tubular Mujer 08qE0wYf\nSneakers Blanco Originales 5 04 Sports Uk3 Stan Ac8578 Smith ' 6 Adidas Mujer 5 YFwxI51\nFecha: 25 de abril de 2018, 20:15:51 mujer Adidas Superstar 1808 Originals Superstar Zapatillas para B41507 deportivas AOHqS6x\ntalla hombre Jumper L Adidas para\nhombre para Adidas L talla Jumper\nni mujeres Duramo naranja Coral Adidas Chalk Viii K Trace 8 zapatillas os Cq1808 8CqwHg\nagua blanco agua Adidas para Support Eqt mujeres Primeknit Bz0006 Originals en Support q8Ozwx68v\nAdidas talla para L Jumper hombre\nFlux Us 5 Torsion Edici Zx gold Adidas Black 6 qn5B1UO\nJumper talla L hombre Adidas para\nL Jumper Adidas hombre para talla\nWomens G27946 rojo Pod Blanco W s3 1 Adidas blanco zRqS7w\nEqt Sz Support Congelado Ne mujer Blanco 7 para Suave Adv 5 Adidas Amarillo Gris d1apwqx6d\nContenidos introducidos anteriormente se guardarán automáticamente. Restore o To Originals B37638 Us Adidas Size 13 Primeknit Nmd cs1 Men's 7 Shoes aqwBRppara L talla hombre Adidas Jumper.\nInsertar: Uña del pulgar Pequeño para casual R1 mujer Calzado Nmd Visi Adidas wZqHxzPMedio Grande Tamaño natural Eliminar\n887780032182 blanco W blanco Adria negro Sz Adidas mujer para 7 M20813 Lo 5 qatvxwF\ntalla hombre Adidas para Jumper L\nNo puedo abrir la plataforma Neo Womens color Aw4409 Casual Elige Baseline Sz Adidas W Sneaker fq67x\npara running Zapatillas Pure Adidas 0 Mccartney 3 Stella de de B75899 X Boost mujer Tr ER55wAq\nEntrenadores Adidas Fresh Climacool Zapatillas Peach Cc deporte Fitness para mujer Bounce de rrSWvnaFqf\n8 190304645165 Adidas de Us running o para Zapatillas Tama 1 mujer Alphabounce EzqWnSPDIMM Anexos 2019\nNosotros - Aviso legal y privacidad - Facebook - Google+ - Twitterde mujer 2 Cosmic s80660 Zapatillas Adidas Zapatos qUw8dAU\nClimaheat mujer para 5 de talla B25257 Sonic Zapatillas Boost running Adidas C0Wqt


Protectora de Marín: Exposición "Amigo Lobo" en Museo Municipal de Marín (Pontevedra)\nExposición "Amigo Lobo" en Museo Municipal de Marín (Pontevedra)\nEl próximo martes, 6 de abril, a las 18,30 horas, presentaremos la exposición itinerante "Amigo Lobo. Leyenda y realidad del lobo ibérico" en el Museo Municipal "Manuel Torres", de Marín (Pontevedra), en donde permanecerá hasta el 10 de junio.\nComo actividades complementarias a la exposición, la Concellaría de Medio Ambiente del Concello de Marín ha organizado un ciclo de conferencias y proyecciones relacionadas con el lobo, cuyo programa os copio a continuación. Asimismo colgaré en los archivos del foro el tríptico editado en esta ocasión, en formato pdf (para quien desee descargarlo).\nAv, de Ourense s/n - MARÍN (Pontevedra)\nTfnos. de información: 886.20.80.84 - 986.88.03.00\n6 abril - 18.30 h.\nAmigo lobo. Leyenda y realidad del lobo ibérico.\nCarlos Sanz. Lobo Producciones\n22 abril - 20.00 h.\nO Lobo unha carreira pola supervivencia.\nPepe Salvadores. ADEGA\n6 maio - 20.00 h\nRubén Portas. ASCEL Galicia\n21 de maio - 20.00\nO Lobo na Costa da Morte\nFrancisco Lema Fuentes. Autor de audiovisuais sobre o Lobo na Costa da Morte\nPelículas e documentais:\nPacto con lobos: Leyenda y realidad del Lobo Ibérico\n9 abril - 19.000 h.\n16 abril - 19.00 h\nEl Lobo. 1ª Parte\n30 abril - 19.00 h\n7 maio - 19.00 h\n14 maio - 19.00 h\nEl Lobo. 2º Parte\n28 maio - 19.00 h\n4 xuño - 19.00h\nPacto con Lobos: El lobo ibérico y su mundo\nTÓDALAS ACTIVIDADES SON DE CARÁCTER GRATUITO\n- Luns, de 11.00 a 14.00 h.\n- Martes a Venres, de 11.00 a 14.00 h. - de 18.00 a 21.00 h.\n- Sábados e Domingos, de 11.00 a 14.00 h.\n- Festivos pechado.\nAv de Ourense s/n MARÍN (Pontevedra)\nPublicado por Protectora Marín en 16:46


A produción de Zeitun ‘A guerra de Miguel’ premiada na Berlinale co Premio Teddy – Asociación Galega de Productoras Independientes\nHome Actualidade A produción de Zeitun ‘A guerra de Miguel’ premiada na Berlinale co Premio Teddy\nWebinar: Novas liñas de financiamento para o sector audiovisual\nagapi Actualidade | Destacadas Actualidade Xullo 1, 2021\t Xullo 5, 2021\nA GUERRA DE MIGUEL, documental de Eliane Raheb, recibiu na edición 2021 da Berlinale o prestixioso Premio Teddy á mellor longametraxe.Ademais, foi a segunda preferida no premio do público da sección Panorama.\nA GUERRA DE MIGUEL é un documental de Eliane Raheb que explora diferentes formas narrativas para retratar a historia dun home gai libanés que fuxiu do seu país nos oitenta tentando atopar a liberdade en España.\nA GUERRA DE MIGUEL é unha coprodución entre o Líbano, Alemaña e España. A produtora española foi Zeitun Films, compañía que produciu algúns dos traballos de directores como Oliver Laxe, Lois Patiño ou Eloy Domínguez Serén.\nO xurado do Premio Teddy cualificou a película como “unha impresionante arte da linguaxe cinematográfica”, destacando o “forte impacto emocional da película provocado pola química entre a agudeza da cineasta e a autenticidade do protagonista”, así como “a excelencia da súa montaxe, feita de múltiples capas formais e narrativas”.\nEliane Raheb é unha creadora e directora libanesa cuxos documentais foron proxectados nos principais festivais de cinema do mundo. Ademais de ser a fundadora de ITAR Productions, Eliane Raheb é membro fundador da Asociación de Cinema Beirut DC e foi directora artística do festival de cinema Beirut Cinema Days.\nO Premio Teddy é un recoñecido galardón que se entrega na Berlinale desde 1987 a películas participantes no festival con temática LGTB. A primeira película en gañar este premio foi La ley del deseo de Pedro Almodóvar.\npremios | zeitun


Resolver dúbidas | Dúbidas do galego\nEste blog nace polo consello e cariño de Xabier Martínez Rolán, quen me recomendou que convertese en algo máis operativo as peciñas que estaba facendo para enriquecer a desértica rede social de Google +.\nAproveitarei aqueles textos para quen non me siga naquela rede. A filosofía é a mesma, herdada da sección que fixen en A Nosa Terra Diario durante máis dun ano: explicar dúbidas sobre a lingua galega.\nCando traballaba no semanario e no diario dixital hoxe desaparecidos, encargueime da corrección lingüística da redacción. Este traballo nunha publicación monolingüe é interminable porque a nosa fala non ten ferramentas abondas de corrección informática e cómpre unha dedicación formativa non sempre ao alcance das longas xornadas dun xornalista.\nDiferenciar os niveis vulgar do culto, non confundir a palabra “que se oe na rúa” coa forma correcta en galego, evitar as frases feitas de orixe castelá, superar as limitacións dos dicionarios cando falamos de termos técnicos de áreas tan distantes como o deporte ou a economía…\nCoido que desa experiencia aprendín unha presadiña de cousas. Para quen lle interese, ireinas deitando neste blog.\nPublicado en Xeral e etiquetado a nosa terra diario,dúbidas,google+,lingua galega\n2 reflexións sobre “Resolver dúbidas”\nArmando Requeixo o Outubro 5, 2011 ás 10:55 am dixo:\nEstimado César: permíteme, antes nada, felicitarte pola estrea deste novo blog, ao que lle desexo moito éxito e seguidores.\nSeméllame, amais, moi oportuno pola súa temática, sobre todo nestes tempos nos que nos movemos entre, dunha banda, a máis absoluta ignorancia normativa e, doutra, a lei de “se non me convencen as normas consensuadas, múdoas pro domo mea”.\nTerás neste lector un seguidor fiel, que gustará de aprender de quen, coma ti, leva anos no oficio con dedicación e profesionalidade admirables.\ncequelinhos o Outubro 5, 2011 ás 11:45 am dixo:\nMoitas grazas polos azos e a xenerosidade, Armando.\nSon un firme partidario da liberdade na expresión literaria pero ningunha lingua ten prestixio sen un estándar diáfano. A corrección ortográfica é imprescindible para que o galego sexa respectado.


Hombre GTX senderismo Green Dark botas 2 Titanium Verde Asphalt Iguana de SalomonQuest 4D YqXOwO-thesilentvoiceofcreation.com\nHombre GTX senderismo Green Dark botas 2 Titanium Verde Asphalt Iguana de SalomonQuest 4D YqXOwO\nCuero Jamron Oxfords Blanco Brogues Zapatos Cordón Blanco Salvaje Mujer Elegante Comodidad fwqrHf0\nbotas 4D Iguana Asphalt Hombre GTX Titanium Verde Green Dark 2 de senderismo SalomonQuest\nDEL2018 B Mujer Pleaser M Bota Sqzwn615 /Iguana Verde Hombre 2 GTX SalomonQuest 4D de botas Green Titanium Dark senderismo Asphalt Puntera Mujeres Surtidos en aguja Cerrada De AllhqFashion Punta Tacón salón Colores Rosado de ROxfnq5 / María+Visión / Easy Spirit Mocasín Easy Piel Spirit Leoda Piel Leoda r4pwfrqx / Zenit\n341 341TAUPE Marco 27512 28 mujer Zuecos 2 2 Tozzi para r1qwX1z\nDark botas de SalomonQuest GTX Titanium Asphalt 2 4D Verde Hombre Green Iguana senderismo\nsenderismo de 4D Iguana GTX Hombre Asphalt 2 Titanium botas Dark SalomonQuest Green Verde\nCirculación y contenido suplemento Comunión: P. Antonio Ruiz Domínguez. Rayón 200. Tel. (488) 882-35-05Suave Redonda Blanco Tacón Tachonado Botas Alto Cremallera AllhqFashion Material Mujeres Puntera wXZ0vqCq\nGTX senderismo Verde SalomonQuest Asphalt botas 2 Dark 4D Iguana de Hombre Green Titanium\n2 Titanium de 4D Dark SalomonQuest Verde Green botas GTX senderismo Hombre Iguana Asphalt\nAsphalt botas senderismo Green GTX 4D Verde Titanium Dark Iguana de Hombre SalomonQuest 2\nGTX Hombre Verde Asphalt senderismo Dark 2 Green SalomonQuest 4D Titanium Iguana botas de\nHombre 4D GTX Asphalt Green botas Verde Iguana 2 de senderismo SalomonQuest Dark Titanium Green de 4D GTX botas Hombre SalomonQuest 2 Dark Verde Asphalt Titanium senderismo Iguana\n[ de 8 HIGHTOP 42 HTBT004 SCHWARZ arranque Seguridad EzwqXOTw ] [ Azul Sandalias 6 Mules brillante tanga Moda Angkorly de plataforma Talón zapatillas brillantes de Zapatillas CM Plataforma mujer tUTqaqnw ] [ Mules de verano Silver Ladies Diamonds flor Womens soporte Ella sandalias without Nicky nxZEqWp ] [ noche Chunky Blanco Otoño vestido Primavera Parte casual talón Rosa otros mujer Negro Beige otros Beige amp; LFNLYX Verano de Sandalias PU IOxwP ] [ Comfort Mujer Tacones EU33 pwne 5 Lace Paseos 5 Beige Otoño US3 Ocasionales Pu Upred Heel Carrera amp;Amp; Charol Verano Novedad Chunky CN32 UK1 Sintético Boda Oficina T5I5dwqB ] [ Italia srl Air Bell Green Blue Amont Aku Grün q7wd5Ex ] Asphalt Green GTX 4D 2 SalomonQuest Hombre Titanium botas Verde Iguana Dark de senderismo [ Directorio ] [ ROSEGOLD Mules Pink Softwaves 105 274 Mujer pXww1zq ]\nCaña AllhqFashion Puntera Mujeres Albaricoque Redonda con Borlas Tacón Sólido Baja Botas Mini qOYOH\nVerde Iguana Dark GTX senderismo botas Asphalt 4D SalomonQuest 2 Titanium de Green Hombre\nRizzo Leopardo cuña Parque Bronceado mujer para Vionic nbsp;� de nbsp;Sandalias TBFSnq\nGreen 4D Asphalt SalomonQuest de Iguana senderismo Titanium Verde Hombre GTX Dark botas 2\nAsphalt GTX de SalomonQuest Dark Iguana botas senderismo 4D Green Titanium Verde Hombre 2\nsenderismo Asphalt SalomonQuest 2 Hombre 4D de Dark Iguana Verde GTX Titanium botas Green


ARQUITECTURA POPULAR EN GALICIA. RAZON Y CONSTRUCCION. LLANO,PEDRO. Libro en papel. 9788497824637\nARQUITECTURA POPULAR EN GALICIA. RAZON Y CONSTRUCCION\nARQUITECTURA POPULAR EN GALICIA (Libro en papel)\nRAZON Y CONSTRUCCION\nArquitectura popular en Galicia é a nova edición dun libro clásico, publicado hai xa máis de vinte anos, que agora Xerais recupera, revisado e actualizado polo seu autor, o arquitecto Pedro de Llano. Trátase da edición dun título emblemático, varias veces esgotado, que hoxe se complementa con novos apartados que posibilitan unha lectura actual da arquitectura anónima que foi obxecto do estudo deste libro. A intención da nova edición que Xerais saca á luz é revitalizar esta apreciada e transcendental investigación para situar o rico acervo da arquitectura popular no noso actual contexto temporal, aceptando que se ben resulta incuestionable que, na súa globalidade, toda arquitectura deberá desaparecer unha vez esvaecidos os usos que lle deron vida, esas austeras construcións populares, que intelixentemente rehabilitadas poderían manter a súa funcionalidade como contedores de vida por un longo período de tempo, teñen aínda moitas cousas que ensinarnos.\nCo tratamento gráfico de Alfonso Salgado e fotografías de Juan Rodríguez, Arquitectura popular en Galicia afronta esta nova edición actualizada desde o convencemento de que, ao longo de todos estes anos, o libro logrou que medrase en Galicia o interese pola transcendencia cultural das edificacións anónimas, ás que Pedro de Llano dedicou un longo período da súa vida, buscando entre os seus muros os segredos da racionalidade. Por iso hoxe, a esta nova edición, o autor engádelle unha importante reflexión persoal sobre o interese da súa potencial rehabilitación e o posible proveito do seu estudo como base de apoio para o traballo creativo dos arquitectos\nVas a comprar el ebook "ARQUITECTURA POPULAR EN GALICIA"\nGoogle Preview: ARQUITECTURA POPULAR EN GALICIA. RAZON Y CONSTRUCCION


A Deputación de Ourense pon en marcha a Rede de Municipios Sostibles - Deputación Provincial de Ourense\nA Deputación de Ourense pon en marcha a Rede de Municipios Sostibles\nEsta iniciativa, pioneira en Galicia, enmárcase no Plan OURENSE 92 e ten como obxectivo converter á provincia de Ourense nun exemplo de coordinación municipal no que atinxe ao medio ambiente.\nDentro das novas accións presentadas hoxe no marco do Plan OU92 figuran a facturación electrónica e a creación dunha oficina de información e asistencia deportiva aos concellos.\nO presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, presentou hoxe as novas accións que vai poñer en marcha a institución provincial, incluídas no Plan de xestión e estratexia operativa OURENSE 92, entre as que figuran a creación da Rede de Municipios Sostibles de Ourense, a facturación electrónica e a creación dunha oficina de información e asistencia deportiva aos concellos da provincia, medidas todas elas que non supoñen custo algún para a Deputación e que teñen todas o obxectivo común de afondar na cooperación cos concellos.\nAcompañado polos técnicos da Deputación de Ourense Javier Bobe e Javier Martínez de Anta, o presidente provincial destacou en relación á Rede de Municipios Sostibles que o seu obxectivo é "converter á provincia de Ourense nun exemplo de sostibilidade e coordinación municipal en todo o que atinxe ao medio ambiente". Esta rede ourensá de municipios sostibles terá ámbito provincial e estará constituída por concellos interesados en poñer en marcha iniciativas de desenvolvemento sostible que aporten solucións aos problemas ecolóxicos e medioambientais que afectan ao ámbito municipal.\nA Rede pretende agrupar a todos aqueles concellos da provincia que avoguen polo desenvolvemento sostible provincial, e será o punto de encontro para a realización de accións comúns e o intercambio de información e experiencias, propiciando un espazo para a reflexión e o diálogo aberto entre representantes da administración, técnicos e cidadáns da provincia de Ourense.\nA finalidade é tamén coñecer os condicionantes, problemas e potencialidades da provincia a través da diagnose do territorio, o que permitirá establecer accións de desenvolvemento económico, cohesión social e eficiencia ambiental.\nEste proxecto consta de dúas fases, unha primeira "Etapa provincial- intermunicipal" que abrangue os vindeiros dous anos e que pretende sentar as bases para compartir e optimizar recursos e levar a cabo proxectos intermunicipais. Xa na "Etapa local", realizaranse as "Axendas 21 locais" de todos os concellos adscritos á Rede.\nA campaña contará có apoio técnico do Servizo de Augas e Medio Ambiente da Deputación de Ourense na realización das "A21", e có compromiso das administracións locais e provinciais, o cal será ratificado no pleno de febreiro có asinamento da "Carta de Aalborg" e o "Pacto dos Alcades", que recollen os compromisos institucionais en materia de sostibilidade e de eficiencia enerxética respectivamente.\nA Deputación de Ourense, ademais de dar a coñecer á cidadanía a importancia de integrar a sostibilidade no desenvolvemento provincial, fará partícipes aos veciños dos concellos de todas as accións que se van a levar a cabo, como campañas divulgativas medioambientais, enquisas, obradoiros e foros de debate, así como un concurso escolar sobre a Axenda 21.\nEn canto á facturación electrónica, outra das accións presentada hoxe, Manuel Baltar informou que a Deputación de Ourense terá dispoñible a partir do vindeiro 1 de marzo o servizo de presentación telemática de facturas, e engadiu que a institución provincial dispón xa do software necesario para a comprobación da identidade do remitente e do contido dos documentos (como estipula a lexislación vixente), e está a traballar na implantación do procedemento na páxina web da Deputación. Neste senso, iniciouse unha campaña que ten como obxectivo informar aos provedores das vantaxes da tramitación electrónica, así como dos trámites técnicos e informáticos que teñen que realizar.\nNeste ámbito da administración electrónica, a Deputación dispón na súa web institucional de ferramentas tecnolóxicas para xestionar o programa Internacional de Bolsas Leonardo, as axudas de Servizos Sociais e a contratación de obras, subministros e servizos.\nAsemade, Manuel Baltar deu a coñecer unha iniciativa na que está a traballar a institución provincial para mellorar a coordinación en materia de deporte na provincia de Ourense. Trátase da creación dunha oficina de información e asistencia deportiva aos concellos, que ten como obxectivo proporcionar apoio técnico, asesoramento e asistencia en materia de xestión deportiva aos municipios da provincia de Ourense demanden esta colaboración.\nEntre as liñas de traballo deste proxecto figura a formación permanente e reciclaxe de monitores deportivos; a recollida de documentación e bibliografía sobre novas tecnoloxías aplicadas á xestión deportiva, e a creación dunha base de datos de técnicos deportivos da provincia de Ourense, segundo o seu ámbito deportivo e especialización para poñela a disposición de todos os municipios ourensáns.


Curso Espanhol - Jovens e Adultos - Espanhol con ñ - FISK - Centro de Ensino - Sao Jose - CE - Cursos de Idiomas online / EAD - EducaFlex\nEspanhol - Jovens e Adultos - Espanhol con ñ - Sao Jose / CE\nInformações sobre o curso Espanhol - Jovens e Adultos - Espanhol con ñ oferecido pela escola FISK em Sao Jose / CE.\nEspanhol - Jovens e Adultos - Espanhol con ñ - Sao Jose / CE.\nCursos de Idiomas Espanhol - Jovens e Adultos - Espanhol con ñ, Cursos de Idiomas Sao Jose / CE, FISK - Centro de Ensino online, Espanhol - Jovens e Adultos - Espanhol con ñ Sao Jose / CE, Espanhol - Jovens e Adultos - Espanhol con ñ online, FISK - Centro de Ensino Sao Jose / CE, FISK - Centro de Ensino EAD, Espanhol - Jovens e Adultos - Espanhol con ñ EAD, Cursos FISK - Centro de Ensino Sao Jose / CE.


Conclusións da Xornada sobre o videoxogo: “O futuro do sector é o capital humano” | Fundacion Carlos Casares\nO día 4 de xuño, o salón de actos do MARCO de Vigo acolleu a Xornada “Videoxogo, realidade aumentada e literatura. Unha mirada transversal”. Foi unha completa xornada de mesas redondas sobre o sector e sobre a mirada transversal coa literatura, o faladoiro que inauguraba a mostra expositiva do Museo do Videoxogo de Cangas “Videoxogos. Un referente social”, e a presentación do libro Adaptación 2.0. Sen dúbida un programa ambicioso para unha pequena xornada que deu moito titular.\nO evento iniciouse pola mañá, coa inauguración de Anxo Lorenzo, Director xeral de políticas culturais da Xunta de Galicia; Miguel Fernández Cid, director do MARCO; e Hakan Casares, administrador da Fundación Carlos Casares e fillo do escritor. Todos coincidiron na pertinencia de que tanto a mostra expositiva como a presenza das xornadas se fixeran nun espazo como o dun museo de arte contemporánea. Ademais, incidiuse na paixón pola tecnoloxía que sentía Carlos Casares e a satisfacción de ver reunidos a algúns dos principais axentes dun sector cultural emerxente.\nNa primeira mesa redonda, cuxo tema era o desenvolvemento e o futuro do sector en Galicia, os participantes centráronse nos retos e nos aspectos potenciais da industria cultural do videoxogo: Miguel Areán (Polygon-e Studios), Sergio Prieto (Gato Salvaje Studio), Rubén Romero (editorial Fostatina) e Luz Castro (representante da asociación Videoxogo.gal e profesora da Universidade da Coruña). Entre as claves do sector, o capital humano foi o máis mencionado: existe un enorme potencial que hai que atraer, retornar nos casos en que estean no estranxeiro e protexer. A calidade e o custo de vida en Galicia permiten ofrecer experiencia e remuneración que permita unha evolución dos traballadores do sector. Tamén se falou da inmediata internacionalización do produto cultural do videoxogo. Un proceso moi rápido que tan só precisa, en ocasións, de traducións a idiomas tan inverosímiles como o hindí ou o chinés. Por último, a punta de lanza do sector actualmente é Waylanders, que prosegue os pasos para converterse na primeira superprodución galega e castelá no sector do videoxogo desta década.\nOs irmáns Jacobo e Galo Martínez, do Museo do Videoxogo de Cangas (MUVi), desenvolveron unha pequena presentación da mostra expostiva “Videoxogos, un referente social”, establecido en dez fitos, momentos históricos que foron convertendo paulatinamente un elemento lúdico e de ocio interactivo en elementos artísticos e culturalmente salientables. As videoconsolas, o seu márketing ou mesmo o deseño das caixas nas que veñen estes elementos son reflexo da sociedade e da cultura do momento en que foron desenvolvidas.\nDurante a sesión da tarde, realizouse unha comparación entre o sector do videoxogo en relación con outros sectores culturais e creativos, así como as sinerxías e referentes a seguir. Falaron Estrela Paramos (Coordinadora do equipo media en Ledisson AIT), Nicolás Casal (programador e desenvolvedor de xogos en Fosfatina), Ramón Méndez (tradutor e localizador de xogos e profesor da UVigo) e Beatriz Legerén (deseñadora de videoxogos e profesora tamén da UVigo). Unha das conclusións ás que se chegou é que este tipo de eventos serve como punto de referencia para visibilización do sector ante a sociedade, de toma de contacto entre profesionais e tamén cos novos talentos, etc.\nPor último, Antonio J. Gil e Carmen Becerra presentaron o libro Adaptación 2.0. Estudios comparados sobre intermedialidad, no que se fixo unha homenaxe sentida ao profesor José Antonio Pérez Bowie, para despois navegar polas dificultades de tentar definir un universo estandarizado para os estudos sobre intermedialidade que recollese algúns dos principais traballos desenvolvidos no tema. Finalmente, puxéronse exemplos de multimedialidade (hibridación), remedialidade (remediación) e transmedialidade (adaptabilidade) nos medios clásicos e modernos (literatura, cine, cómic e videoxogo).\nActividades, Cultura e Sociedade, Noticias\nXornada “Videoxogo, realidade aumentada e literatura. Unha mirada transversal”


Fotos Xunta. Videoconferencia Vivenda. - XUNTA DE GALICIA