VEIGA DE LOGARES-A FONSAGRADA-LUGO: noviembre 2009\nO chuletón de alta calidade, o ensebado con fariña de millo nun macho castrado, está no seu apoxeo. é o exquisito bocado dos mellores «gourmets», pero só uns poucos os crían co mimo necesario. ás veces por pura tradición familiar\nEntón tiraban dunha especie de rastro triangular para transportar as grandes pedras, da raposa de catro rodas e do carreto de dous, cando as mercancías eran máis manexables. «Traballaban tódolos días e só descansaban ou sábado pola tarde -recorda Luis Mantiñán pai-, que era día de cobro, porque ou domingo non respectábase coma agora e tocábanlles as faenas dá agricultura». Hoxe só utilízaos para arar a terra que comprou en Vizoño (Abegondo), para continuar a tradición de criar estes colosos de 1.600 quilos. Desenterrar as patacas cun arado de pau que se fixo construír é como revivir a labranza de fai dous milenios. O que queda dunha paisaxe sen as yuntas e arrieros que fornecían mena de ferro ás ferrerías. E do que tamén desapareceron carros case enterrados nos areais co peso dos cargamentos de algas. Bueyes manexados por labriegos-mariñeiros que aínda a principios dos anos sesenta retratou o fotógrafo francés Jean Dieuzaide en punta Abelleira (Pontevedra).\nOs bueyes cómpranos tratantes ou carniceiros como Frigoríficos Bandeira. De 900 quilos de carne en canle, entre 150 e 170 serán chuletones servidos de tres en tres quilos, unha exquisitez cun grosor de tres dedos que se consome pouco feita. ¿O prezo? Depende do lugar onde se consuma (Madrid, Bilbao ou outros lugares de Europa), de como se axustou o animal. O que o compra feito e negóciao ao día, regatea máis o seu parte que o criador que o adquire coa perspectiva de cebalo uns anos. A clave de todo é cebalos con toda a fariña de millo que estes animais queiran comer ao día.\nDesde fai unhas semanas, un restaurante vigués, o Asador Soriano, non só decidiu sumarse a esa reducida lista de locais que poden presumir de ofrecer devandito produto, senón que están dispostos a liderar unha iniciativa para que a contada carne de boi galego que chega cada ano ao mercado consúmase integramente na comunidade.\nPara iso terán que contar co preceptivo permiso legal, xa que desde a crise das vacas local, todas as cabezas de reses de máis de catro anos destrúense. O mesmo destino decorativo previron para as peles.\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:46 0 comentarios\nO novo programa xacobeo da Xunta prevé catro albergues máis en Lugo\nO Goberno galego aprobou este xoves a segunda fase do Plan Corrector dous Camiños de Santiago, que autoriza un investimento de 6,3 millóns de euros para efectuar intervencións no trazado e en albergues do Camiño Inglés, Norte, Primitivo e na Vía dá Prata. A cantidade completa a partida de 5,8 millóns de euros previstos na primeira fase do plan corrector para os camiños Francés, Portugués e Fisterra-Muxía. O plan contempla a posta en marcha de catro albergues na provincia de Lugo.\nO presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, apuntou tras o Consello que con este programa poderase "duplicar" o número de prazas dispoñibles en albergues, ata alcanzar as 6.000. Así mesmo, prevese "mellorar contornos e albergues", mediante unha dotación dun millón de euros. As prazas elevaranse nun total de oito albergues e mediante a rehabilitación de casas ou edificios que se distribúen polos camiños.\nSegundo a Consellería de Cultura e Turismo, dos 6,37 millóns de euros asignados a esta segunda fase investiranse 900.000 euros este mesmo ano. A distribución da contía total é de 1,1 millóns no Camiño Inglés, 1,9 millóns no Camiño Norte; 1,3 millóns no Camiño Primitivo e 1,9 millóns na Vía dá Prata.\nO incremento de prazas de albergues responde a actuacións en diferentes instalacións e camiños. No Inglés prevese licitar a finais de 2009 un novo albergue en Betanzos, que incrementará en 50 prazas as 72 existentes na actualidade en tres hospedaxes (Neda, Miño e Bruma, en Mesía).\nNo Camiño Norte está a redactarse o proxecto para a posta en funcionamento como albergue do antigo colexio das monxas da Rúa Trinidade en Ribadeo. A licitación farase en 2010 para ampliar a oferta de 304 prazas nos sete albergues desta ruta (Ribadeo, Lourenzá, Mondoñedo, Abadín, Vilalba, Begonte e Sobrado).\nRespecto ao Camiño Primitivo, en 2010 entrarán en funcionamento o novo albergue de Seixas (Palas de Rei), con 36 novas prazas que incorpora ás 102 ofrecidas na actualidade en Padrón (A Fonsagrada), O Cádavo (Baleira), Lugo e San Román de Retorta (Guntín). Do mesmo xeito, están a redactarse os proxectos de execución para os futuros albergues da Casa de Pasarín (A Fonsagrada) e de Castroverde.\nNa Vía dá Prata estúdanse accións para resolver a carencia de aloxamentos, sobre todo entre A Gudiña e Laza, mediante o acordo para o uso de albergues que a Deputación de Ourense fixo nas estacións de Renfe de Vilavella (A Mezquita), Campobecerreos (Castrelo do Val) e Vilar de Barrio. Na actualidade, tramítase a licenza dos futuros albergues de Pereiro Vello (A Mezquita) e Viladerrei (Trasmiras) que completarán as 366 prazas dos 12 actuais (A Gudiña, Laza, Verín, Vilar de Barrio, Sandiás, Xunqueira de Ambía, Ourense, Cea, Dozón, Lalín, Silleda e Vedra).\nDúas fasesAs dúas fases deste plan corrector contemplan labores de conservación e mantemento en 49 dos 64 albergues dependentes da Xunta. Tamén se intervirá na substitución e mellora de mobiliario, que permitirá ampliar o número de prazas en 8 albergues.\nNo Ano Santo 2010 entrarán en funcionamento cinco novos albergues en Dumbría, Samos, Palas de Rei, Betanzos e Boimorto. Tamén concluirá a reforma do albergue de Melide o próximo ano, o que suma 130 prazas.\nA Xunta prevé novos albergues de peregrinos en Ribadeo, Pas, A Fonsagrada e Castroverde\nAs consellerías de Cultura e de Turismo destinarán 6,3 millóns de euros á segunda fase do Plan Corrector dous Camiños de Santiago. Supón intervencións sobre o trazado e na rede de albergues. Para o Camiño Norte están destinados 1,9 millóns de euros e para o Primitivo 1,3.\nPara o Camiño Norte están a redactar un proxecto para a posta en funcionamento como albergue do antigo colexio das monxas da Rúa Trinidade, de Ribadeo. A Xunta pretende aumentar a oferta de prazas nos sete albergues da ruta, ata un total de 304. Afectará aos de Ribadeo, Lourenzá, Mondoñedo, Abadín, Vilalba, Begonte e Sobrado.\nNo Camiño primitivo entrará en funcionamento o ano próximo un novo albergue en Seixas, Pas de Rei. Ampliará en 102 as prazas que na actualidade teñen os de Padrón, na Fonsagrada; O Cádavo, en Baleira; Lugo e San Román dá Retorta, en Guntín.\nA Xunta, segundo anunciaron onte, ten previsto pór en marcha dous novos albergues en casa de Pasarín, na Fonsagrada e en Castroverde.\nEn canto ás intervencións nas rutas teñen previsto a súa limpeza, sinalización, obras de mantemento e de conservación.\nSegundo Cultura, o plan de referencia obedece á proximidade do Ano Santo «en resposata ao constante e imparable incremento de peregrinos e de viaxeiros que realizan vos itinerarios xacobeos galegos, así como ou impacto económico que produce este fluxo constante.\nO plan foi elaborado contando coas achegas dos concellos e das asociacións de amigos dos camiños, así como outros axentes implicados.\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:19 0 comentarios\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:21 0 comentarios\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 2:37 0 comentarios\nENTREVISTA EN LA OPINION A CORUÑA DE JULIO FERNANDEZ, PRESIDENTE DE FILMAX\nSe considera todavía un “neno labrego”, un Balbino de A Fonsagrada, pero este hombre ha viajado y aprendido a crecer tanto que, hoy por hoy, se erige en santo y seña del sector audiovisual español con proyección internacional. Ahora mismo tiene entre manos varias películas, pero una de ellas le hace especial retintín: es The Way, protagonizada por Martin Sheen y dirigida por Emilio Estévez: “Es que en ella —dice— se ha producido una simbiosis perfecta con mi propia filosofía vital, que es la de proclamar a los cuatro vientos el orgullo de ser gallego. Martin y Emilio son descendientes de gallegos y también se sienten muy orgullosos de ello. O sea, que les pasa lo que a mí”.\n–¿Cómo contactó con ellos?–Es que Filmax es una marca de referencia latina dentro de la industria audiovisual mundial, por lo tanto ellos nos conocían a nosotros como nosotros a ellos. El pasado verano, mientras estaba yo de vacaciones en Galicia, me presentaron el primer guión de la película que querían hacer y, como nos interesó, a partir de ahí se puso en marcha todo el engranaje que conlleva una producción de estas características. La verdad es que enseguida confraternizamos con el proyecto y todo se hizo muy rápido.\n–¿Es cierto que tuvieron que modificar el guión a requerimiento de la Iglesia?–No sé si modificar es la palabra exacta. Primero ocurrió que hubo una serie de fallos en la traducción que condujeron a ciertas confusiones y después, bueno, sí que es verdad que nos sugirieron que cambiásemos algunos aspectos que podrían inducir a malas interpretaciones… Pero, solventado esto, ya no hubo ningún problema más.\n–Bien, pues, solventada esta deuda con la actualidad más inmediata si le parece hablamos de… ¡Oiga! ¿Por qué a usted le gusta decir ‘industria del entretenimiento’ en lugar de ‘industria del cine’?–Porque es un concepto mucho más amplio que casa perfectamente con mi ideario en el sentido de que mi apuesta no es hacer una, dos o doscientas películas, sino poner en marcha todo un proyecto empresarial. Los buenos productos sólo pueden salir de buenos proyectos empresariales.\n–Gracias por la aclaración, porque es que a lo mejor usted estaba de acuerdo con esos que dicen que, realmente, no existe una auténtica industria cinematográfica española. ¿O sí?–Pues claro que existe. Filmax, por ejemplo, se encuentra entre las diez empresas cinematográficas más visitadas del mundo por internet. Ahora mismo, sin ir más lejos, estamos rodando cinco películas a la vez, y eso supone alrededor de mil personas trabajando en nuestros proyectos. Si esto no es industria… ¡pues que alguien me lo explique! Lo que pasa es que, claro, no hay que cerrarse al mercado español, sino abrirse a todo el mundo ofreciendo, además, un producto especializado que, en nuestro caso, es el del cine de género fantástico, en el cual ahora mismo somos no te diría que los mejores, pero lo seremos ¿Sabías tú que Estados Unidos es nuestro principal cliente? Y después le sigue Asia, y de facto estamos en casi todo el mundo.\n–Lo que pasa es que se escucha el clamor de que si no hay subvención, no existe cine español..–¿Las subvenciones? Claro, si no existiesen no existiría el cine, pero tampoco la prensa, las energías eólicas, los automóviles… ¿De qué estamos hablando? Toda la subvención que se otorga al cine español no llega ni para financiar una película pequeña americana…Por supuesto que necesitamos las subvenciones, pero lo que luego no se dice es la cantidad de personas que mueve el cine español y cómo a través de él se le da salida a miles de jóvenes licenciados en Audiovisual que, de no existir el cine, acabarían siendo unas personas frustradas en la vida. De eso, ya te digo, casi nadie habla, es como si no interesase… Yo tengo 400 empleados fijos y más de mil trabajando de forma sistemática y no viviendo del dinero público, como hacen los de las televisiones autonómicas, que esas sí que viven del dinero de todos nosotros. El cine necesita ayudas, llámale subvenciones si quieres, pero mucho menos de lo que las necesitan otros sectores industriales. Me parece indignante que se ataque con tanta frivolidad la industria audiovisual española cuando, hoy por hoy, somos la admiración de todo el mundo. Lo que pasa también es que los españoles somos así; somos los primeros en destruirnos a nosotros mismos, no hay manera de que creamos en nosotros, en nuestros talentos… ¡Parece que siempre es mejor lo de fuera!–\nSi estuviese en su mano ¿qué criterios seguiría la política de subvenciones al cine? ¿Qué priorizaría? ¿El cine de calidad? ¿El de los cineastas jóvenes?–Mira, el cine ha de tener calidad siempre. Esa es la condición básica para que nos lo compren en el extranjero. Por lo tanto, la subvención ha de ir hacia aquel cine que sea bueno. Porque es que yo no creo en esa definición peyorativa del cine comercial: para que una película sea comercial también tiene que ser buena, debe conjugar el oficio con el talento.–Los anuncios contra la piratería audiovisual son tremendos: nos echan la culpa a los espectadores.\n¿Cómo evitar la piratería?–De la misma manera en que se hace en Estados Unidos, en Alemania, en Francia… y otros países que en su momento se adelantaron y no esperaron a verlas venir como hemos hecho en España.\n–¿Y es…?–Lo que ha dicho la Unión Europea: que hay que cortar internet. En ese sentido, los americanos están apretando las clavijas y le han dicho a España que ‘Hasta aquí hemos llegado’. Eso sí, mientras tanto, los gobernantes españoles con su pasividad han estado a punto de llevarnos a la ruina.\n–El resto de España está descubriendo últimamente que Galicia es toda una potencia actoral. ¿Qué piensa usted cuando escucha esto?–\nPara mí no es ningún descubrimiento, obviamente. Yo siempre he creído en Galicia, primero porque es un auténtico plató de lujo, una maravilla para rodar, y, segundo, porque, efectivamente, ¡claro que hay muchísimo talento en Galicia! pero no sólo de actores y actrices, también de técnicos, de cámaras, de maquilladores…. Lo que pasa es que, ahora mismo, toda esa gente, si quiere trabajar, tiene que irse de Galicia, y eso es lo que habría que remediar con la puesta en marcha de una industria que haga posible un sistema continuado de producción.\n–Sí, pero nadie se atreve…–Bueno, cuando yo puse en marcha el Cluster del Audiovisual gallego tenía en mente la idea de crear un triángulo Barcelona-Madrid-Santiago, pero confieso que eso ha quedado un poco en el clásico café para todos, en apuestas por hacer cosas pequeñas… Haría falta que se montasen dos o tres industrias potentes en Galicia que actuasen de locomotoras de todo un gran movimiento industrial para Galicia.\n–No obstante, apuesto a que a usted le hubiese resultado mucho más barato montar Bren Entertaiment en Madrid o Barcelona que en Santiago…–¡Hombre, claro! Bren nació durante una visita a Filmax que habían hecho en su día un director de Televisión de Galicia y un cargo de la Xunta. A su regreso, estos dos se lo comentaro a Fraga, y fue Fraga quien me llamó y me convenció de que eso tenía que ir a Galicia.\n–Y cómo le convenció…–Con una serie de promesas que, bueno… Y, eso sí, pagando prácticamente el doble de lo que me iba a costar si la hubiese construido en Barcelona. Encima, y por si fuera poco, es que yo estoy teniendo que pagarles los viajes a los técnicos todos los días desde Barcelona, desde Madrid, desde París…. gente que viene a trabajar a Santiago. Esto sólo lo hacemos los que sentimos Galicia de verdad, los que creemos en lo mucho que puede dar de sí Galicia.\n–Usted, como presidente de la asociación de los empresarios gallegos en Cataluña, es el principal impulsor de la creación de un lobby gallego. ¿Cómo va su ambiciosa iniciativa?–Los empresarios gallegos en el exterior hemos conseguido muchas cosas, como también lo han hecho los empresarios que residen en Galicia, pero creo que nuestro logro principal, nuestro auténtico lobby, ha sido el de proclamar nuestro orgullo por ser gallegos y el de conseguir que, por ser gallego, te traten bien en todo el mundo.\n–No me regatee, la pregunta iba por otro lado menos sentimental…–Bueno, no te voy a negar que algo de individualistas sí que seguimos siendo… y, vale, ahora que estoy viviendo más tiempo en Galicia que hace años pues, qué quieres que te diga. ¡Hay que ver cómo fastidia la envidia de los gallegos!\n–¿Cuál es la película de la historia del cine que a Julio Fernández le hubiera gustado producir?–Todavía me queda por hacer…\n–No, si le pregunto de las que ya se han hecho….–Pues ya que me muevo en el cine fantástico elegiría King Kong\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:39 0 comentarios\nO porco celta deberá duplicar a súa produción para atender a demanda galega\nO porco celta celebra este ano o décimo aniversario do comezo da súa recuperación. Nesta década o censo de porcos foi en aumento paulatinamente, ata alcanzar na actualidade unha cifra que rolda os 3.000 exemplares. Foron dez anos nos que segundo o presidente da Asociación de Criadores de Gando Porcino Celta (Asoporcel), Xosé Antonio Carril, avanzaron "aos poucos, pero de xeito constante". Tanto é así, que nos inicios tiñan 70 nais reprodutoras e a día de hoxe hai 700.Unha especie en perigoOs recordos invaden a Carril ao botar a vista atrás, cando o porco celta clamaba por seguir habitando terras galegas. Hoxe continúa declarado como especie en perigo de extinción pero xa conseguiu exceder o limiar da desaparición. De todos os xeitos, desde Asoporcel cren que é necesario continuar traballando na consolidación definitiva desta especie para evitar unha volta ao pasado.Agora, esta especie autóctona enfróntase a un novo reto. Os criadores deben aumentar a produción para satisfacer a demanda e desta forma aproveitar o aluvión de pedidos que chama cada inverno ás súas portas. Hai distribuidores que aseguran que poderían chegar a vender ata tres veces máis, o que dá boa conta da aceptación que ten entre os consumidores. Carril cifra en máis dun 50% o aumento de produción necesario para cubrir a demanda. Neste sentido, afirma que "primeiro queremos ter a casa ben atendida", xa que son clientes de carácter continuo. No momento en que poidan cubrir a maior parte dos encargos da comunidade "deixarémonos querer por Madrid e Cataluña", os dous mercados estatais máis interesados no produto galego. De feito, o responsable de Asoporcel comenta que reciben continuamente correos de cárnicas estatais solicitando información sobre distribuidores e prezos desta variedade con características manchas escuras.Garantía de calidadeO porco celta non é alleo ás falsificacións. Por iso, este mesmo mes comezou a funcionar a entidade certificadora Soutos Galegos, unha empresa externa que avalará a autenticidade e calidade da carne que sae ao mercado. "Defenderá a marca fronte aos oportunistas e fraudulentos", anunciou Carril. Desde Asoporcel confirmaron que detectaran partidas de carne de porco 'falso'. Este foi o detonante que impulsou aos criadores asociados para traballar na creación dun "axente externo" que vixiase os procesos de cativa, despezamento e transformación e venda. "Ata o momento o certificado faciámolo desde a asociación, pero necesitabamos unha entidade externa que o fixese de forma allea e imparcial", apunta Carril.Empezaron a traballar no proxecto en outubro do 2008 e este mes, nas I Xornadas Galegas do Porco Celta, tivo lugar a presentación pública de Soutos Galegos. En concreto, tres veterinarios e un asesor xurídico levarán a cabo as inspeccións nas instalacións de cría, matadoiros e puntos de comercialización. Analizarán as canles dos porcos, recollerán mostras para facer probas de ADN, darán o número identificativo pertinente e precintarán as distintas pezas. Carril explica que traballarán seguindo criterios "amplos e flexibles", pero que á súa vez permitan que o consumidor teña todas as garantías de salubridade e seguridade do produto.Que levante a man quen non o probouO porco celta xa non é un descoñecido entre os galegos, pero aínda hai xente, a menos, que non o probou. Desde hai varios anos feiras gastronómicas e degustacións multiplícanse como os cogomelos. Sarria, Corcubión, Manzaneda ou Beariz son algunhas das localidades que renden culto ao marrán galego.Os principais clientes das comercializadoras comezaron sendo as tendas gourmet, onde se vendía como un produto delicatessen. Pero aos poucos os puntos de venda comezaron a ampliarse e, a día de hoxe, pode atoparse en varias carnicerías das capitais galegas ou grandes almacéns. A alta restauración galega tamén é un fiel cliente, como asegura o dirixente de Asoporcel.De todos os xeitos, Carril insiste en que deben promocionalo máis para chegar ao consumidor do montón e conseguir que entre no día a día das cociñas. Sinala que é un produto "un pouco máis caro" que o porco branco, pero que conta cunha serie de características e garantías propias dunha marca de calidade.Así, comparando prezos, o quilo de xamón da D.O. 'Porco Celta' está entre os 22 e 25 euros, similar ao do xamón de Guijuelo e case a metade dunha peza con D.O. 'Dehesa de Estremadura'. Ademais, tamén hai chourizos, lacón, salchichón ou lombo elaborados a partir de carne celta, porque como di o refrán, do porco aprovéitase todo.\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:32 0 comentarios\nCALZADO: Un sector que dá os seus primeiros pasos cara á exportación\nA industria galega do calzado aínda está a dar os seus primeiros pasos no tortuoso e complicado camiño cara á exportación dos seus produtos. Ao seu favor, o feito de que son empresas que realizan produtos diferenciados e de calidade, o que reduce o número de potenciais competidores. Na súa contra, a pequena dimensión das compañías e a cada vez maior presenza dos produtos realizados en Asia, cuns prezos imbatibles.O camiño é moi complicado e aínda non fixo máis que empezar, a pesar de que as estatísticas oficiais indican todo o contrario e sitúan a Galicia como unha comunidade netamente exportadora de calzado. Pero os datos teñen trampa.Segundo as estatísticas de Aduanas, Galicia é a segunda autonomía que máis zapatos vende ao estranxeiro. A comunidade galega exportou o pasado ano por un importe superior aos 221 millóns de euros, o que supón un incremento do 10,9 por cento en comparación co exercicio do 2007. A evolución é diametralmente oposta á da Comunidade Valenciana, líder no sector, cuxas exportacións de calzado caeron nun só ano de 1.071 millóns a 897, é dicir, un descenso do 16,2%.A que se debe a gran evolución deste sector na comunidade galega? "Os datos correspondentes a Galicia, Cataluña e Madrid explícanse polo domicilio social que os grupos distribuidores ou marcas comerciais teñen establecido nos devanditos territorios", explican desde a Federación Española de Industrias do Calzado (FICE). É dicir, que esas macrocifras están directamente relacionadas coa presenza na comunidade galega das matrices das grandes firmas de moda, como Inditex ou Adolfo Domínguez. Na práctica, as pequenas fábricas radicadas en Galicia enfróntanse a importantes trabas cando tratan de colocar no exterior os seus produtos. Gonzalo López, xerente de Calzados Losal, enmarca estas dificultades na pequena dimensión das fábricas de calzado que hai na comunidade galega. "Somos moi pequenas, e as redes de exportación que podemos ter tamén o son", sinala. "Nós imos dous pasos por detrás das grandes compañías", engade.Esta circunstancia non impide que Calzados Losal envíe unha pequena parte da súa produción ao estranxeiro, a países tan distintos como Xapón, Italia, Inglaterra ou a República Dominicana. Son zapatos que se caracterizan polo seu cosido ‘good year', moi pouco habitual en España que proporciona ao calzado e unha gran duración e resistencia.De Galicia a AustraliaOutra firma galega que tamén busca unha saída na exportación é a ourensá Codeor, especializada na fabricación de calzado cómodo e seguro para profesionais do sector servizos. A primeira liña que empezou a confeccionar nos noventa foi a ‘Confortina', que se distribuía en farmacias. Pero chegou a hora de diversificar, e Codeor apostou por un tipo de calzado específico para traballadores da hostalería ou a limpeza. Lisardo González, responsable de mercadotecnia da compañía situada en Pereiro de Aguiar, explica que o labor de exportación nunha empresa destas características é un labor que require tempo e esforzo. "Levamos moito tempo traballando, trátase de ir picando pedra aos poucos", destaca González, quen admite que se trata dun labor "duro e lento".Grazas a ese esforzo, parte dos 300.000 pares de zapatos profesionais fabricados en Pereiro de Aguiar acaban vendéndose noutros países, como Australia, Estados Unidos, Inglaterra, Xapón ou Francia. Parte dos 3.000 clientes que ten Codeor están no estranxeiro, o que lles permite ir 'capeando o temporal' á espera de que a situación económica se estabilice.Unha situación que, a tenor das cifras, non está a afectar de igual forma ás grandes multinacionais téxtiles que ás firmas españolas do calzado. Iso explica que as exportacións de calzado en Galicia medrasen un 32% en 2007 e un 10,8% o pasado ano. A tendencia oposta que en Valencia e na Rioxa (os dous grandes centros produtores de España), onde caeron un 16,2% e un 13%, respectivamente\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:30 0 comentarios\nPreto de 1.800 inmigrantes obtiveron permiso de traballo en Lugo este ano\nA Delegación do Goberno en Galicia concedeu no que vai de ano 2009 e a través das súas delegacións provinciais un total de 8.795 permisos de traballo a inmigrantes (dos que case 1.800 corresponden a Lugo), a maior parte renovacións, e 8.433 permisos de residencia.\nSegundo datos facilitados a Europa Press pola Delegación do Goberno, entre en 1 de xaneiro e o 31 de outubro deste ano a entidade administrativa concedeu 8.795 permisos de traballo, dos que 3.707 outorgáronse na Coruña, 2.715 en Pontevedra, 1.782 a Lugo e 591 a Ourense.\nA maior parte, uns 7.000, corresponderon a renovacións de permisos de residencia e traballo, mentres que os restantes foron primeiros permisos.\nEn canto a permisos de residencia para inmigrantes, a Delegación do Goberno en Galicia autorizou no que vai de ano un total de 8.433, deles 3.866 na Coruña, 2.668 en Pontevedra, 1.039 en Lugo e 860 en Ourense.\nAno 2008No que respecta ao ano pasado, resolvéronse en Galicia un total de 7.689 autorizacións de residencia e 18.415 de traballo; un número significativamente maior que neste ano.\nAsí, no relativo aos permisos de residencia, 3.196 corresponderon á Coruña, 2.740 a Pontevedra, 1.140 a Lugo e 613 a Ourense. Pola súa banda, na Coruña autorizáronse 7.416 permisos de traballo; en Pontevedra 6.325; en Lugo 3.362 e en Ourense 1.312.\nAdemais, en 2008 autorizáronse en Galicia 130 prórrogas de estancia e 14 peticións de asilo —10 en Pontevedra e 4 na Coruña—. O pasado ano a comunidade rexistrou 1.201\nSó Macao, Singapura e Hong Kong teñen unha taxa de natalidade máis baixa que Galicia\nO censo galaico iniciará a súa caída no 2010 pola falta de nacementos e o envellecemento da poboación\nA actual media galega, de 1,12 fillos por muller, foise deteriorando desde mediados dos setenta, cando era de 2,3 nenos\nGalicia necesita nenos con urxencia. A súa taxa de natalidade atópase en niveis críticos, ao extremo de que nestes momentos só Macao, Hong Kong e Singapura teñen unha media de nenos por muller inferior ao galego. A conclusión despréndese dun informe do Goberno estadounidense que analiza a situación demográfica de 223 países, desde os máis avanzados ata aqueles que están en vías de desenvolvemento. O estudo sitúa a España no posto 206, cunha taxa de 1,3 fillos por muller en idade fértil. Galicia (que ten unha media de 1,12 nenos por muller) non aparece como tal no estudo, pero no traballo só aparecen tres Estados, as tres colonias citadas, cunha media de natalidade inferior á que presenta na actualidade a comunidade galega.\nO informe abunda nun escenario alarmante: a comunidade galega ten ante si un reto sen precedentes pola crise demográfica á que se enfronta. Desde mediados dos anos setenta, a taxa de nacementos en Galicia caeu desde 2,3 fillos por muller -por encima de dous nenos considérase garantido o nivel de reposición- ao 1,12 actual. Este proceso de declive arrincou a principios dos anos oitenta e tivo o seu punto culminante entre 1997 e o 2004. En todos eses exercicios, a media estivo por baixo dun neno por muller.\nA natalidade na comunidade experimentou unha lixeira melloría desde o 2004, en boa medida porque a poboación en idade fértil nestes momentos é bastante máis numerosa, ao tratarse dos fillos do babybum que Galicia viviu durante a década dos setenta, pero os expertos consideran que se trata dun espellismo. «Non pódese falar dun cambio de tendencia -advirte o demógrafo Manuel Blanco Desar-. Isto que está a pasar agora é como ou que ten 42 de febre e agora ten 41,8; segue a estar enfermo».\nO problema a curto e medio prazo está servido. No 2019, segundo as proxeccións do Instituto Nacional de Estatística, a poboación galega de máis de 65 anos crecerá un 10,4%, e a de entre 20 e 39 anos (encargada de inducir a substitución xeracional) caerá un 27% precisamente por todos estes anos de baixa fertilidade, ao extremo de que o primeiro grupo pasará en número ao segundo. Como queira que non se prevé un incremento grande da taxa de natalidade, en boa medida pola falta de políticas de axuda á familia, o censo de Galicia irá en descenso, ao extremo de que podería chegar a perder un millón de habitantes no 2051, segundo o Instituto Galego de Estatística (IGE).\nO que prevén os demógrafos é sinxelo de entender. A poboación de Galicia caerá en picado porque o número de nacementos será insuficiente para compensar a cifra de falecementos, que se incrementará debido ao envellecemento da poboación. A chegada de inmigrantes, ademais, será igualmente insuficiente para conter esta deterioración poboacional.\nA Galicia rural, á cola da banda ancha a pesar dos plans de mellora\nPara a Xunta, estender o servizo universal cun megabit, como anunciou Sebastián, «é bo punto de partida»\nA demanda cada vez é maior e todos os enquisados galegos de 16 a 24 anos usaron algunha vez a Red\nO acceso de banda ancha a Internet segue en Galicia instalado á cola de España. Polo menos na Galicia rural, onde a percepción real do 40% dos usuarios é que carecen de cobertura. E a tenor das ofertas, agrándase a brecha entre a velocidade de navegación por fibra óptica, liña ADSL2 ou a tecnoloxía FTTH de 30 megabits nas urbes e a que permiten o cobre telefónico, o wimax, o satélite ou as ondas de radio LMDS nos dispersos núcleos rurais.\nA enquisa deste ano sobre uso de tecnoloxías da información e comunicación nos fogares reflexa que os problemas de conexión persisten tras plans de infraestruturas como o PEBA (Programa de Extensión de Banda Ancha), desenvolvido polo Ministerio de Industria entre o 2005 e o 2008, que alcanzou en Galicia 313 municipios e 28.850 núcleos. A pesar de que a concesionaria Telefónica mellorou sobre a marcha condiciones técnicas mínimas de 256 Kbps de baixada de datos e 128 Kbps de subida, esta velocidade de «garantía social» quedou moi desfasada para as necesidades tecnolóxicas actuais. Hai outras accións do Subprograma Avanza en 70 concellos e 1.910 núcleos, pois o recurso á conexión ADSL tampouco permitiu equiparala a zonas urbanas, pola menor calidade do cableado e as maiores distancias ás centrais, que impiden alcanzar velocidades óptimas.\nCon todo, a mencionada enquisa do INE garda datos que apreman a necesidade de cambiar o panorama. Porque, aínda que o uso de Internet en Galicia continuou nos últimos tres meses como o máis baixo das comunidades autónomas, exceptuando Ceuta e Estremadura (49,8% de usuarios, dez puntos menos que a media estatal), máis prometedor resulta que o 100% dos enquisados galegos de entre 16 e 24 anos utilizaron algunha vez a Red , algo que non sucede nin sequera en Madrid ou Barcelona: 97,4% e 92,8% nesa franxa de idade, segundo o INE.\nAnte o recente anuncio do Ministerio de Industria de que a partir do 1 de xaneiro do 2011 todos os españois terán dereito a conectarse a banda ancha dun megabit por segundo, a Xunta de Galicia móstrase disposta a coordinar as súas actuacións e optimizar investimentos nesta área. É dicir, o Estado comprométese a chegar onde a competencia entre Telefónica e os revendedores de conexións non puideron ou querido chegar coa velocidade suficiente.\nA cuestión agora é, segundo as asociacións de usuarios, se a nova lei de mínimos acabará coas diminucións reais e a situación de engano ou servizo defectuoso coa banda ancha, nun momento en que o tráfico de contidos audiovisuais por Internet leva moitos megas de dianteira ao ofertado nunha rede pouco democrática.\nDesde a Secretaría Xeral de Modernización e Innovación Tecnolóxica, cuxa titular, Mar Pereira Álvarez, anunciou 102 millóns de euros para estender unha banda ancha de calidade en Galicia, valoran o anuncio do ministro Sebastián sobre un mega mínimo de baixada como «un bo punto de partida se realmente garántese, polo menos, un caudal do 50%, pois unha capacidade menor a 512 kilobits non sería banda ancha. A Xunta dirixiuse a todas as operadoras solicitando datos de cobertura para elaborar un plan director que comezará a executarse no principio do ano.\nGalicia perderá preto de 85.000 habitantes nos próximos dez anos\nGalicia vivirá a partir do próximo ano o fin da lenta recuperación demográfica que gozaba desde finais da década pasada. Unha proxección do censo de residentes elaborada polo Instituto Nacional de Estatística (INE) debuxa para a comunidade un negro escenario poboacional no que, se as previsións cúmprense, Galicia verá reducida a súa estrutura poboacional en 84.719 persoas desde agora ata o 2019. Ese salto atrás dun 3,09% deixará á comunidade ata por baixo do nivel que presentaba en 1999, ao pasar a contar a finais da próxima década con 76.126 habitantes menos que entón.\nAs provincias da Coruña e Pontevedra, que eran as que ata agora contiñan a sangría poboacional do interior, deixarán de achegar cifras positivas ao censo. Cando a finais do próximo ano péchese a contabilidade correspondente ao 2009, ambas as provincias comezarán a caer sen remedio durante a seguinte década, salvo un mínimo repunte previsto para o exercicio do 2010.\nA Coruña pasará de contar con 1.123.033 residentes no 2009 a 1.099.511 dez anos máis tarde, perdendo 23.522 habitantes, o que provocará unha mingua no seu censo dun 2,09%. Pontevedra perderá tamén 24.788 integrantes durante a próxima década, baixando así un 2,63%.\nLugo regresa a números vermellos\nLugo, que no último censo pechado (o do 2007) lograra un cambio histórico no seu volume de poboación ao abandonar os números vermellos para crecer en 373 persoas, volverá -segundo o INE- á senda descendente, converténdose ata na terceira provincia española con maior perda de poboación, tras Zamora e Palencia. Segundo as proxeccións realizadas, Lugo caerá en 20.162 persoas e nun 5,83% o seu volume de poboación. Ourense seguirá un camiño similar ao perder 16.247 integrantes e un 4,97% no cómputo global.\nTendo en conta os datos da década pasada e as proxeccións da que está por vir, a provincia de Pontevedra é a única galega que presentaría un balance positivo, ao sumar neses vinte anos 9.299 habitantes, a pesar da caída intermedia que se rexistrará a partir do ano que vén. Nese mesmo período, A Coruña perdería 9.469 residentes; Ourense, 34.880, e Lugo, 41.082.\nA emigración, outra fuga\nA preocupante situación demográfica que sufrirá Galicia, ademais de vir dada por un crecemento vexetativo negativo -máis mortes que nacementos-, estará altamente condicionada por unha importante fuga de residentes, tanto ao estranxeiro como ao resto do Estado. A chegada de inmigrantes apenas compensará devandito éxodo na comunidade.\nAs previsións apuntan a que serán 301.025 os galegos que cambien de residencia, mentres que 324.920 estranxeiros e españois doutras comunidades recalarán nese mesmo tempo en Galicia. Un total de 146.162 virán doutros países e 178.758 do resto do Estado. Pero a radiografía migratoria debuxa a marcha de 106.450 galegos ao estranxeiro e de 194.575 a outras autonomías.\nGalicia, incapaz de atraer man de obra ao mesmo ritmo que outras comunidades, verá como a caída na inmigración, que xa se está producindo en diversos puntos de España, non se rexistrará aquí ata o 2011, para preverse unha recuperación a partir do 2014. A emigración galega ao estranxeiro apunta a un comportamento similar, pero con cifras anuais superiores ás actuais a partir do 2015.\nOs nacementos baixarán un 20% e os falecementos crecerán un 4,6\nGalicia, ademais de perder poboación, envellecerá notablemente durante os próximos dez anos. Os maiores de 65 anos pasarán de ser 590.852 no 2009 a 652.450 ao final da próxima década. E iso que os falecementos aumentarán nese tempo na comunidade nun 4,6%. A cadencia de mortes incrementarase lixeiramente cada ano, pero o verdadeiro problema constituirao a caída progresiva no número de nacementos. Mentres no resto do Estado é o colectivo de inmigrantes estranxeiros o que nutre significativamente o grupo de recentemente nados, a escaseza dese continxente en Galicia favorece que a cota de nacementos na comunidade vaia caer desde os 22.251 previstos para o 2009 aos 17.624 que o INE estima para o ano 2019.\nA situación antóllase extremadamente delicada nas provincias de Ourense e Lugo, onde se espera o nacemento ao ano de 1.664 e 1.765 nenos, respectivamente, ao final da próxima década. A Coruña será en todo caso a que presente un crecemento vexetativo negativo maior.\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 5:25 0 comentarios\nO paro afectou ao 90% da industria sen «tirar nin un litro de leite»\nA Asociación Galega de Cooperativas Agraria o 50% das industrias anticiparon a onte ou aprazaron a mañá a recollida\nO xerente da Asociación Galega de Cooperativas Agrarias (AGACA), Higinio Mougán, cifrou hoxe nun 90 por cento o seguimento do paro no sector lácteo no que non se tirou ningún litro de leite».\nEn declaracións a Efe, Mougán argumentou que a incidencia foi «moi alta», aínda que o 50 por cento das industrias anticiparon a onte ou aprazaron a mañá a recollida, aínda que houbo «unha parte importante» que se recolleu á primeira hora de hoxe, como fixeron as empresas Celta, Larsa ou Leite Río.\n«O que non se recolle hoxe recóllese mañá, o que había que recoller hoxe recolleuse onte», engadiu o xerente de AGACA, quen citou a Pascual como unha das que «apostou decididamente por non recoller hoxe».\n«O que está claro é que houbo seguimento e hai un sentimento de preocupación pola situación do sector», concluíu.\nAsí mesmo, o secretario xeral de Unións Agrarias, Roberto García, dixo que ás industrias que non recolleron e ás cooperativas que pecharon hai que sumar un «número moi importante de comerciantes autónomos» que secundaron o paro de forma simbólica ao pechar os seus pequenos establecementos entre as 12:00 e as 14:00 horas de hoxe.\n«A incidencia foi practicamente unánime e xeneralizada», subliñou García, quen se recoñeceu gratamente sorprendido ademais pola solidariedade mostrada co paro por persoas que viven indirectamente da renda dos agricultores, como os fabricantes de pensos ou a distribución veterinaria.\nO paro do sector lácteo hoxe forma parte das mobilizacións agrarias que a nivel nacional convocaron Asaja, COAG e UPA en defensa do campo, e que mañá continuarán cunha manifestación en Madrid á que está prevista a asistencia de miles de gandeiros galegos.\nAs organizacións galegas Unións Agrarias, Xóvenes Agricultores e Sindicato Labrego Galego puxeron a disposición dos agricultores autobuses, que partirán de todas as comarcas da Comunidade ao redor de medianoite.\n«Imos superar con amplitude os 6.000 agricultores e gandeiros» e haberá unha participación «importantísima» das cooperativas e dos concellos, destacou Roberto García, secretario xeral de Unións Agrarias, quen augurou que a de mañá será unha das manifestacións «máis numerosas» dos últimos\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 5:21 0 comentarios\nA valoración do GDR determinará a porcentaxe de subvención para cada proxecto. Así e todo, para os proxectos de natureza produtiva – os que se destinan a producir bens ou prestar servizos orientados ao mercado – non han superar nunca o 50% de axuda pública. Pola contra, os proxectos de natureza non produtiva – os que se destinan á prestación de servizos públicos gratuítos, a dotacións ou a mellorar a calidade de vida no rural – poden chegar a acadar o 100% do financiamento, aínda que como norma xeral o promotor sempre deberá facer algunha achega.\nParece uno de los casos de Sherlock Holmes: las abejas salen en busca de alimento y nunca regresan. De los cadáveres, ni rastro. Cuando los apicultores acuden a las colmenas, sólo encuentran a la reina y a unas pocas obreras jóvenes. Se denomina «síndrome del despoblamiento masivo» y, en países como EE.UU., ha llegado a afectar al 70% de la población de abejas de algunos estados. En Galicia, un 60% de los apiarios revisados por la Consellería de Medio Rural presenta algún grado de afectación y un 12% está severamente afectado. Se calcula que en los últimos diez años han desaparecido la mitad de las abejas. El síndrome está provocando un impacto muy negativo en la economía agrícola de muchas zonas de España porque, además de afectar a la producción de miel y otros productos apícolas, provoca fuertes desequilibrios ecológicos en el campo al ser las abejas importantes polinizadores.\nLa noticia en directo en La Voz de Galicia\nEl estudio de 200 apiarios no halla pistas de la desaparición de abejas\nPlaguicidas, sequía y enfermedades son indicios de un mal detectado en las cuatro provincias\nMedio Rural estima en un 12% los muy afectados y buscará residuos y pesticidas en las colmenas\nXavier Lombardero Redacción\nUn estudio preliminar de la Consellería de Medio Rural sobre la desaparición de abejas en Galicia no arroja correlaciones significativas entre determinados cultivos agrícolas o forestales y el grado de despoblamiento de las colmenas. Tras examinar unos 200 apiarios elegidos aleatoriamente, la Xunta deja abierta la posibilidad de varios factores que han podido influir en la desaparición de estos insectos (enfermedades, pesticidas, sequía...). El director xeral de Investigación, Tecnoloxía e Formación Agroforestal, Gonzalo Flores, señala que en la siguiente fase de la investigación se rastreará la presencia de pesticidas y otros residuos en colmenas y mieles, pero no ve sencillo avanzar conclusiones definitivas a corto plazo.\nConfusión«A prevalencia da desaparición das abellas en relación á súa distribución xeográfica respecto a cultivos, bosques ou proximidade a núcleos de poboación con horticultura e frutais, non amosou avances sobre axentes causais de forma certa; e únicamente a partir de probas contrastadas poderemos actuar con rigor absoluto, e non engadir máis confusión nun asunto que noutros países investigan dende hai dez anos», señaló Flores. Medio Rural dedicará 50.000 euros a continuar estos estudios durante el presente año.De los apiarios revisados en la comunidad, un 60% presentaban un grado de afectación bajo, mientras que otro 12%, con una distribución variable que va desde Ourense a Ferrol, A Mariña o Barbanza, sufría una grave desaparición de abejas. También se constató algo que la Asociación Galega de Apicultura (AGA), había apuntado: colmenares cercanos presentan distinto grado de pérdida apícola. En todo caso, la Consellería de Medio Rural ve clave avanzar en un modelo de agricultura integrada y ecológica, primándola con ayudas agroambientales. Sobre el uso de pesticidas, Gonzalo Flores señaló que este año 5.000 gallegos asistirán a los 250 cursos programados por la Administración sobre manipulación de productos fitosanitarios, enfocados al modo de empleo y respeto de las dosis adecuadas.\nLos apicultores gallegos asisten a la desaparición de sus enjambres, al igual que ocurre en países europeos y Estados Unidos\nFirma: X. LOMBARDERO Los apicultores aseguran que las abejas se mueren en Galicia de la misma forma que en los Estados Unidos, en Francia, Bélgica o en Alemania: envenenadas por la utilización de productos fitosanitarios para combatir orugas e insectos. La imagen amable de la fotografía adjunta, de Manuel Macía a pecho descubierto junto a uno de sus enjambres, no representa la realidad feliz de los abelleiros gallegos, aunque él todavía mantenga relativamente a salvo, en el bosque autóctono de O Courel, sus colmenares de gestión ecológica. La agricultura intensiva, que asocia a cada cultivo de maíz, soja, trigo u otros productos de horticultura y fruticultura, algunos potentes pesticidas para combatir por tierra, agua y aire las plagas de orugas e insectos, es la causa más señalada del llamado despoblamiento de las colmenas que, según la Asociación Galega de Apicultura (AGA), afectó recientemente en distintos lugares como Xove, Mondoñedo, Ourense o Guitiriz. «O problema está na contorna do apiario e non nas enfermidades ou na burramia do abelleiro», dice Xesús Asorey Martínez, secretario técnico de la AGA y en algunos casos ha causado la muerte del 100% del colmenar, aunque lo habitual es que caigan la mitad de las abejas. En Guitiriz, por ejemplo, murieron las colmenas cercanas a campos laboreados, pero no las instaladas en el monte. Y dado que las abejas son las centinelas del medio ambiente —Einstein ya las consideraba la base de la vida en la tierra por su labor fundamental de polinización de las plantas—, su mortandad global desde hace una década presagia graves problemas para el futuro. «É difícil detectar velenos no mel —explica Asorey—, porque as abellas actúan como fusibles e nunca levarán néctar envelenado á colmea. En cambio si podería entrar no pole que collen nas patas traseiras, usado no inverno para arrancar as crías. Por iso é que morren as colmeas fortes, as que máis pole conseguiron xuntar o ano anterior, e sobreviven os enxames novos e débiles». Los venenos tienen nombre para los apicultores y son los que se distribuyen globalmente con los principios activos del Imidacloprid o Fipronil. Están en el maíz forrajero que en Francia prohibieron tras las protestas y procesos judiciales emprendidos por los agricultores; y que se planta aquí, pero también en el insecticida para fumigar las peores plagas del goníptero que defolia los eucaliptos. La más reciente preocupación para los apicultores, según Xesús Asorey, es que acaben llegando a los cotos de caza semillas de trigo o centeno tratadas con estos productos, al abrigo de las ayudas de la Xunta para alimentar las perdices. Este experto apicultor alerta: «Hai zonas de Europa onde xa teñen totalmente envelenados os solos, pero Galicia, a pesar das grandes extensións de millo para alimentar o gando, aínda ten unha grande capacidade de rexeneración e debemos evitar o desastre de botar toneladas de pesticidas cada ano. Aí temos as malas experiencias do ocorrido coas abellas na contorna dos invernadoiros de Narón, xestionados segundo os cánones da agricultura desenvolvida coa agroquímica. Ou a desaparición das abellas en Cuntis e Ponte Caldelas, cando trataron con químicos os eucaliptos. Ou o caso recente de Almería, onde xa crearon resistencias nas pragas dos invernadoiros e, ao non funcionar os produtos autorizados, botan man dos prohibidos, e así aparecen, por exemplo, pementos contaminados». En el mercado hay unos 70.000 productos químicos diferentes y aparecen más de mil cada año. Algunos quedan obsoletos o son prohibidos en algunos países, pero siguen utilizándose en otros menos desarrollados. A veces los plaguicidas entran o salen de la lista de peligrosidad para la salud y el medio ambiente, tras pasar el examen de un comité mundial de expertos. Agricultores y apicultores consiguieron algunas victorias legales en Francia, como suspensiones cautelares de algunos algunos pesticidas que también en Estados Unidos se clasificaron como potencialmente cancerígenos, pero respecto al Fipronil, muy utilizado para tratar semillas y que es la base de un centenar de productos comerciales diferentes, la Unión Europea acaba de incluir este fitosanitario en la lista de sustancias autorizadas. Asorey resalta el poder de las multinacionales agroquímicas para defender sus intereses ante los gobiernos, para orientar los proyectos de investigación hacia presuntas enfermedades, y la circunstancia de que los fabricantes de venenos y medicinas sean las mismas multinacionales. Algunos de esos plaguicidas, como el que se vende bajo el nombre comercial de Confidor (sistémico, de amplio espectro y basado en el Imidacloprid), la etiqueta ya avisa de su letalidad para las abejas y otros insectos polinizadores si no se utiliza siguiendo las recomendaciones —el efecto para las abejas es la sobreexcitación, desorientación, y muerte. No siempre los horticultores, en su afán por acabar con las plagas, respetan la dosis adecuada, ni los manejan con seguridad o limpian la sulfatadora sin contaminar las aguas. En Galicia apenas resisten ya los colmenares de las zonas más apartadas y poco contaminadas y el ejemplo estadounidense es dramático. Libres de enfermedades bacterianas como la loque, que aquí afecta desde hace décadas, sin embargo se les mueren las abejas y necesitan trasladar enjambres de un lugar a otro para que polinicen los almendros y otros productos agrícolas claves. Se intuye el desastre para la biodiversidad. En Francia han colocado colmenas en las ciudades para testar la salubridad urbana. Al parecer progresan mejor allí que en los campos sulfatados de pesticidas. Ejemplo más cercano es de los apicultores trashumantes de Extremadura y Andalucía, muy profesionales y que han dejado de llevar sus colmenas junto a los campos de girasol, maíz y colza para regresar a los lugares con romero, tomillo o encinas. La solución, según los apicultores gallegos, pasaría por un golpe de alta política que promueva una agricultura respetuosa con el medio, y la prohibición de estos insecticidas neurotóxicos. Y que anteponga una alta calidad sanitaria y dietética. Que los productos no sean dañinos y sean menos refinados o tratados en exceso (como la miel que se vende pasteurizada), que pierde parte de sus cualidades, para después ser publicitados con añadidos de Omega 3, antioxidantes o vitaminas. Mientras, las abejas son capaces de convivir con la varroa pero avisan de la nueva muerte. Sin que se retiren del mercado los pesticidas sistémicos, agrotóxicos y neurotóxicos, el censo de apicultores retrocede por miles cada año en Europa. Al menos, tratan de compartir experiencias y conocimientos.\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 1:16 0 comentarios\nSíndrome de despoboamento das colmeas en GaliciaEnviado el Viernes, 02 marzo a las 11:55:59 por passdatanova Dende a Agrupación Apícola de Galicia, que agrupa a meirande parte das asociacións de Galicia: Asociación de Apicultores de Pontevedra, Asociación de Apicultores de mel de montaña, Asociación Valdeorresa de apicultores, Cooperativa A Queiroga, Asociación de Apicultores de Padrenda, Asociación de Apicultores da Coruña, Asociación Apícola Ourensá, Asociación de envasadores de mel de Galicia...e que reúne a maioría dos/as apicultores/as e colmeas de Galicia.\n(Aportemos un pouco de luz ó síndrome de despoboamento das colmeas en Galicia)\nO SÍNDROME DE DESPOBOAMENTO DAS COLMEAS\nDende a Agrupación Apícola de Galicia, que agrupa a meirande parte das asociacións de Galicia: Asociación de Apicultores de Pontevedra, Asociación de Apicultores de mel de montaña, Asociación Valdeorresa de apicultores, Cooperativa A Queiroga, Asociación de Apicultores de Padrenda, Asociación de Apicultores da Coruña, Asociación Apícola Ourensá, Asociación de envasadores de mel de Galicia...e que reúne a maioría dos/as apicultores/as e colmeas de Galicia.\nE onde contamos tamén con veterinarias especializadas en apicultura e cun laboratorio de sanidade apícola e características do mel. Gustaríanos aportar un pouco de luz a dito síndrome, sen alarmar nin a apicultores/as nin ós/ás consumidores. Aquí vai entón o noso gran de area, espero que lles sexa de gran axuda.\nNos últimos anos un dos principais problemas ó que nos estamos a enfrentar os apicultores/as, xunto co baixo prezo do mel, é o denominado “Síndrome de Despoboamento das colmeas” o cal non é un fenómeno novo, aínda que nos dous últimos anos manifestouse de forma mais virulenta. O máis característico deste despoboamento, é a progresiva diminución do número de abellas nas colmeas, sen causa aparente, as abellas que sobreviven non poden manter as tarefas elementais da colonia: coidado da cría, termorregulación interna, limpeza e non poden aproveitar as reservas de mel e pole; debido a todo isto remata desaparecendo a colonia.\nEstanse á analizar diversas teorías:\nO verán pasado o Centro Apícola Rexional de Marchamalo,en Guadalajara, descubreu a presenza en España e Europa do parasito Nosema ceranae (Higes e col., 2006). En todos os casos estudiados, a única sintomatoloxía das colonias de abellas parasitadas por Nosema ceranae era o despoboamento en maior ou menor grao. Coma no caso de outros microsporidios, os esporos deste parasito teñen a capacidade de permanecer longos períodos de tempo no medio ambiente. Polo tanto este parasito podería estar relacionado co despoboamento. Nos estudos realizados polo centro detectouse a presenza deste parasito en máis do 90% das mostras realizadas.\nA Agrupación Apícola de Galicia púxose en contacto co Centro Apícola Rexional de Marchamalo para colaborar (enviando mostras de toda Galicia) nun estudo sobre o debilitamento e mortaldade das colmeas que están a realizar a nivel de España. Dito estudo tivérono que ampliar a nivel de Europa, de onde tamén reciben mostras. Nel analízase a presencia en abellas adultas de (Varroa e o seu haplotipo, Nosema sp., Virus ARN e ADN, Acarapis sp., Senoteína tricuspis, etc...) e cría (Paenibacillus sp., Melissococcus pluton, virus ARN, etc...), ademais determinación da posible presenza de pesticidas en todas as mostras de abellas, larvas, pole e mel. Como podedes comprobar é un estudo que ten en conta todas as posibles causas para despois ir descartando.\nA acción tóxica de determinados pesticidas agrícolas foi a causa máis esgrimida polo sector como causa de despoboamento. Concretamente a acción de determinadas substancias como o imidacloprid (Gaucho®) ou fipronil (Regent®) empregados no tratamento do tornasol e o millo. En Francia foron os pioneiros, ante a denuncia dos apicultores, no estudio da incidencia destes productos sobre o despoboamento das colmeas. Os resultados destes estudos que se fixeron ata agora son contradictorios e nada concluíntes, ademais dicir que despois de xa varios anos de prohibición destes produtos en Francia a mortaldade segue sendo moi elevada. Polo que non se deberían considerar ós pesticidas como causa única da mortalidade. Agora tamén están a mandar mostras ó Centro apícola de Marchamalo, onde están diagnosticando unha elevada presenza de Nosema ceranae en Francia.\nDurante estes anos comprobouse que os casos de mortandade en Galicia aparecen tanto, no caso de colmeares situados cerca de pequenas hortas, froiteiras e millo como tamén nas zonas de montaña onde tamén se ubican moitos destes colmeares. Por outra banda apareceron zonas de cultivos onde non se observou mortaldade.Non deben descartarse as intoxicacións puntuais ou futuras debidas ó uso abusivo dos pesticidas, en especial os de aplicación sobre plantas de interese apícola. Pensamos que este tema deberíase tratar coa seriedade que se merece e non lanzando especulacións sen ter probas da relación pesticidas e Síndrome de Despoboamento. En Galicia facemos alarde de ter un mel de calidade excelente que provén de floracións silvestres que a salvagardan do contacto con produtos fitosanitarios. Así que, non provoquemos alarmas infundadas que poidan danar tanto ó apicultor como ó consumidor.\nOs parasitos: A Axencia Francesa de Seguridade Sanitaria dos Alimentos (AFSSA) está a realizar un estudo, cuxos resultados presentáronse no 16 Congreso Nacional de Agricultura Francesa, dos cais se concluía que os parasitos, e dentro deles varroa e Nosema ceranae, son a causa principal da mortaldade de colmeas. (mais información na web francesa www.jacheres-apicoles.fr/)\nAdemais das patoloxías mencionadas as condicións climáticas xogan un papel fundamental na supervivencia das colmeas. Un ano con mal clima marcado pola falta de floración, falta de pole ou pole de mala calidade, provocan una diminución do aporte proteico á colmea, altérase o metabolismo da abella e diminúen as súas enerxías e a resistencia ás enfermidades. Hipótese defendida por A. G. Pajuelo, que sostén que dende agosto de 2004 a meirande parte das colmeas estiveron sen inxerir pole fresco, debido á seca. O que desencadeou que non houbese o normal relevo de abellas fortes necesarias para pasar o inverno, debido a isto os enxamios foron morrendo cara ó inverno, deixando as súas provisións intactas. En resumo, segundo as visitas sanitarias, realizadas polos veterinarios e técnicos especializados en apicultura, e a toma de mostras realizadas por toda Galicia dende a Agrupación Apícola de Galicia observamos que a mortaldade aumentou nos últimos anos, pero nisto inflúen varias causas:\nAumento na incidencia de Varroa e Loque, asociadas a outras enfermidades e en moitos casos debidas a un manexo incorrecto.\nOs estudos realizados de Nosema non son concluíntes, están en realización. N. ceranae non ten alta incidencia, máis ben hai N. apis. E esperemos que isto siga así, para elo non se deben introducir colmeas de fora de Galicia.\nOs estudos de pesticidas non son concluíntes. Con respecto a Galicia vese que hai casos de mortaldade en zonas de cultivos e no monte, onde non se empregan fitosanitarios. Estamos totalmente de acordo en que os fitosanitarios se deben utilizar facendo un uso responsábel, posto que poden acarear moitos problemas, tanto para as abellas como para a saúde humana. Por en se puxo en marcha o carné de manipulador de fitosanitarios.\nCada vez faise máis referencia ás condicións climáticas como responsables da supervivencia das colmeas e a súa incidencia sobre a calidade do pole.\nA premisa mais importante neste síndrome é que cada caso hai que tratalo de xeito individual e non se debe xeneralizar. A veterinaria non é diferente á medicina humana, onde non se cansan de repetirnos que non “diagnostiquemos” e “receitemos” uns a outros o medicamento que nos foi tan ben, posto que ó mellor á outra persoa lle resulta perxudicial para as súas doenzas, ou ó mellor ninsequera era a mesma doenza.\nDende a Agrupación Apícola de Galicia queremos transmitir a todos/as apicultores de Galicia que non deixen que lles morran a meirande parte das colmeas para chamar ó veterinarios, e que antes de introducir novas colmeas na explotación deben ter diagnosticado o que lles pasa, porque senón corren o perigo de estar tirando cos cartos.\nDebido a todo isto a nosa opinión é que inflúen múltiples causas:\nResistencia a tratamentos acaricidas.\nColocación tardía do tratamento.\nUso de produtos máxicos ou de eficacia dubidosa.\nMala utilización de tratamentos, non existen os tratamentos preventivos.\nNon eliminación dos focos de enfermidade.\nBaixas cargas de varroa xunto con viroses dan alta mortaldade.\nClimatoloxía:Por tod@s é sabido que a climatoloxía xoga un papel fundamental na supervivencia das colmeas\n- Higes M.; Martín, R. E.; Meana, A.: (2006). Nosema ceranae, a new microsporidian parasite in honeybees in Europe (Journal of. Invertebrate pathology) Vol.92 (2): 93-95.- Axencia Francesa de Seguridade Sanitaria dos Alimentos (AFSSA), www.jacheres-apicoles.fr/).\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 1:07 0 comentarios\nPosibilidades de cultivos dos pequenos frutos nas serras interiores de Galicia\nAs xonas de montaña do interior de Galicia presentan unha serie de características, tanto medioambientales como socioeconómicas, comúns. Esto fai posible considerar plans de actuación que unha vez comprobados como válidos para zonas concretas poder servivr como modelo ou punto de partida para actuacións noutras zonas de montaña. (Enrique Carcelén, García Berrios, Rodriguez Pérez)\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:36 0 comentarios\nAs montañas lanzan un S.O.S. pola alarmante perda de biodiversidade\nAs montañas galegas sofren unha gran perda de biodiversidade. Este é o principal mal que afecta ás nosas cordilleiras, que ven como a actividade industrial e humana destrúen unha parte importante da súa riqueza natural. Para loitar contra a desaparición de especies, a Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia (Adega) organiza esta fin de semana unha nova edición da campaña Montañas en Rede, a través da cal cidadáns de toda Europa tentarán facer unha chamada de atención sobre o estado dos sistemas montañosos dende o alto dos cumios de cada territorio.\n"Queremos poñer en valor os intereses paisaxísticos, etnográficos e naturais dos nosos cumios, así como denunciar as súas principais ameazas para intentar frealas". Así o explicou o vogal de Educación Ambiental de Adega, Ramsés Pérez, na presentación desta iniciativa, que se leva a cabo en todo o Estado en colaboración coa Asociación Rede Montañas. Entre as principais ameazas, Pérez apuntou á actividade industrial que se leva a cabo nestes lugares, principalmente canteiras e parques eólicos, como causas principais da perda de biodiversidade das montañas. Ademais da propia actividade prexudicial para o medio, dende Adega destacan a deforestación producida pola construción de pistas e o acceso de camións e automóbiles ó alto dos cumios como as consecuencias máis negativas que se derivan dunhas industrias cunha forte tradición nos sistemas montañosos galegos.\nPor este motivo, Adega alerta que a instalación dos muíños de vento prevista en Pena Trevinca e o Macizo Central provocará a extinción dos únicos exemplares de aguia real que quedan na comunidade galega. De aí, a importancia de que esta área sexa declarada Zona de Especial Protección de Aves (ZEPA), tal e como reclaman os colectivos ecoloxistas galegos. "Debemos evitar unha nova agresión neste espazo de alta riqueza ambiental para evitar a desaparición de especies como xa pasou coa pita do monte, practicamente extinguida, ou os osos, antes existentes nas nosas montañas", apuntou Ramsés Pérez.\nAdemais da actividade industrial e humana, a educadora ambiental de Adega, María Xosé Castro, apuntou ó urbanismo como outro dos problemas xa presentes nas cordilleiras do Estado. "A presión urbanística está trasladándose da costa ás montañas, coa construción de estacións de esquí, que levan emparelladas grandes infraestruturas prexudiciais para os sistemas montañosos como as pistas e os hoteis, ademais do acceso de milleiros de vehículos", apuntou Castro quen asegurou que moitas destas estacións non terán saída coa chegada do cambio climático, que fará da neve un fenómeno excepcional no territorio estatal. Este sería o caso da estación de esquí que está proxectada para Pena Trevinca, que foi definida por Ramsés Pérez como unha grande ameaza para o ecosistema montañoso, ademais de ser totalmente inviable. "Galicia xa conta cunha estación de esquí que sofre cada vez máis problemas para seguir adiante, polo que con dúas, a actividade sería insostible", asegurou.\nTodos estes males foron analizados no transcurso das Xornadas Técnicas ‘Reservas de biosfera e Ecosistemas de Montaña: Ensaiando fórmulas para o futuro das Montañas Españolas’, celebradas en Manzanares del Real (Madrid) e nas participaron varios membros de Adega. A asocación ecoloxista destacou a reserva da biosfera como ferramenta indispensable para preservar estes territorios, ademais de potenciar actividades como a gandería, a apicultura e a agricultura de montaña polo seu "carácter multifuncional e protector" da biodiversidade, os ecosistemas e a paisaxe. Do mesmo xeito, María Xosé Castro tamén avogou por crear unha política de estado específica para os territorios de montaña na que participen, de forma coordinada, as administracións afectadas, os seus habitantes e os colectivos implicados na conservación das montañas.\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:33 0 comentarios\nA Montaña amenceu cuberta polas primeiras neves da tempada\nAs zonas máis altas da montaña de Lugo amenceron este xoves cubertas polas primeiras neves da tempada. O vertixinoso descenso das temperaturas colleu por sorpresa incluso ós autóctonos, que se sorprenderon ó atopar o manto branco a primeiras horas da mañá nos puntos máis altos de Pedrafita do Cebreiro, Cervantes e Navia de Suarna.\nA neve callou por riba dos 1.100 metros, aínda que as folerpas caeron intermitentemente ó longo de todo o día tamén en cotas máis baixas. Na maioría dos lugares, os copos non resistiron a lixeira subida de temperaturas rexistrada durante o día e a última hora da tarde só se conservaban nos portos de montaña situados por riba dos 1.300 metros de altitude.\nEsta primeira estampa invernal non causou problemas de circulación viaria nin inconvinte algún ós residentes nos municipios que este xoves viron as folerpas. Non foi preciso tampouco a posta en marcha dos dispositivos de limpeza.\nPara este venres prevese unha lixeira subida das temperaturas. Continuarán as precipitacións, pero o risco de nevadas redúcese ás cotas máis altas da provincia.\nEsta primeira incursión do frío contrasta coas altas temperaturas rexistradas nas últimas semanas, nas que se bateron marcas en toda España.\nA media do mes de outubro en Lugo foi de 15,4 graos centígrados, dúas décimas sobre o récord anterior, que data de 1997, segundo os datos do portal eltiempo.es. Esta media é posible pola concurrencia de valores termométricos moi altos para esta época do ano, que superaron en numerosas ocasións os 20 graos.\nAs estatísticas da Axencia Estatal de Meteoroloxía (Aemet) indican que o pasado mes de outubro foi o cuarto máis cálido en Galicia dende 1971, despois de 1995, 1997 e 2006, con temperaturas 2,4 graos por encima do habitual.\nEn xeral, este período tivo un carácter moi cálido na maior parte de España, e resultou "extremadamente cálido" en extensas áreas do centro e sur da Península, así como no leste de Galicia e noroeste de Castilla y León. As anomalías térmicas foron positivas en todas as rexións.\nEn canto ás choivas, outubro foi un mes máis seco do normal no conxunto de España, con 53 litros por metro cadrado, aínda que Galicia escapa desta tendencia. Os días máis húmidos rexistráronse na comunidade galega entre o 3 e o 7 de outubro. A máxima rexistrouse o día 5 no aeroporto de Vigo, con 79 litros por metro cadrado. Entre os días 19 e 23 a choiva tamén foi xeralizada en toda Galicia, cunha borrasca atravesou a comunidade e\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:25 0 comentarios\nA Deputación inicia os trámites para construír o polígono da Fonsagrada\nA Deputación de Lugo, a través da Sociedade Urbanística Provincial (Suplusa), iniciou os trámites para construír o polígono industrial da Fonsagrada. O presidente, José Ramón Gómez Besteiro, visitou este mércores os terreos que ocupará, á saída do núcleo urbano en dirección a Lugo.\nO parque empresarial fonsagradino ocupará uns 100.000 metros cadrados e a súa construción requirirá un investimento de Suplusa de 2.520.000 euros.\nO primeiro paso será tramitar a recualificación do chan. Os terreos que ocupará o polígono considéranse chan rústico de protección forestal e deben pasar a chan de protección industrial. O alcalde da Fonsagrada confirmou que solicitará á Xunta este cambio, para "axilizar o máximo posible os trámites e ter canto antes o polígono listo".\nO presidente da Deputación visitou tamén o consistorio da Fonsagrada, "o máis humilde" de Lugo, segundo as súas palabras. Alí manifestou a disposición da institución provincial a colaborar na construción dun novo edificio "se a Xunta, que é quen ten competencias, afronta este proxecto".\nBesteiro aproveitou a súa visita á Fonsagrada para reunirse co seu rexedor, Argelio Fernández Queipo, e co alcalde de Negueira de Muñiz, José Manuel Braña Pereda, con quen estudo as posibilidades de investimento dos máis de 621.000 euros que lles corresponden a estes municipios polo canon hidroeléctrico en 2010. Ambos os alcaldes indicaron que a súa intención é destinar unha parte importante desta partida a servizos sociais, concretamente, a centros de maiores.\nO Concello da Fonsagrada estudará a posibilidade de investir parte dos fondos nunha residencia con centro de día. Este proxecto está pendente de que a Xunta pronúnciese sobre a posibilidade de acondicionar o edificio da Fundación Rois da Pena ou, pola contra, inclínese por construír outro, para o que o Concello tamén ofreceu terreos. á espera dunha decisión do organismo competente, Argelio Fernández mostrou a súa disposición a colaborar para sacar adiante o proxecto dun modo ou outro.\nO alcalde de Negueira, pola súa banda, reiterou a súa intención de utilizar fondos do canon para terminar o interior da vivenda comunitaria do Concello. Entre os seus proxectos figura tamén a adquisición dunha cuña quitaneves.\nJosé Manuel Braña emprazou ao presidente da Deputación para unha visita ao seu municipio a próxima semana, no transcurso da cal espera concretar o resto dos investimentos.\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 0:20 0 comentarios\nDesde principios do 70 estamos a ver como paulatinamente, nun plan controlado, estáse a acabar co rural en toda Europa e, na Galicia tamén.\nSe analizamos as estatísticas de poboación que elaboran os institutos oficiais podemos observar esa tremenda realidade.\nSegundo un amigo meu a práctica desta voladura foi moi fácil, facilísima: "Consistiu en meter a xente nas cidades e darlles unha tarxeta de crédito para que puideran saciar o seu apetito de consumo".\nAlgo de certo existe nesta afirmación pero é necesario facer un plantexamento máis grande que sea capaz de abranguer as causas e as consecuencias do deterioro -rápido e mortal- do noso medio rural.\nPublicado por jose gabriel pacin lopez en 3:23 0 comentarios\nSe Galicia ten unha identidade gastronómica propia, o porco é sen lugar a dúbidas a estrela dese panorama.E se ademais ten distintivo de seu como raza autóctona, como é o caso do porco celta, este aforismo queda aínda máis acreditado. Viviu os seus "anos escuros" no século pasado, chegando a quedar descatalogado nos rexistros oficiais na década dos 80. Na actualidade, vive un período de recuperación, aínda balbuceante pero con pasos cada vez máis fortes, cun censo que a finais do pasado ano 2007 se situaba en 2.500 cabezas, repartidas en 216 explotacións.Proxectos de I+DOs criadores-produtores de porco celta son os principais defensores da súa supervivencia. E non só desde o punto de vista da producción e da comercialización, senón a través do recurso á I+D para potenciar a súa conversión en referente gastronómico galego. Por exemplo, o Instituto de Desenvolvemento Económico de Ourense (Inorde) e a Universidade de Vigo traballan en conxunto nun estudo de análise da produtividade desta raza. O Centro Tecnolóxico da Carne, situado na provincia de Ourense, tamén ten abertos varios proxectos en colaboración cos produtores, como é o caso do traballo coa empresa Porco Celta Fonsagrada, co obxectivo de afondar no estudo dos produtos e no coñecemento da vida útil e da calidade da graxa, por exemplo.Pablo Valledor, de Porco Celta Fonsagrada, sinala que o proceso de producción e comercialización é moi longo, podendo extenderse ata cinco anos (selección de nais, nacemento, crecemento, curación dos produtos…). Nas súas previsións para este ano, a crise económica tamén deixa notar efecto, calculando que o crecemento se sitúe nun 25% frente ao 50% de suba que viñan rexistrando nos exercicios anteriores. Capital risco Así, teñen en proxecto unha sociedade de capital-risco con Xes Galicia, organismo dependente da Consellería de Economía, e prevén a apertura dunha nova granxa en Lugo, a maiores das que teñen na Fonsagrada (onde contan con 42 reprodutores e entre 400-500 animais de cebo nunha finca dunhas 17 hectáreas na que se crían ao aire libre). No tocante ao mercado, teñen tres vías de comercialización: o ‘porco leasing’, no que o cliente das súas enseñas, e unha das máis chamativas, convertida en opción gastronómica selectiva. A cría ao aire libre destes animais é un factor clave para a calidade do produto, tal como sinalan desde a Asociación de Criadores de Ganado Porcino Celta, Asoporcel, que integra a máis de medio cento de socios de toda a comunidade autónoma e que traballa en prol da variedade xenética, así como tamén na defensa dos intereses dos asociados e levando a cabo, entre outras actividades, un rexistro de nacementos.Recuperación"A raza está gozando na actualidade dun proceso de recuperación no censo e no aprecio popular", recollen desde Asoporcel, destacando tamén as características organolépticas desta raza, "xa que presenta uns produtos resultantes da canal dun grande valor comercial pola xugosidade que lle aporta o veteado que lle caracteriza, e pola composición dos ácidos graxos.Entre o programa de recuperación destaca tamén o traballo das cooperativas, con iniciativas para recuperar camiños e articular terreos con peches nos que os porcos celtas poidan criarse en liberdade.A cría lévase a cabo con lentitude e rigor. As femias de porco celta comézanse a cubrir aos sete-oito meses de idade e, tras unha xestación de 114 días, adoitan parir entre 12 e 14 leitóns, que logran criar facilmente porque posúen unhas boas calidades maternais e un número suficiente de tetas útiles para alimentar todos os leitóns.AbaneoO seu abaneo ao camiñar –derivado da lonxitude da súa columna vertebral- e a forma de violín dos seus xamóns son algunhas das peculiaridades do porco celta, resumidas por dous adxectivos definitorios: rústico e harmónico. Dentro desta raza diferéncianse tres variedades, consonte á súa localización e á ausencia ou presenza de pigmentacións: a santiaguesa, a barcina e a carballina. As variedades santiaguesa e barcina sitúanse no sur das provincias de Lugo e A Coruña e nas provincias de Pontevedra e Ourense, mentres que a variedade carballina é orixinaria da comarca de Carballo e comarcas limítrofes na Coruña. Por España, ten varios “curmáns”, que comparten con el o feito de seren derivados célticos: o navarro baztanés; catalán, de Vich; molinés, de Guadalaxara; alistano, de Zamora; lermeño, de Burgos; e o tipo máis unificado, chamado chato victoriano.


É correcto o uso do termo ‘desescalada’? | sephatrad\n« Coronavírus traz novos riscos de abuso de vigilância digital sobre a população\nFascinats per Portugal: escriptors catalans que han escrit sobre el país veí »\nÉ correcto o uso do termo ‘desescalada’?\n26 avril 2020 //\nEn Portugal, malia estar recollido, non se emprega co confinamento\nA palabra ‘escalada’ aparece, por exemplo, no ‘Gran Dicionario Xerais da Lingua’.\nUn artigo de IRENE PIN\nAs situacións insólitas adoitan traer consigo unha recua de novas palabras que conquistan o noso discurso diario. Corentena, confinamento, resiliencia, pandemia ou máscara incrementaron de maneira abisal o seu uso nos últimos tempos.\nSe algúns termos xa se atopaban na lingua, outros novos poden xurdir, como é o caso da ‘desescalada’, tan empregada nas últimas semanas. Este neoloxismo, de forma idéntica en castelán, espertou polémica por parte da Real Academia Española, que nun primeiro momento o desaconsellou por consideralo calco do inglés, mais rematou por admitilo como unha alternativa válida. Que acontece co galego? Cómpre falarmos de desescalada?\nManuel González, coordinador do seminario de Lexicografía da Real Academia Galega (RAG) e director do Servizo de Terminoloxía Galega (Termigal) do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades, non atopa en principio un gran conflito con esta palabra.\n‘Escalada’ está recollida no dicionario da RAG, procedente do inglés ‘escalation’, para referir un « aumento brusco ou gradual de certos fenómenos »\n‘Escalada’ está recollida no dicionario da RAG, procedente do inglés ‘escalation’, para referir un « aumento brusco ou gradual de certos fenómenos », aplicada con frecuencia a conflitos armados, na enésima mostra do discurso bélico co que o Goberno estatal enfrontou a COVID-19.\n« Unha vez admitida ‘escalada’, nada impide crear unha derivada con sentido negativo », explica González. De facto, como destaca Inés Veiga, traballadora do Termigal, atopamos equivalentes da palabra en linguas veciñas como o portugués ou o francés.\nDado que é ‘escalada’ o substantivo que figura, esta solución sería preferíbel fronte a ‘desescalamento’ ou ‘desescalado’, que tamén foron empregadas. Para alén do máis, cómpre destacar que existen outras palabras na lingua que poderían empregarse igualmente quer no sentido positivo (‘ascenso’, ‘subida’, ‘aumento’) quer no negativo (‘descenso’, ‘baixada’, ‘redución’).\nMáis problemática resulta a nova acepción que está a adquirir a voz, como « o proceso de recuperación da normalidade », opina González\nMáis problemática resulta a nova acepción que está a adquirir a voz, como « o proceso de recuperación da normalidade », opina González. En lugar de falarmos dunha « desescalada das medidas de confinamento », onde o termo refire o descenso, esténdese o seu uso como fase de retorno ao status quo: « Feixoo presentará unha proposta de desescalada para a Galiza ». Este novo significado xa é máis discutíbel, se ben é certo que « está a ter moito uso en redes sociais e medios de comunicación », valora González.\n‘Desescalada’ é un neoloxismo recente. « En castelán e catalán, por exemplo, aínda non se rexistra nos dicionario de referencia, aínda que algunhas institucións están a pronunciarse favorabelmente acerca do seu uso », explica Veiga. A primeira aparición no corpus do español data de 1986, se ben noutras linguas é anterior. « O francés ‘désescalade’ incluíuse por primeira vez nunha obra lexicográfica xa en 1968 », apunta.\nAtópanse ademais equivalentes no italiano ‘de-escalation’ ou ‘deescalazione’, no inglés ‘de-escalation’ e no propio portugés ‘desescalada’, que apoian a creación do antónimo da voz ‘escalada’ recollida nas obras de consulta galegas. Mais sobre a súa inclusión na norma, o importante sería agardar a ver se se consolida, entendendo que « os dicionarios non poden fechar os ollos ao uso », opina González.\nA resposta do portugués\nA entrada de novas palabras na lingua é un fenómeno que acontece decote, mais do que non adoitamos ser conscientes. No galego esta inclusión tende a facerse « coa mesma semántica e morfoloxía do castelán. As persoas reintegracionistas estamos pendentes de como entran as palabras e procuramos a solución máis próxima á adoptada nos países lusófonos », explica Eduardo Maragoto, presidente da Associaçom Galega da Língua.\n« As persoas reintegracionistas estamos pendentes de como entran as palabras e procuramos a solución máis próxima á adoptada nos países lusófonos », explica Eduardo Maragoto\nCuriosamente ‘desescalada’, introducida a raíz do discurso político estatal, é unha palabra recollida en dicionarios de portugués. Porén, en Portugal non se está a empregar para nomear esa fase de volta é normalidade. Quer o Goberno quer os xornais falan máis ben de « desconfinamento progressivo », empregando o adxectivo para outorgar ese valor gradual dunha « transição controlada ». Sería esta, pois, a fórmula máis achegada á « coordinación que procuramos coa lusofonía », apunta Maragoto, que entende ademais que encaixa coa tendencia de precisión da prensa portuguesa.\nÉtiquettes Castellano, Català, Dicionarios, Français, Galego, Lusofonia, Meios, Neologismos, Normas, Português, Resiliencia, Terminologia


como fago par ausar o compiz? | Trisquel GNU/Linux - ¡Vai por libre!\nEnviado por Doctorino o Sáb, 04/07/2007 - 17:11\nSáb, 04/07/2007 - 17:11\nMér, 04/25/2007 - 12:03


guazzoni 3 settimane ago 20\nCalma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma.\nBrava la Virtus, notevole Shenghelia che getta il cuore oltre l’ostacolo e decide la gara nei momenti hot con la tripla del +5 e la stoppata che frena il contropiede di Shields. Il danese malissimo e lo sa anche lui. Scavigliata a parte, non ha mai aggredito la partita sfruttando il suo tonnellaggio. Passaggio a vuoto che lo deve caricare a molla per gara5.\nCapitolo arbitri: a Bologna il Lambrusco è storicamente buono. Sunto dell’arbitraggio di gara5. Weems sfancula arbitro dopo tecnico, graziato. Pajola insula chiunque rientrando in panchina, graziato. Teodosic ha l’immunità diplomatica. A Belinelli fischiano i falli per la gambettina larga che anche in Nba considerano ormai fallo d’attacco. Pensate: fallo su Shields perché lui invade il cilindro altrui, no fischio, contropiede da tre punti che diventano quattro per il tecnico al danese. Poesia! La narrazione del metaverso avanza. Voi pensate cosa avrebbero detto se le finali fossero state arbitrate per due volte da un arbitro di Milano come è capitato in gara3 e in gara5 con un fischietto nato a Bologna.\nCalma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Calma. Perché possono vincere solo buttandola in tonnara.\n20 thoughts on “La Visione del Guazz | Calma, calma, calma”\n17 Giugno 2022 alle 07:51\nEcco appunto! L’unica carta che gli è rimasta è provocarci, se ci caschiamo facciamo il loro gioco e la serie si riapre davvero. Suggerirei a chiunque abbia voglia di rispondere a tono alle provocazioni degli avversari di pensare al nostro Patron, alla sua calma olimpica, al suo sorriso garbato, alla sua eleganza naturale e al suo stile inimitabile. Re Giorgio indichi la via e i cavalieri compiano l’impresa sabato in casa.\n17 Giugno 2022 alle 07:54\nConfesso la mia preoccupazione x gli strascichi che la partita di ieri sera lascerà sia come stanchezza fisica e mentale, ma anche per i risvolti non prevedibili che il post partita della 5’ lascerà. La partita l’hanno vista tutti e quindi inutile tornarci sopra. Hai accennato alle due gare 3 e 5 arbitrate da un arbitro nativo di Bo… non lo sapevo. Questo non fa altro che confermare l’assoluta malafede (non è il termine più appropriato x esprimere quel che penso, ma vige il politically correct) di tutta la Virtus. Sino a ieri sera pensavo che salvo qualche idiota di tifoso seguisse il pagliaccio di DeLuigi, ma dopo uscita di quell’incompetente, arrogante e saccente, presuntuoso e ignorante (perché dello sport e del basket ignora qualsiasi cosa), presidente capisco molte cose. Capisco dell’ analoga incompetenza, peraltro risaputa, dei vertici della FIP, di alcuni arbitri come quello di ieri sera che ha subito ingiurie senza limiti x un solo tecnico, e a Melli e Chacho che lamentavano un mancato fischio su palese contatto .. analoga sanzione. Poi il tecnico a Weems la sceneggiata di quel pupo viziato di Pajola.. in ultimo Belinelli sul quale c’è ormai soltanto che esprimere compatimento verso un ex giocatore dedito oggi solo a cercare il fallo a tutti i costi.ma ieri sera non si è nemmeno degnato di sincerarsi della caviglia con Shields insomma un personaggio che ha perso tutti i punti che aveva. Noi però ci abbiamo messo del nostro con Gigi e Bentil out of the game e con rotazioni a 7-8 che sono la mia preoccupazione per la gara di domani sera x la stanchezza che lascerà .. ma Chacho Melli Hines Grant Hall Shields Datome Bentil Biligha Alviti Baldasso e Ricci sapranno cosa fare con Messina e il Pozz .. il resto ci penserà il forum. Una volta al Palalido si intonava un ritornello .. nome di colui che era oggetto della cantilena e… vieni a pescare con noi ci manca il verme. Spero che tutto il Forum domani sera lo intoni in direzione del Gatto e la Volpe dopo tutti gli insulti volati a Bo inclusi quelli di Belinelli indirizzati verso chissà chi nelle tribune. Forza Olimpia forza scarpette rosse la nostra storia è solo il doppio di quella dei nostri avversari e daje Forum .. la carica dei 12000\nIo lo sapevo benissimo, il sig. Lanzarini Saverio è di Bologna, poi ci si domanda perchè se Teodosic gli urla come un ossesso nell’orecchio a 2 cm di distanza non accade nulla…\nAccidenti ma se Lanzarini fosse fortitudino?\n17 Giugno 2022 alle 09:03\nBeh, a sto giro l’arbitraggio non ha pienamente convinto………………………..e altri puntini ancora…………..pero siamo andati molto vicini a giocarcela fino alla fine senza alcun contributo di Shields,Bentil e Datome, cosa che non succederà in gara 6; gara 6 nella quale non avremo pietà di loro; gara 6 nella quale non avranno scampo\n17 Giugno 2022 alle 09:07\nPoi Zanetti dice che è ora di finirla con la sudditanza psicologica verso Milano, se così fosse, in questi anni avremmo dovuto vincere scudetti a raffica.\nMi sembra che molti fischi ieri siano andati proprio contro Milano, sarà che c’era un arbitro Bolognese, sarà che i dirigenti Virtus è da gara 1 che la menano sugli arbitri , sembra tanto che il malaffare si sia spostato da Siena a questo lato dell’Appennino.\nUna volta al palatrussardi, si mettevano i cartelli “odio il brodo” (Knorr era sponsor di Bologna), ecco, accogliamo il caffettaro con cartelli Illy, che tra l’altro ha il logo biancorosso 🤣🤣🤣\nFORZA OLIMPIA !!!!!!!\nMarcoMilan ha detto:\n17 Giugno 2022 alle 09:25\nLa Vistra ignoranza cestistica è paragonabile a quella del buffone opinionista che non sa nemmeno che il Lambrusco con Bologna non c’entra nulla…….\n17 Giugno 2022 alle 09:30\nLa “Vistra ignoranza”……..ma vai un po’ a cagher\n17 Giugno 2022 alle 09:31\nSpazziamoli via, chiudiamo i conti con un Forum che deve essere per loro il peggiore dei gironi infernali. Possono ribaltare la realtà fino a provocarci dei conati di vomito, ma non passeranno. Poi avremo modo e tempo per ridere di loro. Forza Olimpia!!!!!\n17 Giugno 2022 alle 10:07\nSignori , là Virus è esattamente quella roba lì che abbiamo visto ieri, polemiche, scorrettezze, arbitri bolognesi e via discorrendo. Fanno a volte dimenticare di avere fior di campioni che meritano di essere visti come tali e non come marionette che si buttano a terra e protestano come ossessi certi dell’impunita’ . Quando ci chiediamo perché il basket italiano non cresce , dobbiamo pensare alla mancanza di limpidità nelle decisioni.\n17 Giugno 2022 alle 13:25\nNon sono d’accordo. La virtus è comunque una buona squadra, completa, ben allenata. Sono un po’ esuberanti, d’accordo, ma ridurre tutto a qualche fischio, a qualche episodio, mi sembra non corretto.\nCerchiamo di ritrovare che ieri si è perso e vediamo cosa riusciamo a fare. Alla fine vincerà il migliore, come sempre. Forza Olimpia\nPS ai tifosi Virtussini che ci tacciano di ignoranza cestistica do appuntamento al 15 novembre prossimo, dopo un mese di EL. Credo abbiano mooolto da imparare\n17 Giugno 2022 alle 10:10\nForza Olimpia, e concentrazione e durezza. Ne manca una…\n17 Giugno 2022 alle 10:14\nOLIMPIA MILANO ☆ ☆, che ha UOMINI di VALORE in campo, ( ancor prima che giocatori ) saprà essere PIÙ FORTE della sfortuna, dell’ invidia e, delle INGIUSTIZIE.\nBelinelli una che vive di scorrettezze come la Federazione che vive per far perdere Milano.\nBologna e Federazione un brutto ambiente\nNiente a che vedere con lo sport e a quelli di Bologna che scrivono su questo forum mi associo al va a caga che si meritano i ladri senza vergogna per aver appena rubato.\nAltro che arbitri contro mi devono dire quanto gli è costata la terna ieri sera.\nArbitri di Bologna e sponsor pricopalale Pure\nMa andate a cagare va ladri patentati e seriali\n17 Giugno 2022 alle 10:44\nDonato concordo xke io ho scoperto stamattina che l’arbitro era di BO .. e quello che ha dato un tecnico a Milano (o due ?) e che non ha dato tecnico al 44 serbo x dire che importanza io dia agli arbitri sia quando giocavo sia quando ero Direttore Sportivo che da semplice appassionato di basket. Questi vedono il male ovunque per quanto riguarda sto pirla leone da tastiera non fa altro che confermare il talento di beceri provocatori dei quali il basket non sentiva la mancanza ma tra fallimenti calcistici se ne intendono … per gli insulti poi ognuno vende la merce che ha ..\n17 Giugno 2022 alle 11:55\nBisognerebbe passare oltre i commenti sugli arbitri (e Baraldi è un omuncolo da questo punto di vista). Partita dispendiosa per entrambe le squadre, Milano non ha bisogno di salvatori della patria ma non può regalare 3 giocatori (Bentil, Shields e Datome).\nSi pensa troppo agli arbitri in questa serie, anche se la responsabilità principale è di Baraldi, che ha iniziato fin da prima di gara 1. Ieri partita molto tirata, decisa dai dettagli, ma non dagli arbitri, secondo me.\nMilano non ha perso per l’arbbitraggio ma per la contiumacia di Sheid e Bentil.\nIl tecnico a Shields secondo me è giusto, se ha detto qualcosa di eccessivo, perché comunque di fatto ha protestato in modo plateale. Semmai diciamo che visto che probabilmente è incazzato per il dolore puoi far finta di non sentire, quello si.\n17 Giugno 2022 alle 12:30\nIo spero che Datome fresco (non ha di fatto giocato gara 4 e 5) domani faccia il Datome. Perché altrimenti se non c’è in queste partite non ci serve più. Shields domani si riscatta. Come dice Guazz calma ma concentrati 40 minuti\n17 Giugno 2022 alle 13:02\nAllora se per noia non vogliamo dire che Milano ha perso per gli arbitri diciamo che non ha vinto grazie agli arbitri nonostante il forfait di Datome e Shields. Dire che ieri sera la terna non è stato un fattore decisivo non fotografa bene la partita.\nNonostante i nostri forfait e alcuni nostri errori importanti al tiro i giocatori non espulsi e i punti fatti dalla Virtus su clamorosi fischi o non fischi dell’arbitro bolognese il risultato l’avremmo portato a casa e gli scudetti si vincono anche senza dominare e per partite vinte di un punto\nSperiamo che non abbiano problemi fisici Ben, Shavon e gli altri. Perchè li hanno picchiati durante queste 5 gare.\nSperiamo. Perchè l’Olimpia è superiore come singoli atleti, come gioco di squadra. Ci basta 1 vittoria e questi virtussini si cheteranno. Forza Olimpia. Trionfate al forum con i 12000 biancorossi.\nChe bella atmosferina.\nTutti allenatori di basket vedo. C’ è anche qualche arbitro professionista?\nSono virtussino dalla nascita ma il Guazz mi sta simpatico scrive in maniera assolutente non banale.\nOlimpia Milano post Virtus#5 | Bologna sta solo trollando. Pensiamo a gara-6\nOlimpia Milano post Virtus#5 che racconta di un primo match point fallito, ma anche di un’infinita fiducia in vista della gara di domani\nL’Olimpia Milano post Real | Brooks, Rodriguez, Scola e l’esempio di Moraschini\nAlessandro Maggi 2 anni ago 21\nBuongiorno Olimpia | Stefano Tonut-Venezia, è il momento del “vedremo”


Os Reis Magos visitan hoxe Pazos de Borbén\nSociedade • 3/01/2017\nAs súas Maxestades os Reis Magos de Oriente visitarán hoxe martes o concello de Pazos para recoller as peticións dos nenos de todo o municipio e poder entregarlles os seus agasallos. Como é tradicional, o encontro producirase na Casa do Concello a partir das 15.00 horas, onde os pequenos poderán fotografarse coas súas Maxestades ademais de gozar dunha mañá chea de sorpresas.\nA actividade comezará ás 11.00 horas coa apertura dos primeiros postos de Feira de Reis que se instalará nos exteriores da Casa do Concello. Un mercado no que non faltarán os tradicionais doces típicos destas festas, a artesanía ou o clásico vendedor de polbo.\nPara os máis pequenos as actividades comezan a partir das 15.00 horas cun espectáculo de animación e xogos co Mago Richard e os seus "Contos de Nadal". Sobre as 17.00 horas terá lugar a esperada cabalgata que traerá ás súas Maxestades desde o afastado Oriente para que os pequenos póidanlles facer entrega das súas peticións.


Carpinteria Decoracion en Xochimilco con Vivanuncios Servicios de reparación del hogar y decoración\n"carpinteria decoracion" en Reparación, decoración en Xochimilco\nCarpinteria integral. Comedores recamaras puertas entableradas etc..\n¿Deseas ser informado con un alerta de correo electrónico cuando tengamos resultados para tu búsqueda? Reparación, decoración en Distrito FederalBúsqueda:"carpinteria decoracion" (Búsqueda:"carpinteria decoracion")


Mazaricos celebra a Fouliada e prepara o San Xoán | Costa da Morte | Adiante Galicia\nMazaricos celebra a Fouliada e prepara o San Xoán\nDúas fins de semana de actividades no municipio coa Fouliada e un completo programa de San Xoán.\nO concello de Mazaricos prepárase para celebrar este sábado no campo da Romaxe, o XII Festival da muiñeira e a I Fouliada. Desde as cinco da tarde, baixo a organización da asociación de Amas de Casa e a estreita colaboración do concello de Mazaricos.Actuarán os grupos anfitrións O Verán, Asociación cultural Hórreo e as pandereteiras de Arcos, así como outras formacións procedentes de Santiago de Compostela, Noia, Silleda, A Estrada, Vila de Cruces e Pereiriña-Cee.\nMazaricos na llama!\nE a vindeira fin de semana haberá un completo cartel de actividades coa celebración do San Xoán.O venres 24 de xuño(festivo autonómico) e despois da noite máxica de cachelas, haberá un pasarrúas e misa solemne ás 13,15h, sesión vermú con Nova musical, que pola noite xunto co trío Beiramar ofrecerá unha verbena.E ás 21:00h na casa da cultura, terá lugar a gala do fútbol da costa que promove o xornal dixital comarcal Quepasanacosta.\nO sábado 25 de xuño, misa solemne as 13:00h, sesión vermú coa Orquestra Versalles, verbena con Versalles e Midas e polo serán haberá unha concentración de coches clásicos, entre as 12 e as 16:00, promovida polo Automóbil clube de Galicia.\nAmas de Casa de Mazaricos- Asociación Cultural El Hórreo