Miguel Suárez Abel: octubre 2013\nO COCHEIRO DE TOLSTOI\nCÓNTASE que cando Tolstoi necesitaba con urxencia desafogar, alugaba un coche para que o paseasen pola cidade. Durante ese tempo contaba o que quería e o pobre do cocheiro aguantaba sen dicir pío. Claro que por escoitar ao xenio que escribiu Anna Karenina, de vez en cando, tampouco esaxeremos, que xa se sabe como dexeneraron os seus últimos anos, compensaría ser o seu cocheiro. O malo é cando un ten que selo dun vulgar lareto que se cre comunicador de verdades fondas, ou dun lercho, ou dun simple imbécil. Mal oficio e triste o de aguantar coas urxencias de ególatras, caprichosos e malcriados... ou políticos que nos toman por bobos, porque un pode levar en carruaxe ou en taxi a moitos tipos de persoas, pero algunhas, só escoitadas as primeiras palabras, é preferible frear, invitalas a baixar, e perder a carreira. Os choromicas, os que non saen do lamento perpetuo, os que ven ao lonxe males aínda moito peores dos que virán, os que miran para o seu embigo e por riba te culpan de non lles facer caso, son malos de aguantar.\nClaro que quen escribimos tamén corremos o perigo de caer en idéntico vicio. Aceptando humildemente que somos pobres escribidores, ás veces caemos na tentación de escribir en exceso de nós e as nosas pequeneces. Por adiantado pido que me desculpen, nada me gustaría menos que utilizalos para desafogos ou chorimicadas. Pero como nos últimos tempos non me andan as cousas ben no campo da saúde, por prudencia repasei por riba os últimos artigos neste e noutros medios e vexo que caio con frecuencia en enfermidades e hospitais. Non digo que non estea libre de caer na mesma pedra. O que un vive de maneira tan inesperada, tronzándote, situándote diante da vida e da morte a peito aberto, é difícil que non condicione os temas a elixir, mesmo o ritmo dos dedos tecleando. Por iso é probable que si, que sen morbo nin mágoa dun mesmo –prométoo–, nos próximos meses se atopen con letras tinguidas do medo, do cansazo, da dor e da angustia que produce saber dun golpe seco que a morte está ao axexo e asusta e aperta cando lle dá a gana. Pero non teman, a miña verdadeira intención, se algo falo de min, non será outra que facerlles o obsequio da experiencia que supón loitar por tódolos medios, sachando forzas se fai falla do fondo do inferno, para agarrarme (para agarrarnos) á grandeza de vivir. Nunca para que sexan os meus cocheiros.\nEstes franceses teñen por momentos ideas de céntimo de euro. Mira que chamarlle ao clímax do orgasmo La petite mort... Líbreme Deus meterme en camisas de once varas e intentar mostrarlles probas persoais en sentido contrario. En temas tan íntimos sabido é que quen moito fala ou moito mente ou disfraza a súa frustración. Pero admitindo humildemente a miña pobre e segura incompetencia, atrévome a descartar todo contacto co que por morte se entende cando se alcanzan os goces plenos. Sen embargo, aí teñen a expresión plena de éxito, utilizada por literatos e artistas, pedantes e ignorantes, todos convencidos de que se o dicimos en francés parece de máis calidade e fondura. Pois sexa. O fotografo Will Santillo, que estudou fotografía no MIT con Minor White, traballou no campo da moda, da empresa, da arquitectura e tamén na fotografía máis íntima. En colaboración coa editora Dian Hanson, editora sexy de Taschen, publicou xa hai algúns anos un libro tan coidado coma todos os da colección co título ao que nos estamos referindo: La petite mort. Máis ben debería chamarse O pequeno suicidio, porque as mulleres ás que retrata aceptan todas que as observe o fotógrafo con mirada artística durante a masturbación. Repasei un destes días por curiosidade as fotos – para o meu gusto todas excesivamente tratadas con técnicas fotográficas que lle restan naturalidade á xenerosidade das mulleres que se ofrecen- e en ningunha delas me pareceu ver síntoma algún de morte ou suicidio. Si de abandono absoluto, de descontrol, de exultante vibración, de gozosa concentración, de variadas e sorprendentes respostas en función de cada muller, a súa fantasía, idade e condición. Pero para nada algo que me fixese pensar na morte. O que nelas se pode captar é vida exhibida, de tan plena case dolorosa, leda a secas noutros casos, consciente sempre aínda na perda de control momentáneo. E convencinme aínda máis de que a morte non vai por aí, polos arredores do pracer, senón por outras áreas da vida. A pequena morte vívese cando durante un tempo perdemos completamente a consciencia de que somos suxeitos con capacidade de pensarnos, de observarnos, de sentir e padecer. Vívese cando se tronza o fío comunicativo con todo o que te rodea, os que te despiden na entrada do quirófano, os recordos, os medos, as angustias previas. A pequena morte experiméntase no instante en que o habilidoso e amable anestesista che indica, sentado diante del, que baixes a caluga, confíes , atendas ás súas instrucións, e só es capaz de escoitar as dúas primeiras: agora sentirás aquí embaixo á beira da columna coma unha picadura de mosquito, séntela, e agora, do outro lado, coma se fose a dunha avespa, pero xa non a sentes, porque desapareces, ignoras todo canto te rodea, canto fan contigo, se te cortan, te furan, te cosen, te serran... Entras na pequena morte. Se por desgraza non volveses en ti, todo tería acabado, nada che preocuparía, nin as causas, nin consecuencias, nin tampouco dolores que outros padecesen. A túa vida xa non era túa, xa se fora nese instante no que deixas de saber de ti e do entorno, no que non profundo e indestrutible sono queda rachada a conexión entre o eu e a realidade. Comparar isto co orgasmo paréceme un despropósito. Certo que ás veces queda ben darlle algún ton tráxico ao pracer, así parécenos que o elevamos en graza artística. Contos da mestra, que din na miña aldea. Trapalladas baratas. A pequena morte vívese na antesala dun acontecemento realmente dramático, no que por avances e experimentadas probas contrastadas cientificamente, entras na antesala do sono do que podes non regresar. Cada noite deitámonos coa seguranza de durmir un sono reparador, con soños ou sen eles, mesmo nos alporiza se non entramos ben nel ou nos desvelamos, porque anímanos a experiencia de que cada mañá, por desgraza incluso antes do que desexamos, o espertador vólvenos á vida e todo segue exactamente igual, incluso monótono, con idénticas rutinas, similares preguizas ou necesidades de café. Mais cando o sono ao que te someten é planificado, estudado ao milímetro en dose e coas prevencións precisas por se algún inconveniente inesperado se cruza durante o proceso, por temperado e optimista que sexas, aceptas que pasas pola experiencia dunha pequena morte, un adianto, un ensaio mínimo e de relativo risco, ao que te entregas pola fe na ciencia e nos profesionais que a exercen, pero que te distancia bastante ou te deixa impasible diante da boutade de lle chamar ao auténtico pracer sexual unha pequena morte. Deste pracer mal chamado morte, un regresa despois do sufoco, da tensión ou da loucura á placidez e á calma. Cando espertas dunha pequena morte de verdade, o conto cambia por completo, porque unha cousa si é innegable: na vida entramos chorando e dunha pequena morte regresamos con dolor, con ferinte dor por máis que te aloulen os calmantes ben palnificados. Pero disto, da resurrección, se non os aburro, cóntelles noutro artigo.\nPublicado por Miguel Suárez Abel en 13:23 0 comentarios\nFRANCISCO NA 13\nAlédame que moitos cristiáns e mesmo agnósticos ou ateos estean entusiasmados cos xestos e actitudes que está mostrando o novo Papa Francisco. Confeso o meu escepticismo inicial respecto a algunha das súas máis populistas e fáciles manifestacións, pero debo admitir que a medida que se vai afianzando no seu posto dá probas de que parece ir en serio o seu desexo de renovación. En primeiro é salientable o xiro con relación a Ratzinger, un Papa brillante intelectualmente, con clara vocación de diálogo nas alturas da dialéctica con científicos e pensadores, pero falto de espírito pastoral e quizás a habilidade propia para o goberno dunha empresa de tanta complexidade como é a Igrexa Católica. Francisco, pola contra, parece dar liberdade aos pensadores para que realicen a súa función, acepta os seus límites en canto a cuestións fronteirizas propias da indagación teolóxica e baixa a dificultade en demostrar a liña máis solidaria, misericordiosa e amorosa dos inicios do cristianismo. Ao longo da historia, a Igrexa entalouse entre as dúas liñas que en demasiados casos son pura contradición. Por unha parte esa base indiscutible e innovadora de amor, de caridade, de atención ao pobre, ao que sofre; esa revolucionaria maneira de entender a comunidade como apoio fraterno entre iguais, fillos dun mesmo pai que nos quere a todos por igual, que mesmo lle procura oportunidades aos soberbios e aos duros de corazón, porque é compasivo, acolledor, sempre está atento aínda nos fallos máis evidentes. Esta vía axiña entrou en contradición de maneira virulenta polos pactos e acordos vergonzosos da xerarquía coa espada do poder máis bruto e impresentable. Guerras crueis, afán de riqueza insaciable, negocios cos máis mafiosos e corruptos da sociedade, obsesións ideolóxicas ao servizo de intereses mesquiños inzaron a súa historia de séculos escuros, de institucións máis achegadas ao demo que á mensaxe amorosa de Xesús de Nazaret e de cerrazóns dogmáticas que a predispuxeron moi en contra do avance científico e do progreso democrático e igualitario. Manterse ao longo de tantos séculos nesta dualidade, ás veces claramente incompatible, demostra que é unha institución disposta a superar tódalas probas. Algo hai na cerna desa “empresa” que lle dá azos e folgos para resistir, cando calquera outra, sometida ás tensións e desprestixios por ela sufridos, tería xa desaparecido hai moitos séculos e en nada se lle parecería se algo resistise aos inicios fundacionais. Máis a Igrexa aí a temos bailando no cribo do dilema destas dúas liñas e manténdose con capacidade de renovación e continuidade. Nun momento foron os mosteiros, noutros ata unha Reforma que a esgazou tratou de dar un corte de macheta definitivo, pero na tensión dialéctica dos defensores dunha liña e da outra mantívose unida e con capacidade para estender o seu goberno ata cada curruncho deste mundo. O seu mérito hai que lle recoñecer. O Papa Francisco parece que optou claramente pola liña pastoral, fraterna, misericordiosa e acolledora da Igrexa. Pero non cabe dúbida que haberá de topar con elementos avezados e moi poderosos da outra liña, ben mesturada co poder político e diplomático, cos negocios vergonzosos e ben conectado aos intereses dos máis pecadores deste mundo. Por simplificar, coma se dunha loita entre anxos do ben e do mal andase o xogo. Os que se preocupan polos desfavorecidos e abandonados neste mundo; os que bendicen aos pobres e aos que choran; os que chaman fillos de Deus e o demostran poñéndose na pel dos inmigrantes, dos que padecen persecución pola xustiza inxusta, dos que caen na enfermidade ou no desamparo estarán moi vixiados polos que persisten nas súas teimas por non perder privilexios adquiridos desde hai séculos, os emperrados en converter no problema fundamental da sociedade os preservativos e o aborto, en amarrarse ao ensino como arma de apostolado irrenunciable ou investido cantidades potentes de cartos en crear medios de comunicación nos que a mensaxe principal non parece estar precisamente en concordancia coas mensaxes do Papa Francisco. Refírome, por exemplo en España, á cadea de TV 13, na que parece evidente que a Conferencia Episcopal ten declarados intereses. Seguindo a liña editorial, os debates, a violencia incluso coa que se ataca a determinados sectores sociais, a fe inquebrantable no actual sistema económico e nas súas capacidades milagreiras, na desconfianza ante todo sindicato ou protesta contra os abusos e corrupcións, a un éntralle a dúbida se en realidade todos estes xestos e intencións do Papa Francisco acaerían ben dentro desta Tv. Non o sei, pero para min que Francisco, hipotéticamente entrevistado na 13, recibiría moitos ataques. E isto é a mostra da grave contradición e do serio problema co que Francisco e os seus seguidores toparán nunha Igrexa ben adestrada e experta en resistir todo intento de renovación.\nCONTRABANDO NA CABEZA\nCADROU un control complicado. Non existen razóns para explicar por que esa mañá que levas présa e chegaches tarde ao aeroporto, ao entrar no control se xuntan tódalas complicacións esperadas e algunhas inexplicables. Retirado cinto, reloxo, teléfono, chaves, moedas, todo guindado na máquina que le a equipaxe por seguridade, paso por debaixo do arco dos asubíos e asubía. Levará algo nos bolsos do pantalón?, pregúntame o controlador. Penso que non. Repaso. Nada. Quite o zapatos, por favor, solicita o vixiante. Descalzo, intentando termar do pantalón, o controlador mándame erguer os brazos. Pasa ese garfo eléctrico por cada parte do meu corpo, a modo, pero o aparato segue asubiando. Varios pasaxeiros xa se me adiantaron e as miñas pertenzas andan dun mostrador noutro. Comezo a arder por dentro: non se dará conta que xa só lle queda pedirme que quede encoiro?, non lle parece que se está facendo tarde e podo perder o embarque?, non teño cara fiable para confiar en que será un fallo mecánico? Pois non se debe dar porque para incrementar a miña incipiente irritación non se lle ocorre nada mellor que poñerse a falar de asuntos menores cun compañeiro, mentres eu, brazos en alto, cos pantalóns a punto de me chegar aos xeonllos, permanezo incrédulo á espera.\nPor fin, por mágoa ou aburrimento, dáme un pase condescendente, pero advertíndome coa mirada que se quixese aínda me podería reter e martirizar máis. Remoendo a irritación vou na busca da miña maleta cando unha señorita moi seria me ensina un botello de colonia anunciándome a imposibilidade de mo deixar pasar. Pero se queda menos da metade, non chega á cantidade prohibida, retruco. Non é por cantidade de líquido, señor, senón polo tamaño do recipiente. Esta colonia non pode viaxar con vostede. Pero sabe vostede o que me custou?, intento abrandala. Iso é asunto que non me interesa, señor, ou a factura, ou a tira vostede naquel contedor ou a tiro eu. Pois tíraa a ti, contestei de mal modo e corrín descamisado, intentando poñer o cinto e tirar da maleta, soando o último aviso, acendido dentro de min coma se levase unha bomba de reloxería. Conseguín entrar por segundos. Entón, xa sentado, veume á cabeza aquelo que Heine lles dixera nunha ocasións a uns funcionarios de aduanas: "Necios, que buscades na maleta! Non descubriredes nada nela. O contrabando que viaxa comigo lévoo agachado na cabeza".\nESPAÑA COMEZA A IR BEN\nÉ esta a nova mensaxe que pretenden vaimos aprendendo. Aínda non alcanzamos o punto idóneo para repetir aquilo de Aznar de que “España va bien”, pero débese ir arando para que a terra chegue a tempo antes da semente das novas eleccións. Daquela todo estará a piques de entrar no estalido de creación de emprego, chorreo de créditos, investimentos estranxeiros petando na porta e grandes avances no campo social, como por exemplo a suba de 1 € ao ano aos pensionistas, non lles retirar a paga extraordinaria aos funcionarios ata novo aviso, o paro non superar o 25%, o persoal sanitario atender a máis con menos medios e persoal e Cáritas e os organismos de asistencia social resistindo na atención da cantidade en aumento de necesitados extremos. Pero veranse síntomas inequívocos de melloría e quen desexe continuar saíndo do pozo, non lle queda outra que confiar nos únicos que nos poden salvar do cataclismo, é dicir, aquelas que nos meteron: as oligarquías dos dous partidos maioritarios en conivencia coas oligarquías económicas e financeiras. Pero isto é só un comezo. Porque aínda non se rematou co derribo de todo canto a estas oligarquías lles interesa. Aínda se dilapida en educación e sanidade. En Pensións. En servizos sociais. Esta cantilena non para de soar para que nos domine a culpa e nos convertamos en xenófobos e descarguemos a nosa rabia cara abaixo. Por pouco que se coñeza o mundo da educación, parece incrible que se manteña que se conceden máis becas, que se mellora a calidade a base de reducir profesorado ou transformalo en itinerante. Quen sufra a desgraza de pasar por hospitais non escoitará outras palabras de médicos, enfermeiras e demais servizos da drástica redución de recursos humanos e técnicos. E pensen se lles toca a desgraza dun vello inválido ao seu coidado: como non conte con algún aforro, o futuro preséntase máis que triste. Por iso digo que e o comezo. Continuarán pola senda da aniquilación destes servizos nos que o país gasta moito menos que na media da UE, facéndonos crer que somos uns cidadáns irresponsables e festeiros, vagos e pouco esforzados. Cando os festeiros e corruptos e impresentables de verdade están noutra área á que non se lle toca por máis que se diga e trate de enganar. O gran problema xira arredor dunha casta política incompetente e corrupta disposta a manter os seus privilexios a toda costa. Porque é neles onde reside o nepotismo, os grandes e ruinosos negocios, a autentica dilapidación. Por que non se reforman dunha vez a xestión das comunidades autónomas e concellos? Por que non se ataca de cheo a inutilidade do Senado? Por que non se adelgaza, tal e como lles gusta dicir, a graxa dunha administración triplicada, saturada de cargos políticos inútiles e improdutivos? Se de verdade existe unha casta política con valor e ben formada, por aquí é por onde debería comezar: un acordo pétreo para someter a referendo un novo modelo de Estado. Un no que non coubesen as chantaxes, na que sobrasen cargos puramente decorativos, outros tan repetidos como ineficaces, outros tan custosos como indesexables. Un modelo no que dunha vez se concretasen sistemas de financiamento xustos, equitativos e solidarios e rematasen dunha vez cos privilexios, complexos, chantaxes e aventuras endiañadas de troiteiros de augas revoltas. Aí é onde compren as reformas: nun novo modelo de Estado que dea remate coa hemorraxia que nos están supoñendo estas administracións políticas hipertrofiadas e unha reforma fiscal tecnicamente ben planificada, que, sen matar aos investidores, non esquilme permanentemente e con saña aos asalariados traballadores. Se por esta vía fosen as profundas reformas, talvez España empezase a ir ben. Mentres continúen apagando lumes a base de recortar nos servizos sociais mínimos, cara onde imos é a situacións similares ás gregas. Avanzamos cara unha melloría inventada na que os poderes emperrados en non ceder un mínimo dos seus privilexios farán todo o posible para que regresemos a un punto no que ás oligarquías se lles dea ben a festa rachada, deixando, se sobra algo, unhas migallas para que a masa non se excite ata o punto de que o país resulte perigoso e inseguro, pois iso nin para os os grandes beneficios resulta agradable. O programa de acción, saneados os bancos cos cartos de todos – viva a solidariedade de abaixo cara arriba, a de arriba cara abaixo sabido é que retrae o progreso- , aforrados uns millóns reducindo persoal en sanidade e educación, implantando o copago a cada paso máis descarado e groseiro, e destruíndo para sempre a atención á dependencia, a ver se estabilizamos as constantes do enfermo para que transite por esta trapallada de sistema pezoñento. Pero sigamos atentos ás súas mensaxes, non cederán: imos polo bo camiño, estamos sentando as bases, a partires do 14, do 15, do 16, 17 ou do 20 (todo é moi relativo ao dar datas) este país non o recoñecerá ninguén: ampliaranse as distancias de clase, empeorarán tódolos servizos públicos, unha xeración de mozos perderá para sempre a oportunidade de facer algo na vida... pero imos polo bo camiño. Preparémonos para agradecérllelo nas próximas votacións.\nPublicado por Miguel Suárez Abel en 19:21 0 comentarios\nALTA CON TRAMPA\nCando un sobe do quirófano, vén tan cargado de anestesia que a súa percepción non é clara, aceptando que a nosa percepción nunca é clara de todo. O caso é que, atordado e todo, axiña comprendín que me tocara un veciño dunha peza. Non dei fixado nos primeiros días a súa fisionomía, pero logo comprobei que era un ancián de bo porte, teso, cun pelo branco tan rexo como a súa personalidade varuda. Medio dormente, case me doían máis as atencións que precisaba segundo escoitaba do outro lado da cortina que as miñas doenzas. Tiña febre moi alta e as enfermeiras andaron de imaxinaria durante dous días e correspondentes noites tratando de baixarlla, as flebites convertíanlle os puños e os brazos imposibles para coller vías e a dolor era insoportable a pesar dos calmantes. A súa actitude, sen embargo, mantiña unha paciencia invencible. O persoal queríalle con razón. Porque el nunca tiña unha queixa: fura sen medo, muller, malo será que aí non entre; doe algo, pero por iso estou aquí; vaise levando...\nDespois das primeiras noites, os males que o atormentaban foron cedendo, mellorou o seu estado físico e manifestouse máis polo claro a súa personalidade. No trato cos familiares, especialmente coas netas, cos fillos, cos amigos, para todos tiña palabras medidas, axustadas, sen hipocrisía nin lambetadas. Directo e aberto, igual comentaba o estado da uva, a incorporación coa correspondente adaptación dunha das netas ao instituto, as posibilidades laborais dun fillo ou lembraba co seu irmán tempos de cando se criaran. A cada paso máis seguro, abandonou a cama e pasaba grande parte da xornada sentado, deitado xa estivera dabondo, só para durmir chegáballe. E nestas recibiu o aviso de que a alta estaba próxima, axiña iría para casa, todo estaba estabilizado e respondendo tal e como agardaban. Ilusionouse. Contábao ás visitas e por teléfono. Por fin chegou o día e o médico preferido dos do equipo – todos son moi bos, dicía, pero este acáeme mellor, fala sempre galego- deulle a alta. Pero na alta viña a trampa: tumor grao 4, xa ten cita para o oncólogo. Calou. Deitouse por riba da cama. Mantívose así un bo anaco en silencio ata que se ergueu sereno, preguntoulle á nora se estaba todo arranxado e vestiuse. Xa preparado, firme e sen dramatismo, na despedida díxome: hai altas con trampa, pero eu non hei caer nela a non ser que non poida.\nPublicado por Miguel Suárez Abel en 19:18 0 comentarios\nA velliña camiña con moitas dificultades, arrastrando os pés dentro das zapatillas, apoiada nun bastón cunha man e coa outra na súa neta (supoño, para filla paréceme moi nova). A acompañante, ademais de prestarlle o seu brazo e corpo amorosos para que se arrime nos momentos de inestabilidade, tira dunha trepia de aluminio sobre a que se ergue unha barra da que pende a bolsa do líquido que alimenta polas veas á enferma. Non falan moito, pero chega con velas para saber que unha está moi enferma e a máis nova coida dela con tenrura e paciencia. Despois de varias paradas e dunha extrema lentitude, conseguen entrar na sala de visitantes da planta quinta do complexo hospitalario de Montecelo. A coidadora, con moito tino e delicadeza, axuda a que a enferma sente nun banco fronte á cristaleira desde onde se ofrece unha vista marabillosa de Pontevedra. Gústache, mamá?, mira que bonito (equivocárame, era filla, non neta).\nO día non está claro de todo, pero a cidade loce embaixo cinchada polo río que se abre e expande arredor da illa de Tambo. As nubes parecen leite fervido con tona seca polo sur, pero o vento do suroeste apuxa nelas e vainas esfiañando e cambiándolle a tonalidade con moita rapidez. Non che gusta, mamá?, pregunta outra vez a filla gozando da beleza que chega aos seus ollos. A vella responde cun fío de voz que si, que dá gusto estar alí. De súpeto, por enriba da Caeira, apegado aos montes de Poio, ábrese un escenario de luz coas súa cortinas laranxas ás beiras inmediatas antes de entrar nunha negrura de nubes que antes eran de leite. Parece tal cal un escenario iluminado por poderosos focos no que algo se vai representar. A filla sinálallo á nai:ves, ves o que se formou alí no alto entre as nubes? Tardou en centrar a mirada, pero cando localizou o escenario de luz, deixou que o riso lle enchese a cara. E permaneceu quieta, concentrada, apertándolle a man da filla, que tamén ría, e caladas así estiveron ata que o vento desfigurou a imaxe, borrou o escenario de luz, as nubes tiraron aínda máis a negro e un toldo mesto foi cubrindo a cidade. Imos?, preguntoulle a filla antes de se erguer e emprender o camiño cara a habitación. Xa camiñando, a enferma, sen que nada lle preguntasen, co seu fío débil de voz achegouse á orella da filla para lle dicir: parecían as portas do ceo. E seguiron andando moi a modo polo corredor.\nSEN EFECTOS DE DROGA NINGUNHA\nPresenteime para realizar as probas médicas co medo que non dei soltado desde que era neno. Como non eran exactamente liviáns – mesmo para os valentes- , subministráronme unha droga que, sen me facer perder por completo a consciencia, me deixase o suficientemente aloulado para soportar a dor. E así foi. Aguantei con relativa compostura e, pensaba, mantiven a cabeza e a lingua controladas sen esbardallar nin perder o control. Iso me parecía a min, pero para nada a meu irmán que me acompañaba. Cando o mandaron pasar non saía do pasmo diante da miña afabilidade esaxerada, da falsa seguranza coa que me afianzaba en querer facer o que non podía e ata en pretender marchar coa vía cravada no brazo, cando el ben sabe que iso é para min coma unha tortura das peores. El resumiu á perfección o meu estado: parecías un bébedo nese punto inicial no que a un considera que conduce mellor que Alonso, é capaz de realizar un salto de lonxitude non moi lonxe dos 8 metros e practica esa amizade universal, esa manifestación de amor, flores e confianza que nos retrotrae aos hippies dos comezos en California. Segundo as súas palabras, as louvanzas á profesionalidade da enfermeira, non digamos do doutor, do sistema sanitario español e da bondade intrínseca do ser humano en xeral rebordaba calquera medición realista. Como o drogado non é autocrítico, a min parecíame que me manifestaba sereno, sobrio e xusto. Sen embargo, polo visto, a verborrea, a desinhibición e insistencia nas bondades tanto profesionais coma persoais sobre os que me trataban xa case chegaban ao untuoso. Pois ben, agora que non estou baixo os efecto da droga- creo-, tal e como xa escribín nun artigo titulado A xoia da coroa (Diario de Pontevedra 31.8.2012), quixera insistir na importancia do gran logro dos anos de democracia en España: o seu sistema sanitario. Por descontado que conta con fallos, regresaría ao efecto baixo a droga se non o admitise. Pero lograr un sistema sanitario organizado con financiamento público, de acceso universal e cunha oferta ampla de servizos con independencia dos ingresos, posición social ou lugar de residencia do beneficiario, tal e como ate o de agora se conseguiu neste país, é mérito sobrado para mirar de conservalo, mimalo e non permitir que os ideólogos da eficacia do privado contra o público se vaian facendo donos da opinión e do control financeiro da saúde. Andan zigzagueando ideas trampa coas que se nos quere ir minando, coma noutros moitos aspectos xa se conseguiu, a certeza de que é posible e temos dereito a continuar beneficiándonos deste logro. Son esas que en chuvia miúda nos queren ir empapando do convencemento de que a sanidade é un dereito privado, cada un pode ir a onde queira, a xestión privada é moito máis eficiente, polo que corremos o risco de que non sexa sostible, e que os usuarios da pública somos uns descarados que abusamos e malgastamos sen taxa nun ben finito. Liberdade, eficiencia privada e culpa do enfermo, tres ideas forte coas que se intenta bombardear o público para así xustificar os intereses de grupos con ganas de converter a saúde en negocio. Grupos económicos farmacéuticos, de seguros, tecnolóxicos e da construción están ávidos por converter en mercadoría a saúde. Sería o peor negocio deste país se caeramos na súa sedución e engados. Ademais de alcanzar o principio básico, que a atención sanitaria sexa un dereito do cidadán independentemente da condición social e do lugar onde viva e non unha mercadoría que só consuman os clientes que só poidan permitirse pagala, este sistema que aínda conservamos foi quen de articular un sistema de formación e conciencia profesional que calquera cun mínimo de sensibilidade e sen necesidade de inxectarse ningunha droga pode comprobar. Con ser os peor pagados de Europa, a pesar de que paulatinamente deixan os servizos con menos persoal, aínda que a tendencia a recortar e escatimar é a cada paso máis fera, o persoal co que contamos demostra non só capacitación excelente, senón tamén un trato e respecto polo enfermo impagables. Por iso os mesmos defensores do privado, cando de verdade se ven apurados, acoden á pública. Porque nin por medios nin moito menos por atención e deferencia do persoal existe competencia. Non todo o fixemos mal. Non é certo que o público sexa por principio un niño de corruptos. Non deberiamos caer nos sofismas que nos queren facer ver que é imposible continuar con este sistema. O que se pode é mellorar, potencialo, xestionalo con máis rigor e compensar con remuneracións tranquilizadores aos traballaores da súade que necesitan tempo e medios para seguir formándose ao día, á última, tal e como nos satisfai cando son perspicaces e resolven ou alivian as nosas dores. Estar enfermo non é prato de gusto para ninguén, sábeo o máis bobo, pero enfermar contando cun sistema de saúde e cuns profesionais coma os que temos tranquiliza, dá esperanza, anima moito. E e isto dígoo sen estar baixo o efecto de droga ninguha.\nA VOCACIÓN DE GANAR CARTOS\nO 17 de marzo de 1928, diante da Sociedade de Ensaio do Winchester College, John Maynard Keynes pronunciou unha conferencia que levaba por título “As posibilidades económicas dos nosos netos”. Posteriormente publicaríase o ensaio con idéntico título e nel, segundo leo na completa biografía de Skidelsky, expresa o recoñecido economista a súa idea utópica ou inxenua de conciliación entre o capitalismo e a boa vida, o ideal para un europeo intelixente e ilustrado. Escarmentado e desilusionado co que estaba ocorrendo na Unión Soviética, tal e como comprobara na visita de finais do verán de 1925, e baixo a influencia de Freud, dedicouse a pensar nalgunhas ideas filosóficas sobre o amor aos cartos. Da visita da Unión Soviética veu tan desilusionado que non parou de se facer preguntas: “como podo admirar un sistema político que atopa unha expresión característica en gastar millóns para subornar espías en cada familia e grupo no interior, e en fomentar dificultades no estranxeiro?; como podo aceptar unha doutrina que erixe coma a súa biblia, por encima e máis aló da crítica, un libro de texto obsoleto, que sei que non só é cientificamente erróneo, senón que carece de interese ou aplicación para o mundo moderno?” Isto dicía na súa primeira visita, porque noutra posterior, en 1928, moito máis contundente non dubida en sentenciar que é imposible acordarse, ata que un chega ao país, o tolos que están e que lles importa máis o seu experimento que facer que as cousas funcionen. Deixa claro, entón, a repugnancia que lle ofrecía aquel sistema, pero na súa efervescente intelixencia intentaba atopar un modelo que se axustase ao seu ideal de boa vida e por iso, aínda crítico, analiza as posibilidades do sistema capitalista. Keynes pensa que o motor do capitalismo está dirixido por unha neurose (Freud) que el chama amor aos cartos. Mais sendo unha neurose, el considera que aporta un lado positivo: a abundancia chegará un momento en que faga innecesario o capitalismo. E aquí é onde comeza a súa reflexión utópica. Parecíalle que na medida na que aumentase a produtividade, a poboación futura do mundo civilizado acadaría un nivel de vida tan aceptable que lle permitiría unha terapia breve para a neurose inicial. Unha vez a maioría dos desexos saciados, argumentaba, recoñecerase que o amor aos cartos é “unha morbosidade algo repugnante, unha desas propensións semidelituosas, semipatolóxicas, que se poñen, encollendo os ombreiros, nas mans de especialistas en enfermidades mentais”. As persoas, curadas desa neurose, ocuparíanse, tal e como a el lle gustaba, de principios máis seguros e tradicionais, máis apegados á cultura, á ciencia e á boa vida. Keynes, ao fin, non deixa de ser un fillo típico da burguesía educada, admirador da intelixencia e da universidade, da lectura, a reflexión, as viaxes, a arte e unha cantidade razoable de cartos no peto, pero nunca ata o extremo de se deixar caer na neurose dunha obsesión por eles. En definitiva, coma todo bo burgués da época en Inglaterra, desprezaba o ganar cartos como carreira ou vocación. De aí esta reflexión nun ensaio menor pero non menos expresivo da súa maneira de entender as relacións entre economía e boa vida. Non fai falla pasar por Cambridge para comprobar que este razoamento de Keynes é máis fantasioso ca nada. Os feitos demostran a cada paso que as necesidades e desexos son insaciables e que o mundo está nas mans dos que realmente teñen vocación e fan carreira única e exclusivamente detrás de ganar cartos. A realidade empéñase a diario en dar probas irrefutables de que os partidarios da boa vida ou doutro modelo de vida quedan anulados, ridiculizados e destruídos pola eficaz maquinaria dos que constrúen a súa vida detrás dunha vocación esencial e irrenunciable: ganar máis e máis cartos. Estes son os feitos e chocan coa grande tensión que xera a contradición de insistir en discursos, manifestos e proxectos educativos con pretensións de dirixir os intereses cara outros valores. Insístese a diario na necesidade de educar en valores, os mesmos impulsores do motivo inicial e primeiro (ganar máis e máis cartos) encárganse de subvencionar talleres e programas para inculcar valores distintos entre os estudantes. Pero a contradición é tan evidente, os feitos son tan gurróns e consecuentes, que ensinan e prenden máis entre os aprendices que eses outros valores que se queren transmitir en talleres teóricos específicos ou por vías transversais como agora se adoita dicir. O que a realidade ensina día a día é que o poder cae do lado dos que teñen unha vocación clara e fan da súa vida unha carreira única: amorear cartos. Triste realidade, pero parece claro que pola vía da abundancia e da satisfacción de necesidades non cambiarán os obxectivos do mundo civilizado. Non sei se a definición que mellor lle acae ao capitalismo é a de neurose, o que desde logo convén é que se implante o claro desprezo de ganar cartos como carreira ou vocación, porque a boa vida, outra vida debe ser posible, e con vocación tan cativa resulta imposible.


Mix de laboratorio de Pitbull: que saber antes de mercar un Labrabull - Razas\nA Pitbull Lab Mix é un Labrador Retriever e o híbrido Pitbull .\nEsta cruz saca o mellor destes adorables cans.\nOs Labrabulls son cans xoguetóns que se instalarán en calquera ambiente familiar.\nNon obstante, esta raza tamén precisa moito traballo e a súa personalidade pode ser difícil de predicir.\nEste será un dos cans máis divertidos que xamais terá, pero tamén un dos máis desafiantes.\nSe o Pitbull Lab Mix chamou a túa atención, segue a ler para aprender todo o que necesitas saber sobre este amigo de catro patas ...\nUnha mestura de laboratorio de Pitbull\nDescrición xeral de Pitbull Lab Mix\nCanto custa unha mestura de laboratorio Pitbull?\nLab Pitbull Mix Aspecto\nGuía de coidado da mestura de laboratorio de Pitbull\nComo Adestrar Un Labrabull\nO Pitbull Lab Mix é un encantador cruzamento entre o American Pitbull Terrier e o Labrador Retriever.\nEstas mesturas adoitan ter os mellores trazos de cada un dos seus pais. Entón podes esperar unha bolboreta social cunha enerxía moi alta. Son cans familiares marabillosos e son estupendos para fogares ocupados e activos con moitas cousas.\nPeso: 30-80 quilos.\nPrezo: $ 300- $ 700.\nPersonalidade: Hiperactivo, social e protector.\nPrezo : $ 300- $ 600\nEsperanza de vida : 9-12 anos\nTamaño : 70-115 quilos\nPrezo : $ 200- $ 600\nTamaño : 35-95 quilos\nMix de laboratorio de Pitbull\nPrezo : $ 300- $ 700\nEsperanza de vida : 10-14 anos\nTamaño : 30-80 quilos\nActividade : Alta\nO Pitbull Lab Mix é unha cruz entre o Labrador Retriever e o americano Pitbull Terrier.\nTamén podes coñecer a estes cans como Labrabulls ou Bulladors.\nEsta raza clasifícase como híbrida pero as razas parentes pertencen ao can Terrier e ao grupo deportivo.\nAdoitan manterse como cans de compañía para persoas que buscan un amigo cariñoso e activo. Na súa maioría, pode esperar que o seu cachorro teña a forte protección e vontade do Pitbull e a hiperactividade e natureza amigable do Labrador.\nNon obstante, porque o Pitbull Lab Mix é unha raza mixta non é unha garantía do seu temperamento.\nO mesmo ocorre coa súa aparencia xa que poden herdar calquera das posibles cores da capa e trazos físicos de calquera das dúas razas parentais .\nNormalmente non se recomenda isto como raza para principiantes.\nUn Lab Pitbull Mix ten un mantemento extremadamente elevado e precisa de adestramento e socialización diarios constantes.\nRecoméndanse xeralmente a propietarios experimentados que saiban tratar con cans de alta enerxía.\nLévase ben cos nenos.\nCan moi accesible.\nAlerta e vixiante pero non forte.\nMáis fácil de manexar que un pozo de raza pura.\nMoi orientado á familia.\nNon se consegue deixar só.\nA personalidade pode ser difícil de predicir.\nPode ser destrutivo cando se aburre.\nO teu Pitbull Lab Mix descansará ao pé da túa cama toda a noite.\nUn nariz frío na cara ou un zoom feliz pola casa faranche saber que están preparados para comezar o día.\nNo almorzo, o seu can seguirá ata a cociña para que os dous poidan comer xuntos. Despois seguirano ao baño para axudarche a refrescarte.\nA mañá acaba de comezar para eles e é hora de pasear ou correr. O teu can traerache a correa e deixaraa caer nos teus pés.\nDespois da túa camiñada pola mañá podes saír ao traballo, pero terás que chamar a un amigo de confianza para que entre e comprobe o teu Labrabull. Odiarán quedar sós, así que asegúrate de ter xente ao seu redor todo o tempo.\nMentres estea fóra, o Pitbull Lab Mix pasará o tempo xogando coa súa garda de cans e patrullando a casa para asegurarse de que nada estea fóra de clase.\nUnha vez que chegue a casa do traballo, debes pasar o maior tempo posible co teu can.\nUnha viaxe ao parque é unha boa forma de pasar o resto da tarde para os dous.\nIsto deixará caer toda a enerxía acumulada que o seu fillo estivera aforrando ao longo do día.\nDespois dunha longa tarde de correr e xogar o teu cachorro estará absolutamente desgastado. Agora é hora de cear e logo de sentarse e descansar.\nUn Labrabull non dorme ata que o fai o seu dono. Cando te arrastras á cama pola noite estarán ao teu carón.\nA historia do Pitbull Lab Mix é un pouco misteriosa.\nAcórdase xeralmente que este can foi criado por primeira vez a finais dos anos 90 durante a moda dos cans de deseño.\nNon se sabe se foron criados xuntamente a propósito ou por accidente.\nNon obstante, a maioría das mesturas de Pitbull son creadas intencionadamente para igualar o temperamento do Pitbull.\nHoxe en día este híbrido críase intencionadamente xa que as mesturas de laboratorio Pitbull están a crecer en popularidade.\nIndependentemente da súa historia, sabemos moito máis sobre a historia dos seus pais.\nComeza a lamentable historia do American Pitbull Terrier no cebo de touro area. No 1500 usábanse cans para loitar contra touros e este era realmente un pasatempo popular.\nSó os cans máis agresivos gañaría para que os cans fosen sometidos a métodos de adestramento brutais e criados para os trazos máis agresivos. Cando se eliminou o cebo de touros, estes cans enfrontáronse entre eles no anel de loita de cans. A reputación do Pitbull como un loitador cruel viviu moito despois de que se prohibise a loita de cans.\nNon obstante, os amantes da raza aínda están intentando concienciar da verdadeira natureza deste can como un amigo leal e encantador. A miúdo chámanlles cans de babá polo seu amor polos nenos.\nA historia do Labrador Retriever é moito máis alegre.\nEstes cans de traballo reciben o nome da provincia de Labrador-Terranova onde foron criados por primeira vez.\nForon creados para ser o compañeiro de caza perfecto. Estes cans collían e recuperaban con avidez aves de caza derrubadas, ata saltaban á auga para traer de volta un pato ou un ganso.\nNo século XIX esta raza afirmou gañar popularidade fóra de Canadá.\nA raza obtivo o recoñecemento do United Kennel Club en 1903 e o recoñecemento do American Kennel Club en 1917. Hoxe en día seguen a ser o can de familia máis popular en América.\nO Pitbull Lab Mix non é unha raza moi coñecida, pero os seus pais seguramente si. O Labrador Retriever segue sendo a raza canina máis popular dos Estados Unidos.\nComo os Labradores son moi queridos, son unha das razas máis populares para mesturas. O Lab Rottweiler Mix e o German Shepherd Lab Mix son moi similares ao Pitbull Lab Mix.\nEsta raza é un can de garda marabilloso pero unha opción moi pobre para un can de garda. Son tan simpáticos que son moito máis propensos a intentar bicar a un intruso que a asustalo.\nDesafortunadamente esta raza pode sufrir a mesma lexislación inxusta como o seu pai. Os pitbulls e as mesturas de pitbull están prohibidos nalgúns municipios debido á inmerecida reputación de Pitbull como un can perigoso.\nOs Labrabulls son un can de servizo marabilloso xa que os seus pais son as opcións ideales para cans de servizo.\nO Pitbull Lab Mix é un traballador e un amoroso bafo ó mesmo tempo.\nSerán un can moi entretido que ter ao redor.\nA súa mestura será moi lúdica e tende a actuar como un cachorro xigante ao longo de toda a súa vida. Trátase dun can de moita enerxía que require un dono activo.\nCalquera que queira adoptar este can debe estar completamente comprometido coa estimulación física e mental que necesitará ao longo do día.\nOs cachorros novos serán moi ruidosos ata que estean adestrados para non ladrar.\nA mellor forma de facelo é ignorar a un cachorro que ladra en lugar de validalos cando ladran fóra de quenda.\nUnha vez adestrado, o teu can só ladrará cando estea excitado ou alarmado. Estas peludas bolboretas sociais queren coñecer a todos. Simplemente buscan coñecer xente nova e deben socializarse regularmente ao longo de toda a súa vida.\nEste é o tipo de can que pensa que todo o mundo é o seu mellor amigo e que saudará emocionadamente aos seus veciños.\nLevan ben con todos os humanos, pero a súa alta enerxía significa que son os máis axeitados para nenos con máis de 10 anos.\nO Pitbull Lab Mix será moi destrutivo cando está mal socializado ou está pouco estimulado . Derrubar mobles, rasgar tapicerías e rabuñarse nas paredes son comportamentos a ter en conta.\nPódese evitar un mal comportamento asegurándose de que cumpre as moitas demandas deste can en todo momento. Evite prestar ao seu can calquera tipo de atención (positiva ou negativa) cando se estean comportando mal.\nDebido a este comportamento, terás que atopar un gardián de cans mentres estás fóra, aínda que só sexa por unhas horas mentres esteas fóra do traballo.\nSe vas de vacacións, o teu cano agradeceráo se os levas contigo.\nEn xeral, este can pode ser difícil de manexar, pero a súa lealdade e amor por ti non terán límites. Es realmente o mellor amigo deste can e sentirán un forte sentido do deber con vostede e coa súa familia.\nDebería esperar pagar entre $ 300 e $ 700 por un cachorro Pitbull Lab Mix.\nPor desgraza, porque estes cachorros ás veces son demasiado para que algunhas familias manexen acaban nos refuxios.\nOs refuxios teñen unha inxestión especialmente alta para mesturas de todo tipo Pitbull.\nOs refuxios estándar cobrarán uns 150 a 250 dólares en honorarios de adopción.\nAdopción $ 150- $ 350\nConsellos para compradores de Labrabull\nUn cachorro Labrabull normalmente custa só entre $ 300 e $ 700.\nAínda que poden ser baratos mercar a alimentación deste can de alta enerxía é moi caro. A mellor forma de xestionar os custos dos alimentos é mercar unha bolsa grande de comida por entre 55 e 65 dólares. Isto debería durar aproximadamente 2-3 meses antes de que sexa necesario substituílo.\nTodas as mesturas de Pit necesitan adestramento intensivo e moitos cursos de adestramento cobrarán máis para adestrar un Pitbull.\nSe non tes un amigo que poida entrar e comprobar o teu can mentres estás fóra, terás que investir nunha garda de cans; os gardadores cobrarán entre 10 e 15 dólares por hora.\nO lúdico Pitbull Lab Mix precisa moitos xoguetes ao aire libre que soporten moito desgaste. Deberías evitar xoguetes máis baratos porque terás que pagar aínda máis polas substitucións constantes.\nSe elixe rescatar un Labrabull dun refuxio, entón non hai ningunha garantía da liñaxe da cría. Paga a pena adoptar un rescate especializado nas razas parentais, aínda que supoña pagar 100 dólares máis que unha taxa de adopción típica.\nPorque este can é unha mestura pode ser difícil de predicir como serán.\nUnha mestura de laboratorio Pitbull pode herdar a capa simple dun Pitbull ou a capa dobre dun Labrador.\nTamén porque son híbridos non hai patróns oficiais de raza.\nDebe esperar un can de tamaño mediano e musculoso con patas longas.\nAs súas orellas son normalmente redondas e disquetes, pero ás veces poden estar erguidas se levan ao seu pai Pit. A maioría das mesturas teñen a icónica cola de lontra do Lab.\nComo as dúas razas parentais teñen diferentes tamaños, a altura e o peso desta mestura poden variar moito.\nOs machos adultos teñen entre 18 e 24 polgadas e pesan entre 35 e 80 quilos.\nAs femias teñen entre 17 e 23 polgadas e pesan entre 30 e 70 quilos.\nEsta mestura pode ter unha cor sólida ou pode ter unha cor escura máscara sobre un fondo branco.\nPoden selo unha das cores primarias de Labrador (negro, amarelo e chocolate) ou unha das cores Pitbull (gris, tigrado ou vermello).\nTamén como un Pitbull, o seu nariz pode coincidir coa cor da súa pel. Se o seu pai tiña un vermello ou nariz azul , isto pode aparecer no cachorro.\nPoden herdar o dobre abrigo resistente á intemperie do Lab ou o abrigo simple cortado do Pitbull.\nA súa mestura verterá bastante se ten un dobre abrigo pero os cans con revestimento único deixan menos.\nAs capas individuais son cortadas moi preto do corpo mentres que un dobre abrigo é denso e esponxoso.\nSe o teu can ten un abrigo dobre, deberían cepillarse polo menos dúas veces á semana. Evite levar ao teu can a rasurarse ou a cortarse o pelo, xa que pode danar o seu revestimento interior.\nUn Pitbull Lab Mix é unha tarefa moi difícil de asumir.\nNon son a mellor opción para un primeiro can e seguramente non o son para ninguén que busque unha raza fácil de manter.\nA formación e a socialización son un compromiso de toda a vida e terás que pasar horas estimulándoas física e mentalmente todos os días. Este can é naturalmente agradable pero se se lles permite correr salvaxes poden converterse nun pesadelo peludo.\nSe estás comprometido co traballo e a enerxía que necesita este can, recibirás unha recompensa cun amigo fiel.\nO Labrabull necesitará polo menos 90 minutos de exercicio ao día.\nEntón debes prepararte para estar de pé o seu novo compañeiro de adestramento ata 2 horas ao día.\nEste can hai que sacalo tanto para camiñar como para correr (canto máis tempo mellor). Un paseo ou unha carreira deben durar entre 30 minutos e unha hora.\nManteña este can á correa en todo momento e asegúrese de que estean preto do seu lado.\nUn Pitbull Lab Mix é un mestre da diversión e dos xogos, polo que non quedarán de brazos cruzados e mastigarán un xoguete todo o día.\nTrátase dun atleta natural capaz de facer todo tipo de fazañas.\nA carreira a distancia, o salto de altura e a natación son os seus deportes favoritos. Por suposto, a Lab Pit Mix tamén adora un xogo de buscar.\nActividade diaria total: 120 minutos.\nNivel de actividade: 5/5.\nActividade favorita: Obter.\nO teu Labrabull botará bastante (especialmente se herdan o dobre abrigo do Labrador).\nUnha soa capa debe ser cepillada unha vez por semana, mentres que unha capa doble debe ser cepillada ata 3 veces por semana. Deberías usar un currycomb de aceiro que chegue ás dúas capas do seu abrigo. Manteña as orellas do seu can limpas e secas (especialmente se as súas orellas están disquetes). Baña o seu can cando é absolutamente necesario.\nNon terás que recortar as uñas deste can con demasiada frecuencia xa que as desgastarán mentres corren e xogan.\nLava os dentes do teu can polo menos unha vez por semana para afastar a enfermidade das enxivas. Os cans aos que non lles gusta o cepillo de dentes poden estar motivados por unha saborosa pasta de dentes.\nNunca viches a un can comer coma o Pitbull Lab Mix.\nEste can grande e activo necesita unhas 1600 calorías ao día para mantelas cheas.\nDebes dividir estas 4 cuncas de croquetas en dúas comidas.\nA súa comida máis grande debería darse xusto antes das horas máis activas.\nA nutrición do teu can debe ser principalmente proteína, cunha pequena cantidade de graxa e carbohidratos de fontes naturais. Esta raza tamén funciona bastante ben cunha dieta de alimentos crus.\nComplementa a dieta do teu can con froitas e verduras por algún contido extra de vitaminas. Os ovos cocidos e as batacas fan grandes delicias nutritivas.\nGráfico de crecemento:\nO teu cachorro gañará entre 2 e 4 quilos por cada 4 semanas de crecemento como un cachorro. Durante as súas primeiras 12 semanas o teu cachorro alcanzará os 6-12 quilos.\nGañarán a maior parte do seu peso entre 6 meses e 1 ano. É entón cando engordarán aproximadamente a metade do seu peso adulto.\nAlcanzarase o peso total do seu can de 30 a 80 quilos entre o primeiro e o segundo aniversario.\nO gran apetito deste can pode melloralos.\nAs mesturas de laboratorio Pitbull poden sufrir inchazo, que é unha enfermidade estomacal dolorosa que a miúdo é causada por comer ou beber demasiado rápido.\nOs síntomas inclúen vómitos e baba e un abdome visiblemente inchado.\nO inchazo sempre debe tratarse como unha emerxencia médica que precisa atención veterinaria. Pódese evitar asegurándose de que o seu can non come demasiado rápido e deixando de facer exercicio en canto comen.\nAdemais dos problemas estomacais, esta raza pode sufrir problemas comúns nas articulacións. Prodúcese displasia de cadeira cando as articulacións da cadeira están soltas e non caben unhas nas outras.\nA condición é moi común en razas de cans grandes e activas. Provoca dor, mobilidade prexudicada e pode provocar artrite.\nOs síntomas inclúen a inactividade e o seu can resístese a camiñar ou de pé. O seu can pode queixar ou chorar de dor e pode arrastrar ou coxear na perna dorida. A enfermidade pódese tratar con cirurxía pero tamén se pode tratar con medicamentos para a dor e fisioterapia. O tratamento da enfermidade depende da súa gravidade.\nCanto tempo vive un mix de Pitbull Lab?\nDebes esperar que un Pitbull Lab Mix viva entre 10 e 14 anos.\nO Pitbull Lab Mix é moi intelixente e moi adestrable.\nNon obstante, con esta raza o adestramento non se detén na cría de cachorros: o compromiso con esta raza é un compromiso coa formación e a socialización ao longo da vida.\nEste pracer de catro patas está feliz cando estás feliz.\nFai todo o que poidas para ser a mellor animadora do teu cachorro.\nAdopta un enfoque firme pero xusto con moitos reforzos positivos. O mal comportamento debe ignorarse en vez de fomentarse ou validarse.\nCando o teu cachorro acerta algo, fainos saber o bo que son. Os teus eloxios serán o seu maior motivador para o traballo ben feito. Ao Pitbull Lab Mix hai que darlle moito tempo para reunirse con amigos humanos e perritos. A eles encántalles o parque para cans e tamén o fan moi ben na gardería.\nQueren manter o corpo e o cerebro ocupados.\nDálles xoguetes e xogos que requiran un pouco de intelixencia e engádeos a desafíos divertidos.\nToma o xogo favorito do Retriever e fai un xiro atlético converténdoo nun xogo de capturas.\nUn xogo de capturas adestra ao teu can para seguir as ordes e correr longas distancias. Pódese facer cunha bola, un pau ou un Frisbee.\nMentres xogas, podes adestrar e practicar comandos como ir, saltar e soltalo.\nEsta mestura é un can activo e xoguetón que medra en familias ocupadas.\nNunca estarás só con este divertido amigo peludo ao teu lado: un Labrabull é un dos compañeiros máis fieis que podes pedir.\nNon obstante, a cambio da súa lealdade, terán que estar ocupados.\nEste é un can atlético que precisa moita estimulación física e mental.\nSe estás facendo todo ben polo teu can, pagaranche con todo o amor que teñen para ofrecer.\nCando adoptas un Pitbull Lab Mix, non traerás a casa unha mascota, ¡traerás a casa un novo membro da túa familia!\nIndícanos algunha das súas preguntas na sección de comentarios a continuación ...\nInformación e preguntas frecuentes sobre a raza de cans Vizsla\nGuía completa de Malinois belga: 6 datos que debe ler\nmestura de border collie / pastor australiano\narnés de cans como poñer\nvenda de teckes de pelo con cable\ncan de gando australiano e mestura de laboratorio\ncachorro de mestura de boxeador de laboratorio negro


Revisión como estaba o 14 de xaneiro de 2012 ás 21:07\nRevisión como estaba o 14 de xaneiro de 2012 ás 21:03 (editar)\nRevisión como estaba o 14 de xaneiro de 2012 ás 21:07 (editar) (desfacer)\nEstá organizado pola [[Asociación Cultural Arela]] e os veciños e veciñas de Cans, baixo a coordinación do guionista [[Alfonso Pato]]. Ten dúas seccións principais, unha de [[ficción]] e outra de [[animación]]. O festival foi ano a ano ampliando as seccións. Dende 2005 existe o "Jalpón Friki", no que se proxectan curtas extravagantes. Dende 2006 estréanse longametraxes, como ''[[Por min e por todos os meus compañeiros]]'' de Judas Diz ese ano, e en 2007 ''[[Abrígate]]'' de [[Ramón Costafreda]], ''[[Gritos no corredor]]'' de [[Juanjo Ramírez]], e ''[[Só concertinas]]'' de [[Víctor Coyote]]. Tamén en 2007 abriuse unha sección para mostrar e premiar os mellores [[videoclips]] galegos.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/2215977"


Champús,Spray Crin Y Cola - Equivan Tienda Hipica\n> Horses>Beauty and care>Champús,Spray Crin Y Cola\nNo filters CARR & DAY & MARTIN (8)\tEFFOL (5)\tLEOVET (6)\tZaldi (4)\nChampús,Spray Crin Y Cola There are 23 products.\nZ. Champu Especial Caballos\nZ. Champu Anti-Fly C/esencias Naturales 1L.\nZ-Premium Champu Aloe Vera 1L.\nZ. Champu-Dermo C/avena Sativa 1L\nEffol Champu En Spray -Ocean Star- 750Ml\nEffol Champu Caballo -Pferdeshampoo- 5L.\nEffol Champu&gel Para Jinete Hey-Global...\nEffol Aplicador Champu -Shampoonierer-\nEffol Liq. Tratamiento Capilar "haarwurzel"…\nCHAMPU LEOVET BLANQUEANTE PARA CABALLOS...\nCHAMPU LEOVET DOBLE ACCION 500ML\nCHAMPU LEOVET POWER PARA CABALLOS DE CAPA...\nCHAMPU LEOVET SILKCARE 500 ML\nCARR & DAY GALLOP Champú Acondicionador\nCARR & DAY GALLOP Champú EXTRA FUERTE 500ml\nCARR & DAY GALLOP Champú Quita Manchas 500ml\nCARR & DAY GALLOP Champú Antiséptico...\nCARR & DAY GALLOP Champú Intensificador...\nC&D GALLOP Champú TORDOS-BLANCOS...\nC&D GALLOP Champú castaños y negros...\nC&D GALLOP Champú CASTAÑOS Intensificador...


Carmen Pomar e Román Rodríguez visitan o IES Laxeiro, onde este mes rematará a ampliación na que a Xunta investiu case 1,2 m€ | Consellería de Educación, Universidade e Formación Profesional\nCarmen Pomar e Román Rodríguez visitan o IES Laxeiro, onde este mes rematará a ampliación na que a Xunta investiu case 1,2 m€\nA conselleira de Educación salientou que esta obra beneficia directamente ás ensinanzas de formación profesional\nO titular de Cultura felicitou a esta comunidade educativa da comarca do Deza e destacou o compromiso da Xunta cos proxectos estruturais\nXov, 21/02/2019 - 15:26\nA conselleira de Educación, Universidade e Formación Profesional, Carmen Pomar, e mailo conselleiro de Cultura e Turismo, Román Rodríguez, visitaron esta mañá o IES Laxeiro, de Lalín, para comprobar o desenvolvemento dos traballos de ampliación do centro que rematarán este mesmo mes e nos que a Xunta leva investidos arredor de 1,2 millóns de euros.\nAgora mesmo está a piques de rematar a segunda fase da ampliación, coa que se dota o instituto dun novo volume na planta alta do edifico dedicado actualmente aos talleres de FP. Deste xeito, neste espazo o centro gañará cinco novas aulas máis unha sexta que se traslada a este novo volume desde a planta baixa. Así mesmo, dótanse novos aseos con servizos adaptados e unha nova escaleira para mellorar a evacuación do edificio. Estes traballos -cun investimento de 850.000 euros- súmanse aos 320.000 euros da primeira fase que permitiu dotar ao centro do primeiro viveiro de empresa educativo na comarca.\nPrecisamente a conselleira Carmen Pomar subliñou que a mellora da infraestrutura do instituto ten unha repercusión directa no conxunto da comunidade educativa do Laxeiro, pero especialmente nas ensinanzas de Formación Profesional, con máis aulas e mellor dotación para o desenvolvemento do proxecto educativo. Neste senso, lembrou que o viveiro de empresa que se puido instalar logo da primeira fase de ampliación, con tan só dous anos de percorrido, xa alberga dous proxectos en funcionamento dentro do propio viveiro, un como plan e outro como empresa.\nAsí mesmo a conselleira agradeceu a implicación da dirección do IES na posta en marcha de proxectos educativos que redundan nunha ensinanza de calidade como é a súa incorporación este mesmo curso ao programa de Clubs de Ciencia impulsada por Educación coa finalidade de fomentar as vocacións STEM entre os estudantes; a dotación de Espazo Maker na aula de Tecnoloxía; o proxecto Edixgal, de libro dixital; o Plan de Mellora de Bibliotecas Escolares ou os contratos-programa (con liñas como o de Reforzo, Orientación e Apoio, de mellora de competencias clave, de mellora da convivencia e promoción da igualdade nos centros, entre outros).\nNa visita ao centro os conselleiros estiveron acompañados polo alcalde de Lalín, Rafael Cuiña, polo secretario xeral técnico da Consellería de Educación, Jesús Oitavén, e polo xefe territorial de Educación na provincia de Pontevedra, César Pérez Ares.\nInvestimentos en Lalín\nPola súa banda, o conselleiro de Cultura e Turismo, Román Rodríguez, felicitou á comunidade educativa do IES Laxeiro, na comarca do Deza, polo seu labor neste eido que o leva a ser un referente da Formación Profesional. Destacou, así mesmo, que as melloras realizadas amosan o compromiso da Xunta cos proxectos estruturais.\nA obra de ampliación do IES Laxeiro súmase a unha serie de melloras acometidas nos centros educativos de Lalín e cuxa contía máis importante se dedicou ao CEIP Xesús Golmar.


open - Tradução inglês-francês | PONS\nInglês » Francês O open\nopen Dicionário de Francês Oxford-Hachette\nopen no Dicionário PONS\nopen Exemplos do Dicionário PONS (verificados pela redação)\nopen Vocabulário de Integração do Ofício Franco-Alemão para a Juventude (OFAJ) "Intégration et égalité des chances"\nopen Vocabulário Técnico da Refrigeração GEA\nopen no Dicionário de Francês-Inglês da Oxford-Hachette\nTraduções para open no dicionário Inglês»Francês\nMostrar os sinónimos de open mike.\nFeeback sobre open mike para PONS.eu\nMostrar os sinónimos de open admissions.\nFeeback sobre open admissions para PONS.eu\nMostrar os sinónimos de burst open.\nFeeback sobre burst open para PONS.eu\nMostrar os sinónimos de fling open.\nFeeback sobre fling open para PONS.eu\nMostrar os sinónimos de fall open.\nFeeback sobre fall open para PONS.eu\nMostrar os sinónimos de force open.\nFeeback sobre force open para PONS.eu\nMostrar os sinónimos de rip open.\nFeeback sobre rip open para PONS.eu\nMostrar os sinónimos de open house.\nFeeback sobre open house para PONS.eu\nMostrar os sinónimos de open market.\nFeeback sobre open market para PONS.eu\nMostrar os sinónimos de open-mindedness.\nFeeback sobre open-mindedness para PONS.eu\nMostrar os sinónimos de open-necked.\nFeeback sobre open-necked para PONS.eu\nopen do glossário « Intégration et égalité des chances » publicado pela Organização franco-alemã para a Juventude\nTraduções para open no dicionário Francês»Inglês\nopen do dicionário de Técnica de Refrigeração - com a autorização da Empresa GEA Bock GmbH\nTabela de Verbos para open


Incendio nun muíño eólico en Viveiro - Xornal de Lugo " />\nbombeiros de Viveiromuíño parque eólicoMedio Ambiente da Xunta de Galicia\nOs Bombeiros de Viveiro traballan na extinción dun lume que se iniciou na maquinaria dun muíño eólico situado no alto de Fontecova, en Magazos, no concello lucense de Viveiro. Segundo informóuselle ao 112 Galicia, os profesionais de extinción traballan arreo para evitar que as chamas se propaguen ao monte.\nAsí mesmo, confírmase que ningún dos outros muíños da zona tampouco se viron afectados.\nA escasos minutos das cinco e media desta tarde varios particulares informaban ao 112 Galicia do incendio, indicaban que ardía pola zona dos muíños pero sen precisar exactamente o que ardía.\nDe inmediato, os xestores do 112 puxeron os feitos en coñecemento dos Bombeiros de Viveiro, dos axentes da Garda Civil, Policía Nacional, Local e dos efectivos de Protección Civil da localidade.\nDo mesmo xeito, foron informados o persoal de Medio Ambiente da Xunta de Galicia e a empresa que fornece a electricidade dos muíños.\nA esta hora, os efectivos de Protección Civil comunicaron ao 112 Galicia que o incendio está practicamente extinguido.


Na Deputación seguen a voltas con La Vuelta con motivo dos gastos e o protocolo - Pontevedra Viva\nNa Deputación seguen a voltas con La Vuelta con motivo dos gastos e o protocolo\nVenres 13 de Setembro, 2013 ás 18:46 do Venres 13 de Setembro, 2013\nAmbiente en Vilanova de Arousa para ver a saída da Vuelta Ciclista a España\nOs tres diputados provinciais que renuncian ao cargo\nRafael Louzán presidindo o pleno provincial\nNa Deputación provincial desenvolveuse este venres 13 un pleno extraordinario con motivo da renuncia ao cargo de tres deputados das ringleiras populares: o alcalde de Salvaterra, Arturo Grandal Vaqueiro; o concelleiro de Tomiño; Pablo Baquero Álvarez e o alcañde do Porriño, José Nelson Santos Argibay. Os tres serán substituídos polos compañeiros de partido: o alcalde de Oia, Alejandro Rodríguez; o portavoz municipal do PP en Arbo, Horacio Gil Expósito e o alcalde de Tui, Moisés Rodríguez.\nNo apartado de rogos e preguntas o deputado socialista, José Antonio Cacabelos, dirixiuse ao presidente para mostrar o seu malestar pola falta dun protocolo para situar os deputados na saída da primeira etapa de La Vuelta ciclista a España. Rafael Louzán sinalou que a organización lle correspondía á empresa Unipublic e, sinalou "que nadie excepto o presidente da Deputación, da Xunta e a ministra de Fomento, nadie tiña un sitio reservado. Houbo xente que tivo que quedar fora da valla pero non creo que fose o seu caso. Pero se lle gusta o protocolo, terémolo en conta para noutra ocasión".\nPero Cacabelos centrouse, sobre todo, en preguntar polos gastos derivados da organización das tres primeiras etapas na provincia como "800 mil euros en publicidade e 30 mil euros en cátering". O presidente provincial respondeu numerando gastos doutros eventos realizados por gobernos socialistas e díxolle a Cacabelos: "aquí a razón e a opinión pública non lle asiste". Rafael Louzán continuou referíndose ao ex alcalde grovense que "eu lle diría que no seu municipio lle pregunte o sector da hostelería para sacar algunha conclusión importante. Vostede ten que xustificar máis todavía porque O Grove tivo un papel determinante e vostede ten que tentar ver que non foi o que realmente foi pero iso é o seu problema, non é o meu".\nO deputado socialista tamén preguntou polo "proxecto faraónico" das Pousadas do Salnés e Louzán respondeulle que "está xerando moitos beneficios e a Deputación foi premiada pola boa xestión dese proxecto con 1,5 millóns de euros. Iso é que os técnicos o fan realmente ben".\nRafael Louzán, a preguntas do deputado nacionalista César Mosquera, tamén fixo referenza ao proxecto de recollida de residuos indicando que "está moi avanzado" e anunciou que se está finalizando el proceso de adhesión de Concellos a esta iniciativa.


Casiano de Prado y Vallo | Álbum de Galicia | Consello da Cultura Galega\nSantiago de Compostela, 1797 - Madrid, 1866\nMineraloxía Paleontoloxía Xeoloxía\nPrado foi liberado en xaneiro de 1819, polo que necesariamente perdeu o curso, indo a vivir á Coruña coa súa familia, onde semella que axudaba ao seu pai nos traballos de arquitecto municipal. Desde os primeiros momentos do trienio liberal (1820-1823) participou activamente, desde a cidade herculina, na insurrección e, sobre todo, a partir da Sociedade Patriótica, creada para difundir o ideario liberal e a Constitución, e na que ocupou o posto de secretario. Tamén colaborou con certa asiduidade no xornal madrileño El Conservador , fundado, entre outros, polo seu amigo La Sagra, con artigos de exaltación do pensamento liberal. En 1821, publica en Madrid El terrible para todos , pequeno opúsculo no que critica os excesos dos liberais exaltados e promove “la moderación, el olvido de todo lo pasado y la buena armonía entre todos los españoles”. Prado tamén foi oficial da Milicia Nacional coruñesa, onde defendeu “con las armas” o réxime liberal cando A Coruña, en 1823, sufriu o asedio das tropas realistas.\nDe 1830 a 1834 visitou varios distritos mineiros andaluces e redactou distintas Memorias que foron presentadas na Dirección Xeral correspondente. En 1834 foi nomeado enxeñeiro de minas de terceira clase e destinado como bibliotecario nesa Dirección. Neste tempo intentou, sen éxito, obter unha pensión en viaxe de estudos ao estranxeiro. Destinado en 1835 ao Distrito Mineiro de Aragón e Cataluña, en Tarragona, nos cinco anos que pasou nesta cidade, ao par dos seus traballos de inspección mineira, desenvolveu unha intensa vida pública a partir das colaboracións no Observatorio Pintoresco , de Madrid e , sobre todo, no xornal Tarraconense , do que era editor responsable. Os seus traballos, de corte literario, pero tamén de defensa do espírito liberal e racionalista, foron o pretexto para que cando aconteceu o pronunciamento de 1840, en Tarragona, fora afastado do cargo. Despois da correspondente protesta que levou a cabo, Prado foi reposto no corpo e destinado á inspección de La Mancha e como director das minas de Almadén. Nesta mina, de extraordinario interese estratéxico para España, dedicou inxentes esforzos, mesmo con riscos persoais (baixaba todos os dias á mina), para reordenar os deteriorados sistemas extractivos e de xestión. O seu carácter enérxico e inflexible debeulle orixinar abundantes inimizades porque no ano 1843 a propia Xunta Revolucionara da mina promoveu a súa separación da dirección. Foi destinado a inspección de Murcia e o ano seguinte á de Galicia e Asturias, en Ribadeo e Oviedo, a onde foi trasladada nese mesmo ano. Esta volta á terra tivo o interese engadido de poderse atopar con Schulz en Oviedo, cando foi comisionado para facer unha visita as minas asturianas. De todas maneiras o que puído ser un froiteira colaboración durou pouco tempo, pois aos poucos meses foi presentado, como remate da persecución que sufría Prado a consecuencia do seu paso por Almadén, un expediente sancionador por supostas faltas. Fronte a este expediente, que pesou como unha lousa na súa vida profesional (redactou varias memorias na súa defensa, en 1844, en 1848 e en 1857), renunciou ao seu cargo.\nDe volta a España continuou cos traballos do Mapa Xeolóxico, que alternou con unha serie de contribucións científicas de gran transcendencia, como os estudos prehistóricos en covas, que iniciou coas de Segovia en 1853. Considérase que foi o primeiro que en España utilizou este tipo de depósitos. Neste período estudou, sobre todo, as cordilleiras españolas e publicou diversos artigos de xeoloxía, paleontoloxía e prehistoria na Revista Minera . O ano 1855 foi especialmente significativo na vida científica de Prado, xa que se deu a coñecer o descubrimento en España de fósiles da “fauna primordial” de Barrande. Este fósiles, trilobites na súa maioría, eran considerados polo paleontólogo francés e os seus seguidores como os representantes da fauna dos terreos máis antigos da terra e dado o seu elevado grao de organización eran interpretados como un argumento a favor das hipóteses creacionistas. De aí tamén a transcendencia que se lle daba a seu estudo. Os achados realizados anteriormente, cando era enxeñeiro subalterno en Almadén, foron clasificados e interpretados por Verneuil e Barrande, cos que escribe unha memoria, editada en París en 1855. Nese mesmo ano, volveu a París para dar unhas conferencias sobre estes achados e informar sobre a exposición universal de ese ano.\nEstán caracterizados pola súa consolidación como científico de renome tanto en España como no estranxeiro. Continúa cos traballos de campo e publica diversos estudos na Revista Minera e no Bulletin de la Societé Géologique de France , e memorias como la “Reseñas geológicas de la provincia de Ávila y parte occidental de la de León” (1862) e, sobre todo, “Descripción Física y Geológica de la Provincia de Madrid” (1864), a que se considera a obra fundamental de Prado, aínda vixente en moitos aspectos. En 1859 descubre novos exemplares da fauna primordial no entorno de Bollar e Sabero (León), que publica en 1860, xunto con Barrande e Verneuil, no Bulletin . Esta publicación tivo a transcendencia de servir para convencer da existencia da fauna primordial ao xeólogo inglés Murchison, presidente da Sociedade Xeolóxica de Londres e, posiblemente, foi un dos motivos que xustificaron o seu nomeamento como membro de número de esta prestixiosa institución, en 1862 . A finais dese mesmo ano foi tamén nomeado membro da Sociedade Xeolóxica de Francia.\nNo debate sobre o evolucionismo en España tivo tamén interesantes implicacións que non foron valoradas abondo nos diferentes traballos dedicados ao mesmo. Por unha parte, a súa afiliación ás teses creacionistas de Barrande o converten como ocorría con moitos paleontólogos, en contrario ás teses evolucionistas. De todas maneiras, non se lle coñecen textos explícitos onde se manifestara contra elas . Por outra parte, os seus traballos prehistóricos apuntan no sentido dunha antigüidade do home moi superior á que sinalaba a ortodoxia oficial. Mesmo na memoria sobre a xeoloxía de Madrid semella orientarse cara unha antigüidade terciaria e sitúa ao home (polo xénero homus ) dentro do grupo dos mamíferos. A súa amizade con coñecidos darwinistas españois, como Machado, e o aprecio que estes lle tiñan non semella corresponderse cos propios dun inimigo ideolóxico. Na polémica sobre o eozoom , que tivo tanta transcendencia nos medios científicos como proba da grande antigüidade da vida, Prado foi o primeiro que o citou en España no seu discurso de ingreso na Academia de Ciencias, pero tampouco se chegou a pronunciar con claridade sobre el, concluíndo moi prudentemente que “conviene esperar a que este punto se dilucide completamente”.\nGONZÁLEZ FABRE, M. (2004), Aportación científica del ingeniero de minas D. Casiano de Prado y Vallo (1797-1866) en su contexto histórico , Tese de Doctoramento na Universidade Politécnica de Madrid, contén unha relación exhaustiva da abondosa producción científica e técnica do autor. Entre ela sinalamos:\nPRADO Y VALLO, C. de (1835): Vindicación de la geología , Madrid: Imprenta de D. Eusebio Aguado.\nPRADO Y VALLO , C. de (1860): Sur l´existence de la faune primordiale dans la chaine cantabrique, avec description des fossiles par M.Barrande y Verneuil, Bulietin de la Societé Géologique de France , n.17: 516-554.\nPRADO Y VALLO, C. de (1864): Descripción Física y Geológica de la Provincia de Madrid , Madrid: Junta General de Estadística, Imprenta Nacional.\nAYALA-CARCEDO, F.J. (1998): La obra de Casiano de Prado (1797-1866): Una visión sintética, Geogaceta , 23: 19-20.\nAYARZAGÜEÑA SANZ, M. (1998): Casiano de Prado (1797-1866), pionero de la Prehistoria española, Geogaceta , 23: 21-22.\nAYARZAGÜEÑA SANZ, M. & PUCHE RIART, O. (2012): La llamada Edad del Cobre” en el siglo XIX. Aportaciones de Casiano de Prado y Juan Vilanova y Piera, Bol. Geol. Minero , 123 (2): 157-171.\nGONZÁLEZ FABRE, M. (2004), Aportación científica del ingeniero de minas D. Casiano de Prado y Vallo (1797-1866) en su contexto histórico , Tese de Doctoramento na Universidade Politécnica de Madrid.\nGONZÁLEZ FABRE, M. (2005): Casiano de Prado (1797-1866) y la Sociedad Geológica de Londres, Bol. Geol. Minero , 116 (2): 185-194.\nGUTIÉRREZ-MARCO, J.C. RÁBANO, J., MANSILLA,L. y GARCÍA BELLIDO, D.C. (2011): Geología y Paleontología en el siglo XIX. La contribución de Casiano de Prado, Edouuard de Verneuil y Joachim Barrande al descubrimiento científico del paleozoico centroibérico , Almadén: SEDPGYM, Universidad Castilla-La Mancha.\nMAFFEI, E. & RÚA FIGUEROA, R. (1872): Apuntes para una biblioteca española de libros, folletos y artículos y manuscritos, relativos al conocimiento y explotación de las riquezas minerales y a las ciencias auxiliares , Madrid: Impr. J.M. Lapuente.\nORDAZ, J. (1998): Inquietudes literarias de Casiano de Prado, Geogaceta , 23 : 103-105.\nOVILO Y OTERO, M. (1870): Biografia del Excmo. Señor D. Casiano de Prado , Santiago de Compostela: Impr. J. Souto.\nPÉREZ DE BARRADAS, J. (1928): El descubridor del hombre fósil en España, Don Casiano de Prado y Vallo, Investigación y Progreso , n. 1 (1 de Enero de 1928): 1-4.\nPUCHE RIART, O. & AYARZAGÜENA SANZ, M. (2000): Sobre unas cartas inéditas de Casiano de Prado, Bol. Geol.Minero , 112-1: 95-104.\nPUCHE RIART, O. (2004): Casiano de Prado y Valle (sic), Pioneros de la Arqueología en España. Del siglo XVI a 1912 , Madrid: Museo Arqueológicos Regional de la Comunidad de Madrid.\nPUCHE RIART, O. & GONZÁLEZ FABRE, M. y MAZADIEGO, L.F. (2006): La aportación del ingeniero de minas Casiano de Prado (1797-1866) a la teoría de la “Fauna Primordial” de Joachim Barrande (1799-1883), Bol. Geol.Minero , 117 (3): 441-455.\nRÁBANO, I. (2006): Casiano de Prado y Manuel Fernández de Castro: relación epistolar entre 1859 y 1866, Bol. Geol. Minero , 117 (3): 423-440.\nSEQUEIROS, L. (2011): Geología y heterodoxia. La Vindicación de la Geología de Casiano de Prado , Córdoba: Bubok Publ.\nTRUYOLS, J. (1998): Sobre el origen de la relación científica que existió entre Casiano de Prado y Edouard Verneuil, Goegaceta , 23 : 151- 153.\nComo citar: Díaz-Fierros Viqueira, Francisco : Casiano de Prado y Vallo. Publicado o 25/1/2013 no Álbum de Galicia (Consello da Cultura Galega) http://consellodacultura.gal/album-de-galicia/detalle.php?persoa=22161. Recuperado o 18/10/2021\nLibros do ccg sobre Casiano de Prado y Vallo\nAviso Listado automático de documentación relacionada con Casiano de Prado y Vallo nos fondos documentais en liña ofrecidos polo Consello da Cultura Galega.


A área de Ourense coordina os seus recursos para reducir o impacto do coronavirus nas residencias de maiores\nInicio/Sanidade/A área de Ourense coordina os seus recursos para reducir o impacto do coronavirus nas residencias de maiores\nVén de constituírse un Equipo de Seguimento Compartido Hospitalario (ESCAH) que levará a cabo o seguimento da actuación clínica\nO persoal sanitario de Atención Primaria constituirá “un dos recursos claves para garantir a boa coordinación da atención aos residentes e usuarios dos centros sociosanitarios e da terceira idade, en coordinación directa co Equipo de Seguimento Compartido Hospitalario (ESCAH) da Área Sanitaria de Ourense, Verín e O Barco de Valdeorras e o persoal médico ou responsables asistenciais do centros”, tal e como se asegura dende o Sergas en Ourense.\nA Dirección da Área Sanitaria traballa “na organización de circuítos e en mellorar a coordinación dos recursos para reducir o impacto da pandemia xerada polo virus SARS-COV2 e o contaxio da enfermidade que este xera, a COVID-19, na poboación institucionalizada, especialmente vulnerable ante a infección dada á presencia habitual de patoloxías de base, idade avanzada e permanencia en contornas pechadas con poboación igualmente vulnerable, asi como na protección do persoal asistencial destes centros para garantir o mantemento do seu coidado”, indica o Sergas.\nDacordo cos plans de continxencias establecidos, o persoal sanitario de atención primaria, ou no seu caso da residencia, debe establecer se un residente presenta un cadro clínico de infección respiratoria aguda, compatible coa sintomatoloxía de COVID-10, que neste caso, deberá separarse doutros/as residentes, seguindo as actuacións publicadas pola Dirección Xeral de Saúde Pública (https://coronavirus.sergas.es) organizando a recollida dunha mostra para confirmar se tratase dun caso positivo.\nSe o resultado fose positivo ou non concluínte, realizarase o seguimento do caso e contactos, por parte do persoal de Saúde pública, derivándose o seguimento por parte da (ESCAH) a illamento na residencia ou centro, de xeito similar aos controis a domicilio dos positivos illados na casa, e avaliando o seu posible traslado ao hospital de referencia en caso de empeoramento.\nSupervisión Xeral e coordinación previa\nAo longo dos pasado días, traballouse na supervisión xeral de todas as residencias tanto públicas, como concertadas ou privadas, “instándose aos directores asistenciais das mesmas a avaliar o estado de saúde de todas as persoas da residencia, cando foi posible, a través do seu propio persoal sanitario, ou implicando ao persoal de atención primaria dos seus centros de saúde de referencia, persoal ao que a Dirección da Área desexa agradecer especialmente o gran esforzo que están a realizar estes días, asumindo un papel capital na atención aos pacientes mais vulnerables, para garantir seu dereito a unha asistencia humana e de calidade”, segundo Sanidade.\nCon estas medidas á area segue as indicación do ministerio de sanidade, na orde de 19 de marzo, onde aconsella a adopción de medidas na liña de protexer aos usuarios de residencias sociasanitarias pola súa condición de vulnerabilidade fronte a infección.\nDo mesmo xeito que outros da familia dos coronavirus, este novo virus causa diversas manifestacións clínicas, que inclúen cadros respiratorios que varían desde o arrefriado común, ata cadros de pneumonía grave con síndrome de distrés respiratorio, shock séptico e fallo multiorgánico.\nEsta gravidade dunha parte dos casos aconsella a toma de medidas excepcionais como as que estamos a vivir nesta etapa de emercencias sanitaria. Non sí, hai que lembrar que ao redor do 80% dos casos de COVID-19, notificados ata o momento, son cadros leves, pese a elo, tratarse dunha enfermidade transmisible débense extremar as medidas de precaución.\nCoa información dispoñible ata o momento, o mecanismo principal de transmisión é por gotas respiratorias maiores de 5 micras, que non permanecen suspendidas no aire (se depositan a menos de 1 ou 2 metros) e por contacto directo das mucosas con secrecións, ou con material contaminado por estas, que poden transportarse en mans ou obxectos (similar á gripe). Ademais, é probable unha transmisión por superficies infectadas polo que se aconsella unha limpeza frecuente das superficies con moito contacto.\nárea centros contaxio coordinación coronavirus domicilio idade maiores Ourense persoal residencias sanitaria sergas terceira vías


Frete de Orlandia - SP para Dourados - MS - Bitrem Carreta Truck - Grade Baixa Graneleiro Aberta - REF: 56998956 | Sontra Cargo\nFrete de Orlandia - SP para Dourados - MS - Bitrem Carreta Truck - Grade Baixa Graneleiro Aberta - REF: 56998956\nVEÍCULO Bitrem Carreta Truck\nDETALHES MOTORISTA PRECISA TER O BUONNY . AG. FABIO SOUZA (21)98933-8643 E THIAGO ( 24)98163 - 0268 E JACT


2001 edición especial celebración navideña Barbie MIB NUEVO 50304 Mattel de Rubia nsudqm3691-Other Contemp. Barbie Dolls - www.templarioslp.com\n2001 edición especial celebración navideña Barbie MIB NUEVO 50304 Mattel de Rubia nsudqm3691-Other Contemp. Barbie Dolls\nEra/Year: 2001 Collection: Holiday Barbie\n22 pulgadas Muñeca Reborn Infante Recién nacido realista Muñeca Bebé Niña Africana Modelo Juguete 22 pulgadas de la vida real como Niña Reborn bebé recién nacido muñeca de cuerpo de vinilo suave\n22 Completo Silicona Muñeca Bebé Niño Reborn Realista recién nacidos ropa de béisbol Más información\n22 hecho a mano de Silicona Vinilo Muñeca Reborn Bebé Niñas Juguete Suave recién nacido realista Más información\n22 Muñeca Bebé Niño Reborn Cuerpo Completo Silicona vinylly likelife recién nacido Juguetes Regalos Más información


(Redirixido desde "Aristóteles - Αριστοτέλης")\nA filosofía aristotélica é un sistema, ou sexa, hai relación e conexión entre as varias áreas pensadas polo filósofo. Os seus escritos versan sobre practicamente todas as ramas do coñecemento da súa época (menos as matemáticas). Aínda que súa produción fóra excepcional, apenas unha parcela foi conservada. O seus escritos dividíanse en dúas especies: os 'exotéricos' e os 'acroamáticos'. Os exotéricos eran destinadas ao público en xeral e, por iso, eran obras de carácter introdutorio e xeralmente compostas en forma de diálogo. Os acroamáticos, eran destinadas só aos discípulos do Liceo e compostos en forma de tratados. Practicamente todo o que se conservou de Aristóteles forma parte das obras acroamáticas. Das exotéricas, restaron apenas fragmentos.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Aristóteles&oldid=4739209"\nA última edición desta páxina foi o 17 de maio de 2018 ás 23:37.


Passagens Aéreas de aeroporto Pucón Airport - Voos - eDestinos.com.br\nPassagens de Pucón Airport\nBuscar voos do aeroporto de Pucón Airport\nVeja as melhores ofertas de voos de Pucón Airport\nVeja as melhores ofertas de voos\tde outros aeroportos em Pucón\n✔ Existem ofertas especiais para voos Pucón Airport no eSky.pt?\n✔ Ao reservar voos Pucón Airport, posso incluir o seguro?\n✔ Se reservar voos Pucón Airport, também posso reservar acomodações?\n✔ Quais companhias aéreas oferecem voos Pucón Airport?\nNo eDestinos.com.br garantimos que a oferta de voos Pucón Airport inclua não apenas companhias aéreas de baixo custo, mas também as com padrões tradicionais.\nVoos baratos para o Chile Voos baratos do Chile Voos baratos para Pucón Voos baratos de Pucón Voos baratos para Iquique Voos baratos de Iquique\nVoos baratos para Hagåtña Voos baratos de Hagåtña Voos baratos para a Tunísia Voos baratos da Tunísia Voos baratos para Ipatinga Usiminas Voos baratos de Ipatinga Usiminas


ESF Galicia: Proxecto Ríos - Maio 2011\nPublicado por Carmiña en 7:07\nParece que o sapo foi a estrla indiscutible do evento, jejeje.\nPoderiadesme decir o apelido de Sofía? É unha antiga compañeira de forestais e quixera contactala.\nhola Brais, manda un correiño a info@galicia.isf.es para que cho digamos, ok?


Telexornal Galicia 2 - 30/07/20 - RTVE.es\nO lume avanza sen control nos concellos ourensans de Cualedro e Monterrei. Nunha xornada con alerta amarela por altas temperaturas. Máis de 50 brigadas, once helicópteros e doce avións loitan contra o incendio que dende a tarde de onte leva queimadas máis de MIL hectáreas.\n//Galicia cumpre unha semana de ascenso de casos activos, que xa son 260, once máis que o día anterior. Sigue un paciente ingresado na uci e hai outros 9 en unidades de hospitalización. A Xunta anuncia unha aplicación voluntaria que porá en marcha de xeito experimental en agosto, para alertar mediante o móbil de posibles contaxios.\n// A compañía galega UROVESA recibe o contrato do ministerio de defensa para subministrar 700 vehículos tácticos ós tres exércitos nos vindeiros anos. O encargo suporá cerca de 150 millóns de euros. (30/07/2020)\nver más sobre "Telexornal Galicia 2 - 30/07/20" ver menos sobre "Telexornal Galicia 2 - 30/07/20"


Disco SSD Externo Silicon Power 960Gb PC60 - 4713436133575 - NET7\n> Armazenamento de Dados>Discos Externos>Disco SSD Externo Silicon Power 960Gb PC60 - 4713436133575\nSilicon Power PC60. Capacidade da drive SSD: 960 GB. Conetor USB: USB Type-C, Versão USB: 3.2 Gen 2 (3.1 Gen 2). Velocidade de leitura: 540 MB/s, Velocidade de escrita: 500 MB/s. Cor do produto: Preto\nSistema operativo Mac compatível Mac OS X 10.10 Yosemite, Mac OS X 10.11 El Capitan, Mac OS X 10.12 Sierra, Mac OS X 10.13 High Sierra, Mac OS X 10.14 Mojave, Mac OS X 10.3 Panther, Mac OS X 10.4 Tiger, Mac OS X 10.5 Leopard, Mac OS X 10.6 Snow Leopard, Mac OS X 10.7 Lion, Mac OS X 10.8 Mountain Lion, Mac OS X 10.9 Mavericks\nSistemas operativos móveis compatíveis Android 10,Android 6.0,Android 7.0,Android 7.1,Android 7.1.2,Android 8.0,Android 9.0\nCertificação CE, FCC, BSMI, KCC\nProfundidade 11,2 mm


A alcaldesa e o embaixador de Portugal tratan do futuro do AVE Vigo-O Porto\nA alcaldesa, Corina Porro, mantivo hoxe martes no Concello unha reunión co embaixador de Portugal en España, José Filipe Mendes, na que trataron, entre outros temas, da conexión ferroviaria de alta velocidade entre Vigo e O Porto.\nÁ saída do encontro, José Filipe Mendes cualificou esta infraestrutura de "moi importante" para Galicia e o Norte de Portugal, "como a conexión entre Lisboa e O Porto". O embaixador luso sinalou que o goberno do seu país tomará unha decisión sobre o AVE transfronteirizo "no momento oportuno" e pediulle á alcaldesa que "comprenda os nosos problemas". José Filipe Mendes engadiu que o proxecto do tren de alta velocidade ten que basearse en "estudos serios" para contar con "alicerces sólidos".\nAdemais, durante o encontro, Corina Porro e José Filipe Mendes abordaron o desenvolvemento de Vigo, avogando por unha humanización de espazos urbanos que manteña as actividades económicas da cidade e permita a súa diversificación.\nJosé Filipe Mendes Moraes Cabral, nado en Lisboa en 1950, presentou credenciais como embaixador de Portugal en España o 10 de xaneiro de 2005.\nwww.aqualia.es/vigo, a nova web do servizo municipal de augas\nO parque móbil da Policía Local renóvase con cinco novos vehículos\nA aprobación do PXOM podería ser levada a Pleno a mediados de marzo\nEntroido na Escola Municipal de Música\nFigueroa afirma que o Goberno local ten "vía libre" para contratar o Auditorio\nCorina Porro asegúralles aos armadores que a reordenación do Porto "non mermará" a pesca\nCursos de formación en prevención de drogodependencias para as ANPAs e orientadores de centros de ensino\nO Casco Vello de Vigo declarado conxunto histórico artístico\nConcello e Xunta colaborarán nun programa para a inserción socio-laboral de inmigrantes\nO Eixo Atlántico convoca a VII Bienal de Pintura


Xuntanza informativa para as familias “Talleres alzheimer” – Concello de Cedeira\nXuntanza informativa para as familias “Talleres alzheimer”\nXuntanza informativa para as familias o día 26 de agosto, ás 17.00 horas, no Auditorio.\nDe luns a venres de 17 a 19 horas no Auditorio de Cedeira 3ª planra servizos sociais.\nDepartamento municipal de servizos sociais de Cedeira (Convento s/n Esq. María Mediadora)\nAFAL Ferrolterra (tfno. 981 370 692)


Presentación Díaz Castro by bibliocastelao 1099 views\nCoñecemos Finlandia by bibliocastelao 802 views\nPaz 6º curso by bibliocastelao 1108 views\nEtiopía by bibliocastelao 854 views\nKAILASH SATYARTHI by bibliocastelao 970 views\nFinal paz frases by bibliocastelao 1043 views\nCHARLA SOBRE A ENERXÍA NO CEIP ADR CASTELAO RIANXO. BIBLIOTECA.\n1. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página103/2013©ViessmannS.L. ENERXÍA Departamento de ingeniería Viessmann Werke\n2. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página203/2013©ViessmannS.L. QUE É A ENERXÍA?\n3. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página303/2013©ViessmannS.L. DEFINICIÓN COMPLEXA¡¡¡¡ DE ENERXÍA E TRANSFERENCIA DE ENERXIA El término energía (del griego ἐνέργεια [enérgueia], ‘actividad’, ‘operación’; de ἐνεργóς [energós], ‘ fuerza de acción’ o ‘fuerza trabajando’) tiene diversas acepciones y definiciones, relacionadas con la idea de una capacidad para obrar, transformar o poner en movimiento. En física, «energía» se define como la capacidad para realizar un trabajo Concepto de transferencia de energía 1.- Calor: Es el paso de energía de un cuerpo de mayor temperatura a un cuerpo de menor temperatura, la transferencia de calor se realiza por convección, radiación o conducción. 2.-Trabajo:Es el tránsito de energía necesario para realizar un movimiento\n4. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página403/2013©ViessmannS.L.\n5. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página503/2013©ViessmannS.L. Ayer la concentración de dióxido de carbono (CO2) en la atmósfera terrestre alcanzó las 400 ppm (partes por millón). Esto que parece un número más, tiene una gran trascendencia a escala planetaria. Nunca en la historia de la Humanidad se habían registrado niveles tan altos de este gas de efecto invernadero. Incluso los análisis efectuados en los hielos polares, que nos remontan 800.000 años atrás, muestran que la atmósfera terrestre nunca había alcanzado dichos valores. https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=M EMse22h8c8\n6. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página603/2013©ViessmannS.L. FUENTES DE ENERGÍAS NO RENOVABLES O FÓSILES= CO2 Carbón Centrales nucleares de uranio o plutonio Gas natural Petroleo== gasóleo, fuel, gasolína, queroseno\n7. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página703/2013©ViessmannS.L.\n8. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página803/2013©ViessmannS.L.\n9. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página903/2013©ViessmannS.L. ENERXÍAS RENOVABLES Energía eólica Energía geotérmica Energía hidráulica Energía mareomotriz Energía solar Biomasa Energía electromágnetica\n10. DEPARTAMENTODEENERGÍASOLAR Página10.2008©Viessmann,S.L. El CO2liberado es el mismo que el fijado en el periodo de crecimiento La combustión de biomasa y la descomposición tienen el mismo balance de CO2 Agua Luz solar Pérdidas en humos Energía calorífica Minerales Cenizas A diferencia del combustible fósil este CO2 aumenta 1m3 de madera fija 1ton de CO2 durante su vida\n11. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página1103/2013©ViessmannS.L. ENERGÍAS RENOVABLES\n12. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página1203/2013©ViessmannS.L.\n13. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página1303/2013©ViessmannS.L. 15 PANELES SOLARES PARA UN EDIFICIO DE 30 VIVIENDAS\n14. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página1403/2013©ViessmannS.L. A ENERXÍA DO SOL\n15. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página1503/2013©ViessmannS.L. HIDRAULICA=MUIÑOS DE RIO MUIÑOS DE MAREA=MAREOMOTRIZ\n16. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página1603/2013©ViessmannS.L. EOLICA\n17. DEPARTAMENTODEETECNICO-NERGÍASOLAR Página1703/2013©ViessmannS.L. XEOTERMIA\nPresentación Díaz Castro\nPaz 6º curso\nFinal paz frases\nPresentación paz acto do cole


SMiRT 26 — 26th Int. Conf. on Structural Mechanics in Reactor Technology (Berlin/Potsdam, Allemagne)\nSMiRT 26 — 26th Int. Conf. on Structural Mechanics in Reactor Technology\nLieu : Berlin/Potsdam\nOrganisateur : DGZfP, TÜV NORD, swissnuclear\nSMiRT 26 — 26th Int. Conf. on Structural Mechanics in Reactor Technology to be held in Berlin/Potsdam, Allemagne between 10 juillet 2022 and 15 juillet 2021. It is organised by DGZfP, TÜV NORD, swissnuclear. It covers specific areas of Sciences de l'ingénieur such as 0. Visit the website of the conference for more detailed information or contact the organizer for specific questions.\nKeywords: Energy, Technology\nAjouter au calendrier 2022-07-10 2021-07-15 Europe/London SMiRT 26 — 26th Int. Conf. on Structural Mechanics in Reactor Technology https://www.sciencedz.net/fr/conference/79317-smirt-26-26th-int-conf-on-structural-mechanics-in-reactor-technology Berlin/Potsdam - Allemagne DGZfP, TÜV NORD, swissnuclear\nConférences et séminaires en Sciences de l'ingénieur in Allemagne in 2022


O Concello recepciona o novo camión “satélite” da recollida do lixo\nYou are at:Home»Novas»O Concello recepciona o novo camión “satélite” da recollida do lixo\nBy San Sadurniño on\t 1 Xuño, 2022 Novas, Novas Portada\nResponsables da firma Grau Maquinaria i Servei Integral S.L. entregáronlle este martes pola mañá ao Concello o novo vehículo destinado ao servizo de recollida do lixo. Trátase dun camión capaz de cargar dúas fraccións separadas de lixo ao mesmo tempo . Gracias ao seu reducido tamaño e menor consumo cubrirá as rutas onde neste intre se está aplicando o sistema porta por porta, achegando despois os refugallos a puntos situados en vías principais polos que pasa o grande camión compactador municipal. O vehículo, no que se investiron cerca de 108.000 euros, funcionará na práctica como un satélite do camión do lixo e, ademais, permitirá ampliar a recollida domiciliaria a máis zonas do territorio.\nUn camión máis pequeno -e novo- supón varias vantaxes. A primeira é un consumo menor. A segunda é a súa maior manobrabilidade en pistas estreitas. A terceira é a de ofrecer maior comodidade e seguridade para o persoal. A cuarta, e quizais a máis importante, é que facendo unha única viaxe poderán recollerse ao mesmo tempo os colectores verde -xenérico- e amarelo -envases- sen ter que andar dando tantas voltas, co que iso implica en aforro de tempo e de gasóleo.\nO furgón permitirá, en definitiva, “ampliar e incrementar a eficiencia do servizo de recollida selectiva do lixo, aforrando cartos e contaminando moito menos”, precisa Secundino García. “Estamos na semana do Día Internacional do Medio Ambiente… e unha boa maneira de celebralo é estrear un camión que rebaixe as nosas emisións de CO² á atmosfera, seguindo os obxectivos de desenvolvemento sostible da axenda 2030 que no comprometemos a cumprir”.\nTras ganar o contrato, a empresa adxudicataria entregou este mesmo martes pola mañá un modelo FUSO Canter -Mitsubishi- de 150 CV, cunha configuración cabina-chasis e toma de forza sobre a que se montou o equipamento de carga e apretado, composto por un minicompactador de 5,5 m³ e unha caixa de recollida de 3 m³.\nO sistema de elevación vén preparado tanto para os colectores pequenos (120 litros) como para os grandes, de 360. O ciclo de descarga complétase en escasos 20 segundos, mentres que o de compactado se estima en arredor de 23.\nTal e como sinalaba o alcalde durante a recepción do vehículo, o que buscaba o Concello era “un camión moito máis lixeiro que o actual camión da recollida, que seguirá utilizándose nas rutas xerais”. De feito, segundo explica o rexedor, o novo funcionará como unha especie de “satélite” deste percorrendo as zonas cunha orografía máis pronunciada ou cun trazado máis difícil e logo depositará cada tipo de resíduo en determinadas illas de colectores polas que pase o camión grande.\nPor outra banda, o pequeno camión tamén fará máis doado e áxil o traballo do persoal de Servizos, posto que, a diferenza da camioneta empregada desde hai uns anos, “este carga e descarga automaticamente os colectores e pode levar máis resíduos do contedor verde e do amarelo”.\nA compra do novo equipamento de recollida supuxo un investimento de 107.781 euros, asumidos polo Concello con fondos propios. Nese importe inclúese a ampliación da garantía de pezas e man de obra até os catro anos.


Protección de datos de carácter personal - ALUGOM\nResponsable: ALUCARTERA, SL (en adelante “la empresa”).\nC/ Puerto de Navacerrada, 27-A – 1ª Planta\nCorreo electrónico: recursoshumanos@alugom.com\nLe informamos que sus datos podrán ser cedidos a empresas del Grupo ALUGOM en virtud de las finalidades previstas.\nMediante escrito dirigido a la empresa a la dirección:\nPolígono Industrial Las Nieves – C/ Puerto de Navacerrada, 27-A – 1ª Planta – 28935 MÓSTOLES (MADRID), referencia “Protección de Datos”\nMediante correo electrónico a la dirección:\ninfo@alugom.com indicando en el asunto “Protección de Datos”


MUSCADE NOIX 20 G - MASALCHI\nNoix de Muscade Entière Bio - Masalchi.\nNoix de Muscade*.\nCUMIN GRAINES 40 G COOK\nGIROFLE CLOUS 30 G COOK\nCURCUMA POUDRE 35 G COOK\nAIL DES OURS 16 G COOK\nTHYM FEUILLES 15 G COOK\nCURRY 35 G COOK


Zapatillas de deporte cos dedos dos pés - Confetissimo - blog de mulleres\nCanto máis a civilización se desenvolva, máis queremos achegarnos máis á natureza. Por desgraza, camiñar descalzo e practicar deportes ao aire libre segue sendo un soño para moitos, simplemente por motivos de seguridade. É tan doado ferirche cun vidro roto, unha póla ou unha pedra pequena. As zapatillas de deporte con dedos ou dedos axudaranche a sentir o chan baixo os pés e ao mesmo tempo sentir unha total seguridade e seguridade.\nFiveFingers Zapatillas de dedo dividido de Vibram\nO coñecido fabricante italiano de plantas de goma Vibram é un pioneiro na fabricación de zapatos "descalzos" FiveFingers, que axudan a moverse e sentir que está descalzo. Segundo o nome da compañía, as zapatillas de deporte "cinco dedos" tiñan un nome familiar: vibramas.\nAs zapatillas de deporte divididas son unha nova era zapatos deportivos. Feitos de materiais duradeiros e hixiénicos, non precisan levar calcetíns e axustarse perfectamente ao pé. Case como unha segunda pel. Unha sola flexible que repite a anatomía do pé proporciona unha completa liberdade de movemento para os dedos e o fornix do pé (a diferenza dos zapatos deportivos habituais). Debido a que as zapatillas de deporte teñen compartimentos para cada dedo, todos os grupos de músculos, tendóns e articulacións están implicados en camiñar e facer deporte, do mesmo xeito que os nosos antepasados que non coñecían os zapatos. Cando corre, o pé funciona máis fisioloxicamente e, polo tanto, sofre menos estrés e permanece saudable.\nAs zapatillas de deporte con compartimentos para cada dedo producen diferentes modificacións, dependendo do que están destinadas: camiñar, correr por terreos accidentados, fitness, camiñar en eslingas ou nadar.\nZapatillas Nike Air Rift Thumb\nDeseñado por Nike, os corredores kenianos (os mellores do mundo), que adestran descalzos, inspiraron aos deseñadores Nike a crear zapatillas de deporte. O modelo máis lixeiro creouse en 1996 e recibiu o nome dunha das antigas provincias do Val do Rift en Kenia. E o val do rift en Kenia, o Gran Rift Valley (oco longo) levou aos deseñadores a separar o dedo pulgar do resto, facendo que o footing fose con zapatillas deportivas o máis fisiolóxicas posible debido á maior mobilidade dos dedos. Co tempo, as zapatillas de deporte Nike Air Rift foron melloradas e, a pesar de que case non se anuncian, son moi populares entre os atletas.


Os “Bosques Terapéuticos” chegan a Vigo cunha ruta polo río Eifonso - VigoÉ\nEspazo Natural Arco da Vella en Vigo. / Foto: Deputación\nMalia que todas as prazas para a ruta deste sábado están completas, aquelas persoas que queiran desfrutar desta ruta teñen a oportunidade de inscribirse nas outras catro saídas que a Deputación ten organizadas polo Espazo Natural Arco da Vella e que terán lugar os días 10 e 16 de xullo e 7 e 22 de agosto. A inscrición nestas rutas, así como na do resto de percorridos desta segunda edición de “Bosques terapéuticos”, poderá realizarse proximamente no sitio web da Deputación de Pontevedra.\nTags: Bosques terapéuticosDeputación de Pontevedrarío Eifonso


BOE.es - Documento BOE-A-2015-11597\n«BOE» núm. 259, de 29 de octubre de 2015, páginas 101673 a 101674 (2 págs.)\nDE CONFORMIDAD con Real Decreto 1553/2005, de 23 de diciembre (Ref. BOE-A-2005-21163).


PLACA SEÑAL ASEOS Grabinco.com\nRef. SE517A1 - tamaño 104 x 148 x 1 mm.\nRef. SE517B1 - tamaño 148 x 210 x 1 mm.\nRef. SE517C1 - tamaño 210 x 297 x 1 mm.