O ideario pioneiro dos nosos emigrantes: O mundo asociativo – Condado de Salvaterra do Miño\nRecollido da práctica totalidade das sociedades de beneficencia, como a creada no 1.871 polos naturais destas nosas terras, que provocaron un auténtico “espírito asociativo”.\nAsí nacera a Sociedade Española para enfermos e o Patronato Español, para protexer os emigrados, fillos de emigrados e orfos, así como tamén, evitar a prostitución das emigrantes, que eran recollidas nos mesmos buques o chegar a Bos Aires, aloxándoas no establecemento da institución, onde señoras do Patronato as educaban para a vida honesta e proveitosa. No ano 1.926 había 73 españolas acollidas, e 79 nenos en réxime de internado.\nNo ano 1.900 nacen outras sociedades, como a Asociación Patriótica Española de Bos Aires, fundada no 1.896 coa pretensión de:\n1º).- Responder o chamamento da Patria sempre que se necesite o concurso persoal, intelectual ou pecuniario dos seus fillos.\n2º).- Saír na defensa do bo nome de España, cando sexa necesario.\n3º).- Fomentar o espírito de confraternidade entre españois e americanos, axuda a repatriación dos necesitados, educación dos fillos, pobres, etc. (Estatutos da Asociación Patriótica Española, Bos Aires, 1.916. Bosquexo Histórico. La Facultad.1.914).\nO “Mutualismo”, aparecido na segunda metade do século XIX, de forma artesanal, segundo os oficios, rueiros e xente, favorecidos polas epidemias que afectaron nociva mente o terceiro cuarto de século (Bos Aires, 1.871). A poboación de América Latina, de Sanchez Albornoz, aínda que nin cuantitativa nin cualitativa mente, eran iguais as prestacións en tódalas asociacións de Socorros Mútuos, pois so atendían as necesidades mais apremiantes, o non poder estender os servizos de protección e “axuda mútua” a todos; enfermos, indixentes, vellos ,repatriados e falecidos.\nNaqueles tempos, as asociacións obreiras de Socorros Mútuos, estaban integradas en dúas clases de servizos: Os participantes que recibían as prestacións, e os “honorarios” que eran os poderosos, que pagaban a súa cuota o mesmo que os obreiros.\nEntre 1.890 e 1.900 chegaran a Arxentina 131.714 emigrantes españois residindo xa na Arxentina 198.385 (Censo do 1.895).\nNa primeira metade do século XX, se dispara, diversifica e crece xeograficamente o asociacionismo na Arxentina. No século XIX, nacen organizacións de carácter lúdico recreativas e culturais, que respondían as necesidades de cada emigrante de relacionarse coa xente do seu mesmo grupo, de falar a mesma lingua, e de encontrar e ofrecer solidariamente un pais que non é o seu; adoptar o medio asociativo despois de campañas de prensa, para que entre maio e novembro do 1.879 naceran os pioneiros do Centro Galego de Bos Aires. (El Regionalismo Gallego de M. Murguía, e Barreiro Fernández, Los gallegos de América, e Actitudes do nacionalismo galego, fronte o problema da emigración galega a América, 1.856-1.936).\nO primeiro Centro Galego desenrolou a súa actividade recreativa e cultural ata a súa desaparición no 1.892, sendo re fundado no 1.907 coas prestacións médico hospitalarias, no 1.911 con outras prestacións.\nA comezos do século XX, no marco xurídico das asociacións culturais de recreo, instrución e beneficencia, nace a ASOCIACIÓN “LA CONCORDIA” dos naturais da Parroquia de Fornelos da Ribeira, do Concello de Salvaterra do Miño, na provincia de Pontevedra, que se estende como a pólvora, para fomentar as creacións, construcións e sostementos das escolas básicas, e formación dos futuros emigrantes con coñecementos.\nResumindo: Trátase e afirmase na acta, de poñer a “andar un sono da parroquia para que voe”; e tamén, da axuda mutua e do ben facer; porque este mundo americano non é perfecto, como tampouco non é o europeo, de onde saíron, e non é xusto que cada home se valla por si mesmo. (Luís Seoane, Fardel do exiliado. Bos Aires, 1.952).\nEsta sociedades voluntarias, suplían lagoas e deficiencias dos servizos do Estado, e sobre todo, desempeñaron, e aínda desempeñan, unha función de estrutura de transición no proceso de adaptación social do emigrante, amortecedor a incorporación destes, como factor de seguridade psicolóxica, e actuando como “axentes de aculturación”.\nNo ano 1.790 e logo no 1.804 se funda a Santa Irmandade de Santiago “O Maior”, polos orixinarios do Reyno de Galicia na Habana, que debo sinalar.\nNo século XVIII, tamén se crearan as primeiras Congregacións de Orixinarios do Reyno de Galicia, que seguiron camiños diverxentes. “Non tódolos que chegaban eran gana pans, nin os que esperaban eran pións”. (Los gallegos en América y la recuperación política de Galicia de X.R. Barreiro). Porque o Centro Galego debía ser a casa grande de todos que chegaban a terra descoñecida para eles. (Historia del Centro Gallego de R. Rodríguez Díaz. Bos Aires 1.940).\n“ Para un galego medio, ser presidente dunha sociedade aínda que non conste mais que unha ducia de socios, equivale a ser presidente dun pequeno Estado”. (J.R Lence:op. Cit. p.146). Hai quen di que se está a vivir a “longa noite de pedra”, que impedía a realización de determinadas actividades culturais. (X.M. Núñez Seixas. Emigrantes caciques e indianos, 1.900- 1.939.Vigo 1.998).\nVICENTE MARTÍNEZ CASTRO, da SOCIEDADE DE PONTEAREAS, e primeiro secretario da F.S.G. é activo militante socialista logo do seu regreso no 1.915, coa paralización como consecuencia da crise do distrito de Ponteareas, fundada no 1.935 como resultado da fusión de catro sociedades parroquiais: Comité ponteareán, Hijos de Nogueira, La Antorcha de Cristiñade e Brisas del Plata. Coa Guerra Civil, se provocou un importante movemento político de grupo de Solidariedade, destacando o papel da Federación de Sociedades Galegas, que colaboraron coa Cruz Vermella a favor da República e os refuxiados.\nAquí debo falar do clientelismo que xogaron os irmás XOSÉ e MANUEL GONZÁLEZ, que posuían unha fábrica de ferramentas na rúa Buen Orden, en Bos Aires, sendo boa parte dos emigrados da parroquia os que utilizaban a fábrica, como porta de entrada laboral na Arxentina.\nParecido caso o de MANUEL PUENTE, de Salvaterra que empezara de viaxante de comercio, aprende o oficio de xoieiro da man dun xudeu, e no 1.919 funda unha Compañía Comercial en Avellaneda, logo dedicado a xoiería, garaxe de vehículos, funda a Cámara de Comerciantes Republicans Españois, e faise mecenas da nosa cultura, ademais, de protector político de Alfonso Rodríguez Castelao.\nRICARDO SESTELO, que participara na fundación de La Concordia, e na sociedade HIJOS DE FORNELOS Y ANEXOS, en 1.920 e na UNIÓN PROGRESISTA, en 1,921 que permitiu fusionarse, e financiar a escola, a ponte de Nogueira, e o cemiterio, en Fornelos da Ribeira, entre outras.\nROGELIO ESTÉVEZ CAMBRA, nado, como o que isto escribe, no eido de Cambra, no rueiro do Casco, en Fornelos da Ribeira, no 1.866 e finado en Bahía Blanca o 5 de Xullo do 1.939, foi un xurista e escritor, emigrante na Arxentina onde estudara Dereito, e fora Notario en Bahía Blanca. Dirixe o Foro e Notariado, colaborando con Vida Gallega, El Tea, El Eco del Condado, asinando varios artigos co pseudónimo Hidalgo de Casco. Publicou Crítica Notarial no 1.927.\nSATURNINO PIÑEIRO, impulsor de LA ANTORCHA, de Cristiñade (Ponteareas). Fora Saturnino Piñeiro quen no ano 1.919 prepara os Estatutos da Sociedade Juventud Progresiva de Fornelos, que loitaría por un Fornelos mellor., coa participación dos agraristas Manuel Monteagudo, e Delfin Monteagudo, baixo a bandeira tricolor, e en condicións moi adversas.\nX. PIÑEIRO, nado en Fornelos, emigrado na Arxentina, que empezando de camareiro nunha rede de restaurantes xudeus, alcanzou a ter varios hoteis en Bos Aires e Mar del Plata. Foi protector político de Salvador de Madariaga, quen lle regalou varios libros, entre eles “España (1.931)”, que a sua vez, me regalou a min, na súa visita persoal a Fornelos.\nJUAN DOMÍNGUEZ VIEYTEZ, natural de San André de Lourido que favoreceu a colectividade dos emigrados e xeralmente as xentes de Fornelos (J.V. Viqueira, 1.922). Xa viúvo, con 77 anos e do rueiro de Pedrapiñeira, parecera morto, tendido boca abaixo no rueiro do Curxido, “morrendo de morte natural” As asociación agrarias persistiron no seu apoio moral e pedindo se aclara o crimen.\nPANCHO RODRÍGUEZ RODRÍGUEZ, de San André de Lourido, retornado, fundou a Unión Campesiña, sendo asasinado o 2 de setembro do 1.911, tendo que escapar a familia da impunidade política e xudicial que protexía os asasinos.\nColabora coa Federación de Sociedades Españolas na Arxentina, funda e preside o Colexio de Escribáns de Bahía Blanca; no ano 1.887 funda unha revista satírica literaria, participa no asociacionismo emigrante e no 1.920 aposta co seus cartos, promovendo a filial Casa de Galicia en Bahía Blanca, ademais de ser nomeado presidente de honra de JUVENTUD PROGRESISTA, HIJOS DE FORNELOS E AÑEXOS, de Bos Aires, entre outras participacións.\nTivo no mundo da emigración un sólido prestixio, “nobre amigo de todos e patriarcal , experto conselleiro”.\nFoi un líder dos primeiros tempos do movemento asociativo no mundo dos emigrantes, sobre todo en materia educativa e ideolóxica, cos paisanos da terra nai.\nROMÁN RODRÍGUEZ, agrarista, tamén fillo de Fornelos, que nos deu a entender a peculiar situación coa que debían enfrontarse os exiliados republicanos para instalarse na Arxentina. (Acta do Congreso Internacional “O exilio Galego”, do 24 ao 29 de Setembro do, 2.001).\nOs nosos emigrantes tiveron unha intensa vida asociativa, e razóns para operar en común, e non contemplar as xentes durmidas cara a modernización do noso Fornelos da Ribeira, contribuíndo o melloramento colectivo de quen había quedado polo camiño, e que foran os nosos coterráneos de ultramar os que impulsaran a loita polo noso destino.\nNon fomos nós só, senón, vascos, cataláns, asturianos, aragoneses, valencianos, canarios, andaluces, baleares, castelásleoneses, os que deron forma e difusión dos valores culturais propios, e o cultivo da lingua. Para todos eles, o noso recoñecemento mais sinxelo.\n¡Hai que ver o que fomos e o que somos agora!\nAnterior Previous post: Nostalxias do río tea\nSeguinte Next post: Colón: o secreto mellor gardado


Ponteareas reúnese coa Xunta para que asuma as súas responsabilidades de política social no municipio | Ponteareas.es\nPonteareas reúnese coa Xunta para que asuma as súas responsabilidades de política social no municipio\nTras un encontro co equipo de Goberno, a conselleira de Política Social aceptou parte das demandas esixidas\nA alcaldesa valora de forma positiva o resultado do encontro, aínda que asegura que o Concello “continuará traballando para que a Xunta se faga cargo de todos os servizos dos que ten a competencia exclusiva”\nO Concello de Ponteareas continúa a dar pasos para que a Xunta de Galicia asuma parte das competencias que lle corresponden como ente autonómico en materia de política social no municipio. A alcaldesa Cristina Fernández Davila, a concelleira de Benestar Social Verónica Carrera e o edil de Facenda Pancho Alonso reuníronse este venres en Santiago coa conselleira de Política Social, Fabiola García, quen se comprometeu a facerse cargo dalgúns aspectos dos servizos públicos que asume o Concello a pesar de ter a Xunta competencia exclusiva, buscando fórmulas para melloralos.\nA rexedora ponteareá valorou de forma moi positiva este primeiro paso adiante “para equilibrar a situación”, aínda que asegura que queda moito camiño por diante e que “seguiremos traballando con determinación para que a Xunta asuma a xestión e o gasto dos servizos dos que ten plena competencia, ao igual que o Concello fai fronte aos que son da súa responsabilidade”. Durante o encontro, a alcaldesa recordou á conselleira que “cada ano o Concello gasta 1,6 millóns de euros só en servizos de política social que dependen do Goberno autonómico e que ten abandonados, servizos que a Xunta si está a asumir noutros municipios”.\nEscola infantil e residencia de maiores\nDurante o encontro, conselleira, alcaldesa e edís abordaron a situación da Escola Infantil, con dúas aulas pechadas e 29 prazas menos tras o expediente sancionador imposto pola Xunta por unha polémica ampliación do centro educativo realizada en 2006 sen autorización pero que o Goberno autonómico permitiu durante 14 anos.\nA pesar de que ata o de agora a Xunta só permitía realizar as obras de adaptación coa escola pechada, o cambio de criterio da Consellería nesta reunión permitirá realizar estes traballos por fases. A Xunta comprometeuse a colaborar na realización destas obras e a estudar a súa achega económica despois de que o Concello achegue un plan detallado de execución das actuacións necesarias. Ademais, o Goberno municipal porá a disposición da Xunta os terreos para que o Goberno autonómico poida construír unha nova escola municipal tras a aprobación do PXOM, compromiso ao que se chegara en 2015.\nNa reunión tamén se acordou que a Xunta axilizaría o trámite de resolución do procedemento sancionador aberto contra a residencia de maiores Santa Ana. A Xunta decidiu sancionar a este centro por acoller usuarias e usuarios dependentes cando as prazas son para persoas con autonomía, xa que o Concello decidiu mantelas na residencia “para darlles unha alternativa asistencial e salvagardar a súa saúde mentres agardan por unha praza nun centro especializado dependente da Consellería de Política Social que non termina de chegar. É fundamental que non se demoren os tempos no proceso de reubicación de usuarios e usuarias dependentes”, como salientou a edil de Benestar Social.\nAdemais, o Goberno municipal volveu trasladar á Consellería a necesidade de que acometan obras na residencia “para contar cunhas instalacións dignas”, unha demanda histórica por parte de Ponteareas. A oficina técnica do Concello enviará unha informe coas necesidades máis urxentes, un informe que actualizará o xa presentado nunha reunión mantida en 2018 co anterior alcalde, Xosé Represas, e ao que se lle suman novos traballos de mellora indispensables para o bo funcionamento do centro.\n← O programa Cultura24 pon a música da primeira fin de semana de setembro en Ponteareas\nPonteareas celebrará unhas Festas de Setembro seguras e con máis de 30 propostas para todos os públicos →


2019-08-02\t2 Agosto, 2019\t - 2019-08-22\t22 Agosto, 2019\n2 Agosto, 2019 @ 11:00 - 12:30\nCon punto de encontro para a saída na estatua dos Irmáns García Naveira, organizada pola Oficina de Turismo de Betanzos. Para máis información e inscricións na propia Oficina situada na praza de Galicia 1, no teléfono 981 776 666 e no enderezo electrónico [email protected] É necesario inscribirse previamente e un mínimo de 10 solicitudes para […]\n2 Agosto, 2019 @ 20:30 - 22:00\nProxeción da película titulada “Los amigos, la pinícula”\nColabora Concello de Betanzos.\n5 Agosto, 2019 - 9 Agosto, 2019\nCurso Iniciación á informática para nenas e nenos.\nEn horario de 10:00 h a 11:00 h. Dirixido á poboación menor de 10 anos. Para máis información e inscricións (ata o día 02/08) na propia aula e tamén na páxina web https://cemit.xunta.gal/es/centro/15. Organiza o Concello de Betanzos.\n6 Agosto, 2019 @ 20:00 - 21:30\nActo de inauguración da exposición fotográfica “Fútbol e danzas en Betanzos”\nDa que son autores Moncho Presedo e Ton Pena. Colabora o Concello de Betanzos.\n9 Agosto, 2019 @ 11:00 - 12:30\nestatua dos Irmáns García Naveira\tPraza Galicia, 1, Betanzos\n9 Agosto, 2019 @ 20:30 - 22:00\n13 Agosto, 2019 @ 20:30 - 22:00\nActo de entrega de premios da edición especial do Certame de Pintura Balconadas 800 aniversario\nConcello de Betanzos\tPraza da Constitución, Betanzos\nOrganiza o Concello de Betanzos.\nIntervirán a Agrupación Musical Carlos Seijo, a Coral Polifónica de Betanzos e a Banda Municipal de Música do Concello de Betanzos.\n21 Agosto, 2019 @ 10:00 - 11:30\nCurso “Sede electrónica do Concello de Betanzos e métodos de autentificación e sinatura”\nPara máis información e inscricións na propia aula e tamén na páxina web https://cemit.xunta.gal/es/centro/15. Organiza o Concello de Betanzos.\nA aula de Cultura do edificio Arquivo acolleu o sorteo nacional adicado a 800...\nComunicación Betanzos - 1 Febreiro, 2019


Repelente téxtil con permetrina paira protexer das picaduras de insectos | Consumer\nA permetrina é un repelente téxtil moi eficaz e duradeiro. Contámosche como actúa esta sustancia, onde comprala, como utilizala e que precaucións debes ter\nAdemais de aplicar una loción sobre a nosa pel, asperxer a roupa cun repelente téxtil pode axudarnos a evitar as picaduras de mosquitos, garrapatas e arañas . A permetrina é a sustancia máis coñecida: leva anos utilizar, é moi segura e resiste aos lavados. Neste artigo contámosche como actúa, onde comprala e como utilizala.\nNa primavera, máis insectos\nA chegada do bo tempo trae consigo a proliferación de bichos como o mosquito común, o tigre, os chinches e as garrapatas. As picaduras de insectos , ademais de molestas, poden afectar gravemente á nosa saúde. Os insectos transmiten enfermidades tan serias como o virus do dengue, ou o do Nilo Occidental, a febre amarela, a malaria ou o zika , entre outras moitas.\nPaira evitar as mordeduras, ademais de non frecuentar certos lugares —como humidais ou áreas cubertas de pasto—, debemos ser proactivos e tomar todo tipo de. medidas preventivas . Instalar mosquiteras en xanelas e portas, evitar o uso de champús ou cosméticos con fragrancias intensas e vestir con pezas de cores claras e neutros, longas e lixeiras que cubran toda a pel, son algunhas recomendacións. Ademais, o uso de repelentes resulta una solución moi eficaz: a finalidade destes produtos é evitar o contacto humano-vector.\nA maioría dos repelentes de insectos aplícanse sobre a pel, aínda que tamén se venden en soportes impregnados (veas, aparellos eléctricos, luces, pulseiras…). Ademais, hai outra opción moi paira ter en conta (e moito menos coñecida): os repelentes téxtiles.\nEstes produtos son perfectos paira aquelas persoas que queren gozar das actividades ao aire libre sen preocupar de que insectos axexan na contorna ou paira os viaxeiros que visiten zonas expostas a mosquitos e outros vectores (como os países tropicais). O repelente téxtil máis coñecido e utilizado é a permetrina.\nQue é a permetrina?\nA permetrina é una sustancia química de orixe vexetal que imita as calidades naturais da flor do crisantemo. É un repelente: non evita que os insectos piquen, senón que mátaos cando se pousan sobre calquera superficie, incluído o noso corpo. É efectiva tanto en ambientes interiores como exteriores.\nO uso desta sustancia en humanos e mamíferos é seguro, cunha excepción. Paira os gatos a permetrina é altamente tóxica : provócalles un bloqueo neurológico que pode causar a súa morte. Esta intoxicación prodúcese pola inxesta accidental de permetrina ou pola súa absorción a través da pel.\nPaira que serve a permetrina?\nA permetrina resulta moi eficaz paira acabar coas pragas que afectan á agricultura e ás plantas ornamentais , xa que é considerada como un potente insecticida e acaricida. Tamén se emprega como repelente de insectos aplicado sobre o téxtil. Ademais, a permetrina é un medicamento moi común paira acabar cos piollos e o ácaro da sarna , tanto en adultos como en nenos.\nOs cans tamén se benefician das calidades da permetrina: os colares, as pipetas e os champús antiparasitarios poden conter esta sustancia paira repeler ás pulgas, as garrapatas e os mosquitos.\nDesde cando se utiliza como repelente téxtil?\nA permetrina leva anos utilizar como repelente téxtil. Na década dos 90 o exército estadounidense comezou a facilitar este produto aos seus soldados para que asperxesen os seus uniformes. Desde 2003, e co obxectivo de evitar esquecementos ou doses inadecuadas (tanto por exceso como por defecto), todos os uniformes das forzas armadas veñen tratados de fábrica con permetrina.\nSegundo as investigacións realizadas polo Departamento de Agricultura de Estados Unidos —o desarrollador do proxecto—, a permetrina aplicada “de serie” achega una protección prolongada fronte aos insectos, especialmente os mosquitos. Outro punto a favor é que os seus efectos non desaparecen cos lavados: perduran polo menos 60 coadas.\nA permetrina comercialízase en dous formatos: puro e diluído.\nA permetrina pura é un líquido denso, similar ao aceite, que se solidifica a baixas temperaturas. Pódese adquirir en establecementos especializados en produtos químicos . É a opción máis barata, pero paira usala sobre a roupa hai que diluíla en alcol e na proporción que indique o fabricante (10 % – 25 %). Hai que ter coidado ao realizar o manipulado: non hai que esquecer que é una sustancia tóxica, polo que se recomenda traballar nun sitio ventilado, utilizar luvas e protexer os ollos cunhas lentes.\nSe non queremos complicarnos e non nos importa pagar algo máis, o mellor é optar por a permetrina diluída. Atoparémola en farmacias que preparen fórmulas maxistrais, normalmente cunha concentración ao 25 %, é dicir, una parte de permetrina e tres de alcol de 96 º (ollo, porque ás veces pódennos pedir una receita paira preparala).\nTamén podemos comprala en tendas de deporte , en formato espray , paira aplicar directamente, pero rende pouco, a concentración é máis baixa (un 10 %, o que diminúe a súa efectividade) e é moito máis cara.\nComo se aplica a permetrina?\nPara que a permetrina sexa efectiva, a roupa debe mergullar na solución —un litro de leste repelente rende paira impregnar unhas tres camisetas, tres pantalóns e tres pares de calcetíns— ou asperxer xenerosamente a unha distancia aproximada de 30 cm e durante 90 segundos (uns 250 ml de permetrina serven paira vaporizar a roupa que levarías nunha maleta pequena).\nÉ moi importante non deixar ningunha zona sen cubrir. Pode aplicar permetrina sobre todo tipo de téxtiles, incluídos accesorios como botas, mochilas ou gorras.\nNunca debe utilizar sobre a roupa interior. Tampouco se pode usar sobre a pel.\nOs efectos duran tempo?\nOs efectos da permetrina son moi duradeiros:\nSe non lavamos o téxtil (una mosquitera, por exemplo), pode permanecer activa entre tres e seis meses.\nSe o lavado é a man, vale de catro a seis coadas sen perder efectividade.\nSe os ciclos son a máquina, a vida útil acúrtase a metade: apenas chega ao tres lavados.\nVenden roupa impregnada de permetrina?\nSi, hai fabricantes que comercializan distintos tipos de pezas tratadas con permetrina. Estes téxtiles, aseguran, ten una eficacia de. até 100 lavados e son aptos paira persoas de todas as idades.\ngarrapata-gl mosquito-gl picaduras-gl


crítica de MNEMEA (Xosé Duncan, Galaxia) – Ferradura en Tránsito II\ncrítica de MNEMEA (Xosé Duncan, Galaxia)\nXuño 18, 2019 Xuño 18, 2019 ~ xmeyre\nNOVELA SOBRE A CREACIÓN LITERARIA\nBen, para comezar, lembremos que Mnemea ou Mneme é a musa da creación literaria. É moi importante porque, ademais de personaxe secundaria da novela, o feito de ser escollido o seu nome para título da novela de Xosé Duncan fainos reflexionar sobre o feito da creación literaria, o cal, non cabe dúbida, é un dos obxectivos autoriais. E agora que xa aclaramos isto, cómpre dicir que os escritores e escritoras como personaxes literarios, tal que aquí sucede, adoitan ser bastante pouco agradecidos porque o lector ou lectora é lícito que agarde deles ou delas un comportamento diferente ao resto de personaxes, que dean mostras da súa xenialidade, dese plus que @s fai diferentes do resto de mortais, e raramente sucede. Entre nós, quen máis partido lle tirou ao escritor como personaxe foi, na nosa opinión, Xurxo Borrazás en Ser ou non (Galaxia, 2004) e non é para esquecer O derradeiro libro de Emma Olsen (Berta Dávila, tamén en Galaxia, 2013. Hai máis, porén estes son onde mellor quedaron, un escritor e unha escritora. Por aí tamén o tentaron desde Dante (A divina comedia, Virxilio, o poeta, é unha personaxe) a Borges en “El Aleph” ou J.M. Coetze ( O mestre de Petersburgo) con éxito. No caso de Borrazás, sen dúbida débese ao feito de facer do escritor o centro dunha trama de misterio. No de Berta Dávila, trátase dunha narradora moi competente quen conduce a historia.\nNon só un escritor, Lois Mourinho, senón tamén unha escitora, Anna (que tamén foi parella de Lois), unha coautora (Carla) ou unha editora (Sandra) protagonizan esta novela de Xosé Duncan. Lois Mourinho é un escitor de literatura fantástica, un escritor de éxito vido a menos pois xa non escribe novelas que interesen á actualidade editorial. A novela, esta novela, Mnemea tamén é a historia de como Lois escribe a súa derradeira novela. Ben, Lois e Carla, porque o método creativo de Lois non deixa de ser curioso, el dita unha serie de directrices que despois Carla é quen pon por escrito. Aquí cabe reflexionar quen é @ verdadeir @ autor/autora. Na nosa opinión é Carla, nin creación compartida nin gaitas, quen lle dá forma á novela é Carla e a autoría debe ser súa. Mais, en fin, que o lector ou lectora achegue as súas conclusións. Non deixa de ser curioso o método de creación de Lois, onde Carla é case unha “negra”. De feito, o uso de “negr@s” resulta máis que contrastábel na historia da literatura máis recente.\nPorque, en definitiva, a novela é iso: unha proposta narrativa a partir da cal reflexionar e debater. Remexer conciencias. Aliás do uso de “negros”, neste caso unha “negra”, na novela tamén se fala do politicamente correcto, dos límites xenéricos, dos egos d@s autores/autoras, e mesmo de como se pode controlar e dirixir un premio literario para que recaia en determinada autoría que se prefire a calquera outra, por exemplo. Si, a novela deixa materia abonda inclusive para polemizar, para reflexionar. E é o mellor da novela. Esas propostas. Porque, do resto, e aínda que polo discurso aparecen personaxes “irreais”, que pertencen ao mundo da fantasía (non esquezamos que o autor é especialista neste tipo de literatura) non se tira partido da convivencia deses dous tipos de personaxes. A mesma musa Mnemea é un exemplo. Porque de todos os temas que o discurso propón, o máis importante é precisamente a convivencia d@ autor/autora c@s seus personaxes e, máis que nada, o proceso de produción novelesca. Xa explicamos o método de Lois Mourinho. Mais, existe a inspiración, é real? Todo iso das musas, non é un chisco antigo?\nA noso xuízo, a novela debería ter máis densidade dramática e aproveitar mellor personaxes como Carla, como Sandra (editora) ou a mesma Anna. Mais o que menos nos gustou é o non uso dunha onomástica plenamente galega ou o recurso dos castelanismos. Non só hai unha frase en castelán senón que tamén están presentes outros castelanismos léxicos, como “tostas” (en lugar de torradas, “tosta” admíteo a RAG, mais non deixa de ser a versión reducida de tostada) ou “espumadeira” ( en lugar de escumadeira, a RAG tamén o acepta, igual que “espuma”,mais está claro que se trata dun castelanismo. A RAG ten estas cousas!). Tamén hai que dicilo, neste caso ten máis culpa a falta de criterio do dicionario da RAG có propio autor…\n‹ Previouscrítica de TODO ISTO ERA NOITE (Lucía Aldao, Apiario)\nNext ›crítica de UN LIBRE FAVOR (Chus Pato, Galaxia)


Cans en distintos entornos | Só lles falta falar\n« Embalse de Beche – Abegondo\nSaída Área Recreativa San Mamede »\nCans en distintos entornos\nDespois de moitos anos facendo actividades con cans, de tipo lúdico, como os roteiros ou de soporte terapéutico, pódeste preguntar se o can que vai ao monte se pode meter nun edificio a traballar con nenos ou viceversa.\nPois no seguinte video, a nosa Especialista en Conduta Animal e a psicóloga destes rapaces explícannos como se relacionan os cans entre eles, como é nesarario que convivan en distintos entornos para poder realizar traballos específicos, como se senten os nenos e os beneficios que lles reportan as actividades cos cans.\nEsta entrada foi publicada o 13 Abril, 2018, 19:10 e está arquivada en Actividades, Soporte terapéutico. Podes seguir as respostas a esta entrada mediante RSS 2.0. Podes deixar unha resposta, ou un trackback desde o teu sitio web.


As irmáns Barciela e Héctor Guisande volven gañar o maior torneo de pádel de Vigo - VigoÉ\nAs irmáns Barciela e Héctor Guisande volven gañar o maior torneo de pádel de Vigo\nConfirmaron o seu dominio nas categorías masculina e feminina. No torneo estaban inscritas 264 parellas de todos os niveis\nAs irmáns Carla e Sabela Barciela Rodríguez volveron impoñer a súa superioridade na final feminina categoría 1 do VI Trofeo Concello de Vigo de pádel, ao vencer a Marta González Niño e Patricia Vilas Ibáñez por 0-6 e 1-6 no partido disputado o sábado.\nNa final masculina categoría 1 Héctor Guisande conseguiu o seu cuarto título neste torneo, onde xa vencera no 2017, 2016 e 2015. Nesta ocasión, Guisande e Yago González Niño impuxéronse a Jorge López Campos e Ángel Castañeda por 3-6 e 1-6 .\nNa posterior entrega de premios, que tivo lugar as 13.00 horas, concentráronse os vencedores das 12 categorías deste trofeo: catro femininas, catro masculinas e catro mixtas. No acto de entrega partciparon representantes da Federación Galega de Pádel, xunto aos responsables de Máis que Auga, o patrocinador principal, Celtamotor BMW, e o resto de colaboradores do torneo.\nO pádel é unha actvidade deportiva que Máis que Auga mantén en marcha nos centros de Barreiro e Navia a través da súa Academia de Pádel, que conta cunha media de 750 a 800 usuarios de todas as idades e todos os niveis.


A confianza económica aumenta 2,2 puntos en España | Consumer\nA confianza económica aumenta 2,2 puntos en España\nA tendencia tamén foi ascendente na zona euro e no conxunto da UE\nData de publicación: Venres, 25deFebreirode2011\nA confianza económica durante o mes de febreiro mellorou en 2,2 puntos en España. Este dato ratifica a tendencia xeral experimentada tanto na zona euro, onde o indicador alcanzou 107,8 enteiros tras unha subida dun punto, como no conxunto da Unión Europea (UE), que tras rexistrar unha alza de 1,8 puntos alcanzou os 107,2.\nSegundo os datos da Comisión Europea, estes incrementos debéronse en gran parte á mellora da confianza no sector servizos, principal impulsor da reactivación do indicador. A industria, a construción e a confianza dos consumidores tamén contribuíron a iso.\nNa maioría dos Estados membros da UE, o índice de confianza económica experimentou mellorías, só descendeu en Francia (-0,4 puntos) e en Italia (-0,5 puntos). Os repuntes máis significativos déronse en Polonia (3,6 puntos) e Reino Unido (3,1 puntos). España, cun aumento de 2,2 puntos, seguiu o seu ronsel, do mesmo xeito que Alemaña (1,3 puntos) e Países Baixos (1 punto).\nDoutra banda, o indicador de clima de negocio na zona euro permaneceu estable en febreiro nos 1,45 puntos. Esta cifra, a máis alta desde maio de 2000 e próxima aos seus máximos históricos, apunta a unha continuidade da recuperación industrial, segundo apunta a Comisión.\nclima negocio confianza económica construción recuperación


O xeo complica a circulación en varios puntos da provincia de Pontevedra\nGaliciaé 02 marzo 2018 09:59 h.\nSucesos accidentes de tráfico carreteras hielo\nNa Cañiza unha muller resultou ferida nun accidente á saída dun tunel\nA formación de placas de xeo complicou na madrugada deste venres a circulación en algúns puntos do Eume, Deza e A Paradanta.\nO Centro Integrado de Atención ás Emerxencias (CIAE) 112 Galicia rexistrou tres accidentes de tráfico nos que non houbo que lamentar danos persoais, pero que foron ocasionados pola presenza de xeo na calzada.\nEn ningún dos casos anteriores houbo persoas feridas, pero si na Cañiza, onde preto das dez da noite do xoves tres vehículos bateron na A-52, na saída do túnel en dirección a Ourense. Como consecuencia do golpe, unha muller resultou ferida e tivo que ser evacuada por equipo do 061-Urxencias Sanitarias a un centro médico na cidade de Ourense.\nESTRADAS. Tamén no CIAE 112 recibíronse chamadas alertando da presenza de xeo noutros puntos da rede viaria de Galicia, como na PO-533, no Alto do Faro, en Lalín; en Rodeiro, entre os quilómetros 1 e 15 da PO-212; ou en Silleda, na PO-534, no Alto do Candán.\nO xeo complica a circulación en varios puntos da provincia de...\nEl hielo provoca dos accidentes en Arteixo\nMuere en Cáceres abatido por un policía un preso que trataba de huir


O alcalde de Vigo, Abel Caballero, como voceiro do grupo asesor para o nomeamento da nova infraestrutura, informou este mércores que "Mar de Vigo" foi o nome adoptado para o Auditorio Pazo de Congresos, que será inaugurado no mes de abril. O nome responde a que o mar é "o principal protagonista" do edificio e supón ademais unha "homenaxe" a figura de Martín Códax, "o primeiro xuglar civil coñecido no mundo occidental". Apuntou Caballero que a denominación será trasladada e asumida pola Xunta de Goberno Local e a empresa concesionaria.\nO alcalde de Vigo, Abel Caballero, informou hoxe mércores da decisión adoptada polo comité de expertos conformado para nomear o Auditorio Pazo de Congresos ubicado na antiga Casa Mar, que finalmente levará o nome de Mar de Vigo.\nSegundo explicou Caballero, pese a estudarse outras denominacións, o comité elixiou esta denominación cun dobre significado, por unha banda porque o mar "é o principal protagonista" da nova infraestrutura cultural viguesa e, en segundo lugar, para rendir unha "homenaxe" a Martín Códax, "o primeiro xuglar civil coñecido no mundo occidental", en referencia ao seu texto "Ondas do Mar de Vigo".\nO alcalde avanzou que "estamos xa preto da inauguración" do Auditorio, datada para o mes de abril, a falta de concretar cos "últimos remates" no edificio. O hotel anexo será inaugurado con anterioridade.\nAbel Caballero agradeceu aos integrantes do comité a súa participación e felicitou ao arquitecto, César Portela, pola "grandiosidade desta peza arquitectónica absolutamente singular". O nomeamento será trasladado e asumido tanto pola concesionaria como pola Xunta de Goberno Local.\nO comité asesor para o nomeamento estivo conformado polo propio alcalde e o arquitecto, os concelleiros de Cultura, Urbanismo e Patrimonio, representantes da empresa constructora e de Novacaixagalicia, o presidente do COAG de Vigo, Salvador Fraga; Antonio Quesada, Alfonso Zulueta; o xerente de ProVigo, José Armesto; Uxía Blanco, María do Carme Krukemberg, María Xosé Queizán, Ascensión Durán, Ana Pita Grandal, Encarna Álvarez da Federación de Comerciantes de Vigo, e Enrique Lorenzo da Asociación de Corais Polifónicas de Vigo.


EUOGrove: Neno: “Temémonos que no PSOE siga habendo medo ao PXOM”\nNeno: “Temémonos que no PSOE siga habendo medo ao PXOM”\nTodogrove.com | domingo, 15 de mayo de 2011\nDistanciado dos estereotipados eslóganes, o candidato a alcaldía de Esquerda Unida, José Antonio Taboada Neno é prolífico en antecedentes á hora de dar resposta as cuestións formuladas. Por iso, nesta entrevista concedida a TODOGROVE:COM, non dubida en retrotraerse nada menos que 28 anos para deixar patente o “medo” dos socialistas en levar adiante o Plan Xeral de Ordenación Municipal. A Casa da Cultura Manuel Lueiro Rey acolleu este domingo o mitin central da formación, ao que asistinron unhas oitenta persoas.\nTexto: I. Rodríguez | Fotos: M. Muñiz\nComecemos falando da etapa do cuadripartito. Esquerda Unida iniciou o pasado mandato formando parte do Goberno e rematouno na oposición. Consideran que a marcha de Xan Lamelas á oposición pode ser boa para os intereses de Esquerda Unida nestas eleccións?\nNin boa nin mala. Cada partido político cubre as súas etapas en función das circunstancias. Incorporámonos ao Goberno porque na anterior campaña electoral manifestaramos a necesidade dunha alternativa ao Partido Popular, xa que entendiamos que oito anos eran máis que suficientes era necesaria unha alternativa progresista. Polo tanto Esquerda Unida cumpriu nun principio o seu compromiso cos electores, e as circunstancias que viñeron posteriormente forman parte dunha traxectoria da que estamos totalmente satisfeitos.\nA decisión de saír do Goberno foi tomada no momento adecuado?\nEn todo caso, iso terano que valorar os electores. Nós de forma periódica e sistemática intentamos facer ver aos socios de Goberno que o ritmo dos acontecementos non era o que nos comprometeramos. Máxime tendo en conta que os dous primeiros anos de Goberno entendíamos que eran fundamentais ao ser coincidentes co bipartito da Xunta. Era necesario non soamente que quedaran reflectidas as intencións, senón ir cubrindo etapas. A nosa saída do cuatripartito non foi un arrebato, senón a consecuencia duns incumprimentos sistemáticos do que acordaramos.\nXa co mandato practicamente concluído, en que grao consideran que se cumpriu o devandito pacto de Goberno?\nEu particularmente non estou satisfeito de nada.\nAntes falabamos de Xan Lamelas, el deixou claro no seu momento que non quería ser o cabeza de lista...\nNon é así a cuestión. Xan Lamelas, un militante moi disciplinado, viviu unha etapa complicadísima, porque na comisión de Goberno era el só fronte a oito persoa que o boicoteaban e incluso se mofaban del. Aguantou seis meses, doce, vinte e catro, trinta e seis, ata que chegou o momento no que dixo “non aguanto máis”. Polo tanto Esquerda Unida reuniuse, valorou a situación, fixo unha rolda de prensa na que manifestou a súa intención de saír do cuadripartito. Entón alguén lle preguntou si era o candidato de EU nas vindeiras eleccións municipais, el dixo simplemente que non se sentía en condicións. Nin sequera o falaramos, simplemente tomou esta decisión, que condicionou enormemente que Xan Lamelas fose o candidato, posto que sería unha incoherencia. Decidimos manter ese compromiso que el adquiriu persoalmente, pero iso non implica que se retire da vida política, todo o contrario, vai de segundo... esperemos que sexa concelleiro.\nPolo que conta, que Lamelas fose o máis novo do cuadripartito foi un hándicap para el.\nEl fixo todo como cría que tiña que facer, e atendendo en todo momento ao que decidía a asemblea local de Esquerda Unida. Hai que recordar que Xan Lamelas traballou a reo, pero entrou nunha dinámica de un contra oito, o que ía mermando considerablemente as súas ganas, que son moi importantes. O tripartito nunca tivo interese en que Xan Lamelas respirase un aire, digamos, docificado, todo o contrario, canto máis enrarecido estivera, máis contentos estaban.\nPara pechar este tema, Lamelas é o número dous, pero facía falta un número un, que é vostede. O paso adiante que tivo que dar foi por ilusión ou por responsabilidade co partido?\nLevo moitísimos anos nesta liorta, polo tanto sempre estou a disposición da agrupación de EU. Entendemos que non é fácil militar nun partido coma este porque non flúen precisamente os candidatos, nin os de bo tipo nin os de mal tipo. Hai catro anos tomamos a decisión de que a xente nova, con ilusión, liderase a nosa candidatura. Chegado o momento seguimos debatendo si podíamos seguir nesta dinámica, o que pasa é que a magoa que crearon dentro da organización estes últimos catro anos facían ver que ao mellor unha persoa non tan nova, un pouco máis avezada puidese estar ao fronte da organización. Ao final decidiu a agrupación que fose eu o que liderara a candidatura, e bueno... aquí estamos.\nEU, como é lóxico, sempre reivindica o seu papel de partido de esquerdas. No actual Goberno hai dous partidos que tamén se definen de esquerdas, o PSOE e o BNG, que valoración fan da súa actuación nestes catro anos?\nCatro anos dan para moito, pero hai cuestións puntuais que definen o que é un partido de esquerdas e o que non o é. Nós, desde un principio estivemos defendendo o sentido público dos servizos fronte ao interese dalgún de privatizalos. Iso é cando menos un punto de diferenza entre uns e outros. Nun principio tivemos que loitar co tema do lixo, cando Bea levou á comisión de Goberno a idea de privatizar o servizo. O PSOE apoiouno, nos opuxémonos radicalmente e o BNG agardou a ver como se desenvolvían os acontecementos, non houbo un posicionamento directo, aínda que finalmente apoiaron a posición de EU. Algo similar aconteceu coa xestión da depuradora, cando non había nin proxecto. A inmensa maioría das iniciativas deste tipo xorden de posicionamentos da dereita, é algo impensable. Si queremos seguir privatizando, privaticemos tamén a Alcaldía, fagamos unha xerencia. Temos tres persoas liberadas e temos na mente privatizar? A xente podería preguntarse para que serven. Nestes temas quizais quen fose Bea quen levase un pouco a bandeira, co apoio do PSOE, quizais para non queimarse en exceso.\nBea era a nota discordante do cuadripartito?\nTodo o mundo di que era o máis forte deste Concello, polo menos así se facía ver. Non se entende moi ben, que nun Concello con tantos socios, no que se supón que a fricción ten que estar a flor do día, no único punto no que se perderon un pouco as formas foi no tema das colareiras, co alcalde boicoteando o que a concelleira (Vitoria Canoura) estaba facendo. Eu penso que a xente entende perfectamente cal e a filosofía política dos grupos que estabamos aí. O PSOE é un partido nestes momentos escorado cara a dereita, ten unha clara cor neoliberal, o BNG, un pouquiño ao pairo; e papel do señor Bea, pode ser moi digno, pero obviamente non nos satisface. Si estivésemos no Goberno este último ano, estariamos enfrontados radicalmente coa actitude do señor Bea... e por suposto coa do alcalde.\nVaiamos ao seu programa, un dos seus puntos centrais é o emprego. Nunha situación económica como na que estamos, e coa autonomía limitada coa que ten unha administración local, hai marxe para crear emprego desde un Concello?\nPartimos da base de que as administracións locais teñen unha relativa capacidade, pero tamén hai que ter en conta que a configuración da Deputación é unha consecuencia das eleccións municipais, e é outro elemento fundamental á hora de contribuír a que se xere emprego. Ao noso entender, a situación está clara. Asistencia a domicilio é un servizo pírrico, todo o mundo demanda que se amplíe. Hai unha posibilidade de xerar postos de traballo, e de calidade, non como os que hai neste momento. Ademais, hai outras cuestións que poderían ser perfectamente explotadas, nos apuntamos ao mar e ao monte. Poderíanse crear brigadas que mantivesen os nosos montes nunhas condicións de limpeza, e utilizar aos mariñeiros que estean en paro para limpar o noso mar. Hai que investir neste tipo de cousas, porque son moi rendibles, aínda que isto non se vexa a curto prazo.\nFai pouco dicíame que Esquerda Unida ten prioridades. Si entran no Goberno, cal é prioridade número un?\nDito así, sigue sendo Plan Xeral, na medida en que si somos capaces de sacalo adiante, moitos dos problemas que temos xa quedarían solucionados. O PXOM define claramente onde vamos emprazar as nosas instalacións deportivas, as nosas infraestruturas, o noso polígono industrial. Pero sabes o que nos tememos? Que no PSOE siga habendo ese medo que se produciu no ano 1983, cando estaba todo practicamente deseñado, o PXOM enriba da mesa, e algún concelleiro do PSOE meteuno nun caixón.


Cos Pés na Terra - Información, reflexión e debate sobre a sustentabilidade - Entrevista con Federico Martín Palmero\nQue é a pegada ecolóxica?\nA pegada ecolóxica é un indicador sintético de sustentabilidade proposto por Wackernagel e Rees no ano 1996. En tan pouco tempo xa ten xerado moita literatura: dende melloras e variantes metodolóxicas até quen non a considera un indicador fiable do desenvolvemento sostible. O problema é que normalmente se ofrecen poucas alternativas para medir a sustentabilidade porque na teoría é facil deseñar indicadores óptimos, pero na práctica o aparello estatístico tradicional non é o máis axeitado.\nO sistema de cálculo pasa por determinar a cantidade de terreo que necesita unha poboación (país, rexión, etc.) para producir os bens que consome e para absorver os residuos que produce. Unha vez calculada dita superficie, a pegada ecolóxica obteríase dividindo ese terreo necesario entre o número de habitantes. Normalmente o resultado (a pegada ecolóxica) exprésase en hactáreas per cápita.\nEstamos afeitos a ouvir falar de déficits de carácter económico, mais case ninguén fala de déficit ecolóxico, especialmente desde o mundo da economía. Como se define o déficit ecolóxico?\nTradicionalmente a economía é cuantitativista. Non debemos esquecer que o modelo predominante (e consecuentemente o máis desenvolvido) é o máis ortodoxo, propio da economía neoclásica. Nesta concepción do mundo, os recursos naturais son, ou ben inesgotables, ou substituíbles polos avances tecnolóxicos. Desta forma todo se contabiliza en magnitudes monetarias. E, en consecuencia, os déficits ou superávits son unha estricta suma de diñeiro (negativa ou positiva).\nO déficit ecolóxico - en termos físicos - mídese contrapoñendo os conceptos de pegada ecolóxica e capacidade de carga. Ésta última non é máis que a capacidade dun ecosistema para manter axeitadamente, e a longo prazo, a productividade, adaptabilidade e renovabilidade dos recursos. Por iso, se un pais ou rexión ten unha pegada ecolóxica maior que a capacidade de carga, diremos que presenta un déficit ecolóxico. É como se nun acuario metésemos máis peixes dos que poden vivir. Xa podemos intuír o final ...\nCal é a utilidade da pegada ecolóxica como indicador de sustentabilidade, tanto a escala global como dun país, rexión, cidade,....? Hai países ou cidades que a teñan incorporado oficialmente como indicador de sustentabilidade?\nA sustentabilidade ten sentido a longo prazo, horizonte temporal onde deben moverse as políticas e plans para o seu fomento. Por iso, En teoría, a escala global ou de país debería ser máis significativo, pero os cálculos que se fan, en moitos casos, teñen erros de bastante consideración sobre todo debidos ao sistema de medida do consumo de bens. A pesar de que as metodoloxías van mellorando, o sistema empregado no cálculo da pegada das cidades é moi limitativo. Hai problemas coa contabilización dos intercambios comerciais entre as urbes e o resto da economía na que están ubicadas e sobre todo algunhas cuestións que merecen solución e análises moi particularizados. Por exemplo, non é o mesmo a pegada ecolóxica dunha cidade compacta, construída en edificios de moitos andares, que outra cos mesmos habitantes en casas de poucos andares.\nNeste sentido, a pegada ecolóxica comeza a ser considerada como un indicador útil e a tomarse como referencia para a planificación da sustentabilidade. Non obstante, a súa incorporación oficial nas axendas dos países, rexións e cidades é, polo momento, unha entelequia.\nCal é a pegada ecolóxica de Galicia?\nSegundo os cálculos realizados, a pegada ecolóxica de Galicia é de 6,26 hectáreas por habitante, que pasarían a 7,01 coa reserva do 12% do espazo para a conservación da biodiversidade.\nChama a atención que a pegada ecolóxica de Galicia sexa moi superior á media mundial e á biocapacidade por habitante do planeta, ao formarmos parte do grupo de países a nivel mundial máis desenvolvidos e consumistas, mais si que supere amplamente á do conxunto de España. Mesmo se ouviron voces no senso de que isto sería debido, polo menos en parte, á forma de calculala. Por que é tan alta a pegada ecolóxica da nosa terra?\nÉ certo que chama a atención o elevada que é a pegada ecolóxica de Galicia. A primeira das cuestións é analisar con que datos a comparamos e que metodoloxías usan. Desde o meu punto de vista, os sistemas de cálculo a nivel global ou de países, como xa referín, empregan unha metodoloxía distinta e aínda se están a perfeccionar. Iso explica que entre dous informes do grupo de Wackernagel (que é unha referencia mundial) a pegada de España en dous anos pase de 4,6 a 5,4 hectáreas per cápita, cuestión imposible por definición do propio indicador. Ou, o que é peor, que a norueguesa baixe, nese mesmo período de tempo 2,1 hectáreas per cápita... Estas limitacións condicionan moi seriamante, en principio, a comparabilidade.\nO que resulta máis transcendente é a composición interna da pegada ecolóxica de Galicia que é o que explica claramente o seu comportamento. Dunha banda, hai un factor de localización moi importante: refinería, producción de enerxía eléctrica por combustibles fósiles (carbón e derivados do petróleo) e, á súa vez, un sector industrial dependente deste tipo de enerxía. Por outro lado, os hábitos de consumo dos galegos non son precisamente un exemplo de sustentabilidade xa que resultamos ser grandes depredadores nas categorías de pastos e mar.\nQue accións considera prioritarias para reducir a pegada ecolóxica de Galicia?\nA curto prazo, é un tema difícil, xa que as causas dunha pegada tan ampla obedecen fundamentalmente a situacións estructurais, cuxa modificación require pactos e plans a longo prazo. Un problema como é a excepcional pegada ecolóxica do sector do transporte en Galicia é de difícil solución inmediata. Baste recordar que o 95% do movemento interior de mercadorías faise por estrada, ou que o 61% dos galegos non teñen acceso a un sistema de transporte público inmediato.\nEn termos xerais, considerando o impacto das súas políticas sobre a sustentabilidade, como valoraría o labor do actual Goberno autonómico?\nA sustentabilidade adquire valor, como xa me referín, nun horizonte temporal amplo (non debemos esquecer o seu sentido inicial, a xustiza interxeracional). Por iso, resultaría inadecuado valorar as accións levadas a cabo en tan pouco tempo. Porén, recordar que un dos resultados da Conferencia sobre Medio Humano, celebrada en Estocolmo en 1972, foi a suxestión de crear nos Estados, Ministerios de Medio Ambiente. Hoxe, practicamente todas as economías avanzadas contan cun Ministerio nesta materia. A nova estructura do goberno galego denota polo menos sensibilidade cara a estes temas e é de supoñer que se concretará en accións a longo prazo. E axudaría moito se as autoridades da Unión Europea e do Estado Español comezaran a realizar unha planificación coherente da sustentabilidade, para recuperar o tempo perdido.\nDesarrollo sostenible y huella ecológica. Federico Martín Palmero (editor). Editorial Netbiblo.


Salientou que se fixan cinco eixes fundamentais para continuar co traballo realizado ata o de agora para mellorar o estado das paisaxes galegas e incrementar o nivel de sensibilización da sociedade\nO presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feijóo, destacou hoxe a aprobación do Plan estratéxico para impulsar o valor ambiental e cultural da paisaxe, así como o seu papel como elemento de integración territorial, cunha mobilización de máis de 40 millóns de euros ata 2024.\nFeijóo aseverou que o obxectivo é acadar unha paisaxe de calidade. Con este fin, explicou que o Plan Estratéxico da Paisaxe Galega contará con cinco eixes: fixar e executar un método de traballo; desenvolver e renovar os instrumentos de protección; emprender accións concretas de mellora; afondar na colaboración administrativa; e incidir na sensibilización e formación paisaxística.\nDo mesmo xeito, avanzou que hai cinco liñas operativas que inclúen algunhas iniciativas salientables. Por unha banda, dedicarase por primeira vez un plan para o control e eliminación do feísmo que contará cunhas 300 actuacións de 3.000 euros de axudas cada unha só no presente exercicio.\nAsí mesmo, seguirase apostando pola humanización dos espazos urbanos, especialmente, das prazas e vías urbanas dos municipios galegos. E impulsarase o distintivo Bandeira Verde de Galicia, como o que xa teñen Porto do Son e Moaña, co fin de incentivar a súa mellora; así como, os Pactos da paisaxe, como o asinado con Cerdedo-Cotobade ou o da Ribeira Sacra para acordar intervencións.\nAo longo da súa intervención, o presidente da Xunta afirmou que este mesmo ano aprobarase a Estratexia de Infraestrutura Verde de Galicia, co obxectivo de afondar nunha contorna o máis humanizada posible e mellor conectada, a través de espazos e itinerarios de valor ecolóxico.\nAdemais de continuar impulsando as sendas e itinerarios peonís de interese paisaxístico, como a futura Senda Litoral de Galicia e outras, como as que configuran o Centro Xeográfico de Galicia; Feijóo asegurou que tamén se potenciará o respecto e contacto coa paisaxe, a través do proxecto Coñecer a paisaxe de Galicia a través da bicicleta - 8.000 km de paisaxes en mountain bike, en colaboración coa Federación Galega de Ciclismo.\nAdemais, sinalou que continuarase co desenvolvemento de actuacións para preservar e reforzar os parques naturais e espazos da Rede Natura 2000, o coidado das Reservas da Biosfera; e avanzou a celebración do primeiro Congreso sobre a Paisaxe de Galicia, no marco do Xacobeo.


Este domingo, percorre con ADEGA-Lugo a Ruta das Fontiñas no Incio\nADEGA-Lugo fará este domingo día 17, o seu roteiro polas terras do Inicio. Esta andaina, que se enmarca no programa de roteiros 2012-2013 adicado á Galiza Máxica, realizarase pola chamada Ruta das Fontiñas, na que podemos observar castros con gravuras de peixes e cabalos. Logo, de camiño ao Incio, veremos auténticos monumentos naturais, como o Carballo de Piteiro. Nesta ocasión contaremos con dúas guías de excepción, Tereixa e Marica Campo. Lembrade que para participar deberedes chamar previamente a ADEGA-Lugo (982240299).\nAo comezo da ruta visitaremos o Castro de Formigueiros, pola Serra do Édramo, até a Igrexa de San Eufrasio, pasando pola Fonte do Val. O castro, a uns 795 m. e cunhas impoñentes murallas, constitúe unha atalaia desde a que se albisca unha ampla panorámica. Nel atopáronse lousas con gravuras de peixes e cabalos, ademais de numerosas construcións. Visitaremos, despois, en Vilameá o Carballo de Piteiro. Trátase dun xigante natural ao que os expertos outorgan unha idade de entre os 250 e os 500 anos. Desde Vilameá subiremos a Pacios para visitar o Castro de San Romao sobre o que se sitúa a igrexa do mesmo nome. Despois, en autobús, dirixirémonos ao Incio, primeiro a Santa Cruz e despois o Hospital, onde poderemos visitar a igrexa románica construída con mármore da zona. Coñeceremos diversas lendas do lugar da man de dúas relatoras de excepción: Tereixa e Marica Campo.\nO autobús sairá de diante da Facultade de Formación do Profesorado ás 9.00 h.\nEstudantes, xubilados e parados/as: 12 €\nAté 17 anos: 5 €


MSCA – Postdoctoral fellowships [GAL] – CITIC\nCITIC busca persoal investigador posdoutoral destacado que queiran impulsar a súa carreira investigadora e solicitar unha Marie Skłodowska Curie Postdoctoral Fellowships en 2021 con CITIC como institución receptora.\nCITIC é un centro de investigación que potencia o avance e a excelencia na I+D+i aplicada ás TIC. É o único centro TIC de Galicia recoñecido como Centro de Investigación do Sistema Universitario de Galicia 2019-2022 pola Xunta de Galicia. CITIC foi creado en 2008 para ser un punto de encontro entre a universidade a as empresas do sector TIC.\nCITIC invita a que se envíen expresións de interese de investigadores e investigadoras excelentes que queiran solicitar MSCA-Postdoctoral Fellowships en 2021. As expresións de interese están abertas a calquera das áreas de investigación do centro. Pódese atopar máis información sobre áreas e prioridades científicas, o noso equipo de investigación e os proxectos na nosa web.\nCITIC a e a UDC ofrecerán asesoramento e axuda ás persoas seleccionadas durante o proceso de solicitude (data provisional de peche 15 de setembro de 2021). Pódese encontrar máis información sobre os programas de apoio á ciencia excelente que ofrece a OTRI da UDC na súa web.\nCITIC ofrece ao seu persoal investigador unhas condicións de traballo inmellorables para levar a cabo os seus proxectos e desenvolver as súas carreiras profesionais. As persoas contratadas beneficiaranse dos servizos de apoio do centro e das súas instalacións, de alta calidade, que inclúen modernas oficinas e pleno acceso ao Centro de Procesado de Datos do CITIC. O persoal tamén ten acceso aos servizos e instalacións da UDC.\nO persoal contratado recibirá cobertura e beneficios sociais de acordo á lexislación española, incluíndo cobertura de desemprego, seguridade social, permisos de maternidade e paternidade e vacacións pagadas. De acordo coa normativa interna do CITIC, as condicións de emprego permiten unha excelente conciliación da vida persoal e laboral.\nCITIC e a UDC teñen un magnífico entorno social. A Coruña ofrece numerosos atractivos e unha excelente calidade de vida grazas a unha moderna rede de servizos e a unha gran oferta de actividades culturais e de lecer. Galicia posúe espectaculares espazos naturais e praias, un rico patrimonio histórico e unha gastronomía excepcional. Celébranse durante todo o ano numerosos eventos sociais e culturais. Tamén hai acceso a instalacións para a práctica deportiva de diferentes deportes, como os deportes náuticos.\nAs persoas candidatas poden ser de calquera nacionalidade, pero deben cumprir coas condicións de elixibilidade e mobilidade das MSCA:\nNon residir en España máis de 12 meses entre o 16 de setembro de 2018 e o 15 de setembro de 2021.\nEstar en posesión do título de doutor o ter defendida a súa tese de doutoramento antes do peche da convocatoria (15 de setembro de 2021).\nNon ter máis de 8 anos de experiencia posdoutoral desde a data de obtención do título de doutor.\nTer unha excelente traxectoria científica, acorde a súa etapa na carreira investigadora.\nOs detalles completos da convocatoria MSCA-Postdoctoral Fellowships estarán dispoñibles no portal da Comisión Europea. O programa de traballo 2021-2022 non está aínda aprobado oficialmente, polo que estes criterios de elixibilidade poden sufrir cambios.\nSe tes interese en solicitar unha MSCA-PF connosco, envíanos o teu CV e unha carta de presentación na que se indique en que liña de investigación che gustaría traballar ao enderezo talent@citic-research.org.


Co obxectivo de apoiar aos autores dramáticos e estimular a creación de novos textos dramáticos en lingua galega, para socios de Galicia, a Fundación SGAE da Sociedade Xeral de Autores e Editores (SGAE) convoca a selección de textos teatrais en galego para lecturas dramatizadas do Consello Territorial da SGAE en Galicia 2020.\nA Fundación SGAE convoca a todos aqueles interesados que se correspondan co indicado no segundo parágrafo do presente documento.\nA presentación deberá ser realizada directamente polo autor dramático socio da SGAE que teña o seu domicilio na Comunidade Autónoma de Galicia. Poderá achegar tantos textos teatrais orixinais como considere, a condición de que estean escritos en lingua galega. Devanditos textos teatrais recollerán como máximo SEIS personaxes a interpretar.\n2. Solicitude e documentación\nOs textos teatrais orixinais en lingua galega serán enviados ao correo electrónico pblanco@fundacionsgae.org, poñendo no asunto “Lecturas Dramatizadas TEXTOS TEATRAIS EN GALEGO Fundación SGAE Galicia” e deseguido o título do texto. O correo electrónico deberá incluír tres arquivos anexos:\nB) PDF cos datos persoais e de contacto: nome e apelidos; enderezo actual (residencia habitual e residencia fiscal); correo electrónico e número de teléfono. Ademais, un breve curriculum, incluíndo lugar e data de nacemento e número de socio da SGAE.\nC) Autorización asinada polo solicitante a favor da Fundación SGAE para que esta poida facer uso dosseus datos de carácter persoal no marco desta convocatoria.\nO prazo de presentación iniciarase o 15 de XUÑO de 2020 e manterase aberto ata o día 15 de AGOSTO de 2020 ás 14:00 horas.\n3. Procedemento de selección\nO Consello Territorial da SGAE en Galicia realizará a selección dos textos teatrais a representar.\nA decisión do Consello Territorial da SGAE de Galicia será inapelable.\nO nome dos autores dos textos seleccionados farase público antes do 8 de SETEMBRO de 2020. O Consello Territorial da SGAE en Galicia poderá declarar deserta a convocatoria para o ciclo de Lecturas Dramatizadas no caso de que ningún dos textos presentados cumpra cos requisitos esixidos no punto 4, que deseguido se detallan.\nSer socio/a da SGAE.\nTer a duración axeitada para unha representación teatral.\nA orixinalidade do texto dramático que se achega.\nA creatividade do texto dramático que se achega.\nOs participantes eximen a Fundación SGAE de calquera responsabilidade derivada do plaxio ou de calquera outra transgresión da lexislación vixente en materia de propiedade intelectual en España na que puidesen incorrer coas obras presentadas.\nPolo feito de concorrer a esta convocatoria, os autores participantes aceptan integramente estas Bases, así como as decisións do Consello Territorial de Galicia, e autorizan a Fundación SGAE a difundir información sobre a convocatoria que inclúa datos profesionais e/ou imaxes fotográficas dos autores dos textos seleccionados.\nA Fundación SGAE non adquire, en virtude desta convocatoria, ningunha responsabilidade directa nin subsidiaria, en relación coa realización e desenvolvemento deste proxecto, distinta da detallada neste documento.\nPara levar a cabo a representación dos textos teatrais seleccionados nas diferentes Lecturas Dramatizadas, o Consello Territorial de Galicia será quen elixa os directores participantes e cada un destes, á súa vez, será quen elixa os actores participantes na representación das mesmas.\nEn caso de reclamación ou conflito, tanto os participantes coma os organizadores do proxecto deberán someterse á xurisdicción dos Tribunais de Madrid capital, España, e considerarase como oficial o texto en castelán.\n6. Deber de confidencialidade e protección de datos persoais\nToda a información que as partes fornezan na xestión desta convocatoria ten carácter confidencial e non poderá ser revelada a terceiros nin utilizada para fins distintos aos establecidos, agás as excepcións determinadas pola lexislación vixente.\nOs datos de carácter persoal que voluntariamente faciliten os solicitantes incorporaranse nun ficheiro cuxo responsable é Fundación SGAE e serán utilizados, única e exclusivamente, para a xestión da participación do solicitante nesta convocatoria. O titular do Dereito Fundamental á Protección de Datos Persoais conta cos dereitos de Acceso, Rectificación, Supresión, Limitación, Oposición, Portabilidade de Datos e o de Non ser obxecto de decisións individuais automatizadas. Para exercelos pódese dirixir por escrito a: Fundación SGAE, á atención de Servizos Xurídicos, rúa Bárbara de Braganza, 7, 28004 Madrid. O escrito deberá indicar nome e apelidos, o dereito exercitado e o motivo; e deberá vir acompañado de fotocopia do DNI/NIE ou pasaporte. Fundación SGAE presume que os datos facilitados polo afectado son veraces e responden á súa situación actual. O afectado obrígase a comunicar a súa modificación dende o momento en que se produza.


Resultados das eleccións autonómicas 2016 en Rianxo | Fotos de Rianxo\nResultados das eleccións autonómicas 2016 en Rianxo\nComo podemos ver nos datos de participación, aínda que a porcentaxe foi dous puntos por riba de 2012 (65,17% vs 63,18%), a nivel global global só houbo un voto máis, porque hai catro anos se contaron 6.231 papeletas. O que si, baixou moito o número de votos en branco e de nulos, que daquela sumou o 4,38%.\nEn canto ao detalle por partidos, o PP practicamente mantense. É certo que perde un punto porcentual, pasando do 41,4% ao 40,47%, pero o reconto total é moi semellante ao de 2012: unicamente perde 22 papeletas e hai preto de 2.500 rianxeiros que confiaron nos populares para gobernar en Galicia.\nEses 22 votos igual foron parar a Ciudadanos, que contou con 121 apoios. Hai catro ano, con UPyD, a representación foi de 73 papeletas.\nPor outra banda, ao igual que en Galicia, a formación de En Marea supera lixeiramente ao PSOE. No primeiro caso irrompe con 1.188 papeletas. Se tomamos como referencia a AGE no 2012, daquela tiveran 920 votos, co que a subida é considerable.\nO PSOE descende en 137 votos, pasando do 20,5% dos apoios ao 18%.\nPor último, e aínda que no resto de Galicia perde apoios, o BNG en Rianxo consegue aumentar os seus votos nas autonómicas. Un punto porcentual máis, do 16,45% ao 17,51% e 79 votos máis, en concreto 1.078 papeletas. Igual se agardaba máis sendo Rianxo un concello gobernado polo BNG, pero é que precisamente en Rianxo sempre se vota PP tanto nas xerais como nas autonómicas, polo que o dato é relativamente bo con respecto a hai catro anos se temos en conta a tendencia dos frentistas. Sorprende, pero hai moitos rianxeiros que a pesar de votar PP en determinados comicios, a nivel local votan BNG.\n← Cal foi a túa orquestra favorita nestas festas?\nNovo curso en Vai de Roda →\n2 Respostas a “Resultados das eleccións autonómicas 2016 en Rianxo”\nRamon Macipe 09/28/2016 ás 07:32 #\nes una verguenza un concello tan facas de derechas\nibanfernandez 09/28/2016 ás 18:35 #\n!!Ramon!! tes que tomar Fertimon….


A corporación debaterá o xoves en pleno unha rebaixa dun 7% nas retribucións dos concelleiros - Radio Redondela 94.9FM\nA corporación debaterá o xoves en pleno unha rebaixa dun 7% nas retribucións dos concelleiros\nA corporación municipal reúnese este xoves ás 20:30 horas na sesión ordinaria correspondente ao mes de xullo. Unha sesión na que se abordarán entre outros asuntos unha proposta do goberno local encamiñada a rebaixar as retribucións dos representantes políticos, cuxas achegas económicas se verían reducidas nun 7%.\nA reducción, no caso de aprobarse, afectaría ao alcalde Javier Bas que cobra un salario de 55.800 euros brutos anuais así como aos concelleiros do grupo de goberno que cobran dedicacións parciais que ascende a 14.500 euros. Tamén se vería afectada a coordinadora da Alcaldía, que percibe un salario de 26.000 euros. Este sete por cento de rebaixa aplicaríase tamén aos voceiros dos grupos da oposición e ás asignacións que perciben os membros da corporación por asistencia a plenos e comisións.\nCon esta medida, o goberno local quere solidarizarse coa reducción que terán que asumir os empregados públicos que este ano quedan sen paga extra de Nadal, o que supón unha reducción do seu salario anual dun 7%.\nPrevAnterioresO Sinsal pon a venda novas entradas para acceder á illa de San Simón nos dous días de festival\nSeguintesAER solicita unha maior protección dos ríos e pide a comparecencia do edil de Medio AmbienteNext


A película belga "Victoria", gañadora do Play-Doc 2020 - VigoÉ\nDirixida polas cineastas belgas Sofie Benoot, Liesbeth De Ceulaer e Isabelle Tollenaere chegou a Play-Doc despois dun exitoso percorrido por algúns dos festivals internacionais máis destacados\nO xurado desta décimo sexta edición do Festival de Cinema Play-Doc composto pola produtora catalá Marta Andreu, o programador e realizador Pela del Álamo e o cineasta Andrés Duque, decidiu outorgar o Premio Play-Doc 2020 á película belga Victoria dirixida por Sofie Benoot, Liesbeth De Ceulaer e Isabelle Tollenaere.\nO xurado no seu fallo conclúe o seguinte: «Vivimos tempos difíciles e o cinema, a arte, ten que ser consecuente, ofrecer pistas, servir de compás para volver ao esencial. É dicir, atopar un sentido á vida nun lugar onde, aparentemente, non o hai e, a partir de alí, construír un novo relato, un novo xeito de conectarse co mundo… Por facelo desde unha forma radical, enigmática, fráxil, libre e desde unha lúcida sinxeleza». O xurado ha decido outorgar por unanimidade a concesión deste premio á película belga.\n«Victoria», dirixida polas cineastas belgas Sofie Benoot, Liesbeth De Ceulaer e Isabelle Tollenaere chegou a Play-Doc despois dun exitoso percorrido por algúns dos festivals internacionais máis destacados. No festival galego o filme obtivo unha gran acollida por parte do público que conectou coa histora que relata. A película transcorre no deserto de Mojave ao sur de California onde se atopa a cidade inacabada de California City. Ideada 60 anos atrás, orixinalmente a cidade pretendía ser unha reprodución de Los Ángeles en tamaño e poboación, pero nunca chegou a terminarse. No centro de Vitoria está Lashay T. Warren, que deixou atrás o seu turbulento pasado nos Angeles para comezar unha vida nova dentro desta rede de miles de rúas derruidas. Victoria evoca un deambular no que elementos reais e imaxinarios entrelázanse, e no que Lashay T. Warren, coma se dun pioneiro contemporáneo tratásese, escribe o seu propio camiño e deixa unha pegada tras de si.\nAsí mesmo, o xurado desta edición quixo destacar a gran calidade da programación, non só na súa sección oficial. E quere tamén trasladar o seu parabén a todo o equipo do festival por sacar adiante un magnífico evento e proxecto necesario nun momento tan complexo.


Propiedades militares | Galicia Digital\nNeste país, determinadas entidades posuíron inmensas propiedades retiradas do uso común, e algunhas aínda as conservan.\nChámannos a atención as propiedades da Igrexa, que se foron cuantiosas en tempos, a Desamortización de Mendizábal rebaixounas drásticamente pero sen conseguir a súa distribución ós verdadeiramente interesados, necesitados de terras. A maior parte destas propiedades quedaron en mans dos que xa eran poderosos terratenentes que se fixeron máis ricos a conta das propiedades expropiadas. Na actualidade, a Igrexa posúe especialmente numerosos edificios que son obras de arte, cheos tamén en moitos casos de obras de arte, que temos que considerar son xa propiedade popular a través das colectividades católicas.\nQuedan as propiedades militares que se en Galicia teñen excelentes localizacións, en Ferrol son especialmente ostensibles pechando o achegamento da cidade ó mar cando se trata da cidade de Ferro, nacida á beira do mar para señorealo.\nO Ministerio de Defensa parece decidido a desprenderse de instalacións que moitas veces son unha carga ó non utilizarse pola profesionalización dos exércitos e a conseguinte redución de efectivos.\nCabo Silleiro irá para o Ministerio de Medio Ambiente, o mesmo que a Illa de Tambo, que se incluirá no Parque Nacional das Illas Atlánticas. Tamén Medio Ambiente quere as instalacións ferrolanas do Prioriño, e aínda non se sabe para quen será o aeródromo de Rozas, na provincia de Lugo, que se reune as mellores condicións de Galicia para aterraxe dos avións nunca conseguiu ser tido en conta.\nA Ministra de Defensa ten manifestado que só se quedarán cos terreos que lles sexan necesarios, que se fomentará a utilización social e a construcción de vivendas nos que poidan ser desafectados, e que se procurará a racionalidade na utilización destas superficies.\nAlegrámonos. O camiño á normalidade é longo e cheo de dificultades. Pero esta diminución de instalacións militares en beneficio da vida civil, da natureza, da utilidade social, é un paso ben importante nese traxecto que nos marcamos hai moito tempo.


Termos un goberno do PP “pasota” ten consecuencias | BNG da Estrada\nTermos un goberno do PP “pasota” ten consecuencias\nXullo 1, 2021 · by BNG A Estrada\t· in Municipal.\t·\nSusana Camba: “Xa o fixemos en febreiro pasado, mais nstamos novamente ao goberno do PP a retirar todos os coches abandonados que hai na vila, son un perigo e non poden volver a repetirse sucesos como os de onte”\n“Este goberno do PP é un goberno pasota”, afirmou a concelleira do BNG, Susana Camba, no pleno ordinario do mes de xullo, celebrado hoxe á tarde. “No mes de febreiro deste ano denunciamos que había unha serie de coches abandonados nas rúas da Estrada, e instamos ao goberno a retiralos polo evidente perigo que supoñían”, explicou, “e onte pola tarde Emerxencias da Estrada tivo que actuar porque un deses coches estaba ardendo na Rúa Marín”.\n“Aproveitamos este pleno, onde se levanta acta do que aquí se di, para instar novamente ao goberno do PP a retirar todos os coches abandonados, que aínda hoxe ocupan espazo público nas rúas da vila”, indicou a concelleira nacionalista. “Que este suceso, que afortunadamente non tivo maiores consecuencias que o desprazamento dos efectivos de emerxencias, sirva de escarmento e sirva para que o goberno do PP abandone a sesta e se poña a traballar polos veciños e veciñas da Estrada”, afirmou.\nA concelleira do BNG tamén insistiu en que “este suceso demostra que este é un goberno pasota, que lle dá igual que haxa coches abandonados na vila, como que as vías de comunicación do rural estean abandonadas e sen rozar as cunetas”. “Xa é tempo de que este goberno actúe, os veciños e veciñas pagan impostos para recibir do goberno municipal uns servizos de calidade e non a chapuza permanente na que está instalado o goberno de López”, afirmou a concelleira do BNG.\n← O BNG da Estrada recollerá sinaturas contra o tarifazo eléctrico\nO BNG insta ao goberno municipal do PP a mellorar xa a Avenida de Santiago →


Benvida a 'Gerardo', o trasno dos Xardíns de Marescot - Pontevedra Viva\nVisita con motivo do remate da escultura de madeira de Santiago Castro nos xardíns de Marescot\nBenvida a 'Gerardo', o trasno dos Xardíns de Marescot\nXoves 16 de Maio, 2019 ás 20:48 do Xoves 16 de Maio, 2019\nO tronco do Pseudotsuga menziesii ou abeto de Douglas retirado de diante do ambulatorio Virxe Peregrina estreou este xoves unha nova vida en forma de trasno. O artista Santiago Castro Soage rematou o traballo realizado durante o último mes e medio para construír unha escultura de madeira e darlle vida a 'Gerardo'.\nO propio artista e o concelleiro de Xardíns, Alberto Oubiña, visitaron a escultura, instalada nos xardíns de Marescot e na que Santiago Castro estivo a esculpir ata este mesmo mércores. Alí, déronlle a benvida ao novo trasgo pontevedrés, que chegou á cidade no marco do programa Ponteguapa, unha iniciativa municipal que ten como obxectivo encher de plantas, cor, luz e alegría os balcóns e fiestras da cidade coincidindo coa chegada da primavera.\nSantiago Castro traballou desde o día 1 de abril para esculpir o tronco e convertelo nun trasno de xardín que non se esquece da Facultade de Belas Artes que ten á beira. Así, ao carón ten un pincel duns catro metros de altura.\nEn Pontevedra será a primeira escultura que luza e espera que non sexa a última, pero este artista xa deixou a súa pegada noutros municipios da contorna. En Marín esculpiu as esculturas de madeira da Finca de Briz.\nNova escultura de madeira dos xardíns de Marescot\nO tronco do cedro retirado de diante do ambulatorio Virxe Peregrina estreou este xoves unha nova vida en forma de trasno. O artista Santiago Castro Soage rematou o traballo realizado durante o último mes e medio para construír unha escultura de madeira e darlle vida a 'Gerardo'


A XXVII edición da Semana de Cinema Submarino chega ao Teatro Afundación de Vigo\nRedacción | Luns, 20 de Novembro de 2017, 19:43\nARCHIVADO EN | Semana Cine Submarino Vigo Teatro Afundacion cultura cine\nUn dos fotogramas de "SyngDoc: O descoñecido mundo dos signátidos".\nO Teatro Afundación de Vigo acollerá, do 22 ao 24 de novembro, a Semana de Cinema Submarino, na que se estrearán dúas producións galegas, e proxectaranse outros documentais sobre a riqueza das profundidades mariñas. O evento está impulsado pola Universidade de Vigo e xa vai pola súa vigesimoséptima edición. As sesións serán a partir das 20:00 horas e a entrada será gratuíta, ademais de sesións matinais para grupos escolares.\nAs proxeccións comezarán o mércores 22 de novembro con dous traballos asinados por National Geographic: 'O home e a natureza. Oceános', que aborda o vínculo entre o home e o animal a través das experiencias do doutor M.Sanjayan; e 'A vida secreta das perlas', sobre o descubrimento desta xoia mariña. Fran Ramil, profesor de Zooloxía, será o presentador e moderador do debate nesta primeira xornada.\nO 23 de novembro poderán verse outras dúas películas: 'Siluros, as quenllas de río', de National Geographic, e 'Mareas Vermellas', unha produción galega do FECYT (Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía) e do CSIC. A xornada será presentada e moderada polo investigador do Instituto Español de Oceanografía, Francisco Rodríguez, experto en fitoplancto e membro do grupo de investigación sobre microalgas nocivas e mareas vermellas.\nAs xornadas concluirán o venres 24 de novembro, proxectarase 'O arrecife secreto de Cuba' de National Geographic, que mostra como sería o Caribe sen a intervención da man do home; e a segunda das películas galegas, 'SyngDoc: O descoñecido mundo dos signátidos', familia de peixes da que forman parte os caballitos de mar, os peixes pipa ou os dragones de mar. O invitado da xornada será precisamente o coordinador deste segundo documental, o biólogo Miquel Planas, investigador titular do CSIC.


Unha protesta que ía en contra das declaracións do ministro de Facenda, Cristóbal Montoro, quen hai unhas semanas advertiu de que o gasto en tratamentos para a hepatite C no que incorran as comunidades autónomas computará como déficit.\nA presidenta da Plafhc, Elsa Tobeña, en declaracións aos medios de comunicación, cualificou a actitude do ministro como "terrible, miserable e indecente", xa que no seu criterio son eles quen "roubaron, leváronllo e corromperon dunha maneira vergoñosa".\n"O rescate á banca nunca contou como déficit", explicou a presidenta da Plafhc, que asegurou que non se está tendo en conta o aforro do gasto hospitalario que vai supor á Seguridade Social cando os pacientes tratados empécense a curar. Desde a plataforma non entenden a actitude de Facenda e do Goberno cando o ministro de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade en funcións, Alfonso Alonso, aseguroulles hai un ano, cando se aprobou o plan da hepatite C, que "o diñeiro non sería un problema" e que establecería un plan a dez anos para devolvelo.\nOs manifestantes reuníronse tamén en solidariedade cos familiares e amigos dos que faleceron e para apoiar a denuncia contra dous altos cargos da Xunta de Galicia por prevaricación e homicidio imprudente grave. Por iso, na concentración berraron consignas como "tratamento para todos", "sanidade pública" e "os recortes de Montoro provocan deterioración", e tras unha pancarta na que se podía ler "os recortes matan".


Unha nova edición da Carreira pola Diversidade comeza a quentar motores – O Barbanza\nUnha nova edición da Carreira pola Diversidade comeza a quentar motores\nXullo 5, 2019 A.R.\n20190705. A V Carreira pola Diversidade que organiza a Asociación AMBAR afronta a súa última semana de inscricións. Foi presentada este mediodía na Casa do Concello nun acto que contou coa participación do alcalde Manuel Ruiz; a concelleira de Deportes, Juana Brión; a presidenta de AMBAR, Milagros Rey; Maricarmen González, integrante desta entidade que traballou na organización do evento; e o colaborador Abraham Benítez.\nTal e como adiantamos nunha nova publicada semanas atrás, a carreira, que terá lugar o próximo 14 de xullo con saída e chegada á explanada de Coroso, pretende visualizar e poñer en valor a práctica deportiva das persoas con diversidade funcional, e mostrar o papel do deporte como ferramenta de inclusión social real.\nComo novidades deste 2019, a categoría absoluta formará parte do calendario oficial de carreiras da Federación Galega de Atletismo, e a proba estará baixo o control técnico do Comité Galego de Xuíces, o cal pretende ser un aliciente máis á participación.\nA proba absoluta, de 5 quilómetros exactos, terá lugar ás 10.30 horas. Ao finalizar esta proba darase paso ás probas menores nas que nenos e nenas poderán practicar as súas habilidades como atletas, nun ambiente lúdico e familiar. Tralas probas terá lugar a entrega de trofeos entre os clasificados na carreira absoluta e o sorteo dos regalos doados por distintas entidades do municipio. Ademais, ao remate haberá uns aperitivos.\nConfirmaron a súa presenza na cita grandes corredores como Jorge González, Juan Antonio Gude, José Lojo, Paulino Folgar ou Esteban Touceda, ademais de Joaquín Dios Martínez despois de afrontar un problema grave e que en palabras de Abraham Benítez xa é de por si o campión da proba.\nAs diversas modalidades son 5.000 metros zapatilla absoluta (modalidade federada), 5.000 metros zapatilla inclusiva (poderán matricularse nesta categoría tódalas persoas con diversidade intelectual, sensorial ou motriz que non se inclúan en ningunha das outras), 5.000 handbike, 5.000 cadeira de atletismo e probas infantís (adaptadas por idade, sen carácter competitivo). Así mesmo, as modalidades de cadeira de atletismo e handbike darán dereito a hospedaxe da persoa deportista e un acompañante a noite anterior, por orde de inscrición ata fin de existencias.\nA inscrición pode realizarse mediante a web www.carreirasgalegas.com sendo a data límite o día 11 de xullo ás 23.59 horas. Ademais, nesta mesma páxina web, existe a posibilidade de facer a inscrición do ‘Dorsal 0’ e colaborar de maneira solidaria neste evento. A cota de matrícula é de 6 euros e a recadación irá destinada a programas de inclusión social da entidade como son a formación prelaboral ou os programas de vivenda na comunidade.


Seavia, un paraíso a conservar – Parroquia de Carballo\nInicio Xosé Pumar\tSeavia, un paraíso a conservar\nQuen entre por vez primeira vindo de Sta. Comba no territorio do concello de Coristanco, coidará que vai ver as augas remansadas da Lagoa de Alcaián que aínda marcan os mapas da provincia.\nNon hai tal. Toda aquela beleza desapareceu aló polos anos 1.950 cando unha mina aproveitou a riqueza que atesouraban e defendían aquelas augas secularmente tranquilas, e a natureza puxo entre as máis elevadas da provincia. Quedou todo remexido, perigoso para camiñantes. Explícase o temor e prevención que hai na paisanaxe cando falan de abrir mina aquí ou acolá.\nBaixando cara a Igrexa, na que foi chamada alameda de Seavia, presidida por un castiñeiro xigante, hoxe verá un cruceiro sen cruz. Xa é a segunda vez que este cruceiro, que marca o punto onde viran as procesións, sufre o trastazo dunha máquina agrícola. Os cachos do cruceiro orixinal foron conservados e, ben pegados por mañoso artista, fan o cruceiro que hai no adro da Igrexa. Esperamos que repoñan o que había.\nSigamos camiño e, mirando ó muro sur da Igrexa, desde o alto do monte, hai unha crestería, un pedregal que parece entonar melodías a coro louvando a fermosura que contempla. Chámanlle “Penavia”, en consonancia con “Seavia”, pois un río, (avia) pasa entremedias.\nDesexo chegar a Amboade para visitar a carballeira máis orixinal. Carballos bicentenarios, en armónicas quendas, enchen de ledicia a calquera. E póñome a cavilar, pero quen me dera ser poeta para adicar os meus mellores versos a esta fantástica conxunción de beleza : cores de verde suave na primavera, follas verde intenso que castañean cos ventiños do verán, ouro vello no outono, silencio no inverno.\n¿Qué ánxel salvou á carballeira de ser talada polo pé para faceren travesas para o ferrocarril?\n¿Haberá algunha man que intente facer da carballeira leña para braserías, para churrascadas? Cántas pereceron así! Moitas carballeiras, asembleas de paz e calor veciñal, foron expropiadas, desamortizadas para encher as arcas valdeiras da facenda estatal. Salvouse Amboade, lugar bendecido pola fortuna. Aínda lembramos unha frondosa e altiva nogueira (caroleira, din) en Amboade. Propiedade particular. Hoxe sería unha das albres senlleiras de Galicia.\nCando a paisaxe está inzada de eucaliptos, fannos falta carballeiras como a de Amboade para serenar o espíritu, para a conversa amistosa e gozar de árbores que sobreviron e conviviron coas xeracións dos nosos maiores. Poderían contarnos tantas historias…\nMoitos anos á carballeira de Amboade!\nSeavia, un paraíso a conservar was last modified: febrero 21st, 2021 by parroquia


O Parlamento inaugura a exposición "40 anos de Autonomía de Galicia nas caricaturas de Siro" - Parlamento de Galicia\n• Trátase dunha escolma dos máis de 1.500 orixinais doados por Siro ao Parlamento e que pasan a engrosar o fondo artístico e documental da institución\n• A mostra, inaugurada este mediodía polos presidentes da Xunta e do Parlamento, comezará en novembro un percorrido pola xeografía galega\n• Santalices agradece a doazón desinteresada de Siro ao Parlamento, “un agasallo ao conxunto das galegas e galegos”\nSantiago, 10 de setembro de 2021.- O Parlamento de Galicia amosa desde este mediodía a exposición "40 anos de Autonomía de Galicia nas caricaturas de Siro", integrada por unha escolma dos 1.577 orixinais doados polo autor á Cámara galega e datados entre os anos 1985 e 2006. A exposición foi inaugurada polos presidentes da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijóo, e do Parlamento, Miguel Ángel Santalices Vieira, acompañados polo autor, Siro López. A partir de novembro, a mostra terá carácter itinerante polo territorio galego.\nSantalices comezou a súa intervención agradecendo o xesto desinteresado de Siro López e gabou a traxectoria do artista, “un recoñecido caricaturista, pintor, escritor e xornalista galego con máis de catro décadas de fecunda actividade ás súas costas que, en plena madurez creativa e persoal, honrou ao Parlamento de Galicia, e por extensión ao conxunto das galegas e galegos” coa doazón deste conxunto de orixinais, que enriquecen os fondos artísticos e documentais do Lexislativo galego.\n“Agasallo desinteresado ao conxunto das galegas e galegos”\nRecordou Santalices que canda as funcións propias do poder lexislativo, o Parlamento de Galicia “acumula tamén catro décadas de servizo á cultura galega desde unha concepción aberta e plural, porque os fondos aos que acabo de referirme pertencen, non aos deputados, senón ao conxunto da sociedade galega”. Abundando nesta idea, Santalices subliñou: “Esta é a verdadeira dimensión da doazón efectuada por Siro: un agasallo desinteresado ao conxunto das galegas e galegos”.\nExplicou o presidente da Cámara que a exposición que desde hoxe queda aberta ao público na sede do Parlamento de Galicia se enmarca nas actividades organizadas para conmemorar o 40 aniversario da Autonomía galega.\nTalento, intelixencia e bonhomía\nSobre o contido da mostra, Santalices apuntou que se trata, na maior parte dos casos, de caricatura política, “conformada por imaxes sempre evocadoras, desbordantes de humor e de ironía, exemplos vivos da retranca consubstancial ao pobo galego”, caricatura “sempre respectuosa cos seus protagonistas” que evidencia o “talento creativo do autor, a súa fina intelixencia e a súa profunda bonhomía”.\nA xuízo de Santalices, a exposición amosa o traballo dun “digno herdeiro da extensa nómina de artistas, escritores e intelectuais que dun ou doutro xeito cultivaron o humorismo”.\nA totalidade das caricaturas que conforman a colección doada por Siro Lopez ao Parlamento de Galicia foron publicadas no xornal La Voz de Galicia. A maiores, a mostra inaugurada hoxe incorpora unha decena de traballos inéditos para contextualizar a escolma. A exposición está comisionada polo xornalista Aser Álvarez. O acto foi presentado por Belén Xestal e contou coa actuación musical de Amancio Prada.


La Torre de los Sueños Esmeralda.: OS MEUS MELLORES AMIGOS.\nAO PÈ DO FARELO\nOS MEUS MELLORES AMIGOS\nHoxe, vouvos contar un segredo, se mo permitides.\nEntre as moitas contradicións persoais, polas que arrastro a miña vida, destaca a de ser un individualista recalcitrante, as mais das veces illado en se mesmo, por mor da miña xordeira progresiva, na que cada día me afondo un pouquiño mais irremediablemente.\nAgora síntome solidario co xenio de Goya ou Bethoven, aínda que xa queixeira Eu ter unha milésima do seu talento artístico.\nPois sentíndome cada vez mais solitario, e afastado do que o común da xente fai, defende e pretende, e que ven sendo o realmente importante da nosa vida, son nembargante un namorado dos comportamentos socias gregarios; A familia, o barrio, os amigos, os veciños, os compañeiros, xa me comprenden.\nPrefiro por riba de todo unha tendiña da miña vila, que unha destas grandes superficies comerciais.\nCreo firmemente no valor da familia, o apoio mutuo, a confianza e axuda desinteresada dos pais, irmáns, avós, todos como un grupo ao redor do amor, do cariño e comprensión, no que somos capaces de dar a vida a cambio de nada. O amor manda.\nDefendo polo tanto o sistema social fronte o individuo, e velaí tedes a miña contradición, cando cada vez síntome mais individuo illado, e so comigo mesmo.\nNeste irreal mundo no que me confundo, penso que os meus mellores amigos, os únicos que nunca me defraudaron, nos que podo confiar plenamente, aqueles os que comprendo e cos que comparto os mais íntimos dos meus segredos, inconfesables, fantasías, e horas de estúpida vacuidade, son sen dubida os libros.\nUn libro me permite deixar de ser o cero a esquerda que son, e descubrir planetas ignotos, baixar ata o fondo da terra, ou conquistar continentes e mares descoñecidos, aló polo sur, onde os piratas soterraban os seus tesouros nalgunha illa solitaria, entre grolo e grolo de ron.\nOs libros nos enxeñan a historia, e o noso pasado, para non repetir erros .\nOs libros nos fan mais humanos, mais sensibles, mais ousados, mais cariñosos, mais comprensivos, ou mais humildes, segundo a historia que nos conte.\nTemos libros para rir, libros para chorar e compartir amarguras, ledicias, e tristuras.\nHai libros que nos axudan a ser mais solidarios, menos engreidos, e darnos conta que o noso tempo e como unha bolsa de caramelos, que nos regalan ao principio da nosa vida, e que conforme nos quedan menos, mais os saboreamos.\nTemos libros que contan marabillosas historias; os devoramos enseguida. Libros que non comprendemos, e non motivan os nosos sentidos, e non por iso os temos que queimar. O mellor non chegou o noso momento para el.\nPois si, recoñezo con tristura que os libros son os meus mellores amigos, e que demasiado a menudo o paso mellor con eles que con moitas das persoas cas que teño que traballar e convivir a cotián.\nSíntoo, pero Eu non son perfecto, son tan so un home corrente da rúas baleiras do corazón que latexa inconformista co que sinte, e adora os libros.\nPublicado por angel luis utrera baza en 10:56


Wikiloc | ruta Alto da Groba - Baiona (polo Outeiro dos Lameiros-encoro de Baíña-Chan da Lagoa-Virxe da Rocha) - Belesar, Galicia (España)- GPS track\nDescenso Serra da Groba (bicicleta de montaña)\nBelesar - Coia (ciclismo)\nBelesar - A Ramallosa (ciclismo)\nRuta a Groba 2 (sendeirismo)\nResidencia Xuvenil Altamar Todos os dereitos reservados\nCamiñada realizada o 28 de outubro de 2018 con mozas, mozos e persoal da Residencia Xuvenil Altamar.\nUn autobús (que temos que agradecer ao Servizo de Deportes da Xunta de Galicia) deixounos no alto da Groba, polo que a meirande parte do percorrido foi en sentido descendente. Contabamos cunha mañá algo fresca e malia estar ben advertidos sobre a persistencia do vento nesta zona, a “nortada” deixou frío nos primeiros quilómetros a máis dun camiñante pouco abrigado para a ocasión.\nDende o alto da Groba, na propia estrada, dirixímonos en primeiro lugar á que foi garita de vixilancia forestal, a uns 400 metros do punto de partida, para gozar das inmensas e impresionantes vistas, que dan para toda unha clase de xeografía: cabos, illas, penínsulas, baías, esteiros... montes que dividen provincias. As illas Cíes e Ons, a desembocadura do Miñor coa enseada da Ladeira, monte Lourido, Monteferro, os montes do Morrazo e até a Barbanza, ou mesmo o Faro de Avión cara ao interior.\nLogo de refrescar a vista (e o corpo co vento que ía) retornamos ao alto da Groba para, cunha moi breve ascensión, pasara a carón do vértice xeodésico colocado no mesmo cumio do monte (Gabiñeira, 654 metros). E comeza o descenso seguindo un camiño que nos vai levando paralelos á estrada até saír ao que foi un cortalumes que nos conduce a un cruzamento coa estrada un chisco máis abaixo do miradoiro do Cortelliño (uns 2,5 km dende o inicio).\nContinuamos por pistas até dar cos restos dun camiño medieval empedrado (“vía romana”, 4,5 km) para seguir descendendo na procura da estación arqueolóxica do Outeiro dos Lameiros (percorridos uns 6 km). O acceso a esta área de petróglifos non está ben sinalizado até que un se achega bastante, pero unha vez aquí atopamos varios paneis informativos que reproducen boa parte dos gravados existentes nestas pedras, con pasarelas de madeira en bo estado para facilitar a observación. Máis información sobre estes gravados: http://oestrymnio.blogspot.com/2012/10/petroglifos-de-outeiro-dos-lameiros.html/ ou https://www.galiciamaxica.eu/galicia/pontevedra/outeirolameiros/.\nLogo de botar unha ollada aos petróglifos, dirixímonos ao encoro de Baíña no que se pode acceder até a mesma beira rodeando o muro lateral (camiño á nosa dereita). Retomamos o camiño para seguir cara á zona de merendeiro do Chan da Lagoa por unha pista ampla e ben monótona, bordeada case en todo momento de eucaliptos agás na zona que rodea o río que fornece de auga a presa, onde atopamos practicamente os únicos carballos da ruta e vexetación propia do que debeu constituír unha bonita fraga antes da invasión dos eucaliptos.\nO Chan da Lagoa (10,5 km de ruta) atópase nunha pequena chaira, á que acode bastante xente no outono na procura de cogomelos, e aquí dispomos de fonte e de merendeiro, mesmo con algunhas frondosas que tanto dan sombra como valen para abeirarse da chuvia inesperada que nos obrigou a agardar un chisco antes de continuar a marcha. Polo menos a auga respectou o tempo de xantar... E foi debido a esta chuvia que preferimos atallar polo asfalto da estrada durante un anaco (practicamente até o colexio de Baíña), aínda que existen opcións dende o Chan da Lagoa para chegar ao mesmo colexio por camiños e evitando tanto piche.\nUn chisco antes do colexio hai un desvío á man esquerda polo que se accede a unha pista de terra pola que continuamos a andaina. Ao pouco de comezar esta pista bifúrcase en dúas: nós collemos a da esquerda para aproveitar as vistas cara a Baredo e cabo Silleiro, pero chega un momento no que o camiño queda cortado cunha boa caída vertical sobre a estrada, polo que nos vimos obrigados a procurar unha pequena senda que nos devolvese á estrada. Marcamos un waypoint na ruta (“desvío”, km 13) por se quen a siga prefire coller o camiño da dereita que sae directo á estrada algo máis adiante. En todo caso, volver á estrada é inevitable para poder cruzar polo viaduto que atravesa a bastante altura a autoestrada.\nA partir de aquí só queda ir procurando camiño que nos leve até a Virxe da Rocha (km 16). Nós tratamos de evitar o asfalto na medida do posible e achegarnos á costa para gozar das impresionantes vistas atlánticas e da forza do mar. Este monumento granítico é obra de Antonio Palacios e foi inaugurado en 1930. Por unha escaleira de caracol pódese acceder á barca que sostén a virxe e que se erixe como un bo miradoiro, mais cadrounos pechado.\nA ameaza de chuvia fixo que apenas nos detivésemos e continuásemos para completar a ruta na fermosa vila de Baiona. Para redondear a ruta, rodear o monte do Boi (onde está o parador) sería unha estupenda opción, pero a posibilidade de chuvia dirixiu os nosos pasos cara aos cafés e as cañas de fin de ruta.\nComo sempre, agradecidísimos a Maribel polas fotos...\nGarita de vixilancia forestal\nVértice xeodésico (cumio da Groba)\nMiradoiro O Cortelliño\nCamiño empedrado medieval ('vía romana')\nEstación arqueolóxica Outeiro dos Lameiros\nConxunto de petróglifos ben sinalizados, con paneis informativos\nEncoro de Baíña\nChan da Lagoa (merendeiro)\nOla, ha encontrado interesante esta ruta Alto da Groba - Baiona (polo Outeiro dos Lameiros-encoro de Baíña-Chan da Lagoa-Virxe da Rocha) https://gl.wikiloc.com/rutas-sendeirismo/alto-da-groba-baiona-polo-outeiro-dos-lameiros-encoro-de-baina-chan-da-lagoa-virxe-da-rocha-30137361 Saúdos, Wikiloc - Rutas do Mundo\nHice esta ruta con Residencia Xuvenil Altamar\nPide a Residencia Xuvenil Altamar que te añada como compañero en esta ruta\nSigue a Residencia Xuvenil Altamar y descubre nuevas rutas


Podes explicar que fixeron exactamente estes outros sitios en termos laymans?\nEstás a dicir que miles de sitios se ligaron ao sitio de JC Penney e que JC Penney pagou este privilexio a través dun terceiro?\nNon é unha forma máis de publicidade?\nSi, tes razón. JC Penney (conscientemente ou sen sabelo) contratou unha empresa de SEO que obtivo a clasificación distribuíndo ligazóns de volta moi concisas; é dicir, o texto da etiqueta de áncora estaba perfectamente axustado ás palabras clave que atraerían o tráfico á páxina.\nGrazas pola explicación. Acabo de ir ao sitio de JC Penney. Na actualidade teñen un rango de páxinas Alexa de # 695; non é malo tendo en conta que hai millóns de sitios de internet no mundo que compiten polos teus ollos. Eu persoalmente non vexo ningún problema co uso de SEO para facer backlink a sitios como xa o explicou.\nTodos necesitamos comezar a facer referencia ao que está por vir.\nEn referencia a ese artigo ... Google non rebentou a JC Penny. O Novo\nFixo o York Times. Google non fixo nada ata que a prensa o atopou.\nA diferenza son algúns blogs con valoración en PR de alto rango coa industria\nO que nos preocupa é a próxima evolución do SEO.\nartigos e blogs - nun futuro moi próximo.\nO New York Times expúxoo, pero aínda foi Google o que enterrou a JC Penney unha vez que tivo probas. Como afirmo na publicación, esa é unha proposta aterradora xa que non hai probas que liguen as ligazóns de retroceso directamente a JC Penney. Isto significa que outras empresas de SEO poderían despregar tácticas similares para danar a reputación e o rango dos seus competidores. Non cres que Sears e outras empresas que acaban de atoparse no posto # 1 non están a sacar xa os beneficios?\nSEA como vostede o chama, existe desde hai bastante tempo ... Lembro que se discutiu nunha conferencia de SEO convencional en 2008 (non como unha estratexia válida, senón como un xeito insuficiente de xogar ao sistema).\nPaul, sempre escoitei rumores, pero este parece ser o primeiro incidente en que Google confirma as medidas adoptadas. Tes exemplos?\nradar penetrante no chan\nA técnica é legal case en todas as partes do mundo, practícase para promocionar palabras clave nos motores de busca, unha ligazón posterior con palabras clave de texto de referencia doutros dominios é un método moi eficaz para crear ligazóns e promover o seu sitio web, pero agora sempre haberá un ameaza para todos os que fan SEO para o seu negocio de que Google poida facer calquera cousa no seu tempo.\nCanto tempo antes de que vexamos demandas contra a competencia dun sitio que os acusan de SEA? E cantas demandas deste tipo veremos antes de que se aprobe unha lexislación para proscribir a práctica.\nPara agraviar, o seu extravagante fundador está constantemente bicando a culata de Google e tomando en conta o deshonesto que é a industria de SEO, todo mentres compra ligazóns de retroceso ".