Medio Ambiente do Concello de Lugo instala 11 novas cabinas sanitarias - Xornal de Lugo " />\nÁlvaro Santos RamosConcellería de Medio Ambiente de Lugocabinas sanitarias en Lugo\nA área que dirixe Álvaro Santos duplica deste xeito as dotacións existentes na cidade de Lugo co ánimo de mellorar as prestacións a disposición, especialmente, daquelas persoas que se ven na obriga de manter a súa actividade laboral durante o confinamento.\nMedio Ambiente instalou once novas cabinas sanitarias en distintos puntos da cidade, sete delas, todas as que se atopaban dispoñibles no mercado, adaptadas a persoas con mobilidade reducida. “Trátase de colaborar tanto coas e cos traballadores que se ven na obriga de manter a súa actividade a pé de rúa, como poden ser os efectivos dos corpos e forzas de seguridade, os operarios da limpeza urbana, repartidores de paquetería, taxistas, etc. Asemade tamén para ofrecer un servizo a toda a cidadanía que, polas excepcións permitidas, teñen que saír dos seus domicilios”, indicou Álvaro Santos.\nO concelleiro sinalou tamén que “estas 11 cabinas permanecerán dispoñibles, alomenos, até o 30 de abril deste ano e serán aseadas e desinfectadas, tanto interior como exteriormente, dúas veces ao día cunha unidade móbil que fará unha limpeza con vapor, chorro a presión e reposición de tódolos materiais que contén como auga, xabón, papel hixiénico e mesmo ambientador”. Santos Ramos fixo tamén un chamamento á veciñanza para o uso responsable destas dotacións, “xa que, mantelas en bo estado será a mellor colaboración posible con aquelas persoas que precisan deste servizo cando, cada día, tentan axudarnos a superar\n“Cando as empreguemos debemos lembrar que temos que deixala como nos gustaría atopala a nós”, concluíu o responsable de Medio Ambiente.\nA situación das cabinas na cidade están :\nGarabolos (Avda. da Coruña/Angelo Colocci), para mobilidade reducida, si.\nPraza do Rei, para mobilidade reducida, si.\nPraza de Ferrol, para mobilidade reducida, si.\nPraza Maior, para mobilidade reducida, si.\nPraza Horta do Seminario, para mobilidade reducida, si.\nPraza Auga Férreas, para mobilidade reducida, si.\nConvivencia Fingoi , para mobilidade reducida, si.\nPraza da Milagrosa, para mobilidade reducida, non.\nPraza do Castiñeiro , para mobilidade reducida, non.\nRonda Fontiñas (ascensor), para mobilidade reducida, non.\nOtero Pedrayo, para mobilidade reducida, non.\nFonte dos Ranchos, para mobilidade reducida, si.\nParque de Marcos Cela para mobilidade reducida, si.\nParque de Frigsa , para mobilidade reducida, si.\nMontirón (local social), para mobilidade reducida, si.\nParque do Miño (pasarela) para mobilidade reducida, si.\nParque do Miño (Ponte Romana), para mobilidade reducida, si.\nParque do Miño (Restaurante O Muiño , para mobilidade reducida, non.\nParque do Miño (Ponte Romana), para mobilidade reducida, non.\nCarballeira (Fábrica da Luz), para mobilidade reducida, non.\nParque do Sagrado Corazón, para mobilidade reducida, non.


16:00 do 26 de agosto de 2021\nTeño que confesar o meu estado de confusión diante da situación que se está a vivir en Afganistán. Se cadra porque teño unha visión limitada do conflito (o que aparece nos medios de comunicación) e descoñezo a historia recente e non tan recente do país.\nIntúese mais non se ve máis que un fragmento da realidade. Regresan os talibáns ao control do país e ao goberno do mesmo. Do país non se foran nunca pois xa controlaban unha boa parte do territorio. Hai disputas sobre a extensión deste dominio, mais non menos do 15%. Ademais estaban infiltrados en moitas estruturas do estado e aínda no exército. Como se explica, senón, que en canto os americanos anunciaron a retirada das tropas (en maio de 2021), o seu avance fora imparábel? A situación virou absolutamente incontrolábel a partir do inicio de agosto cando fuxiu o Presidente do país, o que precipitou o desmantelamento do exército e a entrega das armas aos talibáns (que unha parte da cidadanía ve con bos ollos, pois consideran o seu avance unha guerra de liberación nacional).\nSen deixar de ter natureza de ocupación (como antes fora a soviética e a do Imperio británico), a presenza estranxeira dende 2001 (data do derrocamento do goberno talibán), significou unha reactivación do contacto entre os usos e costumes occidentais e as tradicións da sociedade afgán. O panorama está por desvelar, mais tal parece que o futuro inmediato do país será a restauración dun estado teocrático. É dicir o sometemento de todas as esferas da vida á interpretación nesgada da relixión que fan os talibáns (terríbeis foron, son e serán sempre os réximes políticos teocráticos, sexan estes cristiáns, sionistas ou islámicos).\nAgora comeza unha nova etapa durísima, tanto para os exiliados como para os fuxidos, agochados ou simplemente sufridos cidadáns deses país que leva case dous séculos en guerra aberta ou larvada. Chegarán delacións, masacres, execucións sumarias, miseria, corrupción... un longo período de sombras, unha outra longa noite de pedra. Que facer?


Carballo anima a celebrar os aniversarios en galego\nO Concello e a Mesa pola Normalización Lingüística presentaron a adaptación do tema «Parabéns para ti»\nO auditorio da biblioteca carballesa Rego da Balsa encheuse onte pola tarde para asistir a un acto dobremente festivo e co que Carballo quere facer unha invitación ás familias de toda Galicia para que incorporen o galego a un novo eido. Ante boa parte dos colaboradores da iniciativa, das autoridades e doutros espectadores diversos foi presentado o videoclip impulsado polo Concello e a Mesa pola Normalización Lingüística para que nos aniversarios dos nenos galegos poidan ser parabenizados neste idioma cunha canción e un vídeo gravados expresamente para tal fin.\n«Era un oco que existía ata agora», destacou na estrea de Parabéns para ti o concelleiro de Normalización Lingüística, Xosé Regueira, e así o confirmou tamén o presidente da Mesa, Marcos Maceiras, quen sinalou que se trata de algo sinxelo, pero ao mesmo tempo dun importante paso adiante.\nAsí o entendeu tamén o público, que saudou con aplausos a todos os colaboradores do videoclip, como Nanny Mouro -autor da adaptación musical e un dos responsables de Mamá Lola, a empresa que gravou o videoclip-, os nenos que puxeron as súas voces -Paula Fraga, Carla Serrano, Julia Antelo, Noah Abelenda e Sara Pose- e os integrantes da agrupación coral e teatral Vagalume, que se ocuparon da posta en escena do vídeo, e en cuxo nome falou o seu director Javier Fraga. «Buscaban talento e beleza así que quen mellor que nós», dixo con humor antes de animar a todos os presentes a axudar a difundir o videoclip.\nO Concello vaino distribuir a través dos centros educativos, nas súas propias instalacións e nas empresas que organizan festas, pero a súa intención é que chegue a todos os galegos polo que tamén empregará, xunto coa Mesa pola Normalizacións, Internet e as redes sociais.\nA estrea non puido ser mellor, posto que os presentes onte na biblioteca -entre eles, as concelleiras Milagros Lantes e Mar Eirís, e o normalizador lingüístico Nel Vidal- recibiu o videoclip cun sonoro aplauso e mesmo se animou a seguir o ritmo coas palmas durante o bis posterior. O alcalde, Evencio Ferreiro, tampouco se quixo perder a estrea deste Parabéns para ti, e fixo acto de presenza en metade do bis, polo que aínda houbo outra repetición máis para que o puidese ver íntegro, feito que foi recibido con humor polo público e con novos aplausos.


Volven denunciar o eterno caos circulatorio na estación de buses de Fisterra - Fisterra - Que pasa na costa\nVolven denunciar o eterno caos circulatorio na estación de buses de Fisterra\nImaxes do caos de tráfico na estación de buses de Fisterra\nChega o verán, e volve o caos a Fisterra. Ano tras anos chegan queixas dunha veciñanza farta de atascos, de ruídos, de fumes dos motores encendidos, pero ningunha das administracións fai nada para resolvelo.\nÁ acumulación de buses so serviso de transporte “público”, súmanse os camións de reparto, condutores ou autocaravanas de turistas, os propios veciños ou os traballadores da zona portuaria, enchen a rúa Federico Ávila, xusto na entrada da Rúa Real, paso de entrada do Camiño e lugar onde se atopa o alburue municipal.\nSe ben o caos é continuo, sinalan que a situación se complica máis sobre todo os días de mercado, martes e venres, cando o tráfico no paseo de Calafigueira está cortado, por iso é polo que a única entrada e saída da zona portuaria sexa exclusivamente na rúa Federico Ávila, onde está situada a estación.\nAsí o denuncia a Asociación de Veciños Costa da Morte de Fisterra, que critica que non se faga nada ante o “caos para o tráfico rodado” que pode provocar accidentes ou atropelos.\nDende a vila lamentan esta situación que ofrece unha mala imaxe para o turismo, ademais das complicacións para a veciñanza, nun lugar onde as infraestruturas, como o aparcamento do porto, quedan pequenos en datas de alta ocupación.\nPolo menos, dende a entidade solicitan “a presenza da Policía Local está concertada de 12 a 14 horas, os martes e venres, na zona da Estación de Autobuses da rúa Federico Ávila para evitar atascos e o risco para os usuarios do transporte público”.\n2019: Reiteran a necesidade de buscar unha nova ubicación para a estación de buses de Fisterra.\n2017: O caos segue reinando na parada de buses de Fisterra.


Alumnos de Becerreá apostan por emprender no medio rural\nRedacción 09 enero 2019 12:38 h.\nemprendimiento Becerreá Medio Rural IES Becerreá\nSonsoles López Esquerdo, nunha charla no IES de Becerreá. EP\nParticipan en actividades para aprender a aproveitar recursos sostibles\nUnha quincena de alumnos do IES de Becerreá participaron nunha actividade básica de emprendemento enmarcada dentro do Campus de Emprendemento Sostible que organiza a Deputación.\nOs asistentes, con idades comprendidas entre 15 e 16 anos, recibiron formación teórica para aprender a aproveitar recursos sostibles no medio rural, que será complementada cunha parte práctica consistente na visita a empresas ecolóxicas lucenses.\nA deputada de promoción económica e social, Sonsoles López Izquierdo, inaugurou este martes esta nova actividade que, segundo explicou, "ten a finalidade de sementar nas xeracións futuras ou xermolo do emprendemento e defender vivir no rural e do rural", explicou.\nLópez Izquierdo recalcou a importancia de inculcar á mocidade "o espírito emprendedor para que queiran levar a cabo iniciativas empresariais sostibles capaces de xerar riqueza na nosa provincia e, ao mesmo tempo, dispoñer de oportunidades para quedar a vivir no noso territorio, algo tan necesario para frear o despoboamento que está a padecer o medio rural".\nVISITAS A EMPRESAS. Este xoves, día 10 de xaneiro, os escolares do instituto becerrego visitarán tres empresas ecolóxicas da provincia para coñecer en primeira persoa os seus modelos de negocio. Así, acudirán á firma de cultivo de plantas medicinais e aromáticas Milhulloa e á granxa familiar de produción ecolóxica Arqueixal, ambas en Palas de Rei. Para rematar, acudirán á empresa corguesa Artesanía Cabazas Meigo de Lugo, que se dedica a elaborar lámpadas con cabazas.\nO GES de Becerreá atendeu en 2018 case medio milleiro de urxencias


Aberto até o 31 de maio o prazo de presentación de traballos á...\nAberto até o 31 de maio o prazo de presentación de traballos á VII Bolsa Nacho Mirás para xornalistas noveis\nxoves, 24 de marzo de 2022\nAs responsábeis de A Cousa e Zoom na Bagatela, Xosé Ramón Pousa, Xosé Manuel Pereiro, Ainhoa Apéstegui e Ramón Mariño.\nXosé Ramón Pousa, Xosé Manuel Pereiro e Ramón Mariño na presentación da VII Bolsa Nacho Mirás\nXulia Lomba Fernández, Yaiza López Otero, Beatriz Gutiérrez Caneda e Aida Vilariño García presentan A Cousa\nPresentación de Zoom na Bagatela por Raúl Novoa González e David Ferreiro Pérez.\nPúblico asistente á presentación da VII Bolsa Nacho Mirás para xornalistas noveis\nA sétima bolsa ‘Nacho Mirás’ para xornalistas noveis, organizada e desenvolvida polo Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia e patrocinada por Abanca, foi presentada esta mañá na Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago de Compostela, que colabora coa iniciativa. A bolsa ten unha dotación de 6.000 euros, destinada a promover proxectos xornalísticos de novos e novas tituladas en Xornalismo ou Comunicación Audiovisual. A recepción de propostas está aberta até o 31 de maio de 2022.\nO acto abriuno Xosé Ramón Pousa, decano da Facultade de Ciencias da Comunicación da USC, quen lembrou a importancia a figura de Nacho Mirás, a quen quere homenaxear esta convocatoria, un "xornalista e profesor que deixou unha fonda pegada" na Facultade. O director de Zona de Abanca en Santiago, Ramón Mariño Pérez, salientou que a bolsa potencia os proxectos dos novos xornalistas, garantindo o futuro dunha profesión que se revela como "fundamental neses anos convulsos".\nXosé Manuel Pereiro, vicedecano do Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia, aproveitou a presenza na sala de estudantes de xornalismo e comunicación audiovisual para animalos a presentarse á bolsa, destacando que esta significa "un empuxe para iniciar unha actividade que poida ter proxección de futuro" nun oficio con tanta inestabilidade laboral como é o xornalismo. Así mesmo, lembroulles que se teñen superado máis da metade dos créditos poden colexiarse sen custo ata remataren a carreira e contribuír así á defensa da profesión.\nA Cousa e Zoom na Bagatela\nO acto acolleu tamén a presentación das dúas iniciativas que resultaron gañadoras da sexta edición da Bolsa ‘Nacho Mirás’, a cargo dos seus responsábeis: A Cousa, un proxecto de Xulia Lomba Fernández, Yaiza López Otero, Beatriz Gutiérrez Caneda e Aida Vilariño García; e Zoom na Bagatela, de David Ferreiro Pérez e Raúl Novoa González.\nA Cousa pretende facerse un oco no mundo da información e do entretemento galego, xirando arredor de nove áreas: música, literatura, arte, arquitectura, moda, gastronomía, deporte, saúde e política, que se abordan a través dos novos formatos xurdidos coas redes sociais, para achegar este tipo de contidos á xuventude. A Cousa comezou como un grupo de whatsapp para se converter nunha revista lifestyle en liña para as xeracións z e millenial, que rache cos prexuízos que dirixen este tipo de publicacións só ao público feminino. Esta tarde publicará a súa primeira entrevista, a Esther Estévez, a presentadora de Dígocho eu.\nZoom na bagatela, pola súa banda, é un proxecto multimedia e transmedia que pretende visibilizar a creadores de contidos culturais e artísticos de Galicia, co obxectivo de crear un espazo de difusión, crítica e análise para este tipo de temáticas. Cunha proposta que tamén fai fincapé na xeración z e nas redes sociais, Zoom na Bagatela aposta polas entrevistas personalizadas e os contidos audiovisuais de calidade, buscando situar as e os artistas na sua contorna. A selección das persoas entrevistadas busca a igualdade de xénero e a diversidade de disciplinas e estilos, indo desde as Tanxugueiras a artistas de proxección máis local.\nA bolsa Nacho Mirás para novos titulados\nPoderán concorrer a esta convocatoria titulados nos últimos cinco anos (2022, 2021, 2020, 2019 ou 2018) en Xornalismo ou Comunicación Audiovisual, con proxectos inéditos e sen ningún outro tipo de financiamento nin privado nin público. As propostas poden ser de traballos xornalísticos de calquera xénero, iniciativas para un novo medio ou proxectos que teñan como finalidade a información e a comunicación. A bolsa ten unha dotación de 6.000 euros, que poderá ser dividida se o xurado así o considera.\nAs persoas interesadas deben enviar por correo electrónico a xornalistas@xornalistas.gal o formulario de inscrición, a fotocopia do título (ou copia do expediente para os estudantes de último curso), unha descrición do proxecto e cronoloxía de traballo, o orzamento estimado e unha nota sobre o autor ou autores, que poderá acompañarse dun breve currículo de cada un de eles. Valorarase que o proxecto se materialice en galego, ser membro do Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia, que poida supor unha solución profesional para os solicitantes, a viabilidade futura do proxecto, a orixinalidade, a amplitude xeográfica do proxecto, o traballo en equipo e a documentación da memoria.\nO xurado que avaliará os traballos presentados estará formado por Ainhoa Apestegui, Isaac González, Darío Janeiro, Xosé López, Xosé Manuel Pereiro, Francisco G. Sarria, Xoán Soler e Fernando Varela. O fallo do xurado darase a coñecer no mes de xuño.\nA bolsa leva o nome do xornalista, colexiado do CPXG e profesor na Facultade de Ciencias da Comunicación da USC, Nacho Mirás, que sempre defendeu a valía dos novos xornalistas, o espírito de facerse valer, de formase o máximo posible e defender así o posto de informador, de xornalista. Esta bolsa pretende ser un pequeno empuxe para eles, para que atopen o seu camiño profesional.\nO Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia é unha entidade de dereito público, creada pola lei 2/1999 do 24 de febreiro polo Parlamento de Galicia, que ten a representación legal de todos os xornalistas galegos. Actualmente conta con máis de 1.100 colexiados/as repartidos polas súas sete demarcacións (A Coruña, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra, Santiago de Compostela e Vigo).\nBases da VII Bolsa Nacho Mirás\nFormulario de inscrición na VII Bolsa Nacho Mirás\nVII Edición da Bolsa 'Nacho Mirás' para xornalistas noveis\nDo xoves, 24 de marzo de 2022 ao xoves, 30 de xuño de 2022\nPremios e proxectos\nResponsable tratamento: COLEXIO PROFESIONAL DE XORNALISTAS DE GALICIA\nFinalidade: proceder ao envío por correo electrónico de información relativa a actos e eventos de interese así como produtos e servizos.\nLexitimación: consentemento expreso.\nCesións: non serán cedidos a terceiros/as salvo obriga legal.\nDereitos: acceso, rectificación, cancelación e oposición ao tratamento dos teus datos segun explícase na información adicional.\nInformación adicional: Pode consultala na nosa política de privacidade.


Duna | nenea.es\nDuna. Bergondo, 2015\nNacín moi preto do mar, nunha casa chea de agarimo e respecto na que Anuska púxome de nome Jane da Lavandeira de Bergondo, ela foi a primeira persoa en coñecerme, á miña e ás miñas tres irmás, e velou polo noso desenvolvemento con gran delicadeza. Os meus primeiros días paseinos entre sabas, mantiñas, cueiros e calorciño, e pouco a pouco empecei a coñecer o gran mundo que me esperaba. Sons suaves, pouquiño a pouco máis fortes facían que me fose afacendo ao que ía vir, un mundo cheo de estímulos no que me movería como peixe na auga.\nA miña mamá Lola (así a chaman en casa, o seu nome é Doura da Lavandeira de Bergondo) xa tivo unha bonita historia como terapeuta familiar durante un tempo, logo en Bergondo seguiu sendo unha cadela xoguetona e feliz, á vez que disciplinada e fermosa. Así que a elixiron para participar na película O Descoñecido na que actuou xunto a grandes actores nacionais.\nO meu papá un fermoso labrador negro, Icon Style Kawasaki, si, si, el é negro e eu así, dourada como a area. Niso parézome a mamá.\nAgora empezará a miña nova historia como coeducadora canina. Formando parte do equipo Nenea, medrar creando. Por iso tantos desvelos, tantos coidados ata agora, porque son unha cadela especial, nacida nun lugar especial e tratada con esmero xa que me buscaron para unha función moi delicada. Traballar cos máis pequenos.\nPor iso o equipo Nenea agradece o seu esforzo e dedicación a Anuska, o corazón do núcleo familiar no que nace nosa peque Duna, a Lavandeira de Bergondo. Dicimos núcleo familiar, porque é moito máis que un criadeiro, é un lugar no que se respira agarimo e respecto, coidado e dedicación, calor humana e profesionalidade. No que se preocupan especialmente do benestar da súa familia peluda, de coidar que o seu carácter sexa especial, que se críen seguindo as pautas máis estritas de estimulación progresiva e coidados físicos. Por todo iso temos a esta xoia connosco.


Noticias: CCNOS 2017, NOVEDADES E APERTURA DE INSCRIPCIÓNS - Champion Chip Norte\nO Xoves 22 de Decembro ábrese o prazo para inscribirse no 17 CIRCUITO LARSA CORRE CON NÓS que abre unha nova tempada de carreiras populares no Concello de Lugo.\nEste segue sendo o único circuíto de probas atléticas GRATUÍTO de toda a comunidade galega e se presenta con grandes innovacións para favorecer a participación a familiaridade e o divertimento.\nMantemos as bases que sustentaron o éxito dos anos anteriores introducindo novas clasificacións no regulamento que farán involucrarse máis ós atletas en cada unha das 6 probas que compoñen o circuíto desde Xaneiro a Xuño de 2017.\nAs categorías individuais tanto de menores como de adultos trocan de nome pasando a denominarse como máis comunmente se coñecen no ambiente atlético e escolar, respetando as idades de participación que tiñamos desde o principio do circuíto pasando a denominarse Minibenxamín, Benxamin, Alevin, Infantil e Cadete no que corresponde ás categorías menores.O resto de categorías pasanse a denominar Juvenil , Junior, Promesa, Senior e categorías de Veteráns da A ata Veterán F de cinco en cinco anos como ven sendo habitual no noso circuito.\nPasaremos para mellor xestión do circuito a disputar 3 probas de menores: para Minibenxamines (menos de 500 mt )outra para Benxamines e Alevines (distancias entre 1000 e 2000 mt ) e unha terceira para Infantis e Cadetes (entre 2000 e 3000 mt) e a proba de adultos (entre 3000 e 6000 mt ) mantendo os mesmos circuitos que a tempada pasada.\nEn canto ás clasificacións xerais e individuais do circuito temos grandes novidades:\nEn canto as carreiras de MENORES\nA categoría Minibenxamín seguerá sendo non competitiva e só participativa.\nSeguiremos entregando trofeos e medallas durante as carreiras para as 4 categorias menores (Benx / Alev / Infan/ Cade) como en anos anteriores, pero a maiores creamos:\nUnha CLASIFICACIÓN FINAL INDIVIDUAL DE MENORES con trofeos e diploma para os 3 primeir@s e diploma honorifico para os postos do 4 ó 6 tanto masculino como feminino.\nCon respecto as competicións de ADULTOS\nSeguiremos coa CLASIFICACIÓN FINAL INDIVIDUAL POR CATEGORÍAS tanto masculina como feminina con Trofeo + Diploma para @s 3 primeir@s de cada unha.\nSeguirá habendo una CLASIFICACIÓN FINAL XERAL INDIVIDUAL MASCULINA E FEMININA con Trofeo+Diploma para os 3 primeiros atletas masculinos e femininos e Diploma Honorífico para os postos do 4º/4ª ó 6º/6ª clasificad@.\nA gran novidade deste anonas clasificacións individuais ven dada pola CLASIFICACIÓN FINAL ABSOLUTA LARSA DO CIRCUITO, de aquí sairá o/a Gañador/a final do mesmo que tanto pode ser unha muller como un home. Trátase dunha CLASIFICACIÓN POR XÉNERO COMPENSADA en función da idade o sexo e a distancia das probas e inspirados nas táboas da Asociación Mundial de Atletas Masters que xa esta funcionando en outros circuítos e que tan boa aceptación está tendo á hora da participación e da competitividade e que será publicada despoís de cada unha das probas.\nPremiaranse @s 3 primeir@s clasficad@s cun trofeo e un diploma e os postos do 4º ó 6º desa clasificación final definitiva.\nEn canto ás clasificación grupais tamén temos novidades:\nHaberá unha CLASIFICACIÓN FINAL ESCOLAR, dentro das probas de Menores, na que @s participantes puntuarán coa súa participación, acumulando puntos para o colexio no que cursan @s seus estudios de xeito que o final do circuíto haberá 3 colexios gañadores que recibiran importantes premios.\nManteñense para os Adultos as CLASIFICACIÓNS POR EQUIPOS en categoría Masculina, Feminina e Equipos Mixtos ca mesma regulamentación que a tempada anterior .\nA novidade grupal deste ano a, parte da Clasificación Escolar , está na creación da CLASIFICACIÓN FAMILIAR onde tod@s @s integrantes dunha mesma familia puntuarán en cada unha das probas que disputen. Deberán na súa inscrición indicar un nome para o seu equipo familiar e un capitán ou cabeza de familia. A relación familiar deberá de ser de primeiro grao respecto ó capitán do mesmo. Cada familia puntuará cos 3 mellores resultados conqueridos nas súas probas individuais de xeito que se acumularán de cara a clasificación final familiar. Haberá premio para ás tres mellores familias o final do circuíto.\nOs resultados de cada proba aparecerán como de costume no diario El Progreso despois de cada unha das probas e as clasificacións permanecerán colgadas na páxina web do cronometrador oficial do circuito www.championchipnorte.com.\nO longo do circuíto comunicaremos ós/as participantes a data e o lugar de celebración da GRAN GALA FINAL DE ENTREGA DE PREMIOS DO CIRCUITO LARSA CCNOS 2017 da que informaremos puntualmente e que pretendemos sexa unha gran festa do atletismo popular lucense con sorpresas e novidades durante esa cerimonia\nAs inscricións para a primeira proba do circuito que sera SÁBADO 14 DE XANEIRO DE 2017 – NOCTURNA MONUMENTAL rematarán o Martes 10 de Xaneiro.\nConcellería de Deportes. Concello de Lugo


Traballadores de Ence irrompen na recta final da campaña cunha cadea humana - Pontevedra Viva\nCadea humana dos traballadores de Ence\nVenres 24 de Maio, 2019 ás 15:02 do Venres 24 de Maio, 2019\nA cadea humana dos traballadores de Ence pasa por diante da mesa do PSOE\nOs traballadores de Ence irromperon este venres, de novo, na recta final dunha campaña electoral. Do mesmo xeito que fixeron durante a campaña para as eleccións xerais do 28 de abril, este venres saíron á rúa no último día en que se pode pedir o voto para as municipais do domingo 26 de maio. Nesta ocasión, varios centenares de traballadores realizaron unha cadea humana pola contorna da Alameda e o centro histórico.\nO percorrido levouns por diante das sedes da Subdelegación do Goberno, a Deputación Provincial e o Concello de Pontevedra e, cando xa encaraban ao recta final da protesta e pasaron pola praza de Ourense, atopáronse cunha mesa da candidatura do PSOE. Alí, a inmensa maioría dos traballadores gardaron silencio ou seguiron cos seus consignas, pero un pequeno grupo encarouse cos socialistas.\n"Payasos", "parias", "delincuentes" ou "sinvergüenzas" foron algúns dos insultos que eses poucos traballadores dirixiron á candidatura socialista. Existen varios vídeos gravados sobre eses momentos e había presentes varios axentes da Policía Nacional. En base a esas circunstancias, o PSOE estuda presentar unha denuncia por insultos e ameazas.\nPor outra banda, fontes oficiais da Subdelegación do Goberno confirmaron que os traballadores comunicaron que ían realizar esa protesta, pero que a comunicación oficial presentouse fóra de prazo, de modo que non tiña o visto e prace para facerse. En todo caso, puideron realizala igualmente. Varias dotacións da Policía Nacional acompañáronos durante o percorrido para garantir a seguridade.\nOs traballadores, que recibiron o respaldo do alcaldable do PP, Rafa Domínguez, e varios membros da súa candidatura, concentráronse na Alameda, ao pé da estatua dos Héroes de Ponte Sampaio.\nAlí leron un manifesto no que lembraron que hai 400 persoas que se empregan de forma fixa nas instalacións de Lourizán, de modo que son "400 familias con fillos, con persoas a cargo, que desde o momento en que se coñeceu a decisión vemos perigar o noso sustento, o noso futuro".\nEsa decisión á que se refiren é a adoptada polo Goberno central ao optar por que a Avogacía do Estado desistise de seguir adiante co recurso xudicial presentado contra a prórroga que en 2016 se concedeu para a permanencia de Ence en Lourizán.\n"No peor escenario posible, estamos a falar dunha traxedia para traballadores e para as súas familias, pero tamén para a cidade de Pontevedra e toda a súa comarca", lembraron os traballadores, que engadiron que tamén se perderían miles de postos de traballo de contratistas da área industrial, de loxística e do transporte e miles de empregos no sector forestal de Galicia que dependen directamente da actividade de Ence en Pontevedra.\nCoa cadea humana organizada este venres quixeron "visibilizar que non só somos un número, que somos persoas, somos traballadores, que temos familia, fillos que darlles un futuro" e ademais deixar claro que "non imos consentir xa máis a ningún político que xogue cos nosos postos de traballo". Así llo comunicaron tamén o mércores á ministra de Traballo, Magdalena Valerio, nunha pequena reunión en Pontevedra.\nO manifesto dos traballadores insistiu en que "non nos van a calar nin Lores nin Tino Fernández nin APDR" e cargou contra os representantes políticos "irresponsables". Insistiron en que os traballadores "xeramos a riqueza" mentres que eles "son garrapatas, ou termo galego e no monte para que o saiban, carrachos".\nO percorrido levounos por diante das sedes da Subdelegación do Goberno, a Deputación e o Concello e, ao pasar pola praza de Ourense, atopáronse cunha mesa da candidatura do PSOE. Alí, a inmensa maioría dos traballadores gardaron silencio, pero un pequeno grupo encarouse cos socialistas\nOs traballadores de Ence reúnense coa ministra de Traballo: "É positivo, o Goberno xa nos escoita"\nPor Natalia Puga & Mónica Patxot | Mércores 22 de Maio, 2019\nTraballadores de ENCE concéntrase ante o mitin do BNG: "Non nos moverán" de Lourizán, advirten\nPor Alejandro Espiño & Mónica Patxot | Venres 10 de Maio, 2019\n"ENCE non se pecha", reclaman os traballadores nunha multitudinaria manifestación por Pontevedra\nPor Anxo Lourido & Alejandro Espiño & Mónica Patxot | Venres 26 de Abril, 2019


tirarrollas: February 2013\nO legado Celta no noroeste peninsular ibérico\nEstamos os de 1º da ESO elaborando uns menús neolíticos e para abrir boca mergullámonos de cheo na forma de vida das primitivas tribos galaicas. Deberon alimentarse os nosos ancestros do mellor: marisco, peixe, moluscos, bivalvos, polbo, xoubas, sardiñas, xurelos, pescada, linguado, vieiras, coruxo, areeiro, chocos, luras, camaróns, percebes, mazás bravas, moras, mouriños, peras do monte, raíces xa para nós descoñecidas, trigo e centeo salvaxe, bagas da roseira brava e un sen fin do que aínda quedan vestixios nas zonas menos deturpadas do país. Bo apetito!\nPublicado por tirarrollas ás 19:11 Ningún comentario: Ligazóns a esta publicación\nEtiquetas: 1ºeso, facendo memoria, temas frondosos, videos temas frondosos\nMil grúas no Uruguai\nUnha preciosa nube de grúas multicolores pousou en formación na entrada do instituto.Viñeron lembrarnos as víctimas de Hiroshima e Nagasaki, todas e cada unha das víctimas de todas as guerras. Nós tamén quixemos que en cada unha delas se vise reflectido un desexo unánime: que non se volvan repetir os erros do pasado, erros macabros que nunca poderemos entender.\nTodo o alumnado e profesorado colaboramos para organizar este evento, usáronse follas de xornais, revistas, libreta, folios, papel de cores. Facían falta mil pero en pouco tempo fomos quen de pregar e botar a voar case o dobre. Queremos felicitarvos a todas e todos pola vosa colaboración, facendo e ensinando a outros a facer estes pequenos grandes traballos de papiroflexia.\nEste é o vídeo que vimos no salón de actos, xunto coas fotografías de diferentes momentos da elaboración do proxecto.\nDeixamos máis fotos.\nPublicado por tirarrollas ás 18:42 1 comentario: Ligazóns a esta publicación\nEtiquetas: celebracións, creación, denuncia, facendo memoria, videos


LANUXOS: marzo 2016\nLONGA VIDA AO POLBO DE NASA!\nO polbo é unha das comidas máis enxebres e idiosincráticas do noso pobo. Cando mastigamos os seus tentáculos estamos revivindo a ancestral loita kraken-home, a pugna entre o medo humano aos temerosos monstros mariños engulebarcos e o noso afán de coñecer o abisal fondo dos océanos. Na festa da feira e con viño e pimentón de por medio, celebramos a victoria do segundo sobre o primeiro.\nNo imaxinario popular galego existen moitos maldicires acerca deste cefalópodo que sigue a amedrentarnos aínda morto, ben mazado ou cociñado.\nPor exemplo, tódalas mulleres preñadas galegas terán ouvido ás súas nais e avoas que as manchas moradas coas que nacen algúns bebés teñen a súa orixe nun descoido das xestantes no acto de se limparen os dedos ao mandil durante a aparentemente banal tarefa de limpar o polbo. A pegada do octopus vencido ameaza así desde o reino dos mortos coa vinganza de marcar de por vida i en calqueira parte do corpo (a faciana incluída) aos descendentes dos víctores mariñeiros que o capturaron.\nTamén no momento de deleitarnos co seu sabor no prato non podemos baixar a garda xa que o polbo mantén viva a súa ameaza: que a ninguén se lle ocurra —sexa home, rapaz ou rapaciño— xantalo bebendo auga, pois sofriría tal hinchazón que podería levalo dereito á tumba dun suposto estourido das tripas. Este medo irracional din algúns que podería estar baseado ben no interese dos feirantes por vender viño e refrescos máis lucrativos que a auga da fonte, que era de balde; ben na costume de desecar os polbos como xeito de conservación i exportación a lonxanos destiños transoceánicos como Arxentina ou intercontinentais como Centroeuropa onde sempre había un bo fato de galegos dispostos a papalo. Ao deshidratalo previamente para un transporte menos gravoso, o polbo abofé que hinchaba de novo cando se lle botaba a auga para cocelo, pero... e se seguía a hinchar despois no bandullo???\nA propósito do proceso de deshidratado do polbo, contan asimesmo cociñeiras de tradición e renome que o sistema era o mesmiño que se lle daba á roupa: tendelo con pinzas nos tendedoiros e mantelo así pendurado durante sete días e sete noites. Pero, ai! tendo ben coidado de que nese período non cadrara lúa chea, que daquela o polbo quedaría "aluado" e apodrecería sen remedio.\nE, por suposto, as artes para pescar o noso sonado cefalópodo non podían deixar tampouco de aludir ao carácter misterioso do ser mariño que nos ocupa: non só se captura con nasa e cun barco propio chamado a polbeira, senón que hai quen emprega un espello ou cristal para atraelo cos reflexos dos que o presumido octopus gosta, e tamén quen o atrae na auga movendo cintas de cores vivas.\nSexa como for, esta breve reseña de Lanuxos quere ser unha homenaxe a un dos seres más característico do bestiario galego, que sin ser animal de compaña, ben que nos presta na feira.\nPublicado por xabelia ás 12:14 No hay comentarios:\nEtiquetas: feira, NASA, pulpo


Xornada 06/06/2021 - Bertamiráns F.C.\nA nosa base pensando xa nas fases finais\nUnha nova xornada con resultados moi positivos para a nosa base, na que a maioría dos equipos xa está a pensar na fase final. Destacamos ó Cadete C que se proclamou campeón invicto, con pleno de victorias, no seu grupo.\nAtlético Fátima 4 - Futsal Biberóns 0\nPartido moi disputado polos nosos campeóns que foron quen de plantexar guerra a un equipo moi superior que ademáis era de segundo ano. Non gañaron ningunha parte pero non recibiron unha goleada como na primeira volta co que notouselles unha gran progresión.\nCadete C 4 - SC Praíña 0\nPartido moi cómodo para os nosos rapaces que sentenciaron na primeira metada con catro goles. Salientar o gran traballo defensivo do equipo que conseguiu que non lle fixeran ningunha ocasión de gol. Con esta victoria conseguiron o pleno na primeira fase, e agora a pensar na fase de ascenso.\nPB A 15 - Oroso B 0\nBo traballo dos pequenos que non dan opcions e esperan con moitas gañas a fase final.\nAlevín D 2 - SD Cacheiras 0\nPartido serio dos nosos rapaces que logran distanciarse dos últimos postos. Ordeados atrás e aproveitando as ocasions, leváronse o partido. O rival tentouno en dous tiros dende tres cuartos que solventou sen problemas Marco Gómez.\nInfantil C 7 - Orosos C 0\nO Infantil C saiu moi metido no nencontro e tratou de impoñe-lo seu ritmo e estilo de xogo. Os primeiros minutos foron de dominio claro por parte dos rapaces de Bertamiráns, pero a pesar de tal feito,\nnon se dispuxo de excesivas ocasións.\nPosteriormente ,e a pesar de perder certa claridade no xogo, fomos quen de atopar certos espazos na defensa rival que nos permitiron ir disfrutando de boas ocasións. O acerto de cara ao gol foi, sen dúbida, determinante para poder xogar con certa comodidade e acada-lo resultado final.\nBenxamín A 3 - Cidade de Ribeira 1\nO Cidade de Ribeira é un dos equipos máis fortes do noso grupo, co cal, contábamos pasar moitos momentos de apuro ao longo do encontro.\nO certo é que os nosos rapaces non mostraron o xogo máis vistoso e alegre posible, pero, sen dúbida, competiron coma verdadeiros campións.\nOs nosos mantiveron un nivel de concentración e unha intensidade poucas veces mostrada ata o momento e que foron básicos para acada-lo resultado final.\nSexa como fose, o máis importante é seguir mantendo a ilusión e o esforzo no nivel máis alto posible;\nseguramente estas sexan premisas necesarias para seguir aprendendo e mellorando.\nPB B 5 - SR Calo 1\nMoi bo partido de todo o equipo no que estivemos moi concentradoe e coas ideas moi claras, o que nos levou á victoria final.\nVictoria CF 4 - Futsal PB B 0\nInfantil A 1 - Narón 1\nPrimeiro partido do infantil A na fase polo título. A primeira parte do partido non tivo dono, pero o rival logrou o 0-1 nunha falta lanzada con moita calidade. Na segunda metade, os nosos dominaron os primeiros 20 minutos, logrando o empate e lanzando un balón ao poste que puido supoñer o 2-1. Os derradeiros 20 minutos o rival fixose ca iniciativa pero non logrou muda-lo resultado final de 1-1.\nAlevín B 12 - ADN 2\nMoitos goles nun partido cómodo para os nosos, que dende o primeiro minuto arrebataronlle ao rival a posibilidade de entrar no partido. Na próxima xornada visitamos a domicilio aos segundos clasificados coa intención de facernos coa primeira praza.\nXuvenil A 5 - SR Calo 1\nPartido intrascendente para os nosos, que viñan de acada-la primeira praza a pasada xornada. Moi pouco ritmo o visto no municipal de Bertamiráns, no que o noso xuvenil acadou o pleno de victorias no seu grupo.\nRois 3 - Benxamín D 0\nNon puido chega-la primeira victoria para os nosos nun partido moi disputado no que se notaron as baixas e a mala sorte en xogadas illadas, aínda que os que xogaron deron todo o que tiñan, e só queda aplaudi-lo esforzo.\nBoiro B 1 - Benxamín C 7\nPartido dos nosos rapaces moi completo, salvo algúns problemas na saída de balón, sobre todo na primeira metade, que foron axustadas pra segunda metade. Na segunda fomos donos do partido como reflicte o marcador. Gran traballo, agora a pensar no próximo partido no que puntuando proclamámonos campeóns de grupo.\nRois 0 - Xuvenil B 0\nPartido importante o xogado polo noso xuvenil B, para certifica-lo pase a fase de ascenso ante un Rois que precisaba a victoria. O partido empezou con claras ocasions de gol para os nosos que foron desvaratadas polo porteiro rival. O Rois cortaba o xogo dos nosos en ocasions con entradas a destempo que o árbitro non soubo parar, con so tres tarxetas en todo o partido para o equipo rival (unha delas por protestar).\nA segunda parte seguiu nos cauces da primeira pero o Rois adianta liñas o que xenera espacios na defensa rival, que non soubemos aproveitar, tendo un par delas diante do porteiro.\nNoraboa ao nosos polo paso dado e non entrar no xogo que plantexou o rival.\nAlevín A 4 - Boiro 2\nOs nosos rapaces saíron moi enchufados no partido o que implicou que se puxeran dous cero arriba con goles de Manu e Pablo. Despois relaxáronse un pouco que sumado á intensidade do Boiro fixo que temésemos polo resultado.\nCompletaron os goles Álex e Pérez.\nCadete B 10 - EF Silleda 0\nPartido moi cómodo para o noso cadete que foi moi superior durante os oitenta minutos. Agora a pensar na fase de ascenso.


A importante mudanza que supón a aparición das Irmandades da Fala ten unha clara marca idiomática que se manif esta na asunción na práctica do idioma como instrumento utilizado na vida política, asunción que se plasmará no emprego do galego en conferencias e mitins galeguistas a nivel oral, e en propaganda, boletíns e xornais a nivel escrito. Xa antes do 1916 se deran algúns pasos importantes a este respecto, por exemplo a utilización do galego nun mitin en Betanzos no 1907 por parte de Lugrís, mais é agora cando ese emprego se xeneraliza, converténdose en sinal de identidade do nacionalismo. Por iso, aínda que ás veces, ao facer a crónica dun acto, mitin ou conferencia, se escriba que "se dirixiu ao numeroso público, naturalmente ,en galego", en moitas ocasións esta referencia sobra porque xa se sobreentende.\nCaricatura de Ramón Vilar Ponte realizada polo seu fillo, Xosé Ramón Vilar Chao.\nDe todos os xeitos, esta regularización do uso oral e escrito do galego, non supuxo un total monolingüísmo. Algúns autores que escriben en A Nosa Terra publican tamén artigos noutros xornais en español, mesmo en El Pueblo Gallego ,simpatizante da causa galeguista. Non resulta difícil imaxinar, se pensamos mesmo no que sucede na actualidade, as dificultades que tería un xornalista profesional, como Antón Villar Ponte, para manter con total coherencia a súa escolla idiomática. Outras veces eran cuestións de estratexia as que indicaban a necesidade de utilización do español. Iso sucede, por exemplo coa autorización dada polo Partido Galeguista a unha intervención de Bóveda en español no Círculo Mercantil de Vigo, ante un público entre o que había un sector de orixe catalá, relato que comenta Carballo. A través dos artigos do boletín A Nosa Terra pódense ver múltiples referencias á falta de práctica en galego. Algúns destes van dirixidos ás mulleres, acusadas de seren axentes de castelanización. Outros, aos propios membros das Irmandades por non seren intransixentes e coherentes: "Falen os nosos interlocutores en castelán ou como queiran, si eisí lles peta, mais non por iso deixemos de falárelles en galego" —afirma Ramón Villar Ponte.\nUnha das maiores polémicas sobre o uso da lingua sucedeu co gallo da celebración dos Xogos Florais de 1918 na vila de Betanzos. Se nun principio as Irmandades desta localidade pretendían, a través dos Xogos potenciar e promocionar o noso idioma, o control que exerce Federico Pita, un militar, mecenas da Irmandade local tras a súa volta de Cuba e Melilla, provoca que as bases dos Xogos se redacten en español e que este fose o idioma maioritario nos traballos presentados. A reacción dos membros máis concienciados das Irmandades non se fai agardar e son continuas as acusacións nas páxinas de A Nosa Terra ,rematando o proceso co abandono do Presidente da Irmandade de Betanzos.\nA pesar de constituír unha das maiores preocupacións, nesta época non destacan figuran relevantes no terreo da filoloxía que lle impriman ao estudio da nosa lingua o impulso necesario para avanzar dun xeito rigoroso e científico como sucedeu noutros ámbitos. Si que foi centro de atención de artigos, debates e comentarios, mais non se produciron os resultados que serían lóxicos tendo en conta a etapa de esplendor na que nos atopamos.\nAs ideas máis importantes que, a respecto da lingua aparecen nos textos desta época, poderían resumirse en:\nToda lingua representa unha cultura orixinal. A lingua é a expresión da alma dun pobo, e, xa que logo, a súa desaparición supón a eliminación dese pobo, que acaba convertido nunha pura mímese doutro. Hai, polo tanto, que superar o complexo de inferioridade e darse conta de que nunca existirá Galiza, como entidade diferenciada, sen a conservación do seu idioma.\nO galego é unha lingua, e non un dialecto, como queren facernos ver. É xustamente dentro desta polémica sobre se idioma ou dialecto, aínda non superada na época, onde podemos incluír a necesidade de se afastar do español, pois o galego non debe nunca concebirse como unha variante, un dialecto deste.\nO galego é un idioma válido para todas as clases sociais e para ser utilizado en todos os ámbitos. O idioma debe ser un instrumento de progreso, que contribúa ao desenvolvemento do país; ligalo unicamente aos aspectos literarios e artísticos e comezar a enterralo. Neste capítulo, incluiríanse ademais todas as críticas contra unha utilización "folclórica" do idioma, vinculándoo ás cantigas populares, aos coros "rexionais", ao seu uso espontáneo e coloquial. Fronte a isto, trabállase agora no intento de restaurar os usos cultos do galego. O que interesa é o compromiso das clases altas, das élites do país coa lingua. O que cumpre é a existencia de xornais, revistas, libros, en galego, mais tamén que este sexa o idioma empregado oralmente, na realización do seu labor profesional, por médicos, xuíces, avogados, notarios, alcaldes, políticos,...\nO galego é o idioma natural, propio da Galiza, é a lingua dos nosos devanceiros, da nosa terra. É, ademais, unha lingua falada pola inmensa maioría da poboación e entendida, practicamente, pola súa totalidade. O seu emprego está baseado no respecto ao idioma conservado polas clases populares: os labregos e mariñeiros.\nGalego e portugués son unha mesma lingua, ou Galiza e Portugal son anacos dun mesmo corpo. Se ben o galego debe procurar o enxebrismo, a súa auténtica feitura na boca do pobo, a lingua escrita, culta, literaria, non ten máis remedio que arredarse algo da falada, na procura doutros ámbitos de expresión. Neste camiño, a recuperación de cultismos e a ollada ao portugués como fonte da nosa mesma expresión é o único proceso válido fronte á españolización.\nEsta idea, unha das máis reiteradas nese período non vai ficar unicamente nunha declaración teórica, senón que será elevado ás Cortes polos nosos representantes en Madrid. Tanto Castelao, como Otero e Suárez Picallo inclúen numerosas referencias nos seus discursos parlamentarios ao problema lingüístico e cultural, insistindo en que a nosa lingua é a mesma que a do país veciño.\nDentro da polémica ortográfica, que ocupará moitas páxinas coas máis variadas opinións (desde os defensores da ortografía fonética, como Ribalta a Viqueira, o máis partidario defensor do reintegracionismo) destaca, en xeral, a idea de se afastar do español, pois este constitúe un perigo para a identidade do galego. Como nos di Risco, despois de se manifestar contrario á ortografía portuguesa:\n"Pro, millor quero o aportuguesamento que a castelanización. A língoa galega, coa que se ten que pór nunha forma defensiva é coa castellana que é a que máis mal lle pode faguer. Nesto estou co mestre Viqueira".\nDentro deste debate sobre o modelo lingüístico que debemos escoller (debate que abre A Nosa Terra nº 1918), non faltan voces que pidan calma e esixen que se agarde a que, co paso do tempo, se vaian fixando as que logo han ser escollidas como formas válidas. Das dificultades de conseguir unha unanimidade neste terreo dá boa mostra o Informe da Seizón de Filoloxía do Seminario ,presentado o 15 de outubro de 1933, despois de diferentes intentos de consenso. Explicase neste informe que é necesaria superar a anarquía idiomática, mais que só propoñen dar unhas orientacións, nas que se inclúe a referencia de utilización do portugués cando for preciso, mais deixando a lingua discorrer libremente por aqueles camiños que ela vaia sinalando. A continuación aparecen unha serie de\nRoberto Blanco Torres visto por Castelao.\nNormas ortográficas sobre o uso de letras, sinais de puntuación e regras de acentuación.\nNormas Fonéticas onde se inclúen algunhas evolucións habituais do paso do latín ao galego.\nNormas Morfolóxicas , nas que se detalla a formación do plural e do feminino dos casos máis problemáticos.\nA construcción do galego culto, literario e científico, é un proceso, e, nese sentido, hai que refacelo paseniñamente. Será a propia escrita a que vaia fixando as formas que logo serán asumidas, pois, ao igual que lles sucedeu a outros países con linguas non normalizadas, non se pode pretender posuír nun curto período de tempo un modelo aceptado unanimemente.\nMoitos artigos de Nós e A Nosa Terra dedícanse xustamente a insistir na idea de que o galego debe superar o seu estadio de lingua coloquial para ir subindo banzos na escada; a lingua "non pode se-la mesma pra falar de chouza, que pra falar de libro a libro" como afirmaba Portela Valladares, quen tamén insistía na necesidade de unir dous elementos, dúas fontes das que sairía a nova lingua galega:\nA canteira, é dicir, a fala do pobo.\nA lingua da literatura medieval.\nFoi a procura dunha lingua culta, dun modelo diferente, necesario para falar de filosofía, prehistoria e ciencias, a que levou a estes autores a introducir numerosos cultismos tomados das linguas clásicas. O galego ten dereito a tomar préstamos para construír a súa linguaxe técnica, como afirmaba Losada. Mais, o problema foi que moitas veces as palabras cultas foron deformadas, intentando "galeguizalas" para diferencialas da forma española. O afán arredista, e, xa que logo, diferencialista a respecto do español, é, sen dúbida, unha das características da lingua desta época. Tamén hai nestes momentos unha procura do galego enxebre (conseguida polo estudio da fala labrega), popular, e unha ampliación de significados moitas veces lícita e hoxe totalmente asumida. Foi, por un lado, o abuso do diferencialismo, e por outro, a utilización dun léxico antigo, relativo a mundos hoxe case desaparecidos por estaren vinculados a determinados labores agrícolas, o motivo de estarmos ante unha prosa de difícil lectura.\nOtero Pedrayo e Castelao, deputados galeguistas, nunha visita a Barcelona, no ano 1933.\nMais coa cantidade de autores que escriben nestes vinte anos, faise imposíbel unha xeneralización. De entre os máis coñecidos, foron Castelao e Cuevillas os que posúen un modelo lingüístico máis achegado á fala, que hoxe se nos fai máis moderno e actual. Fronte a isto, o galego oteriano caracterízase polo alto grao de elaboración: procura dunha grande riqueza léxica e extraordinario manexo do vocabulario. Un grande coidado formal demostrou ter tamén Viqueira, levando a coherencia como guía na súa práctica lingüística.\nComo é lóxico, o importante é neste caso que, despois de transcorridos os vinte anos que separan o 1916 do 1936, o noso idioma tiña alcanzado un grao de madurez importante, consolidándose como lingua de expresión científica e literaria. Este feito constituiría o triunfo sobre os anos de silencio en galego, pois agora, a pesar do corte producido durante a dictadura, as xeracións posteriores tiveron un punto de referencia, legado que, ben desde o exilio (coas publicacións da diáspora), ben desde o traballo o no interior do país (que recollería en parte a editorial Galaxia ), nos foi transmitido polos grandes símbolos do galeguismo.\nCapa da Historia sintética de Galicia, de Ramón Vilar Ponte.


Hoxe é San Martiño, Patrón de Ourense. Feliz día! - Democracia Ourensana\nHoxe é San Martiño, Patrón de Ourense. Feliz día!\nHoxe debía ser o día grande de Ourense, San Martiño. Amais do monte, amais do magosto no parque Barbaña, a zona dos viños e a Praza Maior debían ser un bulir incesante de ourensáns coa feira das 4 D.O. de viño, coa festa que preparabamos, chea de actividades musicais e teatrais pola cidade, mellorando a experiencia do 2019.\nNon puido ser, a Covid-19 tiña outros plans para nós. O Home propón, Deus Dispón.\nComo alcalde, nin sequera poderei facer a tradicional ofrenda a San Martiño na Catedral, como xa fixera o ano anteiror. Cancelouse fai 6 días.\nDende aquí, comparto as palabras que debía pronunciar hoxe na Catedral de Ourense.\nQuerido Patrón San Martiño\nComparezo por segunda vez ante ti para trasladarche o agarimo e a gratitude dos veciños e das veciñas da nosa cidade, que desde vai séculos goza do teu padroado e protección. Renovamos un ano máis, no teu día, os votos e os lazos que unen esta humilde cidade co seu patrón, no que sempre tivemos un exemplo de bonhomía e xenerosidade que nos honra seguir.\nMais non é este un ano máis. Sabémolo todos.\nEste ano 2020 presentouse coa situación máis dramática que nunca até o de agora nos tocara vivir. A pandemia orixinada pola COVID-19 deu lugar a unha crise sanitaria como non se coñecera no mundo contemporáneo, que se espallou por todo o planeta, ocasionando morte, sufrimento, soidade e infelicidade.\n2020 cambiou as nosas formas de vida, os nosos hábitos, as nosas relacións sociais, os nosos máis íntimos sentimentos. Privounos da compañía de moitos dos nosos veciños e das nosas veciñas. Segou vidas e rompeu familias. E fíxoo cunha terrible crueldade. Moitas persoas morreron soas, privadas da cercanía dos seus seres queridos.\nA pandemia mantívonos illados, por un tempo confinados nas nosas casas. E aínda hoxe segue a ternos separados da vida que nos gustaría vivir.\nDesde que nos sorprendera a pandemia, vivimos nunha constante situación de preocupación, de inseguridade, de incerteza, de medo, que nos fai temer pola nosa saúde, pola dos nosos seres queridos.\nEste é un ano dramático, que tristemente nunca esqueceremos.\nPero por desgraza, non vivimos só unha crise sanitaria. A pandemia cambiou a nosa sociedade, os nosos hábitos de socialización, destruíu riqueza e emprego, pechou empresas, xerou desigualdades, desprotexeu os máis necesitados.\nVímolo en todo mundo, mais con especial dureza, pola proximidade, tamén na nosa cidade. Afrontamos un drama maiúsculo e, unha vez máis, a situación mais difícil fixo agromar a mellor faciana dos nosos veciños e das nosas veciñas.\nNunca me cansarei de darlles as grazas a todas e cada unha das persoas que se involucraron nestes tempos tan difíciles. Que deron todo canto estaba nas súas mans para axudar a quen o precisaba:\nFalo do noso persoal sanitario, que coidou dos nosos doentes. Dos corpos e forzas de seguridade do estado, que velaron por todos nós. Falo dos voluntarios de protección civil, que atenderon a domicilio a quen llo requiría. Dos profesionais dos servizos sociais, que se ocuparon da atención do sector máis fráxil da sociedade.\nQuero agradecer tamén, como non, a entidades como Cáritas Diocensa, que redobrou esforzos para darlle resposta a unha extraordinaria demanda no comedor social, espazo de acollida que lle puxo cara de persoa ao drama.\nNon esquezo os colectivos profesionais, os autónomos e os empresarios, que pelexan duramente por manter a súa actividade en tempos tan complicados, para seguir xerando riqueza e mantendo o emprego na cidade. Con toda esta xente temos unha débeda de gratitude.\nSer alcalde deume a oportunidade de ver esta realidade dunha forma máis cercana e directa. Permitiume tomar conciencia do moito que vale a nosa xente: faime sentir aínda máis orgulloso dos meus veciños e veciñas.\nEstamos xa en novembro, pasaron xa moitos meses, mais só levamos percorrido unha parte do camiño. As consecuencias desta pandemia que non dá respiro perdurarán poñendo en risco non só a saúde senón tamén a calidade de vida e o benestar da nosa veciñanza.\nAfrontamos o reto máis grande que lle tocou vivir á nosa xeración.\nE por iso comparezo ante ti. Para rogar a túa protección e apoio ante este descomunal reto. Comparezo en nome da veciñanza de Ourense con humildade, con resiliencia e con esperanza.\nCon humildade, porque somos conscientes de que as cousas non pasan nunca por casualidade.\nPorque sabemos que esta pandemia ten motivos, e como sociedade debemos preguntarnos por eles.\nSeguramente a relación que temos co noso planeta non é allea a esta pandemia. Seguramente a fortaleza dos nosos servizos sanitarios e sociais non é tanta como pensabamos. E seguramente a forma en que afrontamos a crise, vistos os resultados, non foi a máis adecuada. Temos moito do que aprender.\nComparezo tamén con resiliencia, pois aínda debilitados pola traxedia, podemos e debemos sentirnos reforzados como sociedade polo extraordinaria exemplo que nos dan día tras día as nosas xentes, para non caer vítimas do desalento e a tristura, sacar forza de fraqueza e seguir sendo, malia as circunstancias, a mellor versión de nós mesmos.\nE con esperanza, porque chegarán tempos mellores. Este ano 2020 pasará, e estou seguro de que dará paso a un futuro no que confío, daremos pasos adiante.\nAxúdanos a ser a mellores, querido patrón. Cómpre que os que temos responsabilidades de goberno sexamos quen de facer as cousas con acerto.\nCómpre que o tecido social e económico da nosa cidade siga sendo exemplo de tesón e fortaleza. Cómpre que todos e cada un de nós sexamos bos profesionais, bos veciños, bos amigos, boas nais, pais, fillas ou netos: boas persoas, en definitiva.\nAcadaremos o noso obxectivo ollando con reverencia ao noso patrón, modelo e referente de xenerosidade e bonhomía, inspirador das xentes boas e xenerosas que viven nesta cidade.\nImos saír desta. E será cun esforzo titánico. Pero sempre coa túa protección, querido patrón.\nTags: Magostos, Ofrenda, San Martiño\nAnterior: Entrada anterior: O alcalde denuncia a manobra dun traballador eventual perseguindo “intereses persoais e laborais que non lle corresponden”\nSiguiente: Siguiente entrada: O Concello de Ourense apostará polo deporte rei, o atletismo, e fornecerá con fondos a súa base


«Eu teño unha obriga coas rondallas de Vigo e ofrézolles un festival para elas» - ValmiñorTV\nInicioGALEGO«Eu teño unha obriga coas rondallas de Vigo e ofrézolles un festival para elas»\nO alcalde de Vigo, Abel Caballero, garantiu este xoves que a cidade terá o seu propio certame de rondallas, no que participarán as catro viguesas: Zamáns, Freixo, Valladares e Beade e que será financiado polo Concello. Con data aínda por concretar, celebrarase no Pavillón das Travesas, un «sitio magnífico e con aforo suficiente» cun custo aproximado de 25.000 euros.\nAbel Caballero criticou que se pretenda que Vigo pague o custo dun festival de rondallas que non son de Vigo. «Era o que nos faltaba», engadiu, «o que algúns queren que fagamos custa 85.000 euros» para formacións que veñen de fóra, unha petición que considera «insólita».\n«Vigo paga para Vigo, os tempos nos que Vigo paga todo acabouse», recalcou, apuntando que sería diferente se estivese en funcionamento a Área Metropolitana. «Eu teño unha obriga coas rondallas de Vigo e ofrézolles un festival para elas».\nA Federación de Rondallas da Área Metropolitana de Vigo lamentaba nun comunicado a non celebración do tradicional Certame de Rondallas que cada mes de xaneiro se viña organizando no IFEVI, sobre todo porque a estas alturas “non teñamos marxe de tempo suficiente para buscar alternativas e por tanto que, despois de máis de 30 anos, este Nadal non podamos gozar deste encontro cultural único en todo o país”. Aínda así, sinalan que empezarán desde xa a traballar para recuperalo no próximo ano.


O Concello efectúa traballos de mantemento e posta a punto nos cemiterios de cara ao 1 de novembro\nOperarios municipais traballan desde hai xa varias xornadas na posta a punto dos cemiterios de Poio, de cara ao Día de Todos os Santos (1 de novembro). Desde a Administración local lémbrase que, se ben os labores no cemiterio municipal se desenvolven con regularidade durante todo o ano, é habitual que nos días previos a esta data tan especial, na que moitas persoas se desprazan ata os camposantos para lembrar aos seus achegados e familiares finados, estes traballos se incrementen.\nDeste xeito, desde a semana pasada no cemiterio de San Xoán estase procedendo á limpeza interior das dependencias, que son de titularidade do Concello. Ademais, tamén se están a levar a cabo tarefas de xardinería, mantemento de instalación eléctrica e arranxo do alumeado. Con respecto aos cemiterios xestionados por comisións parroquiais, a Administración municipal está realizando traballos de limpeza nos acesos e proximidades.\nAdemais, tal e como xa é habitual, a empresa responsable da xestión de residuos en Poio, Valoriza, procederá a reforzar a dotación de contedores de lixo con motivo desta data. Por outra banda, o Concello tamén lembra que se habilitarán os dispositivos habituais para garantir a fluidez de tráfico nos acesos. Así o garantiu a concelleira de Seguridade Cidadá, Marga Caldas, e o responsable da área de Sanidade, Xosé Luís Martínez, que tamén quixo mandar unha mensaxe de prudencia á veciñanza, no que ao cumprimento de medidas de seguridade contra a COVID-19 se refire. “Vimos de entrar nunha nova normalidade que permite que practicamente este día volva a celebrarse de xeito similar a de anos previos á pandemia, pero non podemos baixar a garda”, sinalan os edís do Goberno local, que apelan ao uso de máscara cando non se poida manter a distancia de 1,5 metros entre persoas non convivintes, ademais de tratar de evitar aglomeracións.


a nación que soñamos: O Lugrís que eu querería ver\nTalvez entre as páxinas da Obra viva de Antón Avilés de Taramancos está o mellor retrato que até hoxe se fixo de Urbano Lugrís. Desde logo o retrato máis emotivo, escrito, ademais, nunha prosa de extraordinaria beleza. E non só temos aí o retrato do artista, senón tamén a carta desesperada, certamente dramática, que un Lugrís de 54 anos que acaba de ser botado da pensión na que malvivía, aínda desolado pola morte da nai e da muller, abandonado por todos, sen cartos e refuxiado no alcohol lle manda a Avilés a Colombia en setembro de 1962, pedíndolle aquelas mil pesetas que tanto precisaba, unha carta que Antón recibe moitos anos despois na selva de Casenare cando xa o único que podía facer “o poeta con cara de mazá reineta” era escribir o pranto polo amigo morto, que, como ben sabedes, remata con aquel verso que expresa unha das dores máis profundas do ser humano: E esa dor de non verte, meu amigo! Abonda con ler a Avilés de Taramancos para sabermos quen foi Urbano Lugrís. Os seus textos, de forma íntegra, deberían figurar en todas as exposicións sobre este noso grande pintor e en todos os catálogos dedicados a Lugrís. Como Lugrís non tivo a sorte de aparecer n´As Vidas de Giorgio Vasari, nada mellor que a literatura de Avilés. Non estamos agora moi seguros, mais é posíbel que incluso fora o propio Antón Avilés de Taramancos o que nos descubriu a Urbano Lugrís nunha entrevista que lle fixera Margarita Ledo para “A Nosa Terra” ao pouco de regresar de Colombia o poeta, se mal non lembro antes da publicación d´O tempo no espello. Creo que naquela conversa naceu a nosa fondísima admiración por Avilés e por Lugrís, que segue viva como unha labarada.\nDespois de Avilés foi Antón Patiño, o fillo de Antón Patiño Regueira, o que nos ofreceu a máis cabal aproximación á figura irrepetíbel de Urbano Lugrís, ao home e á obra, primeiro en 2004, nun libriño dunha fermosa colección de biografías de “A Nosa Terra”, e despois, en 2007, no extenso e documentado traballo que publicou en Edicións do Castro baixo o título de Urbano Lugrís (viaxe ao corazón do océano). Algún tempo atrás Patiño xa nos abrira a porta ao mundo de Lugrís nas páxinas que lle dedicou ao pintor no catálogo que se fixo para a exposición de 1997 no Auditorio de Galicia, en Compostela. Moitos outros autores escribiron igualmente sobre Urbano Lugrís, desde José María Castroviejo ou Mariano Tudela a Celso e Xosé María Álvarez Cáccamo. Hoxe, pois, non sería nada difícil montar unha exposición de Urbano Lugrís perfectamente entroncada coa súa biografía e en profundo diálogo coa cultura galega e co Madrid da República, onde coincide coas figuras máis destacadas daquel momento (Federico García Lorca, Rafael Alberti, Pablo Neruda, Alejandro Casona…) e onde mesmo vai ser encarcerado en decembro de 1930 con Carlos Maside por asinar un manifesto a favor da República. Son os tempos das continuas visitas ao Museo do Prado para ver as pinturas de Frei Angélico, O Bosco, Botticelli ou Patinir, o tempo das Misións Pedagóxicas, da Barraca, do teatro de marionetas, do seu traballo como titiriteiro e das súas primeiras exposicións, moi eloxiadas por críticos tan prestixiosos como D´Ors. A verdade é que a estas alturas contamos con todos os datos e todas as referencias documentais para descubrir a inmensa e fascinante personalidade de Lugrís no seu universo creativo e no seu tempo histórico.\nCando un contempla a exposición de Lugrís que actualmente ofrece Afundación Abanca no Cantón Grande da Coruña, xusto ao pé de onde estaba o Café Galicia, tan frecuentado por Lugrís, e observa tamén o catálogo que se editou para esta exposición, non podemos deixar de quedar coa amarga sensación de que algo moi importante falta na mostra e no libro, e non é precisamente a obra de Urbano Lugrís. Non temos a menor dúbida de que esta mostra é unha oportunidade única para ver case toda a súa pintura mural e unha parte moi representantiva da súa plástica. Ollando esta exposición comprobamos que estamos ante un artista soberbio, iso está á luz, mais non sabemos ben de onde saíu, en que ambientes artísticos e literarios se formou nin cal foi a súa traxectoria vital, porque nin hai biografía, nin cronoloxía nin contexto social e histórico que ilumine a súa personalidade e a súa obra. Só unha cativa referencia nunha parede ás súas orixes familiares. No catálogo xa nin iso aparece, cando menos co tratamento e o espazo que merecía. Hai que recordar que seu pai, Manuel Lugrís Freire, foi un dos persoeiros máis sobresaíntes da xeración anterior á de Castelao, Vicente Risco e Otero Pedrayo, e súa nai, Concepción González Varela, unha magnífica pianista e organista, primeiro premio no Conservatorio de Madrid, que coñecía moi ben a música culta que se interpretaba nos concertos de Viena ou París. O seu tío materno Urbano González era tamén poeta e pintor e ilustrador de libros e revistas. E o escritor Francisco Tettamancy foi o seu padriño e unha das persoas que máis influíu na súa formación inicial. Por Avilés sabemos que na conversa con Urbano fluía de forma natural toda a historia da cultura galega e do país, pois “Na casa do vello Lugrís Freire -na vila de Sada- tratara desde neno a todos os que tiñan algo que ver coa Galiza de entre dous séculos. Desde o enterro de Curros e Pondal á Cova Céltica, desde o Manifesto de Cebreiro e Manoel Antonio ás Irmandades da Fala, da librería de Carré á fundación da Academia, a conversa de Urbano Lugrís abría unha páxina mítica que no meu corazón de poeta novo resoaba coma un río profundo nas raíces”.\nUrbano Lugrís criouse nun ambiente galeguista e humanista, no que estaba sempre presente a arela de liberdade e o soño dun futuro diferente para o país. Nese ambiente familiar descubriu a Xulio Verne e a Marcel Proust e aprendeu a recitar de memoria páxinas enteiras da literatura universal en alemán, en inglés, en francés, en catalán ou en portugués. E desde aí tamén todo o seu diálogo coa cultura galega contemporánea: Lugrís e Manuel Antonio, Lugrís e Cebreiro, Lugrís e Avilés, Lugrís e Maside, Lugrís e Cunqueiro, Lugrís e Garcés, Lugrís e Dieste, Lugrís e Isaac Díaz Pardo… Na exposición da Coruña non hai nin sombra de todo isto. É incomprensíbel que haxa máis interese en ofrecerlle ao público o NO-DO con imaxes de Franco inaugurando a Casa do Pescador en Malpica que a imaxe dos pais de Lugrís, de Tettamancy ou de Paula Vadillo, a muller coa que pasou os días máis felices da súa vida, ou aquela outra fotografía de Urbano Lugrís de ganchete con Avilés de Taramancos polas rúas da Coruña, a única memoria gráfica que ficou na historia daquela profunda amizade que se iniciou un día no Xardín de San Carlos, fronte á tumba de Sir John Moore. E o que xa nos resultou sorprendente é que a xeito de prólogo do catálogo figure un texto de César Antonio Molina no que nos fala fundamentalmente do óleo de Lugrís que ten na súa casa desde hai décadas e que, por certo, non podemos contemplar na exposición. Repito, unha certa sensación de decepción ao comprobarmos con amargor que algo falta nesta mostra de Urbano Lugrís e no catálogo para termos unha visión cabal do artista desde dentro da cultura galega. Desde nós. É moi ilustrativo que o catálogo só estea en castelán, iso si, coa correspondente tradución ao final ao galego e ao inglés. A nosa lingua, en definitiva, como unha lingua estranxeira. Hai que dicir -porque non todo o que complementa a obra pictórica de Lugrís merece a nosa crítica negativa- que nas paredes, á beira dos murais e dos cadros, si están os textos en galego. Como debe ser nun país que ten lingua propia.\noutros artigos sobre Lugrís\nPublicado por Manuel López Foxo ás 01:47


A Deputación de Pontevedra, consciente da importancia que o marisqueo ten dentro da actividade económica galega, propiciada por las excepcionais condicións naturais que concorren nas rías e augas marítimas interiores, establece axudas económicas para a adquisición de semente para a rexeneración dos bancos marisqueiros da provincia de Pontevedra, que se rexerán polas presentes bases.\nConstitúe o obxecto das presentes bases defini-lo conxunto de condicións e o proceso que se seguirá para a concesión das axudas que otorga a Excma. Deputación Provincial de Pontevedra, cun crédito inicial de cento sesenta mil (160.000,00) euros con cargo á partida presupostaria 05/711.711. 479.01, para a adquisición de semente para a rexeneración dos bancos marisqueiros da provincia de Pontevedra.\n3.— ACTUACIÓNS SUSCEPTIBLES DE AXUDA E CONTÍA DA SUBVENCIÓN\nAs axudas destinaránse á adquisición de semente, de tamaño preferente de 12-15 mm de longitud para a rexeneración dos bancos marisqueiros, podendo acadar ata o 50% da axuda solicitada.\nO Ilmo. Sr. Presidente ou a Xunta de Goberno desta Deputación Provincial queda facultado para a concesión de estas axudas, de acordo cas Bases de Execución do Presuposto, previo informe da Comisión Informativa de Pesca e Cultivos Mariños, salvo casos de urxencia nos que poderá concederse dándolle conta despois á Comisión.\nPoderá solicita-la axuda as Confrarías de Pescadores e Asociacións de Confrarías da provincia de Pontevedra, que cumpran cás obrigas dispostas no artigo 14 da Lei 38/2003, de 17 de novembro, Xeral de Subvencións, relativo ás obrigas dos beneficiarios.\n5.— FORMALIZACIÓN DE SOLICITUDES\nAs solicitudes asinadas polo Patrón Maior da Confraría ou Presidente da entidade, dirixiránse ó Ilmo. Sr. Presidente da Deputación Provincial de Pontevedra, achegando a seguinte documentación:\nCopia do plan de explotación marisqueira para o ano 2005.\nMemoria explicativa das accións de rexeneración a desenvolver no ano 2005 nos bancos marisqueiros do ámbito territorial da Confraría ou entidade, cos obxectivos, cronograma e accións de seguimento, segundo o Anexo I asinado polo Biólogo.\nCertificación dos datos bancarios da entidade.\nFotocopia compulsada da tarxeta do CIF da entidade.\nCertificacións de estar ó corrente de pago coa Seguridades Social e das súas obrigas tributarias estatais e autonómicas.\nAs axudas suxeitas á presente convocatoria poderánse solicitar dende o momento da súa publicación no Boletín Oficial da Provincia durante 30 días naturais, presentándose no Rexistro Xeral da Deputación Provincial.\n7.— VALORACIÓN DO PROXECTO\nOs proxectos serán valorados polos Servicios Técnicos da Deputación unha vez vistas as solicitudes correspondentes, e tendo en conta os seguintes criterios de valoración:\n8.— XUSTIFICACIÓN E PAGAMENTO DAS SUBVENCIÓNS\nAprobadas as axudas, cos informes previos da Intervención Provincial, éstas serán aboadas ós solicitantes previa xustificación das accións de rexeneración, que deberá facerse tendo en conta o no artigo 30 da Lei 38/2003, de 17 de novembro, Xeral de Subvencións, relativo á xustificación das subvencións públicas, e mediante presentación de facturas orixinais ou fotocopia compulsada das mesmas. Nesta mesma factura deberá figura-lo aceptado, conforme e recibido, asinado polo Patrón Maior da Confraría ou Presidente da entidade coa data do día no que se presente dita xustificación.\nAsí mesmo, deberán presentar unha certificación do Biólogo da Confraría ou entidade, conforme as accións foron realizadas e unha declaración expedida polo Patrón Maior ou Presidente, no que conste se se solicitaron e/ou obtiveron axudas para estas actuacións doutras Administracións Públicas, e a súa contía con respecto ó gasto total realizado.\nOs técnicos do Servicio Agrario informarán sobre a realidade das accións.\nA documentación xustificativa á que se fai referencia presentarase antes do 31 de marzo do 2006, se ben antes de finaliza-lo prazo, poderá ampliarse solicitando prórroga pola entidade interesada.\nOs técnicos do Servicio Agrario da Deputación Provincial velarán por que se cumpran as condicións que se esixen para a concesión das subvencións e para que se realicen correctamente as actuacións previstas, para o que se realizarán as inspeccións e comprobacións o portunas, reflictindo o resultado no correspondente informe, así como solicita-la información que se considere necesaria sobre os beneficiarios de tales axudas.\nO incumprimento de calquera dos requisitos esixidos nestas bases e demais normativa aplicable poderá dar lugar á esixencia de responsabilidades e a devolución, no seu caso, das cantidades percibidas. As responsabilidades anteriormente citadas esixiranse de acordo co procedemento previsto na Lei de Réxime Xurídico das Administracións Públicas. Así mesmo, o reintegro das cantidades efectuarase de acordo co procedemento previsto no Regulamento Xeral de Recadación.\n11.— NO NON PREVISTO NESTAS BASES\nEstarase ó disposto na Lei 38/2003, de 17 de novembro, Xeral de Subvencións.\nBoletín Oficial da Provincia, data 20/05/05, número 96, páxina 4, anuncio 2005004416.\nINICIO | VOLVER ARRIBA Última modificación 20/05/2005 09:23


CRÓNICAS DA 9ª Xda DA LIGA DA COSTA : "INESPERADA DERROTA DO PONTECESO QUE DEIXA O MAZARICOS MÁIS LIDER". :: Piratas de Muxía :: Web número 1 do Deportivo e do fútbol en galego\nCRÓNICAS DA 9ª Xda DA LIGA DA COSTA : "INESPERADA DERROTA DO PONTECESO QUE DEIXA O MAZARICOS MÁIS LIDER".\nMuxía e Sporting Zas xogaron un encontro que se levaron os muxiáns.\n-Inesperado tropezo do Ponteceso que deixa ao Mazaricos máis lider-\n-A liga pártese pola metade-\n9ª Xornada da Liga da Costa, ainda queda moito, pero hai varias cousas claras. A día de hoxe o Mazaricos non amosa fisuras e lidera con pulso firme a competición, sabendo sufrir nos encontros que o precisan para levalos o seu terreo. Un grupo que se tardou en formar, pois lembraos cando falamos co adestrador Roberto Amoedo, que chegaba para facer cargo da parcela mazaquiquense que nos decía en pretempada que chegara a falar con polo menos 40 xogadores, pero que o mercado da Costa parecía o de 1ª División, que era complicado convencer a xente de unirse o proxecto. Conseguiron xuntar un gran grupo e vaia se funciona. Se estes anos o Mazaricos CF nos tiña acostumados a ser o animador da liga, pero sempre quedándose as portas da promoción, desta volta é o rival a batir e nesta xornada reforzouse no liderato, trala sua vitoria sobre o reforzado SCD Malpica, (2-0), e a inesperada derrota do SD Ponteceso en Louro, (3-1), que ten os mazariquenses con 5 puntos sobre os pontecesáns. Outra cousa está clara e a liga xa se parte pola metade, con 8 equipos agoramente en 5 puntos, dende o colista, SCD Malpica, con 5 puntos ata o 8º, UD Cerqueda, con 10. Xa o 7º, UD Monte Louro se vai aos 14 puntos. Sí que falta moito e xa se ven cousiñas. Outro punto que está claro é que o Muxía CF é sen dúbida o "equipo revelación". Os de Adrián Lema marchan cuartos con 17 puntos a 3 do segundo SD Ponteceso. Son o mellor "novato" dos derradeiros anos e esta semana derrotaban nun fermoso encontro que ven puido ter unha "x" na casilla de resultados, pero que se levaron os muxiáns por 2-0, nunha expléndida segunda metade, na que volvía o medio, Roberto Pereira, tras unha lesión de pubálxia que arrastra dende o final da pasada tempada. Un gran reforzo para o clube da Vila da Barca. Xa había gañas de ver o Sporting Zas por Muxía, lugar que non visitaba dende fai décadas e que lembrou aos máis vellos outros tempos. Lamentar e desexarlle moita sorte ao xogador do Outes CF, Martín que sufría a rotura da clavícula e o desprazameno do hombreiro do sitio e do xogador do SD Buño, Secundno que na típica xogada na que se queda clavado no xiro lesionouse do xeonllo, cunha primeira exploración mala, pero que esperemos que para ambos sexa menos do previsto e que se ruperen ben e pronto. Noutro ámbito de cousas informarvos que Javi "Pinturas" xa non é adestrador do CF Lira.\nO Ponteceso caeu en Louro nun choque moi igualado.\nUD Monte Louro 3-1 SD Ponteceso\nÓscar Leis, (Adestrador do UD Monte Louro) : "Foi un partido no que ambos equipos alternaron o dominio e as ocasions. Nun balón parado adiantaronse eles e pouco despois en unha xogada entre Juan e Alex chegares o empate por medio de Alex. O propio Alex tivo oportunidades xa antes con un remate de cabeza que saiu rozando o Pau, un man a man que sacou o porteiro e un disparo desde 40 metros que pegou na cruceta. Tras o descanso dominou o Ponteceso pero nunha contra Alex sacaría un centro de rabona o que Juan e Raúl chegaron para rematar xuntos e sería Raúl o que marcaría o 2-1. O ponteceso tratou de lograr o empate e xenerou varias ocasions sobre todo con disparos desde a frontal pero sen lograr o gol. Nos tratamos de sair a contra e sentenciar pero erramos varios ultimos pases que nos deixaban so ante o porteiro rival . Xa no último minuto logramos por medio de Gabriel facer o 3-1 definitivo. 3 puntos moi importantes ante un grandísimo rival".\nDavid Antelo, (SD Ponteceso) : "Partido pasado por auga en Louro donde colleitamos a primeira derrota da temporada ante un rival que non o puxo nada fácil. Comezamos o encontro ben prantados sobre o campo e co Montelouro presionandonos arriba. Estaba o campo moi rápido para o movemento do balón. A primeira metade estuvo chea de ocasións para ambos equipos. No min.7 avisaba o Montelouro nun centro lateral, no min.9 sería Matias nun tiro lonxano de falta. Un minuto máis tarde intentaríao Iago cun tiro dende lonxe que sairía fóra. No min.12 tería unha ocasión clara o Montelouro de cabeza o saque dunha falta. De seguido no min.21 avisaba outra vez Iago e Juanma que quixo pinzar o balón por riba deste sacando a córner. No min.26 nunha falta sacada por Matias cun tiro forte e raso pararia o porteiro local e no rexeite marcaría Alvite o 0-1 da tarde. Pouco duraría a alegria xa que no min.30 Siaba marcaba o empate do partido. Este xogador crearía duas xogadas claras de perigo no que unha delas nun tiro lonxano tocaria Xurxo e iría o balón o pau. Rematando a primeira metade con empate a 1-1 e moita igualdade nela. No comezo da segunda metade salimos a polo encontro e tivemos 20 minutos de control total do encontro pero sin ter sorte nas ocasións e donde o Montelouro estivo máis efectivo facendo un gran encontro, sobre todo defensivo. No min.55 avisaba o Montelouro e dous minutos mais tarde marcaría o 2-1. Co gol non nos amilanamos e fomos a polo partido destacando o bo traballo feito polos nosos capitáns Mendieta e Recarey aparte de todos. No min.60 tiraria dende lonxe Recarey, sairía fóra. De seguido Recarey no saque dun córner e tras varios rexeites tería outra ocasión clara. Xa contra o final nunha falta botada por Matias tería unha ocasión Dieguito e co equipo volcado en ataque chegaría o 3-1 que sería o final do encontro. Aínda teríamos outra ocasión por parte de Alvite no saque dunha falta que enviaría o pau. Rematando o encontro co victoria local e vindo sen os tres puntos para a Vila de Pondal. Agora a pensar no seguinte encontro do próximo fin de semana".\nGoles : 0-1, Alvite, (26´); 1-1, Álex Siaba, (30´); 2-1, Raúl, (55´); 3-1, Gabriel, (78´).\nÁrbitro : Alberto José Cousillas. Estivo ben. Amosou un total de 4 cartóns amarelos. Polo Monte Louro a : Adrián, (57´); Álex Siaba, (80´) e Pedro, (desconto) e polo Ponteceso a : Isma Zenri, (79´).\nRoberto Pereira, (vermello), reapareceu no Muxía CF.\nMuxía CF 2-0 Sporting Zas\nAdrián Lema, (Adestrador do Muxía CF) : "Primeira parte gris do Muxía que non se sentía cómodo debido a que o Zas saleu super enchufado. Poucas ocasións de gol por parte do Muxía e por parte do Zas, un man a man con Hugo e un tiro que atalla sen problemas. Nós intentabamolo pero non dábamos chegado con claridade. Na segunda parte intercambiaronse os papeis o Muxía saeu a polo partido e inquietaba o Zas e os 10 minutos da segunda parte un centro de Mario remata Nogueira. Seguíamos dominando e o Zas non encontraba oco para chegar a porta nosa. Toja de cabeza msarcaba o segundo para darnos tranquilidade. Ainda así houbo outras duas ocasións claras que o porteiro do Zas parou".\nManolo Corredoira, (Adestrador do Sporting Zas) : "La lectura del partido es muy sencilla. La primera parte fué nuestra, creamos ocasiones y no las convertimos y la segunda fué de ellos, pero sí que finalizaron las ocasiones".\nGoles : 1-0, Manu Nogueira, (58´); 2-0, Javi Toja, (69´).\nÁrbitro : David Vázquez. Boa arbitraxe. Protestoulle o Sporting Zas unha xogada na que amosou cartón amarelo por unha entrada que cortaba un contraataque. Polo demáis estivo correcto nas suas decisións. Amouslle cartón amarelo aos muxiáns : Michael, (64´), Tomás, (77´), e Roberto Pereira, (88´). E polo Sporting Zas a : Pablo Fuentes, (609´) e Ismael, (85´).\nO Mazaricos derrotou a un combativo Malpica.\nMazaricos CF 2-0 SCD Malpica\nRoberto Amoedo, (Adestrador do Mazaricos CF) : "Partido máis igualado do que reflexa o marcador. Un moi bo Malpica, que irá a máis. Primeira metade moi boa do Mazaricos con bo xogo e claras ocasións, con un gol a balon parado. Na segunda metade dominio noso nos primeiros 15 minutos nos que volvemos ter ocasións, pero o non matar o partido o cadro visitante veuse arriba e púxonos en grandes apretos, ata que chegando o final noutro balón parado, fomos quen de ter a tranquilidade final para lograr outros tres puntos que nos acercan o obxectivo marcado o comezo da liga".\nFelipe Ventureira, "Repi", (Adestrador do SCD Malpica) : "Partido intenso con un campo complicado donde o lider pon moita intensidade dende o principio, e a balón parado son moi perigosos. Así chegou o primeiro gol, pero tamén tiveron agunha oportunidade máis de sentenciar, pero perdonaron, e na segunda nos acoplámonos máis o campo e dominamos un pouco maás o centro do campo, e tivemos opcións claras de marcar, chegando por fora por ambos lados pero non acertamos na definición, pero fixemos que sufriran e despois o final no último instante sentenciaron nun corner mal defendido. Polo tanto felicitar o Mazaricos pola victoria, e nos seguir loitando e intentando mellorar e non baixar os brazos".\nGoles : 1-0, Pereiro, (38´); 2-0, Álvaro, (88´).\nÁrbitro : Aitor Maneiro. Estivo ben. Amosoulle cartón amarelo a Álvaro, (85´), polo Mazaricos e a Dani Casal, (33´) e Gonzalo, (57´), polo Malpica.\nJorge Lorenzo, (SD Coristanco).\nSD Coristanco 0-1 CD Baiñas\nAlberto Pensado, (Adestrador do SD Coristanco) : "Primeira parte intensa moi igualada donde ambos equipos dispuxeron de algunha ocasión para adiantarse. A segunda parte nunha xogada que nos desestabilizou por un erro arbitral logrou marcar o Baiñas. A partir de aí estivemos insistindo xerando ocasións pero o noso desacerto e o bo traballo defensivo do Baiñas fixo que non lograramos igualar o marcador".\nTasky, (CD Baiñas) : "Tivemos en Coristanco un partido duro co que xa contábamos e sabiamos do difiícil que era ganar alí. Unha primeira parte equilibrada na que se xogou con moito pelotazo e con xogo aéreo. Na segunda nos saimos algo mellor, tocando ben o balón e así conseguiríamos o gol. Nos últimos minutos sufrimos moito porque colgaron moitos balóns na nosa área, pero a defensa estivo ben e sacounos todos. Puidemos matalo partido a contra pero tanto Javi como Esteban non conseguiron marcar. Moi contentos polos 3 puntos nun campo tan complicado e polo esforzo dos nosos 16 xogadores que fixeron un partido moi completo. Cabe destacar unha das claves que foi o acerto do noso mister de poñer a Roi no medio, e sería o mellor do partido e incluso marcando o gol da victoria".\nGoles : 0-1, Roi, (54´).\nÁrbitro : Alejandro Vázquez. Dende o Coristanco protestaron a xogada que deu pé o gol da vitoria baiñesa. Expulsou no 70 ao adestrador do Coristanco, Alberto Pensado e amosulles sendos cartóns amarelos aos seus xogadores, Alejandro e Mallo. Polo Baiñas viron cartón amarelo, Crístian e Roi.\nUC Cee 0-1 Corme CF\nÁngel Insua, "Rosqui", (Adestrador do UC Cee) : "Planteamos o partido para presionar forte e levar a iniciativa. Estivemos moi ben na primeira parte xogando todo o tempo no campo do Corme e deixándoo sin ideas e sin recursos. Roubamos pronto e si podíamos contratacábamos, e se non empezábamos desde a defensa combinando. Creamos tres ocasións claras para adiantarnos Ghaiolo, Leo e Ghaiolo de novo....non sufrimos en defensa pois estivemos moi fortes e concentrados. Na segunda parte seguimos co mismo plan pero nun cambio de xogo deles, sobre o minuto 15 da segunda, anotaron o gol desde fora da área nun balón golpeado que se envenenou e acabou dentro....cousas do fútbol....Dominas perdonas e acabas pagando Ata o minuto 70 creo que non sacaron nin un córner, só tiros de fora da área con moi pouca potencia e moi lexanos, todos desviados. Unha pena porque merecemos unha victoria e acabamos perdendo. Nada que reprochar os xogadores esta semana a traballar finalización e a preparar a visita a Outes. Excesivo premio para o que demostrou o Corme en Cee, pero xa sabemos que as inercias...eche o que hai".\nJosé Ángel Pérez, (Adestrador do Corme CF) : "Partido moi disputado cunha primeira parte donde non fomos capaces de meternos no partido, con un rival que presionaba moito e que dispuxo de algunhas ocasións de gol. Nos apenas creamos ocasións. Rematou a primeira parte con empate a cero inicial. Na segunda parte salimos con moita máis intensidade, dominamos máis o partido e conseguimos adiantarnos grazas a un gran disparo de Javi. De aí o final seguimos dominando e creando algunha ocasión máis e o rival apenas nos creou peligro. Remate final con resultado de 0-1".\nGoles : 0-1, Javi, (52´).\nÁrbitro : Yannik Juncal. Amosoulle 5 cartóns amarelos ao UC C : Carlos, (60´), José Carlos, (61´), Martín, (68´), Adrián, (88´) e no desconto a Jorge. Polo Corme viron cartón, Adrián, (84´) e Eloy Villar no desconto.\nSCDR Esteirana 3-0 SD Buño\nRama, (SCDR Esteirana) : "Partido con dominio da Esteirana e un Buño ben pechado atrás que intentaría salir o contraataque pero que apenas creou peligro en todo o partido. Na primeira parte apenas reseñar ocasións, agás unha de Rober Pladur que estivo a punto de marcar. Na segunda continuaría o partido ca misma tónica pero xa con máis ocasións para a Esteirana que se fixo acreedor o resultado final. Lamentar a lesión do xogador do Buño, Secundino, que na última xogada lesionouse el só tras un mal apoio no xeonllo".\nDavid Calvete, (Adestrador do SD Buño) : "Partido dominado pola Esteirana que foron mellores en todas as facetas do partido. Na primeira parte tiñan presencia constante en campo visitante ainda que non acertaron co gol. A pesar de estar sendo dominados anuláronnos un gol de Petis e dispuxemos dun libre-indirecto dentro da área que non fomos capaces de meter. Na segunda o Buño saeu máis enchufado e nos primeiros 15 minutos estivo encima da área local. Zinho, Richard ou Petis puideron marcar, pero estivemos sen acerto. Cando mellor estaba o Buño unha xogada entre Josiño e Alex remata Pladur dentro da área en gol. Pouco despois novamente Pladur recolle un rexeite na frontal e de forte disparo fai o segundo. Nun corner Tobio remataba a goleada para un Esteirana superior. Lamentar a lesión de Secundino que torciu a rodilla na última xogada do partido, tras unha primeira exploración hai que esperar o diagnóstico, pero ten mala pinta.".\nGoles : 1-0, Rober Pladur, (63´); 2-0, Rober Pladur, (70´); 3-0, Tobío, (77´).\nÁrbitro : Diego Bravo. Protestado polo SD Buño un gol de Petis anuado por fora de xogo. Ensinoulle cartón amarelo aos locais : Simón, (60´), Tobío, (72´) e Brais, (84´) e polos vistantes a Emilio, (83´).\nO noso desexo dunha pronta e satsfactoria recuperación para Martín.\nUD Cerqueda 2-0 Outes CF\nRaúl Periscal, (Adestrador do UD Cerqueda) : "Antes de nada desexar dende a U.D CERQUEDA a pronta recuperación de Martin, xogador do OUTES que tivo que ser trasladado en ambulancia despois de unha caida, cun fortísimo golpe nun hombreiro. Partido igualado...disputado...donde durante a primeira metada estivemos moi cómodos con balon e xerando aproximacións o área do Outes. Conseguimos adiantarnos no marcador e soupemos xestionar o resultado para intentar cerrar o partido en algunha contra como así sucedeu. O Outes tivo unha falta o longueiro que puido cambiar o resultado do partido e quizais no computo xeral do partido o máis xusto puido ser un empate. Importantísima victoria que reforza o traballo dos xogadores".\nJorge Carou, (Outes CF) : "Partido algo combativo. Na primeira metade practicamente non se tirou a porta. O gol do Cerqueda fai un extrano o balón a Xandre que se agacha, pásalle por enriba, vai o poste e o rexeite vaille o dientairo do Cerqueda. Na segunda metade o dominio foi do Outes que se volcou sobre a porta do Cerqueda, mandando dous balóns a madeira, pero non houbo sorte. Nun contragolpe o Cerqueda sae en claro fora de xogo e marca no man a man con Xandre batíndoo por baixo. Lamentar a lesión de Martín no 36 con rotura de clavícula e saeuselle o hombro. A verdade e que cando non se ten a sorte de cara non hai que facerlle e a sorte non está axudando o Outes, nin cas lesións, nen cas ocasións".\nGoles : 1-0, Julián, (16´); 2-0, Iván Mato, (78´).\nÁrbitro : Iván Miño. Protestado o segundo gol local por parte do Outes CF como claro fora de xogo no inicio da xogada. Amonestou polo Cerqueda a : Diego Dourado, (36´), Fran, (75´) e Eloy, (86´). E polo Outes a Sergio, (37´) e David, (44´).\nCamariñas CF 1-1 SCDR Esteirana\nTono do Atlático, (Adestrador do Camariñas CF) : "Partido no que houbo unha parte para cada equipo. No que na primeira parte o Lira foi claro dominador dispoñendo tanto da posesión, como das mellores ocasións. Na segunda parte e, curiosamente, ca expulsión do noso xogador David, fomos a máis puidendo incluso ganar o partido ante un Lira que me deixou moi boa impresión".\nJavi Pinturas, (Adestrador do CF Lira) : Cando nos chegue o comentario colgarémolo aquí.\nGoles : 0-1, Isma Sanli, (42´); 1-1, Nicolás, (62´).\nÁrbitro : Santi Boedo. Moitos cartóns nun duelo moi disputado. Viron polo Camariñas CF cartón : David, dobre cartón e expulsión, (16´e 51´), e cartóns amarelos para : Lista, (66´), Maikel, (66´) e Javi Antelo, (88´). Polo Lira viron cartón : Brais, (36´), Alejandro, (56´), Eloy, expulsad por dobre cartón, (66´e 66´), e Adrián, (79´).\nNOTA : "Darlle as gracias pola colaboración aos adestradores, técnicos, diretivos e afeccionados que nos axudan cos seus comentarios, e fotos, para traer cada xornada unha maneira diferente de facer as crónicas dos encontros, ca visión dos dous lados e que cada semana leen milleiros de afeccionados. Igualmente darlle as gracias a RFGF por permitirnos traervos as actas arbitrais dos encontros, unha gran fonte de información de cada encontro. Tamén podedes velas en www.futgal.es".\nTomás, (esq), leva 1 gol e Javi Toja, (der), 2, co Muxía CF.\n1º : Pablo Muiño, (CD Baiñas), con 9\n2º : Dani Mato, (Sporting Zas), con 6\n-Elias Ruso, (Outes CF), con 5\n-Pablo Rama, (SCDR Esteirana), con 5\n-Isma Sanli, (CF Lira) con 5\n-Rober Pladur, (SCDR Esteirana), con 5\n-Iván Mato, (UD Cerqueda), Con 5\nSPORTING ZAS - U.D. MONTE LOURO _ : _\nS.D. PONTECESO - U.D. CERQUEDA _ : _\nC.D. BAIÑAS - MUXIA C.F. _ : _\nOUTES C.F. - U.C. CEE _ : _\nS.C.D. MALPICA - SCDR ESTEIRANA _ : _\nCORME C.F. - MAZARICOS C.F. _ : _\nBUÑO S.D. - CAMARIÑAS F.C. _ : _\nLIRA C.F. - S.D. CORISTANCO _ : _\nCRÓNICAS DA 9ª Xda DA LIGA DA COSTA : "INESPERADA DERROTA DO PONTECESO QUE DEIXA O MAZARICOS MÁIS LIDER". | Entrar/Crear una cuenta | 0 Comentarios