Gminne eliminacje Konkursu Recytatorskiego im. K.I. Gałczyńskiego – Gmina SABNIE\n22 listopada 2011 przez admin\nGminna Biblioteka Publiczna w Sabniach w dniu 17 listopada zorganizowała gminne eliminacje IV Powiatowego Konkursu Recytatorskiego im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. W gminnym etapie wzięło udział 10 uczniów. Do eliminacji powiatowych zakwalifikowały się następujące osoby:\nkl. I-III – Aleksandra Kobylińska (III klasa)\nkl. IV-VI – Julia Uszyńska (IV klasa)


Sprzedam mieszkanie w bloku mieszkalnym 64,90 m² wysoki standard Olsztyn\n339 000 zł 64,90 m² 5 223,42 zł/m²\nCena: 339 000 zł (5 223,42 zł/m²)\nCharakterystyka mieszkania: 64,90 m², 3 pokoje, 1 łazienka; stan: wysoki standard\nnumer ogłoszenia: 15840/3685/OMS\nPrzestronne i zadbane mieszkanie z pięknym widokiem po kapitalnym remoncie zakończonym w czerwcu tego roku.\n-wykonano sufity napinane.\nW tej chwili trwa remont klatki schodowej.\nNieruchomość zlokalizowana jest na ulicy Burskiego 30 na osiedlu Jaroty. W bliskim sąsiedztwie liczne punkty handlowo-usługowe, m.in. (...)\nNieruchomość zlokalizowana jest na ulicy Burskiego 30 na osiedlu Jaroty. W bliskim sąsiedztwie liczne punkty handlowo-usługowe, m.in. sklepy spożywcze, restauracje, salony piękności, poczta. Jest to bardzo dobrze skomunikowany punkt. Do najbliższych przystanków jest 3 minuty drogi pieszo, w odległości 10m minut pętla tramwajowa, która połączą Cię z każdą częścią Olsztyna. Dla osób lubiących aktywnie spędzać czas jest pobliski las, a także fitness, siłownie i ścieżki rowerowe.\nMieszkanie usytuowane jest w bloku bez windy na 3 piętrze. Na powierzchnię 64,90m2 (powierzchnia w Księdze Wieczystej łącznie z piwnicą 59,70m2+ 5,20m2) składają się 3 pokoje, w tym duży, przestronny salon z którego jest wejście na duży balkon.\nNa wprost drzwi wejściowych jest łazienka oraz osobne wc. Łazienka wyposażona w kabinę prysznicową, umywalkę. Wchodząc do mieszkania po lewej stronie jest otwarta kuchnia z meblami w zabudowie. Na podłogach są panele lub terakota.\nBlok jest z 1988 roku, ostatnie piętra dobudowano w 2006 roku. Budynek należy do Wspólnoty Mieszkaniowej administrowanej przez Zespół Zarządców Nieruchomości "Tu mieszkam".\nCzynsz na 1 osobę wynosi ok. 380 zł. Każdorazowy Właściciel otrzymuje "na wyłączność" do korzystania miejsce postojowe pod budynkiem.\nDo mieszkania przynależy piwnica o powierzchni ok. 5,20 mkw. W lokalu nie ma podłączenia gazu. Mieszkanie wolne od zaraz.


Zegarek Casio BA-130-4AER Baby-G BA 130 4A - 609,00 zł - Otozegarki.pl\nWitam! Chciałbym negocjować cenę produktu: http://otozegarki.pl/zegarek-casio-ba-130-4aer-baby-g-ba-130-4a Pozdrawiam\nArek napisał/a: zegarek dla siostry\nmoja siostra od dawna miała upatrzony ten zegarek, także na jej urodziny złożyliśmy się z rodzinką i kupiliśmy jej go, muszę przyznać że zegarek fajnie wygląda i dobrze jest wykonany\nCasio BA-130-4AER z kolekcji Baby-G w pastelowym, różowym kolorze, został zaprojektowany na bazie bestsellerowego modelu i wyglądu łączącego elektroniczny wyświetlacz i wskazówki. Czasomierz Casio BA-130-4A należy do legendarnej kolekcji wstrząsoodpornych i wytrzymałych na uderzenia modeli G-Shock. Baby-G jest smuklejszą odsłoną solidnych zegarków, przeznaczoną na mniejsze, kobiece lub dziecięce, nadgarstki. Solidna koperta i pasek zegarka wykonano z wysokiej jakości tworzywa sztucznego, które obok wytrzymałości, charakteryzuje się lekkością, co przekłada się na wysoki komfort noszenia. Zegarek Casio BA-130-4AER napędza precyzyjny mechanizm kwarcowy, zasilany baterią elektryczną. Cyfrowo - analogowa tarcza została przykryta odpornym na uszkodzenia i zarysowania szkiełkiem mineralnym. Podświetlenie diodowe LED umożliwia wygodną kontrolę godziny w ciemności. Zegarek wyposażono w przydatne funkcje dodatkowe, do których należą: 5 oddzielnych alarmów - w tym jeden z opcją drzemki, stoper mierzący czas z dokładnością do 1/100 sekundy, timer odliczający czas do tyłu z funkcją autopowtarzania, dokładny datownik i wieczny kalendarz - pamiętający o długości poszczególnych miesięcy, podwójny tryb wyświetlania czasu - 12 i 24 godzinny oraz czas światowy pozwalający na kontrolę godziny w 29 różnych strefach czasowych. W zegarku Casio BA-130-4AER można również bezpiecznie pływać i nurkować bez butli, umożliwia to wysoka wodoszczelność w klasie 10 Atm (100m).\nkolorystyka - róż i różowe złoto\nZegarek Casio BA-130 4AER z naszej oferty pochodzi z legalnej polskiej dystrybucji ZIBI, która także zapewnia serwisowanie w Polsce i dostęp do części. Przy zakupie w naszym sklepie otrzymujesz:


"Tylko orły szybują nad granią...": Ks. Wąsowicz o VI Pielgrzymce Kibiców na Jasną Górę: Męczeństwo nie jest niczym wstydliwym\nKs. Wąsowicz o VI Pielgrzymce Kibiców na Jasną Górę: Męczeństwo nie jest niczym wstydliwym\n(źródło: niezalezna.pl, autor: Jarosław Wróblewski)\nW tym roku tematem przewodnim pielgrzymki będzie 70. rocznica Powstania Warszawskiego.\nPostanowiliśmy pielgrzymować pod hasłem „Chwała Prawdziwym Zwycięzcom!”, dedykowanym bohaterskim Powstańcom Warszawskim, którzy przed 70. laty podjęli walkę o wolną Polskę. Ich dobre imię było przez lata szargane przez komunistyczną propagandę, również i dzisiaj podnoszą się głosy w dyskusjach nad celowością tego narodowego zrywu. Osobiście oceniam to wydarzenie, jako jedno z najważniejszych w naszej historii, ponieważ Powstańcy z historycznej perspektywy nie zostali pokonani. Fundamentalne dla całego ciągu dziejowych procesów, są nie tylko militarne zwycięstwa, ale również i takie, które pomimo klęski, niosą w przyszłe pokolenia świadectwo wierności Ojczyźnie, ideałom, w które się wierzy. To odnosi się także do Powstania Warszawskiego. Jego legenda trwała przez trudne lata PRL i trwa po dziś. Kolejne rocznice stają się okazją do mobilizacji patriotycznych środowisk, i to jest siła, która gromadzi wciąż nowe pokolenia, ludzi, którym Polska nie jest obojętna.\nStąd nasze hasło: „Chwała Prawdziwym Zwycięzcom!”. Dla polskich kibiców są oni prawdziwymi zwycięzcami, o czym wielokrotnie dawali przekonanie, chociażby poprzez okolicznościowe oprawy na stadionach. Polskim patriotom wciąż z różnych stron zarzuca się „babranie” w martyrologii. Dla nas męczeństwo nie jest niczym wstydliwym, wręcz przeciwnie, jest ono świadectwem heroicznej miłości do Boga i Ojczyzny. Warto w tym kontekście przywołać słowa bł. Jana Pawła II, który zauważył, że wiek XX stał się na nowo czasem męczenników, a odnosząc się w do samego Powstania Warszawskiego w czasie I pielgrzymki do Ojczyzny, przypominał nam wszystkim: „Nie sposób zrozumieć tego miasta, Warszawy, Stolicy Polski, która w roku 1944 zdecydowała się na nierówną walkę z najeźdźcą, na walkę, w której została opuszczona przez sprzymierzone potęgi, na walkę, w której legła pod własnymi gruzami, jeśli się nie pamięta, że pod tymi samymi gruzami legł również Chrystus-Zbawiciel ze swoim Krzyżem sprzed Kościoła na Krakowskim Przedmieściu”. Taka jest prawdziwa historia Powstania Warszawskiego i historia Polski.\nPodczas pielgrzymki przypomni nam ją Leszek Żebrowski, który będzie mówił nie tylko o samym powstaniu, ale również o całej machinie zakłamywania tego wydarzenia i opluwania żołnierzy Armii Krajowej w okresie PRL i, niestety, także w czasach nam współczesnych. Żebrowski od lat toczy naukową polemikę, zwłaszcza ze środowiskiem „Gazety Wyborczej”, jest uznanym znawcą tematyki podziemia niepodległościowego, które kontynuowało walkę z komunistyczną okupacją po 1945 r. Wykład, jak zawsze w przypadku Leszka, będzie na pewno wspaniałym doświadczeniem intelektualnym dla słuchaczy.\nKto jest zaproszony na pielgrzymkę?\nPielgrzymka zrodziła się w środowisku kibiców piłkarskich, ale od dwóch lat pojawiają się na niej także fani żużla i innych dyscyplin. Zapraszamy wszystkich, którzy razem z nami chcą spotkać się na modlitwie przed tronem Jasnogórskiej Królowej Polski, pod sztandarami z hasłem „Bóg, Honor, Ojczyzna”. Nasze narodowe sanktuarium, to miejsce gdzie mocniej biją polskie serca zatroskane o losy ojczyzny.\nJakby ksiądz podsumował zeszły rok. I ducha w środowisku kibicowskim?\nBył to rok kontynuacji wielu pozytywnych zjawisk, które pojawiły się w ostatnich latach w środowiskach kibicowskich. One zostały już w nich mocno zakorzenione i pięknie się rozwijają. Wciąż dołączają nowe grupy, zwłaszcza z mniejszych miejscowości, które próbują na swoim terenie organizować akcje patriotyczne czy włączać się w inicjatywy charytatywne. To bardzo cenne i wychowawcze doświadczenia. Dla kibiców Lechii był to rok, który zapisze się w pamięci tragicznymi kartami w związku z wypadkiem autobusu z fanami "Biało-Zielonych" wracających w marcu z meczu z Piastem Gliwice. Zginęli wówczas śp. Kamil Kąkol i śp. Tomasz Górczyński. To wydarzenie wywołało niezwykłą falę solidarności wśród polskich kibiców. Z całego kraju popłynęło morze krwi w darze dla poszkodowanych w wypadku gdańszczan. Za Tomka i Kamila odprawię mszę św. przed tronem Królowej Polski. Pamiętać będziemy także o innych kibicach, którzy odeszli w ostatnich latach.\nO czym zaśpiewa na Jasnej Górze Tadek Polkowski.\nTadek znany jest z utworów, w których wyśpiewuje bohaterstwo żołnierzy wyklętych, polskich patriotów, którzy przez cały PRL walczyli o wolność z komuną. Tak będzie i tym razem. Poza tym Tadeusz będzie promował swoją trasę koncertową Burza1944.pl, z którą rusza wiosną w Polskę. Kibice staną się zapewne środowiskiem, które włączy się w inicjatywę. Będzie zatem ciekawie i wszystkich jeszcze raz zapraszam na Jasną Górę!\nWprowadził: Paweł Wąsowicz o 20:48\nAnnaJ 29 grudnia 2013 00:24\nDla tych, którzy nie pamiętają I Pielgrzymki Bł. Jana Pawła II do Polski w 1979 r. dodam, że zacytowane przez ks. Jarka słowa, były pierwszymi słowami oddające hołd Powstańcom Warszawskim w komunistycznej Polsce. Cały świat wówczas patrzył na Polskę, a Bł. Jan Paweł II jako pierwszy rzucił temu światu, że opuścił te walczące Dzieci Warszawy, a One tak umiłowały Ojczyznę, że życie potrafiły oddać za nią, podobnie jak Chrystus na Krzyżu za nas.\n1977 r. Kard. Karol Wojtyła powiedział do Krakowian na Wałach Wawelskich, podczas procesji Bożego Ciała "Dlatego na tym miejscu zanosimy modlitwy o przyszłość naszej Ojczyzny, bo ją miłujemy! Bo ją miłujemy! To jest nasza wielka miłość! I niech nikt nie śmie rozliczać nas z miłości do Ojczyzny, do Polski! Niech się nikt nie waży!" - teraz, kiedy Bł. Jan Paweł II zostanie świętym dokładnie w 54 rocznicę Walki o Krzyż w Nowej Hucie, te słowa nabierają niezwykłego znaczenia.\nKażdemu kto mówi, że patriotyzm, to nienormalność mówię: "Tak, bo ja chcę być tak nienormalna jak Bł. Jan Paweł II, którego kochał cały świat, a głowy państw całego świata oddawały mu hołd."


Owczarek podhalański kompendium Cavalier king Charles spaniel kompendium\nPies Beagle należy do grupy VI (FCI, nr wzorca 161) psy gończe, posokowce i rasy pokrewne typu wyżłowatego, oraz do sekcji 1. psów gończych, w podsekcji 1.3. małych psów gończych. Beagle to najmniejsze psy gończe. Są to psy myśliwskie podlegające próbom pracy. Chociaż są stosunkowo niewielkie, to jednak cenione psy gończe, tropowce, posokowce i dzikarze. Obecnie są jednak gł. powszechne jako psy rodzinne, do towarzystwa i reprezentacyjne. W Polsce i w innych krajach to bardzo popularna rasa. W USA zajęła IV miejsce w eliminacjach na najpopularniejszego psa. Poniżej podajemy praktyczne beagle kompendium.\nHistoria beagle. Rasa angielskich psów gończych z XIV w., używana do polowań w sforach na lisy i zające. Powstała prawdopodobnie z krzyżówek francuskich psów gończych harrierów z terierami. Istnieją dwie teorie pochodzenia rasy. Pierwsza, do której skłaniali się Bourdon i Dutheil na postawie starożytnych dzieł Ksenofonta, uznawała antycznych greckich praprzodkach psów gończych, które trafiły z Rzymianami do Anglii, gdzie krzyżowały się z psami Normanów. Druga odnosi się do dwóch ras psów gończych z południa Francji (Gaskonia i Saintonge), które dały początek psom southern hound, które z kolei dotarły do Anglii w okresie wojny stuletniej. Nazwa rasy pochodzi od celtyckiego słowa „beag” (mały), lub francuskiego „begueule” (rozdziawiony pysk). Angielski klub miłośników beagle powstał w 1895 r., a kilka lat później psy te pojawiły się w USA (na początku XX w.). W ich ojczyźnie Anglii poluje się z nimi gł. na zające, a w USA na króliki. W latach 50. znalazły się w USA na II miejscu pod względem popularności psich ras. Do Europy beagle trafiły w latach 50. XX w. W latach 70. znalazły się w Austrii, Niemczech i Szwajcarii. Polują także w Skandynawii i Danii a w Finlandii ustępują tylko fińskim gończym. Spotkamy je także w Australli i RPA.\nWygląd beagle. To niezbyt duży, ale za to silny pies, o mocnym kośćcu i eleganckiej sylwetce, która jest silna, krępa, wpisana w poziomy prostokąt. Grzbiet jest prosty, lędźwie mocne i dobrze związane, brzuch niezbyt podciągnięty, głęboka klatka piersiowa. Wzrost 33-40 cm w kłębie (w Polsce zwykle bliżej 40 cm). Masa ciała 10-18 kg (w praktyce zwykle 15-17 kg i więcej). Głowa jest duża, ale nigdy nazbyt ciężka, średniej długości, mocna, dobrze wysklepiona. Przełom czołowo-nosowy wyraźnie zaznaczony. Oczy ciemnobrązowe lub orzechowe, o łagodnym wyrazie. Kufa mocna, nie może być spiczasta, niepożądane są zmarszczki i luźne fałdy skóry. Uszy długie, opadające, o zaokrąglonych końcach, nisko osadzone. Przylegają do policzków i noszone są trochę do przodu. Szyja stosunkowo krótka. Właściwe kątowanie przednich i tylnych łap umożliwia beaglowi wydajny ruch. Ogon wysoko osadzony, noszony wesoło zagięty ku górze, ale nie zakręcony, mocny, średniej długości i mocno obrośnięty. Koniec ogona zawsze jest biały. Szata krótka i gęsta, dobrze chroni psa przed niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi. Umaszczenie każde znane wśród psów gończych, z wyjątkiem wątrobianego, trójkolorowe (białe z czarnym i rudym w różnych odcieniach), dwukolorowe (biało-rude, biało-złote, biało-cytrynowe lub, rzadsze, biało-czarne). Występują także beagle białe nakrapiane z cętkami cytrynowymi, brązowymi, szarymi, czarnymi, itp. Beagle porusza się płynnie i swobodnie. Długi kłus świadczy o wytrzymałości w pogoni.\nBeagle leżący na fotelu\nZachowanie i osobowość beagle. To bardzo inteligentny, energiczny, wesoły i zawsze chętny do zabawy pies. Najlepiej nadaje się dla ludzi lubiących aktywne życie. Jego wychowanie to jednak nie lada problem. Wymagana jest bezwzględna konsekwencja w nauce psa posłuszeństwa i reagowania na komendy. Nigdy nie można być wobec nich brutalnym, co ma bardzo negatywny wpływ na ich psychikę. Beagle jest z natury niezależny. Jest jednak tolerancyjny wobec dzieci. Beagle to jednak przede wszystkim pies gończy do polowań. Dopiero od niedawna zdobył popularność jako pies do towarzystwa. Beagle to pies dociekliwy i zazwyczaj niezwykle uparty. Często jest beztroski, niesforny i nieposłuszny, stąd skłonność do ucieczek i włóczęgostwa. Jednak to także pies przyjazny i serdeczny zarówno dla członków swojej nowej rodziny, jak i ludzi obcych. Nie jest to ani pies obronny, ani stróżujący. Czasem się zdarza, że bywa agresywny wobec innych zwierząt (zwłaszcza gdy jest na smyczy), ale to raczej rzadkość.\nPielęgnacja i zdrowie beagle. Pielęgnacja psa tej rasy nie jest trudna. Trzeba go często szczotkować, zwłaszcza w okresie wymiany włosa, która trwa u nich stosunkowo długo. Oprócz tego, tak jak u większości psów, tak i u nich, pewna ilość sierści wychodzi także przez cały rok.\nBeagle to raczej zdrowa rasa, ale nie zupełnie pozbawiona dolegliwości. Do najczęstszych problemów zdrowotnych tych psów zalicza się: problemy związane z urazami, infekcje, osłabienie systemu immunologicznego, skłonność do alergii skórnych i zapaleń gruczołów trzeciej powieki, choroby będące wynikiem czynników genetycznych (rzadko i indywidualnie spotyka się choroby takie jak padaczka, dysplazja, dziedziczne choroby oczu). Z powodu długich i zwisających uszu, beagle są też podatne na infekcje bakteryjne lub grzybicze tych okolic ciała i wymagają tam starannej pielęgnacji.Oprócz regularnego czyszczenia uszu, beagle wymagają niewiele zabiegów pielęgnacyjnych, które ograniczają się gł. do wyczesywania sierści, okresowego kąpania i czyszczenia zębów, w celu uniknięcia osadzania się kamienia nazębnego. Osobnikom prowadzącym mało aktywny tryb życia grozi otyłość, tym bardziej, że beagle lubią jeść dużo i obficie. Utrzymanie psa we właściwej wadze i kondycji bywa u tej rasy problemem. Beaglom należy zapewnić naprawdę sporą ilość ruchu i treningu.\nBeagle z bombkami\nCena szczeniąt beagle z rodowodem: 1250 – 2500 złotych (źródło: AukcjeZwierząt, Allegro, Alegratka, Olx, Szczeniaki).\nBeagle pochodzi z Wielkiej Brytanii, gdzie używano go jako psa myśliwskiego na króliki i zające. Dzisiaj jest bardzo popularnym psem rodzinnym i do towarzystwa, choć nadal spotyka się przedstawicieli tej rasy na polowaniach.\nWysokość u psów to 36-41 cm, u suk natomiast 33-38 cm. Waga wynosi 10-11 kg u psa i 9-10 kg u suki.\nUmaszczenie Beagle są najczęściej dwukolorowe lub trójkolorowe, w odcieniach białym, czarnym oraz żywo zabarwionym płowym.\nPielęgnacja Szata tej rasy jest krótka, gęsta i wodoodporna. Nie wymaga ona specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Uwagę należy za to zwrócić na uszy, które trzeba regularnie czyścić.\nZdrowie Beagle są odporne i cieszą się dobrym zdrowiem, średnio żyją 12-15 lat. Ich wrażliwym punktem są zwisające uszy. Mogą cierpieć na infekcje lub osłabienie systemu immunologicznego, rzadziej na choroby genetyczne, takie jak dysplazja stawów, padaczka czy choroby oczu i serca. Mają skłonność do otyłości.\nRodzina Beagle to doskonały pies myśliwski – jest wytrzymały i posiada niezwykle czuły węch. Nadaje się bardzo dobrze na towarzysza rodziny, ale potrzebuje zajęcia, które zastąpi mu polowanie.\nJest łagodny i przyjazny wobec ludzi i innych psów. Przedstawiciele tej rasy wykazują cierpliwość i są pozbawione agresji, a z dziećmi będą się niestrudzenie bawić.\nBeagle kompendium - dodatkowe zdjęcia:\nbaigl, beagle, beagle cena, beagle charakter, beagle do adopcji, beagle forum, beagle galeria, beagle historia, beagle hodowla, beagle kompendium, beagle opis, beagle opis rasy, beagle pies, beagle psy, beagle sprzedam, begle, bigel, bigiel, bigle, pies beagle, pies beagle opis, pies rasy beagle, psy beagle, rasa beagle, rasa psa beagle, wszystko o beagle, wygląd beagle\nCzy pamiętasz w których latach beagle trafiły do Europy?


Nowe urządzenia zabawowe na placach zabaw - Drawsko Pomorskie - informacje, wydarzenia, nowości\nNowe urządzenia zabawowe na placach zabaw\nW ostatnim czasie na placach zabaw w naszej gminie pojawiły się nowe urządzenia zabawowe, których montaż jest kontynuacją procesu wymiany dotychczasowych, drewnianych elementów i zastępowania ich nowymi, trwalszymi i bardziej funkcjonalnymi urządzeniami metalowymi. Inwestycją zostało objętych 7 miejscowości: Drawsko Pomorskie, Konotop, Linowno, Zagórki, Oleszno, Woliczno oraz Żółte.\nWszystkie nowe elementy posiadają certyfikaty potwierdzające spełnienie aktualnych norm bezpieczeństwa. W miejscowościach Konotop, Linowno i Zagórki zostały zamontowane nowe zjeżdżalnie oraz sprężynowce dwuosobowe. Również w Olesznie i Wolicznie pojawiły się sprężynowe bujaki. Z kolei w miejscowości Żółte dzieci mogą już cieszyć się z nowej zjeżdżalni i sprężynowca jednoosobowego.\nDrawsko Pomorskie także wzbogaciło się o kilka sprzętów, które zostały zamontowane na 3 placach zabaw. Na placu przy ulicy Jeziornej pojawił się komplet zabawowy ze zjeżdżalnią oraz ławka. Na osiedlowym placu zabaw przy ulicy Mickiewicza została zamontowana stalowa karuzela z podpórką, a na placu w parku Chopina pojawiły się dwa ruchome panele edukacyjne.\nWięcej w tej kategorii: « Sprawa Ostrowic w Sejmie. Uroczystości Święta Wojska Polskiego »


Pic des Spijeoles (3065) – Moje Pireneje – Edward Krzyżak\nWidok z Pic Spijeoles w kierunku Perdiguero\nPunktem wyjścia jest Granges de Astau (1130). Można tutaj spokojnie dojechać samochodem z Bagneres de Luchon. Asfalt okej. Sporo miejsca do zaparkowania. Można też rozbić bez problemu namiot. Jest schronisko i knajpa. W tym miejscu właściwie kończy się droga. Ludzi malutko, spokojnie.\nWyruszam przed 7 w obawie przed pogodą po francuskiej stronie Pirenejów. Pierwszy odcinek nad Lac d’Oó (1504) na rozgrzewkę. Jednostajnie pod górę, szerokim kamiennym traktem. Następnie zygzakami przez las. W końcówce nawet trochę z górki. I jestem nad jeziorem czy jak kto woli stawem. Obok schronisko. Nie zatrzymuję na długo, daleka droga na szczyt przede mną. Następny odcinek do schroniska Espingo (1967). Pogoda wydaje się być dobra choć zaczęły gonić mnie niskie chmury. W kierunku marszu też są chmury ale wysokie. Są też spore fragmenty niebieskiego nieba. Niskie chmury z tyłu mogą być od biedy. Jestem nad chmurami! Fajnie to wygląda. Z tym, że powolutku będą się niestety wypiętrzać.\nOdcinek od schroniska nad Lac d’Oó (1504) do schroniska Espino prawie cały czas pod górę, większe nachylenie niż w pierwszym odcinku. Najpierw trzeba wdrapać się wysoko nad jezioro. Później jest trochę płaskiego, dochodzimy prawie na drugą stronę jeziora i znów pod górę. Większe kamienie pod nogami i węższa ścieżka. Raczej nie można zmylić trasy bo innej ścieżki nie ma. Schronisko jest trochę z boku po prawej stronie. A przede mną piękny widoczek! Co prawda nie potrafię nazwać co widzę, pierwszy raz tutaj jestem, ale nic to sprawdzę sobie i już.\nZa to widzę dalszą część trasy. No, nie będzie łatwo, ostro w górę i do tego śnieg. Za mną wciąż niskie chmury, powoli wdzierają się na to piętro. Na szczęście nie ma wiatru więc jestem trochę szybszy. Idę dalej. Najpierw w dół nad jezioro Sausset. Obchodzę całe jezioro, jest całkiem spore i zaczyna się podejście. Pierwszy odcinek nie aż tak stromo. Powoli dochodzę do ważnego punktu trasy. Do tej pory wędrowałem szlakiem GR10 ale teraz muszę odbić w prawo (główna ścieżka prowadzi do schroniska Portillon). Zapisałem sobie ten skręt w GPs-ie podejrzewając, że nie przywita mnie drogowskaz. I tak też było. Można łatwo przegapić. W każdym razie trzeba skręcić tuż przed metalowym mostkiem. Od razu można się domyśleć, że wyżej zalega bardzo dużo śniegu, woda spływa obficie. Tak właściwie dopiero teraz zaczyna się cała zabawa z wejściem na Pic de Spijeoles. Najpierw fragment zygzakiem ostro pod górę. Za plecami ładnie widać podejście w kierunku schroniska Portillon i … goniące mnie chmury\nGdzieś od 2300 zaczynają się pola śnieżne. Śnieg jest mokry ale da się iść. Tak na przemian, śnieg, kamienie. I ostro w górę. Im wyżej tym śnieg bardziej miękki i coraz trudniej się idzie. Gdzieś straciłem z oczu kopczyki. Strasznie się namęczyłem lecz w końcu docieram nad jezioro Lac Glace (2750). Staw jest poniżej mnie. Gdybym szedł według kopczyków minąłbym jezioro o jakieś 50 metrów z lewej strony i dopiero z góry bym go dostrzegł. Wszędzie przede mną śnieg. Lac de Glace też w śniegu. Ale widoczek jest super!\nWidać już nawet Perdiguero. Niestety z tyłu niskie chmury coraz bliżej. Podeście na szczyt też całe w śniegu. Zresztą z tego miejsca nie widać wierzchołka. Tak dokładnie to nie wiem gdzie iść. Są ślady na śniegu. Sprawdzam jeszcze mapę i widzę, że ślady odbijają na lewo na przełęcz Gourg Blancs. A szczyt jest na pewno na prawo. Wbrew pozorom orientacja w wyższych partiach jest bardzo ważna to szybko można się wpakować na bardzo stromy odcinek, do tego ten śnieg. No nic to. Ruszam na wprost w kierunku przełęcz Brecha Spijeoles rozdzielającą Pic Spijeoles i Pic Gourdon. Pamiętam jednak, że na szczyt nie wchodzi się z przełęczy lecz gdzieś przed nią trzeba odbić na prawo. Tak też robią, raczej na czuja to śladów i kopczyków brak. Śnieg jest masakryczny. Bardzo miękki, zapada się pod łydki i trzeba uważać na szczeliny (czyli gdzieś tam pod śniegiem są pewnie duże kamienie i głazy więc noga może utknąć a nawet się zaklinować). Jest trochę niebezpiecznie więc ostrożnie sobie idę. Jest stromo. 25 kroków i 30 sekund odpoczynku. Już się wydaje, że szczyt tuż tuż lecz celu nie widać. Dopiero za następną „górką”! Jeszcze 100 metrów po mokrym śniegu i skały. Teraz odcinek wspinaczki skałkowej, ręce mocno pracują i wchodzę na szczyt! A na szczycie czapa śniegu. Super! Jestem bardzo zadowolony i od razu zapominam o trudzie jaki włożyłem by tutaj wejść. Jedyne co mnie martwi to niskie chmury, które już mnie prawie dogoniły i nic nie widok jest tylko w jedną stronę. Ale w tę lepszą. Specjalnie tutaj wszedłem by zobaczyć Perdiguero od tej strony. Póki co nie myślę jak zejdę ze szczytu, hehe. Super widoczek. Zimowy, masa śniegu, wszystko zasypane. Oczywiście, że tu i tam przebijają się skałki. Czuję się fantastycznie! Dłuższy czas spędzam na szczycie, chmury jakby się lekko zatrzymały, powolutku się wypiętrzają.\nPrzybiłem piątkę czapie śniegu na szczycie i schodzę. Oczywiście nie muszę dodawać, że od schroniska Espino nikogo nie spotkałem. Całe góry są moje! Zejście tą samą trasą. Gdyby nie było tego śniegu i chmur pewnie bym wszedł jeszcze na przeciwległy szczyt czyli Pic de Gourdon i wrócił przez przełęcz Gourg Balnc i schronisko Portillon. Ale w dzisiejszych warunkach mógłbym nie zdążyć przed zmrokiem. I przyznam, że nie miałem już ochoty znowu męczyć się ze śniegiem tym bardziej, że było by pod górę i pewnie niebezpiecznie. Schodzę. Nie jest łatwo, kilka razy noga zapada się aż po kolano, raz zaliczyłem krótki dupozjazd ale w końcu pokonuję najtrudniejszy odcinek i znowu jestem nad Lac de Glace. Dalej w dół, już lepiej się idzie, śnieg nie jest taki mokry ale za to wchodzę w chmury i nie widać na więcej niż na 5 metrów. Gdy docieram do szlaku GR10 chmury już są nade mną. Dalsza część trasy bez problemu.\nTrasa: Granges de Astau (1130) – Lac d’Oó (1504) – Refugio Espingo (1967) – Lac Sausset (1920) – Lac Glace (2750) – Pic des Spijeoles (3065) – Lac Glace (2750) – Lac Sausset (1920) – Espingo (1967) – Astau (1130)\nLac Sausset (1920) – Lac Glace (2750): 2h 15′\nLac Glace (2750) – Pic des Spijeoles (3065): 1h 10′\nWidok z Pic Spijeoles\nW dole Lac du Oo\nZ prawej Pic Spijeoles\nSchronisko nad Lac du Oo\nWidok na Pico Seil Dera Baquo\nPrzełęcz Inf. Lliterola i Pic Lezat\nPrzełęcz i szczyt Guordon\nPrevious PostPic de Saburo\nNastępny wpisPic de Hourgade (2964)


Podstawowa funkcja środków trwałych | Budownictwo przemysłowe i mieszkaniowe - architektura zielona góra\nŚrodki trwałe. Podstawową funkcją środków trwałych jest ich bezpośredni udział w procesie produkcji, gdzie uczestniczą wspólnie z pozostałymi czynnikami produkcji. Ich wielkość i struktura wyznaczają w pewnej mierze wielkość i skład pozostałych czynników produkcji - rzeczowych i osobowych. Dlatego też prawidłowa gospodarka majątkiem trwałym stanowi ważny element w procesie intensyfikacji działalności gospodarczej. Prawidłowa struktura trwałego majątku produkcyjnego, dbałość o jego sprawność techniczną oraz wysoką wydajność, to podstawowe czynniki na drodze do osiągania wyższej dynamiki produkcji i obniżki jej kosztów, a w rezultacie wysokiego tempa przyrostu dochodu narodowego. Toteż właśnie w tej problematyce wyraża się istotna rola i funkcja środków trwałych w procesie produkcji oraz tworzenia dochodu narodowego.\nWielkość i strukturę zasobów środków trwałych można scharakteryzować za pomocą danych statystycznych. Pozwalają one ustalić skład rzeczowy trwałego majątku produkcyjnego, a więc ocenić, czy zachowane są właściwe proporcje, jeśli chodzi o poszczególne rodzaje środków trwałych, stopień uruchomienia parku maszynowego itp.\nDuże znaczenie ma analiza udziału budynków w całości środków trwałych. Wiadomo bowiem, że obiekty kubaturowe pochłaniają ogromne nakłady materiałowe i środki finansowe. Z drugiej strony budynki nie są obiektami bezpośrednio produkcyjnymi, a więc obniżają efektywność całości produkcyjnych środków trwałych.\nJak już wskazywaliśmy, różny jest zakres stosowanych wskaźników w badaniach związanych z gospodarką środkami trwałymi. Tu podamy uproszczony przykład wykorzystania dla mierzenia efektywności trwałego majątku produkcyjnego zależności ekonomicznych środków trwałych. Chodzi mianowicie o scharakteryzowanie za pomocą relacji: majątek trwały (Mt) - zatrudnienie (Z) - produkcja (P) przede wszystkim zależności wydajności pracy żywej od technicznego uzbrojenia pracy żywej oraz produktywności majątku trwałego , kształtującej się m.in. pod wpływem postępu w dziedzinie technologii i organizacji produkcji oraz polityki inwestycyjnej (tab. 14-2) (rys. 14-1).


Osiedle Awangarda – unikalna enklawa na mapie Warszawy - archirama.pl\nBiuro Sprzedazy PROFBUD fot.Szymon Polanski\nApartament pokazowy Profbud Awangarda\nARCHITEKTURA: Vector+, symbol biurowej nowoczesności\nARCHITEKTURA: Vector+ wyznacza kierunek\nWNĘTRZA: Miejsce dla ludzi z charakterem\nWNĘTRZA: Wyjście poza schemat, czyli apartament, ...\nROZMOWY O ARCHITEKTURZE: Sztuka detalu\nNowym punktem charakterystycznym na warszawskiej Woli stał się oddany niedawno do użytku nowoczesny biurowiec Vector+ - pierwsza biurowa inwestycja firmy Profbud. Budynki zaprojektowała pracownia JSK Architekci. więcej\n26 września odbyło się uroczyste otwarcie pierwszej biurowej inwestycji firmy Profbud oddanej do użytku już w czerwcu. Nowoczesny obiekt, zaprojektowany przez pracownię JSK Architekci, czeka teraz na ostatnich najemców, bowiem wynajęto już 85% całej przestrzeni. W dniu premierowego otwarcia Vector+ odwiedziło kilkuset gości, wśród nich między innymi przyjaciele marki i ambasadorka Profbud, Agnieszka Radwańska. więcej\nApartament pokazowy osiedla Awangarda wymyka się definicji mieszkania. To coś więcej - przestrzeń dedykowana ludziom z charakterem, którzy wiedzą czego chcą. Przestrzeń, która ma stać się scenerią ich życia, inspiracją do tworzenia ich własnej opowieści. więcej\nPerfekcja - to słowo w pełni oddaje esencję projektu, stworzonego przez Agnieszkę Kuratczyk i Szymona Tarnowskiego z pracowni Tarnowski Division dla dewelopera Profbud. Prym wiodą tu nawiązania do stylistyki art deco, a zwykłe przedmioty występują w niezwykłych formach. Oto przestrzeń, obok której nie można przejść obojętnie. więcej\nWNĘTRZA: Wyjście poza schemat, czyli apartament, który nikogo nie pozostawi obojętnym\nData publikacji: 19.09.2018 09:58


Szafka wisząca zamknięta Verdek SZWISZ VD14 | Dostawa GRATIS\nSzafka wisząca Verdek SZWISZ VD14 pozwala efektownie wykorzystać każdy dostępny centymetr w pomieszczeniu. Umożliwia skrzętne przechowywanie rzeczy, dodając wnętrzu charakteru.\nSzafka Verdek to doskonały mebel do małych pomieszczeń. Tworzy ona ciekawą ozdobę wnętrza nie ujmując na funkcjonalności.\nDodaje ciepła i przytulności – będzie doskonałym rozwiązaniem do salonu bądź sypialni.\nPosiada uniwersalną kolorystykę, którą świetnie dopasujesz do własnej aranżacji.


KSW Colosseum największą galą w nowożytnej historii MMA | Gazeta Krakowska\nTomasz Dębek 26 maja 2017, 12:07\n- Pierwsza jest gala Pride'a. Myślę, że jeszcze przez wiele lat nikomu nie uda się przebić tych 71 tysięcy. Bardzo liczę na to, że uda nam się przeskoczyć wynik 56 214 kibiców ustanowiony przez UFC w Melbourne i zostać drugą największą galą w historii. Pod względem promocyjnym robimy wszystko, by pobić rekord. Ale nie będziemy rozdawać biletów, na siłę zapełniać stadionu - mówił nam w środę współwłaściciel KSW Martin Lewandowski.\nW czwartek rano do rekordu brakowało niespełna 800 wejściówek. W piątek bariera 56 214 biletów została pokonana, a władze KSW mogą cieszyć się ze zorganizowania największej gali we współczesnej historii MMA. Według oficjalnych statystyk liczniejszą publiczność zgromadziła tylko gala Pride Shockwave w 2002 roku. - Mierzymy się z nowożytnymi imprezami, rekordowa gala Pride'a była tak dawno temu, że porównywanie się z nią nie ma sensu. Poza tym byliśmy z Martinem w Japonii i wiele osób mówiło nam, że na tamtej gali w 2002 roku nie mogło zmieścić się aż 71 tysięcy widzów - podkreślał na czwartkowej konferencji prasowej współwłaściciel KSW Maciej Kawulski.\nNajwiększe gale w historii światowego MMA (za tapology.com):\nKSW: Colosseum (maj 2017) - 56 215\nPride 17 (listopad 2001) - 53 246\nPride Final Conflict 2003 (listopad 2003) - 53 000\nPride 23 (listopad 2002) - 52 228\nPride Total Elimination Absolute (maj 2006) - 43 000\nMateriał oryginalny: KSW Colosseum największą galą w nowożytnej historii MMA - Polska Times\nech 26.05.2017 15:34:06\nTo aż tyle jest pospólstwa w naszym kraju ?\nCzy w samej warszawce ?\nraqa 26.05.2017 15:15:33\nNie gala a cyrk obwoźny.... Sportu - zero. Wyłącznie SZOŁ...


List otwarty w sprawie tzw. małej nowelizacji ustawy o Polskiej Akademii Nauk | Petycjeonline.com\nList otwarty w sprawie tzw. małej nowelizacji ustawy o Polskiej Akademii Nauk / Ogłoszenia / List otwarty w sprawie małej nowelizacji ustawy o PAN / Komentarze\nDziękuję! Gratuluję Państwu tego, czego dokonaliście. Bądźcie, proszę, czujni. ~licealistka\nPromuj petycję "List otwarty w sprawie tzw. małej nowelizacji ustawy o Polskiej Akademii Nauk" na tej liście\n24 godzin 406 406


Strona główna/Miasto/Informacje o Knurowie/Aktualności/Pieniądze na wsparcie sportu kwalifikowanego.\nPieniądze na wsparcie sportu kwalifikowanego.\n45 tys. złotych przeznaczono w budżecie miasta na dofinansowanie statutowej działalności sportowej przez stowarzyszenia kultury fizycznej, kluby sportowe lub uczniowskie, a także kluby działające w oparciu o ustawę o sporcie.\nWarunkiem jest posiadanie siedziby i działanie na terenie Gminy Knurów.\nZgodnie z Regulaminem określającym warunki i tryb finansowania rozwoju sportu przez Gminę Knurów, który przyjęty został Uchwałą Rady Miasta Knurów Nr. VI/93/2011 z dnia 20.04.2011r. wsparcie można otrzymać m.in. na:\npokrycie kosztów przygotowania klubu do rozgrywek (np. koszty wynajmu obiektu i sprzętu, obozy treningowe),\nsfinansowanie udziału w zawodach i turniejach,\npokrycie kosztów z tyt. utrzymania i remontu obiektów i urządzeń sportowych,\nzakup sprzętu sportowego, strojów,\norganizację imprez sportowych na terenie Knurowa\nFormularz ofertowy wraz z załącznikami należy złożyć w siedzibie Urzędu Miasta Knurów do dnia 15 grudnia 2014r.\nRozstrzygnięcie naboru planowane jest do połowy stycznia 2015r. i poprzedzone zostanie powołaniem przez Prezydenta Miasta specjalnej Komisji, składającej się z przedstawicieli Urzędu Miasta, MOSiR oraz stowarzyszeń i organizacji pozarządowych. Komisja ta zajmie się zaopiniowaniem i zaproponowaniem Prezydentowi Miasta wysokości dotacji dla poszczególnych klubów i stowarzyszeń, po czym przygotowane zostaną umowy, szczegółowo regulujące kwestie m.in. związane z rozliczeniem otrzymanych środków finansowych i sporządzeniem sprawozdania z wykonania zadania i wykorzystania dotacji.


LECZYMY BEZ BÓLU i BEZ STRESU, W PEŁNYM KOMFORCIE\nW naszej codziennej pracy często mamy do czynienia z sytuacją gdzie paraliżujący strach przed dentystą – dentofobia skutecznie powstrzymuje pacjentów przed wizytą u dentysty nawet przez wiele lat, skazując ich na ból i utratę zdrowia.\nChcemy przekonać nawet najbardziej wrażliwych pacjentów, że zabiegi stomatologiczne nie muszą wiązać się z cierpieniem. W FRANKOWSKI-MALO CLINIC wszelkie zabiegi przeprowadzamy możliwie bezboleśnie. Posiadamy całą gamę bezpiecznych środków i sprzętów, dzięki którym dyskomfort przy zabiegu może być zredukowany do zera. Dodając do tego miłą atmosferę i przyjazne otoczenie zapewniamy, że nie będziecie mieli powodów do strachu.\nDysponujemy aparatem The Wand, komputerowo aplikującym środek znieczulający. Możemy także uniknąć lub złagodzić dolegliwości bólowe i obrzęki po działaniach chirurgicznych delikatnym chłodzeniem hiloterapią. Hiloterm pozwala zmniejszyć do minimum przyjmowanie środków przeciwbólowych. Oprócz tego mamy do dyspozycji zabiegi z zastosowaniem podtlenku azotu, czyli tzw. gazu rozweselającego.\nTo znakomite rozwiązanie w przypadku pacjentów, którzy odczuwają paniczny lęk przed leczeniem stomatologicznym, trudno im usiedzieć w miejscu czy odczuwają inny dyskomfort na fotelu dentystycznym. Gas rozweselający bynajmniej nie wywołuje ataków śmiechu lecz stan fizycznego odprężenia, przyjemnego oszołomienia, przy jednoczesnym zachowaniu u pacjenta podstawowych odruchów i świadomości. Stosowanie podtlenku azotu jest całkowicie bezpieczną i skuteczną metodą znoszenia lęku, zalecaną nawet dla dzieci.\nNa życzenie przeprowadzamy zabiegi w głębokiej sedacji. Dzięki takiemu znieczuleniu pacjent może być poddany kompleksowemu leczeniu podczas jednej wizyty. Zabieg taki wbrew wielu opiniom jest zabiegiem bardzo bezpiecznym, o ile przeprowadzany jest w placówce takiej jak FRANKOWSKI-MALO CLINIC dysponującej pełnym zapleczem anestezjologicznym oraz nadzorem lekarza anestezjologa.\nSedacja jest to idealne wyjście dla osób cierpiących na wspomnianą wyżej dentofobię, jak i dla osób niepełnosprawnych fizycznie, umysłowo czy dotkniętych chorobami, przez które ciężko jest zaplanować systematyczne leczenie. Chcąc zapewnić komfort i poczucie bezpieczeństwa, rekomendujemy znieczulenie ogólne jako rozwiązanie zapewniające kompleksowość leczenia np. dzieci dotkniętych zaburzeniami neurologicznymi.\nZabiegi dentystyczne w głębokiej sedacji są idealnym rozwiązaniem dla dzieci. Dzieci nie są cierpliwe, często boją się dentysty, nie chcą współpracować. Czasami mimo wielu wizyt nie jesteśmy w stanie przeprowadzić skutecznego leczenia, a wizyty są stresujące zarówno dla dzieci, jak i ich rodziców. Zaś dzięki zastosowaniu sedacji lekarz jest w stanie wyleczyć wszystkie ubytki w jamie ustnej dziecka podczas jednej wizyty.


Profesjonalne zwalczanie owadów i szkodników - Krak Vision\nStart » Przemysł » Sprzątanie, Porządkowanie » Profesjonalne zwalczanie owadów i szkodników\nDodano: 2015-07-30Kategoria: Przemysł / Sprzątanie, Porządkowanie\nNasza firma oferuje kompleksowe usługi, mające związek ze zwalczaniem wszelkich szkodników oraz insektów. Wykonujemy takie czynności, jak profesjonalna dezynsekcja. Poznań to miasto, w którym znajduje się nasza siedziba. Dysponujemy profesjonalnym sprzętem oraz wysokiej jakości środkami, zwalczającymi owady. W krótkim czasie jesteśmy więc w stanie oczyścić magazyny oraz obiekty firmowe. Wszelkie działania prowadzone są zgodnie z obowiązującymi normami, a także z poszanowaniem zasad HACCP, ISSO oraz GHP. Posiadamy 26-letnie doświadczenie w branży. Jesteśmy więc w stanie zapewnić naszym klientom profesjonalną realizację wszelkich zleconych czynności. Usługa, oferowana przez naszą firmę, to szybka i sprawna dezynsekcja. Poznań- to tutaj świadczymy nasze usługi.


Marzena Makeup&Beauty: Chic Gloss od Pierre Rene\nChic Gloss od Pierre Rene\nPrawdopodobnie nie sięgnęłabym po ten kosmetyk, gdybym nie została nim obdarowana na spotkaniu blogerek w Puławach. Dlaczego? Wolę pomadki od błyszczyków, choć w ostatnim czasie poznałam kilka naprawdę dobrych, które mnie do siebie przekonały. Czy błyszczyk, o którym będzie dzisiaj mowa dołączył do grona moich ulubieńców?\nPierre Rene - Chic Gloss\nnr 01 Antique Rose\nInformacje o produkcie: Nowej generacji formuła o konsystencji żelu gwarantująca głęboki kolor i bardzo intensywny blask. Długotrwały efekt makijażu - zapewnia półpermanentne krycie.Utrzymuje luksusowy poziom nawilżenia.\nTak prezentuje się na moich ustach.\nMoja opinia: Błyszczyk ma praktyczne opakowanie, z delikatnie zakrzywionym na końcu aplikatorem w taki sposób, by zapewnić łatwiejszą aplikację. Faktycznie nakłada się go na usta wygodnie i precyzyjnie.\nChic Gloss jest praktycznie bezwonny. Producent nie wzbogacił go żadną nutą zapachową. Nie powinien więc drażnić żadnego nosa ;) Konsystencja błyszczyka jest gęsta, żelowa, jednak nie klei się na ustach.\nOdcień, który posiadam - Antique Rose - świetnie pokrywa usta kolorem, zapewniając im nasycenie i połysk. Jak na pewno zauważyliście, kosmetyk posiada mieniące się w świetle (szczególnie sztucznym) drobinki, które nie są nachalne i prezentują się niezwykle estetycznie. Myślę, że to dzięki nim usta zostają uwydatnione, wydają się większe, zdecydowanie pełniejsze.\nDla mnie wielkim zaskoczeniem jest fakt, że Chic Gloss, jako jeden z naprawdę niewielu kosmetyków, tak długo utrzymuje się na ustach! Noszę go przez wiele godzin i dopiero podczas jedzenia zaczyna "schodzić" z ust. Co jeszcze ważne - nie spływa, jak już wspomniałam powyżej, nie lepi się. Zapewnia długotrwałe nawilżenie ust.\nBłyszczyk prezentuje się bardzo ładnie, zarówno w makijażu dziennym, jak i wieczorowym. Noszę go zawsze w torebce :)\nZnacie błyszczyki z tej serii?\nAutor: Marzena Makeup & Beauty o maja 31, 2014\n*Nataleczka* 31 maja 2014 08:15\nMialam kiedys jakis blyszczyk od nich i bylam zadowolona.\nusmiechnieteoczy 31 maja 2014 08:28\ni teraz przez Ciebie mam ochotę go otworzyć... A miałam się wstrzymać i wykończyć któryś błyszczyk wreszcie xd\nMarzena Próchniak 4 czerwca 2014 19:28\nOj co tam, jeszcze jeden otwarty nie zrobi różnicy ;)\ndream7 31 maja 2014 09:04\nMa piękny kolor a do tego jeszcze jak się nie lepi i nie klei ust to już całkiem dla mnie bomba ;)\nMonika B 31 maja 2014 09:45\nAle ładny masz kolor tego błyszczyka!\nMagdalen 31 maja 2014 10:02\nWygląda ciekawie jednak nie w moim stylu.\nPaula S. 31 maja 2014 10:04\nJustyna K 31 maja 2014 10:08\nPotwierdzam! utrzymuje się mega długo!:D Ja na początku myślałam, że to lakier :D\nNevada Blues 31 maja 2014 10:29\nBardzo ładny kolor i ładnie wygląda na ustach :)\nImmenseness 1 czerwca 2014 13:26\nteż jestem z niego zadowolona, naprawdę trwały :) ładny kolorek masz :)\nPatrycja M. 4 czerwca 2014 21:46\nKolorek mi się nie do końca podoba, ale na ustach prezentuje się nawet ładnie :)


Świat Bibliofila: CIEMNOŚĆ PŁONIE - Jakub Ćwiek [recenzja]\nCIEMNOŚĆ PŁONIE - Jakub Ćwiek [recenzja]\n"Mroczne zakamarki katowickiego dworca"\nZdecydowanie nie sięgam na co dzień zbyt często po polską fantastykę, wobec czego mam ogromne braki i tracę okazję do poznania rodzimej literatury, która również potrafi być dobra, a nawet i bardzo dobra, i warto po nią sięgać. A przekonałem się o tym doskonale na przykładzie Dukaja, Wegnera i Grzędowicza, którzy pisać potrafią świetnie. Ćwiek należał u mnie już od jakiegoś czasu do grupy polskich pisarzy fantastyki (wśród nich też m. in.: Komuda, Pilipiuk, Piekara, Zbierzchowski, Piskorczyk, Darda), których miałem pod lupą i zamierzałem prędzej czy później sprawdzić. Do tej pory się nie udawało, jednak czasem, jak każdy z czytelników dobrze wie, zdarzają się sytuacje, kiedy jeden z czytelników rozmawia z drugim, i ten pierwszy wychwala tak danego autora lub książkę, że temu drugiemu nie pozostaje nic innego jak sięgnąć po tę książkę szybciej niż myślał. I tak właśnie było w moim przypadku z Ćwiekiem. Czy się opłacało? Oceńcie sami.\nCiemność płonie to pierwsza książka Jakuba Ćwieka, którą miałem okazję przeczytać i w końcu poznać jej autora. Autor zabiera nas wprost do samego serca Śląska, do Katowic, a dokładnie do katowickiego dworca, owianego już niemal legendą. To tutaj żyją Tadek, Literat, Izka i Albert - bezdomni i ofiary różnych tragedii. Każde z nich trafiło na dworzec z innych powodów i obawiają się go opuścić, bo na zewnątrz czai się Ciemność, która może ich dopaść i pochłonąć. Na każdym z nich dworzec odcisnął swój ślad, ale jakoś sobie wspólnie wszyscy radzą. Pojawia się jednak nowa bohaterka, młoda studentka o imieniu Natalia, która nagle trafia na dworzec po tym, jak czekając na przystanku oddaje monetę z wizerunkiem dworca człowiekowi, który ocalił ją przed naprzykrzającymi się opryszkami. Na początku nie dociera do niej, że w taki błahy sposób, pozbywając się monety, doprowadziła do tego, że w jej życiu pojawiła się Ciemność, a jedyna ucieczka przed nią to zamieszkanie na dworcu - jedynym bezpiecznym zakątku, który Ciemność zdaje się omijać. Jak sobie poradzi z nową sytuacją i zagrożeniem? Czy zamieszka na dworcu i będzie całe życie ukrywać się przed Ciemnością? Czy wróci do swojego starego życia i będzie żyć jak dawniej?\nĆwiek pisał książkę opierając się na własnych doświadczeniach. Mówiąc dokładniej, na pół roku stał się jednym z bezdomnych, zamieszkujących katowicki dworzec, żeby wczuć się odpowiednio w rolę i poczuć klimat tego miejsca. Spał na kartonie, pracował przy stoiskach albo prosił ludzi, żeby dostać drobne na jedzenie, pił tanie wino,wysłuchiwał kazań i docinków przechodniów, a nawet uciekał przed policją i kąpał się w toalecie w McDonaldzie. Można zresztą o tym przeczytać szerzej w dodatku "Opowieści dworcowe" załączonym na końcu książki. Poświęcenie godne podziwu i trzeba oddać, że ten klimat faktycznie w książce jest odczuwalny, dzięki czemu momentami odnosiłem wrażenie, że samemu się na tym dworcu znajduję i podążam za bohaterami. Postaci również wykreowane zostały na podstawie obserwacji bezdomnych, z którymi autor spędzał czas przez te pół roku, więc każdą cechuje inny charakter i wydają się być bardzo realne i przekonujące, a do tego solidarne. I to są najmocniejsze atuty tej książki.\nPodczas czytania nieustannie towarzyszy myśl: "Czym jest Ciemność?" i "Jak się przed nią uchronić?". Tajemnicza, mroczna, nieokiełznana, straszna, nie wiadomo skąd się wzięła. Z niemałym zawodem jednak przyjąłem, że jeden z bohaterów zmagać się z nią będzie wykorzystując do tego praktyki chrześcijańskie, znane z niejednej książki, czy filmu. Niezbyt to oryginalne i mało interesujące, więc ten moment bardzo mi się nie podobał. Nie wyjaśnione też jest dlaczego akurat dworzec jest tym miejscem, które chroni przed Ciemnością i i ile jest oraz skąd pochodzą monety, które przyczyniają się do pojawienia się Ciemności. Szkoda, że wyjaśnienie tych kwestii zostało pominięte, bo przydałoby się to przybliżyć ciekawemu czytelnikowi.\nPierwszy raz jednak miałem okazję czytać książkę, której akcja toczy się w miejscu bardzo dobrze mi znanym, które jest niedaleko mnie. Wiele z tego, co opisuje autor, co widzą bohaterowie, widzę niemal w pełni tak samo, bo podobnie jak Kuba Ćwiek byłem jednym ze studentów Katowic i przechadzałem się ulicą Stawową i blisko Dworca. Mam to zresztą na wyciągnięcie ręki i podczas czytania miałem ochotę wsiąść w auto się tam wybrać, chociaż ten dworzec, który opisuje autor, już nie istnieje. Został przebudowany i powstała tam galeria handlowa, więc te obskurne, brudne i momentami przerażające miejsce istnieje już tylko na kartach historii, na zdjęciach i w książce Ćwieka.\nAutor "Kłamcy" napisał książkę, która chyba miała być pełnokrwistym horrorem, a tak naprawdę sporo też w niej warstwy obyczajowej. Jeśli zaś chodzi o ten horror to bardzo blisko mu do klimatów znanych z książek Grahama Mastertona, czy Jamesa Herberta. Jeśli zatem ktoś lubi i chętnie czyta książki tych autorów to Ciemność płonie jest w sam raz dla niego. Uważam, że Ćwiek ma bardzo dobry warsztat i może z nimi spokojnie rywalizować, bo dobrze i bez zgrzytów czytało mi się tę książkę. Jednak, moim zdaniem, zdecydowanie stać go na stworzenie daleko bardziej interesującej i zajmującej fabuły, bo ta mnie nie zaciekawiła aż tak, jak myślałem, chociaż czytało się całkiem dobrze. Liczę natomiast na to, że pozostałe jego książki okażą się być jeszcze lepsze i dają jeszcze więcej powodów do zadowolenia, o czym nie omieszkam się za jakiś czas przekonać.\nZa otrzymaną książkę serdecznie dziękuję Wydawnictwu Sine Qua Non.\nAutor: Ciacho o 14:31\nEtykiety: egzemplarz recenzencki, horror, Jakub Ćwiek, recenzje, Wyd. Sine Qua Non\nKyou 25 lipca 2015 20:08\nTeż żałuję, że nie wyjaśniono lepiej tego z Ciemnością i w ogóle, ale kocham tę książkę jak jasna cholercia. Przydałby się drugi tom, albo co.\nA tak w ogóle... Zaczęłam dzisiaj Wielki Marsz. No i skończyłam. No i... Sama nie wiem, co myśleć! Co się właściwie stało na końcu? :o POTRZEBUJE CIĄGU DALSZEGO.\nCiacho 27 lipca 2015 08:54\nZobaczymy, co dalej z tym Ćwiekiem. Dobrze pisze, chociaż fabuła średnia to jestem pewien, że pisać potrafi. I na pewno sprawdzę coś jeszcze od tego autora.\nNie ma ciągu dalszego. To jest właśnie bardzo dobre rozwiązanie, takie otwarte zakończenie. Będziesz pisała recenzję?\nKyou 27 lipca 2015 09:13\nJestem już w połowie. Będzie w środę :3\nCiacho 27 lipca 2015 11:53\nOk. To pod Twoim tekstem się odezwę odnosząc się do niektórych kwestii, które poruszysz. ;)\nMontago 5 lipca 2016 00:13\nCo do kwestii Wielkiego Marszu, czytałem go parę lat temu, rzeczywiście znakomity, ale mnie koniec też pozostawił w niedosycie.\nBrakło mi choćby jednego zdania wskazującego na możliwe zakończenie historii zwycięzcy.\nPewnie to był celowy zabieg autora, aby skłonić czytelników do własnej interpretacji tego, jak mogłoby wyglądać zakończenie.\nJa uważam, że bohater zwariował, utknął w Wielkim Marszu, i już tam pozostanie, ciągle wędrując i nie mogąc wygrać z idącym obok wytworem swojej wyobraźni.\nMoże go wyleczą, zostanie bogaczem, ożeni się i będzie żył długo i szczęśliwie ?\nAle czy to jest to co King serwuje bohaterom swoich książek?\nJa tu widzę kaftan bezpieczeństwa i pokój bez klamek do końca życia.\nCiacho 5 lipca 2016 08:39\nTaką samą mam interpretację. :) Że zwariował i nic mu z tej kasy nie przyjdzie. I to byłby King w czystej postaci. :)\nMichał Bujak 27 lipca 2015 08:54\nJak dla mnie "Ciemność" to jedna ze slabszych ksiazek Cwieka. Niby pokazuje, ze bezdomnym moze zostac kazdy. Od zwyklego Kowalskiego po profesora ale czy to jest cos nowego? Patrząc z perspektywy czasu na tego pisarza oraz chociazby na afere w okol Klamcy, o ktorej pisalem u siebie to wydaje mi sie, ze wiecej jest tutaj pozowania na takiego "wiecznego chlopca" i rockmana aby zaimponowac mlodszym czytelnikom niz tak naprawde jest.\nCiacho 27 lipca 2015 09:09\nByć może masz rację. Ja miałem z nim styczność po raz pierwszy. Na Targach w Katowicach widziałem, bo był jednym z gości, ale nie podchodziłem do niego, bo nie miałem nic do powiedzenia. Słuchałem jak się wypowiadał, czytałem tę książkę i mam wrażenie, że to wyraźnie inteligentny człowiek jest, chociaż książka szału nie zrobiła. Zobaczymy, może inne będą lepsze.\nNie wiem nic o żadnej aferze. Co tam było?\nZnaczy się, z tym rockmanem to ja tam nie wiem, ale odkąd pamiętam chodzi tak ubrany, więc może ten styl życia będzie do końca. Nie wiem. Ale na pewno lepiej wygląda, jak się ściął na krótko, niż jak miał długie włosy, bo wtedy to faktycznie jak chłopczyk wyglądał. ;)\nMichał Bujak 28 lipca 2015 14:57\nChodzilo o prawa autorskie do projektu graficznego serii "Klamca". Mysle, ze juz calkowicie zrezygonwal ze wspolpracy z dotychczasowym wydawnictwem na rzecz SQN, zwlaszcza ze "Ciemnosc" wydana jest teraz przez nich. Ja Cwieka osobiście nie znam choc znam wszystkie jego książki, byl oragnizatorem takiej akcji, ze zabieral grupe swoich czytelników i jeździli kamperem po kraju , to bylo fajne :). Jednak teraz jakos nie wiem o co chodzi z ta migracja miedzy wydawcami i chociazby co z kontynuacja "Dreszcza". Dziwne to wszystko po prostu :p\nCiacho 28 lipca 2015 15:47\nAha, to nie wiedziałem o tym. Ogólnie facet wydaje się być ogarnięty bardzo, tylko wydaje mi się, że horror to niekoniecznie jest gatunek, w którym może zabłysnąć. Przykładowo Orbitowski z tego samego składu fantastów jest,a najlepsze noty zbiera do tych pozycji niefantastycznych. Teraz pojawiła się jakaś jego książka na podstawie autentycznych wydarzeń, czyli literatura faktu i podobno zarąbiste. Zobaczę to na pewno.\nMichał Bujak 28 lipca 2015 19:51\nZ Cwieka to na uwage zasluguje jeszcze zbior jego opowiadan "Gotuj z papiezem" a zwlaszcza tytulowa historia :). Z Orbitowskiego czytalem tylko powiesc "Pies i Klecha" ale byla pisana we wspolpracy z kims keszcze ale teraz nie pamietam nazwiska. Ksiazka w mrocznych klimatach PRLu naprawde warta poswiecenia paru wolnych chwil :)\nCiacho 28 lipca 2015 22:47\nSpoko, będę miał na uwadze. :) A jeśli chodzi o Orbita to miałem na myśli - Inna dusza.\nMandriell 7 sierpnia 2015 11:14\nDla mnie "Ciemność Płonie" to zdecydowanie najlepsza książka Ćwieka. Mimo, iż ma kilka niedociągnięć, uproszczeń fabularnych i nie daje odpowiedzi na wszystkie pytania to książka ta wygrywa ze wszystkimi "Kłamcami", "Chłopcami" itp klimatem, zamknięciem historii w jednym tomie i znacznie poważniejszym podejściem do tematu, niż ma to miejsce w jego pozostałych książkach. Przeczytałem w sumie 7 jego książek, i "Ciemność..." stawiam na pierwszym miejscu. "Kłamca" zaczął mnie nudzić w 2 tomie, "Chłopców" zwyczajnie nie lubię, a "Ofensywę szulerów" uważam za pomyłkę i najdłuższy prolog w historii krajowej literatury. Wiem, że jest mnóstwo fanów tej bardziej rozrywkowej, pełnej nawiązań i jednak w pewien sposób wtórnej części twórczości Ćwieka, ja jednak z każdą jego kolejną książką z danym numerkiem po tytule jestem tego coraz większym przeciwnikiem. Wolałem czasy "Liżąc ostrze" bądź właśnie "Ciemność płonie". To wciąż była literatura rozrywkowa, ale znacznie bardziej ambitna, niż to, co Jakub Ćwiek wydaje teraz.\nCiacho 7 sierpnia 2015 17:46\nNo to wbiłeś mi...ćwieka. :D Myślałem, że Chłopcy lub Kłamca będą lepsi. Ale mimo wszystko myślę, że sprawdzę pierwszy tom, któregoś z tych cyklów.


GS/0000 ADAM DOBROWOLSKI 04/2000\nAdam Dobrowolski w skałkach. Fot. Józef Nyka\nDużą część życia spędził w Warszawie, sercem jednak pozostawał w Krakowie. Urodził się 25 sierpnia 1924 roku, studia odbył na UJ, zdobywając wykonywany do końca życia zawód prawnika. Sztukę wspinaczki opanował w skałkach, jako jeden z autentycznych "Pokutników". W Tatry wszedł podczas wojny: jego wspinaczki z lat 1943–44 na Niebieskiej Turni, Mnichu, Mięguszowieckim wylicza "Pokutnik" I nr 2–3 s.43 (kryptonim "Do."). "Taternik" 2–3/47 s.59 notuje z lipca 1944 jego częściowo nową drogę lewą stroną Galerii Gankowej (z Kazimierzem Paszuchą, WHP 10 s.73). Sumując w "Na szczytach gór Europy" (1959) powojenne lata taternictwa, Ryszard W. Schramm zaliczył go do paru krakowian, którzy "z okresu wojny wyszli jako już dojrzali taternicy" (s.190). W lutym 1945, zaraz po przejściu frontu, Adam uzyskał stopień członka uczestnika KW zaś 19 grudnia 1945 – członka zwyczajnego. W Skałkach Podkrakowskich jest kilkanaście dróg zrobionych z jego udziałem, część z nich wymienia praca Krzysztofa Barana i Tomasza Opozdy (1983). Miał szczęście do znakomitych i doświadczonych partnerów. We wrześniu 1946 przechodził w Tatrach nowe drogi z Janem Staszlem (m.in. Pośrednia Jaworowa Turnia południowo-zachodnią ścianą WHP 2231, Rówienkowa Przełęcz Wyżnia od południowego zachodu WHP 2211, Ryglowa Przełęcz od południa WHP 2228). Wspinał się także zimą, a do jego najgłośniejszych wyczynów należy dokonane wraz z Paszuchą pierwsze zimowe przejście północnej ściany głównego wierzchołka Giewontu, zgodnie uznane za wyczyn sezonu (22 IV 1952, w 8 godzin). W roku 1948 uczestniczył w tatrzańskim obozie zimowym KW, a w kwietniu 1951 w obozie instruktorsko-wyczynowym. W "Górach Wysokich" z września 1954 relacjonował I Ogólnopolską Alpiniadę Zimową, której był głównym organizatorem. W r. 1957 wyjechał po raz pierwszy w Alpy – wejście z jego udziałem na zachodni wierzchołek Lyskamm (30 lipca) było jednym z lepszych osiągnięć obozu. W r. 1958 wspinał się w Kaukazie (zachodnią granią Gumaczi, wschodnią Dżantugan, północną Donguz Orun), w 1959 wraz z Andrzejem Mandą zorganizował wyjazd wymienny w Alpy Julijskie, gdzie przeszedł m.in. trudne drogi na Stenarze i Triglavie.\nŻywo udzielał się też organizacyjnie, chętnie szkolił adeptów, pełnił różne funkcje w KW i w Komisji Taternictwa ZG PTTK, przewodniczył walnym zjazdom lub ich komisjom, spod jego ręki wyszła duża część aktów legislacyjnych Klubu, z prawną podstawą przemiany KW w PZA włącznie. Na pamiętnym zjeździe "zjednoczeniowym" w Zakopanem w marcu 1974 r. był zastępcą przewodniczącego i osobiście prowadził reorganizacyjną część obrad. W "Pokutniku" nr 4 pisał o "terenach wspinaczkowych Alp podkrakowskich", w "Taterniku" zamieszczał ważne artykuły programowe, jak np. "Wypadki górskie w aspekcie prawa" (1/68) czy "Obrachunki dwudziestopięciolecia" (1/71). Literkami A.D. sygnował swe materiały taternickie w "Wierchach" (np. w tomie XX 1950–51). W roczniku XXI (1952) tego pisma zamieścił artykulik "Nowoczesna technika wspinaczkowa". W rozwoju wspinaczki skałkowej ważnym wydarzeniem było ukazanie się w roku 1955 pracy "Skałki Podkrakowskie, przewodnik wspinaczkowy" pióra Adama Dobrowolskiego i Kazimierza Paszuchy (SiT, s.159). Praca ta utrwaliła ówczesny stan eksploracji skałek i stała się wzorem dla autorów późniejszych opracowań. W r. 1957 przy współudziale Sekcji Alpinizmu PTTK w tej samej oficynie wyszedł cenny podręcznik Adama Dobrowolskiego i Tadeusza Nowickiego "Taternictwo. Krótki zarys." (s. 218). Książkę w "Gazecie Krakowskiej" 227/57 miło zrecenzował Adam Skoczylas. Ilustracje do obu pozycji wykonali Danuta i Karol Jakubowscy, co Karol przypomniał przemawiając nad trumną przyjaciela.\nCzas Adama dobiegł kresu 13 kwietnia 2000 roku – na miejsce wiecznego spoczynku na Cmentarzu Rakowickim odprowadziły go rzesze przyjaciół, w tym cały krakowski seniorat. Wiele jednak pozostało po nim w skałkach, Tatrach, w publikacjach i w naszej wdzięcznej pamięci.\nGS/0000 EVEREST W LICZBACH 04/2000\n"Pociąga nas wszystko, co niezwykłe – pisał Thronton Wilder – albowiem człowiek sam uważa się za istotę niezwykłą". Mount Everest jest górą nad wszystkimi górami, trudno się więc dziwić, że skupia na sobie tak wielkie zainteresowanie. Wiosną 1999 do szczytu dotarło 117 osób, z których 4 stanęły na nim powtórnie, wejść było więc łącznie 121. Jesienią 1999 r. pogoda pokrzyżowała plany wyprawom i nikt nie zdołał zaliczyć czubka. Do początku sezonu wiosennego 2000 najwyższy szczyt Ziemi miał więc w sumie 1173 wejścia, wykonane przez 876 osób (ok. 40 z nich – 3,5% – straciło życie podczas zejścia). Pań stanęło na wierzchołku 52, trzy były na nim po dwa razy (łącznie 55 wejść). Rekordzistami pod względem liczby wejść są Szerpowie Ang Rita i Apa Sherpa (obaj po 10 pobytów na szczycie, pierwszy 9 razy bez wsparcia tlenowego). Z alpinistów rekord dzierży Amerykanin Peter Athans z sześcioma wejściami, z Europejczyków – Ed Viesturs z pięcioma (por. GS 9/99), z Polaków – Ryszard Pawłowski, który był na czubku trzykrotnie. Począwszy od feralnej lawiny 7 czerwca 1922, Mount Everest zebrał ok. 170 ofiar.\nNajstarszym zdobywcą czubka Ziemi jest Lew Sarkisow z Gruzji, który 12 maja 1999 r. stanął na nim w wieku 60 lat i 161 dni (jego poprzednikiem był 7 X 1993 Ramón Blanco, młodszy o zaledwie... 1 dzień). Genek Chrobak osiągnął wierzchołek jako 50-latek. Najbogatszym zdobywcą był Costantin Niarkos, syn Stavrosa, greckiego armatora i multimilionera. Zdobył on szczyt Everestu 13 maja 1999 r. a w dwa tygodnie później zmarł w Londynie wskutek przedawkowania kokainy. Dodajmy, że do końca 1998 r. bez masek tlenowych na szczyt weszło 68 osób, czyli tylko ok. 7% ogólnej liczby. Wśród pań takich bohaterek było 4, pierwszą 27-letnia Nowozelandka Lydia Bradey w połowie października 1988, ostatnią – w końcu maja 1999 hiszpańska instruktorka aerobiku, Mariá Jesús Lago. Poczynając od Wandy Rutkiewicz w r. 1978, polskich alpinistów stanęło na szczycie 12 (14 wejść), Wanda jako pierwsza nieazjatka, Cichy i Wielicki jako pierwsi ludzie w zimie, Czok i Kukuczka nową drogą. Maciej Berbeka w roku 1993 posłużył się dużym nowym wariantem, dowiedziono jednak później, że w ten sam sposób szedł już przed nim ktoś inny. Spośród polskich zdobywców Everestu pięcioro (42%) zginęło w górach, dwóch (17%) w trakcie powrotu ze szczytu. W tym sezonie (wiosną 2000) szczyt atakuje Ania Czerwińska, która chciałaby m.in. ustanowić na nim żeński rekord wieku (51 lat). Jest to jej czwarta już próba (pierwsza od strony nepalskiej). Wiele szczegółów z dziejów zdobywania Mount Everestu zawiera wydany niedawno album Roberta Mantovaniego w przekładzie Romana Gołędowskiego. I na koniec przypomnienie zgrabnego bon mot Jurka Kolankowskiego (z Jeleniej Góry):\nDla kogoś, kto tu mieszka,\nSzczytem szczytów jest Śnieżka.\nGS/0000 DALEJ I GŁĘBIEJ 04/2000\nO ile ponad powierzchnią Ziemi wszystko jest w miarę jasne, o tyle wgłębna eksploracja Globu zaskoczy nas jeszcze niejednym. Sensacją ostatnich lat było wysunięcie przez ekipę Ciszewskiego jaskini Lamprechtsofen na pierwsze miejsce na świecie. W Picos de Europa francusko-hiszpańska wyprawa pogłębiła w roku 1998 jaskinię Torca del Cerro del Cuevon, wynikiem –1589 m (rekord Hiszpanii) przemieszczając ją na czwartą pozycję światowej listy. Po zbadaniu jaskini Torca Idoubeda (–1166 m) Hiszpania ma już 14 tysiącmetrówek. Pierwszy tysiąc Grecji osiągnięto w r. 1997 w jaskini Gorgothakas w górach Leuka Ori, gdzie rok później Francuzi zatrzymali się na głębokości 1208 m nad studnią pełną wody. Jednocześnie systemtyczne rozbudowywanie szwajcarskiej Hölloch awansowało ten wielki labirynt na trzecie miejsce listy najdłuższych jaskiń Ziemi. Czasopisma włoskie opublikowały ostatnio ranking światowych rekordzistek Alessandra Pastorellego, z którego wybieramy pierwsze szóstki (głębokość, długość). Warto zwrócić uwagę na to, jak maleńkie różnice dzielą 4 najgłębsze jaskinie świata, które dosłownie "depczą sobie po piętach" – cała wiodąca czwórka mieści się w deniwelacji zaledwie 43 m!\nLamprechtsofen Austria 1632 m Mammoth Cave USA 563 500 m\nGouffre Mirolda Francja 1610 m Optimisticzeskaja Ukraina 208 000 m\nR. Jean-Bernard Francja 1602 m Hölloch Szwajcaria 182 540 m\nTorca del Cerro Hiszpania 1589 m Jevel Cave USA 177 634 m\nJ. Pantiuchina Gruzja 1508 m Lechuguilla USA 161 700 m\nJ. Čechi II Słowenia 1480 m Siebenhengsten Szwajcaria 145 000 m\nGS/0000 DR LUDWIK KASZOWSKI PAULINEM 04/2000\nW sobotę 25 marca 2000 r. bawiłem w Częstochowie na Jasnej Górze, gdzie były dyrektor Instytutu Geografii UJ składał śluby zakonne. Dr hab. Ludwik Kaszowski, bo o nim tu mowa, ma teraz 60 lat. Mimo iż należy do najwybitniejszych specjalistów w dziedzinie geomorfologii, porzucił karierę naukową i został zakonnikiem (paulinem). W r. 1977 był on uczestnikiem naszej wyprawy PTPNoZ w Hindukusz Środkowy. Na podstawie zgromadzonego materiału i prac nad mapami wielkoskalowymi, których mu dostarczałem, napisał pracę habilitacyjną "Rzeźba i modelowanie gór wysokich strefy suchej na przykładzie Hindukuszu Munjan" (1985). W ostatnich latach przed śmiercią niechętny mu był prof. Klimaszewski, kiedyś jego przełożony, ale sprzyjali mu prof. Kotarba i prof. Starkel, więc habilitację obronił. Jest to najlepsza rozprawa naukowa dotycząca Hindukuszu, jaką znam. Jej autor dużo mi pomagał – będzie mi go brakowało, i to nie dlatego, że został zakonnikiem, lecz ponieważ przenosi się daleko od Krakowa, do ośrodka paulińskiego na Podhalu. Studiuje teraz teologię i chce uzyskać święcenia kapłańskie.\nGS/0000 RENDEZ-VOUS SIWYCH GŁÓW 04/2000\nMuzeum Sportu i Turystyki oraz Polski Związek Alpinizmu zapraszają na VIII Przegląd Filmów Alpinistycznych im. Wandy Rutkiewicz (12–14 maja 2000), tym razem poświęcony dwudziestej rocznicy polskich zmagań zimowych i wiosennych z najwyższym szczytem Ziemi. Wyświetlane będą filmy tematycznie związane z Everestem, przewidziane są spotkania z Janem Serafinem, Alkiem Lwowem, Anną Pietraszek, Leszkiem Cichym, Ryszardem Dmochem, Krzysztofem Wielickim i Andrzejem Zawadą. Monika Rogozińska opowie o swojej rozmowie z Edmundem P. Hillarym, pierwszym zdobywcą Everestu (o której pisała już w "Rzeczpospolitej").\nTaternicy krakowscy zapraszają na tegoroczne majówki w skałkach i w Tatrach. Kol. Jerzy Rościszewski z całą serdecznością oczekuje PT Seniorów w swoim Szańcu w Dolinie Będkowskiej w dniach 27 i 28 maja. Są możliwości zanocowania pod dachem, biwakować można na łączce przy Szańcu. O godz. 19 w sobotę zapłonie tradycyjne ognisko. W następny weekend spotkamy się po raz VIII nad Morskim Okiem. Dla uczestników zostały zarezerwowane oba schroniska od 2 do 4 czerwca. Cena noclegu w starym schronisku wynosi 18 zł, w nowym – 28 zł. Z Palenicy do schroniska można powędrować pieszo, można też skorzystać z góralskich pojazdów, kursujących do Włosienicy. Transport schroniskowy jest możliwy po godzinie 18 po bezpośrednim porozumieniu się z kierownictwem (tel. 018-20-776-09. W sobotę o godz. 18 w jadalni nowego schroniska odbędzie się wspólna kolacja (w cenie 22 zł), którą poprzedzi Msza Św., odprawiona przez księdza-himalaistę, Krzysztofa Gardynę (który obiecał też pokazać przezrocza ze swoich wypraw). Zgłoszenia do 20 maja przyjmuje i informacji udziela Barbara Morawska-Nowak, ul. Konarskiego 21/5; 30-049 Kraków; tel. (0-12) 634-05-89.\nGS/0000 RATOWNICTWO NA ŚWIECIE 04/2000\n"Planinski Vestnik" 9/99 przynosi wkładkę ze świetnie opracowaną i ilustrowaną diagramami kroniką wypadków w górach Słowenii. W r. 1998 wydarzyły się tam 162 wypadki, w których zginęło 27 osób (58% w Alpach Julijskich, 26% w Kamnicko-Sawińskich, 11% w Karawankach). Najtragiczniejsze są miesiące sierpień i wrzesień, a z dni – soboty i niedziele. Spośród osób objętych akcjami ratunkowymi 31 miało więcej niż 60 lat, a 13 więcej niż 70.\nDotknięte w zeszłym roku tragiczną katastrofą lawinową zimowisko Galtür w Tyrolu Austriackim zostało osłonięte dwoma murami betonowymi 130 i 300 m długości, wys. 6–9 m i grubości 2–4 m. Przewidziano możliwość zadrzewienia budowli, ażeby nie szpeciły krajobrazu.\nPod auspicjami Unii Europejskiej, w tym roku w Hiszpanii rozpoczyna działalność pierwsza szkoła ratownictwa powietrznego. Wyposażona w dwa nowoczesne helikoptery, będzie ona działała w oparciu o lotnisko Monflorite w prowincji Huesca. W Hiszpanii ratownictwem helikopterowym zajmują się 4 różne organizacje, z których dwie zaliczane są do najlepszych w Europie.\nBawaria ma aktualnie 33 policjantów z kompleksowym przygotowaniem alpinistycznym i przewodnickim (Polizeibergführer), trwa szkolenie dalszych, przy czym kandydatom stawiane są wysokie wymagania sportowe i edukacyjne. Pracują oni w centrach ruchu turystycznego i uczestniczą w likwidowaniu wypadków w górach, a także katastrof, takich jak niedawne lawiny.\nGwałtowny w ostatnich latach wzrost aktywności wspinaczkowej i trekkingowej w Andach Peruwiańskich zmusił władze do zorganizowania fachowego ratownictwa. Zadanie to poruczono – na wzór Francji – Policía Nacional de Perú. Sprowadzono ekipę instruktorów hiszpańskich (język!), którzy wyszkolili spory zastęp ludzi, także w niesieniu pomocy z powietrza. Bazą helikopterów jest Yungai, 30 km od Huaraz – tel. alarmowy 793327.\n28 grudnia 1999 w masywie Silvretty deska śnieżna porwała grupę narciarzy. Osoby pozostałe na powierzchni w ciągu godziny wydobyły wszystkich, niestety 9 już martwych. Lawina była niewielka i płytka, zeszła z wysokości zaledwie 70 m. Narciarze należeli do obozu zimowego Summit Club DAV i prowadzeni byli przez doświadczonych przewodników, przeciwko którym wdrożono postępowanie sądowe.\nI na koniec coś z kraju. Jak podała "Rzeczpospolita" z 24 stycznia 2000, Dyrekcja Samodzielnego Publicznego ZOZ informuje, że szpital zakopiański udziela pomocy także tym poszkodowanym, którzy nie mają z sobą dokumentów świadczących o ubezpieczeniu i przynależności do kasy chorych. Osoby te składają stosowne oświadczenie i po powrocie do domu dosyłają papiery. Jak podano, 20% pacjentów szpitala stanowią przyjezdni, a na oddziale ortopedycznym – aż 40%. Z pomocy chirurgów korzysta w ciągu roku 1500–2000 osób z uszkodzeniami narządów ruchu. Jak stwierdza chirurg, dr Jan Mrugała, połamańców jest ostatnio mniej – trasy są dużo staranniej przygotowane, narciarze jeżdżą pewniej i mają bezpieczniejszy sprzęt.\nGS/0000 NOWOŚCI PERSONALNE 04/2000\nMiłą wiadomość przekazuje nam Marek Grochowski: Andrzej Wilczkowski czyli Wilk został uhonorowany Nagrodą Miasta Łodzi 1999 za całokształt twórczości i działalności – nie tylko alpinistycznej ale i polityczno-społecznej. Wręczenie 15 maja w święto miasta.\nDruga miła wiadomość również z Łodzi, tym razem od Wojtka Święcickiego. PKOl zawiadomił PZA, że nagrodę fair play 1999 otrzymał Bogdan Jankowski za całokształt postaw w działalności szkoleniowej, wyprawowej i organizacyjnej. Wręcznie nagrody również 15 maja w "Grand Hotelu" w Warszawie. Dla obu wyróżnionych Kolegów nasze bardzo serdeczne gratulacje wraz ze słowami uznania i – co tu ukrywać – szczerej dumy.\nJano Staszel przekazał nam nekrolog zmarłej w marcu w Warszawie w wieku 90 lat Zofii Wysockiej-Bernadzikiewiczowej-Jakubowskiej ("Szprotki"). Miała ona spory dorobek tatrzański, w innych górach jej najciekawszym wyczynem było pierwsze przejście – wraz z Tadeuszem Bernadzikiewiczem – północno-zachodniej ściany Monte Cinto (2710 m) na Korsyce.\nPawła Vogla (GS 3/2000) pamiętam z r. 1956. Najpierw poratował mnie jakimiś starymi nartami, kiedy zjeżdżając od Morskiego Oka złamałem nartę na skrótach przez las. Latem spotkaliśmy się na Orlich Turniczkach: Paweł Vogel siedział na jednej z nich i uczył wspinaczki jakąś pannę, trzymając ją na wędce. Myśmy szli od Pańszczycy we trójkę – Andrzej Skupiński, jego jeszcze nie żona (pierwsza) Małgosia Chłapowska i ja. Wcześniej przebywając we Wrocławiu wczytywałem się w tatrzańskie opowieści Pawła. (Jerzy Głazek)\n16 marca 2000 TVP Kraków wyemitowała program z cyklu "Marzenia i kariery", którego gościem był Łukasz Opałko, autor kontrowersyjnego filmu "Takiego pięknego syna urodziłam". Ciekawostką są związki reżysera z górami. Przez 7 lat uprawiał on wspinaczkę, którą wspomina jako "szkołę charakteru", pomocną m.in. w filmowej profesji. W jednej z migawek pokazano go na sztucznej ściance w Krakowie. (Zbigniew Kubień).\nNa swym walnym zjeździe w Chamonix w dniu 23 października 1999 GHM przyjęła 6 nowych członków z 5 krajów, w tym Angielkę Ginette Harrisson, która w 3 dni później zginęła na Dhaulagiri. Nowym członkiem honorowym tej ekskluzywnej organizacji został Chris Bonington. Przypomnijmy, że w gronie 14 obecnie członków honorowych GHM od r. 1998 jest Andrzej Zawada.\n25 lutego zmarła w wieku 90 lat Nini Pietrasanta, jedna z czołowych alpinistek lat 30. i 40., żona Gabriele Boccalattego, z którym przeszła kilka wielkich dróg, m.in. jego słynny filar Mont Blanc du Tacul.\n"Nowiny Andrychowskie" 11/1999 przypomniały Karola Sopickiego (ur. 1952) w 15-lecie tragedii na Ganeshu IV 7052 m w listopadzie 1985 r. Oprócz niego śmierć ponieśli także Bogusław Janczała i Krzysztof Przystał, ocalała tylko lekarka wyprawy. Artykuł "Wejść na szczyt" przygotowała Maria Biel-Pająkowa. (Zbigniew Kubień)\nTrzej włoscy alpiniści, Bruno Brunod, Fabio Meraldi i Jean Pellissier, ustanowili nowy rekord czasu wejścia na szczyt Aconcagua (6960 m) z Plaza de Mulas (4300 m). Deniwelację 2650 m pokonali w 3 godziny i 40 minut, podczas gdy parę lat temu francuska ekipa wojskowa potrzebowała na to 4 godzin i 36 minut.\nWielkanocny "Tygodnik Podhalański" (23–30 IV 2000) przynosi artykuł o Piotrze Konopce i jego karierze alpinisty, narciarza i przewodnika. Przed 4 laty powołał on do życia Polskie Stowarzyszenie Przewodników Wysokogórskich, od 1999 r. jest prezesem Koła Przewodników Tatrzańskich. Na s. 34–35 red. Marek Grocholski rozmawia z Władysławem Cywińskim, m.in. o jego dalszych planach autorskich, zredukowanych już z 60 do ogółem 11 tomów. Jednego ze swoich ewentualnych kontynuatorów Włodek widzi w Grzegorzu Głazku.


Wielka Brytania. Moneta o wartości 1 funta wchodzi do obiegu | Pieniądze\nFoto: Shutterstock | Video: tvn24bis Foto: Do obiegu wchodzi nowa moneta o wartości 1 funta | Video: Czas wymienić funty. Brytyjczycy wprowadzają nowe pieniądze\nRewolucja w portfelach mieszkańców Wielkiej Brytanii staje się faktem. We wtorek do obiegu wchodzi nowa, 12-boczna moneta o wartości jednego funta. Choć większość sprzedawców twierdzi, że jest przygotowana na zmianę, to mogą występować problemy z płatnością za parking lub bilet na pociąg.\nSklepy, banki i operatorzy automatów mieli prawie trzy lata na przygotowanie się do zmian.\nJak pisze CNN Money, londyńskie metro wydało około 250 tys. funtów na modernizację ponad 1000 automatów biletowych. Duże sieci sklepów spożywczych, jak choćby Tesco, zmodernizowały swoje samoobsługowe automaty. Na nowe monety są także gotowe sklepowe wózki w sieci Sainsbury's.\nTak różowo sytuacja nie będzie jednak wyglądała dla podróżujących pociągami podmiejskimi w stolicy Wielkiej Brytanii. Sieć lokalnych połączeń London Overground nadal ma bowiem 49 maszyn, które muszą zostać wymienione, aby móc przyjmować nowe monety.\nProblemy mogą występować także z parkometrami. Według brytyjskiego stowarzyszenia parkingowego co najmniej jedna na osiem maszyn do parkowania będzie miała problemy z przyjmowaniem nowego bilonu. Branża szacuje, że koszt dostosowania maszyn do nowych wymogów to kwota rzędu około 50 milionów funtów.\nRoyal Mint o nowej monecie poinformował na początku 2014 roku. Zgodnie z zapowiedziami, pieniądz będzie przede wszystkim trudny do podrobienia, co ma pomóc w wyeliminowaniu oszustw.\nObecnie wiele jednofuntówek jest bowiem fałszywych - szacuje się, że jest tak w przypadku 2,5 proc. wszystkich starych monet o wartości 1 funta.\nSklepy przestaną przyjmować stare monety jednofuntowe 15 października. Klienci będą mogli je jednak zanieść do swojego banku.


Nowy Jork - Forum - MODA\nWysłany: Czw 13:51, 06 Sie 2009 Temat postu: Nowy Jork\nNowy Jork uznawany jest za jedną z najważniejszych stolic mody. Różnorodność kultur i ogromna populacja tego miasta daje pełną swobodę ubioru\nWysłany: Czw 14:21, 06 Sie 2009 Temat postu:\nUwielbiam Nowy Jork, uwielbiam nowojorczyków i ich style!\nWysłany: Czw 15:39, 06 Sie 2009 Temat postu:\nNY ma klase!!! nowe inspiracje na każdym kroku...\nSzkoda, że u nas tak nie ma. W Polsce mały procent ludzi ma odwagę wyrażać siebie poprzez strój, większość raczej woli wtapiać się w tłum. Niestety Ja kocham takie oryginalne połączenia ciuchów jakie właśnie preferują nowojorczycy Aż miło patrzeć.\nSzkoda, że u nas tak nie ma. W Polsce mały procent ludzi ma odwagę wyrażać siebie poprzez strój, większość raczej woli wtapiać się w tłum. Niestety\nDokładnie. Dlatego tak bardzo chciałabym zamieszkać gdzieś gdzie ludzie są otwarci na nowe trendy i nie boją się oryginalności. Może niekoniecznie w NY, ale w Londynie\nAle chciałabym się tak raz przejść nowojorską ulicą i oblukać tych wszytskich kolorowych ludzi\nOstatnio zmieniony przez Gość dnia Nie 20:43, 16 Sie 2009, w całości zmieniany 1 raz\nNowy Jork jest tak naprawdę fajne i ładne, jeśli chodzi o modę, to jest stolicą mody, następnie ..\nPodoba mi się sposób tutaj.\npodziwu i naprawdę niesamowite.\nWysłany: Pon 17:30, 04 Lut 2013 Temat postu:\nSzkoda, że u nas nie ma takiego luzu i przyzwolenia na wyróżnianie się. Z drugiej strony, jeśli chcemy żeby tak było, to pewnie sami musimy tak się ubierać, przetrzeć szlaki. Pozdrowienia dla odważnych\nIle bym dała żeby wybrać się na zakupy do Nowego Jorku. Jednak nie mogę psię zgodzić, aby na polskich ulicach nie było inspiracji. Są, tylko trzeba się trochę bardziej przypatrzeć\nWysłany: Śro 18:32, 15 Maj 2013 Temat postu:\nNowy Jork, podobnie jak Londyn, Paryż itd. są bardzo rozreklamowane. Na niemalże każdej stronie internetowej typu weheartit, czy zszywka.pl po kilku minutach przeglądania możemy naliczyć z dziesięć zdjęć z Nowym Jorkiem, dziesięć z Paryżem i dziesięć z Londynem. Rozumiem, że ktoś często tam jeździ, zna to miasto, ma tam rodzinę, jest do niego przywiązany. Ale denerwują mnie osoby, które znają miasto tylko ze zdjęć i uważają je za rajskie miejsce inspiracji (nie chciałam nikogo urazić).\nWysłany: Śro 16:02, 26 Lut 2014 Temat postu:\nChciałabym pojechać i sama zobaczyć jak to wygląda naprawdę. Mimo wszystko myślę, że ludzie są bardziej odważni niż w Polsce.\nWysłany: Śro 16:49, 26 Lut 2014 Temat postu:\nPolska nie ma co liczyć na osiągnięcie takiego poziomu jaki panuje w NY. U nas ludzie są zamknięci na modę, często podchodzą do niej z dystansem czy nawet niesmakiem. Niestety, nie widzę zmian na lepsze, pozostaje tylko wyjechać na kilka dni i podziwiać rejony zagraniczne


Rynek ubezpieczeń komunikacyjnych czeka okres radykalnych zmian | maxiauto\nRynek ubezpieczeń komunikacyjnych czeka okres radykalnych zmian\nWart wiele miliardów funtów rynek ubezpieczeń komunikacyjnych czeka okres radykalnych zmian w związku z pojawieniem się samochodów autonomicznych i z oczekiwanym spadkiem liczby zdarzeń drogowych o 80% do 2035 roku. Stawki ubezpieczeniowe muszą spaść, co zostało obwieszczone podczas dyskusji panelowej, zorganizowanej przez Volvo Cars i Thatcham Research.\nWcześniejsze badania przeprowadzone przez Swiss Re and HERE** udowodniły, że poprzez wprowadzenie technologii autonomicznych aut wpływy ze składek ubezpieczeniowych zmaleją o 20 miliardów dolarów do 2020 roku. W chwili obecnej rynek ubezpieczeń komunikacyjnych generuje 42% wszystkich składek ubezpieczeniowych nieobejmujących ubezpieczeń na życie.\nVolvo Cars wierzy, że sektor ubezpieczeniowy nie ma wyboru i musi w odpowiedni sposób reagować i sprostać nowym wyzwaniom dla obecnego modelu biznesowego.\n“Średnio i długoterminowy wpływ na rynek ubezpieczeniowy będzie znaczący. Nie zapominajmy jednak o prawdziwym powodzie – mniej wypadków, mniej rannych, mniej zabitych. Autonomiczne pojazdy to największy krok poprawiający bezpieczeństwo na drogach ostatnich lat. Powiedział Hakan Samuelsson podczas seminarium w Londynie zatytułowanym: Przyszłość samochodów autonomicznych – a ich wpływ na ubezpieczenia komunikacyjne.\nPeter Shaw, dyrektor generalny w Thatcham Research, powiedział: Producenci pojazdów przewidują, że technologia samochodów autonomicznych pozwoli kierowcom „uwolnić się” od konieczności prowadzenia pojazdu na niektórych odcinkach ich podróży około roku 2021. Bez wątpienia ilość zdarzeń drogowych również dramatycznie zmaleje. Mieliśmy już okazję potwierdzić tą tezę w przypadku systemu samoczynnego awaryjnego hamowania (AEB) w wielu nowych samochodach. Badania przeprowadzone w USA przez NHTSA przewidują, że do 2035 roku ilość zdarzeń drogowych spadnie o 80%. Co istotne w przypadku, kiedy jednak wypadku nie da się uniknąć prędkość będzie znacznie mniejsza niż w przypadku samochodów nie wyposażonych w system jazdy autonomicznej – co znacząco zredukuje skutki zdarzenia.\nFirma Volvo Cars jest zaangażowana w podnoszenie bezpieczeństwa pojazdów płynące z zastosowania technologii jazdy autonomicznej. W ostatnim tygodniu Volvo ogłosiło, że rozpocznie w Wielkiej Brytanii najbardziej zaawansowany projekt samochodów autonomicznych pod roboczą nazwą Dive Me UK w 2017 roku. W projekcie udział weźmie 100 samochodów prowadzonych przez normalnych ludzi na normalnych drogach. Podobne programy będą rozpoczęte w Szwecji i Chinach.\nPrzemysł samochodowy nie może zrobić tego sam. Powiedział Håkan Samuelsson Potrzebujemy wsparcia rządów. Kluczowym elementem jest współpraca pomiędzy producentami a ustawodawcami aby w odpowiedni sposób ustalić prawo, które pozwoli używać pojazdów autonomicznych tak szybko jak to tylko możliwe. Ma to kluczowe znaczenia dla ocalenia wielu istnień.\nSajid Javid, brytyjski sekretarz stanu odpowiedzialny za przemysł i rozwój powiedział: Samochody autonomiczne sprawią, że nasze podróże staną się szybsze, czystsze pod względem emisji i bezpieczniejsze. Wielka Brytania wyznacza drogę rozwoju technologii, aby stała się rzeczywistością. Dzięki światowej klasy ośrodkom badawczym tego typu programy będą coraz bardziej powszechne.\nTak ogromnie zaawansowana technologia udowadnia, że mamy do czynienia z kolejną rewolucją przemysłową, która niebawem się zacznie. Chcemy wyjść jej naprzeciw i dlatego przyciągamy do nas najważniejsze firmy z tej branży z całego świata i wdrażamy wspólnie takie programy.\nRozwój samochodów autonomicznych ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo. Powiedział Pan Samuelsson. Volvo chce, aby nikt nie zginął ani nie był poważnie ranny w Volvo po roku 2020. Samochody autonomiczne są kluczowym elementem tego programu.


Zachowania zdrowotne kobiet w ciąży w 2009 i 2012 roku - PDF\nDownload "Zachowania zdrowotne kobiet w ciąży w 2009 i 2012 roku"\n1 Zachowania zdrowotne kobiet w ciąży w 2009 i 2012 roku Przedstawione poniżej wyniki badań opracowano na podstawie: Zachowania zdrowotne kobiet w ciąży. Ekspertyza oparta na wynikach ogólnopolskich badań ankietowych z 2009 r., Główny Inspektorat Sanitarny, Warszawa, 2009 Raport Profilaktyczny program w zakresie przeciwdziałania uzależnieniu od alkoholu, tytoniu i innych środków psychoaktywnych, Instytut Medycyny Wsi, Lublin, 2013 Powyższe dokumenty powstały w oparciu o badania ankietowe wykonane w 2009 roku na grupie 3280 kobiet oraz w 2012 roku na grupie 2833 kobiet z całej Polski, które przebywały w szpitalach wraz z noworodkami. PALENIE TYTONIU PRZED, W OKRESIE CIĄŻY I PO PORODZIE W 2009 roku badanie wykazało, że: 64% badanych kobiet nie paliło przed ciążą, w okresie ciąży i po porodzie, 36% kobiet paliło tytoń przed zajściem w ciążę, paliło przez jakiś czas w okresie ciąży lub kontynuowało palenie po porodzie (30% z nich rzuciło palenie przed lub w czasie ciąży, natomiast 6% kobiet paliło i pali nadal). W 2012 roku badanie wykazało, że: 60,2% badanych kobiet nie paliło przed ciążą, w okresie ciąży i po porodzie, 39,8% kobiet paliło tytoń przed zajściem w ciążę, paliło przez jakiś czas w okresie ciąży lub kontynuowało palenie po porodzie (32,85% z nich rzuciło palenie przed (15,7%) lub w czasie ciąży(17,1%), natomiast 7% kobiet paliło i pali nadal). Na podstawie otrzymanych wyników cieszyć może fakt, iż znaczny odsetek kobiet palących (w 2009 roku 85% i 2012 roku 83%) rzucił palenie przed lub w czasie ciąży. W 2012 roku aż 22,5% kobiet było narażonych na codzienne wdychanie dymu tytoniowego w domu, a 11,95% w miejscu pracy. Pozostałe kobiety były narażone sporadycznie - kilka razy w miesiącu (w domu 10,2%, w pracy 3,65%) lub kilka razy w tygodniu (w domu 6,1%, w pracy 4,6%).\n2 Wykształcenie okazało się silnym predyktorem palenia tytoniu w czasie ciąży. Ciężarne w wykształceniem podstawowym palą istotnie częściej niż ciężarne z wykształceniem średnim i wyższym. Także wiek badanych kobiet miał istotny wpływ na palenie przed i w czasie ciąży. Wyniki badań z 2009 i 2012 roku pokazują, że im niższy wiek kobiet, tym częstsze palenie przed i w czasie ciąży. Najwyższy odsetek kobiet palących w czasie ciąży i nadal palących (13,10%) zamieszkuje miasta poniżej 10 tysięcy mieszkańców. Najwięcej kobiet deklarujących niepalenie zamieszkuje wieś (65,79%). Kobiety są świadome ryzyka jakie niesie za sobą palenie tytoniu. W 2012 roku: 90,2% kobiet uznało aktywne palenie tytoniu jako wysoki czynnik ryzyka dla rozwijającego się płodu, a 82,8% kobiet również dla zdrowia matki, 78,7% kobiet uznało, że przebywanie w zadymionym środowisku niesie za sobą wysokie ryzyko dla rozwijającego się płodu, a także 64,2% dla zdrowia matki. W 2009 i 2012 roku stwierdzono, że im większa jest świadomość kobiet na temat szkodliwości palenia i biernego palenia na ich zdrowie lub zdrowie dziecka, tym rzadziej podejmują one ryzyko palenia tytoniu. Konsekwencje palenia tytoniu w ciąży na podstawie badań z 2009 roku: Palenie tytoniu przez kobietę przed i w okresie ciąży może podwyższać ryzyko wystąpienia wcześniejszego porodu ciężarnej. Najwyższy odsetek kobiet, które miały wczesny poród wystąpił w grupie ciężarnych palących przez cały okres ciąży i kontynuujących palenie po porodzie (11%). Nieco niższy odsetek wczesnych porodów notowano wśród kobiet, które paląc przed ciążą lub przez pewien okres ciąży zdecydowały się w tym czasie ostatecznie zaprzestać palenia (9%). Kobiety, które paliły przez cały okres ciąży dwukrotnie częściej rodziły dzieci z niedowagą (w 12%) niż kobiety, które zaprzestały palenia w czasie ciąży (6%) lub nie paliły przed i w okresie ciąży (5%).\n3 PICIE ALKOHOLU W CZASIE CIĄŻY W 2009 roku 14,1% kobiet spożywało napoje alkoholowe będąc w ciąży. Kobiety deklarowały następującą częstotliwość picia w ciągu ostatniego roku: raz w miesiącu lub rzadziej - 71,6% dwa do czterech razy w miesiącu - 22,7% dwa lub trzy razy w tygodniu - 4,3% cztery lub więcej razy w tygodniu - 0,4%. W 2012 roku po zajściu w ciążę 10,1% kobiet spożywało alkohol z następującą częstotliwością: raz w miesiącu lub rzadziej - 8,5% dwa do czterech razy w miesiącu - 1,3% częściej niż raz w tygodniu - 0,3% 89,9% kobiet całkowicie powstrzymywało się od picia alkoholu w jakiejkolwiek postaci. W 2012 roku kobiety najczęściej spożywały w ciąży: czerwone wino (44,9%), piwo (30,3%), niskoalkoholowe piwo (29,8%), białe wino (11,6%), mocne alkohole (5%), coolery (2,2%), wina wzmocnione (0,7%). Piciu alkoholu w ciąży sprzyja wyższe wykształcenie i mieszkanie w dużym mieście. Świadomość kobiet na temat szkodliwości picia alkoholu w czasie ciąży (na podstawie wyników badań z 2012 roku): Prawie wszystkie kobiety, przyznały, że spożycie dużych ilości alkoholu stwarza duże zagrożenie dla zdrowia i życia matki (96,2%) oraz płodu (98,6%). Nadal jednak istnieje grupa kobiet która stwierdza, że picie nawet dużych ilości alkoholu nie niesie ze sobą ryzyka dla płodu i matki (odpowiednio 0,3% i 0,3%), Tylko część ankietowanych kobiet, była świadoma ryzyka dla matki (45,8%) i płodu (62,1%) związanego z konsumpcją niewielkich ilości alkoholu w czasie ciąży. Znaczna część kobiet\n4 uznała natomiast, że picie niewielkich ilości alkoholu nie jest szkodliwe dla płodu i matki w czasie ciąży (odpowiednio 2,5% i 5,0%). Picie alkoholu a porady lekarskie (na podstawie wyników badań z 2012 roku)): Ponad połowa badanych kobiet (56,5%) przyznała, że lekarz w czasie ich ciąży nie dyskutował z nimi problemu spożycia alkoholu w ciąży, W przypadku 42,1% kobiet, lekarz zalecał powstrzymanie się od picia jakiejkolwiek ilości alkoholu podczas ciąży, Znaczna liczba spośród kobiet informowana była przez lekarza, że picie małej ilości alkoholu jest dopuszczalne lub zalecane, aby utrzymać ciążę (0,6%), lub z innych niewymienionych przyczyn (0,8%). Konsekwencje picia alkoholu w czasie ciąży: Do najpoważniejszych konsekwencji picia alkoholu przez ciężarne dla płodu należą Zespół Alkoholowy Płodu, czyli FAS (Fetal Alcohol Syndrome) i jego mniej wyrazista odmiana FAE (Fetal Alcohol Effect). Charakteryzuje się on deformacjami twarzy, zaburzeniami wzrostu, trwałym uszkodzeniem mózgu oraz upośledzeniem umysłowym. Znane są również inne choroby o tej etiologii, defekty urodzeniowe związane z alkoholem (ARBD Alcohol Related Birth Defects), oraz zaburzenia neurorozwojowe związane z alkoholem (ARND Alcohol Related Neurodevelopmental Disorder). ARBD może ujawnić się pod postacią choroby serca, zaburzeń słuchu i wzroku oraz choroby nerek. Zaś do objawów ARND należą uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego i zaburzenia psychiczne. Alkohol zwiększa również ryzyko wewnątrzmacicznego obumarcia płodu. W 2009 roku w przypadku kobiet, które piły alkohol, zwłaszcza w ciągu ostatnich 6 miesięcy: 13,7% dzieci urodziło się z wagą urodzeniową poniżej normy, 19,2% noworodków miało niską długość ciała (do 53 cm), 10,7% miało wynik w skali Apgar poniżej dobrego, u 16,1% noworodków wystąpiły wady wrodzone, 11,4% urodziło się przedwcześnie, a w 12,4% wystąpiły komplikacje w czasie ciąży. W 2012 roku, na 50 dzieci (2,3%) ze zgłoszonymi wadami wrodzonymi, u 0,5% rozpoznano: cechy zespołu FAS, wady wielogenowe, zmiany skórne, wady kończyn i palców oraz twarzoczaszki. Wśród cech zespołu FAS stwierdzono niedorozwój płytek paznokciowych, krótkie szpary powiekowe, brak rynienki nosowo-wargowej, zez, cienką górną wargę, krótką szyję.\n5 INNE SUBSTANCJE PSYCHOAKTYWNE W 2012 roku: 2,2% kobiet zadeklarowało przyjmowanie środków uspokajających lub nasennych. Większość środków przyjmowanych przez ciężarne była dostępna bez recepty (1,45%), część na receptę za wiedzą lekarza(0,99%) i tylko 0,18% na receptę bez wiedzy lekarza. 3,35% badanych zadeklarowało przyjmowanie innych środków psychoaktywnych (narkotyki, dopalacze, środki pobudzające), z czego największa ilość kobiet (0,74%) przyznała się do stosowania haszyszu i marihuany podczas ciąży. Prawie wszystkie respondentki były świadome, że zażywanie narkotyków i innych substancji psychoaktywnych jest bardzo ryzykowne dla zdrowia i życia płodu oraz matki (97-99%,).


Premia opcyjna - czym jest i dlaczego jest taka ważna - opcjenaakcje.pl\nBy Radosław Chodkowski Sty 4 0\nPremia opcyjna jest jednym z podstawowych pojęć w nauce inwestowania z wykorzystaniem opcji. Co więcej, jest to jedna z głównych kategorii, na których skupia się uwaga inwestorów. Zachowanie premii opcyjnej oraz jej wrażliwość na zmianę poszczególnych czynników wpływających na jej wysokość jest bolączką i pasją wielu graczy wykorzystujących w swoich działaniach ten typ instrumentu. Dlatego tak ważne jest, aby dokładnie zrozumieć ten element budowy opcji. Tak z regulacyjnego, jak i praktycznego punktu widzenia.\nMożna powiedzieć, że premia opcyjna jest ceną opcji. Jest to dokładnie ta wartość, na którą patrzymy, chcąc opcję kupić lub wystawić. Zajmując długą pozycję w opcji, płacimy równowartość premii wystawcy opcji, który stoi z drugiej strony transakcji. Jest ona naszym kosztem, stanowiąc przychód osoby zajmującej na opcji krótką pozycję. Dlatego też mówiąc, że opcje tanieją lub drożeją, inwestorzy mają na myśli zmianę cen poszczególnych opcji.\nDlaczego więc nazywa się to premią, a nie ceną? Nie dotarłem do konkretnych źródeł, lecz wydaje się to wynikać z sytuacji wystawcy opcji, który otrzymuje „premię” za wzięte na siebie ryzyko w postaci zobowiązania do uiszczenia na rzecz nabywcy kwoty rozliczenia, jeśli opcja zostanie wykonana. Więcej o wzajemnych zobowiązaniach nabywcy i wystawcy opcji pisałem w poprzednim wpisie.\nRzeczą, o której trzeba pamiętać jest mnożnik. Premia opcyjna nie jest wyrażana w złotych, jak w przypadku akcji, czy też w procentach, jak przy obligacjach, ale w punktach indeksowych, podobnie jak kontrakty terminowe na indeks Wig20. Każdy z tych punktów wart jest 10 zł i mnożnik ten, w przeciwieństwie do kontraktów terminowych, nie ulega zwiększeniu na 20 zł. Dlatego też jeśli opcja w arkuszu kosztuje 36 jest to 36 punktów indeksowych, czyli 360 zł. Podobnie wystawiając opcję za cenę 4,52 otrzymamy przychód w kwocie 45,20 zł. W powyższych rozliczeniach trzeba oczywiście uwzględnić prowizję maklerską.\nPremia opcyjna składa się z dwóch podstawowych elementów – wartości wewnętrznej i wartości czasowej. Obie te wartości ulegają zmianie, lecz pod wpływem innych czynników.\nWartość wewnętrzna jest zawsze równa sumie pieniężnej, jaką otrzymałby inwestor, gdyby opcja została wykonana przy danej cenie instrumentu bazowego. Omówmy to na przykładzie opcji call z ceną wykonania 2500. Gdyby cena rozliczeniowa opcji znalazła się powyżej tej wartości, wartość wewnętrzna będzie równa różnicy między ceną rozliczenia a strikiem. Zatem przy cenie rozliczeniowej na poziomie 2565 pkt, będzie to 65 punktów. Gdyby dzisiaj instrument bazowy znajdował się na poziomie 2723 pkt, a opcja call miała cenę wykonania na poziomie 2650 pkt, wartość wewnętrzna wchodząca w skład premii opcyjnej wynosiłaby 73 pkt.\nW sytuacjach, w których cena instrumentu bazowego znajduje się poniżej ceny wykonania opcji, wartość wewnętrzna wynosi 0 pkt. Opcja posiada tylko wartość czasową.\nI analogicznie w przypadku opcji sprzedaży, czyli put. Jeśli cena instrumentu bazowego znajduje się poniżej ceny wykonania, wartość wewnętrzna takiej opcji równa jest różnicy między ceną wykonania a ceną instrumentu bazowego. Przy cenie 2340 i cenie wykonania 2400 będzie to 60 punktów, natomiast wszędzie powyżej poziomu 2400 wartość wewnętrzna będzie równa 0.\nMożna więc powiedzieć, że wartość wewnętrzna odpowiada profilowi wypłaty opcji. Z jednej strony ceny wykonania wynosi zawsze zero, a z drugiej wzrasta o 1 punkt na każdy punkt indeksowy. Obrazuje to wykres dla przypadku opcji call:\nZ powyższego można też wysnuć pewien wniosek. Skoro wartość wewnętrzna opcji wchodzi w skład premii opcyjnej to premia ta nigdy nie będzie mniejsza od wartości wewnętrznej. W rezultacie premia opcji call z ceną wykonania 2400 w sytuacji, gdy instrument bazowy posiada cenę 2600, nie może zejść poniżej 200 pkt. Będzie ona oczywiście wyższa o wartość czasową, ale nie niższa niż te 200 pkt.\nWartość czasowa nie jest już tak prosta do zdefiniowania. Można powiedzieć, że ta część premii opcyjnej, która nie jest wartością wewnętrzną jest to wartość czasowa. Proste? Okazuje się, że nie do końca, gdyż wysokość wartości czasowej jest tak zmienna i tak uzależniona od wielu czynników, że główne wysiłki wielu inwestorów skupiają się właśnie na próbie antycypowania zmian wartości czasowej.\nJak sama nazwa wskazuje, w przypadku opcji czas ma wielką wartość. Wynika to z faktu, że opcje nie są instrumentem o nieograniczonym czasie istnienia, ale mają ustalony z góry termin, w którym zostają rozliczone. Dlatego też z upływem dni zmienia się profil ryzyka dla wystawcy opcji oraz szanse na osiągnięcie zysku dla nabywcy opcji. Wartość czasowa reprezentuje więc możliwości, ryzyko, szanse i potencjalne scenariusze rynkowe, które mogą się zrealizować w upływającym czasie życia opcji.\nNa podstawie powyższego można już wysnuć pierwszą konkluzję, że wartość czasowa zmniejsza się z upływem czasu. Rynek jest w stanie przesunąć się (wzrosnąć, spaść) o wiele bardziej w ciągu dwóch miesięcy niż w ciągu dwóch tygodni. Dlatego też wartość czasowa maleje wraz z przybliżaniem się do wygaśnięcia opcji, by w momencie rozliczenia zniknąć zupełnie. Wtedy opcja jest warta tyle, ile jej wartość wewnętrzna.\nPozostały do wygaśnięcia czas jest zaledwie jednym z sześciu czynników, które wpływają na wysokość premii opcyjnej, a co za tym idzie, również na wysokość wartości czasowej. Te czynniki to:\nczas pozostały do wykonania opcji\nzmienność instrumentu bazowego\nNie będę w tym miejscu omawiał każdego z powyższych elementów, gdyż będzie to robione wielokrotnie w przyszłości, na dużo głębszym poziomie, niż mógłbym zrobić to teraz.\nDlaczego premia opcyjna jest ważna?\nJak to zaznaczyłem na wstępie, premia opcyjna jest jedną z głównych zmiennych podczas inwestowania z opcje. Tak samo, jak przy kupnie akcji lub kontraktów, cena którą płacimy za określone rynkowe szanse na zarobek jest najważniejsza. Podobnie dla wystawcy opcji, premia otrzymywana za ponoszone ryzyko jest wyznacznikiem, czy warto jest brać na siebie pewne obowiązki, które będziemy musieli być może wykonać (np. przekazanie nabywcy opcji niemałej często kwoty rozliczenia).\nSama premia opcyjna może być również przedmiotem zainteresowania dla inwestorów tylko spekulujących z wykorzystaniem opcji. Dźwignia finansowa dostępna na opcjach jest zmienna i niekiedy bardzo atrakcyjna. Kusi do kupowania i sprzedawania tych instrumentów w poszukiwaniu zysku na samych zmianach ceny. W tych sytuacjach tym ważniejsze jest odpowiednie poznanie zachowania premii opcyjnej.\nCzęsto inwestorzy szukają zarobku na opisanej nieco powyżej zależności, w myśl której wartość czasowa opcji maleje wraz z przybliżaniem się do jej wygaśnięcia. Skoro coś spada „z definicji”, być może warto jest to sprzedać na krótko i cieszyć się zyskiem? Tutaj sprawa nie jest taka prosta, gdyż strategie te należą do jednych z najbardziej ryzykownych i ich stosowanie nie może mieć miejsca bez kompleksowej wiedzy o opcjach. Mam nadzieję, że za jakiś czas każdy z moich czytelników będzie gotów podjąć to wyzwanie.\nJest to zaledwie wprowadzenie do tematyki premii opcyjnej, ale wprowadzenie konieczne. Warto jest od początku przykładać się do zapoznawania się z tą tematyką, gdyż wielu inwestorów na własnej skórze przekonało się, jak szybko mogą się zmienić warunki rynkowe i wystawiona przez nas nieopatrznie opcja zaczyna generować wielkie ryzyko i wymaga do utrzymania ogromnego depozytu.\nTagi: premia opcyjna Kategorie: konstrukcja opcji


30 lutego – Wikipedia, wolna encyklopedia\nRycina przedstawiająca kalendarz szwedzki z dniem 30 lutego\n30 lutego – luty ma 28 dni, a w latach przestępnych 29, jednak raz w historii zdarzyło się, że miesiąc ów miał 30 dni. Sytuacja taka miała jednak wyłącznie charakter lokalny, tj. dotyczyła tylko jednego kraju.\nOsobny artykuł: kalendarz szwedzki.\nInaczej niż wiele krajów katolickich, protestancka Szwecja nie przyjęła kalendarza gregoriańskiego w XVI wieku. W chwili jego wprowadzenia dekretem papieskim z 1582 roku różnica między nim a wcześniej obowiązującym kalendarzem juliańskim wynosiła 10 dni, z czasem powiększyła się do 11 dni. Ostatecznie w końcu XVII wieku szwedzkie władze podjęły decyzję o przejściu na nowy system liczenia czasu. Jednak, inaczej niż inne kraje protestanckie przyjmujące w tym okresie kalendarz gregoriański, Szwecja postanowiła nie dodawać od razu 11 dni w jednym roku, a rozłożyć to przejście w czasie: omijając wszystkie dni przestępne pomiędzy 1700 a 1740 rokiem. Do 1740 roku miano również obchodzić Wielkanoc zgodnie z kalendarzem juliańskim, po czym miano przesunąć święta na datę wynikającą z wyliczeń szwedzkich astronomów. Reforma kalendarzowa objęła także zależną od Szwecji Finlandię, ale nie szwedzkie posiadłości w krajach niemieckich, które – podobnie jak reszta krajów protestanckich – przyjęły kalendarz gregoriański w 1700 roku.\nFaktycznie w lutym 1700 roku pominięto w kalendarzu datę 29 lutego, jednak wkrótce zaczęła się Wielka Wojna Północna, w związku z którą o przesunięciu kalendarza zapomniano w następnych latach przestępnych – w 1704 i 1708 roku. Powstał w ten sposób osobny kalendarz szwedzki, przesunięty zarówno względem juliańskiego, jak i gregoriańskiego. Problem spróbowano naprawić w 1712 roku przyjmując na powrót kalendarz juliański i dodając w lutym dodatkowy, 30. dzień. 30 lutego w kalendarzu szwedzkim odpowiadał dacie 29 lutego w kalendarzu juliańskim i 11 marca w gregoriańskim. Ostatecznie, zgodnie z pierwotnym planem, w 1740 roku Szwecja zaczęła obchodzić święta wielkanocne zgodnie z wyliczeniami własnych naukowców, w innym terminie niż reszta krajów katolickich i protestanckich. W 1753 roku ostatecznie przyjęła kalendarz gregoriański w najprostszy sposób, poprzez opuszczenie ostatnich 12 dni lutego: po 17 lutego nastąpił od razu 1 marca. Własnego terminu świąt wielkanocnych używano w Szwecji i krajach od niej zależnych aż do 1844 roku, kiedy przyjęto rozwiązania stosowane w innych krajach.\n1 Współczesne koncepcje\nWspółczesne koncepcje[edytuj | edytuj kod]\nW opracowanej przez Amerykankę Elisabeth Achelis w roku 1930 reformie kalendarza, nazywanej przez zwolenników „World Calendar”, długości miesięcy są inne, niż we współczesnym kalendarzu gregoriańskim, a w tym – luty ma zawsze 30 dni. Rok przestępny według propozycji E. Achelis tworzono by nie przez dodanie dodatkowego dnia do lutego, tylko przez dodanie dodatkowego „Dnia Roku Przestępnego”, bez przypisanej daty ani przypisanego dnia tygodnia, pomiędzy sobotą 30 czerwca a niedzielą 1 lipca takiego roku. Dzień taki miałby być z założenia dniem wolnym od pracy.\nW Wikimedia Commons znajduje się galeria ilustracji związanych z tematem: 30 lutego\nTę stronę ostatnio edytowano 1 lip 2021, 23:24.