Agnieszka Wyrwał: Zawsze starałam się wyróżnić i znaleźć swój indywidualny styl - Gazeta Żoliborza\nStrona główna Ludzie Żoliborza\tAgnieszka Wyrwał: Zawsze starałam się wyróżnić i znaleźć swój indywidualny styl\nAutor Mateusz Durlik 12 października 2018\nAgnieszka Wyrwał, ikona świata mody, przebojowa kobieta pełna energii i pomysłów.\nMateusz Durlik : Przedstaw się proszę naszym czytelnikom. Kim jesteś, co robisz w życiu zawodowym?\nAgnieszka Wyrwał : Kim jestem? Myślę, że jestem typową kobietą XXI w. Żartem mówiąc, działam w trybie wielozadaniowym, tak jak wszystkie kobiety, które łączą w swoim życiu różne role i wyzwania. Jest to m.in. łączenie roli mamy z rolą przedsiębiorcy czy artystki, a także osoby zaangażowanej w działania społeczne i charytatywne.\nOd 20 lat prowadzę własną firmę odzieżową, od lat pracuję z wieloma korporacjami czy agencjami reklamowymi, ale szersza grupa odbiorców prawdopodobnie zna mnie i moją pracę bardziej z pokazów mody w wielu miastach Polski, ale także w Mediolanie, Berlinie czy Grodnie, czy też z mojej współpracy z przedstawicielami naszego rodzimego show-biznesu. Ostatnio miałam też przyjemność współtworzyć projekt „Stylowy Senior”. Być może mieszkańcy Żoliborza czy Bielan mieli okazję oglądać pokazy mojej kolekcji przygotowane z myślą o seniorach, z ich udziałem w roli modeli.\nA jakie gwiazdy ubierałaś?\nAgnieszka Wyrwał : Niezręcznie jest mi wymieniać znane osoby, które ubierałam, ale mogę wymienić moje znane przyjaciółki, które chodzą w moich kreacjach: na przykład Kasia Piasecka czy nasza sąsiadka z Żoliborza Ola Kutz. Jedną z moich głównych klientek\ni przyjaciółek jest też Magda Gessler. Fani jej programów mogli widzieć wiele moich kreacji w telewizji. Praca i przyjaźń z Magdą jest jedną z rzeczy, które niezwykle sobie cenię, zarówno w moim życiu zawodowym, jak i prywatnym. Myślę, że wspólnie potrafimy czasem zaskoczyć zarówno siebie, jak i widzów. Moim zdaniem\nto niezwykle ważne w życiu każdego człowieka, aby mieć odwagę i możliwość wyrażania siebie, nawet jeżeli czasem idziemy trochę pod prąd i łamiemy pewne bariery czy stereotypy.\nSkąd twoja pasja do mody?\nAgnieszka Wyrwał : Już będąc nastolatką, chodząc do Liceum Plastycznego, zawsze starałam się wyróżnić i znaleźć swój indywidualny styl, jednak nie myślałam nigdy o projektowaniu ubiorów zawodowo. Interesowała mnie raczej rzeźba i w tym czułam się najlepiej. Myślę, że widać to w moich kolekcjach, gdyż projektując moje ubiory, podchodzę do nich bardziej rzeźbiarsko, kładąc duży nacisk na konstrukcję i formę przestrzenną. A wracając do pytania: modą zajęłam się dość przypadkowo. Lata temu, wraz z moją przyjaciółką, teraz też sąsiadką z Żoliborza, wybrałyśmy się na pokaz mody. Po tym wydarzeniu bardzo spontanicznie stwierdziłam, że to jest właśnie to, czym chciałabym się zajmować.\nJuż będąc nastolatką, chodząc do Liceum Plastycznego, zawsze starałam się wyróżnić i znaleźć\nswój indywidualny styl\nPodjęłam się więc dość dużego wyzwania i postanowiłam zrobić swoją pierwszą kolekcję. Byłam już wtedy młodą mamą, nie miałam też żadnego doświadczenia w tym zakresie, miałam natomiast głowę pełną pomysłów. I udało się. Kolekcja okazała się być wielkim sukcesem. Od razu zaproponowano mi udział w konkursie na zaprojektowanie oraz wykonanie scenografii, kostiumów dla tancerzy do cyklu wielkich imprez muzycznych w całej Polsce. Konkurs wygrałam, a później przez cały rok podróżowałam po Polsce, zajmując się m.in. nadzorem nad moją częścią wspomnianego projektu. Potem przyszły kolejne zlecenia na scenografię, stoiska targowe i ubiory. Ostatecznie po kilku latach stwierdziłam, że z tych wszystkich rzeczy, którymi się zajmowałam najbardziej cenię sobie modę i ona jest mi najbliższa. Oczywiście wracam czasem też do innych moich zajęć, na przykład projektując scenografię czy kostiumy do spektakli teatralnych, ale jest to bardziej sporadyczne.\nTrochę prywatnie: jak łączysz rolę mamy z karierą zawodową?\nAgnieszka Wyrwał : – Myślę, że to kwestia doświadczenia i umiejętności określania swoich priorytetów. Dla mnie zawsze na pierwszym miejscu są moje dzieci i jeżeli potrafimy uporządkować swoje życie, określić co jest dla nas najważniejsze, cała reszta to kwestia dobrej organizacji pracy. Oczywiście, jak dla każdej mamy, która jest aktywna zawodowo, niezwykle istotne jest wsparcie rodziny. Teraz na przykład jesteśmy w środku kampanii wyborczej i prawdę mówiąc, gdyby nie wspierająca i wyrozumiała rodzina, byłoby ciężko pogodzić wszystkie obowiązki. Moje dzieci są już dorosłe, albo prawie i przyznam się, że wspaniałym uczuciem jest obserwować jak dorastają, dojrzewają, rozwijają się również zawodowo i stają się dla nas wsparciem również merytorycznym. Ostatnio zauważyłam, że coraz częściej kieruję się ich wskazówkami czy korzystam z ich pomocy.\nPodjęłaś decyzję o starcie w wyborach samorządowych. Dlaczego?\nAgnieszka Wyrwał : Powodów jest wiele. Zacznijmy od tego, że zawsze były mi bliskie ludzkie problemy i jak tylko potrafiłam tylko mogłam, włączałam się we wszelkiego rodzaju akcje pomocowe. Aktywnie uczestniczyłam i wspierałam wiele akcji charytatywnych, np. na rzecz Hospicjum Dla Dzieci, czy Domu Artystów Weteranów Scen Polskich, prowadziłam też szkolenia motywacyjno-zawodowe dla młodzieży z małych miejscowości. Zawsze też starałam się być wnikliwym i aktywnym obserwatorem naszego życia politycznego. Pamiętam moje pierwsze wybory, w których miałam prawo głosować i to uczucie, kiedy oddawałam mój pierwszy głos w lokalu wyborczym. Był to taki moment w moim życiu, w którym poczułam, że biorę udział w czymś niezwykle ważnym, biorąc na siebie odpowiedzialność za wybór, którego dokonuję. Prawdę mówiąc, to uczucie towarzyszy mi do dziś, za każdym razem, kiedy wchodzę do lokalu wyborczego. Od tego czasu też jako wyborca biorę udział w każdych wyborach oraz mobilizuję innych do oddania swojego głosu. Pamiętam wybory w 2007 roku, kiedy zawoziłam moje koleżanki ze studiów do ich lokali wyborczych, aby każda z nich zdążyła zagłosować. Teraz wspominamy to czasem ze śmiechem, ale myślę, że to właśnie takie momenty w moim życiu prowadziły mnie do miejsca, w którym jestem dzisiaj.\nZawsze były mi bliskie ludzkie problemy i jak tylko potrafiłam i mogłam, włączałam się we wszelkiego rodzaju akcje pomocowe\nZaangażowanie obywatelskie jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania demokracji. W nadchodzących wyborach postanowiłam więc zamienić funkcję obserwatora i aktywnego komentatora, na bycie tym, kto biorąc na siebie większą odpowiedzialność, może mieć większy wpływ na to, co dzieje się w naszej dzielnicy i mieście. Odnoszę wrażenie, że osoby takie jak ja, całkowicie spoza polityki, ale jednocześnie z konkretnymi kompetencjami i doświadczeniem życiowym, mogą w bardzo konkretny sposób przyczynić się do zrobienia kolejnego kroku na drodze rozwoju Żoliborza, Bielan, ale i całej Warszawy. Dlatego właśnie postanowiłam kandydować do Rady Miasta.\nZmiany są potrzebne, oczywiście, ale co konkretnie chciałabyś zmienić na Żoliborzu i Bielanach?\nAgnieszka Wyrwał : Moim zdaniem najbliższe lata, a co za tym idzie najbliższa kadencja przyszłych władz samorządowych, będą kluczowe dla rozwiązania kilku problemów, z jakimi borykamy się dzisiaj i z ich ewentualnymi następstwami. Z pewnością wszystkim nam zależy na jak najszybszej budowie nowych placówek oświatowych, jak tej zaplanowanej przy ulicy Anny German czy Ficowskiego, ale musimy pamiętać również o bezpieczeństwie. Chciałabym, aby normą w naszym mieście były nowoczesne systemy oświetleniowe na przejściach dla pieszych. W szczególności w okolicach placówek oświaty czy parków, czyli w miejscach, w których nasze dzieci najczęściej narażone są na niebezpieczeństwo. Jak wiemy, w naszej dzielnicy stale powstają nowe inwestycje deweloperskie. Władze samorządowe muszą zdecydowanie szybciej reagować na zmieniające się warunki, ale moim zdaniem również deweloperzy powinni wziąć na siebie większą część odpowiedzialności i kosztów związanych z rozwojem infrastruktury wokół nowych osiedli. Remont ulicy Rydygiera oraz połączenie jej z ulicą Powązkowską, czy też budowa ronda na skrzyżowaniu ulic Krasińskiego z Przasnyską, to inwestycje, na które z pewnością czekają mieszkańcy. Pomoże to z pewnością w odkorkowaniu ulic Krasińskiego, Przasnyskiej i Anny German oraz zwiększy poziom bezpieczeństwa w tym rejonie. Wszyscy wiemy jak dużym problemem okazuje się nieuporządkowanie spraw związanych z miejscami parkingowymi i ciągły ich brak. Jest też problem bazy MPO przy ul. Tatarskiej, która moim zdaniem powinna być stopniowo wygaszana, a nie rozbudowywana. Istotnym czynnikiem wpływającym również na jakość naszego życia w mieście są tereny zielone, dające nam możliwość rekreacji w bezpośrednim sąsiedztwie, bez konieczności ucieczki z miasta. Dlatego władze samorządowe powinny dbać o ochronę istniejących już terenów zielonych oraz w umiejętny sposób planować nowe nasadzenia drzew.\nWładze samorządowe muszą zdecydowanie szybciej reagować na zmieniające się warunki\nW kwestii nowych inwestycji chciałabym wspomnieć o odbudowie obiektów sportowych RKS Marymont. Jest to miejsce niezwykłe, z bogatą historią sięgającą 1911 roku. Obecnie jest to miejsce odstraszające i zaniedbane. Najwyższy czas przywrócić jego świetność i wyremontować tak, aby mógł służyć mieszkańcom. Kolejną inwestycją, która jest niezwykle bliska mojemu sercu, jest budowa nowego domu kultury na Żoliborzu oraz budowa nowoczesnego Centrum Kultury na „Serku Bielańskim”. Jako absolwentka Akademii Sztuk Pięknych, projektantka, ale też osoba związana częściowo z teatrem, w pewnym sensie więc przedstawicielka świata kultury i sztuki, wiem jak ważne jest dla rozwoju lokalnych talentów wsparcie władz samorządowych. Nasi lokalni artyści zasługują na nowe sale wystawiennicze, sale teatralne czy koncertowe. Istotnym czynnikiem wpływającym również na jakość naszego życia w mieście są tereny zielone dające nam możliwość rekreacji w bezpośrednim sąsiedztwie, bez konieczności ucieczki z miasta. Dlatego władze samorządowe powinny dbać o ochronę istniejących już terenów zielonych oraz w umiejętny sposób planować nowe nasadzenia.\nA jakie masz priorytety jeśli zostaniesz radną?\nAgnieszka Wyrwał : Poza tematami, o których wspomniałam wcześniej, absolutnym priorytetem jest wsłuchiwanie się w potrzeby mieszkańców, aby mieli oni realny wpływ na podejmowane przez władze samorządowe decyzje. Ważnym elementem jest prowadzenie właściwej polityki zdrowotnej z odpowiednim jej finansowaniem. Bardzo istotne są również sprawy związane z naszymi warszawskimi seniorami. W tym obszarze widzę olbrzymie pole do poprawy jakości działań władz samorządowych. Sprawy do rozwiązania „na wczoraj” to przede wszystkim problem tzw. „więźniów czwartego piętra”. Osoby starsze czy niepełnosprawne, mieszkające na wyższych piętrach w domach bez windy często mają olbrzymie problemy z wydostaniem się z domu i często skazane są na łaskę i niełaskę sąsiadów czy rodziny. Potrzebujemy też centrum usług społecznych oraz miejsc aktywności kulturalnej i sportowej dla seniorów. W mojej pracy zawodowej oraz społecznej poznałam wiele wspaniałych osób w wieku dojrzałym. Nie ukrywam, że są dla mnie inspiracją w wielu moich działaniach. Pamiętajmy, że kiedyś i my będziemy seniorami i ważne, abyśmy potrafili już dzisiaj zadbać o naszą wspólną przyszłość. Warszawa jest miastem nowoczesnym, a to oznacza, że musi być również miastem dojrzałym i dbającym o swoich mieszkańców. Musimy zapewnić odpowiednią edukację i bezpieczeństwo naszym dzieciom, ale i godne życie seniorom.\nProgram dla seniorów, program dla dzieci, nie za dużo tego trochę?\nAgnieszka Wyrwał : Myślę, że jest jeszcze wiele innych obszarów naszego życia, które wymagają zmian i jako radna nie zamierzam się ograniczać. Mam za dużo energii i chęci do pracy, aby kiedykolwiek powiedzieć „za dużo”. Czasem trzeba mnie raczej hamować w moich zapędach i projektach, które prowadzę. Myślę jednak, że to dobrze i chciałabym przekazać trochę tej energii władzom samorządowym. Myślę, że tego potrzebują i potrzebuje tego Warszawa.\nAgnieszka Wyrwał: Zawsze starałam się wyróżnić i znaleźć swój indywidualny styl was last modified: 31 stycznia, 2020 by Mateusz Durlik\naga pouagnieszka wyrwałludzie żoliborzamateusz durlikmoda


Forum e-narzeczeni.pl - serwis dla narzeczonych, sam zaplanuj ślub i wesele • Wyświetl temat - prezent dla niemowlaka\nDzisiaj jest 14 lipca 2020, 08:51\nTytuł: prezent dla niemowlaka\nZamieszczono: 28 października 2019, 15:45\njakie prezenty są najlepsze dla niemowlaka ? Co byście mi polecali? bo chce kupić coś dla synka mojej koleżanki. Z tego co czytałam na necie że takie https://mruumi.pl/ szumiące króliczki sa bardzo fajne. Wasze dzieci mają takie zabawki ?\nTytuł: Re: prezent dla niemowlaka\nZamieszczono: 22 listopada 2019, 17:33\nGrunt to zadbać o to, by takie zabawki były przede wszystkim bezpieczne. W przypadku niemowlaków możliwe są różne scenariusze na to, co może zdarzyć się źle. Właśnie dlatego powinniście sprawdzić specjalne zabawki dla niemowlaków w https://fokastara.pl/ Dzięki temu będziecie mogli być spokojni o Wasze maluchy.\nZamieszczono: 22 listopada 2019, 21:39\nRejestracja: 20 września 2016, 12:18\nNie jestem zwolennikiem kupowania zabawek bo tego zazwyczaj dzieci maja najwiecej. Najlpiej kupowac ciuszki bo z tego malec szybko wyrasta. Teraz okres zimowy wiec np kombinezon bylby fajny Tutaj https://www.smyk.com/porady/jaki-kombin ... c,539.html mozna poczytac jak dobrze wybrac takie ubranie by nie bylo za duze za male za cieple i za zimne\nZamieszczono: 13 grudnia 2019, 09:16\nMoim zdaniem zawsze dobrym pomysłem na prezent dla niemowlaka będzie zestaw jakiś profesjonalnych kosmetyków dla niemowląt. Co powiecie na kosmetyki marki Mustela? Z ich ofertą możecie zapoznać się na stronie internetowej https://www.mustela.pl/. Polecam, warto\nZamieszczono: 20 marca 2020, 09:49\nMoże na przykład pieluszka bambusowa? Prezent dla niemowlaka to także prezent dla mamy dlatego właśnie ja bym postawiła na praktyczne rozwiązania. Poczytajcie o tego typu pieluszkach na stronie https://mrbobas.pl/pieluszka-bambusowa-colorstories-wild-safari-50-60cm.\nZamieszczono: 09 czerwca 2020, 11:55\nRejestracja: 08 czerwca 2019, 07:47\nHej. Rozglądam się za kupnem jakiegoś bardziej praktycznego prezentu dla dziecka mojej przyjaciółki. Nie chcę kupować ubranek bo tego to ona ma mnóstwo. Przeglądając różne strony z takimi bardziej praktycznymi prezentami dla dzieci znalazłam takie termometry bezdotykowe https://www.taniomania.pl/t/termometr-bezdotykowy i tak się zastanawiam czy by takiego jej nie zamówić. Myślicie, że to dobry pomysł?\nZamieszczono: 23 czerwca 2020, 10:20\nRejestracja: 04 lutego 2020, 14:49\nWydaje mi się, że jeśli kupujemy taki prezent to musi to być albo przydatne dla mamy albo np. ciuszki czy fajne zabawki dla dziecka. Dla niemowlaka widziałam w sklepie https://tamaja.pl/ super pluszaki i pozytywki. Może coś takiego?\nZamieszczono: 12 lipca 2020, 10:52\nTu już wiadomo bardziej kupuje się prezent z myślą o rodzicach - coś praktycznego dla dziecka. Może jakieś ubranka? To będzie bezpieczną opcją. Sprawdźcie sobie tu sklep https://www.51015kids.eu/ Na pewno coś odpowiedniego znajdziecie, w sam raz na prezent. Mają tu też duży wybór akcesoriów i ubranek dla starszych dzieci.


Nowe Prezydium Legionu Maryi | Niedziela.pl\nNowe Prezydium Legionu Maryi\nNiedziela sandomierska 30/2019, str. 3\nUczestnicy spotkania z duszpasterzem\nW niedzielę 7 lipca 2019 r. w parafii Mydłów po ponad trzymiesięcznej formacji prowadzonej przez legionistów z Tarnobrzega i Sandomierza, została zatwierdzona nowa wspólnota legionowa. Nowe prezydium liczy dziewięciu członków czynnych oraz trzy osoby wspierające i będzie przynależeć do kurii Tarnobrzeg, a potem do tworzącej się kurii Olbierzowice. Wspólne świętowanie rozpoczął różaniec, modlitwy wstępne i zawiązanie wspólnoty. Eucharystii przewodniczył i słowo Boże wygłosił ks. Rafał Cudziło, kierownik duchowy Komicjum. Koncelebrował proboszcz ks. Tomasz Kwaśnik. Po homilii nowi legioniści złożyli przyrzeczenie, odśpiewano hymn wspólnoty. Po zakończonej Mszy św. legioniści oraz zaproszeni goście udali się do Domu Ludowego na agapę, czas świadectwa i radosny śpiew. Msza dziękczynna zgromadziła licznie przybyłych ze sztandarami członków wspólnoty, także z diecezji kieleckiej, członków zarządu diecezjalnego Legionu Maryi oraz miejscowych parafian. Obecnie w Komicjum tworzą sie dwa nowe prezydia.\nNiedziela zamojsko-lubaczowska 43/2019, str. 4-5\nW czasie drugiej części uroczystości wysłuchano m.in. historii Legionu Maryi\nObchody jubileuszowe związane z 30-leciem obecności Legionu Maryi na Zamojszczyźnie odbyły się w sobotę 12 października\nMiejscem jubileuszowych uroczystości była parafia Matki Bożej Królowej Polski w Zamościu, gdzie Mszy św. przewodniczył pasterz naszej diecezji, bp Marian Rojek, który wygłosił okolicznościową homilię.\nKaznodzieja pytał zebranych, czy są ludźmi szczęśliwymi. Eucharystię poprzedziła wspólna modlitwa różańcowa. Na zakończenie Eucharystii bp Marian Rojek dokonał wręczenia okolicznościowego medalu za dzieło ewangelizacji, przyznanego na wniosek Rady Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich w naszej diecezji. Medal otrzymała prezydent Komicjum Legionu Maryi Jadwiga Nowak, a okolicznościową laudację odczytała Maria Gmyz.\n– Wymiar czasu zależy od której strony się patrzy: od ludzkiej to jest kawałek drogi. Trzydzieści lat to są różne doświadczenia, różne osoby, różne wydarzenia, i myślę, że przy takiej okoliczności człowiek sobie to wszystko przypomina. To na pewno jest okazja, by Panu Bogu podziękować, przede wszystkim za te owoce duchowe, jakie się dokonywały w sercu tych ludzi, którzy są legionistami, i również za owoce, które potem można było dostrzec, zauważyć, o których może nawet sami nie wiemy – wskazał Ksiądz Biskup w rozmowie z Katolickim Radiem Zamość.\nWszystko jest z łaski Bożej\nOd samego początku Legionowi Maryi w naszej diecezji duchowo towarzyszy ks. prał. Zdzisław Ciżmiński.\n– „Ciebie Boga wysławiamy” – to jest hasło naszego dzisiejszego święta 30-lecia istnienia Legionu Maryi na ziemi zamojskiej. Uświadamiamy sobie, że to jest wielka łaska Boża. Ja już 33 lata należę do Legionu Maryi; należałem do niego jeszcze w lubelskiej archidiecezji. Trzydzieści lat temu zaczynało się od kolegiaty, gdzie powstały dwa prezydia. Teraz mamy ponad 70 prezydiów w diecezji i ponad siedmiuset aktywnych legionistów i ok. tysiąca trzystu wspierających – wskazał ks. Ciżmiński.\nBy zanieść Chrystusa\nDruga cześć spotkania odbyła się w sali duszpasterskiej w Dolnym Kościele. Na tę część złożyły się świadectwa i wspomnienia osób od lat należących do Legionu Maryi.\n– We wprowadzeniu do książki kard. Konrada Krajewskiego „Zapach Boga” czytamy takie słowa: „Często mówi (kard. Krajewski): Żyj tak, aby ludzie pytali cię o Boga… tam, gdzie zanosisz Jezusa, tam jest centrum świata. Nie ma nieważnych miejsc i torów. Zanieś Chrystusa tam, gdzie może nie dotrzeć żadna siostra zakonna i ksiądz”. Bez cienia wątpliwości, słowa te należy odnieść do sióstr i braci zrzeszonych w Legionie Maryi, który jako stowarzyszenie ludzi świeckich obecny jest na świecie od 98 lat, z czego trzydzieści lat to obecność Legionu Maryi na Zamojszczyźnie, najpierw w ramach diecezji lubelskiej, a od 1992 r. diecezji zamojsko-lubaczowskiej – wskazał prowadzący tę część ks. Hawro.\nŚwiadectwem o początkach Legionu Maryi na Zamojszczyźnie podzieliła się s. Julia Rodzik, która wskazała, że bez łaski Bożej Legion Maryi by się nie rozwinął. Podziękowała też biskupom i kapłanom, którzy na przestrzeni tych lat wspierali duchowo rozwój stowarzyszenia. Przywołała również przykład życia Anatola Kaszczuka i początki Legionu Maryi w Zamościu. – Lata 80. XX wieku były takim punktem, kiedy Legion Maryi zaczął istnieć na nowo. U nas zaczęło się to od momentu nominacji ks. Zdzisława Ciżmińskiego na rektora kościoła św. Katarzyny – wskazała s. Julia Rodzik.\nGłos zabrała również Klara Conolly-Pater z Irlandii, która jako młoda dziewczyna przybyła do Polski, by pomóc w rozwoju Legionu Maryi. Podkreśliła wielką życzliwość ówczesnego biskupa lubelskiego Bolesława Pylaka, który był otwarty na rozwój Legionu Maryi w diecezji. Zachęciła zebranych, by wszystko uczynić dla Maryi, skoro nas wybrała do Legionu.\nKapłan a Legion Maryi\nWażną częścią spotkania były świadectwa kapłanów, którzy na swojej kapłańskiej drodze spotkali Legion Maryi. Wśród dających świadectw znaleźli się: ks. Stanisław Mizak, ks. Aleksander Kustra, ks. Bogdan Jaworowski i ks. Michał Maciołek.\nKs. Stanisław Mizak opowiedział o początkach Legionu Maryi w Łaszczowie, gdzie po zamojskiej kolegiacie powstało drugie prezydium. Przypomniał też, jak wyglądały pierwsze legionowe apostolaty w Łaszczowie. Z kolei ks. prał. Aleksander Kustra nawiązał do objawień w Kibeho, w których Matka Boża poleciła wizjonerce wstąpienie do Legionu Maryi. Samo stowarzyszenie, jakim jest Legion Maryi, porównał do ewangelicznej Marii, siostry Łazarza, która obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona.\nHistoria i świadectwa\nPo słowach wypowiedzianych przez kapłanów przyszedł czas na prezentację poszczególnych kurii Legionu Maryi, na co złożyło się przypomnienie krótkiej historii i świadectwo jednego z legionistów. Kolejność prezentacji związana była z historią powstawania poszczególnych kurii. Jako pierwsza zaprezentowała się Kuria Matki Bożej Opieki z Zamościa. Następie zaprezentowane zostały Kurie Matki Bożej Tomaszowskiej z Tomaszowa Lubelskiego, Kuria Matki Bożej Dobrej Rady z Zamościa, Kuria Matki Bożej Królowej Rodzin z Lubaczowa, Kuria Matki Bożej Różańcowej z Hrubieszowa, Kuria Matki Bożej Częstochowskiej z Biłgoraja, Kuria Matki Bożej Królowej Pokoju z Tomaszowa Lubelskiego, Kuria Matki Bożej Panny Wiernej z Jarosławia (archidiecezja przemyska) i Kuria Matki Bożej Nieustającej Pomocy z Biłgoraja.\n„Córuś, organizuj Jerycho”\nTrudno sobie wyobrazić Legion Maryi bez modlitwy różańcowej, dlatego jako stowarzyszenie ludzi świeckich podejmujących formację podczas cotygodniowych spotkań, trwających na modlitwie różańcowej i podejmujących apostolat wśród ludzi potrzebujących, Legion Maryi wpisuje się w trwające Diecezjalne Jerycho Różańcowe.\nOkolicznościowy referat poświęcony temu zagadnieniu wygłosiła s. Zofia Szczur, która wspominając pierwszego polskiego legionistę Maryi, br. Anatola Kaszczuka przywołała jego słowa: „Córuś, organizuj Jerycho”.\nPo referacie przyszedł czas na wspólną modlitwę z legionowej tesery. Katenę Legionu Maryi poprowadził ks. Krzysztof. Po modlitwie przyszedł czas na podsumowanie oraz wyrażenie wdzięczności wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji uroczystości. Podsumowania dokonał ks. prał. Zdzisław Ciżmiński. Modlitwy końcowe Legionu Maryi i błogosławieństwo, którego udzielił wszystkim ks. Michał Maciołek, kanclerz kurii diecezjalnej, zakończyły oficjalną część spotkania. Wielu uczestników skorzystało z okazji i oglądało kroniki legionowe i okolicznościową wystawę o działalności i historii Legionu Maryi na Zamojszczyźnie. Podczas agapy legioniści dzielili się swoimi przeżyciami, a trwające między nimi rozmowy stały się źródłem nieopisanej radości i siły, potrzebnej do dalszego apostolatu.\nNa drogach maryjnej pobożności\nLegion Maryi jest stowarzyszeniem ludzi świeckich, których celem jest głoszenie chwały Bożej, wspieranie Kościoła na polu ewangelizacyjnym i dążenie do osobistej świętości poprzez modlitwę i pracę apostolską w duchu zawierzenia i pod przewodnictwem Najświętszej Maryi Panny. Każdy, kto czuje w sobie pragnienie takiej drogi, jest zaproszony, by wstąpić do Legionu Maryi i służyć wiernie pod Jej sztandarem.


ATP World Tour Finals: Bryanowie bronią pięć meczboli i awansują do półfinału [wideo]!\n19.11.2015 22:54, Michał Jaśniewicz\nW meczu bezpośrednio decydującym o awansie do półfinału, Bob i Mike Bryanowie wybronili pięć meczboli, wygrywając z Jamie Murrayem oraz Johnem Peersem 6:7(5), 7:6(5), 16-14.\nZawada: turniej już bez Polek\n19.11.2015 20:53, Antoni Cichy\nKatarzyna Piter i Justyna Jegiołka odpadły w drugiej rundzie turnieju ITF w Zawadzie. Obie pokonane przez Słowenki. W rozgrywkach singlistek nie ma już żadnej Polki.\nATP World Tour Finals: Federer z kompletem zwycięstw\n19.11.2015 17:44, Michał Jaśniewicz\nRoger Federer wygrał z Kei Nishikorim 7:5, 4:6, 6:4 i z kompletem zwycięstw w grupie awansował do półfinału ATP World Tour Finals. Japończyk pożegnał się tym występem z turniejem.\nBrescia: półfinał nie dla Polaków\n19.11.2015 17:14, Michał Jaśniewicz\nMariusz Fyrstenberg i Mateusz Kowalczyk na ćwierćfinale zakończyli rywalizację w challengerze w Brescii. Rozstawieni z „trójką” Polacy przegrali z Frankiem Moserem oraz Antoni Sanciciem 6:7(5), 3:6.\nZawada: porażki Kawy i Siłki\n19.11.2015 00:40, Antoni Cichy\nKatarzyna Kawa i Klara Siłka nie zdołały awansować do drugiej rundy turnieju ITF w Zawadzie. W ćwierćfinale turnieju deblistek zwycięstwo odniosły Justyna Jegiołka i jej partnerka Mihaela Buzarnescu.\nATP World Tour Finals: Wawrinka wygrywa, Nadal awansuje\n19.11.2015 00:37, Anna Niemiec\nStan Wawrinka pokonał w dwóch setach Davida Ferrera i dzięki temu wciąż zachowuje szanse na awans do półfinału londyńskiej imprezy. Pewny gry w najlepszej czwórce jest już Rafael Nadal.\n18.11.2015 23:19, Anna Niemiec\nWe wtorek WTA ogłosiła listę zawodniczek nominowanych do nagrody w kategorii „Największy postęp roku”. O to wyróżnienie powalczą Timea Bacsinszky, Belinda Bencic, Karolina Pliszkova, Johanna Konta oraz Anna Karolina Schmiedlova.\nATP World Tour Finals: Rojer i Tecau w półfinale\n18.11.2015 21:10, Tomasz Krasoń\nJean-Julier Rojer i Horia Tecau pokonali 6:4, 7:6(3) Ivana Dodiga i Marcela Melo w drugim czwartkowym meczu deblowym ATP World Tour Finals. Holender i Rumun w Londynie nie stracili jeszcze seta i są już pewni gry w półfinale.\nBrescia: Fyrstenberg i Kowalczyk w ćwierćfinale\n18.11.2015 17:24, Michał Jaśniewicz\nMariusz Fyrstenberg i Mateusz Kowalczyk awansowali do ćwierćfinału challengera w Brescii. Rozstawieni z numerem trzy Polacy pokonali Maximiliana Neuchrista oraz Tristana-Samuela Weissborna 7:6(7), 6:7(6), 10-4.


Praca w MPK/ZDiT - Strona 3 -\nPostautor: Jordi » śr 20:19, 27 wrz 2017\nFakt na wtorek zostały prawie same ranki lub szczytówki (ja w tygodniu mogę dopiero po południu zaczynać).\nŚroda i Czwartek jeszcze dają trochę wyboru Już sobie zaklepałem conieco.\nPostautor: Jordi » czw 21:55, 28 wrz 2017\nDecyzją ZDiT odwołano pomiary 3-5 października z powodu przeciągających się remontów. Ponoć zagrożone są też pomiary 10-12 października.\nPostautor: TramMomentyStudenta » czw 22:25, 28 wrz 2017\nTaaa, to se zaplanowali tych pomiarów, w końcu wyjdzie, że pomiary wypadną na samiutkie weekendy, gdy nie jeździ m.in. 11A, 12A, 16, 17, 64, 75, 77. Tam już nie zmierzą\nPostautor: BB93 » czw 23:19, 28 wrz 2017\nMyślę, że prędzej będzie podpisany jakiś aneks do umowy i pomiary zostaną przeniesione o 1-2 tygodnie.\nPostautor: TramMomentyStudenta » pt 06:12, 29 wrz 2017\nNo, to chyba byłoby najrozsądniejsze. A nie mogli od razu zrobić tego np. od 16 do 29 października i od 4 do 10 listopada? Okienko od 30.10. do 3.11. jest wymuszone zwiększoną liczbą pasażerów (to jest akurat typowe dla okolic 1.11.) i wtedy raczej nie ma co myśleć o badaniach zakończonych pomyślnie.\nPostautor: Jordi » wt 09:46, 03 paź 2017\nVia Vistula odwołuje "Wielkie liczenie pasażerów" z powodu niedostarczenia przez ZDiT kompletu dokumentów niezbędnych do badania.\nCzyli co? Badań nie będzie?\nPostautor: TramMomentyStudenta » wt 16:32, 03 paź 2017\nA nie umieją wysłać części swoich kontrolerów do liczenia, tylko musi to robić zewnętrzna firma? Chyba łatwiej zaoszczędzić. Gorzej z ankietami.\nPostautor: Kpc21 » wt 17:02, 03 paź 2017\nA w 10 dzisiaj po południu nadal leciały reklamy liczenia na tablicach SIP.\nNo ale pewnie dopiero po zjeździe do zajezdni będą w stanie to wyłączyć.\nPostautor: SCEL » śr 07:52, 04 paź 2017\nTramMomentyStudenta pisze: A nie umieją wysłać części swoich kontrolerów do liczenia, tylko musi to robić zewnętrzna firma? Chyba łatwiej zaoszczędzić. Gorzej z ankietami.\nCzęści swoich czyli czyich?Kontrolerzy biletów są pracownikami MPK, a MPK ma umowę z miastem w której jest konkretnie zapisane za co operator jest odpowiedzialny i jakie ma zadania do wykonania.\nPostautor: TramMomentyStudenta » śr 17:10, 04 paź 2017\nNo dobrze. Części kontrolerów z MPK, rzecz jasna. Ale czy nie można byłoby zrobić takiego aneksu do umowy, w której byłoby wyraźnie napisane, że dodatkowym zadaniem w takim i takim czasie byłoby liczenie pasażerów w ramach takiej a takiej akcji? I za to zadanie byłoby dodatkowo płacone, w przypadku robienia ankiet to ileś tam za ankietę. Samo liczenie pasażerów to chyba raczej dodatek płacony od godziny.\nPostautor: ZEA1-7700 » śr 17:49, 04 paź 2017\nA jak w takim razie działało liczenie pasażerów przez autobusy? I czemu nie można tego wykorzystać? Pamiętam, jak były kiedyś dni, że na danej linii jeździł jeden typ taboru "bo liczenie pasażerów".\nPostautor: Kpc21 » śr 18:25, 04 paź 2017\nA to nie jest tak, że ta akcja ręcznego liczenia pasażerów dotyczy tramwajów?\nPostautor: kuba_bed » śr 22:36, 04 paź 2017\nNie, zgodnie z warunkami zamówienia, liczenie obowiązuje na wszystkich liniach autobusowych i tramwajowych, w tym działających w ramach porozumień międzygminnych. To znaczy obowiązywało skoro umowa została zerwana.\nPostautor: Kpc21 » śr 23:38, 04 paź 2017\nDlaczego nie skorzystano z funkcji dostępnej w autobusach, tylko zaplanowano liczenie ręczne?\nCzy tu nie ma niegospodarności?\nPostautor: Jordi » czw 09:16, 05 paź 2017\nTen system liczenia mamy bodaj w 2 partiach autobusów z ostatnich lat, z czego w tej 1, starszej partii podobno działa to nie za dobrze - przy tłoku potrafi policzyć, że wysiadło 8-10 osób zamiast prawidłowo 16-20 - to samo z wsiadającymi. Zgłaszano ten problem, ale ponoć niewiele da się z tym zrobić...\nPostautor: mig » czw 20:32, 08 lut 2018\nPostautor: nowy1212 » czw 10:52, 28 cze 2018\nNo wczoraj czytałem że w Poznaniu też słabo. Nie ma chętnych bo zarobki słabe czy dlatego że praca ciężka (różne godziny)?\nPostautor: px33 » czw 16:36, 28 cze 2018\nTo i to, plus wydaje mi się, że forma kursu, który praktycznie uniemożliwia pracę w jego czasie (a sam swoje kosztuje i kandydaci nic w trakcie nie dostają) a trwa dość długo.\nPostautor: Graficzny » czw 16:40, 28 cze 2018\nA czy może ktoś wyjaśnić te braki kierowców dokładniej?\nIle kierowców brakuje, zarobki, płaca itd? Może nie koniecznie pod tym wątkiem, tylko w odpowiednim. Albo priv też chętnie przyjmę.\nPostautor: mig » pt 07:12, 29 cze 2018\nJordi pisze: Dzisiaj osiedle mające bodaj 7 tysięcy mieszkańców - dość zwarte ma:\n2 linie tramwajowe co 12 minut\n2 linie autobusowe w szczycie co 12 minut\nobrzeżem (większość osiedla do 1km) linię 54 w szczycie co 20 minut\nTo naprawdę jest dużo. Większe od Stoków (około 10 tysięcy ludzi) północne Rokicie (Franciszka-Prądzyńskiego) ma:\n2 linie co 24 w szczycie, w tym 1 nonstop spóźniona (77) i tylko w robocze - weekend samo 63 co 40 minut...\ntotalnym obrzeżem (dla 50% mieszkańców nawet 2km dojścia) tramwaje (11, 17, 41) i autobus 50.\nSwoją drogą @mig, wiesz ile brakuje kierowców i motorniczych? Bo w niektórych miastach to już ogromny problem się robi... Skoro ledwo starcza u nas na obsługę, to też chyba nie jest różowo :/\nOtóż to. Te wozokilometry są potrzebne w innych rejonach miasta, a potrzeb jest sporo, są zarówno linie jak i całe osiedla potrzebujące wsparcia, jak wspomniane przez Ciebie Stare Rokicie czy choćby linia 85 czy weekendowe 75.\nCo do kadr, liczb nie znam, poza jedną, na tramwajach w dni robocze jest kilka-kilkanaście zjazdów na brak zmiany, nie wiem czy na porannej zmianie są wszystkie brygady wystawiane ale chyba tak. Na chwilę obecną gorzej jest z motorniczymi, kierowcy też są cały czas potrzebni ale sytuacja nie jest tak krytyczna.\nGeneralnie moim zdaniem o kierowcę będzie łatwiej, ponieważ kierowca ma na miejscu alternatywne miejsca pracy, a motorniczy żeby zmienił pracodawcę pozostając w zawodzie musi wyjechać do innego miasta.\nDruga sprawa to czas trwania kursu. Szkolenie na motorniczego trwa dłużej niż na kierowcę, a zmienne godziny, w których się on odbywa, uniemożliwiają jednoczesną pracę. Co z tego, że MPK w znacznej części kredytuje kurs skoro trzeba na starcie mieć środki by z czegoś żyć przez kilka miesięcy? Kolega dostał się ostatnio na kurs na motorniczego, powiedzieli mu, że zacznie pracę w... listopadzie Czyli praktycznie pół roku nie będzie miał źródła utrzymania.\nTrzecia sprawa to lepsze zarobki i warunki pracy na tym samym stanowisku w innych miastach lub, w przypadku kierowców autobusów, w innych firmach niekoniecznie spoza Łodzi, stąd też spora grupa osób po przepracowaniu w naszym MPK jakiegoś czasu rezygnuje z pracy.\nJak dla mnie biorąc pod uwagę jaka to trudna i wymagająca praca prowadzący powinien na starcie zarabiać minimum 3000 na rękę, tymczasem na razie jest często tak, że ludzie pracujący już parę lat w firmie rzadko kiedy taki pułap osiągają.


Powieść historyczna - Księgarnia Internetowa PWN\n20 zł - 50 zł (553)\nZakazana miłość księżniczki Elizy Radziwiłł i Wilhelma Pruskiego\nAutor: Gersdorff von Dagmar\nKsiążę Wilhelm był nią zachwycony już od najmłodszych lat. Syn królowej Luizy i Fryderyka Wilhelma III Pruskiego bez pamięci zakochał się w Elizie, córce księcia Antoniego Radziwiłła....\nNa całym świecie tylko ona, Zakaza...\nGersdorff von Dagmar\nGdy w 1553 roku zmarł młody król Edward VI, okazało się, że nie ma mężczyzny, który mógłby zażądać tronu Anglii. Po raz pierwszy w historii królestwa koronę miała przeją...\nRok 1914 zmienił świat na zawsze. Europa osunęła się w otchłań. W ciągu następnych lat ofiary wojny – które ostatecznie przyszło liczyć w milionach – ginęły w walkach, któ...\nCzas honoru / Czas honoru Przed burzą / Czas honoru serial sezon 1\nW skład pakietu wchodzą: "Czas honoru", "Czas honoru. Przed burzą" oraz I sezon serialu „Czas honoru” na DVDCzas honoruWiosną 1941 r. grupa przeszk...\nCzas honoru / Czas honoru Przed bu...\nczyli saga rodu Sebastiana Strack-Erös, wiernego poddanego węgierskiego majestatu króla Istvána Pier\nNiewiele zapisów wydarzeń z okresu księstwa, a potem Królestwa Węgier jedenastego wieku się zachowało. Zacząłem zbierać materiały do mojej książki wtedy, kiedy nie było jeszcze person...\nSaga Siedmiogrodzka, czyli saga ro...\nThomas Penn odtwarza w swojej znakomitej książce dzieje Henryka VII, postaci tyleż tragicznej, co fascynującej – monarchy despotycznego, nieobliczalnego i pełnego chciwości. Poznajemy bohater...\nJest rok 1689. Grupa galerników - wśród nich Jack Shaftoe, znany również jako król wagabundów, Jack Półkuśka - więzionych przez Berberów opracowuje ...\nWrogowie korony Tom 2\nAutor: Ryszard Kiełpiński\nRyszard Kiełpiński (1958), bydgoszczanin, od 1989 r. mieszka i pracuje w Niemczech. Z kraju ojczystego wyniósł nie tylko umiejętności pisarskie; także pogłębione zainteresowania historią Eur...\nWojnę, jaką toczyły o angielski tron rody Lancasterów i Yorków, cechowały zdrada, kłamstwo i jedne z najkrwawszych, najbardziej dramatycznych bitew średniowiecznej Anglii. W latach 14...\nLancasterowie i Yorkowie Wojna Dwó...\nDo tytułowej bohaterki Linda Porter stara się podejść historycznie i zarazem indywidualnie. Przedstawia kobietę z krwi i kości, uwikłaną w dworskie intrygi od kolebki, wrażliwą, często samotną, nie...


Wybitny chirurg dr Adam Domanasiewicz zwolniony ze szpitala. Pobił pacjenta czy był niewygodny? - Gazetawroclawska.pl\nWybitny chirurg dr Adam Domanasiewicz zwolniony ze szpitala....\nWybitny chirurg dr Adam Domanasiewicz zwolniony ze szpitala. Pobił pacjenta czy był niewygodny?\n2 listopada 2015 02.11.2015 Aktualizacja: 3 listopada 2015 16:41 03.11.2015 16:41\nGdy w Polsce i poza granicami kraju ludzie słyszą słowo: Trzebnica, myślą najczęściej: najlepszy ośrodek transplantacji ręki. Nie byłoby tej sławy, gdyby nie wybitni chirurdzy, m.in. dr Adam Domanasiewicz, który uratował niejednemu pacjentowi dłoń czy rękę. Bez jego pomocy ludzie ci byliby dziś kalekami.\nTrudno więc uwierzyć, że dyrekcja Szpitala św. Jadwigi postanowiła pozbyć się takiego fachowca z pracy. Dlaczego Piotr Dytko, dyrektor placówki w czwartek wręczył lekarzowi zwolnienie? – Nie komentuję sprawy – mówi Dytko.\nOficjalnie powodem zwolnienia chirurga ze skutkiem natychmiastowym, podanym w wypowiedzeniu, jest zarzut "naruszenia nietykalności cielesnej pacjenta".\nDr Adam Domanasiewicz opowiada o zdarzeniu sprzed ponad dwóch miesięcy. Do jego gabinetu wszedł młody mężczyzna o kuli, o głowę wyższy od lekarza. Chciał przedłużenia zwolnienia. Gdy usłyszał od chirurga, że nie ma do tego medycznych podstaw, zaczął krzyczeć, że przecież lekarz jest od tego, by dać zwolnienie „jak dupa od srania".\n– I zamachnął się na mnie kulą. Zasłoniłem się, a potem go od siebie odsunąłem. Mam na to świadka – wspomina dr Adam Domanasiewicz. – Pacjent był agresywny, chociaż nie był ani pod wpływem alkoholu, ani pod wpływem narkotyków. Od razu po tym zdarzeniu sporządziłem notatkę służbową i złożyłem ją u dyrekcji. Pacjent też złożył skargę u dyrektora, ale nie zawiadomił policji ani prokuratury.\nPrzez ponad dwa miesiące o sprawie było cicho. Do czwartku, gdy doktor dostał wypowiedzenie z pracy.\n– Jest mi bardzo przykro, bo podważa się zaufanie pacjentów do mnie. A prawda jest taka, że to ja byłem ofiarą napaści ze strony pacjenta – mówi dr Domanasiewicz. – Próbuje się odwrócić uwagę od istoty sprawy, bo uważam, że powody mojego zwolnienia są zupełnie inne. Jestem człowiekiem niewygodnym dla dyrekcji jako naturalny lider opozycji wobec wprowadzanego przez nią systemu zarządzania.\nAdam Domanasiewicz jest szefem szpitalnej Solidarności. Nie zgadza się z niektórymi punktami planu restrukturyzacji placówki.\n– Protestowałem otwarcie przeciwko redukcji zatrudnienia czy zamianie umów na śmieciowe, więc najprościej było się mnie pozbyć, kreując zarzuty, które obniżą moją wartość i społeczne zaufanie do mnie jako człowieka i lekarza dodaje lekarz - twierdzi.\nSzpital w Trzebnicy przechodzi restrukturyzację, bo ma zmienić właściciela. Jeden ze scenariuszy zakłada, że zostanie wchłonięty przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny z ul. Borowskiej we Wrocławiu - w tej sprawie podpisano już nawet list intencyjny. Ale przejęciem szpitala od powiatu zainteresowany jest też burmistrz Trzebnicy.\nrobert (gość) 22.12.16, 19:37:58\nwypowiedz w telewizji ALLELUJA jak z przeszczepioną dłonią człowiek ja poruszał. Religa na początku tez tak myślał , że jest większy niż bóg a;e potem zrozumiał . Jak to się wypowiadał pewien...rozwiń całość\nwypowiedz w telewizji ALLELUJA jak z przeszczepioną dłonią człowiek ja poruszał. Religa na początku tez tak myślał , że jest większy niż bóg a;e potem zrozumiał . Jak to się wypowiadał pewien człowiek każdy morze to zrobić tylko trzeba się przeszkolić jako lekarz i zrobić . A nie wypowiadać Alleluja. zwiń\nnie znam go ale...\nruda dzida (gość) 10.06.16, 14:21:12\nNie znam tego pana więc nie chcę go oceniać .Ale z tego co tu napisane to chłodno potraktował tego pacjenta ,gdyby okazał mu więcej wyrozumiałości pacjent zachowałby się może inaczej.Co jak co po...rozwiń całość\nNie znam tego pana więc nie chcę go oceniać .Ale z tego co tu napisane to chłodno potraktował tego pacjenta ,gdyby okazał mu więcej wyrozumiałości pacjent zachowałby się może inaczej.Co jak co po co odsuwał go od ciebie ? Przecież jest zasada nietykalności ,nie miał prawa nawet go dotknąć bez jego zgody a co dopiero odepchnąć od siebie. Logicznie że chciał się może jakoś obronić ale zasady to zasady nie wolno nikogo ruszać bez jego zgody ,tak to jest!zwiń\nf (gość) 22.12.16, 12:26:27\nchyba masz popsute pod czaszką... jest zasada nietykalności i dotyczy każdego. a uderzenie lekarza kulą to w kwalifikacji prawnej atak przy użyciu niebezpiecznego narzędzia. I nie dość, że mógł się...rozwiń całość\nchyba masz popsute pod czaszką... jest zasada nietykalności i dotyczy każdego. a uderzenie lekarza kulą to w kwalifikacji prawnej atak przy użyciu niebezpiecznego narzędzia. I nie dość, że mógł się osłonić i odepchnąć napastnika, to mógł również zastosować obronę konieczną i trzasnąć tego matoła w głupi łeb, czego lekarz nie zrobił, tylko zastosował konieczne minimum, aby nie odnieść obrażeń. zwiń\ndo pana Dytko\nkkk (gość) 06.01.16, 21:35:20\nDo zobaczenia na stole operacyjnym tylko czy nie zabraknie chirurga ???\ngosc (gość) 02.12.15, 06:28:17\nDr.Domanasiewicz był wybitnym specjalistą, Mój kolega dzięki Panu dr. Ma teraz w pełni sprawna rękę. Ale jest tam inny chirurg który nie powinien się znajdować w tym szpitalu mało brakowało a...rozwiń całość\nDr.Domanasiewicz był wybitnym specjalistą, Mój kolega dzięki Panu dr. Ma teraz w pełni sprawna rękę. Ale jest tam inny chirurg który nie powinien się znajdować w tym szpitalu mało brakowało a wysłał by mnie na tamten świat:-( to przykre ze są w Polsce tacy lekarze:-(zwiń\nabb (gość) 20.11.15, 11:49:20\nByłam operowana przez doktora Adama. Moim zdaniem jest konkretny i nie rozczula się nad pacjentem, ale wykonuje kawał dobrej roboty. Być może sprawia wrażenie osoby nieco nieprzyjemnej ale nie dla...rozwiń całość\nByłam operowana przez doktora Adama. Moim zdaniem jest konkretny i nie rozczula się nad pacjentem, ale wykonuje kawał dobrej roboty. Być może sprawia wrażenie osoby nieco nieprzyjemnej ale nie dla przyjemności się leczyłam. Doktor ma poczucie humoru i jest całkiem sympatycznym człowiekiem pełnym pasji. Zdaje się, że to typ wojownika ;). Cieszę się, że spotkałam go na swojej drodze. Pozdrawiam i dziękuję :)zwiń\nteraz czekam na zwolnienia\ncórka w żałobie (gość) 19.11.15, 08:46:52\nna innym oddziale tego szpitala\nPACJENT BEZ PROTEKCJI , ALBO DOKTOR JUDM / - INACZEJ ŚMIERĆ/\nZAWIEDZIONA - ZROZPACZONA (gość) 17.11.15, 21:32:22\nCZEKAMY NA JAKO PILNY PRZYPADEK NA OPERACJĘ MOJEGO MĘŻA, STAW BIODROWY / 2 DO WYMIANY JAKO PILNE ,/ KRĘGOSŁUP OPERACJA/ ,TERMINY KOSMICZNE / O CZYM MY MÓWIMY\nJEŻELI DOKTOR POMAGA WAM...rozwiń całość\nJEŻELI DOKTOR POMAGA WAM PACJENTOM CIESZCIE SIĘ , TO JEST DOKTOR JUDYM . TO ZE PACJENT ZAMACHNĄŁ SIĘ NA LEKARZA / KULĄ/ TO BEZRADNOŚĆ / DESPERACJA/ , ALE TO NIE LEKARZ JEST WINNY TYLKO SYSTEM .\nCIESZMY SIĘ ZE WŚRÓD NAS SĄ TACY LEKARZE JAK DOKTOR DOMANASIEWICZ , I CHCĄ PRACOWAĆ DLA WSZYSTKICH A NIE DLA WYBRANYCH.\ndo zawiedziona - zrozpaczona\nwinersa (gość) 18.11.15, 00:27:44\nSystem systemem. wszyscy wiemy jak jest ze służbą zdrowia. Ale to nie upoważnia lekarza do takich chamskich zachowań. proszę sobie poczytać moje wcześniejsze komentarze. Byłam "leczona" przez tego...rozwiń całość\nSystem systemem. wszyscy wiemy jak jest ze służbą zdrowia. Ale to nie upoważnia lekarza do takich chamskich zachowań. proszę sobie poczytać moje wcześniejsze komentarze. Byłam "leczona" przez tego pana i przeklinam ten dzień kiedy pojechałam do tego szpitala, z Opola.\nNie twierdzę, że wszystkie przypadki są takie jak mój, ale spartaczyć tak prosty zabieg to trzeba być "geniuszem".zwiń\nDorota Cz (gość) 16.11.15, 21:38:59\nchirurgiem jest świetnym.\nDzięki Niemu mój syn chwyta przedmioty w dłoni...\nmariusz (gość) 10.11.15, 16:21:38\nJesli pobil powinien zostac zwolniony dyscyplinarnie.\nmery (gość) 10.11.15, 10:18:46\nPonizej przytaczam niektóre opinie internetowe o profesorze Jabłeckim po to, by niektórzy z was nie pomysleli, ze człowiek który wypowiada się w żenujący sposób o Doktorze jest aniołem bez skazy....rozwiń całość\nPonizej przytaczam niektóre opinie internetowe o profesorze Jabłeckim po to, by niektórzy z was nie pomysleli, ze człowiek który wypowiada się w żenujący sposób o Doktorze jest aniołem bez skazy. Sama miałam z nim do czynienia na konsultacjach w Trzebnicy. Takiego aroganta nie spotkałam.\n"~Gość (29 kwietnia 2010)\nJako lekarz - polecam, dobry specjalista, jako osoba - zdecydowanie odradzam, z tym lekarzem nie da się rozmawiać, pozjadał on wszystkie rozumy i lepiej nie próbować wybić mu tego z głowy, straszny krzykacz.\nNie umiem ocenić fachowości dr Jabłeckiego - opinie poznałem różne, wręcz skrajne - od pochwał po totalną krytykę. Natomiast mogę opisać zachowanie tego człowieka - brak szacunku do pacjenta, aroganckie zachowanie, furiat. Jak wcześniej napisałem nie mnie oceniać Jego fachowość, ale osoby które jadą na pierwsze spotkanie z Nim niech nie spodziewają się spokojnej, klarownej rozmowy, poszanowania i poczucia godności - lepiej nastaw sie bardzo negatywnie - wtedy nie rozczarujesz sie tak jak ja.\nbyły pacjent 1 (15 lutego 2009)\nDobrym lekarzem może jest, ale też bardzo niemiły Pan, może dlatego, że pełni funkcję Ordynatora szpitala oddziału ORTOPEDYCZNO-URAZOWEGO w TRZEBNICY.\n~Gość (29 kwietnia 2010)


Program prokreacyjny nie dla wszystkich. Kto skorzysta z leczenia niepłodności?\nMinisterialny program kompleksowej zdrowia prokreacyjnego, który ruszył w 2016 roku, miał być wsparciem dla wielu par zmagających się z niepłodnością. Niestety, okazuje się, że korzysta z niego tylko niewielki procent zainteresowanych.\nProgram kompleksowej ochrony zdrowia prokreacyjnego, który miał być alternatywą dla wcześniejszej refundacji in vitro, został uruchomiony we wrześniu 2016 r. Choć spotkał się z dużym zainteresowaniem pacjentek i pacjentów, ich nadzieje okazały się płonne. W momencie ogłoszenia programu nie zakończono jeszcze procedur, które umożliwiałyby przyjmowanie pacjentów w nowo otwartych ośrodkach.\nProgram prokreacyjny w Gdańsku ruszy dopiero w drugim kwartale roku\nPierwsze pary zakwalifikowane do programu prokreacyjnego rozpoczęły diagnostykę dopiero w ostatnim kwartale 2017 roku. Kolejny kwartał nie przyniósł w tym zakresie znaczących zmian. Trzy kliniki leczenia niepłodności (z 16 na cały kraj) są wciąż na etapie doposażania lub czekają na kontrakt z NFZ. W takiej sytuacji jest m.in. Uniwersyteckie Centrum Kliniczne w Gdańsku.\n– Jesteśmy w trakcie ostatnich przygotowań. Pierwsi pacjenci będą przyjmowani w II kwartale 2018 roku – mówi Jakub Kraszewski, dyrektor naczelny placówki, w rozmowie z portalem politykazdrowotna.com.\nPodobnie jest w Białymstoku – realizacja programu w tym mieście ma ruszyć na początku maja br.\nPRZECZYTAJ RÓWNIEŻ: Referencyjne ośrodki leczenia niepłodności\nDuże zainteresowanie i pierwsze efekty\nNajlepsza sytuacja jest w Warszawie. W ramach ministerialnego programu kompleksowej ochrony zdrowia prokreacyjnego powstały tam cztery ośrodki referencyjne, ale jeden nie otrzymał jeszcze środków z NFZ na działania. Ze wsparcia korzysta obecnie ok. 100 par. Warto dodać, że Mazowsze realizuje też pilotażowy program refundacji naprotechnologii, ale jego efekty trudno nazwać obiecującymi. Spośród 43 par, które objęto działaniami programu, jedynie trzem udało się osiągnąć ciążę. Oznacza to, że skuteczność programu wynosi – jak dotąd – niespełna 7 proc.\nW Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, który odpowiada za realizację programu prokreacyjnego w Katowicach, w tym roku przyjęto już 117 par. Placówka może już pochwalić się pierwszymi efektami – u trzech pacjentek potwierdzono ciążę. Z kolei ośrodek diagnostyki niepłodności w Centrum Ginekologii, Położnictwa i Neonatologii w Opolu przyjął do tej pory 33 pary.\nNiedawno otwarto również ośrodek w Kielcach. Rocznie ma w nim skorzystać z pomocy ok. 2 tys. pacjentów. Przedstawiciele Ginekologiczno-Położniczego Szpitala Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu poinformowali zaś, że zgodnie z ustalonymi warunkami finansowymi, możliwe będzie zdiagnozowanie w nim ok. 16 par miesięcznie (czyli ok. 200 na rok). Wcześniej, z uwagi na późne przekazanie środków finansowych, szpital zdołał zaoferować pomoc tylko trzem parom.\nProgram prokreacyjny: kto skorzysta, a kto nie?\nW zdecydowanie gorszej sytuacji są zmagający się z niepłodnością mieszkańcy województw: kujawsko-pomorskiego, lubuskiego, lubelskiego i warmińsko-mazurskiego. Tam ośrodki referencyjne w ogóle nie powstały – wbrew założeniom programu prokreacyjnego, który miał zapewniać minimum jedną taką klinikę na województwo. Tymczasem brak ośrodków referencyjnych w części województw oraz późne terminy startu realizacji refundowanych procedur sprawiają, że pacjenci nie korzystają ze wsparcia lub są zmuszeni, by podróżować do ośrodków w innych województwach.\nProgram kompleksowej ochrony zdrowia prokreacyjnego ma funkcjonować do 2020 r. Wiadomo, że na przygotowanie ośrodków referencyjnych przeznaczono ponad 20 mln zł. Na samą realizację programów resort zdrowia przekazał na razie 2,8 mln zł – środki te trafiły do 10 placówek. Czy działania w ramach programu są skuteczne? Tego na razie nie wiadomo – Ministerstwo Zdrowia tłumaczy, że okres działania programu jest zbyt krótki, by można było przedstawić jego rezultaty.\nPOLECAMY TEŻ: Prof. Szamatowicz ostro krytykuje program prokreacyjny


Półrocznik Instytutu Psychologii Uniwersytetu Zielonogórskiego\nStandardy przygotowywania tekstów do publikacji.\nCzasopismo Psychologiczne Zeszyty Naukowe zobowiązuje się do przestrzegania standardów etycznego postępowania na wszystkich etapach procesu publikacji. Stosujemy się do zasad opracowanych przez stowarzyszenia branżowe, takie jak Komisja Etyki Publikacji (COPE) i Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne (APA), które ustanawiają standardy i dostarczają wytycznych dotyczących najlepszych praktyk etycznych. Artykuły powinny więc prezentować jasno i w sposób zwarty treść rozważań związanych z przedmiotem badań. Redakcja odrzucać będzie prace zawierające treści jawnie dyskryminacyjne i nieetyczne oraz propagujące nieprofesjonalne praktyki, a także artykuły niezgodne z „Zasadami etycznymi psychologów i kodeksem postępowania” (APA).\nArtykuły prezentowane są w publikacji w trzech rozdziałach:\nI. Koncepcje i rozprawy\nII. Prace empiryczne\nIII. Komunikaty zagraniczne\nObjętość tekstu nie powinna przekraczać 1 Arkusza wydawniczego (około 20 000 znaków). Przekroczenie objętości tekstu należy uzgadniać z redakcją.\nArtykuł zostanie przyjęty pod warunkiem:\n- spełnienia warunków formatowania dokumentu określonych w formularzu: Formatowanie\n- doręczenia artykułu w wersji elektronicznej na adres Redakcji: w3pzn@wpps.uz.zgora.pl lub poprzez inny nośnik danych (płyta CD) bezpośrednio do Redakcji;\n- wypełnienia i przesłania na adres pocztowy Redakcji Czasopisma oryginału deklaracji dotyczącej oryginalności i rzetelności publikacji naukowej (oświadczenie autora/współautorów) – Oświadczenie autora/współautorów ;\n- wypełnienia i przesłania na adres pocztowy Redakcji Czasopisma zgody na upublicznienie adresu do korespondencji w celu umożliwienia wymiany doświadczeń naukowych i praktycznych – Zgoda na publikację adresu;\nRedaktor statystyczny: dr Łukasz Wojciechowski\nRedaktor techniczny: mgr Konrad Opaliński\nRedaktor językowy: mgr Agnieszka Gruszka


Odnaleziono Wrak Armenii - Największej Katastrofy Morskiej | BlueLife Magazyn Nurkowanie, Podróże I Sporty Wodne\n2 maja, 2020 Kamila Ostasz ARCHEOLOGIA PODWODNA, NURKOWANIE\nNa kartach historii losy radzieckiego statku szpitalnego “Armenia” zapisały się tragicznie. Okręt spoczął na dnie Morza Czarnego wraz z kilkoma tysiącami osób.\nPomimo upływu czasu, po ponad 79 latach, nadal nie znamy faktycznej skali tragedii określanej mianem największej katastrofy morskiej. W chwili zatonięcia, na okręcie znajdować się mogło od 5 do 7 tysięcy ludzi. Do niedawna również miejsce spoczynku wraku owiane było tajemnicą.\nWedług zachowanych w archiwach dokumentów statek szpitalny transportował rannych żołnierzy, personel czterech morskich szpitali z Sewastopola i Jałty, a także ewakuowaną ludność cywilną.\n[emaillocker id=”15180″] Zlokalizowanie miejsca spoczynku wraku “Armenii” przez wiele lat przyciągało odkrywców i poszukiwaczy. Niewątpliwie ekspedycja z udziałem Roberta Ballarda jest jedną z bardziej znanych. Podczas poszukiwań grupa badawcza odkryła na dnie Morza Czarnego około 500 artefaktów, od greckiego statku począwszy, na helikopterze z martwą załogą w środku kończąc. Pomimo zaangażowania dużych środków i czasu, morze nadal zazdrośnie strzegło tajemnicy, pozycja wraku pozostawała nieznana.\nW 2017 roku przeprowadzano badania dna Morza Czarnego.\nWojskowe urządzenia sonarowe zarejestrowały wówczas anomalię magnetyczną na znacznej głębokości.\nW marcu 2020 r. podczas kolejnej operacji poszukiwawczej obszar badano dokładniej. Sonar zarejestrował obiekt zarysem przypominający Armenię”.\nZ materiałów nakręconych z pomocą zdalnie sterowanego pojazdu podwodnego, udało się uzyskać obraz szczątków wraku. Video zawierało m.in. obrazy dzwonu. Prawa burta i rufa umożliwiły częściową identyfikację.\nOdnaleziono wrak jednej z największych morskich tragedii, radziecki statek szpitalny „Armenia”.\nObraz dzwonu wraz z widocznym napisem.\nZarejestrowany w 1935 roku film dokumentalny Studia Lenfilm „Skarby zatopionego statku”, w którym został utrwalony obraz parowca, pozwolił na porównanie i bardziej szczegółową identyfikację.\nDziś już możemy powiedzieć, wrak statku parowego „Armenia” spoczywa na głębokości 1500 metrów, zaledwie 15 mil morskich od wybrzeża.\nPo 79 latach od tragicznych wydarzeń, na podstawie materiału wideo zarejestrowanego na wraku, spróbowano uzyskać odpowiedzi na kilka pytań.\nCo tak naprawdę było przyczyną zatonięcia?\nW najczęściej rozpatrywanych przez lata wersjach to zrzucenie przez niemiecki samolot (lub też kilka maszyn) torped, lub bomb było przyczyną zatonięcia.\nNa obrazie video zarejestrowano widoczne na kadłubie charakterystyczne ślady po ataku torpedowym i poważnie zniszczoną nadbudówkę. W środkowej części jednostki widać porozrzucane wyposażenie. Część szyn i belek statku wygięta została na zewnątrz. Według specjalistów są to typowe ślady ataku z powietrza.\nDlaczego uratowało się tak mało osób z tonącego okrętu?\nNowe dane sugerują, że zanurzenie pod wodę było szybkie, trwało około 4 minuty. Pomimo całkowitego zatopienia jednostki, pod pokładem mogły znajdować się kieszenie powietrzne utrzymujące jeszcze przez jakiś czas ludzi przy życiu. Analiza szkód pozwoliła przypuszczać, że szanse na przeżycie dla tych, którzy byli w środku statku, prawie nie istniały. Tylko ci, którzy w momencie ataku znajdowali się na górnym pokładzie, mieli szansę na uratowanie.\nUstalenie faktycznej liczby pasażerów\nNadal istnieją bardzo duże niejasności w ilości osób znajdujących się w trakcie tragedii na parowcu. Tak duża rozbieżność wynika z braku dokładnych informacji. Czy na statku, w dokumentach kapitana, nadal znajduje się lista pasażerów? Na to pytanie być może nigdy nie uzyskamy odpowiedzi, chyba że kiedyś bezzałogowe roboty będą mogły penetrować wnętrze wraku.\nStatek pasażerski zwodowany dla morskiej spółki żeglugowej w 1928 roku w Leningradzie. Parowiec kursował na linii Odessa-Batumi-Odessa. Wraz z rozpoczęciem wojny, przemianowany na jednostkę transportową, przewoził amunicję, sprzęt wojskowy, żywność i lekarstwa. Służył również jako okręt szpitalny, transportując rannych żołnierzy z Odessy i Sewastopolu i cywili.\n6 listopada 1941 r. – okręt oznaczony jako statek szpitalny zawinął do portu Tuapse z Sewastopolu, z transportem rannych i cywilami na pokładzie. Miejscem docelowym była Jałta, gdzie czekali na ewakuację ranni.\n7 listopada 1941 r. – godz. 11:25 – na wysokości Gurzuf niemiecki samolot zaatakował Armenię.\nTonący szybko okręt zabrał ze sobą według szacunków od 5 do 7 tysięcy ludzi, ewakuowało się zaledwie 8 osób. Osiadając na dnie, na głębokości 1500 metrów, pozostawił bruzdę widoczną do dziś.\nPoszukiwania wraku przeprowadziło rosyjskie Ministerstwo Obrony. W badaniu i identyfikacji uczestniczyli specjaliści z Centrum Badań Podwodnych Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego.\n1 of 6 koło-sterowe-armenia\n1 of 6 dziób-armenia\n1 of 6 Armenia-sonar\n1 of 6 Armenia-dzwon\n1 of 6 armenia_mv\n1 of 6 Armenia\nnajwiększa morska tragedia\nNext article Podwodne zabytki Egiptu w serii filmów\nPrevious article Nemo - najnowszy model pojazdu podwodnego\nOdkryto najstarszy nietknięty starożytny wrak "Odyseusza" sprzed 2400 lat\nWrak rosyjskiego okrętu na dnie bezodpływowego, słonego jeziora, leżącego na Wyżynie Armeńskiej.


Książki o tematyce filmowej | Panorama kina\n1969: Western - Czesław Michalski\nNapisany pod koniec lat 60, kiedy Sam Peckinpah dopiero kończył swoją Dziką bandę, ale i tak był uznawany za mistrza westernu po zrealizowaniu Strzał o zmierzchu i Majora Dundee. Ciekawie napisany przewodnik po świecie Dzikiego Zachodu. Dowiadujemy się z niego między innymi, że zanim powstał Napad na ekspres określany jako pierwszy western już wcześniej powstawały krótkie filmy o Dzikim Zachodzie. Są sylwetki reżyserów i aktorów - nie ma jednak Sergia Leone i Clinta Eastwooda, o których jest tylko wzmianka w rozdziale Indianie i cowboye... w Europie. Zapewne więcej na ten temat Czesław Michalski zawarł w następnej książce Western i jego bohaterowie z 1972 roku. Zaskoczeniem jest przedstawienie sylwetek Freda Zinnemanna i Marlona Brando, którzy nie są kojarzeni z gatunkiem westernu - zrobili oni po jednym, ale za to ambitnym, filmie tego gatunku. Wśród 18 rozdziałów są też trzy, w których znalazły się fragmenty scenariusza (Dyliżans, W samo południe, 15:10 do Yumy).\n1981: Danse Macabre - Stephen King\nNajsłynniejszy autor powieści grozy bawi się w krytyka, czego efektem jest ta książka. King omawia tu filmy i powieści z gatunku horroru z okresu 1950-80. Omawia także słynne dziewiętnastowieczne utwory, które miały największy wpływ na filmy grozy (Frankenstein Mary Shelley, Dracula Brama Stokera i Doktor Jekyll i pan Hyde Roberta Louisa Stevensona), określając je jako „trzy karty tarota”. King wytyka błędy popełnione we Frankensteinie, a nawet w nie mających nic wspólnego z horrorem Przypadkach Robinsona Crusoe. Z książki dowiadujemy się także, że Dziecko Rosemary Polańskiego to być może najwierniejsza ekranizacja powieści. W rozdziale „Literatura grozy” pisarz omówił 10 jego zdaniem najlepszych pozycji dziesięciu różnych autorów. Umieścił w tekście napisane na jego prośbę listy tych autorów, przedstawiające genezę powstania powieści. I aby zadowolić tych pisarzy to bardzo obszernie przeanalizował ich książki. Chociaż King chwali zasadę „wykreślać niepotrzebne zdania” to sam nie stosuje się do tej zasady i czasami ma się wrażenie, że za dużo jest tekstu, który do tematu nie wnosi nic ciekawego. Autor tego opracowania nie zapomniał także o serialach telewizyjnych, słuchowiskach radiowych i komiksach. Jest kilka niezłych ciekawostek ze świata literatury i filmu oraz kilka dość interesujących interpretacji niektórych filmów. To mogła być wartościowa książka, a jest wartościowa tylko w połowie (druga połowa jest nudna).\n1986: Seans z wampirem - Andrzej Kołodyński\nKsiążka na temat horrorów, nie tylko o wampirach. Podobnie jak westerny, horrory powstawały już w epoce kina niemego. Horrory jednak cieszyły się dłużej powodzeniem, gdyż rozwój techniki pozwalał na tworzenie coraz to nowszych, bardziej przerażających potworów, a powstanie kategorii wiekowych i zanikanie cenzury pozwoliły na coraz bardziej krwawe efekty specjalne. Większość ważnych zjawisk ze świata filmów grozy została opisana w tej książce, jednak zabrakło wzmianki o filmach Johna Carpentera i o włoskich twórcach horrorów (Dario Argento, Lucio Fulci).\n1992: Kino - Richard Platt\nW tej książce więcej jest fotografii niż tekstu, ale dzięki temu można zobaczyć, jak wyglądał sprzęt do kręcenia filmów, jakich materiałów używano do charakteryzacji, efektów specjalnych i scen kaskaderskich. Czym się różniły kamery z czasów niemego kina od kamer współczesnych, jak wyglądała kamera technicoloru i jak mówili krytycy o pierwszym (techni)kolorowym filmie Becky Sharp. Książka pełna jest ciekawostek, głównie technicznych.\n1995: Kino - David Parkinson\nNa początku jest dedykacja: Alanowi Smithee i P.H. Vazakowi. Jest to żart, ponieważ Alan Smithee to fikcyjne nazwisko, pseudonim, którym posługują się reżyserzy, natomiast P.H. Vazak to imię psa, który zdobył nominację do Oscara za scenariusz (!!!) - scenariusz do filmu Greystoke... (1984) napisał Robert Towne, ale niezadowolony z efektu swojej pracy wpisał jako autora - swojego owczarka. Znajdziemy tu wiele rzeczy dotyczących gatunków i wątków filmowych, zjawisk (takich jak ekspresjonizm i neorealizm), także krótką relację Jak powstaje film oraz garść ciekawych faktów. Aby przetłumaczyć dobrze książkę filmową nie wystarczy znać język obcy, należy też posiadać jakąś wiedzę filmową. Dlatego w opracowaniu polskiego tłumaczenia pomagał Zygmunt Kałużyński - nie ma więc tutaj rażących błędów.\n1995: Kronika filmu - Andrzej Gwóźdź, Małgorzata Hendrykowska\nJedna z kronik niemieckiego wydawnictwa Kronika, przygotowana na stulecie istnienia kinematografii. Jednak zawiera dokładnie 98 lat kina (1895-1993), na początku są opisane wydarzenia sezonu, czyli najważniejsze filmy roku, potem inne filmy, które w danym roku odniosły sukces (komercyjny lub artystyczny). Dużo jest tabel, w których np. umieszczono najsłynniejsze filmy jakiegoś gatunku, konkretnego reżysera lub aktora. Opisanych filmów jest zbyt dużo i rozczarowuje to, że opisy są zbyt krótkie, nie wyjaśniające dlaczego film przeszedł do historii kina.\n1997: Panorama kina najnowszego 1980-1995. Leksykon - Barbara Kosecka, Anita Piotrowska, Wojciech Kocołowski\nLeksykon podzielony jest na trzy rozdziały: Filmy, Twórcy, Tematy. W pierwszym rozdziale są analizy najważniejszych filmów 15 lat kina, filmów z różnych krajów, różnych reżyserów i o różnorodnej tematyce. Są ambitne powroty dawnych mistrzów (Fanny i Aleksander, Ran), piękne wizualnie filmy fantastyczne (Excalibur, Łowca androidów, Terminator II), ambitne ekranizacje literatury (Lśnienie, Imię róży, Dracula), wielkie widowiska i kameralne dramaty. Autorzy książki w wyborze filmów nie przeszli też obojętnie obok Oscarów - 9 filmów oscarowych zostało przeanalizowanych. W dziale Twórcy zostały przedstawione sylwetki reżyserów i aktorów, alfabetycznie od Allena do Wendersa. Nie zabrakło też Quentina Tarantino, który przed rokiem 1995 zdążył zrobić dwa arcydzieła i to wystarczyło (tak jak w książce Michalskiego Western do mistrzów zaliczono Peckinpaha mimo dwóch arcydzieł gatunku na koncie, przed rokiem 1969). Ostatni dział poświęcony jest różnym ciekawym zjawiskom (postmodernizm, kino kultowe, erotyka, przemoc w filmie) i gatunkom (komedia, horror, s-f), znalazło się też miejsce na artykuł o muzyce filmowej, operatorach i fenomenie dwóch gwiazd kina akcji (Stallone, Schwarzenegger). A na dokładkę kalendarium wydarzeń lat 1980-95 (premiery, Oscary, Cannes, Wenecja, Berlin i osoby zmarłe w danym roku).\n1998: Kino w pigułce - John Naughton\nMała, kolorowa książeczka, w której obok najważniejszych informacji ze świata kina, mamy też podane w skrócie informacje z innych dziedzin, np. dowiadujemy się, że w czasie, kiedy bracia Lumière wynaleźli kinematograf (1895) Oscar Wilde został oskarżony o homoseksualizm i skazany na dwa lata ciężkich robót, a kiedy powstał pierwszy film dźwiękowy (1927) zginęła w tragicznym wypadku tancerka Isadora Duncan. Jest to dość ciekawy i oryginalny pomysł, możemy się dowiedzieć wiele rzeczy nie związanych z kinematografią (np. kto i kiedy wynalazł odkurzacz, kiedy był pierwszy publiczny pokaz telewizji, kiedy i gdzie otwarto pierwszy bar McDonald'sa oraz wiele, wiele innych informacji). Przede wszystkim jednak krótko i na temat zostały przedstawione ważne wydarzenia z historii kina, od twórców filmów niemych (D.W. Griffith) do współczesnych, czym była wojna patentowa i slapstick. Kino hollywoodzkie, radzieckie, niemieckie, angielskie, japońskie, indyjskie, włoskie. Opisano różne gatunki, zjawiska i twórców, od komercyjnych widowisk do filmów niezależnych. Niby mała książeczka, a jak wiele w niej informacji.\n1999: Kino najnowsze - Mirosław Przylipiak, Jerzy Szyłak\nAmbitna próba przedstawienia najważniejszych współczesnych reżyserów, wydarzeń i zjawisk lat 80. i 90. Co łączy Quentina Tarantino z Jean-Luc Godardem? Jakie były relacje między kinem a telewizją? Co łączy Davida Lyncha, Jima Jarmuscha i braci Coen? Dlaczego rok 1989 był przełomowy dla Europy? Kino amerykańskie i europejskie, kontestacja i postmodernizm, kino nowej przygody w USA lat 80. i nurt bandycki w polskim kinie lat 90. Twórcy próbują także wyjaśnić, dlaczego Psy Pasikowskiego to film wybitny.\n2000: 100 westernów - Jacek Ostaszewski, Łukasz Plesnar\nWe wstępie są informacje na temat gatunku, czym się on charakteryzuje, jakie pokazuje wątki i postacie, jakie rekwizyty go wyróżniają oraz ile wykorzystuje motywów tematycznych. Wśród tytułów opisanych filmów nie mogło zabraknąć klasyki (Forda, Hawksa, Sturgesa), westernów psychologicznych (Manna, Davesa), antywesternów (Peckinpaha) i kilku najważniejszych westernów europejskich. Całkiem słusznie pominięto spóźnioną klasykę Andrew McLaglena, nie zapomniano o czterech westernach Clinta Eastwooda i kilku innych nowszych westernach, z których zamiast Szybkich i martwych ja bym umieścił Tombstone. Brakuje mi tu także Mściciela z Laramie, a westerny Roberta Altmana nie przypadły mi do gustu, jednak ze względu na oryginalność musiały trafić do leksykonu. No i jeśli chodzi o włoskie westerny to zamiast najlepszych znalazły się pierwsze, a co za tym idzie przełomowe (Za garść dolarów zamiast Dobrego, złego i brzydkiego oraz Django zamiast Człowieka zwanego Ciszą). Dziwne jest to, że z kawaleryjskiej trylogii Johna Forda znalazło się miejsce dla pierwszej i trzeciej części. Na koniec mamy krótko o serialach westernowych. Ogólnie jest to bardzo solidne opracowanie.\n2002: 100 thrillerów - Rafał Syska\nTradycyjnie najpierw jest o definicji gatunku, przedstawione są modele tematyczne thrillera, charakterystyka, motywy, chwyty dramaturgiczne. Potem przechodzimy do filmów, wśród których są też dwa seriale (Miasteczko Twin Peaks, Z archiwum X). Z tej książki wynika jedna oczywista prawda - mistrzem gatunku jest bez wątpienia Alfred Hitchcock, którego 7 filmów tu się znalazło, ale do mistrzów thrillera można zaliczyć też Romana Polańskiego (4 filmy), są też po trzy filmy Henri-Georgesa Clouzota, Briana De Palmy i Roberta Aldricha. Rafał Syska znalazł miejsce także dla jednego polskiego filmu (Pociąg  Jerzego Kawalerowicza). Sporo filmów amerykańskich, ale i kilka francuskich, są też hybrydy gatunkowe takie jak np. thrillery s-f i thrillery policyjne. Każdy film opisany jest dość obszernie.\n2002: 100 filmów wojennych - Łukasz Plesnar\nNa początku problem definicji, a następnie autor książki opisuje elementy ikonografii (lokalizacje, mundury, broń), kilkanaście zdań na temat bohaterów autentycznych, przedstawianych na ekranie, do tego tabelki, z których dowiadujemy się, że np. generała Pattona grał nie tylko George C. Scott, ale również Kirk Douglas, natomiast admirała Yamamoto dwukrotnie zagrał Toshiro Mifune. Następnie są krótko i w punktach przedstawione motywy tematyczne oraz czym różni się film prowojenny od antywojennego. No i przechodzimy do filmów, wśród których są zarówno dzieła wybitne jak i takie, które odniosły duży sukces kasowy, zarówno antywojenne jak i batalistyczne (nawet propagandowy film Johna Wayne'a Zielone berety, który nie miał zbyt dobrej prasy, ale został solidnie zrealizowany). Wszystkie opisane filmy powstały w XX wieku (najnowszy w leksykonie jest U-571 z 2000 roku), nie ma więc znakomitych filmów z 2001 roku (Helikopter w ogniu i Wróg u bram). Bardzo dobrym pomysłem są dodatkowe trzy rozdziały: Wojna w filmie polskim, Wojna w telewizyjnych serialach i Wojenny dokument. Bardzo wartościowa książka.\n2003: Encyklopedia kina - Tadeusz Lubelski, Adam Garbicz i inni\nŚwietnie uporządkowane kompendium wiedzy na temat kina. Hasła dotyczące ludzi kina (reżyserów, aktorów, kompozytorów itp.), pojęć, kierunków i zjawisk filmowych, haseł technicznych, także monografie kinematografii narodowych. Sporo jest ciekawych informacji, nie są to typowe hasła encyklopedyczne - większość haseł jest przemyślana i opracowana fachowo, bo każde jest podpisane przez konkretnego autora. Można mieć oczywiście zastrzeżenia, że kilka haseł jest niepotrzebnych, a zamiast nich można było umieścić innych, bardziej na to zasługujących. Z pewnością jest to jednak wartościowa, godna uwagi pozycja, w której uwzględniono najważniejsze wydarzenia dotyczące kinematografii. Czyta się jak dobrą, ciekawą książkę, z której można dowiedzieć się wielu rzeczy. Książka skłania także do poszukiwania informacji na temat konkretnych twórców i filmów, a przede wszystkim - do oglądania filmów, zarówno ambitnych jak i rozrywkowych.\nWśród autorów są znani filmoznawcy: Adam Garbicz (najbardziej wszechstronny, przede wszystkim jednak kino azjatyckie), Tadeusz Lubelski (kino francuskie), Andrzej Kołodyński (k. brytyjskie), Łukasz Plesnar (k. amerykańskie), Iwona Sowińska (muzyka filmowa, kompozytorzy), Alicja Helman (hasła dot. pojęć filmowych), Joanna Wojnicka (k. włoskie), Barbara Kosecka (k. niemieckie i czeskie), Roman Włodek (kino przedwojenne, przede wszystkim polskie), Katarzyna Załuska (k. polskie powojenne), Tadeusz Szczepański (k. skandynawskie), Iwona Kolasińska (k. hiszpańskie), m.in. także Krzysztof Loska (autor Encyklopedii filmu science fiction) i Rafał Syska (autor książki Film i przemoc oraz leksykonu 100 thrillerów) i jeszcze kilku innych autorów.\nW 2010 roku powstało wydanie II tej encyklopedii, w którym obok aktualizacji pojawiły się nowe hasła. W większości są to hasła osób, które zaznaczyły swoją obecność w kinie w latach 2003-10, ze szczególnym uwzględnieniem kina polskiego.\n2004: Encyklopedia filmu science fiction - Krzysztof Loska\nPozycja obowiązkowa dla miłośników fantastyki naukowej. Trzy podstawowe rozdziały: Pojęcia, Twórcy, Filmy. Dowiadujemy się, co różni androida, cyborga i robota, jacy kompozytorzy specjalizują się w muzyce do filmów science fiction, ile filmów fantastycznych zdobyło Oscara lub nominację, ile jest ważnych festiwali, gdzie nagrody otrzymują filmy s-f, co z fantastyką mają wspólnego antropologia, biologia, ekologia, polityka, psychologia, socjologia, czym różnią się antyutopia, dystopia i utopia, co to jest eschatologia, kriogenika i nadprzestrzeń, ile było polskich filmów s-f i wiele innych ciekawych rzeczy. W dziale Twórcy poznajemy nie tylko reżyserów i aktorów, ale także twórców efektów specjalnych, bez których nie byłoby efektownych widowisk. Dział Filmy jest oczywiście najobszerniejszy i w przeciwieństwie do leksykonów nie jest to wybór najlepszych - obok klasyki gatunku, artystycznych eksperymentów i wizualnych majstersztyków znalazły się także filmy kiepskie (jak np. Plan 9 z kosmosu Edwarda Wooda), jest także 10 części Star Treka z lat 1979-2002, pięć części Planety małp z lat 1968-74, nie mogło oczywiście zabraknąć filmów Spielberga, Lucasa, Camerona, Verhoevena.\n2006: Bruce Lee i inni. Leksykon filmów wschodnich sztuk walki - Sławomir Zygmunt\nTytuł książki mówi sam za siebie. Znajdziemy tu informacje nie tylko o filmach, ale także o historii sztuk walki (np. skąd się wzięło kung-fu) oraz o historii wytwórni Shaw Brothers i Golden Harvest. Autor opracowania m.in. potwierdza, że obok Bruce'a Lee największym specjalistą w dziedzinie filmów walki jest Jackie Chan, a najlepszym na świecie choreografem scen walk jest Sammo Hung. Nie brakuje też informacji o sztukach walki w polskich filmach (np. Hans Kloss w Stawce większej niż życie używa ciosów judo). Właściwą częścią leksykonu jest opis 165 filmów walki. Niestety wybór filmów jest nie do końca zrozumiały. Mimo iż autor napisał, że duże osiągnięcia w filmach walki mają King Hu i Zhang Che to nie opisał żadnego ich filmu. Zamiast wielu słabych amerykańskich produkcji powinno się znaleźć więcej azjatyckich klasyków. Książka ma charakter informacyjny, sporo jest ciekawostek typu 'któryś z bohaterów filmu jest postacią autentyczną', co sugeruje, że filmy sztuk walki, tak samo jak westerny, są rozrywką mającą źródła w historii kraju.\n2006: Leksykon filmowego horroru - Bartłomiej Paszylk\nKolejny leksykon, który może być pretekstem do stworzenia własnego zestawienia najlepszych filmów konkretnego gatunku. Tu mamy subiektywny przegląd najlepszych horrorów według autora książki. Z wieloma filmami należy się zgodzić, gdyż większość to bez wątpienia ważne filmy gatunku, zawierające elementy, które miały duży wpływ na współczesne kino. Na początek trzy tytuły należące do niemieckiego ekspresjonizmu, aby podkreślić, że to Niemcy byli pierwsi. Potem są amerykańskie potwory Universalu: Dracula, Mumia, Wilkołak i Frankenstein (w tym ostatnim przypadku opisano tylko sequel Narzeczoną Frankensteina - całkiem słusznie, bo jest lepszy od oryginału), pominięto horrory brytyjskiej wytwórni Hammer (ja też bym pominął), ale sporo jest innych ważnych i bardzo dobrych filmów gatunku (np. Psychoza i Ptaki Hitchcocka, Szczęki Spielberga), są horrory psychologiczne, satanistyczne, slashery, filmy mroczne i nastrojowe oraz krwawe i szokujące, autor leksykonu nie zapomniał o horrorach włoskich i japońskich. Są także pojedyncze tytuły z innych krajów, np. z Polski film Jacka Koprowicza Medium (1985).\n2007: 1001 filmów, które musisz zobaczyć - Steven J. Schneider\nWierzę, że filmy tu opisane są godne obejrzenia i polecenia. Jednak ilość rażących błędów w tłumaczeniu jest ogromna i sprawia, że raczej książki nikomu nie należy polecać. Wiele informacji wprowadzi czytelnika w błąd, chyba że ktoś oglądał większość filmów i choć trochę kojarzy niektóre fakty z historii kina. Twórcy się napracowali, ale polski wydawca nie zadbał o zatrudnienie jakiegoś konsultanta, albo chociaż powinien zadbać o to, aby tłumacze obejrzeli filmy, o których piszą. Więcej o książce czytać tutaj. W 2011 roku powstało nowe wydanie tego leksykonu, w którym część błędów została poprawiona, dodano także nowe filmy (np. Czarny łabędź).\n2007: 501 reżyserów filmowych - Steven J. Schneider\nKto by się spodziewał, że wśród pięciuset reżyserów znajdzie się nazwisko japońskiego reżysera filmów soft-porno Tatsumi Kumashiro, albo belgijskiego twórcy horrorów i erotyków Harry'ego Kümela. Omówiono twórczość wielu reżyserów z różnych krajów, zarówno tych tworzących ambitne kino, cenionych przez krytyków, jak i tych twórców, którzy realizują widowiska komercyjne, odnoszące sukcesy wśród widzów. Zarówno ci, którzy tworzą artystyczne eksperymenty jak i reżyserzy tworzący efektowne widowiska wyróżniające się pod względem wizualnym. Wśród reżyserów wielu narodowości są też nazwiska polskie (W. Has, A. Holland, K. Kieślowski, A. Munk, R. Polański, J. Skolimowski i A. Wajda, zabrakło Ryszarda Bolesławskiego).\n2007: 501 gwiazd filmowych - Steven J. Schneider\nPodobnie jak w powyższym opracowaniu, zaskakuje wybór niektórych nazwisk. Bo czy ktoś kojarzy nazwiska Dale Evans, Pedro Infante, Reggie Nalder czy np. Jorge Negrete. Są tu nie tylko gwiazdy pierwszej wielkości, których zna cały świat. Wśród pięciuset nazwisk są też te mniej znane. W przeciwieństwie do 501 reżyserów filmowych, skupiono się tu głównie na amerykańskich gwiazdach. Jedyny polski akcent w tym opracowaniu to obecność Poli Negri, która przecież i tak większą karierę zrobiła w Stanach. Książka godna polecenia, można się dowiedzieć wielu ciekawych rzeczy, np. jak w ironiczny sposób o swojej metodzie aktorskiej wypowiedzieli się Robert Mitchum i Roger Moore, albo dlaczego młoda meksykańska aktorka Lupe Vélez odebrała życie sobie i swojemu dziecku - aktorka zagrała m.in. pamiętny epizod u boku Flipa i Flapa w komedii Ryszarda Bolesławskiego Hollywood Party (1934).\n2008: Słownik adaptacji filmowych - Andrzej Kołodyński, Konrad Zarębski\nCiekawe opracowanie, które powinno zachęcić nie tylko do sięgnięcia po filmy, ale także po książki, będące pierwowzorami wielu znanych filmów. Jest tu krótka notka o autorze, opis fabuły książki i filmu oraz różnice i zależności między literaturą a filmem. Dobra adaptacja nie musi być wierna oryginałowi, gdyż adaptacja to przeniesienie bohaterów i fabuły do innego medium, a różne media rządzą się różnymi prawami. Nie zawsze więc najwierniejsza ekranizacja będzie ekranizacją najlepszą. Wybór tytułów nie wydaje się przypadkowy, ale obecność niektórych filmów jest zaskakująca i nie do końca zrozumiała. Dlaczego np. znalazła się w leksykonie adaptacja Quo vadis z 2001 - czy tylko z powodu położenia większego nacisku na kino polskie? A dlaczego np. nie ma żadnej wersji Trzech muszkieterów? Dlaczego poza Lśnieniem nie ma żadnej adaptacji książki Stephena Kinga? Dziwne też, że zapomniano o adaptacjach książek Daphne du Maurier (pojawiający się tytuł Ptaki to powieść norweskiego pisarza Tarjei Vesaasa, której adaptacją jest debiut Witolda Leszczyńskiego Żywot Mateusza). Nie mogło zabraknąć filmów Andrzeja Wajdy, uznawanego za mistrza adaptacji, ale jest ich zdecydowanie za dużo. Zabrakło zaś kilku bardzo dobrych ekranizacji, takich jak np. Maratończyk.\n2008: Słownik wiedzy o filmie - Joanna Wojnicka, Olga Katafiasz\nLeksykon dotyczący podstawowej wiedzy filmowej, przydatnej każdemu, kto chce poznać bliżej kinematografię, kto chce zrozumieć kino artystyczne i pojąć dlaczego tacy twórcy jak Bergman, Fellini i Kubrick są uważani za mistrzów kina. Książka zawiera trzy rozdziały. Pierwszy to historia kina, w której znalazła się charakterystyka przełomowych nurtów, takich jak: niemiecki ekspresjonizm, francuski impresjonizm, czarny realizm poetycki, włoski neorealizm, radzieckie kino odwilżowe, kino nowofalowe w Europie i inne. Drugi rozdział prezentuje autorów (reżyserów), którzy tworzą kino oryginalne i ambitne. Natomiast w ostatniej, trzeciej części przedstawiono kino gatunków. Cechuje się ono głównie powtarzalnością schematów i związaną z nią przewidywalnością, więc nie wymaga ono głębszej analizy, a jedynie wyróżnienia najważniejszych odmian, schematów i tytułów. Kino gatunków rozumie każdy, dlatego dobrym pomysłem było poświęcenie większej uwagi kinu artystycznemu, które nie dla wszystkich jest jasne, więc wymaga analizy i charakterystyki twórczości najważniejszych artystów. Autorki ciekawie i przystępnie wyjaśnili wpływ reżysera na rozwój kina. Bardzo dobry wstęp do tego słownika napisała Alicja Helman.\n2010: Słownik gatunków i zjawisk filmowych - Bartłomiej Paszylk\nNie jest to słownik tradycyjnych i popularnych gatunków, takich jak: western, melodramat, thriller. Można tu znaleźć informacje na temat mało znanych, ale mających swoich wielbicieli gatunków kina rozrywkowego i oryginalnego. Są więc definicje i przykłady filmów exploitation, giallo, gore, peplum, poliziottesco, acid western, antywestern, spaghetti western i wielu innych. Gatunków filmowych dotyczy jednak druga część tego słownika, pierwsza zaś dotyczy twórców, którzy związani są z omawianymi tu gatunkami. Dario Argento, Mario Bava, Roger Corman, Ruggero Deodato, Lucio Fulci, Monte Hellman to tylko niektórzy reżyserzy, których twórczość została omówiona w tym słowniku. Ale oprócz tych mniej popularnych twórców są też reżyserzy, którzy odnieśli większy sukces, mimo iż nie stronili od eksperymentów, np. bracia Coen, Clint Eastwood, Sergio Leone, Christopher Nolan, Sam Peckinpah, Quentin Tarantino. Autor książki wykorzystuje często cytaty innych krytyków lub wypowiedzi twórców, o których pisze, ale stosuje je umiejętnie, czasami umieszczając także własne, ciekawe i celne, spostrzeżenia. Sporo jest tu na temat kina włoskiego i amerykańskiego, niestety mało na temat kina azjatyckiego - jest Jackie Chan i Bruce Lee oraz kino sztuk walki i kaijū eiga, ale nie ma nic o jidai geki, yakuza eiga, pinku eiga i j-horrorach. Pojawia się więc uczucie, iż jest to opracowanie niepełne, ale ogólnie nie jest źle, czyta się dobrze i można się dowiedzieć wielu ciekawych rzeczy. Na przykład o westernach Rogera Cormana z lat 50-tych. Bartłomiej Paszylk, który napisał także Leksykon filmowego horroru, także i w tym omawianym Słowniku... nie zapomniał o wprowadzeniu polskiego akcentu, jakim jest obecność Andrzeja Żuławskiego, który podobno, gdy pracował jako asystent Andrzeja Wajdy przy Popiołach namówił reżysera na strącenie konia w przepaść.\n2011: Film Art. Sztuka filmowa. Wprowadzenie - David Bordwell, Kristin Thompson\nPodręcznik akademicki wprowadzający czytelników w najważniejsze zagadnienia związane z kinematografią. Rzetelne i fachowe opracowanie, w którym znalazły się przykłady krytycznej analizy filmów oraz ciekawe spojrzenie na gatunki i rodzaje filmów, historię kina oraz inne aspekty sztuki filmowej. Formę narracyjną przeanalizowano na przykładzie Obywatela Kane'a, a montaż na przykładzie Sokoła maltańskiego. Z kolei analizując Ucieczkę skazańca autorzy podręcznika przyjrzeli się bliżej funkcjom dźwięku. Poza tym zaprezentowano historię kina - od początków poprzez kino hollywoodzkie i europejskie nurty artystyczne na kinie z Hongkongu kończąc. Idealnym dopełnieniem tekstu są świetnie dopasowane kadry z filmów i cytaty twórców. Z książki można się dowiedzieć na czym polega konstruowanie przestrzeni wzdłuż osi akcji. Po przeczytaniu tego kompendium wiedzy można bardziej docenić niektóre filmy i ich twórców wiedząc, w jaki sposób wykorzystali elementy języka filmowego i jaki efekt osiągnęli dzięki nim.\nAutor: Mariusz Czernic dnia 1.6.10


To koniec. Szymon Majewski zniknie z TVN - Dziennik.pl\n23 maja 2012, 08:50 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\n"Szymon na żywo" / TVN\nWyniki oglądalności ostatniego programu Szymona Majewskiego, który tym razem emitowany był na żywo, nie zadowoliły włodarzy TVN. Jak dowiedział się Fakt, stacja zrezygnowała z show. Nie pomogły ani wielkie gwiazdy, które gościły na kanapie u showmana, ani odważne prowokacje. Widzowie coraz rzadziej oglądali Majewskiego.\nProducent otwarcie powiedział nam, żebyśmy rozglądali się za inną robotą – zdradza Faktowi osoba pracująca przy programie. Sam Szymon też postanowił zadbać o swoją przyszłość. Jak udało nam się ustalić, Majewski zaczął już prowadzić rozmowy z telewizją publiczną.\nCzy prezenter wypłynie gdzieś poza TVN?\n>>>Czytaj także: Zbyszek kwitnie, bo Monika krótko go trzyma\nprogram TVN show Szymon Majewski Szymon na żywo koniec\nSam sobie jest winien, bo powiedział, że Lech Kaczyński NIE był prezydentem do bani\ngdybyż tak jeszcze udał się na Madagaskar byłoby byczo!\nJego zarty sa bardzo prostackie iglupawe.Juz dawno\npowinni wyrzucic go z telewizji.Jak mozna w kazdym\nprogramie wysmiewac sie z PREZYDENTA.\nTo jest niesmaczne i zenujace.WSTYD.\nAle niska oglądalność "Wali i w Pysio" zadowala TVN. Byle promować swoje dewiacje.\nMajewskiego i wszelkie telewizje wysługujące się POmatolstwu mam w doopie.\nSzkoda bo to facet na poziomie, nie to co ten debil wojewódzki\n"byc czerstwy jak majewski"\nW TV publicznej ?! O NIE !!! Wystarczy !!\nFaceci w pewnym wieku tracą swój młodzieńczy urok. Dla starych po prostu nie ma miejsca w show-biznesie.\nNareszczie, tylko dlaczego tak póżno ?\nniech pozostanie w tej glupawej mini ratce.\nTVP sciąga wszystkie śmieci jak odkurzacz ...\njeszcze tego wojeodzkiego trzeba wypiepszyc z tvn.\nA ja lubię Szymona. Nie każdy program musi mieć olbrzymią widownię. Jeśli pójdzie do TVP, to ja pójdę za nim.\nNa 100% przejdzie do TVP.


Mundialowa lekcja ekonomii dla dzieci - Puls Biznesu - pb.pl\nKolekcjonowanie naklejek z wizerunkami piłkarzy to dla dzieci świetna lekcja ekonomii, zauważa tygodnik The Economist.\nJak co cztery lata od mundialu w Meksyku w 1970 r. włoska firma Panini wydała okolicznościowy album z naklejkami obrazującymi piłkarzy, którzy wystąpią na organizowanej w tym roku w Brazylii największej imprezie piłkarskiej świata. Kolekcjonowanie kolorowych kart to tylko z pozoru strata czasu. W rzeczywistości dla setek tysięcy młodych ludzi to pierwsza lekcja, na której mogą poznać, jak działa rynek. Czego można nauczyć się, zbierając kolekcję, liczącą 640 naklejek?\nPrzede wszystkim tego, że handel opłaca się wszystkim stronom. Wykorzystując proste wzory z dziedziny rachunku prawdopodobieństwa, można obliczyć, że do zebrania samemu kompletnego zestawu kart potrzeba kupić średnio aż 989 kompletów składających się z pięciu sztuk. Jeśli jednak dziesięciu zbierających będzie wymieniać naklejki między sobą, to każdemu z nich średnio wystarczą 144 komplety. Dzieci, choć matematycznych wzorów nie znają, to jednak tą zasadę wnet pojmują intuicyjnie. Handel kwitnie na szkolnych korytarzach, placach zabaw oraz forach internetowych.\nGdy wymiana się rozpoczyna i młodzi kolekcjonerzy muszą ustalać wartości swoich naklejek, szybko zauważają, że te, na które zapotrzebowanie jest największe, są zdecydowanie więcej warte od pozostałych. W ten sposób uczą się negocjacji i zmysłu handlowego. Gdy mają kłopot z pozbyciem się niechcianych naklejek szybko zauważają, jak ważny jest płynny rynek. Przy tym zapewne nawet nie zauważą, że kolekcjonowanie to nauka, a nie sama tylko dobra zabawa.\nRPP: bardzo dobra współpraca z Belką\nSzczurek: nie rozmawiałem z Belką przed powołaniem do rządu\nMF: prace nad zmianą ustawy o NBP zaczęły się w marcu 2013 r.\nBrodziński: wzrost aktywności inwestorów wokół gazu z łupków\nEuro 2016 , Karty , Rynek\n/ Mundialowa lekcja ekonomii dla dzieci


Decoupageomania: Decoupage - jak to ugryźć?\nKurs, który przedstawię jest skierowany dla osób, które chcą rozpocząć swoją zabawę z decoupage. Jest to podstawowy kurs dla osób początkujących. Podstawowe produkty potrzebne do rozpoczęcia tej przygody znajdziecie tutaj.\nW pierwszej kolejności wybieramy przedmiot, który chcemy ozdobić. Z własnego doświadczenia polecam coś niedrogiego lub coś co już macie w domu, może to być puszka po kukurydzy, stara ramka na zdjęcia, słoik itp.\nJa wybrałam do tego słoiczki po kawie. Należy je opróżnić, ściągnąć etykiety (najlepiej pod gorącą wodą) i dokładnie umyć płynem do naczyń, żeby je odtłuścić. Jeśli jest to przedmiot drewniany należy przetrzeć go papierem ściernym.\nJeśli jest taka potrzeba, części które nie chcemy żeby się pomalowały to zaklejamy je taśmą malarską lub taśmą klejącą. Przedmiot malujemy farbą akrylową używając pędzla lub wałeczka. Najlepiej, żeby była to jasna farba, bo na ciemnej nie będzie widać serwetki. Jeśli już bardzo chcecie mieć np. czarny przedmiot i na nim nakleić serwetkę, to należy pomalować przedmiot na wybrany kolor, a w miejscu gdzie będzie serwetka pomalować na biało. Całość należy pomalować od 2 do 4 razy za każdym razem na suchą powierzchnię.\n3. Naklejanie serwetki\nZ serwetki wydzieramy lub wycinamy wybrany motyw i rozwarstwiamy serwetkę, będzie potrzebna tylko jedna-wierzchnia warstwa. Wybrany motyw przykładamy do miejsca gdzie ma być naklejony. Pędzelek moczymy w kleju do decoupage i zdecydowanym lecz delikatnym ruchem pociągamy klejem po motywie.\nPo wyschnięciu kleju lekko przecieramy nierówności serwetki papierem ściernym, ale należy uważać, żeby nie zrobić dziury. Całość pokrywamy lakierem akrylowym. Po pierwszym nałożeniu lakieru można nałożyć patynę postarzającą, kropki itp. Po całkowitym polakierowaniu możemy nakleić koronkę, cekiny lub tasiemki.\nJeśli ktoś ma jeszcze jakieś wątpliwości lub pytania, piszcie - chętnie je rozwieję ;)\nEtykiety: decoupage krok po kroku, DIY, kursiki


Mój świat pełen książek: [#132] "Księżycowy Las" - Agnieszka Tobiasz\n[#132] "Księżycowy Las" - Agnieszka Tobiasz\nTytuł : Księżycowy Las\nAutor : Agnieszka Tobiasz\nGatunek : fantastyka/ lit. młodzieżowa\nMoja ocena : taka sobie +\nSandra Bielecka to zaledwie siedemnastoletnia dziewczyna. Ma kochających rodziców, wspaniałą młodszą siostrę, dobrego chłopaka, a w szkole nie idzie jej najgorzej. Jednak pewnego dnia znalazła się z rodziną w nieodpowiednim miejscu o nieodpowiednim czasie. W samochód, którym jechali na zakupy wjeżdża ciężarówka. Rodzice Sandry giną na miejscu, jej młodsza siostra wpada w śpiączkę, a ona trafia do szpitala ze złamaną nogą i wstrząśnieniem mózgu. Mimo iż dziewczyna myślała, ze umrze to jak później się okazało ktoś ją uratował, a tym kimś jest... demon. W jakim świcie nagle znalazła się Sandra? Kogo spotka na swojej drodze i co stało się z nią i jej siostrą Olą po śmierci ich rodziców ?\nPierwsze co niestety muszę stwierdzić to to, ze ta książka jest przepełniona nawiązaniami do "Zmierzchu" i "Pamiętników Wampirów", przez co ma się lekkie odczucie Déjà vu. Jak w większości tego typu książek mamy tutaj wątek zakazanej miłości, połączony z walką ze złem i występowaniem postaci nadnaturalnych. Bohaterowie tej książki są bardzo podobni do innych postaci książek znanych nam autorów, co powoduje, że nie są to postaci, które zostaną w mojej pamięci na długo. Główna bohaterka to prawda musiała poradzić sobie po śmierci rodziców i zaopiekować się młodszą siostrą, ale przez cały czas była małą dziewczynką, która pozostała jedną nogą w baśniowym świecie dzieciństwa. Kompletnie bez zastanowienia włóczy się nocą po mrocznym lesie i sama pakuję się w niebezpieczeństwo. Sandra to dziewczyna o romantycznej duszy, która buja w obłokach. Czasami aż krew mnie zalewała (zresztą jak przy czytaniu Zmierzchu), kiedy nagle przez dłuższy czas bohaterka myślała o swoim ukochanym i Czy może z nim być czy nie? Czy powinna mu powiedzieć, że go kocha, a może powinna uciekać ? itd.\nRównież bardzo brakowało mi silnej męskiej postaci. Wszyscy "mężczyźni" to w moim odczuciu rozlazłe chłopaczki, które nigdy nie mogłyby być wzorem osoby, którą pokochają mądre dorosłe kobiety. Jednak nastolatki takim księciem z bajki będą zachwycone. Nudni, nie potrafiący podjąć męskiej decyzji, czasami wręcz mieli mniej odwagi od kobiecych postaci. Tu również "Zakochany demon" denerwował mnie tym, ze z jednaj strony wiedział, że ich związek jest niemożliwy, a z drugiej dążył do tego żeby ona na niego wpadała... Akcja płynie dość szybko, ale czasami są właśnie te zastoje z rozmyślanie "Co by było gdyby". Jeżyk bardzo prosty idealny dla nastolatek. Niewymagający myślenia i całkowicie pozbawiony jakiegoś takiego dreszczu emocji.\nJednak były również ciekawe pomysły w tej książce m.in. miejsce, do którego odprowadzane były dusze zmarłych, tajemnicze wisiorki oraz wątek demona, który nie do końca jest tym złym. Podsumowując ta książka nie będzie należała do moich ulubionych, ale z drugiej strony nie zasługuje na odrzucenie. Agnieszka Tobiasz to zaledwie 14-letnia (teraz chyba już 15-letnia) dziewczyna, która spróbowała zadebiutować tą książką. Jak na tak młodą osobę to muszę powiedzieć, ze nie jest tak źle tylko lepiej by było gdyby autorka nie sugerowała się twórczościom innych znanych wszystkim pisarzy. Przed autorką jeszcze daleka droga, ale na jej korzyść cały czas działa jej wiek.\nZapraszam do zapoznania się z książkom, może Was zachwyci świat Sandry Bieleckiej...\nŻyczę sukcesów w dalszej twórczości. Nie poddawaj się Agnieszko ;]\nZa książkę bardzo, bardzo dziękuję Wydawnictwu RADWAN. ;]\nDzisiaj słoneczko przedarło się przez chmury jednak nadal za bardzo wiało na plażowanie. Na szczęście woda ciepła i mogłam trochę odprężyć się wśród morskich fal ;). Nawet nie wiecie jaką ochotę mam na pójście do jakiejś ksiegarni i kupienie nowej książki... Dobrze, że tu w pobliżu żadnej nie ma bo wywiozłabym znad morza kolejne 10 książek. Jakby to, ze wraz z rodzeństwem przywiozłam ok 25 szt. xD Oby pogoda się jutro poprawiła. Jak Wam idzie czytanie ? Dziękuję Wam za wszystkie komentarze pod recenzjami ;]\n"I'm so sorry, but I love You ♥"\nEtykiety: Agnieszka Tobiasz, anioły, demony, fantastyka, młodzieżowa, polska, wampiry\nUnknown 8 sierpnia 2012 20:55\nTrochę te nawiązania odpychają. Jeszcze pomyślę. Pozdrawiam!\nonaczytawszedzie 8 sierpnia 2012 22:20\nCzytanie mi jakoś idzie, gorzej z pisaniem... Na tę książkę nie bardzo mam ochotę, ale muszę powiedzieć, że podziwiam osoby, które w tak młodym wieku potrafią się zmobilizować i napisać książkę.\nMiłośniczka Książek 8 sierpnia 2012 22:45\npatrząc na wiek autorki, to faktycznie, jako debiut w tak młodym wieku to ok\njednak jeśli patrzeć na książkę, bez wnikania w wiek autorki, to jednak jest w niej za dużo niedociągnięć, więc nie interesuje mnie ta pozycja\nCathleen Denis 9 sierpnia 2012 09:10\nOstatnio coraz częściej sięgam po fantastykę, jednak nie tą polską. Ta książka raczej mnie nie zaciekawiła, dlatego daruję sobie jej lekturę ;)\nAT 9 sierpnia 2012 15:02\nJeśli wpadnie mi w łapki to z wielką chęcią przeczytam. :3\nOoo, "I'm so sorry but I love you" <3 Najlepszy moment to ten, w którym TOP jedzie w sklepowym koszyku. :D\nTaki jest świat 9 sierpnia 2012 18:08


Oglądaj za darmo mecz Sunderland - Gillingham, który rozpocznie się 07.03.2020 16:00. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Betclic, Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Wszystkie meczyki 24 obejrzysz w jakości HD legalnie i bez ponoszenia żadnych kosztów. Darmowe mecze24 online stream Sunderland - Gillingham z rozgrywek Anglia 3 Liga.\nPrognoza meczu Sunderland - Gillingham


Styczeń | 2015 | blog.pacman24.info.pl\nOn Styczeń 22, 2015, Posted by admin ,\tIn moda, By buty,moda,sukienki,suroda , With No Comments\nOn Styczeń 20, 2015, Posted by admin ,\tIn moda, By buty,moda,sukienki,suroda , With No Comments\nOn Styczeń 8, 2015, Posted by admin ,\tIn problemy z potencją, By cialis,cialis tanio,cialis zel,kamagra,tani cialis , With No Comments\nTe zaś są spowodowane cukrzycą albo miażdżycą naczyń krwionośnych. Również nadwyrężony układ nerwowy odpowiada za stan potencji. Szybkie tempo życia, długotrwały stres działają na niego negatywnie. Pod wpływem stresu może zwiększać się wydzielanie prolaktyny, która blokuje popęd płciowy. 2. Brak erekcji a postawa partnerki Duże znaczenie ma postawa partnerki. Zanikająca…\nOn Styczeń 8, 2015, Posted by admin ,\tIn problemy z potencją, By viagra apteka,viagra działanie,viagra forum,viagra wikipedia , With No Comments\nAkupresura to zabiegi polegające na ściskaniu określonych miejsc na stopach. U mężczyzn trzeba naciskać na nerwy zamieszczone na piętach. Trzeba zgiąć nogę w kolanie i stanowczo naciskać na pięty. Akupresurę warto rozpocząć od lekkich muśnięć i z czasem zwiększać siłę ucisku. Każdą z pięt należy badać przez około 5 minut….\nOn Styczeń 7, 2015, Posted by admin ,\tIn problemy z potencją, By kamagra,kamagra tanio,kamagra zel,tania kamagra , With No Comments\nNiejeden mężczyzna ma problemy z potencją. Sporo z panów nie ma pojęcia, że można sobie pomóc różnymi niemedycznymi sposobami we własnym mieszkaniu. Jeżeli chodzi o domowe sposoby na podniesienie potencji, od masowania podbrzusza, przez dietę a także akupresurę – masaż i naciskanie miejsc odpowiedzialnych za seks i potencję, to skutki…


Oracle Application Express pobierz - Informacje o oprogramowaniu Oracle Application Express - OTFE\nMożliwości aplikacji Oracle Application Express\nNa poniższej liście znajdziesz listę rozszerzeń plików, z którymi program Oracle Application Express może współpracować, zarówno pod względem edycji danych w plikach, jak i ich konwersji. Należy pamiętać, że nawet jeżeli dane rozszerzenie jest obsługiwane przez program Oracle Application Express, nie musi to oznaczać, że będziemy mogli w tym programie edytować dane. Często zdarza się sytuacja, że możemy jedynie wyeksportować dane w tym formacie z aplikacji Oracle Application Express, ale import danych nie jest już obsługiwany.\nWarto pamiętać, że aplikacja Oracle Application Express w swoich różnych wersjach (starszych lub nowszych) może obsługiwać różne rozszerzenia plików. Zazwyczaj im wersja programu jest wyższa, tym ilość rozszerzeń plików obsługiwanych przez aplikację jest większa, dlatego zadbaj o to, aby mieć akualną wersję programu Oracle Application Express. W tym celu najprościej odwiedzić stronę producenta, do której link znajdziesz w dalszej części strony.\nOracle Application Express konwertuje pliki:\nProgram może znajdować się w bazie naszego serwisu z dwóch powodów - obsługuje pliki z konkretnymi rozszerzeniami lub pomaga w ich konwersji. Może również zdarzyć się sytuacja, że jeden program można wykorzystać do obsługi plików, jak również do ich konwersji - taki przypadek również został wzięty pod uwagę. Warto jednak pamiętać, że poniżej przedstawione informacje dotyczące programu Oracle Application Express, nie muszą być jedynymi w naszym serwisie. Mogła zaistnieć sytuacja, że użytkownik dodał nazwę programu w innej formie, np "Nazwa Producenta Oracle Application Express" a wtedy na poniższej liście nie znajdziesz wszystkich powiązanych informacji. Warto wtedy dokładniej przeszukać nasz serwis. Poniżej wykaz powiązań programu Oracle Application Express z rozszerzeniami plików w naszej bazie.\nOracle Application Express pobierz\nW naszym serwisie nie oferujemy linków do bezpośredniego pobierania programów, a jedynie infrmacje dotyczące powiązań z konkretnymi rozszerzeniami plików. Przy pomocy tego linku możesz jednak znaleźć stronę producenta programu Oracle Application Express i tam spróbować pobrać aplikację.\nStrona producenta programu Oracle Application Express