Hubomag: Dolne źródła\nDolne źródła - rodzaje\nDla ekonomicznego działania pompy ciepła ważne jest dobranie i skonstruowanie odpowiedniego dolnego źródła – miejsca skąd pompa ciepła będzie czerpać ciepło. Pomijając szczęśliwych właścicieli źródeł ciepła odpadowego, w typowych warunkach będą to:\nkolektor glikolowy poziomy\nkolektor glikolowy pionowy\nukład „dwie studnie”\nPierwszy z wymienionych to układ rur z tworzywa zagłębionych w ziemi na niewielkiej głębokości. Do dobrania mamy: głębokość, długość rury, średnicę rury. Głębokość można dobrać znając maksymalną głębokość przemarzania gruntu dla danej okolicy; nasz kolektor postaramy się umieścić ok. 20 cm – 40 cm niżej, przy czym należy zauważyć że dalsze jego zagłębianie niewiele go „ulepszy”, znakomita większość ciepła jakie nasz kolektor pozyska pochodzić będzie: ze słońca, „z góry”, należy jednak zadbać by teren kolektora był jak najlepiej nasłoneczniony (bez drzew, krzewów). Zależnie od układu rur, przewodności cieplnej gruntu, nasłonecznienia, temperatury średniorocznej, .... dobieramy długość rury. Dla warunków w Kraju można przyjąć że 1 kW mocy chłodniczej (czyli ~1,25 kW mocy grzewczej) wymagać będzie ok. 100 m rury. Rurę układa się liniowo, lub spiralnie. Dla ułożenia liniowego można użyć nieco mniej rury, ale wykop pod kolektor spiralny jest tańszy. Typowa gałąź ma moc chłodniczą 1,5 kW ; przepływ ~0,25 m3/h; 150 m rury średnicy 32 mm z PE, i leży w wykopie 1,2 m – 1,8 m głębokim, szerokim na ok. 1,8 m, a długim na ok. 20 m (fotografie). Podobną moc uzyskać można układając liniowo ok. 130 m rury co ~40 cm jedna od drugiej. Tak wykonane gałęzie łączy się równolegle dla uzyskania żądanej mocy chłodniczej. Często spotkać można się z poglądem że spiralny układ kolektora nie nadaje się jako dolne źródło do pompy ciepła, tylko do zrzutu ciepła z klimatyzacji, bowiem następuje przemrażanie gruntu na skrzyżowaniach rury, istotnie takie zjawisko występuje, ale dla typowych w Kraju warunków i podanego „przepisu” na kolektor spiralny temperatura glikolu będzie w nim na poziomie 0 st.C na wlocie i – 5 st.C na wyjściu (na wiosnę) i przemrażanie będzie zachodzić w niewielkim stopniu ! Powierzchniowy wskaźnik mocy to ok. 25 W/m2.\nW bardzo podobny sposób wykonuje się kolektor glikolowy pionowy, lecz zamiast wykopów, wykonać należy odpowiednie odwierty. Często stosuje się głębokość odwiertów 30 m – jak wynika z przepisów „robienie dziur” w ziemi do tej głębokości nie wymaga zezwoleń ! Oczywiście jeżeli mamy maszynę wykonującą tanio odwierty o innych głębokościach to nic nie stoi na przeszkodzie by je wykonać, wydaje się jednak że głębokość 20m – 50 m jest optymalna !, należy zauważyć że obie części U-rury w odwiercie umieszczone są bardzo blisko siebie, a zysków ciepła „z wnętrza ziemi” nie należy się spodziewać (wzrost temperatury w odwiercie to ok. 0,7 K na 100 m głębokości !)\nJeżeli mamy już taki odwiert to należy w nim umieścić rurę z tworzywa PE połączoną w tzw. U-rurkę. Można przyjąć że z jednego takiego odwiertu „wyciągnie się” ~0,8 kW mocy chłodniczej. Odwierty takie wykonuje się co najmniej 5 m jeden od drugiego. Tak wykonane wymienniki łączy się w układ równoległo – szeregowy lecz nie więcej niż 3 w jednym poł. szeregowym (8 szt. połączymy w 4 gałęzie po 2 odwierty w każdej, 11 szt. w 5 gałęzi lecz w jednej będą 3 odwierty, ... staramy się przy tym by długości poszczególnych gałęzi były zbliżone !) Niewielkimi różnicami długości nie należy się przejmować; układ ma własności samoregulacji: w krótszej gałęzi będzie większy przepływ i niższa temperatura, więc i roztwór glikolu będzie bardziej lepki, a to oczywiście zmniejszy przepływ !\nSłów kilka o materiałach: wymiennik pompy ciepła wykonany jest przeważnie ze stali kwasoodpornej lutowanej czystą miedzią, rury kolektorów z PE (polietylen), pompa obiegu z żeliwa, rzadziej z brązu, rozdzielacze z PE, innego tworzywa lub żeliwa, inne komponenty z żeliwa, mosiądzu, miedzi, brązu. Roztwór glikolu (szczególnie etylenowego) wykazuje duże oddziaływanie korozyjne na niektóre metale, dlatego też należy bezwzględnie stosować odpowiednie inhibitory korozji, zalecany jest też glikol propylenowy; ma on co prawda nieco gorsze własności cieplne, i jest droższy, lecz o wiele mniej toksyczny, bardziej ekologiczny i mniej korozyjny ! W obiegu dolnego źródła NIE STOSUJE SIĘ ELEMENTÓW OCYNKOWANYCH – jak dotąd nie wynaleziono inhibitorów glikol–cynk. Stężenie glikolu powinno być dobrane na najbardziej niekorzystny przypadek - zatrzymanie pompy obiegu; z reguły presostat pompy ciepła wyłączy ją po obniżeniu się temperatury (i ciśnienia) freonu do ok. – 15 st.C, ale chcąc pewnie chronić wymiennik należy przyjąć że będzie to – 20 st. C ! Nie należy „na wszelki wypadek” dawać za dużych stężeń glikolu – w stężeniu powyżej 50% roztwór nie zamarza, a „kaszkuje”, ale ma o wiele większą lepkość i mniejsze ciepło właściwe; wymagałby zatem większej pompy obiegu.\nWarto też zastosować oprócz wody, glikolu, inhibitorów; jeszcze składnik zmniejszający lepkość roztworu, także temperaturę krzepnięcia. Mieszanina trzech lub więcej składników ma przeważnie niższą temperaturę krzepnięcia, niż dwóch.\nWybór między poziomym, a pionowym układem dolnego źródła jest oczywisty; pierwszeństwo z uwagi na niższy koszt ma kolektor poziomy, nieco lepsze własności kolektora pionowego (szczególnie na wiosnę), nie zawsze warte są znacznie wyższej ceny.\nPozostaje jeszcze często zalecany układ „dwie studnie”; nie podzielam zachwytów nad jego sprawnością.\nPo pierwsze pompa ciepła musi mieć dodatkowe zabezpieczenie ciągłości przepływu wody ! Ale najważniejszy jest skład wody i gwarancja wydatku studni ! Woda nie może zawierać: żelaza, manganu, osadu, być za twarda. Co prawda wymiennik pompy ciepła daje się czyścić (kwasem azotowym, ortofosforowym, szczawiowym), ale trudno mówić o właściwym i bezproblemowym działaniu układu jak czyszczenie jest co pół roku ! Typowe jest też zapychanie się studni zrzutowej (kolmatacja), i tak inwestor może stać się niespodziewanie posiadaczem całkiem sporego stawu z gwarantowaną dostawą wody 24 m3/ dobę ! Oczywiście jeżeli w studni jest woda nie zawierająca wymienionych powyżej składników mineralnych, jest ona ze złoża z głębokości 15 m – 30 m, jej lustro jest na dynamicznym poziomie do 6 m (tańsza pompa), a warstwy geotechniczne gwarantują stały wydatek i pochłanianie studni; to może warto ryzykować i .... grzać dom o ok. 10% taniej, za to płacić za czyszczenie wymienników i konserwację studni. Układ dwie studnie daje oczywiście wyższą temperaturę dolnego źródła (o ok. 8 Kelvinów) ale należy pamiętać że pompowanie wody między dwoma studniami wymagać będzie znacznie większej mocy (~x 2,5) niż wywołanie przepływu w zamkniętym układzie glikolu !


Producent kalendarzy trójdzielnych od actinea.pl - Sto najciekawszych stron www\nProducent kalendarzy Actinea działa od wielu lat. U nas zamówisz autorskie kalendarze reklamowe o niepowtarzalnym charakterze. Kalendarze trójdzielne firmowe od Actinea to narzędzie pracy i skuteczny gadżet reklamowy. Już dzisiaj zdecyduj się na kalendarze trójdzielne ścienne od Actinea, a będziesz mógł cieszyć się kalendarzem o wysokim standardzie wykonania. Kalendarze reklamowe od producenta Actinea mogą być wizytówką Twojej firmy i atrakcyjnym upominkiem dla klientów. Nasze kalendarze to skuteczne narzędzie marketingowe, z którego będziesz mógł skorzystać przez cały rok. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z ofertą.


Psycholog dla dzieci i młodzieży Ostrołęka - Poradnia leczenia nerwicy i zaburzeń lękowych indywidualnie\n"CELEM NASZEGO ŻYCIA JEST BYCIE SZCZĘŚLIWYM"\nNazywam się Paulina Anna Jakubowska. Jestem psychologiem z wykształcenia jak i zamiłowania. Do każdego człowieka podchodzę z dużą wrażliwością oraz zainteresowaniem. Swoje doświadczenie zawodowe zdobywałam pracując z dziećmi, młodzieżą i ich rodzinami w wielu przedszkolach, szkołach, diagnozując rodziny zastępcze w Organizatorze Pieczy Zastępczej, a także podczas odbywania stażu klinicznego w Oddziale Psychiatrycznym w Mazowieckim Szpitalu Specjalistycznym. Prywatnie mama, żona i wielka miłośniczka psów.\nW latach 2014 – 2017 byłam Członkiem Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, oddział w Ostrołęce, gdzie prowadziłam liczne warsztaty psychoedukacyjne dla dzieci i młodzieży oraz warsztaty dla rodziców z zakresu kompetencji wychowawczych.\nOd 2015 roku prowadzę indywidualną praktykę psychologiczną i psychoterapeutyczną gdzie pomagam dzieciom, młodzieży i dorosłym, którzy zmagają się z trudnościami w życiu codziennym, zaburzeniami nastroju, nadmiernym lękiem, czy brakiem samoakceptacji.\nOd 2019 roku jestem uczestnikiem 4 letniej Szkoły Psychoterapii Poznawczo – Behawioralnej w Akademii Motywacji i Edukacji w Warszawie oraz członkiem Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Poznawczo – Behawioralnej im. Prof. Zdzisława Bizonia.\nW moim gabinecie stosuję różnorodne metody pomocy i pracy psychologicznej w sposób zindywidualizowany do potrzeb klientów. Koncentruję się przede wszystkim na tym, żeby wspólnie z klientem/klientami znajdować rozwiązania ich problemów, przezwyciężyć trudności w realizacji celów.\nKonsultacje psychologiczne służą temu, aby rozpoznać problem i dobrać odpowiedni rodzaj terapii. Proces wspólnego określania zakresu pracy może zająć od jednego do trzech godzinnych spotkań. Po tym czasie wspólnie z klientem decydujemy o charakterze dalszej pomocy psychologicznej.\nTen rodzaj pomocy stosuję wtedy, gdy występuje wyraźny obszar trudności. Najczęściej są to sytuacje kryzysowe, trudności związane z ważnymi relacjami z bliskimi, sytuacje po utracie bliskich lub inne trudne życiowe wydarzenia. W tym typie pracy skupiam się przede wszystkim na zaradzeniu bieżącym problemom i dążeniu do wyznaczonego wspólnie z klientem celu.\nCelem psychoterapii jest uzyskanie zmiany, na której zależy zgłaszającej się do mnie osobie. Moim zadaniem jest stworzyć optymalne warunki do uzyskania zmiany pożądanej przez klienta. W tym celu stosuję odpowiednie techniki, które umożliwiają skontaktowanie się ze swoimi zasobami oraz zmianę dezadaptacyjnego (błędnego, powodującego cierpienie) sposobu myślenia. Spotkania z terapeutą mogą również służyć rozwojowi własnemu – lepszemu rozumieniu siebie i własnych uczuć.\nZapraszam do zapoznania się z ofertą pomocy i konsultacji psychologicznych\n+48 660 546 523\nSprawdź opinie innych na mój temat


Darek, Autor w serwisie Dla braci mniejszych - Strona 54 z 54\nAuthor archive for: WoDarek\nHome / Darek\nDariusz Dzida (Darek)\n6 grudnia 201627 kwietnia 2018\nMA DOM: PRADA, dziecko ulicy… O czym marzy kot marznący pod oknami …?\nAKTUALNOŚCI 31.12.16 Udało się, Prada wprowadziła się do domu z ogródkiem w Wilkowicach. Powodzenia piękna 🙂 Od stycznia 2017 prawdopodobnie...\n5 grudnia 201627 kwietnia 2018\nMA DOM: Kyksy, młodziutki kocurek, łagodny, delikatny, rozmruczany koci skarb\nBy DarekIn ADOPCJE ZWIERZĄT, SZCZĘŚLIWIE ZNALAZŁY DOMTags adopcja, adopcje, adoptuj, bielsko-biała, darowizna, do adopcji, domy tymczasowe, kocięta, kot adopcja kotka bezdomne zwierzęta schronisko kocięta, szuka domu\nAktualności 31.12.2016 Kocurek znalazł opiekuna. Z nowym rokiem w nowym domu. Powodzenia kolego 🙂 STAN ZDROWIA Nasz prześliczny, tymczasowy koci...\nMA DOM: Yeti, serce w rozterce, chciałby się cieszyć a chce się płakać …\nBy DarekIn ADOPCJE ZWIERZĄT, SZCZĘŚLIWIE ZNALAZŁY DOMTags adopcja, adopcje, adoptuj, bielsko-biała, darowizna, kot, koty kotki kocięta bezdomne do adopcji szukają domów schronisko organizacja domy tymczasowe, śląskie, szuka domu, szukam domu, zwierzęta\nAKTUALNOŚCI 31.12.2016 Yeti znalazł dom jeszcze w starym roku. Choć nie jest młodzieniaszkiem, liczymy na to, że przed nim jeszcze...\n5 grudnia 201618 listopada 2019\nJak zrobić prosty domek na zimę dla kotów – instrukcja z www\nBy DarekIn AKTUALNOŚCI - zobacz co robimyTags bezdomne koty, bielsko-biała, zima, zimowe domki\nZima nadal trzyma. Nie zapominajmy o wolno żyjących kotach. W miarę możliwości dokarmiajmy je. Jeśli ktoś widzi zmarznięte i skulone...\n17 stycznia 201611 lipca 2018\nŚwiąteczne koszykowanie 2016\nBy DarekIn AKTUALNOŚCI - zobacz co robimyTags 1%, adopcja, adoptuj, bezdomne koty, bezdomne psy, bielsko, bielsko-biała, karma, kot adopcja kotka bezdomne zwierzęta schronisko kocięta, koty kotki kocięta bezdomne do adopcji szukają domów schronisko organizacja domy tymczasowe, podaruj karmę, pomagaj, pomoc, śląskie, wspieraj, zwierzęta\nKochani!! Wiemy, że my zwierzoluby powinniśmy trzymać się razem Tym bardziej cieszy, kiedy wzajemnie wspierają się różne prozwierzęce organizacje. Chcieliśmy...


Wszystko, co musisz wiedzieć po pierwszym dniu BlizzConu\nBlizzCon 2015: wszystko co musisz wiedzieć po pierwszym dniu konferencji Blizzarda - relacja Spider's Web\nBlizzcon to cykliczna konferencja (lub raczej konwent) fanów gier Blizzarda. To właśnie w trakcie tej odbywającej się od 2005 roku imprezy firma ogłasza swoje plany, a na ceremonii końcowej występują takie sławy jak Offspring, Metallica czy Ozzy Osbourne.\nKonferencja odbywa się w Anaheim Convention Center w Kalifornii, i od kilku edycji osiągnęła maksymalną liczbę gości, jaką może to centrum konferencyjne pomieścić: około 27 tysięcy osób. Firma ogranicza więc liczbę sprzedanych biletów - i tak zazwyczaj sprzedają się w ciągu dwóch dni. Pewnie sprzedałyby się w jeden dzień, ale Blizzard, aby odciążyć serwery do sprzedawania biletów, dzieli je na dwie transze.\nTym, którzy nie byli w stanie kupić biletu, pozostaje… bilet wirtualny, umożliwiający oglądanie wszystkich sesji w trakcie dwudniowego konwentu on-line.\nZ takiego właśnie biletu korzystam w tym roku. Przy okazji zwróćmy uwagę na biznesową mądrość Blizzarda - potrafi zarobić nawet na bilecie tych, którzy na BlizzCon nie przybyli.\nTypowy Blizzcon to turnieje e-sportu (wszystkie gry Blizzrda to gry w które można grać turniejowo), konkursy cosplay (przebierania się za postaci z gier), spotkania z twórcami, i wiele innych atrakcji.\nTegoroczny BlizzCon to moment przełomu dla Blizzarda.\nNadszedł zmierzch płatnych MMORPG, i World Of Warcraft jest ostatnią grą, która potrafi wokół siebie skupić wciąż dużą grupę (5,5 miliona!) płacących graczy. Należy jednak pamiętać, że ta gra w momencie swojej największe świetności miała ponad 13 milionów graczy.\nCo może zrobić Blizzard, aby zachować zainteresowanie graczy? Musi postawić na pewniaki.\nPewniakami są pomysły takie jak:\nkolejne dodatki do Starcraft II,\noparta na świecie Warcrafta karcianka Hearthstone,\nrealizacja wspólnie z wytwórnią Legendary filmu Warcraft,\nsieciowa gra FPS Overwatch.\nCzy to wystarczy, aby przetrwać? Czas pokaże, ale Blizzard ma naprawdę mocne, angażujące graczy serie w swoim portfolio i zapewne sobie poradzi.\nCeremonia otwarcia Blizzcon to zawsze podsumowanie najważniejszych rzeczy, jakimi Blizzard chce się podzielić ze światem. Poniżej znajduje się podsumowanie informacji z ceremonii otwarcia i z całego pierwszego dnia konferencji.\nŚwiat Warcrafta otrzymał dwa ważne ogłoszenia w trakcie pierwszego dnia BlizConu. Pierwszym były dodatkowe szczegóły dotyczące najnowszego dodatku do gry World Of Warcraft - Legion. Dodatek nosi wszelkie znamiona przypodobania się fanom gry - zawiera ulubionych bohaterów i legendarne lokalizacje. Dodatkowo, gracze uzyskają możliwość uzyskania legendarnych, dzierżonych przez bohaterów Azeroth broni. Oprócz osobnego panelu z developerami poświęconemu dodatkowi, zaprezentowano również filmowy wstęp do dodatku, który zamieszczam poniżej.\nDrugim ważnym ogłoszeniem w świecie Warcraft było spotkanie z reżyserem filmu Warcraft, częścią aktorów, ogłoszenie przybliżonej daty premiery filmu (czerwiec 2016), oraz premiera ociekającego efektami specjalnymi pełnego trailera filmu, który można obejrzeć poniżej.\nCiekawostka: reżyser filmu, Duncan Jones to prywatnie syn Davida Bowiego i jest do niego faktycznie bardzo podobny. Duncan Jones wyreżyserował dwa świetne filmy science fiction: Moon (Księżyc) oraz Source Code (Kod nieśmiertelności), więc jestem dobrej myśli jeśli chodzi o film Warcraft.\nTechnicznie rzecz biorąc, gra karciana Hearthstone to również świat Warcrafta. Twórcy gry zapowiedzieli nowy dodatek: The League of Explorers. Pojawią się nowe karty i nowa mechanika gry związana z przyjmowaniem do swojej karcianej drużyny (talii) bohaterów z Ligi Odkrywców.\nOverwatch to nowa gra od Blizzarda, będąca drużynową strzelanką z wyrazistymi bohaterami. Swoim stylem graficznym przypomina nieco Team Fortress 2, jednak pełna jest oryginalnych rozwiązań. Gra była od kilku miesięcy w zamkniętej becie.\nGdy przed rozpoczęciem Blizzconu rozmawiałem z naszym specjalistą od elektronicznej rozrywki, Szymonem Radzewiczem, powiedział że pewnie zapowiedzą edycję tej gry na konsole. Znając małe zainteresowanie Blizzarda grami konsolowymi, wątpiłem w to. Okazało się jednak, że Szymon miał rację. W trakcie pierwszego dnia konferencji zapowiedziano nowych bohaterów i mapy do gry oraz… edycje na PlayStation 4 i Xbox One.\nStarcraft to jedna z najważniejszych serii Blizzarda. Wzorcowy turniejowy RTS doczeka się niedługo nowego dodatku: Legacy Of The Void, w którym poznamy losy frakcji protosów. Mimo to developerzy Blizzarda zdołali zaskoczyć fanów: zapowiedziano nowe treści dla gry, wydawane dodatkowo po ostatnim rozszerzeniu. Te treści mają się ukazywać częściej i przybiorą formę Mission Packów - pakietów z misjami.\nHeroes Of The Storm to gra z popularnego gatunku MOBA (Multiplayer Online Battle Arena). Gra zdobyła sobie bardzo szybko dużą popularność, a jej dynamika i ciekawe mieszanie bohaterów z różnych światów Blizzarda przyciągnęła nawet graczy, którzy wcześniej w gry tego gatunku nie grali. W trakcie pierwszego dnia BlizzConu zapowiedziano kilku nowych bohaterów, nową mapę, oraz zupełnie nowy tryb gry: Arena.\nZa nami pierwszy dzień święta gier Blizzarda w kalifornijskim Anaheim.\nDzień drugi prawdopodobnie nie będzie obfitował z zapowiedzi nowości - zazwyczaj poświęca się go na głębsze tematyczne rozmowy z developerami i innymi twórcami gier. Przewidziane są m.in. panele z aktorami użyczającymi głosy do gier oraz kompozytorem muzyki.\nTagi: BlizzardblizzconBlizzcon 2015blizzcon 2015 bilet wirtualnyBlizzcon 2015 kiedyblizzcon 2015 relacjablizzcon 2015 virtual ticketdiabloHearthstoneHeroes Of The StormOverwatchStarcraftWarcraftWorld of WarcraftWorld of Warcraft ile graczyWorld Of Warcraft LegionWorld of Warcraft liczba graczywowWoW Legion


11 listopada 2017 budowa domów No comments\nZmiany w przepisach prawa budowlanego mają na celu ułatwienie budowy domów jednorodzinnych. Zgodnie z najnowszymi zmianami, niepotrzebne jest już uzyskanie pozwolenia na budowę. Wystarczy tylko złożyć wniosek, który będzie informował odpowiednie służby o zamiarze rozpoczęcia budowy. W ciągu trzydziestu dni odpowiednie służby mogą zgłosić wszelkie zastrzeżenia do złożonego przez nas wniosku oraz załączonego do niego projektu budowy. W sytuacji, kiedy do osoby składającej wniosek nie dotrą żadne zastrzeżenia, budowa domu może rozpocząć się bez żadnych przeszkód. Dzięki takiemu ułatwieniu nie tylko skróci się czasu oczekiwania na rozpoczęcie budowy, ale także jest to bardzo duże ułatwienie dla całej branży budowlanej. Przypuszcza się, że w wyniku wprowadzanie takich ułatwień, a tym samym zmniejszenia się kosztów związanych z koniecznością dopełnienia wszelkich formalności, więcej osób zdecyduje się na budowę domu, a tym samym branża budowlana będzie szybciej się rozwijać. Zmiany w przepisach prawa mają, więc bardzo duże znaczenie dla całej branży budowlanej. Nie tylko mogą one ułatwić podjęcie decyzji o rozpoczęciu budowy, ale także mogą spowodować zwiększenie produkcji materiałów budowlanych. Z tego też względu są to zmiany, które uważa się za bardzo korzystne dla całej branży budowlanej.


Ciepła i sucha podłoga na gruncie - JakBudowac.pl\nJej funkcja jest więc podwójnie istotna. Jeśli podłoga na gruncie nie zostanie prawidłowo wykonana, właścicieli domu prędzej czy później czekają problemy: zimna podłoga, pęknięcia na posadzce oraz na jej styku ze ścianami domu. Przez nieodpowiednio ocieploną podłogę będzie uciekać ciepło. Niewłaściwie wykonane prace izolacyjne będą więc skutkować wychłodzonym domem i rosnącymi rachunkami za ogrzewanie.\nOstatnim elementem podłogi na gruncie jest wylewka betonowa, która stanowi podkład pod posadzkę parteru\nStarannie ułożone warstwy\nPodłoga na gruncie składa się z kilku warstw. Pierwszą jest mechanicznie zagęszczony piasek lub tzw. podsypka (czyli piasek wymieszany ze żwirem), którym wypełnia się przestrzeń między ścianami fundamentowymi. Można też najpierw ułożyć warstwę filtracyjną ze żwiru, a resztę uzupełnić piaskiem. Kolejne warstwy piasku powinny mieć grubość maksymalnie 20 cm i zostać dokładnie ubite. Na piasku następnie układa się ocieplenie, a na nim podkład betonowy i izolację przeciwwilgociową. Kolejność można odwrócić i najpierw wylać warstwę betonu, następnie izolację przeciwwilgociową i na końcu warstwę izolującą. Na końcu warto położyć folię polietylenową, która stanowi dobre zabezpieczenie między warstwą izolacyjną a podkładową i jednocześnie pełni funkjcę poślizgową. Ostatnim elementem jest wylewka betonowa, która stanowi podkład pod posadzkę parteru.\nPodłoga na gruncie chroni dom przed utratą ciepła i izoluje od wilgoci gruntowej. Jeśli podczas jej wykonywania zostaną popełnione błędy, inwestorów w przyszłości czekają problemy.\nSzczególną uwagę należy zwrócić na sposób wykonania izolacji przeciwwilgociowej podłogi na gruncie. Aby do domu nie przedostawała się wilgoć, jej warstwa musi być bardzo szczelna. Dlatego też wszelkie łączenia powinny zostać sklejone, dla pewności można też zastosować dwie warstwy izolacji. Jako materiał izolujący najczęściej stosuje się papę lub folię. Jeśli ma zostać ułożona na ociepleniu, to to ostatnie powinno wyróżniać się niewielką nasiąkliwością. Izolacja przeciwwilgociowa musi zostać połączona z izolacją poziomą ścian fundamentowych. Natomiast do ocieplenia podłogi na gruncie najczęściej stosowany jest styropian, ale w tym celu bywa wykorzystywana również wełna mineralna, pianka poliuretanowa, granulat keramzytowy czy polistyren ekstrudowany. Płyty z tego ostatniego materiału, ponieważ są twarde i nienasiąkliwe, mogą być układane bezpośrednio na podsypce. Grubość ocieplenia jest uzależniona od tego, czy podłoga ma być ogrzewana. W przypadku zastosowania ogrzewania podłogowego układa się grubszą warstwę ocieplenia (20 cm, a nie 15 cm).\nbudowa podłogi hydroizolacja izolacja cieplna izolacja podłogi izolacja podłogi na gruncie izolacja przeciwwilgociowa izolacja termiczna izolacja wodoszczelna podłoga na gruncie warstwy podłogi wylewka betonowa


Elektryk budowlany - niemiecka Umowa o Pracę, Niemcy, - oferty pracy w Praca Money.pl\nMoney.pl Praca praca Niemcy Elektryk budowlany - niemiecka Umowa o Pracę\nStanowisko Elektryk budowlany - niemiecka Umowa o Pracę\nOferta pracy Elektryk budowlany - niemiecka Umowa o Pracę\nElektryk budowlany - niemiecka Umowa o Pracę sky Personal\no Umowę o pracę na niemieckich warunkach z pełnym pakietem socjalnym.\no Atrakcyjne wynagrodzenie z możliwością podwyżki.\n12-13EUR brutto/h+ 55-75EUR diety dziennej netto.\no Wynagrodzenie płatne miesięcznie na konto pracownika.\no Możliwość pobierania cotygodniowych zaliczek.\no 24 - 30 dni płatnego urlopu (w zależności od stażu pracy).\no Ubezpieczenie dla Pracownika i jego rodziny.\no Opiekę polskiego koordynatora.\no Podstawowa lub komunikatywna znajomość języka niemieckiego.\no Wykształcenie zawodowe kierunkowe - techniczne/elektryczne lub uprawnienia SEP.\no Mile widziane prawo jazdy kat. B oraz własny samochód na wyjazd.\no Prowadzenie przeglądów technicznych oraz usuwanie bieżących awarii.\no Remontowanie, konserwacje i modernizacje instalacji elektrycznych.\no Montaż systemów tras kablowych, gniazdek, przełączników oraz montaż oświetlenia.


Wchodzi ustawa o terminach zapłaty. Ma zmniejszyć zatory płatnicze | FinanseFakty.pl\nStrona główna Pieniądze Wchodzi ustawa o terminach zapłaty. Ma zmniejszyć zatory płatnicze\nW umowie będzie można zapisać maksymalnie 60-dniowy termin płatności, a w przypadku, gdy stroną jest podmiot publiczny – 30-dniowy – to główny zapis ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, która weszła w życie w niedzielę, 28 kwietnia. Celem jej wprowadzenia jest skuteczna walka z opóźnieniami w płatnościach i ustalenie sztywnego terminu płatności.\nWięcej… Źródło: Wchodzi ustawa o terminach zapłaty. Ma zmniejszyć zatory płatnicze\nPoprzedni artykułWchodzi w życie nowa ustawa o terminach zapłaty\nNastępny artykułJak zadbać o swoje finanse ?


Aby zapisać się na imprezę, kandydaci muszą przesłać swoje zdjęcia, na podstawie których organizatorzy decydują, czy są wystarczająco seksowni, by otrzymać zaproszenie\ntekst Nathalie Stuben, tłum. Stanisław Regulski\nArtykuł początkowo ukazał się na VICE Germany\n„Gdy na typową imprezę dla swingersów wchodzi dziewczyna, po chwili otacza ją wianuszek kolesi wywijających penisami. Chcieliśmy tego uniknąć", opowiada mi Max, lat 42, jeden z czwórki organizatorów seks imprez „Red Light District". Odbywają się one w opłaconym z góry hotelu na północno-wschodnich obrzeżach Monachium. Jedynymi gośćmi są młode, atrakcyjne pary.\nZapisy na imprezę odbywają się na portalu joyclub.de – erotycznym odpowiedniku Facebooka. Organizatorzy, Max wraz z żoną Jane, oraz zaprzyjaźnione małżeństwo – Lana* i Konstantin* – funkcjonują tam jako profil „The Inner Circle". Imprezy Red Light District to dla nich zajęcie dodatkowe, na co dzień pracują w handlu i mediach. Max twierdzi, że na organizacji imprez wychodzi na zero. Choć wejście na sex-party kosztuje 99 euro, pieniądze nie są jedynym kryterium doboru zaproszonych gości. Aby zapisać się na imprezę, kandydaci muszą przesłać swoje zdjęcia, na podstawie których organizatorzy decydują, czy są wystarczająco seksowni, by otrzymać zaproszenie.\n„Jesteśmy wyjątkowi – to jedyne swingers party dla wybranych" wyjaśnia Max. Zgłoszenia bez zdjęcia nie są brane pod uwagę. Brzydalom również wstęp wzbroniony. Jane, wysportowana blondynka, dodaje: „jeśli wyślesz nam zdjęcie w luzackim dresie lub takie, na którym starasz się wyglądać niezwykle ponętnie na tle kosza na śmieci, nie masz co liczyć na wstęp". Srogie jury odrzuca z powodu braku wdzięku około połowy kandydatów.\n„Jeśli wyślesz nam zdjęcie w luzackim dresie lub takie, na którym starasz się wyglądać niezwykle ponętnie na tle kosza na śmieci, nie masz co liczyć na wstęp".\nZwyczajowymi gośćmi hotelu, w którym odbywają się imprezy Red Light District, są różnej maści pracownicy seksualni, głównie freelancerzy oraz romansujące pary. Na parterze znajdują się 4 pokoje, a kolejnych 5 na pięterku, do którego prowadzą schody na lewo od wejścia. Wąski korytarz po prawej stronie prowadzi do sporego pomieszczenia z rozstawionymi sofami, barem oraz sceną do tańca na rurze. Pod sufitem zawieszone są niezliczone sztuczne kwiaty, skąpane w przydymionym świetle czerwonych latarni. Kieliszki i szklanki, w których serwuje się drinki, wyglądają na drogie. Goście do swojej dyspozycji mają wanny oraz świeżo pościelone łóżka.\nO 20:30 pojawiają się pierwsze osoby z listy. Do pomieszczenia wchodzi Alex i jego długonoga towarzyszka, ubrana w czarną mini i pończochy. On też prezentuje się całkiem nieźle, ma na sobie spodnie od garnituru, białą koszulę, czarne szelki i muchę. Alex i jego żona to małżeństwo z 10-letnim stażem. Nie zgodziła się na rozmowę w obawie o swoją anonimowość, potwierdza jednak słowa męża: „Tu nie chodzi o seks, ale możliwość swobodnego poflirtowania z innymi ludźmi bez oskarżeń o zdradę. Jasne, być może wylądujemy w łóżku z kimś innym, jednak oboje się na to zgadzamy". Gdy tylko skończył mówić, objął Jane, żonę Maxa, wciąż trzymając swoją za rękę. Kobiety rozmawiają ze sobą swobodnie.\nPojawia się coraz więcej par. Większość mężczyzn ma na sobie smokingi, kobiety na wysokich obcasach są ubrane tylko bieliznę lub krótkie, prześwitujące sukienki. Wszyscy witają się całusami i serdecznymi uściskami. Na imprezie nie obowiązuje górna granica wieku, ale zaproszenia nie otrzymał nikt powyżej pięćdziesiątki. Pod hotel podjeżdża taksówka, z której wysiada łysy facet, na oko 60-letni, z dużo młodszą towarzyszką. Chcą wynająć pokój, jednak recepcjonista imieniem Ritchie informuje ich, że dziś odbywa się tu impreza zamknięta, muszą więc poszukać sobie innego lokum. Zdaje się, że i tak nie otrzymaliby zaproszenia – są za brzydcy.\nLana w staniku z kokosów. Wszystkie zdjęcia wykonała autorka.\nW tym samym czasie Lana odhacza kolejne nazwiska z listy gości i wita wszystkich kieliszkami Prosecco. Ma na sobie niedopięte jeansowe szorty ozdobione amerykańską flagą i stanik, który jej mąż Konstantin zrobił z dwóch kokosów i paru kawałków liny. Dowiaduję się od niej, że ma 27 lat i dopóki nie poznała swojego męża, miewała tylko jednonocne przygody. Wraz z Konstantinem zaczęli eksperymentować pięć lat temu. „Po pierwszej nocy spędzonej w towarzystwie innej pary stwierdziliśmy, że to czyste szaleństwo. Jednak po chwili dotarło do nas, że jeśli będziemy mogli wciąż czerpać przyjemność z seksu we dwóję – jesteśmy niepokonani". Lana dodaje: „Seks następnego dnia był naprawdę niesamowity". Dla niej największą zaletą jest możliwość doświadczania nowych rzeczy, które były dla niej niedostępne w zwykłym małżeńskim pożyciu. „Wasze fantazje nie muszą się pokrywać. Lubię być wiązaną, ale Konstantin uważa to za dziwaczne. Mogę więc spróbować tego z kimś innym".\nPomieszczenie barowe dudni w takt muzyki, puszczanej przez profesjonalnego didżeja. Goście tańczą, przytulają się i całują. Nie potrafię dociec, kto z kim przyszedł, ale wszyscy wiedzą, kto z kim wyjdzie. Wszystkie pary, z którymi udało mi się porozmawiać, wiele mówią o wartości małżeństwa. Tak samo, jak o zaufaniu i oddaniu, które jest silniejsze niż zazdrość, które pozwala im przeżyć więcej, niż ludziom w klasycznych związkach.\nMichael to wysoki 36-latek. Ma na sobie drogą koszulę w biało-niebieską kratę i okulary w rogowych oprawkach. Jest żonaty od 10 lat. Początkiem przygody ze swingersami dla niego i jego żony były nauki przedmałżeńskie, podczas których poproszono ich, by rozrysowali ważne dla siebie wartości, takie jak lojalność, wierność, rodzicielstwo czy zaufanie; wszystko to w formie drzewa. Pniem miała być wartość nadrzędna, konary zaś symbolizowały rzeczy mniej ważne. W obu drzewach „wierność" znalazła się na najmniejszej gałązce. „Coś w nas wtedy drgnęło, jednak myślałem, że niektóre fantazje powinny pozostać niezrealizowane". Michael marzył o trójkącie z inną kobietą, jego żona chciała przespać się z innym facetem. Jednak oboje czuli, że przekroczyliby pewną granicę i nie wiedzieli, jak się za to zabrać.\nTrzymali to w sobie przez 2 lata. „Naprawdę podniecił mnie widok mojej żony uprawiającej seks z innym facetem. To jakbym oglądał porno, w którym gra główną rolę". Dla niego zmiany partnerów to kolejny etap rozwoju związku. „Zawsze byliśmy ze sobą bardzo blisko, jednak stale się zmieniamy i chcemy próbować nowych rzeczy, również w kontekście seksualnym. Ale nie oddala nas to od siebie". Czy Michael martwi się, że jego żona zakocha się w jednym ze swoich kochanków? Ona twierdzi, że „musisz na to uważać. Przestajemy sypiać z innymi ludźmi, gdy przechodzimy przez trudny okres. Jasne, że istnieje ryzyko zakochania się w kimś innym, ale nie większe niż podczas zakupów w supermarkecie".\nPrzy barze nieopodal parkietu jedna z par siedzi niemal w bezruchu, obserwując tłum. Co jakiś czas któreś z nich szepnie coś drugiemu do ucha, kiwnie głową, uśmiechnie się lub wypije łyk białego wina. Każdemu według potrzeb – niektórzy w ogóle nie przychodzą tu dla seksu, dla innych jest on kluczowy. Część par eksperymentuje wspólnie, inne jednak się rozdzielają na całą imprezę.\nMax zamawia szoty dla pary przy barze. Gdy sugeruję mu, że to impreza dla elit, szybko zmienia temat. Nie da się jednak ukryć, że zaproszeni goście należą do klasy wyższej. Większość ma pokończone studia i zajmują kierownicze stanowiska w sektorze finansowym albo równie dochodowej branży.\nChoćby Patrick, lat 47, najstarszy uczestnik imprezy. Przychodzi na imprezy, bo lubi zabawę w doborowym towarzystwie, ale „swingersi tutaj zachowują się jakby byli na imprezie dla dzieci. Tu chodzi o szpan, zadanie szyku na mieście, o bycie widzianym. To typowa monachijska impreza". Niewielu ludzi naprawdę kończy imprezę, uprawiając z kimś seks, zresztą wszystko odbywa się za zamkniętymi drzwiami. „Na innych imprezach chodzi wyłącznie o seks, ale nie tu. Moja dziewczyna chciałaby się przespać z innym kolesiem, ale wszyscy są przyspawani do swoich żon" wyjaśnia.\nBywamy tam, gdzie dzieją się rzeczy. Polub nasz nowy fanpage VICE Polska\nWtedy, nagle, coś zaczyna się dziać. Pierwsze pary zaczynają znikać na schodach. Grupka imprezowiczów obserwuje akcje w jednym z pokojów. Blondynka i brunetka wypinają się w jacuzzi, popijając Prosecco i rozmawiając ze sobą. Blondynkę od tyłu bierze napakowany koleś, po chwili zaczyna się kochać z ciemnowłosą, trzymając rękę między nogami drugiej dziewczyny. Obie wciąż ze sobą rozmawiają. Do jacuzzi wchodzi jakiś facet ze szklanką wina i wznosi toast.\nCaro, lat 28, siedzi przed hotelem z narzeczonym i pali papierosa. „Przyjaźnie, które się tu tworzą, bywają naprawdę głębokie. Jednak czasem taki styl życia wpływa na całą resztę". Zwłaszcza gdy twoja grupa przyjaciół stale się powiększa. „To środowisko cię wciąga jak odkurzacz. W towarzystwie bardziej konserwatywnych znajomych czuję się, jakbym prowadziła podwójne życie".\nDo naszego stolika przysiadła się brunetka ubrana w wyzywającą wersję kombinezonu kosmonauty – metaliczne srebro i sztuczna skóra ciasno opinają jej piersi. Przedstawia się. Narzeczony Caro odkłada telefon i rzuca żarcikiem: „Hej, jak tam życie na Marsie?". „W porządku, wracam tam za jakieś 5 lat" dziewczyna odpowiada mu z uśmiechem. Caro odsuwa się nieco, by im nie przeszkadzać.\n*Imiona Jane, Lany i Konstantina zostały zmienione w trosce o ich anonimowość.\nTagged:swingersimprezaSeksVice BlogimprezowanieswingersiSeks imprezaŁadni ludziepáry


Lekarz Michał Wolski - internista, kardiolog - Mój profil - Umów wizytę Lekarz Michał Wolski - internista, kardiolog - Mój profil\nIndywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska Michał Wolski Prywatny Gabinet Kardiologiczny (Właściciel)\nJaracza 22a, 76-200, Słupsk\nPrywatny Gabinet Kardiologiczny Michał Wolski\n1998–2004 Akademia Medyczna im. K.Marcinkowskiego w Poznaniu\n2005– Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. J. Korczaka w Słupsku\n2004–2007 SPMZOZ w Słupsku\nDiagnostyka kardiologiczna, szczególnie zaburzeń rytmu, utrat przytomności.\nImplantacji urządzeń wszczepialnych.\ntelefon: 601807106 (w godz. 15:00-20:00)\nStrona www: http://www.kardioslupsk.pl\nDr. Wolski, dzięki trafnej diagnozie i dobremu doborowi leków, bardzo szybko unormował moje wyniki sercowo-naczyniowe. Dobry lekarz i człowiek.


Czeska niespodzianka | Dziennik Polski\nRickardsson znowu na czele\nŻużlowa Grand Prix Szwecji\nTony Rickardsson, wielki faworyt gospodarzy, nie zawiódł i wygrał w sobotę żużlową Grand Prix Szwecji. Dzięki tej wygranej Szwed objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej GP.**Jako niespodziankę należy uznać drugie miejsce Czecha Lukasa Drymla.**Nasz as atutowy - Tomasz Gollob - nie zakwalifikował się nawet do wyścigu półfinałowego. Bydgoszczanin zajął w szwedzkich zawodach 9. miejsce.\nW turnieju głównym startowało trzech Polaków. Do Tomasza Golloba dołączył Krzysztof Cegielski i Grzegorz Walasek. Żadnemu z nich nie udało się awansować nawet do półfinału.\nWarto jednak wrócić na chwilę do biegów eliminacyjnych. W biegu III doszło do ciekawej sytuacji. Wyścig ten ukończyło tylko... dwóch żużlowców. Najpierw został wykluczony Hamill (za spowodowanie przerwania wyścigu). W powtórce będący na 3. miejscu Stonehewer upadł na drugim wirażu drugiego okrążenia. Bieg przerwano i po chwili pod taśmą stanęło dwóch żużlowców - Hamill pokonał Klineberga. Dodajmy, że w eliminacjach odpadło dwóch naszych zawodników - Sebastian Ułamek i Piotr Protasiewicz (ten ostatni zastępował kontuzjowanego Scotta Nichollsa).\nZawody dla dwóch z trzech startujących w turnieju głównym naszych zawodników skończyły się - w ciekawych okolicznościach - w biegu XVIII. Oprócz Walaska, Cegielskiego i Golloba jechał w nim Amerykanin Hamill. Na drugim okrążeniu Walasek - będący na trzecim miejscu - za ostro zaatakował jadącego przed nim Hamilla i wpadł na bandę. Upadek wyglądał groźnie, ale żużlowiec o własnych siłach wstał z toru (został wykluczony z powtórki). Ciekawe, że zdarzenie to uratowało Golloba, który jechał na ostatnim miejscu (prowadził Cegielski). Powtórka miała dosyć nieoczekiwany przebieg. Żużlowcy byli już ustawieni pod taśmą, gdy nagle ze startu odjechał Cegielski, któremu odmówił posłuszeństwa motor. Jego serwisanci nie zdążyli dobiec z innym motocyklem i Polak, który przekroczył limit dwóch minut, został wykluczony z tego biegu. W ten sposób Walasek i Cegielski pożegnali się z GP Szwecji. Dodajmy, że w dwójkowej walce Gollob okazał się lepszy od Hamilla.\nBydgoszczanin walkę o półfinał stoczył w XXII biegu. Rywalizował w nim z dwoma Szwedami - Rickardssonem, Jonssonem oraz Czechem Drymlem. Ze startu zawodnik z Bydgoszczy wyszedł słabo, jechał na ostatnim miejscu za Drymlem. Dwa pierwsze miejsca zajmowali Rickardsson i Jonsson. Jednak Jonnson zanotował defekt, z czego skorzystał Dryml. Polak ukończył bieg na trzecim miejscu i odpadł z dalszej rywalizacji. Dlaczego tak wcześnie? Wydaje się, że z dwóch podstawowych powodów: nie najlepiej przygotowane motory (co widać było od pierwszego biegu z udziałem Golloba) oraz wciąż odczuwalne skutki karambolu z meczu ligowego z ubiegłej niedzieli.\nW finale wystąpili wspomniani Rickardsson, Dryml oraz Australijczyk Crump i reprezentant USA - Hancock. Od startu prowadził Rickardsson, kilka razy tasowali się na drugim miejscu Dryml i Hancock. Ostatecznie drugi był Czech. Czwarty przyjechał na metę Crump.\n- To mój najlepszy występ w karierze - powiedział po turnieju Czech Lukas Dryml.\nKońcowa kolejność Grand Prix Szwecji: 1. Tony Rickardsson (Szwecja) 25 pkt, 2. Lukas Dryml (Czechy) 20, 3. Greg Hancock (USA) 18, 4. Jason Crump (Australia) - 16, 5. Mark Loram (Wielka Brytania) 13, 6. Leigh Adams (Australia) 13, 7. Ryan Sullivan (Australia) 11, 8. Mikael Karlsson (Szwecja) 11, 9.**Tomasz Gollob (Polska) 8, 10. Peter Karlsson (Szwecja) 8, 11. Andreas Jonsson (Szwecja) 7, 12. Billy Hamill (USA) 7, 13.**Krzysztof Cegielski (Polska) 6, 14. Rune Holta (Norwegia) 6, 15. Niklas Klingberg (Szwecja) 5, 16. Grzegorz Walasek (Polska) 5, 17. Nicki Pedersen (Dania) 4, 18.**Piotr Protasiewicz (Polska) 4, 19.**Sebastian Ułamek (Polska) 3, 20. Freddie Eriksson (Szwecja) 3, 21. Carl Stonehewer (Wielka Brytania) 2, 22. Andy Smith (Wielka Brytania) 2, 23. Todd Wiltshire (Australia) 1, 24. Matej Ferjan (Słowenia) 1.\nKlasyfikacja GP po pięciu turniejach: 1. Rickardsson 96 pkt, 2. Sullivan 94, 3. Gollob 71, 4. Crump 70, 5. Adams 68, 6. M. Karlsson 65, 7. Loram 65, 8. Wiltshire 46... 15. Krzysztof Cegielski 22, 17. Grzegorz Walasek 20, 18. Sebastian Ułamek 20, 23. Piotr Protasiewicz 11, 30. Jarosław Hampel 2.\nDo rozegrania pozostało 5 turniejów Grand Prix: 20 lipca - GP Czech (Praga), 31 sierpnia - GP Skandynawii (Göeteborg), 14 września - GP Europy (Chorzów), 28 września - GP Danii (Vojens), 26 października - GP Australii (Sydney). (RCZ)\nBieg po biegu - turniej główny\nXIII Jonsson, Hancock, P. Karlsson, Gollob.\nXIV Rickardsson, Adams, Walasek, Klinberg\nXV Sullivan, Loram, Holta, Hamill\nXVI M. Karlsson, Crump, Cegielski, Dryml\nXVII P. Karlsson, Dryml, Holta, Klinberg\nXVIII Gollob, Hamill, Cegielski (w), Walasek (u)\nXIX Sullivan, Crump, Adams, Jonsson\nXX M. Karlsson, Hancock, Rickardsson, Loram\nXXI Loram, Adams. P. Karlsson (u), Hamill (d)\nXXII Rickardsson, Dryml, Gollob, Jonssson (u)\nI półfinał Hancock, Dryml, Loram, Sullivan\nII półfinał Crump, Rickardsson, Adams, M. Karlsson (u)\nFinał Rickardsson, Dryml, Hancock, Crump


VIII Przegląd piosenki filmowej i musicalowej- konkurs - Wrocławski Klub Anima\nVIII Przegląd piosenki filmowej i musicalowej- konkurs\nWrocławski Klub ANIMA zaprasza do udziału w VIII edycji Przeglądu Piosenki Filmowej i Musicalowej. Celem Przeglądu Piosenki Filmowej i Musicalowej jest popularyzacja piosenek filmowych i musicalowych, które po dziś dzień oczarowują publiczność w każdym wieku. W przeglądzie WK Anima mogą wziąć udział soliści oraz zespoły ( do 10-ciu osób) od 13- go do 26-go roku życia. Każdy po wcześniejszym zgłoszeniu może spróbować swoich sił.\n– Anna Józefina Lubieniecka: wokalistka, kompozytorka i autorka tekstów. Była wokalistka zespołu Varius Manx. Finalistka programu „Szansa na sukces” z zespołem WILKI, która piosenką „Eli lama Sabachtani” wygrała program jak i konkurs Debiutów KRAJOWEGO FESTIWALU PIOSENKI POLSKIEJ W OPOLU w 2007 roku. Od 2014 roku występuje pod pseudonimem Lari Lu, wydając debiutancki krążek zatytułowany „11”.\n–Anna Kłys: Wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów. Jest przedstawicielką alternatywnego popu, z którym od dawna eksperymentuje. W 2011 roku Ania wzięła udział w pierwszej edycji programu X-factor, zaś w 2015 roku Ania wzięła udział w programie The Voice of Polnd. Niedawno ukazała się Jej debiutancka płyta „KŁYS01”\n– Justyna Krysiak- Górecka: Wokalistka zespołu Vena Valley od 2003 roku. Na swoim koncie ma wydany album „Playground”, EP„Tanellis” oraz kilka składanek w tym “A Polish Tribute To The Sisters of Mercy” czy V/A “4Fun Tv 100 % Muzy”. W sierpniu 2008 roku wokalistka gościnnie wystąpiła na Festiwalu w Sopocie z takimi gwiazdami jak Thomas Anders (MODERN TALKING) oraz FORMACJĄ NIEŻYWYCH SCHABUFF.\nLista zakwalifikowanych: 16.10.2017r.\nPrzegląd zakwalifikowanych: 20.10.2017 r.


niemożliwe – ALLTUBE - filmy i seriale online\nDla Mickey'a, Shaney'a i Keoni'ego surfing to coś więcej niż styl życia, to pakt z naturą, który każe im porywać się na rzeczy niemożliwe. Wysoka fala to widowiskowy film przygodowy o przyjaęni i odwadze z udziałem światowej klasy…\nKiedy znana firma telewizyjna zaczyna tracić popularność, jej szefowie wpadają na pewnie nowatorski pomysł: przygotowują program dokumentalny, który ukazywałby życie przeciętnego człowieka metodą non-stop, przez 24 godziny na dobę.…\nSkazani na wojnę\nMiłość to uczucie, które pojawia się niezależnie od czasu i wieku. Tylko w wyjątkowych okolicznościach, takich jak wojna, może przejść wszystkie etapy rozwoju w rekordowo krótkim czasie czterech dni. Bohaterowie, jak Romeo i…\nMiłość to spełnione marzenie\nMarzeniem Belindy są studia medyczne. Wie, że to prawie niemożliwe ze względu na płeć i ogromne koszty. Zostaje asystentką lokalnego lekarza i opiekuje się starszą panią Stafford-Smith, będącą po zawale. Tymczasem w sąsiedztwie…\n10 lifehacków, które ułatwią ci życie, cz. 9\nSposób na niemożliwe do odgadnięcia hasło na komórce, nawet jeśli to tylko wasze imię? A może coś w sam raz na ferie zimowe, czyli jak chodzić po lodzie, aby się nie wywrócić? To i wiele więcej w dzisiejszym odcinku.…\nUwaga!!! Kobieta za kierownicą | odc.10\nDziwne stłuczki, teoretycznie niemożliwe wypadki na drogach, brawurowe parkowanie i wiele innych niesamowitych sytuacji. Przed wami dziesiąty odcinek Kobiet za kierownicą! Życzę dobrej zabawy :-D\nUwaga!!! Kobieta za kierownicą | odc.9\nDziwne stłuczki, teoretycznie niemożliwe wypadki na drogach, brawurowe parkowanie i wiele innych niesamowitych sytuacji. Przed wami dziewiąty odcinek Kobiet za kierownicą! Życzę dobrej zabawy :-D\nUwaga!!! Kobieta za kierownicą | odc.6\nDziwne stłuczki, teoretycznie niemożliwe wypadki na drogach, brawurowe parkowanie i wiele innych niesamowitych sytuacji. Przed wami czwarty odcinek Kobiet za kierownicą! Życzę dobrej zabawy :-D\n10 ludzi, którzy przetrwali niemożliwe.\nW dzisiejszym odcinku opowiemy o ludziach, którzy nie potrafili się poddać. Poznajcie 10 osób o wielkim szczęściu lub wielkiej woli życia. 10 osób, które przetrwało niemożliwe!\nAkcja rozgrywa się w postapokaliptycznej rzeczywistości. Po wojnie nuklearnej życie na ziemi jest niemożliwe, więc ludzie, którym udało się przetrwać, tworzą podziemny obiekt kriogeniczny, w którym poddają się hibernacji, aby…\nPowered by 593 Users Online © 2020 Alltube Team


Boris Johnson ogłosił trzystopniowy system alertowy. Co oznaczają poziomy „medium”, “high” i “very high”?\nBoris Johnson ogłosił trzystopniowy system alertowy. Co oznaczają pozi...\nPremier ogłosił trzystopniowy system alertowy\nNa czym polega nowy system identyfikacji zagrożeń?\nPo kryzysowym spotkaniu z ministrami w ramach programu Cobra, Boris Johnson ogłosił trzystopniowy system alertowy, obejmujący poziomy „medium”, “high” i “very high”. Każdy stopień oznacza inne restrykcje na lokalnym poziomie.\nTrzystopniowy system alertowy\nW nowym, trzystopniowym systemie alertowym (ang. three-tier alert system), najwyższy jest poziom „very high”. W mieście lub na innym obszarze objętym tym właśnie stopniem, przymusowo zamknięte zostaną wszelkie bary, puby i restauracje, a także siłownie, kasyna i inne lokale rozrywkowe. Poza tym ludzie nie będą się też mogli spotykać ani w domach (lub innych pomieszczeniach zamkniętych), ani poza nimi z osobami z innych gospodarstw domowych. Z kolei na obszarze, w którym zagrożenie epidemiologiczne uznane zostanie za wysokie - „high” - puby, bary i restauracje pozostaną otwarte do godziny 22, ale zabronione zostanie socjalizowanie się ludzi z różnych gospodarstw domowych wewnątrz pomieszczeń (dozwolone będą spotkania na zewnątrz). Wreszcie poziom „medium” będzie oznaczał zachowane dotychczasowych reguł i restrykcji – obowiązku zamykania lokali rozrywkowych i gastronomicznych o 22, a także zachowanie reguły „6 osób”. Stopień „very high” otrzymał już Liverpool, natomiast większość kraju nadal pozostaje na poziomie „medium”.\nOgólnokrajowy lockdown raczej wykluczony\nJednocześnie w przemówieniu na forum Izby Gmin premier Boris Johnson zaznaczył, że wprowadzenie kolejnego, ogólnokrajowego lockdownu, nie jest dobrym rozwiązaniem. Otwarte pozostaną także sklepy (wszystkie, nie tylko te oferujące produkty spożywcze lub artykuły higieniczne), szkoły i uniwersytety. Natomiast w firmach, które z uwagi na lokalne restrykcje będą się musiały zamknąć, rząd pokryje 2/3 pensji ponownie przymusowo urlopowanych pracowników. A miasta i obszary objęte poziomem „very high” uzyskają dodatkowe finansowanie – zwłaszcza w kierunku wsparcia aplikacji do śledzenia kontaktów.\nEpidemia da się jeszcze we znaki\nNa zakończenie swojego przemówienia w Izbie Gmin Boris Johnson zaznaczył, że najbliższe miesiące będą bardzo ciężkie. - Nie tak chcemy żyć. Ale jest wąska ścieżka, którą musimy przejść pomiędzy społecznymi i ekonomicznymi kosztami całkowitego lockdownu, a ogromnymi ludzkimi, a nawet ekonomicznymi stratami związanymi z nieskrępowanym rozwojem epidemii. Muszę ostrzec Izbę, że nadchodzące tygodnie i miesiące będą dla nas trudne i wystawią na próbę siłę tego kraju. Ale nie wątpię, że razem nam się uda – zakończył premier.


Koszykarze Stabill Jezioro Tarnobrzeg powalczą z mistrzem Polski Stelmetem Zielona Góra | Echo Dnia Podkarpackie\nKoszykarze Stabill Jezioro Tarnobrzeg powalczą z mistrzem Polski Stelmetem Zielona Góra\nDamian Szpak, szpak@echodnia.eu 21.02.2014 Zaktualizowano 21.02.2014\nPodkoszowe pojedynki Jeziorowca Andrewa Fitzgeralda (z lewej) z pochodzącym z Kongo centem Stelmetu Chrystianem Eyengą powinny być ozdobą sobotniego spotkania. Marcin Radzimowski\nKoszykarze Stabill Jezioro Tarnobrzeg w sobotę podejmą walkę z mistrzem Polski Stelmetem Zielona Góra. Początek meczu o godzinie o 17.30.\nNaszych koszykarze czeka trudne zadanie, bowiem w 19 kolejce Tauron Basket Ligi zmierzą się ze Stelmetem Zielona Góra. Mimo bardzo wymagającego rywala podopieczni Dariusza Szczubiała nie są bez szans. Kluczowe w tej konfrontacji może okazać się atut własnej hali, bowiem mecz rozgrywany będzie w Tarnobrzegu.\nWarto przypomnieć, że ostatni mecz pomiędzy tymi drużynami zakończył się sensacyjnym zwycięstwem Jeziorowców, którzy w ramach Intermarche Basket Cup pokonali zielonogórzan 83:77.\nSZANSA NA WYPROMOWANIE\nTeraz na pewno mistrzowie Polski będą się chcieli rewanżować i tym samym udowadniając, że wspomniana porażka była tylko wypadkiem przy pracy. Nasi gracze do tego meczu powinni podejść bez żadnej presji, bowiem za ewentualną porażkę nikt wielkich pretensji mieć nie będzie. Natomiast jeżeli udałoby im się zwyciężyć, będzie to niewątpliwie sensacja kolejki. Dodatkowy luz może pomóc naszym graczom, którzy będą musieli wiele razy ryzykować. Ważne jest, aby zagrali na wysokiej skuteczności w rzutach zza popularnego łuku. Dużo zależeć będzie od naszych obwodowych graczy. Chaisson Allen i Reginald Hamilton mają szansę w tym meczu pokazać co potrafią najlepiej. Duża szansa pojawia się także dla Kevina Goffneya. Wiadomo, że amerykańscy koszykarze grę w naszym zespole traktują jako okazję do wypromowania się, a mecz z mistrzem Polski i uczestnikiem europejskich pucharów jest ku temu najlepszą okazją.\nBardziej niż postawa obcokrajowców kluczowa może być forma Polaków. W poprzednim wygranym meczu z Anwilem nasi rodacy byli bardzo ważną częścią zespołu dlatego też udało się wygrać. W końcu przebudził się Marcin Nowakowski. Kapitan tarnobrzeskiego zespołu nie będzie miał łatwego zadania, bowiem będzie musiał powstrzymać najlepszego polskiego rozgrywającego Łukasza Koszarska.\nSzerzej w sobotnim papierowym Echu Dnia.


Urlop macierzyński a urlop rodzicielski - Strona 2 - Macierzyński - Urlopy - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Urlopy > Macierzyński > Urlop macierzyński a urlop rodzicielski\nCzęsto pojęcia urlopu macierzyńskiego i urlopu rodzicielskiego są ze sobą utożsamiane. W rzeczywistości różnic pomiędzy nimi jest wiele, m.in. urlopy wynoszą inną liczbę tygodni, jak też i przysługują na różnych warunkach. Warto na ten temat wiedzieć więcej.\nUrlop rodzicielski można podzielić na części. Nie może być ich jednak więcej niż trzy i nie mogą być krótsze niż 8 tygodni. Muszą też występować bezpośrednio jedna po drugiej. Jednocześnie z urlopu rodzicielskiego mogą skorzystać oboje z rodziców, jednak okres 26 tygodni nie może zostać przekroczony.\nPracownica może zrezygnować z urlopu rodzicielskiego, nawet w jego trakcie. Może to zrobić pod warunkiem, że złożyła wniosek w wyznaczonym terminie - 14 dni od porodu, o korzystaniu z urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego w pełnym wymiarze oraz urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze. Jeżeli pracownica spełnia ten warunek, może złożyć wniosek o rezygnację z całości lub części urlopu rodzicielskiego w ciągu 14 dni przed powrotem do pracy.\nKobiety przebywające na urlopach po urodzeniu dziecka coraz częściej chcą łączyć je z pracą. Prawo daje rodzicom przebywającym na urlopie rodzicielskim możliwość pracy, jednak maksymalnie tylko na 1/2 etatu. Konieczne jest wówczas złożenie wniosku do pracodawcy, który powinien zawierać informacje o wymiarze czasu pracy, w jakim zamierza się pracować. Pracodawca ma obowiązek uwzględnić taki wniosek.\nZasiłek macierzyński - także dla ojca\nWysokość zasiłku macierzyńskiego uzależniona jest od momentu złożenia wniosku o dodatkowy urlop macierzyński i urlop rodzicielski. Zasiłek za okres podstawowego urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego przysługuje w wysokości 100% podstawy wymiaru zasiłku. Natomiast za okres urlopu rodzicielskiego zasiłek przysługuje w wysokości 60% podstawy wymiaru. Składanie wniosków o każdy następny urlop oddzielnie powinno się odbywać na co najmniej 14 dni przed jego rozpoczęciem. Wnioskować o urlop możemy także w inny sposób. Otóż jeżeli pracownica w ciągu 14 dni po porodzie przedstawi pisemny wniosek o udzielenie jej bezpośrednio po urlopie macierzyńskim dodatkowego urlopu macierzyńskiego w pełnym wymiarze, a następnie urlopu rodzicielskiego również w pełnym wymiarze, zasiłek macierzyński będzie wynosił 80% podstawy wymiaru zasiłku przez cały okres zasiłkowy.\nGdy ojciec dziecka przebywa na urlopie związanym z rodzicielstwem, wysokość zasiłku liczy się z jego wynagrodzenia a nie z wynagrodzenia matki.\nZasiłek macierzyński może przysługiwać także ojcu dziecka. Wysokość zasiłku macierzyńskiego przysługującego ojcu uzależniona jest od wysokości średniego miesięcznego wynagrodzenia otrzymywanego w roku, który poprzedzał przejście na urlop. Jeżeli okres zatrudnienia jest krótszy niż 1 rok, wymiar zasiłku obliczany jest na podstawie wysokości wynagrodzenia za pełne kalendarzowe miesiące ubezpieczenia. Wysokość zasiłku wynosi 100% wynagrodzenia lub przychodu ojca, będącego podstawą wymiaru składek ubezpieczeniowych.\nUrlop macierzyński a urlop rodzicielski. /fot. Fotolia


Pokoje do wynajecia warszawa – Hverdagens skonhed\nHomegarážePokoje do wynajecia warszawa\nAktualnie mamy 352 oferty. Wyszukiwarka nieruchomości Morizon. Pokoje na wynajem w Domiporta. Warszawa – największy wybór pokoi na wynajem. Zobacz 16 ofert (bezpośrednich i od agencji nieruchomości) pokoi wystawionych na wynajem.\nPasłęcka 16 pokój jednoosobowy, preferowani: dla każdego.\nDo wynajęcia bezpośrednio, tylko dla dziewczyny, do współlokatorki. Sprawdź ogłoszenia stancji i pokoi na wynajem dla studentów, pracujących singli lub dla par. Stancje, pokoje do wynajęcia, mieszkania. Mamy 28 pokoi do wynajęcia rezultatów dla wyszukiwania wynajecia warszawa targówek, w cenie od 350 PLN. Mieszkanie 3 pokoje Zygmunta Słomińskiego. Znajdź pokoi do wynajęcia w targówek.\nMasz do wynajęcia pokój lub mieszkanie?\nA może szukasz współlokatora do pokoju. Proponujemy tanie pokoje do wynajęcia. Nasz hotel na warszawskim Mokotowie posiada 230 pokoi, 1- i 2-osobowych po generalnym remoncie. Nieruchomości na mapie.\nCodziennie nowe oferty wynajmu i. Nowoczesny portal nieruchomości. Dodaj bezpłatnie ogłoszenie. Ursynów róg Herbsta i. Cennik pokoi w domach studenckich (ceny brutto). Elegancki apartament w Porcie Praskim.\nZupełnie nowy, z loggią i garażem. Lokal składa się z salonu (około 20 mkw), kuchni otwartej na przedpokój, sypialni. Wszystkie ogłoszenia zamieszczone. Atrakcyjne pokoje do wynajęcia Dysponujemy: – pokojami świeżo po remoncie, z pełnym.\nDo dyspozycji gości jest m. SPA i rozległy teren rekreacyjny. Ogłoszenia drobne Białystok Online – Portal Miejski Białystok.\nWydział Prawa, Akademia. Poznaj nasze wszystkie mieszkania. Sprawdź, ile mają metrów, pokoi, jaki jest koszt wynajmu. Trzy pokoje, okna wychodzące na. Jeden pokój, okna wychodzące na. Classic to pokój sypialniany z łazienką o powierzchni ok. Układ i wyposażenie pokoju są wyjątkowo funkcjonalne.\nPrzeznaczony jest dla jednej osoby lub.


koncepcyjne mini - wszystko na temat koncepcyjne mini | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : koncepcyjne mini\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia koncepcyjne mini. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku koncepcyjne mini) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem koncepcyjne mini posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania koncepcyjne mini jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 2 materiały. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Piątek 17.06.2016 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Piątek 17.06.2016. W naszym serwisie znajdziesz również 1 galerię opisaną słowem koncepcyjne mini. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania koncepcyjne mini ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu koncepcyjne mini.


• PLUS - PARTNER KARCHER - katalog.inforam.pl\nTytuł PLUS - Partner Karcher\nadres strony plus-karcher.com.pl\nNazwa firmy Plus - Partner Karcher\nUrządzenia czyszczące dla firm\nNasz sklep, to bogaty asortyment maszyn i urządzeń do utrzymania czystości dla biur, hoteli oraz domów. W ofercie: maszyny czyszczące, szorowarki i polerki, odkurzacze, wózki hotelowe i serwisowe, środki czystości oraz sprzęt ręczny. Bezpłatnie dojeżdżamy i organizujemy pokaz działania maszyn. Posiadamy 48-godzinny serwis na terenie całego kraju. Naszym klientom służymy swoją wiedzą i doświadczeniem.\nBKF Chemia profesjonalna hurt Warszawa\nSerdecznie zapraszamy Państwa do zapoznania się z propozycją firmy BKF Warszawa. Działamy w branży higienicznej już od 2001 roku a nasza siedziba znajduje się w Wólce Radzymińskiej. Naszym Klientom oferujemy szeroki wybór maszyn i urządzeń czyszczących takich jak polerki, odkurzacze, zamiatarki czy automaty do mycia posadzek a także akcesoria higieniczne - maty, wycieraczki, worki na odpady, artykuły papierowe i do sprzątania ręcznego. Naszymi partnerami są renomowani producenci, zaopatrując się u nas macie więc Państwo gwarancję najwyższej jakości proponowanych artykułów. Szczegóły oferty dostępne są na stronie.


Jest to niesłychanie idealne rozwiązanie, ze względu na to, iż nie możemy jeździć samochodem bez istotnych badań technicznych. Z usług diagnostyki pojazdowej możemy skorzystać również w przypadku zakupu pojazdu. Dzięki temu możemy dowiedzieć się o ukrytych wadach i usterkach danego auta. Podczas kontroli technicznej zostanie sprawdzone...\nJeżeli zależy nam na dodatkowych usługach, musimy zapytać, czy dana firma posiada to w własnej ofercie. Czasami zdarza się, iż możemy się spotkać z zapewnieniem wozu zastępczego podczas naprawy. Poniektóre firmy również proponują transport wozu z miejsca zdarzenia. Lakiernik samochodowy Warszawa możemy wyszukać za pomocą różnych stron...\nWybranie najlepszych propozycji od renomowanych firm to gwarancja, że powłoka zostanie nałożona zgodnie ze sztuką i wytrzyma poprzez niesłychanie długi czas. Za sprawą tego samo użytkowanie samochodu będzie niesłychanie przyjemne i komfortowe dla wszystkich osób. Oferty na detailing Łódź można z łatwością odszukać w sieci. Wiele firm...\nW internecie można bez problemu odnaleźć firmy, jakie proponują chip tuning Łódź w atrakcyjnych cenach i na usługi, jakich faktycznie pożądane byłoby się zdecydować. Można odnaleźć przedsiębiorstwa, jakie przede wszystkim dbają o jakość świadczonych usług przez co współpraca z tego typu firmami przebiega niezwykle komfortowo dla...\nWłaściciele samochodów z silnikiem diesla coraz częściej decydują się na wycinanie DPF łódź. To rozwiązanie, jakie pozwala na przywrócenie pełnej sprawności wozu, w jakim regularnie zapychał się filtr DPF. Pożądane byłoby zwrócić uwagę na fakt, iż filtr DPF jest odpowiedzialny za wyeliminowanie czarnego dymu z rury wydechowej, a...\nPraktycznie każdy właściciel pojazdu dostrzega jego wizualne niedoskonałości, które najchętniej wyeliminowałby na własną rękę. Okazuje się, iż to bardzo ciężkie powinność, a w związku z tym dużym zainteresowaniem weselą się usługi przedsiębiorstw, których specjalność stanowi auto detailing łódź. Najwyższym uznaniem raduje się polerowanie...\nSkupy złomu jak również sami złomiarze kojarzą się ludziom raczej negatywnie, co bez wątpienia nie jest pozytywnym zjawiskiem jak również na pewno nie wolno tego tutaj tak traktować, gdyż osoby te realizują niezmiernie skutecznie swoją pracę jak również proponują zainteresowanym klientom rzetelne wsparcie w zakresie usuwania złomu z...\nZ niezmiernie zróżnicowanym wydatkiem potrafi wiązać się skorzystanie z usług, które świadczy na codzień pomoc drogowa a1, a2. Zdecydowana większa część kierowców stara się priorytetowo traktować wysoką renomę przedsiębiorstwa, z jakiego usług zamierzają sięgnąć. Podejmując kontakt z co najmniej kilkoma firmami z tej branży istnieje...\nKażdy komu popsuło się auto może w dzisiejszych czasach sięgnąć z fachowych rozwiązań, jakie znajdziemy na polskim rynku. Na pewno jest sporo firm, które będą w stanie zaproponować niesłychanie idealne naprawy. Dobrze jest pamiętać o tym, iż w Polsce znajdziemy już kilka takich rozwiązań, które w dłuższej perspektywie czasu będą dawały...\nW opinii bardzo wielu klientów firmy, które są skłonne zaproponować ratownictwo drogowe a1, a2 mają dość wygórowane ceny. W rzeczywistości należy wziąć pod spostrzeżenie, iż świadczą one swoje usługi 24 godziny na dobę, co ma ważny wpływ na kwoty, które wchodzą w rachubę w przypadku realizacji konkretnych zadań. Należałoby podkreślić, iż...


Gdzie kupić intrygujące bransoletki? Bransoletka Izumo07\nGdzie kupić intrygujące bransoletki? Bransoletka 'IZUMO'07\nBransoletka zachwycająca swoją lekkością oraz minimalistyczną współczesną elegancją na każdą okazję. Nasza oryginalna bransoletka wykonana z najwyższej jakości włoskiego kauczuku w kolorze szlachetnego grafitu oraz elementów wykonanych ze szlachetnej chirurgicznej stali nierdzewnej, stali nierdzewnej i mosiądzu. Prezentowana intrygująca bransoletka pasuje zarówno do miejskich lub sportowych stylizacji jak i bardziej formalnych czy eleganckich zestawień ubioru; bransoletka jest niezwykle lekka i doskonale układa się na nadgarstku pięknie go eksponując. Bransoletkę można dowolnie regulować. Bransoletka unisex świetnie wygląda również na męskich nadgarstkach


Ryszard Kaczmarek, Polacy w armii kajzera — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 7\nŻołnierze w pociągu w drodze na front zachodni, sierpień 1914 roku. Jeden z napisów na wagonie głosi: „Rosyjskie jajka, francuskie szampany, niemieckie lanie – do licha, jak to smakuje!”.\nBeztroski nastrój prysł jednak szybko, nawet jeszcze zanim rozpoczęto walki, w czasie pierwszej konfrontacji z warunkami pogodowymi. Zapowiedzią nadchodzących trudności była konieczność zorganizowania jeszcze przed wyjazdem z koszar dodatkowych ćwiczeń dla rezerwistów. Pierwszy długi przemarsz 157. Pułku Piechoty nad granicę belgijską z Zagłębia Saary przez Luksemburg okazał się dla wielu żołnierzy koszmarem – było gorąco, a pofałdowany teren sprawiał nieoczekiwane trudności piechurom. Żołnierze nie byli przygotowani do tak ekstremalnego wysiłku. Coraz bardziej ciążyły im pełne wyposażenia i przeładowane, jak się później okazało, tornistry. Zaczęli padać wzdłuż drogi już pierwszego dnia. Co gorsza, także zarekwirowane konie okazywały się zbyt słabe, by ciągnąć załadowane amunicją i sprzętem podwody. Jaszcze udawało się utrzymywać w kolumnie tylko dzięki dodatkowemu zaprzęgowi. Do tego szwankowało zaopatrzenie. Ciągle brakowało wody do picia. Oficerowie zaopatrzeniowi, nie mając jeszcze doświadczenia, natknęli się na kłopoty z nabywaniem żywności już w Luksemburgu. Zresztą nie tyle jej brakowało, ile Luksemburczycy patrzyli na Niemców, najdelikatniej mówiąc, „z dystansem”. Dopiero z czasem zdecydowano się stosować wobec nich, a potem także wobec Belgów i Francuzów, metodę kija i marchewki: „Lekki nacisk i gotówka czyniły jednak cuda”. Kiedy 157. Pułk Piechoty dotarł w końcu na miejsce koncentracji po dwudniowym marszu, musiał pozostać na miejscu aż do 18 sierpnia, żeby dać odpocząć wyczerpanym ludziom i zwierzętom, a także przeprowadzić dodatkowe ćwiczenia mające na celu lepszą organizację przemarszów w kolumnach. Dopiero wówczas ogłoszono gotowość pułku do skierowania na front.\nPodobne kłopoty mieli żołnierze z pułków poznańskich. Jeden z nich wspominał marsz z sierpnia 1914 roku jako męczarnię, tym bardziej że pokonano w jeden dzień 70 kilometrów (!), a więc dwa razy więcej niż przewidywano jako maksymalną normę dla piechura w przedwojennych planach niemieckich: „Przebyliśmy już dziś około 50 km drogi. Słońce pali, pot zalewa oczy i twarz, kurz wżera się do wyschniętej krtani. Bez odpoczynku dalej i dalej. Ten i ów pada ze zmęczenia i po krótkim odpoczynku wlecze się dalej, aby nie stracić śladu swego pułku w tem morzu ludzkim. Nareszcie halt. Dojeżdżają kuchnie i pospiesznie wydają jedzenie. Inne kolumny maszerują obok nas, już nie tylko drogą i obok drogi, lecz na przełaj, przez zboża, kartofle, połamane płoty i ogrodzenia. Wciąż naprzód i naprzód w jakimś szalonym pędzie. Wydano zakaz picia wody, gdyż studnie rzekomo zatrute. Pragnienie jednak nie do przezwyciężenia. Potok, bieżący wzdłuż spalonej wsi, oblężony przez spragnionych. Czerpią wodę rękoma, jedni napełniają manierki i naczynia, inni piją wprost z potoku. Naraz komenda: «Przygotować się do odmarszu». Jeszcze jedzenie nieskończone. Jedni wylewają resztę, inni zamykają do menażki. Nie było czasu wypocząć. Pozostali w tyle maruderzy ledwie nadciągnęli do kompanii, już – naprzód marsz – na jedzenie nie ma czasu. [...] Idziemy znów naprzód. Nogi odmawiają posłuszeństwa, nie chcą się giąć, są jakby z drzewa, lecz po stu metrach znów się przyzwyczają i miarowo, a ciężko uderzają buciska o twardą szosę, wzbijając tumany kurzu. Już dobrze 60 km mamy dziś poza sobą – już około 70 km. Należałoby wypocząć. Idziemy od godziny 2 w nocy, a teraz jest około 5 po południu”.\nPodobne kłopoty z przemarszem miał także 63. Pułk Piechoty. Po trzydniowej przyjemnej podróży eszelonem, wypełnionej odbieraniem podarunków na dworcach i śpiewem na peronach, nastąpił marsz po kamiennych drogach, który okazał się ponad siły rezerwistów, przebywających w pułku dopiero od tygodnia. Już nie tylko upał i ciężar, lecz także nowe buty i onuce okazały się koszmarem. Poobcierane stopy były nie lada problemem dla służb medycznych, ponieważ powodowały po krótkim czasie głębokie rany wymagające leczenia ambulatoryjnego i eliminowały sporą liczbę piechurów z czynnej służby. Efektem zaś było znaczne spowolnienie marszu w coraz bardziej rozciągniętej kolumnie pułku. Nie udało się także wyeliminować wcześniej już zauważonych trudności wynikających ze zbyt krótkiego czasu danego woźnicom na ćwiczenia z nowymi zaprzęgami. Ci zaś nie zdążyli się wdrożyć do powożenia nieznanymi zwierzętami. Po dotarciu na miejsce bez przerwy ćwiczono więc przemarsze i załadunki.\nTrochę inaczej wyglądała droga na front artylerzystów 12. Dywizji Piechoty. Oni również wyruszyli już 7–8 sierpnia z Grodkowa i Nysy, docierając po trzech dniach do Saarbrücken. Także i w tym przypadku nastroje były znakomite, czego nie zakłócał nawet wspomniany brak piwa i wina. Rozkoszowano się za to widokami z okna pociągu. Eszelony jeździły wprawdzie punktualnie, zgodnie z mobilizacyjnymi rozkładami jazdy, ale w dość ślimaczym tempie 20–30 kilometrów na godzinę, co pozwalało dokładnie zapoznać się z okolicą. Żołnierze 21. Pułku Artylerii Polowej po wyładunku nie odczuwali aż tak bardzo trudów marszu, w czym pomagała znacznie większa liczba pojazdów w regimencie, na których można było złożyć część ekwipunku. W opisie przemarszu pułku, co jest dość dziwne, nie odnotowano także wrogości Luksemburczyków, na którą skarżyli się żołnierze pułków piechoty. Po wojnie zaś nawet wspominano bardzo przyjaźnie nastawioną ludność cywilną w Księstwie, chętnie sprzedającą za niemieckie marki towary spożywcze. Na kwaterach niezwykle gościnni Luksemburczycy mieli podziwiać postawnych Niemców. Przywołano nawet dość anegdotyczną przygodę jednego z oficerów rezerwy, który akurat kąpał się pod jakimś mostem i przez stojące na owym moście miejscowe dziewczyny został obsypany deszczem kwiatów. Całą tę sytuację opatrzono nieco zgryźliwym komentarzem: „Ach, gdyby tylko mogła to zobaczyć jego ukochana żona...”. Nie należy się więc dziwić, że w momencie dotarcia do punktu docelowego artylerzyści byli w doskonałych nastrojach.\nW momencie koncentracji i po przekroczeniu granicy z Francją pułki pomorskie znalazły się w kluczowej dla losów kampanii 1914 roku 1. Armii. Śląski VI Korpus operacyjnie należał początkowo do 4. Armii dowodzonej przez księcia (Herzog) Albrechta von Württemberga. Na lewo od Ślązaków stał V Korpus należący już do 5. Armii (w jego składzie był rezerwowy VI Korpus) pod dowództwem niemieckiego następcy tronu (Kronprinz) Wilhelma Hohenzollerna. Na froncie w początkowym okresie wojny Ślązacy mieli za przeciwników wojska francuskiej 4. Armii dowodzone przez gen. Fernanda de Langle de Cary, których zadaniem była także ofensywa w kierunku Ardenów. W składzie tej francuskiej armii znajdowały się: II Korpus, Korpus Kolonialny i XII Korpus. Oddziały wielkopolskiego V Korpusu stały naprzeciwko 3. Armii francuskiej dowodzonej przez gen. Emmanuela Ruffeya (od września 1914 przez gen. Maurice’a Sarraila). W składzie armii znajdowały się: IV, V i VI korpus piechoty i 7. Dywizja Kawalerii.\nWiększości żołnierzy szczególnie zapadły w pamięć pierwsze starcia z Francuzami i Belgami. Chrzest bojowy to coś wyjątkowego w życiu każdego z poborowych. Po raz pierwszy stykali się wówczas z tym, że muszą zabijać, ale i do nich się strzela, a najbliżsi towarzysze polegli na polu walki. Że nie zawsze zabija anonimowa kula, ale często trzeba wbić w stojącego naprzeciwko wroga ostrze bagnetu. Później doświadczenie zdobyte na froncie pozwalało niejako oswoić sytuację ciągłego zagrożenia życia i udziału w masowym mordzie, ale ten pierwszy raz był prawdziwym chrztem dla każdego młodego chłopaka. Ponadto dla oficerów był to moment sprawdzenia wyszkolenia oddziałów i ich gotowości do bezwzględnego podporządkowania się rozkazowi, nawet kiedy przełożony wysyłał ich na pewną śmierć.\nNiejednokrotnie pomagały w tym skrajne wyczerpanie oraz emocje wywołane bitwą, które wyłączały racjonalne myślenie. Automatyzm wyćwiczonych ruchów wspomagał decyzję wyjścia pod kule wroga. Jako dramatyczne przeżycie wspominał swoją pierwszą walkę jeden z Wielkopolan: „Pada komenda: «w tyraliery! Padnij – powstań – marsz, marsz, padnij, powstań itd. [...] Nie bójcie się chłopcy, Francuzi strzelają za wysoko, więc nikogo nie trafią» – krzyczy kpt. Moebius [dowódca batalionu]. Francuzi są dobrze ukryci. [...] Ogień się wzmaga z każdą chwilą. [...] Wciąż posuwamy się skokami naprzód. Ogień z lewa praży coraz więcej. Trzeba przejść to pole owsa, gdyż tam niezawodnie siedzą Francuzi. Dopadliśmy do owsa, z którego co chwilę podnoszą się Francuzi to tu, to tam i dają ognia, chowając się znów z powrotem. Musimy to pole przeforsować. Owies twardy jak drut, utrudnia pochód. W środku pola siedzą Francuzi. Posuwamy się powoli i ostrożnie. Linia nasza zagęszcza się, posiłkowana już innymi pułkami – lecz nie gubimy kontaktu. Biała broń naflancowana, karabiny gotowe do strzału. Na pięć kroków przed nami wyłaniają się nagle dwie głowy Francuzów i równocześnie dają ognia do nas. Zdążymy się uchylić i uniknąć śmierci. W tem samym momencie dopadli ich idący z lewa towarzysze i powalili na miejscu. [...] Trupów leży już jak snopów na polu. Słychać trąbkę. Sygnał do ataku. Z lewa przed nami dochodzi nas krzyk przeciągłego «huraaa». Strzały przed nami rzedną, przycichają. «Do szturmu!» Biegniemy. Kilkunastu pada. Co krok nowi padają. Dopadamy wreszcie do toru – nie ma Francuzów. Gdzie się podziali? Wdrapujemy się z toru na grzbiet góry, lecz niepodobna wyjrzeć. Co który głowę wytknie, to spada – nieżywy. Kulają się w dół ciała żołnierzy, karabiny, tornistry, hełmy. Cały wiadukt kolejowy gęsto zasłany rannymi, wołającymi o pomoc. Charczą konający, drgają, przewracając oczy. W nieprawdopodobnych pozycjach porościągani ci, którzy już niczego nie potrzebują”.\nGórnośląskie pułki przeszły chrzest bojowy 22 sierpnia 1914 roku w bitwie z Francuzami niedaleko belgijskiej miejscowości Rossignol w Walonii, znajdującej się dokładnie w trójkącie pomiędzy Luksemburgiem a granicą francuską, niedaleko Tintigny w prowincji Luksemburg. Ta mała miejscowość u podnóża niewielkiego wzniesienia otoczona była lasami. Nazwa Rossignol stała się symbolem i pierwszym miejscem masowych ofiar Polaków podczas pierwszej wojny światowej walczących w armii kajzera w ramach pułków górnośląskich. To właśnie w tym miasteczku żołnierze mogli się naocznie przekonać, jakie konsekwencje niesie wojna dla cywilów, kiedy stali się świadkami egzekucji mieszkańców na rozkaz niemieckiego dowódcy. Toczone o tę miejscowość walki są też dobrym przykładem taktyki stosowanej w początkowym etapie wojny przez oddziały niemieckie.\nNa całym obszarze bitwy znajdującym się w pasie działania śląskiego VI Korpusu jego dowódca dysponował dwiema dywizjami piechoty (11. i 12.), mając naprzeciwko trzy dywizje francuskie wspierane artylerią korpuśną oraz dwiema dywizjami kolonialnymi. Sam atak na Rossignol miały przypuścić pułki górnośląskie.\nKiedy dywizja górnośląska dochodziła od wschodu do miejscowości, rozpoznanie niemieckie meldowało tylko o niewielkich siłach francuskich. Zwiad nie był jednak dobrze przeprowadzony, prawdopodobnie gęste lasy i dobrze ukryte pododdziały wojsk należących do Korpusu Kolonialnego utrudniły rozpoznanie. Przy podejściu do Rossignol Niemcy natknęli się na niespodziewany silny ogień francuskiej awangardy z lasu leżącego na północ od miejscowości. Doszło wówczas po raz pierwszy do starcia ze strażą przednią pododdziałów 157. pułku: „W gęstym lesie i przy zaciętym oporze przeciwnika posuwanie się naprzód 2. batalionu 157. pp było bardzo wolne; dowódcy kompanii i plutonów musieli dostosowywać się do ciągle zmieniającej się sytuacji; drużyny i pojedynczy strzelcy ciągle przenosili ogień na dalsze odległości, ale wkrótce okazało się, że wróg także jest na drzewach i stamtąd strzela. Ci «drzewni strzelcy» byli zestrzeliwani jak wróble, co sprawiało specjalną przyjemność naszym muszkieterom”.\nW ten sposób, z mozołem i przy dużych stratach własnych, próbowano krok po kroku przedrzeć się przez las do jego południowego skraju ciągnącego się wzdłuż drogi od miejscowości Les Fossés. Na początku nie było nawet ognia wspierającego ze strony własnej artylerii, ponieważ nie można było strzelać z dział w kierunku lasu, gdzie znajdowała się niemiecka piechota przemieszana z małymi pododdziałami, albo nawet pojedynczymi żołnierzami francuskimi. W tym samym czasie do Rossignol jako wsparcie przybyły znaczne siły francuskie, co zmusiło do wzmocnienia natarcia przez drugi pułk dywizji niemieckiej. To zadanie otrzymał 63. Pułk Piechoty, który miał zaatakować od zachodu. Z tego kierunku także trzeba było przedrzeć się przez gęsty las, i to dodatkowo posuwając się tylko zgodnie z wytyczonym azymutem, a nie idąc wzdłuż drogi. Gęste poszycie utrudniało piechurom sprawne poruszanie się. Z kolei dobrze znający te stanowiska Francuzi atakowali z ukrycia, szybko odskakując w momencie koncentracji całych kompanii 63. pułku. Wykorzystywano do tych kontrataków nawet pododdziały kawalerii przesuwające się znanymi im przesiekami leśnymi. Również i tutaj zaangażowano strzelców na drzewach. Kiedy idące na przodzie oddziały pułku dotarły w końcu na skraj lasu, przed niewielkim przysiółkiem Termes, od którego prowadziła droga do Rossignol, okazało się, że stoją przed polami między obiema miejscowościami. Cały teren był płaski i odsłonięty na dystansie około 2 kilometrów. Znajdował się pod silnym ogniem z Termes, prowadzonym przez świetnie ukrytych strzelców, którzy dobrze widzieli rozwijający się atak niemiecki. Dowódca 157. Pułku Piechoty, nie mając wsparcia od zachodu, zrezygnował wtedy z ataku czołowego na Rossignol i ruszył także na ostrzeliwujące go z flanki oddziały francuskie w Termes. Można już było wtedy liczyć na wsparcie na otwartej przestrzeni ze strony artylerii i z wykorzystaniem baterii 57. Pułku Artylerii Polowej i kompanii karabinów maszynowych MG wyparto Francuzów z Termes.\nDzięki temu można było użyć artylerii także do ostrzału Rossignol, co pozwoliło piechocie na wyjście z lasu pod osłoną ognia i stopniowe zbliżanie się do miejscowości. W dzienniku bojowym 57. Pułku Artylerii Polowej tak opisano ten rozstrzygający moment bitwy: „Ku naszej radości w końcu o 16.00 po południu przyszedł rozkaz przygotowania baterii do walki. Najpierw miał wyjść z lasu II Oddział [od strony Termes]. Szedł na zachód od drogi. Z naszej strony poszła 5. bateria pod dowództwem kapitana Ulrici, która jako pierwsza wyszła z lasu [na północ od Rossignol]. Bez wielu zbędnych słów jej dowódca znalazł dobre stanowisko i wystrzelił z haubicy w kierunku wieży kościelnej. Pociski trafiały celnie, było bowiem widać od razu wywołany nimi pożar i ucichł ostrzał z karabinu maszynowego na wieży. Ucieszona z tego sukcesu cała bateria strzelała teraz w kierunku wsi wypełnionej wojskami nieprzyjaciela, wszędzie rozniecając pożary. Artylerzyści widzieli to dobrze, ponieważ z wszystkich okien i otworów ostrzeliwanych domów wyłaniały się białe kłęby dymu. Francuzi strzelali jednak również bardzo celnie, zarówno ogniem artylerii ze wzgórza za miejscowością, jak i z broni strzeleckiej. Były to dobrze ostrzelane i wyćwiczone oddziały kolonialne”.\nAtak piechoty na wieś, mimo wsparcia artylerii, pochłonął nadspodziewanie wiele ofiar. Szczególnie duże straty poniósł 157. pułk: „Nieprzyjaciel trzymał się ciągle mocno; nasze oddziały były całkowicie porozbijane, duża liczba dowódców już poległa albo była ranna. Ich zadania przejmowali podoficerowie – Seidel, Lauterbach, Michalski, Pownug, dobosz batalionowy Heinze i in., którym udało się ponownie zebrać drużyny oraz plutony wokół siebie i prowadzić atak dalej. Jako jedyna kompania, która miała jeszcze stosunkowo niewielkie straty, na szosę do wsi wyszła na końcu 12. kompania, ale i ona była tak rozproszona [po walkach w lesie], że kapitan Troschke musiał od nowa ją formować. Robił to bardzo głośno, tak że stojący w pobliżu dowódca batalionu wrzasnął: «Troschke, nie wrzeszcz tak, bo Francuzi zaczną nam zaraz uciekać». Na południe od tego lasu znajdowało się duże pole, na którym rósł owies, ale był już skoszony i stał w stogach. Za nimi, albo nawet ukryci wewnątrz, znajdowali się schronieni bardzo przemyślnie francuscy strzelcy z wojsk kolonialnych. Każdy ze stogów trzeba było sprawdzać osobno, przebijając snopki bagnetem, co naszym w większości pochodzącym ze wsi żołnierzom dostarczało wiele radości. Muszkieter Gukatsch, który robił to bardzo zręcznie i z humorem, zawołał przy tym do swojego sąsiada: «Pieruna, Józek, jesteś też przy robotach na żniwach u Francuzów?»”.\nPropaganda niemiecka starała się przedstawiać żołnierzy z wojsk kolonialnych w negatywnym świetle i część z tych stereotypów znalazła swoich odbiorców. Ponieważ wszyscy alianci, zarówno Francuzi, jak i Anglicy oraz Belgowie, mieli wojska kolonialne, mówiono o wojnie w kontekście konfliktów na tle rasowym, przeciwstawiając niemiecką kulturę (Kulturvolk) niecywilizowanym kolorowym. Wykorzystywano do tego celu nawet karty do gry dla żołnierzy, na których w charakterze „czarnego Piotrusia” pojawiały się z reguły postaci gołego wojownika Zulu, Marokańczyka w galabii czy Hindusa w turbanie. Prymitywna propaganda po pewnym czasie okazywała się skuteczna. Strach przed nagłym atakiem skradających się jak cienie Senegalczyków czy Marokańczyków także wśród Polaków w armii kajzera był wielki, szczególnie w czasie wojny pozycyjnej, kiedy często prowadzono patrole mające na celu pojmanie jeńców. Skarżył się na to w swoich wspomnieniach jeden z Kaszubów w armii niemieckiej: „Ja tam ani Anglików, ani Francuzów się nie boję, tylko czarnych; tych bym sobie nie życzył. Dlaczego? – zapytałem. Bo oni są wielcy mistrze w pełzaniu po ziemi. Stoisz na podsłuchu przed rowami w ciemną noc, wiatr szumi, to nie dosłyszysz, że taki czarny diabeł sunie po ziemi, aż nóż czujesz w brzuchu. Wtedy już za późno. E – rzekł na to Herman – tobyś chyba musiał spać, inaczej posłyszysz, że się ktoś zbliża. – A ja ci mówię, że nie słyszysz takiego marokańskiego diabła, takie to jest sprytne. Na wzgórzu 304 [pod Verdun] już się raz tak przytrafiło, że znaleziono ludzi na posterunku nieżywych, co jeszcze w piersiach noże im tkwiły”.\nZ przytoczonego powyżej prześmiewczego wspomnienia o polskich Górnoślązakach walczących z ukrytymi w stogach Francuzami można również wywnioskować, że nadal istniał problem językowy w regimentach niemieckich. Jak szczerze przyznawał jeden z oficerów walczącego w tej bitwie 21. Pułku Artylerii Polowej, kiedy nadjechał łącznik z meldunkiem, okazało się, że nie mówił on dobrze po niemiecku, a że był zdenerwowany, to kaleczył mowę Goethego jeszcze bardziej. W łamanej niemczyźnie z dodatkiem słów z gwary śląskiej ten dialog miał wyglądać następująco: „«Pan major pozwala sobie powiedzieć, by 500 metrów strzelać na prawo» (Der Herr Major läßt sagen, 500 m nach recht soll geschossen werden). Wsiadł na rower i pojechał w dół drogą. Po jakiejś półgodzinie pojawił się ponownie: «Pan major pozwala sobie powiedzieć, ogień jest dobry, ale 300 metrów dalej» (Der Herr Major läßt sagen, das feuer ist gut, aber 300 m weiter). Usiadł na rower i pojechał w dół drogą na Les Bulles. Bez strachu i sam”.\nRównie humorystycznie wygląda opis prasowy dotyczący tych pierwszych miesięcy wojny, także wskazujący na wyraźną różnicę między pułkami niemieckimi a tymi, w których dominował żywioł polski. Ukazał się on jako materiał korespondenta wojennego w wielu górnośląskich gazetach. Trudno jednoznacznie stwierdzić, czy jest prawdziwy, czy też stworzono go wyłącznie na użytek propagandy. Wydrukowany pod tytułem Wojska kolonialne, dobrze ilustruje skład etniczny pułków górnośląskich, czego pełną świadomość mieli niemieccy dowódcy. Według wspomnianego korespondenta wzięty do niewoli francuski lekarz miał opowiedzieć w lazarecie następującą historię: „Bawarczycy są nie do powstrzymania w walce wręcz. Ale – dodawał potem ten francuski lekarz – są w niemieckim wojsku jeszcze inne oddziały, które wzbudzają panikę we francuskich szeregach. Ci ludzie są nie do powstrzymania i nie można ich pokonać. Mówią jakimś obcym, nie niemieckim językiem i muszą być chyba wojskami kolonialnymi. Za każdym razem kiedy dochodzi do walki na bagnety, wtedy wrzeszczą «Hoppla pieronie nabok zpyskiem!». I masakrują wszystkich, którzy stawiają opór. Nikt nie jest w stanie powstrzymać ich ataku i ich uderzeń kolbami karabinów”. Ten groteskowy opis Górnoślązaków miał prawdopodobnie zrównoważyć pogłoski o okrucieństwie francuskich wojsk kolonialnych, z którymi przyszło wojować na początku wojny także pułkom górnośląskim.\nW rzeczywistości po zakończeniu walk 23 sierpnia obraz pola bitwy pod Rossignol na wszystkich robił przygnębiające wrażenie i nie odpowiadał tym humorystycznym notatkom prasowym. Rowy oddzielające pola były pełne poległych. Za żywopłotami, w trawie, na łąkach i na polach leżały przemieszane zwłoki żołnierzy niemieckich i francuskich. Walki trwały zresztą jeszcze długo także po wdarciu się do miejscowości. Po bitwie nastroje wśród żołnierzy też były dalekie od euforii. Mimo zmęczenia wielu nie mogło zasnąć. Przygniatała świadomość wielkich strat prawie w każdej kompanii uczestniczącej w szturmie. Przez całą noc w opuszczonej przez Francuzów miejscowości słychać było jęki rannych, które spędzały sen z powiek pozostałym żołnierzom. Depresyjne nastroje potęgowało „wrażenie bliskiej śmierci, tak bliskiej, że zaprzątało wszystkie myśli”. Takie sceny fatalnie wpływały również na żołnierzy w tych pułkach, które nie wzięły bezpośrednio udziału w bitwie, a tylko ją obserwowały. W 21. Pułku Piechoty widok zabitych i rannych, chociaż nie z własnego regimentu (zginął zaledwie jeden żołnierz tej formacji, a trzech było rannych), odbierał jakąkolwiek satysfakcję ze zwycięstwa: „O radości nie było co mówić. Byliśmy zadowoleni z zajęcia Rossignol, ale mieliśmy przed oczyma straszne, krwawe straty”.\nTe odczucia podzielali wszyscy żołnierze po raz pierwszy biorący udział w walkach. Szczególnie widok zwłok działał w tych początkowych miesiącach wyjątkowo deprymująco, kiedy zmysły nie zostały jeszcze stępione przez przeżycia przeciągającej się wojny pozycyjnej. Taki opis zostawił jeden z żołnierzy pułku poznańskiego po tym, jak po raz pierwszy ujrzał pole walki zasłane trupami: „Wolno i ostrożnie posuwamy się naprzód. Idziemy znów, to kolumnami, to tyralierą i po drodze chowamy napotkanych trupów. Większość trupów sczerniała. Odnosi się wrażenie, że to murzyni. Wargi wydęte, oczy połyskują białkami, ciała nabrzmiałe, brzuchy wysadzone. Wokół roje much i robaków. Szukać ich nie potrzeba, bo z daleka dają znać o sobie smrodem zgnilizny. Chowamy ich zwykle na tem samem miejscu gdzie leżą. Na dwa szpadle głęboko w ziemię – przysypany, bezimienny – tylko gruda ziemi świadczy, że tam spoczywa wojak. Zdejmujemy tylko znaczek rozpoznawczy”.\nPrzykrą niespodzianką było też to, że sławna, rzekomo doskonale przygotowana niemiecka machina wojenna nie do końca się w tej pierwszej bitwie sprawdziła pod względem logistycznym. Opieka nad rannymi pozostawiała bowiem wiele do życzenia. Brakowało sanitariuszy i noszowych. W odciąganiu rannych z pola walki pomagać musieli muzykanci pułkowi. Początkowo cały personel medyczny starcie pod Termes i Rossignol obserwował z daleka, wzorem dawnych, dziewiętnastowiecznych bitew. Zbyt ciężkie wozy sanitarne w ogóle nie były w stanie dowozić coraz liczniejszej rzeszy rannych z punktów sanitarnych do lazaretu, który był wobec tego bezużyteczny tam, gdzie nie było dróg. Rannych trzeba było nosić przez las na własnych barkach albo na noszach. Ponieważ nie było bezpośredniego kontaktu z oddziałami, trudno było w ogóle rozmieścić punkty sanitarne, w których zbierano by kontuzjowanych. Zdesperowany lekarz pułkowy z 63. pułku sam próbował dotrzeć do pierwszej linii na skraju lasu przed Termes, by się zorientować w sytuacji. Później te wszystkie niedociągnięcia natychmiast usuwano i rozkazano oddziałom regularnie wysyłać do punktu sanitarnego informacje o tym, dokąd się przemieszczają. Ponieważ używane przez piechotę pojazdy sanitarne były za ciężkie na wiejskie drogi, odciążono je i zwiększono liczbę noszowych, likwidując jednocześnie część etatów w orkiestrze pułkowej.\nWidok rannych robił na żołnierzach dopiero zbliżających się do pierwszej linii frontu piorunujące wrażenie. Artylerzyści stojący z tyłu, kiedy zobaczyli pierwszych lekko kontuzjowanych piechurów podążających samotnie na tyły, byli zdumieni i przestraszeni tym, co oglądali: „Jeden podtrzymywał ramię przekrwioną opaską, drugi miał obwiniętą głowę, niektórzy, którzy zostali trafieni w nogi, podtrzymywali się po dwóch lub po trzech. Wołali do nas: «Naprzód! Naprzód!» albo: «Te przeklęte dupy strzelają z drzew!»”.\nOpieka medyczna w samym lazarecie była już lepsza. Tutaj sprawdziły się długoletnie przygotowania i nauki wyciągnięte z doświadczeń wojen prowadzonych w drugiej połowie XIX wieku: konieczność selekcji rannych i udzielania pomocy chirurgicznej w kolejności zależnej od stopnia kontuzji. Lekarz 157. pułku meldował po bitwie, że w większości przypadków rannym, którzy dotarli do lazaretu, udało się zatamować krwotoki i uniknąć infekcji.\nStraty niemieckie były jednak bardzo duże. W 157. Pułku Piechoty wśród poległych było 18 oficerów i 163 żołnierzy. Rannych zostało 21 oficerów i 379 żołnierzy (zaginęło 159 żołnierzy, chociaż część się później odnalazła). Straty ogólne w tej bitwie sięgały po stronie niemieckiej aż 1700 zabitych i ciężko rannych, co jak na bitwę o niewielką miejscowość było rezultatem przerażającym.\nStraty francuskie były jeszcze wyższe. W samej tylko 3. Dywizji Kolonialnej zginęło według źródeł francuskich 1700 żołnierzy. Ogólnie szacowano, że cała operacja pochłonęła od 4 do 5 tysięcy zabitych i ciężko rannych. Szczególnie duże straty Francuzi ponieśli od ognia artylerii, ale wcale nie mniejsze spowodował celny ogień piechoty.\nWspomnienia żołnierzy tej francuskiej dywizji były takie same jak żołnierzy niemieckich. Zapamiętali tylko masy zabitych: „22 sierpnia [...]. Jakaż masakra! Droga zatłoczona, pełno rozbitych jaszczy, rannych i zabitych koni i leżących w jakiejś dziwnej plątaninie martwych żołnierzy. Na to wszystko ciągle spadały kawałki gałęzi i liści. W rowie dostrzegłem mojego dowódcę artylerii z różową pianą wypływającą z ust. Ambulans pełen rannych, trafionych przez wszystkie rodzaje pocisków, krzyczących, jęczących. Siedzący przy kierownicy lekarz major, z wielką czerwona plamą na piersi, wydawał się czekać tylko na śmierć”.\nNiespodziewany epilog bitwy pod Rossignol związany był z wydarzeniami dnia następnego. W częściowo zburzonej miejscowości, wypełnionej jednak nadal cywilami, którzy nie opuścili wsi z wycofującymi się żołnierzami francuskimi, po raz pierwszy żołnierze z pułków górnośląskich poczuli się jak zdobywcy. Zaczęli zbierać pierwsze wojenne łupy. W trakcie przeszukiwania domów, plądrując szafy i komody, nierzadko decydowali się na zamianę przepoconych wojskowych podkoszulków i gaci na zrabowaną na cywilach bieliznę, nawet damską. Nie musieli się już także liczyć z tak skrupulatnie przestrzeganymi jeszcze przed kilkoma dniami zarządzeniami o tym, że tylko służby kwatermistrzowskie mogą się zajmować zaopatrzeniem, kupując żywność od miejscowych rolników w Luksemburgu i Belgii. Kiedy zaopatrzeniowiec 157. pułku natknął się w niedalekim lasku na cielę, nie troszczył się już o znalezienie jego właściciela. Zwierzę natychmiast zabito, ale „nie do końca zgodnie ze sztuką rzeźnicką [byczka zastrzelono]”. Po poćwiartowaniu natychmiast trafił do kuchennego kotła. Podobnie inny pododdział tego pułku podczas biwaku, po zbiorowym myciu w niedalekim potoku, z triumfem przyniósł inną zdobycz. „Upolowano” bowiem „wałęsającego się” tam kurczaka, a we wsi znaleziono dodatkowe artykuły spożywcze i wino. Oficer zaopatrzenia chciał wprawdzie wręczyć Belgijce z pobliskiego gospodarstwa bezwartościowy kwit potwierdzający rekwizycję, ale ta odmówiła, odpowiadając ze strachem, że kurczak nie należy do niej. Ponieważ innego właściciela nie znaleziono, kwit powieszono na drzwiach.\nPo walce i rabunkach sytuacja następnego dnia była więc w tej miejscowości bardzo napięta. Kiedy o 8.00 rano części 157. Pułku Piechoty wydano rozkaz wymarszu, nagle w stronę niemieckich żołnierzy z piwnic, okien i poddaszy posypały się strzały. Na placu kościelnym stało wtedy wielu jeńców francuskich czekających na odprowadzenie na zaplecze frontu, którzy teraz znaleźli się w centrum tej chaotycznej strzelaniny. W kilku miejscach Niemcy, starając się opanować sytuację, podpalili okoliczne domy (spłonęło ich aż 184). Podobnie zaatakowano biwakujący obok 63. Pułk Piechoty. Odpowiedzialnością za atak obarczono uzbrojonych żołnierzy dywersantów (Franktireurs), ponieważ w tornistrach niektórych jeńców odnaleziono cywilne ubrania. Dowódca 157. Pułku Piechoty nakazał wówczas przeszukać dokładnie całą wieś. Dwóch cywili, których znaleziono z karabinami, rozstrzelano przy płonącym kościele. Egzekucja miała dramatyczny przebieg – rozegrała się pośrodku płonącej wsi, obok znajdującego się w jej centrum kościoła, z którego wieży w momencie oddawania salwy „krzyż spadł na ziemię, na ciała rozstrzelanych”. Już po odmaszerowaniu górnośląskiej dywizji stu ośmiu mieszkańców Rossignol oraz kilkunastu innych Belgów z okolicznych miejscowości zostało aresztowanych i oskarżonych o zaatakowanie żołnierzy niemieckich. Rozstrzelano dziewięćdziesiąt jeden osób.\nLęk żołnierzy niemieckich przed francuskimi partyzantami nie zawsze miał racjonalne podłoże jak w Rossignol. Niekiedy był tylko niczym nieuzasadnionym pretekstem do rabunków, o czym pisze jeden z walczących w tym czasie we Francji razem z Bawarczykami Wielkopolanin: „Zbliżamy się do jakiejś wsi. Szturmem wziąć i oczyścić z Franktyrjerów. W pierwszych domach gospodarzą już Niemcy po swojemu. Jeden dom jeszcze zamknięty. Kolbami do drzwi i okien, które w mig ustępują. Wpadają jako pierwsi nasi dwaj Bawarczycy. Kuchnia, dalej kolbami do szafek i półek. Stuk zgruchotanych sprzętów i w mgnieniu oka jedna wielka kupa czerepów, na środku kuchni. Kolbą w dalsze drzwi. Sypialnia. W łóżku blada młoda kobieta. Ściągają z niej pierzynę, kobieta siada na łóżku i wskazuje na obok niej leżące maleństwo kilkudniowe. Kolbą w udo. Kobieta wyskakuje z łóżka, składając ręce prosi, aby ją z maleństwem oszczędzono. «Czyście zwariowali! Żeby tak z chorą kobietą postępować» – odzywa się do nich Zaklicki, ujmując się za chorą. «A! to ty pewnie ich przyjaciel, co? Ona może pod sobą w łóżku ukrywać Franktyrjera» – odpowiadają obaj Bawarczycy. [...] Kobieta leży z dzieckiem na podłodze pod ścianą w bieliźnie, cała drży, blada jak trup, lecz już nie płacze i nie prosi. Przewrócono całe łóżko, z szaf ukrytych w niszach wszystko powyrzucano, nawet obrazy z ścian zbito kolbą i porzucono na środek pokoju. Bo przecież i za obrazem Franktyrjer mógłby się schować. Żołnierzy już pełen dom. Szukają wszędzie. W każdym pokoju takie samo zniszczenie. Wszystkie sprzęty na jednej kupie. Dzika żądza niszczenia”.


Minioprowadzanie: „Przekrój”. W kręgu Mariana Eilego - MOCAK\nMinioprowadzanie: //„Przekrój”. W kręgu Mariana Eilego//\n» Minioprowadzanie: „Przekrój”. W kręgu Mariana Eilego\nMinioprowadzanie: „Przekrój”. W kręgu Mariana Eilego\n14.04.2021 godz. 12\nW środę 14 kwietnia o godzinie 12 zapraszamy na minioprowadzanie z przewodnikiem pod tytułem „Przekrój”. W kręgu Mariana Eilego. Do spotkania można dołączyć poprzez transmisję na żywo na Facebooku MOCAK-u.\nSpotkanie odbędzie się w przestrzeni wystawy Marian Eile. Artysta i redaktor. Jego tematem będzie charyzmatyczna postać Mariana Eilego oraz jego działalność artystyczna i wydawnicza oraz skupione wokół niego środowisko „Przekroju”.\nHarmonogram wszystkich spotkań >>\nMarian Eile, 1983, fot. Wojciech Plewiński, courtesy W. Plewiński