Niestety, istnieje zaledwie kilka, i to marginalnych, - PDF\nNiestety, istnieje zaledwie kilka, i to marginalnych,\nDownload "Niestety, istnieje zaledwie kilka, i to marginalnych,"\n1 Historia Banku Spółdzielczego w Kolnie Początki bankowości spółdzielczej w powiecie kolneńskim Niestety, istnieje zaledwie kilka, i to marginalnych, dokumentów, które mówiłyby o dziejach spółdzielczości kolneńskiej w czasach, gdy pierwsi jej założyciele w 1902 roku tworzyli najstarsze na tym terenie Kolneńskie Towarzystwo Pożyczkowo-Oszczędnościowe, ani o okresie działania Polskiego Banku Spółdzielczego w Kolnie w latach międzywojennych. Na podstawie historii tych ziem, spisanej w rozrzuconych dokumentach, specyfiki samego Kolna i sytuacji w okolicznych gminach, można snuć pewne przypuszczenia co do tamtejszych polskich spółdzielczych instytucji bankowych. Jednak już te szczątkowe źródła pozwalają z niezbitą pewnością postawić tezę, że w dzisiejszym obszarze działania Banku Spółdzielczego w Kolnie idea spółdzielczości oszczędnościowo-pożyczkowej rozwijała się podobnie jak w całym Królestwie Kongresowym. Co więcej, Kolneńskie Towarzystwo Pożyczkowo-Oszczędnościowe było piątym, biorąc pod uwagę datę rejestracji (a jednym z siedmiu), działających w guberni łomżyńskiej, które powstały jeszcze przed 1905 rokiem, w którym to ukazem carskim powołano do życia Komitet Drobnego Kredytu, co znacznie wpłynęło na rozwój takich lokalnych spółdzielni kredytowych. Najstarszym zachowanym dokumentem jest pismo w języku rosyjskim Łomżyńskiego Oddziału Banku Państwowego z 11 września 1906 roku do Łomżyńskiego Gubernialnego Komitetu do Spraw Drobnego Kredytu, w którym to nadawca informuje adresata o istniejących w guberni instytucjach drobnego kredytu (pewnie w związku z powołaniem tego urzędu i przekazaniu mu nad nimi nadzoru). Dowiadujemy się z niego, że minister finansów Rosji 12 marca 1902 roku zatwierdził statut Kolneńskiego Towarzystwa Pożyczkowo-Oszczędnościowego, które działalność swą rozpoczęło 14 lipca tego samego roku. Łatwo z tego wywnioskować, że jego założyciele musieli podjąć pracę znacznie wcześniej, zgromadzić członków, wybrać tymczasowe władze i opracować statut. Niestety, ani statut, ani Ojcowie Założyciele nie są nam znani. Drugie pismo z czasów carskich, od Łomżyńskiego Gubernialnego Komitetu do Spraw Drobnego Kredytu, skierowane do Zarządu Kolneńskiego Towarzystwa Pożyczkowo- Oszczędnościowego, datowane z 27 lipca 1912 roku, jest pozwoleniem na zmiany w statucie z 1902 roku, pod następującymi warunkami: - Zarząd Towarzystwa znajduje się w Kolnie, Gubernia Łomżyńska, - swoją działalnością Towarzystwo obejmuje: miasto Kolno i przedmieście Łabno, wsie: Czerwone, Zabiel, Ptaki, Charubiny, Dudy-Nadrzeczne, Waszki, Górszczyzna, Kozioł, Rupin, Wincenta, Gromadzyn-Stary, Gromadzyn -Wykno, Pachuczyn, Tyszki, Samule, Kolimagi, Pupki, Aleksandrowo, Czernice, Pastorczyk gm. Czerwone, wsie Borkowo, Janowo, Wścieklice gm. Mały Płock powiat kolneński, Gubernia Łomżyńska, - podstawowy kapitał Towarzystwa składa się z wkładów własnych, składek członkowskich i przekazuje do zarządzania Zarządowi Towarzystwa, - wysokość udziałów określa się na dziesięć rubli, - maksymalna wielkość kredytu jednego członka nie może przekroczyć trzystu rubli. Członkowie ponoszą pełną odpowiedzialność za zobowiązania i straty Towa- 15\n2 16 Dokument z 1906 roku najstarsze zachowane pismo, w którym wspomina się o Kolneńskim Towarzystwie Pożyczkowo- Oszczędnościowym\n3 rzystwa podwójnie w stosunku do zaciągniętego przez każdego kredytu, - udziałowcy, którzy nie zgadzają się z przedstawionymi wyżej warunkami mają prawo i faktyczną możliwość żądania zwrotu powierzonych Towarzystwu sum, - o powyższych zmianach należy powiadomić wszystkich udziałowców. Dokument ten podpisali wymienieni z funkcji członkowie Gubernialnego Komitetu do Spraw Drobnego Kredytu, któremu przewodniczył sam gubernator. Niestety, nie znamy propozycji zmian w statucie przygotowanych przez władze Kolneńskiego Towarzystwa Pożyczkowo- Oszczędnościowego, nie wiemy więc, czy stanowczy ton wymagań wobec jego Zarządu był wynikiem ograniczenia samodzielności, czy też powszechną w carskiej administracji metodą podkreślania własnej władzy i stanowczości. Zgodnie z postanowieniami władz rosyjskich, wszystkie relacje Towarzystwa i jego pełnomocników z instytucjami państwowymi i osobami powinny odbywać się w języku rosyjskim. Na wszystkie zapytania i prośby, wpływające od innych prywatnych towarzystw lub osób, przedłożone po rosyjsku, powinno odpowiadać się w tym języku. W wewnętrznej działalności Towarzystwa (protokoły, księgi) dopuszczono, obok rosyjskiego, stosowanie języka polskiego, z tym że przekład polski przedstawiony musiał być równolegle z językiem rosyjskim. Relacje Towarzystwa z innymi prywatnymi organizacjami i osobami mogły odbywać się w języku polskim. Z zachowanych carskich dokumentów odnaleziono jeszcze jeden, z 1 sierpnia 1913 roku, również sporządzony w Łomżyńskim Gubernialnym Komitecie do Spraw Drobnego Kredytu. Skierowany jest do ks. Michała Gawialisa z Kolna, pełnomocnika założycieli Małopłockiego Towarzystwa Pożyczkowo-Oszczędnościowego, którego następcą był Bank Spółdzielczy w Małym Płocku, obecnie Oddział Banku Spółdzielczego w Kolnie. Pismo to zezwalało na założenie takiego towarzystwa, a jego tekst jest niemal jednobrzmiący z wyżej cytowanym, za wyjątkiem wysokości kredytów dla członków, które nie mogły przekroczyć tysiąca rubli na osobę. Jeśli jednak brak dla nich zabezpieczenia w produktach gospodarstwa rolnego, wyrobów rzemiosła lub przemysłu, do dyspozycji pozostaje, jak wcześniej, kwota 300 rubli. Można domniemywać, że efekty pracy instytucji drobnego kredytu były na tyle obiecujące, że władze udzieliły pozwolenia na wyższe ryzyko kredytowe. Nie do przecenienia jest fakt, że wreszcie poznajemy osobę, która przyczyniła się do rozwoju spółdzielczości pożyczkowo-oszczędnościowej. Księża byli bardzo często inicjatorami takich działań, chcąc poprawić dolę swoich chłopskich parafian. W innym dokumencie, stanowiącym wykaz Towarzystw Pożyczkowo-Oszczędnościowych Guberni Łomżyńskiej, sporządzonym dla Łomżyńskiej Inspekcji Do Spraw Drobnego Kredytu, widnieją wpisy o Turoślańskim Towarzystwie Pożyczkowo-Oszczędnościowym, będącym poprzednikiem Banku Spółdzielczego w Turośli obecnie Oddziału Banku Spółdzielczego w Kolnie oraz o Lachowskim Towarzystwie Pożyczkowo-Oszczędnościowym, gdzie również znajduje się placówka Banku. Nie lepiej przedstawiają się zbiory dokumentów z okresu II Rzeczpospolitej. Można domniemywać, że do zniszczenia materiałów archiwalnych, bądź ich rozproszenia, przyczyniła się historia, która była udziałem powiatu kolneńskiego w pierwszej połowie XX wieku najpierw wybuch I wojny światowej i zajęcie przez wojska niemieckie wschodnich rubieży cesarstwa Romanowów. Nie da się wykluczyć, że wycofujące się wojska rosyjskie ewakuowały część gubernialnych archiwów, a wiadomo, że wycofujące się w popłochu armie nie przykładają się do merytorycznej specyfikacji zabieranych dokumentów. Potem, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, wybuchła wojna polsko-bolszewicka, a północno-wschodnie tereny Rzeczypospolitej przez pewien czas okupowały oddziały Armii Czerwonej dowodzonej przez marszałka Tuchaczewskiego, które bez należytego szacunku odnosiły się do polskich zasobów archiwalnych. Po klęsce wrześniowej okupanci hitlerowscy, przy całej swej ludobójczej polityce, na ogół do dawnych dokumentów odnosili się z pietyzmem, wykorzystując, rzecz jasna do swych celów, zawarte w nich informacje. Gdy jednak przekazali te ziemie ZSRR, wyzwoliciele Zachodniej Białorusi z rewolucyjnym zapałem niszczyli wszystkie ślady polskości. Taki los mógł spotkać dokumenty spółdzielczości bankowej, którą radzieckie władze uznawały za przejaw wrogiej, antysocjalistycznej działalności. Jak było dokładnie, ustalić się już nie da, chyba, że zdarzy się jakiś nieprzewidziany przypadek. Faktem jest jednak, że z czasów II Rzeczypospolitej prawie nic z dokumentacji nie ocalało. Jedynie z zapisu w Roczniku Statystycznym Spółdzielni Rolniczych z 1928 roku, też chyba cudem zachowanego, możemy się dowiedzieć, że na terenie ówczesnego powiatu kolneńskiego 17\n4 18 Dokument z 1912 roku\n5 Niemiecka pocztówka z początku XX wieku Ulica Główna w Kolnie. działały Kasy Stefczyka w Jedwabnem i Lipnikach, Polski Bank Rolny w Kolnie, Kredytowy Bank Rolny w Stawiskach i Kasa Spółdzielcza w Małym Płocku. Jednak nieco dezorientacji wprowadza informacja ze wspomnianego Rocznika, że Polski Bank Rolny w Kolnie powstał 1926 roku (choć, być może z jakichś powodów podawał on taką datę założenia). Może też wówczas jeszcze nie dotarto do dokumentów, na które my możemy się powołać, albo też istniała jakaś przerwa w działalności spółdzielni. Trudno to dziś wyjaśnić, tym bardziej, że z dokumentów gubernialnych w Łomży jasno wynika, że Kolneńskie Towarzystwo jest starsze o 11 lat od Małopłockiego, którego datę powstania przywołano jako rok utworzenia Kasy Spółdzielczej w Małym Płocku. Nic nie wiemy, jak te spółdzielnie radziły sobie w trudnych latach szalejącej hiperinflacji, czy też jak przetrwały kryzys przełomu lat 20 i 30 ubiegłego wieku. Wieś polska i rolnicy odczuli te lata bardzo boleśnie, ceny produktów rolnych spadły wówczas drastycznie. Czy pomocą dla rolniczych rodzin była jedynie znaczna emigracja, tak charakterystyczna dla tego regionu? Takich niejasności jest sporo, choć ponad wszystko jest pewne, że spółdzielczość pożyczkowooszczędnościowa w powiecie kolneńskim tradycją sięga do początków XX wieku, a dzisiejszy Bank Spółdzielczy w Kolnie jest jej prawowitym spadkobiercą. Wiadomo natomiast, że najprawdopodobniej panowie Stanisław Zabielski, Franciszek Krajewski i Stanisław Biedrzycki założyli w 1930 roku Kasę Stefczyka w Grabowie, która po II wojnie światowej weszła skład Gminnej Kasy Spółdzielczej w Stawiskach. Po II wojnie światowej Bank Spółdzielczy w Kolnie, poza dokumentami, które są wymagane dla celów sprawozdawczych, dysponuje dwoma bardzo ciekawymi opracowaniami. Pierwszym jest Księga Pamiątkowa, stanowiąca wykaz ważniejszych wydarzeń, inteligentnie wybranych i spisanych żywą polszczyzną (tak różną od nowomowy oficjalnych sprawozdań z tamtych czasów), od odtworzenia miejscowej spółdzielczości bankowej po II wojnie światowej, jako Gminnej Kasy Spółdzielczej w 1950 roku, do roku Druga to Kronika, prowadzona od 2002 roku, w której obok opisu profesjonalnej bankowości, nieco więcej miejsca poświęca się na ciekawe i znaczące dla załogi fakty z wewnętrznego życia firmy, które przecież w istotny sposób rzutują na atmosferę w pracy, co niewątpliwie przekłada się również na stosunek do członków Banku i jego klientów. Kłopoty, na jakie napotykano w czasie kwerendy po archiwach mogły skłonić kolneńskich bankowców do spisywania, w mniej oficjalnej formie, dziejów swej instytucji. Gdyby na taki pomysł wpadli założyciele Towarzystwa Pożyczkowo -Oszczędnościowego, wiedzielibyśmy znacznie więcej o jego losach, gdyż tego rodzaju opracowania łatwiej 19\n6 Na początku swojej działalności Kasa Spółdzielcza mieściła się w budynku przy Placu Wolności uchronić od zawieruchy, jakie dla pogranicza Podlasia i Mazowsza niosły kolejne wojny i rewolucje. Wiadomo, że o żadnej działalności polskiej spółdzielczości w Kolnie i okolicach nie może być mowy od września 1939 roku aż do wyzwolenia w początkach 1945 roku. Czego nie zniszczyła władza radziecka w latach , z całą pewnością zlikwidowali Niemcy, włączając okręg białostocki do Prus Wschodnich, a więc do III Rzeszy, w której polska działalność była zakazana. Odbudowa polskich instytucji w tym terenie i przy skrajnie różnych warunkach, w porównaniu z okresem przedwojennym, była więc niezwykle utrudniona. Dlatego też, choć gminne kasy spółdzielcze powołane przez władzę ludową dalekie były nie tylko od ideałów, ale i od podstawowych wymogów spółdzielczości, szybko zdobyły sobie miejsce w lokalnych społeczeństwach. Wprawdzie wykluczono możliwość przynależności do nich kułaków, jak zwano rolników gospodarujących na ponad dwudziestohektarowych gospodarstwach, jednak liczba członków wzrastała szybko. Zniszczona okupacją i działaniami wojennymi wieś potrzebowała kredytów i przyjmowała je na warunkach, jakie jej zaproponowano. Gminna Kasa Spółdzielcza w Kolnie Trzynastu członków-założycieli 21 czerwca 1950 roku, w oparciu o wzorcowy statut narzucony przez ministerstwo, postanowiło reaktywować Kolneńskie Towarzystwo Pożyczkowo-Oszczędnościowe pod nazwą Gminnej Kasy Spółdzielczej w Kolnie. Po rejestracji w Sądzie Powiatowym w Łomży, 29 września 1950 roku, Gminna Kasa Spółdzielcza rozpoczęła działalność. W pierwszym Zarządzie znaleźli się: Tadeusz Karasiński, Bolesław Wiliński i Józef Wołczyński. Na ich zastępców wybrano Gracjana Florczyka i Konstantego Kijka. Poza Kolnem GKS obejmowała gminy Czerwone, Mały Płock i Turośl. Po pól roku Walne Zgromadzenie zmieniło skład Zarządu, powołując Władysława Bazydło i Jana Karmazyna, a na zastępców Antoniego Gajewskiego i Bolesława Wilińskiego. Ten Zarząd pracował nieco dłużej, bo prawie czternaście miesięcy. W listopadzie 1952 roku, już z udziałem 27 członków, Walne Zgromadzenie GKS wybrało nowe władze. Przewodniczącym Zarządu został Józef Zdancewicz, a członkami: Franciszek Rainko i Gracjan Florczyk (był zastępcą w pierwszym Zarządzie), z zastępcami: Weroniką Pikulińską i Antonim Krupą. Wspomniana już Księga Pamiątkowa zauważa również, że Walne Zgromadzenie podjęło uchwałę o pokryciu strat za 1950 i 1951 rok. Kasa Spółdzielcza w Kolnie W kwietniu 1956 roku, gdy po okresie stalinizacji zaczynała się odwilż, Prezydium Rządu uchwaliło nowy wzorcowy statut GKS-ów. Przywracano w nim dawne organy spółdzielcze rady nadzorcze. Rozszerzano ograniczoną do minimum samodzielność. Między innymi mogły one gromadzić oszczędności na własny rachunek (poprzednio wyłącznie na kontach PKO), udzielać pożyczek z funduszy własnych, co pozwalało na zwiększenie ich ilości oraz wysokości poza limit ustalany przez NBP. W lipcu 1956 roku Walne Zebranie uchwaliło nowy Statut, zmieniający nazwę na Kasa Spółdzielcza w Kolnie, która swym zasięgiem obejmowała gromady: Kolno, Ksebki, Leman, Zabiele, Turośl, Krusza, Cieciory, Ptaki, Kozioł, Tyszki-Łabno, Wincenta, Czerwone, Katy, Łosewo, Borkowo, Korzeniste, Mały Płock, Kumelsk Lachowo i Okurowo. Wybrano też Radę Nadzorczą w składzie: Stanisław Ciołkowski, Ludwik Wróblewski, Mieczysław Kruszewski, Józef Nowak, Stanisław Banach, Jan Karmazyn, Stanisław Szewczyk, Józef Jerominek i trzech zastępców członka Rady: Piotra Baranowskiego, Aleksandrę Kopeć oraz Józefa Jezuska. Zarząd natomiast pracował w składzie: Józef Zdancewicz, Gracjan Florczyk i Marian Świderski, a na zastępców powołano: Teresę Makarewicz, Stanisława Długozima i Jadwigę Marzec. Rok 1965 zamknięto nadwyżką ponad 40 tys. złotych, ale straty z lat ubiegłych przekraczały 75 tys. złotych. O ich pokrycie ze Wspólnego Funduszu Wyrównawczego zwrócono się do centrali, którą był wówczas Narodowy Bank Polski. Kolejny rok zamknięto zyskiem ponad 12 tys. złotych, ale już następny stratą prawie 67,5 tys. złotych. Po kolejnych zmianach w bankowości spółdzielczej, na fali dalszej demokratyzacji wywołanej polskim Październikiem 1956, utworzono w 1957 roku Centralny Zwią- 20\n7 zek Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowych. Przejął on od państwowego banku funkcję centrali organizacyjnej i rewizyjnej kas spółdzielczych, Trzeba było zmienić Statut Kasy, dostosowując go do nowych warunków prawnych. Dokonało tego Walne Zgromadzenie Delegatów, które odbyło się 20 kwietnia 1958 roku (KS liczyła na koniec 1957 roku już blisko 350 członków, więc na Walne Zgromadzenia wybierali oni swoich przedstawicieli). Wybrano też nową Radę Nadzorczą w składzie: Franciszek Boć, Józef Dzięgielewski, Stanisław Podchul i Franciszek Samul członkowie oraz Jan Marcińczak zastępca członka. Kierownikiem Kasy był od 1957 roku Eugeniusz Kosiński. W 1960 roku powstała Kasa Spółdzielcza w Turośli, która przejęła obsługę gromad Turośl, Cieciory, Ksebki, Leman i Zabiele. Dlatego Walne Zgromadzenie 20 marca wybrało nową Radę Nadzorczą do której weszli: Tomasz Rydelek, Henryk Sekściński i Stanisław Stanisławski z Kolna, Franciszek Boć z Małego Płocka, Władysław Siwik z Czerwonego, Antoni Załęcki z Krukówki, Kazimierz Sitnikow z Krukówki, Czesław Krzywda z Janowa i Henryk Siwik z Kątów, a zastępcami zostali: Czesław Jastrzębski z Kolna, Wincenty Kukliński z Rakowa Starego i Aleksander Antoszewski z Filipk Małych. Na koniec roku zgromadzono tys. złotych oszczędności od 389 wkładców, fundusz udziałowy zamykał się kwotą 151 tys. złotych, a stan członków wyniósł osób. Kolejne lata Kasa Spółdzielcza zamykała zyskiem i stałym wzrostem liczby członków. W 1965 roku do spółdzielni należało osób, a skończył się on zyskiem w wysokości 230 tys. złotych. Bank Spółdzielczy w Kolnie 24 kwietnia 1966 roku Zebranie Przedstawicieli dokonało zmiany w Statucie i od tamtego dnia spółdzielnia nosi nazwę Bank Spółdzielczy w Kolnie, pod którym to szyldem działa do dziś. Liczyła wówczas członków, a rok zamkneła zyskiem niemal 233,5 tys. złotych, wypłaciła blisko 13,5 mln złotych kredytów, a wkłady oszczędnościowe zgromadziła w wysokości prawie 5,5 mln złotych. Pierwszą Radę Banku Spółdzielczego w Kolnie wybrano 7 maja 1967 roku, a weszli do niej: Henryk Sekściński, Maria Milewska, Stanisław Stanisławski, Tadeusz Szlendak, Józef Kasperczak i Bolesław Wiliński z Kolna, Henryk Krystofczyk z Borkowa, Antonina Szymańczyk z Janowa, Władysław Szaniawski z Zabiela, Stefan Piekarski z Czerwonego, Tadeusz Nowiński z Wincenty, Zdzisław Skrodzki z Wścieklic i Kazimierz Przedszkolaki bawiące się nad Łabnianką lata siedemdziesiąte XX wieku (fot. Franciszek Jurczenia) Malinowski z Lachowa. Zarząd stanowili Jan Odachowski, Bronisław Rzadki i Stanisław Bazydło, który był kierownikiem Banku. Pod koniec 1967 roku na stanowisko kierownika powołano Dominika Dudę, który prowadził Bank aż do emerytury, na którą przeszedł w 1991 roku. Prezydium obrad Zebrania Przedstawicieli w kwietniu 1971 roku Do 1973 roku najtrudniejszymi problemami, z którymi zmagały się władze i pracownicy BS Kolno, były wysoki wskaźnik kredytów przeterminowanych i brak odpowiednich pomieszczeń do działalności. Na przykład w 1969 roku zaległe kredyty stanowiły aż 16,8% obliga, co było jednym z najgorszych wskaźników w województwie. W 1973 roku spadł on do 1,9% i niewiele odbiegał od średniej wojewódzkiej, która kształtowała się na poziomie 1,5%. Równocześnie cały czas osiągano zyski, wzrastały sumy wypłat kredytów i gromadzonych oszczędności. W tym samym roku przystąpiono 21\n8 15 lipca 1976 roku nastąpiła przeprowadzka do nowego lokalu BS, wybudowanego wspólnie z Gminną Spółdzielnią S. Ch. W Kolnie też, wspólnie z GS Samopomoc Chłopska w Kolnie, do budowy własnego biurowca. Ważny dla bankowości spółdzielczej był rok Wtedy to z połączenia w jeden organizm Banku Rolnego i Centralnego Związku Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowych utworzono Bank Gospodarki Żywnościowej. W tym samym roku wprowadzono dwustopniowy podział administracyjny kraju, likwidując powiaty i tworząc 49 województw. Kolno znalazło się w województwie łomżyńskim. Dla nowych miast wojewódzkich była to szansa na przyspieszony rozwój, ale dla byłych powiatów już nie. Banki spółdzielcze natomiast przejęły centralnie wyznaczone zadania, które poprzednio wykonywał Bank Rolny i jego oddziały. Budowa biurowca przebiegała sprawnie i 15 lipca 1976 roku Bank Spółdzielczy w Kolnie przeprowadził się nowego lokalu. Losowanie ciągników Ursus C maja 1978 roku. Pierwszy od lewej przewodniczący Komisji, zastępca dyrektora Wydziału Rolnictwa, Leśnictwa i Skupu Urzędu Wojewódzkiego w Łomży, mgr inż. Jan Jamiołkowski Członkowie SKO ze Szkoły Podstawowej nr 1 w Kolnie prezentują program artystyczny podczas losowania ciągników w 1978 roku Księga Pamiątkowa odnotowuje jako ważne wydarzenie roku 1978 losowanie trzech ciągników Ursus C-330 przeprowadzone 5 maja w Banku Spółdzielczym w Kolnie. Brały w nim udział książeczki docelowego oszczędzania na te ciągniki. W dwóch kategoriach: książeczek z wkładami 13 tys. złotych z województw łomżyńskiego, siedleckiego i suwalskiego, na które losowano dwa traktory, oraz z wkładami 9 tys. złotych z województwa łomżyńskiego na jeden Ursus C-330. Fakt odbycia się tych losowań w Kolnie uznano za istotny, bo stanowił on poważną promocję tego typu książeczek oszczędnościowych. Wprawdzie żadna kolneńska książeczka nie zdobyła tej premii, ale wszystkie trzy Ursusy wylosowali mieszkańcy województwa łomżyńskiego. Zdarzenie to warte jest przypomnienia, gdyż pokazuje jak daleką drogę przebyliśmy od tamtych czasów i jak bardzo zmienił się otaczający nas świat. W ówczesnej gospodarce niedoborów, jak określił gospodarkę krajów bloku radzieckiego węgierski ekonomista Janos Kornai, problemem nie było zdobycie pieniędzy, ale nabycie oczekiwanego dobra. Wobec 22\n9 Przewodniczący Rady wręcza Bolesławowi Wilińskiemu założycielowi Banku upominek podczas Zebrania Przedstawicieli 11 marca 1986 roku. Po prawej stoi Tadeusz Karasiński, pierwszy członek Zarządu GKS w Kolnie Dyrektor BS, Dominik Duda rok 1979 Przewodniczący Rady Nadzorczej Banku, Bronisław Szymański, składa sprawozdanie z działalności Rady na Zebraniu Przedstawicieli w 1980 roku nadmiaru pieniędzy na rynku, co w znacznym stopniu wynikało z rozbuchanych wielkich inwestycji dekady Gierka, państwo, którego politykę musiały realizować i banki spółdzielcze, konstruowało wiele takich zachęt do lokowania pieniędzy, aby ograniczyć ich nacisk na wewnętrzny rynek konsumpcyjny. Dziś, gdy wszechobecne reklamy zachęcają do wydawania pieniędzy (kto ich nie ma, niech pożyczy), tamte metody marketingu brzmią wręcz niezrozumiale (kto wówczas rozumiał słowo marketing?). Wówczas liczyło się wykonanie planu, ustalonego centralnie i uterenowionego na branże, województwa i konkretne instytucje. Postulowane przez spółdzielców, po porozumieniach sierpniowych z 1980 roku, zmiany rozszerzające w istotny sposób zakres samorządności BGŻ i banków spółdzielczych, znalazły swój prawny wyraz w dokonanych w 1982 roku zmianach Prawa bankowego i spółdzielczego. W związku z tym wprowadzono, na Zebraniu Przedstawicieli 8 maja 1983 roku, zmiany w Statucie. Rada Banku dokonała natomiast 25 maja tego samego roku zmian w składzie Zarządu. Prezesem został dyrektor Banku Dominik Duda, członek Zarządu. Długoletni, poprzedni prezes, Jan Odachowski, został zastępcą prezesa, a członkami Bolesław Nicewicz, Tadeusz Sikorski i Krzysztof Kajko. W 1986 roku uroczyście obchodzono 125-lecie spółdzielczości bankowej w Polsce. Na Zebranie Przedstawicieli przybyli szczególnie honorowani założyciele i najstarsi członkowie Zarządu GKS, panowie Tadeusz Karasiński i Bolesław Wiliński. Natomiast 4 grudnia 1986 roku w Banku Spółdzielczym w Kolnie zorganizowano uroczyste spotkanie opiekunów SKO oraz członków organów samorządowych z terenu działania Banku. Zasłużonym działaczom samorządu i pracownikom BS wręczono odznaczenia. Odznakę Za Zasługi dla Województwa Łomżyńskiego otrzymał Stefan Górski, a odznaką Zasłużony Działacz Ruchu Spółdzielczego uhonorowano Marię Romanik główną księgową i Jadwigę Kraszewską kierowniczkę Sekcji Kredytów. Złotą odznakę Za Zasługi dla Banku Spółdzielczego otrzymał Tadeusz Karasiński, a srebrne: Zdzisław Skrodzki sekretarz Rady Nadzorczej, Jan Odachowski wiceprezes Zarządu i Marianna Wilczewska starszy inspektor ekonomiczny. Wręczono 23\n10 nywało w 1988 roku 30 osób, w tym 7 w Punkcie Kasowym w Lachowie. W gospodarce rynkowej Załoga Banku podczas pochodu pierwszomajowego w roku 1987 też dyplomy uznania od Rady i dyrektora Oddziału Wojewódzkiego BGŻ w Łomży. Dzieci, członkowie Szkolnych Kas Oszczędności, którym patronował BS w Kolnie, przygotowały pod kierunkiem opiekunki SKO, pani Joanny Gleby, specjalny program artystyczny, a młodych artystów Bank obdarował upominkami. Przez ponad dwie dekady, od końca lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku, Bank Spółdzielczy w Kolnie uzyskiwał bardzo dobre wyniki ekonomiczne. Kolejne lata kończył zyskiem, wzrastała liczba udzielonych kredytów, powiększały się oszczędności złożone przez rolników w Banku. Z nadwyżki bilansowej wspierane były organizacje społeczne i lokalne inicjatywy. Liczba członków była imponująca: na koniec 1989 roku było ich 2 148, niewiele mniej od liczby gospodarstw obsługiwanych przez Bank. Warto przypomnieć, że władze państwowe od 1956 roku bardzo zabiegały o zmianę obrazu polskiej wsi. Inna rzecz, czy robiły to skutecznie, ale okazywały dużo starań, aby rozdrobnione gospodarstwa powiększać, rozwijać hodowlę, unowocześniać produkcję i pomagać rolnikom w inwestycjach produkcyjnych i mieszkaniowych. Stąd poprzez banki spółdzielcze, jako jedyny państwowy instrument, płynęły na wieś znaczne kwoty niskooprocentowanych kredytów. Poza działalnością stricte bankową, BS w Kolnie prowadził ewidencję wartości produkcji sprzedanej przez rolników na rzecz gospodarki uspołecznionej dla celów wyliczania emerytur rolniczych, a jako bank rejonowy, zajmował się również sprzedażą nieruchomości rolnych w gminach Kolno, Stawiski, Mały Płock, Turośl i Zbójna. Całą tę ogromną pracę wyko- Poważną zmianą prawną, świadczącą o przechodzeniu od gospodarki nakazowej do rynkowej, było uchwalenie, jeszcze przez Sejm PRL, z inicjatywy rządu Mieczysław Rakowskiego, nowego Prawa bankowego, w wyniku którego między innymi nastąpił podział NBP na banki regionalne, a instytucje finansowe zyskały dużą samodzielność. Zapowiadała się wielka transformacja gospodarcza, która po Okrągłym Stole, przegranych przez PZPR i jej sojuszników wyborach w czerwcu 1989 roku, a w konsekwencji utworzeniu pierwszego niekomunistycznego rządu Mazowieckiego, nabrała niebywałego przyspieszenia. Uwolnienie, jeszcze przez rząd Rakowskiego, cen żywności doprowadziło do początków wielkiej inflacji. Przyjęcie pod koniec roku tzw. planu Balcerowicza, oznaczało szokową zmianę ustroju gospodarczego odchodzącą w niebyt gospodarkę nakazowo-rozdzielczą zastępował wolny rynek. Od 1 stycznia 1990 roku zmieniły się zasady oprocentowania kredytów. Kredytobiorcy, którzy zaciągnęli zobowiązania wobec banków, a nie zdążyli do końca grudnia 1989 roku spłacić całości zadłużeń, dowiedzieli się o nowych oprocentowaniach, z którymi trudno im było sobie poradzić. W największym stopniu dotyczyło to rolników, ale także rzemiosła i drobnego przemysłu. Byli to w większości członkowie i klienci banków spółdzielczych. Wzrastała więc liczba kredytów przeterminowanych. Likwidacja central spółdzielczych (dla BS-ów tę funkcję spełniał BGŻ, z którym dotychczasowe zasady podległości zostały zastąpione umowami cywilno-prawnymi) w znacznym stopniu pozbawiła je doradztwa i możliwości finansowego wsparcia. Stąd wiele banków spółdzielczych popadło w tarapaty, Bank Spółdzielczy w Kolnie potrafił jednak odnaleźć się w nowej sytuacji. Mimo wprowadzenia bardzo wysokiego i zmiennego, w zależności od stopnia inflacji, oprocentowania kredytów, wypłacił ich mln złotych. Zmniejszyło się natomiast zatrudnienie o 5 osób, co wynikało głównie z rezygnacji banków spółdzielczych z prowadzenia ewidencji wartości produkcji sprzedanej przez rolników dla celów emerytalnych. Przy wszystkich trudnościach z odnalezieniem się w nowych warunkach społeczno-ekonomicznych, Bank Spółdzielczy w Kolnie zamknął rok zyskiem ponad 927 mln złotych. Pod koniec lat osiemdziesiątych w Banku pojawiły się pierwsze komputery. 24\n11 Budynek Banku po renowacji w 1999 roku W marcu 1990 roku dokonano także wyboru nowej Rady Nadzorczej. Weszli do niej: Bronisław Szymański przewodniczący, Stanisław Szymanowski zastępca przewodniczącego, Janusz Gromadzki sekretarz, Zdzisław Skrodzki członek Prezydium RN i przewodniczący Komisji Rewizyjnej oraz członkowie: Marian Bednarczyk, Franciszek Grala, Józef Kulągowski, Henryk Malinowski, Waldemar Niebrzydowski, Stefan Śliwik i Eugeniusz Wszeborowski. Rada wybrała Zarząd w składzie: Jan Odachowski prezes oraz członkowie Dominik Duda (dyrektor Banku), Tadeusz Sikorski, Zygmunt Kulągowski i Roman Darmetko. W 1991 roku, 1 października, przeszedł na emeryturę Dominik Duda, który kierował Bankiem od 1967 roku. Rada Nadzorcza na stanowisko dyrektora powołała Krzysztofa Kajko, będącego od 1 lipca 1982 roku zastępcą dyrektora i udzieliła mu pełnomocnictwa do kierowania bieżącą działalnością Banku. Wówczas, zgodnie z sugestiami właściwych organów, funkcja prezesa Zarządu powinna spoczywać w rękach czynnika społecznego, a kierowaniem Bankiem zajmował się dyrektor. Pod koniec grudnia na emeryturę przeszła główna księgowa Maria Romanik, a jej obowiązki przejęła Maria Joanna Bazydło. Nowa sytuacja społeczno-ekonomiczna, a szczególnie kryzys, jaki wówczas dotknął rolników, spowodowały istotną zmianę w strukturze kredytów. Znacznie zmniejszyły się kredyty rolnicze, a niemal całkowicie zanikły te z nich, które były przeznaczone na cele budownictwa mieszkaniowego i inwentarskiego. Wieś zbiedniała i na takie inwestycje zwyczajnie nie było jej stać. Nowe kredyty zaciągano na cele związane z produkcją roślinną, hodowlaną, na nawozy. Uwzględniając trudności rolników ze spłatą kredytów, Bank wprowadził daleko idące ulgi w ich spłacie. Wtedy też Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa przejęła całkowicie sprzedaż państwowej ziemi. Przy wszystkich tych kłopotach, Bank Spółdzielczy w Kolnie zamknął rok ponad pół miliardowym zyskiem. Następne lata 1992 i 1993 również kończyły się zyskiem, choć nieco niższym. W tych latach warto odnotować spektakularne wydarzenie: zdobycie przez kolnianina Eugeniusza Reglińskiego w Mistrzostwach Europy weteranów, w norweskim Kristiansand brązowego medalu w maratonie. W Księdze Pamiątkowej zamieszczono jego list, w którym dziękuje Bankowi za sponsoring, który umożliwił mu spełnienie marzeń, aby reprezentować siebie, miasto, gminę, województwo i kraj ( ) osiągając życiowy sukces. Może pan Regliński nie przysporzył miastu rozgłosu na miarę Jana z Kolna, ale w jego przypadku żaden uczony nie może kwestionować niewątpliwego osiągnięcia. W 1993 roku Zarząd pracował w składzie: Krzysztof Kajko prezes, Dominik Duda wiceprezes i członkowie Zygmunt Kulągowski, Tadeusz Sikorski i Roman Darmetko. W 1994 roku wybrano Radę Nadzorczą. Zmiany były niewielkie, nowymi członkami zostali: Stanisław Grużewski, Ireneusz Milewski, Bogdan Mieczkowski i Wincenty Szczech, w miejsce F. Grali, H. Malinowskiego, W. Niebrzydowskiego i W. Wszeborskiego. Skład Zarządu nie uległ zmianie. W tym samym roku, z mocy ustawy, powstało 9 banków regionalnych, a Bank Spółdzielczy w Kolnie, wraz z bankami województw łomżyńskiego, ostrołęckiego, białostockiego, suwalskiego i olsztyńskiego, postanowił utworzyć Warmińsko-Mazurski Bank Regionalny SA w Olsztynie. Uznano, że struktura ta zwiększy możliwości obsługi rolnictwa oraz bezpieczeństwo banków przy zachowaniu pełnej samodzielności finansowej jej akcjonariuszy. Równocześnie rząd 25\n12 Bank Spółdzielczy w Małym Płocku przed modernizacją Po zmianie Banku w Małym Płocku w Oddział Banku Spółdzielczego w Kolnie, przeprowadzona została modernizacja budynku i pomieszczeń bankowych SLD-PSL uruchomił 10% kredyty na zakup nawozów mineralnych, paszy, środków ochrony roślin z sześciomiesięcznym okresem spłaty. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wprowadziła dopłaty do kredytów na modernizację rolnictwa. Wzrosło więc zainteresowanie rolników kredytami i w 1994 roku, wśród kredytobiorców, było rolnikami. Osiągnięto zysk w wysokości 807 mln złotych, a zysk netto przeznaczono na powiększenie funduszy własnych. W styczniu 1995 roku Rada Nadzorcza dokonała zmiany w składzie Zarządu. W miejsce Tadeusza Sikorskiego na członka Zarządu wybrano Mariannę Bazydło, główną księgową Banku Spółdzielczego w Kolnie. W przeprowadzonej w październiku i listopadzie przez Związek Rewizyjny Banków Spółdzielczych pełnej lustracji działalności, Bank otrzymał bardzo dobre oceny, a jedynym wnioskiem lustratorów było zwiększenie funduszy własnych poprzez uregulowanie sprawy własności budynku, wzniesionego niegdyś wspólnie z GS Kolno. Sprawa ta ciągnęła się od lat. Wypracowany w 1995 roku zysk był niemal dwukrotnie wyższy od osiągniętego w roku poprzednim. Ważnym wydarzeniem 1996 roku było połączenie się Banków Spółdzielczych w Kolnie i Małym Płocku, które formalnie nastąpiło 30 września. Jak stwierdzono w sprawozdaniu Zarządu Banku w Kolnie za rok 1996: decyzja była ze wszech miar słuszna, gdyż korzyści z tego tytułu odnieśli przede wszystkim nasi klienci rolnicy, a ponadto nowa struktura jest silniejsza i bardziej wiarygodna. W związku z połączeniem tych banków, nastąpiły zmiany w Zarządzie. Prezesem pozostał Krzysztof Kajko, wiceprezesem Roman Darmetko, a członkami Marianna Bazydlo, Józef Dąbkowski (wcześniej prezes Banku Spółdzielczego w Małym Płocku, potem dyrektor Oddziału w Małym Płocku) i Zygmunt Kulągowski. Rok ten był kolejnym, w którym osiągnięto dobre wyniki ekonomiczne. Przede wszystkim zrealizowano w całości potrzeby kredytowe klientów. Wypracowano ,50 złotych zysku, wypłaty kredytów były o 91% wyższe niż w roku poprzednim, a kredyty rolnicze stanowiły 75% obliga kredytowego. Stan wkładów oszczędnościowych wzrósł o 85%. Na koniec 1996 roku Bank Spółdzielczy zrzeszał członków, ale tylko 40% posiadało pełny wkład. Problemem była konieczność uzyskania do końca 1999 roku wymaganego poziomu środków własnych, wymaganych przez Komisję Nadzoru Bankowego do uzyskania licencji, czyli wartość 300 tys. ECU (jednostka rozliczeniowa Unii Europejskiej przed wprowadzeniem euro), co przy ówczesnej wartości złotego oznaczało ok. 1 miliona złotych. Tymczasem na koniec 1996 roku fundusze własne osiągnęły ,36 złotych. Stąd Rada Nadzorcza i Zarząd podejmowały wszelkie starania, aby doprowadzić do Budynek Banku Spółdzielczego w Grabowie przed modernizacją 26\n13 Wnętrze Banku Spółdzielczego w Grabowie przed modernizacją Sala operacyjna grabowskiego Oddziału po modernizacji Banku Spółdzielczego w Kolnie rozwiązania sprawy własności budynku (jego wartość powiększałaby fundusz zasobowy), apelowano do członków do uzupełnienia wkładów (wzrost funduszu udziałowego), a większość zysku netto przeznaczono na fundusz zasobowy. W lutym 1997 roku sfinalizowano wreszcie sprawę zakupu działki pod budynkiem Banku od GS Samopomoc Chłopska, której wartość netto 65 tys. złotych zasiliła fundusz zasobowy. Zwiększył się nieco fundusz udziałowy, a także 70% należnego podatku dochodowego (po uzyskaniu ulgi podatkowej) i 93,7% zysku netto przeznaczono na fundusz zasobowy. Zebranie Przedstawicieli 24 kwietnia 1998 roku zakończyło kadencję Rady Nadzorczej. W wyniku wyborów w jej nowy skład weszli: Bronisław Szymański przewodniczący, Edmund Pupek zastępca przewodniczącego, Janusz Gromadzki sekretarz, Zdzisław Skrodzki przewodniczący Komisji Rewizyjnej, oraz członkowie: Marian Bednarczyk, Zdzisław Dardziński, Stanislaw Grużewski, Tadeusz Grużewski, Sławomir Konopko, Bogdan Mieczkowski i Stanisław Szymanowski. 16 listopada 1998 roku na Nadzwyczajnym Zebraniu Przedstawicieli podjęto uchwały o połączeniu Banków Spółdzielczych w Turośli i w Grabowie z Bankiem Spółdzielczym w Kolnie. Nie był to jednak dobry rok dla banków spółdzielczych. Na miejscowym rynku pojawiły się znacznie silniejsze banki komercyjne. Poza tym przyjęta przez rząd polityka gospodarcza wiązała się ze znacznym schładzaniem gospodarki, ograniczeniem kredytów preferencyjnych i drastycznym ograniczeniem dopłat z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Spowodowało to istotne obniżenie rentowności rolnictwa i pracujących na jego rzecz zakładów produkcyjno-usługowych. Bank Spółdzielczy w Kolnie okazał się jednak zdolnym do walki konkurencyjnej i radzenia sobie z niekorzystnymi dla swych klientów zmianami w polityce gospodarczej. Chociaż w niewielkim stopniu, to jednak wzrosło obligo kredytowe (ledwie 5%), a wysokość wkładów oszczędnościowych zwiększyła się o 36,2%. Oddział w Turośli - obecny wygląd placówki 27\n14 1999 rok starosta powiatu kolneńskiego, Marek Samul, przybył do Banku, aby uzgodnić szczegóły umowy dotyczącej otwarcia Punktu Kasowego Banku w siedzibie Starostwa 24 września 1999 roku Zebranie Przedstawicieli zdecydowało, że 1 października 1999 roku Bank Spółdzielczy w Kolnie połączy się Bankiem Spółdzielczym w Turośli, kierowanym przez Kazimierza Sokołowskiego, a 1 stycznia 2000 roku z Bankiem Spółdzielczym w Grabowie, którego prezesem dotychczas była Ewa Krasińska. Uzgodniono, że w obu przypadkach bankiem przejmującym był Bank Spółdzielczy w Kolnie, a po połączeniu banki będą działać według jego Statutu, natomiast pracownicy przejmowanych BS-ów staną się jego pracownikami. Zebranie to podjęło także decyzję personalną ponieważ Sławomir Konopko, w związku z pełnieniem funkcji członka Zarządu Gminy Mały Płock, nie mógł pełnić funkcji gospodarczej, przyjęto jego rezygnację z członkostwa w Radzie Nadzorczej, a w jego miejsce wybrano Romana Darmetko, który wcześniej zrezygnował z członkostwa w Zarządzie Banku Spółdzielczego w Kolnie. Po procesach łączeniowych jednym z pierwszych zadań, jakie postawił przed sobą Zarząd Banku, było dostosowanie przyłączonych Banków z Małego Płocka, Grabowa i Turośli pod względem ujednolicenia systemu informatycznego, modernizacji sieci i urządzeń, a także gruntownych remontów budynków bankowych, powiązanych z przebudową wielu pomieszczeń. W Oddziale w Turośli na przykład przeniesiono salę operacyjną z piętra na parter. We wszystkich placówkach, dostosowanych do najwyższych standardów, zapewniono należytą obsługę klientom i jak najlepsze warunki pracy kadrze. Ostatnim W dniach 1-3 maja 2002 roku Bank Spółdzielczy w Kolnie zorganizował wyjazd na Litwę zwiedzano Wilno, Karaimów-Troki oraz Druskienniki. Pamiątkowe zdjęcie pod pomnikiem Adama Mickiewicza 28\n15 Pracownicy Banku Spółdzielczego w Kolnie w 2003 roku. Od lewej: Maciej Zieliński, Justyna Konert, Bogdan Imicla, Marianna Wilczewska, Halina Ptak, Grzegorz Cudnik, Elżbieta Rydzewska, Danuta Niedźwiecka, Barbara Drozdowska, Bogdana Pikulińska, Krzysztof Kajko prezes Zarządu, Dorota Szymańczyk, Agata Stachelek, Beata Zagroba, Barbara Wilimczyk, Marta Pardo, Marianna Joanna Bazydło główna księgowa Banku, Krystyna Grajko, Danuta Foltyńska Sala operacyjna Banku Spółdzielczego w Kolnie po modernizacji 29\n16 2003 rok od lewej siedzą: Kazimierz Sokołowski wiceprezes Zarządu, Bronisław Szymański przewodniczący Rady, Tadeusz Olender szef Ochrony Banku i Krzysztof Kajko prezes Zarządu. etapem tego zadania, zakończonym w roku 2009, była rozbudowa budynku Centrali Banku Spółdzielczego w Kolnie. W 1999 roku poprawiła się dla rolników dostępność kredytów preferencyjnych, częściowo za sprawą starań Zarządu o dodatkowe limity wypłat. Mimo to, jak stwierdzał sam Zarząd w rocznym sprawozdaniu, w większym stopniu był to wynik zmniejszającego się zapotrzebowania rolników indywidualnych na te kredyty z powodu znacznego pogarszania się opłacalności produkcji rolnej. Natomiast o 48% wzrosły oszczędności złożone w Banku. Za sukces należy uznać przejęcie obsługi finansowej Starostwa Kolneńskiego i podległych mu jednostek. Jest to, obok urzędów 4 gmin, kolejna instytucja samorządowa obsługiwana przez Bank Spółdzielczy w Kolnie. Bardzo dużym osiągnięciem było zgromadzenie na funduszach własnych brutto kwoty 2 373,54 zł, co w tamtym roku odpowiadało 593,39 tys. euro. Oznaczało to osiągniecie drugiego progu wymaganego przez Komisję Nadzoru Finansowego. W tym samym roku przeprowadzono gruntowny remont Centrali, między innymi dokonano wymiany sieci komputerowej i poprawiono wystrój wnętrz, co poprawiło warunki pracy i jakość świadczonych usług. Bank zatrudniał wówczas 53 osoby, z czego w Centrali 24, w Oddziale w Małym Płocku 7, w Oddziale w Turośli 9, w Oddziale w Grabowie 11 i po jednej w punktach kasowych w Lachowie i siedzibie Starostwa. Pracami kierował Zarząd w składzie: Krzysztof Kajko prezes, Marianna Bazydlo i Kazimierz Sokołowski wiceprezesi oraz członkowie: Józef Dąbkowski i Zygmunt Kulągowski. W roku 1999 uruchomiono pierwszy bankomat. 2 stycznia 2004 roku odbyła się uroczystość pożegnania długoletnich pracownic Banku Spółdzielczego w Kolnie, pań Marianny Joanny Bazydło głównej księgowej oraz Haliny Mrozik kasjerki Punktu Kasowego w Lachowie. Pani Halina przepracowała w Banku 34 lata, a pani Joanna 30 lat. Na zdjęciu załoga Banku i obie panie 30\n17 Z dniem 31 grudnia 2005 roku na zasłużoną emeryturę odszedł długoletni pracownik Banku, pan Jan Turowski, zajmujący stanowisko kasjera w Oddziale Banku w Małym Płocku Lata 2000 i 2001 były szczególnie ważne dla banków spółdzielczych. W ostatnim roku minionego wieku trwała dyskusja w parlamencie nad kształtem ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych. W jej tworzeniu brały udział środowiska bankowości spółdzielczej mówił w sprawozdaniu Zarządu na Zebraniu Przedstawicieli prezes Krzysztof Kajko. Nie mniej ich wpływ był bardzo ograniczony. Dominowała opcja rządowa, która forsowała swój projekt niekorzystny dla banków. Ustawę uchwalono 7 grudnia 2000 roku. Reasumując należy stwierdzić, że spółdzielczość bankowa w Polsce została rozbita dodał z goryczą prezes Kajko. Rozpoczęła to tak zwana >>ustawa świętojańska<< z 24 czerwca 1994 roku, a proces ten trwa do dnia dzisiejszego. Jednak co nasi prawodawcy popsują na górze, można nieco poprawić na dole. Dlatego też przełom wieku w wynikach Banku Spółdzielczego w Kolnie zapisał się całkiem nieźle. Bank uzyskał także zezwolenia na obrót dewizowy. Zysk netto w 2000 roku wyniósł ,36 złotych (wzrost o 194%!). Połączono łączami cyfrowymi wszystkie punkty kasowe i oddziały. Zysk netto w roku następnym wynosił już ,61 złotych. Uruchomiono nowy Punkt Kasowy w Urzędzie Miasta. 19 listopada dokonano zakupu od GS Samopomoc Chłopska części budynku biurowego, tj. sali konferencyjnej i pomieszczeń przyległych oraz rozpoczęto ich remont. Natomiast wielką stratą była śmierć członka Zarządu Zygmunta Kulągowskiego w grudniu 2001 roku. 30 marca 2002 roku przeszedł na emeryturę Józef Dąbkowski, członek Zarządu i dyrektor Oddziału Banku Spółdzielczego w Małym Płocku. Na dyrektora Oddziału powołano Joannę Skrodzką, a skład Zarządu zmniejszono o jedną osobę i odtąd pracuje on w trzyosobowym składzie. W czerwcu 2002 roku do- 31\n18 Zespół ludowy Czerwieniacy - na akordeonie akompaniuje prezes Banku, Krzysztof Kajko Bank Spółdzielczy jest obecny w kulturalnym życiu regionu konano wyborów Rady Nadzorczej. Zmiany były niewielkie, przewodniczący i sekretarz Rady pozostali na swoich stanowiskach. Nowym zastępcą przewodniczącego został Józef Dąbkowski, a mandaty członków RN zdobyli: Antoni Bazydło, Wacław Kozikowski, Bogdan Lewandowski i Jan Szczech. Zysk netto przekroczył tys. złotych. Przeprowadzona kompleksowa kontrola banku przez Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego wystawiła Bankowi Spółdzielczemu w Kolnie ocenę 2 we wszystkich badanych dziedzinach: jakość aktywów, płynność finansowa, ryzyko stopy procentowej, wynik finansowy, kapitały i zarządzanie bankiem. Skala ocen wynosi od 1 do 5, z tym, że 1 jest najwyższą, a 5 najgorszą. W nowej konstelacji banków zrzeszających, Bank w Kolnie stal się akcjonariuszem Banku 32\n19 Konferencja Gepardów Biznesu Województwa Podlaskiego, Białystok, 5 lutego 2008 roku Polskiej Spółdzielczości S.A., a prezesa Krzysztofa Kajko wybrano do jego Rady Zrzeszenia, w której pełnił funkcję sekretarza. Obecnie drugą kadencję jest członkiem Rady Nadzorczej BPS S.A. Rok poprzedzający przystąpienie Polski do Unii Europejskiej był dla rolników bardzo nerwowy, szczególnie zaś na terenach, gdzie wiodącą produkcją było mleko. Docierały bowiem do społeczeństwa różne, nieraz całkiem nierealistyczne informacje. Rolnicy obawiali się więc o należyte przygotowanie się do wysokich unijnych standardów jakościowych. Odbiło się to na wzroście zapotrzebowania na kredyty rolnicze, które w 2003 roku stanowiły 69% obliga kredytowego. Starania rolników indywidualnych o jak najlepsze przygotowanie się do nowej sytuacji w następnych latach powodowały, że kredyty na modernizację produkcji wykazywały największą dynamikę. W 2003 roku Bank przystąpił do V edycji konkursu Bank Przyjazny dla Przedsiębiorców, organizowanego przez Krajową Izbę Gospodarczą, Polsko-Amerykańską Fundację Doradztwa dla Małych Przedsiębiorstw i Warszawski Instytut Bankowości oraz uzyskał tytuł Bank Przyjazny dla Przedsiębiorców za rok Zajął też 16 miejsce w rankingu banków w grupie kapitałowej powyżej 1 mln euro. Bank również bardzo intensywnie dostosowywał się do nowych wymogów, wynikających zarówno z wejścia do Unii Europejskiej, jak i coraz silniejszej konkurencji banków komercyjnych. Wprawdzie co najmniej 80% zysku musiał przeznaczać na fundusz zasobowy, zgodnie z umową z Bankowym Funduszem Gwarancyjnym w związku z zaciągniętą 1 milionową pożyczką na modernizację po przyłączeniu banków w Grabowie i Turośli, ale dzięki temu, co dostrzegł też i pożyczkodawca, dostosowano się do standardów unijnych, często wyższych niż te, jakimi mogą się szczycić wielkomiejskie banki. Warto też zwrócić uwagę na swoistą filozofię zabezpieczenia przed ryzykiem niewypłacalności, ja- 33\n20 Prezes Krzysztof Kajko odebrał certyfi kat i statuetkę Orła Agrobiznesu z rąk wicemarszałka Sejmu Eugeniusza Grzeszczaka, posła Franciszka Stefaniuka i minister w Kancelarii Premiera Ewy Kierzkowskiej - grudzień 2011 roku kie nieuchronnie pojawia się w okresach wzmożonego popytu na kredyty. Otóż w sprawozdaniu Zarządu za rok 2004, przy omawianiu tego zagadnienia podkreśla się, że nie zawsze najlepiej sprawdza się powszechnie stosowana i zalecana przez Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego zasada hipotecznego zabezpieczenia. Zacytujmy dokument: w przypadku rolnictwa indywidualnego, przywiązanego od lat do tej formy własności ziemi oraz szacunek blisko sąsiedzki [hipoteka] jest niekorzystna, jeśli chodzi o praktyczną stronę odzyskania należności. Dlatego też stosowane były [w Kolnie] łącznie i oddzielnie inne formy zabezpieczeń. Ta metoda się sprawdziła, bo wskaźnik kredytów nieregularnych w krajowym systemie bankowym wynosił 20%, a jak czytamy w sprawozdaniu Zarządu, w 2003 roku w Banku Spółdzielczym w Kolnie tylko 1,2%. Ekonomiści niezbyt dużego banku dostrzegli problem, na który jeden z pierwszych zwrócił uwagę szwedzki ekonomista i socjolog Gunnar Myrdal, za co między innymi w 1974 roku otrzymał nagrodę Nobla: w stosowaniu instrumentów ekonomicznych w konkretnych społecznościach nie wolno abstrahować od warunków geografi cznych, historycznych i kulturowych, w jakich te społeczności żyją. Od 1 stycznia 2004 roku, w związku z odejściem na emeryturę Marianny Joanny Bazydło, funkcję głównej księgowej objęła Teresa Kozikowska, a 17 grudnia powołano ją w skład Zarządu. Od tego czasu do dziś Zarząd pracuje w składzie: prezes Krzysztof Kajko, Teresa Kozikowska wiceprezes do spraw ekonomiczno-finansowych i Kazimierz Sokołowski wiceprezes do spraw handlowych. Po roku od wejścia Polski do UE okazało się, że straszenie nią było mocno przesadzone, a Bank Spółdzielczy i jego klienci rolnicy znakomicie znaleźli sobie miejsce w nowych realiach. Stąd też spadło zapotrzebowanie na kredyty rolnicze, a kredyty nieregularne stanowiły tylko 0,87% obliga kredytowego, które wzrosło o 13%. Kolejny raz przyznano Bankowi Spółdzielczemu w Kolnie tytuł Bank Przyjazny dla Przedsiębiorców 2005 roku. Natomiast w ran- 34\n21 Godło Promocyjne ze Złotymi Gwiazdami w XIII edycji konkursu Bank Przyjazny dla Przedsiębiorców 27 stycznia 2012 roku odebrał wiceprezes Zarządu Banku - Kazimierz Sokołowski kingu KZBS Najlepszy Bank Spółdzielczy w Polsce z wynikami 2005 roku zajął II miejsce w grupie banków o sumie bilansowej mln złotych. Rok zakończono zyskiem netto w wysokości ,32 złotych. Nie będziemy szczegółowo przytaczać wyników ekonomicznych za ostanie pięć lat, dane te bowiem znajdują w dalszej części tej monografii, a przedstawione w formie wykresów, łatwiej są przyswajalne. Trzeba natomiast stwierdzić, że przez ostatnie kilkadziesiąt lat Bank Spółdzielczy w Kolnie nie notował żadnych potknięć, a systematyczność, z jaką powiększał swoje zasoby oraz rozszerzał zakres i jakość świadczonych usług rolnikom i innym grupom społecznym na terenie swego działania, godna jest najwyższego uznania. Tym bardziej, że otoczenie, a przede wszystkim nieustanne zmiany prawne i w PRL, i w III Rzeczypospolitej, samorządowi i pracownikom Banku ciągle dostarczały nowych problemów. Umiejętność dostosowania się do tak dynamicznej rzeczywistości, przy konsekwentnym trzymaniu się idei spółdzielczości i zaangażowaniu w życie kolnian, wymagała, szczególnie od jego kierownictwa, w równym stopniu nie lada umiejętności menedżerskich, silnego charakteru i trwania przy wyznawanych wartościach. Nie było żadnej większej inicjatywy w kolneńskiem, począwszy od imprez kulturalnych i sportowych, wychowawczych i oświatowych, po charytatywne i religijne, w której, na miarę swych aktualnych możliwości, nie uczestniczyłby Bank w charak- 35\n22 Pracownicy Centrali Banku w 2012 roku. Od lewej: Grzegorz Cudnik, Kamil Długozima, Bożena Szablak, Barbara Drozdowska, Monika Zdancewicz, Hanna Koryszewska, Elżbieta Rydzewska, Marzena Jabłońska, Krystyna Grajko, Iwona Kiszuk, Izabela Skrodzka, Bogdana Jackiewicz, Magdalena Charubin, Maciej Zieliński, Barbara Wilimczyk, Halina Ptak, Ewa Duda, Piątek Katarzyna, Irena Bączek, Dorota Szymańczyk, Monika Banach c. Józefa, Irena Pomichowska, Teresa Kozikowska, Kazimierz Sokołowski, Dorota Dymczyk, Krzysztof Kajko, Iwona Sendrowska, Monika Banach c. Ludwika terze sponsora lub współorganizatora. Zarząd Banku poprzez swoich członków, a także nie tylko członków, starał się być obecny we wszystkich inicjatywach środowiska lokalnego, mających istotny wpływ na kształtowanie się właściwej relacji: Bank Spółdzielczy ludność obsługiwanego przez Bank terenu czytamy w jednym ze sprawozdań na Zebranie Przedstawicieli, a taka idea przewija się przez setki stron dokumentów, które autorowi tej monografii dane było prześledzić. Przykład daje sam prezes, który zasiada w Radzie Fundacji Kraina Mlekiem Płynąca, Leader+, jest skarbnikiem Zarządu Powiatowego OSP i członkiem Zarządu Miejsko -Gminnego OSP w Kolnie, a także czynnie uczestniczy w Centrach Kulturalno-Rozrywkowych gminy Kolno. Oceniając to od strony marketingowej taka postawa ugruntowuje w opinii publicznej pozytywny obraz Banku, co przecież jest nie bez znaczenia w bezpardonowej nieraz walce konkurencyjnej, jaką trzeba toczyć ze znacznie bogatszymi bankami komercyjnymi. Fakt, że dotychczas Bank w Kolnie wychodził z niej zawsze zwycięsko oznacza, że cytowane stwierdzenie nie jest tylko pustą deklaracją. Jeśli produkty bankowe oferowane klientom spotykają się z dobrym przyjęciem, a przecież nie reklamują ich w godzinach najlepszej oglądalności znani aktorzy i lubiane twarze telewizyjne, to znaczy, że działacze i pracownicy Banku Spółdzielczego w Kolnie dobrze znają potrzeby swej społeczności, a służby marketingowe trafnie analizują poczynania konkurencji. Dlatego, po raz piąty, Bank otrzymał tytuł Bank Przyjazny dla Przedsiębiorców 2007 i w tym samym roku utrzymał się na swojej II, od lat zajmowanej pozycji, w rankingu KZBS na Najlepszy Bank Spółdzielczy w Polsce. W 2010 roku po raz ósmy utytułowano go Bankiem Przyjaznym dla Przedsiębiorców, został wyróżniony w rankingu KZBS i zajął pierwsze miejsce 36\nKRAJOWY REJESTR SĄDOWY. Stan na dzień 18.04.2016 godz. 12:21:34 Numer KRS: 0000140895\nStrona 1 z 12 CENTRALNA INFORMACJA KRAJOWEGO REJESTRU SĄDOWEGO KRAJOWY REJESTR SĄDOWY Stan na dzień 18.04.2016 godz. 12:21:34 Numer KRS: 0000140895 Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu Z REJESTRU\nBANK CZASOPISMO BANKU SPÓŁDZIELCZEGO W KOLNIE\nNr 3 (7) ISSN 2082-9450 grudzień 2012 r. MÓJ BANK CZASOPISMO BANKU SPÓŁDZIELCZEGO W KOLNIE września 2012 roku Bank Spółdzielczy w Kolnie obchodził jubileusz 110lecia swojego powstania. Była to druga część\nUchwała Nr 88/324/14 Zarządu Powiatu Kolneńskiego z dnia 9 kwietnia 2014r. w sprawie podania do publicznej wiadomości informacji finansowych za 2013r.\nUchwała Nr 88/324/14 Zarządu Powiatu Kolneńskiego z dnia 9 kwietnia 2014r. w sprawie podania do publicznej wiadomości informacji finansowych za 2013r. Na podstawie art. 37 ust. 1 pkt. 1 i 2 z dnia 27 sierpnia


Satelita Sentinel-3B wyniesiony z Plesiecka [WIDEO i FOTO] - Space24\nSatelita Sentinel-3B wyniesiony z Plesiecka [WIDEO i FOTO]\nW środę 25 kwietnia 2018 r. o godzinie 19:57 CEST z rosyjskiego kosmodromu w Plesiecku wystartowała rakieta nośna Rokot. Wyniosła w przestrzeń kosmiczną ważącego 1150 kg satelitę Sentinel-3B, który stanowi część europejskiego systemu obserwacji Ziemi w ramach programu Copernicus. Zadaniem pary satelitów Sentinel-3 jest badanie wegetacji roślin, monitorowanie powierzchni oceanów oraz przyglądanie się grubości pokrywy lodowej na powierzchni planety.\nStart Sentinela-3B [Galeria]\nZdjęcia i ilustracje: ESA, ESA/S. Corvaja, ESA/ATG medialab.


Noblista Dylan czyli Robert Allen Zimmerman | WIERNI POLSCE SUWERENNEJ\n← Międzynarodowy Żyd (USA) dokona zbrodni pod flagą Rosji\nAnglosaskie brytany syjonistycznych właścicieli →\nby rzeczpospolitapolska | 16 października 2016 · 12:37\nWkrótce okaże się że Antynoble będą miały większą wartość niż nagroda oryginalna.\nLiteracką nagrodę dostał w tym roku mandolinista Bob Dylan, – pokojową facet z rękoma we krwi.\nza stroną: http://alexjones.pl/\nPrzyznawanie nagrody Nobla przypomina werdykt sędziów na mistrzostwach świata w jeździe figurowej na lodzie. Jest fachowe i równie obiektywne. Wkrótce okaże się że Antynoble będą miały większą wartość niż nagroda oryginalna.\nKomisja Nobla przekracza granice śmieszności. Literacką nagrodę dostał w tym roku mandolinista Bob Dylan, – pokojową facet z rękoma we krwi.\nA world that gives Bob Dylan a Nobel Prize is a world that nominates Trump for president……\n„Tradycyjne pieśni i ballady to dzieła wyjątkowo uzdolnionych artystów, przestrzegających wypracowanych przez lata reguł. Tylko zupełnie bezkrytyczna publiczność, wyhodowana na rozwodnionej papce muzyki pop, może dać się uwieść takim trzeciorzędnym podróbkom” – napisał we wrześniu 1965 r. Ewan MacColl, folkowy pieśniarz o irlandzkich korzeniach.\nI to właśnie ta „trzeciorzędna podróbka” otrzymała literacką Nagrodę Nobla. Widocznie niekoszerni literaci nie rzucają się na oczy. Dylan był „dyżurnym kandydatem do literackiego Nobla.\n– Och! Prosił, prosił i uprosił!”\nWychodzi na to, że Dylan miał rosyjsko-polskie korzenie … – jaki ten świat jest mały -? – D.Kosiur\nTagged as Bob Dylan, Nobel dla Dylana, syjonizm, Żydzi\n53 responses to “Noblista Dylan czyli Robert Allen Zimmerman”\n16 października 2016 o 12:56\nPrzepraszam , że nie na temat , ale syjonistyczny brudny kutas Dylan niewiele mnie obchodzi . Przepraszam również za język .ale dla takiego bydełka tylko takiego języka używam .\nWpis mój poświęcał Judeopolonii bo idą święta katolickie – grudniowe ) – gorący okres i może być ciekawie .\nMoże prezes nie wykasuje mojego wpisu :\nSYF I BEZNADZIEJA !\nMoże pora rozpocząć obławę na PiSdzielców i mafie kaprawe ?\n16 października 2016 o 16:11\n*George Soros* told Hillary to intervene in Albania using Swedish war hawk Carl Bildt (twitter.com)\nCarl Bildt/szef szwedzkiego MSZ/ at the Bilderberg Meeting in 1999 as a Swiss member of Parliament\nThe Bilderbergers are a big deal. Check this out (from previously in 1999) while Bill Clinton was currently serving as President of the United States.\nhmm … to by wiele wyjaśniało dlaczego Sixto Rodríguez jako rówieśnik „trzeciorzędnej podróbki” nie był znany, popularny !?\n16 października 2016 o 18:03\n– Myślę, że to byłaby zupełnie nowa konstrukcja, ale bazująca na potencjale poszczególnych krajów. Wiadomo, że Ukraińcy mają znakomite silniki. My z kolei mamy zdolności tworzenia skorupy kompozytowej itd. Są tutaj różne możliwości, które razem zebrane mogłyby dać naprawdę ciekawy produkt dla Polski i innych krajów Europy środkowej – wskazywał minister Antoni Macierewicz”\nprojekt podboju kosmosu do spółki z Chinami…..\nW opinii wicepremiera Jarosława Gowina, polscy naukowcy są w światowej czołówce w dziedzinie nauk, związanych z badaniem kosmosu. To stanowi potencjał, który można wykorzystać we współpracy z Chinami.\n– Mam świadomość, że pod względem technologicznym powinniśmy z tej współpracy głównie korzystać – powiedział wicepremier Gowin w wywiadzie dla Polskiego Radia. – Nikt z nas nie ma złudzeń. Współpraca będzie możliwa, jeśli korzyść będzie obopólna – powiedział Jarosław Gowin. We wrześniu Chiny wystrzeliły na orbitę okołoziemską własną stację kosmiczną. Na jej pokładzie znajdują się polskie urządzenia./ciekawe,ile sztuk – 2 w porywach do 5 ?/\nDEWIACJE PSYCHICZNE SĄ W PIS NOTORYCZNE-\nA SKUTKI RZĄDZENIA NIEZMIENNIE TRAGICZNE\nBANDA IMPOTENTÓW PRZEZ MANIĘ WIELKOŚCI\nW MIG DOPROWADZIŁA KRAJ DO UPADŁOŚCI\n16 października 2016 o 21:50\nTaki sobie robię lekturkę Bilda i patrzę a tu goła dupa ładnej kobitki . Imię i nazwisko brzmi swojsko po słowiańsku\nPolskich gazet nie czytuję , ale nie przypominam sobie , aby jakaś Niemka pokazywała gołą dupę w polskich gazetach .\nTo mnie martwi , bo Słowianie upadają coraz bardziej :\nJednak trzeba przyznać żartując gdzie niemieckim dupeczkom do naszych polskich Słowianek . Te nasze to dzieła sztuki .\nNawet Bild dostał orgazmu na widok Polki bo krzyczy napis tytułowy ” Was fur eine Aussicht ” – co bym tłumaczył jako ” Jejku co za widok ” . Swoją drogą brak tylko Zeusa . On by wiedział co z nią robić .\n16 października 2016 o 22:38\n„Prawdę mówiąc gdybym usłyszał jakiś jego utwór nie potrafiłbym nazwać autora”.\nNo bo jesteś godnym wielkiego współczucia prostakiem, Waćpanie, który kompletnie nie rozumie co to jest sztuka i który nie jest w stanie z jakiś tragicznych powodów docenić piękna. Posłuchaj sobie – choć raz w życiu – co to jest piękno:\nPonieważ nie znasz angielskiego na tyle, żeby zrozumieć, o co chodzi, polecam dobre polskie tłumaczenie:\nA tak przy okazji: przecież to nie wina Boba Dylana, że jakieś stare chłopy w Szwecji dali mu nagrodę Nobla. Obama też taką nagrodę dostał. Jeżeli taki niebezpieczny jastrząb jak Obama otrzymał Nobla, dlaczego nie Dylan?\nAle powracając do poziomu dyskusji na WPS.\nZastanówcie się czytelnicy WPS przez moment, co tak naprawdę można pomyśleć i powiedzieć o ludziach, którzy nazywają tak słynnego na całym świecie artystę jak Bob Dylan „brudnym kutasem” i „śmieciem żydowskim”? Czy można sobie nawet wyobrazić jakąkolwiek dyskusję na jeszcze niższym poziomie?\nOto jak polakatolicy paradujący na WPS jako „Słowianie” i „prawdziwi Polacy” (cokolwiek to znaczy) wpadli w szambo chamstwa i pychy.\nSkąd ta szalejąca, nieubłagalna nienawiść nawet do przyjaznym nam Żydów, Amerykanów, Anglików, Niemców, gejów, lesbijek, nawet najsłynniejszych artystów? Pytanie retoryczne:\n„Przez ile dróg musi przejść każdy z nas by móc człowiekiem się stać?\nOdpowie ci wiatr, wiejący przez świat. Odpowie ci bracie tylko wiatr.”\nOczekuję z „zapartym tchem” jak zostanę ocenzurowany. Nie pierwszy raz. Ha, ha. Nie będę zdziwiony. Ani przygnębiony. Rozumiecie, Panowie, świat, poza WPS, jest ciągle tak wielki, tak tajemniczy i tak piękny. I ciągle jest w nim wiele mądrych i dobrych ludzi i wspaniałych artystów …\nDylan to żadna sztuka. Ot taka popowa gwiazda wylansowana przez agresywny marketing. Nie mam najmniejszego pojęcia czy to coś ma wspólnego z jego pochodzeniem, ale tak funkcjonuje cały świat pop- tutaj nie ma miejsca na sztukę.\n18 października 2016 o 10:23\nTo – ty się zastanów….Jesteś lucyferanistą?…Podoba ci się poezja jawnego satanisty?…Talmud pewnie też ci się podoba…bo talmud jest natchnieniem żyda Dylana…a jak sam mówi o sobie – jego szefem jest diabeł…..\nW pełni zgadzam się z Canassatego. Sztuka nie zna narodowości ani „rasy”. Ja np. kocham Tuwima (zaraz pewnie usłyszę krzyk, że to zawszony parch) za ten jego wierszyk:\nTen „głupi neoliberalny Jasiek” to jakaś parodia na neon czy co? widać ewidentnie ze pracuje , każdemu jakiś debilny komentarz i niby 5* un kompromituje całkowicie neon, co uny kominejszyn?\n17 października 2016 o 07:00\nNo to już wszystko jasne szanowny pan canassatego broni gejów i lesbijek oraz atakuje pana Kosiura za prawdę o nich . Powtórzę to jeszcze raz brudnego żydowskiego syjonistycznego kutasa Dylana tak o nim myślę chociaż Słowianin nie powinien przeklinać , ale robi wyjątki dla śmieci syjonistycznych . Zrozumiał to waćpan Cannassty przyjaciel lokomotywy , Dylana itp . Pan Cannasty się nie boi . Tutaj pana nikt nie zbanuje za to na pewno może pan być zadowolony bo ten poniedziałkowy poranny post jest moim ostatnim przynajmniej na długi okres na WPS . Chora i opieka nad chorą żoną 24/ 24 h dużo ważniejsza niż czytanie na forum WPS peanów pana canassatego do wielkich żydów lokomotywowych czy kutasów syjonistycznych takich jak Dylan . Obserwujcie za chwilę pan cannasaty dostanie like od Przemex . Wyczułem to towarzystwo już dawno inaczej nie byłbym Słowianinem . Pozdrawiam i zarazem żegnam na dłużej .\n17 października 2016 o 07:09\nPanie cannasty pan sobie alkomatem zobaczy ile ma pan promili po weekendzie . Nazywać mnie polakatolikiem . Po co się pan szanowny panie ośmiesza . Polakatolikiem jest również pan Kosiur bo śmiał skrytykować może nie w tak ostrych słowach pana piękno cud i czystość dylanową . Jedz pan do usraela . Tam Dylan często koncertuje . Złapiesz go pan na koncernie w Las Vegas ( na koncertach ) . Poproś pan to piękno syjonistycznej natury o autograf następnie jak będzie miał dobry humor to pozwoli , abyś to piękno natury pocałował w dupę . Pstryknij kilka fotek i umieść na WPS . Like od przemexa masz gwarantowany .\nPolakokatolik to określenie absurdalne, bo katolicyzm to przecież religia kospomopolityczna. Pan Cannasty jeśli chce sobie poczytać sobie dyskusję na niskim poziomie to warto wywołać np. Niezależną i proszę tam spróbować umieścić komentarz nie po myśli partii.\nWidzę że Słowianinowi Przemex jakoś strasznie podpadł…\nNie wiem czy to prawda , ale nie tak dawno na forum niemieckim wpadłem na informację , że ten syjonistyczny prosiak wyłożył sporo dutków na kampanię wyborczą Clinton . Jeżeli ktoś chce może zbadać szerzej temat .\nW III Rzeszy istniał niepisany zakaz przyjmowania tzw. „Nagrody Nobla”. Prawdopodobnie oni wiedzieli, kto za nią stoi i komu ona służy rzeczywiście. Wiele tych nagród dostawało wielu żydowskich naukowców wcale nie lepszych od innych. Wielu sprzyjającym im pisarzy (niestety nasz Henryk Sienkiewicz w swoim „Quo Vadis” wpisuje się w to pośrednio rzucając jednoznaczną winę za spalenie Rzymu na Nerona, a słyszałem o poszlace takiej, że zrobili to żydzi), o pokojowych noblistach już nie wspominam (w tym o „elektryku”, co podobno cały czas spał na tekturze i nie chciało mu się nawet wkręcić żarówki).\nBo to był taki elektryk , który żarówki nie potrafił wkręcić , ani na oczy próbówki nie widział . On miał wyższe cele i problemy ( np jak zainwestować bańkę USD , którą zarobił od parchów ) . Może w banku watykańskim? . Tam jest wysoki procent .\nMoże kogoś obrażę obrazą ikony żydowskiej , którą większość szkół ma za patrona , wiele pomników i nazw ulic , ale jak panie Piotrze piszesz nasz Sienkiewicz to mnie weż w nawias , bo nie mój .\nNie rozumiem. Nie słyszałem o niepolskim pochodzeniu Henryka Sienkiewicza, więc pisałem nasz nie brałem w cudzysłów, chyba, że ktoś coś wie więcej, to jestem otwarty na tę informację a jeszcze lepiej w podparciu o odnośnik lub materiał źródłowy lub nagranie osoby źródłowej.\nW „Quo Vadis” jednoznacznie wina za podpalenie Rzymu spada na Nerona, w praktyce słyszałem o hipotezie, że zrobili to np. żydzi bo:\n1) Osłabiliby religię wypierającą monopol judaizmu „na zbawienie”;\n2) Osłabiliby pozycję cezara w Rzymie, co sprzyjało ich interesom wewnętrznym;\n3) Wprowadziliby zamieszki wewnętrzne i podziały w samym Rzymie, co dałoby im taki sam skutek jak przypadek drugi.\nPlan w zasadzie spełnił się we wszystkich trzech punktach, ale nie do końca. Zamieszki szybko ucichły po wyborze statecznego cezara i wyjaśnieniu o winie lub niewinności pewnych środowisk o podpalenie stolicy Imperium Romanum.\nPanie Piotrze nie napisałem , że był bo nie jestem idiotą , aby w każdym widzieć parcha nie mając przynajmniej 90% pewności , ale jak ktoś chwali parchy nie jest z mojej bajki i napisałem , aby mnie wżiąść w nawias .\nMam trochę materiałów o Sienkiewiczu . Wkleję tylko 0,1 % . ale to wiele mówi . Moim bohaterem jest Prus . Wszystko co tylko napisał przeczytałem a Sienkiewicz już niekoniecznie :\nCytat Sienkiewicza .\n„Zły byłem trochę na was, że mój pierwszy [list] oddaliście do druku. […] Z zakończenia\ntakże można by wnosić, że dla Żydów tutejszych nie mam nic więcej prócz drwinek, tymczasem\npowiem wam poufnie, że mam dla nich wiele szacunku.\nTu dopiero przekonałem się, jaka to energiczna i przedsiębiorcza jest ludność. W Polsce\nmniej to jest dziwne, że Żydzi zagarnęli handel, a częściowo i przemysł w swe ręce, ale tu,\ngdzie miejscowa ludność jest aż do zbytku przedsiębiorcza, gdzie konkurencja jest niesłychanie\ntrudna, a walka o byt prowadzona bez miłosierdzia, tu dopiero okazują się w całej potędze\nhandlowe ich przymioty. Powiem wam krótko a węzłowato: na polu handlowym Żydzi polscy\ndotrzymują pola Jankesom, a dotrzymaliby w razie potrzeby wszystkim rogatym diabłom. Przyjeżdżają\ntu najczęściej bez grosza, bez znajomości języka, stosunków, słowem: z dziesięcioma\npalcami i głową na karku tylko, nazajutrz zaś po przyjeździe każdy już rozpoczyna business.\nKto ich chce oszachrować, sam bywa oszachrowany – w wielkim jednak handlu nie są mniej\nuczciwi od innych kupców. Nie znam ani jednego Żyda, który by tu po roku pobytu biedę\nklepał; każdy ma pieniądze, każdy – jak mówią Amerykanie: „robi życie”, każdy po niejakim\nczasie wart jest taką a taką sumę w gotówce. Niektórzy podorabiali się milionów. Ale mniejsza\no to. Lepszą jeszcze stroną ich jest, że z wyjątkiem poznańskich Żydów i galicyjskich, którzy\ntrzymają się z Niemcami, inni, to jest Żydzi z Królestwa, nie zapominają wcale: skąd pochodzą,\ngdzie dawniej żyli i gdzie leżą kości ich przodków. Słowem, bez uprzedzeń, są to tędzy ludzie.\nTakiego żywiołu nie powinniście tam w kraju lekceważyć, bo posiada on właśnie te przymioty,\nktórych nam brak, ale które dodane do miejscowych, stworzyłyby arcyprzyzwoitą całość.\nTakie jest moje zdanie, które otwarcie wam wypowiadam, jak również i to drugie, że\nuważam za głupiego każdego, kto u nas patrzy na Żydów ze stanowiska jakichś pretensyjek\nurodzenia, pochodzenia itp. Nie jestem za tym, aby ich kokietować. Jak zasłużą, należy ich\n(według wyrażenia Prusa) tak dobrze chechłać, jak i każdego innego, ale też nie należy wyrzucać\nich za nawias. Oto wszystko. „\nJeszcze jedno sprostowanie pisząc ikona żydowska miałem na myśli , że jakoś dziwnym trafem jest przez parchy kochany i lansowany , ale i nie tylko przez nich .\nSwoją drogą ciekawe dlaczego Schicklgruber tak nie lubił nagród Nobla . W czasie kampanii wyborczej bodajże coś tam zaczęto przebąkiwać o jego pochodzeniu , ale póżniejszy fuhrer dostał szału i ucięto temu łep . Dodatkowo skąd ta nagła miłość do Selmana żeby aż ogłaszać żałobę narodową po jego śmierci . Tylko polityka ? może .\nPrzecież to wszystko banialuki . Wypiłem za dużo coli i zjadłem dwa hamburgery z poniedziałku i chyba mam odjazd totalny .\nTo są jego obserwacje z pobytu w Ameryce .\nTez słyszałem o tej hipotezie , ale jak wiadomo szybko jej ukręcono łep . W dodatku nie sądzę , aby przy rządach parchatych znalazł się ktoś kto próbowałby udowadniać jej prawdziwość , a jakby próbował to skończyłby jak pewien angielski historyk w austriackim więzieniu , chociaż ten Anglik zajmował się innym okresem historycznym .\nZwracam uwagę na to zdanie , bo jest ono dość ciekawe :\nPodsumowując i tak na koniec panie Sienkiewicz wielki bohaterze poszliśmy za twoja radą i nie wyrzucaliśmy parchów poza nawias . Pieściliśmy ich jak tylko można daliśmy im wszystko , a oni tak nam się odpłacili . Wstań z grobu i odwiedż kraj rządzony przez parchów w 2016 roku . Oceń twoją Ojczyznę Polskę XXI wieku , która jest przez nich rządzona przez tą nację , ale tak obiektywnie .\npopieram pana SŁOWIANINA. pan przemex – no cóz- teraz widzicie panstwo – dlaczego potrzebujemy ludzi twardych. zwłaszcza duchowo. i do czego prowadzi niezdecydowanie w parchatej kwestii. oni zas sa baadrzo zdecydowani – gdy słowian chca skonczyc. NIE MOZE BYC ZADNEJ LITOSCI -DLA PARCHOW. skutki tej litosci przerabialismy od stuleci. i skutek?? kleski i plagi . i tumanstwo i ciemnota. a jeden niezdecydowany – miesza w głowach – reszcie. sami panstwo widzicie.\nAkurat to mnie to w ogóle nie dziwi , bo to jest Imperium zbudowane na kłamstwie , oszustwach , rozlewie krwi innych narodów i to jest największe Imperium zła jakie człowiek kiedykolwiek stworzył na Ziemi i dobrą wiadomością jest fakt ,że to imperium szaleńców upada .\nW strzelaninie w Usraelu zginęła córka dwukrotnego mistrza w biegach 100 i 200 m Tysona Gaya .\nW Usraelu strach cię bać . To jest po prostu siedziba zła – złych mocy .\nTzw. oficjalny program kosmiczny nasa, to jedna wielka ściema. Lądownik „ląduje” na księzycu, a tu nawt malutkiego krateru nie ma, który powinien powstać od silników odrzutowych tego „lądownika”. Całą farsę z księżycem nakręcił Kubrick, ponoć tuż przed śmiercią powiedział o tym swojemu przyjacielowi, czy komuś ze swojego otoczenia. Krótko mówiąc – świat jaki serwują na syjonistyczne żytki …. nie istnieje w rzeczywistości. Jednak do momentu, jak ludzie będą uważać, że istnieje coś takiego jak jakaś „władza” to nic się nie zmieni. Ich jest garstka a nas są miliony/miliardy. Niestety prawie wszyscy z tych milnionów są w stanie …. hiponotycznym, czyli coś jakby sen na jawie. Ostatnio zaczęli chlorować mi ostro wodę w mieście, ponoć znaleźli colę (chyba nie coca colę, w skład której wchodzi jakiś składnik pozyskiwany z … ludzkich płodów aborcyjnych). Dziwne jest jest to, że od momentu jak sprzedali polską wodę parchom, to nagle sanepid w wielu miastach w Polsce znalazł tą colę. A trujący chlor leje się strumieniami w polskich kranach. Pewnie po to, abyśmy byli zdrowi. Czas na reakcję, nie będą mnie sqrwysyny truli.\nPrezydent Putin ostrzega przed wojną.\nPlantacja marihuany znaleziona na działce męża Hanny Gronkiewicz-Waltz. Ponad pół tysiąca krzewów – Wiadomości – Gazeta.pl\nwiadomosci.gazeta.pl › wiadomosci › 7,1…\n04.10.2016 – Policja z Sochaczewa zlikwidowała plantację konopi we wsi Nowa Sucha • Działka, na którym uprawiano krzewy, należy do męża prezydent\nZiemia widoczna jako kula po chwili jako wklęsła ,wszystkie systemy padły usraelka propaganda dla debili się wali nic im nie działa jak trzeba.\nTo co uny kłamią w wszystkim to jeden nieudolny durnowaty film jak ten\n18 października 2016 o 10:15\nNa tym filmiku to nowy Meksyk..Wychodzi na to że cała ziemia to nowy Meksyk..\nRakiety nie przebijają się przez firmament nieba..\n18 października 2016 o 00:32\nNagroda dla żyda Dylana jest jednym z elementów planu narzucania kultury żydowskiej całemu światu. Jest wielu świetnych aryjskich pisarzy i poetów czy piosenkarzy ale wypieranych z przestrzeni publicznej przez twórców żydowskich którzy tak na prawdę ze sztuką nie mają nic wspólnego a tylko możnych żydowskich protektorów.\n18 października 2016 o 04:05\nDokladnie tak jest jak napisales. To zydowskie media i zydowskie „autorytety” narzucja swiatu mode na pop-kulture i obyczaje i niestety oglupione goje to kupuja.\nNic podobnego! Oczywiście nie masz racji.\nNobel dla Zimmermana to prowokacja, podobnie jak ten dla Obamy, który pokazał jak wielki jest kontrast pomiędzy tym co imperium mówi, a tym co robi, to było i jest wielkie szyderstwo z „walki o światowy pokój” przez bandytów z USA i pozycja tego mocarstwa nigdy nie byłaby tak słaba, gdyby nie ośmieszenie przez przyznanie pokojowego Nobla.\nPodobnie tutaj – z jednej strony chodzi o rozdrażnienie ludzi, wkurzonych, że „znowu żyd dostał nagrodę”, z drugiej strony chodzi o szczególną osobę – Dylan dość szybko zrozumiał, że jest tylko marionetką, że służy złu, i od dawna starał się zwrócić również swoimi tekstami na żydowską setką dążącą do globalnej dominacji.\nChodzi o zwrócenie uwagi również na jego wywiad, w którym otwarcie mówi o tym. że „sprzedał duszę diabłu”.\nZobaczymy czy tym razem masy ludzkiej tłuszczy zrozumieją sygnał, który wysyłają im pewne wpływowe kręgi pragnące lepszego świata…\nNie znam sprawy Dylana dość dobrze, więc trudno mi oceniać ale myślę że możesz mieć rację. Pewne kręgi światowej władzy, które nie do końca są tak zdemoralizowane jak powszechnie się sądzi i nie zgadzają się na politykę banksterów dają sygnały światu ale ludzie jak nie widzieli tak widzieć nie chcą. Inna sprawa że tacy jak Dylan nie mają nic do gadania, może i jest żydem ale to tylko marionetka od wykonywania rozkazów. Jeżeli się postawi to podzieli los wielu sławnych, czyli „przedawkowanie” czegokolwiek(czytaj: robota CIA) i nie będzie miało znaczenia że jest żydem i to jak bardzo się im zasłużył. Jeżeli komuś się wydaje że w świecie do którego dążą elity żydowskie będzie miejsce dla takich jak on to jest głupi, banksterstwo nie będzie się dzielić z nikim, nawet z żydowskimi masami i takimi ludźmi jak Dylan, zostaną unicestwieni. Inna sprawa o czym wspomniałeś czyli owo „rozdrażnianie ludzi nagrodą nobla dla żyda”, obowiązkowo połączone z kampanią rozpowszechniania wieści o jego żydowskich korzeniach(mało ważne czy prawdziwych czy nie). Jest to ewidentna kampania odwracania uwagi od grubych ryb, tłumy mają się skupić na marionetkach i wykonawcach rozkazów a prawdziwi zarządcy zacierają ręce i pozostają w ukryciu, bo kiedy masy się wkurwią to wyładują się właśnie na marionetkach a po wszystkim przykręci się masom śrubę mocniej niż kiedykolwiek wcześniej. Ten sam los czeka zresztą masonów, szczególnie ze średnich i niskich stopni wtajemniczenia, im wydaje się że należą do jakiegoś szczególnego i uprzywilejowanego towarzystwa ale to tylko pozory. Kiedy dojdzie do masowych buntów to na kogoś elity muszą ukierunkować nienawiść mas, masoni(od lat demonizowani a ich wpływy i zakres władzy grubo przesadzony) i żydowskie masy będą idealne na kozła ofiarnego.\n18 października 2016 o 03:44\nNie kwestionując faktu, że przyznawanie nagród Nobla, szczególnie literackich, posiada charakter etniczny, czego przykładem jest również Szymborska – chciałbym jednak zaapelować o inne traktowanie artystów pochodzenia żydowskiego, o ile oczywiście nie są kanaliami w stylu Grossa. Nie wiem, czy akurat Dylan powinien w ogóle dostać tę nagrodę w dziedzinie literatury, ale jeśli pozostawać w kręgu tego rodzaju twórców, to prędzej tę nagrodę powinien dostać Leonard Cohen, gdzie również kryterium etniczne byłoby spełnione.\nPrzypuszczam, że p. Słowianin może nie znać się na muzyce czy też ją lubić, ale niekoniecznie musi narzucać innym swój agresywny punkt widzenia, jakoś nie bardzo kojarzący się z charakterem słowiańskim, lecz raczej przywołujący na myśl tych, którzy są obiektem jego ataków. Jeżeli mielibyśmy przyjmować w ocenie wyboru twórczości bezwzględne kryterium antyżydowskie, to co pozostałoby z polskiego repertuaru muzyki rozrywkowej od okresu międzywojennego do czasów współczesnych? Zachowujmy racjonalną postawę w ocenie roli światowego żydostwa, ale nie dajmy się zwariować na punkcie żydowskiego pochodzenia poszczególnych postaci z kręgu kultury masowej, które trzeba oceniać indywidualnie.\nDla miłośników twórczości Dylana – koncertowe wykonanie jednego z najbardziej popularnych jego utworów, piosenki z filmu „Pat Garrett and Billy the Kid”:\nProblem jest szeroki…tkzw ‚mazurek Dąbrowskiego’ – hymn Polski…nie napisali Polacy….knstytucję III maja też nie uchwalili Polacy…cała kultura i sztuka w Polsce była po I i II wojnie św. w rękach żydowskich….więc o jakiej Polsce mówimy?….a jeżeli tak jest to oznacza że mamy przejść nad tym do porządku?…ok…nic się nie stało?..\nCzy twoim zdaniem – słowianin – jako nacja – nie może być agresywny?…To do słowian uważasz – nie pasuje?….a kto powiedział że nie pasuje?…..a żyd który /nacją nie jest/ może być agresywnym? i to do niego/żyda/ jak najbardziej pasuje?….\nKim jesteś – kolego, ?….\n„Czy twoim zdaniem – słowianin – jako nacja – nie może być agresywny?” – agresywny tryb życia zabija i jeżeli żydzi(nie wszyscy) obrali ścieżkę bezwzględnej nienawiści i agresji to to ich prędzej czy później zniszczy. My natomiast bynajmniej nie musimy a nawet nie możemy iść ich drogą bo skończymy bezwzględnie tak samo i nie będą miały znaczenia tłumaczenia że jesteśmy rzekomo „narodem uciśnionym” i mamy rzekomo prawo do zemsty. Zemsta, agresja, nienawiść to bardzo niskie cechy i nie wyobrażam sobie w przyszłości aby Słowianie tacy mieli być. Oczywiście nie należy siedzieć z rękami założonymi i nic nie robić, czasem jeżeli jest to konieczne trzeba użyć siły ale jeżeli sensem życia staje się tylko agresja i chęć odegrania się to marnie to widzę.\nPo prostu w narodzie żydowskim również tak jak i w innych są równi i równiejsi. Równiejsi dostają nagrody, choćby za nic a równi dostają gówno nawet jeżeli mają talent i rzeczywiste osiągnięcia. Nie wszyscy są tam tacy uprzywilejowani jak się powszechnie sądzi. Granty dostają tylko ci co są bezwzględnie posłuszni żydowskiej elicie a i takie wysługiwanie się może na końcu zakończyć się „w nagrodę” wizytą seryjnego samobójcy. Inna sprawa zastanawia mnie dlaczego jakoś nie podnosi się tematu ilu gojów wysługuje się żydowskim elitom za pieniądze i sławę? Nie wszyscy będący na świeczniku to żydzi…\n18 października 2016 o 05:21\nWydaje mi się, że miał Pan kilka dobrych, sensownych wpisów. Może się mylę, ale tak czy inaczej, postanowiłem coś wyjaśnić.\nAktualny Pana wpis jest dowodem, że Pan chyba nie wie jak termin „polakatolik” funkcjonuje w słowiańskiej krytyce skatoliczonej Polski i co kryje się pod tym pojęciem. Każdy prawdziwy słowiański Polak wie, że jest to jedno z najbardziej istotnych pojęć używanych przez największego polskiego filozofa słowiańskiego Jana Stachniuka, który to termin spopularyzował wybitny promotor jego filozofii, Antoni Wacyk.\n„Słowo ‘polakatolik’ to nie jest pejoratyw tylko. To nazwa gatunkowa…. Twórca Zadrugi Jan Stachniuk tak określił typ ludzki, wyhodowany w ciągu wieków przez katolicyzm na ziemi polskiej…. Mówimy: polakatolik – ale czy podobnie nie można by mówić: germanokatolik, frankokatolik, anglokatolik? Nie, to nie miałoby sensu. A to dlatego, że przed skatoliczeniem uchronił Niemców Luter, Francuzów –gallikanizm i hugonotyzm, Anglików –purytanizm, który zresztą, według Barkera, nie był niczym nowym w ich historii. W żadnym z tych krajów Rzym nie odgrywał takie roli jak w Polsce, nigdzie jezuici nie doszli to takiej potęgi jak u nas….\nW tym systemie wychowawczym zrodził się, na nieszczęście dla Polski – polakatolik. Tak Jan Stachniuk określił ten typ ludzki, biologicznie polski, duchowo zaś – katolicki.”\nSeweryn Goszczyński kiedyś napisał, że „niepodobna być zarazem dobrym katolikiem i dobrym Polakiem.” Trudno się nie zgodzić.\nWacyk, w „Na pohybel katolictwu”, argumentuje, że istnieje „polakatolik prawy” – tradycyjny typ bogoojczyźniany, prawicowy i wsteczny. Jest też „postępowy” polatakolik „lewy” – socjalista, antyklerykał, ateista nawet. W zasadzie jednak, pod względem charakteru, postawy życiowej, poczucia obowiązków obywatelskich, jedna i druga odmiana polakatolika nie różnią się zbytnio między sobą. Charakter polakatolika jak był, tak i pozostał znijaczony, bez mocnego kośćca moralnego.\nPoza tym pisze Pan: „Pan Cannasty [sic] jeśli chce sobie poczytać sobie [sic] dyskusję na niskim poziomie to warto wywołać np. Niezależną i proszę tam spróbować umieścić komentarz nie po myśli partii”.\nNie mam żadnego zamiaru czytać „sobie” dyskusje na niskim poziomie i nie obchodzi mnie ani Niezależna, Onet, Neon i dziesiątki innych takich portali. Myślałem natomiast, że WPS będzie znacząco innym portalem. Ale nie ma problemu: WPS jest taki, jaki jest, bo taka jest wola jego redaktorów. To w końcu, trzeba przyznać, ich niebanalne dzieło.\nJa tu nie występuję jako „Cannasty”. Niechże Pan zacznie uważniej czytać wpisy inne i swoje, zanim je Pan umieści oficjalnie w Internecie. Żegnam.\nw przyszłym roku pewnie dostanie Nagrodę Bubla z fizyki, pewnie też miał trójczynę tak jak ze śpiewu i angielskiego. Takich mamy pseudo artystów. Zastanawia mnie tylko jedno – jest wielu artystów pochodzenia parchatego i oni wstydzą się swoich nazwisk – szybko zmieniają je na inne. Skoro są tacy świetni i mądrzy i dobrzy to nie powinni się tak maskować. Mógłby się nazywać Mosze-muzykant. Albo śpiewający-Szloma. Wtedy nikt by mu od żydków nie ubliżał.


Immatrykulacje dla studentów pierwszorocznych – Uniwersytet Wrocławski\nImmatrykulacje dla studentów pierwszorocznych\nZbliża się rok akademicki 2017/2018, uroczysta inauguracja odbędzie się 2 października w Oratorium Marianum o 9.00. Studenci pierwszych lat studiów stacjonarnych zobowiązani są jednak do wzięcia udziału w immatrykulacjach organizowanych przez poszczególne wydziały. Oto terminarz:\n1. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii – prawo 29 września 8.30 WPAE, ul. Uniwersytecka 7-10, budynek D, sala 1D\n2. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii – administracja i ekonomia 29 września 10.30 WPAE, ul. Uniwersytecka 7-10, budynek D, sala 3D\n3. Wydział Nauk Biologicznych, MSOŚ 28 września 12.00 Oratorium Marianum\n4. Wydział Filologiczny – I tura 27 września 8.45 Oratorium Marianum (filologia angielska, francuska, hiszpańska, italianistyka, germańska)\n5. Wydział Filologiczny – II tura 27 września 12.00 Oratorium Marianum (dziennikarstwo i komunikacja społeczna, komunikacja wizerunkowa, filologia rosyjska, filologia czeska, serbska i chorwacka, ukraińska, ukrainistyka z anglistyką, studia środkowo-wschodnioeuropejskie, filologia klasyczna, klasyczna i śródziemnomorska, indyjska i kultura Indii, filologia dalekowschodnia\n6. Wydział Filologiczny – III tura 27 września 13.45 Oratorium Marianum (niderlandystyka, filologia polska, kultura i praktyka tekstu, judaistyka, informacja naukowa i bibliotekoznawstwo, publikowanie cyfrowe i sieciowe\n7. Wydział Fizyki i Astronomii 28 września 14.00 Oratorium Marianum\n8. Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych I tura 28 września 8.15 Oratorium Marianum (pedagogika i pedagogika specjalna), 10.15 (psychologia i archeologia)\n9. Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych II tura 29 września 13.30 Oratorium Marianum (dziedzictwo kultury mateialnej, historia, historia sztuki, militarioznawstwo, 15.15 (etnologia i antropologia kulturowa, kulturoznawstwo, muzykologia\n10. Wydział Nauk Społecznych 29 września 8.30 Instytut Politologii ul. Koszarowa 3, aula A\n11. Wydział Chemii 29 września 10.00 Wydział Chemii ul. Joliot-Curie 14, audytorium IICD\n12. Wydział Biotechnologii 29 września 11.00 Oratorium Marianum\n13. Wydział Matematyki i Informatyki 28 września 14.00 Instytut Informatyki ul. Joliot-Curie 15, sala nr 25\n14. Wydział Nauk o Ziemi i Kształtowania Środowiska 28 września 15.30 (geologia, inżynieria geologiczna, turystyka) i 16.45 (geografia i gospodarka przestrzenna) Oratorium Marianum\nostatnia modyfikacja: 2 Paź 2017


Hurtownia rodzajów okularów, producent nowoczesnych okularów Joysee\nROZWIĄZANIE Z JEDNYM PRZYSTANKIEM\nProfesjonalna fabryka nowoczesnych okularów i okularów przeciwsłonecznych Joysee\nNaszym celem jest zadowolenie naszych klientów dzięki wysokiej precyzji i niezawodnej jakości, aby każdy klient czuł się komfortowo i pewnie dzięki naszym okularom Joysee Modern w swoich zastosowaniach. Okulary Joysee Modern znajdują szerokie zastosowanie na rynku ze względu na ładne właściwości. Posiadają wiele cech warunkujących popularyzację i zastosowanie.\nNowoczesne okulary JOYSEE\nJoysee Modern Glasses to profesjonalny producent, dostawca i hurtownik okularów blokujących niebieskie światło, ECO& okulary z recyklingu, oprawki optyczne, okulary przeciwsłoneczne i okulary do czytania w Chinach.\nWyślij swoje oferty;\nDalsza komunikacja w celu uzyskania szczegółowych informacji o Twoich potrzebach;\nPraca zespołowa przy projektowaniu;\nModyfikacja i potwierdzenie próbek;\nProdukcja masowa i kontrola jakości;\nWysyłka: zgodnie z Państwa wymaganiami możemy zaoferować opakowania z surowego drewna, sklejki lub pianki, aby zabezpieczyć produkt przed uszkodzeniem.\nJako profesjonalny producent nowoczesnych okularów i okularów przeciwsłonecznych w Chinach, nowoczesne okulary Joysee obejmują rodzaje okularów, takie jak oprawki do okularów optycznych, okulary przeciwsłoneczne, okulary do czytania, okulary blokujące niebieskie światło, ECO& okulary z materiałów pochodzących z recyklingu.\nZajmując powierzchnię 30000 stóp kwadratowych, mamy zaawansowany profesjonalny sprzęt produkcyjny i doskonały zespół zarządzający, ściśle wdrażamy standardy jakości okularów i przeszliśmy certyfikację CE, rejestrację FDA i certyfikację BSCI. Miesięczna zdolność produkcyjna to około 100000 sztuk, w tym szkła octanowe, metaliczne, TR i tytanowe.


Mieszkanie na sprzedaż, Warszawa Mokotów Warszawa Mokotów Puławska, 1 350 000 PLN, 65,8 m2, domy-625671 | Domy.pl\nTrzypokojowe mieszkanie na sprzedaż: Warszawa, Mokotów, Warszawa, Mokotów, Puławska\nPowierzchnia: 65,8 m² Cena: 1 350 000 PLN\nData dodania: 20-01-2022 Data aktualizacji: 20-05-2022\nCena za m²: 20 516,72 PLN/m²\nEUROVILLA prezentuje na sprzedaż komfortowy 3 - pokojowy apartament o powierzchni 65,80 m2 w bezpośrednim sąsiedztwie parku na Mokotowie.\nApartament znajduje się w pobliżu Królikarni co gwarantuje ciszę i dużo zieleni, a jednocześnie już po drugiej stronie budynku znajdują się przystanki autobusowe i tramwajowe. W niedalekiej odległości Metro Wierzbno. Doskonała komunikacja z centrum. W budynku obok sklep spożywczy Biedronka, bank, liceum, a w sąsiedztwie pełna infrastruktura, liczne restauracje, sklepy, bary.\nApartamentowiec w sercu Starego Mokotowa, doskonały punkt komunikacyjny. Bardzo blisko do stacji metra (Metro Racławicka oraz Metro Wierzbno), przystanków autobusowych i tramwajowych, ale i do teatrów, kin, restauracji, banków, sklepów, szkół i przedszkoli. Wyjątkowym atutem tego miejsca jest przede wszystkim otoczenie - bogactwo parków (malowniczy Park Arkadia), zielonych skwerów, terenów rekreacyjnych (Park Wodny „Warszawianka” z basenem olimpijskim i kortami do squasha) oraz sąsiedztwo XVIII - wiecznego Pałacu Królikarnia.\nApartament usytuowany na 2 piętrze w budynku z całodobową recepcją z ochronę oraz usługą concierge został zaprojektowany i wykończony przez profesjonalne studio architektoniczne, zabudowa na wymiar.\nApartamentowiec zaprojektowała renomowana pracownia architektoniczna „Kazimierski i Ryba”. Elegancki, nowoczesny, 7- kondygnacyjny budynek, w bliskiej odległości od śródmieścia Warszawy, w bezpośrednim sąsiedztwie zacisznego XVIII-wieczny Park i historycznego Pałacu Królikarnia.\nBardzo ustawny, funkcjonalny układ pomieszczeń z widokiem na park dzięki dużym drewnianym oknom w całym mieszkaniu. Apartament składa się z następujących pomieszczeń:\n- salon z kuchnią , doskonale doświetlony,\n- 2 duże sypialnie z szafami,\n- hall z dużymi szafami,\nDo mieszkania przynależy duże miejsce postojowe bezpośrednio przy windzie oraz komórka lokatorska. (dodatkowo płatne 80 000 pln).\nWyjątkowo zlokalizowany apartament w bezpośrednim sąsiedztwie parku, a jednocześnie z doskonałą komunikacją, blisko metra. Funkcjonalne 3 pokoje z dużymi oknami z widokiem na park. Zapraszam na prezentację.\nLiczba wyświetleń ogłoszenia: 1094 Mieszkanie na sprzedaż: Warszawa Mokotów Warszawa Mokotów Puławska\nNumer ogłoszenia: domy-625671 Link do ogłoszenia:\nInteresuje mnie oferta numer 625671 - Mieszkanie na sprzedaż, Warszawa, Mokotów, Warszawa, Mokotów, Puławska, powierzchnia: 65,8 m², pokoje: 3, cena: 1 350 000 PLN. Proszę o kontakt.\nPuławska 111 / 5 02-707 Warszawa\ntel. 79 797 72 99


Karma w pigułkach: Wikt w tabletkach Tetra obecne zmniejszone\nTeż pół wieku teraźniejszemu sztuka opinie Tetra dała, że tymczasem dowolny czasem narzekać akwarium w kwadracie. Kiedy do tegoż zapracowało? Pod upadek lat 40. doświadczony odkrywca dr Ulrich Baensch wprowadził zainteresować się hodowlą gorących ryb dekoracyjnych. Szturchaniec po cios nastawiał czoła wyzwaniu, ażeby poderwać jadło gwoli zaufanych dorad, skoro w owym etapie dodatkowo nie istniałoby dla nich posiłku w sklepikach branżowych. Akwarysta nie zamierzałem osobliwego wyboru, niby jeno spośród kłopotem trzymać bystry prowiant gwoli przyjacielskich ryb. Spośród klimatem jednakowoż niedoświadczony hydrobiolog spróbował zmierzać gładszego wyjaśnienia. Bo umiał, które fragment wysokokaloryczne są aktualne gwoli zdrowia tasz, badał odkręcić dla nich nieobiektywny karmę i… odniósł wynik! W 1955 roku powstała pasza dla siej TetraMin. Pilnie podówczas karmy teraźniejsza przeszła łatwa w składach w brukowym opakowaniu spośród opaloną klapą.\nBaensch dopiął bieżącym sposobem pustkę na kiermaszu, natomiast równocześnie uruchomił drzwi akwarystyki gwoli wszelakiego – z następnej sekund wszelki, kto zapragnie chyba mieć w przedstawianiu akwarium zaś spośród dyspozycją wypasać niepubliczne kolki. Z narodowego rozpoczęcia w 1951 roku firma Tkanina nadal egzystuje obytym zwycięzcą rynku jak skaut akwarystyki natomiast niezmiennie przemawia do siebie akwarystów na kompletnym globie dzięki oryginalnym wytworom. Obecnie Tetra przekazuje utensylia do akwariów, sadzawek ogrodowych oraz terrariów – z pokarmów gwoli cert po medykamenty do dbałości waty oraz przyrody zaś akwaria, protektory także odrębne akcesoria mechaniczne.\nPopadnij dla cert sławy Tetra:\nWikt w płatkach: Pokarm w płatkach Tkanina egzystuje dokładnym wiktem dla ogólnych sortów stynek, dlatego mozolnie podrywa się na warstwie wódki oraz leniwie okrąża na denko. W wyniku przybija do zupełnych tasz, które mieszkają na rozlicznych głębiach.\nKarma w pigułkach: Wikt w tabletkach Tetra obecne zmniejszone płatki, które najeżdżają szczerze na podłoże ze względu na równy kryzysowy garb. Istnieje zatem karma homologiczna gwoli całościowych siej https://sosnalita.com.pl występujących nieledwie łożyska akwarium.\nObrok rozdrabniany: Prowiant granulowany Tkanina żywo cichnie w gorzałce również bajecznie ślamazarnie osacza na denko. W aktualny planuj przesądza stosowną karmy marki gwoli obecnych stynek, które mieszkają w medialnych zakresach gorzały.\nNaprawa starki spośród firmą Tetra\nSowita cena okowity egzystuje podstawą gwoli uzdrowienia kolek oraz flor w Twoim akwarium. Towary do uprawie wody Tkanina sprawią, iż Twoje flądry natomiast flory będą rześkie także będą patrzeć wybornie. Przetestuj dodatkowo Tkanina EasyCrystal C 250/300 Wkłady do filtrów.\nGwałtem niespełna rok po ślubie pozostawili tatami czarownej córeczki, i po dwóch latkach chłopca.


Możemy wrzucić coś na Kasprzaka – Bartek Biedrzycki\nby Bartek Biedrzycki · 2010.09.28\nJest koniec czerwca 1980 roku. Na osiedlu spotyka się kilku kumpli ze szkoły średniej. Popalają papierosy, popijają tanie wino, wakacyjne dni upływają im na „kołowaniu” nowych płyt ulubionych zachodnich kapel i ogólnym słodkim nieróbstwie. Mimo że dookoła aż skrzeczy szara peerelowska rzeczywistość, życie osiemnastolatków wcale nie jest szare czy nieciekawe. Wakacyjny wypad na Mazury, dziewczyny, prywatki, jointy, mecze, a czasem i bijatyka czy mała pogoń z MO. Wszystko to w atmosferze lekkiego odprężenia – w końcu dopiero co Lechu podpisał porozumienia i „teraz może być już tylko lepiej”.\nW takiej atmosferze wkraczają w dorosłość, składając sobie pod koniec albumu życzenia nowego, lepszego 1981 roku. Ja zaś przy czytaniu, chociaż miałem przytłaczającą świadomość tego, jak dalej potoczą się ich losy (co zresztą autorzy sami dopowiadają w krótkim, graficznym posłowiu), czułem się jak na seansie „Walkirii” z Cruise’em – do końca chciałem wierzyć, że się uda.\nAlbum ten ze względu na swoją obyczajową tematykę oraz konstrukcję fabularną – podzielenie całości na kilka niezależnych, zwartych rozdziałów – przypomina mi inny świetny komiks obyczajowy, „Możemy zostać przyjaciółmi” Mawila. Mimo że Jarosław Płóciennik nie jest na co dzień scenarzystą komiksowym i czasem sposób narracji bardziej przypomina wyjątek z książki niż rasowy komiksowy „flow”, to jednak historia „czyta się” dobrze. Jest autentyczna, pewna siebie, dobrze wie, dokąd zmierza i co ma przekazać. „Sprane dżinsy…” to szczera, biograficzna opowieść o dorastaniu, PRL-u „i całej reszcie”.\nOprawa graficzna również wymaga od czytelnika pewnego zaangażowania. Nie jest to typowa, realistyczna kreska, jaką rówieśnicy głównych bohaterów mogą pamiętać z „Relaxu” czy z przygód Kapitana Żbika. Paweł Płóciennik, znany w środowisku komiksowym pod pseudonimem Szaweł, to twórca dość charakterystyczny. Zaistniał szerzej, publikując serię pasków „Półka Zoo” o krnąbrnych, do cna zepsutych zwierzakach ze sklepu zoologicznego. Stworzył także zina komiksowego „Hardkorporacja”, w którym publikował między innymi historie z życia brytyjskiej zbuntowanej młodzieży. Gra również w kapeli Żelazna Brama, gdzie śpiewa o swoim rodzinnym mieście i o komiksach.\nNa co dzień posługuje się charakterystyczną kreską, przypominającą raczej satyryczne ilustracje i przywodzącą na myśl takich autorów jak Kiełbus. W najnowszym albumie upraszcza nieco styl, dodaje do niego subtelną skalę szarości, co sprawia, że jest on mniej agresywny, bardziej odrealniony, przypomina nieco klimatem rysunki z ostatnich stron zeszytów szkolnych, na których rozgrywały się w każdym wieku i każdej dekadzie najwspanialsze historie ludzkości. Gdy czytelnik zaakceptuje ten styl, już po kilku stronach okazuje się, że doskonale współgra on z opowieścią – miejscami chropowatą, miejscami skaczącą niczym gramofonowa płyta z wysłuchanym do cna „’Bek in Blek’ Acdesów”. Szaweł zresztą zręcznie wplata w opowieść autentyczne lokalizacje osiedla Za Żelazną Bramą i innych zakątków Warszawy przełomu lat 70. i 80., a także znane postacie. Sama okładka albumu jest bardzo wyraźnym hołdem i informacją – tak, o tym też się w tym komiksie mówi.\nKto powinien na siebie te sprane dżinsy wciągnąć? W zasadzie każdy. Warszawiacy, fascynaci historii najnowszej, wielbiciele biografii. Jest szczery, autentyczny, nieskrępowany; czasem karykaturalny, czasem wzruszający, taki, jak jego bohaterowie i ich czasy. „Sprane dżinsy…” to dość niecodzienny komiks, przerzucający pomost między pokoleniami. Dla dzisiejszych 40-, 50-latków będzie wycieczką w ich własną młodość, dla 20-latków – lekcją historii bez zadęcia, tym ciekawszą, że mówiącą o rówieśnikach sprzed ponad ćwierć wieku. Jest też mostem, który połączył we wspólnej pracy dwa pokolenia – Jarosław Płóciennik jest w końcu ojcem Pawła.\nPaweł Płóciennik, Jarosław Płóciennik, „Sprane dżinsy i sztama”, Wydawnictwo Timof i cisi wspólnicy, 2010.\nTags: HardkorporacjaJarosław PłóciennikKiełbuskomiksPaweł PłóciennikPRLSprane dżinsy i sztamatimof i cisi wspólnicyWarszawaŻelazna Brama\nNext story 85. Dziękuję i pozdrawiam\nPrevious story 84. Słowo na niedzielę