NanoFil jako innowacyjny produkt amerykańskiego producenta spędza sen z powiek niejednego wędkarza. Czy jest to linka warta przypięcia plakietki produktu mającego zrewolucjonizować rynek linek wędkarskich ? Na prośbę naszych czytelników przeprowadziliśmy test najnowszego dzieła Berkleya. Zapraszamy do recenzji.\nW roku 2011 wędkarską brać szybko obiegła informacja o tym, że Berkley - firma która trudni się w produkcji plecionek wędkarskich, wypuściła na rynek produkt, który wprowadzi rewolucję w dziedzinie linek wędkarskich. Rewolucją tą miało okazać się połączenie cech żyłki i plecionki. Cechy zapodane z żyłki to niska widoczność w wodzie oraz jej gładkość, a z cech plecionki - mała rozciągliwość oraz wytrzymałość. Połączenie cech żyłki i plecionki miało być osiągnięte poprzez zastosowanie nowej technologii połączeń mikrowłokien. Nanofil jest zbudowany z połączenia włókien dynema oraz włókien polietylenowych, zespolonych na poziomie molekularnym, co stanowi jedną, zwartą strukturę. Dokładnie przyjrzeliśmy się testowanej lince (w średnicach 0,06 mm oraz 0,12 mm). Poddaliśmy je próbie podczas jesiennego wędkowania w dużej nizinnej rzece. Czy udało się producentowi połączyć te kusząco brzmiące parametry i zapoczątkować omawianą rewolucję w świecie linek ?\nBerkley NanoFil 0,12 kg\nPlecionkę dostajemy w solidnym plastikowym opakowaniu. Nie jest to pudełko lecz opakowanie z umieszczonym na zewnątrz fragmentem linki który można dotknąć, poczuć w ręce, oraz zobaczyć rozmiar danego modelu. Sam producent w ten sposób próbuje zachęcić do tego aby można było odczuć różnicę pomiędzy nanofilem a innymi linkami. Berkley NanoFil dostępna jest w kilku rozmiarach: dostępne średnice mieszczą się w przedziale od 0,02 mm do 0.20 mm. Standardowo konfekcjonowana jest na szpulach o długości 125 m, choć można także zakupić dłuższe odcinki na większych szpulach (o długości 270 m). Linka nawinięta jest na szpulkę równo, niemalże idealnie. Jest ona barwy snieżno-białej. Wg zapewnień producenta linka jest w wodzie niewidoczna. O tym, czy tak jest naprawdę wskażemy w dalszej części testu. Wracając do opakowania, warto także wspomnieć o tym, że producent na szpuli zawarł informacje na temat tego jakie węzły należy stosować podczas wiązania swojego rewolucyjnego produktu. Instrukcja jest naklejona na szpulkę jako tzw. rozkładówka. Warto zapoznać się z umieszczonymi tam węzłami, gdyż jest to niezwykle istotne. O tym również napiszemy w dalszej części testu.\nProdukt zapakowany w mocne, trwałe opakowanie\nNa szpuli umieszczono wszelkie niezbędne dla wędkarza informacje. Widoczna śnieżno-biała barwa linki\nPlakietka kryje w sobie dodatkowe informacje producenta....\n...sugestię jakie węzły stosować\nLinka Berkley NanoFil jako produkt innowacyjny nie jest droga. Za odcinek 125 m zapłacimy ok. 65-75 zł. Naszym zdaniem cena nie jest wygórowana. Jej koszt jest niższy niż w przypadku innych plecionek Berkleya, chociażby testowanego przez nas wcześniej Whiplash'a.\nProducent nie określa jasno zastosowania linki. My skupiliśmy swoją uwagę na wykorzystaniu jej do metody spinningowej, a możliwość wyboru spośród kilku rozmiarów pozwoliła nam na przetestowanie jej podczas szczupakowo-sanczaczowych połowów, a także podczas delikatnego łowienia okoni.\nPierwsze wrażenie podczas oględzin plecionki jest pozytywne. NanoFil układa się na szpuli kołowrotka idealnie. Kolor śnieżno biały, a w dotyku… gładka niczym żyłka. Nie czuć pod palcami charakterystycznych dla plecionek splotów. Jedyną różnicą miedzy nanofilem, a tradycyjną żyłką w kwestii gładkości jest to, że nanofil jest w odczuciu lekko szorstki. Określamy ją mianem plecionki, ponieważ parametrami bliżej jej do plecionki niż do żyłki, aczkolwiek jest to linka kompozytowa. Producent wskazuje, że linka ma okrągły przekrój. Nie można się z tym zgodzić. Przekrój z pewnością nie jest idealnie okrągły. Ot kolejny chwyt marketingowy producenta. Ze wzrostem intensywności łowienia, przekrój staje się mniej okrągły.\nTeraz kilka słów na temat sztywności linki. Producent deklaruje że plecionka jest miękka i nie ma tendencji do odkształcania się. Po wielu godzinach łowienia wskazujemy, że plecionka niestety jest sztywna i ma określoną pamięć do kształtów. Zauważyć jednak należy, że odkształcenia oraz sztywność są mniejsze w początkowych odcinkach nawiniętych na kołowrotek. Nie jest to kolosalna różnica, jednak da się ją odczuć i zauważyć. Ma na to wpływ zapewne to, że ściera się powłoka którą przykryta jest całość plecionki. Może to być jednak przyczyną zużywania.\nPodczas testów zwróciliśmy szczególną uwagę na jakość splotu i potwierdzenie zapewnień, że linka nie rozwarstwia się, o czym tak dumnie wskazuje producent. Nie doświadczyliśmy takiego rozwarstwienia jak np. w plecionce Berkley Fireline choć urwany, postrzępiony koniec, rozdziela sie na pojedyncze nitki. Gdy linka spędzi na łowisku sporo godzin zauważalne stają się drobne mikrowłókna. Powstają one w wyniku kontaktu linki z podwodnymi przeszkodami. Niestety, ale te mikroprzetarcia mają już wpływ na wytrzymałość Nanofilu. Jeśli chodzi o długość oddawanych rzutów to są one zdecydowanie dłuższe niż przy użyciu standardowej plecionki. NanoFil ładnie schodzi ze szpuli kołowrotka i jest przy tym niesamowicie cichy. Niemal nie słychać linki na przelotkach o czym nie można powiedzieć w przypadku innych, klasycznych plecionek.\nKolejną zaletą Nanofilu jest to, że nie chłonie wody. Szpula kołowrotka jest praktycznie sucha. Idąc dalej wskazujemy, że linka chłonie brud podobnie jak inne klasyczne linki. Oczywiście nie ma się co łudzić, że jej barwa będzie idealnie śnieżno biała jak zaraz po zakupie, bo już po kilku wyprawach zmieni się jej odcień. A zmiana jest jednak zauważalna z każdą kolejną wyprawą. Czym bardziej zanieczyszczona woda w łowisku, tym bardziej zmiana barwy linki jest widoczna. Bród przywiera do wszystkiego, nawet do Nanofilu. Wystarczyła Odra, żeby śnieżną biel zamienić na..... sami ocenicie...\nPoczątkowo śnieżnobiały kolor, kilka wypraw nad Odrę i zmiana barwy już zauważalna\nDorzucamy jeszcze kilka wypraw....\nTeraz kilka słów na temat jej wytrzymałości. Producent deklaruje że plecionka o rozmiarze 0.12 ma wytrzymałość 6.93kg, a w przypadku rozmiaru 0.06 wytrzymałość wynosi 3.35 kg. Naszym zdaniem są to wartości zawyżone. Duży wpływ na wytrzymałość nanofilu ma węzeł jaki zastosujemy do wiązania przynęt. Podczas testów wielokrotnie próbowaliśmy wiązać przynęty klasycznym palomarem. Skutek był taki, że plecionka która miała deklarowaną wytrzymałość 6.93 kg pękała już podczas zarzucania przynęty z główką 10 gr. Nawet powolne zaciąganie węzła nie ma wpływu na poprawę jego jakości. A zatem pierwsze wrażenia odnośnie wytrzymałości linki były negatywne. Spróbowaliśmy zawiązać węzeł do metody spinningowej który zadeklarował producent (zgodny z załączonym do szpuli schematem wiązania). Okazało się, że węzeł zaproponowany przez Berkleya jest skuteczny, pod warunkiem że będzie zaciągany powoli i na mokro. Wytrzymałość jego jest solidna. Przy poprawnym zaciągnięciu węzła, linkę o średnicy 0.06 mm trudno zerwać w rękach. Rozciągliwość Nanofilu jest podobna jak plecionki, a więc zerowa.\nPodczas wielu długich wypraw wędkarskich łowiliśmy na gumy, woblery, a także obrotówki. W przypadku tych pierwszych nie było żadnych istotnych problemów. W przypadku obrotówek stwierdzamy podatność na skręcanie. Nie jest to może aż tak uciążliwe, jak przy żyłkach po 6 zł, aczkolwiek jest zauważalne. Nieprawdziwe jest stwierdzenie, że Nanofil wcale się nie skręca.\nBerkley Nanofil bardzo fajnie sprawdza się podczas łowienia małymi przynętami, gdyż gładkość linki ułatwia oddawanie dalekich rzutów. Łatwość schodzenia ze szpuli kołowrotka oraz zmniejszone tarcie na przelotkach nie powoduje występowania tzw. brody. Nie zdarzyło się nam to ani razu podczas testu. Plecionka mimo swojej jaskrawej barwy (śnieżno-białej) nie powodowała zmniejszonej ilości brań. Trudno się odnieść czy jest widoczna w wodzie. Wędkarz świeżą linkę (śnieżno - białą) może bez problemu obserwować jak wchodzi do wody. Ładnie kontrastuje z otoczeniem. Jeżeli udawało nam się skusić ryby do ataku to można wywnioskować, że w wodzie jest niewidoczna. Sam hol ryby jest pewny i bezproblemowy. Nie zdarzyło się, że plecionka niespodziewanie strzeliła podczas holu. Czułość linki nie różni się zbytnio od klasycznych plecionek.\nSprawdzaliśmy również jak NanoFil zachowuje się podczas niskich temperatur. Właściwości linki podobne jak przy żyłce. Inne spostrzeżenia - nie sztywnieje tak jak plecionka, gdyż nie chłonie wody\nKolejna linka z oferty Berkleya. Produkt, który miał być następną generacją linek wędkarskich. W naszym odczuciu okrzyknięcie Nanofila produktem rewolucyjnym jest przesadzone. Ot dostajemy odświeżoną linkę z linii Fireline. Odświeżoną, lecz naszym zdaniem nieznacznie lepszą. NanoFil ma wszystkie cechy Fireline, choć cechuje ją nadto gładkość. Wydłuża to rzuty, eliminuje szum na przelotkach. NanoFil byłby rewolucyjny gdyby parametry zadeklarowane przez producenta okazały się prawdziwe. Z pewnością Berkley NanoFil znajdzie swoich zagorzałych zwolenników. W naszej ocenie jest to linka całkiem dobra, lecz nie rewolucyjna jak próbuje się ją okrzyknąć.\n- idealna gładkość wydłużająca rzuty,\n- brak szumienia na przelotkach,\n- zawyżona wytrzymałość,\n- stosowanie specjalistycznych węzłów do wiązania\n- sztywność i pamięć do kształtów,\n- utrata pierwotnej barwy podczas intensywnej eksploatacji,\nw Żyłki i plecionki\nna 30 Sty R\nUtworzono: 31 Sty R\nWłaśnie zakupiłem ten produkt, 0,06 i co? rwie się w rękach przy zaciąganiu węzła jaki by to nie był. Czy to tania podróbka czy ja coś nie tak. Nie należę do siłaczy, kilka kilo ponad 60 wagi. Wasze pozytywne opinie mnie zaskakują. Może pomożecie rozwikłać zgadkę co jest z tym wszystkim nie tak. Pozdrawiam.\nśroda, Paź 4 2017 5:42:03pm\nMoim zdaniem słabizna, skręca się, pęka, rozwarstwia, zmienia kolor. Może jeśli stosujemy szpulę na jednorazowy wypad to i owszem posiada zalety, o których wspomina producent ja jednak nie polecam tego produktu.\nczwartek, Lip 20 2017 12:55:46pm\nKupiłem Berkleya 0.06 fluo i jestem zadowolony z efektów w trakcie holu, rzutu, zerowej rozciagliwosci i układa się na kolowrotku nienagannie. Natomiast linka skręca się na potęgę na ostatnich 3.5 do 4 m ... co jest bardzo irytujące.\npiątek, Lis 4 2016 10:01:42am\nBadziew badziew badziew\nczemu nas tak oszukują pdają wartosci wytrzymałosci z kosmosu plecionka ma zawyzone parametry\npiątek, Cze 3 2016 8:28:16am\nkupiłem to coś i jestem w szoku nanofil 0,25 wytrzymałość 17,027 kg pęka 1 próba 7kg urwana nie na wężle skracam wiąże na nowo następne 5kg i 3kg totalne gówno\nwtorek, Maj 24 2016 10:25:42am\nMaciek z Kalisza\nmoja ocena 8-10!\nsobota, Maj 14 2016 5:32:13am\nŁowię NANOFIL'em od 3,5roku.Używam tylko do spinningowania a często spinninguję, niemalże bez przerwy nawet zimą. Dla mnie ma 90%zalet.Używałem/używam 0.06 ,0.10,0.17 na różne rodzaje ryb.Mój tata i brat także łowią na tę linkę. Co do węzłow i ich wytrzymałości to nie ma co kombinować.Ten z ulotki z opakowania jest prosty i także polecam do wiązania,a nie będzie kłopotu nawet w zaczepach.Nie ma co narzekać i nie będę narzekał.Jest to po prostu inna jakość w stosunku co do żyłki lub plecionki.Cena jak na ten rodzaj "sznureczka" bardzo umiarkowana i możliwa. Teraz zakupiłem kolejny komplecik linki i nie mam zamiaru zmieniać na inne! Polecam!\nsobota, Maj 14 2016 5:30:34am\nJa tez na początku nie umiałem wiązać ani łowić nanofilem ale jak poczułem jaka daje przewagę w rzutach i przy prowadzeniu w czuciu maleńkiego wobka (ną żyłce ściągałem flak, na nano ta sama przynęta "ożyła" i czyję najdrobniejsza prace w ręce, oczywiście na miękkim kijku kleniowym a nie sandaczówce). zakochałem się i nauczyłem wiązać.\nCo do strzępienia to faktycznie trzeba uważać i po każdym łowieniu usuwać odcinek postrzępiony. średnio 1 - 2 m. Ja sobie radze tak że klenie czy okonie łowię nano 0,08 lub 0,10 z przyponem 1 do 1,5 m z żyłki lub fluorocarbonu. Najlepiej łączyć linki za pomocą tzw. węzła na trzy końce, albo specjalnym, węzłem do łączenia plecionki z fluo który przedstawił Michał Krzyżanowski w filmie WMH "Sandacze z zaporówki" tylę że ja robię więcej oplotów średnio o 1/4.. (oryginalnie 10/5, ja robię 12/7).\npiątek, Lut 26 2016 7:48:30am\nCytat: "To powinno nazywać się NANOSHIT , szczerze mówiąc to większego gówna nigdy nie miałem nawiniętego na kołowrotku.Wytrzymałość tych linek jest tragiczna smilies/angry.gif"

Złej tanecznicy...
Jeśli nie umiesz wiązać zalecanych węzłów, to masz co chcesz.
Na pewno nie jest to rewolucja, ani rewelacja, ale również na pewno zdecydowanie przewyższa żyłki - choćby ze względu na brak tworzenia się "bród" - i plecionki - choćby bardziej okrągłym przekrojem i brakiem utraty barwy.
Z powodzeniem "dłubię na ultra lekko" okonie nanofilem deklarowanej średnicy 0,04mm (zmierzona średnica 0,06)i wytrzymałości deklarowanej 1,964kg (praktyczna ok. 1,5kg).
Znajdźcie mi żyłkę lub plecionkę o takich parametrach...\nśroda, Lis 4 2015 11:29:35am\nA ja mam nanofil już 3 sezon i nie zmienie na nic innego. Fakt strzępi się szczególnie jego końcowy odcinek ale moją o 0.17 mimo że wygląda na postrzępioną lekko jest nadal piekielnie mocna i ciężko ją zerwać. Pod warunkiem, że węzeł wykonamy prawidłowo. Polecam przy połowie boleni rozmiar 0.17 i na jazie,klenie rozmiar 0.10-0.12\nśroda, Lis 27 2013 12:52:35pm\nwitam kupiłem Berkleya nanofila parę miesięcy temu i powiem szczerze że poza tym że da się nią daleko rzucić to zawiodłem się na tym zakupie,żadna linka mi się tak niepostrzępiła po jednym wypadzi na ryby jak ta,więcej tego nie kupie i naprawdę wszystkim odradzam,pozdro\nśroda, Lis 27 2013 11:33:27am\nPANOWIE TYLKO TYLKO POWER STRIKE ..... POWER PRO SUFIXY ITD DI PIĘT JEJ NIE DORASTAJA POWER STRIKE O WYTRZYMAŁOŚCI DO 5 KG Z PEWNOŚCIA PRZEBIJE POWER PRO O WYTRZYMAŁOŚĆI DO 10 KG\nczwartek, Lis 7 2013 8:23:25pm\nCo Wy z tymi wiązaniami? Ja naturalnie używam takiego supełka i nie jest to jakieś ograniczenie.\nsobota, Kwi 20 2013 10:23:01am\nna 2013 r jest dostępny nanofil w kolorze zielonym. Jest on zdecydowanie mniej widoczny w wodzie niż biały clear mist. Łowiłem już tym kolorem w Odrze. Rewelacja. No i ma jeszcze jeden plus... kolor nie zmienia swojej zielonej barwy\nponiedziałek, Sty 7 2013 11:14:26pm\nJak na moje należy do tego podejść jak do żyłki która charakteryzuje się 0-rową rozciągliwością - mankamentem jest zdecydowanie wytrzymałość na węzłach lub w ich pobliżu, która np. przy dynamicznym łowieniu dajmy na to boleni przy źle ustawionym hamulcu może okazać się totalną katastrofą przy spotkaniu z rapą 70+, jeśli bierzesz na bolka żyłkę 0,22 to kupowanie nanofila poniżej 0,17 mija się z celem, frajda z holu na plus, polecane wędki o bardziej progresywnym ugięciu ot tyle, nie sztywnieje na mrozie bo nie bierze wody.\nponiedziałek, Sty 7 2013 9:45:17pm\nJuż wcześniej było o tym pisane że to producenci przekazują sprzęt do testowania. Dlatego w zeszłym roku były tu testy sprzętu Dragona a w tym żadnego, tak więc moim zdaniem producent nie przekazał nic, co mnie w sumie dziwi bo lepszego kanału promocji to chyba nie będzie nigdzie indziej. Ale dobrze że inni nie śpią. Tutaj odkryłem swoją plecionkę którą łowię do dzis. KONGER Kamatsu Techron. Polecam ! A co do tej plecionki Daiwy i nanofila to na pewno nie jest to samo. Nanofil jest jedyny w swoim rodzaju. Jak weźmiesz do ręki będziesz wiedział dlaczego\nwtorek, Paź 16 2012 2:22:50pm\nZastanawiam się dlaczego nie mogę znaleźć na Waszej stronie testu konkurencyjnej i moim skromnym zdaniem lepszej plecionki - Daiwy 8 Braid. Jest ona na rynku już trochę czasu i zapewne jest warta przetestowania.Mam nadzieję,że nie jest to wynik jakiś zakulisowych animozji.Cały czasu ufam,że jesteście rzetelni nawet jeśli bierzecie za to pieniądze.
Pozdrawiam Kaczan\nwtorek, Paź 16 2012 12:36:11pm\nCo do strzępienia się to owszem zauważyłem jak po kamieniach parę razy przejedzie ale dla braku brody warto i tak. Cena też nie jest za wysoka. Taka akurat\nponiedziałek, Sie 20 2012 11:39:29pm\ntak? ok. to załóż obrotówkę 00 albo 0 do spidera i power pro w rozmiarze odpowiadającym 0.12 nanofilowi i przełów tak z kilka godzin tylko obrotówką ;> zobaczysz dlaczego nanofil pod tym względem przewyższa plecionki ze splotu. Kręci sie owszem, ale brody prawie wcale. Sprawdź\nponiedziałek, Sie 20 2012 11:33:34pm\nja miałem nanofilla 0.10 i uwierz mi PeCet że power pro ani spiderwire nie musiałem po paru dniach łowienia odcinać postrzępionych kawałków.\nponiedziałek, Sie 20 2012 11:09:56pm\nZapomniałem jeszcze dopisać, że stosuję rozmiar 0.12 a większego nie miałem okazji wypróbować\nponiedziałek, Sie 20 2012 7:50:28pm\nŁowiłem na większość plecionek dostępnych na naszym rynku i co do strzępienia to strzępi się tak samo jak pozostałe. Ale fakt gdy jest mocno postrzępiony odcinek to jest słabsza w tym miejscu. Ale i tak na nią łowię bo jak już tu ktoś wspomniał nadaje się ona idealnie dla tych którzy potrzebują dalej rzucić. Ja używam jej przy połowie jazi i idealnie zastępuje mi żyłkę. Brania są bardziej wyczuwalne. Brak rozciągliwości pozwala mi także wystrzelić masę przynęt z zaczepów. I faktycznie nie tworzą się na niej brody. Idealna do obrotóweczki i małego woblerka\nponiedziałek, Sie 20 2012 7:48:34pm\nNanofil zdecydowanie nie dla mnie. Dobrze że jest ten portal, inaczej na pewno bym go kupił - w WŚ strasznie się nim podniecają.\nponiedziałek, Sie 20 2012 7:38:42pm\nOdradzam okropnie się strzępi co wpływa na jej wszystkie parametry. Poprzednie moje plecionki power pro i spiderwire ultracast o niebo lepsze.\nponiedziałek, Sie 20 2012 6:27:18pm\nPowiem Ci tak. power pro ktora srednica przypomina nanofil 0.12 jest tak samo wytrzymala. wezel to podstawa. ja uzywam nanofil na klenia i jazia i nie ma dla mnie nic lepszego.\nsobota, Cze 23 2012 7:17:06pm\nTo powinno nazywać się NANOSHIT , szczerze mówiąc to większego gówna nigdy nie miałem nawiniętego na kołowrotku.Wytrzymałość tych linek jest tragiczna >\nsobota, Cze 23 2012 9:10:42am\nNanofila używałem około 2 miesiące (0,15) do łapania okonków z przyłowem zębatym na 7cm gumki.
Wg mnie ma on prawie same zalety:
 - dalekie rzuty
 - cisza
 - duża wytrzymałość
 - mała pamięć
Znalazłem jednak i wady:
 - pierwsze kilka metrów skręca się bardzo mocno po kilku dniach i trzeba obcinać.
 - pod koniec ostatniego tygodniowego wyjazdu plecionka zaczęła się rozpadać i to niemal dosłownie. Jest postrzępiona (gęsto odstają cieniutkie włókienka)na bardzo długim odcinku (tyle co w wodzie lądowało zwykle) i rwie się na węzłach jak nitka.
Nie wiem co spowodowało tą katastrofę ale linka nie nadaję się do dalszego łowienia. Jedyne co mi do głowy przychodzi to 5 dni na intensywnym słońcu.\nśroda, Cze 20 2012 2:59:59am\nMam mieszane uczucia co do tej linki, z jednej strony bardzo dalekie rzuty,brak splątań i rewelacyjne czucie przynęty z drugiej bardzo zawyżona wytrzymałość.Linka pomimo stosowania węzłów zalecanych przez producenta pęka przy byle jakim zaczepie (używam grubości 0,10 i 0,12)tradycyjne linki o tej grubości są dużo wytrzymalsze niż nanofil.\nsobota, Cze 16 2012 10:50:32am\nJa używam nanofila 0.06 i 0.12 od zeszłego sezonu. Na 0.06 oczywiście lekkimi przynętami typu woblerki oraz obrotówki. Na obrotówki łowię najczęściej i jeszcze ani razu nie zrobiła mi się broda na nanofilu. Na żyłce były często, na plecionkach jeszcze częściej bo praktycznie co wypad nad rzekę a na nanofilu nie doświadczyłem tego jeszcze ani razu. Rewelacja pod tym względem jak dla mnie. No i te dalekie rzuty... A co do HM8X to nie jest taka zła. Też na nią łowiłem na rozmiar 0.08 i fakt jest bardzo cicha na przelotkach, ale brody na niej się robiły mi straszne. Ale ogólnie z typowych klasycznych plecionek HM8X jest jedną z lepszych. Nanofil jest 2 razy tańszy od HM8X i napewno go nie zamienię\nśroda, Maj 16 2012 10:11:58am\nDo Grzesiek:
Używam od poprzedniego sezonu HM8X 0,08 i 0.18 pomarańczowe. Nic się nie klei, nie nasiąka, nie plącze i ta "porażająca" miękkość cisza, aż trudno na początku przyzwyczaić się do braku szumu na przelotkach. Momoi 0,12 bardziej szumi, ale lepiej trzyma okrągły przekrój i jest sztywniejsza - sandacz wyraźniej pstryka A co do NanoFil'a - drugie podejście do tej tasiemki 0,06 skończyło się mega brodą przy najmniejszym wirującym ogonku Spinmada.\nśroda, Maj 16 2012 1:12:10am


Bardzo rzadkie, pierwsze, holenderskie tłoczenie doskonałego, trzeciego albumu - równie dobrego co słynna 'dwójka'. Ten sam skład - to samo granie. Lucrecia MacEvil, Symphony For The Devil, Hi-De-Ho itd. Głównie przeróbki nagrań innych wykonawców m.in. Stonesów, Traffic, Cockera - ale wykonane w cudownych, jazz-rockowych a nawet klasycznych aranżacjach! To właśnie wtedy - w 1970 roku zespół był w Polsce.... Audiofilska edycja na 180-gramowym winylu. Doskonałe tłoczenie. Nowa, zafoliowana.\nBLOOD, SWEAT & TEARS (patrz: Blues Project) - BLOOD, SWEAT AND TEARS - B, S & T 4 - EU Music On CD Edition - POSŁUCHAJ\nCzwarty album grupy, z 1971 roku, ostatni w klasycznym składzie.\nBLOOD, SWEAT & TEARS (patrz: Blues Project) - BLOOD, SWEAT AND TEARS - 3 - EU Music On CD Edition - POSŁUCHAJ\nDoskonały trzeci album - równie dobry co słynna 'dwójka'. Ten sam skład - to samo granie. "Lucrecia MacEvil", "Symphony For The Devil", "Hi-De-Ho", itd. Głównie przeróbki nagrań innych wykonawców, m.in. Stonesów, Traffic, Cockera - ale wykonane w cudownych jazz-rockowych, a nawet klasycznych aranżacjach! To właśnie wtedy - w 1970 roku zespół był w Polsce.


Robert Kubica : “Ja przystojny? To chyba żart.” - Robert Kubica Klub Kibiców - Robert Kubica Klub Kibiców\nRobert Kubica : “Ja przystojny? To chyba żart.”\nKubica po testach WEC “Na zewnątrz wygląda całkiem fajnie. Jednak nie do tego służą auta wyścigowe, żeby sobie zrobić pocztówkę, czy też zdjęcie i powiesić nad łóżkiem. Chodzi o to, żeby to jeździło” Strona główna Robert Kubica : “Jak chcesz mieć przyjaciela w F1 to kup sobie psa”


Strona główna / Żywienie / Psy / Żywienie psów sportowych\nPsy sportowe wykonują bardzo intensywną pracę. Jest to duży, ale krótkotrwały wysiłek. Bardzo ważną rzeczą w życiu psich sportowców jest odpowiednio dobrana i zbilansowana karma. Żywienie odgrywa bardzo istotną rolę w funkcjonowaniu oraz regeneracji całego organizmu. Dobrze skomponowana dieta może wpływać na poprawę osiągnięć sportowych.\nCoraz więcej ludzi interesuję się aktywnym stylem życia, a zwłaszcza psimi sportami. Pamiętajmy jednak, że trening to nie wszystko. Bardzo ważną rolę w życiu naszego aktywnego pupila odgrywa żywienie. Białko, tłuszcze, węglowodany oraz składniki mineralne odgrywają tu kluczowe funkcje. Przy braku odpowiedniej energii potrzebnej do wykonania dużego wysiłku, organizm sięga do rezerw – zachodzą wówczas niekorzystne zmiany w procesie metabolizmu, które źle wpływają na psiego sportowca i jego osiągnięcia. Dobrze dobrana i zbilansowana karma spełnia zapotrzebowanie na składniki odżywcze, przyspiesza procesy regeneracyjne po wysiłku, zwiększa osiągi oraz dodaje energii. Ważnym elementem jest także duża strawność pożywienia. Pozwala to na maksymalne przyswajanie składników odżywczych. Im większa przyswajalność tym większe wydatkowanie energii na wykonywaną pracę.\nStanowi ono bardzo ważny i niezbędny element w diecie. Zapobiega niedokrwistości, buduje masę mięśniową i zapewnia jej stabilność, odgrywa ważną rolę w utrzymaniu odpowiednich parametrów czerwonokrwinkowych, ma także duży wpływ na utrzymanie optymalnego stężenia białka całkowitego oraz albumin w organizmie. Szczególnie zapotrzebowanie na ten składnik wykazują psy zaprzęgowe, które są poddawane bardzo dużemu wysiłkowi. Jeśli chodzi o źródło białka, najważniejszą rolę odgrywa zwierzęce. Mięso w diecie posiada kluczową rolę w żywieniu psich sportowców. Karmiąc swojego aktywnego przyjaciela tylko białkiem pochodzenia roślinnego narażasz go na wiele niedoborów między innymi obniżeniem hemoglobiny we krwi.\nJeśli chodzi o psy sportowe, które są poddawane intensywnemu, ale krótkiemu wysiłkowi lepszym źródłem energii będą węglowodany, w przeciwieństwie do psów pracujących. U tych ostatnich występuje inny rodzaj wysiłku, a głównym źródłem energii jest tłuszcz. Oczywiście też wszystko uzależnione jest od tego jaki sport nasz pies uprawia. Dieta ,,sprintera’’ będzie różniła się od diety psa zaprzęgowego. Oczywiście jasne jest, że jeden i drugi składnik jest w diecie niezbędny. Tłuszcze jak i węglowodany są źródłem energii, wspomagają między innymi procesy termoregulacji. Strawne węglowodany wykorzystywane są jako główne źródło glukozy w organizmie. Tłuszcze natomiast tworzą podstawową strukturę błon komórkowych – no i nie zapomnijmy, że poprawiają smak karmy.\nW życiu psiego sportowca warto skupić się na tym jak chronić jego stawy, które cały czas narażone są na urazy oraz nadmierną eksploatację. Obciążenia układu ruchu są tu nieuniknione, dlatego warto wprowadzić chondroprofilaktykę, która regeneruje stawy. Suplementy, które możesz wykorzystać to:\nInnymi składnikami wspomagającymi psiego sportowca mogą być nutraceutyki, szczególnie te o działaniu antyoksydacyjnym – wymiatają wolne rodniki tlenowe, które przyspieszają procesy starzenia się organizmu. Znajdują się one między innymi w żółtkach jaj czy olejach rybnych.\nL-karnityna, jest to składnik, który w połączeniu z wysiłkiem redukuje odkładanie się tkanki tłuszczowej.\nOdpowiednie żywienie psów sportowych odgrywa ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu ich organizmów, a przez to osiągania dobrych wyników na treningach i zawodach. Jeżeli planujemy u psa sportową karierę, pamiętajmy o dobrym i zbilansowanym żywieniu już na starcie. Zapotrzebowanie na różne składniki mogą różnić się od tego jaki sport wykonuje nasz zwierzak. Większość dobrej jakości karm dostępnych na rynku zoologicznym typu active jest bardzo dobrym rozwiązaniem.\ndata publikacji artykułu: 2018-11-23


Dzieci kapitana Granta. Les enfants du capitaine Grant - Jules Gabriel Verne - ebook - mobi, epub - księgarnia internetowa Publio.pl\nFantasy, science fiction 504\nPowieści dla nastolatek 491\nPowieści obyczajowe 351\nDzieci kapitana Granta. Les enfants du capitaine Grant - Opis\nPowieść przygodowa Juliusza Verne. „Dzieci kapitana Granta” to pierwsza część tzw. dużej trylogii vernowskiej („Dzieci kapitana Granta”, „Dwadzieścia tysięcy mil podmorskiej żeglugi”, „Tajemnicza wyspa”). Lord Glenarvan podczas rejsu przez Kanał Północny na swoim statku „Duncan” znajduje w wnętrznościach upolowanego rekina butelkę z ledwie czytelnym wołaniem o pomoc. Lord, jego żona Helena, ich kuzyn major Mac Nabbs oraz kapitan statku John Mangles starają się rozszyfrować list. Niestety, został on napisany w trzech językach, a że zachowały się pojedyncze słowa, interpretacja tekstu jest tylko zgadywanką. Przede wszystkim przyjaciele odkrywają, że przesłanie wysłał kapitan Grant, zaginiony kilka lat wcześniej podczas rejsu z Ameryki Południowej. Kiedy do państwa Glenarvan przybywają dzieci kapitana, Robert i Mary, z prośbą o pomoc, zacny i hojny lord postanawia pomóc im odnaleźć ojca... (Źródło opisu: http://pl.wikipedia.org/wiki/Dzieci_kapitana_Granta)\nEbook w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej.\nDzieci kapitana Granta. Les enfants du capitaine Grant - Informacje szczegółowe\nDla młodzieży (1875) » Powieści przygodowe (392)\nepub 1,62 MB / mobi 2,09 MB\nebook (18993), kapitan (24), książki dla młodzieży (658), literatura dla młodzieży (982), literatura francuska (733), literatura przygodowa (88), ojciec (266), podróż (1240), poszukiwanie (319), powieść przygodowa (623), przygoda (3134), przygody (15), rejs (86), statek (111), tajemnica (2692),\nDzieci kapitana Granta. Les enfants du capitaine Grant - Opinie i Komentarze\nDzieci kapitana Granta. Podróż d...Dzieci kapitana Granta. Podróż dookoła świata. Część 1\nDzieci kapitana Granta. Podróż dookoła świata. Część 1\nRód Rodrigandów. Tom 15: Klaszto...Ród Rodrigandów. Tom 15: Klasztor della Barbara\nRód Rodrigandów. Tom 15: Klasztor della Barbara Karol May Wydawca: Wydawnictwo Ventigo Media MOBI + EPUB


Czym grozi nieleczona przepuklina? Przeczytaj, dlaczego trzeba szybko zoperować przepuklinę\nŚwiatowy Dzień Walki z Rakiem w Hali...\nPenilarge na powiększenie...: Serio? Wierzycie w to, że jakikolwiek krem...\nTampon czy podpaska -...: Skorzystaj z tego tutoriala...\nNie chce mi sie żyć: Mam 20 lat, wiem ze jestem mloda i cale...\nPrzepuklina nigdy nie znika sama, wcześniej czy później konieczna będzie operacja przepukliny. Nieleczona przepuklina może zaś narazić nas na niebezpieczne powikłania, zagrażające życiu. Nie czekaj więc z operacją przepukliny. Sprawdź, dlaczego warto zdecydować się jak najwcześniej na leczenie przepukliny i jakie powikłania dzięki temu cię ominą.\nCzym grozi nieleczona przepuklina? Choćby uwięźnięciem jelita. Wtedy trzeba natychmiast jechać na ostry dyżur chirurgiczny i poddać się operacji przepukliny. W takim stanie jest ona dużo trudniejsza i bardziej niebezpieczna. Nieleczona przepuklina jest też źródłem innych dolegliwości, np. bólu, ogranicza możliwość ruchu, podnoszenia ciężarów, uprawiania sportu. Mowa oczywiście o przepuklinie pachwinowej.\nPrzepuklina rozworu przełykowego: przyczyny, objawy, leczenie\nNieleczona przepuklina - czym to grozi\nPrzepukliny nie można wyleczyć inaczej niż operacją. Przepuklina polega na rozerwaniu błony jamy brzusznej i wydostaniu się fragmentu jelita poza nią. Uszkodzenie samo się nie naprawi. Ucisk na błonę jest bowiem tak duży, że nie ma najmniejszej szansy, by się zasklepiła. Zmiana może nastąpić tylko na gorsze - otwór będzie się powiększał i coraz większy fragment jelita znajdzie się poza powłokami jamy brzusznej. Nieleczona, powiększająca się przepuklina powoduje coraz bardziej dotkliwe dolegliwości - ból, początkowo przy wysiłku, potem już przy zwykłym chodzeniu. Im dłużej zwlekamy z operacją przepukliny, tym będzie ona trudniejsza. Małą przepuklinę można zoperować w znieczuleniu miejscowym i jeszcze tego samego dnia wraca się do domu. Cięcie, a zatem i blizna pooperacyjna są niewielkie. Kiedy dopuścimy do tego, że przepuklina jest duża i na tyle rozlana, że nie możemy fragmentu jelita wepchnąć ręką do brzucha - operacja jest dłuższa, odbywa się w znieczuleniu zewnątrzoponowym, a w niektórych przypadkach w znieczuleniu ogólnym. Przy takiej operacji przepukliny trzeba dłużej zostać w szpitalu, częściej zdarzają się powikłania.\nNieleczona przepuklina - uwięźnięcie jelita\nNajgroźniejszym powikłaniem nieleczonej przepukliny jest uwięźnięcie jelita. Dochodzi wtedy do sytuacji, że treść pokarmowa nie może się przesuwać - jelito staje się niedrożne. Poza tym uwięźnięte jelito nie otrzymuje krwi i dochodzi do martwicy. Może także dojąć do perforacji jellita, zapalenia otrzewnej i śmierci. Objawem uwięźnięcia jelita jest ostry ból w dole brzucha. Przepuklina staje się twarda i zaczerwieniona. Objawom towarzyszą: wzdęcie, gazy, zaparcie oraz przyspieszona akcja serca. W takiej sytuacji konieczna jest natychmiastowa interwencja chirurgiczna.\nPrzepuklina. Jak powstaje przepuklina i co wtedy robić?\nPRZEPUKLINA: podstawowe informacje\nPrzepuklina pachwinowa: operacja. Jak przebiega operacja przepukliny pachwinowej?\nPrzed operacją przepukliny: jak przygotować się do operacji przepukliny?\nPrzepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny udowej?\nczym grozi nieleczona przepuklina,\nprzepuklina uwięźnięte jelito,\nZdjęcia: Aktualizacja: 03.07.2013\nOljana, 05.12.2015 20.15\nWitam, jak byłam dzieckiem (lat 8-12) cały czas wychodziła mi kulka na pachwinie. Mama wtedy mi powiedziała że to przepuklina pachwinowa. Nigdy nie poddano mnie operacji. Ponoc lekarz mamie powiedział ze samo przejdzie. Po jakimś czasie po okresie dojrzewania zniknęła mi. Jednakże teraz mając 27 lat odczuwam ból w pachwinie i strasznie kojarzy mi się z tamtym bólem.\nCzy to możliwe żeby przepuklina tak sama z siebie zniknęła? hi, 30.12.2014 19.04\nto zależy jaka przepuklina jak pachwinowa to dopiero po 3 miesiącach. to tez zależy jaka prace kto wykonuje.jak praca biurowa to po 2. tygodniach.\nwojtek, 02.02.2014 22.56\nMam pytanie - w jakim czasie po zabiegu mogę wrócić do pracy?\nMarskość wątroby rozwija się latami. Nałogowe picie alkoholu, wirusowe zapalenie wątroby - typu B i...\nPodejrzewasz u siebie wrzody żołądka? Typowe objawy wrzodów to zgaga, wzdęcia, brak apetytu, częste...


Zobacz temat - Rowerzyści pomagają innym - Częstochowskie Forum Rowerowe\nRowerzyści pomagają innym\nSob 29 Paź 11, 23:02:14 Rowerzyści pomagają innym\nDnia 19.11.2011 na placu Rady Europy będzie autokar do oddawania krwi myślę że i my powinniśmy się tam zjawić liczną grupą i oddać krew autokar będzie stał w godzinach od 10 do 14\nDni: 3343 (65%)\nNie 30 Paź 11, 8:08:43\nNie wiem czy piszę w dobrym wątku\nPrzemku a co ma wspólnego oddawanie krwi z tym ogniskiem? Przecież żadna krew na ognisku się nie polała (mam taką nadzieje)\nNie 30 Paź 11, 9:10:04\nA jeśli już mowa o oddawaniu krwi, to nie polecam po oddaniu wsiadać na rower. Naprawdę można fiknąć\nNie 30 Paź 11, 11:16:10\nA jeśli już mowa o oddawaniu krwi, to nie polecam po oddaniu wsiadać na rower. Naprawdę można fikną\njuż kilka razy oddawałem i nie fikłem\nNie 30 Paź 11, 11:20:00\nBo to zależy od organizmu, trzeba sprawdzić jego reakcję na oddanie krwi jeśli ktoś nigdy nie oddawał, a chciałby to zrobić na rowerze to nie polecam na pierwszy raz\nNie 30 Paź 11, 13:49:09\nkurcze 19.11 mnie nie ma, a chętnie bym krew oddała\nNie 30 Paź 11, 14:09:10\nkrew możesz oddać w każdy dzień roboczy w RCKiK przy szpitalu na parkitce\nTel. +48343605792 +48343605890\nRejestracja dawców: 7.30-14\nNie 30 Paź 11, 19:11:03\ni miec w tym dniu wolne z pracy\nDni: 2814 (55%)\nNie 30 Paź 11, 19:35:45\nPrzed pójściem tam radzę sprawdzić BMI, ja już parę razy próbowałem oddać krew za każdym razem słyszałem, że od takich szkieletów nie biorą\nNie 30 Paź 11, 20:44:53\nNo patrz, a ode mnie zawsze biorą a mógłbym bez przygotowań grać żyda z Auschwitz (mam nadzieję, że nikogo nie uraziłem). Wyniki tylko raz miałem w dolnych granicach. Na "sesję" jadę zawsze na rowerku i kłopoty z powrotem miałem z 2, 3 razy ale zaraz po pobraniu to lepiej za mocno nie kręcić bo pompka nie ma co tłoczyć.\nNie 30 Paź 11, 21:08:27\njadę zawsze na rowerku\nbyłem widziałem i potwierdzam\nJa również nigdy nie miałem problemów z reakcją organizmu na upuszczenie krwi - a kilka litrów już oddałem (od 1998 z małymi przerwami). Jedno mogę powiedzieć - NIE PIJCIE ALKOHOLU ZARAZ PO ODDANIU - posłuchajcie rad doświadczonych dawców\nDni: 4467 (87%)\nNie 30 Paź 11, 21:49:24\nja oddaję kilka razy do roku, tak już od 18-tego roku życia... dziś, przynajmniej mam pierwszeństwo w kolejce u lekarza i w aptece... a najważniejsze to świadomość że komuś życie się uratowało. moja grupa B- (ujemny)\nNie 30 Paź 11, 21:53:15\nOddałem kilka litrów. Niestety od października 2010 nie wolno mi już tego robić aż do końca moich dni... Podobno mojej choroby nie da się przenieść przez krew, ale lekarze wolą dmuchać na zimne.\nBTW jak widać rowerzyści już od dawna "pomagają innym"\nNie 30 Paź 11, 22:09:35\njak widać rowerzyści już od dawna "pomagają innym"\nDokładnie Arku Jak wynika z naszych wypowiedzi nie tylko pedały nam w głowach czy jak kto woli pedała


Oliwia Jabłońska: Ważne jest tu i teraz - Sportowe Media\nOliwia Jabłońska: Ważne jest tu i teraz\nW wodzie spędziła ponad połowę swojego dwudziestotrzyletniego życia. Do basenu wskoczyła w wieku 9 lat, kiedy mama namówiła ją na rehabilitację. Teraz z powodu pandemii nie może trenować. Oliwia Jabłońska o spełnianiu marzeń, treningach w czasie pandemii i planach na medal w Tokio.\nOliwia Jabłońska to pływaczka paraolimpijska z Wrocławia. Specjalizuje się w stylu motylkowym oraz dowolnym. Przygotowuje się do startu w przełożonych na 2021 rok Igrzyskach Paraolimpijskich w Tokio, gdzie planuje popłynąć po złoto.\nCo czujesz, kiedy stoisz na słupku startowym?\nKiedyś rozglądałam się wokół, patrzyłam na inne zawodniczki. Właściwie tylko trenowałam fizycznie, trema nie pozwalała mi się skupić. Zupełnie nie wiedziałam, co znaczy zaplanować swój start. Dzisiaj słupek to dla mnie zupełnie coś innego. Praca z obecnym teamem – psychologiem sportowym i trenerami – uświadomiła mi, że w momencie startu liczę się tylko ja i tor. To pozwala mi zrealizować plan, który założyłam sobie z trenerami. Najważniejsze jest tu i teraz.\nWychodzisz z wody po starcie i co dalej?\nPo wyjściu z wody szukam swoich trenerów, są dla mnie ważni. Dają mi wsparcie, uczą wielu rzeczy – nie tylko tych sportowych, ale też życiowych. Tworzymy team, który sobie ufa. Ich obecność to niezbędny element wyścigu, jak woda czy gwizdek. Czy to była wygrana, czy przegrana – nieważne, od razu analizuję start od początku do końca. Kiedy wygram – mam moment na przeżycie intensywnych emocji i szykuję się do ceremonii medalowej. Świętowanie dopiero po zawodach. (śmiech)\nA później po prostu wracasz do domu?\nTak, spędzam czas z rodziną, która jest dla mnie bardzo ważna. Dają mi siłę i pomagają się zregenerować, nie tylko fizycznie, ale też psychicznie. Zwłaszcza mój piesek Scooby! Mój dzień jest bardzo zorganizowany, dokładnie wiem, kiedy mam zjeść obiad, a kiedy mogę zaplanować chwilę na obejrzenie filmu. Kiedy jest tak mało wolnego, moim priorytetem są relacje – są dla mnie zbyt ważne, żeby je zaniedbać przez brak czasu.\nOprócz pływaczki i paraolimpijki, kim jesteś?\nJestem córką, koleżanką, przyjaciółką, studentką. Staram się mieć życie poza basenem, rozwijać różne pasje, ale też czasami po prostu nie robić nic. Wiadomo, że kiedy zbliżają się Igrzyska, mój rytm wyznaczają godziny w wodzie i niełatwo mnie z niej wyciągnąć. Ten rok to wielkie wyzwanie, miał być rokiem olimpijskim, być może najważniejszym w moim życiu. Mój wytrwale realizowany od czterech lat plan nie przewidywał, że będzie to rok globalnego zamieszania.\nNo właśnie, świat sportu jest aktualnie w trudnej sytuacji – jak odnajdują się sportowcy w czasie pandemii?\nJeszcze zanim Igrzyska w Tokio przełożono na 2021 rok, trenowanie stało się praktycznie niemożliwe z powodu zagrożenia epidemicznego. Mimo trudnej sytuacji, dalej staram się jak najlepiej przygotowywać do paraolimpiady. Nic nie zastąpi mi „czucia wody”, ale nie mogę wypaść z formy. Mój team robi co może, żebym miała sprzęt do ćwiczeń w domu. Przesunięcie Igrzysk to nie tylko zmiana w planach treningowych, ale również duże obciążenie psychiczne. Cztery lata wysiłków i wyrzeczeń, a obrany cel oddala się o kolejne 365 dni. A ja naprawdę byłam zafascynowana startem na paraolimpiadzie w tym roku, czułam, że jestem w formie.\nPrzełożenie Igrzysk traktuję jak złapanie oddechu, chwilę na ułożenie nowego planu. Rozumiem tę decyzję i wiem, że dzisiaj najważniejsze jest nasze zdrowie. Cieszę się, kiedy widzę, jaką odpowiedzialnością się wykazujemy – a zwłaszcza sportowcy. Jestem dobrej myśli – Igrzyska to nagroda, którą w końcu dostanę. Za rok pojadę do Tokio, będę spełniać swoje marzenia w towarzystwie wspaniałych ludzi z reprezentacji i… może przywiozę ze sobą medal dla Polski.\nKim była Oliwia Jabłońska przed Igrzyskami Paraolimpijskimi w Rio, a kim jest teraz?\nWcześniej po prostu trenowałam i startowałam, teraz jestem zawodniczką. Przez te 4 lata nauczyłam się wielu rzeczy. Po pierwsze zaczęłam słuchać swojego ciała, wiem, że potrzebuje czasu na regenerację – i to dla zawodników wcale nie jest oczywiste. To nie jest tak, że mamy ciągle trenować i trenować, ale realizować plan, który ma wiele aspektów. Dzisiaj też wiem, że nie wystarczy tylko wystartować i dopłynąć do mety – ważne jest, aby działać według scenariusza, rozłożyć swoje siły. Mam władzę nad swoim ciałem i dzięki temu zawsze wiem, co robię. Sporo też zajęło mi nauczenie się bardzo ważnej rzeczy: kiedy wychodzę z basenu, to nie tylko ciałem, ale też głową. I to jest coś, co daje mi dużo spokoju. Muszę jeszcze popracować nad tym, aby chwilami samej sobie odpuścić, choć wiem, że emocje w tym świecie są nieodłącznym elementem i nie da się przed nimi uciec, to uczę się zamykania rozdziałów. Gdy coś mi nie wychodzi, to długo to analizuję, dlatego mam nadzieję, że w 2021 roku będę Oliwią, która szybko sobie z tym radzi, śmiało patrzy i planuje przyszłość.\n*wywiad przekazany przez agencję Race PR i udostępniony na ich prośbę\nTags: oliwia jabłońska, pozostałe dyscypliny\nPrevious Witaj Austrio, witaj Szwajcario: rok 2008\nNext #Maskadlabohatera – Decathlon znów pomaga


Opinia wychowawcy o uczniu | tekst nr 49016\n..........(imię dziecka) jest uczniem klasy 1b, jest to klasa integracyjna. ..........(imię dziecka) jest uśmiechniętym i bardzo energicznym chłopcem. Ma dużą wyobraźnię przestrzenną, bardzo lubi zajęcia plastyczno-techniczne. Dobrze liczy, lubi rozwiazywać zagadki.\n(imię dziecka) ma trudności ze skupieniem uwagi, łatwo się rozprasza. Jest ruchliwy, trudno mu usiedzieć spokojnie w ławce, wierci się, często zmienia pozycję. Podczas zajęć potrzebuje zdyscyplinowania, przypomnienia zasad panujących w klasie. Zdarza mu się nie podporządkowywać poleceniom dorosłych. Ma trudności z oczekiwaniem na swoją kolej. Zdarzają mu się konflikty z dziećmi, bywa, że w takich sytuacjach zachowuje się agresywnie.\n(imię dziecka) jest chłopcem samodzielnym w wykonywaniu czynności samoobsługowych: samodzielnie ubiera się i rozbiera, korzysta z toalety. Jest samodzielny w zakresie: utrzymywania porządku wokół siebie, radzenia sobie w sytuacjach życia szkolnego, organizowania zabaw swobodnych, dokonywania wyborów. Chłopiec ma dużą potrzebę ruchu, szuka możliwości do biegania, skakania, zabawy swobodnej. Bardzo lubi zabawy ruchowe i lekcje wf-u.\n(imię dziecka) ma trudności z kontrolowaniem emocji, ale stara się nad nimi panować. Napotkane trudności wywołują w nim lęk, zdarza się, że reaguje płaczem, krzykiem, uderza pięścią w ławkę. Potrzebuje czasu, żeby się uspokoić i wrócić do zadania.\nChłopiec przejawia problemy z dzieleniem słów na głoski, z wysłuchiwaniem głoski na początku wyrazu, w środku i na końcu, ma trudności z układaniem wyrazów z liter, zdań z wyrazów, zdarza się, że myli litery. Wypowiada się prostymi zdaniami, podczas wypowiedzi często zamienia głoski w słowach, co powoduje,że wypowiedzi chłopca są niezrozumiałe.\nChłopiec uczęszcza w szkole na zajęcia dydaktyczno – wyrównawcze.


Ekologiczna żywność to nasza przyszłość - GazetaPrawna.pl\nModerator: Grzegorz Kowalczyk, dziennikarz DGP. Uczestnicy: Ryszard Kamiński, podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Justyna Orzeł, wiceprezes zarządu, sekretarz generalny i dyrektor zasobów ludzkich, Carrefour Polska, Maciej Golubiewski, szef gabinetu komisarza UE ds. rolnictwa, Robert Telus, poseł na Sejm, przewodniczący sejmowej komisji rolnictwa i rozwoju wsi, Łukasz Gębka, prezes zarządu Farmy Świętokrzyskiej Sp. z o.o., Michał Siwek, dyrektor departamentu Międzynarodowy Hub Food and Agri, BNP Paribas / foto: materiały prasowe\nCo jest największym wyzwaniem dla polskiego rolnictwa w kontekście produkcji żywności ekologicznej?\nRyszard Kamiński: Wyzwania w świetle nowej polityki unijnej są spore. Co prawda nie jesteśmy na końcu stawki, ale są takie państwa unijne, które w rolnictwie ekologicznym są znacznie bardziej zaawansowane niż my. Od wielu lat mamy duże efekty w rolnictwie konwencjonalnym, więc jest spory kłopot, by przekonać rolników do produkcji ekologicznej. Bo ona jest po prostu trudniejsza. Każdy musi podjąć decyzję, czy mu się ona opłaca.\nAnalizy KE potwierdzają, że efektywność może być mniejsza. Jak się tu odnaleźć?\nRobert Telus: Jedną sprawą jest rolnictwo zrównoważone, inną ekologiczne. Ono wiąże się też z certyfikacją. Jeśli chodzi o rolnictwo ekologicznie, to jesteśmy na samym końcu. Ledwie 3 proc. gospodarstw mamy ekologicznych, a wiele z nich pada. Jednocześnie polskie gospodarstwa rodzinne produkują ekologiczne, choć nie starają się o certyfikaty. Warto byłoby je przekonać, że to się opłaca. Tyle że się nie opłaca. Dlaczego? Bo w Polsce mamy zły system dystrybucji produktów ekologicznych. Zielony ład jest wielką szansą dla gospodarstw ekologicznych. Konwencjonalne gospodarstwa będą zawsze wiodącym ogniwem. Ale ekologia zaczyna być w Polsce, Europie i na świecie trendem. Warto więc stworzyć taki system odbioru ekologicznego, żeby się to rolnikowi opłacało.\nJakie wyzwania stawia w tej dziedzinie Unia Europejska?\nMaciej Golubiewski: Bez popytu nigdy nie ma sukcesu. W Polsce na razie rolnictwo ekologiczne kształtuje się jednak na wyjątkowo niskim poziomie ok. 3 proc. Średnia unijna to 8,5 proc., a mamy kraje, jak Austria, gdzie jest ponad 20 proc. Proporcja produkcji ekologicznej jest jeszcze niższa ok. 0,5 proc. Więc mamy tu ogromne możliwości rozwoju szczególnie dla małych i średnich gospodarstw, przede wszystkim dlatego, że sektor ten ma niesamowitą dynamikę wzrostu w Polsce, ok.10 proc. w skali roku. Nie możemy jednak zmuszać do rolnictwa ekologicznego. Są różne sposoby uprawiania ziemi i wszystkie są na swój sposób wspierane. Ważna jest pomoc przy biurokracji dla małych i średnich gospodarstw, które chciałyby zostać gospodarstwami ekologicznymi. Dlatego też nowa zreformowana Wspólna Polityka Rolna – wielkie osiągnięcie pana komisarza Wojciechowskiego – stworzyła możliwość, aby certyfikację można było osiągnąć grupowo, co jest znacznie łatwiejsze niż dla poszczególnych gospodarstw. Ale tu jest rola dla państwa – wspomóc rolnictwo ekologiczne przez pobudzanie popytu przez m.in. zielone zamówienia publiczne. Na przykład w Danii wszystkie stołówki szkolne są oparte o produkty ekologiczne. A przy tym konsumenci muszą ufać, że to jest prawdziwie ekologiczna żywność, mieć zaufanie do logo. W tym pomogą kampanie informacyjne.\nJak to wygląda od strony biznesu?\nŁukasz Gębka: Mamy słabe doradztwo rolnicze. To obszar, w którym brakuje wsparcia dla producentów. Wielu z nich nie wie, jak w sposób ekologiczny chronić plantacje, jak je odżywiać, a nie nawozić. Jak nie niszczyć gleby i środowiska naturalnego. A tymczasem hektolitry pestycydów nadal dostają się do gleby i kumulują się w niej. Jeżeli tylko 1,5 proc. gruntów na świecie stanowią uprawy ekologiczne, to zbyt mało. Dziś niedostatecznie inwestujemy w technologie i warto, by wsparcie dla rolnictwa było bardziej sprecyzowane. Dążymy do 25 proc. upraw ekologicznych w 2030 r., choć na razie wydaje się to abstrakcją. Ale bardzo ważne jest to dążenie i trend, by uprawiać ziemię w sposób ekologiczny. Dodatkowo, rolnicy borykają się z problemem sukcesji. Młodzi ludzie nie chcą zostawać na wsi i uprawiać ziemi. A uprawianie jej w sposób ekologiczny stanowi ogromną wartość dla społeczeństwa. Dzięki temu, że sieci handlowe w ostatnich latach otworzyły się na produkty ekologiczne, dziś rozmawiamy na ten temat. Wcześniej było to traktowane po macoszemu.\nRobert Telus: Nie zgadzam się. Nie można przedstawiać rolnictwa jako truciciela, bo to nieprawda. Poza tym wiele do zrobienia mają pośrednicy między polem a stołem. Jako rolnicy jesteśmy jedynym działem gospodarki, w którym nie my decydujemy o cenach. Bywa tak, że rolnik, gdy przywiezie owoce do skupu, dowiaduje się o cenie, jaką dostanie. Nie ma możliwości negocjacji. Nie może być dobrze, jeśli za kilogram borówki amerykańskiej płacono 6 zł, a obok, w supermarkecie, nieprzetworzone, tylko zapakowane w plastikowe pudełka, kosztowały 20 zł. To pokazuje, jaka jest przepaść między zyskiem rolnika a supermarketu. Ziemniaki w Sieradzkiem w skupie po 20 gr. zapakowane w siateczkę kosztowały w supermarkecie 2 zł 20 gr. Średnio na drodze od producenta do detalu rolnik dostaje 20 proc. ceny końcowej.\nRyszard Kamiński: Być może skrócenie tej drogi, w produkcji ekologicznej łatwiejsze, będzie służyło zmianie tej relacji.\nJak sieci handlowe postrzegają ten problem?\nJustyna Orzeł: Rynek żywności ekologicznej w Polsce jest wart 1,5 mld zł i rośnie dynamicznie. My jesteśmy ogniwem, które spina producentów i konsumentów. Dla naszych klientów najważniejsza jest bariera cenowa. Wyzwaniem jest dostępność, powiązanie popytu z podażą. Mamy w naszym asortymencie 3 tys. produktów ekologicznych, a 60 proc. z nich produkowane jest w Polsce. Mamy w Warszawie trzy sklepy dedykowane jako sprzedające produkty ekologiczne i chcemy rozwijać ten format, bo dostrzegamy tu duże zainteresowanie. Zauważamy, że produkcję ekologiczną prowadzą głównie małe gospodarstwa, czasem potrzebują one wsparcia, by się na nią przestawić. Ale istotna jest też edukacja klientów. Kiedy wyjaśniamy, dlaczego jest taka różnica w cenie, to bardzo pomaga.\nWybraliśmy kilka gospodarstw, które wspieraliśmy w konwersji. Mamy też ok. 20 gospodarstw, które borykały się z problemem powiększenia produkcji. Robiliśmy szkolenia i pomogliśmy wyposażyć te gospodarstwa. We wschodniej Polsce prowadzimy edukację ekologiczną mam albo przyszłych mam. Działamy w żłobkach, przedszkolach, żeby wprowadzić chociaż jeden produkt ekologiczny na stałe do diety, który będzie pochodził od lokalnego rolnika ekologicznego.\nMamy świadomość, że jako sieć byliśmy trudnym partnerem dla małych i średnich gospodarstw. Ale od dwóch lat prowadzimy program pozwalający na sprzedawanie wspomnianej borówki amerykańskiej bezpośrednio w naszych sklepach. Prowadzimy projekt „Prosto z pola”, czyli zapraszamy rolników z odległości do\n50 km od naszego sklepu, by sprzedawali sami – jeśli chcą – swoje produkty, bo to ma dużą wartość dla naszych klientów, albo my je sprzedajemy. Chcemy też uprościć procedurę wejścia do nas: już w 48 godz. można rozpocząć z nami handel. Bardzo wierzymy w te projekty.\nMichał Siwek: Rynek żywności ekologicznej na świecie jest wart ok. 130 dol USD. I rośnie bardzo szybko – 10-15 proc. w skali roku, co znaczy, że co ok. 5–7 lat podwaja się. Największymi rynkami są UE i USA, po 40 proc., Chiny 8 proc. Polska jest w ogonie. Statystyczny Polak wydaje ok. 8 euro rocznie na żywność ekologiczną. To dwa razy mniej niż statystyczny Czech i 15 razy mniej niż Niemcy czy Duńczycy (powyżej 140 euro). Ale np. Węgrzy wydają o połowę mniej. Nasz klient się edukuje, zwłaszcza ten młodszy, świadomy i jest skłonny zapłacić za zdrową żywność więcej. Pandemia przyspieszyła ten proces. A sieci demokratyzują ten rynek, ułatwiając dostęp do zdrowej żywności.\nRyszard Kamiński: Zmiana sposobu produkcji to decyzja całej rodziny rolnika. Od technologii, odmian upraw, marketingu, do rachunku ekonomicznego. Rolnicy wyczuwają te trendy, a świadomość konsumentów budujemy od najmłodszych lat, już w szkołach. Bardzo ważne jest przetwórstwo ekologiczne. Łączy ono poszczególnych rolników i nad tym pracujemy. Bo zdarza się, że nasz ekologiczny surowiec wyjeżdża za granicę i wraca do nas w ekologicznym opakowaniu. To trzeba zmienić, wspierając przetwórstwo. Uważam też, że każde gospodarstwo ekologiczne powinno też pełnić funkcję edukacyjną dla dzieci i młodzieży. I przygotowujemy dla nich wsparcie.\nMaciej Golubiewski: W zreformowanej wspólnej polityce rolnej (WPR) rolnik dostanie dodatkowe dopłaty w postaci tzw. ekoschematów na to, by popróbować działań ekologicznych w swoim gospodarstwie. To może pomóc w zmianie sposobu myślenia i przyczynić się do obniżenia obaw i oswojenia się z rolnictwem ekologicznym. Są ośrodki doradcze, będziemy prowadzić akcje promocyjne. Ale przede wszystkim upatrujemy szansę w tym, że Polska już produkuje żywność bliską standardowi ekologicznemu. Może dlatego wielu polskich konsumentów nie widzi powodu, by kupować coś, co ma jakikolwiek certyfikat. Polskie jedzenie po prostu dobrze smakuje. Tymczasem trendy rynkowe od dłuższego czasu szły w kierunku wielkich areałów i intensyfikacji produkcji. Za 20 lat jabłko czy pomidor mogą więc nie smakować już tak dobrze jak jeszcze dzisiaj. Trzeba temu zapobiec i mocno zwrócić się ku rolnictwu ekologicznemu, które właśnie stawia na jakość. Polska powinna inwestować o wiele więcej w w wartość dodaną w rolnictwie, nie tylko w intensyfikację.\nNa ile rynki zewnętrzne mogą stanowić alternatywę dla rynku wewnętrznego?\nMichał Siwek: 80 proc. naszego eksportu trafia do UE. Zwiększyliśmy naszą nadwyżkę od czasu wejścia do Unii o 1300 proc. To ogromne koło zamachowe. W zeszłym roku wyeksportowaliśmy żywność za 34 mld, w tym roku to będzie ok. 2 mld więcej. Doba pracy kierowcy, który jedzie na zachód pozwala dotrzeć do 200 mln konsumentów europejskich. I jesteśmy skazani na Europę, bo mamy tam klienta bogatego, świadomego, który jest w stanie zapłacić wartość dodaną za różne elementy, które są dla niego ważne. Wejście na rynki trzecie nie jest łatwe, i to nawet nie jest kwestia ceny, ale know-how, jak sobie na tych rynkach radzić. Nie mamy tam spektakularnych sukcesów. Więc pewnie pozostaniemy na tym rynku, na którym dobrze sobie radzimy. Pójście w poprzek europejskim oczekiwaniom byłoby nielogiczne z punktu widzenia polskich przedsiębiorców. Zwłaszcza że Zielony Ład to ogromne inwestycje na transformację gospodarek krajów UE. Choć wielu przedsiębiorców traktuje to jako politykę ograniczeń. Tymczasem jest to założenie, by produkować nadal rentownie, ale inaczej. W kontekście produkcji zywnosci bio, czystość ziemi, czystość wody ma tu ogromne znaczenie.\nJak zatem ta współpraca powinna wyglądać w przyszłości? Jak będzie wyglądać żywność ekologiczna?\nJustyna Orzeł: Odpowiedzi dają nam nasi klienci. Trend dążenia do zdrowia zakreśla się bardzo wyraźnie. Nasza „zdrowa półka” – produkty bezglutenowe, bez laktozy, cieszą się coraz większym zainteresowaniem. Obserwujemy też ograniczenie spożycia mięsa i poszukiwanie dla niego alternatyw. Dopiero w następnej kolejności pojawia się żywność ekologiczna, ale zapotrzebowanie na nią już jest znaczące. Ale tu mamy wiele do zrobienia. Wierzę w demokratyzację żywności ekologicznej, bo wszyscy wiemy, że potrzebujemy prostych procedur dla rolników i uczciwej opłacalności w całym łańcuchu wartości, ale też potrzebujemy edukować naszych klientów. Myślę, że już pokolenie naszych dzieci będzie chciało jeść mądrze i to są już dziś nasi klienci.\nekologia żywność ekologiczna


Ikona Stylu-Miroslava Duma – Blake and Berry\n1 Comment 20 października 2016\nW cyklu „INSPIRATION” chcę się z Wami dzielić tym, co inspiruje mnie w codziennym życiu. Dzisiaj napiszę parę słów o kimś, kto jest dla mnie niewątpliwą inspiracją, nie tylko modową.\nMiroslava Duma – rosyjska ikona stylu i jedna z najlepiej ubranych kobiet na świecie. Kiedyś była redaktorką rosyjskiego Harper’s Bazaar, obecnie prowadzi internetowy serwis o modzie Buro 24/7 oraz pisze do magazynów. Należy do tzw. „Rosyjskiej Mafii” ,ale spokojnie, tak określa się grupę najlepiej ubranych kobiet na Wschodzie.\nObok jej stylu trudno przejść obojętnie. Zawsze wygląda świetnie, każda jej stylizacja jest trafiona. Choć jej styl jest dosyć wyrazisty, to nigdy nie wygląda na przebraną. Ale najważniejsze jest to, że Mira, bo tak mówią na nią znajomi, to kobieta, która nie tylko świetnie wygląda, ale przede wszystkim ma coś do powiedzenia. Bierze udział w wielu przedsięwzięciach i projektach, jest dyrektorem mediów cyfrowych rosyjskiego domu towarowego. To postać, którą warto śledzić na portalach społecznościowych, nie tylko ze względu na jej stylizacje 😉\nPhotos: Facebook, Miroslava Duma\n20 października 2016 at 22:50\nKurcze, I’m no expert, ale mam problem ze współczesnymi ikonami stylu – ich stylizacje są zazwyczaj eleganckie, sexowne, ale mało kobiece. Kocham sukienki (szczególnie takie na wzór 50ties /60ties) i mogłabym w nich chodzić na okrągło, a tak mało jest ich w casualowych, codziennych propozycjach modowych :/ Znalezienie pary jeansów, które tak naprawdę mi pasują to często mission impossible, a oversizowa góra robi ze mnie permanentnie ciężarną, więc patrzę, podziwiam, ale naśladować nie dam rady 😉


Ile kosztują usługi naszych prawników?\nbezprawnik.pl dołącz do dyskusji (2) 14.04.2015\nPo skontaktowaniu się z naszym działem prawnym i opisaniu problemu, nasi eksperci zapoznają się z nim i wyceniają koszt przygotowania oczekiwanej przez Państwa porady. Kosz ten uzależniony jest od stopnia skomplikowania sprawy i czasu niezbędnego do przygotowania stosownej odpowiedzi. Z serwisem bezprawnik.pl współpracują prawnicy o szerokim doświadczeniu zawodowym, aplikanci, adwokaci, radcowie prawni i doradcy podatkowi. Staramy się budować zespół pod kątem specjalizacji w określonych dziedzinach prawa w celu zapewnienia w pełni kompetentnej jakości usług.\nW odróżnieniu od wielu tradycyjnych kancelarii prawnych, nie stosujemy jednak stawek godzinowych, które często stawiają pod znakiem zapytania ostateczną kwotę, jaką będzie musiał ponieść klient. Po zapoznaniu się z Państwa sprawą, przedstawiamy wycenę przygotowania porady i dopiero po jej zaakceptowaniu przystępujemy do realizacji usługi.\nPoniżej możecie Państwo zapoznać się z orientacyjną ceną naszych usług. Ceny te mogą okazać się wyższe w przypadku szczególnie złożonych spraw, ale możliwe jest również negocjowanie stawek w przypadku zamówienia większej liczby usług prawnych.\nPorada prawna – rozwiązanie problemu prawnego, zawierającego opis stanu faktycznego, odnoszącego się do określonej rzeczywistości faktycznej, bez konieczności tworzenia dodatkowych pism i dokumentacji dla stron trzecich – od 49 zł do 299 zł\nPorada podatkowa – od 99 zł do 999 zł\nPrzygotowanie pisma o charakterze nieprocesowym (rozwiązanie umowy, wezwanie do zaplaty, pisemna reklamacja itd.) – od 69 zł do 299 zł\nPrzygotowanie pisma o charakterze procesowym (zażalenie, projekt pozwu, apelacji, odpowiedzi na pozew itd.) – od 399 zł\nSporządzenie opinii prawnej dot. zagadnienia prawnego – od 399 zł\nSporządzenie opinii prawnej dot. dokumentu prawnego od 299 zł\nStworzenie umowy – od 199 zł\nStworzenie wzorca umowy – od 499 zł\nSporządzenie dokumentu o charakterze prawnym (regulamin, polityka prywatności) – od 299 zł\nZastępstwo procesowe – negocjowane zawsze indywidualnie\nStała obsługa prawna – dla firm, negocjowane zawsze indywidualnie\nUsługi prawne w języku obcym – negocjowane zawsze indywidualnie\nDla Państwa bezpieczeństwa i wygody, partnerem płatności w serwisie Bezprawnik.pl jest uznana na rynku internetowym firma DotPay, umożliwiająca dokonanie opłaty za pośrednictwem najpopularniejszych banków, kart debetowych i kredytowych, jak również tradycyjnych metod przekazów pocztowych.


Sesja na Pustyni Błędowskiej… yessssssssssssss 🙂\nI to był dobry wybór. Julita i Adam idealnie odnaleźli się w tej scenerii. Było romantycznie, emocjonalnie i spokojnie. Do tego był taniec o zachodzie słońca i skoki ze spadochronem 🙂 Nie, nie to nie oni skakali. Ale mieliśmy fajną atrakcję podczas sesja na Pustyni Błędowskiej w postacie właśnie trenujących wojskowych, którzy skakali nam w tle 🙂\nCo do samej organizacji – Przyznam szczerze, że jadąc na sesję obawialiśmy się, że będzie dużo par w terenie. Jechaliśmy z Warszawy więc jak łatwo sprawdzić dojazd zajął nam ponad 3 godziny w jedną stronę. Dlatego też nasze obawy o tłum ludzi były nie bez powodu 🙂 Jednak na szczęście nikt nie miał odwagi nam przeszkadzać. Oprócz nas sesję w tym czasie realizowały tylko dwie pary więc swobodnie mogliśmy poruszać się po pustyni. Znaleźliśmy swój kawałek przestrzeni i realizowaliśmy swój plan.


Kto się podszywa pod Totalizator Sportowy i Pocztę Polską - rp.pl\nPublikacja: 26.07.2014 16:50\n25.000.000 PLN w megaKUMULACJI lotto i pięć zakładów gratis –taki mail zachęcający do wypełniania kuponów on-line wielu internautów mogło znaleźć ostatnio w swej poczcie. Akurat w dniach wielkiej kumulacji w Lotto- najpopularniejszej grze liczbowej w Polsce, organizowanej przez spółkę skarbu państwa, Totalizator Sportowy.\nWprawdzie wchodząc na stronę nadawcy maila można było znaleźć informację, że jest nim spółka Lottoland z licencją na Gibraltarze, ale niektórzy rozemocjonowani pokusą wielkiej wygranej mogli to zlekceważyć. Podobnie jak pewną różnicę w grafice znaku Lotto. Jeśli zagrali i zgłosili się potem po wygraną do kolektury Lotto, albo oddziale Totalizatora Sportowego mogli się jednak rozczarować.\nTylko w kolekturze\nJak przypomina biuro prasowe TS, spółka nie organizuje zakładów on-line, czego zresztą zabrania polskie prawo. – W nasze gry, w tym w Lotto, można zagrać wyłącznie poprzez zakup zakładu czy zakładów w punktach sieci Lotto. Nie ma innej metody- podkreśla Jarosław Tomaszewski, z biura PR i Komunikacji spółki. Przyznaje, że to nie pierwszy przypadek, gdy jakaś firma próbuje zrobić biznes na podobieństwie do znaków towarowych TS i nazwie Lotto. (Ta nazwa nie będąc zastrzeżona, jest zresztą używana w wielu krajach.) Jego zdaniem takie firmy uaktywniają się zwłaszcza w okresach dużych kumulacji.\nWielomilionowe kwoty wygranych rozpalają emocje i zainteresowanie- także wśród osób, które rzadko zaglądają do kolektur Lotto i mogą nie zwrócić uwagi np. na to, że popularne logo jest tam wpisane w gwiazdkę, a nie w jakąś kulę z numerkami. Zdarzały się zresztą przypadki, gdy w kolekturze zjawiali się gracze domagający się (bezskutecznie) wypłaty na podstawie SMS- z informacją o wygranej w zakładzie on-line.\nBiznes na podobieństwie\nJak zaznacza Jarosław Tomaszewski, TS od kilku lat ma na swej stronie komunikat informujący o tym, że nie współpracuje z żadną z firm oferujących pośrednictwo w zakupie swych produktów. Dodaje też, że spółka już podjęła działania mające na celu wyjaśnienie wątpliwości dotyczących legalności działań prowadzonych przez Lottoland. - Cała procedura została uruchomiona wtedy, kiedy otrzymaliśmy pierwsze sygnały o rozpoczęciu działalności przez tę firmę na terenie Polski (Na przełomie lutego i marca br.) Nasze obawy wzbudził nie tylko fakt podobieństwa znaków towarowych, nazw, ale także wykorzystywanie faktu kumulacji w Lotto do prowadzenia własnej działalności gospodarczej- podkreśla przedstawiciel TS.\nW przypadku Lotto można mówić o grze na podobieństwa - które od lat spędzają sen z powiek właścicielom czołowych marek spożywczych czy kosmetycznych - niektórzy mniejsze firmy próbują zrobić biznes upodabniając nazwę oraz stylizację opakowań i logo do znanych produktów.\nNie dać się zrobić w zombie\nNatomiast rozsyłane prawie w tym samym czasie maile podszywające się pod Pocztę Polską były już zwykłym atakiem hakerów, którzy rozsyłali oszukańcze e- wezwania informujące o konieczności odbioru przesyłki kurierskiej z kwotą pobrania oraz z załącznikiem z niby fakturą. Dla dodania wiarygodności w treści maila oszuści odsyłali po informacje o usłudze na prawdziwą stronę Poczty Polskiej... -W tym momencie Poczta Polska wyjaśnia i analizuje całą sprawę. Z naszej analizy wynika, że korespondencję tę wysyłano spoza terenu Polski. - twierdzi Zbigniew Baranowski rzecznik Poczty Polskiej. Firma szybko zawiesiła na swej stronie internetowej komunikat ostrzegający przed podejrzanymi mailami (a zwłaszcza przed załącznikami) - zwracając uwagę, że maile spoza sieci Poczty Polskiej nie zawierają informacji adresowych dotyczących placówki, w której należy odbierać przesyłkę. Nie zawierają także polskich znaków.\nJak twierdzą specjaliści IT, otwierając podejrzany załącznik ryzykujemy zainstalowanie na komputerze złośliwego oprogramowania, które może niszczyć pliki, zbierać dane, albo używać naszego komputera jako zombie wykorzystywanego zwykle do działań sprzecznych z prawem. (np. do ataków na klientów elektronicznej bankowości) Według niedawnych danych instytutu badawczego NASK, w Polsce może działać nawet 300 tys. komputerów-zombie kontrolowanych z zewnętrznych serwerów.


Maria Kaźmierczak - ginekolog, endokrynolog | ZnanyLekarz.pl\n5 marca 2019 Lokalizacja: Centrum Medyczne Gizińscy\nPani doktor ma specyficzny charakter. Wielokrotnie usłyszałam, że jestem "felerna", bo mam zbyt wysoki poziom prolaktyny - jako pacjent, nie powinnam usłyszeć czegoś takiego. Miałam się przez pół roku faszerować lekami obniżającymi jego poziom, a przez siłę leku prawie zrujnowała mnie psychika... Dobrze, że zdrowy rozsądek kazał mi pójść na konsultację do endokrynologa - inaczej bym poległa... Pani Maria zamiast szukać u mnie powodów zwiększenia prolaktyny, chciała ją tylko obniżyć, nie myśląc o skutkach ubocznych. Tylko rzuciłam na miesiąc leki od niej i hormony wróciły same do normy...\nBardzo się ciesze że trafiłam akurat do tego lekaża. Jest bardzo miła , bezpośrednia, Przeprowadza dokładny wywiad przed badaniem, jest konkretna i delikatna w badaniu. Otrzymałam od Pani dr, również kilka rad życiowych. Bardzo polecam!\nDwukrotnie spotkałam się z bardzo niemiłym zachowaniem Pani doktor. Pierwszy raz nakrzyczała na mnie z powodu mojego spóźnienia, które zresztą nie zaburzyło działania przychodni (przede mną było jeszcze wielu pacjentów i weszłam poprostu w innej kolejności). Podczas drugiej wizyty wydawało mi się, że wynik badań różni się od zapisanego w karcie. Pani doktor nawet przez chwilę nie dopuściła możliwości popełnienia przez nią błędu. Potraktowała mnie niegrzecznie i nie dała dojść do słowa. Poczułam się jak mała dziewczynka, która nie dokońca wie, o czym mówi.\nNa wizycie w listopadzie Pani dokotor zaleciła badania na dopiero lutym. Na szczęście sama wpadłam na pomysł, żeby zrobić badania już w styczniu. Okazało się, że wynik badania TSH skoczył z 4 na 9.\nPani Doktor wiele lat temu wykonała mi bardzo dobrze zabieg, dolegliwość nigdy się nie powtórzyła. Kompetentna, dokładna, delikatna w badaniu. Ma bardzo dobry kontakt z pacjentem jest osobą bezpośrednią


Regulamin - sklep punkty-mocujace.pewag.pl\nPunkty mocujące pewag\nKatalog i film\nJest pusty, zapraszamy do zapoznania się z ofertą punktów mocujących.\nRegulamin zakupów w sklepie internetowym punkty-mocujace.pewag.pl\nprzelew przed wysyłką (na podstawie faktury-proforma która zostanie dostarczona po złożeniu zamówienia drogą e-mail na adres Zamawiającego),\nDokument potwierdzający sprzedaż wystawiany jest przez firmę pewag polska Sp. z o.o. lub dystrybutora firmy pewag polska Sp. z o.o. Wysyłka realizowana jest na koszt zamawiającego. Korzystamy z usług firm kurierskich DPD, FedEx oraz GLS.Towar zostaje wysłany niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od daty złożenia zamówienia. Koszt przesyłki wynosi: 18,45 zł brutto (+ 12,30 zł w przypadku pobrania). Kupujący przyjmuje do wiadomości i wyraża zgodę na poniesienie dodatkowych kosztów jakimi są: koszty dostawy i/lub pobrania.\nKupującemu przysługuje 14-dniowy termin na odstąpienie od umowy bez podania przyczyn. W takim przypadku umowę uważa się za niezawartą. W celu uruchomienia procedury zwrotu kwot pieniężnych wydanych na zakupy w naszym sklepie internetowym, Kupujący zobowiązany jest wypełnić i odesłać w terminie do 14 dni pocztą na adres: pewag polska sp. z o.o., ul. Bielska 1124, 43-374 Buczkowice lub faxem na numer 33 8104666, oświadczenia o odstąpieniu od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa. Wzór oświadczenia znajduje się tutaj. Termin do odstąpienia od umowy wygasa po upływie 14 dni od dnia, w którym Kupujący wszedł w posiadanie rzeczy lub w którym osoba trzecia, inna niż przewoźniki wskazana przez Kupującego, weszła w posiadanie rzeczy.\notrzymaliśmy zwrot zakupionego przez Kupującego towaru. Zwrot w tym przypadku odbywa się na koszt Zwracającego,a koszt tego zwrotu nie może obciążyć w żaden sposób Sprzedawcy,\npewag polska sp. z o.o.,\nul. Bielska 1124,\nSprawdzamy zgodność zawartości przesyłki z dokumentem sprzedaży, stan towaru, stan opakowania poczym sporządzamy dokument korygujący, który zostaje wysłany do Kupującego.\nZwracający ma obowiązek odesłania czytelniepodpisanego dokumentu korygującego do sprzedawcy.\nZobowiązujemy się przyjąć towar jeśli w realizacji zamówienia wystąpiła zawiniona przez nas pomyłka. W takim\tprzypadku ponosimy wszystkie koszty związane z obsługą przesyłek.\nuszkodzeń spowodowanych niewłaściwym użytkowaniem - w tym używaniem towaru w sposóbniezgodny z przeznaczeniem.\nNiniejszy regulamin obowiązuje od dnia 02.11.2015.\nArchiwalna wersja regulaminu, obowiązująca do 01.11.2015.


"Barwy wulkanu Etna" wystawa fotografii Henryka Pieczula - FUNDACJA KSK\n“Barwy wulkanu Etna” wystawa fotografii Henryka Pieczula\nHenryk Pieczul zaprasza na wystawę fotografii pt. “Barwy wulkanu Etna”. Uroczyste otwarcie wystawy odbędzie się w piątek 16 lipca 2021 roku o godz. 18.00 w “Galerii u Strasza” w Wojewódzkim Domu Kultury im. Józefa Piłsudskiego w Kielcach. ul. Ściegiennego 2.\nHenryk Pieczul. fot. materiały prasowe\nHenryk Pieczul urodził się 17 grudnia 1941 r. w Wilnie, gdzie spędził dzieciństwo. Od 1945 r. mieszka i pracuje w Kielcach. Członek rzeczywisty Okręgu Świętokrzyskiego Związku Polskich Artystów Fotografików. Członek zwyczajny Sekcji Autorów Prac Fotograficznych Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Honorowy członek Francuskiego Muzeum Fotografii w Bievres. Był członkiem nieistniejącego już Świętokrzyskiego Towarzystwa Fotograficznego. Artysta związany z Kielecką Szkołą Krajobrazu.\nTermin „Kielecka Szkoła Krajobrazu”, autorstwa Jan Sunderlanda, funkcjonuje w polskiej fotografii od 1963 roku, gdy podczas I Biennale Krajobrazu Polskiego w Warszawie, grupa autorów z Kielc otrzymała dyplom FASFwP „Za wysoki poziom artystyczny zgłoszonych prac”. Rok wcześniej Paweł Pierściński zorganizował w Świętokrzyskim Towarzystwie Fotograficznym grupę twórczą pod nazwą „Grupa Robocza” (1962-68). Jej zadaniem było „udokumentowanie cech charakterystycznych polskiego krajobrazu rolniczego”.\nNajaktywniejszymi autorami „Grupy” byli: Paweł Pierściński, Wacław Cisłowski, Janusz Buczkowski, Franciszek Gładysz, Tadeusz Jakubik, Jerzy Kamoda, Adam Karczewski, Stanisław Lipka i Henryk Pieczul.\nHenryk Pieczul fot. Sławomir Oszywa\nHenryk Pieczul całe swoje twórcze życie związał z fotografią. Znakomity dokumentator krajobrazu kulturowego Ziemi Świętokrzyskiej. Przez wiele lat pracował dla Muzeum Narodowego w Kielcach i w Krakowie oraz współpracował z innymi muzeami w Polsce. Opublikował rekordową ilość fotografii w katalogach oraz w wydawnictwach popularnonaukowych (w kraju i zagranicą). Obok zawodowego perfekcjonizmu i obiektywizmu w odwzorowaniu przedmiotów, w twórczości fotograficznej stosuje kreację autorską, wynikającą z osobistego przeżycia oraz refleksję nad urodą natury i degradacją środowiska naturalnego przez człowieka. Specjalizował się w fotografii zawodowej i technicznej: wykonywał fotografię naukową, zdjęcia konserwatorskie dzieł sztuki, fotografię w podczerwieni, w ultrafiolecie, w świetle sodowym, świetle analitycznym, fotografię lotniczą, zdjęcia tkanin, obrazów, porcelany, szkła, monet, srebra, architektury. Jego fotografię cechuje zawodowy perfekcjonizm i obiektywizm w wiernym oddaniu charakteru przedmiotów.\nJego zdjęcia dokumentalne są publikowane w dziesiątkach, a nawet setkach wydawnictw popularnonaukowych w kraju i za granicą (roczniki muzealne, katalogi zbiorów i wystaw, przewodniki po muzeach, opracowania monograficzne i problemowe, foldery, plakaty, kalendarze, pocztówki). Łącznie opublikował drukiem ponad 45 tysięcy zdjęć autorskich.\nWystawa “Barwy wulkanu Etna” jest efektem podróży Henryka Pieczula na Sycylię w 1993 roku. Więcej o wystawie i historii jej powstania na stronie Okręgu Świętokrzyskiego ZPAF – HENRYK PIECZUL – BARWY WULKANU ETNA\nOpracował Krzysztof Zając


Z6 zapewnia najlepsze z obu światów. Rower górski w pełni zdolne do Shimano 21 biegów i zawieszenie, plus wygodny rower elektryczny do dojazdów do pracy i ogólne transportu, że wygląda fantastycznie. W tygodniu skorzystać z systemu energii elektrycznej do szczypać wokół za ułamek kosztów samochód lub motocykl i następnie w weekend szlak trafił do niektórych off road zabawy.\nAkumulator litowo-polimerowy jest ładnie wyglądające jak kolby napoje i bezpiecznie przymocowany do ramy aluminiowe. Bezszczotkowy silnik ma mnóstwo energii i będzie pchać rower do UK maksymalny prawnych prędkości 25KM/H, co czyni go całkowicie drogi prawnej. System inteligentnego przepustnicy sprawia, że obsługa jest bardzo łatwa. Po prostu wybierz ile chcesz pomoc z układu elektrycznego za pomocą selektora łatwe, zacząć pedałować i silnik będzie pomagać. Alternatywnie można użyć przepustnicy twist do zaangażowania się silnik jak za pomocą motorem.\nInne funkcje obejmują podpórką, wskaźnik naładowania akumulatora i odporne na korozję łańcucha.\nWymienny akumulator litowo baterii z key-lock dla ochrony, stylowo zabezpieczone jak butelka wody


Horus – egipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej. Panujący faraon utożsamiał się z nim i przyjmował jego imię. Czczony pod postacią sokoła lub człowieka z głową sokoła zwieńczoną tarczą słoneczną oraz jako dziecko z palcem w ustach. Był synem Ozyrysa i Izydy lub Geba i Nut. Po śmierci Ozyrysa walczył (jako prawowity następca tronu) z Setem (bratem Ozyrysa) o tron faraona. Po kilku konkurencjach Rada Dwunastu Bogów przyznała władzę Horusowi.Bóg Ojciec, Pan Bóg (łac. Deus Pater) – jedna z Trzech Osób Boskich czczonych przez większość wyznań chrześcijańskich.\nBogini Matka, Wielka Bogini, Wielka Macierz, Matka Ziemia, Królowa Niebios – w wierzeniach wielu kultur główne (lub jedno z główniejszych) bóstwo w panteonie. Bogini utożsamiana najczęściej z Ziemią (lub stanowiąca jej patronkę), w wielu kulturach będąca równocześnie królową niebios (wówczas do jej atrybutów dochodziła jeszcze uroda). Zazwyczaj dawczyni wszelkiego życia, uosabiająca płodność (zob. kult płodności) i macierzyństwo. Często uznawana również za matkę bogów.\nMatka Boża (skr. MB), Theotokos (gr. Θεοτόκος), pot. Matka Boska, Boża Rodzicielka, Bogurodzica a. Bogarodzica – jeden z dwóch (obok „Najświętsza Maryja Panna”) oficjalnych tytułów Marii z Nazaretu, matki Jezusa, używany m.in. w Kościele katolickim i Kościołach prawosławnych (cs. Boharodzica). W wersji współczesnej tytuł ten brzmiałby Matka Boga.Archetyp ( z gr. arche – "początek", typos – "typ" ) – pierwotny wzorzec (pierwowzór) postaci, zdarzenia, motywu lub schematu. Najbardziej znany w definicji psychoanalitycznej, gdzie archetypy oznaczają elementy strukturalne nieświadomości wspólne wszystkim ludziom na świecie. Archetypy występują w nieświadomości zbiorowej i nieświadomości indywidualnej. Są wielkościami dynamicznymi: zdolne są do przemian i rozwoju.\nKsiężyc (łac. Luna, gr. Σελήνη Selḗnē; pol. fraz. „Srebrny Glob”, „srebrny glob”; pol. przest. gw. poet. „miesiąc”; pol. przest. poet. „luna”) – jedyny naturalny satelita Ziemi (nie licząc tzw. księżyców Kordylewskiego, które są obiektami pyłowymi i przez niektórych badaczy uważane za obiekty przejściowe). Jest piątym co do wielkości księżycem w Układzie Słonecznym. Przeciętna odległość od środka Ziemi do środka Księżyca to 384 403 km, co stanowi mniej więcej trzydziestokrotność średnicy ziemskiej. Średnica Księżyca wynosi 3474 km, nieco więcej niż 1/4 średnicy Ziemi. Oznacza to, że objętość Księżyca wynosi około 1/50 objętości kuli ziemskiej. Przyspieszenie grawitacyjne na jego powierzchni jest blisko 6 razy słabsze niż na Ziemi. Księżyc wykonuje pełny obieg wokół Ziemi w ciągu 27,3 dnia (tzw. miesiąc syderyczny), a okresowe zmiany w geometrii układu Ziemia-Księżyc-Słońce powodują występowanie powtarzających się w cyklu 29,5-dniowym (tzw. miesiąc synodyczny) faz Księżyca.Matka (mama) – kobieta będąca rodzicem dziecka. Matką nazywa się kobietę, która jest związana ze swoimi dziećmi, które mogą, ale nie muszą być jej biologicznym potomstwem. Zatem, w zależności od kontekstu, kobiety mogą być uważane za matki z racji urodzenia lub wychowywania dziecka, dostarczenia komórki jajowej do zapłodnienia, lub jakiejś ich kombinacji. Są to warunki umożliwiające sprecyzowanie pojęcia macierzyństwa lub stanu bycia matką. Kobiety, które należą do trzeciej i pierwszej kategorii, zazwyczaj objęte są pojęciami „rodzona matka” lub „matka biologiczna”, niezależnie od tego, czy dana osoba kontynuuje wychowywanie dziecka. W związku z tym kobieta, która spełnia tylko drugi warunek, może być uznana za matkę adopcyjną, a ta, która spełnia tylko pierwszy lub tylko trzeci warunek, za matkę zastępczą.\nBogini Matka w różnych religiach[ | edytuj kod]\nCarl Gustav Jung: Grundwerk. T. 2: Die psychologischen Aspekte des Mutterarchetypus. Olten: Olten und Freiburg/Br., 1984, s. 148-149.\nKult płodności – jedna z form kultu religijnego cechująca się oddawaniem czci różnym przejawom i źródłom płodności, jak np. urodzaj, deszcz, Słońce, Księżyc, wody, roślinność, gleba, kobieta, itp. Jest on jednym z najbardziej rozpowszechnionych i najstarszych kultów religijnych na świecie.Allani (Pani), bóstwo huryckie. Bogini ziemi, pierwotnie być może jedna z bogiń-matek. W czasach mitannijskich była związana z babilońską Ereszkigal.


Vicon SuperFlow PS225 / Rozsiewacze wahadłowe Pendulum / Rozsiewacze / Vicon brand Poland / Home - Vicon Polska\nPS225 to prawdziwy wielofunkcyjny rozsiewacz wahadłowy.\nJego najmniejszy model z unikalnej serii rozsiewaczy wahadłowych Vicon jest idealny do użytku na polach golfowych, boiskach sportowych, a także ogrodnictwie i zastosowaniach komunalnych. Model PS225 ma wytrzymały zbiornik z polietylenu o podstawowej pojemności 200l i opcjonalną nadstawkę, która tworzy zbiornik o pojemności 300 litrów. Kompaktowa konstrukcja w połączeniu z krótką powierzchnią rozrzutu zapewnia optymalne warunki do pracy na małych powierzchniach. Szerokość rozsiewu od 1 do 14 metrów.\nSystem rozsiewu SuperFlow\nŁatwe ustawienie dawki wysiewu\nSzeroka gama rur wysiewających\nDostępny opcjonalny komputer PS-ED II\nPojemność zbiornika(l) 220 330\nSzerokość zbiornika (cm) 106 106\nWysokość załadunku (cm) 77 99\nWaga (kg) 83 85\nWałem WOM 540 540\nKategoria zaczepu 3 punktowego 1 1\nGama rur wysiewających\nKomputer PS-ED II\nSystem wysiewu SuperFlow\nSystem wysiewu SuperFlow zapewnia maksymalną dokładność podczas aplikacji nawozu.\nJakość rozsiewu i łatwość obsługi tej wyjątkowej maszyny nie mają sobie równych - teraz jak w przeszłości.\nRuch wahadłowy rury zapewnia, że dawka aplikacji jest zawsze identyczna po obu stronach. Powoduje to symetryczny wzór rozsiewu i doskonałe zachodzenie na siebie.\nDokładne rozprowadzanie, również na zboczach.\nRuch rury rozrzucającej w obie strony powoduje, że nawóz jest wyrzucany tylko na lewą i prawą stronę, nigdy do przodu i na niewielką odległość tylko do tyłu. Dlatego wpływ wiatru jest znikomy, a ciągnik nie zostaje pokryty nawozem.\nŁożyska zespołu rozrzucającego mają łatwo dostępne smarowniczki, co zapewnia maksymalną łatwość konserwacji.\nWszystkimi rozsiewaczami wahadłowymi SuperFlow można sterować ręcznie lub hydraulicznie.\nPlastikowa skala na zespole wysiewającym umożliwia płynną regulację dawki wysiewu w kg na hektar, dzięki czemu ryzyko błędów rozsiewu jest minimalne.\nZa pomocą tabeli wysiewu i pokrętła można określić żądaną ilość nawozu dla każdej szerokości rozsiewu i prędkości jazdy.\nZa pomocą dostępnego opcjonalnego klucza regulacyjnego można łatwo dostosować szerokość rozrzutu (kąt wysiewu będzie się zmieniał). Idealny do rozsiewania piasku lub w sadach!\nBezpośredni dostęp do najnowszych wyników testów na www.viconspreadingcharts.com lub pobierz aplikację wykresów wysiewu przez App Store lub pobierz ją w Google Play\nVicon oferuje szeroką gamę rur rozsiewających do szerokiej gamy zastosowań.\nDługa rura: stosowana przy normalnej szerokości rozsiewu 9 - 14 m.\nKrótka rura: stosowana przy małych szerokościach wysiewu, szerokość rozrzutu 4 - 8 m.\nRura do wysiewu w rzędy: do rozsiewania w sadach, winnicach na szerokość 2 - 8 m (długa) lub do pestycydów, szerokości rozrzutu 0,75 - 4,50 m (krótka).\nRura do wysiewu piasku i soli : stosowana przy budowie dróg i do zwalczania oblodzenia, możliwe są szerokości rozrzutu 6-12 m (długa), 5 - 6 m (średnia) lub 2 - 4 m (krótka).\nRura do rozsiewu granicznego: zapobiega rozrzucaniu nawozu do rowów, żywopłotów lub rowów, szerokość rozrzutu 2-6 m.\nRura do wysiewu prawą stroną: do hodowli ryb i rozrzucania na groblach, szerokość rozrzutu 4 - 6 m.\nKomputer PS-ED II umożliwia regulację tarczy dozującej z kabiny ciągnika i pasuje do wszystkich rozsiewaczy wahadłowych Vicon.\nPrędkość jazdy do przodu jest stale sprawdzana przez czujnik koła lub za pomocą radaru i przekazywana do systemu PS-ED II, który z kolei zapewnia stałą dawkę wysiewu niezależnie od prędkości jazdy. Konsekwencją jest absolutnie jednolity wzór rozsiewu w kierunku jazdy. Ilość można zwiększyć lub zmniejszyć w dowolnym momencie podczas pracy.\nOperatorzy uznają PS-ED II za wyjątkowo łatwy w obsłudze. Wszystko, czego potrzebujesz, to panel sterowania z czytelnym wyświetlaczem.\nAby zwiększyć pojemność zbiornika w podstawowych rozsiewaczach wahadłowych, dostępne są różne nadstawki zbiorników: 100, 110, 200, 400, 600 i 900 litrów, w zależności od modelu.\nPlandeka do zbiornika chroni nawóz przed wilgocią i brudem. W celu napełnienia zbiornika plandekę można łatwo złożyć.\nDo wszystkich rozsiewaczy PS dostępny jest opcjonalny zestaw oświetleniowy. Można również zamówić naklejki odblaskowe, aby zapewnić bezpieczny transport po drogach.\nPojemnik do kalibracji umożliwia przeprowadzenie testów kalibracyjnych przy założonej rurze wysiewu.\nMieszadło zapewnia równomierne podawanie materiału do zespołu rozrzucającego. Siatka bezpieczeństwa chroni mieszadło.\nKomplet skrętnych kół umożliwia łatwe przesuwanie rozsiewacza po odłączeniu od ciągnika.\nZestaw do nasion drobnych zamyka dwa z trzech otworów dozownika do aplikacji małych ilości nasion drobnych.\nDo rozsiewania piasku lub soli potrzebny jest wkład ze stali nierdzewnej dla dna zbiornika.


noclegi mazowieckie - Noclegi w wojew�dztwie mazowieckim - nocleg, pokoje go�cinne\nNoclegi -> mazowieckie\nMiasta w mazowieckim\nO¶rodek Wypoczynkowy w Toporni k/Przysuchy oferuje miejsca w swoim obiekcie w domkach 3-6 osobowych,z ³azienkami. O¶rodek po³o¿ony jest na terenie ekologicznie czystym, z daleka od miast przemys³owych w du¿ym kompleksie le¶nym (Wzgórza Koneckie). Dysponujemy zalewem wodnym...\nPensjonat Pod Sosnami po³o¿ony w uzdrowisku Konstancin ko³o Warszawy ofeuje ba¿e noclegow± w postaci 40 miesc noclegowych w pokojach 1,2,3 osobowych z ³azienkami. Pensjonat po³o¿ony jest w cichej spokojnej okolicy w otoczeniu lasyu sosnaowego. Blisko¶æ Warszawy a tak¿e wszystkich obiektó...\nZapraszamy nad przepiêkne okolice Zalewu Zegrzyñskiego. Do dyspozycji go¶ci pokoje 2 i 4 osobowe. Ka¿dy z nich wyposa¿ony jest w ³azienkê, aneks kuchenny, TV/radio oraz taras z grillem. Do mi³ego wypoczynku zachêca blisko¶æ jeziora (do pla¿y 150m) wraz ze...\nKWATERY PRACOWNICZE RASZY\nTanie kwatery dla pracownikow w Raszynie lub Falentach , doba od 20z³ os/dzieñ lub rycza³t za miesi±c 450-500 cena uzalezniona od ilosci osob i okresu pobytu. Oferty prosimy kierowaæ wy³±cznie na telefon 0501311222. Pe³ny wêze³ sanitarny, kuchnie do przygotowy...


Buty piłkarskie Nike Tiempo Legend 7 Academy FG AH7242 118 | Piłka nożna \_ Buty piłkarskie \_ Korki | - eHurtowniaSportowa24.pl\nMęskie buty piłkarskie Nike Tiempo Legend 7 pochodzą z kolekcji Euphoria Pack i są przeznaczone do gry na twardej nawierzchni trawiastej. Buty te są koloru biało-pomarańczowego z czarnym logiem producenta. Cholewka ze skóry cielęcej daje możliwość lepszego kontaktu z piłką i zwiększa dopasowanie. O lepsze dopasowanie dbają także specjalne tkane przelotki, które łączą się ze sznurowadłami. Przy języku znajdują się specjalne kliny dbające o stabilizację. Zastosowana wkładka zmniejsza nacisk korków na stopę. Specjalistyczna podeszwa gwarantuje odpowiednią przyczepność. Poziom: półamatorskie. Twarzą linii jest Sergio Ramos.


Legnica - Węgry obniżą VAT na domy z 27% do 5%\nWęgry obniżą VAT na domy z 27% do 5%\n2015-12-15, 15:39 autor: Bankier.pl\nVictor Orban przekonuje, że celem reformy podatkowej jest sprawienie, by każda węgierska rodzina mogła sobie pozwolić na dach nad głową. Dlatego rząd proponuje obniżkę VAT-u z 27% do 5% w latach 2016-2019. Projekt dotyczy nowych mieszkań o powierzchni użytkowej do 150 metrów kwadratowych, w budynkach mieszczących kilka mieszkań oraz w przypadku domów jednorodzinnych - do powierzchni użytkowej 300 metrów kwadratowych.\nJednocześnie zniesiony zostanie obowiązek uzyskiwania pozwolenia na budowę w przypadku budowy domów o powierzchni mniejszej niż 300 metrów kwadratowych. Przy budowie takiego domu, będzie trzeba jedynie na 15 dni przed rozpoczęciem prac powiadomić władze. Stosowny projekt ustawy został już wniesiony do węgierskiego parlamentu.\nW wypowiedzi dla państwowej agencji informacyjnej MTI, węgierski minister finansów Mihály Varga stwierdził, że jeżeli dzięki obniżeniu podatków liczba nowych budów wzrośnie o 3 do 5 tysięcy, to nowy podatek okaże się neutralny dla budżetu.\n- Obniżenie podatku ma pomóc ożywić węgierskie budownictwo mieszkaniowe. Według danych urzędu statystycznego, w 2014 r. liczba nowych domów (8358) sięgnęła zaledwie 23% poziomu notowanego przed kryzysem (36 075). W Polsce kryzys nie miał aż tak wielkiego wpływu na liczbę oddanych mieszkań i domów – od 2006 roku średniorocznie oddajemy ich ok. 150 tysięcy. Nawet biorąc pod uwagę, że Węgrów jest 4-krotnie mniej niż Polaków, to ubytek w liczbie oddanych nowych mieszkań i domów w tym kraju jest bardzo duży – komentuje Michał Żuławiński, analityk Bankier.pl.\nW Polsce deweloperzy starają się, by ich działalność objęta była 8% stawką VAT. Mają do tego prawo, o ile ich działania dotyczyć będą nieruchomości objętych społecznym programem mieszkaniowym. Stawka preferencyjna obejmuje nie tylko dostawy gotowych lokali lub domów, ale także ich budowę, remont, modernizację, termomodernizację czy też przebudowę.\n- Co do zasady budownictwo mieszkaniowe korzysta zatem z 8% stawki VAT, pod warunkiem jednak, że deweloper nie będzie budował budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 metrów kwadratowych lub lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 metrów kwadratowych. Powyżej tego metrażu zastosowanie znajduje stawka podstawowa 23% VAT. Stawkę 23% stosuje się proporcjonalnie, wyłącznie od metrażu przekraczającego odpowiednio 150 m2 oraz 300 m2 nieruchomość - stwierdza Piotr Szulczewski, analityk Bankier.pl.


anyconnect - CCIE.pl\n#1 Post autor: okoo » 11 sty 2018, 10:54\nMam ASA5506-X na którą kupiliśmy licencję na dostęp do anyconnect przez urządzenia mobilne.\nPoczątkowo anyconect został skonfigurowany za pomocą certyfikatu self signed, ale zdecydowaliśmy że komunikat o niezaufanym certyfikacie jest drażniący i postanowiliśmy wykorzystać posiadany certyfikat wildcardowy RapidSSL Wildcard.\nCertyfikat komercyjny został zaimportowany poprawnie w ASDM na urządzenie i skonfigurowany do użytku przez anyconnect. Skutek jest tego taki, że z komputera połączenie działa poprawnie (nie wyskakuje monit o nieprawidłowym certyfikacie) i nawet w aplikacji klienta anyconnect jak jest zaznaczone "Block connections to utrusted servers" to połączenie jest zestawiane prawidłowo i vpn działa poprawnie. Problem jest z urządzeniami mobilnymi, gdy używam certyfikatu self signed to połączenie jest zestawiane, natomiast przy użyciu certyfikatu komercyjnego, telefon się nie łączy i wyskakuje błąd "Próba połączenia nie powiodła się z powodu błędu komunikacji serwera. Spróbuj wznowić połaczenie.\nWychodzi na to, że asa chyba nie chce działać z komercyjnym certyfikatem wildcard, ma może ktoś dla mnie jakąś radę co z tym zrobić ?\n#2 Post autor: mihu » 11 sty 2018, 11:13\nokoo pisze: ↑11 sty 2018, 10:54 Mam ASA5506-X na którą kupiliśmy licencję na dostęp do anyconnect przez urządzenia mobilne.\njakie urządzenie mobilne ? Android/Windows/Apple? Z nimi zawsze jest problem mimo, że cert powinien być zaufany. W większości przypadków działa tylko trzeba zaakceptować.\nProbowałeś skasować cert który masz przypisany do danego FQDN-a, żeby zaufał nowemu?\n#3 Post autor: okoo » 11 sty 2018, 11:25\nUrządzenia mobilne to android i ios, jest ten sam efekt.\nJedna sprawa to fakt że certyfikat wyskakuje ze jest niezaufany, ale nawet po zaakceptowaniu tego certyfikatu sie nie łączy, po zaimportowaniu jest to samo.\nMasz tu na myśli skasowanie certu na urządzeniu mobilnym ?\n#4 Post autor: mihu » 11 sty 2018, 11:28\nokoo pisze: ↑11 sty 2018, 11:25 Cześć\na jaki certyfikat Ci wyświetla na urządzeniu mobilnym? Stary self-signed czy nowy który powinien być zaufany? Bo jeśli pierwsze to cache na urządzeniu mobilny i opcji jest pare - skasować go jak się da, reboot urządzenia, lub reinstalka AnyConnecta. Jeśli drugie to znaczy, że urządzenie nie ma Root CA dla tego certa i to z kolei opcje są - upgrade softu na urządzeniu (jeśli da się), albo MDM / ręczny import Root CA, ale to nie się trochę rozmywa z sensem płacenia za trusted cert...\nRejestracja: 26 mar 2015, 14:12\n#5 Post autor: dante999 » 11 sty 2018, 13:00\nJeszcze takie 3 grosze - ja miałem problem z urządzeniami mobilnymi jak na ASA nie było całej ścieżki certyfikacji, czyli dla certa który przypisujesz do AnyConnecta musi być RootCA i wszystkie pośrednie które są w ścieżce.\n#6 Post autor: bart » 14 sty 2018, 19:29\ndante999 pisze: ↑11 sty 2018, 13:00 Jeszcze takie 3 grosze - ja miałem problem z urządzeniami mobilnymi jak na ASA nie było całej ścieżki certyfikacji, czyli dla certa który przypisujesz do AnyConnecta musi być RootCA i wszystkie pośrednie które są w ścieżce.\nHmmm ale to chyba normalne na każdym urządzeniu, serwerze etc. zazwyczaj wgrywa się certa i chaincert.


W wielkopolskich lasach trwa... baby boom. Pojawiają się też drapieżniki od lat niewidziane: ryś, wilk, żubr | Głos Wielkopolski\nW wielkopolskich lasach trwa... baby boom. Pojawiają się też drapieżniki od lat niewidziane: ryś, wilk, żubr\nMRT 2 czerwca 2020, 8:30\nWielkopolskie lasy od kilku tygodni goszczą już dawno niewidzianych gości. W nadleśnictwach w Trzciance i Obornikach można spotkać rysie, żubry, a także wilki. Z kolei w Nadleśnictwie Sieraków obserwujemy pierwszą od stu lat parę rybołowów. A to nie wszystko! Stali mieszkańcy bowiem powiększają swoje rodziny. Na świat przyszły małe liski, sarenki, bociany czarne, samica orła bielika. Gdy człowiek nie patrzy, w naturze dużo się dzieje.\nMateriał oryginalny: W wielkopolskich lasach trwa... baby boom. Pojawiają się też drapieżniki od lat niewidziane: ryś, wilk, żubr - Głos Wielkopolski


Teologia wiecznego kryzysu według Tokarczuk | Magazyn Kontakt\nTeologia wiecznego kryzysu według Tokarczuk\nW swoim najnowszym tomie opowiadań Olga Tokarczuk stara się odkrywać mroczną podszewkę szarej codzienności i ujawniać to, co w niej najdziwniejsze. Czy jest to jednak demaskacja skuteczna, a przez to wywrotowa?\nOd wielu lat twórczości Olgi Tokarczuk wydaje się przyświecać jedno z najciekawszych pytań, jakie w ogóle może zadać literatura: „what if?” – „a co, jeżeli”? Dla autorki chętnie eksperymentującej z rozlicznymi możliwościami dawanymi przez wspaniałe laboratorium zwane fikcją ta formuła literackiego „gdybania” może być punktem wyjścia, który otwiera wiele intrygujących ścieżek – obietnic nie tylko nowego przemyślenia relacji łączących składniki widzialnej rzeczywistości, ale także uobecnienia w języku tego, co zagubione, niewidoczne lub pojawiające się na niejasnych, widmowych warunkach czasu i przestrzeni.\nTokarczuk obiera zatem różne strategie mające na celu odkrycie nowych potencjalności w tym, co na pierwszy rzut oka już wyczerpane lub definitywnie opisane. Jest mistrzynią w przechwytywaniu znanych toposów i tkaniu z nich wciągających opowieści – szczególnym popisem jest w tej mierze „Prawiek i inne czasy”, książka o życiu, które musi nieustająco ustalać swoje miejsce między naturą i historią, między witalnym popędem i ludzką moralnością. Ostatnio z kolei (nie licząc książki dla dzieci „Zagubiona dusza” przygotowanej wraz z ilustratorką Joanną Concejo) Tokarczuk podjęła bardzo ambitną próbę przeorganizowania schematu tradycyjnej powieści historycznej, by móc opowiedzieć o Jakubie Franku, działającym w osiemnastowiecznej Polsce wpływowym przywódcy jednego z najbardziej niezwykłych heretyckich ruchów religijnych. Przytłaczające rozmachem i rozmiarem „Księgi Jakubowe” (pozwalam sobie skrócić czterozdaniowy tytuł) dobitnie wskazywały również na obecne w twórczości autorki fascynacje tematyką nieortodoksyjnej religijności i „małych”, osobistych teologii – dlatego też, jak jeszcze zobaczymy, słuszna jest uwaga Macieja Jakubowiaka, zgodnie z którą warto interpretować teksty Tokarczuk z perspektywy postsekularnej.\nPo tej monumentalnej, wielogłosowej powieści Tokarczuk proponuje nam teraz zbiór mniejszych form, w których światło narracji pada na pojedyncze zdarzenie albo materialny czy językowy detal. Łącznikiem tych „Opowiadań bizarnych” ma być atmosfera niesamowitości (trochę w znaczeniu Freudowskiego unheimlich), która wywołana jest przez drobne, niespodziewane przesunięcie, mające wzmóc niepokój i postawić czytelnika/czytelniczkę w stan wytężonej lekturowej czujności. Taką właśnie konotację ma dość niezręczny, przeszczepiony z języka francuskiego neologizm pojawiający się w tytule tomu.\nNiestety, nie wszystkie zawarte w nim utwory spełniają obietnicę niepokojącego nawiedzenia, zaś efekt wywołany przez tyleż nieznaczne, co znaczące odkształcenie codzienności wiąże się raczej z krótkotrwałym błyskiem, niż ze skutecznie utrzymanym napięciem – dotyczy to w szczególności opowiadań „Szwy” i „Przetwory”. Z kolei w „Wizycie” interesujący pomysł (życie rodzinne w świecie, w którym zaciera się granica między życiem syntetycznym i biologicznym) znajduje jedynie częściową realizację przy jednoczesnym skupieniu się na tych elementach narracji, które przenoszą utwór w stronę ciemnej fantastyki w stylu „Black Mirror”. O ile bowiem, jak wspomniałem, w swoich poprzednich książkach Tokarczuk fenomenalnie przepracowuje gatunkowe klisze, to w „Opowieściach bizarnych” jej pisarstwo często pozostaje w granicach pewnych konwencji – i nawet jeśli czyni to z maestrią potwierdzającą jej status jednej z najlepszych polskich pisarek, to odbiorcy/odbiorczyni wciąż ma prawo towarzyszyć uczucie „niedosytu” lub „niedopisania”, czasem zaś lekturowego deja vu (przykładowo: ważny w „Zielonych Dzieciach” motyw tajemniczego, bliskiego naturze ludu, którego istnienie każe rozważyć dotychczas oczywiste granice między ludzkim i nie-ludzkim, pojawił się ostatnio w powieści Hanyi Yanagihary, „Ludzie z drzew”).\nA jednak niesprawiedliwe względem najnowszej książki Tokarczuk byłoby stwierdzenie, że „Opowiadania bizarne” przynoszą jedynie rozczarowanie jako literatura tyleż sprawnie skonstruowana, co przeciętna. Od takiego wyroku należy się powstrzymać przede wszystkim za sprawą trzech opowiadań zamieszczonych na końcu tomu – być może wciąż nie osiągają one poziomu najwybitniejszych dokonań autorki, ale dzieje się w nich bardzo wiele i to wreszcie w sposób nieoczywisty. „Transfugium”, „Góra Wszystkich Świętych” i „Kalendarz ludzkich świąt” będą szczególnie interesujące, jeśli przeczytamy je przez pryzmat mniej znanego tekstu Tokarczuk poświęconego „towarzyskiej grze w heterotopię” (czyli, mówiąc w skrócie, w wymyślanie świata funkcjonującego nieco lub zupełnie inaczej niż świat nam znany): „Gra polega na wybraniu paru stwierdzeń na temat świata, które wydają się oczywiste i nieredukowalne. Następnie należy poddać je podejrzliwym oględzinom, szukając dziur i pęknięć. Trzeba starać się być nieufnym i jednocześnie pozwolić pracować wyobraźni. I pamiętać, co powiedział Blake: wszystko, co jesteśmy sobie w stanie wyobrazić, jest jakimś rodzajem prawdy”. Wymowa tamtego eseju była wyjątkowo pogodna i nosiła posmak Lennonowskiego „Imagine”, tutaj z kolei praca spekulacji prowadzi Tokarczuk do dalece bardziej złożonych, przeważnie pesymistycznych wniosków.\nW „Transfugium” autorka kreuje świat, w którym na porządku dziennym jest przekraczanie progu dzielącego świadomość ludzką i zwierzęcą. Jesteśmy świadkami ceremonii, podczas której bohaterka staje się wilkiem – i chodzi tu o przemianę dosłowną, nie zaś o tak od jakiegoś czasu popularną wizję zawsze nieukończonego stawania-się-zwierzęciem, którą w swoich pracach proponują Gilles Deleuze i Felix Guattari. Tokarczuk precyzyjnie konstruuje obraz sterylnej kliniki, w której dochodzi (w zależności od indywidualnej lektury) do najdziwniejszej z eutanazji albo do uwolnienia bytu od ciężaru jego losu: „Człowiek czy zwierzę – to niezbyt istotne, gdy tylko brzemię nie gniecie już grzbietu”, jak napisał w eseju o Franzu Kafce Walter Benjamin.\nFigura kliniki każe przemyśleć również relację między „świętością” lub „metafizyką” życia a tym, jak może być ono w zinstytucjonalizowany sposób zarządzane, co prowadzi nas do zagadnień biopolitycznych. To napięcie obecne jest także w enigmatycznej „Górze Wszystkich Świętych”, gdzie kartografia tak zwanego „świata przedstawionego” ma dwa newralgiczne punkty: ośrodek badawczy, do którego przyjeżdża główna bohaterka (autorka psychologicznego testu pozwalającego przewidzieć przyszłość jednostki), i odwiedzany przez nią klasztor, kryjący w sobie tajemnicę „świętego ciała” – nie tak odległego, jak by się wydawało, od ciała zaprogramowanego przez technikę społecznej kontroli. Ten paradoksalny układ na różne sposoby opisuje w swoich pracach filozof Giorgio Agamben, jednak Tokarczuk proponuje jego nową, subtelną i niedogmatyczną konfigurację.\nCiało stanowi również centrum dziwnej wizji teologicznej proponowanej przez Tokarczuk w najlepszym opowiadaniu zbioru, czyli „Kalendarzu ludzkich świąt”. Oto w dalekiej przyszłości dochodzi do katastrofy ekologicznej, która wprowadza ludzi w stan czasoprzestrzennego chaosu, zubaża ich zasoby materialne oraz… językowe (zapominają oni słów). Świat wypadł ze swoich ram, jednak zbawienie przynosi mu mesjasz zwany Monodikosem – „pojawił się i pozwolił się pojmać, i oddał się w ręce ludzi. Od tego momentu całe zło tego świata zostało zatrzymane” (s. 213). Co ciekawe, Monodikos właściwie nie przejawia żadnej aktywności; bytuje jedynie jako nie-w-pełni-ludzkie cielsko, którego wegetacja w świecie doczesnym ma chronić przed nowym wybuchem destrukcyjnych sił zła. Zadaniem bohatera opowiadania, masażysty Ilona, jest podtrzymywanie życiowych czynności tego ciała, które jednak okresowo przechodzi w stan śmierci klinicznej – w sakralnym kalendarzu nowej epoki jest to zdarzenie porównywalne z chrześcijańskim Wielkim Piątkiem. Ta idolatryczna wiara zakłada ścisłą przyległość ekonomii zbawienia i rozpisanego na dziesiątki lat zupełnie niemetaforycznego spektaklu cielesnej katorgi. Nie chodzi o eucharystyczną „pamiątkę”, ale o pochłaniającą i zniekształcającą czas namacalną somatyczną obecność.\nW „Kalendarzu wszystkich świąt” chyba najbardziej fascynująca jest wizja teologii wiecznego kryzysu. Stara się ona jakoś okiełznać świat, który opuścił już epokę antropocenu (i bezwzględnej ekologicznej samowoli człowieka) i wraz z nią utracił jakąkolwiek stabilność. Tokarczuk wytwarza tu bardzo niepokojącą heterotopię, która ma swoje źródło w dobrze postawionych pytaniach. Pozwalają one na inicjację fikcjonalnego eksperymentu i przekroczenie dziwnie nieżywotnej konwencji „bizarności”, co dotyczy również „Transfugium” i „Góry Wszystkich Świętych”. To właśnie ostatnie odsłony najnowszego tomu opowiadań Tokarczuk dostarczają nam głębokiej, spekulatywnej refleksji o tym, co nęka, prześladuje i nurtuje każde pojedyncze życie, tak chętnie wyobrażające sobie alternatywne wersje własnego losu. Szkoda, że musimy na jej nadejście czekać tak długo.\nOlga Tokarczuk, „Opowiadania bizarne”, Wydawnictwo Literackie, Warszawa 2018.\n„Nieczynne od odwołania!”. Koncepcja niewspółmierności w „Piłacie i Jezusie” Giorgio Agambena\nWIZJE: Szukamy literatury uważnej!\nNikodem Mikołaj Morpheus\nGorsza od opinii głupka jest chyba tylko opinia przeintelektualizowanych ludzi. Bo te drugie wydają się mądre. Ale tak naprawdę to jest kilka stron tekstu o niczym, napisane przeintelektualizowanym językiem. Naprawdę nie dało się tego napisać prostym językiem i zachować w tym sensu? Czy po prostu łatwiej jest schować brak treści za wielką zbitką pseudomądrych słów?