Poszukajmy ćwiczeń na nasze problemy | hpp skoki\nCzęsto myśląc o ćwiczeniach mamy przed oczami intensywne wymachy, podskoki, ćwiczenia z obciążeniem, a to wszystko przywodzi na myśl zmęczenie, pot, ale również ból, niebezpieczeństwo powstawania kontuzji, co może nas zniechęcać do ćwiczeń. Zwłaszcza jeśli mamy jakieś problemy ze stawami czy kręgosłupem. Jak się jednak okazuje, nawet jeśli ze względu na problemy zdrowotne obawiamy się ćwiczeń, to niepotrzebne.\nMamy wiele różnych propozycji, które przeznaczone są właśnie przy konkretnych schorzeniach. Wówczas nie tyle mamy poprawiać wygląd naszego ciała i poprawiać naszą kondycję, ale przede wszystkim mamy oddziaływać na nasze ciało w taki sposób, aby niej bolało, aby w miarę możliwości przywrócić mu jak najlepszą sprawność. To też oznacza, że warto zobaczyć jakie ćwiczenia mogą nam być tutaj zaproponowane.\nMoże się okazać, że będziemy mieli znacznie więcej opcji niż moglibyśmy przypuszczać.\nNa kręgosłup czy stawy?\nJeżeli mamy problemy z kręgosłupem, to warto poszukać takich ćwiczeń, które będą miały go wzmocnić, będą miały go rozciągnąć, ale które jednocześnie nie będą zbyt forsowne, tak abyśmy mieli pewność, że nie sprawimy sobie dodatkowych problemów. Tak samo jeśli mamy jakieś problemy ze stawami to również będziemy mogli zastosować odpowiednie ćwiczenia, albo nawet mogą nam być zaproponowane ćwiczenia w wodzie, która będzie nas unosiła, a więc będziemy podczas ich wykonywania mniej obciążali stawy.\nWarto również poszukać profesjonalnych trenerów, którzy zajmują się prowadzeniem ćwiczeń mających na uwadze właśnie te konkretne schorzenia, które przeszkadzają nam w codziennym funkcjonowaniu. Dodatkowo jeszcze warto tutaj podkreślić, że takie ćwiczenia wykonywane są niejednokrotnie z wykorzystywaniem różnych taśm i obciążników, tak aby mimo wszystko, w bezpieczny sposób trochę wzmocnić pozostałe mięśnie, które spokojnie możemy bardziej obciążyć.\nWarto popatrzeć czy w naszej okolicy są prowadzone zajęcia z ćwiczeniami dedykowanymi dla konkretnych osób.\nMoże takie, które będą miały poprawić stan kręgosłupa, może ćwiczenia, które będą skupiały się na brzuchu. Może są proponowane specjalne ćwiczenia dla seniorów, które z jednej strony będą zmuszały ich do aktywności i pozwolą im długi czas zachować dobre zdrowie, a które jednocześnie będą miały na uwadze ograniczenia ich ciał, a więc nie będą ich zbytnio forsować, ani wymagać jakichś ruchów, które mogłyby się zakończyć kontuzją. Warto popatrzeć czy są oferowane takie ćwiczenia, czy będą one prowadzone przez specjalistów i czy będziemy musieli za nie coś zapłacić, ponieważ niejednokrotnie są one oferowane za darmo.\nJeżeli nasze ciało zmaga się z jakimiś problemami ruchowymi, to powinniśmy szukać takich ćwiczeń, które nie będą ich pogłębiały, ale które jednocześnie przyniosą nam ulgę i poprawią ogólne funkcjonowanie naszego ciała.\nIle powinny trwać ćwiczenia interwałowe? Jak suplementować BCAA?\nPrevious Warto wykonywać nawet najprostsze ćwiczenia\nNext Ćwiczenia wprowadzajmy stopniowo


YUMA - oprogramowania dla firm | witryna: YUMA - oprogramowania dla firm w katalogu => Dodaj.pl\nYUMA - oprogramowania dla firm Data dodania wpisu: 28 06 2016\nTytuł: YUMA - oprogramowania dla firm\nprogram do pełnej księgowości, jpk, prowadzenie pełnej księgowości, oprogramowanie księgowe, jednolity plik kontrolny, program księgowy fk, program do prowadzenia księg, program finansowo księgowy, prosty program księgowy, owości pełna księgowość, system finansowo księgowy, księgowość dla budżetówki, program do księgowości, system księgowy\nDobre zarządzanie jest niezbędne, by firma mogła się rozwijać i przynosić zyski. Kwestie związane z finansami czy kadrami muszą być starannie przemyślane, a to zajmuje wiele czasu i wymaga precyzji. Z tego powodu stworzyliśmy oprogramowanie YUMA. Nasze autorskie systemy finansowo-księgowe, kadrowo-płacowe oraz gospodarki materiałowej ułatwią pracę w Twojej firmie. Twoje potrzeby są dla nas najważniejsze, dlatego na podstawie wcześniejszej analizy przedsiębiorstwa pomożemy ci wybrać, który z naszych produktów najlepiej pomoże Ci w prowadzeniu działalności. Zapraszamy do kontaktu!\nRozpocznij współpracę z jednym z największych operatorów terminali płatniczych. Nasze wieloletnie doświadczenie zapewnia doskonałą współpracę. jeśli chcesz rozwijać swój biznes profesjonalnie, nowocześnie i bezpiecznie zgłoś się do nas. Wspólnie dostosujemy ofertę i rozwiązania do Twoich potrzeb. Za...\nKantory Bydgoszcz, to strona obejmująca spis 13 kantorów znajdujących się na terenie Bydgoszczy. Mieszkancy Bydgoszczy jak i również inne osoby, które planują wymienić walutę polską na obcą lub odwrotnie, często poszukują w różnych źródłach, gdzie rzeczywiście mogą dokonać takiej transakcji. Okazuje...\nEratia doradztwo finansowe dla firm. Głównym celem naszej firmy jest satysfakcja oraz profesjonalna obsługa Naszych Klientów.Zainteresowanych zapraszamy na naszą stronę internetową eratia.pl w celu zapoznania się z ofertą kredytów inwestycyjnych, kredytów obrotowych, kredytów dla firm oraz faktoring...


Grzyby Witalne "Hanoju" - Trzy Marchewki\n» Grzyby Witalne "Hanoju"\nBlog sklepu internetowego z żywnością ekologiczną "Trzy Marchewki"\nProszki z grzybów są pozyskiwane poprzez bardzo dokładne zmielenie suchego grzyba. Zawierają zbilansowane połączenie aminokwasów, prowitamin, enzymów, minerałów oraz pierwiastków śladowych. Ekstrakty mają określoną koncentrację składników czynnych (polisacharydów), która jest gwarancją stałej, jakości ekstraktów. Z powodu niskiej koncentracji polisacharydów proszek grzybowy jest stosowany profilaktycznie. Natomiast ekstrakty dzięki wysokiej koncentracji substancji czynnych są wykorzystywane przy terapiach leczniczych.\nPolisacharydy wyizolowane z grzybów stabilizują i regulują układ odpornościowy, dlatego są one stosowane w wielu krajach w terapii przeciwnowotworowej, jako zarejestrowane leki.\nFirma Hanoju posiada w swojej ofercie wysokoskoncentrowane ekstrakty uzyskiwane na drodze ekstrakcji gorącą wodą i zawierające wyłącznie substancje rozpuszczalne w wodzie, przede wszystkim bardzo cenne polisacharydy i aminokwasy oraz proszki z grzybów. Lecznicze zastosowanie grzybów, czyli mykoterapia jest znane i cenione nie tylko w Chińskiej Medycynie Ludowej do walki z całym szeregiem chorób, ale także w europejskim lecznictwie klasztornym od wielu stuleci. Święta Hildegarda z Bingen już w XII wieku znała i polecała swoim pacjentom zalety grzyba Reishi, podkreślając jego działanie przeciwpasożytnicze oraz wspomagające układ odpornościowy. Dzięki prowadzonym na szeroką skalę badaniom uniwersyteckim znane są mechanizmy działania grzybów na system immunologiczny naszego organizmu. Najlepiej do tego celu nadają się ekstrakty o wysokiej zawartości związków czynnych. Działają ono wielokierunkowo i wykazują synergię działania, ale przede wszystkim terapia grzybami jest ukierunkowana na przywrócenie zdrowia poprzez homeostazę, czyli równowagę wszystkich procesów w organizmie. Podstawą filozofii Hanoju jest pozyskiwanie produktów z najlepszych źródeł, dzięki czemu są one skuteczne w działaniu oraz w pełni bezpieczne. Suplementy zawierające składniki aktywne z grzybów leczniczych powinny być przyjmowane z dużą ilością wody, najlepiej pół godziny przed posiłkiem, przez okres minimum 6 miesięcy.\nProdukty „Hanoju” (dostępne w naszym sklepie).\nPrzedstawione informacje pochodzą z oficjalnych materiałów producenta Hanoju.


Sosnowiec. Nowe miejsca parkingowe przy Energetycznym Centrum Kultury prawie gotowe. Powstało ponad 100 miejsc dla kierowców | Dziennik Zachodni\nKacper Jurkiewicz 10 kwietnia 2021, 15:55\nGdy zakończą się ostatnie prace to przy Energetycznym Centrum Kultury w Sosnowcu (ul. Będzińska) do dyspozycji będzie ponad 100 miejsc parkingowych.Zobacz kolejne zdjęcia. Przesuń zdjęcia w prawo - wciśnij strzałkę lub przycisk NASTĘPNE UM Sosnowiec\nNowe miejsca parkingowe przy Energetycznym Centrum Kultury są już prawie gotowe\nW Energetycznym Centrum Kultury zniknie problem miejsc postojowych dla uczestników różnych wydarzeń organizowanych w budynku. Właśnie trwają ostatnie prace remontowe przy budowie parkingów przy głównej siedzibie Miejskiego Klubu im. Jana Kiepury. Gdy uda się zakończyć remont, to Energetyczne Centrum Kultury przy ul. Będzińskiej będzie dysponować 135 miejscami parkingowymi.\nW projekcie nie brakło miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych. Nie muszą się one będą musiały martwić o miejsce. Obecnie trwają prace porządkowe, które zakończą się pod koniec kwietnia. Koszt inwestycji to prawie 580 tys. zł.\nW ubiegłym roku późną wiosną i latem odbywały się tutaj seanse w ramach kina samochodowego. Mieszkańcy Zagłębia Dąbrowskiego zjeżdżali się tutaj, by obejrzeć filmy w zupełnie nowym klimacie. Kina, tak jest obecnie teraz, były wtedy zamknięte. Miasto już teraz zaznacza, że nowe miejsca postojowe będą wykorzystywane, jeśli zorganizowane zostaną kolejne seanse w kinie samochodowym.\nNOWE Ruda Śląska. Pościg ulicami miasta za pijanym kierowcą. Rozbity radiowóz i barierki\nNOWE Pijacki nocny rajd po Częstochowie. Zakończył go wysoki krawężnik


Domo+: Home Staging - świąteczne wydanie - TVdziś\n"Home Staging" wydanie świąteczne (fot. Domourlencodedmlaplussign)\ntvdzis.pl » Domo+: Home Staging – świąteczne wydanie\nprzez Magdalena Pełek 16 grudnia 2017 16 grudnia 2017\nJak wygląda „pakowanie” domu niczym gwiazdkowego prezentu? Prawdziwie świąteczną metamorfozę nieruchomości zaprezentuje w okolicznościowym odcinku świetnie znana widzom Domo+ Maria Semczyszyn.\nMaria Semczyszyn, ekspertka ds. rynku nieruchomości, dyplomowana home stagerka, po raz kolejny pomoże właścicielowi nieruchomości odmienić ją tak, by szybko przyniosła duży zysk ze sprzedaży lub wynajmu. A wszystko to w iście świątecznym klimacie.\nZnany warszawski flipper kupił parę miesięcy temu dom na licytacji, by po remoncie odsprzedać go z zyskiem. Niestety mimo poniesienia sporych nakładów finansowych, nieruchomość nie zachwyca i wciąż nie znalazła nabywcy. Paweł postanawia uatrakcyjnić swoją ofertę, dlatego prosi o pomoc Marię Semczyszyn, by ta sobie tylko znanymi sposobami wydobyła i podkreśliła wszelkie zalety domu. Tym razem inspiracją dla Marii będzie zbliżające się Boże Narodzenie i towarzysząca mu świąteczna aura.\nCzy po metamorfozie znajdzie się rodzina, która zakocha się w nieruchomości i postanowi ją sobie kupić pod choinkę? Odpowiedź już w niedzielę, 17 grudnia, o godzinie 16:30.\n“Home Staging” wydanie świąteczne (fot. Domourlencodedmlaplussign)\n„Home staging” to pierwszy w Polsce program poświęcony niezwykle popularnej na świecie usłudze home stagingu, która w USA znana jest już od lat 70. XX wieku. Home staging to angielski termin oznaczający profesjonalne przygotowanie nieruchomości do sprzedaży. Różni się od tradycyjnie pojmowanej architektury wnętrz tym, że jest tani, szybki i ukierunkowany na sprzedaż lub wynajem. Nieruchomość należy zaprezentować potencjalnym nabywcom tak, aby zostali oczarowani i zainteresowani nieruchomością już na samym początku jej oglądania.\ndomo+Home StagingMaria SemczyszynNC+Podziel się:0\nSNL: Jakub Gierszał prowadzącym\nŻużlowe Grand Prix Australii w nc+\nDawid Propolis 19 października 2016 29 sierpnia 2017\nDawid Propolis 26 lipca 2018 26 lipca 2018


Portugalia z dziećmi | Zgub się tam - blog Magdy Żelazowskiej\nPortugalia z dziećmi\nsobota, lipca 02, 2016 Magda 0 Comments\nJako świeżo upieczona mama z jednej strony tęsknię za podróżami, z drugiej zaczynam szukać pomysłów na wakacje z dzieckiem. Jednym z nich jest portugalskie Algarve.\nNajlepsze plaże w Europie\nAlgarve słynie z długich i szerokich, złocistych plaż, uroczych zatoczek, ciepłego klimatu oraz świeżych owoców morza. W regionie znajduje się aż 88 plaż oraz 4 mariny (w Vilamoura, Albufeira, Portimão i Lagos). Ze względu na urozmaiconą linię brzegową, można tu znaleźć zarówno piaszczyste plaże, osłonięte od wiatru zatoczki, jak i wyeksponowane na silny wiatr i fale miejsca, idealne do surfingu czy wind surfingu.\nLagos – relaks nad oceanem i atrakcje dla małych odkrywców\nDobrym miejscem na rodzinne wakacje jest Lagos z ponad 4-kilometrową, piaszczystą plażą Meia Praia. Można tu wynająć leżanki i parasole, sprzęt do wind-, kite- i surfingu, oraz pograć w siatkówkę plażową. Od południa plaża graniczy z rzeką, którą często pływają statki. Po drugiej stronie rzeki znajduje się niewielki, fort, wybudowany tuż nad brzegiem oceanu, oraz dwie mniejsze plaże Praia do Cais da Solária oraz Praia da Batata. Ich zaletą są łagodne fale oraz nieduża, zaledwie kilkumetrowa odległość od starego miasta, gdzie znajduje się wiele restauracji, barów i kawiarni, a także mauretański zamek Castelo dos Governadores. Nieco dalej na południowy zachód rozciąga się malownicza, osłonięta wysokimi klifami plaża Praia da Dona Ana, z czystą wodą zachęcającą do snurkowania i podglądania rozgwiazd, ukwiałów i rybek. Jeszcze dalej na zachód, dokładnie po drugiej stronie cypla, znajduje się druga najdłuższa w okolicy (po Meia Praia) plaża Praia de Porto de Mós. Jest szeroka, piaszczysta i mniej zatłoczona.\nW Lagos, z którego wyruszały dalekomorskie wyprawy do Afryki i Indii, nie mogło zabraknąć atrakcji nawiązujących do odkryć geograficznych. Warto zajrzeć do XVII-wiecznej fortecy Forte Ponta da Bandeira, która broniła portu przez Maurami i piratami. Wybudowana na planie kwadratu, ma mocne mury, okrągłe wieże strażnicze i most zwodzony, po którym wchodzi się na dziedziniec wewnętrzny. Jest tu mała wystawa nt. portugalskich wypraw morskich oraz rzeźby artysty José Maria Pereira. W niewielkiej kaplicy świętej Barbary można obejrzeć typowe dla Portugalii płytki azulejos, a z murów spojrzeć na ocean i okolicę. Fort jest otwarty od wtorku do niedzieli. Bilet normalny kosztuje 2 euro, ulgowy – 1 euro. Dzieci do lat 12 wchodzą za darmo.\nMali miłośnicy przygód powinni zajrzeć do centrum edukacyjnego Centro Ciência Viva de Lagos (Rua Dr. Faria e Silva 34, naprzeciwko mariny), gdzie znajdują się interaktywne ekspozycje nt. nawigacji morskiej, komunikowania się na odległość (flagi sygnałowe, alfabet Morse'a) oraz codziennego życia na pokładzie statku (m.in. zawiązywanie węzłów, wiosłowanie, wspinanie się po linie). Centrum jest otwarte od wtorku do niedzieli. Bilet rodzinny kosztuje 7 euro (dla dwojga dorosłych oraz dowolnej liczby dzieci do 17 roku życia), bilet normalny – 3 euro, ulgowy – 1,5 euro. Dzieci do 6 lat wchodzą za darmo (www.lagos.cienciaviva.pt).\nNatomiast przy porcie Marina do Lagos znajduje się muzeum figur woskowych Museu de Cera dos Descobrimentos, przedstawiające 16 ważnych wydarzeń z czasów Wielkich Odkryć Geograficznych. Można zobaczyć księcia Henryka Żeglarza, który właśnie z Lagos wysyłał statki na ekspedycje zamorskie, scenę przybycia Vasco da Gamy do Indii (co umożliwiło Portugalii zyskowny handel m.in. przyprawami), odkrycie Brazylii, przybycie Marco Polo do Indii, podróż dookoła świata zapoczątkowaną przez Ferdynanda Magellana, jak również wielkiego portugalskiego poetę Luísa Vaz de Camõesa. Muzeum jest otwarte codziennie. Bilet normalny kosztuje 5 euro, dzieci od 4 do 11 lat płacą 3 euro, a seniorzy powyżej 65 roku życia – 4 euro (www.museuceradescobrimentos.com).\nNa przedmieściach Lagoa zlokalizowany się największy park wodny w Portugalii i jeden z największych w Europie – Slide & Splash. Na powierzchni ponad 28 tysięcy m2 znajduje się kilka basenów oraz zjeżdżalni o różnym poziomie trudności, jacuzzi, duży trawnik do leżakowania, 5 restauracji, lodziarnia, toalety oraz bezpłatny parking. Największy poziom adrenaliny czeka na tych, którzy zjadą z Kamikaze (16 m wysokości) oraz ciemną rurą Black Hole. Mniejsze dzieci mogą bawić się na piankowej zjeżdżalni lub w wodnym świecie Tropical Paradise. W parku, o określonej godzinie, odbywają się pokazy lotów jastrzębi, akrobacji papug oraz prezentacja różnych gatunków gadów. Park czynny jest od kwietnia do 29 października. Wstęp kosztuje 19 euro dla dzieci w wieku 5-10 lat oraz seniorów powyżej 65 roku życia, natomiast 27 euro – dla osób w wieku 11-64 lata. Dzieci do 4 roku życia wchodzą za darmo. Warto kupić bilety przez Internet, aby zyskać 15% zniżki i bez kolejki wejść do środka. Na miejscu można wynająć parasole i leżaki (w cenie 5 euro). (www.slidesplash.com).\nfot. Visit Portugal\nW Guia, niedaleko miejscowości Albufeira, znajduje się park tematyczny Zoomarine, którego największą atrakcją jest Dolphin Emotions Premium, czyli zabawa z delfinami w basenie, poprzedzona krótkim wykładem na temat tych wyjątkowych ssaków. Całość trwa ok. 90 min i odbywa się w 12-osobowej grupie (minimalny wiek uczestnika to 6 lat, wymagana umiejętność pływania i wcześniejsza rezerwacja). Koszt tej atrakcji wynosi 169 euro od osoby (w cenie jest wstęp do całego parku), widzowie płacą 21 euro lub 31 euro.\nW Zoomarine odbywają się pokazy akrobacji delfinów, zabawny występ fok i lwów morskich, pokaz papug, jak również lotów jastrzębi, orłów i sów. Jest tu też duże akwarium z 20 ekosystemami (m.in. koniki morskie i płaszczki) oraz egzotyczny gaj Americas z niektórymi gatunkami ptaków z kontynentu amerykańskiego. W kinie 4D Cinema można obejrzeć animowany film o małym delfinie (wstęp od 6 lat), a w Pirate Bay przedstawienie o piratach. Jest tu również małe wesołe miasteczko z karuzelą, kołem młyńskim, ciuchcią i raftingiem w balii. Natomiast w tutejszym parku wodnym można skorzystać ze sztucznej plaży Zoomarine Beach oraz odkrytych basenów i zjeżdżalni (co odważniejsi mogą się pokusić o zjazd z Harakiri). Park ma bardzo dobrą infrastrukturę, szczególnie dla rodzin z małymi dziećmi: miejsca do przewijania rozsiane po całym parku, możliwość wynajęcia wózków dla dzieci, leżaków i parasoli, bezpłatny parking, restauracje, toalety, sklepy. Bilet normalny za 1 dzień kosztuje 29 euro, ulgowy – 19 euro, a 2-dniowy – odpowiednio 27 i 37 euro. Co ciekawe, dzieci poniżej 1 m wysokości wchodzą za darmo. Kupując online można zaoszczędzić 15% ceny. W lipcu i sierpniu park czynny jest codziennie w godzinach 10 – 19:30 (www.zoomarine.pt).\nCuda z piasku\nNiedaleko Zoomarine, na obrzeżach Pêra (Rua de Areias de Pêra) od lat odbywa się FIESA, czyli Międzynarodowy Festiwal Rzeźby z Piasku (International Sand Sculpture Festival), uznawany za jedną z największych imprez tego typu na świecie. W tym roku na powierzchni 15 tys. m2 z ok. 40 tysięcy ton piasku artyści stworzyli wyjątkowe dzieła, odzwierciedlające temat przewodni – muzykę. Możemy więc zobaczyć posągi przedstawiające popularnych piosenkarzy i kompozytorów (m.in. Mozarta, Luciana Pavarotti, The Beatles, Bono, Madonnę, Freddiego Mercury, Raya Charlesa, Davida Bowie czy Amy Winehouse) oraz sceny nawiązujące do tradycyjnej muzyki z różnych krajów świata. Dzieci ucieszą piaskowe postacie z bajek. Niektóre z rzeźb są ogromne, bo mają aż 12 metrów wysokości. Dzieła można oglądać zarówno w dzień, jak i w nocy, ponieważ organizatorzy zapewnili kolorowe oświetlenie. Dodatkowo, chętni mogą spróbować swoich sił w rzeźbieniu w piasku. Wieczorami wyświetlane jest film przedstawiający proces powstawania tegorocznej wystawy oraz zdjęcia rzeźb z poprzednich edycji FIESA. Festiwal potrwa do 30 października. Bilet wstępu dla dorosłych kosztuje 9 euro, dla dzieci w wieku 6-12 lat – 4,5 euro, a maluchy do 5 lat wchodzą za darmo (www.fiesa.org).\nImprezy tego lata\nNa plaży w Armação de Pêra w dniach 4-10 sierpnia br. odbędzie się Weekend Piratów (Pirate Week), podczas którego wystawiane są inscenizacje najazdu tureckich piratów na miasteczko oraz jego obrona przez kapitana Dom Pedro i jego ludzi. Poza pojedynkami i grasującymi po mieście piratami, można liczyć także na ulicznych grajków oraz stragany z rękodziełem i regionalnymi smakołykami.\nNatomiast na zamku w Silves w dniach 12-21 sierpnia zaplanowany jest średniowieczny jarmark Feira Medieval. Uczestnicy tego festiwalu mogą choć na chwilę przenieść się w czasy średniowiecza, za sprawą zainscenizowanych scen z czasów obecności Maurów w tym regionie. Na Feira Medieval będzie można spotkać rycerzy, szlachtę, Maurów, kuglarzy, egzotyczne tancerki i zaklinaczy węży, a także spróbować regionalnego jedzenia na jednym z wielu straganów. Bilet wstępu kosztuje ok. 2 euro, a za 2-3 euro można wynająć kostium dla dzieci lub dorosłych.\nŹródło informacji: Visit Portugal\nJestem Magda, a mój blog to subiektywny przewodnik po miejscach, które mnie zachwyciły i zbiór historii, którymi chcę się z Wami podzielić. Moje motto to słowa Voltaire'a:\n"Jedno jest pewne: podróż zawsze robi dobrze".


Ogólnopolski rejestr pośredników i zarządców PFRN - PFRN.pl - Polska Federacja Rynku Nieruchomości\nOgólnopolski rejestr pośredników i zarządców PFRN\nW dniu 11 grudnia 2013 roku odbyła się konferencja prasowa zorganizowana przez Polską Federację Rynku Nieruchomości w sprawie uruchamianego przez PFRN Ogólnopolskiego Rejestru Pośredników i Zarządców Nieruchomości PFRN. Rejestr jest elementem systemu potwierdzania kwalifikacji i kompetencji osób świadczących usługi pośrednictwa i zarządzania nieruchomościami. Przedsięwzięcie ma na celu przede wszystkim zapewnienie klientom rzetelnej informacji na temat osób wykonujących zawody rynku nieruchomości.\nGośćmi specjalnymi podczas organizowanej przez PFRN konferencji byli:\nPani Claudine Speltz - Prezydent CEPI (Europejskiej Rady Nieruchomości z siedzibą w Brukseli)\nPan Xavier Ortegat - Dyrektor Zarządzający CEPI.\nZaproszenie PFRN do uczestnictwa w konferencji prasowej przyjęli również:\nPan Henryk Jędrzejewski - wieloletni dyrektor Departamentu Regulacji Rynku Nieruchomości\nPani Małgorzata Szulczewska - Dyrektor Pierwszego Domu Brokerskiego SAGA Brokers\nInformacje dotyczące regulacji rynku nieruchomości i systemu nadawania uprawnień prezentowali:\nPan Grzegorz Dobrowolski, przedstawiciel PFRN w CEPI, Pani Ewa Klos-Rychter, członek Zarządu PFRN, Leszek A. Hardek Prezydent PFRN, Jerzy Oleszczuk, Wiceprezydent PFRN.\n"W Europie mówi się o regulacji. Komisja Europejska przygotowała plan prac związanych ze wzajemną oceną przez państwa członkowskie ograniczeń dotyczących wykonywania zawodów. Zawody rynku nieruchomości znajdują się puli, która będzie poddana ocenie w pierwszej kolejności. Punktem wyjścia do dyskusji jest niezaprzeczalny fakt, że poziom regulacji w różnych krajach jest bardzo różny.\nW Polsce zdecydowano się przeprowadzić deregulację. W Irlandii w 2011r. przeprowadzono regulację. W Czechach i w Niemczech wprowadza się pewne elementy regulacji. Francja i Belgia ostatnio wzmocniły istniejącą regulację. W tej sytuacji jesteśmy uprawnieni do zadania pytania o powody regulacji i deregulacji, a także do zbadania spójności polityki prowadzonej przez państwa członkowskie, która powinna prowadzić do wzmocnienia jednolitego rynku europejskiego." - powiedział podczas konferencji Xavier Ortegat, dyrektor zarządzający CEPI.\nW Polsce o 15 latach funkcjonowania przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, które regulowały dostęp do zawodów pośrednika w obrocie nieruchomościami i zarządcy nieruchomości, następuje całkowita deregulacja znosząca wymogi na wykonywanie zawodu pośrednika i zarządcy nieruchomości. A to za sprawą ustawy z dnia 13 czerwca 2013 roku o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów. Rządowa deregulacja likwiduje również zasady świadczenia usług pośrednictwa i zarządzania.\nTak więc, od 1 stycznia 2014 roku nie będą obowiązywać żadne wymogi zarówno w zakresie niekaralności, wykształcenia, jak i kwalifikacji dla osób, które będą świadczyć usługi pośrednictwa i zarządzania nieruchomościami. Jedynie na przedsiębiorcy ciążyć ma obowiązek ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Przy czym ustawodawca nie przewidział żadnych restrykcji za brak takowego ubezpieczenia.\nW ocenie przedstawicieli CEPI - "Ponieważ nie przedstawiono dowodów, które pozwalałby zrozumieć przyczyny deregulacji, możemy zakładać, że przeprowadzono ją z przyczyn czysto politycznych. Wyrażamy ubolewanie, że nie udostępniono obszerniejszych analiz ekonomicznych. Trwająca dyskusja na temat przyczyn i powodów, istnienia lub nieistnienia regulacji musi brać pod uwagę konsekwencje tego typu decyzji dla gospodarki i rynków mieszkaniowych, tak na poziomie krajowym jak i unijnym, a przede wszystkim nie może tracić z oczu zagadnienia odpowiedzialności społecznej, które wydaje się być pomijane w debacie – mimo iż stanowi niezwykle ważny element rynku usług profesjonalnych. "\nDlatego też, PFRN wychodząc na przeciw bezpieczeństwu klientów korzystających z usług pośredników i zarządców nieruchomości oraz wzorując się najlepszych europejskich rozwiązaniach, Polska Federacja Rynku Nieruchomości uruchamia ogólnopolski rejestr, który będzie wiarygodnym źródłem informacji o pośrednika i zarządcach nieruchomości świadczących usługi na rynku nieruchomości po 1 stycznia 2014 roku. Dotychczas prowadzony, państwowy rejestr osób z licencją pośrednika w obrocie nieruchomościami i zarządcy nieruchomości zostaje z zamknięty z dniem 31.12.2013.\nW ramach uruchamianego przedsięwzięcia PFRN będzie nadawać licencję Pośrednika w Obrocie Nieruchomościami PFRN oraz licencję Zarządcy Nieruchomości PFRN w celu potwierdzenia posiadania kwalifikacji zawodowych przez osoby, które wykonują lub będą wykonywać czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami lub zarządzania nieruchomościami. Licencję otrzyma osoba, która spełni warunki wyznaczone w regulaminie nadawania licencji PFRN.\nPFRN będzie prowadzić internetowy, ogólnodostępny rejestr osób posiadających licencje nadane przez PFRN. Rejestr będzie zawierał szczegółowe informacje o pośredniku lub zarządcy nieruchomości m.in. dane osobowe, kontakt, zdjęcie, opis jego doświadczenia, wykształcenie. Co ważne, w rejestrze pośrednik i zarządca nieruchomości, będzie musiał podać informacje o posiadanym ubezpieczeniu tj. nazwę ubezpieczyciela oraz sumę gwarancyjną. Dane te, będą szczególnie istotne z punktu widzenia wiarygodności osoby wykonującej zawód. Zgodnie z założeniami ustawodawców, to ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej ma zabezpieczać interesy klientów korzystających z usług pośredników lub zarządców nieruchomości. Niestety pośpiech oraz zupełne lekceważenie opinii środowiska przy tworzeniu zapisów ustawy deregulacyjnej spowodował, że brakuje przepisów, które określały by restrykcje za brak takowego ubezpieczenia. W praktyce może okazać się, że wiele biur nieruchomości nie wykupi stosownej polisy po 1 stycznia 2014 roku. PFRN uznała, że informacja o ubezpieczeniu osoby ma być jedną z kluczowych i wymaganych danych, które należy podać przy wypełnianiu zgłoszenia do uzyskania licencji PFRN. W tym miejscu należy nadmienić, że prowadzony do końca 2013 roku przez ministra właściwego do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego rejestr pośredników i zarządców nieruchomości zawierał tylko podstawowe dane osoby, posiadającej licencje zawodową. Nie spełniał zatem istotnej roli z punktu widzenia konsumentów, którzy poszukują rzetelnej informacji o osobie, której zlecają wykonanie usługi.\nZ obrotu prawnego od stycznia 2014 roku znikają również standardy zawodowe pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości. A więc norma określająca m.in. zasady współpracy z klientem, zakres czynności, rolę pośrednika oraz zarządcy oraz reguły wykonywania zawodu przede wszystkim zabezpieczające interes klienta. PFRN wprowadza Kodeks etyki pośredników w obrocie nieruchomościami i zarządców nieruchomości. Zapisy bazują na Europejskim Kodeksie Etyki zawodowej specjalistów rynku nieruchomości przyjętym przez CEPI (Europejską Radę Nieruchomości). Przygotowany przez PFRN kodeks definiuje zawody pośrednika i zarządcy nieruchomości, określa zakres czynności zawodowych oraz formułuje relacje z klientami. Każda osoba, która będzie chciała uzyskać licencję PFRN musi przyjąć na siebie zobowiązanie przestrzegania zapisów powyższego kodeksu.\nKto będzie mógł otrzymać licencję pośrednika i zarządcy PFRN?\nSystem nadawania licencji jest dobrowolny. Licencję PFRN otrzyma osoba, która ma co najmniej wykształcenie średnie. Osobom, które posiadają państwową licencję pośrednika lub zarządcy nieruchomości, licencja PFRN będzie nadawana z takim samym numerem jaki obecnie posiadają. Wystarczy, że wyrażą wolę uzyskania licencji PFRN oraz zaakceptują przepisy regulaminu i kodeksu etyki. Osobom wchodzącym do zawodu, licencja PFRN zostanie nadana po ukończeniu kursu pośrednika lub zarządcy nieruchomości i po zdaniu egzaminu po kursie.\n"Przygotowany przez PFRN kurs, będą organizowały lokalne Stowarzyszenia. Program kursu został oparty o profile kompetencyjne pośrednika i zarządcy nieruchomości przygotowane przez CEPI. Każdy uczestnik kursu otrzyma praktyczną wiedzę niezbędną do wykonywania zawodu. Zajęcia prowadzone będą w formie wykładów oraz ćwiczeń. Każdy moduł kursu określa umiejętności jakie uzyska uczestnik. Będziemy wskazywać również przepisy prawne, których znajomość ułatwi pracę na rynku nieruchomości, jak również polecimy fachową literaturę." - mówi Leszek A. Hardek, Prezydent PFRN.\nDodatkowo dla osób, które ukończyły studia podyplomowe z zakresu gospodarki nieruchomościami lub też odbyły już praktykę zawodową wg aktualnie obowiązujących przepisów, PFRN przewidziała skróconą ścieżkę umożliwiającą zdobycie licencji PFRN.\nW październiku br. portal Domy.pl przeprowadził ankietę wśród pośredników w obrocie nieruchomościami i asystentów pośredników. W ramach badania pytano, czy istnieje potrzeba wprowadzenia nowych zasad certyfikowania pośredników w obrocie nieruchomościami po 1 stycznia 2014 roku. W ankiecie wzięło udział 3450 osób (w tym 2930 pośredników, 520 asystentów). Tylko 9% spośród badanych nie widzi takiej potrzeby. 67% uznaje, że jest konieczność wprowadzenia nowych regulacji dla zawodu. Zdaniem PFRN jest to dobry sygnał, że pośrednicy chcą dobrowolnie poddać się systemowi licencjonowania oraz przestrzegać zasad z niego wynikających.\nW ocenie Andrzeja Malinowskiego, Prezydenta Pracodawców RP tworzony przez PFRN system nadawania licencji "to gwarancja dochowania najwyższych standardów proklienckich".\nLeszek A. Hardek, Prezydent PFRN uważa, że rolą organizacji zawodowych jest ugruntowanie ponad piętnastoletniego doświadczenia i dorobku w zakresie regulacji zawodów rynku nieruchomości. "Należy wziąć pod uwagę, iż klienci mają coraz większą świadomość swoich praw dotyczących świadczonej usługi. Wiedzą, że pośrednik czy zarządca powinien posiadać licencję oraz ubezpieczenie. Nie chcemy stracić tego co na przestrzeni lat zostało zbudowane. Wprowadzamy wiele nowych elementów, które w naszej ocenie będą lepiej funkcjonować w przygotowanym przez nas systemie. Choćby odnawianie licencji. Do tej pory licencje były nadawane bezterminowo, co powodowało, że w rejestrze figurowało wiele osób, które nie wykonywały zawodu. Nam zależy przede wszystkim na tych, którzy faktycznie pracują w zawodzie i będą do nas się zgłaszać po odnowienie licencji, żeby być w rejestrze, z którego będą korzystali potencjalni klienci".\nTrwają zaawansowane rozmowy z Polską Federacją Stowarzyszeń Zawodów Nieruchomościowych w sprawie przystąpienia Federacji do systemu przygotowanego przez PFRN.\nUruchomienie systemu nadawania licencji PFRN przewidziane jest na II połowę grudnia. Szczegóły zostaną podane na stronie PFRN www.pfrn.pl.\nArtykuły po konferencji:\nPrzegląd mediów 11-17.02.2019r.\nSzkolenie 7.05.2019 r. "Ochrona konkurencji na rynku nieruchomości"\nSzkolenie 28.03.2019r. Służebności przesyłu


Zadośćuczynienie - Kancelaria Adwokacka Piaseczno\nNiewiele osób potrafi rozróżnić takie pojęcia jak odszkodowanie i zadośćuczynienie, dlatego w przypadku doznania szkody (krzywdy) lepiej zwrócić się do kancelarii adwokackiej o poradę prawną. W siedzibie kancelarii adwokackiej (Piaseczno) można uzyskać fachowe doradztwo prawne.\nJak zdefiniować odszkodowanie i zadośćuczynienie?\nOdszkodowanie stanowi ekwiwalent pieniężny równy wartości poniesionej szkody majątkowej lub szkody na osobie.\nZadośćuczynienie natomiast jest wynagrodzeniem za krzywdy w postaci pieniężnej i dotyczy szkody niemajątkowej.\nZgłaszając się do kancelarii adwokackiej w Piasecznie, prawnik może dochodzić zarówno odszkodowania i zadośćuczynienia w tej samej sprawie. Tytułem przykłady, gdy ktoś ulegnie wypadkowi np. w skutek potrącenia przez samochód, adwokat wystąpi o odszkodowanie za wyrządzoną szkodę oraz o zadośćuczynienie za doznane krzywdy, które mają postać cierpień fizycznych i psychicznych. Naprawienie krzywdy może polegać na przyznaniu pokrzywdzonemu odpowiedniej kwoty pieniężnej.\nUsługi z zakresu zadośćuczynienia świadczone przez prawnika w Piasecznie\nKancelaria adwokacka zajmuje się prowadzeniem spraw o dochodzenie zadośćuczynienia w imieniu swojego Klienta. Prawnik specjalizuje się w prawie cywilnym i udziela wsparcia od momentu udzielenia porady prawnej aż do wypłacenia Klientowi zadośćuczynienia.\nKorzystając z usług prawnika można ubiegać się o: zadośćuczynienie w związku ze śmiercią członka rodziny, który zmarł np. z powodu odniesionych obrażeń w wypadku samochodowym lub w wyniku wypadku podczas wykonywania pracy. Krzywda może być spowodowana śmiercią osoby najbliższej w wypadku komunikacyjnym lub na skutek popełnienia przestępstwa. Osoby poszkodowane oprócz zadośćuczynienia i odszkodowania, mogą starać się i wypłacanie renty z powodu uszczerbku na zdrowiu.\nZadośćuczynienie jest rodzajem roszczenia za doznane krzywdy a dokładniej za szkody moralne. Podczas porady prawnej każdy Klient otrzyma informację, że o zadośćuczynienie mogą wystąpić także najbliżsi członkowie rodziny zmarłego wskutek np. wypadku. Zadośćuczynienie jest ustalane przez Sąd, który będzie brał pod uwagę wiele aspektów, prawnik posiada wiedzę, jakie dokumenty będą niezbędne, jak należy argumentować zasadność roszczeń.\nPomoc prawnika w dochodzeniu zadośćuczynienia\nOtrzymanie wypłaty zadośćuczynienia wymaga udowodnienia zaistnienia konkretnych okoliczności. Ponadto, zawsze bardzo ważne jest profesjonalne przygotowanie pozwu, który musi zawierać wymagane informacje i być poprawny pod względem formalnym.


wielkie oczy w nc+\nChristoph Waltz oraz Amy Adams w filmie opartym na prawdziwej historii malarki Margaret Keane w reżyserii jednego z największych wizjonerów współczesnego kina – Tima Burtona. Złoty Glob dla Amy Adams za rolę Margaret Keane.\nAmeryka, lata 60-te. Walter Keane wystawia niezwykłe portrety kobiet i dzieci o tajemniczych, wielkich oczach, których autorką jest jego żona Margaret. Obrazy zyskują zachwyt krytyków i kolekcjonerów, a popularność rychło przekuwa się sukces finansowy. Walter Keane wykorzystując fakt, że jego żona podpisuje obrazy samym nazwiskiem, przypisuje sobie ich autorstwo. Kobieta początkowo niczego nieświadoma, poznaje gorzką prawdę. Dla świata to nie ona jest genialną malarką. Jest tylko gospodynią domową i szczęśliwą żoną genialnego męża. Kiedy chce aby świat poznał prawdę, napotyka zdecydowany sprzeciw despotycznego męża, który za nic nie zgodzi się na utratę statusu genialnego twórcy. Margaret rozpoczyna nierówną walkę o uznanie jej za autorkę obrazów.


Rodzaje miłości, których doświadczamy w naszym życiu | Karolina Baszak\nHome Lifestyle Rodzaje miłości, których doświadczamy w naszym życiu\nMiłość potrafi odmienić nasze życie o 180 stopni. Porównałabym ją do tlenu, ale boje się, że zabrzmię jak Paulo Coelho dla odbiorcy, który nie zna jego twórczości. Jednak nie ma co ukrywać, bez miłości żyć się nie da. Czy chciałabyś mieć syna podobnego do Twojego chłopaka? To takie pytanie, które myślę, że warto zadać sobie kiedy myślimy o kimś poważniej. Ono raczej niczego nie rozstrzygnie ale z pewnością pomaga definiować uczucie. Do takiej dojrzałej miłości ciężko jest dzisiaj dojść i też wszyscy bywamy tak niecierpliwi, że nie dajemy sobie szansy poczekać na wyjątkowe uczucie. Tak bardzo chcemy być kochani, że zgodzimy się już na wszystko byleby tylko z kimś być i żyć. Myślę, że kobiety powinny być bardziej cierpliwe. To nasza naturalna cecha, którą powinniśmy w sobie pielęgnować i szanować, a w tym czasie pracować nad sobą. Wiem, że zagląda tu garstka ludzi, która twierdzi, że w moich wpisach pojawia się jakaś utopijna wizja świata i że to wszystko ciężko jest przenieść do rzeczywistości, ale myślę, że warto jest małymi kroczkami starać się coś zmieniać. Zawsze pozostaje druga możliwość – nic nie robić.\nAle dzisiejszy wpis ma nie być o kobietach konkretnie, tylko o miłości właśnie lub uczuć „około miłości”, które są jej tak bliskie, że często właśnie tak je nazywamy. Podejmę się takiego, powiedzmy stworzenia małej klasyfikacji i spróbuję zdefiniować kilka rodzajów miłości, jakie doświadczamy w naszym krótkim życiu, chociaż podobno prawdziwa miłość jest tyko jedna, a reszta to zauroczenia i fascynacje. Niewątpliwie będzie tu trudne, zwłaszcza, że dla każdego miłość jest czymś innym.\n1. Niewinna, dziecięca miłość\nMyślę, że doświadczamy jej jeszcze w wieku przedszkolnym. Często towarzyszy temu popisywanie się przed innymi, z chęci zaimponowania naszemu chłopakowi/dziewczynie. To wszystko jest takie słodkie i niewinne, pozbawione złych intencji. Dzieciom łatwo przychodzi mówienie „kocham cię”, dotykanie, głaskanie, przytulanie i trzymanie się za ręce. To najsłodsza miłość na świecie. Chłopcy zbierają kwiatki, a dziewczyny stroją się do przedszkola proszą mamę aby wpięła im we włosy skandaliczną ilość spinek z motylkami. Widać tu często zachowania zaczerpnięte z bajek oraz inspiracje rodzicami i tym co robi mama dla taty, czy tata dla mamy. Ach, gdyby ten rodzaj miłości mógł dorastać, a nie przeobrażać się w coś zupełnie innego.\n2. Nieodwzajemniona miłość\nTak sobie dorastamy, do wieku gimnazjalnego, licealnego. Pojawia się poczucie wstydu, obawy przed upokorzeniem, brak akceptacji i wszystkie inne fantastyczne emocje, które tak bardzo uwielbiamy wspominać ;) Tu kochać jest już ciężej i nic nie przychodzi łatwo, bo rówieśnicy bywają bezlitośni. Często więc zakochujemy się w kimś bez wzajemności. Przechodzimy też przez różne własne problemy związane z dojrzewaniem i odkrywaniem siebie. Wszystko jest takie przerysowane: albo zbyt bolesne, albo zbyt idealne. To chyba czas kiedy potrafimy wyidealizować sobie nawet kogoś, kto w żadnym stopniu nie jest ucieleśnieniem naszych wyobrażeń o idealnym chłopaku. Taka miłość boli bardzo mocno i potrafimy leczyć się z niej latami.\n3. Młodzieńcza miłość/pierwsza miłość\nPojawia się najczęściej w liceum, ewentualnie na studiach. Jak dobrze pokierujemy swoim działaniem to być może będzie to przy okazji miłość czysta – patrz punkt 6. Miłość, która może dojrzewać i stać się najpiękniejszą lub taka, którą zepsuje niedojrzałość. Miłość, dzięki której doświadczamy wielu innych uczuć po raz pierwszy, dlatego jest bardzo ważna i potrafi mocno odbić się na naszej psychice i późniejszym działaniu jeśli nieszczęśliwie się zakończy. Często jest niedoskonała, czasem boli i wzbudza wątpliwości. Bywa i tak, że jest to również zauroczenie i fascynacja, która może trwać nawet kilka lat.\n4. Miłość pełna pożądania\nCiężko jest mi ująć w dwóch słowach to co mam na myśli, ale chodzi mi tutaj o nic innego jak o miłość pełną namiętności i pożądania. Ciężko jest to w sumie nazwać miłością, bo to raczej uczucie, które trwa krótko i po którym przychodzi rozczarowanie, zderzenie się z rzeczywistością. To taki rodzaj uczucia, który dosłownie wyłącza nam logiczne myślenie i kierujemy się tylko i wyłącznie emocjami. Przytrafia się ludziom, którzy długo czują się samotni, zagubieni. Czy chciałabyś mieć syna podobnego do Twojego chłopaka? Czy chciałbyś mieć córkę podobną do Twojej dziewczyny? W tym wypadku odpowiedzią, która pada najczęściej było „nie”. Tak mi się przynajmniej wydaje. To najczęściej chwilowe zaspokojenie potrzeb.\n5. Miłość do samego siebie\nMogłabym tej miłości poświęcić cały wpis. Problemy z samooceną przechodzi każdy w każdym wieku i nie ma w tym nic złego, jeśli za cel obieramy sobie własne szczęście. Często jest ona mylona z egoizmem i narcyzmem. Moim zdaniem miłość własna ma bardzo dużo wspólnego z nasza godnością, z tym jak traktujemy swoją mentalność i fizyczność. Tej miłości powinnyśmy uczyć się już od małego, aby później bardziej siebie cenić i odpowiednio dobierać sobie przyjaciół czy partnerów.\n6. Czysta miłość\nTaka miłość z filmów i nie chodzi mi tutaj o Greja. To najpotężniejszy rodzaj miłości, który pochłania Twoje ciało, duszę i mózg. Mówi się, że zdarza się ona tylko raz w życiu, a ludzie którzy jej doświadczają uchodzą za najszczęśliwszych na świecie. To taka miłość, która za cel stawia sobie dobro drugiej osoby i stałą chęć pomocy. To poczucie bezpieczeństwa i budzenie się rano z uśmiechem na twarzy, poczuciem pewności. Miłość, jakiej teoretycznie pragnie każdy z nas, ale potrafimy w życiu nieźle się pogubić, szukając jej.\n7. Miłość dojrzała\nOparta na kompromisach, czasem wyrzeczeniach. Miłość, której towarzyszy samoświadomość ale też chęć wspólnego rozwiązywania wszystkich problemów. Oparta na trwałych wartościach, mądra, giętka i wyrozumiała. To całkowita znajomość swoich potrzeb i pewna harmonia w związku.\n8. Miłość bezwarunkowa\nDokładniej chodzi mi tutaj o miłość matki, ojca do dziecka i odwrotnie, często również miłość do dziadka, babci. Miłość pełna cierpliwości i skłonna do największych poświęceń. To miłość, która wybacza wszystko i nie ocenia.\n9. Niby miłość, niby nie wiadomo co\nUczucie, które często czujemy po roku, dwóch latach bycia z kimś. Zazwyczaj jest to wypalona fascynacja/pożądanie, które oślepiły nas do tego stopnia, że znajdujemy się w trudnym miejscu i nie wiemy dokąd podążać. Taka niby miłość pojawia się też przy okazji braku chęci do pracy jednej lub dwóch ze stron. Jest pełna wątpliwości, rozczarowań i ciągłego stawiania znaków zapytania. To też taka lekka zaraza, która potrzebuje twardych postanowień i konkretnych działań, bo bez nich albo wszystko się rozpadnie albo dwoje ludzi będzie żyło w nieszczęściu i smutku.\nDorzuciłabym do tej listy jeszcze miłość platoniczną i nieosiągalną, ale powiedzmy, że te kilka pierwszych punktów jakoś to w sobie zawierają. Myślę, że każdy z nas inaczej przeżywa te wszystkie punkty i taką listę powinnam stworzyć z kilkoma osobami aby była bardziej wyważona. Te rodzaje miłości mogą się również ze sobą mieszać, ale jestem ciekawa ile z Was przeżyło takie uczucia w swoim życiu.\n24 marca 2015 14:46, Odpowiedz\nMiłość bezwarunkowa, nie da się jej opisać słowami, nie ma rzeczy z którą można by ją porównać. Żeby to zrozumieć trzeba to przeżyć. Miłość do dziecka jest chyba najsilniejszym uczuciem jakie było mi dane przeżyć…\n24 marca 2015 15:05, Odpowiedz\nMiłość to najpiękniejsze uczucie, jakie kiedykolwiek mi się przytrafiło. Ta nieodwzajemniona i pierwsza bardzo ukształtowały moją psychikę. Wiem też, jak to jest kochać i być kochanym. Bycie w związku to nie tylko motyle w brzuchu i pożądanie, to też poszanowanie drugiego człowieka i zrozumienie. Piękny wpis. Mogłabyś zostać pisarką. Uwielbiam Cię czytać. Miłego dnia Karolinko :*\n24 marca 2015 18:03, Odpowiedz\n24 marca 2015 15:08, Odpowiedz\nŚwietnie to zebrałaś. Wszystko co napisałaś to prawdziwe życie;) Ja swoją „czystą miłość” poznałam już w liceum. Wtedy jescze tego nie widziałam. Byłam bardzo młoda, miałam tylko 18 lat, a on był o 5 lat starszy, kończył studia, pracował. Mieliśmy całkiem inne problemy. Ja zamartwiałam się klasówkami, a on miał już dorosłe zmartwienia. Później wyjechałam 150km do innego miasta studiować, a nasze uczucie to przetrwało, Widywaliśmy ile tylko się dało. W weekendy, jeśli kończyłam zajęcia wcześniej, to od razu wracałam i mimo,że miałam mnóstwo nauki, bo studiowałam bardzo absorbujący kierunek na uczelni medycznej, to on siedział koło mnie i mnie wspierał. Dzisiaj wiem, że to wszystko nas wzmocniło. Wiele mu zawdzięczam i nie wyobrażam sobie życia z kimś innym. Od 8 miesięcy jesteśmy małżeństwem, mieszkamy w końcu razem i powoli myślimy o powiększeniu rodziny:)) Czy chciałabym mieć takiego syna? Odpowiedź jest oczywista, tak!:)\n24 marca 2015 18:04, Odpowiedz\nAniu, cudowna historia! :)\n24 marca 2015 15:29, Odpowiedz\nChciałaś się poprzez ten wpis podzielić z czytelnikami tym, jak sama postrzegasz miłość, co doskonale rozumiem. Brzmi to jednak bardziej jak pseudo psychologiczny bełkot. Jest to tak uproszczone i spłycone, że aż żal czytać. Patrząc na punkt ostatni wydaje się, że nie jesteś zaznajomiona nawet z podstawami zagadnienia miłości w psychologii.\nMiłość czysta to codzienne budzenie się z uśmiechem na twarzy, a wątpliwości, z którymi zmaga się na pewnym etapie życia każdy człowiek to już „niby miłość”? Nie wiem, czy wiesz, ale podobno 1-2 lata etap miłości, kiedy mamy wyidealizowany obraz drugiej osoby. Logiczne więc, że kiedy dochodzi do głosu rzeczywistość, różowe okulary trochę zsuwają się z nosa, możemy nabrać wątpliwości, możemy zacząć się zastanawiać. Związek to wybór podejmowany każdego dnia i uważam, że owszem, to wspaniałe budzić się codziennie z uśmiechem na twarzy dzięki drugiej osobie, ale wątpliwości i problemy rzecz ludzka i nie należy z tego powodu umniejszać wartości miłości. Nad każdą relacją zawisają kiedyś ciemne chmury, wydaje mi się, że miłością jest radzenie sobie z nimi. Nie mogę znieść tych zakłamanych wizji życia i związków.\nJesteś dość poczytną blogerką, to Twoja strona, na której możesz zamieszczać dowolne treści, ale poddaj czasem refleksji to, że czytają Cię osoby w różnym wieku, na które w pewien sposób może mieć wpływ to, co piszesz i tak płytkie podejście z Twojej strony do tematu może być szkodliwe.\nŻyczę Tobie pobudki z uśmiechem na twarzy do końca życia i mam nadzieję, że w przypadku gdy najdą Cię wątpliwości, to nie będzie od razu „nie wiadomo co”.\n24 marca 2015 18:23, Odpowiedz\nOjj chyba nie zrozumiałaś :-) w każdej miłości zdarzają sie problemy i nie o to mi chodziło :-) ale cóż… Już nawet rasistką na tym blogu zostałam nazwana kiedyś :P wiec chyba żadna interpretacja wpisów mnie nie zdziwi. To jest luźny wpis, nie spinamy sie :*\n24 marca 2015 16:16, Odpowiedz\nKto z nas nie przeszedł przez poszczególne etapy miłości? Ja przeszłam chyba przez wszystkie, a na pewno przez większość z tych, które wymieniasz. Przy każdym z punktów widzę w myślach twarz innej osoby i wspominam. W tej chwili jestem gdzieś pomiędzy miłością czystą a dojrzałą. Po prawie 4 latach małżeństwa, w oczekiwaniu na nasze pierwsze dziecko odnoszę wrażenie, że nasz związek jest na najlepszym etapie ze wszystkich dotychczas. Były chwile ciężkie, przez które udało nam się wspólnie przejść i teraz nie wyobrażamy sobie życia bez siebie. Każdego ranka czując przez sen buziaka lądującego na moim policzku, kiedy mój Mąż wstaje do pracy, wiem, że jestem szczęśliwa. Mam najlepszego Męża na świecie i ze spokojem mogę stwierdzić, że chciałabym, aby nasz syn był podobny do swojego Taty.\n24 marca 2015 17:26, Odpowiedz\nZdecydowałam się skomentować wpis po raz pierwszy. Czytam Twój blok już od kilku dobrych miesięcy i muszę się przyznać, że jesteś jedynym blogiem, który czytam „od deski do deski”. Miłość… 2 miesiące temu po 5 latach w związku zerwał ze mną chłopak. Poznaliśmy się już w liceum, potem były studia. Ja tu… On tam… Jednak nadal razem. Myślałam, że to miłość mojego życia, aż do dnia w którym mi powiedział, że nie chce być ze mną. Był to chyba najgorszy okres w moim życiu na tego typu rozstanie ze względu na to, że za 3 tygodnie miałam bronić się z inżynierką. Dowiedziałam się, że znalazł sobie inną, a ja zostałam wymieniona na nowszy model. Zastanawiałam się przez moment czy jest coś ze mną nie tak skoro mnie nie chciał… Dziś patrze na świat inaczej. Staram się cieszyć każdym dniem. Jestem szczęśliwa, że się nie poddałam i mogę dumnie powiedzieć jestem panią inżynier architekt. Staram się myśleć pozytywnie. Na każdego z nas przyjdzie pora i znajdzie swoją miłość. Pozdrawiam, Agata :-)\n24 marca 2015 19:06, Odpowiedz\n26 marca 2015 13:31, Odpowiedz\nDroga Agato, czytając twój komentarz postanowiłam, że również pierwszy raz skomentuje. Twoja historia wydaje mi się bardzo znajoma. Swoją pierwszą, młodzieńczą miłość poznałam w liceum. Po 5 latach związku okazało się, że w ogóle nie znałam tej drugiej osoby. W momencie kiedy potrzebowałam wsparcia (praca inżynierska też z architektury) on wolał spędzać czas z kolegami, a każde nasze spotkanie traktował jak przykry obowiązek. Zaczęliśmy się oddalać, a ja cały czas walczyłam i usprawiedliwiałam jego zachowanie. Do tej pory nie mogę uwierzyć jak bardzo mógł się zmienić przez te kilka miesięcy. Życzę Tobie i sobie pięknej miłości.\n24 marca 2015 18:25, Odpowiedz\nAgato, az skomentuję Twoj post. Wydaje mi sie, ze chcesz byc szczesliwa. Po dwoch miesiacach, jesli to byla milosc, to po prostu przechodzisz przez etap i teraz po prostu juz akceptujesz to, ze sie rozstaliscie. Sama zostalam porzucona przez chlopaka po 6 latach zwiazku, liceum, studia. To bylo bardzo ciezkie. Ty przynajmniej znalas powod, ja nie. Powiedzial, ze chce byc sam i inne bezsensowne argumenty. Teraz jest z nasza wspolna znajoma. Tez myslalam, ze poradzilam sobie ze wszystkim. Po dwoch miesiacach zaczelam spotykac sie z kims innym tak bardzo chcialam wyprzec to wszystko, chcialam pokazac, ze sobie poradzilam. W sumie nie sadzilam, ze bedzie z tego cos wiecej. Teraz jestesmy juz ze sobą długo i bylo to najlepsze co mnie spotkalo. Zmiany, które przyszly- rozstanie, nowy zwiazek, nie wydarzyly sie bez przyczyny. Nagłe rozstanie było szansą na ułożenie sobie zycia z kims innym, kims kto stal sie miloscia mojego zycia, nieporownywalnie silniejsza od tej pierwszej milosci. Niedlugo mija rok, a ja nadal nie zapomnialam o moim bylym, to nadal boli. Ale uczucie wygasło. Ty przejdziesz jeszcze kilka etapow. Od płaczu, buntu na cala sytuacje, akceptacji tego wszystkiego, zalu, tesknoty, zlosci, smutku, obojetnosci, potem wspomnienia zaczna sie zacierac, nowe zycie zacznie ci zapelniac czas i mysli i dopiero pewnie pozniej to wszystko zniknie. Ja mysle, ze jednak zal pozostanie na zawsze. Ale z czyms takim da sie zyc. Pozdrawiam Cie i zycze powodzenia.\n24 marca 2015 19:07, Odpowiedz\nDziewczyny, no wspaniałe jesteście :-) powinnam stworzyć chyba jakiś portal ala Facebook dla nas :P\n24 marca 2015 21:39, Odpowiedz\nu mnie sytuacja miała miejsce po 8 latach bycia razem. minęły prawie 3 miesiące, jestem na etapie smutku i tęsknoty, tak sądzę… czekam na obojętność i zacieranie się wspomnień… na pewno z każdym dniem jest lepiej, ale ten ogromny żal w sercu!\n24 marca 2015 19:02, Odpowiedz\nZostaliśmy parą w liceum, mając po 18 lat. Dziś mamy po 28 lat i 10 lat związku za sobą. Wiele razy słyszałam teorię, że prawdziwa miłość to pierwsze dwa lata związku, a później jest tylko przyzwyczajenie. Niestety muszę zwolenników tej teorii rozczarować – po 10 latach związku nadal jesteśmy zakochani. Słowa „kocham Cię najbardziej na świecie” słyszę każdego dnia tuż przed zaśnięciem i zaraz po przebudzeniu się rano. Kocham całą sobą i jestem kochana bezwarunkowo. To wielka miłość i wielka przyjaźń, wsparcie i zrozumienie, radość i szczęscie. Każdemu życzę takiego uczucia, które nie wygasa, a dojrzewa i z dnia na dzień jest coraz silniejsze.\n24 marca 2015 19:04, Odpowiedz\n24 marca 2015 19:32, Odpowiedz\nDla mnie największa miłość to ta matczyna dla niej jesteś w stanie zrobić wszystko nie ma większej od niej.\nMiłość między mężczyznom a kobietą i owszem ale ta jest silniejsza\n24 marca 2015 22:46, Odpowiedz\nAch… Nawet nie jestem w stanie sobie wyobrazic jakie to piękne..\n27 marca 2015 17:07, Odpowiedz\nTych dwóch rodzajów miłości nie można porównywać. W udanym małżeństwie to mąż powinien być dla kobiety najważniejszy (i odwrotnie), a dopiero potem dziecko. Gorzej, jak dzieje się odwrotnie, bo przecież „ta miłość jest większa”.\nCzujesz, że ona jest silniejsza, bo to Ty jesteś osobą, która daje. W małżeństwie sztuka przyjmowania jest tą najtrudniejszą. Zresztą, miłości nie mierzy się siłą chwilowych emocji, a decyzjami, które tworzą codzienność. Taki przykład: co Ci po najsilniejszym zakochaniu, skoro ono jest niespełnione? To tylko idealizacja, wyobrażenie, ale na pewno nie Twoje życie.\na ja moją miłość poznałam mając 15 lat. Chłopak był 4 lata starszy, dużo rozmawialiśmy, to była bardzo czysta relacja. Potem bardzo cierpiałam, bo nic między nami nie było. Kontakt prawie się urwał. Nigdy nie dał do zrozumienia, że choć trochę mu się podobał. Bardzo go idealizowałam, był najbardziej niezwykłą osobą, jaką miałam okazję poznać. Dużo mnie ta pierwsza miłość kosztowała, miałam potem 2 chłopaków, jednak wciąż to nie było to, nie potrafiłam nikogo pokochać na dłużej. Teraz mam 19 lat, jesteśmy ze sobą od 8 miesięcy. Uczucie jest nieporównywalne z niczym, co do tej pory przeżyłam. Już nie jest doskonały, poznałam jego słabości, jednak kocham go tym mocniej. Czasem jest trudno, zważywszy na nasze podobne, depresyjne charaktery, jednak warto. I jak się okazywało, był kiedyś we mnie bardzo zakochany, ale nie widział wzajemności i bał się, bo byłam bardzo młoda.\nZeszliśmy się, gdy zaprosił mnie do siebie na spotkanie ze znajomymi. Były wakacje, więc wrócił do rodzinnego miasteczka. Wtedy też pierwszy raz się pocałowaliśmy. Do tej pory mam dreszcze wspominając te emocje.\nI mam kilka słów do innych dziewczyn. Nie zawsze te miłości są nieodwzajemnione. Czasem tylko mamy zbyt niskie poczucie własnej wartości i nie dostrzegamy oczywistych sygnałów.\nNie wiem, czy to trwała miłość. Chciałabym, choć wydaje mi się czasem, że takie uczucia powinny być właśnie niedopowiedziane. a Tymczasem nam się udało.\n24 marca 2015 22:47, Odpowiedz\n24 marca 2015 20:54, Odpowiedz\nKarola może coś o samoocenie i własnej wartości ? :)) piekne artykuly, szczere przede wszystkim.. :)\nOstatnio myślałam o takich poradach w formie video :D\n24 marca 2015 22:01, Odpowiedz\nW przeciwieństwie do wcześniejszych komentarzy dziewczyn -to ja byłam tą która porzuciła po 4 latach związku. Bez tłumaczenia praktycznie z dnia na dzien. Teraz wiem, ze jeszcze chwila a na moim palcu lśnił by pierścionek zaręczynowy. Pomiędzy nami było dobrze, ale bez fajerwerków. Nie byłam gotowa, zaczynałam traktować go bardziej jak brata czy kumpla. Ale prawdziwym impulsem zmiany był T. znaliśmy się zaledwie 2 miesiące a mna jakby kierowal ktoś z góry ,jak marionetką pociagajac za sznurki – nie zastanawialam sie co robie, po prostu wiedziałam… Rodzina i znajomi stwierdzili, ze oszalałam i na pewno to tylko chwilowe zauroczenie. Zawsze bylam rozwazna i poukladana. Dla T. odmieniłam swoje zycie. Po tych 2 miesiącach w tajemnicy przed wszytskimi z dwoma walizkami wyjechaliśmy do innego miasta, zamieszkaliśmy razem. W tym momencie jesteśmy ze sobą 3 lata, we wrześniu planujemy się pobrać, nie wyobrażam sobie piękniejszej milosci opartej na szacunku i zrozumieniu. Nie potrafimy się na siebie gniewac i nie mozemy wytrzymać bez siebie kilku godzin. Mam nadzieje, ze zmiana nie wyszla na dobre tylko mi ale tez mojemu ex, który podobno ulozyl sobie zycie dosc szybko a ja mysle, ze bedac w związku na sile unieszczęśliwiamy przede wszystkim ta druga osobe. Dziewczyny nie bojcie się isc z glosem serca mimo, ze każdy Wam odradza. Tobie Karola dziekuje za kolejny wpis który skłonił do chwili refleksji. Pozdrawiam;)\n24 marca 2015 22:23, Odpowiedz\nJak miło było zobaczyć nowy post na blogu, wieczorem, po ciężkim dniu i móc sobie dla relaksu poczytać przy herbacie :-)\nŚwietny post Karolina! Chyba przeżyłam większość z opisanych przez Ciebie rodzajów miłości. Swoje przeżyłam, ale koniec końców jestem dziś w szczęśliwym związku. Czasami nie warto się ścierać nad czymś, co nie ma racji bytu tylko poszukać kogoś bardziej dopasowanego do siebie. A jak wspaniale jest móc na nowo zakochać się w swoim mężczyźnie. Niby już się znacie, czasami dopada was rytyna, gorsze dni a tu nagle następuje jakiś magiczny czas i znowu zaczynasz szaleć z miłości :)\n24 marca 2015 22:45, Odpowiedz\nNo tak, każda miłość ma po czasie upadki i wzloty… I Choć mam wrażenie, ze te upadki sa jeszcze daleko przede mną, to nigdy nie czułam sie na nie bardziej „gotowa”. W takim sensie, ze zupełnie sie tego nie boje :) chociaż dzisiaj z Przemkiem stwierdziliśmy, ze miedzy nami jest miłość przedszkolaków i trochę miłości dojrzałej :D jak sobie zaczęliśmy te moje wypociny analizować :P swoją droga to piękne ile człowiek już przeszedł.. A ma sie tylko 25 lat…\n24 marca 2015 22:26, Odpowiedz\nJezu.. mam 18 lat i sledze Twojego bloga od dłuższego czasu. Nie chce aby zabrzmiało to obsesyjnie ( :) ) ale jesteś moim wzorem. Tak kobiecej kobiety jeszcze nigdy w życiu nie poznałam, pełnej miłości i ciepła ale zarazem inteligentnej. Piękna od wewnątrz i zewnątrz. Niesamowite, ze jeszcze takie osoby jak Ty istnieją. Pozdrawiam i życzę dużo miłości i szczęścia i nie zmieniaj się nigdy bo jesteś wyjątkowa.\n24 marca 2015 22:41, Odpowiedz\nOla, bardzo dziekuje. Myśle, ze ja tez sie zmieniłam ostatnio i bardzo dojrzałam… Kiedyś byłam trochę inna :-) najważniejsi sa nasi bliscy, ludzie, dzięki którym możemy rozwinąć skrzydła i być sobą :)!\n24 marca 2015 22:29, Odpowiedz\nNie liczy się rodzaj lub typ miłości… Liczy się tylko ona, napędza Nas , wpędza Nas. Daje siłę lub zabija. Co ma zrobić ktoś kto kocha , oddaje się cały i nie jest pewny … ktoś kogo zabija brak zaufania do tego drugiego. Odrzucić miłość ? Odrzucić możliwość kochania ? Czy powoli odbudowywać coś co może już jest pogrzebane. Pragnienie kochania i bycia kochanym choć iluzoryczne ale jest wspaniałe. Wolę okręcać sobie nóż w sercu niż być samemu. Blog jest świetny. Jestem tutaj bo Twój widok bardzo mi kogoś przypomina. A teksty i zdjęcia są extra.\n24 marca 2015 22:40, Odpowiedz\nZ pewnością każdy przeżywa wszystko inaczej, to taka moja luźna klasyfikacja… Życzę dużo szczęścia!! <3\n24 marca 2015 22:31, Odpowiedz\nBardzo lubię ostatnie Twoje posty. Czytając je, wyczuwam uczucie, które zapewne towarzyszyło Ci podczas jego pisania. :*\n24 marca 2015 22:39, Odpowiedz\nJestem naprawdę wdzięczna za każdy komentarz. Jestem megadumna z Waszych komentarzy, wypowiedzi… Fajnie, że sa miłe, ale chodzi mi raczej o jakaś więź, która sie pomiędzy nami tu wytworzyła. To piękne!\n24 marca 2015 22:42, Odpowiedz\nŚwietny wpis! Podział jaki zastosowalas idealnie charakteryzuje poszczególne rodzaje miłości\n24 marca 2015 23:31, Odpowiedz\nJuż pisałam wcześniej, ale dodatm teraz:) Ja przy moim ukochanym jestem teraz taka, jaka bylam wczesniej. Dla mnie weekend to czas dla niego,dla rodziny. Kocham być w domu z rodzicami, dekorowac z mama dom, piec ciasta. Ogladac filmy z tatą, isc na spacer z chłopakiem, z psem:) To jest to co kocham i czuje sie w koncu w swoim zyciu jak u siebie. To moze zabawne, ale dopiero jak czujemy, ze wszystko gra, to jest to ta wlasciwa milosc. Wczesniej przez te lata zwiazku z innym czlowiekiem kompletnie nie czulam, ze jest tak jak byc powinno. Weekendy spedzalam z nim w klubie, z jego znajomymi, pijac alkohol albo rozmawiajac o rzeczach, ktore kompletnie mnie nie interesują. Teraz robię to, co lubie, nie musze sie do nikogo ani do niczego dostosowywac. Realizuje swoja pasje i ukochane studia;) I jestem najszczesliwsza, kiedy moge byc wsrod bliskich. Pamietajcie, ze niekoniecznie ta pierwsza milosc jest dla nas najlepsza;)\n25 marca 2015 09:58, Odpowiedz\n24 marca 2015 23:47, Odpowiedz\nAhh piękny wpis! Niestety moja wielka miłość jeszcze nie nadeszła, czekam, czekam i już czasami wątpię czy mnie ona znajdzie. Po drodze spotkałam kilku mężczyzn, jednak nie zrobili na mnie większego wrażenia, oprócz jednego, który siedzi w mojej głowie już od wielu lat, mamy ze sobą kontakt jednak zbyt wiele nas dzieli, lub jesteśmy zbyt słabi, żeby chcieć to pokonać. Mam w sobie jednak ogromne pokłady miłości, którą strasznie chce kogoś obdarzyć, niestety nic innego mi nie pozostaje oprócz czekania. Czasami jest mi ciężko, gdy widzę zakochanych znajomych, którzy zaczęli się zaręczać jeden po drugim :D nawet zakochani na ulicy sprawiają mi z jednej strony przykrość, bo tak bardzo potrzebuje kogoś pokochać i być kochana, jednak z drugiej strony wiem, że gdzieś tam chodzi po tej ziemi ktoś przeznaczony dla mnie, moja bratnia dusza, więc dalej cierpliwe czekam. Często wchodzę na Twojego bloga czy instagrama bo uwielbiam Twoje wpisy, które są wprost przepełnione miłością, zakochaniem, szczęściem. Przyznam szczerze, że bardzo mi one pomagają, oglądam Twoje zdjęcia, czytam wpisy, widzę Twoje szczęście i wiem, że i mnie to spotka w odpowiednim czasie.\n25 marca 2015 00:00, Odpowiedz\nKarola:D ja to proponuje spotkanie!:D To by bylo cos:P\n25 marca 2015 00:46, Odpowiedz\nNie lubię czytać takich postów, zawsze w gazetach przewracam kartki, jednak tutaj czuje ze pisane to jest o serca i jak mało co do mnie trafia.\nCzekam na więcej ! :)\n25 marca 2015 02:01, Odpowiedz\nJa od małego pragnęłam prawdziwej, bezwarunkowej miłości. Jako nastolatka miewałam często takie samotne wieczory, gdzie słuchałam swojej muzyki, wprawiającej mnie w taki romantyczny nastrój, czytałam całe mnóstwo aforyzmów o miłości i tekstów Cześki (Celine Dion), bo to głównie jej kawałki przewijały się na mojej playliście. Można by rzec, że taka romantyczna dusza ze mnie od zawsze. I wiedziałam też, że należę do długodystansowców, że jak już się zaangażuję to całą sobą.\nZ moją pierwszą „miłością” byłam 2,5 roku, nie wypaliło i kiedy doszło do rozstania, myślałam, że świat mi się zawalił. To nie trwało jednak długo… :) Już po – UWAGA – kilku dniach (!) wróciłam do siebie. Okazało się, że trzymało nas przy sobie głównie przyzwyczajenie, a uczucie zgasło w międzyczasie. Nie żałuję jednak tego związku, bo wiele mnie nauczył, otworzył mi oczy na wiele spraw i wiedziałam też jakich błędów mam następnym razem nie popełniać. O sobie samej też wiele się nauczyłam.\nW tej chwili jestem z mężczyzną, którego kocham bezgranicznie i jest to uczucie zuuuupełnie nieporównywalne z czymkolwiek, co czułam wcześniej. Najciekawsze jest to, że znaliśmy się już kilka lat zanim do siebie „dotarliśmy”. Poznałam go gdzieś na mieście, kiedy jeszcze byłam z moim poprzednim facetem (Jarkiem). 7 lat starszy, fajny facet – myślałam wtedy. I jakoś złapaliśmy kontakt. I okazało się, że On (mój R.) zakochał się we mnie w tym czasie i tak się kochał skrycie we mnie przez bodajże rok. Ja w głębi serca również coś do niego czułam, ale broniłam się przed tym. Poza tym nigdy nie tolerowałam zdrady, więc nie robiliśmy nic innego poza rozmawianiem. A rozmawialiśmy duuuużo… Zanim jednak rozstałam się z Jarkiem, mój R. związał się z inną. Straciliśmy kontakt… Przez rok po rozstaniu bawiłam się, zajmowałam się sobą, aż któregoś dnia R. napisał mi wiadomość. W jakiś wieczór przesadził trochę z alkoholem, był z kolegami i napisał do MNIE. Nie do swojej kobiety… I potem to już była kwestia czasu. Nasze drogi ponownie się złączyły po jakichś 6 miesiącach, on rozstał się z tamtą i zaczęliśmy być razem. Trochę takie przeznaczenie… Oczywiście historia jest znacznie dłuższa i bardziej zawiła, jednak i tak już mocno się rozpisałam. W każdym razie niebawem „stukną” nam 2 lata, a ja już teraz wiem, że nie chcę spędzić bez niego już żadnego dnia do końca mojego życia. Jest moim najlepszym przyjacielem, największym wsparciem i naprawdę ma wspaniałe wnętrze. Aż nie umiem ubrać tego w słowa, a pisząc to uśmiecham się jak durna przed ekranem :) W każdym razie… To jest TO :) <3\nKończąc już ten mój przydługi komentarz, wkleję tu jeszcze pewien cytat, tak mi się nasunął po przeczytaniu Twojego (wspaniałego zresztą!) postu:\n"(…) Wielkim błędem jest zmienianie się dla partnera. Po rozstaniu nie ma jego, ale nie ma też Ciebie. Ludzie nie są jak puzzle, nie dobiorą się i nie będą idealnie do siebie pasować, tworząc pejzaż zachodu słońca z mewą. To są romantyczne bzdury. W rzeczywistości powinniśmy się starać siebie zrozumieć, z biegiem lat i doświadczeń odkrywać do siebie klucz, wiedzieć, jak się nawzajem czytać."\nPozdrawiam cieplutko i życzę wszystkiego, co najwspanialsze!\n25 marca 2015 02:09, Odpowiedz\nO rety, teraz widzę, jak bardzo przesadziłam z długością komentarza. Co najlepsze, nigdy takowych nie pisałam, a u Ciebie to już mój DRUGI! :)\nZapomniałam podziękować za ten post i chwilę refleksji, dobrze było sobie znowu to wszystko przypomnieć i wrócić do początków… Życie jednak jest zaskakujące. A raczej to miłość zaskakuje :)\n25 marca 2015 10:00, Odpowiedz\n<3 Super kochana, dziekuje za komentarz! :)\n25 marca 2015 13:01, Odpowiedz\nJa mojego partnera poznałam 6 lat temu (5 lat jesteśmy już razem), T. jest 5 lat starszy, ale nie było to żadną przeszkodą. Wiadomo są wzloty i upadki, ale zawsze jest uczucie i właśnie bez tego uczucia nie wyobrażam sobie już mojego życia. Zawsze ale to ZAWSZE nawet jak śpię T. wychodząc do pracy mówi mi, że mnie kocha. Moje rówieśniczki zmieniają ciągle partnerów i uważają, że to jest normalne a mnie trochę mają za dziwaka, że jak w wieku 23 lat mogę już być pewna tej jednej osoby. A no mogę i uważam to za meeega dojrzałe podejście :)\n25 marca 2015 13:05, Odpowiedz\nKochana, to piękne, co piszesz. Każda Twoja notka jest taka przemyślana, mądra i po prostu wzruszająca! <3\nU mnie niestety skończyła się ta miłość. Odszedł ode mnie po kilku latach, dokładnie po prawie 4 i może by ktoś teraz powiedział, że to widocznie nie była prawdziwa miłość, skoro się skończyła, ale ja uważam inaczej. Uważam, że to było coś pięknego, mimo, że nie było happy endu, ale to nieważne. Uczucie, które mi towarzyszyło przez tyle czasu było naprawdę szczere, prawdziwe. I nieważne, jakim on jest człowiekiem. Widocznie Bóg tak chciał, aby to się skończyło, taka była Jego wola, ale dla mnie najpiękniejsze jest to, że dane mi było przeżyć coś tak cudownego, jak w powieściach Sparksa…\n25 marca 2015 14:23, Odpowiedz\nPost dający dużo do myślenia. Mnie marzy się taka miłość, jaką darzą się moi rodzice wzajemnie.. Patrzę na nich z podziwem i liczę, że mnie też spotkało tyle szczęście, aby z moim partnerem móc przeżywać tyle lat, w tak wspaniałych momentach. Niesamowite jest dla mnie to, że moi rodzice ciągle ze sobą rozmawiają i ciągle mają wspólne tematy, które się nigdy nie kończą.. uważam, że jest to dużą sztuką umieć ze sobą o wszystkim rozmawiać w związku i nie czuć żadnych barier. Patrząc na rodziców bardzo wiele się od Nich uczę i jestem mega szczęśliwa, że mam taki wspaniały wzór do naśladowania, bo te miłe chwile jakie tworzą w Naszym domu dzięki ich miłości, są wspaniałe i niezapomniane.. ;) buziaki\n25 marca 2015 21:05, Odpowiedz\nKarola kiedy pojawi się notka z propozycjami na wiosne?;)\n26 marca 2015 11:51, Odpowiedz\nWitaj, myślę, że jeszcze dziś :) Najpóźniej jutro rano, ale postaram się dzisiaj\n25 marca 2015 21:23, Odpowiedz\nKarolina śledzę Twojego bloga od jakiegoś czasu i pomimo że mam swój jeszcze inny ulubiony blog, który czytam , to właśnie do Ciebie pierwszej odważyłam się napisać. Po pierwsze dlatego że ujmujesz mnie w całości tym jaka jesteś, piękna i naturalna, przekonuje mnie to że masz swoje zasady których bronisz i wartości którymi się kierujesz, a także swój styl ubierania który zachowujesz mimo narzucanych nam trendów. Swoimi wpisami trafiasz mnie prosto w serce i czasem tak bardzo chciałabym z Tobą porozmawiać jak z takim „dobrym duszkiem”, który by mnie pocieszył. Sama jestem na życiowym zakręcie jeśli chodzi o związek, mam 33 lata, 6 lat za sobą bycia z facetem który tak naprawdę wyczerpał mnie z pozytywnej energii. Kiedyś pisałaś, że trzeba ofiarować ludziom swoją dobrą energię ale nie do tego stopnia by to nas osłabiało, jakoś tak, i to mnie uderzyło. Bo ja jestem aż chora-tak mu się poświęciłam, robiłam to z miłości ale od dawna jej już nie czuję. Rozstaliśmy się z mojej inicjatywy, a podjąć taką decyzję po tylu latach było mi bardzo trudno. A właściwie zrozumieć że to nie to, bo trzymałam się tego związku z nadzieją na założenie rodziny, którą tak chciałam mieć. Na szczęście zrozumiałam że decydując się na taki krok z nieodpowiednią osobą skrzywdziłabym nie tylko siebie. Teraz już gdy przyszło zrozumienie (choć jeszcze nie ulga) , gotowa jestem zaryzykować i zmienić swoje życie na lepsze,zaczynając od siebie, przyjrzenia się sobie, czego naprawdę chcę i co da mi szczęscie. Często wyobrażam sobie jaki byłby mój przyszły mężczyzna, tzn. wymyślam co do mnie mówi,jak czule, że się o mnie troszczy i jest tak „pięknie zwyczajnie”, bez szaleństw i uczuciowych zapaści, i mam uśmiech na twarzy, jak nigdy dotąd. Czuję że jeszcze muszę zaczekać, że nie tak na „łapu capu”, tak czuję pod skórą i zaczynam mądrze decydować i myśleć odkąd podjęłam ten ważny krok o rozstaniu i zrozumiałam czego nie chcę, i powiedziałam głośno „NIE”.Czekam na Twoje kolejne wpisy zarówno te traktujące o sprawach ważnych, wartościach jak i te”rozważania” na luzie. Oczywiście śledzę także Twoje urodowe porady (wpis o pielęgnacji włosów podczas zapuszczania bardzo mi się przydał), a także czekam na kolejne odsłony Twojego wyjątkowego stylu którym mnie inspirujesz jak mało kto. Pozdrowienia z Lublina:*\n26 marca 2015 08:48, Odpowiedz\nKarolina, gdy napisałaś o bezwarunkowej miłości w oczach stanęły mi łzy. Mój dziadek właśnie boryka się ze śmiercią. Nie wyobrażam sobie bez niego życia. Rozwesela mnie nawet,gdy nie mam na to ochoty. Jest dla mnie wszystkim. Proszę, pomóż mi.\nAsiu, mam bardzo bliską podobną sytuację.. bardzo Ci współczuję… :( To musi być dla Ciebie bardzo ciężki okres :(\n26 marca 2015 13:39, Odpowiedz\nDziewczyny, wiem przez co przechodzicie :( W maju 2012 mój Dziadziu zachorował, rok później w październiku odszedł. Spędzałam z nim każdy dzień, troszczyłam się, chciałam, żeby wiedział,że może na mnie liczyć. Kiedy odszedł nie potrafiłam sobie z tym poradzić, ponieważ zastępował mi ojca, z którym mam nienajlepsze relacje. Mówi się,że czas leczy rany, ale u mnie się nigdy nie zagoiły. Ogromnie za nim tęsknię. Nie potrafię sobie poradzić… Zawsze zastanawiam się, czy zrobiłam wszystko co mogłam, mimo ogromnego cierpienia, jakie go spotkało. I nie wiem. Boże, mam nadzieję,że tak było.\nSą chwile, kiedy chyba nic nie potrafimy zmienić, tylko być. Życzę Wam Dziewczyny dużo dużo siły, jestem myślami z Wami i trzymam kciuki za Was i za bliskich, abyście wszyscy zaznali spokoju.\n26 marca 2015 12:24, Odpowiedz\nUwielbiam czytać Twój blog. Naprawdę uważam, że nie trafiłam jeszcze na mądrzejszy! Całkowicie zgadzam się z Twoim podejściem do miłości. Mimo, że nie trafiłam jeszcze na tę swoją piękną, czystą miłość to wciąż ufam i wierzę, że tak się stanie. Nie łudzę się, że będzie idealnie i bez przeszkód, ale głęboko wierzę, że mimo tego co dyktuje nam świat pełny egoizmu, można stworzyć piękny cudowny związek oparty na oddaniu siebie i poświęceniu się drugiej osobie z całkowitą przyjemnością. Z przerażeniem patrzę na swoich rówieśników, którzy mylą miłość z seksem. Teraz nie liczy się nic oprócz zaspokojenia ciała. Jestem Ci bardzo wdzięczna, bo dzięki temu blogowi wiem, że są jeszcze mądrzy ludzie i nie zostałam sama. Wierzę, że Ktoś „u góry” przygotował już dla mnie tę osobę i nie mogę się doczekać kiedy ją spotkam (choć troszkę się już niecierpliwię ;)). A tymczasem ściskam mocno i życzę Ci abyś już na zawsze pozostała tak zakochana jak jesteś teraz i była przykładem, że można ;)\n27 marca 2015 07:32, Odpowiedz\nUwielbiam!!! <3 trzymam kciuki za Ciebie\n26 marca 2015 17:49, Odpowiedz\nKarolcia, marzy mi się taka sukienka: http://karolinabaszak.com/sopot/, http://karolinabaszak.com/strike-a-pose/ i sweter też marzenie. Nie wiesz gdzie moge dostac coś bardzo podobnego? moze widziałaś cos w tym stylu/\n27 marca 2015 10:53, Odpowiedz\nKarolina, ja troche na inny temat… Co sadzisz o tym, co wymyslil teraz nasz popieprzony rzad na temat poboru do wojska ?\n27 marca 2015 11:04, Odpowiedz\nBoze ale zdanie skonstruowalam, jakos tak na szybko, ale wiadomo co chodzi, wiec ok ;) Jestem wlasnie swiezo po przeczytaniu czegos wlasnie na temat wezwan do wojska i szczerze mowiac nóż mi sie w kieszeni otwiera na sama mysl o naszych politykach i ich wymyslach. Pytam Cie o zdanie, poniewaz mam wrazenie, ze Twoje poglady polityczne sa bardzo bliskie moim. Przynajmniej tak mi sie wydaje po Twoim ostatnim wpisie o mezczyznach, odniesieniach do podatkow, naszego kraju i po tym, ze powiedzialas ze absolutnie nie jestes za PiSem ;)\n27 marca 2015 11:12, Odpowiedz\nPatka, to witaj w klubie ludzi, którzy są za logicznym myśleniem, że tak to ujmę ;)\nJa generalnie mam trochę obawy przed poruszaniem takich tematów tutaj. Zobacz jakie się komentarze pojawiają czasem jak poruszam tematy bardziej „obyczajowe”, a co dopiero by się działo jakbym zaczęła pisać o polityce ;) Ludzie nie mają zielonego pojęcia o tym co się dzieje w kraju, oglądają telewizję i wydaje im się, że to, co pokażą w wiadomościach to wszystko. Wystarczy obejrzeć pierwszą lepszą sondę na yt i zobaczyć jakie ludzie podają argumenty „za” swoimi kandydatami: „bo dobry człowiek jest”, „bo młoda i doświadczona”… Mnie to się w głowie nie mieści. Nie interesujesz się polityką – nie głosuj. Proste. Co do obecnego konfliktu, uważam, że PL powinna pozostać neutralna. Strasznie martwię się o nasz kraj. Boże, chroń Polskę.\n27 marca 2015 11:45, Odpowiedz\nKurcze, Karolina, ale mi radosc sprawilas tak szybka i tak pozytywna odpowiedzia na moj komentarz ! :) siedze wlasnie w pracy i az sie sama do siebie usmiechnelam :) Znowu calkowicie sie z Toba zgadzam i wcale sie nie dziwie, ze obawiasz sie poruszac tematy polityczne na swoim blogu. Tylko czy aby na pewno slusznie? No bo jesli sama nie masz o tym ochoty pisac, to oczywiscie zrozumiale jak najbardziej, jednak jesli boisz sie oburzenia „niemyslacej” i zaslepionej czesci osob, ktore Cie odwiedzaja, to uwazam ze niepotrzebnie. Po pierwsze dlatego, ze ci, ktorzy maja zostac, zostana, a Ci ktorzy maja odejsc, odejda. W sumie to w taki sposob fajnie dokonuje sie selekcji czytelnikow, bo pozniej przygoda z blogowaniem moze dawac jeszcze wieksza satysfakcje, ze piszesz dla kogos, kto naprawde Cie rozumie. Wydaje mi sie to logiczne, ze blogowanie ma wtedy wiekszy sens :) No a po drugie mysle, ze ogolnie poruszanie roznych kwestii na blogu, to swietny pomysl na inicjowanie dyskusji i mozliwosc wymiany zdan (na poziomie). Oczywiscie na nic nie namawiam, to tylko moje przemyslenia – moze jest mi latwo tak pisac, bo to nie ja jestem wystawiona na krytyke, ktora nie ma nic wspolnego z ta konstruktywna.\nNa sam koniec powiem szczerze, ze Twoje ostatnie wpisy, takie wlasnie bardziej zyciowe, sa niesamowite, bo dzieki nim mozemy Cie lepiej poznac i rzeczywiscie tak, jak to gdzies napisalas – powstaje miedzy Toba a nami, oddanymi Ci czytelnikami fajna więź. Poza tym umilasz mi czas w pracy, bo codzienne przegladma twoje stare posty, jak mi sie nudzi haha :) <3\n27 marca 2015 11:49, Odpowiedz\nZ jednej strony masz rację, ale z drugiej ja nie wiem czy chce być dla wszystkich tak w 100% transparentna. Są rzeczy, którymi po prostu też nie chce się dzielić lub np. dopiero odkrywam czym dzielić się chce, a czym nie. Jedno jest pewne: nie jestem tu ze swoimi poglądami sama i to jak najbardziej napędza do dalszego działania :) Ściskam z deszczowego Wrocka! :D\n27 marca 2015 11:50,\nZ wrocławia? to blisko mnie! ;) Pozdrawiam Cie serdecznie\n27 marca 2015 11:13, Odpowiedz\nW ostatnim komentarzu (ktory jest wiadomoscia tylko dla Ciebie, wiec nie prosze o publikacje) chcialam Karolina napisac, ze jezeli nie opublikujesz moich pytan o Twoje poglady na polityke, to oczywiscie zrozumiem. Jednego juz nie opublikowalas, gdy pytalam o Twoje polityczne sympatie, ale jestem wyrozumiala, bo wiem, ze moze byc to dla Ciebie zbyt osobiste, albo po prostu boisz sie konfrontacji z ta glupsza czescia Twoich czytelnikow, bo jak widac bylo przy wpisie o mezczyznach, masz i takich „widzów” niestety. Przepraszam, ze ciagne temat, ale w tylu rzeczach sie z Toba zgadzam, ze tym bardziej sie ciesze na mysl o Twoich prawicowych pogladach.\n27 marca 2015 11:18, Odpowiedz\nPatrycja, na szczęście tych osób jest dużo mniej, a takie wpisy pozwalają mi to tylko dostrzec. Może i dobrze czasem przecedzić towarzystwo :P Pracuję nad wpisem o kobietach, który jest dużo cięższy niż ten o facetach, więc dopiero się okażę :)\n27 marca 2015 20:28, Odpowiedz\nJestem chyba najmniej doświadczoną dziewczyną, spośród tych, które się tutaj wypowiedziały; nigdy nie miałam chłopaka.\nKilka miesięcy temu zupełnie przypadkowo poznałam jakby się wydawało tego wyjątkowego. Czułam się cudownie! On jednak przestał się odzywać, a ja straciłam poczucie własnej wartości, zwątpiłam w siebie i bliskich. Mimo,że znaliśmy się krótko,bardzo się do niego przyzwyczaiłam i teraz jest mi cholernie ciężko. Wiem, że tak nie można, ale to jakoś silniejsze ode mnie.\nJesteś świetna Karola! Miło, że stwarzasz tutaj taką uroczą atmosferę :)\n28 marca 2015 14:18, Odpowiedz\n28 marca 2015 10:43, Odpowiedz\nNieodwzajemniona miłość – ten punkt trafia w samo sedno :) idealnie to uchwyciłaś\n28 marca 2015 14:14, Odpowiedz\n1 kwietnia 2015 11:51, Odpowiedz\nPrzydał by się więcej miłości a mniej ludzi złych na naszej drodze. Świetny wpis.\n6 kwietnia 2015 16:25, Odpowiedz\nŚwietny wpis, Karolino :)\n10 lipca 2015 16:30, Odpowiedz\no miłości można dużo… oczywiście nie wspomniałaś o wielu rodzajach miłości lub nie wyczytałam :) jest coś takiego jak miłość niemożliwa. Ludzie się znają kochają a z różnych względów nie mogą być razem… pozostawiam Ci temat do rozwinięcia. Ja znam chociaż trzy takie możliwości. Pozdrawiam serdecznie ;)\n20 lipca 2015 17:24, Odpowiedz\nlatami szukałam bloga, pisanego przez osobę, tak romantyczną i szczerą…\nnie wiem jak to się stało, że dopiero teraz na Ciebie trafiłam!\nale z ręką na sercu powiem, że Cię uwielbiam!\ndziś przez noc przeczytam całego bloga… tak mnie wciągnęłaś do swojej lektury!\na od jutra będę czekać na więcej..i więcej! :)\n11 listopada 2015 07:35, Odpowiedz\nWiem że strona bardziej jest przesiąknięta kobiecą miłością ale po drugiej stronie są mężczyźni. Ja niedawno spotkałem po 35 latach swoją miłość. Każdy z nas ma rodziny, dzieci, prace w odległych miejscowościach. Spotkanie to cisza po dwóch stronach – długa cisza. Tak życie układa los.\n3 grudnia 2015 13:41, Odpowiedz\nZastanawiam się co jeśli zabraknie którejś z tych miłości np. pkt. 3 – jakie może mieć to konsekwencje w życiu przyszłym?\n12 października 2016 18:28, Odpowiedz\n2 listopada 2016 21:44, Odpowiedz\nOd dawna czekam na poradniki o samoocenie, poczuciu wartości :) Myślałaś o tym ? Serdecznie pozdrawiam :)\n25 stycznia 2017 20:58, Odpowiedz\nciekawy temat…może i ja coś dołożę od siebie niebawem\n27 kwietnia 2017 14:00, Odpowiedz\nZaczytalam się w tych wszystkich opowieściach, ah… a teraz czas na przedstawienie swoich doświadczeń związanych z miłością.Mialam 16 lat kiedy poraz pierwszy poczułam co to miłość. Wszystko co przeżywałam z K. było „tym pierwszym”, pierwszy pocałunek, pierwszy spacer, kolacja przy świecach, wszystkiego razem się uczyliśmy .Byl ode mnie o 5lat starszy, zawsze widziałam w nim ideał, nie zwracałam uwagi na innych. Po 8latach związku zaręczyliśmy się. Dużo doświadczeń mieliśmy za sobą, pracowaliśmy razem za granicą, mieszkaliśmy ze sobą, czekałam na niego półtora roku kiedy trafił do więzienia, wybaczalam kiedy upijał się z kumplami, co najdziwniejsze naprawde bardzo go kochałam, pomimo wszystko.Przezywalismy wzloty i upadki. Rok temu jednak nastąpił przełom w moim życiu, obudziłam się jakby z niekończącego się snu. Wyjechaliśmy do Niemiec do pracy i tam poznaliśmy nowych ludzi. Jedna osoba szczególnie mocno zwróciła moją uwagę, jak się potem okazało z wzajemnością… wiedziałam że nie będę potrafiła żyć jeżeli jej już więcej nie spotkam. On zrobił pierwszy krok, zabrał mnie na spacer i wszystko wyznał. Nie mogłam początkowo uwierzyć w to wszystko co się działo. Zawsze brakowało mi pewności siebie, czułam się szarą myszką. Kiedy on wrócił do kraju, postanowiłam że wszystko przemyśle, wiedziałam że kocham dwóch mężczyzn jednocześnie byłam zdezorientowana, nie wiedziałam co robić, musiałam podjąć decyzję z którym chce spędzić swoje życie. Pan K. o wszystkim wiedzial oprócz tego kim jest ta druga osoba, o tym dowiedział się już po naszym powrocie do domu. Oczywiście sam był w nie małym szoku. Postanowiliśmy że wyjadę na tydzień z „Panem M.” a po tym czasie zapadnie wyrok. Brzmi to może jak z jakiegoś romansidła ale taka historię napisał mi los. Teraz jestem prawie rok z M. Do tej pory nie żałuję swojej zmiany. Trzyma mnie miłość do niego tak silna…Posłuchałam głosu serca, niczego nie byłam nigdy pewna tak jak jego. Niczego nie planujemy, cieszymy się sobą każdego dnia inaczej, nie kłócimy. Z panem K. rozstaliśmy się w zgodzie i ze spokojem, uczucie wygasło, zostało doświadczenie i wyciągnięte wnioski. Miłość jest naprawdę niesamowita i szalona.\n8 czerwca 2017 22:08, Odpowiedz\nPostanowiłam napisać komentarz na tym blogu, bo mam pewne dylematy nie tylko związane z miłością.\nZakochałam się w pewnej osobie starszej ode mnie o 20-30 lat i nie umiem przestać o nim myśleć. Mogłabyś dać jakąś radę żeby się nie zadręczać myślami. Naprawdę potrzebuję pomocy, bo nie dogaduję się z nikim od paru miesięcy. Dodam że jestem w rodzinie zastępczej i wychowuje mnie siostra babci.\n8 czerwca 2017 22:10, Odpowiedz\n*jakby coś to przepraszam za błędy składniowe itp. … ;)\nI read this article and found it very interesting, thought it might be something for you. The article is called Rodzaje miłości, których doświadczamy w naszym życiu and is located at http://karolinabaszak.com/rodzaje-milosci-ktorych-doswiadczamy-w-naszym-zyciu/.


One Piece - Kaizoku ni Narou! Polska Strona o One Piece! - Artykuły: Konkurs o tom 19\nStory Cubes -10: Szybko i Śmies..\nAutor: Weather dnia 16/06/19 19:54\nAutor: Szczery dnia 16/06/19 17:31\nAutor: Eikichi dnia 16/06/19 17:29\nCC9 - temat do burzy mózgów\nAutor: Szczery dnia 16/06/19 17:17\nAutor: Imithe dnia 16/06/19 12:39\nPozytywny wątek - co nas aktual..\nAutor: okiren dnia 15/06/19 13:41\nArtykuły » KONKURSY » Konkurs o tom 19\n- Cholerny Luffy i ta cała banda... - mruczał rozzłoszczonym głosem Sanji. - Przez tych idiotów zamiast gotować ciągle muszę spoglądać czy któryś z nich nie próbuje podwędzić mięsa z lodówki. Jakby nie mogli zaczekać... Kretyni! Pomyśleć, że z nich wszystkich najbardziej rozgarnięty wydaje się ten marimo...\n- LUFFY, IMBECYLU, WIEM, ŻE TO TY! - ryknął, otrzepując dłonie z mąki. - O, panienka Nami... Wybacz, myślałem, że to jeden z tych przygłupów. Cały czas mi przeszkadzają.\n- Zajęłam ich - oznajmiła rudowłosa. Miała na sobie jedynie bieliznę, co w jej przypadku nie było zbyt dziwne. Lubiła ubierać się dość lekko. - Nie będą nam przeszkadzać.\n- Jak ich zajęłaś? - zapytał blondyn, wracając do swej pracy.\n- Och, bardzo łatwo. Powiedziałam im, że sama pójdę po mięso, a oni mają trzymać się z daleka. Są głupi jak but.\n- Sprytne. - Sanji zachichotał. - Wiadomo przecież, że tobie mogę przygotować coś o wiele lepszego niż zwykłe mięso.\n- Taak... A ja to doceniam.\nSanji'emu rozszerzyły się źrenice, gdy poczuł coś na swych ramionach. Trzymany w ustach papieros upadł na podłogę, gdy dłonie Nami powędrowały w kierunku jego szyi, powoli ją masując. To było bardzo przyjemne uczucie, jakiego nigdy dotąd nie doświadczył. Przymknął oczy, jednak natychmiast je otworzył i odwrócił się w kierunku dziewczyny.\n- Nami... Co ty robisz?\n- Doskonale wiesz co. - Mrugnęła zawadiacko, obejmując go. - Chyba że... Nie chcesz?\nOdsunęła się ze smutną miną.\n- Dziś walentynki i pomyślałam, że...\n- Nie, nie! Oczywiście, że chcę! Tylko byłem... Zaskoczony.\n- Mile zaskoczony? - Ponownie przysunęła się ku niemu.\n- Tak... Bardzo.\n- A co ty na to, żeby było jeszcze milej, hm?\n- To znaczy...\nZłożyła pocałunek na jego ustach, przymykając oczy. On uczynił to samo.\nChwilę później oddali się już namiętności.\n- I jak? - zapytał ze współczuciem Usopp.\nDało się słyszeć westchnięcie.\n- Nawet nie pytaj! - Nami czerwieniąc się, zaczęła wachlować sobie twarz dłonią. - To było dla mnie...\n- Nadal nie rozumiem, co było w tym złego... - stwierdził Luffy.\n- Bo nie ty musiałeś... - zaczęła ruda.\n- I co z tego? - przerwał jej kapitan. - Przecież sam się zaoferowałem.\n- Myślę, że Sanji nie chciałby z Luffym... no wiecie - oznajmił Chopper.\n- A ze mną to już tak?\n- W tej formie czemu nie.\n- Dobra, jedzmy! - zawołał Luffy. - Zanim Sanji kapnie się, że zwinęliśmy mięcho, kiedy on...\n- Może się przemienisz? - zaproponował Usopp. - Teraz już możesz.\n- Ach, fakt.\nPUF! W miejscu, w którym przed chwilą stała Nami, teraz znajdował się...\n- Wiesz, Bon, chyba mimo wszystko wolę cię w tej formie.\nMężczyzna wyszczerzył zęby.\n- Dzięki. To co, jemy?\nRozpoczęła się uczta.\nNapisane przez Tom dnia 13 marzec 2013 · Kategoria: KONKURSY ·\n· 0 komentarzy · 1055 czytań ·\nDziwne pytanie. Z założenia to raczej jak kończy się oglądać i czuje się niedosyt, ludzie biorą się za mangę. Myślę, że to zależy od indywidualnych preferencji.\npotem zacząc czytac\nAha, rozumiem ale mam jeszcze jedno pytanie tez sie nawiazuje do anime i mangi a mianowicie lepiej przeczytac mange teraz jak jestem juz w trakcie ogladania OP czy lepiej pierwsze skonczyc ogladac a p\nCzasem kreska potrafi być bardziej dynamiczna niż animacja. No i można lepiej oddać postacie i teksty ich ciekawsze zrobić, bo jest więcej miejsca.\ngłosy, więc bardzo przyjemnie się to ogląda, tylko właśnie momentami irytują pewne przedłużenia. A manga, cóż, słowotok, masa tekstu na stronę, ale bardzo ładnie narysowane.\nCiężkie pytanie. Gdy odcinki pokazują bardziej to, co było w mandze, to bardzo przyjemnie się je ogląda, ale te ostatnie retrosy na cały odcinek... uch. Mamy całkiem ładną kreskę i świetne\nEj mam takie jedno pytanie. Co jest lepsze wedlug was anime OP czy manga ?\nAczkolwiek szkoda, bo muszę przyznać, że przy takim arku jak Wano, gdzie co chwile trzeba lukać do poprzednich rozdziałów, posiadanie ich na readerze jest niezwykle pomocne.\nWysłałem właśnie do korekty 942, uprzedzam, że z pojawieniem się tego rozdziału zniknie z 10 poprzednich, także kto nie nadrobił, radzę szybko działać\nJa tam nie wiem co mam pisać, ale też codziennie wchodzę No dobra nie codziennie raz na parę dni xD\nZa dwa dni najszybciej, więcej będę wiedział, jeśli dziś oddam tłumaczenie.\nProszę, jaki wierny czytelnik! Ale przecież wystarczy zapytać\nJa też jestem. Wchodzę codziennie, by sprawdzić czy jest rozdział po polsku\nJa jestem, prawie zawsze. Generalnie jak zobaczyć w statystyki, to się pojawiają ludzie, ale nie chcą coś pisać.\nJest ktoś online wgl ? xD\nNo był ale już nie ma haha\n7,657,970 unikalne wizyty


Protesty zwróciły uwagę. Negatywna opinia dla nowych bloków - Aktualności - LoveKraków.pl\nStrona główna Życie miasta Protesty zwróciły uwagę. Negatywna opinia dla nowych bloków\nProtesty zwróciły uwagę. Negatywna opinia dla nowych bloków\nJakub Drath 02.08.2017 18:30 Życie miasta\nTo jeszcze nie zwycięstwo, ale – z punktu widzenia mieszkańców Piasków Wielkich – sygnał, że zostali zauważeni. Urzędnicy zmienili z pozytywnej na negatywną opinię w sprawie budowy nowych bloków na ulicy Rodziny Jędów. Ta inwestycja była jednym z powodów, dla których niedawno mieszkańcy zablokowali drogę w ramach protestu.\nChodzi konkretnie o opinię Wydziału Kształtowania Środowiska w sprawie „wuzetki” dla dwóch nowych bloków z częścią usługową i podziemnymi garażami. Deweloper chciałby je postawić przy ulicy Rodziny Jędów, w dzielnicy Podgórze Duchackie.\nMieszkańcy tego rejonu protestowali 18 lipca na ulicy Łużyckiej, walcząc o przyspieszenie prac nad planem miejscowym, który ma m.in. uporządkować kwestię nowych inwestycji w rejonie ulic Cechowej, Łużyckiej i Tuchowskiej. Jako argument, że okolica się szybko zabudowuje, podawali m.in. przykład planowanych bloków na ulicy Rodziny Jędów.\nWcześniej zbierali podpisy\nMieszkańcy Piasków Wielkich znów wyjdą na ulicę\nJuż jednak wcześniej zwracali się do urzędu w tej sprawie – przygotowali petycję z podpisami, spotkali się też z wiceprezydent Elżbietą Koterbą. Teraz otrzymali pismo z dobrą wiadomością: urzędnicy z Wydziału Kształtowania Środowiska zmienili swoją czerwcową opinię o tej „wuzetce” z pozytywnej na negatywną. Zwrócili uwagę na to, że charakter zabudowy (garaże podziemne i duża powierzchnia zabudowy względem powierzchni działki) wpłynąłby na stosunki wodne w tym miejscu – a rejon ten ma znaczenie dla zasilania dopływu Drwinki. W piśmie czytamy też o tym, że działka jest w całości porośnięta drzewostanem w średnim wieku, co oznacza, że jej zabudowa wiązałaby się z wycinką wielu drzew i krzewów.\n– Rejon ten (…) winien pozostać w maksymalnym stopniu o charakterze biologicznie czynnym (do 70%) – argumentuje urząd i dodaje, że przy planowanej inwestycji trzeba uwzględnić płytkie posadowienie budynków, bez piwnic czy garaży.\nNasze działania mają sens\nOpinia sama w sobie nie jest jeszcze równoznaczna z wydaniem negatywnej decyzji, ale jest krokiem w tę stronę. – Urzędnikom będzie teraz trudniej wydać „wuzetkę”, skoro mają już dwie negatywne opinie: z wydziału kształtowania i z biura planowania. Jedyną pozytywną opinię wydał ZIKiT. Liczymy więc, że te 17-metrowe bloki nie powstaną – podkreśla pani Małgorzata, jedna z sygnatariuszek petycji.\nJak mówi, zmiana opinii z pozytywnej na negatywną to dla mieszkańców ważny sygnał. – To pokazuje, że wszystkie nasze działania mają sens. Piszemy petycje, spotykamy się z urzędnikami, wychodzimy na ulice i widzimy, że coś dobrego zaczyna się dziać – ocenia. Zwraca jednak uwagę, że sposób działania, w którym dopiero po interwencjach mieszkańców urzędnicy przeprowadzają wizję w terenie i zmieniają wcześniejsze opinie, nie powinien mieć miejsca.\nOstatecznej decyzji urzędu jeszcze przez pewien czas nie poznamy. Sprawa utknęła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym, po złożonej przez stronę społeczną skardze. Dopiero gdy akta wrócą do urzędu, będzie można podejmować kolejne kroki.


Ulica Kiprów otwarta po przebudowie | Warszawa Grochów\nUlica Kiprów otwarta po przebudowie\nW samo południe 6 września br. grupa mieszkańców naszej Dzielnicy, Burmistrz Tomasz Kucharski i Radna Monika Suska spotkali się na ulicy Kiprów. Jeszcze niedawno była to droga gruntowa. Od soboty jest jedną z reprezentacyjnych ulic Grochowa.\nNowa nawierzchnia, chodniki i oświetlenie cieszą oko tak mieszkańców Grochowa Północnego jak i władze dzielnicy. Kilkuletnie starania o jej nowy wygląd zostały sfinalizowane. Inicjatorami zmian byli sami mieszkańcy ulicy z Panem Zimnochem na czele, a realizacja projektu była możliwa dzięki wspólnej, z Burmistrzem Tomaszem Kucharskim, interwencji u Inżyniera Ruchu.\nTo wzorcowa współpraca mieszkańców z Radą i Zarządem Dzielnicy. Można mieć nadzieję, że ulica Kiprów, poświęcona przez proboszcza Parafii Najczystszego Serca Maryi Panny ks. prałata Krzysztofa Ukleję długo będzie służyć swoim użytkownikom.\n2008-09-07 12:09 910


Parada Równości 2021 Warszawa kto wsparł\nParada Równości w Warszawie, fot. Facebook.com/ Miłość Nie Wyklucza\nW miniony weekend w Warszawie odbyła się Parada Równości - event skierowany do społeczności LGBT i wszystkich jej sojuszników, promujący idee wolności, równości i tolerancji. Za organizację odpowiadają m.in. Lambada Warszawa, Fundacja Trans-Fuzja, Miłość Nie Wyklucza, Miasto Jest Nasze i Kampania Przeciw Homofobii. Marsz wyruszył o 15:00 spod Pałacu Kultury i Nauki.\nUczestnicy, ze względu na pandemię, proszeni byli o zakładanie maseczek i trzymanie bezpiecznego dystansu. Trasa Parady: ul. Marszałkowska (w stronę Mokotowa), Metro Politechnika, ul. Batorego, finał na Polu Mokotowskim.\nPost udostępniony przez Parada Równości (@paradarownosci)\nJuż po raz drugi patronatem wydarzenie objął prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski. Polityk wziął także udział w wydarzeniu.\nMarki nieobecne na Paradzie Równości\nW 2019 roku, kiedy odbyła się ostatnia Parada Równości (w 2020 wydarzenie odwołano ze względu na Covid-19), na specjalnych platformach prezentowało się wiele marek, głównie działających globalnie. Swoją reprezentację na Paradzie miały m.in. Netflix, Google, IBM, Microsoft Polska, BNP Paribas, Nielsen, MTV. Jednak w tym roku marki mocno ograniczają swoją obecność na evencie.\n- W tym roku ze względu na sytuację związaną z Covidem nie będziemy uczestniczyć jako firma w Marszu Równości - mówiła nam kilka dni temu Anna Klimczuk, szefowa komunikacji Microsoft Polska. - W Microsoft temat włączenia i różnorodności jest jednym z najwyższych priorytetów. Świętujemy miesiąc dumy LGBTQ+ wewnątrz organizacji poprzez różne aktywności - spotkania, warsztaty, quizy i konkursy - dodaje ekspertka.\nBank BNP Paribas zamiast w Warszawie, pojawi się na Marszu Równości w Poznaniu. - W tym roku informacja o organizacji marszu w Warszawie wpłynęła późno i dlatego jako marka zdecydowaliśmy się wesprzeć działania organizowane w Poznaniu, które rozpoczną się już 26 czerwca i potrwają do 4 lipca, a sam Marsz Równości odbędzie się w przedostatni dzień wydarzeń. Jak zawsze przewidujemy szereg naszych działań marketingowych w ramach wydarzeń w Poznaniu, ale jeszcze jest za wcześnie na szczegóły - komentuje dla Wirtualnemedia.pl Izabela Tworzydło, dyrektor departamentu komunikacji korporacyjnej i rzecznik prasowy Banku BNP Paribas.\nGoogle, obecny na Paradach Równości od wielu lat, w tym roku zrezygnował z reprezentacji.\n- Pracownicy Google w Polsce od 2010 roku uczestniczą w wydarzeniach związanych z Paradą Równości, m.in. organizując własną platformę. Niestety w tym roku, podobnie jak w ubiegłym - w związku z ograniczeniami epidemicznymi - nie będzie to możliwe - czytamy w komunikacie biura prasowego firmy, przesłanego portalowi Wirtualnemedia.pl.\nPracownicy Grupy Discovery w Polsce mogą uczestniczyć w marszach równości w charakterze prywatnym. - Zgodnie z Kodeksem Etyki Discovery pracownicy spółki mogą uczestniczyć w ruchach społecznych oraz wydarzeniach o charakterze politycznym, przy czym w takich sytuacjach reprezentują oni wyłącznie swoje osobiste poglądy - informuje nas biuro prasowe TVN Grupa Discovery.\nFirmy wspierają Marsz Równości\nBrak bezpośredniej obecności reprezentacji marek nie oznacza, ze całkowicie wycofują się one ze wspierania wydarzenia. Tak robi np. Netflix - choć streamingowy gigant nie ma swojej platformy na Paradzie, to w swojej czerwcowej komunikacji mocno skupia się na tematyce równości i osób LGBT.\n"Nie da się napisać PEŁNEJ historii bez LGBTQIA+" to hasło kampanii Netfliksa, obejmującej m.in. nośniki zewnętrzne, działania w internecie i influencer relations. Serwis wysłał specjalny upominek grupie dziennikarzy i influencerów, który to przypomina o trwającym Miesiącu Dumy osób LGBT.\nParadę Równości w Warszawie mediowo wspiera Agora. 19 czerwca - w dniu warszawskiej Parady Równości - rozpoczęła się kampania społeczna realizowana wspólnie przez Gazeta.pl, Wyborcza.pl, „Gazetę Wyborczą", TOK FM i tokfm.pl, stowarzyszenie Miłość Nie Wyklucza oraz agencję MullenLowe Warsaw (pomysłodawca akcji). Idea kreatywna kampanii i główny przekaz opierają się na „wykluczeniu" liter: L, G, B i T z tekstów na portalach i w serwisach internetowych, na pierwszych stronach gazet oraz w mediach społecznościowych. Twórcy akcji chcą w ten sposób pokazać, że „Bez LGBT+ nie ma Polski".\n"Wyborcza" i Wyborcza.pl 19 czerwca. obszernie relacjonowały paradę w Warszawie, a na łamach wydań pojawiły się publikacje dotyczące społeczności LGBT+. Tematy te obecne były również w działaniach „Wysokich Obcasów".\nW portalu Gazeta.pl pojawił się też szereg tekstów o sytuacji osób niehereteronormatywnych w Polsce oraz o tym, jak można tę społeczność wspierać - w dniu parady, w miesiącu dumy i na co dzień. O paradzie oraz o tematyce równościowej i prawach osób LGBT będzie można również usłyszeć w Radiu TOK FM.\nPlatforma dostawcza Glovo w dniu Parady Równości oferowała użytkownikom darmową dostawę, a jednocześnie przekazuje darowiznę na rzecz organizacji Human Rights Watch, walczącej z dyskryminacją na świecie w ramach programu dobroczynnego Glovo Care. Każdy użytkownik, który zamówi dania ze swojej ulubionej warszawskiej restauracji 19 czerwca 2021 nie zapłaci za ich dostawę. Całą kwotę pokryje Glovo, a ponadto suma zebrana w tygodniu od 7 do 13 czerwca zostanie przekazana na rzecz Human Rights Watch.\nMiasto jest Nasze i Kampania Przeciw Homofobii\nMarki kalkuluja co im sie oplaca\nTo jak marsze poparcia za komuny. 90% narodu przeciw, a aktywiści kicają ze sztandarami - wymienili tylko czerwone na różowe. I jak komuna skończą


Liczyłem na medal | Gazeta Lubuska\nLiczyłem na medal\nDANIEL SAWICKI (68) 324 88 25 dsawicki@gazetalubuska.pl 24.10.2005\nRozmowa z ŁUKASZEM MISZTELĄ, akrobatą, wicemistrzem Europy w dwójce mieszanej\n- Srebro to twój największy sukces?\n- Zdecydowanie. I nie tylko dlatego, że jest to srebrny medal, ale przede wszystkim, że trenuję w tym zespole od pięciu miesięcy. A trzeba pamiętać, iż miałem dwuletnią przerwę. Jest to nie tylko mój sukces ale też mojej partnerki Beaty Surmiak oraz trenerów.\n- Po pięciu miesiącach wspólnych zajęć druga lokata w Europie to nie lada wyczyn...\n- Chyba można to zapisać do księgi rekordów Guinnessa. Wszyscy byli tym zaskoczeni. Przyznam się jednak, że liczyłem na medal. Nie określałem koloru, ale czułem, że stać mnie na to. Wiedziałem, że włożyliśmy w przygotowania bardzo dużo pracy, zdrowia i pieniędzy. Dlatego liczyłem, że zrobimy wszystko należycie. I udało się.\n- A skąd się wzięła ta dwuletnia przerwa?\n- Wcześniej również trenowałem w zespole mieszanym. Partnerka, z którą ćwiczyłem, urosła, dojrzała i nie było w Polsce kandydatki, która spełniałaby wymogi wiekowe oraz posiadałaby umiejętności, aby stworzyć zespół mogący powalczyć na arenie międzynarodowej. W seniorach minimalny wiek to 15 lat. Znaleźć osobę w tym wieku, która ma odpowiednią wagę i umiejętności, to w naszym kraju nie jest prosta sprawa.\n- Co robiłeś przez dwa lata?\n- Trenowałem indywidualnie. Utrzymywałem dzięki temu formę. Ale bywały też przerwy. Wynikało to z pracy zawodowej. Jednak mimo trudnych chwil zawsze kochałem ten sport i gdy tylko nadarzyła się okazja wyjechałem do Rzeszowa, do nowej partnerki i oddałem się temu w całości.\n- Stawiać wszystko na jedną kartę, to dobry wybór?\n- Sądzę, że życie jest zbyt krótkie, aby bać się podejmować decyzji. Gdybym było inaczej do końca życia żałowałbym, że tego nie zrobiłem. Być może oglądając mistrzostwa Europy w telewizji mówiłbym wówczas, że mogłem tam wystąpić.\n- Wyjazd był więc konieczny?\n- Nie było innej możliwości. Moja trenerka i partnerka są z Rzeszowa. Jednej osobie łatwiej jest się przenieść niż dwóm.\n- Ile czasu poświęcacie na trening?\n- Przez ostatnie pół roku ćwiczyliśmy 6-8 godzin dziennie.\n- Jeździsz po świecie, widzisz jak wyglądają obiekty sportowe. Jak pod tym względem wygląda Zielona Góra?\n- Jest to doskonale zorganizowane miejsce do treningów. Mamy najlepszą halę w Europie. Oczywiście szkoleniowców też.\n- Czy zdobycie wicemistrzostwa Europy przekłada się w jakiś sposób na finanse?\n- Dostałem stypendium miesięczne oraz jednorazową nagrodę. Ale nie można porównywać tego np. do piłki nożnej.\n- A na dłuższą metę da się wyżyć z uprawiania tego sportu?\n- Da, ale nie tak jak z piłki.