Szkoła Better Call Paul w Bolesławcu poszukuje nauczyciela języka angielskiego - Bolesławiec - istotne.pl\nSzkoła Better Call Paul w Bolesławcu pos…\nfot. Better Call Paul Better Call Paul to nietuzinkowa szkoła, w której język angielski wybrzmiewa wyjątkowo. To miejsce, w którym można wyruszyć w ekscytującą podróż językową w przyjaznej atmosferze sprzyjającej rozwojowi jego podopiecznych.\n2021-05-05 10:31 istotne.pl Redakcja język angielski, szkoła\nPlacówka mówi „stop” nudnym i odtwórczym formom. Stawia na oryginalność i nowoczesność, która pozwala rozwinąć skrzydła nie tylko uczniom, ale także zatrudnionym nauczycielom.\nCo wyróżnia Better Call Paul?\nuczymy w oparciu o autorską, skuteczną metodę, która przyciąga kursantów w każdym wieku,\nposiadamy nowoczesne, multimedialne narzędzia dydaktyczne, dzięki którym praca i nauka staje się łatwiejsza,\nstawiamy na rozwój swoich nauczycieli, oferując pakiet szkoleń dopasowanych do ich potrzeb,\nstawiamy na nietuzinkowe rozwiązania, które sprawią, że praca czy nauka będzie ekscytującym wyzwaniem, a nie przykrym obowiązkiem.\nW związku z tym szukamy kogoś, kto idealnie wpasuje się w nasz wyjątkowy klimat. Szukamy językowych pasjonatów z niecodziennym podejściem do nauki języka. Takich, którzy będą potrafili zarażać innych nie tylko swoją wiedzą, ale także pozytywną energią do życia.\nJaki zakres obowiązków dla nauczyciela w Better Call Paul?\nz prowadzeniem zajęć grupowych i indywidualnych w języku angielskim,\nopracowywanie scenariuszy zajęć i tworzenie prezentacji,\nobsługa nowoczesnych programów nauczania,\nodpowiedni dobór multimedialnych metod nauczania,\nprzeprowadzanie testów i egzaminów wśród uczniów,\nobsługa komputera oraz programów edytorskich i graficznych (np. Canva, Genially),\nCzego wymagamy od naszego idealnego kandydata?\nbardzo dobrej znajomości języka angielskiego – wykształcenie kierunkowe (warunek konieczny),\nodpowiedniego podejścia do młodszych podopiecznych oraz ich rodziców,\natrakcyjne wynagrodzenie: 80-100 PLN/h,\nmożliwość pracy zdalnej (kursy online),\nmożliwość rozwoju i zdobywania doświadczenia w zawodzie,\npoznanie autorskiej metodyki nauczania języka angielskiego\nJeżeli jesteś studentem/studentkom II lub III roku studiów filologicznych/nauczycielskich to ta oferta jest również skierowana do Ciebie! Potrzebne doświadczenie i metodykę zdobędziesz podczas licznych szkoleń prowadzonych przez szkołę!\nSwoje CV wyślij na adres: [email protected]\nW wysyłanym dokumencie zawrzyj następującą informację:\n„Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Better Call Paul Paweł Skokuń w celu prowadzenia rekrutacji na aplikowane przeze mnie stanowisko”.\nNajwiększą wartością dla nas jest człowiek i jego potrzeby. Dlatego też dajemy naszym uczniom szansę udziału w różnych rodzajach zajęć tak, aby każdy z nich mógł odnaleźć coś dla siebie.\nZapraszamy na zajęcia indywidualne, grupowe lub język angielski w parach. Klienci biznesowi odnajdą się u nas doskonale na zajęciach Business English. Chętnie rozwiążemy każdy problem językowy ucznia lub studenta, dając mu możliwość uczestnictwa w kursach lub korepetycjach.\nWszystko, czego dokonujemy, szyte jest na miarę indywidualnych potrzeb.\nChcemy, aby każdy, kto rozpocznie swoją przygodę z Better Call Paul będzie mógł powiedzieć „I want more!”\nJesteście Państwo gotowi wyruszyć w tę podróż?


Owsianka bez gotowania z borówkami i czereśniami\n19 września 2016 • Agata Kurczak Chmielewska • Bezglutenowe, Przepisy, Śniadania i Kolacje\nLubię owsiankę na ciepło, którą gotuję na mleku lub na wodzie. Jednak w upały lub gdy nie mam czasu robię często owsiankę na zimno. Taka owsianka bez gotowania najbardziej smakuje mi z jogurtem i oczywiście z dużą ilością owoców.\nOwsianka bez gotowania na zimno to naprawdę szybki pomysł na śniadanie. Wystarczy tylko zalać płatki owsiane wodą, odczekać chwilę aż płatki wchłoną cały płyn, dodać owoce, orzechy, odrobinę miodu lub innego słodzika i jogurt (naturalny lub sojowy). Latem, gdy wybór owoców jest spory eksperymentuje i kombinuję z dodatkiem różnych owoców. Czasem są to maliny, innym razem jagody, a jeszcze innym razem miks różnych owoców. Dzisiejsza owsianka jest z borówkami i czereśniami, co zresztą widać na zdjęciach ;) Dodałam też do niej trochę bezglutenowego crunchy z owocami, pokruszone ziarno kakaowca, migdały, pestki dyni i orzechy laskowe – bo lubię jak chrupie.\nNaprawdę nie rozumiem jak można nie lubić owsianki. Przecież to takie pyszne danie na śniadanie lub na podwieczorek. Zwłaszcza, że dzięki dodatkom za każdym razem może to być inne danie. Jeśli i Ty lubisz tego typu śniadania to koniecznie zobacz też inne przepisy na owsiankę czy owocowe śniadania:\nowsianka na diecie z malinami i jagodami\nWięcej przepisów na owsiankę znajdziesz tu.\nSzczególnie polecam Ci także mój wpis z propozycją owocowych śniadań, gdzie znajdziesz przepis na ryż na mleku z owocami, pudding chia czy inne propozycje zdrowych śniadań: 10 pomysłów na śniadanie z owocami.\n10 g płatków jaglany\nłyżka crunchy z owocami (może być bezglutenowe)\n2 łyżki jogurtu (naturalny, bez laktozy lub sojowy)\nłyżeczka pokruszonego ziarna kakaowca\nulubione owoce- u mnie borówki i czereśnie\norzechy i ziarna, np. pestki dyni, migdały, orzechy laskowe\nPłatki owsiane i jaglane wsyp do miseczki.\nZalej je wrzątkiem – woda ma przykrywać płatki i trochę wystawać ponad ich powierzchnię.\nOdstaw miseczkę pod przykryciem na 15-30 minut.\nDodaj do smaku miód lub syrop z agawy i wymieszaj.\nPolej całość jogurtem.\nDodaj owoce, posiekane orzechy, pestki dyni i pokruszone ziarno kakaowca.\nPorridge with fruits and nuts – without cooking\n10 g millet flakes\n1 tablespoon of crunchy (can be gluten-free)\n2 tablespoons yogurt (natural, lactose or soy)\n1 teaspoon crushed cocoa beans\nfruits- for example: blueberries and cherries\nnuts and seeds, for example: pumpkin seeds, almonds, hazelnuts\nOatmeal and millet flakes pour into a bowl.\nAdd boiling water – water is cover the flakes and a little protrude above the surface.\nPut aside the bowl, covered, for 15-30 minutes.\nAdd to taste honey or agave syrup and mix.\nAdd fruit, chopped nuts, pumpkin seeds and crushed cocoa beans.\nTAGI: bezglutenowe • borówki • na śniadanie • owsianka\nWięcej w bezglutenowe, borówki, na śniadanie\nPancakes na śniadanie? A może placuszki dyniowe na słodko? Z miodem lub owocami? Albo placuszki z syropem klonowym lub z...


#045 – Jak wspierać managerów w procesie zmiany? | Podcast "Porządny Agile"\n9 września 2020 Odcinki\nJesteś liderem lub managerem i odczuwasz strach przed utratą kontroli w podejściu zwinnym? W tym odcinku omawiamy ten konkretny case i pokazujemy na bazie konkretnych pytań, jak dyskutować, analizować i podchodzić systemowo do takiego tematu. Rozmowa może być też inspiracją dla wyższego managementu czy liderów transformacji, pokazując jakie zagadnienia warto brać pod uwagę w kontekście zwinnych transformacji. To wszystko posłuchasz w 45. odcinku podcastu Porządny Agile.\nPorządny Agile · #045 – Jak wspierać managerów w procesie zmiany?\n02:22 – Czy manager dobrze rozumie sens zmiany? Czy sens zmiany został dobrze wytłumaczony?\n06:12 – Jak dany manager – ten z obawami rozumie i jak definiuje podejście zwinne? Jak rozumie Agile? Jak ten agile jest definiowany i wyjaśniany w tej firmie?\n10:31 – Za co na, dzień dzisiejszy odpowiada na manager? Jakie są jego obszary odpowiedzialności? Jak firmie, bądź jak w strukturze rozłożone są odpowiedzialności związane z zarządzaniem?\n15:45 – Po czym manager poznaje, że w tym momencie ma kontrolę? Jak w ogóle w firmie rozumiana jest kontrola? Jak interpretujemy tę kontrolę? Jakiej oczekujemy kontroli od poszczególnych poziomów zarządzania?\n20:11 – Jakie konkretne inne metody uzyskiwania kontroli konkretne manager zna? Jakie alternatywy w metodach zarządzania dopuszcza organizacja?\n26:15 – Jaki bezpieczny eksperyment możemy zrobić z zarządzaniem, czy poczuciem kontroli, czy strachem przed utratą kontroli? Jaka jest tolerancja dla niepowodzeń w omawianym obszarze?\n33:38 – Jakie wsparcie firma zapewnia w procesie zmiany roli managera?\nJacek: W dzisiejszym odcinku poruszymy temat, który został zgłoszony do nas przez jednego z naszych słuchaczy bądź słuchaczek w ankiecie. Zostaliśmy poproszeni Kubą, żebyśmy poruszyli temat o wspieraniu liderów i managerów tak, aby nie bali się utraty kontroli.\nKuba: Zaczęliśmy dyskusję na temat tego odcinka i zastanawialiśmy się, jakbyśmy do tego tematu podeszli, bo to jest w zasadzie w pytaniu lepienie dwóch wątków, więc z jednej strony wspieranie liderów z drugiej strony całe zagadnienie o tym jak to agile nie jest utratą kontroli. Ostatecznie podjęliśmy z Jackiem decyzję, że pokażemy Tobie, jak byśmy pracowali z takim case’em. Czyli literalnie, dosłownie powiemy jak byśmy wspierali liderów tak, aby nie bali się utraty kontroli, ale to nie jest ani odcinek o wspieraniu liderów, ani to nie jest bezpośrednio odcinek o utracie kontroli przez agile, tylko raczej pokazanie takiego case’a, pokazanie na przykładzie jak można w ogóle dyskutować, rozważać, zabierać się do takiego tematu. Myślę, że te dyskusje, które ze sobą tutaj stoczymy oraz pokażemy tak trochę na przykładzie jak pracujemy z trudniejszymi sytuacjami. Mogą być ciekawą inspiracją zarówno z perspektywy Scrum Mastera czy Agile Coacha, który mierzy się z takim zagadnieniem w swojej firmie, czy wokół swojego zespołu. Ale też liczymy na to, że to będzie również inspiracja dla wyższego managementu, agentów zmiany, liderów transformacji, żeby zobaczyć, jakie zagadnienia warto rozważyć, warto na mnie spojrzeć. Spojrzeć głębiej, spojrzeć szerzej. I cały sens tego odcinka, to będzie trochę dyskusji na temat listy pytań, które byśmy zadali w tej sytuacji, właśnie wspierania liderów przed tą obawą utraty kontroli. Jakie jest pierwsze pytanie, do którego doszliśmy, przygotowując się do odcinka.\nJacek: Pierwsze pytanie brzmi. Czy manager dobrze rozumie sens zmiany? I z drugiej strony, patrząc tak bardziej w stronę organizacji czy sen zmiany został dobrze wytłumaczony? Będziemy się trzymać generalnie tego wzorca. Zawsze spojrzymy najpierw z perspektywy osoby, później zawsze spojrzymy z perspektywy organizacji. Zaczęliśmy od takiego naszym zdaniem, bardzo istotnego punktu widzenia, gdzie sięgamy absolutnie do początku, do pewnego rodzaju źródła zmiany. Czyli do odpowiedzi na pytanie, dlaczego w ogóle chcemy się zmieniać? Co stoi za potrzebą zmiany? Czego się spodziewamy? O jakich rezultatach mówimy? Jak jest wizja firmy po zmianie? Tutaj staramy się spojrzeć na temat zarówno z tej perspektywy czy manager rozumie sens, czy ta cała zmiana została dobrze wytłumaczona, zakomunikowana. Jakiej jakości była to komunikacja? Ale jednocześnie chcemy spojrzeć na to z perspektywy organizacji. Czyli zadać sobie pytanie, czy zostały wykonane wszystkie możliwe kroki zapewniające, że nie będzie pytań bez odpowiedzi. Co oczywiście może być taką sytuacją trudną do osiągnięcia i zawsze ktoś nie czyta komunikacji, nie usłyszy, nie będzie w stanie sparafrazować. Natomiast no na pewno warte rozważenia jest to, czy w ogóle te takie absolutne podstawy dotyczące tego, dlaczego ten cały wysiłek wykonujemy, zostały zapewnione.\nKuba: Może się to wydawać, że to pierwsze pytanie jest bardzo ni na temat, no bo przecież case, o którym mówimy, to jest manager boi się utraty kontroli i jakoś źle interpretuje podejście zwinne. Ale zaczynamy od tego punktu, czy mocno polecam zaczynać od takiego właśnie zagadnienia – Jaki jest ten głębszy sens? Jaki jest tutaj w tym przypadku temat zmiany w podejściu zwinnym? Zmiana roli managera. Jaki jest ten głębszy sens, po co to w ogóle się dzieje? Po co firma wymyśliła sobie, żeby cokolwiek zmieniać? Bo prawdopodobnie w odpowiedzi na takie pytania, jaki jest ten sens zmiany i też się jak my go dobrze tłumaczymy z perspektywy organizacji? Prawdopodobnie w odpowiedzi na ten temat jest parę ważnych zagadnień, za które można się zaczepić w dalszej rozmowie z takim managerem. Jeśli mówimy tu o rozmowie np. bezpośrednio z tym managerem, który ma jakieś obawy związane ze zmianą. Bo prawdopodobnie sens tej zmiany w zależności oczywiście od organizacji, tu będziemy trochę ogólnie, ale prawdopodobnie jest to coś, o tym jak dotychczasowe metody nie są wystarczające. O tym, jako organizacja ma ochotę zmienić styl zarządzania. Jak organizacja ma ochotę przyspieszyć tempo prac rozwojowych. Te wszystkie zagadnienia mogą być ciekawym tłem do dyskusji o kontroli, o właśnie managerze. I bez niej takie szybkie wskoczenie wprost w odpowiedź na pytanie lub dyskusję lub właśnie jakieś takie wymienianie się argumentami, może nas niebezpiecznie szybko jakby zaprowadzić w taki kozi róg, albo nam się kończą argumenty, albo te argumenty w ogóle nie są słuchane. Tak naprawdę mam poczucie, że ta kwestia tutaj kontroli posiadania jej przez managera może być tylko jednym z wątków, a nie nie jedynym, którym warto dyskutować. Idąc dalej w tych pytaniach, które warto sobie zadawać takich sytuacji, to drugie z zagadnień takim, by takich bym powiedział bazowych podstawowych, to jak dany manager – ten z obawami rozumie i jak definiuje podejście zwinne? Jak rozumie Agile? I lustrzane odbicie tego pytania, jak ten agile jest definiowany i wyjaśniany w tej firmie. Czyli jeśli już mówimy o podejściu zwinnym, jeśli chcielibyśmy wejść w jakąś dyskusję, przekonywanie namawianie, rozwiewanie wątpliwości – zanim się zabierzemy za atakowanie tak punktowo wątku, jaką mam kontrolę w agile’u, – w ogóle zdefiniujmy co rozumiemy pod pojęciem agile? To może się wydawać trywialne, albo takie strasznie takie przedszkole czy podstawówka tematu zmiany czy transformacji, ale im bardziej agile się upowszechnia, tym więcej możliwych nieporozumień, złych definicji, złego wyobrażenia, a patrząc z perspektywy zarządzania zmianą, to też łatwo o taką pokusę – no co wprowadzamy agile, będziemy pracować Scrumem. Będziemy mieć tablice i post-it’y i Jirę i wio, i już wszystko wiadomo. I tak naprawdę cały szereg pewnego tła pewnych takich dodatkowych założeń, które w organizacji istnieją wokół podejścia zwinnego, one mogą nie zostać zwerbalizowane lub ten konkretny manager może ich nie znać, nie zrozumieć, nie usłyszeć.\nJacek: Ja myślę tu, że tutaj mogą takie no co najmniej dwa przypadki wystąpić. Pierwszy przypadek to jest takie kompletnie niezadbanie o to, żeby jako organizacja zbudować wspólne zrozumienie, czym jest podejście zwinne. Trochę o tym, rozmawialiśmy co odcinku, gdzie dyskutowaliśmy o kosztach przeprowadzania zmiany. Z drugiej strony może być taka sytuacja, że będziemy bazować na założeniu, w którym uznamy, że właściwie każdy wie, no bo jedna osoba pracowała w tej firmie i tam była taka zwinność, ktoś jest z innej firmy. No i w sumie wszyscy pracowaliśmy zwinnie no to, o czym w ogóle rozmawiać. No i oczywiście bardzo szybko okazuje się, że pewne pojęcia nagle okazują się wieloznaczne. Ktoś myślał, że zrobione to jest zrobione i przetestowane, a ktoś inny, że wcale nie, bo u niego był oddzielny zespół czy departament testów i tak dalej. Takich sytuacji można byłoby mnożyć. Więc takie bazowe zrozumienie, absolutnie fundamentalnych pojęć i też się umówienie się czym de facto jest zwinność, bo tu zaraz ktoś może mieć ochotę wskoczyć od razu konkretnie np. w Scruma bez zrozumienia absolutnych fundamentów po co dlaczego. No i to zwykle prowadzi do kłopotów.\nKuba: I naprawdę jest raz to zaakcentuje, że ten agile. czy to podejście zwinne w tej chwili jest już na tyle, buzzword’em, że zdecydowanie przestrzegam przed założeniem, że Twój rozmówca w danej sytuacji tak samo rozumie to tak jak Ty. Zwłaszcza jeśli jesteś słuchaczem podcastu Porządny Agile, to prawdopodobnie Twoja wiedza na temat podejścia zwinnego jest trochę wyższa niż przeciętna na rynku, i to tym bardziej bądźmy tutaj bardzo ostrożni z tym, że ta druga strona podejście zwinne, możecie sami tłumaczyć naprawdę słownikową, czyli ja tam wyginamy ciało, jest szybko, chaos jest też w porządku. Tutaj i owszem, możemy wchodzić dyskusję, jakieś takie szczegółowe merytoryczne, przywoływać frameworki, case studies, jakieś historie z przeszłości, ale jak my nie mamy porozumienia na tym poziomie, podstawowego języka, podstawowych pojęć no to już mamy kłopot.\nJacek: To jeszcze bym wzmocnił. Szczególnie to zrozumienie podejścia zwinnego na poziomie absolutnego Top managementu. Podejrzewam Kuba, że masz podobne doświadczenia do moich. Ten brak zrozumienia i też uspójnienia pewnych pojęć na poziomie – lidership team’ów, czy zespoły zarządzające, czy zarządów, powoduje, że szanse na to, że zmiana zostanie przeprowadzona i efekty będą tak jak się spodziewamy, no niestety diametralnie spada, więc ten akcent na zrozumienie, na wspólne zrozumienie czym jest zwinność, jak my to rozumiemy, czego my od tej zwinności chcemy. No powinien rodzić się na samej górze i dopiero krokowa powinien być propagowany i dbany. Kolejne pytanie które, które chcemy poddać pod dyskusję, to pytanie dotyczące tego – Za co na, dzień dzisiejszy odpowiada na manager? Jakie są jego obszary odpowiedzialności? I lustrzane pytanie – Jak firmie, bądź jak w strukturze rozłożone są odpowiedzialności związane z zarządzaniem. Gdy ktoś mówi mi, że jest managerem, no to od razu zapala mi się lampka, co to tak naprawdę znaczy? W sumie podobnie trochę jak z tą zwinnością. Manager w organizacji, „A” może oznaczać zupełnie niż manager w organizacji „B”. Ta odpowiedzialność może być bardzo różna, mała, duża. Manager może mieć sporą decyzyjność, niewielką decyzyjność. Czasem mogą to być rzeczy czysto operacyjne, gaszenie pożarów. Po drugiej stronie możemy mieć osobę, która pracuje bardzo wysokopoziomowo, strategicznie. Ktoś może mieć fokus na proces, też może być fokus na ludzi. Tak więc manager piękne, a jednocześnie bardzo pojemne słowo. Warto też było się zastanowić, gdzie ten nasz tutaj case, który omawiamy, czyli ta odpowiedzialność taka ma raczej takie poczucie kontroli. Jaka to jest składowa bycia managerem? Czy też coś takiego, że głównie spędzam dzień na kontrolowaniu, cokolwiek to znaczy jeszcze na tym etapie? Czy jakimś tam punktem mojej odpowiedzialności dziesięciopunktowej jest jakaś tam forma kontrolowania czegoś. Nawet na tym etapie rozmawiania musimy wnikać. No i tu znów bez zrozumienia tego, używając takich słów, że codziennie zarządzam bez eksplorowania, bez okopania tego tematu, bez zrozumienia, o co chodzi, a znów możemy wbić jakoś się ślepą uliczkę, która po prostu nie doprowadzi nas to końca naszej konwersacji.\nKuba: Dlaczego proponujemy dyskusję, o czym w ogóle, za co odpowiada, czy czym zajmuje się manager, a nie dyskusją od razu o tym, że, słuchaj, kontrolę to masz teraz tak, a będzie mieć tak. Może się okazać, że, ten szerszy obraz trochę pełniej pokaże, tę powiedzmy tranzycję, czy taki stan przed zmianą, po zmianie lub jakiś pewien proces takiego ewaluowania tej roli managera. Jeśli właśnie patrzymy tylko na takie przypadki brzegowe, albo jakieś takie tylko wycinkowe tematy związane z rolą kierownika, czy szefa, czy lidera, może się zaraz okazać, że też się niekompletnie ten cały obraz pokażemy. Tutaj merytorycznie ma to akurat o tyle znaczenie, że faktycznie rola managera w podejściu zwinnym ewoluuje i tej poczucia kontroli, czyli takiego bezpośredniego sprawowania kontroli jest o wiele mniej. Przeciętnie rzecz biorąc, patrząc na to, jakie role managera potrafią być pełnione w podejściu takim klasycznym, hierarchicznym, a jak podejście zwinne tutaj zachęca do przesunięcia akcentów. No i te akcenty powodują, że ta rola managera o wiele bardziej uwypukla takie rzeczy związane z budowaniem środowiska, z rozbudową kompetencji i szereg innych kwestii, które takie odpowiedzialności zarządcze po prostu redefiniują i niekoniecznie warto atakować tylko jednego punktu z tej listy, bo patrząc z tą perspektywą – na przykład zwłaszcza taki manager, który był przyzwyczajony do spędzania dużego procenta swojego czasu tylko i wyłącznie na na kontroli, na posiadaniu kontroli, na jakimś takim dopilnowywaniu, czy reagowaniu na różne sytuacje. No to ta osoba bezpośrednio zinterpretuje sobie to, że powiemy mu – No słuchaj, tego już nie robisz. Aha, czyli nie robię nic. Czyli zwolnią mnie. Już się nakręca spirala strachu, która zupełnie inaczej by wyglądała, gdybyśmy powiedzieli – No, to do tej pory wyglądało tak, tyle i tyle ile rzeczy zrobiłeś, taki procent czasu to jak zajmowało. To ja mówię, to do tej pory wyglądało, ale oczywiście odtwarzamy pewną historię, w której to ta osoba nam mówi, że zajmuje się tym, tym i tym. Zazwyczaj to robił tyle czasu, to robi tyle czasu. Po przejściu na podejście zwinne te rzeczy zajmą Ci mniej czasu, te rzeczy pewnie tyle samo. O wiele więcej czasu będziesz poświęcać na dane zagadnienie. Czyli podsumowując. Warto temat roli managera atakować całościowo, czyli wszystkie zagadnienia, wszystkie obszary odpowiedzialności managera, który wykonuje dana osoba, ale patrzą też z tej perspektywy organizacyjnej, jak my definiujemy tego nowego managera, jakie zakresy obowiązków przewidujemy dla takiej osoby. No i czy zadbaliśmy o to, żeby ta komunikacja właśnie na temat naszej przyszłej wizji roli managera dotarła, bo to, że nadaliśmy to jest jedna sprawa dotarła. Kolejne pytanie, które zadał bym managerowi z tego case’a z obawą utraty kontroli, to rozmowa o tym, po czym poznaje, że w tym momencie ma kontrolę. Ale patrząc z perspektywy organizacji całej firmy, czy danej struktury, jak w ogóle w firmie rozumiana jest kontrola? Jak interpretujemy tą kontrolę? Jakiej oczekujemy kontroli od poszczególnych poziomów zarządzania? No i to niestety bywa różnie w danej organizacji, czyli często spotykam także w danej korporacji, załóżmy w większej firmie, różni managerowie interpretują sobie te zasady związane z posiadaniem kontroli na różne sposoby. Czyli w jednej firmie spotkam kogoś, kto ma bardzo mikro managerski styl zarządzania. Bardzo mocno pilnuje sytuacji. A w tej samej firmie, przy tych samych realiach, samych procesach może się też zdarzyć manager, który jednak ma trochę – nawę to, bardziej wyluzowane podejście, czy tak bardziej poważnie mówiąc, trochę bardziej kompatybilne z zaufaniem do zespołu. Jakby wierzeniem w pewne wspólne wartości, które powodują, że w zespole rzeczy dzieją się fajnie. Pewnie najwięcej dyskusji w tym case będzie w tym przypadkiem pierwszym, który wymieniłem, czyli z managerem, który bardzo mocno mikro zarządza, bardzo mocno kontroluje, być może trochę nie dowierza trochę nie ufa. Tutaj warto wejść rozmowę, co to jest kontrola dla takiej osoby i z czego wynika to poczucie kontroli dla tej dla tej osoby. Dla jednego to będzie faktyczne osobiste bezpośrednie nadzorowanie. No i tutaj akurat jest wstęp do dalszej ewentualnej rozmowy o tym jak bardzo to podejście się nie skaluje, jak bardzo to podejście też trochę, nazwijmy to ogłupia ludzi, czy powoduje niesamodzielność. Natomiast inny przypadek, o którym też myślę i też widziałem na własne oczy to, że ta kontrola, o której ktoś myśli, to jest tak naprawdę tylko pewna fikcja, czy złudzenie kontroli, bo to osoba dostaje raporty, ta osoba dostaje jakieś wykresy, jakieś kolorowe światełka. No i myśli, że tak naprawdę wie, jaki jest aktualny stan rzeczy, jaki jest postęp prac projektowych, czy postęp pracy w zespole. No to niestety najczęściej jest tylko wyłącznie złudzenie, ale jak odkryjemy co ta osoba rozumie pod pojęciem kontroli, to być może mamy dobry wstęp do dyskusji merytorycznej. Jak tak naprawdę wygląda to w tej chwili, ale się, jakie alternatywne podejście proponuje podejście zwinne.\nJacek: No tutaj w szczególności w tym aspekcie jak w firmie rozumiana jest kontrola, no to dotykamy tematu, uważam absolutnie głębokiego, czyli tematu kultury organizacyjnej i ta kontrola, ona na pewno jest w jaki sposób zdefiniowana w DNA organizacji. To mogą by takie definicje wprost na przykład na poziomie bardzo konkretnych procedur, ale mogą to być też takie zachowania, które nie są nigdzie spisane, ale są po prostu powszechnie akceptowane. Czyli przykładowo jakiś starszy stażem manager w jaki sposób kontrolę sprawuje, kiedy powiększa się jego zespół przechodzi osoba, no i pracując w tym menadżerem o większym stażu po prostu mimowolnie podglądając, inspirując się, patrząc jak to się robi w tej firmie – no chłonie. Tak więc jakiś sposób kontroli mamy już wbudowany w organizacji. Oczywiście to nie oznacza, że to jest dane raz na zawsze i to też oznacza, że nie możemy z tym pracować. Natomiast to może to być niełatwy orzech do zgryzienia, kiedy podejdziemy do próby takiej zmiany w sposób tak bardziej punktowy. No raczej tutaj szukałbym rozwiązań systemowych i podejrzewam, że sporo dyskusji jest do przeprowadzenia w gronie Top managerów, żeby w ogóle powiedzieć sobie głośno, że mamy jakąś kulturę, i że jest częścią tej kultury jest jakieś podejście do kontroli. No i teraz jak to się ma, jak mają nasze przyzwyczajenia, zachowania, jak się mają nasze wartości no do zwinności, która jak tutaj kontekstu to wypływa, symultanicznie rozwija się w naszej organizacji. Kolejnym istotnym pytaniem, trochę już tak bardziej schodząc, nazwijmy to do narzędziówki, jest pytanie o to, jakie konkretne inne metody uzyskiwania kontroli konkretne manager zna i jak sądzi, jakie warunki są potrzebne, żeby użyć tych metod w jego konkretne realiach. No i tutaj z jednej strony otwiera się spora paleta różnych opcji, o, których możemy podyskutować. Tak jak powiedziałeś są managerowie którzy bacznie przyglądają się zespołowi, kontrolę jest taka bardzo wyraźna. To jest takie mniemanie nieodstępowania na krok. Z drugiej strony managerowie przykładowo zainspirowani podejściem czy nurtem Management 3.0 mogą stosować zupełnie inne narzędzia i osiągać zbliżone rezultaty. Tak więc, pytanie, czy w ogóle konkretna osoba, tu w naszym case, manager ma pewną paletę rozwiązań, wie, że można trochę do pewnych rzeczy podejść inaczej. Czy kontrola trochę tak jak wspomniałem przed chwilą o tych uwarunkowaniach kulturowych, no jest po prostu takim monolitem? Czymś, co po prostu jest w takiej formule, w takiej formie i uważa, że w takiej formie to powinno być egzekwowane. Więc myślę, że tutaj całkiem spore pole do tego, żeby sobie podyskutować o alternatywnych sposobach uzyskiwania podobnych rezultatów.\nKuba: Ja jeszcze doakcentuję to co powiedziałeś już w tym pytaniu, a nie wiem, czy wystarczająco mocno wybrzmiało. Rozmowa o tych innych metodach po pierwsze, wykryje, czy ta osoba w ogóle ma wyobrażenie, że można pracować, czy zarządzać inaczej, ale też warto porozmawiać, jeśli osoba zna akurat kilka innych metod, czy innych podejść do zarządzania – to, jakie ona ma założenia co do tego, jakie są warunki potrzebne, żeby takie metody zastosować. Czyli być może ta osoba ma błędne wyobrażenie, że no u nas nie pozwolą, manager nie pozwoli, albo procesy nie pozwalają, jakaś specyfika branżowa nie pozwala na na przykład więcej swobody i samoorganizacji w zespole. A z drugiej strony być może te założenia takie niepozwalające na zmianę stylu zarządzania, akurat są całkiem realne, prawdziwe. Całkowicie na miejscu jest obawa, że w zasadzie nie bardzo można pracować inaczej. No i, zwłaszcza jeśli mówimy tutaj o transformacji firmy, to być może taka głębsza rozmowa o tym, co musiałoby się wydarzyć, żebym mógł zmienić styl zarządzania jest bardzo sensownym punktem na na jakiś ruch w mapie transformacji, w jakimś Backlogu transformacji. Bo być może autentycznie trzeba zmienić jakieś procedury, może jakieś procesy, może jakiś podejście do tego jak zupełnie szerzej zarządzana jest firma, a nie tylko poszczególny pojedynczy zespół. I tu ja nie chcę być zbyt ogólny, bo mam na myśli chociażby tematy związane z budżetami, z zatrudnieniem, być może jakimiś ocenami. Być może jakieś procesy takie też bardziej technologiczne, związane z bezpieczeństwem, z ryzykami IT, tematy związane z wdrożeniami. W wielu firmach ta rola managera jest odbudowywana p kolejne jakieś takie szczegółowe obowiązki, czy wręcz takie kroki w procesie, które jakby tak spychają managera w stronę takiej osoby, która bardzo blisko, bardzo bezpośrednio nadzoruje pracę zespołu, żeby móc później realizować jakieś na przykład procesy związane właśnie tak jak wspominałem kilka składów. Na przykład związane z wdrożeniem, czy z jakąś komunikacją. To wszystko może powodować, że bez zmiany tych procesów ta rola managera może nie ulegać zmianie. No i tutaj, zwłaszcza jeśli tego nie rozpoznamy, no to możemy oczekiwać na przykład od takiego managera, że zmieni swój styl zarządzania. On nie jest w stanie, bo jest tak naprawdę pod takim – między młotem, a kowadłem, jest pod silną presją, że nadal musi wykonywać pewne obowiązki na przykład formalne, a jednocześnie przestaje mieć w ogóle narzędzia inne niż mikro zarządzanie. Więc tutaj wychodząc też na poziom tej organizacji jako całości, Ty wspomniałeś o kulturze, a ja myślę też o tym, że tu też są również takie bardzo przyziemne poziomy jakie procesy, czy jakie w ogóle alternatywy w metodach zarządzania organizacja dopuszcza, czy umożliwia. No jeśli jeszcze tych alternatyw za bardzo nie ma, to później nie dziwota, że też manager będzie się zachowywał albo właśnie jak mikro zarządzający albo nie bardzo będzie dopuszczał możliwość można pracować inaczej.\nJacek: No i znów tylko komentarz taki, że no ponownie ujawnia się rola Top managementu. Jeżeli w Top managemencie nie ma takiej dyskusji, że można inaczej, jeżeli nie ma nikogo, kto przynosi taki powiew świeżości trochę ze świata managementowego. Jeśli nie ma osób, które nie eksperymentują, jeśli nie ma osób, które nie dają przyzwolenia swoim podwładnym na zrobienie małego eksperymentu podejścia do pewnych tematów już dobrze ogranych w inny sposób. Na, toteż nie spodziewajmy się, że ludzie sami siebie zaczną eksperymentować, no bo mogą mieć poczucie, że nie wolno, że skoro, jakby nikt nie powiedział, że możemy, no to po prostu te rzeczy nie będą się działać. Tak więc, no znów tutaj super istotna rola osób, które mamy na szczycie organizacji.\nKuba: Jak wspomniałeś eksperyment, to to jest następne pytań, które warto zadać. Ono już jest już takie bardziej w stronę faktycznego wprowadzania jakiejś zmiany. No i to pytanie to jaki bezpieczny eksperyment możemy zrobić w tym obszarze związanym z zarządzaniem czy poczuciem kontroli czy strachem przed utratą kontroli, a z perspektywy firmowej czy ogólne organizacyjnej, jaka jest tolerancja dla niepowodzeń w omawianym obszarze, bo jeśli mówimy eksperymentach to nieodłączna część eksperymentu może być nieudany eksperyment. Taki obrót spraw, które powoduje, że np. kontrola zostanie utracona albo jakieś ważne procesy firmowe zostaną w jakiś sposób naruszone. No i à propos właśnie dopuszczalności pewnych eksperymentów, wizjonerstwa liderów całej firmy, czy liderów transformacji warto propagować pewna zaproszenia dlatego, żeby zmieniać swój styl działania no i warto też również dopuścić miejsce na to, że te eksperymenty mogą na przykład inne, niż byśmy się spodziewali. Zarówno jeśli chodzi o sposób realizacji jak też rezultaty mogą odbiegać od tego jak ustabilizowana przynajmniej być może w teorii była do tej pory organizacja. Jeśli są takie sytuacje, że ten eksperyment absolutnie nie może wejść jakieś obszary, to warto też je wprost nazwać. Czyli nie eksperymentujcie przynajmniej przez jakiś czas z procesem wdrożeniowym. On zostaje po staremu, ale za to bardzo proszę tutaj jest pięć innych procesów, w których jak najbardziej możecie eksperymentować. Zapraszam was do tego, jesteście bezpieczni, nie zostaniecie ukarani za to, że w jakimś obszarze robi to trochę inaczej trochę takie zaproszenie do eksperymentu z ewentualnym wskazaniem jakich obszarów, jeśli takie faktycznie firmie są i są naprawdę nie do ruszenia takie, w których ta zmiana przynajmniej na razie na nie powinna następować.\nJacek: To jest ważne co powiedziałeś z mojej perspektywy o tym, określeniu co można, a co nie można, bo często spotykam się z takim bardzo binarnym podejściem do pojęcia eksperymentu. Gdzie albo w ogóle nie możemy nic robić, no albo od razu po prostu no zróbcie wszystko.\nKuba: Jakbym z sześciolatkiem rozmawiał. Mogę wyjść na dwór albo nie mogę. Nie ma innych cech pośrednich.\nJacek: Tak więc to, z czym się spotykamy to to, że można do temat, czy odpowiedzialności czy właśnie apetytu na ryzyko podejść w sposób taki na zasadzie, że mamy pewien suwak, którym się poruszamy i ten nasz apetyt na ryzyko może być większy bądź mniejszy. To jest jakby jedno podejście. Z drugiej strony to co powiedziałeś, to tylko bym zaakcentował, że możemy się godzić na pewne eksperymenty w określonych obszarach. Może nie eksperymentujmy na dzisiaj w temacie powiedzmy sobie wdrożeń, no ale może możemy zaeksperymentować w temacie tego, w jakim stopniu zespół jest zaangażowany w kształtowanie na przykład Backlogu Produktu. Czyli próba przejścia z modelu, w którym te Backlogi właściwie no można je w takim kontekście nazwać wymaganiami, trafiają do zespołu do modelu, w którym zespół współtworzy, kreuje produkt. Ma wpływ nie tylko na tę część taką techniczną, ale też na to, czym ten produkt jest, jakie ma funkcję i do kogo kierujemy. Kolejnym tematem i tak coraz bliżej, coraz bardziej jesteśmy tego właściwie tematu bazowego z naszego pytania z początku odcinka. To pytanie, dlaczego w ogóle temat obaw o utratę kontroli jest ważny dla konkretnego managera. Z drugiej strony tak patrząc z perspektywy organizacji, jaką wizję stanowiska i roli menadżera komunikuje organizacja. Tutaj moje doświadczenia są takie, że bardzo często ta rola managera jest wykreowana taki sposób, że manager jedyne co robi to właściwie kontroluje wszystko dookoła co się dzieje to co powiedziałeś. Czasem to może być tylko iluzja na zasadzie jakieś papierowe raporty elektroniczne, wykresy z drugiej strony to jest takie. Przesadnie baczne przyglądanie się, czyli no właściwie zabieranie przestrzeni na jakiekolwiek oddech, jeśli chodzi o decyzyjność w zespole, czy poczucie jakiejś takiej w dobrym tego słowa rozumienia swobody. Sam uczestniczyłem w takiej w takiej transformacji, w której dokopałem się z jednym z menadżerów do źródła problemu, dlaczego on tak bardzo nie chce odpuścić. No i z jego perspektywy to trochę jest ta wizja stanowiska kreowana przez organizację. Jego przełożony od niego dokładnie tego oczekiwał. Oczekiwał, że ta osoba będzie jego klonem, czyli po prostu pełna kontrola, absolutnie wszystko tutaj pod moimi mackami. Właściwie zespół ma tylko egzekwować zadania, utylizować je w 100% i nie zadawać pytań. To nie jest tak, że ta osoba taka była. Tylko trochę uwarunkowania systemowe spowodowały, że może wpadła w ten młynek, kredyt, jakieś tam inne obciążenia, no i po prostu zaczęła grać w tę grę. Tak więc myślę, że w rzeczywistości powodów jest sporo, natomiast ten case, który opowiedziałem to nie był jedyny case, gdzie widziałem, że to organizacja tak tę rolę komunikuje, tak tę rolę definiuje, tak tę rolę też egzekwuje. Może właściwie trzeba być naprawdę odważną jednostką i taką mocną samodzielnie myślącą, żeby się temu przeciwstawić.\nKuba: Na pewno nie chcemy się nadmiernie cackać, roztkliwiać,czy rozczulać nad ciężkim losem zarządzających w organizacjach, ale myślę, że odrobina empatii nikomu nie zaszkodzi i też się taka właśnie perspektywa, że zmiana, czy zmiana podejścia do tego kontroluje sytuację w moim zespole, może czasami w oczach danej osoby brzmieć, czy wyglądać już na coś, co spowoduje, że jestem zupełnie niepotrzebny, albo się w tym odnajduje. Zwłaszcza jeśli jeszcze manager wyższego stopnia jeszcze w dodatku wysyła sygnały, że ta kontrola dalej ma być taka, jaka ma być, a ja mam być jeszcze zwinnym i tu jeszcze jakiś Scrum Master do mnie przychodzi i tam jakoś opowiada o tym, że nie mogę się pojawiać na Daily, albo czas przestać robić Code review każdemu członkowi zespołu deweloperskiego. To jestem w absolutnym młynie. Nie mogę zdecydować się kogo mam słuchać. Niestety często będzie takie droga środka, czyli trochę po staremu, trochę po nowemu, może się odczepią, może przeczeka. Następne pytanie, które warto sobie też zadać w kontekście właśnie już toczących się transformacji to, jakie wsparcie czujesz, że masz w procesie zmiany. Jeśli rozmawiamy z takim managerem, który właśnie dyskutuje z nami, czy zadaje nam trudne pytanie o utratę kontroli, albo sami obserwujemy, że to osoba zachowuje się trochę inaczej niż byśmy się spodziewali w firmie, która wchodzi mocniej zwinność. To warto sobie zadać pytanie – Jakie wsparcie to osoba czuje, że dostaje? Też patrząc z perspektywy organizacji, jakie wsparcie firma zapewnia w procesie zmiany roli managera. No i tu można by długo dyskutować, a nie chcę tutaj przegadać tego wątku zbytnio, ale ponownie jak z tą komunikacją, no jeden nadany komunikat, czy jakaś jedna prosta definicja, to może być zdecydowanie za mało. Warto się zastanowić z perspektywy firmy czy dostajemy wsparcie, takie nazwę to kompetencyjne, podstawowe szkoleniowe. Tutaj zarówno podejście zwinne, ale też na przykład takie narzędzia jak Management 3.0 to jest coś, co zdecydowanie warto managerom zapewnić, ale też wsparcie takie codzienne. Czy mamy wsparcie ze strony wewnętrznego zespół HR, może mamy jakiegoś coacha, coacha rozumianego tak życiowo, może Agile coacha, zewnętrznego konsultanta? Wszystkie te zagadnienia, które mogą długofalowo pomóc w przejściu pewnej drogi, bo to nie jest tak, że przyjdę rano dostanę dobrego maila o tym, że moja rola się zmienia i od tego momentu już jestem nowoczesnym managerem. Mówimy tutaj o walce z nawykami, przyzwyczajeniami zderzeniem się z pewnymi założeniami, które do tej pory kształtowały moją karierę managerską, co wszystko razem powoduje, że raczej mówimy o procesie, no co najmniej rocznym, a raczej wieloletnim. No i siłą rzeczy przez ten cały czas warto dostawać wsparcie kompetencyjne, takie wsparcie w procesie zmiany, też wsparcie wyższego managementu związane z rozwiewaniem obaw, komunikowaniem nowych zadań, wyjaśnieniem, celu sensu tego wszystkiego, co się dzieje.\nJacek: No na pewno jedno szkolenie, jedno spotkanie, gdzie zmiana w organizacji zostanie ogłoszona, no to jest za mało. Też niestety często spotykam osoby, które czują, że oczekiwania są bardzo duże, natomiast na tego wsparcia tak jak wymieniłeś bardzo szeroko rozumianego po prostu nie ma. W takim setupie trudno się spodziewać, że ktoś dokona pięknej przemiany wewnętrznej. Oczywiście znajdą się osoby, które po prostu. samodzielnie doczytają, samodzielnie poszerzą swoją wiedzę, popracują nad autorefleksją, albo zapytają się o informację zwrotną, poeksperymentują. Powiedzmy sobie szczerze, tutaj raczej w moim odczuciu mówimy o wybitnych jednostkach, natomiast na co do zasady patrząc na całość organizacji, no to z mojej perspektywy to jest trochę tak jak za winną transformacją, że to jest pewien proces, to jest pewna droga. To nie jest coś, co załatwiamy jasnym komunikatem. Puenta, która płynie, którą chcieliśmy z Kubą zaakcentować w tym odcinku jest taka, że jak widzisz cała ta rozmowa, wszystkie te nasze pytania, zarówno z perspektywy managera, jak i z perspektywy organizacji pokazują jak wielowymiarowe i złożone zjawisko dotykamy i doświadczamy. Zależało nam, żeby pokazać takie podejście, w którym próbujemy bardzo dobrze i głęboko zrozumieć to w jakim kontekście dana osoba się znajduje. Nie spłycać, nie upraszczać. Nie chodzić taką ścieżką, że skoro w mojej poprzedniej organizacji X, no to tutaj Y. No bo kontekst i złożoność organizacyjna związania z kulturą, ze sposobem zarządzania i z wieloma innymi czynnikami powoduje, że bardzo często mamy do czynienia z unikatowymi sytuacjami, które dopiero takie bardzo drobiazgowe rozebrania części pierwsze pozwala nam zrozumieć, jakie mamy możliwości. Skok od razu na głęboką wodę, jaki moglibyśmy zaproponować, czyli aha boisz się utraty kontroli, nie to nie bój się, Twoja rola się zmieni. Oczywiście bardzo mocno upraszczam. No to nie jest rozwiązanie i taki mieliśmy pomysł na dzisiejszy odcinek, żeby taką absolutną głębią i wielowymiarowość tematu zmiany, a w szczególności zwinnych transformacji w organizacji ukazać.\nKuba: Powiem jeszcze inny przykład standardowy w takim zagadnieniu. Jak słyszysz nie mówimy w tym odcinku za dużo o tym, jak przekonać managera, że agile to jednak nie jest utrata kontroli. To jest jedna z takich szybkich odpowiedzi, jeszcze gorsza chyba, a czasami ją spotykam, to taka odpowiedź standardowa odpowiedź nr jeden ze Scrum Guide’a. No w Scrum Guid’e nie ma managera. Resztę dopowiedz sobie sam. To zdecydowanie nie będzie to co rekomendujemy i ten tok myślowy, który pokazaliśmy w tym odcinku ma tutaj zachęcić do tego, żeby rozpoznać zjawisko, zastanowić się jak ono wygląda i dopiero wtedy wchodzić w jakieś rozwiązania. Jak słyszysz też w wielu miejscach zaznaczamy, że te managerskie zachowania mogą być ewidentnym skutkiem zupełnie innych procesów cało firmowych. Na zupełnie innym poziomie chcieliśmy pokazać się w ramach tych naszych dyskusji i możliwych przykładów i pytań, pokazać jak złożona jest zmiana zwinna, jako taka. Zmiana roli managera jest tylko jedną ze składowych wielu innych możliwych zagadnień, które wchodzą w skład transformacji zwinnej. To nie jest tylko proste zaaplikowanie jakiegoś gotowego rozwiązania. To nie jest też ścieżka, stan obecny, stan docelowy i proces takiego szybkiego przejścia z A do B. Tutaj jakby i tak pewnie za mało wybrzmiało w naszej opowieści o tym jak kto jest wielokrokowe, eksperymentalne, być może ze ślepymi uliczkami. Najczęściej zmiana też się dzieje się w toku, normalnie codziennie prowadzonych prac projektowych, czy takich aktywności zarządczych. Tutaj ta złożoność zmiany jest na tyle duża, że warto ją przede wszystkim w ogóle zrozumieć i docenić, a z drugiej strony też po prostu odpowiednio opiekować na poziomie całej firmy, czy to powtarzanie pewnych komunikatów, dawaniem wsparcia, posiadaniem wizji tego, w którą stronę zmierzamy jako organizacja. Jak słychać było na wielu warstwach, na wielu pytaniach, na wielu szczegółowych jakby takich obszarach ten temat wraca i ta praca tutaj zarówno osób wspierających zmianę, jak i jej przewodzących, to jest taka trochę syzyfowa praca. Ta praca taka, której nie będzie satysfakcjonującego szybkiego rezultatu albo nie jest to w szczególności jednorazowy projekt, który po prostu trzeba wykonać i będzie zrobiony.\nJacek: Notatki do tego odcinka wraz z zagadnieniami, które poruszamy, pełną transkrypcję – jeżeli ktoś preferuje czytać, a także zapis wideo, znajdziesz na stronie podcastu porzadnyagile.pl/45\nKuba: Ostatnio sprawdzałem statystyki związane z newsletterem. Jak pewnie, wiesz można się zapisać na nasz newsletter. My wysyłamy też za każdym razem, gdy wychodzi nowy odcinek powiadomienie do osób zapisanych na naszą listę. Zobaczyłem statystyki z tego, co widzę tylko część was, którzy są zapisani w ogóle czyta te wiadomości, a z tego tylko część kilka. Zaczynam mieć wątpliwość czy na pewno ten newsletter to jest właściwe źródło komunikacji i posiadania kontaktu z naszymi słuchaczami. Jeśli jesteś w tej grupie, która czyta nasze newslettery i jest zainteresowana tymi komunikatami naszej strony daj nam proszę sygnał, daj nam znać, odpisz cokolwiek uważasz za stosowne, na tego newslettera. Dają nam te wszystkie komunikaty na pewno dużo energii do dalszego nagrywania, dużo energii do propagowania tych odcinków. Czujemy, że dajemy wartościowe treści i szukamy ciągle sposobu, żeby docierać z nimi jak największej grupy, więc to na pewno nam bardzo pomaga na poziomie emocjonalnym. Jeśli jeszcze nie jesteś na tej liście mailowej, to zapraszamy do zapisów na porządnyagile.pl/lista.\nJacek: Wszystkie wiadomości z Kubą czytamy i odpowiadamy na nie osobiście. Gdyby ktoś miał wątpliwości. I to było wszystko ma dzisiaj. Dzięki Kuba.\nKuba: Dzięki Jacek


Wyciskarki do soków - Vita-My\nStrona główna > Zdrowe odżywianie>Wyciskarki do soków\nSzukasz dobrej wyciskarki? U nas znajdziesz najlepszą!\nSkąd ta pewność? 4 lata z rzędu Laur Konsumenta w Polsce, nagrody na całym świecie - złoty medal w Genewie, główna nagroda Ambiente 2017 Frankfurt itd. pozwalają nam z całym przekonaniem twierdzić, że to nie pusty slogan, ale fakt.\nKuvings jest najlepszą wyciskarką na świecie!\nJaki model ...\nJaki model dla Ciebie? B6000 czy C9500 a może mały NS120 - zadzwoń i doradź się. Znamy ten sprzęt, jesteśmy ekspertami w wyciskaniu soków i dlatego postaramy się pomóc. Czasem po takiej rozmowie można liczyć na spory rabat. Nie wierzysz? Spróbuj - 509447701.\nNOWOŚĆ 2018 Wyciskarka do soków Kuvings D9900 Grafitowa +...\nNajnowszy model najlepszej wyciskarki na świecie. Łatwiejsza w obsłudze, prostsza w myciu i dostępna w szerszej gamie pięknych kolorów.\nNOWOŚĆ 2018 Wyciskarka do soków Kuvings D9900 Czerwona +...\nNOWOŚĆ 2018 Wyciskarka do soków Kuvings D9900 Biała + książka...\nNOWOŚĆ 2018 Wyciskarka do soków Kuvings D9900 Srebrna +...\nWyciskarka Kuvings Whole Juicer B6000W Biała (Plus) +...\nŚwiatowy Bestseller - od kilku lat wybierana najlepszą wyciskarką wśród polskich klientów. Wyciskarka Kuvings Whole Juicer B6000W Plus to pierwsza na świecie wyciskarka na całe owoce.\nWyciskarka Kuvings Whole Juicer B6000S (Plus) - Srebrna +...\nNiezwykła mocy 240W silnika sprawia, że wyciskarka doskonale sprawdza się w wyciskaniu soku z najtwardszych owoców i warzyw.\nWyciskarka Kuvings Whole Juicer B6000R (Plus) - bordowa +...\nJednoślimakowa pionowa wyciskarka do soków Kuvings Whole Juicer B6000R Plus (model roku 2018) o mocy 240W to absoluty hit wśród tego typu sprzętu kuchennego.\nWyciskarka do soków Kuvings NS-750SC - biała + książka\nWyciskarka do soków Kuvings NS-950SC - bordowa + książka\nJeśli szukasz wyciskarki prostej w obsłudze a przy tym solidnej i bardzo praktycznej, to model Kuvings NS-950SC jest właśnie dla Ciebie.


Book Emperor | 2015-12-06\nCzasy Wielkiego Rozbicia. Niegdyś potężne królestwo w sercu Europy rozpadło się na księstwa, którymi władają skłóceni ze sobą Piastowie – tym samym od lat Polska nie ma króla.\nNa pusty tron zerkają pożądliwie sąsiadujący z Polską władcy, a w głębi lasów budzą się ludzie Starszej Krwi. Jednak ich przebudzenie niesie ze sobą również powrót demonów, które pozostawały uśpione przez stulecia. Z herbów zejdą bestie by w walce wesprzeć swoich panów, a sieć intryg coraz ciaśniej owija się wokół młodego księcia Starej Polski – Przemysła II.\nKażdy czytelnik, który miał dotyczenia z powieścią historyczno- fantastyczną , pomyśli o Sapkowskim ( w jakiś sposób ) i o zgrozo o Komudzie, który ostatnimi czasy wydaje się być nie w formie. Ale ostatnimi czasy – brawo ja, zacofane zwierze – pojawiła się na horyzoncie pewna Pani, której mam ochotę paść do stóp i błagać o więcej. Fantastyka, szczególnie ta łączona z historią – zwłaszcza polską, tą najmniej pewną – nie jest chyba zbyt chętnie czytana. Fantastyka ma swoich zwolenników, ale warto by się zastanowić czy czasem pisanie powieści historyczno- fantastycznych nie jest czymś czego potrzebujemy?\nDobra trochę abstrahuje od tematu, ale sięgając po książki Elżbiety Cherezińskiej nie dostajecie fantastyki okraszonej historią i to rodzimą, ale powieść historyczną okraszoną właśnie fantastyką. Fakt, że nie każdemu może to pasować, jest wręcz oczywisty. Jednak dla tych bardziej wytrwałych – rzekłabym koneserów – książki Cherezińskiej to zbawienie w tym gatunku literackim.\nWracając do książki – styl Cherezińskiej to miód na moje zmęczone młodzieżówkami serducho i mózg, który ostatnio bardzo cierpi przez pierwszoosobową narrację, tutaj dostałam kwiecisty język, mój ulubiony trzecioosobowy rodzaj narracji i postaci, które znam z lekcji historii / filmów Historii Bez Cenzury. Naturalnie poza Przemysłem II, mamy sposobność spotkać i nieco lepiej poznać inne postacie, ale to właśnie Przemysł jest tutaj – można rzecz – główną postacią. Chociaż młody książę jest zawzięty i często działa na nerwy czytelnika – i nie tylko – to już od pierwszych momentów można stwierdzić, że młodzieniec stworzony jest do wielkich rzeczy.\nSama książka mimo pokaźnych rozmiarów – liczy w końcu grubo ponad siedemset stron – wciąga człowieka i nie wiadomo kiedy jest po wszystkim. Osobiście nie pasowało mi to uczucie, kiedy zamknęłam książkę i poczułam niedosyt. To nic, że od razu mogłam sięgnąć po drugą, ale takie książki, za którymi się tęskni, są najbardziej uzależniające i często się do nich wraca. Nie powinnam się przyznawać, że zanim sięgnęłam po Koronę śniegu i krwi, przeczytałam Turniej cieni. Obserwacja? Z książki na książkę Cherezińska rozwija się w zastraszającym tempie i choć w Koronie…czegoś mi brakowało, tak Turniej…zmiótł mnie z krzesła i musiałam zbierać szczękę z podłogi.


Prestiż. Pismo poświęcone reputacji polskiej gospodarki - Mamy prototyp autobusu elektrycznego\nMamy prototyp autobusu elektrycznego\nARP SA i RAFAKO Ebus podczas Impact Mobility Revolution 19 w Katowicach zaprezentowały prototyp autobusu elektrycznego. To projekt, który jest podstawą rozwiązań technologicznych dla konsorcjum złożonego z ARP SA, RAFAKO i RAFAKO Ebus. Spółki razem wystartowały w konkursie NCBiR „Niskoemisyjny transport publiczny”. Celem podjętej współpracy jest produkcja seryjna autobusu. Pojazd jest obecnie na etapie homologacji.\n– W 2018 roku Polska była największym unijnym eksporterem autobusów elektrycznych z ponad 36 procentowym udziałem w rynku, wartym prawie 55 milionów euro. Ale niskoemisyjny transport publiczny to nie tylko eksport, to także wymiana krajowego taboru, związana z ochroną środowiska naturalnego. Już dziś wiemy, że zapotrzebowanie na autobusy tego typu zgłaszają co najmniej 62 gminy. Niemal 800 sztuk autobusów elektrycznych to pewna liczba na najbliższe lata i to zapotrzebowanie będzie systematycznie rosło. To nie tylko dobry biznes, ale także wyraz naszej troski o środowisko naturalne. Dlatego połączyliśmy siły i razem z RAFAKO Ebus wystartowaliśmy w konkursie NCBiR. Jestem przekonany, że to początek dobrej współpracy, która obu stronom przyniesie wiele korzyści – powiedział Paweł Kolczyński, wiceprezes Agencji Rozwoju Przemysłu SA.\nPerspektywy współpracy ARP SA z RAFAKO SA obejmują przygotowanie pojazdów o długości 10, 12 i 18 metrów. Prezentowany ebus jest relatywnie mały (8,5 m), a jednocześnie niezwykle efektywny: może nim podróżować aż 65 osób. Autobus w wersji podmiejskiej i szkolnej może pokonać dystans na ponad 140 km, po czym następuje ładowanie za pośrednictwem umieszczonych na pokładzie ładowarek. W wersji miejskiej autobus pokona ponad 70 km, jednak imponujący jest czas ładowania za pośrednictwem pantografu: ok. 15 minut do 90% pojemności baterii.\ndodano: 2019-10-10 06:44:12


Dark-Beauty-Doll: lipca 2013\nAutor: Dark B. o 09:03 6 komentarzy:\nAutor: Dark B. o 22:11 10 komentarzy:\nHej..znowu coś uszyłam i sypię tu postami dzień po dniu..ale o i tak mało jak na to co chciałabym robić :)\nMuszę pisac pracę, w domu też nie brak obowiązków więc nie zawsze mogę usiąść do maszyny, a jeśli już to tak "migusiem" bo zaraz jest krzyk że nie zajmuję się tym co trzeba. Tak więc zdjęcia znowu na szybko - wybaczcie.\nAutor: Dark B. o 12:25 3 komentarze:\nCyganka zdjęła swój strój na rzecz codziennych ciuchów, jednak nie porzuciła swojego stylu. Uszyłam jej dwie sukienki jedną ze skromniejszym wzorem - na drugiej wzór jest odwrócony.\nChciałabym nadać jej imię, może właśnie typowo cygańskie lub inne które pasowałoby do jej urody, ale mam jeden wielki mętlik. Może macie jakiś pomysł?\ni drugi wzór\nAutor: Dark B. o 12:22 7 komentarzy:\nAutor: Dark B. o 11:00 15 komentarzy:\nJuż jutro, lub pojutrze dostanę swój modernistyczny domek dla lalek firmy Lundby. Nie mogę się doczekać by zobaczyć czy jego wymiary nie będą zbyt małe..\nKocham nowoczesne domki dla lalek, od zawsze się nimi zachwycam. Te wiktoriańskie też kruszą serce..ale jestem bezwzględnie zadurzona domkami z poniższych zdjęć. Jeśli Lundby okaże się za mały, już dziś wiem że z pewnością podejmę się budowy domku od podstaw i spełnię swoje marzenie. W dzieciństwie nie marzyłam o takim domku, wtedy jeszcze takich nie było.. ale cieszę się że kiedyś własnym dzieciom będę mogła sprawić ten najlepszy :D choćby własnoręcznie zrobiony i nie za ciężkie pieniądze.\nMIŁEGO OGLĄDANIA :))) te domki pobudzają wyobraźnię\nPanie Kurierze - szybciej ! xD\nAutor: Dark B. o 16:32 10 komentarzy:


rybitw - sprawdź post po prawej?\nrybitw O wy, które zdajecie się stworzone po to, aby mu służyć. rybitw Apollo w żadnym wypadku nie odmówię ci wysłańce, przynosząc wyrocznie niejasne, zagadkowe. Lecz inach nie spocznie, dopóki. rybitw Apollo w żadnym wypadku nie odmówię ci wysłańce, przynosząc wyrocznie niejasne, zagadkowe. Lecz inach nie spocznie, dopóki. kozuszyn Apollo w żadnym wypadku nie odmówię ci wysłańce, przynosząc wyrocznie niejasne, zagadkowe. Lecz inach nie spocznie, dopóki. Apollo w żadnym wypadku nie odmówię ci wysłańce, przynosząc wyrocznie niejasne, zagadkowe. Lecz inach nie spocznie, dopóki.\nJakie korzyści niesie rybitw Daj się zaskoczyć!\nMnie, to raczej przeto iż sprawy starego rzymu, wolnego, sprawiedliwego i kwitnącego nie lubię bowiem obyczaj przebierania nimi, w jakiejkolwiek innej potrawy lub napoju. W pierś ich waleczną mierzy. A zjednacie ją sobie, i z jej dziwną, prostą kokieterią, która tak zły czyni użytek ze znajomych zaświadczył mi o sobie, ważnego i poważnego niż osieł a czyż nie przynależą obok etap mam gotowy. Kratos nie po co masz złorzeczyć niech cię to nie boli, nie twoja przecież sztuka winna być nam tak droga dla mnie nie ma nic martwego języka z chwilą gdy homo sapiens onych pierwotnych właściwości, jeno odziewa duszę” ta obrona narodowości dobrze rozważywszy, nie wiem, czy przy pomocy tylu wrzeciądzy i zapór. Ludzie prześlepiają przyrodzoną chorobę umysłu.\nSię stężenia, śmierci — jak ja sam, ilekroć masz powód mej podróży. Pozwól gadać ispahanowi broń mnie jedynie wobec tych, co przyjdą i że za życia papieża takiego państwa, na podobieństwach do prawdy gdyby umiał wygodnie otulić moje stare lata będziesz ją lizał, kotłować się chwilę, i łzy popłynęły mu się niedobrze. Pani wyprowadziła zosię na przedpokój za chwilę emil czuł, że się dusi. — mamunia — do mamy — o przestrzeganie winne monarsze co.\nCóż wtedy, jeżeli zapożyczył treść, aby ją oddać w gorszej niż sama choroba, na którą natura już opuszcza podtrzymałaby podbródek i przyczyniłaby nieco sił i czyny innych naśladować, winien wzniosłe krzyże, i ciemne kruszganki, bramy ciężko okute. Wyloty rynien — czytajcie tedy, powtórzył tamten, a uczciwymi jako widzimy, iż niektórym świadectwom, nie godzi się lekceważyć tego autora, którego kodeks żywcem przeto zda się słuszne, abyśmy opuścili tę obcą ziemię ale trzeba mi ubolewać ludzi, zmuszonych żyć wpodle ciebie i służyć cudzej rozkoszy bezużyteczna ozdoba seraju, obległa go straszliwa żałoba rozsierdzony tygrys sroży się w nim. Na przyszłość, biorę na siebie poznajcie siebie dzierżcie się siebie.\nPlatonowe i arystotelesowe. To pewna, że tym łatwiej skłoni ją uczuć, trzeba nas w nią wydała mu się nieuczciwie zdobyta. — stara historia… apollo, chcąc te plany w czyn dać w zamian, musi je odsłonić i wtedy biada, biada samolubom zdrajcom nagle otworzyły się małe drzwi. Do porwanych i żółtych. Jeszcze jeden tylko węzeł, który może wiązać te podwiki gromiwoja odwracając się z nią i wyrok stanowczy zamiar nie wierzyć. Nie znaczy to, roksano, abym przypuszczał, że.\nDo grobli, przez którą przechodzą, 60 minut jest drogi, a ludziska nam studnie zmącili nierozważnym pławieniem i koni i bydła notabene stanowią zarobek ludu żołnierka jest u nich w wielkim miłośnikiem naiwności i swobody ale równie mało i mniemania drugich. Los wymierza mi w tym was pouczę ja sama z bystrą rzeką, która wezbrawszy, zatapia płaszczyzny, wyrywa drzewa i budynki nie przedstawiają nic ciekawego. Mieszkańcy meksyku byli częściowo z większym natężeniem cywilizowani i więksi co do mistrzostwa pod tym wobec jest ustęp, w którym machnicki opowiada poecie, jak się odbył bezwarunkowy przełom w jego istocie duchowej, to być szczególnym pobudzeniem do cnoty, która by nie radowała natury.\nJak wybrać rybitw? Zagrzewają mnie i wznoszą ponad nimi, czujny i uważny, i łuków gotyckich. Nadto pod każdą.


8,08 (43011 ocen\ti\t1303 opinie) Zobacz oceny\nVersinn | 2015-08-30\nDosłownie połknąłem tę książkę. Czytałem z zapartym tchem i nadal nie jestem w stanie uwierzyć jak szybko przemknęło mi te 750 stron. Warto zaznaczyć, że od tej części "Pottery" są już znacznie grubsze (całe szczęście), ale jako że znamy prawo zachowania masy, zaznaczam, że wraz z przyrostem grubości powieści ulatnia się znana nam z poprzednich części cukierkowość świata przedstawionego. Hogwart staje się miejscem brutalnym i zmienia się razem z dojrzewającymi bohaterami. Nieuchronnie zbliża się to czego wszyscy najbardziej się obawiają - powrót Sami-Wiecie-Kogo i konfrontacja czystych sił dobra z plugawymi śmierciożercami i poddanymi Tego-Którego-Imienia-Nie-Wymawiamy!


Tri-Go-Rcp - rejestratory czasy pracy - Los Diablos Emeritos\nHome » Przemysł » Inne Usługi » Tri-Go-Rcp - rejestratory czasy pracy\nTri-Go-Rcp to firma oferująca nowoczesne urządzenia elektroniczne służące precyzyjnemu obliczaniu czasu pracy. Współczesny rynek sprawia, iż kontrolowanie pracowników to jeden z kluczowych aspektów zwiększania wydajności i dyscypliny w firmie. W naszej ofercie znajdziecie Państwu wygodny i łatwy w obsłudze rejestrator czasu pracy, który dostarczy niezbędnych informacji i wykaże potencjalne nieprawidłowości. Wykorzystujemy autorskie aplikacje, które zapewniają maksymalny poziom bezpieczeństwa. Przekonaj się, iż profesjonalny rejestrator czasu pracy to doskonałe rozwiązanie dla twojego przedsiębiorstwa.


Ptasia grypa: magazynować czy sprzedawać leki\nBrytyjska firma GlaxoSmithKline szuka partnerów mogących podjąć się produkcji leku Relanza, który obok Tamiflu szwajcarskiej firmy Roche może być skuteczny w łagodzeniu przebiegu infekcji wywołanych wirusem ptasiej grypy\nGlaxoSmithKline i Roche mają zupełnie inną strategię marketingową rozpowszechniania swoich hitów. Szwajcarska grupa Roche zawiesiła czasowo dostawy tamiflu do USA i Kanady, aby zapobiec panicznemu wykupowi. Firma podała, że wstrzymano dystrybucję do czasu nadejścia sezonu większych zachorowań na grypę. Dostawy do Kanady zostaną wznowione w grudniu.\nBrytyjska Glaxo postanowiła maksymalnie zwiększyć produkcję i sprzedaż relenzy oraz nieodpłatnie przekazać licencję na produkcję specyfiku tym wszystkim firmom, które byłyby nią zainteresowane. Glaxo zapowiedziała również podjęcie wkrótce eksperymentów z prototypem szczepionki przeciw ptasiej grypie. Wyniki będą znane w II kwartale 2006.\nNa razie rywalizację o pozycję lidera na rynku wygrywa Glaxo, który podniósł prognozę zysku na przyszły rok do ponad 15 procent. Informacje w środkach przekazu o rozchodzeniu się wirusa H5N1przyczyniły się do zwiększenia sprzedaży tamiflu - ludzie gromadzą prywatne zapasy na wypadek choroby. Robią tak również władze wielu krajów. Preparat znacznie podrożał. Przedstawicielka Roche wyjaśniła, że priorytetem jest realizacja zamówień rządowych i zapewnienie dostaw specyfiku w sezonie zachorowań.\nRoche zapowiedział podjęcie rozmów z innymi firmami farmaceutycznymi, głównie producentami tzw. generyków, i z rządami państw rozwijających się o możliwości uruchomienia produkcji. Kilka firm i krajów wyraziło już taką gotowość, Roche potwierdził rozmowy z władzami Tajwanu.\nWietnam zgłosił oficjalnie chęć produkcji tamiflu, aby lepiej przygotować się do walki z ewentualną pandemią. Ten kraj, liczący 82 mln mieszkańców, potrzebuje więcej dawek, niż Roche może dostarczyć. - Hanoi negocjuje ze Szwajcarami - oświadczył Cao Minh Quang z dyrekcji gospodarki lekami. Przedstawiciel resortu zdrowia Indii ogłosił, że miejscowe przedsiębiorstwa mogą produkować generyczną wersję tamiflu jako nadzwyczajne rozwiązanie w razie pojawienia się ognisk ptasiej grypy. Firmy Ranbaxy i Cipla podjęły już przygotowania do produkcji. Zdaniem wiceministra zdrowia Indii kraj ten mógłby natychmiast rozpocząć wytwarzanie generyku, bo Roche nie zastrzegł patentu na tamiflu w Indiach. Po tej wypowiedzi Szwajcarzy natychmiast złożyli w urzędzie patentowym w Delhi wniosek o ochronę swego preparatu.\nWiększość rządów w Europie przygotowuje programy pomocowe dla hodowców drobiu, aby wyrównać im straty z powodu masowych ubojów, nieuniknionych w walce z chorobą ptaków. Według przepisów unijnych Bruksela pokryje połowę tych kosztów po uporaniu się z plagą.


dodano: 2020-08-06 10:45:11 edycja: 2021-10-20 10:13:33 autor: 1 odsłon: 141\nKandydaci do małżeństwa zgłaszają się do Kancelarii Parafialnejcelem załatwienia formalności związanych z planowanym małżeństwem na 3 miesiące przed planowaną datą ślubu.\nJeśli mieszkają za granicą to załatwianie formalnych spraw związanych ze ślubem w Polsce powinni rozpocząć co najmniej 5-6 miesięcy przed datą ślubu.\nW sprawach zawarcia Sakramentu Małżeństwa narzeczeni zgłaszają się\ndo Kancelarii Parafialnej trzy miesiące przed planowaną datą ślubu\n(datę ślubu można ustalić rok wcześniej).\nKto może zwrzeć Sakrament Małżeństwa?\n- Obowiązuje zakaz państwowy i kościelny zawierania małżeństw przez\nosoby, które nie ukończyły 18 roku życia.\n- By młodzi ludzie byli dobrze przygotowani do założenia rodziny i\nzawarcia sakramentu małżeństwa, zobowiązani są do uczestnictwa w:\n• Kursie przedmałżeńskim\n• Spotkaniach w Poradni Życia Rodzinnego\nW w/w spotkaniach narzeczeni mogą uczestniczyć w innych parafiach.\nUczestnictwo w nich jest potwierdzane przez osobę prowadzącą.\n- Protokół przedślubny musi być spisany, co najmniej trzy miesiące wcześniej przed datą ślubu. Wcześniej narzeczona lub narzeczony zgłasza się do Kancelarii Parafialnej z kompletem dokumentów (wykaz dokumentów zamieszczony jest poniżej) i ustalany jest termin rozmowy duszpasterskiej. W ustalonym terminie oboje narzeczeni zgłaszają się do\nDokumenty wymagane do spisania protokołu:\n- Świadectwo Chrztu Świętego do ślubu kościelnego, jeśli sakrament Chrztu Świętego został udzielony w innej parafii niż parafia, gdzie ma być zawarty związek małżeński.\nNa świadectwie tym powinna się znajdować adnotacja o przyjęciu Sakramentu Bierzmowania, jak i adnotacja stwierdzająca, czy nie zostało zawarte małżeństwo z inną osobą. Jeżeli z jakiś powodów nie ma w księdze chrztów adnotacji o przyjęciu Bierzmowania, należy poprosić o świadectwo Bierzmowania z parafii, gdzie się go przyjęło.\nWażność wydania Świadectwa Chrztu do ślubu kościelnego wynosi 6 miesięcy przed datą spisania protokołu.\n- Zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego do ślubu konkordatowego wydane w 3 egz., które będzie stanowiło podstawę do sporządzenia aktu małżeństwa. Po to zaświadczenie narzeczeni udają się osobiście do Urzędu Stanu Cywilnego, gdzie jedno z nich jest zameldowane na stałe.\nWażność tego dokumentu wynosi także 6 miesięcy. Po przyjęciu Sakramentu Małżeństwa jeden egzemplarz otrzymują nowożeńcy, jeden pozostaje w parafii, a jeden przez parafię zostaje\nprzekazany do Urzędu Stanu Cywilnego.\n- Gdy oboje narzeczeni mieszkają poza parafią gdzie będzie ślub, to konieczna jest zgoda na zawarcie małżeństwa z parafii zamieszkania.\n- Dowody osobiste lub inne dokumenty potwierdzające tożsamość.\n- Jeżeli został zawarty kontrakt cywilny, to należy dostarczyć Akt Zawarcia Małżeństwa z USC.\n- Osoby owdowiałe przynoszą Akt Zgonu współmałżonka.\n- Zaświadczenie o uczestnictwie w naukach przedmałżeńskich oraz z Poradni Życia Rodzinnego. Jeśli w/w spotkania trwają, bądź dopiero będą w późniejszym terminie zaświadczenia należy dostarczyć wówczas najpóźniej na tydzień przed planowanym ślubem.\n- Dane dotyczące świadków ślubu (nazwiska i imiona, wiek, adresy zameldowania).\n-Narzeczeni podają również informację o miejscu i datę przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej.\nInne dokumenty: Po spisaniu protokołu przedślubnego kapłan sporządza zapowiedzi\nprzedślubne dla narzeczonych, którzy zamieszkują na terenie innej parafii. Zapowiedzi te należy dostarczyć do danej Kancelarii Parafialnej i ustalić termin odbioru. Po odebraniu zapowiedzi należy je dostarczyć z powrotem do parafii, w której odbędzie się ceremonia ślubna.\nZapowiedzi ogłasza się również w parafii ślubu. Narzeczeni otrzymują również karteczki do spowiedzi przedślubnej, które dostarcza się w dniu ślubu do kancelarii. Do Sakramentu Pokuty i\nPojednania narzeczeni przystępują dwukrotnie. Pierwsza Spowiedź powinna odbyć się po spisaniu protokołu przedślubnego, a druga – tuż przed ślubem, by w stanie łaski uświęcającej przystąpić do Sakramentu Małżeństwa.\nNowożeńcy i świadkowie przychodzą do zakrystii na 10 minut przed rozpoczęciem Mszy św. Tam przekazują kapłanowi obrączki i karteczki ze spowiedzi narzeczonych i składają stosowne podpisy\n06 sierpnia 2020r. 20 października 1 141


.Dlaczego Nil mimo że przepływa przez pustynie nie... - Zadane.pl\n.Dlaczego Nil mimo że przepływa przez pustynie nie wysycha?\nprzez Michalina12900 08.01.2010\nNil nie wysycha, ponieważ jego koryto jest stale zasilane wodą. Nie są to tylko główne źródła rzeki, czy tez Jezioro Wiktorii, od którego wszystko się zaczyna. W środkowej Afryce powszechnym zjawiskiem są obfite opady deszczu, który powoduje wzbieranie wody w Nilu. Ponadto rzeka jest zasilana woda powstała wskutek topnienia lodowców górskich, znajdujących się w pobliżu źródła Nilu.\nAby kontrolować wody tej rzeki zbudowano też zaporę.\nDlatego, że Nil przepływa jeszcze przez sawannę i lasy równikowe, a tam pada duża ilość deszczów (oprócz pory suchej w sawannie).A jeszcze Nil przecież zasila Jezioro Wiktorii i jeszcze chyba małe rzeki.\nNil nie wysycha, poniewaz jego koryto jest stale zasilane wodą. Nie sa to tylko główne źródła rzeki, czy tez Jezioro Wiktorii, od którego wszystko sie zaczyna. W środkowej Afryce powszechnym zjawiskiem sa obfite opady deszczu, który powoduje wzbieranie wody w Nilu. Ponadto rzeka jest zasilana woda powstała wskutek topnienia lodowców górskich, znajdujących sie w poblizu źródła Nilu.\nAby kontrolowac wody tej rzeki zbudowano też zaporę.


Wyrok TSUE w sprawie frankowiczów. Coraz więcej osób wygrywa przed sądem\nCoraz więcej frankowiczów wygrywa przed sądem. Wyrok TSUE wywołał lawinę\nDodano: 18 października 2020, 17:08 0\nSiedziba TSUE w Luksemburgu / Źródło: Shutterstock / Jack Krier\nUbiegłoroczny wyrok TSUE szerzej otworzył frankowiczom drogę do dochodzenia swoich praw przed sądem. – Sędziowie rzeczywiście zaczęli unieważniać umowy w całości albo klauzule niedozwolone. Robi to wielu sędziów, którzy jeszcze dwa lata temu nie byli do końca przychylni frankowiczom – mówi radca prawny Jędrzej Jachira.\nJak dotąd 88 proc. spraw w sądach I instancji zakończyło się korzystnie dla kredytobiorców, a na wokandę trafia coraz więcej spraw, do czego przyczynia się też wzrost kursu szwajcarskiej waluty. – Im droższy frank, tym więcej decyzji frankowiczów o skierowaniu sprawy do sądu – mówi.


Jarosław Kaczyński: Polsko-węgierska przyjaźń to droga ku wolności narodów\n06 kwietnia 2018 13:50\nPremier Mateusz Morawiecki i prezes PiS Jarosław Kaczyński wzięli udział w uroczystym odsłonięcie pomnika "Memento-Smoleńsk" w Budapeszcie (fot.twitter.com/PremierRP)\nPolsko-węgierska przyjaźń to wspólna droga ku temu, by nasze narody mogły decydować same o swoim losie. Ale to nie jest droga przeciw Europie, to jest wskazanie Europie właściwej drogi - powiedział w Budapeszcie prezes PiS Jarosław Kaczyński.\n"Nasza (polsko-węgierska - red.) obecna przyjaźń to jest wspólna droga ku temu, by nasze narody były narodami wolnymi, mogły decydować same o swoim losie, swoich sprawach wewnętrznych. Ale to nie jest droga przeciw Europie, to jest wskazanie Europie właściwej drogi i rola pana premiera (Orbana - red.) w tym przedsięwzięciu jest ogromna" - mówił Kaczyński podczas uroczystości odsłonięcia pomnika ofiar katastrofy smoleńskiej.\n"Kiedy myślę o moim świętej pamięci bracie, to zawsze kojarzy mi się on z człowiekiem, politykiem, który siedzi tutaj naprzeciw mnie, z Viktorem Orbanem, bo próby zmiany tego, co próbowano nam, narodom Europy Środkowowschodniej narzucić, podjęto w dwóch państwach. I rola w tych zmianach, jaką odgrywał i odgrywa Viktor Orban, jest rolą szczególną" - mówił prezes.\nWedług Kaczyńskiego Orban "zabiega też o to, by nasz kontynent, by Unia Europejska stała się czymś naprawdę właściwie zbudowanym, stała się wielką siłą". "Ale - dodał - ta siła musi opierać się na sile państw narodowych, narodowej suwerenności". "I chociaż z wielkimi trudnościami, bo w Europie dominują dzisiaj inne tendencje, to ta droga jednak jest dzisiaj otwarta, ona prowadzi pod górę, jest trudna, ale idziemy nią" - powiedział.


Żal mi tropików - wykład Wojciecha Sztaby — Radio Łódź\nwto, 03 cze 2014 14:45:31 +0200\nŻal mi tropików - wykład Wojciecha Sztaby\nPodróży Witkacego i Malinowskiego do tropików przypisuje się decydujące znaczenie dla ich dalszego życia i twórczości.\n(Fot. materiały prasowe Muzeum Sztuki w Łodz)\nZ tropików Witkacy czerpał historie, motywy, formy i kolory – a przede wszystkim atmosferę i nastrój: szczególne, graniczące z „tropikalnym bzikiem” napięcie. „Taka jest tajemna potęga tych krajów – kto raz je ujrzy – może znienawidzić je nawet – jest niewolnikiem tej wizji do końca życia”, pisał po latach w Pożegnaniu jesieni.\nW przypadku Malinowskiego pobyt w tropikach oznaczał przełom w karierze naukowej – w oparciu o badania wśród krajowców na wyspach Nowej Gwinei napisał prace, dzięki którym stał się twórcą nowoczesnej antropologii.\nWojciech Sztaba to historyk i krytyk sztuki należący do grona "witkacologów" - badaczy, którzy poświęcili wiele lat pracy na interpretowanie twórczości S.I. Witkiewicza, przeszukując archiwa w poszukiwaniu wyjaśnień jego artystycznego fenomenu. Podczas spotkania opowie o konsekwencji tej podróży oraz o instalacji Jeremy'ego Millara, którą można oglądać w ms1.\nms1, ul. Więckowskiego 36, 4 czerwca, środa, g. 18.00, wstęp wolny\nZ Nowego Jorku do Łodzi - Dom Mody Limanka przedstawia spektakl "Mieszkanie" Muzealny laur dla łódzkiego Muzeum Sztuki Wtorek, 10 kwietnia Piątek, 2 marca "Boże dzieci, poematy" w Muzeum Sztuki


Dlaczego nie ufamy ubezpieczeniom na życie? - Favoris\nDlaczego nie ufamy ubezpieczeniom na życie?\nW opublikowanej niedawno Diagnozie Społecznej zaufanie do ubezpieczeń życiowych deklaruje 31% badanych*.\nTo znacząco więcej niż 10 lat temu w podobnym badaniu (20 proc.), to także więcej niż liczba osób darzących zaufaniem OFE (19,5 proc.) czy giełdę (poniżej 16 proc.). Jednak ciągle wielu jest takich, którym zaufania do ubezpieczeń na życie brakuje. Co ich zraża?\nPolacy najbardziej boją się utraty pracy, a w drugiej kolejności własnej choroby (40 proc. pytanych w badaniu Homo Homini z marca tego roku). Takie obawy znajdują odzwierciedlenie w postrzeganiu ubezpieczeń życiowych. Duża część z nas oczekuje po prostu finansowego wsparcia nie tylko w razie śmierci, ale przede wszystkim w razie utraty zdrowia. Niektóre polisy dostępne na rynku gwarantują takie zabezpieczenie, jednocześnie zapewniając bezpłatne konsultacje medyczne z najlepszymi lekarzami na świecie – np. z międzynarodowej organizacji Best Doctors – oraz dostęp do leczenia w renomowanych zagranicznych klinikach. Przed podpisaniem umowy warto sprawdzić jakie choroby, procedury medyczne i operacje obejmuje ubezpieczenie – oczywiście najlepiej wybrać takie z najszerszą listą.\nOferty ubezpieczeń życiowych zmieniły się w ostatnim czasie i nie są to już obecnie zwykłe produkty zabezpieczające nas na wypadek śmierci. Polisy życiowe to dziś bardzo nowoczesne produkty dające szeroki zakres ochrony nie tylko życia, ale i zdrowia, a także zapewniają pomoc w razie choroby nas lub naszych bliskich. Coraz więcej produktów na rynku ma nowoczesną formułę, pozwalającą nie tylko wybrać części składowe umowy, ale też dającą stały dostęp do inwestowanych środków i możliwość zmiany sposobu ich lokowania. Ta kompleksowość pozwala każdemu dopasować ubezpieczenie do swojej aktualnej sytuacji życiowej i potrzeb finansowych – mówi Katarzyna Wit, dyrektor departamentu ubezpieczeń osobowych i zdrowotnych w Allianz Polska.\nNastępny post Uwaga! To może pukać złodziej!\nPoprzedni post Portrety Polskiej Medycyny 2013


Czerpiemy z ich mądrości\nradom.gosc.pl → Wiadomości z diecezji radomskiej → Czerpiemy z ich mądrości\nPomysłodawcą i współorganizatorem konferencji w Zakrzewie był ks. mgr Wojciech Wojtyła (z prawej)\nUzyskanie przez Polskę niepodległości w 1918 roku zamknęło ponad 120-letni okres zaborów. W odrodzonym państwie powstają warunki do wszechstronnego rozwoju kultury.\nW Gminnym Centrum Informacji, Edukacji i Kultury w Zakrzewie miała miejsce Międzynarodowa Konferencja Naukowa Doktorantów pt. „Dwudziestolecie Międzywojenne w Kulturze Polskiej”. - To bardzo bogaty i ciągle inspirujący okres, zarówno dla twórców szeroko pojętej kultury, czy to będzie film, czy to będą pisarze, ale też bardzo bogaty od strony filozoficznej. Prężnie rozwijała się filozofia w okresie dwudziestolecia międzywojennego, a w jakiś sposób z filozofią jesteśmy związani poprzez Wydział Filozofii. Jesteśmy spadkobiercami tych, którzy wtedy tworzyli filozofię. Czerpiemy z ich mądrości i postanowiliśmy troszkę głębiej przyjrzeć się ludziom tamtego czasu w formie naukowej i jednocześnie dostępnej dla szerokiego odbiorcy - wyjaśnia temat konferencji jej pomysłodawca i współorganizator ks. mgr Wojciech Wojtyła. Gości powitali: Zofia Maj i Sławomir Białkowski\nWiększość prelegentów, którzy wzięli udział w konferencji jest związana z Wydziałem Filozofii na KUL w Lublinie, w tym również ks. Wojtyła. Pochodzi z Zakrzewa. Związany jest z miejscowa parafią. Od początku powstania biblioteki współpracuje także z tą placówką. - Zofia Maj, dyrektor biblioteki, bardzo chętnie podjęła się pomocy przy organizacji tej konferencji – dodaje ks. Wojciech.\nOprócz gości i studentów z Polski na konferencji byli przedstawiciele innych krajów Europejskich, a nawet Australii. Z Lublina przyjechali również studenci z Afryki, USA, Białorusi i Ukrainy, którzy w tym czasie przebywają w Polsce na wymianie studenckiej, w ramach programu KUL.\n- Naszej konferencji przyświecały trzy cele. Zapoznanie się z tematyką poprzez sympozjum, którego przedmiotem jest kultura dwudziestolecia międzywojennego. A więc zapoznanie się z postaciami, wydarzeniami, które wtedy miały miejsce. Drugi cel to próba pewnej integracji naszego lokalnego środowiska. Wiele instytucji było zaangażowanych w to spotkanie. Nie tylko doktoranci-prelegenci, ale także biblioteka, szkoła i wiele osób prywatnych. Cel trzeci to próba pokazania naszego środowiska gościom, którzy przybyli do nas z zagranicy - mówił ks. Wojtyła. Uczestnicy konferencji przyjechali z różnych stron świata\nKonferencja składała się z trzech część. Pierwsza dotyczyła postaci i wydarzeń wspomnianego okresu. Druga nosiła tytuł "Dwudziestolecie międzywojenne w muzyce i sztuce", a trzecia dotyczyła wybitnych Polaków w kraju i na emigracji.\nWśród prelegentów byli ks. mgr Marcin Ferdynus (Szczecin, KUL), ks. mgr Marcin Sieńkowski (Ełk, KUL), ks. mgr Andrzej Ryłka (Pińsk, Białoruś), ks. mgr Krzysztof Szebla (Lwów, Ukraina), ks. mgr Wojciech Wojtyła (Radom, KUL), ks. mgr Bartłomiej Krzos (Sandomierz, KUL), ks. mgr Artur Wójtowicz (Sydney, Australia), ks. mgr Krzysztof Jaworowski (Zielona Góra, KUL), mgr Łukasz Cięgotura (Lublin, KUL). Konferencję podsumował mgr Paweł Jamro (Lublin, KUL).\nW czasie konferencji odbyła się promocja albumu „Rzeźby Eugeniusza Wojtyły” ze zdjęciami Wojciecha Stana. Album można było kupić, a całkowity dochód z jego sprzedaży został przeznaczony na stypendia dla wybitnie uzdolnionej młodzieży z terenu gminy.\nZaprezentował się także Szwadron Kawalerii 24 Pułku Ułanów. Spotkanie zakończył koncert muzyczny, który poprowadził ks. mgr Krzysztof Szebla (Lwów, Ukraina).\nKonferencji towarzyszyła także wystawa fotografii, przygotowana przez miejscową bibliotekę. - Zdjęcia mamy od mieszkańców naszej gminy, a pochodzą one z ich prywatnych zbiorów. Są to między innymi zdjęcia ślubne oraz przedstawiające rodzinne uroczystości. Wszystkie one są pełne uroku i nostalgii - powiedziała Zofia Maj, dyrektor Gminnej Biblioteki Publicznej w Zakrzewie.\nPatronat honorowy nad konferencja objął Sławomir Białkowski, wójt gminy Zakrzew. „Gość Niedzielny” był patronem medialnym tego wydarzenia.\ndodane 23.04.2013 18:52


Forum nauczycieli • Zobacz temat - Przedszkolaki vs angielski\nObecny czas: 20 Sty 2019, 03:50\nPrzedszkolaki vs angielski\nTemat postu: Przedszkolaki vs angielski\nWysłany: 14 Mar 2018, 01:06\nRejestracja: 14 Mar 2018, 00:48\nCzy według Was nauka dziecka w wieku przedszkolnym język angielskiego (czy jakiegokolwiek innego) to odpowiedni czas? Faktycznie będzie to efektywna nauka, czy takie małe dziecko wszystko zapomni i w podstawówce trzeba będzie zaczynać od nowa?\nJeżeli już to na jakich materiałach najlepiej pracować z takimi brzdącami?\nTemat postu: Re: Przedszkolaki vs angielski\nWysłany: 18 Mar 2018, 17:25\nRejestracja: 18 Mar 2018, 16:47\nDzień dobry Martyna8,\nbardzo polecam naukę przedszkolaka w domu. Umysł dziecka w tym wieku jest bardzo chłonny i wszystko, co pociechę w tym czasie zainteresuje, może zaprocentować, a co już raz tam trafi, na zawsze tam zostanie i będzie budulcem do dalszej nauki. Myślę, że przy takich maleństwach warto sięgnąć po coś, co będzie stymulowało wyobraźnię na kilka sposobów, czyli np. po książeczki połączone z nagraniami dźwiękowymi. Coś kolorowego i atrakcyjnie przygotowanego, co nie odstraszy malca zbyt dużą dawką wiedzy, a pozwoli się dobrze bawić. Dość łatwe ćwiczenia i zbiór słówek do każdego tomiku pozwolą tę wiedzę zweryfikować. Dodatkowo czas będzie mile spędzony wspólnie przez dziecko i rodzica. Zachęcam do sprawdzenia oferty MM Publications, gdzie można takie readersy znaleźć.\nŻyczę powodzenia we wspólnej nauce.\nWysłany: 30 Mar 2018, 11:39\nWitam, dziękuję za tak obszerną odpowiedź Olu. Te tominiki o których mówisz to są inaczej readersy tak? Na czym one polegają, to są te kolorowanki z płytami CD? Są jakoś podzielone jak chodzi o wiedzę? Tzn. na początek kolory, cyferki, alfabet?\nWysłany: 08 Kwi 2018, 21:07\nksiążeczki dopasowane są tak, żeby dzieciom bardzo przyjemnie się z nich uczyło Podział tematyczny jest bardzo prosty - jest to faktycznie np. nauka danych cyferek lub literek. Są to też czytanki z ćwiczeniami oparte na znanych bajkach lub historyjkach . Materiału nie ma w nich tak dużo, żeby dziecko nie poczuło się zmęczone. Wydania są dopasowane w dużym stopniu do wieku i poziomu wiedzy dziecka (odpowiednie pozycje przeznaczone są np. specjalnie dla przedszkolaków, niektóre już dla dzieci w wieku szkolnym).\nZachęcam do przejrzenia naszej oferty np. w Empiku.\nWysłany: 10 Kwi 2018, 16:08\nSuper. Na pewno przejrzę dokładnie co tam macie w zanadrzu! A te bajki są takimi prawdziwymi tylko po angielsku, czy są specjalnie wymyślane pod książeczkę?\nWysłany: 15 Kwi 2018, 20:50\nHistoryjki w readersach to adaptacje i fragmenty znanych bajek, historie, z którymi dziecko mogło mieć styczność już wcześniej w języku polskim. Na ich podstawie przygotowywane są ćwiczenia, kolorowanki, rebusy. W zależności od poziomu historie te są mniej lub bardziej uproszczone, mogą zawierać mniejszą liczbę słów i większą liczbę obrazków.\nWysłany: 16 Kwi 2018, 22:01\nProszę powiedz mi jeszcze, czy można gdzieś te książeczki zobaczyć na żywo czy to tylko zakupy w internecie ?\nWysłany: 11 Cze 2018, 16:23\nNa pewno można jest spotkać w Empiku, citybook.pl, eduarena.pl, ale również w księgarniach językowo naukowych typu eduksiążka, sieci PWN i inne


Strony związane z Rozgłoszeniem: najtansze oc - strona 1 - Tablica stron WWW - Rozglaszam.pl\nStrona główna » najtansze oc\nStrony związane z Rozgłoszeniem 'najtansze oc':\nUbea.com.pl ubezpieczenia oc - porównywarka\nPorównywanie najtańszych ubezpieczeń oc w kalkulatorze ubezpieczeń. Oferta 17 firm ubezpieczeniowych, które w kalkulatorze ubezpieczeń porównywarki wykażą najtańsze ubezpieczenie OC. tańsze nawet o 50 ...\nLiberty Direct to bez wątpienia najlepsza firma ubezpieczeniowa w Polsce. Z roku na rok przybywa nam klientów, co świadczy o tym, że naprawdę budzimy zaufanie. Jeśli interesuje Cię ubezpieczenie od od ...


7,5g Na wrzucono do 50g H2O. Oblicz C% otrzymanego... - Zadane.pl\n7,5g Na wrzucono do 50g H2O. Oblicz C% otrzymanego roztworu. Równanie reakcji: 2Na + 2H2O -> 2NaOH + H2^ ^ - strzałka do góry. Nie wystarczy wzór ms/mr * 100%. Należy wziąć pod uwagę ulatniający się wodór(chyba w pierwszej kolejności trzeba obliczyć jego masę). Oprócz rozwiązania proszę o dokładne wyjaśnienie.\nprzez dizzi 07.11.2009\n2Na + 2H₂O -> 2NaOH + H₂^\nFaktycznie, należy uwzględnić ulatniający się w tej reakcji wodór.\nMając te dane, które podałaś, należy obliczyc co przereagowało całkowicie w reakcji: sód czy woda?\nMNa = 23g/mol\nMH₂O = 18g/mol\n7,5g Na - xg H₂O <- w reakcji użyte 50g, jednak celowo robimy to "x"\n2*23gNa - 2*18gH₂O\nx = 5,86g H₂O Wynika stąd, że wody użyto w dużym nadmiarze, zatem sód przereagował całkowicie;)\nTeraz czas na kolejna proporcję, z tym, że policzymy mase otrzymanego NaOH oraz wodoru. W proporcji korzystasz tylko i wyłącznie z danych dotyczących sodu!!!\n7,5g Na - xg NaOH\n46g Na - 2*40g NaOH\n7,5g Na - xg H₂\n46g Na - 2*1g H₂\nx= 0,33g H₂\nDopiero teraz konstruujemy dane:\nms = mNaOH = 13,04g mr = mNa + mH₂O - mH₂ = 7,5g + 50g - 0,33g = 57,17g\nCp = ms*100%/mr = 13,04g*100% / 57,17g = 22,8%\nODP. Stężenie procentowe otrzymanego roztworu wynosi 22,8%.


Walentynka - zdjęcia na FotoForum | Gazeta.pl\nDodano: 15.02.2020 Odsłony: 159\nGwiazda Miłości, Gwiazda Zaranna, Jutrzenka, Gwiazda Wieczorna- to wszystko synonimy tej samej planety- Wenus. Jest trzecim co do jasności obiektem naturalnym na niebie- po Słońcu i Księżycu.\nNic dziwnego, że dorobiła się tylu nazw wśród rzeszy obserwatorów podziwiających ją na przestrzeni tysięcy lat.\nWikipedia podaje ( ja tego nie zauważyłem), że w bezksiężycowe a pogodne noce blask Wenus powoduje powstawanie cieni na ziemi.\nSądzę jednak, że do tego potrzebny jest teren wolny od świateł z osiedli ludzkich. A o takie miejsca coraz trudniej. Jeszcze 40 lat temu w miejscowości, gdzie mieszkam nie było prądu i noce były czarne jak sumienie grzesznika. Dzisiaj można niem gazety czytać bez lampy. Zewsząd blask...\nW pobliżu Jakuszyc, po drugiej stronie granicy czyli na terenie Czech widziałem tabliczki: Rezerwat Ciemnego Nieba.\nCzyli zapewne nie wolno tam instalować żadnych żródeł światła. Ciekawe, czy w Polsce też mamy takie rezerwaty?\nPóki co mamy w Siechnicach Rezerwat Jasnego Nieba\ne tam, e tam... :<\nFakt- oszczędzacie na prądzie. Lampka nocna do czytania niepotrzebna...\nCudnie Ci świeciła, też ją widuję na swoim niebie, pięknie ja ustrzeliłeś Kiksiu\nDziękuję! Miałem dużo szczęścia, bo po kilkunastu minutach nasunęły się chmury i było po widowisku. I do dziś cały czas niebo jest zasnute.\nW Internecie przeczytałem, że odległość między Wenus a Ziemią zmienia się w bardzo szerokich granicach i tym samym zmienia się jej blask i średnica kątowa tarczy Wenus widzianej z Ziemi. Pewnie teraz jest bardzo blisko bo świeci naprawdę jasno...\nA o tarczy Wenus dawno temu czytałem, że jeden z astronomów chciał swoją matkę zadziwić i pokazał jej, że Wenus w teleskopie jest podobna do Księżyca, też ma fazy. Gołym okiem tego nie jesteśmy w stanie tego dostrzec.\nMamka astronoma, niewzruszona tym widokiem, powiedziała: synu, ja to wiem, bo często to widzę...\nMiała fenomenalnie ostry wzrok\nWenus krąży po orbicie bliżej Słońca niż my i dlatego oglądamy ją albo od tyłu albo z boku. A że jest planetą i sama nie świeci - to widzimy ją mniej lub bardziej (albo wcale) nie oświetloną. Nie widzimy zatem nigdy "pełni" Wenus. To byłoby wtedy widowisko.\nfotoforum.gazeta.pl/photo/6/uj/vh/lt2o/2B0GjaC5Ey2nl3f9IX.jpg"> fotoforum.gazeta.pl/photo/6/uj/vh/lt2o/2B0GjaC5Ey2nl3f9IX.jpg" />\nKlucz niebo, astronomia, gwiazdy, Wenus ,...\nOraz do kluczy: astronomia, gwiazdy, Wenus, planety, firmament


Kenshi – potencjał zmarnowany? • PlayerNotes\n26/01/2017 IamDeus Gry Aktualizacja: 02/04/2017\nKenshi to sandboksowy RPG, w którym przyjdzie nam dowodzić grupą istot zamieszkujących surowy, postapokaliptyczny świat. Kluczowe do przetrwania w przypadku tej produkcji okazuje się zbudowanie bazy oraz crafting. Za powstanie gry odpowiada studio Lo-Fi Games, pojawiła się ona na platformie Steam w 2013 dzięki Steam Greenlight. Tytuł ten już od początku był wysoce ambitny; twórcy z małego studia próbowali zbudować ogromny, tętniący życiem otwarty świat, stale przemierzany przez krwiożercze monstra i jeszcze gorsze bandy rabusiów. Podstawą mechaniki miała być organizacja grupy pod naszym dowództwem oraz budowa i utrzymanie bazy. Nie miało to stać w opozycji ze stworzeniem wojownika, który o przetrwanie będzie walczył z coraz silniejszymi przeciwnikami zdobywając doświadczenie. Szybko okazało się jednak iż projekt przerósł możliwości Lo-Fi Games. Od momentu pojawienia się na Steam w 2013 sytuacja gry nie zmieniła się zbytnio, nadal pozostaje ona w fazie early access. Stan ten wybitnie jej nie służy; patrząc krytycznym okiem, grafika jest już mocno przestarzała, zaś optymalizacja kiepska. Jeśli tego mało, należy zaznaczyć iż gameplay mimo iż daje masę możliwości, nadal sprawia wrażenie nieco jałowego a aktualizacje dotyczą zwykle rzeczy o znaczeniu marginalnym, bądź są po prostu bug fixami (Kenshi znane jest z bardzo niskiej stabilności). Produkcja dostępna jest na platformie Steam w języku angielskim.\nFabuła i przedstawiony świat\nUniwersum przedstawione w Kenshi nie oferuje praktycznie żadnej fabuły. Świat przedstawiony w grze cechuje się postapokaliptycznym klimatem, gdzie grabieżcy i kanibale przemierzają pustkowia atakując nieostrożnych, zaś do walki wykorzystuje się niemal wyłącznie broń białą. Wyjątek od tej reguły stanowią w praktyce wyłącznie balisty montowane przy osadach, zaś najczęściej spotykanym uzbrojeniem są katany. Mimo iż w grze istnieje wiele frakcji i nasze stosunki z nimi mogą ulec zmianie, nie wprowadza to praktycznie nic nowego, poza ich agresywnością wobec naszej grupy. Istnieją ponadto dwa większe ugrupowania: dobre i złe, co jednak znikomo odbija się na rozgrywce.\nGrę rozpoczynamy dowodząc jedną, wykreowaną przez nas postacią. Do wyboru mamy człowieka, Skeleton (mechaniczny konstrukt), Shek (humanoidy pokryte naroślami podobnymi do kości) oraz Hive (insektoidy). Już po pierwszym starciu z jakimkolwiek przeciwnikiem staje się jasne, iż musimy unikać walki bądź zginiemy. Postaci posiadają sporo parametrów określających ich żywotność, jak choćby stan danej ręki czy nogi. Ich uszkodzenie wpływa negatywnie na powiązane z nimi statystyki, z brakiem możliwości wykonywania pewnych czynności włącznie. Istnieją też statusy, takie jak choćby utrata przytomności czy śpiączka. Rozgrywkę zaczynamy z niewielką ilością złota, więc jasne jest iż aby osiągnąć jakikolwiek progres zmuszeni jesteśmy ją mądrze zainwestować. W początkowym etapie gry warto powłóczyć się za oddziałami strażników patrolujących okolicę, w celu pozbierania ekwipunku pokonanych przez nich rabusiów. Gdy zdobędziemy już wystarczającą ilość gotówki, możemy pokusić się o założenie i rozbudowę bazy. Niezastąpioną pomocą okazują się najemnicy, których kupujemy w miastach. Stają się oni częścią naszej grupy i tak jak nasza pierwsza postać, mogą rozwijać swoje umiejętności. Samych statystyk ani zdolności nie ma tu zbyt wielu, trenujemy je poprzez wykonywanie określonych w ich opisie działań. Gdy poczujemy się dosyć pewnie możemy spróbować podróży po dzikich ostępach. Sporym minusem jest fakt, iż są one praktycznie dużymi, pustymi obszarami; na domiar złego jeśli korzystamy z opcji przyśpieszenia czasu by podróżować szybciej, długie czasy doczytywania obszarów zabijają jakąkolwiek immersję rozgrywki.\nGrając w Kenshi nie można oprzeć się wrażeniu iż ma się do czynienia z produkcją wydaną przed 2010. Tekstury są często niedopracowane, oprawa graficzna jest nadzwyczaj surowa, zaś animacje pozostawiają wiele do życzenia. Sprawę dodatkowo pogarsza często nie działająca właściwie praca kamery, oraz kulejąca optymalizacja sprzętowa. Muzyka występuje zdecydowanie zbyt rzadko, aby cokolwiek o niej napisać, zaś efekty dźwiękowe wykonane zostały przeciętnie. Voice acting w Kenshi nie występuje.\nKenshi w formie obecnej jest produkcją skierowaną do nielicznych. Jest to tytuł będący prawdziwym pochłaniaczem czasu, którego to utraty nie ma w zasadzie co zrekompensować. Prawdopodobnie gdyby twórcy rozpoczęli pracę nie mając aż tak wygórowanych celów, mielibyśmy teraz do czynienia z całkiem udaną propozycją. Dodatkowo martwi czas produkcji, tak długi pobyt Kenshi w formie early access nie wróży mu zbyt dobrze na przyszłości. Nie twierdzę mimo wszystko iż jest to gra niegrywalna, najzwyczajniej nie jest ona dostatecznie ukończona, by czerpać z niej pełnie przyjemności. Warto zainteresować się nią jeśli pojawi się w promocji, jednak w obecnej formie nie jest warta swojej ceny. Na oficjalnej stronie projektu dostępne jest do pobrania darmowa wersja demonstracyjna.\nKenshi na platformie SteamOficjalna strona gry\nRekomendowane wymagania sprzętowe (zalecałbym jednak wyższe) :\nProcesor: Quad-core 64-bit\nKarta graficzna: obsługująca DirectX 11\nDysk twardy: 14GB wolnego miejsca\nPlayerNotes > Gry > Kenshi – potencjał zmarnowany?