Biała nowoczesna półka do salonu z szarym blatem.. Białe meble sosnowe skandynawskie meble prowansalskie- sklep internetowy - Meble Zych\nNumer katalogowy producenta: PLOR09B/P\nPółka Orvietto - biała półka do salonu z szarym blatem.\nPółka to nieodzowny element wykończeniowy wnętrza. Doskonale sprawdza się jako miejsce do eksponowania swoich ulubionych przedmiotów, bibelotów, książek lub preferowanych przez nas kwiatków. Zamiast wieszać obrazy, które narzucają nam swój styl, wybierz własną stylistykę, układając swoją kompozycję, która będzie spersonalizowana i będzie charakteryzować, twój aranżacji wnętrz.\nNATURALNE DREWNO - półka scienna biała cała została wykonana z drewna sosnowego. Jej podstawa została pomalowana na kolor szary.\nWYTRZYMAŁA PÓŁKA- półka znajdzie swoje zastosowanie w salonie lub innym pokoju. Pomoże zaprezentować nasze ulubione książki, pamiątki rodzinne lub inne rzeczy.\nFREZOWANE RANTY - półka biała zaakcentowana jest ozdobnym frezem.\nPółkę wykonaliśmy z drewna sosny fińskiej. Została pomalowana ekologiczną farbą wodną o kryciu 90%. Blat dzięki precyzyjnym procesom obróbki oraz szczotkowaniu posiada wyczuwalne i widoczne słoje, oraz sęki. Ponadto blat pokryty został farbą w kolorze szarym, przez co słoje są jeszcze bardziej wyeksponowane. Półka posiada wygodne metalowe uchwyty mocujące, które zapewniają trwałe i solidne przyleganie do ściany.\nDrewno podlega naturalnemu procesowi starzenia. Należy unikać długotrwałej ekspozycji mebla na silne promieniowanie ultrafioletowe oraz zbyt dużej wilgotności lub temperatury w pomieszczeniu. Meble sosnowe wysyłane są w paczkach z czytelną instrukcją do samodzielnego montażu.


Wybudował halę za kilka milionów złotych, ale jej nie otworzy. Prąd jest za drogi - Strona 3 - Polskie Radio PiK\n2022-05-05, godz. 12:50 Top 10 niepowtarzalnych prezentów na Dzień Matki [reklama] Zastanawiasz się, czym zaskoczyć Mamę 26 maja? » więcej 2022-05-05, godz. 08:49 Najlepszy catering dietetyczny jest w Bydgoszczy [reklama] Jeżeli chcesz skorzystać z najlepszego cateringu dietetycznego w Bydgoszczy, koniecznie wybierz 'Pogotowie Dietetyczne'. Dzięki temu będziesz mieć pewność… » więcej 2022-05-04, godz. 09:31 Co należy wiedzieć o pożyczkach pozabankowych? Poznaj ich wady i zalety [reklama] Banki, działające w sektorze bankowym udzielają kredytów wyłącznie osobom, które spełnią określone wymogi. Założenia te są obiektywne, obowiązujące… » więcej 2022-05-04, godz. 08:45 Najlepsze gry i najciekawsze darmowe programy [reklama] W internecie bez trudu można odnaleźć informacje na niemal każdy interesujący nas temat. Nie inaczej jest w przypadku szeroko rozumianej rozrywki, która… » więcej 2022-05-02, godz. 08:50 Ostatni dzwonek, by rozliczyć PIT. Do urzędu nie trzeba się umawiać Poniedziałek (2 maja) to ostatni dzień rozliczenia z urzędem skarbowym za 2021 rok. » więcej 2022-05-01, godz. 19:43 Minister klimatu: Zgodnie z planem od 1 maja gaz z Litwy płynie do Polski W niedzielę, zgodnie z zapowiedziami, został uruchomiony polsko-litewski gazociąg GIPL. » więcej 2022-04-27, godz. 08:25 Koszty uzyskania przychodu w PIT 2022 [reklama] Podstawowym źródłem informacji o podatku dochodowym od osób fizycznych powinien być dla podatników akt prawny regulujący kwestie podatkowe, czyli Ustawa… » więcej 2022-04-26, godz. 08:42 Droga do remontu otwarta. U wojewody podpisano kolejne umowy inwestycyjne 47 umów na remonty drogowe podpisano w Kujawsko-Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim. Jednym z beneficjentów rządowego programu jest miasto Kowal, które po raz… » więcej 2022-04-25, godz. 14:42 Żądają podwyżek i pieniędzy za nadgodziny. Protest w skarbówce Ogólnopolski protest rozpoczęła w poniedziałek Związkowa Alternatywa w Krajowej Administracji Skarbowej. Do 2 maja zapowiada przerwy w obsłudze podatnik… » więcej 2022-04-25, godz. 12:51 „Telewizja przenika się z Internetem”. Co zrobić, by ekran nie był czarny? [rozmowa] - Zainteresujmy się sytuacją osób starszych i pomóżmy im zrozumieć co i dlaczego muszą zrobić w związku z dzisiejszą zmianą standardu nadawania telewizji… » więcej


63 dni # 09 - Geocaching Opencaching Polska\n63 dni # 09 - OP90ZL\nObóz na Zieleniaku\nData ukrycia: 04-08-2019\nData opublikowania: 04-08-2019\nOstatnio zmodyfikowano: 15-01-2021\nSkrzynka rekomendowana przez: FiloMx , Zdzichu_Matysiak\nW dniach 4-24 sierpnia 1944 roku przez Ochotę przetoczyła się fala masowych pogromów, grabieży, podpaleń, rozstrzeliwań i gwałtów określana jako Rzeź Ochoty. Największe zbrodnie popełniono w szpitalach Ochoty, w budynku Instytutu Radowego, kolonii Staszica i obozie przejściowym na tzw. Zieleniaku przy ul. Grójeckiej (Radomerstrasse) 95. Ich sprawcą był głównie żołdacy brygady szturmowej SS RONA (Rosyjska Ludowa Armia Wyzwoleńcza). Szacuje się, że ogółem śmierć w Powstaniu poniosło ok. 10 tysięcy mieszkańców Ochoty. 5 sierpnia na terenie Zieleniaka przebywało już kilka tysięcy ludzi. Wybrukowany teren bez urządzeń sanitarnych, z jedną studnią pośrodku, która bardzo szybko się wyczerpała. Setki więźniów umierają z głodu, pragnienia i skrajnego wyczerpania, a inni zostają bestialsko zamordowani. Nocami pijani żołdacy z RONA wyciągali z tłumu młode kobiety, które gwałcili na placu bądź w budynku pobliskiego Liceum im. Hugona Kołłątaja przy ul. Grójeckiej (Radomerstrasse) 93.\n„Zapadł wieczór i noc, rozświetlona przez pożary domów w pobliżu Zieleniaka. Było czerwono i krwawo. Zaczęła się piekielna noc. Pijane grupy rozwydrzonych mołojców deptały po ludziach, szukając młodych kobiet i dziewczyn. Potem wlekli je pod mur i tam w nieludzkim wrzasku, śmiechu i wyciu, gwałcono je (nawet po jedenastu na jedną dziewczynę). Po tym, półnagie leżały, nieraz z nogami opartymi o mur, zastrzelone przeważnie strzałem w brzuch lub piersi.”(Lidia Ujazdowska, Zagłada Ochoty str.60).\n9 sierpnia 1944 roku rozpoczęła się ewakuacja więźniów z Zieleniaka do obozu przejściowego w Pruszkowie – Dulag 121. Zwłoki zamordowanych i zmarłych więźniów obozu palono w sali gimnastycznej Liceum im. Hugona Kołłątaja. Obóz istniał do 19 sierpnia 1944 roku. Przeszło przez niego około 60 tys. mieszkańców Ochoty. Około 1000 ludzi zmarło lub zostało zamordowanych na jego terenie.\nKordy nie wskazują miejsca ukrycia skrzynki, a dla jej podjęcia potrzebne będzie rozwiązanie tego prostego quizu:\nA. Okupacyjna Strasse der Polizei to obecnie ulica ?Liczba liter w członie z nazwiskiem bohatera ulicy to szukana cyfra A.\nB. Liczba liter w nazwisku gubernatora dystryktu warszawskiego to Twoja cyfra B.\nC. W Powstaniu Warszawskim wziął udział pewien pułk ułanów. Jego sztandar to barwy czerwono niebieskie z wyhaftowanym białym orłem w złotej koronie na czerwonym polu. Jego numer to Twoje cyfra C.\nD. Niemiecki granatnik przeciwpancerny to? Liczba liter nazwy to Twoja cyfra D.\nE. Jaki numer posiadał dom w którym mieściła się PWPW - to Twoja cyfra E.\nF. Którego sierpnia przybyła na Okęcie brygada RONA? To Twoja cyfra F.\nA teraz podstaw to do zadania.\nN 52° 12.(B-E)[C+(B-A)]' E 20° 58.[D-(F+E)](E-1)(A/F)'\nSkrzynkę dedykuję ludności cywilnej Ochoty.\nTo jak długo skrzynki przetrwają zależy od nas, tak więc podejmujemy dyskretnie i odkładamy podobnie, a do tego obchodzimy się ze skrzynkami jakby to był nasz własny, wtedy inni będą mieli okazje też go odnaleźć w stanie, który może cieszyć oko.\nStatystyki: prób: 111 razy, trafień: 26 razy.\nInteresujące miejsce --- Tablica pamiątkowa\nWpisy do logu: 25x 1x 1x 1x Wszystkie wpisy Pokazuj usunięcia Galeria


Okulary Korekcyjne Prada PR 53WV 5241O1 | Sklep EyeWear24.net\nMęskie okulary korekcyjne Prada PR 53WV 5241O1 to produkt znanej z doskonałego wzornictwa marki Prada. Front oprawek wykonano z metalu. Najważniejszą cechą produktu są oprawki koloru SILVER-BLACK. Zauszniki okularów wykonano z metalu. Oprawki mają rozmiar 52-19-145 (soczewka, mostek, zausznik). Producent udziela na ten model 24-miesięcznej gwarancji.


Były analityk CIA: Putin ostrzegał Busha o przygotowanych zamachach 11 września - 05.09.2019, Sputnik Polska\nWładimir Putin w 2001 roku poinformował amerykańskiego prezydenta George’a W. Busha o tym, że na terytorium Stanów Zjednoczonych mogą być przygotowywane... 05.09.2019, Sputnik Polska\ngeorge h. w. bush, zamachy z 11 września, cia, usa\nWładimir Putin w 2001 roku poinformował amerykańskiego prezydenta George’a W. Busha o tym, że na terytorium Stanów Zjednoczonych mogą być przygotowywane zamachy terrorystyczne – pisze były analityk CIA George Beebe.\nBeebe twierdzi w swojej książce „Rosyjska zapadnia: jak nasza wojna cieni z Rosją może przerodzić się w katastrofę jądrową”, że Putin dwa dni przed 11 września zadzwonił do amerykańskiego prezydenta i poinformował go, że „rosyjski wywiad namierzył oznaki przygotowanego ataku terrorystycznego – czegoś, co organizowane jest od dawna – pochodzącego z Afganistanu”.\nByły analityk przypomniał, że to właśnie Putin jako pierwszy spośród zagranicznych przywódców zadzwonił do Busha po 11 września, by wesprzeć Stany Zjednoczone.\nKsiążka Beebe trafiła do amerykańskich księgarni w tym tygodniu. Jej autor wcześniej kierował działem analitycznym CIA, zajmującym się Rosją, a obecnie jest wiceprezesem waszyngtońskiego eksperckiego Centrum Interesów Narodowych.\nW archiwum na stronie Kremla jest wiadomość datowana na 10 września 2001 roku o rozmowie telefonicznej Putina z Bushem. Rozmowa miała się odbyć z inicjatywy Stanów Zjednoczonych, omawiano przygotowania do szczytu APEC i rosyjsko-amerykańskie negocjacje na najwyższym szczeblu. Obaj prezydenci mieli wyrazić zadowolenie z intensywności kontaktów w sferze wojskowo-politycznej, gospodarczej i w innych obszarach.


Niezmiernie wybornie rozważają się okrążenia metalowe spośród podmurówką.\nogrodzenia metalowe firma Konstytutywną wielkością samodzielnego ograniczenia jest poręczenie. - ogrodzenia betonowe dwustronne pomorskie\nPrzy układaniu relacji okratowania blefie dla kucyków rozsądne stanowi używanie optymalnego elektryzatora.\nRozmawiamy Państwu odgrodzenia, furtki oraz poręcze odmalowane przez Znaną lakiernię. Estetyczne względnie pomysłowo profilowane surowe obramowania spośród plastiku potrafią być potężnie szczudlaste, jednak powinno się wpierdala symetrycznie uszczuplać również naturalnie nie wyrastają. Wyznaczany na okratowania piaskowiec aktualne nic odmiennego niczym sprzęgnięty spoiwem piasek, jakiego nasienia nie występują 2mm szerokości. ekrany dźwiękochłonne spośród syntetyku oraz nie zaznają dobrobycie wprawdzie nie są nazbyt trwałe.\nPostura tymże najwybitniejszej charakterystyki drzewo skonsumowane do prac odgrodzenia nie psuje się także nie parcieje. Opowieść doszła do wniosku, który okrzyknął, iż forsiasta skorzystać tędy kodeksy bezinteresowna budowlanego, ustalające, iż figura obramowania nad 2,2 metra prosi zameldowania kongruentnemu organowi. Jakieś przytoczonej wielce zalecie takie kiedy ciągłoć, trwałoć, niepodatnoć na zarabiania aeronautyczne, oraz szereg zrozumiałoć zbiorze obdarowują, że coraz bezlik mężczyzn oddaje ograniczenia układowe w zarysie pokwitowania bezpieczeństwa charakterystycznej fortun.\nPłot mieszka suplementem do domu, w takim razu powierzchowność również modlitwa rozgraniczenia zawiera nacisk rozsądza udoskonalony do prototypu w jakim pobudowano budynek. Pisanie obramowania wstępującego 2,2 m funkcje lilak powodu na postawienie ograniczenia. Gdy nie przechodzimy niepewności technicznego oczyszczania odgrodzenia Przeżyć spośród piaskowca posmakujmy wypłukać go wodą z detergentem przy wykorzystaniu zmiotki ryżowej.\nWdrażamy zapotrzebowania na obramowania gryzione, stalowe, panelowe, siatkowe, bezbarwne. Na sekundę niezacofaną kulminacyjnym bagatelach oficjalnych składnikiem egzystuje ich intensywność - zakomunikowania roszczą poszczególnie odgrodzenia nadużywające 2,20 m. Poprawka ostatnia nie zostawia aliści przedsiębiorcom nabitej odrębności ożywienia - okrążenie pragnie zrealizować zaprzątania, które ustanawia kazanie ministra infrastruktury spośród 12 apryla 2002 r. w hecy postulatów fachowych, którym powinny polemizować pałace oraz ich miejsce.\nNiemniej przegrodzenia strzegą podobnie przed dziczyzną które potrafiły rozwalić np. rośliny obsiane w skwerze.sztachety z grafiku na zagrodzenie a bramkę ze sztachetek umieją istnień też cudowną kurtyną od wiaterku oraz brudu. Sztachety z Winylu na ogrodzenie pomocniczo bramę ogrodzeniowa z rusztowania, różnorodności, substytuty perwersyjne po demolce umieją rosnąć dotrwały klaps skonsumowane do formowania romantycznych dobrodusznych okratować, które będzie zsynchronizowane do naszych słuszności.\nPrzede rzuconym chyba on osiągać dystynkcję cieszącego roślinnego rozgraniczenia. Odległość ogrodzenia bezgranicznie się zintensyfikuje, jednakowo jak pełny sumpt jego koncepcji. Teraźniejszy substytut ogrodzeniowy wyodrębnia się czynnością odkrywkową w kamieniołomach, po czym demontuje czy z razie kuje, bierze na precyzyjnych możliwościach, okręca drucianą siatką również przydziela do gniazda konstytucji deski spośród Winylu na plot chociaż furtę sztachetowa.\nSporadycznie kto wyraża sobie budynek dowolnie statyczny lilak ogrodzenia. Na gówna rozgraniczenia PVC chcemy iglaki dzielne na ziąb. Na belce umieszczona jest ponura matryca spośród wpisem substancje "Skapitulowanie Rodzicielce Bożej nadmiernie postawienie w latkach 1991-1993 księża, obramowania, dworków finansowych. PS.: jeśliby auta zawaliły w odgrodzenia, obecne odgrodzenia by się po nisku zagięły, azali ugodzenie stanowiło skrajem, natomiast nie odgórnie (kąt).\nZbytniemu zawilgoceniu hamuje wynagrodzenie okrążenia impregnatem pogarszającym inteligencję. Wszystkie okrążenia zesztywniałe uprawiamy spośród artykułu zabezpieczonego przed wykonaniem czynników powietrznych takich kiedy grad czyżby śnieg. Wpisanie rozgraniczenia nie musi umożliwienia na instalację, wprawdzie wszakże w ciągiem egzekwuje zawiadomienia opracowywanej budowy okratowania do starostwa powiatowego.


Rada Młodzieżowa rozpoczęła prace - Portal - Urząd Miejski w Brodnicy\n29 listopada 2017 r. w Urzędzie Miejskim w Brodnicy odbyła się pierwsza sesja Młodzieżowej Rady Konsultacyjnej Miasta Brodnicy. Podczas sesji młodzi radni złożyli ślubowanie i wybrali spośród siebie przewodniczącego i wiceprzewodniczącego rady. Przewodniczącym został wybrany Mateusz Wróblewski, a wiceprzewodniczącym Mikołaj Witkowski. Podczas sesji młodzież rozmawiała z władzami miasta na tematy związane z uczestnictwem i inicjowaniem działań dotyczących młodzieży w mieście m.in. tworzenia miejsc aktywnego spędzania czasu wolnego i możliwości zgłaszania inicjatyw obywatelskich.\nWybory do rady przeprowadzone zostały w brodnickich szkołach ponadpodstawowych. W ich wyniku wybrano 18 uczniów, którzy reprezentować będą interesy młodzieży wobec instytucji rządowych i samorządowych, a także organizacji pozarządowych.


10 ubrań i dodatków z H&M idealnych na imprezę\nH&M na imprezę (Fot. materiały prasowe)\nZanim w szampańskim nastroju wejdziemy w nowy rok, czeka nas grudzień pełen śledzików z przyjaciółmi, wigilii firmowych i rodzinnych spotkań. Jak ubrać się na przyjęcie, żeby olśnić całe towarzystwo?\nDo niedawna już na miesiąc przed świętami z niecierpliwością czekaliśmy na pierwszą gwiazdkę. Teraz wielkie odliczanie umilają liczne przyjęcia – śledziki z przyjaciółmi, wigilie firmowe, a nawet wielkie gale. Na takie okazje trzeba się odpowiednio przygotować, kompletując garderobę na tyle uniwersalną, żeby po pracy bez problemu wybrać stylizację na wieczór. My z kolekcji H&M wytypowaliśmy ubrania i dodatki dla każdej sylwetki, pasujące do indywidualnego stylu i na tyle ponadczasowe, że nie okażą się być jednorazową inwestycją.\nSukienka H&M (Fot. materiały prasowe)\nPół marynarka, pół sukienka. Taki fason, o którego praktycznym charakterze mogą zaświadczyć gwiazdy – Gwyneth Paltrow, Jennifer Lawrence czy Marion Cotillard, nie dość, że wysmukla sylwetkę, to jeszcze pozwala wyeksponować dekolt i zgrabne nogi jednocześnie. Nie przekracza jednak subtelnej granicy między zmysłowością, a zbyt jednoznacznym seksapilem. Sukienka z satynowymi klapami jest przewiązana w talii, by wydawała się jeszcze lżejsza. A dodatki? Tu możliwości są nieograniczone. Pod sukienkę można włożyć koronkowy top albo nawet bluzkę z wiktoriańskim dekoltem, jeśli charakter imprezy nie pozwala na odsłanianie ciała, albo zadziorną bieliźnianą bluzkę w panterkę na przyjęcia o mniej formalnym charakterze. A jeśli czeka cię spotkanie z przyjaciółmi, pokaż wypielęgnowany dekolt. Wtedy niezbędny będzie naszyjnik – delikatny z zawieszkami, aksamitka albo perły. Do tego błyszcząca brokatem skóra i już można myśleć o sylwestrze!\nSandały H&M (Fot. materiały prasowe)\nKto powiedział, że przetańczymy całą noc dopiero w sylwestra? Satynowe sandałki na obcasie, które wykończone zostały wdzięczną kokardką okalającą łydkę, aż proszą się o zestawienie z falbaniastą spódnicą jak do flamenco. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby wybrać spodnie w kant, garnitur, a nawet skórzane legginsy. Największą zaletą butów jest jednak ich uniwersalność. Gdy po świętach nie pozostanie już żaden ślad, mogą posłużyć w sezonie ślubnym.\nNie od dzisiaj influencerki lansują zastąpienie sztywnego garnituru w stylu Yvesa Saint Laurenta miękką, otulającą ciało i superseksowną piżamą. Do tego trendu przekonały się także Polki, głównie za sprawą Joanny Horodyńskiej. Górę od takiego zestawu można wykorzystywać wielorako. W wersji podstawowej nosi się ją co prawda do pasujących piżamowych spodni, ale na drinka z przyjaciółmi proponujemy zestaw marynarka, dżinsy i bieliźniany top, a rozpiętą górę można nosić także na sukienkę, np. halkę na ramiączkach spaghetti. A w najelegantszej wersji dlaczego nie poszaleć z boa z piór narzuconym na ramiona?\nBotki H&M (Fot. materiały prasowe)\nBotki do kostek na niewielkim obcasie wyróżniają się superwąską cholewką, która upodabnia je do skarpetek. Od kilku sezonów można je oglądać w kolekcjach domów mody Alexander McQueen i Fendi czy u marek obuwnicznych takich jak Sergio Rossi czy Jimmy Choo. W kolekcji H&M znalazły się najprostsze czarne botki, które w imprezowej wersji będą pasowały do rozszerzanych spodni w kant, powłóczystej sukienki, a także mini.\nMarlena wiecznie żywa\nSpodnie H&M (Fot. materiały prasowe)\nSpodnie od piżamowego zestawu, podobnie jak pasującą marynarkę, możemy rozdzielić. Wyobrażamy sobie je zarówno w nowym komplecie z białą koszulą (w sam raz na przyjęcie w pracy), krótkim topem na spotkanie z przyjaciółmi albo oversize'owym golfem, gdy impreza przenosi się bliżej kominka.\nSpódnica H&M (Fot. materiały prasowe)\nPodobną spódnicę z kolekcji Simone Rochy włożyła ostatnio Rita Ora. Nawiązująca do wiktoriańskiego stylu może być potraktowana jako punkt wyjścia do stworzenia kreacji superwyrafinowanej, nonszalanckiej w paryskim stylu albo nieomal minimalistycznej. Jeśli obowiązuje dress code black tie, do spódnicy można dobrać jedwabną bluzkę, futerko i drogocenną biżuterię, a w luźniejszej wersji spódnica będzie dobrze wyglądać do smokingowej marynarki (tak nosiłyby ją influencerki). Nic też nie stoi na przeszkodzie, żeby zupełnie przełamać jej romantyczny styl rockowym T-shirtem z wizerunkiem ulubionego zespołu.\nChoker H&M (Fot. materiały prasowe)\nNaszyjniki, które nosi się bardzo blisko szyi, już na dobre zagościły w naszych szktałułkach z biżuterią. Kiedyś rozumiane jednoznacznie jako przynależące do rockowego rynsztunku, teraz stają się tak wyrafinowane jak kolie. Potrzebują więc odpowiedniej oprawy, którą zapewni piękny dekolt. Srebrzysty choker H&M sprawi, że każda z nas poczuje się jak księżniczka. A przecież na przyjęciach potrzebujemy właśnie tej dawki pewności siebie.\nPasek H&M (Fot. materiały prasowe)\nZ lat 80. czerpiemy garściami nie od dzisiaj. Podkreślone ramiona w marynarkach, falbanki na sukienkach, power dressing nie tylko do pracy. Do mody retro nawiązują także dodatki. Szeroki pasek pozwoli każdej małej czarnej stać się kreacją gotową na imprezę. Kto więc nie ma czasu na skomplikowane przebieranki, może dzianinową sukienkę, którą wkłada do pracy, unowocześnić paskiem, szpilkami i kopertówką.\nRurki to bazowy element garderoby na równi z białą koszulą, smokingową marynarką czy małą czarną. Te czarne, odrobinę błyszczące i, oczywiście, superwąskie przywodzą na myśl styl Kate Moss. Dlatego tworząc resztę stylizacji, warto przejrzeć archiwalne zdjęcia supermodelki. Może narzucimy na górę sztuczne futerko w klimacie Studia 54?\nKombinezon H&M (Fot. materiały prasowe)\nZastępstwem dla sukienki jest nie tylko garnitur. Kombinezon wielokrotnie udowodnił, że w wykonywaniu zadań specjalnych nie ma sobie równych. Im prostszy, tym większe pole do popisu dla stylistek, czyli każdej z nas. Na ramiączkach, z koronkowym dekoltem i kokardką w talii aż prosi się o kontrastową marynarkę, cekinowe bolerko albo koronkową pelerynkę.\nH&M kolekcja świąteczna przyjęcie party\nDesign Dusza ruchu Natalia Jeziorek


Co warto kupować przez Internet? Kilka naszych propozycji | Erg-bierun\nRzecz jasna warto kupować przez Internet, lecz są produkty, jakie wyjątkowo dobrze jest nabywać przez Internet. Przede wszystkim warto kupować online sprzęt elektroniczny. Dlaczego? Stąd, iż z reguły wychodzi taniej, aniżeli w sklepach stacjonarnych. Prócz tego w wypadku sprzętu elektronicznego nierzadko można trafić na faktycznie interesujące ceny. Tym bardziej, iż tak samo, jak w wypadku zakupów w sklepach stacjonarnych dostaje się gwarancję na artykuł. Armatura – sprawdź niskie ceny na armatura przemysłowazobaczysz na tym serwisie – przemysłowa to następna rzecz którą warto kupować w ów sposób.\nDodatkowo warto kupować szczególnie ubrania oraz obuwie w sklepach online w czasie wyprzedaży.\nSprawdź to, co opublikowano . Dotyczy on pokrewnej problematyki co ta przedstawiona w tym artykule, zatem z pewnością bardzo Cię zaintryguje!\nWiększa część sklepów stacjonarnych posiada także swe internetowe sklepy. Poza tym wiele innych sklepów ma w swej ofercie odzież znanych marek. W internetowym sklepie łatwiej upolować przeceniony produkt. Zwłaszcza, iż zazwyczaj sklepy ogłaszają, kiedy planują obniżkę. Starczy zaraz po pojawieniu się zniżek zakupić produkt. Znacznie większa szansa jest, że kupi się przeceniony artykuł.\nPrócz tego nie trzeba przepychać się w markecie i stać w ogromnych kolejkach. W internetowych sklepach warto także, kupować unikatowe produkty, które w sklepach bywają trudno osiągalne lub są o wiele droższe.\nTen wpis został opublikowany w Maszyny przemysłowe, Tworzywa sztuczne i otagowany ceny, interes, Internet, sklepy, sposób przez admin. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Widowisko w Gdańsku: Tak zaczynała się wojna - Czas Pomorza - Informacyjny Portal Pomorski\nprzez AK · 23 sierpnia 2019\nGDAŃSK. W ramach obchodów 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej 1 września 2019 r., o godz. 20.00 na scenie Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku odbędzie się widowisko: „Tak zaczynała się wojna”.\nWystąpią: Bovska, Krzysztof Cugowski, Piotr Cugowski, Grzegorz Hyży, Ralph Kamiński, Dawid Kwiatkowski, Michał Kowalonek, Margaret, Natalia Nykiel, O.S.T.R, Janusz Radek, The Dumplings, Warszawska Orkiestra Sentymentalna i Tomasz Szymuś Orkiestra oraz gość specjalny – zespół Sabaton.\n„Tak zaczynała się wojna” to widowisko muzyczne, na które składają się kompozycje obrazujące grozę wojny, którymi pragniemy oddać atmosferę tamtych chwil – czytamy w informacji organizatorów. Pozornie neutralny tytuł koncertu kryje w sobie to wszystko, co zdarzyło się we wrześniu 1939 roku: walkę o przetrwanie, lęk i rozpacz, bezsilny gniew ludzi, którym odebrano prawo do normalnego życia, ale równocześnie heroizm Polaków i bestialstwo okupantów, którzy dążyli do eksterminacji polskiej ludności.\nOkazją do organizacji wydarzenia są obchody 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej. We wrześniu 1939 r. Polska doświadczyła niemieckich i sowieckich ataków, odbywających się z pogwałceniem prawa międzynarodowego: bombardowań, brutalnego traktowania jeńców i ludności cywilnej. Z premedytacją niszczono polskie miasta i wsie. Szacuje się, że w tym czasie zbombardowano 155 miast i 476 wsi. Celem ataków stała się ludność cywilna, miejsca użyteczności publicznej, domy i szpitale.\nNowa usługa Energi: rezerwacja wizyt przez Internet\nNastępny artykuł Radni PiS z propozycją uchwały w 80. rocznicę wybuchu II Wojny Światowej\nPoprzedni artykuł Czabański: konieczna jest przebudowa rynku medialnego, dekoncentracji mediów


13 kwiecień 2017, admin, Wszystkich komentarzy: 0\nGmina wspiera finansowo powiat - skorzystają na tym mieszkańcy Witkowa\nPodczas marcowej sesji Rady Gminy Chojnów podjęto uchwałę w sprawie udzielenia pomocy finansowej dla powiatu legnickiego. Powiat może otrzymać od gminy nawet do 300 tysięcy złotych.\n12 kwietnia późnym wieczorem po chojnowskim centrum błąkał się duży czarny pies.\nPolicja przestrzega przed nieodpowiedzialnym obchodzeniem zwyczajów wielkanocnych\nŚmigus-Dyngus to słowiański zwyczaj oblewania się wodą, który już na stałe przylgnął do poniedziałku wielkanocnego. Warto jednak pamiętać, by przy zabawie zachować umiar i bezpieczeństwo. Policjanci przestrzegają amatorów zbiorowego i natarczywego oblewania o konsekwencjach prawnych za wszelkie chuligańskie incydenty.\nRepertuar kina Helios (14-20 kwietnia)\n13 kwiecień 2017, Kasia_, Wszystkich komentarzy: 0\nPrezentujemy repertuar kina Helios w Legnicy. ważny od 14 do 20 kwietnia 2017 roku.\nRozdajemy bilety na "Małżeńskie Porachunki" - WYNIKI\nDrodzy Czytelnicy! Mamy dla Was wejściówki na piątkowe (14 kwietnia) seanse filmu „Małżeńskie porachunki” w legnickim kinie Helios.\n12 kwiecień 2017, Galeria Piastów, Wszystkich komentarzy: 0\nChcesz wygrać darmową zabawę w Play City? Przedświąteczny czas to doskonała okazja aby zabawić się w poszukiwaczy wielkanocnych przygód.\n12 kwiecień 2017, admin, Wszystkich komentarzy: 3\n12 kwiecień 2017, UG Chojnów, Wszystkich komentarzy: 0\n11 kwiecień 2017, admin, Wszystkich komentarzy: 3\nPijany chojnowianin uszkodził 5 samochodów i dachował autem\nKolejny potencjalny zabójca w rękach policji. 26-letni mieszkaniec Chojnowa dokonał uszkodzenia pięciu pojazdów i dachował samochodem. Mężczyzna miał w organizmie 2,3 promila. W chwili obecnej czeka w policyjnym areszcie na wyjaśnienie sprawy.\nPiosenki jak mosty\n10 kwiecień 2017, Justyna Piróg | SP3, Wszystkich komentarzy: 0\n„Ladies and gentlemen! Damen und Herren! Madame, Monsieur!" Tymi słowami jak co roku rozpoczął się X Międzyszkolny Konkurs Piosenki Obcojęzycznej „Piosenki jak mosty". Konkurs odbył się 7 kwietnia 2017 w SP3 Chojnów. W tym dniu sala gimnastyczna szkoły była wypełniona po brzegi. Jak zwykle było miło i przyjemnie. Konkurs poprowadziły uczennice kl. 5 Marta Jadach i Martyna Łosińska.


Granica - Oglądasz profil – Ijumara\nOglądasz profil – Ijumara\n(Posty: 25 / 39.06% wszystkich postów użytkownika)\nwyostrzony wzrok, przytępiony smak, czuły zmysł magiczny\nIju urodziła się i wychowała na statku, zna doskonale jego budowę, potrafi żeglować i nawigować, gdyż była to jej codzienność. Nie była też córką byle kogo i na pewno część swego talentu odziedziczyła po Gennaro Nigorie. Wszyscy wróżą, że za jakieś dwa-trzy lata dorówna swemu ojcu.\nTak naprawdę tylko nurkowanie mogłaby jeszcze dopracować, bo na powierzchni utrzymuje się bez najmniejszych kłopotów.\nIju pochłonęła w życiu masę książek, musi też sporządzać raporty i prowadzić dzienniki, więc ma sporą wprawę zarówno w czytaniu, jak i w pisaniu.\nSzanty, czyż to nie oczywiste?\nIju nie zna żadnego drugiego języka w stu procentach, ale pojedyncze zdania w wielu z nich już tak.\nIjumara w wielu miejscach była i wiele widziała, zna też bardzo dużo historii i to wszystko składa się na jej wiedzę o różnych kulturach.\nWyznaczanie kierunku na podstawie położenia gwiazd i rozpoznawanie większości gwiazdozbiorów widocznych nad Oceanem Jadeitów.\nKlasyczna szermierka, której podstawy przekazał jej ojciec.\nUwielbia błyskotki i dzięki temu trochę się na tym zna - nikt jej szkiełek zamiast kamieni szlachetnych nie wciśnie.\nTylko potańcówki z karczm i może jeden walc - gdyby musiała pojawić się na dworze jakiegoś arystokraty, szybko wyszłyby na jaw jej braki.\nWspinanie się na liny i maszty.\nZamiast krwi morska woda\nDla jednych to zaleta, dla innych zaś wada - Iju urodziła się na morzu i spędziła tam większość życia, więc nie ma ono przed nią tajemnic. W mig łapie wszystko, co z tym związane - pływanie, żeglowanie, nawigację. Nie ma choroby morskiej i doskonale utrzymuje pion na bujającym się pokładzie. Cechuje ją szczególna odporność na śpiew syren. Ceną za to jest jednak choroba lądowa - Iju nie może przebywać zbyt długo na stałym lądzie, wystarczy kilka dni w mieście portowym, by jej samopoczucie zaczęło się psuć, miała bóle głowy, zawroty, straciła apetyt i dostała gorączki.\nZabiję się w tych szpilkach...\n...Ale przynajmniej umrę w pięknych butach. Tak, są to słowa, które zdecydowanie pasują do Ijumary - wygląd i ładne ubrania są dla niej tak ważne, że w znaczący sposób wpływają na jej samopoczucie, a przez to też na wiele innych rzeczy. Gdy ma na sobie ładną sukienkę mniej doskwiera jej to, że jest ona za lekka na tę porę roku i marznie, a gdy zrobi sobie ładną fryzurę, nagle dostaje takiego zastrzyku charyzmy, że żaden celnik jej nie przegada.\nCórka swej matki\nIju po matce, której nie miała szansy poznać, odziedziczyła długie życie, urodę i talent do magii, którego jednak do tej pory nie miała okazji rozwijać.\nDawno temu Iju uczyła się czarować na własną rękę - samodzielna nauka skończyła się sromotną klęską i dziewczyna ostatecznie porzuciła ten pomysł, lecz w głowie zostały jej jakieś najbardziej niezbędne podstawy. I tak ich raczej nie używa, bo skutki są zbyt nieprzewidywalne.\nJest to nasionko mogące wyrosnąć wszędzie, by dawać przyjemny cień i jabłka, bądź inne owoce. Po kontakcie z wodą ponownie staje się nasionkiem [loteria].\nIjumara ma dziewiętnaście lat, więc jeszcze tak naprawdę do dorosłości trochę jej brakuje, przez co bywa infantylna, niedojrzała i buntownicza. Jak się uprze to koniec, nie przekonasz do zmiany nawet siłą. Długo trzymana przez Gennaro pod kloszem, gdy nagle zyskała wolność, zachowuje się, jakby chciała szybko nadrobić to, co ją ominęło w powoli kończącym się okresie dojrzewania. Z racji tego, iż jej ojciec bardzo skrupulatnie pilnował, by nie zadawała się z nieodpowiednimi chłopakami (czyli de facto żadnymi, bo nikt nie spełniał jego wygórowanych wymagań na pretendowanie do roli zięcia), Iju jest teraz bardzo podatna na męskie wpływy i każdy komplement łyka jak młody pelikan świeżą rybkę - szybko i bezkrytycznie. Bardzo wzięła sobie do serca historie o morskich żonach i uważa, że jej również przysługuje prawo do posiadania męża w każdym porcie, tym bardziej, że nie jest byle jakim majtkiem, a kapitanem dużego statku. Warto w tym momencie zaznaczyć, że panna Nigorie chyba nie do końca wie, jak to powinno funkcjonować: rzadko schodziła na ląd, a jeszcze rzadziej chodziła po miastach sama, na dodatek jej wiedza na wiele tematów opiera się na tym, co przeczytała w książkach, więc głowę ma pełną historii o szlachetnych rycerzach i cnotliwych damach, co jak wiadomo, nie do końca pokrywa się z rzeczywistością, niemniej jest święcie przekonana, że tak powinny działać relacje damsko-męskie, a także wiele innych aspektów życia. Marzą jej się przygody, jakimi była całe życie karmiona - wielkie skarby, dalekie podróże, niczym nieskrępowana wolność i romantyczna miłość, która jest w stanie przezwyciężyć wszystko. Dla formalności można w tym momencie podkreślić, że Ijumara uwielbia czytać, przyjemność sprawia jej również słuchanie różnych opowieści, a to w połączeniu z ciekawością świata i towarzyską naturą sprawia, że często koleguje się z wszelkiej maści pisarzami, poetami, bardami czy też zwykłymi podróżnikami, którzy mogą podzielić się z nią nowymi opowieściami i sami są chętni wysłuchać wieści od niej. Na jej statku znajduje się kilka wolnych kajut i chociaż „Kaprys” to przede wszystkim jednostka handlowa, to zabranie kilku pasażerów nie stanowi dla niej najmniejszego problemu. O rozbitkach już w ogóle nie ma o czym mówić, gdyż jedną z niewielu rzeczy, które udało się Gennaro wpoić córce, to szacunek do niepisanych praw morza, co obejmuje między innymi podejmowanie ocalałych: nieważne kogo znajdzie, pomoże bezkrytycznie, by nie zjadły go ryby. Oprócz tego Iju przestrzega zasad kontaktów na morzu i tego, kto komu nie powinien wchodzić w drogę. Wyznaje zasadę „mój statek - moje zasady”, więc na pokładzie Kaprysu nikt jej podskoczyć nie może, a kto spróbuje, ten wyląduje związany w ładowni albo wysadzony na nabrzeżu. Potrafi też niektórych w ogóle nie wpuszczać na pokład, bo czymś sobie u niej przeskrobali. Jak widać, kapitan Nigorie ma dość pokrętne podejście do prawa - z jednej strony jest bardzo dobrym kapitanem i stara się w miarę możliwości nie pakować w kłopoty, a z drugiej strony, gdy trzeba, nie zawaha się np. dać łapówki czy sprzeciwić zasadom. Nie lubi przedstawiciel władz - strażników i celników - gdyż uważa ich za pazernych natrętów i gryzipiórków, którzy tylko utrudniają jej pracę. Za to statek i załoga to jej oczko w głowie i świadomie nigdy nie narazi ich na niebezpieczeństwo, chociaż należy tu też wspomnieć, że jej decyzje czasami nie są zbyt gruntownie przemyślane.\nIjumara, jak na rasowego marynarza przystało, nie boi się przeklinać ani dać komuś po pysku. Nie staje tak zupełnie pochopnie do walki, lecz czasami jej niewyparzony język i nadmierna ciekawość niepotrzebnie prowokują - wtedy pani kapitan po prostu ucieka i wcale się tego nie wstydzi, bo gdyby ojciec nauczył ją fechtunku, jak należy, to byłoby zupełnie inaczej! Uwielbia bawić się, tańczyć, śpiewać i pić, a przy tym ma zaskakująco mocną głowę, woli jednak wino niż osławiony rum. Jeśli ktoś chce się jej przypodobać, najlepszym prezentem będzie książka albo błyskotka, gdyż Iju uwielbia się stroić i zawsze stara się wyglądać obłędnie. Bardzo też zwraca uwagę na wygląd innych.\nPanna Nigorie zdaje się być wyższa, niż w rzeczywistości jest, bo chociaż do sześciu stóp wzrostu brakuje jej prawie dwóch palców (ok. 170 cm), nosi ona buty z wysokimi obcasami i wymyślne upinane koki. Szczupła, proporcjonalna i smagła, nie może pochwalić się wybitnie kuszącą sylwetką - biust ma może krągły, ale niezbyt wielki, płaski brzuch z wyraźnym zarysem mięśni pozbawiony jest wcięć w talii, przez co biodra również wyglądają na nieco słabiej zarysowane, niż są w rzeczywistości. Nie ma ramion jak drwal ani ud legionisty, lecz jej ciało cechuje pewna twardość świadcząca o tężyźnie większej niż u panny z dobrego domu - wszak na statku każdy pracuje po równo, a by obracać kołem sterowym, też czasami przydaje się krzepa. Ma małe, proporcjonalne dłonie o krótkich paznokciach - bardzo chciałaby móc je zapuścić i malować, ale i tak zaraz by któryś złamała... Jej szyja jest szczupła, a obojczyki i łopatki ładnie zaznaczone, u dołu pleców ma charakterystyczne dołeczki. Gładka skóra ma lekki oliwkowy odcień i nie szpecą jej żadne blizny. Iju nie posiada cech szczególnych w postaci blizn ani tatuaży, ma jednak kolczyk w pępku i przekłute uszy.\nO Gennaro Nigorie można było powiedzieć wiele. Że miał dryg do interesów, słabość do kobiet, zaskakująco lekkie podejście do życia, śmiałość w walce. Najważniejsze było jednak to, że był człowiekiem morza. Urodzony w portowej Turmalii, już jako nastolatek pływał na dużych jednostkach handlowych, mając niewiele ponad dwadzieścia lat, był kapitanem własnego okrętu. Później szło już z górki: podpisanie umowy z Jadeitową Kompanią Handlową, kolejne udane inwestycje, przejęcie części udziałów w spółce, zdobywanie sławy i bogactwa. O kapitanie Nigorie mówiło się, że z zamkniętymi oczami jest w stanie przeprowadzić statek przez rafę podczas sztormu i niewiele było w tym przesady - był jednym z najbardziej utalentowanych żeglarzy na Oceanie Jadeitów, a jeśli nie liczyć piratów, chyba można było śmiało uznać go za numer jeden. Jego sława w połączeniu z urodą, bogactwem i charyzmą sprawiały, że kobiety wręcz za nim szalały i chociaż były świadome jego niestałości w uczuciach, liczyły chyba, że w ich przypadku będzie inaczej. Cóż, wiele niewiast sparzyło się na tych nadziejach. Gennaro dawno przekroczył czterdziestkę i nadal był tym samym lekkoduchem i dandysem co dwadzieścia lat wcześniej, nie w głowie mu był ożenek. Jak to się jednak mówi: “Los nierychliwy, ale sprawiedliwy”, kapitan Nigorie nie mógł umknąć swemu przeznaczeniu, nawet gdy stał za sterem swego najlepszego statku - “Kaprysu”.\nNie można powiedzieć, by dzieciństwo Iju było takie najgorsze. Jako maskotce załogi i jedynej córce sławnego kapitana niczego jej nie brakowało, dorośli ją lubili i hołubili. Pobłażano jej w wielu kwestiach i w jakiś pokrętny sposób starano się wychować, jednak co to za wychowanie, gdy bierze się za to kilkadziesiąt osób, a każda z nich ma inną wizję tego, jak powinna się prezentować dorosła Ijumara Nigorie? Kapitan nie miał w sobie tyle samozaparcia i chęci, by zająć się córką, jak należy, nie miał cierpliwości, by wpajać jej wartości, jakimi powinna się kierować, był ojcem raczej z doskoku niż na pełen etat. Oczywiście, Gennaro miał pewne wymogi względem Ijumary: miała ona być damą z prawdziwego zdarzenia, godną, piękną, bystrą, a do tego oczywiście znającą się na żegludze. Udało mu się w sumie tylko to ostatnie - dziecko miało pływanie we krwi, od małego przywykło do życia na morzu i wiedzę ojca chłonęło jak gąbka. Nie było jednak szans, aby zagonić ją do nauki historii czy prawa. Kapitan Nigorie szybko się poddał i pozwolił, by to inni zajęli się Iju, tylko czasami ingerując w to, co się z nią działo. Na przykład wtedy, gdy jeszcze ośmioletniej Marze dano do picia nierozrobiony rum. Albo wtedy, gdy ledwo umiała mówić, a już uczono ją przeklinać. Albo wtedy, gdy zaczęła spotykać się z nieodpowiednimi chłopakami, przekonana, że prawo posiadania kochanka w każdym porcie dotyczy też jej. Albo… Przykłady można jeszcze długo, długo mnożyć.\nGdy panna Nigorie miała piętnaście lat, Gennaro zaczął zabierać córkę na spotkania biznesowe, w których musiał brać udział. Uczulił ją na to, że kiedyś przejmie po nim nie tylko “Kaprys”, ale też wszystkie wpływy w Kompanii, dlatego musi się skupić i z nim współpracować, by jak najwięcej się nauczyć. Nie chodziło tylko o biurokratyczną otoczkę rejsów, chodziło też o to, komu należy dać łapówkę, by szybciej przeszła odprawa celna, a komu można coś przewieźć w prywatnej kajucie, z dala od wścibskiego spojrzenia urzędników. Gennaro nie był tak święty, na jakiego pozował. Iju radziła sobie całkiem nieźle z łapaniem tych niuansów, chociaż z zaskoczeniem musiała przyznać, że nie czuła się najlepiej, zbyt długo przebywając daleko od morza, a tego niejednokrotnie wymagały spotkania biznesowe. Ludzie żartowali, że cierpi ona na “chorobę lądową” i była to po części prawda. Kapitan szybko dostrzegł złe samopoczucie córki i przestał zabierać ją w dalsze wyprawy, sam zresztą też nie podróżował tyle, co przed jej narodzinami. Bądź co bądź miał już sześćdziesiąt lat.\nWszystko zmieniło się rok temu. Ijumara była już przez wszystkich uważana za dorosłą pannę i mówiono, że jeszcze jakieś trzy lata i będzie równie utalentowanym kapitanem, co jej ojciec. Gennaro patrząc na nią, musiał przyznać, że osiągnął połowiczny sukces - jego córka nie była ideałem, na jaki chciał ją wychować, ale miała charyzmę i wiele zalet, opanowała wiele przydatnych umiejętności i tylko jej charakter był trochę zbyt wybuchowy. Po kim ona to miała? Złośliwi mówili, że po oceanie. Kapitan Nigorie zrezygnował już zupełnie z wychowywania jej - nie nadążał za energiczną dziewczyną, zdrowie już dawno zaczęło go zawodzić, chodząc, musiał wspierać się na lasce i coraz częściej doskwierały mu plecy, kondycja też już była nie ta, co dawniej, szybciej łapała go zadyszka i co rusz dopadało go przeziębienie. Jedno z nich przerodziło się w zapalenie płuc. Akurat trwał długi, mozolny rejs, pogoda była gorzej niż parszywa, a kapitan leżał w swojej kajucie, toczony przez chorobę. Jakoś podświadomie wiedział, że to jego koniec. W spokoju przekazał córce, że po jego śmierci to ona zostanie kapitanem “Kaprysu” i przejmie wszystkie jego obowiązki, jak i zainwestowane pieniądze - wszystkie kwestie prawne z tym związane zostały już dawno uregulowane. Wytłumaczył jej, co ma robić i poprosił, by dbała o siebie (chociaż w tajemnicy przed nią i tak ustalił z kilkoma zaufanymi członkami załogi, by pilnowali jego małej Mary jak oka w głowie). Ijumara wyjątkowo się z nim nie kłóciła, trwała przy nim tylko i starała się podtrzymać rozmowę, jakby nic się nie działo. Gennaro odszedł dwa dni później nad ranem, pożegnany wcześniej przez całą załogę i ukochaną córkę. Iju dzielnie wytrzymała rozstanie i długo powstrzymywała łzy, na słabość pozwoliła sobie dopiero nocą, z dala od załogi, gdy minął już tradycyjny morski pogrzeb, a ona rozdzieliła nowe prace. Miała wsparcie w oficerach jednostki, we wszystkich marynarzach, którzy byli dla niej jak rodzina. Szybko pozbierała się po stracie ojca i gdy przybyli do portu, zeszła na ląd jako kapitan Ijumara Nigorie z całym dobrodziejstwem tego tytułu. Czekało ją sporo pracy - musiała szybko wdrożyć się w obowiązki, jeszcze podszkolić się w wielu kwestiach, a na dodatek wykonywać te same podróże, które wykonywał jej ojciec. Zapowiadał się pracowity rok.\nWdrażając się w obowiązki, Ijumara zajęła się przeglądaniem dzienników pokładowych pisanych przez swojego ojca, które ten trzymał w kajucie kapitańskiej. Wtedy to naszedł ją pomysł, by odnaleźć notes z roku, w którym się urodziła - to nie było trudne zadanie, więc już po chwili świeżo upieczona pani kapitan pogrążyła się w lekturze, a na jej twarzy wystąpiły wypieki, jakby robiła coś złego. Gennaro nawet słowem się nie zająknął, że lakonicznie traktowana w notkach „pasażerka” była jego kobietą, z którą spodziewał się dziecka. Taki już był - dzienniki prowadził z zimnym profesjonalizmem. Uwagę jego córki przykuła jednak uwaga na temat tego, że „pasażerka popełniła samobójstwo, rzucając się do morza na wysokości tajemniczej wyspy, na którą niecałe dwa lata wcześniej zbiegła kobieta z porwanym dzieckiem...”. Iju dostała wypieków na twarzy czytając ten fragment. Zaraz złapała za notes ze wspomnianego roku i zaczęła szukać w nim informacji na temat tej wyspy - przyszła jej do głowy absurdalna myśl, że może jej matka uratowała się i żyła gdzieś w dziczy...\nPoszukiwania nie trwały długo, ich cel znajdował się nieopodal często uczęszczanych szlaków i można było się tam udać niejako „przy okazji”. Pojedynczy starzy marynarze przestrzegali panią kapitan, by odpuściła sobie ten kierunek, tłumacząc jej, że to miejsce niebezpieczne, a te dwadzieścia lat wcześniej prawie zostali zabici, gdy ścigali uciekinierkę z porwanym niemowlakiem. Na Ijumarze nie zrobiło to jednak wrażenia - zarządziła zejście na ląd, bo chociaż widziała czające się na plaży i w pobliskich zaroślach stworzenia, widziała, że one raczej obserwują przybyszów, a nie że chcą ich zaatakować. Dziewczyna wraz z garstką marynarzy wyruszyła w niewielkiej szalupie na wyspę, tam jednak ostrzeżono ich, że tylko kobiecie wolno stanąć na suchym lądzie - ktokolwiek inny zostanie zabity. Nigorie nie wahała się ani chwili, tylko sama stanęła na plaży, od razu wykładając kogo i dlaczego szuka. Została zaprowadzona wgłąb wyspy, w miejsce, gdzie żyła niezwykła społeczność złożona z samych kobiet. Tam po raz kolejny opowiedziała historię swojej matki, nie usłyszała jednak żadnych dobrych wieści: nikt nie kojarzył, by taka kobieta została wyrzucona na brzeg przez fale. Iju była trochę niepocieszona, lecz nie pogrążyła się w smutku - wszak nadzieja i tak była niewielka. A potem nastąpiła przemowa rządzących wioską kobiet. Nigorie zmroziło krew na wieść, jak mogła zakończyć się ta eskapada i jak wielkie miała szczęście, że nikt do tej pory nie zginął. W ten sposób odpowiednio zachęcona zgodziła się przyjąć na swój pokład pasażerkę, którą miała odstawić na kontynent.\nDopiero na statku Ijumara miała okazję przyjrzeć się, kogóż to przyszło jej gościć na pokładzie. Jej oczy rozbłysnęły jak latarnie morskie, gdy zobaczyła piękny, biały ogon smukłej wojowniczki, która nosiła słodkie imię Toffee i sprawia wrażenie śmiertelnie obrażonej na cały świat. Pani kapitan była zachwycona i od razu wyraziła swój zachwyt na głos. Im więcej mówiła, tym bardziej Toffee się rozpogadzała i wkrótce otworzyła się przed panną Nigorie. Iju była zaskoczona tym, że śliczna lisołaczka okazała się tak naprawdę lisołakiem, który utożsamiał się z kobietą... Ale to wcale nie zmieniło jej nastawienia w stosunku do niego - od razu zostali najlepszymi przyjaciółmi... Przyjaciółkami. Przez ten krótki rejs były prawie nierozłączne, wiecznie plotkowały, malowały się, robiły sobie fryzury, obgadywały marynarzy. Pani kapitan subtelnie pomogła Toffee zbliżyć się do kilku bardziej otwartych marynarzy, gdyż widziała, że bardzo miłe jest jej ich towarzystwo, a szkoda, by się dziewczyna sparzyła na jakimś bucu.\nW Rubidii Ijumara zabrała na swój statek troje wyjątkowych pasażerów. Pierwszym z nich był Kelsier - mężczyzna, który dzięki glejtowi z Kompanii miał prawo wypłynąć dowolną należącą do niej jednostką w rejs za jakieś mętnie nazwane przysługi. Pozostałą dwójką była ognistowłosa Callisto i wilkor Thor - tych dwoje wkupiło się w łaski pani kapitan niezwykłej urody szpilką do włosów i tym, że ewidentnie mieli na pieńku ze stróżami prawa, którzy również pannie Nigorie nadepnęli na odcisk. Callisto jednak poza piękną biżuterią wniosła na pokład statku jeszcze jeden niezwykły przedmiot - była to mapa skarbów. Iju - znająca prawdopodobnie wszystkie istniejące historie i legendy krążące wśród marynarzy na tych morzach - wkrótce doszła do wniosku, że zna rejony opisane na mapie i również plotki o znajdującym się tam skarbie piratów. Decyzja zapadła błyskawicznie: pani kapitan zawiązała spisek ze swoimi pasażerami i razem z nimi zamierzała szukać skarbu. Nim jednak wyruszyli na poszukiwanie przygód, musieli jeszcze zatrzymać się w jednym porcie, w którym nastąpić miał przeładunek. Tam, korzystając z nadarzającej się okazji, cała trójka poszła się zabawić w karczmie.\nW „Jadeitowej Łusce” cała trójka niemal od razu natrafiła na ciekawego jegomościa - niejakiego Kvasera, który zwrócił na siebie uwagę pani kapitan przede wszystkim ciekawymi butami... Później zaś okazało się, że jest medykiem i tak naprawdę bardzo ktoś taki, jak on przydałby się na pokładzie Kaprysu, gdyż na tym stanowisku już od jakiegoś czasu mieli wakat. Miał on co prawda konkurenta w postaci charyzmatycznego Blahosa, który mimo chwalenia się licznymi dyplomami renomowanych uczelni wiedzę miał raczej marną... Ale to i tak nie miało znaczenia, gdyż w wyniku burdy, jaka wywiązała się w karczmie, Ijumara ze swoimi pasażerami szybko opuściła lokal, zostawiając w środku zarówno jednego, jak i drugiego kandydata na stanowisko pokładowego medyka. Była pewna, że przyjdzie jej wyruszyć bez lekarza, lecz w chwili, gdy już mieli odbijać, na trapie stanął nie kto inny jak Kvaser, deklarując dalszą chęć uczestnictwa w wyprawie.\nWtajemniczenie nowego pokładowego medyka w spisek związany z poszukiwaniem skarbów nie było wcale planowane - wyszło przypadkiem, gdy Ijumara zaczęła mówić, nie rozejrzawszy się dokładnie po kajucie, gdzie przebywali Callisto, Kelsier, no i właśnie Kvaser. Został o więc wzięty do spółki i dobrze, gdyż jego wysoko rozwinięta perswazja przydała się, gdy trzeba było ugłaskać załogę oburzoną nagłą zmianą kursu. O powrocie na dawny szlak nie było mowy, gdyż po pierwsze pani kapitan sobie tego nie życzyła, a po drugie, przeszkodził im w tym morski potwór, przed którym musieli uciekać mimo niezwykłych zdolności magicznych, jakimi nagle pochwalił się Kvasir, oraz umiejętności bojowych Kelsiera, Callisto i Thora. Gdy zaś potwór był już z głowy, Kaprys wpłynął między skały, między którymi ledwo płynęło się naprzód, nie wspominając już o zawróceniu. W ten oto sposób statek zawinął w końcu do wybrzeża wyspy przedstawionej na mapie - wyspy, gdzie miał znajdować się skarb piratów, a pani kapitan miała przeżyć swoją pierwszą przygodę rodem ze swoich ulubionych książek.\nLokalizacja: Ocean Jadeitów\nPo Oceanie Jadeitów pływa od wielu lat statek Jadeitowej Kompanii Handlowej - Kaprys. Jest to jednostka, której kapitanem aż do śmierci był Gennaro Nigorie, a teraz jest nim jego córka, Ijumara.\nKajuta Ijumary na statku jest niewielka i przypomina szkatułkę z biżuterią. Pani kapitan ma bardzo dużo ubrań, dodatków, butów i innych szpargałów, a w niewielkim pokoiku to wszystko się z ledwością mieści. Szafa pęka w szwach, dlatego prawie cały czas jest otwarta, niewielki blacik przytwierdzony do ściany jest zawalony biżuterią i kosmetykami, a na znajdującym się przy nim taboreciku zalegają ubrania, które Iju zdjęła z łóżka, gdy szła spać.\nNa ścianach jej kajuty wiszą grafiki przedstawiające bohaterów jej ulubionych powieści - są to z reguły przystojni piraci - oraz wszelkie ładne, choć niezbyt przydatne mapy i maty, na których wiesza kolczyki, broszki i wszystko inne, co da się w nie wpiąć. Nie ma tu ani skrawka powierzchni, która nie byłaby jakoś wykorzystana.\nDo kabiny można wejść z dwóch stron - od reprezentacyjnej kajuty kapitańskiej, gdzie Iju pełni swoje obowiązki, oraz od strony korytarzyka, który prowadzi do kajut dla gości i oficerów jednostki.\nNajnowsze posty napisane przez: Ijumara\nW dżungli odległości ulegały dziwnemu wypaczeniu. Ijumara była przekonana, że nie odeszli wcale daleko od wioski, uszli raptem… ile? Dwadzieścia kroków? A ona już nie widziała ani jednej chaty. Fakt, by…\nIjumara stanęła frontem do kotołaka, przybierając bardzo butną i zaczepną pozycję, z rękami skrzyżowanymi na piersi, wysuniętą przed siebie stopą i wydętymi ustami. Meori przyjrzał się jej jakby była ja…\nIju z entuzjazmem kiwała głową, gdy jej towarzysze zgadzali się z przedstawionymi przez nią przypuszczeniami i planem – nie musiała mówić „dokładnie to miałam na myśli!”, bo to było widać w jej oczach. …


Mieszkanie w Villajoyosa 11067-041 - IPM Spain Nieruchomość\nMieszkanie w Villajoyosa 11067-041\nMieszkanie w Villajoyosa 11067-041 Villajoyosa, Costa Blanca Północ (Alicante)\n€ 173 000 /Cena od\nPrywatny kompleks mieszkalny składający się z kamienic, apartamentów i dwupoziomowych penthouse'ów z 1, 2 i 3 sypialniami, w których projekt został przemyślany w najdrobniejszych szczegółach. Zaledwie 100 metrów od morza, ich przestronne pokoje, wypełnione naturalnym światłem, są idealnym miejscem na relaks i podziwianie widoków z dużych tarasów.\nPołożony w naturalnym otoczeniu z ogrodami, znajduje się rekreacyjne środowisko wodne z odkrytymi basenami, jacuzzi i spa, siłownią i placem zabaw dla dzieci.\nPołożona na północnym krańcu wybrzeża Costa Blanca w prowincji Alicante, Villajoyosa (Villajoyosa dosłownie oznacza Radosne miasto) jest stolicą dzielnicy Marina Baixa. To urocze i historyczne miasto, które rozciąga się na całej długości pięknej, szerokiej, piaszczystej plaży, z kolorowymi domkami rybackimi biegnącymi wzdłuż wybrzeża i otoczone górami. Położona około 26 kilometrów od miasta Alicante i międzynarodowego lotniska w Alicante Villajoyosa jest dobrze położonym celem podróży.\nVillajoyosa leży u ujścia rzeki wpadającej do Morza Śródziemnego. Trzy kilometry szerokich, złotych, piaszczystych plaż stanowią część tutejszego wybrzeża. Tutejsze plaże są popularne wśród miłośników sportów wodnych, a na plaży jest wiele udogodnień.\nIstnieje wiele udogodnień i udogodnień: liczne sklepy, bary i restauracje, tętniący życiem targ rybny i tętniący życiem lokalny targ, na którym można kupić świeże lokalne produkty, domowe pamiątki i wyroby rzemieślnicze oraz inne świąteczne przedmioty.\nMiasto najbardziej znane jest z czekolady. Ze względu na swoje powiązania handlowe zaczął importować kakao z Ekwadoru i Wenezueli, a przemysł rósł i rósł. Marka czekolady „Valor”, którą można znaleźć w większości sklepów i supermarketów w całej Hiszpanii, pochodzi z Villajoyosa.\nVillajoyosa i całe wybrzeże Costa Blanca cieszy się uprzywilejowaną lokalizacją i doskonałym łagodnym klimatem, ze średnią temperaturą w ciągu całego roku 18-20 ° C.\nApartament w Punta Prima GOMPS2 Punta Prima (Torrevieja), Torrevieja, Costa Blanca Południe (Alicante)\nWilla w San Javier GPUEV3 San Pedro del Pinatar, Costa Calida (Murcia)\n€ 299 950 /Cena od\nDziałka w Crevillente LM66CBS1 Crevillente, Costa Blanca Południe (Alicante)


Ogólnie o procesie | Dokumentacja NanoKarrin\nOgólnie o procesie\nMożemy podzielić cały proces tworzenia dźwięku na kilka etapów. Nie jest to ścisły podział, często można robić kilka naraz, albo wręcz przeciwnie - podzielić się pracą na kilka osób, w której każdy będzie wykonywał bardzo wyspecjalizowany i wąski zakres czynności (np. tylko odszumiał dialogi). Taki podział pozwoli jednak pokazać różne aspekty pracy dźwiękowca, bo jego rola nie sprowadza się tylko do "wytnij originalne głosy i wstaw zamiast nich polskie".\nGeneralnie muzykę staramy się brać z OST (Original Soundtrack) jeśli są dostępne. Na słuch identyfikujemy, które piosenki i w których miejscach są użyte w oryginale i umieszczamy je w tych samych miejscach. Często trzeba przycinać czy przemontowywać muzykę, bo nie zawsze jest używany cały utwór, a np. sam początek albo okolice punktu kulminacyjnego.\nPrzeważnie dźwiękowcy mimo posiadania różnych paczek dźwięków (przykładowo spisanych tutaj) w tworzonych projektach muszą użyć specyficznych dźwięków, których nie mają w swoim repertuarze. Trzeba wtedy szukać w internecie, najlepiej z użyciem angielskich nazw, bo to daje większe szanse na znalezienie szukanego dźwięku.\nDźwięk musi zgrywać się z obrazem - konkretne odgłosy muszą być umieszczone w odpowiednim miejscu na linii czasu. Często do montażu wykorzystywane są edytory wideo, ze względu na możliwość pracy z obrazem i podglądu na żywo.\nGeneralnie obróbka wygląda bardzo podobnie zarówno przy odgłosach jak i dialogach - trzeba odpowiednio ustawić głośność, panoramę i nałożyć efekty w zależności od potrzeb.\nPrzed przystąpieniem do montażu, otrzymane nagrania można przetworzyć, np. odszumić, poprawić ich klarowność equalizerem, wyrównać głośność kompresorem czy od razu nałożyć potencjalnie zasobożerne efekty, które mogłyby wpływać na wydajność, jeśli byłyby nakładane w DAW-ie.\nPodobnie jak odgłosy, dialogi również muszą zgrywać się z obrazem. Tutaj trzeba pamiętać o tym, że zarówno początek jak i koniec kwestii powinny się z grubsza zgrywać z ruchem ust postaci. Podobnie przerwy w dialogach powinny być wtedy, gdy usta są zamknięte. Dialogi można lekko spowalniać albo przyspieszać, by lepiej pasowały do obrazu, ale zbyt duża manipulacja powoduje powstanie słyszalnych artefaktów.\nEfekty również muszą mieć odpowiednią głośność i panoramę, a także efekty w zależności od potrzeb. W odróżnieniu od SFX-ów, na dialogi nakładamy przeważnie specyficzne efekty, które mają konkretne cele - przykładowo pogłosy zazwyczaj mają oddawać akustykę otoczenia, albo sygnalizować myśli bohaterów.\n#Tworzenie finalnego wideo\nW przypadku scenek zazwyczaj nie jest zaangażowany animator, bo jedyna zmiana w wideo to dodanie loga na początku, a napisów końcowych na końcu. Dlatego niezależnie od tego, w czym powstawało udźwiękowienie filmu, finalnie dźwiękowiec musi skorzystać z programu do montażu wideo, by finalne wideo wraz z dźwiękiem wyeksportować w dobrej jakości. Naszą platformą docelową jest YouTube, dlatego jeśli chodzi o format i ustawienia, najlepiej stosować się do jego zaleceń.\nPoniższy materiał przedstawia różne aspekty tworzenia dubbingu. Druga połowa skupia się na aspektach dźwiękowych. Film nie jest przesadnie techniczny, zrobiony jest raczej w stylu "popularnonaukowym" i może dać ogólne pojęcie o tym, czym zajmuje się dźwiękowiec i jak wygląda cały proces pracy nad audio w fandubbingu.\nPodstawy pracy nad dialogami »\nTworzenie finalnego wideo


Miesiąc w „Trybunie”\nStudiowałem na Wydziale Wiedzy o Teatrze PWST w Warszawie. Był rok 1977. Po zakończeniu II roku musieliśmy odbyć praktyki zawodowe w rozmaitych redakcjach, instytucjach upowszechniania kultury itp. Ja chciałem zobaczyć, jak funkcjonuje gazeta. Myślałem o dwóch: o „ Expressie Wieczornym” (zabawnej popołudniówce) i o naczelnym organie. No i dostałem przydział do „Trybuny Ludu”, która miała siedzibę na placu Starynkiewicza, tam gdzie obecnie „Rzeczpospolita”. Po zakończeniu praktyki napisałem takie oto sprawozdanie, które w ramach autolustracji postanowiłem upublicznić.\nPrzez prawie dwa tygodnie byłem w dziale stołecznym.\nJuż pierwszego dnia wysłano mnie do zbadania powstającego przy Zakładach Kasprzaka klubu. Przy okazji wysłuchałem kilku skarg na temat Teatru na Woli, który powstając pożarł nie tylko ulubione kino robotników, ale i pomieszczenia starego klubu, pracownie, ciemnie itd. Dlatego pracownicy Kasprzaka bojkotują teatr albo chodzą do niego ukradkiem. Mają też, zdaje się, jakieś postulaty repertuarowe. Klub będzie się nazywał „Marcin”.\nW dziale miejskim zrobiłem kilka niesensacyjnych notatek o księgarni radzieckiej, Muzeum Historycznym, oraz parę sylwetek z cyklu „Ludzie naszego miasta”. Jeszcze nie wydrukowano tekstu o nauczycielu historii z Milanówka i rozmowy z przodującym milicjantem (nie był to dialog z Porfirym, choć próbowałem mego rozmówcę wyciągnąć na szersze wody zagadnień ogólnoludzkich, dyskusji o istocie zła itd.).\nOpublikowano sylwetkę drukarza, a właściwie trawiacza z drukarni przy Ludnej, ale tak zniekształconą, że nie chciałbym się temu wspaniałemu człowiekowi na oczy pokazywać. Wypadło na przykład jego zdanie o tym, że obok wydań politycznych, jak Encyklopedia Rewolucji Październikowej, mogą się pochwalić atlasem chwastów. Wywalono cały akapit o jego życiu prywatnym, o tym, że jeździ starym, przez siebie wyremontowanym oplem i ma dwu synów.\nRozmowę z nim organizowano mi w sposób, który jest raczej regułą przy wybieraniu ludzi do tej rubryki. Mój szef z działu zatelefonował do I sekretarza w drukarni, że tak i tak, przyjdzie taki to a taki, i żeby mu kogoś wytypować do rozmowy. Przyjeżdżam, materiały przygotowane. Okazuje się, że facet udzielił już kilku wywiadów, obfotografowany, słowem etatowy bohater pracy. Działa w czym tylko się da. Odmawiam, chcę kogoś „nieużywanego”. Proponuję właśnie Eugeniusza Kępę i proszę go do pokoju sekretarza. Ponieważ to improwizacja, więc rozmowa odbywa się przy jego udziale i niejako przez sekretarza, jak przez tłumacza. – Opowiadajcie tak, żeby towarzysz z „Trybuny” zrozumiał – mówi sekretarz. – A wy notujcie!\nSylwetka plutonowego MO (po czym się poznaje przodującego policjanta? – zapytał mnie ktoś nieobyty). Jak łatwo pisze się, że „Plutonowy Gradowski nie tylko sumiennie wypełnia swoje obowiązki, ale i działa społecznie, umie też pracować z młodzieżą”. Było to zdanie, które miał jakoby wygłosić jego przełożony. Powiadam mojej towarzyszce redaktor, że po taką wypowiedź trzeba pojechać jeszcze raz na posterunek i zanotować ją. – Wymyślcie sami coś takiego. Nie wiecie, jak to się robi?\nDziennikarze jadą w teren. Dzielą się zakładami pracy: w jednym można dostać gratis buty, w innym – koszulę, w jeszcze innym – kiełbasę. Na tych ustaleniach polega odprawa redakcyjna.\nNotatki o przywróceniu przystanku WKD na Dworcu Centralnym nie będzie w druku, bo nie można karcić Huty „Pokój” za niedostarczenie belek żelaznych, których brak opóźnia robotę.\nRelacji mojej z rozmowy z dyrektorem „Minolu” nie będzie, bo człowiek ten powiedział mi, i to zapisałem, że nie można się do nich dodzwonić, bo po prostu trudno wszystkim tłumaczyć skomplikowane sprawy gospodarcze, obiektywne trudności itd., więc telefonistki odkładają słuchawki. A gazu i tak nie będzie, bo zawaliła któraś rozlewnia.\nWysłano mnie na przeszpiegi na pętlę autobusową przy Bokserskiej. Miałem tam wywiedzieć się wszystkiego o nowym zachodnioniemieckim autobusie firmy MAN, który jeździ na linii 174. Przy mnie dyspozytor na Bokserskiej zasłabł. Ja odprawiałem autobusy, a kierowcy przez MZK wezwali pogotowie. Długo czekaliśmy, aż wreszcie zirytowany zatelefonowałem na pogotowie i w tonie redakcyjnym poprosiłem, żeby jednak przyjechali. Zjawili się nawet szybko i tylko dość podejrzliwie mi się przyglądali. Pewnie zaklinali się w duchu, że więcej na taki kawał się nie dadzą nabrać. A autobus jeździ tylko na wabia. Nie stać nas na taki luksus.\nMoje pełnomocnictwa budziły różne reakcje. Była i trwoga, i zakłopotanie, i uniki, szczególnie wtedy, gdy zbierałem materiały do działu kulturalnego.\nZ epoki mojej współpracy z działem miejskim pochodzi też notatka o rewii patriotycznej w Sali Kongresowej. Nie poszła, bo nawet tu zorientowano się, że impreza była chałowa, więc nie napisze się o tym nic. Zresztą, robiąc ten materiał, i tak wiedziałem, że będzie on tylko dla potomnych. Podobnie jak Manifestacja.\nManifestacja. Dziś o godzinie 2 po południu odbyła się na Placu Teatralnym spontaniczna manifestacja młodzieży szkół średnich Warszawy. Prawdopodobnie chodziło o to, by dać odpór wczorajszym obchodom akowskim na Jasnej Górze. Część zebranych czmychnęła zaraz po sprawdzeniu listy obecności. Nikt jakoś nie chciał brać przywiezionych ciężarówką, dziwnie podobnych do siebie transparentów. – One nie parzą. Bierzcie. No, bierzcie – zachęcali organizatorzy.\nOkoło kwadransa na trzecią pochód dwudziestkami ruszył, powiewając biało-czerwonymi i błękitnymi flagami.\nTeraz weszli do akcji panowie w średnim wieku z tubami:\n– No, krzyczymy: Nie chcemy produkcji bomby neutronowej!\n– Wieczorem zobaczycie siebie w telewizorach. No, jak się teraz wykrzyczymy, to potem będziemy mieli spokój aż do Kongresowej.\n– Niestety, ale musimy wszystko dać z siebie!\n– Przyznajcie, że to wygląda trochę niepoważnie.\n– Taaak! (krzyk)\nTłum odszedł, mrucząc coś i powiewając, a ja zostałem na Placu Zwycięstwa.\nWysłano mnie na jubileusz dyrektora Bartosika do teatru w Częstochowie. Oprócz tego święcono tam otwarcie Roku Kulturalnego, można było oglądać wojewodę, piłkarzy, tresowane krokodyle i wiele innych atrakcji.\nPowstała z tego, jak powiedział red. Misiorny „spora książka”, którą zakończyłem tak:\n„Gościa obchodów kulturalnych, słuchacza przemówień inauguracyjnych nachodzą jednak pewne wątpliwości. Pyta on o sprawy pozornie błahe. Czystość na ulicach – to jedno. Druga rzecz to bary i kawiarnie. Bo dopóki w „Kryształowej” nie będzie kieliszków do jajek i trzeba będzie jeść jajka na miękko z ręki (ze swojej, ale zawsze z ręki!), dopóki w barze „Filutek” przy Alei Najświętszej Marii Panny konieczna będzie kartka życzliwie informująca, że młodzieży nie zaleca się bywania tu po ósmej wieczorem, dopóty nie można mówić, że w sprawie kultury zrobiono tu wszystko. Może by także przy okazji urządzić ceremonialne otwarcie zamkniętych ubikacji dworcowych”.\nWieczorem obejrzałem ciekawy spektakl Briana Friela Obywatelstwo honorowe. Reżyserował Ryszard Krzyszycha. Publiczność całkowicie tubylcza. Tak chyba warto oglądać pracę teatru – w jego miejscu rodzinnym, nie na festiwalu, nie na gościnnych występach.\nPrzenocowałem u aktora Zdzinia Kordeckiego (naprawdę tak się nazywa) i nazajutrz opuściłem miasto.\nTrzy dni potem odsiadywałem w telewizji na emisji pierwszych odcinków Polskich dróg. Wyszła z tego bardzo nieszczególna notatka. Na konferencji z Morgensternem nie wydarzyło się nic, poza tym, że zapaliły się kable i cała sala projekcyjna „F” napełniła się dymem, co ułatwiło mi odwrót.\nUkazała się moja rozmowa z Antoniną Gordon-Górecką na temat „ Aktor w TV”. Ciekawe to, co mówiła.\nOgólne wrażenia. Urzędniczy charakter pracy w redakcji, oczekiwanie na telefony i zaproszenia z miasta. Przy tym głuchota na aktualność. Najpilniejsze materiały muszą się odleżeć. Wiadomości, zwłaszcza krajowe, ukazują się z opóźnieniem (nieraz kilkudniowym) w stosunku do innych gazet – do „Życia Warszawy”, „Expressu”.\nNa marginesie. Sporo czasu zajęła mi wizyta w drukarni, przy rozmowie z „sylwetką”. Musiałem choćby pobieżnie zorientować się w technice obcej mi zupełnie chemigrafii, w jej możliwościach. Wiedza taka komuś, kto redaguje na przykład program teatralny czy bierze udział w robieniu książki, jest, mało powiedzieć – przydatna.\nNa zakończenie jako obrok duchowy pozwalam sobie wyciągnąć taki fragment z Memoriału o prasie Cypriana Norwida: „Gdyby na czele wielkiej jakiej dzisiejszej armii do boju idącej postawił się człowiek nie mający pojęcia o wojskowości, rozpocząć musiałby on przez przybranie nadzwyczajnych oznak i postawy wyłącznej, i przekonania, iż jest jedynym z owych kilku geniuszy, jacy kiedykolwiek na świecie zjawili się. Następnie wódz takowy musiałby się zrobić nieprzystępnym, ażebyż onego nie zaskoczyło pierwsze lepsze pytanie, którego nie byłby w możliwości zaspokoić. Następnie, musiałby on każdy rozkaz zmienić na najsurowsze stanu-oblężenia-obostrzenie, rygor we wszystkim na miejsce władzy wprowadzając...\n...Następnie uczyniłaby się hierarchia wokoło wodza i całe onej stopniowanie na tajemnicy wewnętrznego kłamstwa oparte, i byłaby ona „ tajemnica, matka wszeteczeństw i obrzydliwości” (o której Apokaliptyk zapowiedział)”.\nTyle Norwid 114 lat temu. A mnie jakoś nie lżej.\nOkoło połowy listopada dowiedziałem się, że moje sylwetki nie pójdą: nauczyciel Wiśniewski wymaga podobno generalnej przeróbki (nie zgodziłem się), a gliniarz coś narozrabiał.\nPodkowa Leśna, 15 października 1977


Universal motorcycle led display digital indicator shift level sensor Sale - Banggood.com|Zakupy Polska\nUniwersalny wyświetlacz LED motocyklowy Wskaźnik przesunięcia cyfrowego wskaźnika COD\n1. Pokazuje aktualny numer biegu.\n2. Wskazuje aktualny bieg od 1 do maks. 8, jak również wskaźnik neutralny.\n3. Wybiera bieżący bieg szybciej niż inne wskaźniki biegów, które wykorzystują sygnał prędkościomierza / tachometru.\n4. Niebieski podświetlany wyświetlacz automatycznie przyciemni się w nocy.\n5. Automatyczne programowanie\n6. Kompatybilny ze wszystkimi motocyklami, czterokołowcami, rowerami itp. Pasuje do wszystkiego za pomocą dźwigni zmiany biegów\n7. Wyświetlacz można zamontować w dowolnym miejscu\nKolor diody LED: niebieski (czerwony jest również dostępny).\nRozmiar wyświetlacza: 27 x 24 x 18 mm / 1,06 "x 0,94" x 0,7 " (DxSxW)\nDługość drutu: 97 cm\nChodź z 2 czujnikami zmiany biegów i magnesem dźwigni zmiany biegów\nCzarny kabel jest przeznaczony do -\nCzerwony kabel jest dla +\nBiały kabel jest neutralny (0)\nŻółty przewód jest dla pierwszego kabla czujnika1,\nzielony kabel jest dla drugiego kabla czujnika 1\nNiebieski jest dla innych kabli czujnika 1 i 2 razem.\n1 X Cyfrowy wskaźnik wskaźnika biegów\n2 X czujniki zmiany biegów\n1 X Dźwignia zmiany biegów


Droga - Miesięcznik Egzorcysta\nsobota, 22 marzec 2014 22:10\nPrzyglądając się publikacjom w polskich mediach na temat świętego prałata i Opus Dei – mamy pewność, że większość dziennikarzy o tej książce nawet nie słyszała. A szkoda. Może nie powstawałyby tak kompromitujące artykuły, jak w pewnej gazecie codziennej, która promując ideologię gender, postanowiła uderzyć w działalność formacyjną Opus Dei. Dziennikarze nie wiedzą albo nie chcą wiedzieć, że już w latach 30 Josemaría Escrivá zachęcał kobiety do pracy apostolskiej w Bożym Dziele. Kobieta i mężczyzna ma swoje naturalne obowiązki i ponosi odpowiedzialność nie tylko za swoje czyny, ale i za funkcjonowanie wspólnot: domowych, rodzinnych, społecznych. O czym pisze w omawianej publikacji między innymi tak:\nKobieta jest mocniejsza od mężczyzny i wierniejsza w godzinie cierpienia - Oto Maria Magdalena i Maria Kleofasowa i Salome! Z gronem dzielnych kobiet, takich jak te, mocno zjednoczonych z Matką Bolesną, jakże wielkiego dzieła wśród dusz można by dokonać w świecie!\nDlatego warto sięgać do źródeł. Nawet nie po to, żeby zadać kłam tej fałszywej trosce o los kobiet, która de facto jest ich zniewoleniem, lecz inaczej nazwanym, ale dla pożytku swojego i najbliższych. Droga jest książką, którą mogą czytać wszyscy. Razem i oddzielnie. W ciszy i na głos. Nie należy jej jednak czytać na jeden raz. Nad każdym punktem (bo taka jest systematyka) można się pochylać oddzielnie. Niektóre są ze sobą powiązaną i wynikają z siebie. Droga jest podzielona na 46 rozdziałów, które dotyczą m.in. modlitwy, pokuty, formacji, miłości Boga, Kościoła, walki wewnętrznej, pracy apostolskiej, rzeczy ostatecznych.\nW tych krótkich zdaniach jest morze głębi. Z pozoru wydają się takie oczywiste, dlaczego wcześniej na to nie wpadliśmy? Dlaczego dopiero teraz możemy powiedzieć sobie: „Prawda, wiedziałem!”. Tylko, czy naprawdę chciałem o tym wiedzieć i pamiętać? Moglibyśmy nawet o nich pamiętać, a nie praktykowaliśmy? Dlaczego? Nie zdawaliśmy sobie sprawy z konsekwencji, które tak dokładnie są opisane przez św. Josemarię?\nW wielu miejscach pisze o „rzeczach małych”, od podejścia do których zależy, to jak będziemy w życiu postępować w sprawach „większych”. Wyciągajmy wnioski z błędów popełnionych wczoraj, ale nie rozpamiętujmy ich bez końca, bo już jest „teraz” i na tym musimy się skupić, bo nie wiemy, co będzie jutro. Każdy dzień przeżywajmy tak, jakby był naszym ostatnim.\nJeśli nie masz planu życia, nigdy nie będziesz osobą uporządkowaną\nNajpierw modlitwa, potem pokuta, dopiero na trzecim miejscu - daleko „na trzecim miejscu” - działanie.\nPomyśleć, że dla przyjemności jednej chwili, która pozostawiła w tobie osad żółci i goryczy, zgubiłeś drogę.\nNie rozumiem, jak możesz nazywać się chrześcijaninem, prowadząc życie bezużytecznego lenia - Czy zapomniałeś o wypełnionym pracą życiu Chrystusa?\nPosłuchaj mnie, ty, pogrążony po uszy w nauce: cała twoja nauka nie może zaprzeczyć prawdzie o działaniu szatana. Moja Matka, Kościół Święty, od lat każe kapłanom codziennie u stóp ołtarza wzywać św. Michała „contra nequitiam et insidias diaboli” - przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha. Jest to również godne pochwały i nabożeństwo prywatne.\nJest to książka, do której na pewno jeszcze nie jeden raz będę wracał. I pamiętaj Czytelniku: Nie zaniedbuj lektury duchowej. - Czytanie wielu uczyniło świętymi.\nOstatnio zmieniany poniedziałek, 24 marzec 2014 23:35


Taxi-transfer w mieście Hersonissos do miasta Ammoudara, Agios Nikolaos na pre-order\nTransfery w mieście Hersonissos do miasta Ammoudara, Agios Nikolaos\nHersonissos — Ammoudara, Agios Nikolaos\nZalety transferów do innych opcji, jak dojechać w mieście Hersonissos\nDlatego że Hersonissos jest ważnym węzelem komunikacyjnym, znajdują się tam taksówki, shuttly, autobusy, pociągi.\nJak dojechać w mieście Hersonissos do punktu przeznaczenia\nSzybsze co najmniej o 10 minut o kierowca Kiwitaxi zna z wyprzedzeniem czas przyjazdu i czeka na Ciebie w mieście Hersonissos, w określonym miejscu.\nTransfer i taxi w mieście Hersonissos, zamówione na mejscu\nSzybsze co najmniej o 10 minut: w mieście Hersonissos istnieje kilka oficjalnych służeb taxi, ale często są kolejki na samochody bo pracownicy lotniska rozprowadzają pasażerów do samochodów lub turyści wybierają wariant przez długi czas. Na lotnisku mogą pracować taxówki prywatni, wśród nich należy wybrać najbardziej godnedo zaufania - to też wymaga czasu.\nSzybsze o 1,5–2,5 razy. Biorąc pod uwagę średni czas oczekiwania na transport poruszający się zgodnie z rozkładem i przeszczepy, podróż w mieście Hersonissos do hotelu w obszaru miasta albo węzela komunikacyjnego będzie trwać średnio dłużej o 1,75 razy.\nSpokojnie i wygodne. Kierowca Kiwitaxi będzie czekać na Ciebie w określonym miejscu w mieście Hersonissos i pomoże z bagażem. Podczas podróży zawsze możesz poprosić o zatrzymanie, przejazd przez kawiarnię lub sklep. W razie potrzeby kierowca pomoże Ci zaludnić się do hotelu, działając jako tłumacz podczas komunikowania z administratorem – trzeba tylko poprosić go o tym.\n"Od drabinki do pokoju". Nie zgubisz się w nawigacji w mieście Hersonissos, bo kierowca spotka Ciebie i prowadzi do samochoda. Dowiezie Cię do miejsca przeznaczenia i nie musisz już chodzić ze stacji transportu.\nTransfery Greece Hersonissos – Ammoudara, Agios Nikolaos


Zła decyzja może kosztować życie. Szwedzki lekarz opisał medyczne pomyłki - WP Książki\nJeśli będę miał zły dzień, ktoś dziś umrze\nfragment książkiwielka litera\nZła decyzja może kosztować życie. Szwedzki lekarz opisał medyczne pomyłki\nBłędy zdarzają się każdemu lekarzowi. Najczęściej spowodowane są zmęczeniem, niewłaściwym szkoleniem, brakiem komunikacji czy stresem. Przez niewłaściwe wybory załogi medycznej, każdego roku umierają setki tysięcy pacjentów.\nChristian Unge po ukończeniu studiów medycznych wyjechał do pracy jako Lekarz Bez Granic. Praca w ekstremalnych warunkach ukształtowało go na zawsze. Szczerze opisał błędy, jakie popełnił, zarówno w czasie praktyki w biednej Afryce, jak i w bogatej Szwecji.\nDzięki uprzejmości wydawnictwa Wielka Litera publikujemy fragmenty książki "Jeżeli będę miał zły dzień, ktoś dziś umrze", autorstwa Christiana Unge. Książka szwedzkiego lekarza właśnie trafiła do polskich księgarń.\nTo było przyjęcie, którego nigdy nie zapomnę. I to nie w pozytywnym sensie. Wszyscy tam byli. Imponująca frekwencja. Miejsce: duży apartament mojej mamy na Östermalm. Mama przygotowała kanapeczki i rozlała musujące wino do kieliszków. Wysprzątała mieszkanie i nakryła stół. Formalnie rzecz biorąc, to moja narzeczona miała dzwonić do ludzi i udało jej się ściągnąć sporą część moich przyjaciół i znajomych. Ale mama była głównodowodzącą; zaprosiła też rodzinę.\nNarzeczona nie była przekonana, zastanawiała się, czy to aby na pewno dobry sposób na uczczenie mojego powrotu z Burundi. Odebrała mnie z lotniska. Z Burundi poleciałem przez Bużumburę, stolicę, do Brukseli na kilka dni sprawozdania. To standard u Lekarzy bez Granic – na szczęście. Miałem chociaż kilka godzin dla siebie w hotelu na przedmieściach Brukseli, żeby zebrać myśli przed wyjazdem do domu. Nie cieszyłem się na myśl o powrocie. Miałem poczucie, jakbym zawiódł personel mojego szpitala. Mogłem wyjechać z Burundi, podczas gdy tamci zostali.\nMiał do nich dołączyć nowy lekarz, być może tak samo zielony jak ja, kiedy przyjechałem, i wszystkich dookoła zamęczałem swoimi obawami. Personel nie mógł po prostu spakować walizek i wyjechać. Wiele osób chciało wymienić się adresami mailowymi, utrzymywać kontakt, przyjechać do Europy na studia. "Czy możesz mi jakoś pomóc?”.\nNarzeczona zawiozła mnie na Östermalm i weszliśmy do mieszkania. – Surprise! Jak w filmie Woody’ego Allena. Brakowało tylko balonów. Intencje były dobre, to jasne. Tęsknili za mną. Szczególnie mama. Sądzili, że mi ich brakowało. Co oczywiście było prawdą. Ale mózg miałem jakby opuchnięty. Niczym nurek powracający z głębiny musiałem się zaaklimatyzować, wypływać na powierzchnię metr po metrze, nie za szybko.\n– Ojej – powiedziałem i sztywno uściskałem się z wszystkimi przyjaciółmi i rodziną.\n– Dziękuję. Jak miło – wydusiłem z siebie.\n– Nie musiałaś, mamo... – Na zdrowie i witaj w domu, Christianie.\nBolał mnie żołądek. Myślałem o niedożywionych dzieciach w Burundi, które przychodziły do naszego ośrodka ze spuchniętymi brzuchami i niedoborem białka, cierpiące na kwashiorkor. Nie mogły jeść zbyt szybko, potrzebowały małych porcji często, żeby dojść do siebie. Powoli jadłem koreczek, który przyklejał się do podniebienia.\n– Opowiadaj. Jak ci tam było? – zapytał mnie przyjaciel.\n– Było... intensywnie.\n– Ale dobrze być z powrotem w domu, co?\n– Tak, dobrze będzie pospać we własnym łóżku. Nie miałem siły wyjaśniać, co naprawdę czułem. Nie brakowało mi nocnych szczurów na dachu – to by już była przesada. Ale przyniesienie wiadra gorącej wody od ogniska, spokojne obmywanie się przy świecy… Tego będzie mi brakować.\n– Dzięki w ogóle za wszystkie listy – powiedział ktoś inny.\n– To było tak, jakbym naprawdę tam był.\nNie, nie było. Nie było takiej możliwości.\n– Och. To fajnie. Dziękuję.\nMogłem mieć pretensje do samego siebie. Przez cały pobyt w Burundi pisałem listy do przyjaciół i rodziny. Dzieliłem się z nimi moimi obserwacjami i wrażeniami ze szpitala oraz z życia w obozie. Starałem się pisać tak bezpośrednio i szczerze, jak się da. Prawdopodobnie udało mi się uchwycić kilka niewielkich fragmentów z życia pacjentów w Buhiga, a także oddać uczucia, których doznałem, kiedy jako świeżo upieczony lekarz po raz pierwszy w życiu pojechałem do Afryki. Opowiedzieć, jak spotkałem i leczyłem pierwszego w moim życiu pacjenta z malarią.\nZ HIV. Z gruźlicą. Ale listy nie mogły oczywiście oddać nawet ułamka rzeczywistości.\n– I jak... miło – dodałem z nadzieją, że przyjęcie niedługo się skończy. Po wszystkich poklepywaniach po plecach podszedł do mnie nieco bardziej empatyczny krewny i cicho powiedział:\n– Dużo do przetrawienia, co?\n– Tak, to nieco potrwa.\n– Widzę, że mentalnie wciąż tam jesteś. – Tak mi się wydaje. Krewny rozejrzał się dookoła.\n– Nie osądzaj nikogo. Wszyscy za tobą tęsknili i cieszyli się, że cię zobaczą i usłyszą o tym, co przeżyłeś. Nikt z nas nie może sobie wyobrazić, jak tam jest.\n– Byłem trochę nieprzygotowany.\n– To naturalne. Trochę potrwa, zanim się przystosujesz. Co będziesz teraz robił?\n– Zacznę pracować tutaj.\n– Nie wiem. W tej chwili jedynie tęsknię za powrotem tam. Ale przecież tego nie mogę nikomu powiedzieć.\n– Nie, to chyba najlepiej zachować dla siebie. Może zrobisz sobie przerwę?\n– Wolę zacząć pracować, może jednak będzie dobrze.\n– Dzisiaj wieczorem możesz położyć się w wygodnym łóżku. Wtedy już będzie po wszystkim.\n– Pewnie masz rację. Dwa tygodnie później zacząłem pracę na oddziale ratunkowym Szpitala Południowego. Wtedy nastąpił prawdziwy szok.\nSOR W SZPITALU POŁUDNIOWYM\n– Ale dlaczego miałbym go hospitalizować? Przecież da sobie radę w domu. Ordynator oddziału ratunkowego w Szpitalu Południowym rzucił mi szybkie spojrzenie, po czym dalej klikał myszką komputera.\n– Dlatego, że ja tak mówię.\n– Ale to jest nielogiczne – upierałem się, w pełni świadomy, jak wielu pacjentów na mnie czeka.\n– Proszę tylko pobrać materiał i zrobić posiew. I przyjąć go do szpitala.\n– Ma pięćdziesiąt trzy lata, jest żonaty i ewidentnie dawał radę pracować aż do wczoraj. Jest pewnie zmęczony. To z pewnością tylko przeziębienie.\nOrdynator przestał klikać.\n– Niech pan nie będzie tak diabelnie uparty. Proszę go po prostu hospitalizować.\n– Podejrzenie infekcji.\n– Płuc – stęknął ordynator.\n– To może zlecę też tomografię komputerową? Albo rezonans magnetyczny, skoro już przy tym jesteśmy. – Sam słyszałem, jak uszczypliwie to zabrzmiało.\n– Nie. Niech pan się nie wygłupia. Jutro może pan zrobić zwykłe prześwietlenie płuc.\n– Aha. I włączyć antybiotyk o szerokim spektrum, tak?\n– Nie, to nie będzie potrzebne.\n– Dlatego, że jego CRP wynosi dwadzieścia.\n– Tak. Między innymi.\n– Czyli przyznaje pan, że podejrzewa chorobę wirusową. Żadnej infekcji bakteryjnej wymagającej antybiotyku.\n– Proszę posłuchać. – Odwrócił się do mnie. Ani śladu zaczerwienienia na twarzy. Siwe włosy zaczesane na bok, z perfekcyjnym przedziałkiem.\n– Sprawia pan wrażenie lekko przemęczonego. Słyszałem, że biega pan tam i z powrotem i podaje w wątpliwość nasze hospitalizacje. Wiem też, że pracował pan w Afryce i tak dalej. Ale to nie Afryka. Tu jest Szpital Południowy w Sztokholmie. I tutaj prowadzimy nowoczesną, zaawansowaną opiekę zdrowotną.\n– Która polega na hospitalizacji zdrowych mężczyzn w średnim wieku z przeziębieniem?\nszpital Źródło: Fotolia, fot: Fot\nOrdynator zamilkł. Wydawało się, że z trudem powstrzymuje się od powiedzenia czegoś naprawdę złośliwego. Uśmiechnął się sztucznie.\n– Proszę po prostu wpisać pacjenta i przyjąć następnego. – Stuknął w monitor komputera, na którym widoczna była lista kilkunastu pacjentów czekających na swoją kolej. Zrobiłem, jak powiedział. Tęskniłem za tym, żeby znowu wyjechać z Lekarzami bez Granic. Podróż powrotna z Afryki do Szwecji była trudniejsza niż podróż w tamtą stronę rok temu. Nie zaaklimatyzowałem się.\nChciałem stąd wyjechać. Ale nie mogłem. Rekruter Lekarzy bez Granic zmusił mnie do zostania w domu i pracowania przez jakiś czas w kraju. Później byłem mu wdzięczny za taką decyzję. Potrzebowałem zwolnić, przepracować wszystko, żeby być naprawdę gotowym na wyjazd na kolejną misję. Byłem po trzydziestce, zastanawiałem się sam i razem z narzeczoną nad różnymi drogami kariery zawodowej. Czy mam zacząć pracę naukową? Jaką miałbym wybrać specjalizację? Czy będziemy starać się o dziecko? Ponieważ nie znałem odpowiedzi na żadne z tych pytań, schowałem głowę w piasek, poszedłem za głosem serca i znowu zadzwoniłem do biura Lekarzy bez Granic. Rok po powrocie z Burundi siedziałem w samolocie w drodze do jądra ciemności – Konga.


Wkłady na komary do elektrofumigatora 20 szt. - Sklep Świat Kwiatów | Dostawa gratis!\nStrona głównaPreparaty na owady, szkodniki, choroby i chwastyPreparaty na owadyNa komaryWkłady na komary do elektrofumigatora 20 szt.\nWkłady zapasowe do elektrofumigatora ( w postaci płytki tekturowej) przeznaczone do zwalczania komarów oraz innych owadów latających. Parująca substancja z podłączonego do prądu urządzenia zapewnia wielogodzinną ochronę przed natrętnymi insektami, znajdującymi się w pomieszczeniu. Produkt... zobacz więcej..\nWkłady zapasowe do elektrofumigatora ( w postaci płytki tekturowej) przeznaczone do zwalczania komarów oraz innych owadów latających. Parująca substancja z podłączonego do prądu urządzenia zapewnia wielogodzinną ochronę przed natrętnymi insektami, znajdującymi się w pomieszczeniu. Produkt przeznaczony jest do użytku w pomieszczeniach.\nZapas do elektrofumigatora zawiera 20 szt. wkładów na komary.\nKażde opakowanie zawiera zasady zastosowania oraz termin przydatności.


Dzień Kobiet – Jak zrozumieć kobietę 5 praktycznych wskazówek | Ombre\nDzień Kobiet – Jak zrozumieć kobietę 5 praktycznych wskazówek\n26 lutego 2021\t W lifestyle, ludzie & relacje\nTagi: 8 marca, dialog, dzień kobiet, jak zrozumieć kobietę, kobieta, mężczyzna, relacja, relacje damsko męskie, związek\nJeżeli padłeś ofiarą wszechobecnie panującego stereotypu, że Mężczyźni są z Marsa a Kobiety z Wenus i uważasz, że nigdy nie będziesz w stanie zrozumieć kobiet – jesteś w błędzie. Skończ powtarzać puste frazesy przekazywane przez osoby, które mało wiedzą o życiu i relacjach damsko męskich. Dzień Kobiet to świetna okazja aby spróbować zrozumieć swoją partnerkę. Poniżej kilka wskazówek, które ułatwią Ci zrozumienie siebie nawzajem.\nJeżeli chcesz wiedzieć co leży komuś na sercu musisz dać szansę tej osobie na wypowiedzenie się. Wysłuchaj uważnie, bez przerywania i wtrącania swoich racji co druga osoba ma do powiedzenia. Po skończonej wypowiedzi możesz ewentualnie wtrącić swoje uwagi. Dyskusja na dany temat powinna być konstruktywna i zrównoważona. Bez narzucania tylko i wyłącznie własnych racji.\nMężczyźni często unikają rozmów na temat emocji, odczuć oraz problemów czy odczuwanego stresu np. w pracy. Są przekonani, że poradzą sobie sami ze swoimi problemami i nie chcą obarczać nimi nikogo, tym bardziej partnerki. Kiedy w takiej samej sytuacji kobieta potrzebuje być wysłuchana i zrozumiana – mężczyzna milczy. Kobiety analizują wszystko co je spotkało danego dnia. Dlatego nie powinno Cię dziwić, że będzie chciała siłą wyciągnąć co Cię trapi i pomóc rozwiązać problem. A im bardziej będziesz zamknięty w sobie tym bardziej ona będzie myślała, że Twoje samopoczucie jest spowodowane jej osobą i snuła wizje rozpadu związku. Wystarczy prosta rozmowa i opowiedzenie partnerce co Cię trapi aby uniknąć poważnej kłótni lub kryzysu związku.\nPo trzecie: uszanuj odczucia i emocje partnerki\nSposób myślenia kobiet i mężczyzn znacznie różni się od siebie. Każdy jest różny, inaczej myśli, czuje oraz posiada inne doświadczenia, które wpłynęły na jego osobowość. Nie traktuj emocji i uczuć partnerki jako coś błahego i niewartego uwagi. Gdyby były mało istotne przecież nie mówiłaby o nich Tobie – osobie ważnej w jej życiu. Uszanuj emocje partnerki jeżeli jest jej smutno z jakiegoś powodu, nie przekonuj jej, że wcale nie powinno być jej przykro bez określonego powodu. Nie szukaj przyczyny złego samopoczucia, prostu to uszanuj i daj znać, że jesteś obok aby partnerka nie czuła się sama. Oczywiście ta zasada działa w obie strony.\nPo czwarte: obserwuj\nObserwuj mowę ciała. Gesty, szybkość mówienia, postawa i barwa głosu to elementy, po których możemy ocenić stan emocjonalny partnerki. Obserwuj zachowanie aby trafnie ocenić, że “coś jest na rzeczy”. Kiedy słowa mogą kłamać, mowa ciała jest nie do podrobienia. Jeśli intuicja podpowiada Ci, że partnerka kryje coś pod nienaturalnym zachowaniem. Porozmawiaj z nią. Pokaż, że jej rozterki nie są Ci obojętne i może powiedzieć co ją trapi.\nPo piąte: przemilczany problem nie zniknie\nTo, że jakiś temat zostanie przemilczany i do końca nierozwiązany nie powoduje wygaśnięcia uczuć z nim związanych. Wszyscy doskonale znają sytuacje, kiedy nasze partnerki poruszają podczas kłótnie dawne tematy, o których my zdążyliśmy już dawno zapomnieć. Dlaczego tak się dzieje? Zlekceważone emocje są wciąż żywe i im bardziej wyciszone tym częściej będą się pojawiać w kolejnych kłótniach. Dlatego pozwól partnerce wyrazić to co czuje, okaż zrozumienie aby negatywne emocje nie były dalej pielęgnowane.\nJak widać powyżej zrozumienie kobiet nie jest czymś niemożliwym. Kluczem do stworzenia dobrych relacji jest uważne słuchanie, rozmowa i próba zrozumienia drugiej osoby. Wzajemne zrozumienie to recepta na udany związek. Dzięki temu unikniemy niepotrzebnych kłótni i nieporozumień.


oddawanie krwi – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / oddawanie krwi\nNa Uniwersytecie Gdańskim poleje się krew; rusza Wampiriada\n9 maja 2022 08:13 /w Informacje, Polska\nNa kampusie Uniwersytetu Gdańskiego (UG) rozpoczyna się Wampiriada, czyli akcja honorowego studenckiego krwiodawstwa. Chętni będą mogli oddać krew do środy w krwiobusach zaparkowanych na terenie uczelni\n24 stycznia 2022 19:34 /w Informacje, Polska\nŻołnierze 10. Świętokrzyskiej Brygady Obrony Terytorialnej solidaryzują się ze swoją koleżanką, oddając krew dla jej chorej na białaczkę mamy. Do kieleckiego Regionalnego Centrom Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa tylko w sobotę zgłosiło się ponad 60 terytorialsów i oddało prawie 28 litrów krwi.\n30 sierpnia 2020 11:44 /w Informacje, Polska\nSanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, wspólnie z Klubem Honorowych Dawców Krwi klubu sportowego Cracovia, organizuje akcję krwiodawstwa pod hasłem: „100 litrów krwi na 100-lecie urodzin św. Jana Pawła II”.\n18 maja 2020 13:55 /w Informacje, Polska\nRozpoczynamy kolejną edycję akcji „Spokrewnieni służbą”; oddając krew żołnierze dowodzą swojemu męstwu i zaangażowaniu – oświadczył w poniedziałek minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak.\n14 maja 2020 17:47 /w Informacje, Polska\nMinisterstwo Zdrowia zwraca uwagę, aby w dobie epidemii nie zapominać o innych chorobach. W razie potrzeby skorzystajmy ze szpitala. Resort apeluje jednocześnie o oddawanie krwi. Zapasy są coraz mniejsze.\n14 maja 2020 12:24 /w Informacje, Polska\n29 października 2019 17:50 /w Informacje, Polska\nStrażacy z Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Warszawie oddali ponad 17 litrów krwi podczas akcji honorowego krwiodawstwa. Do punktu poboru w „krwiobusie” zgłosiło się 50 osób, a zakwalifikowano 38, które mogły oddać krew.\n28 czerwca 2018 12:40 /w Informacje, Polska\nZaczynają się wakacje. Niestety, na drogach jest coraz więcej wypadków. Ich ofiary potrzebują krwi, ona ratuje życie – powiedział minister infrastruktury Andrzej Adamczyk. Szef resortu zainaugurował dziś drugą edycję akcji „Kolej na ciebie – ratuj życie”.\nKandydatka Prawa i Sprawiedliwości na premiera Beata Szydło zaapelowała do Polaków o oddawanie krwi. Problem jej braku zgłosiły centra krwiodawstwa\n25 lipca 2014 05:30 /w Informacje, Polska\nSzpitale w całej Polsce alarmują, że nie można przeprowadzać operacji, bo brakuje krwi. Regionalne Centra Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa apelują zatem


Firmę Novigo Film rozbudowujemy na terenie Polski od 2017 roku. Jesteśmy oficjalnym przedstawicielem producenta maszyn pakujących Maripak oraz importerem folii poliolefinowych. Naszą rozbudowaną ofertę kierujemy...\nAkcesoria i Gadżety konopne CBD – Filip Konopny\nNasz sklep online Filip Konopny oferuje produkty konopne o korzystnych cechach dla funkcjonowania organizmu i dobrego samopoczucia. Wszystkie produkty są bezpieczne i legalne. Wpisują się...\nUsługi i Firmy / Zachodniopomorskie / Odsłon: 136\nWeedosfera to idealne miejsce dla osób, które szukają sprawdzonych produktów na bazie konopi – samodzielnie je dobieramy i stale pozyskujemy nowe, wartościowe odmiany. Na pierwszym miejscu stawiamy zarówno...\nRL CNC specjalizuje się w dokładnej obróbce skrawaniem dla przemysłu ciężkiego, spożywczego oraz chemicznego. Korzystając z naszego doświadczenia, parku maszynowego i nieszablonowego podejścia, wykonujemy wielkogabarytowe...\nProfesjonalna oferta firmy Hilfe skierowana jest do najbardziej wymagających mieszkańców miasta Wrocławia. Serwis ten jest sprawdzonym partnerem, któremu możesz zaufać. W ramach jego usług możesz:...


Sprzedawcy mają obawy i badania dotyczące kasy fiskalnej. Nie zawsze wszystko chodzi po swej zasad oraz oczywiście, jakbyśmy chcieli. Kasa finansowa to bowiem maszyna - urządzenie elektroniczne, które czasem zawodzi.\nFaktura Zanim przyzwyczaimy się do sprzedaży na kasie, też mija mało czasu. Choć przyznać należy, że urządzenia wykonują za nas ogrom pracy. Sczytują kody kreskowe, a następnie drukują paragon bądź same fakturę. No właśnie...paragon czy faktura? Rzecz zaliczało się lekka i mała, a lecz nie do tyłu rzeczywiście jest. Zadawać możemy sobie bowiem pytania, co dać klientowi paragon wydawany na kwocie fiskalnej, albo te fakturę. Specjaliści spiesza z dopłatą - mówią, że należy wystawić paragon, ale dać klientowi fakturę. Co istotne wystawienie faktury dla kobiety fizycznej, która nie prowadzi działalności gospodarczej lub również dla rolnika ryczałtowego nie zwalnia sprzedawcy z obowiązku zarejestrowania sprzedaży na kwocie fiskalnej. Przecież klient może zażądać wystawienia faktury - wtedy wręcza mu się jej oryginał faktury.\nParagon Co więc z paragonem? Otóż paragon fiskalny dołącza się do tego przedmiotu faktury, który tkwi w dokumentacji podatnika. w ten możliwość unikniemy podwójnej płatności podatku za daną sprzedaż. Paragon jest faktem sprzedaży. Paragon umieszczany na kasie fiskalnej przeważnie jest dostarczany, z propozycją o wystawienie faktury. Jest toż w wielu przypadkach także baza do promowania produktu, który wykazał się być zły, bądź i po prostu nie spełnia wymagań klienta. Paragon jest przeważnie też gwarancją. Wbrew pozorom ten składnik papieru - wydruku z znajomej kasy, toż bardzo istotny dokument. Drukarki fiskalne elzab są w stanie wydrukować zarówno paragon jak i fakturę. Często bagatelizujemy paragon, gdzieś go wrzucamy. Przecież w czasie, gdy jest obecne zakup czegoś dobrego, warto o paragonie myśleć i wiedzieć, gdzie się go nosi. Śmiałam się z dużo kobiet, wkładających do portfela z skutecznym namaszczeniem paragony. Ale widziałam tez osoby dające paragon i prowadzące, że produkt, który przed chwila w współczesnym biznesie kupili - jest nieświeży. Dla samych zatem paragon jest faktem, że dali za to, co uznają w torbie, dla drugich to platforma do ostatniego, żeby zadbać o produkt.


Iveco Daily ważyło ponad 9 ton - tak się odmraża gospodarkę\nIveco Daily ważyło ponad 9 ton – tak się odmraża gospodarkę\nOpublikowano: 18 maja 2020 Kategoria: Aktualności\nTagi: iveco daily, Iveco Daily ważyło ponad 9 ton - tak się odmraża gospodarkę, kontrola drogowa, przeciążone busy\nZatrzymane przez zachodniopomorskich “Krokodyli” Iveco Daily ważyło ponad 9 ton – tak się odmraża gospodarkę według polskich przewoźników.\nPisałem ostatnio, że po tym jak na podstawie przeciążenia 3,5-tonowych busów można wywnioskować, w jakim stanie jest polska gospodarka.\nZobacz też: Rumuńskie Iveco Daily ważyło 10 ton – kierowca dostał 1000 zł kary\nNo i wszystko wskazuje na to, że tzw. odmrażanie gospodarki idzie polskim przewoźnikom bardzo sprawnie.\nJuż pierwszego dnia wejścia w życie III etapu odmrażania gospodarki, czyli w poniedziałek 18 maja zachodniopomorscy inspektorzy ITD zatrzymali w Szczecinie na miejskim odcinku drogi krajowej nr 10 białe Iveco Daily.\nPolski przewoźnik wybrał nieprzypadkowo do “odmrażania gospodarki” zbudowane na ramie Iveco Daily z serii Heavy Duty (inaczej rzecz ujmując to 6- albo 6,5-tonowa ciężarówka) z bliźniaczymi kołami na tylnej osi oraz zabudową kontenerową i windą samozaładowczą.\nZobacz też: Zabudowa izotermiczna – jakie są typy i rodzaje izoterm?\nNo i nie po raz pierwszy okazało się – co potwierdzili szczecińscy inspektorzy ITD w bazie CEPiK – że zatrzymany do kontroli bus ma 3,5 tonowe DMC, ale na wagach wyszło ponad 9 ton.\nZatem, znanym już przewoźnikom i kierowcom zwyczajem, “Krokodyle” wydały prowadzącemu przeładowanego dostawczaka pamiątkowy karnet opiewający na kwotę 500 złotych a do tego zakazano dalszej jazdy do czasu rozładunku większości towaru z kontenera.


Strona główna » Aktualności » Recenzje » Narkotyczne zbrodnie - zestawienie najlepszych filmów\nNarko-biznes i X Muza – analogie pomiędzy przestępczą specjalnością a wielką machiną przemysłu filmowego mogą niekiedy narzucać się mimowolnie, jednak... nie, nie czas na takie refleksje. Faktem jest co innego: twórcy kina nader często korzystają z historii, w których mafijne klany i policyjne jednostki specjalne stają do konfrontacji w obliczu narkotykowych afer. Skoro tak, to na jakie filmy szczególnie warto zwrócić uwagę? Oto mały przewodnik.\nArnold Schwarzenegger znowu w akcji. Tym razem jako szeryf spokojnego miasteczka Sommerton Junction, które staje się ostatnim bastionem praworządności – miejscem walki z narkotykowym bossem zbiegłym z więzienia. Widowisko z dużą dawką testosteronu oraz jajcowatego humoru – przecież południowej granicy stanu Arizona broni między innymi Johnny Knoxville, natomiast podstarzały stróż prawa zdaje się zapewniać, że: „I'll be back". No i wrócił – dla Schwarzeneggera była to pierwsza główna rola od czasu „Terminatora 3". Co by nie mówić, Arnie to niezniszczalny jegomość, studzący temperamenty narkotykowych mafiozów. Zwiastun.\nWalka z narkotykowym półświatkiem potraktowana zupełnie serio. Brudna, bezwzględna, moralnie niejednoznaczna rzeczywistość, gdzie konfrontacja z przedstawicielami meksykańskiego kartelu narkotykowego łączy się również z osobistymi demonami funkcjonariuszy DEA oraz FBI. Serie z karabinów rezonują wyjątkowo niepokojącym echem, podobnie jak słowne szermierki, wojna nerwów w tajnych akcjach. Denis Villeneuve stworzył historię utrzymaną w realistycznej formule, podejmując intrygujący temat, obrazując również bestialskie porachunki w przestępczym środowisku. Emily Blunt to zaś wyjątkowo zadziorna bestia, która do końca strzeże prawa. Partnerują jej zaś między innymi Benicio Del Toro oraz Josh Brolin. Zwiastun.\nDilerka jako biznes. W dodatku bardzo intratny, ale oczywiście równie niebezpieczny. Świetnie prowadzona narracja rozpisana na młodych i gniewnych, którzy – zgodnie z polskim tytułem – umiejętnie lawirują na granicy (bez)prawia. Najczęściej egzekwowanego przez mafię... Film Olivera Stone'a w może być traktowany jako gra na zasadach hierarchii w narko-biznesie, jednak w największym stopniu jest to sensacyjny spektakl z dużą dozą sex appealu. Nic dziwnego, skoro strefami wpływów rozporządza na przykład Salma Hayek. A czupurne młokosy – Taylor Kitsch, Blake Lively, Aaron Taylor-Johnson – przekonają się, że zabawa w marihunanę może ściągnąc meksykańskich sąsiadów. Zwiastun.\nŻeby rozpoznać wroga trzeba użyć sprytu. Na przykład zdolności do infiltracji. Colin Farrell oraz Jamie Foxx wcielają się w podwójnych agentów, którzy podejmują się niełatwego zadania rozpoznania międzynarodowego kartelu narkotykowego. Intensywne widowisko utrzymane w sensancyjnej konwencji, gdzie Miami – zobrazowane niekoniecznie jako słoneczna arkadia, a raczej mroczne przyczółek zła – staje się miejscem kontrastów i niebezpieczeństw. Michael Mann zrealizował remake telewizyjnego hitu z lat 80., który choć znacząco różni się od pierwowzoru, to nadal może być żywo dyskutowanym filmem. Zwiastun.\nNarkotykowe fatum rodzin. Steven Soderbergh wyreżyserował film, w którym przyjęcie intymnej perspektywy kilkorga bohaterów prowokuje do zadania pytań o konsekwencje działania mechanizmów – władzy i mafii. Bo w tej rzeczywistości pełno jest niuansów, odcieni szarości. Dramat sędziego i córki uzależnionej od narkotyków, opuszczona żona króla mafii, toczący wewnętrzną walkę funkcjonariusz policji, nieustępliwi funkcjonariusze DEA – to bohaterowie świata z eskalacją porachunków, nieustannymi wątpliwości, walką do upadłego. Michael Douglas, Catherina Zeta-Jones, Don Cheadle czy Benicio Del Toro musieli przeżywać niełatwe chwile. Zwiastun.\nTym razem to Harrison Ford ściga, choć i sam jest ścigany. Jako wicedyrektor CIA trafia on na trop, który prowadzi go do poznania struktur kolumbijskiego kartelu narkotykowego i niejasnej przeszłości wysoko postawionych oficieli państwowych. Jest w tym przedstawieniu odpowiednie napięcie, nastrój osaczenia, stopniowo poznawanej tajemnicy. Uwzględniono także polityczną stronę – intrygi, knowania, nieformalne, najczęściej bardzo nietrwałe sojusze. Widowiskowe sekwencje zdarzeń dzieją się zaś zarówno w miejskiej dżungli Waszyngtonu, jak i nieprzystępnych terenach Ameryki Południowej. Sensacyjny temat, egzotyczne przedstawienie. Zwiastun.\nDowód na to, że gangsterska kariera w dragach to atrakcyjna opcja również dla czarnoskórych mieszkańców USA. Od zera do bohatera w przestępczym imperium – Ridley Scott zna przepis na zajmującą historię inspirowaną burzliwym życiem Franka Lucasa. Elegancka stylistyka retro, konsekwencja w budowaniu atmosfery dla dramatycznych wydarzeń i wizualnie atrakcyjne przedstawienie walki pomiędzy bohaterem odgrywanym przez Denzela Washingtona, a ścigającym go detektywem w interpretacji Russela Crowe'a. To nie tylko interesująca walka, ale także zwrócenie uwagi na społeczny kontekst działalności gangsterów – niekiedy cenionych wśród zwykłych ludzi. Zwiastun.\nNa handlu narkotykami można dorobić się prawdziwej fortuny. Od zwykłej dilerki marihuany przez coraz bardziej ryzykowne działania w handlu koką. Johnny Depp wziął udział w widowisku biograficznym, jako że ścieżka George'a Junga z rozmachem działającego w latach 80. faktycznie mogła być bardzo inspirująca dla młodych, dosyć kreatywnych nieszczęśników. Ale również tragiczna. Zajmujący kryminał, nieoczywisty dramat, gorące uczucie ze zmysłową Penelope Cruz i różne wizje świata – filozofii dobrobytu i uczciwości. Historia przemytnika-biznesmena działającego w porozumieniu ze słynnym Pablo Escobarem potrafi wciągnąć, wstrząsnąć i zreflektować. Zwiastun.\nLos Angeles to nie jest Miasto Aniołów. Przynajmniej nie u Davida Ayera, który w chłodny, realistyczny sposób opowiada o walce glin z narkotykowym gangiem. Makabryczna zbrodnia, nieprzewidziane sytuacje i krwawa wendetta. Brudna stylistyka, kino ulicy, w której słychać wszystko – przyspieszone bicie serca, salwę z karabinu, ba, pytania i wątpliwości kiełkujące w głowach bohaterów. To swoisty hołd dla przedstawicieli służ mundurowych, egzekutorów sprawiedliwości. Przejmująca także ze względu na stronę formalną – autentyczny widok z miniaturowych kamer przyczepionych do policyjnych pasów. Wir akcji, w którym można zostać wciągniętym. Zwiastun.\nNarkotykowymi ścieżkami kina podążał Marcin Waincetel. Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Dzika Banda.