Liść laurowy podczas ciąży: korzyści i szkody\n1 Skąd wziął się szlachetny laur?\n2 Skład i właściwości rośliny\n4 Wskazówki dotyczące stosowania liści laurowych podczas ciąży\n5 Przepisy kosmetyczne\n6 Wideo: korzyści zdrowotne z liści laurowych\nWszechstronność zastosowania tej rośliny opiera się na jej składzie chemicznym. Jasny aromat sugeruje, że zawiera lotne, które mają działanie przeciwwirusowe wraz z cebulą i czosnkiem. Ale poza tym w tak znanym liściu laurowym jest wiele innych tajemnic. Kobiety w ciąży muszą bardzo ostrożnie podchodzić do jego stosowania, pamiętając o swojej delikatnej pozycji.\nSkąd wziął się szlachetny laur?\nTen zimozielony krzew preferuje klimat subtropikalny, w którym łączy się gorące słońce i wysoką wilgotność. Korona rośliny jest gęsta, podobna do piramidy. Wygląd liści jest dobrze znany każdej gospodyni. Są świeże, mają ciemnozielony kolor, pokryte skórzastą folią, lekko falistą na krawędziach. Aby zachować składniki odżywcze, lepiej jest kupić świeże cięcie gałęzi i wysuszyć w domu w zacienionym, dobrze wentylowanym kącie. Konieczne jest przechowywanie w suchym miejscu, w pojemniku z mocno zmieloną pokrywką.\nOjczyzną lauru jest Morze Śródziemne. W starożytnej Grecji miało ono znaczenie rytualne, uważane za święte drzewo. Tylko nieliczni otrzymali wieniec laurowy.\nNa terytorium naszego kraju roślina czuje się świetnie na Kaukazie, na terytorium Krasnodar w Gruzji na Półwyspie Krymskim. W skali globalnej rośnie w subtropikalnym paśmie półkuli północnej i południowej.\nIstnieją 3 główne typy laurów:\nJako przyprawę stosuje się tylko Noble Laurel.\njak stosować liść laurowy do utraty wagi\nBogactwo naturalnych składników pozwala na stosowanie liści jako środka terapeutycznego, ponieważ zawiera:\nkilka rodzajów kwasów;\nmikro i makroelementy, w tym magnez, cynk, fosfor, mangan, żelazo.\nWśród korzystnych właściwości odnotowano silny wpływ na układ odpornościowy ze względu na niestabilną produkcję. Stosowane jako silny naturalny antybiotyk, płyny i płukanie bulionem mają działanie przeciwzapalne i antyseptyczne. Było to szczególnie szeroko stosowane w tym charakterze w krajach azjatyckich. Odwar z liści laurowych jest popularny jako silny środek moczopędny i zmniejszający przekrwienie. Olejki eteryczne i kwasy stymulują przyspieszony metabolizm, dzięki czemu następuje szybka utrata masy ciała. Dla osób cierpiących na systematyczną bezsenność i nadmierną drażliwość przydatne są kąpiele z dodatkiem wywaru laurowego. Zapach stopniowo uspokaja, działanie uspokajające objawia się dzięki linaloolowi zawartemu w prześcieradle.\nOdwar w połączeniu ze specjalną dietą w ciągu 6 dni usuwa nadmiar soli ze stawów, możesz użyć przepisu na reumatyzm. Wywary z pokrzywy i liści laurowych, jeśli występują naprzemiennie, są w stanie przywrócić włosom połysk, siłę, elastyczność, zapobiegać obcinaniu końców, budzić śpiące mieszki włosowe. W przypadku problematycznej skóry przydaje się wycieranie tymi produktami, delikatnie usuwają stany zapalne, wąskie pory, zapobiegają pojawianiu się nowych wysypek i wysychają stare.\nBardziej skoncentrowany bulion przyda się w walce z grzybem stóp i paznokci. Eliminuje nadmierne pocenie się, nieprzyjemny zapach, blokuje rozmnażanie się patogenów, łagodzi pieczenie i swędzenie.\nNieprzyjemny zapach z jamy ustnej, jeśli zostanie wywołany przez zapalenie dziąseł lub błon śluzowych, można również łatwo usunąć w ciągu kilku dni przez spłukanie z dodatkiem infuzji lawrushki.\nUżyj przydatnej rośliny w postaci wywaru, naparu, olejku eterycznego.\njak przechowywać liść laurowy w domu\nTak bogate spektrum przydatnych efektów wywołuje podziw i chęć natychmiastowego wypróbowania wszystkich przepisów. Ale jest to niedopuszczalne podczas ciąży.\nWażne: wywar powoduje silny skurcz mięśni gładkich, więc w pierwszym trymestrze nie można go stosować w środku. W przeciwnym razie możesz sprowokować mimowolną aborcję.\nNie zaleca się picia naparu z liści laurowych z zapaleniem żołądka, wrzodem żołądka i dwunastnicy, zapaleniem trzustki, regularnymi zaparciami. Nie nadużywaj środka, jeśli zaobserwujesz patologie sercowo-naczyniowe, nagłe wzrosty ciśnienia. Choroby układu moczowo-płciowego, zwłaszcza niestabilna nerka, funkcja wątroby jest również przeciwwskazaniem.\nDwoistość działania jest wyraźnie widoczna w przypadku cukrzycy i alergii. Na początkowych etapach liść laurowy będzie korzystny, w późniejszych etapach - szkodliwy.\nWskazówki dotyczące stosowania liści laurowych podczas ciąży\nOczekiwanie dziecka przynosi podekscytowanie, dodatkową troskę o jego zdrowie, dlatego przyszłe matki bardzo ostrożnie wybierają żywność i kosmetyki. Przy rozsądnym podejściu liść laurowy jest bardzo przydatny dla kobiet w ciąży. Niech bulion nie powinien być przyjmowany doustnie, ale jest idealny jako środek do pielęgnacji skóry twarzy, ciała, stóp, łagodzi swędzenie wysypką skórną i pomaga w chorobach dziąseł.\nKompresy pomagają dobrze z ropieniem w kącikach paznokci, oczyszczają małe rany, przyspieszają gojenie. Przyjemny zapach liścia łagodzi, pomaga szybko zasnąć.\nTradycyjne stosowanie jako przyprawa również nie szkodzi. Bezpieczna dawka - 2 ulotki na pierwsze danie, gulasz mięsny lub warzywny, duszona ryba, doda smaku i wywoła apetyt.\nMoc liścia laurowego służy do łagodzenia obrzęków, zapobiegania zmarszczkom, wyrównania cery, zapobiegania pojawieniu się trądziku, łagodzenia podrażnień, dezynfekcji i wysuszania. Wiele przepisów jest bardzo łatwych do przygotowania i nie wymaga specjalnych umiejętności.\nBalsam 3-5 rozdrobnionych liści jest gotowanych na parze ze szklanką wrzącej wody i naleganych przez 2 godziny. Następnie dodaj 2 łyżki. alkohol i sok z cytryny i wytrzyj twarz 2 razy dziennie.\nTonik Liście są szczelnie zapakowane w szklany słoik, wypełnione wrzącą wodą, zakorkowane i pozostawione na 4 - 5 godzin. Następnie odfiltruj, dodaj kilka kropli olejku z drzewa herbacianego i pozwól mu ponownie zaparzyć. Następnego dnia modne jest stosowanie toniku 3 razy dziennie, aby znormalizować gruczoły łojowe.\nWanny Służy do zapobiegania i leczenia chorób grzybiczych stopy. 4 do 5 liści zaparza się w szklance wrzącej wody i wlewa do pojemnika do kąpieli stóp, dodaje do pożądanej objętości ciepłej wody, a stopy zanurza się w kostce na 5 do 10 minut.\nPrzepisy ludowe z liśćmi laurowymi są testowane w czasie, nie wywołują skutków ubocznych i są całkowicie bezpieczne dla kobiet w ciąży do użytku zewnętrznego.\nliść laurowy do stawów: korzyści i zastosowania\nWideo: korzyści zdrowotne z liści laurowych


Recenzje książek - Pokój pełen książek: Srebro koloidalne, Dr Josef Pies\nData premiery: 16.06. 2011\nJeszcze nikt nie wymyślił leku, który działałby na wszystko i chroniłby nas przed wczesną śmiercią, chociaż gdyby było inaczej, wkrótce zabrakłoby miejsca dla ludzi, wzrósłby poziom biedy na świecie i automatycznie stalibyśmy się jeszcze bardziej niezadowoleni niż jesteśmy - ale pozostawmy tego typu rozważania filozofom i innym mądrym ludziom, ponieważ tak naprawdę nie jesteśmy skazani na pogodzenie się z chorobami, różnymi dolegliwościami czy słabą odpornością. Za sprawą książki „Srebro koloidalne” będziemy w stanie poznać tajemniczy środek niszczący bakterie, wirusy, a nawet grzyby.\nPrzed rozpoczęciem lektury, przeszukałam Internet szukając informacji na temat srebra koloidalnego. Nie mogłam uwierzyć, że jest tak znane, a ja jeszcze o nim nie słyszałam. Przeglądając wybrane strony, zdałam sobie również sprawę, że wiele osób zażywa go i – o dziwo – terapia tym tajemniczo brzmiącym środkiem przynosi rezultaty! Srebro od zawsze miało rozległe zastosowanie; zarówno w leczeniu chorób skóry, stanów zapalnych, a nawet, co ciekawe, w spowolnieniu procesu kwaśnienia mleka – ale to tylko część jego pozytywnych właściwości. Do tej pory wykorzystuje się je w szpitalach, w akupunkturze czy w terapii ajurwedyjskiej, a teraz my – zwykli ludzie – możemy cieszyć się jego właściwościami.\nDr Josef Pies w swojej niewielkiej objętościowo książce przedstawił nam ogólne informacje na temat srebra koloidalnego; opisał jego działanie, odpowiedział na najczęściej zadawane pytania związane z tym specyfikiem, przybliżył jego historię, sposób pozyskiwania, ale również przeznaczył dwa rozdziały na opisanie skutków wykorzystania srebra koloidalnego na zwierzętach oraz roślinach – szczerze powiedziawszy, to właśnie te dwa rozdziały zainteresowały mnie najbardziej.\n„Srebro koloidalne” może z początku przerażać i zniechęcać, ponieważ jakby nie patrzeć ma dużo wspólnego z chemią, a więc z dziedziną nauki, której część ludzi nie może znieść, do tych osób zaliczam się również ja, więc nie ma co się dziwić, że do lektury podeszłam z jawną niechęcią. Już w pierwszym rozdziale przeraziły mnie tabelki, jednak kilka linijek dalej ujrzałam zabawne obrazki, które pozwoliły mi się zrelaksować, a tym samym zagłębić w lekturze.\nNie będę rozpisywać się na temat jak to mnie ta pozycja wciągnęła i zainteresowała, bo tak nie było. Owszem, znacząco poszerzyła moją wiedzę na temat, niegdyś tajemnego dla mnie specyfiku, jednak, czego można więcej wymagać od lektury czysto naukowej?\n„Srebro koloidalne” polecić mogę każdej osobie, która chciałaby lepiej zapoznać się z tym tematem. Jest to idealne przygotowanie przed rozpoczęciem stosowania terapii srebrem koloidalnym. Jednak nie można oczekiwać wielkich cudów, autor w swojej książce wspomina, że nie jest to żaden cudowny środek leczący wszystkie choroby, ponieważ odnotowuje się przypadki, gdzie srebro koloidalne wykazuje brak działań.\n* Ostatnimi czasy mój kot przebył bardzo poważną operację dróg moczowych i nadal w pełni nie wyzdrowiał. Spróbuję wykorzystać na nim owe srebro, być może pomoże…\nEtykiety: ezoteryka, książki, literatura, recenzja | 12 komentarzy\nLena173 13 listopada 2011 17:41\nOj... Mam złe przeczucia, jeśli chodzi o czytanie przeze mnie książek, które zostały wydane w tym wydawnictwie. Próbowałam kilka i każda została pozostawiona zanim na dobre się rozpoczęła.\nEdyta 13 listopada 2011 18:02\nTwój końcowy dopisek o kocie i jego leczeniu przypomniał mi jedną scenę z książki Przygody Tomka Sawyera. Tam główny bohater też dał kotu (o imieniu Piotruś) łyżeczkę lekarstwa cud o wdzięcznej nazwie Morderca cierpień. Kot po zażyciu przez dobry kwadrans biegał po ścianach.\nDługo się z tego śmiałam.\nJulia 13 listopada 2011 18:06\nLena - może sięgnęłaś po zły tytuł? Albo książki ezoteryczne, to nie Twoja bajka. Nie każdy w końcu musi się tym interesować.\nEdyta - mam nadzieję, że mój nie zacznie biegać po ścianach :)\nIsadora 13 listopada 2011 19:00\nHaha, morderca cierpień wymiata! xD\nA tak poważnie - jakoś nie przekonuje mnie działanie tej substancji, raczej chyba szkoda czasu:)\nkasandra_85 13 listopada 2011 22:24\nZ chęcią poszerzę swoje horyzonty i dowiem się czegoś więcej na temat srebra koloidalnego;)\nDusia 13 listopada 2011 23:19\nNie mam ochoty na poszerzanie swojej wiedzy chemicznej, ale za zdrowie kotka trzymam kciuki :*\nDalia 14 listopada 2011 08:57\nLubię takie ciekawostki, z zainteresowaniem przeczytałam Twoją recenzję . Warto wiedzieć ze istnieje taki specyfik.\nPozdrawiam serdecznie i życzę kotkowi powrotu do zdrówka.\nBujaczek 14 listopada 2011 12:47\nRaczej nie dla mnie... Nie moje gusta literackie\nOla123 14 listopada 2011 22:04\nKsiążki raczej nie przeczytam..ale za kotka trzymam gorąco kciuki ^^\nLawenda 14 listopada 2011 22:15\nChoć podobnie jak kilka moich przedmówców, książki raczej nie przeczytam, to zaciekawił mnie ten temat, nawet nie wiedziałam, że istnieje taki specyfik i choć mam niewielką wiedzę na ten temat, to sądzę że pomoże to chociażby minimalnie przywrócić kota do zdrowia, na pewno nie zaszkodzi, ponieważ to odkrycie chemii, a nie jakieś niesprawdzone ziółka :). A kotkowi życzę powrotu do zdrowia :*.\nHeather 15 listopada 2011 17:37\nJa słyszałam już wcześniej o srebrze koloidalnym, chemię też lubię (jestem nawet w klasie o tym profilu) i chętnie dowiem się czegoś więcej o nim.\nRównież trzymam kciuki za zdrowie kotka :)\nJulia 15 listopada 2011 23:10\nNie dziękuję wszystkim. Żeby nie zapeszać :)\nHeather - podziwiam. Ja i chemia, to dwie różne bajki. ;d


Mieszkanie na sprzedaż - Rybnik - OPT-MS-1128 - 54.00m² - Optima Nieruchomości i Finanse\n3 296,30 zł/m2 cena: 178 000 zł\nSprzedam mieszkanie 2 -pokojowe w Śródmieściu znajdujące się na 3 piętrze w bloku.\nLokal mieszkalny wymaga odświeżenia. Składa się z 2 pokoi, kuchni z oknem, łazienki z toaletą i przedpokoju.\nW mniejszym pokoju jest balkon. Łazienka została całkowicie wyremontowana, w przedpokoju i kuchni nowo położone kafelki. W każdym pomieszczeniu są gładzie na ścianach. Zostały wymienione grzejniki oraz bojler do grzania wody na nowy. Mieszkanie jest ogrzewane piecem gazowym umieszczonym w kuchni. Blok został odnowiony i ocieplony. Miejsce parkingowe przy bloku. Blisko szkół i przystanków.\nZapraszam na prezentację 575 392 896\nOferujemy bezpłatną obsługę kredytów hipotecznych\nSymbol oferty OPT-MS-1128


Wojciech Gotkiewicz Fotografia Przyrodnicza i takie tam.: Rybitwy. Cz. I.\nMój pierwszy kontakt z rybitwami białoskrzydłymi miał miejsce dawno temu. Oczywiście było to nad Biebrzą, a konkretnie nad biebrzańskim starorzeczem przylegającym do „Leśnej polany nad Biebrzą” (http://ebiebrza.pl/). Pan Komenda (Senior) udostępnił mi wtedy kajak, aby mógł podpłynąć do kolonii tych ptaków w celach, a jakże - fotograficznych. Niestety, z tego akurat wypadu nie mam ani jednego zdjęcia, a to z dwóch powodów. Po pierwsze było upalnie (choć nie tak, jak w tym roku) i poziom wody nieco się obniżył. To „nieco” wystarczyło jednak, aby droga wodna do kolonii zamieniła się w drogę wodno-lądową. Co prawda kompilacja ambicji i honoru spowodowała, że nawet przez jakiś czas usiłowałem przedzierać się kajaczkiem przez zielsko, ale wkrótce dałem sobie spokój, gdyż komfort podróżowania porównywalny był z pływaniem po pasie zieleni na autostradzie A1.\nDrugi powód był jeszcze mniej zabawny. Jakiś czas po odbiciu od brzegu, okazało się, że w kajaku mam pasażera na gapę. Nie, nie była to biebrzańska rusałka, tylko zaskroniec, który poszukując cienia zadekował się w moim kajaku. Biedny gad, gdy zorientował się, że nie jest sam, spanikował (ja również) i ruszył przed siebie. Problem jednak w tym, że wybrał nie ten kierunek, na który bardzo liczyłem. Z jakiegoś powodu wylądował między moimi nogami, gdzie zastygł w bezruchu, wpatrując się we mnie mało przyjaznym wzrokiem.\nI teraz wyobraźcie sobie taką sytuację. Przedzieracie się kajaczkiem przez łąkę z gadem, którego zęby może nie są jadowe, ale SĄ! i znajdują się w odległości kilku centymetrów od …., sami wiecie od czego. I weź tu człowieku w takiej chwili skup się na fotografowaniu jakiś rybitw. Jedyna myśl, jaka mi wtedy towarzyszyła, to bezpieczny powrót na brzeg i zapobiegnięcie sytuacji, po której do końca życia byłbym wątpliwą atrakcją publicznych toalet.\nZ tej całej wyprawy, tak jak napisałem, nie pozostało mi żadne zdjęcie. Pozostał mi za to nawyk sprawdzania (i nieważne czy jest to kajak, łóżko, wanna czy bielizna), czy coś z zębami, nie wpadło na pomysł ucięcia sobie w nich drzemki. I radzę Wam, żebyście robili to samo :)\nAutor: Wojciech Gotkiewicz o 21:32\nEtykiety: Bagna Biebrzańskie, Biały Grąd., Biebrzański Park Narodowy, Dolina Biebrzy, fotografia przyrodnicza, Leśna polana nad Biebrzą, rybitwa białoskrzydła, rybitwy białoskrzydłe\nGrażyna Ciechanowska 12 lipca 2015 00:06\nTo piękne i fotogeniczne ptaki, kolibrowe ujęcie na 9 super. Historia z zaskrońcem mrożąca krew w ... wszędzie, to taka Pańska wersja "Zycia Pi" tylko w kajaku i z innym zwierzakiem.\nWojciech Gotkiewicz 13 lipca 2015 00:07\nPiękne są, ale z fotogenicznością bywa różnie. Generalnie trudno się je fotografuje, gdyż są bardzo ruchliwe. Chyba nie mam tylu nieostrych i poucinanych zdjęć innego gatunku. PS. Dziękuję za porównanie, ale mój historyjka jest zdecydowanie bardziej nudna :)\nKrzysiek Leśny Mikunda 12 lipca 2015 01:20\nto bardzo wdzięczni modele i świetne foty! A Twoja historia z zaskrońcem (współczuję, choć może wystarczyło wybić mu zęby ... to radykalnie mogłoby zmienić Wasze relacje h ah aha ha ah ahah) przypomniała mi przygodę mojej cioci. Miała spędzić noc w gościnie i została uprzedzona, że niestety są szczury. Więc ciocia położyła się i skrzętnie owinęła kołdrą, robiąc jak to nazwała "kokon" z kołdry. Owinęła szczelnie nogi i ciało. Niestety owijając się kołdrą zagarnęła do kokonu ... szczura! To co przeżyła, odbiło się traumą na lata. No chyba sam nie chciałbym czegoś takiego przeżyć, z całą moją miłością do zwierząt :)\nWojciech Gotkiewicz 13 lipca 2015 00:12\nDzięki Krzychu, ale tak, jak napisałem Pani Grażynie, to raczej niewdzięczne modele, ze względu na permanentne ADHD. Przekaż ciotce wyrazy najgorętsze wyrazy współczucia. Co prawda ze szczurem jeszcze nie spałem, ale w ubiegłym roku jeden taki spadł na nas z dachu czatowni. Spanikował, bo nie mógł znaleźć wyjścia i przez chwilę sytuacja była, delikatnie mówiąc, mało przyjemna.\npablo77 12 lipca 2015 05:44\nŁadne zdjęcia szczególnie ostatnie mi się podoba. Widzę że przy tej rybitwie tak jak przy krukach i srokach trudno zrobić zdjęcie tak aby oko ptaka było widoczne. Przygoda z zaskońcem ciekawa dobrze że wyszedłeś z tej opresji cało :)))\nWojciech Gotkiewicz 13 lipca 2015 00:17\nDzięki. Dokładnie. Na większości zdjęć na dysku mam bezokie rybitwy. No ale taka ich uroda. PS. Cało? Nie, tego nie napisałem :)\newarub 12 lipca 2015 07:37\nAle że łóżko? w domu? szuflada? wanna? Rety, chyba zacznę fruwać! Jak te rybitwy piękne na zdjęciach jeszcze piękniejszych! ;-)\nDziękuję Pani Ewo. No cóż, jakieś natręctwa trzeba mieć :)\nUnknown 12 lipca 2015 08:26\nNigdy nie miałem ich przyjemności spotkać. Jestem w szoku Wojciechu i podziwiam zdjęcia w locie, rewelacyjne ujęcia!\nWojciech Gotkiewicz 13 lipca 2015 00:14\nDzięki Marcin. Myślę, że w Twoich okolicach też gdzieś powinny buszować. Poszukaj na wiosennych rozlewiskach Noteci. To wbrew pozorom nie jest taki rzadki gatunek.\nhusky foto 12 lipca 2015 08:50\nBardzo ładne i odświętne wdzianka mają :-).\nWojciech Gotkiewicz 13 lipca 2015 00:15\nI niestety te wdzianka są cholernie kontrastowe, co sprawia że czasem trudno ustawić ekspozycję. Ale fakt, brzydkie nie są :)\nMoja Manufaktura Smaku Lifestyle/Home 14 lipca 2015 08:27\nU mnie byłby problem jeszcze z aberracją w pięknym fioletowym odcieniu na styku tych kontrastowych barw. Nie wiem, czy również zmagasz się z tą wadą obiektywu.\nWojciech Gotkiewicz 14 lipca 2015 12:49\nChyba nie, ale tak naprawdę, nigdy się nad tym nie zastanawiałem. Słabo znam się na teorii fotografowania. Robię zdjęcia, bo lubię i zazwyczaj nie myślę o kwestiach technicznych. A pewnie powinienem :)\nmiss-cherry 12 lipca 2015 08:56\nPierwszy raz widzę rybitwy białoskrzydłe. Pięknie wyglądają. Nie pomyślałabym, że to rybitwa. Ale teraz już wiem.\nWojciech Gotkiewicz 13 lipca 2015 00:16\nZapraszam nad Biebrzę. Jeżeli w przyszłym roku będzie choć trochę wody na Białym Grądzie, powinno być ich całkiem sporo.\nBeata 13 lipca 2015 04:02\nMimo kontrastowych eleganckich wdzianek, ślicznieś Pan ekspozycję (niezależnie od tego co to słowo oznacza) ustawił. A i zgrabną historię opowiedziałeś i nawet z morałem. Nie odwdzięczę się opisem moich przyrodniczych fobii, bo one nie do publicznego przyznawania sie są.\nBeata 13 lipca 2015 04:17\nA i powiem Ci się Wojciechu, że kraski nad Biebrzą są i mają młode w gniazdach (Kolega przywozi próbki krwi ptasiej i właśnie dziś była kraskowa)\nWojciech Gotkiewicz 13 lipca 2015 06:19\nDziękuję serdecznie. Fajnie, że kraski się odradzają. Oczywiście wyciągnę z Ciebie, wszelkimi legalnymi i nielegalnymi metodami, informację gdzie znajduje się gniazdo, ale pojadę tam pewnie dopiero w przyszłym sezonie, o ile kolega nie wyssie im całej krwi! PS. Dawaj te fobie na prywatnym FB :)\nBeata 13 lipca 2015 07:46\nNic nie zdradzę, poczekam na repertuar Twoich legalnych i nielegalnych metod.\nWojciech Gotkiewicz 13 lipca 2015 07:59\nOstatnio przeczytałem książkę o pracy służb bezpieczeństwa w dawnych Demoludach. Bardzo interesująca i pouczająca lektura :)\nAnonimowy 24 lipca 2015 02:16\nI znowu dzięki :)


Nieznajomy [Harlan Coben] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00177 004467 15203998 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Harlan Coben Liczba stron: 416\nISBN: 978-83-7985-300-7 Data wydania: 2016-02-17\nO książce Najlepsza powieść Harlana Cobena od czasu „Nie mów nikomu”. Na solidnym kłamstwie można zbudować całkiem udane życie, ale jeśli tajemnica wyjdzie na jaw, w mgnieniu oka można stracić wszystko… Nieznajomy pojawia się znikąd. Możesz spotkać go w barze, na parkingu albo w sklepie spożywczym. Jego tożsamość pozostaje nieznana. Jego pobudki są niejasne. Ale wiadomości, z którymi przychodzi, zmieniają wszystko. Kilka słów, które wyszepcze Ci do ucha, sprawi, że Twoje poukładane życie rozbije się w drobny mak… Adam Price ma wiele do stracenia: piękną żonę, dwóch wspaniałych synów i wszystko, co się wiąże ze spełnieniem amerykańskiego snu – wygodny dom, dobrą pracę i pozornie idealne życie. Spotkanie z Nieznajomym wywróci je do góry nogami – odkrycie wstrząsającego sekretu dotyczącego jego żony Corinne sprawi, że w grze o przetrwanie ważny stanie się każdy ruch, a Adam nie będzie wiedział, komu może ufać. Tymczasem Nieznajomy zdradza innym kolejne tajemnice…\nHARLAN COBEN Współczesny amerykański pisarz, który uznanie w kręgu miłośników literatury sensacyjnej zdobył swoją trzecią książką Bez skrupułów, opublikowaną w 1995 r. Jako pierwszy współczesny autor otrzymał trzy prestiżowe nagrody literackie przyznawane w kategorii powieści kryminalnej, w tym najważniejszą – Edgar Poe Award. Światowa popularność Cobena zaczęła się w 2001 r. od thrillera Nie mów nikomu, zekranizowanego w 2006 r. Kolejne powieści, za które otrzymał wielomilionowe zaliczki, m.in. Na gorącym uczynku, Wszyscy mamy tajemnice, Zostań przy mnie, Schronienie, Kilka sekund od śmierci, Sześć lat później i Tęsknię za tobą uczyniły go megagwiazdą gatunku i jednym z najchętniej czytanych autorów, także w Polsce. Twórczość pisarza wciąż budzi zainteresowanie filmowców: na podstawie Sześć lat później powstaje film z Hugh Jackmanem w roli głównej, a prawa do ekranizacji Tęsknię za tobą zostały kupione przez Warner Bros. www.harlancoben.com\nTego autora NIE MÓW NIKOMUBEZ POŻEGNANIAJEDYNA SZANSATYLKO JEDNO SPOJRZENIENIEWINNYW GŁĘBI LASUZACHOWAJ SPOKÓJMISTYFIKACJANA GORĄCYM UCZYNKUKLINIKA ŚMIERCIZOSTAŃ PRZY MNIESZEŚĆ LAT PÓŹNIEJTĘSKNIĘ ZA TOBĄNIEZNAJOMY Myron Bolitar BEZ SKRUPUŁÓWKRÓTKA PIŁKABEZ ŚLADUBŁĘKITNA KREWJEDEN FAŁSZYWY RUCHOSTATNI SZCZEGÓŁNAJCZARNIEJSZY STRACHOBIECAJ MIZAGINIONAWSZYSCY MAMY TAJEMNICE Mickey Bolitar SCHRONIENIEKILKA SEKUND OD ŚMIERCIODNALEZIONY Jako współautorAŻ ŚMIERĆ NAS ROZŁĄCZYNAJLEPSZE AMERYKAŃSKIE OPOWIADANIA KRYMINALNE 2011\nTytuł oryginału: THE STRANGER Copyright © Harlan Coben 2015All rights reserved Polish edition copyright © Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz s.c. 2016 Polish translation copyright © Robert Waliś 2016 Redakcja: Beata Kaczmarczyk Zdjęcie na okładce: © Roy Bishop/Arcangel Images Projekt graficzny okładki: Wydawncitwo Albatros Andrzej Kurłowicz s.c. ISBN 978-83-7985-300-7 WydawcaWYDAWNICTWO ALBATROS ANDZRZEJ KURYŁOWICZ S.C.Hlonda 2a/25, 02-972 Warszawawww.wydawnictwoalbatros.com Niniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że publiczne udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom. Przygotowanie wydania elektronicznego: Magdalena Wojtas, 88em\nSpis treści 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950515253545556PodziękowaniaOkładkaO książceStrona tytułowaO autorzeTego autoraStrona redakcyjnaSpis treściDedykacjaMotto12\nDedykowane pamięci mojego kochanego kuzynaStephena Reiteraoraz jego dzieciomDavidowi, Samancie i Jasonowi\nO ma duszo, bądź gotowa na przyjście Nieznajomego. Gotuj się, gdyż nadchodzi ten, kto umie stawiać pytania. Ten, kto nigdy nie zapomni drogi do twojego domu: Bo choćbyś unikał życia, to przed Śmiercią nie znasz schronu. T.S. Eliot\n1 Nieznajomy nie zburzył całego świata Adama w jednej chwili. Przynajmniej tak Adam Price powtarzał sobie później, ale było to kłamstwo. Adam wiedział od początku, od pierwszego zdania, że jego życie zadowolonego męża i ojca dwojga dzieci, właściciela eleganckiego domu na przedmieściach bezpowrotnie legło w gruzach. Pozornie było to proste zdanie, jednak w tonie głosu mężczyzny kryło się zrozumienie, a nawet współczucie, które przekonało Adama, że nic już nie będzie takie jak dawniej. – Nie musiałeś z nią zostawać – powiedział nieznajomy. Znajdowali się w klubie American Legion w Cedarfield w stanie New Jersey. W Cedarfield mieszkało mnóstwo zamożnych specjalistów od funduszy hedgingowych, bankierów i innych finansowych „panów wszechświata”. Lubili pić piwo w klubie, ponieważ czuli się tam komfortowo i mogli udawać, że są solą tej ziemi i równymi chłopakami, podczas gdy było zgoła inaczej. Adam stał przy lepkim kontuarze. Na ścianie wisiała tarcza do darta. Neony reklamowały piwo Miller Lite, ale Adam trzymał w prawej dłoni butelkę budweisera. Odwrócił się w stronę mężczyzny, który właśnie się do niego przysunął, i chociaż już znał odpowiedź, spytał: – Mówi pan do mnie? Facet był młodszy od większości ojców, szczuplejszy, niemal wychudzony, i miał duże, świdrujące niebieskie oczy. Na jednym z jego białych ramion widać było kawałek tatuażu, który znikał pod krótkim rękawem. Na głowie nosił bejsbolówkę. Nie wyglądał na hipstera, przypominał raczej ponurego gościa z działu pomocy technicznej, który nigdy nie wychodzi na słońce. Przenikliwe spojrzenie niebieskich oczu sprawiło, że Adam miał ochotę odwrócić wzrok. – Powiedziała ci, że jest w ciąży, prawda? Adam poczuł, jak jego dłoń mocniej zaciska się na butelce. – To dlatego zostałeś. Corinne powiedziała ci, że będziecie mieli dziecko. Właśnie wtedy Adam poczuł, jak w jego piersi przeskakuje jakiś przełącznik, zupełnie jakby ktoś uruchomił czerwony cyfrowy zegar, który zaczął odliczać czas do wybuchu bomby. Tik-tak, tik-tak. – Czy my się znamy? – spytał mężczyznę. – Powiedziała ci, że jest w ciąży – ciągnął nieznajomy. – Mówię o Corinne. Powiedziała, że jest w ciąży, a potem straciła dziecko. W klubie było pełno miejscowych tatuśków ubranych w białe T-shirty z rękawami trzy czwarte i luźne krótkie bojówki albo dżinsy, które w ogóle nie opinały tyłka. Wielu z nich nosiło bejsbolówki. Dzisiaj wieczorem odbywał się zaciąg czwarto-, piąto- i szóstoklasistów do drużyny lacrosse’a oraz selekcja do pierwszej reprezentacji. Adam był zdania, że jeśli ktoś chciałby zobaczyć ludzi o osobowości typu A w ich naturalnym środowisku, powinien przyjrzeć się rodzicom, którzy biorą udział w powoływaniu ich pociech do szkolnych reprezentacji. Mogłaby to nagrać ekipa Discovery Channel. – Czułeś się w obowiązku zostać, mam rację? – spytał nieznajomy. – Nie wiem, kim, do diabła… – Okłamała cię, Adamie. – Młody mężczyzna mówił z takim przekonaniem, jakby nie tylko był pewien swoich słów, ale także kierowała nim przede wszystkim troska o Adama. – Corinne to wszystko zmyśliła. Wcale nie była w ciąży. Jego słowa spadały jak ciosy, osłabiając Adama, zbijając go z tropu i ogłuszając, tak że przypominał liczonego boksera. Chciał się bronić, chwycić faceta za koszulę i rzucić nim przez całą salę za to, że obraża jego żonę. Ale nie zrobił tego z dwóch powodów. Po pierwsze, był osłabiony, zbity z tropu i ogłuszony jak liczony bokser. Po drugie, ten człowiek mówił z taką pewnością w głosie, z takim cholernym przekonaniem, że Adam uznał, iż najrozsądniej będzie go wysłuchać. – Kim pan jest? – powtórzył swoje pytanie. – Czy to ważne? – Owszem. – Jestem nieznajomym. Nieznajomym, który dysponuje istotną wiedzą. Twoja żona cię okłamała, Adamie. Nie była w ciąży. Skłamała, żeby cię odzyskać. Adam pokręcił głową. Starał się zachować jasny umysł i spokój. – Widziałem test ciążowy. – Sfałszowany. – Widziałem wynik USG. – Także fałszywy. – Mężczyzna podniósł rękę, zanim Adam zdążył odpowiedzieć. – Tak samo jak brzuch, a raczej brzuchy. Odkąd Corinne powiedziała ci, że jest w ciąży, nie widziałeś jej nago, prawda? Pewnie twierdziła, że wieczorami źle się czuje i dlatego nie uprawialiście seksu. Zazwyczaj tak się dzieje. Dlatego kiedy poroniła, mogłeś spojrzeć wstecz z przeświadczeniem, że to od początku była trudna ciąża. Z drugiej strony sali dobiegło donośne wołanie: – Dobra, chłopaki, łapcie piwo i zabieramy się do roboty! Głos należał do Trippa Evansa, przewodniczącego zarządu ligi lacrosse’a, byłego dyrektora agencji reklamowej z Madison Avenue i przy okazji równego gościa. Pozostali ojcowie zaczęli brać ze sterty aluminiowe krzesła – takie, na jakich siedzi się podczas szkolnego koncertu – i ustawiać je w kręgu pod ścianami sali. Tripp Evans popatrzył na Adama, zauważył jego bladą twarz i zmarszczył z troską czoło. Adam lekceważąco machnął ręką i ponownie zwrócił się w stronę nieznajomego. – Kim pan jest, do cholery? – Możesz mnie traktować jak swojego zbawcę. Albo jak przyjaciela, który właśnie uwolnił cię z więzienia. – Gówno prawda. Niemal wszystkie rozmowy ustały. Mężczyźni się uciszyli, a w sali rozlegało się tylko szuranie krzesłami. Ojcowie w skupieniu czekali na rozpoczęcie zaciągu. Adam czuł się fatalnie. Wcale nie miał ochoty tu przychodzić. To Corinne była skarbniczką klubu lacrosse’a, ale jej szkoła zmieniła termin konferencji dla nauczycieli w Atlantic City i chociaż był to najważniejszy dzień w roku dla miłośników lacrosse’a w Cedarfield – oraz główny powód, dla którego Corinne tak się zaangażowała – Adam był zmuszony ją zastąpić. – Powinieneś być mi wdzięczny – rzekł mężczyzna. – O czym pan mówi? Nieznajomy po raz pierwszy się uśmiechnął. Adam nie mógł nie zauważyć, że był to serdeczny uśmiech, uśmiech uzdrowiciela, kogoś, kto zawsze chce się zachowywać właściwie. – Jesteś wolny. – To kłamstwo. – Dobrze wiesz, że mam rację, Adamie. – Hej, Adamie?! – zawołał Tripp Evans z przeciwległego końca sali. Adam odwrócił się w ich stronę. Wszyscy już siedzieli, poza nim i nieznajomym. – Muszę iść – wyszeptał nieznajomy. – Ale jeśli naprawdę potrzebujesz dowodu, sprawdź swoją kartę Visa. Poszukaj płatności na rzecz Novelty Funsy. – Chwileczkę… – Jeszcze jedno. – Mężczyzna nachylił się ku Adamowi. – Na twoim miejscu zapewne zleciłbym badania DNA obu synów. Tik-tak, tik-tak… bum. – Co takiego? – Nie mam na to żadnego dowodu, ale kiedy kobieta jest skłonna skłamać w takiej sprawie, można założyć, że to nie jest jej pierwszy raz. Podczas gdy Adam próbował się otrząsnąć po tym ostatnim ciosie, nieznajomy pospiesznie wyszedł z sali.\n2 Kiedy Adam odzyskał władzę w nogach, pobiegł za nieznajomym. Za późno. Mężczyzna właśnie ulokował się na siedzeniu pasażera szarej hondy accord. Samochód ruszył. Adam puścił się biegiem, żeby dokładniej mu się przyjrzeć, może zobaczyć tablicę rejestracyjną, ale zdołał zauważyć jedynie, że auto zarejestrowano w stanie New Jersey. Kiedy honda skręciła w stronę wyjazdu z parkingu, zwrócił uwagę na coś jeszcze. Za kierownicą siedziała kobieta. Była młoda i miała długie blond włosy. Gdy światło latarni padło na jej twarz, Adam zorientował się, że kobieta patrzy w jego stronę. Na krótką chwilę skrzyżowali spojrzenia. W jej oczach dostrzegł zatroskanie i współczucie. Dla niego. Samochód odjechał z rykiem silnika. Ktoś zawołał Adama po imieniu. Adam odwrócił się i powlókł do środka. ▪ ▪ ▪ Zaczęli od zaciągu do drużyny gospodarzy. Adam próbował się skupić, ale miał wrażenie, że wszystkie dźwięki docierają do niego jakby zza zamkniętych drzwi kabiny prysznicowej. Corinne ułatwiła mu zadanie. Już wcześniej oceniła każdego z chłopców, którzy starali się o miejsce w reprezentacji szóstoklasistów, dlatego mógł bez trudu dokonać wyboru między zawodnikami. Większym wyzwaniem – i prawdziwą przyczyną jego dzisiejszej obecności – było zadbanie o to, żeby Ryan, ich szóstoklasista, trafił do drużyny gwiazd. Starszy syn, Thomas, który uczęszczał teraz do drugiej klasy szkoły średniej, został usunięty z tej drużyny, kiedy był w wieku Ryana, ponieważ – przynajmniej tak uważała Corinne, a Adam się z nią zgadzał – jego rodzice za mało się angażowali. Zbyt wielu ojców przyszło tutaj dziś wieczorem nie z zamiłowania do sportu, ale żeby zawalczyć o interesy swoich dzieci. Wliczając Adama. Może to żałosne, lecz taka była prawda. Adam próbował nie myśleć o tym, co przed chwilą usłyszał – kim, u diabła, był ten facet? – jednak bezskutecznie. Zamglonym wzrokiem wpatrywał się w „raporty łowcy talentów”, które przygotowała Corinne. Jego żona była niezwykle uporządkowana, niemal pedantyczna. Wypisała nazwiska chłopców w kolejności od najlepszego do najgorszego, a kiedy któryś z nich był wybierany, Adam obojętnie wykreślał go z listy. Przyglądał się idealnemu pochyłemu pismu żony, które mogłoby się znaleźć na planszach z literkami alfabetu, jakie nauczyciele zwykle przypinają do tablicy w młodszych klasach. Taka była Corinne. Należała do tych dziewcząt, które po przyjściu do szkoły narzekają, że na pewno obleją, a potem kończą sprawdzian jako pierwsze i dostają piątkę. Była inteligentna, zmotywowana, piękna i… Zakłamana? – Przejdźmy do drużyn grających na wyjeździe – odezwał się Tripp. Salę ponownie wypełnił odgłos szurania krzesłami. Adam, wciąż zamroczony, dołączył do kręgu czterech mężczyzn, którzy mieli ustalić skład pierwszej i drugiej reprezentacji wyjazdowej. To był najważniejszy moment. Drużyny gospodarzy grały tylko w miasteczku. Najlepsi zawodnicy trafiali do reprezentacji A oraz B i mogli uczestniczyć w turniejach rozgrywanych na terenie całego stanu. Novelty Funsy. Skąd zna tę nazwę? Głównym trenerem klasy Ryana był Bob Baime, ale Adam zawsze nazywał go Gastonem, gdyż kojarzył mu się z animowanym bohaterem disnejowskiego filmu Piękna i Bestia. Bob był potężnym mężczyzną o szerokim uśmiechu, jaki widuje się tylko u ludzi niegrzeszących rozumem. Był też hałaśliwy, dumny, głupi i złośliwy, a za każdym razem, gdy przechodził w pobliżu, wypinając pierś i wymachując rękami, miało się wrażenie, że towarzyszy mu ścieżka dźwiękowa z piosenką: „Nikt nie cwaniaczy/walczy/rzuca tak jak Gaston…”. Zapomnij o tym, napominał się w duchu Adam. Ten nieznajomy tylko sobie z tobą pogrywał… Skompletowanie drużyn powinno zająć kilka chwil. Każdemu z dzieciaków przyznano od jednego do dziesięciu punktów w różnych kategoriach – posługiwanie się kijem, szybkość, siła, podania i tak dalej. Potem liczby dodano i wyciągnięto średnią. Teoretycznie wystarczyłoby umieścić osiemnastu najwyżej ocenionych chłopców w pierwszej reprezentacji, kolejnych osiemnastu w drugiej, a reszcie podziękować. Proste. Najpierw jednak każdy z siedzących w kręgu mężczyzn musiał się upewnić, że ma swojego syna w najlepszej drużynie. No dobrze, załatwione. Teraz pora na ranking. Wszystko szło jak z płatka, dopóki nie zostało ostatnie wolne miejsce w reprezentacji B. – Powinniśmy przyjąć Jimmy’ego Hocha – oznajmił Gaston. Bob Baime rzadko po prostu mówił. Zazwyczaj coś oznajmiał. Jeden z jego nieśmiałych asystentów – Adam nie wiedział, jak tamten ma na imię – powiedział: – Jack i Logan są od niego wyżej w rankingu. – To prawda – oświadczył Gaston. – Ale znam tego chłopca. Jimmy Hoch jest lepszym graczem od tej dwójki. Po prostu nie wyszło mu podczas kwalifikacji. – Zakasłał w kułak. – Poza tym Jimmy miał ciężki rok. Jego rodzice się rozwiedli. Powinniśmy nieco mu odpuścić i przyjąć go do drużyny. Więc jeśli nikt nie ma nic przeciwko… Zaczął zapisywać nazwisko Jimmy’ego. – Ja mam – odezwał się Adam. Wszyscy się na niego obejrzeli. Gaston wysunął w stronę Adama brodę z dołeczkiem. – Słucham? – Ja mam coś przeciwko – rzekł Adam. – Jack i Logan mają wyższe noty. Który z nich wypadł lepiej? – Logan – odpowiedział jeden z asystentów trenera. Adam przebiegł wzrokiem w dół listy i sprawdził wyniki. – Dobrze, a zatem Logan powinien zostać przyjęty do drużyny. Ma wyższe noty oraz ranking. Asystenci nie wstrzymali oddechu, ale równie dobrze mogli to zrobić. Gaston nie przywykł do tego, że ktoś kwestionuje jego decyzje. Pochylił się, obnażając pokaźne zęby. – Bez obrazy, ale tylko zastępujesz żonę. Wypowiedział słowo „żonę” z takim lekceważeniem, jakby jej zastępowanie oznaczało, że nie jest się prawdziwym mężczyzną. – Nawet nie jesteś asystentem trenera – ciągnął Gaston. – Zgadza się – odparł Adam. – Ale potrafię liczyć, Bob. Logan uzyskał sześć i siedem dziesiątych punktu. Jimmy tylko sześć i cztery dziesiąte. Nie trzeba być geniuszem matematycznym, żeby wiedzieć, która z tych liczb jest większa. Choć jeśli chcesz, mogę ci to rozrysować na wykresie. Gaston nie wychwycił sarkazmu. – Przecież właśnie wytłumaczyłem, że pojawiły się pewne szczególne okoliczności. – Rozwód? – Właśnie. Adam popatrzył na asystentów trenera, których nagle zafascynowało coś pod ich stopami. – A jak wygląda sytuacja w domach Jacka i Logana? – Ich rodzice są razem. – Więc to jest teraz decydującym czynnikiem? – spytał Adam. – Twoje małżeństwo jest bardzo udane, prawda, Ga… – Niemal nazwał go Gastonem. – Bob? – Co takiego? – Ty i Melanie stanowicie najszczęśliwszą parę, jaką znam, nieprawdaż? Melanie była drobną, energiczną blondynką, która często mrugała, jakby ktoś właśnie ją spoliczkował. Gaston lubił łapać żonę za tyłek przy ludziach nie po to, żeby okazać jej uczucia czy nawet pożądanie, ale żeby zademonstrować, że jest jego własnością. Odchylił się do tyłu, starannie ważąc słowa. – Owszem, mamy udane małżeństwo, ale… – W takim razie powinniśmy odjąć co najmniej połowę punktu od wyniku waszego syna, czy tak? Wtedy Bob junior będzie miał, policzmy, sześć i trzy dziesiąte punktu. Trafi do reprezentacji B. Skoro podnosimy wynik Jimmy’ego z powodu problemów jego rodziców, to czy nie powinniśmy obniżyć noty waszemu synowi, ponieważ jesteście tacy cholernie idealni? – Adamie, dobrze się czujesz? – spytał jeden z asystentów. Adam gwałtownie obejrzał się w jego stronę. – Tak, dobrze. Gaston zaczął zaciskać pięści. Corinne to wszystko wymyśliła, przemknęło Adamowi przez głowę. Nigdy nie była w ciąży. Skrzyżował spojrzenie z potężnym rywalem i wytrzymał jego wzrok. No dawaj, wielkoludzie, pomyślał. Właśnie dzisiaj. Gaston był masywnym i muskularnym mężczyzną, lecz wiadomo było, że to tylko pozory. Za jego ramieniem Adam zobaczył zaskoczoną twarz Trippa Evansa. – To nie jest sala rozpraw – rzucił Gaston, błyskając zębami. – Zapominasz się. Adam nie był w sali rozpraw od czterech miesięcy, ale nie miał ochoty poprawiać Gastona. Uniósł kartki z wynikami. – Te noty nie znalazły się tutaj bez powodu, Bob. – My także – odrzekł Gaston, przeczesując palcami swoją czarną grzywę. – Zabieramy głos jako trenerzy. Jako ludzie, którzy od lat obserwują te dzieciaki. Do nas należy ostateczna decyzja. A raczej do mnie, jako głównego trenera. Jimmy ma właściwe podejście. To także się liczy. Nie jesteśmy komputerami. Wykorzystujemy wszystkie dostępne nam narzędzia, żeby wybrać tych, którzy najbardziej na to zasługują. – Rozłożył potężne dłonie, starając się odzyskać wsparcie Adama. – Zresztą mówimy o ostatnim dzieciaku w reprezentacji B. To nie jest taka ważna sprawa. – Dla Logana pewnie tak. – To ja jestem głównym trenerem. Do mnie należy decyzja. Sala zaczęła pustoszeć. Ojcowie wychodzili. Adam otworzył usta, żeby jeszcze coś powiedzieć, ale niby po co? Wiedział, że nie wygra; dlaczego w ogóle wplątał się w ten spór? Nawet nie wiedział, kim, u diabła, jest ten Logan. W ten sposób starał się odwrócić swoją uwagę od chaosu, który zaszczepił w nim nieznajomy. To wszystko. Doskonale zdawał sobie z tego sprawę. Wstał z krzesła. – Dokąd idziesz? – spytał Gaston, wysuwając do przodu brodę, która aż się prosiła o cios pięścią. – Ryan jest w reprezentacji A, prawda? – Tak. Adam właśnie po to tutaj przyszedł – żeby, w razie potrzeby, wstawić się za swoim synem. Załatwione. Reszta to drobiazgi. – Dobrej nocy, chłopaki. Wrócił do baru. Skinął głową do Lena Gilmana, szefa policji w miasteczku, który lubił pracować za barem, ponieważ w ten sposób ograniczał liczbę pijanych kierowców. Len odwzajemnił ukłon i podał Adamowi butelkę budweisera. Adam odkręcił kapsel z nieco przesadnym zapałem. Tripp Evans przysunął się do niego, a Len także podał mu budweisera. Obaj mężczyźni stuknęli się butelkami i zaczęli pić w milczeniu, podczas gdy uczestnicy zebrania wychodzili z budynku. Ojcowie wykrzykiwali słowa pożegnania. Gaston gwałtownie wstał – uwielbiał dramatyzm – i posłał Adamowi nieprzychylne spojrzenie. Adam w odpowiedzi uniósł butelkę, jakby wznosił toast. Trener wypadł z pomieszczenia. – Nawiązujesz przyjaźnie? – spytał Tripp. – Jestem bardzo towarzyski – odrzekł Adam. – Wiesz, że on jest wiceprzewodniczącym zarządu, prawda? – Muszę pamiętać, żeby przyklęknąć, kiedy spotkam go następnym razem. – Ja jestem przewodniczącym. – Więc lepiej od razu kupię ochraniacze na kolana. Tripp pokiwał głową, zadowolony z tej odpowiedzi. – Bob ma teraz wiele na głowie. – Bob to dupek żołędny. – Cóż, to prawda. Wiesz, dlaczego nadal nie zrezygnowałem z funkcji przewodniczącego? – Łatwiej jest podrywać laski? – Tak, oczywiście. A także dlatego, że jeśli ustąpię, Bob będzie następny w kolejce. – Strach pomyśleć. – Adam opuścił piwo. – Lepiej już pójdę. – Nie ma pracy. – Kto? – Bob. Stracił robotę ponad rok temu. – Przykro mi to słyszeć – odrzekł Adam. – Ale to żadna wymówka. – Nie powiedziałem, że to go usprawiedliwia. Po prostu chciałem, żebyś wiedział. – Jasne. – A więc – ciągnął Tripp Evans – Bob zatrudnił headhuntera, który pomaga mu w szukaniu posady; prawdziwą gwiazdę w branży. Adam odstawił piwo. – I co? – Ta gwiazda stara się znaleźć Bobowi nową robotę. – Już mówiłeś. – Facet nazywa się Jim Hoch. Adam znieruchomiał. – Ojciec Jimmy’ego Hocha? Tripp nic nie odpowiedział. – To dlatego chce przyjąć tego dzieciaka do drużyny? – Myślałeś, że naprawdę go obchodzi, że rodzice chłopaka się rozwiedli? Adam tylko pokręcił głową. – A tobie to nie przeszkadza? – zapytał. Tripp wzruszył ramionami. – Nic tutaj nie jest czyste. Przecież wiesz, że rodzic, który angażuje się w karierę sportową swojego dziecka, jest jak lwica broniąca młodych. Czasami wybiera się dzieciaka do drużyny, ponieważ mieszka po sąsiedzku, a czasami dlatego, że ma seksowną matkę, która ubiera się wyzywająco na mecze… – Wiesz to z własnego doświadczenia? – Przyłapałeś mnie. A czasami wybiera się dzieciaka, ponieważ jego tata może nam załatwić pracę. To jeden z lepszych powodów. – Stary, jesteś strasznie cyniczny jak na człowieka z branży reklamowej. Tripp się uśmiechnął. – Wiem, ale pewne rzeczy się nie zmieniają. Jak daleko byś się posunął, żeby chronić swoją rodzinę? Nigdy byś nikogo nie skrzywdził, ja także, ale gdyby ktoś zagroził twoim bliskim i musiałbyś ocalić swoje dziecko… – Wtedy bylibyśmy zdolni do zabijania? – Rozejrzyj się, przyjacielu. – Tripp rozłożył ręce. – To miasteczko, te szkoły, te programy, te dzieciaki, te rodziny: czasami nie mogę uwierzyć, jakie mamy szczęście. Żyjemy jak we śnie, chyba zdajesz sobie z tego sprawę. Adam był tego świadomy. W pewnym sensie. Przeszedł drogę od niedocenianego finansowo obrońcy z urzędu do nadmiernie wynagradzanego specjalisty od prawa własności, żeby móc sobie pozwolić na ten sen. Zastanawiał się, czy było warto. – A jeśli Logan musi za to zapłacić? – Od kiedy życie jest sprawiedliwe? Miałem kiedyś klientów z dużej firmy motoryzacyjnej. Wiesz, o kim mówię. Na pewno niedawno czytałeś w gazecie o problemach z układem kierowniczym w ich samochodach. Wielu ludzi doznało obrażeń albo zginęło. Ci goście są niezwykle sympatyczni. Normalni. Więc jak to możliwe, że do tego dopuścili? Dlaczego postanowili zaoszczędzić i w ten sposób doprowadzili do śmierci tylu ludzi? Adam już wiedział, do czego zmierza Tripp, ale zawsze lubił go słuchać. – Ponieważ są zepsutymi draniami? Tripp zmarszczył czoło. – Wiesz, że to nieprawda. Są jak pracownicy firmy z branży tytoniowej. Czy oni też są źli? A pobożni ludzie, którzy tuszują kościelne skandale, albo, czy ja wiem, zatruwają rzeki? Czy to też po prostu zepsuci dranie, Adamie? Tripp już taki był – tatusiek-filozof z przedmieścia. – Sam mi powiedz. – Wszystko zależy od punktu widzenia. – Tripp się uśmiechnął. Zdjął czapeczkę, przygładził kosmyki nad coraz wyższym czołem i ponownie założył nakrycie głowy. – Ludzie nie są obiektywni. Zawsze kierujemy się uprzedzeniami. Zawsze chronimy własne interesy. – Te wszystkie przykłady coś łączy… – odezwał się Adam. – Co? – Pieniądze. – One są źródłem wszelkiego zła, przyjacielu. Adam pomyślał o nieznajomym. Pomyślał o swoich dwóch synach, którzy byli w domu i zapewne odrabiali lekcje albo grali w gry wideo. Pomyślał o swojej żonie na konferencji dla nauczycieli w Atlantic City. – Nie wszelkiego – odparł.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Nieznajomy-ebookRO/p96878i171541" target="_blank" title="Nieznajomy [Harlan Coben] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Nieznajomy [Harlan Coben] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Biznes to rozmowy, czyli cała masa inspiracji - Why So Social\nPrezentacja Jeremy’ego Gutsche z portalu trendhunter.com oraz przekonanie się jakie naprawdę są Google Glass – to dwie najważniejsze rzeczy, które wyniosłem z konferencji. Pierwsza z nich bardzo inspirująca, pokazująca jak można jedną prezentacją zdobyć na długo ludzkie serca i umysły. Druga, czyli okulary od Google, które miałem w końcu możliwość przetestować, utwierdziła mnie w przekonaniu, że świat będzie należał do „wearable devices”.\nMarco Morosini jest jednym z projektantów pracujących dla Ferrari.\nZachęcam wszystkich do regularnego odwiedzania trendhunter.com. Trendy, inspiracje czy innowacje na niej zamieszczane potrafią zadziwiać. Podstawami ludzkiej kreatywności są ograniczenia jakie są na nas nakładane, umiejętność łączenia różnych elementów ze sobą oraz pewna otwartość na nowe rozwiązania. Jednak wszystko to wymaga odpowiedniej podkładki, pożywki. Ten serwis jest właśnie taką wysokobiałkową i łatwo przyswajalną pożywką dla naszego mózgu.\n„You are not selling a product, you are selling experience”\nWracając do Jeremy’ego Gutsche’y i jego prezentacji – była po prostu świetna. Zarówno pod kątem technicznym (sposób mówienia, slajdy) jak i merytorycznym. Spotkałem się z głosami, że było w niej dużo truizmów. Jednak 90 proc. osób, które określają tym mianem jakąś informację branżową, zazwyczaj o niej nie pamięta w codziennej pracy. Dodatkowo te same truizmy powtarzane przez różne osoby, przy różnych okazjach lepiej zapadają w pamięć.\nTo co wyróżniało prezentacje Gutschego to case study.\nAle nie takie, które wszyscy znają, ale takie, które wywoływały na pełnej sali falę zdziwienia. Kolejną ważną rzeczą był kontakt z publicznością. Jako Kanadyjczyk dosyć często żartował z Amerykanów jak również porównywał Polskę do swojego kraju pod kątem konserwatywnego myślenia i działania. Dzięki temu nie była to kolejna, nudna prelekcja, której koniec przyjmowany jest z ulgą.\nByło też trochę „mięska” dla copywriterów, czyli jak stworzyć świetne hasło dla swojej marki. Pierwsza zasada dosyć oczywista – siedem słów lub mniej. Druga to sprawić, aby ludzie mieli dosłownie obsesję na punkcie naszego hasła i produktu. Aby ten cel osiągnąć hasło musi bezpośrednio komunikować swoje wartości, być proste i musi być „super doładowane”. To ostatnie oznacza potencjał wiralowy. Poniżej dwa przykłady haseł dla… burgerów.\nPodsumowując – najlepsza prezentacja jaką miałem przyjemność zobaczyć. Wzór do naśladowania, z którego będę czerpał garściami.\nOkulary od Googla.\nNic dziwnego, że nie można ich kupić ponieważ są jeszcze na etapie beta testów. Gdyby teraz trafiły do masowej sprzedaży to projekt zakończyłby się olbrzymią porażką. Dlaczego? Po pierwsze nie da się założyć okularów na… inne okulary. Ba! Przy swojej wadzie wzroku nie widziałem treści na małym ekraniku, pomimo, że był oddalony od mojego oka o góra 25 milimetrów. Podobno można zamówić Google Glass ze szkłami korekcyjnymi… nie za duża to pociecha, bo koszt wzrasta.\nCo potrafią Google Glass?\nObsługa okularów nie jest intuicyjna. Wydawanie komend głosem działa nadspodziewanie dobrze (miłe zaskoczenie), jednak nie jest jeszcze perfekcyjne. Na ruchliwej ulicy raczej nie uda Wam się poprzez komendę „take a picture” zrobić zdjęcia. Głosem też nie obsłużymy wszystkich funkcji. Pozostaje sterowanie palcami przy oprawce, co jest, przynajmniej na początku, bardzo nieintuicyjne i można się poczuć głupio. Trochę jak Cyclops z X-man, który za każdym razem musi dotknąć swoich okularów gdy chce posłać w cel wiązkę promieni ze swoich oczów. Bok okularów to nic innego jak touchpad reagujący na przesuwanie palcem w dół, górę, lewo czy prawo. Dodatkowo reaguje na jednoczesne dotknięcie dwoma palcami. I powiem szczerze, że bez przerwy te ruchy mi się myliły. Pocieszył mnie przedstawiciel Hypermedia Isobar (do nich należało stoisko) mówiąc, że opanowanie obsługi okularów zajmuje około trzech dni.\nNa koniec największa bolączka, czyli bateria. Tutaj chyba czeka inżynierów największe wyzwanie, bo aktualnie bateria ma pojemność drastycznie małą. Przy jakiejkolwiek zewnętrznej aplikacji możemy nawet nie zdążyć się zalogować (ach ta moja złośliwość). Rozwiązaniem na „za parę lat” będą baterie, które ładują się w kontakcie z naszym organizmem… I jeszcze jedno. Nie należy zakładać Google Glass gdy są podłączone do ładowania. Parzy.\nDave Meeker – Isobar\nPomimo tego moja wiara w „wearable devices” umocniła się znacznie. Wszystko dzięki rozmowie z Davem Meekerem z Roundarch Isobar(ukaże się w tym miesiącu w magazynie „Brief”) oraz jego prezentacji. Zdaniem Meekera tradycyjne komputery znikną z naszego codziennego życia i zostaną zastąpione urządzeniami takimi jak inteligentne okulary, zegarki czy opaski.\nWażną rzeczą, na którą zwrócił uwagę jest rodzaj treści jaki jest możliwy do pokazania na urządzeniach przenośnych. Z powodu małych ekranów będzie ona bardzo prosta, ale za to maksymalnie spersonifikowana. Urządzenia, które będą nas otaczały będą dosłownie się nas uczyły! Na przykład nasz inteligentny zegarek po powrocie do domu będzie przekazywał informacje o tym co robiliśmy przez cały dzień do pozostałych urządzeń (kąpiel już nalana w optymalnej temperaturze, kawa zrobiona z odpowiednią dawką cukru). Prawda, że bardzo przyjemna wizja 😉\nW trakcie swojej prezentacji Dave Meeker zrobił małego psikusa swojej żonie. Otóż wykorzystując dedykowaną na Google Glass aplikację zgasił jej światło w kuchni podczas szykowania śniadania. Komendą głosową pokazał, że będąc w Warszawie można sterować swoim domem znajdującym się w … Chicago (wideo live stream z kuchni). Nie obyło się oczywiście bez problemów technicznych, ale i tak pokazuje to kolejną, globalną innowacyjność, czyli możliwość sterowania swoimi urządzeniami, zasobami z każdego miejsca na świecie.\nPodsumowując całą konferencję mogę z pełną odpowiedzialnością stwierdzić, że warto zapraszać gości z najwyższej, światowej półki. Zwłaszcza wizjonerów czy ewangelistów, od których bije pozytywnym nastawieniem, chęcią rozmowy, ciągłym dążeniem do poznawania nowych rzeczy. Warto też podkreślić, że Netia stworzyła odpowiednie warunki do odbioru tej solidnej porcji inspiracji. #propsy


Ogólnopolska akcja – „Cała Polska czyta dzieciom” – Centrum Kształcenia Zawodowego I Ustawicznego w Łapanowie\nHome Biblioteka Ogólnopolska akcja – „Cała Polska czyta dzieciom”\nOgólnopolska akcja – „Cała Polska czyta dzieciom”\n19 kwietnia 2017 10 lipca 2017\n„Głośne czytanie to doskonały sposób okazania dziecku miłości (…). Czytając dziecku zaspokajamy wszystkiego jego potrzeby emocjonalne – psychiczne, umysłowe i moralne – dając mu wiarę w siebie oraz narzędzie sukcesu na całe życie.”\n4 kwietnia 2017 roku w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Bochni odbyła się impreza czytelnicza zorganizowana w ramach ogólnopolskiej akcji „Cała Polska czyta dzieciom”. W wydarzeniu udział wzięli uczniowie naszej szkoły, którzy z okazji Jubileuszu 15-lecia kampanii przygotowali inscenizację wiersza „Na straganie”. Z racji tego, że 21 marca obchodziliśmy Światowy Dzień Poezji, a w dniu uroczystości (czyli 4 kwietnia) w kalendarzu świąt nietypowych widnieje Święto Marchewki postanowiliśmy zachęcić do czytania wierszy Jana Brzechwy oraz do spożywania warzyw i owoców.\nNa koniec spotkania poczęstowaliśmy naszych młodszych kolegów upieczonymi przez nas smacznymi i zdrowymi marchewkowymi muffinkami. Bardzo dziękujemy uczniom klasy III TŻ i I TŻ/TR/TL za przygotowaną inscenizację i pomoc w przeprowadzeniu imprezy.\nKulinarne tradycje Świąt Wielkanocnych


bajkowe koronki: Winter hat\nAnka 16 stycznia 2016 12:32\nBajka 17 stycznia 2016 12:46\nDziękuję Aniu za miłe słowa, komplet nie tylko ładnie wygląda jest też bardzo ciepły.\nMarcepa 16 stycznia 2016 14:25\nBardzo twarzowy i energetyczny komplecik ! W sam raz na zimę .\nBajka 17 stycznia 2016 12:48\nCieszę się, że zdążyłam przed mrozami, które zapowiadają. Cieszę się, ze znalazłaś czas na odwiedziny u mnie :)\naga66 16 stycznia 2016 14:48\nSuper twarzowy komplecik. Bardzo wdzięczne kolory.\nBajka 17 stycznia 2016 12:49\nDziękuję, lubię energetyczne kolory. Zaglądam do Ciebie i dzięki Tobie podpisaliśmy apel o ochronę Puszczy. Pozdrawiam.\nJadwiga Król 16 stycznia 2016 14:52\nBardzo mi się podoba kolor tej włóczki,super czapka:) Pozdrawiam\nBajka 17 stycznia 2016 12:57\nKolor włóczki to zasługa Asi z Włóczek Warmii, ja tylko szukałam najlepszego projektu, aby to pokazać. Dziękuję za odwiedziny.\nMaiKa 16 stycznia 2016 15:14\nMasz piękny komplet. A włóczka z czapki ma cudowne kolorki :) Ślicznie wyglądasz w tym komplecie!\nBajka 17 stycznia 2016 12:55\nBardzo Ci dziękuję, takie komentarze napędzają do pokazywania swoich prac.\nsamosia 16 stycznia 2016 15:45\nBardzo ładny komplecik. Kapelusik mnie urzekł, a i kolorki bardzo fajne.\nBajka 17 stycznia 2016 13:11\nKapelusik tak mi się spodobał, że chyba powstanie jeszcze jeden - w innym kolorze. Robi się go szybko i nie jest skomplikowany. Dziękuję za komentarz.\ndorkamikrus 16 stycznia 2016 17:02\nŚwietny komplet zrobiłaś ! Czapka jest super ! Pozdrawiam , Dorota\nBajka 17 stycznia 2016 13:09\nCieszę się, że tak uważasz.Rzeczywiście jetem bardzo zadowolona z czapki, daje wiele możliwości różnych stylizacji. Pozdrawiam:)\nMoje szydełkowe prace i nie tylko 16 stycznia 2016 17:51\nBardzo ładny komplet , na pewno bardzo ciepły i w pięknych energetycznych kolorach:) pozdrawiam.\nBajka 17 stycznia 2016 12:59\nDziękuję za odwiedziny, muszę się przyznać, że bardzo mi się podobają Twoje szydełkowe ozdoby choinkowe. Pozdrawiam:)\naneczka64 16 stycznia 2016 18:06\nFajny kapelutek, ciepłe kolory, na pewno jest ciepły.\nKiedyś przymierzałam się do zrobienia tej czapki ale jak to bywa skończyło się na chęciach.\nBajka 17 stycznia 2016 12:54\nAniu, koniecznie sobie zrób. Można ją nosić na różne sposoby i jest bardzo oryginalna. Dziękuję za odwiedziny.\nAgnieszka 16 stycznia 2016 18:39\nŚwietny komplet. Twarzowy i optymistyczny.\nBajka 17 stycznia 2016 13:07\nDziękuję bardzo, fajnie to ujęłaś.\nWłóczki Warmii 16 stycznia 2016 22:40\nświetna czapeczka! Pięknie skomponowała się z otulaczem.\nBajka 17 stycznia 2016 12:52\nAsiu, piękna czapeczka, bo tak pięknie zafarbowałaś to merino, dziękuję.\nannakatarzyna 17 stycznia 2016 11:57\nJakie zabójcze spojrzenie! Aż się uśmiechnęłam do Ciebie! :)))\nA tak w ogóle to właśnie kupiłam sobie kilogram włóczki z zawartością merynosów 40%, bo nie mogłam znaleźć 100%. Bo nie znałam tego sklepiku, o którym piszesz! Buuu! I co? Mam tamtą w kąt wsadzić i kupić następną? Mój strych tego nie wytrzyma! ;>\nBardzo się cieszę, że mnie odwiedziłaś, bo od zawsze zaglądam do Ciebie i podziwiam prac. "Włóczki Warmii" to sklepik wart odwiedzania - farbowanki w nim to dzieła prawdziwej artystki, polecam z całego serca. A nowe włoskie merino Marianna, Mirella) jest fantastyczne - barwy nasycone i błyszczące a miękkość jedwabiu i cena jak na tej klasy włóczkę bardzo przystępna.\nannakatarzyna 17 stycznia 2016 22:34\nBajko, mam Cię w linkach od lat i co rusz oglądam Twoje udziergi. :)\nCo do włóczek, to rzeczywiście ceny mają tam całkiem przystępne. Za te mieszanki, o których wspomniałam, zapłaciłam prawie tyle samo, co we "Włoczkach Warmii" zapłaciłabym za czyste merynosy. Ot, pośpieszyłam się z tymi zakupami :)\nGabidrut 17 stycznia 2016 20:54\nJolu, fantastyczny Robin Hood! Wygląda jeszcze lepiej na Twojej głowie niż na Twoich drutach. Trzy guziczki są w sam raz! Bardzo Ci w tej czapce do twarzy. Pozdrawiam karnawałowo!\nBajka 18 stycznia 2016 12:33\nGabrysiu, bardzo ci dziękuję, takie słowa od mistrzyni czapek są bardzo dla mnie cenne.\nFantastyczna czapka ! Jakby specjalnie wymyślona dla Ciebie - pięknie w niej wyglądasz :-) Kolory doskonałe.\nBajka 18 stycznia 2016 12:36\nKasiu bardzo Ci dziękuję za systematyczne komentowanie. Czapkę mogę polecić każdej dziewiarce, bo jest bardzo twarzowa i jednocześnie można pobawić się kolorem i dodatkami (guziki nadają jej charakter). Pozdrawiam cieplutko w tę mroźną zimę :)\nnemolaczek 19 stycznia 2016 07:42\nŚwietna czapka, cudowne kolorki :))).\nUnknown 19 stycznia 2016 14:41\nBardzo fajna,zrobiłam taką córci, ale tak ładnie w niej wyglądasz, że chyba zrobię i dla siebie.\nAnonimowy 22 stycznia 2016 21:29\nPiękny komplecik, czapusia tęczowa i otulacz milutki że aż chce się taki posiadać!. Pozdrawiam Basia B. (nie posiadam bloga ale chętnie zaglądam na inne)


» Mikrofabryki Arrival będą produkować inteligentne pojazdy elektryczne lokalnie za pomocą robotów\nMikrofabryki Arrival będą produkować inteligentne pojazdy elektryczne lokalnie za pomocą robotów\nLokalna silnika jest ostatnia sprawa z door2door wnieść swój elegancki 3D drukowane EVS Niemczech pokazuje, że nowa generacja inteligentnych EVS jest w drodze. Firma Local Motors była jedną z firm, które jako pierwsze wykorzystały koncepcję rozproszonych zautomatyzowanych fabryk i uczyniła to, intensywnie wykorzystując kompozytowy druk 3D LFAM dla dużych sekcji pojazdów Olli. Arrival może być pierwszą firmą, która w pełni wdroży wysoce zautomatyzowane mikrofabryki Arrival do produkcji całej rodziny pojazdów elektrycznych nowej generacji. Jednakże, chociaż firma wykazała duże wykorzystanie robotów, nie wspomniała jeszcze o wdrażaniu procesów drukowania 3D do produkcji części.\nPod tym względem Arrival jest podobny do Tesli, firmy, która samodzielnie otworzyła drogę do elektryfikacji i automatyzacji produkcji. Tesla nie wdrożyła jeszcze znacząco procesów AM w swoich przepływach produkcyjnych i nie może to wynikać z wysokich wymagań produkcyjnych. Podczas gdy tradycyjni producenci samochodów wdrożyli już AM do produkcji narzędzi lub produkcji końcowej i części zamiennych na niektórych poziomach, Tesla jeszcze tego nie zrobiła, poza okazjonalną naprawą części .\nChociaż nie reklamują tego, zarówno Tesla, jak i Arrival prawdopodobnie będą używać AM do prototypów i takich operacji naprawy części lub, co bardziej prawdopodobne, do oprzyrządowania robotów na końcu ramienia (EOAT), biorąc pod uwagę ich intensywne wykorzystanie wszechstronnych platform robotycznych. Jednocześnie, jeśli i kiedy ekonomia skali będzie to uzasadniać, przekształcenie ramienia robota z narzędzia montażowego lub systemu subtraktywnego w ramię addytywne staje się coraz bardziej uproszczonym przejściem . Nawet jeśli ten system dodatków jest następnie używany do wytwarzania narzędzi do tradycyjnej produkcji.\nFirma Arrival opracowuje własny, zastrzeżony sprzęt, oprogramowanie i robotykę od 2015 r. i wykorzystuje te technologie, aby umożliwić produkcję pojazdów elektrycznych za pośrednictwem tych wyjątkowych mikrofabryk, które zajmują niewiele miejsca, niskie nakłady inwestycyjne i można je szybko wdrożyć, aby służyć lokalnym społecznościom.\nZgodnie z wizją firmy, każdy pojazd Arrival będzie produkowany w tych niewielkich, tanich mikrofabrykach. Mikrofabryki stosują montaż oparty na komórkach zamiast tradycyjnej samochodowej linii produkcyjnej. Można je szybko wdrożyć – wykorzystując istniejące powierzchnie handlowe i produkując dowolny rodzaj pojazdu, aby zaspokoić popyt.\nKażda mikrofabryka będzie służyć miastu i jego społeczności – pozyskując produkty z lokalnego obszaru i rozwijając niestandardowe pojazdy dla regionu, w którym się znajdują. Lokalizując łańcuch dostaw, mikrofabryki pomagają zmniejszyć wpływ produkcji na środowisko. Są to wszystkie koncepcje, które branża AM jest już dość dobrze zaznajomiona i pracuje nad ich wsparciem.\nFirma pracuje obecnie nad produkcją samochodu Arrival, we współpracy z Uberem dla branży wjazdów, który ma wejść do produkcji w trzecim kwartale 2023 r. Arrival Car dołączy do wcześniej ogłoszonych produktów komercyjnych firmy Arrival: Busa i Vana. zapewnienie miastom multimodalnego ekosystemu transportu o zerowej emisji, którego potrzebują, aby osiągnąć swoje cele w zakresie zrównoważonego rozwoju w nadchodzących latach. Ten zintegrowany ekosystem transportowy stworzy czystsze, bardziej sprawiedliwe rozwiązania w zakresie mobilności dla osób mieszkających w miastach, które zdaniem Arrival będą miały radykalny wpływ na ich zdrowie i możliwości.\nPojazdy elektryczne korzystają z przewidywalnych tras i nocnego ładowania w zajezdni, bezproblemowo dopasowując się do flot komercyjnych. Wraz z rozwojem handlu elektronicznego, przyspieszonym przez COVID-19 i zapotrzebowaniem na dostawy tego samego dnia, oczekuje się, że globalny rynek flot komercyjnych będzie się rozwijał.


FontViewOK tworzy wizualny przegląd wszystkich zainstalowanych czcionek w systemie i pozwala porównywać je. Często mamy problem, bo zapamiętujemy tylko formę pisemną, ale nazwy czcionki już nie pamiętamy. W tym przypadku...\nEuroCheck to bardzo małe oprogramowanie, które sprawdza czcionki w systemie, drukarkę, klawiaturę i sam system operacyjny czy obsługuje symbol “Euro”. Euro to nazwa wspólnej europejskiej waluty wprowadzonej w miejsce walut...\nNexusFont jest to menedżer czcionek dla systemu Windows. Program po pierwszym uruchomieniu skanuje komputer w poszukiwaniu czcionek systemowych. Obsługuje czcionki: OpenType, TrueType, Adobe Type1. Program NexusFont oferuje takie funkcje jak:...\nWinFontsView jest małym narzędziem, które wyświetla wszystkie czcionki zainstalowane w systemie. W tabeli pokazuje 5 próbek czcionki w różnych rozmiarach. Umożliwia także wyświetlanie czcionek jako pogrubienie, kursywa i z podkreśleniem....\nPrzeglądarka Czcionek, jak pisze autor, jest kompletnym programem do przeglądania czcionek, zarówno systemowych jak i czcionek z konkretnej lokalizacji, bez konieczności instalacji. Funkcje Przeglądarki Czcionek w skrócie: – prezentacja całej...


poligrafia | Satto Media\nczytelna i mocna komunikacja\nProjektujemy kreatywne, pełne wyrazu materiały reklamowe. Tworzymy czytelną komunikację, wykorzystując wiedzę z zakresu kompozycji, psychologii kolorów, marketingu i zarządzania marką. Plastycznie adaptujemy różnorodne techniki druku, barwy i kształty budując uznane mariaże, formy i treści opracowując:\nulotki, katalogi, foldery, raporty roczne,\nteczki ofertowe, wizytówki, karty klienta,\nokładki, opakowania, etykiety, torby,\nreklamy prasowe, kalendarze, druki samokopiujące.\nW zespole posiadamy uzdolnionych copywriterów przygotowujących teksty, fotografów i marketingowców. Pracujemy z materiałami w językach polskim, angielskim i amerykańskim.\ndruk wielkoformatowy, cyfrowy i offsetowy\nRealizujemy zlecenia począwszy od drobnych nakładów dla osób indywidualnych po wydruki masowe. Zajmujemy się drukiem, uszlachetnianiem, konfekcjonowaniem i logistyką gotowych materiałów.\nPosiadamy własną drukarnie wielkoformatową – drukujemy na papierach, foliach samoprzylepnych, OWV, siatkach, banerach, płótnach oraz materiałach specjalnych, takich jak folie ścienne czy podłogowe. Wydruki wielkoformatowe wycinamy po obrysie produkując naklejki, metki, etykiety, ofertówki. Laminujemy wydruki płynnie oraz laminatami stałymi.\nNasza drukarnia wielkoformatowa posiada również w ofercie atrakcyjne cenowo systemy wystawiennicze: roll-up’y, potykacze, ścianki i plansze reklamowe. Zapraszamy na stronę duzyformat.info na której znajduje się aktualny cennik detaliczny, kalkulator wydruków on line a także pełna informacja na temat możliwości druku.


Techniczne Koło Caritas | Niedziela.pl\nNiedziela sosnowiecka 47/2015, str. 6\nMłodzi ze Szkolnego Koła Caritas w Technicznych Zakładach Naukowych w Dąbrowie Górniczej wraz z opiekunami\nKoło powstało jako wypadkowa działań nauczycieli i uczniów. Nauczyciele jako grupę inicjatywną wskazują młodzież, a młodzi – nauczycieli. Opiekę nad kołem sprawują: Danuta Zasada-Seweryn, Sylwia Nowak i Zenon Kociołek.\n– W tej chwili zakończyliśmy pierwszą naszą akcję „Telefon dla przyjaciela”. Nasi wolontariusze zbierali stare, nieużywane już telefony komórkowe na rzecz zakupu karetki do hospicjum Caritas diecezji kieleckiej – wyjaśnia Danuta Zasada-Seweryn, nauczycielka religii. – Zgłosiliśmy także swój udział w projekcie „Młodzi Jałmużnicy”. Planujemy włączyć się w przygotowania do Światowych Dni Młodzieży. Co ciekawe, w naszą pracę angażują się uczniowie, którzy nie należą do koła. Np. w ostatnim czasie byliśmy z wizytą w świetlicy „U Matki Teresy” w Sosnowcu. Nasi uczniowie nakręcili krótki film o pracy placówki i wysłali go na konkurs, w którym można wygrać tablicę interaktywną, która w świetlicy bardzo by się przydała. I zrobili to uczniowie, którzy do koła nie należą. W planach mamy zbiórkę koncentratów pomidorowych, które trafią do stołówek dla ubogich. A kolejną akcją będzie „L 4”, czyli pomaganie i rozmowa z osobami chorymi w Domach Pomocy Społecznej czy szpitalach – mówi Sylwia Nowak, nauczycielka przedmiotów zawodowych. – Bardzo się cieszymy, że w nasze działania zaangażował się Zenon Kociołek – nauczyciel informatyki, bo to z pewnością ułatwi nam realizację projektów interaktywnych wykorzystujących media elektroniczne, z których młodzież coraz chętniej korzysta. Skorzystają na tym i ci, którym się będzie pomagać, i nasi uczniowie, bo poznają nowe techniki, programy i sposoby działania – powiedziała Danuta Zasada-Seweryn. Koło Caritas włączy się także w organizację „Szlachetnej Paczki” i wigilii dla ubogich organizowanej przez sosnowiecką Caritas. – Zgłosiliśmy też swój udział w Bożonarodzeniowym kiermaszu w Dąbrowie Górniczej. Tam wystawimy dwie reprezentacje, bo trzeba dodać, że w naszej szkole działa również klub wolontariusza, z którym współpracujemy – podkreśla Sylwia Nowak.\nA co o działaniach charytatywnych mówią sami uczniowie? Dominik Sadkowski z kl. III AB o profilu elektrycznym powiedział, że od zawsze chciał pomagać. – Na religii katechetka zaproponowała mi udział w Kole Caritas, stwierdziłem – czemu nie – przecież chcę to robić i tak zostałem. Wcześniej w gimnazjum brałem udział w różnych kwestach. Powinno się pomagać ludziom, którzy sami nie potrafią sobie dać rady z przyczyn niezależnych od nich – opowiada Dominik. Z kolei Michał Oskędra z kl. III AB o profil elektronicznym podkreślił, że pomaganie jest fajne, a przy okazji można poznać nowe osoby – te, które wymagają pomocy, jak i te, które tej pomocy udzielają. – Działania charytatywne rozszerzają horyzonty myślenia – dodał Michał.\nTZN w Dąbrowie Górniczej to jedna ze szkół w mieście, która oferuje uczniom konkretne wykształcenie, a także ciekawe praktyki. Sami uczniowie też chętnie angażują się w pozaszkolne projekty, które mogą dać im szansę na znalezienie pracy. Nazwa szkoły bierze swój początek od Śląskich Zakładów Naukowych, które zostały założone w Katowicach w latach 70. XX wieku. Dąbrowska szkoła była początkowo filią katowickiej placówki. Jednak po reorganizacji szkolnictwa został samodzielną jednostką. – Nasza szkoła miała prestiż i posiada go nadal. W trudnych czasach reformy systemu edukacji, która po macoszemu potraktowała szkolnictwo zawodowe, my jako jedna z nielicznych szkół dajemy sobie radę. Przy dużym niżu demograficznym udaje nam się utrzymać nabór na tym samym poziomie, co świadczy o tym, że zainteresowanie nauką w naszej szkole wzrasta. Obecnie kształcimy młodzież w zawodach: technik elektryk, technik elektronik, technik informatyk – cieszący się największą popularnością i technik organizacji reklamy – kierunek uruchomiony 4 lata temu. Jesteśmy jedyną szkołą w regionie, która posiada wyposażone pracownie egzaminacyjne do wszystkich kwalifikacji, w których uczymy, zgodnie z wymogami Okręgowych Komisji Egzaminacyjnych – tłumaczy Robert Karlik – dyrektor TZN w Dąbrowie Górniczej. Trzeba dodać, że w efekcie działań dydaktycznych, każdego roku ponad 90% absolwentów dostaje się na renomowane kierunki uczelni wyższych i z powodzeniem kończy te uczelnie.


Książkowir: Amy A. Bartol - "Nieuniknione"\nAmy A. Bartol - "Nieuniknione"\nUWAGA! PRZED CZYTANIEM KSIĄŻKI, PROPONUJĘ NIE CZYTAĆ OPISU POWIEŚCI!\nDlaczego chwilę wcześniej zasugerowałam Wam, abyście nie czytali opisu? Bo zdradza on większość ciekawych wątków w tej książce - niestety, już z rozwiązanymi sytuacjami, czyli w skrócie mówiąc: spojlery! Nie wiem, kto układał ten opis, ale ja zdecydowanie wolałabym, aby został on zmieniony. "Nieuniknione" to w końcu romans paranormalny - wiadomo, że sam gatunek trochę autorów ogranicza i sam w sobie daje kilka spojlerów, aleee... no cóż, po prostu autor opisu postanowił zaszaleć jeszcze bardziej i zdradzić większość fabuły.\nEvie Claremont - bo tak się nazywa główna bohaterka - jest uzdolnioną dziewczyną, która zaczyna studia. Uczelnia, którą wybrała, zaoferowała jej sto procent pokrycia wydatków, stąd jej wybór padł na taką, a nie inną placówkę. Evie bowiem nie ma bogatych rodziców - wręcz przeciwnie, w ogóle nie ma rodziców, wychowuje ją wujek, który na co dzień zajmuje się komputerami i pomimo tego że stara się Evie zrobić prawdziwy dom, to jednak nastolatka jest tu bardziej organizacyjną głową rodziny. Dziewczyna dosyć mocno przeżywa rozstanie z wujkiem - wie, że teraz jedyną bliską osobę będzie miała wiele setek kilometrów dalej, ale wie również, że jeśli chce walczyć o własną przyszłość, to musi rozpocząć studia. Niestety, kiedy Evie poznaje Reeda, coś zaczyna się z nią dziać. Reed natomiast traktuje ją tak, jakby właśnie spotkał wroga numer jeden, którego musi jak najszybciej zmusić do powrotu do domu. Evie zastanawia się jednak, skąd pojawiła się w niej ta dziwna fascynacja w stosunku do Reeda... oraz dlaczego w jej snach pojawia się inny chłopak, którego dopiero co spotkała? Co łączy ze sobą całą trójkę? Jakie tajemnice kryją w sobie bohaterzy? Tego musicie dowiedzieć się sami!\n"Spotkanie z tobą było jak rozszczepienie atomu. Znalazłaś się obok mnie i cały mój świat wyleciał w powietrze."\nMuszę dodać, że autorka całkiem nieźle wykreowała postacie - mają żywsze charakterki niż zazwyczaj w tego typu powieściach. Pomimo tego że pojawia się tu niby trójkąt miłosny, to nazywanie go trójkątem miłosnym jest w pewien sposób odrobinę naciągane. Dlaczego tak twierdzę? Ciężko to wytłumaczyć bez zdradzenia jednej ważnej informacji, stąd musicie uwierzyć mi na słowo, że nie wszystko jest tu tak oczywiste, jak by się mogło wydawać na pierwszy rzut oka. Najbardziej podobało mi się jednak wykreowanie Reeda, który nie leciał na główną bohaterkę od samego początku, a co więcej - w połowie akcji dalej był dla niej raczej nieprzyjemny, jakby obawiał się także swoich uczuć.\nW książce wbrew pozorom nie dzieje się aż tak dużo - wszystko natomiast następuje po sobie całkiem logicznie, chociaż do niektórych wydarzeń bym się przyczepiła, bo wydawały mi się one podchodzić już pod s-f. Kim to ja jednak jestem, aby ograniczać wyobraźnię autorki? Pomimo powielanych schematów (jak rozpoczęcie szkoły, poznanie nowego chłopaka, który zmienia całkowicie świat głównej bohaterki itp.), to "Nieuniknione" były pełne tak samo niecodziennych rozwiązań, do których czasem podchodziłam z rezerwą, a czasem byłam całkowicie zachwycona. Mam nadzieję, że kolejne tomy z tego cyklu porwą mnie jeszcze bardziej, a autorka będzie w nich stosować jeszcze oryginalniejsze pomysły.\n"(...) To tak, jakby człowiek ciągle czegoś szukał, ale nie wiedział, że szuka. Jakby znaleźć kawałek siebie, nie wiedząc, że się go zgubiło..."\nKsiążkę przeczytałam niezwykle szybko. Mówiąc szczerze, pochłonięcie jej zajęło mi mniej niż jeden wieczór - z przerwami. Autorka pisze poprawnie, w całkiem przyjemny dla oka sposób, co automatycznie powoduje to, że tę powieść chce się dokończyć czytać jak najszybciej. Podoba mi się też to, że "Nieuniknione" są napisane niezwykle lekkim stylem, co nie powoduje męczenia się tym, co akurat śledzimy wzrokiem. Same dialogi i opisy również często zasługują na pochwałę. Wiem jednak, że z książki na książkę Amy A. Bartol będzie rozwijać się jeszcze bardziej i trzymam kciuki za nią, aby jeszcze bardziej pracowała nad swoim warsztatem!\n"Nie wiem, co może się wydarzyć, ale niech się dzieje, co chce, a ja i tak podejdę do tego ze śmiechem."\nOkładka jest dosyć typowa do przedstawianych treści - nie umieściłabym na niej czarnych, anielskich skrzydeł, ale ogólnie dosyć do książki pasuje. Nawet kolor włosów się zgadza! W końcu główna bohaterka jest rudzielcem, co niektóre postacie wypominają średnio co kilka zdań, wciskając w to w niemożliwie dużą ilość dialogów. Gdybym miała z wyglądu wybrać ten albo inny paranormal, to nie jestem pewna, czy mój wybór by trafił akurat na "Nieuniknione". Zdecydowanie oprawa graficzna jest zbyt przeciętna, aby przyciągnąć wzrok czytelnika, kiedy sobie leży na półce w księgarni.\n"Czasami dostajemy to, o czym marzymy. A czasami każe nam się poświęcić to, czego chcemy."\nOgólnie zachęcam jednak osoby, które chcą przeczytać coś lekkiego, albo poszukują dosyć ciekawych romansów paranormalnych, aby zdecydowały się sięgnąć po powieść, którą dziś recenzowałam. Jestem pewna, że nawet jeśli książka Was nie zachwyci, to nie sprawi też, że będziecie do niej nastawieni jakoś bardzo negatywnie.\nPozycję tę dostałam od Wydawnictwa Akurat\nBy Iwi z Nasz Książkowir - stycznia 20, 2017\nEtykiety: istoty paranormalne, Iwi, paranormal-romance, Wydawnictwo AKURAT, zdolności paranormalne\nMeg Sheti 20 stycznia 2017 11:05\nDla mnie była to powtórka z rozrywki. Wiem, że już ciężko coś nowego w PR wymyślić, ale jakoś mnie wybitnie nie porwała :)\nEdyta 20 stycznia 2017 11:39\nO poczułam się zaciekawiona. Zapisuję tytuł. Pozdrawiam.\npikku_vampyyri 20 stycznia 2017 14:39\nRaczej nie. Lubię lekkie paranormal romance, ale to mnie nie porywa.


Tanie loty Warszawa — Louisville, bilety lotnicze, rozkład lotów bezpośrednich — UniTicket.pl\nLoty Louisville → Warszawa\nTanie loty USA Warszawa Louisville z Warszawy do Louisville\nZnaleść tanie bilety lotnicze z Warszawy do Louisville i porównać ceny na loty linii lotniczych pomoże wyszukiwarka UniTicket.pl. Na stronie można zapoznać się z rozkładem lotów ✈ i kupić bilet w cenie z datą wylotu 01 stycznia 1970.\nAby znaleźć najtańszy bilet w jedną stronę, wybierz datę z najniższą ceną w kalendarzu poniżej i kliknij przycisk "Znajdź bilety". Aby wyszukać bilet w obie strony, sprawdź ceny lotu powrotnego, wybierz odpowiednią datę i rozpocznij wyszukiwanie. Najlepsze oferty (w jedną stronę), od 2 781 zł (w obu kierunkach).\nBilety lotnicze Warszawa - Louisville (WAW-SDF)\nPoniżej podane są ceny biletów lotniczych do Louisville z Warszawy na bezpośredni lot w jedną stronę. Najtańszy bilet lotniczy Warszawa Louisville kupiony 2702 tygodnie temu kosztuje z wylotem 01 stycznia 1970. Aby wyszukać klasę biznesową, użyj wyszukiwania.\nTanie bilety lotnicze do Louisville\nCeny lotów z Warszawy do Louisville\nKupić bilet z Warszawy do Louisville (USA) tam i z powrotem można korzystając z tabeli. Najtańsza kosztuje od 2 781 zł. Ten bilet został znaleziony 22 tygodnie temu, daty przelotu: tam 18 października 2021 roku powrót 21 października 2021 roku\nRozkład lotów bezpośrednich Warszawa - Louisville 2021\nPełna lista lotów pomoże ci dowiedzieć się, o której odlatują samoloty i przylatują z Warszawy do Louisville. Możesz podać nazwy lotów i linii lotniczych, czas lotu. Użyj kalendarza na dziś i jutro lub inną datę, ponieważ niektóre loty latają tylko w niektóre dni tygodnia.\nOdległość między Warszawa Louisville wynosi 7714 kilometrów (4791 mi). Samoloty są wysyłane z Warszawy od 11:45 do 08:20. Najszybszy bilet od firmy LOT Polish Airlines z numerem lotu LO 463 leci 16:59 min z wylotem z lotniska Chopina w Warszawie w 07:10 i przybywających w 00:09 w Louisville. Ten lot odbywa się na nowoczesnym liniowcu Boeing 737-800.\nDolecieć do Louisville z Warszawy bez przesiadek można na pokładzie 0 linii lotniczych:\nBilety lotnicze na loty z przesiadkami z Warszawy do Louisville można kupić u 5 linii lotniczych:\nLOT Polish Airlines: West Palm Beach, Chicago, Hamilton\nLotniska obsługujące kierunek Warszawa Louisville. Odlecieć do Louisville można z 1 portów lotniczych. Samoloty przylatują w 1 lotnisko.\nLista miast na lotach z Warszawy z przesiadkami. Najlepszą opcją jest przelot przez: Frankfurt, Nowy Jork, Amsterdam, Minneapolis, West Palm Beach, Chicago, Hamilton, Kopenhaga, Baltimore, Reykjavik, Helsinki.\nBilety lotnicze Polska - Louisville\nNajtańsze loty do Louisville znalezione przez użytkowników na naszej stronie. Jeśli nie znalazłeś pożądanego kierunku lotu, skorzystaj z formularza wyszukiwania u góry strony.\nWarszawa - Louisville LO 463 LOT Polish Airlines Boeing 737-800\nWszystkie loty do Louisville


Kurtki zimowe męskie na czasie – Tylko odzież męska i damska – zapraszam na blog\nKurtki zimowe męskie na czasie\nDawidek54 stycznia 2019\nSezon zimowy to dla wielu mężczyzn prawdziwa katorga, ponieważ muszą zaopatrzyć się niezbędne elementy odzieży jak chociażby kurtka zimowa, a jak wiadomo panowie zakupów nie lubią i czasami mają problemy z dokonaniem wyboru.\nKrótsza czy dłuższa kurtka?\nDecyzja tym bardziej nie jest łatwa, ponieważ kurtki zimowe męskie występują dzisiaj w tylu modelach i fasonach, że rzeczywiście niemal każdy pan może mieć z tym problem. Przede wszystkim mogą mieć one różną długość, ponieważ o ile jeszcze jakiś czas temu sięgały one zazwyczaj do uda, to dzisiaj dużym powodzeniem cieszą się też te nieco dłuższe, nawet takie do kolan i trzeba przyznać, że mężczyźni wyglądają w nich całkiem ciekawie. W męskiej kurtce niezbędny będzie też kaptur oraz większa ilość kieszenie, które przydają się na różne drobiazgi. Kaptur może być też z futrem, które występuje w coraz większej ilości męskich modeli kurtek. Coraz chętniej widziane są też różnego rodzaju aplikacje.\nCzarna klasyka czy nowoczesne moro?\nKurtka męska zimowa od dstreet.pl to również całe mnóstwo deseni i wzorów, które królują w tym sezonie, a są to zazwyczaj wszystkie te związane ze stylem wojskowym. Cieszą się one dużym zainteresowaniem i nie ma się co tutaj dziwić, ponieważ każdy mężczyzna dobrze wygląda w tego typu wzorach, kojarzonych właśnie z siłą, odwagą i szeroko pojętą męskością. Oczywiście, obok moro, zawsze modna będzie klasyczna czarna kurtka męska, ponieważ z łatwością można ją dopasować do wszelkich pozostałych elementów ubioru. Jej uniwersalność sprawia, że panowie często po nią sięgają.


nowa RELIGIA czyli myNBA2k15 na androida by 2K sports - strona 3 - NBA Live / 2KSports - Forum E-NBA.PL\nNie kojarze tej gry, ale powiezdzcie czy jest ona warta grania? Czy to czysty pozeracz czasu, gdzie gra sie nie konczy i caly czas masz to samo tylko lepszy rating? Czy szybko sie nudzi... rozumeim, ze to gra tylko na komorki/tablety?\naha no i jesli sie ma malo czasu to jest sen gry, czy ona jest z typu albo grasz na calego i nie opuszczasz rozmaitych eventow, albo nie ma sensu ?\nNiestety. Skrajna wersja tego o czym piszesz.\nTylko są ale....\nKolekcjonowanie kart spurs jest porównywalne do koszulek a tańsze.\nForum operationsport.com. I społeczność tam w pomocy jest fantastyczne.\nEventy weekendowe są mega.\nSezon nba dojrzewa wraz z rozwojem gry.\nSatysfakcja w byciu najlepszym równa się chyba z wybranymi sieciowymi grami.\nGra jest lepsza niż hmm3 a to coś znaczy dla mnie.\nPo prostu grasz ile możesz ale jak nie zarwiesz 2 weekendowych nocy nie dojdziesz do top 100 za co dostajesz najlepsze nagrody - graczy.\nGra rozpierdala system.\nJest tak dobra ze wciąga.\nAle paru moich kumpli próbowało i olalo bo na początku nie wyczuło tych niuansow\njest juz nowa wersja? bo mi sklep play nie znajduje\nNowa wersja do pobrania https://play.google.com/store/apps/details?id=com.catdaddy.mynba2k16\nIggy, jakies rady na początek gry? Wkrecilem sie ostro, ale widze ze gra oparta na grindzie glownie, wiec warto by od początku robic wszystko jak nalezy.\nJa dziś w drodzę do pracy zacząłem.\nZielony: Calderon, Ross, Turner\nNiebieski: Cody i Nurek\nW Nurka wpompowałem wszystkie szare karty jakie dropnąłem.\nZagrałem zaraz po poście:\nRon Harper Brewer Cody i Nurek\nEdytowane 1 Października 2015 przez kucio\nNie wiem czy warto pompować w karty Rare, bo ja pograłem 2h i już mam trzech SuperRare w tym zmaksowanego Vinnie Johnsona. Albo mi się wydaje, ale jest sporo łatwiej i szybciej od poprzedniej wersji.\nEdytowane 1 Października 2015 przez Kraso\nLunch break w pracy,\nzagralem z 10 razy,\nna ta chwile troche small ball, "ale jest":\neric gordon super rare\nalec burks super rare\nkg super rare\nWczoraj wieczorem uruchomilem, glownie jade quick games, mam 2 super rare i a reszta rare, jak w 2 godziny zrobic 3 x super rare? NArazie jestem zielony, ale w grach mam biland 75-3 wiec zle nie jest, pompowalem w rare, ale tylko 2 do 5lvl, a teraz pompuje wszystko w super rare PG Mo Williamsa mam go na 14/15.\nIgnazz mowil cos o laczeniu 2 takich samych kart, ale za cholere nie moge tego znalezc, zlikwidowali?\nJak narazie tylko wiem, ze mozna palic slabe karty, zeby trenowac lepsze i mozna dodawac jakies enhancements, ktore lekko podwyzszaja staty. Dalem wczoraj tez sezon, ale chyba blad zrobilem, bo mialem wtedy sklad jeszcze 5x rare i reszta zielone.\nKtos wrzuci linki albo napisze jakis mini poradnik\nCo prawda kilka rzeczy już nie aktualnych jest w tej edycji, ale może coś pomoże ten FAQ. Oraz do aktualnej wersji ten.\nA teraz żeby zrobić pro kartę już nie wystarczą dwie te same wymaksowane. Trzeba mieć zdaje się jakiś kontrakt plus inne te same karty, mogą być "dzikie".\nSwoją drogą to ciule z 2k podnieśli koszt kredytów w grze - teraz 600c kosztuje ponad 23zł, podczas gdy w poprzedniej wersji było to 19zł. Paczki też kurewsko drogie i nieopłacalne (ale tak to już było i dawniej). Szkoda też, że wypieprzyli atletyzm ze statów kart.\nE: Bilans 115:0.\nEdytowane 2 Października 2015 przez bankrut\nu mnie biilans podobny tylko te 3 porazki z poczatku przygody z gra\nniby gra wciagnela, ale jakos za malo tam opcji jest jak dla mnie, albo ja jeszcze nie ogarnalem wszystkiego. Jeszcze dam jej pare dni, ale cos czuje, ze to tylko zrzeracz czasu, przynajmniej jakos mnie nie porywa do tej pory.\nJest bardziej rozbudowana od poprzedniej wersji, ale dla mnie jakoś tamta była lepsza, bo to ma być gra na telefon na kilka szybkich partyjek jak się nudzi. Z tymi "improve'ami" dla poszczególnych kart chyba przesadzili. Niemniej i tak pewnie będę w nią grał przez najbliższy rok. Poczekaj do pierwszych eventów typu RC i wtedy zobaczysz czy jest sens grać w nią dale.\nJa mam 150-20 co prawda, ale juz ogarniam powoli i lece w górę. Wystarczy zostawic najlepszych na kwartę z dwoma graczami, do tego wygrac jedna i win jest.\nOczywiście jak w kazdej tego typu grze mam pecha, i po 3 dniach gry mam ciagle zaledwie 3 super rare, no alr zobaczyn jak to będzie.\nPoczekam na sezon i eventy, bo podejrzewam ze bez tego gierka sie szybko znudzi.\nTeż zacząłem grać, ale głównie zbieram VC bonusowe pod MyCareer w 2k15 się wciągnąłem, zobaczymy jak tu będzie\nJa już daleko z przodu\n4 legendary pro\n2 epic pro\nI 10 epics\nWygrywamy pierwszy sezon ale rare\nPonad 120.000 credutow\nEdytowane 4 Października 2015 przez ignazz\nile meczów grasz w ciągu godziny Ignacy?\nTo ja mam 500-40 i mysle ze duzo gram...\nja mam 113-2 i myslę, że jak kotś ma 500-40 to nie ma zycia\nIgnazz jest po prostu botem\n193 - 4 u mnie\n5x super rare\n4 x 15 lvl, varejao przed chwila wpadl


Bez kategorii | Zapytaj o To!\nDlaczego warto nowoczesnych aplikacji i oprogramowania przez punkty logistyczne?\nNowoczesne aplikacje i oprogramowanie dla punktów logistycznych są wdrażane w celu skrócenia czasu potrzebnego na wprowadzanie i przetwarzanie danych. Ułatwia to obsługę procesu logistycznego. Warto […]\nApartament na wakacje – na co zwrócić uwagę przy jego wyborze?\nApartament na wakacje to dobry wybór, jeśli chcesz pozostać w domu. Na przykład w apartamencie można wygodnie spędzić kilka dni, aby po prostu odpocząć i […]\nSystemy fotowoltaiczne – wszystko co musisz wiedzieć\nSystemy fotowoltaiczne stają się coraz bardziej powszechne zarówno w zastosowaniach mieszkalnych, jak i komercyjnych. Stanowią one nie tylko doskonałe źródło przyjaznej dla środowiska energii odnawialnej, […]\nO czym należy pamiętać przy aranżacji pokoju młodzieżowego?\nW pokoju młodzieżowym należy zwrócić uwagę na pościel, która powinna być wygodna, nowoczesna i łatwa w utrzymaniu. Aranżując łóżko dla młodej osoby, należy wziąć pod […]\nGadżety reklamowe mogą pomóc Twojej firmie wywrzeć trwałe wrażenie na klientach i pracownikach. Przy wyborze gadżetów promocyjnych należy kierować się ceną, jakością, trwałością i gwarancją. […]\nZ jakiego upominku ucieszy się każdy mały chłopiec?\nDzieci w dzisiejszych czasach mają już prawie wszystko, a ilość okazji do wręczania prezentów rośnie z każdym rokiem. Są jednak takie momenty, gdy nie wypada […]\nMieszkańcy dużych miast, którzy żyją w zawrotnym tempie, coraz częściej decydują się na posiłki przygotowywane w food truckach. W ciągu ostatnich kilku lat dało się […]\nJak podłączyć projektor laserowy?\nProjektory laserowe pozwalają na wyświetlanie obrazu w bardzo wysokiej rozdzielczości, dzięki czemu osiągają zadziwiająco ostre i wyraźne grafiki czy animacje. Aby podłączyć urządzenie do komputera, […]\nCzym są talerze śniadaniowe i czym się kierować przy ich wyborze?\nNiewielkie płaskie naczynia wykonane ze szkła, kryształu, ceramiki, porcelany, czy kamionki to właśnie talerze śniadaniowe. Są mniejsze od dużych talerzy obiadowych, natomiast większe od małych […]


CV jak się patrzy! - HR na obcasach\n21 października 2019Napisane przez Ula Zając-Pałdyna1 komentarzHuman Resources, Polecane wpisy\nKilka dni temu przeprowadziłam kilka prelekcji na temat CV podczas festiwalu pracy JOBICON organizowanego przez Pracuj.pl i, z uwagi na ogrom wiadomości i pytań, jakie od Was otrzymałam, postanowiłam, że opowiem Wam w poście, jak powinno wyglądać dobre CV. Zdaję sobie sprawę z tego, że czytają mnie głównie HR-owcy, ale wiem, że nie tylko. Kandydaci też do mnie zaglądają i ten post jest właśnie dla Was 🙂 Podczas eventów Pracuj.pl w Warszawie, Krakowie i we Wrocławiu mówiłam o tym, jakich błędów unikać w aplikacji, dziś natomiast, podsumowując swoje prelekcje, napiszę Wam jak powinno wyglądać dobre CV, nie idealne, nie szablonowe, ale takie, które powinno zostać zauważone przez rekrutera czy też inną osobę selekcjonującą aplikacje.\nNa początek, zanim rozpoczniecie tworzenie swojego dokumentu, zastanówcie się w jaki sposób go stworzycie – czy będziecie chcieli skorzystać z kreatora CV, czy też pokusicie się o samodzielne stworzenie swojej aplikacji od początku do końca. Z mojej perspektywy, jako rekrutera, nie ma znaczenia, w jaki sposób powstało CV, najważniejsze jest dla mnie to, aby było czytelne. Znam tylko i wyłącznie szablony Pracuja http://www.cv.pracuj.pl i moim zdaniem są ok – były konsultowane z rekruterami, więc pewnie inni również podzielą moją opinię. Jeśli czujecie się na siłach, aby samodzielnie stworzyć CV, takie Wasze, jedyne w swoim rodzaju, zróbcie to. Jeśli jednak jest to Wasza pierwsza aplikacja i obawiacie się swoich umiejętności albo macie wątpliwości, co powinno być zawarte w CV, skorzystajcie z kreatora. Każde CV powinno się składać z kilku obligatoryjnych sekcji oraz takich, które możemy nazwać fakultatywnymi. Za chwilę je opiszę, ale najpierw chcę Wam coś powiedzieć.\nCV powinno być odpowiedzią na konkretną ofertę pracy\nKiedy jestem zapraszana do wypowiedzi na temat CV, zawsze mówię o tym, że aplikacja powinna być stworzona w odpowiedzi na konkretną ofertę pracy. Zazwyczaj przemyka wtedy po sali szmer, często szmer niezadowolenia. Ale jak to? To ja mam tworzyć dziesiątki czy setki CV? W głowach się tym rekruterom poprzewracało. Chcę Wam jednak pokazać moją, rekrutera, perspektywę. Kiedy przystępuję do selekcji aplikacji, drukuję sobie zazwyczaj ofertę pracy, profil kandydata i w oparciu o nie dokonuję selekcji nadesłanych aplikacji. Sprawdzam, czy kandydat spełnia warunki brzegowe, jeśli tak, analizuję dalej. Zanim jednak przechodzę do analizy całego dokumentu, sprawdzam tylko kilka najważniejszych punktów – poszukuję handlowca z branży HR z 3-letnim doświadczeniem i biegłym angielskim – chcę to zobaczyć w aplikacji, żeby zdecydować, czy jest ona dla mnie interesująca. Jeśli więc odpowiadacie na moją ofertę, przedstawcie się w CV jako handlowiec z branży HR z 3-letnim doświadczeniem i biegłym angielskim. Wyboldujcie w zakresie obowiązków te, które są zbieżne z moją ofertą pracy, pomińcie te, które są mało istotne, a przez które Wasz profil staje się nieczytelny. Podkreślcie swoją znajomość języka. Dzięki temu zostaniecie zauważeni.\nCzy to, że CV powinno być odpowiedzią na konkretną ofertę pracy determinuje konieczność każdorazowego tworzenia aplikacji od zera? Oczywiście, że nie! Stwórzcie sobie szablon swojej aplikacji i dostosowujcie go do konkretnych ofert pracodawców. Pamiętajcie przy tym, aby nie naginać rzeczywistości i pisać prawdę.\nPrzejdźmy teraz do poszczególnych sekcji, które powinny znaleźć się w aplikacji.\nSekcja – dane osobowe\nNasze CV jest naszą profesjonalną wizytówką i właśnie tak powinno być traktowane. Oznacza to, że w danych osobowych powinniśmy podać tylko niezbędne informacje – mi wystarcza imię i nazwisko, numer telefonu oraz adres email. Możemy podać adres zamieszkania, ale pamiętajmy o tym, że niekiedy może on wprowadzać osobę rekrutującą w błąd. Nie musimy podawać naszego adresu zameldowania, a wielu kandydatów tak właśnie robi. Wysyłając CV do Warszawy wpisuje np. adres radomski, tylko dlatego, że ten widnieje w dowodzie osobistym. Pojawia się wtedy znak zapytania – czy kandydat rzeczywiście mieszka w Radomiu – jeśli tak, czy zamierza się przenieść, a może omyłkowo wysłał CV do Warszawy? Moja rada dla tych, którzy myślą o relokacji – wiesz, że szybko jesteś w stanie przenieść się z obecnego miejsca zamieszkania? Nie wpisuj w CV starego adresu, podczas rozmowy wyjaśnisz, ile czasu potrzeba Ci na przeprowadzkę.\nW sekcji z Twoimi danymi zrezygnuj z informacji o stanie cywilnym – nie jest to przecież kryterium istotne przy selekcji aplikacji. Kiedy kandydat czy kandydatka wpisują – mężatka/ żonaty/ rozwiedziony/-a (dwójka dzieci) zastanawiam się w jakim celu ta informacja pojawiła się w CV. Nasza aplikacja to nie pamiętnik ani opowieść o nas, dlatego ograniczmy informacje do minimum.\nJeśli podajesz adres email, sprawdź czy aby na pewno brzmi on profesjonalnie. Jeśli nie, stwórz nowy adres, na który będzie spływała korespondencja dotycząca Twoich procesów rekrutacyjnych.\nPodając numer telefonu, sprawdź, czy jest właściwy i pod żadnym pozorem nie podawaj telefonu do mamy, męża, żony. Zdarzają mi się niekiedy sytuacje, że zamiast kandydata telefon odbiera żona albo mama..\nSekcja – zdjęcie\nTemat zdjęcia w CV jest odmieniany przez wszystkie przypadki, a tak zupełnie serio nie jest tego wart. Zdjęcie, nam rekruterom, jest pomocne przy kojarzeniu aplikacji z osobą, z którą się spotykamy. I w zasadzie to wszystko. Jak wynika z badań eye trackingowych, które już lata temu przeprowadzał Pracuj.pl, rekruterzy zbyt dużo uwagi nie poświęcają zdjęciu w aplikacji. O czym warto pamiętać zamieszczając swoją fotografię w CV? Zdjęcie powinno być profesjonalne – niekoniecznie legitymacyjne, dowodowe, a już na pewno nie paszportowe. Powinno być dobrej rozdzielczości i przedstawiać tylko nas. Warto również pamiętać o tym, aby zdjęcie było aktualne. Jeśli nie masz aktualnego zdjęcia, udaj się do fotografa, poproś kogoś znajomego, kto potrafi robić zdjęcia o pomoc. Wiem, że niektórzy fotografowie wprowadzili do swoich usług zdjęcie do CV. Warto z tego skorzystać, a nie zamieszczać np. selfie. Zastanawiasz się czy w ogóle zamieszczać zdjęcie w aplikacji? Nie musisz, ale ja zawsze polecam. To jednak Twoja decyzja 🙂\nSekcja – o mnie\nOd jakiegoś czasu funkcjonuje w wielu aplikacjach sekcja, w której w kilku, dosłownie, słowach opisujecie siebie albo piszecie na jakiej pracy Wam zależy. Te kilka zdań jest szczególnie ważne dla tych kandydatów, którzy mają przeróżne doświadczenia, a chcą podkreślić na jakiej pracy im zależy. Sekcja ta sprawdzi się również u osób, które chcą zmienić branżę, specjalizację, bo mogą napisać na jakiej pracy im zależy. Warto jednak pamiętać, aby zanadto się nie rozpisać i maksymalnie w dwóch-trzech zdaniach przekazać to, na czym nam zależy. Jest to sekcja fakultatywna, ale dobrze wykorzystana może przynieść tylko korzyści.\nSekcja – doświadczenie zawodowe\nMyślę, że ta sekcja jest jedną z najważniejszych w CV. Nie powinniśmy ograniczać się jedynie do tego, aby wymienić w swojej aplikacji nazwy firm, stanowiska oraz daty zatrudnienia. Bardzo często słyszę od kandydatów, że pomijają zakresy obowiązków, bo ich aplikacja staje się wtedy za długa. Możemy zrezygnować z zainteresowań, umiejętności (zwłaszcza miękkich), ale z obowiązków zdecydowanie nie powinniśmy rezygnować. Pamiętajmy, że specjalista ds. sprzedaży w firmie X może robić coś kompletnie innego niż ten sam specjalista w firmie Y. Dlatego tak ważne jest, aby opisać swoje obowiązki, najlepiej w kontekście wymagań oferty pracy, na którą aplikujemy.\nPamiętajmy przy tym, że nasze CV to nie świadectwo pracy, dlatego nie wpisujmy w zakresach obowiązków wszystkiego – syntetycznie i jasno opiszmy nasze doświadczenia zawodowe. Jeśli zastanawiasz się czy wpisać w CV doświadczenia z czasów studiów, zastanów się czy coś one wnoszą. Jeśli masz już zbudowaną karierę w określonej specjalizacji, możesz pominąć doświadczenia studenckie albo wpisać je w formie „praca dodatkowa w trakcie studiów”. Jeśli natomiast dopiero zaczynasz budować swoją karierę i nie możesz pochwalić się ogromnym doświadczeniem zawodowym, nie pomijaj prac wakacyjnych czy studenckich praktyk.\nSekcja – wykształcenie\nKiedy opisujemy naszą edukację wystarczy, że wpiszemy daty w latach i wymienimy ośrodki naukowe oraz stopnie, które uzyskaliśmy. W CV powinny się więc pojawić informacje o studiach licencjackich, magisterskich, podyplomowych, doktoranckich, MBA, itp. Zdarza się, że kandydaci podają tytuły prac dyplomowych oraz średnie ze studiów. Ze średnich bym zrezygnowała, a tytuł pracy sugerowałabym podać tylko wtedy, gdy jest on związany z potencjalną ofertą pracy. Jeśli posiadamy wyższe wykształcenie, rezygnujemy z podawania informacji o szkole średniej.\nSekcja – umiejętności, szkolenia, certyfikaty\nJak wspominałam wyżej, nasze CV jest naszą wizytówką, dlatego powinniśmy w nim zamieścić tylko najważniejsze informacje, dotyczy to także umiejętności oraz szkoleń. Nie warto umieszczać kilkunastu czy kilkudziesięciu szkoleń. Wybierz te najistotniejsze pod kątem oferty pracy, na którą aplikujesz. Nie wpisuj szkoleń, które nijak mają się do Twojej drogi zawodowej. Chcesz się pochwalić warsztatem czy szkoleniem związanym ze swoimi zainteresowaniami? Umieść je w sekcji zainteresowania.\nKandydaci często mnie pytają o racjonalność umieszczania umiejętności miękkich w aplikacji. Polecam im, aby pisali o nich tylko wtedy, gdy oferta pracy kładzie nacisk właśnie na kompetencje miękkie. W innych wypadkach umiejętności miękkie sprawdzamy podczas rozmowy czy innej formy kontaktu bezpośredniego.\nSekcja – znajomość języków\nW tej sekcji powinniśmy ująć poziom znajomości języków obcych. Jeśli możesz, posługuj się kategoriami, które są zrozumiałe dla innych. Znasz język niemiecki na poziomie B2? Wpisz to. Nie posługuj się najbardziej pojemną i niewiele znaczącą kategorią „komunikatywna znajomość”. Po przeczytaniu aplikacji rekruter powinien mieć konkretny obraz znajomość języków obcych, dlatego staraj się jak najbardziej szczerze i konkretnie je opisać. W wielu aplikacjach funkcjonują określenia graficzne znajomości języków obcych i, jeśli są one wypełniane zgodnie z rzeczywistością, są wystarczające.\nSekcja – zainteresowania\nJest to opcjonalna sekcja i nie musisz jej umieszczać w CV. Jeśli chcesz i masz przestrzeń w dokumencie – zamieść informację o swoich zainteresowaniach. Pamiętaj jednak, aby napisać coś personalnego, a nie określenia, które występują w większości aplikacji. Interesujesz się muzyką? Napisz jaką. Lubisz czytać książki? Napisz jaka literatura Cię pochłania. Lubisz uprawiać sporty? Napisz jakie 🙂\nSekcja – klauzula\nDane zawarte w CV są gromadzone i przetwarzane w oparciu o kodeks pracy oraz RODO. Bardzo często pracodawcy proszą kandydatów o zaznaczenie zgód na przetwarzanie danych osobowych na etapie aplikowania. Jeśli jednak pracodawca nie zadba o to ani nie określi, jaką klauzulę należy zawrzeć w CV, napisz ogólną klauzulę o tym, że wyrażasz zgodę na przetwarzanie danych osobowych przez firmę, do której aplikujesz na potrzeby procesu rekrutacji. Możesz też dopisać, że wyrażasz zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych na potrzeby przyszłych rekrutacji, jeśli chcesz, aby Twoja kandydatura była brana pod uwagę w przyszłych procesach rekrutacyjnych prowadzonych przez firmę.\nOd kiedy współpracuję z kandydatami, walczę z mitem, że CV powinno być zawarte na jednej stronie A4. Nie wiem, dlaczego, ale kosztem merytoryki, zakresów obowiązków, które przecież są tak istotne, kandydaci siłują się, aby ich aplikacja nie przekroczyła jednej strony. Obszerność CV jest wynikową naszych doświadczeń i przebytej drogi zawodowej. Masz niewielkie doświadczenie i dopiero zaczynasz swoją karierę zawodową? Jedna strona w CV zapewne wystarczy. Jednak jako specjalista czy menedżer z kilkuletnim/ kilkunastoletnim doświadczeniem nie powinieneś ograniczać się do stworzenia swojej zawodowej wizytówki na jednej stronie. Ja spokojnie akceptuję aplikacje, które składają się z dwóch, a nawet trzech stron.\nCV, które wysyłasz do pracodawcy powinno być czytelne i pozbawione błędów. A zatem zanim zdecydujesz się na wysłanie aplikacji do pracodawców, pokaż ją komuś bliskiemu. Osoba ta może sprawdzić Twój dokument pod kątem błędów, ale także zupełnie subiektywnie powie Ci, kogo przedstawia przygotowane przez Ciebie CV.\nTemat CV jest trochę jak temat rzeka. Zdaję sobie sprawę, że dzisiejszym wpisem nie wyczerpałam tematu, ale mam nadzieję, że choć trochę pokazałam Wam, jak napisać CV i jak ustrzec się klasycznych błędów. Jeśli masz pytania, śmiało pisz! Chcesz coś dodać od siebie? Będzie mi bardzo miło 🙂\naplikacja curriculum vitae cv dobre CV\nAga 23 października 2019 at 23:07\tOdpowiedz\nW Niemczech, które zbudowały jedną z najbogatszych gospodarek świata wpisuje się do cv nie tylko stan cywilny, ale też liczbę dzieci. Z punktu widzenia pracodawcy jest to istotna informacja a z punktu widzenia kandydata po prostu uczciwość . Dodatkowe obowiązki,mniejsza dyspozycyjność, ale też większka motywacja , odpowiedzialność czy inne cechy. Są zarówno plusy jak i minusy. Czy jako hr- owiec nie myslisz,że czas wprowadzić to u nas?