Warto działać dla pacjentów z SMA\nStrona główna » Poczekalnia » Rozmowy » Warto działać dla pacjentów z SMA\nzdrowemiasto.pl | dodane 14-03-2022\nKiedy została zdiagnozowana choroba u Weroniki?\nChoroba córki została zdiagnozowana, gdy Weronika miała 3,5 roku. Do tego czasu żyliśmy nieświadomi, że jest chora. Praktycznie jedynym objawem, jaki wtedy zauważaliśmy, był problem z wchodzeniem po schodach. Po prostu nie wbiegała po schodach, jak inne dzieci, tylko wchodziła po nich trzymając się poręczy. Potem doszło do tego rzadkie i niespodziewane przewracanie się – chodząc, traciła równowagę, tak jakby stanęła na klocku, i przewracała się. To nas zmobilizowało do szukania przyczyn.\nGdzie szukaliście pomocy po diagnozie?\nTo były zupełnie inne czasy, bo to się działo około 23 lata temu i dostęp do lekarzy, do wiedzy na temat chorób nerwowo-mięśniowych wyglądał zupełnie inaczej niż teraz. Nie było dostępu do fundacji czy stowarzyszeń, ale ja już wtedy pracowałam jako przedstawiciel włoskiej firmy i z tego względu było mi trochę łatwiej. Trzy miesiące po diagnozie, dzięki włoskim kolegom, z którymi pracowałam, trafiliśmy do jednej z najlepszych klinik, zajmujących się chorobami nerwowo-mięśniowymi w Bolonii. Byliśmy tam kilkukrotnie na wizytach pobytowych, podczas których odkrywaliśmy powoli to, co nas czeka, co wiąże się z SMA typu 3. Już wtedy wiedzieliśmy, że to jest najłagodniejszy typ choroby. W klinice zobaczyliśmy po raz pierwszy starszych pacjentów z SMA, którzy mieli problemy z chodzeniem i samodzielnym funkcjonowaniem w życiu dorosłym. Zaczęliśmy powoli przeorganizowywać swoje życie.\nJak sobie radziliście z chorobą?\nJa zaczęłam działać w Polskim Towarzystwie Chorób Nerwowo-Mięśniowych. Jest to najstarsza organizacja pacjentów zajmująca się pacjentami z chorobami nerwowo-mięśniowymi. Została zarejestrowana w 1989 roku, ma więc już 32 lata. Teraz po raz trzeci zostałam przewodniczącą Zarządu Głównego Towarzystwa. Zajmujemy się pomocą chorym nie tylko na SMA, ale też np. na dystrofię mięśniową Duchenne’a i inne dystrofie, jak dystrofia Beckera, miastenia, SLA.\nDwadzieścia trzy lata temu, gdy usłyszeliśmy diagnozę, zupełnie inaczej wyglądały kwestie związane z nieinwazyjnym wspomaganiem oddychania, dostępem do rehabilitacji, a w szczególności do rehabilitacji zalecanej w SMA. A tym pacjentom rehabilitacja jest bezwzględnie potrzebna. Mamy obserwacje, że u dzieci, u których nie była prowadzona rehabilitacja dopasowana do danego typu choroby i wieku dziecka, przebieg SMA jest szybszy – szybciej pojawiają się przykurcze, skrzywienie kręgosłupa. Dlatego, jako Polskie Towarzystwo Chorób Nerwowo-Mięśniowych, zorganizowaliśmy szereg szkoleń na temat roli rehabilitacji. Kładliśmy od początku nacisk na rolę prawidłowej, systematycznej rehabilitacji, dostosowanej do stanu pacjenta, jego wieku i typu choroby.\nWeronika w tym czasie funkcjonowała już w życiu szkolnym. Była najpierw w prywatnej szkole podstawowej, ze względu na to, że chciałam ją izolować od dużej liczby uczniów, żeby nikt jej nie popchnął, nie potrącił. Potem uczyła się w bardzo dobrym gimnazjum integracyjnym. Wreszcie doszło do wyboru uczelni wyższej. Zawsze chciała iść na filologię angielską, ale w tym czasie, kiedy dokonywała wyborów, nie było jeszcze pełnego dostosowania tego wydziału do potrzeb osób niepełnosprawnych, więc wybrała prawo. Skończyła je z wyróżnieniem, a potem skończyła jeszcze dwa kierunki studiów podyplomowych. Teraz pracuje w firmie zagranicznej, w oddziale obsługi klienta.\nJakie trudności napotykają dzieci ze SMA w szkole?\nJuż przebywając w klinice w Bolonii dowiedzieliśmy się, że dzieci z SMA są niezwykle inteligentne. I ma to również poparcie w literaturze, pisała o tym w swoich książkach prof. Hausmanowa, największy autorytet w chorobach nerwowo-mięśniowych. To widać też w kontakcie z pacjentami. Pacjenci z SMA w większości kończą studia – wiele trudnych kierunków, a potem kończą też studia podyplomowe, robią doktoraty. Są to osoby dobrze wykształcone i dzięki temu dobrze radzą sobie na rynku pracy. Znam wielu takich dorosłych pacjentów z SMA, którzy osiągnęli sukces w życiu zawodowym. To jest ważne dla rodziny, ale i dla samych chorych, że znajdują sobie własne miejsce w życiu.\nMuszą oczywiście pokonywać bariery dnia codziennego, np. architektoniczne – w szkole podstawowej, średniej, na studiach, ale z nauką nie mają żadnych problemów, osiągają ogromne sukcesy na tym polu. Dochodzi tutaj do swego rodzaju naturalnej kompensacji, czyli słaba siła mięśni często przekłada się bezpośrednio na wysoką inteligencję, jej umiejętne wykorzystanie oraz dobre funkcjonowanie w życiu społecznym. Ale dużo zależy też od rodziców, bo wiadomo, że w okresie dojrzewania nastolatki zaczynają się buntować. Wtedy ważne jest wspieranie dzieci z SMA w pokonywaniu barier szkolnych, w zdobywaniu wykształcenia, tłumaczenie im, że w połączeniu z aktualnie dostępnym leczeniem farmakologicznym i rehabilitacją, daje im to możliwość w miarę normalnego życia.\nMy z mężem pracujemy oboje, dlatego mamy możliwość zapewnienia córce praktycznie codziennej rehabilitacji, ale w 80 proc. przypadków rodzice dzieci z SMA – szczególnie z typem SMA 1 i agresywniejszym SMA 2 – mają o tyle trudniejszą sytuację, że jedno z nich musi zostać w domu. Decyzje podejmowane są w zależności od tego, który z rodziców ma lepiej płatną pracę. Dobrze byłoby, gdyby dostęp do rehabilitacji finansowanej ze środków publicznych był dla chorych z SMA szerszy i łatwiej osiągalny.\nKolejny temat to kwestia, dostosowania szkół do potrzeb osób niepełnosprawnych – wciąż nie wszystkie szkoły są przystosowane, nie wszystkie szkoły mają możliwość zatrudnienia asystenta. Tu jest jeszcze wiele do zrobienia. My, jako Towarzystwo, staramy się znajdować rozwiązania tych problemów, często piszemy pisma w tych sprawach.\nKiedy Weronika zaczęła być leczona farmakologiczne?\nOd dwóch lat Weronika raz na cztery miesiące dostaje dooponowo, poprzez wstrzyknięcia do kanału kręgowego nusinersen, w ramach refundowanego w Polsce od dwóch lat programu lekowego. Dzięki leczeniu widzimy dużą poprawę. Obserwujemy, że wykonuje wiele czynności, z którymi wcześniej już miała jakiś problem. Są to często czynności dnia codziennego. Pracuje 6-7 godzin dziennie i funkcjonuje w ciągu całego dnia bez objawów zmęczenia, które towarzyszy chorym na SMA.\nZ tego co wiem, u wszystkich pacjentów, którzy są w programie lekowym, choroba została przynajmniej zatrzymana, co jest ważne, bo SMA należy do chorób progresywnych. A u większości nastąpiła nie tylko zatrzymanie postępu choroby, ale też poprawa ogólnego funkcjonowania chorego. Poza tym, z rozmów z chorymi wynika, że sama świadomość tego, że mogą otrzymywać leczenie i że mają szansę na zahamowanie choroby i poprawę funkcjonowania, jest bardzo ważna z psychologicznego punktu widzenia. Ma to znaczenie również dla opiekunów.\nNa dzień dzisiejszy nusinersen jest jedynym refundowanym lekiem w SMA. Program lekowy jest realizowany w całej Polsce w ponad 30 oddziałach neurologii dziecięcej i neurologii dorosłych. Wszyscy pacjenci z SMA, bez względu na typ choroby i wiek, mogą być objęci refundowanym leczeniem. Są jednak pewnego rodzaju wykluczenia, np. z powodu skrzywienia kręgosłupa, implantów w kręgosłupie, czy też innego typu problemów zdrowotnych. Czasem sami pacjenci podejmują decyzję, że nie chcą przystępować do programu lekowego, bo dolędźwiowe przyjmowanie leku wiąże się z koniecznością położenia się na dwa dni do szpitala kilka razy w roku. Dla niektórych chorych jest to trudne logistycznie, bo mają starszych rodziców, brakuje im opiekuna, nie mają jak dojechać. Są różnorodne przyczyny, dla których rezygnują z tego leczenia.\nDlatego mamy nadzieję, że to nie będzie ostatni refundowany lek dla pacjentów z SMA. W zakresie leczenia chorób nerwowo-mięśniowych dokonał się w ostatnim czasie ogromny postęp i obecnie czekamy na refundację dwóch nowych terapii na SMA, w tym pierwszej innowacyjnej terapii doustnej, możliwej do stosowania w domu. Ważne jest, aby lekarze i chorzy mieli dostęp do wszystkich zarejestrowanych terapii, żeby wybór dostępnego refundowanego leczenia był dokonywany w oparciu o najnowszą wiedzę medyczną oraz preferencje pacjentów.\nMoże Pani więcej opowiedzieć o działaniach Polskiego Towarzystwa Chorób Nerwowo-Mięśniowych?\nPrzez wiele lat Towarzystwo prowadziło projekty finansowane z PFRONu, dzięki którym prowadziliśmy rehabilitację w domu pacjentów w kilku województwach. Staraliśmy się uzyskiwać na to środki również z innych projektów. Walczyliśmy o to, żeby rehabilitacja była dostępna, regularna, dostosowana do stadium choroby. Za to w 2010 roku otrzymaliśmy nagrodę Złoty OTIS.\nPrzez wiele lat, też z dotacji PFRON, organizowaliśmy projekt asystenta dla osób dorosłych. Braliśmy też udział w projekcie, finansowanym ze środków europejskich, dotyczącym młodzieży sprawnej intelektualnie, a niepełnosprawnej ruchowo. Był to projekt MISARN dla młodych ludzi w wieku od 16. do 24. roku życia. Cieszył się ogromnym zainteresowaniem. Oferował młodym ludziom rehabilitację, szereg szkoleń poszerzających poziom wiedzy w trudnym okresie wchodzenia w dorosłość. Braliśmy udział w działaniach na rzecz refundacji nusinersenu. Ponadto, dzielimy się chętnie doświadczeniami, jak radzić sobie w uzyskiwaniu dokumentów dla osoby niepełnosprawnej czy jak sobie radzić ze wszystkimi skomplikowanymi i drobnymi problemami życia codziennego. Właśnie rusza nasz nowy projekt – telefon wsparcia dla pacjentów z SMA 3 i rodziców dzieci chorujących na SMA 3. Jestem też wielokrotnie proszona jako ekspert o pisanie opinii na temat leków czy danych terapii w chorobach nerwowo-mięśniowych i robię to zawsze pro publico bono i z wielką chęcią.\nJakie plany na przyszłość ma Towarzystwo?\nMamy bardzo pracowitą końcówkę roku i myślę, że przyszły rok będzie podobny. Żywimy nadzieję, że zostaną podjęte pozytywne decyzje refundacyjne w odniesieniu do nowych innowacyjnych terapii dla chorych na SMA. I będziemy robić wszystko, żeby tak się stało. Oczywiście ostateczne decyzje należą do Ministra Zdrowia, ale jako organizacja pacjentów na pewno będziemy aktywnie uczestniczyć w procesach refundacyjnych. Będziemy też mobilizować całą społeczność SMA, żeby włączyła się do tych działań. Mamy wielką nadzieję, że nowe terapie na SMA będą mogły być refundowane – zarówno jeśli chodzi o innowacyjny lek doustny, jakim jest risdiplam, jak i terapię genową.\nJest jeszcze wiele do zrobienia na różnych polach. W przypadku dzieci z SMA typu 1 konieczne jest zwiększenie liczby godzin indywidualnej nauki szkolnej, żeby dać im większe możliwości rozwoju. SMA 1 to najtrudniejszy typ choroby wymagający ogromnego wysiłku ze strony pacjenta i rodziców, ale też większego wsparcia medycznego i społecznego. Dzieci ze SMA 1 mają problemy z połykaniem, muszą korzystać z inwazyjnego wspomagania oddechu – z respiratorów, koflatorów. Te dzieci głównie korzystają z nauki indywidualnej w domu, a ta edukacja wciąż pozostawia wiele do życzenia.\nRodzice często muszą na własną rękę szukać możliwości wsparcia, bo pomoc państwa jest wciąż niewystarczająca. Trzeba wiedzieć – i my tą wiedzą się dzielimy, skąd można uzyskać dofinansowanie. Na przykład bardzo dobre dofinansowania są realizowane w ramach programu „Aktywny Samorząd”, współfinansowane ze środków PFRON. Młodzież na wyższych uczelniach prywatnych może uzyskać w tym programie znaczne dofinansowanie do czesnego, czy do wyjazdów na turnusy rehabilitacyjne. Społeczność rodziców dzieci z SMA jest niezwykle skuteczna i potrafi się zmobilizować przy realizacji różnych celów. Rodzice pomagają sobie wzajemnie i wymieniają się doświadczeniami. Podobnie, wielu dorosłych pacjentów z SMA również współpracuje ze sobą i dzieli się doświadczeniami na różnych grupach w social mediach.\nWarto działać na rzecz chorych, bo dzieci z SMA są nastawione na pokonywanie codziennych problemów i barier oraz na zdobywanie wiedzy. I naprawdę osiągają sukcesy! Wszyscy patrzymy z wielką nadzieją w przyszłość i liczymy na refundację nowych leków, a przez to na dostęp do przełomowych terapii, które mogą istotnie spowolnić postęp choroby i znacznie poprawić stan zdrowia chorych.\nMarta Koton-Czarnecka, 14-03-2022, zdrowemiasto.pl


Naprawy samochodu - podpora wałuStylowe woreczki do przechowywaniaSzczur jest groźnyO neurochirurgii- kilka faktów i informacjiDywany ręcznie tkane i maszynowo produkowaneImplantologia ChorzówOgólnie o poradach prawnychGóry i wspinaczka - kilka ważnych informacjiSerwisowanie pojazdu a części na wymianęO dobrym rozwiązaniu dla biznesuTrochę o Chinach, targach i biznesie z ChinamiOpis, statystyka i rozmowy. Badania telefoniczne w skrócieKomu potrzebne są transformatory? Dowiedz sięZamek do leonaO czystych i brudnych dywanachDla kobiet - kosmetyki i zabiegi kosmetyczneSome interesting facts about plumbingPozycjonowanie i Google dla firmGeodezyjne spojrzenie na światO dywanachDruk wielkoformatowy i małonakładowy. O druku jako takimKancelaria adwokacka w KatowicachGdzie wypożyczyć namiot?Kolorowa poligrafia. O drukowaniu i nie tylkoKilka porad o pracy za granicąTanie pozycjonowanieO agencjach SEOO tym jak ważne jest bezpieczeństwo danychNa szybko o zakładach poligraficznych i drukuElectrician - safety and quality


[ASM][AVR] Inne spojrzenie - Strona 2 - microgeek.eu\nMicroGeek\tPortal\tForum Języki programowania Assembler Pisanie programów w Assembler\n[ASM][AVR] Inne spojrzenie\nW tym miejscu zadajemy pytania na temat języka Assembler, dzielimy się swoją wiedzą, udzielamy wsparcia, rozwiązujemy problemy programistyczne.\nPostautor: gaweł » sobota 24 lip 2021, 21:24\nWstawki asemblerowe w programie w języku C\nNie zawsze jest uzasadnione, by powoływać do życia jakąś funkcję implementowaną w języku asembler by wykonać jakąś mało skompilowaną operację. Wręcz klasycznym przykładem jest pusta instrukcja (w asm jest to nop). Jest uzasadnione by taką wygenerować wprost w ściśle określonym miejscu w programie (w języku C). Tak prostą operację można zapisać jako:\n__asm__ __volatile__ ("nop") ;\nWstawka zaczyna się od __asm__ (dwa znaki podkreślenia, wyraz asm i dwa znaki podkreślenia pisane bez odstępów), więcej o syntaktyce w dalszej części. Jednak okazuje się, że jeżeli instrukcja nie korzysta z informacji wejściowych, nie generuje wyników (a takim przypadkiem właśnie jest instrukcja pusta – nie wnosi w algorytmie programu żadnych skutków), to kompilator w ramach akcji optymalizacji kodu może takie fragmenty (tak zwane martwe kody) usunąć z programu. Nie po to programista (człowiek) trudził się by maszyna (kompilator) niszczył jego pracę i uważała, że „wie lepiej” (w końcu kilka instrukcji nop wykonanych w jednym ciągu oznacza ściśle określony czas ich realizacji i można tego chwytu używać do odmierzania bardzo krótkich odcinków czasu). By zapobiec takim sytuacjom, dodawane jest zaklęcie __volatile__ (dwa znaki podkreślenia, słowo volatile i dwa znaki podkreślenia).\nReasumując, powyższy zapis oznacza nieusuwalną wstawkę zawierającą instrukcję pustą. Bardzo podobnie sprawa wygląda przykładowo z instrukcją blokady lub zezwolenia na przyjmowanie przerwań.\n__asm__ __volatile__ ("cli") ;\nPatrząc na program z punktu widzenia algorytmu, to ta instrukcja (pozornie) nic nie wnosi w programie: nie zmieniły się żadne wartości zmiennych, nie wpłynęło to na stan portów. Pomimo tego istnienie tej instrukcji ma głęboki sens.\nOgólna postać instrukcji jest następująca (podaję z dodatkowym zaklęciem __volatile__ choć nie jest ono obowiązkowe):\n__asm__ __volatile__ ( "kod w asm" : operandy wejściowe : operandy wyjściowe : używane rejestry ) ;\ngdzie „kod w asm” jest ciągiem instrukcji rozdzielonym znakiem LF (znak nowej linii to \_n) często łączy go się ze znakiem tabulacji (daje to „ładniejszy” wydruk z kompilacji, znak tabulacji to \_t). Przykładowo ciąg kilku powyższych nop'ów można zapisać następująco:\n__asm__ __volatile__ ( "nop \_n\_t nop \_n\_t nop \_n\_t nop” ) ;\nJednak taka postać zapisu jest mało czytelna, znacząco lepiej wygląda:\n__asm__ __volatile__ ( "nop \_n\_t"\n"nop \_n\_t "\n"nop" ) ;\nZ ogólnej postaci zapisu instrukcji podanej powyżej, jeżeli któraś część nie występuje może zostać pominięta (co skutkuje przykładowo dwoma znakami ::). W sytuacji, gdy wszystkie części (te po dwukropku) nie występują, to mogą być pominięte w całości razem ze znakami „:”).\nJako ilustrację powyższych rozważań rozpatrzmy następujący przykład:\nuint8_t GVar ;\nuint8_t LVar ;\nLVar = 0xC3 ; //135\nGVar = 0x3C ; //120\n__asm__ __volatile__ ( "mov r0, %0" "\_n\_t"\n"bst r0 , 7" "\_n\_t"\n"lsl r0" "\_n\_t"\n"bld r0 , 0" "\_n\_t"\n"mov %0 , r0" "\_n\_t"\n: "=r" (LVar)\n: "0" (LVar ) ) ;\n: "=r" (GVar)\n: "0" (GVar ) ) ;\nWiadomo, że rejestr R0, jest jest ogólnofilozoficznym rejestrem roboczym i nie należy specjalnie dbać o jego zawartość. W powyższym przykładzie do rejestru roboczego jest wpisana zmienna. Rejestr jest „obrócony cyklicznie” o jeden bit w lewo (w jaki sposób to działa to każdy czytelnik może sam nad tym się zastanowić: ciąg instrukcji bst, lsl i bld). Na końcu instrukcji __asm__ są zapisane następujące zaklęcia: "=r" (LVar): i "0" (LVar). Pierwsze z nich określa operandy wyjściowe (tu konkretnie zmienną lokalną LVar). Drugie z nich określa operandy wejściowe (również zmienna LVar). Wszędzie tam, gdzie występuje %0 zostanie wstawione odwołanie do zmiennej. Jednak warto się zapytać, w jaki sposób to działa, że działa. W zależności od stopnia optymalizacji działa poprawnie zawsze. W zależności od „klasy” zmiennej (zmienna lokalna czy zmienna globalna) działa poprawnie. Warto zadać sobie pytanie: dlaczego?\nOtóż, cała wstawka posiada własny prolog i epilog. Prolog to pobranie do jakiegoś rejestru czegoś, co jest opisane jako operandy wejściowe (może być ich wiele). Epilog, to zapis wyniku do zmiennej (w tym wypadku LVar) wyniku operacji. Oczywiście to my musimy wiedzieć, co jest wynikiem.\nLVar = C3 hex po rotacji to 87 hex = 135 dec.\nPodobnie GVar = 3C hex po rotacji to 78 hex = 120 dec. Wyniki są poprawne.\nW przypadku braku optymalizacji (opcje O0), to daje następujący kod:\n58: 89 81 ldd r24, Y+1 ; 0x01\n5a: 08 2e mov r0, r24\n5c: 07 fa bst r0, 7\n5e: 00 0c add r0, r0\n60: 00 f8 bld r0, 0\n62: 80 2d mov r24, r0\n64: 89 83 std Y+1, r24 ; 0x01\nZmienna lokalna jest lokowana na stosie i ma adres (Y+1). Prolog to: ldd r24,Y+1 oraz epilog to std Y+1,r24.\n66: 80 91 60 00 lds r24, 0x0060\n6a: 08 2e mov r0, r24\n6c: 07 fa bst r0, 7\n6e: 00 0c add r0, r0\n70: 00 f8 bld r0, 0\n72: 80 2d mov r24, r0\n74: 80 93 60 00 sts 0x0060, r24\nZmienna globalna na stały adres w pamięci RAM (60 hex). W tym przypadku prolog to lds r24,0x60 oraz epilog to sts 0x60,r24.\nW przypadku włączenia optymalizacji, zmienia się sam prolog oraz epilog.\n46: 83 ec ldi r24, 0xC3 ; 195\n48: 08 2e mov r0, r24\n4a: 07 fa bst r0, 7\n4c: 00 0c add r0, r0\n4e: 00 f8 bld r0, 0\n50: 80 2d mov r24, r0\nW tym konkretnym przypadku, to kompiler do tego stopnia wszystko wyoptymalizował, że gdyby nie zaklęcie __volatile__, to cały fragment zostałby usunięty.\nTrochę inaczej rzecz ma się ze zmienną globalną. Tak sobie to wszystko wykombinował, że doszedł do wniosku, że zmienną globalną zaalokuje w rejestrze r25.\n52: 09 2e mov r0, r25\n54: 07 fa bst r0, 7\n56: 00 0c add r0, r0\n58: 00 f8 bld r0, 0\n5a: 90 2d mov r25, r0\nJak się nad tym chwilę zastanowić, to się okazuje, że rozwiązanie nie jest bardzo optymalne. Wróćmy do stanu początkowego (brak optymalizacji):\nSkoro prolog to załadowanie operandu do rejestru %0, to dlaczego nie można wykorzystać go do końca (zamiast operować na r0)? Czasem warto popatrzeć na własne działania tak trochę z boku. Kolejna iteracja rozwiązania to:\n__asm__ __volatile__ ( "bst %0 , 7" "\_n\_t"\n"lsl %0" "\_n\_t"\n"bld %0 , 0" "\_n\_t"\nWyszło o kilka instrukcji maszynowych mniej.\n5a: 87 fb bst r24, 7\n5c: 88 0f add r24, r24\n5e: 80 f9 bld r24, 0\n60: 89 83 std Y+1, r24 ; 0x01\n62: 80 91 60 00 lds r24, 0x0060\n66: 87 fb bst r24, 7\n6a: 80 f9 bld r24, 0\n6c: 80 93 60 00 sts 0x0060, r24\nPostautor: gaweł » niedziela 08 sie 2021, 12:50\nPoprzednio przedstawione zostało posługiwanie się we wstawkach asmowych zmiennymi 8-bitowymi. Niestety potrzeby często wymagają bardziej zaawansowanego działania. Takim przykładem jest operowanie zmiennymi zajmującymi więcej niż 8-bitów. W przypadku danych 8-bitowych dla procków standardowo przetwarzających dane 8-bitowe nie ma żadnych problemów. Schody zaczynają się, gdy w procku 8-bitowym zachodzi potrzeba przetwarzania danych wykraczających swoją objętością poza 8 bitów. Rodzi się naturalne pytanie: w jaki sposób identyfikować poszczególne części większej całości?\nWstawka asmowa wygeneruje swoisty prolog dla realizowanych instrukcji (jak również i epilog). Do pełni szczęścia konieczna jest znajomość rejestrów, do których zostały załadowane dane. W końcu by zrealizować zamierzone działania konieczna jest znajomość, gdzie co się gdzie znajduje. Tu z pomocą przychodzi „syntaktyka” zapisów. Operand, przykładowo %0, może być poprzedzony jednoliterowym „prefiksem” identyfikującym określoną część. I tak litera „A” określa najmłodszą część operandu. Kolejna starsza (w przypadku danych 16-bitowych to będzie najstarsza część) jest identyfikowana przez „B”. Łatwo jest domyślić się, co będzie dalej...\nJako ilustrację powyższych rozważań rozpatrzmy następujący przykład (podobnie jak w poprzednim przykładzie realizowana jest operacja obrotu cyklicznego danych, tylko w tym przypadku 16-bitowych):\nuint16_t GVar ;\nuint16_t LVar ;\nLVar = 0x300C ;\nGVar = 0xC003 ; // 32775\n__asm__ __volatile__ ( "bst %B0 , 7" "\_n\_t"\n"add %A0 , %A0" "\_n\_t"\n"adc %B0 , %B0" "\_n\_t"\n"bld %A0 , 0" "\_n\_t"\n: "0" (GVar)) ;\n: "0" (LVar)) ;\nTuż po realizacji podstawienia do zmiennej Gvar, zawiera ona C003 hex=49155 dec. Po wykonaniu instrukcji zawartych we wstawce asmowej:\nZmienna ta powinna zawierać C003 hex po cyklicznej rotacji = 8007 hex = 32775 dec, co potwierdza symulator działania procka.\nZnaczy się, działa.\nCo z tego zrobił kompiler? Z analizy odpowiedniego dokumentu można wysnuć właściwe wnioski: %A0 to rejestr r25 oraz %B0 to rejestr r24. Biorąc pod uwagę „wielkość indianina”, to w AVR-ch starsza część jest na starszym adresie, czyli %A0 to część młodsza (pobrana z pamięci RAM z młodszego adresu) oraz %B0 to część starsza (analogicznie w RAM znajduje się na starszym adresie).\nWróć do „Pisanie programów w Assembler”


Dzień kobiet z historią - Kobiety i wojna » Historykon.pl\nDzień kobiet z historią – Kobiety i wojna\nWritten by Jakub Sikora on 1 marca 2015\nDZIEŃ KOBIET Z HISTORIĄ\n3 marca 2015, 18:00\nDom Spotkań z Historią, ul. Karowa 20, wstęp wolny\nI wojna światowa zmieniła mapę świata i stała się katalizatorem emancypacji. Jej wybuch zbiegł się z walką kobiet o równe prawa, szczególnie o prawo głosu. Kobiety wyszły z domu, podjęły pracę, ruszyły na front.\nNa ziemiach polskich emancypacja zaczęła się wcześniej: kobiety brały udział we wszystkich powstaniach narodowych i kolejnych wojnach. Przypomnijmy sylwetki i nazwiska niezwykłych kobiet (Aleksandry Szczerbińskiej, Aleksandry Zagórskiej, Wandy Gertz, Zofii Plewińskiej, Ludmiły Modzelewskiej, generał Marii Wittek, generał Elżbiety Zawackiej) i zastanowimy się czy kobiety w wojsku są potrzebne? Czy kobieta mogłaby zostać w Polsce zwierzchnikiem sił zbrojnych, ministra obrony?\nKurierki, łączniczki, sanitariuszki, żołnierki – znane ze wszystkich frontów. Kobiety w czasie I wojny Światowej można było spotkać wszędzie: w fabrykach – wyrabiające broń, dostarczające i przemycające broń na front, w żeńskich oddziałach strzeleckich, w służbach wywiadowczych, w szeregach kawalerii, artylerii, służbie sanitarnej, intendenturze, w działaniach bojowych.\nO sukcesach i pułapkach „wojennej” emancypacji porozmawiamy z dr Katarzyną Sierakowską i dr Anna Nowakowską-Wierzchoś. Dyskusje poprowadzi Anna Czerwińska (Wirtualne Muzeum Historii Kobiet, Fundacja na rzecz Równości i Emancypacji STER)\ndr Katarzyna Sierakowska – pracuje w IH PAN, sekretarz Komisji Historii Kobiet , wykładowczyni na podyplomowych studiach varsavianistycznych przy IH UW oraz na gender studies przy IBL PAN.Autorka i redaktorka wielu publikacji i książek.\ndr Anna Nowakowska-Wierzchoś – historyczka, archiwistka. Autorka książki „Wanda Gertz. Opowieść o kobiecie żołnierzu” (Kraków, 2009) oraz artykułów naukowych i popularnych poświęconych aktywności społecznej i politycznej Polek w kraju i na emigracji, a także edycji tekstów źródłowych. Współtwórczyni Feministycznego Salonu Historycznego.\nZ Muzeum we Wrocławiu zaginęły znaczki warte 1 milion złotych!\nUroczystość pogrzebowa żołnierzy z 1920 roku


Tkanina garniturowa blue sandstorm - mens collection - Textilmar\nhome / MEN'S COLLECTION / TKANINA GARNITUROWA BLUE SANDSTORM\nWysokiej jakości użytkowania tkanina garniturowa w kolorze jeansowym. Dzięki mieszance wiskozy i włókien syntetycznych, materiał jest miękki i miły w dotyku. Gwarantuje odpowiednią dla ciała cyrkulację powietrza. Unikatowy, zwarty splot zapewnia trwałość tkaniny oraz niweluje gniotliwość. To doskonały wybór dla konfekcji męskiej. Świetnie sprawdzi się dla nieformalnych fasonów marynarek, kamizelek czy garniturów.\nSkład: 40% wiskoza, 60% elana


BMI a zawartość tłuszczu w organizmie. - Dieta proteinowa - forum dyskusyjne\nWięcej Dieta proteinowa - forum dyskusyjne\nBMI a zawartość tłuszczu w organizmie.\nNapisane przez Axis.3City\n· 5115 Wyświetleń\nWielu z nas jako podstawowy wskaźnik czy jestem gruba/y stosuje BMI [body mass index] (18,5 - 24,9 – prawidłowa waga). Ale czy to wystarczy ?A co jeśli wychodzi Ci prawidłowe BMI a tu i ówdzie pojawiają się fałdki i brzuch sterczy ? (Sama tak mam / mialam ;])Otóż 2 osoby o tym samym wzroście i tym samym BMI mogą wyglądać różnie. Jedna szczupło, druga już nie tak szczupło.Masy ciała nie można bowiem interpretować w oderwaniu od wzrostu i typu sylwetki. Czynnikiem obciążającym (dosłownie) obok tłuszczu jest woda i typ budowy kości.Ważna też jest indywidualna skłonność organizmu do gromadzenia zapasów w pewnych miejscach np tylko na brzuchu, albo równomiernie na całe ciało.Jeśli stosujesz dietę białkową i intensywnie ćwiczysz na masę (ale dopiero w Protal II najlepiej w systemie 1/1) pewnie nie przesuniesz BMI w dół ani o kg.Należy też pamiętać że masa mięśniowa jest cięższa od tkanki tłuszczowej. Profesjonalni kulturyści według tego indeksu mają skrajną nadwagę ;]Nadwaga czy otyłość to nie masa ciała lecz ilość tkanki tłuszczowej a dokładnie jej procentowy udział w macie naszego ciała.Masa ciała to w końcu mięśnie, organy wewnętrzne, układ kostny, woda, spożyte posiłki.Poniższy wykres pokazuje jak różna może być waga kobiety w zależności od budowy przy danym wzroście.\nDo powyższych wskazań należy jeszcze doliczyć/odliczyć pare kilo w zależności od wieku.\nZatem zanim powiemy o sobie jestem gruba/szczupła przeanalizujmy problem dokładniej.BMI=(waga w kg)/(wzrost w m) ^2< 16,0 – wygłodzenie16,0–17,0 – wychudzenie (spowodowane często przez ciężką chorobę lub anoreksję)17–18,5 – niedowagę18,5–25,0 – wartość prawidłową25,0–30,0 – nadwagę30,0–35,0 – I stopień otyłości35,0–40,0 – II stopień otyłości (otyłość kliniczna)> 40,0 – III stopień otyłości (otyłość skrajna)Pomocnym wskaźnikiem jest WHR[Waist/Hip Ratio]: prawidłowe= 0,7WHR = obwód talii (cm)/obwód bioder (cm)Dla kobiet WHR > 0,8 świadczy o otyłości androidalnej inaczej wisceralna (jabłko) otyłość brzusznaWHR < 0,8 świadczy o otyłości ginoidalnej inaczej obwodowa (gruszka) pośladkowo-udowa Dla mężczyznWHR > 1 świadczy o otyłości androidalnej (jabłko)WHR < 1 świadczy o otyłości ginoidalnej (gruszka)W zasadzie wystarczy zmierzyć obwód talii. Wartość powyżej 88 cm u kobiet i 102 cm u mężczyzn sugeruje otyłość brzuszną.Zawartość wody u kobiet normalna ok 52% u starszych spada do 46% u mężczyzn 63% z wiekiem spada do 52%Wskaźnik zawartości tłuszczu w organizmie. Procentowa zawartość tkanki tłuszczowej w organizmie (BF %)Dla kobiet między 20 a 39 rokiem życia:Do 21% - niedobór tłuszczu w organizmie,21 - 33% - zdrowa zawartość tłuszczu w organizmie,33 - 39% - akceptowalna zawartość tłuszczu w organizmie,Od 39% - niebezpieczny nadmiar tłuszczu w organizmie.Dla kobiet między 40 a 59 rokiem życia:Do 23% - niedobór tłuszczu w organizmie,23 - 34% - zdrowa zawartość tłuszczu w organizmie,34 - 40% - akceptowalna zawartość tłuszczu w organizmie,Od 40% - niebezpieczny nadmiar tłuszczu w organizmie.Dla kobiet powyżej 59 roku życia:Do 24% - niedobór tłuszczu w organizmie,24 - 36% - zdrowa zawartość tłuszczu w organizmie,36 - 42 % - akceptowalna zawartość tłuszczu w organizmie,od 42% - niebezpieczny nadmiar tłuszczu w organizmie.Bardzo dokładna tabela:\nJak zmierzyć zawartość tłuszczu w organizmie?Można udać się na specjalistyczne badaanie:DEXA (dual energy X-ray absorptiometry) - metoda rentgenowska przede wszystkim do pomiaru gęstości kości (np. przy kłopocie z osteoporozą). Metoda ta może mierzyć również w sposób bardzo dokładny procent tkanki tłuszczowej i jej lokalizację (zakres błędu do 2%). DEXA "skanuje" całe ciało przy użyciu dwóch różnych niskich dawek promieniowania i na zasadzie różnicy odczytów określa masę kości oraz poszczególnych tkanek miękkich obejmując zarówno tłuszcz wewnątrzotrzewnowy jak i podskórny.Można kupić wagę która ma taką funkcję ( BIA -Bioelectrical Impedance Analysis)Można zrobić to na "piechotę" w domowych warunkach, wyliczając według wzoru.obwód pasa (talii) – liczona w centymetrach,masę ciała – liczona w kilogramach.Dla ułatwienia wzór został rozbity na 6 części, które mają za zadanie ułatwić uzyskanie prawidłowego wyniku. 1) a=4,15 * obwód pasa (talii)2 ) b=a / 2,54 3) c= 0,082 * masa ciała * 2,2 4) d =b – c – 98,42 (dla kobiet b – c - 76,76 )5) e= masa ciała * 2,26) Wynik=d/e * 100 błąd może może wynosić do kilku punktów procentowych (z reguły +/- ~3 %)Nie zapominajmy że tkanka tłuszczowa potrzebna jest naszemu organizmowi do prawidłowego funkcjonowania.Stanowi ochronę przed zimnem i chłodem, chroni narządy wewnętrzne i stawy, przede wszystkim jest magazynem energetycznym i witaminowym a u kobiet również magazynem hormonów. 0\n03 kwi 2011 09:53\nHm...poczytałam, policzyłam i wychodzi na to, ze mam niedobór tkanki tłuzczowej w organiźmie.\nTo dość dziwna sprawa, bo prawde mówiac uważam, ze mogłabym jeszcze co nieco zrzucic...\nDobrze jednak, ze tak wszystko ładnie zebrałas w jednym miejscu. Na pewno nie jednemu sie przyda.\nCo do mojego wyniku, to chyba cos sie nie zgadza.\nTymbardziej, ze wg. wykresu wagowego jestem na skraju normy.\n03 kwi 2011 20:19\nKalkulator do tej metody:http://www.webcalcso...A.asp?AcctNum=3 Znalazłam też inna domową metodę.W celu obliczenia poziomu tkanki tłuszczowej należy :1. Stanąć prosto.2. W prostej linii nad prawą koscią biodrową na wysokosci pępka chwycic calą skórę łacznie z tkanką tłuszczową pomiędzy dwa palce lewej ręki - kciuk i wskazujący. Tkanki nie nalezy ani mocno sciskac ani trzymac luźno pomiędzy palcami - uchwyt ma byc pewny. Tak dla uściślenia: Aby zmierzyc odleglosc miedzy palcami zarowno kciuk i palec wskazujacy musza byc wyprostowane dopiero wtedy nalezy chwycic tkankę we wskazanym miejscu, jezeli zegniemy palce zmierzenie odleglosci miedzy nimi bedzie utrudnione poniewaz 'wypchniemy' skórę i tkankę tłuszczową na zewnątrz.3. Wziąc linijkę, metr krawiecki lub inne narzędzie miernicze 4. Zmierzyc odleglosc między palcami.5. Zapisujemy sobie tą wartosc w milimetrach gdzies na boku.6. Wchodzimy pod ten link:http://www.hussmanfi...org/caliper.htm7. Wyskoczy nam okienko - skrypt zapyta nas na początku o naszą płeć. Wpisujemy m - jezeli mezczyzna, f - jezeli kobieta.8. Skrypt zapyta nas o wiek - wpisujemy wiek w latach.9. Wreszcie skrypt zapyta nas o ilosc tkanki tluszczowej w milimetrach zmierzonej powyzszym sposobem. Odczytujemy zapisana wartosc i przepisujemy ja do okienka.10. Klikamy dwa razy OK.11. Otrzymujemy informacje o ilosci tkanki tluszczowej w organizmie w procentach(Your estimated body fat...). Blad tego pomiaru nie jest znaczacy i wynosi ok 1.5% do 2%. Pod wieloma wzgledami jest to lepsza metoda od pomiaru tkanki tluszczowej metodą impulsow elektrycznych.Teraz, aby uzyskac ilosc tkanki tluszczowej w kilogramach nalezy przemnozyc wskaznik procentowy przez nasza wage.Np. Waze 100 kg. Procentowa zawartosc tluszczu w moim organizmie to 20%. 100kg * 0.20 = 20kg. Ilosc suchej masy w moim organizmie to 100-20 = 80kg.i cos takiego po polsku:http://www.skf.wykon....edu.pl/fat.phpMoje parametry:Waga: 60 kgObwód bioder (w cm) 102Obwód tali (w cm) 78Wysokość ciała (w cm) 162Fałdka: 25mmMoje wyniki:Body Fat Estimate(YMCA formula): Body Fat 31 %Fat Mass 19 kgLean Mass 41 kgBody Fat Category AcceptableJohn's Caliper Calculator: 32.4%SKF: 29.82 % tkanki tłuszczowej. Sytuacja robi się trudniejsza, konieczna jest dieta i lekkie ćwiczenia. Może powinnaś zacząć chodzić na wf?\n04 kwi 2011 10:39\naby zrobić analizę dietetycznę, najlepiej udać się do dietetyka. analiza jest bezpłatna raczej w każdym centrum dietetycznym. wykonując taką analizę, będziemy mieć przynajmniej pewność, co do poziomu tłuszczu w organizźmie i gromadzenia wody. jestem pewna, że nalżey taką analizę wykonać w szczególności, jeżeli stosuje się dietę białkową. ja również sobie obliczałam BMI na różnych stronach i zawsze wydawało mi się, że jest mnie za dużo, ale tak naprawdę, to nie był prawdziwy problem. otóż, udałam się - zupełnie przypadkowo wpadł mi ten pomysł do głowy - do dietetyka, zrobiłam analizę. okazało się, iż nie tylko BMI za niskie, ale mam niedobór tkanki tłuszczowej i mój organizm będąc w szoku i mając potrzebe trawienia, "zabrał się" za mięśnie, i tych też już mam ubytek. także, w przypadku szczupłych osób stosujących dietę dukana, radzę zrobić sobie taką analizę profesjonalnie :-)\n04 kwi 2011 21:22\nAga: bardzo dobrze że poruszasz problem wizyty u dietetyka.\nW dzisiejszym świecie który wielbi chodzące wychudzone szkapy nawet szczupła dziewczyna zwątpi w swoja urodę.\nAby stwierdzić czy waga jest ok czy nie koniecznie trzeba poznać swoj poziom tluszczy, wody i mięśni.\nO ile % udział tych trzech pokaże nam każda zaawansowana waga (bywają takie w aptekach - można sobie dokonać pomiaru na złotówkę lub dwie) to prawidłową interpretację poda nam specjalista.\n← Luty 2017 →\n2728 Ostatnie wpisy\nDietetyczny zawrót głowy - dlaczego znowu tyję ?\nJeszcze raz, jeszcze jeden raz spróbuję\nkoktajl proteinkowy na każdy protal\n- 24 cze 2011 20:36\n- 10 kwi 2011 19:15\n- 04 kwi 2011 21:22\n- 04 kwi 2011 10:39\n- 03 kwi 2011 20:19\n> BMI a zawartość tłuszczu w organizmie.


Utrudnienia w ruchu. Trwa przebudowa 1,6 km drogi powiatowej – ulicy Bohaterów Porytowego Wzgórza - UM Janów Lubelski | Oficjalna strona miasta\nUtrudnienia w ruchu. Trwa przebudowa 1,6 km drogi powiatowej – ulicy Bohaterów Porytowego Wzgórza\nPrzypominamy, że ze względu na trwające prace związane z przebudową 1,6 km drogi powiatowej – ulicy Bohaterów Porytowego Wzgórza, ruch na tym odcinku jest utrudniony. Apelujemy o rozwagę i o zachowanie ostrożności. Jest do odcinek od ulicy Działkowców do mostu na rzece Trzebensz. Obecne zauważymy, że trwają od budynku Nadleśnictwa - w kierunku Szklarni/Momot Dolnych i Momot Górnych - (Co obrazują zamieszczone zdjęcia).\nPrzypomnijmy, że zakres prac obejmuje przebudowę istniejącej jezdni, chodników, zatok postojowych, parkingów, zatok autobusowych. Ponadto w ramach zadania zostanie wykonane oznakowanie pionowe i poziome, elementy małej architektury, remont mostu na rzece Trzebensz, chodniki oraz ciąg pieszo – rowerowy, który połączy się z ciągiem w ulicy Turystycznej i z ciągiem w kierunku Szklarni. Przebudowane zostanie również oświetlenie uliczne, usunięta zostanie kolizja urządzeń elektrycznych oraz przebudowane zostaną urządzenia infrastruktury telekomunikacyjnej.\nW tym roku będzie to I etap przebudowy ulicy Bohaterów Porytowego Wzgórza. Drugi etap przebudowy tj. od ronda do ulicy Działkowców będzie kontynuowany w przyszłym roku. Powiat Janowski zamierza w bieżącym roku złożyć wniosek do kolejnej edycji Rządowego Funduszu Dróg Samorządowych. Ten drugi odcinek jest również zaprojektowany z ciągiem pieszo – rowerowym.\nDodajmy, że koszt zadania, czyli całość inwestycji (przebudowa I i II etap) to suma rzędu 4 mln 524 tys. zł. ,w tym dofinansowanie z Rządowego Funduszu Dróg Samorządowych, jakie otrzymał Powiat Janowski – 1 139 380, 20 zł. Kolejno wkład (proporcje) gminy Janów Lubelski 55 % i Powiatu Janowskiego 45 %. Łącznie Gmina udziela pomocy finansowej Powiatowi Janowskiego 1 025 995, 41 zł. Kwota ta jest rozłożona na 2 lata. W 2021 roku gmina Janów Lubelski udziela pomocy finansowej w kwocie 512 997, 70 zł, zaś w 2022 roku – 512 997, 71 zł.\nInwestycje prowadzi Zarząd Dróg Powiatowych.


Kurs na śmierć – Wojciech Wójcik – Audiobook Mp3 – Pobierz Online\nNa terenie szkoły policyjnej dochodzi do brutalnego zabójstwa. Ofiarą jest komendant, a wskazówką dla śledczych – zdjęcie pięknej dziewczyny w jego portfelu.\nZ okna mieszkania w modnej warszawskiej dzielnicy wypada Olga Burzyńska. Samobójstwo? Wątpliwości wzbudza jej skrzynka mailowa. Trzydziestolatka wysyłała zamordowanemu komendantowi erotyczne wiadomości, a dzień po jego śmierci była widziana w okolicach miejsca zbrodni.\nPolicja traktuje sprawę priorytetowo. Do grupy śledczej zostaje włączony Paweł Łukasik – dawny as komendy głównej, przed trzema laty przeniesiony dyscyplinarnie na prowincję. Zabójcy szuka także młodziutka kursantka Agnieszka Jamróz, chcąca pozbyć się łatki ofermy. Oboje odkrywają, że pod osłoną nocy w akademii miały miejsce dramatyczne wydarzenia. Wśród kursantów i wykładowców są osoby, które zrobią wszystko, by prawda nie wyszła na jaw.\n„Ofiary? Są. Zgrany śledczy duet? Jest. Intryga z udziałem policyjnych oficjeli? Wciągająca i... logiczna. Detektyw z mroczną przeszłością, depresją i chorobą alkoholową? Brak! Nie stwierdziłam również (z dużą ulgą!) akcji lecącej na łeb na szyję oraz klimatu rodem z kiepskich sensacyjnych filmów o polskiej policji. Otrzymałam za to bohaterów, których polubiłam, i znakomicie zarysowane tło obyczajowe. Błagam, więcej takich kryminałów!”\nAleksandra Borowiec, autorka „Gwiazdy szeryfa”\n„Mocny, ale nie za mocny. Wspaniale stopniujący napięcie kryminał, który pokazuje realia polskiej szkoły policyjnej i niesamowicie zaskakuje. Perwersja, układy, zemsta, dylematy moralne, ale i miłość większa od strachu, mogąca pchnąć do zbrodni. Paweł Łukasik to policjant budzący respekt, ale i sympatię. Świetnie skonstruowany bohater, dla którego chce się sięgać po kolejne tomy”.\nJoanna Jurkiewicz, www.opetaniczytaniem.pl\n„Morderstwo komendanta na terenie Akademii Szkolenia Policji, młoda kursantka i śledczy zdeterminowany, by szybko i z powodzeniem zakończyć sprawę, do tego żywy język i skrupulatne budowanie świata przedstawionego, który jest dużo mroczniejszy, niż się z początku wydaje. To wszystko znajdziemy w nowej książce Wojciecha Wójcika, która fascynuje, wciąga i zaciekawia, a czasem nawet lekko oburza. Jedno jest pewne – emocji nie brakuje do ostatniej strony lektury, a po zakończeniu od razu ma się ochotę na więcej!”\nData dodania do LitRes: 08 października 2021\nWojciech Wójcik "Kurs na śmierć" – pobierz audiobook w formacie MP3 lub słuchaj za darmo online.\nKurs na śmierćAudio


Torba lekarska kuferek PK5 - Teczki Vooc - TMC Galanteria\nTorba skórzana lekarska kuferek VOOC Prestige PK5 MODEL: PK5 VOOC Prestige PK5 to skórzana torba typu kufer lekarski wykonana z najwyższej jakości naturalnej skóry galanteryjnej. Przestronne wnętrze i ergonomiczne zamknięcie biglowe sprawiają, że kufer skórzany PK5 jest wygodny i niezastąpiony w użytkowaniu jako modny dodatek na co dzień. Na zewnątrz: Wykonana z gładkiej i luksusowej skóry galanteryjnej, Uchwyt do ręki obszyty skórą, Przeszycia pod kolor torby, Zamykana na bigiel, dzięki czemu dostęp do wnętrza jest ułatwiony, Zamek na kluczyk z przodu torby, Metalowe pukle chroniące spód torby przed wszelkimi otarciami. Wewnątrz: Pojedyncza komora o wymiarach 38x14,5 cm, Otwarta kieszeń na A4 (37x13 cm), Mniejsza kieszeń (26x13 cm), Kieszeń na zamek błyskawiczny (22x13 cm), Miejsce na smartfon 4”, Trzy skórzane uchwyty na pióra. Wymiary: 41x27x17,5 cm (szer., wys., głębokość mierzona u podstawy) Dostępne kolory: czarny, bordowy. Waga: 1,8 kg Torby lekarskie, kufry, portfele, saszetki oraz pozostała galanteria z kolekcji PRESTIGE to produkty starannie wykonane metodami tradycyjnymi z najlepszych dostępnych materiałów. Cechuje je niepowtarzalne wzornictwo powstałe przez połączenie stylów klasycznego i biznesowego oraz wygoda użytkowania i funkcjonalność na co dzień.


Trójka : Media, Reklama, Internet, PR, Telewizja, Radio - najnowsze wiadomości tylko na WirtualneMedia.pl\nYoutuberka Klaudia Jachira wystartuje do Sejmu z listy KO. Dziennikarze kpią: będzie żenująco\nWiceminister sprawiedliwości ustalał z hejterką, jak oczerniać sędziów. Zarzuty wobec reportażu w „Alarmie!”\nArtykuły dla tagu: Trójka\nRMF FM z największym wzrostem słuchalności o poranku, Jedynka najbardziej w dół 2018-12-26\nPozycję lidera ogólnopolskiego rynku radiowego w okresie od sierpnia do października br. w godzinach porannych (6.00.00 - 8.59.59) zajęło RMF FM, które pochwalić się mogło największym wzrostem w zestawieniu. Z kolei najwięcej straciła Jedynka - wynika z raportu portalu Wirtualnemedia.pl.\nHFPC zaniepokojona problemami z wejściem do siedziby radia działaczek związku zawodowego Trójki 2018-12-24\nHelsińska Fundacja Praw Człowieka jest zaniepokojona sytuacją, jaka dotyczy Związku Zawodowego Dziennikarzy i Pracowników Trójki Polskiego Radia. Chodzi o trudności, jakie mieli mieć w uzyskaniu stałych przepustek przez niektóre członkinie związku, które są wymagane przy wejściu do budynku rozgłośni i są niezbędne do kontynuowania ich działalności.\nZespół Hash Cookie zwycięzcą konkursu Trójki „Start NaGranie”, w nagrodę wydadzą płytę 2018-12-24\nW konkursie Trójki „Start NaGranie” zwyciężyła grupa Hash Cookie. W nagrodę muzycy nagrają i wydadzą płytę w Polskim Radiu. W wielkim finale, który odbył się 21 grudnia w Muzycznym Studiu im. Agnieszki Osieckiej, Hash Cookie pokonali grupy Ignu oraz Siostry Łotry.\nSiostry Łotry, Hash Cookie i Ignu walczą w finale „Start naGranie” PR3 2018-12-20\nW piątek 21 grudnia br. radiowa Trójka wyemituje finałowy odcinek pierwszej odsłony akcji „Start naGranie”, w którym trzy zespoły walczą o wydanie płyty przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia.\nMałgorzata Maliborska-Prażmowska po 28 latach pracy w radiowej Trójce odeszła na emeryturę 2018-12-14\nDziennikarka Małgorzata Maliborska-Prażmowska w czwartek pożegnała się ze słuchaczami radiowej Trójki. Ze stacją była związana od 1991 roku, teraz przechodzi na emeryturę.\nJedynka z najniższą słuchalnością w historii, RMF FM i Meloradio z największymi wzrostami 2018-12-14\nOd września do listopada br. liderem rynku radiowego w Polsce było RMF FM. Największymi wzrostami ex aequo pochwalić się mogły RMF FM i Meloradio, a liderem wśród spadków była Jedynka. Stacja ta odnotowała również najgorszy wynik w historii nadawania - raport Wirtualnemedia.pl.\nRusza „Komediowa Scena Trójki”, na początek występ Grzegorza Halamy 2018-12-13\nOd czwartku, 13 grudnia ruszy „Komediowa Scena Trójki”, w ramach której w Muzycznym Studiu im. Agnieszki Osieckiej pojawią się polskie kabarety, stand-uperzy, aktorzy i improwizatorzy. Pierwszym z nich będzie satyryk - Grzegorz Halama.\nByła dziennikarka Trójki pozwała Polskie Radio, chce zmiany umów cywilnoprawnych na etat 2018-12-07\nAnna Rokicińska, do października br. dziennikarka Trójki, w pozwie przeciw Polskiemu Radiu domaga się ustalenia stosunku pracy i przywrócenia do pracy. Popiera to Stowarzyszenie Dziennikarzy i Twórców Radia Publicznego. - Mamy nadzieję, że wygrana przyczyni się do poprawy sytuacji innych dziennikarzy mediów publicznych - deklaruje organizacja.\nRycembel, Jakubik i Machalica czytają w Trójce „Solaris” Stanisława Lema 2018-12-05\nPowieści Lema można słuchać w radiowej Trójce od poniedziałku do piątku, tuż przed południem. W rolę lektorów wcielili się Eliza Rycembel, Arkadiusz Jakubik i Piotr Machalica.\nTrójka z charytatywną akcją „Święta Bez Granic 2018”, licytacja na rzecz dzieci z Mariupola na Ukrainie 2018-11-28\nNa antenie radiowej Trójki odbędzie się licytacja pamiątek podarowanych przez znane osoby na potrzeby akcji „Święta bez granic 2018”. Dochód z tej oraz kolejnych aukcji, organizowanych przez stację zostanie przeznaczony na pomoc dzieciom z Mariupola na Ukrainie.\nRzecznik Praw Obywatelskich pyta prezesa Polskiego Radia o obrażenie Bartoszewskiego w Trójce 2018-11-22\nRzecznik Praw Obywatelskich poprosił prezesa Polskiego Radia o informacje, jakie działanie podjęto, żeby nie powtórzyła się taka sytuacja jak niedawne obrażenie Władysława Bartoszewskiego w audycji, którą prowadził Wojciech Reszczyński.\nRMF FM z największą słuchalnością nocą. Rośnie VOX FM, Trójka wyprzedza Jedynkę 2018-11-19\nPozycję lidera ogólnopolskiego rynku radiowego w okresie od sierpnia do października br. w godzinach nocnych (22.00.00 - 4.59.59) zajęło RMF FM, które ex aequo z VOX FM pochwalić się mogło największym wzrostem w zestawieniu. Z kolei najwięcej straciła Eska, która spadła na trzecie miejsce - wynika z raportu portalu Wirtualnemedia.pl.\nSkargi do KRRiT za obrażenie na antenie Trójki Władysława Bartoszewskiego 2018-11-16\nDo Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wpłynęły skargi na radiową Trójkę, gdzie w ubiegłym tygodniu Władysława Bartoszewskiego nazwano w audycji na żywo "bydlakiem", a prowadzący nie zareagował.\nJedynka z najniższą słuchalnością w historii. Plus i Wawa z największymi wzrostami 2018-11-15\nOd sierpnia do października br. liderem rynku radiowego w Polsce było RMF FM. Największymi wzrostami ex aequo pochwalić się mogły Plus i Wawa, a liderem wśród spadków było Radio ZET. Najgorszy wynik w historii zanotował PR1, a swój najsłabszy wynik wyrównał PR3 - wynika z analizy Wirtualnemedia.pl.\n"Solaris" Lema wygrał plebiscyt słuchaczy Trójki "100 książek na 100-lecie niepodległości" 2018-11-15\n"Solaris" Stanisława Lema zwyciężyło w plebiscycie słuchaczy Trójki "100 książek na 100-lecie niepodległości" na najważniejsze dzieła polskiej literatury po 1918 r. Na kolejnych miejscach znalazły się "Inny świat" Gustawa Herlinga-Grudzińskiego i "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza.\nPolskie Radio do końca br. zawiesiło audycję Wojciecha Reszczyńskiego, w której obrażono Bartoszewskiego 2018-11-14\nAudycja „Trójka na poważnie” Wojciecha Reszczyńskiego nie będzie emitowana w radiowej Trójce przynajmniej do końca br. To konsekwencja braku odpowiedniej reakcji Reszczyńskiego na to, że jego gość nazwał Władysława Bartoszewskiego bydlakiem.\nStowarzyszenie dziennikarzy Polskiego Radia oburzone nazwaniem w Trójce prof. Bartoszewskiego „bydlakiem” 2018-11-09\nZarząd Stowarzyszenia Dziennikarzy i Twórców Radia Publicznego wyraził oburzenie na to, że w środę goszczący w radiowej Trójce Paweł Piekarczyk nazwał „bydlakiem” prof. Władysława Bartoszewskiego. - Protestujemy przeciwko tak drastycznemu obniżaniu standardów pracy dziennikarskiej i prosimy władze Polskiego Radia o zajęcie jednoznacznego stanowiska w tej sprawie. Warto być przyzwoitym! - stwierdziło kierownictwo organizacji.\nWładysław Bartoszewski nazwany w Trójce "bydlakiem". Wojciech Reszczyński nie zareagował 2018-11-09\nW środowej audycji na żywo „Trójka na poważnie” artysta Paweł Piekarczyk nazwał nieżyjącego prof. Władysława Bartoszewskiego „bydlakiem”. Gospodarz programu, Wojciech Reszczyński nie zareagował na te słowa w żaden sposób. Dyrektor anteny zapowiada rozmowę z prowadzącym.\nWpływy reklamowe Jedynki i Trójki wzrosły bardziej niż RMF FM i Radia Zet (top10) 2018-11-06\nW ciągu trzech pierwszych kwartałów br. radio zarobiło na reklamach 12,2 proc. więcej w porównaniu z tym samym okresem roku ub. Większość rozgłośni miało w tym okresie dynamikę przychodów wyższą procentowo niż RMF FM czy Radio Zet.\nPolskie Radio rozstało się z reporterką Trójki Anną Rokicińską. „Bez związku z jej przynależnością do związków zawodowych” 2018-11-05\nZ końcem października z radiową Trójką pożegnała się reporterka Anna Rokicińska, nie przedłużono jej umowy o pracę. Polskie Radio zapewnia, że ta decyzja nie ma nic wspólnego z przynależnością dziennikarki do związków zawodowych. - Kolegom, życzę wytrwałości i równie wrednego charakterku, jak mój oraz przypominam, że wciąż istnieje art. 10 prawa prasowego. Trzymajcie się - napisała Rokicińska.\nGrupa naTemat: wpływy wzrosły o 14 proc., 513 tys. zł zysku netto. ASZdziennik z lepszymi wynikami od MamaDu Rusza program Empik Premium, w reklamach Monika Brodka „Gotowi do gotowania. Start” nowym codziennym show TVP2. Prowadzącą Marzena Rogalska „Gazeta Polska” i „Wprost” z największymi spadkami w I półroczu 2019 roku "Korepetycje z seksu" i "Pani Gadżet erotycznie" jesienią w TVN Style Wiceminister sprawiedliwości ustalał z hejterką, jak oczerniać sędziów. Zarzuty wobec reportażu w „Alarmie!” Arskom Group przy potrojeniu wpływów nadal ze stratą, zrezygnowała z „FourFour Two” i „Stuffu” Robert Kilen i Monika Tarka uruchomią kanał na YouTube Zielke zarzuca „Gazecie Wyborczej” i OKO.press zwłokę w opisywaniu sprawy Sadowskiego. Dziennikarze odpowiadają: weryfikowaliśmy fakty Koalicja "Marketerzy dla Lepszych Badań" wyłoniła komitet sterujący


Przestań pieprzyć! Mów tak aby ludzie Cię słuchali\nIstnieje osoba, która zna mnie lepiej niż mój mąż\nO zawrót głowy przyprawiają mnie osoby, które nieustannie mówią o sobie. Nawet kiedy zaczadzą mi pytanie, to tylko po to aby samemu na nie odpowiedzieć, wplatając dodatkowo barwne opowieści ze swojego życia. Żyję w przeświadczeniu, że jeśli ktoś zadaje mi pytanie, to chce mnie lepiej poznać. Zależy mu na moim zdaniu. Mylę się? A no jednak czasami tak…\n-Kasia, co tam u Ciebie słychać\n-No właśnie niedawno się przeprowadziłam\n-Naprawdę? Ja też! Ale miałam zamieszanie ze stolarzem. Wyobraź sobie…\n[i tu zaczyna się monolog]\nTak sobie myślę głośno, że najbardziej na świecie to chciałabym aby ludzie mnie słuchali. Ale nie słuchali dlatego, że zostali do tego zmuszeni jak powyżej tylko chcieli usłyszeć co mam do powiedzenia. Córka, radziłaby się, którą sukienkę powinna włożyć. Mąż, czekałby na moją opinię i zdanie przed podjęciem ważnej decyzji. Koleżanki, dzwoniłyby aby się wygadać i usłyszeć co sadzę.\nJesteś szczęściarą jeśli znasz osobę, z którą nadaje na tej samej fali. Nie ważne czy widzicie się raz na tydzień, czy raz na miesiąc, kiedy jesteście obok siebie po prostu siadacie i gadacie. Czasem o głupotkach a czasem o sprawach ważnych. Zamknij oczy i przypomnij sobie swoja ostatnią rozmowę z… [Naprawdę masz farta jeśli masz taką kumpelę. Jeśli to kumpel to albo zaraz zostanie Twoim mężem albo już nim jest :)]\nU mnie jest tak, że istnieje osoba, która zna mnie lepiej niż mój mąż. Wie o mnie rzeczy, do których trudno przyznać mi się samej przed sobą. W jej towarzystwie jestem jakby zahipnotyzowana. Rozmawiam z nią i nieustannie się zastanawiam „Jak ona to robi”. Jak to możliwe, że rzeczy o których miałam nikomu nie mówić, przy niej i dla niej dostają zielone światło. Zaczynam opowiadać wszystko jak na spowiedzi 🙂 Lgnę do niej bo wiem, że mnie wysłucha. Patrzy na mnie z uwagą i słucha. Nawet jeśli mamy odmienne poglądy, czuję jej akceptację, że mogę myśleć po swojemu. Mogę być przy niej sobą. Raz wesoła i roztargniona innym razem zamyślona i smutna. Nie ważne jaka jestem – jestem sobą i to nie podlega ocenie.\nDzięki temu, że mogę przy niej być po prostu sobą, kruszy wszelkie granice. Jestem otwarta na to co do mnie mówi. Chcę jej słuchać, a to co usłyszę biorę pod uwagę. Przez to, że wysłuchała mnie z wielką empatią wiem, że wszystko co mi powie lub doradzi robi z troski o mnie.\nMyślałam o tym trochę i teraz już wiem, że wystarczy jedna rzecz aby ludzie zaczęli mnie słuchać.\nMuszę sama słuchać innych bez oceniania. To sprawia, że stanę się dla kogoś ważna a zdania ważnych osób się słucha:)\nWtedy tak właśnie żyłam...


Aleksander Doba walczy o tytuł Podróżnika Roku National Geographic. Ostatnie chwile głosowania!\nPiotr Chmieliński, Dominik Szczepański 07.11.2014 11:47\n68-letni Aleksander Doba, który na przełomie 2013/2014 roku jako pierwszy człowiek na świecie przepłynął kajakiem Ocean Atlantycki pomiędzy najbardziej oddalonymi jego wybrzeżami w Europie i Ameryce Północnej, został nominowany do prestiżowej nagrody National Geographic - Adventurer of the Year. To pierwsze takie wyróżnienie dla Polaka w dziesięcioletniej historii plebiscytu. Zwycięzcę wyłonią internauci - głosowanie trwa do 31 stycznia.\nAleksander Doba znalazł się w grupie 10 wyselekcjonowanych podróżników z całego świata, których dokonania w 2014 roku zdobyły szczególne uznanie jako niezwykły wyczyn eksploratorski. Zwycięzcę w tym plebiscycie wyłonią internauci, którzy od 6 listopada do 31 stycznia 2015 roku mogą każdego dnia oddać jeden głos na wybranego kandydata.\nGŁOSOWAĆ MOŻNA TUTAJ. JEDEN GŁOS NA JEDEN DZIEŃ >>\nWyprawa Doby została już w tym roku nagrodzona - jako wyprawa roku 2014 - przez pasjonatów kajakarstwa skupionych wokół czasopisma Canoe&Kayak.\nPrzypomnijmy, że jest to już druga transatlantycka ekspedycja Olka. W trakcie pierwszej, zrealizowanej na przełomie 2010/2011 roku, kajakarz przepłynął ocean w jego najwęższym miejscu, pomiędzy wybrzeżem afrykańskim i południowoamerykańskim.\nPoznaj historię Aleksandra Doby - jak z Polic wypłynął w świat >>\n167 dni samotności\n12 578 kilometrów - tyle liczyła trwająca 167 dni podróż Aleksandra Doby. 68-letni emerytowany inżynier mechanik z Polic wypłynął 5 października z Lizbony. Postanowił przepłynąć Ocean Atlantycki w najszerszym miejscu - wcześniej, na przełomie 2010 i 2011 dokonał tego w najwęższym fragmencie oceanu. Teraz celem było dopłynięcie na Florydę.\nPo drodze miał wiele przygód - zepsuła mu się odsalarka do morskiej wody, na 47 dni stracił łączność ze światem, potem zepsuł mu się ster. Doba nie poddał się - po prowizorycznych naprawach skręcił w kierunku Bermudów, by przygotować kajak do dalszej drogi. Został świetnie przyjęty przez władze wyspy , które zorganizowały jego transport w miejsce, w którym musiał zboczyć z trasy.\nW końcu, 18 kwietnia, dobił do wybrzeży USA. Od tamtego czasu opowiada po drugiej stronie oceanu o swoim wyczynie. Do Polski wraca za dwa tygodnie.\nWszystko o wyprawie Aleksandra Doby>>\nDoba kontra The Swiss Machine\nOprócz Doby w stawce plebiscytu National Geographic znaleźli się:\n- Ueli Steck, jeden z najlepszych alpinistów na świecie, znany ze swoich szybkich i samotnych wejść. Szwajcar został nominowany za pierwsze przejście południowej ściany Annapurny (8091 m.n.p.m.). Wspinał się sam.\nUeli Steck zdobył samotnie Annapurnę. ''Trudniejsze zadanie chyba mnie zabije'' >>\n- Tommy Caldwell, jeden z najlepszych wspinaczy skałkowych na świecie. Nominowany za pierwszy trawers Fitz Roya (Patagonia),\n- Liz Clark, żeglarka i surferka. Za samotny rejs (no prawie samotny, bo z kotką Amelią) dookoła świata na 13-metrowym jachcie i szukanie nowych miejsc do uprawiania surfingu,\n- Wasfia Nazreen, alpinistka i aktywistka z Bangladeszu. Jako pierwszy wspinacz z Bangladeszu próbuje zdobyć Koronę Ziemi (najwyższe szczyty kontynentów) - pod koniec listopada ma zamiar wejść na ostatni z siedmiu wierzchołków, Puncak Jaya na Nowej Gwinei. Na każdy ze szczytów wchodzi ze składanym hula-hopem, który rozkłada na szczycie. Jak tłumaczy, robi to, bo w dzieciństwie zabraniano jej bawić się hula-hopem, który był uważany za "niemoralny dla dziewczyn",\n- Erik Weihenmayer i Lonnie Bedwell, dwóch niewidomych kajakarzy. Nominowani za samodzielne spłynięcie Wielkim Kanionem,\n- Matt Stoecker, Travis Rummel i Ben Knight, filmowcy. Nominowani za film o rzekach, które wracają do dawnego stanu po wyburzaniu tam,\n- Will Gadd i Gavin McClurg, paralotniarze. Nominowani za trawers Ameryki Północnej - wybierali jej najdziksze miejsca,\n- Kit DesLauriers, skialpinistka. Za ekstremalny zjazd z jednej z góry Alaski połączony z testem nowej metody pomiaru stanu cofania się lodowców,\n- Lewis Pugh, pływa w ekstremalnych miejscach świata (pobliże bieguna północnego, Jezioro Pumuri leżące powyżej 5000 m.n.p.m.). Swoimi wyczynami chce zwrócić uwagę świata na problem degradacji środowiska.\nOceniono 151 razy 149\nPanie Aleksandrze, ma Pan moj glos i trzymam kciuki!!!\nBrawo! Trzymam kciuki jako wielki fan :)\nGłosujmy na Olka !!! To WIELKI wyczyn WIELKIEGO człowieka, który na przekór ZUS nie siedzi w domu i nie czeka na śmierć tylko podejmuje wspaniałe wyzwania i wychodzi z nich zwycięsko.\nCo dobę, jeden głos na Dobę !!!\nA gdzie nasz Jarek , który dokonał zakupu cukru w sklepie?\nOlek jest w tej stawce bezkonkurencyjny, jakieś pierdyliardowe wspinanie się na ośmiotysięcznik czy samotny rejs jachtem dookoła świata (ileż już tego było? z 20-50 tys)\nNatomiast przepłynięcie oceanu KAJAKIEM, o WŁASNYCH SIŁACH, to jest absolutnie niewiarygodny wyczyn graniczący z szaleństwem - choć tutaj o szaleństwie być mowy nie może, wcześniej już dokonywał takich "szaleństw" choć w małych kroczkach.\nIle osób weszło na Kasprowy Wierch czy Rysy a ile przepłynęło Bałtyk kajakiem? No właśnie...\nbyłam na Travenaliach w Krakowie z udziałem pana Olka - świetny i przezabawny człowiek.\nGłosujcie, bo jego wyczyn jest wart 10 takich nagród\nNajbardziej imponuje bengladeska alpinistka. Kobieta. Z trzeciego świata. Z islamskiego kraju. Z tropików, gdzie nie ma gór. A ona się wspina! To przywraca wiarę w ludzkość. Może kiedyś, jak południe pozbędzie się tej religii, tak jak północ pozbyła się swojej, świat będzie normalny.\nIMHO jest to najbardziej "czysto podróżnicze" osiągnięcie spośród nominowanych.\nNo i dające nadzieję na to, że będąc z populacji 60++ można dopiero zacząć się na dobre rozkręcać!\nGłosuję z pełnym przekonaniem.


20 lat odnowionych stosunków dyplomatycznych Polski i Watykanu | eKAI.pl\nRaport 20 lat odnowionych stosunków dyplomatycznych Polski i Watykanu\n18 listopada 2009 | 10:58 | kw Ⓒ Ⓟ\nW tym roku mija 20 lat od wznowienia stosunków dyplomatycznych między Polską a Watykanem. Z tej okazji publikujemy przygotowany dla KAI tekst Hanny Suchockiej, ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej.\nNuncjusz apostolski w Polsce, abp Józef Kowalczyk, rozpoczął oficjalnie swój urząd 6 grudnia 1989 roku, składając listy uwierzytelniające. Wcześniej, już w listopadzie, w uroczystość Chrystusa Króla, odprawił Mszę św. w archikatedrze Warszawskiej.\nDwadzieścia lat od wznowienia stosunków dyplomatycznych pomiędzy Polską a Stolica Apostolską.\n1. Geneza wznowienia stosunków dyplomatycznych.\nWśród różnych rocznic, które obchodzimy w tym roku, jest także i dwudziestolecie wznowienia stosunków dyplomatycznych pomiędzy Polską a Stolicą Apostolską. Paradoksalnie bowiem wybór papieża Polaka nie przewartościował w tym zakresie myślenia ówczesnych władz. Było ono podporządkowane jednolitej linii partyjnej we wszystkich tzw. demokracjach ludowych, a ona nie przewidywała, co więcej, nie dopuszczała, zawarcia stosunków dyplomatycznych ze Stolicą Apostolską. Stąd też stosunki dyplomatyczne nawiązane zostały dopiero 11 lat po wyborze Jana Pawła II.\nNie chcę tu wkraczać głębiej w historię, jednakże dla pewnego porządku wydarzeń należy zaznaczyć, że pewne zabiegi zmierzające do nawiązania stosunków dyplomatycznych pomiędzy PRL a Stolica Apostolską były czynione wcześniej, przede wszystkim ze strony Watykanu. Miała temu służyć tzw. „Ostpolitik”- polityka wschodnia Pawła VI, której głównym realizatorem był ówczesny sekretarz Rady ds. Publicznych Kościoła, abp Agostino Casaroli .\n19 października 1972 roku Stolica Apostolska cofnęła ostatecznie swoje uznanie dla rządu polskiego na emigracji. Tym samym z punktu widzenia Watykanu zakończył swoją misję jako ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej, powołany na to stanowisko w lipcu 1939 r., Kazimierz Papèe. Formalnie prezydent RP na uchodźstwie odwołał go z funkcji ambasadora dopiero 24 maja 1976 roku.\nW lipcu 1974 roku w wyniku spotkania abp Agostino Casarolego z ówczesnym wiceministrem spraw zagranicznych PRL Józefa Czyrka został powołany do życia Zespół ds. Stałych Kontaktów Roboczych między PRL a Stolicą Apostolską. Od tego jesieni 1974 PRL wysyłała swoich przedstawicieli do Watykanu, którzy rezydowali w Rzymie na stałe w ambasadzie przy Republice Włoskiej. Ostatni w tej randze przedstawiciel (przewodniczący Zespołu) wysłany został w 1982 r. tuż po wprowadzeniu stanu wojennego. Był nim min. Jerzy Kuberski. Oczywiście w tych warunkach, wysłanie przedstawiciela PRL w żadnym przypadku nie mogło być i nie było traktowane jako nawiązanie stosunków dyplomatycznych. Nie było oczywiście odrębnego przedstawicielstwa przy Stolicy Apostolskiej, choć w połowie lat –80 Zespół przeniósł się do własnej siedziby przy Borgo Santo Spirito, w pobliżu Watykanu.\nStolica Apostolska natomiast wysyłała od czasu do czasu swoich delegatów do Polski, ale w zasadzie w okresie PRL to prymasi polscy wypełniali po części funkcję nuncjusza. W 1987 r. władze PRL podjęły próbę normalizacji stosunków ze Stolicą Apostolską. Wówczas to pojawiła się koncepcja podpisania konwencji międzynarodowej pomiędzy oboma podmiotami, która miała regulować tradycyjne materie jakie w takiej konwencji są zawarte, a więc: uznanie statusu publiczno-prawnego Kościoła, zapewnienie zasady wyłącznej kompetencji mianowania biskupów przez papieża, zagwarantowanie swobody kontaktowania się biskupów ze Stolica Apostolską, (co w warunkach państwa komunistycznego ograniczającego w sposób maksymalny swobodę wyjazdów zagranicznych, było niezwykle istotną gwarancją), uznanie prawa Kościoła do zakładania i prowadzenia szkół i uczelni, do katechizacji i tworzenia własnych instytucji charytatywnych. Mimo, że prace ruszyły z miejsca, zostały jednak wstrzymane ze strony Stolicy Apostolskiej w związku z wyraźnymi symptomami zmieniającej się sytuacji politycznej w Polsce. Przypomnijmy, że już w 1988 r. mówiło się wyraźnie o potrzebie zwołania Okrągłego Stołu. Przygotowania czyniono nawet na jesień 1988 r. Coraz powszechniejsze były głosy o uznaniu „Solidarności” zdelegalizowanej w wyniku dekretu o stanie wojennego w 1981 r. Ukonstytuował się w Warszawie Komitet Obywatelski przy Lechu Wałęsie, który posiadał pewne cechy „gabinetu cieni”. To wszystko były wyraźne sygnały nadchodzących zmian politycznych. Dlatego też Stolica Apostolska postanowiła poczekać.\nW 1989 r. sytuacja uległa wyraźnemu przyspieszeniu. W lutym rozpoczęły się obrady Okrągłego Stołu, w kwietniu podpisane zostały słynne porozumienia w wyniku których m.in. zadecydowano o skróceniu kadencji Sejmu PRL i rozpisaniu nowych wyborów, na innych zasadach niż dotychczas. Miały to być częściowo wolne wybory do Sejmu oraz w pełni wolne wybory do przywróconego Senatu.\nZanim jednak Sejm IX kadencji zakończył swoją działalność, uchwalił w dniu 17 maja trzy kluczowe dla Kościoła i dla relacji Państwo-Kościół ustawy: Ustawę o stosunku Państwa do kościoła Katolickiego w PRL, Ustawę o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, Ustawę o ubezpieczeniu społecznym duchownych (Dz.U. nr 29 poz. 154,155 i 156).\nByły to jedne z ostatnich ustaw uchwalane przez Sejm PRL, który już przechodził do historii.\nNie ulega wątpliwości, że te wydarzenia miały decydujący wpływ na „nowe otwarcie” w stosunkach między Stolicą Apostolską a PRL i w konsekwencji na fakt wznowienia stosunków dyplomatycznych pomiędzy oboma podmiotami.\nOd 4 czerwca, tj. od dnia wyborów, wydarzenia potoczyły się z dynamiką, jakiej chyba nie oczekiwano. Zaskoczeniem był wynik wyborów, zwycięstwo Komitetu Obywatelskiego Solidarność: wykreślenie wszystkich kandydatów do Sejmu (poza dwoma osobami) z tzw. Listy Krajowej, która miała zapewnić pewne wejście do Sejmu dygnitarzom PZPR. To zmieniało w sposób istotny skład personalny ówczesnej partii rządzącej w Sejmie i nie ulega wątpliwości, że ją w istotny sposób osłabiło. Dokonano wyboru nowego premiera rządu, którym został gen. Czesław Kiszczak. Miał on stworzyć rząd. Do tego czasu jednak stanął on na czele starego rządu wybranego jeszcze przez Sejm PRL. I to właśnie ten rząd dokonał formalnie aktu wznowienia stosunków dyplomatycznych ze Stolicą Apostolską. Ówczesny minister spraw zagranicznych Tadeusz Olechowski 7 lipca 1989 r. wystosował list do szefa dyplomacji watykańskiej abp. Angelo Sodano z prośbą o wznowienie stosunków dyplomatycznych. Odpowiedź była pozytywna. Abp. Sodano odpisał, że „Z uwagi na znaczenie stosunków jakie Polska zawsze utrzymywała ze Stolicą Apostolską, Sekretariat Stanu, Sekcja do spraw stosunków z państwami akceptuje, aby przedstawicielstwa dyplomatyczne były w randze Nuncjatury Apostolskiej i Ambasady”.\nOficjalny Komunikat o wznowieniu stosunków dyplomatycznych ogłoszono 17 lipca 1989 r. i od tej daty liczymy nasze nowe relacje dyplomatyczne w stosunkach wzajemnych między Polską i Stolicą Apostolską.\nW tym czasie w Polsce następowało organizowanie się nowego rządu. Już w sierpniu stało się oczywiste, że misja stworzenia nowego rządu przez generała Kiszczaka nie powiedzie się. Została zawiązana nowa koalicja (OKP ”Solidarność”, ZSL, SD), z Tadeuszem Mazowieckim jako premierem. Nowy rząd powołany został 12 września 1989 r. Ułożenie nowych stosunków ze Stolicą Apostolską stało się jednym z jego priorytetów. Nowy rząd jak najszybciej chciał nadać odpowiednią rangę tym stosunkom i stąd nominował dotychczasowego przewodniczącego Zespołu Roboczego, który rezydował w Rzymie od 1982 r., ambasadorem PRL. I tak Jerzy Kuberski został pierwszym ambasadorem przy Stolicy Apostolskiej po wznowieniu stosunków dyplomatycznych po drugiej wojnie światowej. Listy uwierzytelniające złożył 5 października 1989 r.\nW tym samym mniej więcej czasie do Polski przyjechał pierwszy nuncjusz apostolski ks. abp. Józef Kowalczyk. Złożył on listy uwierzytelniające 6 grudnia 1989 roku.\n2. Ku nowej ambasadzie przy Stolicy Apostolskiej.\nNominacja Jerzego Kuberskiego dokonana w tak szybkim czasie miała dać pozytywny sygnał Watykanowi i wskazać na znaczenie, jakie nowa polityka polska przywiązuje do dobrych stosunków ze Stolicą Apostolską. Było jednakże oczywiste, że misja tego ambasadora, mimo że mającego duże doświadczenie we współpracy z Kościołem, ze względów historycznych, będzie krótkotrwała. Nowy rząd poszukiwał nowej osoby. Istniało ograniczone zaufanie do dotychczasowych kadr dyplomatycznych. Działały one bowiem w zupełnie innych warunkach niż to miało mieć miejsce obecnie. Znalezienie w krótkim czasie odpowiedniej osoby nie było łatwe. Zwrócono się w stronę kręgów profesorskich. Generalnie można powiedzieć, że w zasadzie w dyplomacji polskiej ten pierwszy okres możemy nazwać dyplomacja profesorską. Wówczas głównie w tym właśnie środowisku poszukiwano kandydatów na dyplomatów. I tak też się stało z ambasadorem przy Stolicy Apostolskiej. Został nim znany profesor specjalista od prawa rzymskiego prof. Henryk Kupiszewski, władający biegle włoskim a także łaciną, ceniony we Włoszech właśnie ze względu na swoje osiągnięcia naukowe. Listy uwierzytelniające złożył 16 czerwca 1990 r. Z uwagi na to, że w grudniu 1989 r. dokonano zmiany Konstytucji PRL, w wyniku której m.in. zmieniono nazwę państwa na Rzeczpospolita Polską, ambasador Henryk Kupiszewski był pierwszym ambasadorem RP, a nie PRL przy Stolicy Apostolskiej. Był on wielką postacią w środowisku naukowych. To jednak rzutowało na sposób pełnienia misji ambasadorskiej. Był on niewątpliwie znacznie bardziej profesorem niż dyplomatą.\nNowa ambasada przy Stolicy Apostolskiej wymagała stworzenia jej w zasadzie od początku, nadania jej wyraźnego kierunku. Paradoksalnie nie było to łatwe w okresie pontyfikatu Papieża Polaka. Szereg spraw bowiem załatwianych było niejako bezpośrednio, pomiędzy krajem a domem papieskim. Przyzwyczaił nas do tego także długi okres braku ambasady przy Stolicy Apostolskiej.\nJednym z istotnych protokolarnych zadań ambasadora stało się obecnie organizowanie wizyt oficjalnych w Watykanie. Rządy w tym czasie zmieniały się często, a każdy nowy premier jeśli nie z pierwszą, to z jedną z pierwszych wizyt wybierał się do Watykanu. I tak na przykład Tadeusz Mazowiecki swoją pierwszą wizytę zagraniczną odbył do Rzymu, w dniach 19-20 października 1989. Biorąc pod uwagę brak doświadczenia, brak odpowiedniej infrastruktury, wszak ambasada nie posiadała swojego własnego budynku, wynajmowała skromne pokoiki przy Borgo Santo Spirito niedaleko Bazyliki św. Piotra, było to wielkie przedsięwzięcie organizacyjne.\nZe spraw merytorycznych natomiast podstawowym zadaniem stało się powrócenie do prac związanych z zawarciem umowy międzynarodowej pomiędzy Polską a Stolicą Apostolską. Nowa sytuacja wymagała nowego dokumentu. Polska odzyskała w pełni suwerenne ius contrahendi i stąd otwarło się pole do rozpoczęcia rozmów. Problem ten został zasygnalizowany już w czasie wizyty premiera Tadeusza Mazowieckiego w Watykanie w rozmowie z ks. abp. Anegelo Sodano. Tadeusz Mazowiecki zadeklarował gotowość Polski do zawarcia konkordatu. Stolica Apostolska jednak uznała, że wobec dynamiki wydarzeń jakie następują w Polsce sprawa umowy międzynarodowej nie wydaje się obecnie kwestią pierwszoplanową. Należy ze spokojem dopracować tekst. Problem konkordatu był poruszany podczas rozmowy min. Krzysztofa Skubiszewskiego w trakcie jego wizyty w Watykanie w lipcu 1990 r. jednak w sposób niewiążący. Podobnie podczas wizyty prezydenta Lecha Wałęsy w lutym 1991 r.\nW Polsce zawarcie konkordatu wpisywało się w nurt ówczesnej polskiej polityki zagranicznej, której jednym z elementów było zawieranie nowych umów międzynarodowych z poszczególnymi państwami. W tym nowym duchu traktatowym znalazła się także potrzeba uregulowania stosunków ze Stolicą Apostolską. Odrzucono koncepcję powrotu do konkordatu z okresu międzywojennego, uznając, że nie odpowiada on zupełnie realiom współczesnym, posoborowym. Wolę zawarcia nowego konkordatu zapowiedział minister spraw zagranicznych Krzysztof Skubiszewski w exposè wygłoszonym w Sejmie już w 1991 r. Stwierdził on wówczas iż „rząd pragnie doprowadzić do zawarcia konwencji regulującej całokształt stosunków między RP a Stolicą Apostolską.” Warto tu zaznaczyć, że powrócono do nazwy konkordat, tj. tradycyjnej nazwy umowy międzynarodowej zawieranej przez jakieś państwo ze Stolicą Apostolską.\n21 października 1991 r. nuncjusz apostolski przedłożył w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych projekt konkordatu, przygotowany przez komisję kościelną.\nRok 1991 był jednak rokiem wyborów parlamentarnych, następnie tworzenia i upadania kolejnych rządów. W tej sytuacji do prac nad konkordatem można było powrócić dopiero na dobre w 1993 r.\n3 stycznia 1993 r. min. K. Skubiszewski złożył krotką, nieoficjalną wizytę w Watykanie poświęconą głownie terminarzowi prac nad konkordatem. Uzgodniono główne zarysy dokumentu, a także to, że przedmiotem prac będzie dokument przygotowany w ministerstwie, a nie dokument komisji kościelnej. Ostatecznie rządowy projekt Konkordatu został przygotowany w marcu 1993 r. i przekazany Stolicy Apostolskiej. Negocjacje zasadnicze rozpoczęły się w Warszawie 3 kwietnia 1993 r. Powołano komisje mieszaną, ze strony episkopatu i rządu polskiego, która zajęła się pracami legislacyjnymi nad konkordatem. Z uwagi na długi okres prac przygotowawczych, obecnie prace postępowały bardzo szybko. Negocjacje zakończyły się 28 czerwca 1993 r., a 1 lipca Rada Ministrów przyjęła uzgodniony tekst i upoważniła ministra spraw zagranicznych Krzysztofa Skubiszewskiego do jego podpisania. Odstąpiono od zasady, że taki dokument podpisywany jest raczej przez premiera, z tego względu, że Stolica Apostolska upoważniła do jego podpisania nie sekretarza stanu, a nuncjusza. Podpisanie Konkordatu nastąpiło 28 lipca 1993 r. Dokument oczywiście musiał zgodnie z konstytucją być ratyfikowany przez prezydenta za zgodą Sejmu. Z uwagi na to, że w międzyczasie upadł rząd i rozpisano nowe wybory, które wygrała lewica, rozpoczęła się polityczno-ideologiczna debata nad Konkordatem, która wstrzymała jego ratyfikacje aż do 1998 r.\nOryginalny tekst podpisanego Konkordatu przekazał Ojcu Świętemu ówczesny charge d’affaires ad interim ambasady polskiej przy Stolicy Apostolskiej Adam Szymczyk. Papież wyraził wielkie zadowolenie z podpisanego dokumentu określając go jaki „ważny akt dla Kościoła, Narodu i Stolicy Apostolskiej w momencie historycznego przełomu”. Podpisanie Konkordatu zamknęło pewna fazę historii Ambasady.\nSytuacja w ambasadzie w Watykanie się komplikowała. Ambasador Henryk Kupiszewski ciężko zachorował. W zasadzie nie wykonywał swoich funkcji. W ten sposób doszło do tego, że 3 lata po nominacji ambasada znowu znalazła się w sytuacji wakatu na funkcji ambasadora, który trwał praktycznie przez prawie 2 lata do 1995 r. W ważnym okresie pontyfikatu Jana Pawła II Polska nie mogła, ze względu na różne wewnętrzne spory polityczne, obsadzić funkcji ambasadora przy Stolicy Apostolskiej. Problem trudności porozumienia się pomiędzy prezydentem a rządem o obsadę tego stanowiska dawał o sobie wyraźnie znać. Poszukiwania odpowiedniego kandydata trwały miesiącami. Przez prawie dwa lata ambasadą kierowali chargè d’affaires. To znacznie obniżało jej rangę i znaczenie. Nastąpił pewien zastój w stosunkach polsko-watykańskich, do czego przyczyniała się także blokada ratyfikacji konkordatu ze strony polskiej. Ambasada mało liczyła się w watykańskim środowisku dyplomatycznym.\nWreszcie, wiosną 1995 r. wyznaczono kandydata na ambasadora przy Watykanie. Został nim Stefan Frankiewicz. Wywodził się ze środowiska Klubu Inteligencji Katolickiej i „Więzi”. Był bardzo dobrze znany Watykanowi albowiem w latach 1980-1989 był jednym z redaktorów polskiej edycji „L’Osservatore Romano”. Miał doskonałe, jeśli tak można powiedzieć, przyjacielskie relacje z Ojcem Świętym. Równocześnie od 1990 r. był zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a więc znał dobrze problematykę watykańską.\nJan Paweł II był bardzo z tej nominacji zadowolony. Kończyła ona zresztą okres swoistego „bezkrólewia” w ambasadzie przy Stolicy Apostolskiej. Stefan Frankiewicz złożył listy uwierzytelniające 11 lipca 1995 r. W swoim wystąpieniu z okazji składania listów uwierzytelniających wyraził m.in. przeświadczenie, że prac nad ratyfikacja Konkordatu zostaną zakończone jak najszybciej. Była to jego stała troska, wiedział bowiem, że jest to bardzo przykra sytuacja dla Jana Pawła II. Papież zresztą w swoim wystąpieniu skierowanym do nowego ambasadora, w dniu składania listów uwierzytelniających powiedział wprost: „ Konkordat kształtuje podstawy prawne dla właściwego ułożenia stosunków między Kościołem a Państwem. Ta międzynarodowa umowa sprzyja budowaniu w Polsce demokratycznego państwa, w którym panuje ład prawny, moralny i społeczny oraz harmonijne współżycie i współdziałanie wszystkich obywateli”. Słowa te nie były słyszalne w Polsce aż do kolejnej zmiany rządu. Wybrany jesienią 1997 r. parlament, w którym większość miało AWS i Unia Wolności, wyraził zgodę na ratyfikacje Konkordatu. Prezydent A. Kwaśniewski w wyniku tej decyzji parlamentu Konkordat ratyfikował i 25 marca 1998 r. nastąpiła w Watykanie wymiana dokumentów ratyfikacyjnych. Oprócz urzędującego premiera Jerzego Buzka i ministra spraw zagranicznych Bronisława Geremka zaproszono wówczas także członków byłej komisji mieszanej, która pracowała nad konkordatem.\nRatyfikacja Konkordatu zakończyła istotny etap w normalizacji stosunków pomiędzy Polską a Stolicą Apostolską. Zabiegi o ratyfikację przestały być jednym z istotnym punktów agendy ambasadora przy Stolicy Apostolskiej.\n`Przed ambasadą stanęło wyzwanie przygotowania się do Roku Jubileuszowego 2000 i zorganizowania licznych spotkań związanych z przyjazdami przedstawicieli władz polskim w roku świętym.\nDotychczasowa siedziba ambasady przy Borgo Santo Spirito, dla wykonywania tych zadań była nieodpowiednia, zbyt ciasna. Podjęto decyzje o zmianie siedziby. 3 listopada 1997 roku biura ambasady, a także rezydencja ambasadora zostały przeniesione do znacznie obszerniejszych pomieszczeń przy via dei Delfini 16, do budynku należącego do kościoła polskiego w Rzymie. Tak więc ambasada powróciła do miejsca historycznie związanego z Polską i Polakami, od czasów kardynała Hozjusza, tj. od przeszło 400 lat.\nTen adres ma także swoje szersze symboliczne znaczenie. Ale jest ono związane w jakiś sposób z następnym ambasadorem przy Stolicy Apostolskiej czyli ze mną.\n3. W kierunku ambasady bardziej multilateralnej\nPrzyszło mi objąć funkcje po ambasadorze, który spędził tutaj 6 i pół roku. Dobrze był znany środowisku polskiemu i Papieżowi. Misja jego dobiegła końca jesienią 2001 r. Wówczas mnie zaproponowano to stanowisko. Muszę przyznać, że jednak bardzo długo się wahałam. Przeskok z życia politycznego do życia dyplomatycznego nie wydawał mi się łatwy. W rezultacie w wyniku rożnych rozmów i przemyśleń, w których także niezwykle pomocne były mi rozważania św. Ignacego Loyoli dotyczące rozeznawania, zdecydowałam się podjąć to wyzwanie.\nNa via dei Delfini 16 przyjechałam w drugiej połowie listopada 2001. Listy uwierzytelniające złożyłam bardzo szybko, bo już 3 grudnia 2001 r. I tu pewna symboliczna zbieżność. 3 grudnia przypada wspomnienie św. Franciszka Ksawerego, jezuity, który wspólnie z Ignacym Loyolą i pierwszymi jezuitami mieszkał właśnie tutaj na via dei Delfini 16 i stąd wyruszył w swoją misję ewangelizacyjną na Daleki Wschód. To historyczne miejsce.\nObejmując funkcję nie zakładałam jednak, że przyjdzie mi być tutaj w momencie śmierci Jana Pawła II. Poza emocjonalnym podejściem do tego wydarzenia, było to niezwykle przedsięwzięcie organizacyjne dla malej przecież ambasady. Udział delegacji na wysokim szczeblu, a równocześnie przyjazd ok. 300 parlamentarzystów i innych uczestników ceremonii żałobnej. Następnie w krótkim odstępie czasowym konklawe i inauguracja pontyfikatu przez nowego papieża Benedykta XVI. To także było wyzwanie organizacyjne dla ambasady.\nNie ulegało dla nas wątpliwości, że śmierć Jana Pawła II zmienia w jakiś sposób funkcjonowanie ambasady. Z ambasady jednak w jakimś sensie uprzywilejowanej wróciliśmy do normalnego szeregu innych ambasad, z tą tylko różnicą, że w stosunku do ambasad historycznie tu osadzonych, jak Hiszpania, Francja, czy nawet Niemcy, ambasada polska ma znacznie skromniejszy skład osobowy i całe zaplecze infrastrukturalne.\nPo ratyfikacji Konkordatu stosunki polsko-watykańskie ułożyły się bardzo dobrze, stąd też sprawy bilateralne nie wymagały teraz stałego monitorowania Nowa sytuacja wymagała nakreślenia nowych zadań dla ambasady. Otworzenia nowych obszarów działalności dyplomatycznej, istotnych dla polskiej polityki zagranicznej, na wzór prowadzonych przez inne ważne ambasady takie jak Francja, Stany Zjednoczone, Niemcy, Wielka Brytania.\nW pewnym sensie taka potrzeba stworzona została już przez samego Jana Pawła II. Wymiar globalny jego działalności, polityczne skutki pontyfikatu wymagały znacznie szerszych analiz aniżeli zamykania się tylko w ściśle bilateralnych relacjach pomiędzy dwoma podmiotami Państwem Polskim i Stolicą Apostolską.\nSytuacja po jego śmierci w istotny sposób przyczyniła się do zmiany tej orientacji. Ważne znaczenie przy określaniu roli ambasady ma także wzgląd semantyczny. Jest to ambasada akredytowana przy Stolicy Apostolskiej, a nie przy Watykanie, jak się często mylnie i w sposób uproszczony ja nazywa. To w istotny sposób inaczej sytuuje te ambasadę. To nie jest ambasada akredytowana przy małym terytorium, jakim jest Watykan. Jest to ambasada akredytowania przy Stolicy Apostolskiej, a więc podmiocie prawa międzynarodowego, który ze względu na funkcję Papieża i kościoła obejmuje swoim zakresem cały świat. Tak więc mutatis mutandis, możemy powiedzieć, że ambasada przy Stolicy Apostolskiej zbliżona jest bardziej w swej działalności do ambasady multilateralnej, tj. ambasady przy organizacji międzynarodowej aniżeli klasycznej ambasady bilateralnej. Z tego też względu ambasada podejmuje działania, które są istotne z punktu widzenia szerszych polskich interesów międzynarodowych, a które są wyznaczane przez aktywność Ojca Świętego. Przy takim podejściu aktywność i rola tej ambasady nie zostały zmniejszona po śmierci Jana Pawla II, a nawet wręcz przeciwnie, pewne działania, które były podejmowane przez otoczenie Papieża czy przez niego samego bezpośrednio teraz muszą być podejmowane przez ambasadę.\nTakie kwestie jak prześladowania chrześcijan ze względów religijnych, dialog z islamem, ekumenizm, relacje z prawosławiem, złożony problem kwestii Dalekiego Wschodu, stosunków z Chinami czy Wietnamem, problemy Bliskiego Wschodu, to są wszystko kwestie leżące w kręgu zainteresowania ambasady przy Stolicy Apostolskiej.\nAby umożliwić lepszą wymianę informacji pomiędzy Polską a Stolicą Apostolską w kwestiach międzynarodowych uruchomiliśmy od 2006 instytucję kontaktów roboczych na poziomie wiceministrów spraw zagranicznych. Odbywają się one okresowo, mniej więcej co pół roku, i w Polsce i w Watykanie. Pozwala to także poszukiwać ewentualnie pewnych punktów wspólnych, w taki sposób aby można było wspólnie reagować na forum organizacji międzynarodowych, takich jak np. OBWE, ONZ, gdzie oba podmioty są członkami i łatwiej uzgadniać stanowisko.\nOprócz analiz i monitorowania bieżącej działalności dyplomatycznej Stolicy Świętej ambasada podejmuje także istotne działania organizacyjne, przyjmując corocznie liczne delegacje państwowe, w Watykanie. Przypomnieć zaś należy, że cała ambasada liczy tylko dwóch dyplomatów, ambasadora i radcę, świetnie przygotowanego do pełnienia swej funkcji p. Piotra Samerka.\nJak widać z powyższego tekstu, obecnie stosunki polsko-watykańskie nabierają nowego charakteru jakościowego albo inaczej, można powiedzieć, wracają do pełnej normalności. Do przeszłości przechodzi widmo walki, jaką władze komunistyczne PRL toczyły z Kościołem Katolickim. Do przeszłości przechodzi spojrzenie na stosunki polsko-watykańskie przez pryzmat napięć i ideologii. Polska i Stolica Apostolska są równoprawnymi podmiotami we wspólnocie międzynarodowej. Po pontyfikacie Jana Pawła II odziedziczyliśmy solidny kapitał wzajemnego zaufania i poznania, który pozwala na nawiązanie długofalowej współpracy w obszarach obopólnego zainteresowania i wspólnego działania na forum międzynarodowym. Mam nadzieję, że tak się stanie.


Jak uniknąć kaszlu podczas waporyzacji? - Marihuana.info.pl\nJak uniknąć kaszlu podczas waporyzacji?\n20 października 2017 30 sierpnia 2019 Redakcja 1 Comment Biohemp, CBD, konopie, medyczna marihuana, THC, waporyzacja\nPodczas palenia marihuany bardzo częstym zjawiskiem jest kaszel, który wynika z drażniącego działania dymu. Chociaż w przypadku waporyzacji nie wdychamy dymu, to mimo wszystko podczas inhalacji waporyzatorem niekiedy zdarza nam się kaszleć. Z jakiego powodu dopada nas kaszel i jak go uniknąć? Przygotowaliśmy dla Was zbiór praktycznych porad, które pomogą uporać się z kaszlem podczas waporyzacji.\nPalenie marihuany najczęściej wiąże się z kaszlem, którego powodem jest wdychanie dymu – ma on wysoką temperaturę i zawiera szereg substancji drażniących nasze drogi oddechowe. Ponadto, na skutek palenia w naszych płucach osiadają zanieczyszczenia, które nasz organizm stara się wydalić, czego objawem są poranne ataki kaszlu zaraz po wstaniu z łóżka. Ten drugi typ kaszlu w przypadku waporyzacji nie występuje, ponieważ para nie powoduje osadzania się jakichkolwiek zanieczyszczeń w naszych płucach. Niektórzy użytkownicy skarżą się jednak, że w trakcie samej waporyzacji zdarza im się kaszleć i odczuwać drapanie w gardle. Nie jest jednak tak, że kaszel w trakcie waporyzacji jest nieunikniony – można go skutecznie wyeliminować. Poniżej lista sposobów, które pomogą Wam go uniknąć.\nPrzed waporyzacją: mała rozgrzewka\n“Przed rozpoczęciem inhalacji wskazane jest zrobienie naszym płucom małej „rozgrzewki”. W tym celu należy (siedząc w pozycji wyprostowanej lub stojąc) wziąć wdech powolny i tak głęboki, jak tylko damy radę” radzi Ryszard Fazowki z www.VapeFully.com/pl. Zależy nam na tym, aby wypełnić płuca powietrzem do maksimum ich objętości. Następnie powoli wypuszczamy powietrze nosem. Taką czynność można powtórzyć kilkukrotnie.\nChoć para produkowana przez waporyzator jest wolna od toksyn i substancji drażniących, to jest ona bardzo sucha. W związku z tym, inhalacja waporyzatorem może przesuszać gardło oraz górne drogi oddechowe, co może być jedną z przyczyn kaszlu. Z tego powodu szczególnie istotne jest odpowiednie nawodnienie organizmu, które najprościej można zapewnić sobie po prostu pijąc duże ilości wody mineralnej – minimum 2 litry dziennie. Picie zbyt małych ilości wody sprawia, że nasz organizm jest odwodniony, czego skutkiem jest nadmierne przesuszenie błon śluzowych w gardle oraz drogach oddechowych. Kiedy więc dodatkowo wysuszymy je ciepłą parą z waporyzatora, wówczas łatwo o podrażnienie i kaszel. Picie dużych ilości wody zmniejszy więc prawdopodobieństwo kaszlu. Dodatkowo, aby zapobiegać przesuszeniu gardła ważne jest też picie wody w trakcie samej inhalacji – najlepiej po prostu mieć ze sobą szklankę wody, który będziemy popijać po kolejnych wdechach pary. Zapobiegnie to przesuszeniu gardła, które też może być przyczyną kaszlu. A więc: po pierwsze pij dużo wody!\nMniej pary, więcej powietrza\nInnym częstym błędem prowadzącym do kaszlu podczas waporyzacji jest wypełnianie parą całej objętości płuc. Rozwiązaniem zdecydowanie lepszym jeśli chodzi o komfort inhalacji jest wypełnianie płuc parą jedynie do połowy ich objętości, następnie zaś dopełnianie ich wdechem samego powietrza. W ten sposób obniżymy temperaturę pary w płucach i rozrzedzimy ją, dzięki czemu będzie łagodniejsza. Dodatkowy wdech powietrza pozwala też na przemieszczenie do płuc pary, która pozostała w gardle, tchawicy oraz oskrzelach, co dodatkowo zminimalizuje szanse na podrażnienie tych obszarów.\nOdpowiednia temperatura waporyzacji\nPoczątkujący użytkownicy często popełniają błąd polegający na używaniu najwyższych temperatur, jakie oferuje ich waporyzator. To błąd – po pierwsze prowadzi to do szybszego wykorzystania suszu, po drugie zaś niektóre modele waporyzatorów pracując na najwyższych temperaturach mogą produkować parę nieco zbyt ciepłą i przez to podrażniającą nasz układ oddechowy. Rozwiązaniem jest w tym przypadku obniżenie temperatury, w jakiej zachodzić będzie waporyzacja. „Temperatura 200 stopni Celsjusza w przypadku zdecydowanej większości waporyzatorów zapewni optymalne wydobycie kannabinoidów z suszu, jednocześnie powstała w ten sposób para będzie zdecydowanie mniej drażniąca od tej powstałej w temperaturze 220 stopni. W związku z tym maleje również prawdopodobieństwo wystąpienia kaszlu.” – komentuje w rozmowie z nami Ryszard Fazowski, ekspert z dziedziny waporyzacji z VapeFully. Obniżenie temperatury i utrzymywanie jej na poziomie nieprzekraczającym 200 stopni również pomoże zapobiec kaszlowi. „Korzystając z wysokiej klasy waporyzatora, np. Mighty Vaporizer lub Volcano Vaporizer, w pełni satysfakcjonujące efekty uzyskamy nawet przy temperaturze 190 stopni Celsjusza. Nie ma więc sensu podkręcać jej bardziej.” – dodaje ekspert.\nJeśli naszego vaporizera używamy głównie w domu, wówczas zdecydowanie warto bliżej przyjrzeć się filtracji wodnej, czyli filtrowaniu pary przez wodę. Podstawową zaletą takiego rozwiązania jest to, że filtracja wodna pozwala na istotne schłodzenie pary, co znacznie zwiększa komfort inhalacji. Dodatkowo, podczas filtracji para zostaje też nawilżona, dzięki czemu zdecydowanie mniej przesusza ona gardło oraz drogi oddechowe. W konsekwencji, ryzyko podrażnień i związanego z nimi kaszlu spada niemalże do zera, nawet jeśli korzystać będziemy z najwyższych temperatur oferowanych przez nasz waporyzator. Filtracja wodna może zachodzić w małym bubblerze, czyli nakładce filtrującej montowanej bezpośrednio na vaporizerze. Inną możliwością jest dokupienie specjalnego adapera, dzięki której nasz vaporizer przenośny połączymy z posiadaną przez nas fajką wodną. Szeroki wybór bubblerów, fajek wodnych przystosowanych do waporyzacji orz adapterów służących do podłączenia vaporizera oferuje np. sklep z waporyzatorami VapeFully. Jeśli i tak waporyzujemy głównie w domu, wówczas zdecydowanie warto zainwestować w jedno z tego typu rozwiązań.\nMamy ogromną nadzieję, że nasze porady pomogą Wam uniknąć kaszlu podczas waporyzacji, dzięki czemu Wasze sesje z waporyzatorem będą jeszcze przyjemniejsze i bardziej komfortowe. Prawidłowo użytkowane waporyzatory nie podrażniają dróg oddechowych. Przestrzeganie powyższych zasad pomoże Wam całkowicie wyeliminować kaszel i cieszyć się z dobrodziejstw jakie oferuje nam waporyzacja.\n← Endokannabinoidy i mechanizm działania\nOd 1 listopada medyczna marihuana będzie dostępna na receptę →\nOne thought on “Jak uniknąć kaszlu podczas waporyzacji?”\n21 października 2017 at 09:39\nJeszcze jeden tip:\nNalezy przylozyc jezyk do ustnika tak aby nie zatkac wlatujacej pary ale aby jezyk byl jak najblizej ustnika.


Ubiorek-Iberis - Szkółki Konieczko - Szkółki Konieczko - Drzewa Krzewy Owocowe Ozdobne oraz Leśne\nSadzonki Roślin Liściastych>Liściaste U-Wie>Ubiorek-Iberis\nUbiorek wieczniezielony 'Findel' Iberis sempervirens 'Findel'\nIberis sempervirens 'Findel' Ta niewielka, zimozielone krzewinka, dzięki wielu zaletom może być stosowana w uprawie na różne sposoby. Dorasta tylko do około 30 cm wysokości, kształt przybiera nieco kopulasty, rozpłaszcza się na podłożu niczym duży, zielony beret. Uroku zdecydowanie nabiera pod koniec kwietnia, kiedy to pokrywa się mnóstwem białych kwiatów! Kwiaty te, gęsto pokrywające gałązki kwitną długo, czasem aż do końca maja. Ubiorek może być stosowany jako roślina doniczkowa, ale z powodzeniem w warunkach Polski może także rosnąć w gruncie, gdzie jest całkowicie mrozoodporny. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, ważne aby była dobrze zdrenowana, przepuszczalna. Stanowisko słoneczne lub lekko ocienione, roślina ta lubi ciepłe miejsca, gdzie gleba nagrzewa się pod wpływem promieni słonecznych. W uprawie praktycznie niewymagająca i bezproblemowa.\nIberis sempervirens 'Findel' Ta niewielka, zimozielone krzewinka, dzięki wielu zaletom może być stosowana w uprawie na różne sposoby. Dorasta tylko do około 30 cm wysokości, kształt przybiera nieco kopulasty, rozpłaszcza się na podłożu niczym duży, zielony beret. Uroku zdecydowanie nabiera pod koniec kwietnia, kiedy to pokrywa się mnóstwem białych kwiatów! Kwiaty te, gęsto pokrywające gałązki kwitną długo, czasem aż do końca maja. Ubiorek może być stosowany jako roślina doniczkowa, ale z powodzeniem w warunkach Polski może także rosnąć w gruncie, gdzie jest całkowicie mrozoodporny....\nIberis sempervirens 'Findel' Ta niewielka, zimozielone krzewinka, dzięki wielu zaletom może być stosowana w uprawie na różne sposoby. Dorasta tylko do około 30 cm wysokości, kształt przybiera nieco kopulasty, rozpłaszcza się na podłożu niczym duży, zielony beret. Uroku zdecydowanie nabiera pod koniec kwietnia, kiedy to pokrywa się mnóstwem białych kwiatów! Kwiaty te,...


przez Pako » 20 wrz 2013, o 22:14\ngratulacje fajnie wyszedl ten teledysk, profesjonalnie\nprzez Rafał_125p » 1 paź 2013, o 19:43\nZawsze myślalem, ze DF to kultowy samochód. Twój egzemplarz jest nie tylko kultowy, on jest jakby przykladem tego, jakim wspanialym autem może być poczciwa 125-ka. Każdy z nas kupował go emocjami, nie rozsądkiem i w przeważnie oryginalnym stanie. Ale każdy dąży do tego, żeby jego Fiat wyglądał najpiękniej. Wy, bo nie piszę tu tylko o Tobie, ale też o Pako, Nero, Seyes, Wójas, Ujban i całej reszcie, to Wy tworzycie to, czym inni się zachwycają. Róbmy tak, a Polski Fiat przetrwa jeszcze 1000 lat!\nTrochę mnie poniosło, ale musiałem to napisać. Masz pięknego Fiata.\nprzez Pako » 1 paź 2013, o 21:49\ndobrze mówi ! Polać mu!\nprzez Rafał_125p » 7 lis 2013, o 12:07\nJak naprawa Żonkila? Masz jakieś zdjęcia? Bo ciekaw jestem co tam z nim zrobiłeś.\nprzez RUFUS » 8 cze 2014, o 22:59\nTak więc mogę wreszcie napisać że remont jest, w tej części skończony Stało się to na 2 dni przed zlotem z siedzeniem do 1:00 w nocy włącznie\nspawanie i cynowanie\nodrdzewianie preparatem z DUPONTa\npodkład epoksydowy DUPONT\npodkład akrylowy DUPONT\nteraz to wszystko musiało dobrze wyschnąć\nprzez narkee » 9 cze 2014, o 20:00\n10 minut do zlotu...\nOstatnio edytowano 9 cze 2014, o 20:18 przez narkee, łącznie edytowano 1 raz\nprzez OTRO » 9 cze 2014, o 20:13\nnarkee napisał(a): 10 minut do zlotu...\nSzybko ogarnął temat\nprzez nero113 » 9 cze 2014, o 21:29\nFachowców do montażu aż z pomorza sprowadził, to mu ogarnęli\nprzez RUFUS » 9 cze 2014, o 22:18\nprzez RUFUS » 31 lip 2014, o 22:13\nSzykuję się nam z RICkiem, wakacyjny wyjazd nad Balaton. Mój zestaw, jeszcze nie do końca poskładany\nprzez Giwera » 1 sie 2014, o 00:26\nWow na początku myślałem że to blenda przeciwsłoneczna jak przy ciężarówkach a to lusterka. Kozacki zestaw\nprzez nero113 » 1 sie 2014, o 13:13\nBalaton jednak? Mialy byc Mazury i pomorze..\nprzez Chrobry-garage » 2 sie 2014, o 14:30\nŁubu dubu łubu dubu niech żyje nam prezes naszego klubu;) Jest mega z przyczepa jescze tylko szprychy do niej i bedzie kozaczek zestaw\nDołączył(a): 23 gru 2013, o 18:22\nprzez RUFUS » 17 sie 2014, o 14:44\nprzez narkee » 17 sie 2014, o 16:57\nAle pogodę trochę macie chyba nieciekawą...\nU nas to już jesień się robi...


Uroczystość nadania szkole nowego sztandaru miała miejsce 18.10.2002 roku. Gwoździe pamiątkowe umieszczone na drzewcu sztandaru symbolizują osoby oraz instytucje, które przyczyniły się do jego ufundowania. Na sztandarze umieszczone zostały elementy związane z naszą szkołą i jej Patronką oraz symbole narodowe. Sztandar, którym opiekuje się poczet sztandarowy, eksponowany jest podczas ważnych uroczystości szkolnych, środowiskowych, świąt państwowych, kościelnych i nadaje im wysoką rangę, wprowadza oficjalną i dostojną atmosferę.\n(Zdjęcia: p. Andrzej Sobieszuk)\nPoczet sztandarowy naszej szkoły:\nz klasy 2H\nz klasy 3E\nKatarzyna Skolimowska, Kamil Niedziółka, Jolanta Kowieska,\nKarolina Suchożebrska, Damian Golec, Urszula Golbiak,\nAgnieszka Ostas, Mariusz Rzewuski, Agata Soczewka, Agnieszka Woźniak,\nIzabela Wypych, Szymon Szewczak, Paweł Fedorczyk, Urszula Tchórzewska,\nJoanna Karczewska, Katarzyna Mróz, Piotr Kryński, Piotr Wielgosz,\nAgnieszka Artych, Martyna Grzegorczuk, Aleksandra Maciak, Ewelina Rowicka, Grzegorz Bielak,\nJesteśmy jak kwiaty, kochamy kolory, ku pięknu z radością biegniemy.\nMoc marzeń skrzydlatych wypełnia nam głowy, bo szczęścia tak bardzo pragniemy.\nJadwigo, Święta Królowo!\nCzas blaski Twych zasług odkrywa.\nNiech nam pod Twoją opieką\nRozważnej mądrości przybywa.\nSławimy, Królowo, Twe imię tak znane Siedlczanom, i Polsce i światu.\nPrzez wszystkich wielbiona, przez wszystkich kochana Jadwigo, podobna do kwiatu.\nBędziemy się starać w pamięci zachować to wszystko, co drogie Ci było\nWięc wspieraj nas uczniów, do celu nas prowadź, o, służyć nam Tobie, jak miło!\nAutorem refrenu jest p. prof. Krystyna Zbucka i jej uczennica Aleksandra Kuhn, autorem zwrotek jest p. prof. Feliks Krzywicki (napisane w 1994 roku na 90-lecie Szkoły). Opracowanie tekstu i melodii p. Tomasz Tymiński (2004 rok na 100-lecie Szkoły).\nII Liceum Ogólnokształcące im. Św. Królowej Jadwigi w Siedlcach, wprowadza od roku szkolnego 2007/2008 Medal za wybitne zasługi dla II Liceum Ogólnokształcące im. Św. Królowej Jadwigi w Siedlcach. Medal ma kształt okrągły o średnicy 7 cm. Na awersie widnieje wizerunek Św. Królowej Jadwigi wg pędzla Józefa Męciny-Krzesza. Wokół napisy: "II Liceum Ogólnokształcące im. Św. Królowej Jadwigi w Siedlcach" oraz "Nie dla siebie nam żyć należy". Na rewersie widnieje fronton szkoły i rok jej założenia 1904.\nMedalem uhonorowani będą wybitni uczniowie, absolwenci i pedagodzy, a także w wyjątkowych, dobrze uzasadnionych przypadkach, inne osoby zasłużone dla szkoły.\nRegulamin przyznawania medalu


Czekoladowa gruszka. World Vegan Day! • An Apple a Day\nListopad powitałam czekoladowymi placuszkami. Oczywiście w jesiennym wydaniu. Gruszka i kakao to cudowne połączenie. Do tego nuta aromatycznego cynamonu i kardamonu. Puszyste, lekkie, rozpływające się w ustach placki z mąki jaglanej oraz owsianej. W środku z kawałkami ziarenek kakaowca, usmażone z soczystą, miękką gruchą, podane z gorzką czekoladą oraz mieszanką orzechów. Na samą myśl o tym śniadaniu można się rozpłynąć… 🙂\nkakaowe placki z gruszką podane z gorzką czekoladą oraz orzechami\ncocoa pear pancakes served with dark chocolate and nuts\nkopiaste pół szklanki mąki jaglanej oraz owsianej – mniej więcej 1:1\n1/3-1/2 szklanki mleka migdałowego\npołowa średniej wielkości gruszki\ndo podania: reszta gruszki, dowolna ilość gorzkiej czekolady, orzechy\nWymieszać ze sobą wszystkie suche składniki. Następnie dodać mleko oraz dosłodzić syropem daktylowym. Bardzo dokładnie wymieszać i odstawić na chwilę. W tym czasie przygotować gruszkę, którą podzielić na plasterki. Smażyć dowolnej wielkości placuszki, na które układać plastry gruszki. Przewrócić na drugą stroną i podsmażać jeszcze chwilę. Podawać z resztą gruszki, czekoladą i orzechami. Smacznego!\nDziś, jak wiadomo, jedno z ważniejszych świąt. Dla mnie pełen refleksji dzień. Był zawsze spędzony w gronie najbliższych. Tym razem jednak nie mam takiej możliwości. W każdym razie, sam fakt, że każdego dnia mogę z nimi porozmawiać wywołuje na twarzy uśmiech. Jestem z nimi całym sercem. Z tymi, których już nie ma mogę pogawędzić sobie każdego dnia, są zawsze przy mnie…\nNie tylko obchodzimy dzień Wszystkich Świętych, ale my – weganie, 1 listopada mamy Światowy Dzień Wegan – World Vegan Day. Właśnie 71 lat temu powstało Towarzystwo Wegańskie – Vegan Society. GO VEGAN! 🙂\nPlacki, omlety, Śniadaniacynamon, czekolada, gruszka, kakao, kardamon, mąka jaglana, mąka owsiana, migdały, mleko migdałowe, orzechy laskowe, orzechy włoskie, orzeszki ziemne, placki, siemię lniane, syrop daktylowy