TBSCG | Development\nRozwiązania, które dostarczamy klientom\nAby móc wyobrazić sobie, wymyślić, opracować i utrzymać rozwiązanie on-line dla Ciebie, TBSCG zorganizowane jest jako 5 działów: rozwoju oprogramowania, hostingu, wsparcia technicznego, konsultingu oraz studio designerskie. Chcesz wiedzieć więcej? Poniżej znajdziesz bliższe spojrzenie na używane metodyki i opinie klientów.\nCentrum Rozwoju Oprogramowania znajdujące się we Wrocławiu można określić mianem “centralnego ośrodka nerwowego” TBSCG. Nasi programiści (i programistki!) cały czas pracują nad oprogramowaniem, aby sprostać potrzebom naszych klientów. Aby dowiedzieć się więcej, porozmawiajmy z szefem zespołu Łukaszem Rajchelem.\nJakiego typu projektami zajmuje się Centrum Rozwoju Oprogramowania?\nPrzede wszystkim dostarczamy oprogramowanie dedykowane oraz wdrażamy systemy firm trzecich, takie jak TeamSite, LiveSite i SiteCore. Opracowujemy również aplikacje dla platform mobilnych (smartphone'y i tablety).\nWykonujemy także całą prace związaną z Badaniami i Rozwojem dla nowych rozwiązań.\nCzy ściśle współpracujecie z innymi działami TBSCG?\nOczywiście! Poszczególne działy nie są od siebie odizolowane. Wszyscy pracujemy razem i dzielimy się swoimi pomysłami. To najlepszy sposób, wzbogacania naszej wiedzy oraz dostarczania naszym klientom możliwie najbardziej optymalnych rozwiązań.\nW podobny sposób współpracujemy z naszym Zespołem Wsparcia poprzez udostępnienie naszych umiejętności klientom, którzy korzystają z Programu Wsparcia Technicznego i Utrzymania Systemów TBSCG.\nKrótko mówiąc, staramy się pomagać naszemu zespołowi Wsparcia oraz konsultantom pracującym w terenie tak bardzo jak jest to możliwe.\nZałóżmy, że chciałbym dołączyć do waszego zespołu. Jakie umiejętności musiłbym posiadać?\nKażdy, kto pracuje w tym zespole, musi mieć wysokie kwalifikacje techniczne. Kładziemy duży nacisk na umiejętność szybkiego uczenia się, co okazuje się niezwykle cenne, gdy klienci proszą nas o pomoc z nowymi technologiami. Typowy członek naszego zespołu to ktoś wychodzący naprzeciw klientom, wykazujący sporo inicjatywy, oraz potrafiący pracować zarówno niezależnie jak i w zespole.\nJesteśmy bardzo dumni z naszego zespołu, a współpraca z naszymi deweloperami jest bardzo wysoko oceniana przez klientów TBSCG.\nIlu ludzi należy do zespołu?\nDziesięć osób, wszyscy pracują we Wrocławiu. Większość to panowie, ale mamy też panie.\nCzy jest jakiś projekt, z którego jesteście szczególnie dumni?\nZ powodzeniem zrealizowaliśmy kilkanaście projektów wdrożeniowych, których nikt wcześniej się nie podjął, opracowaliśmy też kilka bardzo skomplikowanych rozwiązań, w tym między innymi dedykowany system operacyjny dla elektronicznych urządzeń mobilnych.\nTrudno wskazać jeden konkretny projekt. Pracowaliśmy przy użyciu wielu rożnych technologii w dużej liczbie projektów będących prawdziwym wyzwaniem. Odpowiadaliśmy na przykład za przeprowadzony w czasie rzeczywistym konkurs, gdzie 340 uczestników jednocześnie konkurowało ze sobą w 17 rożnych lokalizacjach, korzystając z dostarczonego przez nas sprzętu i oprogramowania.\nByliśmy również zaangażowani w bardzo wyjątkowy projekt, który polegał na integracji usługi druku na żądanie z Systemem Zarządzania Zasobami Multimedialnymi (DAM) dużej skali. Po wdrożeniu czas wydruku na żądanie klienta został zredukowany dziesięciokrotnie!\nCo z aktualnymi projektami? Co planujecie na kilka najbliższych miesięcy?\nObecnie pracujemy nad kilkoma rozwiązaniami związanymi z wielokanałową komunikacją dla druku i sieci oraz nad kilkoma projektami Sitecore.\nNiedawno zatrudniliśmy kilku deweloperów i zamierzamy poszerzyć nasz zespół w niedalekiej przyszłości.\nCzłonek zespołu od 2007, Łukasz odpowiada za centrum Rozwoju Oprogramowania znajdujące się we Wrocławiu. Lubi grać muzykę oraz oglądać wyścigi Grand Prix Formuły 1. Uwielbia gry wideo.\nDevelopment w praktyce\nWyzwania, przed którymi stanęła firma JESSOPS\nRada Miasta Buckinghamshire w Wielkiej Brytanii\nUNITE: Ułatwienia w procesie rezerwacji\nWindeo: Przeminęło z wiatrem\nFELCO: Zarządzanie lokalną treścią w skali globalnej\nFELCO Passion: profesjonalny magazyn. Od początku do końca.\nProjekt Belgacom UCMS\n[+] [+] [+] [+] [+] TBSCG na Twitterze\nTBSCG na Facebooku\n+44 208 133 1630\n+32 478 78 90 87\n+33 659 774 790\n+48 71 71 70 200\nDołącz do Nas - Dostępne Stanowiska\nZawsze szukamy utalentowanych ludzi, nawet jeśli w tym momencie nie ma wakatów na danym stanowisku. Prześlij swoje CV oraz przykłady prac na praca@tbscg.com, jeżeli wydaje Ci się, że nadajesz się do zespołu.\nObecnie szukamy 01\nUsługi DevelopmentKonsultingDział KreacjiWsparcieHostingService Delivery\nPortfolio Rada Miasta Buckinghamshire w Wielkiej BrytaniiUNITE: Ułatwienia w procesie rezerwacjiWindeo: Przeminęło z wiatremQSLD: Zdolność bycia wszechobecnymFELCO: Zarządzanie lokalną treścią w skali globalnejFELCO Passion: profesjonalny magazyn. Od początku do końca.Projekt Belgacom UCMSLEGOJESSOPS$name$nameCalyon\nPo godzinach Chris: “Od kiedy jestem trenerem krykieta nie mam już czasu na niedzielną poranną odprężającą filiżankę kawy!”Milos o FotografiiBertrand: “W samolotach nie ma niebieskiego ekranu śmierci!”Marta:" Zakochałam się w Hawajach"Wywiad z naszym „człowiekiem z żelaza”


Chińskie niepokoje - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 14-01-2019, 19:55\nDzisiejsza sesja stała pod znakiem kolejnej porcji niekorzystnych informacji z Chin. Inwestorzy jednak zdążyli się do nich przyzwyczaić i nie reagowali na nie we wcześniej obserwowany paniczny sposób. Owszem, reakcja była negatywna, ale obserwowane spadki przybrały naturę kontrolowanych zniżek, które uznać można za naturalne po wcześniejszych wzrostach.\nMiniony tydzień zapisał się korzystnie dla ryzykownych aktywów, ale obserwowane wcześniej pozytywne katalizatory do wzrostów się wyczerpały. Oznacza to, że pojawia się pokusa realizacji zysków i związanej z nią korekty. Podaż miała o tyle ułatwione zadanie, że wczesnym rankiem pojawiły się niekorzystne dane z Chin. Mowa o wymianie handlowej za grudzień, w ramach której spadki w relacji rocznej zanotował zarówno wynik eksportu, jak i importu.\nBył to drugi miesiąc z rzędu bardzo słabych danych. Spodziewano się tego, ale nie oczekiwano spadków, tylko powtórzenia widocznych w listopadzie niewielkich jednocyfrowych wzrostów. Dane przyjęto więc negatywnie, choć jedynie potwierdzały one dyskontowany już wcześniej i dobrze znany scenariusz spowolnienia. Później fatalne dane ukazały się także w Europie. Produkcja przemysłowa dla strefy euro zanotowała w listopadzie spadek rocznej dynamiki największy od apogeum kryzysu zadłużeniowego w 2012 roku. Tutaj zaskoczenie było jednak wyraźnie mniejsze, gdyż wcześniejsze dane cząstkowe z poszczególnych krajów przygotowały grunt pod obraz technicznej recesji w europejskim przemyśle. Obraz oczywiście niekorzystny, ale w niemałej mierze już zdyskontowany. Słabsza informacyjna seria przyjęta była więc negatywnie, ale bez paniki. Notowania indeksów zniżkowały najpierw w Azji, a później w Europie. Otwarcie na Wall Street także przebiegało z wyraźną dominacją czerwieni. Jednak podaż okazji do rozbudowania spadków specjalnie nie wykorzystywała.\nLokalnie świadczyły o tym między innymi niewielkie obroty. Z kolei strona kupująca starała się po południu zredukować skalę wcześniejszych spadków. Ostatecznie udało się je ograniczyć do 0,3%, co ogólnych rynkowych perspektyw specjalnie nie zmienia. Po piątkowej porażce popytu, dzisiaj swojej okazji nie wykorzystała podaż. Sumarycznie rynek znalazł więc pewną równowagę i wciąż tkwi w ramach znanej od kilku dni konsolidacji. W praktyce oznacza to konieczność dalszego wyczekiwania na większy ruch jednej z rynkowych stron, a potencjalnych impulsów nie zabraknie. Kolejne dni przyniosą bowiem zarówno wyczekiwane głosowanie w sprawie umowy wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej, ale także serię wyników amerykańskich spółek za niedawno zakończony kwartał.\nPuls Inwestora / GPW / Chińskie niepokoje


Teraz jest 19 lis 2017, 23:34\nprzez vudu 27 mar 2013, 21:46\nPodejrzewam u siebie depresję, nerwicę, zaburzenia osobowości typu borderline i typ schizoidalny. Zdałem sobie sprawę, że trzeba zacząć samodzielne życie, a jak wiadomo to co wymieniłem trochę przeszkadza. Może trochę poczekam z pisaniem postów, bo nie na każdy temat mam coś do powiedzenia, a poza tym na pewno sporo już napisaliście, nie chcę dublować. Samo przynależenie do jakiejś grupy dużo daje, oraz może to co czym chcę podzielić się z innymi jest troszkę odmienne, albo inaczej ujętę.\nCzuję się rozregulowany, brak mi stabilności, uczę się stawiając czoła przeciwnościom, ok, ale opornie idzie mi ta nauka, bo często zapominam, że mam się uczyć i znowu wpadam w koleiny. Zapominam o współczuciu, o empatii, o tym, że warto czerpać radość z życia. Jednak uważam, że każdy, nawet niewielki krok w stronę zrozumienia siebie, i przez to jak przeżyć samodzielnie w społeczeństwie zaowocuje doświadczeniem, stąd moja obecność tutaj.\nWyrażam jeszcze nadzieję, że być może uda się 'wspólnymi siłami' zbudować struktury, które pozwolą odnajdywać się osobom z zaburzeniami; potencjał osób, które działają w inny sposób będzie wykorzystany nie tylko na to aby utrzymać się na powierzchni, ale głównie żeby się rozwijać.\nuff, trochę przydługie przywitanie, ale nie jest pozbawione znaczenia :)\nŻyczę sobie i Wam więcej radości i zdrowia\n27 mar 2013, 20:27\nprzez niewidoczny 31 mar 2013, 03:57\nHej. Korzystasz w ogóle z jakieś specjalistycznej pomocy?\nprzez vudu 01 kwi 2013, 19:03\nNie, działam sam, chociaż uczę się od innych, czytam książki, no i ciągle popełniam błędy, analizuję...\nprzez purimer_89 01 kwi 2013, 19:06\nszacun, w końcu najwięksi geniusze to samouki po przejściach;)


Warszawska giełda złożyła ofertę kupna giełdy czeskiej - Polskatimes.pl\nWarszawska giełda złożyła ofertę kupna giełdy czeskiej\nData dodania: 2008-09-29 14:44:24\nOstatnia aktualizacja: 2008-09-29 14:45:30\nGiełda Papierów Wartościowych w Warszawie złożyła ofertę zakupu udziałów parkietu w Pradze. Prezes GPW Ludwik Sobolewski ma nadzieję, że oferta spotka się z akceptacją akcjonariuszy praskiego parkietu.\nLudwik Sobolewski podkreśla, że jest to jednocześnie propozycja współpracy w rozwoju czeskiego rynku kapitałowego. Z takim krokiem wiąże się również wzięcie odpowiedzialności za tamtejszy rynek. Powiedział też, że warszawska giełda chce odgrywać ważną rolę w regionie, więc niewykluczone, że pojawią się propozycje zakupu udziałów w kolejnych giełdach.\nGPW złoży ofertę przejęcia kontroli nad giełdą w Pradze poza oficjalnym procesem, z którego została wykluczona z powodów formalnych.


2,50zł\t2,29zł 2.29 PLN 10g\nWerbena cytrynowa (Lippia Trójlistna) pochodzi z Ameryki południowej, gdzie jest stosowana w ziołolecznictwie, m.in. jako składnik herbatek relaksujących, uspokajających i odchudzających. Jej znaną cechą jest odświeżający, cytrynowy zapach i smak. Można ją pić samą, bądź w połączeniu z Twoją ulubioną herbatą. Już jeden listek werbeny nada odpowiedniego charakteru Twojej herbacie. Werbena jest lekka a przy tym wydajna. Pełna zdrowia i przepyszna! W upalne dni polecam schłodzony napar z werbeny.


koszalin.gosc.pl → Wiadomości z diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej → Poddani reanimacji\nKs. Remigiusz Szauer oparł poniedziałkową naukę na fragmentach Księgi Rodzaju\tKatarzyna Matejek\nKs. Remigiusz Szauer zaprosił studentów na Oddział Ratunkowy Duszpasterstwa Akademickiego w Koszalinie.\nW reanimacji studentów, których duszpasterz akademicki chciał przywołać do pełni życia, pomagają nauki rekolekcyjne zaprawione dawką dobrego humoru, liturgia, piękne śpiewy, lectio divina, czuwanie przy Najświętszym Sakramencie, a także możliwość indywidualnej rozmowy z kapłanem.\nKs. Szauer mówił, że miłość jest jak oddychanie, jak wdech i wydech - zawsze ją dajemy i przyjmujemy zarazem. Poniedziałkowe rozważanie przebiegły pod hasłem: „Udrożnij drogi oddechowe”.\n- Po co nam są niektóre rzeczy potrzebne? - pytał rekolekcjonista, odnosząc słuchaczy do Adama i Ewy, którzy w Raju ulegli podszeptom węża. - Sprzedajemy naszą wiarę, naszą czystość, nasze sumienie za fałszywe zapewnienia. Chodzimy po krawędzi piekła i to jak często! I wydaje nam się, że nic nam nie grozi.\nWskazywał niebezpieczne obszary życia na krawędzi, a jednocześnie kierował refleksję w stronę relacji miłości, która jest bezinteresowna. - Bóg uczy miłości bezinteresownej, nie za coś. Uczy kochać kogoś za to, że po prostu jest. Każdy z nas ma potrzebę pogłębienia tej relacji prawdziwej, Bożej, miłości.\nKs. Szauer przestrzegał przed pozoranctwem wiary, chowaniem się przed Bogiem. Lekarstwem jest poddanie swojego życia miłującemu Bogu. - Mogę mieć poczucie bezpieczeństwa, że chociaż ja nie mam nad tym żadnej władzy, to Bóg nad tym czuwa.\nKolejne dni rekolekcji mają ambicje poprawić stan zdrowia pacjenta. Oto plan następnych spotkań w kościele pw. Ducha Świętego w Koszalinie:\nWtorek – 10 marca: 30 uciśnięć + 2 oddechy\n19.00 – możliwość spowiedzi\n20.00 – konferencja tematyczna oraz adoracja krzyża\nŚroda – 11 marca: Pacjent zaczyna reagować\n19.30 – Eucharystia na zakończenie rekolekcji z odnowieniem przyrzeczeń chrzcielnych\n20.30 – wspólna kolacja w duszpasterstwie akademickim\ndodane 09.03.2015 22:52


Pisarz dziś nie pasjonuje | Przegląd\nZwiązki literackie są niepotrzebne. Nie występują w obronie pisarza, nie upominają się o wznowienia, o honoraria\n– Swoją najnowszą książkę, “Mój przyjaciel król”, nazywa pan w posłowiu kryptopowieścią. Pisze pan: “niby-powieść, bo narrator jest wymyślony, ale zarazem książka ściśle faktograficzna, biografia króla oparta na dokumentach, listach, pamiętnikach”. Intryguje ten fikcyjny narrator. Do czego był panu potrzebny?\n– Wymyśliłem, że narratorem jest rówieśnik króla, Gaston Fabre, którego król poznał w młodości Paryżu. To postać fikcyjna, ale prawdopodobna i bezinteresowna politycznie, z dystansem do spraw polskich, przynajmniej początkowo, bo później dał się wciągnąć. Cudzoziemcy często podziwiali króla, wielu przyjaźniło się z nim do końca życia.\n– Biorąc książkę do ręki, sądziłam, że to literatura faktu, i zdziwiłam się, że pan, Józef Hen, mówi o królu “mój przyjaciel”.\n– Nie pani jedna. Ludzie często podstawiają mnie pod tę przyjaźń, podczas gdy afiszuje się nią narrator. Bo jak mógłbym przyjaźnić się z królem, ja – chudopachołek? Podziwiam go i bronię, tylko tyle mogę.\n– Sądzi pan, że postać króla Stanisława Augusta jest atrakcyjna dla dzisiejszego czytelnika?\n– Coraz bardziej jestem tego pewny. Rozmawiałem z wieloma artystami, naukowcami, znajomymi, dzieliłem się z nimi wynurzeniami na temat króla i krzywdzących go stereotypów, wszyscy zachęcali mnie do napisania tej książki. W Polsce jest wciąż dużo ludzi, którzy chcieliby dowiedzieć się prawdy o naszej historii.\n– Kiedy zainteresował się pan Stanisławem Augustem?\n– Jeszcze przed wojną, gdy byłem młodym chłopcem, interesował mnie koniec XVIII w. Przeczytałem pamiętniki z tego okresu, zresztą zawsze pamiętniki mnie inspirowały, bo tam są żywi ludzie i ich sprawy. W październiku 1939 r., po wejściu Niemców, zacząłem nawet pisać powieść, której akcja działa się w czasach konfederacji barskiej. Chciałem to napisać na wzór “Popiołów” – jak prawie każdy debiutant byłbym epigonem, na szczęście nie doszło do tego. Dopiero po wojnie wziąłem się za oryginalną prozę.\n– Przecież debiutował pan jako poeta w “Głosie Żołnierza”.\n– Przepraszam: jako wierszopis. Wiedziałem, że nie jestem poetą. Wiek, wojna, potrzeba wewnętrzna – to tłumaczy moje wierszopisanie. Ale od początku wiedziałem, że jestem wcielona proza. Mnie namawiał Przyboś, jeszcze w Lublinie, w 1944 r., żebym zadbał o swój talent poetycki, a co do prozy, mówił: “Niech pan poczyta prozę Ważyka, Nałkowskiej”. A ja wiedziałem, że to nie dla mnie, miałem dużą świadomość tego, jaka to ma być proza. Kiedy przeczytałem w maszynopisie opowiadanie Borowskiego (pracowałem wtedy w redakcji “Żołnierza Polskiego”), powiedziałem sobie: to jest to, o co mi chodzi, to jest autentyczny głos mojego pokolenia doświadczonego wojną.\n– Wiek XVIII zszedł na dalszy plan?\n– Nie, tu jest paradoks. Chciałem napisać powieść osadzoną w XVIII w., ale początkowo bohaterem miał być Kołłątaj. Jednak zagłębiając się w dokumenty, zobaczyłem, że Kołłątaj nie był wcale świetlaną postacią, bardzo szkodził Polsce. Natomiast coraz bardziej intrygowała mnie postać króla Stanisława Augusta.\n– I jego czarna legenda?\n– W której coś mi nie pasowało. W gruncie rzeczy jej twórcy nie mogli mu – miedzy innymi – darować abdykacji. Żądano od niego, żeby był męczennikiem. Kto żądał? Ci sami ludzie, którzy go opluwali, detronizowali, skazywali na śmierć, a w końcu zgubili Polskę. Zorganizowali szalone z punktu widzenia strategicznego powstanie kościuszkowskie – bo bez szans – a odpowiedzialność za błędy polityczne zrzucili na króla, którego przedtem pozbawili wszelkich wpływów. Im bardziej wgłębiałem się w temat, tym większe było moje przekonanie, że legenda go oczernia.\n– Legenda rosyjskiego agenta, sprzedawczyka, politycznego zera? A przecież popularny historyk, Jerzy Łojek, nazywał króla rosyjskim nominatem, marionetką w rękach Katarzyny.\n– Nie był marionetką. Być może, osobiste poglądy polityczne Łojka, a także jego rusofobia wpłynęły na to, że naginał fakty, a niewygodne po prostu pomijał. Przecież musiał wiedzieć, że to nie był pomysł Katarzyny, aby Stanisława Augusta zrobić królem, lecz jego ojca, gen. Stanisława Poniatowskiego i wujów Czartoryskich. Od tego przypomnienia zaczyna się moja książka.\n– A skąd się wzięła opinia, że król był leniem, dyletantem, lalusiem, jak pisze o nim Kraszewski? Dlaczego oskarżał go Lelewel?\n– Pewnie obaj uwierzyli pogłoskom rozsiewanym przez jego wrogów. Co do lenistwa, uważam, że Stanisław August był najbardziej zapracowanym człowiekiem w Polsce. Już o szóstej rano siadał przy biurku i pisał. Dzisiaj nazwalibyśmy go pracoholikiem. Co zaś do Lelewela, forsował wzorzec romantycznego społeczeństwa, mierzącego siły na zamiary. Racjonalista, człowiek oświecenia – Stanisław August – do tego wzorca mu nie pasował.\n– Na obrazach widzimy ufryzowanego strojnisia, ale takie pewnie były nakazy mody dworskiej. Ponoć król miał powodzenie u kobiet, lubił zabawy, był bawidamkiem.\n– Powodzenie u kobiet miał – czy to jest poważny zarzut? Szło o śmierć i życie państwa, a nie o to, z kim sypiał król. Gdybym ja był królem, też bym miał… A on do tego był uroczy i hojny. I miał gest. Jeśli kochanka zaszła z nim w ciążę, nie opuszczał jej, starał się, by któryś z jego szambelanów się z nią ożenił…\n– …to rzeczywiście był wspaniałomyślny…\n– Jego szambelani chętnie wstępowali w takie związki małżeńskie, bo byli zabezpieczeni finansowo do końca życia. Król dawał pieniądze na wszystkie swoje dzieci, a miał ich sporo. Jak na tamte czasy, był całkiem moralny. Przecież to były czasy “Niebezpiecznych związków”. Księżna Izabela Czartoryska miała kilkoro dzieci, każde z innym mężczyzną; szła do łóżka nawet z ambasadorem rosyjskim. Ale jej nikt się nie czepia, ani tych wszystkich arystokratek, które sypiały ze Stackelbergiem, żeby załatwiać dygnitarstwa i dobra rodowe, bo ich rozwiązłość nie przeszkadzała w grze politycznej przeciwnikom króla.\n– Odpiera pan w książce zarzut, że król nie miał pojęcia o polityce.\n– Ambasadorowie rosyjscy pisali do Katarzyny: nikt nam tak nie szkodzi jak król. Ten rzekomy agent, marionetka! Dlaczego ona z nim walczyła, podstawiała mu nogę? Bo się na nim zawiodła. Zobaczyła, że on ma program polityczny, chce reformować kraj. To znaczy wzmocnić go i ucywilizować.\n– Ale naprawdę go kochała czy to też legenda?\n– W młodości go kochała. Podziwiała go za przenikliwość intelektualną, erudycję, wiedzę, jako snobka była oczarowana jego kontaktami na Zachodzie: Monteskiusz, encyklopedyści, król Jerzy II itd. Była pod wrażeniem jego rozległych zainteresowań.\n– Wylicza pan: “Mecenas literatury, budowniczy Warszawy, protektor muzyki, teatru, opery, inspirator oświaty, uprzemysłowienia kraju, kolekcjoner malarstwa, zbieracz rycin, monet, obrońca praw człowieka, bibliofil, opiekun fizyki, astronomii i historii naturalnej…”.\n– Na wszystkim się znał. Setki ludzi są dziś hobbystami poszczególnych dziedzin pasjonujących króla. Jednak według Jeana Fabre’a, francuskiego autora znakomitej monografii o naszym królu, dla ekonomii i gospodarki uczynił jeszcze więcej niż dla sztuki. Był pierwszym inwestorem w Polsce na tak wielką skalę. Budował gościńce, stworzył wzorową (i dochodową) pocztę, założył Szkołę Rycerską, bez której nie byłoby oficerów kościuszkowskich i Legionów Dąbrowskiego, rozwinął transport rzeczny, stworzył administrację i służbę dyplomatyczną. Proszę nie zapominać o Komisji Edukacji Narodowej – to był fundament przetrwania narodu!\n– Pana zdaniem, był władcą nowoczesnym?\n– Był nowoczesny, światły, wiedział, czego w Polsce trzeba. Dlatego Katarzyna go tak gnębiła. Zalecała wyraźnie swoim ambasadorom: Polska ma być w stanie anarchii, tak jak była dotychczas. A on zdążył przez pierwsze lata wiele zreformować, m.in. ograniczył liberum veto, był tolerancyjny, udało mu się znieść tortury podczas przesłuchań i karę śmierci w procesach o czary. Był władcą rozumnym i oświeconym, zafascynowanym francuskim oświeceniem.\n– A w Polsce racjonalizm nigdy nie był w modzie, zaś oświecenie trwało najkrócej w Europie.\n– Gdyby nie król Stanisław August, trwałoby jeszcze krócej.\n– Zostawmy już może króla, pomówmy o panu. Kiedy rozmawialiśmy pięć lat temu, był pan nieco rozgoryczony, mówił, że czuje się niedoceniony, pomijany. W tym czasie wydał pan trzy książki – trzeci tom “Nie boję się bezsennych nocy”, głośną biografię Boya-Żeleńskiego “Błazen – wielki mąż” i powieść “Mój przyjaciel król”. Niebawem będzie pan obchodził 80. urodziny, w związku z czym wydzwaniają do pana dziennikarze z telewizji, radia i prasy. Jak pan dzisiaj myśli o sobie? Ma pan nadal poczucie niedocenienia czy może sukcesu?\n– Każdy sukces w Polsce jest połowiczny. Jak mogę mieć poczucie sukcesu? Wychodzi książka “Półwiecze literackie 1939-1989”, moje nazwisko pojawia się tylko raz, w związku z ekranizacją filmową, a mojego dorobku wcale nie ma. Mówi pani, że głośno było o książce o Boyu-Żeleńskim. Tak, była nominowana do Nike, ale nie przeszła do finału. Za mój osobisty sukces uważam natomiast, że Giedroyc napisał do mnie list z podziękowaniem, że przekonałem go do Boya, bo inaczej już myśli o jego okresie lwowskim. Podobnie ocenił to Michnik, ale w rozmowie prywatnej, już po finale Nike. Teraz mam jubileusz, ale co z tego? Nie mogę wznowić żadnej książki. Mam jubileusz, ale nie ma mnie w księgarniach. Trudno się z tego cieszyć.\n– Z której książki jest pan najbardziej zadowolony, dumny?\n– Każdemu okresowi życia odpowiada inna książka. Uważam, wbrew wielu ludziom, za bardzo ważną, lecz niedocenioną powieść “Odejście Afrodyty”. Może się wydam zarozumiały, ale sądzę, że gdyby ukazała się w Ameryce, po amerykańsku, stałaby się bestsellerem i miała światowy rozgłos. To powieść o miłości, występuje kilkanaście typów kobiet, a jednocześnie jest wyraziste tło społeczne. Często narzeka się, że nikt nie opisał okresu transformacji, a przecież ja to zrobiłem. Nawet pojawia się pierwszy banan na straganie, bohaterka prosi: “Kup mi banana”… Ale tej książki nie lubią feministki, mimo że i ja jestem feministą; cóż, nie jestem jednak dogmatyczną feministką. Nie ma w nich wielkoduszności, nie tolerują “pozytywnych mężczyzn”.\n– Czyta pan swoje dawne książki? Czy po napisaniu odstawia na półkę i już do nich nie zagląda?\n– Pisarze często udają, że nie zaglądają do swoich książek. Andrzejewski powtarzał, że nigdy nie czyta swoich książek. A ja czytam, przeglądam. Najczęściej książki wspomnieniowe, żeby sobie przypomnieć, co kiedyś przeżywałem.\n– Czy odczuł pan na własnej skórze zmianę statusu pisarza w Polsce?\n– Oczywiście, że odczułem. Przede wszystkim odczułem, że związki literackie są w ogóle niepotrzebne. Nie występują w obronie pisarza, nie upominają się o wznowienia, o honoraria, nie zareagowały nawet na pomysł likwidacji kosztów uzysku – ja sam wystąpiłem i przekonywałem Grzegorza Kołodkę, ówczesnego ministra finansów. Podsunąłem mu felieton Boya, żeby zobaczył, że to nie był pomysł z czasów PRL, lecz dużo wcześniejszy, sanacyjny. Np. dostałem zaliczkę za książkę, która mi starcza na skromne życie przez sześć tygodni, a nad książką pracowałem trzy lata – przecież to są koszty uzysku, pracuję na własny koszt.\n– Czy kiedyś pisarzom żyło się łatwiej?\n– Okresami było łatwo, okresami trudno. Bywało, że czekałem na druk książki trzy, cztery lata, a mój kolega Bratny wydawał w ciągu roku sześć książek. Ja spadałem z planu, bo nie byłem dobrze widziany.\n– Nie należał pan do żadnego salonu?\n– Nie. W dodatku publikowałem opowiadania w paryskiej “Kulturze” pod pseudonimem Korab. Lata Gierka, które dla wielu kolegów były najlepszymi latami, dla mnie były latami najgorszymi, bo byłem na liście postmoczarowskiej, czarnej.\n– Kiedy miał pan najlepsze lata?\n– Między rokiem 1958 a 1964, za wczesnego Gomułki, dopóki nie przyszło mu na myśl zająć się kulturą. Do tego czasu czułem się w Polsce szczęśliwy, bo było sporo wolności, można powiedzieć, socjalizm z ludzkim obliczem. Nie mogłem wprawdzie wydać “Nikt nie woła”, ale wiedziałem przynajmniej, o co chodzi. Finansowo nieźle mi się powodziło – jak na moje aspiracje, oczywiście. Już w 1965 r. zaczęło się psuć, zaatakował mnie nacjonalistyczny “Żołnierz Wolności”, a w 1968 r. – gilotyna.\n– Czy dziś jeszcze istnieje życie literackie?\n– W ogóle nie ma. Kiedyś były kawiarnie literackie, w Domu Literatury wszyscyśmy się spotykali. Jaruzelskiemu udało się rozbić w stanie wojennym środowisko literackie. Dziś mamy dwa związki, oba określone politycznie. Ludzie się zestarzeli albo wymarli, ale antagonizm pozostał.\n– Czy zestarzeli się również czytelnicy? Na promocje książek i wieczory autorskie przychodzą przeważnie starsi ludzie.\n– Literatura dziś nie pasjonuje. Może pasjonować Stanisław August, a nie jakiś autor. Ale może się mylę. Kto wie, czy sensacyjnie wypromowana książka nie może być i dziś atrakcją. A wracając do jubileuszu – wolałbym, żeby było o mnie głośno z powodu tego, co zrobiłem, nie z tego powodu, że się zestarzałem.\nJózef Hen (ur. 8.11.1923 r.) powieściopisarz, dramaturg, scenarzysta. Wydał m.in. tomy o tematyce wojennej – “Nikt nie woła”, “Kwiecień”, “Niebo naszych ojców”, wspomnieniowej – “Nowolipie”, “Najpiękniejsze lata”, powieść współczesną – “Milczące między nami”, “Odejście Afrodyty”, scenariusze do filmów – “Krzyż Walecznych”, “Prawo i pięść”, “Don Gabriel”, seriali – “Życie Kamila Kuranta”, “Królewskie sny”, książki biograficzne – “Ja, Michał z Montaigne”, “Błazen – wielki mąż: opowieść o Tadeuszu Boyu Żeleńskim” oraz najnowszą powieść o królu Stanisławie Auguście, “Mój przyjaciel król”.\nTagi:\tEwa Likowska, Józef Hen


Niemcy nie pamiętają już Solidarności i jej roli [WYWIAD] - GazetaPrawna.pl\nPolityka kolejnych niemieckich rządów wobec Solidarności była niejednoznaczna - mówi Jerzy Maćków, kierownik Katedry Politologii Porównawczej z Uniwersytetu w Ratyzbonie.\nJak zareagował niemiecki rząd na powstanie Solidarności 40 lat temu?\nStanowisko rządu socjaldemokratycznego kanclerza Helmuta Schmidta wobec strajków sierpniowych i widma strajku generalnego w Polsce – bo należy to umieścić w tym kontekście – było nieprzychylne. Rządząca wówczas SPD, dla której polityka odprężenia (Entspannung) z blokiem komunistycznym była świętością i która przyniosła Niemcom wymierne korzyści, obawiała się, że potencjalna interwencja sowiecka zniweczy wszystko, co udało się osiągnąć w relacjach z NRD. Konkretnie, że kontakty między rodzinami z obu państw niemieckich ponownie zostaną przerwane lub wyraźnie utrudnione. Wiarygodne źródła potwierdzają, że prywatnie Schmidt uznawał, zgodnie z rozpowszechnionym wówczas jeszcze niemieckim stereotypem, strajki w Polsce za objaw rzekomo wrodzonego Polakom lenistwa i skłonności do anarchii. W rozmowach z zaufanymi współpracownikami kanclerz miał argumentować, że przecież Niemcy z NRD również żyją w systemie komunistycznym i jakoś chce im się pracować, a Polakom nie. Pokazuje to, że część ówczesnej niemieckiej elity politycznej zupełnie nie zdawała sobie sprawy z niewydolności gospodarczej socjalizmu i nie spodziewała się upadku tego systemu.\nNie wszyscy niemieccy politycy tak myśleli.\nWśród chadeków przeważało inne nastawienie. Notabene były to czasy, kiedy w Niemczech podział na partyjne obozy polityczne był jeszcze realny; kiedy CDU/CSU faktycznie różniła się od SPD. Otóż chadecy co prawda doceniali osiągnięcia polityki odprężenia, ale jednak odrzucali system komunistyczny jako totalitarny i nieefektywny. I kiedy w 1982 r. doszło do odwrócenia sojuszy – liberałowie z FDP wyszli z rządu Schmidta, tworząc gabinet z Helmutem Kohlem (CDU) – zmianie uległa też polityka RFN wobec Solidarności. Nowy kanclerz Helmut Kohl co prawda również nie spodziewał się, że żelazna kurtyna runie już za siedem lat, ale widział w Polsce jeden z elementów osłabiających komunizm.\nJakie było nastawienie społeczeństwa Niemiec Zachodnich wobec oporu Polaków?\nOd sierpnia 1980 r. do połowy lat 80., kiedy zaczęły znowu przeważać negatywne stereotypy, w większości życzliwe. Zresztą Helmut Schmidt, póki jeszcze był kanclerzem, zdążył to bardzo sprytnie wykorzystać do własnych celów. Po wprowadzeniu stanu wojennego zaapelował do swoich rodaków o wysyłanie paczek do Polski. Przesyłki były darmowe – pokrycie kosztów wziął na siebie rząd w Bonn. W ten sposób Schmidt tanim kosztem tworzył pozory przychylności swego rządu wobec ruchu wolnościowego w Polsce.\nDlaczego pozory? Trudno oceniać motywy.\n14 grudnia 1981 r. – w niedzielę – Schmidt wystąpił na wspólnej konferencji prasowej z przywódcą komunistycznych Niemiec Erichem Honeckerem w NRD-owskim Guestrow. Wygłosił wówczas znamienne zdanie, że jest on wspólnie z gospodarzem spotkania wstrząśnięty tym, iż stan wojenny stał się koniecznością. Helmut Kohl jeszcze jako przywódca opozycji dopytywał później z trybuny Bundestagu, czy kanclerz rzeczywiście uważa, że strzelanie do polskich robotników było konieczne? Inny przykład pokazujący prawdziwy stosunek Schmidta do Solidarności to wysłanie już w lutym 1982 r. do Warszawy Herberta Wehnera, szefa frakcji SPD w Bundestagu. Był to pierwszy zachodni polityk, który spotkał się z Wojciechem Jaruzelskim po wprowadzeniu stanu wojennego. Attaché prasowy ambasady zachodnioniemieckiej Klaus Reiff pisze, że Wehner po rozmowie uściskał Jaruzelskiego. Warto przypomnieć, że mniej więcej w tym czasie ówczesny sekretarz stanu w administracji prezydenta Reagana, Alexander Haig, nazwał Jaruzelskiego „sowieckim generałem w polskim mundurze”.\nCzy działania podejmowane przez ówczesny niemiecki rząd wobec Polski przyczyniały się do przedłużenia agonii systemu komunistycznego w naszej części świata?\nOdpowiadając „tak” albo „nie” decydowałbym się na zbyt daleko idące spekulacje. Faktem jest, że to nie Niemcy Zachodnie uruchomiły ciąg wydarzeń, który doprowadził do upadku komunizmu. One jednak wsiadły do tego pociągu po drodze i skierowały go na korzystne dla siebie tory, doprowadzając do zjednoczenia kraju. Pamiętajmy, że wcale nie było ono przesądzone. Helmut Kohl w odróżnieniu od swojego poprzednika z SPD właściwie zinterpretował sytuację i de facto bardzo tanim kosztem uzyskał u Gorbaczowa zgodę na zjednoczenie. Kosztowało ono bodaj 20 mld marek. To były przede wszystkim pieniądze na program budowy mieszkań dla wycofanych w ZSRS żołnierzy sowieckich oraz kredyty. Kiedy premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher o tym się dowiedziała, miała złapać się za głowę.\nCzy – mówiąc eufemistycznie – niejednoznaczna postawa Niemiec wobec Solidarności stała się kiedykolwiek tematem rozmów w relacjach między Berlinem a Warszawą już po upadku bloku komunistycznego?\nNie słyszałem o tym, żeby problem – ogólnie rzecz biorąc – postrzegania Polski i Polaków był na agendzie rządów polskich w latach 90. Żeby było jasne – to, co się dzieje na tym polu po roku 2015, uważam za hektyczne, krzykliwe, nieskoordynowane, często nieprzemyślane, prawie za wylewanie dziecka z kąpielą. Ale najwidoczniej trzeba przejść przez ten etap, jeśli się nie umie uprawiać polityki zagranicznej i trzeba się jej uczyć metodą trial and error. Na razie jest tak, że Niemcy właściwie nie pamiętają już Solidarności i jej roli. A ich reakcja na ten ruch kojarzy im się głównie z wysyłaniem paczek. Zagrywka Schmidta okazuje się zatem być nie tylko majstersztykiem w jego polityce wobec Polski, ale też w niemieckiej polityce historycznej. Chciałbym wszakże podkreślić, że każde państwo ma prawo współkształtować wizję historii swego społeczeństwa. W tym wypadku jest to zaniedbanie Polski, że nie wykorzystała – nie tylko na arenie międzynarodowej – atutu, jakim była Solidarność. Jak by nie patrzeć, nie był to, jak zwykło się teraz głupawo mawiać – karnawał, tylko największy w historii pokojowy ruch antykomunistyczny, największy ruch strajkowy w Europie po II wojnie światowej, jedyny wolny związek zawodowy w krajach komunistycznych i spontaniczny ruch, który ujawnił systemowy kryzys komunizmu oraz sam ten komunizm pokonał. I nie da się tego zaniechania usprawiedliwić faktem, że w latach 90. nad Wisłą panowała bieda i Polska była państwem słabym. W kwestiach polityki gospodarczej i bezpieczeństwa państwa słabsze rzeczywiście czasem muszą ugiąć się przed silniejszymi. W polityce historycznej tak nie jest. To jest polskie zaniedbanie. Dlatego jestem przekonany, że to polskie elity: politycy i naukowcy – z nieznanych mi powodów, być może chodziło o jakieś ich kompleksy, nie prezentowali w tej sprawie własnej, opartej na prawdzie historycznej narracji.\nByć może nie widzieli w tym realnego interesu Polski, tylko groźbę niepotrzebnego konfliktu z potężnym sąsiadem?\nNiewykluczone, że nie widzieli w tym własnego interesu. Aby artykułować interesy własnego państwa i narodu, trzeba mieć głowę na karku i poczucie własnej wartości. Nie zaszkodzi też mieć historyków, będących w stanie podjąć naukowy spór z historykami innych krajów – w tym przypadku tylko i wyłącznie w imię prawdy. Ona się jeszcze nigdy sama nie obroniła. Gdy Niemcy pięć lat po zjednoczeniu nie zaprosili na uroczystości prezydenta Polski, oburzenie polskich mediów spowodowało, że Niemcy zaprosili Władysława Bartoszewskiego do wygłoszenia przemówienia w Bundestagu, które zostało nie tylko przez posłów z uwagą wysłuchane. To jedyny mi znany przypadek z tamtych lat, kiedy Polacy wystąpili w Niemczech w obronie prawdy o Solidarności. A demokracja i pluralizm wtedy jeszcze funkcjonowały w Niemczech znakomicie i można było wiele osiągnąć choćby na poziomie społeczeństwa obywatelskiego, nie oglądając się na elity polityczne i rząd federalny.\nNiemcy solidarność polityka międzynarodowa komunizm kultura historia


Turystyka : Turystyka\nŻeby być zadowolonym ze swoich wakacyjnych urlopów, warto postawić na wycieczkę z biurem podróży, albowiem w ten sposób wakacje będzie nam o wiele łatwiej zorganizować. Chwilowo na rynku działa dużo różnego typu biur podróży, zarówno mniej, jak oraz bardziej znanych. Jeśli poszukujemy biura podróży w swojej miejscowości, by móc zapoznać się z ofertą, warto wpisać do internetowej wyszukiwarki frazę wakacje bielsk, a z pewnością w ten sposób szybko zapoznamy się z propozycją i z cennikiem, bez wychodzenia z domu. Mniejsze [ Read More ]\nKażdy rejs musi bez jakiegokolwiek ale mieć z góry ustalony plan, jaki będzie mówił po jakich miejscowościach oraz przystaniach będzie wolno się przejść, jeśli się wyłoni taki a nie inny rejs. Takie rejsy wycieczkowe koniecznie muszą posiadać zaplanowany każdy dzień i jakąkolwiek chwilę w takim dniu, że żeby obywatele, którzy będą się decydowali na to, czy dany rejs sobie okupić, czy również nie wiedzieli co ich czeka i czy są to atrakcje, które ich w pełni zadowalają, czy też jednakże [ Read More ]\nDla ludzi, jacy wyszukują niedrobnych atrakcji i pragną ciekawie spędzić czas w wakacje bądź też nawet w czasie normalnego trybu życiowego, istnieje wybitnie dużo możliwości. W zależności od ludzkich preferencji, potrzeb czy również najzwyczajniej w świecie osobistych zachcianek. Różnorodne są możliwości spędzania czasu, a jedną, dość atrakcyjną jest tak zwany rejsy statkiem. Rejsy to w ogólności rzecz charakteryzując nadzwyczaj popularne metody na spędzanie wolnego czasu, na spędzenie wakacji czy też po prostu oderwanie się od niekiedy szarej, sprawiającej komplikacje rzeczywistości. [ Read More ]\nKażdy, kto korzystał jakiegokolwiek noclegu, wie niezmiernie prawidłowo, jakim znaczącym szczegółem jest łazienka. Po prostu poprawnie urządzona i przede wszystkim czysta łazienka odgrywa nadzwyczaj ważną rolę w tym, jaką miejsce noclegowe wywrze na nas wrażenie – przetestuj tanie pokoje karpacz. To z reguły wynika stąd, że chcemy umyć się w właściwych warunkach. Skutkiem tego właśnie tak w szeregu przypadków żądamy pokoju z łazienką, jako że nie chcemy chodzić do wspólnej na korytarzu. No i może być akurat zajęta. Właściwie nie [ Read More ]\nFigura która programuje to koder\nOsoba która programuje to koder. Zazwyczaj w takiej roli występuje mężczyzna jednakże kobiety w pewnych momentach też absorbują się programowaniem. Zawód jak zawód, jedni uważają że najciekawszy na świecie oraz życia sobie bez niego nie przedstawiają, dla innych monotonność, a dla tych pozostałych za trudny. Często spotykane pobudki to pasja gier komputerowych od dzieciństwo. Często to jest za mało. Po co grać w coś co ktoś utworzył, kiedy tak właściwie można samemu wypracować jakiś hit. Ponadto koneserzy po pewnym czasie [ Read More ]\nWspółcześnie pracuje dużo doświadczonych korporacji specjalizujących się w planowaniu stron. Klienci dzięki temu mogą zestawiać pojedyncze oferty oraz wyłonić dla siebie najkorzystniejszą. Najkorzystniejszą, czyli łączącą w sobie innowacyjne i tanie wykonanie. Tworzenie stron jest zabiegiem dosyć pracochłonnym. Na porządnie zaprojektowaną domenę należy ofiarować trochę czasu. Ale nie brakuje ludzi, którzy podejmują się tego zadania. Kontrahent nie tylko może skorzystać z usług doświadczonej firmy. Równie porządnie może zlecić tworzenie stron internetowych dla prywatnej osoby. Wówczas może liczyć na niższe koszta, a [ Read More ]\nKażdy posiada inne propozycje, inne dyspozycje i inne oferty usług. Strony dla korporacji są zdecydowanie czymś innym aniżeli sztampowe strony informacyjne. Od czego należy rozpocząć to przede wszystkim od tego, że wszystko jest podporządkowane pod praktyczny kanon języka HTML. Można na osobisty rachunek sporządzić określony projekt strony www jednak zdecydowanie odpowiedniej jest tego dokonywać mając za sobą szkolenie w tym kierunku – wypróbuj sklepy internetowe Lublin. Z pewnością będzie wolno uniknąć wielu przykrości spowodowanych niewiedza na dany temat. Witryny dla [ Read More ]\nWiele problemów stwarza projektowanie witryn, jednak większość staje po domenie internetowej tworzenia witryny kluczowej. Aby uprościć pracę należy nie zapominać o kilku istotnych czynnikach przy ocenie osobistych projektów. Pierwsze to zawartość strony kluczowej. Ważne jest by strony internetowe tychy były zrozumiałe oraz zwięzłe, by więcej jak cztery wiadomości nie powinna zawierać, dostrzegalne powinny być wszystkie najistotniejsze rzeczy. Nie powinno się korzystać tutaj z drobnego podziału na stronie kluczowej. Tutaj tworzenie stron tychy potrzebuje też rzeczowych elementów na witryny kluczowej. Standardowe [ Read More ]\nNajistotniejsze przedsięwzięcia, jakie pomagają uzyskać sukces Jak wiadomo w współczesnych czasach dużo osób decyduje się na założenie osobistej korporacji. Podjęcie takich przedsięwzięć jest połączone z przeróżnymi faktami. W wielu wypadkach ludzie najzwyczajniej w świecie pragną pracować na prywatny rachunek. Innym powodem jest ciągłe pozostawanie bezrobotnym bez jakichkolwiek widoków na uzyskanie zatrudnienia w dowolnym miejscu. Oczywiście państwo wspiera osoby przedsiębiorcze. Są w stanie one uzyskać dosyć wysokie dofinansowania to naturalnie dzięki którym założenie prywatnej firmy nie sprawia tak wielu problemów. Do [ Read More ]\nKonstruowanie marki firmy w internecie Niesłychanie istotne znaczenie w wypadku firmy ma jej marka. Skutkiem tego na pewno ma stara się ona prowadzić odpowiednie wysiłki, jak i korzystać z inwestycji, które mogą polepszyć jej sytuację. Na przykład do wiarygodnych możliwości możemy zaliczyć propozycję agencji interaktywnych. To ona stara się też zajmować promowaniem marki firmy. A w tym celu są one w stanie aranżować dla nich profesjonalne kampanie reklamowe. I wypada przyznać, że są one w stanie przynosić wiele zysku, poza [ Read More ]\nJakikolwiek człowiek trochę inaczej przystępuje do swojego życia


Logopedia – Szkoła Podstawowa w Otrębusach\nLogopeda mgr Ewa Ulicka\nPONIEDZIAŁEK 7:30 – 9:30\nWTOREK 7:30 – 10:30(16:00 – 17:00 konsultacje Librus)\nLogopeda mgr Sylwia Borowska\nPONIEDZIAŁEK 7:30 – 14:30 (16:30 – 17:30 konsultacje Librus)\nPosiadanie opinii z Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej,\nw której zawarte są wskazania do podjęcia terapii logopedycznej w szkole. Kwalifikowanie pozostałych uczniów w oparciu o wyniki wstępnych badań przesiewowych mowy. Uczniowie objęci opieką logopedyczną są diagnozowani poprzez:\nJakie są konsekwencje wad wymowy?\nJak motywować dzieci do utrwalania prawidłowej mowy w domu?\nĆwiczenia i zabawy stymulujące rozwój mowy u dzieci\nĆwiczenia i zabawy relaksacyjne dla dzieci jąkających się\nĆwiczenia logopedyczne dla uczniów do pracy w domu\nW związku z sytuacją zagrożenia epidemicznego w naszym kraju i zarządzeniu dotyczącemu zdalnego nauczania Państwa dzieci, zwracamy się do Państwa o pomoc w opanowaniu umiejętności prawidłowej wymowy dzieci uczęszczających na terapię logopedyczną.\nPoniżej przedstawiamy kilka ćwiczeń logopedycznych, które możecie Państwo wykonywać z dzieckiem w domu. Prosimy o znalezienie chociaż 10 minut każdego dnia na ćwiczenia. Wybierzcie stałą porę, aby ćwiczenia były stałym rytuałem dnia. Niech będzie to forma zabawy, aby dziecko było zainteresowane. Proszę, bądźcie Państwo cierpliwi, gdy cos nie wychodzi, nie zniechęcajcie się, a razem będziemy cieszyć się z sukcesu Państwa dziecka.\nP.S. Chętnie udzielimy Państwu dodatkowych informacji i odpowiemy na pytania, podzielimy się też różnymi kartami pracy i dodatkowymi ćwiczeniami. Jeżeli są Państwo zainteresowani proszę pisać na: e.ulicka@otrebusy.edu.pl , s.borowska@otrebusy.edu.pl lub dziennik elektroniczny Librus.\nZ wyrazami szacunku zespół logopedów\n1.Ćwiczenia słuchowe – stanowią bardzo ważną grupę ćwiczeń logopedycznych, ponieważ często opóźnienia czy zaburzenia rozwoju mowy pojawiają się na skutek opóźnień rozwoju słuchu fonematycznego. Stymulując funkcje słuchowe przyczyniamy się do rozwoju mowy dziecka.\n„Co słyszę?” – dziecko nasłuchuje i rozpoznaje odgłosy dochodzące z sąsiedztwa, ulicy, różne sprzęty, pojazdy, zwierzęta. (Przykładowa strona z odgłosami: http://xn--odgosy-5db.pl/)\nWyróżnianie wyrazów w zdaniu. (Z ilu wyrazów składa się zdanie: Mama czyta książkę.(3))\n2.Ćwiczenia oddechowe – poprawiają wydolność oddechową, sprzyjają wydłużaniu fazy wydechowej, co powoduje poprawę jakości mowy. Ćwiczenia prowadzone są najczęściej w formie zabawowej, przy wykorzystaniu różnych środków, np. piórek, piłeczek, wody mydlanej, chrupek, wiatraczków itp. Są także wplatane w opowieści i zabawy ruchowe.\nLink do ciekawych propozycji ćwiczeń oddechowych: (https://www.logotorpeda.com/category/oddech-relaksacja/)\n3.Ćwiczenia motoryki narządów artykulacyjnych – u większości dzieci z wadą wymowy występuje obniżona sprawność narządów artykulacyjnych – języka, warg, policzków, podniebienia miękkiego. Czasem przyczyną wady wymowy są nieprawidłowości w budowie anatomicznej narządów mowy, np. zbyt krótkie wędzidełko podjęzykowe, przerośnięty język, zbyt duża masa języka, rozszczep wargi itp. Przyczyną bywają także, szczególnie u dzieci młodszych, nieprawidłowe nawyki związane z połykaniem lub oddychaniem. Konieczne są w tych wszystkich wypadkach ćwiczenia motoryki narządów mowy oraz ćwiczenia prawidłowego połykania.\nDołączamy jeszcze link do ćwiczeń grafomotorycznych, które wpływają pozytywnie na naukę pisania https://www.mjakmama24.pl/edukacja/edukacja-wczesnoszkolna/cwiczenia-grafomotoryczne-dla-dzieci-labirynty-dla-dzieci-do-wydruku-aa-x77P-3hVi-uXYk.html )\nLogo – kodowanie\nW kuchni – analiza sylabowa wyrazowa


Recenzja Batman Arkham Asylum PC - Człowiek z batem | PurePC.pl\nSebastian Oktaba | 29-09-2009 17:57 |\nNosi się na czarno, poluje wyłącznie w nocy, prowadzi ekscytujące podwójne życie, nie cierpi kryminalistów i jest wiecznie wkurzony. Jego imię budzi postrach wśród rzezimieszków, oblicze zaś przyprawia o palpitację serca zwykłych obywateli. Sumienna walka ze złoczyńcami przysporzyła mu wielu sympatyków, jednocześnie poszerzając krąg śmiertelnych wrogów. Jednak żadne przeciwności losu nie są w stanie złamać ducha człowieka, którym kierują osobiste pobudki. W swojej pracy może polegać wyłącznie na wypracowanych sprawnościach, refleksie, instynkcie oraz fantastycznych gadżetach. Jest indywidualistą, mścicielem i rycerzem nocy. Batman... któż go nie zna? Najbardziej ludzki ze wszystkich komiksowych bohaterów gościł wielokrotnie na małym i dużym ekranie, szybko zyskując status postaci kultowej. O ile filmy w reżyserii Tima Burtona zapisały się na stałe w umysłach kinomanów, tak naprawdę ciekawych gier z „Nietoperkiem” w roli głównej ze świecą szukać. Sytuacja rychło może ulec zmianie za sprawą Batman: Arkham Asylum, produkcji która od dłuższego czasu elektryzuje fanów Człowieka-Nietoperza. Solidny miks kilku gatunków, sporo akcji, atrakcyjna oprawa graficzna oraz specyficzny klimat. Czego chcieć więcej? W tym roku przypada również siedemdziesiąta rocznica publikacji pierwszego numeru komiksowych przygód Batmana, zatem Arkham Asylum byłoby pięknym zwieńczeniem dotychczasowej historii. Ale czy gra traktująca o superbohaterze ma szansę czymkolwiek zabłysnąć?\nPlacówka Arkham od lat cieszyło się ponurą sławą. Odizolowane od cywilizacji więzienie o zaostrzonym rygorze połączone ze szpitalem psychiatrycznym, zawsze otaczała mroczna aura. Z dala od miejskiego zgiełku, pośród upiornej scenerii zakwaterowanie znalazło liczne grono największych kryminalistów jakich widziało Gotham. Przynajmniej połowa pensjonariuszy zawdzięcza bezterminowy pobyt w przybytku nikomu innemu, jak Batmanowi. Najbardziej niebezpieczni mogli pochwalić się wyrokami dożywocia oraz specjalnie przygotowanymi przytulnymi celami. Wszystko było względnie normalne, aż do momentu przybycia nowego-starego gościa. Król obłędu i szaleństwa w asyście rycerza nocy zostaje odeskortowany wprost do bram Arkham. Joker z rozbrajającym uśmiechem oraz właściwą sobie aparycją bynajmniej nie traci humoru. Jak zwykle bawi się przednio, kpiąc z idei resocjalizacji. Wykrzywiając białe lico, szczerząc zęby i demonicznie rechocząc, zaskakuje pewnością siebie. Ostatnie podrygi amoralnego degenerata? Być może, ale coś ewidentnie śmierdziało... Pojmanie „wesołka” było zdecydowanie zbyt proste, zupełnie jakby dobrowolnie oddał się w ręce sprawiedliwości... Koniec zabawy miałby okazać tak mało spektakularny? Absolutnie, albowiem Joker z pomocą popleczników przygotował misterny plan, mający na celu (zaskakujące) ukatrupienie „Nietoperza”. Założenia mało oryginalne, wykonanie wprost przeciwnie. Przejęcie niemal całkowitej kontroli nad Arkham było pierwszym klapsem (Złoczyńcy-Batman 1:0), ale prawdziwą gwiazdą show miał zostać Człowiek-Nietoperz we własnej osobie. Rozjuszeni mieszkańcy zakładu wiele by dali, aby upuścić krwi znienawidzonemu stróżowi prawa. Główny bohater zgodnie z oczekiwaniami staje do walki, dobrowolnie biorąc udział w teatrzyku. Tylko że scenariusz według Batmana, nie przewiduje dla Jokera happy endu...\nFabuła, jak na grę traktującą o superbohaterze, okazuje się wyjątkowo interesująca i na swój sposób głęboka. Filmowy początek zrealizowany w stylu Half-Life, co pozwala błyskawicznie wniknąć w nowa rolę. Kolejne fakty odkrywane wraz z rozwojem wydarzeń rzucają światło nie tylko na wątek podstawowy, ale także bardzo wyraźnie nakreślają sylwetki postaci ze świata Batmana. Autorzy stworzyli coś więcej niż zwykłą grę o facecie w masce i pelerynie, walczącego z przestępczym elementem. Opisywany tytuł to zarazem swoista interaktywna encyklopedia uniwersum, co świadczy o pasji i zaangażowaniu programistów. Właśnie dlatego Arkham Asylum należy do nielicznej grupy gier, które potrafią zauroczyć już od pierwszej chwili. Zanim na dobre przebrniemy przez menu główne, wiadomo już że obcujemy z czymś wyjątkowym. Stojący w strugach deszczu na szczycie gotyckiej katedry, Batman zdaje się być pogrążony w głębokiej nostalgii. Niczym anioł stróż spogląda na Gotham swoim przenikliwym wzrokiem. Czuwa. Jego peleryna delikatnie powiewa, mgła zaś majestatycznie otula muskularną sylwetkę. Nieprzenikniony mrok nocy, rozbija tylko blade światło księżyca... Ponury klimat, daleki dzięki Bogu od ostatnich ekranizacji, łapie za serce. Gęsta, wręcz namacalna atmosfera natychmiast urzeka. Ekipa RockSteady Studios odwołując się do najlepszych tradycji, słusznie za wzór obrała komiksowe wzorce. Nareszcie ktoś poważnie potraktował temat przecząc regule, że gry inspirowane postaciami superbohaterów to parszywe gnioty. Batman posiada wszystkie cechy murowanego hitu i sprawia wrażenie produktu naprawdę dopieszczonego. W tym sezonie czerń będzie w modzie...


Filmowe Podlasie oraz koncert Postmana – Tropinka\n29 grudnia 2019 w Chacie Kulturalnej wystąpił na zaproszenie Tropinki Postman, a właściwie Kostiantyn Pochtar – ukraiński muzyk, multiinstrumentalista, kompozytor, wokalista i songwriter.\n„Są osoby, które widzą słonia w salonie i jako jedyni starają się z nim porozmawiać. Błyskotliwi obserwatorzy. Obecni i aktywni w swoim widzeniu. Co dopiero, gdy zdecydują chwycić za gitarę i z melodią na ustach opisywać ten szczegół, co nam umyka, a im rośnie w oczach. Taki jest Postman, a właściwie Kostiantyn Pochtar.”\nZanim zaczął karierę solową, występował z indie-rockową grupą 5Vymir, z którą nagrał dwa albumy („Mistolinia” oraz „New Names”). Od 2017 roku Postman jeździ po całej Europie z koncertami, od Ukrainy do Holandii, grał na wielkich festiwalach z Gemma Ray i Neil Halstead (Slowdive) oraz w małych miasteczkach i wsiach (również koncert domowe) W roku 2019 odbył największą w karierze trasę koncertową obejmującą 13 występów na terenie Niemiec, Słowacji, Polski i Holandii, a na zakończenie roku zawitał w Puszczy Białowieskiej!\nPostman to przede wszystkim akustyczne brzmienie gitarowe. Zapowiedzią niebanalnego solowego wcielenia Kostiantyna Pochtara była już debiutancka epka zatytułowana „Baly i Korabli”, z mocno folkowym uderzeniem. Mocnym na tyle, że tytułowy utwór znalazł się na liście 100 najlepszych kompozycji powstałych na Ukrainie w 2015 roku, a album trafił do wielu podsumowań najważniejszych muzycznych wydarzeń. Na kolejnym wydawnictwie, zatytułowanym „Context”, które ukazało się w 2016 roku, artysta nie tylko wykorzystuje charakterystyczne dla niego środki wyrazu, ale sięga też do innych źródeł. Stąd oprócz gitary i harmonijki ustnej pojawiają się skrzypce, a w warstwie czysto brzmieniowej można odnaleźć odniesienia do muzyki barokowej. Postman śpiewa po ukraińsku i po angielsku. Jego inspiracje to głównie muzyka z lat 60., w tym tacy artyści jak Bob Dylan, Donovan, Nick Drake, Gene Clark. W swoich piosenkach porusza również wątki związane z współczesnymi przemianami na Ukrainie.\nTo było kolejne spotkanie z Filmowym Podlasiem na naszej Tropince – dziękujemy Krzysztofowi Sienkiewiczowi za świetny wybór filmów i opowieści o idei projektu! Do zobaczenia wkrótce – obiecujemy, że nie było to ostatnie spotkanie!\nTym razem obejrzeliśmy następujące filmy:\n„Szeptuchy”. reż. Marek Włodzimirow (reżysera mieliśmy zaszczyt gościć), poetycka próba uchwycenia mieszanki religii, starosłowiańskich obrzędów, demonologii i magii, praktykowanych na Podlasiu. Film dokumentuje archaiczne sposoby leczenia modlitwą, odczynianie uroków oraz piękno podlaskiej ej przyrody… Polecamy również fotoreportaż na stronie culture.pl.\n„Kurzy śpiewak”, reż. Hermanos de Chamuco, film z serii ginące zawody – czyli opowieść o wpływie muzyki na kury, której towarzyszy przedziwne połączenie pragmatyzmu z metafizyką, oczywiście w podlaskim krajobrazie…


Bigmouth Strikes Again: Devil in the head: Dick Laurent is dead - rozdział 1\nZaczynamy. Wszystko opatrzone nazwą "Devil in the head: Dick Laurent is dead" jest wyłącznie własnością pani Olimpii Dudek i wszelkie kopiowanie i wykorzystywanie fragmentów bez wiedzy autora (olimpiadudek@gmail.com) lub całości jest zabronione, w skutkach będzie ścigane sądownie.\nDICK LAURENT IS DEAD - ROZDZIAŁ I\n„Lubię pamiętać rzeczy na swój sposób. Tak jak je zapamiętałem. Niekoniecznie tak jak zdarzyły się naprawdę.”\nDavid Lynch „Zaginiona Autostrada”\n„zabójca obudził się przed świtem, założył swoje buty,\nwziął twarz z antycznej galerii i poszedł wzdłuż holu,\nposzedł do pokoju swojej siostry, a potem,\npotem przybył z wizytą do swojego brata,\ni poszedł wzdłuż holu,\ni stanął przed drzwiami,\ni zajrzał do środka”\nJim Morrison „The end”\n“Naprzód! Marsz, brzemię, pustynia, znudzenia\nI gniew. Komu się ofiarować? Jaką trzeba wielbić\nBestię? Na jaki się porwać święty obraz?\nI czyje złamię serca? Jakiego trzymać się mam\nKłamstwa? – W czyjej brodzić krwi?”\nBiegłem ile sił, ciągle słysząc w uszach tą szaleńczą gitarową muzykę. Obracałem się co chwilę ze śmiechem, przeskakując powolne psy i poranne gazety jeszcze nie zabrane z chodnika. Facet z trzydziestką ósemką biegł za mną.\nBył cierpliwy i piekielnie wkurzony. Wbiegłem na ulicę i nagle zatrzymałem się z wyobrażeniem mojej głowy, która wybucha gdy nabój z prędkością 90 m\_s przebija się przez moją czaszkę. Wtedy ta ciężarówka zatrzymała się. Kierowca zatrąbił. Odwróciłem się i uśmiechnąłem krzywo do jego zdumionej gęby. Zrobiłem dwa kroki do przodu i ciężarówka ruszyła a ja zawiesiłem się na ramie ostatniej przyczepy znikając temu z 38, jak na dobrych filmach sensacyjnych z lat 80-tych. Śmiałem się na myśl jego miny gdy próbował zgadnąć gdzie tak szybko uciekłem.\nTeraz gdy siedzę w swoim mieszkaniu z przypaloną ścianą wyobrażam sobie tego gościa ze spluwą jak ukochanego mężczyznę, którego chciałbym dotknąć, by uwierzyć, że istnieje naprawdę.\nTo była rzeczywiście świetna zabawa. Ale wiecie co? Mam więcej takich historyjek w zanadrzu. Całe moje życie to taka historyjka.\nJestem chłopcem rzuconym na wiatr. Albo według statystyk społecznych psychopatą, który w normalnych warunkach biłby swoją żonę i psy sąsiadów. Ale to nie są normalne warunki, chyba sami przyznacie? Jeśli się mieszka w mieście gdzie byle biznesmen może przystawić ci pistolet 9 mm do skroni i spytać z krzywym uśmiechem:\n-Jak minął dzień?\nCo możesz zrobić w takiej sytuacji? Możesz tylko się uśmiechnąć i odetchnąć, że to nie kaliber 44 a potem spojrzeć na niego i rzec:\nKaliber 44 ma taką długą lufę. Taki zostawia ci dziurę w głowie jeśli strzelasz z bliskiej odległości. O ile normalny pistolet ma 9 mm taka dziura byłaby 4 razy większa. Tak przypuszczam (widziałem „Taksówkarza” dwa razy). Pewnie zastanawiacie się czy ten od „jak minął dzień” to ten sam z 38. To był inny. A broni nie zidentyfikowałem. Wiem tylko, że miała 9 mm.\nGdy tylko ciężarówka zatrzymała się zeskoczyłem i poszedłem do knajpki naprzeciwko. Skąd mogłem wiedzieć, że stąd w 10 minut (jeśli nie ma korków) można dojechać do Wallstreet? Przecież nie jeżdżę taksówkami. W tej knajpie roiło się od biznesmenów.\nLedwo usiadłem, podszedł on i jak już wcześniej mówiłem przystawił mi do skroni broń pytając się:\nSpojrzałem wtedy na niego i uśmiechnąłem się.\n-Ujdzie – w pewnej chwili pomyślałem, że nie jestem tu mile widziany. A w drugiej byłem już tego pewien.\n-Pytam się „jak minął dzień” bo zastanawiam się czy naprawdę już minął. Dla ciebie zapewne – wtedy spojrzał na zegarek i zagryzł wargi – minie za 48 sekund.\n-Jest pan bardzo dokładny – odrzekłem nadal się uśmiechając.\nWidać mile go to połechtało bo odpowiedział (dalej z tym krzywym uśmiechem):\n-Dziękuję. Dostaniesz za to 11 sekund więcej.\nCóż? Czy człowiek potrzebuje czegoś więcej niż 48 + 11 sekund życia? Gdy skończą się te 48 sekund zawsze możesz zrobić coś czego nie zdążyłeś w tych poprzednich 48 sekundach w pozostałych 11. Możesz na przykład pomyśleć: „O mój Boże! On mnie zabije! A ja nie powiedziałem Helen jak bardzo ją kocham!” i „o mój Boże, nie wyłączyłem żelazka!”.\nAlbo „Sram na to pieprzone życie”. Ja zaś pomyślałem : „Dziś mam pecha do facetów z pistoletami. Ciekawe jak będzie jutro?”.\nMój pech okazał się zgodny z oczekiwaniami. Po 9 sekundach do knajpki wpadło czterech policjantów (oczywiście z pistoletami w dłoniach) i rozłożyło biznesmena w ciągu 31 sekund. Na policję nie zawsze można liczyć. Ja bym rozłożył go po 10 sekundach.\nAutor: RipleyDeep o 11:32\nEtykiety: dick laurent is dead


Umschlagplatz w Radomsku – Radomsk.pl\nTen artykuł dodałem 18.04.2021 roku\nW czasie drugiej wojny światowej na placu pomiędzy dzisiejszą ulicą Mickiewicza a ulicą Bugaj znajdował się tzw. Umschalgplatz (z niem. plac przeładunkowy). To tutaj Niemcy zbierali Żydów, których później wysyłali na roboty przymusowe albo do obozu zagłady w Treblince w październiku 1942 roku i w styczniu 1943 roku. Na pamiątkę tego, co działo się w tym miejscu, w chodniku znajduje się metalowa płyta The Kesselman Museum. Oznaczona jest ona numerem 26, choć w papierowym przewodniku Umschagplatz ma numer 25. Obecnie plac ten jest zagospodarowany m.in. na parking przy Drukarni Kamińskich.\nWarto dodać, że nieprzypadkowo miejsce to wybrano na Umschagplatz. Przed wojną było tam boisko piłkarskie klubów żydowskich: Makkabi, Hapoel i Hakoach. Grały tam też polskie zespoły: Naprzód oraz Korona.\n422 razy oglądano od początku 1 razy oglądano dzisiaj


Vivaldi z dużą aktualizacją - to już nie tylko przeglądarka, a cały ekosystem\nChrome może i dominuje na rynku przeglądarek, ale istnieje wiele atrakcyjnych alternatyw. Jedną z nich jest Vivaldi. Ta w najnowszej wersji 4.0 otrzymała szereg interesujących nowości, w tym wbudowanego klienta poczty elektronicznej, czytnik kanałów RSS i kalendarz. Tym samym nie jest to już tylko przeglądarka internetowa, a coś, co można nazwać zalążkiem osobnego ekosystemu, który jeśli się prawidłowo rozwinie, to może być bardzo ważny.\nVivaldi 4.0 z szeregiem funkcji\nLata po tym, jak deweloperzy obiecali, że opcja ta pojawi się w przeglądarce, beta Mail zagościł w Vivaldim 4.0. Ten zintegrowany z przeglądarką klient e-mail ma oferować znacznie wyższy poziom prywatności, niż webowe odpowiedniki innych firm. Do tego jego współpraca z nią będzie o wiele głębsza. Praktycznie każdy dostawca poczty elektronicznej, który obsługuje protokoły IMAP i POP, będzie współpracował z klientem Vivaldiego, jest też wbudowane wsparcie dla Gmaila.Co więcej, wiele z funkcji, jak zapisane wiadomości e-mail, będą dostępne także offline.\nZobacz też: W mObywatelu pojawiła się Karta Dużej Rodziny – wkrótce kolejne nowości\nKanał RSS posiada większość funkcji, które można znaleźć w podobnych narzędziach, choć nadal nie można importować ani eksportować list kanałów. Oprócz wyświetlania najnowszych wiadomości z witryn i podcastów zawiera on także nowe filmy z ulubionych kanałów YouTube. Przeglądarka podświetla wszystkie kanały, które znajdzie podczas surfowania po sieci, aby ułatwić ich odkrywanie i subskrybowanie. Vivaldi 4.0 oferuje też wbudowany translator, który potrafi przetłumaczyć całe strony internetowe na 50 różnych języków, a wkrótce pojawi się wsparcie dla 109 języków. Jest też kalendarz, który, podobnie jak klient poczty elektronicznej, łączy się z innymi usługami kalendarzowymi i działa w trybie offline.\nPrzeładowany funkcjami kombajn?\nMożna by się obawiać, że wszystkie te funkcje spowolnią podstawową funkcjonalność Vivaldiego jako przeglądarki internetowej, ale CEO firmy Jon von Tetzchner twierdzi, że nie ma podstaw do obaw.\nNowoczesny komputer poradzi sobie z każdym zadaniem, jakie przed nim postawisz. Mam 600 tysięcy wiadomości e-maili na moim komputerze. Jestem pewien, że będzie działać dla większości ludzi, którzy mają ich zazwyczaj trochę mniej.


Zalotka, czyli spos�b na zalotne rz�sy > Kosmetyczne ABC\nUrodaPiel�gnacja i zabiegiKosmetyczne ABCZalotka, czyli spos�b na zalotne rz�sy\tKosmetyczne ABCkom. (6)Agata ChabierskaZalotka, czyli spos�b na zalotne rz�sy rz�sy, modny makija�, kosmetyczka, d�ugie rz�sy\nTusz to nie jedyny sprzymierzeniec w walce o pi�kne rz�sy i ka�da wiza�ystka zanim pomaluje, odpowiednio spojrzenie podkr�ci.\nIle z Was ma w domu zalotki? Pewnie niewiele, bo przyrz�d lekko odstrasza wygl�dem i wydaje si� domen� salonów urody. Tymczasem, zastosowanie zalotki jest proste, �atwe a skutki bardzo przyjemne - spojrzenie robi si� szersze i ja�niejsze, a oczy wi�ksze i bardziej kusz�ce. Proste rz�sy zostaj� pi�knie wywini�te w gór�, za� nad górn� powiek� robi si� zalotna firanka gwiazdy filmowej.\nWybór mamy mi�dzy dro�szymi, efektywniejszymi i bezpieczniejszymi zalotkami elektrycznymi, a zwyk�ymi mechanicznymi, które te� radz� sobie ca�kiem dobrze, o ile postawimy na jako��. Te najta�sze bywaj� przyczyn� po�amanych, powyrywanych i wypadaj�cych rz�s, wi�c chyba nie warto ryzykowa�. Generalnie, warto wydawa� pieni�dze na te metalowe, z wymiennym podk�adkami z gumy czy silikonu i zaokr�glonymi kleszczami (kwadratowe daj� do�� sztuczny rezultat).\nDo samego podkr�cania potrzebujemy absolutnie czystych, odt�uszczonych rz�s, bez �ladu tuszu. Zalotk� podgrzewamy w strumieniu suszarki przez kilka sekund a nast�pnie, patrz�c prosto w lustro, otwieramy kleszcze i �ciskamy delikatnie rz�sy pomi�dzy dwoma p�aszczyznami pozostawiaj�c oko otwarte. Wa�ne, aby kraw�dzie zalotki by�y jak najbli�ej brzegu oka i jak najd�u�sza cz�� rz�s zosta�a z�apana. W tej pozycji wytrzymujemy 10-30 sekund wolno przyk�adaj�c wi�kszy ucisk. Powtarzamy na drugim oku i ca�o�� pokrywamy tuszem.\nIm mniej b�dziemy �ciska�, tym naturalniejszy, delikatniejszy rezultat, aczkolwiek na bardzo sztywnych rz�sach mo�e by� oczywi�cie prawie niewidoczny. Na pewno nie nale�y jednak podkr�ca� tak mocno, aby rz�sy zagina�y si� do góry pod k�tem prostym.\nNaturalnie, z biegiem czasu �atwo nabra� praktyki, która pozwoli wykonywa� procedur� szybko i bardzo efektownie. I cho� formalnie nie ma przeciwwskaza�, �eby zalotki u�ywa� codziennie, z czystego rozs�dku radzimy jednak da� rz�som odpocz�� kilka dni w tygodniu. Co 3-4 miesi�ce konieczna jest wymiana podk�adek na kleszczach, gdy� maj� one sk�onno�� do tracenia elastyczno�ci, co os�abia dzia�anie.\nHeated Lash Curler, Sephora Professional, 70 z� - delikatnie nagrzewa i daje d�ug� trwa�o�� skr�tu.\nElektryczna zalotka do rz�s, Panasonic, 87 z� - wyposa�ona w system Double Action pozwala podkr�ci� rzesy od samej nasady\nEYELASH CURLER, Sally Hansen, 28 z� - metalowe urz�dzenie o bardzo przyzwoitej jako�ci i daj�ce �adne efekty\nEyelash Curler, Oriflame, 20 z� - wygodna, bezpieczna, wykonana ze stopu metali bez zawarto�ci niklu\nZalotka do rz�s, Gosh, 40 z� - lekka, praktyczna, pi�knie podkr�ca\nShiseido Eyelash Curler, 72 z� - dzi�ki technologii Edge Free Design umo�liwia precyzyjne podkr�cenie ka�dej pojedynczej rz�sy, od samej nasady. Jest na tyle szeroka, �e pozwala stworzy� widowiskow� firank� na zewn�trz oka.\nSkomentuj (6)Oce�5.00 / 4\nmodny makija�rz�sykosmetyczkad�ugie rz�symakija� okazabiegi piel�gnacyjnezalotkapodkr�cone rz�syzalotne spojrzenie\nPodobne w temacie Kosmetyczne ABCJak usun�� przebarwienia na...Uwielbiasz malowa� paznokcie ciemnymi lakierami? Modne bordo, czerwienie, br�zy i odcienie granatu wygl�daj�...8 sposob�w na walk� z suchymi...Problem suchych, rozdwajaj�cych si� i wypadaj�cych w�os�w dotyczy nie jednej z was. A to wszystko za spraw�...Odchudzamy kosmetyczk� - 5 porad!Lato w pe�ni. To doskona�y moment na sprawdzenie, czego jeszcze brakuje w letniej kosmetyczce. Co wzi��, aby...Jak dba� o t�ust� cer� latem?Cho� eksperci pocieszaj�, �e posiadaczki cery t�ustej znacznie p�niej b�d� musia�y martwi� si� o zmarszczki...\nMakija� w stylu Agnieszki...D�ugie w�osy w wielu ods�onach...Makija�e Patrici Kazadi - 20...Sharon Stone w PolsceZobacz wi�cej galerii - Fryzury Skomentuj Zalotka, czyli spos�b na zalotne rz�syZarejestruj si� / Zaloguj si�\nWtorek | 9 Lip 13, 16:320 nie oceniono 0lenka89Re: Zalotka, czyli spos�b na zalotne rz�syZamiast u�ywa� zalotk� polecam LVL - lifting rz�s. Idealne dla kobiet o kr�tkich rz�sach, podniesienie i podkr�cenie ich od samej nasady powoduj�, �e rz�sy wydaja si� d�u�sze i g�stsze. To zdecydowanie najlepsze rozwi�zanie.Skomentuj wypowied��roda | 26 Cze 13, 23:350 nie oceniono 0pani sBUBEL Z SEPHORYmam czarno-r�ow� zalotk� sephory. nie jest warta z�amanego grosza. nie podkr�ca rz�s w og�le.poza tym cos co ma temperatur� niewiele wy�sz� od temp cia�a nie nagrzeje w�osa i nie utrwali skr�tu. du�o lepszym sposobem jest podgrzanie suszark� zwyk�ej zalotki mechanicznej za 12pln (z silikonem)Skomentuj wypowied��roda | 29 Cze 11, 18:510 nie oceniono 0faninaRe: Zalotka, czyli spos�b na zalotne rz�sytez mialam ten problem, zalotka ledwo co lapala moje rzesy. kiedys!:p teraz po przedluzaniu rzes mam dlugie i zakrecone i wcale nie musz� uzywa� zalotki! wiec nawet teraz okazala si� zbedna :p polecam salon xtreme lashes – mozna powiedziec, ze spelnil moje marzenie:) heheSkomentuj wypowied��roda | 29 Cze 11, 18:150 nie oceniono 0dankaaaRe: Zalotka, czyli spos�b na zalotne rz�syco mi po zalotce skoro mam rzesy tak krotkie ze nawet si� ich podkr�ci� nie da? Niestety jest to wynalazek dla dziewczyn kt�re ju� maja ladne i dlugie rzesy :(Skomentuj wypowied�Wtorek | 25 Maj 10, 19:530 nie oceniono 0Go�� We-Dwoje.plRe: Zalotka, czyli spos�b na zalotne rz�syMo�e i ciekawy efekt ale wygl�da to na ci�kie w obs�udze ;-)Skomentuj wypowied�Wtorek | 25 Maj 10, 09:330 nie oceniono 0Go�� We-Dwoje.plRe: Zalotka, czyli spos�b na zalotne rz�syregularnie u�ywam zalotki i widz� efekt, mam tak� z lancome i jest �wietna, warto zainwestowa� w takie przydatne cude�ko :)Skomentuj wypowied�Napisz komentarz i do��cz do dyskusji\nPodobne do Zalotka, czyli spos�b na zalotne rz�syMakija� i stylizacjaZalotne spojrzenieKa�da z nas marzy o d�ugich i pi�knie wywini�tych rz�sach. Niestety, nie ka�da z nas zosta�a obdarowana takimi rz�sami przez natur�. Ale nic straconego. Aby uczyni� spojrzenie kusz�cym, zmys�owym wystarczy u�y� …. zalotki.wi�cej »Kosmetyczne ABCRz�sy do samego niebaKobiety dobrze wiedz�, jak skuteczne mo�e by� jedno trzepni�cie rz�sami… Warto wi�c postara� si�, aby ten wa�ny atrybut oczu by� jak najbardziej imponuj�cy. Podpowiadamy jak dba� o pi�kne rz�sy.wi�cej »Makija� i stylizacjaZalotne rz�syS� wsz�dzie - w ka�dym filmie, serial, na billboardzie, reklamie… i coraz cz�ciej na ulicy. Bo kobieta rz�sy wed�ug najnowszej mody musi mie�, i to zab�jcze.wi�cej »PrzydatnePodgrzewana zalotka – gad�et dla kobietMamy co� dla kobiet lubuj�cych si� w r�norakich wynalazkach i gad�etach,a jednocze�nie chc�cych b�yszcze� dzi�ki zalotnemu i intryguj�cymi spojrzeniu.wi�cej »Z przymru�eniem okaRz�sy do samochodu - gad�ety kobietyCzujesz, �e twoje auto jest kobiet�? Dadaj mu sex-appealu! B�yszcz�cy lakier, du�e zderzaki, mi�kka sk�rka i … podkr�cone rz�sy! Zalotne spojrzenie przykuje uwag� ka�dego faceta!wi�cej »Makija� i stylizacjaTusz do rz�s bez tajemnicTo, �e jest najcz�ciej u�ywanym z kosmetyk�w kolorowych nie podlega w�tpliwo�ci. W ko�cu czar kobieco�ci mie�ci si� w spojrzeniu, a co lepiej, jak nie tusz do rz�s nada mu „pow��czysto�ci, g��bi, wyrazu”?wi�cej »Kosmetyczne ABCPrzed�u�anie i zag�szczanie rz�sO przed�u�aniu i pogrubianiu rz�s kr��� r�norodne mity. Nie raz s�ysza�y�my, �e os�abiaj� naturalne rz�sy, �e to zabieg kr�tkotrwa�y, czy wreszcie �e sztuczne rz�sy mog� uczula� i powodowa� powa�ne choroby oczu. Metoda ta cho�...wi�cej »Kosmetyczne ABCCo sprawia, �e rz�sy s� zdrowe?Rz�sy s� naturaln� barier� chroni�c� oko przed r�nego rodzaju zanieczyszczeniami. Dzi�ki odruchowym mrugni�ciom s� w stanie w u�amku sekundy zareagowa� i ochroni� ga�k� oczn�. Dbanie o zdrowie rz�s bezpo�rednio przek�ada si�...wi�cej »Makija� i stylizacjaJak wykona� makija� przy opadaj�cych powiekach?Nie ka�de oko wygl�da dobrze w uniwersalnym makija�u – je�li masz opadaj�ce powieki musisz zastosowa� specjalne techniki…wi�cej »Makija� i stylizacjaPapierowe rz�syNajnowszym trendem makija�owym s� nietypowe rz�sy- papierowe wycinanki. Mieli�my ju� d�ugie, okaza�e rz�sy, przyczepiane futerka oraz brokaty, wi�c teraz przyszed� czas na makulatur� w wersji mini.wi�cej »Makija� i stylizacjaTendencje w makija�u na wiosn� i lato 2009Nadchodzi nowe! Wraz z pierwszymi, wiosennymi jask�kami do wiosenno - letniego makija�u wkroczy bardzo wa�ny element – rz�sy niczym skrzyd�a ptak�w: d�ugie, g�ste i czarne. Mega rz�sy to najbardziej charakterystyczny...wi�cej »Makija� i stylizacjaSztuczne rz�sy - Co zrobi�, by wygl�da�y naturalnieJak zaaplikowa� sztuczne rz�sy, aby facet da� si� nabra�? Sztuczne rz�sy s� wspania�ym makija�owym trikiem na wielkie okazje. Bo cho� namawiamy do naturalno�ci, g�ste, d�ugie firanki maj� czar nie do odparcia, kt�rego nie warto...wi�cej »Zobacz podobne do Zalotka, czyli spos�b na zalotne rz�sy\nKolory prosto z W�och Jedna z najbardziej znanych na �wiecie marek farb do w�os�w jest ju� dost�pna w Polsce! Jak usun�� przebarwienia na paznokciach po lakierze?5 super szybkich koczk�wD�onie zawsze m�ode\nAch, ten blond...Trendy...Blondy w wydaniu polskich celebrytek!Trendy...R�ne odcienie blonduModne fryzuryR�ne odcienie blondu od Toni&Guy!Trendy...Jesienne blondy - ch�odne i z refleksami\nModne fryzuryNajmodniejsze ci�cia i upi�cia. Zobacz inspiruj�ce fryzury.polecamy Gor�ce tematyPopularneKomentowaneNoweJesienne upi�cia pod kapelusze -...Jak usun�� przebarwienia na paznokciach po...Jesienne upi�cia pod kapelusze - Upi�cie w...5 andrzejkowych upi�� - DIYBezstresowe �wi�ta z sieci� perfumerii...Kolory prosto z W�ochNajcz�ciej komentowaneNajcz�ciej wy�wietlaneNajlepiej ocenianeNajcz�ciej oceniane\nGalerie UrodaKr�tkie w�osy w wielu ods�onach od...R�ne odcienie rudego od Toni&Guy!Karmen Pedaru - �wiatowej s�awy modelka!Klaudia Halejcio i jej stylizacje!Polskie gwiazdy na festiwalu w Opolu!Sharon Stone w PolsceJoanna Moro - 11 stylizacji gwiazdy!Makija�e Patrici Kazadi - 20 propozycji!\tPopularne zdj�ciaCiekawe pomys�yOryginalne ozdoby choinkowe z filcuSuknie �lubnePrzepi�kne suknie �lubne Theia White jesie�-zima...wi�cej zdj�� »


4 Prowincjałowie prowincji Wniebowzięcia NMP PW Polsce\n6 Proboszczowie parafii w Panewnikach\n7 Kandydat na ołtarze\nPo przyłączeniu części Górnego Śląska do Polski i powstaniu Komisariatu Zależnego św. Jadwigi w 1921 roku, klasztor stał się siedzibą komisarza z ramienia tej prowincji, od 1923 roku komisarza prowincji. W latach 1922-1928 w klasztorze znajdowało się Niższe Seminarium Duchowne, tzn. szkoła średnia, w latach 1928-1931 w klasztorze mieszkali uczniowie dojeżdżający do szkół średnich, od 1932 roku do wybuchu wojny mieścił się w nim nowicjat dla braci nie przygotowujących się do kapłaństwa. W klasztorze znajdowała się też profesjonalna drukarnia i wydawnictwo: ukazywały się periodyki ,,Szkoła Seraficka" i ,,Głos Świętego Franciszka".\nW czasie II wojny światowej klasztor został zamieniony na obóz przejściowy dla niemieckich przesiedleńców ze Wschodu. Po wojnie do 1949 roku w klasztorze istniał nowicjat. Od stycznia 1950 roku przeniesiono do klasztoru studium teologiczne, a od 1970 roku także studium filozoficzne, dzięki czemu w Panewnikach istnieje do dziś Wyższe Seminarium Duchowne. Od 2000 roku placówka jest także domem formacji początkowej. Od lat 70. XX wieku klasztor ulegał licznym remontom i przebudowom. Walory historyczne i kulturowe kościoła i klasztoru zostały docenione w 1973 roku wpisaniem w rejestr zabytków. 12 listopada 1974 papież Paweł VI podniósł kościół do godności bazyliki mniejszej pw. Św. Ludwika Króla i Wniebowzięcia NMP.\nFranciszkanki - Panewniki\nTę stronę ostatnio edytowano 6 sty 2019, 11:26.


PISANE PRZY KAWIE: Maja.\nMaja to zarówno autentyczna historia, jak i literacka fikcja, lecz właściwie trudno stwierdzić, który wątek jest bardziej fantastyczny. To lektura, w której musimy odnaleźć siebie, nasze lęki, tęsknoty, i nieograniczoną potęgę wyobraźni. To książka o miłości, przyjaźni, przemijaniu i odkrywaniu sensu istnienia. Równolegle, jak we wszystkich dziełach autora Świata Zofii, zaproszeni zostajemy do udziału w fascynującej przygodzie, tym razem nawiązującej do zaprzątającej umysły współczesnych uczonych kwestii zagadki mechanizmów ewolucji, roli genów, oraz miejsca człowieka wobec genetycznych "cudów". Maja to także swoisty manifest autora podsumowujący jego dotychczasową twórczość i wskazujący, jak mądrze żyć we współczesnym świecie.\nNIGDY NIE ZAPOMNĘ tamtego wilgotnego, wietrznego poranka w styczniu 1998 roku, kiedy Frank wylądował na Taveuni, maleńkiej wysepce archipelagu Fidżi. Przez całą noc grzmiało, a jeszcze przed śniadaniem obsługa Maravu Plantation Resort zajęła się naprawianiem jakiejś awarii instalacji elektrycznej. Ponieważ zagrożone były wszystkie zapasy w chłodni, zaofiarowałem się, że pojadę do Matei po nowych gości, którzy mieli przybyć na wyspę, gdzie zmienia się data, porannym samolotem z Nadi.\nAngela i Jochen Kiessowie z wdzięcznością przyjęli moją propozycję, a Jochen wygłosił nawet kwiecistą przemowę o tym, że w sytuacji kryzysowej zawsze można liczyć na Brytyjczyka. Na poważnego Norwega zwróciłem uwagę już wtedy, gdy wraz z parą Amerykanów wsiadał do landrovera.\nMógł mieć około czterdziestu lat, był średniego Wzrostu, jasnowłosy jak przeważająca większość Skandynawów, lecz o piwnych oczach i z raczej przygnębioną miną. Przedstawił się jako Frank Andersen i pamiętam, że zacząłem bawić się myślą o tym, iż należy on do rzadkiej kategorii ludzi, których przez całe życie przytłacza do ziemi nietrwałość istnienia i brak w nim ducha. Moje przypuszczenia nie osłabły, gdy jeszcze tego samego dnia wieczorem dowiedziałem się, że Frank jest biologiem zajmującym się ewolucją. Gdy już i tak ma się skłonność do melancholii, biologia ewolucji zapewne nie jest nauką podnoszącą na duchu.\nSiedzę przy biurku w domu, w Croydon, nad pogniecioną widokówką, wysłaną z Barcelony 26 maja 1992. Kartka przedstawia niedokończony zamek z piasku Gaudiego, katedrę La Sagrada Familia, z tyłu zaś widnieje następujący tekst:\nNajdroższy Franku. Przyjeżdżam do Oslo we wtorek. Ale nie będę sama. Wszystko się teraz zmieni. Musisz się na coś przygotować. Nie dzwoń do mnie! Chciałabym poczuć Twoje ciało, zanim padnie między nami więcej słów.\nPamiętasz czarodziejski napój? już wkrótce posmakujesz kilku jego kropli. Czasami tak się boję. Czy my dwoje możemy zrobić coś, co pozwoli nam pogodzić się z myślą, że życie jest takie krótkie? Twoja Vera.\nTę kartkę z wysokimi wieżami Frank pokazał mi nagle pewnego popołudnia, gdy siedzieliśmy przy piwie w barze w Maravu. Opowiedziałem mu o tym, jak przed kilkoma laty straciłem Sheilę, a Frank, po dłuższej chwili milczenia, gwałtownym ruchem otworzył portfel i wyjął z niego widokówkę, którą zaraz rozprostował i położył między nami na stoliku. Kartkę napisano po hiszpańsku, ale Norweg przetłumaczył mi tekst słowo w słowo. Odniosłem wrażenie, jakby potrzebował mojej pomocy, żeby pojąć to, co mi odczytał.\n- Kim jest Vera? - spytałem. - Byliście małżeństwem?\n- Poznaliśmy się w Hiszpanii pod koniec lat osiemdziesiątych. Zaledwie kilka miesięcy później mieszkaliśmy już razem w Oslo.\n- Ale się nie ułożyło?\nPokręcił głową. Mimo to jednak dodał:\n- Po dziesięciu latach przeprowadziła się z powrotem do Barcelony. To było ostatniej jesieni. - Vera to nie jest typowo hiszpańskie imię - zauważyłem. - Czy, jeśli chodzi o ścisłość, katalońskie. - To nazwa małego miasteczka w Andaluzji - odparł.\n- Wedle rodzinnego przekazu Vera tam właśnie została poczęta.\nSpojrzałem na widokówkę.\n- A wtedy pojechała do Barcelony odwiedzić rodzinę?\n- Wyjechała na kilka tygodni na obronę pracy doktorskiej. - Ach, tak?\n- Na temat wędrówek rodzaju ludzkiego z Afryki.\nVera jest paleontologiem.\n- A kogo przywiozła ze sobą do Oslo? - spytałem.\nPopatrzył w szklankę.\n- Sonję - powiedział tylko.\n- Naszą córkę. Sonję.\n- A więc macie córkę?\nWskazał na kartkę.\n- W taki sposób dowiedziałem się, że Vera spodziewa się dziecka.\n- Twojego dziecka?\n- Tak, mojego.\nZrozumiałem już, że w jakimś momencie coś musiało ułożyć się zupełnie źle, i próbowałem zgadnąć, co takiego mogło się stać. Wciąż jednak nie miałem czego się uchwycić. Spytałem:\n- A ten "czarodziejski napój", którego kilku kropli miałeś posmakować? Zabrzmiało to bardzo kusząco. Zawahał się. Potem uśmiechnął się niemal zawstydzony i machnął ręką.\n- Nie, to takie niemądre - odparł. - Takie tam wymysły Very.\nSkinąłem ręką na barmana i zamówiłem jeszcze jedno piwo. Frank nie upił prawie nic ze swojej szklanki.\n- Opowiadaj - poprosiłem.\n- Oboje odczuwaliśmy taki sam bezkompromisowy głód życia - zaczął. - A może powinienem nazwać to "tęsknotą za wiecznością"? Nie wiem, czy rozumiesz, o co mi chodzi?\nCzy rozumiałem? Czułem, jak krew pulsuje mi w żyłach, i pomyślałem, że być może powinienem przyjąć to trochę spokojniej. Podniosłem tylko do góry otwartą do i w ten sposób dałem mu do zrozumienia, że nie musi wyjaśniać, co miał na myśli, mówiąc o tęsknocie za wiecznością. Zanotował to sobie w pamięci. Najwyraźniej nie po raz pierwszy Frank usiłował tłumaczyć, czym według niego jest ta tęsknota.\n- Nigdy nie zetknąłem się z taką samą niezłomną potrzebą u kobiety - oznajmił. - Vera jest człowiekiem o gorącym sercu i mocno stąpającym po ziemi. Ale w dużej mierze żyje także w swoim własnym świecie, a może raczej powinienem powiedzieć: w świecie paleontologii.\nZalicza się do ludzi zorientowanych raczej wertykalnie niż horyzontalnie.\n- Nie bardzo interesuje ją to, co dzieje się na placu targowym. Albo, ściślej mówiąc, w lustrze. Jest piękna, nawet bardzo piękna. Ale nigdy nie widziałem, żeby siedziała nad jakimś czasopismem dla kobiet.\nZaczął palcem mieszać w szklance z piwem. Po chwili podjął:\n- Opowiedziała mi kiedyś, że będąc małą dziewczynką, intensywnie śniła na jawie o magicznym napoju, który zapewniłby jej wieczne życie, gdy tylko wypije jego połowę. Miałaby wtedy nieograniczenie wiele czasu na rozejrzenie się za mężczyzną, któremu pragnęłaby ofiarować drugą połowę. Dzięki owemu napojowi uzyskałaby całkowitą pewność, że któregoś dnia znajdzie właściwego człowieka, jeśli nie w przyszłym tygodniu, to za sto albo za tysiąc lat.\nZnów wskazałem na widokówkę:\n- właśnie wtedy znalazła ten eliksir życia?\nUśmiechnął się zrezygnowany:\n- Gdy przyjechała z Barcelony tamtej wiosny w dziewięćdziesiątym drugim roku, uroczyście oświadczyła, że mimo wszystko musieliśmy wchłonąć kilka kropli tego magicznego napoju z jej dziecięcych snów. Myślała wtedy o dziecku, które miało się nam urodzić. Powiedziała, że teraz jakaś cząstka nas obojga zaczęła żyć swoim własnym życiem. Być może będzie wydawać owoce przez wiele tysięcy lat.\n- Masz na myśli potomnych?\n- Tak, właśnie o to jej chodziło. Przecież wszyscy ludzie na ziemi pochodzą faktycznie od jednej kobiety, która żyła w Afryce przed kilkuset tysiącami lat.\nWypił łyk piwa, a ponieważ milczał przez dłuższą chwilę, spróbowałem zachęcić go do mówienia. - Opowiadaj dalej - poprosiłem.\nPopatrzył mi w oczy. Miałem wrażenie, jakby przez moment oceniał, czy jestem człowiekiem zasługującym na jego zaufanie.\n- Kiedy tamtym razem przyjechała do Oslo - powiedział w końcu - zapewniła mnie, że nie wahałaby się dłużej przed podzieleniem się ze mną czarodziejskim napojem, gdyby go tylko miała. ˝żadnego "magicznego napoju" oczywiście nie dostałem, lecz mimo wszystko przeżyłem to jako wielką chwilę. Dostrzegłem coś niezwykle wzniosłego w tym, że miała odwagę dokonać wyboru, którego nigdy nie da się odmienić.\nZgodnie pokiwałem głową.\n- Teraz ludzie już nie tak często przysięgają sobie wierność na wieki. SĄ ze sobą tylko na dobre. Ale gdy przychodzą złe dni, wielu po prostu bierze nogi za pas.\nFrank trochę się ożywił.\n- Wydaje mi się, że z tego, co powiedziała, pamiętam każde słowo. "Dla mnie istnieje tylko jeden mężczyzna i jedna ziemia. Przeżywam to tak głęboko dlatego, że mam tylko jedno życie". - To wielkie wyznanie miłości - przyznałem. - Ale co się wobec tego stało?\nWyjaśnił w paru zdaniach. Opróżniwszy szklankę z piwem powiedział, że stracili Sonję, kiedy miała cztery i pół roku, i od tamtej pory nie potrafili już żyć razem. Zbyt wiele smutku zebrało się pod jednym dachem, stwierdził.\nPotem zapatrzył się w palmowy ogród.\nNic więcej na ten temat już nie dodał, nawet pomimo kilku podjętych przeze mnie dyskretnych prób naprowadzenia go na przerwany wątek.\nNaszej rozmowie przeszkodziło w pewnym sensie również to, że na podest, na którym siedzieliśmy, skoczyła wielka ropucha. Rozległo się głośne plaśnięcie i przerośnięte żabsko już siedziało pod stołem, między naszymi nogami.\n- To ropucha aga - wyjaśnił Frank.\n- Ropucha olbrzymia, Bufo marinus. Sprowadzono je z Hawajów nie dalej niż w tysiąc dziewięćset trzydziestym szóstym, by zwalczały owady na plantacjach trzciny cukrowej. Miewają się tu doskonale. Wskazał ręką na gaj palmowy. Niemal w tej samej chwili zobaczyliśmy jeszcze cztery albo może pięć egzemplarzy, a zaledwie kilka minut później naliczyłem w wilgotnej trawie dziesięć czy dwanaście ropuch. Przebywałem na wyspie już od wielu dni, ale nigdy nie widziałem ich tylu naraz. Odniosłem wrażenie, jakby to Frank przyciągał je do siebie, i nie minęła długa chwila, a już mogłem naliczyć ponad dwadzieścia okazów. Na widok tylu ropuch jednocześnie poczułem coś w rodzaju obrzydzenia. Zapaliłem papierosa.\n- Wciąż myślę o tym napoju, którym mi opowiedziałeś- - odezwałem się. - Nie wszyscy ludzie mieliby odwagę się go napić. Sądzę, że większość by go nie tknęła.\nPołożyłem na stole zapalniczkę. Wskazując na nią, szepnąłem:\n- To magiczna zapalniczka. Jeśli ją teraz zapalisz, będziesz żył na Ziemi przez całą wieczność.\nPopatrzył mi w oczy, ani trochę się przy tym nie uśmiechając. W "źrenicach jakby zapaliły mu się błyskawice.\n- Ale musisz się dobrze zastanowić - ostrzegłem. Bo masz tylko tę jedną jedyną szansę, a decyzji, którą podejmiesz, nigdy nie da się zmienić.\n- To nie ma żadnego znaczenia - zbył mnie, choć wciąż nie miałem całkowitej pewności, w którą stronę się skłania.\n- Chcesz żyć tyle, ile trwa normalne ludzkie życie?\n- spytałem uroczyście. - Czy też wolisz zostać tu, na Ziemi, przez całą wieczność?\nFrank wolnym, lecz zdecydowanym ruchem podniósł zapalniczkę i zapalił.\nZaimponował mi. Przebywałem na tej wyspie blisko tydzień i wreszcie przestałem się czuć tak bardzo samotny.\n- Nie jest nas zbyt wielu - zauważyłem.\nDopiero teraz uśmiechnął się szeroko. Sądzę, że w równym stopniu jak ja był zdumiony tym spotkaniem.\n- To prawda, nie jest nas chyba wielu - przyznał.\nPotem uniósł się i ponad szklankami z piwem podał mi rękę.\nTo było tak, jakbyśmy zwierzali się sobie nawzajem, że obaj jesteśmy członkami tego samego elitarnego zakonu. Frank i ja nie odczuwaliśmy nawet cienia lęku na myśl o wiecznym życiu. Do szaleństwa natomiast przerażała nas przeciwna ewentualność.\nDo obiadu pozostało niewiele czasu, mruknąłem więc, że moglibyśmy uczcić nasze zbratanie czymś mocniejszym.\nKiedy zaproponowałem po szklaneczce czystego dżinu, Frank z uznaniem pokiwał głową. Ropuchy nadal mnożyły się w palmowym gaju, a ja znów poczułem obrzydzenie. Zwierzyłem się Frankowi, że nie pogodziłem się jeszcze z obecnością gekonów w mojej sypialni.\nAutor:Kore Joanna o 1/01/2010 02:38:00 AM


Warztaty Teatr Jutra w Teatrze Starym\nudział potwierdzili zagraniczni reżyserzy, dramaturdzy i dramatopisarze\nNarodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w dniach 22-27 września zaprasza na Warztaty Teatr Jutra.\nWe wrześniu odbędą się w naszym teatrze międzynarodowe warsztaty THEATRE OF TOMORROW oraz pierwszy projekt MITOS 21 THEATRE NETWORK.\nNa zaproszenie dyrektora Mikołaja Grabowskiego do Krakowa przyjadą młodzi artyści z teatrów zrzeszonych w sieci Mitos21: European Theatre Network. W ciągu pięciu dni młodzi twórcy zobaczą spektakle „Factory 2” w reżyserii Krystiana Lupy, ”Trylogię” w reżyserii Jana Klaty oraz „Trans-Atlantyk” w reżyserii Mikołaja Grabowskiego.\nSwój udział potwierdzili reżyserzy, dramaturdzy i dramatopisarze ze zrzeszonych teatrów: Royal National Theatre, Londyn, Théătre Vidy, Lozanna, Katona Jószef Szinház, Budapeszt, Royal Danish Theatre, Kopenhaga, Deutsches Theater, Berlin, Schauspiel Frankfurt, Düsseldorf Schauspielhaus, Narodowy Stary Teatr, Kraków.\nNa specjalnym seminarium Krystian Lupa spotka się aby porozmawiać o próbach FACTORY 2 i pracach Andiego Warhola. Jeden dzień spędzą w Cricotece, poznając twórczość Tadeusza Kantora. O twórczości Witolda Gombrowicza i teatralnym aspekcie jego literatury uczestnicy będą rozmawiać z Mikołajem Grabowskim.\n– Szukamy miejsc, gdzie na styku społeczeństwa, kultury, religii i ludzkiej egzystencji dochodzi do największych tarć – mówi Szymon Wróblewski, kurator projektu. – Zaproszeni twórcy przygotowują materiał do pracy nad tekstami sztuk. W czasie pięciu dni spotkań zobaczą nasz zespół aktorski , zaplecze teatru i główne przestrzenie teatralne. To wstęp do myślenia o spektaklach warsztatowych, początek poszukiwań, których wyniki planujemy pokazać w ramach festiwalu BAZART.EU jesienią 2010 roku. Chcemy krytycznie spojrzeć na wspólnotę europejską i wskazać te miejsca, gdzie w epicentrum międzykulturowych napięć dzieje się ludzki dramat. Pytanie „czy wszystko w UE działa?” to punkt wyjścia naszych wspólnych rozważań.\nPartnerem projektu jest Cricoteka - Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora.


Zrobią centrum Otwocka na kredyt? Otwock | iOtwock.info\nZrobią centrum Otwocka na kredyt?\nPortal internetowy Otwock - iotwock.info 05/01/2018 19:03\nW ostatnich tygodniach ku radości większości mieszkańców zostało odsłonięte pół „dziury”. Niestety jak na razie wszystko wskazuje na to, że druga połowa zostanie z nami co najmniej kilka lat.\nPrezydent w projekcie budżetu miasta na 2018 rok zabezpieczył środki w wysokości 250 tys. ma zagospodarowanie odsłoniętego terenu. Radni podczas sesji ustalającej budżet na chwilę przed głosowaniem zgłosili kilkadziesiąt poprawek w tym wykreślenie tych środków. Pieniędzy na ten cel na razie więc w budżecie brak.\nNa komisji 4 stycznia 2018 r. radni zastanawiali się skąd wziąć fundusze i w jaki sposób zagospodarować odsłonięty teren. Przewodniczący Jarosław Margielski uzasadnił wykreślenie środków zabezpieczonych przez prezydenta w listopadzie ubr. tym, że w grudniu na stronie urzędu miasta pojawiła się koncepcja zagospodarowania terenu, w której wskazano, że tymczasowe parkingi będą zlokalizowane od strony ul. Andriollego, gdzie znajduje się starodrzew. Prezydent wyjaśnił, że było to jedną z koncepcji, równie dobrze można powiększyć istniejący parking, połączyć dwie ścieżki rowerowe lub zlokalizować tam wypożyczalnię rowerów, którą mamy w budżecie. Prosił, by nie sugerować się koncepcją ze strony internetowej, bo było to tylko zasygnalizowanie, że po uporządkowaniu tego terenu będzie można tam pewne elementy stworzyć.\nKoncepcja to tylko koncepcja, podkreślił radny Dariusz Piętka, fajnie jakbyśmy mieli projekt zagospodarowania tego terenu podpisany przez architekta. Natomiast jeżeli chodzi o miejsca postojowe, to wszyscy wiemy, że można je w różny sposób kształtować, jest to kwestia nazewnictwa.\nRadny Kosiński stwierdził, że w tym momencie powinniśmy prowadzić działania ku temu by powiększyć parkingi od ul. Staszica, wykonać nasadzenia i ciągi piesze i te działania są najpilniejsze.\nPrzewodniczący Jarosław Margielski zaproponował przegłosowanie wniosku komisji budżetu i inwestycji do prezydenta, aby ten złożył propozycje zmian budżetowych na 2018 r. na ewentualne jeszcze koncepcje oraz zagospodarowanie terenu. Zaproponował, żeby była to kwota rzędu 300 000 zł. pochodząca ze zwiększenia deficytu (przyp. red. - wzięcia kredytu), a gdy wejdą wolne środki to będzie on pokryty z tych pieniędzy.\nObecny na komisji prezydent nie potwierdził, czy wyrazi zgodę na zaciągnięcie kredytu na ten cel. Zaznaczył jedynie, że 250 tys. złotych zabezpieczone przez niego wcześniej na ten cel w budżecie dałoby możliwość wykonywania robót już w tej chwili.\nZrobią centrum Otwocka na kredyt? komentarze opinie\ngość 2018-01-08 12:04:03\nOt piękna Kadencja 2014-2018 nawet w kwestii wolnej przestrzeni by ją uporządkować każdy ma inne zdanie, a pomysł najprostszy z architektem zostaje wyśmiany...może do Wojewody wystąpić niech ten powie...co? Panowie?\ngość 2018-01-08 12:05:46\nTa kadencja dla Otwocka jest okropna, ten zbiór ludzi to totalny kwas.


Słupsk: ambulans nie dotarł dla pacjenta - Po godzinach\nSłupsk: ambulans nie dotarł dla pacjenta\nAutor: Głos Pomorza/Rynek Zdrowia • • 09 lutego 2016 20:12\nPacjent, który przebywał na oddziale kardiologicznym słupskiego Szpitala Wojewódzkiego, został wypisany do domu. Lekarka wydając wypis zleciła równocześnie transport chorego. Mężczyzna czekał na ambulans cały dzień, wrócił taksówką.\nLekarka zamówiła dla chorego transport do domu w firmie, która od ubiegłego roku wykonuje takie usługi na rzecz szpitala.\nChory otrzymał wypis o godzinie 10. Pielęgniarki uprzedziły pacjenta, że będzie musiał zaczekać kilka godzin. Czekał do godziny 19. W końcu wrócił do domu taksówką. Zapłacił za kurs 28 złotych. Starszy mężczyzna czuje się oszukany - podaje Głos Pomorza.\nSylwia Hulewicz, kierownik działu rozwoju, promocji i marketingu słupskiego szpitala, przyznaje rację choremu. Zaznacza, że transport został wystawiony, a pacjent był uprzedzony, że będzie mógł wyjechać dopiero po godzinie 15. Transport się jednak nie pojawił z winy przewoźnika.\nHulewicz zachęca więc poszkodowanego, żeby napisał do szpitala skargę i przedstawił paragon. Szpital zwróci mu pieniądze, a potem środki te wyegzekwuje od przewoźnika.


Podsumowanie policyjnych działań „Majowy weekend 2017” – Portal Informacyjny o Stalowej Woli\nOd piątku 28 kwietnia do środy 3 maja trwała policyjna akcja pod nazwą „Majowy weekend 2017”. Na terenie powiatu stalowowolskiego doszło do jednego wypadku drogowego, w którym ranna została jedna osoba, wydarzyło się też 12 kolizji. Policjanci ujawnili 5 nietrzeźwych kierujących\nPodczas sześciodniowych działań na drogach powiatu stalowowolskiego doszło do jednego wypadku drogowego, w którym jedna osoba została ranna. Wypadek miał miejsce w Zaklikowie. W trakcie akcji doszło również do 12 kolizji.\nNiestety, dali o sobie znać nietrzeźwi użytkownicy ruchu drogowego. Tych stalowowolscy policjanci zatrzymali pięciu. Funkcjonariusze zatrzymali także dwa prawa jazdy kierowcom, którzy przekroczyli prędkość o ponad 50 km/h w obszarze zabudowanym. Każdego dnia policyjnych działań nad bezpieczeństwem poruszających się po drogach powiatu stalowowolskiego czuwało ponad czterdziestu policjantów.\nPodobne wpisydziałaniaMajowy Weekend 2017policjaStalowa Wola


Budowa tarasu Chełm - 68 wykonawców - Cena, Opinie\nBudowa tarasu w Chełmie\nWykonawcy usługi Budowa tarasu w Chełmie\nBud Dach, Chełm\nGrzegorz Śliwiński Usługi Remontowo - Budowlane NIP 5632333678, Chełm\nNiedrogo ale szybko i najwyzsza jakosc wykonania, Chełm\nMartin's Gardens, Chełm\nKOMPLEKSOWE USŁUGI OGRODNICZE PROJEKT I REALIZACJA Fotorelacje znajdziecie na insta pod @martinsgardens lub skanując QR Code – alfanumeryczny, dwuwymiarowy, matrycowy, kwadratowy kod graficzny.\nMarcin Bud , Chełm\nOferujemy Szeroki zakres usług remontowo - budowlanych. Posiadamy nowoczesny sprzęt oraz doświadczenie w prowadzeniu prac. Wysoka jakość, szybki czas pracy, doskonały efekt końcowy !\nKompleksowe usługi stolarskie ,drewno,płyta,meble,szafy,zabudowy ,podłogi,parkiety,panele,cyklinowanie bezpyłowe,konstrukcje drewniane,pergole,tarasy,altany,szalunki,inne stolarskie.\nTarasy Ogrodowe, Chełm\nSprawnie i solidnie, Chełm\nJesteśmy profesjonalna firma budowlano- remontowa nasz staż to 16 lat doświadczenia. Zawsze na pierwszym miejscu jest klient lub inwestor.\nfirma POLA, Chełm\nprace stolarskie meble ogrodowe altany dachy elewacje drewniane itp\nMariusz Dachy, Chełm\nBudowa tarasu Chełm: Powiązane usługi\nBudowa tarasu: ostatnie zapytania w Chełmie\nDo ułożenia mam deskę tarasową kompozytową na legarach o powierzchni około 35 m2 taras jest pod legarami jest piach wraz z cementem ale trzeba zrobić pionowe mini słupki betonowe pod powyższe legary by ww deska nie zapadała ... montaż od 1 kwietnia do max 15 maja termin montażu do uzgodnienia . oczywiście będą listwy zakończeniowe również zamontowane\nChciałbym ułożyć deskę tarasową kompozytową ( sama usługa produkty po mojej stronie ) ww deska będzie na legarach z tego samego produktu powierzchnia około 40 m2 ... usługę chciałbym wykonać około maj/czerwiec . Łukasz\nIle ocen mogę zobaczyć w kategorii Budowa tarasu w Chełmie\nW kategorii Budowa tarasu w Chełmie dostępnych jest 112 opinii, które wykonawcy zdobyli od swoich dotychczasowych klientów. Średnia wszystkich ocen w tej kategorii wynosi 4.9.\nIle kosztują usługi w kategorii Budowa tarasu w Chełmie?\nJeżeli chcesz dowiedzieć się, ile kosztują usługi w kategorii Budowa tarasu, skontaktuj się z wykonawcą, który przysłał Ci swoją wizytówkę. Dzięki opcji bezpośredniego kontaktu możesz dowiedzieć się o przybliżonych kosztach realizacji konkretnej usługi. Nie zapomnij sprawdzić również, czy w opisie profilu wykonawcy nie ma umieszczonego cennika usług.


Systemy harmonijkowe – do pomieszczeń o dowolnym metrażu\nStrona główna » Systemy harmonijkowe\nAluminiowe systemy harmonijkowe to konstrukcje, które po zamknięciu przypominają dwu- lub czteroskrzydłowe drzwi tarasowe wypełnione szybami. Różnice są widoczne dopiero podczas ich otwierania. Duże, kilkuelementowe systemy drzwiowe nie potrzebują kilku metrów ściany, wzdłuż której mogłyby się przesuwać. Po otwarciu nie zajmują też tyle miejsca, co drzwi otwierane w sposób tradycyjny. W efekcie łączą one w sobie praktyczność systemów przesuwnych z konstrukcją tradycyjnych drzwi wahadłowych. Umożliwia to dzięki temu wykonanie przy ich użyciu dużych konstrukcji drzwiowych, które w ekonomiczny sposób wykorzystują dostępną przestrzeń.\nPraktyczne rozwiązanie na taras\nOferujemy funkcjonalny i bardzo wygodny w użytkowaniu system harmonijkowy Panorama. Jego możliwości pozwalają na wykorzystanie zarówno w wejściach małych tarasów, jak i tam, gdzie niezbędne są drzwi sześcioskrzydłowe. Wyróżnia się on wysoką trwałością i doskonałymi właściwościami termoizolacyjnymi. Szczelne drzwi zabezpieczają również wnętrze przed wnikaniem pyłów i innych zanieczyszczeń atmosferycznych. Systemy harmonijkowe to nowoczesne i bardzo atrakcyjne wizualnie aluminiowe konstrukcje na tarasy.


Karmy suche dla kota, najlepsze suche karmy dla kotów | Sklep zoologiczny online - DOGGO\nSklep Doggo > KOTY>Karmy>Suche\nKarmy suche dla kota - najlepsze karmy\nKoty to niezwykle wymagające zwierzęta. Bywają niesforne i kapryśne w kwestii codziennych posiłków. Dlatego czasem poszukiwanie doskonale skomponowanych walorów smakowych trwa, ale z pewnością owocne poszukiwania zostaną nagrodzone przyjemnym mruczeniem. Wielu...\nKoty to niezwykle wymagające zwierzęta. Bywają niesforne i kapryśne w kwestii codziennych posiłków. Dlatego czasem poszukiwanie doskonale skomponowanych walorów smakowych trwa, ale z pewnością owocne poszukiwania zostaną nagrodzone przyjemnym mruczeniem. Wielu właścicieli kotów w celu urozmaicenia diety swoich czworonogów chętnie wybiera suchą karmę dla kota. Nie oznacza to jednak, że wybór wyłącznie suchego pożywienia nie jest właściwy, a kot bez mokrej karmy będzie niedożywiony, jednak warto zadbać również o wilgotny pokarm. Wybór zawsze należy ograniczać do najlepszej jakości składu. W celu zagwarantowania cennych składników odżywczych naszemu mruczkowi należy wybierać wyłącznie mieszanki pochodzenia naturalnego. Starannie dopasowany skład suchej karmy pozbawiony sztucznych barwników i konserwantów z pewnością będzie najlepszym sposobem na zapewnienie właściwej diety swojemu pupilowi zarówno w formie suchej, jak i mokrej karmy.\nSucha karma dla kota ma wiele istotnych zalet, które ograniczają się nie tylko do właściwie zbilansowanego posiłku, ale i innych zalet, których na próżno szukać w mokrych mieszankach. Z pewnością do najważniejszych atutów należy doskonały wpływ na zęby i dziąsła kota. W czasie spożywania kolejnych apetycznych kęsów zwierzak musi starannie gryźć twardą karmę przypominającą chrupki. Proces ten ma znamienny wpływ na stopniowe, a zarazem satysfakcjonujące usuwanie osadu i kamienia nazębnego, co bezpośrednio przekłada się na utrzymanie jamy ustnej w bardzo dobrej kondycji.\nJak wybrać najlepszą suchą karmę dla kota?\nWartościowa, sucha karma dla kota powinna w znacznym stopniu składać się ze składników odżywczych, które mają istotny wpływ na prawidłowy rozwój mięśni oraz zachowanie w dobrej kondycji stawów. Dodatkowo istotne jest, aby składniki odżywcze wspierały kocie stawy, wpływały pozytywnie na sierść i układ trawienny. Z pewnością podstawą powinno być mięso. Mieszanka dobrej jakości mięsa w połączeniu z innymi składnikami odżywczymi do klucz do stworzenia świetnie zbilansowanej diety przy wykorzystaniu wyłącznie suchej karmy dla kota. Dodatkowo wielu właścicieli kotów docenia suchy posiłek z uwagi na komfort, wygodę i ekonomiczność. Pakowane w wygodnych workach można łatwo porcjować bez konieczności angażowania dodatkowych przyborów i starannego mycia miski po posiłku. Ponadto warto również zwracać uwagę na ilość zawartych składników odżywczych, które nierzadko mają zdecydowanie wyższe wskaźniki w porównaniu z karmą mokrą lub samodzielnie przygotowanym posiłkiem. Najlepsza sucha karma dla kota - jej poszukiwanie może potrwać, dlatego warto testować różne rodzaje mięs i smaki, które z jednej strony pomogą wspierać zdrowie i kondycję zwierząt dbając o różnorodność dostarczanych składników, z drugiej nieco urozmaicają jadłospis wymagającego pupila.\nDobra i godna zaufania sucha karma dla kota\nDobra sucha karma dla kota to podstawa. Starannie skomponowane składniki w rękach specjalistów z pewnością będą wspierać zdrowie i samopoczucie mruczka gwarantując maksymalne zadowolenie. Analiza składu, jak i obserwacja potrzeb zwierzaka, powinny być wystarczającym sposobem na wybór najlepszych rozwiązań. Wśród polecanych producentów, których charakteryzują m.in. dobre opinie, z pewnością warto zwrócić uwagę na: Acana, Canagan, Eden, Monge, Wildcat i wiele innych.


Iguana - Renata Oporska - Katalog stron biznesowych - firmy i usługi w Polsce\nDodano: 15 06 2018 Wyświetleń: 102\nSkontaktuj się z właścicielem tego wpisu Strona WWW: gsm-sklep.pl Link nie działa/spam ?\nSerwis GSM to firma, która powstała w 2002 roku. Działa na rynku, jako serwis telefonów i tabletów. Specjalizuje się w naprawianiu urządzeń takich znanych marek jak: Samsung, iPhone, Sony, Huawei czy Xiaomi. Oferuje klientom fachowe doradztwo i kompleksową obsługę. Posiada profesjonalny park maszynowy, a do tego zatrudnia doświadczonych i wykwalifikowanych serwisantów.\nNazwa firmy: Iguana - Renata Oporska\nUlica i nr budynku: aleja Solidarności 115\nTel. komórkowy: 666 907 997\nserwis telefonów Warszawa, serwis gsm Warszawa