O. Wiśniewski krytycznie o orzeczeniu TK. Czy Kościół zareaguje na tekst z „Tygodnika Powszechnego”? [OPINIA] - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nO. Wiśniewski. FOT.:By Adam Walanus (http://www.adamwalanus.pl/) [CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)], via Wikimedia Commons\n#ABORCJA EUGENICZNA #OJCIEC WIŚNIEWSKI #LUDWIK WIŚNIEWSKI #TYGODNIK POWSZECHNY #KOMPROMIS ABORCYJNY #ABORCJA #NAUCZANIE KOŚCIOŁA #ARCYBISKUP #STANISŁAW GĄDECKI #MAREK JĘDRASZEWSKI\nW tekście pt. „Kąkol i pszenica” opublikowanym w serwisie tygodnikpowszechny.pl o. Wiśniewski przekonuje, że likwidacja przesłanki eugenicznej nie służy sprawie obrony życia i koniecznym jest raczej przekonywanie społeczeństwa do złowrogiego wymiaru aborcji. „Marzeniem wielu z nas jest doczekanie takiego momentu, kiedy całe społeczeństwo uzna, że każde ludzkie życie, także ułomne, jest święte. Marzeniem jest, aby żadnemu nienarodzonemu życia nie odbierano. Aby przybliżyć się do tego ideału, trzeba wielkiej pracy wychowawczej, trzeba wielkiego wysiłku i trzeba wielkiej miłości. Wprowadzenie całkowitego zakazu nie jest lekarstwem ratującym życie każdego nienarodzonego. Decyzja na urodzenie kalekiego dziecka jest aktem heroicznym i musi być osobista. Tej osobistej decyzji nie można zastąpić decyzją prawodawcy! Uchylenie ustawy z 1993 r. to zły pomysł, który przyniesie więcej szkody niż pożytku. To nie jest pomysł, który przysłuży się nienarodzonym!” – pisze dominikanin. Swoją drogą, czy słowa o „osobistej decyzji” tylko mi kojarzą się ze skrajnie lewackim sloganem o „prawie wyboru”?\nKrytykując orzeczenie TK pisze także, odwołując się do przypowieści o pszenicy i kąkolu, że „ludzka i chrześcijańska mądrość każe czasem czekać na moment, kiedy bez szkód będzie można nareszcie usuwać chwast. Cierpliwości! Pracujmy nad tym, aby życie nienarodzonych było w naszym kraju i wszędzie szanowane. Przygotowujmy odpowiednie warunki. Głośmy z mocą i miłością, że każde życie jest święte. I bądźmy miłosierni dla tych, którzy uważają inaczej”.\nPomysł istotnej poprawy standardów opieki medycznej i psychologicznej nad kobietą przed i po porodzie jest oczywiście chwalebny i miejmy nadzieję, że rządzący doprowadzą do realnej poprawy w tym względzie. Podobnie rzeczą słuszną jest idea pracy nad opinią publiczną w celu przekonania jak największej części narodu do potępienia aborcji, a działania takie prowadzą chociażby działacze fundacji Pro – Prawo do Życia, którzy za swoją działalność i prezentowanie bilbordów ukazujących faktycznej oblicze krwawych „zabiegów” są powszechnie szkalowani. Jednak właściwy moment, o którym pisze o. Wiśniewski, w wyniku wielu lat ciężkiej pracy różnych środowisk broniących życia nastąpił właśnie teraz! To bowiem obecnie możliwym stało się ograniczenie zbrodniczego procederu. Oczywiście TK orzekając o niezgodności fragmentu ustawy z Konstytucją nie miał innego wyjścia, gdyż polska Ustawa zasadnicza absolutnie nie dopuszcza aborcji, jednak w sytuacji ewentualnej bierności społeczeństwa mogłoby przecież nigdy nie dojść do badania konstytucyjności owych przepisów. Czy wobec tego nie należało wykorzystać obecnego momentu dziejowego i zakazać grzesznego procederu zabijania nienarodzonych podejrzanych o chorobę? Celem jest przecież zwalczenie aborcji, a nie walka z aborcją, prawda?\nOczywiście orzeczenie TK nie spowoduje, że nagle część społeczeństwa dotąd akceptująca przesłankę eugeniczną dołączy do grona jej przeciwników. Niemniej jednak wydaje się oczywistym, że każdy katolik musi przyjąć orzeczenie TK z radością. Chodzi bowiem o uratowanie życia około tysiąca dzieci każdego roku! Kościół zaś niezmiennie naucza, że aborcja jest grzechem i nie wolno jej akceptować niezależnie od okoliczności.\nWielokrotnie mówił o tym także papież-Polak św. Jan Paweł II, co przypomniał przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski metropolita poznański abp Stanisław Gądecki reagując na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. „Życie każdego człowieka od momentu poczęcia do naturalnej śmierci przedstawia przed Bogiem taką samą wartość i powinno być w takim samym stopniu chronione przez państwo” – napisał hierarcha (cytat za: episkopat.pl). „Stosunek do najsłabszych jest – jak nauczał św. Jan Paweł II – miarą demokracji i dobroci społeczeństwa. Każdy człowiek prawego sumienia zdaje sobie sprawę z tego, jak niebywałym barbarzyństwem jest odmawianie prawa do życia komukolwiek, zwłaszcza z powodu jego chorób” – dodał.\n– Trudno sobie wyobrazić wspanialszą wiadomość podaną właśnie dzisiaj, w obchodzoną przez nas tutaj na Białych Morzach w Krakowie, w sanktuarium świętego Jana Pawła II uroczystość. Uroczystość papieża, który pragnął przejść do historii przede wszystkim jako papież rodzin – mówił z kolei we czwartek metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski (cytat za: tysol.pl).\n– Wyrażamy wielkie uznanie dla odwagi i rzetelności sędziów Trybunału oraz ogromną wdzięczność dla inicjatorów i uczestników wielkiego ruchu społecznego, który stanął w obronie świętości każdego ludzkiego życia od momentu jego poczęcia do chwili naturalnej śmierci – dodał.\nJego głos w sprawie jest istotny niejako podwójnie, gdyż „Tygodnik Powszechny”, w którym swoje słowa opublikował o. Ludwik Wiśniewski, wydawany jest w Krakowie, a więc na terenie podlegającym kościelnej jurysdykcji abp Jędraszewskiego.\nCzy więc w końcu doczekamy się reakcji hierarchii na publikacje kontrowersyjnego tygodnika posługującego się przymiotnikiem „katolicki”? Czy biskupi zabiorą głos w sprawie fatalnej wypowiedzi dominikanina, który krytykuje orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wydatnie ograniczające możliwość dokonywania w Polsce grzesznego procederu zabijania nienarodzonych dzieci?\nJeśli hierarchom zależy na obronie własnego autorytetu w oczach wiernych oraz poważnym traktowaniu przez katolików nauczania Kościoła w sprawie ochrony życia, to bezapelacyjnie powinni zareagować.\nO. Wiśniewski powinien się naprawdę zastanowić ile mu zostało jeszcze życia. i co go spotka po śmierci. Przecież: Mt 10,34-42. 11,1 34 Nie sądźcie, że przyszedłem nieść pokój po ziemi. Nie przyszedłem nieść pokoju, lecz miecz. 35 Przyszedłem bowiem przeciwstawić syna jego ojcu, a córkę jej matce, a synową jej teściowej; 36 bo wrogami człowieka mieszkańcy jego domu.\nRaczej po raz kolejny potwierdzi odstępstwo ojca Ludwika i ośmieszy go po raz kolejny.\n1 miesiąc temu / Es\nkomicznie to zabrzmiało w obliczu historii\n1 miesiąc temu / do trooper\ndzielę ludzi przypominaniem katolikom o przykazaniu? siłowo nie zrobisz ateistów katolików\n1 miesiąc temu / do DNA\nDobre słowa o chwascie i pszenicy. Jedno drugiemu szkodzi. Chwast sam nie zniknie, broni się przed wyeliminowaniem przez wypieranie pszenicy. Podobnie z tym drugim. Ale co jest gdy wyprze pszenicę. Nic nie ma i sam ginie.\n1 miesiąc temu / ad\n@ma rację Dzieci poczęte przez niekatolicy jak i niekatolicy mają prawo żyć. Nie ma tak, że zabicie katolika=przestępstwo, a zabicie niekatolika to już nie.


ps2 – mySwiat\n16/05/2011 16/05/2011 myswiat ps2 / konsola\nJeśli o mnie chodzi, dziwię się producentom konsol, naprawdę.\nPrzez prawie rok, albo pół planują strategię, tworzą gry i tytuły startowe, oddają skrzynki, aby inne firmy mogły tworzyć na dany system gry, robi się kampanię reklamową, wkłada się w coś siły, energię, moc i pieniądze… a później jak ludzie zaczną to kupować, robi się srut i ogłasza się, że konsola kończy żywot.\nRozumiem, że kasa w tym przypadku gra dużą rolę, co nie zmienia faktu, że twórcy danej konsoli mogli by spokojnie zarobić jeszcze na danym systemie – jeśli by tylko chcieli.\nPrzykładem może tu być PS2, dreamcast, n64, czy nawet xbox(1).\nCo zadecydowało o tym, że dane systemy nie utrzymały się na rynku, a konkurencja dobiła ich dokumentnie, lub co gorsza sami twórcy uwalili konsoli „łeb”?\nNośniki i ich pojemność, usługi, sama konsola i pad do niej, oraz oczywiście gry – w tej kolejności. To zawsze decydowało o przyszłości konsoli i danego systemu (choć może nie do końca, ale o tym w podsumowaniu)\nKiedy wychodziło PS2 z dvd – wszyscy zastanawiali się, czy to nie pogrzebie tego systemu/konsoli. Jak się później okazało, to właśnie dvd sprawiło, że ps2 stało się potęgą, której nikt nie mógł podskoczyć.\nUsługi, które oferowały w tamtych czasach konsole były marne, choć np. dreamcast posiadał modem, który był montowany od samego początku, gdzie włodarze Sony nawet nie wiedzieli co to takiego i do czego to służy 🙂\nAle tak, nośnik i jego pojemność to nawet jak na tamte czasy była podstawa planowania. I jeśli spojrzeć na konsole, które wymieniłem – niektóre z nich nie wzięły sobie do serca porażki commodere 64, które przegrało, bo: używało kaset, a atari i pierwsze komputery przenośnie już dawno przeszły na dyskietki. I choć nawet wymienione C64 dorobiło się stacji dyskietek, wiele osób i tak już kupiło inny sprzęt do grania, czy nauki programowania 😉 technologia idzie do przodu… i choć nośnik był jednym z powodów porażki c64, to nie zmienia to faktu, że wiele od niego zależało.\nAle o jednym nie wspomniałem, a dany tekst był by nie pełny, gdybym nie napisał, że: tak naprawdę to od twórców gier i znajomości danej architektury danej konsoli zależało, a nie od nośnika. Ponieważ jak pokazało to n64, które nie miało ani cd, ani dvd – a mimo wszystko gry na ten system, może nie mają super grafiki, ale nie są one takie złe.\nW tym przypadku można winić tylko koderów, grafików i inne osoby w zespołach deweloperskich – że srali oni na dany system i tworzyli na inny, który pozwalał im na brak ograniczeń i brak ciągłego ulepszanie kodu gry, a co za tym idzie pomniejszanie pojemności gry, nie tracąc przy tym nic z samej rozgrywki.\nWygląd konsol był różny. Jedne to „wielkie” plastikowe monstra, inne skromne plastikowe pudełeczka.\nAle chyba najważniejszym w tym wszystkim był pad. Jego ergonomia, wykonanie i działanie musiała iść w parze z przyjemnością jego użytkowania. I chyba tylko ps2 posiadało pada, który był genialny – reszta konsol miała pady, które nie dość że były i nadal są kosmicznymi… hmm… czymś, to można mieć zastrzeżenia co do ich wygody.\nI czasami to się zastanawiam, czy twórcy danej konsoli tworzyli danego pada srając, czy może będąc na ostrym kacu. Bo żaden pad nie był zrobiony tak aby być funkcjonalnym, albo wygodnym.\nNawet pierwszy xbox miał pada, który był krytykowany za jego używanie i choć później xbox360 dostał pada tylko\npoprawionego do poprzednika, nie zmienia to faktu – że to co trzymamy w ręce musi być wygodne do grania i obsługi.\nI chyba doszliśmy o ostatniego punktu: gry.\nZ tymi było różnie, jak pokazują to listy gier na dany system. Wiele w tym przypadku zależało od ilości sprzedanego systemu, jego ograniczań względem konkurencji i tego, czy inne firmy podejmą się tworzenia na dany system gier.\nI nie wiem dlaczego, ale jeśli chodzi o konsole Nintendo to mam wrażenie, że ta firma wypuszczała dane konsole, aby sama tworzyć na nie gry i zarabiać na tym. Kolejną rzeczą o której można wspomnieć, było i jest – obowiązek zatwierdzenia gry na dany system przez główną siedzibę firmy. Chyba mało który gracz wie, że aby gra wyszła na dany system – musi zostać zatwierdzona przez zarząd Sony czy M$oftu, i wielkiego „N”. Dziwicie się, że tak było i jest nadal 😉 Dziwicie się, że wii, N64 dostało gry w stylu: pograj 15, 30 min i spadaj do życia. Dziwicie się, że na konsolę Nintendo nie ma „dorosłych gier” – bo ja nie. Firma sama wychowała sobie graczy, którzy obecnie są graczami „niedzielnymi” i oni nie chcą urywać nikomu głowy z rozlewem krwi. Tak wiem, tego chcą inni, ale ci inni wybiorą inną konsolę 🙂\nFirma Nintendo od zawsze preferowała bezstresowe gry, gdzie słodycz wylewa się z ekranu, postacie są dobre, miłe i nie przejawiają niczego złego. To taki trochę utopijny świat dobra i wspaniałości, gdzie nawet ci źli nie wyglądają na złych, a tylko jak by ich udawali.\nDlatego taki dreamcast dorobił się horrorów, walki z zombi, czy nawet mrocznych i klimatycznych produkcji, które potrafiły przyciągnąć na wiele godzin. Nie ma się co szczypać… o konsoli decydowały gry innych twórców. A im było ich więcej, tym lepiej.\nDlatego może dziwić decyzja o zakończeniu produkcji dreamcast’a czy pierwszego xbox’a, już nie wspominając o tym, że PS2 już jest martwe – choć oficjalnie nie zostało zamknięte, czy jak kto woli jego żywot dobiegł końca.\nI mija ponad 10 lat od kiedy pojawiło się pierwsze PS2, podobnie z xbox(1) – wydany rok później.\nObecnie ilość konsol PS2 i pierwszego xboxa mogła by sprawić, że twórcy np. małych produkcji mogli by się sprawdzić i wydawać gry za dużo mniejsze pieniądze, przy okazji obie strony zarabiały by na tym. Ale jest to nie możliwe z powodu… twórców danego systemu, którzy dość pokrętnie blokują takie rzeczy. M$ zabił xbox’a – skupiając się na xbox360. Sony oddało PS2 w ręce użytkowników, nie robiąc nic ponad to. Przy okazji wpadając na pomysł, aby gry z PS2 zebrać w zgrabne paki i wydać z podbitą rozdzielczością na nowy system. Oczywiście jest to wyciąganie kasy, niby za coś nowego – ale moim zdaniem, to po prostu kupowanie tego samego, tylko z napisem HD.\nI jak obiecałem na początku, wspomnę tutaj trochę o nośniku i jego roli w życiu konsoli.\nPatrząc na xbox 360 mam wrażenie, że ktoś z Sony mocno zawalił sprawę. Ponieważ konsola M$ działa w oparciu o DVD, gdzie gry wyglądają podobnie do konkurencji (słychać głosy że czasami nawet lepiej), wszystko działa tak samo jak u konkurencji, a sam nośnik nie przejawia jakiś dziwnych odchyleń. PS3 posiada dużo pojemniejszy nośnik danych, ale czy to widać? Wiele osób twierdzi, że grafika lepiej wygląda pod x360, a nie na ps3, więc gdzie tu logika?\nPonieważ, nie ma prostej odpowiedzi, dlaczego x360 konkuruje z ps3 – które nie dość że pojawiło się później, nie dość że twórcy danej konsoli mieli trochę więcej czasu na zmiany środka konsoli, a do tego obie konsole są porównywalne jeśli chodzi o generowanie grafiki i mocy samego sprzętu – i chyba to co w tym wszystkim jest dziwne: gry graficznie i wykonaniem przejawiają prawie identyczne poziomy.\nJest to spowodowane tym, że wielkie M$ uprościło i nadal udoskonala formę tworzenia gier na xbox’a – oddając w ręce koderów i grafików lepiej wykorzystujące moc konsoli narzędzia, które sprawiają, że tworzenie gier na xbox’a jest nie dość że prostsze, to bardziej optymalne.\nI dlaczego wspominam o obecnej generacji konsolach – bo za rok, może dwa pojawią się nowe wydania obecnych konsol – gdzie będzie trzeba wszystko zaczynać od nowa. Problem w tym, że technika odnośnie telewizorów, nośników czy procesorów CPU i GPU trochę się zatrzymała. Telewizory wykonują skok w bok w stronę 3D, poprzestając na LCD lub LED (tym czystym, nie tylko podświetleniu). CPU to tak naprawdę dodawanie rdzeni i możliwość łączenia ich mocy. GPU to tak naprawdę dopieszczanie systemu graficznego, czy łączenie dwóch grafik w jedno, niż gonitwa za coraz większymi mocami przeliczeniowymi.\nA wszystko przez to, że ludzie postawili na tablety i telefony dotykowe, które nie potrzebują ogromnych powierzchni obrazu, czy coraz to większych GHz’ów – ale bardziej zoptymalizowane wykorzystanie tego co już zostało stworzone.\nPo co o tym wspominam? Ponieważ znając życie, moc dreamcasta, ps2 i pierwszego xbox’a nie zostały jeszcze wykorzystane lub odkryte. Te konsole mogły by jeszcze pokazać, na co je stać i może graficznie nie było by to porównywalne do ps3 czy x360 – to gameplay’em za pewne mogło by przewyższyć dużo mocarniejsze konsole obecnej generacji.\nTeraz już wiecie, dlaczego zostały one ubite, kiedy mogły by jeszcze „pożyć” 😉 ponieważ ps3 i x360 miało by godnych przeciwników, którzy mogli by pogrzebać każda z nich… bo dla twórców danych gier liczyła by się ilość nabywców, a nie moc konsoli 🙂\nA tak naprawę konsolę są ubijane w momencie, kiedy skala piractwa przewyższa normalną sprzedaż gier i koszt tworzenia gier.\nTeraz już wiecie, dlaczego ps2 miało taką siłę nabywczą 😉 bo przerobienie jej to żaden problem… tylko o tym nikt nie wspomni, bo to niechlubna część świata konsol – piraci i straty liczone w milionach…\n01/05/2011 myswiat gry, internet, komputer, programy, ps2 / konsola, życie\nkonsole a komputer\ntytuł miał inną nazwę, ale pod koniec tekstu został zmieniony.\nOryginalnie to miało brzmieć: konsole i spowalnianie rozwoju gier komputerowych (grafika).\nAle że na końcu doszedłem do trochę innych wniosków, wiec zmieniłem tytuł.\nCzytając PSXextreme (maj 2011) – a że czytam go zawsze na raty, aby mi wystarczył do nowego numeru – doszedłem do wniosku, że z pewnymi tekstami (publicystyka) się nie zgadzam.\nChodzi o to, że pojawiły się w PE dwa teksty, które mówią, że: rozwój graficzny gier na komputerach jest spowalniany przez konsole obecnej generacji. Oczywiście w PE były cytowane jakieś znane osobistości, które w interesie siedzą nie od dziś. No ja konsolami i grami to interesuje się od 2005 roku, wiec też nie mało i patrzę na to wszystko z tej drugiej strony. Strony, która pokazuje trochę, moim zdaniem, inny problem czy wygląda to trochę inaczej. Panowie ci zapewne patrzą przez pryzmat analiz rynku, tworzonych gier, jak i tytułów, które zostały już wydane. Ja patrze na to, jak osoba która grała kiedyś, bo obecnie nie gram na konsoli (dłuższa przerwa) na PS2 i choć nie posiadam nowej generacji konsol, cały czas czytam rzeczowy miesięcznik (prawie od 2006).\nI w moim przekonaniu założenie, że gry konsolowe ciągną gry komputerowe w dół – jest nad wyraz nietrafione.\nTo może zacznijmy od tego pewnego założenia, o którym tak wielu zapomina: obecne konsole to prawie jak komputery. Pierwszy xbox to był dosłownie komputer tylko trochę inaczej sklecony i nazwany. Gry bazowały w oparciu o narzędzia, które wykorzystywane były w grach na windows. Wiele osób, po rozebraniu xbox doznawało szoku, odnośnie tego, że nie ma między nim a komputerem prawie żadnej różnicy. I obecne konsole jeszcze bardziej zatraciły tą granicę, chcąc ślepo dorównać komputerom. Problem w tym, że sprzęt komputerowy rządzi się swoimi prawami (karta grafiki wypuszczana co 3 miesiące, z podbitymi parametrami).\nPS2 był pod tym względem bliżej prawdziwości konsol, nie wspominając o jego byłych konkurentach.\nProblem w tym, że od zawsze konsolowcy i komputerowcy wytykali sobie gry, działanie i przeznaczenie danego sprzętu. Jedni chwalili się klawiaturą, inni że mają bardzo dobrze obłożonego pada, zwolennicy konsol że mają gry, których nie ma na komputerze, a komputerowcy odgryzali się że mają super strategie i dużo przyjemniej się gra w FPS na komputerze niż na konsoli itd.\nAle obecnie wiele gier stało się multiplatformowa… zatraciła się ta granica, która kiedyś była naprawdę ogromna (prawie jak kanion). Ponieważ wiele gier nie ukazało się na komputer, bo ich mechanika była przeznaczone tylko na pada i konsole.\nCzy w dobie PS2 ktoś patrzył na to, że graficznie gry nie dorównują komputerom?? Czy ktoś przejmował się tym, że facet ma koślawe ręce, że detekcja ruchów jest beznadziejna, albo że nasz bohater nie porusza ustami kiedy mówi – ludzie cieszyli się czymś innym, niż takimi rzeczami. Właśnie tym było granie na konsoli, radochą, przyjemnością i ucieczką w świat który jest od nas 2 metry albo i więcej, a nie jak w komputerze, niecały jeden metr.\nI przyglądając się tuzom gatunku postaci i tytułów na konsole, śmiem twierdzić: że właśnie tego brakuje obecnej generacji konsol. Ponieważ na dobrą sprawę konsole tak bardzo upodobniły się do komputerów, że obecnie i prawie od momentu ich się pojawienia: królowały na nich FPS, wyznaczając co róż to granicę graficznego przepychu i powodując przy okazji to, o czym wielu zapomniało: uproszczenia, wyłączenie myślenia, miałka fabuła (albo jej brak), słabe postaci (lub postaci o których po ukończeniu gry zapominamy), coraz to nowsze graficznie gry, które nic nie wniosły do gatunku czy nie oddały hołdu swoim pierwszym wersją. I tego można by było mnożyć i powielać, ale warto tu się zastanowić: czym są gry na konsole lub czym były wcześniej? Pamiętam granie na C64, pamiętam granie pięć lat temu, kiedy pierwszy raz złapałem pada w ręce i wiem jak się czułem, co mi dało pierwsze zagranie w grę konsolową. A teraz, co bym czuł? Przepych graficzny, piękne lokacje, zapierające dech animacje? – może i tak, ale może i też czół bym pewien niedosyt, że ktoś lekko mnie wydymał, bo dał mi grę na 5 do 7 godzin i nic więcej. Że teraz zostaje już tylko multi. I muszę się do czegoś przyznać: jak wcześniej grałem na multi tak teraz na komputerze gram niewiele, a jak już to nie w multi. Powód: zbyt wiele osób wymaszerowało grę, a ja gram dla przyjemności, aby trochę sobie odpocząć psychicznie i czy to dostaję: nie. W Urban Terror (linux) co chwilę kląłem jak szewc kiedy to nawet nie pożyłem 7 sek. i to ma być ta przyjemność, radość, satysfakcja? Wybaczcie, ale ja jej nie czułem. Podobnie z inną grą, w której podejrzałem jak inni grają: to było po prostu granie, dla… nie wiem: gram bo muszę? 😐\nWarto też spojrzeć, jakie kiedyś były gry: god of war, silent hill, devil may cry, PES, Tekken, Ratchet & Clank, MGS, Final Fantasy, black, Burnout, killzone – już nie wspominając o platformówkach, czy innych szoterach, czy nie wymienionych klasykach gatunku, które zapadły w pamięci. To ikony konsol, których próżno szukać na komputerach. Sami przyznajcie, ile możecie wymienić BOHATERÓW gier, w które graliście. Czy jesteście wstanie wymienić 5, którzy zapadli wam w pamięci, nie chodzi tutaj o tytuły, ale postaci którymi graliście. Kratos, Dante, ratchet to osobistości, które jeśli by istniały w realnym świecie, były by zaliczane do grona celebrytów.\nCzy obecna generacja konsol ma takich bohaterów, czy ja czytając PE mogę wam przytoczyć serię, która by została zapoczątkowana na nowych konsolach i była prowadzona? Jest kilka gier, np. Alan wake, Girsy czy mass effect – ale to nieliczne, które mogę wymienić. Znając życie redaktorzy i tuzy branży wymienili by więcej tego, ale w kontekście gracza niewiele się zapamiętuje bohaterów, a ja wymieniłem tytuły.\nW majowym PE niejednokrotnie pada słowo: nuda, mało nowości i MONOTONIA. To ostatnie słowo pada nad wyraz często w podsumowaniu + i -. Dlaczego tak się dzieje? Bo gry są miałkie i niczego nie wnoszą do gatunku. Problemem też jest to, moim zdaniem, że twórcy gier zamiast skupić się na fabule, bohaterach i całej jej mechanice, skupiają się na grafice. Nowa generacja konsol ukierunkowała się w stronę grafiki, zapominając trochę: na czym polega granie na konsoli i czym ono powinno być – przyjemnością, a nie obowiązkiem.\nI tu warto wspomnieć o konsoli, która nie ma super grafiki, która nie ma nawet gier pokroju Ps3 i xbox360, tak mowa o: Wii. Konsoli Nintendo, która przed pojawieniem się była wyśmiewana przez wszystkim w branży, która podobno nie miała szans, z wielkimi z powodu grafiki tylko trochę lepszej od tej z PS2 i co… jest to najlepiej sprzedająca się konsola na świecie. Która pobiła największych w ilości sprzedaży, a która ceną jest do nich zbliżona. Co sprawiło, że tak wiele osób oszalało na punkcie tej konsoli? Fun, radość z grania i gry, które mają nieść przyjemność z obcowania z konsolą, a nie super grafikę – jest to moja ocena. Ps3 i xbox360 generują super grafikę, ale zapomina się przy tym, że gra na konsolę to coś więcej, niż tylko gra. I Wii to pokazało i chyba nadal pokazuje. Problem w tym, że pomysłodawcy Wii zawalili trochę sprawę z dobrymi, odważnymi i dorosłymi grami celując w osoby, które z konsolą obcuje tylko w weekend i to tylko przez chwilę. Co przesądziło o sukcesie Wii… kontroler, jakim kierujemy postacią, który miał (moim zdaniem) dawać większe wczucie się w sytuację, przygodę i doznania płynące z gry. Konsola Wii także nie posiada pełnoprawnego grania przez internet, jest bardziej skierowana na granie razem (koło siebie np. imprezy w domu). I mogę tylko spekulować i domyślać się, dlaczego tak jest a nie inaczej. Po pierwsze gra sieciowa niesie ze sobą pewne wymagania, jakie sami nakładają na siebie twórcy kolejnych części CoD, czy innych strzelanek, rozgrywka sieciowa, tryby, rozbudowane trofea i granie dla zdobycia tychże punktów, czy trofeów. Wiele osób przechodzi grę, nie po to aby poznać przygody, czy zaznajomić się z tajemnicą w grze albo żeby się myśląc nad grą i przejściu dalej, dla zdobycia „calaka”, dla osiągnięcia wszystkich punków potrzebnych do zaliczenia gry. Taka kolej rzeczy sprawia, że gra po kilku wieczorach ląduje na półce, z napisem: zagrałem, nie pamiętam co tam było: sprzedać, zniszczyć, wyrzucić – niepotrzebne skreślić.\nW dobie, kiedy na ps2 usługa internetowa była tylko dodatkiem, a nie podstawą – granie w gronie znajomych było wyczynem, pokazaniem się czy nawet wypromowaniem się – teraz już o tym wielu może zapomnieć. (Pamięta ktoś może jakieś turnieje Tekken’a albo innej bijatyki??) Internet sprawił, że ludzie mają gdzieś ciebie i to co potrafisz, ponieważ oni już grają online i walczą z osobami z całego świata.\nI moim zdaniem, właśnie to sprawiło że gry dążą ślepo ku lepszej grafice, coraz bardziej zatracając to co czyniło konsolę i granie na niej czymś wyjątkowym i fajnym, przyjemnym i satysfakcjonującym.\nI dlatego to przekłada się na gry, że nie ma tak naprawdę wiele gier, które mogły by zapadać w pamięć. Dzieje się to co działo się na komputerach i robiło wielu. Grało się w tytuły, o których po chwili się nie pamiętało. A gry, który odznaczały się czymś więcej niż miałką monotonną i sztampową rozgrywką były katowane do zajechania nośnika, albo samego sprzętu. I obecnie dzieje się podobnie z konsolami: gra się w gry, które nas cieszą, a reszta to odrzuty, o których zapominamy w momencie ich ukończenia. I dlatego Wii otrzymało kontroler ruchu, aby każda gra była przeżyciem, abyśmy o niej pamiętali: bo braliśmy w niej czynny udział, a nie byliśmy takim trochę obserwatorem.\nI można by się zastanowić nad tym, dlaczego jeszcze nie wspomniałem o temacie, który sobie narzuciłem. Właśnie dlatego, że trzeba było wykazać, czym tak naprawdę kiedyś było granie na konsoli a jest teraz. Dlaczego tak bardzo konsole Ps3 i xbox360 targetują w usługi online, dlaczego gra bez multi, nie ważne jakiego i że to będzie takie „gówniane” nie może obecnie stać się kultową, czy zapamiętaną. I dlaczego Wii sprzedało się w takiej ilości, że pobiło największych.\nKonsole to konsole, ale obecnie przypominają zbyt aż za bardzo komputery. Ich układy są zbliżone do generacji komputerów, które w momencie pojawienia się na rynku danej konsoli mogą już tylko konkurować z średniakami, bo do tych najlepszych brakuje im około pół roku, albo i rok. To też pokazuje, że twórcy gier, które jak już też napisałem są multiplatformowe, kierują swoje gry na komputer i konsole. A że konsole są na bakier z technologią, którą zapożyczyły od komputerów – to nie można się dziwić, że można psioczyć na to, że konsole ciągną w dół graficznie gry komputerowe.\nI właśnie po to był ten wstęp, aby pokazać – gdzie twórcy konsoli się zagubili i zgubili.\nW moim mniemaniu, twórcy architektur konsol powinni iść w kierunku rozwijaniu własnych rozwiązań, własnych efektów, czy podążaniu ścieżką którą podążały konsole przez wiele lat. Ponieważ bliskie zbliżenie się do komputerów zagwarantowało konsolom i może lepszą grafikę, ale gry które nie wnoszą nic do wybranych gatunków, a nawet stało się to co na komputerach stało się wcześniej: pewne gatunki gier przestały mieć prawa bytu. Gdzie na komputerze są te przygodówki, te FPS które zapierały dech w piersiach, a które na konsolach się nie ukazały? Gry się wymieszały, a rynki gier zaczęły się przenikać i zatracać. I właśnie w tym powinno się upatrywać obecne wołania, że gry odnośnie grafiki na komputerach się nie rozwijają, bo gry muszą równać do konsol. Ale prawda jest jednak taka: że jak by twórcy gier komputerowych pozostawili konsole samym sobie. Twórcy gier konsolowych sami by zaczęli równać do siebie,a tym samym i gry były by inne, może bardziej zróżnicowane, ale też twórcy bardziej skupili by się na sprzęcie, na który tworzą. Robijanie się na komputer i jego grafikę, procesor i ram, a konsolowe parametry sprawia, że komputery zawsze będą poszkodowane – bp to wynika samo od siebie.\nI teraz można by powiedzieć: koło się zamyka. Ponieważ te same osoby, które wypowiadają się na temat komputerów i konsol, same doprowadziły do tego, że gry na komputer muszą równać (w przybliżeniu) do konsol. Więc czy z tego by wynikało, że te same osoby które tak narzekają same przyczyniły się do tego co jest obecnie i same sprawiły że to co się stało będzie dziać się nadal – moim zdaniem, tak. Ponieważ ja jako gracz nie mam prawa podnosić głosu: na którą konsolę dana gra ma się pojawić. Ale jeśli by god of war było tworzone na komputer i xbox to znając życie – wyszedł by z tego kupowaty kotlet, bez fabuły, bez dobrego gameplay’u i po prostu monotonny i miałki tytuł. A że tytuł był tworzony pod jedną konsolę i skupiono się tylko na jednej konsoli, no to mamy efekty: wszystko w większości dopracowane, grafia bijąca w oczy że zbieramy szczękę z podłogi (bieg po łańcuchu w GoW2 i te widoki – masakra!), a do tego sama przyjemność z grania. Każdy kto w tą grę zagra pamięta ją i prawie większość przeciwników (tych większych), nawet jeśli grała w to 3 lata temu i to czyni gry konsolowe wyjątkowe, że się pamięta i powraca czasami do nich. Już nie wspominając, że każde większe pojawienie się nowej wersji na ps2 było wydarzeniem, które podnosiło sprzedaż danej konsoli – to było coś.\nWięc do czego zmierzam, a do tego że stwierdzenie że konsole spowalniają rozwój graficzny gier na komputerach – to nieprawda. A no nie prawda, ponieważ komputer to komputer. Prawda jest taka, że to nie o sprzęt chodzi ale o twórców gier!! To oni sprawili sobie to co obecnie próbuje się zwalić na konsole, ja się pytam dlaczego? Dlaczego jako winnego podaje się konsole, ale tych co na tą konsole tworzą i piszą gry?? Przecież to oni decydują o tym, co się tam ukaże i w co tak naprawdę będą grać wszyscy. Stwierdzając, że to wina konsoli można by rzec, że dana osoba tak naprawdę zapomniała, że to albo ona albo inni jej podobni decydują o wszystkim, a nie kawałek plastiku i tego co on zakrywa. Jak by tak twórcy nie patrzyli się na sobie i na dorównanie komputerom, to już dano by na komputerach były gry, który i może miały by grafikę fotorealistyczną, ale trwały by na tyle krótko, że tylko multi mógł by ratować taką grę. A że twórcy gier konsolowych zamiast patrzeć się na to aby dać własnemu graczowi coś innego, odmiennego, wyjątkowe – zapomina o tym, i robi się gry które jak już napisałem: są miałki, monotonne i powielają to co już było. Można by tu przytoczyć LittleBigPlanet, które nie dość że jest kierowane na jedną konsolę to nadal ludzie w tą grę grają, choć została ona wydana około 3 lata temu… i wielu nie ma zamiaru przestać grać.\nI temat jest tak naprawę prosty i treściwy: w momencie kiedy sami twórcy wreszcie zaczną zauważać tylko konsole i tworzyć na jej konkretny system, dopiero wtedy stanie się to co stało się kiedyś: powstaną gry wyjątkowe i zapadające w pamięci, a wymiana sprzętu odpłynie w czasie na kolejne lata. Ale że obecnie sami twórcy doprowadzili do tego, że sprzęt się zestarzał, choć i tak nie powiedziano ostatniego słowa – więc zwala się wszystko na sprzęt, ponieważ on nie odpowie, nie zaprotestuje. Stanie się tylko tym, czy niektóre jego następczynie: śmieciem na wysypisku. A teraz pomyśleć, że są osoby, które nadaj grają na pierwszym Xbox i ps2 – nie przejmując się tym, że inni grają w nowe tytuły: bo im to co mają daje więcej przyjemności z grania, niż obecne gry na obecnym sprzęcie…\n08/03/2011 08/03/2011 myswiat gry, ps2 / konsola, życie\nPisząc tekst odnośnie grania razem na ps2, cały czas nachodziła mnie myśl czy da się grać np. w 4 osoby na jednej konsoli? Czy są gry z co-op (graniem razem) i po krótkim przejrzeniu internetu okazuje się, że jest kilka gier gdzie dwie osoby mogą grać jednocześnie 🙂\nPrzedstawię tutaj gry, które mogą połączyć domowników w walce o ten sam cel…\nŻadnej gry nie sprawdziłem, więc będę się opierał na tym, co znalazłem odnośnie danej gry w internecie.\nJak widać, na filmie pokazana została gra na jednej planszy dla 4 graczy przeciwko sobie.\nAle jak widać można grać też we dwóch w normalnej rozgrywce 🙂\n(gra akcji i platformówka)\n(horror co-op – jak widać można się lekko pogubić przy takiej kamerze)\nSą to tylko nie liczne gry, które pozwalają grać na jednej konsoli przy jednym tv i to na jednej grze, al razem.\nKooperacja, wspomaganie siebie, wspieranie siebie, obserwowanie poczynań drugiej osoby, to sprawa że gra, którą przechodziliśmy w singleplayer przy co-op może nabrać całkiem innego znaczenia i wrażeń. Jak słychać na niektórych filmach, komentarze i wymiana wrażeń następuje na bieżąco, a to podnosi walory rozgrywki o jeszcze lepsze wrażenia.\nProblemem może tu być inne osoba, która nie będzie chciała z wami zagrać. Wiele osób uważa konsolę za zło i coś nie potrzebnego. Prawda jest jednak taka, że konsola może integrować rodzinę, łączyć ją – a nawet integrować. Przecież bywa tak, że ciotki i babcie mamy w rożnych miejscach Polski czy świata i oni przyjeżdżają tylko na święta. A dlaczego by nie sprezentować na początku dzieciom, aby czymś się zajęły jakiejś gry co-op a później wciągnąć to dorosłych. Takie podejście może nawet sprawić, że pojawią sie bitwy między rodzinami lub łączenie ze sobą sił, aby pokonać przeciwnika.\nWięc wychodzi na to, że można dobrze się bawić nawet jeśli nic nie leci w tv, a pogoda nie nastraja pozytywnie. Ponieważ tylko dzieci, jak i dorośli bez wyobraźni nudzą się w deszcz 🙂 a przecież można spożytkować czas w inny sposób niż tylko głupie patrzenie się w tv, czy bezużyteczne bieganie z pokoju do pokoju. Może warto się zainteresować swoim dzieckiem i zapoznać się z tym, czym ono się interesuje 🙂 a konsola jest w tym przypadku bardzo pomocna.\nOczywiście kategorie wiekowe odpowiednie dla naszej pociechy, czy osób w rodzinie, które chcą grać w wybraną grę.\n01/03/2011 01/03/2011 myswiat gry, porady, ps2 / konsola, życie\nMoja przygoda z konsolą rozpoczęła się w momencie kupna od kolegi Commodore 64 – pamięta ktoś kręcenie śrubokrętem w magnetofonie i modlenie się, aby gra się „zainstalowała” właściwie. I czy ktoś pamięta te wyłamane pady 😉\nJa pamiętam, choć od tego minęło już dobrych lat. W wojsku dorwałem psx extreme, które odnowiło we mnie zainteresowanie konsolami i tą rozrywką. Przełom nastąpił, kiedy na warcie jedna osoba z kadry przyniosła PS2, aby się nie nudzić w nocy czy w dzień. Nic dziwnego, jeśli antena odbierała śnieżący Polsat i to przy dobrym wietrze, oraz jedynkę i tylko czasami tvp2, a tak – można było zapomnieć o rozrywkach. Tylko co mieli robić ci co w nocy nie mogli spać, bo zmieniali się co 2h na posterunkach? Myślicie że dana osoba pozwoliła nam dotknąć konsoli, zagrać – to się mylicie 🙂 w większość mogliśmy popatrzeć, co nie było złe – czas leciał szybciej. Po jakimś czasie pozwolono nam zagrać (jakiś tam dzień, ale jeden warunek – dzielić się).\nI w tym miejscu dochodzimy do sedna sprawy… ponieważ to, że mamy jeden pad, nie oznacza to, że mamy grać sami lub druga osoba bierze tylko bierny udział w grze. Na przykładzie wojska i gry burnaut mogę powiedzieć jedno: wiele satysfakcji daje zmienianie się i pokonywanie danego zadanie przez każda osobę, a inni obserwują jej zmagania o zdobycie złota, ponieważ nam się to nie udało. Czas w tym momencie upływał cholernie szybko… 🙂\nWięc pytanie, dlaczego by tego nie wprowadzić w domach? Oczywiście tam gdzie znajduje się konsola.\nGranie razem i społeczne podejście do grania, dają niesamowitego kopa, nawet jeśli się tylko obserwuje poczynania danej osoby. I nie musi to być gra platformowa, czy muzyczna, ale zwykłą wyścigówka, czy FPS może stać się miło spędzonym czasem w bliskim gronie. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby tak jak było w moim przypadku na warcie, wymieniać się padem w momencie nie zaliczenia zadania, lub nie osiągnięcia zamierzonego celu – złotego medalu. Podpatrywanie innych osób wymusza w nas znajdywanie rozwiązań i niwelowanie błędów, które popełniliśmy my sami.\nPodobna sytuacja była z Area 51, gdzie dzierżyło się pada do momentu zgonu, w tym momencie gra cofała nas do ostatniego momentu gdzie byliśmy i zaczynała kolejna osoba. W tej kategorii gier obserwacja jak radzi sobie inna osoba była większa wczuwa w daną grę, ponieważ cały czas musieliśmy być na bieżąco z akcją i fabuła, ponieważ w razie nie powodzenia danej osoby, to my przejmowaliśmy pada, a wtedy to od nas zależy powodzenia misji. Taki patent naprawdę daje, jak napisałem, kopa i pozwala się skupić na grze bez grania, a to coś więcej niż tylko rozpierucha i wybuchy, to zauważenie fabuły i tego, o co w tej grze chodzi – sens. Takie przechodzenie np. area 51 powoduje, że w pewnym momencie wsiąkamy w tą grę, aby dojść do końca i odkryć wszystkie tajemnice 🙂 ponieważ raz gamy my, gdzie jesteśmy skupieni na akcji, a innym razem wszystko tylko obserwujemy skupiając się na czymś całkiem innym – fajna rzecz, a do tego spędzamy czas z innymi – żywymi – osobami, prowadzimy rozmowy na temat misji, błędów, fabuły.\nGry z widokiem z za pleców, gdzie gra daje nam możliwość grania w dwie postacie jednocześnie też jest innym bogatym w emocje spektrum. Ponieważ w tym momencie ważna jest asekuracja innej osoby, wspieranie się w działaniach czy pomoc sobie nawzajem. Tego typu gry nie dość że oddają w nasze ręce wspólne spędzanie czasu, to jeszcze mobilizują do zależności, które mogą a w niektórych przypadkach są wymuszane między grającymi w jedną grę.\nA co z grami sportowymi, jak się to tutaj kreuje? Tutaj już nie ma jednego dążenia do celu, ale rywalizacja przeciwko sobie. Podobnie z bijatykami, które nastawione są na konfrontacje. Oczywiście można grać w ten sposób, każdy walczy czy rozgrywa mecz – a następna rozgrywka należy już do drugiej osoby. Jedynym problemem w tym miejscu jest poziom danych osób. Ponieważ jeśli ktoś jest słaby w danej grze, będzie ponosić porażki w danej rozgrywce, a to obniży statystyki czy dokonania osoby, która radzi sobie dość dobrze. W niektórych momentach może dość do rozłamu jeśli chodzi o grę w grupie/razem – a to nic miłego i fajnego, kiedy ktoś inny oddaje pola, tylko dlatego że inna osoba nie jest dobra w danej grze. Przecież nie każdy zna sekwencje ciosów w Tekken, czy potrafi ogrywać komputerowego rywala w PES.\nBardzo dobrym rozwiązaniem dla rodzinnych spotkań i grania u boku żywej osoby wydają się platformówki i rożnego rodzaju tego typu gry. Z punktu widzenia grania razem jest to dobre rozwiązanie, ale tu też mogą się pojawić problemy. Ponieważ w takich grach ważne jest umiejętne kojarzenie, logika działanie, metodyka działania i szybkie reagowanie na własne błędy. Spoglądanie jak inne osoba, cały czas próbuje przejść dane zadanie może wywołać u nas mała frustrację, gdzie w pewnym momencie po prostu wybuchniemy pokazując komuś rozwiązanie czy przyczynę błędu – a to też nie jest dobre.\nJak widać, granie przez internet nie jest obowiązkowe. W wielu przypadkach jeśli posiadacie konsolę i gracie w gry na niej, możecie do uczestnictwa zaprosić inne osoby z rodziny, czy zaprosić znajomych. Taki sposób spędzania czasu sprawia, że nie jesteśmy sami z tym co nas otacza. Internetowi przeciwnicy to internetowi przeciwnicy, a żywe osoby, które na bieżąco komentują sytuacje, podpowiadają, wskazują rozwiązania – to całkiem odmienne podejście i granie w gry. Nawet jeśli przeszliśmy daną grę już z 3 razy, patrzenie się na to jak inna osoba radzi sobie z danym problemem, a my możemy wsiąknąć w fabułę to całkiem odmienne odczuwanie przyjemności z grania.\nJak pokazało mi wojsko, można dzielić się rozgrywką i grami z żywą osoba, która siedzi koło nas. Nie jedno krotnie po przez takie spędzanie czasu ze sobą, jesteśmy w stanie lepiej poznać daną osobę, naprawdę.\nObecnie powracam do grania na konsoli, jak i próbuje odejść od tego na czym skupiałem się przez wiele dni. I choć w obecnej chwili nie mam z kim pograć razem, to wiem że kiedyś to się zmieni. I choć dla wielu konsola i granie w nią to dziecinne zabawy, to czas może zauważyć, że na obecną chwilę więcej wydaje się gier dla dorosłych niż dla dzieci. Wiec tą prawdę można sobie wsadzić między książki. Konsola może być też odskocznią dla młodzieży, która spędza czas przed komputerem. Ponieważ tv w każdym domu znajduje się w takim miejscu, gdzie spotykają się ludzie, to i kontrola tego w co gra nasze dziecko jest w miarę większa. A po za tym, kto nam zabroni zagrania w daną grę, czy uczestniczenia z naszym dzieckiem w rozgrywce. Tak… konsola może sprawić, że poznamy nasze dziecko dużo lepiej niż inni rodzice znają swoje dzieci. Przecież wspólny temat, wspólne lub podobne doznania, w grach na podzielonym ekranie i przechodzenie misji kolejny raz – to poczucie, które u dziecka może sprawić, że będzie wiedziało, że może liczyć na swoich rodziców i może im zaufać.\nPrzecież większość rodziców nawet nie wie, czym się ich pociecha interesuje, a co dopiero aby oni rozmawiali z nią o wszystkim. Konsola w tym momencie może być dobrym łącznikiem relacji w rodzinie i scalania jej… a przy tym, jest miłym spędzaniem czasu razem, w gronie tych których lubimy lub tych na których nam zależy. Więc jeśli mamy konsolę, dlaczego nie spożytkujemy potencjały drzemiącego w rozgrywce rodzinnej czy w śród znajomych?\nA przecież nie wspomniałem o grach karaoke czy ala teleturniej – które są nastawione na typowe spędzanie czasu ze sobą z żywą osoba obok. Ale jedno zagadnie trzeba spełnić: trzeba chcieć i potrafić się bawić w gronie żywych osób kolo nas – bo bez tego szybko pojawi się u nas frustracja i z milej zabawy nici. Ale czy nie warto sprawdzić, jak się prezentuje gra, kiedy mamy możliwość zobaczenia, jak ktoś inny przechodzi tą samą plansze czy próbuje rozwikłać dany problem… wrażenia niesamowite 🙂


Wzajemne wsparcie | Niedziela.pl\nMieszkają w blokach, trzy-, czteropiętrowych bez wind. Dla wielu seniorów ich mieszkania są niczym więzienia. Niektórzy wychodzą z nich tylko kilka razy w roku – zwykle gdy przyjedzie rodzina i ich sprowadzi, czasem z wózkiem\nNiedziela Ogólnopolska 46/2019, str. 14-15\nTaka sytuacja nie zawsze wiąże się z chorobą – już sam wiek sprawia, że te trzy piętra są za trudne do pokonania – mówi ks. Marek Olejniczak, proboszcz parafii św. Melchiora Grodzieckiego w Częstochowie, w którym działa jeden z wielu klubów seniora.\nArchidiecezja częstochowska, podobnie jak inne w kraju, widzi potrzebę podejmowania działań i projektów nakierowanych na osoby starsze. Zasługujący na uwagę program „Centrum usług dla osób starszych”, który działa tylko w Częstochowie, realizowany jest od kwietnia 2019 r. i potrwa do końca roku. W ramach projektu grupa ok. 40 seniorów została objęta usługami opiekuńczymi wspomagającymi ich codzienne funkcjonowanie. Wolontariusze i asystenci seniorów zapewniają im pomoc w codziennych czynnościach, takich jak: robienie zakupów, umawianie wizyt lekarskich, załatwianie spraw urzędowych, wyjścia z domu, organizowanie wolnego czasu – spacery, czytanie książek, towarzyszenie w bieżącym życiu itp. Tej grupie seniorów dostarczane są ciepłe posiłki przez pięć dni w tygodniu.\n– Projekt wniósł wiele radości do życia osób, które z niego korzystają. Na co dzień są one niejako wykluczone z powodu niepełnosprawności, która pojawia się wraz ze starością – podsumowuje ks. Paweł Dzierzkowski, zastępca dyrektora częstochowskiej Caritas. – Jest to nie tylko konkretna pomoc w postaci posiłku, spotkania z drugim człowiekiem – osoby te zyskały też siły duchowe, dzięki temu, że zostały one dostrzeżone, że poczuły się potrzebne. Projekt pokazuje, że osoby starsze mogą dobrze przeżywać swoją starość. To, co istotne i widoczne, to aktywizacja społeczności lokalnej, osób z danej parafii czy dzielnicy: ludzie stają się dla siebie i za siebie odpowiedzialni, powraca pomoc sąsiedzka, przestajemy być anonimowi – mówi ks. Dzierzkowski.\nCzęsto uważamy, że wolontariusz to człowiek młody, okazuje się jednak, że program „Centrum usług dla osób starszych” uaktywnił samych seniorów. Jak? Przykładem jest pani Ela: – Jestem na emeryturze, ale należę do tych młodszych seniorek. Mam jeszcze dużo energii i chcę się nią dzielić, opiekując się starszymi seniorkami. Udzielam się w klubie seniora, zanoszę też obiady do osób schorowanych, które nie mogą tutaj dotrzeć. W moim bloku, piętro wyżej, mieszka 90-letnia pani, którą odwiedzam, robię jej zakupy... Obok rzeczowej pomocy jest spotkanie – i to jest najważniejsze, pomaga przetrwać samotność, która niestety, dotyka seniorów.\nWe współpracy z ASOS\n– Każdy z nas widzi, że społeczeństwo się starzeje. A miłosierdzie jest twórcze i my też szukamy nowych dróg, które otwierają się przed Caritas, chcemy je jak najlepiej wykorzystać – mówi ks. Dzierzkowski. Program „Centrum usług dla osób starszych” jest realizowany w ramach Rządowego Programu na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych na lata 2014-2020 i współfinansowany ze środków Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.\nJak mówi europoseł Jadwiga Wiśniewska, program ASOS otwiera przed seniorami nowe szanse i nowe możliwości, pozwala skutecznie realizować założenia polityki senioralnej rządu Prawa i Sprawiedliwości. – Cieszę się, że wsparcie w ramach programu trafiło także do częstochowskich seniorów, którzy są mi tak bliscy – podkreśla europoseł Wiśniewska i dziękuje Caritas Archidiecezji Częstochowskiej za przystąpienie do ASOS.\nW Częstochowie przy parafii św. Melchiora Grodzieckiego od 2005 r. prężnie działa klub seniora. Podczas wtorkowych spotkań na seniorów czekają ciepła zupa oraz słodki poczęstunek i duża doza dobrego humoru. Spotkania przebiegają w miłej atmosferze rozmów, śpiewów, celebrowania imienin i innych rocznic. Można tu też usłyszeć historię o świętym z danego dnia. Seniorzy chodzą razem do kina, teatru, jeżdżą na wycieczki. Korzystają ponadto z programu oferowanego przez Caritas: Ciepłe obiady przez cały tydzień.\n– Mam 78 lat, od 12 lat jestem wdową – mówi pani Henryka. Do klubu seniora przychodzę od 10 lat. Jestem bardzo zadowolona, bo gdy tutaj przychodzę, jestem między ludźmi i nie czuję samotności. Mam dzieci, wnuki i prawnuki, ale oni mają swoje życie. Odwiedzają mnie, ale na co dzień mieszkam sama – opowiada. – Jestem po kilku operacjach, poruszam się o kulach, ale kiedy jestem tutaj, mam dużo lepsze samopoczucie. W klubie dzielimy się radościami i troskami – dodaje.\nStałym bywalcem klubu jest też pan Zdzisław: – Najpierw dziękuję Panu Bogu, później temu, kto wymyślił kluby seniora i takie spotkania dla osób starszych – mówi. – Takie miejsca są bardzo potrzebne. Ja jestem jeszcze młody człowiek, bo chociaż mam 72 lata, we mnie dusza młoda lata – mówi dowcipnie. – Staramy się być duchem wiecznie młodzi.\nKsiądz Olejniczak podkreśla znaczenie akcji częstochowskiej Caritas: – Caritas rozpoczęła akcję o wielkiej głębi, przeciwko wykluczeniu społecznemu. To daje też motywację seniorom, którzy nierzadko idą do innych nie tylko z życzliwością, dobrym słowem, ale też biorą ten otrzymany obiad i wspólnie go spożywają. Ta akcja rozwija się coraz szerzej i uaktywnia seniorów. To projekt, który nas napędza do tego, by wyjść do tych, którzy zostali zamknięci fizycznie, a często i psychicznie.\nProgram „Centrum usług dla osób starszych” jest realizowany w ramach Rządowego Programu na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych na lata 2014-2020 i współfinansowany ze środków Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.\nAlzheimer - problem nas wszystkich\nNiedziela kielecka 43/2013, str. 8\nZ Mariuszem Pająkiem rozmawia Agnieszka Dziarmaga\nAGNIESZKA DZIARMAGA: - Czy przeciętny człowiek jest w stanie samodzielnie zauważyć, że ma symptomy zdradzające początki choroby Alzheimera, czy raczej to zadanie dla jego najbliższych? Jak rozpoznać zbliżającą się chorobę?


Jak zachować piękną skórę w czasie ciąży? - Kobiecezasady.pl\n22 Lip 2013 | Autor: Justyna Jucha | Kategoria: Pielęgnacja, Porady\nSkóra w ciąży może zmienić się nie do poznania, a wszystko za sprawą burzy hormonalnej, która zachodzi w tym czasie w ciele kobiety. Nawet jeśli do tej pory skóra była w idealnym stanie i nie było z nią żadnych problemów, może to się zmienić w czasie ciąży.\nZazwyczaj ciężarne kobiety skarżą się na nadmierne przesuszenie, a co za tym idzie – wrażliwość skóry. Dzieje się tak, ponieważ hormony ciążowe wpływają na włókna kolagenu i elastyny, które odpowiadają za stan i elastyczność skóry. Stają się one delikatne i mniej elastyczne, stąd łatwiej o podrażnienia. W takiej sytuacji, w niektórych miejscach na ciele mogą pojawiać się pojawiają się swędzące, zaczerwienione zmiany. Najczęściej mogą występować na przedramionach, szyi i głowie.\nAby podrażniona skóra nie stała się kolejną dolegliwością ciążową i nie stała nam na drodze do cieszenia się z tego wyjątkowego stanu, warto zadbać o skórę w sposób szczególny. Przede wszystkim powinno się używać w tym okresie dermo kosmetyków czyli takich, które są na pograniczu kosmetyku i leki i można je kupić w aptece. Są korzystniejsze, ponieważ opierają się na bezpiecznych składnikach, dzięki którym możemy uniknąć podrażnień. Wśród tych kosmetyków natomiast należy wybierać odpowiednie, przeznaczone dla cery wrażliwej. Najczęściej zawierają one takie składniki, jak wazelina, gliceryna, masło Thea czy oliwa z oliwek. Warto żeby były również wyposażone w filtry przeciwsłoneczne o mocy min. SPF 30, ponieważ skóra wrażliwa nie może być poddawana dodatkowo działaniu promieni słonecznych w sposób intensywny.\nWażna jest tu także regularność – nie wystarczy użyć kremu czy balsamu raz na tydzień. Należy je wsmarowywać regularnie, po każdym, nie trwającym zbyt długo prysznicu. A do samej kąpieli trzeba używać łagodnych preparatów, takich jak olejki, które zostawiają na ciele warstwę ochronną.\nDbając o twarz należy natomiast trzymać się zasady, że na dzień używamy kremu ochronnego i fluidu o lekkiej konsystencji, a wieczorem, po demakijażu smarujemy twarz kremem ze składnikami regenerującymi. Także do demakijażu należy używać delikatnych kosmetyków przeznaczonych do cery wrażliwej.


Drzwi do starych futryn - Polski Wpisowy katalog WWW - SEOWPIS.COM\nSłowa kluczowe: drzwi na stare futryny warszawa, drzwi wejściowe, drzwi do starych futryn\nOgrodzenia z siatki montaż »\nFirma Norma-Bud specjalizuje się w sprzedaży i montażu ogrodzeń zróżnicowanych producentów. Każdy pracownik firmy posiada nieodzowną znajomość branży oraz rutynę w aspekcie montażu bram, palisadowych ogrodzeń oraz furtek. Spółka funkcjonuje na rynku całej Polski, a własną siedzibę ma w województwie łódzkim. W ofercie firmy znajdują się ogrodzenia z prefabrykatów, ogrodzenia z piaskowca oraz furtek przesuwnych. Ponadto firma świadczy usługi brukarskie, budowlane, wykończeniowe. Charakterystyką firmy jest rzetelność, uczciwość oraz dbałość o zamawiającego.\nZadaszenia - zadaszeniawejsciowe.pl »\nO ile poszukujesz spółki, która wykona dla Ciebie najwyższej klasy zadaszenia wejściowe to bardzo dobrze trafiłeś. Najważniejszą pozytywną właściwością naszych wyrobów jest ich wytrzymałość jak również to jak pokazują się po montażu. Nasze prace można spotkać nie tylko w okolicy naszej działalności, ale też na obszarze całego kraju. Zadaszenia wejściowe chronią nie tylko przed deszczem, lecz również śniegiem i dodatkowo kilkoma innymi warunkami atmosferycznymi. Dzięki naszej ofercie ze stuprocentową pewnością będziesz w stu procentach usatysfakcjonowany. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszą propozycją.\nPrace dekarskie »\nKtóra firma w Polsce wykonuje najlepsze prace dekarskie? Szukacie sprawdzonej firmy która wykona dla was różnego rodzaju prace związane z remontami waszego domu czy mieszkania? A może chcielibyście skorzystać z zastosowań podnośnika koszowego? Zobaczcie pełną ofertę naszej firmy i skorzystajcie z niej już teraz.


Kulturalni(e) nakręceni: stycznia 2016\nLEKTUROMANIA_praca konkursowa nr 5\nKolejna planeta, na której wylądował Mały Książę różniła się od poprzednich przede wszystkim liczbą mieszkańców. W przeciwieństwie do pozostałych planet miała ich aż czterech. Planeta ta znajdowała się najbliżej Ziemi, lecz jak się potem okazało, od niej także była zupełnie inna.\nKiedy Mały Książę wylądował na nowej planecie, powitała go cała czwórka mieszkańców.\n- Witaj! – powiedzieli wszyscy chórem.\n- Dzień dobry! – odpowiedział Mały Książę.\n- Chodź, zapraszamy Cię na herbatę – zaproponował jeden z mieszkańców.\n- Ale wy mnie nawet nie znacie, nie boicie się? – spytał zdziwiony chłopiec.\n- To może być dobra okazja, by się poznać – odparł tamten.\nMały Książę ucieszył się, że nieznajomi tak gościnnie go przyjęli. Już po chwili siedział w miękkim fotelu. Nowi przyjaciele opowiedzieli mu dużo o sobie.\nTOL – najwyższy z nich, miał bladą cerę, natomiast włosy - koloru węgla. Interesował się modą i słuchał muzyki pop. Był bardzo rozgadany.\nER – posiadał o wiele ciemniejszą karnację skóry. Miał zupełnie inny charakter, niż Tol. W przeciwieństwie do niego był spokojny i wyciszony. Uwielbiał muzykę poważną i mimo nieśmiałości – bardzo chętnie opowiadał o swoich ulubionych kompozytorach.\nAN – bardzo niewiele mówiła, lecz słuchała każdego z wielką uwagą. Miała niebieskie włosy, bardzo mocny makijaż i kolczyk w wardze. Była fanką muzyki rockowej.\nCJA – to mała dziewczynka, która z powodu swojej choroby nie miała włosów. Nie odebrało jej to jednak radości życia – cały czas uśmiechała do każdego.\nWszyscy pochodzili z Ziemi, lecz uciekli z niej przez brak akceptacji. Ludzie nie akceptowali zainteresowań Tola, koloru skóry Era, wyglądu Any i choroby Cji.\n- Wszyscy jesteście tacy różni, ale umiecie ze sobą wspólnie żyć. Jak to robicie? - spytał Mały Książę.\n- Wiesz, to bardzo ważne umieć zaakceptować czyjąś inność – odpowiedział Er.\n- Ta umiejętność przychodzi tak łatwo? Ja jestem zupełnie inny niż Wy, a od razu dobrze mnie przyjęliście – dopytywał Złotowłosy.\n- Znasz słowo GOŚCINNOŚĆ? – odezwała się An.\n- Uważasz, że tacy jesteśmy?\n- Widzisz, to słowo zawiera tak naprawdę dwa słowa. Spójrz – An wyciągnęła kartkę i napisała:\n- Bardzo łatwo jest przyjąć kogoś podobnego do nas, lecz o wiele trudniej kogoś, kto jest inny: pochodzi z innej planety, lubi inną muzykę, ma inny styl, inaczej wygląda. Na tym właśnie polega GOŚĆ INNOŚĆ – na zaakceptowaniu inności.\n- Dlatego tu jesteśmy. Tam, skąd pochodzimy, nie rozumieli tego, że każdy jest inny - dodał Tol.\n- Aż tak źle jest na Ziemi? Ale da się coś z tym zrobić? – dopytywał Mały Książę.\n- Owszem, ale to nie będzie takie łatwe i potrzeba wiele czasu, aby ludzie nauczyli się akceptować siebie nawzajem.\n- Chcę polecieć na Ziemię i powiedzieć ludziom o TOLERANCJI! - krzyknął Mały Książę.\n- Nie wolałbyś zostać z nami? – spytała Cja.\n- Chętnie bym został, ale chcę ludziom powiedzieć o TOLERANCJI! Dziękuję za GOŚCINNOŚĆ! Muszę lecieć!\n- Powodzenia! - odkrzyknęli Tol, Er, An, Cja.\nMały Książę ruszył w drogę na Ziemię. „Ci młodzi ludzie są dużo mądrzejsi od dorosłych” – pomyślał, lecąc…\non czwartek, stycznia 07, 2016


MARKETING Co, gdzie i jakie treści wideo oglądają internauci na smartphone’ach i tabletach?\nYoutube ma 65% zasięgu wśród użytkowników Androida. 49% oglądających wideo na smartphone’ach ogląda teledyski. 38% osób oglądających wideo na tabletach ogląda na nich teledyski i filmy. W Polsce wyróżniają się dwie kluczowe kategorie użytkowników wideo na urządzeniach mobilnych. W IRCenter opisujemy korzystanie z wideo na urządzeniach mobilnych – w oparciu o projekt Multiscreening 2016 i dane behawioralne Mobigate.\nPonad połowa – 54% – internautów ogląda treści wideo na urządzeniach mobilnych. Robimy to znaczenie częściej na smartphone’ach niż na tabletach, co jest efektem niższej penetracji tabletów wśród polskich internautów. Smartphone’y towarzyszą nam znacznie częściej niż tablety – wśród osób oglądających wideo na urządzeniach mobilnych znacznie więcej jest heavy-userów na smartphone’ach, niż na tabletach.\nOglądanie wideo wśród internautów, n=1457, ogół internautów\nWg danych Mobigate dla systemu Android z sierpnia 2016 aplikacją mobilną o największym zasięgu jest Youtube (65%), przewyższającym tylko Facebooka (51%), na którym też można oglądać wideo. To sporo. Warto zwrócić jednak uwagę na średni czas korzystania z tych aplikacji – 13min – Youtube i 10min – Facebook, czyli – teledyski i wiadomości można obejrzeć, z filmami – raczej fragmenty (np. w drodze do pracy lub szkoły).\nTop aplikacje mobilne, na których można oglądać wideo,\ndane – Mobigate, sierpień 2016\nWg Gemiusa – w sierpniu 2016 strona mobilna Youtube miała zasięg 20%. Co ciekawe w rankingu top 20 domen na platformach mobilnych Gemiusa oprócz Youtube nie ma ani jednej strony poświęconej bezpośrednio wideo. Czyli to wideo – jeśli nie na aplikacjach i na Youtube, to najczęściej jest oglądane na Facebooku i Onecie (najczęściej oglądanych stronach WWW).\nJakie wideo oglądamy na urządzeniach mobilnych?\nNa urządzeniach mobilnych najczęściej ogląda się teledyski – na smartphone’ach – 49% użytkowników wideo i na tabletach – 38% użytkowników wideo. Drugim najczęściej wybieranym rodzajem contentu wideo są programy informacyjne (38% wśród użytkowników obu rodzajów urządzeń). Jedna trzecia użytkowników wideo na mobile ogląda na tych urządzeniach filmy.\nPreferowane treści wideo na różnych urządzeniach\nProcentowanie do ogółu internautów, n=1457, wartości zaokrąglone do pełnych procentów.\nTeledyski / programy muzyczne 0.36 0.43 0.38 0.49\nWiadomości 0.73 0.37 0.32 0.38\nFilmy 0.82 0.6 0.38 0.3\nSeriale 0.66 0.4 0.29 0.19\nProgramy dokumentalne 0.31 0.16 0.08 0.13\nRelacje sportowe 0.47 0.22 0.14 0.11\nProgramy kulinarne 0.35 0.12 0.1 0.07\nTeleturnieje 0.3 0.03 0.03 0.05\nReality Show 0.17 0.05 0.04 0.04\nProgramy talentshow z gośćmi 0.09 0.04 0.05 0.03\nTelewizja śniadaniowa 0.23 0.03 0.03 0.02\nJeśli się przyjrzeć rodzajom wybieranego contentu wideo na różnych urządzeniach, widać, że treści oglądane na telewizorach i komputerach PC nie mają wiele wspólnego z wyborem treści na urządzeniach mobilnych. Wśród użytkowników wideo na urządzeniach mobilnych można wyróżnić 3 kategorie użytkowników:\nosoby oglądające na smartphone’ach głównie teledyski i wiadomości, nie stroniący od oglądania relacji sportowych – wiodąca kategoria użytkowników wideo na urządzeniach mobilnych,\nosoby oglądające wiadomości na tabletach – nieco starsze i zamożniejsze osoby,\nosoby oglądające filmy na smartphone’ach – najmłodsza, nieliczna grupa użytkowników.\nNajczęściej współoglądane kategorie programów tv/wideo na różnych urządzeniach\nPunkty prezentują rodzaje treści oglądane na różnych urządzeniach. Linie prezentują współkorzystanie przez te same osoby z różnych rodzajów treści na różnych urządzeniach. Grubość i odległość linii prezentuje częstotliwość współoglądania treści. Z grafu usunięto linie, dla których było niej niż 100 badanych osób. Kliknij na obrazek, żeby powiększyć.\nKiedy oglądamy wideo na urządzeniach mobilnych?\nTrzy czwarte (77%) użytkowników wideo na mobile najczęściej ogląda te treści w domu. W tym sensie tablet i smarthone to „małe ekrany do puszczania muzyki i oglądania wiadomości”. Oprócz sytuacji domowych wideo na urządzeniach mobilnych jest najczęściej oglądane w trakcie wyjazdów i wakacji – to zarówno sposób spędzania wolnego czasu w pociągu/autobusie, jak i „mały telewizorek” zabierany na wyjazd. W trakcie typowego dnia, poza domem, wideo na urządzeniach mobilnych jest najczęściej oglądane w komunikacji miejskiej (29% użytkowników wideo na mobile) i w szkole/miejscu pracy (27%), czyli jedna trzecia osób w tej kategorii.\nKto ogląda wideo na urządzeniach mobilnych?\nWideo na urządzeniach mobilnych oglądają głównie osoby młodsze, co jest oczywiste. Warto zwrócić uwagę jednak na to, że kobiety sięgają po video na mobile w młodszym wieku niż panowie.\nWiek użytkowników wideo na urządzeniach mobilnych\nZasięgi na wideo to przede wszystkim domena Youtube i Facebooka. Na pewno warto przemyśleć targetowanie reklam na czas: dojazdu do/z pracy/szkoły i godziny wieczorne – swoją drogą i Google i Facebook umożliwiają targetowanie po geolokalizacji:) Wyraźnie widać, że mamy doczynienia z dwoma kategoriami użytkowników – 1. „smartphone’owcami”, którzy nie mają tabletów, a na telefonach oglądają to, co mogą, czyli teledyski i wiadomości i – coraz częściej – relacje sportowe (jak i nie uwzględnione w wynikach – treści wirusowe), 2. użytkownikami serwisów informacyjnych na tabletach, którzy również bardzo często oglądają dzienniki na telewizorach.\nWarto mieć w tyle głowy kilka faktów: „smartphone’owcy” – ta pierwsza kategoria – to właśnie wschodzące pokolenie (w zależności od tego, kto jak definiuje – Z, Millenialsi itp.). Nadchodząca fala wyżu to dopiero 6-latki, dlatego marki myślące długofalowo rzeczywiście muszą orientować się na aplikacje dla najmłodszych i jak najszybciej zrozumieć Snapchata. Użytkownicy dzienników na tabletach – druga kategoria – to osoby ciekawe świata, nieco bardziej zamożne i biegłe w nowych technologiach.\nPoprzedni artykułBanki Centralne na okładce\nNastępny artykułCzy Bank Japonii zdecyduje się na cięcie stóp?


Liv Constantine w Księgarni Ravelo.pl\nKsięgarnia Ravelo.pl › Liv Constantine\nLiv Constantine\tHarperCollins Polska, 2 października 2019 oprawa miękka\nDoktor Kate English ma wszystko: wspaniałego męża i córkę, sukcesy zawodowe oraz wielką fortunę. Ale wszystko zmienia się jednej nocy, kiedy matka Kate, Lily, zostaje znaleziona martwa, brutalnie zamordowana we własnym domu. Wieczorem po pogrzebie rozpacz ustępuje miejsca przerażeniu, gdy Kate... więcej\nLiv Constantine\tHarperCollins Polska, 4 października 2019\nLiv Constantine\tHarperCollins Polska, 15 listopada 2017\nAmber Patterson uważa, że jest stworzona do życia w luksusie. Ma wybujałe ambicje, zero skrupułów i spore zdolności aktorskie. Daphne Parrish ma wszystko, o czym marzy Amber. Bogatego i przystojnego męża, luksusowy dom i udane dzieci. Prowadzi idealne, pozbawione trosk życie. Amber obmyśla plan,... więcej\nLiv Constantine\tHarperCollins Polska, 15 listopada 2017 oprawa miękka


##### Niesamowite cycki lodzik – Gorąca Azjatka robi niesamowitego lodzika - porndroids.com.\nNajwiększa kolekcja lodzik nastolatki u nas zawsze w 100% za darmo. Filmy porno z niesamowita całkowicie za darmo. Pieści go i kręci kółka wokół niego językiem, aż nie może. Cycata dojrzała kurwa z fajnym tyłeczkiem · Niesamowite cycki latynoski · Niewamowite. Oglądaj Jenna Haze - Niesamowity Lodzik na najlepszą stronę dla hardcoreowych porno. Oglądaj filmy niesamowite cycki lodzik, Duże Cycki szczupłe blondynki dają cyckk niesamowity podwójny lodzik at Cipki Porno.\nOutdoors cycki miga akcja z rolkowej dziwki nastolatków · 6:48 493. Ta cycko ma cudowne cycuszki, o których na pewno niesamowite cycki lodzik będziesz mógł zapomnieć przez długi czas.\nNiesamowicie seksowna młoda brunetka daje niesamowity lodzik at Beeg Porno. Bądź pewny, że nie będziesz. niesamowite piersi amatorki. Filmy porno wykorzystane aktualizacje czarnych nastolatków biust całkowicie za darmo. Niesamowity lodzik POV. Niesamowity lodzik POV. HD Calineczka dopadła ogiera.\n61% HD6826 WyświetleńLodzik5 lat temu. Niesamowite cycki lodzik gorąca Azjatka robi wspaniałego loda. Niesamowity lodzik i jebanie · Trzy niesamowite suki · Niesamowite francuskie cycki · Fajna nastolatka. Porno z Lodzik. Najlepszej jakości darmowe. Pornhub zdjęcia busty mamuśki porno domem dla najbogatszych filmów z.\nSexrura Lodzuk. Niesamowita cycata brunetka jest naga i cycata z przyjemną cipką. Zobacz jak je pieści i robi jednego z. HD7488 WyświetleńDuże cycki4 lata temu.\nOglądaj POV lodzik dziwki z wielkimi cyckami na najlepszą stronę dla hardcoreowych porno. Duże cycki, lodzik i rżnięcie POV 10:05 min. Porno z Lodzik. Niesamowite cycki lodzik jakości. Cztery wyjątkowo seksowne suki dają niesamowicie wspaniały lodzik. Tagi: niesamoeite, biust, cyc, cycek, cycuszki, fellatio, lodzik, lodzik biuściastej, lodzik i.\nOglądaj idealny lodzik z niesamowite cycki lodzik na twarz na najlepszą stronę dla hardcoreowych porno. Oglądaj Zmysłowy lodzik i hiszpan.\nPrevious Article Darmowe malutkie nastolatki lesbijki porno\nGorąca Azjatka robi niesamowitego lodzika - porndroids.com.\ndarmowe, porno, gejów, hd\njak, duży, jest, do, dużego, penisa\nrogacz, czarno, biały\nRogacz czarno biały\nCiemne murzynki lesbijki Tojagis ciemne, murzynki, lesbijki\nBig ums fat black freaks orgia 2 Samulabar big, ums, fat, black, freaks, orgia, 2\nco, to, tryska, orgazm\nCo to tryska orgazm\nHiszpanie, z, dużymi, kutasami(2)\nnauczyciel, lesbijek, hd, porno(7)\nśmieszne, tytuły, filmów, porno(0)\ndarmowe, galerie, porno, mamuśki(9)\npornograficzny, hub, porno(4)


PGK - Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej w Śremie - Zakład pogrzebowy\nZAKŁAD POGRZEBOWY NEKROS\nZakład Usług Pogrzebowych NEKROS istnieje od 1967 roku. Wieloletni okres prowadzenia działalności w branży pogrzebowej pozwala nam zapewnić Rodzinom, które znalazły się w tej bolesnej sytuacji, na bezstresowe załatwienie wszelkich spraw związanych z pogrzebem.\nOrganizacją ceremonii pogrzebowych zajmujemy się KOMPLEKSOWO,\nco oznacza, że pomagamy zarówno w załatwieniu wszelkich formalności w szpitalach, urzędach i na cmentarzach, jak i zajmujemy się pełną oprawą ceremonii. Wszystko to możliwe jest również w formie bezgotówkowej w ramach zasiłku pogrzebowego ZUS.\nDysponując specjalistycznym transportem, jak też fachowym i zdyscyplinowanym zespołem pracowników, jesteśmy gotowi wykonać każde, nawet nietypowe, zlecenie.\nStale poszerzamy zakres świadczonych usług. Uczymy się słuchając dobrych rad i cennych wskazówek.\nUwzględniając specyfikę prowadzonej działalności, jesteśmy do Państwa dyspozycji przez całą dobę, 7 dni w tygodniu.\nZakład Usług Pogrzebowych NEKROS\n502 614 746


Bajka Sklep z Zabawkami Belgradzka, UrsynówAZ.pl , Firma\nBajka Sklep z Zabawkami Belgradzka\nul. Belgradzka 14/18U, Warszawa\nblisko stacji metra Natolin\n508 556 007 Wyślij wiadomość\nW sklepach Bajka jest jak w... bajkach: miło i możesz mieć wszystko, o czym zamarzysz! Takiego bogactwa zabawek wysokiej jakości dla dzieci nie znajdziemy chyba nigdzie indziej na Ursynowie.\nPodstawą oferty sklepów Bajka są zabawki drewniane, edukacyjne, kreatywne oraz różnego rodzaju gry rodzinne. Miłe jest to, że robiąc zakupy w Bajce nie musisz nic wiedzieć o zabawkach. Jak mówi właścicielka Bajki, Justyna Słowińska:\n- Chętnie doradzamy rodzicom w doborze odpowiednich zabawek dla ich pociech. Odpowiadamy na pytanie dlaczego warto wybrać gryzak Żyrafka Sophie czy jak pomocny przy usypianiu malucha jest Miś Szumiś. Duzi i mali chłopcy odnajdą u nas swój świat zdalnie sterowanych pojazdów, kolejek, samochodów i kart kolekcjonerskich. Dziewczynki znajdą u nas starannie dobrane do wieku zabawki edukacyjne i kreatywne, mnóstwo akcesoriów do prac plastycznych oraz przepiękne kolekcje maskotek, lalek i figurek. Podpowiadamy jak udekorować dziecięcy pokój z wykorzystaniem naklejek dekoracyjnych na ściany, meble, ceramikę czy okna. Sezonowo uzupełniamy nasza ofertę o zabawki ogrodowe, plażowe, sportowe oraz stroje karnawałowe.\nChociaż pierwszy sklep Bajka otwarto w 2011 roku to jest on owocem ponad 25-letniej tradycji rodzinnej w branży dziecięcej. Otwarcie drugiego sklepu, szeroki asortyment dobrany z wielką pasją, kompetentna obsługa i miła atmosfera z pewnością przyczynią się do kontynuacji wspaniałej rodzinnej tradycji służąc najmłodszym klientom na długie, długie lata. Czego serdecznie życzymy!\nWśród marek dostępny w sklepie znajdziesz: Anekke, Alexander, Alex, Avenue Mandarine, B.toys, Babiators, Carrera, Cobi, Czu Czu, Dante, Dickie Toys, Djeco, Egmont, Eitech, EPEE, EPOCH, Fisher Price, Formatex, Goki, Geomag, Hasbro, Incastro, Melissa and Doug, LEGO, LiscianiGiochi, LittleLife, Londij, Mattel, Moulin Roty, Nici, Panini, Plan Toys, Plus-Plus, RoomMates, Quercetti, Schleich, Scratch, Siku, Szumisie, Teifoc, TOP Model, Trefl, Viking Toys...\nKategorie: AGD zabawki: pralki, kuchenki, żelazka itp. - gdzie kupić? Angry birds zabawki - gdzie kupić? Bakugan zabawki - gdzie kupić? Bandai zabawki - gdzie kupić? Bańki mydlane - gdzie kupić? Barbie lalki - gdzie kupić? Ben10 zabawki - gdzie kupić? Bob Budowniczy - zabawki - gdzie kupić? Ciastolina - gdzie kupić? Clementoni zabawki - gdzie kupić? Cliks zabawki - gdzie kupić? Cobi zabawki - gdzie kupić? Disney zabawki - gdzie kupić? Domki, wózki dla lalek - gdzie kupić? Drewniane zabawki, klocki, puzzle dla dzieci - gdzie kupić? Duplo klocki - gdzie kupić? Edukacyjne zabawki - gdzie kupić? Eksperymenty, doświadczalne, naukowe zabawki - gdzie kupić? Fisher Price zabawki - gdzie kupić? Foremki, wiaderka, zabawki do piaskownicy - gdzie kupić? Geomag klocki - gdzie kupić? Gry planszowe, figurkowe, RPG, karciane - gdzie kupić? Gryzaki - gdzie kupić? Grzechotki - gdzie kupić? Hasbro zabawki - gdzie kupić? Hot Wheels zabawki - gdzie kupić? Interaktywne zabawki - gdzie kupić? K'nex klocki dla dzieci - gdzie kupić? Kinetyczny piasek - gdzie kupić? Klocki dla dzieci - gdzie kupić? Kolejki - elektryczne, Piko i in. - gdzie kupić? Konstrukcyjne zabawki - gdzie kupić? Kreatywne zabawki - gdzie kupić? Lego klocki - gdzie kupić? Logiczne gry dla dzieci - gdzie kupić? Magnetyczne klocki dla dzieci - gdzie kupić? Maskotki zabawki - gdzie kupić? Matchbox zabawki - gdzie kupić? Mattel zabawki - gdzie kupić? Maty edukacyjne - gdzie kupić? Mega Bloks klocki - gdzie kupić? Memory gry dla dzieci - gdzie kupić? Modelarska masa - gdzie kupić? Monopoly gra planszowa - gdzie kupić? Monster High zabawki - gdzie kupić? My Little Pony zabawki - gdzie kupić? Naturino obuwie dziecięce - gdzie kupić? Nici produkty, zabawki, maskotki - gdzie kupić? Niemowlęce zabawki - gdzie kupić? Orb factory zabawki - gdzie kupić? Plastelina - gdzie kupić? Plastyczne masy - gdzie kupić Plus-plus klocki dla dzieci - gdzie kupić? Pluszowe zabawki - gdzie kupić? Puzzle klasyczne, piankowe, kartonowe, 3D - gdzie kupić? Quercetti zabawki - gdzie kupić? Ravensburger puzzle - gdzie kupić? Rowerki biegowe, jeździki, chodziki, hulajnogi - gdzie kupić? Rubika kostka, oryginalna - gdzie kupić? Schleich figurki, zabawki - gdzie kupić? Scooby Doo zabawki - gdzie kupić? Scrabble gra - gdzie kupić? Siku modele, zabawki - gdzie kupić? Skakanki - gdzie kupić? Smily play zabawki - gdzie kupić? Smoby Simba zabawki - gdzie kupić? Smurfy zabawki - gdzie kupić? Spacerówka - wózek dziecięcy - gdzie kupić? Spongebob zabawki - gdzie kupić? Sprytna plastelina - gdzie kupić? Star Wars zabawki - gdzie kupić? Świnka Peppa zabawki - gdzie kupić? Sylvanian Families zabawki - gdzie kupić? Transformers zabawki - gdzie kupić? Wader zabawki - gdzie kupić? Zabawki - sklepy - gdzie najlepiej kupować? Zabawki do kąpieli - gdzie kupić? Zdalnie sterowane pojazdy, modele RC - gdzie kupić? Łamigłówki - gdzie kupić?


Fajne budowanie stron − rock-tozsamosciowy.pl\nrock-tozsamosciowy.pl Fajne budowanie stron\nZ całą pewnością wiesz, jak ważne jest posiadanie swojej strony w Sieci. Jaka firma będzie zatem strzałem w dziesiątkę? Podejmij decyzję o przygotowaniu strony u fachowców w tej dziedzinie. Jedynie rzetelni znawcy tworzenia stron są w stanie podołać takiej misji. Czemu musisz zlecić właśnie Doubles utworzenie swojej strony? Projektowanie stron internetowych jest trudniejsze, niż wydaje się to w pierwszej chwili. Jeżeli nie zajmujesz się na tym za bardzo, strona stworzona samowolnie nie będzie najlepiej zrobiona. Nie należy również korzystać z usług niepewnych serwisów, gdyż spod ręki niedoświadczonej osoby na pewno wyjdzie nieładna witryna.\nW zakres usług brandu Doubles wchodzi projektowanie a także tworzenie stron internetowych. Dzięki ich dużemu doświadczeniu skutecznie budują przyjazne wyobrażenie Twojej działalności w sieci. Utworzą dla Ciebie responsywną oraz zachęcającą witrynę zarówno pod względem informacyjnym, komunikacyjnym jak i wizualnym. Stworzone przez firmę Doubles strony WWW będą naprawdę funkcjonalne, jak również niezwykle estetyczne. Kładą oni nacisk przede wszystkim na odrębne traktowanie klientów.\nW tej firmie można spotkać wyłącznie ekspertów i profesjonalistów w przygotowywaniu stron WWW. Nieustannie obserwują trendy technologiczne oraz estetyczne, aby być na bieżąco. Ich doświadczenie i wiedza powoduje, iż wiedzą jak dobrze zbudować witryny WWW, tak, aby były idealnie wpasowane pod wymagania Google, chodziły sprawnie, a klienci byli usatysfakcjonowani z ich szybkości oraz bezproblemowości działania.\nDziałania Doubles opiera|Ich strategia opiera się} głównie na tym, że starają się mocno współpracować z klientem. Dokładnie słuchają potrzeb i wybierają indywidualnie strategię. Klienci mają pewność, że obsługują ich całościowo oraz zawsze z takim samym zaangażowaniem. Zrobili całą masę zadań, wciąż rozszerzając liczbę zadowolonych klientów. Witryny WWW, które zostały przez Doubles zaprojektowane, wiecznie zadowalały ich klientów. Każdy ich projekt odpowiada charakterowi, jaki ma działalność klienta, przykuwając uwagę oryginalnością grafiki, czy szatą wizualną.\nNie dawaj swojej strony WWW w niepewne ręce. Projektowanie stron to działania wymagające wiedzy, doświadczenia a także wymaganego przygotowania technicznego. Pamiętaj, że jest to ogromnie ważny element reklamy Twojej firmy. Dzięki niej przedstawiasz swoją unikalną ofertę, zdobywasz nowych klientów, budujesz wizerunek firmy i zwiększasz świadomość istnienia Twojej marki w gronie użytkowników internetu. Trzeba mieć na uwadze, że Twój odbiór w sieci to podstawa sukcesu Twojego biznesu. Wiele osób korzysta przeważnie z urządzeń mobilnych, dlatego zadbaj o to, żeby Twoja strona www była responsywna oraz dopasowana do wszystkich możliwych urządzeń. Zaufaj nam a także daj swoją stronę internetową w ręce ekspertów. Działania Doubles sprawią, że Twoja strona internetowa będzie ładna dla oka i sprawna.\nProjektowanie witryn to przede wszystkim hobby dla Doubles. Zajmują się tym od długiego czasu, z radością rozwijając ciągle swoje możliwości, uzupełniając wiedzę na przeróżne istniejące na rynku sposoby. Projektowanie stron WWW to działalność, za którą powinno iść zaangażowanie i serce włożone w każdy projekt. Połączenie pasji z wiedzą, ciągłym kontaktem z klientem i zrozumieniem jego oczekiwań, dobrze dobranymi metodami i doświadczeniem, daje pewność zadowolenia i obopólnej satysfakcji z gotowego projektu. Nie straszne są im żadne wyzwania, realizujemy nawet najbardziej skomplikowane projekty. W Doobles sukcesy spowodowane są współpracą jedynie z najlepszymi specjalistami od marketingu internetowego, grafiki i programowania.


Znak E-20: tablica węzła drogowego na autostradzie | Jednoślad.pl\nHome/Prawo/Znak E-20: tablica węzła drogowego na autostradzie\nInformuje o zbliżaniu się do wyjazdu z autostrady; liczby umieszczone na znaku wskazują: górna - numer wyjazdu, dolna - odległość tablicy od wyjazdu; zamiast liczby wskazującej numer wyjazdu na znaku może być podana nazwa węzła.\nInca Street 50-Czy części będą pasować ?\nMalowanie Piaggio Zip 4T


[DB] Grafomania 2014, czyli Kule smoczych namiętności... - Polska baza opowiadań i fanfiction - forum literackie\n[DB] Grafomania 2014, czyli Kule smoczych namiętności...\nPostautor: Skorpion » 19 mar 2014, 17:36\ntytuł: Grafomania 2014, czyli Kule smoczych namiętności, czyli Telenowelowana parodia Dragonball, czyli jak nie pisać opowiadania\nkategoria: 5 +\nopis: Gohan i Videl zakochują się w sobie. Niestety, po drodze ich miłość będzie musiała pokonać wiele przeszkód.\nostrzeżenia: OCC, AU, marysuizm, brak jakiejkolwiek logiki, wielokrotne gwałcenie kanonu, sztuczny patos, słabe aktorstwo i klisze powielane w co drugiej telenoweli\nznajomość fandomu: a gdzie zabawa?\nMiłość, nienawiść i różnice społeczne[/center]\nTo było długie pożegnanie. Młoda dziewczyna ostatkiem sił trzymała metalowe kraty bramy. Jej oczy szkliły się od napływających łez. Smutek wydzierający z jej doskonałej, marysuistycznej twarzy wylewał się na prawo i lewo. Cierpiała. To było pewne dla niej samej, dla mężczyzny, którego kochała i dla mnie, jako narratora tej pretensjonalnie rozpoczynającej się historii. Nie było w tym jednak nic dziwnego. Ból nie był bez przyczyny - mężczyzna jej życia, bez którego nie wyobrażała sobie życia, miał opuścić jej życie. Dzieliła ich brama. Jasne, mogli otworzyć furtkę i paść sobie w ramiona, ale wtedy nieunikniony moment pożegnania byłyby jeszcze boleśniejszy... A przynajmniej oni tak uważali. Jej ukochany był równie zrozpaczony. Spoglądał na ukochaną z tęsknotą i żalem, co po chwila podciągając nosem ogromne, brązowo-złote gile.\n- To takie niesprawiedliwe - stwierdziła młoda dziewczyna.\n- Twój ojciec chce nas rozdzielić - mówił, usilnie podtrzymując dramatyzm i gile w nosie. - Nie może jednak zabronić nam się kochać, prawda?\n- Wszakże już to zrobiliśmy - przyznała. - Szkoda, że nie może tego zrozumieć!\nPoznali się trzy dni temu, ale tyle wystarczyło, aby zakochać się i przysiąc sobie, że będą ze sobą na dobre i złe.\n- On uważa, że jesteś złą partią dla mnie - mówiła, próbując przebić dramatyzm swojego ukochanego.\n- Skromna dziewczyna z prowincji nie może wyjść za mąż za bogatego, przystojnego i inteligentnego młodzieńca jak ja - przyznał ze skromnością.\n- Dane mi jest być z człowiekiem pracującym, a nie pławić się z tobą w luksusach.\n- To byłby kur... - powstrzymał się przed brzydkim słowem, jednocześnie utrzymując z trudem gile i emocje - kurka wodna, potworny mezalians! Co mi tam! Rzucę dla ciebie całe moje dotychczasowe życie!\n- Nie! - zabroniła. - Obiecaj mi po prostu, że nasza miłość będzie trwała wiecznie.\nIch wargi zbliżyły się do siebie. Gile, niczym krople deszczu, spadły na ziemię, a oni pocałowali się namiętnie, ale pruderyjnie.\nPrzerwało im zjawienie się ojca dziewczyny, który był sporym bydlakiem. Nie miał zamiaru bawić się w sztuczny dramatyzm, biadolenie i szlochy niedojrzałej emocjonalnie córki. Złapał ją za kołnierz i siłą zaciągnął do samochodu.\n- Idiotka! - beształ ją.\n- Zakochana! - ripostowała.\n- Psychicznie chora!\n- Opętana kajdanami miłości!\n- Kajdany to w domu założysz - mruknął.\n- Uwolni mnie z nich uczucie!\n- Córuś... - powiedział delikatniej. - Ty ogarnij się na moment. Ile można? Co miesiąc muszę się wyrywać z objęć jakichś podejrzanych typów - tłumaczył. - Byłem wyrozumiały. Pierwsze dziesięć twoich "prawdziwych miłości" starałem się traktować poważnie, ale ile można? Jutro uciekniesz do następnego Edmundo, Juana czy innego Ricardo. Powinnaś poznać jakiegoś, prostego jak budowa cepa, chłopa i szlus.\n- Nigdy! Moje serce należy do niego.\n- No to będzie problem, bo dzisiaj poznasz mężczyznę, z którym jutro weźmiesz ślub!\n- Nie chcę! Nie... - zamilkła. - A jest tak przystojny jak mój ukochany?\n- Powiem tak... Szału nie robi, ale przynajmniej ma wszystkie zęby.\nDziewczyna nie potrafiła zapomnieć o swoim ukochanym i płakała po nim długo, bo jakieś czterdzieści minut. Potem przestała, bo przyszedł chłop prosty jak budowa cepa i zgodził się na ślub z nią. Mimo to jej serce nadal należało do innego.\n[center]♥ ♥ ♥[/center]\nTo był wyjątkowo ciepły październik. Kurtki, czapki i szaliki nadal spoczywały w szafach lub na manekinach za sklepowymi witrynami. Do Zachodniej Stolicy powoli zjeżdżali się studenci, pobliskie puby i restauracje nie rezygnowały z ogródków, zaś mury na przemian zdobiły plakaty informujące o zbliżającym się jesiennym karnawale oraz wesołe i niecenzuralne napisy stworzone przez znudzoną młodzież bez perspektyw.\nNa prowincji nie działo się wiele. Młodszy syn państwa Son bawił się, lepiąc kule z błota, a potem rzucając nimi w samochód sąsiadów. Starszy, imieniem Gohan, rozpoczynał w tym roku studia. Nie można było stwierdzić, czy i jak bardzo się denerwuje. Wypełniała go przede wszystkim ekscytacja. Szybko zapakował książki do starego, szmacianego plecaka i wybiegł z pokoju. Na korytarzu czekali na niego ojciec z matką, który mieli w nawyku stać pod drzwiami i podsłuchiwać, co robi ich pierworodny.\n- Już gotowy? - zapytał ojciec.\n- Jest jeszcze wcześnie - stwierdziła matka.\n- Dla was kobiet zawsze jest za wcześnie - odparł srogo i dość niefeministycznie ojciec.\nKobieta nic nie odpowiedziała.\n- Do miasta bardzo daleko - wyjaśnił Gohan. - Nie chcę się spóźnić pierwszego dnia.\nW rzeczywistości przed wyjazdem chciał jeszcze odwiedzić jedną osobę. Uściskał matkę, podał rękę ojcu i szybko wybiegł z domu. Dystans od domu do szkoły mógł pokonać w kilkanaście minut lecąc, ale z racji, że byłoby to zbyt proste postanowił wybrać autobus.\nChi-chi i Goku zeszli do salonu. Mężczyzna usiadł w fotelu i zabrał się za dumanie, zaś kobieta za prace domowe.\n- Byłoby mu łatwiej, gdyby wynajmował coś w mieście - rzucił od niechcenia Goku.\n- Wiesz dobrze, że nas nie stać! Wszakże jesteśmy tylko biedną rodziną ze wsi, która ślepo wierzy, że system edukacyjny podniesie standard życia naszego syna - powiedziała coś, czego Goku nie zrozumiał, dlatego też nie próbował kontynuować tego wątku.\n- Bardziej martwi mnie Goten.\n- Myślę, że jest z nim coś nie tak - przyznała z troską matka. - Rzuca w samochód sąsiadów błotem.\n- Nudzi się.\n- Ale w ten sposób?\n- Daj mu się bawić. Ma dopiero siedemnaście lat. Wyrośnie z tego - uspokoił żonę i wrócił do dumania.\n- Z dnia na dzień wydaje mi się podobniejszy do ojca... - rozmarzyła się Chi-chi, spoglądając przez okno na Gotena, który uciekał przed wściekłym sąsiadem.\nZ hali produkcyjnej wyłoniły się trzy osoby. Przodem szła właścicielka firmy Bulma Briefs. Tuż za nią podążali jej asystentka - Ana Lucia Kuriza - młodziutka dziewczyna o kasztanowych, długich włosach i nienaturalnie śniadej cerze oraz kurduplowaty majster, Krillin.\n- Będzie drobne opóźnienie, dzień lub dwa - wyjaśnił Krillin.\n- Moglibyśmy odszukać smocze kule i poprosić Shenlonga o popędzenie naszych dostawców - zaczęła główkować Bulma. - Ile minęło czasu od ostatniego życzenia?\n- Od kiedy poprosiła pani o lifting twarzy minęły trzy tygodnie - asystentka odczytała z notatek.\n- Dziękuję, Ano Lucio, że przy okazji przypomniałaś nam wszystkim treść mojego życzenia - odburknęła sarkastycznie.\nAsystentka jedynie wzruszyła ramionami. Nie była na tyle bezczelna, a może odważna, aby odpowiedzieć: "Nie ma za co".\n- Czy mógłbym prosić o wolny piątek? - zapytał, pochylając głowę. - Moja córka ma występ w szkole i z żoną planowaliśmy iść.\n- Oczywiście - odparła i nagle coś sobie przypomniawszy, zwróciła się do Any Lucii. - Sprawdź w terminarzu, kiedy przypada moje cotygodniowe spotkanie z rodziną?\n- Piętnastominutowy lunch-brunch o jedenastej - odparła po przewertowaniu kilku stron w kalendarzu.\nGohan dotarł wreszcie do pałacu Wszechmogącego. Rozejrzał się wokoło. Wydawało się, że czas stoi tutaj w miejscu. Zawsze było ładnie, czysto i spokojnie. W ogrodzie dostrzegł pielących grządki pana P. oraz doktora Dende. Pokiwał im, wołając:\n- Witajcie, zastałem pana Piccolo?\n- Tak, ale jest teraz zajęty planowaniem podbicia Ziemi - odkrzyknął doktor.\nPo tych słowach z pałacu wyłonił się sam Piccolo.\n- Dzień dobry, panu. Zaczynam dzisiaj studia - pochwalił się Gohan.\nPiccolo nie bardzo wiedział, co miał mu na to odpowiedzieć. Czy Gohan oczekiwał od niego gratulacji? Pytania o wybór kierunku? Zaproszenie go do domu na kawę? Wiele lat temu Nameczanin popełnił straszny w skutkach błąd. Po przylocie Sayijan na ziemię, zdecydował się trenować wówczas małego Son Gohana. I jak na złość, chłopiec chowany przez matkę ubzdurał sobie, że Piccolo będzie dla niego idealnym wzorem do naśladowania. Na początku było to nawet miłe, ale z czasem stało się irytujące. Gdzie się nie obejrzał widział Gohana, który zdawał się przyczepić do niego jak rzep do psiego ogona.\n- To... - zaczął Piccolo. - Nie musisz już iść?\n- Tak! - zawołał, przypomniawszy sobie. - Chciałem jednak, aby pobłogosławił mnie pan!\n- A... - zająknął się. - Pobłogosławiłam cię - mruknął na odczepne.\n- Ucz się pilnie, a na przerwach między wykładami trzymaj się w większej grupie dziewczyn przed salą - instruował ojciec.\n- Tato... To szkoła, a nie niebezpieczna speluna - przypomniała mu Videl.\nTen ignorując jej słowa kontynuował:\n- Gdyby na wykładzie chciał się do ciebie przysiąść osobnik płci męskiej, krzycz i wołaj pomoc.\n- Nie! - przerwał jej Herkules. - Gdyby jakiś student płci męskiej chciał od ciebie pożyczyć długopis...\n- To mu pożyczę - tym razem to Videl przerwała ojcu.\n- Nie bądź naiwna! - zbeształ ją okrutnie. - To tylko podstęp. Byłem młody i wiem, że nigdy nie kończy się na jednym długopisie! W razie kłopotów zapakowałem ci gaz pieprzowy do plecaka.\nDługa limuzyna zaparkowała przed wejściem na uniwersytet. Dziewczyna wysiadła i szybko oddaliła się od samochodu. Wreszcie zaczynała studia. Była podekscytowana, gdyż liczyła, że pomogą one jej chociaż w drobnym stopniu uniezależnić się od nadopiekuńczego ojca.\nPunkt jedenasta Bulma Briefs weszła do jadalni. Przy okrągłym stole, przykrytym kraciastą ceratą, siedzieli jej mąż oraz dzieci. Kobieta bez słowa usiadła na wolnym miejscu. Vegeta zdawał się nawet nie zauważyć jej przybycia i bez jakiejkolwiek reakcji dalej popijał kawę, mrucząc coś pod nosem. Ich pierworodny Trunks przeglądał jakąś gazetę i od czasu do czasu komentował przeczytane w niej informacje parsknięciem lub chichotem, zaś piętnastoletnia Bra bawiła się telefonem. Bulma jako zapracowana kobieta nie miała wiele czasu dla najbliższych, ale wszystko to, robiła z myślą o nich. Przejęcie firmy po ojcu i wprowadzenie jej na nowe rynki wymagało od kobiety wiele wysiłków. Potrzeby materialne jej rodziny były najważniejsze. Chciała im zapewnić wszystko, nawet za cenę bliskości. Na całe szczęście miała Anę Lucię, która poza układaniem planu zajęć wyręczała ją w większości obowiązków rodzinnych jak chociażby wybór ceraty na stół w jadalni, czy wywiadówki.\n- Mamo, potrzebuję trochę zielonych, szeleszczących papierków - zaczęła Bra.\n- Na co? - spytał Trunks.\nSiostra obdarowała go zimnym spojrzeniem. Rozumiała, że musi się tłumaczyć rodzicom, ale bratu? Bez przesady.\n- Na kosmetyki, które mi podkradasz - odburknęła złośliwie.\n- Nic ci nie podkradam! - oburzył się.\n- Dokładnie - poparła go matka. - Twój brat jest odpowiedzialny i dojrzały. Wzięłabyś z niego przykład i też poczytała o polityce!\nBra przewróciła oczyma lekceważąco:\n- Przecież on czyta wyłącznie rubrykę z humorem.\n- Daj jej te pieniądze i skończmy tę patologiczną dyskusję! - wrzasnął Vegeta , po czym wstał od stołu i wyszedł, targany gniewem i innymi gniewnymi emocjami.\n- Oczywiście! - uruchomiła się Bulma. - Matka stara się, pracuje na naszą przyszłość i nikt z was tego nie docenia. Ten olewa sobie czas, który powinniśmy spędzać razem, ta jedynie pieniądze woła... Po co ci pieniądze?\n- W szkole organizowana jest zbiórka na tegoroczny bal maturalny - odparła.\n- Racja - mruknęła Bulma. - Krillin mówił, że w szkole będą jakieś występy.\n- Ale ty nie jesteś jeszcze w klasie maturalnej... - odparła matka nie będąc tego do końca pewna.\n- Nie, ale powoli zaczynam kampanię na królową balu maturalnego. Kwestią czasu jest, aż wpadnę w oko jakiemuś chłopcu z klasy seniorów... - rozmarzyła się.\nKwadrans upłynął. Bulma wstała z miejsca.\n- Za półgodziny mam zajęcia jogi. Do zobaczenia w przyszłym tygodniu!\nWszystko było takie nowe dla Gohana: sale wykładowe, profesorowie, hol uczelniany, kawiarenka. Pośpiesznie przemknął przez korytarz, aby po chwili znaleźć się pod salą GT3, gdzie gromadzili się inni studenci. Gdy tylko drzwi sali otworzyły się, tłum zaczął napierać. Siła uderzenia była ogromna. Niemal tak mocna jak Kamehame-Ha Żółwiego Pustelnika. I wtedy to się stało. Pchnięta przez tłum Videl wpadła na niego. Ich spojrzenia spotkały się w namiętnym tańcu, dłonie splotły ze sobą jak latorośle, a nogi stały i nic nie robiły.\n- Cześć... - przemówiła nieśmiało Videl.\n- Cześć - odpowiedział nieśmielej Gohan.\n- Jestem Videl - odpowiedziała najnieśmielej Videl.\n- Gohan - odparł najnormalniej w świecie, gdyż zabrakło mu wyższego stopnia przymiotnika.\nTo był początek ich wielkiej miłości, targanej namiętnością i rozpaczą...\nOstatnio zmieniony 20 mar 2014, 00:44 przez Skorpion, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: RedHatMeg » 19 mar 2014, 18:06\nZdecydowanie lepiej czyta mi się twoje jajcarskie rzeczy, niż te poważniejsze. Ten tekst ma mnóstwo fajnych momentów.\nSkorpion pisze: Byłem młody i wiem, że nigdy nie kończy się na jednym długopisie!\nTen tekst każe wiele się domyślać.\nSkorpion pisze: Spoglądał na ukochaną z tęsknotą i żalem, co po chwila podciągając nosem ogromne, brązowo-złote gile.\nTe gile są takie romantyczne!\nSkorpion pisze: W ogrodzie dostrzegł pielących grządki pana P. oraz doktora Dende.\nDende został lekarzem? Czuję, że szykujesz mu jakiś wątek miłosny z pielęgniarką albo pacjentką chorą na raka.\nSkorpion pisze: - Daj mu się bawić. Ma dopiero siedemnaście lat. Wyrośnie z tego - uspokoił żonę i wrócił do dumania.\nOOC dobra rzecz w parodii.\nA początek był po prostu piękny, zwłaszcza ten fragment:\nSkorpion pisze: Smutek wydzierający z jej doskonałej, marysuistycznej twarzy wylewał się na prawo i lewo. Cierpiała. To było pewne dla niej samej, dla mężczyzny, którego kochała i dla mnie, jako narratora tej pretensjonalnie rozpoczynającej się historii.\nZdecydowanie czekam na więcej.\nPostautor: Vampircia » 21 mar 2014, 09:34\nJest mi głupio, bo tak wysokie oczekiwania postawiłam sobie względem tego fika, że nie ukrywam... no, zawiodłam się. Ale to nie tak, że piszesz źle. Po prosto ubzdurałam sobie, że to będzie zupełnie inaczej wyglądać i zdziwiłam się. Myślałam, że to będzie bardziej zgodne z kanonem, ale z dodatkiem humoru. Tymczasem ty postanowiłeś stworzyć typową parodię. Parodia to trudny gatunek. Do tej pory tylko jednej osobie udało się stworzyć parodie do DB, które naprawdę by mnie porwały i rozbawiły do łez. Tutaj niestety nic mnie nie rozśmieszyło. Nie ukrywam, że wolałabym przeczytać DB telenowelę na poważnie, ale może do twojej wizji też się przekonam. Następnym razem postaram się nie wyobrażać sobie, jaki będzie fanfik, zanim go przeczytam.\nRe: [DB] Grafomania 2014, czyli Kule smoczych namiętności...\nPostautor: Astroni » 22 mar 2014, 16:08\nZabawne, ale zgodzę się z obiema przedmówczyniami. Z jednej strony pełno tu błyskotliwych żartów, z drugiej dotyczą one telenowelowych schematów ogólnie. Z jednej strony nieustannie szeroki uśmiech przy czytaniu mi nie schodził, z drugiej mam wrażenie, że w pewnym stopniu ten tekst jednak ustępuje trochę konkursowemu Ti-Pring w krainie czaplingów. Chociażby dlatego, że z jednej strony Vampi mówi, że za mało jej kanonu, a z drugiej ja (zielona w temacie) czytam o tym pałacu Wszechmocnego i nie mam pojęcia, o co biega - z tamtą parodią obie byłyśmy zadowolone, co przy tak odmiennych oczekiwaniach jest wręcz niesamowite. Co nie znaczy, że nie przeczytam ciągu dalszego, ba! bardzo chętnie do niego zajrzę, bo wiem, że na twoje poczucie humoru można liczyć.\nZ moich ulubionych kwiatków wyróżnię:\nSkorpion pisze: - Córuś... - powiedział delikatniej. - Ty ogarnij się na moment. Ile można?\nSkorpion pisze: - Z dnia na dzień wydaje mi się podobniejszy do ojca... - rozmarzyła się Chi-chi, spoglądając przez okno na Gotena, który uciekał przed wściekłym sąsiadem.\nNiby takie proste, a tak cieszy.


Mieszkanie do wynajęcia Poznań, Piątkowo ul. Herbowa 1500 zł - Błaszczyk Nieruchomości\nBłaszczyk Nieruchomości > Nieruchomości > Mieszkania > Mieszkanie do wynajęcia Poznań, Piątkowo ul. Herbowa 1500 zł\nMieszkanie do wynajęcia Poznań, Piątkowo ul. Herbowa 1500 zł\nNr oferty: MW0156\nPoznań, Piątkowo ul. Herbowa\nPolecam do wynajęcia mieszkanie położone w kameralnym, niskim bloku na Piątkowie przy ul. Herbowej.\nMieszkanie o powierzchni użytkowej 52,9 m2 mieści się na 1 piętrze w bloku bez windy. Na powierzchnię mieszkania składają się dwa niezależne pokoje , kuchnia i łazienka. Okna plastikowe, na podłogach panele. Łazienka z wanną, wyposażona w pralkę. Kuchnia w pełni umeblowana i wyposażona w sprzęt AGD ( kuchenka gazowa z piekarnikiem elektrycznym, lodówka z zamrażalką, mikrofalówka). Pokoje są umeblowane. Większy pokój jest wyposażony w kanapę i dwie komody, mniejszy pokój jest wyposażony w kanapę i szafę trzydrzwiową. Mieszkanie przeszło remont 2 lata temu. Do mieszkania przynależy piwnica.\nBlok jest zadbany, teren jest ogrodzony.\nDoskonała lokalizacja w pobliżu przystanki komunikacji miejskiej autobusy pozwalające na szybki dojazd w każde miejsce Poznania. Doskonała lokalizacja dla studentów UAM, blisko Morasko.\nMieszkanie wolne od lutego 2022 r.\nCzynsz najmu: 1500 zł + 410 zł koszty eksploatacyjne + prąd + gaz ( do gotowania).\nWymagana prowizja dla biura.


Nasze Babskie Sprawy: Nie dbam o siebie\nNie wiem czy nie powinnam skierować tego pytania do działu Urody bądź Mody, ale koniec końców uznałam, że ma on jakieś ,,korzenie" w mojej psychice. Chodzi głównie o to, że... nie dbam o siebie. Wstyd się przyznać, ale nie mam problemu z wyjściem z domu w przetartych spodniach czy delikatnie poplamionej bluzce (o ile niezbyt to rzuca się w oczy). Mam 16 lat, a nie maluję się, chodzę w luźnych spodniach, pierwszej lepszej koszulce, ubraniach zupełnie nie pasujących do mojej sylwetki. Nie dbam praktycznie w ogóle o swoją cerę, skórę. Włosy przed wyjściem czeszę jedynie szczotką. Moje niedbalstwo - jak myślę - wynika z tego, że byłam dosyć brzydkim dzieckiem i od zawsze wmawiałam sobie, że ,,wygląd nie jest najważniejszy". Wierzyłam, że to jak wyglądam nie ma praktycznie żadnego znaczenia i co mi tam zależy. Pod koniec gimnazjum usilnie starałam się to zmienić, ale zupełnie się nie orientuję w tych ,,dziewczęcych sprawach". Nie jestem dziewczyną. Chodzę w wychodzonych trampkach, a ludzie czasami utożsamiają mnie z chłopakiem. Przy okazji na każdy ,,przejaw" mojej hm.. próby zmiany luzie z mojego otoczenia reagują: ,,No co ty, Anka! Ty w szpilkach?! Wooow". Trochę mnie to peszy i daje do zrozumienia, że nie nadaję się do bycia, tym kim chcę. Mam wrażenie, że powinnam pozostać brzydką, zaniedbaną chłopczycą do końca swojego życia, bo taki stworzyłam sobie kiedyś image.\nProszę o pomoc i jakiś rady czy w ogóle te moje marne ,,zmiany" są opłacalne...\nBardzo dobrze, że piszesz w tej sprawie, ponieważ zauważenie swojego błędu jest pierwszym krokiem do usunięcia problemu, który, swoją drogą, jest mi bardzo dobrze znany. W moim przypadku makijaż był czymś rzadkim – występowałam w nim jedynie na weselach i to dość późno, a potem na swojej osiemnastce. W gimnazjum i na początku liceum łapałam ubrania jakie leci i zakładałam, nie patrząc czy wyglądam w nich dobrze czy nie. Zmieniło mi się dopiero wtedy, gdy zaczął podobać mi się pewien chłopak. Naturalnie go nie zdobyłam, ale makijaż został i był cały czas poprawiany metodą prób i błędów, bo rodzina kręciła na to tylko głową.\nTwój problem leży w akceptacji i pewności siebie. Boisz się być zauważoną przez ludzi, wyglądać ładnie i zaistnieć w świecie, kryjesz się pod luźnymi ubraniami przed światem, chcąc zniknąć z oczu – tak się nie da. Punktem pierwszym do zmiany swojego nastawienia będzie znalezienie dla siebie osoby, która zawsze będzie u Twojego boku i wesprze Cię, gdy jest Ci ciężko. Wydaje mi się, że jesteś przygnieciona także kompleksami, chociaż nie mam pojęcia, jakimi. Z nimi niestety też należy walczyć, aby wyjść wyprostowanym do ludzi.\nA co do ich reakcji… To zjawisko podlega bardziej pod socjologię niż psychologię. Zbiorowość zawsze działa według określonych zasad oraz norm i ciężko znosi jakiekolwiek zmiany. Przyzwyczaili się do Ciebie jako szarej myszki i ciężko im będzie zmienić teraz nastawienie. Co należy zrobić? Nie przejmować się! Rodzice robią podobnie – na przykład głupio się uśmiechają, gdy mówisz im, że masz chłopaka. Zawsze reakcje innych ludzi będą nas denerwować, gdy chcemy coś zmienić, ba, część nawet będzie protestować! Jednak nie wolno podlegać presji. Jeśli ktoś powie, że Twoja zmiana na lepsze jest bez sensu, trzymaj się od niego z daleka, gdyż będzie próbował na siłę wcisnąć Cię w Twoje dawne miejsce.\nNasz wygląd odzwierciedla naszą osobowość, a często może też manipulować zdaniem innych o nas. Na przykład pewni dwaj psychologowie zrobili kiedyś badanie – dobrali cztery podobne do siebie asystentki, ubrali je tak samo, ale między nimi jednak była różnica. Jedna z nich miała makijaż i okulary, druga jedynie makijaż, trzecia tylko okulary, a ostatnia była i bez makijażu, i bez okularów. Opinie ludzi, którzy z nimi rozmawiali były dość zaskakujące. Otóż asystentka z okularami i makijażem została oceniona najbardziej pozytywnie, jako kompetentna i znająca się na rzeczy, Druga, w makijażu, została oceniona jako pewna siebie osoba (i, co dziwne, stwierdzono, że jej spódnica jest krótsza niż tych pozostałych). Trzecia, z okularami, wzbudzała lekki niepokój, a czwarta wydawała się mieć słaby kontakt z ludźmi. Kolor szminki także ma znaczenie – jednak Tobie proponuję używać w pastelowych kolorach, nie jaskrawoczerwonej.\nJeżeli postanowisz, iż warto coś zmienić – zapraszam do działu moda i uroda, dziewczyny z wielką chęcią Ci pomogą. Wygląd, niestety, jest dość ważny w naszym życiu, dlatego mam nadzieję, iż postanowić wyeksponować swoją prawdziwą, pewną siebie ja.\nAutor: prudence. o 23:41\nSwietna porada :)\nAnonimowy 1 listopada 2014 14:27\nZawsze trzeba dowiedzieć się jak wygląda Twoje ,,prawdziwe ja'' ;) Nie można na siłę się zmieniać.