Urodzony w roku 1946 w Edynburgu, Graham Masterton musiał czekać trzydzieści lat na moment kiedy jego pierwszy horror trafił do księgarń: "Manitou", debiut pisarza, został opublikowany w roku 1976 i z miejsca stał się bestsellerem. W dwa lata później powstała ekranizacja tej powieści (w reżyserii Williama Girdlera, z Tony Curtisem w roli głównej). "Manitou" określił niszę, jaką Masterton miał od tej pory zajmować w świecie literackiego horroru: jego następne powieści także sprzedawały się dobrze i wszystkie opierały się na podobnym schemacie fabularnym opisującym wszelakie rodzaje starożytnego zła opanowujące nowoczesny świat. Książki Mastertona zdobywały prestiżowe nagrody - przyznawane m.in. przez Mystery Writers of America i West Coast Review of Books - ale autor najwyraźniej pragnął wyrwać się z rutyny pisania horrorów i zaczął tworzyć również thrillery i powieści historyczne; zważywszy zaś, że był niezwykle płodnym pisarzem oznaczało to, że co roku publikował kilka książek. Niektóre z nich planowano adaptować na potrzeby dużego ekranu, ale żadna z tych prób nie zakończyła się sukcesem; poza wspomnianym "Manitou" jedynymi adaptacjami prozy autora są jak dotąd trzy części serialu "The Hunger", które oparto na fabule jego opowiadań.\nW chwili obecnej autor wciąż pisze zarówno horrory, thrillery jak i powieści historyczne i wciąż publikuje tak często, jak w przeszłości. Rok 2005 to narodziny najnowszego dodatku do sagi Manitou - zatytułowanego "Krew Manitou" - oraz zbierającego bardzo dobre recenzje zbioru opowiadań p.t. "Festiwal strachu". Wygląda też na to, że niektóre z opowieści Mastertona trafią znów na ekrany: "Rytuał", "Wyklęty" i "Portret rodzinny" znajdują się obecnie w różnych stadiach produkcji, a jedno z opowiadań należących do najnowszego zbioru zostało zakupione do drugiej serii telewizyjnego hitu "Masters of Horror".\nPrzy okazji publikacji tego wywiadu należy też dodać, że Masterton to rozmówca szalenie miły, dowcipny i cierpliwy - wystarczy rzucić okiem na ilość pytań, którymi go postanowiłem zasypać i jednocześnie na niezwykle wyczerpujące, pozbawione śladu nerwowości odpowiedzi, których mi udzielił... no, może jedynie w odpowiedzi na pytanie o podobny schemat rządzący większością jego horrorów można wyczuć delikatne zniecierpliwienie. Rozmowę zaczęliśmy jednak od jego nowego zbioru opowiadań.\n- HORROR ONLINE: "Hamburgery z Calais" - opowiadanie z wydanego właśnie zbioru "Festiwal strachu" - jest według mnie jednym z najlepszych, jakie Pan napisał. Ma ono bardzo udanego głównego bohatera, ciekawe miejsce akcji, chwytającą za serce i żołądek tematykę, a także zaskakująco dużo humoru - chyba żadne inne z Pana opowiadań nie rozbawiło mnie tak, jak to. Czy od początku zakładał Pan, że atmosferę grozy należy tu złagodzić humorem, czy też stało się tak dopiero po wprowadzeniu głównego bohatera, który ma problem z wypowiedzeniem zdania bez dodania jakiegoś żartu?\nGRAHAM MASTERTON: Sam pomysł wziął się z historii, którą wyczytałem w naprawdę obrzydliwej książce opisującej sposoby robienia hamburgerów, hot dogów i innych tego rodzaju smakołyków - jej tytuł to "Fast Food Nation". Horror opowiadający o fast foodzie wymagał oczywiście obecności głównego bohatera, który jest zwolennikiem takiego jedzenia, ale powoli z wielkim wstrętem odkrywa co tak naprawdę wchodzi w jego skład. Lubię pisać o ludziach, którzy nie są superbohaterami ze stali i muszą się zmagać nie tylko z horrorami paranormalnymi, ale także z problemami dnia codziennego. W tym wypadku główny bohater jest bez grosza, setki mil od domu i ma poważną nadwagę. Początkowo może wydawać się zabawny ale tak naprawdę jest obdarzony samokrytycznym poczuciem humoru charakterystycznym dla grubych osób, które wiedzą, że nigdy nie schudną.\n- Które opowiadanie z "Festiwalu strachu" najlepiej zareklamowałoby cały zbiór?\nKażda z historii ma swój odmienny styl - są tu opowiadania oparte na mitach, są erotyki, są też horrory dość obrzydliwe. Myślę jednak, że "Anty-Mikołaj" to opowiadanie, które najchętniej poleciłbym komuś, kto nigdy nie czytał moich książek. Nadaje ona nowy, bardzo niepokojący kształt popularnej postaci, a to coś, co bardzo lubię robić jako pisarz. Dla przykładu - moja powieść "Zwierciadło piekieł" to jakby nowa wersja "Alicji po drugiej stronie lustra", natomiast "Portret rodzinny" to po prostu moja interpretacja "Portretu Doriana Graya" Oscara Wilde'a - główny bohater tej opowieści pozostaje młody, podczas gdy upływ czasu odbija się na jego portrecie przechowywanym na strychu. "Anty-Mikołaj" w pewien sposób wiąże się też z fabułą "Cudownego grajka" ("The Pied Piper"), który ofiarował ludziom magiczne rozwiązania ich problemów. Kiedy jednak problemy już znikają, klienci odmawiają zapłacenia umówionej ceny i wtedy grajek bierze odwet. "Anty-Mikołaj" został właśnie zakupiony do drugiej serii "Masters of Horror".\n- Czytelnikom, którzy nie zapoznali się dotąd z żadną z Pana książek wciąż poleca Pan "Manitou", jako tę, która najlepiej wprowadzi ich w świat Pana horroru. Inni pisarze twierdzą zazwyczaj, że ich wczesne powieści były dużo naiwniejsze i nieporównanie mniej doskonałe niż to, co tworzą obecnie. Często wręcz obrażają się kiedy recenzent stwierdza, że ich debiut był najlepszym dziełem, jakie stworzyli. Zdaje się, że Pan nie ma takiego problemu?\n"Manitou" nie jest moją najlepszą czy najdoskonalej skonstruowaną powieścią, ale jego fabuła wciąż nieźle się broni, jest opowiedziana w bardzo prosty sposób i mnóstwo w niej składników, które są też charakterystyczne dla mojego późniejszego pisarstwa - jest tam humor, wyraźnie nakreślone postaci, walka zwykłego człowieka z nadzwyczajnym złem. Pewnie, że większość pisarzy staje się lepsza wraz z mijającymi latami i nabytym doświadczeniem, ale "Manitou" wciąż pozostaje odpowiednim miejscem na rozpoczęcie przygody z moimi książkami.\n- Czy to prawda, że napisał Pan "Manitou" w tydzień?\nTak - pierwszą wersję. Dokładnie trwało to pięć dni. Ale byłem wtedy młodszy. Miałem więcej energii, a po domu nie kręciły się dzieci.\n- W pierwszej opublikowanej wersji "Manitou" (wydanej tylko w Wielkiej Brytanii) demon Misquamacus został zabity przez... chorobę weneryczną. Później musiał zmienić Pan tę końcówkę dla wydania amerykańskiego. Czy było łatwo wymyślić ot tak nowe zakończenie? Nie żal było Panu tego z pierwszego wydania powieści?\nNie miałem problemu z wymyśleniem nowej końcówki, bo powieść była pisana w czasach kiedy technologia komputerowa zaczęła akurat na poważnie wkraczać w życie codzienne - to mnie natchnęło. Oryginalna końcówka nawiązywała z kolei do "Wojny światów" Wellsa - tam najeźdźcy z Marsa zostają powaleni zwyczajną grypą. W przypadku mojej książki Misquamacus stał się ofiarą choroby wenerycznej, którą amerykańscy żołnierze przywieźli z Sajgonu, a w roku 1975 wciąż był to przecież gorący temat. Takie rozwiązanie nawiązywało też do sposobu, w jaki niektórzy biali osadnicy rozprawiali się z Indianami po przybyciu do Ameryki: wiedząc, że ich organizm nie ma przeciwciał do walki z chorobami przywiezionymi z Europy, specjalnie dawali im koce z zarazkami ospy. Powróciłem zresztą do tego rozwiązania w późniejszej powieści o Manitou, tak więc pierwotny zamysł nie zginął tak zupełnie.\n- W trzeciej z kolei książce z tego cyklu - zatytułowanej "Duch zagłady" - pojawiła się dwójka bohaterów, którzy tak naprawdę od dłuższego czasu nie żyli. Czy to prawda, że po prostu zapomniał Pan, że w pierwszej powieści spalił ich Pan popiół?\nCiała były doszczętnie spalone, więc policja nie była w stanie zidentyfikować zwłok. Byłem równie zaskoczony jak wszyscy kiedy okazało się, że ci bohaterowie jednak żyją! Natychmiast poprosiłem też obojga aby pojawili się w mojej nowej powieści - Amelia Crusoe nie miała nic przeciwko ale MacArthur kazał mi się odpieprzyć. Oczywiście i tak wykorzystałem go w tej książce - choćby po to, żeby nauczyć go kultury.\n- Pańscy polscy fani wciąż jeszcze czekają na wydanie nowego tomu o Manitou. Czy mógłby Pan zdradzić co nowego wnosi on do historii, którą już znamy?\nW "Manitou Blood" wampiry Starego Świata ścierają się z demonami Nowego Świata i tym razem Harry Erskine będzie musiał prosić o pomoc te same indiańskie duchy, które wcześniej uznawał za wrogie.\n- Tak się składa, że na DVD pojawiła się też ostatnio filmowa adaptacja "Manitou". Wiem, że Panu się ona podobała ale jednak nie otrzymała najlepszych recenzji w momencie premiery. Był Pan tym rozczarowany?\nPrzede wszystkim należy pamiętać, że Bill Girdler nakręcił "Manitou" w roku 1976, kiedy nie było jeszcze możliwości zastosowania perfekcyjnych efektów specjalnych. Najbardziej szaloną rzeczą, na jaką twórcy mogli sobie pozwolić było wysadzenie w powietrze maszyny do pisania. Poza tym, właśnie wyszły "Gwiezdne wojny" i Bill wpadł na pomysł walki w kosmosie, co według mnie sprawiło, że końcówka była śmiechu warta. Ale jak powiedział jeden krytyk: "Kto nie widział nagiej kobiety walczącej za pomocą promieni świetlnych z gulgoczącym potworem - ten nie może odejść z tego świata prawdziwie szczęśliwy".\n- Przyznał Pan swego czasu, że w niektórych książkach posunął się Pan za daleko: scena brutalnego seksu w "Kondorze" przez wielu uznawana jest za niepotrzebną a opowiadanie "Eryk Pasztet" spowodowało zamknięcie brytyjskiego czasopisma, które je opublikowało. Czy jeśli chodzi o nowsze dzieła też ma Pan czasem wątpliwości co do przesadnej ilości przemocy, jaką mogą zawierać?\nOsobiście nie uważam żeby sceny seksu w "Kondorze" były niepotrzebne. Chodziło tam przecież o pokazanie, że w świecie wykorzystywania seksualnego cena czyjegoś życia może się okazać niezwykle niska. A jeśli chodzi o "Eryka Paszteta" to moim zamiarem było właśnie dotarcie do granic dobrego smaku i tego, co akceptowalne w horrorze. Czasopismo, które opublikowało opowiadanie zgodziło się z kolei na podjęcie związanego z tym ryzyka i niestety okazało się, że brytyjscy sprzedawcy są zbyt pruderyjni aby je rozprowadzać. Ale właśnie o to chodzi w pisaniu - o rzucanie wyzwania temu, co akceptowalne. Wystarczy spojrzeć na dzisiejszych komików... rzeczy, które mówią byłyby nie do pomyślenia chociażby dwadzieścia lat temu. "Jak to jest, że kiedy ktoś oślepnie to nagle postanawia wyprowadzać psa na tyle spacerów?"\n- Powiedział Pan kiedyś, że bohaterem, którego szczególnie Pan lubi jest Jim Rook (który ostatnio pojawił się w powieści "Ciemnia"). Dlaczego akurat on?\nJim Rook jest odbiciem tej części mojej osobowości, która lubi troszczyć się o młodych ludzi, otwierać im oczy na literaturę, sztukę i poezję. Wszystko to jest przecież niezbędne aby zrozumieć świat, daje nam mentalny klucz do krainy prawdziwej szczęśliwości. Do krainy prawdziwego smutku zresztą też. I odczuwania. Hojności. Odporności. Kiedy czytałem niektóre z moich opowieści dzieciom uchodźców podczas mojego pobytu w Irlandii wtedy sam czułem się jak Jim Rook. Te dzieci były bardzo inteligentne, pomimo tego, że wychowywały się w wiecznej podróży, nie chodziły szkoły. Jedna z tych opowieści zamieniła się później w książkę "Anioł Jessiki".\n- Kilka lat temu opublikowano w Polsce komiksową adaptację kilku Pańskich opowiadań. Jak się Pan czuł widząc niesławnego "Eryka Paszteta" w takiej formie?\nTak, ten komiks nosił tytuł "Piekielne wizje" i został wydany przez Mandragorę we Wrocławiu - myślę, że to świetny zbiór. Szczególnie podobał mi się właśnie "Eryk". Wzięcie się za tę historię wymagało sporej odwagi i uważam, że rysownik wspaniale sobie z nią poradził. Wiele moich opowiadań było też przerabianych na komiksy przez Verotikę w Ameryce.\n- Napisał Pan już tyle powieści i opowiadań, że nie mam wątpliwości, że nie cierpi Pan na brak pomysłów. Ale czy któryś z nich wydał się Panu kiedyś najgenialniejszym ze wszystkich?\nOstatni pomysł jest zawsze tym najlepszym. Właśnie skończyłem pisać powieść "An American Vampire-Hunter In London" - jest ona osadzona w miejscu i czasie mojego dzieciństwa, na przedmieściach, w latach 50-tych, stała się więc ona nostalgiczną wycieczką w przeszłość. Poza tym opowiada ona o wyjątkowo przerażających wampirach i stawia je w nowym świetle. Wciąż uważam też, że seria "Wojownicy nocy" to bardzo silna pozycja w moim dorobku, choć przyćmił ją nieco "Koszmar z ulicy Wiązów", który oparty był na bardzo podobnym pomyśle, a pojawił się wkrótce po wydaniu mojej książki. Ostatnio napisałem też właśnie czwartą powieść z tej serii - "Night Wars" - i jest ona pełna spektakularnych walk w świecie snów, a do tego jednym z jej bohaterów jest ów dżentelmen z nadwagą, który spodobał ci się w opowiadaniu "Hamburgery z Calais" - John Dauphin.\n- Niektórym czytelnikom nie podoba się to, że wszystkie Pana horrory oparte są na podobnym pomyśle: główny bohater musi wziąć się za bary z demonem, upiorem lub potworem wywodzącym się z jakiejś starożytnej kultury. Czy kiedykolwiek zastanawiał się Pan nad złamaniem tej zasady?\n"Bonnie Winter" opowiada o kobiecie, która zajmuje się sprzątaniem miejsc zbrodni i samobójstw i powoli zaczyna wierzyć, że wszystkie one spowodowane są przez jakieś złe bóstwo - dzieje się to jednak wyłącznie w jej umyśle. "Koszmar" jest o głuchej kobiecie, która pracuje dla policji i zostaje porwana przez detektywa-psychopatę. "Zła przepowiednia" to historia dwóch snajperów jeżdżących zimą po Connecticut i dla zabawy strzelających do ludzi. "Święty terror" jest z kolei o maniaku religijnym, który straszy świat rozprzestrzenieniem wirusa hiszpańskiej grypy (bardzo to zresztą na czasie, jeśli popatrzymy na obecną panikę związaną z ptasią grypą). "Wybuch" jest historią potentata w mediach, który wykorzystuje organizację terrorystyczną aby zemścić się na swoich rywalach. Czy mam wymieniać dalej?\n- Jest Pan znany nie tylko z horrorów i thrillerów ale także z podręczników seksualnych. Czy pisze się je równie łatwo jak horrory?\nMyślę, że dni pisania o seksie już się skończyły. Internet wbił kołek w ich serce. Ale trzeba przyznać, że trochę doświadczenia w tych kwestiach zdobyłem: w latach 70-tych pracowałem dla magazynów o tematyce seksualnej, poznałem wielu znawców tej dziedziny oraz osoby mające w niej poważną praktykę - na przykład Xavierę "The Happy Hooker" Hollander czy holenderską dominę Monique von Cleef. Moje książki miały zawsze formę zbioru anegdot, ludzie opowiadali w nich co najbardziej lubią, jakie mają problemy i jakie formy seksu chcieliby przeeksperymentować gdyby tylko mieli na to odwagę i przyzwalającego partnera. Te książki sprzedawały się kiedyś w milionach egzemplarzy, ale tak jak powiedziałem wcześniej - teraz ludzie szukają źródła edukacji i stymulacji seksualnej w internecie.\n- Zapytałem Shauna Jeffreya - brytyjskiego autora horrorów i Pańskiego fana - jakie pytania zadałby gdyby sam przeprowadzał wywiad. Pierwsze to: jakie jest Pana zdanie na temat obecnego stanu świata wydawniczego?\nBardzo, bardzo, bardzo trudno się w nim odnaleźć. Szczególnie jeśli jest się autorem chcącym opublikować coś po raz pierwszy. Rozmawiałem wczoraj z brytyjskim wydawcą Christopherem Sinclair-Stevensonem (publikuje on moje powieści historyczne) i on sam stwierdził, że sytuacja świata wydawniczego zmieniła się nie do poznania. Obecnie wydawnictwa podlegają działom księgowości największych konglomeratów związanych z różnymi mediami i niezwykle trudno jest nawiązać tam z kimkolwiek osobisty kontakt. A nawet jeśli się to uda, okazuje się, że osoba ta ma tak naprawdę niewiele do powiedzenia jeśli chodzi o ostateczne decyzje.\n- Trudniej więc dziś rozpocząć karierę pisarską niż wtedy, kiedy Pan ją zaczynał?\nTak, znacznie trudniej. Ale ja też miałem to szczęście, że jeszcze zanim zacząłem pisać książki dałem się już poznać moim wydawcom jako redaktor.\n- Czy jest jakiś nieznany autor horrorów, którego widziałby Pan jako wschodzącą gwiazdę gatunku?\nNie czytam horrorów, więc obawiam się, że nie jestem w stanie podać tu żadnego nazwiska - ani znanego ani nieznanego.\n- Jak długo przygotowuje się Pan do napisania książki? I która powieść wymagała najdłuższego przedzierania się przez inne pozycje po to, aby dowiedzieć się wystarczająco dużo o jakiejś epoce, wierzeniach i tak dalej?\nZgłębiam dany temat w trakcie pisania. W ten sposób całe tło powieści rozwija się jednocześnie z bohaterami. Jedyną radą, jaką mogę dać młodemu pisarzowi jest osadzanie wszelkich fikcyjnych wydarzeń w miejscach, które autentycznie istnieją lub istniały. Nie tylko sprawi to, że cała historia będzie bardziej wiarygodna, ale pozwoli też z pewnością odkryć mnóstwo ciekawych faktów, które niewątpliwie wzbogacą zarówno fabułę jak i bohaterów. W chwili obecnej pracuję nad opowieścią rozgrywającą się w Cincinnati, w stanie Ohio i historia niemieckich imigrantów, którzy się tam osiedlili dodała głębi głównym bohaterom, dopisując im niezwykle kolorową przeszłość. Co więcej, w Cincinnati znajduje się jeden z największych rollercoasterów w Ameryce - "Son of Beast" - co dało mi tytuł dla tej historii i przydomek dla psychopatycznego mordercy, o którym opowiada. Wszystko to odkryłem już w trakcie pisania. Natomiast powieścią, która wymagała najdłuższego przygotowania była prawdopodobnie "Rich", moja pierwsza saga historyczna, a na drugim miejscu "Empress", rozgrywająca się w czasach brytyjskich rządów w Indiach. Wiele czasu poświęciłem też przygotowując się do napisania "Dziecka ciemności", którego akcja osadzona jest w Warszawie. Wkrótce zamierzam napisać kolejny horror rozgrywający się w Polsce - tym razem we Wrocławiu. Fabuła jest jednak na razie sekretem, głównie dlatego, że sam nie mam jeszcze pojęcia czego będzie dotyczyć.\n- Według Stephena Kinga należy jak najwięcej czytać aby nieustannie doskonalić swój warsztat pisarski. Pan powiedział kiedyś, że pisanie zajmuje Panu tyle czasu, że nie starcza go już na czytanie. Czy to możliwe aby Stephen King nie miał racji?\nCzytam bardzo niewiele prozy. Jako zawodowy pisarz zbyt wyraźnie widzę jak jest ona skonstruowana, jak wszystko musi się ze sobą połączyć - i jak ja podszedłbym do tej samej historii. Przywiązuję dużą wagę do technicznych aspektów swoich książek - do tego, jak są konstruowane zdania, jaki rytm mają dialogi i opisy. Myślę, że przede wszystkim należy zadbać o to, aby stać się niewidzialnym dla czytelnika. Po reżyserze filmu nigdy nie oczekujemy, że stanie obok nas i będzie nam tłumaczył jak sprytnie rozwiązał to czy inne ujęcie, albo jak długo musiał szukać jakiejś lokalizacji. Powołując się na słowa Williama Burroughsa - który wiele mnie nauczył o tym, jak pisać - pisarz powinien być "El Hombre Invisible" - niewidzialnym człowiekiem. Czytam jednak bardzo dużo literatury faktu, interesuję się mapami.\n- Największy polski magazyn o tematyce science-fiction, Nowa Fantastyka, właśnie zaczął publikować Pańskie felietony (pierwszy z nich ukazał się w wydanym właśnie numerze grudniowym). Wydaje się, że to bardzo dobry pomysł, ale czego właściwie będą dotyczyły te felietony? Horroru? Fantastyki? Bo raczej na pewno nie seksu?\nTo będzie stała kolumna poświęcona horrorowi, fantastyce i mojemu cudownemu życiu. Może nieco seksu, w rozsądnych granicach, też się tam wkradnie - jeśli tylko mi na to pozwolą. Pierwszy felieton jest o badaniach, które poświęciłem rozkładowi ciała, o tym jak szalenie szybko istota ludzka zamienia się w składniki, z których powstała. Czy wiedzieliście na przykład, że wystarczy zaledwie tydzień aby ciało zamieniło się w galaretowatą masę, coś na kształt rozgotowanego kurczaka? Po kolejnym tygodniu jest to już tylko szara, tłusta maź. Wiedząc o tym widzimy jakim nonsensem są wszelkie filmy o zombie.\n- Prosiłbym o krótki komentarz na temat następujących powieści:\n"Dżinn" - To w zasadzie nowa wersja "Alibaby i czterdziestu rozbójników". Opowiada o starożytnych klątwach, przerażających arabskich duchach i o tym, że nie należy otwierać niczego, co dawno straciło swoją datę ważności.\n"Demony Normandii" - O tym, jak Naziści zostali pokonani przez trzynastowieczne demony i własny brak poczucia humoru.\n"Zemsta Manitou" - Mściwe duchy Indian opętują jedenastoletnich uczniów i przemieniają je w potwory. Ale czy ktoś tak naprawdę zauważa różnicę?\n"Tengu" - Japończycy wykorzystują zombie aby zemścić się za Hiroszimę. Tak jakby sushi nie było wystarczającą zemstą.\n"Wojownicy nocy" - Grupa zwykłych ludzi staje się we śnie zbrojnymi wojownikami, którzy walczą ze złem w koszmarach śnionych przez innych. Niestety nie znajdują leku przeciwko chrapaniu.\n"Zwierciadło piekieł" - Wstrętna dziecięca gwiazda filmowa, zamordowana przez matkę, powraca do życia wewnątrz lustra. Nieuleczalnie narcystyczne dziecko.\n"Rytuał" - Sekta kanibali-smakoszy porywa dziecko głównego bohatera i przygotowuje się do uczty. Jedna z tych powieści, które mogą zostawić nieprzyjemny posmak w ustach.\n"Czarny anioł" - Przesiąknięty złem demon szerzy mrożącą krew w żyłach przemoc na ulicach San Francisco. Demon ten jest niezdolny do mówienia prawdy więc niezwykle łatwo pomylić go z politykiem.\n"Dziecko ciemności" - Osoba, która przeżyła Powstanie Warszawskie staje się źródłem horroru w odżywającym mieście... na niektóre tematy nie wypada żartować. Kiedy przygotowywałem się do napisania tej książki wielu mieszkańców Warszawy twardo zaprzeczało, że niektóre dobrze udokumentowane zbrodnie nigdy się nie zdarzyły. Po prostu wymazali je z pamięci.\n"Koszmar" - Głucha kobieta pomaga policji czytając z ust przestępców planujących zbrodnie, ale jest prześladowana przez coraz to wstrętniejszego pecha. Jedynym pocieszeniem pozostaje fakt, że bohaterka nigdy nie usłyszy żadnej płyty Barry'ego Manilow.\n- "Bonnie Winter", "Portret rodzinny" i "Rytuał" były swego czasu rozważane jako źródła adaptacji filmowych. Jak wyglądają szanse na powstanie tych filmów?\nOpcję na adaptację "Bonnie Winter" wykupił swego czasu Jonathan Mostow (reżyser "U-571" i "Terminatora 3") ale jego prawa już wygasły i nie zostały odnowione. "Portret rodzinny" został kupiony przez Gold Circle i z tego co wiem jest w zaawansowanym stadium produkcji - trzymam kciuki i sypię sól przez lewe ramię. "Wyklęty" został zakupiony przez Phoenix Pictures i - znowu - mam szczerą nadzieję, że wreszcie skończy na dużym ekranie. "Rytuał" nabyła rzymska wytwórnia NoShame Films - film ma zostać wyreżyserowany przez Mariano Baino ("Dark Waters") a zdjęcia powinny rozpocząć się na wiosnę 2006 w Macedonii.\n- Nie jest Pan podobno fanem takich filmów jak "Hellraiser" Clive'a Barkera czy "Mucha" Davida Cronenberga". Jakie więc horrory Pan lubi?\n"Mucha" podobała mi się bardzo. "Hellraiser" był niezły ale jak dla mnie nieco zbyt obrzydliwy. Lubię "The Ring". Lubię "The Descent". Podobał mi się japoński oryginał "Dark Water" (nie należy mylić z "Dark Waters" Baiano). Generalnie wolę horrory, które nie epatują widokiem krwi. Trudno pokazać na ekranie krew i wnętrzności pozostając jednocześnie w granicach dobrego smaku - przecież nawet na papierze mogą one spowodować mnóstwo problemów... co, jak sądzę, sprowadza nas z powrotem w rejony opowiadania "Eryk Pasztet".


Patroni – Akcja Katolicka\nJaka była droga życia Karola Wojtyły – kapłana, biskupa, kardynała, która zaprowadziła Go na Papieski Tron, a w dniu pogrzebu tłumy zgromadzone na Placu św. Piotra wznosiły okrzyki SANTO SUBITO!\nKarol Wojtyła urodził się we wtorek 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Był młodszym synem Karola i Emilii z domu Kaczorowskiej Wojtyłów. Dzieciństwo Karola i jego brata Edmunda upływało radośnie i szczęśliwie, ale to szczęście trwało krótko. W wieku lat 9 został osierocony przez matkę. Od tej pory jego duchową matką stała się Matka Boża Kalwaryjska. Trzy lata po śmierci ukochanej matki stracił brata Edmunda. Pozostał z ojcem, który stał się dla niego wzorem w osiąganiu dojrzałości, stawiania sobie wymagań i spełniania własnych obowiązków. Młody Karol pobierał nauki w szkołach i otrzymywał bardzo dobre oceny. W latach gimnazjalnych wiele uwagi poświęcał teatrowi, działając jako reżyser i aktor na dwu scenach: szkolnej w Sali Towarzystwa „Sokół” i parafialnej w Domu Katolickim. W późniejszych latach związał się z Teatrem Rapsodycznym, prowadzonym przez Mieczysława Kotlarczyka, z którym przyjaźnił się aż do śmierci artysty. Karol Wojtyła nie unikał sportu, zajmowała go też turystyka. Nad porządkiem wszystkich zajęć, które wypełniały jego życie panował umiejętnie. Trudny, ale w miarę spokojny czas przerwała druga wojna światowa. Kolejne lata Karola naznaczone były tułaczką, utratą przyjaciół, śmiercią ojca, tajnym nauczaniem, ciężką pracą w Solvayu. W takich okolicznościach życia zrodziła się myśl o służbie w winnicy Pańskiej. Jesienią 1942 roku Karol Wojtyła rozpoczął studia w konspiracyjnym seminarium duchownym w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął 1 listopada 1944 r. z rąk Księcia Metropolity Adama Sapiehy, w kaplicy arcybiskupiej przy ul. Franciszkańskiej 3. Kolejnym etapem życia młodego kapłana były studia teologiczne w Wiecznym Mieście, skąd wrócił do Krakowa pod koniec czerwca 1948 r. 8 lipca tegoż roku rozpoczął pracę duszpasterską w starej podgórskiej parafii Niegowić koło Bochni. 16 grudnia 1948 r. obronił pracę doktorską. W ciągu kolejnych lat kapłańskiej posługi zajmował się między innymi duszpasterstwem akademickim. Organizował wycieczki z młodzieżą studencką, wyprawy górskie i kajakowe. Miał duży wpływ na ludzi młodych i utrzymywał z nimi bardzo dobre kontakty. Starał się, aby każda wycieczka stawała się również lekcją życia chrześcijańskiego. Był to nowy styl duszpasterstwa. Nie zaniedbywał pracy naukowej, był wykładowcą – pisał pracę habilitacyjną z dziedziny etyki i filozofii. Po zlikwidowaniu Wydziału Teologicznego na Uniwersytecie Jagiellońskim wykładał w krakowskim seminarium duchownym katolicką etykę społeczną oraz podstawy teologii moralnej. W 1954 r. rozpoczął pracę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Był zawsze blisko młodzieży studenckiej. W listopadzie 1957 roku Karol Wojtyła został docentem. Nigdy nie mianowano go profesorem, chociaż prawie ćwierć wieku wykładał na Uniwersytecie, publikował prace naukowe, kierował jedną z katedr. Już jako docent zamierzał wyjechać za granicę, aby kontynuować pracę naukową. Chciał wyjechać do Francji i do Szwajcarii. Nie otrzymał jednak od władz komunistycznych paszportu. Rozpoczął nowy cykl wykładów „Miłość i odpowiedzialność”.\nRok 1967 był dla Metropolity Krakowskiego nie tylko rokiem wytężonej pracy, ale też zaszczytów – w marcu został mianowany konsultorem Consilium de Laicis, natomiast 26 czerwca 1967 roku, w Watykanie otrzymał dekret nominacyjny mówiący, że: „Rzym, w murach apostolskich Watykanu, przed dniem szóstym kalend lipcowych roku Pańskiego 1967 Paweł VI, papież, mianował i ogłosił księdzem kardynałem Świętego Kościoła Rzymskiego Karola Wojtyłę, którego też włączył do kolegium ojców purpuratów i obdarzył zaszczytami, życzliwością, mocą, szczególnymi uprawnieniami, nietykalnością, pierwszeństwem, przywilejami, względami oraz ciężarami, jakie ojcom kardynałom są przydawane, oprócz koniecznych a stosowanych wyjątków” .\nKolejne lata to czas wytężonej pracy dla kardynała Karola Wojtyły – wyjazdy zagraniczne, konferencje, obowiązki wynikające z funkcji w Episkopacie a także uroczystości i wydarzenia archidiecezjalne i krajowe. Jednym z nich było zwołanie Synodu Krakowskiego 8 maja 1972 r.\nI znowu – konklawe.\nTrwający 27 lat pontyfikat Jana Pawła II zmienił bieg historii, zmienił oblicze świata. Już w swoim pierwszym wystąpieniu skierowanym do wiernych w bazylice św. Piotra w Rzymie, Ojciec Święty powiedział: „nie lękajcie się, otwórzcie drzwi Chrystusowi”. Ten zwrot stał się jakby motywem przewodnim całego pontyfikatu. Podczas 27 lat pełnienia misji apostolskiej Jan Paweł II odwiedzał kraje zamożne i ubogie, spotykał się z monarchami , ludźmi zajmującymi wysokie stanowiska państwowe, ludźmi sławnymi, a także chorymi, cierpiącymi. W 1966 r. w Tours, spotkał się z ludźmi „zranionymi przez życie” i zwrócił się do nic słowami: ”drodzy przyjaciele, stoicie w pierwszych szeregach tych, których Bóg miłuje”. W Płocku, w 1991 roku, podczas IV pielgrzymki do Ojczyzny, spotkał się z więźniami i powiedział: „Nie bójcie się otworzyć waszych serc przed Nim, uwierzcie w głoszoną przez Niego miłość”. Ojciec Święty spotykał się też z dziećmi , a także z młodzieżą, która przybywała na te spotkania z potrzeby serca, aby wysłuchać kogoś, do kogo ma zaufanie, kto mówi prawdę i potrafi okazać ojcowska miłość. Wszystkich kochał, wszystkich uspakajał, nie znał leku, dawał nadzieję, wskazywał drogę, niósł Dobrą Nowinę. On – Ojciec Święty, utrudzony życiem, z bagażem lat, cierpień i chorób, nie ustawał w swojej misji apostolskiej, podejmując heroicznie trud posługiwania. Odwiedzał najbardziej odległe zakątki świata; bogatą Amerykę i biedną Afrykę, wszystkich nauczał o Chrystusie i powtarzał: „nie lękajcie się, przestańcie się lękać”.\nW naszej pamięci pozostaje uśmiechnięty, spokojny, cierpliwy, wyrozumiały, kochający, ale też wymagający. Pozostają wspomnienia ze spotkań podczas pielgrzymek Papieża do Polski , z Akcją Katolicką w Castel Gandolfo i w Rzymie. Ojciec Święty uczył nas otwierać się na Boga, na drugiego człowieka, na prawdę, na pamięć historii, na potrzebę bycia „ludźmi sumienia”, na nadzieję.\nPrzed Akcją Katolicka Ojciec Święty również postawił konkretne zadania. W przesłaniu wygłoszonym podczas spotkania w Auli Pawła VI w kwietniu 2003 roku powiedział miedzy innymi: „Macie obowiązek i prawo nieść Ewangelię, świadczyć o jej aktualności dla współczesnego człowieka i zapalać do wiary tych, którzy oddalają się od Boga”. Nauczanie Jana Pawła II jest jasne, proste i zrozumiałe. Wymaga jednak przemyśleń, refleksji i chęci, aby je przyjąć i stosować w naszej codzienności.\n2 kwietnia 2005 roku świat pogrążył się w żałobie. Odszedł do Pana Ten, który był naszą ostoją – Papież Polak, Jan Paweł II. Podczas Mszy św. za duszę Jana Pawła II sprawowanej 3 kwietnia na placu marszałka Józefa Piłsudskiego, której przewodniczył biskup Piotr Jarecki i w wygłoszonej homilii powiedział miedzy innymi: „Warszawa jednoczy się w modlitwie w miejscu symbolicznym, z którego Jan Paweł II zapalił żagiew wolności, godności, solidarności człowieka, naszego narodu i Europy”. Natomiast podczas narodowej Mszy św. również na placu marszałka Józefa Piłsudskiego arcybiskup Józef Michalik powiedział: „zapłacz matko Polsko, zapłacz Ojczyzno, skoro odchodzi najznakomitszy z Twoich Synów… Człowiek, który jak sam o sobie mówił, wyrósł z polskiej chrześcijańskiej kultury, a który stylem swego życia ubogacił kulturę całego świata. On nie tylko czynił dobro, on umiał wydobywać je z innych, on uruchamiał dobro w ludziach”.\n„Leksykon Świętych”, Ks. Wiesław Al. Niewęgłowski Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999\n„Żywoty Świętych Pańskich na każdy dzień” Według Kalendarza Rzymskiego opracował O. Hugo Hoever SOCiest Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, Olsztyn 1985


Wymiana turbiny w mieście Wręczyca Wielka. Porównaj 1 serwisów które wykonują usługę Wymiana turbiny\nRegeneracja turbo – Wymiana turbiny w Wręczycy Wielkiej (kod pocztowy 42-130) • Ceny w cenniku\nTurbosprężarki Wręczyca Wielka Sklep\nW jakiej pracowni regeneracji w Wręczycy Wielkiej można naprawić turbosprężarki jak również zrealizować serwis Wymiana turbiny?\nTurbinę w Wręczycy Wielkiej można zregenerować w autoryzowanych serwisach układów doładowania lub zatelefonować oraz umówić się na podjęcie przesyłki firmą kurierską.\nJak przebiega usługa Wymiana turbiny dla turbosprężarek w Wręczycy Wielkiej?\nNadajemy turbiny naszym kurierem lub przywozimy turbiny do pracowni regeneracji.\nUkłady doładowania są demontowane a następnie dzwonimy z informacją o problemach turbosprężarki.\nJaka jest cena naprawy turbiny w Wręczycy Wielkiej a także ile kosztuje Wymiana turbiny?\nOpłata za usługę naprawy turbosprężarek związany jest od uszkodzeń turbosprężarki. Sprawdzenie turbo jest za darmo.\nJak najlepiej doręczyć turbosprężarkę do pracowni w Wręczycy Wielkiej?\nNajlepszym sposobem jest turbinę dostarczyć do firmy regeneracji turbosprężarek w Wręczycy Wielkiej kurierem którego możemy dla Państwa zamówić ale naturalnie zachęcamy do odwiedzin w firmie gdzie można sprawdzić jak odbywa się regeneracja turbin.\nKtóre turbiny poddawać usłudze Wymiana turbiny w Wręczycy Wielkiej?\nJakie można wymienić objawy niesprawności układów doładowania jakie istnieje możliwość by remontować w Wręczycy Wielkiej a jakie wymagają usługi Wymiana turbiny?\nZ jakiego powodu należy wybrać laboratoria z Wręczycy Wielkiej i nasz portal wykonujący usługę Wymiana turbiny?\nDiagnostyka turbin to teraz najsensowniejszy i najczęściej realizowany lek na zrekonstruowanie osiągów turbosprężarkom, więc przeglądnij Wymiana turbiny w Wręczycy Wielkiej. Wymiana turbiny w Wręczycy Wielkiej pozwala na dopasowanie dostępnej procedury, jak również szybkiego sposobu naprawy, jak również zakładu, który w Wręczycy Wielkiej podejmie się naprawy zepsutej turbiny samochodowej niewielkim kosztem, a równolegle w najwyższej jakości. Turbosprężarka jest szczególna, także z racji czynnej kooperacji z pozostałymi podzespołami, a mianowicie z aparatem redukcji emisji spalin, oraz schematem zasilania silnika diesla. Oznaki, jakie sygnalizują zużycie albo usterkę układu doładowania, to sygnały, jak na przykład spadek dotychczasowej mocy, albo wzrost dymienia, na przykład bardzo intensywne. Nagar oleju silnikowego oraz żar warunków działań turbin czynią, że turbosprężarka jest podatna na problemy, dlatego też sprawdź usługę Wymiana turbiny, w wyselekcjonowanym z serwisów z Wręczycy Wielkiej, albo pod Wręczycy Wielkiej i dzięki czemu odzyskaj turbosprężarki. W Wręczycy Wielkiej jest znaczna ilość pracowni, jakie wspierają kierowców w przypadku wystąpienia problemów turbiny, aczkolwiek z pomocą witryny, gdzie rejestrują się warsztaty wytypujesz najbliższy, a jednocześnie najlepszy warsztat, wypełnij formularz i sprawdź w praktyce osobiście.\nCennik naprawy i regeneracji turbosprężarek i turbin w Wręczycy Wielkiej\nCena podstawowej naprawy turbosprężarek w Wręczycy Wielkiej (robocizna + części) pod Wręczycą Wielką 399 złotych do ok. 560 złotych (netto)\nWymiana zmiennej geometrii turbiny z Wręczycy Wielkiej 163 złote (netto) + części\nCzyszczenie zmiennej geometrii podawania spalin turbosprężarki do samochodów osobowych i użytkowych • Wręczyca Wielka 163 złote (netto) + części\nSprawdzenie turbo w Wręczycy Wielkiej 0 złotych\nSprawdzenie turbin z Wręczycy Wielkiej 0 złotych\nNaprawa turbo do samochodów osobowych i dostawczych (do 3,5 t) pod Wręczycą Wielką 285 złotych (netto) + części\nCena regeneracji turbiny do samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych z Wręczycy Wielkiej 366 złotych (netto) + części\nKoszt regeneracji turbosprężarek do samochodów osobowych i dostawczych w Wręczycy Wielkiej 285 złotych (netto) + części\nKoszt naprawy turbin do samochodów ciężarowych (powyżej 3,5 t) • Wręczyca Wielka 366 złotych (netto) + części\nWycena naprawy turbosprężarki pod Wręczycą Wielką 0 złotych\nCena podstawowej naprawy turbosprężarki (robocizna + części) z Wręczycy Wielkiej 399 złotych do ok. 560 złotych (netto)\nUstalenie przyczyny uszkodzenia turbo • Wręczyca Wielka 0 złotych\nKoszt regeneracji turbin do samochodów (poniżej 3,5 t) osobowych i dostawczych w Wręczycy Wielkiej 285 złotych (netto) + części\nCena regeneracji turbosprężarek do samochodów dostawczych ciężarowych pod Wręczycą Wielką 366 złotych (netto) + części\nCzyszczenie zmiennej geometrii podawania spalin turbo do samochodów ciężarowych o DMC pow. 3,5 t • Wręczyca Wielka 163 złote (netto) + części\nKoszt podstawowej naprawy turbosprężarki (robocizna + części) w Wręczycy Wielkiej 399 złotych do ok. 560 złotych (netto)\nWybierz typ usługi Cena podstawowej naprawy turbosprężarek w Wręczycy Wielkiej (robocizna + części) pod Wręczycą Wielką Wymiana zmiennej geometrii turbiny z Wręczycy Wielkiej Czyszczenie zmiennej geometrii podawania spalin turbosprężarki do samochodów osobowych i użytkowych • Wręczyca Wielka Sprawdzenie turbo w Wręczycy Wielkiej Sprawdzenie turbin z Wręczycy Wielkiej Naprawa turbo do samochodów osobowych i dostawczych (do 3,5 t) pod Wręczycą Wielką Cena regeneracji turbiny do samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych z Wręczycy Wielkiej Koszt regeneracji turbosprężarek do samochodów osobowych i dostawczych w Wręczycy Wielkiej Koszt naprawy turbin do samochodów ciężarowych (powyżej 3,5 t) • Wręczyca Wielka Wycena naprawy turbosprężarki pod Wręczycą Wielką Cena podstawowej naprawy turbosprężarki (robocizna + części) z Wręczycy Wielkiej Ustalenie przyczyny uszkodzenia turbo • Wręczyca Wielka Koszt regeneracji turbin do samochodów (poniżej 3,5 t) osobowych i dostawczych w Wręczycy Wielkiej Cena regeneracji turbosprężarek do samochodów dostawczych ciężarowych pod Wręczycą Wielką Koszt naprawy turbiny do samochodów użytkowych osobowych Czyszczenie zmiennej geometrii podawania spalin turbo do samochodów ciężarowych o DMC pow. 3,5 t • Wręczyca Wielka Koszt podstawowej naprawy turbosprężarki (robocizna + części) w Wręczycy Wielkiej Inne (opisz problem w komentarzu zgłoszenia)\nRegeneracja turbosprężarki z Wręczycy Wielkiej (kod pocztowy 42-130)\nDiagnostyka turbosprężarki w Wręczycy Wielkiej (kod pocztowy 42-130)\nSerwisy Lancia z Tłuszcza (kod pocztowy 05-240)\nASO Ferrari pod Kaliszem (kod pocztowy 62-800)\nSławin w Lublinie (kod pocztowy 20-147)\nNowa Huta - Osiedle Centrum E, Kraków (kod pocztowy 31-403)\nUlica Gliwicka w Rybniku (kod pocztowy 44-274)\nSerwis turbosprężarek pod Wręczycą Wielką (kod pocztowy 42-130)\nCzyszczenie turbosprężarki z Wręczycy Wielkiej (kod pocztowy 42-130)\nPunkty nadania i odbioru z których można zrealizować Wymiana turbiny w Wręczycy Wielkiej\nJeśli interesuje Cię Wymiana turbiny i jesteś z Wręczycy Wielkiej możesz zamówić usługę kurierską lub skorzystać z wygodnych paczkomatów, lista znajduje się poniżej:


Little and big news: Wileńskie smaki i klimaty w Gdańsku\nPrzez trzy dni ( 2-4 września 2016) wyczuwało się w wileńskie smaki i klimaty, w ramach zorganizowanego już po raz dziesiąty Festiwalu Wilno w Gdańsku.\nNa dużej scenie zlokalizowanej na Targu Węglowym przez trzy dni wystąpiło kilkanaście zespołów z Litwy. Czasami dźwięki muzyki były zbyt głośne, bo potęgował je ustawiony duży namiot.\nPrzed sceną ustawione były ławki dla słuchaczy, ale również stoliki z siedzeniami do konsumpcji litewskich potraw. - Przyszłyśmy tutaj z koleżanką popróbować litewskie smaki i powspominać dawne dzieje, jak to za studenckich czasów z Biurem Podróży Almatur jeździło się do Wilna. Ale niestety nie można spokojnie porozmawiać, bo jest zbyt głośna muzyka, powiedziała mi Krystyna Gozdawa-Nocoń, była wicewojewoda pomorski w latach 2003 – 2006 (na powyższym zdjęciu z prawej).\nW tym roku było rozstawionych sporo stoik z różnym jadłem i litewskimi wyrobami. Sporym zainteresowaniem cieszyły się miody, które kupowano jako zapasy na nadchodzącą jesień i zimę. Kupiłem niewielki słoik miodu z rokitnikiem za 15 zł. Bardzo smaczny!\nMnie zainteresowały też małe słoiki z ćwikłą i chrzanem, w cenie po 7 zł sztuka. W porównaniu do naszych, litewskie są nieco inne.\nObok na innym stoisku można było kupić wyroby wędliniarskie i litewski ciemny chleb, który miał sporo nabywców.\nPo takim obfitym jedzeniu, dla ugaszenia pragnienia, można było kupić litewskie piwo i kwas chlebowy.\nDla potrzeb domowej kuchni można było również kupić różne zioła, w tym także i lecznicze.\nFestiwal Wilno w Gdańsku, to już tradycyjnie także okazja do kupna oryginalnych ubrań, czapek wykonanych z lisa, jak i plastycznych dzieł artystycznych.\nTak chodząc pomiędzy stoiskami słyszało się różne języki, co świadczyło o obecności na festiwalu wielu zagranicznych turystów. Rzeczywiście nasze miasto gości ich coraz więcej po EUFA Euro 2012, którego Gdańsk był też współgospodarzem. Wielu z nich robi sobie selfie, tj. rodzaj fotografii autoportretowej i puszcza je dalej w świat. I w ten też sposób nas reklamują, a to zobowiązuje.\nAutor: amerski o 21:16\nEtykiety: Wileńskie smaki i klimaty w Gdańsku


Chcieli zarobić i odłożyć pieniądze na emeryturę, zostali oszukani przez poznaniaka? Jedna osoba straciła ponad 800 tys. zł - plus.gs24.pl\nklawisz 2 tygodnie temu\nTych warzyw na patelnię nie jedz! Popularne mrożonki wycofane z obrotu. Warzywa na patelnie skażone bakterią [28.02.2020 r.]\n1000 plus dla studentów. Jest pomysł nowego programu dla młodych. Kto miałby otrzymać 1000+? [28.02.2020 r.]\nMięso mielone wycofane ze sprzedaży. Salmonella w mięsie - znany sklep ostrzega i wycofuje partię w całej Polsce [28.02.2020 r.]


CHABA OBROŻA LINKA REG 16mm CZARNO/NIEBIESKA w Morele.net\nCHABA OBROŻA LINKA REG 16mm CZARNO/NIEBIESKA\nCHABA OBROŻA LINKA REG 16mm CZARNO/NIEBIESKA ID produktu: 1178288\nID produktu: 1178288\nMateriał: Linka polipropylenowa\nObwód szyi [cm]: 40\nSzerokość [cm]: 1.6\nOryginalny model obroży dla psa wykonany nie z taśmy, a ze spłaszczonej linki polipropylenowej.\nIdealna alternatywa dla produktów z taśmy gładkiej.\nObroża z linki spłaszczonej jest mocniejsza i znacznie wytrzymalsza, przy czym równie wygodna dla psa.\nNietypowy splot, oraz żywe energiczne kolory sprawiają, że produkt jest niezwykle estetyczny- bez wątpienia przykuje wzrok innych spacerowiczów.\nNasze produkty wykonane są z najwyższej jakości linki polipropylenowej, ze wstawkami z taśmy, połączonymi mocnymi, rymarskimi nićmi.\nSposób regulacji- klamra plastikowa, pozwala na szybkie i idealne dopasowaniu obroży do obwodu szyi zwierzęcia.\nCo więcej solidny, plastikowy zatrzask pozwala dosłownie w ciągu jednej chwili zapiąć lub rozpiąć obrożę bez konieczności dłuższego stresowania zwierzęcia.\nSzeroki zakres regulacji sprawia, że produkt „rośnie razem z psem”- zakupiona dla szczeniaka obróżka posłuży mu więc jeszcze przez długi czas.\nMożliwość dokupienia smyczy, szelek i innych akcesoriów z linki płaskiej tego samego koloru i grubości.\nZobacz również: Kingston SDHC 8GB Class 4 + adapter (SDC4/8GB), BitsPower 1/4", 11 mm czarny (BP-MBWP-C33), MediaRange Etui na 200 płyt, czarny (BOX93), Equip USB A/A 1,8m (128750), Epson C13T754440, Gallet MIX432 (GA-MIX432), Zolux Zabawka pluszowa Toudoux Jules szary, Trixie Legowisko dla chomika, do zawieszenia ,11 × 14 cm, Beaphar CALMING COLLAR DOG, Soliton Moon River CD - 235508, Delock przedłużający Easy-USB, 1m, biały (85199), Zolux Drewniana drabinka/kładka NEO duże gryzonie 250x140x7mm, Asarto Toner Asarto do Lexmark E250/350/352 | black new, ViewSonic PX747-4K DLP, UHD, 3500 ANSI (1PD083), VRS Design Etui VRS Design High Pro Shield Samsung Galaxy S9 Metal Black, Junkers Przepływowy podgrzewacz wody sterowany elektronicznie TR4000 27 EB 27kW (7 736 504 709), Gembird Zestaw do czyszczenia 3 w 1 (3IN1/CK-LCD-04), Mocolo MOCOLO SUPREME LUXURY CASE IPHONE 6 6S ZŁOTE, Nillkin Etui Nillkin Tempered Plaid iPhone X - Black uniwersalny


prezenty - NaStyku.pl - Styku Granic - wiadomości ze Zgorzelca, Bogatyni i okolic\nWyniki dla tagu: prezenty\nPiękne świąteczne ozdoby na kiermaszu rękodzieła\nwtorek, 12 grudnia 2017, 15:00\nNiepowtarzalne, wyjątkowe, wykonane z niezwykłą starannością i precyzją, a przede wszystkim z wielkim sercem – różnego rodzaju ozdoby świąteczne można było nabyć na organizowanym już od 2014 r. Bożonarodzeniowym Jarmarku Rękodzielnictwa w Jerzmankach.\nśroda, 06 grudnia 2017, 13:54\nŚwiąteczny klimat, niepowtarzalne i ręcznie wykonane ozdoby świąteczne, oryginalne pomysły na prezenty, radosne dźwięki, przepyszne wypieki oraz słodkości – to wszystko w najbliższą niedzielę czeka na odwiedzających Jarmark Rękodzieła w Jerzmankach.\nMagia świąt oczaruje każdego!\nponiedziałek, 04 grudnia 2017, 12:05\nNa początku grudnia serce Görlitz zaczyna bić mocniej. Na ulicy Brüderstraße i Rynku Untermarkt stają świątecznie udekorowane domki, w powietrzu unosi się aromat grzanego wina i czekoladowych pierników, a na mieszkańców pogranicza czeka moc atrakcji.\nMagiczny świat św. Mikołaja w Miejskim Domu Kultury w Zgorzelcu\nniedziela, 26 listopada 2017, 21:52\nKowal nie lada się natrudził, żeby sprostać zadaniu. Ale podołał. Renifery podkute. Elfy pokupiły na wyprzedaży w pewnej sieciówce nowe kubraczki - z przeceny, ale całkiem fajne - i kiedy wczoraj dzwoniły, też zapewniały, że są gotowe.\nponiedziałek, 11 grudnia 2017, 09:16\nMikołajki po strażacku\nMikołaj nie zapomina o grzecznych dzieciach. Trochę spóźniony, bo 9 grudnia, ale w końcu dotarł do najmłodszych członków Ochotniczej Straży Pożarnej w Trójcy.\nponiedziałek, 11 grudnia 2017, 18:01\nTrwa wielki finał Szlachetnej Paczki. W tym roku pomoc otrzymało 50 rodzin mieszkających na terenie powiatu zgorzeleckiego. W magazynie prace trwały od samego rana. Darczyńcy dostarczali paczki, a wolontariusze przekazali je już pierwszym rodzinom.\nponiedziałek, 04 grudnia 2017, 09:34\nŚląski Jarmark Bożonarodzeniowy w Görlitz 2017\nZapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć ze Śląskiego Jarmarku Bożonarodzeniowego w Görlitz.\ngmina Zgorzelec Miejski Dom Kultury w Zgorzelcu Görlitz gmina Sulików sport Nasze Zoo Görlitz-Zgorzelec\nPieńsk PGE Turów Zgorzelec KPP Zgorzelec koncert Bogatynia Zgorzelec zdjęcia powiat zgorzelecki Zawidów straż pożarna policja narkotyki kultura


yć, że niekiedy ból zębów nas zaskoczy i jest nie do zniesienia. Na wizytę trzeba się umówić i długo czekać. Jednak stomatologia jest w stanie nam pomóc z każdym bólem. W dniu wizyty z\nDodane: 18-03-2022 04:50\nBardzo często kiedy boli nas ząb, to szukamy pomocy odpowiedniego specjalisty. Z pomocą w takich przypadkach przychodzi dentysta. Nie da się ukryć, że niekiedy ból zębów nas zaskoczy i jest nie do zniesienia. Na wizytę trzeba się umówić i długo czekać. Jednak stomatologia jest w stanie nam pomóc z każdym bólem. W dniu wizyty z\nCo warto wiedzieć na temat nowoczesnej stomatologiiKiedy warto udać się do psychoterapeuty3 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci Pozycjonować Strony LokalnieJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówPulsar BHPDentysta ZabrzeSkorzystać z kolektorów słonecznych? Tak!Oszczędne ogrzewanie pompą ciepła Do you have to choose a chauffeur? Mobilne podnośniki. Kto może takich potrzebować.O pracy geodety oraz jego obowiązkach zarobić na panelach słonecznych w 2020?Kilka sposobów na przechowywanieDaj Mi 12 Dni A Ja Pokażę Ci Jak kupić włoską kawę w sieciJak uruchomić klimatyzację - stawka godzinowaGdzie można bhp a gdzie nie?Krótko i na temat: Meble na wynajemGabinet dentystyczny ZabrzeJak wynająć osuszaczProdukty ciążowe - przegląd i informacjeO zewnętrznej reklamie ogólnieOptimaPoradnik biznesmena - o SEOSkuteczne pozycjonowanieGdzie można bhp a gdzie nie?Czy można zrobić chłodnię rano?Dobre rady jak uczyć się hiszpańskiegoA gdyby tak rzucić wszystko i wskoczyć do jacuzzi...Implantologia zabrzeOd kiedy zmiany w tym jak szkolić z bhp w Gorzowie?


Talenty wymagają pieniędzy - Kultura - rp.pl\nAktualizacja: 21.09.2009, 18:28\nTalenty wymagają pieniędzy\nPaweł Potoroczyn prowadzi Instytut Adama Mickiewicza, opierając się na doświadczeniach zdobytych w Nowym Jorku i Londynie\nRozmowa z Pawłem Potoroczynem. Dyrektor Instytutu Adama Mickiewicza wyjaśnia, dlaczego nie jesteśmy światową potęgą kulturalną\n[b]Czy dyplomacja kulturalna jest kosztowna? [/b] Poniżej dalsza część artykułu\nTak, ale współczesna konkurencja między gospodarkami narodowymi nie rozgrywa się już wyłącznie w sferze kosztów pracy, kwalifikacji siły roboczej, porządnej infrastruktury. Pod tym względem kraje Europy będą się coraz mniej różnić od siebie i zapewne ta tendencja się utrzyma. By więc skutecznie walczyć o dostęp do kapitału i technologii, poszczególne kraje zaczynają konkurować wizerunkiem, którego najbardziej efektownym nośnikiem jest kultura.\n[b]Mówi pan rzeczy, z których politycy u nas nie zdają sobie sprawy. [/b]\nBo w Polsce dopiero rodzi się świadomość, że dyplomacja kulturalna jest inwestycją w gospodarczy rozwój. Tymczasem, jeśli zapytamy przedstawicieli elit opiniotwórczych na świecie, z czego znana jest Polska, wszyscy zgodnie odpowiedzą, że z kultury. Jesteśmy niemal automatycznie kojarzeni z kilkunastoma wielkimi fenomenami artystycznymi o światowym zasięgu. Warto też zauważyć, że w Europie 10 lat temu co dwudziesta podróż motywowana była konsumpcją dóbr kultury, obecnie – co dziesiąta. To ogromne pieniądze. Rynek turystyki kulturalnej się podwoił, zaczynamy mieć atrakcyjną ofertę na europejskim poziomie, w tym urodzaj coraz lepszych festiwali, ale nie mamy za co tego obwieścić milionom kulturalnych turystów.\n[b] Nawet, gdy Ministerstwo Spraw Zagranicznych daje coraz więcej pieniędzy na dyplomację kulturalną? [/b]\nMinisterstwo Kultury również. W raporcie, jaki przygotowaliśmy na Kongres Kultury, liczby uzyskane od MSZ robią wrażenie, to dzięki tym środkom dokonał się jakościowy skok. MSZ wykazało dalekowzroczność już co najmniej 10 lat temu, dlatego w kluczowych miejscach na świecie mamy misje kulturalne. W procentach tempo wzrostu wydaje się kolosalne, gorzej w liczbach bezwzględnych, jak na duży europejski kraj. Wzrost nakładów przed kryzysem był również widoczny w Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jesteśmy jednak daleko w tyle w porównaniu na przykład z Hiszpanami, którzy ze swojego kraju stworzyli światową potęgę kulturalną, zbudowali swoją markę na kulturze.\n[b]Do tego potrzebni są jednak zarówno twórcy, jak i menedżerowie. [/b]\nW ostatnich 15 latach obserwujemy w Polsce prawdziwą erupcję talentów w różnych dziedzinach sztuki. To fenomen na europejską skalę. Jeśli chodzi o kadrę profesjonalistów kultury, Instytut Adama Mickiewicza wespół z Collegium Civitas uruchomił studia w dyplomacji kulturalnej. Aktywnie wyszukujemy talenty i osobowości, głównie młodych ludzi, kształcimy ich i będziemy się starali, aby znaleźli pracę w miastach i regionach rozwijających własne strategie międzynarodowej wymiany kulturalnej, niektórych absolwentów z pewnością chcielibyśmy widzieć w IAM, a najlepsi być może zainteresują MSZ. W ciągu 10 lat będziemy w stanie dostarczyć państwu profesjonalny korpus dyplomacji kulturalnej.\n[b] Możemy czekać tak długo? [/b]\nJestem patologicznym optymistą, ale rzeczywiście nie zostało wiele czasu. Termin „przemysł kultury” dotarł ze Stanów do Europy jakieś 15-20 lat temu, a jeśli pojawia się nowa dziedzina gospodarki, w ciągu najdalej dwóch dekad rynek zostaje podzielony przez największych graczy. To jest ekonomiczna prawidłowość. Na naszych oczach wart dziesiątki miliardów euro rynek przemysłów kultury jest dzielony przez Francuzów, Brytyjczyków, Niemców i Hiszpanów. Mamy najwyżej kilka lat, by do nich dołączyć.\n[b]Sądzi pan, że jest to w ogóle możliwe? [/b]\nNie zaczynamy od zera, wetknęliśmy nogę w uchylone drzwi, ale nie jesteśmy partnerem, z którym trzeba się liczyć. Zasługujemy na miejsce w pierwszej piątce lub szóstce dostawców wysokiej jakości europejskiej kultury. Dlatego Instytut Adama Mickiewicza rozszerzył jej definicję o obszary dotąd zaniechane: staramy się być obecni nie tylko w poszczególnych dziedzinach sztuki, w naszej strategii pojawia się rock i alternatywa, gry komputerowe, komiksy, moda, grafika reklamowa, animacja, kuchnia, niektóre dyscypliny sportu.\n[b]Opowiada się pan za centralnym modelem zarządzania kultury liczy na aktywność samorządów? [/b]\nTrudno sobie wyobrazić poważny europejski kraj bez strategii kulturalnej, czyli bez silnego i zasobnego ministerstwa kultury. Ale z całą pewnością minister nie wyręczy samorządów. Nie musimy adaptować modelu francuskiego czy niemieckiego, szukajmy własnego, bo tylko własny model może odpowiadać oryginalności kultury narodowej. Pewne strategie powinny być formułowane na poziomie państwa, wiąże się to choćby z polityką zagraniczną. Otwartą kwestią jest, jaką część tych zadań przejmą instytucje kultury zasilane i nadzorowane przez samorządy i duże miasta. W tych dniach podpisujemy list intencyjny z Konwentem Marszałków, bo współpraca z regionami jest pożądana i nieunikniona, a w wielu przypadkach mamy już doskonałe rezultaty takiej współpracy.\n[b] Czego oczekuje pan od krakowskiego kongresu? [/b]\nMyślę, że sektor kultury, który generuje blisko 5 proc. PKB ma prawo oczekiwać, iż usłyszy od najwyższych autorytetów w państwie, że kultura jest częścią ekonomii, a nie spiskiem darmozjadów; inwestycją, a nie kosztem. Mam nadzieję, że w Krakowie pochowamy anachroniczny, czysto marksistowski podział na bazę i żerującą na niej nadbudowę, bo już nawet co bardziej rozgarnięci marksiści go pochowali. Sukcesem Kongresu byłoby, gdyby zainicjował zmiany legislacyjne, konkretne projekty nowelizacji kilkunastu ustaw, które pozwolą działać w zgodzie z europejskimi standardami. Powinien uruchomić instynkt samozachowawczy i przestrzec donośnie, że przy nakładach na kulturę rzędu 0,5 proc. budżetu państwa grozi nam spadek do drugiej ligi. Cywilizacyjne minimum to 1 proc. i potrzebny jest wiarygodny kalendarz dojścia do tej kwoty.\n[srodtytul]rozmawiał Jacek Marczyński [/srodtytul]\nTeatralny spektakl czy film jest towarem, który trzeba umieć sprzedać w świecie - [link=http://blog.rp.pl/blog/2009/09/21/jacek-marczynski-teatralny-spektakl-czy-film-jest-towarem-ktory-trzeba-umiec-sprzedac-w-swiecie/]komentuj na blogu[/link]\nCzytaj więcej - [link=http://www.rp.pl/temat/366604_Kongres_Kultury_Polskiej.html]Kongres Kultury Polskiej[/link]


Nowe kierunki LOT – Zagrzeb i Lublana\nLot zapowiedział dynamiczny rozwój w 2016 roku.\nPierwszy rejzrealizowany w dniu 2 stycznia 2016\nStolica Chorwacji cieszy się ogromną popularnością wśród turystów z całego świata. Decyduje o tym imponująca liczba wspaniałych zabytków oraz malowniczych pejzaży. Miasto jest usytuowane nad rzeką Sawą oraz u podnóża gór Medvednica, co czyni z niego idealne miejsce do aktywnego wypoczynku oraz kontaktu z naturą.\njuż od 356PLN w obie strony.\nPoznaj stolicę Słowenii - piękne miejsce z historią sięgającą 2000 r.p.n.e. W Lublanie można zobaczyć Pałac Biskupi, plac Preserena czy Katedrę świętego Mikołaja. Warto też odwiedzić urokliwe parki i skwery położone nad rzeką płynącą przez miasto.\nJuż od 503PLN* w obie strony.


Ukryte funkcje LinkedIn – TIP 20 – Dbaj o bezpieczeństwo swojego konta – Blog Bizconnect.me\nLinkedIn, Ukryte funkcje LinkedIn\nUkryte funkcje LinkedIn – TIP 20 – Dbaj o bezpieczeństwo swojego konta\n21 UKRYTYCH FUNKCJI LINKEDIN.\nBĘDĘ CI WDZIĘCZNY ZA UDOSTĘPNIENIE TEGO ARTYKUŁU NA LINKEDIN I FACEBOOKU.\nWarto zadbać o bezpieczeństwo swojego konta. Możemy to zrobić zarówno monitorując jak i wprowadzając dodatkowe zabezpieczenie.\nMonitorowanie swojego konta\nSprawdź gdzie jesteś zalogowany/zalogowana i wyloguj wszystkie podejrzanie sesje. Aby sprawdzić listę sesji kliknij tutaj lub wejdź w Ustawienia-> Konto/Account -> Where you’re signed in (gdzie jesteś zalogowny)\nWarto również sprawdzić zewnętrzne aplikacje -> sekcja Thrid party apps. Są tutaj wszystkie aplikacje, które podłączyły się do naszego konta Linkedin. W większości są to nasze logowania przez LinkedIn\nZabezpiecz swoje konto\nAktualnie najpewniejszą metodą zabezpieczenia naszego konta jest wprowadzenie autoryzacji dwustopniowej. Raz na trzydzieści dni lub przy logowaniu przy każdym nowym komputerze będziemy musieli wpisać nie tylko login i hasło, ale również kod wysłany nam na sms (jak przy przelewach w banku). Funkcję możesz aktywować tutaj.\nUkryte funkcje LinkedIn – TIP 21 – Uporządkuj swoją skrzynkę\nUkryte funkcje LinkedIn – TIP 19 – Zwróć na siebie uwagę\nUkryte funkcje LinkedIn – TIP 14 – Masz dość setek maili z grup dyskusyjnych?\nUkryte funkcje LinkedIn – TIP 5 Zobacz ile ktoś ma kontaktów na 3 sposoby\nUkryte funkcje LinkedIn – TIP 4 Personalizacja zaproszeń na aplikacji mobilnej.\n21 ukrytych funkcji LinkedIn\nEtap 2 – Content Marketing – Jakie są koszty generowania leadów przez LinkedIn?\nUkryte funkcje LinkedIn – TIP 2 Smart boolean search – czyli jak mądrze wyszukiwać


Bergisel - artykuły | Express Bydgoski\nTCS 2020/2021. Terminarz Turnieju Czterech Skoczni. Transmisja na żywo w TV i online - o której godzinie? [2.01.2021]\nTradycyjnie po Świętach Bożego Narodzenia rozpocznie się Turniej Czterech Skoczni w sezonie 2020/2021. Osiem równych bardzo dobrych skoków - to niezmienna zasada turnieju, która jest przepisem na sukces w TCS. Sprawdzamy, kiedy i o której godzinie oglądać na żywo turnieje w Oberstdorfie, Garmisch-Partenkirchen, Innsbrucku i Bischofshofen. Poniżej najważniejsze informacje na temat TCS 2020/21.\nTurniej Czterech Skoczni 2020/21 - terminarz. Daty TCS i godziny na żywo online i w TVP\nPo świętach rozpocznie się Turniej Czterech Skoczni. Sprawdź, kiedy i o której godzinie oglądać na żywo konkursy i kwalifikacje w Oberstdorfie, Garmisch-Partenkirchen, Innsbrucku i Bischofshofen. Poniżej znajdziecie najważniejsze informacje na temat TCS 2020/21. Transmisję z zawodów przeprowadzi TVP oraz Eurosport. Skoki będzie można obejrzeć również online. Szczegóły poniżej.


Różewicz u Solskiego - TarnowskieInfo.pl\nRóżewicz u Solskiego\nKartoteki mogą dziś już nie chcieć rozumieć i młodzi i starzy. Będą tedy mówić, że ten tekst jest tylko świadectwem pewnego czasu, zapisem stanu świadomości pełnej niepokoju, niepokoju, który dla nas jest niedostępny, bo dotyczy pokolenia powojennego, traumy Drugiej Wojny Światowej i tak dalej, i tak dalej.\nAle Kartoteka nie jest zwykłym tekstem literackim i nie jest zwykłym przedstawieniem teatralnym: poszczególne jej kartki i sceny są próbą zapisu śladów Człowieka, śladów, które po nim ocalały po Katastrofach XX wieku. Człowiek jest jak jego kartoteka, akcja przedstawienia i świat, w którym żyje: nieciągły, niekompletny, niestały, brak mu tożsamości, jest rozbity i rozdrobniony, trwale okaleczony.\nDlatego pytanie o ludzką kondycję, które w Kartotece zadaje Różewicz jest wciąż ważne dla nas - ludzi. Jeśli zaś nie słyszymy lub nie rozumiemy tego pytania, to nie dlatego, że Kartoteka przestała być aktualna, tylko dlatego że staliśmy się ofiarami jakiejś metafizycznej mutacji, że nie jesteśmy już ostatnimi z ludzi, ale post-ludźmi.\nKrótko: Kartoteka jest do głębi humanistycznym dramatem: zadaje pytanie o kondycję człowieka w obliczu Porażki, którą odniósł i której nie może nigdy wymazać ze swej kartoteki, ze świadomością, której żyć musi aż do końca.\nTomasz Piasecki - reżyser spektaklu\nReżyseria i scenografia - Tomasz Piasecki.\nMarta Marianna Gortych......................Kelnerka, Żywa Pani, Dziewczyna\nAnna Lenczewska...................................Sekretarka, Olga, Pani\nBogusława Podstolska-Kras..................Matka, Tłusta Kobieta\nAndrzej Popiel........................................Pan z przedziałkiem, Nauczyciel,\nGość w cyklistówce\nMariusz Szaforz......................................Ojciec, Gruby, Gość w kapeluszu\nRobert Żurek..........................................Wujek, Dziennikarz\noraz Chór Starców...................................Mariusz Szaforz, Robert Żurek. Andrzej Popiel\ninspicjent, sufler - Krystyna Fudyma


Rozdział 68 |\n26 października 2013 o 05:59 napisał:\nJezu już sie nie mogłam doczekać. Cały rozdział siwietny. Jestem mega ciekawa co było życzeniem Justina. I jeszcze ta końcówka!!!!!\n26 października 2013 o 07:04 napisał:\nNareszcie :) nie moglam sie juz doczekac :p\nRozdzial cudowny oby tak dalej :-\n26 października 2013 o 07:22 napisał:\nNie mogłam się już doczekać, ale wkońcu! Nie zawieszaj bloga… on jest świetny <3 a końcówka rozdziału najlepsza i ta niespodzianka… Kocham ;**\n26 października 2013 o 07:26 napisał:\nO boże nareszcie wrociłaś ! Wchodziłam na tw bloga codziennie i sprawdzałam czy cos dodałaś ! Rozdział jest cudowny ! Czekam na nn:-)\n26 października 2013 o 08:40 napisał:\nZajebisty rozdział zastanawiam się jakie życzenie miał Justin ;** błagam nie zawieszaj bloga pisz dalej <33 czekam na nn !! ^^\n26 października 2013 o 08:50 napisał:\nBoże nareszcie <3<3<3 niedługo 69, mam nadzięję, że będzie ostro ^^ hahahah dobra, lece czytać <3\n26 października 2013 o 09:04 napisał:\nno świetny *-* jednak opłacało się czekać <3 tyle czekałam wczoraj, że aż zasnęłam i zabrałam się za czytanie dopiero dzisiaj ;/ No ale ważne, że w ogóle przeczytałam. To teraz czekamy na 69 <3 Ogólnie, to jestem podjarana bo seks, hahahahahahaha <3\n26 października 2013 o 09:18 napisał:\nSuper rozdział nie mogłam się go doczekać :* , nie przestawaj go pisać jest cudowny\n26 października 2013 o 10:01 napisał:\nYeaaa wreszcie nowy. Gorąca koncowka, tego sie nie spodziewalam Świetnie piszesz. Pozdrawiam ♥\n26 października 2013 o 12:43 napisał:\ntak długo czekałam ! i BANG ! jest :D cudocudocudocudo ! <3\n26 października 2013 o 12:56 napisał:\nPiszesz niesamowicie, warto było tyle czekać :) proszę nie zawieszaj <3\n26 października 2013 o 12:59 napisał:\nNareszcie!!!!! Kolejny rozdzial , nie moglam sie doczekac czytalam go chyba ze 105 razy!!!!! :-D:-D:-D KOCHAM TEGO BLOGA BIE MOGE DOCZEKAC SIE NASTEPNEGO<3 !!!\n26 października 2013 o 13:32 napisał:\nAdfgjjk naczekałam się na rozdział ale jak zwykle warto było :) już myślałam że zrobią to w samochodzie ;D mam wrażenie że końcówka rozdziału to zapowiedź następnego\n26 października 2013 o 13:50 napisał:\n„ZAWIESZENIE”? to najlepsze opowiadanie jakie czytałam, prosze cie nie rób tego o.o nie zawsze komentuje ale z niecierpliwością czekam na każdy rozdział. mam nadzieje że niedługo będzie następny (:\n26 października 2013 o 16:10 napisał:\nojeju ojeju !!\n26 października 2013 o 17:17 napisał:\nO w morde *-* zarąbisty :D prosze nie zawieszaj .. to mój ulubiony blog <3\n26 października 2013 o 17:20 napisał:\nCuuuudo, Jak zawsze warto było czekać :*\n26 października 2013 o 22:39 napisał:\nNie zawieszaj bloga, proszę, uwielbiam tą historię .. :) :*\nBoze sliczny rozdzial czekam na nastepne :* :)\n27 października 2013 o 12:42 napisał:\nWróciłaś! *.* i to z jakim rozdziałem! ♥\n+ nie zawieszaj bloooooga;c\n27 października 2013 o 20:56 napisał:\nNaprawdę uwielbiam Twoje opowiadanie, zawsze z niecierpliwością czekam na kolejny rozdział. Nie przestajesz mnie zaskakiwać :) Mam nadzieję, że będziesz pisać dla nas jeszcze bardzo, bardzo długo :) <3\n27 października 2013 o 21:41 napisał:\nprzeczytałam wszystkie rozdziały w 2 dni i się w tym zakochałam czekam na nn ;)\n27 października 2013 o 21:51 napisał:\nŚwietnyy <33 Brakowało mi cb, ale dobrze ,że wróciłaś ;)\n28 października 2013 o 17:45 napisał:\nJest świetny! Uwielbiam twój sposób pisania! Oby tak dalej ;D <3\n28 października 2013 o 21:00 napisał:\nDZIEWCZYNO CODZIENNIE OD SIERPNIA WCHODZĘ I SPRAWDZAM CZY COŚ DODAŁAŚ. TWOJE OPOWIADANIE CZYTAŁAM 3 RAZY. PONIEWAŻ NIE MOGŁAM DOCZEKAĆ SIĘ AŻ COŚ DODASZ <3 <3 ROZDZIAŁ NIESAMOWITY CHCIAŁABYM BYĆ NA MIEJSCU KIM :)\nŚwietny rozdział obyś pisała tak dalej . Czekam nn <33 :))\n30 października 2013 o 18:39 napisał:\n31 października 2013 o 18:00 napisał:\nSupper :* <3 jak zawsze… opłacało się to czytać :)\n31 października 2013 o 19:20 napisał:\nświetny rozdział , nie mogłam się już doczekać tego rozdziału .. <33 ;*\n31 października 2013 o 20:59 napisał:\nnareszcie, nie moglam sie doczekac! swietny prezent urodzinowy i ten pierwszy i teh drugi *hehe* mam nadzieje, ze w nastepnym bedzie sie cos dzialo fajniego, buziaki\n10 listopada 2013 o 13:56 napisał:\nświetny! z resztą jak wszystkie :) kiedy zrobiłaś przerwę w pisaniu przeczytałam wszystkie rozdziały od początku. i mimo czytania tego po raz 1342343424 to i tak w wielu momentach płakałam ze wzruszenia. czekam na kolejny rozdział. sama piszę opowiadania, więc wiem, że czasem weny jest brak i jest problem z wymyśleniem rozdziału. po raz kolejny KOCHAM TO <3 poleciałm moim koleżankom. mówią, że to opowiadanie jest świetne :)\n14 listopada 2013 o 00:46 napisał:\nNo dobra, dopiero zauważyłam, że jest rozdział, ja geniusz. Mniejsza. Pora na to, żebym się wypowiedziała, więc jak zwykle piszesz świetnie, Czytam Twoje opowiadanie od w chu*j długiego czasu i wciąż nie jestem znudzona, to chyba rekord. Nie zaglądam tu tak często, jak kiedyś, bo wiem, że rozdziały pojawiają się… no nie oszukujmy się, rzadko, dlatego po prostu to nie ma sensu. Tylko nie odbierz tego jakoś źle, tylko stwierdzam fakty, żeby nie było. Dalej, uwielbiam to, jak piszesz. Pewnie nie raz już to pisałam, gdzieś tam, ale to nieważne. Czekam niecierpliwie na nn, zwłaszcza, że to będzie 69, na pewno przygotujesz coś specjalnego :D\n22 listopada 2013 o 23:35 napisał:\nBoże jesteś wspaniała. Masz niesamowity talent. Są pięknego tak pisać jak ty i zbliżamy się do rozdziału 69 :D\n8 grudnia 2013 o 14:38 napisał:\nWooow robi się gorąco hah :D\njeszcze w takim momencie kończyć..\ntylko nas nakręciłaś :p\nMam nadzieje że za niedługo dodasz\nJuż nie mogę się doczekać xx\n8 stycznia 2014 o 19:24 napisał:\nCudowny rozdział, w sumie jak każdy <33 Czekam na nn KOCHAM CIĘ\n8 stycznia 2014 o 19:26 napisał:\nKurcze normalnie nie mogę jesteś cudowna w pisaniu <3 Kocham cię i czekam na kolejny mam nadzieje że będzie niebawem <333 Pozdrawiam


Osierocone siostry z Myszkowa trafiły do rodziny zastępczej - RMF 24\nOsierocone siostry z Myszkowa trafiły do rodziny zastępczej\nŚroda, 1 lutego 2017 (22:17)\nTrzy siostry z Myszkowa (Śląskie), osierocone przez matkę zmarłą w listopadzie, trafiły do rodziny zastępczej - dowiedziała się PAP w częstochowskim sądzie. Dotąd dziećmi zajmował się partner matki. Sąd miał wątpliwości ws. jego zachowania wobec dzieci, o czym powiadomił prokuraturę.\nZdj. ilustracyjne /David Jensen /PAP/EPA\nSprawa była głośna w mediach. W październiku 2016 roku umierająca matka trzech dziewczynek poprosiła w odręcznym piśmie do Sądu Rejonowego w Myszkowie, aby opiekę nad dziećmi powierzyć jej partnerowi życiowemu, ponieważ ona sama nie ma krewnych, którzy mogliby się nimi zająć.\nJak poinformował w środę PAP prezes Sądu Okręgowego w Częstochowie Adam Synakiewicz, sąd uznał jednak za najwłaściwsze miejsce pobytu dziewczynek rodzinę zastępczą. Wątpliwości budził m.in. brak kwalifikacji mężczyzny do opieki, a także niektóre jego zachowania w stosunku do dzieci, o czym sąd powiadomił prokuraturę. Prezes sądu nie ujawnił, jakie zachowania mężczyzny skłoniły sąd do zawiadomienia prokuratury.\nWskazywano m.in. że dzieci (ur. 2000, 2004 i 2012 roku) są emocjonalnie związane ze swoim opiekunem, który dba o ich byt i bezinteresownie wspierał je w okresie choroby i po śmierci ich matki.


GATSBY lampa stołowa w loftowym stylu Mebloscenka\n» GATSBY lampa stołowa w loftowym stylu\n* żarówka do kompletu:\nwybierz brak duża kula\n* wariant wykończenia:\nwybierz biała podstawa + biały korpus z metalu biała podstawa + korpus z marmuru czarna podstawa + czarny korpus z metalu czarna podstawa + korpus z marmuru\nLampa stołowa Epic Light GATSBY powstała z miłości do pięknych produktów z lat 20-tych XX wieku. Lampa GATSBY jest wykonana z dbałością o każdy detal, przy użyciu szlachetnych materiałów, litego mosiądzu oraz marmuru Bianco Carrara. To podkreśla jej nobliwość, zapewni długowieczność i piękne starzenie się produktu. Ważnym elementem, nie tylko estetycznym, jest stylowy włącznik obrotowy, zaprojektowany w duchu retro, który służy do włączania i wyłączania lampy. Nieodzowną częścią produktu jest dedykowana gigantyczna żarówka retro o średnicy 12,5 cm! Daje ona niezwykle ciepłe światło o bursztynowej barwie, zbliżonej do płomienia świecy. Lampa występuje w kilku wariantach: może być w wersji marmurowej lub z metalu malowanego proszkowo na czarny mat lub biały mat. Marmur użyty do produkcji lampy to pochodzący z Włoch Bianco Carrara – najsłynniejszy i najbardziej ceniony biały marmur na świecie. Został on ręcznie obrobiony przez kamieniarza specjalnie na potrzeby lampy GATSBY. Podstawa lampy jest wykonana z metalu malowanego proszkowo. Lampa zapakowana jest w sztywną tekturowa tubę zamykaną wieczkiem. Wewnątrz produkt jest zabezpieczony w gąbką, co zapewni bezpieczeństwo w transporcie.\nLampa do kupienia bez żarówki lub w komplecie z żarówką typu Edison (40W), jest to największa dostępna na rynku żarówka retro o średnicy 12,5 cm! Żarówka vintage, retro style. Wewnątrz żarówki znajduje się 29 węglowych żarników. Czas działania: ok. 2500-3000 godzin


Irlandczycy rzucili wyzwanie Bogu | WIERNI POLSCE SUWERENNEJ\n← Watykan za depopulacją\nMatka Polka Kopacz kontra matka Polka Szydło →\nby paziem | 21 czerwca 2015 · 11:35\nSpołeczeństwo Irlandii opowiedziało się, w majowym referendum, za legalizacją związków pederastów i lesbijek, stawiając je na równi z małżeństwami. Stało się to w kraju, w którym trzy czwarte mieszkańców przyznaje się do wiary katolickiej.\nWynik głosowania pokazuje, jakiego milowego kroku na manowce dokonano w Irlandii w ostatnich latach. Jedni powiedzą, że to krok ku postępowi, drudzy – że to krok ku upadkowi państwa, regresowi cywilizacyjnemu i upadkowi człowieka. Irlandia stała się pierwszym na świecie państwem, w którym o legalizacji małżeństw tej samej płci zdecydowali obywatele w drodze ogólnonarodowego głosowania. Dotąd decydowały o tym państwowe parlamenty.Korowód państw, w których legalizowano związki homoseksualne, rozpoczęła Dania w 1989 roku. Potem była Norwegia, Szwecja, Węgry, Holandia, Francja, Belgia, Niemcy, Finlandia, Kanada, aż nazbierało się 18 państw! Do tej grupy dołączyła teraz katolicka Irlandia.Wszędzie zaczynało się podobnie. Najpierw była legalizacja związków partnerskich tzw. „małżeństw light” z ograniczonymi prawami. Potem zrównywano partnerskie związki homoseksualne z tradycyjnym małżeństwem, również z prawem do adopcji dzieci. Pierwszym państwem, w którym całkowicie zrównano wszystkie prawa dla par heteroseksualnych i homoseksualnych była Holandia.\nPo ogłoszeniu wyników referendum Dublin huczał od radosnych okrzyków tłumów wymachujących tęczowymi flagami. Z gratulacjami pośpieszył konserwatysta – David Cameron, skądinąd ojciec gromadki dzieci, oraz kandydatka na prezydenta USA – Hilary Clinton. Uderza niezwykła przewrotność przedstawicieli postępowego świata. Gdy nie tak dawno w Wielkiej Brytanii toczyła się debata na temat legalizacji związków homoseksualnych, David Cameron powiedział takie zdanie: Jestem wielkim zwolennikiem małżeństwa, dlatego chciałbym, aby było otwarte dla wszystkich.Drogo kiedyś zapłaci Zachód za eksperymenty przeprowadzane na rodzinie i społeczeństwie. Skutki są już dzisiaj widoczne. Chwieje się w posadach instytucja rodziny, wiele pojęć zatraca swoje pierwotne znaczenie, a słowa „ojcostwo i macierzyństwo” zastępowane są złowieszczo brzmiącym zwrotem: „rodzic A i rodzic B”. Duży udział w rozprzestrzenianiu się tej rewolucji dewiacyjnej mają międzynarodowe instytucje, które od lat zajmują się formułowaniem rezolucji nakazujących „równanie praw”, ze szczególnym serwilizmem wobec środowisk homoseksualnych.<…>\nGdy Konwent konstytucyjny Irlandii zaproponował referendum w sprawie wprowadzenia instytucji małżeństw homoseksualnych, irlandzki Kościół protestował, niestety, zbyt słabo. Choć księża wzywali, by kierować się katolickim sumieniem, Kościół nie zorganizował szerokiej akcji sprzeciwu. Prymas Irlandii Eamon Martin powiedział, że: Jeśli społeczeństwo wprowadzi i narzuci model małżeństwa <bezpłciowego> zdefiniowanego jedynie jako związek dwóch przypadkowych osób (także mężczyzny z mężczyzną, albo kobiety z kobietą), będzie nam coraz trudniej publicznie przemawiać za, lub uczyć o małżeństwie między mężczyzną a kobietą.Przyjęło się uważać, że Irlandczycy są narodem konserwatywnym. Było tak pół wieku temu, kiedy Irlandia była biedną i odizolowaną od świata wyspą. Większość mieszkańców zajmowała się rolnictwem, a Kościół katolicki cieszył się najwyższym autorytetem. Tradycje oparte na wierze rzymskokatolickiej określały tożsamość narodową Republiki Irlandii potrzebną w konfrontacji z protestancką Irlandią Północną.Czasy te już minęły. Odrębność przestała być tak ważna dla Irlandczyków. Zmiany nastąpiły po otwarciu się wyspy na świat i wejściu Irlandii do Wspólnoty Europejskiej w 1973 roku. Stopniowo zaczęto eliminować z prawodawstwa ustawy zakorzenione w katolickim nauczaniu Kościoła. Do tego celu wykorzystano referenda. System prawny tego kraju wymaga, żeby za każdym razem, kiedy rząd chce wprowadzić zmiany w konstytucji, musi skonsultować się ze społeczeństwem poprzez referendum. Wielu pamięta referendum z 2008 roku, kiedy Irlandczycy nie wyrazili zgody na podpisanie Traktatu Lizbońskiego. Rok później ponownie przystąpiono do rozstrzygnięcia tego tematu. Tym razem wynik referendum był pozytywny. Kampania medialna z elementami zastraszania przyniosła oczekiwany skutek.\nJesteśmy świadkami przegranej batalii o rząd dusz w państwie katolickim. Jeśli będziemy milczeć, następna może być Polska. Słowa te kieruję do Czytelników „Aspektu Polskiego”, do moich Rodaków, do ludzi Kościoła katolickiego, którzy rozumieją, co się wokół nich dzieje. „Państwowe małżeństwa” zboczeńców nie są jedynym zagrożeniem. Nasze dusze toczy rak genderyzmu, wszechobecnej seksualizacji, deprawacji dzieci w szkołach, rządowa osłona zbrodni dokonywanych w technice in vitro, aborcja i jawne bluźnierstwa przeciw Bogu. Za to podnoszone są kary dla krytykujących dewiacje.Nie liczmy na porozumienie. Z diabłem nie wolno się układać, bo gorzko zapłaczemy nad własnym grobem. Dzisiaj bohaterstwo staniało. Każdy z nas może sięgnąć po ten heroiczny owoc. Trzeba tylko nauczyć się dwóch słów: NIE POZWALAM!Mirosław Orzechowski\nOd redakcji „Sputink Polska”: artykuł ukazał się w poniedziałek w numerze miesięcznika „Aspekt Polski”. Tekst publikujemy za zgodą autora.\nCzytaj więcej: http://pl.sputniknews.com/opinie/20150620/543714.html#ixzz3dggLCOfb\nOne response to “Irlandczycy rzucili wyzwanie Bogu”\n21 czerwca 2015 o 13:46\nJakiemu ? I pytanie- czy On o tym wie ! A jak wie, to ?


Makaron z sosem z mascarpone i borówek - DoradcaSmaku.pl\nMakaron z sosem z mascarpone i borówek\nWybierz składnik makaron świderki cukier waniliowy cukier puder borówka amerykańska serek mascarpone jogurt naturalny sól do smaku sok z cytryny\nborówka amerykańska 1 szkl.\nBorówki amerykańskie umyć, dokładnie osączyć, zmiksować niezbyt dokładnie. Mus połączyć z serkiem mascarpone i cukrem waniliowym - wymieszać dodając tyle jogurtu naturalnego, aby sos był gęsty, ale półpłynny. Całość doprawić do smaku sokiem z cytryny oraz cukrem pudrem.\nMakaron ugotować al dente w dobrze osolonej wodzie, odcedzić i przepłukać na sicie chłodną bieżącą wodą. Po dokładnym odsączeniu połączyć z sosem borówkowym.\nBorówki amerykańskie można zastąpić jagodami, malinami, jeżynami, poziomkami albo truskawkami.\nsosem makaron mascarpone borówek\nHabibi 30.01.2016 09:54\n~ INFO dla zgłaszającego nadużycie z powodu zbyt prostego przepisu! Pewnie ty zaczynałaś swoje gotowanie od francuskich przystawek i dań z karty 5* Michelina, ale nie każdy tak jada! Większość osób preferuje i stosuje na co dzień normalną prostą domową kuchnię! Radzę przejrzeć swoją księgę... a na początek przeczytać ZE ZROZUMIENIEM regulamin portalu!\nBabeczka35 29.01.2016 18:08


» MASAŻ | AS – Professional Beauty – Agata Szewieczek – Gdańsk\nUMÓW SIĘ ON-LINE WILANOWSKA / OGARNA\nWILANOWSKA / OGARNA\nMasaż – jako zabieg leczniczy i kosmetyczny znany jest od dawna. Cywilizacje wschodnie oraz Egipcjanie i Rzymianie stosowali masaż powszechnie. Obecnie masaż coraz częściej jest środkiem leczniczym wykorzystywanym w wielu dyscyplinach medycznych. Masaż usuwa miejscowe napięcia i bóle mięśni spowodowane stresem i niewygodną pozycją w pracy.\nMasaż relaksacyjny – oparty jest na masażu klasycznym z zastosowaniem dodatkowych elementów takich jak: aromaterapia (stosowanie olejków eterycznych) i muzykoterapia. Celem takiego masażu jest zmniejszenie napięcia mięśniowo- nerwowego i psychicznego, a tym samym uzyskanie pełnego rozluźnienia i odprężenia. Masaż relaksacyjny jest doskonałą metodą pozwalającą na rozładowanie stresu wywołanego pracą zawodową i ciągłym życiem w pośpiechu.\nMasaż odchudzający – jest to masaż izometryczny połączony z pewnymi technikami łącznotkankowymi i technikami masażu klasycznego, które działają wyszczuplająco i ujędrniająco na ciało. Masaż polega na intensywnym masowaniu – umożliwia to spalanie zbędnego tłuszczu (uważany za najlepszą metodę wyszczuplającą i kształtującą sylwetkę).\nMasaż bańkami przyśpiesza przemianę materii oraz spalanie tłuszczu, ujędrnia i wygładza skórę. Redukuje cellulit, ponieważ jest to masaż próżniowy, który obecnie uznawany jest za najlepsza metodę usuwania cellulitu.\nMasaż gorącymi kamieniami jest wyjątkowo skutecznym i przyjemnym zabiegiem na ciało. Lecznicze działanie kamieni wykorzystywano już setki lat temu na Dalekim Wschodzie. Terapia La Stone ma swoją filozofię, która opiera się na jedności ciała, psychiki i ducha. Kamienie posiadają wysokie stężenie żelaza i magnezu. Zastosowanie ciepła poprawia krążenie i metabolizm. Proces ten działa równieżdetoksyująco, zmniejsza ból i skurcze mięśni. Zabieg jest doskonały dla wszystkich, którzy potrzebują przywrócenia duchowej i fizycznej równowagi, którzy chcą uwolnić się od stresu, odpocząć i zregenerować siły. W masażu wykorzystujemy kamienie z bazaltu pochodzenia wulkanicznego, wyrzucone przez Ocean przed wieloma tysiącami lat. Energia wulkaniczna (ogień) w połączeniu z falami morskimi (woda),dają kamieniom wyjątkową energię.\nAS - Professional Beauty\n58 355 10 91\nAll rights reserved. © 2015 www.as-beauty.pl


Narodowy Dzień Sportu - Myszkow.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\n30.09.2016 09:52 | Źródło: UM. Częstochowa/ narodowydziensportu.pl/\nW związku z przypadającą 1 października, IV edycją Narodowego Dnia Sportu, w całej Polsce odbędą się bezpłatne zajęcia z różnych dyscyplin sportu. Zapisy odbywają się poprzez internet.\nProjekt cieszy się dużą popularnością między innymi dlatego, że jest skierowany zarówno do osób, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę ze sportem-organizatorzy zapewniają, że wzięcie udziału pomoże się określić w wyborze dyscypliny odpowiedniej dla siebie, jak i do osób, które od dłuższego czasu uprawiają sport rekreacyjnie-by dowiedziały się, na co powinny kłaść nacisk, by móc się rozwijać i osiągać jak najlepsze wyniki. Uczestnicy będą również zgłębiali tajniki tego, jak uchronić się przed kontuzjami i odżywać w odpowiedni sposób.\nOpis wszystkich zajęć dostępny jest na stronie www.narodowydziensportu.pl (w zakładkach poszczególnych miast). Zapisy odbywają się poprzez stronę www.zapisynds.pl, gdzie należy wyszukać miasto i wydarzenie, kliknąć "zapisz", a po prawej stronie wypełnić formularz zapisu. Każdy uczestnik, zgodnie z regulaminem, może zapisać się na maksymalnie cztery wydarzenia.\nNarodowy dzień sportu daje nam niepowtarzalną okazję do spróbowania swoich sił w dyscyplinach, których dotychczas baliśmy się spróbować. Zachęcamy do promowania wydarzenia i aktywnego spędzenia weekendu na przekór jesiennej chandrze!\n1 Nabór do żeńskiej drużyny MKS Myszków


SCALP AQUA 04 - SCALP FRANCE\nScalp Budownictwo>Preparaty czyszczące>SCALP AQUA 04\nSCALP AQUA 04\nDetergent przeznaczony do czyszczenia powierzchni mających kontakt z żywnością\nProdukt ten przeznaczony jest do czyszczenia i usuwania tłuszczu z drobnego sprzętu, części maszyn, przyborów kuchennych i innych powierzchni w zakładach przemysłu spożywczego, restauracjach, stołówkach, hotelach, placówkach służby zdrowia i innych instytucjach. Jest bezpieczny w stosowaniu na elementach mających bezpośredni kontakt z żywnością. Doskonale usuwa tłuszcze pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. Ponadto nadaje się do codziennego czyszczenia powierzchni mineralnych wykonanych z płytek, kamionki, marmuru itp.\n1 - Produkt można używać w postaci czystej lub rozcieńczyć od 5 do 50% w zależności od zabrudzeń. W przypadku urządzeń wysokociśnieniowych zaleca się, aby stężenie preparatu wychodzącego z dyszy wynosiło od 1 do 5% (w zależności od zabrudzeń).\n2 - Nanieść za pomocą gąbki na czyszczoną powierzchnię.\n3 - Zetrzeć ścierką lub papierowym ręcznikiem. Spłukać wodą.\nZużycie : W zależności od stopnia rozcieńczenia produktu.\n* Powyższe informacje mają charakter orientacyjny. By uzyskać pełną informację o sposobie użycia i środkach ostrożności należy zapoznać się z kartą techniczną i/lub zasięgnąć porady u naszego doradcy technicznego.\nSCALP AQUA 04 FT


Spełnimy Twoje marzenia o pięknym ogrodzie!\nZajmujemy się projektowaniem zarówno zieleni prywatnej jak i publicznej. Projektujemy nawierzchnie, małą architekturę oraz systemy nawadniające, rozplanowujemy oświetlenie ogrodu, doradzamy w kwestii ogrodzenia i kolorystyki elewacji.\nNie ograniczamy się jedynie do sporządzenia projektów. Finalną częścią naszej oferty jest także realizacja, z którą wiąże się szereg czynności kształtujących ogród.\nProwadzimy nasze prace od A do Z.\nW ramach opracowania projektowego otrzymacie Państwo rysunek techniczny zawierających poszczególne rodzaje użytej kostki, żwirów, tłucznia czy płyt tarasowych.\nKażdy ogród wymaga uwagi i stałej pielęgnacji, co wiąże się z odpowiednią, fachową wiedzą.\nOferujemy jednorazowe oraz sezonowe pakiety pielęgnacyjne.\nrealizacji w terenie\nZachwycaj ogrodem przez cały rok!\nOferujemy Państwu naszą pomoc w tworzeniu własnego ogrodu marzeń. Wyjątkowy nacisk kładziemy na atrakcyjny układ kompozycyjny oraz odpowiedni dobór gatunków. Łączymy estetykę z funkcjonalnością dzięki czemu Państwa ogród nie tylko będzie zachwycał przez długie lata…\npełen zakres usług, od projektu do realizacji!\nprojekt koncepcyjny modyfikujemy do pełnej satysfakcji!\nzrozumienie Klienta to priorytet naszej pracy!\nPorozmawiajmy o Twoim ogrodzie marzeń!\nProfesjonalizm i pasja...\nTwój Ogród Marzeń wychodzi naprzeciw nawet najbardziej wymagającym Klientom.\nNasze projekty dopracowujemy do perfekcji – są dokładne i przejrzyste tak, iż nawet samodzielna ich realizacja nie będzie stanowić żadnego problemu.\nOgród z kaskadą wodną przy rezydencji\nOgród minimalistyczny z basenem\nKwitnący ogród z pergolą\nNowoczesny ogród z bonsai\nWizualizacja szklarni, wirtualny spacer - Ogród zoologiczny w Opolu\nWizualizacja 3D - spacer po otoczeniu historycznego Parku (Bordeaux, Francja)\nNowoczesny ogród ze skarpą Piła Kościelecka\nSłoneczny ogród wypoczynkowy\nOgród prywatny w Croissy-sur-Seine (Francja)\nOgród prywatny w Bibicach k. Krakowa\nSiedlce k. Bochni\nSzczerze polecam. Współpraca na każdym etapie przebiegała bezproblemowo. Od pierwszego spotkania widać było profesjonalizm: notatki z naszych sugestii, punktualność, trafne rady. Wszystkie wstępne prośby zostały uwzględnione w projekcie, co skutkowało tym, że dojście do efektu końcowego poszło bardzo sprawnie.\nSerdecznie polecam Twój Ogród Marzeń i dziękuję za piękną realizację. Bardzo profesjonalny projekt uwzględniający wszystkie moje potrzeby. Podczas oczyszczania przestrzeni, żyjące roślinki potraktowane z szacunkiem i starannością (cieszą już ogród sąsiada ;)). Czysto, starannie i profesjonalnie - od przygotowania rabat po wykonanie dużego tarasu. Już nie mogę doczekać się, aż zobaczę ogród w pełnym rozkwicie! ps. Serdeczne pozdrowienia dla Panów Wykonawców, którzy dzielnie znosili asystę mojego ciekawskiego psa 🙂\nJestem zachwycona projektami ogrodów, wykonałam dwa projekty na Budowanym Biurze i Ogrodzie prywatnym. Projekty pięknie się ogląda i nie mogę się doczekać ich realizacji. W przyszłości to wspaniała pamiątka. Współpraca świetna, projekty wykonane zostały online, ale to nie było przeszkodą żeby stworzyć dokładnie moją wizję, Bez projektu nie ma dobrze wykonanego ogrodu !!! Otrzymałam piękną dokumentację, za którą bardzo dziękuję 🙂 Życzę dużo takich fajnych projektów i oczywiście będę oglądać Wasze kolejne realizacje.\nBardzo dobra współpraca, uwzględnione nasze sugestie i pomysły. Polecam.\nBardzo dobra współpraca od projektu do wykonania. Zmiany zgodnie z naszymi uwagami podczas sezonowych pielęgnacji. Trafione pomysły i podpowiedzi, gdy się wahamy. Mamy piękny ogród.\nSerdecznie polecam, profesjonalny i kreatywny zespół, bardzo dobra współpraca. Piękny projekt, duża wiedza i doświadczenie, która przekłada się zarówno na projekt jak i realizacje. Podoba mi się\nWspółpraca z firmą na bardzo wysokim poziomie. Projekty dopracowane i dopasowane do potrzeb klienta. Pełen profesionalizm. Gorąco polecam.\nSerdecznie polecam - projekt ogrodu wykonany bardzo profesjonalnie. Jestem bardzo zadowolona ze współpracy.\nSerdecznie polecamy firmę " Twój Ogród Marzeń" Z pośród kilku wybraliśmy właśnie ich i był to strzał w 10! Wydawało nam się że będzie ciężko stworzyć coś pięknego bo nasz ogród ma wiele poziomów a działka nie jest duża. Dodatkowo mamy duża skarpę przy tarasie. Dziewczyny wpadły na świetny pomysł pięknego podwójnego murku z pięknymi roślinami. Bardzo miły kontakt i świetna współpraca. Jeszcze raz polecamy!!!\nSerdecznie polecam, bardzo dobra współpraca. Świetnie przygotowany projekt i wszystko dokładnie opisane\nSkontaktuj się z nami i już dziś zrealizuj swoje marzenia!\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez firmę Twój Ogród Marzeń w celu uzyskania odpowiedzi na zapytanie wysłane przez formularz kontaktowy. Szczegółowe informacje o przetwarzaniu danych osobowych znajdują się w polityce prywatności\nmazowieckie, małopolskie, śląskie,


JABŁONNA. CEKS w prokuraturze »\nJABŁONNA. CEKS w prokuraturze\nProkuratura Rejonowa w Legionowie bada sprawę nieprawidłowości związanych z wywozem i utylizacją ziemi na terenie CEKS w Chotomowie. Ale nie wykluczone, że już wkrótce śledztwo rozwinie się na wszystkie wątki wydatków i budowy szkoły. Właśnie przesłuchiwani są świadkowie.\nNie milkną echa odczytania przez Komisję Rewizyjną protokołu z przeprowadzonej kontroli wydatków i budowy Centrum Edukacyjno-Kultruralno-Sportowego w Chotomowie. Składa się on z 3 części i dotyczy zagospodarowania terenu wokół szkoły, wykonania dachu, windy oraz instalacji komputerowej. Jak się okazało, wójt Jarosław Chodorski zgłosił sprawę do prokuratury.\nZespół kontrolujący stwierdził, że 12 sierpnia 2014 roku ówczesna wójt Olga Muniak w imieniu gminy podpisała umowę z jedną z firm na wywóz 2200 m3 ziemi wraz z jej utylizacją. Co ciekawe, usługa ta opiewała na kwotę 35 tys. zł netto i była droższa od konkurencyjnej oferty o 6 tys. zł netto. Dla komisji badającej tę sprawę jest to niezrozumiałe ponieważ naraziło to gminę na straty. Jeszcze większe wątpliwości budzi fakt, że umowę podpisano pomimo braku zabezpieczenia na ten cel pieniędzy w budżecie gminy. Dopiero na sesji 27 sierpnia 2014 roku środki te zostały przez radnych przyznane, co może naruszać Ustawę o finansach publicznych. Jak wynika z dokumentacji, pracę odebrano i rozliczono pomimo, że wykonawca nie przedstawił protokołu z utylizacji ziemi, co było warunkiem wykonania umowy i zapłaty pieniędzy. Wedle komisji, rozliczenie prac było zatem bezpodstawne.\nKolejna umowa z tym samym wykonawcą na niemalże taki sam zakres robót (bez utylizacji gruntu), została podpisana 2 września 2014 roku. Wykonawca miał 3 dniowy termin na wywiezienie ziemi. Uwagę zespołu kontrolującego wzbudził fakt, że termin tych prac pokrywał się z trwającym już rokiem szkolnym, a w tym okresie nie prowadzono już żadnych robót. Budynek szkoły i teren był bowiem oddany do użytkowania i nie było na nim nadwyżki gruntu. Zatem usługa w tym czasie nie mogła być realizowana. W trakcie kontroli dokumentacji ustalono, że wybór wykonawcy dokonany był prawdopodobnie bez weryfikacji kontrofert. Co więcej, umowa ze strony gminy została podpisana jedynie przez ówczesną wójt i skarbnika z pominięciem akceptacji radcy prawnego i bez podpisów pracowników działu inwestycji, co miało miejsce przy pierwszej umowie. Ponadto w czasie kontroli terenu wokół CEKS komisja stwierdziła, że pomimo prac porządkowych i tak widać wystający spod ziemi gruz.\nSprawą pierwszej części protokołu z budowy CEKS zajmuje już się prokuratura. – Wszczęliśmy śledztwo, trwają zlecone czynności. Do przesłuchania jest sporo osób – poinformowała Katarzyna Ryniewicz-Smela z Prokuratury Rejonowej w Legionowie. Jak się dowiedzieliśmy, dalsze ukierunkowanie sprawy nastąpi, jak prokurator otrzyma akta z zeznaniami przesłuchanych świadków. – Doniesienie dotyczy nieprawidłowości przy zamówieniach publicznych wywozu ziemi wraz z utylizacją z placu budowy CEKS. I to jest główny wątek naszych dociekań. Natomiast już zwróciliśmy się do gminy o dokumentację szeroko pojętej budowy CEKS – przekonuje Katarzyna Ryniewicz-Smela.\nMarcin 9 października 2015 at 09:52 odpowiedz\ncieszy, że nareszcie zaczęliśmy rozróżniać postępowanie dotyczące prac ziemnych od gdybania na temat budowy szkoły. Teraz jeszcze polecam łączenie faktów kto FAKTYCZNIE wywoził ziemię z działki CEKS (podpowiem: proszę poczytać konkurencyjny tytuł). 31k zł na „częściowe finansowanie systemu fotowoltaicznego” – pusty śmiech panie Burczyński, to kolejny dowód, że pan, zamiast sprawdzić fakty u źródła (choćby w UG Jabłonna), daje się podprowadzać pod jakieś głupoty i bezmyślnie to pan przepisuje 🙂 Panie Burczyński, pan chociaż widziałeś na własne oczy JAKIKOLWIEK dokument związany z tą instalacją? Bo z pańskiego, zapowiadanego wcześniej, „rewelacyjnego tekstu” wynika wprost, że nie widział pan ani jednego dokumentu ani też nie rozmawiał pan z nikim, kto uczestniczył w tej inwestycji. Słowo na weekend dla pana: „rzetelność”, niech pan sprawdzi, co ono oznacza, przyda się 🙂\nOddzielną, smutną sprawą, jest fakt, że skoro sprawę prowadzi prokuratura w Legionowie. To niestety – skończy się to niczym. Czy Wójt zrobił dobrze czy źle – nie ma znaczenia, bo jeśli miał wątpliwości, to zawiadomienie było jego obowiązkiem. Wielokrotnie zwracałem już uwagę na niską jakość pracy prokuratury w Legionowie i zadziwiającą odporność na fakty tego organu w licznych przypadkach. A szkoda, bo odsłonięcie prawdziwych mechanizmów i wyjaśnienie „wiejskich legend dla ciemnoty” zwyczajnie mieszkańcom się należy, wszak to z naszych podatków są finansowane te inwestycje.


Tenis. Interes słodki jak usta Szarapowej Tenis - Sport.pl\nJakub Ciastoń 28.08.2012 20:48\nImperium Marii trzyma się mocno dzięki jej genialnemu agentowi. Rosjanka zarabia 28 mln dol., najwięcej ze wszystkich kobiet sportu, właśnie wypuściła na rynek własne słodycze o nazwie ?Sugarpova?.\nUS Open to dla Szarapowej najważniejszy turniej. Stany to dla jej sponsorów kluczowy rynek. Nike, Tiffany & Co., Canon, Tag Heuer, Head i kilka innych firm zazwyczaj właśnie na przełom sierpnia i września przygotowują w USA nowe reklamówki z udziałem gwiazdy, której rocznie płacą aż 22 mln dol. Tylko ok. 6 mln dol. Rosjanka zarabia z nagród w turniejach i pokazówkach.\nZa konstrukcją tego marketingowego imperium kryje się jeden człowiek - Max Eisenbud, 40-letni, łysiejący, zupełnie niepozorny mężczyzna. Zazwyczaj stoi tuż obok Rosjanki, ale na tyle daleko, że nie mieści się w kadrze kamery i aparatu, chowa się gdzieś w cieniu. Eisenbud, o którym duży artykuł napisał "New York Times", to od kilkunastu lat agent Rosjanki. Na uczelni grywał w tenisa, ale sukcesów nie odniósł, dlatego pod koniec lat 90. skorzystał z propozycji menedżerskiego giganta - firmy IMG - i został jej skautem na Florydzie. Tam, w akademii Nicka Bolletteriego, wypatrzył Marię, wówczas 11-latkę, która z ojcem Jurijem przyjechała z dalekiej Syberii szukać szczęścia w tenisie.\n- Od początku wiedziałem, że będzie gwiazdą. Myślę, że poczułem to samo, co ludzie oglądający sześcioletniego Tigera Woodsa machającego kijem golfowym - opowiadał Eisenbud. Pomógł Jurijemu załatwić wizę, zorganizował trenerów i pierwsze niewielkie kontrakty dla Marii, w zamian dostał zaufanie rodziny. I czekał.\nMilionerem został w 2004 r., gdy Szarapowa jako 17-letnia długonoga blond piękność sensacyjnie wygrała Wimbledon. IMG zrozumiała wtedy, że ich człowiek na Florydzie stał się ich najważniejszym pracownikiem. Eisenbud do końca 2005 r. pomógł Szarapowej podpisać umowy na 75 mln dol. IMG zarabiał na prowizjach od kontraktów, pensja Eisenbuda i jego pozycja w IMG też wystrzeliły w kosmos.\nDziś niemal wszyscy sportowi specjaliści od marketingu nazywają parę Szarapowa -Eisenbud najlepszym w historii tenisa duetem sportowiec - menedżer. Jak to możliwe, że wytrzymali razem tyle lat? - Wbrew pozorom nie widujemy się często, ale Max jest dla mnie jak rodzina, mamy stuprocentowe zaufanie - stwierdziła Szarapowa. - Wszystko, co mam, zawdzięczam jej - podkreśla Max. Jego synowie mówią o tenisistce "ciocia Maria".\nPrzed US Open Eisenbud miał dużo pracy, bo Szarapowa zażyczyła sobie zmiany hotelu. Max wyszukał apartament, a potem osobiście sprawdzał, czy z hotelu da się wystarczająco szybko dostać na korty i do kluczowych dla klientki sklepów i restauracji. - Kiedyś delegowałem takie sprawy współpracownikom, ale z doświadczenia wiem, że jak nie chcesz, żeby coś było schrzanione, musisz zrobić to sam - mówił w "NYT".\nEisenbud stoi też na czele jako prezes nowego przedsięwzięcia Szarapowej - własnej marki słodyczy "Sugarpova". Gumowe słodkie usta, piłeczki tenisowe i inne cukierki w kształcie gadżetów kojarzonych z tenisem i Szarapową można kupić w sklepach w USA od 20 sierpnia. Podobno sprzedają się znakomicie.\nAle akcje Eisenbuda idą w górę także z innego powodu. Jego drugą klientką jest Chinka Na Li, zwyciężczyni zeszłorocznego Rolanda Garrosa. As agentów z IMG przewidział kilka lat temu, że warto postawić na kogoś z marketingowym potencjałem na azjatyckim rynku. Po sukcesie Li w Paryżu Eisenbud podpisał umowy na 48 mln dol., tylko dwie naszywki na stroju tenisistki - Mercedesa i firmy ubezpieczeniowej Taikang - są warte po 2,5 mln dol. rocznie.\nTuż przed US Open Li poprosiła Eisenbuda, by pomógł znaleźć jej trenera. Była sfrustrowana złymi wynikami i ciągłymi kłótniami z mężem Jing Shanem, który pełnił funkcję jej szkoleniowca. Max skontaktował się z Carlosem Rodriguezem, byłym wieloletnim trenerem Justine Henin. Argentyńczyk nie był na pewno tani, ale efekty przyszły natychmiast - Li doszła do finału w Montrealu, zwyciężyła w Cincinnati, a w US Open w poniedziałek po raz pierwszy od trzech lat przebrnęła przez I rundę.\nKłopotów z awansem nie mieli też m.in. Roger Federer, Andy Murray oraz broniąca tytułu wśród kobiet Samantha Stosur. Największą niespodzianką była słaba postawa Niemek - odpadły dwie rozstawione - Sabine Lisicki, Julia Görges oraz wracająca po kontuzji Andrea Petković.


Spotkanie z dr. E. Krasuckim-Grudzień '70/Styczeń '71 - 16.XII.2010\nStart Instytut Kronika Spotkanie z dr. E. Krasuckim-Grudzień '70/Styczeń '71 - 16.XII.2010\nUtworzono: poniedziałek, 27, grudzień 2010 15:09\n„Robotnicza rewolta. Grudzień ‘70/Styczeń ’71 w Szczecinie”\n- wykład dr. Eryka Krasuckiego\nWydarzenia z grudnia 1970 i stycznia 1971 roku zapisały się w pamięci Szczecinian w sposób wyjątkowo trwały. Strajk w największym zakładzie regionu, powstanie swoistej „republiki szczecińskiej” oraz mobilizacja w jej ramach potężnej liczby ludności miasta przeciw postanowieniom komunistycznych władz, bez wątpienia ożywiły świadomość społeczną mieszkańców miasta w wielu aspektach. W ramach obchodów 40. rocznicy Grudnia ’70 Samorząd Studencki Uniwersytetu Szczecińskiego we współpracy z kołami naukowymi US zaaranżował spotkanie z dr Erykiem Krasuckim, poświęcone historii wspomnianych wydarzeń.\nWykład, zorganizowany w przeddzień ogólnopolskiej rocznicy 17.12. 1970 roku, nie ograniczył się do przedstawienia samej eskalacji grudniowych wydarzeń. Aby odpowiednio zarysować genezę szczecińskiego strajku, dr Krasucki cofnął się do okresu „pomarcowego” oraz następujących po nim przemian politycznych i społecznych. Trzeba bowiem pamiętać, iż grudniowy bunt nie wziął się znikąd, a stanowił kolejny etap wzmożenia się społecznego sprzeciwu wobec rzeczywistości PRL. Wydarzenia rozpoczęte strajkiem stoczniowców z Trójmiasta, które kontynuację znalazły na gruncie szczecińskim, przedstawił prelegent z godną uwagi wszechstronnością zarysowanej problematyki. Uporządkowane przedstawienie faktów w ujęciu chronologicznym, a także ich ciekawa analiza merytoryczna, z pewnością przyczyniły się do wzmożenia zainteresowania tematyką Grudnia ’70 i Stycznia ’71 wśród zgromadzonych.\nSłuchacze, którzy mieli przyjemność wziąć udział w spotkaniu, po zakończeniu wykładu odnieśli się w swych pytaniach m.in. do sformułowania zawartego w jednym z artykułów autorstwa prelegenta, iż po Grudniu „Szczecin zyskał Szczecinian”, a także do marginalizowania przez opinię publiczną szczecińskich wydarzeń z 1970 roku w porównaniu z podobnymi, a zdecydowanie bardziej eksponowanymi, wypadkami z Trójmiasta.\nW mojej opinii, organizacja całego spotkania stanowiła dobrze przemyślany wstęp i przygotowanie do głównych obchodów rocznicy, dając tym samym impuls do głębszego wglądu w te karty lokalnej historii, które stanowiły szczególnie istotny element dziejów całego kraju.