Przegląd praskich nieruchomości - Prague Hotels Directory\nDawno temu, zanim Czechy wstąpiły do UE i w czasie, gdy ekonomia Czech przechodziła duże zmiany , inwestorzy nie byli zbytnio zainteresowani tym rozwijającym się krajem, który powoli starał się zbliżyć do Europy Zachodniej. W tamtym czasie nieruchomości w Pradze dostępne były w okazyjnych cenach. Dziś opowieść jest całkiem inna. Każdy kto szuka drogich dwu- lub trzypokojowych mieszkań w neoklasycznych lub odnowionych budynkach stylu art deco w centralnej Pradze, z pięknymi drewnianymi podłogami, wyeksponowanymi cegłami i włoskim wystrojem, ma wiele do wyboru- oto właśnie dzisiejszy rynek nieruchomości w Pradze. Mieszkania coraz częściej przekraczają ceny lokali a właściciele nie sprzedają, a raczej naciągają ceny i wynajmują mieszkania obcokrajowcom chętnym płacić wyższe ceny za możliwość mieszkania w centralnie położonych, historycznych terenach.\nBoom na luksusowe nieruchomości przed ostatnim kryzysem finansowym pozostawił wiele wolnych apartamentów w Pradze w cenach nieosiągalnych dla nikogo, a większość inwestorów nie chciała obniżyć kosztów. Mimo to analitycy i agencje ratingowe przewidują, że ekonomia Czech jest jedną z kilku w Europie centralnej, która trzyma się wytrwale, głównie z powodu względnie silnej waluty. Oznacza to, że branża nieruchomości nie jest ubogą inwestycją z długoterminowymi perspektywami, możesz jednak mieć trudności w znalezieniu miejsca o rozsądnej cenie. Do trzeciego kwartału 2008 roku notowany był regularny wzrost cen nieruchomości, ale później ceny zaczęły delikatnie spadać. Jak na ironię, kupujących, którzy nabyli nieruchomości w pierwszej połowie 2008 roku mogli doświadczyć szybkiej straty aż do 25% ceny inwestycji w porównaniu z dzisiejszymi cenami. Ceny wynajmu mieszkań pozostały na tym samym poziomie w większości miejsc, a wahanie w górę lub w dół były w ostatnich latach nieznaczne.\nWedług analityków ostatnimi czasy nieruchomości komercyjne oraz na wynajem radzą sobie dobrze. A im mniej właściciele sprzedają, tym więcej ludzie wynajmują. Możliwym jest zakup nieruchomości przez obcokrajowców, z różnorodnym poziomem możliwych trudności, w zależności od statusu rezydentury i obywatelstwa. Dla obywateli Uni Europejskiej nie ma żadnego problemu z kupnem nieruchomości w Pradze. W niektórych przypadkach banki mogą nawet udzielić pożyczkę w wysokości do 100% ceny zakupu, ale ze znacznie wyższym oprocentowaniem ( w zależności od Twojego statusu finansowego oraz miejsca nieruchomości).\nBudynki znajdujące się w pobliżu przystanków metra czy tramwajowych cieszą się największym zainteresowaniem. Inne nieruchomości, na które jest duży popyt to domki jednorodzinne z wygodną lokalizacją, w zasięgu komunikacji miejskiej lub z łatwym dostępem samochodem.\nWedług prawa rynku, dzielnice centralnej Pragi, w tym Praga 1, Praga 2 z następującą po niej dzielnicą mieszkalną Praga 6 oraz niektóre części Praga 5 są najdroższe. Mniej popularne do wynajęcia są centralne tereny z ograniczonymi mieszkalnymi strefami parkingowymi, gdzie do parkowania potrzeba specjalnego pozwolenia. Najmniejszy jest popyt na duże apartamenty, przekraczające 120 metrów kwadratowych. Ceny za metr kwadratowy mogą się znacząco różnić, od 25 000 CZK na obrzeżach Pragi za stare mieszkanie do 120 000 w niektórych luksusowych, głównych, centralnych rejonach, ze średnią ceną około 45 000 do 65 000 za metr kwadratowy.\nProjekty nowo budowanych mieszkań i domów mieszkalnych były pod wielką presją obniżenia ich cen, ale z powodu wzrostu podatku VAT w 2012 roku, z 10% do 14%, ceny pozostaną raczej takie same, zawierając w swojej całkowitej kwocie podniesiony VAT.\nDla uzyskania więcej informacji przeczytaj nasze artykuły dotyczące wynajmu, kupna oraz remontów, które pozwolą Ci poznać trudny świat zakupu nieruchomości i praw lokatorów za granicą.


Wywietrznik dachowy WLO 630 EQ pliki cad :: infoArchitekta.pl\nWywietrznik dachowy WLO 630 EQ pliki cad\nTel. +48 32 203 71 47\nTel. +48 32 203 87 20\nWywietrzniki WLO EQ to konstrukcja wywietrzników grawitacyjnych wykonanych w całości ze specjalnego kompozytu poliestrowego zbrojonego włóknem szklanym z domieszką substancji pozwalających uzyskać niski poziom rezystancji elektrycznej tworzywa, oraz tym samym zapewnić właściwą upłynność ładunku elektrostatycznego. Ze względu na właściwości tworzywa, jedynym możliwym kolorem wykonania wywietrznika jest kolor czarny.\nDzięki zastosowanym materiałom i technologii wykonania wytworzona konstrukcja posiada kształt opływowy. Pozwala to na osiągnięcie optymalnych ilości powietrza wywiewanego z pomieszczeń wentylowanych. Rozwiązanie konstrukcyjne uniemożliwia w przypadku opadów przedostawanie się deszczu do wewnątrz pomieszczenia wentylowanego, a owiewający zewnętrzną powierzchnię wywietrznika wiatr w istotny sposób poprawia jego parametry wywiewne.\nMiejsca zastosowań do wentylacji pomieszczeń w których możliwe jest występowanie par i gazów wybuchowych, takich jak acetylenownie, wodorownie, lampownie górnicze, akumulatorownie, malarnie, pralnie chemiczne, magazyny chemiczne, magazyny olejów i smarów itp.\nWywietrznik dachowy WLO 630 EQ (dwg 2D) 249 KB\nProdukt z kategorii: wentylacja / podkategorii: wywietrzniki\nNa Szkle Malowane Projekty Wydarzenia Wanna narożna maniaurzadzania.pl Wnętrza wywietrzniki


Śniadanie zjedzone w łóżku, przyszedł czas na ostatni spacer. Postanowiliśmy iść na tą samą plażę na której byliśmy wczoraj. Jak się jednak dzisiaj okazało plaża ta jest płatna… Wczoraj byliśmy wieczorem i o tej godzinie nie trzeba już płacić. Wyjaśniałoby to tłumy dzieciaków o tak późnej godzinie. Zawiedzeni postanawiamy wracać do pensjonatu i zacząć się pakować. Już przy bramie właściciele wypytali się nas skąd i dokąd jedziemy. A na koniec pozdrowili nas miło i kazali dbać o siebie nawzajem. Ruszamy, kierunek Budapeszt. Kilka kilometrów dalej stajemy w McDonaldzie „po Internet z frytkami” i rezerwuję pokój w hotelu przez booking.com. Droga wiodła głównie przez wsie i miasteczka gdzie w jednej ze wsi zobaczyłem pierwszą ETZ na wyjeździe. Stała przykryta kocykiem schowana od palącego słońca. Wystawała jej tylko lampa przednia i koło z tarczą. Poczułem się jak w Polsce, jest ok.\nKawałek przed Budapesztem widzę przed sobą jakieś miasto. Zerkam na nawigację a tam 34km do celu, mówię „eee, trzeba trochę objechać”. Jak się jednak okazało było to 30km jazdy przez stolicę Węgier w palącym słońcu. Całe szczęście nawet w centrum korki były minimalne i cały czas jakoś się jechało. Stojąc na światłach wyminęła mnie dziewczyna na czarnej ETZ 150.\nDojechaliśmy w końcu na miejsce. Okazuje się, że hostel mieści się w bloku. Jest nawet oddzielny dzwonek do hotelu więc dzwonię… dzwonię drugi raz… dzwonie i trzeci… Nikt nie wychodzi. Dzwonię więc pod nr podany w ogłoszeniu… dzwonię drugi raz… dzwonię i trzeci raz… nikt jednak nie odbiera. Podenerwowany rozmawiam z sąsiadkami hostelu które jednak mimo szczerych chęci nie potrafią mi pomóc. Udaje mi się w końcu dodzwonić i już po 15min jesteśmy w pokoju. Czysto, przytulnie i tanio, to co lubię.\nWybieramy się więc na miasto, oczywiście ciężko kogokolwiek zapytać gdzie jest metro po angielsku, ale udaje się jakoś trafić na stację. Pół godziny później spacerujemy już po centrum miasta. Jest ładnie, nowoczesność współgra tutaj z klasycznymi budynkami. Czuć dużo pozytywnej energii w tym miejscu. Chodzimy trochę uliczkami miasta trafiając w końcu nad rzekę z której rozpościera się piękny widok na Zamek Królewski i mosty na Dunaju. Idąc wzdłuż rzeki trafiamy pod budynek parlamentu.\nRodzynek architektoniczny, mnóstwo kopuł i wież z tysiącami zdobień robi wrażenie. Siedzimy trochę na ławeczkach czekając na zmierzch i robiąc co chwilę dodatkowe zdjęcia. W końcu gdy powoli zaczyna się zmierzchać poszliśmy na most Margaret. Odpowiednio oświetlony przypominał z boku most Karola z Pragi. Wróciliśmy się pod parlament, gdzie w świetle żarówek zauroczył nas jeszcze bardziej. Chwila walki z aparatem aby oddać jak najwięcej tego nastroju i wracamy do hostelu. To już ostatnia noc za granicą. Chcemy jeszcze, choć powoli dopada nas zmęczenie. Jutro sporo trasy, idziemy spać.\nWysłany: 2015-07-02, 22:16\nRobimy sobie ostatnie, królewskie śniadanie. Trzeba się dobrze najeść, bo kolejny posiłek pewnie dopiero w Polsce. Idziemy do motocykla, który czeka grzecznie na pobliskim parkingu. Ostatnie pożegnanie z Budapesztem i wyjeżdżamy na trasę do Słowacji. Przejście graniczne symboliczne, więc nie traciliśmy czasu na zatrzymywanie się. Kilkadziesiąt kilometrów przed granicą z Polską stajemy na tankowanie i dalej do granicy. Niestety jakieś 25km przed granicą trafiliśmy na korek w górach. Myślę sobie, co to takiego. Przecież jedziemy motocyklem a korek nie może być nie wiadomo jak długi. Niestety myliłem się, po prawo barierki chroniące przed spadnięciem z urwiska, a na środku jezdni garby uniemożliwiające przejeżdżanie na drugi pas ruchu. Straciliśmy tam około godziny przeciskając się na centymetry między samochodami to z jednej to z drugiej strony. W końcu jednak udaje nam się opuścić zastój i jechać dość płynnie w kolumnie aut. W końcu jednak wyjeżdżamy na pustą trasę szybkiego ruchu, dwa pasy tylko dla nas, brak żywej duszy. Czy my aby dobrze jedziemy? Wygląda jednak na to że dobrze bo trafiamy do Polski. Tankujemy na stacji w Żywcu i wybieramy się coś zjeść. Ale zaraz zaraz, nie mamy złotówek. Szybko do bankomatu i już możemy zamawiać Fast fooda.\nPostanawiamy pojechać przez Częstochowę zachęceni dobrymi drogami. Jednak przed samą Częstochową dwa kolejne wypadki. Tym razem mamy szczęście i szerokie pobocza. W mieście świętego obrazu jesteśmy po 21 więc postanawiamy zostać u znajomych na noc i jutro rano wrócić do domu. Można powiedzieć, że to był koniec naszej podróży, do domu zostało około 100km. Z nieginącym uśmiechem na ustach opowiadamy do późnych godzin nocnych co tam zobaczyliśmy. Nad ranem przychodzi sen.\na właściwie to ta przygoda nie ma końca, bo pozostanie w pamięci na zawsze.\nNajbardziej chciałbym podziękować Moniczce za to że zdecydowała się jechać, ale to już zrobię osobiście\nDzięki Szakal, że nie wymiękłeś. Jazda z tobą była samą przyjemnością. Świetny z Ciebie towarzysz drogi\nPodziękowania należą się także Michallresowi za kamerkę, gdyby nie ty nie byłoby najlepszych zdjęć o filmach nie wspominając\nJędrek, tylko dzięki tobie zabrałem maskę do nurkowania. Była to jedna z najlepszych rzeczy na wyjeździe, należy ci się duże piwo\nA także wszystkim którzy wspierali nas i doradzali. No i dla Czocha, za to że chciał ale życie piszę różne scenariusze.\nWysłany: 2015-07-02, 23:04\nJestem pełen podziwu . Po twoich zdjęciach widać że są tam piękne rejony. Życzę więcej takich wypraw\nSkąd: wlkp. Swarzędz\nWysłany: 2015-07-05, 22:03\nFajna wyprawa, ale gdzie te MZ'tki?\nWysłany: 2015-07-12, 11:50\nWysłany: 2015-07-12, 17:40\nJak tak patrze to aż żal dupsko ściska pozazdrościć! Trzeba planowac kolejny wyjazd może do Włoch ?\nWysłany: 2015-07-12, 20:40\nczochu, plany już tam jakieś są. Trzeba tylko się na coś zdecydować. Włochy są jedną z opcji, do tego prom i powrót Chorwacją. Jest jeszcze trochę czasu, bo w tym roku to pozostają mi tylko drobne wycieczki (czarny stożek z tymi urlopami).\nJeśli chodzi o jazde na plecaczku, jak widać da się dość komfortowo przejechać tak traskę. Nawet dość niewielkim motocyklem. Trzeba jeszcze podsumować cały wyjazd i będzie też jeszcze jedna niespodzianka, ale to później.\nWysłany: 2015-07-13, 05:44\nMożna za rok o tej samej porze coś zaplanować czyli na początek czerwca\nWysłany: 2015-08-13, 17:32\nZnalazłem w końcu trochę czasu aby przysiąść przy komputerze. Oto bonus\nPrzejechane kilometry: 3720\nWypalone litrów paliwa: 151,84\nSprzędzone dni: 12\nPrzejechane kraje: 9\nIlość przejechanych granic: 13\nIlość awarii: 0\nNoce przespane w namiocie: 3\nNoce przespane w pensjonatach: 9\nIlość uśmiechów na twarzy: ∞\nWysłany: 2015-08-14, 07:25\nWysłany: 2015-08-14, 08:31\nSzkoda tylko że youtube zniszczyło jakość filmu. Walczę aby to poprawić.\nWysłany: 2015-08-14, 11:18\nFajnie widoczki ,kawał drogi za super relacje.\nA jak kasowo taki wypad pi razy oko.\nWysłany: 2015-08-14, 14:08\nFilm niedługo wróci, prawdopodobnie będzie na vimeo.\nPi razy oko 3000zł na dwie osoby (na jednym motocyklu). Gdybym jechał sam to byłoby to około 2000zł. Z tym że każdy z noclegów był co najmniej na płatnym polu namiotowy a większość w pokojach.\nWysłany: 2015-08-14, 14:19\nReich, zmontuj filmik w vegasie i ustaw jakość 1080p Długo się buferuje, ale jakość jest niewiele gorsza niż na kompie\nTak poza tym to filmik świetny, muszę się tam kiedyś wybrać jak dorobię się lepszego motocykla\nWysłany: 2015-08-14, 17:13\nZrenderowałem go dobrze, ale youtube go "poprawił" i wtedy stracił na jakości.\nWysłany: 2015-08-14, 17:37\nFilmik usunięty z youtuba ?\nJazda na etezecie to najlepsza jazda na świecie\nWysłany: 2015-08-16, 22:23\nJuż jest od nowa:\nMotocykl: ETZ 125\nWysłany: 2015-10-21, 00:23\nRewelacja. Przygoda życia, a ja na mojej ecie boję się odjechać więcej niż 10 km od domu.\nMotocykl: Najarany naTransalpa\nWysłany: 2016-08-24, 09:00\nZajebiaszcze, super fotki i piszesz też spoko(nie znałem Cie od strony literackiej). Następny taki wypad już na dwie kuchenki, mam nadzieje..\n"Na rekach smar, na czole pot, na zardzewiałe śruby stalowy młot!"\nWysłany: 2016-08-24, 19:06\nSpoko odkąd tam zanurkowałem to mówię i bendę cały czas że warto wziąść w tamte strony maskę do nurkowania bo naprawdę warto o czym się sam przekonałeś\ngratuluję,pozdrowionka i do zobaczyska kiedyś tam


Autorka poezji i prozy, pisząca po niemiecku w nurcie modernistycznym. Jej twórczość cechuje poczucie izolacji i alienacji. Dominują w niej postaci kobiet i zwierząt, motywy sprawiedliwości i zbawienia.\nUrodziła się w Berlinie 10 grudnia 1894 r. w zasymilowanej niemiecko-żydowskiej rodzinie. Jej kuzynem był filozof Walter Benjamin. Uczęszczała do prywatnych szkół żeńskich, w tym do żeńskiej szkoły rolniczej. Ukończyła seminarium dla nauczycielek języków obcych. Jej ojciec, Ludwig Chodziesner, był prawnikiem. To on namówił córkę do wydania poezji. Gertrud zadebiutowała w 1917 r. zbiorem Im Herbst (‘Jesienią’). Pseudonim artystyczny „Kolmar” pochodzi od niemieckiej nazwy miejscowości Chodzież w Wielkopolsce, skąd pochodziła rodzina jej ojca.\nW 1938 r. opublikowała tom Die Frau und die Tiere (‘Kobieta i zwierzęta’) w żydowskim wydawnictwie „Erwin Löwe”, dwa miesiące przed jego przymusowym zamknięciem po wydarzeniach Nocy Kryształowej. Jej twórczość charakteryzuje poczucie izolacji i alienacji, szczególnie w wierszach podejmujących problem zbawienia, sprawiedliwości i metamorfoz, w których pojawiają się postaci kobiet i zwierząt. Jej poezję porównuje się do utworów francuskich symbolistów, ale Gertrud można uznać również za przedstawicielkę modernizmu, za czym przemawia używany przez nią nowoczesny i indywidualny język. Jest także autorką tekstów prozatorskich – powieści Eine jüdische Mutter (1931, ‘Matka żydowska’) i opowiadania Susanna (1940).\nW połowie 1941 r. zmuszono ją do pracy w fabryce zbrojeniowej. 27 lutego 1943 r. została aresztowana przez SS, a następnie 2 marca 1943 r. deportowana „transportem wschodnim” do KL Auschwitz-Birkenau. Przypuszcza się, że w momencie aresztowania i deportacji zniszczone zostały jej listy i dokumenty osobiste. Dokładna data jej śmierci nie jest znana.\ntłum. z języka niemieckiego: Andrzej Słomianowski, „Literatura na świecie” 1994, nr 6\nChciałabym siedzieć przy twoim łóżku, bez słowa,\nJak zwyczajna matka\nPrzy chorym dziecku.\nNie chcę niczego wiedzieć, chcę\nLecz gdybym przyszła jako kobieta, ludzie\nŹle by mnie potraktowali.\nDlatego przemienię się\nW dużego, pięknego psa\nZ sierścią jak jedwab.\nA więc znajduję twój dom, drapię\nMocno w drzwi, aż mnie wpuścisz.\nPotem wtulam się spokojnie w dywan przed twoim łóżkiem.\nLeżę i uszy mam pomiędzy łapami.\nKiedy ktoś podchodzi, warczę;\nAle kiedy jesteśmy sami,\nPodnoszę głowę i długo patrzę na ciebie\nMądrymi, wiernymi oczami.\nKobiety Zachodu nie zasłaniają kwefem twarzy.\nKobiety Wschodu odchodzą od tego obyczaju.\nA ja chcę ukryć twarz za ciemnym welonem;\nBo moja twarz zrobiła się brzydka, nieprzyjemna\ndla oka, zrobiła się spękana i szara jak kamienie\nzimnego, zmurszałego paleniska.\nZ moich włosów sypie się popiół.\nWięc samotna czekać będę o zmierzchu na wąskiej\nławce z wysokim oparciem,\nBędę tam siedzieć, podczas gdy wkoło będzie zapadać noc,\nNasunę ją na siebie i schowam w nią twarz.\nAle moje oczy wciąż tępo patrzą przed siebie…\nWidzę. I czuję:\nPrzez zamknięte drzwi bezgłośnie przechodzi\nJedyne mi sądzone, którego nie urodziłam.\nNie urodziłam, bo zgrzeszyłam; Bóg jest sprawiedliwy.\nAle milczę i nie narzekam, i chodzę ze spuszczoną\ngłową; dlatego wolno mi go szukać\nTen jedyny: delikatny i niemy, z miękkimi ciemnymi\nlokami, błagalnie wyciągający rękę.\nPod śniadym czołem obce szarozielone oczy\ntego, którego kochałam, którego\nNie boi się mnie. Nie wzdryga się przed\npieszczotą uwiędłych warg i dłoni.\nZbliża się i jego niebieski aksamit dotyka mojego\nramienia, i jego małe, rozbawione palce sięgają\npo moją duszę.\nI sprawiają jej ból.\nCzasem przynosi swoją kulkę z ciemnego\nzłoto-żyłkowanego minerału zwanego tygrysim oczkiem,\nCzasami kwiat, bladego narcyza,\nAlbo muszlę, czerwoną z brodawkami; podnosi\nją ostrożnie do mego ucha i wtedy słucham jak szumi.\nW środku nocy, nocy zimowej,\nObudziłam się i patrzyłam poprzez mrok;\nMój ukochany spał na moim łożu.\nJego oddech w ciszy był jak szemranie muszli.\nSpał głęboko, bezpieczny w mojej miłości\nPośród snów rozpościerających nad nim skrzydła, purpurowe\njak sok granatu, którym podzieliliśmy się.\nI byłam szczęśliwa i podniosłam się i siedziałam,\nmodląc się w duchu,\nI pochyliłam głowę i, trzymając ją w rękach,\nbełkotałam, dzięki, dzięki.\nZ mojej krwi\nWypuściła pączka róża…\nTo była noc poczęcia,\nWołając o błogosławieństwo, noc niewyszeptanej prośby,\nale nie zostałeś przyjęty.\nPatrz jak twoja matka płacze…\nTy także umrzesz.\nRano poszukam szpadla, pójdę pod krzak\nśnieguliczki i tam cię pogrzebię.\nGdzieś w Rosji, jest moja dusza.\nBurza przeszywa śniegiem jego płaszcz,\nNa szyi konia zaprzęgniętego do sań.\nTo moja dusza.\nPonad białymi, białymi polami leci kruk,\nZłamane skrzydło orzeł mój.\nŚladem jego oddechu\nMży na białe pola\nDługa smuga krwi.\nNie złość się! Nie zaciskaj pięści!\nRozprostuj dłoń!Widzisz, kiedy mnie słuchasz,\nSpadają ci do ręki jasne gwiazdy.\nZnam je wszystkie i powiem ci, jak się nazywają.\nSława to ta czerwona gwiazda na wschodzie,\nCo spadając wiruje i wirując rośnie,\nAż przysłania ziemię,\nLecz mimo to mieści się w twojej dłoni,\nMoc to strzępiasta, rażąca w oczy gwiazda,\nCo kłuje z góry twardym niebieskawym promieniem,\nHonor wisi czysty w bezgłośnym powietrzu,\nOlbrzymia złota kropla.\nGwiezdnymi bliźniętami są triumf i śpiew.\nWięc która jest twoja – która moja?\nChodź ze mną! Dostrzegasz poniżej księżyca\nNieśmiałe, migotliwe płynące światło,\nCzyste jak duszyczka i lekkie jak jej tchnienie,\nStale przyćmiewane przez sławę i moc,\nNajmniejsze i najukochańsze dziecko Pana Boga,\nSrebrzystą gwiazdkę – miłość?\nWłaścicielem praw autorskich do portretu Gertrud Kolmar jest Yad Vashem.


Oczko wodne - źródełko w ogrodzie - E-ogródek\nOczko wodne - źródełko w ogrodzie\nWoda szemrząca na kamieniach albo tryskająca z minifontanny ożywi każdy ogród. Może płynąć nawet przez taras.\nNie wszędzie jednak oczko wodne da się założyć. W niewielkim ogrodzie lub na tarasie w ogóle nie będzie na nie miejsca. Mały staw można jednak zastąpić ogrodowym źródełkiem. Takie rozwiązanie ma jeszcze jedną nie zaprzeczalną zaletę. W płynącej wodzie nie zalęgają się komary. Możemy zatem zorganizować wieczorne przyjęcie na świeżym powietrzu bez obaw, że całą przyjemność zepsuje nam natrętne bzyczenie i ukąszenia owadów. Budowę źródełka rozpoczynamy od wykopania dołka, w którym umieszczamy plastikowe wiadro o pojemności co najmniej 15 litrów. W wiadrze montujemy pompę zanurzeniową o niskiej mocy, a następnie mocujemy do niej kawałek węża. Musi on być na tyle długi, aby sięgał do otworu, z którego będzie wypływała woda. Ustawiamy na próbę całą instalację, napełniamy wiadro i uruchamiamy pompę. Jeśli woda leje się zbyt szybko lub nie trafia do pojemnika, regulujemy jej przepływ za pomocą pokrętła przy pompie. Dopiero teraz możemy przykryć wiadro metalową siatką, wykonaną z drutu o średnicy 3–4 mm.\nSiatka musi być mocna, nie może wyginać się pod ciężarem kamieni, którymi zamaskujemy wykop z wiadrem. Na końcu mocujemy elementy źródełka na stałe. Na tarasie wiadro trzeba jakoś ukryć. Możemy je umieścić w podstawie niewielkiej fontanny lub ustawić za niską ścianką zbudowaną z cegieł. Po drugiej stronie murku można zainstalować rzygacz, czyli kawałek rynny z ozdobnym zakończeniem, z którego wypływa woda. Pod nim należy umieścić misę, w której woda będzie się zbierała i z której trafi z powrotem do wiadra. W tego typu instalacjach stosuje się układ zamknięty, tzn. woda wypływa ze źródełka, a potem, przesączając się pomiędzy kamieniami, trafia ponownie do pojemnika z pompą. Pamiętajmy, że wody z czasem będzie ubywało, dlatego co jakiś czas trzeba uzupełniać wiadro. Poza tym pod wpływem ciepła i promieni słonecznych w wiadrze będą rozwijać się glony, które mogą zatkać rurki, a nawet unieruchomić pompę.\nWojtass512 6 sierpnia 2014\nSuper sprawa!!! Zawsze chciałem mieć własny ogród z oczkiem wodnym, przy którym można by odpocząć w upalny dzień zajadając się pysznym jedzeniem z grilla. Potrafi człowieka odprężyć (szkoda, że tylko u szwagra ). http://www.kreocen.pl/kreowskaz/2014/si ... ml?page=38 Tutaj można zobaczyć przykład co prawda małego, ale pięknie urządzonego oczka!\ncynamonowymuffinek 24 września 2014\noj oczka wodne to cudna sprawa! mi się marzy taka niewielka kaskada i do tego oczko wodne... mam tyle pomysłów, ale nie wiem czy ktokolwiek jest w stanie je zrealizować. generalnie polecono mi firmę http://www.ogrodyodadoz.pl, ale nie wiem czy ktoś z was coś słyszał o niej może? jakieś rekomendacje?\noczko wodne, oczko wodne budowa, oczko wodne aranżacje, jak zbudować oczko wodne, aranżacja oczka wodnego


Nie, ale pod warunkiem, że zabieg został wykonany w odpowiedni sposób. Zagęszczanie i przedłużanie włosów powinno się odbywać rękami doświadczonego fryzjera lub osoby, do której mamy w tej kwestii zaufanie. Własny wygląd nie może być areną eksperymentów, dlatego rekomendujemy zdanie się na pomoc specjalisty – zwiększa to szansę na wymarzony efekt, jak również skraca czas samej procedury wydłużania lub zagęszczenia włosów. Ponadto, dobry fryzjer może także doradzić w kwestiach pielęgnacji fryzury z dopinkami.\nWłosy doczepione we właściwy sposób nie szkodzą naszej oryginalnej fryzurze. Obawy o to, że dodatkowe pasma obciążają łodygi lub cebulki naszych włosów (co może prowadzić do ich wypadania), są całkowicie bezzasadne. Kluczem do bezpiecznego przedłużania włosów jest wprawna fryzjerka. To właśnie ona powinna decydować o tym, ile włosów możemy doczepić do głównego pasma i w którym miejscu wykonać łączenie. Dodatkowe kosmyki nie obciążają więc naturalnych włosów, ale sam proces doczepiania może odbić się na ogólnej kondycji włosów. Wynika to np. z faktu wykorzystania wysokich temperatur podczas zabiegu. Na negatywne zmiany są zwykle podatne włosy delikatne, słabo odżywione i łamliwe. Ryzyko wystąpienia tego typu skutków ubocznych może zmniejszyć przedłużanie włosów u zaufanego fryzjera.


Data publikacji: 2016-11-24 10:31\nOstatnia aktualizacja: 2016-11-24 10:31\nJoachim Gauck Fot. EPA/MARTIN SCHUTT\n28 listopada przyjadą do Szczecina prezydenci Joachim Gauck i Andrzej Duda. Odwiedzą Wielonarodowy Korpus Północno-Wschodni. Joachim Gauck był w Szczecinie dwadzieścia lat temu jako szef Urzędu ds. Akt Stasi.\nPolityczne stosunki polsko-niemieckie są dziś w fazie wyczekiwania na rozwój wypadków. Jeśli chodzi o Niemcy, nic się w tej mierze nie zmienia i oby nie zmieniło na skutek przyszłorocznych wyborów. Angela Merkel będzie po raz czwarty starała się o urząd kanclerski. Decyzja jest odważna i ryzykowna. Żaden kanclerz Niemiec nie piastował jeszcze urzędu tak długo. Jako że dzisiejszy świat coraz bardziej kieruje się emocjami, mniej rozsądkiem, a wybory stały się widowiskiem, w głosowaniu znaczącą rolę mogą odegrać emocje, a dokładniej znudzenie obywateli panią kanclerz. Oby tak nie było.\nBerlin o stosunkach z Polską mówi dużo i dobrze, Warszawa o stosunkach z Niemcami mało. Jedynie gazety prawicowe radośnie odgrzewają stare stereotypy, na co w Niemczech nikt nie reaguje, bo po co. Nie będzie też reakcji na ponawiane żądania obecnych władz Polski, by Polakom, którzy mieszkają w RFN, przyznać status mniejszości narodowej. W RFN są cztery mniejszości: Sinti i Roma, Serbołużyczanie, Fryzowie i Duńczycy. Więcej nie będzie.\nNa szczęście polsko-niemieckie stosunki społeczne kwitną. Oby nikt w warszawskiej „centrali” nie wpadł na pomysł, by je racjonować.\nNa zdjęciu: Joachim Gauck\nFot. EPA/MARTIN SCHUTT


Karpacka Troja | Grodzisko w Owidzu\nZ wizytą w „Karpackiej Troi”\nSierpień 8th, 2011 fibula Przedstawiciele Stowarzyszenia „FIBULA”, w towarzystwie Pana Andrzeja Wrzoskiewicza – Prezesa Stowarzyszenia Mieszkańców Działających na Rzecz Śródmieścia Starogardu, odbyli podróż do Trzcinicy k/Jasła, w celu przeprowadzenia rekonesansu skansenu „Karpacka Troja”.\nW trakcie interdyscyplinarnych badań prowadzonych w Trzcinicy w latach 1991 – 1996, 2005 – 2009, odkryto tu najstarsze osady obronne z dotąd znanych w Polsce stwierdzono pierwsze ślady oddziaływania cywilizacji anatolijsko – bałkańskiej na tereny ziem polskich. Jest to także najlepiej zachowane grodzisko wczesnośredniowieczne w Małopolsce i jedno z najstarszych grodzisk słowiańskich. Wały obronne licząc od podstawy nasypów dochodzą jeszcze dzisiaj do 10 metrów wysokości i opasują prawie 3,5 ha powierzchni.\nSkansen archeologiczny „Karpacka Troja” w Trzcinicy.\n(fot. Olgierd Lichy)\nNa bazie odkryć dokonanych w Trzcinicy powstał skansen archeologiczny – Oddział Muzeum Podkarpackiego w Krośnie (dyr. Jan Gancarski). Pomysł wybudowania skansenu zrodził się w 1998 roku. Projekt „ Skansen archeologiczny Karpacka Troja w Trzcinicy atrakcją turystyczną regionu” został dofinansowany przez Mechanizm Finansowy EOG. Skansen powstał na obszarze ponad 8 ha. Koszt całego przedsięwzięcia wyniósł ponad 13 mln złotych. Kwota przyznanego dofinansowania wyniosła 1.747.086 euro. Pozostałą część kosztów pokrył Urząd Marszałkowski w Rzeszowie. Pomogły także samorządy lokalne.\nBudowa skansenu rozpoczęła się w październiku 2007 roku, a prace budowlane zakończone zostały w październiku 2009 roku. Skansen miał być otwarty w lipcu 2010 roku, ale czwartego czerwca uległ zniszczeniu w wyniku powodzi i po roku, po wielu staraniach został odbudowany ze środków MSWiA. Dla zwiedzających został otwarty 24 czerwca 2011 roku Po ponad 12 latach ciężkiej pracy i pokonaniu licznych przeszkód marzenie stało się rzeczywistością.\nKarpacka Troja składa się z terenu grodziska „Wały Królewskie” oraz obszaru u jego podnóża, zwanego parkiem archeologicznym. Na grodzisku zrekonstruowane są fragmenty wałów obronnych i domostwa. Można obejrzeć tam 9 odcinków wałów obronnych, w tym fragment obwarowań, drogę i bramę oraz dwa domy z początków epoki brązu, a także bramę wczesnośredniowieczną i 4 chaty słowiańskie. Wybudowano ścieżki i drogi dla zwiedzających. Przygotowano miejsce na zajęcia oświatowe. U podnóża stoi pawilon administracyjny (m.in. z pracowniami naukowymi i pokojami hotelowymi).W parku archeologicznym zbudowane zostały wioski z początków epoki brązu i wczesnego średniowiecza. Zrekonstruowana została wioska kultury Otomani – Füzesabony sprzed 3,5 tyś. lat oraz wioska słowiańska z IX wieku. Wszystkie wg. technologii stosowanej w pradziejach.\nW obrębie parku przygotowany został plac na festyny, parking. Ścieżki, drogi dojazdowe i oczka wodne. W pawilonie wystawowym o powierzchni ok. 1800 m² mieści się ekspozycja muzealna, sala konferencyjna, multimedialna sala lekcyjna dla uczniów, przytulna „Salka małego odkrywcy” przeznaczona dla najmłodszych, zaplecze gastronomiczne, pomieszczenia dla potrzeb usług turystycznych i oraz działalności merytorycznej. Drugą część budynku stanowią pomieszczenia przeznaczone dla administracji Skansenu, pomieszczenia do pracy naukowej, pracownie, pokoje gościnne oraz część techniczna budynku.\nSkansen obsługuje 20 osób etatowych, w tym : kierownik (Pan Dawid Iwaniec), 2 pracowników administracyjnych (obsługa kasy i sklepiku), 2 pracowników pracowni ceramicznej (archeolog, plastyk), 2 rzemieślników, 2 pracowników obsługi, trzech przewodników oraz 8 dozorców. Każdy z nich ma pełne ręce pracy. Za to zostaliśmy przyjęci bardzo serdecznie i profesjonalnie, wyczerpująco poinformowani na każdy nurtujący nas temat. Dziękujemy i gratulujemy !\n(Informacje zaczerpnęliśmy m.in. z publikacji : „Skansen Archeologiczny Karpacka Troja - dotknij przeszłości”, opatrzonej tekstem Pana Jana Gancarskiego).\nPosted in Aktualności, ciekawostki Tags: ciekawostki, Fibula\n« Przedsięwzięcie budzi zainteresowanie i nadzieje – efekty pierwszej publicznej debaty.\nProgram funkcjonowania „Grodziska Owidz” wynikiem społecznych konsultacji? »\nNajnowsze wpisy\tPrzemysław Rey dyrektorem SIK „Grodzisko Owidz”\nRekonstrukcja grodziska średniowiecznego w miejscowości Owidz – gmina Starogard Gdański


Katalog Stron Glidezar.pl\nPsychoterapia i psycholog w Częstochowie 19.01.2020\nWrażenie ucisku w klatce piersiowej utrudniające oddychanie, niechęć do podejmowania jakichkolwiek aktywności, obniżone samopoczucie do stopnia zastanawiania się nad dalszą chęcią życia, sensownością swojego istnienia - to objawy depresyjne, które mogą stanowić pojedynczy epizod lub być wstępem do dłuższej choroby, depresji, wym...\nArhos.pl wybierz kategorię:\nNasza przedsiębiorstwo jest jednym z czołowych dostawców usług związanych z doskonałej jakości nasieniem buhajów. Jako przedsiębiorstwo z długoletnim doświadczeniem w zakresie doradztwa w odpowiedzi na wyboru najlepszego możliwego nasienia buhajów. Proponujemy...\nData dodania - 03.07.2022 zobacz szczegóły tego wpisu »\nKupowanie i składanie - wszys »\nRemont czy wprowadzenie się do wymarzonego własnego mieszkania to czas ekscytacji i radość związana ze zmianami. Urządzanie mieszkania to często ciężkie wybory, jednak możliwość zrobienia tego zgodnie ze swoim gustem pozwala na puszczenie wodzy fantazji. Szero...\nData dodania - 29.06.2022 zobacz szczegóły tego wpisu »\nW naszej ofercie posiadamy wydajne klimatyzatory przemysłowe i ewaporacyjne, nagrzewnice olejowe, wentylatory przemysłowe, osiowe, dachowe, Swing i Stand oraz osuszacze adsorpcyjne i kondensacyjne. Obsługujemy teren całego kraju. Dzięki wieloletniemu doświadcz...\nProwadzisz sklep oraz zdajesz sobie doskonale sprawę, jak istotne jest pakowanie? Poszukujesz producenta toreb papierowych lub materiałowych? Skorzystaj z propozycji naszego sklepu internetowego. Jesteśmy doświadczonym producentem toreb. Torby papierowe propon...\nJako gabinet psychoterapeutyczny realizujemy cały zakres usług z zakresu pomocy psychologicznej dla wszystkich osób szukających zrozumienia dla swoich problemów a oprócz tego chcących coś z tym zrobić. Na oferowane przez nas usługi przypada kompetentna psychot...\nPromocja stron (6), schody (6), Rzeszów (5), lokaty terminowe (7), layoness (6), darmowe (6), ranking lokat (8), rejestr firm (6), kraków (7), producent (6), projektowanie (7), sejfy (5), Bydgoszcz (10), katalog stron internetowych (6), lokaty bankowe (14), katalog firm (8), kredyt hipoteczny (6), spis firm (7), łódź (11), oprocentowanie lokat (13), detektyw (6), Kielce (5), noclegi nad morzem (6), nieruchomości na sprzedaż (6), indeks firm (6), wyszukiwarka firm (6), katalog stron (10), lyoness (6), ogloszenia (9), firmy (6), Katowice (8), katalog (10), budownictwo (5), lodz (11), baza firm (7), lokaty 2014 (12), przeprowadzki (8), najlepsze lokaty (8), poznań (9), lyoness opinie (6)


Depilacja Nóg Kraków, Śródmieście - Booksy\nDepilacja Nóg Kraków, Śródmieście (47)\n960 m ulica Zwierzyniecka 25, 31-105, Kraków, Śródmieście\n874 m Chodkiewicza 4, 31-532, Kraków, Śródmieście\nBikini wosk bezpaskowy\n426 m Hotel Holiday Inn Krakow City Centre ul. Wielopole 4, 31-072, Kraków, Śródmieście\nZabieg liftingująco - wyszczuplający ULFIT - całe\nRewolucyjny zabieg 2 w 1 wykorzystujęcy technologię HIFU - odmładzanie i wyszczuplanie podczas jednego zabiegu!\n12 000,00 zł+\nZabieg liftingująco - wyszczuplający ULFIT - kolan\nNails and go Angelika Biłos\n2.5 km Urzędnicza 48, 30-048, Kraków, Krowodrza\n4.5 km Dobrego Pasterza 118c, 31-416, Kraków, Nowa Huta\n3.3 km Dąbska 18N/LU9, 31-444, Kraków-Śródmieście, Śródmieście\nDepilacja nóg do lini bikini\nJADEITOWE OCZYSZCZANIE WODOROWE KWASOWE 🏵DLA NIEJ I DLA NIEGO 🏵 Najpopularniejszy na świecie oryginalny zabieg oczyszczająco - rewitalizujący ❤ ☀ oczyszczanie wodorowe twarzy, szyi i dekoltu ☀ eliminacja wolnych rodników ☀ głębokie odżywienie i nawilżenie skóry ☀ lifting i wygładzenie ☀ poprawia krążenie ☀ redukuje cienie i worki pod oczami Rekomendowana seria od 3 do 6 zabiegów. Technologia zastosowana w urządzeniu AQUAMENTIQ HYDRA PRIME firmy M’ONDUNIQ, wytwarza cząsteczki wodoru, które przenikają w głębokie warstwy skóry wykorzystując nasycony strumień wiru wodnego w specjalnie zaprojektowanej głowicy. Antyoksydacyjna moc tzw. mezoterapii wodorowej prowadzi do neutralizacji wolnych rodników, głębokiej eksfoliacji oraz nawilżenia tkankowego.\nWrona Studio Urody\n256 m Józefa Dietla 51, 31-054, Kraków, Śródmieście\n1.5 km Smolki 10, 30-513, Kraków, Podgórze\nDepilacja nóg całość\n3x mezoterapia mikroigłowa twarz\n1.6 km Profesora Władysława Szafera 1, 31-548, Kraków, Nowa Huta\nwoter box 149\n1.2 km Pułaskiego 14, 30-305, Kraków, Podgórze\nCena usługi w granicach 100-160zł Całe nogi 1,5h Łydki z kolanami 0,5-1h\nCena usługi w granicach 70zł -100zł\n2.0 km Ul. Kalwaryjska 48, 30-504, Kraków, Podgórze\n1.4 km ulica Ignacego Krasickiego 12, 30-503, Kraków, Podgórze\nInstytut Piękna ul. Kurniki 5\n1.4 km Kurniki5, 31-156, Kraków, Śródmieście\nDEPILACJA NOGI 1/2\nDEPILACJA NOGI + LINIA BIKINI\n2.4 km Tadeusza Szafrana 5a/u2, 30-363, Kraków, Podgórze\nPrzygotowanie do opalania. -wykonaj peeling dzień wcześniej, -depilację należy wykonać 24 godz. przed opalaniem -zalecane jest przyjście na zabieg w ciemnej bieliźnie i luźnej odzieży. -w dniu zabiegu nie nakładamy balsamów na ciało, dezodorantów, antyperspirantów, makijażu. PANNA MŁODA- Polecamy, aby na dwa tygodnie przed ślubem panna młoda przeszła całkowity zabieg opalania natryskowego. Pozwoli to na ustalenie optymalnego typu preparatu oraz umożliwi wykrycie ewentualnych przeciwwskazań. Dzięki temu, w tym szczególnym dla siebie dniu, panna młoda będzie mogła wyglądać idealnie. ANULOWANIE WIZYTY : anulować wizytę można 24 godzin przed umówioną godziną, późniejsze jej anulowanie skutkuje naliczeniem 50% kwoty anulowanego zabiegu, pobieranego przy kolejnej wizycie.\n3.0 km Królowej Jadwigi 100, 30-209, Kraków, Krowodrza\nDepilacja nóg + linia bikini\nLifting rzęs + laminacja + henna + odżywka Lash...\nLifting rzęs + laminacja + henna + odżywka Lash Filler\n3.6 km Ruczaj 17A, 30-409, Kraków, Podgórze\nIBX do pielęgnacji lub stylizacji\nManicure ten, obejmuje opracowanie płytki paznokcia w tradycyjny sposób, bez użycia frezarki. Baza kolorów lakierów klasycznych jest ograniczona. Zawsze aplikowana jest odżywka zabezpieczająca i wzmacniająca płytkę paznokcia oraz top CND VINYLUX co maksymalnie wydłuży trwałość stylizacji.\n4.4 km Drukarska 1, Lokal 9, 30-348, Kraków, Podgórze\nZapraszamy na darmową konsultację z rysunkiem brwi, poinformuj Nas jeśli masz już makijaż permanentny.\n3.6 km Siemaszki 42, 31-207, Kraków, Krowodrza\nCudownie gładka skóra przez bardzo długie tygodnie! Minimalna długość włosków to 6 mm. Włoski na nogach osiągają ją ok. 17 dni po ogoleniu maszynką. Krótszych włosków pasta nie jest w stanie oblepić, a zatem usunąć.\n4.2 km ulica Pleszowska, 29, 31-228, Kraków, Krowodrza\n4.2 km Bronowicka 73, 30-091, Kraków, Krowodrza\nDepilacja nóg Śródmieście, Kraków


Chili Band - Zespoły weselne Rzeszów\nZespoly-Weselne.pl Zespoły weselne podkarpackie Zespoły weselne Rzeszów Chili Band\nOpinie klientów Witam Serdecznie zapraszamy do współpracy z naszym studiem muzycznym. Oferujemy nagrania, mastering, reklamę zespołu i wszelakie różne usługi wedle...\nChili Band to zespół 6 osobowy, grający muzykę wyłącznie na żywo. W skład grupy wchodzi : Anna - wokal, Bartek - gitara, wokal, Janusz - perkusja, Piotr - klawisze, wokal, Robert - bas, Edward - saksofon Zespół posiada trzech wokalistów, którzy dzielą miedzy siebie zróżnicowany i bogaty repertuar. Na życzenie klienta opracowujemy utwory, które pragną Państwo usłyszeć pod czas organizowanej imprezy. Zagramy dla Państwa stare światowe hity, a także nowości z list przebojów. Utwory znane oraz nieznane, polskie, zagraniczne, skoczne, szybkie, a także coś do przytulenia się. Obsługujemy bankiety, wesela, studniówki i innego typu imprezy wymagające dobrej muzyki na żywo !!! Do każdego klienta podchodzimy indywidualnie. Zadzwoń - przedstaw nam swoje oczekiwania oraz dowiedz się więcej o zespole. Zapraszamy do posłuchania nas na żywo !!!\n18.07.2016 Grzegorz Chyłek\nWitam, czy maja Panstwo wolny termin na wrzesien 2017r ? Czekam na odpowiedz, pozdrawiam serdecznie, Grzegorz Chyłek\nGenerated in 0.051 Queries: 22 Online: 143 F: 9069


16-latek odpowie za kradzież z włamaniem do samochodu - Aktualności - Komenda Stołeczna Policji\n16-latek odpowie za kradzież z włamaniem do samochodu\nGdy dyżurny komisariatu w Błoniu otrzymał zgłoszenie o kradzieży samochodu, na miejsce natychmiast udali się policjanci z ogniwa patrolowo-interwencyjnego. Po ustaleniu wstępnych okoliczności, od razu rozpoczęli poszukiwania. W pewnym momencie na jednej z ulic zauważyli pojazd, z którego wybiegł młody mężczyzna. Próba ucieczki zakończyła się ujęciem 16-latka. Przy nieletnim funkcjonariusze ujawnili jeszcze telefon pochodzący z kradzieży. Teraz jego sprawą zajmie się sąd rodzinny.\nPrzed 8.00 dyżurny komisariatu w Błoniu został powiadomiony przez pokrzywdzonego o kradzieży samochodu zaparkowanego przed bramą wjazdową do jednej z posesji na terenie gminy. Na miejsce udali się najpierw policjanci z ogniwa patrolowo-interwencyjnego. W rozmowie ze zgłaszającym ustalili wstępne okoliczności, w których doszło do przestępstwa oraz dane pojazdu. Następnie udali się w rejon za poszukiwanym autem.\nNa jednej z ulic zauważyli skradziony samochód. Jednak na widok oznakowanego radiowozu kierowca podjął próbę ucieczki. Chwilę później młody mężczyzna był już w rękach funkcjonariuszy, którzy ujęli go w pościgu. Podczas kontroli ujawnili przy nieletnim kluczyki od samochodu oraz telefon pochodzący z kradzieży. Teraz 16-latek odpowie przed sądem rodzinnym za kradzież z włamaniem do samochodu oraz paserstwo.


Podatki i strategie podatkowe przedsiębiorstw. Studia pod patronatem KRDP - UEP (Poznań) - Studia podyplomowe - Lista studiów podyplomowych w Polsce - studiapodyplomowe.info\nCelem studiów jest przekazanie wiedzy dotyczącej opodatkowania przedsiębiorców i tego jak opodatkowanie wpływa na ich decyzje zarówno te o charakterze strategicznym, jak i operacyjnym. Słuchacze zdobywają umiejętności rozwiązywania praktycznych problemów podatkowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, interpretowania przepisów prawa, analizy i oceny przyczyn i skutków podatkowych różnego rodzaju zdarzeń gospodarczych. Problematyka opodatkowania zostanie zatem przedstawiona z perspektywy mikroekonomicznej, nastawionej na wskazanie skutków podejmowanych decyzji na wysokość obciążeń podatkowych. Efekty kształcenia dotyczące wiedzy i umiejętności, które pozyskają słuchacze nabierają na znaczeniu w kontekście dyskusji na temat granic dopuszczalnej optymalizacji podatkowej.\nPodatki strategie - Polska


Rok szkolny 2019/2020 przyniósł wiele wyzwań zarówno uczniom jak i nauczycielom. Musieliśmy zmierzyć się z nową rzeczywistością, w jakiej przyszło nam żyć i uczyć się. Zakończenie Roku Szkolnego ze względu na bezpieczeństwo naszych uczniów odbyło się za pośrednictwem platformy zoom, niemniej jednak dostarczyło wszystkim wielu wzruszeń.\nOdśpiewaliśmy hymn „Szkoły jak Dom”, a Pani Dyrektor Jolanta Kałuża wygłosiła przemówienie, w którym podziękowała swoim uczniom i nauczycielom za odnalezienie się w tej niecodziennej sytuacji oraz twórczą pracę, życząc wszystkim udanych wakacji z nadzieją, że spotkamy się we wrześniu w murach naszej szkoły.\nMiłym akcentem były przygotowane przez nauczycieli prezentacje. Mogliśmy zarówno powspominać czas sprzed pandemii, wspólne wycieczki, imprezy, jak również zobaczyć, jak nasi uczniowie dzielnie pracowali zdalnie i jakie stworzyli prace.\nUroczystość zakończyła się wspólnym śpiewaniem piosenek i mimo uronienia łez wzruszenia z ekranu pożegnały nas uśmiechnięte buzie naszych uczniów.\nŻyczymy Wam cudownych i bezpiecznych wakacji.


Czytania » Nie marnować łaski\nNie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili J 15,16a\nZawsze fascynowała mnie scena powołania Macieja na apostoła. Zadziwiająca jest ufność pozostałych apostołów, że Bóg wskaże los na właściwą osobę. Czyż nie to samo zaufanie towarzyszy każdemu konklawe? A jednak byli w historii i tacy papieże, którzy sprzeniewierzyli się swojemu powołaniu. Wybór Judasza na apostoła też może wydawać się chybiony. Jednak to nie Bóg popełnia pomyłki, ale wybrany przez niego człowiek marnuje darmo daną mu łaskę.\nJak bardzo brakuje mi wiary apostołów. Może dlatego i ja nie wykorzystuję dawanej mi przez Boga łaski. Może właśnie dlatego z taką trudnością przychodzi mi miłowanie Boga, który dziś nazywa mnie swym przyjacielem. I tak trudno stanąć mi z ufnością na modlitwie, że o cokolwiek poproszę w imię Jezusa, będzie mi dane. Bóg wybrał mnie już od samego początku mojego życia, przeznaczył na to, bym przynosiła owoc. Aktem woli podejmuję decyzję życia według, czy też obok, przykazań, miłowania, czy też pogardzania, podnoszenia się z grzechu czy też trwania w nim. Od mojego wyboru od otwarcia się na Boga i Jego pragnienia, zależy moja wiara. Bo dopiero żywa wiara zrodzić może ufność.\n1 UMyxEtcRTTing 16.05.2012 00:58\n3 Estera 14.05.2011 12:52


Jak pomóc dziecku przetrwać rozstanie rodziców?\n„Dwieście procent miłości" – to kolejny projekt powiatowego Ośrodka Wspierania Dziecka i Rodziny w Będzinie. Tym razem adresowany jest on do dzieci, postawionych w sytuacji rozpadu związku rodziców.\nSchemat wygląda w wielu przypadkach podobnie. Rozwód lub rozstanie i dziecko, które nie potrafi sobie z tą sytuacją poradzić.\n- Sytuacja jest ogromnie trudna, szczególnie w pierwszej fazie po rozstaniu się rodziców. Często takie dzieci nie są rozumiane przez otoczenie. Mogą być odbierane jako nerwowe, agresywne, a to tylko objaw, manifestacja problemu, który jest w dziecku i wynika z rozpadu związku rodziców. Do tego dochodzi jeszcze problem nowego partnera rodzica, który nie jest na przykład przez dziecko akceptowany. Owocem tego wszystkiego są też lęki, nerwice i mur wzajemnej niechęci. Ponieważ coraz częściej tego typu sytuacje są nam zgłaszane przez rodziców i szkoły, postanowiliśmy uruchomić specjalny program, adresowany właśnie do dzieci. Chcemy pomóc im uporać się z tym problemem – mówi Halina Kuraś, kierownik powiatowego Ośrodka Wspierania Dziecka i Rodziny w Będzinie.\nProjekt składa się z dwóch faz. Pierwsza z nich obejmuje indywidualne spotkania z dzieckiem, w ścisłym kontakcie z rodzicami. Drugim etapem są warsztaty w kilkuosobowych grupach, dobranych według wieku dzieci. Co ważne, ośrodek chce w ramach tego programu w równym stopniu pomagać tak dzieciom, jak i ich rodzicom. – Bywa tak, że to rodzic mówi: tracę kontakt z dzieckiem, dziecko nie chce mnie widzieć, przestało się odzywać, obwinia mnie o rozpad związku. I właśnie tego typu problemy staramy się, wspólnie rozwiązywać w trakcie sesji i podczas warsztatów oferowanych w ramach naszego programu – opowiada Halina Kuraś.\nJak zgłosić chęć udziału w projekcie? Najlepiej uczynić to telefonicznie (nr tel. 32 267 43 52) lub osobiście w siedzibie Ośrodka Wspierania Dziecka i Rodziny w Będzinie, ul. Ignacego Krasickiego 17.


Biszkopty Języczki bezglutenowe 90 g - sklep Bee.pl\n> Produkty spożywcze i Delikatesy > Słodycze > Ciastka i wafelki > Biszkopty Języczki bezglutenowe\nBiszkopty Języczki bezglutenowe 90g – biszkopty idealnie nadające się jako przekąska dla małych i dużych. Niezbędny dodatek do deserów. Tradycyjne biszkoptowe języczki uwielbiają zarówno dzieci, jak i dorośli. Biszkopty bez glutenu doskonale sprawdzą się na przyjęciach dla dzieci, szkolnych przyjęciach lub jako słodka przekąska dla gości. Biszkoptowe języczki dla dzieci są bardzo lekkie i miękkie, tak że rozpływają się w ustach.\nSkładniki - Biszkopty Języczki bezglutenowe 90 g\nJaja, skrobia kukurydziana, cukier, skrobia ziemniaczana, błonnik bambusowy, woda, emulgatory: mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych, estry kwasów tłuszczowych i poliglicerolu; substancja zagęszczająca: guma guar.\nWartość energetyczna: 1775 kJ / 421 kcal\nSzczegóły - Biszkopty Języczki bezglutenowe 90 g\nPowiązane tematy: Prezenty last minute, Przygotowania do sylwestra, Sylwestrowe przekąski - słodycze, Produkty bezglutenowe, Bezglutenowe przekąski i słodycze, Nowości


października 2014 ~ Prozaiczny Zoom Optyczny\nPrzegląd imprez siatkarskich zorganizowanych w Polsce\n08:55 Kasia Kowol bez nawigacji 2 comments\nW sobotę rano obudziła mnie wiadomość, że Polska zostanie organizatorem Mistrzostw Europy w Siatkówce Mężczyzn w 2017 roku. Mając jeszcze w głowie całkiem świeże wspomnienia z ostatnich Mistrzostw Świata, wyobraziłam sobie co się będzie działo w Polsce za kilka lat... Jestem pewna, że to będzie kolejna wspaniała, a może nawet jeszcze lepsza siatkarska impreza rozgrywana na naszych halach. Ta radosna wiadomość zainspirowała mnie do napisania dzisiejszej notki dotyczącej dużych międzynarodowych wydarzeń siatkarskich z udziałem reprezentacji narodowych różnych krajów, które do tej pory miały miejsce w naszym kraju.\nfot. Kasia Kowol\nPuchar Świata w roku 1965 był pierwszą tego typu imprezą z udziałem najlepszych reprezentacji, i dodatkowo, pierwszym siatkarskim turniejem międzynarodowym zorganizowanym w Polsce. 39 meczów z udziałem 11 drużyn narodowych, rozgrywanych było na halach sportowych w Warszawie, Szczecinie, Łodzi i Mielcu. Wśród uczestników turnieju znalazły się takie zespoły jak: Japonia, ZSRR, Czechosłowacja, NRD, Rumunia, Węgry, Bułgaria, Jugosławia, Holandia, Francja i oczywiście Polska w roli gospodarza. W tym inauguracyjnym Pucharze Świata, nasza kadra pod wodzą trenera Zygmunta Krausa osiągnęła pierwszy sukces na arenie międzynarodowej - zdobyła srebrny medal, zostawiając za sobą Czechosłowację i dając się wyprzedzić trudnemu wówczas do pokonania, ZSRR. W składzie znaleźli się m.in. tacy zawodnicy, jak Edward Skorek czy Zdzisław Ambroziak, którzy najlepsze chwile w reprezentacji i pokonanie ZSRR mieli jeszcze przed sobą. Niemniej jednak, był to początek sukcesów Naszych w tej dyscyplinie sportu, a ta dobra passa (z drobnymi przerwami ;) trwa z resztą do dziś. Dodam tylko jeszcze, że od tamtej pory Puchar Świata jest rozgrywany regularnie co 4 lata (z kilkoma wyjątkami) i jest pierwszą okazją do zakwalifikowania się na Igrzyska Olimpijskie, które odbywają się rok po Pucharze.\nNa kolejne tego typu wydarzenie na własnym podwórku (nie licząc dwóch finałów Ligi Światowej, o których mowa będzie później), polscy kibice musieli czekać aż do roku 2009 (jeśli coś pominęłam, to proszę, zwróćcie mi uwagę w komentarzu!), kiedy to CEV zdecydowało się przyznać Polsce turniej Mistrzostw Europy w siatkówce kobiet. Nasze siatkarki chciały wówczas powtórzyć wynik z 2003 i 2005 roku, kiedy to udało im się uzyskać tytuł mistrzyń Europy. Tym razem Polki wywalczyły "tylko" brąz, przegrywając ostatecznie z drużynami Holandii (srebro) i Włoch (złoto). Mecze odbywały się na halach w Łodzi (finały), Wrocławiu, Bydgoszczy i Katowicach, a Polki w składzie z m.in.: Anną Barańską, Mariolą Zenik, Izabelą Bełcik, Mileną Sadurek czy Eleonorą Dziękiewicz, grały pod wodzą trenerów Piotra Makowskiego i Jerzego Matlaka.Chociaż obecnie sukcesy seniorów przysłoniły nieco osiągnięcia siatkarek, to wszyscy mamy nadzieję, że już wkrótce siatkarki zaczną dorównywać kroku Panom i pokażą jeszcze na co je stać, bo historia pokazuje, ze stać je naprawdę na wiele.\nfot. Kasia Kwiecień / www.babeczkinawybiegu.pl\nFinały Ligi Światowej 2011\nTa impreza siatkarska zapadała mi mocno w pamięć, dlatego, że był to nasz pierwszy wyjazd na mecze siatkówki dalej niż do Katowic. Od tego właśnie wszystko się zaczęło i potem co roku jeździłyśmy już za naszymi siatkarzami na Memoriał Wagnera do różnych miast. Ale do rzeczy. 2011 był rokiem, w którym reprezentację po Danielu Castellanim objął Włoch, Andrea Anastasi (tak, ten od śpiewania w ostatnim poście ;)), więc oczekiwania były spore, a niepewność jeszcze większa. Jak się jednak okazało, niepewność była zupełnie nieuzasadniona, bo sympatyczny Włoch wygrał z naszymi siatkarzami pierwszy w historii medal dla Polski w tym turnieju, medal w kolorze brązu. Turniej odbywał się w Ergo Arenie, nowiutkiej wówczas hali, położonej na granicy Gdańska i Sopotu. Złoto wywalczyła wtedy reprezentacja Rosji, srebro padło łupem Brazylii, a w mojej głowie pozostały niezapomniane chwile (prawda Aga Nowak?;P). Dodam jeszcze, że turnieje finałowe LŚ rozgrywane były w Polsce jeszcze w roku 2001 i 2007, ale nie były one tak szczęśliwe dla naszej drużyny jak ten z 2011 ;)\nMistrzostwa Świata w Siatkówce Plażowej 2013\nKiedy myślę o siatkówce plażowej w Polsce, to pierwsze skojarzenie jakie przychodzi mi do głowy to Stare Jabłonki! Siatkarze i siatkarki plażowi goszczą tam regularnie, ale trzeba przyznać, że Mistrzostwa Świata były imprezą wyjątkową. Była to już 9 edycja tej imprezy, organizowana po raz pierwszy na naszej ziemi... i nie tylko! Ciekawostką tej imprezy jest fakt, że z tej okazji zbudowano specjalne boisko na wodzie, a dokładnie na jeziorze Szeląg Mały. Boisko zostało umiejscowione 80 metrów od brzegu jeziora, co dawało kibicom możliwość oglądania widowiska albo właśnie stamtąd, albo z kajaków lub pontonów. Trzeba przyznać, że pomysł bardzo oryginalny i strasznie żałuję, że nie mogłam tego zobaczyć na własne oczy. Mimo, że Polska nie zdobyła w tym turnieju żadnego trofeum, to zabawa była przednia :) Poniżej filmik akurat niez tych Mistrzostw, ale z innego turnieju w Starych Jabłonkach, który pokazuje, że tam zabawa zawsze jest przednia, a zawodnicy to fajne chłopaki z dystansem do siebie ;)\nMistrzostwa Europy w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2013\nTe Mistrzostwa były organizowane wspólnie przez Polskę i Danię. Tym razem stolicą siatkówki stało się Trójmiasto - mecze rozgrywane były u nas na halach w Gdyni oraz w już wyżej wspomnianej Ergo Arenie. Tak wyszło, że akurat byłyśmy wtedy z przyjaciółkami nad morzem, ale nie miałyśmy biletów na mecze, dlatego oglądałyśmy je na rynku w Gdańsku (gdzie nieziemsko zmarzłyśmy!) albo w jakichś knajpach . Niestety, z przykrością muszę stwierdzić, że wtedy nie było czuć w mieście atmosfery Mistrzostw... Nie wiem co poszło nie tak, czy zawiodła promocja imprezy, czy jej rangę umniejszał fakt, że najważniejsze mecze miały odbyć się w Danii, czy też to, że Polakom nie poszło wtedy najlepiej... Nieistotna jest przyczyna, prawda jest taka, że w moim odczuciu to nie były wymarzone Mistrzostwa na miarę naszych możliwości organizacyjnych... Ale za to rok później....\nfot. Kasia Kowol albo Aga Nowak ;)\nMistrzostwa Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2014!!!\nI o tej imprezie nie trzeba chyba nikomu przypominać, a jakby ktoś jeszcze chciał wrócić do emocji, które towarzyszyły temu turniejowi, to zachęcam do przypomnienia sobie wpisów z tego okresu:\nTrzy do zera na Stadionie Narodowym, czyli otwarcie siatkarskich Mistrzostw Świata 2014\nCo w Mundialu piszczy - ciekawostki z siatkarskich Mistrzostw Świata 2014 i okolic\nJak się miewają siatkarze przed trzecią fazą Mistrzostw Świata?\nMówi o tym już świat cały, w Katowicach półfinały!\nKto wygrał Mistrzostwa Świata? Polska! Kto?? Polska!! Kto??? Polska Polska Polska!!!\nOj tak, działo się działo....\nI dziać się jeszcze z pewnością będzie!\nNajpierw podczas Mistrzostw Europy w roku 2017, a potem może i też w 2022, ponieważ władze PZPS podszeptują coś o organizacji kobiecego mundialu. Trzymamy kciuki żeby się udało, bo Polska jest mistrzem w organizacji siatkarskich imprez :) Naprawdę dajemy radę i oby tak dalej!\nLeki bez recepty na chandrę i zniechęcenie\n11:32 Kasia Kowol bez nawigacji 4 comments\nDrogi Czytelniku! Tak się składa, że mamy październik, czyli jesień, a wiadomo co bardzo często za tym idzie. Gdy są dni pięknie i słoneczne, wtedy każdemu się chce coś robić; wyjść na spacer, wystawić twarz do słońca, przebiec się po parku albo wyskoczyć na herbatkę z przyjaciółmi. W taki dzień to można nawet dłużej popracować albo poświęcić kilka chwil na naukę języka obcego, tudzież przyswoić trochę wiedzy potrzebnej na uczelni czy w pracy. A potem przychodzi inny dzień, pogoda się psuje i już nie jest tak różowo. Deszcz pada, jest zimno, i w zasadzie to się już nie chce. Po co umawiałem się na to piwo? Na co mi ten kurs szybkiego czytania? I cały szereg różnych pytań i wątpliwości. I co wówczas? Ano, trzeba jakoś temu zaradzić :)\nChwile kryzysu dopadają nas nieraz niespodziewanie i mogą dotyczyć najróżniejszych sfer naszego życia. Czy to studia, czy praca albo jakiś projekt - czasem tak po prostu bywa, że się nie chce. Istnieją różne sposoby na tę chandrę i zniechęcenie. Jedni preferują wysiłek fizyczny, który zapewnia solidną porcję endorfin; drudzy wskakują pod koc i załączają jakąś komedię romantyczną; a jeszcze inni kupują ogromne ciacho w kawiarni i świat nagle staje się piękniejszy. Jednak co zrobić gdy to wszystko już się znudziło i nie pomaga, albo sytuacja wymaga natychmiastowej reakcji i szybkiej mobilizacji? W moim przypadku, w takiej nagłej sytuacji przychodzi z pomocą Youtube z króciutkimi filmikami, które albo mnie śmieszą, albo podnoszą na duchu, albo najzwyczajniej w świecie nie mają sensu i to jest ich największa zaleta. Poznajcie moje lekarstwa na chandrę, dostępne od zaraz i bez recepty ;)\nPolski przepis na sukces wyśpiewany po włosku\ni to nie przez byle kogo, bo w głównej roli występuje tutaj wielka postać nie tylko dla polskiej, ale dla światowej siatkówki, czyli Andrea Anastasi! Na ten filmik trafiłam całkiem niedawno i od tej pory już kilka razy zdążył mi się przydać. Kiedy? Szczególnie w chwilach, gdy próbowałam się zabrać za coś konkretnego związanego z zaplanowaną karierą zawodową albo ruszyć do przodu z jakimś pomysłem. Pomagał szczególnie wtedy, gdy po czasie marzeń i układania wszystkiego w głowie, nagle rzeczywistość , jakieś niepowodzenia i trudności, albo ktoś inny sprowadzał mnie brutalnie na ziemię, i zabierał wszelką nadzieję i sens robienia czegokolwiek. Bardzo polecam szczególnie w takich chwilach! Nie patrzmy na innych, idźmy do przodu i .... róbmy swoje! ;) Poniżej ten oto sympatyczny trener, a filmik znajduje się pod tym linkiem :)\n"Na pewno będzie źle!"\nPiosenkę Żywiołów "Dołuj się" podesłała mi przyjaciółka jakieś kilka lat temu, kiedy byłam w trakcie sesji na dwóch kierunkach studiów, totalnie spanikowałam i ogólnie dopadł mnie jakiś marazm. Nie ukrywajmy, że czasem przychodzi taki dzień, że rano wyleje się herbata prosto na klawiaturę, w swetrze zrobi się ogromna dziura, a na koniec jeszcze ucieknie nam tramwaj. I jak tu wtedy myśleć, że to będzie dobry dzień? Ja w takiej sytuacji niestety często zaczynam mocno przesadzać i widzę całe swoje obecne i przyszłe jestestwo w najczarniejszych barwach. Ta piosenka za to skutecznie ściąga na ziemię w pozytywnym tego słowa znaczeniu, na tyle, że nagle przychodzi refleksja "dobra, stara przesadzasz" i myślenie wskakuje na troszkę inny tor. Zdecydowanie polecam!\nOrlando Bloom is taking the Hobbits to Isengard!\nWszyscy znają "Władcę Pierścieni" i Tolkiena, nawet jeśli samej książki nigdy nie czytali i nie potrafią rozwinąć skrótu "J.R.R." przed nazwiskiem autora. Większość osób widziała też zapewne produkcję Petera Jacksona, bo to przecież klasyk, na który trzeba pójść do kina albo obejrzeć w domu. Większa część z tej większości pamięta też zapewne scenę, w której Legolas krzyczy, że Orkowie porwali Hobbitów i lecą z nimi na łeb na szyję do siedziby Sarumana, Isengardu. Niestety, Internety są bezlitosne i widzowie dość szybko podchwycili temat, a zaraz potem stworzyli już też raczej popularną przeróbkę tej sceny, którą możecie obejrzeć tutaj:) (tylko bez przesady nie całe, bo nigdy nie doczytacie tego wpisu!) I w tym momencie przechodzimy do sedna sprawy. Podczas kręcenia "Hobbita", ekipa postanowiła zrobić sobie przerwę i... nagrać przeróbkę przeróbki z Orlando Bloomem w roli głównej ;) Szczerze powiedziawszy, do tej pory nie wiedziałam, że jest on takim wesołym i wyluzowanym facetem ze sporą dawką dystansu do siebie, ale po tym nagraniu zdecydowanie podskoczył w rankingu moich ulubionych aktorów. A filmik przydawał mi się szczególnie podczas pisania pracy magisterskiej - własnie o adaptacji "Władcy Pierścieni" - kiedy już na prawdę miałam dość i chciałam to rzucić w kąt. Nawet jeśli nie piszecie pracy, to i tak warto zerknąć na tę "mini-produkcję" ;)\n"Wiesz co się robi jak życie dołuje?"\nNa to pytanie odpowie Wam radosna rybka Dora, bohaterka dobrze wszystkim znanej bajki "Gdzie jest Nemo?". Ta piosenka rozbrzmiewa mi w głowie, kiedy coś nie wyjdzie i faktycznie nie da się już nic z tym zrobić, a siedzenie i biadolenie nad rozlanym mlekiem nic w tej sytuacji nie pomoże. Tak więc, krótko i na temat:\n"Silly stuff. It matters."\nTen filmik z kolei, należy do tych, które nie mają większego sensu, ale to właśnie jest ich największą zaletą. Reklamę firmy Three przesłała mi Kasia z Babeczek i trzeba przyznać, że przeuroczy kuc szetlandzki, który gra w niej główną rolę, urzekł nas od samego początku i urzeka aż po dziś dzień, bo często lubimy do tego nagrania wracać. Do dziś nie mam pojęcia, czym zajmuje się ta firma ani co kryje się za tą reklamą, ale to nieistotne. "Silly sutff. It matters". Życie jest pełne abstrakcji, to czemu kuc szetlandzki nie może tańczyć na plaży? ;)\nHarlem Shake Skry Bełchatów\nNie byłabym sobą, gdybym jeszcze na koniec tego wpisu nie zapodała czegoś siatkarskiego ;) Wszyscy pewnie pamiętają modę na piosenkę "Harlem Shake" i setki tysięcy przeróbek, które rozprzestrzeniały się w Internecie niemal z prędkością światła. Jedne były lepsze, drugie gorsze, ale moje serce skradła tylko jedna z nich. Było to, jak widać, dość spontaniczne nagranie kilku zawodników Skry Bełchatów i obecnych Mistrzów Świata, które wówczas rozbawiło mnie do łez (i przed chwilą też, bo dawno tego filmiku nie oglądałam). W rolach głównych występują: w czerwonej kurtce Michał Winiarski, w szarej czapce Karol Kłos, w kapturze Aleks Atanasijević, a z samochodu wystaje noga najprawdopodobniej Mariusza Wlazłego :) Watch and enjoy!\nTo jest właśnie część takich moich własnych pocieszaczy, do których lubię sobie czasem wrócić, szczególnie w takie jesienne pochmurne dni jak dzisiejszy. Oczywiście wpis ten można śmiało potraktować z przymrużeniem oka, a leki w nim opisane zażywać bez recepty, a co więcej, także bez wcześniejszego zapoznawania się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź konsultacji z lekarzem lub farmaceutą ;)\n11:40 Kasia Kowol bez nawigacji No comments\nHalo, halo! Witam ponownie po krótkiej przerwie od sensownej treści :) Jak mogliście zauważyć, trochę się na Prozaicznym zmieniło i mam nadzieję, że te zmiany przypadły Wam do gustu. Zanim jeszcze przejdę do rzeczy, to chciałabym zaprosić Was na facebookowy fanpage bloga, o którym może nie wszyscy wiedzą, a który istnieje już od dawna. To tutaj: https://www.facebook.com/kasiazoomuje . I teraz przechodzę już do rzeczy. Pozwólcie najpierw, że kogoś Wam przedstawię. Proszę Państwa, oto Mariusz:\nTak, Mariusz to mój rower, który oprócz tego, że ma imię (które nabył w dość zabawnych okolicznościach), to jest zwykłym miejskim rowerem. No bo przecież rower to rower, nie ma w tym nic dziwnego. Dwa koła, siodełko, rama, kierownica i ewentualnie gadżety. Ale czy jesteście pewni, że wiecie o rowerze wszystko i czy aby na pewno potraficie na nim jeździć?\nOstre koło - czyli nie obijamy się, pedałujemy!\nTen rower na pierwszy rzut oka w zasadzie nie różni się od zwykłego sprzętu. Jednak ci, którzy odważą się na niego wsiąść i przejechać kilka kilometrów, z pewnością odczują różnicę. W ostrym kole chodzi o to, że mechanizm łańcuchowy zamontowany jest w taki sposób, że rower posiada tylko jeden bieg. W związku z tym, jeśli chcemy aby rower poruszał się do przodu, nie możemy ani na chwilę przestać pedałować. Brzmi dosyć ekstremalnie, bo kto nie lubi sobie od czasu do czasu zrobić odpoczynku od machania nogami? A tu nie ma leniuchowania, trzeba pedałować nawet jadąc z górki! Użytkownicy tych rowerów powiadają, że dzięki temu łatwiej wyrobić sobie nawyk ciągłego pedałowania, a sam rower jest lżejszy i rzadziej się psuje, bo ma mniej mechanizmów, które mogłyby ulec awarii. Do wersji jeszcze bardziej ekstremalnej zalicza się ostre koło, które jest dodatkowo pozbawione tylnego hamulca. Mimo, że teraz pewnie większość z Was ma przed oczami obraz siebie leżącego z twarzą przytuloną do asfaltu, to podobno i do tej innowacji można się przyzwyczaić ;)\nRower speedrowerowy - czyli róbmy żużel bez silnika\nTen typ roweru - podobnie jak wyżej opisany model - nie posiada przerzutek, a ponadto także żadnych hamulców ani innych wystających części. To wszystko ze względu na bezpieczeństwo uczestników zawodów żużlu na rowerach, podczas których właśnie takich rowerów się używa. Kierownica kształtem przypomina tę żywcem wyjęta ze starych ukraińskich rowerów (jest wygięta w kierunku kierowcy). Tor do żużlu na rowerze jest podobny do tego, po którym ścigają się zawodnicy w tradycyjnej odmianie tego sportu. Na pasie startowym staje 4 zawodników i muszą pokonać oni 4 okrążenia (200 - 400 metrów), za które sędziowie przyznają im punkty, w zależności od tego w jakiej kolejności uczestnicy pojawią się na mecie. Brzmi znajomo prawda? Z jedną może różnicą: zawodnicy poruszają się nieco wolniej od tradycyjnych żużlowców i robią zdecydowanie mniej hałasu ;)\nRower trialowy - czyli nie posiedzisz, ale zahamujesz\nW przeciwieństwie do poprzednich rowerów, ten posiada hamulce i to nawet bardzo dobre! Niemniej jednak wciąż brak mu przerzutek i coraz częściej też nie montuje się w nim siodełka. Dla zwykłego rowerzysty brzmi to może dość absurdalnie, ale siodełko w rowerze trialowym stało się najnormalniej w świecie elementem zbędnym, a może i nawet nieco przeszkadzającym. Wyjaśnieniem tej sytuacji jest fakt, że tego sprzętu używa się w sporcie zwanym trialem, który polega na pokonywaniu przeszkód poprzez wykonywanie skoków. Podczas tych akrobacji zawodnik znajduje się praktycznie przez cały czas w pozycji stojącej, ponieważ ułatwia mu to pokonywanie przeszkód. Dlatego też biedak nie potrzebuje tego siodełka, bo i tak nie ma czasu sobie na nim spocząć ;). Dodam jeszcze, że jego rower posiada bardzo lekką ale jednocześnie wytrzymałą ramę oraz kierownicę i niewielkie koła zaopatrzone w grube opony. Taka budowa roweru umożliwia skoki na odległość nawet 2-3 metrów.\nRower poziomy - czyli drzemki sobie nie utniesz, ale przynajmnej poleżysz\nPoprzedni rower nie miał w swoim wyposażeniu nawet siodełka, a tutaj bardzo proszę - jest i to przystosowane do całego roweru w taki sposób, że można, a raczej trzeba przyjąć na nim pozycję leżącą. Jak wieść rowerowa niesie, podobno takie położenie ciała znacznie pozwala na zużycie użytkownikowi sprzętu mniejszej ilości energii do pokonania danego odcinka trasy niż w przypadku zwykłego roweru. Rower poziomy pozwala również osiągać większe prędkości aniżeli ten tradycyjny. Ponadto, jego niewątpliwą zaletą jest fakt, że w mniejszym stopniu obciąża kręgosłup oraz daje szansę na przewiezienie większej ilości bagażu - można w nim zamontować kilka bagażników. No i jeszcze kształty. Tutaj nabywcy mają bardzo duże pole do popisu, ponieważ na rynku funkcjonuje całe mnóstwo różnorodnych modeli, od tych z designem maksymalnie minimalistycznym po te najbardziej oryginalne i fikuśne.\nRower Chopper - czyli gdy chcemy poczuć się jak rasowi motocykliści\nJak sama nazwa wskazuje, ten typ roweru wyróżnia się tym, że jest stylizowany na bardzo popularny i przez wielu ludzi uwielbiany rodzaj motocyklu. Inną cechą wspólną tych dwóch pojazdów jest dość wysoka cena oraz rozmiar i waga - rower ten jest z reguły bardzo obszerny, ciężki i solidny. Jego kształt zależy od indywidualnych upodobań nabywcy oraz możliwości twórców rowerowych Chopperów, dzięki czemu możemy podziwiać na rynku naprawdę ciekawe modele. Ja osobiście niestety nigdy takiego sprzętu na ulicach polskich miast nie spotkałam, więc albo miałam pecha, albo ten trend jeszcze nie przyjął się w naszym kraju. Mam jednak nadzieję, że się przyjmie, bo są to chyba najciekawsze spośród opisanych w tym artykule okazów.\nI na koniec prawdziwy hardcore wśród rowerów!\nNa podsumowanie tego wpisu, chciałabym Wam zaprezentować rower, jakiego nie spotkacie w żadnym sklepie i niestety na ulicy już też nie... Jest to rower odziedziczony po moim dziadku, do którego mam wielki sentyment (pamiętam jak dziadzio jeździł na nim ze mną na wycieczki rowerowe). Dlatego też, za wszelką cenę chciałam go odrestaurować i przywrócić do ponownego użytku. Niestety nie udało się. Na początku z roweru (w czasie jazdy oczywiście) odpadały może mniej znaczące części, takie jak błotnik czy lampka. Nieco groźniej zrobiło się, gdy odpadło przednie koło (na szczęście w trakcie postoju) i gdy opadły pedały - niestety już po postoju, dlatego byłam zmuszona zahamować tuż przed skrzyżowaniem niczym Fred Flinston w swojej bryce. Po tej przygodzie skapitulowałam i postanowiłam kupić nowy rower (patrzcie zdjęcie u samej góry). Na koniec dodam jeszcze cenną poradę: nie jeździjcie na starych rowerach, których po prostu nie da się naprawić albo trzeba to zrobić ogromnym kosztem i bez żadnej gwarancji, że na pewno będzie Wam długo i dobrze służył. Ustawcie je lepiej jako ozdoba w ogrodzie, żeby przypominały Wam te radosne chwile z przeszłości, a sami przesiądźcie się na nowszy sprzęt. Pozdrawiam :D!\n18:26 Kasia Kowol bez nawigacji No comments\nKochani! W związku z tym, że poczułam potrzebę wprowadzenia kilku zmian graficznych na blogu, w celu odświeżenia nieco tego zakątka Internetu, i zarówno to jak i inne obowiązki pochłaniają w tym tygodniu mnóstwo mojego czasu, to nowy wpis pojawi się dopiero na początku przyszłego tygodnia. Z góry przepraszam i w zamian oferuję Wam przegląd starych postów (już uporządkowane w pasku na górze B-)) oraz wietrznych/wiecznych Scorpionsów ;P I'll be back soon :)!\nProzaiczny Zoom Kinowy\n20:30 Kasia Kowol podróże po kulturze 2 comments\nDo tej pory na blogu, jeśli nie panowały klimaty sportowe, to pojawiały się wpisy różnorakiego rodzaju,w tym książkowy czy muzyczny. Gdy zastanawiałam się nad tematem na dzisiejszy post, to doszłam do wniosku, że brakuje mi jeszcze jednego elementu do tej kulturowej prozaicznej mozaiki, a mianowicie kina. I chociaż mogliście już tutaj poczytać o krótkometrażowym czeskim filmie, to dzisiaj zapraszam Was na Prozaiczny Subiektywny Przegląd Filmów Wartych Chwili Uwagi :). Kolejność filmów przedstawionych poniżej jest zupełnie przypadkowa.\nNo dobra, kolejność nie ma znaczenia, ale akurat komedia "Nietykalni" jest moim absolutnym numerem jeden! Film francuskiej produkcji oparty jest na prawdziwej historii i w dodatku prawdziwej przyjaźni pomiędzy niemal zupełnie sparaliżowanym Philippe i jego opiekunem - który notabene stał się nim zupełnie przypadkowo - Drissem. Wiem, brzmi raczej ponuro i mało zachęcająco, ale wierzcie mi na słowo, ten film przepełniony jest zarówno scenami, które rozbawiły mnie do łez, jak i takimi, które potrafiły niejednokrotnie wzruszyć. Dodatkowo pokazuje on potęgę przyjaźni, która jeśli jest prawdziwa, to wyrasta pomiędzy wszelkimi podziałami :) Tutaj łapcie jedną z moich ulubionych scen ;)\n2. Jack Strong\nTo z kolei mój polski numer jeden ubiegłego roku. Chociaż muszę przyznać, że nie od razy zdecydowałam się wybrać na tę produkcję do kina. Pierwszym argumentem był Marcin Dorociński, odgrywający główną rolę w filmie Władysława Pasikowskiego. Jack Strong to pseudonim Ryszarda Kuklińskiego, postaci jak najbardziej prawdziwej i bardzo znaczącej dla naszej historii - pułkownika Ludowego Wojska Polskiego, zastępcy szefa Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego WP i jednocześnie tajnego współpracownika CIA. Ponieważ nie jestem orłem z historii, to tak się złożyło, że nie miałam pojęcia jak ten film się skończy. I mimo, że zazwyczaj jestem zażenowana swoją ignorancją związaną z tematami historycznymi, to tym razem wyszło mi to na dobre, bo film trzymał mnie w napięciu od pierwszej do ostatniej minuty. Znakomita, nieprzamerykanizowana i profesjonalna podukcja. Polecam, polecam, polecam!\n3. Oświadczyny po irlandzku\nNa ten film trafiłam pewnego zimowego wieczoru, gdy miałam ochotę obejrzeć sobie jakąś komedię romantyczną. Niemniej jednak, nie chciałam żeby było to coś oklepanego i przesłodzonego, i w ten sposób jakoś udało mi się trafić na "Oświadczyny po irlandzku." Nie ma tutaj słodkich wyznań miłosnych oraz romantycznych randek, ale jest za to fajny klimat, piękne krajobrazy oraz ciekawa relacja między głównymi bohaterami, opierająca się głównie na inteligentnych docinkach i żartach.\nNadal pozostajemy w klimatach irlandzkich, ale tym razem będzie zdecydowanie bardziej muzycznie. Akcja filmu "Once", opowiadającego historię dwóch osób, które poznały się przypadkowo na ulicy i które łączy miłość do muzyki, toczy się w Dublinie i jest napędzana przez piękną muzykę. Nic dziwnego, że film został nagrodzony Oscarem w tej kategorii, bo większość z utworów skomponowanych na potrzeby tejże produkcji naprawdę chwyta za serducho. Dodam również, że nie jest to komedia romantyczna, a dramat, więc w tym wypadku nie ma mowy o jakimkolwiek przesłodzeniu. Jest za to bardzo naturalna gra aktorów i prawdziwe życie widziane niejako z perspektywy osoby przechodzącej się ulicami miasta. Zdecydowanie warto poświęcić tej historii 95 minut :)\nOstatnim filmem, jaki Wam dzisiaj zaserwuję jest genialne "Gran Torino", z jeszcze bardziej genialnym Clintem Eastwoodem, który występuje tutaj zarówno w roli reżysera jak i głównego bohatera filmu. Ten bohater to Walt Kowalski, weteran wojenny, który mieszka w swoim domu sam (jego jedynym towarzyszem jest pies) i raczej niechętnie przyjmuje tam gości. Mężczyzna nie dogaduje się z rodziną i na pierwszy rzut oka wydaje się być cynicznym i zgorzkniałym facetem, który myśli tylko o sobie i nie interesuje go zupełnie los otaczających go ludzi. Clint odgrywa tę postać tak przekonująco, że naprawdę można w to uwierzyć. Więcej nie powiem, bo ci którzy widzieli, to wiedzą; a ci którzy nie widzieli, niech lepiej sami zobaczą. Dodam tylko na koniec, że historia może poruszyć każdego (nawet największego twardziela) i przekazuje jedne z najcenniejszych dla naszego istnienia wartości.\nI to by było na tyle tym razem. Co prawda na początku miałam zamiar wybrać więcej filmów do wpisu, ale stwierdziłam, że co za dużo to niezdrowo i resztę zostawię sobie być może na później :) Nie są to jakieś nieznane produkcje i zapewne nie odkryłam w tym wpisie Ameryki, ale może akurat ktoś z Was jakiegoś z tych filmów nie widział, albo o nim słyszał i jakoś do tej pory nie udało mu się go obejrzeć, to teraz ma ku temu okazję i dodatkową motywację :) Mam nadzieję, że Prozaiczny Przegląd Kinowy sprostał zadaniu i nie będziecie się czuć zawiedzeni. Miłego oglądania!\nTradycyjnie niekonwencjonalnie – czyli odkryj sport na nowo!\n21:42 Kasia Kowol bez nawigacji 6 comments\nJest piękne niedzielne popołudnie, mamy trochę wolnego czasu i nie wiemy jak go spożytkować. Dobrze byłoby zrobić coś dla siebie, poprawić kondycję, spędzić czas poza domem, najlepiej w gronie znajomych. Gdy zbierze się grupa ludzi, ktoś zazwyczaj rzuca hasło: „Chodźmy pokopać piłkę!” (wersja alternatywna ze słowem "poodbijać"). Z braku lepszego pomysłu większość przystaje na tę propozycję i wszyscy idą na boisko… Brzmi znajomo? A może warto spróbować czegoś innego?\nKażda choćby najciekawsza i najbardziej emocjonująca dyscyplina sportu, z biegiem czasu może się znudzić. Już nie jeden człowiek doszedł do takiego wniosku. Niektórzy postanowili coś z tym fantem zrobić. Użyli swojej wyobraźni i do tradycyjnych gier zaczęli wprowadzać różne innowacje, dzięki którym stare dyscypliny zyskały powiew świeżości i stały się bardziej interesujące i emocjonujące. Jest to ważne szczególnie dla młodych ludzi, którzy zawsze szukają w sporcie adrenaliny i nowych wrażeń. Jeśli Was też to dotyczy, szukacie inspiracji oraz niezapomnianych przeżyć związanych ze sportem, lub po prostu chcecie się dobrze bawić - w dzisiejszym wpisie znajdziecie coś dla siebie :) A jeśli nawet nie będziecie chcieli spróbować opisanych poniżej dyscyplin, to śmiało możecie to potraktować jako ciekawostkę, ot tak dla urozmaicenia wieczoru ;)\nSiatkonoga - czyli bądź jak Federer, którego zabrali na boisko do siatkówki i kazali grać w … piłkę nożną.\nBrzmi to może nieco dziwnie, ale nie jest to dyscyplina ani zupełnie nowa i nieznana ani też bardzo skomplikowana. Siatkonoga została zapoczątkowana w Czechach już w latach ’20, przez zawodników drużyny piłkarskiej Slavii Praga. Widocznie piłkarze byli znudzeni uprawianiem ciągle tego samego sportu i postanowili trochę urozmaicić swoją grę. Stworzona przez nich dyscyplina jest połączeniem siatkówki, tenisa i oczywiście piłki nożnej. Drużyny mogą składać się z jednej, dwóch lub trzech osób każda, nie musimy więc dzwonić do wszystkich znajomych z biura czy ogłaszać na facebook’u całemu światu, że szukamy kogoś do gry w siatkonogę. Wystarczy najbliższe grono przyjaciół, siatka znajdująca się 110 cm nad ziemią, boisko oraz piłka. Główną zasadą gry jest to, że piłkę można odbijać każdą częścią ciała za wyjątkiem dłoni, rąk i ramion. Piłkę wprowadza się do gry poprzez serwis, który może być wykonywany przez dowolnego zawodnika znajdującego się na boisku i jest to kopnięcie piłki nogą z powietrza, po koźle lub z ziemi. Zawodnik drużyny przeciwnej odbierający zagrywkę, nie może przebić jej od razu na naszą stronę, ale jeśli drużyny są dwu lub trzyosobowe, musi najpierw podać piłkę koledze z zespołu. Dodatkowo, jedna osoba może dotknąć w danej akcji piłkę tylko raz, tak samo jak piłka tylko jeden raz może dotknąć podłoża. Absolutnie zabronione jest dotykanie siatki. Mecz rozgrywany jest do dwóch zwycięskich setów, a partię wygrywa drużyna, która jako pierwsza uzyska 11 punktów z dwoma punktami przewagi nad przeciwnikiem. Gdy opanujemy już podstawowe zasady gry i przyzwyczaimy się do tej niecodziennej formy rozgrywania meczu, możemy pokusić się o spektakularne fikołki i akrobacje, jakie nad siatką wykonują zawodnicy na międzynarodowych turniejach siatkonogi. Nawet jeśli nie uda nam się dojść do takiej perfekcji, to jednak warto chociaż spróbować tej dyscypliny, ponieważ jest to świetna zabawa i dobry sposób na spędzenie czasu z przyjaciółmi.\nHokej pod wodą- czyli przełam taflę i wpadnij prosto do… basenu!\nJest zima roku 1954. Anglia. Nad zamarzniętą taflą jeziora unosi się gęsta mgła. Grupa dwunastu płetwonurków przygotowuje się do codziennych ćwiczeń pod wodą. Atmosfera jest dość sztywna, rozmowa się nie klei. Współtowarzysze wymieniają między sobą chłodne spojrzenia. W końcu jeden z nich rzuca złośliwy komentarz: „Nic tylko ten lód i ten lód. Jeszcze tylko łyżew, kijków i krążka brakuje…” Reszta grupy wzięła sobie tę cenną uwagę do serca i… tak narodziła się nowa dyscyplina sportu – podwodny hokej. Możemy chociaż przypuszczać, że tak właśnie było. Do rozegrania meczu tego nietypowego hokeja potrzebny jest: basen o głębokości 2- 3m i długości najlepiej 25 m, maski i rurki do pływania, ochraniacze na twarz, kijek o długości 35 cm, gruba rękawica na jedną rękę i oczywiście krążek oraz bramki. Gdy mamy już to wszystko, do szczęścia brak nam już tylko dwunastoosobowej grupy ludzi, którzy czują się pewnie w wodzie i mają dobre płuca. Warto zauważyć, że wśród wymienionego ekwipunku nie ma butli tlenowych, więc zawodnicy co jakiś czas muszą zaczerpnąć powietrza na powierzchni wody, dzięki czemu gra staje się bardzo dynamiczna i emocjonująca. Pojedynek składa się z dwóch części, które trwają po 15 minut każda, oraz trzyminutowej przerwy między nimi. Bramki powinny mieć 3 m szerokości i zostać umieszczone 12 cm od ścian basenu. Krążek natomiast winien ważyć 1,2 kg. Hokej pod wodą jest sportem zupełnie niekontaktowym – blokowanie przeciwnika czymkolwiek poza kijem jest niedozwolone. Dodatkowym utrudnieniem może być to, że kijek można trzymać tylko jedną ręką, a oburącz jedynie podczas kontaktu kijka z krążkiem. Na pewno nie jest to sport łatwy, z którym każdy da sobie radę. Ale warto spróbować, na początek choćby na płytszym basenie i nawet naginając nieco zasady. Podwodny hokej nie tylko jest świetną alternatywą dla pływania ciągle wzdłuż basenu, ale również ma wpływ na poprawę wydolności naszego organizmu.\nPiłka rowerowa – czyli jeśli dręczy nas dylemat: rower czy piłka nożna?\nTa nietypowa dyscyplina kolarska pochodzi z końca XIX, a największą popularność udało jej się zyskać w Niemczech i w Czechach. Jeśli i wy nie chcecie być gorsi od naszych sąsiadów, to może warto chociaż spróbować trochę pogimnastykować się na rowerach? Do piłki rowerowej potrzebujemy boiska o wymiarach 11x 13 m, którego właścicielem będzie osoba na tyle wyrozumiała, że nie będzie mieć nic przeciwko jeżdżeniu po parkiecie na rowerach… Do tego rowery z 26-calowymi kołami o specjalnej konstrukcji. Na początek powinny wystarczyć zwykłe, takie które posiadamy w przydomowych magazynach i garażach (tradycyjny rower górski ma również 26- calowe koła). Gdy już mamy to wszystko, musimy jeszcze znaleźć trzy tak samo zakręcone osoby, które nie boja się ryzyka i nowości w sporcie. Tworzymy dwie drużyny, każda po dwie osoby. Drużyna składa się z bramkarza i „zawodnika polowego”, czyli tego, który jeździ po boisku i strzela gole. Żeby było trudniej, nie może on używać do tego celu ani rąk ani nóg – piłka może być odbijana jedynie kołami. Za dotknięcie piłki rękami lub nogami grozi kara – zawodnik musi wyjechać obydwoma kołami za swoją bramkę i dopiero wtedy może wrócić do gry. Bramkarze mogą łapać piłkę w ręce podczas obrony, ale nie mogą ich używać do wprowadzenia piłki z powrotem do gry. Zabronione jest faulowanie przeciwnika – może to grozić nawet wykluczeniem z gry. Na mecz składają się dwie połowy, z których każda trwa 7 minut. Należy pamiętać, że do tej zabawy potrzeba dużej sprawności i umiejętności utrzymywania równowagi, ponieważ bardzo często będziemy zmuszeni do zatrzymania się na rowerze w jednym miejscu przez dłuższą chwilę, co - w razie problemów z równowagą lub zbyt słabych mięśni - może prowadzić do upadku i kontuzji.\nCanicross – czyli zabierz psa na szybki spacer\n„Łapy, łapy, cztery łapy, a na łapach pies kudłaty. Kto dogoni psa? Kto dogoni psa?” – głoszą słowa popularnej piosenki. Nie musimy szukać odpowiedzi na to pytanie, jeśli zdecydujemy się na uprawianie sportu zwanego Canicrossem. Dyscyplina ta polega na biegu człowieka z psem, który znajduje się na specjalnej smyczy z amortyzatorem (długość do 2,5 m w rozciągnięciu), przypiętej do z szerokiego pasa (8 cm), umieszczonego na talii zawodnika. Pies biegnie przodem i pomaga zawodnikowi utrzymać odpowiednie tempo. W treningu mogą brać udział psy każdej rasy, pod warunkiem, że są zdrowe i w pełni sprawne. Najlepiej jednak spisują się wyżły, charty, pointery i husky. Bardzo ważne, żeby biegać wtedy, gdy nawierzchnia nie jest pokryta śniegiem, aby uniknąć poślizgnięcia się i upadku. Kiedy temperatura jest wysoka, na przykład w lecie, wtedy do biegu powinniśmy przystępować rano, ponieważ psy źle znoszą duży wysiłek podczas upału – bardzo szybko tracą wodę z organizmu. Najlepiej jest biegać po miękkiej nawierzchni – dbamy wtedy zarówno o swoje stawy jak i o stawy naszego pupila. Canicross dobrze wpływa na zdrowie i kondycję właściciela i psa. Dzięki bieganiu lepiej funkcjonują układ pokarmowy, trawienia i oddechowy naszego zwierzaka. Co więcej, wspólna aktywność fizyczna zacieśnia więzi pomiędzy psem a jego panem - dzięki canigrossowi lepiej się nawzajem poznajemy i rozumiemy na co dzień. A co najważniejsze, pies nie będzie marudził, że już jest zmęczony i nie chce biec dalej. Zamiast tego radośnie pomacha ogonem i ochoczo ruszy przed siebie, tym samym motywując nas do dalszego biegu.\nTe nietypowe dyscypliny sportowe stają się z dnia na dzień coraz bardziej popularne i coraz więcej osób rezygnuje dla nich ze sportów tradycyjnych. Świadczyć o tym mogą tworzenie się profesjonalnych reprezentacji oraz organizowanie rozgrywek międzynarodowych. Kto wie, może po przeczytaniu tego wpisu, uda wam się złapać bakcyla i spróbujecie którejś z opisanych dyscyplin. Więcej na ich temat można przeczytać na przeróżnych stronach internetowych, a jeszcze lepiej jest obejrzeć sobie filmiki na Youtube :) Niektóre z nich są naprawdę spektakularne! Mam nadzieję, że mimo tak długiej treści dobrnęliście do końca wpisu ;) No i przynajmniej był to temat odmienny od mojej ukochanej siatkówki :)) Ale do niej na pewno wkrótce tu wrócę :)\nMałe stateczki ze szczęściem\n22:12 Kasia Kowol bez nawigacji No comments\nDzisiaj, jak co weekend, na blogu będzie nie sportowo, a lekko-luźno-tematycznie. Już w ostatnim tego typu wpisie dotyczącym książek, pokazałam Wam skrawek swojej duszy, a teraz zdecydowałam się pokazać go nawet trochę więcej. Nie wiem czy to dobrze, ale jakoś tak się zadomowiłam na blogu, że mam ochotę nieraz pisać w taki sposób, jakbym rozmawiała z dobrym przyjacielem. Tak też będzie dzisiaj. O małych i nieco większych szczęściach, bo to one tak naprawdę nadają smak życiu (tak wiem, patetycznie, ale ja rzeczywiście tak uważam;). Poandto, będzie o miejscach, które przypadkowo stały się takimi przystaniami radości, gdzie te stateczki z tytułu przypływają, czyli po prostu takie, w których człowiek czuje się dobrze i do których zawsze chętnie wraca, nie tylko we wspomnieniach :)\nNiedzielna poranna kawa\nTaka pachnąca świeżo mielonymi ziarnami, z dodatkiem mleka i co najważniejsze - wypijana w towarzystwie ukochanej dla mnie osoby, którą jest moja mama :) Do tego kawałek ciasta na talerzu obok; słońce wpadające przez okno i grzejące kark, i to jest właśnie przepis na idealny początek niedzieli. U nas w domu to tak naprawdę jedyny taki dzień, kiedy można nieco zwolnić, wyciszyć się i zebrać siły na kolejny zwichrowany tydzień. W takiej scenerii najlepiej snuje się plany na przyszłość, wspomina to co było dobre i gada masę głupot, przy których człowiek się nieraz uśmieje, że hoho B-)\nZawsze i wszędzie! Ale najlepiej smakują w ciepłe letnie popołudnie i w doborowym towarzystwie :) Takie właśnie jadłam w ten słoneczny weekend z babeczkową Kasią w Lodziarni Roma we Wrocławiu, i przyznam szczerze, że dawno na takie dobroci nie trafiłam (a przynajmniej od czasu odkrycia jakoś w czerwcu lodów z Amorinio ;P). Nie wiem czy też tak macie, ale ja jak jem lody, które mi okrutnie smakują, to wtedy przechodzę do jakiegoś innego świata... Takiego świata gdzie jestem tylko ja i te lody, i jestem strasznie szczęśliwa z tego powodu, że je jem; gdzie liczy się tylko tu i teraz i gdzie nikt mi tego szczęścia nie może zabrać! Taka swoista lodowa nirvana :D A potem przez dwie godziny micha mi się cieszy i powoli, powolutku wracam do poprzedniego, normalnego stanu. No, wiece o co chodzi? ;P\nPrzesiadywanie na ławce na rynku i gadanie głupot\nTak, to jest to co misie lubią najbardziej! :D Kiedy tylko robi się trochę cieplej, i tak się akurat składa, że ja i moja Karolina mamy obydwie ze dwa kilo wolnego czasu, wtedy siadamy sobie na ławce na rynku we Wrocławiu i przez bite dwie godziny potrafimy obserwować ludzi i coś ciekawego sobie dopowiadać o otaczającej nas rzeczywistości ;) Ile tam powstanie kreatywnych pomysłów, to wiemy tylko my i ewentualnie ludzie, którzy siadają za naszymi plecami (nie wiedzieć czemu zbyt długo tam nie wytrzymują...). Co najciekawsze, człowiek nigdy nie ma poczucia, że przez długi czas nie robił kompletnie nic, ale zawsze regeneruje siły przed innymi obowiązkami. Kto wie, może gdzieś tam pod ławkami są podłączone ładowarki do akumulatorów życiowych i tak to właśnie działa ;)?\nWycieczki rowerowe do Rajska i z powrotem\nKiedy nadchodzi wiosna i robi się już na tyle ciepło, że można śmiało wskoczyć na rower, bez obaw, że dłonie przymarzną do kierownicy i zostaną tam już na zawsze, wtedy razem z Madzią organizujemy inaugurację sezonu kolarskiego. Jest to nasza stała trasa prowadząca "ode wsi do de wsi" - z Babic, przez Brzezinkę, do Rajska i z powrotem; która zajmuje nam jakąś niecałą godzinę i jest zupełnie niewymagająca. Co więcej, mimo, że jedziemy tam zawsze jak nie mamy pomysłu na wycieczkę, to ta trasa nigdy nam się nie nudzi i zawsze wydaje się tak samo atrakcyjna jak poprzednim razem ;D Nie wiem jak to działa, ale chyba każdy ma takie swoje miejsca, wycieczki, które ciągle powtarza i nic a nic mu się to nie nuży. No cóż, niedługo trzeba będzie zamknąć ten rowerowy sezon, no i ciekawe, gdzie się wybierzemy? ;)\nfot. ktoś obecny na Wigilijce, prawdopodobnie Maciej Kluba ;D\nCoroczne Wigilijki w gronie przyjaciół\nNasza tradycyjka zrodziła się bodajże na pierwszym roku studiów (na pomysł wpadła niejaka Madzia Dzy ;P), i po pierwszym spotkaniu tak nam się spodobało, że tradycja jest kontynuowana po dziś dzień. I mimo, że pokończyliśmy studia i każdy ma tam jakieś swoje plany, to ja osobiście nie wyobrażam sobie, żebyśmy się przynajmniej raz w roku nie spotkali w tym naszym swojskim wesołym gronie, najedli się jak bąki i trochu poświętowali :) W tym roku nie może być inaczej, także no... szykujcie się Miśki ;)\nCoroczne wyjazdy na Memoriał Wagnera\nTo jest nieco inna coroczna tradycja, tym razem meczowa, jak łatwo się domyśleć. Pierwszy raz wybrałyśmy się z Agą na dalekie wody (nawet dosłownie, bo było to nad morzem), do Gdańska na mecze. A to był wówczas wyczyn, bo do tamtej pory nie ruszałyśmy sie w tym celu poza Katowice! Co prawda była to wówczas Liga Światowa, ale już każdego następnego roku jeździłyśmy po Polsce na Memoriały. Dzięki temu zwiedziłyśmy miasta, do których być może normalnie byśmy nie pojechały, takie jak Zielona Góra czy Płock, a za rok mamy w planie Toruń. Dodam też, że skład z roku nam rok nam się powiększa, więc mam nadzieję, że piernikowe miasto odwiedzimy już w całkiem sporym ekipie. I znowu będzie studiowanie mapy, szukanie centrum, gubienie okularów, szalony głos czytający przystanki w autobusach i potykanie się o kamienie ;) Ja już nie mogę się doczekać!\nfot. Kasia Kowol (znaczy moje, ale robił jakiś Pan na meczu :D)\nNiespodziewane spotkania w pociągu\nTo jest natomiast całkiem nowa tradycja, której dorobiłyśmy się z Manią zaledwie w tym roku ;) Tak się składa, że ja sobie dojeżdżam do domu z Wrocławia raz za czas, a Ewa jeszcze bardziej raz za czas z Lublina. Niestety też rzadko miewamy okazję, żeby się spotkać i zupełnie niespodziewanie udało nam się to w tym roku dwukrotnie w eksluzywnym lokalu zwanym PKP B-) Co najciekawsze, nie były to spotkania ustawiane ani w żaden sposób planowane - za każdym razem dowiadywałyśmy się o nich w ostatnim momencie! Więcej takich niespodziewajek poproszę! ;)\nJak najbardziej spodziewane spotkania przy kawce lub piwku\nNie tylko te nieplanowane spotkania przynoszą radość - te, które są umówione cieszą tak samo! :) Dlatego nie sposób zastąpić żadną rozmową na czacie na FB czy też wymianą smsów, wyjścia z przyjaciółmi lub znajomymi i pogawędki na żywo! Z serducha dziękuję za te wszystkie wieczorki w Vinylu, za mecze siatkówki w Stalbecie, za oblewanie wygranych finałów, szalone koncerty i za zbyt głośne rozmowy w większym gronie przy piwku i dobrym jadłu :) Bo w zasadzie, to miejsce nie ma znaczenia, ale liczą się ludzie, którzy w tych wszystkich wyżej opisanych wydarzeniach towarzyszą :)\nI niech to będzie podsumowanie tej notki :) Miały się tutaj pojawić jeszcze moje ulubione zakątki na tym świecie, ale myślę, że to by było za dużo szczęścia na dziś i ten wątek pozostawię sobie już na inny wpis :) Podzielcie się jeśli macie taką ochotę swoimi małymi radościami, bo radość wspólnie przeżywana staje się jeszcze większa :) Ściskam i całuję!\nVive la France! Czyli dziękujemy Francji za duet Antiga - Blain :)\n12:23 Kasia Kowol bez nawigacji 4 comments\nChociaż bywają chwile, że ciągle ciężko mi w to uwierzyć, to już od ponad tygodnia polscy siatkarze są Mistrzami Świata. I mimo, że te piękne Mistrzostwa - jak wszystko na tym świecie - musiały kiedyś się skończyć, to o całej sprawie ciągle jest głośno. Prozaiczny pragnie zaprezentować Wam cykl "Echa Mundialu", w którym do tego sukcesu będę regularnie wracać. Na początek będzie o dwóch takich... co poprowadzili Nas do złotego medalu, czyli duecie trenerskim w składzie Stephane Antiga i Philippe Blain. Kim są dwaj faceci, którzy kojarzą się ostatnio Polakom z Francją bardziej niż Nicolas Sarkozy czy Molier?\nTrzeba przyznać, że decyzja PZPS-u dotycząca nowego składu trenerskiego w ekipie Polaków, była zaskoczeniem dla wszystkich. Ja też byłam zdziwiona i to na tyle, że musiałam sprawdzić tę wiadomość na kilku stronach internetowych, a gdy się okazało, że to jednak prawda, wtedy pomyślałam: "bardzo lubię Stephane'a, to świetny zawodnik, ale to przecież wielkie ryzyko!" Pamiętam, że Ireneusz Mazur w jednym z wywiadów przyznał, że z wrażenia zapomniał gdzie zaparkował samochód ;) Uspokoiłam się trochę, jak doczytałam, że asystentem Antigi ma być doświadczony trener, który przez wiele lat pełnił rolę selekcjonera reprezentacji Francji, Philippe Blain. Jednak chwilę później zjawiła się myśl: "ale jak to, trener asystentem a debiutant trenerem?" Pół roku później, okazało się, że to odwrócenie ról było najlepszym pomysłem na jaki mogły wpaść władze Polskiego Związku Piłki Siatkowej.\nStephane Antiga - od tenisisty do Mistrza Świata\nPoczątkowo, nasz złoty trener, swojej kariery sportowej nie wiązał z siatkówką, a właśnie z tenisem. Jednak gdy po 10-ciu latach sprawdzania swoich sił w tenisie, zorientował się, że w tej dyscyplinie nie uda mu się w pełni rozwinąć skrzydeł, zdecydował się spróbować sportu, w którym siatka wisi nieco wyżej ;) Mimo, że na siatkówkę trafił dość przypadkowo (musiał wybrać jakąś dyscyplinę sportu studiując na AWFie - pssst, Stephane chciał zostać nauczycielem!), to szybko złapał bakcyla, i gdy przyszło mu wybierać pomiędzy nauką, tenisem a siatkówką, wybór okazał się dość prosty. Później jego kariera potoczyła się szybko: kilkukrotnie zdobywał tytuł Mistrza Francji, a następnie przyszedł czas na przygodę we Włoszech i Hiszpanii, które Antiga również może zaliczyć do udanych. Do Skry Bełchatów zawitał w 2007 roku i tak mu się u nas spodobało, że został tu do roku 2014, kiedy to skończył karierę siatkarza i rozpoczął pracę na stanowisku trenera. Warto nadmienić, że w tym ostatnim sezonie klubowym Antiga zdobył ze Skrą tytuł Mistrza Polski, więc lepszego ukoronowania kariery nie mógł sobie wyobrazić. Przez 12 lat (1998 -2010) występował również w barwach reprezentacji Francji, w której dwukrotnie zdobywał srebrny medal ME i jednokrotnie Ligi Światowej. Kiedy w 2011 roku ogłosił koniec kariery reprezentacyjnej, trenerem Francuzów był jego obecny złoty asystent...\nZnakomity i wszystkim dobrze znany siatkarz, w reprezentacji Francji grał przez 11 lat (1980-1991), i zdobył z nią brąz Mistrzostw Europy w 1987 roku. Tyle samo czasu zajęło mu trenowanie swojej rodzimej reprezentacji, funkcję selekcjonera kadry narodowe pełnił w latach 2001-20012. Oprócz tego, prowadził jeszcze drużyny w rozgrywkach klubowych we Włoszech i we Francji (w ostatnim sezonie było to francuskie Montepellier). Propozycję prowadzenia polskiej kadry narodowej przyjął z entuzjazmem i w dużej mierze dlatego, że chciał przeżyć w Polsce tę wielką przygodę jaką miały być tegoroczne Mistrzostwa. Jego decyzja była też kluczowa dla przyjęcia propozycji trenowania Polaków przez Antigę. Stephane od razu zaznaczył, że mimo iż zna się na siatkówce, to nie ma doświadczenia w prowadzeniu żadnego zespołu i bez pomocy Blaina tak ogromnego wyzwania się nie podejmie.\nRóżne charaktery i temperamenty\nDwaj wyżej opisani Panowie wydają się znacznie różnić między sobą, zarówno pod względem temperamentów, jak i w kwestiach sposobu trenowania drużyny. Antiga, przez 7 lat gry w Polsce, dał się poznać kibicom z tej spokojnej strony - swoim zachowaniem udowadniał, że jest opanowanym, rozważnym, ale równocześnie pogodnym i wyluzowanym człowiekiem. Z resztą, takie samo wrażenie sprawiał podczas i pomiędzy meczami Polski na Mistrzostwach i innych turniejach. Nigdy nie krzyczał, nie wykłócał się z sędziami, nie wpadał ani w gniew ani w zbytnią euforię - zawsze spokojnie próbował wytłumaczyć swoim podopiecznym, co powinni zrobić aby gra wyglądała coraz lepiej. W wywiadach nigdy na nic nie narzekał, nikogo nie obrażał i nie wydawał pochopnych opinii. Może to dlatego atmosfera w drużynie do samego końca turnieju była tak pozytywna i stabilna? Wychodzi na to, że zrównoważony trener jest w stanie zapewnić drużynie spokój i wiarę we własne możliwości.\nźródło: katowickisport.pl / fot. Łukasz Laskowski\nTrenera Blaina pamiętam za to jeszcze z czasów prowadzenia przez niego zespołu francuskiego. Jego wyraz twarzy oraz zachowanie podczas meczów świadczyły o ambicji, zaciętości i stanowczości. Ponadto, nie wahał się wyrzucić z kadry jednego z najlepszych zawodników, który jednak okazał się zbyt krnąbrny i który jego zdaniem nie zasługiwał na reprezentowanie swojego kraju. Teraz, kiedy wspólnie z Antigą przejął reprezentację Polski, to on jest tym, który podczas meczu coś krzyknie, podskoczy i pokaże sędziemu. W "Przeglądzie Sportowym" możemy wyczytać, że to właśnie Philippe prowadził odprawę pomeczową z naszymi zawodnikami po ich jedynym przegranym meczu na Mistrzostwach z drużyną USA.\nWspólne poczucie humoru, miłość do siatkówki i ostatecznie wspólny sukces\nPomimo tych wszystkich różnic, ważne są cechy, które stanowią spoiwo w pracy naszego duetu trenerskiego. Z opowieści jakie można wyczytać w różnych mediach wynika, że na zgrupowaniu panuje przyjazna atmosfera, nikt się na nikogo nie obraża i Panowie mają do siebie samych spory dystans. Przykładem tego mogą być różnego rodzaju żarty, o których usłyszymy z ust osób obecnych na zgrupowaniach. Ja zapamiętałam posolenie trenerowi Antidze kawy czy herbaty i ustawienie przez niego samego przy wejściu do sali wieży z krzeseł, po to żeby zrobić "niespodziankę" komuś kto pierwszy do niej wejdzie i komu to zawali się na głowę. Żeby nie było, że sztab tylko dobrze się bawi, trzeba koniecznie powiedzieć o tym, że jego członkowie pracują już od samego rana, śpią po 4 godziny i non stop rozmawiają o siatkówce. A na końcu, jako zwieńczenie tej pracy, zdobywają złoty medal Mistrzostw Świata :)\nZa co ich kochamy\nNa koniec już na luziku chciałam napisać, czym obaj trenerzy wzbudzili we mnie taką sympatię, jaką szczerze ich darzę. Stephana nie sposób nie pokochać za to jak dzielnie udziela wywiadów w języku polskim :) Jest to naprawdę trudne zadanie i biorąc pod uwagę, że wszystko rozumie i próbuje odpowiedzieć na pytania w możliwie jak najbardziej gramatyczny i poprawny sposób jest godne wielkiego podziwu! Dodając do tego fakt, że w wywiadzie po Mistrzostwach powiedział, że "jest na sto procent Polak", to trudno nie żywić do tego Pana pozytywnych uczuć (ów wywiad znajdziecie tutaj:). Z kolei, Philippe nie krył swojego wzruszenia po wygranym meczu z Niemcami (te czerwone oczy mówią same za siebie - wideo o tu!) i co ciekawe, nauczył się śpiewać hymn Polski! Co prawda, jak twierdzi myli jeszcze słowa, ale liczą się chęci i starania. A Polacy kochają takie rzeczy, więc sympatia zaskarbiona również w stu procentach :).\nKończąc dzisiejszy i tak już długi wpis, chciałam skorzystać z okazji i pozdrowić wszystkich czytelników Francji :) (po moich kochanych rodakach, to Wy rządzicie w statystykach odwiedzin na blogu:) Nie wiem, czy zaglądają tu Polacy mieszkający we Francji czy Francuzi, którzy korzystają z Google Translate, ale bardzo mnie cieszy Wasza obecność i wpadajcie jeszcze częściej :) No i podeślijcie nam jeszcze kogoś pokroju Antigi i Blaina do polskiego sportu ;) Wspaniali faceci i jak pojawi się ich tutaj więcej, to na pewno się nie obrazimy! ;)\nPrzegląd imprez siatkarskich zorganizowanych w Pol...\nTradycyjnie niekonwencjonalnie – czyli odkryj spor...\nVive la France! Czyli dziękujemy Francji za duet A...


Festiwal Zakupów - festiwal najniższych cen i zniżek - weekend 25-27 października | Qpony.pl\nCzym jest Festiwal Zakupów?\nTo weekend zniżek, podczas którego zrobisz zakupy w kilkudziesięciu sklepach taniej! Od ubrań marek Medicine i Mustang, po zniżki na kupony Groupon i przejazdy Flixbusem - dzięki akcji Qpony.pl możesz zaoszczędzić bez względu na to, czego teraz potrzebujesz. Nie czekaj na Black Friday - święto shoppingu zaczyna się w tym roku wcześniej. Od 25 do 27 października będziesz mieć okazję do upolowania bardzo atrakcyjnych zniżek w kilkudziesięciu sklepach. W zależności od firmy zniżki wyniosą od kilkunastu do kilkudziesięciu procent i obowiązywać będą na cały asortyment bądź na wybrane kategorie - wszystkie szczegóły opublikowane będą wcześniej, co pozwoli na spokojne zaplanowanie zakupów.\nWeekend zniżek z Qpony.pl\nWszystkie zniżki zaczną obowiązywać o tej samej porze, równo o północy w nocy z czwartku 24 października na piątek. Z promocji będzie można skorzystać do końca weekendu, do 23:59 w niedzielę. Jeszcze zanim wystartuje festiwal zakupów Qpony.pl możesz sprawdzić, jakie marki zaoferują upusty przygotowane właśnie na weekend zniżek Qpony.pl. Przejrzyj specjalne oferty naszych partnerów i zaplanuj zakupy dla siebie i bliskich - w taki sam sposób, w jaki planujesz codzienne zakupy z naszą stroną internetową i aplikacją! Zapis zniżkę na później, dodając ją do ulubionych: kliknij serduszko przy wybranej ofercie.\nZaplanuj stylowe zakupy\nMasz swoją ulubioną markę odzieży? A może jest sklep, w którym lubisz zaszaleć i chętnie skorzystasz ze zniżki? Nie martw się - w naszej akcji biorą udział firmy z każdej kategorii, którą znasz ze strony Qpony.pl: Jedzenie, Sport, Rozrywka, Moda, Dom, Usługi, Dziecko, Uroda oraz Elektronika.\nNie możesz się już doczekać? Żeby nie przegapić, kiedy rusza weekendowy festiwal zakupów, zaglądaj na stronę Qpony.pl - ruszyło na niej odliczanie do startu promocji!