Poznajemy mniejszości narodowe Podlasia i ich kulturę uczę się z serwisem www.cousowy.pl\nPoznajemy mniejszości narodowe Podlasia i ich kulturę\nOd 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 2441 razy.\nProgram pt. "Poznajemy mniejszości narodowe Podlasia i ich kulturę" jest przeznaczony uczniom niepełnosprawnym intelektualnie. Realizowane w programie treści uczą szacunku, tolerancji dla inności (inna kultura, religia, wygląd, strój). Mają za zadanie wzbudzać w uczniach ciekawość, otwartość na świat, tak, aby przez poznanie i zrozumienie innych kultur aktywnie i twórczo uczestniczyli w życiu swojej miejscowości i regionu.\n„Poznajemy mniejszości narodowe\nPodlasia i ich kulturę”\nIII. TREŚCI PROGRAMOWE I ETAPY ICH REALIZACJI\nIV. PROCEDURY OSIĄGANIA ZAŁOŻONYCH CELÓW\nV. PRZEWIDYWANE OSIĄGNIĘCIA UCZNI\nProblematyka dotycząca miejsca zamieszkania – miejscowości i regionu jest tematyką bardzo ważną. Zawiera ona wszystko to, co jest bliskie każdemu uczniowi – to, co spotyka, widzi na co dzień.\nWiedza o najbliższym otoczeniu stanowi – zwłaszcza w klasach najniższych – bazę, którą rozbudowuje się w następnych latach o treści dotyczące całego obszaru Polski, a później świata. Kiedy uczeń pozna i zrozumie złożoność kulturową swojego regionu, łatwiej mu będzie pojąć różnorodność kulturową kraju. Ważnym składnikiem edukacji regionalnej jest tematyka dotycząca mniejszości narodowych zamieszkujących dany obszar.\nWojewództwo Podlaskie to region bogaty kulturowo. Zawdzięcza to przede wszystkim swojemu przygranicznemu, kresowemu położeniu. To tutaj przenikają się wpływy polskie, litewskie, białoruskie, rosyjskie. Tradycja historyczna pozostawiła po sobie też elementy kultury żydowskiej i tatarskiej.\nProgram „Poznajemy mniejszości narodowe Podlasia i ich kulturę” jest realizacją i rozszerzeniem ścieżki regionalnej obowiązującej uczniów niepełnosprawnych w stopniu lekkim. W grupach terapeutycznych (uczniowie niepełnosprawni w stopniu umiarkowanym i znacznym) stanowi zaś cenne uzupełnienie tematyki „Rodzina, dom, miejsce zamieszkania”. Program ma przede wszystkim charakter poznawczy. Odbiorca zdobywa wiedzę na temat regionu, mniejszości narodowych zamieszkujących go, ich kultury, obyczajów, religii, historii.\nRealizowane w programie treści uczą szacunku, tolerancji dla inności (inna kultura, religia, wygląd, strój). Mają za zadanie wzbudzać w uczniach ciekawość, otwartość na świat, tak, aby przez poznanie i zrozumienie innych kultur aktywnie i twórczo uczestniczyli w życiu swojej miejscowości i regionu.\nTreści programowe uczą postawy szacunku dla dorobku kulturowego, a także kształtują uczucia patriotyzmu i więzi uczuciowej do swojej MAŁEJ OJCZYZNY. Edukacja regionalna bardzo korzystnie wpływa na rozwój emocjonalny i intelektualny ucznia niepełnosprawnego umysłowo. Treści edukacyjne są mu bliskie – z problematyką mniejszości narodowych spotyka się na ulicy, w regionalnych mediach. Program pomaga te wiadomości uporządkować, poszerzyć. Uczeń rozwija, więc procesy poznawcze, wzbogaca słownictwo, a także rozwija wrażliwość estetyczną.\nRealizacja programu obejmuje spotkania z pięcioma mniejszościami narodowymi naszego regionu: kulturą romską, muzułmańską, żydowską, białoruską i litewską.\n1. Zdobywanie i poszerzanie wiadomości o regionie\n2. Zapoznanie z kulturą mniejszości narodowych zamieszkujących nasz region\n3. Kontakt ze środowiskiem lokalnym i regionalnym w celu wytworzenia bliskich więzi\n4. Rozwijanie postaw tolerancji, otwartości na inne społeczności i inną kulturę\n5. Rozbudzanie szacunku dla dorobku kulturowego i tradycji mniejszości narodowych\n6. Pogłębianie uczucia odpowiedzialności za dziedzictwo kulturowe naszego regionu\n7. Budzenie zainteresowania kulturą własnego regionu\n8. Wyzwalanie ekspresji artystycznej i umożliwienie uczniom uczestnictwa w wydarzeniach kulturowych\nTREŚCI PROGRAMOWE I ETAPY ICH REALIZACJI\n1. SPOTKANIE Z ROMAMI\nCelem spotkań jest zapoznanie uczniów z historią Cyganów, ich kulturą, tradycyjnymi zajęciami, muzyką, folklorem, językiem, a także z interesującymi przedstawicielami narodu romskiego na Podlasiu.\nSposobem ewaluacji jest działalność plastyczna uczniów (konkurs plastyczny, wykonanie gazetki ściennej).\nRealizacja treści poprzez:\n• nawiązanie współpracy z Centralną Radą Romów w Białymstoku\n• opracowanie gazetki tematycznej: „Romowie w Polsce”\n• zorganizowanie prelekcji na temat kultury romskiej z Przewodniczącym Centralnej Rady Romów\n• nawiązanie współpracy z zespołem tanecznym „Rada Dance Art.”\n• zorganizowanie pokazu tańca cygańskiego\n• zorganizowanie konkursu plastycznego pt. „ Impresje cygańskie”\n2. PODLASCY MUZUŁMANIE\nCelem spotkań jest zapoznanie uczniów z życiem muzułmanów w naszym regionie, ich zwyczajami, kulturą, religią, tradycyjną kuchnią i charakterystyczną architekturą. Uczniowie poznają życie podlaskich Tatarów, a także innych wyznawców islamu zamieszkujących Białostocczyznę.\nSposobem ewaluacji jest działalność plastyczna uczniów (wykonanie gazetki ściennej) oraz konkurs w rozwiązywaniu zagadek i rebusów związanych z opracowaną tematyką.\n• nawiązanie współpracy ze Stowarzyszeniem Studentów Muzułmańskich w Białymstoku\n• nawiązanie współpracy z gminą muzułmańską w Bohonikach i Kruszynianach\n• zorganizowanie wycieczki szlakiem tatarskim\n• przygotowanie spotkania z przedstawicielem podlaskich Tatarów\n• przygotowanie gazetki tematycznej: „Szlak tatarski”\n• zorganizowanie spotkania z przedstawicielem białostockich wyznawców islamu\n3. SPOTKANIE Z KULTURĄ ŻYDOWSKĄ\nCelem spotkań jest zapoznanie uczniów z historią podlaskich Żydów, ich zwyczajami, religią, strojami, językiem, muzyką. Uczniowie poznają ważne postacie narodu żydowskiego z naszego regionu (np. L. Zamenhof) oraz ślady, jakie pozostawili po sobie w naszym mieście.\nSposobem ewaluacji jest działalność plastyczna uczniów (wykonanie gazetki ściennej) oraz przygotowanie wystawy judaików.\n• nawiązanie współpracy z Muzeum w Tykocinie (synagoga)\n• opracowanie gazetki na temat: „Żydzi na Podlasiu”\n• zorganizowanie spotkania z przewodnikiem tykocińskiego muzeum\n• zorganizowanie wycieczki śladami białostockich żydów oraz do synagogi w Tykocinie\n• zorganizowanie wystawy judaików\n4. POZNAJEMY KULTURĘ BIAŁORUSKĄ\nCelem spotkań jest zapoznanie uczniów z kulturą białoruską, zwyczajami, obrzędami, regionalnymi potrawami i tradycyjnymi strojami. Uczniowie spotkają się z tradycyjną i nowoczesną muzyką białoruską. Zapoznają się także z działalnością kulturalną Białoruskiego Towarzystwa Społeczno – Kulturalnego.\nSposobem ewaluacji jest działalność plastyczna uczniów (konkurs plastyczny i wykonanie gazetki ściennej).\n• nawiązanie współpracy z Białoruskim Towarzystwem Społeczno - Kulturalnym\n• opracowanie gazetki tematycznej: Białorusini na Podlasiu”\n• nawiązanie współpracy z Konsulatem Republiki Białorusi w Białymstoku\n• zorganizowanie prelekcji na temat kultury białoruskiej\n• zorganizowanie spotkania z poetą białoruskim\n• zorganizowanie spotkania z białoruskim zespołem folklorystycznym\n• zorganizowanie wycieczki do siedziby Towarzystwa Białoruskiego\n• zorganizowanie konkursu plastycznego na temat folkloru białoruskiego\n5. SPOTKANIE Z KULTURĄ LITEWSKĄ\nCelem spotkań jest zapoznanie uczniów z życiem mniejszości litewskiej na Podlasiu, jej kulturą, językiem, folklorem, tradycyjną kuchnią. Uczniowie zapoznają się także z litewskimi tradycjami i obrzędami świątecznymi – wykonają ozdoby wielkanocne.\nSposobem ewaluacji jest quiz na temat znajomości kultury litewskiej oraz działalność plastyczna (wykonanie gazetki ściennej, przygotowanie wystawy wielkanocnych ozdób świątecznych).\n• nawiązanie współpracy z Konsulatem Republiki Litewskiej w Sejnach\n• opracowanie gazetki tematycznej: „Litwini na Podlasiu”\n• nawiązanie współpracy z Domem Kultury Litewskiej w Puńsku\n• zorganizowanie spotkania z przedstawicielem litewskiej mniejszości narodowej\n• zorganizowanie spotkania z litewskim zespołem folklorystycznym\n• przygotowanie quizu na temat znajomości kultury litewskiej\n• nawiązanie współpracy z Muzeum Wsi w Ciechanowcu - zorganizowanie pokazu barwienia pisanek, przygotowania palm wielkanocnych (wzory litewskie)\nPROCEDURY OSIĄGANIA ZAŁOŻONYCH CELÓW\nProgram „Poznajemy mniejszości narodowe Podlasia i ich kulturę” przeznaczony jest dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, umiarkowanym i znacznym. Przedstawiona tematyka jest realizacją ścieżki regionalnej w nauczaniu uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, a także realizacją treści nauczania dotyczących poznawania własnego regionu w grupach terapeutycznych. Poznając kulturę mniejszości narodowych uczniowie zapoznają się z historią i bogactwem własnego regionu oraz rozwijają swoją tożsamość narodową, tolerancję i otwartość na innych ludzi.\nPrzy doborze metod i form należy pamiętać o możliwościach i potrzebach rozwojowych uczniów z upośledzeniem umysłowym oraz realizacji zamierzonych celów i zadań. Dlatego podstawą zdobywania wiedzy o mniejszościach narodowych są przede wszystkim bezpośrednie spostrzeżenia i wyobrażenia poznawanych treści. Bezpośredniemu poznawaniu będą sprzyjać: spotkania z przedstawicielami mniejszości narodowych, wycieczki do miejsc ważnych dla mniejszości narodowych, oglądanie filmów, słuchanie tradycyjnej muzyki, oglądanie ilustracji, zdjęć, degustacja potraw. Natomiast konkursy plastyczne, quizy, wykonanie gazetek tematycznych będą w sposób emocjonalny zbliżać uczniów do poznawanych treści i kształtować właściwe postawy.\nRealizację programu rozpoczyna spotkanie pilotażowe z wybraną mniejszością narodową w celu zdiagnozowania oczekiwań i stopnia zainteresowania uczniów tematyką.\nW zakresie wzbogacania wiedzy o regionie i wprowadzania w tradycje kultury regionalnej:\n• posiada podstawową wiedzę na temat kultury swojego regionu\n• nazywa mniejszości narodowe zamieszkujące region\n• zna cechy charakterystyczne poznanych kultur\n• nazywa potrawy kulinarne reprezentatywne dla danej kultury\n• rozpoznaje strój charakterystyczny dla poznanej mniejszości narodowej\n• potrafi przyporządkować taniec i rodzaj muzyki danej kulturze\n• zna obrzędy i tradycje świąteczne związane z poznaną mniejszością narodową (np. sposoby zdobienia pisanek i wykonywania palmy wielkanocnej według wzorów litewskich)\n• nazywa religie omawianych kultur\n• rozpoznaje przedmioty kultu religijnego charakterystyczne dla danej kultury\nW zakresie kształtowania postaw społecznych i przygotowania do aktywnego uczestnictwa w życiu regionu:\n• rozumie pojęcie "dziedzictwa kulturowego" i czuje się za nie odpowiedzialny\n• nazywa miejsca prezentacji dzieł muzycznych i ekspozycji dzieł plastycznych\n• zna zasady zachowania się w obiektach kultury (muzeum, świątynia itp.)\n• świadomie i twórczo uczestniczy w wydarzeniach kulturowych w swoim regionie (koncerty zespołów folklorystycznych i innych, wystawy plenerowe, pokazy itp.)\n• wypowiada się plastycznie na tematy związane z własnym regionem i jego kulturą.\n2.Iwona M. Filipowicz\n3.Anna A. Ozga\nZESPÓŁ SZKÓŁ NR 13 W BIAŁYMSTOKU\nNasza prezentacja w informatorze - Poznajemy mniejszości narodowe Podlasia i ich kulturę.


Nad pół wieku niniejszemu filozofia sławy\nTetra – figiel 1 na sektorze akwarystycznym! Nad pół wieku niniejszemu filozofia sławy Tkanina sprawiła, że chwilowo wszystek zapewne dysponować akwarium w bungalowie. Jakże do tego dosięgnęło? Pod nok latek 40. wierny eksplorator dr Ulrich Baensch postanowił podporządkować się hodowlą podzwrotnikowych tasz mistrzowskich. Szturchaniec po raz dźwigał lica wyzwaniu, żeby zdobyć padnięcie.\nWięc co sięgnęła niegdyś wewnątrz rozkochany romantyzm jego\nWięc, co sięgnęła niegdyś wewnątrz rozkochany romantyzm jego natury, potrafiło egzystować raptem zausznikiem przed wykazaniem tajnika. Żyć widać nie posiadał się pomierzyć z perspektywą złapania światu znajomej zagadki. Jakkolwiek wszakże nikomu o owym nie powiedziałam. Ból mi się spowodowało Leona natomiast jego skarżącej mamy, aliści współrzędnie, odpuść mi, Boskie, zwietrzyła.


[TYLKO U NAS] Prof. J. Szyszko o Trybunale Sprawiedliwości UE: Mam nadzieję, że dojdzie do powtórnej rozprawy - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / [TYLKO U NAS] Prof. J. Szyszko o Trybunale Sprawiedliwości UE: Mam nadzieję, ż...\n17 września 2017 21:09 /w Informacje, Polecamy, Polska\nMam nadzieję, że dojdzie do powtórnej rozprawy, gdzie sprawa Puszczy Białowieskiej zostanie wyjaśniona – powiedział prof. dr hab. Jan Szyszko nawiązując do wysłuchania strony polskiej przed Trybunałem Sprawiedliwości UE. Minister środowiska wraz z dr. inż. Konradem Tomaszewskim, dyrektorem generalnym Lasów Państwowych, był gościem niedzielnego programu „Rozmowy niedokończone” na antenach Radia Maryja i TV Trwam.\nPytany o niedawne reprezentowanie strony polskiej przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dotyczące sporu z Komisją Europejską o wycinkę w Puszczy Białowieskiej, prof. Jan Szyszko powiedział, że Polska w tej sprawie stosuje unijne prawo.\nGość TV Trwam wskazał, że „Polska rzeczywiście postępuje zgodnie z dyrektywami, zgodnie z prawem UE”. Jak dodał, w pewnym momencie zmieniono jednak „zasady gospodarowania na terenie Puszczy Białowieskiej”.\nJak podkreślił minister Szyszko, Komisja Europejska była o tym informowana, ale nie odpowiadała. W związku z tym strona polska złożyła program naprawczy, przeprowadziła pełną inwentaryzację i rozpoczęła działania ochronne – „zgodnie z prawem Unii Europejskiej” – podkreślił prof. Jan Szyszko.\n– Pod koniec lipca dostaliśmy takie postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej podpisane przez wiceprzewodniczącego, że mamy wstrzymać wycinkę drzew z wyjątkiem działań, które zabezpieczają bezpieczeństwo publiczne. Odpowiedzieliśmy, że wszystko to wykonujemy zgodnie z postanowieniem TSUE, wykonujemy tylko działania ochronne. Była moja konferencja prasowa, gdzie (to) powiedziałem (…). Wtedy dostałem list od pana Timmermansa, który zaczął mnie pouczać, co europejski Trybunał ma na myśli mówiąc o „bezpieczeństwie publicznym” – mówił minister.\nProf. Szyszko zauważył, że jest to skandal: strona skarżąca zaczęła interpretować co europejski Trybunał Sprawiedliwości ma na myśli. Wskazując na kolejne nieprawidłowości, minister przytoczył sytuację z późniejszego wysłuchania przed TSUE.\n– Coś, co mnie zupełnie zdumiało (…), a mianowicie: przewodniczący Trybunału zmienił swoje „stanowisko” i stał się oskarżycielem. Wcielił się w pozycję Komisji Europejskiej i zaczął panią Hermann (pełnomocnik KE – red.) pouczać, w jaki sposób trzeba doprecyzować ewentualny wniosek po to, żeby on mógł Polskę ukarać – powiedział prof. Jan Szyszko.\nMinister wyjaśnił, iż „obecnie sytuacja wygląda w ten sposób, że pan wiceprzewodniczący powiedział, że ma cztery dni na to, żeby doprecyzować postanowienie, a my mamy później, po otrzymaniu tego postanowienia cztery dni, żeby się do niego ustosunkować. Mam nadzieję, że dojdzie do powtórnej rozprawy – dodał polityk. Wskazał też, że strona polska nadal nie otrzymała wspomnianego pisma.\n– Czekaliśmy do piątku, bo w piątek minęło 4 dni na to, żeby uzyskać to postanowienie, na które mamy odpowiedzieć. Okazało się, że do piątku go nie dostaliśmy. Dzisiaj jest już niedziela – do tej pory też go nie dostaliśmy. Ja wiem, że jak Komisji Europejskiej się bardzo spieszyło, to dostarczała mi nawet faxem postanowienia, powiadamiając przedtem środki społecznego przekazu w Polsce. Niektóre wydawnictwa lokalne „Gazety Wyborczej” informowały mnie o tym, co Komisja przesyła do mnie. Tu jest zupełna cisza. Czekam. Mam nadzieję że jutro, w poniedziałek, otrzymam tę propozycję, czy też wniosek Komisji – który będzie chyba postanowieniem (…) – tak przypuszczam – powiedział kierujący Ministerstwem Środowiska prof. Jan Szyszko.\nObecny w studiu TV Trwam dr inż. Konrad Tomaszewski, dyrektor generalny Lasów Państwowych, zwrócił z kolei uwagę, że „przede wszystkim powinniśmy realizować porządek prawny, który nas wiąże tu w Polsce”.\n– Ten porządek stanowi, że nadleśniczy prowadzi samodzielnie gospodarkę leśną w nadleśnictwie na podstawie planu urządzania lasu oraz – uwaga – odpowiada za stan lasu – samodzielnie. Zaś art. 3 Ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody i ustawy o lasach stanowi, że gospodarka leśna prowadzona w oparciu o plan urządzania lasu poddany strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko, jest wręcz narzędziem kształtowania ochrony przyrody. (…) My przestrzegamy przepisów prawa prowadząc nieaktywną gospodarkę leśną i nadleśniczowie dbają o stan lasu, dbając o bezpieczeństwo publiczne w ramach tego stanu lasu – tłumaczył dyrektor generalny Lasów Państwowych.\nDr inż. Konrad Tomaszewski wskazał, że w związku z powyższym złamana została zasada, że „Unia powinna ingerować ze swoim ustawodawstwem, czy swoimi regulacjami prawnymi wtedy, jeżeli ma wątpliwości co do naszego prawa”.\n– A nie ma wątpliwości do naszego prawa, nie kwestionuje tych przepisów prawa. Nadleśniczowie prowadzą nieaktywną gospodarkę leśną, kształtują różnorodność biologiczną, dbają o bezpieczeństwo publiczne – podkreślił.\nSzef Lasów Państwowych zaznaczył też: „Nie jest prawdą, że z chwilą ustanowienia środka tymczasowego nie zweryfikowaliśmy swojego działania”.\n– Środek tymczasowy to takie postanowienie, które ma wyzwolić pewne działania, zmusić stronę skarżoną do tego, żeby tak działała, jak sobie skarżący życzy – wyjaśnił dr inż. Konrad Tomaszewski.\nKs. Abp M. Jędraszewski: Wkroczenie wojsk sowieckich było tragicznym wyda... A. Macierewicz: Gdyby nie cios ze strony sowieckiej, wojna potoczyłaby się...


Pokój 117 - Page 2\non 28.07.19 23:46 • Re: Pokój 117\nNie narzekał na brak wygody. Odwykł od niej dawno temu. Posłanie Yuna było mniej więcej tak wygodne, jak jego własne, czyli po przebudzeniu plecy i kark będą przeżywały katusze. Już teraz czuł twardą, niewygodną strukturę materacu, która wżynała się w jego ciało, ale nadal wolał to niż wyłożoną kurzem podłogę.\n— Dobranoc — cichy pomruk wydobył się z gardła bernardyna.\nZmęczenie nie przejęło od razu nad nim kontroli. Zanim zasnął, przynajmniej trzydzieści minut spędził na przewracaniu się z boku na boku w poszukiwaniu dogodniejszej pozycji. Ręce mu zdrętwiały i musiał wycofać je spod głowy, a potem nie wiedział, co z nim zrobić, gdzie je schować. Zdecydował w końcu opuścić je wzdłuż ciała. Przez kolejne półgodziny rozmyślał o starych czasach wspomnianych wcześniej przez Chińczyka, choć lwia część z nich została pokryta przez płachtę niepamięci. Rozpamiętywał jednak epizody, które przetrwały. Większość z nich dotyczyła tego, jak Yun troszczył się o innych, zwłaszcza o dzieci. Zawsze miał do nich słabość, czego bernardyn nigdy nie potrafił zrozumieć, ale nie odmawiał, gdy któremuś z podpieczonych mężczyzny działa się fizyczna krzywda. Robił wszystko, by je wyleczyć, złożyć do kupy, nie pozwalał, aby umarły od gorączki, aby rozłożyła je choroba, aby umarły na oczach Wuxiana. Wówczas nie kierowała nim dobroć, czy obowiązek, pieprzony kodeks moralny. Przynosił im ulgę w cierpieniu, bo chciał zobaczyć jak na twarzy zwykle oszczędnego w emocje cerbera pojawia się bardziej ekspresyjny wyraz. Uwielbiał jak się uśmiechał, choć robił to stosunkowo rzadko, ale kiedy to robił - dech zapierał Jekyllowi w piersi. Wtedy nie wiedział czemu tak wariował na punkcie ruchu mięśni twarzy, ale dziś jego świadomość wzrosła. Wzrosła, bo ponownie go ujrzał, bo ponownie poczuł się jak wtedy - tak samo bezradny, chwiejny na nogach, skuty kajdanami przywiązania.\nZerknął ku swojej pogrążonej we śnie miłostce, a z ust uleciało ciche westchnienie. Oddech w kontakcie z chłodnym powietrzem przekształcił się w obłoczek pary, lecz przez panujący w pokoju mrok, doktor jej nie ujrzał. Wpatrywał się w niego do momentu, aż nie zmorzył go sen.\nKiedy świadomość uciekła, przestał panować nad odruchami własnego organizmu, który domagał się ciepła. Odnalazł go w ciele właściciela pokoju. Doktor przyległ do pleców mężczyzny, wtulając twarz w jego kark. I w końcu znalazł zastosowanie dla rąk; objął delikatnie czarnowłosego w pasie. Tak było znaczniej cieplej i wygodniej. Na jego ustach mimowolnie ukazał się subtelny zarys uśmiechu.\nUsłyszał czyjś oddech tuż przy ucho, ale nie zareagował.\n— Jeszcze chwila — wymamrotał, przewracając się na drugi bok. — Albo dwie — dodał nieprzytomnie.\n— Teraz! — Szept przeszedł w rozkaz. Barwa głosu zabrzmiało znajomo i obco jednocześnie. Była szorstka, ale także koiła nerwy. Jekyll nie mógł zdecydować się na jedną z tych dwóch opcji. — Wstawaj, Locklear! — Wraz z tymi słowami poczuł na gardle chłodną powierzchnie metalu. — Chcesz przegapić własną śmierć? Nie ma sprawy, ale wolałbym patrzeć ci w oczy, tak jak ty patrzyłeś w moje, gdy próbowałeś mnie zatłuc na śmierć tym przeklętym kamieniem.\nBernardyn w końcu otworzył oczy. Pierwszą rzecz jaką ujrzał była twarz Chińczyka. Na znajomych ustach widniał szeroki, psychodeliczny uśmiech, zaś w oczach dostrzegł mord. Wypuścił do ust nową dawkę powietrza. Było gorące, paliło go w gardło jak wyjątkowo ostra potrwa.\n— Rozpoznajesz? — zapytał, machając mu przed oczami charakterystycznym narzędziem.\nSkalpel. Lekarz dostrzegł w jego ręku skalpel. Ostrze przyrządu chirurgicznego zalśniło w promieniach słońca które zaglądało do środka przez pozbawione szyby okno. To ten sam skalpel, który cerber wytrącił mu z ręki. Długowłosy przełknął ślinę.\n— Krótka instrukcja, Locklear. Jak usunąć serce?\nSzaleńczy uśmiech poszerzył się na wargach cerbera, kiedy wbił nóż w klatkę piersiową Jekylla. Próbował się wyrwać, ale czarnowłosy przywiązał go do metalowej konstrukcji.\n— Szarpiąc się, nic nie wskórasz. Będzie bolało bardziej.\nSpróbował krzyknąć, ale gardło odmówiło mu posłuszeństwa. Spomiędzy mocno zaciśniętych zębów uleciał jedynie cichy, stłumiony przez śmiech mściciela jęk.\n— Ja... Y-un...\n— Skup się. Zależy mi na precyzji.\nMężczyzna bez wysiłku pogłębił ranę, pociągając zaostrzonym skalpelem wzdłuż lewej piersi. Lekarz miał wrażenie, że ktoś przyłożył mu rozgrzany pręt do skóry.\n— Chirurgicznej precyzji...\nWrzask wydobył się z jego gardła, choć fizycznie nie uleciał z niego nawet pojedynczy dźwięk. Obudził się przepony, drżący na odrętwiałym ciele. Dyszał ciężko, jakby właśnie pokonał cały maraton w rekordowym czasie. Próbował wstać, usiądź, sięgnąć po jedną butelkę leżącą na podłodze w skrzyni, ale ani drgnął; mięśnie przestały współpracować, a do umysłu zakradła się panika. To Yun. Na pewno on. Uśpił jego czujność. Wstrzyknął mu do krwiobiegu jakieś świństwo, a teraz zacznie się po nim mścić. Jak we śnie.\nWłaśnie, to był tylko sen. Tylko sen. Jeden z wielu koszmarów, który regularnie nawiedzał go nocą, jednak teraz przybrał odrobinę inną formę niż zwykle. A skurcz mięśni, niedowład ciała?\nParaliż, znowu ten cholerny paraliż.\nZe spojrzeniem wbitym w sufit kontemplował znajdujące się na nim skazy. Ujrzał wilgoć i schodzącą farbę. Zatęsknił za domem. Prawdziwym domem. Miejscem, gdzie był znany jako Halliwell Locklear\nMrok panujący w pokoju został rozproszony przez światło. Nadchodził nowy dzień, a bernardyn nie mógł się ruszyć nawet o milimetr.\nIle to potrwa? Półgodziny? Godzinę? Dwie?\nChciało mu się pić. Chciało mu się szczać. Chciało mu się wyć.\non 05.08.19 12:40 • Re: Pokój 117\nNiepokoiła go pustka. Brak snów był jak psychiczny bezdech. Czarna przestrzeń jak śmierć. Nie śniąc umierał.\nOtworzył oczy gwałtownie, a mrok ponad jego głową rozmył się jak na życzenie. Nie mogło minąć wiele czasu. Noc nadal była gęsta i przejmująco czarna. Sklepienie pokryło się gęstymi chmurami, powietrze pochłodniało i wdzierało się do wnętrza przez dziurę w ścianie. Przemarzł na całym ciele, lecz największy chłód szalał wewnątrz jego myśli. Organizm domagał się wizji jak narkotyku, Zanim zregenerować siły przebudził się wyczerpany.\nWiesz, gdzie mnie znaleźć, Śniący...\nOpanował szarpany oddech. Przez kilka minut leżał wpatrując się wyłącznie w deski na suficie, ale fala gorąca i ścisk w żołądku zniknęły. Bez wątpienia mogło mieć z tym coś wspólnego raczenie się alkoholem po pełnym dniu wysiłku. Jedzenia przecież prawie nie tknął.\nPrzekręcił się ostrożnie na bok. Skraj materaca nie pozwalał na śmielszy ruch. Centymetr po centymetrze zmienił pozycję, przenosząc wzrok na Jekylla. Niemal natychmiast znowu zaparło mu dech w piersiach. Widział przed sobą zupełnie innego człowieka. Pogrążonego w śnie, zrelaksowanego. Kącik ust wyginał mu się ku górze, jak w pewnym siebie uśmiechu.\nOstrożnym gestem zebrał kosmyki włosów sprzed jego twarzy i przesunął je na tył. Jakim cudem nie przeszkadzały mu w codziennych czynnościach? Nawet związane oplatały jego kark i w niekontrolowany sposób rozsypywały się wokół ramion.\nOd razu przypomniało mu się kilka dziewczynek z Nowej Desperacji, które miał okazję uczyć. Z początku nie potrafił odróżnić ich od chłopców. Matki, nawet posiadając przyjemne dla dziewczęce oka ciuchy, wolały ubierać je w obdarte, chłopięce szmaty, żeby zbytnio się nie wyróżniały. Obcinały im też włosy, zarówno dla polepszenia efektu transformacji jak i z powodu higieny. Krótkie włosy łatwiej było utrzymać w czystości, co przy Desperackich warunkach było nie lada zadaniem. Mniej więcej z tego samego powodu on też strzygł się w ten sposób.\nWypuścił kosmyk włosów Bernardyna z dłoni, przyłapując się na tym, że miętosi go w palcach jednocześnie myśląc w jak bardzo absurdalnej sytuacji się znalazł. Apokalipsa pozbawiła ludzi skrupułów. Były zbędne w walce o przetrwanie nie mówiąc już o dążeniu ku szczęściu. Niewiele rzeczy potrafiło go zadowolić.\nSpojrzał na twarz Lockleara.\nKiedyś traktował go jak brata. To rodziny najbardziej potrzebował. Po tym, gdy odkrył w Chinach, że żadne z dwójki jego młodszego rodzeństwa nie przeżyło pierwszej fali wirusa nie potrafił znaleźć dla siebie miejsca. Mniej więcej wtedy właśnie dopadła go apatia w formie, którą przejawiał setki lat później i nawet teraz. Jakiegoś dnia przyłapał się na tym, że szuka zastępstwa dla ludzi, którzy odchodzili od niego, gdy potrafił jeszcze odwzajemnić uczucia. Największym problemem było to, że tamci ludzie już nie żyli. Mógł im więc przypisywać cechy ideałów, więc kiedy próbował odnaleźć ich kopie, jedynie się zawodził.\nUlgę przynosiła tylko iluzja. Sny.\nWyślizgnął się powoli na skraj łóżka, a potem osunął się do poziomu podłogi. Ręka kilkoma ruchami po omacku natrafiła na znajomą powierzchnię zwierzęcej maski, która idealnie pasowała na jego twarz. Oparł się plecami o ścianę i na wpół siedząco pogrążył w swoim narkotyku.\nTym razem sen przyszedł natychmiast.\nCzas pobudki był jak pukanie do drzwi. Mógł przerwać wszystko co robi i podbiec do nich. Mógł otworzyć je natychmiast, albo czekać, skryty bezpiecznie po przeciwnej stronie w nadziei, że odgłos ustanie. Od rzeczywistości dzieliła go ich cienka powierzchnia. Wypadało otworzyć, chociażby po to, aby nie zamknąć się na wieczność w bezpiecznych czterech ścianach. Nie można było jednak przewidzieć, czy to, co leży za progiem będzie przyjemne, warte wysiłku.\nPowoli rozchylił jedno oko. Przez wąskie otwory przedzierało się ostre słońce, które przez pozbawione szyb ramy wlewało się do pokoju na potęgę. Pomieszczenie skierowane było na wschód, a ognista gwiazda unosiła się ponad horyzontem mniej więcej wtedy, gdy Yume musiał zacząć szykować się do kolejnej dostawy.\nNieśpiesznie odłożył na bok lisią maskę i przemył twarz wodą z wiadra, która przez noc wystygła. Skrajem podkoszulka starł z niej wilgoć, a potem sam ciuch zsunął z ramion i cisnął na blat. Śniadanie w formie wczorajszej kolacji czekało tuż obok.\n— Obudź się księżniczko, mamy towar do sprzedania — oznajmił głośno, zerkając ku Jekyllowi.\nOstatecznie oddał mu w posiadanie całą powierzchnię materaca. Bolał go tyłek i plecy. Spanie na siedząco nie było najwygodniejsze, ale w pewnym stopniu zaspokajało potrzebę odpoczynku. Dwa kroki wystarczyły, by znalazł się przy metalowej konstrukcji łóżka, pokój nie był zbyt przestronny. Spojrzał na bernardyna z góry. W jego podkrążonych oczach krył się cień pogardy.\nUsiadł ciężko na krawędzi. Materac zafalował.\n— Wiem, że mnie słyszysz. — Zaczął, opierając łokcie na kolanach i siedząc w zgarbieniu. — Minęło dużo czasu, więc myślałem, że dałeś sobie spokój. Po tym wszystkim. — Schował podbródek w zaplecionych dłoniach, ale mówił wyraźnie. Jak nauczyciel do dzieci, dorosły człowiek któremu słowa ciążą na języku. — Miałeś kurwa odwagę próbować się mnie pozbyć, ale brakuje ci jaj żeby przyznać się do uczuć? Widzę jak na mnie patrzysz. Może jesteś skromny w słowach, ale spojrzenie to co innego. — Parsknął kpiąco. — Może ty faktycznie nie masz jaj?\nWyciągnął z bocznej kieszeni spodni skalpel. Całkowicie o nim zapomniał. Spędził z ostrym narzędziem w kieszeni całą noc i jakimś cudem nie nabawił się nowych dziur w spodniach. Teraz zaczął obracać przedmiot w dłoni. Przez moment słońce padło na płaską powierzchnię ostrza i odbiło się świetlnym zajączkiem na twarz bernardyna.\n— Pewnie dostałbyś zawału ze szczęścia, gdybym cię tkną — mówił nieprzyjemnie, a potem nachylił się w stronę blatu gdzie odłożył narzędzie. Zawisł w tej pozie, a potem wolną, chłodną od nocnego powietrza dłoń wsunął pod koszulkę Jekylla. — Na przykład tak.\non 05.08.19 19:49 • Re: Pokój 117\nParaliż ustąpił w rekordowym czasie, po upływie trzech minut. Oddech unormował się chwilę później, a wraz z tym bezwład odpuścił. Było tylko mrowienie, jakby stado mrówek urządziło sobie spacer po jekyllowym ciele. Przewrócił się na drugi bok i przymknął powieki, ale po chwili znowu przybrał poprzednią pozycje, choć tym razem nie wtulił się w plecy mężczyzny. Był zbyt przytomny, by pozwolić sobie na tak spoufalający gest.\nWiedział, kiedy Yume się przebudził, ale ani drgnął, udając, że nadal śpij. Nie poruszył się nawet o milimetr, kiedy ten strącił mu z czoło zabłąkany, dobierający się do ust kosmyk. Zacisnął jedynie mocniej powieki, koncentrując się nad spokojnym oddechem, jednak nie wytrzymał ciężaru spojrzenie cerbera i w końcu zmienił pozycje. Zwrócił twarz w drugą stronę, dla utrzymanie pozorów mrucząc pod nosem kilka słów, które z perspektywy Chińczyka musiały brzmieć jak bełkot śpiącego.\nNie doczekał moment aż mężczyzna zrezygnował z łóżka i przeniósł się na krzesło. Zasnął kilka sekund po zmianie stron, a w zasadzie to zmęczenie wzięło nad nim górę. Jeżeli zależałoby to tylko od silnej woli, nie zmrużyły oko, obawiając się, że koszmar się ziści.\nŚwiadomość stopniowo przebijała się przez zmożony sennością umysł, ale bernardyn szedł w zaparte, przedłużając moment powrotu do rzeczywistości. Dopiero po uchwyceniu dźwięki układającego się w zdanie uchylił powieki. Do pomieszczenia wdzierał się poranek. Zajrzał w ślepia bernardyn. Sprawił, że ten musiał na powrót zamknąć oczy i mrugnąć kilka razy, by przystosować przewrażliwione, skalone strzępami światłowstrętu spojówki do nowych warunków\n— Towar do sprzedania? — powtórzył nieprzytomnie, na tyle cicho, że mężczyzna tego nie usłyszał, a przynajmniej tak wywnioskował po wiem, że mnie słyszysz.\nPrzetarł oczy dłońmi, ziewający przy tym. Noc nie należało do najprzyjemniejszych. Miał sine wory pod oczami i ciągle pamiętał ból, który pojawili się po tym, jak Chińczyk wbił mu skalpel w skórę. Chcąc się upewnić, że to nie okrutna rzeczywistość, powiódł ręką do lewej piersi, ale napotkał tylko suchy materiał bluzy. Odetchnął, choć chwila rozluźnienia trwała raptem kilka chwili. Znieruchomiał, kiedy z ust Yuna popłynęły kolejny tabun słów. Mocno zaciekając dłoni na bluzie, spojrzał ku niemu i od razu pożałował.\nChciał go zabić, bo by zbyt sparaliżowanym ciężarem emocji. Łudził się, że ten czyn przyniesie ukojenie, stłumił to, co czuł względem mężczyzny. Paradoksalnie po to też sączył wysokooprocentowane trunki. Myślał, że alkohol załagodzi wszelkie objawy wścieklizny, odizoluje go od bólu. W pierwszym odruchu chciał mu to wyjaśniać. Otworzył usta, ale zaraz je zamknął. Wiedział, że kocham cię czy nawet pochodne tego słowa nie przecisnął się przez zważoną krtań. Poza tym w dłoni mężczyzny pojawił się skalpel. Dr przełknął ślinę, wpatrując się w lśniące w słońcu ostre.\nKoszmar przekształcał się w rzeczywistość. Zmusił ciało do ruchu, usiłował usiąść, ale cerber nie czekał na reakcje bernardyna, a ten nie zareagował w porę. Dreszcze przebiegły mu po ciele, gdy chłodna struktura dłoni mężczyzny zetknęła się z ciepłym skrawkiem skory. Chińczyk mógł wyczuć pod opuszkami, jak praca serca doktora przyśpiesza pod wpływem tego dotyku, lecz wraz z tym pojawił się krótkotrwały bezdech i ducha, czynniki charakterystyczne dla stanu przedzawałowego.\n— I co? Spodobałoby ci się, gdybym umarł na zawał? —wycedził przez zęby. Zdecydowanie nie powinien pozwalać mu na kontakt fizyczny. Powinien odtrącić jego dłoń i powiedzieć, by trzymał łapy przy sobie i przestał bredzić, ale wbrew pozorom dotyk był przyjemny. Choć zimny, sprawił, że fala ciepła zalała trzewia doktora. Uchwyciwszy w dłoń jego nadgarstek zatopił zieleń swoich tęczówek w spojrzeniu Yuna. — Weźmiesz za to odpowiedzialność? — Podparł się na drugiej ręce i załapał w zęby dolną wargę Chińczyka. Zacisnął na niej jedynki, czując pod językiem metaliczny posmak krwi. — Poczujesz satysfakcje, kiedy powiem to na głos? — wymruczał mu wprost usta. — To coś zmieni? — Zerknął mu prosto w oczy z nieodgadnionym błyskiem w spojrzeniu.\non 05.08.19 23:26 • Re: Pokój 117\nMaterac uginał się pod jego ciężarem, odkształcał w miejscu gdzie oparł dłoń. Bezpośrednio pod jego powierzchnią dało się wyczuć twarde, metalowe rurki. Tak jak mebel był imitacją łóżka, a cztery ściany i drewniana podłoga atrapą pokoju, tak samo ich rozmowa przypominała bardziej nieśmieszny żart, niżeli rzeczywistą dyskusję.\nWuxian ocknął się ze snu pełen napięcia. Nie zniwelowały go nawet sny, mierny odpoczynek i potrzeba stawienia się na dole w celu dalszej pracy. Pierwsza myśl, która pojawiła się w jego głowie, gdy tylko senna mgła opadła, dotyczyła mężczyzny śpiącego na jego materacu. Problemy rozwiązywał metodycznie. Nie lubił ignorować ich zbyt długo, gdy stały pomiędzy nim, a łóżkiem.\n— Miałbym mniej na głowie — odpowiedział z opanowaniem, które biorąc pod uwagę rozwój sytuacji, wymagało od niego większej niż zazwyczaj samokontroli.\nSpodziewał się wręcz odwrotnej reakcji. Przy wszystkich tych głębokich rozważaniach doktora, jego własne prezentowały się raczej marnie. Dla Jekylla jego zachowanie musiało być przecież abstrakcyjne. To nie magiczne sztuczka, gdzie za sprawą pstryknięcia palcami Yume zmienił całe swoje dotychczasowe mniemanie o tym spotkaniu. Mówił z goryczą i kpiną, nawet nie próbując ukryć pogardy. Sądził, ze jasnowłosy uzna jego śmiałość za kiepski żart i na dobre się zrazi.\nTo przynajmniej rozwiałoby pewne kwestie. Zamiast tego znalazł się w sytuacji, która podniosła mu ciśnienie.\nW pewnym sensie został stworzony do takich sytuacji. Nie zrażał się szybko i nie krył za barierą wstydu. Wszystko co czynił było jedynie narzędziem do osiągnięcia celu, formą prowadzenia rozmowy. Niejednokrotnie gesty i mimika zastępowały mu słowa. Dotyk był więc słowami, których nie musiał inaczej ujmować, a każdy ruch ciągnącym się melodyjnie zdaniem.\nChciał wciągnąć go do świata, w którym bliskość była podstawową jednostką komunikacji, a nie bronią, którą ktoś napiętnował zbędnie uczuciami.\n— Nie. Raczej nie — odparł na zadane pytania za jednym zamachem, odsuwając się przy tym na kilka niezbędnych centymetrów. Żelazisty posmak zmieszał się także z jego śliną. Nienawidził tego smaku, chociaż przy tak częstych transformacjach powinien się już dawno przyzwyczaić. Na niektóre bodźce trudno jest jednak zobojętnieć. — Może choć raz sprawiłbyś mi przyjemność szczerością, zamiast wszystko utrudniać. — Sięgnął dłonią do jego twarzy. Opuszkami kciuka przesunął po jego wargach, zmazując z kącika ust swoją własną krew. Obchodził się z nim jak z dzieckiem, które jedząc nieporadnie wybrudziła usta. Dokładnie z tym samym tonem strofował łobuzów. Potem naparł na jego podbródek rozchylając usta. — A ja mógłbym wtedy odpowiedzieć, że marnujesz potencjał na martwą bryłę, bo chociaż nie czuję nienawiści do człowieka, który próbował mnie zabić, nie mogę też go kochać.\nJeżeli coś miałoby pchnąć Yuna do kontynuacji tego, co zaczął, to wyłącznie natura. W definicji szacunku, którym mimo wszystko darzył siedzącego przed nim mężczyznę, znajdowała się także szczerość. Nawet jeżeli miał go poinformować wyłącznie o tym, że ten nie wzbudza w nim żadnych uczuć.\nChociaż tyle mógł zrobić, kiedy prowokacja zawiodła. Nie sądził, że to najlepszy sposób, ale prawdopodobnie najskuteczniejszy. Pozbył się z ramion ciężaru odpowiedzialności. Był facetem z krwi i kości, ale przywilej uczuciowego przywiązania pozostawił za sobą.\n— To cię satysfakcjonuje? — zapytał, przenosząc palce na jego linię szczeki. Naparł na nią zmuszając mężczyznę by uniósł głową. Oparł czoło na jego obojczyku oddychając miarowo, pozostawiając wilgotną mgiełkę na jego skórze. Dłoń, którą wcześniej wsunął pod materiał podkoszulka przesunął na plecy. Końcówką palca wskazującego rysował niewidzialną linię na jego kręgosłupie. — Jesteś tylko pustą lalką Locklear. Ładną, ale pustą lalką.\non 07.08.19 2:14 • Re: Pokój 117\nProwokacja. Sam stosował ją nawet kilkukrotnie w ciągu zaledwie jednego dnia. Pławił się we wściekłości swoich pacjentów, gdy się z nimi drażnił. Od tej reguły było rzecz jasna kilka wyjątków. Wyjątków ze stanem nerwowym tak zaawansowanym, że lepiej nie wyprowadzać ich na spacer perfidnymi docinkami. Jekyll znał definicje granicy. Wiedział też, że najlepsza prowokacja to taka nagła, niespodziewana. Paradoksalnie - rzadko wykorzystywał tą wiedzę w praktyce. Bardzo często sam ulegał prowokacji, a dzisiejszej nawet nie rozpoznał. Popłynął z prądem. Instynktownie wybrał najprostszą drogę. Przyznał się do winy.\nNie uchylił się, kiedy ceber sięgnął do jego twarzy. Oblizał koniuszkiem języka wargi. Poczuł w ustach metaliczny posmak. Przełknął go wraz ze śliną, a potem powiedział.\n— Nie kochasz. Nie czujesz nienawiści, a jednak mnie tutaj zaciągnąłeś. Co chciałeś tym osiągnąć?\nJeżeli coś miałoby wtrącić Jekylla z równowagi, to na pewno nie było to wyznanie mężczyzny. Znał go na tyle, by wiedzieć, że Wuxian po tym wszystkim, co go spotkało, nie był zdolny do miłości. Bernardyn przecież też nie kochał go tak, jak powinno się kochać drugiego człowieka. Miłość była dla niczego czymś w rodzaju alkoholu. Kolejnym uzależnieniem, bez którego nie wyobrażał sobie egzystencji. Kolejnym przywiązaniem, które zaciskało się coraz mniej wokół szyi niewidzialnym sznurem. Kolejnym pragnieniem, które trudno zaspokoić. Nie oczekiwał od niego wsparcia, troski, współczucia. Nie traktował go jak powiernika sekretów, ramienia do wypłakania. Potrzebował słyszeć jego głos w uchu, czuć dotyk na skórze. Potrzebował świadomości, że żył. Potrzebował wypełnić pustą przestrzeń zwaną samotnością. Potrzebował tymczasowej ucieczki, chwili normalności, zrywu namiętności, bodźca, który postawi go na nogi po trudnym tygodniu.\n— Twoja bliskość, dotyk, kontakt fizyczny? Jak najbardziej. To więcej niż oczekiwałem — odpowiedział zatem szczerze, bez żadnej fałszywej dekoracji w formie ironii. Nie protestował, kiedy mężczyzna wymusił na nim krótkotrwały kontakt wzrokowy. Zerkał mu prosto w oczy z niezachwianą pewnością, bez lęku, bez rozbawienia, obnażony z uczuć. Kochał go, a więc nie gardził żadną formą spędzenia z nim czasu. Kącik ust wniósł się ku górze, kiedy poczuł jak ciepły oddech układa się na jego skórze. — Martwa bryła i pusta lalka. Aspirujesz na poetę, Yun?\nAleż skąd! Nie odczuwał emocji w takim zakresie, jak każda istota ludzka. Sterta ludzkich zwłok nie robiła na nim wrażenia. Rozbryzgany mózg na ścianie, wnętrzności na wierzchu czy też ciała w różnym stadium rozkładu nie wywoływały u niego odruchów wymiotnych. Kałuża krwi na posadzce nie sprawiła, że wybierał inną drogą, by ominąć ją szerokim łukiem. Przemoc, agresja stały się codziennością. Tak samo jak cierpienie, krzyk zamierający na ustach i strach zerkający w oczy. Jasne, bał się, cholernie się bał, często nawet własnego cienia, strach towarzyszył mu na każdym kroku. Bał się o swoje życie. Bał się, że umrze. To jedyny lęk, który odczuwał.\n— Przestań. Po prostu przestań gadać co ślina na język przyniesie — wymruczał po chwili. Skoro Chińczyk pozwolił przełamać barierę intymności, nie pozostał jego dłużnikiem. Sam wsunął obie dłonie pod ubranie chroniące jego tors przed zimnem. Poczuł pod palcami wpierw łopatki, a potem linię kręgosłupa, wodził po nią jedną dłonią, a druga zjechał niżej, znacznie niżej niż planował, nieomal na linie pośladkową.\non 07.08.19 23:59 • Re: Pokój 117\nPytanie zadane mu przez Jekylla na moment powstrzymało go od wszystkiego co robił.\nJaki mógł mieć w tym cel, skoro nie odczuwał głębszych emocji? Wytłumaczył się wcześniej potrzebą rozmowy, a potem pierwszy się z niej usunął. Bez mrugnięcia okiem odmówił mu głębszego przywiązania, potrzeby nadrobienia wieloletniej rozłąki, a potem pierwszy wpakował mu dłoń pod koszulkę. Przeczył sam sobie w każdym słowie i geście, więc znalezienie odpowiedzi przychodziło mu z trudem. Sądził nawet, że nie istnieje odpowiednia reakcja na ten zarzut. Może nie miał żadnego celu.\nBezcelowość dawała mu wolność. Wolność sprawiała, że bez skrępowania podniósł głowę i spojrzał na jasnowłosego w najbardziej wymowny sposób, w jaki facet dobierający się do drugiego może spojrzeć. Czy w takim momencie nadal potrzebował wyjaśnień?\nZmierzwione po nocy włosy sterczały w każdym kierunku, miał podkrążone oczy i blade policzki. Wyglądał jak śmierć we własnej osobie, ale w jego ruchach czaiły się zdecydowanie i precyzja. Nie poniosły go emocje, prowokacja nie postąpiła o jedne krok za daleko, nie brał udziału w dowcipie, który wymknął się spod kontroli. Wszystko co robił wynikało ze świadomie podjętych decyzji. I z tego Jekyll musiał zdawać sobie sprawę.\nSam sobie na to zapracował. Swoją obecnością i zachowaniem, pozwolił iskrze rozwinąć się w ogień. Nie było przecież powodu, by się opierał, gdy przemawiało przez niego szczere pragnienie. Z ich dwóch do Yun okazał się być większym oszustem.\n— Nie radzę sobie z rymami, ale zgadnij w czym jeszcze jestem równie beznadziejny — zakpił z poważnym tonem i wyrazem twarzy. Jego humor, niezależnie od jakości, brzmiał jak zalążek groźby.\nMoże Locklear miał rację. Ciemnowłosy nie radził sobie w mowie. Nie zapomniał jak używa się słów, ale nie potrafił wydobyć z nich prawdziwego potencjału. W jego wykonaniu służyły jako narzędzie komunikacji, czasami jako broń. Nigdy jako środek artystycznego wyrazu.\nPatrząc na Yume miało się wrażenie, że w jego otoczeniu sztuka rzeczywiście umarła. Taki był zwyczajny, taki beznamiętny i pospolity. Sam w sobie nie wyróżniał się z tłumu, ale z jakiegoś powodu to właśnie wyniosło go w oczach innych na piedestały. Co tak intrygującego widział w nim bernardyn, że bez wahania pozwolił na taką śmiałość?\nChińczyk sam bez mrugnięcia wymieniłby z dziesięć powodów, by w imię przyzwoitości nie posuwać się ani centymetr dalej, ale w tak ciasnym pokoju nie było już miejsca na równie zbędne ograniczenia. W pomieszczeniu, gdzie brakowało nawet szyb nie było sensu stawiać dodatkowych ścian.\nTą, które dzieliła ich od siebie przed laty przełamali w ułamku sekundy.\nKłamstwo. Być może potrzebowali na to właśnie tych długich lat w separacji, żeby spojrzeć na wszystko z zupełnie innej perspektywy. Yume musiał przestać widzieć w nim swoich braci, nad którymi sprawował niegdyś pieczę. Paradoksalnie to za sprawą nieudolnej próby zabójstwa oddalili się od siebie na tyle, by teraz swobodnie oddychać.\nAle nie dane było mu cieszyć się rześkim, chłodnym powietrzem poranka zbyt długo. Po zimnej nocy nieco zbyt szybko szukał sobie ciepła, doznań, które wzbudzały w nim chęć zatopienia się w misce lodu. Biorąc pod uwagę, że tego dnia czekała go jeszcze praca, dopraszał się o kłopoty.\n— Znam sporo epitetów, które mógłbym w stosunku do ciebie użyć — wzburzył się niedostrzegalnie, gdy Jekyll starał się go uciszyć. Ciemnowłosy znał przynajmniej dziesięć innych sposobów, by zrobić to skuteczniej.\nSzczeble łóżka zaskrzypiały pod jego ciężarem, gdy nachylił się w stronę doktora. Wcale nie musiał tego robić, dzielący ich dystans był znikomy, ale dla Yuna każdy centymetr był nagle jak przepaść. Musiał poczuć oddech drugiego człowieka, ciepłotę jego ciała, usłyszeć jak szorstka powierzchnia materiału ociera się o ubranie Jekylla.\nJak na gigantycznego, trzygłowego kundla Wuxian potrafił w swojej człowieczej formie wykazać się delikatnością. Być wręcz ostrożny, nie chciał go spłoszyć. Nie kiedy sam czuł napięcie w każdym centymetrze skóry. Chłodny dotyk, niewidzialne ślady które pozostawiał na jego skórze bernardyn paliły go żywym ogniem. To tak właśnie miał wyglądać ich kontakt, podsumowanie wiekowej znajomości?\nKiedy poczuł na ustach miękkość jego delikatnych warg miał wrażenie, że skończyła się pewna era. Dotrwał do końca książki i obrócił ostatnią stronę. Teraz sen stał się rzeczywistością i ograniczała go jedynie wyobraźnia, własne potrzeby i pragnienia.\nWbił paznokcie w miękką skórę, wolną dłonią spychając go na materac. Dał mu sekundę w trakcie której bez wyrazu ogarną spojrzeniem jego sylwetkę zanim podążył tym śladem, z nowym natchnieniem całując go niecierpliwie. Po wcześniejszym opanowaniu nie było śladu.\nMoże właśnie dlatego, że kiedyś widział w nim swojego brata wszystko smakowało tak słodko-gorzko. Chciał go przełamać, zgodnie ze swoją myślą, pozbyć się łączącej ich przed laty przyjaźni, aury wzajemnego szacunku. Na rzecz gwałtownych zetknięć, śladów które mógł na nim bez wyrzutów sumienia zostawić. Bo teraz, poza zetkniętymi ustami nie łączyło ich przecież nic więcej.\nGdzieś w tym wszystkim jego dłoń przesunęła się niżej, oparła na miednicy, a potem powoli, badając każdy centymetr skóry, licząc każde żebro ciągnęła za sobą zbędny materiał ubrania. Widział jak jasne światło poranka układa się w gładkich cieniach na jego twarzy, przedramionach. I chociaż Yun nie czuł się nigdy blisko związany ze sztuką, sądził, teraz że dla takiego widoku należy posunąć się o krok dalej.\non 10.08.19 12:51 • Re: Pokój 117\nZnajdując się w tym pomieszczeniu, nie spodziewał się, że dojdzie do jakiejkolwiek zbliżenia, mimo iż nawet we śnie szukał podświadomie kontaktu fizycznego z mężczyzną. Zatem inicjatywa przezeń podjęta wywołała na ustach chirurga kącikowy uśmiech. Być może wydarzenia, które rozegrały się przed dekadami miały pozytywne wpływ na ich relacje. Azjata przestał spoglądać na niego przez pryzmat swoich wcześniejszych przeżyć- jak na zmarłych braci, jak na istotę kruchą, którą trzeba ochraniać. Jasne, Jekyll czuł się bezpiecznie w silnych ramionach Yuna, pod jego nieustanną opieką, wyczuwał jego troskę, choć takowa nigdy nie była eksponowana, a jednak wiedział, że to złudzenie, ulotna chwila szczęścia, która niebawem przekształci się w obłok wspomnień. Nic nie mogło trwać wiecznie - nawet odczuwalne przez nich pożądanie przeminie, zamieni się wpierw w rutynę, a potem przekształci się w obowiązek, ale póki trwało - chciał się nim nacieszyć.\nPo tym jak cerber zminimalizował dystans pomiędzy nimi, bernardyn nie protestował. Konstrukcja prowizorycznego posłania zazgrzytała żałośnie pod ciężarem dwóch ciał. Poczuł intensywniej sprężyny materacu wybijające się do kręgosłupa, jednak ten dyskomfort nie przyćmił pożądania kumulującego się w trzewiach, w podbrzuszu. Zabawne, że wystarczyło tak niewiele, Yun ledwie naruszył przestrzeń osobistą lisa, a ten czuł się tak, jakby szczęście nareszcie wygięło do niego zęby w charakterze pogodnego uśmiechu. Dawno uczucia względem drugiego istnienia nie były tak intensywne. Fizyczność nie wywierała na Jekyllu żadnego wpływu, wielu przypadkach przybierała formę praktyki medycznej. Anatomia była mu doskonale znana. Widział nagość pod wieloma postaciami i niemal nigdy nie pojawiła się w nim chęci na zbliżenia, przekraczania bariery. Yun to co innego; wzniecał nim dawno zastygły żar, swoim działaniem stopniowo rozpalał ogień, pobudzał hormony, które zapadły w długoletni głęboki sen.\nWtulił twarz w szyję mężczyzny. Wyciągnął do nozdrzy zapach jego skóry, zasypał ją kilkoma pocałunkami, zostawił na niej blady ślad po swoich zębach, mamrocząc zachętę. Nogami opluł go na wysokości bioder.\n— Zachowaj je na później — zaproponował cicho, szepcząc. Obecnie słowna komunikacja była zbędna. Jekyllowi zależało na tym, by przesiąknąć zapachem Chińczyka i rozkoszować się jego bliskość; czuć drżenie ciała pod naporem jego ruchów, pozwolić chwili trwać jak najdłużej.\nOdwzajemnił pocałunek. W tym geście skrywały się wszystkie tląca się w nim emocje - zniecierpliwienie, zaborczość, a nawet namiętność, ale przede wszystkim pragnienie, które mógł zaspokoić jedynie jego obecny towarzysz. Wcisnął język do rozchylonych warg i zetknął go z językiem ich właściciela, aby zapieczętować ten moment, urzeczywistnić go, uczynić jeszcze bardziej realnym, bo gdzieś z tyłu głowy kotłowała się mysl, że to tylko senne majaki, wyniki jego fantazji z udziałem Azjaty, a przecież czuł jak znajoma struktura oddechu układa się na skórze, a wcześniej nasłuchiwał bicia jego serca. Przymknął na chwilę powieki, skupiając się na doznaniach. Po przerwanym pocałunkiem, w przerwie na złapaniu oddechu.\nYun, badając palcami powierzchnię ciała doktora, mógł dostrzec na jego skórze rozmaite blizny, nowe tatuaże, paskudną szramę przy obojczyku i spory ubytek pod ostatnim żebrem na prawym boku. Rana, choć kilkumiesięczna, nadal całkowicie się nie wygoiła. Piekła i swędziała na zmianę. Kiedy palce mężczyzny się z nią nieświadomie zetknęły, syknął, choć temu odgłosowi było bliżej do upojnego jęku. Dłonie cerbera były ciepłe, a dotyk ogrzewał, a raczej rozpalał. Przez organizm bernardyna przechodziły systematyczne fale gorąca, przez które czuł się jak w gorączce, a mimo to żądał kontynuacji - jego zielone oczy przybrały intensywniejszą, bardziej toksyczną barwę, kiedy na powrót je otworzył w towarzystwie głębokiego westchnienia,. Sięgnął dłonią niżej, do linii bioder mężczyzny. Wyczuł pod nim strukturę spodni. Palcami zjechał po omacku do rozporka. Zamek błyskawiczny niemal od razu mu uległ. Zerknął ku twarzy Yuna poszukując kontaktu wzrokowego, jednocześnie stykając palce z materiałem bielizny.\non 13.08.19 20:42 • Re: Pokój 117\nCiepło obcych ust pozostało na skraju jego własnych. Przez moment patrzył tylko na twarz Jekylla, jej wyraz zmieniający się pod wpływem bliskości i ręki Yuna sunącej po jego odsłoniętej skórze. Drugą dłoń zaplótł w jego jasnych włosach palcami sięgając do linii szczęki. Podążył jeszcze dalej, zaczepiając opuszką o jego dolną wargę. Wtedy pochwycił też jego intensywne spojrzenie zielonych oczu. Coś na bladej, obojętnej twarzy chińczyka się skruszyło, na policzku pojawił się bladoróżowy odcień, zaszumiało mu między uszami.\nKliknął językiem z irytacją przenosząc rękę na krawędź koszulki bernardyna i zsuwając mu ją przez głowę. Cisnął nią gdzieś na bok. Nieważne. I tak się już im nie przyda. Chciał zbadać każdy skrywany wcześniej fragment jego skóry, blizny i tatuaże, których nigdy dotąd nie widział. Zostawić ślad tam, gdzie wcześniej nie mógł. Złapał za przetarty materiał spodni, zsuwając je z pośladów, a potem ud doktora. Pozbył się ich nogawka za nogawką, stały mu na drodze. Nie zatroszczył się o nie bardziej niż o koszulkę, zsunęły się z materaca na podłogę. Nikogo nie obchodziły.\nPrzesunął wzrokiem z dołu do góry zatrzymując spojrzenie, by napotkać nasycony kolor jego oczu. Wolnym ruchem dłoń po jego wąskim boku, był ostrożny, ale tylko w granicach swojej zachwianej cierpliwości. Mógł policzyć mu wszystkie żebra, zaczepił o sutki przyglądając się jego reakcji, pławiąc się w odgłosach, które dobywały się z jego gardła. Chciał słyszeć urywany oddech, ciche jęki, gdy palcami pozostawiał na nim niewidzialne ślady. Prześlizgnął się w końcu na jego rękę, unosząc ją i kładąc ponad głową doktora, zakleszczając palce na jego nadgarstku. Chciał go mieć przed sobą w pełnej okazałości.\n— Locklear... — zaczął cicho, wyłapując jednoznaczny ruch dłoni bernardyna. Nie wadziła mu śmiałość mężczyzny, nagrodził ją kolejnym pocałunkiem wpijając się z pasją w jego usta, nie dając mu czasu na oddech. Nachylił się nad nim mocniej oswobadzając rękę, która pomogła Jekyllowi pozbyć się stojącego mu na drodze kawałka bielizny. A potem ciemnowłosy odwdzięczył się tym samym.\nPrześlizgnął dotyk na pachwinę mężczyzny, czuł każą nieregularność jego uda. Obniżył wzrok, zatrzymując go na kroczu opętanego. Kącik ust zadrżał mu w grymasie naruszającą dotychczasową obojętność. Pomimo natłoku doznań, jego oblicze wyrażało niewzruszenie. Miał paradoksalnie najbardziej pożądliwy i beznamiętny wyraz twarzy, jaki tylko dało się wyobrazić. Tylko inne czynniki zdradzały rzeczywiste podejście Yuna do całej tej sytuacji. Jego oddech stał się płytki i nieregularny, ręce zawilgotniały od potu, a końcówki uszu pokryła delikatna czerwień.\nPoza tym nawet na moment nie przestawał celebrować dzielonego dotyku. Doznania te wpływały na jego fantazje bardziej, niż każda inna forma zbliżenia. Dreszcz przeszył go w całości, gdy wyczuł pod sobą ruch i ciepłotę innego ciała. Nawet nie zdawał sobie sprawy, jak bardzo tego potrzebował.\nObjął ramieniem udo Jekylla odchylając je od siebie, ich spojrzenia znowu mogły się spotkać, oddechy zmieszać. Oparł głowę o czoło jasnowłosego szepcząc prosto w jego usta.\n— Chcę usłyszeć twój głos — wymruczał.\non 16.08.19 22:55 • Re: Pokój 117\nAż do teraz nie przypuszczał, że nadal jest skłonny czuć cokolwiek poza gniewem czy też platoniczną fascynacją adresowaną w kierunku jednostek obdarzonych nietypowym, unikatowym doborem genów. Gradient odczuwanych przezeń emocji sięgał w chwili obecnej zenitu. Po ich wczorajszym spotkaniu nie przypuszczał, że wyjdzie z tego żywy, w jednym kawałku, że ostatecznie wszystko zakończy się właśnie tak, że złość przerodzi się w zawstydzenie, a potem pojawi się strach związany z perspektywą poniesienia konsekwencji za zbrodnie, której się dopuścił, napędzany fałszywą rządzą mordu. Teraz wszystko to znikło, zostało pokryte słodkim upojeniem, pożądaniem zrodzonym z gorączki.\nDotyk Yuna. Jego zapach. Głos. Cierpki smak ust. Metaliczny posmak krwi na języku. Ciężar ciała. Bijące od niego ciepło. Wszystkie te bodźce sprawiały, że przeżywał wewnętrzny renesans, najprawdziwsze odrodzenie. Wreszcie zapragnął być z drugim człowiekiem. Wreszcie kogoś pokochał, a raczej uświadomił sobie, że te uczucie trwa od kilkunastu dekad i, chociaż wiedział, że w tym przypadku nie mógł liczyć na to, że mężczyzna odwzajemnij jego uczucia, to jednak wcale mu to nie wadziło. Happy end był dla nich obu nieosiągalny. Obaj byli niekompletni, zniekształceni, na ich psychice powstało wiele rys, które pękły niczym tafla lodu na rzece podczas roztopów - jedna po drugiej na przestrzeni minionych lat, przeżyć związanych z rokiem 2012, kiedy to utracili całe swoje dotychczasowe, w miarę zbilansowane życie. Ukształtowały ich doświadczenia. Były jak blizny na ciele, lecz usiadły głęboko na psychice. Jekyll wiedział z czym się zmagał ceber tuż po kataklizmie. Obaj stracili zbyt wiele, aby móc to odbudować. Jeżeli bliskość to jedyne, co Chińczyk mógł mu zaoferować, Anglik nie miał zamiaru kręcić nosem, poddał się temu bez żadnego aktu sprzeciwu, bez cienia zawahania, jakby trzymał się przy życiu właśnie dla tej chwili.\nPozwolił na przekroczenie kolejnej bariery intymności, na nagość, lecz nie było w tym ani grama zawstydzenia. Pożądliwość w oczach Yume motywowała. Nie pozostawał mu dłużny. Nagradzał go stłumionymi, kontrolowanym jękami - cichymi jak szept, jak szelest liści. Odwzajemnił każdy pocałunek niemal z taką samą zawziętością. I także wodził jedną z dłoni po skrawkach jego naznaczonej potem skóry. Badał nią każdy zakamarek jego pleców, a nawet pozostawił na ich powierzchni ślady w postaci białych rys po swoich przydługich paznokciach. Zachęcał go do dalszego działania mimiką twarzy, cichymi, zalotnymi uśmiechami, choć na jego wargach coraz częściej zastygał wyraz bezbożnej rozkoszy, która stopniowo zniewalała go coraz silniejszymi, gwałtowniejszymi dreszczami słodkiej przyjemności. Nie rozumiał jedynie skąd ta ostrożność u cebera. Bał się go uszkodzić? Nie powinien. Doktor był już wystarczająco uszkodzony. Jego ciało było całe w bliznach przemocy, upokorzenia i strachu o swoje życie, teraz chciał zapomnieć o tym wszystkim. Skupić się na doznaniach, na tym co tu i teraz, choć raz w życiu utracić zmysły, przestać myśleć, a jednie czuć bardziej i mocniej, a przede wszystkim intensywnie niż kiedykolwiek wcześniej. Kochać się z nim do utraty tchu, oddechu, do szaleństwa, do nieprzytomności.\nWyszeptane Locklear jeszcze bardziej go zachęciło. Po tym jak bielizna przestała przylegać do skóry Yuna, bez skrupułów ujął jego twardniejącego członka w smukłe, wyćwiczone przez praktyki medyczne palce. Wygiął ciało w delikatny łuk, gdy Yume poszedł w jego ślady i pozbawił go majtek. Przejechał w prowokacyjnym geście językiem po ustach, na którym odkształcił się lubieżny grymas. Czując jego dotyk na wysokości uda, policzki lekarza pokryły się delikatnym różem. Gdyby nie dłoń zakleszczająca się na jego nadgarstku zapewne zetknąłby ją z własnymi ustami, jednak i tak był z siebie dumny. Dzięki zaciśniętym zębom nie wystękał swojego najskrytszego pragnienia związanego z tą okolicznością. Krzyżując z nim swoje spojrzenie, w zielonych oczach Jekylla pojawiły się iskierki prowokacji. Poruszył rytmicznie skrępowanym przez ramię udem i zadrżał pod wpływem ciepłego oddechu układającego się ponownie na jego skórze.\n— Zasłuż, a nie będę oszczędzać gardła — zapewnił cicho, szepcząc, a w ramach zapieczętowania tej obietnicy ucałował delikatniej usta Chińczyka, a po chwili przeniósł je na jego szyję. Obsypał ją paroma pocałunkiem, od niechcenia zaciskając delikatnie zęby na skórze w okolicy poruszającej się grdyki, pozostawiając na niej siny ślad. Obie dłonie ułożyły się na plecach mężczyzny, na wystającej łopatkach.\nJakiekolwiek bariery przestały istnieć. Były tylko przyśpieszone oddechy, serca tłukące się w piersiach, ciepłota ogrzewających się nawzajem ciał i unoszące się wokół pożądanie.\non 17.08.19 20:29 • Re: Pokój 117\nNie mógł pojąć, jak wiele paradoksów tego dnia doświadczył, jak wielu z nich był bezpośrednim źródłem. Czuł się człowiekiem ułożonym, spokojnym, może nawet nieco nudnym, nie interesowały go niespodzianki, grunt miał być twardy, a ścieżki proste. Z jakiegoś jednak powodu dał się ponieść emocjom, tym skarłowaciałym i spłyconym wersjom oryginałów, jak dzieciak, który chce czegoś tu i teraz. Nie znał takiego siebie. Nie podejrzewał istnienia Yuna, który potrafi być spontaniczny i cieszy się z drobnostek. I nie sądził w żadnym wypadku, iż jego tęsknota przybierze taką właśnie formę.\nA może właśnie dlatego, że się głodził, trzymał uczucia na krótkiej smyczy. Gdy wreszcie wszelkie węzły uległy, nie potrafił znaleźć podstaw dla tej dziwnej znajomości, od razu rzucił się na głęboką wodę odnajdując spełnienie w fizycznej uciesze. Odsłaniający się przed nim widok odbierał mu tą resztę słów, której sporadycznie używał, cieszył oko i popychał ku śmielszym działaniom. Nawet on nie był już w stanie cofnąć ręki.\nZacisnął palce wokół nadgarstka doktora, aż skóra dookoła pobielała, pod opuszkami wyczuł pracujące ścięgna - to była jego odpowiedź na ślady, które z premedytacją pozostawiał na nim mężczyzna. Tyle, że w jego gestach brakowało wyczucia, pożądliwego zabarwienia. I czuł się dokładnie tak samo, wybrakowany i brutalny, jakby każdy jego gest miał na celu wyłącznie przycisnąć mężczyznę do cienkiego materaca, unieruchomić go. Miał nad nim przewagę i kontrolę, jak nauczyciel nad swoją klasą, jak żołnierz z ofiarą na celowniku. Dlaczego znowu musiał sprowadzać wszystko do szorstkiego charakteru przeszłych doświadczeń?\nTen kontakt miał go uleczyć. Mieszanina pożądliwej natury z doświadczeniem, które tylko chińczyk mógł jasnowłosemu dostarczyć. Zapragnął w ciszy, by z ust bernardyna poza odgłosami ulatującej rozkoszy dobyło się wplątane w to wszystko jego imię, żeby przypomniał ciemnowłosemu, iż nie jest tu tylko i wyłącznie dla zaspokojenia swoich fizycznych potrzeb.\nYume czuł, jak poza kształtem nagiego ciała bernardyna poznaje także okruchy jego wnętrza. Widoczne pod postacią blizn historie pragnął usłyszeć z jego ust, gdy osiągnąwszy satysfakcje cielesnego upojenia pozostanie im do wykorzystania cała wieczność. Nie myślał już nawet o pracy, którą postanowił wcześniej z premedytacją zignorować. Unikanie obowiązków nagle przestało istnieć jako problem, cały jego wszechświat zamknął się na kilka długich chwil w przestrzeni ciasnego pokoju. Wiedział, że i tak nie skupi się teraz na niczym innym. Nawet jeżeli całe sklepienie runie mu na głowę, przed oczami pozostanie obraz pozbawionego wszelkiej ochrony ciała, które pożerał bez skrępowania jasnym spojrzeniem.\nW odróżnieniu do lisa pozostał cichy. Z jego ust poza odgłosem urywanych oddechów nie uciekał żaden zbędny odgłos. Jeżeli wargi nie były akurat zajęte rozkoszami licznych pocałunków, które składali sobie bez opamiętania, przybierały kształt wąskiej linii. Nie jego atrakcyjność grała tutaj kluczową rolę, więc tej właściwej pozostawił całe pole do popisu.\nSilny nacisk powoli zelżał, palce chińczyka przesunęły się dalej, na materac, by mógł spocząć na nich ciężar reszty ciała. Prowokacyjnym grymasom Jekylla uległ stanowczo za szybko, jakby czekał wyłącznie na to, aby udowodnić mu ile potrafi, a kiedy ręce oplotły się wokół jego boków znajdując oparcie przy łopatkach, wstrzymał oddech na pół sekundy czystego zachwytu.\nRamię oplatające udo mężczyzny pomogło mu w odnalezieniu drogi do najbardziej newralgicznych stref. Skoro przypieczętowana pocałunkiem obietnica miała się spełnić, na Yunie ciążyła odpowiedzialność dostarczenia Locklearowi odpowiednich wrażeń. Mieszaniną bólu i rozkoszy utorował sobie drogę do jego wnętrza szukając w spojrzeniu zielonych oczu odbijającej się granicy komfortu. Metodycznie szukając ich wspólnego rytmu przeklinał w myślach skrzypienie nienaoliwionej konstrukcji łóżka. Nie to pragną teraz słyszeć, gdy biorąc doktora w najpaskudniejszym pokoju Melancholii wsłuchiwał się w rozkoszą w barwę jego głosu.\non 19.08.19 16:11 • Re: Pokój 117\nSilny uścisk na nadgarstku nie zraził lekarza, wręcz przeciwnie - nakręcił go jeszcze bardziej, choć zwykle wypierał skłonności masochistyczne, jak tyle mógł, ale nie dziś, nie teraz. W tej chwili widział wszystko w korzystniejszych barwach. Jakiekolwiek negatywne emocje wyparowały. Był tylko Yun, ciepłota jego ciała, oddechy, serwowane przezeń czułości, ostrożny dotyk i przyjemne dreszcze, pożądanie kumulujące się w podbrzuszu.\nRęka Jekylla pewniej, mniej delikatnie, może trochę niecierpliwie zacisnęła się na narzędziu rozrodczym mężczyzny. Chciał go poczuć w sobie, najlepiej zaraz, natychmiast. I mężczyzna ugiął się pod naporem jego prowokacji – uśmiechu, błysku w oku, czynom i słowom. Ułatwił mu dostęp do jednego z najbardziej erogennych stref w swoim ciele; rozsunął nogi i wsparł się delikatnie na ramionach, jednocześnie nie odrywając oczu od twarzy mężczyzny.\nCichy, niekontrolowany dźwięk, swoimi brzmieniem przypominający ni to jęk, ni to stęknięcie wydobyło się z gardła doktora po tym, jak stwardniały członek otarł się o jego skórę. Z wypiekami na policzkach i okrzykiem na ustach przyjął cerbera w sobie. Wpierw Yun mógł dojrzeć w zielonych oczach zaczątek ból, kiedy zagłębiał się w Lockleara bardziej i bardziej. Kolejny krzyk odbił się od ścian i wypadł przez okno w budzący się do życia świt. Słonce zalało dotychczas okryte w półmroku wnętrze obskurnego pokoju, jego promienia zatrzymały się na spoconej twarzy Chińczyka, zajrzały mu włosy, w których pojawiły się jaśniejsze refleksy. Jekyll nie był w stanie tego dostrzec, przymknął powieki, zaciskając mocno palce na materacu. Jedna z odsłoniętych sprężyn wbiła się pod paznokieć kciuka lewej dłoni. Polała się krew, ale jego właściciel nawet tego nie poczuł. Ból szybko ustąpił, przekształcił się w słodką przyjemność, zapierającą dech w piersiach rozkosz, upojenie jak po zażyciu silnie uzależniającego narkotyku.\nZabawne, że od wielu lat nigdy nie był trzeźwy podczas zbliżeń, a seks traktował jedynie jako obowiązek, wynikający z biologicznych potrzeb. Jednak, może dzięki temu, mógł czerpać taką przeszywającą go na wskroś radość z obecnego zbliżenia. Jej piętno nie odcisnęło się tylko na jego twarzy w wyrazie błogości, ale też w całym ciele, które drżało, poruszało się rytmiczne zgodnie z pchnięciami Yuna, ich przyśpieszonymi oddechami połączonymi w jedno, szumem ciśnienia w uszach i przyśpieszoną pracą serca.\nSpełnił obietnice. Nie szczędził gardła. Czuł ból w krtani z każdym kolejny krzykiem, z każdym następnym jękiem. Były głośniejsze od skrzypienia posłania. Zażenowany tym koncertem, przysłonił usta wierzchem dłoni, jednak ten stan rzeczy trwał krótką chwile. Po zetknięciu spojrzenia ze wzrokiem Yuna posłusznie uchwycił w palce jego ramię, znowu racząc go tą nieprzerywalną kakofonią, ciągle z niego ulatującą.\n— Ach, Yun. — Wraz z westchnieniem z gardła wydobyło się też imię mężczyzny. Przywarł do niego bardziej, wyginając ciało w łuk i odrywając odcinek lędźwiowy od materaca. Ustami musnął odstającego lekko obojczyka Chińczyka, który nachylał się nad nim niczym złamana gałęzi uschniętego drzewa. Wciągnął do nozdrzy jego zapach, pot wydawał się teraz narkotyczną wonią, aż zakręciło mu się od tego w głowie.\nPo uzyskaniu spełniała objął prawą dłonią szyję mężczyzny i wtulił się w jej zagłębienie, po czym zamknął oczy i znieruchomiał. Fala przyjemności nie ustały; sukcesywnie zawalała jego nadal drżące ciało. Przyśpieszony oddech uderzał w skórę cebera. A jednak odpoczynek nie trwał długo. Bernardyn nie chciał przerwać ich fizycznego kontaktu, chciał go przedłużyć możliwej jak najbardziej, przemienić sekundy w minuty, minuty w godziny, godziny w dni, aż do skończenia świata. Odciągnąć Yuna od troska życia codziennego. Znowu złączył ich usta w pocałunku, brutalnym, pełnym zachłanności.


Zakaz handlu w niedzielę będzie skutecznie omijany przez duże sklepy\nDla Carrefoura ustawowy dzień wolny od handlu to nie to samo, co ustawowo wolny od pracy\nJak planowali, tak zrobili. Pod koniec lutego informowałem Was o planach Carrefoura, co do przeniesienia ich sklepu internetowego z ecarrefour.pl pod nowy adres zakupycodzienne.carrefour.pl i ze zmienioną nazwą Carrefour.pl – Zakupy codzienne. To ewidentne nawiązanie do ustawy zakazującej handlu w wybrane niedziele miesiąca. Jednak, tak jak przewidywano, ustawę tę można łatwo ominąć, co też robią największe sklepy.\nTesco, Lidl czy Biedronka wydłużają czas pracy w soboty przed wolnymi niedzielami i rozpoczynają dużo wcześniej w poniedziałek czy inne zabiegi minimalizujące utrudnienia w te dni dla klientów.\nTo cię zainteresuje Jak programować? 10 błędów początkującychWszystko co powinniście wiedzieć o nowościach pokazanych podczas Salonu Samochodowego w Genewie\nAle zostaje też internet i tu z pewnością nie odpuszczą tematu. Carrefour zapowiedział uruchomienie nowego esklepu Carrefour.pl – Zakupy codzienne 6 marca, kilka dni przed pierwszą niedzielą wolną od handlu. Wczoraj sprawdzałem jeszcze nie działała, ale dziś już owszem, dostępna jest pod nowym adresem i ciekawości sprawdziłem czy można zamówić wybrane produkty z dostawą w niedzielę 11.03 marca.\nMożna, przez cały dzień do 20:00 będą rozwożone zamówione towary przez kurierów. Ktoś powie, ale żeby dostać te zakupy w niedzielę, pewnie trzeba je zamówić w sobotę. Ok, ale przecież to nie jest tak, że oni w sobotę zapakują wszystkie samochody i one w niedziele przez cały dzień będą tak kursować. Sporo ludzi będzie musiało w niedziele je przez cały dzień kompletować, pakować i ładować do samochodów dostawczych.\nJeszcze pod poprzednim wpisem zastanawiałem się, czy będzie to możliwe, bo w regulaminie tego nowego sklepu internetowego, dostawy w niedzielę są możliwe prócz dni ustawowo wolnych od pracy:\nDostawa Towarów jest realizowana 7 dni w tygodniu od poniedziałku do soboty w godzinach od 8:00 do 22:00, w niedziele od 8:00 do 20:00, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy.\nJednak tak jak przypuszczałem, dla Carrefoura dzień wolny od handlu to nie to samo, co dzień wolny od pracy:\nMamy tu określenie z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy, to się jednak odnosi do świąt, nie do wybranych niedziel (wolne od pracy – wolne od handlu). Wydaje mi się, że to będzie proste do zrealizowania przez internet. Klient zamawia w wolną niedzielę, a Carrefour dostarcza zakupy poprzez podwykonawców do klientów lub do Coolmatów. Nawet odbiór w sklepie jest możliwy, na razie akurat w jednym, oferującym Carrefour Drive.\n[Aktualizacja] Może nie dowiesz się gdzie obejrzeć mecz PSG - Real, ale za to możesz wygrać koszulkę GM Grzegorz Marczak\nJaguar I-Pace chce być jak Tesla? Tego brytyjskiego kota na prąd Musk zjada na śniadanie MA Marek Adamowicz\nWspominam tu podwykonawcach, którzy dostarczą te zamówione towary, ale zapomniałem o pracownikach, którzy muszą przyjść tego dnia do pracy, do sklepu czy magazynu, skompletować te produkty, zapakować i załadować do transportu. Obawiam się, że niestety będą to pracownicy Carrefoura. Myślę, że jeszcze w tym miesiącu czekać nas będzie nowelizacja tej dziurawej ustawy.\nChoć nie wiem czy jakakolwiek nowelizacja tu pomoże, Polacy chcą robić zakupy w niedziele, tak czy inaczej jakoś sobie z tym poradzą lub pomogą im w tym inni.\nIEM Expo to raj dla graczy. Podpowiadamy co ciekawego warto zobaczyć w ten weekend Kamil Świątek


Używanie kubków z reklamą przynosi same korzyści.\nŁatwo inwestując w taką reklamę, przedsiębiorcy wyciągają niewiarygodnie pokaźne korzyści. Korzyści marketingowe, wizerunkowe i finansowe, a lista ma oczywiście ciąg dalszy i nie kończy się na trzech podanych przykładach.\nWłaściwie przecież na każdym naczyniu do spożywania napojów można zastosować nadruk reklamowy.\nPopularne niezwykle są kubki z humorem. Rodzajowe scenki w formie komiksu rozśmieszają i przyciągają uwagę tłumów.


Poprzednia strona Strony: 1 ...\t71 72 73 74\nFarrah Fawcett w stanie krytycznym\nFarrah Fawcett od kilku dni przebywa w szpitalu. Jej stan jest krytyczny. ,B>Aktorka, u której przed trzema laty zdiagnozowano nowotwór jelita grubego, nie czuła się ostatnio najlepiej. 2 kwietnia trafiła do kliniki w Los Angeles, gdzie przebywa do teraz... więcej\nBritney Spears kocha agenta\nBritney Spears romansuje ze swoim agentem, Jasonem Trawickiem. Piosenkarka spotyka się z Trawickiem już od kilku miesięcy. Ojciec gwiazdy, który starannie dobiera córce towarzystwo, zaakceptował jej nowego wybranka... więcej\nReese Witherspoon omija siłownię\nReese Witherspoon nie należy do grona wielbicieli siłowni. Aktorka nigdy jeszcze nie wystąpiła w filmie akcji, bo przeraża ją sama perspektywa wielogodzinnych ćwiczeń... więcej\nHinduskie maleństwo dla Angeliny Jolie\nAngelina Jolie planuje adoptować dziecko z Indii. Aktorka, która wraz z Bradem Pittem wychowuje trzy biologiczne pociechy i trzy adoptowane, zamierza przygarnąć pod swój dach kolejną sierotę... więcej\nKapryśna diwa Jennifer Aniston\nJennifer Aniston kaprysi i marudzi na planie filmu "The Baster". Aktorka dała się poznać pracownikom ekipy z nieco mniej znanej, gorszej strony... więcej\nSarah Jessica Parker ciężarna w wielkim mieście\nSarah Jesica Parker będzie miała okazję pracować w Londynie. Twórcy filmu "Seks w wielki mieście" zamierzają zrealizować sequel przeboju w brytyjskiej stolicy. - Główne sceny w sequelu przedstawiać będą Carrie Bradshaw i jej męża Biga w Londynie... więcej\nJennifer Aniston pokonała Megan Fox\nJennifer Aniston została obwołana najseksowniejszą kobietą Hollywood przez czytelników męskiego magazynu "Details". 40-letnia gwiazda pokonała m.in. Megan Fox i Gisele Bündchen... więcej\nKup sławne majtki Fergie i Helen Mirren\n37 gwiazd wystawiło na sprzedaż swoją bieliznę za pośrednictwem serwisu eBay. Wszystkie majtki wystawione na licytację są podpisane przez ich właścicieli. Aukcje zasilą konto organizacji charytatywnej... więcej\nScjentologiczna odnowa biologiczna Katie Holmes\nKatie Holmes przeszła "metamorfozę" zaleconą jej przez specjalistów z kościoła scjentologicznego. Duchowi doradcy Holmes wzięli sobie do serca niezdrowy, niedbały wygląd aktorki i postanowili zainterweniować... więcej\nMischa Barton musi przytyć\nMischa Barton będzie musiała przytyć na potrzeby roli w serialu "A Beautiful Life". Bohaterkami telewizyjnej produkcji będą modelki zamieszkujące nowojorską rezydencję. Producenci serialu zastrzegli, że aktorka wejdzie na plan tylko wtedy, gdy przybierze nieco na wadze... więcej\nReese Witherspoon i Jake Gyllenhaal zaręczeni\nNa palcu Reese widziano piękny, zaręczynowy pierścionek - zdradził informator pisma "Star". - Wszyscy od razu zwrócili na niego uwagę... więcej\nNajpierw praca, potem ciąża dla Jennifer Lopez\nJennifer Lopez i Marc Anthony pragną mieć więcej dzieci. Para, która w lutym zeszłego roku powitała na świecie bliźnięta, Maxa i Emme, planuje w najbliższej przyszłości powiększyć rodzinę... więcej\nKatie Holmes ubierze dziewczynki\nKatie Holmes zaprojektuje kolekcję ubrań dla małych dziewczynek. Aktorka, która wychowuje 2-letnią córkę Suri wraz z mężem, Tomem Cruise'em, połączyła siły ze stylistką Jeanne Yang, która pomoże jej w realizacji ambitnego planu... więcej\nDrakońska dieta Angeliny Jolie\nAngelina Jolie postanowiła schudnąć ponad 9 kilo przez 3 tygodnie. Aktorka stosuje obecnie drakońską dietę oczyszczającą, polegającą na spożywaniu koktajli przez 21 dni i wykluczeniu z jadłospisu posiłków nie będących płynami... więcej\nChore serce Miley Cyrus\nMiley Cyrus cierpi na częstoskurcz serca. Nastolatka ujawniła w swojej autobiografii, "Miles to Go", że choruje na tachykardię. Oznacza to, że akcja jej serca przyspiesza do ponad 100 uderzeń na minutę... więcej\nWłoskie wesele Jessiki Biel i Justina Timberlake'a\nJessica Biel i Justin Timberlake planują pobrać się latem tego roku. Zakochani, którzy spotykają się od dwóch lat, chcą zorganizować ceremonię we Włoszech... więcej


Uzdrowisko Lądek-Długopole oferuje rehabilitację osobom, które przeszły COVID-19 – Razem z Tobą\nUzdrowisko przygotowało specjalny pakiet zabiegów rehabilitacyjnych skierowany do pacjentów, którzy przeszli zakażenie koronawirusem – podał w środę w komunikacie Tomasz Lasek, kierownik działu sprzedaży Uzdrowiska Lądek-Długopole.\nPrzedstawiciele uzdrowiska podkreślają, że klimat Lądka-Zdroju określany jest jako „górski i silnie bodźcowy”. – Tutejszy klimat ma także działanie tonizujące na układ nerwowy, umożliwia wyciszenie i relaks. Naturalne bogactwo leczniczych źródeł oraz ukształtowanie terenu i dogodne warunki klimatyczne czynią Lądek-Zdrój miejscem idealnym na rekonwalescencję po przebytej chorobie COVID-19 – podkreślono.\nPacjenci chcący skorzystać z pakietów dla osób, które przeszły COVID-19, muszą posiadać zaświadczenie o przebytym zakażeniu wirusem SARS-CoV-2. Turnusy rehabilitacyjne dla osób po COVID-19 są płatne. (PAP)\nTags Dolnośląskie koronawirus2 Lądek-Zdrój rehabilitacja ozdrowieńców rehabilitacja po COVID-19 Uzdrowisko Lądek-Długopole zdrowie\nPoprzedni artykułNiemal sto zakażeń w Elblągu\nNastępny artykułNaukowcy z Poznania sprawdzają, ile osób bezobjawowo przeszło COVID-19


Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... 2497, 2498, 2499 ... 2577, 2578, 2579 Następny\nWysłany: 12:37 Wto 20 Mar 2007 Temat postu:\nWysłany: 11:39 Wto 20 Mar 2007 Temat postu:\n2R nie siej propagandy z tym Sadrobem 5,68 , prawda jest taka ze tuszka dzisiaj Drosed ma po 4,90 i spada, wiec kto mi powie realna cene zywca na swieta\nMateczka Rasija !!! szansa dla nas? ale to nie będzie zasługa drobiu pływającego.\nRosja blokuje drób\nRosja blokuje import brazylijskiego i niemieckiego drobiu. Powodem restrykcji jest wykrycie salmonelli w transportach mięsa. Brazylii grozi ze strony Moskwy całkowity zakaz importu wyrobów mięsnych, bo rosyjskie służby weterynaryjne mają wątpliwości, co do bezpieczeństwa i jakości tamtejszego towaru.\nRosyjscy kontrolerzy twierdzą także, że Brazylijczycy maja duże problemy ze zwalczaniem chorób zwierzęcych. Na początku roku uprawnienia eksportowe utraciło 5 zakładów z Brazylii, bo w transportach wykryto listerię. Główny lekarz weterynarii poinformował także o wykryciu salmonelli w sprowadzanym przez niektórych niemieckich dostawców. Od piątku mają oni zakaz importu kurczaków do Rosji.\nNie 4,90 tylko 5,10 ale mają małego kurczaka.Owszem jest korekta ale kurczaka nie ma za dużo.Handel stabilny w/g hurtowni.\nWysłany: 11:30 Wto 20 Mar 2007 Temat postu:\nRealna cena na święta 3,70-3,80 zł netto.\nWysłany: 11:25 Wto 20 Mar 2007 Temat postu:\nOby ten drob z Brazyli ,ktorego nie chce Rosja nie trafil do Polski . Nasze suzby weterynaryjne nie sa takie dokladne w kontroli towaru na granicy .\nWysłany: 11:05 Wto 20 Mar 2007 Temat postu:\nWysłany: 23:14 Pon 19 Mar 2007 Temat postu:\nWysłany: 18:33 Pon 19 Mar 2007 Temat postu:\nSPOKOJNIE !!! - cena nie spadnie - w przyszłym tygodniu wszystko wróci do normy, choć można byłoby sie zastanowić co jest normą bo przecież dzisiejsza cena 3,3 - 3,5 netto to przecież bardzo dobra cena! Jeszcze pół roku temu nawet nikt o takiej nie śnił a dziś co niektórzy panikują że tragedia bo cena spadła do 3,5 zł/kg - paranoja. Jakjest 2,2 zł/kg to chcielibyście 3 zł - a jak jest 3,5 to chcecie 4 zł.\nLudzie 3,3 netto to jest naprawdę dobra cena !!!!! Życzmy sobie żeby cały rok tak było.\nMałopolska 3,5- 3,7 brutto i znowu zaczynają szukać kurczaka.\nWysłany: 14:05 Pon 19 Mar 2007 Temat postu:\nA oto mały dowodzik sprawdzający hipotezę\nczy są tu jeszcze jacyś malkontenci?\nPisklęta podniosły ceny\nCeny kurczaków wciąż utrzymują się na wysokim poziomie i wielu drobiarzy chętnie powiększyłoby produkcję, ale na rynku brakuje piskląt.\nWczoraj w Kujawsko-Pomorskiem za kilogram kurczaka (żywca) na wolnym rynku płacono 3,60-3,70 zł. - Takie stawki pozwalają producentom drobiu na osiąganie zysku wynoszącego ponad dziesięć procent - twierdzi Cezary Zawiślak rolnik z Serocka. - Brakuje żywca do uboju. Nie wszyscy hodowcy podnieśli się z ubiegłorocznego dołka, wielu już nie ma na rynku, bo zbankrutowali.\nW minionym roku produkcja jaj wylęgowych była nieopłacalna, więc część rolników zlikwidowała stada rodzicielskie lub zmniejszyła ich liczbę. Na fermie Feliksa Podgórskiego z Jeżewa w minionym roku wyprodukowano prawie 3 mln jaj wylęgowych. - W tym uda się wyprodukować może półtora miliona, bo zamiast czterech stad rodzicielskich mam tylko dwa - mówi Podgórski. - Teraz za jedno jajo płacą nieźle - około 70 groszy. Zapewne odbuduje się produkcja jaj i piskląt, ale wymaga to czasu.\nZdaniem rolników piskląt może brakować nawet przez pół roku. - Konsumenci powinni się przyzwyczaić do wyższych cen, bo żywca wciąż jest za mało i producentom drobiu musimy płacić coraz więcej - twierdzi Zenon Pieńkos, prezes przedsiębiorstwa Drobex w Solcu Kujawskim. - Na razie nic nie zapowiada spadku cen. A polskie kurczaki i tak należą do najtańszych w Unii Europejskiej.\nWysłany: 14:04 Pon 19 Mar 2007 Temat postu:\nWysłany: 14:00 Pon 19 Mar 2007 Temat postu:\nTo jakaś propaganda !!!!\nCeny spadły o 0,20zł ale nie więcej !!!! nie ma żadnej wielkiej przeceny ale jeśli ktoś chce może robić promocje ubojniom.\nJa obstawiam na wybicie ceny górą ceny tuszek np Sadrob obniżka z 5,95 do 5,68 to są spadki cen?\nBamber pisze że sprzedaje na swięta, ale chyba tuszkę i chce zrobić propagande pod niższą cenę .\nStrona 2498 z 2579


Zakaz picia wódki na wiejskiej zabawach. Władze PSL protestują - Biznes/technologie\nZakaz picia wódki na wiejskiej zabawach. Władze PSL protestują\nData: 10-11-2009, 18:00\nZakaz znalazł się w projekcie nowelizacji ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Zabronione ma być sprzedawanie i spożywanie alkoholi wysokoprocentowych na wszystkich tzw. imprezach na powietrzu, przeznaczonych dla nieokreślonej grupy osób. Chodzi więc głównie o te, organizowane na wsiach - pisze gazeta.pl.\nWedług Jakuba Szulca, wiceministra zdrowia dotychczasowe zezwolenie picia np. wódki na wiejskich potańcówkach, prowadziło do wielu groźnych sytuacji: bijatyk i kradzieży. Uczestnicy takich zabaw często wsiadali za kółko pod wpływem alkoholu pisze Gazeta.pl.\nJak dowiaduje się Gazeta.pl na takie zapisy ostrym sprzeciwem zareagował Waldemar Pawlak, który zaproponował już oficjalnie kilka poprawek do projektu.\nB.K. 16-11-2009, 20:56:\nDziwne rzeczy się tu wypisuje. Jakoś nie zauważyłam aby w miastach na imprezach plenerowych było mniej pijanych. Straż miejska i policja zawsze ma co robić. Jeśli się mylę, to gratuluję miastu życia w trzeźwości.\nA. M. 12-11-2009, 15:45:\nOdrywanie Polaka od wódki jest niehumanitarne. Popieram Pana Panie Premierze.\nKarol 10-11-2009, 20:22:\nDuża przesada jak komus dac w morde po trzezwemu


Trwała i niezawodna firmowa pieczątka - pizzicato\nStart » Przedsiębiorczość » Handel » Trwała i niezawodna firmowa pieczątka\nDodane: 2016-07-18 Kategoria: Przedsiębiorczość / Handel\nProfesjonalnie prezentująca się pieczątka firmy to zupełna podstawa. Bez niej codzienna praca byłaby nad wyraz trudnym wyzwaniem. Nie tylko to, jak wygląda odbity przez nas stempel, powinno zaprzątać naszą uwagę. Dobrze jest postawić na sprzęt, który niezawodnie służyć będzie w każdym warunkach przez długie lata. Produkt nasz z powodzeniem przetrwa w każdym biurze. Jest w pełni wytrzymały, dobrze zniesie więc nawet upadek z biurka. Jeśli pieczątka firmy niezbędnie potrzebna jest podczas zagranicznych wyjazdów, z wyboru tego nasi klienci też będą zadowoleni. Twój biurowy sprzęt działać będzie w każdej temperaturze i wilgotności powietrza. Sprawnie funkcjonujące urządzenia znacznie ułatwiają nam pracę. Zawsze w pierwszej kolejności warto więc mieć na oku jakość produktu. W końcu w parze z nią idzie nie tylko oszczędność czasu, ale i niepotrzebnie wystawianych na próbę nerwów. Znacznie łatwiej jest przecież załatwiać interesy, gdy po drodze nie napotykamy wielu małych, zbędnych problemów.


Muzeum Toruńskiego Piernika - Największe atrakcje - WP Turystyka\nMuzeum Toruńskiego Piernika to jeden z oddziałów Muzeum Okręgowego w Toruniu, w którego kasach można kupić bilety wstępu. Obiekt wyróżniono, zaliczając go m.in. do 40 najlepszych europejskich muzeów.\nToruńskie pierniki są najsłynniejszym produktem regionalnym, z których wysokiej jakości oraz smaku nie do podrobienia Toruń słynie na całym świecie. W Muzeum Toruńskiego Piernika prowadzi się również badania nad historią piernikarstwa i przedstawia losy piernika oraz jego miejsce w dziejach Torunian.\nMuzeum Toruńskiego Piernika - atrakcje\nMuzeum Toruńskiego Piernika otwarto w 2015 roku, po około stuleciu gromadzenia pamiątek z branży. Można tutaj poznać tajemnice i historię wypieku pierników w Polsce, zgłębia się także sekrety ich doprawiania (przede wszystkim miodem, kardamonem, goździkami, anyżem) i pochodzenia przypraw. Multimedialne projekcje przybliżają muzeum najmłodszym, atrakcją jest spotkanie z Gustawem Weese, który posiadał dawną fabrykę.\nNajwiększy tego rodzaju europejski obiekt to również największa kolekcja wysokiej klasy form do piernika, wykonanych z drewna pomiędzy XVII a XX wiekiem, piec z lat 60-tych XX wieku, szesnastowieczne miotły i zbiór już nieużywanych opakowań. Za część oprowadzania po Muzeum Toruńskiego Piernika odpowiada wirtualna kramarka, można też skorzystać z wirtualnej przebieralni, chociażby ze strojem pracownicy straganu czy właściciela fabryki. Zagląda się również do tradycyjnej kuchni, książki kucharskiej z dawnymi przepisami, biura zarządcy oraz wsiada do Żuka, którym pierniki rozwożono po okolicznych sklepach.\nMuzeum Toruńskiego Piernika - warsztaty\nMuzeum Toruńskiego Piernika usytuowane jest przy ulicy Strumykowej, niedaleko Rynku Staromiejskiego, w zabytkowej fabryce pierników rodziny Weese z XIX wieku. Można tutaj urządzić urodziny w cenie 300 złotych za grupę 2-10 dzieci bądź piernikową, dwugodzinną biesiadę dla grupy 5-30 osób za 800 złotych (ekspozycja, warsztaty, poczęstunek z piernikami oraz miodem pitnym).\nWarsztaty własnoręcznego przygotowywania ciasta na pierniki i ich wypieku są niesamowitą atrakcją dla turystów. Samodzielnie zrobione w interaktywnej, nowoczesnej placówce o powierzchni 1,2 tysiąca metrów kwadratowych produkty to najlepsza pamiątka z Torunia. Prawda historyczna aranżacji Muzeum Toruńskiego Piernika jest najważniejszą sprawą na terenie obiektu, pracownicy ściśle trzymają się więc faktów, nawet podczas pieczenia pierników.\nPolecamy także odwiedzenie Żywego Muzeum Piernika w Toruniu.\nOprowadzanie grup anglojęzycznych i niemieckojęzycznych: 60 zł za grupę\nStyczeń – kwiecień: oprócz poniedziałków 10.-16., maj – czerwiec: przez cały tydzień 10.-18., lipiec – sierpień: oprócz poniedziałków 10.-18., październik – grudzień: oprócz poniedziałków 10.-16.\nZwiedzanie z warsztatami: 12 i 8 zł, zwiedzanie: 9 i 6 zł, warsztaty: 7 i 5 zł


Sieradzki Model - Pomponik\nPlotki Pomponik » sieradzki model\nArtykuły na temat: sieradzki model\nMonika Ordowska wzięła ślub. Była Zelta pochwaliła się suknią i przystojnym mężem!\n...jaw, że dziewczyna zaszła w ciążę nie z Zeltem (przez kilka miesięcy utrzymywała, że to on jest ojcem), a z modelem Rafałem Sieradzkim, z którym spotkała się na planie teledysku do piosenki Boya Chile...\nModelka wychowywała z aktorem córkę Amelkę. Gdy wyszło na jaw, że nie jest to dziecko Piotra, związek rozpadł się. Ordowska związała się z modelem Rafałem Sieradzkim, który okazał się faktycznym(...) Zjednoczonych. Jej życie zmieniło się nie do poznania. Większość czasu modelka spędza w samolotach. Jest również bardzo aktywna w mediach społecznościowych, gdzie publikuje wiele prywatnych zdjęć. Na...\n...córeczką Amelką. Przeżył więc ogromny szok, dowiedziawszy się, że jej ojcem jest w rzeczywistości były narzeczony Moniki - model Rafał Sieradzki. - Takie rzeczy się zdarzają, nie ja jeden - Piotr(...) nieudanych związkach, bardzo ostrożni - podkreślił. Miłosne perturbacje Piotra odbiły się w mediach wyjątkowo głośno. Małżeństwo, które zawarł w 1999 r. z modelką Ewą Bujnowicz (42 l.), wydawało się...\nDyskusje na temat: sieradzki model\nżona zbigniewa ziobro


Drezdenko: "Zaadoptujesz" babcię lub dziadka? Możesz zostać Aniołem! [ZDJĘCIA] | Gazeta Lubuska\nRedakcja 12 października 2016, 18:39\nUczniowie Szkoły Podstawowej nr 1 w Drezdenku odwiedzili podopiecznych Zakładu Szpitalno Opiekuńczego. Wszystko w ramach lubuskiego Dnia Seniora. Katarzyna Jenek\n- Naszym podopiecznym łza w oku się zakręciła. Byli bardzo wzruszeni, ale też przeszczęśliwi - mówi Wanda Szumna, prezes szpitala w Drezdenku. Dzieci przyszły na oddział, usiadły przed seniorami i czytały im książki.\nAle to nie koniec niespodzianek. Uczniowie śpiewali piosenki, a następnie wręczyli wszystkim obecnym własnoręcznie wykonane laurki. Pensjonariusze otrzymali też upominki - coś słodkiego, książeczki i zdrowe owoce. - Często dzieci kontakt z prawdziwymi dziadkami mają najwyżej parę razy w roku. Okazuje się, że potrzeby jednych i drugich można połączyć w bardzo miły sposób - mówi Katarzyna Jenek, specjalista ds. promocji szpitala.\nSpotkanie było emocjonujące dla obu stron. Seniorzy nie ukrywali zadowolenia i uśmiech wręcz wylewał im się na twarze. Odwzajemnili oczywiście swoje odczucia i w zamian dzieci otrzymały uśmiech oraz miłe słowa.\n- Personel również był przygotowany na wizytę gości. Panie pielęgniarki i terapeutki to dobre wróżki, które dbają o to, aby zaczarować oddział w krainę dobroci – dodaje Katarzyna Jenek. Wiele zasług należy się też nauczycielkom. Małgorzata Sadowska oraz Magdalena Weissberg - Wojas włożyły naprawdę wiele pracy i starań, by nauczyć dzieci nie tylko tekstów piosenek, ale przede wszystkim empatii. - Pobyt na szpitalnym oddziale nie jest najłatwiejszy. Dzieci nie miały bariery, że osoba, którą odwiedziły jest chora, na wózku itd. Ale nie chodzi tu tylko o uczucia, ale też o inne wartości, jakie dzieci wychowujące się przy dziadkach mogły wynieść z tej relacji – podkreśla Katarzyna Jenek.\nJuż dziś wiadomo, że dzieci będą przychodziły do swoich "adoptowanych dziadków" w ciągu całego rok. - Czytałam o takim programie. W Belgii jest on realizowany już od dawna. Taki kontakt i relacje na linii dzieci – osoby starsze bardzo dobrze wpływa na psychikę i jednych i drugich - mówi Wanda Szumna.\nCzytaj też: Międzyrzecz: Tłumy na dniu seniora


Rozpieszczanie wnuków - Czytelnia Żyj Łatwiej - porady, opinie, produkty\n14 stycznia, 2018 Julia\tDodaj komentarz\n„Dziadkowie są od rozpieszczania, a rodzice od wychowania” – któż z nas nie słyszał tego powiedzenia? Wielu rodziców zadaje sobie to pytanie obserwując jak dziadkowie obsypują swoje wnuczęta upominkami, słodyczami i są dużo bardziej pobłażliwi niż rodzice. Rozpieszczanie wnuków jest naszym tematem tuż przed Dniem Babci i Dziadka.\nRola rodziców a rola dziadków\nRodzice odczuwają w stosunku do swoich dzieci ogromną odpowiedzialność. Nie ma w tym nic dziwnego, przecież to od nich zależy jakim człowiekiem będzie ich dziecko gdy dorośnie. Są także odpowiedzialni za zdrowie swoich dzieci, ich edukację, warunki życiowe. Jest to nawet uregulowane w Konstytucji. Wiedzieliście?\nBędąc odpowiedzialnym za ukształtowanie tego nowego, młodego życia rodzice korzystają z porad specjalistów, czytają podręczniki, wypracowują swoje własne metody, podejście i poglądy na dziecko. Oczekują, że otoczenie będzie z nimi współpracować.\nDziadkowie, gdy pojawiają się wnuki odczuwają rodzaj miłości, którego nie da się porównać z czymkolwiek innym. To uczucie kompletnie bezwarunkowe, bo pozbawione tej odpowiedzialności, oczekiwań świata zewnętrznego, Dziadkowie mogą po prostu być i cieszyć się z obecności swoich wnucząt. Niczego więcej ta beztroska relacja nie obejmuje. Wnuki są czystą przyjemnością, miłością.\nSTOP. Zauważyliście już, gdzie pojawia się problem?\nRodzice oczekują, że otoczenie będzie z nimi współpracować.\nDziadkowie mogą po prostu być i cieszyć się z obecności swoich wnucząt.\nRodzice i dziadkowie to zupełnie inne kategorie i aby uniknąć spięć obie strony muszą współpracować.\nPo pierwsze rodzice powinni jasno i otwarcie mówić dziadkom swoich dzieci o tym, jakie przyjęli zasady i metody wychowawcze. Jeżeli babcia i dziadek nie zostali poinformowani, że ich wnuk lub wnuczka mają obowiązek sprzątania po sobie zabawek, będą ich w tym wyręczać w naturalny dla nich sposób. Skąd mogli wiedzieć, że Wasze rodzinne ustalenie z dziećmi jest inne?\nPo drugie rodzice powinni pamiętać, że dziadkowie kochają ich dzieci równie mocno i nie chcą dla nich źle. Warto więc bez obaw oddać czasem ster dziadkom, ufając ich doświadczeniu i trosce. A tym samym pozwalając na budowanie się tej wyjątkowej więzi między wnukami a dziadkami. Dla wyższej wartości warto czasem ugiąć nasze zasady i pozwolić dziecku na nadprogramowe lody, bajki z dziadkiem czy dłuższą zabawę wieczorem podczas pobytu u dziadków.\nPo trzecie ze starszymi dziećmi rodzice mogę rozmawiać i wyjaśniać dlaczego w domu panują określone zasady, a u dziadkom dzieciom wolno trochę więcej. Bystry przedszkolak sam potrafi już zauważyć (i wykorzystać) te różnice. Można mu to w prosty sposób wyjaśnić.\nRozsądne rozpieszczanie wnuków\nDla dziadków rozpieszczanie wnuków jest okazywaniem miłości. Nie myślą o tym w kategoriach rozpieszczania i błędu wychowawczego. Ale…\nPo pierwsze dziadkowie powinni być otwarci i uważni na to co im przekazują rodzice w odniesieniu do dzieci. Szczególnie jeżeli dotyczy to istotnych dla wychowania spraw, np. jeżeli rodzice uczą dziecko kontrolowania swoich potrzeb fizjologicznych, dziadkowie nie powinni zakładać maluchowi pieluchy. Jeżeli rodzice wykluczyli dziecku z diety np. czekoladę z powodów zdrowotnych dziadkowie nie powinni nią karmić swoich wnuków. Warto słuchać rodziców również, gdy chodzi o zachowanie dzieci. To rodzice wiedzą o swoich dzieciach najwięcej i mogą podpowiedzieć, że gdy Krzyś się obraża trzeba mu dać czas na pobycie w samotności, albo gdy Zuzia stanowczo odmawia głaskania pieska nie warto na siłę namawiać, bo awantura gwarantowana (nie wspominając o budowaniu lęku przed psami).\nPo drugie dziadkowie powinni każde odstępstwo od ustalonych przez rodziców zasad skonsultować z nimi. Nie należy niczego robić w tajemnicy przed rodzicami. Szczególnie nie warto namawiać dziecka do ukrywania prawdy – łamiemy w ten sposób nieco autorytet rodziców.\nOczywiście może się zdarzyć, że to dziecko namówi na coś swoich dziadków i będzie nalegało aby pozostało to tajemnicą. Ale nawet wówczas byłoby nie fair, gdyby rodzice nie zostali dyskretnie poinformowani. W końcu są odpowiedzialni za wychowanie swojego dziecka. Współpraca jest tu kluczowa.\nPo trzecie dziadkowie nie mogą zapominać, że ich zachowanie również wpływa na rozwój dzieci. Dlatego warto czasem chwilę się zastanowić zamiast dać ponieść bezkrytycznie fali babcinej miłości. Jeśli konsekwencje wychowawcze nie są dobrym argumentem, to może zdrowotne? Np. zbyt duża ilość słodyczy może powodować zaburzenia trawienia, a zła higiena snu będzie obniżała odporność, koncentrację, podanie dziecku produktu, na który jest uczulone może doprowadzić nawet do hospitalizacji dziecka.\nSłowo klucz to rozsądek. Działa! Przetestowane na naszym synu i jego dziadkach 🙂\nPoprzedni wpisOdleżynyNastępny wpisZimowe urazy


Położenie Hotelu Imos wśród cudownej przyrody, swym urokiem zaspokoi nawet najbardziej wymagających klientów.\nSwym klientom oferujemy noclegi w pokojach jednoosobowych, dwuosobowych, apartamantach oraz w pokoju bezbarierowym.\nCzęścią hotelu jest restauracja, stylowa winiarnia oraz sauna.\nHOTEL IMOS On-line rezerwacja\nNowoczesne hotelowe pokoje posiadają łązienkę, TV, telefon oraz bezprzewodowy internet. Niektóre z pokoi posiadają klimatyzację. Nasi klienci mogą korzystać z hotelowej sauny.\nHOTEL IMOS Wyżywienie\nHotel oferuje śniadania, które zawarte są w cenie zakwaterowania. Inne możliwości wyżywienia oferuje hotelowa restauracja.\nHOTEL IMOS Recepcja\nHOTEL IMOS Dostępność\nHOTEL IMOS Okolica\nHotel znajduje się w centrum miasta Břeclav nad brzegiem rzeki Dyje.\nBřeclav jest miasteczkiem nazywanym bramą do Lednicko-Valtickiego arealu, który zapisany jest na światową listę UNESCO.\nHOTEL IMOS - Okolica


Dixon37 - Wizyt�wka - Rap Hip-Hop.pl\nwizyt�wka - Dixon37\nAdres wizyt�wki: http://dixon37.hip-hop.pl\n�rednia ocena: 8.80 (15)\n13 listopada nak�adem wytw�rni Step Records ukaza�o si� debiutanckie solo Resta. Po latach sp�dzonych w znanej warszawskiej ekipie - Dixon37, czego owocem s� dwa oficjalne albumy, raper zdecydowa� si� na wydanie w�asnego, osobistego materia�u.\n\_"Wiara, Nadzieja, Mi�o��\_" to album kierowany od zwyk�ego cz�owieka dla zwyk�ych ludzi. Bez gwiazdorstwa, pozerstwa i napompowanego sztucznie wizerunku - tego, co w coraz wi�kszym stopniu cechu...\nHip-Hop.pl TV Szukaj tego\nPrezentujemy teledysk ekipy Dixon37 z warszawskiego Ursynowa i Mokotowa do utworu pod tytu�em "Szukaj tego" (w sk�adzie: Michrus, Rest, Kafar, Kulfon). Utw�r mo�na us�ysze� na dwu-p�ytowym albumie "Dru�yna Mistrz�w". Projekt wydany zosta� 7 kwietnia 2012 roku. Kawa�ek odnosi si� bezpo�rednio do idei ca�ego albumu - motywuje m�odzie� do uprawiania wszelkiego rodzaju sport�w. W wersji znajduj�cej si� na p�ycie za opraw� muzyczn� o...\nHip-Hop.pl TV Szukaj tego - trailer\nPrezentujemy zapowied� nadchodz�cego teledysku ekipy DIXON37 z warszawskiego Ursynowa i Mokotowa do utworu pod tytu�em "Szukaj tego" (W sk�adzie: Michrus, Rest, Kafar, Kulfon). Utw�r mo�na us�ysze� na dwu-p�ytowym albumie "Dru�yna Mistrz�w". Projekt wydany zosta� 7 kwietnia 2012 roku. Kawa�ek odnosi si� bezpo�rednio do idei ca�ego albumu - motywuje m�odzie� do uprawiania wszelkiego rodzaju sport�w. W wersji znajduj�cej si� na p...\nPo niedawnej zapowiedzi teledysku "2 Dzielnice 1 �ycie" czas zobaczy� efekt ko�cowy. Przed nami klip autorstwa Dixon 37- Michrus, Kafar, Rest, Saful plus Hemp Gru / JLB- �ary, Bilon, Wilku oraz wielu go�ci z dw�ch dzielnic Ursynowa i Mokotowa. Produkcja R5 www.r5.net.pl, uj�cia: Darek Jura�, Jacek Banach, postprodukcja: Darek Jura�.\nZapraszamy do obejrzenia zapowiedzi najnowszego teledysku zespo�y Dixon37 nakr�conego do utworu "2 Dzielnice 1 �ycie", w kt�rym go�cinnie pojawia si� zesp� Hemp Gru. Wyst�puj�: Dixon37 w sk�adzie Michrus, Kafar, Rest, Saful oraz Hemp Gru/JLB czyli �ary, Bilon, Wilku. Ponadto zobaczymy wielu innych go�ci z dw�ch warszawskich dzielnic: Ursynowa i Mokotowa. Produkcj�\n_MeloN_, 31 lat


🥇 Profesjonalne Wideofilmowanie. Szczecinek - ⭐ opinie, cena - WeselezKlasą id:23222\nProfesjonalne Wideofilmowanie. id:23222\nProfesjonalne Wideofilmowanie.\tid:23222\nNaszą pasją jest zatrzymania niezwykłości niepowtarzalnych chwil w Twoim życiu , by uchronić je od zapomnienia. Pragnienie posiadania pamiątki po tym szczególnym wydarzeniu jakim jest ślub i wesele, towarzyszyło ludziom od zawsze. Wieki temu były to relacje kronikarzy, opisy poetów i pisarzy, obrazy i wreszcie pierwsze fotografie i próby z taśmą filmową, Korzystając z naszych usług otrzymasz wysokiej jakości reportaż zrealizowany w technologii cyfrowej. Pozwala ona na zastosowanie ciekawego montażu , a w razie potrzeby wielu atrakcyjnych efektów specjalnych, co sprawi, że film będzie nie tylko unikalną pamiątką ale i fascynującą przygodą. Bogate doświadczenie i profesjonalny sprzęt pomaga nam sprostać wielu wyzwaniom aby jak najlepiej urzeczywistnić Twoją wizję całości. Fotografia ślubna i wideofilmowanie są wykonywane w pełnym zakresie począwszy od przygotowań, poprzez błogosławieństwo, mszę ślubną i zabawę weselną, aż do oczepin i podziękowania rodzicom. Film o charakterze reportażu może być poprzedzony teledyskiem lub foto story w formie prezentacji złożonej ze zdjęć rodzinnych dostarczonych przez narzeczonych. Zakończenie filmu to skrótowe powtórzenie całości złożone z wybranych epizodów w formie „starego kina” lub wybór scen prezentowanych chronologicznie w rytm muzyki. Wideofilmowanie i fotografia to ważny element każdego wesela.\nMiałem okazję pracować z Mariuszem i godnie go polecam,jest aktywny w czasie całego wesele,wyłapuje super momenty na video,elastyczne pełen pomysłów fachowiec w swojej branży ,nie czekajcie tylko od razu dzwońcie do niego.Polecam Go!!!\nJak najbardziej pozytyw,najwyzsza nota musi być za to co Mariusz robił z kamera na weselu. Wirtuoz sprzętu i pomysłowy gość,glowa kipi od pomysłów na teledyski,wstepy itp. Naprawdę wie co robi zna sie na robocie jak malo kto dużo można było by pisać ale zabrakłoby miejsca. Dlatego jeśli chcesz mieć fajnie nagrane wesele i pamiątkę na resztę życia to jak najbardziej i z czystym sumieniem polecamy Mariusza.\nSzczecin Nowogard Dobrzany Police Kołobrzeg Złocieniec Wałcz Chojna Świdwin Dobra Sławno\nSala weselna - Kompleks Rekreacyjno-Sportowy Leśny Dwór Sala weselna Hotel\tRestauracja / Hotel Oskar Zamek *Szczecinek*\nHoneymoon - Kamerzysta i fotograf ślubny\tNiesamowite filmy ślubne dla niesamowitych ludzi!\tAKM FILMS- W każdym pakiecie - Film Ślubny Dron Teledysk\tWojciech Wójcik produkcja filmowa - kamerzysta + fotografia i dron\nPEONY&PAPER zaproszenia ślubne\tJacek Citlau - nagłośnienie, oświetlenie, wodzirej\tChrysler Pacifica Limited 8-mio osobowe auto na wyjątkowe okazje.\tPatryk Rosiński DJ Rosik\tPrezenterzy - oryginalne wesele z humorem i klasą\nJakie są najpopularniejsze style weselne? Wedding Planner podpowiada!\t7 pomysłów na stół tematyczny na weselu\tPokaz fireshow, czyli ognista atrakcja weselna!\nOstatnia aktualizacja strony: 08-05-2021 12:46:05