Chciały naprawić klimatyzację kablami rozruchowymi. To nagranie to komedia: "wiem co robię, mój tato jest mechanikiem" [WIDEO]\nJak powszechnie wiadomo, kable rozruchowe to zestaw przewodów (plusowy i minusowy) zakończonych zaciskami, dzięki którym możliwe jest spięcie ze sobą dwóch akumulatorów. Ten prosty zabieg pozwala na dostarczenie rozrusznikowi prądu z zewnętrznej baterii, co ułatwia uruchomienie silnika. Niektórzy ludzie jednak na siłę próbują znaleźć dla nich inne zastosowanie.\nNa początek mamy dla Was banalnie proste pytanie: co robi każdy człowiek, w którego samochodzie doszło do awarii klimatyzacji? Tak, brawo – macie rację! Jedzie do serwisu klimatyzacji, aby wykwalifikowany mechanik ustalił przyczynę awarii a następnie ją zniwelował. Jednak z jakiegoś powodu, ludzie czasami wpadają na (delikatnie to ujmując) dziwne pomysły. Tak było właśnie w tym przypadku.\nDwóch mężczyzn było świadkami komicznej sytuacji, którą na szczęście udało się nagrać. Teraz to wideo pozostanie już w sieci na zawsze i może nauczyć miliony ludzi w jaki sposób nie naprawiać klimatyzacji na własną rękę. Panowie zauważyli na drodze dwie niewiasty, które najpierw połączyły akumulatory w swoich samochodach kablami rozruchowymi, a następnie… ruszyły w ten sposób w podróż.\nA ponieważ będąc świadkiem takiej sytuacji chyba każdy zapytałby „co się tu wyrabia?”, mężczyźni zatrzymali się i zaproponowali pomoc. Niestety Panie nie były zainteresowane i stwierdziły, że w ten sposób naprawią klimatyzację, która uległa awarii w samochodzie jednej z nich. Na nic zdały się próby tłumaczenia im, że w ten sposób nie da się tego zrobić, a połączenie aut kablami rozruchowymi, w momencie kiedy obydwa pojazdy są na „chodzie” nie ma sensu i jest niebezpieczne. Ta sugestia nie spodobała się jednej z kobiet, która stwierdziła „że wie co robi, bo jej tato jest mechanikiem”. Sami nie wiemy, śmiać się, czy płakać…\nagresywna kobieta, klimatyzacja, naprawa klimatyzacji, serwis klimatyzacji


Anna Fotyga » Przekraczanie Rubikonu\nTrwa postępowanie sądowe w sprawie, którą Janusz Kaczmarek wytoczył Jarosławowi Kaczyńskiemu za słowa wypowiedziane trzy lata temu. Katastrofa smoleńska, w której Prezes PiS stracił brata – bliźniaka i wielu przyjaciół zdarzyła się rok temu. Przygnieciony rozpaczą i koniecznością ratowania chorej mamy Jarosław Kaczyński skorzystał z pomocy specjalistów i nowoczesnej farmakologii. Wszyscy byliśmy świadkami okoliczności i powodów tej decyzji, wiedzieliśmy, kiedy do niej doszło. Jarosław Kaczyński poinformował o tym opinię publiczną.\nDla gruntownego zbadania okoliczności sprzed trzech lat, wykorzystując zdarzenie późniejsze, sprzed roku, sąd zarządził badanie psychiatryczne pozwanego. Jak zasugerował Ryszard Kalisz – na wniosek strony, nie z urzędu. Motywów postępowania Kaczmarka nie chcę komentować – nie szanuję go. Prawnicy pobierają jednak naukę logiki i mogą z niej korzystać, odrzucając wnioski absurdalne. Ta sprawa ma oczywisty polityczny charakter, jest próbą zdyskredytowania znanego polityka poprzez sugestię ułomności, niepełnowartościowości. Władza sądownicza, abstrahując od powszechnie znanych, wyjątkowo dramatycznych i niemających nic wspólnego z rozstrzyganą sprawą – okoliczności, wskazuje, że świat nie znosi pustki. Wraz z postępującą destalinizacją Rosji (wg diagnozy ministra Sikorskiego) stalinizm przekrada się do nas.\nTa sprawa ma jednak dla mnie jeszcze jeden, znacznie poważniejszy aspekt. Polska przeżywa zapaść zdrowia publicznego, brak badań przesiewowych wielu schorzeń. Plagą cywilizacyjną stają się choroby psychiczne. Nie chwilowe załamania spowodowane straszliwą tragedią, jak w przypadku Jarosława Kaczyńskiego. Długotrwałe, przewlekłe, nigdy niezdiagnozowane i nie poddane terapii, choroby psychiczne dzieci, młodzieży, dorosłych. Pogłębiane warunkami życia, stresem, „wyścigiem szczurów”. Przykład człowieka utożsamianego z siłą, który pokazuje, że można i trzeba pokonywać rozpacz, mógłby skłonić wielu do pójścia jego śladem. Tak jak walka profesora Religi z nowotworem dała nadzieję i siłę jego współtowarzyszom niedoli bardziej niż najdroższe kampanie marketingowe. Empatia władz, mediów i społeczeństwa w stosunku do Jarosława Kaczyńskiego mogła wielu chorych utwierdzić w przekonaniu, że warto się leczyć, że nikt nie wykorzysta ich słabości przeciwko nim w wyścigu o władzę, posadę, wpływy, miejsce w kolejce i życiu towarzyskim.\nPozwólcie Państwo, że opiszę doświadczenie, które przeżyłam we wczesnej młodości. Miałam wówczas 15 lat. Wybrałam się w odwiedziny do koleżanki, coś w jej wcześniejszym zachowaniu nie dawało mi spokoju. Nikt nie odpowiadał na pukanie do drzwi, na szczęście nie były zamknięte na klucz. W mieszkaniu znalazłam nieprzytomną koleżankę, obok łóżka leżała pusta fiolka po środkach nasennych. Udało się ją uratować. Do dziś pamiętam nieobecne, zrozpaczone spojrzenie jej matki, znanej z rozsądku i opanowania kobiety. Tę opowieść dedykuję sędziom, Januszowi Kaczmarkowi Ryszardowi Kaliszowi, popisującemu się w „Kropce nad i” kalamburami o równości obywateli wobec prawa. Jego wypowiedź pozwalała zrozumieć różnicę między wiedzą i mądrością.\nPozytywna reakcja na wyznanie Jarosława Kaczyńskiego mogła wpłynąć na życie wielu rodzin. Tak się jednak nie stało. Nie musimy poddawać się socjotechnice władzy. Brońmy się przed barbarzyństwem.


Naukowcy: Ochrona Bioróżnorodności To Klucz Do Uniknięcia Pandemii W Przyszłości - BrandsIT.pl - Biznes I Technologia\nW nowej analizie (https://www.pnas.org/content/118/17/e2023540118) naukowcy wskazują na związki między bioróżnorodnością i jej wpływem na zdrowie.\nChoroby takie jak COVID-19, SARS, czy gorączka krwotoczna Ebola są wywoływane przez patogeny wspólne dla ludzi i innych kręgowców. Poszczególne gatunki różnią się jednak zdolnością przenoszenia patogenów chorobotwórczych.\nGryzonie, nietoperze, ssaki naczelne i parzystokopytne (np. owce, jelenie), a także gatunki mięsożerne, zostały zakwalifikowane przez badaczy jako jednostki, które przenoszą najwięcej patogenów wśród ssaków. Autorzy pracy przewidują, że „kolejny niebezpieczny patogen będzie pochodził raczej od nietoperza, niż od nosorożca”.\nGatunki o krótkiej żywotności przenoszą więcej patogenów, bo „żyjąc w szybszym tempie i wcześniej osiągając dojrzałość płciową, ich organizmy skupiają się na czynnościach związanych m.in. z wychowaniem potomstwa, dlatego w mniejszym stopniu inwestują w swoistą odpowiedź immunologiczną. W konsekwencji zwierzęta te stają się źródłem transmisji chorób.\nAutorzy analizy wskazują, że, aby przewidzieć ewentualne negatywne skutki utraty bioróżnorodności i im zapobiec, trzeba przede wszystkim skupić się na zjawisku transmisji chorób i patogenów. Jak wyjaśnia prof. Ostfeld, „powinniśmy odejść od myślenia, że jeden gatunek jest jedynym nosicielem konkretnego patogenu. Przenoszą się one z jednego zwierzęcia na drugie i trudno zakładać, że mają wyłącznie jedno źródło”.\nProf. Keesing podkreśla, że „przywrócenie bioróżnorodności to istotny aspekt zarządzania ryzykiem przenoszenia chorób odzwierzęcych”. Wskutek obecnych działań człowieka, szczególnie tych zwalczających bioróżnorodność, patogeny pozostają aktywne dłużej. “Po zwalczeniu pandemii COVID-19 należy skupić się na przywracaniu i ochronie różnorodności biologicznej” – podsumowują badacze. (PAP)\nPremier: stać nas na to, by w chwilach próby zjednoczyć się i działać razem


Niejasne określanie wzajemnych powiązań Niejasne określanie wzajemnych powiązań - spółka komandytowa z o.o.\n« Rada nadzorcza a podział zysków\nRada nadzorcza a kontrola wyników »\nNiejasne określanie wzajemnych powiązań\nBrak konsekwencji w układzie organizacyjnym przedsiębiorstwa wynika często z niejasnego określenia wzajemnych powiązań i uprawnień. Te niedomówienia są częstą przyczyną tarć, różnych błędów i obniżania się wydajności pracy. Nowoczesne przedsiębiorstwo jest skomplikowanym organizmem, a stosunki międzyludzkie są problemem „żywym”, nie dającym się ująć w sztywne ramy, nic dziwnego więc, że wiele przedsiębiorstw nie potrafi zająć w tych sprawach zdecydowanego stanowiska. Są dyrektorzy przedsiębiorstw, którzy szczycą się tym, że podlegli im kierownicy nie mają sprecyzowanego zakresu uprawnień. Niedokładne określenie wzajemnych powiązań stanowi ogromną niedogodność zarówno dla przedsiębiorstwa, jak i dla osób w nim zatrudnionych.\nNiedelegoimnie uprawnień. Jedną z często spotykanych bolączek w życiu przedsiębiorstwa jest niedelegowanie uprawnień wynikające z niechęci ze strony kierownictwa do przesuwania na niższe szczeble uprawnień do podejmowania decyzji. Faktem jest, że w niektórych małych przedsiębiorstwach, w których jednolitość polityki jest nieodzowna, a decyzje mogą być podejmowane przez jednego lub też niewielką grupę kierowników, może nie być potrzeby ani konieczności decentralizacji uprawnień. Jednak tworzenie się „wąskich gardeł” w podejmowaniu decyzji, nadmierne obciążanie drobnymi sprawami wyższych szczebli zarządzania, załatwianie spraw na zasadzie „straży pożarnej” lub „likwidowania zatorów” oraz zamykanie drogi do rozwijania przyszłej kadry kierowniczej spośród pracowników niższego szczebla — to dowody, jak niebezpieczną rzeczą jest polityka centralizacji uprawnień.\nPomieszanie powiązań w informacji z powiązaniami upraumień. Trudności, jakich nie da się uniknąć ze względu na podział przedsiębiorstwa na szczeble organizacyjne można w znacznej mierze przezwyciężyć rozszerzając kanały przepływu informacji. Zbieranie informacji musi być oddzielone od podejmowania decyzji, gdyż tylko to ostatnie wymaga uprawnień kierowniczych. W dużych przedsiębiorstwach istnieje tendencja, aby „linia informacji” biegła równolegle do „linii uprawnień”, podczas gdy jedyną przyczyną, dla której należy utrzymywać szczeblową kolejność wydawania poleceń, jest konieczność zachowania jednolitości uprawnień i jasnego określania odpowiedzialności. Poza przypadkami, gdy informacja jest tajna (często przedsiębiorstwa przesadzają i niepotrzebnie kwalifikują informację jako tajną czy poufną) lub osiągalna tylko za wysoką cenę, nie ma potrzeby, aby kanały informacji pokrywały się z liniami przekazywania uprawnień. W przedsiębiorstwie, gdzie odróżnia się powiązania informacyjne od powiązań w uprawnieniach, zmniejszają się koszty wynikające z podziału przedsiębiorstwa na wydziały, przy czym zachowuje się organizacyjną jednolitość w podejmowaniu decyzji.


Przez tydzień będziesz mógł/a skorzystać zupełnie za darmo z naszych zajęć. Do wyboru masz m.in. Salsation, Pilates, Zdrowy kręgosłup, High Heels, Bachatę solo i w parach oraz Salsę w parach.\n21:00 Salsa w parach\n20:00 High Heels (Panie)\nNa wszystkie zajęcia obowiązuje wcześniejsza rezerwacja miejsca.\nWYŚLIJ SMS ze zgłoszeniem: IMIĘ I NAZWISKO, DZIEŃ, JAKIE ZAJĘCIA. (1 osoba może się zapisać na jedne zajęcia z każdego rodzaju, maksymalnie 3 różne)\nStart: 24 stycznia godz.17:00\nKoniec: 30 stycznia godz.20:00\nWydarzenie Categories: Fitness, Taniec\nbachata, białystok, kurs, nauka, pierwszy taniec, pilates, salsa, salsation, schudnąć, stretching, szkola tańca, taniec, zdrowy kręgosłup\nPilates – dołącz do grupy w każdej chwiliSALSA KUBAŃSKA W PARACH


Lampa UV LED Sole5 48W biała 3881 - Aloe Beauty\nLampa UV Dual LED SOLE 48W posiada 24 diody LED o dwóch długościach fal: 365 nm oraz 405 nm. Gwarantuje to szybkie utwardzenie każdego żelu czy hybrydy. Diody rozłożone są w kształt litery U, co powoduje, że światło dociera równomiernie do wszystkich paznokci. Lampa przeznaczona jest do użytku profesjonalnego. Lampa posiada zdejmowany spód, co ułatwia utwardzenie lakieru na paznokciach u stóp, a także czyszczenie i dezynfekcję. Parametry techniczne: moc: 48 W napięcie: 100-240 V 50/60 Hz 1 A wymiary: 220 mm x 195 mm x 105 mm 24 diody LED długość fali: 365 nm + 405 nm


• Zobacz wątek - Wydarzenia w Lermie. Wstydliwe karty wojny w Hiszpanii\nTeraz jest 21 sty 2019, o 03:12\nWydarzenia w Lermie. Wstydliwe karty wojny w Hiszpanii\nTytuł: Re: Wydarzenia w Lermie. Wstydliwe karty wojny w Hiszpanii\nNapisane: 4 lut 2010, o 23:21\nMnie natomiast z tego fragmentu bije na milę, że ów opowiadający nie był oficerem tylko zwykłym szeregowym lub ew. nieco wyżej.\nBył starszym wachmistrzem. Majorem musiał zostać dużo później.\n(Wspominień z Turwii nie znam, kto je napisał i kiedy? )\nKrzysztof Morawski, Wspomnienia z Turwi, Kraków 1981.\nA teraz patrzcie, co napisał Płaczkowski (to był dobry ślad):\n"... a te(obrazy darowane później pewnej Hiszpance)miałem z katedry ś. Innocentego z miasta Lerma"\nW. Płaczkowski, Pamiętniki, Żytomierz 1861, s. 96.\nNapisane: 4 lut 2010, o 23:22\nMała niespodzianka Pamiętacie jurkorda? jak zwykle okazał się niezawodny w chwili, gdy wydawało się, że tamat zamarł...\nW związku z prośbą przedstawioną na topicu „Wydarzenia w Lermie, Wstydliwe karty wojny w Hiszpanii” przedstawiam trzy fragmenty opowieści anonimowego majora, zamieszczonej w „Kalendarzu Krakowskim na rok 1856 Józefa Czecha”. Całe opowiadanie liczy w oryginale pięć i pół stronicy, z których przytaczam dosłownie pierwsze trzy strony. Pozostałe dwa fragmenty także pośrednio dotyczą wydarzeń w Lermie.\nPS. W przypadku ewentualnego zainteresowania forumowiczów, mogę zamieścić także opuszczony fragment opowieści majora, dotyczący przebiegu !? – wg niego - samej szarży.\nŻyczę sukcesów w śledztwie !!! - jurkord\nWAWÓZ SOMmO - SIERRa,\nWYJĄTEK Z OPOWIADAŃ MAJORA\n„Było to ile sobie przypominam, na kilka marszów przed bitwą pod Sommo-sierra. Korpus marszałka Wiktor, do którego należeliśmy, a gdzie i Cesarz się znajdował, ciągnął z Burgos do Madrytu. Nieprzyjaciel spędzony ze wszystkich ważniejszych stanowisk, nigdzie nam prawie nie ukazywał pola, małe tylko gerylle złożone po większej części z kontrabandzistów i mikielistów wieszały się nad wojskiem w trudniejszych przeprawach, niepokoiły oddziały wysłane za furażowaniem lub napadały na maruderów. Owóż tak, nie doznając wielkiej od nieprzyjaciela przeszkody, zajęliśmy miasto Lermę, część armii rozłożyła się pod murami – bo w Hiszpanii, trzeba wiedzieć, nie gnieżdżą się ludzie tak jak u nas, gdzie się komu podoba, ale otaczają się murem, zamykają bramami, jakby ustawnie obawiali się złodziei. Naszemu pułkowi przypadło stać w mieście, na placu pięknie wysadzonym drzewami, który to plac zowią po tamtejszemu: Allameda, czyli miejsce przechadzki. - Rozmunsztukowawszy konie, napoiwszy i nakarmiwszy, jaki taki poszedł oglądać się po mieście. zdziwiła nas nieco posępna ponurość ulic: okiennice pozamykane, drzwi od domów zabite, jakby już sto lat się nie otwierały, żywego ducha z porządniejszych mieszkańców nie widać, tylko hołota z kawałkiem kilimka na plecach, którym się obrzuca jak najparadniejszym płaszczem, a spod dziurawego sombrero ciska wzrok jaszczurczy, tylko pół nagie dzieci wyglądające z poza węgłów i wykrzykujące: alli esta un gavecho! która to obelga tak u nich była w modzie, jak u nas: jak się masz albo dobry dzień. - Wszakże niedługo przekonaliśmy się, że to udana cisza, pod którą knuła się szkaradna zdrada. - Piechota bowiem, zająwszy przed nami inną część miasta, rozbiegła się tu i ówdzie, a zwyczajem piechurskim wścibiając nos w każdy kątek, a najbardziej w piwnice, gdzie mogły być składy wina, poczęstowaną została przez zaczajonych Hiszpanów sztyletami, a nawet, jak mówiono, spoza muru i kilka strzałów wypadło – z tąd okropny zrobił się skweres i my, kiedyśmy w kupie poszli zwiedzać miasteczko, trafiliśmy na sam najgorszy upał, gdyż żołnierstwo rozjuszone mszcząc się śmierci towarzyszy, rzucało się na domy; wybijając drzwi i okna, rabując sklepy i nie przepuszczając żadnemu Hiszpanowi, jeśli się gdzie na oczy nawinął. Postrzegłszy nadbiegających kilku starszych oficerów rozumieliśmy że porządek przywrócą, bo szli z dobytymi szpadami, ale się pokazało, że i oni pałali zemsta i zamiast wstrzymać, jeszcze pobudzali żołnierza, jeden nawet, com na własne uszy słyszał, wrzeszczał na całe gardło: że cesarz pozwolił rabować przez całą godzinę na ukaranie buntowniczych mieszkańców. Na takie dictum cała zgraja huknęła: Vive l`Empereur! Mort aux Espagnols! i jeszcze wścieklej rzuciła się, burząc wszystko, co tylko stawiło opór. Maćki nasze usłyszawszy o takim rozkazie dziennym, zawyli jak stado wilków, pierwsza to bowiem trafiła się im gratka, dotąd o takim szczęściu żołnierskim słyszeli tylko z podań schwycić za zaś kurę lub gęś maruderce, było to bardzo pospolite szczęście, nie mogące iść w porównanie z urzędowym rabunkiem. Jaki taki co jeszcze w domu zachwycił słuchem o wielkich bogactwach w Hiszpanii, marzył, że jeśli go kulka nie sprzątnie gdzie za Pirenejami wróci z jedną i drugą bryłą srebra i złota, byli bowiem tacy co żegnając się z kochankami, solennie im obiecywali upominek nie mniejszej wartości. Możecie więc sobie wyobrazić, jak |k.2| ślinka szła naszym Mazurom gdy tu i ówdzie postrzegli Francuza wynoszącego jaki sprzęt bogaty ze złupionego sklepu – ledwie miał czas obejrzeć się, już żadnego nie było koło mnie. Zostawszy sam jeden, wolnym krokiem przebiegałem ulicę przedstawiającą widok wielkiego spustoszenia, z razu pocieszałem się tą filozoficzno-żołnierską myślą, że w wojnie inaczej być nie może, że każda zaczepka odpłaca się odwetem, że sztyletowanie pokątne hańbi naród, choćby najbardziej pobudzony do zemsty – ale kiedym poszedł dalej i ujrzał śród stosu połamanych sprzętów, porozrzucanej pościeli, leżącego na wznak trupa mężczyzny z rozpłataną głową a na nim kobietę zamordowaną z małym chłopczykiem – mimowolnie stanąłem, zimny dreszcz przeszedł mnie całego …zakrzyżowawszy ręce na piersiach jakbym się bał, by je nie rozsadziła myśl rozpaczna, cofnąłem się pamięcią w dawne lata. – Serce żołnierskie wzruszyło się we mnie choć to nie była chwila szlachetnych wzruszeń: przypomniałem sobie, że w dniu zaciągania się w szeregi, poszedłem był do kościoła pomodlić się i prosić Boga aby mi w tym nowym zawodzie dopomógł, ślubując w duchu nigdy bezbronnego nie skrzywdzić, ale owszem zastawić go własną osobą gdyby był napastowanym. Teraz choć w nieprzyjacielskim narodzie zdarzyła mi się sposobność wywiązać ze ślubu dobyłem szabli postanawiając z narażeniem życia bronić od gwałtów. Ktoś mógłby ten krok nazwać donkiszoterią, ale młode serce nie rozumuje uczucie jest u niego przekonaniem, religią… Biegłem więc w stronę, gdzie się rozlegały największe krzyki; przypadam – a tu koło beczki wina bije się kilku grenadierów. – Trunek niechaj się leje - pomyślałem – byle nie krew, - dalej rozrywano postawy sukna i sztuki jedwabnych materyi – mniejsza o to! i choć mnie wołają do spółki zatykam uszy i lecę dalej… W tem z narożnego domu dolatuje mnie jęk – przeraźliwy jakby miał być ostatni - jęk kobiecy – wpadam – długi ciemny korytarz prowadzi mnie do izby, kędy zastaje dwóch opitych rabusiów wydzierających sobie śliczną może trzynastoletnią dziewczynę… Hiszpanka kawałkiem sztyletu broni się, czepia stołów, łóżek, zębami jak hiena kąsa ich w ręce… ale już biedna coraz omdlewa… Gdym stanął na progu myślała, że nowy napastnik i padła na kolana wnosząc oczy do nieba … i niebo ją wysłuchało. – Dwa ogniste płazy jak grom, sypnąłem na plecy rabusiów – zgłupieli – a tymczasem pochwyciłem maleńką na ramię, wyskoczyłem na ulicę i pytałem: gdzie cię schować abyś była bezpieczna ?.\n- Alla iglesia – i wskazała rączką na klasztor, który czernił się o paręset kroków. Puściłem się więc jak szalony do Pańskiego przybytku pewny, że tam znajdzie schronienie zdawało mi się, że najzaciętsza wojna powinna te miejsca szanować. Ależ jakże zawiedliśmy się oboje ! drzwi przedsionku już były wysadzone – na korytarzach leżało dwóch mnichów broczących się we krwi – a z głębi kościoła dochodził do nas łoskot i wrzaski. – Gdzież się schronić ? pytałem. – Tu zostanę – i zsunęła się z moich ramion. – Kościół pełen żołnierzy ? – Znam miejsce gdzie ich nie ma i wskazała na ziemię. – Zrobiłem co mogłem niechaj Pan Bóg cię strzeże ! – A ciebie Madonna del Carmen !... co rzekłszy, zdjęła ze szyi obraz Najświętszej Panny, malowany na złotej blasze. – Noś go mój wybawco i wspomnij na Mariettę. Pamiątkę przyjąłem z wdzięcznością, ona tymczasem znikła gdzieś za filarem.\nPatrzcie – tu major otworzył koszulę na piersiach i pokazał jak dłoń duży medalion obszyty w irchę - nosiłem go przez wszystkie kampanie i mogę powiedzieć, że mnie chronił od wielu a wielu niebezpieczeństw, bo kiedy koło mnie jak muchy padali ludzie, mnie i włosek nie spadł… Czy podobna, mówiłem do siebie – aby miejsce święte, jak kościół jeszcze katolicki, zostało zgwałcone ?. Pewnie to panowie Francuzi którzy niedawno wyparli się Boga, bezczeszczą przybytek pański.-\nTak rozmyślając, wbiegam przez zakrystie. Jakiż mię widok uderza ?. Kilkudziesięciu żołnierzy, a miedzy tymi wielu z naszego pułku na piękne rabują – jedni wiszą na gzymsach ołtarzy i ściągają apostołów, owi ze świętych zdzierają sukienki, odpruwają galony z firanek, szablami krają ornaty, któryś świętokradzką ręką otworzył cyborium i rękojeścią pałasza zbija w bryłę złote kielichy, wysypawszy na ziemię komunikanty; inny to samo robi z monstrancyą!... Osłupiałem – zdawało mi się że sklepienie kościelne runie na bezbożnych …\nChciałem krzyczeć – język przyrósł mi do podniebienia… Nie wiem jakie wrażenie zrobiła na nich postać moja skamieniała i ręka z wniesionym pałaszem i bladość śmiertelna twarzy; czułem bowiem że wszystka krew zbiegła mi do serca… Nie wiem – lecz to dobrze pamiętam że jakby w nich piorun uderzył, jakby |k.3|\nozwało się piekło sumienia pospuszczali oczy i żaden nie kończył co zaczął. Była to chwila krótka, ale nie do opisania.\nRozmyślając nad tym nieraz przekonałem się ile może dokonać niema potęga ducha o w ten czas byłem duchem wyższy nad wszystkich: w milczeniu moim, w postawie uroczystej groźnej czytali wyrok swej zbrodnii; niejeden może przypomniał sobie kościółek swojej parafii gdzie się dzieckiem modlił, gdzie pierwszą przyjął komunie, gdzie rodziców pogrzebał… Chciałem już ogromnym głosem zawołać: Precz stąd ! -ręce wam pousychają, nogi przyrosną do tych ołtarzy, żaden z was ziemi swojej nie ujrzy ! ale nimem usta otworzył, jeden z tych co zalazłszy na chór kamieniami odbijali klejnoty i perły z bogatej sukienki Najświętszej panny, obaczywszy mnie zawołał: - Panie wachmistrzu! a chodźże pomóż nam, rady sobie dać nie możem, patrz jakie perły duże by orzechy !. To jego piekielne ozwanie się zniszczyło cały urok wrażenia: ze wszystkich bowiem stron zaczęli na mnie wołać; Spóźniłeś się, ale nic to podzielę się z tobą; naści kawałek śrebnego lichtarza; pół ornata dla ciebie wachmistrzu, przełamie się z tobą kawałkiem pateny, wyborne złoto miękkie jak papier …\nZatknąłem oba uszy a potrząsając w górę pałaszem, wołałem: Na rany Boga ukrzyżowanego toć ogień niebieski was spali, pierwsza kula nie minie – i toż to wy Polacy, wy dzieci bożego kościoła?...Bodajeście się nigdy nie byli rodzili na hańbę naszego narodu !... Już nie pamiętam co tam dalej mówiłem, wiem tylko żem krzyczał na cale gardło, żem klękał wyciągał do nich ręce i zaklinał na wszystkie świętości…\nGdy tak przemawiam, porucznik – wolę zamilczeć jego nazwisko – szalona pałka, zeskoczył z ołtarza a przypadając mi do twarzy z dwoma pięściami: Co ty sobie rozumiesz młokosie – wrzeszczał pieniąc się od złości – morały schowaj dla siebie i dla tobie równych, a nas nie ucz, cośmy więcej wąchali prochu… Natarczywość jego odbiłem zimną pogardą i rzekłem przekąsem: Piękny mi przykład!\n- Do kroćset batalionów wachmistrzu trzymaj język – czy wiesz co subordynacja ?...\n- Przed frontem ale nie na rabunku – odpowiedziałem.\nPorucznik się zmieszał, poczerwieniał, zagryzł wargi i odkrokując dobył szabli, chciał mnie ciąć przez głowę, alem sparował. – Aresztuję waćpana! odebrać pałasz! – krzyczał obracając się do żołnierzy. Wspólnicy rabunku już się podsuwali i kto wie, czyby nie byli utłukli a winę na Hiszpanów zwalili, gdyby szczęściem odgłos bębna nie rozległ się po murach i adiutant marszałka Bessiers nie wpadł z rozkazem aby pod karą śmierci przestano rabunku.\n- To mnie uratowało, żołnierstwo co tchu uciekło z kościoła ciesząc się tem co który urwał z kościoła – porucznik zaś krzywym okiem mnie zmierzył i pogroził: - Zjesz diabła jak ci to puszczę płazem !… alem drwił z tych pogróżek, bo sumienie nic mi nie wyrzucało a choćby i stołka mógł przystawić, to dla takiej sprawy cierpieć większa zasługa.\nWyszedłszy z klasztoru za innymi, postrzegłem ulice ożywione mnóstwem różnego żołnierstwa, którzy podobni do żeńców na obrzynku, używali teraz owoców pracy, zbiegowisko to miało minę niby święta narodowego niby bandy rozbójników bankietującej w lesie… Tutaj Holender wyskakiwał z kręgiem sera i z dzbankiem wina, nawieszawszy na biały mundur kręconego tytoniu, ówdzie Francuz dobrze ścięty objuczył plecy sukniami kobiecymi i lezie mi w oczy, abym co kupił dla mojej belli. Badeńczyk zgiął się pod ciężarem kiełbas i szynek, w rynsztoku tarza się pijana markietanka, znowu ulicą ciągnie zgraja rycząc przypomniana sobie pieśń Marsylczyków, poprzedzona zataczającym się grajkiem, który brzdąkał na skradzionej gitarze, na placu przed figurą jakiegoś świętego, kupa jedna tańczy kontredansa w mnisich habitach – felczer od ambulansu rozparłszy się na balkonie prawi kazanie do tych, co na ulicy czubią się o chudego koguta.\nTyle scen to śmiesznych, to wzbudzających przykre uczucie, przewijało się przed mojemu oczyma, że prawie odurzony wróciłem do naszego stanowiska, gdzie zastałem większą część żołnierzy, którzy obłowiwszy się, teraz puszczali w handel różne kosztowności, przedając najczęściej za manierkę gorzałki rzecz wartującą kilkanaście dukatów, albo też na rozpostartym płaszczu zgrywali się w karty do jakiego spekulanta, co bank założył. Czy tym czy owym sposobem na to, który został przy zdobyczy wszystko jak było marnie nabyte, tak zbyte, tylko na dobitek wielu pościągało na siebie karę boską w następnej okazji w sposób bardzo widoczny i przekonywujący – ino nie dla wszystkich, gdyż wielu którym zwracałem na to uwagę, nie chcieli wierzyć, składając na zwyczajną kolej bitew i stosując przysłowie: że gdzie drwa rąbią tam trzaski lecą. …”. (koniec 3 strony)\nMajor następnie opowiada m. in. o widzeniu (Matki Boskiej ?) w swoim proroczym śnie, w noc poprzedzającą szarżę w wąwozie Somosierry. Dalej – cyt.:\n„…Aż to rotmistrz [Kozietulski !] przypada;\n- Wachmistrzu ! Każ stawać do apelu, cesarz za moment będzie przejeżdżał, piechota już się uciera – czy słyszysz strzały ?. – W rzeczy samej głuchy odgłos ognia karabinowego rozlegał się po górach.\n- Ależ to dziwny sen miałem panie rotmistrzu ! – mówię zajęty moim marzeniem.\n- Potem o tym, teraz spiesz się ..odrzekł wołając niecierpliwie na ordynansa by mu konia podawał. Nie długo stałem przed uformowanym szwadronem i czytałem apel, pamięć dochowała mi wiernie nazwiska oznaczone krzyżykiem we śnie, dlatego przy czytaniu porobiłem też same znaczki – najwięcej mię uderzyło, iż wszyscy, których widziałem na rabunku w Lermie, dostali krzyżyk…”\nI zakończenie opowiadania majora – cyt.:\n„….Pan dobrodziej nic nam nie mówisz o sprawdzeniu się przepowiedni – czyż wszyscy ci zginęli, co dostali krzyżyk ?... Wszyscy, co do jednego ! – oparł major z westchnieniem. Przed apelem pokazywałem listę kilku kolegom, naliczyliśmy pięćdziesiąt siedem krzyżyków, po apelu podałem w raporcie pięćdziesięciu siedmiu zabitych. -”\nNapisane: 4 lut 2010, o 23:24\nCierpliwość została nagrodzona! Dzięki Wam, szlachetni: jurkord i Castiglione!\nGdy czyta sie tekst "majora" w całości, widać, że jest bardzo "literacki". Mimo wszystko znani mi pamiętnikarze nie starali się o takie efekty stylistyczne jak "major". Bardzo możliwe, że tekst jest wtórny i pisany na podstawie czyjegoś opowiadania przez "zawodowego" literata. Jest w nim niewątpliwie parę momentów wątpliwych, jak np. rozmowa z Kozietulskim przed szarżą, ale w świetle innych dowodów trudno wątpić, że w Lermie wojsko pozwalało sobie ponad miarę i że mieli w tym jakiś udział nasi bohaterowie. Zresztą już od bitwy pod Burgos wojna miała charakter bezwzględny, o czym pisał nawet oficjalny "III Biuletyn Biuletyn Wojsk w Hiszpanii" datowany w Burgos 13 listopada: "Nieszczęśliwe miasto Burgos, wystawione na wszystkie klęski, jakim podlega miasto wzięte szturmem, okropny wystawia widok. Księża, mnichy, mieszkańcy poumykali na pierwsza pogłoskę o bitwie, zagrożeni aby żołnierze wojska Estramadury nie bronili się z ich domów, jako to byli zapowiedzieli; zrabowani zostali najpierwej od nich, a po tym od naszych żołnierzy, wpadających do domów dla wypierania z nich nieprzyjaciół i nie znajdujących w nich nikogo". (cytuję za "Gazetą Warszawską" 1808 - nawiasem mówiąc dobrze byłoby, gdyby jakaś bibliotka internetowa umieściła mikrofilmu dawnej prasy - bogactwo informacji!).\nZostaje jeszcze kwestia Załuskiego, który jest dla mnie po prostu "lakiernikiem". Postaram się, jak będę miał więcj czasu, przedstawić główne tezy jego krytyki wspomnień "majora". Odnoszę jednak wrażenie, że Załuski miał skłonność do "bycia nieomylnym", bo robił zarzuty praktycznie wszystkim, którzy pomagali mu w ustaleniu faktów, w tym nawet z bespośrenim uczestnikom bitwy pod Somosierrą: Toedwenowi i Piotrowi Krasińskiemu. Pozdrawiam!\nNapisane: 4 lut 2010, o 23:25\nBardzo interesujący opis. i nietrudno sobie, przynajmniej moim zdaniem, wyobrazić, że tak naprawdę było. Ale dwa fragmenty budzą moje wątpliwości.\nPo pierwsze: dialog wachmistrza (majora) z trzynastoletnią dziewczyną - w jakim języku był prowadzony???\nGdy tak przemawiam, porucznik – wolę zamilczeć jego nazwisko – szalona pałka, zeskoczył z ołtarza a przypadając mi do twarzy z dwoma pięściami: Co ty sobie rozumiesz młokosie – wrzeszczał pieniąc się od złości – morały schowaj dla siebie i dla tobie równych, a nas nie ucz, cośmy więcej wąchali prochu…\nA któryż to porucznik szwoleżerów (sądząc z tego, że opisujący znał jego nazwisko, chodzi najwyraźniej o oficera szwoleżerów) tak się do owego momentu tak nawąchał prochu?\nNapisane: 6 lut 2010, o 00:41\nMnie z kolei zastanowił fragment dotyczący Maćków, co to zawyli jak stado wilków i Mazurów, którym pociekła ślinka (od razu skojarzył mi się z rozmową Cedry z kapitanem Legii Nadwiślańskiej z "Popiołów"). Trudno się oprzeć wrażeniu, że odnosi się on raczej do rzesz niż do pojedyńczych szwoleżerów, a to chyba w 1808 r. mało prawdopodobne.\nNapisane: 6 lut 2010, o 00:44\ndokładnie Kampie - z tą dziewczynką - to literacka fantazja - być może w części oparta na jakimś wspomnieniu. Bo to że jest to opis jakiegoś opowiadania nie ulega wątpliwości:\nPatrzcie – tu major otworzył koszulę na piersiach i pokazał jak dłoń duży medalion obszyty w irchę - nosiłem go przez wszystkie kampanie\nPan dobrodziej nic nam nie mówisz o sprawdzeniu się przepowiedni – czyż wszyscy ci zginęli, co dostali krzyżyk ?... Wszyscy, co do jednego ! – oparł major z westchnieniem\nwidać wyraźnie że jakiś wiarus opowiada a ktoś to zapisuje (ba mało tego) Całość ma absolutny wydźwięk moralnego pouczenia, to opowiastka z morałem, bajka jak dla mnie.\n- czym dawano sygnały w tumulcie? Bębnem? Jakoś głośny by być musiał.\n- czy zna ktoś dokładne uwarunkowania militarne tych dni? Kto zajął Lermę? Viktor? (tak niby podaje "major") tymczasem ja znalazłem, niestety nie mam żadnych poważnych opracowań "hiszpańskich": "The Spanish armies of the centre and left haying now been overcome in every direction, it was only necessary to disperse their right, in order to march upon Madrid. For this purpose, the corps of Marshal Ney was despatched from Burgos, through Lerma and Aranda, with instructions first to ascend the Douro, then to descend in the direction of the Ebro, and take Generals Castanos and Palafox in the rear, who were speedily to be attacked in front by our army of the left, under Marshals Lannes and Moncey. This army of the left still occupied Logrono and Tafalla, and were preparing again to descend the Ebro.\nOn the 15th of November, our brigade of hussars proceeded to Lerma to reinforce the army of Marshal Ney, with which it was henceforth to be provisionally attached. On the 16th, Marshal Ney went from Lerma to Aranjue"\nData 15 listopad idealnie pasuje do daty podanej przez Agenta za listem Łubieńskiego. No i jeśli był to Ney to co tam robił Bessires?\ni jeszcze jedno - wątpię czy Bozi robi róznice czy rabuje sie ornaty i patery czy ostatnie jedzenie ze spiżarni biednego wieśniaka....\nNapisane: 6 lut 2010, o 00:47\nTekst ten nosi silne cechy literackiej fantazji. Osobiście nie jestem przekonany, aby opowiadał o autentycznych wydarzeniach. To znaczy prawdopodobnie jest zbudowany "na kanwie" czyli odnosi się tylko do konkretnego zdarzenia (rabunku Lermy), natomiast reszta jest fikcją. Coś na kształt mechanizmu Trylogii Sienkiewicza: tłem są dane okoliczności historyczne, ale "przygody" bohaterów to fikcja.\nJeśli chodzi o prasę to istotnie może ona być źródłem faktograficznym, ale z silnym zastrzeżeniem na temat jej funkcji. Nie zapominajmy, że była ona przede wszystkim propagandowa, a nie informacyjna. No i wszelkie informacje z zagranicy były to przedruki z prasy obcej (głównie francuskiej, jeśli chodzi o działania Francuzów), także poddanej kontroli cenzury.\nNapisane: 6 lut 2010, o 00:49\nczy zna ktoś dokładne uwarunkowania militarne tych dni?\n"9-ty biuletyn wojska w Hiszpanii - z Aranda 25 listopada" podaje: "Główna kwatera przeniesiona została dnia 22 z Burgos do Lerma, a dnia 23 z Lerma do Aranda. Książę d`Elchingen pociągnął d. 22 do Soria. To miasto, dawna Numancja, jest stolicą prowincji. (...) Lekka jazda księcia d`Elchingen zajmowała Medina-Celi i drogę prowadząca z Saragossy do Madrytu, główna straz jego ciagnęła do Aranda.\nD. 22 książę Montebello i Conegliano złączył się przy moście Lodosa.\nD. 24 książę Bellune przenióśł główną swoją kwaterę do Venta Gomez".\nNapisane: 6 lut 2010, o 00:51\nWidzę, że się Panom spodobało :kid: Więc proszę, oto ciąg dalszy... Ale najpierw komentarz jukorda\nZałączam poniżej pozostałą część „opowieści” zatytułowanej „Wąwóz Sommo-Sierra, wyjątek z opowiadań majora”. Mam nadzieję, że okaże się ona przydatna - tym samym Szanowni forumowicze będą dysponować pełnym tekstem, niegdyś poddanym ostrej krytyce przez Załuskiego.\nOsobiście nie mam wyrobionego poglądu na temat wydarzeń w Lermie oraz nie chcę wyrokować, czy były to faktycznie wstydliwe karty wojny w Hiszpanii.\nNa tym kończy się - jak na razie - moja pomoc w tej kwestii, chociaż.,,,\nPS. Zenobi, cała przyjemność po mojej stronie! Naprawdę !!!\n„Wąwóz Sommo-Sierra, wyjątek z opowiadań majora”\n(cz. II - str. 4 i dalsze)\n„..Zwykła to metoda tłumaczenia sobie najosobliwszych fenomenów – przerwał młody mężczyzna, prawda okropna prawda, żeśmy Opatrzność odsunęli od wszystkich spraw świata. Otwórzmy dzieje; ta lub owa bitwa mogła być wygraną, już się zwycięstwo chyli na słabszą stronę…jeden jenialny dowódca odbiera postrzał – i wszystko bierze przeciwny obrót! – Strategik rozbierając krytycznie ruchy, przegrana zwala już na złe stanowisko, już na nierówność sił, brak amunicji, itp.\nO ! podobnych przypadków tysiącami bym wam naliczył – mówił znowu pan major – ale wracam do mojej powieści, która was jeszcze lepiej w tej prawdzie utwierdzi, tym więcej, gdy nie wątpię iż mię nie macie za marzyciela lub mistyka, a jeszcze mniej za człowieka osłabionych nerwów?.\n- O tym możesz być pewnym majorze – odezwali się słuchacze poglądając z uśmiechem na atletyczną jego postawę, na wypogodzone duże siwe jego oko i czerstwy rumieniec, co wszystko przekonywało, że w zdrowym ciele i dusza musiała być taką… Major tak zaczął znowu:\n- Dalszy nasz pochód odbywał się jak zwykle śród drobnych utarczek z bandami gerylasów, żadna większa siła nie ukazywała pola wiedzieliśmy bowiem, że niedobitki zbierały się w górach chcąc nam zamknąć przejście do Madrytu. Na dwa dni przed zdobyciem Sommo-Sierry, przednia nasza straż dościgła arriergarde hiszpańską w wąwozie Buwierka, rozprawa była krótka z zwycięstwo przy nas… Odtąd szliśmy wciąż górami – aż dnia 29 listopada cały korpus marszałka Victor zebrał się u stóp skał, które przed nami wznosiły się stromo, przepaścisto niby mur jakiejś olbrzymiej twierdzy. Zajęliśmy stanowisko przy jakiejś wioseczce na wpół zrujnowanej; nie kazano nam ruszać się od koni, ale pozwolono rozpalić ognika, tym bardziej że zimno wilgotne na wskroś przejmowało, a posiłek potrzebny był wojsku – przeto każdy sobie ważył, co miał w zapasie – ja zaś pamiętam raczyłem się z kolegami wyborna czekoladą, w którą się jeszcze w Lermie zaprowidowałem. Obóz hiszpański będący naprzeciw, gdy się ściemniało, przecudny widok nam sprawiał tysiącem ognisk, które jak lampy migały zawieszone na tle tych skał nagich, pomiędzy którymi wił wąski gościniec madrycki – jutrzejsza nasza droga do sławy lub śmierci…\nZapomniałem jeszcze napomknąć, że dnia tego z kolei szwadron nasz był na grangardzie przy cesarzu, która ta okoliczność tem bardziej utwierdzała nas w mniemaniu, że jutro może i nie dobędziem pałasza raz, że stanowisko wydawało się przystępnym tylko dla piechoty, po drugie że przy wielkim ołtarzu jak to zwykle się dzieje nie tak się prędko przychodzi do sprawy. Bardzo więc długo i wesoło gawędziliśmy w obozie, prawiąc różne dykteryjki przypominając sobie te dawniejsze lata, to różne znajomości i stosunki familijne, jaki taki westchnął za domem, za rodzicami, inny za kochanką a każdy pytał: kiedy też da nam Bóg wrócić na nasze zrazy i kaszę?… W końcu ożywiana ta biesiadka zeszła na smętne przypomnienia, jakaś tęsknota wróżka złego przeznaczenia osiadła czoła wiarusów, pospuszczali wąsy – ja zaś sam nie wiedząc dla czego byłem ochotszy niż kiedy, żarty mi się nie przebierały tak dalece, że niektórych ten dobry humor obrażał, i jeden jakby na przestrogę mruknął z pod nosa: - Ej wachmistrzu, zanadtoś dziś szalony żebyś jutro nie beczał!. – Zmilczałem, alem w duchu rzekł sobie: - chyba nad wami. I prawda, płakałem ich przy jutrzejszym ognisku, gdyśmy się i połowy towarzyszy dorachować nie mogli. W kampanii jakeście to sami zapewne doświadczyli, snopek słomy i suchy kawałek ziemi, jest rozkoszą która wszystko inne przewyższa – wyspać się dobrze to prawdziwe szczęście. Owóż tej nocy tak się zdarzyło, żeśmy obozowali blisko jakieś posady czyli karczemki ale tak zdezelowanej, że nawet dach nie został – tam rozlokował się na noc nasz rotmistrz Kozietulski z kilkoma oficerami i mnie się tez dostał jako wachmistrzowi szwadronowemu kątek suchy i miękki snopek ... Możecie sobie wyobrazić, żem zasnął twardo i smacznie, z razu żadne marzenie nie kłóciło spoczynku i wszelkie czucie było mi odjęte z zapomnieniem trosk i niepokojeń tego życia, których wszakże najmniej doświadcza żołnierz na linii bojowej…dopiero jak wnoszę nadedniem ujrzałem się w domu mego stryja, przy który mieszkałem po stracie rodziców. Był prześliczny ranek majowy…biegałem po ogrodzie między grządkami kwiatów takich woniejących, takich barwistych, jakich nigdy w życiu nie widział…Oko moje zachwyciła szczególniej jedna lilia piękniejsza nad inne wszystkie wielkością korony, srebrnym połyskiem liścia. – Stanąłem nad |k.5| nią i wpatrywałem się jak oczarowany, jak kochanek w oczy kochanki, przez które czyta w jej duszy miłość i nadzieję… Mnie zdawało się że lilia ma duszę, że w niej czytam łebską jakąś tajemnicę … potem jakbym dostał zawrotu, jakby dziwna ogarnęła mnie trwoga, uklękłem. – Aż oto z kielicha wypływa śliczna postać kobiety: jasne jej czoło otacza wieniec z promyków, biała szata nadzwyczajnej miękkości spływa do jej stópek któremi zaledwo dotykała liści liliowych… Na to zjawisko zacząłem mówić:\n- Błogosławionaś między niewiastami!... i złożyłem ręce do modlitwy…\nWtem postać przemówi cichym a dźwięcznym głosem: - Wachmistrzu czytaj apel !... Usłuchałem komendy, sięgnąłem za zanadrze i wyjąłem listę … Czytaj ! powtórzyła. Czytałem więc od początku do końca, a ona przy niektórych nazwiskach pokazuje palcem i mówi: - połóż krzyżyk ołówkiem… Gdym skończył i podniósł oczy, już znikło widzenie… W tej chwili odgłos trąbki zadzwonił mi w uszy, zerwę się na równe nogi – spojrzę – jeszcze szaro na dworze – mgła gęsta w powietrzu, ale od wschodu świt zaczynał rumienić niebo…\nAż tu i rotmistrz przypada; - Wachmistrzu ! Każ stawać do apelu, cesarz za moment będzie przejeżdżał, piechota już się uciera – czy słyszysz strzały ?. – W rzeczy samej głuchy odgłos ognia karabinowego rozlegał się po górach.\n- Potem o tym, teraz spiesz się ..odrzekł wołając niecierpliwie na ordynansa by mu konia podawał. Nie długo stałem przed uformowanym szwadronem i czytałem apel, pamięć dochowała mi wiernie nazwiska oznaczone krzyżykiem we śnie, dlatego przy czytaniu porobiłem też same znaczki – najwięcej mię uderzyło, iż wszyscy, których widziałem na rabunku w Lermie, dostali krzyżyk…\nGdym skończył – po szeregach przeleciał głuchy szmer: Cesarz ! cesarz !... i kilkudziesięciu jeźdźców przegalopowało przed nami. Poznałem go zaraz po szarej kapocie, po trójgraniastym kapeluszu i po tym oku, co wlepione w te masę skał, już naprzód wytknęło drogę zwycięstwu. – Kozietulski zakomenderował: - Czwórkami ! kłusem…i szwadron kopnął się za Napoleonem.\nPo drodze napotykaliśmy różne pułki, to piesze to konne, to artyleryę, zajmujące pozycyą. Patrząc na niezdobyte prawie stanowisko Hiszpanów, którzy na wąskim gościńcu wykutym w skałach, ustawili byli działa w kondygnacyą i ciągły sypali ogień – wróżyliśmy krwawą rozprawę, ale nam nigdy i przez myśl nie przeszło, aby kawalerya miała zdobywać ów wąwóz. Jednakże mały kapral tak w swojej głowie uradził i dokazał swego – inny pospolity generał byłby odszedł z kwitkiem…\nWidzieliśmy, jak piesze pułki coraz więcej wysyłały tyralierów, ale nic wskórać nie mogli, bo Hiszpanie palili jak zza muru a wdzierających spychali na dół bagnetami… Mgła powoli rozedniała w dolinie, a szczyty gór jaśniały już dziennym blaskiem. Cesarz stanął na jednym pagórku i przez lunetę patrzył – myśmy się również zatrzymali, przeto mogłem go śledzić w każdym ruchu: - po wężykowatym kierunku jaki nadawał lunecie poznałem, że duch jego biegł tym krętym gościńcem, najeżonym działami, w drgnięciu niespokojnym ręki wyczytałem jakąś tajemną obawę, która musiała w końcu ustąpić z myśli, bo uderzeniem dłoni gdy zsunął członki lunety, taki wzrok rzucił ku górom jakby chciał wyrzec: głupcyście !\nNiema ta scena tyle mnie zajęła żem nawet nie uważał jak kule gradem obsypywały nas, dopiero gdy Dziewanowski zginął poznałem na co się to zanosi i mówię do rotmistrza stojącego obok mnie: - Zaczynają dogrzewać…. -Nie tak tu jeszcze będzie…- odrzekł kiwając głową – dajno wódki wachmistrzu, coś chłodno… do ciebie!… Ledwie mi oddał manierkę, gdy adiutant cesarski przypadł: Capitaine, faites charger ces coquins la! Pokażmy co umiemy ! – krzyknął Kozietulski. En avant marche ! marche !...\nOdtąd już nie jestem w stanie opowiedzieć, co się tam działo koło mnie, nademną, podemną. Wiem żeśmy się darli jak na piec… Kartacze jak stada szaraków spadały na nas, granaty pękały pod nogami – cała góra by wulkan w ogniu zasypywała nas lawą pocisków, nie widziałem już kto tam padał, kto nam zastępował – nie wiedziałem czym był na koniu, czy pieszo, bo pęd massy mnie unosił mię unosił ciągle naprzód, ciągle pod górę, przez działa, przez kiesony, przez trupy zrąbanych kanonierów… Tylko to pamiętam, że mi ustawnie w oczy zaglądały paszcze dwóch dział – jak zmora która cię dusi, którą odepchniesz na chwilę a ona znowu powraca… Było tego już nie wiem wiele razy zapewne tyle ile par dział musieliśmy zdobywać na każdym zakręcie – później liczyliśmy, było ich szesnaście. Ośm więc razy biedny nasz szwadron wytrzymywał tę |k.6| piekielną łaźnię… Jużeśmy docierali prawie do końca … obejrzę się, ledwie kilkunastu gwardyaków kręci się przy mnie, ale za to długi pomost koni i trupów ciągnie się aż do podnuża góry. – Szukam oczami dowódcy… a oto on opodal za nami leży pod koniem i woła wyciągając rękę: - Bracia naprzód, naprzód !... Nie było komu iść naprzód … Hiszpanie na naszą garstkę sypnęli wierzchołków skał nieustający ogień.. Jedna kula trafiła mnie w słońce na kaszkiecie, inne płaszcz podziurawiły, a trzy ugodziły w piersi – czy uwierzycie ? wszystkie odbiły się o medalion z Najświętszą Panną… pokaże wam znaki.-\nWidząc co się dzieje, pewni już byliśmy, że ani noga z nas nie ujdzie – jaki taki choć żal mu było ginąć daleko od ojczyzny, jednakże postanowił drogo sprzedać krew Hiszpanom, tem bardziej, że niestworzone rzeczy wyprawiali z jeńcami. Czekaliśmy na nich tedy z rezygnacją i z podniesionymi szablami… Opatrzność zrządziła jednak inaczej: nie wyszło i trzy Zdrowaś Maryja, kiedy wąwozem rozległ się okrzyk Hurra ! Serca nam zabiło nadzieja… i oto Krasiński z Dotankurem sadzą na czele pozostałych trzech szwadronów gwardii… Odtąd już się przeważyło zwycięstwo zupełnie na naszą stronę: opanowaliśmy szczyty gór – nieprzyjaciel wszędzie tył poddawał, rzucał chorągwie, kiessony, działa bagaże, a myśmy wsiadłszy im na karki jechali na nim aż do Buitrago…\nZwycięstwo to okryło nas nieśmiertelną chwałą, Napoleon trzy razy zażył tabaki i zatarł ręce powtarzając: to diabły nie ludzie !...\nZ tem wszystkim gdyby Hiszpanie byli choć jeden zasiek zrobili na gościńcu, i diabły by nic nie wskórali… Nie darmo to bystre oczko Napoleona zraz dostrzegło tę chybę, skoczył po rozum do głowy i posłał jazdę. - Każdy inny byłby forsował piechotą… Znajdzcież drugiego Napoleona !...\nOpowiadający zamyślił się, a raczej skończył… Obecni mieli wzrok wlepiony jakby czegoś się jeszcze się spodziewali, aż jeden najmłodszy z nich zniecierpliwiony milczeniem majora zagadł:\n- Pan dobrodziej nic nam nie mówisz o sprawdzeniu się przepowiedni – czyż wszyscy ci zginęli, co dostali krzyżyk ?... Wszyscy, co do jednego ! – oparł major z westchnieniem. Przed apelem pokazywałem listę kilku kolegom, naliczyliśmy pięćdziesiąt siedem krzyżyków, po apelu podałem w raporcie pięćdziesięciu siedmiu zabitych. -”\nNa tym kończy się opowieść majora -\nNapisane: 6 lut 2010, o 00:53\nCzy ktoś wie, co „autor miał na myśli”, pisząc o potyczce w wąwozie Buwierka?\nProponuję jeszcze jeden fragment na temat wejścia szwoleżerów do Lermy. Pochodzi on z „Pamiętników Jana Chłopickiego” (Wilno 1849). Czytamy tam, co następuje: „Z Burgos przez Kahaltos i Willahos ruszyliśmy do Lerma, gdzie z powodu ucieczki mieszkańców sami musieliśmy o żywność dla siebie się starać. A że miasto obfite było w wino, więceśmy chlebem pomiętym w tym napoju koni naszych karmili (sic!). Oprócz tej korzyści z samego wina mieliśmy użytek z koszów winogronowych, gdyż w chłodne hiszpańskie noce składaliśmy je w stosy, a przy rozdętym ognisku, popijając aquaridiente (mocną wódkę) z zakąską cebuli i chleba pieczonego z wołową żółcią, hucznie gwarzyliśmy o dokonanych już i czekających nas jeszcze czynach”.\n„Pułk lekkokonnych Gwardii będąc w Hiszpanii, zostawał przez długi czas w dywizji sławnego i walecznego generała lekkiej kawalerii Lasalle. Po bitwie pod Burgos, przyłączony do korpusu piechoty, udał się od Arandy ku Calatayud, ale nowymi wstrzymany rozkazami w miasteczku Osma, zwracając się ku Madrytowi przez Aylon i Riaza, stanął późno już wieczorem pod górami Sommo – Sierra zwanymi”. (T. Łubieński, Krótki opis bitwy pod Somo – Sierra, (w:) „Tygodnik Ilustrowany” 1905, t. I, s. 452.)\nOczywiście po drodze była Lerma.\nZ dziennika Dautancourta wynika, że pułk stacjonował tam od 12 do 21 listopada.\n„Wkrótce po bitwie burgoskiej powziął cesarz zamiar opuszczenia swoją osobą głównego traktu na Valladolid i Segovię, a puścić się poboczną drogą na Lermę, Arandę, Somosierrę prosto do Madrytu. W tym kierunku nasz pułk wysłany był do Lermy, jednakże o ile pamiętam, oddziałami, nie razem”. (J. Załuski, Wspomnienia, Kraków 1976, s. 131).\nZ faktu przybywania pułku do Lermy oddziałami, a nie w całości , mogą wynikać różnice w ocenie sytuacji przez różnych świadków.\nInteresująca nas awantura musiała mięć miejsce zaraz po wkroczeniu pierwszych oddziałów piechoty i szwoleżerów 12 listopada 1808.\n15 listopada Tomasz Łubieński pisze z Lermy do żony:\n„Przez cały ten dzień (po bitwie pod Burgos) zrobiliśmy 12 mil tutejszych drogi. Nocowaliśmy w Sarragozin, (z 11 na 12 listopada) o trzy mile od Burgos, nabrawszy dużo niewolnika. Nic nie piszę o okropnościach, których byłem świadkiem w ciągu dnia, jest to niedobra strona naszego zawodu. Na drugi dzień posunęliśmy się, by stąd wygnać nieprzyjaciela. Od trzech dni trzymamy się tego miejsca (Lermy), nie mając dzień i noc spokoju”. (Roger Łubieński, Generał Tomasz Pomian hrabia Łubieński, Warszawa 1899).\nWidać, że Tomasz Łubieński miałby najwięcej do powiedzenia w naszej sprawie i szkoda, że tego nie zrobił porozumiewając się z J. Załuskim w sprawie wydarzeń pod Somosierrą. Prawdopodobnie też na nim spoczywało przywrócenie porządku w Lermie.\n„Lerma, 16 listopada 1808.\n(...) Marszałek Bessieres mianował mnie wczoraj komendantem tego miasta, lecz mam nadzieję, że to niedługo potrwa ; kłopot wielki – z każdym trzeba się wykłócać, a ja tego nie lubię” (j.w.)\nKiedy Napoleon przybywa z resztą gwardii do Lermy, w mieście jest spokój, a mieszkańcy pochowali się lub uciekli. Może taki stan rzeczy zastał Załuski?\n„Główna kwatera przeniesiona została dnia 22 z Burgos do Lerma, a dnia 23 z Lerma do Aranda”. (9-ty biuletyn wojska w Hiszpanii, „Gazeta Warszawska 1808).


Mini żurawie obecnie są wykorzystywane najczęściej do stosunkowo wymagających prac, które odbywają się na ograniczonej przestrzeni, w tym również wewnątrz budynków, jak i do zadań o koniecznym wysokim stopniu precyzji. Z uwagi na niewielkie gabaryty bardzo często pojawia się dylemat,...\nWynajem mini dźwigów budowlanych – na co zwracać uwagę?\nInwestycje budowlane zwykle kojarzą nam się z wielkimi, ciężkimi urządzeniami, które przenoszą ogromne elementy konstrukcyjne. Dźwigi i żurawie rzeczywiście są niezbędne na każdym placu budowy, jednak ich duże gabaryty niekiedy mogą stanowić przeszkodę w realizacji niektórych...\nMini żurawie to ciekawa alternatywa dla tradycyjnych, ciężkich i wysokich żurawi budowlanych, które do pracy potrzebują sporo wolnej przestrzeni. Niekiedy tylko za sprawą mini żurawia jesteśmy w stanie zrealizować prace odbywające się np. w ciasnych lub trudno dostępnych miejscach....\nZakres prac budowlanych jest niezwykle szeroki i różnorodny. Wiele czynności standardowo wykonywanych na placu budowlanym wymaga zastosowania specjalistycznych urządzeń, które podwyższają komfort i efektywność działań. Jednym z takich nowoczesnych i uniwersalnych sprzętów jest ...


Mastiha kapsułki 100% żywica, która zapewnia pełną ochronę zdrowia\nMastiha kapsułki 100% Mastiha kapsułki 100% | Naturalne dla zdrowia żołądka\nMastiha kapsułki 100% opis produktu\nChios Mastiha to niezwykle cenna, aromatyczna żywica pochodząca z zielonych drzew pistacji kleistej- Pistacia lentiscus rosnącego na greckiej wyspie Chios. Jego zastosowanie jest niezwykle szerokie, a ze względu na właściwości zdrowotne był używany przez starożytnych Greków przy różnych problemach trawiennych i jamy ustnej.\nKapsułki Art of Nature Mastiha 100% zawierają 100% czystego proszku mastyksu, ich dozowanie jest proste i dokładne. Korzystne działanie tego produktu bada szereg specjalistów. Mastiha jest coraz bardziej popularna i często jest alternatywnym sposobem leczenia chorób takich jak infekcja helicobacter pylori, problemy trawienne, zgaga czy ból brzucha. Dzięki właściwościom antybakteryjnym i antyseptycznym ma również pozytywny wpływ w leczeniu chorób zapalnych jelit (zaburzenia czynnościowe jelit, IBS). Bazując na zachęcających wynikach kilku badań, żywica zamknięta w kapsułkach Mastihy może zapewnić skuteczne wsparcie nie tylko w prawidłowym funkcjonowaniu układu pokarmowego, ale także w leczeniu wysokiego poziomu cholesterolu, miażdżycy i uszkodzeń wątroby.\nSuplementy diety z Mastihą są dostępne w kilku postaciach. Wśród nich stosowanie kapsułek to jeden z najwygodniejszych i najprostszych sposobów. Kapsułki Mastiha polecamy osobom, które cierpią na ogólne zaburzenia trawienia, choroby zapalne jelit, zgagę, infekcję Helicobacter pylori, wrzody żołądka, uszkodzenie wątroby czy wysoki poziom cholesterolu.\nOstrzeżenie: Przyjmowanie suplementu diety nie zastępuje zróżnicowanej, zdrowej diety i regularnych ćwiczeń. Wyniki mogą być indywidualne i nie są gwarantowane. Jeśli cierpisz na jakikolwiek rodzaj alergii lub Twój stan zdrowia wymaga nadzoru lekarskiego, skonsultuj zażywanie produktu ze swoim lekarzem.


W biurze spędzasz 1/3 życia - umil sobie ten czas! - SukcesNaSzpilkach\nHomeKarieraMiejsce pracyW biurze spędzasz 1/3 życia – umil sobie ten czas!\n18 grudnia 20171143Views\nPo pracowitym dniu nie ma nic lepszego, jak wrócić do wygodnego i ukochanego domu. Jeśli jednak jesteś jak większość ludzi, prawdopodobnie spędzasz w biurze więcej czasu niż w domu. Wyobraź sobie, że możesz cieszyć się wygodami swojego biura, tak samo jak cieszysz się z wygody swojego domu. To jest możliwe! Dzięki kilku prostym poprawkom możesz stworzyć atrakcyjną przestrzeń dla siebie w miejscu pracy.\nOto kilka wskazówek, dzięki którym Twoje biuro będzie bardziej spokojnym i zachęcającym miejscem do pracy.\nCzysto i bez bałaganu\nBałagan i brud mogą rozpraszać uwagę i odciągać Twój umysł od pracy. To dlatego należy dbać o czyste i przejrzyste powierzchnie, ściany i podłogi – wolne od zabrudzeń i zbędnych przedmiotów. Codziennie sprzątaj swoją przestrzeń, aby każdego ranka wrócić do przyjemnego biura. Mogą Ci w tym pomóc sprzęty, jakie znajdziesz na: https://www.esklepik.com.pl/pol_m_DOM-BIURO-382.html\nStwórz harmonię w swoim biurze, dzięki dopasowanym meblom, draperiom i kolorom, które cieszą oko, a nie odwracają Twojej uwagi. Zainwestuj w wygodne, a jednocześnie funkcjonalne krzesło biurowe. Dodaj osobiste akcenty, które sprawią, że biuro będzie bardziej domowe niż instytucjonalne, jak np. dekoracyjna poduszka, obraz czy lampa. Pozbądź się uszkodzonych, brudnych lub niepotrzebnych przedmiotów.\nUłóż harmonogram pracy i działań, aby zmniejszyć bałagan i tym samym niepokój. Twórz kolorowe pliki i foldery, w których będziesz wygodniej przechowywać informacje. Ustal rutynową procedurę sprawdzania poczty e-mail, robienia sobie przerw i nawiązywania połączeń telefonicznych. Pozbądź się bałaganu za pomocą systemu „zrób to od razu”. Innymi słowy, gdy podnosisz plik lub kawałek papieru, zdecyduj, co z nim zrobić w tym samym momencie, na przykład zniszcz, wyrzuć, lub włóż do teczki.\nOsobiste artefakty, takie jak fotografie, pamiątki i przedmioty dekoracyjne, sprawiają, że mieszkanie jest wygodne i przytulne. Możesz tak samo umieścić podobne przedmioty w swoim biurze, przecież to te które sprawiają, że się uśmiechasz, pamiętasz o bliskich i cennych wspomnieniach. Co więcej takie detale z charakterem nas – ludzi pracujących umysłowo – często naprawdę inspirują. Utwórz planszę inspiracji zawierającą obrazy bądź zdjęcia, które reprezentują to, co chcesz osiągnąć w swoim życiu.\nŻywe rośliny, świeże storczyki, unikalny kamień lub muszla, a nawet akwarium wypełnione kolorowymi rybami dodadzą odrobiny natury do biura i wprowadzą do niego świeżość – warto z tego skorzystać.\nPielęgnacja skóry dojrzałej – poznaj polecane kosmetyki i zabiegi na twarz!


Już od tygodnia trwa nowy semestr na uczelniach w Polsce. Nie oznacza to wcale, że życie studenckie rozpoczęło się na nowo. Polskie aule nadal świecą pustkami, ponieważ niektóre uczelnie albo opóźniają moment rozpoczęcie semestru, albo studenci rozpoczynają semestr wyłącznie przed komputerem. Większość zajęć zarówno na studiach dziennych jak i zaocznych i tak będzie prowadzona trybem online. Rozwiązanie to wzbudza dość sporo kontrowersji oraz duże oburzenie wśród studentów zwłaszcza tych, którzy za swoja naukę muszą słono płacić.\nW Danii semestr trwa już na dobre od ponad miesiąca. Pomimo nadal trwającego zagrożenia epidemiologicznego (choć w Danii liczba osób zainfekowanych wirusem COVID-19 jak i przypadków śmiertelnych jest o wiele mniejsza niż w Polsce) większość uczelni postanowiło zorganizować i przeprowadzać zajęcia w budynkach szkoły dla wszystkich nowo-przybyłych studentów. Tylko starsze roczniki zostały podzielone na grupy i rotacyjnie mają zajęcia raz w szkole raz z domu. Trzeba tu też dodać, że w Danii praktykuje się model nauczania typu learning-by-doing oraz pracę w grupie nad konkretnym zadaniem. Dlatego nie ma wielkiej potrzeby, by organizować długie wykłady dla licznego grona słuchaczy, gdyż takie praktyki nie stosuje się na duńskich uczelniach już od wielu lat. Studenci w Danii większość czasu szkolnego spędzają na czytaniu opracowań, pracy w grupie i praktycznym stosowaniu teorii na konkretnych przykładach, zamiast na słuchaniu i zapamiętywaniu czyjegoś wykładu.\nJAK TO SIĘ ROBI W PAŃSTWIE DUŃSKIM?\nW sytuacji zagrożenia epidemiologicznego wszyscy lekarze na całym świecie zgodnie podkreślają, że trafne oraz szybkie diagnozowanie osób zakażonych jest kluczowym elementem, by móc zahamować szybkie rozprzestrzenianie się choroby w danej społeczności ludzi. Niestety obecna sytuacja nie sprzyja łatwemu weryfikowaniu i „wyłapywaniu” osób zakażonych wirusem COVID-19, gdyż objawy zakażenia tym wirusem są bardzo podobne do objawów zakażenia wirusem sezonowej grypy. Dlatego tak ważne okazały się specjalistyczne testy, które z dużą dokładnością mogą potwierdzić bądź wykluczyć zakażenie wirusem COVID-19.\nKażda osoba w Danii, zarówno mieszkająca w tym kraju jak i przyjezdna, ma prawo do przetestowania się na obecność COVID-19 za darmo!\nDania nastawiła się na przeprowadzanie testów na bardzo szeroką skalę oraz w dogodny dla obywatela sposób. Punkty szybkiego testowania znajdują się na wszystkich lotniskach oraz przy wszystkich przejściach granicznych. Dodatkowo, w każdym większym mieście zorganizowano na otwartej przestrzeni (np. przy stadionie) mobilne punkty szybkiego testowania. Punkty te otwarte są do godz. 16 i w większości przypadków można do nich podejść „z marszu”, czyli bez wcześniejszego rejestrowania się. Wystarczy wziąć ze sobą dowód osobisty, który w Danii posiada kod kreskowy przypisany do naszego PESEL’u, i w sposób bezdotykowy (tak jak przy kasie w supermarkecie) nasz dowód będzie zeskanowany a my dzięki temu zostaniemy zarejestrowani do badania. Osoby przyjezdne muszą wziąć ze sobą paszport. Zabezpieczony w maseczki, przyłbice i kombinezony personel medyczny dokonuje wymazu zazwyczaj z gardła. Dzieje się tak dlatego, by badanie było jak najmniej uciążliwe bądź nieprzyjemne dla osoby testowanej, gdyż są to tylko badania przesiewowe. Wyniki testu są dostępne w ciągu 2 dni na specjalnej stronie internetowej bądź w odpowiedniej aplikacji na telefonie. W przypadku wyniku pozytywnego dana osoba zostanie indywidualnie poinformowana o tym fakcie drogą telefoniczną oraz poinstruowana co powinna dalej w takiej sytuacji robić.\nCały proces dostępności i przeprowadzania testów oraz informowania o jego wynikach został w Danii bardzo sprawnie zorganizowany. Duńskie społeczeństwo czuje zaufanie do systemu ochrony zdrowia i rozumie istotę oraz potrzebę przystąpienia do testów przesiewowych (sami pracodawcy przypominają i zachęcają swoich pracowników do przetestowania się, zwłaszcza w momencie wystąpienia objawów zakażenia bądź po powrocie z podróży zagranicznej).\nW Danii prawie 50 % studentów na kierunkach uczonych w języku angielskim stanowią studenci międzynarodowi. Z racji tego, że większość kierunków uczona jest w j. angielskim duńskie uczelnie musiały przygotować się odpowiednio na rozpoczęcie nowego semestru zwłaszcza pod względem przyjezdnych z innych krajów, nawet spoza UE. Okres wakacyjny sprzyja podróżom oraz wyjazdom do swoich macierzystych krajów. Jednak sytuacja epidemiologiczna w każdym kraju wygląda inaczej. Dlatego też większość duńskich uczelni postanowiła w tym semestrze wymagać od każdego studenta przystąpienia do testu na obecność COVID-19 w momencie przyjazdu (bądź powrotu) do Danii. Ponadto zaplanowano odpowiednio plan nauki oraz podzielono klasy na mniejsze grupy w taki sposób, by w trakcie zajęć mniejsza liczba osób przebywała jednoczenie na terenie szkoły. Dodatkowo teren szkół został podzielony na różne strefy i wymaga się, by osoby z jednej strefy nie przemieszczały się do innych stref. W każdej strefie zorganizowano dodatkowe punkty gastronomiczne, by osoby zainteresowane zakupieniem posiłku nie musiały udawać się do szkolnej kantyny, która może być w innej strefie. Suma summarum, pomimo tego, że na pierwszy rzut oka uczelnie mogą wydawać się być puste, to zajęcia fizyczne nadal są organizowane a studenci nadal muszą przychodzić do szkoły, tylko z nieco mniejszą intensywnością niż poprzednio.\nPaździernik w Polsce to miesiąc rozpoczęcia nowego roku akademickiego na wyższych uczelniach. Natomiast w Danii październik to ostateczny termin składania podań na studia w rekrutacji zimowej. Wiele kierunków w Danii I stopnia, magisterskich jak i uzupełniających, rozpoczyna naukę nie tylko we wrześniu ale także i w lutym. Kierunki I stopnia uczone w j. angielskim i dostępne w rekrutacji zimowej to głównie kierunki techniczne tj. IT, programowanie czy architektura. Proces aplikacji różni się od standardowego procesu aplikacji, gdyż wymaga od kandydatów złożenia podania indywidualnie na każdą uczelnię z osobna (w rekrutacji letniej proces ten jest bardziej scentralizowany). Pozostałe wymogi pozostają bez zmian. Termin składania podań też jest zróżnicowany w zależności od uczelni, jednak panuje ogólnie zasada – kto pierwszy ten lepszy. Oznacza to, że podania są najczęściej przyjmowane do momentu wyczerpania wolnych miejsc.\nJeżeli znasz dobrze j. angielski i zamiast studiować w domu przed komputerem wolisz nauczyć się czegoś w nowoczesny sposób i bezpośrednio od osób, które mają wieloletnie doświadczenie w swojej dziedzinie, masz jeszcze czas by złożyć podanie na #studiawdanii. Pamiętaj, że studia w Danii są darmowe dla wszystkich obywateli UE, wiele kierunków uczona jest w całości w j. angielskim a nauka prowadzona jest w nowoczesny sposób, dzięki czemu duńskie uczelnie są cenione i poważane na całym świecie.\nJeżeli chcesz rozpocząć studia w Danii jeszcze w tym roku akademickim, skontaktuj się z nami jak najszybciej, a razem przejdziemy przez proces aplikacji w sprawny i szybki sposób.\nOto lista wybranych kierunków I stopnia dostępnych w rekrutacji zimowej:\nEngineering in Software Technology\nKierunki uzupełniające Top-up (1,5 roku):\nNapisz do nas i dowiedz się więcej na temat kierunków oraz procesu aplikacji na studia w Danii.\n#Dania #Covid-19 #korona #studia #rekrutacja #rekrutacjazimowa


Enterprise – Wynajem samochodów: Francja\nEnterprise Wypozyczalnia samochodow Francja\nEnterprise – recenzje i doświadczenia\nTwoje doświadczenie z wynajmu samochodu jest dla nas bardzo ważne. Właśnie dlatego śledzimy na bieżąco ceny, warunki świadczenia usług oraz samochody dostępne na wynajem w wypożyczalni Enterprise, a także porównujemy je z ponad 800 innymi markami wypożyczalni samochodów. Pytamy także naszych klientów o wrażenia z wybranej marki wypożyczalni samochodów. Dzięki temu możesz łatwiej dokonać właściwego wyboru.\nOto opinie naszych klientów na temat wypożyczalni Enterprise\nŚrednia ocena wypożyczalni Enterprise dokonana przez naszych klientów to 7.5.


Nieoficjalna strona klubu Widzew Łódź - Dumnie po zwycięstwach, wierni po porażkach\nHistoria każdego kibica jest inna. Część fanów Widzewa miała to szczęście, że mogła przeżywać największe sukcesy tego klubu w jego historii, inni zaś mogą co najwyżej żyć wciąż opowiadanymi na okrągło legendami o meczach z Liverpoolem, Juventusem czy Manchesterami. Mimo różnych doświadczeń i odmiennych losów łączy wszystkich miłość i oddanie do tego klubu.\nJako że dożyliśmy czasów 110-lecia istnienia klubu chcielibyśmy na krótko wspomnieć o tym jak to się wszystko zaczęło. Nie każdy w jednym momencie zainteresował się Widzewem. Część z nas przeżywała piękne chwile tego klubu, a druga część może co najwyżej posłuchać o dawnych czasach świetności. Każdy z nas jednak jest kibicem Dumy Miasta Włókniarzy. I choć jedni dłużej, a drudzy krócej serce każdego bije tak samo mocno do tej marki, jaką jest nasz stu dziesięciolatek.\nWśród redaktorów obecna jest płeć piękna chcąca się podzielić swoimi początkami, a całość uzupełnia grono oddanych kibiców- redaktorów.\nAnka WB: Czemu Widzew? Nie mogło być inaczej! Urodziłam się tak zwany „rzut beretem” od stadionu. Grono moich znajomych to kibice Widzewa. Zdobyte mistrzostwa w latach 80- tych znam tylko z opowieści. Ale szczęśliwe lata 96 i 97 dzieliłam z innymi, wiernymi kibicami. Zdarłam niejedne spodnie przechodząc przez siatkę od strony torów, żeby dostać się na mecz. Zdarłam nie raz gardło kibicując. Tą miłością do Widzewa zaraziłam swoich dwóch młodszych braci, ale z siostrą się nie udało. Dziś jestem jeszcze bliżej klubu, bliżej niż kiedykolwiek bym sobie wymarzyła.\nAdam Sadowiak: Zacząłem od wysokiego C. W mistrzowskim sezonie 96/97 pojawiłem się na meczu z Petrochemią Płock, którą ograliśmy 3:0. Wówczas jako kibic od tego momentu chodziłem na mecze z coraz większym zapałem oglądając wspaniałe spotkania w wykonaniu widzewiaków. Z czasem kibicowanie przeistoczyło się w coś więcej, dzięki czemu pracuje bliżej klubu.\nArtur Wachowicz: Moja miłość do klubu rodziła się w bólach. Niestety nie dane było mi przeżywać najlepszych czasów w historii Widzewa. Jednak przeżywając najgorsze momenty tego klubu, czyli degradację, reaktywację i inne zawirowania nigdy nawet nie pomyślałem o tym, by odwrócić się od klubu. Również pierwszy mecz z GKS Bełchatów jaki Widzew przegrał na zapleczu ekstraklasy 3:0 nie zniechęcił mnie z kibicowania.\nPatryk Zarzycki: Na pierwszy mecz zabrał mnie tata. Graliśmy wówczas z Pogonią Szczecin, a widzewskie barwy bronili wówczas m.in Jerzy Podbrożny, Sergio Batata czy Michał Stasiak. Lata mijały, aż pewnego dnia dostałem ofertę pracy w koszykówce. W międzyczasie robiłem kursy na trenera i miałem możliwość pracy przy takich trenerach jak Radosław Mroczkowski czy Rafał Pawlak. Ciężka praca zaowocowała zainteresowaniem ze strony prezesa Marcina Ferdzyna. Wiele zawdzięczam temu klubowi.\nPiotr Walczak: Ja mimo, że nie mieszkałem już w Łodzi w czasach świetności klubu, mowa tu o latach 80', bardzo utożsamiałem się z klubem. I tak przygoda z RTS ciągnie się do dziś.\nJak pokazuje historia przywiązanie do klubu, do Widzewa nie maleje. Od sukcesów, przez reaktywację do powolnej odbudowy potęgi nie czyni z nikogo mniejszego kibica. Widzew to dla wielu kibiców część życia. To tu wielu zawiązywało przyjaźnie, odnajdywało miłość, realizowało swoje marzenia czy po prostu spędzało miło czas. Niech więc ten 110- latek żyje po wsze czasy i niech niebawem święci swoje kolejne sukcesy. Najlepiej od najbliższego meczu, klasyku z Legią Warszawa.


Przesądy to tak naprawdę zaprzeczenie wiary w Boga | Fronda.pl\n18.03.20, 13:45fot. Tom Adriaenssen, lic. CC BY-SA 2.0 via Wikipedia/Flickr\nPrzesądy wydają się niegroźne. Wielu traktuje jako zabawę wiarę w fatalne skutki zbitych luster, czarnych kotów przebiegających przez drogę, czytanie horoskopów, korzystanie z wróżb czy horoskopów. W rzeczywistości takie z pozoru niewinne działania są odrzucenie Boga a przez to jego oferty zbawienia.\n„Istotą przesądy jest poddanie się magicznemu myśleniu” i w konsekwencji nawet nieświadome praktykowanie magii. Magia to czynności „za pomocą których ludzie próbują wpływać na rzeczy i zdarzenia pozostające normalnie poza sferą ich oddziaływania”.\nPrzesądy to bardzo zmienne i szerokie pojęcie, opisujące irracjonalne działania, sprzeczne z rozumem, magiczne myślenie, przejawiające się „w znachorstwie, wróżbiarstwie, astrologi czy nekromancji”. Współcześnie przesądy są rozpowszechniane gównie przez popkulturę, w tym i kolorowe czasopisma dla kobiet.\nPrzesąd to „bezpodstawne […] uporczywe przekonanie – odporne na wszelką argumentację – w istnienie związku przyczynowo-skutkowego między danymi zdarzeniami” (związku, którego w rzeczywistości niema). Źródłem przesądów są pozbawione racjonalnych podstaw, a przez to niemożliwie do weryfikacji, stereotypy zakorzenione w kulturze i tradycji.\nLudzie ulegają przesądom, wierząc bezpodstawnie, że jakieś zdarzenie lub zachowanie ma przynieść szczęście, lub nieszczęście, choć owe zdarzenia i zachowania realnie nie są ze sobą powiązane. Przesądy „są irracjonalne, czyli wiążą się z odrzuceniem rozumu w dochodzeniu do prawdy”. Przesądy mogą też wiązać się ze zwalczaniem „udziału rozumu w dochodzeniu do prawdy” - przesądy są więc atakiem „na prawdę i jej role jako fundamentu kultury”.\nRóżne profesje zawodowe mają swoje przesądy, również z różnymi sytuacjami życiowymi są związane specyficzne przesądy. Określają one, czego nie wolno robić, a co trzeba zrobić, by osiągnąć pozytywny skutek (czynności te są irracjonalne).\nNon stop powstają nowe przesądy. Przesądy powstają w wyniku: syndromu grupowego myślenia, iluzji nieomylności (pycha nie pozwala, dostrzec tego, co jest niewygodne), iluzji jednomyślności, lekceważenia etyki, wymuszonego konformizmu, zwalczania tych, którzy nie chcą ulegać konformizmowi, nieprzyjmowanie do wiadomości informacji sprzecznych ze złymi założeniami.\nSzkodliwość przesądu polega na tym, że jest on odrzuceniem prawdy i wiary. „Przesąd jest w swej istocie formą odrzucenia słowem, pismem lub czynem […] wiary chrześcijańskiej”. Praktykowanie przesądów z mocy prawa kanonicznego sprowadza na praktykującego przesądy ekskomunikę, czyli wykluczenie ze społeczności Kościoła” - obłożny ekskomuniką staje się apostatą. Przesądy i zabobony „są znakiem braku wiary w Opatrzność Bożą, a więc wiary w rząd Boga nad światem i wyrazem uznania ''innych bogów'' co jest grzechem przeciwko pierwszemu przykazaniu Dekalogu”.\nPraktykując przesądy wierny, odrzuca Opaczność Bożą, która jest opieką „Boga nad wszystkim, co stworzył, a szczególnie nad człowiekiem”, i nie pozwala, by Opatrzność Boża doprowadziła go do pełni doskonałości.\nPonad połowa Polaków ma wierzyć w przesądy (według badań z 2008 roku 58%). Częściej w przesądy mają wierzyć kobiety niż mężczyźni. Z usług wróżek korzysta 16% populacji (42% z korzystających stwierdziło, że wróżby się sprawdziły), 54% czyta horoskopy, w snach przestróg dopatruje się 62%. Tylko 26% Polaków ma nie ulegać przesądom. Wśród tych, którzy ulegają przesądom, można mówić nawet o uzależnieniu od przesądów, przekazywanych między innymi w rodzinach.\nZ przesądami związane są zabobony. Zabobonem jest zniekształcenie kultur religijnego zbliżone do magii, polegające na pokładaniu ufności w liczbie i formie obrządków oraz modlitw. Stary i Nowy Testament potępiał zabobony, uznając między innymi, że jednym z nich jest chciwość, czyli kult pieniądza. Dziś zabobonami są takie ideologie jak: humanizm (kult człowieka), szowinizm (kult narodu) i scjentyzm (kult rozumu).\n„Zabobon, którego źródłem jest ignorancja, nie pociąga za sobą osobistej winy. Natomiast jeśli człowiek praktykuje jakiekolwiek zabobony, wbrew własnemu sumieniu, które strzeże prawdy Bożej, wtedy jest winny, i odpowiada za swoje czyny”.\nJak właściwie oddzielacie bezpodstawne przesądy niesłuszne ideologicznie od bezpodstawnych przesądów słusznych ideologicznie?\nCzesc kotku2020.03.18 22:18\nJak to jest, że lewactwo, ateiści, tak chętnie biegają do wróżek, noszą pierścienie atlanty, czerwone nitki, ale w Boga, swojego stwórcę, nie wierzą. Czerwona nitka ma ich chronić, zapewnić szczęście? Mi się wydaje, że człowiek, który nie wierzy w Boga i nie ufa Bogu, jest w stanie uwierzyć we wszystko inne. Dlaczego tak to jest?\nA dlaczego człowiek nie miałby wierzyć w to co chce wierzyć? Każdy ma swojego "Boga". Dla jednych będzie to człowiek z Nazaretu dla innych młodzieniec z Mekki a jeszcze dla innych stary dąb rosnący na skraju lasu. I wszyscy mają racje. Ważne by szanowali się nawzajem.\nCzy, niektórzy będąc osobą wierzącą - katolikiem nie mają przypadkowo takiego podejścia do przyjmowania Eucharystii, typowo magiczne, życzeniowe...\nWidzę zero wiedzy religijnej, stąd takie zdziwienie i niedorzeczności. Poczytaj trochę o wierze chrześcijańskiej, o Jezusie i Jego nauce - może zrozumiesz, czego Ci życzę z całego serca.\nStanie oświeć mnie. Dla mnie Eucharystia to bardzo intymne, duchowe spotkanie z żywym Bogiem, które mnie wzmacnia. To spotkanie z Chrystusem pozwala mi nieść krzyż, ale też godzić się z wolą Bożą. To nie tak, że jak będę przyjmować Chrystusa, to będą mi się spełniały wszystkie życzenia i będzie mi żyło jak pączek w maśle i wszystkie nieszczęścia mnie ominą. TU CHODZI O ŻYCIE WIECZNE, A NIE SPEŁNIANIE PRÓŚB I ŻYCZEŃ. Eucharystia to nie amulet!!! To mistyczne Ciało Chrystusa.\nKomunisci jakos nie potrafia sie powstrzymac od chamstwa ,prymitywizmu,i braku kultury.\n"Praktykując przesądy wierny, odrzuca Opaczność Bożą..." -a cóz to ta "Opaczność Boża"...?\nMichał Jan2020.03.18 22:45\nSocjalizm tak, wypatrzenia nie!\nWierzenie w bogów to zaprzeczenie wiary w boga,logiczne nie?.\nGwałt, morderstwo, pobicie, znęcanie się fizyczne i psychiczne, itp. - Dobroduchy pieprzone... zajmijcie się realnym dotkliwym złem, a nie tym co ludzie w dobie dzisiejszej przyjmują ze śmiechem.\nMichał Jan2020.03.18 22:46\nKażesz się zajmować skutkami, a nie przyczyną.\nNo nie do końca... Wiele ludzi ucieka w magiczne rozwiązania na skutek bandyckich działalności, z którymi nie ma komu zrobić należytego porządku. Zwalczanie guseł innymi rytuałami jest kolejną próżną działalnością, której realni bandyci zawdzięczają wolną drogę do dalszej działalności. A z tą trzeba ogniem i kijem, bo inaczej to tylko prości zwykli ludzie są wydani na pastwę bandziorom. Jeżeli ludzie wiedzą, że ci i ci tacy a tacy robią biznes z bandytyzmu i sieją terror pośród ludności chcącej uczciwie zarabiać, to ludzie nie powinni zajmować się rytuałami wyganiającymi diabły, lecz wziąć kije i inną broń i wspólnie rozprawić się z siedliskiem łobuzów, które zatruwają okolicę. Tak, że ich luksusowe limuzyny powinny zapłonąć a ich zęby leżeć na chodniku. - O to jest to czego boją się realni sprawcy.\nMichał Jan2020.03.19 15:17\nBandyta zabiera życie; gusła - duszę.\nAgnieszka Dz. 2020.03.18 16:13\nJa tam nie ulegam przesądom, jestem czarownicą i wiem doskonale, że czarny kot nie powoduje nieszczęścia i pecha, no chyba, że to mój kot i moje czary i uroki.\nMichał Jan2020.03.18 19:37\nCzarownicą? Myślałem, że wiedźmą!\nAgnieszka Dz. 2020.03.18 19:53\nTo oczywiście też, bo wiedźmy, wszystko wiedzą, w przeciwieństwie do niewiast, które nic nie wiedzą. ;)\nMichał Jan2020.03.18 22:17\nHmmm - "też". Czyli wiedza, wiedzą, ale jakaś mieszanka krwi nietoperza, z ogonem jaszczurki i żabimi oczami w cieniu wisielca też się produkuje?\nAgnieszka Dz. 2020.03.18 22:27\nNie nie, ja jestem czarownicą estetką, żadnych obrzydliwość, ropuch i jaszczurek. Mi wystarczy mój kot, taniec przy księżycu i rzucanie okropnych uroków i czarów ❤❤❤❤💋\nMichał Jan2020.03.18 22:40\nMi wystarczy, jak tu jakiemuś ateuszowi, czy innemu heretykowi, po inkwizytorsku uszu natrę.\nAgnieszka Dz. 2020.03.18 22:44\nA mi jak rzucę okropny urok na jakiegoś Zerro na przyklad. Albo innego mądralę. ;) Dobranoc zacny inkwizytorze.\nMichał Jan2020.03.18 22:56\nPrzypominam, że inkwizytorska wykładnia każe traktować wiarę w istnienie czarów (i co za tym idzie, oskarżanie o czary) za herezję! Niestety nie objęła krajów protestanckich i naszej wiochy. Idę zjeść pora na dobranoc.\nJak Pan Bóg dopuści co złego dobrego coś zawsze też daje - ciężki ci ma charakter lecz lekkie obyczaje.\nMichał Jan2020.03.18 22:41\nCałkiem byłoby zabawne, gdyby w innym kontekście.\nAle ten jest prawdziwy.❤\nMichał Jan2020.03.18 22:52\nWarto mieć pewność, jeżeli tak się twierdzi.\nMam pewność, bo wiem co przeżyłam w związku z tym.\nAgnieszka Dz. 2020.03.19 6:47\nChciałeś mnie obrazić? Pudło, to Fronda, tu anonimowi "pisacze" czują się bezkarni i wylewają swoje kompleksy i frustracje, nie rusza mnie to.\nMam nadzieję że kojarzysz już coś .\nAgnieszka Dz. 2020.03.19 9:44\nCzłowieku daj mi spokój.\nGdy będę chciała / ale nie chce.\nAgnieszka Dz. 2020.03.19 11:09\nNo cóż skoro nie masz innego zajecia to baw się dobrze. Fronda jest pełna psychopatów.\nSama jesteś psychpatka i gorzej łajdaczko.\nA jak sie ma sprawa do wieszania dewocjonalii na przednim lusterku w samochodach np.?\nMichał Jan2020.03.18 20:33\nNo patrzcie, tropiciel zagadek. Proszę nie wyjaśniać, niech zajmie się łamigłówką. Ciekawe, co wymyśli.\n? 2020.03.18 14:33\nBodakowski może napiszesz coś o wodzie święconej?\nIdźcie, idźcie. Im więcej się was pozaraża i zdechnie, tym lepiej.\nAgnieszka Dz. 2020.03.18 15:56\nW obecnej sytuacji, to nawoływanie do łamania prawa. Poza tym chęć narażenia zdrowia i życia wielu ludzi.\nNaprawdę tak trudno zrozumieć, ze kościoły istnieją wyłącznie po to, by dawać w nich na tacę?\nAlbert extra VERGIN oil do smarowania odbytnic2020.03.18 14:13\nAlbert extra VERGIN oil do smarowania odbytnic - po 14 latach w kołchozie .. "Nauczył" się takiego "polskiego': - "O kurwa, już myślałem..." - - "Klasyczne katoprawackie pierdolenie.'' - - "Kurwa mać ..." - - "wpierdalaniu wafli z trupa" Nic tylko go "cytować"! Albert z Lublina, "marynarzyk" z Jeziorka Zemborzyckiego pisze, m.in: - "Mogę też napisać do ciebie po hiszpańsku, włosku lub duńsku." - Lepiej nie!\ndramat Żyda - rozdają szynkę i boczek2020.03.18 14:09\nPo 11 NIE BADZ OBOJETNY2020.03.18 14:08\nZ czarnymi kotami to prawda. Mojej babci raz taki jeden przeleciał drogę, jak miała 20 lat. I co? I babcia zmarła po 64 latach. Czyli potrafi zły urok zadziałać, nawet po tylu latach.\nguess who2020.03.18 14:02\nNo chyba, że są to przesądy i gusła katolickie - na przykład chlebki św. Agaty, ryngrafy, szkaplerze czy rozmaite praktyki zaadoptowane do kościelnej obrzędowości wywodzące się z wierzeń ludowych, na przykład związane z kultem zmarłych.\nA jakież to wierzenia ludowe "związane z kultem zmarłych"?\nNp palenie zniczy, misiu.\n"Magia to czynności „za pomocą których ludzie próbują wpływać na rzeczy i zdarzenia pozostające normalnie poza sferą ich oddziaływania”." Czyli dokładnie jak ta wasza śmieszna religia polegająca na zawodzeniu do truchła na krzyżyku i wpierdalaniu wafli z trupa.\nZaleciało gnojówką i siarką szatańskiej sekty masońskiej. To Twoja misja?\nNie, msza się w kościele skończyła i mohery wylazły.\na czy zjadanie wafelka który jest ciałem jakiegoś tam gościa którego zaciukali 2000 lat temu które mam nam zapewnić życie wieczne w blizej nieokreslonym miejscu to nie jest przesąd\nktoś tam2020.03.18 14:26\nTo ile Ci to latek jeszcze zostało na te "heheszki"? Czas szybko płynie a potem to już twarda rzeczywistość. Choć jakby Cię "dopadł" koronawirus w ciężkim przebiegu to kto wie czy to już\nO tym co jest przesądem, a co nie jest decyduje grupa ludzi w dziwnych sukienkach, nosząca ozdobne torby po cukrze na głowach.


Przeprowadzka – jak zająć się nią sprawnie i skutecznie? | Zkitf\nPo pierwsze, przeanalizujmy, czy chcemy zorganizować sobie przeprowadzkę samodzielnie, czy też zaangażować w to specjalną firmę. Większość osób decyduje się jednakże na ten drugi wariant. W końcu nie każdy ma odpowiednio duży samochód czy też wystarczającą ilość różnych opakowań, sił lub czasu. Czujemy innymi słowy pokusę, by powierzyć to zadanie innym i po prostu mieć je z głowy. Nie przeszkadzają nawet większe koszty. Jednak firmę do przeprowadzki również warto starannie wybrać. To na jaką się zdecydujemy, jest jak najbardziej istotne.\nJeżeli chodzi o takie firmy, ważna jest oczywiście staranność i uczciwość. Zapewne nikt z nas chyba by nie chciał, aby już po przeprowadzce się okazało, że zaginęły jakieś ważne dla nas przedmioty czy że stłukł się na przykład cenny wazon, który należy do rodzinnej tradycji. Po drugie firma powinna dysponować odpowiednim sprzętem – między innymi odpowiednimi pojazdami, przydatne mogą być również rozmaite opakowania foliowe czy też z tektury – Potrzebne mogą nam być bardzo różne opakowania, w zależności od rodzaju przechowywanych przedmiotów.\nekscytujący tekst? Jeżeli tak uważasz, to bez ociągania kliknij tutaj, ponieważ naprawdę warto zobaczyć również (https://www.leaderlogistics.pl/transport-krajowy/ponadgabarytowy/) inne podobne posty.\nPo trzecie ważna jest również cena. W końcu każdy z nas określa konkretne granice finansowe i jakąś kwotę, którą maksymalnie może wydać.\nPostaraj się więc jej nie przekroczyć.Niekiedy jednak decydujemy się na samodzielne zorganizowanie przeprowadzki. Jak się za nią zabrać? Od czego zacząć? Jak najbardziej będziemy potrzebować materiały do zapakowania naszego dobytku. Czasami zwyczajne pudełka otrzymamy po prostu w najbliższym sklepie. Jeśli jednak nie, warto ich poszukiwać także w innych źródłach. Być może w nieopodal mieści się fabryka, której podstawowa działalność to produkcja (zobacz pillow plates) opakowań – ? A może też warto dopytać się znajomych. Poza tym koniecznie musimy znaleźć odpowiedni pojazd. Standardowy samochód osobowy niestety zwykle nie wystarczy. Przyda się np. spora furgonetka. Jeżeli uda nam się załatwić te dwie rzeczy, później będzie już z górki.


Sztyfty 4Pro 1,2/20 mm 1000 szt. - Sztyfty i zszywki - Castorama\nSztyfty 4Pro 1,2/20 mm 1000 szt.\nKod: 204881 Porównaj Do porównania\nSztyfty przeznaczone są do samodzielnego wykonywania prac tapicerskich – dzięki nim zmienisz obicie swoich krzeseł lub foteli, przywracając im atrakcyjny wygląd. Elementy te powstały ze stali galwanizowanej, więc są odporne na uszkodzenia mechaniczne. W ofercie znajdziesz także zszywki oraz sztyfty w innych rozmiarach, zatem zaopatrzysz się w potrzebne Ci akcesoria.\nObszary zastosowania prace tapicerskie\nDługość zszywek 20 mm\nNr referencyjny S1220GMINI\nSztyfty to elementy umożliwiające trwałe łączenie ze sobą 2materiałów w niewidoczny sposób. W związku z tym często stosowanie są podczas zmieniania obicia w krzesłach oraz fotelach – znajdą zastosowanie we wszelkiego rodzaju zakładach meblarskich, pracowniach dekoracyjnych, ale także w Twoim przydomowym warsztacie. Produkty należy stosować ze sztyfciarką, czyli urządzeniem pneumatycznym, które znacząco przyspieszy Twoją pracę. Sztyfty powstały ze stali, dzięki czemu są odporne na uszkodzenia mechaniczne – nie wyginają się i nie odkształcają w czasie ich mocowania. Opakowanie zawiera 1000 sztuk sztyftów, czyli liczbę pozwalającą na odnowienie wielu mebli. W naszej ofercie znajdziesz także inne modele złączy tapicerskich, więc łatwo dopasujesz je do swoich potrzeb.


S-pl.pl - Wsparcie dla niepełnosprawnych\nW Kurozwękach odbyło się uroczyste otwarcie Powiatowego Środowiskowego Domu Samopomocy. W uroczystościach wzięła udział wojewoda Agata Wojtyszek. Placówka przeznaczona jest dla osób niepełnosprawnych, które ukończyły 25. rok życia. Jest to wspaniała inicjatywa dla osób, które niejednokrotnie po ukończeniu szkoły zdane były na pobyt w domu. Dom samopomocy to także wsparcie dla rodziców, którzy cały swój czas poświęcają opiece nad niepełnosprawnym dzieckiem.\nZaproszeni goście podczas części oficjalnej uroczystości, obejrzeli występ artystyczny, który zaprezentowali podopieczni domu. Wszyscy zebrani mieli także okazję zwiedzić placówkę oraz poznać pracownie, w których czas spędzają uczestnicy zajęć. Jest tu miedzy innymi pracownia muzyczna, komputerowa, krawiecka, higieniczno-kosmetyczna, plastyczna, stolarska. Podopieczni mogą korzystać z pobytu w Powiatowym Środowiskowym Domu Samopomocy w Kurozwękach w godzinach od 7.00 do 15.00. Istnieje możliwość skorzystania ze wsparcia psychologa, pedagoga, pracownika socjalnego oraz fizjoterapeuty. To pierwsza tego typu placówka w powiecie staszowskim, do której uczęszczają obecnie 24 osoby z różnym stopniem niepełnosprawności.


XXII Niedziela zwykła 30 sierpnia 2020 r. – Parafia p. w. Św. Arnolda w Olsztynie\nStrona główna Ogłoszenia XXII Niedziela zwykła 30 sierpnia 2020 r.\n– W przyszłą niedzielę, 6 września, o godzinie 11.15 odbędzie się pierwsza Komunia św. Do stołu Pańskiego przystąpi 5 dzieci. W sobotę, 5 września o 19.00 spowiedź św. dzieci, odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych oraz próba.\n– Od przyszłej niedzieli Msze Święte będą jak w ciągu roku szkolnego, czyli o 8.30, 10.00, 11.15 oraz 18.00.\n– W sobotę, 5 września, o godzinie 9.00 spotkanie dla wszystkich ministrantów i lektorów naszej parafii.\n– Od dziś rozpoczynamy zapisy na przygotowanie do sakramentów bierzmowania oraz Pierwszej Komunii św. W przedsionku kościoła są wyłożone formularze osobowe, które prosimy czytelnie wypełnić i jak najszybciej dostarczyć je do biura parafialnego. Informujemy, że I Komunia Święta w naszej parafii w 2021 roku odbędzie się w niedzielę 9 maja.\n– Od 28 sierpnia w kinach będzie wyświetlany film „Zieja”. To film o niezwykłym kapłanie, kapelanie wojskowym w czasie wojny 1920 r. oraz naczelnym kapelanie Szarych Szeregów w czasie Powstania Warszawskiego.\n– Kurs florystyczny skierowanym do osób chorych (nieodpłatnie – koszt pokrywa Fundacja), osoby zdrowe płatnie (ilość miejsc ograniczona), odbędzie się w naszej parafii 11 i 12 września: piątek od 10.00 do 18.00, w sobotę od 09.00 do 17.00. Tematyka – bukiety okolicznościowe, jesienny wianek, dekoracje w naczyniach. Organizator – Fundacja “Skrzydła Anioła”. Prowadzący – Mistrz Florystyki z Krakowa Hubert Lemański. Kurs kończy się uzyskaniem certyfikatu. Chętnych zapraszamy do zapisów w zakrystii.\n– Zbiórka odzieży, przyborów szkolnych, art spożywczych dla rodziny ze Szczęsnego: Patrycja, Sandra, Mateusz rozm. M, Dawid 10 lat, Wiktor 8 lat, Kubuś 3 latka, Paula 1,5 roku.\n– Za dwa tygodnie, 13 września, w Sanktuarium w Gietrzwałdzie przypada Uroczystość Odpustowa. W tym dniu przy źródełku zostanie odprawiona uroczysta suma odpustowa o godzinie 11.00. Jak w zeszłym roku, waz z innymi pielgrzymami z Olsztyna, pragniemy się włączyć w te obchody. Z naszej parafii wyruszy pielgrzymka piesza pod przewodem o. Proboszcza Szczepana Szpyry. Początek o godzinie 5.00 przy Seminarium Hosianum. Z tej racji w tym dniu nie będzie w naszej parafii Mszy św. o godz. 10.00.\n– Wspomnienia liturgiczne: we wtorek, 1 września, wspomnienie NMP Królowej Pokoju; we czwartek, 3 września, wspomnienie św. Grzegorza Wielkiego, papieża i doktora Kościoła. Jest to zarazem I czwartek miesiąca – o 17.00 nabożeństwo za powołanych i o nowe powołania, zaś o 23.00 Godzina Święta; w piątek, 4 września przypada Pierwszy piątek miesiąca. Od godziny 17.00 adoracja i okazja do spowiedzi św. Zapraszamy szczególnie rodziny dzieci pierwszokomunijnych; w sobotę, 5 września pierwsza sobota miesiąca. Nabożeństwo do Niepokalanego Serca NMP o godzinie 17.00\n– Zachęcamy do lektury prasy katolickiej. W Gościu Niedzielnym m. in. o potrzebie humanizowania medycyny, która zbyt często ogranicza się do karty choroby, recepty i zestawu zaleceń, a także rozmowa z ustępującym rektorem KUL, prof. Antonim Dębińskim: uniwersytet nie może nie być miejscem wymiany poglądów, ścierania się idei, szukania prawdy, bo nie byłby uniwersytetem. Jest także nowy numer Małego Gościa.\n– Dzieciom i młodzieży z okazji rozpoczęcia we wtorek nowego roku szkolnego życzymy wiele zapału i światła Ducha Świętego a wszystkim parafianom wielu łask i Bożej pomocy w tym trudnym czasie.


Exeria / Forex i CFD / EFIX Dom Maklerski S.A.\nRewolucyjne rozwiązania dzięki którym możesz w ciągu kilku minut wkroczyć do świata automatycznych strategii inwestycyjnych. Dajemy Ci do ręki potężne narzędzie z wbudowanymi historycznymi notowaniami, dzięki któremu bez znajomości programowania w intuicyjny sposób zbudujesz, przetestujesz i uruchomisz swojego robota, swój własny skaner lub zaawansowane zlecenie algorytmiczne.\nJesteśmy pasjonatami tego rynku dlatego również Ciebie zapraszamy do korzystania z naszej wiedzy, podglądania naszych robotów i wymiany pomysłów w serwisie społecznościowym exeria.com.\nWitaj w świecie Exerii\nAplikacja Exeria to przełom w dziedzinie handlu algorytmicznego, za jej sprawą zmienia się podejście do inwestowania: brak emocji, brak wątpliwości i 100 procentowa realizacja wcześniejszych założeń strategii. Program jest intuicyjny w obsłudze co sprawia, że korzystanie z niego jest proste nawet dla początkującego tradera. Exeria daje inwestorom indywidualnym przewagę, której nigdy wcześniej nie mieli.\n~ Krystian Juchacz, Manager zespołu ds. rozwoju projektu Exeria\nMakler papierów wartościowych (numer licencji: 2929)\nZarejestruj się w serwisie społecznościowym exeria.com\nkorzystaj ze strategii udostępnionych publicznie\nwymieniaj się pomysłami, oceniaj, komentuj\nsubskrybuj, sprawdzaj i uruchomiaj wybraną strategię na swoim rynku\nfiltruj roboty według rynku, trendu, horyzontu, rodzaju strategii\nprzechowuj swoje pomysły, udostępniaj je publicznie lub wybranym osobom\nsprawdź, jak są zbudowane\nzobacz, jakie osiągnęły zyski (na danych historycznych w Arenie)\nuruchom i kontroluj strategie w EXERII\nPrzejdź na exeria.com\nExeria - Profesjonalna aplikacja do włączenia mechanicznych strategii inwestycyjnych.\no trybie handlu: w pełni automatycznym lub manualnym (w systemie manualnym program zadziała jak generator sygnałów)\nw jaki sposób sygnał ma wygenerować transakcję (po cenach zamknięcia, po każdym tiku czy tylko na pierwszym sygnale dla świecy)\no poziomie zysku czy straty (określonym kwotowo)\nkiedy strategia ma działać (konkretne daty, godziny, czy praca na okrągło)\nwydajesz instrukcje co zrobić w nietypowych sytuacjach (zerwanie połączenia, restart komputera, brak danych, brak potwierdzenia zleceń)\nstosowania wielu strategii na jednym instrumencie w różnych horyzontach czasowych\nstosowania wielu strategii w różnych horyzontach na różnych instrumentach na jednym rachunku inwestycyjnym\nProgram działa razem z serwisem exeria.com, dzięki któremu możesz tworzyć społeczność wokół programu, budować i przekazywać opracowane przez Ciebie strategie inwestycyjne.\nZarejestruj się w exeria.com\nArena to program do intuicyjnego tworzenia strategii inwestycyjnych od tych prostych po bardzo zawansowane strategie typu hedge. Program korzysta z wbudowanych, szerokich baz danych historycznych, można go podłączyć do źródła danych on-line lub korzystać z danych w formatach popularnych programów do analizy technicznej. Strategie oraz analizy mogą być wymieniane między użytkownikami programu przez co Arena jest narzędziem wokół którego buduje się społeczność inwestorów. Stworzone strategie można uruchamiać i kontrolować za pomocą dostarczanej w pakiecie aplikacji Exeria.


Blue Monday, czyli najbardziej depresyjny poniedziałek roku - Chcemy Być Rodzicami\nSkąd to wiedział? Otóż, stworzył skomplikowany matematyczny wzór, w którym uwzględnił zmienne: meteorologiczne, psychologiczne i czynnik ekonomiczny. Na jego podstawie obliczył, że to właśnie 19 stycznia czujemy się najgorzej – wniosek ten przedstawił światu w 2004 roku.\nTeraz, 11 lat później, według najnowszych badań, doktor stwierdził, że Blue Monday, czyli Przygnębiający Poniedziałek, wypada w poniedziałek ostatniego pełnego tygodnia stycznia. Wcześniej był to ostatni poniedziałek stycznia. Zmienił swoje podejście dlatego, że depresja spowodowana kryzysem gospodarczy dopada nas wcześniej.\nMimo przygnębiającej nazwy, na szczęście to tylko jeden dzień i jutro może być już tylko lepiej.


Dane Klientów migrowane będą do systemu bilingowego z rodziny AUMS, firmy Asseco, który był już wykorzystywany w Grupie TAURON do obsługi ponad miliona Klientów.\n- Korzyści związane z centralizacją systemów bilingowych to przede wszystkim mniejsze koszty eksploatacji systemów informatycznych, ujednolicone procesy biznesowe oraz uproszczona architektura IT. Dla klientów to możliwość obsługi w dowolnym Punkcie Obsługi Klienta. To również dostęp do nowej i ujednoliconej oferty produktowej i nowoczesnych kanałów komunikacji, takich jak e-BOK, bezpieczna i wygodna formie kontaktu 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu przez Internet, a której udostępnienie jest możliwe właśnie dzięki centralizacji – informuje Piotr Zawistowski, prezes zarząduTAURON Obsługa Klienta.\nPrace, rozpoczęte w roku 2012, w początkowej fazie koncentrowały się na podniesieniu funkcjonalności systemu bilingowego w stopniu umożliwiającym przeprowadzenie migracji oraz dostosowanie do nowych wymogów prawnych. Wdrożenie nowej wersji systemu nastąpiło w pierwszych dniach tego roku. W lutym, w ramach pierwszej transzy migracyjnej, do nowego systemu zmigrowane zostały dane 800 tys. klientów, a w czerwcu w ramach drugiej transzy – kolejnych 1,2 mln. Obecnie w nowym systemie obsługiwanych jest już ponad 50 proc klientów (ponad 3 mln) Kolejna, trzecia już transza migracyjna przeprowadzona zostanie pod koniec bieżącego roku, a ostatnie dwie w pierwszej połowie roku 2015. Po zakończeniu migracji system będzie obsługiwał ponad 5 mln klientów.\nPrzy migracji tak dużej ilości danych niezwykle istotnym jest zastosowanie nowoczesnych technologii, odpowiednich do skali przedsięwzięcia. Do projektu zastosowano oprogramowanie i narzędzia o najwyższej klasie wydajności i dostępności, które połączeniu z korporacyjną szyną danych zapewnią większe bezpieczeństwo oraz pewność wprowadzanych danych, jak również automatyzację procesów obsługi i administrowania wdrożonym rozwiązaniem.\n- Dzięki realizacji zadań w trybie projektowym, korzystamy z najlepszych doświadczeń naszych pracowników, a przeprowadzana etapami migracja pozwala na minimalizację ryzyka zaburzenia obsługi klientów w trakcie migracji – mówi Joanna Kaczmarzyk, kierownik projektu z TAURON Obsługa Klienta.\nŹródło: Tauron S.A


Warszawa: PGE Narodowy wkrótce z logo – Stadiony.net\nWarszawa: PGE Narodowy wkrótce z logo\n26.07.2016 15:17 źródło: własne | MK\nNa wschodniej i zachodniej fasadzie PGE Narodowego wkrótce pojawią się długo wyczekiwane napisy promujące sponsora. Zawisną 39 metrów nad gruntem wokół budynku.\nRozpoczął się montaż nazwy najnowocześniejszego obiektu wielofunkcyjnego w Polsce, czyli PGE Narodowego. W ciągu kilkunastu dni dwie konstrukcje z nazwą PGE Narodowy, o wadze 10 ton każda, trafią na elewację obiektu od strony wschodniej i zachodniej.\nInstalacje, mające 32 metry długości i 8 metrów wysokości każda, zostały wykonane z profili stalowych i aluminium. Litery, z których ułożony jest napis PGE Narodowy, mają wysokość 4 oraz 2 metry i wyposażone są w 65 tys. punktów LED. W nocy będą one świeciły na biało, a w ciągu dnia na niebiesko.\nKonstrukcja nośna nazwy własnej PGE Narodowego zostanie przyspawana do konstrukcji elewacji na wysokości 39 metrów od poziomu terenu wokół obiektu i 62 metrów od poziomu Wisły. W pierwszej kolejności napis trafi na elewację zachodnią, tj. od strony Wybrzeża Szczecińskiego (w osi tunelu VIP), a następnie wschodnią, tj. od strony ul. Zielenieckiej (w osi tunelu Królaka).\nMontaż logotypu PGE Narodowego następuje wyjątkowo późno, ponad rok od ogłoszenia umowy sponsorskiej między dwiema spółkami Skarbu Państwa. Na początku tego roku o partnerstwie z PGE przypominały wielkie banery rozpięte między segmentami elewacji, nienajlepiej przyjęte ze względów estetycznych. Docelowe szyldy mają jednak pełną akceptację Wydziału Estetyki Przestrzeni Publicznej w stołecznym ratuszu.


Lalki Gagani – ręcznie szyte przytulanki Izabelli Gkagkanis | Werandacountry.pl\nLalki Gagani – ręcznie szyte, szmaciane lalki\nNie nadaję im imion, bo każde dziecko samo zrobi to najlepiej. Dla mnie to po prostu skrzaty i książęta – opowiada Izabella Gkagkanis. Każda z ręcznie szytych przytulanek zrobiona jest z kilku różnych ubrań. Podoba mi się przerabianie niepotrzebnych rzeczy na coś ładnego.\nLiski, wilczki, zakochane pary połączone ozdobną tasiemką. Wszystkie uszyte ze starych materiałów wyszperanych w lumpeksach. Czasem znajomi też coś przyniosą, bo wiedzą, że Izabela ma słabość do tkanin. Lubi ciekawe faktury i kolory. Czasem wpatruje się w nie dla samej przyjemności. A do niektórych przywiązuje tak bardzo, że odcina po kawałeczku do swojego małego archiwum. Może jeszcze coś z nich uszyje. – Kiedyś zbierałam dziwne stroje i przebrania. Chciałam otworzyć wypożyczalnię, ale to chyba nie był dobry pomysł na życie – śmieje się.\nNa szmaciane lalki najlepsze są płaszcze z flauszu – grubej i miękkiej tkaniny\nZanim Izabella zamieni tkaniny w leśne stwory, materiały pierze w biodegradowalnych proszkach. Każda z maskotek na przyczepionej do niej etykiecie ma odręcznie wypisany skład – z ilu i jakich ubrań powstała. Na przykład jeden z kotów plażowych to kawałek płaszcza, marynarki, swetra, spodni i paska. Tyle historii w jednej małej, szmacianej lalce!\nSkąd pomysł, aby tworzyć Maskotki DLA DZIECI?\nDziadkowie Izabelli byli krawcami, dorastała przy dźwiękach terkoczącej maszyny, wśród szpulek z nitkami i skrawków materiałów. Pierwsze lalki zaczęła szyć, gdy dziesięć lat temu urodziła się jej córka Rozalka.\n– Spodobały się znajomym, też takie chcieli. I tak się rozkręciło – mówi. Nigdy nie miała biznesplanu, nie reklamowała swoich zabawek, a mimo to Lalki Gagani są dziś rozpoznawalne. Parę lat temu trafiły nawet na wystawę „Dziecinada” prezentującą polski dizajn dla dzieci podczas karnawału w Wenecji.\nNa lalkach się nie skończyło. Izabela szyje broszki i torby, ale zawsze traktowała to tylko jako dodatkowe zajęcie. Skończyła konserwację rzeźby na warszawskiej ASP. – To taki kompromis między sztuką a praktycznym zawodem – tłumaczy. Od dłuta woli zwykły nożyk, a od marmuru czy drewna – styropian. Kiedyś wycięła z niego naturalnej wielkości rodzinę dzików, niedźwiedzia, leżącą sarnę i okleiła kawałkami materiałów. Do tego wyrzeźbiła jeszcze kilka wielkich muchomorów.\nJej „Obiekty leśne” najpierw można było oglądać w warszawskich i trójmiejskich parkach, a potem na wystawie. Teraz rzeźby stoją w jednej z francuskich galerii, a część zimuje w zaprzyjaźnionym garażu. – Chciałabym je sprowadzić do Anglii, gdzie teraz mieszkam, i pokazać nowej publiczności – dodaje.\nFrome to małe miasteczko, tylko pół godziny drogi od Bath. Izabella przeprowadziła się tam rok temu.\n– Wymyśliłam, że zafunduję córce rok poza Polską, żeby poznała nową kulturę i język – opowiada. Frome lubi za hippisowski luz i spokój. Pracuje tam przy renowacji starych, nawet XIII-wiecznych domów z kamienia.\n– Godzinami naprawiam to, co zniszczył czas. Chyba nigdy nie wysłuchałam tylu audiobooków, co teraz – śmieje się. Chciałaby założyć ogródek, zbudować turbinę wiatrową i mieć szopę-pracownię, w której mogłaby rzeźbić zwierzęta i szyć swoje zabawki. – To byłoby najfajniejsze na świecie. Czuję, że to się wydarzy.\nKontakt do artystki: gaganis.pl\nZdjęcia: Kuba Pajewski, Ala Chludzińska