جنبش دانشجویی امروز\nالکس کالینیکوس و سیمون ترنر\nجنبش جدید دانشجویی حتی از اعضایش جوانتر است. تا ده سال پیش (این مقاله در سال 1975 به نگارش درآمده است) هیچ جنبش قابل بحثی در دانشگاههای این کشور وجود نداشت. در این زمینه، بریتانیا خود نمونهای از تقریباً همه کشورهای پیشرفته، چه شرق و چه غرب، در عصر سرمایهداری متأخر بود. استثناها اندک بودند؛ در فرانسه اتحادیۀ دانشجویان تنها مرکز مقابله با جنگ استعماری در الجزایر بود؛ و ردّی هم از دانشجویان لهستانی و مجارستانی که در سال 1956 مبارزه با بوروکراسی استالینیستی را رهبری کرده بودند، به چشم می‌خورد.\nسیاستهای جنبش کوچک دانشجویی بسیار راستروانه بود. در بریتانیا و ایالات متّحده اتحادیههای ملّی دانشجویی به وسیله منصوبین سازمان سیا اداره میشدند. حتی امروز ایماژ ماندگاری که از دانشجویان در میان پیشروان طبقه کارگر بریتانیا مانده، دانشجویان آکس‌بریج! لیسانسهای است که در اعتصاب عمومی 1926 به اعتصابشکنی مشغول بودند. تروتسکی سالها پیش مسئله پتانسیل انقلابی دانشجویان را بلا‌موضوع دانسته بود:\nتشدید مبارزه میان کار و سرمایه مانع از پیوستن روشنفکران به حزب طبقۀ کارگر میگردد. پل میان طبقات فروریخته است و برای عبور آدمی باید از مغاکی بجهد که روز به روز عمیقتر میشود…. این بدین معناست که امروز فاتح شدن بر روشنفکران بسیار دشوارتر از دیروز است و بیگمان فردا نیز از امروز دشوارتر خواهد شد.\nاین ملاحظات در زمان نوشته شدن متن بالا معتبر و صحیح بودند؛ مقاله حاضر نشان خواهد داد که چرا دیگر چنین نیست.\nخیلی چیزها در ده سال گذشته تغییر کرده است. در اواخر دهه 60 از لندن تا پراگ، از برکلی تا برلین و از پاریس تا توکیو، رویارویی عظیمی میان دانشجویان و مقامات و مراجع قدرت رخ داد. این موج بیداری تعداد بسیار زیادی از دانشجویان به شدت سیاسی که فعالانه خود را به نوعی از مارکسیزم انقلابی منتسب میکردند، بر جای گذاشت.\nهمچنین این قیام جوششی آنی و بینتیجه نبود. اگر مثال بریتانیا را در نظر بگیریم، اتحادیه ملّی دانشجویان 700,000 دانشجو را در بر میگیرد. اتحادیه به نقش اصلی خود در سازماندهی کمپین‌ها برای عمل مستقیم به عنوان روشی که به امتیازگیری از دولت منجر می‌شود، مینگرد. هیأت اجرایی اتحادیه دانشجویان را حزب کمونیست بریتانیا و گسترۀ چپ تحت کنترل آن به همراه اقلّیتی از دانشجویان انقلابیِ سازمان ملّیِ انجمنهای سوسیالیزم بینالملل تحت تسلّط خود دارند. اتحادیههای دانشجویی سازندۀ اتحادیه ملّی دانشجویان پشتیبانی مادّی و سیاسی عظیمی از اعتصاب معدن‌چیان در سال‌های 1972 و 1974 نمودند.\nدانشجویان بریتانیایی بار دیگر در جنبشاند. 18 ماه گذشته رشته‌ای از شورش‌های بی‌سابقه از اواخر دهۀ 60 به این سو را به خود دیده است. در آکسفورد، اسکس و کِنت بین سال‌های 1973 تا 1974 هزاران دانشجو خود را داخل در نبردی خشن با صاحبان قدرت یافتند. هر رئیس دانشگاهی به فراست آگاه بود که نحوۀ برخوردش با دانشجویان میلیتانت را دیگران میپایند. در این رویداد بعد از دخالت پلیس و دادگاهها که به درخواست مقامات صورت گرفت، تعداد نسبتاً زیادی قربانی شدند. فقط در دانشگاه اسکس در حدود 105 نفر از دانشجویانِ پیکت در دانشگاه دستگیر شدند.\nنخستین ماه‌های سال تحصیلی 75-1974 پا را از همه آن‌چه که در 1968 روی داده بود فراتر گذاشت. هزاران دانشجو دفاتر آموزشی محلّی و یا دانشکدههای خود را اشغال و کلاس‌های درس را تحریم کردند. آنان از پرداخت هزینه‌های مفرط تحصیلی سر باز زده و به اعتراضات دیگری نیز دست زدند. در لندن 40,000 دانشجو در حمایت از کمپین کمک‌های مالیِ اتحادیۀ ملّی در خیابان‌ها رژه رفتند. کاهش هزینه‌های آموزشی پیوستن دانشجویان به عرصه مبارزۀ مستقیم در مقیاسی بی‌سابقه را تضمین نموده است.\nدانشجویان و سرمایه‌داری متأخر\nچرا این تغییرات روی داده‌اند؟\nسرمایهداری همیشه آموزش عالی را به تناسب نیازهای خود شکل میدهد. اما پیش از 1945 آموزش عالی اصولاً راهی در جهت آمادهسازی کودکانِ طبقه حاکم برای تمرین اعمال قدرت و همچنین برای تعلیم اعضای طبقات متوسط برای مشاغل آزاد و پُستهای اداری رده بالا مورد نیاز قدرت امپریالیستی بود. این مسئله هیچ کجا به اندازه بریتانیا صادق نبود. در کشورهای دیگر مانند آلمان و فرانسه که باید زیر سایه انحصار صنعتی عظیم بریتانیا صنعتی می‌شدند، بیشترین اهمیّت به کارگران فکری داده میشد که مهارتهایشان می‌توانست به رقابت نسبی سرمایهداری ملّی این کشورها یاری برساند. از این‌رو است که دانشگاه پلی‌تکنیک در فرانسه و مدرسه عالی فنّی (تکنیک) در آلمان تأسیس شده‌اند.\nاما در بریتانیا چنین نبود. در آکسفورد و کمبریج جدایی آموزش عالی از قابلیت کاربرد عملی در ادارۀ اقتصادی سرمایهدارانه به منتهای درجۀ خود رسیده بود… تحصیل زبان یونانی و تاریخ روم باستان و ادبیات به عنوان ایدهآلِ یک آموزش روشنفکرانه تلقّی میشد و جنتلمنهای جوان اسب‌هایشان را به سبک انگلیسی میراندند. ماتئو آرنولد در قرن نوزدهم آنان را ”بربرهای جوان در حال تفریح“ نامیده بود و همچنان در آغاز قرن بیستم نیز بر همان ترتیب باقی بودند. همانگونه که رمان‌ها و یادداشت‌های روزانه اِوِلین وا تصدیق می‌کنند.\nتأسیس نهادهایی چون مدرسه اقتصاد لندن(LSE) و دانشگاههای شهری نتوانست نفوذ آکس‌بریج را به چالش بکشد. نقش آن‌ها تأمین کارمند برای مشاغل فکری و روشنفکرانه و مدیریّت امپراطوری بود. تعداد دانشجویان اندک بود؛ 25,000 نفر در 1900؛ 61,000 نفر در 1924؛ 69,000 نفر در 1939. آن‌ها گروههای اجتماعی نسبتاً یک‌دستی بنیان مینهادند که با توجه به خاستگاههای اعضاء و ضوابط اجتماعی نامزد ایفای آن شده بودند، و به صورت طبیعی هویت سیاسی مشترکی با طبقه مسلط مییافتند. تنها از دهه 30 بود که چپِ مارکسیست بریتانیا توانست در میان دانشجویان به سربازگیری بپردازد. این نفوذ محصول شرایط معینی بود، ازجمله: رکود اقتصادی، رشد فاشیزم و اتخاذ استراتژیِ جبهه خلق توسط کمینترن که کمونیزم را خیلی بیشتر از دوران ماقبل باب طبع بخش‌هایی از بورژوازی میکرد. یعنی کمونیزمی که بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب بلشویکی وجود داشت و یا در دورۀ چپ افراطی در اواخر دهه 20 و اوائل دهه 30 خودنمایی میکرد. وفاداریهای سیاسیِ شکل گرفته در دهه 30 با آغاز جنگ سرد -اگر نگوئیم زودتر- بیدوام و پلاسیده از آب درآمدند. دنیس هیلی یک نمونه از چنین کمونیست‌هایی بود.\nمطالبات و تقاضاهایی که سرمایهداری از آموزش عالی داشت به نحو چشمگیری پس از جنگ تغییر یافت. تثبیت سیستم تولیدِ کلانِ بیهوده و بلامصرف متأثر بود؛ سرمایهداری در شرق و غرب مقدار زیادی از ارزش افزودۀ خود را به سمت تولید سلاح و جنگافزار روان ساخته بود. اولین نتیجه این مرحله جدید در رشد سرمایهداری، ایجاد پروسهای دائمی از حرکت و نوآوری‌های تکنولوژیک در صنعت بود. نیاز به بالا بردن بهرهوری نیروی کار از طریق پیشرفتهای تکنولوژیک برای آماده ساختن هر کدام از سرمایهداری‌های ملّی برای رقابت در بازار بینالمللی، تقاضای جدیدِ بزرگی برای کارگران فکریِ ماهر را به وجود آورد.\nفاکتورهای دیگری نیز در توسعه آموزش عالی پس از جنگ دخیل بود. ماهیّت سرمایهداریِ پساجنگی به نیروی کار ماهر و خاموش اهمیت ویژهای بخشیده است؛ نه سرکوب و نه بیکاریِ انبوه هیچ‌کدام نتوانستند راهحلهای مناسبی برای نارضایتی طبقه کارگر فراهم کنند. به این ترتیب اهمیت اَشکال ایدئولوژیک کنترل و مهندسیِ افکار مشخص میشود. و نتیجه چیزی نبوده است جز افزایشی عظیم در شمار به قولِ اتحادیۀ کارگران صنعتی جهان، نصّابان فهم! از قبیل: معلمان، جامعهشناسان، مددکاران اجتماعی و غیره.\nتوسعۀ پساجنگیِ آموزش عالی در تمام بخشهای سرمایهداری غرب روی داد. در بریتانیا گزارش رابینز که در اکتبر 1963 انتشار یافت و خواهان توسعه وسیع‌تر آموزش عالی شده بود، پر اهمیّت و تعیینکننده بود. در 1962، تنها 7 درصد از گروه سنّی 19 سال به صورت تمام وقت تحصیل میکردند؛ در 1980 این نسبت به 15 درصد افزایش خواهد یافت که معادل 558,000 دانشجو است. (این مقاله در 1975 نوشته شده است) استدلالی که پشت این طرح قرار دارد به روشنی توضیح داده شده است:\nتحقق رشد اقتصادی این کشور به آموزش و پرورش مردم‌اش بستگی دارد که شکّ زیادی در مورد کفایت و مناسب بودنِ ترتیبات کنونی آن برانگیخته است. اگر در آموزش عالی به سرعت اصلاحات صورت نگیرد امید اندکی برای این جزیره پر تراکم و پر جمعیت برای حفظ موقعیت مناسب در دنیای به شدّت رقابتی آینده وجود خواهد داشت. \nو همان‌طور که رابینز در جای دیگر توضیح می‌دهد:\nمن اطمینان دارم که اگر ما در حدود مقیاسی که کمیته توصیه کرده و به ما نشان داده به جلو حرکت نکنیم، خطر از دست دادن مرتبه و جایگاه و نیز شکست ما وجود خواهد داشت. \nتوسعهای که در بالا به آن اشاره شد بازتابی از نیازهای سرمایهداری بریتانیا بود. آموزش عالی به دو بخش تقسیم شده است؛ بخش به اصطلاح خودگردان و مستقل، دانشگاهها و دیگر بخش دولتی که شامل کالجها، دانشگاههای پلی‌تکنیک، کالجهای هنر و فنّی و امثالهم میشود. دانشگاهها به وسیلۀ سرمایهگذاری دولتی از طریق کمیتۀ کمک هزینۀ تحصیلیِ دانشگاهها اداره میشوند در حالی‌که هزینۀ باقی کالج‌ها توسط مراجع و مقامات محلّی تأمین میگردد. هر دوی این بخشها مبالغ قابل توجهی پول از صنایع دریافت میکنند در ازای اینکه پژوهشهایی به دستور شرکتهای سرمایهگذاری صورت گیرد و کمیتههای نظارتی کالجها که تحت تسلط و کنترل نمایندگان واحدهای تجاری بزرگ قرار داشته باشند.\nاگر چه دانشگاهها توسعه یافتهاند و شمار جدیدی از آنها تأسیس شدهاند، اما سریعترین نرخ توسعه در بخش دولتی بوده است. این الگو در دوره دولت هیث در سال 1972 و با مصوّبۀ هیأت دولت مدوّن گردید، با عنوان آموزش و پرورش: چارچوبی برای توسعه و گسترش. رشد تعداد دانشجویان تا حدّ 750,000 نفر در 1980 در بخش دولتی هدفگذاری و برنامهریزی شده است. دلایل این امر سادهاند؛ بخش دولتی خیلی راحتتر تحت کنترل دولت و صنایع محلّی است. در این بخش دانشجویان به صورت خودکار کمکهای تحصیلی را دریافت نمیکنند بلکه تحت کنترل مراجع آموزشی محلّی قرار میگیرند. کالج‌ها به دو طریق به احتیاجات و نیازهای صنایع بستگی پیدا میکنند. نخست از طریق تعداد زیاد دانشجویانی که در کارخانههای محلّی شاغلاند و به صورت مرخصّیهای دورهای و یا یک روز در هفته به تحصیل مشغول میشوند (که به این کارخانهها وسیعاً حق دخالت و تصمیمگیری در روند ادارۀ کالج را میدهد) و دوّم از حیثِ دورههای آموزشی که خیلی بیشتر به مشاغل و حرفهها مربوط هستند. توسعه و گسترش در این بخش به این معنی است که صنعت ارزانتر و راحتتر به نیازهایش دست یابد. برخلاف دانشگاهها که با کتابخانه، اتحادیههای دانشجویی، فروشگاهها و برخی اوقات پارک و دریاچه تداعی میشوند، کالجهای فنّی و صنعتی و مدارس عالی کسب مهارت بزرگسالان، متشکّل از کلاسهایی است که به سادگی کنارِ هم قطار شده‌اند.\nجایگاه دانشجو در جامعه در نتیجۀ گسترش و توسعه آموزش عالی بعد از جنگ، به طور چشمگیری دگرگون شده است. تا اندازهای این مسئله به افزایش جمعیت آنها مربوط است. دانشجویان اکنون گروه اجتماعی بزرگی هستند. در 1900 دانشجویان تنها 1 درصد از گروه سنّی خود محسوب میشدند؛ در سال تحصیلی 72-1971 آن‌ها 15 درصد از گروه سنّی خود را شامل میشدند، یعنی 463,000 دانشجوی تماموقت و کارگر دانشجوی پارهوقت. در کشورهای دیگر، نسبت از این هم بیشتر است. در ایلات متّحده دانشجویان 35 درصد گروه سنّی خود را شامل می‌شوند.\nمسئلۀ مهمتر این‌که جایگاه معینِ پیشینِ دانشجویان، توسط مناسبات اجتماعیِ سرمایهداری متأخر دگرگون شده است. آموزش عالی دیگر آمادهسازی و یا بلیت ورودی برای دخول در طبقۀ مسلط نیست. بیشتر دانشجویان به نوعی کارگر خواهند شد. اگر دانشجویی در یکی از شاخههای علوم و یا مهندسی فارغ‌التحصیل شود، میتواند انتظار داشته باشد که به عنوان کارگری ماهر و سطح بالا در صنعت استخدام شود و نقشی تمام و کمال در پروسۀ تولید سرمایهداری بازی کند. این کارگران دستمزد بالایی دریافت میکنند امّا در مقابل ارزش افزودۀ بالایی هم تولید میکنند که مدیون مهارتهای آنها است. برای دانشجویی که در شاخۀ علوم انسانی تحصیل کرده است بیشتر محتمل است که به عنوان کارگری یقه سفید، در ردههای میانی دستگاه دولتی و یا صنعت استخدام شود. این قشر از کارگران، برای مثال کارمندان دولتیِ محلّی و معلّمان مدارس، غالباً حقوق کمتری به نسبت کارگران دستکار می‌گیرند و به همین دلیل مبدأ اصلیِ مقابلۀ آشتیناپذیر با سیاست درآمدی در بریتانیای این سال‌ها بوده‌اند.\nدر عین حال، این دانشجویان نمیتوانند هیچگونه رابطۀ معینی با پروسۀ تولیدی برقرار کنند. تا هنگامی‌که دانشجو هستند، آیندۀ شغلی نامطمئنی خواهند داشت. سرنوشت آن‌ها را پس از ترک دانشگاه و فارغ‌التحصیلی، شرایط غیرقابل پیش‌بینیِ بازار کار تعیین خواهد نمود. دولت برای تحصیل آن‌ها در دانشگاه سرمایهگذاری می‌کند. دانشجویان هنوز نیروی کار خود را نفروخته‌و دستمزدی دریافت نکرده‌اند، بنا بر این جزئی از طبقۀ کارگر نیستند و جزء تولیدکنندگان کوچک، مانند خردهبورژوازی سنتی نیز نیستند. در میان آنان اقلیّتی کوچک وجود دارد که خاستگاه‌شان طبقه مسلط است. از لحاظ اجتماعی دانشجویان به وسیلۀ موقعیّت انتقالی خود تعریف میشوند. تا زمانی که در دانشگاه و کالج هستند، آیندهشان نامعلوم باقی میماند. در مرحلۀ اول قبولی در آزمونها و نمرات اهمیّت خواهند داشت. تأثیر سیستم امتحانی، اتّحاد دانشجویان در یک گروه اجتماعیِ منسجم نیست بلکه اتمیزه کردن آنان است. به این معنی که سرنوشت هر دانشجویی به واسطۀ عملکرد فردی او و جدا از سایرین رقم می‌خورد.\nبا این وجود، دانشجویان گروهی تحت ستم نیز هستند. رویای زندگی دانشجویی خیلی زود در مواجهه با واقعیت نابود می‌شود. احساس ناامنی نسبت به آینده به وسیلۀ زندگی ایزوله شده در محیط‌ها و خوابگاه‌های دانشجویی تقویت می‌گردد. اگر چه سیستم انضباطی دانشگاه به نسبت مدرسه کمتر سختگیرانه است، اما تصمیمگیری در مورد محتوی دروس، تنظیم برنامه کلاس‌ها، میزان شهریه و هر چیز دیگری فقط از بالا صورت می‌پذیرد. اهرم‌های قدرت در دانشگاه‌ها مطمئناً در دست دانشجویان نیست، بلکه به جز مواردی اندک تنها در ید اختیار مقامات و قدرت‌مندان است. این وضعیّتِ ازخودبیگانگی عمومیِ دانشجویان، آنان را آمادۀ شورش و طغیان می‌سازد.\nسیستم آموزش عالیِ سرمایهداری متأخر یکی از چرخدندههای اصلی گسترش و توسعۀ دائمیِ سیستم است. بنا بر این تنشی دائمی میان تلاش برای برنامهریزی منظمِ گسترشِ آموزش عالی و ماهیّت آنارشیک و برنامه‌ریزی نشدۀ سرمایهداری وجود دارد.\nتصمیمگیری در مورد شمار دانشجویان در ده سال پیش به این معنی خواهد بود که امروز بازار کار انباشته از فارغ‌التحصیلان ناخواسته است. ساختمان برنامههایی که چند سال قبل طراحی شدهاند ممکن است در تضاد با تصمیماتی مبتنی بر کاهش مخارج عمومی قرار بگیرند. دوره‌هایی که در دانشگاهها تدریس میشوند، ممکن است رابطۀ نزدیکی با نیازهای فوری صنعت نداشته باشند. گسترش پرشتاب آموزش عالی احتمالاً به معنی کتابخانه‌های شلوغ، کمبود مسکن و امکانات سطح پایین برای دانشجویانی است که به زور در دانشگاه‌ها چپانده شده‌اند، توسط دولتی سرمایهداری که تیغ رقابت خارجی را بر گلوی خود احساس میکند. همۀ این‌ها، فرم‌هایی از تضادی اساسی هستند که سرمایۀ ملّی با آن رو در رو است. هم‌چنان که آن‌ها تلاش می‌کنند تا آموزش عالی را به عنوان پاسخی برای فشار رقابت خارجی توسعه بخشند، دوره‌های متناوب رونق و رکود این برنامهریزی را برای‌شان ناممکن می‌سازد.\nهزینه در آموزش عالی به این معنی است که بخشی از ارزش افزودۀ به وجود آمده در صنعت، از پروسۀ انباشت سرمایه خارج شده و به جای آن برای پایین آوردن هزینه‌های تولید خرج می‌شود. امّا در دوره‌هایی مانند دورۀ فعلی که سرمایهداری به سوی بحرانی عمیقتر از همیشه سوق داده می‌شود و رقابت بین‌المللی آن را به طور روزافزونی حادتر می‌کنند، همۀ دولت‌های سرمایه‌داری تحت فشاری مهیب برای کاهش هزینه‌های آموزش عالی هستند. به این دلیل که بتوانند منابع بیشتری را برای سرمایهگذاری تولیدی آزاد کنند.\nاین امر به ویژه در مورد یک کشور سرمایهداری نسبتاً ضعیف مثل بریتانیا صادق است. اگر بریتانیا بخواهد جایگاهی در بازار جهانی داشته باشد، باید به توسعه و گسترش آموزش عالی ادامه دهد. امّا در عین حال، بریتانیا با توجه به بحرانِ سودآوریِ سرمایه، مجبور است تا هزینۀ توسعه آن را کاهش دهد. گزارش هیأت دولت در 1972، کاهش هزینه‌ها را در مرکز این استراتژی قرار می‌دهد:\nاگر توسعه و گسترش آموزش عالی، چنان که نشان داده شد، در دهۀ پیشِ رو ادامه یابد، افزایش هزینههای واحد نمیتواند مجاز باشد و طرح نهایی دولت باید چنان بنیان نهاده شود که تناسب اقتصادی را در نظر بگیرد.\nبه بیانی دیگر، در حالی‌که هزینه‌ها کاهش می‌یابد تعداد دانشجویان کماکان افزایش خواهد یافت.\nبنا بر این نسبت هیأت علمی و دانشجویان به یکدیگر بیشتر خواهد شد. دانشجویان تشویق میشوند تا در شهر خود بمانند و به دانشگاه‌های منطقۀ خود بروند. آن‌هم برای یک دورۀ 2 سالۀ آموزش فنی و حرفه‌ای و اخذ کاردانی که صاحب آن را واجد صلاحیّت تحصیلات بیشتر نمی‌کند. بسیاری از کالج‌های کوچک بسته و یا با هم ادغام خواهند شد و اگر نه، بایستی دانشگاه‌های جدیدی تأسیس شوند.\nدر دسامبر سال 1973، ترکیب بحران بالا رفتن قیمت نفت به همراه بحران کم‌کاریِ اعتصابیِ معدنکاران باعث شد تا دولت سیاست پایینتر آوردن هزینه‌های اموزش عالی را اجرا کند. بودجۀ اضطراریِ آنتونی باربر یک تکّۀ 180 میلیون پوندی از هزینه‌های آموزشی کَند. این امر به این معنا بود که کاهش هزینه‌ها از مهد کودک‌ها تا دانشگاهها را شامل می‌شود. در بخش دانشگاه‌ها و مدارس عالی فنّی و تا حدودی مدارس، ساخت و ساز جدید متوقف شده‌اند. سیاست تعطیلیِ دانشگاههای تربیت معلم تسریع شده است. و نتیجه، ازدحام بیش از حد در کلاس‌ها، بیشتر شدن نسبت دانشجویان به اساتید و هیأتهای علمی، پُست‌های خالی مانده، خاتمه به خدمت بسیاری از کارگران شاغل در دانشگاه‌ها و افزایش اجاره بها و قیمت‌ها است. برای سال تحصیلیِ 81-1980 کاهشی از 750,000 به 650,000 دانشجو هدفگذاری شده است. دانشگاه‌ها با کسری درآمد روبرو هستند، دانشگاههای ممتاز بحران نقدینگیِ شاقّی را تحمل میکنند. معاون دانشگاه لنکستر پیشبینی کرده است که این دانشگاه ممکن است در ظرف یک سال یا کمی بیشتر ورشکست شود. این سیاست‌های کاهش هزینه‌ای هرچند توسط محافظهکاران طرح شده‌اند اما به وسیلۀ دولت حزب کارگر دنبال می‌شوند.\nدور اوّل قیام دانشجویی: اواخر دهۀ 60\nسیاست نقشی غالب در قیام‌های عظیم دانشجویی انتهای دهۀ 60 داشت. در سراسر جهان امیدهایی را که چپ پارلمانی و حتی جناح‌های سانتر برخی از کشورها برانگیخته بودند، نابود شده بود. دانشجویان هوادار جامعه دموکراتیک در ایالات متحده شعارهایی که به طرفداری از لیندون جانسون در انتخابات 1964 می‌دادند را رها کردند و به مقاومت دلیرانه در برابر برنامۀ جامعۀ بزرگ جانسون (LBJ) پرداختند که در جنگ امپریالیستی در ویتنام و شورش سیاهپوستان در شهرها غرق شده بود. حزب کمونیست فرانسه نقش ناچیزی در طول نبرد الجزایر نسبت به پیچیده کردن استراتژیاش در اتحاد با چپ سوسیال دموکرات بازی میکرد. در آلمان غربی، حزب سوسیال دموکرات ائتلاف بزرگ با راست را سازمان داد و قوانین اضطراریِ سرکوبکننده‌ای را در مجلس به تصویب رسانید. و هارولد ویلسون اعتصاب ملوانان را درهم شکست، دستمزدها را ثابت نگاه داشت و از آمریکا در جنگ ویتنام پشتیبانی نمود.\nمخالفت با جنگ ویتنام رشته‌ای بود که در تمام شورش‌های دانشجویی کشیده شده بود. امیدهای زیادی که احیای چپ برانگیخته بود، همگی نقش بر آب شده بودند؛ آن‌چه معلوم بود بربریّت امپریالیستی بود که کشوری کوچک را ویران میکرد. کمپین بین‌المللی علیه جنگ ویتنام توسط دانشجویان رهبری می‌شد. به این معنی که این کمپین هم به تقویت و نیروگیری قیام دانشجویی یاری می‌رساند و هم با نیروی این جنبش استحکام می‌یافت. کمیتۀ ملی ویتنام در فرانسه زمینۀ کارآموزی برای رهبران دانشجوی قیام مه 1968 بود. کمپین همبستگی با ویتنام (VSC) در کشور فرانسه بر دوش دانشجویان میلیتانت بنا شد.\nاما دانشجویان همچنین دچار تأثیرات حاصل از تناقضات بین گسترش آموزش عالی و ماهیّت آنارشیک سیستم بودند. هم دانشجویان مدرسۀ اقتصاد لندن و هم سوربونی‌ها، هر دو با شرایطی مثل شلوغی کلاس‌ها، پایین بودن سطح امکانات آموزشی روبروبودند و یک مُشت محدودیت ریاکارانه آن‌ها را محاصره کرده بود. در دانشگاه‌های بریتانیا مقامات مدعی داشتن اختیاراتی چون والدین بر دانشجویان بودند. در دانشگاه نانتری، جداسازی جنسیّتی دختران و پسران در خوابگاه‌ها، اخگری بود که قیام 1968 را شعله‌ور ساخت. در برکلی و در سال 1964 حتی هواداران انتخاباتیِ سناتور جمهوری‌خواه گُلدواتر نیز از کمپین جنبش آزادی بیان علیه ممنوعیت فعالیت سیاسی در خوابگاه‌ها و محوطه‌های دانشجویی حمایت کردند.\nدر بریتانیا اولین امواج قیام از مدرسۀ اقتصاد لندن برخاست و همهگیر شد و در همان‌جا هم پایان یافت. انتصاب والتر آدامز، کسی که پیشینه‌ای مشکوک در مقام ریاست دانشگاه رودزیا (زیمباوه فعلی) داشت، به عنوان رئیس جدید بود که رشته حوادث بعدی را رقم زد. اما اوّلین اشغال دانشگاه که در مارس 1967 به عنوان اعتراض به حکم تعلیق رئیس اتحادیۀ دانشجویان روی داد به این خاطرکه در نامهای به روزنامۀ تایمز با انتصاب آدام مخالفت نموده است، یکسره خودجوش نبود. انجمنی کوچک ولی فعال سوسیالیست که چندین سال برسر موضوعاتی چون استعمار رودزیا و سیاستهای درآمدی آژیتاسیون کرده بودند، توانستند پشتیبانی گروهی مصمم و متعهد از دانشجویان را به دست آورند. این انجمن سوسیالیست بود که موضوع آدامز را در دست گرفت و مخالفت با انتصاب او را برانگیخت. و هرچند اشغال دانشگاه با پیشنهاد رئیس محافظه‌کار اتحادیه به رأی گذاشته شد، اما این انجمن سوسیالیست بود که ابتکار تحصّن و اعتصاب فعالانه در محل را در دست گرفت.\nاگرچه اولین اعتصاب در این دانشگاه موفقیتآمیز بود اما بازتاب چندانی نیافت. در غیاب مقاومت کنکرت طبقه کارگر بر علیه سیاست‌های درآمدی ویلسون و بدون اینکه دانشجویانِ دیگر دانشگاه‌ها از ایشان سرمشق بگیرند، دانشجویان انقلابی که به سرعت و در واکنش به وقایع دانشگاه متشکل شده بودند، خود را منزوی و محصور یافتند. آن‌ها به ناچار حوزۀ فعالبت خود را به بیرون از مدرسۀ اقتصادی لندن، در کمیتۀ اقدام اجارهنشینان شهر لندن (GLC) و مباحثی دیگر بردند.\nدر نتیجۀ وقایع سیاسی خارج از دانشگاه، خصوصاً قیام ماه مه در فرانسه و تشکیل کمپین همبستگی با ویتنام در بریتانیا بود که آتش مبارزات دانشجویی در سراسر کشور زبانه کشید. برای مثال در دانشگاه هال و دانشگاه هنر هورنسی، اعتصاب و تحصن واقعاً به دلیل مخالفت با مقامات دانشگاه شکل نمی‌گیرد بلکه مستقیماً به خود سیستم می‌پردازد. در ژوئن 1968 فدراسیون دانشجویان سوسیالیست انقلابی برای پیوند زدن مبارزات مختلف با هم، از طریق اتحاد سازمانی میلیتانت‌ها، پایهگذاری شد.\nدر پاییز 1968 قیام به بالاترین حد خود رسید. در 27 اکتبر یکی از بزرگترین تظاهرات تاریخ لندن از زمان رژه چارتیستها و در مقابل سفارت آمریکا با شعار ”پیروز باد جبهۀ آزادی بخش ملّی خلق ویتنام“ (ویت کنگ) برگزار شد. باوری درست و عمومی وجود داشت که دانشجویان انگلیسی می‌توانند تجربۀ فرانسوی‌ها را تکرار و کارگران را به صحنۀ مبارزه با سیستم بکشانند. دانشجویانی که مبارزات در مدرسۀ اقتصادی لندن و دیگر دانشگاهها را رهبری می‌کردند و در درجۀ اول دانشجویان پیرو گرایش سوسیالیزم بین‌الملل، خود را در محاصرۀ کسانی دیدند که بر این باور و به دنبال راندن دانشجویان به سوی مبارزه، به امید افروختن انقلابی در کوتاه‌ترین زمان ممکن بودند.\nاین دوره دو خطر عمده سیاسی در مبارزات دانشجویی را برجسته کرد، یعنی اپورتونیزم و منزّه طلبی. این دوّمی عبارت است از کناره‌جویی از مبارزات دانشجویی با این عنوان که نسبت به مبارزه طبقاتی امری ثانوی است و بنا بر این باید از شرکت در آن خودداری نمود. روشن‌ترین نمونه از این خصیصه را میتوان نزد لیگ سوسیالیستی کارگران (نام فعلی آن حزب کارگران انقلابی است) سراغ گرفت که تنها به این خاطر در تظاهرات‌های عظیم ضد جنگ ویتنام سر و کله‌شان پیدا می‌شد که جزواتی با این عنوان را توزیع نمایند: ”چرا ما در تظاهرات شرکت نمی‌کنیم“. این نمونهای از موضع‌گیری یک جریان به ظاهر اولترا چپ است. به زعم اینان تنها مبارزات کارگران دارای موضوعیّت است، میلیتانت‌های جنبش دانشجویی باید فقط به این مبارزات توجه داشته باشند، تظاهرات بر ضد جنگ ویتنام تا زمانی که آن‌ها نتوانند دولت سرمایهداری را سرنگون کنند صرفاً ”اعتراض سیاسی“ است. امّا در حقیقت، این امر کنارهجوییِ محافظهکارانه از یک جنبش توده‌ای است، از آن رو که از تمام ریسک‌ها و خطرات موجود -ضرب و جرح، زندان و شکسته شدن سر به دست پلیس- که اعتراض سیاسی در بر دارد، اجتناب کرده باشند.\nنقطۀ مقابل این موضع‌گیری توسط ارنست مندل، رهبر انترناسیونال چهارم و رفقای هم خط‌او اتخاذ شده است. انحطاط انترناسیونال چهارم باعث شده بود تا ایشان هیچ‌گونه تحلیل جامعی از آخرین مرحلۀ سرمایهداری و از وضعیت عمدۀ طبقه کارگر، به عنوان تنها نیرویی که قادر به نابودی امپریالیزم است، نداشته باشند. به این جهت، تلاش وسواسانه برخی دسته‌ها مصروف این است که برای طبقۀ به ظاهر خاموشِ کارگر، به عنوان ایجنت انقلاب، جایگزینی دیگر بیابند و با مهارتی فرصتطلبانه تحلیلهایشان را با هر عنصر جدید که در میدان مبارزه با سرمایه‌داری پیدا شده است، وفق دهند. در این جستجو، قیام دانشجویان عطیهای الهی است. مندل مدعی شده است که: ”دانشگاه میتواند گهواره‌ای برای انقلابی راستین باشد“. نام بردن از دانشجویان و جوانان، چریکهای جهان سوّم و سیاهپوستان با عنوان ”آوانگاردهای جدیدِ“ انقلاب بین‌المللی، گوشه‌ای از تلاشهای بیپایانی است که انترناسیونال چهارم برای پیدا کردن نفوذ و پایگاه در میان مردم، انجام می‌دهد.\nاین مقدسسازی اولترا چپ از جنبش دانشجویی، در بریتانیا به تئوری پایگاه سرخ دامن زد. در نشریۀ نیو لفت ریویو چنین استدلال شده که دانشگاه‌ها می‌توانند به ارگان‌های قدرت دوگانه -پایگاههای سرخ- تبدیل شوند و مشروعیت سرمایهداری و همچنین انحصار خشونت آن را به چالش بکشند. این بحث بر پایۀ قیاس‌هایی مشکوک با کوبا و چین بنا شده است؛\nقلمروی آزاد شدۀ چریک‌ها، در آغاز مناطقی را در بر می‌گرفت که به لحاظ جغرافیایی برای نیروهای سرکوب‌گرِ نظم مستقر غیر قابل دسترسی بود. ما باید از خود بپرسیم که آیا ساختار پیچیدۀ سرمایهداری متأخر دارای مناطقی نیست که به لحاظ جامعهشناسانه برای نیروهای سرکوبگر طبقه حاکم قابل دسترسی نباشد؟ \nپاسخ: خیر، چنین مناطقی وجود ندارند. پلیتکنیک آتن چگونه می‌توانست به لحاظ جامعهشناسانه برای تانک‌های پاپادوپولس غیر قابل دسترسی باشد؟ با این حال، پیشنهاد فراخوان برای تأسیس پایگاه‌های سرخ در کنفرانس دوّم فدراسیون دانشجویان سوسیالیست انقلابی (RSSF) در نوامبر 1968 به تصویب رسید.\nکشمکشهایی که بر سر ظهور آوانگاردیزم دانشجویی رخ میداد، موجب کنشگری در خارج از مدرسه اقتصاد لندن (LSE) شد. دانشگاه در طی تعطیلات آخر هفتۀ 27 اکتبر در اعتصاب و اشغال بود تا امکانات مسکن و نیازهای اوّلیه را به دست آورد. تلاش مقامات دانشگاه برای جلوگیری از اعتصاب تنها حمایت از چپ را بیش از پیش افزایش داد. اما عواقب پس از آن گیجی چپ و تصمیم دانشگاه به سرکوب بود. چپ افراطی، مجموعۀ رنگارنگی از چپگرایان جدید آمریکایی، مائوئیستها و مشاهیر نشریه نیو لفت ریویو به جهت مقابله بیشتر با طرح مقامات در نصب گِیت‌های امنیتی در دانشگاه فشار میآوردند. رابین بلکبرن در جزوهای خطاب به انجمن سوسیالیست چنین نوشت: ”آنهایی که استراتژی پایگاههای سرخ و تاکتیک حملۀ سال نو را رد میکنند، در این خطر هستند که به متحدان ابژکتیو سوسیال امپریالیزم و سوسیال فاشیزم تبدیل شوند.  دانشجویان گرایش سوسیالیزم بین‌الملل (IS) که به خاطر نقش‌شان در اولین اعتصاب و در کمپین همبستگی با ویتنام رهبری چپ را به دست آورده بودند، این‌گونه استدلال میکردند که تودۀ دانشجویان برای چنین مواجههای که چپ افراطی پیشنهاد میکند و مقامات آرزویش را دارند، آمادگی ندارد.\nدر آخر ثابت شد که حق با آن‌ها بوده است. سلسله‌ای از وقایع متفاوت باعث شد تا گِیت‌های کنترل ورود و خروج دانشجویان برچیده شود. زمانی که دانشجویان گرایش سوسیالیزم بین‌الملل پیشنهاد یک اعتصاب فعال را برای دفع خطرِ حتمیِ بسته شدن دانشگاه می‌دادند، تنها توانستند پشتیبانی مختصری حتّی در میان چپ جلب کنند. چپ واقعاً ضعیف‌تر از آن بود که مبارزه تدافعی که لازم داشت را سازمان دهد. اشغال و اعتصاب که برای بازگشایی دانشگاه تدارک دیده شده بود، نتوانست از اخراج بلکبرن و بقیۀ سخنرانان چپ‌گرا و نیز بازداشت و تعلیق بسیاری از دانشجویان جلوگیری نماید. اگرچه فدراسیون دانشجویان سوسیالیست انقلابی موفق شد تا تظاهرات‌های چند هزار نفره و در مدرسۀ اقتصاد لندن سازمان دهد و چندین بار دانشگاه را تسخیر کند، اما نتوانست در جبهۀ متحدی که از کمیتۀ رؤسای دانشگاهها و هیأت مدیرهها تشکیل شده بود شکافی بیاندازد. اینان اقدامات بازدارنده مسئولینِ مدرسۀ اقتصاد را به عنوان سرمشقی برای خود در برخورد با دانشجویان‌شان، به خوبی بررسی میکردند. فدراسیون سرانجام به صورت محل حرّافی‌های دستهای سکتاریست درآمد و سپس ناپدید شد.\nاما فاز اول قیام دانشجویان در بریتانیا کاملاً پایان نیافته بود. کشف پرونده‌های سیاسی که مسئولان برای دانشجویان تشکیل داده بودند، در خلال اشغال دانشگاه وارویک در فوریه 1970، منجر به عظیمترین موج تحصّنی شد که در تاریخ دانشگاههای بریتانیا دیده شده بود. دانشگاههای سنتاً محافظهکاری مثل منچستر و آکسفورد اعتصاب و اشغال دانشجویی چند هزار نفره‌ای را تجربه کردند. در این‌جا نیز تحصن کاملاً به صورت ناگهانی اتفاق نیافتاد. در آکسفورد شعبۀ منطقه‌ای فدراسیون از 1969 به بعد بر علیه مسئولین و مقامات مرتجع دانشکده‌ها کمپین‌هایی به راه انداخته بود. در دانشگاه منچستر دانشجویان در مخالفت با شیوۀ غیر دموکراتیک انتصاب رؤسا اعتراض کرده بودند. قضیۀ پرونده‌ها به متمرکز شدن همۀ خشم و نارضایتیها از ساختار سرکوبگر و استبدادیِ آموزش عالی، و نفوذ روزافزون منافع صنعت بر آکادمی یاری رساند.\nواکنش مسئولین عموماً امتناع از سازش و ندادن امتیاز و در عین حال ادامۀ مذاکرات بود. در این راه تا حدّ زیادی موفق هم بودند. آن‌ها از خطاهای چپ و قابلیت بوروکرات‌های اتحادیۀ دانشجویی ملّی سود میجستند تا نیروی رزمندگی دانشجویان را خنثی کرده و توجه آنان را از سازماندهی و بسط مبارزۀ مستقیم منحرف نمایند. در منچستر مذاکرهکنندگان بسیاری از مطالبات دانشجویان را به کناری نهادند. در آکسفورد شورای نمایندگی دانشجویان موفق شد تا اعتصاب و اشغال را به کمپینی بر علیه اساسنامۀ جدید انضباطی و برای ”دانشگاه دموکراتیک“ تقلیل دهد. با پایان سال قضیۀ پرونده‌ها، قضیه‌ای مرده بود.\nبه این ترتیب اولین موج مبارزاتی دانشجویان خاتمه یافت. حتی اگر این وقایع را نتیجۀ ترکیب منحصر به فردی از فاکتورهای عام سیاسی و نارضایتیهای محدود دانشجویان بدانیم، باز درس‌های معیّنی برای آموختن خواهند داشت.\nدرس اول این است که مبارزات دانشجویی به شدت فرّار و زودگذر هستند. دانشجویان به دلیل هستی چندپاره و ایزولۀ‌شان، به سرعت بین رزمندگی و انفعال در حرکتاند. زمانی که واقعاً شورش میکنند، آن را با نیرو، تخیّل و روحیهای شگرف به انجام می‌رسانند. آن‌ها خیلی سریع اعتراضات‌شان را تعمیم می‌دهند و از نارضایتی‌های ویژۀ وضعیت خود به شورشی بر ضد نظام سرمایه‌داری فراتر می‌روند. در همان حال، زمانی که مبارزۀ مشخصی که درگیر آنند، قوس نزولی خود را طی میکند، میتوانند به سرعت به همان بیحسّی و بی‌علاقگی سابق خود بازگردند.\nو درس دوم، محدودیتهای ذاتی مبارزات دانشجویی است. در کارتیه لاتن دانشجویان به خاطر وضعیت بسیار ویژۀ رویدادها، قادر بودند تا جرقۀ اعتصابی تودهای را بزنند. اما آنها نمی‌توانستند تا بر سدّ محافظهکاری حزب کمونیست فرانسه که مانع از گسترش اعتصاب در جهت انقلابی کارگری بود، غلبه نمایند. در بریتانیا دانشجویان مدرسۀ اقتصاد لندن نتوانستند تا با نیروهایی مرکّب از مقامات دانشگاه و دولت زورآزمایی کنند و در نتیجه طولی نکشید که جریانات سرمست از 27 اکتبر محو شدند.\nبا این وجود قیام دانشجویی به چپ انقلابی بسیار انگیزه داد. درواقع، در بسیاری از کشورها خود سازندۀ چپ انقلابی بود. پس از شب دراز جنگ سرد، انقلابیون مخاطبینی برای سیاستشان و نیروهایی تازه در صفوف‌شان یافتند. در بسیاری از کشورها، به عنوان مثال آلمان غربی، چپ انقلابی در حدود پدیده‌ای دانشجویی باقی ماند. در بریتانیا، جنبش دانشجویی جوخه‌ای از سوسیالیستهای انقلابی به وجود آورد که محدودیتهای ذاتیِ مبارزه‌ای که رهبری کرده بودند را درک کرده و طبقۀ کارگر را به مثابه تنها ایجنت انقلاب به رسمیت می‌شناختند. بر این اساس آن‌ها وظیفۀ خود را ساختن حزبی توده‌ای بر بنیان طبقۀ کارگر قرار دادند. رشد سوسیالیزم بین‌الملل و تبدیل آن به سازمانی پرولتاریایی در چند سال گذشته، تا درجۀ زیادی به پایگاهی که در رهبری مبارزات دانشجویی کسب کرد (مانند مدرسۀ اقتصاد)، مربوط می‌شود.\nدورۀ دوّم قیام دانشجویی: 73-1970\nخصوصیت جنبش دانشجویی امروز به طور قابل ملاحظهای با جنبش پیشرواَش در اواخر دهۀ 60 متفاوت است. دوران فترتِ بین دو اوج، کلید فهم این تغییرات است.\nدهۀ 70 شاهد تولّد دوبارۀ یک جنبش کارگری قدرتمند بوده است. افزایش نرخ توّرم سرعت گرفته بود و دولت محافظه‌کار مصمّم به این‌که دستمزدها را از طریق طرح روابط کارگر و کارفرما ثابت نگاه داشته و همچنین تلاش می‌کرد تا دستمزد متعارف را تعیین کند. با آغاز اعتصاب کارگران رفتگر در کریسمس 1969، کارگران بیشتر و بیشتری برای حقوق بالاتر به اعتصاب پیوستند. این اعتراضات در سال 1972 به اوج خود رسید، یعنی زمانی که معدنچیان سیاست پرداخت حقوق محافظهکاران را درهم شکستند و کارگران بارانداز نیز برای آزادی پنج کارگر عضو اتحادیه قانون روابط صنعتی را ویران کردند.\nاین بدان معنی است که تئوری‌های آوانگاردیزم دانشجویی که ادعای رهبری انقلابی را داشت از صحنه خارج شده بوند. توجه دیگر نه بر روی جنگ ویتنام بلکه همبستگی با مبارزات کارگران بود. هم‌زمان در دانشگاه‌ها تورم داشت تأثیرات خود را نشان میداد. ارزش کمک هزینه‌های تحصیلی به سرعت کاهش پیدا می‌کرد و برای آن‌هایی که تنها پرداخت‌های اختیاری دریافت میکردند، مسئلۀ کمک هزینه‌ها به گونۀ وخیمی درآمد.\nاین مسئله به دو تغییر مهم منجر شد. اول اتحادیۀ ملی دانشجویان به میان صحنه هُل داده شد، و دوم این‌که اکثریت دانشجویان نسبت به منافع عمدۀ خود حساس شدند.\nدر دهۀ 60 دانشجویان انقلابی به درستی اتحادیۀ ملّی (NUS) را ندیده می‌گرفتند. ساختار بوروکراتیک اتحادیه توسط سوسیال دموکرات‌های دست راستی کنترل می‌شد و با سازمان سیا نیز مرتبط بود. چنین شرایطی پیگیری مطالبات دانشجویی به وسیلۀ این اتحادیه را ناممکن می‌کرد.  اما اتحادیه از تأثیری که گردش به چپ در دانشگاه‌ها گذاشته بود، برکنار نماند. پیشروان طیف چپ کنونی، یعنی اتحادی از حزب کمونیست و جناح چپ حزب کارگر قادر بود تا کنترل هیأت اجرایی اتحادیه را به دست بگیرد. در 1971 یکی از اعضای حزب کمونیست، دیگبی جکز به ریاست اتحادیه انتخاب شد. همۀ این تغییرات بسیار خوب بود اما صرف نظر از تأسیس یک دپارتمان بین‌المللی که از سیاست خارجی شوروی تبعیّت میکرد، اتحادیه کماکان برای تودۀ دانشجویان اهمیتی نداشت. آن‌چه وضعیت را تغییر داد، تلاش‌های دولت محافظه‌کار در 1972 برای متوقف کردن اتحادیۀ دانشجویی در تشکیل صندوق اعتصاب و یا کمپین ”شیر رایگان در مدارس“ بود. مجموعهای از پرونده‌های قضایی صرفاً گردش پول را تسریع کردند. مارگارت تاچر پیشنهادی را ارائه داد تا اتحادیه‌های دانشجویی را تحت سرپرستی یک بازرس مالی کل که اختیار همۀ پرداخت‌ها با وی بود، قرار دهد.\nاین امر موجودیت اتحادیه‌های دانشجویی مستقل، که به مثابه حق دانشجویان به آن نگریسته شده بود را تهدید کرد. مبارزه بر علیه طرح پیشنهادی تاچر تقریباً ذهن همۀ دانشجویان را درگیر کرد، از انجمن سوسیالیستی که برای حیات‌اش می‌جنگید تا فلان باشگاه راگبی که نگران کمتر شدن بازیهای داخل و خارج از خانه بود. برای نخستین بار نیاز بود تا مسئله برای هماهنگیِ مقاومت و حملۀ متقابل، به سطح ملّی کشیده شود. اتحادیه به موضوع اصلی افکار دانشجویان تبدیل شده بود. برای نخستین بار از زمانی‌که جناح راست پایه‌های خود را به خاطر عدم مبارزه برای استقلال داخلی اتحادیه از دست داد، کنفرانس اتحادیۀ ملی تبدیل به مکانی برای مباحثه بین طیف چپ و چپ انقلابی گردید. در آغاز، مباحثه حول واکنش به طرح محافظهکاران میگشت اما خیلی زود به موضوعات مرتبط دیگری هم گسترش یافت. موضوعاتی چون ماهیّت دانشجویان و رابطۀ آنان با طبقۀ کارگر و همچنین موضوعات دیگری چون مسئلۀ ایرلند. در غیاب مبارزات محلّی، نفوذ چپ انقلابی، اساساً گرایش سوسیالیزم بین‌الملل، بیشتر مبتنی بر پایگاه حقیقی‌شان در دانشگاه‌ها بود. پس از آن‌که از استقلال داخلیِ اتحادیه‌ها با موفقیت دفاع شد، موضوع کمک هزینه‌های دانشجویی در سطح کشوری مورد توجه قرار گرفت. در سال‌های تحصیلی 73-1972 و 74-1973 اولین کمپین سراسری بر سر کمک هزینه‌ها، سازماندهی گردید. این‌ها همه توسط اعتصابات اجارهنشین‌ها در برخی دانشگاهها و تظاهرات‌های عظیم پوشش داده می‌شد. خصلت این تظاهراتها با تظاهرات‌هایی که پیش از آن کمپین حمایت از ویتنام برگزار می‌کرد، به طور قابل ملاحظه‌ای متفاوت بود. این‌ها تعهد سیاسی بسیار کم‌تری را شامل می‌شدند. اعتراض، نه با مبارزه و زد و خورد با پلیس بلکه به وسیلۀ پوشیدن لباس‌های عجیب و غریب و حمل پلاکاردها و پرچم‌های رنگارنگ بیان میشد. دانشجویان نیز با هم متفاوت بودند. اکثریت آن‌ها نه از دانشگاههای بزرگ بلکه از کالج‌ها و مراکز آموزشی کوچکی می‌آمدند که نسبت بسیار بالاتری از دانشجویان طبقه کارگر را در بر می‌گرفتند.\nبه هر حال، در حالی این دوره شاهد پیدایی یک جنبش دانشجویی واقعاً سراسری بود که مبارزاتِ موضعی-محورِ دوران کمپین همبستگی با ویتنام فراموش می‌شد. هرچند، مبارزات محلی پراکنده‌ای هنوز انجام می‌گرفت که معمولاً توسط اعضای سوسیالیزم بین‌الملل رهبری می‌شدند. تنها اتحادیۀ ملی نبود که دست‌خوش تغییر می‌گشت بلکه اتحادیههای محلی هم به فوروم‌هایی تبدیل شده بودند که برگزاری منظم بحث‌ها در آن‌ها شمار زیادی از دانشجویان را مشارکت می‌داد. در این‌جا بود که دانشجویان انقلابی به طور مداوم بحث میکردند که باید از اعتصاب‌گران پشتیبانی کرد و این‌که باید کمپین کمک هزینهها را در زمینۀ بحران رو به رشد سرمایه‌داری بریتانیا دید و بررسی کرد. این دانشجویان انقلابی بودند، باز هم اساساً گرایش سوسیالیزم بین‌الملل، که کمپینهای پشتیبانی از دو اعتصاب معدن‌چیان و بسیاری نزاع‌های منطقه‌ای را رهبری کردند. نتیجه این بود که، هم‌چنان‌که موجی سراسری از نیروی مبارزاتی دانشجویان در کشور درحال قدرتمند شدن است، طیف چپ کنترل بوروکراسی اتحادیۀ دانشجویی را در دست دارد، اما سوسیالیست‌های بین‌الملل پایهای سیاسی در دانشگاه‌ها برای دخالتگری گذاشته‌اند.\nدورۀ سوّم جنبش دانشجویی: زمان حاضر\nوقایع چند ماه گذشته از فراسوی ابرهای تردید، نشان میدهد که جنبش دانشجویی در حال بازسازی خود است. یک بار دیگر هزاران دانشجو درگیر مبارزهای سخت با مقامات و صاحبان قدرت شدهاند. موضوع اصلی این بار کاهش در هزینه‌های آموزشی است. کسر 250 میلیون پوند از بودجۀ آموزشی به همراه بازجهتدهی به دورههای حرفهای، موجب کاهش، تعطیلی، افزایش قیمت در تمام دانشگاههای کشور می شود.\nاین مسئله ضرورتاً ظهور دوبارۀ مبارزات محلّی را باعث میشود. به هر حال وجود یک جنبش دانشجویی در سطح ملی، تضمین خواهد کرد که این مبارزات محلی بر علیه کاهش بودجه، دارای چشماندازی سراسری باشد. بسیاری از میلیتانت‌های درگیر در این مبارزات، انتظار دارند تا اتحادیۀ ملی از ایشان پشتیبانی کند. نیازی به گفتن نیست که توقعات آن‌ها توسط اتحادیه‌ای که هیأت رئیسۀ آن را کارمندان حرفه‌ای و سوسیال دموکرات‌ها مسخّر کرده‌اند، برآورده نمی‌شود.\nقطبیشدگی فزایندۀ بین رهبری و بدنۀ دانشجویی معترض به کاهش بودجه کاملاً از پرده بیرون افتاده است. علاوه بر این، مبارزه بر علیه کاهش بودجه در شرایط کنونی مستلزم یک مبارزه آشکارا سیاسی است. دانشجویان ناگزیراند تا با درکی کاملاً روشن از آن‌چه برایش می‌جنگند و چگونگی پیروزی در آن، به حملات پاسخ دهند. عدم پذیرش ائتلاف با رؤسا و مقامات به اصطلاح مترقّی دانشگاه و ایجاد اتحادی عملی و موثر با اتحادیۀهای صنفی دانشجویی، برای رسیدن به پیروزی ضروری است. تا چند سال پیش ممکن بود که به سادگی با وارد آوردن فشاری خفیف به دانشگاه به امتیازی دست یافت، اما دانشجویان امروز مجبوراند تا از رزمنده‌ترین تاکتیک‌ها برای کسب موفقیت استفاده کنند.\nاین دو فاکتور، یعنی توقعاتی که از اتحادیه ملی می‌رود و تصمیم دولت در کاهش بودجۀ آموزش، فرصتی طلایی برای مداخله‌ای پیروزمندانه پیشِ روی دانشجویان انقلابی می‌گذارد.\nنخست این‌که در دانشگاه‌ها، به طور روزافزونی تنها دانشجویان انقلابی و غالباً اعضای گرایش سوسیالیزم بین‌الملل آمادۀ کسب رهبری هستند. در مواجهه با بسته شدن دانشگاه‌ها و یا افزایش 30 درصدی اجارهها، آنهایی که تنها میتوانند حرف‌های پوچی در مورد دموکراتیزه کردن آموزش و یا اتحاد همۀ دانشجویان را تکرار کنند، نخواهند توانست توجه میلیتانتهای دانشگاه که خواهان مبارزه‌اند را به خود جلب نمایند. دانشجویان در میتینگهایی صدها و یا حتی هزاران نفره در یک دانشگاه به بحث‌هایی که در مورد ماهیت بحران، دولت حزب کارگر، ادارهکنندگان دانشگاه‌ها، و نیاز به مبارزه مستقیم، گوش فرا میدهند. بسیاری از این میتینگ‌ها به اقدام مبارزاتی رأی می‌دهند. در این زمان دیگر دانشگاه‌های بزرگ ستون فقرات جنبش نیستند بلکه این وظیفه را دانشگاه‌های فنی (پلی تکنیک‌ها)، مدارس عالی ویژۀ محصلین بزرگسال، و دانشگاههای تربیت معلم، بر عهده دارند. این کالج‌ها و دانشگاه‌های کوچک‌تر هستند که با مشکلات سخت‌ترِ مالی دست در گریبان شده‌اند. نیاز به مباحثاتی که در سراسر کشور به هم مرتبط باشد برای اعضای جنبش کاملاً روشن است. شکست اتحادیۀ ملی در انجام این مهم نیز روشن است. امکان توسعۀ یک جنبش دانشجویی سراسری که ارتباطات مستقیمی با یک سازمان کارگری انقلابی داشته باشد، بسیار زیاد است. به همین دلیل بود که سازمان ملیِ انجمنهای سوسیالیزم بین‌الملل، سال گذشته تأسیس شد. در حال حاضر این سازمان خود را به عنوان نیرو در جنبش دانشجویی مطرح نموده است. بسیاری از دانشجویان میلیتانت در دانشگاهها وارد این انجمنها میشوند و یا دست کم خود را مهیّای همکاری با آن‌ها می‌نمایند. در سطحی ملی، سازمان ملّی دانشجویان سوسیالیزم بین‌الملل، آشکارا تنها سازمانی بوده که اقدام پیوند مبارزات و کسب پشتیبانی سراسری برای هر دانشگاهی کرده است.\nدر دوران کمپین همبستگی با ویتنام، میتینگ‌های اتحادیه تحت تسلط محافظهکاران و حامیانشان بود. چپ میتوانست در تظاهرات پیشقدم باشد اما این راست‌ها بودند که سازمان و تشکیلات را کنترل میکردند. در اوائل دهۀ 70 پیشرفت و ترقی اتحادیه‌های دانشجویی از کلوپ‌های تفریحی به اتحادیه‌هایی رزمنده، به همراه عدم محبوبیت دولت محافظهکار، باعث شد تا جناح راست در بسیاری اتحادیه‌ها جایی نداشته باشد و نفوذ آن‌ها تقریباً در همه جا به کمترین میزان برسد. این وضعیت امروز باقی می‌ماند. دانشجویان محافظه‌کار حرفی در مورد چگونگی مبارزه با کاهش بودجه نمی‌زنند و در نتیجه گوش شنوایی هم پیدا نخواهند کرد. اگر چه از منظری سیاسی، نادیده انگاشتن پتانسیل این‌ها میتواند خطرناک باشد. زمانی که کنفرانس اتحادیۀ ملی به طرح ”مخالفت با حق آزادی بیان برای فاشیست‌ها“ رأی داد، راستها به وسیلۀ حمایتی که چندین سال از آن بی‌بهره بودند، خود را آماده کردند. آ‌ن‌ها قادر به حفظ این پشتیبانی و یا کشیدن شمار زیادی از دانشجویان به دنبال خویش نبودند اما این پتانسیل در آن‌جا وجود داشت. مسلّماً چپ نیز خود را با اتحادی وسیع برای پیش بردن بحث‌ها مهیا کرده بود و قادر بود تا پشتیبانی اکثریت جلسه را به دست آورد. بمبگذاری‌های اخیر در بیرمنگام برای راستها فرصت مشابهی بود. در حالی‌که انقلابیون در جنبش دانشجویی کماکان فعال هستند و طبقۀ کارگر نیز متحمّل شکستی عمده نشده، بعید است که جبهۀ راست بتواند پشتیبانی بیشتری را از دانشجویان تحصیل کند. بنا بر این حیاتی است تا زمانی‌که این فرصت‌ها پیشِ روی ما هستند، از آن‌ها به طور کامل استفاده نمائیم.\nانقلابیون و جنبش دانشجویی\nتغییر موقعیت دانشجویان تحت سرمایهداری متأخر، بحران عمیقی که سیستم دستخوش آن است، حملاتی که به آموزش عالی می‌شود، همۀ این عوامل با هم شرایطی را به وجود آورده‌اند که در آن فرصتی طلائی برای جلب و جذب خیل وسیعی از دانشجویان به سیاست‌های انقلابیون را فراهم شده است.\nاما از این فرصت‌ها باید استفاده شود. دانشجویان به صورت خودکار به سمت طبقۀ کارگر متمایل نخواهند شد. کارگران در محیط کارخانه فشارِ متحدکنندۀ مداومی را تجربه میکنند که از مبارزات روزمرّۀ‌شان بر علیه میزان ارزش افزوده‌ای که رؤسا از آنان بیرون می‌کشند، ناشی میشود. دستمزد‌ها، ساعت کاری، تسریع کار، شرایط کار، همۀ این مسائل کارگران را مجبور می‌کند تا خود را در محل‌های کار سازماندهی کرده و همراه با هم مبارزه نمایند. اما ما پیش از این دیده‌ایم که شرایط دانشجویان به گونه‌ای است که آن‌ها را ایزوله و جدا از هم می‌سازد.\nاین که آیا دانشجویان بر فشار اتمیزه شدن که ذاتی موقعیت آن‌ها است غلبه می‌کنند و برای به مبارزه طلبیدن سرمایه‌داری با هم متحد می‌شوند، بستگی به وضعیت کلّی سیاست خواهد داشت. در شرایط معیّنی -مثل بحران اجتماعی و جنبش کارگری تضعیف شده- دانشجویان حتی می‌توانند به سمت فاشیزم جلب شوند. آزادی و میهن، سازمان فاشیستهای شیلی، از پایگاه قابل توجهی در میان دانشجویان برخوردار است. در بریتانیا جبهۀ ملّی انجمنی دانشجویی به منظور ایجاد پایگاهی در دانشگاهها بنا نهاده است. این تلاش‌ها تاکنون با شکست مواجه بوده‌اند، اما غفلت انقلابیون از جنبش دانشجویی می‌تواند خیلی چیزها را دگرگون کند.\nدانشجویان باید سوسیالیزم را به مثابه آلترناتیوی حقیقی برای سیستم سرمایه‌داریِ در بحران بدانند. در دراز مدت، این مسئله به وجود یک حزب انقلابی تودهای که ریشه در جنبش کارگر داشته باشد، بستگی خواهد داشت. چنین حزبی می‌تواند این آلترناتیو را به دانشجویان عرضه کند. در کوتاه مدت، انقلابیونِ متعهد به ساختن چنین حزبی، باید به فعالیت و دخالتگری در میان دانشجویان بپردازند تا تعداد بیشتری از آنان را به سوی سیاست سوسیالیستی جذب نمایند.\nدر بریتانیا دو گروه اصلی چپ وجود دارد که در جنبش دانشجویی فعال‌اند، یکی حزب کمونیست بریتانیا و دیگری سوسیالیزم بین‌الملل.\nچشمانداز حزب کمونیست حول طیف چپ یعنی ائتلاف آنها با رفرمیست‌های حزب کارگر تعریف می‌شود. این ائتلاف به عنوان نیروی محرکه‌ای برای جنبش تودهای در میان دانشجویان در نظر گرفته شده است که توسط اتحادیۀ ملی هدایت می‌شوند.  طیف چپ به این دلیل قادر به ایفای این نقش است که چپ را در دانشگاه‌ها بر مبنای تعهد به پیمانهای مختلف به برنامه‌های سیاسی مشخص جلب نمیکند، بلکه تلاش میکند تا از طریق مبارزه حول نارضایتی‌ها و مطالبات دانشجویان، جنبش توده‌ای را تقویت و گسترده نماید. در کل این با ”رویکرد سکتاریستی چپ افراطی (سوسیالیزم بین‌الملل و امثالهم)“ تفاوت دارد.\nرویکردی که در سازمان‌های توده‌ای در حالی فعالیت می‌کند که اهداف ”محدود“ آن‌ها را تحقیر کرده، و می‌خواهد تنها از آن‌ها به نفع اهداف ”انقلابی“ سازمانی دیگر بهره جوید.\nگرچه داستان چنین پیش میرود، واقعیت تا حدودی متفاوت است. درحالی‌که بدیهی است انقلابیون باید اغلب حول مواردی مشخص با رفرمیست‌ها متحد شوند، خطر یک ائتلاف سیاسی دائمی با رفرمیست ها بر پایه‌ای سست‌تر از فعالیت در سازمان‌های دانشجویی تودهای، کاملاً واضح و آشکار است. این مسائل به طور کامل در موضوع طیف چپ درک می‌شوند. فعالیت در جنبش توده‌ای، هم‌چنان‌که حزب کمونیست در اتحادیه‌های کارگری عمل میکند، همچون جستجوی مواضع اتحادیه درک میشود. خلأ یک برنامۀ روشن، سیاستهای طیف چپ را به عنوان پوششی کامل برای بدترین نوع اپورتونیزم، تعریف می‌کند. کاندیداهای طیف چپ برای احراز پُست در NUSو اتحادیه‌های دانشجویی محلی، مدام رنگ عوض می‌کنند و سیاست‌شان همچون شرایط آب و هوا متغیر است. نتیجه این‌که وقتی یک موضوع پرنسیپی سیاسی که هم تأثیرات عملی مهمی دارد و هم در جنبش دانشجویی شکاف می‌اندازد، پیش می‌آید، طیف چپ ناتوان از یک موضعگیری منسجم خواهد بود. برای مثال، در زمان کنفرانس NUS در آوریل 1974 با تصویب قطعنامهای وجود یک پلاتفرم فاشیستی در دانشگاه‌ها را مردود دانست، طیف چپ ابتدا ژست قهرمان ضد فاشیزم در کرسیهای خطابه به خود گرفت، اما با بروز شکاف از هر سو و مواجهه با واکنش شدید جناح راست مجبور به عقبنشینی گردید.\nمهم‌تر از همه، بحران سرمایه‌داری، مبارزه برای اصلاحات را تغییر می‌دهد. حتی مطالبۀ معمولیترین رفرم از سیستمی که در حال فروپاشی است، چالشی جدّی خواهد بود. سازماندهی مبارزه‌ای واقعی برای اصلاحات دراین شرایط به طور فزاینده‌ای به معنای تعهد به سرنگونی انقلابی سیستم است. فشار این تناقض را گروه‌بندی‌های رفرمیستی چون طیف چپ هر چه بیشتر احساس میکنند. در نتیجه، در سطحی ملّی، تعهدی لفظی به کمپینی توده‌ای که بر سر موضوعاتی چون کاهش بودجه و یا کمک هزینههای تحصیلی مبارزه می‌کند، به شکستی کامل در تبدیل این تعهد به عمل ختم می‌گردد. در سطحی محلّی نیز به معنای اتحادهای پرشمار با دست راستی‌ها به منظور جلوگیری از وقوع مبارزه مستقیم توسط دانشجویان است (دانشگاه‌های لیدز و استرلینگ در 1974 مثال‌هایی از این دست بودند) آن‌چه مورد نیاز است، سازمانی است که تعهد به ساختن حزبی انقلابی مبتنی بر طبقۀ کارگر را با یک استراتژی مبارزاتی در جنبش دانشجویی درآمیزد. این به معنای سازماندهی حول موضوعاتی است که دانشجویان به طور مستقیم از آن‌ها تأثیر می‌پذیرند، مثل کاهش بودجۀ آموزشی، و تلاش برای پیش قدم بودن و رهبری بر اساس این مطالبات خواهد بود. در حالی‌که این مبارزات ممکن است غالباً به گونه‌ای خود به خودی شایع گردند، تنها این انقلابیون خواهند بود که می‌توانند رهبری سیاسی آن‌ها را تدارک ببینند. علاوه براین، تجربۀ سال‌های انتهایی دهۀ 60 نشان داد که به واسطۀ دخالت‌گری در اقدام توده‌ای است که شمار زیادی از دانشجویان به سمت سیاست انقلابی گرایش پیدا میکنند. و تنها راه انقلابیون برای این‌که درستی سیاست‌شان از طرف تودۀ دانشجو تصدیق شود، هم چنان‌که برای تودۀ کارگران نیز چنین است، پروپاگاندای صرف و از بیرون گود نیست بلکه نشان دادن راه در بطن مبارزات خود است.\nاین فاکتورها منجر به ظهور سازمان ملّی انجمن‌های سوسیالیزم بین‌الملل گردید. هدف NOISS به وجود آوردن کانونی برای چپ در دانشگاهها از طریق دخالتگری در مبارزات دانشجویان می‌باشد. مقیاس بحران در بریتانیا به این معنی است که جلب دانشجویان میلیتانت به سوسیالیزم انقلابی به خودیِ خود کافی نیست بلکه به سازمانی از دانشجویان انقلابی نیاز است که از لحاظ سیاسی با استراتژی IS در ساختن حزب سوسیالیست کارگران تداعی شود. به هر حال NOISS از طریق دخالت‌گری در میان دانشجویان ساخته خواهد شد. تا کنون در حدود 90 انجمن IS تأسیس شده است. کنفرانس مؤسس NOISS در لیدز در نوامبر 1974 با حضور نمایندگانی از 28 دانشگاه، 11 پلی تکنیک، 6 دانشگاه تربیت معلم، 6 مدرسۀ عالی کسب مهارت بزرگ‌سالان و دانشکدۀ فنّی برگزار شد. نشریۀ ارگان این تشکل به نام آژیتاتور منتشر و تیراژی در حدود 3000 نسخه دارد.\nدر سطحی ملّی، NOISS تا کنون به عنوان اپوزوسیون چپ هیأت رئیسۀ NUS که در تسلط حزب کمونیست است، پدیدار شده است. کنفرانس اضطراری NUS در ژوئن 1974 به استراتژی پیشنهادی انجمن‌های IS در مبارزه بر سر کمک هزینه‌های تحصیلی رأی مثبت داد. اگرچه کنفرانس NUS در مارگیت به در نوامبر 1974 گسترش و تعمیم این استراتژی را رد کرد، انجمن‌های IS سهم برجسته‌ای در مبارزات محلی داشتند.\nوظیفۀ کنونی NOISS این است که پایگاهی را که تا پیش از این داشته گسترش دهد. بحران در آموزش عالی تعداد زیادی از دانشجویان را به میدان مبارزه کشانده است، آن‌هم بدون این‌که این دانشجویان از قبل ارتباط چندانی با سیاست چپ داشته باشند. آزمون NOISS قابلیت اعضای آن در گسست از سنّت سیاسی سکتاریستی است، به وجهی که چپ انقلابی خود را در سال‌های اخیر در دانشگاه‌ها بازیافته، و همچنین ارتباط با تودۀ دانشجویان است. این به معنای رشد و گسترش سنّت کار تودهای است، که قادر به ترکیب یک چشمانداز انقلابیِ مستحکم و اصولی با آژیتاسیون حول مطالبات دانشجویی باشد که بیشترین تعداد دانشجویان را در بر گیرد اما همه این دانشجویان برای خواسته‌هایشان بجنگند! این همچنین به معنای احیای سنت‌های ضد امپریالیستی جنبش دانشجویی است که در این سال‌ها در انحصار حزب کمونیست بریتانیا و نسخههایش از خط مسکو درآمده است. این بهترین فرصت است. و این بر عهدۀ سازمان ملّی انجمن‌های سوسیالیزم بین‌الملل (NOISS) است که مبارزه را بپذیرد.\nچارچوب نظری این مقاله را تا حد زیادی تحلیل راه گشای کریس هارمن از جنبش دانشجویی فراهم آورده، با نام آموزش، سرمایه‌داری و قیام دانشجویی لندن 1969. و نیز کتاب دانشجویان و مبارزه برای سوسیالیزم بادل و دیگران لندن 1972، به عنوان منبعی برای توضیح بیشتر مورد استفاده قرار گرفت.\n1- ل.تروتسکی، روشنفکران و سوسیالیزم، ص 12\n2- آموزش عالی (لایحۀ دولت.2154) پاراگراف 16\n3- لرد رابینز، دانشگاه در جهان مدرن، ص 28\n4- آموزش – چارچوبی برای توسعه (لایحۀ دولت.5174) پاراگراف 125\n5- ا.مندل، جنبش دانشجویی انقلابی: تئوری و پراتیک، ص 41\n6- ج.ویل‌کاکس. دو تاکتیک. نیو لفت ریویو 53. ژانویه وفوریه 1969. ص 26\n7- دست نویسی از د.ویدگری\n8- د.ویدگری. قدرت دانشجویی 1969\n9- د.کوک، جنبش دانشجویی، اتحاد چپ و حزب کمونیست، مارکسیزم امروز، اکتبر 1974\n10- همان، ص 298\nاین ورودی در اوت 23, 2011 بدست آلترناتیو در آلترناتیو شماره پنجم- الکس کالینیکوس-جنبش دانشجویی-جنبش جوانان فرستاده شد.


سامری: بسکتبال و جامعه داوری بسکتبال ایران زیر سوال رفت! / فینال را از نفت گرفتند - ایسنا\nچهارشنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۰۰:۳۹\nپنجشنبه / ۲۶ فروردین ۱۴۰۰ / ۰۰:۵۱\nکد خبر: 1400012614816\nبه گزارش ایسنا، حماد سامری سرمربی تیم بسکتبال نفت آبادان پس از باخت شاگردانش مقابل مهرام و عدم صعود به فینال لیگ گفت: متاسفانه در سری‌های پلی‌آف خصوصا مرحله نیمه‌نهایی اتفاقاتی افتاد که برای بسکتبال ایران خوب نیست. ما حتی بعد از بازی قبل هم حرفی نزدیم تا ببینیم در این مسابقه چه اتفاقی می‌افتد.\nاو افرود: متاسفانه اتفاقاتی در بازی قبل افتاد که من اگر داور بودم شخصا خودم با آنها برخورد می‌کردم. اتفاقات بازی قبل جامعه داوری بسکتبال ایران رارا زیر سوال برد و شاید بتوان خیلی کنکاش درباره بازی قبل نفت و مهرام کرد. اتفاقاتی در بازی قبل افتاد که از روند عادی مسابقه و اشتباهات داوری خارج بود.\nسرمربی تیم نفت افزود: داخل سری نیمه‌نهایی دو بر یک جلو هستید و بازی بعدی را هم با هر شرایطی که برای تیمتان ایجاد می‌کنند پیروز می‌شوید، اما برد را از شما می‌گیرند! وقتی این اتفاق در بازی قبل افتاد تیم من از نظر روحی کاملا بهم ریخت و نتوانستیم در یک روز تیم را به شرایط روحی مناسب برگردانیم. در بازی قبل با وجود اینکه داور همه بازیکنان ما را بیرون انداخت باز هم برنده شدیم، اما برد را از تیم ما گرفتند. نفت در بازی قبل باید به فینال می‌رفت.\nسامری تاکید کرد: ما در بازی قبل به فینال رفتیم، اما داور این برد را از ما گرفت. تیم ما از نظر روحی بهم ریخت چون بازیکنان دیدند با هر روشی حق تیم ما خورده شد. وقتی بازیکن می‌بیند هرچه تلاش می‌کنید با چند سوت همه چیز را جابجا می‌کنند، از نظر روحی بهم می‌ریزد. من بیشتر از همه از خودم ناراحتم و از مردم آبادان و بچه‌های تیم معذرت خواهی می‌کنم، چون باید در بازی قبل حق تیمم را می‌گرفتم. متاسفانه ضعیف بودم و نشد حق تیمم را بگیرم.\nاو با بیان اینکه در بازی آخر شرایط مطلوب بود، ادامه داد: در بازی قبل برد را از ما گرفتند و الان واقعا ناراحتم. خیلی متاسفم که به اندازه کافی قوی نبودم تا در داخل بازی با کارهایی که بقیه می‌کنند حق تیمم را بگیرم.\nسرمربی تیم بسکتبال نفت آبادان در پایان گفت: من حماد سامری و تیمم همیشه در این شرایط بوده و به دنبال رابطه خاصی با افراد یا فدراسیون نبوده‌ایم. نه با این فدراسیون ارتباط داریم و نه با فدراسیون‌های قبل. همیشه جوانمردانه کار کرده‌ایم، اما متاسفانه اتفاقاتی می‌افتد که همه بسکتبال زیر سوال می‌رود. به نظرم اتفاقات بازی ما با مهرام رفتارهای خوبی نبود که در بسکتبال افتاد. من مطمئنم ما باید بازی قبل به فینال می‌رفتیم و شاید مقصر من هستم که نرفتیم.\nمن بازیهای شما را نگاه می‌کردم و از اول میدانستم یک پای فینال هستید . ولی افسوس و صد افسوس شما قهرمانید. دست مریزاد و خداقوت آقای سامری و بچه‌ها و کادر


بانک مرکزی سه‌شنبه قیمت دلار را ۴۳۰۱تومان اعلام کرده است. این در حالی است که دولت به یکباره تصمیم گرفت قیمت بازار آزاد که تا ۶۰۰۰تومان پیش رفته بود و نرخی که در مرکز مبادلات ارزی به ۳۸۰۰تومان می‌رسید را حذف و فقط یک نرخ برای آن اعلام کند. ۴۲۰۰تومان نرخی بود که معاون اول رییس‌جمهوری تاکید داشت غیر از آن را دولت به رسمیت نشناخته و معاملات با هر نرخی به جز آن برای دلار ممنوع و قاچاق است.\nدر حالی در ابتدای امر یعنی از ۲۱فروردین ماه امسال با اجرایی شدن این سیاست، برخی مقامات مسوول تاکید داشتند که قیمت ۴۲۰۰تومان برای دلار حداقل تا شش ماه بدون تغییر باقی خواهد ماند که فقط 40روز دوام داشت و از ۳۰اردیبهشت ماه یعنی حدود ۴۰روز بعد از اینکه دلار فقط ۴۲۰۰تومان روزانه قیمت می‌خورد، افزایش آن شروع شد و در فاصله ۵۰روز گذشته حدود ۱۰۰تومان به آن اضافه شده است.\nبه گزارش ایسنا، با قیمت‌گذاری روز گذشته بانک مرکزی دلار ۴۲۰۰تومانی از این پس ۴۳۰۰ و احتمالاً بالاتر قیمت خواهد خورد و این نرخ مرجع آن است، یعنی قیمتی که صادرکننده و واردکننده می‌توانند دلار خود را عرضه یا خریداری کند، متفاوت خواهد بود. این در حالی است که معاملات در سامانه نیما (سامانه نظام یکپارچه ارزی) و همچنین هر گونه معامله دیگر برای ارز نیز از جمله تقاضای ارز مسافرتی، دانشجویی، درمانی و... نیز از کانال بانک‌ها انجام می‌شود. بنابراین نرخ مرجع دلار برای صادرکننده یا فروشنده ارز، کمتر و برای خریدار بیشتر از این نرخ تعیین می‌شود. بر این اساس امروز که دلار ۴۳۰۱تومان قیمت خورده است، بانک دلار را حدود ۴۲۷۹ تومان خریداری و ۴۳۲۲ تومان به متقاضی می‌فروشد.


آیا شما آماده راه اندازی کسب و کار هستید؟\nاداره یک تجارت کاملاً متفاوت از کارمند بودن است. شما برای موفقیت در تجارت خود به یک طرز فکر کاملاً متفاوت نیاز دارید. بخشی از آن تبدیل شدن ناگهانی به رئیس بودن و داشتن مسئولیت های کاملاً متفاوت است. بخش عمده ای از آن مربوط به نداشتن شبکه ایمنی قبلی است. اگر بیمار هستید، نمی توانید فقط تماس بگیرید و درخواست مرخصی کنید. آنچه را که قرار بوده انجام دهید، می بایست انجام شود و هیچ مزایای پزشکی، دندانپزشکی و بیمه ای وجود ندارد مگر اینکه خودتان آن را بخرید.\nاما از طرف دیگر شما رئیس هستید. در نظر نگرفتن جذابیت آن دشوار است. هیچ کس دیگری از بالا به شما نگاه نمی کند یا به شما نمی گوید چه کاری باید انجام دهید. دیگر از عواقب تصمیمات اشتباه شخص دیگری رنج نخواهید برد. داشتن تجارت شخصی خود بهتر از کارمند بودن برای شخص دیگری است.\nاما اگر من کارآفرین نباشم چطور؟\nما این جمله را زیاد می شنویم. "من دوست دارم کار خودم را شروع کنم اما واقعاً کارآفرین نیستم."\nدر این مورد دو چیز دارم که به شما بگویم. اول اینکه، کارآفرین بودن به چه معناست؟ مجموعه خاصی از ویژگی ها وجود دارد که کارآفرینان به طور مشترک از آنها استفاده می کنند. اما دوم، آیا حتی اگر خصوصیات "صحیح" یک کارآفرین را نداشته باشید، مهم است؟\nنگذارید ترس شما بر شما حاکم شود. اگر واقعاً می خواهید کاری انجام دهید، چرا راه اندازی کسب و کار شخصی خود را به تعویق انداخته اید؟ مردم انواع و اقسام پاسخ ها را دارند اما دلایل زیادی برای ترس وجود دارد، ترس از شکست، ترس از چیزهای ناشناخته، حتی ترس از موفقیت غیر معمول. اگر به راه اندازی کسب و کار علاقه دارید، یاد بگیرید که چگونه می توانید بر ترس خود برای راه اندازی یک کسب و کار کوچک غلبه کنید تا بتوانید رویای خود را به واقعیت تبدیل نمایید.\nاگر شما از آن دسته افرادی هستید که قبلاً یک ایده تجاری داشته اید، عالی است. برای ورود به بخش بعدی در مورد نوع کسب و کار خود، به ادامه مطلب توجه نمایید.\nاگر از قبل ایده ای در ذهن خود ندارید، 7 ایده کسب و کار اینترنتی که می توانید از فردا شروع کنید به شما می آموزد که چگونه ایده خود را برای یک تجارت جدید پیدا کنید، یا مجموعه ایده های تجاری را مرور کنید و ببینید چه چیزی باعث علاقه شما می شود و متناسب با شرایط شماست.\nچه نوع شغلی را باید شروع کنید؟\nپس از داشتن ایده تجاری، تقریباً آماده اید تا برنامه راه اندازی کسب و کار خود را با هم تنظیم کنیم. اما ابتدا باید در مورد آنچه در واقع می خواهید انجام دهید و چگونگی زندگی خود به طور جدی تأمل کنید. همانطور که میبینید، بیشتر مشاغل کوچک نوعی از سرمایه گذاران کارآفرینی نیستند که شرکت های فناوری را راه اندازی می کنند و امیدوارند با مراجعه به بازارهای عادی یا فروش شرکت به یک شرکت بسیار بزرگتر درآمد های میلیونی کسب کنند. بیشتر مشاغل کوچک افرادی هستند که می خواهند رئیس خود باشند و یا کاری را که همیشه می خواسته اند انجام دهند یا افرادی که می خواهند چالش تبدیل ایده تجارت خود را به واقعیت تبدیل کنند. اما آنها می خواهند زندگی هم داشته باشند، ازین رو سیستم سازی در کسب و کار اهمیت می یابد.\nاگر در حال راه اندازی کسب و کار در زمینه فروش خدمات شخصی خود هستید، لازم است تا درباره تکنیک های فروش موفق بدانید.\nعلاقه مند به راه اندازی کسب و کار خانگی هستید؟\nتجارت خانگی یکی از محبوب ترین انواع مشاغل برای شروع است. چرا که نه! مشاغل مستقر در خانه می تواند برای افرادی که می خواهند با بچه های خود در خانه باشند یا افرادی که می خواهند مشاغل آنلاین انجام دهند کاملاً ایده آل است. اما کار در خانه برای همه مناسب نیست.\nدر حالی که از نظر حقوقی و ساختاری، شروع مشاغل مستقر در خانه درست مانند شروع هر کسب و کار کوچک دیگری است، از نظر عملیاتی شروع کسب و کار خانگی متفاوت است. قبل از انتخاب گزینه مستقر در خانه، کارهایی که باید قبل از شروع کسب و کار خانگی انجام داد را بخوانید.سپس اگر هنوز می خواهید یکی از این مشاغل خانگی را شروع کنید، 4 مرحله برای راه اندازی کسب و کار را بخوانید.\nدر این راهنمای کسب و کار، من در وهله اول به شروع تجارت الکترونیکی اشاره می کنم، اگرچه همانطور که در مشاوره راه اندازی کسب و کار جدید مشاهده خواهید کرد، مطمئناً تنها نوع تجارت آنلاین نیست که می توانید شروع کنید. اگر می خواهید تجارت آنلاین شما از طریق وب سایت خود کار کند، اولین قدم ثبت نام دامنه است. اگر می خواهید از طریق وب سایت خود چیزهایی را بفروشید، به حساب بازرگان و اطلاع از گزینه های مختلف پرداخت آنلاین برای تجارت اینترنتی خود نیز نیاز خواهید داشت.\nپس فقط مسئله ایجاد وب سایت شخصی شماست (یا استخدام طراح برای ساختن یک وب سایت برای شما). یا می توانید کارها را به روش آسان انجام دهید و از مشاورین پاوینو کمک بگیرید، جایی که همه کارهای بالا برای شما انجام می شود.\nشروع یک تجارت واردات / صادرات\nاگر بدانید که چه کاری می خواهید انجام دهید، در واردات و یا صادرات می توانید بسیار موفق باشید. برای راه اندازی کسب و کار واردات و صادرات می بایس مواردی از قبیل نحوه راه اندازی تجارت واردات یا صادرات، قوانین واردات یا صادرات کالا، اسناد مورد نیاز واردات و صادرات و حتی چگونگی تهیه یک برنامه بازاریابی بین المللی را بیاموزید.\nیکی از گزینه های راه اندازی کسب و کار که شاید به آن فکر نکرده باشید، خرید مشاغل است. این امر می تواند آسان تر از ایجاد یک تجارت از ابتدا باشد، به خصوص که در بسیاری از موارد شما مشتری و تامین کنندگان موجود و همچنین موجودی و سایر دارایی های تجاری کسب و کار را خریداری می کنید. این روش بسیاری از امتیازات فعالیت های کلیدی را ارائه می دهد، که برای صاحب کسب و کار کوچک جدید آسانتر از این ممکن نیست. ببینید آیا خرید مشاغل انتخاب درستی برای شماست یا خیر.\nبسیار خوب، شما ایده خود را دریافت کرده اید، تصمیم گرفته اید چه نوع شغلی را می خواهید شروع کنید،حالا چه باید کرد؟ زمان نوشتن یک طرح تجاری فرا رسیده است. نوشتن یک طرح تجاری باید یکی از اولین کارهایی باشد که پس از تصمیم به راه اندازی کسب و کار انجام می دهید. مجبورید؟ بله. در مقاله برنامه کسب و کار چیست می توانید به طور کامل درباره این طرح، الگو ها و نکاتش بیاموزید. ممکن است مجبور باشید که برنامه تجاری رسمی عمیق و کاملی از قبیل بانک یا سایر وام دهندگان را بنویسید. برنامه های تجاری مختلفی برای اهداف مختلف وجود دارد. اطمینان حاصل کنید که از نوع مناسب برنامه کاری استفاده می کنید.\nاگر به دنبال سرمایه گذار هستید، می توانید از یک طرح تجاری آماده برای سرمایه گذار استفاده کنید. مهم نیست که چه نوع برنامه کاری را تهیه می کنید، حتما این دو کار را انجام دهید:\nتوجه ویژه به خلاصه اجرایی داشته باشید.\nاز انجام اشتباهات معمول برنامه کسب و کار خودداری کنید.\nجهت دریافت بهترن مشاوره راه اندازی کسب و کار، فرم درخواست مشاوره پاوینو را تکمیل نمایید.\nتعداد مشاهده : 793 بار\nبرای راه اندازی کسب و کار باید خودمان را برای رویارویی با چالش های فراوانی آماده کنیم.\nبرای راه اندازی کسب و کار میتونیم هر ایده ای که داریم با کمک یک راهنما و مشاور به اجرا درآوریم.\nاین مقاله نکات بسیار خوبی در مورد راه اندازی کسب و کار داشت.سپاس\nمقاله بسیار خوبی در مورد راه اندازی کسب و کار بود.ممنون\nراه اندازی هر کسب و کاری در هرشرایطی ریسک های خاص خودش را دارد اما برای شروع باید ترس را کنار گذاشت و با اطمینان و پشتکار اقدام کرد.


رئیس پارلمان افغانستان: تروریست‌ها به هیچ کیش و آیینی پایبند نیستند\nتاریخ انتشار :۱۱:۴۵ - ۱۷ آذر ۱۳۹۷\nرئیس مجلس افغانستان بر ضرورت همکاری پارلمان‌ها برای شناسایی راهکارهای مقابله با تروریسم تاکید کرد.\nعبدالرئوف ابراهیمی در دومین کنفرانس روسای مجالس 6 کشور برای مقابله با تروریسم که صبح امروز در هتل آزادی تهران برگزار شد ضمن اعلام حمایت پارلمان افغانستان از همکاری پارلمان‌ها برای مقابله با تروریسم اظهار کرد: تروریست‌ها به هیچ کیش یا آیینی پایبند نبوده و جنایات هولناک ضد بشری را مرتکب می‌شوند آنها در مقابل پول از هر طرف که برایشان مهیا شود در جهت تحقق منافع آن طرف به کشتار مردم بیگناه می‌پردازند.\nوی اضافه کرد: افغانستان تنها کشوری است که در دو دهه جولان‌گاه تروریست‌های داخلی و بین‌المللی بوده و بیشترین خسارت را از این بابت متحمل شده است. همه روزه صدها تن از مردم قربانی اقدامات تروریست‌هایی می‌شوند که بیش از پیش در این کشور فعال شده‌اند. همین امر باعث شده افغانستان در ایفای نقش خود در تحقق برنامه‌های زیربنایی کمتر موفق باشد.\nرئیس پارلمان افغانستان با اشاره به کنفرانس روسای مجالس شش کشور برای مقابله با تروریسم یادآور شد: خوشبختانه اعضای این نهاد پارلمانی نوبنیاد از روابط اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و تاریخی برخوردار بوده و دارای منافع مشترک هستند که می‌توانند به جستجوی راه‌های تقویت این روابط بپردازند و در راس همه، همه‌ی چالش‌ها با تروریسم مبارزه کنند که مانع اساسی برای ارتباطات منطقه‌ای است .\nابراهیمی یاد آور شد: طبیعتا برای مقابله با تروریسم باید ابتدا عوامل رشد آن بررسی شود و بعد راهکارها شناسایی و در پارلمان‌ها تصویب شود. در واقع ما برای مقابله با تروریسم نیازمند همکاری‌های منطقه‌ای هستیم و آنچه در این نشست مایه امید است این است که تمرکز بر مبارزه با تروریسم و تقویت همکاری‌های منطقه‌ای است.\nوی اضافه کرد: اگر تروریست‌ها می‌توانند متحد شوند و زندگی ملت‌ها را به چالش بکشند ما که اهداف انسان دوستانه داریم چرا متحد نشویم و همکاری نزدیک با هم نداشته باشیم؟\nابراهیمی خاطر نشان کرد: پارلمان و حکومت افغانستان به نمایندگی از برنامه کشور متضمن اجرایی ساختن تصمیمات اتخاذ شده برای مقابله با تروریسم هستند. ما معتقدیم گسترش بستر همکاری می‌تواند به مقابله با تروریسم کمک کند.\nبرچسب ها: افغانستان کنفرانس ۶ کشور برای مقابله با تروریسم


نقد و بررسی آیفون ۶ اس - shebreh.com\nنقد و بررسی آیفون ۶ اس\nبزرگترین تغییری که آیفون در این سال ها دیده، اندازه نمایشگر بوده است. اهالی کوپرتینو با این استدلال که اندازه نمایشگر ۳٫۵ اینچی آیفون برای یک دستی کار کردن با موبایل، ایده آل ترین اندازه است، حاضر به تغییر آن نبودند. به هر حال به خاطر رقبا مجبور شدند آن را به ۴ اینچ افزایش دهند. اما باز هم کافی نبود؛ تمام چیزی که کاربران می خواستند، یک نمایشگر بزرگ بود که سامسونگ و سونی و اچ تی سی برایشان مهیا می کردند.\nدر نهایت اپل تسلیم شد و نمایشگر آیفون را به ۴٫۷ و ۵٫۵ اینچ در آیفون های ۶ و ۶ پلاس افزایش داد که تغییر بزرگی محسوب می شود. مثل این که با تغییرات آیفون، تمایل کاربران نیز تغییر می کند. با وجود این که موبایل های اندرویدی نمایشگرهای بزرگ و مشخصات و سخت افزار فوق العاده ای دارند، آیفون به طرز عجیبی فروشی نجومی دارد. دلیلش را بهتر است از خود کاربران اپل بپرسید ولی واضح است که به خاطر اندازه نمایشگر نیست.\nحالا بعد از iPhone 6، قدم بعدی اپل چه خواهد بود؟ پاسخ دادن به این سوال کار سختی است. iPhone 6S با این که ظاهر یکسانی با مدل قبلی دارد، پیشرفت های قابل توجهی به خود دیده است. شاخص ترین آن ها، قابلیت ۳D Touch یا تاچ سه بعدی است که اپل آن را مهم ترین ویژگی نمایشگرهای لمسی نسل بعد می خواند؛ همانطور که با فناوری مالتی تاچ یا چند لمسی، تحولی بزرگ در نمایشگر لمسی ایجاد کرد. آیفون ۶ اس در ظاهر تغییری نکرده اما از درون متحول شده که در بهبود تجربه کاربری نمود پیدا کرده است.\nاپل یک سال در میان، موبایل هایی با طراحی جدید معرفی می کند. آن سال وسطی، به موبایلی با پسوند S اختصاص دارد که معمولاً طراحی یکسانی با سال قبل دارد و عمده تغییراتش به سخت افزار دستگاه مربوط می شود. در مورد آیفون ۶ اس نیز همینطور است اما نسبت به آیفون های قبلی، تغییرات درونی بیشتری دارد.\nظاهر iPhone 6s نسبت به قبل تغییر آنچنانی نداشته اما کمی ضخیم تر شده و حسابی وزن اضافه کرده است. وزن ۱۴۳ گرمی آن که نسبت به قبل ۱۴ گرم افزایش یافته کاملاً احساس می شود و از حس سبک و پفکی مانند مدل قبل دیگر خبری نیست. خوب است چون به شما حس استحکام می دهد و خوب نیست، چون سنگین است.\nبا این که طراحی آیفون ۶ اس تغییری نکرده، اما در دست گرفتن آن هنوز حس خوبی دارد.\nاین وزن اضافه از لایه اضافه ای که برای حسگر ۳D Touch به نمایشگر اضافه شده می آید. این لایه ۰٫۲ میلی متر به ضخامت دستگاه افزوده و ۱۴ گرم هم وزنش را افزایش داده است. این حسگر باعث می شود نمایشگر به میزان فشار حساس باشد.\nزمانی که اپل آیفون ۶ را معرفی کرد، طراحی آن اصلاً مورد استقبال قرار نگرفت. طراحی آیفون هنوز همان شکلی است. آن خطوط سر جای خود هستند و دوربین نیز هنوز برجسته است ولی انگار به مرور زمان کاربران به عادت کرده اند و اکنون از آن به عنوان موبایلی زیبا یاد می کنند. قضاوت زیباییش با شما اما در دست گرفتن آیفون ۶ اس واقعاً حس خوبی دارد.\nکناره های آن گرد طراحی شده اند و لبه نمایشگر نیز انحنای ملایمی در راستای بدنه دارد و با آن یک دست شده تا دستتان به نرمی روی کناره های نمایشگر لیز بخورد. در کنار حس فوق العاده ای که بدنه یک تکه آلومینیومی موبایل جدید اپل به شما می دهد، ارگونومی مطلوبی نیز دارد.\nراستی، ماجرای خم شدن آیفون ۶ را که به یاد دارید؟ بعضی افراد موبایلشان تحت فشارهای ناخواسته خم می شد، بعضی ها هم آیفون را در جیب پشت شلوارشان می گذاشتند و روی آن می نشستند؛ بعد هم با تعجب می گفتند چرا موبایلمان خم شده است! مورد دوم که توجیهی ندارد اما خم شدن آیفون ۶ در برخی موارد واقعاً مشکلی بود که کاربران را دلخور کرده بود.\nاپل برای برطرف کردن این مشکل، از آلیاژ جدید آلومینیوم سری ۷۰۰۰ در بدنه آیفون ۶ اس استفاده کرده که استحکام بیشتری نسبت به بدنه قبلی دارد. همچنین شیشه محکم تری برای پوشش نمایشگر به کار رفته که دارای دو لایه مخصوص و یونیزه شده است.\nدکمه های آیفون در محل های مناسبی قرار داده شده اند و اگر آن را در دست بگیرید، دکمه ها دقیقاً زیر انگشتان شما قرار می گیرند.\nموبایل جدید کوپرتینویی ها در رنگ جدیدی عرضه شده که رز طلایی نام دارد و به سرعت به پر متقاضی ترین رنگ موبایل جدید اپل تبدیل شد. این رنگ را می توان ترکیبی از طلایی و صورتی نامید. البته اپل اولین شرکتی نیست که چنین رنگی را عرضه می کند. قبلاً HTC موبایل One M9 را در رنگ رز طلایی تولید کرده است.\nآیفون ۶ اس علاوه بر رز طلایی در رنگ های مشکی، سفید و طلایی نیز عرضه شده است.\nاین آیفون هم مثل مدل قبلی در دو مدل ۴٫۷ و ۵٫۵ اینچی عرضه شده و تفاوتی نسبت به قبل نکرده است. البته اخیراً اپل از عنوان HD Retina برای آن استفاده می کند و تنها Retina را به کار نمی برد. رزولوشن مدل ۴٫۷ اینچی برابر ۷۵۰x1334 و مدل ۵٫۵ اینچی برابر ۱۹۲۰x1080 است. نمایشگر آیفون ۶ اس دارای تراکم پیکسل ۳۲۶ ppi است که امروز برای یک موبایل رده بالا مقدار کمی محسوب می شود و نمایشگر می توانست وضوح بیشتری داشته باشد. با این حال، وضوح آن قابل قبول است. این نمایشگر، ۶۵٫۶ درصد بدنه را به خود اختصاص داده است.\nنمایشگر IPS آیفون ۶ اس رنگ ها را طبیعی و با طراوت نشان می دهد. خوبی این نمایشگر این است که در عین پویا بودن تصویر، خبری از اشباع رنگ نمایشگرهای سوپر آمولد در آن نیست. نکته جالب توجه این نمایشگر، بالا بودن نرخ نوسازی (Refresh Rate) آن است. البته هنوز اطلاعاتی در این باره منتشر نشده اما بر خلاف بسیاری از موبایل ها، تصاویر کاملاً روان و بدون کشیدگی در آن پخش می شوند.\nاین نمایشگر دارای پوشش دولایه ویژه ای است که یونیزه شده و نسبت به قبل، مقاومت آن در برابر ضربه و شوک افزایش یافته است. از آن جا که در زیر پوشش نمایشگر حسگر لمسی ۳D Touch قرار دارد، این پوشش حالتی اسفنجی پیدا کرده است که اگر نمایشگر را فشار دهید، آن را احساس خواهید کرد.\nبا وجود به کار بردن پوشش دو لایه و حسگر تاچ سه بعدی که ضخامت پنل نمایشگر را افزایش داده اند، زاویه دید نمایشگر در حد مطلوبی قرار دارد. همچنین خوانایی آن زیر نور خورشید کاملاً رضایت بخش است. این نمایشگر با حداکثر روشنایی ۶۰۰ نیت و پوشش ضد بازتاب، به خوبی از پس محیط های باز بر می آید.\n۳D Touch چیست و چه کار می کند؟ این قابلیت کارهای مختلفی انجام می دهد؛ می توانید با فشردن انگشتتان روی ایمیل ها، پیش نمایش آن ها را ببینید، تصاویر زنده را پخش و کنترل کنید، در اپلیکیشن ها از میانبر استفاده نمایید و کلاً راحت تر با آیفون کار کنید. فاصله شما با امکانات جدید آیفون، تنها به اندازه لمس تا فشردن صفحه نمایش است.\nاپل در آیفون ۶ اس نوع جدیدی از تصاویر پس زمینه را اضافه کرده که Live Wallpaper یا تصاویر زنده نام دارند. البته قبلاً والپیپرهای متحرکی با نام Dynamic وجود داشتند اما این یکی فرق دارد. این تصویر در پس زمینه به صورت ثابت قرار دارد و وقتی که شما صفحه را فشار دهید، تصویر آن با سرعتی متناسب با فشار انگشتان شما حرکت می کند. وقتی هم که انگشتتان را بردارید، تصویر دوباره به عقب بر می گردد.\nقابلیت بسیار مهمی که در فناوری ۳D Touch نهفته است، Quick Launch نام دارد. با فشردن آیکن اپلیکیشن هایی که از این قابلیت پشتیبانی می کنند، منویی باز می شود که اجازه می دهد بعضی کارها را بدون ورود به اپلیکیشن انجام دهید. مثلاً اگر روی اپلیکیشن دوربین نمایشگر را فشار دهید، می توانید سریعاً به حالت سلفی، عکس برداری، فیلم برداری حرکت آهسته و … بروید؛ یا برای اپلیکیشن توییتر با انجام این کار می توانید خیلی سریع یک توییت ارسال کنید.\nبسیاری این قابلیت را به کلیک راست تشبیه کرده اند و گفته اند که اپل کلیک راست را دوباره اختراع کرده و به صفحات لمسی آورده است. این گفته چندان هم بی راه نیست. در موبایل های اندرویدی برای دسترسی به تنظیمات یا امکانات اپلیکیشن ها باید انگشتتان را برای حدود ۲ ثانیه روی آن نگه دارید. اپل با ۳D Touch این مشکل را برطرف کرده است.\nاپل در حین معرفی آیفون ۶ اس، از قابلیتی جدیدی برای دوربین آن رونمایی کرد که Live Photos یا تصاویر زنده نام دارد. این تصاویر، ویدیوهایی کوتاه هستند اما برای دیدنشان با آن ها مثل ویدیو برخورد نمی کنید؛ بلکه با فشردن نمایشگر، تصویر با سرعتی متناسب با میزان فشار شما به حرکت در می آید. برای درک بهتر این نوع تصاویر، می توانید آن ها را مثل تصاویر متحرک GIF اما با تعداد فریم و رزولوشن بالاتر در نظر بگیرید.\nآموزش فعالسازی لمس سه بعدی یا ۳D Touch در آیفون\niOS سیستم عاملی است که به خاطر طراحی زیبا و سادگی کارکردن با آن، تجربه کاربری لذت بخشی را برای شما به همراه می آورد. نهمین نسخه این سیستم عامل که آیفون ۶ اس با آن عرضه شده است، پایداری و بهبود تجربه کاربری را برای آن به همراه می آورد.\nاین نسخه از iOS نسبت به قبل تغییر ظاهری چندانی نکرده و بیشتر از درون تغییر کرده است. تغییرات ظاهری iOS 9 به استفاده از فونت San Francisco به جای Sans Serif و تغییر شکل صفحه چند وظفیه گی که App Switcher نام دارد، خلاصه می شود.\nتغییرات اصلی iOS 9 به سیستم جست و جو و Siri مربوط می شوند تا بتوانند آیفون را هوشمند تر از قبل نمایند. صفحه جدیدی برای جست و جو اضافه شده که سمت چپ صفحه اصلی قرار دارد و در آن علاوه بر جست و جو، می توانید به اپلیکیشن ها، مخاطبین و رویدادهایی که متناسب با رفتار و نحوه استفاده شما برایتان نمایش داده می شود، دسترسی داشته باشید؛ مثل وضعیف ترافیک در مسیرهای مورد تردد شما، وضعیت آب و هوا و … .\nالبته قبلاً هم چنین صفحه ای با عنوان Spotlight Search در iOS وجود داشت، اما اپل آن را حذف کرد و حالا دوباره آن را به صورت هوشمند تر برگرداننده است. این سیستم جست و جو با Siri ادغام شده و از نتایج آن برای شخصی سازی جست و جو و داده هایش استفاده می کند. دستیار صوتی Siri نیز نسبت به قبل بسیار باهوش تر و سریع تر شده و با دقت بالایی گفتار شما را تشخیص می دهد.\nاز دیگر ویژگی های iOS 9 می توان به قابلیت نقاشی کردن و ویرایش های متنی مثل قرار دادن پاراگراف و … در یادداشت ها اشاره کرد. برای تایپ کردن راحت تر نیز کیبورد بهبود یافته و گزینه های Undo، Redo، Copy و Paste به آن اضافه شده اند.\nهمچنین برای ویرایش غلط های موجود در متن، می توانید کیبورد را به تاچ پد تبدیل کنید و نشانگر را آزادانه جا به جا کنید. این قابلیت در آیفون ۶ اس با فشردن کیبورد و در آیفون های قبلی با گذاشتن دو انگشت نزدیک هم روی کیبورد فعال می شود. از دیگر قابلیت های iOS 9 می توان به Content Blocking در مرورگر سافاری برای مسدود کردن تبلیغات اسپم و امکان پیوست کردن فایل به ایمیل ها در اپلیکیشن Mail اشاره کرد.\nآیفون ۶ اس به همراه مجموعه ای از اپلیکیشن های پیش فرض شامل Garageband، Numbers، Pages، Keynote، iMovie، iPhoto و Watch عرضه می شود.\nبعد از ۳D Touch، بزرگترین تغییر آیفون جدید را می توان دوربین آن دانست. بعد از سال ها بالاخره اپل راضی شد که رزولوشن دوربین را ارتقا دهد و از ۸ مگاپیکسل دل بکند. دوربین آیفون ۶ اس، ۱۲ مگاپیکسلی است و از فلش دو رنگ بهره می برد. این دوربین به حسگر رنگ نیز مجهز شده تا بتواند رنگ ها را پویا و طبیعی ثبت کند.\nدوربین آیفون ۶ اس همچنان بیرون مانده است. البته هنوز خبری از لرزشگیر اپتیکال در این مدل نیست و فقط دوربین آیفون ۶ اس پلاس لرزشگیر دارد که یک نقطه ضعف حساب می شود. دوربین آیفون همچنان با سرعت بسیار بالایی تصاویر را ثبت می کند و با رابط کاربری خوبش، امکان استفاده راحت از دوربین را فراهم کرده است.\nدر آیفون جدید، تنها رزولوشن رزولوشن دوربین زیاد نشده و کیفیت تصویر نیز به همراه آن افزایش یافت است. تصاویر گرفته شده با دوربین آیفون ۶ اس علاوه بر کیفیت خوب، وضوح بالا و نویز کمی دارند و دارای رنگ های طبیعی و با طراوتی هستند. با دوربین آیفون ۶ اس می توانید در حالت هایی مثل پانوراما و مربعی نیز عکاسی کنید یا از فیلترهای مختلف بهره بگیرید.\nمشکلات دوربین اصلی آیفون ۶ اس، در شب خودشان را نشان می دهند. فوکوس آن در شب کمی ضعف دارد و ممکن است تصویر مورد نظرتان با وضوح مطلوبی ثبت نشود. همچنین فلش آیفونی که در اختیار ما قرار داشت، به کلی عکس را خراب می کرد. این مشکل احتمالاً علت نرم افزاری دارد و به عدم همزمانی شاتر و فلش مربوط می شود.\nحالت جدیدی به دوربین آیفون اضافه شده که می تواند تصاویر زنده ثبت کنید. در قسمت ۳D اشاره ای به این نوع عکس ها داشتیم. در این تصاویر، ۱٫۵ ثانیه قبل و بعد از فشردن شاتر دوربین به صورت ویدیوی صدا دار کوتاهی ضبط می شود و سپس می توانید با فشردن نمایشگر، آن ها را پخش کنید. سرعت پخش، به میزان فشار شما بستگی دارد.\nتصاویر زنده جذاب هستند اما محدود به آیفون ۶ اس می شوند. ضمن این که اگر این حالت فعال باشد، دوربین به صورت مداوم در پس زمینه در حال فیلم برداری خواهد بود که باعث افزایش مصرف انرژی باتری می گردد.\nقابلیت مهم دیگری که به دوربین اضافه شده، فیلم برداری ۴K است. فیلم ها با کیفیت بسیار خوبی ضبط می شوند و بسیار وسوسه برانگیز هستند اما بهتر است در این مورد به ندای درونتان گوش نکنید.\nهر دقیقه ویدیوی ۴K حدودا ۳۷۵ مگابایت فضا اشغال می کند که شما را به کارت حافظه خارجی محتاج خواهد کرد. اما آیفون که کارت حافظه نمی خورد. در مدل ۱۶ گیگابایتی هم که واقعاً دستتان بسته خواهد بود. نمی دانیم اپل پیش خودش چه فکری کرده که مدل پایه آیفون را ۱۶ گیگابایتی عرضه کرده است.\nدوربین جلوی آیفون ۶ اس از نمایشگر به عنوان فلش استفاده می کند\nیک قسمت جدید و مهم دیگر نیز در دوربین وجود دارد که احتمالاً برای شما جذابیت بیشتری خواهد داشت. دوربین جلوی آیفون به ۵ مگاپیکسل ارتقا پیدا کرده و سلفی های کاملاً شفاف و بدون نویزی می گیرد؛ حتی در شب و محیط های کم نور.\nاپل برای گرفتن سلفی در نور کم چاره جالبی اندیشیده است. بعضی شرکت ها برای دوربین جلوی موبایلشان فلش می گذارند. اپل احتمالاً یا از ترس افزایش ضخامت فلش نگذاشته، یا ایده آن را هوشمندانه ندانسته است. بنابراین از صفحه نمایش آیفون به عنوان نور کمکی در محیط های تاریک استفاده کرده است.\nدر مواقعی که نیاز به نور باشد، نمایشگر در یک لحظه نوری ۳ برابر حداکثر روشنایی اش می تاباند و جالب این که نتیجه آن واقعاً خوب از آب در می آید! از نمایشگر انتظار نداشتیم که بتواند نقش فلش را بازی کند اما به خوبی از پس آن بر می آید. مورد دیگر این که این نور، همیشه یک نور سفید ثابت نیست. حسگر نور آیفون با توجه به نور محیط، مشخص می کند که نمایشگر چه نوری بتاباند تا تصویر طبیعی به نظر برسد؛ گاهی سفید می تاباند، گاهی کِرِم رنگ.\nاپل همیشه توجه خاصی به موسیقی داشته و بارز ترین نشانه آن، ایجاد بزرگترین مجموعه جهان یعنی iTunes است. اپل با وجود این که برای تک تک قابلیت های دستگاه هایش – حتی اگر پیش پا افتاده باشند – نام های خاصی می گذارد، اما هیچ گاه تأکید خاصی روی قابلیت های صوتی آیفون نداشته است. با این وجود، اسپیکر این موبایل کیفیت صدا و بلندی مطلوبی دارد و می توان آن را جزو بهترین ها قرار دارد.\nنکته جالب در مورد اسپیکر آیفون این است که با وجود کوچک بودن، باس و عمق قابل توجهی دارد. البته نبود اسپیکر استریو یک عیب محسوب می شود. احتمالاً اپل آن را برای آیفون بعدی نگه داشته است. همچنین محل قرار گرفتن اسپیکر طوری است که اگر مثل من عادت داشته باشید موقع کار کردن با موبایل های بزرگ انگشت کوچکتان را زیر دستگاه بگذارید، روی اسپیکر پوشانده می شود و صدا به خوبی بیرون نمی آید.\nاپلیکیشن Music قابلیت خاصی ندارد و تنها مورد قابل توجه آن، امکان برگزیدن آهنگ های مورد علاقه تان است. در این صورت اگر از رادیوی اپل یا Apple Music استفاده کنید، موسیقی های نزدیک به سلیقه شما برایتان پخش خواهد شد. تنظیماتی که برای پخش موسیقی در نظر گرفته شده، اکولایزرهای مختلفی است که تنها به صورت پروفایل های ثابت قابل انتخاب هستند و نمی توانید آن ها را دستکاری کنید.\nآیفون ۶ اس به همراه یک جفت هندزفری Ear Pod عرضه می شود. زمانی که اپل آن را ساخت، اعلام کرد که برای جایگیری راحت هندزفری در گوش، قالب گوش بیش از ۱۰۰۰ نفر را گرفته و آزمایش های فراوانی انجام داده است. نتیجه هم کاملاً مطلوب از آب در آمد؛ Ear Pod به راحتی در گوش جای می گیرد و تکان نمی خورد.\nکیفیت صدای Ear Pod خوب است و شفافیت و عمق مطلوبی دارد. با این وجود، عدم استفاده از گوشی های لاستیکی را می توان برای آن یک عیب به شمار آورد. می گویند گوشی های لاستیکی برای گوش ضرر دارند و شاید این، دلیل اپل برای ساختن این نوع گوشی باشد. با این وجود، نشتی صدا به بیرون و عدم حذف نویز صدای محیط از مشکلات این هندزفری است.\nکاربرانی که آیفون یا آیپد خود را به iOS 9 به روز رسانی نموده اند، از وجود لگ در انیمیشن های آن گله کرده اند. آیفون ۶ اس به خاطر بهبود سخت افزاری چشم گیر، با چنین مشکلی مواجه نیست. جا به جایی در منوها روان و اجرای اپلیکیشن ها با سرعت مطلوبی صورت می گیرد.\nموبایل جدید اهالی کوپرتینو پردازنده ای دو هسته ای A9 با فرکانس ۱٫۸۴ گیگاهرتز دارد که به گفته خود اپل، ۷۰ درصد نسبت به قبل سریع تر شده است. همچنین چیپ گرافیکی آیفون ۶ اس نیز به چیپ PowerVR GT7600 ارتقا یافته و با ۶ هسته، ۹۰ درصد عملکرد بهتری نسبت به چیپ ۴ هسته ای قبلی ارائه می دهد.\nاین موارد در کنار رم ۲ گیگابایتی که نسبت به قبل دو برابر شده، شرایط ایده آلی را برای اجرای روان و کم نقص iOS 9 فراهم می کنند. سنگین ترین بازی ها به راحتی و با نرخ فریم (Frame rate) بالا روی آیفون ۶ اس اجرا می شوند. موتور گرافیکی Metal اپل نیز تأثیر قابل توجهی در جزئیات گرافیکی بازی های سه بعدی دارد.\nالبته هنوز مقدار کمی لگ در انیمیشن ها دیده می شود که به iOS 9 بر می گردد و اپل باید در آپدیت های بعدی آن را برطرف کند. آیفون ۶ اس در بنچمارک ها نیز نتایج خوبی از خود به جا می گذارد. بنچمارک های Basemark OS II و Antutu گویای این مطلب هستند.\nچیپ M9 نیز که ویژه پردازش های مربوط به حرکت و اپلیکیشن های حوزه ورزش و سلامتی است، ارتقا یافته و با شتاب سنج، ژیروسکوپ، فشار سنج و کلیه حسگرهای دستگاه در تعامل است تا بتواند به بهترین شکل فعالیت شما را زیر نظر بگیرد؛ داده ها را تحلیل کند و نتایج آن را در قالب آمار و ارقام در اپلیکیشن های ورزشی و سلامتی در اختیار شما بگذارد.\nموبایل جدید اپل از جدیدترین نسخه بلوتوث یعنی ۴٫۲ و چیپ NFC بهره می برد که با استفاده از آن می توانید پرداخت های خود را با موبایل انجام دهید. البته تنها کاربرد آن در آیفون همین است. برای پرداخت با آیفون، سیستم Apple Pay میزبان کارت های اعتباری و تراکنش های شما خواهد بود. آیفون ۶ اس در مدل های ۱۶، ۶۴ و ۱۲۸ گیگابایتی عرضه شده است که مدل ۱۶ گیگابایتی به هیچ وجه پاسخگوی نیاز شما نخواهد بود. معلوم نیست چرا اپل چنین اقدامی کرده اما حرکت خوبی نیست و بیشتر به یک اقدام خبیثانه برای ترغیب بیشتر کاربران به خرید نسخه ۶۴ گیگابایتی شبیه است.\nاولین بار اپل حسگر اثر انگشت را به تلفن های هوشمند آورد و بهترینش را هم آورد. این موضوع را در بررسی های قبلیمان هم گفته ایم که هنوز هیچ حسگر اثر انگشتی به خوبی حسگر آیفون کار نمی کند. شرکت موتورولا دلیل عدم استفاده از حسگر اثر انگشت را خریده شدن بهترین شرکت سازنده این فناوری توسط اپل اعلان کرد.\nاهالی کوپرتینو شرکت AuthenTec را که به صورت تخصصی در حوزه امنیت و حسگرهای اثر انگشت کار می کرد، در سال ۲۰۱۲ به قیمت ۳۶۵ میلیون دلار خریدند و پس تصاحب فناوری آن ها، حسگر اثر انگشت را در iPhone 5S به کار بردند.\nزمانی که آیفون به خوبی اثر انگشت را تشخیص می داد، حسگر اثر انگشت سامسونگ کاملاً ابتدایی بود و باید انگشتتان را روی آن می کشیدید که البته سرعت و دقت خوبی هم نداشت و عملاً کارایی نداشت. البته کره ای ها تلاش بسیاری کرده اند و پیشرفت های چشمگیری در حسگر اثر انگشت موبایل های خود به ویژه گلکسی نوت ۵ به وجود آورده اند.\nآیفون ۶ اس سریع ترین و دقیق ترین حسگر اثر انگشت را در میان تلفن های هوشمند دارد\nبه نظر می رسد بقیه شرکت ها هر چه قدر که جلو می آیند، اپل یک قدم از آن ها جلوتر است. یانکی ها آیفون ۶ اس را به نسخه دوم Touch ID مجهز کرده اند که دقت و سرعت بسیار بالایی در تشخیص اثر انگشت دارد. کافیست انگشت خود را برای لحظه ای در حد کسری از ثانیه روی حسگر بگذارید تا آن را تشخیص دهد.\nباز کردن ققل صفحه نیز وارد مرحله جدیدی شده است. با فشردن دکمه Home، حسگر به سرعت اثر انگشت شما را تشخیص می دهد و قفل را باز می کند. این کار به قدری دقیق و سریع انجام می شود که دیگر وارد صفحه قفل نمی شوید و یک راست به صفحه اصلی منو می روید.\nانگشت خود را از هر نقطه و در هر جهت که بگذارید، تفاوتی در کارکرد حسگر به وجود نمی آید. فقط زمانی که انگشت شما خیس باشد یا عرق کرده باشد، عملکرد حسگر اثر انگشت کمی با مشکل مواجه می شود. از این مورد که بگذریم، بدون شک Touch ID آیفون ۶ اس را می توان بهترین حسگر اثر انگشت موجود میان تمام تلفن های هوشمند حال حاضر دانست.\nباتری آیفون ۶ اس نسبت به قبل حدود ۱۰۰ میلی آمپر کاهش داشته و از ۱۸۱۰، به ۱۷۱۵ میلی آمپر رسیده است. طبیعتاً یکی از دلایل این کار، جلوگیری از افزایش ضخامت آیفون بوده است. جالب است که در باتری آیفون با چنین اعدادی سر و کار داریم چرا که در موبایل های اندرویدی هم سطح آیفون، شاهد باتری های ۳۰۰۰ میلی آمپری هستیم. این مسأله نشان دهنده بهینه بودن و هماهنگی عالی سخت افزار و نرم افزار آیفون است.\nبا این وجود، عملکرد باتری آیفون نسبت به قبل افت کرده است. موبایل جدید اپل می تواند حداکثر تا دو روز شما را همراهی کند؛ البته در صورتی که کار چندان خاصی با آن انجام ندهید: کمی وبگردی، کمی موسیقی و دقایقی کار کردن با دوربین. بنابراین در حالت عادی روی دوام ۱ روزه آیفون حساب کنید. البته یک روز را کاملاً با استفاده سنگین پاسخگوی شما خواهد بود.\nاپل در iOS 9 یک قابلیت جدید برای باتری اضافه کرده که Low Power Mode نام دارد. در شرایط اضطراری با فعال کردن این حالت می توانید حداکثر تا ۳ ساعت ماندگاری باتری را افزایش دهید. این حالت با کاهش نور نمایشگر و غیر فعال کردن اپلیکیشن های پس زمینه به افزایش عمر باتری کمک می کند که البته کارایی آن چندان هم به چشم نمی آید.\nمهم ترین قابلیت یک موبایل، توانایی برقراری تماس به صورت پایدار و با کیفیت صوتی خوب است. آیفون در این مورد کاملاً رضایت بخش عمل می کند و صدا بلند و شفاف منتقل می شود. شفاف سازی صدا به کمک میکروفون دومی که برای حذف نویز به کار گذاشته شده، انجام می گردد.\nاین موبایل از شبکه ۴G و سیم کارت نانو پشتیبانی می کند و میزبان خوبی برای ارتباط به اینترنت و تماس های شما است. اما رابط کاربری شماره گیر اپلیکیشن Phone مشکلاتی دارد از جمله این که دکمه های شماره ها در کل صفحه پخش شده اند و یک دستی شماره گرفتن با آن سخت است. اگر بخواهید شماره ای را یک دستی پاک کنید کار سخت تر هم می شود و باید انگشت خود را تا بالای صفحه ببرید.\nآیفون ۶ اس با وجود این که ظاهری مشابه نسل قبلی خود دارد، اما از درون دچار تغییرات بزرگی شده است. دوربین ۱۲ مگاپیکسلی آیفون جدید یکی از بهترین دوربین ها میان تلفن های هوشمند است و حسگر اثر انگشت آن، سریع ترین و دقیق ترین حسگر اثر انگشت است.\nدر کنار این موارد، مهم ترین قابلیت جدید آیفون، ۳D Touch است که با حسگر حساس به فشار، تجربه کاربری آیفون را به شکل چشمگیری بهبود می بخشد و امکانات جدیدی برای آن به همراه می آورد. به زودی اپلیکیشن ها، بازی ها و کاربردهای جدیدی برای ۳D Touch عرضه خواهد شد و قابلیت های این فناوری برایمان ملموس تر می گردد.\nاپل به شما حس خوب می فروشد.\n«قدم بعدی اپل چه خواهد بود؟» فکر می کنیم به جواب سوالی که در ابتدای بررسی پرسیدیم رسیده باشیم. اپل با بهبود تجربه کاربری و نوآوری جدیدش یعنی ۳D Touch، آیفون ۶ را به طور شایسته ارتقا داده است. موبایل جدید اپل همان حس خوب همیشگی را به شما می دهد. این همان جادوی اپل است؛ به شما حس خوب می فروشد.\nکاربران آیفون ۶ شاید کمتر به آپدیت کردن موبایل خود نیاز داشته باشند زیرا سال بعد اپل آیفون جدیدش را با طراحی جدید معرفی خواهد کرد و ممکن است از این بابت دلخور شوید. اما برای کاربران آیفون های قدیمی تر و کاربرانی که آیفون ندارند، قطعاً ارزشش را دارد که موبایل خود را به آیفون ۶ اس به روز رسانی کنید.\nویژگی لمس سه بعدی در آیفون چیست ؟\nروش ساخت Apple ID برای کاربران ایرانی\nبررسی مشخصات سخت‌افزاری آیفون ۶s و ۶s پلاس


افزایش نسبی دمای هوا طی روز‌های آینده در قم\nکارشناس هواشناسی استان قم از افزایش نسبی دمای هوا طی روز‌های پایانی هفته در این استان خبر داد و گفت: دمای هوا در قم به ۴۰ درجه می‌رسد.\n۱۷:۳۸ - ۲۲ خرداد ۱۳۹۸\n۱۷:۳۳ - ۲۲ خرداد ۱۳۹۸\n۱۴:۱۵ - ۲۲ خرداد ۱۳۹۸\nمدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قم گفت: خانه تاریخی ملاصدرا در بخش کهک این استان که در بارندگی‌های نوروز امسال دچار آسیب شده بود مرمت شد.\n۱۱:۳۲ - ۲۲ خرداد ۱۳۹۸\n۱۳۰ مهارت در مراکز فنی و حرفه‌ای قم ارائه می‌شود\nمدیرکل آموزش فنی و حرفه‌ای قم گفت: ۱۳۰ حرفه در چهار بخش صنعت، خدمات، کشاورزی و فرهنگ و هنر در مراکز فنی و حرفه‌ای به هنرآموزان این استان آموزش داده می‌شود.\n۲۲:۲۷ - ۲۱ خرداد ۱۳۹۸\nمعاون فرهنگی هیأت رزمندگان اسلام از برگزاری بیست و پنجمین همایش مدیران هیأت‌های رزمندگان اسلام سراسر کشور در قم خبر داد.\n۲۰:۱۹ - ۲۱ خرداد ۱۳۹۸\nآیین تودیع و معارفه فرماندهان حوزه‌های مقاومت ۱۳ و ۲۴ ناحیه بسیج امام رضا (ع) برگزار شد.\n۱۸:۱۱ - ۲۱ خرداد ۱۳۹۸


محرم در جبهه‌های دفاع مقدس حال و هوای عجیبی داشت و میدان نبرد را بیش از پیش با عاشورا و واقعه کربلا پیوند می‌زد.\nتاریخ انتشار: ۱۳ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۰:۲۱ - 04September 2019\nبه گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، روزهای محرم در جبهه اوج دلدادگی رزمنده‌ها به خدا بود. با اینکه ذکر یا حسین از لب و فکر کربلا از ذهن رزمنده‌ها جدا نمی‌شد، اما محرم بهانه‌ای بود برای یادآوری بیشتر قیام عاشورا. رزمنده‌ها در حسینیه‌ها و گاه در سنگرها و مقرها از هر فرصتی برای برپا داشتن عزاداری استفاده می‌کردند. آرزوها برای شهادت در این ماه رنگ و بویی دیگر می‌گرفت، انگار رزمنده‌ها مشتاقانه‌تر آغوش خود را برای شهادت باز کرده بودند. هرکسی دوست داشت تا شهادت در این ماه نصیبش شود. آرزویی که برای برخی به وقوع می‌پیوست و آنان را همراه با اصحاب امام حسین (ع) بر سر یک سفره می‌نشاند.\nشور حسینیه حاج همت در ایام محرم\nرضا رضایی‌مجد از رزمندگان دوران دفاع مقدس درباره حال و هوای محرم در جبهه‌ها اظهار داشت: مداحی با مضامین عاشورایی در طول سال در جبهه انجام می‌شد، اما در محرم مداحی‌ها رنگ و بوی متفاوتی داشت.\nسبک‌های مداحی در زمان دفاع مقدس منحصر به فرد بود، سبک‌های سنتی بسیار زیبا و جانسوز بود که در نهایت با روحیه دادن به رزمندگان به حماسه آفرینی منجر می‌شد، اما امروز سبک‌های مداحی کمی متفاوت شده است.\nدر پادگان دوکوهه در ایام محرم رزمندگان از گردان‌ها و گروهان‌ها پرچم به دست و ذکرگویان به سمت حسینیه شهید حاج ابراهیم همت حرکت می‌کردند که صحنه بسیار زیبایی رقم می‌خورد.\nدر زمان‌هایی غیر از ایام محرم و صفر رزمندگان غذا‌های خود را در سنگر‌ها و اتاق‌های خودشان در گردان میل می‌کردند، اما در ایام محرم و صفر در زمان دفاع مقدس نذری به این شکل بود که رزمندگان در رده‌های مختلف سفره‌هایی را در محوطه گردان‌ها پهن می‌کردند و به صورت جمعی غذا میل می‌کردند.\nسینه زنان عاشق\nجعفر طهماسبی نیز از رزمندگان لشکر 20 سیدالشهدا نیز در اینباره گفته است: معمولا محرم‌ها جبهه تعطیل بود. حداقل رزمنده‌های تهرانی در جبهه‌ها بند نمی‌شدند.\nمحرم سال 63 بود و ما پادگان ابوذر بودیم. از تیپ سید الشهدا علیه السلام فقط بچه‌های تخریب، اطلاعات عملیات و طرح عملیات در پادگان و بقیه بچه‌ها در جنوب بودند. بچه‌های تیپ نبی اکرم (ص) و نیروهای ارتش هم در پادگان مستقر بودند.\nبا هر ترفندی بود در مراسم‌ها با کمک دوستان به میکروفون می‌رسیدیم. مراسم عزاداری ظهر عاشورا در حسینیه قدس پادگان برگزار می‌شد. زودتر از من شهید حاج قاسم اصغری و محمد غلامعلی رفتند حسینیه تا مقدمات مراسم را مهیا کنند.\nمن هم با فاصله از رفتن آن‌ها وارد حسینیه شدم. تقریبا آخرهای منبر حاج آقا بود، از در که وارد شدم یک نگاهی به اطراف منبر انداختم. دیدم چند نفر کاغذ به دست نشسته‌اند. من هم خودم را پای منبر رساندم و همینکه حاج آقا والسلام را گفت میکروفون را برداشت به من داد و من هم بدون معطلی شروع به خواندن کردم. حسنیه قدس پر از جمعیت بود، همه با لباس خاکی و با اشتیاق سینه می‌زدند.\nبرچسب ها: دفاع مقدس ، جبهه ، محرم ، عاشورا ، کربلا\nلینک کوتاه: http://dnws.ir/360484


آموزش نماز كليد عشق\nچگونه نماز بخوانيم؟\nحماد بن عيسي گفت : در محضر امام صادق عليه السّلام بودم، به من فرمود: آيا مي تواني نماز را خوب بخواني ؟ عرض كردم : چگونه نمي توانم و حال آنكه كتاب حريز را كه درباره نماز نوشته شده است ، از حفظ دارم . حضرت فرمود: براي تو ضرر ندارد، برخيز و نمازي بخوان تا من ببينم كه چگونه مي خواني .\nحسب الامر حضرت رو به قبله ايستادم و شروع به خواندن نماز كردم . تمام نماز را از نظر ركوع و سجود به جاي آوردم ، اما حضرت آن را نپسنديد و فرمود: نماز را خوب نخواندي . واقعا چقدر زشت است براي مردي كه شصت هفتاد سال از عمرش مي گذرد و حال آنكه نمي تواند يك نماز كامل با مراعات حدود كامله آن بخواند. من خجالت كشيدم و خود را كوچك ديدم .\nعرض كردم : فدايت شوم ، شما نماز را به من تعليم دهيد. پس ، امام عليه السّلام رو به قبله راست ايستادند و دستهاي خود را آزاد گذاردند و انگشتهاي دست آن حضرت به هم گذارده شده بود و مابين دو قدم آن حضرت از سه انگشت باز، و بيشتر فاصله نداشت و انگشتهاي پاي خود را رو به قبله كردند و تا آخر نماز هم رو به قبله بود و با تواضع و حضور قلب گفتند: اللّه اكبر و سوره حمد و توحيد را با ترتيل (به آرامي و خوبي) خواندند و بعد از تمام شدن سوره توحيد، به قدر يك نفس كشيدن صبر كردند. بعد دست خود را بلند كرده تا مقابل صورت بردند و در حالي كه ايستاده بودند گفتند: اللّه اكبر و پس از آن به ركوع رفتند و كف دست را به سر زانو گرفتند. انگشتان آن حضرت از هم باز بود. زانو را به عقب دادند، چنانكه پا راست شد و پشت آن حضرت طوري مساوي شد كه قطره آبي بر آن مي گذاشتند، به هيچ طرفي نمي ريخت . گردن خود را كشيده و سر به زير نينداختند و چشم را بر هم گذاردند و سه مرتبه به آرامي گفتند: سبحان ربّي العظيم و بحمده.\nبعد راست ايستادند و چون خوب ايستادند، گفتند: سمع اللّه لمن حمده و در همان حال كه ايستاده بودند، دست را تا مقابل صورت خود بلند كردند و گفتند: اللّه اكبر و بعد به سجده رفتند. دو كف دست را پيش  زانوها، مقابل صورت خود بر زمين گذاردند و انگشتان آن حضرت به هم گذارده شده بود. سه مرتبه گفتند: سبحان ربّي الاعلي و بحمده . اعضاي بدن خود را از يكديگر باز گرفته و بر هم نگذارده بودند (در حال سجده دست را به بدن نچسبانيده و بدن را بر پا نگذارده بودند) و بر هشت موضع بدن خود كه به زمين گذارده بودند، سجده كردند كه پيشاني و دو كف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پا و سر بيني باشد.\nبعد از نماز فرمودند: گذاردن هفت موضع در وقت سجده به روي زمين واجب است كه پيشاني و دو كف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پا باشد. و اما گذاردن بيني بر زمين سنت (مستحب) است و آنها همان مواضع است كه خدا در قرآن فرموده است : و انّ المساجد للّه فلا تدعوا مع اللّه احدا و مسجدها از آن خداست و با وجود خداي يكتا كسي را به خدايي مخوانيد. پس از آن سر از سجده برداشتند و وقتي نشستند گفتند: اللّه اكبر و به ران چپ نشسته ، پشت پاي راست را بر كف پاي چپ گذاردند و گفتند استغفر اللّه ربّي و اتوب اليه و دوباره در حالي كه نشسته بودند. گفتند: اللّه اكبر و بعد به سجده دوم رفتند و مانند سجده اول ، سجده دوم را تمام كردند. و در ركوع و سجود هيچ يك از اعضاي بدن را بر يكديگر نگذارده بودند و موقع سجده آرنج دست خود را باز نگاه داشته و به زمين نگذارده بودند. در حال تشهّد خواندن ، انگشتان دست آن حضرت از يكديگر باز بود و به اين كيفيّت دو ركعت نماز خواندند و چون از تشهّد فارغ شدند، فرمودند: اي حماد، اين چنين نماز بخوان.\n[ ۱۴ بهمن ۱۳۹۶ ] [ ۱۱:۱۵:۵۸ ] [ علي احتشامي زاد ] [ نظرات (0) ]\nهمه : 2831


در کنار ویژگی‌هایی که در نوع حساب طلایی به شما تعلق می‌گیرد، شما همینطور به یک منیجر حساب شخصی و تا 4 درصد افزایش سود دارایی‌ها، دست خواهید یافت. با کاهش اسپرد، میتوانیم این حساب را حساب مناسبی برای استراتژی سوئینگ ارزیابی کنیم. در حساب کلاسیک بروکر لایت فارکس، هیچ فارکس باز کمیسیونی بابت معاملات از شما گرفته نمیشود.\nریکوت ها ممکن است بصورت مکرر رخ دهند، زیرا نرخ دهی فقط از یک منبع (کارگزار شما) میآید. ریکوت در فارکس به معنی لغو سفارش شما در قیمت قبلی و ارائه قیمت جدید به خاطر تغییر قیمت است.(هنگامی که بازار فارکس فارکس باز بی ثبات شده است) این داده همچنین با نام‌های زیر نیز شناخته می‌شود:\nآیا برای کسب درآمد اینترنتی حتما باید سایت داشته باشیم؟ برای معاملات خود زمان مشخصی تعیین کنید. هرچند که فعالیت در بازار ارزهای دیجیتال بهصورت شبانهروزی امکانپذیر است، اما در واقعیت ممکن نیست. افرادی که استراحت کافی دارند و به سایر کارهای خود رسیدگی میکنند بهتر از دیگران میتوانند بر احساسات و اضطراب خود در هنگام معامله غلبه کنند. چرا کالاهای چینی؟ واقعیت این است فارکس باز که در سال های اخیر کیفیت این کالاها بسیار قابل قبول تر از چند سال پیش است و قیمت ها هنوز پایین است.\nاندیکاتور شتاب حرکت - فارکس باز\nبرای معامله گرانی که نمودار ها را با امواج الیوت تحلیل می کنند ، فارکس باز شناسایی موج 3 از اهمیت زیادی برخوردار است و نیز شناسایی آن نتایج شگفت آوری را به بار می آورد.\nپوزيشن يک قرارداد فارکس باز بين شما و بروکر است. دقت فرماييد که پوزيشن Sell و Buy يکديگر را خنثی نمی کنند. در صورتيکه بخواهيد پوزيشن Buy خود را در نزد بروکرببنديد، بايد آنرا Close نماييد. يعنی با بازکردن پوزيشن Sell ديگر، پوزيشن Buy قبلی شما Close نمی شود. پس يک پوزيشن (Sell يا Buy) باز شده و سپس هر زمان که اراده نموديد، پوزيشن خود را close خواهيد کرد. با عضویت به عنوان کاربر ویژه‌ی متمم، علاوه بر دسترسی به این درس، به سایر درس‌های مرتبط با مدیریت در شرایط ابهام هم دسترسی پیدا می‌کنید که می‌توانند به شما بیشتر کمک کنند. اگر شما نمی توانید هر گونه اطلاعات قطعی در نسخه PCI که مادربرد شما پشتیبانی می کند پیدا کنید، من توصیه می کنم که کارت PCIe بزرگترین و آخرین نسخه را داشته باشید، تا زمانی که مناسب باشد.\nاز طریق MetaTrader 4 که یک پلتفرم کلاسیک است و MetaTrader 5 ، که نوع «پیشرفته» آن است، و یا R Trader ، که نسل جدیدی پلت فرم ها با چند دارایی و با سریعترین نمودار در صنعت ارزهای دیجیتال را ترید کنید. همانطور که مشاهده می کنید بسیاری از اقدامات در یک فضای آفلاین انجام می شود ، اما خود محصول - کارت های تخفیف - از طریق اینترنت به فروش می رسد. این بدان معناست که فروش تخفیف را می توان با خیال راحت یکی از راه های کسب درآمد اینترنتی دانست. به بیان ساده ، داشتن یک هزار دلار سپرده ، اندازه یک لات فارکس باز معاملاتی نباید از 30 دلار بیشتر شود. ما همچنین از کار با سیستم های Martingale اجتناب می کنیم ، زیرا علی رغم اینکه این تاکتیک عملکرد بسیار بالایی دارد ، یک سری از قراردادهای غیر سودآور نیز مستثنی نیستند ، که با افزایش نرخ ها ، سپرده شما را از بین می برد.\nنمونه ای از پروژه انجام شده تابلو برق سنگ شکن . . برای فارکس باز صرف‌نظر کردن از پاسخ‌گویی اینجا را کلیک نمایید. نام (الزامی) . تمامی حقوق برای اتوماسیون صنعتی کاسپین محفوظ است. بازار سفته بازها (سرمایه گذاری با ریسک بالا) این که بگوییم او از صفر شروع کرده است تا حدی واقعیت ها را تحریف می کند. در واقع ، او شروع خوبی داشت ، اما طبق استانداردهای غربی ، خانواده معمولی ترین است. پدرم وکیل بود ، مادرم نیز وکیل بود. داد و ستد مبادلهنداشت.