Школы да навучальнага года падрыхтаваны.\nНа парозе - новы навучальны год. Плануецца, што адукацыйным працэсам у Бабруйскім раёне будзе ахоплена 1677 дзяцей, з якіх 1316 школьнікаў і 361 дашкольнік. Структура раённай адукацыйнай сеткі, як і ў папярэднім навучальным годзе: 23 установы, у тым ліку 13 - агульнай сярэдняй адукацыі (6 сярэдніх школ і 7 вучэбна-педагагічных комплексаў), 7 устаноў дашкольнай адукацыі, дзяржаўная ўстанова дадатковай адукацыі ´Цэнтр творчасці Бабруйскага раёна´, а таксама ДУА ´Цэнтр карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі Бабруйскага раёна´ і ДУА ´Бабруйскі раённы сацыяльна-педагагічны цэнтр´. Наколькі ´адукацыйная гаспадарка´ падрыхтавана да навучальнага года, ці чакаюць дзяцей, разам з прыемнымі эмоцыямі ад сустрэч, і станоўчыя эмоцыі ад новенькага абсталявання ды рамонтаў, мы пацікавіліся ў начальніка аддзела па адукацыі, спорту і турызму райвыканкама Алесі Стэльмак.\n- Алеся Сяргееўна, давайце і пачнем з ´новенькага´: гэта заўжды цікава нашым чытачам.\n- Пачну з таго, што на падрыхтоўку ўстаноў адукацыі да новага навучальнага года выдаткавана 135 304,14 рублёў бюджэтных асігнаванняў. Сярод значных падрыхтоўчых мерапрыемстваў сёлетняга года - рамонты накрыцця Цялушскага і Хімоўскага вучэбна-педагагічных комплексаў, Брожскага і Вішнёўскага дзіцячых садкоў. Выкананы рамонты сховішчаў гародніны ў Бортнікаўскім ВПК і Гарбацэвіцкай СШ, рамонт трыбун на стадыёне Глушанскага ВПК. Немалая сума грошай накіравана на аднаўленне санітарных вузлоў і душавых - у Ленінскім і Хімоўскім вучэбна-педагагічных комплексах, Гарбацэвіцкай і Брожскай СШ, Глушанскім ВПК. У двух апошніх установах заменены на новыя прыборы для асвятлення ў калідорах і кабінетах. У Міхалёўскім ВПК часткова заменена вучэбная мэбля, там жа і ў Туголіцкай СШ - мэбля для сну. Таксама набыты 25 канторак у кабінеты старэйшых класаў, тумбы пад аўдыторныя дошкі, сталовы посуд, тэрмасы. Праведзена работа па метадычным і рэсурсным забеспячэнні ўстаноў адукацыі, прыдбаны новыя падручнікі, вучэбныя праграмы, метадычныя комплексы, дыдактычны і раздатачны матэрыял, сацыяльна значная літаратура. На ўмацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы выкарыстаны таксама сродкі ўстаноў адукацыі ад дзейнасці, што прыносіць даход, і спонсарскія сродкі. За іх былі набыты будаўнічыя матэрыялы для рамонту групавых памяшканняў дашкольных устаноў, вучэбных кабінетаў, калідораў, актавых і спартыўных залаў, харчблокаў, фае, фасадаў. За кошт спонсарскіх сродкаў праведзены рамонт стулаў у актавай зале Хімоўскага ВПК. Дзякуючы філіялу ´Варатынь´ ААТ ´БЗТДіА´ ў дзіцячым прытулку заменены на новыя вокны ў актавай зале і пакрыццё падлогі ў пакоях установы. Адкрытым акцыянерным таварыствам ´АСБ Беларусбанк´ перададзены на бязвыплатнай аснове Туголіцкай школе 8 персанальных камп´ютараў.\n- Ці можна сказаць, што школы да пачатку новага вучэбнага года падрыхтаваны?\n- Так. Ужо да 1 чэрвеня камісіямі былі складзены акты аб стане спраў і неабходных мерапрыемствах па падрыхтоўцы ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі да новага навучальнага года з уключэннем рэкамендацый ад Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, органаў дзяржнагляду і іншых, што дазволіла ажыццявіць своечасовую якасную іх падрыхтоўку для атрымання сертыфікатаў гатоўнасці. На сёння падпісаны ўсе 13 сертыфікатаў устаноў агульнай сярэдняй адукацыі і сертыфікат дзіцячага сацыяльнага прытулку Бабруйскага раённага сацыяльна-педагагічнага цэнтра. Карыстаючыся магчымасцю, выказваю шчыры дзякуй кіраўнікам і калектывам, а таксама бацькам, спонсарам і ўсім, хто прыняў удзел у падрыхтоўцы нашых ўстаноў да новага навучальнага года.\n- Алеся Сяргееўна, як абстаяць справы з педагогамі на сяле?\n- Раённыя ўстановы адукацыі ўкамплектаваны кваліфікаванымі педагагічнымі кадрамі. Адукацыйны працэс ва ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі сёлета забяспечвалі 274 педагагічных работнікі, з якіх 256 маюць вышэйшую адукацыю. 189 педагогаў з вышэйшай і першай кваліфікацыйнымі катэгорыямі, два - з кваліфікацыйнай катэгорыяй ´настаўнік-метадыст´. Ва ўстановах дашкольнай адукацыі вышэйшую адукацыю маюць 30 з 47 педагогаў. 22 педагогі - з вышэйшай і першай кваліфікацыйнымі катэгорыямі. І, вядома ж, традыцыйна да новага навучальнага года чакаем прыбыццё ў раён маладых спецыялістаў, сёлета іх 18.\n- Ці няма праблем з забяспечанасцю маленькіх вяскоўцаў дашкольнай адукацыяй?\n- Праблем няма. Нарматыў забяспечанасці дзяцей ранняга і дашкольнага ўзросту месцамі складае 99,8%, што на 17,4% вышэй за вызначаны рэспубліканскі паказчык. Усе запыты бацькоў на вылучэнне месцаў для дзяцей у дашкольных групах выконваюцца.\n- Якаснае навучанне - гэта адно, але не меней значным для дзіцяці, фарміравання яго светапогляду, маральнага здароўя з´яўляецца правільна арганізаваны і, галоўнае, цікавы вольны час. Якія магчымасці для гэтага ў раённай сістэмы адукацыі?\n- Магчымасці шырокія. У новым навучальным годзе на базе ўстановы дадатковай адукацыі ´Цэнтр творчасці Бабруйскага раёна´ плануецца функцыянаванне 102 аб´яднанняў па інтарэсах, якія будуць наведваць 800 навучэнцаў. Такім чынам, ахоп непаўналетніх гурткамі і секцыямі складзе болей за 60%. Будзе магчымасць рэалізаваць сябе і ў прыхільнікаў спорту і фізічнай культуры. Ва ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі налічваецца 77 фізкультурна-спартыўных аб´ектаў, усе яны да навучальнага года прыведзены ў належны стан.\n- Сярод прыярытэтных пытанняў ад бацькоў - ці будзе забяспечана якаснае харчаванне дзяцей у школах і садках?\n- Гэтае пытанне знаходзіцца на пастаянным кантролі кіраўнікоў устаноў адукацыі, нашага аддзела і Бабруйскага занальнага цэнтра гігіены і эпідэміялогіі. Адзін з накірункаў дзейнасці - удасканаленне арганізацыі харчавання, павышэнне яго якасці. На падставе зацверджанага графіку работы камісіі па кантролі за харчаваннем навучэнцаў ажыццяўляецца маніторынг арганізацыі харчавання ва ўстановах адукацыі ў мэтах аказання метадычнай дапамогі і ліквідацыі выяўленых недахопаў для прымянення мер папераджальнага і прафілактычнага накірункаў. Пытанне аб арганізацыі харчавання ва ўстановах адукацыі абмяркоўвалася на нарадах з маім удзелам, а таксама на пасяджэнні райвыканкама ў маі. Адзначу таксама, што, згодна з планам мерапрыемстваў па мадэрнізацыі і ўмацаванні матэрыяльна-тэхнічнай базы аб´ектаў харчавання на 2021-2022 гады, набыта халадзільнае і тэхналагічнае абсталяванне: халадзільнікі, электрашынкоўкі, электрамясарубкі, вытворчыя сталы, стэлажы, мыйныя ванны і іншае неабходнае.\n- Навучальны год бярэ адлік ад першага восеньскага месяца, а гэта значыць, што адначасова трэба рыхтавацца да ацяпляльнага перыяду...\n- Запланаваныя мерапрыемствы па падрыхтоўцы ўстаноў адукацыі да асенне-зімовага перыяду выкананы. Установамі набыты торфабрыкет, праведзена рэвізія запорнай арматуры, кранаў, спраўнасці сістэм ацяплення ў кацельных, цеплавых вузлах устаноў, работы па электрафізічных вымярэннях, паверцы манометраў, гідраўлічныя выпрабаванні, гідрапнеўматычная прамыўка сістэм ацяплення.\n- І галоўнае - што зроблена дзеля бяспечнага знаходжання дзяцей ва ўстановах адукацыі?\n- Дзеля выканання патрабаванняў заканадаўства аб пажарнай бяспецы ўсе нашы ўстановы абсталяваны сучаснымі сістэмамі пажаратушэння, сістэмай апавяшчэння і сістэмай аўтаматычнай пажарнай сігналізацыі. Неабходны інвентар знаходзіцца ў спраўным стане. У адпаведнасці з сучаснымі патрабаваннямі перапрацаваны планы эвакуацыі людзей. Ва ўсіх установах наладжана работа па выкананні прапускнога рэжыму. Маюцца кнопкі трывожнай сігналізацыі. 5 устаноў аснашчаны сістэмамі відэаназірання. Тэрыторыя ўстаноў агароджана, уезд туды дазволены толькі спецыялізаванаму аўтатранспарту. Работнікі і навучэнцы азнаёмлены з алгарытмам дзеянняў на выпадак надзвычайнай сітуацыі ці з´яўлення незнаёмца на тэрыторыі. Адміністрацыяй устаноў сумесна з педкалектывамі праводзіцца пастаянны кантроль за дзецьмі на прадмет наяўнасці ў іх рэчываў, што забаронены для захавання і выкарыстання. Праводзяцца мерапрыемствы па прафілактыцы каранавіруснай інфекцыі, у тым ліку і вакцынацыя работнікаў - педагогі ўсведамляюць неабходнасць гэтага. Да таго ж, у надыходзячым навучальным годзе запланавана правядзенне капітальнага рамонту Каменскай СШ, у 2022-м - ясляў-сада аг. Кавалі.


«Хачу аддаць унукаў у беларускамоўную школу». Топ-6 пагроз нацыянальнай бяспецы ад дэпутата з КДБ\nГлавная » ИНВЕСТИЦИИ » «Хачу аддаць унукаў у беларускамоўную школу». Топ-6 пагроз нацыянальнай бяспецы ад дэпутата з КДБ\nПятро Атрошчанка — экс-намеснік начальніка КДБ па Мінску і Мінскай вобласці. Падчас службы займаўся барацьбой з карупцыяй і эканамічнымі злачынствамі. Цяпер ён сябра камісіі па нацыянальнай бяспецы ў Палаце прадстаўнікоў. Зрэшты, пра сваю работу Пятро рэдка кажа ў мінулым часе — падкрэслівае, што належыць да спецслужбістаў.\nПетр Атрощенко, фото с сайта pravo.by\n«Наша Ніва» папрасіла Атрошчанку паразважаць на тэму галоўных выклікаў нацыянальнай бяспецы — пра што мы сёння павінны клапаціцца?\nПрапануем вам топ пагрозаў бяспецы па версіі палкоўніка.\n1 месца. Тэрарызм\n«Як супрацоўніка праваахоўных органаў, мяне больш за ўсё хвалююць праблемы тэрарызму. Чаму? Тое, што адбываецца, прымушае задумацца. Асобныя еўрапейскія краіны заяўляюць нават пра магчымасць змены заканадаўства для папярэджання выклікаў. Бо што такое — тры тэракты цягам кароткага часу толькі ў Брытаніі? Мы таксама прынялі новую рэдакцыю закона аб барацьбе з тэрарызмам. У нечым гаворка ідзе пра абмежаванне правоў чалавека, але гэта вымушана. Людзей праблема тэрарызму вельмі хвалюе і ў нашай краіне, гэта страшна, яго цяжка прадказаць. Таму я стаўлю гэта на першае месца.\n2 месца. Эканоміка\nКалі я пачынаў нараду ў аддзеле эканамічнай бяспекі, я казаў заўсёды: «Хлопцы, не будзе эканомікі — не будзе нічога». Сюды адносім і зніжэнне вытворчасці, рост цэнаў, зніжэнне інвестыцыйнай актыўнасці. Малы аб’ём інвестыцый — гэта нават асобным пунктам можна выносіць. Усё гэта вядзе да пагаршэння ўзроўню жыцця, сацыяльнай напружанасці. Карупцыя? Я б не выдзяляў асобна гэты пункт. У нас карупцыя местачковая, маленькая. Сваяцтва? Можа быць, для гэтага і праводзіцца аптымізацыя, каб выявіць эфектыўнасць работнікаў.\n3 месца. Ізаляцыя\nІзаляцыю дзяржавы аднясём да палітычных пагрозаў. Тут мноства фактараў уплываюць на сутнасць, пашыранасць ізаляцыі, яе вынікі. Але што гэта пагроза — адназначна.\n4 месца. Інфармацыйная пагроза\nІнфармацыйная пагроза — вельмі істотны момант. Сёння такія маштабы абмену інфармацыяй, што цэлую дзяржаву можна змяшаць з брудам, кампраметаваць, абвінаваціць. Любы ўкід можа быць успрыняты як праўда. Але я супраць замоўчвання негатыўных момантаў, бо куды мы прыйдзем тады?\nРаскажу такую гісторыю з жыцця — у 1986 годзе я быў старшым лейтэнантам, служыў ва Узброеных сілах. Быў на сутачным дзяжурстве з 30 красавіка па 1 мая. І вось, іду дадому, і мне па вялікім-вялікім сакрэце кажуць, што адбылося нешта страшнае — узарвалася АЭС! Праз пяць дзён! Гэта жахліва.\nШто да ўплыву замежных СМІ на беларускую аўдыторыю, то я скажу так — я сябра парламенцкага сходу саюзу Беларусі і Расіі, мы ўжо некалькі разоў сустракаліся з калегамі і казалі ім пра ціск на Беларусь з расійскіх каналаў, нават калі гэта ўсё яшчэ толькі пачыналася — я пра гісторыю з Данквертам. І самае галоўнае, што яны [рускія] пра ўсё гэта ведаюць. І высновы з тых размоў я зрабіў не як дэпутат, а як супрацоўнік сілавых структур. Але тут зноў выплывае на першае месца эканамічная сфера — калі станем мы багацейшыя, то стане ўсё мацнейшым — і нашае тэлебачанне ў тым ліку, будзем і мы камусьці дыктаваць тады свае ўмовы, можа быць.\n5 месца. Эміграцыя розуму\nХай мяне тройчы пераконваюць, што мы былі лепшыя за сучасную моладзь, гэта не так — яны разумнейшыя. Беларуская моладзь вельмі таленавітая. У любой сферы можна знайсці чалавека, які шматкроць кампетэнтнейшы за тых, што 30 гадоў таму быў у гэтым узросце.\nПрыклад з маёй сферы — некалі тыя хлопцы, якія хацелі стаць сілавікамі [гаворка пра Інстытут дзяржаўнай бяспекі], прыходзілі да мяне на суразмоўе. Так, блыталі Лермантава з Булгакавым, але па вузкіх пытаннях былі вельмі кампетэнтныя. І так у любой сферы — праграмісты, даследчыкі і гэдак далей. Вялікая колькасць таленавітай моладзі з’язджае. І вось гэта — пагроза. Тут нават не дэмаграфія — спецыялісты кажуць, што пасля 2020 года ў нас будзе ўздым — я канкрэтна пра мазгі, якія краіна страчвае. Тыя мазгі можна затрымаць толькі прызнаннем, гэта першае. Грошы — другі, але таксама істотны момант. Я ўсё ж лічу прызнанне і запатрабаванасць важнейшымі.\n6 месца. Падзенне патрыятызму\nЧаму моладзь не хоча ў войска? Задаваўся гэтым пытаннем неаднаразова. Чаму мы дасягнулі таго, чаго дасягнулі? Чаму ідзеш па вуліцы, а табе насустрач дзеўкі з півам? Чаму заходзіш у трамвай, а там два хлопцы ганарацца, што яны за праезд не заплацілі? Вы каго абулі тым самым, дзяржаву? Дык вы сябе абулі! Гэта што, да нас звонку прыйшло — ад амерыканцаў, «гадаў», ці ад немцаў? Ды не, гэта мы самі недапрацавалі!\nГляньце на нашых футбалістаў падчас гімну, на Глебаў хвалёных… а пасля прыйшоў Крывушэнка, набраў моладзь — дык яны абняліся перад гульнёй, гімн праспявалі, біліся за Радзіму і перамаглі балгараў, якія ў сетцы вышэй. Таму… недастаткова працуем у гэтым кірунку, мне здаецца. Вы правільна кажаце, што нам ёсць чым ганарыцца — сорамна не ведаць пра першую Канстытуцыю ў Еўропе, ці пра Скарыну, ці пра Барыса Кіта.\nЯ вам так скажу, я асабіста ўжо гаварыў з дачкой, каб аддаць унукаў у беларускую школу. Мы з імі спрабуем гаварыць па-беларуску, каб яны разумелі мову, хаця ім толькі па тры гады з паловай. Але нельга, я думаю, браць меч і рубіць — скажам, ставіць задачу, каб да 2050 года ўсе загаварылі па-беларуску. Гэта не самае галоўнае, але і тое, што я ўвесь час не размаўляю па-беларуску, не замінае мне ведаць гісторыю сваёй краіны. Ад патрыятызму, насамрэч, шмат чаго ідзе. Тыя ідэалы патрэбны, каб паважаць зямлю, сваю дзяржаву. Заробкі ў канверце і ўхіленне ад падаткаў — гэта ж таксама ад недахопу патрыятызму ў нейкім плане.\nА ці можна быць патрыётам пад бела-чырвона-белым сцягам? Ведаеце, сімволіка — таксама не самы галоўны крытэр незалежнасці. Але мне выбаршчыкі часта задавалі пытанне, як я стаўлюся да сцяга, гімна, «Пагоні». Я думаў пра гэта і перакананы, што калі будзе такая патрэба — трэба правесці рэферэндум. Паверце, і ў мяне знаёмых, якія трымаюцца гэтых сімвалаў, шмат.\nАле меркаванні ўсё ж разыходзяцца. Вы мусіце разумець, што шмат людзей дагэтуль жывуць у Савецкім Саюзе. Ім важныя хаця б частковыя згадкі іх мінулага жыцця, калі быў камунізм, калі мы ўсе жылі ў сваім закрытым куце і ні пра што не ведалі. Я думаю, што калі б такі рэферэндум адбыўся сёння — то яшчэ б перамагла постсавецкая сімволіка. Але едзе машына з БЧБ-налепкай — хай едзе.\nА то памятаю, паказалі брамніка «Крумкачоў», а ў яго на пальчатках БЧБ-палоскі. Ну і што? Навошта кагосьці правакаваць і засяроджваць на гэтым увагу? Ну, і ў мяне майка з такімі колерамі таксама ёсць, а на рабочым стале вось стаіць дзяржаўны чырвона-зялёны сцяг. Ці маглі б суіснаваць два сцягі? Я думаю, што так, абсалютна.\nА ўвогуле, я патрыётамі захапляюся. Вось нядаўна сустрэў дырэктара аднаго сельскага клуба, мы праходзілі праз парк. Ён паказвае возера закінутае, кажа, я дамовіўся з мінскім камерсантам, ён тут пляж зробіць, будуць дзеткі тут плаваць. А ён сам з Балтыі, здаровы такі хлопец фізічна. Ну, а я кажу — гэта ж трэба, вось ты не беларус, а так пра тутэйшыя месцы дбаеш. А ён адказвае, маўляў, вы, канечне, прабачце, але калі мне хто скажа, што я не беларус, я таму морду наб’ю. Вось так! А то некаторыя сапраўдныя беларусы толькі і чакаюць, пакуль у суседа карова сканае. Таму падзенне патрыятызму я ацэньваю як пагрозу.\nНапрыканцы гутаркі наш суразмоўца таксама адзначыў, што ваенныя пагрозы Беларусі ён ставіць на самае апошняе месца з усіх магчымых.


Ўвядзенне ў Эратасфен: Бацька геаграфіі\nСтаражытнагрэцкі навуковец Эратасфен (ок. 276 г. да н.э. да с. 195 г. да н.э.), што звычайна называюць «бацькам геаграфіі,» з-за таго, што ён па сутнасці вынайшаў яго ў якасці навуковай дысцыпліны. Эратасфен быў першым , каб выкарыстоўваць слова геаграфію і іншыя тэрміны, якія ўсё яшчэ выкарыстоўваецца сёння, і ён таксама меў дробнасерыйная паняцце планеты ў працягу большага гледжання сусвету , якая праклала шлях для нашага сучаснага разумення космасу.\nСярод яго дасягненняў было яго звышнатуральна дакладны разлік даўжыні акружнасці Зямлі.\nКароткая біяграфія Эратасфена\nЭратасфен нарадзіўся каля 276 г. да н.э. у грэцкай калоніі Кирена, тэрыторыі, якія ляжаць у тым, што сучасная Лівія. Ён атрымаў адукацыю ў акадэміях у Афінах і быў прызначаны запусціць Вялікую Бібліятэку ў Александрыі ў 245 г. да н.э. па Фараон Пталямей III. Ць час службы ў якасці галоўнага бібліятэкара і навукоўца, Эратасфен напісаў ўсёабдымны трактат аб міры, пад назвай Геаграфія. Гэта было першае выкарыстанне слова, якое ў перакладзе з грэцкага літаральна азначае «пісаць аб зямлі.» Геаграфія таксама ўвёў паняцці скварных, ўмераных і халодных кліматычных зон.\nУ дадатак да яго вядомасці як матэматык і географ Эратасфен быў вельмі таленавіты філосаф, паэт, астраном і музычны тэарэтык. Як навуковец у Александрыі, ён зрабіў некалькі значны ўклад у навуку, у тым ліку прызнанне таго, што ў год складае крыху больш, чым 365 дзён, і, такім чынам, патрабуе дадатковы дзень кожныя чатыры гады, каб каляндар, каб заставацца паслядоўным.\nУ старасці, Эратасфен аслеп і памёр ад самоиндуцированного голаду альбо 192 або 196 БВФБ. Такім чынам, ён жыў, каб быць каля 80 да 84 гадоў.\nВядомы Эксперымент Эратасфена\nВельмі вядомы матэматычны разлік, у якім Эратасфен вызначыў даўжыню акружнасці Зямлі з'яўляецца ключавой часткай таго, чаму мы ўспамінаем і святкуем свой уклад у навуку.\nПачуўшы пра глыбокі калодзежы ў Сіене (недалёка ад тропікаў Рака і сучаснага Асуан), дзе сонечнае святло толькі які абрынуўся на дне студні на дзень летняга сонцастаяння, Эратасфен распрацаваў метад, з дапамогай якога ён мог бы вылічыць акружнасць Зямлі, выкарыстоўваючы асновы геаметрыі. (Грэцкія навукоўцы ведалі, што зямля сапраўды была сферай.) Той факт, што Эратасфен быў блізкім сябрам вядомага грэцкага матэматыка Архімеда, мабыць, адна з прычын яго поспеху ў гэтым разліку. Калі ён не супрацоўнічаў напрамую з Архімеда ў гэтым практыкаванні, ён павінен быць, безумоўна, дапамаглі яго сяброўства з вялікім піянерам ў геаметрыі і фізіцы.\nДля таго, каб вылічыць акружнасць Зямлі, Эратасфен неабходныя два важных вымярэння. Ён ведаў прыкладныя адлегласць паміж Сіене і Александрыяй, як вымераны вярблюджым харчаваннем гандлёвых караванамі. Затым ён вымераў кут цені ў Александрыі сонцастаяння. Прымаючы кут цені (7 ° 12 ') і падзяліўшы яе на 360 градусаў акружнасці (360, дзеленай на 7,2 выхадаў 50), Эратасфен можа затым памножыць адлегласць паміж Александрыяй і Сіене на 50, каб вызначыць, па акружнасці зямля.\nХарактэрна, што Эратасфен вызначыў даўжыню акружнасці да 25000 міль, усяго 100 міль над фактычнай акружнасцю на экватары (24,901 міль).\nХоць Эратасфен зрабіў матэматычныя памылкі ў сваіх разліках, яны, на шчасце, адмянілі адзін аднаго і далі дзіўна дакладны адказ, які да гэтага часу выклікае навукоўцы падзівіцца.\nНекалькі дзесяцігоддзяў праз, грэцкі географ Посидоний настойваў, што акружнасць Эратасфена была занадта вялікі. Ён вылічыў акружнасць на сваім і атрымаў лічбу 18,000 міль - 7000 міль занадта кароткіх. У сярэднія вякі, большасць навукоўцаў прынялі акружнасць, хоць Хрыстафор Калумб выкарыстаў Посидония Эратасфен акружнасці, каб пераканаць сваіх прыхільнікаў, што ён мог хутка дабрацца да Азіі, плывучы на захад ад Еўропы. Як мы цяпер ведаем, гэта была крытычная памылка на часткі Калумба. Калі б ён выкарыстаў постаць Эратасфена замест гэтага, Калумб ведаў бы ён яшчэ не быў у Азіі, калі ён прызямліўся ў Новым Свеце.\nШто Heartland тэорыя Маккиндера?\n«Новая» і «Старая» краіна\nХармія Дэ бліжэй\nДругая сусветная вайна: Марскі бой Касабланкі\nЯк праспрагайце нерэгулярны французскі дзеяслоў «Boire» (піць)\nІмёны гульцоў Атрымаць Роўны Billing з камандамі на Кубак Стэнлі\nШто такое Памер (або Змена памеру) у жывапісу?\nІтальянская спражэння дзеясловаў: Cantare\nTop 9 Пытанні бацькоў скейтбардыстаў\nПлавальныя Гаджэт, плаваць інструменты, плывец цацка, Swim абсталяванне і трансмісійнае\nВажнасць падрыхтоўкі настаўнікаў Эфектыўных\nЖнівень - Храналогія жніўня для 63-44 да н.э.\nЗначэнне Сайкоў на японскай мове\nДух Сувязь з памерлымі Жывёлы\nШто такое Іерэміяда?\nМайстар Quickstep танец\nМалітва ў гонар Сэнт-Схаластыкі\nДва Дзеясловы Значэнне «быць»: «Ser» і «Эстар»\nЗлавіць Каліфорніі Leopard акулы\nHomeschool Кіраўніцтва Curriculum - Phonics праграмы\nІнсульт заказ для напісання кітайскіх іерогліфаў\nЛепшыя кнігі для дзяцей язычніцкіх\nШто Вакальныя Рэгістры?\nЯк выбраць самы лепшы Longboard SURFBOARD\nПраграма курса, раскадаваць


Галоўная ➠ Мэбля ➠ Як абраць канапка для штодзённага сну\nКалі вы збіраецеся набыць канапка для сну, то ў асаблівасці сур'ёзна падыдзіце да выбару механізму канапы.\nДа галоўных момантах, якія адрозніваюць механізмы, можна аднесці: хуткасць раскладвання, тэрмін службы, і, натуральна, камфортнасць і зручнасць. Еврокнижка, кніга і Цік так - самыя вядомыя і, мабыць, самыя доўгачасовыя варыянты, так як, на самай справе, ламацца там проста няма чаму, да таго ж яны і самыя танныя. Варта разглядзець і такі варыянт, як Седафлекс - механізм трансфармацыі, які нагадвае французскую раскладушку.\nЗдзяйсняючы куплю, варта ўлічваць, што канапа-ложак павінен валодаць артапедычнымі якасцямі, зрэшты, цяпер у асартыменце прадаюцца адмысловыя матрацы для канапаў, якія спалучаюць у сабе добрыя характарыстыкі камфорту і даўгавечнасці. З такім матрацам і сон будзе саладзей, і абіўка канапы з часам не разгубіць ўласнай прэзентабельна выгляду. Дарэчы, пра абіўцы. Неабходна адзначыць, што для штодзённага сну скура альбо скуразамяняльнік няшмат падыходзяць, не лічачы гэтага, абіўка не павiнна быць сінтэтычнай. Абіўка з 100% натуральнага валакна імкліва заціраецца, таму кампазіцыя натуральных і сінтэтычных валокнаў, мабыць, з'яўляецца больш добрым варыянтам.\nКупляючы канапка, абавязкова неабходна звяртаць увагу на цэласць самога спальнага месца - там не павінна быць злучэнняў. І ў выніку: выбіраючы канапка, ня саромейцеся папрасіць кансультанта салона раскласці канапка. Пасядзіце на ім, палежыце, ацаніце яго камфортнасць і цвёрдасць, паспрабуйце раскласці і скласці ўпадабаны канапка без дапамогі іншых - калі вас усё задавальняе, азначае можна не вагацца і браць.


(Пачатак у № 6.)\nАктуальныя праблемы тэатральнага жыцця і шляхі іх вырашэння\nУладзімір РЫЛАТКА, першы намеснік генеральнага дырэктара Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь\nНа адной з калегій беларускаму тэатру былі прадказаны ўзрушэнні ў рынкавай стыхіі, але апошняя Нацыянальная тэатральная прэмія прадэманстравала ўпэўненае развіццё беларускага тэатра, і прадказанні не спраўдзіліся.\nНельга не парадавацца поспеху магілёўскіх тэатраў са спектаклямі “Крэйцарава саната” і “На дне”, Брэсцкага тэатра лялек, яркія работы прадставілі купалаўцы ў “Чайцы”, Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Максіма Горкага ў музычнай прыпавесці пра Уладзіміра Мулявіна “Пясняр”. А хіба ж не падзеяй у тэатральным жыцці стала пастаноўка Віталя Баркоўскага “Пінская шляхта” ў самым юным беларускім Палескім драмтэатры? Тэатральная палітра сталічнага жыцця літаральна мяняецца са з’яўленнем фестываляў “Тэарт”, “ПлаSтформа”, праектаў Нацыянальнага цэнтра сучаснагых мастацтваў.\nМы прывыклі скардзіцца на недахопы нашай сучаснай драматургіі, а расійскія тэатразнаўцы называюць беларускую драматургію авангардам на постсавецкай прасторы. У Расіі і Еўропе ведаюць Дзмітрыя Багаслаўскага, Мікалая Рудкоўскага, Андрэя Курэйчыка, Паўла Пражко, Паўла Расольку, Дзіяну Балыка. Свежую і вельмі кваліфікаваную брую ў тэатральную крытыку ўносіць моладзь — Дзяніс Марціновіч, Надзея Якаўлева, Алена Лісава, Наталля Ганул. Прозвішчы можна працягваць называць, але не гэта галоўнае. Галоўнае, што ў тэатральную сістэму ўліваюцца новыя таленавітыя сілы, якія трэба беражліва падтрымліваць і не раскідваць камяні, а збіраць іх. Калі закранулі тэатральную прэмію, то напрошваюцца два пажаданні арганізатарам. Вядома, неабходна дадаць намінацыю рэжысёраў і мастакоў, пакідаючы акцёрскія намінацыі, паколькі гэта заўсёды быў найбольш уразлівы бок беларускага тэатра. Другое — не хапае грамадскага абмеркавання вынікаў, асэнсавання тэндэнцый, іх фіксацыі друкаваным словам. Творчыя саюзы гэта зрабіць не могуць. Мяркую, наш ведамасны друк цалкам можа выступаць арганізатарам гэтага працэсу з прыцягненнем мастацтвазнаўчых кафедраў. Гэта будзе замацоўваць тэатральную сістэму, бо раз’яднанасць розных галін тэатральнага жыцця сёння, мабыць, яго самае слабое месца.\nНавуковыя даследаванні эканомікі тэатра выпрацавалі паказчыкі эфектыўнасці работы тэатра. Гэта, пры росце даходаў роўным росту інфляцыі, з’яўляецца паказчыкам эканамічнай эфектыўнасці росту долі ўласных даходаў у агульнай структуры расходаў, сацыяльнай — гэта колькасць гледачоў на адзін спектакль. Як выглядае наш тэатр? За 2 гады ўласныя даходы выраслі на 32 %, доля ўласных даходаў у структуры выдаткаў вырасла да 37 %, колькасць гледачоў на 1 спектакль узрасла на 28 %. Тэатр заўсёды жыў у рынку, і сёння ў заработнай плаце Вялікага тэатра Беларусі ў вядучых артыстаў, на якіх будуецца рэпертуар, да 70 % заробленых самім тэатрам сродкаў (дарэчы, за два гады сярэдні заробак падрос на 17 %). У гэтым — аснова стабільнасці калектыву.\nАле трэба сказаць шчыра, утрымліваць пазіцыі становіцца ўвесь час цяжэй. І для таго ёсць вельмі сур’ёзныя прычыны. Паглядзіце агульнарэспубліканскую карціну: тэатральная аўдыторыя скарацілася на 82 тысячы чалавек, колькасць гледачоў на 1 спектакль знізілася з 203 да 190. Зніжэнне выдаткаў на культурныя патрэбы ў спажывецкім кошыку нашага гледача пачало даваць свае негатыўныя вынікі. Як кажуць знаўцы рынкавых законаў, у перыяд узрастання эканамічнага напружання галоўным становіцца нават не барацьба за прыбытак, а барацьба за спажыўца, у нашым выпадку за гледача, асабліва за ядро аўдыторыі гледачоў, людзей, якія любяць хадзіць у тэатр, дыхаць асаблівай тэатральнай атмасферай. У працы з гледачом мы абапіраемся на вядомую трыяду: гэта грамадская прывабнасць, шматфункцыянальнасць, навізна творчай прапановы.\nНекалькі месяцаў мы рыхтуем нашых гледачоў да ўдзелу ў адной з самых папулярных нашых акцый — Навагоднім балі ў Вялікім, дзе ўручаюцца спонсарскія прэміі лепшым артыстам года. У дзень нараджэння тэатра на Дні адчыненых дзвярэй прымаем і, як можам, забаўляем некалькі тысяч наведвальнікаў, пасвячаем іх у тэатральныя таямніцы. Праводзім літаратурныя чытанні для аматараў паэзіі, экскурсіі, фотасесіі, дзіцячыя конкурсы і выставы ікон, карцін, рарытэтаў. Хочацца падзякаваць музею тэатральнай і музычнай культуры і Акадэміі навук за пастаянную падтрымку. Кожны раз мы рассылаем да 35 тысяч электронных лістоў і запрашэнняў на нашы акцыі патэнцыйным гледачам.\nЯк бы ні было арганізацыйна і фінансава складана, мы праводзім фэсты, якія падаграваюць грамадскую ўвагу да тэатра. Таму з дапамогай спонсараў стараемся зрабіць традыцыяй “Балетнае лета ў Вялікім”, “Нясвіжскі фэст у замку Радзівілаў”. Найважнейшай акцыяй у прапагандзе опернага мастацтва стаў Калядны форум і Міжнародны конкурс вакалістаў. За тры гады конкурс дапамог нам “прыручыць” групу маладых яркіх салістаў оперы і цяпер мы фарміруем інстытут пастаянных запрошаных салістаў, якія ўжо паспяхова ўвайшлі ў наш рэпертуар. У балетнай трупе такой патрэбы няма, бо наш склад салістаў у балеце як ніколі моцны. Навізна творчай прапановы, вядома, не толькі ў новых тварах, але і ў прэм’ерах. І штогод у тэатры праходзіць 5 — 7 прэм’ер.\nАле не ўсё так бясхмарна, многія гады наша балетная трупа не дакраналася да сусветных шэдэўраў сучаснай харэаграфіі. І першыя сустрэчы з балетамі харэаграфічнага генія Іржы Кіліяна з аднаго боку паказалі нашы велізарныя патэнцыйныя магчымасці, але і выявілі часам негатоўнасць маладых артыстаў да паўнавартаснага ўспрымання новага матэрыялу, у першую чаргу яго музычнай асновы.\nСтановіцца зразумелым, чаму ў школе Барыса Эйфмана, каб атрымаць універсальнага артыста, займаюцца сальфеджыа, спяваюць у хоры, іграюць у аркестрах.\nПра ўсё гэта досыць прывабна піша наш трохмоўны ілюстраваны часопіс “Партэр”, які штомесяц купляе каля дзвюх тысяч гледачоў і ўжо ёсць падпіска. Менавіта вакол часопіса прэм’ер, тэатральных падзей і фармуецца сапраўдная аўдыторыя гледачоў. Усё гэта дазваляе ўтрымліваць запаўняльнасць глядзельнай залы ў раёне 80 %, без дадатковых мер эканоміі. Але мы памятаем запаведзь — сэканоміць на сабе, але не на гледачы. У сувязі з асаблівай важнасцю ролі СМІ ў гэты час не можа не ўсхваляваць інфармацыя пра цяжкасці, якія ўзніклі з выданнем часопіса “Мастацтва” — адзінага мастацтвазнаўчага выдання. Так, напэўна, трэба ўдасканальваць, змяняць формы працы нашага холдынгу, асабліва, вядома, газеты “Культура”. На мой погляд, недазваляльная раскоша ў наш няпросты час — мець газету з вузкай скіраванасцю. Вядома, гэта з галіны фантастыкі, але хацелася б мець газету, якая звяртаецца да слухача, чытача, гледача, наведвальніка музея. Прыйшоў час, калі мы павінны дзьмуць у адны ветразі. Але пазбаўляць мастацтва свайго часопіса “Мастацтва” было б, напэўна, няправільна.\nПаважаныя калегі, увесь пафас майго выступу заключаецца ў тым, што галоўным прыярытэтам цяперашняга часу стаў наш глядач, які любіць дыялог з тэатрам і атрымлівае ад гэтага радасць — ён наш знаток, мы павінны зрабіць усё, каб мы з ім не расставаліся, былі яму цікавыя і прапаноўвалі сапраўдныя з’явы мастацтва.\nСучаснае мастацтва як адзін з важных фактараў развіцця беларускай культуры\nНаталля ШАРАНГОВІЧ, дырэктар Нацыянальнага цэнтра сучасных мастацтваў Рэспублікі Беларусь\nУ 2016 годзе нацыянальная мастацкая школа ў галіне выяўленчага, манументальнага і манументальна-дэкаратыўнага мастацтва прадэманстравала маштабнасць творчых праяў, што стала вынікам абапірання на лепшыя айчынныя і сусветныя традыцыі і іх прагрэсіўныя эксперыментальныя тэндэнцыі. Вялася работа па падтрымцы і развіцці мастацтва ў кірунку арганізацыі выставачных экспазіцый, стварэння новых твораў мастацтва, арганізацыі дзейнасці мастацка-экспертных саветаў і камісій. Выніковасць развіцця выяўленчага мастацтва была абумоўлена няспыннай дзяржаўнай падтрымкай мастацтва, удасканаленнем самой культурнай палітыкі краіны, шырокім удзелам творчых арганізацый у мастацкай практыцы, спонсарскай падтрымкай мастацтва, грамадска-дзяржаўным партнёрствам.\nАдной з праяў Года культуры стала надзвычай актыўная выставачная дзейнасць у Мінску і за межамі рэспублікі. Да арганізацыі буйных выставачных праектаў далучыліся ўсе мастацкія ўстановы краіны.\nЗ канца 2015 года ў Беларусі існуе новая дзяржаўная ўстанова культуры “Нацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў Рэспублікі Беларусь”. Прайшоў год, як гэта ўстанова працуе паўнавартасна. Падчас яе стварэння ўлічваўся як вопыт папярэдніх арганізацый, так і тыя новыя выклікі часу, якія дыктавалі неабходнасць змянення стылю работы, нарошчвання тэмпаў і пашырэння задач, якія паўсталі перад новым цэнтрам і яго калектывам і ўвогуле перад усімі тымі шматлікімі арганізацыямі, што спрыяюць развіццю сучаснага мастацтва Беларусі.\nЁсць шэраг важных фактараў у сферы сучаснага айчыннага мастацтва, якія сёння ўжо відавочныя і не выклікаюць пытанняў або адмоўнай рэакцыі. Бясспрэчна, што сучасныя культурныя інстытуцыі ўплываюць на імідж краіны. Што сучасны свет — гэта свет сучасных тэхналогій, і нішто, як сучаснае мастацтва, так лёгка не спалучаецца з сучаснымі тэхналогіямі і камуніцыруе з новым пакаленнем. Што вялікія фестывалі сучаснага мастацтва прыцягваюць вялікую колькасць людзей і пазітыўна адбіваюцца на стаўленні да краіны.\nКалі дваццаць гадоў таму ў Мінску быў арганізаваны Музей сучаснага выяўленчага мастацтва, нязвыкласць назвы і тэрміналогіі “сучаснае мастацтва” нарадзіла шмат спрэчак, а таксама спробаў правесці мяжу паміж традыцыйным і сучасным мастацтвам. Спатрэбіліся два дзесяцігоддзі, каб прыйшлі да высновы: нельга адлучаць культурныя традыцыі ад сучаснага мастацтва. Інтэрпрэтуючы традыцыі праз новыя формы падачы, пластыкі, зместу, мы часта раскрываем іх больш ярка і глыбока.\nІншы аспект гэтага пытання: часта і вельмі слушна мастацтвазнаўцамі і крытыкамі ставіцца пытанне аб узроўні праектаў сучаснага мастацтва, аб вартасці эксперыментаў, якія так і не пераходзяць мяжу да прызнаных твораў, аб крытэрыях ацэнкі. Але на тое, каб сучаснае мастацтва з яго пошукамі і эксперыментамі заставалася ў полі прафесійнасці, існуе цэлы шэраг экспертаў — ад супрацоўнікаў мастацкіх устаноў да тэарэтыкаў у гэтай галіне, якія выступаюць на “круглых сталах”, канферэнцыях, у прэсе, выкладаюць у ВНУ.\nСучаснае мастацтва цяпер з’яўляецца важным сродкам публічнай камунікацыі з гледачом, нават непадрыхтаваным для ўспрыняцця мастацтва, адной з самых даступных моваў для прыцягнення моладзі. У 2015 годзе Нацыянальным цэнтрам была распачата паблік-арт-праграма — сучаснае мастацтва ў грамадскай прасторы: на востраве Камсамольцаў Камсамольскага возера адкрыты праект арт-інсталяцый “Арт-астравы”, які за тры летнія месяцы наведала больш за 500 тысяч чалавек і які атрымаў колькі дзясяткаў пазітыўных водгукаў у прэсе. У сувязі з гэтым праектам пазнавальнасць у сацыяльных сетках, цікавасць да Нацыянальнага цэнтра як да культурнай пляцоўкі павысіліся ў некалькі разоў. Паблік-арт-праект стаў пастаянным, акрамя яго ў Мінску штогод адбываюцца Міжнародны форум вулічных тэатраў, выстава “Мастак і горад” на плошчы Якуба Коласа ў Мінску.\nАдной з галоўных характарыстык сучаснага мастацтва з’яўляецца яго міждысцыплінарнасць. Сучаснае мастацтва не зусім правільна ўспрымаць як выключна выяўленчае, яно сінтэтычнае, уключае ў сябе кіно, музыку, тэатр, аўдыявізуяльны кірунак. Дзе сёння мяжа паміж відэаартам і арт-хаусным кіно? Дзе межы паміж эксперыментальным кіно і перформансам, паміж новымі формамі рэпрэзентацыі сучаснай музыкі і саўнд-артам? Менавіта адносіны да сучаснага мастацтва як да міждысцыплінарнай з’явы леглі ў аснову стварэння Цэнтра як установы з рознабаковай дзейнасцю, у межах якой рэалізуюцца музейная фондавая работа, выставачныя праекты (у тым ліку міжнародныя і замежныя), тэатральныя праекты (сумесна з Цэнтрам эксперыментальнай рэжысуры БДАМ, запрошанымі замежнымі рэжысёрамі і акцёрамі вядучых беларускіх тэатраў), майстар-класы, дыскусійныя клубы, лекцыі, дзіцячыя праграмы і шмат што іншае. Гэта больш за 300 мерапрыемстваў у мінулым годзе.\nШто тычыцца аўтарытэту сучаснай культуры нашай краіны, дык яго забяспечваюць буйныя праекты за мяжой. У мінулым годзе іх было шмат: для НЦСМ гэта “8 пазіцый у мастацтве” (Беларусь, Германія, Расія) у Берліне, фестываль маладзёжнага мастацтва “Фан Хаус” (Беларусь, Італія) у Рыме; выстава, прэзентаваная БДАМ у Цэнтры мастацтваў у Абу-Дабі (Аб’яднаныя Арабскія Эміраты) у рамках Месяца беларускага мастацтва ў ААЭ. Сёлета ідзе падрыхтоўка работы Нацыянальнага павільёна Рэспублікі Беларусь на 57-м Венецыянскім біенале сучаснага мастацтва.\nБясспрэчна адно: сучаснае мастацтва ў цяперашнім яго стане і якасных праявах ўяўляе зусім унікальны рэсурс і важны фактар развіцця культуры краіны.\nЗначны імпульс для далейшага развіцця і павышэння іміджу сучаснага беларускага мастацтва быў нададзены заснаваннем Міністэрствам культуры новага конкурсу “Нацыянальная прэмія ў галіне выяўленчага мастацтва”, вынікі якога будуць падведзены ў гэтым годзе ў рамках Рэспубліканскай выставы сучаснага мастацтва. У конкурснай праграме 10 намінацый, сярод якіх, акрамя традыцыйна выяўленчых кірункаў, таксама дызайн, мастацкая фатаграфія, мастацтвазнаўства і крытыка, намінацыя “навацыя”, якая ахопіць вынікі сучаснай эксперыментальнай дзейнасці.\nАднак у шэрагу дасягненняў, якімі мы па праве ганарымся, трэба згадаць і прапановы, многія з якіх абмяркоўваліся на пасяджэнні рабочай групы па падрыхтоўцы калегіі.\nНеабходна прадоўжыць работу па набыцці твораў мастакоў — членаў саюза мастакоў для папаўнення Музейнага фонду Рэспублікі Беларусь. У сувязі са зменамі кіруючага складу секцый ГА “Беларускі саюз мастакоў” у 2017 годзе неабходна ўнесці змены ў склад Экспертнай камісіі па творах выяўленчага і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Кіраўнікам музейных устаноў, устаноў культуры змяшанага тыпу рэспубліканскага падпарадкавання, якія выконваюць функцыі музейных устаноў, забяспечыць абавязковае наведванне выстаў ГА “Беларускі саюз мастакоў” і ГА “Беларускі саюз дызайнераў” для адбору работ з мэтай наступнага іх набыцця.\nПрапрацаваць пытанне арганізацыі ў 2017 годзе адкрытага рэспубліканскага мастацкага пленэру жывапісу і графікі “Мінск Адвечны”, прысвечанага 950-годдзю сталіцы.\nКаторы год на пасяджэннях нашай працоўнай групы па падрыхтоўцы калегіі мы вяртаемся да аднаго і таго ж пытання — пра мастацтва, у тым ліку сучаснае, як і пра культуру ўвогуле, катастрафічна мала з’яўляецца матэрыялаў у СМІ: звычайна гэта простыя рэпартажы, аналітыка і праблематыка сустракаюцца вельмі рэдка. І гэта пры тым, што Інстытут журналістыкі БДУ штогод выпускае падрыхтаваных кафедрай літаратурна-мастацкай крытыкі спецыялістаў. Гэта татальная незацікаўленасць айчынных СМІ ў адлюстраванні культурнага працэсу ў рэспубліцы. А ўстановам культуры для прыцягнення прэсы часта не хапае таго ж граматнага маркетынгу, а інакш кажучы рэкламы сваёй дзейнасці, якую трэба рабіць у сціслыя тэрміны і сціплымі рэсурсамі навуковых супрацоўнікаў.\nПрапанова рабочай групы — рэдакцыі часопіса “Беларуская думка” УП “БелТА”, Мінкультуры сумесна з ГА “Беларускі саюз мастакоў”, ГА “Беларускі саюз дызайнераў” правесці ў маі 2017 года ў рамках Рэспубліканскай выставы сучаснага мастацтва на базе рэдакцыі “круглы стол” па пытаннях развіцця выяўленчага, манументальнага мастацтва і дызайну.\nДзейнасць публічных бібліятэк Рэспублікі Беларусь па прыцягненні карыстальнікаў: трансфармацыя праблем у новыя магчымасці\nУ мінулым годзе публічныя бібліятэкі Рэспублікі Беларусь кіраваліся ў сваёй дзейнасці ажыццяўленнем Дзяржаўнай праграмы “Культура Беларусі” на 2016 — 2020 гг. і Рэспубліканскага плана мерапрыемстваў па правядзенні ў 2016 годзе Года культуры.\nПа стане на 31.12.2016 у сістэме Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь працуе каля 2,7 тысяч бібліятэк, у тым ліку ў Гомельскай вобласці — 497, у Віцебскай — 479, у Брэсцкай — 492, Мінскай — 456, Магілёўскай — 393, Гродзенскай — 314, у г. Мінску — 43. Гэта менш за аналагічны паказчык мінулага года на 5,8 %. Колькасць аб’яднаных публічных і школьных бібліятэк павялічылася на 30 адзінак і налічвае 506 устаноў.\nНестацыянарныя формы інфармацыйна-бібліятэчнага абслугоўвання дазваляюць ахапіць максімальную колькасць жыхароў раёна, таму лічацца адным з перспектыўных напрамкаў развіцця. На жаль, забяспечанасць і тэхнічны стан некаторых з бібліёбусаў не дазваляюць у поўнай меры выконваць запыты карыстальнікаў.\nДля забеспячэння свабоднага і роўнага доступу да інфармацыйных рэсурсаў і бібліятэчных фондаў Дзяржаўнай праграмай “Культура Беларусі” на 2016 — 2020 гг. было прадугледжана дасягненне кантрольных паказчыкаў па павелічэнні колькасці наведванняў, у тым ліку аддаленых карыстальнікаў, на 4 % штогод. У справаздачным годзе публічныя бібліятэкі выканалі дадзены паказчык на 5,0 %.\nУ 2016 годзе на камплектаванне фондаў бібліятэк сістэмы Міністэрства культуры ў сярэднім па рэспубліцы накіравана 14,4 %, у тым ліку ў Гомельскай вобласці — 17,9 %, у Мінскай — 16 %, у Брэсцкай — 15,9 % і гэтак далей.\nРазам з тым, у структуры камплектавання назіраюцца хібы. У сярэднім па рэспубліцы доля сродкаў на падпіску перыядычных выданняў складае каля 70 %, а ў асобных выпадках больш за 90 % ад сродкаў, выдаткаваных на камплектаванне, што адмоўна адбіваецца на якасці камплектавання.\nАдной з задач інфарматызацыі бібліятэк у 2016 годзе, акрамя камп’ютарызацыі, з’яўлялася паступовае ўкараненне ў іх дзейнасць Рэгіянальных зводных электронных каталогаў бібліятэк Беларусі (РЗЭК), што прадугледжвае рэалізацыю ў поўнай ступені галоўнага прынцыпу карпаратыўнай каталагізацыі: аднаразовае стварэнне бібліяграфічнага запісу і яго шматразовае выкарыстанне. Але 25 % цэнтральных бібліятэк краіны забяспечаны аўтаматызаванымі бібліятэчнымі сістэмамі, якія не падтрымліваюць нацыянальны фармат “BELMARC”, што з’яўляецца перашкодай для паспяховага ўкаранення каталогаў.\nТакім чынам, падагульняючы, акрэслім асноўныя праблемы:\n- адсутнасць у шэрагу рэгіёнаў транспартных сродкаў для арганізацыі нестацыянарнага інфармацыйна-бібліятэчнага абслугоўвання насельніцтва;\n- узрастанне долі выдаткаў на падпіску на перыядычныя выданні з агульнага аб’ёму сродкаў на камплектаванне, што абмяжоўвае магчымасці бібліятэк па набыцці кніжных выданняў;\n- запавольванне тэмпаў камп’ютарызацыі бібліятэк і ўзрастанне долі камп’ютараў, якім патрабуецца мадэрнізацыя;\n- аснашчэнне 25 % раённых бібліятэк састарэлым праграмным забеспячэннем, што абмяжоўвае магчымасці развіцця сістэмы карпаратыўнай каталагізацыі.\nДля вырашэння праблем лічым мэтазгодным:\n- прыняць меры па завяршэнні поўнай камп’ютарызацыі і мадэрнізацыі камп’ютарнага абсталявання публічных бібліятэк;\n- разгледзець пытанне аб абнаўленні праграмнага забеспячэння раённых бібліятэк;\n- разгледзець пытанне аб набыцці аўтатранспарту і яго мадэрнізацыі для забеспячэння нестацыянарнага бібліятэчна-інфармацыйнага абслугоўвання насельніцтва;\n- вывучыць пытанне і прыняць рашэнне аб усталяванні гранічнага аб’ёму сродкаў, якія накіроўваюцца на падпіску перыядычных выданняў.\nЗгодна з праграмай “Культура Беларусі на 2016 — 2020 гады” дзейнасць публічных бібліятэк краіны па прыцягненні карыстальнікаў летась з’яўлялася адной з прыярытэтных. Захоўваючы і прымнажаючы лепшыя традыцыі кніжнай культуры, бібліятэкі праводзілі актыўную палітыку па пашырэнні спектра сваіх паслуг як у галіне інфармацыі, так і ў галіне вольнага часу з прадастаўленнем карыстальнікам доступу да сучасных відаў дакументаў.\nУсе сацыякультурныя мерапрыемствы адбываліся ў адпаведнасці з рэкамендацыямі Рэспубліканскага плана мерапрыемстваў па правядзенні Года культуры.\nСярод найбольш значных: V Міжнародны кангрэс “Бібліятэка як феномен культуры” (г. Мінск), ХІІ Міжнародныя кнігазнаўчыя чытанні ”Кніжная культура Беларусі: погляд праз стагоддзі” (г. Мінск), рэспубліканскі конкурс “Бібліятэка — асяродак нацыянальнай культуры” і іншыя.\nУ 2016-м адбыўся шэраг навукова-практычных канферэнцый, семінараў, чытанняў і гэтак далей, якія мелі шырокі грамадскі рэзананс: XІ Гарадзенскія навуковыя чытанні ў Гродне , II Міжнародная навукова-практычная канферэнцыя “Віцебскі край”, Пысінскія чытанні ў Магілёве, ІХ Віткаўскія чытанні “Мая радзіма — Случчына” (Мінская вобласць), Першыя “Фляр’янаўскія чытанні” (Брэсцкая вобласць).\nСярод мерапрыемстваў, падрыхтаваных Нацыянальнай бібліятэкай да 500-годдзя беларускага кнігадрукавання, асабліва адзначым “круглы стол” і выставу “Францыск Скарына і наш час”, прэзентацыю факсімільнага выдання “Кніжная спадчына Францыска Скарыны” і цырымонію перадачы асобнікаў гэтага выдання ў дар прадстаўнікам дыпламатычных місій краін, з якімі звязаны лёс беларускага першадрукара, і іншыя падзеі.\nПублічныя бібліятэкі рэспублікі ў Год культуры надавалі вялікую ўвагу пошуку эфектыўных метадаў новых і сучасных форм работы і арганізацыі ўзаемадзеяння з насельніцтвам, якія дазвалялі актывізаваць чытацкую і творчую зацікаўленасць наведвальнікаў. Назіралася актыўнае пашырэнне практыкі выкарыстання інфармацыйных тэхналогій у дзейнасці бібліятэк. Для прыцягнення карыстальнікаў ствараліся электронныя інфармацыйныя рэсурсы, праводзіліся разнастайныя мерапрыемствы сродкамі інтэрнэт-тэхналогій: акцыі, конкурсы.\nВялікую цікавасць у чытачоў бібліятэк выклікалі разнастайныя творчыя праекты, такія як “Любімыя кнігі вядомых людзей” (Брэсцкая вобласць), “Год культуры ў бібліятэцы” (Гомельская вобласць), “Вершы над горадам” (Віцебская вобласць), “Мінскі гарадскі тэатр паэзіі” (г. Мінск).\nАдным з напрамкаў дзейнасці бібліятэк з’яўлялася арганізацыя і правядзенне мерапрыемстваў, прысвечаных знакамітым дзеячам беларускай культуры і мастацтва — юбілярам 2016 года, сярод якіх Іван Шамякін, Іван Мележ, Кандрат Крапіва, Уладзімір Мулявін, Максім Багдановіч і іншыя. З мэтай пашырэння выкарыстання беларускай мовы ў бібліятэках, акрамя традыцыйных кніжных выстаў, адбыўся шэраг акцый, накіраваных на папулярызацыю беларускай літаратуры і чытання ў сучасным грамадстве.\nУ рамках Года культуры папулярнай формай сярод бібліятэчных мерапрыемстваў стала рэалізацыя праектаў, правядзенне фестываляў, святаў, іншых мерапрыемстваў, накіраваных на захаванне ў сучасным грамадстве творчых і культурных традыцый беларускага народа. Сярод найбольш значных — “Скарынаўскія дні ў Полацку”, этнаграфічныя праекты Гомельскай вобласці, кніжны фестываль “Кніга і час” (Гродзенская вобласць), фестываль праваслаўнай культуры “Кладзезь” (Мінская вобласць)\nПублічныя бібліятэкі ўнеслі свой уклад ва ўмацаванне партнёрскіх сувязей з установамі культуры па папулярызацыі рускай і беларускай літаратурнай спадчыны. Бібліятэкі Віцебскай і Магілёўскай абласцей сталі ўдзельнікамі міжнароднага карпаратыўнага праекта па стварэнні рэфератыўнай базы дадзеных “Беларускія смаляне, смаленскія беларусы”, на базе абласных бібліятэк прайшлі круглыя сталы, прысвечаныя супрацоўніцтву бібліятэк памежных тэрыторый.\nТакім чынам, публічныя бібліятэкі засяроджваюць свае намаганні на выпрацоўцы перспектыўных методык для развіцця ўстаноў з улікам сучасных тэндэнцый і запытаў і становяцца не толькі цэнтрам работы з кнігай, іншымі крыніцамі інфармацыі, але і месцам раскрыцця інтэлектуальнага і творчага патэнцыялу. Павышэнне ролі бібліятэк у арганізацыі чытацкіх зносін разам з пераходам на новыя інфармацыйныя тэхналогіі абслугоўвання дазволіць і ў далейшым захаваць і памножыць прывабнасць бібліятэкі для рэальных і патэнцыйных карыстальнікаў.\nАб некаторых выніках і праблемных пытаннях развіцця кінематаграфіі ў 2016 годзе\nВіктар ВАСІЛЬЕЎ, старшыня Рэспубліканскага грамадскага аб’яднання “Беларускі саюз кінематаграфістаў”\nРазвіццё беларускай кінематаграфіі ажыццяўляецца пры вельмі высокай падтрымцы дзяржавы. У 2009 — 2014 гадах рэалізоўвалася канцэпцыя развіцця кінематаграфіі, узгодненая Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь. У цяперашні час сістэмная трансфармацыя аўдыявізуальнай сферы праводзіцца ў адпаведнасці са стратэгіяй развіцця кінематаграфіі на 2015 — 2020 гады, распрацаванай па даручэнні Урада.\nДаручэнні Кiраўнiка дзяржавы, якія знаходзяцца на выкананні, накіраваныя на паляпшэнне матэрыяльна-тэхнічнай базы Нацыянальнай кінастудыі “Беларусьфільм”, стварэнне ўмоў для арганізацыі эфектыўнай вытворчасці фільмаў і павышэнне ролі кінематаграфіі ў ідэйна-маральным выхаванні грамадзян.\nУ адпаведнасці з Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 5 снежня 2011 года № 567 “Аб мерах па дзяржаўнай падтрымцы і стымуляванні кінематаграфіі” на конкурснай аснове штогод ажыццяўляецца дзяржаўная падтрымка фільмавытворчасці.\nЗ 2012 года Міністэрствам культуры штогод праводзяцца адкрытыя рэспубліканскія конкурсы кінапраектаў на вытворчасць нацыянальных фільмаў і фільмаў у рамках сацыяльна-творчых заказаў. Аб’ём дзяржаўнай падтрымкі вытворчасці фільмаў склаў у 2016 годзе 6,2 мільёна рублёў.\nАб’ём сродкаў, атрыманых кінастудыяй для вытворчасці фільмаў па сацыяльна-творчых заказах, склаў у 2016 годзе 4,3 мільёна рублёў. УП “Нацыянальная кінастудыя “Беларусьфільм” зроблены фільмы: 3 — у ігравой форме, 9 — у анімацыйнай форме, 9 — у неігравой форме.\nДалейшаму развіццю фільмавытворчасці заклікана садзейнічаць правядзенне 3 снежня 2016 года ў Санкт-Пецярбургу ініцыяванага Міністэрствам культуры Рэспублікі Беларусь сумеснага пасяджэння калегій міністэрстваў культуры Беларусі і Расіі па пытаннях супрацоўніцтва ў сферы кінематаграфіі.\nАдраджэнню і развіццю нацыянальнай кінематаграфіі таксама павінен спрыяць праект Указа Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь “Аб мерах па стымуляванні развіцця кінематаграфіі”, распрацаваны Міністэрствам культуры сумесна з Беларускім саюзам кінематаграфістаў.\nВажным напрамкам сумеснай працы дзяржавы і кінематаграфічнай грамады з’яўляецца падрыхтоўка кадраў у сферы кіно.\nФакультэт экранных мастацтваў установы адукацыі “Беларуская дзяржаўная акадэмія мастацтваў” (далей — акадэмія мастацтваў) у 2016 годзе ажыццявіў падрыхтоўку 341 студэнта: 168 студэнтаў — на дзённай форме навучання па спецыяльнасцях: “Кінатэлеаператарства”, “Рэжысура кіно і тэлебачання”, на завочнай форме — 173 студэнты па спецыяльнасцях “Кінатэлеаператарства”, “Рэжысура кіно і тэлебачання”. Разам з тым, гэтыя кадры павінны быць больш запатрабаваны ў сучасным кінапрацэсе. Таму саюз кінематаграфістаў падтрымлівае ініцыятыву кінастудыі і Міністэрства культуры па аднаўленні стварэння кінаальманахаў маладымі кінематаграфістамі.\nБеларускі саюз кінематаграфістаў, у сваю чаргу, зробіць уласны ўнёсак у прапаганду беларускага кінамастацтва.\nРазам з тым, ёсць нявырашаныя праблемы ў арганізацыі вытворчасці і пракату беларускіх фільмаў, не выкарыстоўваецца ў поўнай меры арганізацыйны і творчы патэнцыял Саюза кінематаграфістаў:\nнеабходная выпрацоўка выразнай творчай стратэгіі фільмавытворчасці з прыярытэтам беларускіх нацыянальных кінапраектаў пры актыўным удзеле беларускіх рэжысёраў, аператараў, акцёраў;\nнаяўныя рэсурсы неабходна сканцэнтраваць на стварэнні сацыяльна значных фільмаў высокага мастацкага ўзроўню, якія падтрымліваюць аўтарытэт беларускай кінашколы;\nпрыярытэтнымі тэмамі кінапраектаў павінны стаць актуальныя падзеі сучаснага жыцця беларускіх людзей, гісторыі і культуры Беларусі, якія будуць спрыяць фарміраванню і падтрыманню духоўных каштоўнасцей беларускага народа.\nБеларускі саюз кінематаграфістаў гатовы да сумеснай з Міністэрствам культуры працы ў наступных напрамках: актывізацыя працы з кінапракатнымі арганізацыямі па павелічэнні колькасці гледачоў, а таксама сеансаў беларускіх фільмаў (неабходна павышэнне эфектыўнасці інфармацыйна-рэкламнай падтрымкі беларускіх фільмаў у пракаце і ўкараненне новых форм работы з гледачом; варта адрадзіць розныя формы прадсеансавых мерапрыемстваў з удзелам сяброў Беларускага саюза кінематаграфістаў); прасоўванне беларускіх фільмаў на міжнародныя кінафестывалі і іншыя кінамерапрыемствы.\nЁсць незадзейнічаныя рэзервы па камерцыйным выкарыстанні вырабленых фільмаў. Патрабуецца выпрацоўка адзіных падыходаў і ўлік інтарэсаў беларускага боку пры сумеснай вытворчасці фільмаў.\nНаспела прадметная актывізацыя міжнароднага супрацоўніцтва ўстаноў адукацыі ў галіне падрыхтоўкі і перападрыхтоўкі кадраў для сферы кінематаграфіі.\nЁсць таксама нявырашаныя пытанні міжнароднага супрацоўніцтва грамадскіх арганізацый кінематаграфістаў.\nМы таксама сумесна з Міністэрствам культуры і Мінскім гарвыканкамам працуем над падрыхтоўкай мерапрыемстваў, прысвечаных 55-годдзю Беларускага саюза кінематаграфістаў.\nНад усімі гэтымі праблемамі наш творчы саюз працуе сумесна з Міністэрствам культуры.\nНародная творчасць у сучасным аспекце дзейнасці клубных устаноў\nАлег ХМЯЛЬКОЎ, дырэктар Магілёўскага абласнога метадычнага цэнтра народнай творчасці і культурна-асветнай работы\nНародная творчасць вельмі шматграннае і багатае па сваім змесце паняцце, і работа па яго захаванні і развіцці заўсёды пераважала ў дзейнасці клубных устаноў.\nУ гэтым кірунку ў 2016 годзе ў Год культуры клубнымі ўстановамі краіны было зроблена шмат, у першую чаргу па стварэнні асяроддзя, у якім народная творчасць мела б магчымасць захоўвацца і развівацца, падтрымліваючы разнастайнасць культур свету.\nУ рэгіёнах краіны вялася працаёмкая работа па пошуку і стварэнні аптымальных структур сеткі клубных устаноў, а таксама рэфлексія іх дзейнасці ў колькасных і якасных паказчыках, якія склаліся. Для таго, каб забяспечыць якаснае культурнае абслугоўванне насельніцтва і, у максімальнай ступені, захаваць спектр культурных паслуг ды іх даступнасць, актыўна ствараліся ўстановы змяшанага тыпу, аптымізаваўся механізм рэалізацыі культурных паслуг.\nНа фоне закрыцця 111 клубных устаноў па рэспубліцы, павялічылася нагрузка на клубныя ўстановы, якія захаваліся, аўтаклубы, аптымізаваўся спектр клубных фарміраванняў. Пры гэтым былі прыкладзены намаганні, каб не знізіць колькасць культурных паслуг, аб чым сведчыць павелічэнне на 5,9 % колькасці культурна-дасугавых мерапрыемстваў на 1 клубную ўстанову.\nАднак патрабуецца сур’ёзны перагляд сістэмы абслугоўвання маланаселеных і аддаленых вёсак. На сёння больш праблемна стала іх абслугоўваць, улічваючы той факт, што ў сярэднім на 1 аўтаклуб можа прыпадаць звыш 100 населеных пунктаў, і адзін транспартны сродак аўтаклуба не можа забяспечыць сістэматычнае і якаснае абслугоўванне такой колькасці населеных пунктаў. Хоць сёння спектр іх паслуг не малы.\nСтварэнне ў рэспубліцы ўстаноў змяшанага тыпу — цэнтралізаваных клубных сістэм, клубаў-бібліятэк, клубаў-музеяў — мае свае станоўчыя вынікі. Гэта дазваляе больш сістэмна арганізоўваць культурнае абслугоўванне насельніцтва, бачыць карціну развіцця культуры рэгіёна, аб’ядноўваць творчы патэнцыял рэгіёна для ўкаранення інавацый і іншае. Надышоў час перагледзець сістэму ўліку работы ўстаноў змяшанага тыпу, уключыўшы вынікі іх работы ў агульны залік культурнага абслугоўвання насельніцтва адпаведнага тыпу ўстановы — уключаць клубную дзейнасць бібліятэк-клубаў у агульную колькасць культурна-дасугавых мерапрыемстваў клубаў па раёне і рэгіёне ў цэлым. Тое самае тычыцца і клубаў-бібліятэк.\nАрганізацыя работы разнажанравых клубных фарміраванняў з’яўляецца адной з найбольш дзейсных формаў захавання народнай творчасці. Праведзеная аптымізацыя і рацыянальнае перапрафіляванне спектра клубных фарміраванняў прывялі да іх памяншэння на 3,9 % па краіне ў параўнанні з 2015 годам. Але, нягледзячы на гэта, клубным установам удалося захаваць у параўнанні з 2015 годам баланс суадносін клубных фарміраванняў жанравага кірунку да агульнай колькасці клубных фарміраванняў амаль на тым жа ўзроўні, а таксама паказчык колькасці клубных фарміраванняў на 1 клубную ўстанову — 8 адзінак.\nТакі сучасны аспект дзейнасці клубных устаноў.\nКажучы пра развіццё народнай творчасці, можна назваць як шэраг пазітыўных тэндэнцый, так і шэраг праблемных пытанняў. Развіццё жанравых кірункаў народнай творчасці мы можам адсачыць па палітры фестываляў Рэспублікі Беларусь, якія праводзяцца штогод.\nГод культуры стаў годам адносных інавацый у рабоце клубных устаноў. Магілёўскім абласным цэнтрам народнай творчасці рэалізаваны маштабны творчы праект “Фестываль народных талентаў Магілёўшчыны”, у рамках якога на працягу года прайшлі творчыя прэзентацыі 21 раёна вобласці, калі была прадстаўлена ўся разнастайнасць народнай творчасці Магілёўскай вобласці.\nУ Гродзенскай вобласці — адкрыты рэгіянальны фестываль-конкурс аматарскага харэаграфічнага мастацтва “Viva-Россь-Dance”; у Брэсцкай вобласці — фестываль сучасных мастацтваў “Эстрадны Мix”; у Мінскай вобласці — Міжнародны конкурс джазавай і эстраднай музыкі; у Гомельскай вобласці — творчы марафон “Адраджэнне”, у Віцебскай вобласці — абласное свята беларускага арнамента “Вытокі сімвала” і іншыя.\nДобрым паказчыкам станоўчай дынамікі развіцця народнай творчасці служыць пастаянны рост калектываў з найменнем “народны”, “узорны”, званнем “Заслужаны аматарскі калектыў Рэспублікі Беларусь”. Сёння творчыя калектывы — гэта не толькі форма паслуг, якая дазваляе задавальняць разнастайныя інтарэсы і запыты насельніцтва, але і носьбіты традыцыйнай культуры — не варта пра гэта забываць. І тут важна, каб творчыя калектывы, якія з’яўляюцца пераемнікамі фальклорнай спадчыны, захоўвалі жывыя народныя формы з захаваннем жанрава-стылявой першаасновы народнага твора.\nПры правядзенні мерапрыемстваў па папулярызацыі традыцыйнай культуры звяртаць увагу не столькі на старанную “аўтэнтычную” рэканструкцыю, колькі на абуджэнне ў шырокіх колах насельніцтва жывой цікавасці і матывацыі да зразумення мінулага, успрымання імі не проста як нешта даўно аджылага, а як крыніцы патаемных сэнсаў і сакральных пачаткаў, значных для сучаснага чалавека. З мэтай забеспячэння пераемнасці творчых традыцый павінна стаць нормай стварэнне калектываў-спадарожнікаў, незалежна ад жанру і творчага кірунку.\nВыбудаваная дзяржаўная палітыка па падтрымцы і развіцці народных рамёстваў з’яўляецца своеасаблівым гарантам паспяховасці гэтай дзейнасці. Вялікая праца штогод праводзіцца клубнымі ўстановамі па актуалізацыі рамёстваў, па іх пераводзе ў сучасныя, даступныя і зразумелыя формы існавання ў грамадстве, аднаўленні іх здольнасці да функцыянавання і самааднаўлення. Арганізуючы формы папулярызацыі традыцыйных рамёстваў, мы арыентуем аўдыторыю на “жывое існаванне”, вывучэнне культурных формаў, іх сацыяльных функцый. Прыкладам таму могуць служыць творчыя праекты Магілёўскай вобласці: “Магілёўская лялька ў рэгіянальным строі” і “Купальскі пояс” (матэрыяльным вынікам апошняга стаў 70-метровы пояс, які складаецца з узораў ткацтва ўсіх рэгіёнаў вобласці); а таксама Віцебскай вобласці: конкурс традыцыйнай свістулькі “Салавейка-2016” і іншае.\nРэаліі сённяшняга дня патрабуюць пашырэння прэзентацыі беларускай культуры за мяжой. Штогод адкрывае новыя магчымасці міжнароднага супрацоўніцтва Міжнародны форум “Традыцыйная культура як стратэгічны рэсурс устойлівага развіцця грамадства”, які з’яўляецца ўнікальнай міжнароднай пляцоўкай папулярызацыі традыцыйнай культуры нашай краіны і абмену вопытам работы па захаванні традыцыйнай культуры. З кожным разам форум становіцца ўсё больш папулярным, пра што сведчыць геаграфія ўдзельнікаў. Сёлета ў юбілейным пятым форуме прынялі ўдзел прадстаўнікі 12 краін свету. Было падпісана два новыя пагадненні аб культурным супрацоўніцтве з бюджэтнай установай культуры Валагодскай вобласці “Абласны навукова-метадычны цэнтр культуры”, Дзяржаўнай бюджэтнай установай культуры Цвярской вобласці “Цвярскі абласны Дом народнай творчасці” .\nНапрацовак у гэтым кірунку шмат, але трэба глядзець на перспектыву і больш актыўна развіваць міжнародныя камунікацыі. Наладжваць кантакты з грамадскімі аб’яднаннямі беларусаў замежжа. Нашым цэнтрам плануецца падпісанне пагаднення аб культурным супрацоўніцтве з Федэральнай нацыянальна-культурнай аўтаноміяй беларусаў Расіі, старшыня якой сёння прысутнічае на калегіі.\nНапрыканцы хочу адзначыць, што народная творчасць заўсёды была і будзе, бо на ўсіх этапах развіцця грамадства народ не пераставаў тварыць, спяваць і танчыць. Уносячы змены ў традыцыі продкаў, мы тым самым падаўжаем ім жыццё. Трэба толькі ўмела і мэтазгодна злучыць традыцыі і сучаснасць, прадбачваючы каштоўнасць, важнасць і запатрабаванасць “новага” наступнымі пакаленнямі.\nАб дзейнасці творчых саюзаў\nРычард СМОЛЬСКІ, старшыня Беларускага саюза літаратурна-мастацкіх крытыкаў, доктар мастацтвазнаўства\nБягучы 2017 год — год разнастайных юбілейных падзей. Некаторыя з іх — на слыху ў кожнага, а ёсць і больш сціплыя, пра іх ведаюць значна менш. Напрыклад, у чэрвені гэтага года спаўняецца роўна чвэрць стагоддзя з таго моманту, калі па ініцыятыве народнага артыста СССР і БССР Мікалая Яроменкі была створана Беларуская канфедэрацыя творчых саюзаў, якая аб’ядноўвае зараз 14 творчых суполак.\nСкажу адразу, што летась творчыя саюзы шмат зрабілі для таго, каб напоўніць айчыннае нацыянальнае мастацтва яшчэ больш глыбокім і цікавым зместам, новымі фарбамі, новымі здабыткамі.\nЗараз няма патрэбы пералічваць усё зробленае таленавітымі майстрамі тэатральнага, музычнага, выяўленчага і экраннага мастацтва, дызайну, архітэктуры, журналістыкі, мастацтвазнаўства і крытыкі. Большасць выдатных творчых праектаў Года культуры на слыху. Іх добра ведаюць і ў прафесійным творчым асяроддзі, і асяроддзі гледачоў, слухачоў, чытачоў розных узростаў і рознай эстэтычнай дасведчанасці. Я толькі падкрэслю адзін прынцыпова важны момант.\nЁн заключаецца ў тым, што Канфедэрацыя творчых саюзаў, якую ўжо чацвёрты год паспяхова ўзначальвае заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь Уладзімір Пракапцоў, вельмі шчыльна і плённа працавала разам з Міністэрствам культуры. Мы адчувалі зацікаўленасць і падтрымку Міністэрства, і ў першую чаргу міністра Барыса Святлова. Такая ўвага і павага з яго боку не ў апошнюю чаргу была абумоўлена тым, што ён сам пэўны час з’яўляўся кіраўніком канфедэрацыі і таму добра арыентуецца ў нашых клопатах, праблемах, магчымасцях.\nЗ гэтай трыбуны я хачу выказаць толькі некалькі тэзісаў і прапаноў на тэму дзейнасці творчых саюзаў у сучасных рэаліях нашага вельмі складанага часу. Адразу хачу падкрэсліць, што гэта калектыўныя меркаванні членаў Канфедэрацыі, якія з’яўляюцца кіраўнікамі творчых саюзаў.\nПа-першае, самае відавочнае: нам трэба і надалей не толькі захоўваць, але і паглыбляць ды ўзмацняць супрацоўніцтва Канфедэрацыі творчых саюзаў з Міністэрствам культуры. Нас аб’ядноўвае галоўнае — імкненне да далейшага развіцця нашай беларускай дзяржавы праз росквіт не толькі эканомікі, але і росквіт нацыянальнага мастацтва, стваральную ролю якога ў духоўным жыцці грамадства ніхто ніколі не адменіць і не заменіць.\nПэўныя надзеі і спадзяванні ўсім нам дае прыняты ў мінулым годзе Кодэкс Рэспублікі Беларусь аб культуры. Але, разам з тым, ніхто не адмяняў і не адменіць іншы вядомы закон, праўда не напісаны, а сутнасны: яго справядліва называюць законам ініцыятывы. Таму Канфедэрацыя творчых саюзаў пастаянна выступае з рознымі ініцыятывамі, накіраванымі найперш на агульную справу развіцця беларускага нацыянальнага мастацтва праз стварэнне адпаведных спрыяльных умоў для дзеячаў тэатра, кіно, музыкі, выяўленчага мастацтва, дызайну, аналітычна-экспертнай творчасці і гэтак далей. Іншая справа, што далёка не ўсе нашы прапановы знаходзяць паразуменне і падтрымку з боку розных структур.\nА між тым прагрэс ідзе. Ён ідзе найперш дзякуючы ініцыятыве неабыякавых людзей, у тым ліку і дзякуючы нястомным творчым пошукам і здзяйсненням таленавітых, апантаных дзеячаў мастацтва, якія рамантычна думаюць, вераць, спавядаюць, што менавіта прыгажосць выратуе свет, што прыгажосць, якую нясе сапраўднае гуманістычнае мастацтва, зробіць чалавека крыху лепшым, крыху больш спагадлівым і чулым да чужой бяды. А без такіх якасцей цяжка выхаваць сапраўднага грамадзяніна і патрыёта сваёй радзімы.\nІ дзякуй Богу, што такія творцы на Беларусі заўсёды былі і ёсць сёння. І мы іх добра ведаем, шануем, у тым ліку іх шануе і наша дзяржава. І гэта зусім невыпадкова, бо менавіта на іх, як зусім слушна сказаў Кіраўнік нашай дзяржавы на цырымоніі ўручэння чарговых прэмій “За духоўнае адраджэнне”, трымаецца наш беларускі свет, нашы спрадвечныя маральныя ідэалы, каштоўнасці, прынцыпы, якія дапамагаюць нам жыць, будаваць сваю дзяржаву, умацоўваць нашу веру, бачыць пэўную перспектыву.\nАле чалавеку заўсёды чагосьці бракуе, чагосьці не хапае. А тым больш творцу, а тым больш суполцы творчых аб’яднанняў. Сёння ў асяродку Канфедэрацыі творчых саюзаў назбіралася даволі шмат разнастайных праблем. Пра ўсё гаварыць не буду, звярну ўвагу толькі на некалькі прынцыпова важных пытанняў не толькі для членаў творчых саюзаў, але, упэўнены, для ўсёй сферы мастацкай культуры.\nПры гэтым хачу звярнуць увагу ўдзельнікаў сённяшняга пасяджэння на тое, што ёсць некалькі пытанняў, якія можна станоўча вырашыць толькі пры ўдзеле і падтрымцы Кіраўніка нашай дзяржавы. Вось чаму Канфедэрацыя творчых саюзаў ужо не першы раз ставіць пытанне аб мэтазгоднасці арганізацыі сустрэчы Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Аляксандра Лукашэнкі з членамі рады Канфедэрацыі творчых саюзаў.\nНа гэтай сустрэчы кіраўнікі творчых саюзаў выказалі б свае меркаванні аб надзённых пытаннях культурнага будаўніцтва, а таксама праблемах, якія замінаюць больш дынамічнаму і плённаму развіццю сучаснага беларускага мастацтва, якое можа і павінна больш вынікова ўносіць свой уклад у агульную справу будаўніцтва беларускай незалежнай дзяржавы.\nТаму члены Канфедэрацыі прапануюць утварыць Савет па культуры і мастацтве пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.\nСёння ўзнікаюць прынцыпова новыя мэты, задачы, пытанні і іншыя з’явы ў культурнай сферы, на іх трэба своечасова рэагаваць, каб дастойна адказваць на такія выклікі часу.\nДарэчы, нагадаю, што такі прэзідэнцкі Савет даўно і паспяхова дзейнічае ў Расійскай Федэрацыі.\nЧлены Канфедэрацыі творчых саюзаў лічаць таксама мэтазгодным абмеркаваць з удзелам Кіраўніка дзяржавы наспелае пытанне аб рэарганізацыі грамадскага аб’яднання “Беларуская канфедэрацыя творчых саюзаў” у новае дзяржаўна-грамадскае аб’яднанне. Такая рэарганізацыя дазволіла б нашмат больш эфектыўна выкарыстоўваць значны і разнастайны патэнцыял творчых саюзаў у культурным будаўніцтве.\nГэта па-першае, а па-другое, у творчых саюзаў узніклі б новыя і рэальныя магчымасці для самаразвіцця, у тым ліку і за кошт пашырэння дзяржаўна-прыватнага партнёрства.\nІ яшчэ адна ідэя, якую можна было б абмеркаваць з удзелам Кіраўніка дзяржавы, гэта даўно наспелая неабходнасць у аднаўленні Дома мастацтваў (ці Дома творчых саюзаў).\nДумаю, не трэба зараз нагадваць у гэтай аўдыторыі пра тое, што ў Мінску шмат гадоў паспяхова дзейнічаў славуты Дом Мастацтваў на праспекце Незалежнасці, ён быў цёплым і ўтульным прытулкам для многіх пакаленняў беларускіх акцёраў, рэжысёраў, мастакоў, пісьменнікаў, крытыкаў, музыкантаў і іншых творчых дзеячаў. Потым у 1990-я гады гэты Дом вярнулі царкоўным уладам, а новы прытулак для творчай інтэлігенцыі так і не знайшлі да сённяшняга часу.\nВось чаму, як аднадушна мяркуюць члены Канфедэрацыі творчых саюзаў, трэба брацца за вырашэнне гэтай канкрэтнай і вельмі важнай для ўсіх нас задачы. Тым больш, што ў нас зараз ёсць на ўзбраенні дзяржаўны дакумент пад красамоўнай і адказнай назвай “Кодэкс Рэспублікі Беларусь аб культуры” і яго трэба паслядоўна, сістэмна і максімальна эфектыўна выкарыстоўваць на карысць агульнай справы.


Канвертаваць Украінская грыўна (UAH) і Унцыі алюмінія (XAL) : Калькулятар абменнага курсу\nУкраінская грыўна (UAH) і Унцыі алюмінія (XAL) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Украінская грыўна і Унцыі алюмінія пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Украінская грыўна. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Унцыі алюмінія валюты па змаўчанні. Націсніце на Унцыі алюмінія або Украінская грыўна канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nУкраінская грыўна гэта валюта, у Украіна (UA, UKR). Сімвал XAL можа быць запісаная Al Oz. Украінская грыўна дзеліцца на 100 kopiykas. Абменнага курсу Украінская грыўна Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Унцыі алюмінія Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад Лонданская біржа металаў. UAH каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. XAL каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


«Саша дастаў саслужыўца з пятлі». Сястра Коржыча расказала, што ён гаварыў пра службу ў Печах\n17.10.2018 / 14:14 6\n«Саша дастаў саслужыўца зь пятлі». Сястра Коржыча расказала, што ён гаварыў пра службу ў Печах, піша Радыё Свабода.\nСуд у справе Коржыча аднавіўся пасьля перапынку, выкліканага неабходнасьцю праверкі заяў абвінавачаных. Усе тры сяржанты заявілі аб ціску з боку супрацоўнікаў КДБ падчас папярэдняга сьледзтва. У выніку пракурор Шарсьнёў падаў хадайніцтва аб прыпыненьні разгляду справы і праверкі слоў сяржантаў. Першы раз перапынак на 10 дзён быў абвешчаны 18 верасьня, наступны раз разгляд справы прыпынілі 8 кастрычніка. Паседжаньне 17 кастрычніка пачалося з допыту стрыечнай сястры Аляксандра Коржыча Віялеты Дзяцел.\n«Калі даведалася, што Сашу вязуць у Печы, заплакала»\nВіялета Дзяцел расказала ў судзе, што была ў вельмі блізкіх стасунках са сваім стрыечным братам. Яны некаторы час разам жылі, гадаваліся побач.\n«У нас вельмі блізкія адносіны былі з Сашам, мы былі амаль як родныя, — расказала Віялета. — Я працую мэдсястрой, ведала пра стан здароўя брата. Ён прыходзіў у бальніцу да мяне, рабіў дасьледаваньні. Расказваў, што баліць сэрца. Я ведаю, што ў Сашы быў праляпс мітральнага кляпана».\nПаводле Віялеты Дзяцел, яна адной зь першых даведалася, што брата забіраюць у войска. На пачатку траўня 2017 году Аляксандар Коржыч прыйшоў да яе дадому, паказаў позву і сказаў, што не зьбіраецца ўхіляцца ад прызыву. Хоча адслужыць, а ня бегаць ад ваенкамату. Па словах стрыечнай сястры Коржыча, яна не перажывала за брата. Ён быў вельмі камунікабэльным, і Віялета была перакананая, што праблем у Аляксандра ў войску ня ўзьнікне.\n«Былі провады, пасьля мы правялі Сашу ў Берасьце, — расказала Віялета Дзяцел. — Ён быў упэўнены, што застанецца служыць там. А прыкладна ў 15 гадзін пазваніў і расказаў, што іх трымаюць на вакзале, зьбіраюцца некуды везьці. Не даюць вады, не пускаюць нікуды. Пасьля перазваніў і сказаў, што вязуць у Печы. Я заплакала, былі сьлёзы».\nКоржыч выратаваў саслужыўца, выцягнуў з пятлі\nУпершыню пасьля провадаў Віялета ўбачыла брата падчас прысягі 10 чэрвеня. Коржыча адпусьцілі ў звальненьне да 17 гадзінаў, і ён змог пабыць з роднымі і сябрамі. Па словах сястры, Аляксандар у той час не скардзіўся на сяржантаў альбо пазастатутныя адносіны. Расказваў толькі пра трэніроўкі і рэжым, які дзейнічаў у частцы. Пра незвычайнае здарэньне ўпершыню Аляксандар Коржыч расказаў неўзабаве пасьля гэтага.\n«Па тэлефоне аднойчы мы гаварылі, і Саша расказаў, што ўначы дастаў салдата зь пятлі, — паведаміла Віялета Дзяцел суду. — Расказаў, што неяк уначы пачуў шум, прачнуўся, падышоў да памяшканьня нейкага, прыбіральні альбо нечага іншага, і пабачыў там салдата ў пятлі. Пачаў крычаць, некалькі салдатаў прачнуліся. Яны разам дасталі цела зь пятлі, пачалі рабіць штучнае дыханьне. Атрымалася дапамагчы гэтаму салдату. Пасьля зь ім сяржанты размаўлялі. Усё гэта ў ліпені здарылася. Саша казаў, што пасьля гэтага выпадку ня мог некалькі начэй спаць. Сказаў, што вельмі спалохаўся. Імя гэтага салдата брат не называў, я ня ведаю, хто гэта быў і што пазьней зь ім стала».\n«У вайсковай мэдкарце былі вырваныя старонкі»\nПа словах Віялеты Дзяцел, брат ня скардзіўся ёй на пазастатутныя дачыненьні ў частцы. Яны сазвоньваліся як мінімум раз на тыдзень, размаўлялі па паўгадзіны, аднак пра дзедаўшчыну яна ад Аляксандра чула няшмат. Толькі аднойчы ён казаў ёй пра сяржанта па мянушцы «Бэран» (Віялета думае, што гэта абвінавачаны Бараноўскі. — РС), які хадзіў у самаволку і вяртаўся адтуль у п’яным стане.\nСа словаў брата Віялета ведала, што сяржанты прымушаюць салдат адціскацца, падымаюць іх уначы, забіраюць тэлефоны. Таксама аднойчы Коржыч расказаў сястры пра тое, што мыў прыбіральню і сяржанты былі незадаволеныя вынікам, пагражалі прымусіць чысьціць яе зубной шчоткай.\nТаксама, паводле Віялеты Дзяцел, Коржыч расказваў пра выпадкі, калі сяржанты прыводзілі ў частку дзяўчат. Гэта здаралася «1-2 разы».\n«Саша ня скардзіўся на дзедаўшчыну. Магчыма, баяўся мне расказваць, — паведаміла Віялета на допыце. — Брат не прасіў у мяне дапамогі. Аднак наракаў на тое, як лечаць прастуду ў мэдпункце. Казаў, што ўдзень даюць валяр’янку, на ноч капаюць дымэдрол. Скардзіўся, што ніяк не дапамагаюць, нічым ня лечаць. Апошні раз я размаўляла з братам 24 верасьня. Саша сказаў, што яму засталося 2-3 тыдні да пераводу. Сказаў, што ў яго ўсё нармальна».\nПа словах Віялеты Дзяцел, брат прасіў пераслаць яму ў войска вынікі ўльтрагукавога дасьледаваньня сэрца зь ягонай шпітальнай карткі. Аляксандар Коржыч расказаў сястры, што некаторыя старонкі зь ягонай вайсковай мэдкарткі зьніклі, яны былі вырваныя. Пазьней зь Віялетай зьвязаўся сяржант Бараноўскі, і яна пераслала яму вынікі дасьледаваньня Коржыча.\n«Я ня веру, што гэта самагубства»\nСястра Аляксандра Коржыча сказала, што пра сьмерць брата даведалася ад бабулі. Адразу пасьля гэтага яна з мужам і сябрамі брата паехала ў Барысаў, аднак не змагла пабачыць цела. На пахаваньні яна гутарыла з саслужыўцамі брата, спрабавала перадаць ім печыва.\n«Салдаты нічога не расказвалі мне пра дзедаўшчыну. А што яны маглі расказаць, ля іх на адлегласьці двух мэтраў пастаянна былі афіцэры, — кажа Віялета. — Я ня веру, што гэта самагубства. Ён ніколі не гаварыў пра тое, што хоча так пайсьці з жыцьця. Ня ведаю, ці мог нехта пазбавіць жыцьця майго брата. Саша вельмі любіў маіх дзяцей, яны чакалі ягонага вяртаньня з войска. Адно дзіця дагэтуль пытае, дзе Саша».\n17 кастрычніка на працэсе ў справе Аляксандра Коржыча таксама дапытваюць мужа Віялеты Сяргея Дзятла, які працуе лекарам у пінскім раённым шпіталі і бачыў труп Аляксандра Коржыча перад пахаваньнем. Яшчэ адным сьведкам стаў блізкі сябра Аляксандра Коржыча Ільля Казубоўскі.\nДата вынясеньня прысуду ў справе Коржыча пакуль невядомая. Ягоных былых камандзіраў Паўла Сукавенку і Артура Вірбала асудзяць 19 кастрычніка.\n17.10.2018 / 18:17\n18.10.2018 / 00:34\nПарня - убили !\n18.10.2018 / 09:17\nЗабілі..І зрабілі спектакль з мертвым целам.( Медчасць да адказу )


У Мінску выступяць два пісьменнікі з Беласточчыны, ад Беларусі — Алесь Разанаў\n15.05.2019 / 11:18\nУ выдавецкай серыі тыднёвіка беларусаў Польшчы «Ніва» — важкае папаўненне: дзвюхмоўнае выданне вершаў Надзеі Артымовіч «Краявід з невідочнай памылкай» (у арыгінале і ў перакладзе на польскую мову Марціна Рэмбача) і новая кніга прозы Міхала Андрасюка «Поўня».\n15 мая ў Літаратурным музеі Максіма Багдановіча гэтыя дастаткова рэдкія ў нашых кнігарнях выданні будуць прадстаўленыя на імпрэзе з удзелам аўтараў і рэдактараў.\nПерад слухачамі выступяць празаік, старшыня Саюза беларускіх пісьменнікаў Барыс Пятровіч, Алесь Разанаў, празаік Міхал Андрасюк, выдавец, галоўны рэдактар тыднёвіка «Ніва» Яўген Вапа.\n«Пасля доўгага зацішша перад Чытачамі неверагодна таямнічая «Поўня» Міхала Андрасюка. Літаратура бязмежная ў сваёй лёсавызначальнасці часу і прасторы. Сваімі вобразамі і словамі выспявала стагоддзямі ў магічным свеце Белавежскай пушчы і ўзляцела звыш межаў жыцця і смерці. Чытаўшы гэтую кнігу мы можам на хвіліну адчуваць сябе ў некалькіх вымярэннях, але без патрэбы ставіць лішнія пытанні наконт свету бачанага і небачанага. Поўня празаічнага таленту Міхала Андрасюка раскрываецца перад намі», — піша Яўген Вапа\nМіхал Андрасюк нарадзіўся 2 снежня 1959 года ў Гайнаўцы на Падляшшы. Дзяцінства і маладосць правёў у вёсцы Войнаўка ў гміне Дубічы-Царкоўныя, дзе і зараз пражывае. Піша па-беларуску і па-польску. Аўтар кніг прозы «Фірма» (Беласток, 2000), «Мясцовая гравітацыя» (2004), «Белы конь» (2006), «Krzyżyk» (2015). Узнагароджаны «Залатым апострафам» часопіса «Дзеяслоў» за сваю прозу, якая друкавалася на яго старонках у 2009 годзе.\nНадзея Артымовіч нарадзілася 18 лютага 1946 года ў Аўгустове, Бельскага павету. Скончыла Варшаўскі ўніверсітэт (беларуская філалогія). Жыве ў Бельску-Падляшскім. Аўтарка кніг «We śnie w bólu słowa» (1979), «Роздумы» (1981), «Сезон у белых пейзажах» (1990), «З неспакойных дарог» (1993), «Дзверы» (1994, разам з Алесем Разанавым).


05 люты 2008, 20:02\nКалегія Магілёўскага абласнога суду пад старшынствам судзьдзі Ігара Прошкі сёньня пастанавіла вызваліць актывіста незарэгістраванай арганізацыі “Малады фронт” Артура Фінькевіча з-пад варты. Празь дзьве гадзіны па сканчэньні разгляду Артур Фінькевіч выйшаў на волю.\nВось што сказаў “Свабодзе” Артур Фінькевіч адразу пасьля свайго вызваленьня:\n“Вельмі ўдзячны тым людзям, якія праводзілі вялізную працу дзеля таго, каб мяне выпусьцілі. Маладафронтаўцам, сябрам, блізкім. Камітэту ў абарону палітзьняволеных. Асабіста Аляксандру Мілінкевічу. У той жа час я разумею: вызваленьне Дашкевіча, Аўтуховіча, мяне — гэта факт таго, што Лукашэнка ідзе папросту на саступкі Захаду. Нас проста разьмянялі”.\nРазгляд касацыйнай скаргі Артура Фінькевіча доўжыўся каля дзьвюх гадзінаў. Судовае паседжаньне было адкрытым, але самога зьняволенага на ім не было.\nГэта факт таго, што Лукашэнка ідзе папросту на саступкі Захаду. Нас проста разьмянялі\nРазгляд скаргі пачаўся з выступу адвакаткі Ганны Бахціной.\nВырак Кастрычніцкага суду яна назвала несправядлівым, надуманым і неаб’ектыўным.\nАдвакатка пералічыла шэраг парушэньняў, дапушчаных судом пры разглядзе справы Фінькевіча:\n“Суд не дасьледаваў у поўнай меры матэрыялы справы. Ён парушыў правы Артура Фінькевіча на абарону. Фінькевіч на судзе быў аб’ектыўны ў адносінах да сваіх учынкаў. Калі ён нешта парушаў у спэцкамэндатуры – то прызнаваў. Калі не парушаў — спрабаваў аргумэнтавана гэта давесьці суду. Суд, аднак, папросту ігнараваў гэтыя довады”, – зазначала на сёньняшнім судзе Ганна Бахціна.\nСтаўленьне адміністрацыі спэцкамэндатуры да Артура Фінькевіча адвакатка назвала перадузятым. Паводле яе, адміністрацыя папросту хацела пазбавіцца ад нязручнага асуджанага, да якога рэгулярна прыяжджалі палітыкі, прадстаўнікі замежных амбасадаў. Калі супрацоўнікам камэндатуры здавалася, што Фінькевіч парушае рэжым, тыя адразу складалі пратакол і накладалі спагнаньне, не разьбіраючыся.\nПракурор Каранкоў у сваім выступе зазначыў, што віна Артура Фінькевіча цалкам даказана, аднак вырак Кастрычніцкага суду ён назваў занадта жорсткім і прасіў судовую калегію пакараць актывіста адбытым тэрмінам зьняволеньня.\nКалегія абласнога суду праз паўгадзіны роздуму пастанавіла вызваліць вязьня з-пад варты.\nСёньняшняя падзея — плён дзейнасьці ўсіх людзей, якія былі салідарныя з Артурам Фінькевічам. Гэта наша агульная перамога\nСудовая заля на зачытаны вырак выбухнула воклічам “Жыве Беларусь”.\nНа разгляд скаргі прыехалі каля сарака паплечнікаў Артура Фінькевіча. У судовай залі прысутнічалі палітыкі Вячаслаў Сіўчык, Алесь Міхалевіч, Зьміцер Дашкевіч. Быў і прадстаўнік амэрыканскай амбасады Луіс Крыжак.\nВось як пракамэнтаваў “Свабодзе” пастанову калегіі абласнога суду Павал Севярынец:\n“Сёньняшняя падзея — плён дзейнасьці ўсіх людзей, якія былі салідарныя з Артурам Фінькевічам. Гэта наша агульная перамога. Цяпер наперадзе іншыя справы: сядзяць Андрэй Кім, Клімаў, Казулін, іх трэба вызваляць”.\nВось думка Зьмітра Дашкевіча:\n“Мы вельмі радыя. Спадзяемся, што сёньня ўжо пабачым Артура. Трэба сказаць усім дзякуй, усім людзям добрай волі, якія ахвяравалі сабою, сваім часам і падтрымлівалі Артура, праводзілі акцыі салідарнасьці. Трэба сказаць дзякуй міжнароднай супольнасьці, якая займала прынцыповую пазыцыю, патрабуючы вызваленьня ўсіх вязьняў”.\nДзьве гадзіны паплечнікі Артура Фінькевіча чакалі яго ля сьледчай турмы № 4 — і дачакаліся. А 14 гадзіне Фінькевіч выйшаў на волю.\n20 сьнежня Кастрычніцкі суд Магілёва асудзіў Артура Фінькевіча на паўтара года зьняволеньня з адбыцьцём пакараньня ў калёніі агульнага рэжыму. Судзьдзя Натальля Крашкіна прызнала яго вінаватым у парушэньні артыкула крымінальнага кодэксу “Ухіленьне ад адбыцьця пакараньня”.\nАд 26 кастрычніка Артур Фінькевіч утрымліваўся ў Магілёўскай сьледчай турме № 4.\nАртур Фінькевіч на волі


Кірмаш Казюкі ў Вільні: Пагоня, кілбасы і беларуская сымболіка\n06 сакавік 2016, 11:08\nТрадыцыйнае сьвята Казюкі ў Вільні сабрала музыкаў і рамесьнікаў, хлебапёкаў і рыбакоў, старых і маладых. Але гандляры наракаюць: натоўпы вялікія, а прыбытку мала. Кажуць, гэтай вясной ў Вільні і мясцовыя, і турысты лічаць кожны эўрацэнт.\nПад кірмаш аддадзены ўвесь цэнтар Старога горада і праспэкт Гэдыміна — ажно да будынку Сэйма. Вырабы і прысмакі — з усіх рэгіёнаў Літвы, а таксама з Латвіі, Польшчы, Беларусі, Украіны.\nУкраінскія майстрыхі правезьлі вышыванкі, адзеньне з бавоўны, ільну ды воўны. Спадарыня Валянціна з-пад Ужгарада скардзіцца, што летась ня спраўдзіліся яе намаганьні раскласьці тавар у «Горадзе майстроў» у Віцебску на Славянскім базары. Кажа: украінцы за мяжу выпусьцілі, а беларускія мытнікі вялікую мыту запатрабавалі за вязанкі-вышыванкі. Так у Віцебск і не патрапіла. У Вільні вышыванкі разглядваюць і раз-пораз купляюць.\nВырабы зь беларускай сымболікай прапануе «KRYVIJA» —Таварыства беларусаў Літвы. Мясцовае тэлебачаньне распавядала пра беларускіх пекараў і смачныя булкі, але мы не знайшлі — відаць, дужа смачныя былі, і да нядзелі ўсё з’елі. Прынамсі, сёлета беларускіх павільёнаў на Казюкасе зусім небагата. А вось беларускіх турыстаў — процьма.\nКазюкі — традыцыйны вясновы кірмаш, які праходзіць у Вільні з пачатку ХVII стагодзьдзя. Кірмаш ладзіцца ў памяць сьвятога Казіміра, літоўскага княжыча і польскага каралевіча, унука Ягайлы. Памёр ён 4 сакавіка 1602 года ў Горадні ва ўзросце 25 гадоў ад сухотаў. Сьвяты Казімір лічыцца заступнікам Літвы.