Гарэт Джонс — Вікіпедыя\nангл.: Gareth Richard Vaughan Jones\n13 жніўня 1905(1905-08-13) ці 1905\nБары[d], Вейл-оф-Гламарган[d], Уэльс, Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі\n12 жніўня 1935(1935-08-12) ці 1935\nRehe Province[d], Тайвань\nГарэт Рычард Воган Джонс (англ.: Gareth Richard Vaughan Jones Gareth Richard Vaughan Jones; 13 жніўня 1905 — 12 жніўня 1935) — брытанскі журналіст, ураджэнец Уэльса. Вядомы тым, што зрабіў здабыткам сусветнай грамадскасці факт масавага голаду ў СССР у 1932—1933 гадах (Галадамору).\nПрыкладна тады ж праўду пра голад у СССР спрабаваў расказаць журналіст Малкалм Магерыдж(англ.) бел., але яго нататкі, якія з’явіліся ў газеце The Manchester Guardian, падвергліся вельмі моцным скарачэнням і рэдактарскай праўцы, былі апублікаваныя без подпісу і прайшлі незаўважанымі на фоне паведамленняў аб росце антысеміцкіх праяў у Германіі.\n2 Журналісцкая кар’ера\n3 Паведамленне аб голадзе ў СССР\nГарэт Джонс нарадзіўся ў Бары (Гламорган, Уэльс). Яго бацька маёр Эдгар Джонс быў дырэктарам школы акругі Бары, у якой вучыўся яго сын. Яго маці ў 1889—1892 гадах была гувернанткай дзяцей Артура Х’юза, сына валійскага сталеліцейнага прамыслоўца Джона Х’юза, які заснаваў Юзаўку (сучасны Данецк). Аповеды маці пра шчаслівыя гады, праведзеныя у Расіі, выклікалі ў Джонса гарачае жаданне наведаць СССР, і асабліва Украіну. Дзеля гэтага ён пачаў старанна займацца замежнымі мовамі .\nУ 1922 годзе Джонс наведаў Вільню. Ён збіраўся пабываць у СССР у 1927 годзе, але ўлетку таго года дыпламатычныя адносіны паміж Вялікабрытаніяй і СССР былі разарваныя. Джонс наняўся качагарам на углевоз і дабраўся да Рыгі, дзе правёў лета, навучаючыся рускай мове ў беднай сям’і рускіх эмігрантаў .\nУ 1926 годзе Джонс скончыў Валійскі універсітэт у Аберыстуіце са ступенню першага класа па французскай мове, а ў 1929 году — Трыніці-каледж у Кембрыджы са ступенню адрознення першага класа па французскай, нямецкай і рускай мовах.\nЖурналісцкая кар’ера[правіць | правіць зыходнік]\nУкраінская ўлётка 1990-х гадоў з выявай Джонса, якая заклікае захоўваць памяць аб галадаморы\nУ 1929 годзе дыпламатычныя адносіны з СССР былі адноўлены. У студзені 1930 года Джонса узяў да сябе на працу на пасадзе кансультанта па міжнародных справах былы прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі Лойд Джордж, і Джонс пачаў планаваць паездку ў СССР. У жніўні таго ж года паездка адбылася. Юзаўка да таго часу ўжо была перайменавана ў Сталіна. Правёўшы тут усяго дзень, ён адправіўся ў Кіславодск, а перад самым ад’ездам прымаючы бок звазіў Джонса ва ўзорны саўгас «Гігант № 2», абсталяваны самай перадавой па тым часе тэхнікай .\nВярнуўшыся ў Берлін, Джонс напісаў бацькам пра тое, з чым ён сутыкнуўся ў СССР:\n… Сітуацыя ў Расіі жудасная; всё паршыва, ежы няма, ёсць толькі хлеб; прыгнёт, несправядлівасць, галеча сярод рабочых і 90 % незадаволеных. Я пабачыў сёе-тое настолькі дрэннае, што мяне проста раз’юшвае, калі я думаю пра тое, як людзі тыпу Бернарда Шоу ездзяць туды, дзе іх водзяць за нос, яны ядуць ўдосталь, пасля чаго яны вяртаюцца і называюць Расею райскім месцам. Зіма прынясе вялікія пакуты, людзі галадаюць. Мясцовы ўрад — самае жорсткае ў свеце. Сяляне ненавідзяць камуністаў. У гэтым годзе тысячы і тысячы лепшых людзей Расіі былі сасланыя ў Сібір і ў турму на Салаўках. У Данбасе ўмовы невыносныя. Тысячы людзей з’язджаюць. Адна прычына, чаму я з’ехаў з Юзаўкі так хутка, — у тым, што мне з ежы ўдалося адшукаць толькі батон хлеба — больш да сямі гадзін мне было няма чаго паесці. Многія рускія настолькі саслаблі, што не ў стане працаваць. Мне іх жудасна шкада.\nТым не менш у многіх галінах прамысловасці атрымалася дамагчыся вялізнага прагрэсу, і ёсць вялікія шанцы, што з завяршэннем пяцігодкі Расея можа стаць паспяховай. Але перш, чым гэта адбудзецца, маюцца быць вялікія пакуты, шматлікія бунты і многія смерці.\nКамуністы дамагліся выдатных вынікаў у галіне адукацыі, гігіены і барацьбы з п’янствам… Кошты жахлівыя, і чаравік і пр. не знайсці. У крамах няма нічога. Камуністы былі да мяне вельмі добрыя, і я выдатна правёў час .\nПа вяртанні дадому Джонс адправіўся да свайго працадаўцу, Лойд Джорджу. Лорд Лотиан (Lothian), пад уражаннем ад апавяданняў маладога чалавека пра жыццё ў СССР, асабіста адвёў Джонса да рэдактара прэстыжнай газеты The Times, дзе неўзабаве было апублікавана некалькі яго нататак. У красавіку 1931 года яшчэ адна серыя публікацый, прысвечаных першай савецкай пяцігодкі, з’явілася ў валійскай газеце Western Mail  . Першы пяцігадовы план, ажыццяўленне якога было пачата ў 1928 годзе, Джонс назваў «трэцім актам бальшавіцкай рэвалюцыі» . У сваіх артыкулах Джонс падаў чытачам глыбокі аналіз не толькі перадумоў і першых дасягненняў «Вялікага пералому», але і разнастайных праблем, звязаных з пераходам да фарсіраванай індустрыялізацыі і калектывізацыі сельскай гаспадаркі. Ужо тады ён паказваў на барацьбу ўнутры партыйна-палітычнага кіраўніцтва СССР і апісваў нягоды, што выпалі на долю 158-мільённага насельніцтва краіны, якая ажыццяўляла пераход да камандна-планавай эканомікі.\nВясной 1931 года доктар Айві Лі (Ivy Lee), нью-ёркскі кансультант па сувязях з грамадскасцю, які супрацоўнічаў з Rockefeller Institute, Chrysler foundation і Standard Oil, прапанаваў Джонсу адправіцца ў СССР і напісаць кнігу пра ўбачанае  . Улетку Гарэт Джонс і Джэк Хайнц II здзейснілі 6-тыднёвую паездку па індустрыяльным будоўлям СССР (пабываўшы у тым ліку на Урале, у Сібіры і на Ўкраіне). Па выніках гэтай паездкі Хайнц выпусціў (без указання аўтарства) кнігу «Досведы ў Расіі — 1931: Дзённік» (Experiences In Russia in 1931: A Diary), заснаваную на дзённікавых запісах, зробленых Джонсам . Ужо тады Джонс і Хайнц атрымалі магчымасць асабіста ўбачыць сялян, якія галадалі, і з першых вуснаў пачуць пра іх недаяданні, выкліканыя правалам калектывізацыі. Знаходзячыся ў СССР, Гарэт ўзяў інтэрв’ю ў Карла Радека  і Надзеі Крупскай  . У кастрычніку 1931 года Джонс апублікаваў у Times яшчэ тры артыкулы пра жыццё ў СССР .\nУ ЗША Джонс заставаўся да вясны 1932 года, калі ў выніку эканамічнага спаду, выкліканага Вялікай дэпрэсіяй, яго звольнілі, і Джонс вярнуўся да Лойд Джорджу. Былы прэм’ер-міністр быў заняты сваімі ваеннымі ўспамінамі, а Джонс для яго апрацоўваў шматлікія сакрэтныя дакументы часоў Першай сусветнай вайны .\nУвосень 1932 года за мяжу пачалі даходзіць чуткі аб маштабным харчовым крызісе на Украіне. У верасні Джонс ў лісце Айві Лі паведаміў, што сустрэў знаёмага карэспандэнта, які сказаў яму: «Савецкі ўрад сутыкнулася з самым жорсткім крызісам з 1921 года. Ўраджай загінуў, і гэтай зімой мільёнам людзей пагражае голад. На Украіне голад ўжо пачаўся». Гэтыя чуткі пацвярджалі і многія іншыя замежнікі, якія наведвалі СССР. Так, прафесар Менкен (Jules Menken) з Лонданскай школы эканомікі, расцэньваю ўбачанае ім у Савецкім Саюзе як «поўны крах марксізму» і прадказваў, што на працягу маючай адбыцца зімы мільёны жыхароў СССР могуць памерці ад голаду ў сувязі з правальнай палітыкай у галіне сельскай гаспадаркі і некампетэнтнасцю .\nТрагічныя весткі з СССР заахвоцілі Джонса напісаць два артыкулы пад агульнай назвай «Ці будзе суп?» (Will there be Soup?), якімі ён паспрабаваў прыцягнуць увагу грамадскасці да пагрозы масавага голаду ў СССР. Матэрыялы былі апублікаваныя 15 і 17 кастрычніка ў Western Mail. Працуючы над гэтымі артыкуламі, Джонс абапіраўся на ўражанні ад ранейшых паездак і матэрыялы з свежых нумароў газеты " Весткі "  . Джонс стаў планаваць паездку ў СССР, каб на свае вочы ўбачыць тое, што адбываецца. Той жа ўвосень кіраўнік маскоўскага бюро New York Times Уолтар Дюранті апублікаваў артыкул «Крызіс у абагульванні сельскай гаспадарцы» (The Crisis in the Socialisation of Agriculture), у якой прызнаў, што «Пяцігадовы план наткнуўся на нечаканую перашкоду — сур’ёзны і ўсё большы недахоп харчавання як у горадзе, так і ў вёсцы». У той жа самай артыкуле, аднак, ён заявіў: «Рэальнага голаду няма, і наўрад ці ён здарыцца».\nУ студзені 1933 года Джонс скончыў працу над «Ваеннымі мемуарамі» Лойда Джорджа. У канцы студзеня — пачатку лютага ён знаходзіўся ў веймарскай Германіі, асвятляючы для Western Mail прыход нацыстаў да ўлады. У прыватнасці, ён быў у Лейпцыгу у дзень, калі Адольф Гітлер быў прызначаны канцлерам. Некалькімі днямі пазней, 23 лютага, Джонс стаў першым замежным журналістам, які суправаджаў Гітлера і Гебельса ў паездцы на мітынг у Франкфурце, дзе Гітлера чакаў захоплены прыём прыхільнікаў. У Франкфурт нацысцкія лідары і журналісты ляцелі на 16-мясцовым Richthofen — самым хуткасным і самім магутным самалёце, пабудаваным у Германіі .\nПаведамленне аб голадзе ў СССР[правіць | правіць зыходнік]\nУжо ў сакавіку, выехаўшы ў СССР, Джонс адправіўся на Украіну, дзе ў раёне Харкава здолеў прабрацца ў сёлы, ахопленыя масавым голадам. Вярнуўшыся ў Берлін, Джонс, абапіраючыся на свае запісы, 29 траўня зрабіў заяву для прэсы пра масавы голад у СССР, перадрукаваную многімі газетамі, уключаючы The Manchester Guardian і The New York Evening Post:\nЯ прайшоў па вуліцах вёсак і 12 калгасаў. Усюды было чуваць стогны: "У нас няма хлеба, мы паміраем! "Гэта стогн было чуваць было па ўсёй Расіі: на Волзе, у Сібіры, Беларусі, на Паўночным Каўказе, у Сярэдняй Азіі. Я прайшоў праз Чернозёмную вобласць, таму што гэта калі-то быў самы багаты сельскагаспадарчы раён у Расіі і таму што карэспандэнтам забаранілі туды ездзіць, каб яны не змаглі на свае вочы ўбачыць, што там адбываецца.\n13 красавіка 1933 года ў газеце «Financial Times» Джонс апублікаваў артыкул, у якой заявіў, што, на яго думку, асноўнай прычынай масавага голаду ўвесну 1933 года стала калектывізацыя сельскай гаспадаркі, якая прывяла да наступных наступстваў:\nадабранне зямлі ў больш чым за дзве траціны расійскага сялянства пазбавіла яго стымулаў да працы; акрамя таго, у папярэднім 1932 годзе ў сялян быў гвалтоўным шляхам канфіскаваны практычна ўвесь сабраны ўраджай;\nмасавы забой сялянамі быдла з-за нежадання аддаваць яго на калгасныя фермы, масавая гібель коней з-за недахопу фуражу, масавая гібель жывёлы з-за эпізаотій, холаду і бяскорміцы на калгасных фермах катастрафічна знізілі пагалоўе жывёлы па ўсёй краіне;\nбарацьба з кулацтвам, падчас якой «6-7 млн лепшых працаўнікоў» былі сагнаны са сваіх зямель, нанесла ўдар па працоўным патэнцыялу сельскагаспадарчай вытворчасці;\nпавелічэнне экспарту прадуктаў харчавання з-за зніжэння сусветных коштаў на асноўныя экспартныя тавары (лес, збожжа, нафта, алей і т. в.).\nБольшасць СМІ, аднак, праігнаравала прэс-рэліз Джонса. А кіраўнік маскоўскага бюро New York Times Уолтар Дзюранці нават апублікаваў у сваёй газеце абвяржэнне пад загалоўкам «Рускія недаядаюць, але не галадаюць», дзе спасылаўся на савецкія афіцыйныя крыніцы і рэзка крытыкаваў высновы Джонса і яго крыніцы.\nУолтар Дзюранці годам раней быў ганараваны прэстыжнай Пулітцэраўскай прэміі за свае вельмі кампліментарныя ў адносінах да сталінскага рэжыма рэпартажы з СССР .\nДжонс ўступіў у палеміку з Дюранті, напісаўшы ў New York Times ліст:\nПершыя доказы я атрымаў ад замежных назіральнікаў… Я абмяркоўваў сітуацыю ў Расеі з 20-30 консуламі і дыпламатычнымі прадстаўнікамі розных дзяржаў. Тое, што яны мне расказалі, пацвярджае мой пункт гледжання. Але ім не дазволена выказвацца для прэсы, таму яны маўчаць. Журналістам жа пісаць дазволена, але цэнзура ператварыла іх у майстроў эўфемізмаў і пераменшвання. Таму яны ветліва называюць «голад» «недахопам харчавання», а «смерць ад голаду» змякчаюць фармулёўкай «удзел смяротнасць ад хвароб ад недаядання».\nПраз некаторы час Дюранті прызнаў, што «недахоп харчавання» закранула многія збожжавыя раёны краіны — Украіну, Кубань і Паволжа. Аднак, настойваў ён, любыя паведамленні пра голад у Расіі — альбо перабольшання, або прапаганда.\nНеўзабаве пасля гэтай публікацыі сам Максім Літвінаў зачыніў Гарэт Джонсу ўезд у СССР, а крыху пазней на падставе сфабрыкаваных паказанняў яго абвінавацілі ў шпіянажы супраць СССР. Гэта заахвоціла Джонса выступіць з новай крытыкай на адрас савецкага кіраўніцтва — у прыватнасці, у 1934 годзе ён апублікаваў артыкул з абвінавачваннямі Сталіна ў датычнасьці да забойства Кірава.\nАтрымаўшы забарону на ўезд у Савецкі Саюз, Джонс звярнуў сваю ўвагу на Далёкі Ўсход і ў канцы 1934 года адправіўся ў кругасветнае падарожжа. Ён правёў каля шасці тыдняў у Японіі, сустракаючыся з ваеннымі і палітыкамі, пасля чаго выехаў у Пекін. Адсюль, у кампаніі нямецкага журналіста Герберта Мюлера, ён падаўся ва Унутраную Манголію і нядаўна акупаваную Японіяй Маньчжурыю. Журналістаў затрымалі японскія ваенныя ўлады і прапанавалі адправіцца назад, у кітайскі горад Кадган. Па дарозе назад журналісты трапілі ў рукі бандытаў, якія запатрабавалі выкуп у 100 000 срэбных мексіканскіх песа. Нямецкі журналіст быў вызвалены праз два дні, але Джонса не адпусцілі, а праз два тыдні застрэлілі пры загадкавых абставінах, напярэдадні 30-годдзя. Існуюць сур’ёзныя падазрэнні, што забойства Джонса было арганізавана НКУС у якасці помсты за непрыемнасці, якія Джонс даставіў савецкаму рэжыму.\n26 жніўня 1935 года лонданская газета Evening Standard размясціла ліст Лойд Джорджа ў памяць аб Джонсе.\nПамяць аб Гарэце Джонсе падтрымліваецца на Украіне і ў Уэльсе, дзе eму прысвечаны помнікі і мемарыяльныя дошкі.\nУ лістападзе 2009 года дзённікі з запісамі пра голад у СССР 1932—1933 гадоў, упершыню былі выстаўлены ў Кембрыджскім універсітэце .\nУ 2008 годзе ўкраінскі рэжысёр Сяргей Букоўскі зняў фільм «Жывыя» — дакументальную стужку аб голадзе 1932—1933 гадоў і спробах Гарэта Джонса расказаць пра яго на Захадзе  . Прэм’ера фільма адбылася 21 лістапада 2008 года ў кіеўскім Доме кіно. У лютым 2009 года фільм быў паказаны на Берлінскім кінафестывалі .\nУ 2019 годзе выйшаў на экраны мастацкі біяграфічны фільм «Гарэт Джонс» польскага рэжысёра Агнешкі Холанд. У верасні 2019 года фільм атрымаў Гран-пры на 44-м Гдыньскім кінафестывалі.\n↑ 1,0 1,1 Czech National Authority Database Праверана 9 мая 2022.\n↑ 2,0 2,1 Famine Exposure: Newspaper Articles relating to Gareth Jones' trips to The Soviet Union (1930–35) (нявызн.) . www.garethjones.org. Праверана 7 April 2016. Памылка ў зносках: памылковы тэг <ref>; імя "SovietArticles" вызначана некалькі разоў з розным зместам\n↑ 3,0 3,1 Margaret Siriol Colley. Short biography of Gareth Jones // Gareth Jones — Hero of Ukraine\n↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Margaret Siriol Colley. Overview 1930 // Gareth Jones — Hero of Ukraine\n↑ 5,0 5,1 История мистера Джонса, открывшего миру Голодомор и вдохновившего Оруэлла\n↑ 12,0 12,1 Overview 1932 // Gareth Jones — Hero of Ukraine\n↑ 1930s journalist Gareth Jones to have story retold: Correspondent who exposed Soviet Ukraine's manmade famine to be focus of new documentary (нявызн.) (12 November 2009). Праверана 7 April 2016.\n↑ With Hitler across Europe (нявызн.) (28 February 1933). Праверана 7 April 2016.\n↑ Welsh journalist who exposed a Soviet tragedy (нявызн.) (13 лістапада 2009). Праверана 7 April 2016.\n↑ "Live" – a film about Holodomor by Sergey Bukovsky (нявызн.) (29 кастрычніка 2008). Праверана 7 April 2016.\n↑ The Living Historical Documentary Premiered, Ordered by Ukraine 3000 International Charitable Foundation (нявызн.) (21 лістапада 2008). Праверана 7 April 2016.\n↑ The Second Annual Cambridge Festival of Ukrainian Film (нявызн.) (недаступная спасылка) (13 лістапада 2009). Архівавана з першакрыніцы 19 красавіка 2016. Праверана 7 April 2016.\n↑ Ukrainian Studies Film Festival (нявызн.) (недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 21 красавіка 2016. Праверана 7 April 2016.\nMargaret Siriol Colley, Nigel Linsan Colley More than a grain of truth : the biography of Gareth Richard Vaughan Jones Publisher: Newark, Nottinghamshire, England : Nigel Linsan Colley, Margaret Colley, 2005 ISBN 0953700119 (англ.)\nСайт пра Гарэта Джонсе (англ.)\nВалійскі біяграфічны · Оксфардскі біяграфічны\nGND: 132381478 · ISNI: 0000 0000 5464 1461 · LCCN: nr2001040921 · NKC: js20221149207 · NLP: A2847627X · NUKAT: n2019156033 · VIAF: 42997185 · WorldCat VIAF: 42997185\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Гарэт_Джонс&oldid=4010849"\nПамерлі на Тайвані\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 09:39, 15 студзеня 2022.


Форум за Незалежнасьць / П. Садоўскі. Адзін фальшывы міт з савецкай філялёгіі\n» П. Садоўскі. Адзін фальшывы міт з савецкай філялёгіі\n#1 2013-07-11 00:03:36\nП. Садоўскі. Адзін фальшывы міт з савецкай філялёгіі\nМіты – у прамым і пераносным сэнсе – у значнай ступені вызначаюць лад жыцьця і фармулююць каштоўнасьці. Кожная нацыя, шукаючы сваю ідэнтычнасьць, стварае свае ўласныя міты. Запозьненыя этнасы часам вымушаныя пазбаўляцца ад чужых, накінутых мацнейшым ці надта „пасіянарным“ суседам. Для беларусаў гэта неабавязкова толькі культурна-антрапалягічныя наратывы ды тэксты пра гістарычна-цывілізацыйныя падзеі, сфармуляваныя суседзямі ці дасьледнікамі з далёкіх краінаў.\nУ нашым выпадку прыходзіцца карэктаваць нават самыя простыя выпадкі з гэбраістыкі, антычнасьці, сярэдневечча і новай гісторыі, засвоеныя праз ідэалягічныя лёзунгі і „кліпы“ савецкага часу на ўроках літаратуры, гісторыі, навуковага камунізму і г. д., якія захаваліся па сёньняшні дзень.\nНа жаль, некаторыя папулярныя тэксты, выразы, максымы працягваюць сваё існаваньне ў абсечаным „пралеткультаўскім“ фармаце ня толькі ў творах дзяржаўнага журналізму.\nПра цела і дух: Mens sana in corpore sano\nПрэзыдэнцкая Рэспубліка Беларусь, як вядома, – спартыўная дзяржава... Паводле словаў кіраўніка краіны, адна перамога беларускага спартоўца на міжнароднай арэне каштуе больш, чым высілкі ўсяго МЗС на працягу году.\nТаму: няхай жыве здаровае цела, няхай узлунае здаровы беларускі дух! Паўсюль расьцяжкі, паўсюль афарызм пра здаровы дух у здаровым целе: у вусных інтэрвію трэнэраў, спартоўцаў, бацькоў маладых хакеістаў... Некаторыя нават ведаюць, як гэта гучыць па-лацінску. Усе ўпэўненыя ў прычынна-выніковай сувязі словаў „цела“ і „дух“. Будзе цела – будзе дух. Кліпавая максыма фармуе дзяржаўны міт здаровай, паслухмянай і сьвяточна кіраванай нацыі.\nАдкуль жа ўзяўся гэты абсечаны крылаты выраз? Ён прыйшоў у савецкую сярэднюю і „высокую“ школу яшчэ з дарэвалюцыйных падручнікаў лацінскай мовы і антычнай літаратуры. Гэтыя пяць словаў узятыя з „павучэньня“ нумар Х (радок 356) 16-ці „Сатыраў“ (Saturae) рымскага паэта Ювэнала (62-142). Тут, як і ў сатырах 8 і 9, аўтар фармулюе папрокі і павучэньні для патомнай знаці, што жыве сярод спакусаў вялікага гораду, аб’ядаецца, дэградуе ў сэксуальных пэрвэрзіях... У простым пераказе пра дух і цела гаворыцца так: „Калі што-небуць просіш у багоў, прыносячы на ахвярнік, напрыклад, салцісон зь белай сьвіньні, трэба маліць, каб у здаровым целе жыў здаровы дух (orandum est ut sit mens sana in corpore sano), моцнага духу прасі, што ня ведае страху перад сьмерцю..., у якім няма месца злосьці і жарсьцям..., ня бойся цяжкай працы, будзь як Геркулес, а не як Сарданапал, які адно спаталяўся смачнай ежай і каханьнем у мяккіх падушках...“\nНя трэба баяцца арыгіналаў. Кожны можа зайсьці ў інтэрнэт, калі няма дома патрэбнай кніжкі. Тыя ж „Сатыры“ Ювэнала можна пачытаць на любой даступнай мове або па-лацінску. Маючы паралельныя тэксты, можна пачаць набываць пачатковыя веды пра лацінскую мову. А потым купіць падручнік. Ці ж не цікава прачытаць сёньня, як жылі і адчувалі грэкі, рымляне ці антычныя асырыйцы? Маладым я раіў бы пачаць з „Занимательной Греции“ Міхаіла Гаспарава (ён – сучасьнік і калега Рэфармацкага і Аверынцава). Нічога больш займальнага і разумнага для пачаткоўцаў я не сустракаў. Пра таго ж Сарданапала, апошняга асірыйскага цара, Гаспараў напісаў так, што здаецца, бачыш Нінэвію сёньня, разбураную і спаленую мідзянамі. А пасярод плошчы захаваўся прыжыцьцёвы помнік цару, які склаў пальцы рукі ў пстрычку і кажа: „Усё, што я зьеў і выпіў, – засталося са мною, а астатняе, што засталося пасьля мяне, – ня варта і маёй пстрычкі...“\nФілялягічны гурман можа знайсьці сапраўдную асалоду, чытаючы больш сур’ёзную кніжку М. Гаспарава – „Записи и выписки“, выдадзеную гадоў дзесяць таму „Новым литературным обозрением“. Тут няма савецкага пралеткульту. Добрае чытаньне народзіць і з нашага асяродку цікавых аўтараў. У нас зараз шмат маладых людзей, якія чытаюць па-французску, нямецку, ангельску. На гэтых мовах напісана шмат папулярных кніжак, якімі ў свой час пакарысталіся расійскія аўтары, пішучы пра антычнасьць. Нам трэба рабіць нешта падобнае.


http://spring96.org/ru/news/25788 2008 2008-10-10T16:53:00+0300 2008-10-10T16:53:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 ru Правозащитный центр «Весна» Правозащитный центр «Весна» Правозащитный центр «Весна»\nНа пачатку году ў Беларусі былі выкананыя сьмяротныя прысуды тром лідэрам гэтак званай “марозаўскай групоўкі”: Сяргею Марозаву, Валеру Гарбатаму і Ігару Данчанку. Іх абвінавацілі ў крадзяжах, рэкеце і забойствах. Вядома, што асуджаныя зьвярталіся з просьбамі аб памілаваньні да Аляксандра Лукашэнкі, але ім было адмоўлена, паведамляе “Радыё Свабода”.\nМіж тым, у Беларусі людзі часта скардзяцца на негуманныя, надзвычай жорсткія парадкі ў турмах. Вядомы беларускі праваабаронца Алесь Бяляцкі перакананы, што паміж гэтымі парадкамі і тым, што ў краіне захаваная сьмяротнае пакараньне, існуе выразная зьвязь.\n“Перакананы, калі б у нас была прыпыненая сьмяротная кара, больш гуманнымі сталі б і ўмовы ў турмах. Гэта пэўны сымбаль. Як сьцяг, як герб, сьмяротная кара таксама застаецца сымбалем савецкай сыстэмы. Беларусь на ўсёй прасторы эўрапейска-азіяцкай засталася адзінай краінай, дзе захавалася сьмяротная кара. Нават Узбэкістан з гэтага году абвясьціў мараторый”, - сьцьвярджае праваабаронца.\nМікола Статкевіч, адзін зь лідэраў беларускіх сацыял-дэмакратаў, такога павароту не выключае.\n“Адмена сьмяротнага пакараньня не пагражае стабільнасьці сёньняшняй улады. Асноўная матывацыя для гэтых людзей — не правы чалавека ці нацыянальныя інтарэсы, а захаваньне сябе пры ўладзе. А небясьпечных злачынцаў ці палітычных канкурэнтаў яны могуць проста ізаляваць, і гэтага дастаткова. Канечне, сьмяротная кара больш адпавядае псыхалёгіі гэтых людзей, але калі прысьпічыць... Вось палітвязьняў вызвалілі, чаму не прыпыніць сьмяротнае пакараньне?” – кажа Мікола Статкевіч.\n10.10.2008 Тэги: смертная казнь


Беларускі Партызан :: Пракурор патрабуе 8 гадоў пазбаўлення волі\nПракурор патрабуе 8 гадоў пазбаўлення волі\nДзяржабвінаваўца папрасіў суд прыгаварыць былога намесніка міністра па надзвычайных сітуацыях Дзмітрыя Бегуна, які абвінавачваецца ў атрыманні хабару, да 8 гадоў у калоніі ўзмоцненага рэжыму.\nДругога фігуранта справы, бізнэсоўца Аляксандра Грыца, ён просіць асудзіць да больш мяккага пакарання — пяці гадоў абмежавання волі без накіравання ў калонію, піша Tut.by.\nСёння ў судзе Заводскага раёна Мінска пачаліся спрэчкі бакоў па гучнай справе. Нагадаем, былога намесніка міністра па надзвычайных сітуацыях Дзмітрыя Бегуна абвінавачваюць па ч. 3 арт. 430 КК «Атрыманне хабару». Па версіі следства, экс-кіраўнік узяў хабар ад Грыца на 105 мільёнаў недамінаваных рублёў, 4 тысячы дэнамінаваных рублёў і 5 тысяч даляраў. Грошы, як правіла, перадаваліся ў рабочым кабінеце або ў двары дома Дзмітрыя Бегуна. У чацвер, 9 лістапада, пракурор запатрабаваў для былога намесніка міністра па надзвычайных сітуацыях 8 гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці ў калоніі ва ўмовах ўзмоцненага рэжыму.\nСудовы працэс доўжыўся два месяцы. За кратамі разам з экс-чыноўнікам апынуўся бізнэсмен Аляксандр Грыц, які і перадаваў хабары. Ён прызнаў віну ў поўным аб'ёме і расказаў, што ўвосень яго, дырэктара будаўнічай фірмы, запрасілі ў кабінет да Бегуна.\n— Ён спытаў: «Хочаш са мной працаваць?». Я зразумеў, што трэба нешта прапанаваць. Да гэтага мяне ніхто ніколі не запрашаў да заключэння дамовы. Я напісаў на лісце 3%, Дзмітрый Міхайлавіч паглядзеў, скамячыў паперу і паціснуў мне руку, — распавядаў у першы дзень допыту ў судзе абвінавачваны Аляксандр Грыц.\nДзмітрыя Бегуна затрымалі на месцы злачынства 19 сакавіка 2017 года. Хабар у 5 тысяч даляраў, па словах Грыца, былы намеснік міністра па НС збіраўся патраціць на адпачынак у Гоа. Толькі гэтую суму Бягун і прызнае.\n— Віну ў тым, што атрымаў ад Грыца грашовыя сродкі ў памеры 5 тысяч даляраў, прызнаю ў поўным аб'ёме, - казаў падчас допыту ў судзе Бягун.\nУсё астатняе ён адмаўляе. Санкцыя артыкула, па якім яму прад'яўлена абвінавачанне, прадугледжвае ад 5 да 15 гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці.\nБізнэсоўца Аляксандра Грыца абвінавачваюць па ч.2 арт. 431 КК «Даванне хабару». Яму пагражае да 7 гадоў пазбаўлення волі, пракурор запрасіў 5 абмежавання волі.\nДата стварэння навіны 09.11.2017


Мянчанка: Самая цёмная ноч вядзе да світання - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 7 жнiўня 2020, Пятніца, 21:09\nМянчанка: Самая цёмная ноч вядзе да світання\nНеўзабаве ў Беларусі ўсё зменіцца.\nРадасна за беларусаў, за тое, што мы - народ! За тое, што, насуперак усяму, ёсць яднанне і гонар, ёсць неабыякавасць і ўзаемадапамога, любоў да сваёй роднай зямлі і блізкіх, за тое, што ёсць глыбіня, прыгажосць і шчырасць у нашых людзях, піша чытачка Telegram-канала «Баста!»:\n- Мяне клічуць Таццяна, я жыву ў Менску. Хочацца падзяліцца сваім стаўленнем да таго, што адбываецца, пра што баліць душа.\nКожны дзень мы бачым зноў і зноў: дыялогу з народам няма! Ёсць спробы падмануць, прымусіць замаўчаць.\nБалюча за людзей, за тых, хто пацярпеў, не зрабіўшы пры гэтым нічога дрэннага, нікому не зрабіўшы зла, хочучы лепшага жыцця, праўды, сумленнага выбару.\nАле адначасова - так радасна, як даўно не было за беларусаў, за тое, што мы - народ! За тое, што, насуперак усяму, ёсць яднанне і гонар, ёсць неабыякавасць і узаемадапамога, любоў да сваёй роднай зямлі і блізкіх! За тое, што ёсць глыбіня, прыгажосць і шчырасць у нашых людзях!\nСамая цёмная ноч вядзе да світання. Неўзабаве надыдзе час, калі наша моладзь, разумная, адукаваная і мэтанакіраваная, не будзе імкнуцца за мяжу і казаць, што там нават стаўленне іншае. Калі на працы людзі не будуць у пазіцыі рабоў, вымушаных трываць тое, што трываць нельга. Калі будзе абарона ад самавольства тых скалечаных уладай людзей, якія перавышаюць свае паўнамоцтвы, адчуўшы сябе вяршыцелямі лёсаў.\n19:35 В Гомеле проблемы с водой\n2.08 Святлана Ціханоўская правяла самы масавы мітынг у гісторыі Берасця (Онлайн, відэа) 167,294\n2.08 Лукашэнка стаў задыхацца на сустрэчы з сілавікамі 138,011\n1.08 Горадня - гэта годна: Святлана Ціханоўская з камандай правялі шматтысячны мітынг (Анлайн, відэа) 122,313\n6.08 Мядзведзеў папярэдзіў Лукашэнку пра смутныя наступствы 94,149\n4.08 «Ты сам надакучыў!»: Жырыноўскі жорстка раскрытыкаваў Лукашэнку 83,571\n4.08 Вадзім Пракоп’еў: Лукашэнка - гэта неразумная малпа з вялікай колькасцю страхаў унутры 76,394\n3.08 Зварот да беларускіх вайскоўцаў і супрацоўнікаў міліцыі 72,790


1481 - - published by M.Windu on day 1,482 - page 1 of 1\n1481 - [еБелАгляд] - The Voice of EDEN: Winter sprouts (зімовыя парасткі) [BE]\nDay 1,481, 15:14 • Published in Belarus • by M.Windu\nДобры вечар, паважанае спадарства!\nВось мы і даведаліся, што новым Галоўнакамандуючым АЭСЕ стаў Алесь Курыўчык. Рэдакцыя часопіса еБеларускі Аглядальнік сардэчна віншуе яго з новай пасадай і жадае Алесю вялікіх і значных поспехаў пры ўмацаванні АЭСЕ!\nУ дадзеным артыкуле расказваецца пра самаго Алеся, пра яго жыццё і яго стаўленне да альянса ўвогуле.\nP.S. Нас ужо ажно 56, дарагія чытачы (+12 з моманту публікацыі мінулага артыкула). Гэта дае газеце вялікі штуршок для таго, каб зрабіць Аглядальнік яшчэ лепей. Дзякуй Вам за тое, што чытаеце еБеларускі Аглядальнік!\nАнгельскамоўная версія газеты / English version is here \nГэта адбылося! Добрыя адміністратары вырашылі спусціцца з вышыні і паслухаць паважаную супольнасць гульцоў. Нашы прапановы былі разгледжаныя і ў выніку Voice of EDEN будзе прымаць сонечныя ванны на Эгейскім ўзбярэжжы  Можа толькі падзякаваць атраду Myrmidons за перамогу ў конкурсе АрэнА АЭСЕ. Гэта вялікі крок наперад!\nУжо прайшло больш за 2 гады, а наш звяз – самы стары і самы вядомы ў еСвеце - жыве і квітнее. Ён паказвае сваю моц (ворагам дае ведаць: хто тут галоўны  ).Разам з удзельнікамі альянса па ўсім еСвеце нам ўдалося набраць даволі сур’ёзны ўплыў на франтах. Здаецца, што вялікая моц - калі яна ў руках няўпэўненых асоб, у руках баязліўцаў - не абавязкова вырашае зыход бітваў, а тым больш і перамогу гэтага боку. Нашыя ворагі падпарадкоўваюцца некалькім бязлітасным пражэрлівым акулам і грудай пакорных слуг, якія толькі і выконваюць загады тых акул. Але не бярыце мае словы як належныя, проста прачытайце, што ГенСек ОНЕ гаворыць пра фатальнасць таго альянса, якім ён кіруе. Так сумна, калі пра гэта думаеш...\nАле хопіць цырымоній, бо насамрэч ёсць вельмі важная справа. У бліжэйшыя дні Вас чакае адкрыццё вялікіх таямніц. Дрэва АЭСЕ расце і набывае ўсё новыя ды новыя галінкі з лісткамі.Але пакуль хай гэта будзе нашай таямніцай.\nВельмі хочацца Вас пазнаёміць з новым Галоўнакамандуючым (ГК) АЭСЕ - Алесем Курыўчакам (Oles Kurivchak).\nЯк Вы ведаеце, наш былы ГК, Актавіўс Жуліюс быў рэкрутаваны ў армію Ізраіля – самую сапраўдную(!) – і больш ня можа выконваць свае абавязкі. Вось таму АЭСЕ прадстаўляе часоваабранага ГК, хто будзе пільнаваць АЭСЕ да пачатку 2012 года(а можа і яшчэ больш, хто ведае).\nВядома, што кожны хоча ведаць крыху больш пра Алеся. І я ўвечары запрасіў яго далучыцца да размовы. Вось што з гэтага выйшла \nВітаем Вас, Алесь! Для пачатку раскажыце пра сябе што-небудзь, пра Вашае рэальнае жыццё і пра гульца – ГК АЭСЕ ў еСвеце. Пра Вашыя дасягненні ў гульне, пра ваенную кар’еру.\nІнфармацыя кіруе светам, як Вы казалі. Гэта маё сапраўднае імя, я малодшы навуковы супрацоўнік ў Інстытуце Кібернетыкі НАН Украіны і я працую ў вобласці аховы дадзеных у адной з дзяржаўных кампаній. Сюды прыйшоў выпадкова, бо даведаўся ад сябра, што украінцаў зусім няшмат і ім патрэбна дапамога. Зарэгаваўся, стаў часткай гульні і вось я ўжо ў гэтай студыі, сябры. У мяне даволі хуткая кар’ера – 6 месяцаў таму мяне назначылі Міністрам Абароны (МА) Ўкраіны, УкрАрмія заняла 2 месца ў межах 1-га конкурсу АрэнА. Пасля гэтага я быў віцэ-МА, Міністрам эканомікі і ў выніку трапіў у Штаб АЭСЕ у якасці практыканта ў ваеннай сферы.\nВы цяпер з’яўляецеся новым ГК АЭСЕ. Якіх мэт Вы прагніце дасягнуць у бліжэйшы месяц? Якія самыя важныя ідэі Вы гатоваыя ўнесці на абмеркоўванне ў гэты час?\nЯ жадаю быць у струмені жаданняў і планаў краін, абмяркоўваць іх амбіцыі ды патрэбы, каб знайсці агульнае рашэнне. Таксама я жадаю, каб кожны прадстаўнік Стаўкі АЭСЕ быў унесены ў кожны ваенны “канал”. Такім чынам нам будзе вельмі зручна ўзгадняць нашыя аперацыі. Астатнія ідэі, думаю, застануцца ў цені таямнічага.\nРаскажыце крыху пра АЭСЕ. У якіх выпадках мы правыя, у якіх – не? Што патрэбна АЭСЕ? Ці ёсць “разынка” ў АЭСЕ, якая робіць наш звяз унікальным?\nАЭСЕ – вынік поўнага рамантызму. Ён прапаноўвае ідэі Вольнага Дабра – ў процівагу ідэям Карысці (як робяць іншыя). Так зробім жа гэты прамежак часу нашым, давайце пакажам астатнім, што іх інфантылізм нічога ня значыць ў параўнанні з нашымі традыцыйнымі каштоўнасцямі.\nВось мы і вызначылі, што можна ад Вас чакаць. Але што Вы чакаеце ад АЭСЕ? Што, на Ваш погляд, павінен зрабіць звычайны гулец краіны-саюзніцы, каб дапамагчы квітнець нашай сям’і?\nДазвольце мне змяніць даволі вядомыя словы: “Спытай сябе не аб тым, што АЭСЕ можа зрабіь для цябе; спытай аб тым, што ты можаш зрабіць для АЭСЕ.”\nДзякуй, Алесь, і поспехаў Вам пры выкананні паўнамоцтваў ГК!\nВось, што адбылося ў апошнія часы. Здаецца, што сапраўды нашыя справы ідуць вельмі добра. Наш звяз аднаўляе свае пазіцыі нават у мітусні вайны.\n“Зіма набліжаецца...” – сказалі яны. І гэта сапраўды так! Хаця зусім не ў тым накірунку, які яны мелі на ўвазе \nНам патрэбна біць ворагаў, праліваць іх еКроў і радавацца з жаўнерамі Залаў Вальгаллы (the Halls of Valhalla)!\nЖыве АЭСЕ – вечны звяз!\nВаш PR-агент АЭСЕ дасылае яшчэ больш лістоў з любоўю да ворагаў, пакуль смерць не разлучыць іх,\nSkiF UA Day 1,481, 15:19\nWallachian Day 1,481, 15:22\nk0llht0s Day 1,481, 15:32\nkrum6 Day 1,481, 15:42\nM.Windu Day 1,481, 15:49\nJan Karal Chadkievicz Day 1,481, 20:02\nS0NIK Day 1,481, 22:18\nCrocodile Gena Day 1,482, 00:23\niProphet Day 1,482, 04:39\nArtix26 Day 1,482, 05:45\nAK74M Day 1,482, 06:15\nЯн Лысы Day 1,482, 11:05\nЎ! Я ў тукліку, таму крыху прыпазніўся, выбачайце)\nLuis Mendez de Haro Day 1,483, 23:55\nJulius Flavius Day 1,483, 13:42


Універсітэты публікуюць планы прыёму на 2018 год\n12:54 30.03.2018 (абноўлена 11:18 20.04.2018)\nКолькасць месцаў у беларускіх універсітэтах скарэктаваная - напрыклад, у ДІКСТ БДУ зусім не засталося бюджэтных месцаў.\nДа ўступнай кампаніі гэтага года застаецца ўсё менш: ёй ужо афіцыйна даў старт прэзідэнт, а ўсяго праз два месяцы абітурыенты будуць здаваць цэнтралізаванае тэсціраванне (ЦТ). У канцы сакавіка пачалі з'яўляцца і дадзеныя аб планах прыёму на 2018-ы.\nНагадаем, раней чыноўнікі заяўлялі пра планы прыкметна скараціць набор у ВНУ па шэрагу спецыяльнасцяў — у тым ліку юрыдычных і эканамічных. Як змяніліся кантрольныя лічбы прыёму, вывучыў Sputnik.\nБДУ — у суме на 190 чалавек менш\nЛічбы прыёму ў галоўны ўніверсітэт краіны ў 2018-м у параўнанні з мінулым годам змяніліся, аднак нязначна: на велізарны ВНУ колькасць месцаў стала менш усяго на 190 чалавек.\nТак, у суме БДУ плануе набраць 5142 студэнтаў, з іх 2122 чалавекі — на бюджэт дзённага аддзялення. На платную форму навучання выдзелена 1850 месцаў, на завочную платную — 944 чалавекі, завочную бюджэтную — 226. У магістратуру ў галоўную ВНУ краіны набяруць да 642 чалавек на вочную бюджэтную форму, на завочную бюджэтную — да 70 чалавек.\nКалі казаць пра юрыдычны факультэт, які маглі закрануць скарачэнні месцаў, то змены там таксама нязначныя: набяруць на два чалавекі менш на бюджэт і на аднаго — на платнае аддзяленне.\nЭканамічны факультэт таксама практычна нічога не страціў: бюджэтнікаў будзе па-ранейшаму 33, а платнікаў — на 21 чалавек менш.\nЦікава, што ў Дзяржаўным інстытуце кіравання і сацыяльных тэхналогій (ДІКСТ) БДУ і зусім не засталося бюджэтных месцаў — у мінулым годзе іх было 24. Скарацілі ў інстытуце і колькасць платных месцаў — на 72 чалавекі.\nЗакранула скарачэнне таксама Інстытут бізнэсу і менеджменту тэхналогій — бюджэтных месцаў таксама не засталося (было 12), а колькасць платных месцаў паменшылася на 11.\nПа іншых факультэтах ВНУ змены не такія прыкметныя.\nПлан прыёму ў БДУ у 2018 годзе можна паглядзець на сайце ВНУ.\nБДУІР: па некаторых спецыяльнасцях — прыкметнае павелічэнне лічбаў\nКантрольныя лічбы ў БДУІР таксама не зведалі ў гэтым годзе прыкметных зменаў. Так, на пяць чалавек менш плануюць набраць на спецыяльнасць "Інжынерна-псіхалагічнае забеспячэнне інфармацыйных тэхналогій", затое на 15 платнікаў больш — на "Праграмуемыя мабільныя сістэмы".\nПрыкметна вырас план прыёму і на Факультэт інфармацыйных тэхналогій і кіравання — як на бюджэтнай форме навучання, так і на платнай.\nФакультэт радыётэхнікі і электронікі ў цэлым крыху скараціў колькасць бюджэтных месцаў, аднак колькасць платных павялічылася. Нязначныя змены — і на іншых факультэтах універсітэта інфарматыкі і радыёэлектронікі.\nБДЭУ: змены нязначныя\nСтаў вядомы ўжо і план прыёму і ў Беларускім дзяржаўным эканамічным універсітэце. Так, калі ў мінулым годзе набіралі 890 бюджэтнікаў і 975 платнікаў на дзённае аддзяленне, то ў гэтым годзе кантрольныя лічбы — 880 і 970 адпаведна. Крыху змяніліся і лічбы па завочнай форме навучання.\nНапрыклад, на факультэце менеджменту платных месцаў для дзённага аддзялення стала на 30 менш. Менш і месцаў для бясплатнай адукацыі — на пяць.\nНа пяць скарацілася колькасць месцаў для бясплатнай адукацыі на факультэце права БДЭУ, а на ўлікова-эканамічным універсітэце месцаў для платнікаў стала на 20 больш.\nЛічбы па факультэце маркетынгу і лагістыкі, факультэце міжнародных эканамічных адносін і факультэце фінансаў і банкаўскай справы не змяніліся. Па некаторых іншых факультэтах змены ў БДЭУ нязначныя.\nЦі закрануць змены іншыя ВНУ?\nУ першую чаргу беларускія чыноўнікі заяўлялі аб неабходнасці скарачаць колькасць месцаў на эканамічных і юрыдычных спецыяльнасцях — гэта павінна закрануць прыватныя ВНУ, якія ў большасці выпадкаў такіх спецыялістаў і рыхтуюць. Зрэшты, планы прыёму гэтымі ўстановамі адукацыі яшчэ не апублікаваныя.\nТаксама яны не апублікаваныя і шэрагам іншых ВНУ — як рэспубліканскіх (БНТУ), так і рэгіянальных. Верагодна, месцы ў гэтых ВНУ на эканамічных і прававых спецыяльнасцях таксама могуць скараціць.\nУступная кампанія, БДЭУ, БДУ, БДУІР, Беларусь


Графіцістаў пакаралі штрафамі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nГрафіцістаў пакаралі штрафамі (абноўлена)\nВячаслаў Касінераў, Вадзім Жэромскі і Максім Пякарскі прызнаныя вінаватымі па так званай справе „графіцістаў” па артыкуле 341: псаванне маёмасці. Усім прысуджаны штрафы.\nХоць пракурор патрабаваў пакараць Жаромскага 2 гадамі абмежаванян волі без накіравання ў месца адбыцця пакаранян, а Касінерава палутара гадамі такога ж пакараня, прызнаўшы іх вінаватымі ў злосным хуліганстве, аднак, суддзя палічыла, што злоснага хуліганства ў іх дзеяннях няма.\nЖэромскі пакараны штрафам у 50 базавых велічынь, гэта 10 міліёнаў 500 тысяч рублей, Пякарскі 40 базавых (8 міліёнаў 400 тысяч) і Касінераў 30 базавых (6 міліёнаў 300 тысяч).\nПа словах Касінерава, ён быў здзіўлены такім мяккім прысудам\n— Мы мяркуем, што гэта дзякуючы ўвазе грамадскасці і нават міжнароднай салідарнасці, бо некалькі акцыяў было праведзена па-за межамі краіны: ля амбасады ў Таліне, ля амбасады ў Львове. Усё гэта прад’узіліла рэальныя тэрміны па нашай справе. Шчыра кажучы, мы рады пэўным вынікам: што тэрмінаў няма.\nАднак усе трое асуджаных схіляюцца да таго, што будуць абскарджваць і гэты прысуд. А таксама дабівацца расследавання абставінаў свайго затрымання, у час якога Касінераў моцна пацярпеў. Яго, закаванага ў кайданкі, збілі і зламалі сківіцу.\nПа словах праваабаронцы Валянціна Стэфановіча, ён часткова задаволены прысудам па справе „графіцістаў”. Таму што ўсе трое падсудных, Вячаслаў Касінераў, Вадзім Жэромскі і Максім Пякарскі прысуджаны да штрафаў ад 30 да 50 базавых велічынь, а не да больш жорсткага пакарання, як патрабаваў дзяржаўны абвінаваўца. За напісанне графіці ў падтрымку незалежнасці Беларусі і за пашкоджанне білбордаў з рэкламай міліцыі суд прызнаў іх вінаватымі ў псаванні маёмасці.\nПа меркаванні Валянціна Стэфановіча, гэтую справу можна было кваліфікаваць, як адміністрацыйнае правапарушэнне, спагнаць з хлопцаў кампенсацыю за невялікую шкоду і на гэтым паставіць кропку.\n— Справа гэта незвычайная, бо я такіх справаў, якія расследуюць напісанне на сцяне нейкіх лозунгаў, ды так, каб тым было 9 тамоў, я такіх яшчэ не бачыў. Відавочна, што гэтая справа з самага пачатку насіла палітычны кантэкст. Мы, праваабарончы цэнтр «Вясна», казалі пра гэта адразу, бо хлопцаў затрымалі па даволі сур’ёзных абвінавачваннях: у злосным хуліганстве. Іх утрымлівалі ў СІЗА пэўны час, затрымлівалі іх абсалютна непрапарцыйна, выкарыстоўваючы фізічную сілу, я выніку чаго яны нанеслі ім фізічныя пашкоджанні.\nПа меркаванні Валянціна Стэфановіча, агучаныя падчас суда матэрыялы справы паказваюць, што яна была звязана з прэзідэнцкімі выбарамі мінулага года. «Тады спецслужбы звярталі ўвагі на такія аўтаномныя моладзевыя групы. Нават расследаванне вяло ўпраўленне па барацьбе з арганізаванай злачыннасццю,» — сказаў Валянцін Стэфановіч.\nГендзь Барбарыч, Беларускае Радыё Рацыя, Менск\nУ Фрунзенскім раённым судзе Менска 29-га студзеня аднавіўся працэс па „справе графіцістаў”.\nПоўная зала, падтрымаць хлопцаў прыйшлі Мікалай Статкевіч і Анатоль Лябедзька, паведамляе svaboda.org.\nМаксіма Пякарскага, Вячаслава Касінерава і Вадзіма Жаромскага вінавацяць у напісанні графіці «Беларусь мае быць беларускай» і «Рэвалюцыя свядомасці, яна ўжо ідзе…», а таксама ў тым, што запэцкалі сацыяльную рэкламу.\nСуд пачаўся 25 студзеня, працягваўся 26 студзеня.\nХлопцы не прызнаюць сваёй віны, а пацярпелы прадпрымальнік, чый білборд пашкодзілі, адмовіўся ад прэтэнзіяў, бо яму ўжо кампенсавалі страты ў 2 млн рублёў.


бакалаўр бізнесу (бухгалтарскі ўлік), Melbourne, Аўстралія 2018\nСтаць кваліфікаваным бухгалтарам\nПачніце сваю кар'еру ў галіне фінансаў, стаўшы кваліфікаваным бухгалтарам. Прафесійна акрэдытаваных ВМС Аўстраліі і выкладаў кваліфікаваных бухгалтараў, наш бакалаўр бізнесу (бухгалтарскі ўлік) дасць вам навыкі, неабходныя для працы ў шырокім дыяпазоне фінансавых роляў. Вы даведаецеся, як ацаніць, прааналізаваць і размаўляйце фінансавае становішча арганізацыі, і зрабіць важныя бізнэс-рашэнні ў рамках стратэгічнага каманды.\nВывучаючы сваю бухгалтарскую ступень онлайн з Суинберн, вы выпускнік, як кваліфікаваны бухгалтар, і мець права падаць заяўку на сяброўства ў CPA Аўстраліі і Інстытута дыпламаваных бухгалтараў ў Аўстраліі (ICAA).\nАналіз фінансавай дзейнасці і падтрымліваць мэты росту бізнесу.\nПадрыхтоўка фінансавай справаздачнасці і падатковых дэкларацый для кліентаў.\nКіраванне вытворчасць афіцыйнай справаздачнасці, бухгалтарскі баланс прымірэння і кантроль бюджэту.\nАказанне фінансавай, захаванне і стратэгічную падтрымку бізнесу.\nРаспрацаваны бухгалтараў, бухгалтараў\nБакалаўр бізнесу (бухгалтарскі ўлік) з'яўляецца міжнародна прызнаную кваліфікацыю ў адным з універсітэтаў у ліку лепшых 3% у свеце. Навучаныя прафесіяналаў галіны, курс быў распрацаваны спецыяльна для задавальнення патрабаванняў прафесійных бухгалтарскіх органаў Аўстраліі. Вы выпускнік з галіновым стандартам кваліфікацыі, які адкрые дзверы для дзелавых магчымасцяў, як у Аўстраліі і за мяжой.\nУ Суинберн онлайн, вы будзе часткай інтэрнэт-супольнасць ўключаным бізнес-студэнтаў. Вы даведаецеся з практыкуючых спецыялістаў бухгалтарскага ўліку, атрымаць уяўленне сферах бізнесу вы не можаце быць знаёмыя з, і ўтвараюць каштоўную прамысловасці сеткі. Злучэння вы робіце, можа прывесці да наступнага кар'еры, або бізнес-прадпрыемства.\nВы не павінны пакласці сваё жыццё на ўтрыманне, каб вучыцца, такім чынам, мы стварылі ступені, што можа змясціцца вакол яго. Вывучаючы ступень уліку ў Інтэрнэце, вы можаце працаваць на свой уласны графік, і вы даведаецеся з прафесіяналаў індустрыі ў спецыяльна пабудаваным онлайн-асяроддзі. Тут вы будзеце працаваць на рэальных рахунках, а таксама распрацаваць практычныя навыкі і метады, якія можна ўжываць у розных галінах прамысловасці.\nLink to and share "бакалаўр бізнесу (бухгалтарскі ўлік), Melbourne, Аўстралія 2018"


Замест факела была «Паходня»\n14 сакавік 2016, 12:55\nСівыя, але баявыя. Удзельнікі гарадзенскай «Паходні» ўспаміналі былыя дні. Клюбу споўнілася трыццаць гадоў.\nЯ працаваў у Горадні ў рэдакцыі абласной газэты. Гэта побач са Старым горадам. Гадзіна на абед была магчымасьцю адхіліцца ад газэтнай руціны. Хадзіў старымі вуліцамі, аглядаў помнікі. Набіраўся духу. Зойдзеш, вып’еш кавы, пагартаеш кнігі, набудзеш. Сам-насам, са сваімі думкамі.\nАднойчы патэлефанаваў Мікола Таранда, стваральнік, запрасіў на клюб. На першым сходзе нас было сямнаццаць. Запрашаў усіх, хто размаўляў па-беларуску, кажа ён сёньня. Ці хто ўмеў. Паходня — слова «неадназначнае». У галоўным слоўніку было ясна сказана, што правільна гаварыць «факел»: факельны, факельшчык, факельшчыца. «Паходня» — састарэлае, з паходнямі першабытныя людзі на мамантаў хадзілі. Несучаснае слова, непрыдатнае пры будаўніцтве камунізму. Што праўда, то праўда. Так і было.\nУ самім факеле нічога дрэннага, слова нямецкае. Але для нас яно было расейскім, што зразумела. А мы якраз меліся шукаць беларушчыну ў часах мінулых. Калі электрычнасьці яшчэ не было. Значыць, асьвятляць дарогу трэба. І потым: мы ўсьведамлялі, што за паходняй чулася Пагоня. А яна была зьместам, сымбалем нашых гістарычных дзеяў.\nНехта, праўда, крыху жахнуўся: чаму сямнаццаць атрымалася? Як у песьні пірацкай з мастацкага фільму. «Семнадцать человек на сундук мертвеца. Йохо-хо и бутылку рому». Супадзеньне было выпадковым. Хаця куфар са скарбамі ў нашай галаве прысутнічаў. Са скарбамі гістарычнымі, духоўнымі, якія нас падмацуюць.\nЧым была тагачасная «Паходня»? Мабыць, міні-мадэльлю будучай Беларусі ў зародку.\nВэтэранам па-рознаму запомніліся пачаткі. Хто прыдумаў клюб? І чыя была назва?.. Была, аказваецца, і ранейшая сходка ў доме Ажэшкі, дзе пісьменьнік Карпюк сказаў: цікавыя часы, магчымасьці ёсьць стварыць клюб беларускай нацыянальнай інтэлігенцыі. Яшчэ сказаў: я ня буду ў вас выступаць, але заўсёды буду вас падтрымліваць. Асьцярожнічаў. Але дзякуй яму за падтрымку.\nБыло чалавек дваццаць пяць у Карпюка. І быў прафэсар Ткачоў. Таранда палічыць неабходным нагадаць, што на «Паходні» той паявіўся не адразу, на трэцім пасяджэньні (каб потым кіраваць, абралі аднадушна). Мікола абгрунтоўвае-успамінае: перабудова пачалася, нейкія канфэрэнцыі партыйныя, туды-сюды, далі дыхнуць, на нешта пачалі спадзявацца. На такой глебе паўстала «Паходня».\nЗ чаго пачаць? Паехалі ў Гудзевічы, а тут начальства вакзал сабралася руйнаваць. Кінуліся лісты пісаць, ратаваць. Новая бяда: вэтэраны просяць зруйнаваць архіў, выдатны палац каралеўскіх часоў. Пераключыліся на яго, начальнік чыгункі загадаў зьнесьці вакзальны будынак ХІХ стагодзьдзя. Першы сакратар гаркаму патлумачыў: ніякі гэта ня помнік, хлопцы, адна эклектыка, супакойцеся, будзе ў горадзе навюткі — шкло і бэтон.\nНя мелі вопыту тады, успамінае Мікола Таранда. І прыстрашыць любілі як «Паходня» стала на ногі. На Калыме асьвяжылі баракі для такіх, як вы, казалі яму.\nА тут раптоўна выбары першыя, 1990 год. І «Паходня» ў палітыцы апынулася, а пачыналася ўсё з куфра. Сходы зрабіліся вельмі люднымі, Таранда ўспамінае: «Людзі ішлі як вар’яты. 200-300 чалавек заўсёды. Гляджу: падпалкоўнікі, палкоўнікі сядзяць. Мы ім таксама былі карысныя, калі выбары пачаліся. Кожны хацеў атрымаць ад нас падтрымку. І Посахаў (пазьней памочнік Лукашэнкі). Усе спадзяваліся: калі «Паходня» падтрымае, то і ўвесь горад падтрымае».\nПрафэсар Ткачоў пайшоў у палітыку асабіста і вырашыў памяняць Горадню на Менск. Навошта ён туды? «Там ня той размах, там можна больш зрабіць, тут мне цеснавата», адказаў прыблізна так. Аб гэтым успамінае прафэсар Пяткевіч. А неўзабаве рух пайшоў на спад. «Паходня» моцна аслабела, была малалікай, падсумоўвае ён, але хоча закончыць на мажорнай ноце: «Але калі мы сабраліся, яна жыве, жыве яе дух, яна зрабіла сваю вялікую справу. Гэта ўжо гісторыя, з гісторыі яе ня выкрасьліць».\nНяхай жыве «Паходня»! У гісторыі, канечне. А думкі, думкі цьвярозыя. Зноў браць паходню ў рукі? Зноў пачынаць амаль з нуля? Дасягненьні незалежнасьці ў беларушчыне перакрэсьленыя. Так, сёе-тое захавалася. Насуперак, ня дзякуючы.\nСлова «паходня» ў слоўніках сучасным не зрабілася. Вам хочацца рамантыкі? Дык калі ласка: факел зь лямпачкай, на батарэйцы. Шукаць нічога больш ня трэба. Начальству Беларусь безь беларушчыны адпавядае.\nГарадзенскай «Паходні» — трыццаць гадоў, сход былых удзельнікаў клюбу.


У Беластоку адкрылася выстава да 100-годдзя Слуцкага паўстання | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Беластоку адкрылася выстава да 100-годдзя Слуцкага паўстання (абноўлена)\n“Беларусы змагаюцца так, як 100 гадоў таму”. Пад беларускім консульствам у Беластоку прайшла акцыя да 100-годдзя Слуцкага збройнага чыну. З- за пандэміі не магла яна быць шматлюднай, і ўсё ж такі арганізатары акцыі паклапаціліся, каб кожны ахвотны прыгадаў слуцкіх паўстанцаў. Тут, насупраць консульства, адкрылася выстава, прысвечаная гэтай падзеі. Адным са стваральнікаў фотавыстаўкі з’яўляецца Павел Станкевіч з арганізацыі „Тутака”.\n– Слуцкі збройны чын для беларусаў Падляшша – гэта таксама важная рэч, каб не забыць пра гісторыю, пра гэтую падзею. І таксама малодшым сказаць, што беларусы не толькі сёння змагаюцца за сваю свабоду, але таксама змагаліся і 100 год таму.\nТамаш Суліма: Вось такія прыклады, якія на гэтай выставе – гэта людзі звычайныя з народу, якія выйшлі, якія змагаліся. Хаця шансаў можа не было шмат. Але яны проста верылі, што беларус павінен быць гаспадаром на беларускай зямлі.\n– Гэтая дата для нас вельмі важная. Бо народ Беларусі і сёння змагаецца за сваю вольнасць, за сваю незалежнасць. Маю надзею, што шмат людзей пабачыць гэтую выставу. У такі спосаб хочам паказаць, што народ Беларусі варты лепшага.\nДадала Марына Ляшчэўская з арганізацыі „Беласток 2020”. Выставу будзе можна аглядаць да палавіны снежня.\nВулічная выстава, прысвечаная Слуцкаму збройнаму чыну, адкрылася па вул. Электрычнай насупраць консульства Рэспублікі Беларусь.\nАб’яднаўшы намаганні, фонд „Тутака”, фонд „Беларусь 2020” і Беларускае гістарычнае таварыства вырашылі ўзгадаць важную дату ў гісторыі Беларусі і Польшчы. Слуцкае паўстанне было першым самастойным беларускім паўстаннем за свабоду сваёй Радзімы. Афіцыйная дата пачатку Слуцкага збройнага чыну – 27 лістапада. Гэта таксама дзень, які ўрачыста адзначаецца як Дзень герояў, прысвечаны ўсім, хто змагаўся за незалежную Беларусь 100 гадоў таму. Слуцкае паўстанне, нягледзячы на тое, што яно не мела поспеху, было зафіксавана ў беларускай памяці на роўні, падобным да пераможнай бітвы пад Воршай з пачатку XVI ст.\n„Выставай перад консульствам Рэспублікі Беларусь мы хочам ушанаваць памяць усіх, хто змагаўся за Беларусь 100 гадоў таму. Арганізоўваючы выставу, мы хацелі б падкрэсліць, што мы памятаем і беларускія намаганні 100-гадовай даўніны ў Беластоку і на Падляшшы. Сардэчна запрашаем”, – адзначаюць арганізатары выставы.


Дзевяці школьнікам ганаровыя госці ўручылі першы афіцыйны дакумент, які сведчыць пра асобу. Адзін з вучняў, скарыстаўшыся выпадкам, пацікавіўся ва Уладзіміра Цярэнцьева, ці памятае ён, як атрымаў пашпарт. Уладзімір Уладзіміравіч адказаў, што ў тыя часы гэта не было такім урачыстым падзеяй, як сёння. Тым не менш ён адчуў асаблівую гонар за дачыненне да грамадзян сваёй краіны.\nКаб падкрэсліць клопат дзяржавы аб усебаковым развіцці падрастаючага пакалення, Пётр Падгурскі ўручыў дырэктару дзіцячай школы мастацтваў Гарадка Дзіне Сцяпанавай тры сертыфікаты на куплю піяніна. Дарэчы, адзін з інструментаў прапішацца ў Езярышчанскім філіяле.\nФота Алены Краўцовай. Пераклад на родную мову нашай рэдакцыі.


Адвакат канабіс у Арызоне | Лепшы адвакат па марыхуане ў АЗ\nАдвакат па канабісе ў Арызоне\nТомас Дын, далучаецца да абмеркавання ініцыятывы канабіса ў Арызоне ў працах да 2020 года. "Разумная і бяспечная Арызона" вылучаецца як прыкметная ініцыятыва, але ці ўключае яно ваша права расці дома альбо на сацыяльную справядлівасць? Якія ліцэнзіі будуць даступныя ў раздзеле "Разумная і бяспечная Арызона" і колькі будзе каштаваць адкрыццё дыспансера ў Арызоне? Мы адказваем на гэтыя пытанні і не толькі ў сённяшнім выпуску навін легалізацыі канабіса.\nСлухайце яго на PodCast альбо глядзіце YouTube на адвакатах канабіса ў Арызоне.\nЗвязаная пошта: Як адкрыць амбулаторыю канабіса ў Ілінойсе\nЗвязаная пошта: Адвакат штата Мэрыленд Каннабіс\nАдвакат канабіса ў Арызоне можа дапамагчы, калі вас абвінавацяць у захоўванні, распаўсюдзе альбо вырошчванні марыхуаны ў гэтым стане. Што тычыцца рэгламентаў, Арызона адобрала ўжыванне медыцынскай марыхуаны ў 1996 годзеУ цяперашні час былы сенатар ЗША Бары Голдуотэр выступаў у кампаніі "Прапанова 200". Ён быў адным з галоўных прыхільнікаў ініцыятывы. Але медыцынскае забеспячэнне пазней было адменена дзяржаўнымі заканадаўцамі. Сёння актывісты канабіса змагаюцца за рэкрэацыйнае ўжыванне марыхуаны, і галасаванне дазволіць стварыць лепшую карціну пра рух у лістападзе 2020 года, калі ў гэтай дзяржаве адбудзецца чарговая ініцыятыва па галасаванні.\nЗа апошнія дзесяць гадоў у судзе было шмат спраў, і юрыдычным дарадцам была цяжкая праца, ствараючы належную абарону для абвінавачванняў. Гэтыя выпадкі займалі шмат часу і патрабавалі вельмі падрабязнага падыходу да тэрмінаў і вызначэнняў у галіне канопляў.\nУ Арызоне добры адвакат па канабісе - гэта размежаванне гэтых тэрмінаў пры пошуку правільнага рашэння для юрыдычнай справы.\nАбарона марыхуаны і канопляў знаходзіцца пад пытаннем у многіх штатах, і Арызона не з'яўляецца выключэннем. Шмат людзей змагаецца патрабаваць сваіх законных правоў і дэманструе суду свой бок юрыдычнай гісторыі.\nНават калі мы гэта ведаем Арызонцы спажылі больш за 82 тоны медыцынскай марыхуаны ў 2019 годзеУ гэтым стане працягваецца крымінальны пераслед канопляў. Гэта можа стаць масавай праблемай для людзей, якія хочуць адаптавацца да правілаў, але ўсё яшчэ не могуць знайсці спосаб зрабіць гэта правільна.\nПа гэтай прычыне адвакат канабіса ў Арызоне можа дапамагчы вам абараніць і патрабаваць законных правоў, калі ваша справа знаходзіцца на судзе.\nЯк адвакат канабіса ў Арызоне можа дапамагчы вам абараніць\nАрызонскія адвакаты па канабісе як Томас Дын альбо Мяшкі Цірні можа дапамагчы, калі вас абвінавачваюць у незаконным дзеянні канабіса. Добра мець параду, якая зменіць спосаб, які вы бачыце ў справе, што можа мець вырашальнае значэнне для вашай абароны. Часам адна змена тэрміна можа прывесці працэс у правільным кірунку, і вы можаце апынуцца ў стане абараніць сябе больш дакладна. Рэкамендуецца ведаць, што правілы канопляў у Арызоне ў некаторых пунктах спецыфічныя, асабліва калі гаворка ідзе пра прафілакторыях і вырошчванні. Таксама ў пацыентаў картка зарэгістравана на працягу двух гадоў замест адной, што адрозніваецца ад некаторых іншых станаў.\nАбарончыя сегменты знаходзяцца пад Арызонскія прававыя нормыІ чым лепш вы іх ведаеце, тым больш шанцаў у вас абараніць сябе.\nДобры юрыст з канопляў у Арызоне можа дапамагчы вам вырашыць пытанне і пазбавіць вас ад пераследу. Вам трэба будзе знайсці лепшага адваката, які распавядзе пра юрыдычныя моманты, якія з'яўляюцца сапраўднымі і дакладнымі ў патрэбны момант.\nКаб гэта адбылося, ваш адвакат у Арызоне павінен добра ведаць правілы, каб стварыць правільны план вашай абароны.\nЯк знайсці лепшага адваката MMJ у Арызоне\nКалі вы шукаеце Адвакат канабіса ў АрызонеВы павінны ведаць пра Томаса Дзіна. Гэты арызонскі адвакат працуе на справах абароны канопляў, якія ўключаюць захоўванне, вырошчванне, транспарціроўку і здабычу канабіса і марыхуаны.\nБольш за тое, ён працуе над справамі, якія, здаецца, аказваюць уплыў на ўладу, і ён добра плавае ў гэтых водах.\nДавайце даведаемся больш пра адваката, які змагаецца за правілы канабіса ў дзяржаве, дзе рэкрэацыйнае ўжыванне канабіса застаецца пытаннем для галасавання ў лістападзе 2020 года.\nПаводле MJBusinessDaily, Арызона - гэта таксама штат, у якім велізарныя кампаніі цалкам ахопліваюць і з'ядаюць рынак, не пакідаючы месца для аперацый малога бізнесу.\nУ гэтых умовах лепш ведаць чалавека, які можа дапамагчы вам убачыць юрыдычны аспект вашай справы. Менавіта таму Томас У. Дын прыходзіць у якасці адваката з канопляў у Арызоне з вялікім досведам і вялікім попытам на дадзены момант.\nЧаму Томас У. Дын паспяховы\nЗ больш чым 20-гадовым юрыдычным і судовым стажам На легальным рынку арызонскага канабіса Том Дын прымяняе ўсе парады і рэкамендацыі юрыдычнай абароны. Ён працаваў з пацыентамі, дыспансерамі, выхавальнікамі, дыспансерамі і суполкамі марыхуаны, якія заяўлялі аб неканстытуцыйным парушэнні правоў.\nУ 2011 годзе Том паспяхова разграміў патрабаванне генпракурора Арызоны закрыць яго Клуб індустрыі міласэрнасці Арызоны. Гэта была спроба губернатара спыніць адкрыццё амбулаторыі MMJ у Арызоне. Том Дын нясе адказнасць за адстойванне інтарэсаў клуба, што пазней адкрыла некалькі аддзяленняў Valley для абслугоўвання некаторых з 6,000 пацыентаў у Арызоне ў той час з зарэгістраванай медыцынскай карткай марыхуаны.\nІншыя важныя выпадкі, калі Том Дын праяўляў свае навыкі юрыдычнай абароны:\nУ 2010 годзе пастанова аб барацьбе за разумнае занаванне - у гэтым выпадку Том распрацаваў мадэль пастаноў аб занаванні ў арызонскіх гарадах і мястэчках, якая пазней лічылася эталонам у арганізацыях па ўсёй Арызоне.\n2011 г. Абарона правоў пацыентаў, якія не ўваходзяць у дзяржаву - Том выйграў першае звальненне супраць уладальніка карты, у якога была картка іншай дзяржавы.\n2013 г. Абарона правоў культыватара вырошчваць канабіс у цяпліцы - гэты выпадак быў звязаны з першым звальненнем у Арызоне супраць пацыента, які вырошчваў марыхуану пад парніковай брызентай.\nТомас Дын таксама адстойваў правы пацыентаў, якія валодалі і ўжывалі канцэнтраты і харчовыя прадукты. Справа была на судзе, і Том пагадзіўся, што тэрмін, які называюць марыхуанай, якая выкарыстоўваецца, была тыпам канцэнтратаў у правілах АМА.\nВобласці практыкі для гэтага юрыста ў Арызоне канабіс шырокі і ўключае наступныя сегменты:\nВалоданне марыхуанай намерам прадаць\nВыкарыстанне марыхуаны ў рэлігійных мэтах\nТомас У. Дын хоча стварыць роўныя магчымасці для ўсіх хто хоча абараніць свае правы ў Арызоне. Ён таксама выконвае заданне адваката па канабісе ў Арызоне, які ведае, як абараніць законныя правы актывістаў і прадпрымальнікаў канабіса. Здаецца, яго місіі пакуль паспяховыя.\nТом Дын, юрыст з карнабісу ў Арызоне\nДжош Кінкейд у Гаворачая загарадзь\nКлючавыя словы:Арызона: 25 мілі, Карыбскі адвакат у Арызоне, Адвакат канобіса ў Арызоне Томас Дын, Арызонскія дыспансерныя законы, Ліцэнзія арызонскага дыспансера на продаж, Легалізацыя Арызоны-2020, Марыхуана ў Арызоне, арызона mmj, юрыст з канопляў, бліжэйшы каліфарнійскі дыспансер да Арызоны, Законы вырошчвання ў Арызоне, Як адкрыць дыспансер у Арызоне, Джош Кінкейд, Асабістае ўжыванне канопляў у Арызоне, prop 203 Arizona 2019, разумная і бяспечная Арызона, размаўляючы загарадзь, Том Хоард


13:27 23.10.2018 (абноўлена 13:11 23.10.2018)\nВычэрпваюцца ўжо магчымасці і існуючага тэрмінала - яго цяпер мадэрнізуюць, а неўзабаве пабудуюць і новы.\nМІНСК, 23 кас - Sputnik. Адкрыццё новай узлётна-пасадачнай паласы ў Нацыянальным аэрапорце Мінск здыме праблемы ў перамовах з замежнымі авіякампаніямі, паведаміў журналістам у аўторак міністр транспарту і камунікацый Беларусі Анатоль Сівак.\nБудаўніцтва другой узлётна-пасадачнай паласы працягваецца ў мінскім аэрапорце. Як растлумачыў міністр, будаваць яе пачалі з-за таго, што рэсурсы дзеючай паласы былі вычарпаныя, таму авіяхаб быў абмежаваны ў развіцці авіяпералётаў.\n"Вялі перамовы з амерыканскімі кампаніямі, і з в'етнамскімі, і з кітайскімі", - сказаў Сівак і адзначыў, што адсутнасць новай узлётнай паласы не дазваляла прыходзіць новым перавозчыкам.\nЯк адзначыў кіраўнік Мінтранса, гэтыя праблемы са з'яўленнем новай паласы будуць знятыя.\nНа пытанне аб тым, калі будзе ўведзена новая паласа, Сівак дакладную дату не назваў. Паводле яго слоў, пры набліжэнні станоўчых тэмператур у наступным годзе спецыялістам яшчэ спатрэбіцца час для спецыфікацый і наладкі.\nРэсурсы вычэрпваюцца і ў тэрмінала мінскага аэрапорта - ён прымае ўсе больш пасажыраў, адзначыў Сівак. Зараз працягваецца мадэрнізацыя існуючага тэрмінала, таксама ўзводзіцца і другі тэрмінал мінскага аэрапорта.\nАнатоль Сівак, Нацыянальны аэрапорт Мінск, Міністэрства транспарту РБ


13:45 04.12.2020 (абноўлена 13:00 04.12.2020)\nРаман Галоўчанка, ЕАЭС, Беларусь\n12:25 28.01.2021 (абноўлена 12:03 28.01.2021)\nМІНСК, 28 сту – Sputnik. Міністэрства аховы здароўя скарэкціравала памеры стымулюючых і кампенсуючых выплат работнікам бюджэтных арганізацый, афіцыйны дакумент апублікаваны на партале Pravo.by.\nЗа асаблівасці прафесійнай дзейнасці\nУ памеры 40% надбаўкі выплацяць:\n- працуючым на пультах кіравання жыццезабеспячэння аперацыйных блокаў;\n- абслугоўваючым інжынерна-тэхнічныя сістэмы жыццезабеспячэння, складаныя медыцынскія электраўстаноўкі і кампьютэрныя сістэмы для правядзення сеансаў прамянёвай тэрапіі;\n- забяспечваючым работы па вытворчасці і кантролю якасці радыеактыўных лекаў;\n- абслугоўваючым інжынерна-тэхнічныя сістэмы медыцынскай візуалізацыі (КТ, МРТ, УГД, ЭКГ і гэтак далей).\nНадбаўку ў памеры 35% акладу атрымаюць:\n- інжынеры, вядучыя інжынеры, якія працуюць з асабліва складанай медыцынскай апаратурай пры правядзенні аперацый па клеткавай трансплантацыі, трансплантацыі органаў, часткі органа, аперацый на сэрцы.\nНадбаўка ў памеры 80% акладу усталёўваецца:\n- хімікам і біёлагам за выкананне комплексных шматэтапных малекулярна-біялагічных даследаванняў, імунаферментных даследаванняў, даследаванняў у галіне клетачнай медыцыны;\n- медыцынскім фізікам і інжынерам за выкананне работ па сінтэзе, фармакапейнаму аналізу і дазіметрычнаму кантролю радыёфармацэўтычных лекавых сродкаў.\nРаботнікам бюджэтных арганізацый\nНадбаўку ў памеры 20% акладу атрымаюць:\n- медыкі дзяржаўных бальніц, дзе 50% пацыентаў з'яўляюцца інвалідамі;\n- кіроўцы хуткай дапамогі;\n- медыцынскія і фармацэўтычныя работнікі дамоў дзіцяці.\nНадбаўка ў памеры 40% акладу прадугледжана фармацэўтам, якія маюць сярэднюю спецыяльную фармацэўтычную адукацыю, а 50%-ю надбаўку - з вышэйшай фармацэўтычнай.\nНадбаўку ў памеры 50% атрымаюць таксама работнікі з вышэйшай немедыцынскай адукацыяй - псіхолагі, біёлагі, энтамолагі, фізікі, хімікі, фізіёлагі, інструктары-метадысты фізічнай рэабілітацыі, інструктары-метадысты па эргатерапіі, інструктары-метадысты па адаптыўнай фізкультуры і заолагі.\nДаплаты будуць і ў медработнікаў, якія завяршылі лячэнне пацыентаў з сухотамі - у памеры 50% акладу аднаразова за кожнага пацыента, але не больш за 100% акладу.\nНадбаўка за забеспячэнне паказчыкаў дзейнасці бюджэтнай арганізацыі ўстанаўліваецца іх кіраўнікам у памеры да 200% акладу.\nРаботнікам антыдопінгавай лабараторыі\nКіраўнікам і спецыялістам Нацыянальнай антыдопінгавай лабараторыі дастануцца надбаўкі ў памерах:\n- ад 150 да 180% акладу ўключна - тым, хто працуе ў дадзенай арганізацыі да 1 года;\n- ад 181 да 200% акладу ўключна - тым, хто працуе 1 год і больш.\nПедагогам медыцынскіх ВНУ і медкаледжаў\nТаксама зменены надбаўкі рэктарам, прарэктарам, дэканам, прафесарска-выкладчыцкаму складу медыцынскіх ВНУ, устаноў дадатковай адукацыі. На надбаўкі ім можна будзе накіроўваць 10% ад сум акладаў. Пры гэтым самі даплаты ўстаноўлены за канкрэтныя віды работ:\n- за куратарства - ад 20 да 40% акладу;\n- за працу з замежнымі студэнтамі - ад 30 да 40%;\n- за прафарыентацыйную працу і працу па ўзаемадзеянні з арганізацыямі-заказчыкамі кадраў - ад 30 да 40%;\n- за распрацоўку, абнаўленне вучэбна-метадычнай дакументацыі на замежнай мове - ад 20 да 50%;\n- за распрацоўку і ўкараненне ў навучальны працэс інавацыйных адукацыйных тэхналогій, формаў і метадаў навучання, у тым ліку электронных, - ад 20 да 50%.\nПоўны пералік надбавак можна паглядзець тут. Пастанова ўступае ў сілу з 1 ліпеня 2021 года.\nБеларусь, Ахова здароўя\n10:22 28.01.2021 (абноўлена 10:25 28.01.2021)\nМІНСК, 28 сту – Sputnik. Дызельнае паліва і аўтамабільны бензін падаражэлі у Беларусі з 28 студзеня, цэны змяніліся на 1 капейку за літр, паведаміла прэс-служба "Белнафтахіма".\nТакім чынам, сёння рознічныя цэны на маторнае паліва склалі:\nАІ-92-К5-Еўра - 1,72 рублі,\nАІ-95-К5-Еўра - 1,82 рублі,\nАІ-98-К5-Еўра - 2,04 рублі,\nДТ - 1,82 рублі.\nГэта другое змяненне цэн на аўтамабільнае паліва ў гэтым годзе, да гэтага цэннікі на АЗС павялічваліся 21 студзеня. Варта адзначыць, што да першага падаражэння ў гэтым годзе старыя цэны пратрымаліся 85 дзён. Дарэчы, у 2020-м цэны на бензін і дызель мяняліся 16 разоў, у 2019-м - 28 разоў.\nУ "Белнафтахіме" тыдзень таму падкрэслілі, што ў студзені 2021 года адзначаецца значны рост кошту нафты на сусветным рынку. Сярэдняя каціроўка нафты маркі Brent склала 54,3 долара за барэль і ўзрасла ў параўнанні з сярэднегадавым узроўнем 2020 года - на 30%.\nТым часам, цэны на паліва ў Беларусі застаюцца на 22 - 51% ніжэй, чым у сумежных еўрапейскіх дзяржавах і вышэй рознічных цэн Расійскай Федэрацыі на 8 - 10%.\nБеларусь, Цэны і кошты


Культура - Што можа грамадства?\nКадравы і матэрыяльны патэнцыял навучальнай установы, а таксама яе традыцыі можна параўнаць з урадлівай глебай, укаранёнасць у якую дае плён толькі пры руплівасці вучня і настаўніка. Спрыяльнае надвор’е — гэта гарантаваная дзяржаўная падтрымка вучылішча, універсітэта, акадэміі. Але ўсё гэта можа і не спрацаваць ці спрацаваць не надта эфектыўна, калі да гэтага не надасца важны вонкавы чыннік — усведамленне грамадой актуальнасці ведаў і запатрабаванасці кваліфікацыі, якія тыя навучальныя ўстановы даюць сваім выпускнікам. На практыцы гэта азначае для выпускніка адсутнасць вартай перспектывы, што, у сваю чаргу, пэўным чынам адаб’ецца на навучальным працэсе.\nЯ не адзін год назіраю за абаронаю дыпломных работ на двух факультэтах БДТМІ/БДАМ: дызайну і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, а таксама — мастацкага. На маю думку, у кожнай такой імпрэзе можна вылучыць работу, якая сваёй формай і зместам відавочна адлюстроўвае існы стан мастацтва і верагодны напрамак ягонага развіцця ў блізкай перспектыве. Такія творы надоўга запамінаюцца. Прычым, я разумею, што якасныя ацэнкі ды і сам адбор у дадзеным выпадку маюць характар суб’ектыўны.\nУ 1975 годзе я, студэнт БДТМІ, быў вельмі ўражаны дыпломнай работай графіка Сяргея Халамава “Спорт”. Экспрэсіўная, я сказаў бы — калючая, манера аўтара выразна выбівалася з уласцівай таму часу стылёвай плыні. А змест тычыўся не стадыёнаў, а жыцця. Вось вялікі натоўп кідаецца да нейкай фантомнай мэты, дасягаюць жа фінішу стомленыя адзінкі. Працэс адбываецца на вачах гледачоў, што не хаваюць эмоцый, і суддзяў, цалкам эмоцый пазбаўленых. Апошні аркуш серыі называўся “Эстафета”: усё паўторыцца зноў, па тым жа сцэнарыі…\n1976 год. Ілюстрацыямі да “Пінскай шляхты” абараняецца графік Уладзімір Савіч. На маю думку, гэта і па сёння лепшая графічная інтэрпрэтацыя літаратурных вобразаў Дуніна-Марцінкевіча і адзін з каштоўнейшых твораў так званай “этнаграфічнай” плыні ў нашым мастацтве.\n1978 год. Дыпломная работа скульптара Святланы Гарбуновай “Сымон Будны”. Усталяваны ў Нясвіжы як помнік рэфарматару-асветніку, гэты твор — класіка нашай манументальнай скульптуры.\n1987 год. Валерый Янушкевіч прадстаўляе на абарону натуральнага памеру рабочую мадэль помніка Адаму Міцкевічу. Сёння помнік упрыгожвае Навагрудак. Магу сцвярджаць, што ён, як мінімум, не горшы за тыя помнікі паэту, што стаяць у Львове, Варшаве, Парыжы, а з нядаўняга часу — і ў Мінску. Гэта таксама ўжо класіка. Тады ж Сяргей Логвін прадставіў на абарону дыплома помнік расстраляным акупантамі ваеннапалонным. Усталяваны ў Мінску на скрыжаванні вуліц Якуба Коласа і Калініна.\n1990 год. Манументаліст Алесь Пушкін зрабіў роспіс “Парнат” у фае актавай залы Рэспубліканскай школы-інтэрната па музыцы і выяўленчым мастацтве. Вядомы маскоўскі мастак, які быў на той абароне старшынёй Дзяржаўнай камісіі, сказаў, што каб гэтай работай, якую зрабіў адзін чалавек, абараняўся цэлы курс, усе атрымалі б найвышэйшую адзнаку. Маскоўскі мэтр павіншаваў Беларусь “з нараджэннем вялікага мастака”.\n1992 год. Акадэмію заканчвае графік Юрый Якавенка. У ягонай дыпломнай рабоце “Архіпелаг” ужо выявіліся рысы непаўторнага стылю і арыгінальнага мыслення — чыннікі, што прынеслі аўтару славу далёка за межамі нашай краіны.\n1997 год. Мастак-манументаліст Ларыса Макатун, дыпломная работа — пано “Дзяцінства Еўропы”: арыгінальная, псіхалагічна глыбокая трактоўка антычнага міфа пра выкраданне Еўропы. Наяўнасць псіхалагізму ў манументальным творы — з’ява рэдкая.\n2001 год. Графік Алена Каламіец абараняецца серыяй аркушаў “Радзівілы”. Гэты твор на той момант стаўся візуалізацыяй грамадскай думкі пра неабходнасць вяртання ў беларускі гістарычны кантэкст сацыяльнай эліты, выбітнымі прадстаўнікамі якой з’яўляюцца Радзівілы.\n...Я згадваю абароны дыпломных работ, на якіх прысутнічаў, і творы, якія бачыў на свае вочы. А згадаў я гэтую даўніну з тае прычыны, што ўжо працяглы час абарона мастацкага факультэта не пакідае ў мяне такіх яскравых ўражанняў. Прытым, што якасць адукацыі не пагоршылася, а новае пакаленне выкладчыкаў акадэміі — гэта асобы з багатым досведам, творча актыўныя. Досыць высокі быў прафесійны ўзровень работ і на сёлетняй абароне. Няма падстаў сумнявацца ў таленце і інтэлекце выпускнікоў. Але ж чамусьці пабачанае мяне не зачапіла ні тэмамі, ні сюжэтамі, ні вобразным ладам.\nА калі я параўноўваю, скажам, згаданыя вышэй дыпломы Гарбуновай, Логвіна, Янушкевіча з сёлетнімі кваліфікацыйнымі работамі скульптараў, мне падаецца, што вялікая эпоха адышла ў нябыт. А тое, што прыйшло ёй на змену, не мае пакуль уцямнага вызначэння. Зрэшты, пра іншыя творчыя спецыялізацыі гэтай абароны можна сказаць нешта падобнае. Змяніўся, здрабнеў маштаб “манументалкі”, ад тэм грамадскага гучання адышоў жывапіс. Па-ранейшаму высока трымае планку графіка, але ў асноўным за кошт тэхнічнага патэнцыялу.\nАтрымліваецца, што і глеба ўрадлівая, і садоўнікі руплівыя, а вынік не той, на які можна было б пры гэтых чынніках разлічваць. У дыпломных работах сёлетніх выпускнікоў мастацкага факультэта адсутнічае сацыяльны маштаб і псіхалагічная глыбіня, уласцівыя творчасці пакалення, якое колісь у той акадэміі вучылася, а сёння працуе ў ёй выкладчыкамі. Чаму ж у адной alma mater такія розныя дзеці?\nЯ бачу прычыну гэтай з’явы ў вонкавых варунках, у тым, што адбываецца не ў самім мастацтве, а вакол яго. Сёння, калі ў грамадстве пануе практыцызм і функцыянальнасць, у сферы эстэтыкі рэй вядзе дызайн. Мастацтва ж выяўленчае, якое, скажам так, абслугоўвае на чалавечым узроўні пачуцці, а на сацыяльным — ідэалогію, адсунута на перыферыю. Калі на першых курсах у студэнта мастацкага факультэта яшчэ захоўваецца рамантычнае ўяўленне пра будучую прафесію, дык бліжэй да дыплома ён ужо мае даволі аб’ектыўнае ўяўленне пра рэчаіснасць, з якой сутыкнецца пасля заканчэння ВНУ. І верагодна, што ў рэчаіснасці гэтай ён будзе працаваць не на дзяржаву і грамадства, а на прыватнага замоўцу. Альбо ўвогуле працы па спецыяльнасці не будзе мець. Гэта ж нездарма апошнім часам на аддзяленні манументальна-дэкаратыўнага мастацтва выпускнікі абараняюцца аздобаю інтэр’ераў прыватнага жытла. А ад жывапісцаў я чуў, што гаму карціны часам вызначае не сюжэт, а колер сцен жытла ці офіса, якому мастацкае палатно мусіць паводле жадання замоўцы адпавядаць. Так што сёння маем у выяўленчым мастацтве іншы маштаб, духоўны і фізічны.\nА калі так, дык чаго замарочвацца праектамі, кшталту тых, пра якія сказана ў першай частцы нататак; рабіць тое, на што няма ні замоўцы, ні пакупніка? Лепей засяродзіцца на чымсьці відавочна ліквідным. Не будзем, так бы мовіць, гарод гарадзіць, з якім клопату не абярэшся, а зладзім раўнюсенькі газон. І зменіцца сітуацыя ў лепшы бок, у сэнсе — вернецца да сацыяльных стандартаў і манументальнага маштабу, які быў у нашай нядаўняй гісторыі, калі патрэбу ў гэтым адчуе грамада, а замовіць дзяржава. Ну, а пакуль акадэмія мае клопат не згубіць высокія стандарты навучання ва ўмовах зніжэння эстэтычных запытаў грамадства. З іншага боку, акадэмія — дастаткова аўтарытэтная ўстанова, здольная станоўча ўплываць на грамадства і дапамагчы дзяржаве вызначыць культурныя прыярытэты.


Прыгажосць ствараюць самi — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n22.09.2011 21.08.2019 admin510Комментарии on Прыгажосць ствараюць самi\nДызайнер кватэрнага інтэр’ера – прафесія сучасная і вельмі запатрабаваная. Аднак і ў самым “крута” аформленым памяшканні можна адчуць няўтульнасць. Правільна расстаўленыя акцэнты і вымераныя прапорцыі – не залог камфорту, дом павінен быць напоўнены энергетыкай гаспадара, цяплом яго рук, яго душой.\nБудынак № 51 па вуліцы Савецкай у Івянцы кідаецца ў вочы здалёк. Цяжкія гронкі спелага вінаграду густа звісаюць над ганкам, каля платоў адна перад адной выхваляюцца буйныя восеньскія кветкі, а на падворку – безліч казачных дзівосаў, вырабленых з каранёў і суцэльнага дрэва. Пра ўсё гэта паклапаціліся гаспадары – Браніслаў Сільвестравіч і Валянціна Мікалаеўна Шафарэвічы.\nУ канцы сямідзесятых, калі ў Івянец прыехала малады спецыяліст, бялявая прыгажуня, ураджэнка Гомельшчыны Валянціна, мясцовы юнак Браніслаў адразу ж звярнуў на яе ўвагу. Неўзабаве згулялі вяселле і рашылі жыць самастойна. Тым больш што і зруб быў ужо закладзены бацькамі. Але і маладым хапіла клопату з будаўніцтвам. Зараз ужо і забыліся, як цяжка было працаваць, як беражліва ставіліся да кожнай капейкі. Затое помніцца, што былі тады маладымі, дужымі і вельмі шчаслівымі, бачачы, як вырысоўваецца іх будучае сямейнае гняздо. А колькі начэй правялі ў гутарках! Абмяркоўвалі размяшчэнне пакояў, дзе закласці печкі, выбіралі вокны ў веранду, колер падлогі…\nПрайшлі гады. Вырас вакол дома сад, з’явіліся на ўчастку шматлікія гаспадарчыя пабудовы, лазня, альтанка – усё дагледжанае, зручнае, трывалае. Іншыя б на гэтым і спыніліся: чаго яшчэ трэба для жыцця? Але не такія Шафарэвічы. Іх любоў да роднага кутка толькі ўзрастала, а душа патрабавала прыгажосці. І зноў яны ўзяліся за работу, на гэты раз – за творчую. Ідэі і задумкі чэрпалі ў часопісах, нешта пераймалі ў суседзяў.\nНе хачу пачуць у свой адрас абвінавачванне ў жаночым шавінізме, але тым не менш пераканана, што рысы гаспадарлівасці ў прадстаўніц прыгожай паловы чалавецтва сустракаюцца куды часцей, чым у мужчын. Але ў кожнага правіла – сваё выключэнне. Браніслаў Сільвестравіч – выключны гаспадар, да таго ж, адораны талентам. Ён так па-майстэрску працуе з дрэвам, што атрымліваюцца не проста рэчы, патрэбныя для зручнага быту, а сапраўдныя творы мастацтва. Ну хто яшчэ можа пахваліцца, што ў іх кубачкі вісяць не на кручках, а на выбеленых, адпаліраваных сучках спілаванай даўным-даўно старой яблынькі? Выразаныя з драўніны міфічныя выявы і прадметы, карункавая разьба на дзвярах – аж вочы разбягаюцца ад убачанага і ў доме, і на двары! Але “музейнайнасці” не адчуваецца, бо тут рэчы служаць людзям, а не людзі – рэчам. Нават упершыню зайшоўшы ў дом да Шафарэвічаў, вы не разгубіцеся і адразу ведаеце, дзе можна прысесці, куды пакласці рэчы, які самаробны сувенір узяць у рукі і падзівіцца…\nЛюбяць бацькоўскі дом і сыны Шафарэвічаў, і нявестка, і трохгадовая ўнучка. Малая нават спрабуе ўнесці свой уклад у афармленне: то плюшавага мядзведзіка на палічку пасадзіць, то размалюе крэйдай сцены, а пасля абавязкова запытае любімага дзеда Боню, ці прыгожа атрымалася…\nПакідаючы гасцінны, утульны дом Шафарэвічаў, падумалася: “Гэта ў адну і тую ж раку нельга ўвайсці двойчы. А сюды яшчэ зазірнём абавязкова, бо так хочацца паглядзець, якія новыя цуды народзяцца ў чароўных руках Браніслава Сільвестравіча”.\nВаложыншчына ў дэмаграфiчным аспекце


Абмен USD Капіталіст на Дадатковыя Наяўныя RUB — Курсы абмену валют — Маніторынг абменнікаў криптовалют\nКурсы абмену Капіталіст Даляр ЗША на Дадатковыя Наяўныя Расійскі Рубель\nUS Dollar Capitalist to Advanced Cash Russian Ruble — CPTSUSD to ADVCRUB\nКапіталіст USD на Дадатковыя Наяўныя RUB\nНа гэтай старонцы наведвальнік можа даведацца, дзе можна вырабіць абмен Капіталіст Даляр ЗША на Дадатковыя Наяўныя Расійскі Рубель па лепшага курсе. Пры выбары лепшага курсу звяртайце ўвагу на рэзерв валюты ADVC RUB. Пры недастатковай суме рэзерву валюты Расійскі Рубель выбірайце абменнік з горшым курсам, але з дастатковым для вашага абмену рэзервам. Усе курсы ADVC RUB і CPTS USD атрыманы з экспартных файлаў абменных сэрвісаў. Дадзеныя ў табліцы адсартаваныя па прынцыпе - больш выгадны курс абмену Даляр ЗША Капіталіст на Дадатковыя Наяўныя Расійскі Рубель у пачатку табліцы.\nКанверсія CPTSUSD → ADVCRUB ажыццяўляць 2 абменных пунктаў.\nПерайсці да абмену ў зацікавіў абменным пункце можна націснуўшы на кнопку са стрэлкамі. Памятаеце пра тое што не ўсе абменныя пункты мяняюць CPTS USD на ADVC RUBу аўтаматычным рэжыме. Пункты абменьваюць валюту ў «ручным» рэжыме звычайна не вырабляюць аперацыі абмену ноччу, у выхадныя і святочныя дні.\nІншыя варыянты купіць Дадатковыя Наяўныя RUB і прадаць Капіталіст USD\nRUB Дадатковыя Наяўныя на Капіталіст USD\nКурс Капіталіст USD на Дадатковыя Наяўныя RUB\nАбмяняць Капіталіст Даляр ЗША на Дадатковыя Наяўныя Расійскі Рубель


Школе патрэбны бацькі - Шосты дзеньШосты дзень\nКаб выхаванне асобы было гарманічным, а адукацыйны працэс — паспяховым, трэба, каб сям’я і школа працавалі ўзгоднена. І менавіта педагогі як спецыялісты ў адукацыі павінны ініцыіраваць узаемадзеянне з бацькамі, будаваць зносіны з улікам іх запытаў, ступені актыўнасці і ўзроўню псіхолага-педагагічнай кампетэнтнасці. Настаўнікі мусяць развіваць і вучыць бацькоў.\nПраблема ў тым, што на пытанні пра работу з бацькамі гатовых адказаў няма. Многае залежыць ад інтуіцыі і майстэрства педагога, ад падрыхтаванасці мамы і таты, сітуацыі ў сям’і. Не ўсе бацькі адгукаюцца на імкненне педагога да супрацоўніцтва, таму настаўніку прыйдзецца праявіць цярпенне і мэтанакіравана шукаць рашэнні кожнай канкрэтнай праблемы.\nШкола павінна наладзіць інфармаванне бацькоў пра сваю дзейнасць. Бацькі навучэнцаў сярэдняй школы № 4 Клімавіч могуць даведацца пра школьнае жыццё з матэрыялаў сайта школы, публікацый у раённай і абласной газетах. Акрамя гэтага, мы праводзім круглыя сталы і выпускаем фотакалажы пра мерапрыемствы, што адбыліся ў школе.\nАгульнашкольныя і класныя бацькоўскія сходы настаўнікі скарыстоўваюць, каб пашырыць веды бацькоў пра выхаваўчы працэс. Так, сацыяльны педагог Ала Анатольеўна Дадалева выступае з дакладам “Роля сям’і ў прафілактыцы супрацьпраўных паводзін навучэнцаў”, педагог-псіхолаг Юлія Аляксандраўна Архангельская расказвае пра ролю сям’і ў падрыхтоўцы навучэнцаў да экзаменаў і ў выбары прафесійнай будучыні, а класны кіраўнік 7 “Б” класа Караліна Яўгенаўна Шумакова — пра гендарную сацыялізацыю дзяцей у сям’і і г.д.\nУ школе праводзяцца індывідуальныя і групавыя кансультацыі для бацькоў, бацькоўскія трэнінгі і рынгі, псіхалагічныя размінкі. Прайшлі канферэнцыі “Правы і абавязкі дзіцяці ў сям’і”, “Стылі і метады выхавання дзіцяці ў сям’і”. Асобныя аспекты жыцця сям’і разглядаліся падчас практыкуму “Вырашэнне канфліктных сітуацый”, ролевых гульняў “Раніца ў нашай сям’і”, “Сямейны савет”, лекцый “Распарадак дня школьніка”, “Узроставыя асаблівасці малодшых школьнікаў”. Для фарміравання ўсвядомленага бацькоўства і роўнага ўдзелу абодвух бацькоў у выхаванні дзяцей працуе клуб “Сямейны лабірынт” пад кіраўніцтвам сацыяльнага педагога Алы Анатольеўны Дадалевай. Да псіхолага-педагагічнай асветы бацькоў далучаюцца спецыялісты розных напрамкаў: урачы, інспектары ДАІ, ІСН, супрацоўнікі РАНС.\nУ школьнай бібліятэцы для бацькоў сабрана цэлая калекцыя кніг і матэрыялаў па выхаванні.\nПедагагічны калектыў ініцыіруе сумесную дзейнасць бацькоў і вучняў: конкурсныя праграмы “Мамы і дочкі”, “Таты і сыночкі”, выставы сумесных работ бацькоў і дзяцей “Ствараем разам з мамай”, спартыўныя мерапрыемствы “Стартуем разам з мамай”, “Тата, мама, я — спартыўная сям’я”.\nУ рабоце з бацькамі вельмі важна, каб яны адчувалі, што патрэбны школе. Таму мала сустракацца з імі ад свята да свята, трэба мець цэлае кола спраў, у якіх не абысціся без актыўнага ўдзелу бацькоў.\nКалі такое супрацоўніцтва наладжана, сям’я і школа бачаць дзіця з розных бакоў і ў розных сітуацыях, як вынік — лепш разумеюць яго індывідуальныя асаблівасці, эфектыўней дапамагаюць у развіцці здольнасцей і фарміраванні жыццёвых арыенціраў.\nвыхаванне Клімавічы сярэдняя школа № 4\nЗ тегами: выхаванне Клімавічы сярэдняя школа № 4\nПапярэдняя: Тураў у Юравічах?\nНаступная: Любоў да Радзімы — праз любоў да сям’і


«Штомесяц 13-га рок па-беларуску» в Минске на afisha.relax.by\n«Штомесяц 13-га рок па-беларуску»\n13 лістапада – "Індра", "Lavatrina" і "На ўзлёт!" у канцэрце "Штомесяц 13-га рок па-беларуску".\nПрацягваецца серыя беларускамоўных канцэртаў "Штомесяц трынаццатага" у клубе "Салтайм" (пр. Незалежнасці 131/1). Чарговы рок-вечар адбудзецца 13 лістапада. На сцэну ў гэты вечар выйдзе рок-гурт "Індра" з Полацка, мінская каманда "Lavatrina", апроч таго некалькі кампазіцый прадставяць дэбютанты на сталічнай сцэне - блюз-рокавы бэнд "На ўзлёт!" з Мар’інай Горкі.\nГурт "Індра" утварыўся ў Полацку ў 2003 годзе. Сёньня ў яго складзе дзьве закаханыя ў сваю справу дзяўчыны - Вольга Андрэева (сьпевы, гiтара) i Марына Шэф (гiтара), а таксама два таленавiтыя хлопцы - Арцём Новiкаў (бас-гiтара) i Павал Кухто (бубны). "Індра" стала "Адкрыцьцём года" на "Рок-коле 2004", была лаўрэатам "Open Graffity Music Fest" i "Бардаўскай восені-2010". А за перамогу ў гiт-парадзе Эўрарадыё атрымала магчымасьць запiсу альбома на польскай студыi Rembrandt: альбом "Сонцавакол" выдадзены ў 2007 годзе. Цяпер гурт працуе над другiм сваiм альбомам. У творчасьцi стаўка робiцца на тэкст, якасныя аранжыроўкi, прыгожыя гiтарныя сола, якiя падкрэсьлiваюць усю моц голаса Вольгi. "Індра" плённа супрацоўнічае з полацкай паэтэсай Лерай Сом, якая з’яўляецца аўтарам большасці тэкстаў гурта.\nНа сцэне музыкі заўсёды запальваюць, выкладаючыся на поўную. Музыка "Iндры" - музыка для тых, хто слухае вушамi.\nГурт "Lavatrina" існуе тры гады. Назва гурта ў перакладзе ўз лаціны азначае «ванны пакой», На думку лідэра гурта Васіля Сідарка, ванны пакой — тое месца, дзе можна падумаць пра ўсё, што адбываецца наўкол. Гурт працуе ў стылістыцы пост-гранжу з элементамі брытанскага року. Вас чакае вялікая беларускамоўная праграма гурта.\nГурт "На ўзлёт!" з Мар’інай Горкі толькі робіць свае першыя крокі, але абяцае хоць і кароткую, але змястоўную блюз-рокавую праграму па-беларуску.\nПад час імпрэзы таксама адбудзецца розыгрыш прызоў і сувеніраў ад кампаніі "Будзьма беларусамі!".\nКвіткі - 20 000 руб.


Што робіць хатняя гаспадыня крэдыт? См вызначэнне ў фінансавым лексіконе\nдома крэдытаванне Wiki хатняя гаспадыня крэдыт\nхатняя гаспадыня крэдыт\nШто такая хатняя гаспадыня крэдыт?\nEin хатняя гаспадыня крэдыт адзін з акрэдытыўнай формы крэдытных беспрацэнтных крэдытаў. Пры прадастаўленні крэдыту на хатнюю гаспадыню з нерэгулярным або якое адсутнічае прыбыткам, большасць банкаў блакуюць. Хатняя гаспадыня не хапае проста закладу, каб гарантаваць, што фінансуе атрымлівае назад свой крэдыт. Акрамя таго, у адсутнасць даходу не ўяўляецца магчымым захапіць хатняя гаспадыня крэдыт - ні банкаўскага рахунку, ні накладанне арышту заработнай платы. Адсюль цяжкасць для нямецкіх банкаў прадастаўляць крэдыты для хатніх жанчын. У якасці даходу толькі падаткаабкладаемага даходу ад заработнай платы, заработнай платы або самастойна ўжываць. Гэта не ўключае ў сябе дзяржаўныя даходы, як сацыяльныя дапамогі або дапамогі на дзіця, ні дапамогі па хваробы або іншых страхавых выплат.\nкаб атрымаць розныя спосабы для хатніх гаспадынь крэдыту\nГэта не немагчыма, каб атрымаць крэдыт хатнія гаспадыні. Першы варыянт вызначаецца станам жыцця жанчыны. Калі ў шлюбе, ён можа падаць у якасці гаранта або са-прэтэндэнта на атрыманне крэдыту з мужам. Перавага для фінансавай установы з'яўляецца тое, што муж у выпадку адсутнасці партыі, прытрымліваецца або па крайняй меры, забяспечвае штомесячныя ўнёскі. але гэты працэс дае мала сэнсу, паколькі цікавасць нагрузка значна вышэй, чым калі муж атрымлівае крэдыт. Паколькі больш высокія выдаткі на рахунак сямейнага бюджэту.\nСітуацыя адрозніваецца па крэдытах для ўключэння хатнія гаспадыні на першасным рынку працы або прадпрымальніцтве. Тут дзяржава заахвочвае хатнюю гаспадыню праз шматлікія праекты, з тым каб яны маглі абараніць сябе ад іх уласных даходаў і ўмацаванні. Асабліва хатнія гаспадыні, якія на працягу многіх гадоў іх дзеці выхаваныя, атрымліваюць рэабілітацыйныя мерапрыемствы.\nНезамужнія хатнія гаспадыні, каб атрымаць крэдыт ад самых вялікіх перашкод. У гэтым выпадку, крэдытныя пасярэднікі прадастаўляюць крэдыты хатнія гаспадыні, якія часткова прадастаўленыя банкамі або інвестарамі з-за мяжы. Сярод донараў ўваходзяць банкі, прадпрыемствы або асобных асоб з Швейцарыі ці Ліхтэнштэйна. Там няма крэдытнай запыт для грамадзян Германіі. Тым не менш, нямецкае не ў стане забяспечыць прамую падачу заяўкі на крэдыт за мяжой, так як заўсёды існуе патрабаванне справаздачнасці.\nКрытыка хатняя гаспадыня крэдыту\nБанкі з Германіі прыцягваюць патэнцыйных пазычальнікаў хатніх гаспадынь. За ёй схаваць занадта часта сумніўныя прапановы. Мэту не хатняя гаспадыня крэдытаванне, а «размеркаванне» прадаплочаных крэдытных карт. Пастаўшчык за гэтай афёры прыходзіць часам з іншых краін ЕС. Для прыняцця меркаванай платы крэдытнай карты будзе знятая. Многія хатнія гаспадыні лічаць, у выніку чаго крэдытны ліміт адзначаны на карце. Не, таму што гэта толькі грошы не даступны, які раней ўлічаныя на карце.\nІншай праблемай з'яўляецца высокая запазычанасць хатніх гаспадынь, якія бяруць крэдыт і не можа пагасіць пазней. Крэдыт Хатняя гаспадыня крэдыты першапачаткова не трапляюць у каталогу бюро крэдытных гісторый як Schufa або Infoscore. Гэта зусім не азначае, што ён будзе заставацца такім чынам. Таму што з адсутнай хуткасцю, гэта можа быць, што плацежаздольнасць пазычальніка ставіцца пад сумневам і ажыццяўляецца інфармацыя банка ў бюро крэдытных гісторый.\nСавет па абаронцам правоў спажыўцоў\nЧаста, хатняя гаспадыня крэдыт з'яўляецца адзіным спосабам, вузкія месцы ў сямейным бюджэце на мосце. Жанчыны, аднак, варта звярнуць увагу на аб'ём і папярэдне параўнаць некалькі прапаноў пры выбары крэдыту. Для існуючых негатыўных запісаў у Schufa, крэдыторы часта спаганяюць вельмі высокія працэнтныя стаўкі, якія называюцца ліхвярствам. Рэкамендуецца ўжываць для хатнія гаспадыні крэдыт, калі ўжо афіцыйнае заява была зроблена.\nадзнака: 4.0/ 5. З 2 апытанняў.\nпапярэдні таваркамерцыйныя крэдыты


Опубликовано: 23.02.2020 09:00:45\nЯк дзейнічае выпускнік ВНУ, якому прапануюць застацца працаваць у сталіцы? Вядома, прымае прапанову: такі шанц выпадае раз у жыцці! А вось біёлаг-эколаг Юлія Верас аддала перавагу перад гэтай прывабнай альтэрнатывай перспектыве з’ехаць у нарачанскую глыбінку. Восем гадоў яна жыве ў маланаселенай вёсцы ў Мядзельскім раёне і аб сваім «непапулярным» выбары не шкадуе. А тое, што ён сапраўды непапулярны — урбанізацыя набірае абароты, — пацвярджае статыстыка. Паводле апошніх звестак Белстата, амаль 80 працэнтаў беларусаў пражывае ў гарадах, а амаль кожны пяты жыве і працуе ў сталіцы. Карэспандэнт «Р» даведалася, чаму людзі свядома адмаўляюцца ад шумнага мегаполіса і што з гэтага выходзіць.\nВяселле Юлія і Сяргей спраўлялі ў Зялёнках.\nПа навуку — на возера\nЮлія Верас з тых, хто выбраў прафесію па закліку душы. Выпускніца біялагічнага факультэта БДУ з чырвоным дыпломам, яна скончыла магістратуру і аспірантуру пры ўніверсітэце, і калі паўстала пытанне размеркавання, як перспектыўнаму маладому даследчыку ёй прапанавалі два варыянты працаўладкавання: застацца на кафедры ў Мінску або з’ехаць у яго рэгіянальнае падраздзяленне — у Мядзельскі раён, на Нарачанскую біястанцыю імя Г.Г. Вінберга. Папярэдзілі: і ў тым і ў іншым выпадку пытанне з жыллём давядзецца вырашаць самастойна, у арганізацыі ўласнага жылфонду няма.\n— Я без раздумвання абрала другі варыянт, — кажа Юлія Верас. — Сама я родам з Лунінца, і па натуры мне больш блізкі вясковы ўклад жыцця, чым гарадскі, таму пераезд у сельскую мясцовасць не стаў вельмі ўжо радыкальным змяненнем. Наадварот, такі шлях здаваўся мне больш гарманічным, бо я ўсё роўна заставалася ва ўніверсітэце, працягвала займацца навукай, збіраць матэрыялы для абароны кандыдацкай дысертацыі, а рабіць гэта ў вельмі маляўнічым месцы куды больш прыемна.\nНа Мядзельшчыну Юлія пераехала разам са сваім будучым мужам. Ён, дарэчы, таксама без шкадавання пакінуў працу сістэмнага адміністратара на БелАЗе і ўладкаваўся спецыялістам у Нацыянальны парк «Нарачанскі». Спачатку пара тры гады здымала жыллё ў курортным пасёлку Нарач, а шэсць гадоў таму набыла невялікі дом у маланаселенай вёсцы Зялёнкі, што за чатыры кіламетры ад пасёлка. Дом без бытавых выгод і, чаго хаваць, шмат пабачыў, але муж і жонка з энтузіязмам узяліся даводзіць яго да ладу. Самастойна правялі водаправод, зрабілі каналізацыю, паравое ацяпленне, скончылі рамонт. Работы па добраўпарадкаванні і ўнутраным аздабленні працягваюцца і сёння.\nЖыллё сям’і — домік на ўскраіне вёскі.\nДом Юліі і Сяргея знаходзіцца на ўзвышшы і на аддаленні ад усіх астатніх, таму сям’я, лічы, жыве на хутары. У Зялёнках з 32 дамоў толькі 7 жылых, астатнія — дачы. Школы, медустановы і крам няма. Цікава, што сярод нешматлікіх аднавяскоўцаў у Сяргея з Юліяй ёсць аднадумцы: не так даўно сюды пераехалі дзве маладыя сям’і з Мінска, адна з іх — з дзецьмі. Яны таксама свядома выбралі вёску, адмовіўшыся ад гарадской мітусні.\nДарогі, інтэрнэт і пераход на электрычнасць\nРэйсавы аўтобус у Зялёнкі ходзіць толькі раз на дзень — туды і назад, раніцай і ўвечары. На працу муж і жонка дабіраюцца на ўласным аўтамабілі. Але што такое адлегласць, яны адчулі толькі са з’яўленнем на свет малышкі Светачкі. Прабег аўтамабіля вырас шматкроць: то трэба ехаць у ЦРБ, каб зрабіць прышчэпкі, а гэта за трыццаць кіламетраў, то ў абласную бальніцу ў Бараўлянах пад Мінскам на кансультацыю, што яшчэ ў тры разы далей. Выдаткі на бензін сталі адным з асноўных артыкулаў расходаў. Спачатку ў дэкрэтным адпачынку сядзела мама, а тата працаваў. Цяпер муж і жонка памяняліся ролямі.\nЕсць у сям’і, як належыць вяскоўцам, невялікі агародзік.\n— Дарогі — наша галоўная жыццёвая цяжкасць, — канстатуе Юлія.\nВядзе да Зялёнак звычайная прасёлкавая дарога, звілістая, якую залівае дажджамі, і тады праехаць па ёй становіцца вельмі цяжка. Не раз не маглі выбрацца раніцай і з уласнага двара, на рэйсавы аўтобус спазняліся, і даводзілася тупаць пешшу. Юліі — чатыры кіламетры, Сяргею — усе шэсць.\n— Зарадку мы не робім, і вы разумееце чаму: у нас жа паўнавартасная натуральная фізічная нагрузка, — смяецца Юлія. — Хоць розныя аздараўленчыя працэдуры ў нас у пашане. Напрыклад, пакуль не надыходзіць купальны сезон, усёй сям’ёй ходзім у басейн. У акрузе шмат санаторыяў, якія на платнай аснове прапануюць плаванне, і мы карыстаемся гэтай цудоўнай магчымасцю.\nПершыя гады жыцця ў Зялёнках была праблема з доступам да Сусветнай павуціны. Правесці правадны інтэрнэт у вёску, дзе жыхароў можна па пальцах пералічыць, для раённых сувязістаў было эканамічна нявыгадна, а тарыфы на мабільны інтэрнэт здаваліся непад’ёмнымі. Апрача таго, і якасць мабільнай сувязі ў Зялёнках вымушала жадаць лепшага. Муж Юліі змайстраваў нейкую спецыяльную антэну, якая ўзмацняла сігнал прыёму, — і дзякуючы гэтаму ў віртуальную рэальнасць сяк-так атрымалася зазіраць. З патанненнем тарыфаў на мабільны інтэрнэт і паляпшэннем якасці сувязі сям’я цалкам перайшла на «трыджык» і вельмі задаволеная. Цяпер усе аплаты Юлія і Сяргей робяць анлайн, бесперашкодна маюць стасункі ў сетцы са сваякамі з іншых гарадоў і сябрамі з-за мяжы.\nЗараз сям’я імкнецца ажыццявіць чарговую гаспадарскую мару — аўтаматызаваць сістэму ацяплення і ўсталяваць у доме электракацёл. І зноў статус маланаселенай вёскі ставіць перашкоды да рэалізацыі задумкі. Ужо некалькі гадоў Юлія і Сяргей разам з яшчэ двума сем’ямі ініцыіруюць будаўніцтва новай трансфарматарнай падстанцыі ў сваёй вёсцы. Тая, што ёсць зараз, старая і маламагутная, не вытрымае павелічэння нагрузкі. Але, на жаль, пакуль вясковыя энтузіясты чуюць толькі адмовы. За ўласны кошт ім такое збудаванне таксама не па кішэні.\nАб гаспадарцы на літару «К» і кар’еры\nЦяжка ўявіць дом у вёсцы без свайго агарода і жыўнасці. У Юліі і Сяргея градак няшмат, на дзве соткі, вырошчваюць для сябе крыху бульбы і зеляніны, памідораў, цыбулі, часнаку, шпінату і агуркоў. Закатак не робяць, гародніну і ягады на зіму замарожваюць, каб захоўваць пабольш вітамінаў.\nСваю гаспадарку называюць «гаспадаркай на літару К», таму што гэта кот і куры. Да нядаўняга часу жыла ў двары яшчэ і трэцяя «К» — старэнькая кабыла па мянушцы Белка. Яна была навучана іпатэрапіі, працы з хворымі дзецьмі, але апошнім часам гаспадыні, сяброўцы Юліі, не было дзе яе трымаць, ды і аслабла жывёла, вось і забралі яе сюды на пастой. Перыядычна ўрываюцца ў іх двор і прадстаўнікі дзікай прыроды. На курэй перыядычна замахваюцца мясцовыя лісы або ястраб-перапёлачнік. Гаспадары спрабуюць абараніць сваіх птушак-карміцелек ад нападаў драпежнікаў — майструюць агароджы, — але, на жаль, даводзіцца мірыцца і са стратамі.\n— Прыгажосць краю, зносіны з прыродай — важкі бонус для шчаслівага жыцця, — кажа Юлія Верас. — Не дзіўна, што рады нашаму знаходжанню тут і сваякі, знаёмыя — яны рэгулярна прыязджаюць у госці з розных куткоў Беларусі і іншых краін. Адзінота для нас неактуальная з’ява.\nПтушачкі птушачкамі, але як жа кар’ера? Яна, як аказалася, ад сельскай прапіскі таленавітага чалавека зусім не пацярпела. Жывучы ў нарачанскай глыбінцы, Юлія Верас паспяхова абараніла дысертацыю, атрымала навуковую ступень кандыдата біялагічных навук. Зараз займае пасаду намесніка начальніка біястанцыі. А як там будзе далей — лічыць за лепшае не загадваць.\nФота з асабістага архіва Юліі ВЕРАС.


Леў Марголін: Беларусь абрастае пазыкамі | Новы Час\nЛеў Марголін: Беларусь абрастае пазыкамі\nЭканаміст Леў Марголін распавядае пра тое, ці будуць павялічвацца знешнія даўгі Беларусі, і хто іх будзе аддаваць.\nПа звестках Мінфіна Беларусі, знешні дзяржаўны доўг краіны на 1 траўня 2015 года дасягнуў 12,7 млрд. долараў. У красавіку ён павялічыўся амаль на 0,4 млрд. USD у параўнанні з сакавіком, а з пачатку года вырас на 107,2 млн. долараў, альбо на 0,9% (з улікам курсавых розніцаў).\n— Знешнія даўгі Беларусі растуць, як снежны ком. Эканоміка ў нас такая, што без гэтай допінгавай крэдытнай іголкі ўжо не можам, няма дзеяздольнасці.\n— Знешні дзяржаўны доўг краіны дасягнуў 12,7 млрд. долараў. Наколькі крытычная гэтая лічба?\n— Калі лічыць толькі дзяржаўны доўг, то не крытычная. Але, калі браць сукупныя замежныя даўгі краіны, то яны перасягнулі 60 адсоткаў УВП, і гэта ўжо даволі небяспечная лічба. Увогуле, статыстыка дае хібы. Бо існуюць не толькі дзяржаўныя даўгі, але і даўгі прадпрыемстваў, якія гарантаваныя дзяржавай. Досвед паказвае, што, напрыклад, калі ў мінулым годзе беларускія цэментныя заводы не змаглі аддаць крэдыты, то за іх гэта зрабіла дзяржава.\n— Але чыноўнікі кажуць так: “Знешнія пазыкі — звычайная практыка ва ўсім свеце, і Беларусь тут не выключэнне”.\n— Так, звычайная практыка. Калі эканоміка працуе, то можна браць даўгі і на ўнутраным рынку, і на знешнім. Праўда, ёсць пры гэтым адна вельмі жорсткая ўмова. Кожны крэдыт павінен абарочвацца прыростам вытворчасці і павелічэннем прыбыткаў. І тады крэдыты лёгка аддаваць, і тады гэта — нармальная з’ява.\n— Ці можа сёння Беларусь выйсці на тое, каб паступова змяншаць свой знешні доўг?\n— Толькі ў выпадку, калі эканоміка будзе рэфармавана. Калі прадпрыемствы не будуць працаваць на склад, а іх прадукцыя будзе проста разлятацца ў момант сярод пакупнікоў. Калі будзе такі попыт, калі будзе чарга на беларускую прадукцыю, тады ўсё наладзіцца.\n— Хто будзе аддаваць пазыкі, якія краіна ўсё больш і больш набірае? Ці крэдыты будуць браць бясконца?\n— Будуць браць да таго часу, пакуль будуць даваць. У нас жа распаўсюджана такая з’ява, каб браць адны даўгі, каб расплаціцца са старымі. Але ў канчатковым выпадку аддаваць гэтыя грошы давядзецца нашым дзецям, а можа і нашым унукам.


Гарачы укол ад алкагалізму і іншых сур'ёзных хвароб\nЯк праводзяць працэдуру\nГарачы укол – спосаб, які дапамагае завязаць з алкагольнай залежнасцю на некалькі гадоў. Хоць традыцыйна працэдура ўжываецца для тэрапіі некаторых хвароб.\nУ медыцыне пастаянна з'яўляюцца новыя спосабы лячэння, палягчэння самаадчування чалавека. Многія спосабы аказваюцца настолькі якаснымі, што з лёгкасцю перацякаюць з катэгорыі новы выгляд лячэння ў класічны спосаб. Аднак, нягледзячы на папулярнасць методыкі, існуе велізарная колькасць людзей, якія не разумеюць, для чаго робяць гарачы укол у вену.\nВажна адзначыць, гэта адказная працэдура, ажыццяўляць якую здольны толькі сапраўдныя кваліфікаваныя спецыялісты. Інакш якая праводзіцца маніпуляцыя здольная стаць прычынай развіцця небяспечных ускладненняў.\nЗа апошнія гады, гарачы укол змог сабраць вакол сябе вялікую колькасць разнастайных меркаванняў. Свайму незвычайнаму назвы тэрапія абавязаная, з'яўлення легкага адчування цяпла і палення пасля ўвядзення ін'екцыі.\nАдразу пасля ўвядзення раствора пацыент адчувае лёгкую цеплыню, якая пачынае імкліва разносіцца па ўсім целе і унутраным органам. Часам хворы адчувае легкі дыскамфорт, паленне.\nПрымяненне гарачага ўколу звычайна прызначаецца людзям, якія маюць дэфіцыт кальцыя. Прычынай ўсім асаблівая спалучэнне ў растворы неарганічных і арганічных соляў. Даказана, што пры запушчаных сітуацыях адных таблетак бывае недастаткова.\nТаму лекары прымаюць рашэнне прызначыць гарачы укол. Падобныя маніпуляцыі дазваляюць нармалізаваць агульнае стан хворага. Таксама іх ужываюць падчас лячэння варыкозу або для яго прафілактыкі.\nПрымяненне гарачага ўколу можа быць таксама прызначанае пры тэрапіі наступных хвароб:\nнаяўнасць запаленчых рэакцый.\nЛячэнне вядомых захворванняў не адзіная прычына выкарыстання методыкі гарачы укол нутравенна. Яе актыўна выкарыстоўваюць у барацьбе з прыхільнасцю да алкаголю. Правядзення курсу ін'екцый дазваляе пазбавіцца ад алкагольнай цягі на некалькі гадоў. Працягласць адмовы залежыць ад індывідуальных асаблівасцяў арганізма, ступені залежнасці, а таксама ад хімічнага складу ін'екцыі.\nДзеянне уколаў заснавана на наяўнасць адмысловага рэчыва, здольнага блакаваць працу асаблівых ферментаў, якія адказваюць за расшчапленне атрутных рэчываў. Таму пасля ўжывання алкаголю, небяспечныя кампаненты назапашваюцца ў арганізме, правакуючы вострае атручэнне. Падобнае пагаршэнне самаадчуванне правакуе развіццё агіду ў выглядзе і паху алкаголю.\nГарачы укол бывае двух разнавіднасцяў. Іх ужываюць у залежнасці ад адпаведных паказанняў.\nКальцыя глюконат. Дадзенае рэчыва ўжываюць у наступных сітуацыях: бранхіт, гаймарыт, рахіт, паражэнне печані і прафілактыка пролежняў. Таксама іх ужываюць пры родах і ў перыяд лактацыі.\nХлорысты кальцый. Выкарыстоўваюць для лячэння запушчанага бранхіту, дэрматыту, з'яўлення ускладненняў пры пнеўманіі, варыкозу і складанай формы алергіі.\nЎколы прызначаюць пры маларухомы лад жыцця. Аднак варта разумець, праводзіць падобную маніпуляцыю неабходна толькі пры вострай неабходнасці. Выкарыстоўваць іх для асноўнай тэрапіі нельга. Прымяненне павінна быць разавае.\nПраводзіць ін'екцыі могуць выключна медыцынскія работнікі. Інакш вырастае верагоднасць з'яўлення ускладненняў. Рабіць гарачы укол у ягадзіцу нельга. У адваротным выпадку яны могуць справакаваць некроз абалоніны. Іх галоўнай асаблівасцю з'яўляецца нутравенныя ўвядзенне.\nІн'екцыі бываюць трох відаў:\nструменевыя – класічныя;\nкапежныя – вырабляюцца пры дапамозе кропельніцы;\nВажна пры першым выкарыстанні ўводзіць раствор павольна, пазбягаючы траўміравання сценак вен.\nЛюбая працэдура мае спіс абмежаванняў, таму праводзіць іх нельга ў наступных сітуацыях:\nнаяўнасць парушэнняў у працы сардэчна-сасудзістай сістэмы;\nТаму важна пракансультавацца са спецыялістам. Толькі дасведчаныя лекары могуць даць дазвол на правядзенне тэрапіі. Пасля гарачага ўколу рэкамендуецца ўстрымацца ад фізічных нагрузак.\nПры няправільным увядзенні заўсёды існуе рызыка развіцця ўскладненняў:\nўздуцце вен. Звычайна ўзнікае азызласць ў месцы ін'екцыі. Пазбавіцца ад яе можна пры дапамозе ёднай сетачкі. Таксама могуць з'явіцца гузы, працягласць іх знікнення можа зацягнуцца на тыдзень;\nз'яўлення сінякоў. Вельмі папулярнае наступства нутравенных ін'екцый. Нават вопытныя медсёстры часам дапускаюць падобныя памылкі. Паскорыць працэс іх ліквідацыі дазваляў спецыяльныя мазі ад удараў;\nалергічная рэакцыя. Кожны арганізм індывідуальны, а значыць, гарантаваць адсутнасць алергіі нельга. Каб пазбегнуць неспрыяльнага зыходу рэкамендуецца здаць неабходныя аналізы і толькі пасля гэтага праводзіць ін'екцыі;\nзапаленчыя рэакцыі. Трапленне ў вену паветра здольна прывесці да смяротнага зыходу. Абысціся без медыцынскай дапамогі нельга.\nВысокая верагоднасць нанясення шкоды здароўя патрабуе асаблівага падыходу да правядзення працэдуры.\nГарачыя ўколы могуць стаць сапраўдным выратаваннем пры запушчаных стадыях хваробы. Таму пры прызначэнні ін'екцый адмаўляцца ад іх не варта. Самае галоўнае даверыць працэдуру прафесійным спецыялістам. Ужо пасля першага курса хворы адчуе значнае паляпшэнне самаадчування.\nСпадабаўся артыкул? Тут можна падзяліцца з сябрамі ў соц. сетках і ацаніць гэтую запіс “Што такое гарачы укол?”:\n← Гарэлка з аніса — сакрэт папулярнасці\nАлкаголь у самалёце: нормы правозу і мытныя правілы →\nСкажы СТОП любы залежнасці ад алкаголю, цыгарэтнага тытуню або наркотыкаў — мы за жыццё чалавека без шкодных звычак! Пра гэта ўсе нашы артыкулы. Капіраванне старонкі 1 у 1 і частковае капіраванне частцы гэтай запісу: “Што такое гарачы укол?” забаронена. Усе аўтарскія правы абаронены. © 2014 - 2019 год.