Мінск Барыса Аракчэева | Новы Час\nМінск +7℃ +5℃ +6℃ +6℃\nБрэст +12℃ +10℃ +6℃ +5℃\nВіцебск +4℃ +11℃ +10℃ +6℃\nГомель +10℃ +10℃ +11℃ +10℃\nГродна +8℃ +6℃ +6℃ +6℃\nМагілёў +6℃ +6℃ +6℃ +7℃\nМінск Барыса Аракчэева\nЖыць успамінамі, памятаць, любіць чалавека, адчуваць яго прысутнасць унутры душы і чуць падказкі — так адбываецца тады, калі побач няма самых блізкіх людзей, але ж глыбінная сувязь застаецца нязменнай.\nМастачка Аксана Аракчэева, дачка Заслужанага дзеяча мастацтваў Беларусі Барыса Аракчэева, пра нябачную, цесную сувязь з бацькам расказвае з усмешкай. У яе жыцці бацька адыгрываў важную ролю, акрамя гармоніі ў сям’і, дабрабыту і шчаслівага дзяцінства, ён падарыў ёй урокі мастацтва, ведамі ад якіх Аксана Аракчэева карыстаецца да сённяшняга дня. За гэта і дзякуе роднаму чалавеку.\nНа працягу года Аксана Аракчэева рэалізоўвае мастацкі праект, прысвечаны 90-годдзю з дня нараджэння яе бацькі, заслужанага дзеяча мастацтваў Беларусі Барыса Аракчэева.\nПершая выстаўка адбылася ў красавіку, яна пазнаёміла мінчан з работамі аўтара, якія не выстаўляліся раней. Наступная экспазіцыя «Яраславія» дэманстравалася летам, тут былі работы, прысвечаныя радзіме аўтара. Ну а цяпер у Мастацкай галерэі Міхаіла Савіцкага дэманструецца выстава «Мінск Барыса Аракчэева», якая адкрывае погляд аўтара на горад, дзе ён здзейсніў адну з галоўных мар — стаў мастаком.\nВыстава ўяўляе сабой рэтраспектыўны погляд на Мінск. На палотнах аўтара захоўваюцца элементы горада, якіх сёння ўжо не сустрэнеш. Кожная работа практычна гістарычны дакумент, факт, які дазваляе ўспрымаць сталіцу без люстраных бізнэс-цэнтраў, глянцавых вітрын фірменных магазінаў і патоку дарагіх аўтамабіляў. У гэтым напэўна адна з галоўных каштоўнасцей выстаўкі.\nПалотны ў экспазіцыі ахопліваюць абсалютна ўсе поры года. Тут можна апынуцца ў восеньскім парку альбо выйсці на вуліцу зімовай, марознай раніцай ці вярнуцца на тыдзень-два раней і зноў убачыць летняе сіняе неба. Гуляеш па выставачнай залі і разумееш, што для Барыса Аракчэева Мінск быў месцам, дзе жыццё не сціхала нават ноччу, дзе з нараджэннем наступнага дня з’яўлялася абсалютна новыя мэты і жаданні.\nДля аўтара магчымасць захоўваць гісторыю была важная. Колькі ў яго жыцці было момантаў, калі ён праходзіў па вуліцы бачыў пэўнае дзеянне і зноў вяртаўся дадому, каб хутчэй у руку ўзяць пэндзаль. Напрыклад, работа «Ужо не патрэбныя. Парк Горкага» была зроблена ў дзень, калі мастак ішоў па парку і ўбачыў дэмантаваныя скульптуры, якія калісьці ўпрыгожвалі лесвіцу на вуліцы Карла Маркса. Адразу ж узнікла жаданне захаваць гэтых цудоўных істот хоць бы на палатне. А карціна «Раніца працоўнага дня» дэманструе звычайную мітусню зімовага горада, дзе цемра яшчэ не сышла, і толькі актыўнасць на вуліцы нагадвае, што скора пачне святлець. На гэтым жа палатне ёсць і маленькая Аксана Аракчэева, якая абуджаючыся марозным паветрам, ідзе ў дзіцячы садок. А на палотнах «Дворык кансерваторыі», «Свята Кастрычніцкай рэвалюцыі» мастак адлюстроўвае этапы разбурэння былога гарадскога тэатра — помніка архітэктуры XIX стагоддзя.\nНа многіх работах мастака мы бачым Плошчу Свабоды (раней Саборную плошчу), якая заўсёды заставалася цэнтрам самых маштабных падзей горада. Тут адбываліся масавыя гулянні альбо афіцыйныя мерапрыемствы. Мастак, як чалавек дапытлівы і актыўны, хутчэй спяшаўся захаваць гэтыя падзеі ў скарбонцы. З вокнаў майстэрні ён сачыў за жыццём горада, які заварожваў і натхняў яго ў любую пару года.\nМастак Барыс Аракчэеў акрамя таго, што ўвайшоў у свет мастацтва, стварыў унутры творчага працэсу менавіта свой уласны свет і атмасферу, якая безумоўна прываблівае, захапляе энергетыкай любові да жыцця. Дзякуючы Аксане Аракчэевай, творчая спадчына яе бацькі не пакінута на паліцах майстэрні, а выходзіць за межы. І гэта ўнікальная магчымасць для аматараў мастацтва глыбей раскрыць асобу таленавітага аўтара, мастацтва для якога стала жыццём.\nВыстава будзе працаваць у мастацкай галерэі Міхаіла Савіцкага да 18 верасня.\nКіеў адмовіўся ад Мінска як перамоўнай пляцоўкі па Данбасе\n«Пахне чабор! Пахне вечна!» Мастачка Аксана Аракчэева напісала карціну на актуальную тэму\nБеларусь хоча стварыць зборачную вытворчасць электробусаў у Сербіі\nРасіянін праз палітычны пераслед у Беларусі трапіў у вышук СК Расіі\nВялікабрытанія змякчае сістэму абмежаванняў уезду з-за мяжы\nУ Мінску знайшлі акамянеласці эпохі палеазоя\n18 верасня на беларуска-літоўскай мяжы не будуць афармляць транспарт\nМаці Рамана Бандарэнкі просіць відавочцаў гібелі сына дапамагчы знайсці вінаватых\nТураператары не будуць браць дадатковую плату за ПЛР-тэсты\nКультурнага арганізатара затрымалі ў чарзе да лекара і арыштавалі на 13 сутак


16 люты 2017, 16:31\nДзяніс Турчаняк і Сяргей Пятрухін — аўтары відэа, у якім расказваецца пра афэру\nСкандал у Берасьці разгарэўся пасьля таго, як на зямельным участку, які перадалі спартоўцам, узьнікла крама гандлёвай сеткі «Рублёўскі».\nДзяніс Турчаняк, каардынатар руху «За свабоду», з гэтай нагоды заявіў, што спартовая арганізацыя злоўжывае прэфэрэнцыямі, якія ёй дало кіраўніцтва Беларусі.\n«Яшчэ ў 2012 годзе Берасьцейскі гарвыканкам выдзеліў унітарнаму прадпрыемству „Дынама-Цэнтар“ зямельны ўчастак па вуліцы Валгаградзкай. Зямля перадавалася спартовай арганізацыі без аўкцыёну згодна з ініцыятывай кіраўніка краіны аб падтрымцы спорту. Пры гэтым „Дынама“ вызвалялася ад арэнднай платы за зямлю, магла весьці на выдзеленым участку гаспадарчую дзейнасьць. У прыватнасьці „Дынама-Цэнтар“ змог бы здаваць зямлю ў субарэнду або заключыць дамову на сумесную дзейнасьць з пэўнай гандлёвай сеткай, пабудаваць краму і атрымаць сваю долю ўласнасьці. А атрыманыя грошы павінны ісьці на разьвіцьцё і падтрыманьне спорту. Але вынік стаў адваротны чаканьням», — кажа Дзяніс Турчаняк.\nБлогеры: Горад страціў 800 тысяч даляраў\nАгулам у Беларусі «дынамаўцам» было выдзелена каля 60 участкаў. Чыноўнікі дакладвалі Аляксандру Лукашэнку, што спартовыя арганізацыі будуць атрымліваць ад перададзеных участкаў прыбытак у памеры каля 100 тысяч даляраў. У Берасьці адзін зь сямі ўчасткаў быў выдзелены «Дынама-Цэнтру» на людным месцы — на скрыжаваньні вуліц Валгаградзкай і Луцкай. Неўзабаве тут збудавалі краму гандлёвай сеткі «Рублёўскі».\nКрама на месцы ўчастку, выдзеленага для УП «Дынама-Цэнтар»\nАле да гэтага абʼекту «Дынама-Цэнтар» ня мае аніякага дачыненьня, кажа Дзяніс Турчаняк:\n«Участак, які дастаўся „Дынама-Цэнтру“ бясплатна, насамрэч вельмі дарагі. Камэрцыйны кадастравы кошт зямлі — больш як сто адзінаццаць даляраў за квадратны мэтар. А перададзеныя сем тысяч квадратных мэтраў каштуюць каля васьмісот тысяч даляраў. Калі б правялі аўкцыён на арэнду гэтага ўчастку зямлі, бюджэт гораду добра папоўніўся б. Інвэстары змагаліся б за магчымасьць паставіць тут краму. Таму зусім ня дзіўна, што на гэтым участку была ўзьведзена крама гандлёвай сеткі „Рублёўскі“.\nАле мы даведаліся, што будаваўся абʼект не спартоўцамі, а камэрцыйнай арганізацыяй „Млада 365“. Прычым, згодна з заканадаўствам, для таго каб пабудаваць краму на зямлі, якая была перададзена УП „Дынама-Цэнтар“, быў неабходны дазвол Берасьцейскага гарвыканкаму. Вось толькі згода з боку чыноўнікаў была агучаная толькі ў 2016 годзе — фактычна, калі будоўля гіпэрмаркету была завершаная. Чыноўнікі заключылі дамову з „Младай 365“ на арэнду зямельнага ўчастку без правядзеньня аўкцыёну, нават нягледзячы на тое, што дазволу і права на будаўніцтва камэрцыйная структура ня мела. Пры гэтым ранейшая дамова з „Дынама“ была скасаваная».\nПаводле Дзяніса Турчаняка, камэрцыйная фірма «Млада 365» ня мае аніякага дачыненьня да УП «Дынама-Цэнтар». Да таго ж, калі б на права арэнды гэтай зямлі праводзіўся аўкцыён, то ў ім узялі б удзел некалькі гандлёвых сетак:\nКрама «Рублёўскі» будавалася без дазволу гарвыканкаму\n«У выніку ўзьнікае пытаньне: каго ж падтрымала дзяржава? Сэнс выдзяленьня гэтага ўчастку дзеля падтрымкі спорту абсалютна адсутнічае. Бо фактычна дынамаўцы выкарысталі зямельны ўчастак у інтарэсах камэрцыйнай фірмы. А тая ня мела дазволу на атрыманьне зямлі без правядзеньня аўкцыёну. У сваю чаргу, „Дынама-Цэнтар“ на атрыманым участку зямлі дазволіў інвэстару збудаваць краму за свой кошт. Але гэтая дзейнасьць не прадугледжаная статутам унітарнага прадпрыемства.\nПадобная сытуацыя была ў Гародні. Але там дамову на арэнду зямельнага ўчастку з уладальнікамі крамы „Рублёўскі“ мясцовыя ўлады заключылі толькі пасьля аплаты ў памеры 10 мільярдаў недэнамінаваных рублёў. У нашым выпадку гарадзкі бюджэт наагул не атрымаў ні рубля».\nАндрэй Філановіч, намесьнік старшыні Берасьцейскага гарвыканкаму, які адказвае за пытаньні выкарыстаньня і ўпарадкаваньня зямлі, ухіліўся ад камэнтара вакол сытуацыі з участкам, які выдзяляўся «Дынама-Цэнтру».\nЧыноўнік адказаў, што якія-кольвек камэнтары на гэты конт могуць прагучаць толькі з дазволу ягонага кіраўніцтва. У сваю чаргу, памочнік старшыні гарвыканкаму адказаў карэспандэнту Свабоды, што ўсе акалічнасьці гэтай справы можа пракамэнтаваць толькі Андрэй Філановіч, бо гэта ягоная кампэтэнцыя.\nДырэктар УП «Дынама-Цэнтар» Сяргей Маслоўскі заявіў, што лічыць зьвесткі актывістаў зь Берасьця недакладнымі і неадпаведнымі рэчаіснасьці:\n«Гэтыя зьвесткі блогера псуюць дзелавую рэпутацыю прадпрыемства. Факты, прадстаўленыя ім, — непраўдзівыя. Мы рыхтуем абвяржэньне. А таксама зьбіраемся накіраваць у суд пазоў. Таму, пакуль справа ня будзе разгледжаная ў судзе, камэнтароў я даваць ня буду. Скажу толькі, што інфармацыя ад берасьцейцаў недакладная. Я ўжо даўно працую ў гэтай арганізацыі. Таму скажу яшчэ, што ў нас ёсьць усе дакумэнты аб выдзяленьні гэтага ўчастку. Таксама маем усю перапіску, законнасьць аплатаў можам пацьвердзіць».\nРасейскі вайскова-патрыятычны фонд і БРСМ будуюць у Берасьцейскай крэпасьці гатэль\nВідэа «Дынамаўска афэра»


Суботні натхненне | Martech Zone\nСубота, сакавік 3, 2007 Нядзелю, Кастрычнік 4, 2015 Douglas Karr\nМой сын, Біл, вядзе гукапрадукцыю для спектакля "Чараўнік з краіны Оз" у сярэдняй школе. У ім будзе і мая дачка, якая сыграе аднаго з манчкінаў. Кэці ўжо атрымлівае некалькі хвалебных водгукаў людзей у п'есе ... вельмі крута, бо яна вучыцца толькі ў сярэдняй школе! Для яе было расцягнута нават магчымасць увайсці ў спектакль. Але яна абсалютна любіць яго. Я заўсёды здзіўлены талентам абодвух маіх дзяцей.\nЯк вы можаце сабе ўявіць, мае дні і ночы зараз поўныя песень Чараўніка з краіны Оз. Мой сын перапісаў "Калі б у мяне было сэрца" у сучасную акустычную версію. Аднак ён не выконваў яго па-за домам. Я хацеў натхніць яго на тое, каб проста ўзяць гітару і сыграць на ёй сёння ў перапынку на практыцы.\nКалі я ўбачыў гэта відэа на 3R.e.Medium, я паказаў яму яго, і гэта натхніла яго сёння ўвесці сваю гітару на рэпетыцыю. У майго сына няма праблем забавіць натоўп ... але не той, хто не ўяўляе, што будзе. Уявіце, выступіце ў парыжскім метро! Вось што зрабілі гэтыя неверагодна таленавітыя людзі:\nМагчыма, гэта вас натхніць! Гэта натхніла майго сына!\nPS: Учора ўвечары ў мяне таксама было Біл арэнда Wiz каб мы маглі змяніць тэмп. 😉\nSharp Minds: вядзенне блога ў карпаратыўнай Амерыцы\nЯк мяне пахаваў Digg (мая віна)\nMar 3, 2007 ў 1: 26 PM\nУ мяне няма музычнага таленту, але я заўсёды хацеў увайсці ў месца і ператварыць маці, я адключыў Квінсі Джонс, павольныя закліны, каб праверыць гэта, проста падумай, Дуг, гэта можа быць ты, я і Крыс. EL у Чыкага, паспрабуем. лепшая ідэя, вы і Крыс паспрабуйце, і я правяду відэакамеру! выдатная праца\nMar 4, 2007 ў 10: 56 А.М.\nЯ з табой на гэтым, JD! Я магу насіць з сабой ноту, і раней я мог танцаваць каля 100 фунтаў таму. Я працягваю паўтараць сыну, калі ён багаты і вядомы, што я буду спяваць з ім хоць адну песню на сцэне.\nЯ думаю, ён хвалюецца. 🙂\nMar 3, 2007 ў 4: 56 PM\nУ Nonpoint таксама ёсць выдатная рок-версія Feel it (у эфіры сёння ўвечары).\nMar 4, 2007 ў 7: 20 PM\nНа жаль, гэта быў схаваны трэк у рэлізе Mushroomhead\nMar 4, 2007 ў 7: 28 PM\nНа якім альбоме гэта было? Мой сын раней любіў грыбоў. Я сам прыхільнік SlipKnot ... асабліва ў дарожным руху, і я хацеў бы выбіць свой гнеў. Альбо гэта, альбо Notorious BIG (я ўсё слухаю!).\nMar 3, 2007 ў 9: 49 PM\nГэй - мне вельмі спадабалася група. Дзякуй, што падзяліліся. Усё астатняе ўсё яшчэ ідзе мне над галавой! (пс. Мне трэба сказаць Майку, каб ён атрымліваў больш рэчаў на сваім сайце!)


TransportationPark чакае грамадзян, якія страцілі сваю прыналежнасць - RayHaber\nдомаTÜRKİYEМармара41 КоджаэлиTransportationPark чакае грамадзян, якія страцілі свае рэчы\n14 / 08 / 2019 Левент Elmastaş 41 Коджаэли, ЧЫГУНАЧНАГА, АГУЛЬНЫЯ ЗВЕСТКІ, шашы, Гарадская рэйкавыя, колавыя сістэмы, загаловак, Мармара, TÜRKİYE, трамвай 0\nуласімпарк чакае грамадзян, якія страцілі свае рэчы\nНа трамваі, аўтобусе і забытых рэчах на міжгароднім аўтавакзале, якім кіруе транспартны транспарт А.П., філіял сталічнай мэрыі Какаэлі, чакаюць уладальнікаў. UlasPark, які захоўвае забытыя пасведчанні асобы, вадзіцельскія пасведчанні, студэнцкія білеты, пашпарты і кашалькі ў спецыяльных кабінетах, чакае грамадзян, якія страцілі свае рэчы. Страчаныя прадметы 0262 325 23 05 www.ulasimpark.com.t з'яўляецца Таксама можна запытаць, запоўніўшы форму на.\nДастаўлены з хвілінай\nТавар забыты ў транспарце грамадскага транспарту, якімі кіруе транспартны парк "ПаркаПарк" і міжгародні аўтавакзал Kocaeli, якія чакаюць сваіх уладальнікаў. Страчаныя аб'екты захоўваюцца ў гаражах Гебзэ і Карфез, Галоўнае ўпраўленне па перавозках парку, Плеёлу. Грамадзяне забыліся забяспечыць лёгкі доступ да рэчаў, «сістэма допыту страчаных тавараў» таксама ўстанавіла транспартны парк, людзі, якія прыходзяць, каб атрымаць свае рэчы, каб запоўніць форму страчаных тавараў і, такім чынам, запісаны тавар запісваюцца.\nЗАДАЧЫ ПЫТАННЯ БЯСПЕКІ\nАкрамя таго, перад тым, як весці ўлік, людзям, якія звярнуліся з просьбай аб страчаных таварах, задаюць некаторыя пытанні. напрыклад забыліся, колькі грошай у кашальку, колер парасона (ўзор), сумкі ці кашалька, пытаючыся, што знойдзена ў чалавека, які запатрабаваў згублены тавар, належыць яму, каб даказаць ці не. На наступным этапе пасля даказу дакумент дастаўляецца чалавеку, запоўніўшы анкету.\nДОСТАВКА З ЗАБІТА\nПеравозка. Калі вы забыліся на грамадскім транспарце парку або міжгародняга аўтобуснага тэрмінала Kocaeli, вам варта спачатку патэлефанаваць у 0262 325 23 05 або www.ulasimpark.com.t з'яўляецца Вы можаце запытаць, запоўніўшы форму на. Некаторыя згубленыя рэчы ў правінцыі Какаэлі захоўваюцца ў гарадскім аддзеле паліцыі Какаэлі. 153 і 0262 331 65 89 можна запытаць.\nulaşımpark Inc. 250 здзелка з падданага Hat World 14 / 02 / 2019 Адзін з філіялаў Kocaeli Metropolitan Municipality TransportationPark Inc., з Hat 250, перавозіць грамадзянаў у аэрапорт Сабіга Гекчэн бяспечным, камфортным і своечасовым чынам. Перавозка транспартных сродкаў як у Sabiha Gokcen, так і ў міжгароднічны аўтавакзал Kocaeli, абсталявана запаснымі часткамі для прадухілення грамадзян. Маршрут, які з вялікай цікавасцю вітае жыхары Коджаэлі, працягвае рэйсы 250 без перапынкаў. Размяшчэнне, зручны і поўны капітал TransportationPark таксама прадастаўляе пункт абслугоўвання ў аэрапорце Сабіха Гёкчэн і прадастаўляе паслугі грамадзянам на месцы. Hat 250, які з'яўляецца даступным і камфортным у параўнанні з іншымі рэйсамі ў аэрапорт, даставіць студэнтаў у аэрапорт у 9 TL. Поўная цана аўтобусаў у 15TL, Otobüs\nЯк знайсці забытыя рэчы ў транспартных сродках у Стамбуле 01 / 03 / 2016 Як знайсці забытыя рэчы ў транспартных сродках у Стамбуле: Ці ведаеце вы, як знайсці згубленыя рэчы ў аўтобусах, метрабусах, прыпынках і вакзалах у Стамбуле? Тавары, якія дастаўляюцца ўладам у аўтобусах, метробусах, прыпынках, на вакзалах і ў службовых будынках Галоўнага ўпраўлення прадпрыемстваў IETT, зарэгістраваны праграмным забеспячэннем знойдзеных тавараў у розных месцах 26 і захоўваюцца ў аддзеле знойдзеных тавараў Каракоў. сярод пунктаў ідзе запыт, і вы атрымліваеце зваротную сувязь. Ваша заяўка чакае ў нашай сістэме дзён 30, і вы атрымаеце канчатковую інфармацыю ў канцы перыяду. Калі ласка, страцілі Istanbulkart ...\n19 адкрыцця метро Кадики-Kartal. Грамадзяне чакаюць на працягу дня 05 / 09 / 2012 Раніцай нават станцыя 32, станцыя 22 і нават станцыя 16. Калі параўноўваць яго з еўрапейскім бокам горада, лінія Кадыкёй-Картал ціхая. Маладыя жанчыны, якія макіяж з-за камфорту прасторы ў вагонах, камфортна чытаюць кнігу і газету, і шмат людзей, якія спяць падчас падарожжа, можна сустрэць. Грамадзяне мяркуюць, што метро чыстае, прыгожае і хутка. Аднак самая вялікая праблема для пасажыраў, пра якія мы размаўлялі, - гэта складанасць дасягнуць прыпынкаў метро. Агульная просьба грамадзяніна, які размаўляў з журналістамі Радзімы, кольцам, аўтобусам і маршруткам, каб дабрацца да метро.\nTCDD аднаўляе маёмасць Ататюрка 18 / 05 / 2012 Вялікі лідэр Атацюрк і Нацыянальная барацьба штаб Камандорскі тэхнікі ў Анкары чыгуначнага вакзал Будынку выкарыстоўваліся як жыллё, Турцыя жалезных дарогі (ТХДД) і Універсітэт Газі аднаўляюцца ў супрацоўніцтве. Падчас будаўніцтва Багдадскай чыгункі, раней вядомай як кіраванне будынкам Тахіса X у 1892, 27 1919 1920 Ататюрка ў Анкары з моманту прыбыцця штаба галоўнага камандзіра і быў прызначаны ў якасці рэзідэнцыі на працягу доўгага часу, найважнейшым быў зроблены паміж 1922-1921 ён быў сведкам унутраных і знешніх рашэнняў. 23, цырымонія падпісання перамовамі з французамі, цырымонія падпісання Вялікага нацыянальнага сходу Турцыі для святкавання рашэнняў аб святкаванні нацыянальнага суверэнітэту і дня нараджэння XNUMX у красавіку yıl\nТэхналогія чыгуначных сістэм Заўвагі пра лекцыю: Перавозка спецыяльных прадметаў і калібровачнае сродак 14 / 07 / 2012 Код модуля: 840UH0014 Назва модуля: Перавозка спецыяльных прадметаў і азначэнне калібра: Гэты модуль ўяўляе сабой навучальны матэрыял, які ўводзіць цяжкасці ў працэсе правядзення транспартных сродкаў. Націсніце тут, каб загрузіць.\nIETT прадае забытыя рэчы ў транспартных сродках 19 / 03 / 2013 Грамадскія тавары IETT на забытых таварах у Стамбуле У аўторак пачнецца аўтобус, аўтобусы, трамваі, метро, аўтобусныя прыпынкі і прадметы, забытыя ў аўтатранспартных тунэлях. Удзельнікі аўкцыёну 26 March пачнецца ў аўторак. Варта адзначыць сотні страчаных тавараў, у тым ліку ноўтбук, фотаапарат, мабільны тэлефон, а таксама электронныя прадметы, такія як прасаванне, аўтамабільны нумар, рознае адзенне. Аўтобусы, трамваі, метро, прыпынкі і забытыя прадметы IETT у тунэльных транспартных сродках і жыллё, XIUMX сакавік 2015 года 2013 у будынку чыгуначнага вакзала раніцай паміж грамадзянамі 26 і 09.00, якія хочуць правесці аўкцыён,\nКіраванне EGO; Выстаўлены забытыя прадметы ў аўтобусе, метро і Анкара 03 / 06 / 2013 Кіраванне EGO; Аўтобусы, метро і Ankaray'da выставілі забытыя рэчы: Анкара, забытыя транспартныя сродкі на грамадскім транспарце, тыя, хто бачыць "больш не". Забытыя рэчы - кнігі, кашалькі, гадзіны, акуляры, ноўтбукі, зубныя пратэзы і нават люстра. Дзіўная выстава Аддзяленне страчаных тавараў у Галоўным упраўленні EGO, якое ажыццяўляе грамадскі транспарт у Анкары, дзівіць наведвальнікаў. Кіраванне EGO; Аўтобус, метро і выставы забытых прадметаў у Анкарая. Забытыя прадметы на аўтобусах прывозяць у цэнтр згубленых тавараў. Затым яны будуць размешчаны на сайце і вяртаюцца іх уладальнікам. Сярод тых, хто забыты, ёсць тыя, хто бачыць "больш не" тып, які будзе сказаць ... Люстра і зубны пратэз ö\nТэндэрная заяўка: будуць набыты адзенне і аксэсуары (для супрацоўнікаў бяспекі прадпрыемстваў метро "Анкара" і "Анкарай") 13 / 08 / 2013 Адзенне і аксэсуары Расходныя матэрыялы будуць набыты EGO Генеральны дырэктарат RAIL СІСТЭМЫ АДДЗЕЛ Ankara метро і Ankaray Бізнес Кадравая бяспеку для адзення і аксэсуары Прыналежнасці для всасываемого 4734 No. будзе ўзнагароджаны адкрытага конкурсу ў адпаведнасці з 19 артыкулам Закона аб дзяржаўных закупках. Падрабязная інфармацыя аб конкурсе, пералічаныя ніжэй: Tender рэгістрацыйныя нумары: 2013 / 86491 1-администрационный) Адрас: Police Раён іпадром Avenue Блок No: 5 06330 Енимахалл / Анкара б) Нумар тэлефон і факс: 3125071087 - 3125071330 с) E-Mail : ali.altuner@ego.gov.t ça) інтэрнэт-адрас тэндэрнага дакумента можна ўбачыць ...\nТэндэрная заяўка: будуць набыты адзенне і аксэсуары (для супрацоўнікаў метро Анкара) 11 / 02 / 2014 Будуць набыты адзенне і дапаможныя матэрыялы. Аддзел аддзела дэпартамента чыгуначных сістэм "EGO GENERAL DIRECTORATE" Закупка адзення і аксесуараў Матэрыялы для супрацоўнікаў службы бяспекі Адміністрацыі метрапалітэна Анкары будуць закупляцца ў рамках працэдуры адкрытага конкурсу ў адпаведнасці з артыкулам 4734 Закона "Аб дзяржаўных закупках" 19. Падрабязная інфармацыя пра тэндэр: Нумар рэгістрацыі тэндэру: Адміністрацыя 2014 / 8644 1 a) Адрас: вуліца Іппадрома Emniyet Mahallesi, Гіпадром А нумар №: 5 06330. YENİMAHALLE / ANKARA b) Нумар тэлефона і факсу: 3125071087 - 3125071330 c) Адрас электроннай пошты: ali.altuner@ego.gov.tr d) Інтэрнэт, дзе можна ўбачыць тэндэрны дакумент YEN\nкарта горада страціла апавяшчэнне\nстрачаная і страчаная пасада\nTransportationPark згублены і знойдзены\nTransportationPark грамадскага транспарту\nЯк знайсці забытыя рэчы ў транспартных сродках у Стамбуле\n19 адкрыцця метро Кадики-Kartal. Грамадзяне чакаюць на працягу дня\nТэхналогія чыгуначных сістэм Заўвагі пра лекцыю: Перавозка спецыяльных прадметаў і калібровачнае сродак\nIETT прадае забытыя рэчы ў транспартных сродках\nТэндэрная заяўка: будуць набыты адзенне і аксэсуары (для супрацоўнікаў бяспекі прадпрыемстваў метро "Анкара" і "Анкарай")\nТэндэрная заяўка: будуць набыты адзенне і аксэсуары (для супрацоўнікаў метро Анкара)


Куды пойдуць еўрапейскія грошы? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКуды пойдуць еўрапейскія грошы?\nЭканаміст Леў Марголін тлумачыць, чаму еўрапейская дапамога можа не дапамагчы беларускай мадэрнізацыі.\nНа прасоўванне рэформаў у Беларусі з боку структураў Еўразвязу можа быць выдаткавана больш за 130 мільёнаў еўра да 2020 году. Пра гэта гаворыцца ў праграме фінансавай дапамогі ў межах «Усходняга партнёрства». Грошы пойдуць на правядзенне мадэрнізацыі.\nЛеў Марголін: Гэтыя еўрапейскія грошы – пернік, якім Захад стараецца спакусіць беларускія ўлады на нейкія рэформы. Але, калі не будзе рэформаў, то больш не будзе і пернікаў. У Еўразвязе ўжо добра вывучылі хітрую палітыку беларускіх уладаў, якія шмат абяцаюць перад атрыманнем фінансаў, але на гэтым усё і заканчваецца. Таму, мяркую, ведаючы кошт такім абяцанням, зараз Еўропа будзе працаваць па схеме “спачатку крэслы – затым грошы”.\nРР: І як адрэагуюць улады на такі пернік?\nЛеў Марголін: Грошы, безумоўна, можна выкарыстаць з толкам, і калі казаць пра магчымасць рэформаў, то тут ва ўладзе няма адназначнага непрыняцця рэфармавання эканомікі. Большасць чыноўнікаў таксама разумеюць, што без гэтага нікуды не падзенешся. Але самая вялікая праблема – гэта тое, што сам Лукашэнка не хоча ісці на рэформы. Таму ў бліжэйшы час іх альбо зусім не будзе, або яны будуць палавінчатыя і па прынцыпе “крок наперад – два крокі назад”.


Фестываль сярэднявечнай культуры прайшоў у "Дудутках" - 31.07.2015, Sputnik Беларусь\nФестываль сярэднявечнай культуры прайшоў у "Дудутках"\nПад Мінскам адбыўся вялікі двухдзённы фестываль, прымеркаваны да 605 гадавіны Грунвальдскай бітвы. 31.07.2015, Sputnik Беларусь\nФестываль "Наш Грунвальд"; прайшоў у "Дудутках"\nПад Мінскам адбыўся вялікі двухдзённы фестываль, прымеркаваны да 605-й гадавіны Грунвальдскай бітвы.\nу беларусі, навіны , культура, увесь свет, еўропа, беларусь, мінская вобласць, музейны комплекс "дудуткі"\n© Sputnik / Юлiя Хвошч, Раман Шантар\nПад Мінскам адбыўся вялікі двухдзённы фестываль, прымеркаваны да 605 гадавіны Грунвальдскай бітвы.\nНаведвальнікаў і рэканструкатараў не спалохала ні спякота ў першы фестывальны дзень, ні праліўны дождж у другі. На мерапрыемстве можна было на свае вочы пабачыць як адбывалася адна з вызначальных бітваў у гісторыі Еўропы. У межах фестывалю таксама адбылося шэраг рыцарскіх спаборніцтваў — турніры лучнікаў, бітвы пяцёрак, паядынкі вершнікаў. На тэрыторыі музею працавалі анімацыйна-забаўляльныя пляцоўкі — як для дарослых, так і для самых маленькіх наведвальнікаў.


Электрычка на ЧАЭС (фотарэпартаж) | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа электрычку Славуціч-Семіходы не прадаюцца квіткі. Тут няма кандуктараў. Тут вы не пачуеце дзіцячы смех і не ўбачыце дачнікаў з расадай. Электрычка Славуціч-Семіходы без спыненняў едзе праз украінскую і беларускую зону адчужання. Яна вязе штодня супрацоўнікаў Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі на працу.\nЖурналісты Радыё Рацыя адправіліся ў паездку Славуціч-Семіходы, каб паразмаўляць з тым, для каго Чарнобыльская атамная электрастанцыя — штодзённасць, а не турызм.\nВакзал у горадзе Славуціч прымае электрычкі з Чарнігава, Кіева. Але асноўны напрамак — ЧАЭС. Саставы ходзяць на станцыю некалькі разоў на дзень\nКалі сваякам кажаш, што едзеш да ЧАЭС, то многія пачынаюць хвалявацца, ці не зашмат там радыяцыі. Знаёмыя нават жартуюць, што хутка будуць баяцца побач стаяць, каб ад нас не атрымаць дозу радыяцыі. Многія пасля наведвання Чарнобыльскай АЭС спальваюць вопратку. Супрацоўнікі станцыі ад падобных страхаў далёкія. Для іх паездкі на ЧАЭС — гэта не экстрэмальны турызм. І нават не сімвал трагедыі. А проста месца працы.\n— Па сутнасці, ЧАЭС — гэта трагедыя. Але для нас, калі мы ездзім туды пастаянна, — гэта штодзённасць.\n— У горадзе (Славуціч – заўв.аўт.) практычна няма працоўных месцаў. Станцыя і новыя аб’екты, што там будуюцца, – гэта нашыя працоўныя месцы, гэта ўтрыманне нашых сем’яў.\n— На дадзены момант ЧАЭС – гэта праца, стабільны заробак перакананасць у будучыні, бо ты ведаеш, што зможаш пракарміць сям’ю. — Прызнаюцца супрацоўнікі станцыі.\n— Спачатку станцыя была сімвалам трагедыі. А цяпер успрымаецца ўжо як месца працы. Усё ж такі час прайшоў ужо. 26-га красавіка 30 год спаўняецца, як здарылася аварыя. Гэта шмат для чалавечага жыцця. Для гісторыі – гэта імгненне. А для чалавека — гэта палова жыцця, – філасофскі разважае Аляксандр, які працуе на ЧАЭС з 1989 года.\nЦягнік праз межы, час і радыяцыю\n27-гадовы Юрый, якога мы сустрэлі ў электрычцы Семіходы-Славуціч, у сілу ўзроста пра трагедыю на Чарнобыльскай АЭС ведае толькі з падручнікаў. Калі ён ехаў працаваць на ЧАЭС (а менавіта будаваць новы бяспечны канфайнмент – новае абароннае збудаванне над чацвёртым энергаблокам ЧАЭС), то спачатку баяўся радыяцыі. Сваякі першапачаткова нават адгаворвалі ад такой працы. А цяпер, як кажа будаўнік, бацькі болей баяцца не радыяцыі, а таго, што ён працуе на вялікай вышыні (а вышыня канфайнмента складае 108 м).\nЧарнігавец Юрый уладкаваўся на будаўніцтва канфайнмента з-за высокіх заробкаў\nЗ будаўнічага аб’екта адкрываецца від на 4-ы энергаблок, які ўзарваўся ў 1986 годзе\nРаніца на чыгуначным вакзале ў Славуцічы – такая ж, як у іншых гарадах. З адной розніцай. Адсюль едзе электрычка на ЧАЭС. Паглядзець расклад цягніка можна ў інтэрнэце альбо на самім вакзале. Працоўныя ЧАЭС на першы погляд нічым не адрозніваюцца ад рабочых іншых прадпрыемстваў. Яны заходзяць у электрычку, займаюць месцы для сябе і сваіх сябраў. Па дарозе на ЧАЭС (а электрычка едзе прыкладна 40 хвілінаў) абмяркоўваюць рыбалку, надзённыя праблемы, граюць у карты. Ніхто не кажа эмацыйна „О, Чарнобыль. Гэта такая трагедыя!”. Ніхто не звяртае ўвагі, што электрычка едзе праз зону адчужання.\nУзыход сонца над зонай адчужання\n— Я нават не ведаю, дзе зона адчужання пачынаецца, калі шчыра. Ведаю, што дзесьці ў Беларусі, а дзе менавіта, не ведаю. Вось мы праехалі Украіну, а цяпер едзем па Беларусі. Потым за Пасудава зноў пачнецца Украіна. — Праводзіць для нас экскурсію Аляксандр, які едзе ў электрычцы на працу на ЧАЭС.\nВід на недабудаваныя 5-ы і 6-ы энергаблокі ЧАЭС. Пасля катастрофы там засталося ўсё ў некранутым выглядзе\nЭлектрычка Славуціч-Семіходы праязджае частку шляху праз беларускую тэрыторыю. Каб кожны раз не правяраць дакументы на мяжы, цягнік едзе без спыненняў. Шлях па Беларусі праходзіць менавіта праз 30-кіламетровую зону адчужання, закрытую для наведвання.\nРака Прыпяць з акна электрычкі\n— Калі едзеш праз „чарнобыльскую зону”, дык, як у заапарку – Жартуе будаўнік новага саркафага Юры. – Жывёлаў бачыш „нямерана” і самых розных: дзікоў, ласёў, касулі. Гэта мне падабаецца, бо вельмі прыроду люблю.\nАдрозненне супрацоўнікаў ЧАЭС ад іншых рабочых — індывідуальныя дазіметры. Дазіметры (прыборы для вымярэння эфектыўнай дозы ці магутнасці выпраменьвання) выдаюць непасрэдна на працы. Прыборы падаюць гукавую сігналізацыю пры перавышэнні ўсталяваных нормаў.\nУ кожнага супрацоўніка ЧАЭС маюцца прапускныя бэйджы і пераносныя дазіметры\n— Пішчыць ён у залежнасці ад таго, які „прастрэл”. Ёсць людзі, напрыклад, якія працуюць у лакальнай (бруднай) зоне каля рэактара. Яны могуць працаваць гадзіну-дзве на суткі. У кожнага свае нормы. Мы працуем у чыстай (адносна чыстай) зоне, таму ў нас дазіметр асабліва не пішчыць. А вось ў тых, хто працуе каля рэактара, калі дазіметр запішчаў, значыцца яны дозу набралі. Яны ідуць „абнуляцца” і едуць ужо да дому. У нас звычайны графік: з 8 раніцы да 6 вечара. Я працую ў начныя змены, таму ў мяне праца з 6 вечара да 4 раніцы. — Распавядае Юры, які працуе на будоўлі канфаймента.\nПрыпяць — лепшы горад на свеце\nА яшчэ многія пасажыры электрычкі на ЧАЭС памятаюць горад Прыпяць, бо калісьці жылі там.\n— У Прыпяці я жыў з 1975 года. У дзень аварыі я быў у войску. — Гаворыць пасажыр электрычкі на ЧАЭС Сяргей. – Дазнаўся у войску. Была незразумелая інфармацыя. Казалі, што столькі людзей вывезлі з гораду, хаця калі я сыходзіў у войска, то колькасць насельніцтва была болей у два разы. Куды людзі падзеліся?! А потым бацькі напісалі, што іх вывезлі і каб вяртаўся ўжо ў іншае месца. Так я дэмбельнуўся і пайшоў шукаць, куды перасялілі бацькоў.\nЭтнічны беларус Дзмітрый, які працуе на станцыі з 1989 году, прыехаў у Прыпяць у 1980 годзе разам з бацькамі з гораду Клімавічы Магілёўскай вобласці.\n— Бацьку запрасілі на АЭС працаваць. Я ў пятым класе вучыўся, калі мы пераехалі ў Прыпяць. Дзень аварыі запомніў. Мы акурат гулялі з хлопцамі на вуліцы. Потым прыйшоў да дому і стаў рыхтавацца спаць. А тут штосьці загуло, загрымела. І ўсё — болей нічога. У вакно паглядзеў — бляск нейкі. І ўсё. А на наступны дзень абвясцілі па радыё, падгналі аўтобусы, прызначылі час у кожным квартале, людзі выйшлі, селі ў аўтобусы і з’ехалі. Мы не ведалі, што адбываецца. Нам увогуле казалі, што на травеньскія святы выедзем на пару дзён, а потым вернемся. – Узгадвае Сяргей.\nГорад Прыпяць супрацоўнікі ЧАЭС узгадваюць з настальгіяй і цеплынёй.\n— Для мяне гэта самы лепшы горад. Лепей за яго гораду не было і не будзе. Там прайшло маё дзяцінства. Сябры, першае каханне… Школу скончыў, вучэльню. Распачаў працоўную дзейнасць. – З сумам у голасе гаворыць Сяргей.\nІнжынер Уладзімір пачаў працаваць на ЧАЭС яшчэ да аварыі – у 1979 годзе:\n— Я жыў у Прыпяці. З гарадоў-спадарожнікаў станцыі — гэта быў самы прыгожы горад. – Па-ўкраінску гаворыць …. — Найпрыгажэйшы горад з тых, дзе я бываў. Там было зручна. Мы былі маладыя, а, значыцца, шчаслівыя. Нам было там добра. Ёсць настальгія. Куды ад яе падзенешся? Алё ўсё мінула.\nУладзімір да аварыі 1986 году якраз працаваў на трэцім і чацвёртым энергаблоках. Але на той момант пачалі будаваць пяты і шосты блокі, куды акурат і перавялі … за месяц да аварыі.\n— Таму на момант аварыі я знаходзіўся дома. А калі б быў на працы, не вядома, ці быў бы я яшчэ жывы. — Сумна заўважае Уладзімір.\nТак выглядае сёння злашчасны 4-ы энергаблок ЧАЭС. Неўзабаве саркафаг будзе накрыты грандыёзнай пабудовай — аркай, якую рабочыя паміж cабой называюць 8-ым цудам свету\nА вось 27-гадовы Юры аварыю не памятае, бо нарадзіўся пасля яе. Маладзён прызнаецца, што раней ніколі не думаў, што будзе працаваць у „зоне”. Аднак юнаку які паходзіць з Чарнігава (бліжэйшы да Славуціча абласны ўкраінскі горад) давялося шукаць працу.\n— Так склаліся абставіны. Ёсць заробак. Непадалёк ад дому. То бок я магу ездзіць да дому.\nМаладзён працуе вахтавым спосабам: 15 сутак знаходзіцца на працы на ЧАЭС, 15 сутак — дома. Падчас працы ён жыве ў горадзе Чарнобылі, які знаходзіцца ў 18 км ад ЧАЭС. Да аварыі ў горадзе жыло 13 тысячаў чалавек. Пасля 26 красавіка 1986 году жыхароў Чарнобыля эвакуявалі. Цяпер там пражываюць толькі супрацоўнікі станцыі.\n— У адрозненне ад Чарнігава тут у Чарнобылі нельга хадзіць у шортах і майках. То бок ногі і рукі мусяць быць закрытымі. Але ўмовы для жыцця ў хостэлы там добрыя. — Распавядае Юры.\nСамы малады горад Украіны\nАднак многія супрацоўнікі станцыі працуюць кожны дзень, маючы выходныя ў суботу і нядзелю. Гэтыя супрацоўнікі жывуць у Славуцічы. Горад Славуціч – самы малады ва Украіне. Ён быў пабудаваны замест Прыпяці. Рашэнне аб будаўніцтве гораду было прынятае 2 кастрычніка 1986 года, калі стала зразумела, што Прыпяць да жыцця не аднавіць.\nЗ пастановы ЦК КПСС Саўміна СССР ад 02.10.1986 года №1179:\n„Цэнтральны камітэт КПСС і Савет Міністраў СССР пастанаўляюць: Прыняць прапанову Савета Міністраў Украінскай СССР аб будаўніцтве у 1987-1989 гадах у раёне сяла Няданчычы Чарнігаўскай вобласці гораду для пастаяннага пражывання супрацоўнікаў Чарнобыльскйа АЭС і чальцоў іх сем’яў з разліковай колькасцю насельніцтва 20 тысячаў чалавек і магчымасцю далейшага развіцця гораду да 30 тысячаў чалавек”.\nДарэчы, сам горад Прыпяць цяпер лічыцца аварыйным. Што зразумела, бо за 30 год дамы тут ніхто не рамантаваў. Пасажыры электрычкі Славуціч –Семіходы выдатна гэта разумеюць. А таму па Прыпяці не гуляюць.\n— Вось на электрычцы прыехалі. Потым кантроль пройдзем. Потым на аўтобус – і паехалі на станцыю. І так жа сама са станцыі: з аўтобуса на электрычку. – Распавялі нам супрацоўнікі станцыі.\nКомплекс мераў абароны залежыць ад таго, дзе працуе чалавек. Аднак, як паведамілі нам пасажыры электрычкі, ёсць агульныя правілы для ўсіх:\n— Хадзіць у адмысловай вопратцы, не ўхіляцца ад маршрута, не браць невядомыя прадметы ў рукі, а пасля працы абавязкова памыцца.\nА вось у горадзе атамшчыкаў Славуцічы, дзе жывуць супрацоўнікі ЧАЭС, — чыста. Жыхары гораду перакананыя, што тут узровень радыяцыі меней, чым у Кіеве. У Насельніцтва Славуціча — 25 тысячаў чалавек. Тут жывуць не толькі перасяленцы з Прыпяці.\n— Нашаму гораду ў наступным годзе будзе 30 год. Тут пражывае з Прыпяці шмат людзей. Але не толькі. Калі адбылася аварыя, то на яе ліквідацыю запрашалі спецыялістаў з іншых гарадоў былога СССР. Томск, Омск, Чалябінск – з гэтых гарадоў людзі прыязджалі. Шмат прыехала людзей з Чарнігава і іншых украінскіх гарадоў. У нас такі інтэрнацыянальны горад. У больш за 40 народаў і нацыянальнасцяў пражывае. – Распавядае грамадскі лідар Валянціна Дорнопых, якая сама калісьці прыехала з Латвіі будаваць Славуціч.\nГорад Славуціч будавалі ўсім СССР. Кожны квартал будавала якая-небудзь рэспубліка былога Саюзу. Самыя прыгожыя будынкі знаходзяцца ў тбіліскім, ераванскім і бакінскім кварталах. Кажуць, будаўнічыя матэрыялы, тэхналогіі і працоўную сілу для ўзвядзення жылых дамоў прадастаўлялі саюзныя рэспублікі.\nСлавуціч знаходзіцца пасярод лесу. Таму ягоныя жыхары ходзяць у грыбы і ягады, садзяць гароды, едзяць на рыбу.\n— Вось пасля працы паеду адразу на рыбалку на Днепр з начоўкай. – Хваліцца нам Аляксандр, які працуе на ЧАЭС з 1989 году.\nМногія супрацоўнікі пачалі працаваць на Чарнобыльскай АЭС пасля аварыі. Аднак страху, як прызнаюцца супрацоўнікі станцыі, у іх даўно няма.\nЭлектрычка Славуціч-Семіходы пераязджае праз раку Прыпяць – найпрыгажэйшую раку ў Беларусі. Пасля яе адкрываецца відарыс на горад-здань Прыпяць, а таксама на недабудаваныя пяты і шосты энергаблокі, вакол якіх вось ужо 30 год стаяць некранутыя краны.\nМногія пасажыры эелктрычкі Славуціч-Семіходы па зразумелых прычыных хочуць, каб станцыя працягвала працаваць. Яны вераць, што за атамнай энергетыкай ёсць будучыня. Аднак інжынер Уладзімір са знешнасцю савецкага барда-дысідэнта усё такі лічыць, што чалавецтва прыйдзе да альтэрнатыўных крыніц энергіі, у іншым выпадку можа загінуць. І аварыі на ЧАЭС і Фукусіме паказалі, наколькі небяспечным можа быць атам.\nЮлія Сівец, Мікола Бянько, Беларускае Радыё Рацыя, Гомель-Славуціч-Семіходы\nФота аўтараў, частка здымкаў прадастаўленая супрацоўнікамі ЧАЭС


Факсімільнае выданне Слуцкага Евангелля атрымалі ў дар вілейскія гімназісты\n20.03.2013 13:40 Адукацыйная прастора\nПадрыхтоўка да абавязковага выпускнога экзамену па замежных мовах выходзіць на фінішную прамую. Прынамсі, пра гэта гаварылася на чарговым рэспубліканскім семінары-нарадзе, прысвечаным гатоўнасці ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі да правядзення экзамену. Каб падзяліцца сваімі напрацоўкамі і задаць пытанні, якія ўсё яшчэ ўзнікаюць, у Акадэмію паслядыпломнай адукацыі прыехалі настаўнікі і метадысты з усіх рэгіёнаў краіны.\nСемінар быў практыка-арыентаваны, бо і самі педагогі, і метадысты разумеюць, што экзамен здаваць ужо хутка і ўсе яны актыўныя ўдзельнікі падрыхтоўчага этапу. Разам з тым недзе ў падрыхтоўцы да выпускнога экзамену задзейнічаны ўвесь рэгіён і вядзецца зладжаная работа, а некаторым раз-пораз даводзіцца перамагаць страх. Зразумела, адчуванне страху будзе прысутнічаць, пакуль экзамен не завершыцца, але яно не павінна быць у дамінанце. Як адзначыла Галіна Сільвестраўна Хадасевіч, метадыст упраўлення вучэбна-метадычнай работы АПА, баяцца абсалютна няма чаго, бо ўсе ўжо падрыхтаваны як метадычна, так і арганізацыйна, а калі і ўзнікаюць нейкія пытанні, то метадысты АПА, абласных інстытутаў адукацыі заўсёды на сувязі, гатовы дапамагчы разабрацца ва ўсіх пытаннях.\nЯк у Гомельскім абласным інстытуце развіцця адукацыі. Ксенія Іванаўна Марчанкава, метадыст вучэбна-метадычнага аддзела гуманітарных дысцыплін ГАІРА, адзначыла, што вельмі важным аспектам у плане падрыхтоўкі да выпускнога экзамену з’яўляецца стварэнне адпаведных умоў для настаўнікаў-замежнікаў і звярнулася да вопыту работы метадычнага аб’яднання Гомеля.\nУ бягучым годзе 33 279 навучэнцаў адукацыйных устаноў горада вывучаюць розныя замежныя мовы: 30 820 — англійскую, 1449 — нямецкую, 947 — французскую, 63 — іспанскую. Другую замежную мову на факультатыўных занятках вывучаюць 520 школьнікаў.\nІ каб настаўнікі-замежнікі ўвесь час працавалі з адчуваннем пачуцця локця, метадысты горада пастаянна ладзяць для іх розныя мерапрыемствы. У прыватнасці, вучэбна-метадычны кабінет здолеў арганізаваць з дапамогай мадэліравання сітуацый міжкультурных зносін трэнінгавыя заняткі, майстар-класы па фарміраванні ў вучняў маўленчых навыкаў і ўменняў.\nЁсць у Гомелі і свае прафесіяналы. Настаўнік англійскай мовы сярэдняй школы № 37 Віталь Валянцінавіч Пятроўскі шосты год кіруе гарадскім метадычным аб’яднаннем. Акрамя таго, ён з’яўляецца кіраўніком абласной творчай групы настаўнікаў замежных моў. Яму ёсць чым падзяліцца з калегамі: дыстанцыйнае навучанне ў вывучэнні замежнай мовы ў рамках рэалізацыі эксперыментальнага праекта “Апрабацыя ЭСН “Чароўны памочнік” з дапамогай дыстанцыйнага навучання”, выкарыстанне камп’ютарных тэхналогій і інтэрнэт-рэсурсаў у адукацыйным працэсе па замежнай мове.\nНа сучасным этапе з настаўнікамі, якія працуюць у старшых класах, праводзяцца практычныя заняткі па прымяненні эфектыўных прыёмаў і тэхнік пры падрыхтоўцы вучняў да абавязковага выпускнога экзамену па замежнай мове ў вуснай форме, актывізавана дзейнасць з настаўнікамі замежных моў на ўзроўні майстар-класаў па развіцці ў вучняў навыкаў успрымання на слых і маўлення.\n“Важным фактарам выяўлення педагогаў-прафесіяналаў, павышэння іх кваліфікацыі, стварэння арганізацыйных умоў для іх творчага самавыяўлення і самарэалізацыі з’яўляюцца конкурсы прафесійнага майстэрства. На працягу трох гадоў у такім конкурсе прынялі ўдзел 42 педагогі замежных моў.\nУ мэтах забеспячэння якасці выкладання замежных моў на базе гімназій №№ 10, 71 (англійская мова), сярэдняй школы № 49 (нямецкая мова), гімназіі № 46 (французская мова) і сярэдняй школы № 17 (іспанская мова) адкрыліся рэсурсныя цэнтры. На сайце гэтых устаноў адукацыі размяшчаецца інфармацыя аб магчымасцях самастойнага вывучэння замежнай мовы вучнямі іншых навучальных устаноў.\nВышэйназваныя ўстановы адукацыі з’яўляюцца апорнымі метадычнымі цэнтрамі па фарміраванні педагагічнага вопыту настаўнікаў-практыкаў замежных моў. Адміністрацыя ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі прымае канструктыўныя меры па ўкамплектаванні кабінетаў сродкамі навучання і вучэбным абсталяваннем, арганізавана работа па папулярызацыі ідэй вывучэння дзвюх замежных моў, што асабліва актуальна для гімназій.\nАкрамя таго, для развіцця камунікатыўнай кампетэнцыі школьнікаў малодшага і сярэдняга ўзросту створаны тэатры на замежнай мове ў 12 установах адукацыі. Больш за 530 навучэнцаў устаноў адукацыі займаюцца ў 49 секцыях навуковых вучнёўскіх таварыстваў замежных моў. У дванаццаці ўстановах адукацыі Гомеля арганізавана дзейнасць клуба інтэрнацыянальнага сяброўства.\nПрацягваецца дзейнасць школы “Супрацоўніцтва” для арганізацыі кантактавання адзінаццацікласнікаў у анлайн-рэжыме з аднагодкамі краіны мовы, якая вывучаецца”, — паведаміла Ксенія Іванаўна.\nПрыжыліся і сталі масавымі на Гомельшчыне і розныя конкурсы па замежных мовах. Напрыклад, у Гомелі за чатыры гады правядзення конкурсу “Мастацтва гаварыць” колькасць заваяваных навучэнцамі дыпломаў на заключным этапе павялічылася амаль у 3 разы. Новым у конкурсным руху па замежных мовах стала тое, што метадычная служба горада ініцыіравала правядзенне краіназнаўчага конкурсу сярод каманд гімназій Гомельскай вобласці “Сардэчна запрашаем у англамоўны свет!”.\nЯкасць выкладання замежнай мовы шмат у чым залежыць ад наяўнасці і выкарыстання сучаснага абсталявання ў кабінетах замежных моў. Усе кабінеты замежных моў ва ўстановах адукацыі горада абсталяваны магнітафонамі, аўдытыўнымі і аўдыявізуальнымі сродкамі навучання новага пакалення. 26 кабінетаў замежнай мовы ўкамплектаваны сучаснымі тэхнічнымі сродкамі навучання.\nРазам з тым поспех канкрэтнага вучня на экзамене залежыць, безумоўна, ад самога вучня і ад дзейнасці яго настаўніка, здольнасцей не толькі навучыць, але і настроіць на экзамен. Вучням Галіны Мікалаеўны Белавешкінай, настаўніцы англійскай мовы сярэдняй школы № 25 Магілёва, можна не хвалявацца, бо Галіна Мікалаеўна да падрыхтоўкі сваіх падапечных падышла комплексна. Настаўніца можа адказаць на любое пытанне, нават на самае нязручнае, напрыклад: “Ці можна будзе скарыстацца шпаргалкай?”. Але ў метадычным арсенале гэтага педагога вырабленне шпаргалак (дакладней бэссэнсоўнасць гэтай справы) стаіць асобным пунктам.\n“Шпаргалкі добрыя тым, што падчас іх падрыхтоўкі можна коратка заканспектаваць аб’ёмны матэрыял і лепш яго запомніць. Але браць з сабой шпаргалкі не рэкамендуецца, бо сама думка пра тое, што яны ёсць, будзе замінаць засяродзіцца і лепш адказваць”, — мяркуе Галіна Мікалаеўна.\nА ўвогуле настаўніца англійскай 25-й магілёўскай школы падрыхтоўчы этап разбіла на тры часткі: матэрыялы для настаўніка, дзяцей і бацькоў. І ў кожнай з гэтых частак ёсць вельмі цікавыя і неардынарныя парады. У прыватнасці, бацькам адрасаваны рэкамендацыі па пераадоленні стрэсу ў іх дзяцей:\n“Дапамажыце выпускніку ўбачыць у экзамене станоўчыя моманты. Напрыклад, экзамен дае шанс зразумець і ацаніць сябе, а гэта заўсёды цікава як праверка сваіх здольнасцей і магчымасцей. Успрымай экзамен як адзін з важных жыццёвых момантаў, бо ты набываеш вопыт, а любы вопыт, адмоўны ці станоўчы, мае вялікае значэнне для станаўлення асобы чалавека”, — раіць Галіна Мікалаеўна.\nБлок “У дапамогу педагогу” ў настаўніцы самы змястоўны. Яно і нядзіўна, бо настаўнікі не толькі рыхтуюць выпускнікоў да экзамену, ім яшчэ давядзецца і прымаць гэты экзамен. Як сведчаць гутаркі з педагогамі, найбольш пытанняў выклікае трэці этап экзамену — гутарка па сітуацыі, прапанаванай членамі экзаменацыйнай камісіі. Задача гэтага экзаменацыйнага этапу — праверка ўменняў маналагічнага і дыялагічнага маўлення. Змест прапанаванага навучэнцам задання накіраваны на стымуляванне іх да спантаннай гаворкі. І гэтае заданне ўключае ў сябе пытанні, рэакцыя на якія патрабуе ад навучэнца выкарыстання асобных рэплік і разгорнутых выказванняў адносна пачутага.\nКаб падтрымаць і дапамагчы калегам, Галіна Мікалаеўна распрацавала ўзорныя заданні:\n1. Заданне, выконваючы якое, вучань мае магчымасць абаперціся на асабісты маўленчы вопыт, які адпрацаваны ў працэсе навучання з дапамогай маўленчых сітуацый (знаёмых, часткова незнаёмых, новых).\nНапрыклад: “Давай пагаворым пра здаровы лад жыцця. Ты сочыш за сваім здароўем? Што ты робіш для таго, каб быць здаровым?”\n2. Заданне ўдакладняльнага характару, змест якога тычыцца выказвання асабістага меркавання. Зразумела, што тут будзе агучана рэпліка сцвярджальнага або адмоўнага характару, якую трэба пракаменціраваць.\nНапрыклад: “Ці згодзен ты з меркаваннем аб тым, што курэнне сапраўды небяспечнае для здароўя чалавека? Чаму?”\n3. Заданне, якое падахвочвае навучэнца да ініцыіравання гутаркі, праяўлення зацікаўленасці ў чымсьці, дае магчымасць задаць сустрэчныя пытанні.\nНапрыклад: “Уяві, што ты гутарыш з замежным равеснікам пра здаровы лад жыцця. Што б ты ў яго спытаў перш за ўсё?”\n4. Заданне, якое падахвоціць навучэнца даць параду, аргументаваную рэкамендацыю.\nНапрыклад: “У школе ёсць хлопцы, якія кураць. Парай, што трэба зрабіць, каб яны зразумелі, што гэта шкодна”.\n5. Заданне, якое патрабуе ад навучэнца фармулявання свайго пункта гледжання, разважання пра факты, падзеі, прывядзенне прыкладаў і аргументаў.\nНапрыклад: “Табе даводзілася прапагандаваць здаровы лад жыцця сярод маладых людзей? Калі так, раскажы, як ты гэта рабіў. Калі не, як ты гэта зможаш зробіць?”\nКанкрэтныя парады Галіна Мікалаеўна распрацавала і для выпускнікоў:\n1. Штодня знаходзьце 20 хвілін для чытання тэксту на замежнай мове і яго літаратурнага перакладу.\n2. Стаўце пытанні да тэксту. Гэта дапаможа зразумець пытанні настаўніка і правільна на іх адказаць.\n3. Пацікаўцеся тэматычнай лексікай з падручнікаў 9—11 класаў, якая вам можа спатрэбіцца ў час спантаннай гаворкі, дапаможа хутка справіцца з разуменнем зместу тэксту на экзамене і больш падрабязна адказваць на пытанні.\n4. Падумайце, які граматычны матэрыял дапаможа правільна аформіць выказванне, весці гутарку (парадак слоў у пытальным сказе, часы дзеяслова, мадальныя дзеясловы, скланенне назоўнікаў і прыметнікаў, саюзаў і парадак слоў у складаназалежным сказе).\n5. Паспрабуйце ўявіць, што вам трэба весці гутарку з членамі экзаменацыйнай камісіі па 25 тэмах. Работа ў парах, групах дасць вам магчымасць лепш справіцца з гэтым заданнем.\nАсобна трэба спыніцца на некаторых арганізацыйных момантах, бо падчас семінара ў АПА гэтыя пытанні ўзнікалі зноў і зноў. Адначасова ў кабінеце, у якім праводзіцца вусны экзамен, можа знаходзіцца да чатырох навучэнцаў. Паслядоўнасць этапаў экзамену строга не рэгламентуецца, а вызначаецца экзаменацыйнай камісіяй. Рэкамендуецца прысутнасць у аўдыторыі спецыяліста, які арганізоўвае індывідуальнае праслухоўванне аўдыятэкстаў для кожнага вучня. Такім памочнікам можа быць лабарант або настаўнік інфарматыкі.\nКалі гаварыць пра патрабаванні да фарміравання экзаменацыйнай камісіі, то, як падкрэслілі ў Міністэрстве адукацыі, прыёмная камісія фарміруецца ў адпаведнасці з правіламі: у склад экзаменацыйнай камісіі ўваходзіць старшыня камісіі (кіраўнік установы адукацыі, або яго намеснік па асноўнай дзейнасці, або настаўнік замежнай мовы вышэйшай кваліфікацыйнай катэгорыі) і тры члены камісіі з ліку настаўнікаў, якія выкладаюць замежную мову, па якой праводзіцца экзамен. Старшынёй экзаменацыйнай камісіі не можа быць настаўнік, які выкладаў у дадзеным класе замежную мову, па якой праводзіцца выпускны экзамен.\nКалі ва ўстанове адукацыі для фарміравання экзаменацыйнай камісіі няма неабходнай колькасці настаўнікаў замежнай мовы, па якой праводзіцца выпускны экзамен, то кіраўнік установы адукацыі можа прыцягваць да працы ў складзе экзаменацыйных камісій настаўнікаў замежнай мовы з іншых устаноў адукацыі. Але на выпускным экзамене не павінен прысутнічаць прадстаўнік раённага (гарадскога) аддзела адукацыі. Як падкрэслілі ў галіновым ведамстве, ён можа праінспектаваць гатоўнасць навучальнай установы да выпускнога экзамену па замежнай мове або пасля правядзення экзамену правесці аналіз вынікаў атрыманых адзнак за навучальны год і на выпускным экзамене.\nАкадэмія паслядыпломнай адукацыіГомельскі абласны інстытут развіцця адукацыіпадрыхтоўка да экзаменусемінар-нарадасярэдняя школа №25 Магілёвасярэдняя школа №37 Гомеляэкзамен па замежных мовах


Сенненскія настаўнікі праспявалі на “10” — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПятница, 11 май, 2012 74 admin\nУ шосты раз прайшоў у раёне фестываль работнікаў сістэмы адукацыі «Песня застаецца з чалавекам».\nУ гэтым годзе ўпершыню быў праведзены конкурс на лепшае мультымедыйнае суправаджэнне музыкальнага нумара. У праграме фестывалю прынялі ўдзел 20 устаноў адукацыі. Па-за намінацыямі выступілі 5 харавых калектываў.\nПа выніках галасавання быў уручаны прыз глядацкіх сімпатый. Яго атрымала прадстаўніца Машканскай школы Ірына Ігнатава. Журы вызначыла пераможцаў у кожнай намінацыі. Тыя выканаўцы, якія набралі сярэдні бал «10», атрымалі грашовыя прэміі Сенненскага райкама прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі.\n← У Сянно “прагрымела” “Зарніца – 2012”\nНа Сенненшчыне аўтамабілі ветэранаў абслужаць бясплатна →


Вольга Рыгораўна Завадская: “У мяне надзея будзе заўсёды” | baj.by\n07.07.2015 Крыніца: Прэс-служба ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў" Сюжэт: Гучныя справы\n– Ніякіх навінаў адносна лёсу Дзімы няма, бо ніхто ў гэтым накірунку нічога не робіць, – зазначыла ў гутарцы з прэс-службай ГА “БАЖ” маці журналіста Вольга Рыгораўна Завадская. – Але, безумоўна, надзея на праясненне сітуацыі застаецца. У мяне гэта надзея будзе заўсёды. Не думаю, што гэта адбудзецца бліжэйшым часам, але рана ці позна ўсё стане вядома.\nДва месяцы таму, на прэзентацыі дакументальнага фільма «Банда» (у якім, дарэчы, агучваецца і версія адносна лёсу Дзмітрыя Завадскага), праваабаронца Алег Волчак распавёў пра спробы атрымаць доступ да матэрыялаў справы аб знікненні Юрыя Захаранкі. Тэрмін яе даўніны – 15 гадоў – скончыўся летась. Паводле сп. Волчака, як толькі справа закрыецца, пацярпелыя і іх адвакаты могуць атрымаць магчымасць азнаёміцца з дакументамі і паглядзець, што было зроблена. “Аднак Генпракуратура і Следчы Камітэт у адказ на нашы скаргі паведамілі, што справа закрытая не будзе і расследаванне працягнецца”, – кажа Алег Волчак.\nЦі ёсць сэнс рабіць аналагічныя захады па справе Завадскага?\nМаці Вольга Рыгораўна не задумвалася пра тое, каб прасіць следчых спыніць пошукавыя мерапрыемствы. “Напэўна таму, што не веру, што такія мерапрыемствы наогул праводзяцца”, – кажа яна.\nУ той жа час, старшыня юрыдычнай камісіі РПГА “Беларускі хельсінкскі камітэт” і сябра сям’і Завадскіх Гары Паганяйла ўпэўнены, што пошукі нельга спыняць. Фармальна яны будуць працягвацца, пакуль лёс Завадскага не высветліцца. А матэрыялы справы і так ужо гучалі ў судзе і не з’яўляюцца сакрэтам для родных, кажа юрыст.\n– Галоўным пытаннем па-ранейшаму застаецца лёс Дзімы. У 2002-м годзе за нібыта выкраданне Завадскага Мінскі гарадскі суд асудзіў чальцоў так званай “банды Ігнатовіча”. Валер Ігнатовіч і Максім Малік за розныя злачынствы сукупна атрымалі пажыццёвыя тэрміны, Аляксей Гуз – 25 гадоў, а Сяргей Савушкін – 12. Але асуджаныя яны былі толькі за нібыта выкраданне Завадскага, а не за забойства ці нешта іншае. Цела Дзімы не было знойдзена, а лёс аператара не быў высветлены. Менавіта таму вельмі важна, каб следчыя, хоць і фармальна, але працягвалі пошукі, – лічыць Гары Паганяйла.\nГІСТОРЫЯ СПРАВЫ КОРАТКА:\n7 ліпеня 2000 г. тэлеаператар, сябра ГА «БАЖ» Дзмітрый Завадскі знік пры нявысветленых абставінах па дарозе ў аэрапорт «Мінск-2».\nЁн нарадзіўся 28 жніўня 1972 года.\nЗ 1994 па 1997 гг. працаваў аператарам у пуле Аляксандра Лукашэнкі. Са студзеня 1997 г. перайшоў на Грамадскае расійскае тэлебачанне (“ОРТ”).\nВясной 1997 г. быў арыштаваны разам з журналістам ОРТ Паўлам Шараметам і абвінавачаны ў незаконным перасячэнні беларуска-літоўскай мяжы падчас здымкаў рэпартажу пра яе празрыстаць і ўмоўна асуджаны на паўтара гады пазбаўлення волі.\nЗ кастрычніка 1999 па май 2000 працаваў у Чачні, дзе разам з Паўлам Шараметам здымаў фільм «Чачэнскі дзённік».\n14 сакавіка 2002 г. Мінскі абласны суд прызнаў вінаватымі ў выкраданні Завадскага афіцэраў спецпадраздзялення МУС «Алмаз» Валерыя Ігнатовіча і Максіма Маліка (асуджаныя на пажыццёвае зняволенне), былога курсанта Акадэміі МУС Аляксея Гуза (асуджаны на 25 гадоў пазбаўленя волі), а таксама грамадзяніна Сяргея Савушкіна (ужо выйшаў на волю).\nЗ таго часу расследаванне па справе аб знікненні Завадскага некалькі разоў аднаўлялася — «у сувязі з наноў адкрытымі абставінамі» — і прыпынялася зноў — са спасылкай на «необнаружение безвестно исчезнувшего лица», аднак выніку не прынесла.\nМы нагадваем калегам пра гадавіну знікнення Дзмітрыя Завадскага і просім не абысці яе ўвагай у сваіх СМІ. Журналісты не маюць права забывацца на лёс калег з трагічным лёсам. Мы павінныя нагадваць суграмадзянам пры справы, кропка ў якіх яшчэ не пастаўленая.


«Астатнія або здохнуць, або з’едуць адсюль». Каля Менску людзі змагаюцца з чыноўнікамі за чалавечыя ўмовы жыцця\nМaю прaвa «Астатнія або здохнуць, або з’едуць адсюль». Каля Менску людзі змагаюцца з чыноўнікамі за чалавечыя ўмовы жыцця\nУвосень нашая праграма распавядала пра праблемы вяскоўцаў, дамы якіх стаяць побач з каналізацыйнымі адстойнікамі Менску.\nСёлета тут выдзелілі зямлю яшчэ і для адкідаў Менскага вытворчага гарбарнага аб’яднання. З гэтае нагоды здымачная група «Маю права» наведала грамадскія слуханні.\nСлуханні распачаліся з выступу-заявы старшыні Менскага раённага савету дэпутатаў Юліі Бялянкінай.\n«Калі без маёй згоды гэта будзе агучана ў сродках масавай інфармацыі, вы будзеце прыцягнуты да крымінальнай… адміністратыўнай адказнасці», – папярэдзіла прысутных Бялянкіна.\nЛюдзі ў залі вельмі негатыўна адрэагавалі на гэткія заявы:\n«Што за ваенная таямніца. У нас ракетныя войскі або лайно, выбачайце?»\n«Гэта прадстаўнік нашага народу так кажа, а! Гэта нейкі жах!»\nДаклад інжынерна-кансалтынгавай кампаніі «Энэка» пра ўплыў новага палігону на тутэйшую экалогію выклікаў у мясцовых шмат пытанняў.\n«Можа, не ўсе ведаюць, але гэты дакумент, ОВОС, ацэнка ўздзеяння на асяроддзе, у яго ёсць вельмі важная ўмова правядзення: альтэрнатыўнасць варыянтаў дзейнасці, – казала ў сваім выступе жыхарка Міханавічаў Галіна Шаціла. – Я чытала справаздачу і хачу запытацца: чаму не было акрэслена ніводнай альтэрнатывы, акрамя пазначанай?»\nНа гэта Алена Сакалоўская, галоўная спецыялістка аддзелу экалогіі «Энэкі», адказала, што «нулявы варыянт – гэта таксама альтэрнатыва». Адказ выклікаў смех прысутных на слуханнях людзей.\nГаліна Шаціла таксама запытала ў прысутных чыноўнікаў пра арганізацыю дарожнага руху. Леанід Скобелеў, галоўны інжынер праекту РУП «Белгіправадгас» адказаў, што гэтае пытанне яшчэ не распрацоўвалася:\n«Ён усё роўна будзе ажыццяўляцца па дарогах агульнага карыстання».\nЖыхары зразумелі, што адказныя за праект асобы вельмі фармальна паставіліся да слуханняў.\n«Пункт 4.9, які кажа пра сацыяльна-эканамічны складнік. І ў вас напісана, што ён палепшыцца, – узяў слова Ягор Харытонаў з Лысаўшчыны. – Як гнаявая яма побач з маім домам палепшыць сацыяльна-эканамічнае становішча? – То бок, вы залезеце ў маю кішэню, абясцэніце маю зямлю, мой дом, а ў вас усё палепшыцца».\n«Праз тры гады пройдзе новае абмеркаванне новага катлавану для лайна, – пачынае выступ жыхар вёскі Сіняло Альберт Канышкін. – Тут будуць толькі два шэрагі занятыя. Астатнія або здохнуць, або з’едуць адсюль».\nУдзельнікаў грамадскага абмеркавання абурыла якасць праведзенага экалагічнага даследавання.\nУ юрыста ГА «Экадом» Рыгора Фёдарава мы ўдакладнілі, што ж можна цяпер зрабіць людзям, нязгодным з гэткім экадакладам?\n«Жыхары заявілі грамадска-экалагічную экспертызу, дакументы замоўнік абяцаў перадаць. Адпаведна, жыхарам трэба знайсці кампетэнтных экспертаў, якія змогуць навукова паспрачацца з той справаздачай аб ОВОС, які трошку не аб’ектыўны, я б так казаў».\nПрадстаўнікі гарбарні запэўнілі, што іхны адстойнік невялікі ды не надта пагоршыць мясцовую экалогію. Але жыхары гэтаму не вераць. Яны перадалі нам відэа, як нават на ўжо закансерваваных ставах нешта адбываецца.\nХатняя гаспадыня хоча даказаць, што яна не дармаедка\nРаботнік спрабуе спагнаць з працадаўцы свае грошы\nМенчукі – пра падман на працы\nКамунальнікі ігнаруюць скаргі людзей пра дзіравы дах дому\n\n\nТэгі: адкіды, грамадскае меркаванне, завод, каналізацыя, людзі, Маю права, палігон, праблемы ў вёсцы, Рыгор Фёдараў, Сіняло, смурод, чыноўнікі, Экадом, экалогія


Менскі суд адхіліў скаргу гісторыка Ірыны Кашталян\n13 жнівень 2007, 16:18\nАлег Грузьдзіловіч, Менск Менскі гарадзкі суд пастанавіў не заводзіць справы супраць Вышэйшай атэстацыйнай камісіі паводле скаргі гісторыка Ірыны Кашталян. Спадарыня Кашталян лічыць, што ВАК не зацьвердзіў яе кандыдацкую дысэртацыю, прысьвечаную пэрыяду рэпрэсій, з палітычных прычынаў.\nСкаргу гісторыка Ірыны Кашталян у Менскім гарадзкім судзе разглядалі меней за 10 хвілін. У выніку гарадзкія судзьдзі пагадзіліся з рашэньнем Першамайскага раённага суду, які раней адмовіўся адкрываць справу супраць Вышэйшай атэстацыйнай камісіі паводле скаргі Ірыны Кашталян. Навукоўца заявіла Радыё Свабода, што не чакала іншага рашэньня.\n“Гэтая сытуацыя мне паказала, у якім жахлівым становішчы знаходзіцца гістарычная навука. Наколькі ў нас гісторыкі пастаўленыя на калені, як яны дзеляцца на прыстасаванцаў і нескароных”.\nІрына Кашталян напісала дысэртацыю на тэму “Штодзённае жыцьцё беларускага грамадзтва ў 1944–53 гадах”. У дысэртацыі закранаецца таксама й тэма рэпрэсій і выжываньня людзей у складаных эканамічных умовах паваеннай Беларусі. Як лічыць Ірына Кашталян, ацэнкі гэтага пэрыяду савецкіх часоў не супадаюць з навуковымі фактамі. Экспэртная рада ў гістарычных навуках дала на працу адмоўнае заключэньне.\nСа слоў Ірыны Кашталян, чыноўнікі палічылі, што яна зьняславіла савецкае мінулае беларускага народу. На гэтай падставе прэзыдыюм Вышэйшай атэстацыйнай камісіі таксама не зацьвердзіў дысэртацыі гісторыка. Ірына Кашталян паспрабавала аспрэчыць рашэньне прэзыдыюму ВАК у судзе. Аднак Першамайскі раённы суд адмовіўся заводзіць справу: гісторыку заявілі, што суд навуковых спрэчак не разглядае.\nМіж тым, спадарыня Кашталян настойвае, што прэзыдыюм ВАК парушыў шэраг норм, і таму справу варта разглядаць у судзе. Сёньняшняе рашэньне Менскага гарадзкога суду Ірына Кашталян называе “чарговай спробай сыстэмы абараніць сябе”.\nГісторык Аляксандар Гужалоўскі быў адным з рэцэнзэнтаў дысэртацыі Ірыны Кашталян. У сваёй рэцэнзіі ён адзначаў і недахопы працы. Але збольшага й ён згодзен зь меркаваньнем, што дысэртацыю “зарубілі” з палітычных прычын.\n“Безумоўна, я лічу, што гэта вельмі сур’ёзная і наватарская праца. Ёю зроблена сур’ёзная заяўка, але ў яе ацэнцы пераважаў ідэалягічны аспэкт”.\nПаводле гісторыка Ігара Кузняцова, за апошнія 12 гадоў ВАК не зацвердзіў ніводнай дысэртацыі на тэму рэпрэсій камуністычных часоў. Больш за 30 гісторыкаў нядаўна вырашылі стварыць “Асацыяцыю свабодных гісторыкаў” – з мэтай бараніць свае правы, займацца навукай без ідэалягічнай цэнзуры дзяржавы. Ірына Кашталян заяўляе, што зьбіраецца абараняць дысэртацыю за мяжой.\nВАК не зацьвердзіла дысэртацыю гісторыка Ірыны Кашталян 16.03.07\nСтвараецца аб’яднаньне незалежных гісторыкаў 14.03.07


Універсітэт Залатога Веку: Воля Корсун: “Мае навучэнкі вучацца бачыць свет”\nЯкія былі твае першыя думкі пасля атрымання прапановы ўзяць удзел у гэтым праекце ў якасці выкладчыцы?\nПершыя думкі былі вельмі супярэчлівымі. З аднаго боку, я ніколі не выступала ў якасці выкладчыцы, ні для дзяцей, ні тым больш для дарослых людзей. Некалькі палохала думка пра тое, што навучэнцамі будуць людзі сталага ўзросту, бо я ім ва ўнучкі гажуся, а тут яшчэ нешта выкладаць уздумала. Але, з іншага боку, гэта справа паказалася для мяне вельмі цікавай, як нешта новае, незвычайнае, хоць і складанае. Гэта быў своеасаблівы выклік і я яго прыняла. Было цікава выпрабаваць свае сілы, ці здолею я справіцца з такой задачай. Спадзяюся, у мяне гэта атрымалася.\nШто цябе найбольш уразіла ў людзях, з якімі ты працавала?\nНайперш уразіла жыццерадаснасць і энергія маіх навучэнцаў. Ды і не толькі іх, але і ўсіх слухачоў УЗВ! З першага занятку стэрэатыпы аб сталых людзях рушыліся як картачны домік. Здавалася, што нашыя навучэнцы прыляцелі з іншай цудоўнай планеты!\nУЗВ змяняе стаўленне да сталасці, да людзей пенсійнага ўзросту. Гэта вельмі добрае дасягненне нашага праекту, адно з найважнейшых.\nНашыя навучэнцы не баяцца спрабаваць новае, яны не баяцца памыляцца, яны адкрытыя і любяць жыццё. Напэўна, ва УЗВ такія людзі і прыходзяць – якія любяць творчасць, жыццё і творчасць у жыцці.\nЯкімі вынікамі сваёй секцыі ты можаш ганарыцца?\nЯ магу ганарыцца тым, што мае навучэнцы навучыліся бачыць свет. У сваіх здымках яны заўважаюць дробязі, дэталі, бачаць прыгажосць там, дзе не адразу прыкмеціш. А бачыць можа кожны чалавек, трэба толькі расплюшчыць вочы.\nЯны вучацца ўдыхаць жыццё ў простую фотакартку, шукаюць душу гэтага света, якую перадаюць у здымках. Яны фіксуюць наваколле, людзей, падзеі, з’явы, і атрымліваюць ад гэтага сапраўднае задавальненне.\nМае навучэнцы зараз не могуць уявіць сваё жыццё без фатаграфіі, яны ўлюбіліся ў фотамастацтва, раскрываюцца праз яго, самарэалізуюцца. І гэта сапраўднае дасягненне.\nНа працягу года мы вучыліся асновам фотамайстэрства, разбіралі, што такое лічбавік і з чым яго ядуць. Крышку тэорыі, больш практыкі. Навучэнцы выконвалі разнастайныя заданні, вучыліся на сваіх памылках і дасягненнях. Вынікам нашай працы стала фотавыстава на выпускным УЗВ, дзе чатыры навучэнкі выставілі свае работы. Для іх гэта стала і прызнаннем іх працы, таленту, і добрым стымулам для далейшага развіцця. А ісці ёсць куды, было б толькі жаданне.\nЦі ты можаш уявіць сябе праз шмат гадоў студэнткай УЗВ?\nНасамрэч гэта было б сапраўды цудоўна! Праз шмат гадоў зайсці ў прыгожы будынак з ветлівай шыльдай “Сардэчна запрашаем ва Універсітэт Залатога Веку!” Шмат факультэтаў, шмат прасторных кабінетаў, шмат прыгожых ва ўсіх сэнсах людзей – навучэнцаў і выкладчыкаў. Шмат новых шляхоў, выйсцяў, магчымасцяў развівацца і рэалізоўвацца. Спадзяюся, у мяне будзе такая магчымасць.\nСталасць – гэта стан душы. А УЗВ робіць сталасць прагожай, залатой парой у жыцці. УЗВ – гэта тое, што дае шанец, дае другое дыханне, дае магчымасці змяняцца. Але гэта працуе толькі тады, калі чалавек гатовы не толькі браць, але і аддаваць. Аддаваць свой час, веды, высілкі, душу. Па-іншаму немагчыма.\nЗараз я і аддаю, і шмат чаго атрымліваю. Спадзяюся, што ў сталым узросце я таксама змагу прынасіць карысць людзям сваімі ведамі, уменнямі, як нашыя навучэнцы. Ім сапраўды можна падзякаваць, таму што праца з імі шмат чаму вучыць, дае каласальны жыццёвы досвед.


25 студзень 2015, 00:02\n26.4.1929, Рэчыца—4.8.2009, Менск. Пахаваны на могілках у пас. Калодзішчы, Менскі раён.\nКалі б мне выпала магчымасьць зьдзейсьніць падарожжа ў часы Гая Юлія Цэзара або Нэрона, якому так падабаўся дым Айчыны, і я меў бы права выбраць сабе перакладчыка, то ні імгненьня не сумняваўся б — Уладзімер Шатон.\nУ нашу першую сустрэчу ён, яўна пераацаніўшы валоданьне лацінаю колішняга выпускніка гістарычнага факультэту БДУ, зьвярнуўся да мяне на мове Гарацыя. Наш трэці, невідочны суразмоўнік, безумоўна, таксама пашкадаваў невука. Трэцім быў Мікола Гусоўскі.\nУладзімер Шатон тады якраз падрыхтаваў да друку сваё беларускае прачытаньне знакамітай «Песьні пра зубра», наступнае пасьля зробленых Натальляй Арсеньневай і Язэпам Семяжонам і, дарэчы, адзінае на сёньняшні дзень, якое захоўвае вершаваны памер арыгіналу — элегічны двуверш. Часам я параўноўваю гэтыя пераклады і ўяўляю Шатона ў складзе той самай дыпляматычнай місіі Вялікага Княства Літоўскага ў Рым, якую ўзначальваў мэцэнат Гусоўскага біскуп Эразм Вітэліюс.\nСпадар Уладзімер, якога ягоны калега і блізкі знаёмы Пятро Садоўскі назваў чалавекам «абсалютна не савецкім», ведаў дваццаць моваў, але ягонай любоўю ўсё жыцьцё заставалася вывучаная самастойна лаціна. На ёй ён размаўляў і судзіў тэнісныя сустрэчы сяброў. Зь яе пераклаў на беларускую «Пахвалу дурасьці» Эразма Ратэрдамскага і трактат «Аб грамадзянскай або палітычнай свабодзе» нашага Андрэя Воляна, а на яе зрабіў пераклад вялікіх фрагмэнтаў «Новай зямлі» Якуба Коласа, надрукаваных у замежных лацінамоўных выданьнях.\nШатона бязьмежна любілі ягоныя студэнты ў Лінгвістычным унівэрсытэце і вучні ў Беларускім гуманітарным ліцэі. Любілі ня толькі за бліскучы талент лінгвіста і выкладчыка. За неверагодную эрудыцыю і нязводную іранічнасьць, што хавалася ў прымружаных вачах. За тое, што быў вялікім жыцьцялюбам і ня менш вялікім дзіваком. І на дзявятым дзясятку гадоў ён нечым нагадваў бяскрыўднае бескарысьлівае дзіця, якое ўадначас і зьдзіўленае гэтым сьветам, і разумее яго лепей за дарослых.\nЁн да апошніх гадоў быў у выдатнай інтэлектуальнай форме. Вывучаў новыя мовы і мог нечакана запытацца ў кампаніі: «Тут хто-небудзь гаворыць па-кітайску? А па-японску?» У гэты момант душа Акутагавы магла адгукнуцца падзякаю за пераклад нізкі ягоных навэлаў.\nСябры сьцьвярджаюць, што, жывучы паводле нейкіх сваіх унутраных законаў, ён нязьменна быў па-за ўсялякімі інтрыгамі, ідэалёгіямі, рухамі і партыямі. Я не зусім згодны.\nШатон балюча перажываў, калі ўлада распачала небясьпечныя гульні ў «союзное государство». Яму падабалася выслоўе пра тое, што мова ахоўвае межы дзяржавы мацней за армію.\nІрляндцы кажуць, што ў іхняй краіне нават атэіст павінен вырашыць, хто ён: каталік або пратэстант.\nУладзімер Шатон заўсёды ведаў, на чыім ён баку.


Сяргей Скрабец папракае амбасадараў краінаў Эўразьвязу\n10 ліпень 2007, 12:22\nУладзімер Глод, Менск Сёньня кіраўнік дэпутацкай групы “Рэспубліка” у Палаце прадстаўнікоў папярэдняга скліканьня Сяргей Скрабец выступіць перад кіраўнікамі дыпляматычных місіяў краінаў Эўразьвязу, што акрэдытаваныя ў Беларусі.\nСкрабец паведаміў Радыё Свабода, што галоўная тэза ягонага выступу – занепакоенасьць тым, што амбасадары Эўразьвязу прыкладаюць вельмі мала намаганьняў, каб вызваліць з-за кратаў былога кандыдата ў прэзыдэнты Беларусі Аляксандра Казуліна.\nСустрэча былога дэпутата праходзіць у рамках так званых “дыпляматычных аўторкаў”. Зь нядаўняга часу кіраўнікі дыпляматычных місіяў краінаў Эўразьвязу пачалі па аўторках праводзіць сумесныя сустрэчы зь вядомымі людзьмі Беларусі. Ужо прайшлі іх размовы з сустаршынямі Палітрады аб’яднаных дэмакратычных сілаў і старшынём Беларускага кангрэсу дэмакратычных прафсаюзаў Аляксандрам Ярашуком.\nПадрабязнасьці – пазьней у нашым эфіры\n Браты Скрабцы хочуць ладзіць рок-фэстывалі й пікеты ў падтрымку Казуліна, 02.07.2007  Сяргей Скрабец зоймецца рэабілітацыяй несправядліва асуджаных, 09.05.2007  Сяргей Скрабец пазбаўлены права выезду за мяжу, 30.04.2007


19 чэрвень 2017, 14:33\nЦяпер у Беларусі 95% выпрацоўкі электраэнэргіі прыпадае на газ, але ад гэтай залежнасьці трэба адыходзіць і дывэрсыфікаваць крыніцы энэргіі, перадае БелТА Сямашкавы словы. Пасьля запуску ўласнай АЭС у Астраўцы, сказаў ён, 27-28% выпрацоўкі будзе прыпадаць на атамную энэргію.\nАле дзяржаўныя СМІ не перадаюць іншых словаў Сямашкі: пра тое, што, хоць Беларусь плянуе купляць ядзернае паліва для БелАЭС у Расеі, ды ўжо шукае іншыя рынкі імпарту, як то Кітай ці Ўкраіна. Такая залежнасьць ад Расеі, перадае словы прэм’ер-міністра Tut.by, «будзе больш бясьпечнай за цяперашнюю нафтагазавую».\nСямашка, калі верыць Tut.by, таксама нагадаў пра сыравінныя канфлікты з Расеяй у 2006 і 2009 годзе, калі Расея перакрывала пастаўкі газу ўзімку:\n«Гэта было зімой пры 25-градусным марозе. Праз двое-трое сутак пасьля прыпыненьня паставак мы ўжо знаходзіліся на мяжы пэўнай катастрофы, — перадае Tut.by словы Сямашкі. — Калі ты маеш атамную станцыю, то яе раптоўна спыніць нельга: паліва загружанае, яна аўтаномна працуе. І ў гэтым таксама ёсьць элемэнт бясьпекі».


Канвертаваць Fastcoins (FST) і Megacoins (MEC) : Калькулятар абменнага курсу\nFastcoin (FST) і Megacoin (MEC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Fastcoin і Megacoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 7 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Fastcoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Megacoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Megacoins або Fastcoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Fastcoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Megacoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал FST можа быць запісаная FST. Сімвал MEC можа быць запісаная MEC. Абменнага курсу the Fastcoin Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Megacoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. FST каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. MEC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Экструзійная фабрыка барана - Кітай Вытворцы экструзійнай барана\nЭкструдар для вертыкальнага тыпу PTFE Tube PFG300 Dia 150mm-300mm\nХарактарыстыкі трубчастага экструдэра PFG300 Пастаяннае ўдасканаленне абсталявання становіцца разумнейшым, стабільнейшым і больш эфектыўным. Абсталяванне кіруецца сістэмай PLC і кіруецца аўтаматычна з простым кіраваннем. Маючы разнастайны дызайн, абсталяванне можа задаволіць розныя патрэбы карыстальнікаў і быць настроена для кліентаў. Абсталяванне працуе стабільна доўгі час, з меншым узроўнем шуму. І зніжае выдаткі за кошт эканоміі энергіі і энергіі падчас падтрымання ціску. Абсталяванне і формы вырабляюцца ...\nЭкструдар для палімернай трубкі PTFE з вертыкальным тыпам PFG150 Dia 20mm-150mm\nХарактарыстыкі трубчастага экструдэра PFG150 Дзякуючы пастаянным удасканаленню абсталяванне становіцца разумнейшым, стабільнейшым і больш эфектыўным. Абсталяванне кіруецца сістэмай PLC і кіруецца аўтаматычна з простым кіраваннем. Маючы разнастайны дызайн, абсталяванне можа задаволіць розныя патрэбы карыстальнікаў і быць настроена для кліентаў. Абсталяванне працуе стабільна доўгі час, з меншым узроўнем шуму. І зніжае выдаткі за кошт эканоміі энергіі і энергіі падчас падтрымання ціску. Абсталяванне і формы вырабляюцца ...


Знакамітага канадца ў беларускую сталіцу запрасілі кітайцы, для якіх удзел у Калядным турніры стане першым у гісторыі. 04.01.2018, Sputnik Беларусь\nфіл эспазіта, мінск, беларусь, спорт, галоўнае, навіны , у беларусі\n11:59 04.01.2018 (абноўлена: 12:19 04.01.2018)\n© AP / AP PhotoКанадскі хакеіст Філ Эспазіта\n© AP / AP Photo\nЗнакамітага канадца ў беларускую сталіцу запрасілі кітайцы, для якіх удзел у Калядным турніры стане першым у гісторыі.\nМІНСК, 4 сту — Sputnik. Легендарны хакеіст Філ Эспазіта стане госцем 14-га Каляднага турніру аматараў хакея на прыз прэзідэнта Беларусі, паведамілі Sputnik у прэс-службе Федэрацыі хакея Беларусі.\nЭспазіта прыбудзе ў Мінск сёння па запрашэнні дэбютантаў турніру — зборнай Кітая. Аб праграме візіту знакамітага хакеіста не паведамляецца.\nКалядны турнір стартуе сёння ў спарткомплексе "Чыжоўка-Арэна". Праграму спаборніцтваў адкрые паядынак групы А паміж Швейцарыяй і Кітаем на малым лёдзе комплексу, стартавая сірэна прагучыць у 12:30.\nАкрамя таго, у гэты дзень адбудуцца яшчэ два матчы: у квартэце А Беларусь пазмагаецца са зборнай ААЭ (пачатак у 19:00), у групах В зборная Балкан будзе супрацьстаяць Расіі (13:00), а шведы — чэхам (19:30).\nАфіцыйная цырымонія адкрыцця пройдзе ў 17:30.\nФінал спаборніцтваў адбудзецца 7 студзеня.\nДзеючым чэмпіёнам Каляднага турніру з'яўляецца каманда прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі. Дружына кіраўніка дзяржавы дзесяць разоў станавілася пераможцам спаборніцтваў (2005, 2006, 2008, 2009, 2010, 2012, 2013, 2014, 2016, 2017), тройчы поспех святкавалі расійскія хакеісты (2007, 2011, 2015).\nЭспазіта двойчы станавіўся ўладальнікам Кубка Стэнлі ў складзе "Бостана". У 1972 годзе ў складзе зборнай Канады ён стаў лепшым бамбардзірам у суперсерыі супраць каманды СССР. Эспазіта ў 1984 годзе быў уключаны ў Залу хакейнай славы.


Будзьма беларусамі! » Смаргонскі ідэолаг: Помнік Леніну не ўяўляе ніякай каштоўнасці\n23.05.2019 | Грамадства\nЗ цэнтральнай плошчы Смаргоні канчаткова прыбралі помнік Леніну.\nНачальніца аддзела ідэалогіі, культуры і па справах моладзі Смаргонскага райвыканкама Ганна Джумкова патлумачыла, чаму так адбылося.\nГанна Джумкова, фота Ok.ru\n«Гэты помнік не ўяўляе ніякай архітэктурнай ці іншай каштоўнасці», — мяркуе ідэолаг.\nЯна патлумачыла, што смаргонскі Ленін пачаў развальвацца, а пакрываць яго металам было б задорага. «Думаю, людзі б не зразумелі, каб мы выдаткавалі грошы на гэта. Сёння ёсць больш запатрабаваныя сферы, дзе патрэбныя бюджэтныя грошы», — упэўнена Ганна Джумкова.


конкурс | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі - Part 3\nУ Берасці распачаўся конкурс на самае навагодняе акно\nЛюдзям падабаецца ўпрыгожваць свае кватэры і дамы падчас навагодніх святаў – гэта прыносіць асаблівы настрой і пазітыў.\nКонкурс фатаграфій і малюнкаў «Погляд наПрава»\nУ Беларусі аб’яўлены конкурс фотаздымкаў і малюнкаў «Погляд наПрава» для жадаючых, але не маюць магчымасць данесці сваё бачанне свету, думка, пачуцці, захаванае на фатаздымку.\nКалі вы не пакідаеце свой фатаапарат без нагляду і здымаеце ўсё цікавае, што адбываецца вакол вас – то гэта спаборніцтва для вас!\nААН аб'яўляе конкурс на лепшы дызайн футболкі\nНапішы публікацыю і атрымай кампутар\nСайт www.narodny.by абвясціў конкурс “Народная журналістыка” на найлепшую тэкставую публікацыю пра мясцовыя праблемы. Да ўдзелу запрашаюцца ўсе жадаючыя.\nЛагатып правоў чалавека - конкурс\nКонкурс на дызайн для лагатыпу правоў чалавека праходзіць у Беларусі. Таго, хто будзе лепшым, чакае ўзнагарода ў памеры 5000 эўра.\nМіжнародны конкурс фатаграфіі праходзіць у Расеі. Тэма конкурсу у 2011 годзе – “Дзяржава ХХІ стагоддзя”.\nТы - лепшы перакладчык\nАбвяшчаецца конкурс на пераклад урыўку тэкста Генрыха фон Кляйста з нямецкай мовы на беларускую. Конкурс праводзяць Інстытут імя Гётэ ў Менску і часопіс перакладной літаратуры “ПрайдзіСвет”.


29 кастрычнік 2012, 16:13\nЗатрыманьні на Балотнай плошчы, архіўнае фота\nНачальнік цэнтру інфармацыі і грамадзкіх сувязяў КДБ Беларусі Аляксандар Антановіч заявіў карэспандэнту «Свабоды», што КДБ не затрымліваў расейскага адваката Максіма Караткова-Гуляева.\n«Я магу сказаць, што мы нікога не затрымлівалі».\nУ прэс-службе Міністэрства ўнутраных спраў Беларусі заявілі, што ня маюць інфармацыі пра затрыманьне. У расейскай амбасадзе ў Менску сказалі, што ведаюць пра факт затрыманьня з паведамленьняў СМІ. Прадстаўнік амбасады Ўладзімер Марчукоў сказаў:\n«Цяпер наша консульская служба правярае інфармацыю — ці быў факт затрыманьня. Пакуль нейкай інфармацыі ў нас няма. Мы зрабілі запыт у Міністэрства замежных спраў, але адказу пакуль няма. Пакуль беларускі бок нам нічога не адказаў».\nРасейскі адвакат Аляксандар Васільеў заявіў, што Караткоў-Гуляеў сказаў яму праз тэлефон, што знаходзіцца ў Менску і што яго затрымліваюць службы бясьпекі Беларусі. Камэнтуючы заяву КДБ пра тое, што адваката не затрымлівалі, Аляксандар Васільеў сказаў карэспандэнту «Свабоды»:\nёсьць неафіцыйная інфармацыя, што сытуацыя можа вырашыцца ў бліжэйшыя дзень-два ...\n«Я ў гэтым выпадку даў тую інфармацыю, якую мне перадаў сам Караткоў-Гуляеў. Таму калі гэтая інфармацыя не пацьвярджаецца, то гэта пытаньні да самога Караткова-Гуляева. Гэта ўсё, што ён мне распавёў — ня больш і ня менш. Больш зь ім сувязі не было. Але ёсьць неафіцыйная інфармацыя, што сытуацыя можа вырашыцца ў бліжэйшыя дзень-два».\nВасільеў сказаў, што ня ведае, дзе цяпер Караткоў-Гуляеў, і што доступу да яго няма:\n«Вядома толькі тое, што я даў у паведамленьні. Я пакуль ня маю ніякіх вэрсій, у мяне вельмі мала інфармацыі пра гэтае затрыманьне».\nКарэспандэнт: «А што, ён сказаў, што ў яго было з сабой 500 тысяч даляраў?»\nВасільеў: «Так, гэта яго словы».\nПаводле расейскіх праваабаронцаў, адвакат Караткоў-Гуляеў зьвязаны з расейскімі нацыяналістамі і пераважна абараняе правых актывістаў. Журналістка сайту grani.ru Юлія Башынава сказала:\n«У яго пераважна ўльтраправыя кліенты. У прыватнасьці, ён быў абаронцам Яўгеніі Хасіс у справе забойства адваката Маркелава і журналісткі Бабуравай. У судзе ён атрымаў 6 заўваг ад судзьдзі і ў выніку быў выдалены з працэсу. Такі, на мой погляд, ня вельмі прафэсійны адвакат».\nМаксім Караткоў-Гуляеў прадстаўляе інтарэсы расейскага нацыяналіста Рыхарда Собалева, аднаго зь фігурантаў справы аб беспарадках на Балотнай плошчы ў Маскве. Напярэдадні ён распавёў СМІ, што на ягонай кватэры паліцыя ўчыніла ператрус, падчас якога была канфіскаваная дакумэнтацыя па справе Собалева і буйная сума грошай. Таксама ён заявіў, што сам выклікаў паліцыю, каб паведаміць пра нейкае правапарушэньне. У яго кватэры знайшлі муляж гранаты, і адваката адвезьлі ў пастарунак для дачы паказаньняў.


У Офісе Ціханоўскай адказваюць, куды дзяваюцца мільёны еўра грашовай дапамогі | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / У Офісе Ціханоўскай адказваюць, куды дзяваюцца мільёны еўра грашовай дапамогі\n“Наша задача — стварыць неабходныя ўмовы для таго, каб знайсці гэтае фінансаванне”.\nЕўрасаюз выдзяляе даволі значныя сумы на падтрымку грамадзянскай супольнасці ў Беларусі. На міжнародным узроўні Беларусь прадстаўляе Святлана Ціханоўская, таму пытанне да яе калегі: дзе грошы?\n— Мы бачым вастрыню гэтага пытання і цікаўнасць да яго, — кажа кіраўнік Кабінета прадстаўнікоў Святланы Ціханоўскай Валерый Кавалеўскі. — Я каардынаваў працу па правядзенні ацэнкі патрэбаў для грамадзянскай супольнасці, у тым ліку праваабаронцаў, медыяў, пытанняў адукацыі. Усё гэта рабілася пад эгідай Офіса Святланы Ціханоўскай. Зроблена гэта было ў інклюзіўнай манеры, калі прадстаўнікі гэтых кірункаў маглі выказацца і зрабіць унёсак у дакумент, які быў прадстаўлены ў Еўрапейскую камісію.\n— Гэтыя сумы сапраўды былі зацверджаныя, — працягвае Валерый Кавалеўскі. — Нацыянальныя ўрады нават пагадзіліся падвоіць гэтую дапамогу для Беларусі. Менавіта так і выйшла гэтая лічба. Толькі, здаецца, не 65, а 60 мільёнаў [напэўна, маецца на ўвазе еўра. — Еўрарадыё]. Тут я не буду аспрэчваць афіцыйныя заявы прадстаўнікоў Еўрапейскай камісіі.\nТое, як далей будуць размеркаваныя гэтыя сродкі, ніякім чынам не ўключае ў сябе ролю Офіса Святланы Ціханоўскай. Мы не ўдзельнічаем у прыняцці рашэнняў, хто атрымае ці не атрымае па праектных заяўках. Гэта прэрагатыва Еўрапейскай камісіі і тых партнёраў, якіх адбірае камісія для ацэнкі праектных заявак. Наша задача — стварыць неабходныя ўмовы для таго, каб знайсці гэтае фінансаванне. Офіс Святланы Ціханоўскай ніякім чынам не ўдзельнічае і не атрымлівае дапамогу з гэтых крыніц.


Лукашэнка зацвердзіў меры падтрымкі эканомікі ва ўмовах неспрыяльнага ўздзеяння сусветнай эпідсітуацыі | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Лукашэнка зацвердзіў меры падтрымкі эканомікі ва ўмовах неспрыяльнага ўздзеяння сусветнай эпідсітуацыі\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка 24 красавіка падпісаў Указ № 143 «Аб падтрымцы эканомікі». Дакумент прыняты па выніках нарады аб першачарговых мерах па забеспячэнні ўстойлівай работы эканомікі і сацыяльнай сферы краіны ва ўмовах сусветнай эпідэміялагічнай сітуацыі, праведзенай 23 красавіка 2020 года, паведамляе прэс-служба кіраўніка дзяржавы.\nУказам прадугледжваецца рэалізацыя мер падтрымкі суб'ектаў гаспадарання асобных галін эканомікі, найбольш схільных да неспрыяльнага ўздзеяння эпідэміялагічнай сітуацыі, якая склалася. Пералік такіх галін вызначаны ў дадатку да Указа.\nЗгодна з дакументам, прадугледжана прадастаўленне адтэрміноўкі і растэрміноўкі выплаты падатковых крэдытаў, скарочаны тэрмін вяртання з бюджэту розніцы паміж сумай падатковых вылікаў і агульнай сумай ПДВ. Індывідуальным прадпрымальнікам прадастаўляецца магчымасць пераходу на іншыя рэжымы падаткаабкладання і пераразліку адзінага падатку ў сувязі з часовым неажыццяўленнем імі дзейнасці.\nУводзяцца арэндныя канікулы, мараторый на павелічэнне базавай арэнднай велічыні і арэнднай платы. Акрамя таго, прадастаўляецца права мясцовым распарадчым і выканаўчым органам памяншаць маёмасныя падаткі. Юрыдычным асобам і індывідуальным прадпрымальнікам - уласнікам маёмасці - рэкамендавана прадастаўляць арандатарам адтэрміноўку па аплаце арэнднай платы, а таксама змяншаць яе памер з улікам аб'ёму іх выручкі.\nАбраны арганізацыяй парадак падатковага ўліку курсавых розніц можа быць зменены аднаразова на працягу 2020 года і будзе дзейнічаць на працягу ўсяго падатковага перыяду.\nМіністрам аховы здароўя, антыманапольнага рэгулявання і гандлю, а таксама Старшыні Дзяржаўнага камітэта па стандартызацыі прадастаўлена права спыняць працу гандлёвага аб'екта, аб'екта грамадскага харчавання да ліквідацыі парушэнняў (але не больш чым на 90 дзён) у выпадку ўстанаўлення па выніках праверкі парушэнняў заканадаўства, кантроль за выкананнем якога адносіцца да кампетэнцыі адпаведнага ведамства. Дадзеная мера накіравана на павышэнне дысцыпліны ў рабоце суб'ектаў гаспадарання, асабліва неабходнай ва ўмовах бягучай эканамічнай і эпідэміялагічнай сітуацыі.\nУ мэтах захавання занятасці і павелічэння працоўнай мабільнасці скарочаны мінімальны тэрмін папярэджання работнікаў аб змене наймальнікам істотных умоў працы (без памяншэння памераў аплаты працы). Таксама падоўжаны да 3 месяцаў тэрмін магчымага часовага пераводу работнікаў у сувязі з вытворчай неабходнасцю, з-за неспрыяльнага ўздзеяння эпідэміялагічнай сітуацыі, а таксама для замяшчэння адсутнага работніка.\nПрадугледжана выплата дапамогі па часовай непрацаздольнасці асобам, якія ажыццяўляюць догляд дзіцяці ва ўзросце да 10 гадоў, якое наведвае дашкольную ўстанову або ўстанову агульнай сярэдняй адукацыі, калі гэта дзіця адносіцца да кантактаў першага або другога ўзроўню.\nУ мэтах спрашчэння працэдур закупак заказчыкам прадастаўлена права на дзяржзакупкі з адной крыніцы (у аб'ёме, неабходным для забеспячэння патрэбы ў працягу 2 месяцаў) у выпадку, калі дагавор з ранейшым пастаўшчыком скасаваны.\nПры гэтым пастаўшчыкі, якiя не выканалi свае абавязацельствы і вымушаныя скасаваць дамову па аб'ектыўных прычынах, часова не будуць ўключацца ў спіс нядобрасумленных пастаўшчыкоў.\nДля таго каб Урад мог аператыўна і гібка рэагаваць на пагаршэнне эпідэміялагічнай сітуацыі, яму дадзена права на прыняцце спецыяльнага часовага парадку ажыццяўлення дзяржаўных закупак, калі гэта спатрэбіцца.\nВызначана, што пагашэнне запазычанасці за энергарэсурсы ў замежнай валюце робіцца па курсе рубля, устаноўленым Нацыянальным банкам на 31 снежня 2019 года да замежнай валюты, якая выкарыстоўваецца для разлікаў за энергарэсурсы.\nПрадугледжваецца распаўсюджванне нормы аб падставах субсідыярнай адказнасці, устаноўленай у падпункце 5.6 пункта 5 Дэкрэта № 7 ад 23 лістапада 2017 года «Аб развіцці прадпрымальніцтва», на адносіны, якія ўзніклі да прыняцця Дэкрэта.\nУказам прадугледжваецца і шэраг іншых норм і палажэнняў, якія дазволяць падтрымаць працу суб'ектаў гаспадарання і захаваць працоўныя калектывы ва ўмовах замаруджвання эканамічнай актыўнасці.\n4407 Экспедыцыя «Сожскі рубеж — 2021»\n4078 Страшнае слова «генацыд»\n3390 Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа\n2919 Лукашэнка: Мы павінны прыняць дадатковыя меры па абароне інтарэсаў шматдзетных сем’яў\n2730 Не ўпэўнены — не бяры. Як збіраць, гатаваць і захоўваць дары лесу\n2506 Падарунак малой радзімы\n2471 Гатовы да разгортвання «чырвоных зон»\n2406 Сталічная геаграфія: як выглядае Мінск на старадаўніх картах і планах\n2229 Хто выбраў год таму айчынную валюту, аказаўся ў выйгрышы. Куды ўкласці грошы зараз, каб атрымаць выгаду\n2172 У «чорнай» зоне. Чаму Літву захліснула пандэмія?


Працягваем расповед пра грамадска-патрыятычны марафон «Гарады Перамогі»…\nРаніцай 22 чэрвеня ўдзельнікі марафону выправіліся на экскурсію «Агнявымі дарогамі вайны», хаця расказвалі нам, канешне, не толькі пра вайну. Увогуле, нават з вакна аўтобуса Смаленск – надзвычай прыгожы горад. Уражвае яго старая забудова, колькасць будынкаў розных эпохаў і стыляў, што захаваліся да нашага часу. Таму горад сапраўды вельмі розны, непадобны – здаецца, па яго вуліцах і дамах можна вывучаць гісторыю архітэктуры.\n…У Скверы Памяці Герояў можна пабачыць помнік у памяць пра Айчынную вайну 1812 года. Помнік зроблены ў выглядзе скалы, на якой знаходзіцца гняздо. Сюды з мячом у руцэ караскаецца воін – вось захопнік ужо амаль дацягнуўся да гнязда! – але яго бароняць два арлы. Пад помнікам месціцца надпіс «Благодарная Россія – Героямъ 1812 г.». Вось так сімвалічна былі адлюстраваныя падзеі той вайны, і немудрагелістая прыгажосць гэтага памятнага знака сапраўды прыцягвае ўвагу.\n…Адна з найпрыгажэйшых цэркваў, якую мне давялося бачыць, – гэта смаленскі Сабор Успення Найсвятой Багародзіцы, які ўражвае сваёй узнёсласцю і звонку, і знутры. Яшчэ стоячы ля падножжа лесвіцы перад храмам, можна адчуць яго дзіўную веліч. Варта сказаць, што да пачатку Другой Сусветнай вайны ў царкве знаходзілася Смаленская ікона Божай Маці, але пасля акупацыі горада нямецка-фашысцкімі захопнікамі абраз знік і дагэтуль не быў знойдзены.\nУдзень мы сабраліся, каб ускласці кветкі да Вечнага Агню – таго самага, каля якога ўначы ўжо былі запаленыя свечкі.\nСпачатку кветкі да помніка ўскладалі дзеці. Уважлівыя вочы, засяроджаныя тварыкі – вельмі добра і правільна, што маленькіх грамадзянаў таксама не забылі ў гэты помны дзень. Не забылі, узгадваючы пра мінулае, паклапаціцца таксама і пра будучыню, якая ў тыя хвіліны расла і мацнела там, ля Вечнага Агню. І як на маю думку, менавіта так і трэба расказваць пра жорсткасць і бессэнсоўнасць вайны: не пад бравурныя маршы і не на прыгожых парадах, а перад магіламі. Каб было бачна і зразумела, што вайна – гэта насамрэч не толькі і не столькі Дзень Перамогі, гэта тысяча чатырыста васямнаццаць дзён да яго, і заканчваюцца войны не святочнымі салютамі, а хвілінай маўчання… Як жа хочацца, каб гэтыя ўрокі гісторыі не міналі дарма.\nЗатым кветкі да Вечнага Агню панеслі ўдзельнікі марафону. Спачатку, высыпаўшы з аўтобусаў, дружна разгарнулі велізарны, метраў дваццаць у даўжыню, сцяг Расійскай Федэрацыі. Калі яго паволі неслі да помніка, сцяг быў падобны на жывую раку, якая цячэ ад чалавека да чалавека, хвалюецца і калышацца ў руках. Вось на пастамент ля помніка ляглі кветкі, вось ужо разгорнуты і прыўзняты сцяг… Вось яна, увасобленая ў сімвалах перамога.\nУвогуле ж ад марафону засталіся толькі самыя добрыя ўражанні. З прыемнасцю ўспамінаюцца гасціннасць гаспадароў і адкрытасць гасцей, іх шчырае зацікаўленне да нас, заходніх суседзяў. Асабліва запомнілася, як прымалі і віталі нашую невялікую беларускую дэлегацыю. Калі апладысменты – то гэта былі проста шалёныя воплескі, калі сустрэчы – то нібыта са старымі сябрамі: падыходзілі, перапытвалі: «Гэта вы з Беларусі?», знаёміліся, пачыналі ўзгадваць сваякоў-беларусаў, а часам заканчвалася ўсё зусім ужо неверагодным: «Дык я ж таксама беларус! Ну да, беларус. Адчуваю сябе беларусам…»


Падарожжа ў свет беларусскай культуры.\nВыхаванне падрастаючага пакалення не можа ажыццяўляцца па-за традыцыйнай нацыянальнай культурай.Этнічная гісторыя, гістарычная спадчына і культура продкаў выступаюць базавымі каштоўнасцямі для развіцця асобы маленькага грамадзяніна вялікай краіны.\n10 верасня выхаванцы старшай группы інтэгрыраванага навучання і выхавання здейснілі паход у міні-музей нашай дашкольнай установы “Лялькі с бабулінага куфэрка”. Выхавальнік дашкольнай адукацыіі Саланенка Алена Аляксандраўна пазнаёміла дзяцей з гісторыяй узнікнення беларускай цакцкі, а таксама з экспанатамі выставы. Дарэчы выстава арганізавана рукамі нашых творчых педагогаў, кожны экспанат розніцца сваёй прыгажосцю і непаўторнасцю і нясе выхаваўчы і адукацыйны змест.\nВыхаванцы старэйшай спецыяльнай группы разам са сваім выхавальнікам Крупеніч Аллай Анатольеўнай адправіліся ў Ганцавіцкі Дом рамёстваў, дзе мелі магчымасть дакрануцца да быту нашых продкаў. Экскурсавод пазнаёміла дзяцей з беларусскім арнаментам, народным адзеннем. Дзеці змаглі паназірать за працай ткачыхі. Вельмі цікава прайшло знаёмства з такім відам беларусскага мастацтва, як батлейка.\nВялікае значэнне для патрыятычнага выхавання мае актыўная, разнастайная дзейнасть дзяцей і менавіта з гэтай мэтай педагогі нашай дашкольнай ўстановы актыўна выкарыстоўваюць розныя формы выхавання.\nТ.У. Рулінская, намеснік загадчыка\nДУА “Яслі-сад № 1 г. Ганцавічы”


17 студзень 2015, 12:36\nТацяна Шчытцова. Фота Глеба Лабадзенкі\nЦяпер шорт-ліст складаецца зь сямі імёнаў. Сярод кандыдатаў – тры беларусы (Аляксандар Мілінкевіч, Алесь Краўцэвіч і Тацяна Шчытцова), два амэрыканцы (цяперашнія правост ЭГУ Дэвід Полік і Эдвард Рослаф), прарэктар па разьвіцьці і камунікацыі Дарыюс Удрыс, які мае грамадзянства Літвы і ЗША, і сёмы – літовец Шарунас Ліекіс.\nТацяна Шчытцова – прафэсар філязофіі, выкладчыца ЭГУ. Працуе ў ЭГУ з 1994 году. На пасаду рэктара сваю кандыдатуру вылучыла сама, бо лічыць «важнай прысутнасьць сябра акадэмічнай супольнасьці ў межах конкурсу». \nРаней публікаваліся інтэрвію з Аляксандрам Мілінкевічам, Дарыюсам Удрысам і Алесем Краўцэвічам\nТацяна Шчытцова: «Нам неабходнае аднаўленьне даверу ўнутры ЭГУ»\n– Вы працуеце ў ЭГУ, добра ведаеце сытуацыю знутры. Ці сапраўды ўнівэрсытэт перажывае цяпер крызіс, складаную сытуацыю, зь якой трэба шукаць выйсьце?\n– Унівэрсытэт сапраўды цяпер у даволі складанай сытуацыі. Тут цэлы комплекс праблемаў, якія пераплятаюцца. \nПа-першае, гэта скарачэньне акадэмічных праграмаў у ЭГУ, з-за гэтага ёсьць такое «прасяданьне» нашай гуманітарнай ідэнтычнасьці, страта асаблівай акадэмічнай атмасфэры, якой ЭГУ славіўся ў свой менскі пэрыяд. \nПа-другое, ёсьць пэўная дэзарыентаванасьць што да місіі ўнівэрсытэту. І гэта наўпрост зьвязана са стратай сувязі зь беларускім грамадзтвам.\nТрэцяя праблема – пагаршэньне рэпутацыі ўнівэрсытэта і ў Беларусі, і ў Літве. І тут сытуацыя была б іншая, калі б сам унівэрсытэт пастаянна супрацоўнічаў зь незалежнымі беларускімі СМІ.\nЧацьвёртая праблема – з наборам студэнтаў. Няма прафэсіяналаў у камандзе, якая займаецца рэкрутынгам. \nЯшчэ адна праблема – фінансавая нестабільнасьць, якая сёньня зьвязаная зь неапраўдана завышанымі адміністрацыйнымі выдаткамі. \nПотым трэба адзначыць такую ўнутраную інстытуцыянальную дэзынтэграцыю. Існуе палярызацыя. З аднаго боку – топ-мэнэджэры, з другога – акадэмічная супольнасьць. Вельмі паказальна, што на сайце ЭГУ няма інфармацыі пра выкладчыкаў, пра іх навуковую, дасьледчыцкую дзейнасьць – то бок таго, чым ганарыцца кожны ўнівэрсытэт. І як наступства гэтай дэзынтэграцыі – адсутнасьць узаемнага даверу. А ў больш палітычнай плоскасьці мы сутыкаемся з тым, што палітыка прыняцьця рашэньняў не прадугледжвае разьвітай культуры акадэмічнага самакіраваньня.\nКалі казаць пра мэнэджмэнт у цэлым, я б такі дыягназ паставіла: у нас прынцып ляяльнасьці да парадку кіраваньня ўзяў верх над прынцыпам рацыянальнасьці. А асабліва ад гэтага пацярпела акадэмічная сфэра. \n– Якім, на вашу думку, павінен быць унівэрсытэт? Беларускім, эўрапейскім, літоўскім?\n– Я мяркую, што ўнівэрсытэт павінен быць і адным, і другім, і трэцім. І тут няма ніякіх супярэчнасьцяў. Ён павінен быць літоўскім, таму што юрыдычна мы літоўская інстытуцыя. Разам з тым унівэрсытэт павінен быць эўрапейскім, ён павінен адпавядаць эўрапейскім каштоўнасьцям, быць пераемнікам эўрапейскіх акадэмічных традыцыяў. Павінна быць скразная інтэрнацыяналізацыя ўнівэрсытэту. З аднаго боку – акадэмічная мабільнасьць нашых студэнтаў і прафэсараў, з другога боку – да нас павінны прыяжджаць прафэсары-візытэры, замежныя студэнты. Ну і, вядома ж, унівэрсытэт павінен быць беларускім. Яго місія – падрыхтоўка беларускай інтэлектуальнай эліты. І пераважная колькасьць студэнтаў заўсёды была, ёсьць і будзе зь Беларусі. Яшчэ адзін момант – дасьледаваньні культуры і грамадзтва Беларусі. \n– Якім чынам павінна прысутнічаць у ЭГУ Беларусь, беларуская мова?\n– Беларусь павінна прысутнічаць як тэма, павіны быць адмысловыя курсы, праграмы. У навукова-дасьледчых праектах таксама павінен падтрымлівацца і захоўвацца фокус на Беларусь. І гэта ўжо рэальнасьць. Вядучыя прадстаўнікі беларускай навуковай, інтэлектуальнай эліты павінны весьці лекцыі, майстар-клясы (назаву толькі некалькі імёнаў – Валянцін Акудовіч, Ірына Дубянецкая, Алесь Разанаў).\nБеларусь павінна прысутнічаць у выглядзе грамадзянскага прадстаўніцтва беларускіх стэйкхолдэраў у органах кіраваньня ЭГУ – у Сэнаце, у Кіроўнай радзе, іншых структурах.\nШто тычыцца мовы, я перакананая, што калі сувязі зь беларускім грамадзтвам будуць разьвівацца і Беларусь як тэма будзе ўсё больш разнастайна прадстаўлена ў акадэмічнай дзейнасьці, разам з гэтымі працэсамі ступень прысутнасьць беларускай мовы будзе натуральным чынам расьці. \n– На канфэрэнцыі, якая нядаўна адбылася, кіраўніцтва наракала, што ня можа запрашаць аўтарытэтных, усясьветна вядомых прафэсараў з-за мяжы дзеля недахопу сродкаў. Ці сапраўды фінансавая сытуацыя цяжкая? І як вы зьбіраецеся прыцягваць донарскія сродкі?\n– У прынцыпе, фінансавая сытуацыя заўсёды была складаная. То бок у ЭГУ ніколі не было стабільнага дзяржаўнага фінансаваньня ці аднаго пастаяннага спонсара, мэцэната. Колькі ЭГУ існуе, ён пастаянна шукае донараў. Іншая справа, што сёньня даводзіцца канстатаваць такое надзвычай нерацыянальнае разьмеркаваньне сродкаў, і гэта вельмі абвастрыла праблематычнасьць нашага фінансавага становішча. \nКаб выправіць становішча, трэба стаць пераканаўчымі для патэнцыйных донараў. Трэба ўзьняць рэпутацыю ўнівэрсытэту, каб рэпутацыя і імідж ЭГУ ў Беларусі неяк стабілізаваліся, сталі пазытыўнымі. А для гэтага патрабуецца ўцямная актуальная перафармулёўка місіі ўнівэрсытэту. \nДругі момант – пры ўмове выкананьня ўнівэрсытэтам сваёй беларускай місіі і аднаўленьня сувязяў зь Беларусьсю, я мяркую, магчыма перайсьці на такую стадыю супрацоўніцтва зь беларускай грамадзянскай супольнасьцю ці бізнэс-структурамі, калі можна будзе разьлічваць і на падтрымку з самой Беларусі. \nЯ разумею, як гэта гучыць праблематычна сёньня, але, мне падаецца, тут ёсьць пэўная пэрспэктыва. Але зарука гэтага – пэўны пазытыўны рэзананс працы ЭГУ ў самой Беларусі. Можа быць выкарыстана і тактыка «малых унёскаў», стварэньне супольных акадэмічных праграмаў зь іншымі ўнівэрсытэтамі, іншыя крокі. Але адзін з галоўных донараў унівэрсытэту – гэта студэнты. Адпаведна, трэба працаваць над павелічэньнем набору, ня толькі ў Беларусі, а перш за ўсё на постсавецкай прасторы. Ну і, вядома, патрэбная прафэсійная каманда па фандрайзінгу ва ўнівэрсытэце. Сёньня ў заходніх унівэрсытэтах гэтаму вучаць. \n– Таксама многія кажуць пра адсутнасьць дэмакратыі, акадэмічных свабодаў у ЭГУ. Кажуць пра непразрыстасьць працэдуры выбараў рэктара. Нават некаторыя кандыдаты скардзіліся, што ня ведаюць дакладна працэдуру выбараў. Адміністрацыя, вышэйшае кіраўніцтва практычна недаступныя для СМІ. Ці пагаджаецеся вы з гэтымі тэзамі?\n– Што да працэдуры выбараў, яна сапраўды непразрыстая. І можна толькі здагадвацца, чаму чальцы Кіроўнай рады абралі такую кансьпіралягічную стратэгію. Гэта ўваходзіць у супярэчнасьць з тымі каштоўнасьцямі, якія яны быццам бы павінны прадстаўляць.\nШто да дэмакратычных свабодаў – я б не сказала, што іх няма. У шмат якіх аспэктах мы вельмі выгадна адрозьніваемся ад беларускіх унівэрсытэтаў. ЭГУ для студэнтаў – гэта месца, дзе можна вучыцца свабодзе, культуры аўтаноміі, адказнасьці, ініцыятыўнасьці. Доказ таму – нядаўняя канфэрэнцыя, якую зладзілі студэнты. Тут пытаньне – з чым ці з кім параўноўваць.\n– Калі вас абяруць рэктарам, ці будзеце вы мяняць каманду?\n– Адкажу коратка. Часткова – так, часткова – не. Гэта залежыць ад таго, пра які ўзровень і сэктар адміністраваньня ідзе гаворка. \n– Якія вашы першыя крокі будуць на пасадзе рэктара?\n– Вядома ж, гэта скарачэньне адміністрацыйных выдаткаў і правядзеньне пэўнай адміністрацыйнай рэформы. Рацыянальнае разьмеркаваньне бюджэтных сродкаў і складаньне рэалістычнага фінансавага пляну на бліжэйшы час. Прыцягненьне каманды прафэсіяналаў, якая зоймецца рэкрутынгам. Сустрэчы з адміністрацыяй, выкладчыкамі, студэнтамі для сумеснага вызначэньня праблемных зон. Трэба пачынаць распрацоўку акадэмічнай рэформы, накіраванай на аднаўленьне нашай гуманітарнай ідэнтычнасьці. Трэба ачаць распрацоўку новага Статуту. Неабходная распрацоўка праграм дзеяньняў па аднаўленьні сувязяў зь беларускім грамадзтвам, наладжваньне сувязяў зь незалежнымі СМІ. \nУ больш агульным пляне я б сказала так: нам неабходна аднаўленьне даверу ўнутры ўнівэрсытэту, прадуктыўнага рэжыму супрацоўніцтва. Тут, мяркую, у мяне перавага ёсьць як у чалавека, які больш за 20 гадоў працуе ў ЭГУ.


Галоўная ➠ Карысныя парады ➠ Як зберагчы на ўнутраным аздабленні хаты альбо дзе ў сетцы адшукаць будаўнічы прайс\nНярэдка шматлікія спажыўцы імкнуцца вырашыць усе пастаўленыя задачы сваімі сіламі, але звычайна падобны падыход прыводзіць да велізарных выдатках і страты вольнага часу. Справа ў тым, што для правядзення дэмантажу і ўстаноўкі падлогавых і потолочных пакрыццяў, таксама для працы з сцяннымі паверхнямі домаўладальніку трэба валодаць велізарным будаўнічым вопытам і ведамі.\nВось таму больш зручным і актуальным рашэннем у такой сітуацыі будзе звярнуцца па падтрымку ў праф будаўнічыя кампаніі. Амаль заўсёды прадстаўнікі падобных арганізацый прапануюць сваім кліентам азнаёміцца з падрыхтоўчым прайс лістом уласных паслуг. Тут спажыць можа сам абраць усе патрэбныя строй працэдуры, якія спатрэбяцца яго дома, што ў сваю чаргу дае яму шанец зберагчы неабмежаваная колькасць уласных зберажэнняў.\nАсноўная маса абслугоўваюць кампаній арыентуецца пры складанні ўласнай цэнніка на прайс будаўнічы сталічны, які звычайна змяшчае ў сабе сапраўдны набор ўсіх стандартных прапаноў. Азнаёміцца з ім можа і сам домаўладальнік, наведаўшы які-небудзь будаўнічы партал. Да таго ж тут спажывец здолее адшукаць прыкладныя супастаўленне цэны правядзення лад і рэканструкцыйныя работ паасобна для ўласнага рэгіёну, што будзе ў асаблівасці камфортна для насельнікаў правінцыйнай глыбінкі.\nПрынцыпова адзначыць, што многія строй арганізацыі сучаснасці акрамя ўвасаблення аздобных працэдур прапануюць сваім кліентам правесці цяперашні дэкаратыўнае і мастацкае афармленне іх загараднага дома. Тут для домаўладальнікаў прапануюцца некалькі варыянтаў будучага дома, якія распрацоўваюцца ў асаблівых праектных праграмках і графічных рэдактарах. Спажывец таксама можа прыняць ролю ў складанні будучага макета ўласнага дома, бо яму прадастаўляецца магчымасць пракансультавацца з дызайнерскім спецыялістам кампаніі і выказаць яму ўсе свае пажаданні. Асаблівай папулярнасцю ў бліжэйшы час карыстаюцца загарадныя катэджы, пабудаваныя ў еўрапейскім і заходнім стылі.\nЯк дакладна эксплуатаваць аконныя пвх канструкцыі