Учеников вновь собрал турслет »\n» Спорт і турызм » Учеников вновь собрал турслет\n24-06-2015, 11:37 [ Спорт і турызм ] • Учеников вновь собрал турслет |\nНазва: Вучняў зноў сабраў турзлёт\nЯк і заўсёды, вучні-турысты размясціліся ў гасцінным урочышчы Навалака. Тут на беразе возера Важа раскінуўся невялікі палатачны гарадок, падобны здаля на стракаты і яркі мурашнік.\nЗаезд быў раніцай, а ўсе ўжо абжыліся так, нібыта нікуды не з'язджалі адсюль з мінулага года. "Не здзіўляйцеся, у дзяцей усё робіцца хутка,—зазначыла кіраўнік турзлёту Л.В. Малецкая.—Да таго ж, некаторыя школы прыехалі раней—у іх якраз дзейнічаюць школьныя турыстычныя лагеры".\nНа момант нашага прыезду моладзь накіроўвалася на старт—пачыналася пераадольванне паласы перашкод. Некаторыя загадзя трэніраваліся ў зборцы палаткі ці проста грэліся на сонейку—добрым пачынанням садзейнічала не менш спрыяльнае надвор'е.\nКалі пабегла першая каманда, перад гледачамі паўстала задача трымацца як мага далей ад сцежкі, па якой праходзіла паласа перашкод—хлапеча-дзявочае тарнада магло з лёгкасцю збіць з ног любога. Яно і зразумела, на гэтым этапе важная не толькі якасць, але і хуткасць.\nПрабегчы, "палётаць" на тарзанцы, паставіць палатку і хутчэй угору—наперадзе чакаюць "купіны", хадзьба па бервяне і "балота". Самае галоўнае—не забывацца на мушкяцёрскі прынцып "адзін за ўсіх і ўсе за аднаго"—да новага выпрабавання не прыступіш, пакуль усе не выканаюць папярэдняе заданне.\nСёлета вучняў пашкадавалі, у сапраўднае балота, якое яшчэ не падсохла, адпраўляць не сталі. Аднак і на ўмоўнай балоцістай мясцовасці бярвенні для пераправы ўдзельнікі перакідвалі так, што толькі трэскі ляцелі. Для таго, каб прайсці "мышалоўку", вучням у прамым сэнсе трэба было "ўдарыць у гразь тварам"—у дадзеным выпадку ў пыл. Дзеці з Мілашоўскай школы, якія на момант нашага прыходу якраз пераадольвалі дыстанцыю, слушна вырашылі, што вады ў возеры для таго, каб адмыцца, хопіць. Пасля практыкаванняў паўзком па зямлі ім смела можна было ўдзельнічаць у спаборніцтвах па лясной маскіроўцы. Затое—ніводнай збітай планкі. Як паказала практыка, тыя, хто баяўся выпацкацца, лідарамі ў "мышалоўцы" не сталі.\nЯкі паход без вогнішча? На наступным этапе каманды трэніраваліся ў развядзенні агню адной запалкай. Атрымлівалася нядрэнна—ва ўсякім разе тут ніхто не затрымліваўся. Апошнім этапам стаў пад'ём у гару, які карэспандэнт пераадолела са значнымі цяжкасцямі і думкамі пра тое, што "разумны гару абыйдзе".\nАдчуўшы на сабе цяжкасці паласы перашкод, ідзём пагля-дзець, як вучні ўладкаваліся ў сваіх доміках-палатках. З мінулага года запомнілася, што да афармлення жылля юныя турысты падыходзяць адказна.\nУ Завуццеўскім лагеры нешматлюдна—дзеці якраз пайшлі на старт. Тым часам настаўнікі Н.А. Бельская і Т.В. Мыслівец шчыруюць над насценгазетай "Будні турзлёту", якая будзе выглядаць як рукзак—адзін з асноўных прадметаў турыстычнага адпачынку.\nВучні з Павяцкай школы акрамя ўсіх неабодных у паходзе рэчаў захапілі з сабой і раённую газету—нават у лесе трэба быць у курсе апошніх навін. Туркоўскія школьнікі пакуль што толькі рыхтуюцца да праходжання паласы перашкод—Аксана Прашкевіч пад пільным наглядам настаўніка А.Я. Лапіцкага складвае на хуткасць важкі турыстычны рукзак. Як аказалася, у прысутнасці гасцей і вынікі лепшыя.\nСіцькоўцы занятыя справамі: адны малююць газету, іншыя рыхтуюцца да старту. Педагог А.М. Шамшур сочыць за вогнішчам, на якім ужо закіпае вядро з бульбай. Здзіўлена пытаемся, які герой у стане начысціць яе ў такой колькасці. "У нас тут дзевяць вучняў-памагатых. Кожны па тры буль-біны пачысціць—вось і поўнае вядро",—смяецца Алена Мікалаеўна.\nУ які раз званне самага "музычнага" лагера па праву заслужыла Дворнае Сяло. Калі ў мінулым годзе дварнасельскія турысты радавалі баяннай музыкай у выкананні настаўніка Д.С. Радзікі, то сёлета да педагога далучылася вучаніца—сваіх аднакласнікаў выдатнай ігрой на гітары радуе Надзея Шокель.\nЯзненцы заўсёды рады гасцям, пра што пераканаўча сведчыць вялікі плакат "Добро пожаловать!" на ўваходзе. Апошнія штрыхі ў свой твор якраз дадавалі мастачкі Крысціна Кірпічэнка, Насця Піхлік і Вераніка Ганебная. Праца не спыняецца, бо наперадзе дзяўчат чакае афармленне насценгазеты, якая, думаецца, будзе не горшай.\nНа тэрыторыі лагера Цвецінскай школы размясціўся невялічкі рукатворны вадаём. Пакупацца ў ім, праўда, не атрымаецца, затое прыгожа. Узрушаныя і поўныя эмоцый, вучні якраз прыбеглі з паласы перашкод. Амаль усе тут ужо ў другі раз. Пытаемся, які з этапаў быў самым складаным—амаль адзінагалосна адказваюць, што цяжкасці былі з "мышалоўкай". У пастцы, аднак, ніхто не застаўся і да лагера дабраліся ў поўным складзе.\nМілашоўцы запрашаюць пачаставацца толькі што зваранай кашай. Спакусліва, але столькі яшчэ трэба абыйсці. Настаўнікі дзяцей хваляць, бо тут—самыя заўзятыя. Вучні ведаюць, што на турзлёт трапяць толькі тыя, хто добра праявіць сябе ў вучобе і на спартыўных спаборніцтвах. Умовы "кастынгу" жорсткія. Таму і на месцы не лянуюцца—кожны заняты справай.\nУ трапнай "стральбе" ў дартс трэніруюцца "робінгуды" з трэцяй школы. Пытаемся, калі высакародныя разбойнікі пойдуць на справу. Смеючыся адказваюць, што калі і возьмуць нешта, то толькі заслужаныя ўзнагароды.\nЗдалёк бачны лагер Міёрскай базавай школы. Да яго афармлення вучні падыйшлі з фантазіяй—стракатыя палаткі абвітыя гірляндамі з кветак і паветраных шароў. Самі турысты сустракаюць прэсу прыязна, адразу пытаюцца, ці не за аўтографамі да іх прыйшлі. Упэўніваем, што менавіта за імі, і будучыя зоркі турыстычнага руху—два Арцёмы і Макар—пакідаюць у блакноце карэспандэнта свае першыя памятныя роспісы. У якасці жывёлы-татэму, дзеці прывезлі з сабой цмока, які ахоўвае мяжу лагера з боку лесу. З такім заступнікам ім варта чакаць высокіх вынікаў.\nУ чарговы раз цікавымі задумкамі парадавалі дзісенцы. Гасцей яны сустракаюць у аграгарадку "Дзісна-siti". Тут для аматараў ляснога адпачынку створаны ўсе ўмовы: "Саўна", кафэ-хаўс "Белыя росы", палац культуры "Кракавяк". Кожныя палатка—асобная сядзіба з кветкавай назвай—"Рамонак", "Люцік" і г.д.\nУнізе на беразе возера размясціліся вучні Чапукоўскай школы. Гэтае месца яны па праву могуць назваць "фірмовым", бо ставяць тут свае палаткі штогод. Дысціпліна ўзорная—дзяўчаты адказваюць за гаспадарку—гатуюць, мыюць посуд, стаяць на раздачы, хлопцы сочаць за тым, каб вогнішча не гасла і хапала паліва.\nАбыйсці ўсе лагеры за палову дня проста нерэальна. 17 школ, 178 дзяцей і 47 педагогаў—ля возера раскінулася невялікая турыстычная дзяржава. Акрамя спартыўных конкурсаў, вучняў у гэты і наступны дзень чакала шмат новых выпрабаванняў.\nЛепшымі па наладжванні турыстычнага быту былі прызнаны ўдзельнікі з Завуццеўскай і Новапагосцкай школ. Таксама турысты з Завуцця адзначаны ў конкурсе насценгазет. Самымі артыстычнымі названы вучні Дзісенскай СШ і Слабадской ДС-БШ. У тэматычнай віктарыне на веданне дат і падзей Вялікай Айчыннай вайны больш за ўсіх правільных адказаў таксама далі дзісенцы. У выніку, з трынаццаці каманд сярэдняй групы першымі сталі прадстаўнікі Дзісенскай СШ, другімі—Узмёнскай ДС-БШ, трэцімі—Слабадской ДС-БШ. Сярод удзельнікаў старэйшай групы, якая была прадстаўлена васьмю калектывамі, месцы размеркаваліся наступным чынам: 1-ае—Чапукоўская ДС-СШ, 2-ое—Дзісенская СШ, трэцяе—СШ №2.\nПрыемна, што рамантыка паходаў не губляецца нягледзячы на імклівы бег часу. Лепшае таму пацверджанне—вучні, якія наведваюць турзлёт з году ў год. А значыць, песням ля вогнішча і начоўцы ў палатках наканавана доўгае жыццё.\nСпортсмены, редакторы, артисты


Пуцін: Гісторыя з атручваннем Скрыпалёў «не вартая і пяці капеек»\n27.06.2019 / 21:39\nПуцін: Гісторыя з атручваннем Скрыпалёў «не вартая і пяці капеек» 21\nГісторыя з атручваннем Сяргея Скрыпаля і яго дачкі Юліі ў Солсберы не вартая і пяці капеек. Пра гэта ў інтэрв'ю брытанскай газеце Financial Times заявіў прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін.\n«Паслухайце, уся гэтая мітусня з нагоды разведчыкаў і контрразведчыкаў не варта сур'ёзных міждзяржаўных адносін. Як кажуць у нас у Расеі, гэтая шпіёнская гісторыя не варта і пяці капеек, - адзначыў расійскі лідар. - Можна было б бясконца працягнуць спіс таго, што можна сцвярджаць і ў чым можна вінаваціць адзін аднаго <…>\nМы павінны пакінуць гэта ў мінулым і дазволіць спэцслужбам ва ўсім разабрацца «.\n27.06.2019 / 21:47\nА калі самаго з дочкамі, таксама будзе на "пяць кпеек"? Але нешта сваіх зашыфраваў і не прызнаецца дзе і хто яны, а што так, магучы сцерх?\n27.06.2019 / 21:59\nдык гэта даўно вядома, што ў Расеі заўсёды жыццё простых людзей і пяці капеек не каштуе - так было пры царах, камуністычных правадырах, так і пры пуцэнскай хеўры!\n27.06.2019 / 22:28\nПерадайце kurz-у, што йон памьіляецца: гєтая гісторьіі вьімяраецца не у' капейках, рублях ці далярах, яна вьімяраецца у' гадах. У десятках гадоу'.


"> Чаму Беларусі не патрэбны прэзідэнт - Цэнтр новых ідэй\nКаб заняць прэзідэнцкі пост у ліпені 1994-га, Лукашэнка абяцаў «адвесці краіну ад прорвы». Але за 23 гады нязменнага праўлення беларуская эканоміка так і не здолела адысці ад бездані беднасці настолькі далёка, каб яна перастала хваляваць беларусаў. Кароткачасовы пад’ём 2000-ых, аднак, дазволіў стварыць сістэму аднаасобнай улады.\nНа жаль, такія сістэмы, як сённяшняя беларуская, часта аказваюцца даволі «жывучымі». Хутчэй за ўсё, гэта ўласцівасць і прывабіла малдаўскага калегу Лукашэнкі, Юрыя Дадона, які нядаўна наведаў Беларусь і вырашыў скапіяваць сістэму яе прэзідэнцкай улады для адраджэння Малдовы. Вядома, адносна настолькі беднай краіны нават беларускія эканамічныя «поспехі» выглядаюць значнымі.\nАднак прэзідэнцкая ўлада «па-беларуску» – гэта перш за ўсё рэцэпт падаўлення нязгодных, а не эканамічнага развіцця. Дэмакратыю разам з эканамічным ростам у постсавецкіх умовах значна лепш забяспечыць парламенцкая форма праўлення.\nПарламентарызм запрацуе адразу і надоўга\nЦягам ХІХ-ХХ стагоддзяў і прэзідэнцкія, і парламенцкія дэмакратыі паляпшалі свой дабрабыт прыкладна аднолькавымі тэмпамі. Праўда, апошнія лепей «назапашваюць» эканамічныя поспехі: праз 50 гадоў пры ўсіх роўных умовах парламенцкія дэмакратыі могуць аказацца на 30 % багацейшымі за прэзідэнцкія, а іх інвестыцыйная прывабнасць можа быць на 6 % вышэй.\nАднак у Беларусі парламенцкая рэспубліка можа стаць выгаднай ужо адразу пасля пераходу да дэмакратыі. У правільна наладжаным парламентарызме прэм’ер-міністр не можа сканцэнтраваць уладу ў сваіх руках і мусіць абмяркоўваць рашэнні з партнёрамі па кіроўнай кааліцыі і апазіцыяй. Такія стрымлівальныя ўмовы прыцягваюць доўгатэрміновыя інвестыцыі і забяспечваюць устойлівую палітыку ў двух накірунках.\nПа-першае, гульцы не баяцца страціць усё.\nУ часе трансфармацыі, якая калі-небудзь адбудзецца ў Беларусі, з’явяцца алігархічныя групоўкі (лагодней кажучы, групы ўплыву). У прэзідэнцкіх краінах яны могуць зрабіць стаўку на цэнтралізацыю ўлады: гэта абароніць іх эканамічныя інтарэсы, нават незаконныя, але можа таксама вярнуць аўтарытарныя парадкі. Часам, як паказвае прыклад сённяшняй Расіі, яны прымаюць выродлівую ідэалагічную форму.\nКалі ж прэзідэнту і яго саюзнікам-алігархам не ўдаецца ўмацавацца, то іх праціўнікі пасля кожных выбараў могуць праводзіць балючыя перадзелы ўлады і ўласнасці, што ніколі не спрыяе ўстойліваму росту. Украінская гісторыя апошняга дзесяцігоддзя з яе дэмакратычнымі па выглядзе, але алігархічнымі па сутнасці рэвалюцыямі даволі драматычна ілюструе такія наступствы адносна слабой прэзідэнцкай улады.\nУ парламенцкай жа рэспубліцы эканамічныя групоўкі могуць не баяцца таго, што іх палітычныя прадстаўнікі хутка страцяць месца ва ўрадзе.\nНават не абавязкова перамагаць на выбарах.\nБо падтрымка чвэрці ці траціны грамадзян ужо дае магчымасць абмяркоўваць рашэнні прэм’ер-міністра і карэктаваць іх. Іншымі словамі, у эканамічных груповак надоўга застаюцца спосабы ўплываць на палітыку, а значыць, бараніць свае прадпрыемствы і кампаніі.\nУ такіх умовах частыя змены законаў і эканамічныя разборкі становяцца менш верагоднымі. З часам гульцы могуць канчаткова прыняць такія прадказальныя і дэмакратычныя правілы: гэта павінна зменшыць карупцыю і спыніць вываз капіталу за мяжу, бо дадзеныя з’явы спараджае ў тым ліку страх страціць усё, калі прыйдзе новы прэзідэнт і яго каманда.\nПа-другое, лідары трымаюць слова і адказнасць.\nПрадчуваючы паразу, прэзідэнты ў недасканалых маладых дэмакратыях могуць адмовіцца праводзіць рэформы, а замест гэтага – пачаць рабаваць казну для «годнай пенсіі» і спешна прымаць законы супраць канкурэнтаў, што прыйдуць потым. Прэзідэнты, якія сыходзяць, проста не адчуваюць адказнасці, асабліва тады, калі яны кіруюць без сваёй устойлівай партыі ў парламенце, з якой потым могуць «спытаць» выбарнікі.\nПалітыкам у парламенцкіх рэспубліках прыходзіцца больш складана. Нават калі яны ствараюць новыя партыі пад кожныя выбары, электарату складана забыць няўдачы такіх лідараў, што спрабуюць затрымацца ва ўладзе. Сапраўды, у прэзідэнцкіх дэмакратыях выбарнікам сапраўды лягчэй вызначыць «адказнага», але пры парламентарызме – прасцей кантраляваць лідараў. Дзякуючы такому кантролю яны могуць становіцца менш карумпаванымі і больш паслядоўнымі ў сваіх эканамічных рашэннях.\nТак, і парламенцкія рэспублікі часам робяць развароты ад дэмакратыі і рынкавай эканомікі.\nТак, у сённяшняй Венгрыі прэм’ер-міністр Віктар Орбан ужо стварыў «мяккі» аўтарытарызм, схаваны за дэмакратычным фасадам. «Ацвярдзець» яму перашкаджае толькі супраціў Еўрапейскага Саюза. Дэмакратычны ўплыў ЕС у 1990-ых дапамог і славакам пазбавіцца ад іх першага прэм’ер-міністра Уладзіміра Мечыяра, чыя ўзурпацыя палітычнай і эканамічнай улады магла пайсці паводле беларускага сцэнара.\nІ тым не менш, парламентарызм у адрозненне ад прэзідэнцкай формы праўлення лепш падыходзіць для стварэння правілаў, па якіх палітыкі могуць дамаўляцца і прымаць доўгатэрміновыя рашэнні. Нармальная дэмакратычная палітыка і, як вынік, устойлівае эканамічнае развіццё вымагаюць існавання прадказальных умоваў, а не харызматычных лідараў.\nБеларусі патрэбныя інклюзіўныя інстытуты, а не прэзідэнт.\nпалітычная рэформапарламентРэжым Лукашэнкітрансфармацыя\nАнтон Раднянкоў , Глеб Мартынаў, Іван Шыла· 13 Кастрычніка 2019\nКолькі плацяць беларускім экспертам у Страсбургу і як не бачаць будучыню ў Вільні\nКулуары сесіі ПАРЕ, расейскія дэпутаты і праблемы беларускіх НДА.


Акадэмія навук і мастацтваў Рэспублікі Сэрбскай — Вікіпэдыя\nАкадэмія навук і мастацтваў Рэспублікі Сэрбскай\nАкадэмія навук і мастацтваў Рэспублікі Сэрбскай (па-сэрбску: Академија наука и умјетности Републике Српске, АНУРС) — вышэйшая навуковая, культурная, працоўная і прадстаўніцкая арганізацыя Рэспублікі Сэрбскай. Галоўная мэта яе зьяўляецца разьвіцьцё і заахвочваньне навуковай і культурнай дзейнасьці.\nЦяпер Акадэмію ўзначальвае Рэйка Кузманавіч, яго намесьнік — Любамір Зукавіч, а генэральны сакратар — акадэмік Драгалюб Міраніч. Апроч іх у Прэзыдыюм таксама ўваходзяць акадэмік Весялін Перыч, акадэмік Слабадан Раметыч, акадэмік Бранка Шкундрыч, акадэмік Драніца Шэчэраў-Зэчавіч і член-карэспандэнт Радзе Міхальчыч. У склад Акадэміі ўваходзяць чатыры галоўныя аддзяленьні, некалькі камітэтаў, цэнтраў і інстытутаў, у якіх працуюць 150 навукоўцаў. Рэзыдэнцыя Акадэміі знаходзіцца ў Баня-Луцы.\nУ 1993 году Народная скупшчына Рэспублікі Сэрбскай прыняла Закон пра Акадэмію навук і мастацтваў Рэспублікі Сэрбскай. Аднак створана яна была толькі ў 1996 годзе. Устаноўчая скупшчына была праведзена 11 кастрычніка 1996 году ў гатэлі Бістрыца на гары Яхорына. У скупшчыне ўзялі ўдзел 65 выбітных навукоўцаў, сярод іх былі кіраўнік Сэрбскай акадэміі навук і мастацтваў Аляксандар Дэсьпіч, акадэмік Драгуцін Вукоціч, акадэмік Чэдамір Папоў.\nПершым кіраўніком Акадэміі стаў Петар Мандзіч. Да 1999 году яна знаходзілася ў горадзе Істочна-Сараева.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Акадэмія_навук_і_мастацтваў_Рэспублікі_Сэрбскай&oldid=1842728»\nАпошняе рэдагаваньне ў 10:41 16 красавіка 2016\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 16 красавіка 2016 году ў 10:41.


Лукашэнка: мы захоўваем вялікі інтарэс да прамых кантактаў з рэгіёнамі Расіі | Апошнія падзеі ў Беларусі - прамовы і інтэрв’ю | Belarus.by\nЛукашэнка: мы захоўваем вялікі інтарэс да прамых кантактаў з рэгіёнамі Расіі\n21 лютага, Мінск /Кацярына Крышэнік - БЕЛТА/. Беларусь захоўвае вялікі інтарэс да прамых кантактаў з расійскімі рэгіёнамі. Аб гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў на сустрэчы з губернатарам Архангельскай вобласці Расіі Ігарам Арловым, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\n"Мы захоўваем вельмі вялікі інтарэс да прамых кантактаў з расійскімі рэгіёнамі, - сказаў кіраўнік дзяржавы. - Вы для нас наогул родны чалавек, мы жывём на поўначы, у нас шмат задач, якія трэба вырашаць". Паводле яго слоў, Беларусь валодае дастатковымі аб'ёмамі прамысловай прадукцыі, тавараў народнага спажывання для гандлю з расійскім рэгіёнам.\nПрэзідэнт адзначыў, што адна са сфер, дзе ёсць перспектывы для нарошчвання ўзаемадзеяння, - гэта будаўніцтва. "Калі вы нам даручыце які-небудзь квартал па жыллі зрабіць пад ключ, праектаваць, праводзіць даследаванні і будаваць, як мы звычайна ў расійскіх губернях робім, - калі ласка, мы можам паказаць нашы магчымасці. Калі вам спадабаецца, будзеце нас запрашаць", - прапанаваў Аляксандр Лукашэнка. Ён таксама абазначыў магчымасць аснашчэння дамоў у Архангельскай вобласці сучаснымі беларускімі ліфтамі. "Мы значна мадэрнізавалі свае заводы па вытворчасці ліфтавага абсталявання і можам ліфты рабіць хоць для касмадрома, хоць для самалётаў, верталётаў і звычайных жылых дамоў", - дадаў кіраўнік дзяржавы.\nБеларусь таксама мае вялікі вопыт машынабудавання ад транспарціроўкі грузаў да лесанарыхтовак. "Стварылі практычна ўсю лінейку лясной тэхнікі, вучыліся па ўсім свеце і зрабілі не горш. Там, дзе вузлы складаныя і мы яшчэ не ўмеем так якасна вырабляць, мы іх купляем у еўрапейцаў", - сказаў Прэзідэнт.\nАляксандр Лукашэнка заявіў аб гатоўнасці Беларусі падзяліцца з Архангельскай вобласцю сваім вопытам па развіцці сельскай гаспадаркі. "Мы з вамі знаходзімся ў зоне рызыкоўнага земляробства, - адзначыў ён. - Мы можам вам дапамагчы і ў племянной справе, і ў вырошчванні агароднінных культур, уладкаванні малочнатаварных ферм, цяплічных комплексаў". У якасці прыкладу кіраўнік дзяржавы прывёў эфектыўнае супрацоўніцтва з Егіптам, дзе Беларусь будуе і аснашчае цяпліцы. "Мы дамовіліся (у час нядаўняга візіту Аляксандра Лукашэнкі ў Егіпет. - Заўвага БЕЛТА), што больш будзем будаваць цяпліц, таму што там яны могуць зімой вырасціць тое, чаго няма ў нас, і нам прадаць, дапусцім, клубніцы", - сказаў беларускі лідар.\nПаводле яго слоў, менавіта развіццё эфектыўнай цяплічнай гаспадаркі дае магчымасць Беларусі вырошчваць агароднінную прадукцыю, якая канкурэнтная ў тым ліку і на расійскім рынку. "Хоць розніца па цэнах на прыродны газ у нас з вамі амаль у два разы, а па нафце на 50 працэнтаў у нас цэны вышэйшыя, чым у Расіі. Нават у гэтай сітуацыі мы канкурэнтныя на вашым рынку па агурках, перцах, баклажанах, памідорах", - растлумачыў Аляксандр Лукашэнка.\nКіраўнік дзяржавы звярнуў увагу на высокую якасць беларускіх прадуктаў харчавання, якія пастаўляюцца ў розныя рэгіёны свету. "Мы гандлюем не толькі ў Расіі, ужо вельмі шмат і ў Еўрасаюзе, але яшчэ больш з Кітаем, - заўважыў Аляксандр Лукашэнка. - Таму Данкверту (Сяргей Данкверт - кіраўнік Рассельгаснагляду. - Заўвага БЕЛТА) трэба сказаць, каб пераставаў нас даймаць, а то мы пойдзем проста на кітайскі рынак".\nАкрамя таго, Аляксандр Лукашэнка прапанаваў арганізаваць сумесныя прадпрыемствы па асваенні тарфяных радовішчаў, якімі багата Архангельская вобласць.\n"Усё, аб чым вы тут дамовіліся, я вам гарантую, мы гэта рэалізуем. Мы вельмі абавязковыя людзі, - запэўніў Прэзідэнт Беларусі расійскага губернатара. - Мы ад гэтага маем даход, вядома, не такі, як у Расіі ад нафты і прыроднага газу. З гэтага жыве ўся Беларусь. Работа з вамі - гэта не дабрачыннасць. Гэта наша жыццё, наша работа, ад якой мы атрымліваем хоць невялікі, але прыбытак".\nУ сваю чаргу Ігар Арлоў падзякаваў кіраўніку дзяржавы за магчымасць наведаць Беларусь. Ён назваў свой візіт "не парадным, а насычаным практычнымі справамі і рашэннямі". "Па выніках візіту я чарговы раз пераканаўся, што нашаму ўзаемадзеянню наканаваны поспех на ўсіх узроўнях, я ніколькі ў гэтым не сумняваюся. Узровень адносін, блізкасці агульначалавечых, гістарычных каштоўнасцей вельмі высокі", - падкрэсліў ён.\nУзаемны тавараабарот Беларусі і Архангельскай вобласці ў 2019 годзе склаўся на ўзроўні $45,8 млн, з іх $22,9 млн склаў экспарт айчынных тавараў у расійскі рэгіён і столькі ж - імпарт. Беларусь пастаўляла ў асноўным мяса ялавічыны і птушку, вырабы з бетону, цэменту і штучнага каменю, цукар, аўтамабілі, запчасткі да іх і іншыя тавары. А закупляліся ў Архангельскай вобласці пераважна папера, кардон, лом чорных металаў, драўняная цэлюлоза, шэрсць.


Лідскія чытанні да 175-ых угодкаў з дня нараджэння Багушэвіча - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛідскія чытанні да 175-ых угодкаў з дня нараджэння Багушэвіча\nЛідскія чытанні да 175-ых угодкаў з дня нараджэння Багушэвіча (абноўлена)\nУ Цэнтральнай лідскай бібліятэцы адбыліся трэція Лідскія чытанні, прысвечаныя 175-ым угодкам з дня нараджэння Францішка Багушэвіча. Даследчыкі і аматары творчасці творцы сабраліся, каб зачытаць свае даследчыя працы па яго біяграфіі і творчасці.\nПаводле дацэнта філалагічнага факультэта БДУ Ірыны Багдановіч, Францішак Багушэвіч напрыканцы 19-га стагоддзя быў кансалідатарам беларускага народа і нацыі, і вельмі дарэчы было адзначыць яго юбілей такімі чытаннямі ў Лідзе:\n– Вельмі важна, каб гэтая постаць не была забытая, дата прагучала і ўзбагаціла такім чынам нас усіх духоўна, культурна, паказала, што мы годныя нашчадкі нашых паэтаў-прарокаў.\nПадчас Лідскіх чытанняў прадставілі дзевяць навуковых працаў ад удзельнікаў з Ліды, Воранава і Менску.\nМясцовы майстар музычных інструментаў Аляксандр Блахін выканаў мелодыі на трох відах беларускіх дудак, пра якія пісаў Францішак Багушэвіч.\nА напрыканцы імпрэзы бард Сяржук Чарняк выканаў некалькі песень на вершы слыннага паэта.\n21-га сакавіка споўнілася 175 гадоў з дня народзінаў Францішка Багушэвіча. Слынны беларускі паэт і дзяяч нарадзіўся ў 1840 годзе ў вёсцы Свіраны Віленскага павету. Актыўна ўдзельнічаў ў паўстанні 1863- 64 гадоў. Быў паранены ў адным з баёў на тэрыторыі Лідскага павету.\n„Пасля паўстання жыў і працаваў адвакатам ў Вільні. Яго літаратурная творчасць і грамадская дзейнасць абуджалі нацыянальную самасвядомасць беларусаў”, – зазначае лідскі краязнавец і рэдактар газеты “Наша слова” Станіслаў Суднік:\n– Менавіта ён канчаткова адыйшоў ад ліцьвіншчыны і стаў на пазіцыі Беларушчыны. Ён абвясціў на ўвесь свет: “Не пакідайце ж мовы нашай беларускай, каб не ўмёрлі!”\nУ гонар Францішка Багушэвіча названыя: адна з плошчаў у Менску, вуліцы ў Гародні, ва ўкраінскім Канатопе і літоўскіх Савічунах. Сёння Белпошта ўводзіць у абарот спецыяльную марку, прысвечаную юбілею паэта, з дня народзінаў якога спаўняецца 175 гадоў.\nУ Лідзе адмянілі ўрачыстае адкрыццё шыльды Астрожскаму\nБеларусы замежжа прадставілі сваю творчасць у Менску\nТэлеканал “БелМузТВ” перайшоў на беларускую мову\nУ Менску пройдзе «Свята Роднай Мовы»\nТБМ правяло Агульнанацыянальную дыктоўку\nСтаніслаў Шушкевіч: На вялікі жаль патрыятызму ў нас тут не…\nВыстава да 140-годдзя з дня нараджэння Марціна Кухты


Сайт незалежнага прафсаюзу РЭП praca-by.info амаль цалкам знішчаны падчас «аварыйнага адключэння электрычнасці», паведамляе афіцыйная старонка прафсаюзу ў Facebook’у.\nТэхнічная служба хостэра «CoolServe Corporation», якая адказвала за захоўванне дадзеных сайту, заявіла пра сурʼёзныя пашкоджанні базы дадзеных, адзначаецца ў паведамленні прэс-службы прафсаюзу.\nТаксама РЭП адзначае, што праблемы з доступам да сайта пачаліся яшчэ 1 снежня.\n«Я б мог зразумець экстранае адключэнне электрычнасці ў глухім калгасе «40 гадоў без ураджаю». Але ўявіць падобнае ў Менску, дзе знаходзіцца тэхнічная служба, якая абавязана мець на такія выпадкі запасны генератар, для мяне немагчыма. Гэта больш нагадвае спланаваную дыверсію. Тым больш, што хостэр так і не назваў, хто яшчэ пазбавіўся сваіх сайтаў», – заявіў лідар прафсаюзу РЭП Генадзь Фядыніч.\nЛідар прафсаюзу адправіў Белстат на могілкі\nГенадзь Фядыніч паабяцаў, што цяпер вядзецца праца па стварэнню новага сайту.\nЛетась суд Савецкага раёну Менску пакараў кіраўнікоў прафсаюзу РЭП Генадзя Фядыніча і Ігара Комліка 4 гадамі абмежавання волі без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу, прызнаўшы іх вінаватымі ў нявыплаце падаткаў у асабліва буйным памеры. Праваабаронцы лічаць пераслед Фядыніча і Комліка палітычна матываваным. Напрыканцы лістапада стала вядома, што Генадзь Фядыніч і Ігар Комлік патрапілі пад дзеянне закона аб амністыі.\nТэгі: CoolServe Corporation, Генадзь Фядыніч, прафсаюз РЭП, сайты


Апублікавана 09.12.2016 12:16\nНатуральна, такое паняцце, як «модны інтэр'ер» было заўсёды. Але калі ў савецкі час выбар прэстыжных тады частак дызайну інтэр'еру быў не вялікі, толькі сцяна вытворчасці Балгарыі, ды целік «гарызонт», ды яшчэ абавязковы набор кніжак і крышталя, то цяпер усё нашмат арыгінальней, прыгажэй і па-рознаму.\nНапрыклад, вельмі модным і папулярным цяпер лічыцца інтэр'ер шале, у якім інтэнсіўна змешваюцца метал і дрэва, пластык і шкло. Дарэчы, больш старанна, з фота і коммент прафесіяналаў дызайнераў пра гэта інтэр'еры вы зможаце высветліць на вэб-сайце ВВВ. Гаўдзі-инт. ру.\nТаксама вельмі патрэбным пасярод заказчыкаў цяпер з'яўляецца інтэр'ер у стылі хай - тэк, з шматлікімі металічнымі і шклянымі элементамі дэкору. Не саступае яму і вясковы стыль, у якім раней вырабляліся толькі загарадныя катэджы, але раўнамерна ён перамясціўся і ў гарадскія кватэры.\nАле як кажуць сучасныя дызайнеры, галоўнае не тое з'яўляецца толькі ваш інтэр'ер модным, а тое, ці прыемна для вас знаходзіцца ў такім стылістычным вырашэнні дызайну вашага жылля. Не прынцыпова, ці будуць у вас на хаце чырванаватыя сценкі і зялёны столь, галоўнае, каб для вас у такім памяшканні было камфортна, ціха і камфартабельна.


У вас (усё яшчэ) ёсць пошта: Чаму штучны інтэлект азначае моцную будучыню для маркетынгавых лістоў | Martech Zone\nАсяроддзе, снежань 20, 2017 Мішэль Хаф\nЦяжка паверыць, што электронная пошта існуе ўжо 45 гадоў. Большасць маркетолагаў сёння ніколі не жылі ў свеце без электроннай пошты.\nТым не менш, нягледзячы на тое, што так шмат хто з нас так доўга ўплятаецца ў штодзённае жыццё і бізнес, досвед карыстальнікаў электроннай пошты практычна не змяніўся з часу адпраўкі першага паведамлення 1971.\nВядома, зараз мы можам атрымаць доступ да электроннай пошты на большай колькасці прылад, практычна ў любы час і ў любым месцы, але асноўны працэс не змяніўся. Адпраўнік адпраўляе адпраўку ў адвольны час, паведамленне накіроўваецца ў паштовую скрыню і чакае, пакуль атрымальнік адкрые яго, спадзяюся, перад выдаленнем.\nПерыядычна на працягу многіх гадоў эксперты прагназавалі знікненне электроннай пошты, якую замянялі новыя і больш халодныя праграмы для абмену паведамленнямі. Але, як і Марк Твен, паведамленні пра смерць электроннай пошты былі значна перабольшаныя. Гэта застаецца важнай і часта выкарыстоўванай лініяй сувязі паміж бізнесам і кліентамі - ужо дакладна не адзінай, але важнай часткай спалучэння.\nГруба 100 мільярдаў дзелавых лістоў адпраўляюцца кожны дзень, а колькасць уліковых запісаў электроннай пошты бізнесу вырасце да 4.9 мільярда да канца гэтага года. Электронная пошта застаецца асабліва папулярнай у B2B, паколькі дазваляе больш працяглыя і глыбокія зносіны ў параўнанні з сацыяльнымі сеткамі і іншымі формамі абмену паведамленнямі. На самай справе, маркетолагі B2B кажуць, што электронны маркетынг - гэта 40 раз больш эфектыўна, чым сацыяльныя сеткі, у стварэнні патэнцыйных кліентаў\nМала таго, што электронная пошта не знікне ў бліжэйшы час, але будучыня выглядае яркай, дзякуючы тэхналогіі штучнага інтэлекту, якая гатовая аднавіць працу з электроннай поштай. Аналізуючы мадэлі паводзін атрымальнікаў пры адкрыцці, выдаленні і дзеянні па электроннай пошце, AI можа дапамагчы маркетолагам адаптаваць інфармацыю аб электроннай пошце да канкрэтных пераваг кліентаў і патэнцыяльных кліентаў.\nДа гэтага часу большасць маркетынгавых інавацый вакол электроннай пошты сканцэнтравалася на змесце. Ёсць цэлая галіна, якая імкнецца дапамагчы стварыць найбольш актуальнае паведамленне электроннай пошты, каб атрымаць адказ і прыняць меры. Іншыя новаўвядзенні сканцэнтраваны на спісах. Спіс крыніц. Рост спісаў. Спіс гігіены.\nУсё гэта важна, але разуменне таго, калі і чаму адчыняюць электронныя лісты, у асноўным застаецца загадкай - і гэта важна вырашыць. Адпраўляйце занадта шмат, і вы рызыкуеце раздражняць кліентаў. Не дасылайце дастатковую колькасць патрэбных лістоў у патрэбны час, і вы рызыкуеце заблудзіцца ва ўсё больш шматлюднай барацьбе за нерухомасць паштовай скрыні.\nХоць маркетолагі прыклалі карпатлівыя намаганні для персаналізацыі змесціва, увага да наладжвання працэсу дастаўкі была малая. Да гэтага часу маркетолагі прымеркавалі час масавага распаўсюджвання электроннай пошты з дапамогай інтуіцыі альбо цьмяных доказаў, сабраных ад вялікіх груп і прааналізаваных уручную. У дадатак да госця, калі электронныя лісты могуць быць прачытаны, гэты аналіз "сурвэткі" сапраўды не тычыцца выпадкаў, калі людзі больш схільныя рэагаваць і прымаць меры.\nДля перамогі ад маркетолагаў усё часцей патрабуецца персаналізаваць дастаўку маркетынгавых паведамленняў на аснове электроннай пошты гэтак жа, як яны персаніфікавалі змест гэтых паведамленняў. Дзякуючы поспехам у галіне ІІ і машыннага навучання, гэты тып персаналізацыі дастаўкі становіцца рэальнасцю.\nЗ'яўляецца тэхналогія, якая дапамагае маркетолагам прадказаць найлепшы час для адпраўкі паведамлення. Напрыклад, сістэмы могуць даведацца, што Шон больш схільны чытаць і прымаць меры па новых электронных лістах у 5:45, знаходзячыся ў прыгарадным цягніку дадому. З іншага боку, Трэй часта чытае электронную пошту перад сном у 11:XNUMX, але ніколі не прымае меры, пакуль не сядзіць за сталом на наступную раніцу.\nСістэмы машыннага навучання могуць выяўляць шаблоны аптымізацыі электроннай пошты, запамінаць іх і аптымізаваць графікі дастаўкі паведамленняў у верхнюю частку паштовай скрыні падчас аптымальнага акна ўзаемадзеяння.\nЯк маркетолагі, мы таксама ўдзячныя таму, што ў перспектывы расце спіс пераважных каналаў сувязі. Тэкставае паведамленне. Платформы для абмену паведамленнямі ў сацыяльных сетках. Націсніце апавяшчэнні ў мабільнае прыкладанне.\nНеўзабаве сістэмы машыннага навучання, аптымізаваныя для налад дастаўкі электроннай пошты, могуць даведацца пераважныя каналы для дастаўкі паведамленняў. Правільнае ўтрыманне, дастаўленае ў патрэбны час праз пэўны зручны канал.\nКожнае ўзаемадзеянне з кліентамі мае значэнне. Кожнае ваша ўзаемадзеянне з кліентамі - гэта магчымасць уключыць зваротную сувязь, якая палепшыць іх пакупніцкую дарогу новымі і рознымі спосабамі. Ва ўсіх розныя пакупкі.\nТрадыцыйна маркетолагі бясконцымі гадзінамі спрабавалі намеціць лінейныя пакупкі для вялікіх груп кліентаў, а потым залілі цэмент цэлым працэсам. Сістэмы не могуць адаптавацца да непазбежных змен у індывідуальнай схеме пакупкі і не могуць рэагаваць на любыя змены навакольнага асяроддзя.\nПаколькі электронная пошта, як чакаецца, застанецца жыццёва важнай сувяззю паміж кампаніямі і кліентамі, роля ШІ ў навучанні новым хітрасцям 45-гадовага сабакі з'яўляецца вітальнай распрацоўкай. Сістэмы аўтаматызацыі маркетынгу павінны зараз думаць пра кожнага кліента, кожны фрагмент змесціва і супастаўляць іх у рэжыме рэальнага часу для дасягнення бізнес-мэтаў. Разумная дастаўка электроннай пошты павінна стаць важнай часткай гэтага.\nКлючавыя словы: Act-Onaiштучны інтэлектb2bпакупка падарожжаМаркетынг па электроннай пошцепрывесці пакаленнянавучанне з дапамогай машынымаркетынгавая электронная пошта\nМішэль ёсць Закон аб праграмным забеспячэнніГалоўны дырэктар па маркетынгу і кантралюе маркетынгавыя намаганні кампаніі, звязаныя з брэндам, попытам і пашырэннем кліентаў. Мішэль прыходзіць у Act-On з больш чым 17-гадовым вопытам, дапамагаючы вядучым кампаніям на рынку, у тым ліку Salesforce і Oracle, звязваць кліентаў з тэхналагічнымі рашэннямі для росту бізнесу. Зусім нядаўна Мішэль была генеральным дырэктарам аддзела Data.com кампаніі Salesforce пасля таго, як займала пасаду віцэ-міністра па маркетынгу групы. Да яе працы ў Salesforce Мішэль была старэйшым дырэктарам Oracle і старэйшым мэнэджарам па маркетынгу прадуктаў у Stellent (набыта Oracle).\nAhrefs запускае неверагодны новы інструмент аўдыту сайта


Рыхтуецца да выдання кніга пра лёс Магдалены Радзівіл\nКаб стварыць дакладныя вобразы сваёй гераіні, аўтар працаваў у архівах розных краін. 16.02.2018, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , галоўнае, культура, беларусь, марыя магдалена радзівіл, віктар хурсік\n16:55 16.02.2018 (абноўлена: 17:00 16.02.2018)\nКаб стварыць дакладныя вобразы сваёй гераіні, аўтар працаваў у архівах розных краін.\nМІНСК, 16 лют — Sputnik. Журналіст, пісьменнік і краязнаўца Віктар Хурсік рыхтуе да выдання кнігу пра род і лёс Магдалены Радзівіл "Vale!-Бывайце!", зараз ідзе збор сродкаў праз краудфандынгавую кампанію.\n"Многія цікавыя кнігі выдаюцца малымі накладамі і не пакідаюць межаў Мінска. Мне падалося, што гэта кніга павінна трапіць у дом да кожнага беларуса незалежна ад яго месца жыхарства", — падкрэсліў аўтар.\nКаб стварыць вобразы сваёй гераіні, ён працаваў у архівах розных краін. Такім чынам, у выданні будуць надрукаваныя ўнікальныя дакументы і фотаздымкі,а таксама ўспаміны самой Магдалены і яе тэстамент.\nХурсік запэўніў, што на сёння гэта самы поўны збор звестак пра род і лёс Магдалены Радзівіл.\n"Я імкнуўся таксама паказаць непарушнасць генеалагічнай лініі роду. Праз дзеі Завішаў, іх пісьмы і ўчынкі я апавядаю пра мары і паражэнні ўсіх беларусаў з XVI па XX стагоддзе", — дадаў ён.


Талькаўскі фэст - 2011\nУ мінулую нядзелю мне пашанцавала апынуцца на сапраўдным свяце Беларускай душы - у мястэчку Талька, а дакладней, ля Талькі, у казачным па сваёй прыгажосці лесе. Чаму фэст не праходзіць у самой вёсцы, куды было б зручней дабірацца гасцям і ўдзельнікам, можна патлумачыць (але і ў гэтым я не ўпэўнены) толькі абмежаванасцю мясцовых улад, якія бездакорна падпарадкоўваюцца загадам зверху. А тым і лепш! Надвор'е спрыяла сяброўскай сустрэчы аматараў не толькі сапраўднай беларускай музыкі і паэзіі, але і людзей, якім неабыякава будучыня сваёй краіны.\nТрадыцыйны пачатак фэста гімнам "Магутны Божа"\nПерш за ўсё трэба выказаць падзяку Наталлі Валянцінаўне Ільініч, якая ўжо неаднаразова збірае аднадумцаў у гэтым цудоўным месцы, якое апяваў у сваіх творах Колас, - нягледзячы на ўсе абставіны і перашкоды.\nНаталля Валянцінаўна Ільініч\nА таксама Андрэю Мельнікаву, які звязаў імя расейскага барда Ігара Талькова з назвай вёскі. Меркаванне хутчэй за ўсё недакладнае, але на падставе гэтага з'явілася добрая традыцыя.\nАндрэй Мельнікаў - чалавек, які прыдумаў наша свята\nСпачатку ўсім прысутным прапанавалася паслухаць песні і вершы ўдзельнікаў фестывалю. Ганна Чумакова, Раман Абрамчук, Аляксей Галіч, Мікола Рудакоўскі, Андрэй Мельнікаў - гэта не проста спевакі, іх творы шчырыя, выяўляюць сапраўдныя пачуцці не толькі ў дачыненні да роднага краю, а таксама і адзін да аднаго, як, напрыклад, у Ганны Чумаковай.\nАляксей Галіч - адзін з пастаянных удзельнікаў нашага свята\nМікола Рудакоўскі завітаў да нас пасля доўгага перапынку\nА тандэм Таццяны Барысік і Ігара Сімбірова ўвогуле ўразіў (са станоўчага боку, вядома) нестандартным выкананнем. Жадаю ім і далей цешыць прыхільнікаў сваімі цудоўнымі творамі. Дэкламаванне вершаў таксама пакінула свой адбітак у сэрцы кожнага.\nТаццяна Барысік і Ігар Сімбіроў\nБалада Віталя Быля, студэнта гістфака, пра мужнага ірландца Роры, які ратаваў сваю краіну, дагэтуль круціцца ў галаве, і на пытанне, дзе знайсці такога для свайго краю, адказ знаходзіцца сам па сабе - Роры жыве ў кожным з нас, вось толькі абудзіць яго не кожнаму пад сілу.\nСвае вершы чытае Віталь Быль\nХвалюючыя, па-свойму выдатныя творы прапанавалі нам Аляксей Карпенка з Магілёва, Таццяна Маслоўская з Міханавічаў, Уладзімір Рунцэвіч з Мар'інай Горкі.\nАляксей Карпенка чытае свае вершы ў Тальцы ўпершыню\nУсіх удзельнікаў і не ўзгадаю, але дзякуй усім, хто лічыць высакародным выказваць свае думкі праз сапраўднае майстэрства слова.\nСярод гасцей фэсту былі і такія людзі, якія сваімі справамі заслугоўваюць статуса герояў - Абразоўскі Сяргей са Свіслачы, арганізатар пратэстаў супраць будаўніцтва Дружненскага хімзавода, і Ханжонкаў Сяргей Мікалаевіч, які з таварышамі ў далёкія для нас шасцідзесятыя спрабаваў узарваць "глушылку" замежных радыёстанцый, за што і быў пакараны, апынуўшыся ў ГУЛАГу, але там жа знайшоў сабе сапраўдных сяброў і аднадумцаў.\nА далей былі і размовы сяброў пад кубак гарачай гарбаты, і гульні, як традыцыйна беларускія ("Баяры", "Шуляк"), так і замежныя (Яўген з Магілева паказаў цікавую шведскую народную гульню), а калі падаспеў дудар, то знайшоўся час і для танцаў, куды ж без іх! "Падыспань", "Базар", "Ойра" і мноства іншых танцаў (усіх і не запомніш) разагрэлі\tнатоўп і… вось толькі часу і не хапіла, бо ў такой вясёлай кампаніі гадзіны ляцяць хутка, і многім трэба адпраўляцца дахаты. Сонца неўзабаве схавалася за велічныя дрэвы, якія штогод бываюць сведкамі свята Беларускай душы…\nгуляюць у Шуляка\nшведская народная гульня выявіла спрытнасць нашых хлопцаў


Выходныя звесткі і ўмовы карыстання - Федэральнае міністэрства замежных спраў\nВыходныя звесткі і ўмовы карыстання\nПасольства Германіі ў Мінску\nвул. Захарава, 26\nТэлефон: (+375) 17-217-5900\nФакс: (+375) 17-294 8552, (+49) 30-18-17 67194\nАдказныя за рэдагаванне сайта:\n1. Згода / прадастаўленне сайта\nНаведваючы сайт, карыстальнік дае сваю згоду з наступнымі ўмовамі карыстання.\nПрадастаўленне сайта не абгрунтоўвае права на яго карыстанне ў будучыні. Адміністрацыя сайта мае права паводле свайго меркавання ў любы момант і без папярэдняга паведамлення змяняць, апрацоўваць, скарачаць аб‘ём, дапаўняць і/ці выдаляць змест сайта ці закрываць яго.\nКарыстанне сайтам рэгулюецца заканадаўствам Федэратыўнай Рэспублікі Германія.\n2. Выключэнне адказнасці\nКарыстанне сайтам ажыццяўляецца на сваю рызыку. Адміністрацыя сайта не нясе адказнасці за шкоду, якая прычынена ў сувязі з доступам да гэтага сайта і/ці яго карыстаннем, за выключэннем шкоды, якая прычынена з намерам ці па грубай неасцярожнасці адміністрацыі сайта.\n3. Аўтарское права\nЗмест гэтага сайта, у прыватнасці, тэкставы кантэнт, фотаматэрыялы і мультымедыа-элементы ці -кантэнт абараняюцца аўтарскім правам. Усе правы на кантэнт абаронены.\n4. Праверка кантэнту сайта\nа) Уласны кантэнт\nУвесь размешчаны на сайце кантэнт уважліва правяраецца. Тым не менш немагчыма цалкам выключыць узнікненне памылак. Таму паўната, правільнасць і актуальнасць кантэнту не гарантуюцца. Любая прававая інфармацыя, рэкамендацыі ці даведкі не носяць абавязковага характару. Прававыя кансультацыі не даюцца. Калі апублікаваны на гэтых сайтах кантэнт утрымлівае прававыя нормы, афіцыйныя ўказанні ці даведкі, яны складаюцца добрасумленна і з максімальнай пільнасцю. Пры ўзнікненні неадпаведнасцей моц мае выключна дзеючая афіцыйная рэдакцыя, якая апублікавана ў адпаведных афіцыйных крыніцах.\nб) Кантэнт пабочных правайдэраў\nСпасылкі на кантэнт правайдэраў, якія не ўваходзяць у сферу адказнасці адміністрацыі сайта, складаюцца добрасумленна і з максімальнай пільнасцю. У момант размяшчэння спасылкі проціпраўнага зместу выяўлена не было. Адміністрацыя сайта не нясе адказнасці за кантэнт, які размешчаны на сайтах пабочных правайдэраў, спасылкі на якія публікуюцца; кантэнт, які размешчаны на апублікаваных сайтах, не з'яўляецца ўласным кантэнтам сайта. Яна не нясе адказнасці за паўнату і правільнасць кантэнту, на які размешчаны спасылкі, і не можа ўплываць на яго актуальнае ці будучае афармленне. Адказнасць за проціпраўны, няправільны ці няпоўны кантэнт нясе выключна правайдэр кантенту, на які размешчаны спасылкі. Вышэйсказанае тычыцца і кантэнту трэціх асоб, які тэхнічна інтэграваны ў дадзены сайт і пазначаны як такі.\nПры наяўнасці на сайце картаграфічнага матэрыялу іншых правайдэраў выдавец не заўсёды прадстаўляе звесткі, якія там утрымліваюцца (назвы, лініі межаў і г.д.), як свае ўласныя. Выдавец не гарантуе правільнасць дадзеных звестак.\nв) Паведамленні аб памылках\nКалі кантэнт сайта альбо спасылкі на кантэнт сайтаў пабочных правайдэраў даюць падставу для нараканняў, інтэрнэт-рэдакцыя просіць паведамляць аб гэтым. Просьба таксама паведамляць, калі інфармацыя на нашых сайтах памылковая, неактуальная, няпоўная ці няясная. Просьба выкарыстоўваць нашу кантактную форму.\n5. Ахова даных\nЗбор, апрацоўка ці выкарыстанне асабістых даных ажыццяўляюцца выключна ў адпаведнасці з інструкцыямі па ахове даных.


ёсць такое паняцце — «якая зачыняе тэхналогія». Гэта тэхналогія (або прадукцыя), якая шмат у чым обнуляет значэнне тэхналогій, якія раней прымяняліся для вырашэння падобных задач. Да прыкладу, з'яўленне электрычных лямпачак прывяло да практычна поўнага адмовы ад сьвечак і газавых лямпаў, аўтамабілі выціснулі коней, калі-небудзь электрамабілі выцесняць аўтамабілі з рухавікамі ўнутранага згарання. У галіне ўзбраенняў развіццё ішло падобным чынам: агнястрэльная зброя выцесніла лук і стрэлы, артылерыя замяніла балістыт і катапульты, бронемашыны замянілі коней. Часам тэхналогія «закрывае» іншы тып узбраенняў.\nНапрыклад, з'яўленне зенітна-ракетных комплексаў (зрк) і міжкантынентальных балістычных ракет (мбр) сумесна фактычна пахавала праекты хуткасных вышынных бамбавікоў, якія распрацоўваюцца ў зша і ссср у разгар «халоднай вайны».\nзакрытыя праекты звышгукавых вышынных бамбавікоў: амерыканскі b-70 валькірыя (злева) і савецкі т-4/«выраб-100» (справа)\nміж тым прагрэс не стаіць на месцы, хутчэй, нават набірае абароты. З'яўляюцца і новыя тэхналогіі ўдасканальваюцца, якія затым прыходзяць на поле бою. Адной з такіх тэхналогій з'яўляецца зброю накіраванай энергіі – лазернае зброю (ло). Упершыню якія з'явіліся ў сярэдзіне xx стагоддзя тэхналогіі стварэння лазераў у наш час дасягнулі дастатковага дасканаласці для таго, каб лазернае зброю стала рэальным і неад'емным элементам поля бою. Гаворачы аб лазерным зброі, нельга не адзначыць пэўны скептыцызм, уласцівы зброеваму супольнасці.\nАдны кажуць аб уяўнай «невсепогодности» лазернага зброі, іншыя аб істотна меншых узроўнях энергіі, якую ло можа перадаць мэты, па параўнанні з кінетычным зброяй і выбуховымі рэчывамі, трэція — аб прастаце абароны ад лазернага зброі з дапамогай дыму і серабранкі. Гэтыя зацвярджэння верныя толькі збольшага. Сапраўды, лазернае зброю не заменіць ракеты і снарады, не зможа марнаваць танкавую браню ў агляднай перспектыве, . Але падобна да таго, як зрк і мбр «выціснулі» вышынныя хуткасныя бамбардзіроўшчыкі, лазернае зброю цалкам «закрые» або істотна знізіць эфектыўнасць цэлага шэрагу ўзбраенняў, якія ўжываюцца на зямлі, на вадзе і ў паветры.\nПрычым гаворка ідзе не аб лазерах магутнасцю ў мега - і гигаватты, а пра адносна маламагутных, але досыць кампактных узорах ло (магутнасцю парадку 5-50 квт).\nамерыканская баявая машына stryker mehel, аснашчаная лазерным зброяй магутнасцю 5-18 квт\nусе справа ў тым, што адным з асноўных трэндаў развіцця узброеных сіл вядучых краін свету ў апошнія дзесяцігоддзі з'яўляецца аснашчэнне іх высокадакладнай зброяй (сга), а адным з найбольш эфектыўных спосабаў забеспячэння «высокоточности» з'яўляецца прымяненне галовак саманавядзення (гсн), якія функцыянуюць у аптычным і цеплавым дыяпазонах даўжынь хваль. У цяперашні час супрацьдзеянне ім ажыццяўляецца шляхам маскіроўкі і/або пастаноўкі розных перашкод: дымоў, цеплавых пастак, страбаскопаў і маламагутных лазерных выпраменьвальнікаў. Усё гэта хоць і зніжае эфектыўнасць сга з цеплавымі/аптычнымі гсн, але не настолькі істотна, каб узброеныя сілы вядучых краін свету ад іх адмаўляліся. А вось з'яўленне адносна магутнага лазернага зброі цалкам здольна змяніць сітуацыю. Разгледзім, якія тыпы ўзбраенняў могуць істотна страціць у эфектыўнасці або нават стаць цалкам небоеспособными у выніку шырокага прымянення лазернага зброі на поле бою.\nужыванне аптычных гсн ва ўзбраеннях, якія працуюць па наземных аб'ектах, дазваляе з высокай дакладнасцю паражаць як нерухомыя, так і якія рухаюцца мэты.\nАптычныя гсн валодаюць перавагамі па распазнанні мэтаў у параўнанні з арлгсн (актыўная радыёлакацыйная галоўка саманавядзення), якія працуюць у радыёлакацыйным дыяпазоне даўжынь хваль, якія таксама схільныя ўздзеянню сістэм радыёэлектроннай барацьбы (рэб). У сваю чаргу, гсн, якія наводзяць на адлюстраванае лазернае выпраменьванне, патрабуюць падсвятліць мэты непасрэдна перад трапленнем, што ўскладняе тактыку прымянення такога ўзбраення і ставіць пад пагрозу носьбіт апаратуры падсвятліць мэтаў. У якасці прыкладу можна прывесці адносна шырока распаўсюджаны амерыканскі супрацьтанкавы кіраваны комплекс (птрк) fgm-148 javelin («джавелін»), абсталяваны інфрачырвонай галоўкай саманавядзення (вк гсн), якая дазваляе рэалізаваць прынцып саманавядзення «стрэліў — забыўся».\nатакуючы бронетэхніку ў верхнюю, найбольш уразлівую частка корпуса, птрк «джавелін» здольны пераадолець большасць існуючых комплексаў актыўнай абароны (каз), аднак яго вк гсн павінна быць надзвычай ўразлівая да ўздзеяння магутнага лазернага выпраменьвання.\nТакім чынам, увядзенне ў склад каз бронетэхнікі і зенітна-ракетных комплексаў (зрк) малога/блізкага радыусу дзеяння можа цалкам нівеліраваць значэнне птрк такога тыпу. Аналагічная сітуацыя складваецца з ракетамі тыпу agm-179 jagm. Адрозненне ў тым, што многорежимная гсн agm-179 jagm ўключае ў сябе не толькі вк гсн, але і арлгсн, а таксама полуактивную лазерную галоўку саманавядзення. Як і ў выпадку з птрк «джавелін», магутнае лазернае выпраменьванне можа паражаць вк гсн, таксама, хутчэй за ўсё, будзе выведзена з ладу паўактыўная лазерная галоўка саманавядзення, а арлгсн, у сваю чаргу,можа быць падаўленая сістэмамі рэб.\nможна выказаць здагадку, што пад пытаннем апынецца ўстойлівасць да лазернага зброі кіраванай міны комплексу «грань» і артылерыйскага снарада «краснополь», аснашчаных паўактыўная лазернай галоўкай саманавядзення. Іх досыць складана перахапіць зенітнымі сродкамі, але, пазбавіўшыся гсн, яны ператворацца ў звычайныя некіравальныя боепрыпасы, якія валодаюць нават горшымі характарыстыкамі, чым звычайныя некіраваныя міны і снарады.\nкіраваны артылерыйскі снарад «краснополь» і кіраваная міна «грань», абсталяваныя полуактивными лазернымі галоўкамі саманавядзення\nяшчэ адным тыпам ўзбраення, выжыванне якога апынецца пад пытаннем, стануць самоприцеливающиеся баявыя элементы (спбэ), якія могуць дастаўляцца касетнымі авіябомбамі, крылатымі ракетамі або рэактыўнымі сістэмамі залпавага агню.\nАбсталяваныя вк гсн, яны таксама будуць схільныя ўздзеянню магутнага лазернага выпраменьвання. Магчыма, што уразлівымі да ўздзеяння ло апынуцца таксама парашуты, якія забяспечваюць кантраляваны спуск спбэ.\nсамоприцеливающийся баявой элемент\nпад пагрозай апынуцца ўсе малыя беспілотныя лятальныя апараты, якія цяпер прымяняюцца для разведкі, карэкціроўкі агню, навядзення сга і нават для нанясення удараў сга, пры ўмове, што на іх маюцца толькі аптычныя сродкі выяўлення.\nбпла hermes 90 кампаніі elbit systems абсталяваны толькі аптычнымі сродкамі разведкі\nусё вышэйсказанае распаўсюджваецца і на іншыя комплексы ўзбраення з падобнымі прынцыпамі працы і прымяняюцца тэхнічнымі рашэннямі, вытворчасці ваенна-прамысловых комплексаў (впк) розных краін свету. Да чаго ўсё гэта прывядзе? калі ракеты з многорежимными гсн захаваюцца, то шырокае распаўсюджванне ло магутнасцю 5-50 квт цалкам можа прывесці да практычна поўнага знікнення самонаводящихся птрк з аптычнымі і цеплавымі гсн, а таксама іншых ўзбраенняў аналагічнага тыпу. Пад пытаннем знаходзіцца будучыню комплексаў ўзбраення з полуактивными лазернымі галоўкамі саманавядзення.\nСумныя перспектывы ў спбэ і малых бпла. Хутчэй за за ўсё, адбудзецца вяртанне да птрк і ракетам іншых класаў, навядзенне якіх ажыццяўляецца па правадах, радиокомандами або па «лазернай сцежцы». Тэарэтычна магчыма з'яўленне птрк, у якіх будзе прымяняцца арлгсн, але іх кошт будзе вельмі высокая, што перашкодзіць іх шырокаму распаўсюджванню, а схільнасць ўздзеянню сродкаў рэб знізіць іх эфектыўнасць у параўнанні з існуючымі рашэннямі, з многорежимными гсн.\nз аднаго боку, значэнне аптычных і цеплавых гсн для супрацькарабельных ракет (пкр), прызначаных для паразы надводных караблёў (нк), невяліка: вялікая частка сучасных пкр абсталявана арлгсн, з іншага боку, існуе меркаванне аб значным зніжэнні эфектыўнасці пкр з арлгсн пры актыўным ужыванні караблямі сродкаў рэб і маскіравалых завес.\nпастаноўка маскіравалай заслоны надводным караблём і надводны карабель, закрыты маскіравалай завесай, у бачным і цеплавым дыяпазоне\nу сувязі з гэтым можа ўзрасці значэнне многорежимных гсн, якія дадуць магчымасць з больш высокай верагоднасцю ажыццяўляць паражэнне надводных караблёў. Аднак укараненне лазернага зброі можа паставіць крыж на гэтым пачынанні. Габарыты і энергаўзброеннасць надводных караблёў дазваляюць размяшчаць на іх . Таму, нягледзячы на тое, што ў цэлым пкр для лазера больш складаная мэта з-за сваіх памераў і ўплыву на лазернае выпраменьванне прываднага пласта атмасферы, верагоднасць выводзін з ладу аптычнай і/або іч гсн будзе дастаткова высокая, што верне распрацоўшчыкаў пкр да праблемы процідзеяння надводных караблёў з дапамогай прымянення сродкаў рэб і пастаноўкі маскіравалых завес. У сваю чаргу, ракеты, абсталяваныя толькі аптычнымі/вк гсн, могуць стаць цалкам бескарыснымі ў агляднай перспектыве.\nнарвежская пкр naval strike missile (nsm) абсталявана толькі вк гсн, што робіць яе кандыдатам на «выміранне» у выпадку шырокага распаўсюджвання лазернага зброі на надводных караблях\nвядучымі краінамі свету, у першую чаргу зша, .\nУ прыватнасці, лазеры магутнасцю 100-150 квт плануецца ставіць на самалёты транспартнай авіяцыі, тактычныя знішчальнікі f-35, баявыя верталёты ah-64e/f «апач», а таксама бпла сярэдняй памернасці. З высокай верагоднасцю можна выказаць здагадку, што , або на ім будзе зарэзервавана месца для наступнай ўстаноўкі ло. Як гэта паўплывае на «выміранне» ўзбраенняў? найбольш уразлівымі з'яўляюцца зенітныя кіраваныя ракеты (ракеты) пераносных зенітна-ракетных комплексаў (пзрк) з вк гсн. Як і ў выпадку з птрк «джавелін», яны могуць эфектыўна выводзіцца з ладу магутным лазерным выпраменьваннем, нават без неабходнасці разбурэння канструкцыі зур.\nпзрк з іч гсн перастануць быць пагрозай для баявой авіяцыі\nяк і ў выпадку з птрк, у пзрк могуць быць ужытыя іншыя метады навядзення на мэта: арлгсн або навядзенне па «лазернайсцежцы».\nУ першым выпадку пзрк стане значна даражэй і масіўней, а ў другім знізіцца яго эфектыўнасць: аператару неабходна будзе сачыць за мэтай аж да яе паразы. Тое ж самае тычыцца і іншых зур з аптычным/цеплавым навядзеннем, напрыклад, ракеты малой далёкасці 9м100 са складу зрк с-350 «віцязь».\nзур 9м100 з іч гсн (знаходзіцца пад сбрасываемым обтекателем)\nяшчэ адзін кандыдат на адсеў – ракеты паветра-паветра малой далёкасці, якія часцей за ўсё таксама абсталёўваюцца вк гсн.\nракета паветра-паветра малой далёкасці\nяк мы ўжо казалі раней, ўстаноўка на названыя ўзбраення сістэм навядзення іншага тыпу альбо павялічвае кошт пералічаных комплексаў узбраенняў, альбо зніжае іх характарыстыкі.\nці можна абараніць аптычныя/цеплавыя гсн ад магутнага лазернага выпраменьвання? механічныя замкі тут не падыходзяць: занадта вялікая інэрцыя іх спрацоўвання. У якасці рашэння разглядаюцца так званыя аптычныя замкі з розным прынцыпам дзеяння. Адзін з іх – ужыванне рэчываў-абмежавальнікаў з нелінейным прапусканнем выпраменьвання. Пры малых магутнасцях падальнага (які праходзіць скрозь іх) выпраменьвання яны празрыстыя, а пры павелічэнні магутнасці іх празрыстасць экспанентна пагаршаецца аж да поўнай непразрыстасці.\nЛічыцца, што інерцыя іх спрацоўвання таксама занадта вялікая, і пераадолець гэта немагчыма па фундаментальных прычынах. Акрамя таго, яны могуць абараніць толькі ад выпраменьвання абмежаванай магутнасці і працягласці ўздзеяння з-за цеплавога разбурэння прылад абмежавальнікаў, так як прынцыпова неадольны з'яўляецца назапашванне цеплавой энергіі паглынутага лазернага выпраменьвання ў асяроддзі абмежавальніка пры яго працы. Больш перспектыўны варыянт – выкарыстанне термооптических засавак, у якіх які падае святло адлюстроўваецца ад тонкаплёнкавыя люстэрка на адчувальную матрыцу прымача. Пры трапленні лазернага выпраменьвання, магутнасць якога перавышае дапушчальны парог, яно прапальвае ў плёнку і сыходзіць у назапашвальнік, прыемнік пры гэтым застаецца непашкоджаным. Разглядаюцца варыянты, калі люстраны пласт можа аднаўляцца ў вакууме з-за аблогі раней испаренного лазерам матэрыялу (пасля спынення ўздзеяння магутнага лазернага выпраменьвання).\nвыявы з патэнта рф №2509323 на аптычны пасіўны затвор: 1 — металічная плавящаяся і выпараюцца пад дзеяннем выпраменьвання люстраная плёнка, 2 — празрыстая падкладка, 3 — парабалічнае люстэрка, 4 і 5 — уваходная і выходная апертуры аптычнага прылады з засаўкай, 6 — вобласць у плёнцы 1, подвергаемая ўздзеяння лазернага награвання, g — фокусная адлегласць парабалічнага люстэрка, л — аб'ектыў\nці выратуюць аптычныя замкі пералічаныя вышэй віды ўзбраенняў ад «вымірання»? пытанне спрэчнае, і шмат у чым адказ будзе залежаць ад магутнасці які размяшчаецца на наземных, марскіх і паветраных платформах ло.\nАдно справа ў працягу секунды вытрымаць імпульс або серыю імпульсаў лазернага выпраменьвання магутнасцю 50-100 вт, сфакусавана ў кропку дыяметрам 0,1 мм, іншая справа — ўздзеянне бесперапыннага або квазинепрерывного лазернага выпраменьвання магутнасцю 5-50 квт і больш, сфакусавана ў кропку дыяметрам каля 1 см, на працягу 3-5 секунд. Такая плошча паражэння, магутнасць і працягласць ўздзеяння, хутчэй за ўсё, прывядуць да незваротнага разбурэння аптычнага засаўкі. Нават калі адчувальны элемент ацалее, то плошча разбурэння адлюстроўвае люстэрка не дазволіць фармаваць малюнак мэты з прымальным якасцю, што прывядзе да зрыву захопу. Выпраменьванне 10-15 квт можа непасрэдна разбураць корпуса боепрыпасаў (хай і з недастатковай эфектыўнасцю), і яго ўздзеянне на аптычную/вк гсн, хутчэй за ўсё, прывядзе да яе незваротнага разбурэння: дастаткова цеплавога ўздзеяння «аповесці» мацавання аптычных элементаў, і малюнак ўжо не патрапіць на адчувальную матрыцу.\nА бо зша і іншыя развітыя краіны спрабуюць забяспечыць магутнасць абарончага лазернага зброі на ўзроўні 150 квт з перспектывай павелічэння да 300-500 квт і больш. Зрэшты, наступствы з'яўлення лазернага зброі такой магутнасці — гэта ўжо зусім іншая гісторыя.\nкампактнае лазернае зброю магутнасцю 5-50 квт і больш можа аказаць значны ўплыў на аблічча перспектыўных ўзбраенняў і поля бою ў цэлым. Лазернае зброю не зможа замяніць «класічныя» ўзбраення, але, дапоўніўшы абарончыя і наступальныя комплексы, прывесці да значнага зніжэння эфектыўнасці або нават адмовы ад значнай колькасці існуючых узораў узбраенняў, якія выкарыстоўваюць галоўкі саманавядзення ў аптычным і/або цеплавым дыяпазонах даўжынь хваль, што, у сваю чаргу, прывядзе да з'яўлення новых тыпаў узбраенняў і змене тактыкі ўзброенай барацьбы.\nВысокадакладны стралковы комплекс DARPA EXACTO\nПатроны .50 BMG у краме для вінтоўкі M107Рэгулярна робяцца спробы стварэння высокадакладных стралковых комплексаў на аснове кіраванай кулі, аднак пакуль ні адна з такіх распрацовак не змагла выйсці за межы палігона. Некалькі гадоў...


IT-кансалтынг – новы пакет паслуг ад Active Cloud\nГалоўная »Аб кампанii »Навiны »IT-кансалтынг – новы пакет паслуг ад Active Cloud\nУ рамках паслуг па IT-кансалтынгу кампанія дае сучасныя рашэнні: пачынаючы ад праектавання адмоваўстойлівай IT-інфраструктуры заказчыка, якая знаходзіцца ў воблаку Active Cloud, да яе абслугоўвання «пад ключ».\nЛюбы кліент Active Cloud можа скарыстацца паслугамі персанальнага тэхнічнага менеджэра, якія ўключаюць праактыўны маніторынг, пашыранае адміністраванне воблачных сэрвісаў і гарантуюць павышаны ўзровень даступнасці інфраструктуры заказчыка.\nУнікальнасць новай паслугі заключаецца ў комплекснасці прапановы. Дзякуючы тэхнічным напрацоўкам і вялікаму вопыту Active Cloud можа гарантаваць кліентам менавіта тыя опцыі, у якіх мае патрэбу бізнес:\nпоўнае IT-абслугоўванне;адміністраванне і SLA (фінансавыя гарантыі да 99,95%);\nпраектаванне адмоваўстойлівай IT-інфраструктуры;\nпраектаванне інфраструктуры для хостынгу баз даных;\nукараненне і падтрымка бізнес-прыладаў;\nрэзервовае капіраванне і аднаўленне даных;\nманіторынг і справаздачнасць;\nміграцыя карыстальніцкіх даных у воблаку ActiveCloud;\nустаноўка і наладка рашэнняў на базе «1С-Бітрыкс: Карпаратыўны партал»;\nаўдыт бяспечнасці інфраструктуры заказчыка;\nпублікацыя прылажэнняў у зручным вэб-інтэрфейсе для спрашчэння доступу да іх.\nДаведацца пра паслугу больш падрабязна вы можаце на сайце кампаніі.


Як зрабіць крэм з малака | l-groop.com\nЯк зрабіць крэм з малака\nКалі рэцэпт патрабуе вяршкоў, падмена малака не заўсёды добрая ідэя. Гэта таму, што малако не мае аднолькавых уласцівасцей. Напрыклад, вы не зможаце зрабіць сметанковае масла з цэльнага малака, але можна з цяжкай смятанай. На шчасце, зрабіць свой уласны крэм проста. Усё, што вам трэба, гэта суцэльнае малако і алей альбо жэлацін. Калі вы хочаце атрымаць сапраўдную справу, замест гэтага атрымайце малако, якое не з'яўляецца гомагенізаваным.\nПрыгатаванне цяжкіх крэмаў\nПадпаліце несоленое алей у рондалі на павольным агні. Пакладзеце a шклянку (75 г) несоленого сметанковага масла ў рондаль. Уключыце агонь да нізкага і пачакайце, пакуль сметанковае масла расплавіцца; вы можаце памешваць яго з дапамогай лыжкі або гумовага шпателя. \nРазмяшайце 1 сталовую лыжку (15 мл) распаленага сметанковага масла ў халодным малацэ. Гэта вядома як «загартоўка» і вельмі важна. Калі вы адразу ўліце ўсё распаленае сметанковае масла ў малако, малако нагрэецца занадта хутка і сырыцца. \nСуцэльнае малако дасць вам лепшы вынік, але вы можаце таксама выкарыстоўваць 2% малака.\nРабіце гэта ў асобнай ёмістасці; вялікая мерная кубак была б ідэальнай.\nВы выкарыстоўваеце ўвесь 3–4 шклянкі (180 мл) халоднага малака для гэтага этапу.\nНаліце малако ў астатнюю частку сметанковага масла і варыце яго на слабым агні. Наліце загартаванае малако ў рондаль, які змяшчае астатнюю частку сметанковага масла. Уключыце агонь да нізкага і пачакайце, пакуль малако нагрэецца, часта памешваючы яго венцам. Як толькі малако пачне выпарацца, вы будзеце гатовыя да наступнага этапу. \nНе давайце малаку закіпець.\nЗмешваем крэм, пакуль ён не згусне. Блендер будзе працаваць лепш за ўсё, але вы можаце выкарыстоўваць кухонны камбайн, электрычны міксер ці нават ручны міксер. Колькі часу спатрэбіцца для згушчэння крэму, залежыць ад таго, які сродак вы выкарыстоўваеце; спадзяюся, што гэта зойме некалькі хвілін.\nВы шукаеце густую сметанковую кансістэнцыю - гэтак жа, як цяжкія сліўкі.\nГэты рэцэпт не згусне ў кансістэнцыю ўзбітых вяршкоў.\nЗахоўвайце крэм у халадзільніку і выкарыстоўвайце яго на працягу 1 тыдня. Дайце сумесі спачатку астыць да пакаёвай тэмпературы, пасля чаго перакладзеце яе ў закрытую ёмістасць і пастаўце ў халадзільнік. Вы можаце выкарыстоўваць гэта ў якасці замены для большасці рэцэптаў, якія патрабуюць узмоцненага крэму. \nРобім узбіты крэм\nЗлучыце ваду і не араматызаваны жэлацін, а потым пачакайце 5 хвілін. Наліваць шклянкі (59 мл) халоднай вады ў невялікую або сярэднюю рондаль. Пасыпце 2 вады па 10 чайных лыжак не араматызаванага жэлаціну. Пачакайце 5 хвілін, пакуль жэлацін ўбярэ ваду і стане губкай. Не ўключайце цяпло яшчэ на пліце. \nКалі ў вас няма жэлаціну альбо не хочаце яго выкарыстоўваць, выкарыстоўвайце замест яго агар-агар . Крыніца даследаванняў\nДля больш насычанага крэму выкарыстоўвайце 1⁄4 шклянкі (59 мл) халоднага суцэльнага малака, а не вады . Крыніца даследаванняў\nНе выкарыстоўвайце жэла або араматызаваны жэлацін. Ён утрымлівае дадатковыя цукру і араматызатары, якія могуць паўплываць на агульны густ крэму.\nРыхтуйце сумесь на павольным агні, пакуль не стане ясна, часта памешваючы. Гэта павінна заняць некалькі хвілін. Гэтая сумесь займае занадта шмат часу, каб нагрэцца, замест яе выкарыстоўвайце сярэдні агонь. Як толькі жэлацін растварыцца, і вада стане чыстай, вы будзеце гатовыя да наступнага этапу. \nДайце сумесі астыць, а потым ўзбіце яе ў цэльнае малако на некалькі секунд. Зніміце рондаль з гарэлкі і адстаўце яе ў бок, каб яна астыла да пакаёвай тэмпературы. Далей наліце 1 шклянку (240 мл) малака ў міску, пасля чаго дадайце ў астылую жэлацінавую сумесь. Размяшайце яго венцам каля 20-30 секунд, каб злучыць. \nКолькі часу спатрэбіцца для астывання жэлацінавай сумесі, залежыць ад тэмпературы на вашай кухні. Гэта, верагодна, зойме ад 10 да 15 хвілін.\nНеабходна ўжываць суцэльнае малако, бо яно мае большую тлустасць. Іншыя віды малака не дадуць вам аналагічных вынікаў з-за ўтрымання тлушчу.\nУзбіце цукровую пудру і экстракт ванілі. Насыпце ½ сталовую лыжку (7,5 мл) ванільнага экстракта і ¼ шклянку (30 г) цукровай пудры. Змяшайце сумесь яшчэ раз венцам, пакуль колер і тэкстура не стануць аднастайнымі, і не застанецца ні разводаў, ні камячкоў. \nВы можаце выкарыстоўваць іншы тып экстракта, калі вам больш падабаецца іншы водар, напрыклад, міндаль.\nНеабходна выкарыстоўваць цукровую пудру, глазуру або кандытарскія вырабы. Не выкарыстоўвайце звычайны грануляваны цукар.\nДля менш салодкай смятаны выкарыстоўвайце ўсяго 2 сталовыя лыжкі (15 г) пудры і апусціце ванільны экстракт . Крыніца даследаванняў\nАстудзіце сумесь каля 90 хвілін, памешваючы яе кожныя 15 хвілін. Накрыйце міску поліэтыленавай плёнкай і пастаўце яе ў халадзільнік. Кожныя 15 - 20 хвілін вымайце міску з халадзільніка, дайце сумесі кароткім памешваннем венцам, пасля чаго пастаўце яе назад у халадзільнік. Рабіце гэта яшчэ некалькі разоў, пакуль не прайшло 60 да 90 хвілін. \nКалі сумесь сядзіць у халадзільніку, інгрэдыенты пачнуць збірацца і гусцець. Ўзбіванне сумесі не дасць інгрэдыентам аддзяліцца.\nДля паляпшэння вынікаў таксама астудзіце віно. Гэта дапаможа паскорыць агульны працэс і прадухіліць аддзяленне . Крыніца даследаванняў\nУзбіць сумесь ручным міксерам, пакуль яна не стане сметанковай. Дастаньце міску з халадзільніка і пачніце ўзбіваць сумесь ручным міксерам. Працягвайце змешваць, пакуль сумесь не згусне і не пачне ўтвараць мяккія пікі. \nПераканайцеся, што вы змешваеце па краях міскі. Крэм падвойваецца ў памеры, калі вы яго ўзбіваеце.\nКолькі часу гэта зойме, залежыць ад тэмпературы крэму, хуткасці працы міксера і патрэбнай вам кансістэнцыі. Аднак гэта не павінна займаць больш за некалькі секунд.\nКалі ў вас няма ручнага міксера, вы можаце замест гэтага выкарыстоўваць электрычны міксер або кухонны камбайн, абсталяваны віскамі.\nЗахоўвайце ўзбітыя сліўкі ў халадзільніку да 2 дзён. Шкляны слоік або бутэлька з вечкам будзе працаваць лепш за ўсё. Гэта не толькі дапаможа сапсаваць густ, але і зручней будзе карыстацца. Пазбягайце пластыкавых кантэйнераў, так як хімічныя рэчывы могуць вылузвацца ў крэм і ўплываць на водар. \nХоць гэты крэм падобны на той, які вы атрымалі з цяжкім крэмам, гэта не зусім адно і тое ж.\nЛепш за ўсё выкарыстоўваць для начыння (гэта значыць: вафлі, бліны, трускаўку і г.д.) або начынне для пірага.\nАддзяленне крэму ад малака\nНаліце неагоманізаванае малако ў шкляны слоік. Вы будзеце ўтыкаць у гэтую слоік коўш, таму з шырокім ротам будзе працаваць лягчэй, чым са звычайным слоікам з меншым ротам. Пераканайцеся, што слоік чысты. \nКалі ваша малако ўжо ў шкляной банку, вы можаце прапусціць гэты крок.\nГэты метад будзе працаваць толькі з малако неагеманізаванага. Ён не будзе працаваць з гамагенізаваным малаком, таму што гамагенізаванае малако не ўтрымлівае лішніх вяршкоў.\nСамы просты спосаб даведацца, ці малако неамогенізавана, гэта праверыць этыкетку пры куплі. Калі малако ідзе ў шкляной ёмістасці, вы таксама можаце пашукаць крэмавую лінію.\nДайце свежаму малаку адпачыць 24 гадзіны. Вы можаце выкарыстоўваць неамогенизированное малако ў краме, альбо вы можаце выкарыстоўваць свежае неамогенизированное малако прама ад каровы. Калі гэта апошняе, вам трэба даць малаку сядзець не менш за 24 гадзіны. \nСвежае малако не аддзялілася цалкам. Гэтыя 24 гадзіны дадуць крэму часу падняцца на вяршыню малака.\nЗнайдзіце радок, дзе малако і сліўкі аддзяляюцца. Гэта вядома як "крэмавая лінія". Малако больш напаўпразрыстае, чым сметанковае, і больш светлага колеру. Крэм гусцейшы і больш жаўтлявы. Малако будзе знаходзіцца ўнізе слоіка, а вяршкі - да верху. \n"Крэмавая лінія" будзе выглядаць не як намаляваная лінія, а хутчэй, як раздзеленая запраўка для салаты, з вадкасцю на дне і алеем уверсе.\nКалі вы не можаце знайсці лінію, малако і сліўкі могуць спатрэбіцца больш часу, каб аддзяліць. Магчыма таксама, што вы купілі гамагенізаванае малако.\nАпусціце коўш у крэм, вышэй лініі крэму. Выберыце суп з падліўкай або соус, які досыць малы, каб змясціцца праз рот вашага слоіка. Памачыце яго проста ў крэм. Не апускайце яго так далёка ўніз, каб дайшло да малака; вы проста хочаце ўзяць крэм. \nКалі лінія крэму занадта тонкая для коўша, выкарыстоўвайце замест гэтага індычку.\nВычэрпваюць крэм і перакладаем у асобную ёмістасць. Падніміце коўш з слоіка і перакладзеце крэм у асобную банку. Калі ў вас няма іншай слоічкі, вы можаце скарыстацца міскай альбо іншай шкляной ёмістасцю - пакуль у яе ёсць вечка. \nКалі вы выкарыстоўваеце індычку, сачыце, не будзьце ўзятыя. Магчыма, вы не зможаце выпусціць лямпачку да канца.\nПаўтарайце працэс, пакуль не застанецца каля 1 цалі (2,5 см) крэму. Калі вы пакінеце крыху вяршкоў у банку з малаком, вы знізіце верагоднасць выпадковага траплення малака ў банку. Дадатковы крэм таксама надасць малаку лепшую тэкстуру, падобную да натуральнага малака. \nКалі вы ўбіце малако ў смятану, яно будзе сапсаваць любыя ўзбітыя сліўкі ці сметанковае масла, якія вы вырашылі зрабіць з ім. Гэта будзе як трапленне вады ў узбітыя сліўкі ці сметанковае масла.\nВыкарыстоўвайце падзеленае малако і сліўкі па жаданні. Вы можаце выкарыстоўваць малако для падрыхтоўкі ежы і піцця; вы нават можаце дадаць яго ў крупы ці каву. Аддзелены крэм ідэальна падыходзіць для падрыхтоўкі ўзбітых вяршкоў або сметанковага масла. \nНакрыйце абедзве банкі вечкамі і трымаеце іх у халадзільніку.\nВыкарыстоўвайце малако і сліўкі на працягу 1 тыдня.\nЯк вы захоўваеце крэм?\nКрэм лепш захоўваць у крыніцы ў арыгінальнай ёмістасці і астуджаць. Пасля куплі пастаўце яго ў халадзільнік, як толькі вы прыедзеце дадому. Выкарыстоўвайце крэм па тэрміне яго выкарыстання альбо на працягу 1 тыдня пасля адкрыцця ёмістасці. Двайны крэм можна захоўваць замарожаным да 3 тыдняў.\nЦі можа жэлацін замяніць агарам?\nТак, можна, але я рэкамендую паспрабаваць пераканацца, што гэта не паўплывае на смак.\nКалі я паспрабую метад у артыкуле, сумесь не гусцее пасля таго, як астыне. Што я раблю не так?\nМагчыма, вы не змешваеце жэлацін належным чынам, для згушчэння патрабуецца некаторы час.\nЦі магу я зрабіць гэты рэцэпт менш за паўтары гадзіны?\nВядома, проста выкарыстоўвайце двайны посуд - пажадана бляшаны альбо сталёвы, з лёдам у місцы пад ім. Як толькі жэлацін і цукар змешваюцца з малаком, выліце яго ў двайны посуд з вялікай колькасцю лёду, каб астудзіць яго, пакуль вы яго ўзбіце. Толькі не забудзьцеся выдаліць лёд, як толькі крэм згусне.\nЦі трэба мне ўжываць цукровую пудру?\nМожна выкарыстоўваць карычневы цукар або грануляваны цукар (1/4 шклянкі). Для Стевен і іншых заменнікаў цукру выкарыстоўвайце 1/4 чайнай лыжкі. Для мёду выкарыстоўвайце 1/4 шклянкі.\nЦі магу я захаваць смятану замарожанай для далейшага выкарыстання?\nТак, вы можаце замарозіць гэта для далейшага выкарыстання, але абавязкова змесціце яго ў герметычна закрытую ёмістасць.\nЦі можна замяніць жэлацін цукрам?\nНе. Каб гэты рэцэпт працаваў, неабходна выкарыстоўваць жэлацін.\nЦі трэба жэлацін араматызаваць жэлацін?\nНе, не араматызаваны жэлацін - гэта тое, што вы б выкарысталі для гэтага.\nНе, ваніль проста выкарыстоўваецца для дадання араматызатара. Вы можаце пакінуць яго цалкам альбо замяніць чымсьці іншым.\nГэта тое ж самае, як глазура, прыгатаваная з поўных тлушчаў?\nГэта будзе нясмачна. Смачны малочны водар узбітых вяршкоў адбываецца ад сапраўднага сметанковага тлушчу. Звычайнае ўзбітае малако выглядае даволі, але нясмачна. Гэта добрая ідэя скласці ў крэм, каб палегчыць яго альбо скласці ў што-небудзь смачнае, таму што яно адаптуецца да ўсяго, у чым змешваецца.\nЦі магу я выкарыстоўваць гэты крэм для стварэння кропельных канструкцый?\nРэцэпты алею і жэлаціну не дадуць вам сапраўды такі ж прадукт, які вы купілі б у краме, але яны будуць падобныя.\nБудзьце ўважлівыя, каб не перамяшаць узбітыя сліўкі. Калі змяшаць яго занадта шмат, ён пачне сырацца і пераходзіць на сметанковае масла!\nЯк замарозіць крэмЯк замарозіць малакоЯк зрабіць сметанковае масла з сырога малакаЯк прыгатаваць сухое малако на смак, як свежае малакоЯк зрабіць цяжкі крэмЯк зрабіць узбіты крэмЯк зрабіць узбіты крэм глазурайЯк захоўваць вараныя яйкіЯк замяніць смятануЯк даведацца, калі яйкі сырыя або ўкрутую


Сяргей Дубавец. СВАБОДА. Дым і дом | naviny.by\nСяргей Дубавец. СВАБОДА. Дым і дом\nУсё, што застаецца, прынамсі, затрымліваецца на больш доўгі час — гэта пахі. Так, як пахне асфальт улетку пасля дажджу у Мінску — ён не пахне нідзе...\nСяргей ДУБАВЕЦ / 21.11.2007 / 11:34 / Мнение\nРаніцою на пуставатай вуліцы каторы раз падумаў: як жа ўтульна пахне пячным дымком у сцюдзёным паветры. Нешта ў гэтым ёсць ад дзяцінства, ад вяртання дадому, ад прасвятлення душы...\nЗа паваротам мне адкрылася крыніца таго пячнога дымка — комін гарадскога следчага ізалятара. Але адчуванне дома і настальгічны водсвет дзяцінства ад гэтага не зніклі. Выгляд турмы арганічна дапоўніў іх, як тыя цёплыя ўспаміны звязваюцца часам са службай у войску, што мала чым адрознівалася ад турмы. Альбо як захапленне сілаю духа сядзельцаў сталінскіх лагераў, якіх табе давялося пазнаць, — заўсёды асобаў цэльных і дужых. Выходзіць, тое, што ніяк не звязваецца міжсобку ў прынятых стэрэатыпах, можа зусім неаддзельна існаваць у душы. Дом і турма. Пячны смурод і водсветы дзяцінства...\nА можа гэта таму, што самае першае слова, якое я сказаў у жыцці, было — дым? Бабуля Даня вынесла мяне на ганак і, паказваючы на комін Мазырскага піўзаводу, сказала: «Глядзі, Сярожа, дым!» І я паўтарыў: «Дым!»\nМазырскі дом, у якім я сказаў сваё першае слова (і якога даўно ўжо няма) стаяў каля самага рынку (якога таксама няма). Рыначная прыбіральня адной сваёй сцяной заходзіла ў наш двор. Гэта цяпер у тым месцы пуста і бязлюдна. А тады на рынку проста віравала жыццё. Мора народу, стракатыя дэкарацыі з развешаных тавараў, вазы, машыны, аўтобусы... І непазбежныя пахі гэтай жыццядзейнасці заўсёды напалам з пахам карболкі запаўнялі наш двор.\nНе дзіва, што той прыбіральны смурод быў першай маёй асацыяцыяй, калі прачытаў радок «И дым отечества нам сладок и приятен». Тут не было ніякай падспуднай думкі, і нават іроніі не было. Проста калі ты гадуешся ў такой атмасферы, дык непазбежна прымаеш такое «отечество» як дадзенасць. Зразумела, я паўсміхаўся сам сабе з нязвыклага спалучэння, маўляў, як можа стасавацца «отечество» і дух грамадскай прыбіральні. Стасуецца, не гледзячы на прынятыя стэрэатыпы.\nСітуацыя паўтарылася, калі мы перабраліся ў Мінск і атрымалі новую кватэру на вуліцы Пуліхава. Хто там бываў, ведае, што на Пуліхава месціцца водаканал і там зімой і летам на ўсю акругу стаіць часам пах тухлых яек. Тым не менш, раён лічыўся прэстыжным, і ніхто носам не круціў. Але нават і не ў прэстыжнасці справа. Што рабіць, калі менавіта гэткі пах сустракае цябе першым з усіх тваіх падарожжаў? Калі, вяртаючыся, ты прагнеш хутчэй датэпаць дадому, тады самое пачуццё дома ў табе абвастраецца, і кожны кіламетр у бок дому здаецца ўсё даражэйшым... А гэты пах — як атрыбут апошняга кіламетра.\nУ мегаполісах, у вялікіх гарадах свету такія рэчы не асабліва заўважныя. Не-не дый пахне чымсьці такім і ў Нью-Ёрку, і ў Лондане, і ў Празе. Але там хапае іншых дзівосаў, каб не звяртаць увагі на выпадковы смурод. Аднак я ведаю, наколькі важныя пахі для беларуса.\nМенавіта пахі кампенсуюць нам адсутнасць гістарычнага асяроддзя ў гарадах і адсутнасць нейкіх адзнак адметнасці нашага «отечества». Я згадваю словы Максіма Клімковіча, які пісаў, што яму даражэй пахі з расколінаў у руінах старога Мінска, чым штучныя фасады навабудаў. І праўда, навабуды не адгукаюцца ў табе водсветамі дзяцінства і вяртаннем дадому. Бо ў іх не ўтрымліваецца памяць.\nКалі Сартр казаў, што трыццаць гадоў купляе тыя самыя цыгарэты ў тым самым шапіку на рагу той самай вуліцы ў таго самага прадаўца, я спрабую ўявіць сабе нешта падобнае ў нас, і не магу. За дзесяць гадоў усё зносіцца і знікае, як у маім родным Мазыры, дзе нават узгоркі, на якіх спрадвеку стаіць горад, умудраюцца зразаць. Альбо як у Мінску, дзе я магу колькі заўгодна шукаць дух горада свайго дзяцінства, і — марна.\nУсё, што застаецца, прынамсі, затрымліваецца на больш доўгі час — гэта пахі. Так, як пахне асфальт улетку пасля дажджу у Мінску — ён не пахне нідзе. Пахі ў вялікай ступені замяняюць нам культурнае асяроддзе, бо тое, што ў нас выдаецца за культуру, амаль цалкам сурагаты і манекены, імітацыі і падробкі. Але ж і пахі не вечныя. Вось асфальт замянілі пліткай — і няма яшчэ аднаго атрыбута майго дзяцінства і майго горада.\nТолькі я даўно перастаў шкадаваць пра гэта. Урэшце, усё адноснае. Як той па-хатняму ўтульны дымок над комінам турмы.\nТэги: дым дом Дубовец Дубавец Персона: Сергей Дубовец\nForbes назвал самые странные дома 2010 года\nСяргей Дубавец. СВАБОДА. 50\nВыборы: как Лукашенко из вакханалии делает праздник 5682\nАвторынок Германии растет: какие машины покупают немцы 2842


Кіраўнікі каталіцкай і праваслаўнай цэркваў заклікалі сусьветных лідэраў «пачуць крык зямлі»\n01 верасень 2017, 18:30\nПатрыярх Канстанцінопальскі Варфаламей і Папа Рымскі Францыск. Архіўнае фота.\nПапа Рымскі Францыск і патрыярх Канстанцінопальскі Варфаламей у пятніцу заклікалі сусьветных лідэраў да калектыўнай барацьбы са зьменай клімату, заявіўшы, што стан плянэты пагаршаецца і ў першую чаргу ад гэтага пацярпяць найбольш уразьлівыя катэгорыі насельніцтва.\nЗаклік прагучаў праз тры месяцы пасьля таго, як прэзыдэнт ЗША Дональд Трамп выйшаў з заключанага ў Парыжы міжнароднага кліматычнага пагадненьня, нацэленага на абмежаваньне выкідаў парніковых газаў.\n«Мы настойліва заклікаем усіх, хто з прычыны свайго становішча нясе сацыяльную, эканамічную, а таксама палітычную і культурную адказнасьць, пачуць крык зямлі і паклапаціцца пра патрэбы людзей, якія апынуліся на абочыне грамадзтва», — гаворыцца ў сумеснай заяве Францыска і Варфаламея.\nЛідэр 1,2 мільярда каталікоў і лідэр 300 мільёнаў праваслаўных заклікалі «у першую чаргу» адрэагаваць на «заклікі мільёнаў і падтрымаць сусьветны кансэнсус у імя выратаваньня нашага скалечанага тварэньня».\nЗаява ня зьвернутая да якога-небудзь пэўнага лідэра.


14 сакавік 2012, 09:17\nЭўрапарлямэнт правядзе дэбаты па сытуацыі ў Беларусі на пленарнай сэсіі ў Страсбургу. Прыкладны час дэбатаў: ад 17 да 23 гадзіны паводле менскага часу.\nЧакаецца, што з заявай перад эўрапарлямэнтарамі выступіць вярхоўны прадстаўнік ЭЗ па зьнешняй палітыцы і палітыцы бясьпекі Кэтрын Эштан.\nПа выніках дэбатаў плянуецца прыняць рэзалюцыю, галасаваньне па якой заплянавана на 15 сакавіка.\n«Свабода» будзе сачыць за разьвіцьцём падзеі.\nНа мінулым тыдні віцэ-сьпікер Эўрапарлямэнту Яцэк Пратасевіч сказаў, што на сэсіі, якая пачнецца 12 сакавіка ў Страсбургу, беларускае пытаньне абмяркоўвацца ня будзе.\n«Мы адмыслова вырашылі рэзалюцыю па Беларусі ўхваліць праз два тыдні, падчас сэсіі ў Бруселі», — заявіў тады Пратасевіч «Свабодзе».\nПратасевіч адзначыў, што канфлікт паміж Беларусьсю і Эўразьвязам настолькі абвастрыўся, што «зараз застаецца толькі адзін крок да фактычнага разрыву дыпламатычных стасункаў — папрасіць беларускіх амбасадараў у краінах ЭЗ выехаць на кансультацыі і такім чынам абмежаваць дыпадносіны да такога ўзроўню, які зараз існуе паміж Менскам і Вашынгтонам ».\n«Гэтага нельга выключаць, але мы вырашылі даць час на роздум, перш за ўсё Менску, бо гэта Менск усё пачаў. Можа, за гэтыя два тыдні наступіць працьверажэньне. Мы ня хочам ізаляваць Беларусь, але хочам дамагчыся ад Менску таго, што для нас мае асаблівае значэньне — на сёньня гэта перш за ўсё вызваленьне палітвязьняў», — сказаў Пратасевіч.\nУ выніковым дакумэнце саміту ўтрымліваецца заклік да Рады ЭЗ працягнуць працу ў гэтым напрамку, нагадвае БелаПАН.\nСарыюш-Вольскі: «Лукашэнка ідзе на вайну»


Фэрмэр, які можа сабе дазволіць усё\n16 чэрвень 2010, 22:47\nРозгалас сярод слухачоў «Свабоды» і наведнікаў нашага сайту выклікаў матэрыял пра фэрмэра зь вёскі Мацкі на Меншчыне Ўладзімера Матусевіча. Адны захапляліся ўзорам прынцыпова новага беларуса, якія атрымлівае маральныя і матэрыяльныя дывідэнды ад зямлі, на якой працуе; іншыя западозрылі, што дабрабыт фэрмэра трымаецца на жорсткай эксплюатацыі аднавяскоўцаў і непразрыстай «прыхватызацыі» дзясяткаў гектараў саўгаснай уласнасьці.\nІгар Карней працягвае тэму «Маёнтку Матусевічы».\nУладзімер Матусевіч вось ужо больш за 20 гадоў працуе сам і дае зарабляць іншым. Прынамсі, аплата ў ягоным маёнтку адназначна ня горшая, чым у ацалелых яшчэ калгасах:\n«Паводле заробку — думаю, што далёка ня горш, чым у дзяржаўных гаспадарках. Я зараз плачу 1 эўра за гадзіну працы любому работніку. Эўра, праўда, крыху зараз упаў, але тым ня меней. Мінімальная аплата — 35 тысяч рублёў за дзень працы. А кваліфікаванаму работніку ўжо трэба плаціць 50, 60, 70, 80 тысяч у беларускіх рублях і нават больш. Бо нармальнаму, сумленнаму працаўніку і плаціць трэба адпаведна».\nПлошчу сваіх надзелаў за прамінулы час спадар Матусевіч падвоіў: пачынаў з 20 гектараў, зараз валодае ўдвая большай колькасьцю. Практычна ўсю зямлю даводзілася акультурваць:\n«Я больш зямлі нават не хачу. У мяне 40 гектараў, уключна зь лесам. Адразу мне далі некалькі маленькіх палёў, каб я ад іх адчапіўся. Гэта быў 21 гектар зямлі, але зь іх толькі 7 гектараў пашні. Астатняе — сенажаці забалочаныя, лясы засьмечаныя, то бок усё, што непатрэбна было саўгасу. Толькі і пажадалі — ну, давай, гадуйся. А ўжо зараз, гады два таму, прапаноўвалі, каб я браў зямлі колькі заўгодна! Таму што праблемы з гаспадаркай, і ўвогуле лесам зарастае шмат зямлі пад Менскам».\nУ вядзеньні гаспадаркі мужу і жонцы Матусевічам дапамагае сястра спадара Ўладзімера, зь якой ён дзеліць трохпавярховы дом-замак, а таксама сын з жонкай і найманыя працаўнікі. Апошніх даводзіцца зьбіраць па ўсёй акрузе:\n«Мясцовых практычна няма. У мяне працуе сям’я зь Вілейскага раёну, з суседняй гаспадаркі. Там гаспадарка таксама абвалілася. У нас жа зараз модна любую слабую гаспадарку навязаць прыватніку, арганізацыі, якія працуюць добра. Як Нацбанк курыруе лукашэнкаўскую Александрыю, так і гаспадарку майго работніка на Вілейшчыне навязалі нейкай прыватнай кавярні. А прыватнік не захацеў, кінуў усё і сышоў. Так што адтуль пераважна мае работнікі, ну, і з суседніх вёсак. Гэта ўжо астаткі людзей, якія не ўладкаваліся ў жыцьці і проста свой век дажываюць. Калі я пачынаў, то мог дазволіць сабе працаўнікоў шмат. Тады і іншыя культуры вырошчваў, нават злоўжываў: як згадваю, 25 чалавек мог за дзень назьбіраць, прывезьці — працуйце. Мне было выгодна, ім выгодна. Але зараз такой раскошы дазволіць не магу, таму што іх няма нават ува ўсёй акрузе».\n«Наёмнік» — сябра і памочнік фэрмэра.\nКарэспандэнт: «Вы казалі, што нават жанчына-інвалід у вас працуе…»\n«Так, яна сама просіцца, калі можна рабіць, седзячы дома, ці ёсьць сядзячая праца. Была ў мяне на месяц такая прапанова — цыбулю чысьціць. Яны з задавальненьнем зьбіраюцца, у іх сваё кола — пэнсіянэры, як я кажу, „слабая“ брыгада. Яны цэлы дзень чысьцяць — і грошы зарабляюць, і паміж сабой кантактуюць. Маладзейшым ёсьць у полі праца. Кожны, хто хоча, зарабляе».\nКожнаму каліву — «індывідуальны» падыход.\nМногія наведнікі сайту «Свабоды» ў сваіх выказваньнях салідарныя: маўляў, менавіта такія пасьпяховыя людзі і павінны быць узорам для беларусаў — у тым ліку і ва ўладзе. Цікаўлюся ў спадара Матусевіча: пры сваёй надзвычай актыўнай жыцьцёвай пазыцыі ці была прага дарвацца хоць да якой мінімальнай улады? Хоць бы на ўзроўні дэпутата сельскага савету?\n«Не. Ведаеце, гэта цяжкая праца, і я шкадую гэтых людзей. Я не магу сабе ўявіць, як Лукашэнка ўвесь час ходзіць у атачэньні целаахоўнікаў, спачуваю нават звычайнаму старшыні сельсавету. Так, можа, у яго і ёсьць нейкі пралаз да карупцыі, каб што-небудзь прыдбаць, але ж гэта такая марока! Увогуле праца зь людзьмі надзвычай складаная. Я сам папрацаваў у камунальнай гаспадарцы, быў начальнікам ЖЭСу № 47 у Менску. Калі людзі просяць, а ты ня можаш дапамагчы, яны плачуць, абураюцца, гэта вытрываць вельмі цяжка. Дый людзі ўсе розныя — і хворыя, і зацыкленыя на чымсьці. Таму праца зь людзьмі вельмі цяжкая. А што да ўлады, то гэта такі бруд, што лепей ужо быць такім. Я не разумею нават апазыцыю. Некалі крыху дапамагаў, многіх ведаю, асабліва з БНФ. Але не разумею іхнага разладу, таго, што яны ня могуць нешта падзяліць, што яны такія слабенькія, увесь час дробяцца. Бо гэта якраз тое, што выгадна ўладзе».\nУладзімер Матусевіч — сапраўды ўзор у тым, як, жывучы ў вёсцы, істотна пашырыць рамкі будзённасьці. «Праца ня мае сэнсу, калі за ёй нічога ня бачыш», — лёзунг, нязвыклы для бальшыні беларусаў, але рэальны для фэрмэра Матусевіча:\n«Кожны год я дазваляю сабе адпачынак. Не гатэльны, а экстрым. У міжсэзоньне Шэнген адкрываю, еду за мяжу; летам раблю тыднёвыя велападарожжы па Беларусі ці па Расеі, дзе не патрэбна візы. Месяц кожнага лютага прысьвячаю знаёмству з новымі краінамі. Даўно хацеў паглядзець Украіну: сёлета пабываў у Адэсе, паезьдзіў па Бесарабіі. Было холадна і сьнежна, дык паехаў у Крым, бо ніколі дагэтуль ня быў, аблазіў увесь паўвостраў. А як была інаўгурацыя Януковіча, зьезьдзіў у Кіеў. Параўнаў, збоку паназіраў, хоць, канечне, мала было часу паўнабакова параўнаць Беларусь і Ўкраіну. У мінулым годзе быў у Францыі. Прыехаў у Парыж, перабраўся на іншы вакзал, і ў той жа дзень пачалося маё падарожжа па краіне. Пачаў зь месца, дзе высадзіліся амэрыканцы падчас вайны, каб вызваляць Эўропу, і я там таксама высадзіўся. Канечне, за тыя 12 дзён прайшоў толькі траціну Францыі. Пазалетась Прыбалтыку аб’ехаў — у Латвіі ў мяне сваякі жывуць, у Эстоніі за савецкім часам я вучыўся. То бок вакацыі сабе дазваляю. І думаю, колькі ўжо мне актыўнага жыцьця дадзена, то трэба кожны год скарыстоўваць. У наступным годзе пляную паглядзець Грузію, потым паехаць у Азэрбайджан, Армэнію, Турэччыну, а адтуль ужо морам у Адэсу ці нейкім іншым шляхам вярнуцца. Вось такія пляны».\n«Маёнтак Матусевічы» — фэрмэрская гаспадарка, спэцыялізаваная перадусім на гародніне. На 40 гектарах растуць практычна ўсе гатункі капусты, а таксама цыбуля, сельдэрэй, пятрушка, дзясяткі відаў кветак. Гаспадар афіцыйна зарэгістраванага маёнтка не залежыць ад банкаўскіх крэдытаў і ня просіць субсыдый на пасяўную і ўборку, бо разумна суадносіць прыбытак і неабходныя ўкладаньні. Гонар спадара Ўладзімера — сучасны трохпавярховы дом, які, словамі суразмоўцы, павінен стаць надзейным прытулкам наступным пакаленьням фэрмэраў Матусевічаў.\nГаспадар маёнтку Матусевічы


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » Фальшывая ілюстрацыя\nВыпадковая сустрэча з адным менскім выданьнем школьнага падручніка выклікала ў мяне ўспаміны пра даўні фэномэн пад назовам “русская школа в БССР”. Паўстагоддзя таму беларускія малодшыя школьнікі пачыналі сістэматычнае азнаямленьне з нібыта “велікім і могучім, благоуханным” у падручніку, які называўся “Родная речь”. Не “Русскій язык”, а менавіта так… Дагэтуль мне памятаюцца галасы аднакласьнікаў, якія гукаюць чужыя словы: “Заўтра будзет “Радная рэч…” На вокладцы той кніжкі была зьмешчана “карцінка”: краявід з ціхамірнай рачулкай і танюсенькімі бярозкамі. Ужо пазьней, чытаючы кнігі па гісторыі мастацтва і наведваючы галерэі, я даведаўся, што “карцінкай” было абрана бясконца лірычнае і прыгожае па каларыту палатно Ісака Левітана (1860-1900) “Залатая восень”. Маскоўскія русіфікатары савецкай дзятвы (падручнік быў разьлічаны на ўсе саюзныя рэспублікі) абралі менавіта гэты твор як сымвал Расеі, “русского духа” і “родной речі”. Маўляў, вось у ім выказана ўся таямнічая руская душа. Ніхто тады нікому не тлумачыў, што ў якасьці “русского духа” ілюстратары вынесьлі на вокладку рэпрадукцыю карціны пэндзля местачковага габрэя з летувіскіх Кібартаў. Таленавіты мастак стварыў больш за тысячу твораў, жывучы ў Маскве, і сапраўды далікатна перадаў настроі прыроды. Але ўвесь час яго перасьледвала царская адміністрацыя, патрабуючы высяленьня за “рысу аседласьці”. Афіцыёзныя зьдзекі спрычыніліся да таго, што Левітан рана сышоў у магілу. Але ніхто не распавёў нам пра гэта.\nНовы падручнік для 10 класа ад мінадукацыі РБ называецца цяпер больш непасрэдна – “Русский язык”. Зразумела, што гэтая матэрыя зьяўляецца галоўнай у пэдсістэме лукашызму, ніхто гэта не аспрэчвае. Вынікі гэтага прыярытэту назіраюцца ва ўсім нашым грамадзтве, асабліва ў маладым пакаленьні: шырокая распаўсюджанасьць дзікай маскальскай лексікі, крайняя беднасьць слоўных вобразаў, падзеньне адукацыйнага ўзроўню. Вось што значыць, калі замест роднай мовы татальна навязана “родная речь”.\nМенскія русіфікатары абралі для падручніка сваёй “речі” адмысловую “карцінку” мясцовага паходжаньня. Ісак Левітан для іх недастаткова рускі. Яны ляпнулі на вокладку рэпрадукцыю карціны пад тытулам “Каложа” (зноў жа нічога не тлумачачы дзецям і іхным бацькам). Краявід намаляваны класікам беларускага жывапісу, ярчэйшым мастаком сучаснасьці Віталем Цвіркай (1913-1993). У ім адлюстравалася бліскучасьць мастацкага бачаньня беларускай спадчыны, нашай духоўнай гісторыі. Барысаглебская (Каложская) царква XII cтагоддзя на беразе Нёмана на ўскраіне Горадні – адзін з сымвалаў вечнай Беларусі. І вось гэты мастацкі вобраз штучна і нахрапіста прылеплены прыслужнікамі чужынцаў у якасьці стэрэатыпнага ўвасабленьня іхнай “родной речі”.\nЗроблена сякерна, нахабна, як і ўсё ў злачыннай палітыцы русіфікацыі.


У КУВСП імя Маркава працуюць ад світання — да змяркання — Шарковщина. Новости Шарковщины. Клiч Радзiмы. Клич Радзимы\nУ КУВСП імя Маркава працуюць ад світання — да змяркання\nУ актыўнай фазе у сельгаспрадпрыемствах раёна ідуць цяпер работы па сяўбе азімых зерневых культур. Большасць гаспадарак цалкам завяршыла ўборачную кампанію. У некаторых засталіся лічаныя гектары зерневых і зернебабовых культур, якія праз дзень-два будуць абмалочаны.\nЗараз асноўныя сіля хлебаробы Шаркаўшчынскага раёна скіравалі на закладку ўраджаю 2021 года. Старанна і рупліва ідзе пасяўная кампанія ў КУВСП імя Маркава. Нягледзячы на той факт, што гаспадарка не займае ў раёне лідзіруючыя пазіцыі, тут кіраўніцтва, спецыялісты і усе работнікі прыкладаюць максімум намаганняў, каб працаваць на станоўчы вынік.\n8 верасня большая частка тэхнікі, якая маецца ў наяўнасці ў гаспадарцы, была задзейнічана на палетках каля вёскі Ружамполле. Узворваннем і культывацыяй глебы на энерганасычаных трактарах “Кіравец” К-744 займаліся Аляксандр Руткоўскі і Святаслаў Відун. Следам за імі сеялі пшаніцу Аляксандр Кірэй на трактары “Беларус” МТЗ-1221 з сеялкай “Лемкен” і Канстанцін Руткоўскі на энерганасычаным трактары “Беларус” МТЗ-3022 з камбінаваным пасяўным агрэгатам АПП-6А.\n— Сёння плануем завяршыць засяваць 40-гектарнае поле, каб потым пераехаць на наступны ўчастак, — кажа сеяльшчык Аляксандр Кірэй. — Цяпер самыя аптымальныя тэрміны для сяўбы азімых зерневых, таму кожны з нас, хлебаробаў, стараецца рацыянальна скарыстаць па максімуме гэты час для закладкі ўраджаю будучага года. На світанку пачынаем сваю работу і заканчваем яе, калі сонца хаваецца за гарызонт. Аб’ёмы сяўбы азімых культур вельмі вялікія, таму мы не марнуем дарэмна час, а старанна працуем. Тэхніка спыняецца толькі тады, калі пройдзе буйны дождж ці здарацца няспраўнасці у трактары ці сеялцы.\n— Сёння я першы дзень працую на сяўбе, — гутарыць з намі механізатар Канстанцін Руткоўскі. — Пасля корманарыхтоўчых работ значнага рамонту патрабаваў трактар, у пасяўным агрэгаце таксама трэба было замяніць значную колькасць запасных частак. Тэхніка ўжо вельмі старая, амаль кожны дзень здараюцца паломкі. А гэта, у сваю чаргу, адмоўна ўплывае на ход пасяўной кампаніі. Тым не менш, стараемся своечасова, у сціслыя тэрміны адрамантаваць, каб зноў рушыць на палеткі і загортваць насенне азімых культур у глебу.\nНа трактары “Беларус” МТЗ-82 у счэпе з сеялкай СПУ-4Д сяўбой азімага рапсу займаўся механізатар Пётр Мядзюха. Мужчына ўжо не першы год задзейнічаны на гэтай рабоце, таму своечасова і якасна засеяў запланаваныя 250 гектараў гэтай каштоўнай сельскагаспадарчай культурай.\nСёлета ў КУВСП імя Маркава запланавана пасеяць 1705 гектараў азімых зерневых. Па стане на 10 верасня было пасеяна гектараў, што складае працэнтаў да задання. Час прыспешвае хлебаробаў, а яны, у сваю чаргу, працуюць і ў выхадныя, і ў святы, каб у наступным годзе мець багаты ўраджай.\nКаб павялічваліся надоі малака (рэпартаж з МТФ «Сасноўцы» ААТ «Даватарскі»)\nУ раёне завяршаецца касьба траў першага ўкосу, падводзяцца вынікі працоўнага спаборніцтва сярод механізатараў\nЗ захаваннем усіх патрэбных тэхналогій працуюць спецыялісты і работнікі малочнатаварнай фермы “Наваселле” ААТ “Агратэхсэрвіс”\nНовы праект Канстытуцыі абмеркавалі на дыялогавай пляцоўцы ў Радзюках\n17 января 2022 года Витебский областной комитет БРСМ запускает медиапроект «PRO_Закон»\nНа встрече в Шарковщинском КОСЗ обсудили новый проект Конституции\nКак без вреда для здоровья окунуться в прорубь на Крещение? Рекомендации спасателей\nАлеся ГРИДЮШКО: «Хочу, чтобы и дальше наша страна оставалась социально-ориентированной и независимой»


Культура - Прадзюсар рокавых традыцый\n— Калі ты зразумеў, што беларускамоўныя песні табе менавіта жыццёва неабходныя?\n— У пачатку 1990-х гадоў, калі я пачуў гурты “Бонда”, “Мроя”, “Мясцовы час”, ULIS, потым былі “Крама”, N.R.M. Тады іх запісы яшчэ шырока не прадаваліся, але па радыё песні тых гуртоў часам гучалі, і я запісваў іх на свой касетны магнітафон. Даваў абвесткі ў часопісах, маўляў, шукаю таго, хто захапляецца беларускай музыкай. Грамадзянская пазіцыя, што была заяўлена ў тэкстах гэтых выканаўцаў, нейкія сацыяльныя тэмы, якія яны закраналі, адпавядалi і маім думкам — думкам маладога чалавека постперабудоўнага перыяду, калі наша краіна здабыла незалежнасць. У 1996-м годзе мы з маім прыяцелем Сяргеем Сахаравым стварылі пры “Таварыстве беларускай мовы” суполку (яе з гадамі людзі сталі называць хто як — і лэйбл, і кампанія, і неяк яшчэ), што стала займацца правядзеннем канцэртаў беларускамоўных выканаўцаў, выпускам іх пласцінак. Калі не блытаю, першы канцэрт, які мы правялі ў Беларускім дзяржаўным педагагічным універсітэце, дзе вучыўся Сахараў, быў гурта N.R.M. Ну і так усё пайшло-паехала. У 1998-м у Мінску далі старт серыі клубных канцэртаў “Вольныя танцы”, па выніках якой быў выдадзены зборны дыск “Вольныя танцы: слухай сваё!” — першая ў гісторыі сучаснай айчыннай музыкі кампіляцыя з кампазіцыямі на беларускай мове альтэрнатыўных выканаўцаў (выключэннем стала толькі адна рускамоўная песня гурта “Нейро дюбель”).\n— А як здарылася, што ваш лэйбл звярнуўся да малавядомай і непапсовай беларускай музычнай спадчыны?\n— Асноўным генератарам ідэі — серыі кампакт-дыскаў “Беларускі музычны архіў” — быў журналіст Вітаўт Мартыненка. Ён распрацаваў агульную канцэпцыю — аж да афармлення вокладак пласцінак, шукаў і падаваў матэрыял (у тым ліку інфармацыйны), вызначаўся з тым, альбомы з творамі якіх выканаўцаў павінны выйсці і ў якой паслядоўнасці. Далучыў ён да гэтай справы і свайго сябра журналіста Анатоля Мяльгуя. У задачы ж лэйбла ўваходзілі падрыхтоўка дыскаў да выдання, іх рэклама і продаж. (Але, вядома, менавіта дзякуючы Вітаўту і Анатолю я вельмі і вельмі многае даведаўся не проста пра гісторыю беларускай музыкі, а аб гісторыі нашай краіны наогул.) І гэтымі пласцінкамі, і ўсёй аўдыяпрадукцыяй пад маркай нашай суполкі мы гандлявалі цалкам легальна і з захаваннем усіх аўтарскіх правоў.\n— Якімі сваімі праектамі ты больш за ўсё ганарышся?\n— Серыямі дыскаў “Вольныя танцы...” і “Беларускі музычны архіў”. Пласцінкамі з нашымі метал-выканаўцамі — атрымалася ў выніку энцыклапедыя беларускай “цяжкай” музыкі (спачатку яна называлася Hard Life / Heavy Music, а потым Metallection,\nвыйшла чатыры такіх тэматычных кампакта з песнямі на беларускай мове). Альбомам “Легенды Вялікага Княства”, прысвечаным музыцы Сярэднявечча і Рэнесансу. Праектам “Генералы айчыннага року” — дыскам з песнямі вядучых беларускіх рок-выканаўцаў і канцэртнай прэзентацыяй яго, што прайшла ў 2004-м годзе ў сталічным Лядовым палацы на вуліцы Прытыцкага. Кнігай “222 альбомы беларускага року і ня толькі”, якую напісалі Мартыненка і Мяльгуй. Выставай карцін музыкантаў “Музыка без межаў”…\n— Прабач за такое пытанне: і добра вы зараблялі на канцэртах, рэалізацыі пласцінак? Машыну хоць бы прыдбаў?\n— Ды якое там! Для Захаду наклад дыска ў тысячу асобнікаў наогул не лічыцца бізнесам. Мы займаліся, калі ўжо гучна казаць, асветніцкай дзейнасцю — праз дыскі, канцэрты. Атрыманыя грошы ішлі на правядзенне новых акцый, на запіс і выпуск новых рэлізаў. А машыны ў мяне няма... У жонкі ёсць…\nУ тую ж раку ў другі раз\n— У 2014-м годзе ты абвясціў, што выпускам пласцінкі “Белая вада” гурта “Крама” ваша суполка спыняе сваё існаванне…\n— Дакладней, спыняе выданне дыскаў — у гэтым жа была наша асноўная дзейнасць. Бізнес па выпуску дыскаў да таго часу ў Беларусі амаль памёр, яго адолеў інтэрнэт (ды і ва ўсім свеце індустрыя па выданні кампакт-дыскаў цяпер ужо знаходзіцца ў заняпадзе). Напрыклад, у Мінску засталася адна, ну, можа, дзве крамы, якія спецыялізуюцца на гандлі пласцінкамі. А тое, што выпускаецца самімі артыстамі, у сваёй асноўнай масе мінімальна па тыражы і ўяўляе з сябе не заводскія асобнікі, а так званыя “самарэзы”. Хіба што такія, як Лявон Вольскі, Віктар Шалкевіч, Зміцер Вайцюшкевіч, гурт “Стары Ольса”, могуць сабе дазволіць выдаваць творы прыстойнымі накладамі, бо маюць аншлагавыя канцэрты і вялікае кола сваіх прыхільнікаў. Аднак сёлета мы зноў пачалі выдаваць дыскі, заводскія, выпусціўшы двайны альбом у шыкоўным дзігіпаку “Праўда ў віне” / “Сыны старадаўняй Літвы” музыканта гурта “Стары Ольса” Алеся Чумакова. Але ці будзе гэта працягвацца — паглядзім.\n— І яно табе трэба, калі перспектыў у такога бізнесу няма?\n— Мы палічылі, што павінны папрацаваць з Алесем, бо тыя творы, якія ён складае, запісвае, практычна не транслююць ні па радыё, ні па тэлевізары, дзе іх лічаць “нефарматам”. Мы ж перакананыя, што творчасць Чумакова з’яўляецца здабыткам у музыцы i яна павінна быць матэрыялізаваная на аўдыяносьбітах. Да таго ж, такая музыка будзе дакладна запатрабаваная за мяжой, таму і выдалі яе ў дзігіпаку, каб не было сорамна.\n— Ці шмат крыўдных слоў у свой адрас пачуў пасля таго, як стаў ладзіць канцэрты замежных музыкантаў, кшталту, “прадаўся Супрановіч”?\n— Тут трэба размежаваць маю дзейнасць. Суполка наша працягвае жыць. I існуе агенцтва, якое займаецца канцэртамі і беларускіх, і замежных выканаўцаў. I гэта таксама мая праца. Мае погляды на беларускую музыку, беларускую культуру, на ўсё беларускае ніколькі не змяніліся, і калі ёсць магчымасць зрабіць нешта патрэбнае для нашай краіны — няважна, у якой галiне, я заўсёды на тое адгукаюся ці ж сам ініцыюю розныя праекты. А крытыка, вядома, спачатку крыўдзіла. Крыўдзіла неразуменне людзей, напэўна, занадта прынцыповых, радыкальна настроеных. У мяне таксама ёсць прынцыпы, але калі мне трэба будзе супрацоўніцтва з чалавекам, з якім існуюць кардынальныя разыходжанні па якіх-небудзь пытаннях — не працоўных, я на час гатовы забыцца на iх. У гэтым выпадку прыярытэтным для мяне з’яўляецца наша сумесная праца — яна павінна быць выканана добра. А потым, дапусцім, мы можам спрачацца і лаяцца з ім у сацыяльнай сетцы.\nПораху не шкада!\n— Як, на твой погляд, змянілася тая музыка, што ты раскручваў?\n— Зараз даводзіцца змяняць свае падыходы да працы, бо як спяваў Вольскі: “Я рок-музыкант старых традыцый, гэта не прызванне, гэта пазіцыя…” Трэба быць у трэндзе. Так як беларускай музыкай я цяпер займаюся не надта шмат, то пра тое, што адбываецца з яе непапсовым складнікам, ведаю мала. Раней яна — натуральна, беларускамоўная — праз мяне праходзіла амаль уся, цяпер я нешта адсочваю, аднак вельмі выбарачна. Але бачу, што, напрыклад, пад які-небудзь буйны фестываль, для яго развіцця, сёння ў краіне выканаўцаў няма. Можа, толькі гурт Dzieciuki адказвае майму ўяўленню аб сучасным беларускамоўным року.\n— Няўжо і новыя дыскі нашых рок-мэтраў не слухаеш?\n— Спецыяльна не… Хаця стараюся быць у курсе. З таго, што безумоўна зрабіла на мяне ўражанне апошнім часам — гэта двайны альбом Віктара Шалкевіча “Такая доўгая зіма” / “Балады. Найлепшае”.\n— Ёсць сёння сілы, а галоўнае — жаданне, каб замахнуцца на буйную канцэртную акцыю — накшталт тых жа “Генералаў...”?\n— На дадзены момант, хутчэй, што не. Ну і заўсёды хацелася рабіць нешта, што было б на прыступку вышэй. Зараз у краіне праводзіцца шмат фестываляў, на жаль, беларуская рок-музыка не\nзаўсёды займае на іх належнае месца. Але ж былі ўдалыя спробы рабіць фестывалі цалкам з беларускім лайн-апам, спадзяюся, новае пакаленне арганізатараў канцэртаў працягне гэтую справу. А я пры патрэбе гатовы падключыцца -- вопыт назапашаны каласальны, пораху яшчэ трохі ёсць. 40 гадоў -- гэта не фініш для мяне, аднак я ўсё ж такі шмат у чым застаўся ў тым музычным часе. Ён быў выдатны, дзіўны, цікавы, багаты на адкрыцці і падзеі ў музыцы. І 2010-я гады, вядома, таксама для кагосьці сапраўды такія ж па адчуваннях.


Як святкавалі Дзень Волі ў Мінску. Фотарэпартаж Фота - Віцебская вясна\nСвяткаванне Дня Волі адбылося ў Кіеўскім скверы Мінску 24 сакавіка. Сонечнае надвор’е, добрая музыка і светлыя людзі склаліся ў яркае святочнае пано, якое перадае фотарэпартаж, падрыхтаваны ПЦ “Вясна”.\nМерапрыемства было арганізаванае палітычнымі партыямі і рухамі: Беларуская-хрысціянская дэмакратыя, Абʼяднаная грамадзянская партыя, Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) і рухам «За Свабоду».\nУ мітынгу-канцэрце, прымеркаваным да 101-годдзя са дня абвяшчэння незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі ўдзельнічалі гурты «Водар», «Няхай», KaS, «Дай дарогу», N.R.M. і «Разьбітае сэрца пацана».\nПрыкра, што не абыйшлося без затрыманняў. Цягам дня былі затрыманыя актывісты Наталля Басалыга і Зміцер Дашкевіч.\nНапрыканцы ўдзельнікі святочнага мітынгу-канцэрта выканалі разам гімн „Магутны Божа”. На гэтым адзначэнне Дня Волі ў Менску скончылася.\nКрыніца: Як святкавалі Дзень Волі ў Мінску. Фотарэпартаж Фота