У Рагачове прайшоў Дзень беларускага пісьменства\nПашана роднаму слову\nОпубликовано: 05.09.2016 20:09:35\nНа адзін дзень насельніцтва Рагачова ўзрасло амаль удвая. Прычым стала яно шматнацыянальным. Заўсёды з задавальненнем едуць на Дзень беларускага пісьменства расіяне, украінцы, казахі, а таксама госці з далёкага замежжа. Што цягне іх у няблізкі шлях? Слова, кніга, прэса — наш духоўны скарб, які дзякуючы Максіму Багдановічу, Уладзіміру Караткевічу, Івану Шамякіну і іх паслядоўнікам — сучасным пісьменнікам сёння гучыць далёка за межамі Беларусі. У нядзелю ж гэтыя гукі даносіліся найперш з Рагачова.\nСёлета на Дні пісьменства была закладзена новая традыцыя. З гэтага часу ўсе госці едуць на свята не з пустымі рукамі, а з любімай кнігай. Памятаеце пра лепшы падарунак? Старшыня Гомельскага аблвыканкама Уладзімір Дворнік паднёс «Летапіс Гомельскай вобласці», міністр інфармацыі Лілія Ананіч — кнігу «Рагачоўшчына літаратурная». Дырэктар Нацыянальнага мастацкага музея Уладзімір Пракапцоў быў сярод тых, хто заклікае чытаць беларускую класіку на роднай мове, ад яго «Вянок» Максіма Багдановіча, ад дырэктара Нацыянальнай бібліятэкі Рамана Матульскага — «Пінская шляхта» Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча, ад народнага артыста Беларусі, рэжысёра Барыса Луцэнкі — «Зацюканы апостал» Андрэя Макаёнка, ад народных артыстаў Беларусі Ядвігі Паплаўскай і Аляксандра Ціхановіча — «Дзікае паляванне караля Стаха» Уладзіміра Караткевіча. Намеснік Прэм`ер-міністра краіны Наталля Качанава зачытала прывітальны адрас Прэзідэнта і падарыла Рагачову кнігу пра Полацк, тым самым нібы запрашаючы наведаць свае родныя мясціны ў пачатку наступнай восені.\nМенавіта гэты старажытны горад абраны сталіцай Дня беларускага пісьменства ў 2017-м. Гэта вельмі сімвалічна, бо ў наступным годзе споўніцца роўна пяць стагоддзяў, як Францыск Скарына выдаў «Псалтыр», першую друкаваную беларускую кнігу. На жаль, усе яго літаратурныя арыгіналы ў Беларусі згублены. Але менавіта ў Рагачове адрадзілася надзея, што ў наступным годзе сёе-тое з іх усё ж з`явіцца ў нашай краіне. Расійскі бок даў слова, што неўзабаве на працяглую экспазіцыю будзе перададзена некалькі арыгіналаў беларускага першадрукара. З нецярпеннем чакаем.\nРагачоў жа напярэдадні свята прыкметна пахарашэў. Прывабнымі вуліцамі і дамамі захапляліся нават мясцовыя жыхары. Заўважыла прыемныя змены і міністр інфармацыі Лілія Ананіч: «Гэта тое свята, якое пакідае пасля сябе не толькі духоўны след, але і матэрыяльныя каштоўнасці. У кожным мястэчку, дзе праходзіў Дзень беларускага пісьменства, заставаліся знакавыя аб`екты: помнікі дойлідства, сацыяльная інфраструктура. Але галоўнае, каб кожны, хто пабыў тут, задумаўся, як важна пераемнасць пакаленняў, калі вопыт і мудрасць, назапашаныя продкамі, перадаюцца нашчадкам».\nДому кнігі, які адкрыўся ў Рагачове, могуць зайздросціць многiя беларусы. Складана ўявіць, але да нядаўняга часу, каб папоўніць свае паліцы літаратурай, жыхарам горада даводзілася ездзіць у суседнія Бабруйск або Жлобін. Цяпер там з’явілася свая кнігарня «Першацвет», якая размясцілася пад адным дахам з цэнтральнай бібліятэкай. У нядзелю, здаецца, ледзь не кожны мясцовы жыхар, ад малога да вялікага, лічыў сваім абавязкам зазірнуць у Дом кнігі. Пакуль, праўда, у большасці сваёй толькі паглядзець. Але хочацца верыць, што туды не зарасце народная сцежка.\nЯшчэ адным любімым месцам рагачоўцаў стаў новы сімвал горада — трохметровы жалезны рог, нібы напамін пра доўгую гісторыю гэтага мястэчка. Людзі літаральна наступалі адзін аднаму на пяткі, жадаючы там сфатаграфавацца. Рог застанецца ў Рагачове назаўсёды, а вось друкарня XVI стагоддзя заехала сюды толькі на два дні. Менавіта ў павільён, дзе размясцілася дзецішча Уладзіміра Ліхадзедава, лаўрэата прэміі «За духоўнае адраджэнне», аўтара праекта «У пошуках страчанага», выстройваліся самыя доўгія чэргі, сюды спецыяльна ехалі з іншых гарадоў. Часам, каб прабрацца да рарытэтных друкаваных станкоў, даводзілася стаяць па дзве-тры гадзіны. І людзі чакалі! Бо гэта была ўнікальная магчымасць зрабіць адбітак Бібліі Скарыны тым жа метадам чэрпання, як гэта было ў XVI стагоддзі.\nСтанок, прадстаўлены Ліхадзедавым, быў адноўлены па старадаўніх гравюрах і чарцяжах XVI стагоддзя. Такіх у Еўропе не больш за дзясятак, у Беларусі — наогул адзіны. Гісторык, дарэчы, у Вілейцы збіраецца адкрыць музей беларускага кнігадрукавання. І як некалі Скарына, не ідзе з працягнутай рукой да дзяржавы, а шукае падзвіжнікаў, неабыякавых людзей.\nПавільёны з сучаснай літаратурай і прэсай таксама прыцягвалі ўвагу мясцовых жыхароў і гасцей. Але галоўнай інтрыгай свята было тое, якія ж кнігі мы павінны абавязкова прачытаць у бліжэйшы час. У гэтым годзе ў Нацыянальнай літаратурнай прэміі з`явілася сёмая намінацыя — «Лепшы дэбют», яе пераможцам стаў Сяргей Клімковіч за чатырохтомнік «Таямніца кватэры № 8». Лепшы твор для дзяцей і юнацтва ў Сяргея Давідовіча. Вядомы пісьменнік і мастак ад імя ўсіх лаўрэатаў шчыра дзякаваў сваім чытачам і дзяржаве, якая заўважае творчых людзей і іх намаганні: «Вельмі сумна было б пісаць і маляваць у стол. Але мы адчуваем, што мы патрэбныя, робім добрую справу, і гэта акрыляе, хочацца далей жыць і тварыць». Узгадаем і прозвішчы астатніх пераможцаў. Алесь Марціновіч першы ў намінацыі «Лепшы твор прозы», Мар`ян Дукса прызнаны сярод паэтаў, Ягор Конеў — лепшы драматург, Мікалай Барысенка вызначаўся сярод публіцыстаў, а Таццяна Мацюхіна — сярод літаратурных крытыкаў і літаратуразнаўцаў.\nРагачоў гуляў да паўночы, а потым урачыста перадаў сімвалічны ключ Полацку. Чакай, старажытны горад, сяброў!


Вы не ваш карыстальнік | Martech Zone\nКалі вы спецыяліст у сваім бізнэсе, вы амаль як хто-небудзь ведаеце пра тое, чым вы займаецеся, і пра дэталі вашага прадукту. Ваш прадукт, дарэчы, можа быць паслугай, вэб-сайтам альбо матэрыяльным таварам. Што б ні складала ваш прадукту, вы, напэўна, можаце ўбачыць свой вопыт і геніяльнасць у кожнай яго частцы. Праблема ў тым? вашы кліенты не могуць.\nКліенты павінны выканаць заданне з вашым прадуктам, каб яны маглі перайсці да іншых задач, якія яны павінны выканаць. Усё, што кліенты бачаць у вашым прадукце, - гэта інструмент, які дапаможа ім дасягнуць мэты.\nДля таго, каб зрабіць паспяховы прадукт, вы павінны разумець, хто выкарыстоўвае прадукт і навошта ён яго выкарыстоўвае. Вы таксама павінны прыняць, што прадукт ствараецца не толькі для вас.\nЯк даведацца, чаго хочуць вашы кліенты?\nСпытаць у іх? не сур'ёзна, гэта так проста.\nГлядзіце, як кліенты выкарыстоўваюць ваш прадукт. Запішыце ўсе праблемы, якія яны маюць, і інфармацыю, якую тып яны чакаюць убачыць у сваім прадукце.\nПраверце новыя функцыянальныя функцыі і дызайн. Кліенты любяць даваць водгукі, і ў будучыні ў іх будзе лепшы карыстацкі досвед, бо яны адчуваюць, што дапамаглі зрабіць новы прадукт лепшым.\nНавучанне таму, што хочуць вашы кліенты, не павінна быць мудрагелістым, дарагім і працаёмкім.\nПамятайце, што вы эксперт, але кліенты - не.\nДайце ім што вы думаць ім трэба, і яны паедуць кудысьці яшчэ.\nДайце ім што яны на самой справе неабходнасць, і яны будуць вас любіць за гэта.\n19 чэрвеня 2010 г. у 4:34 раніцы\nПрыемны пост, важнасць атрымання "Вы не ваш карыстальнік" не можа быць заяўлена дастаткова разоў!\nЯ распавёў пра ваш артыкул пра небяспеку неразумення прынцыпу "Вы не ваш карыстальнік" у сваім блогу - http://www.webusability.se/blog/2010/06/19/the-dangers-of-you-are-not-your-user/


Гуло І.М., Пятроўская І.Г., Шалік Э.У.\nПрапанаваны вучэбна-метадычны дапаможнік прызначаны студэнтам матэматычных факультэтаў педагагічных вышэйшых навучальных устаноў для арганізацыі самастойнай працы і пры падрыхтоўцы да практычных заняткаў па тэме «Шэрагі».\nУ дапаможнік уваходзіць шэсць тэм: «Лікавыя шэрагі», «Лікавыя шэрагі з дадатнымі членіамі», «Знаказменныя шэрагі», «Функцыянальныя паслядоўнасці», «Функцыянальныя шэрагі», «Ступеневыя шэрагі. Шэраг Тэйлара». Кожная тэма змяшчае ў сціслым выглядзе тэорыю, прыклады падрабязнага рашэння задач, пытанні для самакантролю і практыкаванні для самастойнай працы з адказамі, а таксама спіс літаратуры па тэме.\nВыданне можна выкарыстоўваць студэнтам завочнага аддзялення і выкладчыкам для правядзення практычных заняткаў.\nТЭМА 1. ЛІКАВЫЯ ШЭРАГІ\nРазгледзім лікавую паслядоўнасць . Фармальны запiс бясконцай сумы членаў лiкавай паслядоўнасцi\nназавем лікавым шэрагам . Лікі назавем членамі лікавага шэрагу. Калі лікавая паслядоўнасць зададзена формулай -га члену, то -ы член шэрагу называецца агульным членам лікавага шэрагу. Лікі якія задаюцца формуламі\nназываюцца частковымі сумамі лікавага шэрагу (1), а паслядоўнасць называецца паслядоўнасцю частковых сумм лікавага шэрагу (1).\nЛікавы шэраг можна азначыць, як пару лiкавых паслядоўнасцей i , якiя звязаны памiж сабой формуламi (2).\nАзначэнне 1. Калі паслядоўнасць частковых сумм лікавага шэрагу (1) збягаецца і яе ліміт роўны , то лікавы шэраг (1) называецца збежным, а лік у гэтым выпадку называецца сумай лікавага шэрагу (1) і абазначаецца . Калі паслядоўнасць разбягаецца ( , або не існуе), то лікавы шэраг называецца разбежным.\nШэраг, які атрымліваецца з лікавага шэрагу (1), калі адкінуць першыя членаў, будзем называць астаткавым членам (n -ай астачай) і абазначаць , такім чынам\nКалі лікавы шэраг збягаецца, то для яго n -ай астачы выконваецца роўнасць .\nГеаметрычны шэраг. Лікавы шэраг, члены якога ўтвараюць геаметрычную паслядоўнасць, называецца геаметрычным шэрагам, такім чынам, гэта шэраг выгляду:\nлік — назоўнік геаметрычнага шэрагу. Мае месца тэарэма\nТэарэма 1. Геаметрычны шэраг (3) збягаецца, калі яго назоўнік . Калі , то шэраг (3) разбягаецца.\nТэарэма 2. (Неабходная ўмова збежнасці лікавага шэрагу) Калі лікавы шэраг (1) збягаецца, то ліміт яго -ага члена роўны 0, г. зн. .\nВынiк. Калi , то шэраг (1) разбягаецца.\nНеабходная ўмова не з’яўляецца дастатковай. Напрыклад, для шэрагу\nнеабходная ўмова выконваецца, але гэты шэраг разбежны.\nКрытэрый Кашы збежнасці лікавага шэрагу.\nТэарэма 3. Для таго, каб лікавы шэраг (1) збягаўся, неабходна і дастаткова, каб для адвольнага дадатнага ліку існаваў такі нумар , што для ўсіх нумароў і адвольнага выконвалася б няроўнасць\nВынік. З тэарэмы 3 вынікае, што калі да лікавага шэрагу дадаць або адкінуць канечны лік членаў паслядоўнасці, то збежнасць лікавага шэрагу не зменіцца.\nДзеянні над збежнымi лікавымі шэрагамі. Няхай дадзены лікавыя шэрагі і .Сумай (рознасцю) гэтых шэрагаў называецца шэраг , n -ы член якога вызначаецца формулай ( ).\nТэарэма 4. Калі лікавыя шэрагі і збягаюцца, тады шэраг , дзе ( ) таксама будзе збягацца i яго сума роўна суме (рознасці) сум адпаведных шэрагаў.\nТэарэма 5. Калі лікавы шэраг збягаецца, то будзе збежным і шэраг , дзе , прычым, яго сума роўна здабытку сумы шэрагу на\nШто называецца лікавым шэрагам?\nШто называецца частковай сумай лікавага шэрагу?\nДаць азначэнні збежнага і разбежнага лікавых шэрагаў.\nШто называецца -ай астачай лікавага шэрагу?\nЯкі шэраг называецца геаметрычным шэрагам? Калі ён збягаецца? Прывесці прыклады.\nСфармулюйце неабходную ўмову збежнасці лікавага шэрагу.\nЦі можа ліміт -ага члену разбежнага шэрагу імкнуцца да 0? Прывесці прыклады.\nДаць азначэнне сумы (рознасці) лікавых шэрагаў.\nДаказаць тэарэму аб збежнасці сумы (рознасці) збежных лікавых шэрагаў.\nЦі можа быць збежнай сума разбежных лікавых шэрагаў? Прывесці прыклады.\nДакзаць, што калі ўсе члены члены збежнага лікавага шэрагу памножыць на адзін і той жа лік, то ўвыніку атрымаем збежны лікавы шэраг. Чаму роўна яго сума?\nЯк зменіцца збежнасць разбежнага лікавага шэрагу, калі дадаць некалькі членаў?\nЧаму роўны ліміт -ай астачы збежнага лікавага шэрагу?\nЧаму роўны ліміт -ай астачы разбежнага лікавага шэрагу?


Валянціну Тарасу — 75\n09 люты 2005, 18:29\nВалянціна Аксак, Менск Паэт, публіцыст, кінадраматург, намесьнік старшыні Беларускага ПЭН-цэнтру Валянцін Тарас сьвяткуе 75-гадовы юбілей. За сваё доўгае жыцьцё ён меў шмат шчасьлівых дзён, але самая галоўная мара юбіляра ўсё яшчэ нязьдзейсьненая.\nВалянцін Тарас лічыць сябе шчасьлівым чалавекам, нягледзячы на раньнюю страту маці, заўчасную вестку пра гібель бацькі, ваенны голад і перасьлед савецкіх уладаў ад канца 1960-х за гэтак званае дысыдэнцтва, якое плаўна перайшло ў перасьлед уладаў цяперашніх — за адраджэнцтва.\n(Тарас: ) “Адзін з самых шчасьлівых дзён — гэта 3 ліпеня, калі я вярнуўся зь лесу ў Менск; другі — калі я сустрэўся з бацькам, пра якога я думаў, што ён забіты; і трэці — калі я знайшоў сваю сястру празь сямнаццаць гадоў пасьля вайны. Я магу сказаць, што безьліч шчасьлівых дзён, таму што ў мяне, дзякуй Богу, шмат сяброў, выдатных сяброў. Асабліва цяпер, калі я ўжо зусім стары чалавек, дык для мяне кожны дзень — шчасьлівы, калі я сустракаюся з тым, хто мне дарагі, каго я люблю”.\nКарэнны мянчук, у чыіх жылах цячэ сумясь крыві ці ня ўсіх нацыяў, зь якіх колісь складалася жыхарства беларускае сталіцы, ён прайшоў і ўсе этапы эвалюцыі сьветабачаньня, якія выпалі на 75 апошніх гадоў гісторыі краіны. Зацятая савецкасьць дзяцінства — хацеў спаліць у часе вайны беларускую школу; партызанская ваяўнічасьць юнацтва — пасьля вайны хацеў запісацца ў батальён па зьнішчэньні тых, хто на акупаванай тэрыторыі не ваяваў з фашыстамі; асьлепленая камуністычнаю рыторыкаю маладосьць — пісаў вершы пра чалавечнага Леніна; прасьветленая сталасьць, у якой дасёньня — нязьдзейсьненая мара.\n(Тарас: ) “Нязьдзейсьненая мара, я думаю, яна адна ва ўсіх нас. І яна, я думаю, зьдзейсьніцца. Хачу ўбачыць Беларусь спакойнай, свабоднай, дэмакратычнай, добрай да ўсіх людзей, і каб да нас былі добрыя… Я першы пайду на мітынг, хоць з кульбай, але пайду сьвяткаваць”.


27 чэрвень 2020, 11:06\nПасярод цяперашняга багатага на падзеі часу ёсьць адзін ня самы важны, але добра прыкметны трэнд: нявострае, аднак упартае супрацьстаяньне старых і новых пратэстоўцаў.\nУсё як заўсёды: старыя бурчаць, што ўсё робіцца ня так, ня тымі людзьмі і ня тымі сродкамі, маладыя кідаюць у твар старым крыўднае «А што рабілі вы ўсе гэтыя дваццаць шэсьць гадоў». Старыя звыкла шукаюць руку Масквы, агентаў КДБ і лялькаводаў, маладыя абураюцца і кажуць, што ўсё само.\nЗьява не ўнікальная ані ў палітычных абставінах, ані ў простых чалавечых. Успомніце хаця б, як у межах адной сям’і хто-небудзь з маладых возьмецца перабудоўваць старую дачу. Навязе новых, сучасных матэрыялаў, прыдумае сабе які «скандынаўскі мінімалізм» ці што там у іх сёньня носяць, і давай бурыць. А маці з бацькам бегаюць навокал, хапаюцца за старое бярвеньне і галосяць: я тут вас чацьвярых выгадаваў, у людзі вывеў, я тут кожную цаглінку ведаю, о тут ня вытрымае, о тут прасядзе, і наогул кыш адсюль, мы самі!\nУ гісторыі, на жаль, адбываецца тое самае. Дастаткова ўспомніць наш распаўсюджаны міт пра тое, што беларусы цярпліўцы, ніколі за сваю будучыню не змагаліся, гнулі сьпіны перад панамі і прызвычайваліся дыхаць і жыць нават на шыбеніцы. Кожнае новае пакаленьне пратэсту пачынала з таго, што адмаўляла папярэдняе. Повязь паміж старымі і маладымі; нітачка, што зьвязвала тых і гэтых, заўсёды вілася так тоненька, так няпэўна, што вымяралася лічанымі людзьмі. Ну і гэтак па коле.\nА між тым усе пратэстоўцы падобныя адзін да аднаго як дзьве кроплі вады. І старыя, і маладыя пачыналі з рамантыкі і агульных прыгожых словаў. І тыя, і другія абагаўлялі сваіх лідэраў. І тыя, і тыя стаялі на плошчах і пад сьценамі турмы. І тыя, і другія расчароўваліся, стамляліся, сьціскалі зубы і працягвалі біцца ў муры.\nТакія пратэставыя настроі, якія мы маем сёньня, ніколі не бяруцца «раптам». Не, вядома, асобным людзям можа здавацца, што раней усе, як і яны, былі па-за палітыкай, а цяпер раз і — калі мы сталі актыўнымі, тады і ўсё стала актыўным.\n«Час Лукашэнкі скончыўся», — Сьвятлана Алексіевіч пра жорсткія затрыманьні і падтрымку Віктара Бабарыкі\nГэта ня так. 97% пратэстовага электарату заўсёды сьпее, і сьпее гадамі, і яны павінны мець пункты, месцы канкрэтнага прыкладаньня свайго пратэсту. Плошчы, вуліцы, пікеты, сьцяг, песьні, арнамэнты, мэмы, культурны код. Дом будуецца на падмурках, пратэст вырастае з насеньня, насыпанага з папярэдніх каласоў. Нічога не бярэцца ніадкуль. Але спытайцеся ў зерня, ці ўсьведамляе яно, што яшчэ ўчора сядзела ў калосьсі. Ды ніколі. Кожнае зерне думае, што яно і ёсьць пачатак сусьвету.\nА таму ня трэба крыўдаваць і высьвятляць, хто з нас большы змагар, хто што так ці ня так рабіў ці робіць. Гэта агульны рух, які існуе і таму, што калісьці нарадзіўся; і таму, што нехта пранёс яго праз усе дваццаць шэсьць гадоў змрочных часоў; і таму, што цяпер туды хлынула маладая хваля хлопцаў і дзяўчат у майках з заплечнікамі.\nБылыя прапагандысты выракаюцца Лукашэнкі. Але ня просяць прабачэньня\nТак, яны наогул ня памятаюць гераічных дзевяностых. І дзякуй Богу. Цяжар гэтай памяці моцна цісьне да зямлі. Але памятаць трэба — гэта і ёсьць задача тых, хто стаяў у сваіх чэргах за свабоду дваццаць гадоў таму. Яны мацнейшыя за цяперашніх, яны якраз і могуць вытрымаць вагу бясконцых расчараваньняў і маюць і па сёньня сілы да супраціву. Улічыць, падказаць, навучыць, папярэдзіць — гэта ж заўсёдная задача старэйшых.\nМы ўсе — адзін рух. Якія б мы ні былі. Няхай будуецца новы дом, з тых цаглін і блёкаў, якіх дваццаць гадоў таму проста не было на сьвеце. Ён будуецца на падмурках, надзейна заглыбленых у зямлю. Тыя, хто ўзводзіў гэтыя падмуркі, выбралі найлепшае месца, улічылі ляндшафт, зьбераглі каменьне. Тыя, хто будуе цяпер, выкарыстоўваюць нажытае сучасным, значна больш эфэктыўным і крэатыўным чынам.\nГэта будзе агульная перамога.\nГалоўнае, панове, каб яна была.


Натан Шчаранскі перадаў сваю кнігу беларускім палітвязьням\n06 верасень 2005, 15:42\nАлег Грузьдзіловіч, Менск Вядомы савецкі дысыдэнт Натан Шчаранскі перадаў сваю кнігу “Не пабаюся зла” беларускім палітвязьням. Першы асобнік адрасаваны Міхаілу Марынічу, вядомаму апазыцыянэру, які другі год знаходзіцца за кратамі.\nАсобнікі кнігі Натана Шчаранскага “Не пабаюся зла” з аўтографам і найлепшымі пажаданьнямі аўтара прывезла ў Беларусь сустаршыня грамадзкага руху “Мы памятаем” Ірына Красоўская. Першая з падараваных вядомым савецкім дысыдэнтам кніг адрасаваная Міхаілу Марынічу. Ён ужо бачыў яе і перадаў на волю словы падзякі Натану Шчаранскаму ды Ірыне Красоўскай.\nБылы дысыдэнт Натан Шчаранскі правеў у савецкіх лягерах 9 гадоў. У 1991 годзе ён апісаў свае пакуты і тое, як дзейнічаў КДБ супраць іншадумцаў, у кнізе “Не пабаюся зла”. Там ёсьць і такія радкі: “Падзеі ў СССР у апошні час паказваюць, што барацьба зусім не завершаная, што яна яшчэ наперадзе”. Ірына Красоўская кажа, што актуальнасьць кнігі для сёньняшняй Беларусі падштурхнула яе зьвярнуцца да аўтара наўпрост.\n(Красоўская: ) “Я прачытала кнігу і падумала, што, паколькі ў нас ёсьць палітычныя вязьні і яны знаходзяцца пад такім жа ціскам, як гэта было ў тыя гады, ім будзе вельмі цікава і карысна прачытаць гэтую кнігу. Я папрасіла Натана Шчаранскага падараваць кнігі нашым палітвязьням, і падчас наступнай сустрэчы гэтым летам ён падараваў гэтыя кнігі з надпісамі для палітычных вязьняў. Толькі, на жаль, з таго часу ў нас палітвязьняў стала яшчэ больш”.\nІрыны Красоўская кажа, што падрабязна распавяла Натану Шчаранскаму пра беларускіх палітвязьняў, пра тое, за што іх асудзілі фармальна і што насамрэч стала прычынай перасьледу. “Натан Шчаранскі быў вельмі ўзрушаны пачутым”, — кажа Ірына Красоўская.\nПадобныя пачуцьці перажыў і Міхаіл Марыніч, калі яму паказалі падараваную кнігу з асабістым подпісам аўтара. “Для мяне гэта моцная падтрымка ў барацьбе”, — гэтак, паводле сваякоў, ацаніў Міхаіл Марыніч падарунак Натана Шчаранскага. Вязень папрасіў забраць кнігу, паколькі апасаецца, што яе адбяруць ахоўнікі калёніі.\n5 верасьня адвакат Валянціна Шаханцова наведала Міхаіла Марыніча ў калёніі. Яна кажа, што Міхаіл Марыніч адчувае сябе лепей, але яшчэ не зусім здаровы.\n(Шаханцова: ) “У яго яшчэ няма суцэльнага выздараўленьня. Гэта адчуваецца ў рухах, у размове”.\nУвесну ў Аршанскай калёніі Міхаіл Марыніч перанёс інсульт і патрапіў у турэмны шпіталь. Пазьней у вязьня таксама знайшлі хваробу вока. Усе патрабаваньні сваякоў палячыць Міхаіла Марыніча ў цывільным шпіталі скончыліся марна. Адміністрацыя менскай калёніі, куды перавялі Міхаіла Марыніча, нязьменна заяўляла, што яму аказваецца неабходная мэдычная дапамога.\nНядаўна Міхаіл Марыніч патрапіў пад амністыю, яму зьнялі адзін год з прызначаных трох з паловай, але гэта ня стала падставай для датэрміновага вызваленьня. Адвакат і сваякі Марыніча кажуць, што яго могуць вызваліць да канца году.\nБылы міністар і амбасадар Міхаіл Марыніч быў арыштаваны ў красавіку 2004 году і праз паўгоду асуджаны нібыта за крадзеж маёмасьці няўрадавай арганізацыі. Ён сябе вінаватым не прызнаў і патлумачыў перасьлед палітычнымі прычынамі, у прыватнасьці тым, што зьбіраўся браць удзел у прэзыдэнцкіх выбарах 2006 году. Арганізацыя “Міжнародная амністыя” прызнала Міхаіла Марыніча вязьнем сумленьня.\nГл. таксама  Легендарны савецкі палітвязень Натан Шчаранскі – на беларускай Свабодзе


Новая кніга пра тураўскае княства — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\n24.09.2012 90 admin 0 Comment\nПасля Вячаслава, які тры разы мусіў пакідаць Тураў і тры разы вяртаўся, тураўскія князі пачалі мяняцца адзін за другім. Так доўжылася да 1158 года, пакуль пасад не заняў Юрый Яраслававіч. Ён быў прадстаўніком старога тураўскага роду, хацеў пазбавіцца залежнасці ад Кіева і карыстаўся ў гэтым моцнаю падтрымкаю сваіх падданых. Кіеў запатрабаваў пакоры, але князь Юрый адмовіўся быць васалам. Тады на Тураў рушыла вялізарнае войска, у якім разам з кіяўлянамі ішлі смаленскія, галіцкія, луцкія ды іншыя дружыны. Аднак задума з ходу авалодаць Туравам правалілася. Тураўцы ператварылі Тураў у непрыступную фартэцыю. Праз 10 тыдняў аблогі ў лагеры нападаючых пачаўся конскі паморак, і кіеўляне са сваімі хаўруснікамі адступілі. Перамога Турава, атрыманая дзякуючы мужнасці жыхароў і вайсковаму майстэрству князя Юрыя Яраславіча, спрычынілася да незалежнасці княства.\nУ багатых кнігазборах горада захоўвалася рукапіснае Тураўскае Евангелле 11-га стагоддзя – самая старажытная кніга са створаных у Беларусі. Тут жыў і працаваў Кірыла Тураўскі, з-пад пяра якога выходзілі натхнёныя аповесці, “Словы”, прыпавесці (прытчы), пасланні і павучанні. Ужо ў тыя часы да Кірылы Тураўскага прыйшла літаратурная слава. Яго творы перапісвалі, чыталі і вучылі на памяць ва ўсіх усходнеславянскіх княствах.\nАбвеяны легендамі Тураў па-ранейшаму прыцягвае да сябе ўвагу мясцовых краязнаўцаў, гісторыкаў, вучоных, празаікаў, паэтаў, кампазітараў. Яскравым сведчаннем таму і новая кніга «Тураўскае княства (Х-ХІV стагоддзі)» расійскага аўтара Аляксандра Чароміна. Прэзентацыя яе раней адбылася ў Тураве, а напрыканцы мінулага тыдня на сустрэчу з аўтарам і яго кнігаю ў малой зале гарадскога цэнтра культуры сабраліся школьнікі, настаўнікі, бібліятэкары, пенсіянеры, усе, хто не раўнадушны да мінуўшчыны нашага палескага краю, хто цікавіцца гісторыяй і культурай сваёй Бацькаўшчыны.\nПрэзентацыю “Да гісторыі душою датыкнуцца…” адкрыла і цудоўна правяла бібліятэкар цэнтральнай раённай бібліятэкі Марына Шышанкова.\n— У кнізе шмат ілюстрацый, — адзначыла вядучая, — маецца генеалагічнае дрэва ўсіх тураўскіх князёў. Само выданне пабачыла свет у выдавецтве “Паліграфкамбінат імя Якуба Коласа. Масква – Мінск” невялікім тыражом у 1700 асобнікаў, і мы верым, што гэтая кніга знойдзе свайго чытача.\nНа сцэну быў запрошаны сам аўтар, які распавядаў пра сябе, пра тое, як узнікла ідэя стварэння гэтай манаграфіі, якія складанасці ўзнікалі падчас работы, як працавалася яму ў розных архівах.\nЗатым адбылося абмеркаванне кнігі. Першаму слова было прадастаўлена метадысту раённага вучэбна-метадычнага кабінета аддзела адукацыі Васілю Нікановічу. І ўпаўне заканамерна, што рэй павёў Васіль Васільевіч, бо ў нашым горадзе і раёне яго ведаюць як шчырага беларуса, які добра ведае і шануе беларускую мову, гісторыю і культуру.\n— Нас павінны ведаць у свеце, бо нам, нашчадкам слаўных дрыгавічоў, сапраўды ёсць чым ганарыцца, маючы такую багатую гісторыю, — такім быў лейтматыў выступлення Васіля Нікановіча.\nЗ вялікай цікавасцю кніга была прачытана жыхарамі горада жыткавічы. У першую чаргу не маглі застацца раўнадушнымі да гэтага новага выдання настаўнікі гісторыі. І на сцэну падзяліцца сваімі ўражаннямі была запрошана настаўніца гісторыі дзяржаўнай установы адукацыі “Гімназія горада Жыткавічы” Марына Рамановіч. Яна дала станоўчую ацэнку кнізе. На думку Марыны Аляксандраўны, матэрыялы ў ёй пададзены цікава, яна будзе карыснай для вучняў, настаўнікаў, у цэлым для падрастаючага пакалення, якое яшчэ раз пасля прачытання кнігі пераканаецца, што Тураў — гэта ядро Палесся…\n— У Жыткавічах ёсць нямала людзей, якія захапляюцца гісторыяй свайго краю, — сказала далей Марына Шышанкова, — увесь час знаходзяцца ў творчым пошуку. І калі знаходзяць нешта новае, то дзеляцца сваімі знаходкамі з усімі на старонках раённай газеты “Новае Палессе”. І мы прадстаўляем слова яе супрацоўніку Сяргею Кулакевічу.\nВыступоўца падзякаваў Аляксандру Чароміну за яго інтарэс да гісторыі нашага старажытнапалескага горада, за тую скурпулёзнасць, з якой была пададзена гісторыя князявання ў Тураве, генеалагічнае дрэва кожнага княжага роду. І шчыра прызнаўся, што пры чытанні ўвесь час чакаў для сябе нейкіх новых адкрыццяў, гістарычных “сюрпрызаў”, але, на жаль, не дачакаўся іх. Цуда не адбылося, смага не была спатолена… Зрэшты, як сказаў журналіст, адно адкрыццё ўсё ж для яго было: удзел тураўскіх князёў у першай бітве русічаў з мангола-татарамі на рацэ Калка ў 1223 годзе і іх жудасная смерць. А вось аўтарская версія аб паходжанні назвы Турава яго не пераконвае…\n— А ўвогуле дзякуй аўтару за кнігу. Хачу пажадаць яму моцнага здароўя і новых творчых знаходак.\nЯк вядома, у Тураўскім краязнаўчым музеі знаходзяцца экспанаты, але галоўным сховішчам тураўскай спадчыны ў нашым раёне застаюцца бібліятэкі. Якую ж работу праводзяць яны ў гэтым накірунку? Аб тым прысутным расказала намеснік дырэктара Жыткавіцкай цэнтральнай бібліятэкі Ірына Сяргеева.\nУ праграме мерапрыемства былі таксама вершы, песні, танцы. Як прызнаўся Аляксандр Чаромін, раней такой цікавай, насычанай прэзентацыі ў яго ні па адной манаграфіі не было.\nАўтару кнігі пра Тураўскае княства падзякавала, уручыла кветкі і DVD-дыск “Жыццё Тураўскага луга” дырэктар Жыткавіцкай цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы Людміла Кронда.\nДоктар навук, прафесар Аляксандр Чаромін ад душы дзякаваў прысутным за ўвагу і цікавасць да яго кнігі. Дарэчы, у планах аўтара больш разгорнутае выданне пра нашу Тураўшчыну, а таксама кнігі пра Брэст і Полацк.\nПасля прэзентацыі жадаючыя маглі купіць кнігу Аляксандра Чароміна «Тураўскае княства (Х-ХІV стагоддзі)» з аўтографам аўтара.\n← В родных местах у неба цвет синее…\nГЭТА БЫЎ ЧАЛАВЕК СВЯТЛА (да 100-годдзя з дня нараджэння народнага паэта Беларусі Максіма Танка) →\nІМЧЫЦЬ У ВЁСКІ СВЯТА НА КОЛАХ…\nЁн усебакова вывучаў беларусаў (да 150-годдзя з часу нараджэння Я.Ф. Карскага).


25 студзеня стане вядома, ці жанчына, якую судзілі за смерць дачкі, атрымае турэмны тэрмін\nУ лістападзе летась абласны суд разгледзеў у апеляцыйным парадку крымінальную справу аб хатніх родах і адмяніў прысуд суду Чыгуначнага раёну Віцебску. Згодна з вынесеным прысудам, жанчыну прызналі вінаватай у прычыненні смерці па неасцярожнасці. Ёй прызначылі пазбаўлення волі тэрмінам на шэсць месяцаў з адбыццём пакарання ў папраўчай калоніі ва ўмовах пасялення. У зале суду меру стрымання замянілі на падпіску аб нявыездзе.\nТрагічнае здарэнне адбылося ў лютым 2017 года. Вольга Сцяпанава прыехала ў Віцебск з Санкт-Пецярбурга да маці, каб нарадзіць дзіця. Яна адмаўлялася ад шпіталізацыі, бо нараджала першую дачку таксама ўдома. Другая дзяўчынка мела праблемы з дыханнем, наглыталася каляплодных водаў. Медыкі з «хуткай» і дактары ў шпіталі не змаглі выратаваць дзіця.\nЖанчына нарадзіла ў кватэры. Дзіця памерла ў бальніцы. Маці знаходзіцца ў СІЗА\n«Доктарка казала, што не ведае, ці дзіця жывое». Відэазварот маці, якую прызналі вінаватаю ў смерці дачкі\n7 верасня 2017-га года суд Чыгуначнага раёну Віцебску прысудзіў 31-гадовай жанчыне шэсць месяцаў у калоніі-пасяленні, але змяніў пакаранне на падпіску аб нявыездзе пры належных паводзінах.\nКрымінальны кодэкс Беларусі не прадугледжвае адказнасці за хатнія роды. Жанчына мае права выбіраць: нараджаць у радзільным доме або ў іншых умовах. Справу супраць віцебскай парадзіхі распачалі не таму, што роды былі хатнія, а таму, што дзіця загінула.\nВольга Сцяпанава сваю віну не прызнала і ўсклала адказнасць за смерць дзіцяці на медыкаў, якія праз нядбайнае стаўленне не аказалі неабходнай дапамогі.\nСуд на Вольгай Сцяпанавай выклікаў неадназначную рэакцыю ў грамадстве. Шмат хто лічыць крымінальны пераслед Вольгі безпадстаўным, тысячы беларусаў падпісалі анлайн-петыцыю ў абарону жанчыны. Адначасова дэпутаты Палаты прадстаўнікоў выступілі з ініцыятывай забараніць хатнія роды.\nТэгі: Вольга Сцяпанава роды


Праект "Беларусь памятае" пра Зіну Корж\nПадчас здымак праекта "Беларусь памятае" многім акцёрам гэтага тэатра баявых дзеянняў даводзілася змагацца за памяць аб подзвігу сваіх продкаў не толькі з камерай у руках, але і са зброяй, што захавалася яшчэ з тых дзён, калі над светам згушчалася цемра.\nІ гэта не адзіны атрыбут, які дадаваў эфект поўнага паглыблення ў ваенную эпоху. У ролі салдат Чырвонай арміі аднагодкі большасці герояў франтоў Вялікай Айчыннай - студэнты. А туманам кінабітвы ахутала "Лінію Сталіна" - тут каманда Агенцтва тэленавін узнаўляла гісторыю франтавой медсястры Зінаіды Корж.\nЗахоўваючы памяць аб вайне, наша каманда сама стала часткай гісторыі - упершыню супрацьстаянне чалавека і сапраўднага танка здымалі ў кінапавільёне. Пра кінабітву за памяць простых беларусаў, якая захоўвае подзвіг усяго народа, раскажа Ян Пашкевіч.\nАкцёры тэлетэатра баявых дзеянняў - студэнты. У такім жа ўзросце былі іх дзяды і прадзеды, калі свет стаў задыхацца ў дыме ад агню самай страшнай вайны.\nЗараз жа палаючыя краявіды на палях гісторыка-культурнага комплексу "Лінія Сталіна" - мастацкая выдумка, хаця і заснаваная на рэальных падзеях. Паглыбіцца ў туман вайны прыйшлося на некалькі дзён для здымак новай серыі гістарычнага тэлесерыяла "Беларусь памятае".\nПрычым задэкарыраваць у адпаведнасці з эпохай давялося не толькі мясцовасць, а нават аператараў.\nГісторыя любога салдата - частка лёсу ўсіх беларускіх сем'яў. За час здымак праекта Агенцтва тэленавін Беларусь ужо ўспомніла гісторыі трох герояў - Аляксандра Феня, Аляксея Разанава і Мікалая Абедняка. На гэты раз подзвіг народа пакажа і свой жаночы твар.\nПрайсці вайну з дзясяткамі параненых на плячах. Згубіўшыся на чыгуначнай станцыі падчас эвакуацыі, 14-гадовая дзяўчынка Зіна Корж стала анёлам-заступнікам для салдат Чырвонай арміі - яе ўзялі медсястрой у адзін з палкоў.\nСіла духу далікатнай дзяўчынкі аказалася мацнейшай за браню нямецкіх танкаў. Менавіта гісторыя супрацьстаяння з нацысцкай машынай смерці і з'явіцца на экранах. Усе дэталі ўзнаўлялі па ўспамінах дачкі Зінаіды Вольгі Корж.\nВаяваць жа за кожны эпізод гістарычнай тэлеаповесці прыходзіцца не толькі з відэакамерамі ў руках. Усе гарматы - частка той самай трагічнай і гераічнай эпохі.\nКамандзірамі для акцёраў-добраахвотнікаў на дзень стала ўся творчая каманда Агенцтва тэленавін. Аператары давалі ўрокі тэатральнага майстэрства.\nГучныя каманды рэжысёра часам палохалі нават мацней за піратэхніку.\nСупрацьстаянне ж дзяўчынкі і танка разгарнулася адразу на дзвюх здымачных пляцоўках - у палявых і студыйных умовах. Перакінуць пяцітонную дакладную копію нямецкага танка ад "Лініі Сталіна" да здымачнага павільёна ўзяліся прафесійныя вайскоўцы.\nАднак частку шляху рэтрамашыне ўсё ж прыйшлося праехаць самастойна.\nНямецкі танк проста не змаглі падвезці да самой студыі, таму яму прыйшлося тут ехаць па паркоўцы.\nПравесці такую маштабную дэсантную аперацыю давялося дзеля ўсяго адной сцэны, але менавіта ў ёй мінулае сутыкнецца з сучаснасцю.\nУсяго да 75-годдзя вызвалення Беларусі каманда Агенцтва тэленавін збярэ ў гераічную карціну мазаіку з дзесяці міні-фільмаў аб вялікіх подзвігах продкаў сучасных беларусаў.\nЗусім хутка ўся творчая каманда зноў вернецца на палі бітваў - яшчэ трэба экранізаваць успаміны аб шасці героях вайны. Бо менавіта праз гісторыі простых беларусаў захоўваецца памяць усяго народа.\nУ Жытоміры Аляксандр Лукашэнка правёў перамовы з Уладзімірам Зяленскім


Уладзімер Арлоў: Адбылося дафармаваньне беларускай нацыі і народны рэфэрэндум аб вяртаньні нацыянальнай сымболікі\n26 жнівень 2020, 17:22\n«Марш новай Беларусі» ў Менску, 23 жніўня\nПісьменьнік і гісторык Уладзімер Арлоў лічыць, што адбылося канчатковае дафармаваньне беларускай нацыі. Падзеі апошняга месяца ў Беларусі ён называе «жнівеньскай рэвалюцыяй».\nУ жывым эфіры Радыё Свабода Ўладзімер Арлоў заявіў, што «можна з абсалютнай пэўнасьцю сказаць сёньня — адбылося канчатковае дафармаваньне беларускай нацыі».\n«Улада спрабавала штучна запаволіць гэты працэс. Але падзеі апошніх месяцаў сыгралі супраць улады, іхняя палітыка толькі паскорыла гэты працэс. І мы ўбачылі сьпелую эўрапейскую нацыю. Пра гэта сьведчаць мірныя пратэсты і безьліч іншых прыкладаў. Падчас пратэстаў адбыўся стыхійны народны рэфэрэндум аб вяртаньні нашай нацыянальнай сымболікі. Вокліч „Жыве Беларусь!“, у якім у максымальна ляпідарнай форме фармулюецца сёньняшняя беларуская нацыянальная ідэя, вельмі сугучны з паролем паўстанцаў Каліноўскага „Каго любіш? — Люблю Беларусь. — То ўзаемна“», — лічыць літаратар.\nМарш новай Беларусі. Больш за 100 тысяч чалавек у цэнтры Менску. ШМАТ ФОТА\nУ Менску сёньня адбываецца Марш новай Беларусі. У пачатку дня падаў додж і здавалася, што акцыя будзе менш шматлікай. Але дождж скончыўся і вуліцы гораду запоўнілі дзясяткі тысяч людзей зь бел-чырвона-белымі сьцягамі. Самі ўдзельнікі мяркуюць, што яна больш шматлікая, чым тыдзень таму, 16 жніўня.\nПаводле яго, прадвесьцем цяперашніх падзеяў у Беларусі было пахаваньне парэшткаў Кастуся Каліноўскага і яго паплечнікаў-паўстанцаў у лістападзе 2019 году ў Вільні.\n«Калі туды прыехалі тысячы беларусаў, луналі тысячы сьцягоў. Я тады падумаў: калі мы ўбачым столькі сьцягоў на вуліцах Менску? Прайшло некалькі месяцаў — і мы іх убачылі. І гэта сьведчаньне таго, што мы, беларусы, зноў сталі эўрапейскай нацыяй. На працягу стагодзьдзяў мы знаходзіліся ва ўлоньні эўрапейскай цывілізацыі, культуры. Адтуль нас вырвала расейская акупацыя канца XVIII стагодзьдзя. Цяпер мы вяртаемся як эўрапейскі народ».\nЦяперашнія пратэсты ў Беларусі супраць улады Аляксандра Лукашэнкі ён назваў «жнівеньскай рэвалюцыяй».\n«Мне бачацца аналёгіі з Аксамітнай рэвалюцыяй у Чэхаславаччыне. Але ёсьць і нюансы. Я бачу, што беларускай нацыі супрацьстаіць даволі маналітны дзяржаўны апарат, дзе людзей зь верху да нізу не абіраюць, а прызначаюць. І цяпер яны ня проста трымаюцца за гэтыя пасады, але ўжо і павязаныя крывёй», — кажа Ўладзімер Арлоў.\nПаводле яго, прадказаць бліжэйшыя падзеі «даволі цяжка», але ён прадбачыць нарастаньне пратэстаў.\nАрлоў пра выклік Алексіевіч у СК: У іншых краінах улада раіцца з нобэлеўскім ляўрэатам, а ў нас выклікаюць на допыт\nЦі стала Беларусь незалежнай? Уладзімер Арлоў параўноўвае краіну 1990 і 2019 гадоў\nУ Тэлеграме зьявіўся канал пра аднаўленьне Будслаўскага касьцёлу. За дзень на гэта сабралі 40 тысяч рублёў


Главная/Происшествия/Б’е – значыць любіць?\nВысветліць, хто з’яўляецца аўтарам гэтага крылатага выраза, зараз не магчыма. Часцей за ўсё, вядома, аб’ектамі рукапрыкладства з’яўляюцца жанчыны. Але вось ці сапраўды любіць той, хто б’е? Калі не, то як змагацца з дамашняй тыраніяй?\nТэма насілля ў сям’і вельмі глыбокая, важная і – у разуменні большасці жанчын – закрытая. Рэдка калі можна пачуць сярод калег ці знаёмых жанчын апавяданні за кубкам чаю, як муж груба абыхо-дзіцца з імі. А ўжо пра тое, што верны падняў руку, казаць наогул не прынята!\nІ справа тут, на жаль, не ў тым, што такой праблемы не існуе ў сучасных сем’ях, а ў пачуцці сораму і прыніжэнні, якія адчувае ахвяра, у боязні плётак за спіной, паказнога спачування і … страху. Страху, што яе словы дойдуць да вушэй каханага, які пакарае яе за прыродную жаночую балбатлівасць, страху пайсці, таму што ўсё роўна знойдзе, страху застацца самой на вуліцы з дзецьмі на руках.\nШто ж такое сямейнае насілле?\n“Насіллем у сям’і прызнаюцца любыя наўмысныя дзеянні фізічнай, сексуальнай, псіхалагічнай ці эканамічнай накіраванасці аднаго члена сям’і ў адносінах да іншага ў выпадку, калі гэтыя дзеянні парушаюць канстытуцыйныя правы і свабоды члена сям’і як чалавека і грамадзяніна і наносяць яму маральную шкоду, шкоду яго фізічнаму і псіхічнаму здароўю”.\nШтогод у Беларусі рэгіструецца каля 400 прычыненняў лёгкага цялеснага пакалечання з боку членаў сям’і і блізкіх (артыкул 153 Крымінальнага кодэкса, пакаранне – арышт на тэрмін да трох месяцаў).\nЗа катаванне родных, гэта значыць наўмыснае прычыненне працяглага болю ці пакут спосабамі, якія выклікаюць асаблівыя фізічныя і псіхічныя пакуты пацярпелага, або сістэматычнае нанясенне пабояў да пакарання да пяці гадоў пазбаўлення волі асуджаецца больш за 500 сямейных “скандалістаў”.\nНасіллю, спалучаным з наўмысным прычыненнем менш цяжкага цялеснага пакалечання (караецца штрафам, або выпраўленчымі работамі на тэрмін да двух год, або арыштам на тэрмін да шасці месяцаў, ці абмежаваннем волі на тэрмін да трох год, або пазбаўленнем волі на той жа тэрмін) падвяргаюцца прыкладна 120 пацярпелых, і больш за 350 – насіллю з наўмысным прычыненнем цяжкага цялеснага пакалечання (караецца абмежаваннем волі на тэрмін ад трох да пяці год або пазбаўленнем волі на тэрмін ад чатырох да васьмі год).\nШтогод у рэспубліцы 150 чалавек гінуць ад рук блізкіх людей. І гэта нягледзячы на тое, што за забойства пагражае пазбаўленне волі на тэрмін ад васьмі да дваццаці пяці год, або пажыццёвае зняволенне, або смяротнае пакаранне.\nНе дапускайце насілля ў любым праяўленні. Памятайце, кожнае злачынства абавязкова цягне заслужанае і справядлівае пакаранне, а шкадаваць аб тым, што здарылася, ужо будзе позна.\nСпыніць насілле ў вашых сілах.\nНе дапусціць насілля – захаваць сям’ю! На гэта накіравана рэспубліканская акцыя, якая пройдзе з 15 па 30 красавіка.\nМікалай ЛІХТАР, старшы інспектар аддзела аховы правапарадку і прафілактыкі РАУС.\nКліентам – зручныя і якасныя паслугі


ДЗЕДАВІЦА - КАЛІ РОДНЫ ЧАЛАВЕК ПАЙШОЎ З ЖЫЦЦЯ...\nСубота, 18.09.2021, 13:24\nКАЛІ РОДНЫ ЧАЛАВЕК ПАЙШОЎ З ЖЫЦЦЯ...\nПасля смерці чалавека сям’я аказвалася ўключанай у функцыянальнае поле шматлікіх рэгламентацый паводзін, абмежаванняў і прадпісанняў, забаронаў, выключэнняў з агульна прынятых паўсядзённа-бытавых і рытуальна-абрадавых правіл. Пра тое, што гэты год будзе абсалютна іншым для сям’і памерлага, сведчыць цэлы шэраг абмежаванняў і прадпісанняў.\n* У першыя тры дні пасля смерці чалавека не выносяць з хаты ніякіх рэчаў.\n* На дзевяты дзень пасля смерці сваякі ідуць у храм, заказваюць жалобнае набажэнства, дома наладжваюць другі жалобны стол. За першы жалобны стол сям’я памерлага не сядала.\nНа дзевяты дзень усё адбывалася наадварот: за стол сядала сям’я і яшчэ дзевяць чалавек (па трое: хто мыў нябожчыка, хто рабіў труну, хто капаў магілу).\nУ сучасных умовах колькасць запрошаных можа мяняцца, таму што існуюць розныя дзяржаўныя службы, якія забяспечваюць выкананне некаторых рытуальных паслуг (у моргу нябожчыка пераапранаюць, труну набываюць у магазіне рытуальных рэчаў, магіла таксама можа быць выкапана загадзя).\nЗ гэтага вынікае, што запрошаных можа быць 3 — 6 — 9, а можа не быць нікога, акрамя сям’і.\n* На 40-ы дзень пасля смерці чалавека ладзяць трэці жалобны стол — “саракавіны”, на якім прысутнічае сям’я памерлага, сваякі, блізкія, сябры, калегі па рабоце. У царкве заказваюць Саракауст — сорак літургій.\n* З дня пахавання і да 40-га дня, калі ўзгадваем імя памерлага, мы павінны сказаць формулу-абярэг для сябе і ўсіх жывых. Адначасова тыя ж словы з’яўляюцца сімвалічным пажаданнем для памерлага: “Зямля яму пухам”, тым самым выказваем пажаданне, каб душа яго лёгка апынулася на нябёсах.\n* Пасля 40-га дня і на працягу трох наступных гадоў мы павінны выказваць іншую формулу-абярэг, якая гучыць як пажаданне: “Царства яму небеснае”. Тым самым мы жадаем памерламу паслясмяротнага жыцця ў раі.\nСловы гэтыя павінны быць адрасаваны любому памерламу, незалежна ад абставін яго жыцця і смерці, кіруючыся пры гэтым біблейскім запаветам “Не суди, да не судим будешь”.\n* На працягу года пасля смерці чалавека ні адзін з членаў сям’і не мае маральнага права прымаць удзел у якой-небудзь святочнай урачыстасці.\n* Смерць каго-небудзь з бацькоў маладых, а таксама смерць каго-небудзь з іх сваякоў забараняла спраўляць вяселле ў памінальны год. Часта можна пачуць такое меркаванне: “У дадзеным выпадку вяселле неабходна адкласці на 40 дзён”.\nВідаць, такое перакананне заснавана на тым, што ў праваслаўнай традыцыі хрысціянскай культуры саракавы дзень лічыцца тым днём, калі душа памерлага паўстае перад Богам для вызначэння яе далейшага лёсу, пасля чаго мы ўжо не ў стане прынесці шкоду душы сваімі нерэгламентаванымі паводзінамі.\nАднак гэта не зусім так. У адпаведнасці з асноўнымі прынцыпамі народнай культуры смерць блізкага чалавека выключала сям’ю памерлага з цыкла святочных урачыстасцей роўна на год.\nДа ліку сваякоў адносяцца прадстаўнікі 1-га і 2-га пакаленняў як па вертыкальнай шкале (бабуля — дзядуля, бацька — маці, іх дзеці і ўнукі), так і па гарызантальнай шкале сістэмы роднасных адносін: родныя і стрыечныя браты і сёстры.


Кальцо для покера з ігральнай картай у срэбра\nПамер кольца 6.25Памер кольца 6.5Памер кольца 7Памер кольца 8Памер кольца 8.5Памер кольца 9Памер кольца 9.5Памер кольца 10Памер кольца 10.25Памер кольца 10.5Памер кольца 11Памер кольца 11.5Памер кольца 12Памер кольца 12.5Памер кольца 13Памер кольца 13.5Памер кольца 14Памер кольца 14.5Памер кольца 15Памер кольца 15.5Памер кольца 16Памер кольца 16.5Памер кольца 17\nкалекцыі:Лепшы Продаж, Кольцы байкера, Мужчынскія ўпрыгажэнні, новыя паступлення, Рокерскія кольцы, Сярэбраныя мужчынскія кольцы, Кольцы стерлингового срэбра, Жаночыя пярсцёнкі\nКольцы ў покер для гульнявых карт у срэбра\nЦі ёсць там азартныя гульцы? Калі так, ці патрэбны вам ювелірны выраб, каб прадэманстраваць сваё захапленне? Bikerringshop прадстаўляе покернае кольца для ігральных карт у стерлінг срэбра, сапраўднае майстэрства, якое раскрывае вашу схільнасць да азартных гульняў.\nГэта рэдкае кальцо адлюстроўвае рэдкую камбінацыю карт. Туз хай стрейт, Royal Flush, гэта наймацнейшая рука ў покеры, але вы напэўна ведаеце гэта, калі глядзіце на гэтую фігуру.\nМы выразалі кожную карту з дакладнасцю і шмат увагі да дэталяў, каб пераканацца, што яны выглядаюць практычна рэальна. Каб павялічыць бачнасць касцюмаў, мы старанна паліравалі паверхню, чарняючы ўсе паглыбленыя дэталі. Чорны акісляльнік - лепшы стылістычны выбар для чорных пік!\nХвацянка кольцы таксама заслугоўвае пэўнай пахвалы. У той час як пікавы шэраг упрыгожвае акантоўку, сярэдняя частка - малюнак пратэктара шыны. Зноў жа, гэтая канструкцыя атрымлівае перавагу з лёгкага паліраванага металу і матавага чарнення. Гаворачы пра метал, мы выкарысталі высакаякаснае срэбра, метал, вядомы сваёй высакароднасцю, дзіўным выглядам і прастатой у абслугоўванні.\nКожная частка, якую можна знайсці ў калекцыі кольцаў Bikerringshop, адліваецца і шліфуецца ўручную, і гэтая покерная група не з'яўляецца выключэннем. Кожнае кольца з падобным дызайнам трохі адрозніваецца ад аналагаў, і выдатна, калі вы шукаеце ўпрыгажэнні з уласнай індывідуальнасцю.\nвыраблены з срэбра пробы верхняга ўзроўню;\nінтэр'ер кольцы мае адметную рысу 925;\nвага кольцы: 22 грам;\nпамеры твару: 21 мм х 21 мм (0.8 ”х 0.8”);


Галоўная ➠ Будаўніцтва і рамонт ➠ З чаго пачаць рамонт кватэры плануем ход работ\nТак з чаго ж пачаць? Як спланаваць рамонт дома або кватэры?\nМала хто мае магчымасць выехаць з кватэры на час рамонтных прац, каб без нерваў трымаць пад кантролем працу. Часцей ўсе рамонт мы робім паэтапна, пагадзіўшыся жыць пэўны час у цяжкіх умовах. Вось чаму настолькі прынцыпова праявіць хітрасць і спланаваць працу, каб яна прайшла вельмі імкліва і без лішніх ускладненняў.\nПланаваць рамонтныя працы неабходна ў незалежнасці ад іх аб'ёму. Нават калі мы проста жадаем вымаляваць сценкі альбо пераляпіць шпалеры, неабходна скаардынаваць парадак дзеянняў. А тым больш гэта актуальна, калі плануецца поўны рамонт у кватэры са зносам сценак, падменай полай, мадэрнізацыяй камунікацый. У дадзеным выпадку мы павінны старанна падрыхтавацца да рамонту і стварыць дэталізаваны план.\nПачынаць планаванне трэба з вызначэння таго, што мы жадаем зрабіць. Потым нам неабходна будзе знайсці, які парадак розных работ (кладка пліткі, расфарбоўка сценак, падмена вокнаў і т. П.) Будзе больш добрым і як доўга часу трэба на кожны крок (колькі гадзін патрабуецца для сушкі фарбы, лаку альбо клею, як доўга неабходна праветрываць памяшканне і т. д.). Разабраўшыся з гэтымі пытаннямі, можна пачаць складаць падрабязны графік рамонтных прац, які дазволіць вылічыць час рамонту, таксама пазбегнуць непатрэбных прастояў.\nНядрэнны план рамонту павінен ўключаць у сябе не толькі толькі пералік спраў, ды і гатовы дызайн праект, іншымі словамі праект будучага інтэр'еру вашай кватэры - то, як яна будзе глядзецца па заканчэнні ўсіх работ. Стварэнне такога праекта лепш даверыць праф дызайнеру, але можна выпрабаваць нічога зрабіць і сваімі сіламі, тым больш на дадзены момант у інтэрнэце шмат бясплатных і платных кампутарных праграм, для стварэння і візуалізацыі дызайну інтэр'еру.\nДызайн праект павінен ўключаць у сябе не толькі толькі знешні выгляд сценак і падлог, ды і разлік патрэбнага колькасці матэрыялаў аздаблення (колькасць і кошт шпалер, фарбы, сцянной пліткі і т. Д.), Таксама ўлічыць выдаткі на патрэбнае абсталяванне і інструменты, якія для вас могуць спатрэбіцца ў працэсе рамонту.\nПасля таго, як вы разумееце, што жадаеце зрабіць і ў якім парадку, трэба будзе адшукаць і набыць будаўнічыя матэрыялы, таксама адшукаць надзейных падрадчыкаў. Калі рамонт не «гарыць», на гэта можна выдаткаваць даволі вялікая колькасць часу, грунтоўна падышоўшы да справы, чытаючы водгукі аб Спец і манітор розныя акцыі на матэрыялы і абсталявання ад спецыялізаваных магазінаў.\nСістэма электразабеспячэння асабістага дома галоўныя асаблівасці\nСекцыйныя вароты доорхан найлепшае рашэнне\nСэптык ў прыгарадным доме дапаможа захаваць здароўе уладальнікаў\nСотавы полікарбанат асаблівасці, сферы ўкаранення і правілы выбару матэрыялу


Catholic.by - Касцёл святога Пятра ў Адэсе абвешчаны малой базылікай\n18.03.2019 17:39 Catholic.by\n16 сакавіка рыма-каталіцкі касцёл св. Пятра ў Адэсе (Украіна) абвешчаны малой базылікай — Basilica minor. Ганаровы тытул святыні надаў папа Францішак.\nЯк паведамляецца на ўкраінскім каталіцкім сайце Credo, з гэтай нагоды цэлебрацыю ўрачыстай св. Імшы ў новаабвешчанай базыліцы ўзначаліў Апостальскі нунцый ва Украіне арцыбіскуп Клаўдыё Гуджэроцці. Разам з ім у ёй узялі ўдзел каад’ютар Адэска-Сімферопальскай дыяцэзіі біскуп Станіслаў Шырокарадзюк, дапаможны біскуп Яцэк Піль, біскуп Украінскай Грэка-Каталіцкай Царквы Міхаіл Бубній, а таксама святары салезіяне, якія нясуць служэнне ў святыні.\nКасцёл св. Пятра ў Адэсе быў пабудаваны на пачатку ХХ ст. у стылі італьянскага барока. Гэта адзіная рыма-каталіцкая святыня на поўдні Украіны, якая не зачынялася і працягвала дзейнічаць нават у часы бязбожнага савецкага рэжыму. У гэтым касцёле прымалі сакрамэнты як мясцовыя вернікі, так і католікі з суседняй Малдовы. Тут служыў легендарны святар кс. Тадэвуш Хоппэ, на асобе якога засяродзіўся ў сваёй гаміліі Апостальскі нунцый.\nАрцыбіскуп Клаўдыё Гуджэроцці назваў ксяндза Тадэвуша, які амаль паўстагоддзя служыў у адэскай святыні, «асобаю велізарнага маштабу».\nГэты святар на працягу дзесяцігоддзяў служыў у поўнай самоце. Не маючы магчымасці служыць за межамі касцёльнай агароджы, ён трымаў дзверы сваёй келлі адчыненымі для ўсіх. Да яго прыходзілі не толькі католікі, але і вернікі іншых хрысціянскіх канфесій і нават няверуючыя, якія прагнулі атрымаць ад святара хоць глыток свежага паветра ў задушлівай атмсферы савецкай атэістычнай прапаганды.\nМногія з тых, хто асабіста ведаў кс. Тадэвуша (а ён служыў не толькі ў Адэсе, але наведваў таксама супольнасці ў Кіеве, Кішынёве і Тбілісі), упэўненыя ў ягонай святасці.\nАдэская парафія св. Пятра сёння налічвае каля 300 вернікаў. Набажэнствы ў касцёле праходзяць на ўкраінскай, рускай, польскай і англійскай мовах.\nДа гэтага часу ва Украіне былі дзве малыя базылікі: Львоўская мітрапалітальная базыліка Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі і базыліка Святога Крыжа ў Чарнаўцах. Цяпер з’явілася таксама і трэцяя — касцёл св. Пятра ў Адэсе.\nАбноўлена 18.03.2019 18:25


Быць шчаслівай – вельмі проста — Новости Орши\n09.03.2011 1289 orshanka Комментариев нет\nГалоўны спецыяліст раённага аддзела адукацыі Жанна Васільеўна Паддубская (на здымку) верыць у лёс. Раней яна нават і не думала, што будзе педагогам, бо заўсёды лічыла: яе прызванне – у дакладных навуках. І нават калі атрымала вышэйшую адукацыю ў Горацкай сельскагаспадарчай акадэміі і рыхтавалася стаць навуковым супрацоўнікам, не думала, што яе жыццё зробіць круты віраж…\nЖанна Васільеўна нарадзілася на Брэстчыне, але каханне закінула яе на поўнач Беларусі. Так Аршаншчына стала для яе другой радзімай, дзе яна адчувае сябе самай шчаслівай жанчынай разам са сваёй сям’ёй. Атрымала педагагічную адукацыю і 11 гадоў працавала настаўніцай хіміі і біялогіі, а апошнія гады ўзначальвае аддзел кадраў раа.\nЖанна Васільеўна нібы выпраменьвае нябачныя зроку флюіды шчасця. На рабоце яна – настрой калектыву, заўсёды дорыць усім сваю абаяльную ўсмешку.\nЗ вышыні пражытых гадоў Жанна Паддубская можа з упэўненасцю сказаць, што сэнс жыцця кожнай жанчыны – гэта ўтульнае дамашняе святло, дзіцячы смех і ласкавыя позіркі любімага мужчыны, які праз дзесяць і нават дваццаць гадоў з той жа пяшчотай, як і раней, прызнаецца табе ў каханні.\n– Я ніколі не паверу тым маладым асобам, якія сцвярджаюць, што для іх самае галоўнае – гэта кар’ера, матэрыяльныя даброты, жыццё без усялякіх абавязкаў. Згаджуся, што так можа быць толькі ў нейкі пэўны перыяд, але пасля ўсё роўна прыходзіш да высновы, што ты жанчына, якой хочацца клапаціцца і прыходзіць не ў пустую кватэру, а ў сям’ю, дзе цябе чакаюць і любяць. Майму сыночку Вадзіму зараз пяць гадоў. Гэта наша сонейка, якое напаўняе жыццё зусім іншым сэнсам. І я жадаю ўсім жыхаркам Оршы і Аршанскага раёна простага жаночага шчасця, якое заключаецца, на мой погляд, у дзецях.\n← Простое женское счастье\nДобрый знак судьбы →\nЗдесь ее причал


6 спосабаў выкарыстання іспанскага прыназоўніка «En»\nВыкарыстанне прыназоўніка «En»\nНайбольш распаўсюджаныя сэнсы "В" і "С"\nКалі вам сказалі , што еп іспанскі Прыназоўнік і пыталіся , што гэта азначае, што вы , хутчэй за ўсё , будзе здагадацца «у» ці «на» . І вы маеце рацыю - у абодвух выпадках. Але ан таксама можна перавесці як «у», «о», «на», «зверху», «на», «ўнутры» і з іншых спосабаў, таму яго выкарыстанне не так проста , як гэта можа здацца.\nДа шчасця, калі ан не азначае , што «на» або «у» , вы можаце звычайна казаць у кантэксце таго, што маецца ў выгляду.\nЯк і некаторыя іншыя прыназоўнікі, еп можа здацца досыць універсальным для замежніка. Вось найбольш распаўсюджаныя віды выкарыстання, з прыкладамі, еп вы , верагодна, сутыкнецеся:\nВыкарыстанне En месцазнаходжанне і значэнне "В"\nЭль Dinero está ан ла Каха. Грошы ў скрынцы. Vivo ан España. Я жыву ў Іспаніі. (Заўвага: «In» азначае «ўнутры» таксама можа быць выказана Dentro дэ.)\nВыкарыстанне En ў выразах часу\nLlegamos Por Трэнне ан УНА Ора. Мы прыехалі на цягніку на працягу аднаго гадзіны. Trabajaré ан - эль - Verano. Я буду працаваць у летні час. (Заўвага: En не выкарыстоўваецца з днямі тыдня Llegamos эль двуугольников Мы прыязджаем у панядзелак ...)\nВыкарыстанне En месцазнаходжанне і значэнне «On»\nЭль Dinero está ан ла Меса. Грошы знаходзяцца на стале . Fijo лос carteles ан ла параўнанні. Ён паклаў плакаты на сцяне. (Заўвага: прыназоўнік а ў якасці альтэрнатывы можна было б выкарыстоўваць у другiм сказе Fijo Ласано carteles Ці параўнанне.) .\nВыкарыстанне En ў Выказваючы значэння\nVendio эль Карр ан $ 2,000.\nЁн прадаў машыну за $ 2000.. (Заўвага: Прыназоўнік Por ў якасці альтэрнатывы можна было б выкарыстоўваць у папярэднім сказе Vendio эль Carro Por $ 2,000.) .\nEn ў Рознае Выразы\nEn Broma, як жарт; ан Busca дэ у пошуках; ан камбій, з другога боку; ан Каза дома; ан español, на іспанскай мове; ан гонар дэ, у гонар; ан ла Actualidad, у цяперашні час ; ан - ла - радыё, на (у) радыё; ан - ла - Тэлебачанне (ТБ), на (у) тэлебачанні (ТБ); ан Лугар - дэ, а; ан Secreto, у таямніцы; ан seguida, неадкладна; ан - Серио, сур'ёзна; ан тода парьтесь, усюды; ан - дэ - Vez, а; ан Vilo, з трывогай чакаюць; ан дэ VISTA, з прычыны; ан натуральных, жыць (як у прамым эфіры); ан Вос Альт, гучны голас; ан Вос бах, мяккі голас.\nВыкарыстанне En З некаторымі дзеясловамі\nПры выкарыстанні многіх дзеясловаў, уласнымі сродкамі "в" ці "на": Ayudar ан Алга, каб дапамагчы зрабіць што - то; competer еп, каб канкурыраваць; concentrarse а, каб сканцэнтравацца на; concurrir ен, каб сыходзяцца ў; confiar еп, давяраць; Creer еп, верыць у; empeñarse а, захоўвацца ў; esperar еп, давяраць; insistir еп, настойваць на; intervenir а , удзельнічаць у; persistir а, захоўвацца ў; reflejar еп, каб адлюстраваць на; resultar еп, каб прывесці.\nАле яна можа мець і іншыя пераклады, а таксама : Actuar ан consecuencia, дзейнічаць адпаведным чынам ; adentrarse еп, каб патрапіць у; advertir еп, заўважыць; aplicarse еп, каб прысвяціць сябе; caerle ан Суерте, каб атрымаць пашанцавала; coincidir ан дие, пагадзіцца , што; comprometerse еп, ўвязвацца с; concurrir еп, каб сустрэцца на; consentir еп, пагадзіцца; consistir а, каб складацца з; convenir еп, пагадзіцца; convertir (SE) о, каб змяніць у; equivocarse еп, каб памыліцца; extenderse еп, распаўсюджвацца па; fijarse еп, заўважыць; ingresar а, каб быць дапушчаныя да; inscribirse а , каб зарэгістраваць; juntarse еп, каб сустрэцца на; molestarse а, турбаваць міма; Pensar ан , каб думаць аб тым , quedar ан дие, пагадзіцца , што; reparar еп, заўважыць; vacilar еп, саромецца.\nЯк пачатковец, вам не трэба запамінаць ўсе фразы і дзеясловы , якія выкарыстоўваюць ан; дзеяслоўных фраз, Pensar еп (думаць пра) з'яўляецца найбольш распаўсюджаным , што выклікае цяжкасці пачаткоўцаў. Але вы павінны быць у курсе гэтых мэтаў, так што вы ведаеце , што ан не можа азначаць «у» ці «на» .\nЯк праспрагайце «Дзюрэр» (у апошні дзень)\nВыкарыстанне іспанскага дзеяслова «Llamar»\nВыкарыстанне нямецкага займеннік «Es»\nЯк праспрагайце «Зачыніць» (Зачыніць)\n«Je Suis Фіні»: Не рабіце гэтую памылку па-французску\nФранцузская граматыка Гласарый: Будучыня Умоўны лад Прысутнічае\nЯк выкарыстоўваць «Dentro» і «Fuera»\nАнгельскія Дзеясловы - Прыклад Прысуды дзеяслова адпачынкаў\nErre Moscia: развянчання Некаторыя лінгвістычныя Міфы і легенды\nСустракайце гольф-клубы: Тлумачачы Розныя тыпы\nЯк стварыць не Перамена асяроддзя пагрозлівых\nАмерыканская асацыяцыя каледжа танца\nПераклад «Feel» на іспанскую мову\nГібель Лузітаніі і ўступленне Амерыкі ў Першую сусветную вайну\nХто прызначае і Вярхоўны суд зацвердзіў Управы?\nЖанр Профіль - Freak-фолк\nГадовы спіс слоў\nШто такое незлічоная назоўнік?\nДзесяць Frames Выкладаць нумар Sense\nЗдымачная група Праца - Што людзі ў кіно Крэдыты на самай справе?\nЛепшыя 10 песень Рокабильных\nПікап Tie Downs\nГенеалогія першых багоў\nЯк Святкаваць Каляды, калі Вы нерэлігійнай\nУільям Грэгар Біяграфія\nВайна ў В'етнаме: Бітва Ia націску\nСамы хуткі Жаночая Mile: Мастеркова\nTrouble Стрэлы ў гольф і стаўкі гульні, якая дапаможа вам практыкаваць іх


Маладыя супрацоўнікі Аб’яднанага інстытута праблем інфарматыкі стварылі сінтэзатар рускага і беларускага маўлення | Лабараторыя распазнавання і сінтэзу маўлення\nХатняя › СМІ пра нас › Маладыя супрацоўнікі Аб’яднанага інстытута праблем інфарматыкі стварылі сінтэзатар рускага і беларускага маўлення\nПершапачаткова праграму распрацоўвалі спецыяльна для людзей, якія слаба бачаць, а потым узнік тэлефонны робат для банкаў і камунальных службаў.\nПра адну з сотні ідэй для Беларусі, якая знайшла сваё прымяненне, у рэпартажы Кацярыны Шыбко.\nМаладым вучоным Акадэміі навук у камп’ютары ўдалося стварыць робата, які размаўляе. На жаль, у дыялог ён не ўступае – пакуль агучвае тое, што напісана. Але, як кажуць самі распрацоўшчыкі, на гэтым спыняцца яны не збіраюцца. Жартуюць, свой сінтэзатар рускай і беларускай мовы можна ўдасканальваць, пакуль не атрымаецца робат, які ходзіць.\nЮрый Гецэвіч, навуковы супрацоўнік Аб’яднанага інстытута праблем інфарматыкі НАН Беларусі:\nГэта пакуль толькі планы. Галоўная і самая першая ідэя праграмы – дапамагаць дапамагаць людзям са слабым зрокам – ужо ажыццявілася. Цяпер з дапамогай робата, які можа размаўляць, яны могуць вывучаць правілы дарожнага руху і слухаць абсалютна любыя творы. Такая праграма для людзей з абмежаваным зрокам абыходзіцца ў дзясяткі разоў танней, чым кнігі Брайля з рэльефным шрыфтам. А ўлічваючы, што ў Беларусі каля 30 тысяч слабых зрокам людзей, толькі ў час навучання можна сэканоміць нямала сродкаў. Такую ідэю ўжо рэалізавалі ў спецыялізаванай маладзечанскай школе. Гэта быў адзін з першых крокаў. Маладыя вучоныя пайшлі яшчэ далей. Распрацавалі так званага тэлефоннага робата для банкаў, камунальных службаў і нават Міністэрства па надзвычайным сітуацыям – праграма можа напамінаць кліентам пра аплату крэдыту і аператыўна апавяшчаць пра экстраныя выпадкі. Лінгвісты, дарэчы, таксама знайшлі праекту прымяненне.\nАлена Скопінава, камп’ютарны лінгвіст Аб’яднанага інстытута праблем інфарматыкі НАН Беларусі:\nДарэчы, праект стаў вядомым не толькі ў нашай краіне, але і за мяжой, дзякуючы конкурсу “100 ідэй для Беларусі”. Як аказалася, праграмай настолькі зацікавіліся расійскія калегі, што вырашылі яе купіць для сваёй Акадэміі навук. Цяпер, прызнаюцца распрацоўшчыкі, неабходна набыць патэнт. Аналагаў менавіта такога праекта яшчэ няма.


Зараз мы з вамі разбярэмся, што сабой уяўляе ў гульні "Скайрим" вервольф. Калі шчыра, то многія гульцы лінейкі The Elder Scrolls ўжо даўным-даўно знаёмыя з дадзенай асаблівасцю Толькі вось стаць сапраўдным пярэваратнем ў "Скайриме" значна прасцей, чым у любой іншай частцы папулярнай лініі. І сёння нам з вамі трэба высветліць, як рэалізаваць задумку. Акрамя таго, важна ведаць, на што мы падпісваемся. Гэта значыць, што трэба ведаць ў гульні "Скайрим" здольнасці Вервольф. Давайце ж пачнем як мага хутчэй.\nЛикантропия ў The Elder Scrolls - гэта не што іншае, як хвароба. Менавіта так яе называюць іншыя персанажы ў гульнях. Які заразіўся чалавек не можа кантраляваць працэс ператварэння, ды яшчэ яго пачынаюць лічыць паскуддзем. Гэта значыць жыхары пасёлкаў і гарадоў будуць паляваць на небараку. Але далёка не заўсёды.\nБо ў гульні "Скайрим" вервольф (калі гэта жывы гулец) можа кантраляваць свой працэс ператварэння. Вам патрэбна сіла, а таксама добрая цягавітасць? Проста трансфармаваліся і працягнулі бітву. Надакучыла? Хуценька скочылі ў чалавечае аблічча і вырашылі тым самым праблему. Але не ўсё так проста, як можа здацца на першы погляд.\nЯк стаць Вервольф ў "Скайриме"? Менавіта гэтым пытаннем задаюцца ўсе пачаткоўцы гэтай гульнi. Па праўдзе кажучы, гэта даволі цікавае пытанне. Бо для яго рашэнні можна выбраць адзін з некалькіх спосабаў. У залежнасці ад таго, наколькі моцна вам хочацца стаць пярэваратнем.\nПершы варыянт развіцця падзей прынясе нямала клопатаў. Бо калі вы задумаліся, як стаць Вервольф ў "Скайриме", то прыйдзецца для пачатку адшукаць хворых ликантропией. І ўступіць з імі ў бой. Падчас яго на вас могуць накласці "праклён", якое пераўвасобіцца з часам персанажа ў ликантропа. Звычайна гэты метад ператварэння "адкідаць" гульцамі. Ужо балюча ён ненадзейны. Так што мае сэнс іншы падыход.\nДля больш сучасных і ня тых, што любяць складанасці людзей маецца больш просты варыянт вырашэння праблем. Вам трэба адправіцца ў Вайтран і адшукаць там гільдыю Паплечнікаў. Як раз там і насяляюць пярэваратні. Яны ўмеюць кантраляваць сваю трансфармацыю (але не ўсе), а таксама лічаць ликантропию дарам, а не праклёнам. Што вам спатрэбіцца для рэалізацыі плана? Калі шчыра, то проста пагаворыце і пастанавеце дагавор са Скьером або Эйлой. І вас ператвораць. Гатова. Вы з гэтага часу ў гульні "Скайрим" вервольф. Можна адпраўляцца ў шлях за прыгодамі!\nУ гульца, які стаў пярэваратнем, неўзабаве з'явіцца вельмі добры навык. Ён завецца "форма звера". І атрымаць яго як мага, давёўшы гільдыі Паплечнікаў сваю адданасць. Не варта радавацца раней часу - гэты навык можа быць выкарыстаны толькі раз у суткі. На 2,5 хвіліны вы пераўвасобіцца ў рэальнага пярэваратня, а таксама зможаце есці трупы. Гэта адновіць ваша здароўе і дадасць па 30 секунд да трансфармацыі за 1 цела. Таксама ў вас ўзрасце грузападымальнасць і трываласць з сілай. Вельмі добры навык, які мэтазгодна выкарыстоўваць у сутарэннях.\nУ пярэваратня ў "Скайриме" ёсць тры стандартных ўдару. Для рэальнага гульца яны ўвасабляюцца праз націск на "блок" і "дзеянне". Напрыклад, калі ў руху ўтрымаць адну з дадзеных кнопак, то адбудзецца ўдар, які адкіне ахвяру на некалькі метраў. Стандартныя ўдары вельмі зручна выкарыстоўваць у бітвах. Яны могуць не раз выратаваць вам жыццё.\n"Жудасны выццё" - гэта дадатковы навык. Ён накладае на мэта загавор "страх", але ў адрозненне ад звычайнага "бафа" дадзены эфект мае большы радыус дзеяння. Пры ўсім гэтым, "жудасны вой" абнаўляецца толькі пасля малітвы Тотему Страху.\n"Вой зграі" - гэта своеасаблівая магчымасць прызыву ликантропов на дапамогу. Навык перазараджваецца 60 секунд. Атрымаць яго можна пасля малітвы Тотему Братэрства. Да вас на дапамогу прыйдуць два ваўка.\n"Пах крыві" - вельмі карысны навык. Ён дазваляе ўбачыць жывых істот у пэўным радыусе дзеянні. Нагадвае крык "шэпт". "Пах крыві" не аднаўляецца. Атрымаць можна пасля малітвы Тотему Палявання.\nУ гульні "Скайрим" вервольф мае як свае плюсы, так і мінусы. Калі шчыра, то толькі пасля іх вывучэння варта прымаць рашэнне аб заражэнні. Пачнем з добрага.\nСправа ўся ў тым, што сіла ў пярэваратняў у некалькі разоў вышэй, чым у звычайнага гульца. Ды яшчэ можна адкідаць мэта на некаторую адлегласць. Бегае ликантроп вельмі хутка (хутчэй каня). Аглушыць пярэваратня нельга, а ўсе злачынствы, учыненыя ў абліччы, не залічваюцца. Акрамя таго, у Вервольф 100% імунітэт да іншых хвароб.\nПраўда, недахопаў тут таксама даволі шмат. Напрыклад, здароўе ў пярэваратня ня рэгенеруецца. Адзіны спосаб яго аднавіць - есці трупы. За адзін "прысест" вам адновяць 50 адзінак здароўя. У форме звера вы не можаце красціся або выкарыстоўваць карту, а таксама выкарыстоўваць таленты і заклінанні. А многія персанажы свету "Скайрим" будуць ці атакаваць пярэваратня, або спрабаваць ўцячы ад яго.\nАтрымліваецца, што часам ликантропия можа быць карыснай. Але наўрад ці вам спадабаецца пастаянна бегаць ад жыхароў і іншых персанажаў. Таму ў гульні "Скайрим" вервольф можа быць вылечаны. Як менавіта?\nАчышчэнне будзе даступна ў сюжэтнай лініі гільдыі Паплечнікаў. У самым яе канцы. Для лячэння прыйдзецца знайсці галаву ведзьмы і спаліць яе. Паўторна заразіцца ликантропией нельга.\nПраўда, ёсць выключэнне. Калі ў вас ўстаноўлена дадатак "Драгонвальд", то персанаж можа паўторна заразіцца і стаць пярэваратнем. У гэтым дапаможа Эйлау. Але ў яе паўторна ператварыцца можна толькі адзін раз. Зараз вам вядома, як ператварыцца ў Вервольф ў "Скайриме" і як выгаіцца ад ликантропии.\nЯк зрабіць кальчугу ў "Майнкрафт" і як атрымаць яе ў баі?\nAssassin`s Creed: усё аб гульні. Апісанне і патрабаванні сістэмныя. Патрабаванне "асасінаў Крид: Сіндыкат" да ПК\nДзе размяшчаюцца крайнія кропкі Еўразіі


Catholic.by - Слова арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча з нагоды прызначэння біскупа Антонія Дзям’янкі ардынарыем Пінскай дыяцэзіі\nСлова арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча з нагоды прызначэння біскупа Антонія Дзям’янкі ардынарыем Пінскай дыяцэзіі\nСлова да святароў, кансэкраваных асобаў, вернікаў Пінскай дыяцэзіі і ўсіх людзей добрай волі з нагоды прызначэння Яго Эксцэленцыі біскупа Антонія Дзям’янкі ардынарыем Пінскай дыяцэзіі\n1. 3 мая 2012 г., у свята св. апосталаў Філіпа і Якуба, Святы Айцец Бэнэдыкт XVI у сваім клопаце пра духоўнае жыццё вернікаў і іх развіццё прызначыў новага ардынарыя Пінскай дыяцэзіі — Яго Эксцэленцыю ксяндза біскупа Антонія Дзям’янку. Мы ўсе з нецярплівасцю чакалі гэтага моманту, бо Касцёл ёсць там, дзе ёсць біскуп, — як навучае св. Ігнацый з Антыёхіі. Таму кожны мясцовы Касцёл павінен мець свайго біскупа.\n2. Пінская дыяцэзія, якая мае больш чым 85-гадовую гісторыю, заслужана можа ганарыцца гадамі свайго станаўлення і росквіту, калі яе першы біскуп Слуга Божы Зыгмунт Лазінскі закладаў яе падмуркі, ствараў структуры, у тым ліку і Пінскую духоўную семінарыю. Яго працу паспяхова працягваў біскуп Казімір Букраба. Аднак хутка прыйшлі іншыя часы, II Сусветная вайна і доўгія гады ганенняў на Касцёл і пераследу веры. У выніку тых драматычных падзей Пінская дыяцэзія на пяць дзесяцігоддзяў засталася без біскупа.\nУ складаных абставінах ганенняў на Касцёл дыяцэзіяй кіравалі Генеральныя вікарыі. І толькі ў 1989 г. пасля таго, як благаслаўлёны Ян Павел II прызначыў мяне Апостальскім Адміністратарам для католікаў лацінскага абраду Беларусі, вернікі Пінскай дыяцэзіі, як і ўсёй Беларусі, атрымалі біскупа.\nУ 1991 г. гэты Вялікі Папа сваім прарочым рашэннем заснаваў у Беларусі Мінска-Магілёўскую Мітраполію, у склад якой увайшлі аднайменная Мінска-Магілёўская архідыяцэзія, новаўтвораная Гродзенская дыяцэзія і тэрытарыяльна рэфармаваная Пінская дыяцэзія. Тады шматгадовы пробашч Пінскай катэдры кс. пралат Казімір Свёнтэк быў прызначаны першым Мінска-Магілёўскім Мітрапалітам і адначасова Апостальскім Адміністратарам Пінскай дыяцэзіі ажно да асаблівага распараджэння Апостальскага Пасаду (ad nutum Sanctae Sedis).\nНа яго плечы было ўскладзена адказнае заданне адбудовы Каталіцкага Касцёла ў нашай краіне, асабліва ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі і Пінскай дыяцэзіі. Менавіта яго намаганнямі былі адноўлены яе знішчаныя раней структуры і заснаваны новыя, з якіх аднымі з найважнейшых з’яўляецца каталіцкая Міждыяцэзіяльная вышэйшая духоўная семінарыя імя св. Тамаша Аквінскага ў Пінску і Катэхетычны каледж імя Слугі Божага Зыгмунта Лазінскага ў Баранавічах.\n3. У сувязі з цяжкім станам здароўя Яго Эмінэнцыі ксяндза кардынала Казіміра Свёнтка 30 чэрвеня 2011 г. папа Бэнэдыкт XVI задаволіў яго просьбу і звольніў з пасады Апостальскага Адміністратара Пінскай дыяцэзіі. Адначасова Пантыфік на гэтую пасаду прызначыў мяне.\nДругі раз у маім жыцці мне давялося ўзяць на сябе адказнасць за пінскі Касцёл. Я разумеў, што быць адначасова на дзвюх катэдрах — у Мінску і Пінску — справа вельмі складаная, але маім крэда заўсёды было і застаецца паслухмянасць Папу. У гэтым сіла Касцёла. Я прыняў на сябе новыя абавязкі і стараўся сумясціць іх з абавязкамі на Мінска-Магілёўскай катэдры, молячыся, каб надышоў дзень прызначэння новага біскупа ардынарыя для Пінскай дыяцэзіі. І вось 3 мая 2012 г. гэты дзень настаў — быў прызначаны яе трэці ардынарый.\n4. Сёння дзякую Богу за тое, што ў такі складаны час дапамагаў мне і адорваў сваімі дарамі і ласкамі ў духоўнай апецы і кіраванні пінскім Касцёлам.\nБязмежна ўдзячны Святому Айцу Бэнэдыкту XVI за давер і малітву ў маёй інтэнцыі. Пры гэтым не магу не ўзгадаць з удзячнасцю прадстаўніка Святога Айца ў Беларусі Апостальскага нунцыя арцыбіскупа Клаўдыё Гуджэроцці за яго зацікаўленасць і дапамогу.\nСа словамі асаблівай падзякі звяртаюся да дапаможнага біскупа Казіміра Велікасельца, які «дваіўся» і «траіўся» ў выкананні сваіх абавязкаў у дапамозе мне.\nНемагчыма пераацаніць адданасць, ахвярнасць, шчырасць і адкрытасць сэрцаў супрацоўнікаў Пінскай дыяцэзіяльнай курыі, за што няхай іх шчодра ўзнагародзіць добры Бог, а я са свайго боку жадаю выказаць ім маю шчырую ўдзячнасць.\nДарагія святары і кансэкраваныя асобы! Без вас я быў бы генералам без войска і нічога не змог бы зрабіць. Дзякую за вашу шчырасць, адкрытасць, дапамогу і адданую працу. У вас я сустрэў сваіх паплечнікаў. З вамі было вельмі прыемна працаваць, і гэтая праца была плённай. Вы прымалі актыўны ўдзел у пастырскіх сустрэчах і акцыях, дзякуючы якім квітнела і развівалася рэлігійнае жыццё ў пінскім Касцёле.\nСемінарыя як сэрца дыяцэзіі таксама шмат дапамагала ў выкананні маіх абавязкаў. Alma Mater на берагах Піны за гэты час арганізавала і правяла прысвечаны 10-годдзю аднаўлення дзейнасці гэтай духоўнай установы сімпозіум і цяпер арганізуе другі, прысвечаны 80-годдзю адыходу ў дом нябеснага Айца першага Пінскага біскупа Слугі Божага Зыгмунта Лазінскага. Вялікі дзякуй за ўсё!\nВыказваю шчырую ўдзячнасць Катэхетычнаму каледжу імя Слугі Божага Зыгмунта Лазінскага ў Баранавічах. Менавіта гэты духоўна-выхаваўчы асяродак арганізаваў вельмі актуальны сімпозіум на тэму евангелізацыі і новых сродкаў масавай камунікацыі, а таксама выступіў з многімі новымі і вельмі цікавымі ініцыятывамі.\nДзякую айцам вербістам за тое, што ў доме Святой Тройцы ў Баранавічах праводзіліся пастырскія сустрэчы, і за тое, што ў гэтым гасцінным доме я таксама меў магчымасць спыняцца.\nНе магу не ўзгадаць вернікаў. Вашыя адкрытыя сэрцы, усмешкі, добразычлівасць і клопат пра Касцёл заўсёды мяне вельмі прыемна ўражвалі. Вы ўяўляеце сабой сапраўдны Касцёл як Божы Народ. Вы захавалі веру ў цяжкія часы ганенняў, перадалі яе новым пакаленням і цяпер ёю жывяце і разам з маладым пакаленнем яе развіваеце. Няхай Бог вам аддзячыць за ўсё!\nЧас майго служэння ў Пінскай дыяцэзіі быў таксама адзначаны супрацоўніцтвам з Праваслаўнай Царквою з мэтаю паглыблення экуменічнага дыялога і адказу на выклікі сучаснасці дзеля абароны хрысціянскіх каштоўнасцей. Адбывалася таксама канструктыўнае ўзаемадзеянне з дзяржаўнымі ўладамі для вырашэння актуальных праблем Пінскай дыяцэзіі.\nДзякуючы ўсім вам, браты і сёстры, усе людзі добрай волі, за сумесныя працу і малітву, адначасова перапрашаю за ўсё тое, што, магчыма, было не так, не атрымалася або не ўдалося ажыццявіць. Запэўніваю вас, што заўсёды хацеў толькі дабра Касцёлу, нашай Бацькаўшчыне і да гэтага імкнуўся.\n5. Заканчвае пісацца яшчэ адна старонка гісторыі пінскага Касцёла і пачынаецца новая — ужо на чале з ардынарыем ксяндзом біскупам Антоніем Дзям’янкам.\nПрыміце яго з адкрытым сэрцам, прыміце як айца дыяцэзіі, прыміце з любоўю, павагай і пашанай. Ён, як наступнік Апосталаў, ласкай Духа Святога, які яму быў дадзены, прыходзіць да вас як сапраўдны і аўтэнтычны настаўнік веры, першасвятар і пастыр (пар. Дэкрэт аб пастырскім служэнні біскупаў у Касцёле Christus Dominus, 2).\nКсёндз біскуп Антоні Дзям’янка з’яўляецца дасведчаным і вельмі актыўным пастырам, з якім мне давялося працаваць многія гады і якому я вельмі ўдзячны за дапамогу, добрую раду і біскупскае братэрства. Упэўнены, што ён адказна і выдатна выканае ўскладзеныя на яго Богам, праз рашэнне Пятра нашага часу папы Бэнэдыкта XVI, заданні і пад яго кіраўніцтвам і пастырскай апекай Пінская дыяцэзія будзе развівацца далей.\nЗ гэтымі думкамі звяртаюся сёння да вас, калі з волі Божай распачынаецца новы этап гісторыі Пінскай дыяцэзіі, у якой я пакідаю частку свайго сэрца. Прыміце іх як голас маёй душы, заклапочанай духоўным адраджэннем нашай краіны. Запэўніваю вас у сваёй малітве ў вашых інтэнцыях і інтэнцыях пінскага Касцёла.\nАд усяго сэрца жадаю пінскаму Касцёлу і яго новаму ардынарыю Божага благаслаўлення і апекі нябесных апекуноў — Божай Маці Лагішынскай і св. Андрэя Баболі, а таксама заступніцтва яго першага ардынарыя Слугі Божага Зыгмунта Лазінскага і памерлага ў мінулым годзе Яго Эмінэнцыі кардынала Казіміра Свёнтка, які яго адраджаў пасля многіх дзесяцігоддзяў ганенняў.\nГэтыя свае пажаданні ўмацоўваю благаслаўленнем у імя Айца + і Сына, і Святога Духа. Амэн.\nМінск–Пінск, 3 мая 2012 г.\nСвята св. Філіпа і Якуба, апосталаў\nАдноўлена 03.05.2012 16:04


Еўрапейскі гуманітарны ўніверсітэт у Вільні запрашае беларусаў і беларусак паглыбіць свае кампетэнцыі па запатрабаваных цяпер напрамках у анлайн-фармаце. Заняткі пачнуцца ў кастрычніку.\nУ межах праекта «Універсітэт без межаў» для анлайн-навучання быў адаптаваны цэлы шэраг прадметаў з праграмы. Можна выбраць курсы ў галіне палітыкі, права (уключаючы курсы для ўжо практыкуючых юрыстаў), медыя і камунікацыі, гендарных даследаванняў і не толькі. Колькасць курсаў на аднаго студэнта або студэнтку нічым не абмежаваная. Вучыцца прапануюць за грошы, але абяцаюць, што сумы будуць сімвалічныя.\nАнлайнавы фармат прадугледжвае не толькі самастойную працу, але і актыўнае ўзаемадзеянне з выкладчыкамі і аднагрупнікамі, таму можна наладзіць розныя карысныя гарызантальныя сувязі.\nНагадаем, што студэнты ў ЕГУ навучаюцца на праграмах бакалаўрыяту, магістратуры і дактарантуры ў вочным, завочным і мяшаным фарматах. «Універсітэт без межаў» – гэта зручны варыянт, не пакідаючы Беларусі (і нават сваёй кватэры), адчуць, што такое еўрапейская адукацыя, а таксама пашырыць свой кругагляд, атрымаць новыя сацыяльныя і гуманітарныя веды.\nЗапісацца на курсы восеньскага семестра можна будзе ў пачатку верасня. Кожны курс доўжыцца адзін семестр. Па выніках паспяховага праходжання навучання студэнт(-ка) атрымлівае адпаведны сертыфікат. Сумленныя заняткі ва «Універсітэце без межаў» залічаць як курсы на выбар падчас навучання па абранай спецыяльнасці ў выпадку, калі студэнт(-ка) пасля працягне адукацыю ў ЕГУ.\nЗапусціўся сайт Фонду Паўла Шарамета\nУ падтрымку свабоды слова і маладых журналістаў.


Валеры Леванеўскі спыніў галадоўку\n25 жнівень 2004, 22:25\nАдзін зь лідэраў прадпрымальніцкага руху Валеры Леванеўскі сёньня спыніў галадоўку за кратамі. Ён галадаў 13 дзён, патрабуючы сустрэчаў з роднымі і з судзьдзём, а таксама — дадатковага знаёмства з матэрыяламі крымінальнай справы супраць яго.\nЗаўтра пачынаецца суд над спадаром Леванеўскім і ягоным паплечнікам Аляксандрам Васільевым. Іх абвінавачваюць у нанясеньні публічнай абразы прэзыдэнту Лукашэнку. Валеры Леванеўскі спыніў галадоўку, каб суд не расцаніў яе, як спробу зацягнуць працэс. Спыніць яе таксама параіў адвакат, каб абвінавачаны лепей адчуваў сябе на судзе.\nСп. Леванеўскага трымаюць за кратамі зь 1 траўня. Тэрмін знаходжаньня яго ў сьледчым ізалятары Гарадзенскай турмы N1 працягнуты да 13 верасьня. Паводле раскладу, апошняе судовае паседжаньне прызначана на 3 верасьня, хаця гэтая дата можа быць і не канчатковай. Працэс пачнецца 26 жніўня а 10-й гадзіне ў Ленінскім раённым судзе Горадні. Валерыя Леваенўскага даставяць туды пад вартай.


Гэтая жанчына шпіталізавана пасля бясконцага аргазму - SANTE PLUS MAG - TELES RELAY\nГэтая жанчына шпіталізавана пасля бясконцага аргазму - SANTE PLUS MAG\nПерадалі нашы калегі з Метро, Гісторыю Ліз распавяла праграма, прысвечаная сэксуальным пытанням. І нездарма яна пакутавала ад рэдкага захворвання: пастаяннага ўзбуджэння палавых органаў.\nЖанчыну даставілі ў траўмапункт\nКалі ўсе ўяўляюць, што аргазм - гэта прыемнае ўражанне, гэта было сапраўдным выпрабаваннем для гэтай жанчыны, якая апісала яго як "балючы фізічна, эмацыянальна і разумова". Гэта сведчанне было прадметам праграмы пад назвай "Sex Sent Me To The ER" [Заўвага: сэкс адправіў мяне ў траўмапункт]. Пасля чатырохгадзіннага аргазму яна паспрабавала спыніць яго, ужываючы чырвонае віно і прымаючы гістамін, але беспаспяхова. Каб супакоіць гэты боль, яе адвезлі ў бальніцу. Для гэтай жанчыны аргазм суправаджаўся інсультам.\nПаказанні Ліз Крыніца: TLC\nМенавіта палавой акт на працягу некалькіх хвілін выклікаў гэтыя бесперапынныя скарачэнні похвы на працягу чатырох гадзін. Ліз кажа, што ёй было так дрэнна, што ёй давялося патэлефанаваць шматлікім медыцынскім работнікам, каб паспрабаваць разабрацца, што з ёй адбываецца. Патрапіўшы ў траўмапункт, яна растлумачыла свае сімптомы лекарам, якія хацелі даць ёй дозу бензадыазепінаў. Яе аргазм скончыўся праз чатыры гадзіны раптоўна. Перш чым атрымліваць лекі, апошні раптам спыніўся. «Яны пайшлі ў дыспансер, каб атрымаць валіум. Яны ўсё яшчэ пісалі паперы, і гэта спынілася », - кажа пацыент. Часам сэкс можа прывесці да смерці. Бацька Мэцью МакКонахі памёр ад сардэчнага прыступу пасля сэксу.\nЛіз перажыла бясконцы аргазм. Крыніца: TLC\nРэцыдыў пасля бальніцы\nБоль, які прывёў бы жанчыну ў траўмапункт, не скончыцца палягчэннем. І нездарма яна не была ў канцы сваіх пакаранняў, бо пасля выхаду з траўмапункта гэты "бясконцы" аргазм вернецца без сэксуальнай стымуляцыі. "Спачатку гэта было як пасля сэксу, потым я дайшоў да таго, што у мяне бывае нечаканы аргазм у любы час : глядзець тэлевізар альбо хадзіць на вуліцы », - сведчыць яна. Ліз можа атрымаць да 12 працяглых аргазмаў за адзін дзень. Для лячэння гэтага захворвання жанчыне даводзілася рэгулярна прымаць супрацьэпілептычныя лекі, якія маглі палегчыць сімптомы. "У пачатку дубля я атрымлівала аргазм толькі кожныя два дні, перш чым гэта было раз на тыдзень і, нарэшце, раз на месяц", - кажа яна па тэлебачанні. Яна кажа, што прайшло каля пяці месяцаў, перш чым яна змагла цалкам кантраляваць гэты стан. Цяпер той, хто даваў паказанні на канале TLC, павінен кожны дзень праходзіць лячэнне для барацьбы з гэтай хваробай. На шчасце, кашмар Ліз застаўся за ёй. "У мяне вельмі шчаслівае сэксуальнае жыццё, і гэта сапраўды цудоўнае пачуццё", - радуецца жанчына.\nШто такое сіндром пастаяннага генітальнага ўзбуджэння?\nТлумачыць лекар Шарлота Меторст, хірург-уролаг, гэты сіндром прадугледжвае ўзбуджэнне без жадання і сэксуальнай стымуляцыі. Спецыяліст тлумачыць, што ў гэтым выпадку яна характарызуецца ацёкам клітара, похвы, саскоў і вуснаў і што гэта прыводзіць да аргазму. "У некаторых жанчын узнікаюць спантанныя і міжвольныя аргазмы, якія адчуваюцца непрыемна, хваравіта і знясільваюча", - тлумачыць эксперт па рэпрадуктыўнай сістэме. Некалькі прычын могуць растлумачыць SEGP, які быў апісаны ў пачатку 2000-х гадоў. Сярод іх, некаторыя захворванні, такія як рассеяны склероз, хвароба Паркінсана, гіперактыўнасць мачавой бурбалкі альбо сіндром неспакойных ног. Лекар таксама кажа, што прыём IRS, класа антыдэпрэсантаў і кіст Тарлова, выяўленых паблізу нерваў каля пазваночніка, можа выклікаць пастаянны сіндром ўзбуджэння палавых органаў. Хірургічнае лячэнне можа разглядацца для лячэння апошняга. Жанчыны, якія найбольш схільныя рызыцы, часта з'яўляюцца тымі, хто ёсць падчас перыменапаўзы, альбо да заканчэння правілаў, і да гарманальнага пераходу клімаксу. "Жанчыны, якія прысутнічаюць гіперактыўнасць мачавой бурбалкі, сіндром клапатлівых ног альбо варыкознае пашырэнне вен, гэта значыць пашыраныя вены ў вобласці геніталій, таксама больш схільныя рызыцы развіцця гэтага сіндрому »Яна падкрэслівае. Гэта захворванне таксама мае псіхалагічныя наступствы з-за ўздзеяння на паўсядзённае жыццё. Гэта таксама можа прывесці да самагубства для некаторых пацыентаў.\nГэты артыкул упершыню з'явіўся на https://www.santeplusmag.com/cette-femme-est-hospitalisee-apres-avoir-souffert-dun-orgasme-sans-fin/\nСкарачэнне харчовых адходаў з шэф-поварам Крысам Браўнам - Відэа\nДоступ да Twitter абмежаваны пасля рашэння ўрада - Джэун Афрыке


Затрыманні ў цэнтры Менску (абноўлена)\nУсіх затрыманых на акцыі салідарнасці з Алесем Бяляцкім выпусцілі з міліцыі пасля таго, як былі складзеныя пратаколы, фотаграфавання і зняцця адбіткаў пальцаў.\nНа Кастрычніцкай плошчы затрымалі шэсць праваабаронцаў, якія праводзілі акцыю салідарнасці з арыштаваным Алесем Бяляцкім.\nЯк паведаміў праваабаронца Уладзімір Лабковіч, шэсць актывістаў прыйшлі на плошчу прыкладна а 14-й гадзіне. “Яны раздавалі ўлёткі падтрымання Бяляцкага. Раздаванне працягвалася прыкладна 10 хвілінаў, пасля чаго ўсіх затрымалі працаўнікі ДАІ ды міліцыі. Затрыманых даставілі ва УУС Цэнтральнага раёну Менску”, – расказаў Лабковіч.\nПаводле яго, затрымалі Алега Мацкевіча, Вікторыю Равінскую, Дзмітрыя Салаўёва, Марыну Статкевіч, Алену Лапцёнак і Алеся Абрамовіча. Што ім інкрымінуюць, пакуль невядома.\nНагадаем, віцэ-прэзідэнта Міжнароднай федэрацыі правоў чалавека, кіраўніка закрытага ўладамі Беларусі праваабарончага цэнтру “Вясна” Алеся Бяляцкага затрымалі ў Менску ўвечары 4 жніўня. Ён абвінавачваецца ва ўтойванні прыбыткаў у асабліва буйным памеры. Бяляцкаму пагражае сем гадоў пазбаўлення волі. Праваабаронцы ды міжнародная дэмакратычная супольнасць перакананыя, што Бяляцкі зведвае крымінальны пераслед за сваю шматгадовую праваабарончую дзейнасць.


4 кастрычніка | zviazda.by\nХатняя старонка » 4 кастрычніка\nДзень пачатку касмічнай эры чалавецтва. Абвешчаны Міжнароднай федэрацыяй астранаўтыкі ў верасні 1967 года.\nСусветны дзень жывёл. Адзначаецца па рашэнні Міжнароднага кангрэса прыхільнікаў руху ў абарону прыроды, які праходзіў у 1931 г. у Фларэнцыі.\n1582 год — у адпаведнасці з указам Папы Рымскага Грыгорыя ХІІІ, у каталіцкіх дзяржавах праведзена рэформа юліянскага календара, быў уведзены новы (грыгарыянскі) каляндар. Разам з іншымі дзяржавамі на гэты каляндар перайшлі і беларускія землі, якія ўваходзілі ў Рэч Паспалітую (Са вецкая Расія гэты стыль прыняла 31 студзеня 1918 года).\n— з Парыжа ўпершыню адправіўся ў шлях кантынентальны цягнік «Усходні экспрэс». Маршрут яго пралягаў праз Страсбург, Вену, Будапешт і заканчваўся ў Бухарэсце. У 1906 годзе, пасля пабудовы знакамітага Сімпланскага тунэля, «Усходні экспрэс» пачаў здзяйсняць паездкі да Стамбула. Са з'яўленнем больш танных авіяліній прыбытак ад экспрэса стаў падаць, і ў 1977 годзе яго абслугоўванне, здавалася б, канчаткова спынілася. Аднак дзякуючы прадпрымальніку і энтузіясту чыгунак Джэймсу Шэрвуду легендарны цягнік, праслаўлены ў знакамітым дэтэктыве Агаты Крысці (а таксама ў раманах Грэма Грына «Стамбульскі экспрэс» і Сідні Шэлдана «Калі на ступіць заўтра»), набыў другое нараджэнне: 25 мая 1982 года — ужо як «Венецыянскі Усходні экспрэс» — ён пачаў курсіраваць з Лондана ў Венецыю.\n1948 год — 65 гадоў таму нарадзіў ся (горад Гродна) Аляксандр Мухтаравіч Байчораў, беларускі філосаф, доктар філасофскіх навук (1986), прафесар (1988). Даследуе праблемы знешняй палітыкі ЗША, еўрапейскай бяспекі і міжнароднага кантролю над узбраеннем.\nМаксім БАГДАНОВІЧ, паэт, публіцыст, перакладчык:\n«Дзіцё, што ў коласе зярно...»\n4422 Калі маці як дзіця, або Як пасябраваць з самымі роднымі людзьмі, якія на старасці гадоў сталі асаблівымі\n3761 Слухаць сняжынкі, сачыць за ростам травы. Янка Сіпакоў не любіў тусовак і лічыў адзіным багаццем кнігі\n3646 Лукашэнка: За кожным дасягненнем стаяць працавітыя і сумленныя людзі, якія жывуць і працуюць на карысць роднай краіны і народа. Гэта і ёсць патрыятызм\n3627 У стылі класічных раманаў, але са смартфонамі: як прайшоў навагодні баль у Вялікім тэатры\n3505 Як задэклараваць даходы за мінулы год? Падрабязны «гайд»\n3493 Як прайсці тэхагляд ва ўмовах ажыятажу?\n2685 Ці можна самастойна адрозніць СOVІD-19 ад іншых рэспіраторных хвароб?\n2500 «З Парахонска не з'ехала б нікуды»\n1894 З вясны кватэры на «другасным рынку» пачнуць заўважна таннець\n1862 Ці праўда па Мірскім замку блукае прывід маленькай князёўны Сонечкі?


Гандлёвы цэнтр - Шэньчжэнь Radiant Technology Co., Ltd.\nГнуткі святлодыёдны экран\nГульнявыя святлодыёдныя шыльды\nФіксаваны святлодыёдны экран\nЛічбавы шчыт вонкавай рэкламы\nДзяржаўныя і навучальныя ўстановы\nСертыфікаты і патэнты\nБуйнафарматныя святлодыёдныя экраны з'яўляюцца жыццёва важнай часткай лічбавага па-за домам ландшафту\nЯны прапануюць гнуткую, лічбавую платформу, каб прынесці брэнды на жыццё і злучыць рэкламадавец з спажыўцамі ў ідэальным мысленні для пакупкі.\nЁсць некалькі варыянтаў адкрыты для месцаў, якія жадаюць усталяваць святлодыёдны экран, і многія з кліентаў кампаніі ADI абралі мадэль валодання экрана.\nФорма ўласнасці экрана\nуласнасці Экрана забяспечваюць пераканаўчыя аргументы на карысць доўгатэрміновай фінансавай выгады і размяшчаюць рознічныя цэнтры і іх уладальнік ў моцнай камерцыйнай пазіцыі, дзе СМІ пагадненне і даходы ад рэкламы занепакоеныя. У той час як выдаткі на абсталяванні экрана не нязначныя, перавага, якімі карыстаюцца кліентамі, калі яны вызначаюць і набыць свой уласны святлодыёдны экран СМІ шырока, што ішлі. Многія з іх акупілі выдаткі на іх экране на працягу 12-18 месяцаў.\nДаданне дадатковага патоку даходаў\nПродаж рэкламнага прасторы на гандлёвым цэнтры святлодыёднага экрана можа быць вялікім патокам даходаў. Святлодыёдныя экраны маюць магчымасць адлюстравання некалькі рэкламы, дазваляючы вам прадаць частковую долю і да гэтага часу захоўваюць прылада для вашых уласных кампаній. Вялікі Фармат Feature Экраны ў гандлёвых цэнтрах высокай наведвальнасці і прыцягнуць шмат вачэй гэта азначае, што прэміум цану для рэкламнага прасторы.\nНабыццё больш арандатараў\nКалі вашы патэнцыйныя арандатары выбіраюць паміж некалькімі гандлёвымі цэнтрамі шырокафарматнага святлодыёдны экран у вашым цэнтры можа зрабіць розніцу. У верхняй часткі выявы ён прадстаўляе, здольнасць патэнцыйнага рынку вашага краму ў цэнтры ён знаходзіцца дае вялікія магчымасці. Даданне свабодных кароткачасовых доляй дысплея таксама можа быць выкарыстана для атрымання патэнцыйных арандатараў па лініі\nБЯСПЛАТНАЯ КАНСУЛЬТАЦЫЯ +86 755 83193425\nАДРАС 4-ы паверх, будынак A1, індустрыяльны парк інфармацыйных тэхналогій Чжунтай, № 2, Dezheng Road, Shilong Community, Shiyan Street, Baoan District, Shenzhen, Guangdong Province, China\nЭлектронная пошта info@szradiant.com


BIELARUS.org — №501 — 26-я Сустрэча Беларусаў Паўночнай Амэрыкі\nДа зьместу нумара 501\n26 СУСТРЭЧА БЕЛАРУСАЎ ПАЎНОЧНАЙ АМЭРЫКІ\nУ Таронта (Канада) 4-6-га верасьня праходзіла традыцыйная 26-я Сустрэча Беларусаў Паўночнай Амэрыкі, што вось ужо больш за 50 год зводзіць на некалькі дзён разам актывістаў і сябраў беларускіх арганізацыяў ЗША і Канады. Тэмаю сустрэчы гэтым разам сталі «Праблемы захаваньня мовы, культурных набыткаў і гістарычных каштоўнасьцяў Беларусі». Тэма гэтая ў сьвятле апошніх падзеяў у Беларусі набывае першараднае значэньне. Рэжым Лукашэнкі ад самага свайго ўсталяваньня вядзе пасьлядоўнае вынішчэньне беларускай культуры й выцісканьне беларускай мовы з усіх галінаў грамадзкага жыцьця. У наяўнасьці маем парушэньне элементарных чалавечых правоў грамадзянаў Беларусі. Афіцыйная прапаганда, школьныя падручнікі, дзяржаўныя газэты, радыё і тэлебачаньне ўсяляк абражаюць і прыніжаюць усё нацыянальнае, беларускае, пачынаючы ад мовы й канчаючы нацыянальнымі сымболямі й гістарычнымі датамі. Усё беларускае амаль аўтаматычна атаесамляецца з «нацыяналізмам». Пры гэтым поўную свабоду дзеяньняў і падтрымку маюць расейскі нацыяналізм і праявы антысэмітызму. Абарона правоў беларусаў на сваю культуру, мову і традыцыі арганічна спалучаецца з абаронаю правоў чалавека і змаганьнем за дэмакратыю.\nУрачыстае адкрыцьцё Сустрэчы адбылося 4 верасьня ў залі Беларускага Грамадзкага і Рэлігійнага Цэнтру ў Таронта на Сэнт Кларэнс Авэню. Напачатку прагучалі беларускі нацыянальны, канадыйскі й амэрыканскі гімны. Затым Старшыня Згуртаваньня Беларусаў Канады (ЗБК ) др. Пётр Мурзёнак прачытаў прывітаньне ад Старшыні Рады Беларускай Народнай Рэспублікі Івонкі Сурвіллы. Сп. Юрка Рапецкі прачытаў прывітаньне ад мэра Таронта. Пасьля з прывітальнаю прамоваю выступіў прадстаўнік уладаў раёну Таронта, дзе знаходзіцца Беларускі цэнтар. З прывітаньнямі Сустрэчы таксама выступілі ганаровы старшыня ЗБК сп. Кастусь Акула, старшыня нью ёрскага аддзелу БАЗА сп. Віталь Зайка, старшыня ЗБК др. Пётр Мурзёнак, старшыня таронтаўскага аддзелу ЗБК спн. Надзея Дробіна. Сп. Алесь Кот прачытаў прывітаньне ад удзельнікаў Першай Сустрэчы Беларусаў Эўропы, што адбылася ў Празе. Былі зачытаныя іншыя прывітаньні ад асобаў і арганізацыяў, паведамлена аб тэлефанічным прывітаньні амбасадара Рэспублікі Беларусь у Канадзе спн. Ніны Мазай. Прысутныя павіншавалі адную з заснавальнікаў ЗБК, шматгадовую старшыню Каардынацыйнага Камітэту Беларусаў Канады др. Раісу Жук-Грышкевіч. Затым прысутныя прынялі ўдзел у працы трох круглых сталоў, пад назвамі «Што я магу зрабіць для захаваньня мовы, культуры й гістарычных набыткаў Беларусі»; «Беларуская культура ў БССР: савецкая ці нацыянальная?»; «Захаваньне самасьвядомасьці беларусаў». Вядучымі круглых сталоў, што фактычна сталіся працоўнымі сэсіямі Сустрэчы, былі адпаведна: прафэсар Ватэрлускага Ўнівэрсытэту др. Зіна Гімпелевіч; пісьменьніца, ганаровы акадэмік Міжнароднай акадэміі навук “Эўразія” спн. Вольга Іпатава; Старшыня ЗБК др. Пётр Мурзёнак.\nНа першым круглым стале разглядаліся праблемы практычнай дзейнасьці й дапамогі ў справе захаваньня мовы, культурных і гістарычных набыткаў беларусаў як на чужыне, так і на Бацькаўшчыне. Актыўны ўдзел у дыскусіі ўзялі спн. сп. Алла Орса-Романо, Алеся Кіпель, Эва Пашкевіч, Серж Трыгубовіч, Юрка Кіпель, Якаў Гутман.\nДругі круглы стол засяродзіўся на праблемах пераемнасьці савецкай і пост-савецкай мэнтальнасьці ў беларусаў, якія зусім недастаткова вывучаныя і дасьледаваныя. Шмат людзей, што служаць сёнешняй уладзе ў Беларусі зьяўляюцца дзеячамі савецкай беларускай культуры, што сфармаваліся ў часы БССР. Шэраг выступоўцаў адзначалі няслушнасьць супрацьстаўленьня «савецкае» - «нацыянальнае», але вядучая спн. В. Іпатава падкрэсьліла “правакацыйнасьць”, схаваную ў назве, якая, дарэчы, была прапанаваная вядомым філёзафам Уладзімерам Конанам. У дыскусіі прынялі актыўны ўдзел спн.сп. Раіса Жук-Грышкевіч, Галіна Сяргеева, Янка Запруднік, Вітаўт Кіпель, Руслан Качаткоў, Алесь Кот, Сяргей Дрозд, Ірына Варабей.\nНа трэцім круглым стале абмяркоўваліся пытаньні прыцягненьня былых жыхароў Беларусі ў ЗША і Канадзе да дзейнасьці беларускіх арганізацыяў, актывізацыя іхнай дзейнасьці й узмацненьне салідарнасьці паміж асобамі й арганізацыямі беларускай грамады Паўночнай Амэрыкі. Удзел у дыскусіі бралі архіяп. Юры, сп.сп. Юрка Рапецкі, Віталь Зайка, Пётр Мурзёнак, Зьміцер Левіт. Па выніках круглых сталоў былі прынятыя Рэзалюцыя Сустрэчы і Зварот да ўрадаў і міжнародных арганізацыяў у справе антысэмітызму ў Беларусі.\nУвечары ў памяшканьні Летувіскага Дому адбыўся Баль Сустрэчы й канцэрт. Баль суправаджаўся банкетам, дзе можна было пакаштаваць беларускіх страваў, і канцэртам, ладжаным сіламі сябраў ЗБК ды іх дзяцей. Выступы музыкаў, танцораў і сьпевакоў былі энтузіястычна сустрэтыя прысутнымі.\n5 верасьня раніцаю прайшла Багаслужба ў Царкве Сьв. Кірылы Тураўскага, якую правёў япіскап БАПЦ Уладыка Васіль. Затым у залі Беларускага Грамадзкага і Рэлігійнага Цэнтру працягнуў сваю працу сход Сустрэчы, на якім былі прачытаныя даклады. Даклад “Роля палітычнае эміграцыі ў абароне беларускае дзяржаўнасьці” прачытаў першы заступнік Старшыні Рады БНР, дырэктар БІНіМу Др. Вітаўт Кіпель (Нью Ёрк); даклад «Беларуская дзяржаўнасьць на сучасным этапе: замацоўваецца ці слабее?» сябра Прэзыдыюму Рады БНР, су-старшыня Кааліцыі ў абарону дэмакратыі й правоў чалавека ў Беларусі др. Янка Запруднік (Нью Джэрзі); даклад «Гістарычная арыентацыя ў часе і прасторы” — пісьменьніца Вольга Іпатава (Менск); даклад “Васіль Быкаў: памяць майго сэрца” — прафэсар Ватэрлускага Ўнівэрсытэту др. Зіна Гімпелевіч (Канада).\nПрысутныя прагледзелі дакумэнтальны фільм пра Васіля Быкава, што быў забаронены для паказу на дзяржаўным Беларускім тэлебачаньні.\nУвечары тут-жа ў залі прайшлі сяброўская вечарына і канцэрт, на якім выступілі выканаўцы беларускай грамады ЗША і Канады, у тым ліку фальклёрная група “Яваровы людзі” пад кіраўніцтвам спн. Віялеты Кавалёвай, бард сп. Сяржук Сокалаў-Воюш. Акторы Народнага Тэатру Згуртаваньня Беларусаў Канады прадставілі ўвазе прысутных п’есу Ўладзіслава Галубка “Пісаравы імяніны”. Усе прысутныя гарачымі аплядысмэнтамі віталі выканаўцаў, і асабліва — прадстаўнікоў маладога пакаленьня.\nНазаўтра адбылося разьвітаньне і паломніцтва да Беларускага памятнага крыжа ў Мідленд. Прысутныя шчыра павіншавалі гаспадароў Сустрэчы з добра арганізаванай і выдатна праведзенай імпрэзай. Гаспадары й госьці сустрэчы адзначылі патрэбу падобных імпрэзаў для яднаньня беларускіх людзей у Паўночнай Амэрыцы й для каардынацыі дзейнасьці беларускіх арганізацыяў па ўзмацненьні беларускай прысутнасьці й па дапамозе для Бацькаўшчыны.\nУ канцэрце прыймалі ўдзел:\nУладзімер Гародкін – цымбаліст, ў мінулым - саліст Беларускага радыё і тэлебачаньня;\nІрына Бабук - скрыпачка дзяржаўнага канцэртнага аркестру Рэспублікі Беларусь;\nСьвятлана Літвінава – у мінулым – салістка дзяржаўнага акадэмічнага народнага хору імя Цітовіча;\nАляксандр Севасьцьян – баяніст, дыплямант міжнародных конкурсаў;\nМікалай Град – гітарыст;\nВалянціна Шаўчэнка – салістка фальклёрнай групы “Яваровы людзі”;\nСяржук Сокалаў-Воюш – ЗША - вядомы бард і паэт;\nЖана і Уладзімер Шалькевічы – бальныя танцы;\nЛіза Тапунова – 8 гадоў - з партнёрам (бальная пара).\nГурт “Яваровы людзі”:\nКіраўнік – Віялета Кавалёва, Каміла і Дамініка Кавалёвы, Валянціна Шаўчэнка, Аляксандра Саленік, Аліна Саленік, Аліна Ржэўская, Сьвятлана Ржэўская, Піліп Тананка, Алег Сталбуноў.\nПастаноўка па п’есе У. Галубка “Пісаравы імяніны”:\nІрына Шарамет, Аляксандр Калечыц, Ірына Варабей, Вячаслаў Кавалёў, Аляксандра Саленік, Ігар Гліньнік, Станіслаў Паўловіч, Сяргеў Яшко.\nІвонка Сурвілла, Пётр Шварцман, Паліна і Яна Клімавы, Аня і Саша Русецкія, Аляксей Гаўрыловіч, Надзя Шкуба, Варабей Ірына і сын Антось, Яўгеньня Шаўчэнка, а. Зьміцер Башко.


31.01.2019 / 10:12 8\nНешта аўтар ўсё пераблытаў. Дайце спасылку на арыгінал! Кіпр у 2016 годзе меў 54 забітых на мільён жыхароў, вышэй за сярэдні паказнік па Еўразвязе. Для параўнання: ў Швецыі - 27, Велікабрытаніі - 28, Недэрландах - 31. У Аўстрыі - 50, як раз каля сярэдзіны, ні добра, ні дрэнна (European Road Safety Observatory, Annual Accident Report 2018). За адзін год такія паказнікі радыкальна не змяняюцца.\nAxel Justas, хм, сапраўды падобна на фэйк Daily Mail, які падхапілі РИА і астатнія. У справаздачы зусім іншыя лічбы.\nНапэўна больш уплывае наяўнасьць аўтабану, дзе дазволена несьціся 200км за гадз.