Шакуючы эксперымент сямейнага псіхолага | Arche.by\nШакуючы эксперымент сямейнага псіхолага\nтэкст: valancer.by, Бажэна Пацалуйка\nДзецям ад 12 да 18 гадоў прапанавалі добраахвотна правесці восем гадзін сам-насам з самім сабой, выключыўшы магчымасць карыстацца сродкамі камунікацыі (мабільныя тэлефоны, інтэрнэт). Пры гэтым ім забаранялася ўключаць кампутар, любыя гаджэты, радыё і тэлевізар.\nЗатое дазваляўся цэлы шэраг класічных заняткаў сам-насам з сабой: пісьмо, чытанне, гульня на музычных інструментах, маляванне, рукадзелле, спевы, прагулкі і т.п.\nАўтар эксперымента хацеў даказаць сваю працоўную гіпотэзу аб тым, што сучасныя дзеткі шмат забаўляюцца. Яны не ў стане самі сябе заняць і зусім не знаёмыя са сваім унутраным светам. Па правілах правядзення эксперымента, дзеці павінны былі прыйсці строга на наступны дзень і распавесці, як прайшло выпрабаванне на адзіноту. Ім дазвалялася апісваць свай стан падчас эксперымента, запісваць дзеянні і думкі. У выпадку празмернай трывогі, дыскамфорту або напружання псіхолаг рэкамендаваў адразу спыніць эксперымент, запісаць час і прычыну яго спынення.\nНа першы погляд, задума эксперымента здаецца вельмі бяскрыўднай. Вось і псіхолаг памылкова лічыў, што гэта будзе зусім бяспечна. Настолькі шакавальных вынікаў эксперымента не чакаў ніхто. З 68 удзельнікаў да канца эксперымент давялі толькі ТРОЕ — адна дзяўчынка і два хлопчыкі. У трох з’явіліся суіцыдальныя думкі. Пяцёра адчувалі вострыя «панічныя атакі». У 27 назіраліся прамыя вегетатыўныя сімптомы — млоснасць, патлівасць, галавакружэнне, прылівы жару, боль у жываце, адчуванне «варушэння» валасоў на галаве і т.п. Практычна кожны адчуў пачуццё страху і турботы.\nНавізна сітуацыі, цікавасць і радасць ад сустрэчы з сабой знікла практычна ва ўсіх да пачатку другой-трэцяй гадзіны. Толькі дзесяць чалавек з тых, хто спыніў эксперымент, адчулі неспакой праз тры (і больш) гадзіны адзіноты.\nГераічная дзяўчынка, якая давяла эксперымент да канца, прынесла дзённік, у якім яна ўсе восем гадзін падрабязна апісвала свой стан. Тут ужо валасы заварушыліся на галаве ў псіхолага. З этычных меркаванняў яна не стала публікаваць гэтыя запісы.\nШто рабілі падлеткі падчас эксперымента:\n— гатавалі ежу, елі;\n— чыталі ці спрабавалі чытаць;\n— рабілі нейкія школьныя заданні (справа была на канікулах, але ад адчаю многія схапіліся за падручнікі);\n— глядзелі ў акно або бадзяліся па кватэры;\n— выйшлі на вуліцу і накіраваліся ў краму ці кафэ (па ўмовах эксперымента размаўляць было забаронена, але яны вырашылі, што прадаўцы або касіркі — не лічацца);\n— складалі галаваломкі ці канструктар «Лега»;\n— малявалі або спрабавалі маляваць;\n— прыбіраліся ў пакоі або кватэры;\n— гулялі з сабакам або катом;\n— займаліся на трэнажорах ці рабілі гімнастыку;\n— запісвалі свае адчуванні ці думкі, пісалі ліст на паперы;\n— гралі на гітары, піяніна (адзін — на флейце);\n— трое пісалі вершы ці прозу;\n— адзін хлопчык амаль пяць гадзін ездзіў па горадзе на аўтобусах і тралейбусах;\n— адна дзяўчынка вышывала па канве;\n— адзін хлопчык накіраваўся ў парк атракцыёнаў і праз тры гадзіны дакатаўся да таго, што яго пачало ванітаваць;\n— адзін юнак прайшоў Пецярбург з канца ў канец, каля 25 км;\n— адна дзяўчынка пайшла ў Музей палітычнай гісторыі і яшчэ адзін хлопчык — у звярынец;\n— адна дзяўчынка малілася.\nПрактычна ўсе ў нейкі момант спрабавалі заснуць, але ні ў каго не атрымалася, у галаве навязліва круціліся «дурныя» думкі. Спыніўшы эксперымент, 14 падлеткаў палезлі ў сацыяльныя сеткі, 20 патэлефанавалі сябрам па мабільніку, трое патэлефанавалі бацькам, пяцёра пайшлі да сяброў дадому або на двор. Астатнія ўключылі тэлевізар ці пагрузіліся ў кампутарныя гульні. Акрамя таго, амаль усе і амаль адразу ўключылі музыку ці сунулі ў вушы навушнікі.\nУсе страхі і сімптомы зніклі адразу пасля спынення эксперымента.\n63 падлеткі прызналі эксперымент карысным і цікавым для самапазнання. Шасцёра паўтаралі яго самастойна і сцвярджаюць, што з другога (трэцяга, пятага) разу ў іх атрымоўвалася.\nПры аналізе таго, што адбывалася з імі падчас эксперымента, 51 чалавек ўжываў словазлучэнні «залежнасць», «атрымліваецца, я не магу жыць без …», «доза», «ломка», «сіндром адмены», «мне ўвесь час трэба …», «злезці з іголкі » і г. д. Усе без выключэння казалі пра тое, што былі страшэнна здзіўленыя тымі думкамі, якія прыходзілі ім у галаву ў працэсе эксперымента, але не здолелі іх уважліва «разгледзець» з-за пагаршэння агульнага стану.\nАдзін з двух хлопчыкаў, якія паспяхова скончылі эксперымент, усе восем гадзін клеіў мадэль паруснага карабля, з перапынкам на ежу і прагулку з сабакам. Іншы спачатку разбіраў і сістэматызаваў свае калекцыі, а потым перасаджваў кветкі. Ні той, ні іншы не зведалі ў працэсе эксперымента ніякіх негатыўных эмоцый і не адзначалі ўзнікнення «дзіўных» думак.\nАтрымаўшы такія вынікі, сямейны псіхолаг спалохаўся. Гіпотэза гіпотэзай, але калі яна вось так пацвярджаецца … Трэба яшчэ ўлічыць, што ў эксперыменце прымалі ўдзел не ўсе запар, а толькі тыя, хто зацікавіўся і пагадзіўся.\nРабіце высновы, паважаныя бацькі…


Навіны - Характарыстыкі апрацоўкі і вобласці прымянення труб з вугляроднага валакна\nТрубка з вугляроднага валакна, таксама вядомая як вугляродная трубка, - гэта трубчасты выраб з вугляроднага валакна і смалы. Звычайна выкарыстоўваюцца метады вытворчасці - пракатка вугляроднага валакна, пултрузія нітак вугляроднага валакна і абмотка. У працэсе вытворчасці могуць вырабляцца розныя тыпы і памеры вугляродна-валаконных трубак у адпаведнасці з рэгуляваннем формы. Паверхня вугляроднага валакна можа быць палепшана ў працэсе вытворчасці. У цяперашні час паверхня трубы з вугляроднага валакна ўяўляе сабой 3k матавае звычайнае перапляценне, матавы саржы, яркае звычайнае перапляценне, яркі саржа і іншыя формы.\nТрубка з вугляроднага валакна мае перавагі высокай трываласці, устойлівасці да ізаляцыі, устойлівасці да кіслот і шчолачаў і лёгкага вагі. Акрамя таго, прадукт валодае шэрагам выдатных уласцівасцей, такіх як адносна стабільны памер, электраправоднасць, цеплаправоднасць, нізкі каэфіцыент цеплавога пашырэння, сама змазка, паглынанне энергіі і ўстойлівасць да ўдараў. Ён мае мноства пераваг, такіх як высокі ўдзельны модуль, устойлівасць да стомленасці, устойлівасць да паўзучасці, устойлівасць да высокіх тэмператур, каразійная і зносаўстойлівасць.\nПоля прымянення трубкі з вугляроднага валакна:\n1. Выкарыстоўваючы свае лёгкія і моцныя, а таксама лёгкія і цвёрдыя механічныя ўласцівасці, ён шырока выкарыстоўваецца ў авіяцыі, касманаўтыцы, будаўніцтве, механічным абсталяванні, ваеннай прамысловасці, спорце і адпачынку і іншых канструкцыйных матэрыялах.\n2. Выкарыстоўваючы сваю каразійную ўстойлівасць, тэрмаўстойлівасць, добрую вертыкальнасць (0,2 мм) і высокую механічную трываласць, прадукт падыходзіць для прываднага вала друкаванага абсталявання на друкаваных платах.\n3. Выкарыстоўвайце яго ўстойлівасць да стомы для нанясення на лопасці верталёта; выкарыстоўваць яго паслабленне вібрацыі для нанясення на аўдыяапаратуру.\n4. Выкарыстоўваючы высокую трываласць, анты-старэнне, ультрафіялет і добрыя механічныя ўласцівасці, ён падыходзіць для намётаў, будаўнічых матэрыялаў, маскітнымі сетак, пад'ёмных слупоў, мяшкоў для мячоў, багажу, рэкламных стэлажоў, парасонаў, ветразяў, фітнес-абсталявання , стрэлкі, клубы, сеткі для трэніровак для гольфа, шпількі для пераключэння флагштокаў, інвентар для водных відаў спорту і г.д.\n5. Выкарыстоўваючы невялікі вага і добрыя характарыстыкі трываласці, прадукт падыходзіць для паветраных змеяў, лятаючых талерак, лукаў, электрычных самалётаў і розных цацак.


Ізабела Габсбургская — Вікіпедыя\nням.: Isabella von Österreich\nкаралева Даніі і Нарвегіі\n18 ліпеня 1501(1501-07-18)\n19 студзеня 1526(1526-01-19) (24 гады)\nФіліп I Кастыльскі\nКрысціян II, кароль Даніі\nІзабела Габсбургская на Вікісховішчы\nІзабела Габсбургская (Ізабела Аўстрыйская) (ням.: Isabella von Österreich, дацк.: Isabella af Østrig, 18 ліпеня 1501, Брусель — 19 студзеня 1526, Гент) — эрцгерцагіня Аўстрыі, інфанта Іспаніі і прынцэса Бургундыі, каралева Даніі, Нарвегіі і Швецыі.\nДачка караля Кастыліі Філіпа I і Хуаны Вар'яткі, сястра імператара Свяшчэннай Рымскай імперыі Карла V. Таксама вядомая пад імёнамі Ізабела Бургундская, Ізабела Аўстрыйская і Ізабела Кастыльская.\n11 ліпеня 1514 года ў адсутнасць на цырымоніі самага жаніха выйшла замуж за дацкага караля Крысціяна II. Замест жаніха на шлюбе быў яе дзядуля, імператар Максіміліян I. Праз год прыбыў архібіскуп Нарвегіі, каб суправадзіць яе ў Капенгаген. 12 жніўня 1515 года быў заключаны афіцыйны шлюб.\nІзабелу каранавалі і далі імя Елізавета (дацк.: Elisabet). Першы год шлюбу адносіны паміж сям'ёй Ізабелы і каралём Крысціянам II былі вельмі халаднаватыя. Палюбоўніца караля Дзівіке (дачка галандскай мяшчанкі Сігбрыты, дацк.: Dyveke Sigbritsdatter) была з ім у адносінах з 1507 года, і ён не збіраўся кідаць яе з-за малалетняй жонкі.\nРаззлаваны імператар пачаў было дыпламатычную барацьбу з Крысціянам II, але пытанне вырашылася сам сабой у 1517 годзе, калі Дзівіке памерла (верагодна, была атручана). У наступныя гады адносіны Ізабелы з мужам значна палепшыліся.\nІзабела нарадзіла траіх дзяцей:\nДаратэя (1520—1580), выйшла замуж за курфюрста Пфальцкага Фрыдрыха II,\nКрысціна (1521—1590), герцагіня Міланская, атрымала вядомасць дзякуючы партрэту, напісанаму Гансам Гальбейнам малодшым, калі англійскі кароль Генрых VIII шукаў сабе нявесту.\nУ немалой ступені дзякуючы хадайніцтву каралевы Ізабелы Дацкай, з Дылінгенскай турмы быў вызвалены Іаган-Каспар Аквіла, найбліжэйшы паплечнік Марціна Лютэра, які быў пасаджаны туды па ўказанні біскупа аўгсбургскага.\nКалі Крысціян II быў зрынуты ў 1523 годзе дваранамі, якія падтрымлівалі яго дзядзьку Фрыдэрыка, новы кароль вырашыў захаваць добрыя адносіны з сям'ёй Ізабелы. Ён асабіста напісаў ліст у Германію, прапанаваўшы ёй пенсію як каралеве-ўдаве і дазволіў застацца ў Даніі пад яго абаронай, у той час як Крысціян II бег у Галандыю. Аднак Ізабела паслала яму ліст у адказ, які пачынаўся словамі «ubi rex meus, ibi regna mea» (лат. «дзе мой кароль, там маё каралеўства»). Яна пакінула Данію разам з мужам і дзецьмі. Ізабела памерла ва ўзросце 24 гадоў.\nБіяграфічны Аўстрыйскай імперыі · Вялікая нарвежская · Іспанскі біяграфічны · Нацыянальная біяграфія Фінляндыя · Universalis\nGND: 137068956 · ISNI: 0000 0003 8682 0765 · LCCN: no2006016741 · NKC: jo20191055705 · NTA: 183034368 · LIBRIS: 274985 · SUDOC: 110296419 · VIAF: 266221196 · WorldCat VIAF: 266221196\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ізабела_Габсбургская&oldid=4091501"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 18:29, 26 сакавіка 2022.


Пра гэта Аляксандр Лукашэнка заявіў, прымаючы кадравыя рашэнні па прызначэнні кіраўнікоў мясцовай вертыкалі ўлады, піша БелТА.\nЁн падкрэсліў, што праціўнікі ўлады ставяць перад сабой мэту працягнуць сваіх людзей ва ўладу. Дапусціць гэтага ні ў якім разе нельга. «Пры гэтым важна не ладзіць паляванне на ведзьмаў і не бачыць ва ўсіх ворагаў».\n«Яны пачынаюць акуратнае перафарматаванне апазіцыйнага крыла ў Беларусі. Шукаюць, на каго зрабіць стаўку і апору. Яны знайшлі, на каго — каб ён быў цярпімы для Расіі, як яны разважаюць (усё на Захадзе пішацца), каб ён Захадам кіраваўся абсалютна, — сказаў Аляксандр Лукашэнка. — Увесь сэнс у тым, што апору яны хочуць ажыццявіць на беглых».\n«Ніякай апазіцыі ў Беларусі з ліку беглых быць не можа, — заявіў Лукашэнка. — Збег — там і сядзі. Атрымалася ў цябе, вярнуўся, неяк уладкаваўся ў грамадства, не ва ўладу. У іх галоўная мэта цяпер — працягнуць сваіх ва ўладу».


Тэлесетка: якія штрафныя санкцыі для кампаній?\nPublié par Tranquillus | Лістапада 5, 2020 | У Інтэрнэце\nПадчас зняволення тэлекамунікацыі"Гэта не варыянт" больш "абавязацельства" для рабочых, служачых або самазанятых, якія могуць ажыццяўляць сваю дзейнасць выдалена. «Усе задачы, якія можна зрабіць выдалена, павінны быць выкананы выдалена. Калі ўсе вашы задачы могуць быць выкананы ў рэжыме работы ад тэлетрансляцыі, вы павінны працаваць па працы пяць дзён з пяці », Настойваўся ў аўторак раніцай Europe 1 міністра працы Элізабэт Борн. Урад абяцае санкцыі для кампаній, якія адмаўляюцца выконваць патрабаванні.\nЦі мае пратакол аховы здароўя сілу закона?\nГэта абавязацельства было ўключана ў новую рэдакцыю нацыянальны пратакол для забеспячэння здароўя і бяспекі супрацоўнікаў кампаніі ва ўмовах эпідэміі Covid-19, размешчанай у Інтэрнэце 30 кастрычніка. «У цяперашніх выключных абставінах, звязаных з пагрозай эпідэміі, праца ў сетцы павінна быць правілам усіх відаў дзейнасці, якія гэта дазваляюць. У гэтых рамках час працы супрацоўнікаў, якія могуць выконваць усе свае задачы пры дапамозе сетак, павялічваецца да 100% », пазначае дакумент.\nАле гэты пратакол аховы здароўя не з'яўляецца\nТэлесетка: якія штрафныя санкцыі для кампаній? Ліпеня 10th, 2021Tranquillus\nЧЫТАННЕ Бясплатна: Аптымізуйце свой мабільны SEO у 4 этапы\nPrécédentВярнуцца на працу пасля працяглага бальнічнага\nSuivantТэлесетка: ці маеце вы права на ваўчары на ежу?\nДзённыя таргі Кума-дыяпазон метадаў гандлю - Форекс, фондавая біржа\nВыкарыстоўвайце параметры павелічэння\nНавучанне Powerpoint 2016: узровень эксперта\nMicrosoft Dynamics 365 для продажу


Сярод краін, чыя жыхары стануць у бягучым годзе «лістападаўцамі»: Беларусь, Ізраіль, Латвія, Новая Зеландыя, Расія, Украіна.\nАрганізатары бардаўскага фэсту некалькі гадоў таму пашырылі рамкі, праект стаў шматвектарным, шматгранным у жанрах, адпаведна разлічаных на параўнальна большую глядацкую аўдыторыю.\nЯк і летась, культурная акцыя адбудзецца ў двух фарматах: рэальным і віртуальным. Тыя, хто прыедзе на малую Радзіму Марка Шагала, зноў акунуцца ў душэўную атмасферу форуму, а ў каго не будзе такой магчымасці, змогуць стаць удзельнікам на адлегласці.\nФестываль адкрыецца 15 кастрычніка паэтычным турнірам. Дарэчы, некалькі перыядычных выданняў і выдавецтваў ужо традыцыйна гатовыя друкаваць творы ўдзельнікаў. Сярод іншых і вельмі вядомы і прэстыжны літаратурны альманах «Дзеяслоў», які друкуецца ў Францыі.\nУвечары таго ж дня адбудзецца адкрыццё персанальнай выставы «Верш і я» Валянціны Ляховіч. Яна адна з самых вядомых віцебскіх мастакоў. Знакамітая і тым, што выкарыстоўвае рэчы, больш непатрэбныя людзям. І стварае аб’екты ў вельмі папулярнай сёння ў мастацтве «смеццевай скульптуры». Будзе прадстаўлены і жывапіс розных фарматаў: тэмперны і алейны, акварэль… Што цікава, прэзентацыя яе выставы пачнецца ў паўцемры. А вельмі крэатыўны віцебскі моладзевы тэатр «Кола» дапаможа мастачцы гульнёй ценяў і іншымі «звычайным чараўніцтвам» больш заінтрыгаваць публіку нават вельмі далёкую ад успрымання сучаснага мастацтва.\nНаконт «галоўнага» кірунку фэсту — аўтарскай песні, сёлета арганізатары вырашылі панізіць узроставую планку ўдзельнікаў бардаўскага конкурсу — да 10 гадоў (раней — ад 18).\nЯк растлумачылі карэспандэнту «Звязды» на прэс-канферэнцыі, у Беларусі аўтарская песня маладзее, тым больш што ў краіне праводзяць дзіцячыя фэсты, або ў рамках дарослых бардаўскіх праектаў. Таму, як мовяць, прыйшоў час даць магчымасць выступіць хлопчыкам і дзяўчынкам і на старэйшым праекце ў рэспубліцы.\nПадчас «Віцебскага лістапада» плануецца майстар-клас па гітары ад аднаго з беларускіх мэтраў. Ён падкажа як правільна аранжыраваць песню, падабраць акампанемент, якія могуць быць памылкі…\nЛаўрэаты ўсіх намінацый і ўладальнік галоўнай узнагароды «Прызнанне» выступяць на гала-канцэрце ў круглай зале канцэртнай залы «Віцебск» 16 кастрычніка.\nПаэтычны канцэрт «Ключ ад сёмага неба» стане фінальным акордам юбілейнага фестывалю. Ён пройдзе 17 кастрычніка.\nПа традыцыі Цэнтр культуры «Віцебск», арганізатар праекта прадстаўляе прыхільнікам форуму магчымасць атрымаць спецыяльную акрэдытацыю. Яе ўладальнік атрымае права наведаць усе мерапрыемствы, уключаючы конкурсныя, а таксама выступіць у фармаце «Свабоднага мікрафона» ў «Вулічным кафэ». Так! Ёсць такая незвычайная магчымасць у гледачоў стаць удзельнікам: прачытаць свае вершы або любімыя чужыя, пагутарыць з удзельнікамі фестывалю.\nА напрыканцы яшчэ пра нязвычнае, трохі гумару. Падчас стасункаў з журналістамі ў «Арт-прасторы» (на вуліцы Талстога, 7), адным з філіялаў «Музея «Віцебскі цэнтр сучаснага мастацтва», дзе былі прадстаўлены працы спадарыні Ляховіч, да арганізатараў далучылася… кошка. Вядома пра піцерскіх эрмітажных хвастатых і вусатых. Аказваецца, ёсць і ў гэтай установе культуры такая ж «супрацоўніца». Вельмі далікатна вяла сябе на прэс-канферэнцыі, што не скінула нічога са стала, на якім ляжалі паперы спікераў, нават лісцікаў клёна, якімі ўпрыгожылі інтэр’ер. Аўтара гэтых радкоў, праўда, «падсядзела»: заняла яго стул, калі яе ж і фатаграфаваў. А мянушка яе… Палітра! Безумоўна, яна стане адным з… арт-аб’ектаў фестывалю, які так хочацца паціскаць і пагладзіць.\n«Віцебскі лістапад» для тых, хто сюды трапіць упершыню, магчымасць некалькі дзён стаць бліжэй да мастацтва з вялікай літары. І пры гэтым заўсёды на фэсце хатняя атмасфера, тут знаёмяцца, можна лёгка закахацца, і ўжо не рэдкасць, што праз шмат гадоў прыходзяць сюды з дзецьмі і ўнукамі. 35 — параўнальна вялікі тэрмін…


Які сёння дзень: 11 лістапада 2021 года - 11.11.2021, Sputnik Беларусь\nЯкі сёння дзень: 11 лістапада 2021 года\nГэты дзень з'яўляецца трыста пятнаццатым па грыгарыянскім календары, да канца года застаецца 50 дзён. 11.11.2021, Sputnik Беларусь\nУ гэты дзень скончылася Першая сусветная вайна. Якія яшчэ падзеі адбыліся 11 лістапада і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.Гістарычныя падзеі 11 лістападаХто нарадзіўся 11 лістападаТаксама сёння нарадзіліся рускі пісьменнік Фёдар Дастаеўскі і амерыканская актрыса Дэмі Мур.11 лістапада ў народным календарыУ гэты дзень праваслаўныя вернікі шануюць памяць Анастасіі Рымскай і Аўраамія Растоўскага. У народзе святых называлі Аўрам і Настасся. Казалі: "Настуся пачынае стрыгчы авечак". Настасся лічылася заступніцай авечак, а Аўрам – аўчараў, 11 лістапада было святам пастухоў.З авечага воўна рабілі валёнкі, коўдры, шапкі і рукавіцы, са скуры шылі кажухі. З авечага малака рабілі сыр. У гэты дзень авец стрыглі. Перад тым, як стрыгчы, трэба было ўкласці ў нажніцы кавалачак воўны, каб абараніць жывёлу ад злых духаў.Калі 11 лістапада аблокі нізкія, хутка пахаладае. Калі ўначы была шэрань, днём снег не пойдзе.\n© Sputnik / Алексей Куденко / Перайсці ў фотабанкЯкі сёння дзень: 11 лістапада 2021 года\nЗ авечага воўна рабілі валёнкі, коўдры, шапкі і рукавіцы, са скуры шылі кажухі. З авечага малака рабілі сыр. У гэты дзень авец стрыглі. Перад тым, як стрыгчы, трэба было ўкласці ў нажніцы кавалачак воўны, каб абараніць жывёлу ад злых духаў.


Камітэт Сената ЗША пацвердзіў высновы аб умяшанні РФ у выбары | Новы Час\nУзначалены рэспубліканцамі камітэт па выведцы Сената ЗША ў аўторак, 21 красавіка, пацвердзіў слушнасць высноў амерыканскіх спецслужбаў аб умяшанні Расіі ў прэзідэнцкія выбары 2016 года на карысць Дональда Трампа. Задачай камітэта з'яўляўся не пошук новых доказаў, а высвятленне, наколькі падрыхтаваны ў 2017 годзе даклад спецслужбаў з'яўляўся пэўнай крыніцай. Камітэт не знайшоў прычыны сумнявацца ў заключэннях пра расійскае ўмяшанне.\n"З набліжэннем прэзідэнцкіх выбараў 2020 года зараз важней, чым калі-небудзь, каб мы былі гатовыя да небяспекі ўмяшання варожых замежных сіл", — заявіў кіраўнік камітэта Рычард Бэры, назваўшы ўмяшанне з Расіі "новым нармальным станам" амерыканскай палітыкі.\nМіж тым сенатары-дэмакраты яшчэ 25 лютага заклікалі ўвесці новыя санкцыі ў дачыненні да Расіі і асабіста Уладзіміра Пуціна за ўмяшальніцтва ў маючыя адбыцца выбары прэзідэнта ЗША. Ліст з гэтым патрабаваннем яны накіравалі дзяржсакратару Майку Пампеа і міністру фінансаў Стывену Мнучыну.\n"Любыя іншыя дзеянні будуць лічыцца сыходам ад адказнасці абараняць ЗША ад пагроз нацыянальнай бяспекі", — пазначана ў лісце. Подпісы паставілі лідар дэмакратычнай меншасці ў Сенаце Чак Шумер, старэйшы дэмакрат камітэта па замежных справах Сената Роберт Менендэс і сенатар Шэрод Браўн.\nПра пачатак умяшання Расіі ў хуткія выбары прэзідэнта ЗША ў лістападзе 2020 года раней напісала The New York Times. Паводле яе даных, спецслужбы падчас закрытага брыфінгу нібыта папярэдзілі Палату прадстаўнікоў Кангрэсу ЗША пра тое, што Масква мае намер дамагчыся перавыбрання Дональда Трампа.


Кузьма Чорны. Матчына кроў\nРаптам прайшла чутка, што недзе непадалёку нехта бачыў на дарозе Максіма, якога ўжо з паўгода не відаць і не чуваць было з таго часу, калі немец выбіў яму два зубы. Ён сышоў немаведама куды. Васьмігадовая Галена ўзрадавалася гэтай навіне і чакала бацьку. Ёй ужо здавалася, што вось зараз адчыняцца дзверы і ўвойдзе ён, звыклай сваёй павольнай хадой, і тады зноў настане поўнае шчасце на свеце.\nА то няма таго дня, каб не прыходзіў гэты вядомы ўжо тут паліцэйскі і не дапытваўся: дзе бацька? Ён так мучыць гэтым допытам і яе, малую, і маці. Маці ўсё стогне і плача кожную ноч.\nЦяпер маці пайшла на той бок рэчкі, да сваёй сястры, дастаць палатна і кудзелі, каб пашыць Галене на зіму цёплую вопратку. Галена наклала ў печ лому, уссунула на босыя ногі хадакі, адрэзаныя з старых бацькавых ботаў, і хацела ісці куды-небудзь да суседзей, каб дастаць вугалёк жару і распаліць у печы. Раптам адчыніліся дзверы і ўвайшоў ён. Не бацька, а зноў ён, усё той самы паліцыянт, і з ім ужо немец.\n— Дзе твой бацька? — як і заўсёды, крыкнуў ён.\n— Я не ведаю, дзе дзеўся мой тата.\n— Стань на калені і стой! — загадаў паліцыянт.\nГалена стала на калені, паліцыянт падпаліў у печы лом, і ўдвух з немцам яны пачалі грэць рукі. Прывыклая да ашчаднасці, Галена падумала, што лом без патрэбы згарыць і, каб зварыць есці, прыйдзецца другі раз паліць дровы. У гэты якраз час увайшла ў хату маці. Яна ўбачыла ў кутку на каленях сваю Галену, і душа яе зайшлася ў смутку і жалю.\n— Я не ведаю, дзе дзеўся Максім,— прывычна адказала жанчына.\n— А вось ты зараз будзеш ведаць.— І паліцэйскі павярнуўся да Галены: — Устань! Скідай з ног хадакі! Бяжы на двор!\nГалена скінула з ног хадакі, устала. Паліцыянт хапіў яе пад пахі і вывеў на двор. Дзьмуў сівер, і ў паветры кружыўся снег. У Галеніных вачах мільганула мерзлая трава каля плота.\n— Бяжы! — крыкнуў паліцыянт і пхнуў Галену нагой у плечы.\nБосая і ў адной сукенцы, яна пабегла.\n— Назад! — закрычаў паліцыянт.\nАхопленая жахам, яна бегала ўзад і ўперад па мерзлай зямлі, а немец крычаў нешта. Яна задыхвалася, падала і зноў усхватвалася, і ў вушах яе грымеў нямецкі крык. Ён працінаў яе жахам.\n— Прызнавайся, дзе бацька! — крычаў паліцыянт, і маці стаяла тут жа на вуліцы як анямелая.\nУ гэты момант грымнуў аднекуль выстрал, і немец пляснуўся на зямлю. Паліцэйскі кінуўся ўцякаць, але праз крокаў дваццаць яго дагнала куля, і ён выпрастаўся навекі.\nЗ-за глухой сцяны выйшаў Максім. Ён бег да сваёй Галены, якая без сіл ляжала на зямлі, але ў гэты момант пачалі выбягаць з хат немцы.\n— Галена, бяжы за мной! — крыкнуў Максім, кідаючыся за хату.\nГалена ўздрыганулася, родны голас падняў яе на ногі, яна набралася сіл і пабегла. Немец, які першы даскочыў сюды, прыцэліўся і стрэліў. Галена навек упала. Галеніну маці схапілі і павялі. Пад замком яна пасядзела ўсяго некалькі хвілін. Яе ўвагналі ў машыну і памчалі ў бальніцу. Там яна ўбачыла раненага Максімам немца. Ён не варушыўся. Падышоў нямецкі ваенны доктар, нешта лапатаў сваёй мовай і ўзяў у жанчыны многа крыві для немца. Жанчына так аслабела, што ледзьве магла варушыцца. Яе вынеслі ў карыдор і кінулі на падлогу. Яна пачала азірацца і ўбачыла, што два немцы, якія стаялі на ганку, некуды адышліся. Жанчына знайшла ў сябе сілы, каб выбрацца з карыдора і дабегчы нацянькі да рэчкі, а там, ледзь перастаўляючы ногі, яна дайшла да сястры. Шэсць дзён яна прасядзела там у пограбе, набіраючыся сіл і пакутуючы ад смутку і адчаю з таго, што на яе крыві застанецца жывы немец. Яна адчувала сябе быццам бы вінаватай перад сваёй беднай Галенай. На сёмы дзень яна не вытрымала. Як пачало змяркацца, яна вярнулася назад у сваё мястэчка. Усю ноч, аж пад самы дзень, яна прастаяла каля бальніцы, прыткнуўшыся плячом ад тоўстага голага дрэва.\nНямецкі вартавы хадзіў навакол бальніцы. Яна ведала, што ў бальніцы ляжаць хворыя немцы і той самы, патрэбны ёй, цяпер ранены Максімам. Яна дачакалася моманту, калі вартавы немец як бы задрамаў або задумаўся, прыпёршыся плячом да сцяны, дзе было зацішней ад ветру. Сэрца распірала ёй грудзі. Яна ўвайшла ў карыдор. Там было пуста. Яна ўзышла па ўсходах на гару і падпаліла кастрыцу. Яна паспела выйсці назад і стаць зноў пад дрэва, каб бачыць адтуль, як неўзабаве бушаваў агонь, як збягаліся немцы, але не маглі ўжо выратаваць тых, хто там рабіўся трупам у агні. Яшчэ не развіднелася, як яна ішла сцежкаю паўз лес, каб знайсці свайго Максіма...


Выстава "...А ўсмешка засталася"\n10 сакавіка ў выставачнай зале Музея гісторыі беларускага кіно – філіяла Дзяржаўнай установы "Нацыянальны гістарычны музей Рэспублікі Беларусь" – адкрыецца выстава па матывах новага беларускага анімацыйнага фільма "Марк Шагал"\nАфіцыйнае адкрыццё выставы адбудзецца 10 сакавіка ў 18–00.\nНа выставе прадстаўлены эскізы мастака–пастаноўшчыка Аллы Мацюшэўскай, каторыя сталі асноваю фонаў і вобразаў герояў мультфільма "Марк Шагал" (Студыя анімацыйных фільмаў Нацыянальнай к/с "Беларусьфільм", рэжысёр Алена Пяткевіч). Эскізы выкананы на спецыяльнай плёнцы тэмпернымі фарбамі. Потым выявы сканаваліся, разразаліся, кампанаваліся і анімаваліся. Так ствараўся свет, у якім ажылі героі гэтага фільма.\nУражанне і адчуванне аўтараў, што засталіся ад працэсу працы над мультфільмам "Марк Шагал", – унутраная ўсмешка. Усмешка, светлая энергетыка, радасныя эмоцыі грэюць знутры, дапамагаючы ўнутранаму сонцу свяціць усё ярчэй, натхняючы на пошук новых творчых ідэй і іх далейшае ўвасабленне. Сама назва: "…А ўсмешка засталася" – навеяна кнігай "Кот пайшоў, а ўсмешка засталася" рэжысёра "культавых" фільмаў Георгія Данэлія. Яго нягучныя аповеды, мудрыя і лаканічныя, пра жыццё, сяброўства і кіно выклікаюць і смех, і цень лёгкага суму – як і само жыццё.\nАлла Мацюшэўская і дапамагаўшыя ёй мастачкі Інга Карашкевіч і Таццяна Удавічэнка імкнуліся трапіць у стыль Марка Шагала, перадаць яго колеравую гаму так, каб персанажы, прадметы інтэр'ера, а таксама асновы для фонаў мультфільма перадавалі атмасферу яго твораў.\nАрганічна дапаўняе экспазіцыю серыя мастацкіх работ, натхнёных Шагалам і Віцебскам. Аўтарам вельмі хацелася, каб прадстаўленае на выставе падарыла ўсім хто прыйшоў сюды адчуванне святла, цяпла і радасці.\nНаведвальнікі выставы стануць ледзь не першымі гледачамі новага мультфільма – спачатку падчас яго прэм'еры, а потым у рамках адмысловых паказаў.\nАдрас: г. Мінск, вул. Свярдлова, 4\nКожны дзень (акрамя панядзелка) з 10.00 да 19.00\nТэл. для даведак: 327 10 75; 029 627 10 75


Хатняя старонка > 7 мая — Дзень работнікаў радыё, тэлебачання і сувязі\nПрэзентацыя, паводле слоўніка, — ёсць публічнае прадстаўленне нечага новага.\nСтагадовая «Звязда» як быццам не з такіх? Але гэта — з аднаго боку, а з іншага...\nШто ні дзень (амаль), то новы нумар і, значыць, хоць нейкая ды нагода для таго, каб нагадаць, што выйшла іх без малога 29 тысяч (!) — расказаць пра гісторыю газеты, яе традыцыі, дадаткі, рубрыкі... Прычым людзям не проста цікаўным, а, без сумневу, самым зацікаўленым — работнікам пошты, якія праводзяць падпіску.\nШто казаць, апошнім часам яна праходзіць не проста, і прычын таму шмат: у многіх, у якасці крыніцы інфармацыі цяпер інтэрнэт, а многія — па прыкладзе ката Матроскіна з вядомага мультфільма — на падпісцы эканомяць...\nІ тым не менш у «Звязды» застаецца свой адданы чытач! І застаюцца, дзякаваць богу і паштавікам, рэгіёны, дзе колькасць падпісчыкаў не толькі не зніжаецца, а нават расце! На Міншчыне сярод вось такіх аддзяленні паштовай сувязі ў гарадах Узда, Валожын, Заслаўе, Клецк... І ўзначальваюць іх Ірына Аляшкевіч, Людміла Шаўрэй, Людміла Агейчык (начальнік участка), Наталля Анікей.\nРады, што мелі магчымасць падзякаваць ім ды іншым работнікам УП «Мінскаблпошта» за працу і падтрымку газеты, а значыць, і роднай мовы ў родным народзе, уручыць сціплыя звяздоўскія сувеніры. А вось зараз, друкуючы здымак, яшчэ і павіншаваць — з прафесійным святам!\nЗагаловак у газеце: Ёсць у «Звязды» падпісчыкі!\nДзень работнікаў радыё


Sui generis — Вікіпедыя\nSui generis (суі генерыс; літ. своеасаблівы, адзіны ў сваім родзе) — лацінскі выраз, які азначае ўнікальнасць з'явы, якая, нягледзячы на наяўнасць вядомага падабенства з іншымі падобнымі канструкцыі, увогуле, не мае прэцэдэнтаў. Унікальнасць любога з выпадкаў «sui generis» часта становіцца прадметам працяглых спрэчак. Выраз ужываецца ўжываецца ў філасофскіх, прававых, палітычных і іншых пытаннях.\nЗША і шэраг краін НАТА настойваюць, што набыццё Косавам незалежнасці стала вынікам унікальнага збегу абставін (sui generis), з-за чаго не з'яўляецца прэцэдэнтам у адносінах да сітуацыі ў Паўднёвай Асеціі, Абхазіі і ПМР. Меркаванне пра ўнікальнасць сітуацыі ў Косава не падзяляюць Расія, Сербія, Іспанія, КНР і іншыя краіны.\nУнікальны прававы статус (sui generis) у складзе Францыі мае Новая Каледонія. Іншыя былыя калоніі Францыі з'яўляюцца заморскімі дэпартаментамі. Новай Каледоніі ж нададзенае права правесці рэферэндум па пытанні незалежнасць паміж 2014 і 2018 гадамі, які і вырашыць яе далейшы статус.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Sui_generis&oldid=1801129"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:34, 19 чэрвеня 2014.


Аляксандр Звераў стаў пераможцам падагульняючага турніру АТР\n22 лістапада 2021, 10:43\n22 лістапада, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Аляксандр Звераў другі раз стаў пераможцам падагульняючага турніру Асацыяцыі тэнісістаў-прафесіяналаў (АТР), які завяршыўся ў італьянскім Турыне, паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nУ вырашальным паядынку нямецкі тэнісіст, які займае 3-е месца ў сусветным рэйтынгу, аказаўся мацнейшым за другую ракетку планеты расіяніна Данііла Мядзведзева - 6:4, 6:4. Матч прадаўжаўся 1 гадзіну 15 мінут. Свой першы чэмпіёнскі тытул падагульняючага турніру АТР Звераў заваяваў у 2018 годзе, абыграўшы ў фінале лідара сусветнага рэйтынгу серба Новака Джокавіча. У паўфінале цяперашняга турніру 24-гадовы Аляксандр Звераў зноў быў мацнейшым за Джокавіча - 7:6 (7:4), 4:6, 6:3.\nДанііл Мядзведзеў у другой паўфінальнай сустрэчы абыграў у дзвюх партыях нарвежца Каспера Рууда (8) - 6:4, 6:2.\nУ фінале парнага разраду французскія тэнісісты П'ер-Юг Эрбер і Нікаля Маю перамаглі амерыканца Раджыва Рама і брытанца Джо Солсберы - 6:4, 7:6 (7:0).\nАгульны прызавы фонд цяперашніх спаборніцтваў лепшых тэнісістаў планеты склаў $7,25 млн.\nУ фінале падагульняючага турніру АТР-2020, які прайшоў у Лондане, Данііл Мядзведзеў выйграў у аўстрыйскага тэнісіста Дамініка Ціма - 4:6, 7:6 (7:2), 6:4. Швейцарац Роджэр Федэрэр 6 разоў станавіўся пераможцам падагульняючага турніру, па 5 тытулаў у Новака Джокавіча, чэха Івана Лендла і амерыканца Піта Сампраса.\nУ фінале падагульняючага турніру Жаночай тэніснай асацыяцыі (WTA), які праходзіў у мексіканскай Гвадалахары, іспанка Гарбінье Мугуруса перамагла эстонку Анет Кантавейт.-0-


03.12.2011 | Belarusian News Photos\nАрхив за 3 декабря, 2011\nКахай па-беларуску, жыві па-еўрапейску!\nПершы літаратурна-музычны фэст беларускай еўрапейскай лірычнай культуры\n«КАХАЙ ПА-БЕЛАРУСКУ, ЖЫВІ ПА-ЕЎРАПЕЙСКУ!..»\nВас чакае сустрэча з бліскучымі беларускімі паэтамі і музыкамі! Усе пакаленні сучасных творцаў на адной сцэне. У праграме не толькі сталічныя легенды, але і зоркі з рэгіёнаў! Таксама адбудзецца ўганараванне пераможцаў Конкурсу Ідэй для крэатыўнай беларускай моладзі, які праводзіўся ў межах фэсту. Вас чакаюць конкурсы і падарункі!\nУ гэтыя халодныя снежаньскія дні мы хочам даць вам крыху цяпла, утульнасці, выдатнага настрою і любові!.. А таксама вас чакае якасная беларуская музыка і добрая еўрапейская паэзія! Прыходзьце самі і запрашайце сяброў! Перабудзем зіму разам!\nДзе: Менск, клуб “LOFT” (вул.П.Броўкі, 22)\nТаццяна Салаўёва (Гародня)\nгурт Яблынька (Гарадок-Полацк)\nВядоўца фэсту – Валярына\nПапярэдняе браніраванне квіткоў. Забраніраваць месцы вы можаце па адрасе tvojfest@gmail.com. Дашліце ліст, у якім пазначце вашае імя і прозвішча, колькасць людзей з вамі, які квіток браніруеце (напрыклад: Караткевіч +3, столік на 2 вечары). У тэме – «Фэст Бронь». Таксама квіткі будуць прадавацца ў дзень імпрэзаў, 5 і 6 cнежня, у Loft-cafe (вул.П.Броўкі, 22). Таксама пажадана, каб вы пацвердзілі сваю бронь у адміністратара Лофт-кавярні па тэлефоне: 3800010 (адміністратар Віка альбо Варвара). Колькасць месцаў абмежаваная – спяшайцеся!)\nКвіткі. Дэмакратычныя кошты: першы дзень – 20 000, другі дзень – 40 000, на два дні – 50 000, за столікам на адзін вечар – 50 000.\nBelarusian News Photos. Опубликовано 3 декабря в рубрике Анонсы. | Прокомментируй!


З 13 па 19 лістапада праваахоўнікі склалі 27 адміністрацыйных пратаколаў | Белыничи. Зара над Друццю\n25.11.2017 29 Зара над Друццю Комментариев нет\nПа інфармацыі начальніка штаба РАУС Дзмітрыя ІГНАТОВІЧА, з 13 па 19 лістапада праваахоўнікі склалі 27 адміністрацыйных пратаколаў, у тым ліку за знаходжанне ў грамадскіх месцах у стане алкагольнага ап’янення – 12, за сямейны скандал – 5, дробнае хуліганства – 4, дробны крадзёж – 4, лжывы выклік – 2.\nСівізна ў бараду. 79-гадовы бялынічанін патэлефанаваў у міліцыю і паскардзіўся на 85-гадовую жонку, якая пагражае яму і выганяе з дому. Праваахоўнікі разгледзелі тонкасці справы і выдалі адміністрацыйны пратакол… скаржніку.\nКрымінальная “Ластаўка”. Два крадзяжы за два дні адбыліся ва ўніверсаме “Ластаўка”. 15 лістапада жанчына вынесла з гандлёвай залы бутэльку “Аліварыі”, а на наступны дзень камера відэаназірання зафіксавала, як невядомы мужчына скраў гронку вінаграду. Жанчына, асоба якой была хутка ўстаноўлена, атрымала адміністрацыйны пратакол. Па другім факце крадзяжу праводзіцца праверка.\nЗнаходка. Небяспечны “падарунак” мінулай вайны зноў нагадаў аб сабе. На тэрыторыі аднаго са складаў другаснай сыравіны райста была знойдзена міна.\nЯк не свая кроў… Бялынічанін патэлефанаваў у дзяжурную службу РАУС і паскардзіўся на сына, які скандаліць з ім, лаецца і спрабуе распачаць бойку. Супрацоўнікі міліцыі хутка навялі парадак у сям’і і выдалі бацьку-скаржніку адміністрацыйны пратакол.\nКасі, каса. Жыхар Магілёва паведаміў у міліцыю аб тым, што невядомы залез у хлеў яго лецішча ў аг. Вялікая Машчаніца і скраў бензатрымер. Узбуджана крымінальная справа.\nУдарылася. 18 лістапада ў ЦРБ паступіла жанчына з дыягназам: “выцятая рана левай галёнкі”. Пацярпелая паведаміла, што цялеснае пашкоджанне прычыніла сабе на МТФ в. Нежкаў.\nХодзяць тут розныя. У дзяжурную службу РАУС паступіў званок ад дыспетчара ДЭУ-74, які паведаміў, што на дарозе Бялынічы-Шклоў знойдзены збіты лось.\nКалі ехаць, то – дарма! Вадзіцель таксі патэлефанаваў у дзяжурную службу РАУС і паскардзіўся, што яго пасажыры адмаўляюцца аплаціць праезд.\nУсё спатрэбіцца! Жыхар Прыхабаў паскардзіўся праваахоўнікам на тое, што невядомы скраў кола з гужавой павозкі, якая стаяла на прысядзібным участку. Праводзіцца праверка.


(Халіп: ) “Плёткі пра стварэньне другога нацыянальнага тэлеканалу ўрэшце пацьвердзіліся. Больш за тое, на гэтым тыдні стала вядома, што ўзначальваць яго будзе Рыгор Кісель.\nУ студыі — Вольга Чакулаева. Вольгу, напэўна, усе ведаюць: яна вяла праграмы «Добрай раніцы, Беларусь!», «Гісторыя каханьня», конкурс маладых палітыкаў «Залатая дзясятка», а таксама была рэжысэрам праграмаў «Карамболь» і «Крок».\nВольга, я памятаю, вы сышлі з тэлебачаньня пасьля таго, як тэлегледачам быў прапанаваны фільм Азаронка «Дзеці хлусьні». Можа, мела б сэнс застацца ды пазмагацца яшчэ? Леанід Міндлін, напрыклад, яшчэ нейкі час пратрымаўся...”\n(Чакулаева: ) “Я сышла са штату тэлебачаньня, таму што для мяне было немагчыма працаваць пад кіраўніцтвам Кісяля і ўсіх астатніх, хто дапусьціў гэты фільм у эфір. Я разумела, што калі я тут працую, то павінна выконваць загады кіраўніцтва. Я мела магчымасьць не атрымліваць зарплату, але з эфіру нейкі час яшчэ не сыходзіла — я палічыла, што гэты эфір такі ж мой, як і Кісяля”.\n(Халіп: ) “Але вас даўно ўжо ў эфіры не відаць, а Кісель прызначаны кіраўніком цяпер ужо другога тэлеканалу. Нашто ўвогуле патрэбны гэты тэлеканал, калі й на першы не хапае ні фінансаваньня, ні людзкіх рэсурсаў?”\n(Чакулаева: ) “Па праўдзе кажучы, ня ведаю. Можа, для таго, каб даць працу людзям, якія зараз знаходзяцца на 17-м паверсе будынка на Макаёнка, 9, — так званым рэзэрвістам. Ці каб паказаць Эўропе, што ў нас таксама ёсьць альтэрнатыва”.\n(Халіп: ) “А калі б вас запрасілі на другі тэлеканал, вы б згадзіліся?”\n(Чакулаева: ) “Я б згадзілася, калі б бачыла, што ёсьць рэальнае фінансаваньне, што праца будзе не на энтузіязьме, а на рэальнай тэхнічнай базе. І, напэўна, калі б мяне дапусьцілі да стварэньня канцэпцыі тэлеканалу, таму што проста рабіць нейкі цыкль — для мяне гэта ўжо ня надта цікава”.\n(Халіп: ) “Якой, на ваш погляд, павінна быць канцэпцыя другога тэлеканалу, каб ён змог стаць папулярным, каб яго глядзелі?”\n(Чакулаева: ) "Ды хоць якая! Няма ж канцэпцыі ні ў БТ-1, ні ў СТВ, ні (пакуль яшчэ) у БТ-2. Трэба, першае, зразумець, навошта ён, гэты тэлеканал, і другое — што на ім паказваць.\nГэта можа быць музыка, гульні, дзіцячыя праграмы... Навіны? Я ня ведаю, якія навіны могуць быць на другім тэлеканале. Напэўна, такія ж, як на першым. Іншых навінаў у нас ня можа быць. Хацелася б, каб людзі, якія будуць кіраваць каналам, разумелі, што трэба рабіць і для чаго”.\n(Халіп: ) "А што вы думаеце зараз пра першы тэлеканал — вы ж яго глядзіце, напэўна?”\n(Чакулаева: ) “Мне здаецца, што перад выбарамі кіраўніцтва першага тэлеканалу добра ведала, што трэба рабіць: трэба было выйграць выбары любой цаной. І вось выбары выйгралі. А зараз што рабіць — яны, здаецца, не зусім разумеюць.\nПавінны быць на тэлебачаньні музычныя праграмы — і нейкія музычныя праграмы ёсьць. Павінны быць гульні — не, штосьці я ня бачу ніякіх гульняў...”\n(Халіп: ) “А я думаю, што рэйтынг беларускага тэлебачаньня магла б выцягнуць адна цікавая папулярная гульня”.\n(Чакулаева: ) “Толькі калі б знайшліся грошы, каб купіць ліцэнзійную тэлегульню — вопыт расейскіх тэлеканалаў паказвае, што безь ліцэнзійнае гульні нічога не атрымліваецца”.\n(Халіп: ) “Дык можа, трэба было б не марнаваць грошы на стварэньне другога тэлеканалу, а купіць цікавую ліцэнзійную гульню?”\n(Чакулаева: ) “Думаю, ліцэнзійная гульня патрабуе больш грошай, чым стварэньне другога тэлеканалу”.\n(Халіп: ) “Тады нават немагчыма ўявіць, што мы будзем бачыць на БТ-2”.\n(Чакулаева: ) “Тое ж, што і на БТ-1. А калі ўлічыць, што БТ-1 ніхто не глядзіць, то цяпер і БТ-2 ніхто ня будзе глядзець”.\n(Халіп: ) “Але вы сказалі, што перад выбарамі было відаць мэту БТ-1 — выйграць прэзыдэнцкія выбары. Але калі БТ ніхто не глядзіць, як яно можа быць інструмэнтам палітычнага ўплыву?”\n(Чакулаева: ) “Ёсьць раёны, дзе акрамя БТ і ОРТ нічога не глядзяць, таму што сыгнал не даходзіць. Так што глядзець больш няма чаго, выбару няма”.\n(Халіп: ) “Дык гэта для тых раёнаў ствараецца БТ-2?”\n(Чакулаева: ) “Дарэчы, калі ўлічыць, што БТ-2 будзе выходзіць на хвалях ОРТ, у яго, мабыць, аўдыторыя будзе нават большай”.\n(Халіп: ) “А што вы можаце сказаць пра Рыгора Кісяля? Яго можна назваць прафэсіяналам у тэлевізійным бізнэсе?”\n(Чакулаева: ) “Ня ведаю, як у бізнэсе, але праца на БТ яго шмат чаму навучыла. Ён у дастатковай ступені авалодаў прафэсіяй тэлевізійнага мэнэджэра. І, можа, ён будзе ствараць нейкую каманду...”\n(Халіп: ) “Але тады можа атрымацца, што ў той камандзе апынуцца і Ягор Хрусталёў, і іншыя прафэсіяналы. Што тады — вы можаце да іх далучыцца?”\n(Чакулаева: ) “Калі запросяць — далучуся. Але я ня ўпэўненая, што мяне запросяць. Ня буду казаць, што я такі ўжо вялікі прафэсіянал, але не апошні чалавек у тэлебачаньні... Напэўна, нават з задавальненьнем далучуся”.\n(Халіп: ) “Апошнім часам сыходы з тэлебачаньня суправаджаюцца грукатам дзьвярэй — усё гэта вельмі гучна. А вы сышлі ціха, хаця сапраўды былі не апошнім чалавекам. Чаму вы так ціха сышлі? Маглі б ужо стаць палітычнай фігурай”.\n(Чакулаева: ) “Быў той час, калі на гэтым яшчэ немагчыма было зрабіць палітычны бізнэс. Акрамя таго, я ж не сыходзіла з эфіру — толькі са штату. Не магла я проста кінуць гэты эфір — хацелася працаваць, былі нейкія думкі, ідэі. Потым усё скончылася”.\n(Халіп: ) “Затое зараз можна назіраць масавы сыход з тэлебачаньня пасьля таго, як яго ўзначаліў Ягор Рыбакоў. Гэта ўвогуле падобна да зьдзеку з прафэсіяналаў — усё ж такі на тэлебачаньні працавалі прафэсіяналы, а зараз іх кіраўніком стаў хлопец, які нічога ня ведае ні пра тэлебачаньне, ні пра прафэсію журналіста — такі маладзюткі функцыянэр”.\n(Чакулаева: ) “Так, Рыбакоў не зусім разумее, што такое журналістыка і што такое тэлебачаньне. Ужо адно тое, што ён увёў гэтыя магнітныя карткі, патрэбныя, каб прайсьці туды, — з такой адкрытай прафэсіі як журналістыка ён спрабуе зрабіць нейкі нумарны завод!\nНа тэлебачаньні ж большы сэнс мае творчая дысцыпліна, а не працоўная. І потым, глядзіш нейкія праграмы — «мастацкі кіраўнік Ягор Рыбакоў»... Ён, можа, і кіраўнік, але не мастацкі — гэта зразумела ўсім.\nМне непрыемна, што ў гэты дом, які многія будавалі літаральна сваімі рукамі (таму што хадзілі на суботнікі), прыйшоў чалавек, які зараз ня тое што разбурае сьцены малатком, а быццам сьмерч пранёсься па беларускім тэлебачаньні. Проста страшна назіраць, што там зараз робіцца”.\n(Халіп: ) “А можа, гэта дзяржаўная палітыка — выйгралі выбары, а зараз трэба зрабіць усё, каб гэтае тэлебачаньне ніхто ніколі не глядзеў?”\n(Чакулаева: ) “Ня можа ня быць у краіне тэлебачаньня — хоць якога!”\n(Халіп: ) “І як вы думаеце, колькі яшчэ пратрымаецца Рыбакоў?”\n(Чакулаева: ) “Я ж ня ведаю, што ён ведае і чаго ён ня ведае! Тут так: мала ведаеш — многа пратрымаесься, многа ведаеш — мала пратрымаесься”.\n(Халіп: ) “А вам не шкада таго часу, які ідзе, нам застаецца ўсё менш, і ваш досьвед, ваш прафэсіяналізм зараз нікому не патрэбныя?”\n(Чакулаева: ) “Заўсёды шкада таго часу, калі мы былі маладзейшымі. Былі надзеі, ілюзіі, якія паступова страчваліся. Гэта першае. Другое, нікому не патрэбны мой прафэсіяналізм? Ну, значыць, не патрэбны! Што ж тут зробіш?..”


Што можна падарыць першакласніку на 1 верасня: канцылярскія тавары, цацкі і іншыя ідэі | Інтэр'Ерныя Штучкі\nШто падарыць першакласніку на 1 верасня - гэта пытанне становіцца сапраўднай праблемай для бацькоў, сваякоў, блізкіх людзей, якія жадаюць, каб дзіця надоўга запомніў гэты дзень. Для яго надыходзіць новы этап у жыцці, і ён з хваляваннем чакае яго. Падарунак павінен падкрэсліць важнасць падзеі, надаючы яму адценне свята. Менавіта таму да выбару падарунка трэба падысці адказна і індывідуальна.\nПерш чым вырашаць, што падарыць дзіцяці на 1 верасня, трэба ўспомніць спецыфіку гэтай падзеі. Малы, вядома ж, не пасталеў і застаецца ўсё тым жа мілым хлопчыкам або дзяўчынкай з патрэбай у дзіцячых гульнях і жаданнях, але для яго надыходзіць важны жыццёвы перыяд, калі бесклапотнае дзяцінства саступае месца этапу сталення са сваімі абавязкамі і адказнасцю. Гэты пераломны дзень можна параўнаць з днём нараджэння, але дні нараджэння адзначаюцца кожны год, а першакласнікам становяцца адзін раз у жыцці.\nДзіця, несумненна, запомніць гэты дзень на ўсё жыццё, а вось задача блізкіх людзей - стварыць атмасферу свята. Падарунак дапамагае яе забяспечыць, а таму пры яго выбары варта прытрымлівацца пэўных прынцыпаў:\nПадарунак павінен выклікаць цікавасць у дзіцяці, але пры гэтым падкрэсліваць змена статусу - ня "малыш", але "школьнік". Калі яшчэ месяц таму дзіцячая цацка магла выклікаць захапленне, то ў гэты дзень можа стаць крыніцай раздражнення - "Я ўжо дарослы".\nІндывідуальны падыход. Толькі ўлік асабістых пераваг і імкненняў дзіцяці забяспечвае патрэбны эфект.\nПадарунак павінен дакранацца асабіста дзіцяці, а не з'яўляцца прадметам, якім могуць карыстацца і іншыя члены сям'і. Напрыклад, новы кампутар ўзрадуе першакласніка, але калі ім будуць карыстацца і іншыя, то ён не будзе ўспрымацца як падарунак.\nМожа сапсаваць усё і занадта дарагі падарунак, карыстанне якiм будзе кантралявацца бацькамі. Дзіця павінна мець магчымасць паказваць яго сябрам, а пры жаданні і выкарыстоўваць яго разам з імі. Падарунак павінен перайсці ў яго поўнае, бескантрольнае валоданне.\nВажнае значэнне мае ўрачыстасць ўручэння падарунка. Нельга ўручаць яго паспешліва, "на бягу". Працэс варта суправадзіць цёплымі і шчырымі пажаданнямі. Калі яшчэ прадугледзець святочны абед, паход у кафэ або парк, то такі дзень абавязкова запомніцца надоўга.\nПытанне аб тым, што можна падарыць першакласніку, вырашаецца ў залежнасці ад таго, каму прызначаны падарунак. Часцей за ўсё ён падаецца бацькамі сыну ці дачкі. Аднак прыемнае можна зрабіць сястры ці брату, хросніцы, пляменнікам, унукам. Прасценькі падарунак сяброўцы ці сябру яшчэ больш умацуе сяброўства. Падарункі могуць быць пакупныя або самаробнымі. Важна, каб яны былі ад душы і суправаджаліся патрэбнымі пажаданнямі.\nПадарункі для першакласніка могуць быць самымі рознымі. Можна вылучыць найбольш папулярныя катэгорыі:\nПамятная рэч. Яна звычайна мае пэўную матэрыяльную каштоўнасць, і дзіця імкнецца захаваць яе, радуючыся свайму ўласнаму "багацця".\nТэхніка. Такія падарункі вельмі сучасныя і желаемы. Першакласніку можна падарыць мабільны тэлефон, ноўтбук, гульнявую прыстаўку, сціплы планшэт, кампутарныя аксэсуары.\nГульні і цацкі. У выбары такіх падарункаў трэба захоўваць асцярожнасць. Яны павінны адлюстроўваць будучыя змены ў жыцці дзіцяці.Плюшавую цацку, напрыклад, варта прадставіць як талісман, які прыносіць поспехі ў вучобе. Больш падыходзяць для першакласніка развіваючыя гульні - "Юны хімік ці фізік", складаныя канструктары, настольныя гульні спаборніцкага тыпу.\nПадарункі для афармлення пакоя. Прэстыж новаспечанага школьніка значна павысіць спецыяльнае працоўнае месца - новы стол, зручны крэсла, арыгінальны свяцільня. Да месца можа апынуцца глобус або геаграфічная карта.\nАдзенне. Гэты падарунак не павінен аддаваць штодзённасцю. Дзіця будзе рады тым адзенні, пра якую ён даўно марыў. Сапраўдным падарункам можа стаць незвычайная футболка з выявай куміра, прыгожыя красоўкі, модная спартыўная вопратка. Для дзяцей, захопленых спортам, асартымент значна пашыраецца - веласіпедны шлем, баксёрскія пальчаткі, плавальныя прыналежнасці і да т.п.\nАсаблівую катэгорыю складаюць падарункі, зробленыя сваімі рукамі. Калі ад бацькоў і дарослых сваякоў такіх падарункаў звычайна не чакаюць, то ад сяброў, сясцёр і братоў яны будуць жаданыя. Хоць звязаны мамай ці бабуляй шалік з сімволікай каханай каманды можа стаць для першакласніка па-сапраўднаму прыемным сюрпрызам.\nПадарункі з карысцю для вучобы\nМногія бацькі пытанне аб тым, што падарыць 1 класу на 1 верасня, аўтаматычна звязваюць з навучальнымі прыладамі. Вядома, для ўсяго класа такія падарункі будуць прыемнай нечаканасцю, а вось уласны дзіця можа ўспрыняць іх ня як падарунак, а як натуральную бацькоўскую абавязак. Бо ранцы, пеналы, фарбы будуць ва ўсіх, а таму выхваляцца будзе няма чым.\nПадарыць вучням рэч, патрэбную для вучобы, можна, але яна павінна адрознівацца ўсім сваім выглядам ад звычайных школьных прылад. Ранец ці заплечнік павінен дзівіць сваёй арыгінальнасцю і маляўнічасцю. Калі ён прыцягвае захопленыя погляды іншых дзяцей, то падарунак, несумненна, спадабаецца першакласніку.\nМожна падарыць арыгінальную шматколерны ручку або ў выглядзе незвычайнай фігуркі, адмысловыя фарбы (напрыклад для вітражоў), наборы для дзіцячай творчасці. Кніга заўсёды лічылася добрым падарункам, але не тая, якая абавязковая для чытання па школьнай праграме. Цікавасць выкліча маляўнічая энцыклапедыя, якая заваюе спачатку сваімі малюнкамі, а потым і пазнавальным тэкстам. Ад сяброў і сясцёр можна з радасцю прыняць падарунак у выглядзе прыгожай закладкі для кніг.\nДзіця становіцца вучнем, і ён ужо з першага дня павінен адчуць гэта змяненне ў сваім пакоі. Яго стол павінен змяніцца, чаму спрыяюць розныя настольныя, канцылярскія прыналежнасці.\nАрыгінальныя і зручныя прадметы гэтага тыпу могуць стаць жаданым падарункам Да 1 верасня:\nАрганайзеры. Для першакласніка не патрэбны велізарны офісны варыянт. Падыдзе сціплы недарагі набор, у якім акуратна размесцяцца ручкі, алоўкі, фламастэры, лінейкі. У той жа час нават такі прыбор надае працоўнага месца самавітасці.\nНататнік. Па меры з'яўлення навыкаў у лісце дзіця будзе з задавальненнем рабіць першыя запісы, а таму такі падарунак цалкам дарэчны. Важна маляўнічае афармленне нататніка. Падыдуць каляровыя выявы любімых мультяшных герояў, розных звяркоў. Для дзяўчынак варта знайсці месца для выявы прыгажунь.\nАльбом для малявання. Дзіця не абавязкова павінен быць пачаткоўцам мастаком. Маляваць любяць практычна ўсе дзеці, а калі вокладка альбома маляўніча аформленая, то ён размяшчае да творчасці.\nГлобус. Ён добра ўпрыгожвае працоўны стол і выклікае жывую цікавасць у першакласніка. Для пачатку яго можна зацікавіць, распавядаючы або чытаючы гісторыі пра далёкія падарожжах і розных краінах.\nПры выбары падарункавай канцылярскай прыналежнасці не варта імкнуцца да дарагім прадметах. Важны не шыкоўны знешні выгляд, а эфект, які выклікаецца ператварэннем стала, дзе праводзіліся дзіцячыя наіўныя гульні, у месца для вучобы і творчасці.Хоць і для гульняў павінна заставацца прастору.\nПершакласнік становіцца школьнікам, але па ўзросце ён яшчэ застаецца дзіцём. Яго па-ранейшаму цікавяць гульні і цацкі. Вядома, дзяўчынкі ўзрадуюцца падарункам у выглядзе лялек у цікавай камплектацыі, фігуркам з серыі Sylvanian Families, але ўзрастае цікавасць да касметычных наборам. Хлапчукам хочацца атрымаць радыёкіраваныя мадэлі, футбольны мяч, многоэлементный канструктар. Для многіх даўняя мара - скейт. Пры выбары цацак у падарунак неабходна ўлічваць індывідуальныя схільнасці дзіцяці.\nДа 1 верасня многім бацькам хочацца паднесці падарунак-гульню, спрыяе развіццю дзіцяці. Для такіх падарункаў характэрныя наступныя напрамкі:\nдапамогу ў навучанні і для паляпшэння маторыкі падыдуць такія гульні, як наборы для дзіцячай творчасці і пазлы;\nудасканаленне лагічнага мыслення - складаныя канструктары, розныя галаваломкі, шашкі, шахматы, нарды;\nразвіццё матэматычных навыкаў і хуткасці падліку - настольныя гульні з перамяшчэннем фішак, гульні-стратэгіі для пачаткоўцаў;\nразвіццё ўважлівасці і памяці - даміно, лато, "марскі бой";\nва ўдасканаленні лексікону і павелічэнні слоўнікавага запасу дапаможа гульня "Эрудыт".\nГульні і цацкі найбольш прывабныя ў якасці падарунка першакласніку. Асабліва важна прывучаць дзіця да інтэлектуальных настольным гульняў, асабліва тым, дзе ўдзельнічаюць некалькі чалавек. Спаборнасць павышае развивательную эфектыўнасць і выклікае неабходнасць самаўдасканалення.\nПалавое адрозненне дзяцей вызначае характар падарунка. Хлопчыку 1 верасня можна паднесці гульнявую прыстаўку, канструктар "Лега", радыёкіраваны верталёт, шахматы, зброя рознага тыпу, бінокль, робатаў, мікраскоп і тэлескоп, боўлінг, прыгодніцкія кнігі, альбомы з драконамі, руль-прыстаўку да кампутара.\nШто падарыць дзяўчынцы на 1 верасня? Першакласніца будзе рада наручным гадзінніку, дзіцячаму касметычнаму набору, рэдкай ляльцы Барбі, ляльцы-манекену для фарміравання прычоскі, хатняму кветцы і набору для яго вырошчвання, налепкам-упрыгожванням і наборам для аплікацый, "размаўляламу фену", фее з радыёкіраваннем, набору "Юная майстрыхі "ці камплекту для падрыхтоўкі мыйных сродкаў, кнізе" Як стаць прынцэсай ".\nВядома, падобныя ідэі ахопліваюць толькі невялікую частку розных варыянтаў. Кожны дарослы чалавек сам выбірае патрэбны падарунак, разумеючы, што яго першакласнік жадае больш за ўсё.\nУ любым падарунку найбольшую каштоўнасць уяўляе не яго кошт, а тая ўвага і цеплыня, якую выказвае дарыльнік. Падарунак, зроблены сваімі рукамі, можа стаць вельмі дарагім і запамінальным для першакласніка.\nМожна прапанаваць некаторыя ідэі:\n"Ганаровая грамата". Маляўнічы бланк можна набраць на кампутары і раздрукаваць на друкарцы. Важна змясціць ўрачысты тэкст тыпу "Будучыні выдатніку, вучню 1а класа [такой-то] школы". Такую грамату можна смела павесіць на сцяну ў дзіцячым пакоі, і яна будзе нагадваць пра першы школьным дне многія гады.\nАрганайзер. Яго лёгка зрабіць з кардоннага цыліндру, пластыкавай вечка з высокім борцікам і каляровай паперы. Спатрэбіцца толькі нажніцы і клей. На круглым падставе замацоўваецца пластыкавая вечка, а ўнутр яе усталёўваецца цыліндр. Усе дэталі папярэдне абклейваюцца каляровай паперай.\nНататнік. Маляўнічы нататнік можна зрабіць, злучыўшы з дапамогай стэплера пэўную колькасць белых лісткоў або лісткоў "у клетку". Аформіць яго дапамогуць перакладныя карцінкі на розныя сюжэты.\nСваімі рукамі можна зрабіць разнастайныя падарункі. Іх тэматыку лепш за ўсё чэрпаць з школьных і пазнавальных патрэбаў. Калі яны знойдуць практычнае прымяненне, то ад такога падарунка не адмовіцца ні адзін першакласнік.\nПытанне аб тым, што падарыць першакласніку на 1 верасня, вырашаецца кожным чалавекам у індывідуальным парадку.Важна не проста ўручыць яго новаспечанаму школьніку, а зладзіць сапраўднае свята. Лепшым дадаткам стане стварэнне святочнай абстаноўкі.\nУ гэты дзень можна вывесці дзіця на прыроду, наведаць атракцыёны ў парку, схадзіць у заапарк ці ў кінатэатр на цікавы прыгодніцкі фільм. Дома або ў кафэ дзіцяці павінен чакаць святочны абед. Такі дзень, безумоўна, назаўжды запомніцца маленькаму чалавеку.\nГлядзіце відэа: ФИКСИКИ ИСТОРИЯ УСПЕХА И КАК СОЗДАЛИ ПОПУЛЯРНЫЙ МУЛЬТФИЛЬМ ДЛЯ ДЕТЕЙ\n← Які малюнак намаляваць да Дня абаронцы айчыны\nФасадныя термопанелей з клінкернай пліткай\nЎтульная кватэра мансардного тыпу


16 красавік 2021, 18:28\nМіхаіл Мішусьцін, Раман Галоўчанка і Аляксандар Лукашэнка. менск 16 красавіка\nВізыт прэм’ер-міністра Расеі Міхаіла Мішусьціна ў Беларусь варта лічыць знакавым. Ён азначае вяртаньне Расеі да стратэгіі «прымушэньня да інтэграцыі».\nРасея гатовая працягваць эканамічныя субсыдыі Беларусі толькі ў абмен на інтэграцыю.\nМасква разьлічвае скарыстацца пэўнай уразьлівасьцю Лукашэнкі, каб рэалізаваць стратэгію «прымушэньня да інтэграцыі».\nЛёгіка Крамля: чым менш рэжым легітымны, тым больш ён будзе залежны ад Расеі.\nМішусьцін прыехаў у Менск узгадняць найбольш важныя цяпер «мапы» аб уніфікацыі падатковага і мытнага заканадаўства.\nУніфікацыя заканадаўства і эканамічнай палітыкі будзе ісьці ў асноўным па расейскіх правілах.\nНовая стратэгія Крамля адносна Беларусі была абвешчаная ў сьнежні 2018 году. Яна палягае ў тым, што Расея гатовая працягваць эканамічныя субсыдыі Беларусі толькі ў абмен на гатоўнасьць апошняй пагадзіцца на ўніфікацыю макраэканамічнай палітыкі і эканамічнага заканадаўства.\nТады Лукашэнка нібыта пагадзіўся, аднак пачаў спускаць гэты праект на тармазах. Увесь 2019 год ішло абмеркаваньне так званых «дарожных мап» інтэграцыі. Аднак усё гэта нічым ня скончылася. Бо было зразумела, што любы новы крок на шляху інтэграцыі азначае крок па скарачэньні беларускага сувэрэнітэту.\nЦяпер Расея вырашыла вярнуцца да гэтай тэмы. Масква разьлічвае скарыстацца пэўнай уразьлівасьцю Лукашэнкі, каб рэалізаваць стратэгію «прымушэньня да інтэграцыі». У Крамлі правільна разьлічылі, што палітычны землятрус мінулага году ў Беларусі зрабіў Лукашэнку слабейшым, ён цяпер мацней залежыць ад расейскай палітычнай падтрымкі. Дый эканамічная сытуацыя ў краіне пагоршылася, Менску моцна патрэбныя новыя крэдыты. І іх цяпер ніхто ня можа даць, акрамя Масквы.\nВыглядае, усе развагі пра тое, што Лукашэнка стаў для Масквы таксычнай фігурай, што зь ім ніхто ня хоча падпісваць важныя дамовы, бо ён, маўляў, нелегітымны, — гэта ўсё размовы для бедных. Пуцін вытрымаў паўгадавую паўзу, убачыў, што беларускі рэжым узяў сытуацыю пад кантроль, і пачынае новы раўнд інтэграцыйнай гульні.\nСправа ў тым, што, паводле палітычнай філязофіі Пуціна, дэмакратычная легітымнасьць — гэта нейкая заходняя хімэра, дэкаратыўная цацка. Галоўнае, каб валадар дзяржавы меў сілу ўтрымаць уладу. Палітычныя рэжымы ў Сырыі ці М’янме яшчэ менш легітымныя, чым у Беларусі. Аднак Масква іх падтрымлівае. Лёгіка Крамля іншая. Чым менш рэжым легітымны, тым больш ён будзе залежны ад Расеі.\nТаму падчас перамоваў у Сочы 22 лютага, гледзячы па ўсім, Пуцін і Лукашэнка дамовіліся, што 3 млрд даляраў Беларусь атрымае толькі пасьля падпісаньня ўсіх «дарожных мапаў». Прэм’ер Мішусьцін прыехаў у Менск узгадняць найбольш важныя на цяперашні момант «мапы» аб уніфікацыі падатковага і мытнага заканадаўства.\nУсё пытаньне ў тым, на што гатовы пайсьці Лукашэнка дзеля атрыманьня расейскай палітычнай падтрымкі і грошай. Бо ў працэсе рэалізацыі ідэі ўніфікацыі эканамічнай палітыкі і заканадаўства непазьбежна ўзьнікнуць сур’ёзныя праблемы. Таму што ў Беларусі і Расеі вельмі розныя эканамічныя сыстэмы, з розным маштабам, структурай, мадэльлю гаспадараньня. Іх цяжка, нават шкодна падводзіць пад адну роўніцу. Напрыклад, у Беларусі і Расеі розныя крыніцы напаўненьня бюджэту. І ўніфікацыя падатковага, мытнага заканадаўства адразу створыць праблемы, прычым перш за ўсё Беларусі — як значна меншай краіне.\nПры гэтым варта разумець, што ўніфікацыя заканадаўства і эканамічнай палітыкі будзе ісьці ў асноўным па расейскіх правілах. Цяжка ўявіць, што Расея будзе падстройвацца пад Беларусь. А пасьля такой уніфікацыі паўстане пытаньне аб стварэньні наднацыянальных органаў, напрыклад, агульнага мытнага камітэту ці падатковага міністэрства. З усімі наступствамі для сувэрэнітэту краіны, якія адсюль вынікаюць.


Быць добрым быццам бы добра і правільна. Добры чалавек дапаможа ў бядзе, Паспачувайце і прыме іншага такім, які ён ёсць. Але гэта ў ідэале. А ў звычайным жыцці многія задаюцца пытаннем: і чаму ад дабрыні бываюць так жорсткія людзі? Чаму папрасіць добрага чалавека аб дапамозе - яшчэ не значыць атрымаць дапамогу такую, якая патрэбна? І як так атрымліваецца, што нам на зайздрасць рэгулярна "робяць дабро" там, дзе мы не просім?\nДобрыя парады і дапамогу патрэбныя толькі там, дзе яны дарэчныя. На жаль, добры не азначае разумны. Дапамагаць дзіцяці апранацца, калі ён сам павінен навучыцца гэтаму, дапамагаць дзяўчынцы-падлетку на кухні, калі яна сама спрабуе прыгатаваць страва - жорстка ў адносінах да людзей, якія хочуць атрымаць свой уласны вопыт.\nБыць добрым яшчэ трэба ўмець!\nУ сэрцы любога чалавека ёсць дабрыня. Часам гэтая дабрыня праяўляецца толькі да братоў нашых меншых, але часцей - да людзей. І вось тут хочацца зразумець, і чаму ад дабрыні людзі бываюць так жорсткія? Чаму яны імкнуцца зрабіць дабро?\nНе ўсякае дабро аднолькава карысна!\nРазважаючы з сяброўкамі, мы прайшлі праз некалькі стадый разумення дабра. Вось ідзеш па вуліцы, бачыш - бабулька глядзіць з тугою на нерэгулюемы пешаходны пераход. Перавядзеш яе - а апынецца, ёй і не трэба было! Асцярожней трэба быць з дабром.\nЦі наадварот. Спытаеш у дэпрэсіўна настроенага чалавека, як ён. Скажа, што нармальна. Паверыш, вырашыш пабыць добрым - не перашкаджаць чалавеку. А назаўтра яго і не стане ...\nАбо вось яшчэ. «Дабро павінна быць з кулакамі». Па-першае, каму павінна - калі ў чалавека сілком гэта дабро «запіхваюць»? А падумаеш - быццам бы і павінна, бо ўсё добрае заклікана ў гэтым жыцці змагацца з засіллем дрэннага. А ў прыроды ёсць натуральнае імкненне да стану найбольшага спакою - а менавіта, да найбольшай хаосу.\nСардэчна парадкуе, дабро сагравае, дабро дапамагае адужэць і вырасціць іншаму чалавеку крылы.\nАле яно ж бывае такім недарэчным, што хочацца выклікнуць, як паэту: «І чаму ад дабрыні бываюць так жорсткія людзі?»\nКаб быць не жорсткай, дабрыні патрэбна нейкая адмысловая характарыстыка - каб людзі сапраўды бывалі шчаслівыя, калі ў адносінах да іх праявяць спачуванне, міласэрнасць або акажуць дапамогу. І такой характарыстыкай нярэдка аказваецца ... адэкватнасць!\nНе кожнаму пад сілу вызначыць, ці трэба беднай жанчыне на той бок дарогі, ці яна проста забылася, за што ішла? Ці - ці патрэбна дапамога няшчаснай, якая стаіць на дзядзінцы з працягнутай рукой, ці яе за заробленыя грошы яшчэ і паб'юць?\nЧым кіравацца, каб не «прычыняць дабро, наносіць карысць»?\nЯк жартуюць псіхолагі,\nчасам чалавек хоча быць добрым, і для гэтага робіць дабро.\nЧасам чалавек хоча быць зручным - і для гэтага робіць дабро.\nЧасам чалавек хоча атрымаць дараванне - і для гэтага робіць дабро.\nІ толькі зрэдку чалавек добры па сутнасці сваёй.\nЖаданне зрабіць лепш\nНярэдка жаданне зрабіць лепш толькі замінае або шкодзіць. У гэтым выпадку бескарысна наракаць на людзей, якія ад дабрыні сваёй бываюць так жорсткія і нецярпімы да чужых асаблівасцяў (а тым больш - недахопаў).\nСавет: мець свой рэцэпт шчасця. А з тымі, хто яго псуе - мець толькі дзелавыя кантакты, не пускаючы ў асабістае жыццё.\nНавязванне сваіх стэрэатыпаў\nПад маркай «так робяць усё, таму і ты так рабі!» Жыве дабро з самымі вялікімі кулакамі. Пры гэтым растлумачыць чалавеку, які «наносіць дабро», што ўсе людзі розныя, а ён не праводзіў сацапытанняў: «А як вы робіце гэта?» Наторкаецца на сцяну неразумення.\nСавет: мець выразную пазіцыю, як трэба, і ня слухаць чужых парад. У якасці дадатковай страхоўкі завесці (або абнавіць кантакты) сяброў, якія падтрымліваюць, а не ўтоптвалі ў бруд або абясцэньваюць ваш спосаб жыць.\nЖаданне дапамагчы справамі\nСамае складанае жаданне, ад якога цяжка адбіцца. Бо чалавек па дабрыні сваёй хоча зрабіць за вас працу - але гэты клопат бывае вельмі жорсткай. Мы прыйшлі ў гэты свет, нічога не ўмеючы. І тым не менш, чамусьці вучыліся. Акурат таму, што нам своечасова дазвалялі самім хадзіць, ёсць, завязваць шнуркі ...\nРада: прасіць аб дапамозе, але ўлічваць, што справа ўсё роўна павінны зрабіць вы. Ніхто за вас не народзіць дзіця, нават калі гэта выглядае складаным і незразумелым.\nТакім чынам, у сваёй дабрыні людзі часам заходзяць вельмі далёка.\nЗадача кожнага чалавека - не толькі адхіліць зло, але і своечасова, не адчуваючы сябе «сволаччу апошняй», сказаць "дзякуй, не трэба» і зрабіць нешта самастойна. Прыняць уласнае рашэнне і ўзяць за яго адказнасць. Гэта натуральны працэс, і калі хто-то аб гэтым забывае - не саромейцеся нагадаць яму пра гэта.\nСалёная чырвоная рыба\nЯк вярнуць мужчыну?\nМаленькая грудзі: недахопы і перавагі\nКурыныя грудкі са шпінатам і грыбамі


Ці задаволіў Лукашэнка патрабаваньні прадпрымальнікаў?\n16 сакавік 2005, 23:52\nВалер Карбалевіч, Менск (эфір 11 сакавіка). Новая перадача сэрыі “Экспэртыза Свабоды”. Удзельнікі: сустаршыня грамадзкай арганізацыі “Прыватная ўласнасьць” Леанід Малахаў і кіраўнік аналітычнай службы кампаніі БелаПАН Аляксандар Класкоўскі.\n(Валер Карбалевіч: ) “Прыезд Лукашэнкі на адзін з сталічных рынкаў у Малінаўцы можна лічыць прадуманым палітычным ходам. Ён пачакаў, пакуль страйкавая хваля пойдзе на спад, прыйшоў да прадпрымальнікаў, пакрытыкаваў урад і мясцовыя ўлады, паабяцаў саступкі, пэўныя крокі насустрач прыватным прадпрымальнікам. Але што тычыцца галоўнага іх патрабаваньня — адмены падатку на даданую вартасьць, тут Лукашэнка на саступкі не пайшоў. Прычым, ён сустрэўся ня зь лідэрамі, не з афіцыйнай дэлегацыяй, сфармаванай прадпрымальнікамі дзеля перамоваў з урадам, а з шараговымі прадпрымальнікамі. І такім чынам дасягнута мэта — зьбіць страйкавую хвалю і не саступіць у галоўным пытаньні. А як бы вы ацанілі гэты палітычны ход кіраўніка дзяржавы?”\n(Леанід Малахаў: ) “Я цалкам згодны з тым, што гэты крок Лукашэнкі ставіў мэтай зьбіць хвалю страйку, які ахапіў усю краіну. І ў нейкай меры гэта яму ўдалося. Але ж у прадпрымальнікаў ёсьць досьвед. І ён паказвае, што такія крокі кіраўніка дзяржавы носяць часовы характар. І ніякай палёгкі прадпрымальнікам ня будзе. Напрыклад, у 2001 годзе напярэдадні прэзыдэнцкіх выбараў быў прыняты дэкрэт №12, які паляпшаў становішча прадпрымальнікаў. Але ўжо ў пачатку 2003 году гэта ўсё было зьведзена да мінімуму, і практычна асноўныя палажэньні дэкрэту былі адмененыя.\nТаму і цяпер прадпрымальнікі лічаць, што гэта гульня ў абяцанкі. Гэта тактычны крок, які ставіць мэтай выпусьціць пару, зьбіць хвалю страйку і адвесьці ўбок ад вырашэньня тых праблемаў, якія існуюць у прадпрымальніцкім руху”.\n(Аляксандар Класкоўскі: ) “З гледзішча піяру афіцыйны лідэр у гэтай сытуацыі дзейнічаў пісьменна. Па-першае, ён дачакаўся, калі спадзе першая, найбольш эмацыйная хваля пратэсту. Па-другое, ён паказаў пернік у выглядзе другарадных саступак. Па-трэцяе, ён не забыўся і пра пугу. Лукашэнка папалохаў прадпрымальнікаў, намякнуў, што можам перавесьці прадпрымальнікаў у статус юрыдычнай асобы. А потым, маўляў, увогуле зьявяцца супэрмаркеты, якія выцясьняць вас з гэтай нішы. Нарэшце ён перавёў стрэлкі на ўрад, на мясцовую бюракратыю, маўляў, гэта яны не дапрацавалі. Працуе вядомая, старая, але яшчэ дзейная піяраўская схема: ёсьць добры цар і кепскія баяры. І яна прыносіць пэўны плён.\nАле ёсьць і іншы бок мэдаля. Назіральнікі даўно заўважылі, што кіраўнік дзяржавы ўголас прагаворвае свае фобіі толькі вось такім адмоўем “не”. І калі ён кажа, што вы тут мяне не напалохалі, дарэмна думаць, што на мяне можна неяк націснуць, то гэта выдае даволі вялікую ступень трывогі. Гэта паказвае, па-першае, што ўлада баіцца найбольш масавых вулічных пратэстаў. Бо яны разбураюць прапагандысцкі міт пра стабільную, квітнеючую Беларусь. А па-другое, калі казаць з гледзішча паліттэхнялёгіяў, гэтыя выказваньні падказваюць апанэнтам рэжыму, як трэба дзейнічаць: спалучаць электаральныя мэтады і вулічныя мэтады барацьбы”.\n(Малахаў: ) “Лукашэнка ўжываў вядомыя паліттэхналёгіі. Кола прадпрымальнікаў, якія сустракаліся з Лукашэнкам, было падабранае згодна з пэўным прынцыпам. Прыкладна 90% зь іх былі жанчыны. Ён імкнуўся ўразіць жанчын, спадабацца ім, зьвесьці размову на тое, што ён добры хлопец”.\n(Карбалевіч: ) “Лукашэнка падчас сустрэчы ў чацьвер паабяцаў пайсьці насустрач прадпрымальнікам у шэрагу пытаньняў. Дзеля ўплаты падатку на даданую вартасьць (ПДВ) уводзіцца пераходны пэрыяд да 1 ліпеня, на працягу якога яны будуць плаціць замест гэтага падатку павялічаны адзіны падатак. Паабяцана, што гэты падатак на даданую вартасьць будзе зьменшаны ў фінансавым і арганізацыйным сэнсе. На некаторых рынках будзе зьніжана арэндная плата, прадпрымальнікі будуць абаронены ад лішніх праверак. І нарэшце дзяржава гатовая дапамагчы ў пастаўках тавараў з Расеі, трэціх краінаў, прадставіць фуры, самалёты і іншае. Наколькі гэтыя прапановы значныя, важныя для прадпрымальнікаў? Якая рэакцыя на іх у прадпрымальніцкім асяродзьдзі?”\n(Малахаў: ) “Усе тыя крокі, якія прапанаваў Лукашэнка, трэба было рабіць раней. Сёньня ў прадпрымальнікаў, як і ў большасьці насельніцтва Беларусі, няма грошай, каб плаціць ПДВ. Калі кіраўнік дзяржавы прапануе гульню — мы зьнізім арэндную плату, а вы плаціце падатак, гэта не вырашэньне пытаньня. Грошай у бюджэце ад гэтага больш ня стане, у кішэні грамадзянаў — таксама. Таму гэтыя тактычныя хады, якія ён выкарыстоўвае, ня вырашаць праблемы.\nЯ мяркую, дзяржава жадае, каб прадпрымальнікі пайшлі з гэтай сцэны, як палітычнай, так і эканамічнай. Тут дзейнічае прынцып: няма прадпрымальнікаў — няма і праблемы. Але гэтым не вырашаецца праблема таго эканамічнага стану, у якім апынулася краіна. Трэба было не павялічваць падаткі на прадпрымальнікаў, а зьменшыць, каб яны выжылі. Бо без прадпрымальнікаў той эканамічны цуд, пра які кажа Лукашэнка, сыдзе на нішто”.\n(Карбалевіч: ) “Спадар Малахаў, як вы лічыце, страйк будзе працягвацца?”\n(Малахаў: ) “Страйк ня будзе працягвацца. Такі мой прагноз. Тыя прапановы, якія ўчора агучваў Лукашэнка, накіроўваліся і ва ўрад, і асабіста кіраўніку дзяржавы. Але ніякіх крокаў не было зроблена. Таму прадпрымальнікі ўсё часьцей задумваюцца пра больш рашучыя крокі”.\n(Класкоўскі: ) “Я думаю, гэты ўчорашні палітычны ход дасьць уладам пэўны плён. Таму што частка прадпрымальнікаў проста заглыне гэтую прынаду ў выглядзе другарадных саступак. Для кагосьці гэта падстава спыніць страйк бяз страты аблічча. Бо частка страйкавала на знак салідарнасьці. Ды ўвогуле, не ўсе такія героі. І потым, тую рэшту цьвёрдых страйкоўцаў, якія застануцца і будуць змагацца да апошняга, будзе лягчэй падаць афіцыйнай прапагандзе як нейкую купку экстрэмістаў. І ўвогуле, зь імі ўлады будуць паводзіць, як казаў учора афіцыйны лідэр, паводле палітычных законаў. Гэта значыць, бязьлітасна зачышчаць прастору, так бы мовіць.\nУвогуле, калі рэзюмаваць, улада ў гэтай сытуацыі, як і ў іншых, выкарыстоўвае разьяднанасьць дробных прадпрымальнікаў, іх нежаданьне, так бы мовіць, улазіць у палітыку. Іншая справа, я згодзен з Малахавым, ня зьнятая глеба для супярэчнасьцяў. Бо ўлада глядзіць на прадпрымальнікаў фактычна як на варожую клясу. І вось тут палягае глеба для новых канфліктаў”.\n(Карбалевіч: ) “Ужо прайшло шмат прадпрымальніцкіх страйкаў, але, здаецца, Лукашэнка ўпершыню прыехаў да прадпрымальнікаў. Гэта значыць, гэты страйк яго моцна занепакоіў. Дарэчы, ён гэтага і не хаваў, хаця рабіў гэта, як звычайна, у выглядзе адмаўленьня, пра што тут ужо згадвалася. Ён казаў, што я не спужаўся, на мяне ціснуць беспэрспэктыўна. Але гэта асаблівасьць палітычнага стылю Лукашэнкі — калі найбольш патаемныя свае думкі ён раскрывае ў выглядзе адмаўленьня.\nУ зьвязку з гэтым, Лукашэнка выказаў яшчэ адну важную думку, але ускосна. Сутнась яе палягае ў тым, што дзяржава не зацікаўленая ў існаваньні ўвогуле прыватных прадпрымальнікаў як клясы, бо яны адзіныя ў краіне страйкуюць, ствараюць праблему, разбураюць прапагандысцкі малюнак аб стабільнасьці ў краіне. Зь ягоных рэплік відаць, як уважліва сачыў кіраўнік дзяржавы за ходам страйку. Ён адзначыў, што дзяржава вінаватая ў зьяўленьні “чаўнакоў”. Слова “вінаватая” тут вельмі важнае, бо вінаватым можна быць у нечым дрэнным, ненармальным з гледзішча ўладаў. Потым Лукашэнка сказаў, што прыватныя прадпрымальнікі сыдуць з рынку ў наступныя два-тры гады, магчыма, ператворацца ў юрыдычныя асобы. Але дзяржава не павінна іх штурхаць у гэтым кірунку. Зьвярніце увагу, зноў прагавораная думка ў выглядзе адмаўленьня. Дык, можа, якраз у гэтым і палягае сапраўдная сутнасьць, мэта палітыкі ўладаў у дачыненьні да прыватных прадпрымальнікаў: ліквідацыя як клясы?”\n(Малахаў: ) “Я цалкам згодзен. Я ўжо казаў, што ўлада дзейнічае згодна з прынцыпам “няма прадпрымальнікаў — няма праблемы”. Я лічу, Лукашэнка быў увогуле ўражаны, што прадпрымальнікі яшчэ існуюць у Беларусі. Відаць, ягоныя дарадцы па эканоміцы ня раз казалі яму, што вось увядзём касавыя апараты, і прадпрымальнікаў ня стане. Гэта было ў 2002 годзе. Але прайшло тры гады, а прадпрымальнікі існуюць. І ўчора Лукашэнка прыехаў на адзін зь міні-рынкаў, каб убачыць прадпрымальнікаў. Высьвятляецца, што яны ёсьць, больш за тое, яны чымсьці яшчэ і не задаволеныя. І гэта ненармальна.\nІ тыя ягоныя выказваньні з адмаўленьнямі выдаюць тое, што ён імкнецца да таго, каб прадпрымальнікаў у гэтай краіне не існавала. Улада імкнецца, каб існавала невялікае кола буйных прадпрымальнікаў, на якіх лёгка ціснуць. А каб астатнія прадпрымальнікі перайшлі ў статус прадаўцоў. Уладзе патрэбныя не гаспадары, якія з годнасьцю ставяцца да свайго бізнэсу, сваёй справы, а безаблічныя прадаўцы, якія атрымліваюць заробак і ўдзячныя за гэта. Адтуль і растуць гэтыя прапановы, каб дзяржава ўзяла на сябе функцыі нейкіх пасярэднікаў паміж беларускімі прадпрымальнікамі і іхнымі партнэрамі за мяжой. Цікава, што Лукашэнка сам сабе пярэчыць. Ён увесь час выступае супраць пасярэднікаў. А тут ён прапануе, каб дзяржава ўзяла на сябе такія функцыі. Ва ўсіх краінах дробныя гандляры існуюць самі па сабе, працуюць для сваіх сем’яў. Дзяржава іх не чапае, не перашкаджае працаваць. Таму распаўсюд ПДВ на прыватных прадпрымальнікаў — гэта правакацыя. Ад гэтай акцыі больш грошай у бюджэце ня стане”.\n(Карбалевіч: ) “Сапраўды, калі гэтыя фуры і самалёты, якія прапаноўваюцца, каб вазіць тавары з Турэччыны ці Кітаю, будуць належаць Кіраўніцтву справаў прэзыдэнта, і прадпрымальнікі будуць працаваць пад “дахам” гэтай структуры, то, мусіць, гэта тая мадэль, якая задаволіць Лукашэнку”.\n(Класкоўскі: ) “Усе гэтыя тэзы ўладаў пра пераход да цывілізаванага гандлю — гэта такая дымавая заслона, каб зручней распачаць новы наступ на дробны бізнэс. Так было, калі ўводзілі касавыя апараты, зносілі шапікі з цэнтральных вуліцаў. Возьмем Заходнюю Эўропу. Там даўно існуе цывілізаваны рынак, там процьма супэрмаркетаў. І разам з тым, дастаткова прайсьці па вуліцах Парыжу, Брусэлю ці Бэрліна, каб убачыць, што там процьма дробных гандляроў. Перад калядамі там увогуле на кожнай плошчы цэлы гандлёвы гарадок. Там дробныя гандляры займаюць тыя нішы, якія не пасьпяваюць альбо ня бачаць сэнсу займаць грувасткія гандлёвыя структуры. І дзяржава гэта разумее, ня цісьне на дробных гандляроў — наадварот, стварае для іх найбольш спрыяльныя ўмовы.\nАле ў нашай дзяржаве лёгіка створанай тут сыстэмы такая, што любую вольную нішу яна імкнецца ўзяць пад кантроль, пад каўпак. І такая лёгіка ўладаў якраз і праграмуе непазьбежнасьць новых моцных супярэчнасьцяў паміж бізнэсам і дзяржавай”.


У апошні час колер марской хвалі стаў вельмі папулярны. Яго выкарыстоўваюць многія мадэльеры і куцюр'е пры стварэнні сваіх калекцый адзення, дызайнеры інтэр'еру - пры афармленні памяшканняў, а таксама аб'ектаў прадметнага дызайну. Але тым не менш многія не рызыкуюць выкарыстаць гэты колер у сваіх жылых прасторах, лічачы яго занадта яркім і недарэчным.\nТыя, хто не сочыць за самымі апошнімі тэндэнцыямі, занадта «асцярожнічаюць», выкарыстоўваючы колер марской хвалі ў інтэр'еры толькі ў аксэсуарах або асобных дэталях, а то і зусім выключаючы з палітры афармлення памяшканняў. Але гэта дарма! Бо ён мае масу добрых якасцяў. Такая гама размяшчае да душэўнага супакаенню і спакою, валодае аднаўленчым эфектам, настройвае на медытацыю і спакойнае роздум, дапамагае абудзіць фантазію. Галоўная асаблівасць - памяшканне, аформленае ў такіх фарбах, ніколі не будзе выглядаць танна ці пайшло.\nУ інтэр'еры, выкананым у класічным стылі, гэты колер будзе асабліва вытанчана глядзецца ў спалучэнні з залатым, а таксама карычневым або бэжавым адценнямі. Аздабленне сцен шпалерамі з буйным малюнкам, вырашанымі ў гэтых каляровых спалучэннях, нагадае традыцыйныя тэкстыльныя шпалеры палацавых гасціных і будуараў.\nКолер марской хвалі мае падабенства з паўкаштоўных каменем, які адбываецца родам з Усходу. Таму часцяком у нас ён асацыюецца са стылістыкай гэтых краін. Выкарыстоўваючы насычаны колер марской хвалі ў спалучэнні з адценнямі ярка-зялёных, фіялетавых ці жоўтых кветак, вы зможаце ўнесці ноткі ўсходняга настроі ў інтэр'ер. Дадаткам пры афармленні памяшкання могуць быць прадметы дэкору, вырабленыя з натуральнай або штучнай бірузы.\nКолер марской хвалі ў спалучэнні з белым навявае адчуванне свежасці, чысціні і лёгкасці. Чымсьці нагадвае нам марскія матывы, бездакорную роўнядзь акіяна і бестурботнасць гадовага настрою. Выкарыстоўваючы ў якасці дадатковых адценні блакітнага ці сіняга, можна стварыць спакойную абстаноўку. Калі афармленне падасца вам занадта манахромным, то можна ўнесці разнастайнасць пры дапамозе аксесуараў. Напрыклад, размясціць на сцяне, выфарбаванай ў колер марской хвалі, фота яркіх пейзажаў ці карцін з намаляванымі абстракцыямі.\nУ традыцыйную для афармлення інтэр'ераў крэмава-бэжавую гаму выкарыстанне акцэнтаў колеру мора ўнясе разнастайнасць і нейкую гуллівасць.\nВельмі эфектна глядзіцца спалучэнне гэтага колеру з чорным ці цёмна-шэрым. А дадатак у выглядзе фактуры натуральнага дрэва выйгрышна падкрэсліць гэтыя два колеры. Зрабіць прастору памяшкання больш прасторным і светлым можна пры дапамозе перавагі белага і аздаблення элементаў у шэра-бірузовай гаме.\nАкрамя гэтага, колер марской хвалі выдатна спалучаецца з насычанымі адценнямі чырвонага, фіялетавага або аранжавага. Адным з апошніх трэндаў вылучаюць прымяненне гэтага колеру з каралавых і прыглушана-карычневым.\nУ любым выпадку, якое б каляровае спалучэнне вы не абралі, не варта баяцца эксперыментаваць і выяўляць сябе!\nВыконваем дызайн мансарды сваімі рукамі\nІнтэр'ер прыгожых кватэр: фота. Прыгожыя інтэр'еры. Прыгожыя інтэр'еры маленькіх кватэр\nВытворчасць Корпуснай Мэблі Для Хатняга Утульнасці\nСтыль лофт ў сучасных апартаментах\nЗлачынец - гэта хто такі? Злачынца ў крымінальна-працэсуальным праве\n"Фенюльс" ці "Сорбифер": што лепш, інструкцыя па ўжыванні, водгукі\nЯк накруціць валасы на бігудзі правільна\nТур: жывёла і яго выява\nВыстава котак ў Маскве: расклад. Міжнародная выстава котак ў Маскве\nЛямпа флюарэсцэнтная: прынцып працы і асаблівасці прымянення\nНеўрапатыя асабовага нерва: клінічная карціна захворвання


BUST SIZE у Віцебску купіць ад 39Руб.\nКрэм Bust Size для павелічэння бюста купіць у Віцебску (Беларусь)\nДля замовы Bust Size у Віцебску, варта:\nТолькі сёння ЗНІЖКА 50%, замоўце Bust Size па зніжанай цане.\nДзе купіць у Віцебску Bust Size\nКалі ласка, увядзіце імя і тэлефон у форму замовы, каб купіць крэм для павелічэння бюста Bust Size у Віцебску па паменшанай цане. Чакаць званка мэнэджэра па замове Bust Size, ён звяжацца з вамі ў бліжэйшы час. Калі вы атрымаеце послылу то зможаце аплаціць заказ у Віцебску.\nЯк купіць крэм Bust Size у Віцебску\nАтрымаць Bust Size па лепшай цане у Віцебску (Беларусь), запоўніце форму замовы, калі ласка, увядзіце Ваш тэлефонны нумар і імя, на працягу аднаго гадзіны на ўказаны нумар патэлефануе менеджэр і дасць вам поўную кансультацыю па замове Bust Size і дастаўкі. Аплата пасылкі па наложенному плацяжу кур'еру або на пошце. Кошт дастаўкі Bust Size у Віцебску кур'ерам можа мяняцца ў залежнасці ад адлегласці да горада ў Беларусі, пытайце цану ў мэнэджара пасля афармлення замовы крэму на сайце.\nЧаму брыняе грудзі перад месячнымі і павялічваюцца малочныя залозы\nМасаж для павелічэння бюста (грудных залоз) у хатніх умовах\nЗамовіць у Віцебску Bust Size


СВЯТЫЯ БЕЛАРУСКАЙ ЗЯМЛІ » Грэка-каталіцкая парафія святога Язэпа\nСВЯТЫЯ БЕЛАРУСКАЙ ЗЯМЛІ\nНядзеля 2-я па Св. Тройцы – гэта ў каляндары Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы Нядзеля Усіх Святых Беларускай Зямлі (Беларускага народу).\n14 чэрвеня 2020 г. грэка-католікі Гародні і ваколіцаў традыцыйна ушанавалі блаславёную Мар’яну Бярнацкую пілігрымкай да месца яе смерці ў форце нумар 2, каля вёскі Навумавічы ttps://facimskaja.by/archives/2487\n13 чэрвеня 1999 года папа Ян Павел ІІ у ліку 108 новамучанікаў ІІ Сусветнай вайны абвясціў блаславёнай Мар’яну Бярнацкую. “Мы адзначаем перамогу тых, хто ў нашым стагоддзі аддаў жыццё для Хрыста. Аддаў зямное жыццё, каб атрымаць яго навечна ў Божай славе. Таму мы слушна імкнёмся за іх прыкладам верна крочыць за Ісусам”, – гаварыў Святы Айцец у гаміліі падчас беатыфікацыйнай урачыстасці.\n1. Мар’яна з роду Чакала нарадзілася ў 1888 годзе ў Сапоцкінскім краі каля Гродна, у мястэчку Ліпск (цяпер — Польшча), у сям’і ўніятаў, прымусова запісаных у праваслаўе, якія на справе захоўвалі каталіцкую веру. Ліпск належаў да былога ўніяцкага Аўгустоўскага дэканата, які ахопліваў таксама паўночную частку сённяшняга Гродзенскага раёна і ўваходзіў у склад Холмскай уніяцкай епархіі. Епархія праіснавала да 1875 года, і гэта адзіны рэгіён сённяшняй Беларусі, у якім уніяцкія парафіі не былі знішчаныя пасля гэтак званага Полацкага “сабору” 1839 года. Вядома, што ў Ліпску ўніяты, зачыніўшыся ў царкве, доўгі час не пускалі царскіх чыноўнікаў і праваслаўнага святара, якім удалося забраць святыню толькі з дапамогай казацкіх нагаек.\nУ 1905 годзе, пасля выдання царскага ўказу пра верацярпімасць, у 17-гадовым узросце Мар’яна разам са сваімі бацькамі перайшла ў каталіцтва лацінскага абраду. Ва ўзросце 20-ці гадоў выйшла замуж за Людвіка Бярнацкага. Пара мела шасцёра дзяцей, чацвёра з якіх памерлі адразу пасля нараджэння. У 1929 годзе, пасля смерці мужа, жанчына пасялілася ў свайго сына Станіслава, які праз 10 гадоў ажаніўся з Ганнай Шымчык. З той пары Мар’яна дзяліла сваю штодзённасць з маладым сужэнствам, праяўляючы да яго асаблівы клопат, мацярынскую любоў і зычлівасць.\n2. Жыццё блаславёнай было напоўнена верай, любоўю, малітвай, працай і цярпеннем. Шмат часу яна прысвячала Богу. Выключнай пашанай ахінала Маці Божую, рэгулярна ўдзельнічала ў марыйных набажэнствах. Не разлучалася з ружанцам. Ён займаў асаблівае месца ў жыцці жанчыны: быў для блаславёнай крыніцай, якая развівала любоў да Бога і бліжняга.\nСамае вялікае выпрабаванне для сям’і Бярнацкіх адбылося на мяжы чэрвеня і ліпеня 1943 года падчас масавых арыштаў жыхароў Ліпска і ваколіц, што было помстай гітлераўцаў за забіццё партызанамі нямецкага салдата. У спісе асуджаных аказаўся таксама сын Мар’яны і яго жонка Ганна. Калі жанчына пачула загад нямецкага салдата, упала яму ў ногі і маліла, каб той выратаваў яе цяжарную нявестку: “Пане, а куды ж яна пойдзе? Пакіньце, я пайду за яе”. Салдат згадзіўся. Яшчэ амаль два тыдні яна правяла ў вязніцы ў Гродне і, як адзначаюць тыя, хто выжыў, увесь час заставалася спакойнай і шчыра малілася, была ўзорам веры і моцнага духу для іншых вязняў (сярод якіх было і 6 ксяндзоў).\nМар’яну Бярнацкую разам з сынам і іншых 48 жыхароў Ліпска расстралялі 13 ліпеня 1943 года за 10 кіламетраў ад Гродна каля Навумавічаў на старых фартах часоў I Сусветнай вайны. Усяго падчас расстрэлаў каля Навумавічаў былі забітыя каля двухсот чалавек.\n3. Прыклад жыцця блаславёнай Мар’яны Бярнацкай – гэта ўзор духоўнага жыцця звычайнай вясковай жанчыны, якая ў цяжкі час ваеннага ліхалецця аказалася гатовай адкрыта вызнаць сваю веру, засведчыць сваю любоў да Бога і бліжняга і якая за гэтае вызнанне не пабаялася аддаць сваё жыццё. Яна з’яўляецца для нас прыкладам і заахвочваннем да мужнага вызнання Хрыста і ў нашыя часы.\nСтаніслаў Бятко, праўнук блаславёнай Мар’яны, згадвае, што калі быў малым хлопцам, яго бабуля Ганна Бярнацкая і цёця Леакадзія Чаркоўская часта расказвалі пра яе. “Гэта была простая, ціхая, пакорная і працавітая жанчына, адданая сваім блізкім. Бог і родны дом былі для яе цэлым сусветам”.\n4. Нельга адназначна ўстанавіць межы самаахвярнасці, таму што яны былі б розныя для кожнага чалавека ў залежнасці ад таго, колькі б яму было гадоў, у які час жыў і якім бы было яго сацыяльнае становішча. Некаторыя людзі здольныя на вельмі вялікія самаахвяраванні, іншыя – зусім нячулыя на справы бліжняга, нават, самых блізкіх сабе людзей.\nСамаахвяраванне можа мець розныя формы. Для нас, хрысціянаў, важнае значэнне набыла асоба Ісуса Хрыста, які сваёй паставай і мучаніцкай смерцю на крыжы паказаў, на што гатовая любоў, каб збавіць чалавецтва ад граху і смерці. Ён паказаў прыклад вялікай Божай міласэрнасці і Яго бязмежнай любові да ўсіх людзей. У гісторыі Царквы многіх вернікаў пераследавалі за веру, некаторыя з іх вымушаны былі заплаціць за прыналежнасць да Царквы найвышэйшую цану: ахвяраваць сваё ўласнае жыццё.\nЦяжка прадбачыць, калі ўзнікне такая сітуацыя, калі чалавек павінен будзе прыняць вельмі складанае для сябе, часам апошняе ў сваім часовым жыцці рашэнне: ці павінен ахвяраваць сваё жыццё за іншую асобу, ці адмовіцца ад такой ахвяры.\n5. Блаславёная Мар’яна Бярнацкая ахвяравала сваё жыццё за нявестку і ненароджанага ўнука. Напэўна, яна сказала сама сабе: “Так. Жыццё, якое расцвітае, вартае таго, каб за яго загінуць”. А калі хто-небудзь дабравольна прыносіць у ахвяру сваё жыццё, гэта сведчыць, што чалавек любіць сваіх бліжніх так, як навучаў Збавіцель. Гэта Ён, заклікаючы нас наследаваць Яго, дае сілы на такія ахвяры. Гатоўнасць ахвяраваць сябе за жыццё іншага чалавека абуджае ў нас заўжды павагу і захапленне, таму што патрабуе вялікай адвагі і называецца гераізмам. Сутнасць такога роду самаахвяравання добра ілюструюць словы з Евангелля паводле св. Яна: “Ніхто не мае большай любові за тую, калі хто аддае жыццё сваё за сваіх сяброў” (Ян 15, 13).\nфота ўдзельнікаў пілігрымкі


"Нагуаль" выдаў першы за восем год альбом (+слухаць/+спампаваць) | Experty.by – белорусская музыка\nГурт "Нагуаль" на сайце інтэрнэт-лэйбла "Пяршак" прадставіў новы альбом "Землемер и Чипполино". Гэта калекцыя дзвіжовых шансон-балад і этнічнае сайка-ска, упершыню для "Нагуаль" спетае на зразумелых мовах.\n"Землемер и Чипполино" – гэта першая за восем год поўнафарматная плытка. Папярэдні поўнафарматны рэліз – "Полесская хроника" – выходзіў у 2009 годзе. Па словах музыкаў, увесь гэты час яны шукалі сваё гучанне, вагаліся ад акустычнага фолк-мадэрну да гаражнага псіхадэлу. У выніку было вырашана зафіксаваць творчыя эксперыменты ў студыйным варыянце і падзяліць іх на тры альбомы. "Землемер и Чипполино" – першая частка гэтай трылогіі.\n"У кожным з нас жыве homo vagus – чалавек, які блукае і мерае крокамі зямлю. А калі ён не можа накіраваць назапашаныя падчас блуканняў веды ў слушны бок, яму на дапамогу прыходзіць мяцежны дух Чыпаліна…" – дадаюць да альбома ўдзельнікі гурта.\nУ запісе альбома прымалі ўдзел: Леанід Паўлёнак (голас, гітары, укулеле, бубны, шматлікая перкусія), Віктар Паўлючэня (акардэон, голас, электроніка), Канстанцін Калеснікаў (бас-гітара, голас), Ягор Квартальны (голас, укулеле), Мікіта Мяцельскі (саксафон, голас), Андрэй Гарохаў (бубны), Наталля Мазепіна (скрыпка), Юрый Навуменка (кантрабас), Андрэй Чарнавокі (бубны), Сяргей Сальнік (цымбалы), Кацярына Юхнова (цымбалы), Пафнуцій (валторна), Радаслаў Сасноўцаў (труба), Ганна Шапашнікава (голас), Міхаіл Есьман (металафон, клавесін), Ева Паўлёнак (голас).\nСпампаваць альбом на сайце интэрнэт-лэйбла "Пяршак".\nТэкст: Experty.by па матэрыялах прэс-реліза\n"Нагуаль" представляет мини-альбом в стиле магического реализма (+слушать/+скачать)\nЛёня Паўлёнак ("НагУаль", "Маланка Аркестр"): "Хачу з гітарай у народ" (+фота)


Грамадская ініцыятыва “Шлях памяці”\n21 верасня вучні І і ІІІ гімназічных класаў разам з настаўнікамі гісторыі і літоўскай мовы прынялі ўдзел у грамадскай акцыі “Шлях памяці”, прысвечанай Дню памяці ахвяр Халакоста.\nПаважаныя члены гімназічнай супольнасці\nСардэчна запрашаем вас на свята Навукі і ведаў, якое адбудзецца а 11 гадзіне ў гімназічным двары 1 верасня 2018 года.\nПаважаныя бацькі, вучні, паведамляем, што ўсе атрыманыя заявы аб прыёме ў гімназію імя Францыска Скарыны разгледжаны і задаволены. Калі вы яшчэ не паспелі падаць заяву, зможаце зрабіць гэта з 1 па 19 жніўня.\nПраект „Vydūno keliais“(“Шляхамі Відунаса”)\n23 і 30 мая 2018 г. вучні 8 і І гімн. класаў разам з настаўніцай Мігле Грыганіце ўдзельнічалі ў творчых занятках, якія праводзіліся ў рамках праекта “Vydūno keliais” (“Шляхамі Відунаса”) у Вільнюскай ратушы.\nАкцыя, прысвечаная гадавіне Чарнобыльскай трагедыі\nГімназічная супольнасць прыняла ўдзел у традыцыйнай акцыі, прысвечанай гадавіне Чарнобыльскай трагедыі.


Калі чакаецца ўвод трох дамоў-даўгабудаў | Купіць кватэру ў новабудоўлі ў Мінску | Новабудоўлі Беларусі | Новостройки Беларуси\nКалі чакаецца ўвод трох дамоў-даўгабудаў\nУ спісе праблемных жылых дамоў са звышнарматыўных тэрмінамі будаўніцтва засталося 3 аб'екта, паведамілі ў камітэце будаўніцтва і інвестыцый Мінгарвыканкама\nЗа 2016 год у Мінску здадзена 6 жылых даўгабудаў, яшчэ два ўведзены ў эксплуатацыю ў 2017-м. Тэрміны работ на трох пакінутых аб'ектах падоўжаныя да канца сакавіка, але гатоўнасць жылля розная.\nСамая высокая - каля дома № 6 па генплане ў межах вул. Варанянскага - Жукоўскага - Радзішчава (заказчык і падрадчык СП «Прамэкс» ТАА). Кампанія «Прамэкс» пабудавала шэраг дамоў у Кастрычніцкім раёне на месцы знесенага прыватнага сектара. На гэтай 14-павярхоўка працэс спыніўся, і з лютага 2016 года дом ніяк не ўвядуць цалкам. Дзве секцыі былі здадзены раней і заселены. Праблемнымі сталі наступныя 4 секцыі на 173 кватэры.\nНа дадзены момант новабудоўля выглядае амаль завершанай, засталося толькі заасфальтаваць праезд ўздоўж яе.\n- Два пад'езда ўжо можна ўводзіць у эксплуатацыю, што, як мы чакаем, і адбудзецца ў сакавіку, - тлумачыць старшыня камітэта будаўніцтва і інвестыцый Мінгарвыканкама Дзмітрый Гуриненко. - Яшчэ па двух ёсць недаробкі. Асноўная праблема - з-за недахопу сродкаў не закуплены ліфты для адной секцыі. Таксама ў заказчыка ёсць вялікая запазычанасць субпадрадных арганізацыям. Аднак можна сказаць, што гэты даўгабуд ўжо набліжаецца да фінішу.\nУ доме прададзеныя фактычна ўсе кватэры. Першыя два паверхі будуць нежылыя. Што тычыцца месцаў для захоўвання аўтамабіляў, то яны ёсць у падземных паркінгах у двух суседніх будынках (жылым і адміністрацыйным).\nСамы даўні даўгабуд з пакінутых - дом № 6 па генплане ў межах вуліц Маякоўскага - Аранжарэйнай - Лугавой - завулка Лугавога (заказчык - СТАА «Лада ОМС-Инжениринг», падрадчык - «Белбуд-М»). Гэтую трохсекцыйнага гмах зменнай паверхавасці (23-25 ??узроўняў) пачалі будаваць яшчэ ў 2013-м. У доме на Маякоўскага 189 кватэр, практычна ўсе яны прададзеныя. Гатоўнасць будынка цяпер 97%. Засталіся работы па зборы даведак, неабходных для ўводу аб'екта. А таксама прыстойны аб'ём добраўпарадкавання і завяршэнне работ ва ўбудавана-прыбудаваных памяшканнях. Па эскізе забудовы побач з вышынныя дамы павінен вырасці шматузроўневы паркінг, але пакуль вакол дома абсталююць плоскасныя стаянкі на 140 месцаў.\n- Каб паскорыць здачу жылля, вырашана вылучыць пускавыя комплексы - жылую частку ўводзіць асобна, убудаваныя памяшкання асобна, - пракаментаваў Дзмітрый Гуриненко.\nАпошні даўгабуд - дом № 11 па генплане (заказчык - ТАА «ОлимпикГолд», падрадчык - «Белбуд») размяшчаецца ў Лебядзіным, у другой лініі забудовы ўздоўж пр. Пераможцаў.\nЗа мінулы год тэрміны будаўніцтва вышынныя дамы падаўжаліся тройчы, у снежні на аб'ект прыйшоў новы (ужо трэці) падрадчык.\n- Зараз працы ідуць актыўна, на пляцоўцы працуюць 190 чалавек, аднак нават гэтымі сіламі здаць дом да канца сакавіка заказчык відавочна не паспее, - лічыць старшыня камітэта будаўніцтва і інвестыцый Дзмітрый Гуриненко.\nУ шматпавярхоўцы вядуцца ўнутраныя аздобныя працы месцаў агульнага карыстання. Інжынерныя сеткі ўнутры дома гатовыя, а вось па вонкавым яшчэ ёсць пытанні. Трэба будзе таксама выканаць аздабленне фасада і добраўпарадкаваць тэрыторыю. Зразумела, што для завяршэння будоўлі патрэбны як мінімум некалькі месяцаў.


Знешні мікрафон для шпіёнскай слухаўкі | Cool Mania\nЗнешні мікрафон для паляпшэння і ўзмацнення перадачы гуку для выкарыстання са шпіёнскімі слухаўкамі. Проста падключыце мікрафон праз штэкер да індукцыйнай завесы\nЗнешні мікрафон для паляпшэння і ўзмацнення перадачы гуку для выкарыстання са шпіёнскімі слухаўкамі. Проста падключыце мікрафон праз штэкер да індукцыйнай завесы, а потым пакладзеце яго на вопратку. Дзякуючы гэтаму мікрафону гук будзе перадавацца на мабільны тэлефон вышэй і мацней. Мікрафон абаронены ад шуму і ветру.


27 верасня 1605 г.\nТак пачалася зацятая вайна з шведамі за паўднёва-ўсходнюю Прыбалтыку, якая з перапынкамі доўжылася каля паўстагоддзя. Асноўны цяжар гэтага змагання лёг на плечы нашага народа - бо наш край быў зусім побач.\nУлетку 1605 года шведскі кароль Карл IX пераправіў марскім шляхам у Інфлянты тры карпусы агульнай колькасцю да 13 тысяч жаўнераў. Ён планаваў захапіць не толькі Падзвінне, але і самую Рыгу, якая была ключом да выхаду на прасторы Балтыкі. Жыгімонт Ваза ўстрывожыўся сур'ёзнай небяспекай. I хоць славіўся сваёй скупасцю, пераслаў вялікаму гетману Яну Каралю Хадкевічу 100 тысяч залатых на ўтрыманне войска. Сума была дастатковай, і наш военачальнік пачаў рыхтавацца, каб даць адпор шведам.\nКалі шведскі кароль даведаўся пра невялікую колькасць беларускага войска - менш за чатыры тысячы жаўнераў, ён хацеў кінуць супраць іх толькі частку сваіх сілаў. Але ягоныя военачальнікі, якія ў ранейшых бітвах спазналі моц гусарскіх харугваў Хадкевіча, настоялі на больш сур'ёзным стаўленні да праціўніка. "Інакш, - тлумачылі яны свайму валадару, - хутчэй Дзвіна паверне назад, чым каралеўская міласць убачыць уцёкі ліцьвіноў".\nЦёмнай хмарнай ноччу з-пад Рыгі на чале з самым каралём выйшла каля 11 тысяч шведскага войска, якое складала пераважна пяхота з ручной агняпальнай зброяй, падмацаваная пікінерамі. Было пры каралі і некалькі тысяч цяжкай конніцы - райтараў, а таксама пэўная колькасць артылерыі.\nНечаканы праліўны дождж крыху астудзіў шведаў. Але на світанку 27 верасня яны ўжо набліжаліся да пагоркаў Кірхгольма, гатовыя атакаваць стомленае доўгім пераходам беларускае войска. Ян Хадкевіч разумеў, што перавага шведаў была ў моцы агняпальнай зброі і ў шчыльных чатырохкутніках мушкецёраў. Ім трэба было супроцьпаставіць імпэт гусарыі, узброенай пікамі і шаблямі. Тым больш у прапорцыі - адзін супраць трох...\nГетман паставіў сваё войска ў тры лініі. Цэнтр пазіцыі занялі 300 гусараў самога Хадкевіча на чале з вядомым ротмістрам Вінцэнтам Войнам. Правей стаў гусарскі полк яшчэ аднаго выпрабаванага ваяра - Яна Сапегі. Наперадзе палка было 350 вершнікаў брата гетмана Аляксандра Хадкевіча, а таксама Шчаснага Невяроўскага. У другой лініі стаялі гусары самога Сапегі і Вілямоўскага. Заплечча ж занялі коннікі Змітра Барухоўскага і будучага амсціслаўскага ваяводы Марціна Гедройца. Цэнтральная групоўка была ўзмоцненая вершнікамі Тодара Ляцкага.\nДзень убіраўся ў сілу, а бітва не пачыналася. Беларусам не з рукі было пакідаць выгодныя пазіцыі на ўзвышшы. Асцярожныя шведы таксама не спяшаліся лезці ў бойку. Ішоў час, і тады Хадкевіч пайшоў на хітрыкі. Ён паслаў наперад частку вершнікаў. А потым загадаў ім павярнуць назад, паказваючы "уцёкі". На гэта і спакусіўся Карл IX. Не жадаючы выпусціць з пабаявішча "баязлівага" праціўніка, ён даў знак да генеральнага наступу.\nКрышыліся даўгія гусарскія пікі аб панцыры і целы пяхотнікаў. Шаблі скрыжаваліся з рапірамі. Воблакі парахавога дыму ўзняліся над пабаявішчам. Гусары Войны раз за разам паўтаралі атакі. ІПведскія пяхотнікі, асабліва нямецкія найміты, трымаліся мужна. Але Война і не намерваўся праламаць цэнтр праціўніка. Для гэтага было замала сілаў. Задача перад ім была іншая - скаваць каралеўскую пяхоту, не даць ёй разгарнуцца на поўную моц. I з гэтым нашыя гусары, хоць і неслі страты, справіліся.


Багданкевіч прадказвае курс даляру — 10 тысяч з гакам\n26 сьнежань 2012, 16:05\nПаводле прагнозаў кіраўніка праўленьня Нацыянальнага банку Беларусі Надзеі Ермаковай, рэзкай зьмены курсу рубля ў 2013 годзе чакаць ня варта.\nАб гэтым Надзея Ермакова заявіла 26 сьнежня падчас анлайн-канферэнцыі на сайце дзяржаўнага агенцтва БелТА.\n«Нягледзячы на тое, што Нацбанк не ўсталёўвае на 2013 год мэтавыя арыенціры па абменным курсе, чакаць яго рэзкай зьмены ня варта. Падставай для ўстойлівасьці валютнага рынку і абменнага курсу зьяўляецца ўнутраная і зьнешняя збалянсаванасьць эканомікі, на забесьпячэньне якой, у сваю чаргу, накіравана праца і ўраду, і Нацыянальнага банку, — адзначыла Ермакова.\nЭкс-старшыня Нацыянальнага банку прафэсар Станіслаў Багданкевіч, што да заяваў сваёй пераемніцы, кажа:\n«Будзе паўзучая дэвальвацыя. Ермакова проста ня кажа пра гэта, але яна намякае. Курс даляру будзе 9 тысяч — 10 тысяч з гакам у наступным годзе. Я думаю, што магчымасьці ў дзяржавы ўтрымаць курс у наступным годзе ў межах 10 тысяч з коскай сёньня яшчэ ёсьць. Ёсьць тэорыя нобэлеўскіх ляўрэатаў па эканоміцы: калі растуць цэны на ўнутраным спажывецкім рынку, і гэты рост не спыняецца, то абавязкова павінна быць дэвальвацыя».\nСтаршыня праўленьня Нацбанку Надзея Ермакова прызналася, што заробак у яе — каля 2 тысяч даляраў. І прыкладна палову сваёй заработнай платы яна аддае на дабрачыннасьць. Акрамя таго, адказваючы на пытаньне з нагоды Года беражлівасьці, спадарыня Ермакова адзначыла: «Я і зараз эканомлю. У прынцыпе, беражлівасьць — гэта тое, што мы павінны выхоўваць у нашых дзецях з самага дня іх нараджэньня».\nЦі вялікі гэта заробак — 2 тысячы даляраў — для чыноўніка такога рангу, Радыё Свабода запыталася ў былога старшыні «Белаграпрамбанку» і былога прэм’ер-міністра Беларусі Міхаіла Чыгіра:\n«У тыя часы, калі я працаваў, я з Надзеяй Ермаковай ня раз сустракаўся, і яна пакінула някепскае ўражаньне, даволі сьціплая жанчына. Але заробак у 2 тысячы даляраў трэба разглядаць у параўнаньні з чым — калі ў параўнаньні з Расеяй, дык гэта зусім мала. У параўнаньні з тым, што было раней у нас — гэта многа. Калі ў параўнаньні са звычайным народам, з пэнсіянэрамі — гэта грошы, і добрыя грошы. Раней, у часы Савецкага саюзу, такога разрыву ў заробках не было. Там усё было прывязана — у міністра заробак такі, у прэм’ера — такі. Цяпер жа ўсё ня так. У расейскіх чыноўнікаў заробак значна вышэйшы, чым у нашых чыноўнікаў. І разрыў усё роўна вялікі».\nШто адбываецца на валютным рынку?\nЗа жнівень — дэфіцыт замежных плацяжоў\nЛюдзі хвалююцца — улады і банкі супакойваюць\n«Беларусь вяртаецца ў адмоўнае сальда замежнага гандлю»\nЭкспэрт: інфляцыя ўзрасьце адназначна, дэвальвацыя магчымая