Вольга Бабкова: Плошча Свабоды ў Менску | ОДБ Брусель\nМенск, як і Рым, стаіць на сямі пагорках, у наш час часткова зрэзаных ды стаптаных, аднак ствараючых асаблівы гарадскі ландшафт. На самым высокім з іх месціцца плошча Свабоды, якая ў старажытнасці мела назву Верхні (Высокі) Рынак ці Верхні горад, а ў часы Расейскай імперыі называлася Саборнай плошчай. Менск, як і Рым, стаіць на сямі пагорках, у наш час часткова зрэзаных ды стаптаных, аднак ствараючых асаблівы гарадскі ландшафт. На самым высокім з іх месціцца плошча Свабоды, якая ў старажытнасці мела назву Верхні (Высокі) Рынак ці Верхні горад, а ў часы Расейскай імперыі называлася Саборнай плошчай.\n"Верхні горад" у 19 стагоддзі, Віктар Сташчанюк\nПлошчы Свабоды – каля 400 гадоў. Паўстала яна пасля вялізарнага пажару, які знявечыў сярэднявечны горад у канцы 16 стагоддзя. Менавіта тады быў упершыню распрацаваны генеральны план, паводле якога пачалася інтэнсіўная перапланіроўка, у выніку якой паўстаў тыповы рэнесансавы горад з радыяльнай сістэмай вуліц, якія адыходзілі ад цэнтра ў розныя накірункі. Высокі Рынак злучаўся з астатнім горадам шасцю вуліцамі. Такая планіровачная структура Менска захоўвалася да першай паловы 19 стагоддзя.\nАдсюль і сёння адкрываецца цікавая панарама: на раку Свіслач і тое месца, куды ўпадае ў яе падземная рака Няміга, на былы Нізкі Рынак і Замчышча, якое плануюць аднавіць, на Траецкае прадмесце, на адну з старых вуліц – Нямігу – і самы старажытны праваслаўны храм – царкву святых апосталаў Пятра і Паўла, якую называюць таксама “Жоўтая” і “Екацярыненская” царква.\nСама плошча з’яўляецца сапраўдным гістарычным цэнтрам Менска, дзе захаваліся і аднаўляюцца архітэктурныя помнікі, страчаныя ў розныя часы, дзе захавалася трасіроўка вуліц 16 стагоддзя, а ў падмурках дамоў можна пабачыць старадаўнюю кладку, дзе чутны званы ўсіх дзеючых храмаў і “голас” ратушнага гадзінніка.\nСёння на плошчы ўзвышаюцца вежы чатырох храмаў, два з якіх дзеючыя, і ратуша. Але ж практычна кожны будынак на плошчы мае свой гістарычны статус, пачынаючы ад Сярэднявечча да Найноўшага часу. Гэта — былыя гандлёвыя рады, менская гімназія,\nГатэль "Еўропа", Мінск\nмесца, дзе стаяў першы менскі тэатр (на пляцу былога палаца князёў Радзівілаў), гатэль ”Эўропа”. Старажылы памятаюць і трамвайныя рэйкі, пракладзеныя па бруку на крутых схілах плошчы, якія спускаліся да ракі. Менавіта ў гэтым месцы трамвай пазвоньваў нейкім асаблівым чынам. Яшчэ раней тут хадзіла конка. Урэшце, сама плошча з’яўляецца гістарычным аб’ектам, бо на ёй адбываўся шэраг падзеяў, звязаных не толькі з беларускай, але і сусветнай гісторыяй. Так, на рыначным пляцу адбываліся парады і агляд напалеонаўскага войска ў 1812 годзе.\nДамінантай плошчы Свабоды здаўна былі касцёлы і кляштары бернардынцаў і бернардынак, што захаваліся па вайне, кожны з якіх мае сваю гісторыю. Менскі мураваны мужчынскі кляштар бернардынцаў паўстаў на месцы згарэлых драўляных касцёла і кляштара ў сярэдзіне 17 стагоддзя. Неаднойчы перабудоўваўся пасля пажараў.\nКасцёл Святога Язэпа, 17 ст., Мінск\nКаля касцёла Святога Язэпа, пабудаванага ў стылі барока, знаходзіліся бернардынскія могілкі, на якіх былі пахаваны прадстаўнікі вядомых беларускіх шляхецкіх родаў. Унутры касцёл быў распісаны жывапісам і меў дзевяць мураваных і драўляных алтароў. У 18 стагоддзі пры кляштары існавала школа філасофіі, пры якой навучалася каля дзесяці студэнтаў. Цяпер у будынку касцёла месцяцца два дзяржаўных архіва, а далейшы лёс кляштарных будынкаў працягвае хваляваць грамадскасць горада, гэтаксама як і лёс касцёла, у які вернікі жадаюць вярнуць набажэнствы. Цікава, што некалькі гадоў таму пры рэканструкцыі будынка кляштара на гарышчы быў знойдзены стос лістоў пачатку 1860-х гадоў , якія належалі бернардынскаму клерыку Філіпу Шчарбінскаму, адрасаваных ягоным бацькам. Нечаканая знаходка для аматараў старажытнасцяў!\nАмаль насупраць комплекса бернардынцаў знаходзіцца жаночы кляштар бернардынак, які таксама паўстаў на месцы драўляных святынь. У 1642 годзе пачалося будаўніцтва мураванага кляштара. Касцёл, пабудаваны ў тыповым для беларускіх зямель стылю “віленскае барока”, меў тытул у гонар Звеставання Найсвяцейшай Панны Марыі. Абодва кляштарныя комплексы займалі цэлы квартал паміж вуліцамі Малой і Вялікай Бернардынскімі і былі злучаны паміж сабою разгалінаванымі падземнымі лёхамі.\nУ часы Расейскай імперыі касцёл быў пераўтвораны ў праваслаўную царкву. Пасля падаўлення паўстання пад кіраўніцтвам Кастуся Каліноўскага ў кляштары была створана турма для зняволеных паўстанцаў. Пасля 1917 года царква была зачынена і аднавіла багаслужэнні толькі падчас Другой сусветнай вайны ў 1943 годзе. А ў 1945-м у яе быў перанесены цудатворны абраз Мінскай Божай Маці. Цяпер тут кафедральны праваслаўны сабор Сашэсця Святога Духа.\nАдным з істотных сімвалаў Верхняга Рынка, які быў узведзены тут у 16 стагоддзі, а ў 1600 годзе згадваўся як “новазбудаваны для аздобы горада”, — быў будынак Ратушы. Тут засядаў менскі магістрат, чыніўся суд, знаходзілася вязьніца, захоўваліся эталоны вагі і аб’ёму (бочка мерная і медны посуд з гарадскім гербам), на вежы вісеў першы гарадскі гадзіннік. А жыхары Рынку запісвалі ў дакументах месцазнаходжанне сваіх дамоў адносна месца, дзе стаяла Ратуша: “насупраць Ратушы”, “з тылу Ратушы”, ”каля Ратушы”. На ратушным пляцы часам каралі вінаватых у злачынствах. У часы Расейскай імперыі барочны будынак быў перабудаваны ў стылі класіцызму, але ў хуткім часе зруйнаваны, бо сваім існаваннем нагадваў гараджанам пра былыя вольнасці і звычаі, пра самакіраванне, пра Магдэбургскае права. Пад загадам аб разбурэнні ратушы (1857 год) стаяў подпіс цара Мікалая І. Разбуралі будынак арыштанты турэмнага замка. Цікава, што Ратуша яшчэ паслужыла свайму гораду. З ратушнай жалезнай бляхі былі выраблены 1483 шыльды на дамы. Камяні пайшлі на брукаванне вуліц, дрэва — для мастоў і альтанкі ў гарадскім садзе.\nНасупраць Ратушы праз магістраль, якая перарэзала плошчу Свабоды, узвышаецца велічны фарны касцёл Езуса, Марыі і Святой Барбары, што калісці стаяў ў атачэнні будынкаў ансамбля калегіума езуітаў і складаўся з касьцёла, калегіума з гадзіннікавай вежай, школы, гаспадарчых пабудоў. Езуіты з’явіліся ў Менску ў сярэдзіне 17 стагоддзя і паступова занялі цэлы квартал на плошчы Верхняга Рынка. Праект барочнага касцёла быў замоўлены і распрацаваны ў Рыме. У 1700 годзе былі закладзены ягоныя падмуркі, а праз 20 год ён ужо ўпрыгожваў галоўны пляц Менска. На вежах званілі чатыры званы, кожны з якіх меў сваё імя: Казімір, Тадэвуш, Феліцыян і Якуб (які важыў ажно 350 пудоў!). Імя Святога Феліцыяна, патрона Менска, мела таксама касцельная капліца. Інтэр’ер храма быў аздоблены фрэскавым жывапісам, а ў галоўным алтары знаходзіліся дванаццаць драўляных скульптур апосталаў. У будынках калегіума спыняліся Пётр І, Мазэпа, Карл XII, маршал Даву, у будынку езуіцкай школы ў часы Расейскай імперыі месцілася рэзідэнцыя мінскага віцэ-гебернатара, у бібліятэцы якога ў 1821-1822 гадах працаваў над праектам канстытуцыі кіраўнік "Паўночнага таварыства дзекабрыстаў" Мікіта Мураўёў. Свае лісты на радзіму падпісваў адмысловым чынам: “Менск. Літва”. У часы Другой сусветнай вайны тут, у будынку, была гарадская ўправа. Цяпер — музычны каледж. У савецкі час касцёл быў аддадзены спартоваму таварыству “Спартак”. Захаваліся ўспаміны, як харавы дырыжор Рыгор Шырма, дакранаючыся камертонам да касцёльных сцен, з захапленнем і роспаччу адзначаў вышыню гука ў сярэдзіне знявечанай святыні. Сёння касцёл набыў ранейшы выгляд. Цяпер тут — галоўная каталіцкая святыня горада. Гэта адзін з найбольш удалых прыкладаў рэстаўрацыі культавых будынкаў Менска, у якой прымалі ўдзел беларускія і польскія спецыялісты.\nУ мінулым годзе на ранейшым месцы паўстаў найпрыгажэйшы храм Верхняга Рынку — уніяцкая царква Святога Духа, якая ўпрыгожвала горад, пачынаючы з 30-х гадоў 17 стагоддзя да 1936 года. Да сённяшняга дня захаваліся будынкі мужчынскага і жаночага базылянскага манастыра. Сама царква, якая спалучала рысы готыкі і рэнесансу, мела ўнікальны фасад, які не сустракаўся ў іншых еўрапейскіх храмах і яскрава сведчыў пра існаванне беларускай архітэктурнай школы. Фасад быў распісаны фрэскамі з выявамі святых, размешчаных у адмысловых нішах. Нажаль, у адбудаванай царкве гэтая дэталь адсутнічае. Адметнасцю царквы Святога Духа было і тое, што набажэнствы, якія ў ёй адбываліся, былі агульнымі як для манахаў мужчынскага, так і манашак жаночага манастыроў. Гэта таксама досыць рэдкі выпадак у царкоўнай гісторыі. Сучаснікаў уражвала магутнасць муроў і скляпенняў храма, прыдатнага таксама і для абарончых мэтаў. У царкве знаходзіўся славуты цудатворны абраз Божай Маці, які паводле падання, прыплыў (супроць плыні) па рацэ Свіслачы ў 1500 г. У часы Расейскай імперыі царква была пераасвечана ў гонар Святых Пятра і Паўла і адначасова змяніла сваё рэнесансавае аблічча, застаючыся па-ранейшаму яскравай кропкай Саборнай плошчы. Верагодна, менавіта ў гэтым храме быў ахрышчаны выдатны беларусі паэт Максім Багдановіч.\nУ 1930 годзе ўлады забаранілі царкоўны перазвон. У тым жа годзе ўнутры храма зрабілі зернесховішча, а праз шэсць гадоў царкву Святога Духа ўзарвалі. Старажылы згадваюць, што напярэдадні вандалізму, адмысловыя службісты хадзілі па дамах і загадвалі заклейваць вокны, каб уратаваць іх ад магутнага выбуху. На месцы храма ў савецкі час размясцілі звярынец, а пасьля — піўны бар “Ясень”. У канцы 80-х на месцы храма адбываліся археалагічныя раскопкі, якія ладзілі маладзёвыя беларускія суполкі, і ў якіх браў удзел старшыня БНФ Зянон Пазняк.\nУлады не перадалі грэка-католікам адноўлены храм, а размясцілі ў ім дзіцячую філармонію “Верхні горад”.\nНа месцы, дзе цяпер стаіць змрочны, падобны на вялізарны маўзалей Палац Рэспублікі, напачатку 17 стагоддзя быў заснаваны першы менскі каталіцкі кляштар дамініканцаў з прыгожым барочным касцёлам Святога Тамаша Аквінскага. Падарожнікі адзначалі велічнасць муроў гэтай святыні, а таксама гучанне аргану. Існуе цікавае паданне пра заснаванне храма, паводле якога менская шляхта, вяртаючыся з паходу на Маскву, арганізавала збор на карысць святыні,\nКасцёл Святога Тамаша Аквінскага, 19 ст., Мінск\nякі атрымаў назву “капытковага”. Гэта значыць, з кожнага каня, праведзенага праз гарадскую заставу, збіраўся грашовы падатак. У інтэр’еры касцёла былі вывешаны 8 гербаў шляхты, якая арганізавала збор сродкаў. Такім чынам, касцёл і кляштар дамініканцаў былі закладзеныя ў 1605 годзе, але моцна пацярпелі ад гарадскога пажару. Кляштар быў адноўлены к сярэдзіне 17 стагоддзя таксама як абарончы фарпост горада. Моцна пацярпеў у часы вайны Расеі з Рэччу Паспалітай (1654-1667 гадах). Пры раскопках на месцы Дамініканскага кляштара была знойдзена вялізарная брацкая магіла часоў той жахлівай вайны, якая змяніла лёс горада і краіны. У 1832 годзе кляштар быў зачынены расейскімі ўладамі. Сцены магутнага будынака ацалелі пасля Другой сусветнай вайны, хаця ў яго сярэдзіну трапіла бомба. Захаваліся звесткі, што падчас акупацыі ягоныя муры аглядаў галоўны камісар Беларусі гаўляйтар Кубэ. У 50-х гадах забудова была цалкам знішчана. З улікам добрай захаванасці падмуркаў на месцы першага ў Менску кляштарнага комплексу планаваўся археалагічны музей пад адкрытым небам, але ж цяпер тут паўстаў іншы будынак найноўшага часу — Палац Рэспублікі.\nАднак у горада з’явіўся спадзеў пабачыць касцёл Святога Тамаша Аквінскага. Мінгарвыканкам ухваліў прапанову Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры аднавіць на Кастрычніцкай плошчы выдатны барочны храм. А можа быць з часам адновіцца і старая назва цяперашней вуліцы Энгельса — Дамініканская.\nВольга Бабкова, беларускі гісторык, пісьменнік.


Агляд гульні Smelter – Gamovich\nАгляд гульні Smelter\nHome / Агляд гульні Smelter\nby Gamovich | Водгукі | 0 Comments | 7 June 2021\nПамятаеце згубленыя руіны? На гэты раз, у 2021 годзе, кампанія па распрацоўцы відэагульняў DANGEN Entertainment выставіла новую гульню для канкурэнцыі ў галіне мадэлявання і стратэгічных гульняў у Steam Store для кансоляў XBOX ONE, а таксама PS4, і карыстальнікі ПК таксама могуць загрузіць яе з Steam Крама. Усяго за $ 19,99. Але галоўнае пытанне ўзнікае, калі мы гаворым, ці варта Smelter такой увагі нават па колькасці метрычных аглядаў ці не? Каб даведацца, праверце каманду агляду Гамовіча.\nКалі вы хочаце каротка пазнаёміцца з Smelter, яго трэба ўвесці такім чынам, каб ён мог вызначыць усе жанры, якія ў яго ўваходзяць, прыдатным для геймераў, і мы зробім усё магчымае ў гэтым плане. На самай справе, распрацоўшчыкі Smelter зрабілі стратэгічную гульню, якая мае авантурную сюжэтную лінію дзякуючы сваёй незалежнасці і з’яўляецца вельмі цікавым сімулятарам. Але Smelter – гэта асаблівае месца, дзе, разглядаючы астатнія гульні года, мы знаходзім менш гульняў, якія могуць уключыць усе гэтыя жанры. Але ці будзе гэтая колькасць патрабаванняў вытворцы з належнай якасцю ўключана ў сістэму геймераў, ці ўсё гэта вялікі рэкламны блеф для продажу гульні? У наступным мы падрабязна прааналізуем гульню.\nГісторыя гульні Smelter пачынаецца там, дзе ў раі Божым Адам з’еў першы забаронены яблык. Помста за гэты няправільны крок заключаецца ў тым, што чалавек заблудзіўся, і Іў Ева апынуўся ў чужой краіне, і на гэтай зямлі ён пазнаёміўся з цікавай істотай, якая прадставілася Смелтэрам і апелюе да сіл, якія знаходзяцца ў паветры. і пачынаецца аперацыя па пошуку Адама.\nАле многія гульнявыя жанры ўзнікаюць адтуль, дзе сілы Smelter раскрываюцца пэўнымі спосабамі. Напрыклад, калі ён знаходзіцца ў звычайным рэжыме, у гульню можна гуляць з пярэдняй часткі і ў двухмерным графічным вымярэнні і прыгодзе дзеянняў, а з актывацыяй сілы палёту Smelter гульнявая камера пераходзіць у новы рэжым і гульня пераходзіць у стратэгічнае вымярэнне. Вынік гульнявога працэсу зменіцца з гэтымі зменамі. У жанры прыгод і дзеянняў усе функцыі, якія чакаюцца ад гульні ў гэтым жанры, будуць выконвацца гульнёй у звычайным рэжыме і без асаблівых сюрпрызаў, так што скачкі на двухмерным экране і сутычкі будуць павялічвацца Не тое, каб вы гэтага раней не бачылі. Асяроддзе геймплэя не падобна на іншыя гульні, і ў левым верхнім куце гульні вы можаце ўбачыць графік стану гульца. Зразумела, Ева пачынае гульню з тымі ж звычайнымі баявымі навыкамі, і, прайшоўшы розныя этапы гульні і набраўшыся вопыту, яна можа разблакаваць дадатковыя навыкі ў раздзеле свайго дрэва талентаў. Вядома, гэта не так, што вы набываеце навыкі і практыкуеце іх па ходзе, але новыя гульнявыя навыкі будуць вам даступныя, як толькі вы іх разблакуеце. Да галоўнага героя дадаюцца розныя навыкі, такія як скачкі і спалучаны стыль бою, але ёсць некаторыя спецыяльныя навыкі, такія як ўзбіванне дрэў, якія можна накіраваць на вялікую вышыню галінамі і хутка дабрацца да іншай часткі карты.\nНа гульнявой карце на вашым шляху злыя сілы і монстры, і адно з вашых навыкаў, здольнае перамагчы самага моцнага з іх, называецца Smelter Blade, якое вы можаце ўзмацніць у раздзеле дрэва талентаў. У розных частках гульнявой карты ёсць таксама мноства розных крышталяў і мін, якія вы можаце капаць, каб здабыць прадмет пад назвай Moxies, што можа быць вельмі карысна перад апошнімі ворагамі і гігантамі.\nЗ пункту гледжання гульнявой графікі, можна сказаць, што дызайн выглядае крыху з густам, а асяроддзе, якое стаіць за гульнёй, не паспявае за колерам гульнявых паверхняў. Магчыма, распрацоўшчыкі гульні хацелі зрабіць гульню толькі для дзяцей, але лёгка сказаць, што ў дызайне гульні не так шмат элегантнасці, і ўсё выглядае вельмі звычайным і паніжаным. Асабліва, калі галоўны герой накіроўваецца ў цяністае асяроддзе, а асноўныя моманты вельмі прыцягваюць увагу. Вядома, у музыцы гульні таксама ёсць клавіятура і рэжым працы, і гэта нагадвае гульні Atari, якія добра адпавядаюць тэме гульні, але асаблівых інавацый у гульні няма.\nУвогуле, можна сказаць, што гульня Smelter – гэта ў асноўным гульня для дзяцей, і дарослыя геймеры звычайна не маюць добрага досведу ў такіх гульнях, таму што вочы дарослых могуць распазнаць дробныя моманты і праблемы, якія выклікаюць агіду. Але дзеці могуць лёгка правесці некалькі гадзін, гуляючы ў надзеі пагуляць.


Святы праведны Іаан Кармянскі | СППС – сайт прихода Свято-Петро-Павловского собора г. Минска\nСППС - сайт прихода Свято-Петро-Павловского собора г. Минска > Братства > Брацтва ў гонар Віленскіх мучанікаў > Лабараторыя царкоўнай гісторыі > Жыція беларускіх святых > Святы праведны Іаан Кармянскі\nСвяты праведны Іаан Кармянскі\nРубрика: Жыція беларускіх святых | 18 августа 2011\nПамяць 31 мая і 9 верасня\nНарадзіўся Іаан Гашкевіч у 1837 годзе ў мястэчку Стрэшын Магілёўскай губерні (цяпер г.п. у Жлобінскім р-не Гомельскай вобл.). Яго бацька шмат гадоў служыў свяшчэннікам у мясцовым Пакроўскім храме. З ранніх гадоў Іаан разам з братам дапамагаў у храме.\nПаслушанне, праца і малітва, а таксама спадзяванне на Промысел Божы і на Пакроў Царыцы Нябеснай з маладых гадоў сталі галоўнымі рысамі айца Іаана. Пачатковую адукацыю ён атрымаў у царкоўна-прыходскай школе, затым скончыў гімназію і Магілёўскую духоўную семінарыю (1859). У 1862 годзе архіепіскап Магілёўскі і Мсціслаўскі Яўсевій (Арлінскі) рукапалажыў Іаана Гашкевіча ў сан іерэя і накіраваў служыць у царкву Нараджэння Багародзіцы вёскі Шарсцін Рагачоўскага павета.\nМалады 25-гадовы іерэй Іаан з матушкай Марыяй прыехалі на новае месца жыхарства напярэдадні Вялікага посту, і гэта сімвалічна адбілася на ўсім іх далейшым жыцці, якое прайшло ў малітвах і працы, посце і пакаянні. За 14 гадоў жыцця ў вёсцы Шарсцін у сям’і Гашкевічаў нарадзілася чацвёра дзяцей: трое сыноў — Міхаіл, Ігнацій, Сімяон — і дачка Таццяна. З часам Міхаіл і Сімяон сталі свяшчэннікамі, Ігнацій — псаломшчыкам, а Таццяна — настаўніцай царкоўнапрыходскай школы.\nУ 1876 годзе ва ўзросце 39 гадоў айцец Іаан быў пераведзены ў вёску Агародня Гомельскага павета, дзе стаў настаяцелем мясцовага прыхода. Храм у гонар свяціцеля Мікалая ў вёсцы Агародня стаў месцам узмоцненага малітоўнага подзвігу айца Іаана. На гэтым месцы служэння ў поўнай меры Гасподзь раскрыў духоўныя здольнасці Свайго выбранніка. На новым прыходзе бацюшка прыклаў шмат намаганняў па наладжванні прыходскага жыцця і добраўпарадкаванні храма. Неўзабаве айцец Іаан наведаў Кіева-Пячэрскую лаўру, дзе атрымаў ад старцаў благаславенне весці строгі аскетычны лад жыцця. Бацюшка да смерці не ўжываў мясной ежы і трымаў строгі пост у сераду і пятніцу, толькі пасля вячэрняга богаслужэння дазваляў сабе з’есці прасфору і выпіць крыху вады, ночы праводзіў у малітве. Розум свой бацюшка заўсёды займаў Іісусавай малітвай, навучаючы гэтаму сваіх сыноў і духоўных дзяцей. На богаслужэнне да яго прыходзілі людзі з суседніх паселішчаў, каб наталіцца благадаццю ад сумеснай малітвы з «пастырам добрым».\nЛюбоў да бліжняга, якую прапаведаваў, айцец Іаан пацвярджаў канкрэтнымі справамі, часта паўтараючы словы апостала Іакава: «Вера без спраў мёртвая» (Іак. 2, 20). У Агародні і ваколіцах людзі памятаюць і перадаюць з пакалення ў пакаленне гісторыі, якія сведчаць пра надзвычайную дабрыню, міласэрнасць і празорлівасць свайго пастыра. Аднойчы айцец Іаан заўважыў, што нехта з яго двара бярэ ноччу дровы, і вырашыў высачыць зламысніка. Калі ж ён заўважыў, што прыйшла бедная ўдава, то сказаў: «Пачакай, памагу табе, а то цяжка падняць». Калі ж жанчына ўзмалілася, просячы прабачэння, старац сказаў: «Бог благаславіць, бяры дровы, грэй печку дзецям…». У час першай сусветнай вайны бацюшка клапаціўся пра абяздоленых, з беднымі дзяліўся апошнім, шматдзетнай сям’і аддаў сваю карову.\nУ канцы жыцця айцец Іаан атрымаў ад Госпада дар ацалення, у тым ліку беснаватых. Прапаведуючы слова Божае, айцец Іаан заклікаў усіх да пакаяння: «Хутка Гасподзь пралье на нас чашу гневу Свайго, калі мы не пакаемся, як ніневіцяне», — часта паўтараў ён і прарочыў, што будучае пакаленне ўбачыць у храмах мярзоту запусцення. Гэтыя словы збыліся ў хуткім часе пасля яго спачыну. У 1926 годзе храм у Агародні закрылі, а свяшчэнніка – малодшага сына айца Іаана – адправілі ў ссылку.\nУ 70 гадоў айцец Іаан быў узведзены ў сан протаіерэя, меў узнагароды – набедранік, скуф’ю, камілаўку, залаты нагрудны крыж. У 75 гадоў бацюшка выйшаў за штат па ўзросту і стану здароўя, саступіўшы месца свайму малодшаму сыну Іаану.\nУ дзень спачыну праведнага Іаана, як ён і прадказваў, было пагодна, сонечна. Сыны перанеслі бацюшку ў храм, дзе ён знаходзіўся тры дні. Пахавалі яго з правага боку ад алтара.У свой час айцец Іаан казаў: «Будуць скакаць на мне, ды труна моцнай будзе». Так і выйшла: у 1950-я гады храм спалілі, а ўсё, што засталося ад пажару, у тым ліку надмагільныя пліты і крыжы, згрэблі бульдозерам у роў. На роўным месцы наладзілі футбольнае поле і пляцоўку для танцаў. І толькі ў 1997 годзе пры раскопках фундамента царквы зачапілі труну… Вось тады людзі і ўспомнілі пра свайго забытага пастыра.\nАднойдзенне мошчаў айца Іаана супала з прыездам у Гомель Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Аляксія II. Напярэдадні прыезду Свяцейшага мошчы былі перанесены ў храм Пакрова Багародзіцы ў вёсцы Карма Добрушскага раёна. Гэты храм айцец Іаан закладаў і асвячаў у 1903 годзе.\nУ 1991 годзе створана камісія з трох свяшчэннікаў, якая засведчыла нятленнасць мошчаў праведнага Іаана. У 1998 годзе адбылося ўрачыстае царкоўнае праслаўленне Іаана Кармянскага і далучэнне яго да ліку святых зямлі Беларускай. У 2000 годзе Свята-Пакроўскі прыход у Карме пераўтвораны ў жаночы манастыр у імя святога праведнага Іаана Кармянскага. Манастыр уключае храмы – Пакроўскі і ў гонар Стрэчання Гасподняга (дамовы), а таксама манашаскі корпус і гасцініцу для паломнікаў. Пры манастыры стараннем насельніц створаны бібліятэка, швейная і залаташвейная майстэрні. Сёння вёска Карма стала месцам паломніцтва вернікаў з Беларусі і суседніх краін. Царква ў гонар праведнага Іаана Кармянскага дзейнічае ў Гомелі, у многіх храмах маюцца іконы і часцінкі мошчаў святога.\nТрапар і кандак праведнаму Іаану Кармянскаму\nСвяшчэннамучанiк Макарый, мітрапаліт Кіеўскі\nМучанік-дзіцятка Гаўрыіл Беластоцкі\nСвятыя мучанiкі Вiленскiя Антонiй, Іаан i Яўстафiй


Прэзідэнт прымае ўдзел у святкаванні тысячагоддзя Брэста\nУрачыстая цырымонія адкрыцця Заходняга абходу Брэста\nУ гэты асаблівы для горада дзень Кіраўнік дзяржавы, вядома ж, прыехаў у Брэст. Аляксандр Лукашэнка прыняў удзел ва ўрачыстай цырымоніі адкрыцця Заходняга абходу. Яго будаўніцтва стала маштабным праектам. Прэзідэнт праехаў на аўтобусе па новым пуцеправодзе і ацаніў зробленае. Тут сабраліся прадстаўнікі працоўных калектываў, якія ўзводзілі сучасную транспартную развязку. Яна разлічана на чатырохпалосны рух і не толькі аптымізуе транспартныя патокі, але і створыць новыя магчымасці для транзіту. Як запэўніваюць праекціроўшчыкі, развязка павінна поўнасцю ліквідаваць заторы на чыгуначных пераездах. Будаўнікам удалося аптымізаваць выдаткі і значна сэканоміць. Рэалізацыя гэтага праекта пацвярджае: беларускім спецыялістам усё па сілах!\nА. Лукашэнка: абсалютна ўсё змянілася\nТысячагадовы юбілей стаў добрай магчымасцю прывесці Брэст у парадак і добраўпарадкаваць яго. Па словах Прэзідэнта, відаць, як змяніўся абласны цэнтр. Без падтрымкі на вышэйшым узроўні гэта наўрад ці было б магчымым. Падчас зносін будаўнікі дзякавалі Аляксандру Лукашэнку за садзейнічанне. У падарунак Кіраўніку дзяржавы паднеслі макет Заходняга абходу як напамінак - вось на што здольныя беларусы! Прэзідэнт прыняў удзел і ва ўрачыстасцях у цэнтры горада. Звяртаючыся да тых, хто прыйшоў на свята, Аляксандр Лукашэнка так і сказаў: "Гісторыя Брэста - набытак усёй краіны! Яго сучаснае аблічча - падстава для агульнага гонару". На канцэрце ў цэнтры горада ў якасці падарунка жыхарам Аляксандр Лукашэнка паднёс унікальны экзэмпляр Берасцейскай (або так званай Радзівілаўскай) Бібліі. Гэта каштоўнае выданне 1563 года, аддрукаванае ў Брэсце - у першай друкарні на тэрыторыі сучаснай Беларусі. Рэліквію будуць захоўваць у мясцовым музеі, каб яе мог убачыць кожны.\nА. Лукашэнка наведаў Брэсцкую крэпасць\nУ атмасферы ветласці і гасціннасці святочнага Брэста асабліва на гэтай зямлі, якая першай сустрэла фашысцкі ўдар, адчуваецца ўсеагульная падзяка. Штогод цытадэль Брэсцкай крэпасці наведваюць паўмільёна чалавек: турысты, дзеці, праўнукі тых, хто мужна ваяваў у гады Вялікай Айчыннай вайны, падарыў Перамогу цаной уласнага жыцця. Кветкі і схіленыя галовы ля манумента - даніна памяці і ўдзячнасць за той ратны подзвіг, дзякуючы якому мы, новае пакаленне беларусаў, можам жыць у мірнай і незалежнай краіне.\nКіраўнік дзяржавы сёння таксама адказаў на пытанні журналістаў. Падстава, безумоўна, святочная, і хочацца больш гаварыць аб прыемным. Але закранулі і няпростыя тэмы. Нягледзячы на ўсе ператварэнні ў горадзе, шмат пытанняў выклікае будаўніцтва акумулятарнага завода. Тэма, якая ўжо не адзін месяц у негатыўным ключы фігуруе ў СМІ, паспела абрасці чуткамі. Вядома, не рэагаваць Прэзідэнт не можа, тым больш гэта датычыцца інтарэсаў людзей і экалогіі. У зносінах з прэсай закранулі пытанні міжнароднай палітыкі - у прыватнасці, супрацоўніцтва з замежнымі партнёрамі. Тут нязменны курс на шматвектарнасць. Гаворачы пра маючую адбыцца спартыўную падзею - лёгкаатлетычны матч Еўропа - ЗША, Кіраўнік дзяржавы падкрэсліў, што для Беларусі магчымасць прыняць такія спаборніцтвы - падстава для гонару.\nУ Вялікабрытаніі прапанавалі стварыць паасобныя цягнікі для мужчын і жанчын\nАмаль паўсотні рыбакоў выратавалі на Заслаўскім вадасховішчы


galinaed | Entries tagged with рэлігія\nРэлігія расцэньваецца звычайнымі людзьмі як праўда, разумнымі --\nяк хлусьня, а ўрадоўцамі -- як карыснасьць.\nБог ёсьць таму, што мы маем уяўленьне пра яго ў нашай галаве.\nПаводле ўжо састарэлых зьвестак ФСІН (за 2007 год, а сьвяжэйшых я не знайшла), у расейскіх турмах адносілі сябе да вернікаў 84,4% апытаных. Мяне гэты факт тады, у 2007 годзе, моцна зьдзіўляў. Цяпер ужо - не. Мне тады здавалася, што тыя, хто верыць у Бога, мусяць выконваць ягоныя запаветы. Аднак, як выяўляецца, вернікі лёгка парушаюць ня толькі божыя законы, але і юрыдычныя, і вера ў Бога ніяк не перашкаджае ім зьдзяйсьняць злачынствы.\nНекалісь вядомы навуковы часопіс Nature прыводзіў зьвесткі, што сярод навукоўцаў вераць у Бога толькі 7% (сярод прадстаўнікоў біялагічных навук - дык увогуле 5,5%). А 93% вучоных - атэісты ці агностыкі. (У мяне ёсьць спасылка на гэтыя зьвесткі, аднак сёньня той сайт у мяне чамусь не пампуецца.)\nІншыя дасьледчыкі вывучалі распаўсюджанасьць рэлігіі сярод злачынцаў сусьвету. Выявілася, што амаль 90% зьняволеных вызнаюць адну з аўраамічных рэлігій і іх адгалінаваньняў. Атэістаў сярод зьняволеных - усяго 0,209%.\nШто ж атрымліваецца? Калі б мелі рацыю тыя, хто робіць з атэістаў пудзіла, было б цалкам наадварот: турмы былі б перапоўненыя атэістамі, а навукоўцы былі б усе запар вернікамі.\nІ ведаеце што? Такое доўгае ўступленьне я напісала толькі для таго, каб зьмясьціць тут убачаную сёньня цудоўную ілюстрацыю:\nХто мае вочы - хай пабачыць, хто мае вушы - хай пачуе, хто мае розум - хай зразумее.\nШто там казаў пра Бога ў далёкім ХІ стагодзьдзі Ансельм Кентэрбэрыйскі? Ужо даўно разумныя людзі лічаць, што наяўнасьць Бога ў нас у галаве - нагода ўсумніцца ў яго існаваньні.\nопіюм для народу,\nБясконцая тэма для разваг. Перапост\nMay. 17th, 2012 10:48 am\nOriginally posted by iuzhyk at post\nНеаднойчы чуў з вуснаў пратаіерэя Дзмітрыя Смірнова па ТБ, уголас: усе рэлігіія акрамя хрысціянства - гэта абсалютная хлусня. Здаецца, што такія выказванні адно мацуюць пазіцыі атэістаў.\n( Пошукі ісьціны )


Будзьма беларусамі! » 23 сутак на дваіх, штрафы і канфіскаваныя на 28 тысяч рублёў тавары за любоў да Беларусі — гутарка з гаспадарамі крамы «Мой модны кут»\n«Гэта абсурдна, але ў такой сітуацыі мы радаваліся таму, што Валеру далі толькі пяць сутак, не больш. Як і я ўздыхнула з палёгкай, калі на судзе пачула, што мне "шыюць" адміністрацыйны артыкул 23.34 (у РУУС мне зусім не казалі, чаму мяне затрымалі), а не нейкую крыміналку, і пасля прысудзілі штраф. Мы ж разумеем, за што нас хацелі пакараць: за нашыя думкі, за тое, што мы не такія, як патрэбна, што так доўга прадавалі "незарэгістраваную сімволіку". Таму можна было чакаць якой заўгодна помсты», — каментуе Алёна.\n«Пакуль быў на Акрэсціна, праз маю камеру прайшло 39 чалавек — дактары, айцішнікі, эканамісты. Частка была затрыманая на дваравых маршах. Адзін хопец проста прынёс кветкі да месца забойства Тарайкоўскага ў нядзелю. Яшчэ адзін, таксіст, проста намаляваў на лісце А4 "бчб" і наляпіў на балконе. Кагосьці ізалявалі на час Усебеларускага народнага сходу — даседжваць раней не заседжаныя суткі ў патрэбны момант», — расказвае Валер.\nПакуль гаспадароў не было дома, кот Фіндус схуднеў амаль на кілаграм, што для яго зусім не характэрна раней — яго нават садзілі на дыету\n«Яны разумеюць, што я і Валер сядзелі суткі за тое, што нязгодныя з сённяшняй сітуацыяй у краіне, з фальсіфікацыямі і катаваннямі людзей. Яны разумеюць, што так не павінна быць. І мы прама кажам ім: у нармальнай дзяржаве мусіць працаваць Канстытуцыя — гарант нашых правоў, — але яна парушаюцца, — кажа Алёна. — І я хвалююся, асабліва за старэйшага сына. Праз год ён ужо можа не спытаць нас і зрабіць тое, што сам задумае. Гэта падлеткі, а яны ўсе максімалісты і думаюць, што ведаюць жыццё лепш за нас. І як маці я нават не магу думаць пра жанчын, дзяцей якіх пасадзілі, пра маці Ромы Бандарэнкі...».\n«У любові да Бацькаўшчыны кожны праходзіць свой шлях. На мяне вельмі паўплывала ў свой час кніжка Ігара Літвіна "Малоизвестные страницы белорусской истории", пасля якой я лепш зразумела, якая мы выдатная нацыя. Потым мы пачалі вельмі шмат вандраваць па Беларусі. Я, напрыклад, вялікі фанат закінутых будынкаў, разбураных замкаў. А неяк, калі ўжо нарадзіўся старэйшы сын, сядзела на кухні і чытала нейкі расповед хлопца пра тое, як ён прыйшоў да беларускай мовы. І задумалася: калі заканчвала школу, то магла лёгка размаўляць і па-беларуску, і па-руску. А што цяпер? З цяжкасцю складаюцца беларускія словы ў сказы. Мяне гэтая бездапаможнасць вельмі абурыла. Так мы з Валерам і яго братам пачалі пакрысе практыкавацца: ехалі ў вандроўку па краіне і размаўлялі па-беларуску. Спачатку, канечне, гэта было падобна да трасянкі, але мы практыкаваліся, набывалі беларускамоўныя кніжкі, "Нашу Ніву" ў шапіках», — расказвае Алёна.\n«Нарэшце прыйшло асэнсаванне, што ты — нармальны, не нейкі "не такі". Мы пазнаёміліся з людзьмі з такімі ж думкамі, як у нас, і аказалася, што нас шмат», — згадвае Алёна. «І вельмі важна, што цяпер мы ганарымся тым, што нарадзіліся ў Беларусі. Для мяне істотна, што беларусы — нацыя з багатай гісторыяй і культурай. Вельмі важна несці гэтую інфармацыю да людзей, каб усе ведалі, хто мы ёсць. Без мінулага няма будучыні, а мы праз нашыя гістарычныя гены можам пабудаваць развітую краіну».\n«Чаму мы раней не выходзілі на акцыі пратэсту? Мы ведалі, што выбары фальсіфікуюцца (на адных з выбараў у мясцовыя саветы Есіпёнкі выявілі ў спісах для галасавання свайго малога сына — "НН"). І ў 2006 годзе, калі дзяржпрапаганда сцвярджала, што ў намётах на Кастрычніцкай плошчы былі адны наркаманы, было зразумела, што гэта хлусня. Але здавалася, што няма ні ў чым сэнсу: на наступны дзень пасля Плошчы-2010 нібыта нічога і не было. У 2020 годзе яшчэ вясной я ўпершыню планавала байкатаваць выбары, але кампанія апынулася нечаканай. Як і ўсе падзеі пасля яе».\n«Яшчэ да Новага года мы заўважылі, што да нас пачалі заглядваць так званыя "ябацькі", круцілі галавой. Хай такія наведнікі і былі адзінкавыя, але яны, хутчэй за ўсё, пісалі лісты ў міліцыю: "Прыйдзіце разабрацца, тут прадаюць незарэгістраваную сімволіку". Да нас і раней наведваліся з праверкамі з АБЭЗ, яшчэ восенню мы паказвалі ўсе патрэбныя дакументы і на гэтым разыходзіліся. У гэты ж раз у нас канфіскавалі рэчаў на 28 тысяч рублёў (5 тысяч адзінак). Фармулёўка зноў — "для праверкі". Але калі б гэта была звычайная праверка, было б дастаткова ўзяць на экспертызу па адзінцы кожнага тавару. Забралі ж амаль усё, што вісела на зале і неяк нагадвала белыя і чырвоныя колеры. Ідзе вайна нават не са сцягам, а з гэтым спалучэннем колераў, таму што яны — пратэсныя», — кажуць Алёна і Валер.\n«У нейкі крытычны момант можна было б часова зачыніцца ці не прадаваць сцягі, перачакаць гэтыя "чысткі". Але так бы мы здрадзілі самі сабе і нашым пакупнікам. Мы згубілі грошы, але гэта не самае страшнае: калі галава на плячах — усё будзе добра. Пакуль важна выратаваць тых, хто знаходзіцца за кратамі. Самыя цяжкае, што у турмах пакутуюць нявінныя людзі. Згубіць грошы ў параўнанні з гэтым — нішто. Тым больш, мы верым у лепшую будучыню. Свабодная Беларусь будзе як новы фільм ці кніга, вельмі захапляльнай. Здаецца, нас чакае сапраўдны выбух у культуры, будаўнічай сферы, у бізнэсе... Пакуль усё гэта ў марах. Спадзяемся, што ў недалёкіх».


Культура - Лялечны онлайн\n10 лістапада Нацыянальны мастацкі музей Беларусі правёў урачыстасці з нагоды 75-годдзя ўстановы. У святочнай дзеі прынялі ўдзел як асобы, датычныя да развіцця ўстановы ды сферы культуры наогул, так і юнае пакаленне — будучыя госці і супрацоўнікі НММ.\nЯк утрымаць “вежу-ветразь”\nСвежыя фота закансерваванай Касцельнай вежы ў Навагрудку выклікалі ў многіх сапраўдную псіхічную траўму. Вобраз рамантычнай руіны з ірванымі абрысамі трывала зафіксаваўся ў, бадай, генетычнай памяці, але за лічаныя месяцы замак набыў іншае аблічча. Цікава, што гэты прэцэдэнт не спарадзіў дыскусій сярод прафесіяналаў: ці не ўсе яны ў адзін голас прамовілі: “Так і трэба!”. А вось паспалітыя інтэрнэт-юзеры практыкаваліся ў красамоўстве, імкнучыся засведчыць: у рэстаўрацыі ў нас разбіраюцца ўсе, апроч рэстаўратараў. Зрэшты, пытанні на гэты конт узніклі не раўнуючы ў кожнага... Мы вырашылі пачуць на іх адказы ад навуковага кіраўніка аб’екта Сяргея ДРУШЧЫЦА, у чыёй кампетэнцыі знаходзіцца прыняцце ўсіх прынцыповых рашэнняў.\nКалумбы новага тыпу\nПаспрабуем уявіць, што будзе, калі непрафесійна змяшаць тры-чатыры супрацьлеглыя па гучанні колеры: жоўты, чорны і сіні ці чырвоны, белы і зялёны. Гэтая "палітра" не ўразіць нас хараством адценняў, бо колеры, некалі самастойныя ды прывабныя, згубяць у такім “тандэме” сваю мастацкую моц.\nПершы блін не камяком...\nЛюдзі з фотаапаратам дзеляцца на дзве групы: прафесіяналы і аматары. Асноўнае адрозненне — у падыходзе. Прафесіянал павінен дасканала валодаць рамяством, ведаць і ўмець выкарыстоўваць законы кампазіцыі, абавязаны выканаць сваю працу. Бо падзея (а гэта можа быць спаборніцтва, вяселле, сустрэча…) ніколі не паўторыцца. Фатограф мусіць усё прадугледзець. У тым ліку і тое, што любая, нават самая дарагая, камера можа зламацца ў любую хвіліну.\nМесца “...Сустрэч” — нязменнае\n28 лістапада ў нашым тэатры ўрачыста адкрыецца ХІІ Міжнародны фестываль тэатральнага мастацтва “Славянскія тэатральныя сустрэчы”. Гэты форум праводзіцца раз на тры гады і мае доўгую гісторыю, стартаваўшы ў 1989-м. Але сёлета ён — асаблівы, ужо хаця б таму, што, па-першае, праводзіцца ў Год гасціннасці. Па-другое, прыпадае на 75-годдзе нашага тэатра. Нарэшце, быццам працягвае эстафету вельмі важнай тэатральнай падзеі рэспубліканскага маштабу — ІІІ Нацыянальнай тэатральнай прэміі, вынікі якой падводзяцца 30 лістапада.\nПеразагрузка — “на свет цэлы”\nКалі мы распачыналі праект “Перазагрузка”, то не ўяўлялі, як далёка ўсё зойдзе.\nНовы закон для новых бібліятэк\n9 лістапада бібліятэчнае жыццё краіны трапіла ў поле рэгулявання істотна змененага і дапоўненага Закону Рэспублікі Беларусь “Аб бібліятэчнай справе ў Рэспубліцы Беларусь”. Адпаведны дакумент быў падпісаны Кіраўніком дзяржавы 1 ліпеня. Што ж новага і важнага нам нясе дадзеная рэдакцыя?\nКалі — прэстыж, а калі — "столь"\nКалісьці ў 1990-х прыяцель, які нарадзіўся ў Светлагорску і доўгі час жыў там, палохаў мяне: “Наркаманаў у нас — што зорак на ясным небе. Таму захочаш прыехаць да мяне ў госці — не спяшайся: я сам да цябе прыеду...” З тых часоў шмат вады сышло, і, як кажуць самі гараджане ды людзі кампетэнтныя, з наркаманіяй тут справіліся — мерамі медыкаментознымі і адміністрацыйнымі. Стэрэатып знішчаны. Мая ж камандзіроўка была скіравана на вывучэнне праблем і дасягненняў сферы культуры названага раённага цэнтра на Гомельшчыне. Гідам жа па Светлагорску культурным стаў, па заведзенай традыцыі, чалавек мясцовы, а таму — аб’ектыўны ўдвая...\nПра лічбу “0” і зваротную сувязь\nЖаданне выказацца па тэме ў дачыненні да вынесенай у назву рубрыкі тактыкі культурнага развіцця ўзнікала неаднойчы. Прычым хацелася зірнуць на сітуацыю праз прызму культуры абласцей і раёнаў: ці існуе яна, тая зваротная сувязь, у культурнай сферы? Ці адчуваюць пульс запытаў асобны работнік культуры, пэўная ўстанова і прадстаўнікі кіраўнічых інстанцый?\nСярод задум дырэктара Музейнага комплексу Напалеона Орды на Іванаўшчыне Дзмітрыя КОЗАКА — арганізаваць у музеі земляка пастаянную экспазіцыю, прысвечаную яго жыццёваму і творчаму шляху. Акрамя выставак, на базе музея будуць праводзіцца разнастайныя мерапрыемствы: ад фестываляў, пленэраў і семінараў да рэгістрацыі шлюбаў. Пра дзейнасць комплексу, яго новае дыханне, развіццё міжнароднага супрацоўніцтва ў дэталях ды бюджэтны план мы і распытваем кіраўніка ўстановы культуры.\nПрэзідэнт Асацыяцыі міжнародных фальклорных груп (IGF) Дорэл КОСМА з Румыніі, з якім я сустрэўся на Міжнародным форуме ў Магілёве, пад час інтэрв’ю неаднаразова казаў пра сваё захапленне беларускай культурай і фальклорам. Балазе румынскі спецыяліст ведае пра нашы традыцыі не з чужых слоў: яшчэ летась ён пабываў у Магілёве разам са сваім калегам — старшынёй балгарскай Асацыяцыі фальклорных груп Расенам Багданавым — і ўжо тады быў уражаны багаццем беларускай культуры…\nАд "Калядачак" да Поля Марыа\nЗ 3 па 7 лістапада Ансамбль салістаў Нацыянальнага акадэмічнага народнага аркестра Рэспублікі Беларусь імя Іосіфа Жыновіча пад кіраўніцтвам Аляксандра Крамко і Беларускі дзяржаўны ансамбль “Песняры” ўдзельнічалі ў Днях беларускай культуры ў В’етнаме.\nЖурналісты рэдакцыі “К” сустрэліся з цудоўным жывапісцам, народным мастаком Беларусі, шматгадовым членам рэдкалегіі газеты Леанідам Дзмітрыевічам ШЧАМЯЛЁВЫМ у ягонай майстэрні знакамітага “мастакоўскага” дома па сталічным адрасе Сурганава, 44. Амаль чатырохгадзінная сустрэча праходзіла настолькі ажыўлена і цікава, што ніяк не ўпісвалася ў рамкі інтэрв’ю: “пытанне — адказ”, “пытанне — адказ”. Таму мы вырашылі згрупаваць матэрыял у форме тэматычных маналогаў-роздумаў мастака, у кожным з якіх і будуць адказы на пытанні журналістаў. Прычым, калі Леанід Дзмітрыевіч візаваў падрыхтаваны матэрыял для друку, ён зрабіў некаторыя дапаўненні да сказанага ім раней, на сустрэчы, і мы з павагай іх унеслі. Праз тры месяцы, 5 лютага 2015-га, маэстра споўніцца 92 гады. Лічба — не жартачкі, але ён імкнецца кожны дзень бываць у сваёй утульнай майстэрні, сцены якой паабвешваны карцінамі розных перыядаў яго творчасці: ад самых ранніх, 1960-х гадоў, да — 2014-га. Вось з прагляду гэтай своеасаблівай “хатняй галерэі” і пачалася наша сустрэча з цудоўным жывапісцам.\nУ кожнага конкурсу Мінскага міжнароднага кінафестывалю “Лістапад” — свая атмасфера і “начынне”. Напрыклад, “Маладосць на маршы” — энергія эксперыменту і пошукаў, творчае самавыяўленне ды крытыка рэалій. Асноўны конкурс ігравога кіно — тонкае выяўленне заган і змен у грамадстве. Асноўны конкурс дакументальнага кіно — назіранне не толькі за паўсядзённасцю, але і за рухамі чалавечай душы ў гэтай плыні жыцця… Што да Нацыянальнага конкурсу, старт якога адбыўся на сёлетнім форуме, то яго атмасферу і “начынне” вызначыць складана: з аднаго боку, нельга не павіншаваць беларускіх кінематаграфістаў са сваім конкурсам, з іншага ж — палітру форуму можна акрэсліць як “усяго патроху”.\nТарас Мікалаевіч Паражняк нядаўна адзначыў сваё 90-годдзе. Сталічны ж Палац мастацтва да 23 лістапада стаў пляцоўкай для выстаўкі заслужанага дзеяча мастацтваў краіны. Мы, яго вучні і паслядоўнікі, шчаслівыя сваімі работамі таксама прымаць удзел у гэтай экспазіцыі.\nАўдыя & Відэа-8\nКастрычніцкія аўдыя/відэаработы айчынных выканаўцаў рэцэнзуюць спявак Зміцер Вайцюшкевіч (A.) і спецыяльны карэспандэнт “К” Алег Клімаў (B.).\nЦыркавая стужка Мёбіуса\nНа яго выступленні я вадзіў у цырк старэйшага сына, малодшых дзяцей, цяпер — унукаў. Можна падлічыць, што з першых гастролей клоўна Мая ў Мінску змянілася два пакаленні гледачоў. Ён — на манежы, і ў памяці ўзнікае —\nПрас і цёмныя конікі\nНа гэтым тыдні адбыліся здымкі адборачных канцэртаў да Нацыянальнай музычнай прэміі “Ліра”. Запрашэнне іх наведаць уключала і трэк-лісты тых выступленняў. На падставе іх уважлівага вывучэння ўзніклі некаторыя развагі пра сутнасць Нацыянальнай музычнай.\nНаш карэспандэнт наведаў Брэст, азнаёміўшыся з тым, як ідзе ўзвядзенне будынка для Брэсцкага тэатра лялек.\nВерсія рок-оперы "Ісус Хрыстос - суперзорка"\nЖурналіст "К" пабываў на паказе версіі знакамітай рок-оперы "Ісус Хрыстос - суперзорка" ад расійскага тэатра Стаса Наміна ў Палацы Рэспублікі. Перадаць атмасферу дапамогуць фотаздымкі з нашага сюжэта.\nЦі паспрыяе крокавая даступнасць?\nНа пытанне “Калі вы не наведваеце тэатр ці наведваеце яго вельмі рэдка, то чаму?” 27% рэспандэнтаў адказала: “Там, дзе я жыву, тэатра няма”. Гэта можна інтэрпрэтаваць так: крокавая даступнасць устаноў культуры становіцца адным з ключавых фактараў у прыцягненні гледачоў, а пашырэнне сеткі ўстаноў бачыцца з дадзенага пункта гледжання апраўданым.\n№ 46 (1172) 15.11.2014 - 21.11.2014 г\nУ Сенненскім РДК прайшло III Абласное свята-конкурс аматарскіх лялечных тэатраў “Лялечны свет”, зладжанае галоўным упраўленнем ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Віцебскага аблвыканкама, Абласным метадцэнтрам народнай творчасці, аддзелам ІРКСМ Сенненскага райвыканкама.\nСенненская зямля пабачыла спектаклі 14 аматарскіх лялечных тэатраў вобласці, дэманстраваліся выстаўкі дзіцячых лялек і малюнкаў. Героі спектакляў “Дзюймовачка”, “Ямелева шчасце”, “Лялькі онлайн”, “Церамок на новы лад” ды іншых запрасілі дзяцей і падлеткаў стаць сведкамі казачных дзей. Цікавасць выклікала і батлейка.\nПа выніках свята-конкурсу Гран-пры атрымаў народны тэатр лялек “Капялюш” Цэнтра рамёстваў і традыцыйнай культуры з Наваполацка. У намінацыі “Лялечны спектакль” І месца падзялілі народны лялечны тэатр “Вытворяшки” з Паставаў і ўзорны лялечны калектыў “Дзіковінка” з Глыбокага. У намінацыі “Традыцыйны беларускі тэатр батлейка” І месца заняў тэатр “Батлейка” з Браслава. А вось Прыз глядацкіх сімпатый застаўся ў гаспадароў — народнага лялечнага тэатра кнігі “Пятрушка”.\nУ рамках свята адбыўся Абласны конкурс гульнёвых праграм для дзяцей “Гульнёвая вясёлка”, у якім за званне лаўрэата спаборнічалі восем калектываў Віцебшчыны. Па выніках конкурсу перамогу падзялілі творчы калектыў працаўнікоў Браслаўскага РДК і народны гурт тэатралізаванай гульні “Залюстэрачча” з Наваполацка.\nУ рамках свята прайшла дабрачынная акцыя “Лялечны свет” — дзецям”, у якой узялі ўдзел усе творчыя калектывы, што завіталі на Сенненшчыну, пакінуўшы падарункі для дзяцей са шматдзетных і малазабяспечаных сем’яў, дзіцячага дома і Цэнтра карэкцыйнага развіцця.\nАндрэй СТРУНЧАНКА, вядучы метадыст Віцебскага АМЦНТ\n“Пойдам, пройдам, мо каму спанаравімся!”\nБусел на вяршыні манумента…\n“Не ўстаючы з канапы”, або Маеш сайт — маеш і імпрэзы\nНе пад прымусам і не па загадзе...\nМаска з нацыянальным арнаментам\nБерагчы сябе ды іншых\nДумай пра добрае\nЯ запрашаю вас на баль\nМы — разам і пад “Ветразем”


Як знайсці пастаўшчыка ў Кітаі\nЯк знайсці падобныя выявы да малюначкаў на Pinterest, выкарыстоўваючы пошукавік Google\nСмяротную зброю для Украіны - Сенат ЗША дазволіў пастаўкі зброі Украіне\nНафту - Расія і Ангола абагналі Саудаўскую Аравію па пастаўках нафты ў Кітай\nЗброю для Украіны - Хербст перакананы, што праз паўтара года ЗША будуць пастаўляць зброю Украіне\nС-300 Іран - Іран і Расія блізкія да заключэння здзелкі на пастаўку С-300 & ndash; Коммерсанта\nЗброя - 'Украбаронпрам' пастаўляе арміі няспраўную ваенную тэхніку пасля 'рамонт'\nЦана расейскага газу - Мядзведзеў падпісаў пастанову аб пастаўках газу ва Украіну па цане $ 247\nСтаўленне да грошай пастаянна мяняецца\nЯк знайсці свой самы прыгожы вострау падарожнічаем па свеце. Частка 1.\nЯк знайсці надзейнасць аконнай фурнітуры\nГалоўная ➠ Практычныя парады ➠ Як гуляць у валейбол\nАпублікавана 11.02.2015 20:03\nУсе ведаюць, што легендарны Кітай - гэта адна велізарная фабрыка ўсе, што душа пажадае для людзей усяго свету, але як адшукаць на прасторах магутнага«, завода» неабходную рэч, не ведаючы мовы?\nУ гэтым артыкуле вы прачытаеце, як знайсці ў Кітаі пастаўшчыкоў, прычым, не затрачваючы на пошукі шмат часу, і не обременяясь перспектывай наведаць радзіму пандаў.\nУ наш век усеагульнай камп'ютарызацыі, калі практычна кожны чалавек можа з легкасцю замовіць сабе дадому праз Інтэрнэт піцу і піва, шукаюць партнераў, не выходзячы з офіса і не пакідаючы межы горада. Вядома, можна выкарыстоўваць і такі варыянт, як паездка наўпрост у Кітай і знаходжання пастаўшчыкоў або партнераў непасрэдна на месцы, аднак гэтая ідэя ў корані утопична без наяўнасці сувязяў і разумення дзіўнай краіны. Таму давайце разгледзім менш затратны спосаб пошуку вытворцаў Кітая праз Сусветную павуціну. Што вам спатрэбіцца? Кампутар, доступ да Інтэрнэту, жаданне і час знайсці патрэбны тавар, і, вядома ж немалаважным плюсам будзе веданне англійскай мовы.\nНу, а цяпер, для пачатку невялікі экскурс. Лепш шукаць пастаўшчыкоў, выкарыстоўваючы онлайн B2B пляцоўкі, на якіх увесь свет актыўна вядзе бізнэс ўжо досыць даўно. У рускамоўных дзяржавах гэтая практыка пакуль не так развіта, але ўжо ў хуткім часе, напэўна, усе зменіцца. А вось, уласна, і самі рэсурсы.\nAlibaba.com - найбуйнейшы партал для пошуку кітайскіх пастаўшчыкоў. Арыентаваны выключна на англа-кажуць краіны. На сайце ўсе на англійскай, уключна з перапіскай і праглядам тавару. Нядаўна ўладальнікі кампаніі дадалі ўкладку «Руская» (яна бачная толькі ў рускамоўных браўзэрах), але пераклад выкананы з дапамогай аўтаматычнага перакладу, таму месцамі ен атрымаўся незразумелы, а часам нават пацешны. Увогуле, сам сайт салідны і які валодае самай вялікай базай партнераў і пастаўшчыкоў сярод аналагічных яму.\nKitaitorg.ru - вельмі цікавы рэсурс, які быў створаны для рускамоўнай аўдыторыі. Сайт мае трехъязычной версіяй (інтэрфейс і кантэнт на трох мовах - рускай, англійскай і кітайскай) і магчымасцю замовіць прафесійны пераклад. Ад астатніх адрознівае менавіта выразны беларуская мова апісанняў да тавараў і наяўнасць дадатковых інструментаў для зносін. Як сцвярджаюць аўтары, веданне іншых моў неабавязкова, што вельмі нядрэнна для многіх карыстальнікаў.\nЯк даглядаць за халадзільнікам\nНадзейная і імклівая дах


Вырабы з лісця на тэму восень для дзяцей з фота і відэа - Рукадзелле 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Рукадзелле 2017 ⇒ Вырабы з лісця на тэму восень для дзяцей з фота і відэа\nКожны клапатлівы бацька жадае дапамагчы свайму дзіцяці ў стварэнні незвычайнага восеньскага аксэсуара для выставы, конкурсу або прэзентацыі. Вялікай папулярнасцю адрозніваюцца вырабы з лісця на тэму восень, якія вырабляюцца з прыродных элементаў рознай формы і колеру. Такі аксэсуар можа мець форму топиария кветак, вянкі або маскі. Але асаблівай арыгінальнасцю адрозніваюцца птушкі, звяры і жывёлы з лісця. Разгледзім розныя цікавыя варыянты такіх вырабаў з пакрокавым іх апісаннем.\nЯкія вырабы можна зрабіць з лісця на тэму восень\nВосеньскія карціны: на лісце паперы або кардона выкладаюцца лісце і галінкі так, каб яны набывалі выгляд дрэў і кустоў. Дапаўняць малюнак трэба дарамі прыроды: ягадамі, садавінай, арэхамі.\nАб’ёмныя дрэва: топиари, клёны, бярозы, вярбы і інш.\nВазы з арыгінальным фантазійным букетам лісця і кветак. У такую кампазіцыю можна загружаць любыя незвычайныя віды раслін (але важна пазбягаць атрутных).\nЛялькі або чалавечкі з восеньскага лісця, якія выконваюцца з дапамогай клею, нітак і ўпрыгажэнняў у выглядзе адзення.\nЖывёлы, насякомыя, птушкі з лісця дрэў таксама стануць вельмі арыгінальным вырабам, але яе паспрабуйце аформіць адпаведным фонам (паўлін ў парку, матылі на колерах, мышкі ў норцы і інш)\nПакрокавыя інструкцыі па вырабе восеньскіх вырабаў з лісця\nВырабы з лісця на тэму восень будуць прыцягваць увагу дзяцей, калі з самага пачатку зацікавіць дзіцяці да гэтага працэсу. Перш за ўсё важна агучыць ідэю ці спытаць у дзіцяці, што хочацца зрабіць сваімі рукамі? Пасля гэтага, падчас прагулкі на свежым паветры, неабходна сабраць матэрыял для выраба і яго першасна апрацаваць (памыць, прасушыць, пафарбаваць або выварыш). А потым, рукадзелле будзе самым прыемным працэсам, ад якога не адмовіцца ні адно дзіця. Разгледзім цікавыя пакрокавыя варыянты вырабаў з лісця на тэму восень.\nАб’ёмная аплікацыя вожык на кардоне\nРыхтуем каляровы кардон карычневага або светлага адцення. Для гэтых мэтаў таксама дазволена ўзяць паперу і наляпіць яе на цвёрдую аснову.\nНа прыгатаваным кардоне малюем контуры вожыка. Для гэтага проста ўзяць фатаграфію жывёлы ў кнізе і вызначыць яе. Калі дзіця яшчэ не ўмее добра маляваць сам, то яму трэба дапамагчы зрабіць малюнак, утрымліваючы маленькую ручку дарослымі пальцамі.\nПасля гэтага, неабходна выразаць па контуры атрыманага вожыка. Нічога страшнага, калі боку нарыхтоўкі будуць не вельмі роўнымі, бо гэта дзіцячы выраб.\nКонтуры выразанага жывёльнага трэба добра абвесці чорным ці цёмна-карычневым алоўкам, фламастэрам. Такі крок дасць магчымасць дакладна распазнаваць вожыка, нават калі ён не будзе падобны на сябе ў арыгінале.\nВочы, нос, рот жывёльнага таксама прыйдзецца намаляваць фламастэрам або прыляпіць такія нарыхтаваныя часткі цела з каляровай паперы.\nДалей павінна працаваць фантазія, паколькі трэба зрабіць вожыку «шубку» у іголках. Для гэтага лёгка выкарыстоўваць галінкі елі, хвоі, лісця дрэў, часткі гузоў або іншых дароў прыроды.\nЎпрыгожыць такую выраб лёгка любой садавінай, ягадамі, жалудамі, арэхамі, якія прыйдзецца нанізаць на спінку вожыку.\nАрыгінальнае ваза з лісця на выставу ў школу\nДля таго каб зрабіць арыгінальную вазу з восеньскага лісця, неабходна нарыхтаваць гэты матэрыял у вялікай колькасці. Пажадана збіраць кляновыя, асіныя, каштанавыя віды яркіх адценняў.\nВаза атрымаецца трывалай, калі выкарыстоўваць некалькі штучных тканкавых лісця, якія будуць ляжаць у аснове вырабы.\nНадзімаць сярэдняга памеру шарык (ад яго аб’ёму залежыць фармат будучай вазы).\nКлеем ПВА старанна змазваем кожны лісточак і прыляпляем яго да надзіманага шарыку так, каб у выніку атрымалася вазачка. У гэтых мэтах, калі лісце вельмі тоўстыя, іх дазволена замачыць у клейкай вадкасці на некалькі хвілін.\nПасля таго, як першы пласт натуральных лісця прылеплены, дазволена выкарыстоўваць тканкавыя матэрыялы. Яны павінны дапамагчы дадаць крэпасці будучай вазе.\nАпошнім пластом таксама будуць натуральныя лісточкі, якія аналагічна прыляпляюцца да шара.\nНа наступным этапе, уся нарыхтоўка павінна добра высахнуць. З гэтым пытаннем не трэба спяшацца, бо таўшчыня прылепленых лісце вялікая і трэба шмат часу для таго каб выраб было гатова.\nКаб паскорыць працэс сушкі, шар з лісцем дазволена пакласці на сонца або каля абагравальніка. Такім спосабам атрымаецца дамагчыся скарачэння часу высыхання ў 2-3 разы.\nКалі лісточкі сталі сухімі, павольна здмить шар, выміце яго. Выйшла ваза будзе радаваць вока не толькі стваральнікам, але і навакольным.\nКаб дапоўніць кампазіцыю, лепш выкарыстоўваць штучныя пластмасавыя гародніна, садавіна, якія маюць невялікі вага і дакладна не сапсуюць выраб.\nМаска на тэму восень для дзяцей у сад\nКаб маска дзіцяці атрымалася вельмі прыгожай, паспрабуйце сабраць яркія, арыгінальныя лісты. Вельмі эфектна выглядае клён, бяроза, вішня, таполя. Дазволена выкарыстоўваць лісты аднаго дрэва або камбінаваць розныя.\nЗ кардона любога колеру выражыце невялікі авал шырынёй дзіцячага асобы. У ім варта зрабіць 2 адтуліны для вачэй, лепш большага дыяметра, каб праз маску усё было добра відаць.\nКлеем ПВА прыляпляем кожны лісточак да маскі так, каб не зачыняць адтуліны для вачэй. Калі ўпрыгожванне будзе выходзіць за межы контуру кардона, то нічога страшнага, гэта будзе выглядаць яшчэ эфектней.\nДа бакоў маскі прымацоўваюць нітку-гумку, якая будзе ўтрымліваць ўпрыгожванне на твары. Гатова!\nВосеньскі вянок з галінак і лісця дрэў\nЗбіраем у лесе бярозавыя, дубовыя, асінавыя лісце. Для кампазіцыі патрэбныя галіны маліны, трускаўкі, некаторыя ягады, грыбы, нават мох. Усе гэтыя складнікі варта засушыць, каб яны былі больш лёгкія. Калі трэба захаваць колер гэтага гербарыя, то варта пакласці кожны элемент паміж лістоў любой кнігі і пакінуць у цёмным месцы.\nЗ металічнай дроту робім абед, да яго цёмнымі ніткамі прымацоўваем галіны дрэў, кустоў.\nЗ аднаго боку вянка мацуем ніткай жаданыя лісточкі зялёнага, чырвонага, жоўтага колеру. Дапаўняем іх просушеннымы ягадамі, грыбамі або садавінай. Усе ўпрыгажэнні будуць больш эфектна выглядаць, калі іх папярэдне пафарбаваць звычайнымі фарбамі.\nДля таго каб выраб набыла вытанчанасць, у яе дазволена дадаць банты, стужкі, якія выкарыстоўваюцца ў кветкавых кампазіцыях. А калі дзіцяці хочацца пафантазіраваць і дапоўніць вянок чымсьці сваім - гэта памкненне трэба падтрымаць, заахвоціць.\nПрыгожы букет руж з лісця клёну сваімі рукамі\nДля вырабы ў выглядзе руж паспрабуйце падрыхтаваць некалькі дзясяткаў жоўтых лісця клёну і 3-5 шт. чырвоных, вялікага дыяметра.\nПрамываем ўсе нарыхтоўкі пад вадой і, не чакаючы поўнага высыхання, пачынаем працу.\nПапярок асноўнага сцябла складаем жоўты ліст клёну напалову, скручваюцца ў трубачку.\nБярэм другі жоўты лісточак і трохі загінаючы знешні край, абмотваць нарыхтоўку, якая выйшла ў п. 3.\nАналагічныя дзеянні варта правесці з 3 4 і 5-м лістом. У выніку ў нас атрымаецца жоўтая ружа, якая ўжо цалкам раскрыла бутон. Зафіксаваць яе лёгка скотчам або просты ніткай.\nВыконваем такім спосабам 5-7 руж, пасля чаго збіраем іх разам і які ўкладваецца па іх круга чырвоныя лісточкі клёну (яны выканаюць функцыю абкручванні).\nКампазіцыю варта дапоўніць прыгожым бантам чырвонага або жоўтага колеру, невялікімі ягадкамі на дроце або іншымі цікавымі аксесуарамі, па жаданні маляняці і яго бацькоў.\nЯк зрабіць топиари дары восені для дзіцячага сада\nДля будучай вырабы топиария бярэм звычайную невялікую вазу, ставім у яе прыгожую драўляную палку і заліваем гэта ўсё раствораным гіпсам.\nНаверх мацуем букет з лісця, невялікія ягадкі, рознакаляровыя галінкі.\nКаб схаваць вобласць гіпсу, паспрабуйце прыляпіце клеем да яго жалуды, арэшкі, банцікі, стужкі, інш.\nКаб кампазіцыя была вельмі арыгінальнай, яе дазволена дапоўніць маленькімі птушкамі, матылькамі, вавёркамі, арыгінальнымі павукамі або слімакамі.\nМаляўнічая карціна з сухога лісця і кветак\nТакая дзіцячая выраб для прэзентацыі сваіх уменняў, фантазій можа быць непрадказальнай. Для яе выканання варта нарыхтаваць шмат розных лісця, кветак, ягад і нават штучных пластмасавых грыбоў, садавіны.\nПерш за ўсё трэба зрабіць прыгожую рамку і прыляпіць да яе альбомны ліст. Гэта будзе аснова будучай карціны.\nДалей на нарыхтоўку важна змясціць некалькі лісточкаў для фону і выканаць малюнкі жывёл (льва, лісы, алені, коні, тыгра, лася), залатых рыбак, птушачак (сов, пугачоў, папугаяў).\nКаб выраб выглядала эфектна, яе дазволена дапоўніць пластылінавымі элементамі. Гэта могуць быць часткі цела намаляваных жывёл, звяроў.\nКарціна з лісця можа ўтрымліваць і сонца ў выглядзе жоўтага кветкі, аблокі з афарбаваных элементаў дуба ці інш. Галоўнае, каб пры гэтым дзіця магло фантазіяваць самастойна.\nЯк рабіць ляльку з кукурузных лісця\nКукурузныя лісце інакш называюцца Талаш. Гэта спецыфічны, вельмі трывалы матэрыял светлага колеру, які выкарыстоўваецца для вырабаў, ікебаны, фоторамок, ў фларыстыцы. Нарыхтоўваем такія лісце кукурузы і адразу пачынаем рабіць ляльку, пакуль Талаш цалкам не высах.\nСкручвалі ў руках невялікі круг, гэта будзе галава.\nДоўгім кукурузных лістком ахінае галаву і злучаем Талаш ўнізе. Такім чынам атрымаецца шыя.\nЗлучаем некалькі лісточкаў кукурузы і прывязваем іх папярок шыі яшчэ адным. Так у нас атрымаюцца рукі і тулава.\nНогі лёгка зрабіць, падзяліўшы трохі ніжнія канцы Талаша. Калі такое выконваць не хочацца, то можна дапоўніць ніз некалькімі дадатковымі лістамі кукурузы, зрабіўшы спадніцу.\nУпрыгожваем ляльку кветкамі, пацеркамі, гузікамі і праца гатовая!\nВідеэаурокі: па стварэнні вырабаў з восеньскага лісця для дзяцей\nІснуе вялікая колькасьць вырабаў з лісця на тэму восень, якія прыцягваюць увагу дзяцей. Да іх варта аднесці лёгкія варыянты стварэння чарапах, зайцоў, лебедзяў, пеўнікаў, рыбак, казачных і мультяшных герояў. Восеньская тэматыка можа ўключаць не толькі лісточкі, але і гародніна, садавіна, зеляніна і дары прыроды. Каб такое рукадзелле прыносіла шмат радасці, магчыма звярнуцца да парад спецыялістаў па стварэнні дадзеных вырабаў, прааналізаваць некаторыя цікавыя відэа-ўрокі. Эфектныя варыянты з паэтапным схемамі прапануем паглядзець:\nМайстар-клас па вырабе паўліна з восеньскага лісця\nВосеньскі букет кветак з лісця і гузоў для пачатковай школы\nПано з жалудоў і лісця ў школу на тэму восень\nВыраб матылі і мышкі для дашкольнікаў у дзіцячы сад\nВосеньская выраб з каштанаў, лісця і ягад рабіны для дзяцей\nКампазіцыя з лісця для школьнікаў сярэдняга і старэйшага ўзросту\nФота дзіцячых вырабаў на тэму восень лісце і прыроднага матэрыялу\nСярод апошніх навінак у галіне вырабаў з лісця на тэму восень, варта вылучыць: акварыюм з рыбамі, малюнкі казкі Церамок, талерку з гароднінай, качку з сямействам. Каб працэс выканання работы быў лёгкі і прывабны для дзяцей, паспрабуйце паклапаціцца аб падручных матэрыялах і інструментах. Трэба прыгатаваць трафарэты, лісты, клей, пластылін, каляровая папера. Прапануем разгледзець фота некаторых цікавых варыянтаў, якія былі вырабленыя рукамі дзяцей:\nВосеньская выраб з прыроднага матэрыялу сваімі рукамі Відэа.\nПапярэдні Тэкст Экзатычныя расліны на вашым падваконніку\nНаступная Артыкул Як рабіць пап’е машэ?


Прамень 20.04.2016 20.04.2016\nНоччу 13 красавіка адбыўся бунт у СІЗА г. Луцку. Вязні грукалі ў дзверы камер, выкідвалі з іх асабістыя рэчы, вылівалі вады, падпальвалі матрацы, ламалі мэблю. Па словах брата аднаго з вязняў, супрацоўнікі ізалятара вымаюць прадукты з перадач арыштантаў, вымагаюць хабары за спатканні і парушаюць права вязняў на прагулку. 26 арыштантаў парэзалі сабе вены аконным шклом. Трое адправіліся ў лякарні за лячэннем.\nУ адказ карнікі палівалі асуджаных з брандспойтаў.\nКажа адзін з вязняў: «… Людзі пішуць скаргі, але з СІЗА яны не выходзяць. Нумары адпраўкі прыносяць фіктыўныя – нібыта ліст выйшаў, а насамрэч ён не выйшаў».\nЯк паведамілі ў прэс-службе пракуратуры вобласці, па факту масавых беспарадкаў узбуджаная крымінальнай справа.\nНоччу 11 красавіка ў горадзе Тамперэ, Фінляндыя ў фасад заводу малочнай кампаніі Валіо была кінутая «фарбавая бомба». Гэтая акцыя прысвячаецца Вальтэру Бонду, актывісту ФВЖ (Фронта Вызвалення Жывёл), які быў арыштаваны ў 2010 годзе за падпал скуранога заводу і прысуджаны да 12 гадоў і 3 месяцаў зняволення.,\n12 красавіка анарха-эколагі заблакавалі трасу ў знак пратэсту супраць будаўніцтва АЭС у г. Пухяёкі. Зранку траса была заблакаваная: на ёй паставілі танны аўтамабіль з пакрышкамі ўнутры, які быў падпалены. Паплечнікі таксама шлюць гэтай акцыяй сваё прывітанне змагарам за Хамбахскі лес (Германія).\n16 красавіка ў Парыжы ізноў выбухнулі сутыкненні. Пасля боек з карнікамі былі арыштаваныя 22 чалавекі. 4 супрацоўнікі рэпрэсіўных служб атрымалі раненні.\nУлады дазваляюць пратэстоўцам знаходзіцца на Плошчы Рэспублікі толькі да 1.00 ночы. Аднак каля 2.00 каля сотні маладзёнаў сабралі смецце ў сметнікі і падпалілі іх. Ментоў, якія пыталіся захапіць плошчу, закідалі камянямі і бутэлькамі, але пасля боек да раніцы спецназ заняў плошчу. Акрамя таго, пратэстоўцы разграмілі два банкаўскіх аддзялення і будаўнічую пляцоўку.\n14 красавіка ў горадзе Яніна людзі акупавалі гарадскую адміністрацыю горада Яніна ў знак салідарнасці з уцекачамі і тымі, хто быў арыштаваны падчас мірнага пратэсту на вуліцы Эгнація у той жа дзень.\nАктыўныя баявыя дзеянні ішлі ў горадзе Шырнак.\n14 красавіка паведамлялася аб знішчэнні 23 удзельнікаў турэцкіх узброеных сіл атрадамі YPS – узброенымі байцами рэвалюцыйнага самакіравання Турэцкага Курдыстана. Жорсткія сутыкненні адбыліся ў розных раёнах гораду. Байцы супраціўлення паведамляюць, што турэцкая армія выкарыстоўвае агнямёты, якія выкідваюць агонь на адлегласць да 20 метраў.\n17 красавіка паведамлялася што байцы YPS (Грамадзянскіх атрадаў самаабароны) ўзарвалі тры будынкі, у выніку чаго пад заваламі апынулася 40 турэцкіх салдат. Будынкі былі ўзарваныя адначасова з чатырох бакоў, у выніку чаго загінула не менш 20 турэцкіх карнікаў.\nШэраг спецназаўцаў паспрабавалі пранікнуць у мясцовасць, якая кантралюецца курдамі, каб забраць целы забітых, але былі атакаваныя рэвалюцыянерамі. У выніку 11 карнікаў турэцкай арміі было забіта, знішчаныя 2 браніраваныя бульдозеры і адзін браніраваны аўтамабіль.\nНагадаем, у Турэцкім Курдыстане (на паўночным усходзе Турцыі) ідзе грамадзянская вайна паміж рэвалюцыянерамі ППК, якія аб’явілі ў мясцовасці, населенай курдамі, рэвалюцыйнае самакіраванне, і турэцкай арміяй, якая па загаду дзяржавы праводзіць жорсткія зачысткі мяцежных гарадоў (Шырнак, Дыярбакыр, Юкескова і іншыя), у выніку якіх гінуць сотні мірных жыхароў.\nПітсбург, штат Пенсільванія. 11 красавіка ініцыятыўная група кандыдата ў прэзідэнты Дональда Трампа (ультраправага папуліста) анансавала два адначасовыя мерапрыемствы ў Пітсбургу. Мясцовыя праціўнікі Трампа (студэнты, анты-расісты, сацыялісты) адразу пачалі арганізоўвацца каб супрацьстаяць гэтаму і заклікалі прыходзіць на шэсце пратэсту.\nАнархісты і аўтаномныя антыфашысты ад самога пачатку вырашылі ўступіць у сілавую канфрантацыю з Трампам і ягонымі прыхільнікамі і сканцэнтравалі сваю ўвагу вакол галоўнага шэсця Трампа ў цэнтры Пітсбургу. Група антыфашыстаў з чорнымі сцягамі і сцягамі Антыфашысцкага дзеяння падышла да натоўпу прыхільнікаў Трампа, раскідала іхнія барыкады і прайшла да ўваходу ў будынак. Частка антыфа-дэманстрантаў заблакавала дарогі, астатнія – рушыла за імі ў «праём» у варожых шэрагах.. Паміж антыфа і правымі адразу ўспыхнула сілавая канфрантацыя: правых пачалі біць і заліваць перцовым газам. Пасля адыходу антыфашысты падышлі да будынку, ля якога стаялі прыхільнікі Трампа і напалі зноў. Гэта цягнулася недзе гадзіну, пакуль паліцыя не перанакіравала шэсце Трампа ў іншае месца. Была затрыманая некалькі людзей, якія не мелі дачынення да бойкі.\nЗранку 12 красавіка невядомыя сабатавалі лесапагрузчык каля горада Мішн, нездалёк ад Ванкувера. Замок, які вядзе да стаянкі пагрузчыкаў, быў зламаны. Пагрузчык запусцілі, на яго панэль кіравання паклалі камень, у выніку чаго ён зрушыўся і перакуліўся.\nКампанія-ўладальнік адзначыла, што сапсаванне машыны ёй «дорага каштавала».\n13 красавіка паведамлялася што ў Алеппа працягваюцца атакі ісламістаў на раён Шэйх Масуд, які ўтрымліваецца YPG. Пасля артылерыйскай падтрыхтоўкі групы джыхадзістаў паспрабавалі пранікнуць у мясцовасць, якую кантралюе курдская самаабарона. Падчас жорсткіх сутыкненняў атака была адбітая, не менш за 11 баевікоў забітыя.\nПредыдущая статья Избитому карателями минчанину едва спасли жизнь\nСледующая статья Еще раз к теме повышения пенсионного возраста\nНовости 14.03.2018 15.03.2018


У Верхнядзвінску адбыўся традыцыйны восеньскі кірмаш — Верхнедвинск | Двинская правда | Дзвінская праўда | Районная газета\n27.09.2016 Дзвiнская праўда4901 комментарий к записи У Верхнядзвінску адбыўся традыцыйны восеньскі кірмаш\nВосеньскія кірмашы – даўняя добрая традыцыя беларусаў. Калі зжата жыта і выкапана бульба, калі ёсць чым пахваліцца руплівым гаспадарам, у гарадах і вёсках пачынаецца вялікі гандаль. І хоць з часам не праблемай стала набыць тыя ж мяса ці гародніну ў магазінах і гіпермаркетах, сельскагаспадарчы кірмаш з яго размахам, шчодрым бойкім гандлем і народным каларытам не губляе сваёй папулярнасці. Ён дае магчымасць гараджанам назапасіць на зіму сельгаспрадукцыю па больш нізкіх, чым у магазінах, цэнах, купіць фірменныя тавары ад вытворцаў, ацаніць асартымент і якасць свайго мясцовага прадукта і, зразумела, стаць удзельнікам прыгожага і вясёлага дзейства, якім заўсёды суправаджаецца кірмашовы гандаль.\nКірмаш наведалі старшыня райвыканкама І. І. Марковіч і першы намеснік старшыні, начальнік упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання У. У. Быкаў, якіх гасцінна сустракалі на сельскіх падвор’ях.\n«Галоўны прадукт на стале — хлеб», — упэўнены дырэктар хлебазавода І. І. Тойранен (справа) і работнікі прадпрыемства.\nІ на гэты раз, нягледзячы на пахмурнае вераснёўскае надвор’е, гандлёвая плошча была расквечана яркімі фарбамі. Як водзіцца на сельгаскірмашы, галоўным попытам тут карыстаецца прадукцыя сель-скай гаспадаркі – збожжа, бульба, камбікорм, гародні-на, мяса. Сельгасвытворцы пастараліся апраўдаць чакан-ні пакупнікоў – прывезлі ўво-лю прадукцыі палёў і ферм. Прычым прадаваліся тавары раслінаводства па вельмі даступных цэнах – бульбу, напрыклад, можна было набыць па 20 капеек за кілаграм. Нядорага каштавалі зерне, насенне траў, капуста, іншая гародніна. Прыцэньваліся пакупнікі да мясной прадукцыі – разбежка ў цэнах розных вытворцаў была істотная, таму спажыўцы найперш стараліся выбраць больш танны тавар, і недарагое мяса ў “Бялькоўшчыне”, “Лявонішана”, “Шайцерава” і “Балінах” было раскуплена ў першую чаргу. Ахвотна набывалі наведвальнікі бульбу з ААТ “Нурава”, “Прудзінкі”, СП “Лявонішана”.\nНа кожным сельгаспа-двор’і было нешта сваё, адметнае. Гаспадары пастараліся не толькі насыціць кірмаш асартыментам, але і прыгожа прадставіць тавар. Сялянскія дворыкі вабілі нацыянальным беларускім каларытам і хара-ктэрным кірмашовым убраннем. Былі тут мудрагелістыя кампазіцыі на сялянскую тэму з конікамі і брычкамі, печамі з блінамі, казачнымі лялькамі, млынамі, самаварамі. А якіх толькі цудаў не стварыла аўтарская фантазія з кавуноў, кабачкоў, капусты і іншай гародніны: кароўкі і парасяты, бабы і дзяды, гусі і ягняты, грыбы і вожыкі. Кожны падворак запрашаў адведаць адмысловага пачастунку беларускай кухні: пірагоў, дранікаў, шкварак, каўбас, бульбы і сала. А балінскія гаспадары прапаноўвалі нават бліны і яечню са шкваркамі на калодзе – з пылу-жару! І ўсё гэта кірмашовае багацце было шчодра аздоблена яркімі восеньскімі кветкамі, кляновым лісцем, вышыванкамі і саматканкамі, снапамі, рабінавымі гронкамі. Паўсюль гучалі гармонікі і песні ў выкананні самадзейных артыстаў у нацыянальных уборах.\nАсабліва спадабаліся наведвальнікам гандлёвыя месцы сельгаспрадпрыемстваў “Бялькоўшчына”, “Баліны”, “Верхнядзвінскі”, “Сакалоўшчы-на”, “Прудзінкі”, “Шайцерава”. Разнастайную прадукцыю прадставілі антонаўскія хлеба-робы. Багаты выбар тавараў у прыгожым афармленні пака-залі “Асвейскі” і “Вужыца-Агра”. “Боркавічы” вылучыліся выкананнем аўтарскай песні пад гітару. А сельгаспрадпрыемства “Каханавічы” прывезла не толькі плады сваёй працы, але і прывабныя тавары з мясцовага Стралкоўскага кафэ-магазіна.\nУсіх уразіла прыгожае і вясёлае гандлёвае месца КУВСГП «Верхнядзвінскі».\nСваю прадукцыю на кірмашы прадставілі прамысловыя і абслугоўваючыя прадпрыемствы – масласырзавод, хлебазавод, ААТ “Інвет”, “Верус”, завод сталярных вырабаў, райаграсервіс. Адметна, што, як і сельгасвытворцы, прамыславікі імкнуцца прыўнесці на чарговы кірмаш нешта адметнае. Найперш гэта – новыя віды прадукцыі і паслуг. Асартымент абнавіўся бадай што ва ўсіх гаспадарнікаў, што бачна па багатых прылаўках. Асабліва шчодрымі былі рады хлебазавода, дзе набыць духмяныя вырабы запрашаў сам Яго вялікасць Каравай! Лясгас прапаноўваў матэрыялы дрэвапе-рапрацоўкі, а рай-паліўзбыт – якасныя дровы па невысокай цане.\nДырэктар КУВСГП «Каханавічы» А.З. Махмудаў і бухгалтар М.У. Мароз прадстаўляюць прадукцыю свайго прадпрыемства.\nЯк заўсёды шчодрымі і прывабнымі былі на кірмашы пры-лаўкі прафесіяналаў гандлю – райспажыўтаварыства. Гандлёвыя работнікі насыцілі іх багатым асартыментам мясных і рыбных вырабаў, паўфабрыкатаў, бакалеі, на-піткаў, розных прысмакаў. Значную долю займала прадукцыя ўласнай вытворчасці і нарыхтовак. Сваё майстэрства спаўна прадэманстравалі кандытары – уражвалі дзівосныя тарты, пірагі, булачкі, пірожныя, былі прадстаўлены новыя гатункі хлеба і булак.\nАктыўны ўдзел у кірмашы прынялі фермерскія гаспа-даркі, прыватныя прадпрыемствы, гаспадары прысядзібных участкаў. Гандаль саджанцамі вялі адразу тры запрошаныя ў раён плодагадавальнікі. Попытам карысталіся садавіна, мёд, садовы інвентар, угнаенні.\nБойка ішоў гандаль бульбай.\nНе было ў наведвальнікаў праблем і з дастаўкай мяхоў з бульбай і збожжам. Як і планавалася, транспартныя паслугі прадастаўлялі райаграсервіс, ТЦСАН, філіял аўтапарка №2. А яшчэ да перавозчыкаў падключылася ДРУВП ЖКГ, якое таксама выдзеліла машыну для дастаўкі прадукцыі з кірмашу.\nГосці маглі наведаць выставы майстроў народнай творчасці раённага Дома рамёстваў і ўстаноў адукацыі раёна. А святочны настрой у іх падтрымлівалі артысты сельскіх устаноў культуры і тэатра “Ігрык” раённага Цэнтра культуры і народнай творчасці.\nЯк паведамілі ар-ганізатары кірмашу, яго вынікі будуць падведзены да Дня работнікаў сельскай гаспадаркі і перапрацоўчай прамысловасці, і пераможцы атрымаюць заслужаныя ўзнагароды.\nГалоўная ж мэта кірмашу дасягнута – усе жадаючыя змаглі набыць тут неабходны тавар, а яшчэ атрымаць асалоду ад непаўторнага свята гандлю з яго народным духам, гумарам, гасціннасцю і добрым настроем. Тымі самымі непаўторнымі імгненнямі, якія наталяюць у чалавека смак да жыцця!\nФота Ларысы ЗАЙЦАВАЙ і Генадзя КАЗЛОВА.\nПроект «Лето. Дети. Досуг» завершился «Неделей здоровья»\n1 комментарий по теме “У Верхнядзвінску адбыўся традыцыйны восеньскі кірмаш”\n01.10.2016 в 12:57 пп\nТавару было многа, а грошай мала!


Эдвін Фрэдэрык О’Браен — Вікіпедыя\nКардынал-дыякан з дыяканствам S. Sebastiano al Palatino.\n12 ліпеня 2007 года — 29 жніўня 2011 года\nКардынал Уільям Генрых Килар\nАрхібіскуп Уільям Эдуард Лоры\nВялікі магістр Рыцарскага Ордэна Святой Труны Гасподняй\nз 29 жніўня 2011 года\nКардынал Джон Патрык Фолі\nSaint Joseph's Seminary[d]\n8 красавіка 1939(1939-04-08) (81 год)\nБронкс, Нью-Ёрк, ЗША\n25 сакавіка 1996\nЯго Высокапраасвяшчэнства кардынал Эдвін Фрэдэрык О’Браен (англ.: Edwin Frederick O’Brien; нар. 8 красавіка 1939, Бронкс, Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканскі кардынал. Тытулярны біскуп Тызікі і дапаможны біскуп Нью-Ёрка з 6 лютага 1996 па 7 красавіка 1997. Каад'ютар архідыяцэзіі ўзброеных сіл ЗША з 7 красавіка па 12 жніўня 1997. Архібіскуп узброеных сіл ЗША з 12 жніўня 1997 па 12 ліпеня 2007. Архібіскуп Балтымара з 12 ліпеня 2007 па 29 жніўня 2011. Апостальскі адміністратар Балтымара з 29 жніўня 2011 па 20 сакавіка 2012. Пра-вялікі магістр Рыцарскага Ордэна Святой Труны Гасподняй з 29 жніўня 2011 па 15 сакавіка 2012. Вялікі магістр Рыцарскага Ордэна Святой Труны Гасподняй з 15 сакавіка 2012. Кардынал-дыякан з дыяканствам S. Sebastiano al Palatino з 18 лютага 2012.\nПасвечаны ў свяшчэнны сан кардыналам Фрэнсісам Спелманам 29 мая 1965 года. У 1965—1970 гадах — грамадзянскі капелан Ваеннай акадэміі Вест-Пойнт, затым ваенны капелан у званні капітана. Служыў капеланам у складзе 82-й паветрана-дэсантнай дывізіі ў Форт-Брэг, у 1971—1972 гадах — у В'етнаме ў складзе 173-й паветрана-дэсантнай брыгады і 1-й «кавалерыйскай» дывізіі, затым у Форт-Гордан. У 1973 годзе накіраваны для далейшага навучання ў Рым. Далей служыў на розных пасадах у царкоўнай адміністрацыі ў ЗША.\n18 лютага 2012 года, у саборы Святога Пятра адбылася кансісторыя, на якой Эдвін Фрэдэрык О’Браен быў узведзены ў сан кардынал-дыякана з дыяканствам S. Sebastiano al Palatino. На новага Князя Царквы была ўскладзены кардынальская шапка і ўручаны кардынальскі пярсцёнак.\nУдзельнік Канклава 2013 года.\nкардынал Джон Патрык Фолі Вялікі магістр Рыцарскага Ордэна Труны Гасподняй\n29 жніўня 2011 — Пераемнік:\nкардынал Уільям Генрых Кілар Архібіскуп Балтымара\n12 ліпеня 2007 — 29 жніўня 2011 Пераемнік:\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Эдвін_Фрэдэрык_О’Браен&oldid=3491335"


09 чэрвень 2008, 18:59\nБеларусь мае шанец далучыцца да новых праграмаў Брусэлю для ўсходніх партнэраў. Дзеля гэтага беларуская ўлада павінна найперш вызваліць палітвязьняў і правесьці свабодныя дэмакратычныя выбары.\nПра гэта казалі прадстаўнікі кааліцыі Аб’яднаных дэмакратычных сілаў Беларусі на сёньняшняй прэсавай канфэрэнцыі.\nСустрэчы ў Брусэлі, дзе Эўрапарлямэнт сабраў дэпутатаў ад Азэрбайджану, Армэніі, Грузіі, Малдовы, Украіны і дэлегацыю Аб’яднаных дэмсілаў Беларусі, паказалі: Эўразьвяз мае намер надаваць краінам Усходняй Эўропы значна больш, чым раней, увагі і рэсурсаў.\n“На бліжэйшыя гады, па 2013 год, на ўсходні кірунак выдзяляецца прыкладна 12 мільярдаў эўра. Узьнікае пытаньне: як там будзе прадстаўлена Беларусь? Бо гэта розныя сфэры супрацоўніцтва — эканамічная, гуманітарная, абмены. Гэта — вялікая колькасьць праграмаў. І ў нас, у Беларусі, ёсьць шанец увайсьці ў гэтыя 12 мільярдаў са сваімі праграмамі. Каб гэта пайшло на карысьць грамадзянам Беларусі.\nАле калі палітычная сытуацыя будзе заставацца бязь зьменаў, дык гэтыя велізарныя сродкі абмінуць Беларусь”, кажа Анатоль Лябедзька.\nАдказнасьць за нявыкарыстаныя магчымасьці, калі так здарыцца, ляжа на афіцыйныя беларускія ўлады, падкрэсьлівае яшчэ адзін удзельнік паездкі — Сяргей Калякін:\n“Мяч сёньня знаходзіцца на баку ўлады. І пра гэта павінны думаць людзі, якія рэальна страчваюць ад таго, што ўлады выяўляюць такую цьвердалобасьць і ня хочуць саступаць. Яны ня хочуць выпускаць палітвязьняў, ня хочуць выконваць свае абавязаньні наконт правядзеньня свабодных і справядлівых выбараў. Ад гэтага людзі вельмі шмат страчваюць”.\nВінцук Вячорка, які таксама езьдзіў у Брусэль, зазначыў: амбасадара Беларусі ў Бэльгіі і эўрапейскіх структурах на дэбаты не запрасілі. Сустаршыня Палітрады АДС лічыць гэта жорсткім сыгналам:\n“Ня толькі да беларускага парлямэнту, але і да выканаўчай улады ў Брусэля ёсьць сур’ёзныя прэтэнзіі. Так што цяпер афіцыйнаму Менску трэба моцна думаць. Разьлікі на тое, што Эўрапарлямэнт, Эўракамісія пачнуць гуляць у нейкія гульні, абніжаць бар’ер патрабаваньняў да афіцыйных уладаў, ня спраўдзіліся. Усе патрабаваньні застаюцца”.


Мабыць, цяжка знайсці на начным небе яшчэ адзін аб'ект, надзелены такім жа містычным, рэлігійным і астралагічных значэннем, як сузор'е Лебедзь. Гэта спалучэнне зорак добра відаць у небе над паўночным паўшар'ем Зямлі. самае яркае сонца Лебедзя, яго «альфа», носіць імя Дэнэб. Яркасцю яно зусім трохі саступае Веге, хоць і знаходзіцца ў шасцістах светлавых гадах ад Зямлі. «Бэта» Лебедзя, то ёсць другая па яркасці зорка гэтага сузор'я, называецца Альбирео. Гэта падвойнае бел-жоўтае свяціла разам з двума другараднымі зорачкамі і ўтварае крыжападобны малюнак, дзякуючы якому сузор'е атрымала сваё першае назва - Крыж. У месцы перасячэння двух ўяўных ліній ззяе Садр.\nАкрамя вельмі яркіх свяцілаў, сузор'е Лебедзя ўтрымлівае некалькі больш таямнічых аб'ектаў, такіх як Лебедзь Х-1. Навукоўцы мяркуюць, што гэтая крыніца рэнтгенаўскіх прамянёў з'яўляецца першай «чорнай дзіркай», выяўленай астраномамі. Акрамя таго, у сузор'і знаходзіцца дыфузная імглістасць, з-за сваіх абрысаў якая атрымала імя «Паўночная Амэрыка».\nХарактэрна, што назвы ўсіх зорак, якія складаюць сузор'е Лебедзь, маюць арабскае паходжанне, а на рускай пазначаюць органы курыцы. Напрыклад, Дэнэб перакладаецца як «курыны хвост», а Садр па-руску азначае «курыная грудка». У адрозненне ад арабаў, эліны бачылі ў крыжападобна малюнку прыгожага лебедзя. Менавіта ў гэтую птушку ператвараўся Зеўс, збіраючыся на спатканне да Леде. Гэтая птушка сустракаецца не толькі ў элінскай, але і ў індыйскай міфалогіі. Аднаго з галоўных багоў індуізму, Брахму, называюць Вялікім Лебедзем, а яго жонку - Лебядзінае Багіняй. Менавіта з гэтай легенды нарадзілася выраз «лебядзіная вернасць».\nКалі іншыя народы ўкладвалі ў сузор'е Лебедзь у асноўным міфалагічны сэнс, то русы надавалі яму і изотерическое значэнне. Яны лічылі гэты нябесны аб'ект Ирием, месцам, дзе жывуць душы продкаў, і куды пасля пахавальнага вогнішча адпраўляецца душа. Зразумела, атаясамлівалася сузор'е і з міфалагічным персанажам - паганскай Багіняй-лебедзь, аднак, некаторыя крыніцы называюць яго радзімай Святорусов. Паводле старажытных запісах, продкі Святорусов, блакітнавокія людзі роду Сва-га, перасяліліся на Мідгард менавіта з гэтага сузор'я. Звязваюць з гэтым сузор'ем і старажытныя роды Тыбету і Індыі.\nПачыталася у Расіі і сама птушка лебедзь. Сузор'е, названае яе імем, сімвалізавала ўдачу. У знакамітых алтайскіх курганах былі знойдзены фігуркі ў выглядзе лебедзяў, зробленыя з лямца. Ахоўныя, «лебядзіныя» татэмы лічыліся жаночымі засцярогамі. Такія талісманы надзялялі жанчыну тонкім густам, прыгажосцю і зачараваннем, дапамагалі сустрэць дакладнага каханага. Вікінгі лічылі лебедзя птушкай поспеху і па яго палёту судзілі пра будучыню паходзе.\nГэтак жа высокі сэнс ўкладаюць у сузор'е Лебедзь і сучасныя астролагі. Яна лiчыцца правадніком вышэйшай паўсюднага духоўнасці. З гэтым сузор'ем звязаны лёс не толькі чалавецтва, але і ўсёй планеты. Не абышлі ўвагай гэты аб'ект і ўфолагі, якія мяркуюць, што пазаземныя госці прылятаюць да нас з адной з зорак Лебедзя.\nСумяшчальнасць жанчыны Льва і мужчыны Рака: ці магчымы саюз?\nЖыраф (сузор'е): асаблівасці, гісторыя\nКаталог жаночых імёнаў. Што азначае імя Дыяна\nВенера ў Вадаліў: уплыў на лёс\nЯк аплаціць паркоўку ў цэнтры СПб: інструкцыя па аплаце ў Санкт-Пецярбургу\nЧаму храбусціць сківіцу і ня небяспечна гэта?\nКураўлёвым Ніна Васільеўна: біяграфія, асабістае жыццё, фота\nДавайце пра мангалах. Разборны мангал.\nСмачная бульба ў мікрахвалеўцы. рэкамендацыі карыстальніка\nАкцёр Крыспін Гловер: біяграфія, асабістае жыццё. лепшыя ролі


КДБ адмовілася вярнуць тэхніку «Нашай ніве»\n08 сакавік 2011, 22:56\n28 сьнежня. Супрацоўнікі КДБ выносяць канфіскаваныя рэчы з памяшканьня, дзе месьціцца рэдакцыя «Нашай нівы».\nРэдакцыя «Нашай нівы» атрымала з Упраўленьня КДБ па Менску і Менскай вобласці адказ на хадайніцтва вярнуць выданьню кампутарную тэхніку, канфіскаваную падчас ператрусаў у сьнежні. Пра гэта паведамляе сайт выданьня.\nУ сваім хадайніцтве рэдакцыя падкрэсьлівала, што адсутнасьць тэхнікі, забранай падчас ператрусаў у рэдакцыі, а таксама дома ў галоўнага рэдактара газэты Андрэя Скурко, стварае перашкоды ў прафэсійнай дзейнасьці супрацоўнікаў. «НН» зьвярталася з прапановай вярнуць хаця б тую частку кампутараў, што болей не патрэбная ў мэтах следзтва.\nКопіі звароту былі дасланыя ў Генэральную пракуратуру і пракуратуру Менску. Але адтуль яны былі перасланыя для адказу ў КДБ.\nУ адказе з Упраўлення КДБ па Менску і Менскай вобласьці за подпісам выканаўцы абавязкаў кіраўніка Ўпраўленьня палкоўніка Уладзіміра Калача паведамляецца, што «рэчы будуць вернутыя пасьля правядзеньня неабходных працэсуальных дзеяньняў».


15 студзень 2010, 19:56\nПанядзелак. Ня дай Божа, пачынаць вайну ў панядзелак, нават малочную, бо гэта вайна нэрваў, а калі мы іх разбазарым, нас голымі рукамі возьмуць. Дык вось: даставілі нас зь цёплых памяшканьняў, з асьветленага ліхтарамі сьвяточнага гораду на перадавую ў сьнег і мароз. Мы думалі дуба дамо за родную квітнеючую Беларусь са зброяй у руках, не марнуючы часу, бо ў вёсцы нас не захацелі разьмясьціць, а павезьлі напрасткі да лесу. Ня дай Божа, капаць у такі час у сумётах магілу, а салдацкія схованкі, зямлянкі — пагатоў. Але стратэгі падбалі: усё было падрыхтавана загадзя, нехта з нашых чуў, што бралі зноўку партызанаў з запасу, калі першая малочная вайна здарылася ўлетку, каб не забываліся трымаць порах сухім, можа яны выкапалі, а мо хто іншы, якая розьніца?\nАўторак. Чуюся нейк крыху лепей. Учора быў суцэльны стрэс перад няведам’ем. Па-першае, незразумелая да канца мэта вайны, галоўнае — сэнс пад пытаньнем. Хаця салдат не павінен разважаць, але ў яго таксама галава ёсьць. Па скрынцы ўвесь час паўтараюць: русакі — нашыя сябры задушэўныя, нашыя браты да труны, і што мы зь імі з аднаго мяса зробленыя, з аднолькавага цеста, з аднаго гатунку гліны зьлеплены, што яны павінны дбаць пра малодшага брата, любіць яго, люляць, але ж якія яны подлыя, ня стрымліваецца далей скрынка, горшыя за татарына, за адкрытага ворага, бо як сказаў яшчэ ці Ільліч, ці Аляксандар Неўскі — Божа, пазбаў мяне ад сяброў-прыяцеляў, а ўжо з ворагамі я сам дам рады, не прызвычайвацца.\nСерада. Лес прыгожы, яліны засыпаныя сьнегам, выгляд навагодні, калядны, але нам не да сьвятаў, на кожнай яліне можа снайпэр хавацца. Глядзіш на сьнежны лес, і ў галаве чамусь фінская вайна, на яе калісь майго прадзеда забрылі, казалі: да канца жыцьця баяўся словам яе ўзгадаць, так і не даведаліся сваякі — якіх жахаў ён там набачыўся. Наш настаўнік гісторыі нам раскрыў сакрэт: у фінскім лесе палітрукі прымацоўвалі да соснаў партрэт Сталіна, каб ніхто з байцоў ня мог уцячы і пакінуць правадыра ў фінскім палоне. Настаўніку гэтаму потым наклеілі ярлык бээнэфаўца і не працягнулі кантракт. Так што й нам тут сядзець поседам да пераможнага канца, з партрэтамі ці без, палітрук, тфу, афіцэр-выхавацель нас на гэта нацэльвае — без перамогі не вяртацца ў горад.\nЧацьвер. З пайкай пачаліся мэтамарфозы, звычайныя салдацкія прадукты сталі гвалтоўна замяняць малочнымі. Замест простай салдацкай крупені з груцай раптам даюць малочны суп, бы ў піянэрлягеры. Ранішняя каша зьнікла, еш тварог з кефірам, на вячэру — “манна нябесная”, як кажа наш палявы капэлян бацюшка. Яго таксама мучаюць біяёгуртамі, але мы падазраем, што ён не здаецца і мае сала шмат, і пханую каўбаску, і старадароскую мясцовага вырабу… Мы чакаем у думках клясычныя нядзельныя салдацкія два яйкі звараныя, але пагалоска абяцае замест іх ці брынзу ці сырныя катлеты. Чаю ня бачым ад першага дня, толькі малако.\nДзівосы: як мы зможам дапамагчы радзіме спажыць усе малочныя прадукты, ад якіх гэтак каварна адмаўляюцца нашыя сябры русакі? Тым больш сярод нас у некаторых праглядаецца малочны сындром, наракаюць, што малако прызначана прыродай немаўлятам, што ня ўсе дарослыя маюць “жалезны” страўнік, каб яго ператравіць, што ў іх бягунка пачалася, што яны лепей будуць галадаць, чымсьці пад прымусам пад’ядаць усё малочнае. Мы пасьмейваемся: наслухаліся варожых галасоў крамлёўскіх, што ў малацэ нашым родным антыбіётыкі, радыяцыя ды іншая трасца. А што ў іхнім — ніхто яшчэ ня ведае, не глядзеў. Можа халера якая, язва сібірская?!\nСтаршына стаў называць нашых адмоўшчыкаў ад малака панікёрамі, іх выклікалі ў зямлянку, якую ўсе называюць СМЕРШам, кажуць, гэтую службу аднавілі на час вайны. Крыху дрыжыкі. Кіно пра СМЕРШ усе глядзелі, яго русакі рабілі ў нашым старажытным горадзе Гартэн. Кажуць адно шэптам, што цяпер у іх там да паслуг кліентаў не яжовыя рукавіцы, а толькі пальчаткі.\nПятніца. Мне ўжо самому робіцца брыдка ад малочных прадуктаў, няважна, ці сапраўды яны з антыбіётыкамі, ці гэта брахня, варожая прапаганда. Спрабавалі з хлопцамі мяняць у вёсцы малако, тварог на сала, нас пагналі, ледзь сабак не нацкавалі. Вёску таксама можна зразумець, іх саміх прымушаюць малако тры разы на дзень спажываць, якое дастаўляюць з гарадзкіх сьценаў, самі яны ад кароў даўно адмовіліся. Малако-малако, трасца на яго! Вось так: спачатку шукалі гранатамётчыкаў ваенкаматы, мы думалі — сырамі страляць у бок русакоў, каб прымусіць жэрці наш прадукт малочны, а на месцы аказалася, што ня так патрэбныя былі тыя гранатамётчыкі, як раты для тварагу і кефіру.\nМы марым пра тэлесюжэты, дзе францускія ці нейкія іншыя фэрмэры на знак пратэсту зьліваюць з аўтацыстэрнаў малако ў рыштокі. Узгадваюцца таксама ўрокі гісторыі, як праклятыя буржуі вылівалі ў раку малако дзесь у Чыкага, каб не дапусьціць падзеньня цэнаў. Можа і нашыя хоць разок зрабілі б, каб ня мучаць нас і не злаваць русакоў? Альбо няхай дадуць каровам адпачынак… Жарты, канечне, як карову не падаіць, яна з глузду зьехаць можа. Атрымліваецца, нашая родная Беларусь вылузваецца, вымя падстаўляе, прагне, каб яе падаілі русакі, а яны рукі ў кішэні хаваюць дэманстрацыйна? А яшчэ сваякі да магільнай дошкі! Тамбоўскі воўк табе таварыш, як той казаў.\nСубота. Ваенкаматы шукалі, аказваецца, ня толькі гранатамётчыкаў, шукалі таксама (пра гэта паведамілі варожыя крамлёўскія галасы) вельмі рэдкіх сёньня салдат, асабліва афіцэраў былых трубаправодных войскаў, якія існавалі ў Савецкай арміі. Што гэта можа азначаць – ні для каго не сакрэт: перакрыем русакам вэнтыль. Вось так усю дарогу: то яны нам перакрываюць, то мы ім, вось такая дружба-вайна, прычым, заўтра яна пагражае ператварыцца ў малочна-нафтавую, гучыць прыкольна даволі.\nХаця пісаў калісьці ў мэмуарах пісьменьнік Цвэйг Стэфан пра піўную вайну, якая здарылася пасьля Першай сусьветнай. Спачатку нямецкая марка была стабільнай, а крона аўстрыйская — дрэннай. Баварцы прыбывалі цэлымі цягнікамі, каб нажлукціцца аўстрыйскага піва, якое было ў пяць-у дзесяць разоў таньнейшым. На вакзале чыгуначным панавала вакханалія, аўстрыйская паліцыя не магла сабе парадзіць. Пазьней становішча зьмянілася, і ўжо аўстрыйцы выпраўляліся ў Нямеччыну, каб танна напіцца піва. Так што нашая вайна, хоць і адметная, але не зусім фантастычная, хаця вельмі дзіўная.\nНядзеля. Нашая разьведгрупа хадзіла за калючы дрот па языка, прыцягнулі хлопцы аднаго іхняга, а ён зь беларускім прозьвішчам і нават гаворыць на трасянцы, гэта нават і лепей, адразу агульную мову знайшлі. Накармілі-напаілі яго нашым малачком-тваражком, ён кажа: хлопцы, яны падурэлі на нафце, масла купляюць толькі новазэляндзкае (блізкі сьвет!), ці аўстралійскае, сыр аргентынскі, здаецца, галяндзкі для іх зрабіўся накшталт свайго сызранскага, карацей запанелі, вашага яны есьці ня будуць, хоць на танкі сядайце! Нашыя айцы-камандзіры нават зажурыліся-засумавалі. А мы яшчэ больш адчуваць пачалі скурай, што русакі ня сёньня-заўтра адмовяцца таксама ад нашых выдатных, буйных, карысных, спажыўных яек! Варыць іх і шпурляць з гранатамётаў?! Жарыце, браты старэйшыя, на здароўе!\nУ выходны ёсьць час паразважаць яшчэ раз: калі далей ня ўдасца перамагчы нашых братоў, у нас у жылах замест крыві будзе малако, дальбог. Чулі, што нашыя парлямэнцёры зь белым сьцягам хадзілі сустракацца зь іхнімі ў нэўтральнай зоне, але быццам бы дамовіцца не атрымалася. Жарыце, хлопцы, малако, працягвайце, перамовы — справа тонкая, пад Сталінградам таксама адразу з капітуляцыяй не атрымалася! Мы пачалі марыць пра каўбасную вайну, пра цукерачную, пра гарэлачную нават, бо пра яе таксама прагучалі намёкі па варожых галасах з Кітай-гораду. Праўда, надзеі на гарэлку больш у афіцэраў, але вось на фронце калісьці па сто грамаў наркамаўскіх усім давалі, не зважаючы на званьне.\nНас умацоўваюць маральна, круцяць “Тры танкісты і сабака”, “Шцірліц”, “У жніўні 44-га”, “Чапай” і “Пацёмкін Браняносец”. Прыяжджалі агітатары зь “Белай Русі”, гаварылі — уступаць трэба, паколькі мы перадавікі патрыятычнага фронту. Прывозілі выступ сьпявачкі Паліны, выконвала патрыятычныя песьні, але я ня чуў, быў у нарадзе, высочваў русакоў-снайпэраў, міжволі ўяўляўся прадзед мой у глыбозных фінскіх сумётах, божачкі мае, дакладна семдзесят год таму! Гісторыя паўтараецца, хлопцы, гэта дакладна, на сваёй шкуры ведаю.\nНоч зь нядзелі на панядзелак. Штосьці заварваецца незразумелае, партызанская каша якаясьці бярозавая. Нампаліт зьмяніў кружэлку, навучае, што русакі — ніякія нам не сябры-таварышы, што яны вечна прагнулі нашай крыві, нашай зямлі і багацьця, што сапраўднае нашае сьвята — гадавіна бітвы пад Оршай, а ня Дзень чырвонаармейца. Дагаварыўся, што ў Крамлі некалі сядзелі мы, беларусы, кіравалі маскалямі, а палякі толькі памагалі, а жмудзінамі ляснымі нават ня пахла, і што Сусанін быў сволаччу, ніякім не героем… Толькі штосьці мне ня верыцца: той, хто прымусіў цябе аднойчы душыцца малаком, можа замяніць яго бульбай або, хай, нават цукрам. Але хочацца, вой як хочацца, звычайнага мэню, як у нармальных людзей, у эўрапейскіх, якія свае піўныя войны пакінулі пад вокладкамі падручнікаў. Шкада толькі, што адным заўжды вайна, а іншым яна — матка родная. Адно грэе, што ўсіх удзельнікаў малочнай кампаніі чакаюць новыя мэдалі, паасобных нават — спэцордэн. Ніхто іх на свае вочы ня бачыў, але нібыта ніякіх бутэлек з малаком і картонікаў зь ёгуртам там няма, штось больш па-вайсковаму гераічнае — лаўравыя вянкі, скрыжаваныя мячы, чырвонаармейская зорка.\nЗьявіліся чуткі, што неўзабаве пераходзім да актыўных дзеяньняў, пачынаем наступ на русакоў, паедзем на танках карміць іх гвалтам, не пакінем ім шляхоў да адступленьня. Хутчэй бы дзень перамогі і дэмбель… Абы толькі без малака.


Здаровая экалогія дома: як падтрымліваць экалогію ў побыце - Сям’я і дзеці 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Сям’я і дзеці 2017 ⇒ Здаровая экалогія дома: як падтрымліваць экалогію ў побыце\nНікому сёння не трэба тлумачыць, наколькі шкоднай для здароўя экалогія (асабліва ў мегаполісах), колькі глутамата ў крамных прадуктах і які ўзровень таксічнасці ў многіх матэрыялах, тканінах, посудзе і нават цацкі. Гэты факт - ужо даўно не сакрэт, але ў нашых сілах - засцерагчы сваіх дзяцей і свой дом ад пабочных эфектаў сучасных тэхналогій, а заадно і абараніць, па меры сіл, шматпакутную навакольнае асяроддзе. Досыць выконваць простыя "экалагічныя" правілы ў сябе дома.\nПадлогі ў хаце.\nПершая ўмова «правільнага» падлогі - паветраабмен. У Расіі, з улікам клімату, прынята ўсталёўваць цёплыя падлогі, выграваючы памяшканне з дапамогай электрычнасці або гарачай вады. Але ў першым выпадку гэта пагражае дадатковым электрамагнітным выпраменьваннем, а другі варыянт дастаўляе нямала нязручнасцяў вадзянымі «коркамі» на стыках. Як быць? Выйсці з сітуацыі можна, падняўшы падлогі з дапамогай дадатковых матэрыялаў, пасцелі выключна натуральныя пакрыцця, дапоўніўшы іх плеценымі цыноўкамі, кілімкамі з бавоўны і цёплымі тэпцікамі. Чытайце таксама: Якія падлогі лепш выбраць для дома?\nПерш чым выбіраць пакрыццё, пацікаўцеся пра яго экалагічнасці і патрабаванні, што прад’яўляюцца да вытворцаў. Асабліва гэта тычыцца лінолеўма і іншых пакрыццяў ПВХ, якія нярэдка вылучаюць таксічныя рэчывы і выклікаюць алергічныя рэакцыі.\nЗавядзіце сабе добрую звычку правяраць будаўнічыя тавары на гігіенічны сертыфікат, адзенне з цацкамі - на сертыфікат якасці, прадукты - на адсутнасць шкодных кампанентаў.\nШто тычыцца выбару матэрыялу для афармлення сцен - найбольш бяспечнымі будуць, вядома, шпалеры. Пажадана, звычайныя папяровыя або (пры магчымасці) флизелиновые. Вінілавыя шпалеры ў доме ляпіць не рэкамендуецца - яны лічацца таксічнымі. Хоць, калі пашукаць, можна знайсці і тыя, што адпавядаюць патрабаванням бяспекі. Вырашылі проста пафарбаваць сцены фарбай? Не купляйце першую якая трапіла або танную - бярыце толькі тыя фарбы, якія створаны на натуральнай аснове.\nЛюбімы многімі гіпсакардон, а таксама пластыкавыя панэлі - матэрыялы, не адрозныя экалагічнасцю. Калі здаровая атмасфера ў доме мае для вас значэнне - вывучыце варыянты з шпалерамі, фарбай на натуральнай аснове і тканкавымі нацяжнымі столямі.\nНягледзячы на сертыфікаты якасці і гарантыі вытворцаў пластыкавых вокнаў, шматлікія ўладальнікі шклопакетаў адзначаюць пагаршэнне здароўя пасля ўстаноўкі вокнаў, удушша ў памяшканні і інш. Вырашыць гэтую праблему можна двума шляхамі: ставіць шклопакеты толькі ад вядомых кампаній з добрай рэпутацыяй (іх прадукцыя тэстуецца, удасканальваецца, мае функцыі ветрання і г.д.), або ўсталёўваць вокны з драўлянымі рамамі.\nЭлектрапрыборы - робім рэвізію ў кухні.\nЯк правіла, палова прыбораў пыліцца на паліцах і ў тумбачках. З самых папулярных і часта выкарыстоўваюцца можна адзначыць тэлевізар, мікрахвалевую печ, электрачайнік, кававарку, тостар, мультиварку і інш. Але мала хто памятае пра такое паняцце, як інтэрферэнцыя. Гэта значыць, аб накладанні аднаго электрамагнітнага поля на другое пры адначасовай працы некалькіх прыбораў. Само сабой, здароўе гэта нам не дадае. Выхад? Калі адмовіцца ад тэхнікі вы не ў стане (напрыклад, электрачайнік замяніць на звычайны, замест кававаркі выкарыстоўваць турцы і г.д.) то старайцеся не ўключаць ўсе прыборы адразу і зменшыце час знаходжання ва уключаных прыбораў да мінімуму.\nМікрахвалёўкі - асобнае пытанне.\nПа-першае, яна вядомая сваім магутным выпраменьваннем электрамагнітнай энергіі. Па-другое, яе бяспека залежыць яшчэ і ад герметычнасці: пры няшчыльнай зачыненні дзвярэй (яе «разбалтывания" адбываецца ў працэсе эксплуатацыі) выпраменьвання адбываецца праз ўтварылася шчыліну.\nБольшая частка хімічных сродкаў для чысткі паверхняў шкодная для здароўя. Альтэрнатыва ёсць ў выглядзе народных спосабаў, якімі яшчэ бабулі падтрымлівалі чысціню ў доме. Што тычыцца мыцця посуду - для яе можна выкарыстоўваць соду, гаспадарчае мыла або гарчыцу (варта памятаць, што крамныя сродкі для гэтых мэтаў не змываецца з посуду цалкам). Народных сродкаў для мыцця таксама існуе даволі шмат - ад парашка, які ў многіх малых выклікае алергічныя рэакцыі, лёгка можна адмовіцца. Чытайце таксама: Як ліквідаваць пах у халадзільніку з дапамогай народных метадаў?\nБез гэтага прыбора ў спякоту абыйсціся досыць складана. Аб яго шкоду чулі шмат - гэта і перапады тэмпературы, якія даюць на выхадзе ангіну, і інфекцыйныя захворванні. Але калі своечасова мяняць у кандыцыянеры фільтры, то ніякіх таксінаў і мікробных інфекцый ад прыбора не будзе.\nАд гэтага падарунка цывілізацыі мала хто адмовіцца. Пра яго выпраменьванні напісана нямала, а вось аб магчымасці зніжэння шкоднага ўздзеяння ведаюць не ўсе. Такім чынам, абараніць сябе ад ТБ-выпраменьвання можна захаваннем наступных правілаў: не сядзіце доўга ў экрана (для дарослых - максімум 03:00, для дзяцей - 2:00, для зусім дробак - не больш за 15 хвілін); памятайце аб бяспечнай адлегласці (для 21 см - мінімум 3 м, для 17 см - 2 м); рабіце паўзы пры праглядзе ТБ; чытайце інструкцыю па эксплуатацыі.\nІншыя прыборы ў доме.\nГалоўнае правіла - пазбягайце вялікай колькасці прыбораў у месцах сну і адпачынку, не дапушчайце электрамагнітнага «перекреста», не спіце побач з прыборамі (ноўтбукі, тэлефоны і тэлевізары павінны знаходзіцца на адлегласці хоць бы 3 метраў ад ложка).\nІ яшчэ некалькі правіл "здаровага» побыту:\nЗаменіце батарэйкі акумулятары, а лямпачкі Ільіча - энергазберагальнымі.\nВымайце з разетак зарадныя прылады, калі прыборы не выкарыстоўваюцца.\nЗвядзіце да мінімуму зносіны па мабільным тэлефоне.\nПры куплі тавараў выбірайце шкло замест пластыка, адмоўцеся ад аднаразовага посуду, а таксама поліэтыленавых пакетаў ва ўгоду папяровым або крамнінным кайстраў.\nВыключыце з меню прадукты з фарбавальнікамі, араматызатарамі, вялікай колькасцю кансервантаў і дабавак.\nВыкарыстоўвайце натуральныя кампаненты для касметычных «народных» працэдур або натуральную касметыку.\nПрыгажосць. Здароўе. Фітнес. Экалогія ў побыце Відэа.


Фоторепортаж: Смотр-конкурс сельских подворий «Пастаўшчына – гасцінны край!» — Новости в Поставах\n11.06.2022 14.06.2022 postawy128Комментариев нет\nВеданнем гісторыі сваёй малой радзімы, багата накрытымі сталамі і таленавітамі землякамі здзіўлялі журы і гасцей фестывалю ўдзельнікі агляду-конкурсу сельскіх падворкаў «Пастаўшчына — гасцінны край!» Ён традыцыйна ладзіцца падчас музычнага форуму сярод сельскіх Саветаў раёна і набыў такую папулярнасць, што ад ахвотных падзівіцца на крэатыўнае афармленне падворкаў, пачаставацца ўсемагчымымі прысмакамі ніколі не бывае адбою. Штогод абыходзіць падворкі і журы на чале са старшынёй раённага Савета дэпутатаў Пятром Курто.\nСёлета агляд-конкурс быў прысвечаны Году гістарычнай памяці. Непарыўную сувязь пакаленняў, а месцамі і подых даўніны здолелі перадаць усе ўдзельнікі. З дапамогай карт і фотаздымкаў яны праводзілі віртуальныя экскурсіі па роднай зямлі, знаёмілі з архітэктурнай спадчынай, «ажыўлялі» легенды, прэзентавалі ўласныя брэнды. Цікавым было знаёмства з творчасцю знакамітых землякоў і дасягненнямі сельскагаспадарчых прадпрыемстваў, размешчаных на тэрыторыях сельскіх Саветаў. Прэзентавалі прадукцыю ААТ «Навасёлкі-Лучай», знакамітыя варапаеўскія булкі і вырабы народных майстроў. Павольна прагульваліся па ўяўным ландшафтным парку Крыкалы высакародныя «графы» Тышкевічы…\nНакрытыя сталы літаральна ламіліся ад апетытных страў. Ужо толькі гледзячы на іх, як кажуць, пальцы можна было з’есці. Выпечка, дранікі, каўбасы, маласольныя агуркі, сыры, піражкі, юшка — усяго багацця пачастункаў нават не бяруся пералічыць. А на падворку Дунілавіцкага сельскага Савета нават арганізавалі майстар-клас па прыгатаванні фаршыраваных бліноў. І ўсюды ліліся чароўныя гукі музыкі і песень, ладзіліся конкурсы, гульні, радавалі сваёй гасціннасцю гаспадары.\nЖуры найбольш уразіў падворак Юнькаўскага сельскага Савета, які абыграў у сваёй прэзентацыі 100-гадовы юбілей піянерскай арганізацыі, а таксама зрабіў акцэнт на захаванні памяці пра Вялікую Айчынную вайну. Вельмі арганічна ў выступленне юнчан упляліся вершы славутага земляка Уладзіміра Дубоўкі і выступленне дачкі знакамітага груздаўскага музыкі Ванды Мацкевіч. Узнагародай стаў дыплом І ступені і грашовы сертыфікат ад раённай арганізацыі РГА «Белая Русь».\nДругое месца і спецыяльны прыз ад раённай арганізацыі прафсаюзаў АПК у Казлоўшчынскага сельскага Савета. Ён здзівіў не толькі фірменнымі пачастункамі з блакітнай нівы, але і змястоўным віртуальным падарожжам і інтэлектуальным конкурсам. На трэцім месцы Лынтупскі сельскі Савет з «ажыўшай» легендай пра ўзнікненне блакітных азёр, якімі славіцца гэта мясцовасць. Ён узнагароджаны спецыяльным прызам раённага аб’яднання прафсаюзаў. Усе без выключэння сельскія Саветы адзначаны ў асобных намінацыях.\nTagged культура местная власть общество творчество традиции\nВ ассортименте ОАО «Поставымебель» появилась садовая скамейка-трансформер в стиле лофт


У камп'ютарнай лабараторыі фізічнага факультэта ўстаноўлена новая праграма "Рэактарная фізіка, кіраванне і бяспечная эксплуатацыя ядзерных энергетычных установак" для навучання выкладчыкаў і спецыялістаў па бяспечнай эксплуатацыі ядзерных энергетычных установак. Заняткі на трэнажорах дазволяць скараціць тэрмін адаптацыі маладога спецыяліста на працоўным месцы, мадэляваць працу ўсяго энергаблока АЭС, уключаючы рэактарнае аддзяленне. Але самае галоўнае, з дапамогай трэнажораў можна вывучыць розныя рэжымы працы рэактара, у тым ліку з парушэннямі ўмоў яго нармальнай эксплуатацыі. Гэтая праграма была распрацавана ў МІФІ і прадастаўлена БДУ Міжнародным агенцтвам па атамнай энергіі (МАГАТЭ). Падкрэслім, навучанне нашых выкладчыкаў было праведзена пры падтрымцы Нацыянальнага даследчага ядзернага ўніверсітэта "МІФІ" (Масква).\nСтудэнты БДУ ў 2012 годзе атрымалі тэарэтычнае і практычнае навучанне за мяжой. Так, студэнты 4-га курса (фізфак) выканалі цыкл лабараторных работ на ядзерным даследчым рэактары ІР-100 Севастопальскага нацыянальнага ўніверсітэта ядзернай энергіі і прамысловасці, а студэнты 2-га курса (хімфака) там жа вывучылі тэхналогію ядзернага паліва. Студэнты-хімікі 5-га курса БДУ практыкаваліся ў Аб'яднаным інстытуце ядзерных даследаванняў (Расія, Дубна). Акрамя таго, былі арганізаваны практычныя заняткі па праграме "Вымярэнні і методыкі вызначэння актыўнасці пры абыходжанні з радыеактыўнымі адходамі" ў Обнінску (Расія), у Ніжагародскім дзяржаўным тэхнічным універсітэце - "Тэрмадынаміка пераходных і аварыйных рэжымаў рэактарных установак", у УТЦ Балакоўскай АЭС па праграме "Асновы ўліку і кантролю радыеактыўных рэчываў і радыеактыўных адкідаў", а ў Сочы па курсе "Радыяцыйная бяспека і радыяцыйны кантроль".