Увесну 1943 году бальшавікі ўжо цалкам кантралююць лясныя групы ў Налібоцкай пушчы. Працягваюцца напады на навакольныя вёскі. Невядомыя рабуюць сялян і гвалцяць жанчын. Тэрор і страх паглынае ўсё болей ахвяр. Страляць у партызан налібачане баяцца, бо ўначы з лесу можа прыйсці помста і адказваць за аднаго ляснога прышэльца давядзецца цэлым сем’ям, як гэта ўжо не раз бывала. Глядзець склаўшы рукі на тое, як партызаны рабуюць мясцовае насельніцтва – «самаахова» не можа. За бяздзеянне СС-аўцы не раз пагражалі спаліць вёску.\n“Доўгая серыя з кулямёту разарвала пярэднюю сценку пад вокнамі нашага дома і канапу ў іншым канцы пакоя. Кулі затрымаліся на процілеглай сцяне, некалькі сантыметраў над нашымі галовамі. (…) З- за вокнаў даходзіў крык: “Давай, давай, вперёд!”. Мама падбегла да вакна і загаласіла: “Вёска гарыць!”. Я выбег у бялізне на падворак. Над вёскай і мястэчкам дым. Лямант у нашых суседзяў Лукашэвічаў. Два ўзброеныя чалавекі выводзяць з хаты Караля. За мужам бяжыць жонка Поля, за ёй бацькі. Людзі даводзяць Караля да гумна. Гучаць два сухія стрэлы з пісталету”.\n– Ёб тваю маць, сволач…\nПахіляецца, хапае за руку і шукае гадзіннік. Няма …. “пракляты піздзец”. Партызан сцягвае з Альберта штаны і выбягае на двор. Марыся бачыць, як гараць дамы Карневічаў, Лойкаў, Хмараў…


Нунцый у Егіпце: хрысціяне павінны ўспрымаць змены як шанс\n“Хрысціяне ў Егіпце павінны прымаць больш актыўны ўдзел у працэсах змен, якія адбываюцца ў краіне – у інтарэсах усіх грамадзян”. Гэта падкрэсліў Апостальскі нунцый у Каіры і былы кіраўнік Папскай рады па міжрэлігійным дыялогу, арцыбіскуп Майкл Фіцджэральд. "Хрысціяне і мусульмане, як грамадзяне, у роўнай ступені пацярпелі. Мы не можам успрымаць сітуацыю з аднаго толькі пункту гледжання, гэта магчымасць для ўсіх егіпцян змяніць грамадства", - сказаў нунцый.\n"Мы знаходзімся на пераходным этапе, адзначаным нявызначанасцю і надзеяй", - сказаў ён. “Браты мусульмане” з'яўляюцца рухам з даўняй гісторыяй, якая сягае 1928 г. Яны маюць, паводле іерарха, вялікі вопыт і добра арганізаваныя. З іншага боку, прадстаўляюць "не ўсіх мусульман Егіпта", - заўважыў арцыбіскуп Фіцджэральд. Большая часта мусульман належыць да вялікай колькасці іншых рухаў.\nУ цяперашні час шматлікія партыі рыхтуюцца да вераснёвых выбараў. “Я думаю, - сказаў арцыбіскуп - што гэта таксама магчымасць для хрысціян ". Ён таксама паведаміў аб сустрэчы, якая адбылася паміж хрысціянамі і лідэрамі арганізацыі "Браты мусульмане".\n“Што тычыцца перапынення дыялогу паміж Апостальскай Сталіцай і Ісламскім універсітэтам аль-Азхар. - сказаў нунцый - Мы вельмі спадзяемся, што ён хутка можа вярнуца ў рэчышча". Трэба разглядаць гэта ў кантэксце адносін з урадам. Нунцый хоча хутка правесці перамовы з універсітэтам, каб даведацца аб прычынах істнеючай сітуацыі. "Чым актыўней мы будзем весці дыялог, тым лепш. Такім чынам, мы паспрабуем пераканаць іх, што лепш гаварыць адзін з адным, нават калі ў нас ёсць разыходжанні, як разрываць адносіны", - заўважыў арцыбіскуп Фіцджэральд.


Грошы любяць парадак\nОпубликовано: 01.12.2015 15:40:06\nБуйнейшы ў Беларусі Банкаўскі працэсінгавы цэнтр — яго паслугамі карыстаюцца 14 банкаў, якія выпусцілі ў агульнай складанасці амаль дзесяць мільёнаў банкаўскіх картак — прыадкрыў заслону над сваёй працай\nНаўрад ці засталася ў нас сям’я, дзе банкаўская картка не стала б прывычным прадметам ужытку. Сёння ў абарачэнні больш за 12,3 мільёна карт (прырост за год — прыкладна 500 тысяч), а ў 2012-м на руках у насельніцтва картак было толькі 9,9 мільёна. Хто спрачаецца, безнаяўныя плацяжы вельмі зручныя, а магчымасць расплаціцца “пластыкам” ёсць амаль усюды. Атрыманне зарплат, стыпендый, пенсій, паход у магазін, траты ў замежным падарожжы — усё стала больш лёгкім і камфортным. Але гэта для нас працэс надзвычай просты: маўляў, расплаціўся, да прыкладу, за мяжой за сувенір карткай VISA і знай сабе, гуляй далей. А вось для банка — таго, якому належыць карта, і “прымаючага боку” — тут усё толькі пачынаецца. Каб грошы з вашага рахунку паступілі на рахунак атрымальніка, трэба вызначыць, у якога банка ў якой краіне варта спісаць сродкі. Своеасаблівымі масткамі тут і становяцца працэсінгавыя цэнтры, якія апрацоўваюць запыты і даюць адказ, ці ўсё ў парадку з картай, яе нумарам, тэрмінам дзеяння і ці дастаткова наогул ва ўладальніка сродкаў аплаціць пакупку. Прычым міжнародныя плацяжы — толькі адзін са шматлікіх напрамкаў дзейнасці.\nУ некаторых банкаў, да прыкладу, Прыёрбанка ці Белзнешэканамбанка, ёсць свае працэсінгавыя цэнтры, большасць фінансавых устаноў краіны карыстаюцца ў Банкаўскім працэсінгавым цэнтры поўным комплексам паслуг. Ён абслугоўвае каля 78 працэнтаў ад усіх выпушчаных у Беларусі картак і амаль такую ж долю арганізацый гандлю і сэрвісу, дзе ўсталяваны аплатныя тэрміналы, падключаныя да апаратна-праграмнага комплексу цэнтра. Работа тут не спыняецца ніколі: апрацоўваюцца аперацыі па банкаўскіх аплатных картах, падрыхтоўваецца і прадастаўляецца інфармацыя для правядзення міжбанкавых разлікаў, падключаюцца да сістэм кіравання банкаматы, інфакіёскі і тэрміналы. Сістэмы апрацоўкі дадзеных цэнтра працуюць кругласутачна 365 дзён у годзе, у суткі тут апрацоўваецца да 5,5 мільёна запытаў на правядзенне аперацый. Акрамя гэтага, менавіта тут персаналізуюць больш за 10.000 банкаўскіх картак у дзень — на магнітную паласу і ў мікрапрацэсар запісваецца неабходны набор дадзеных аб карце і яе трымальніку. Працуюць і з бескантактнымі картамі, якія не трэба счытваць з дапамогай тэрмінала, дастаткова паднесці да спецыяльнага рыдара — і аплата завершана за пару секунд. Спецыялісты прагназуюць: з павелічэннем колькасці такіх тэрміналаў у якасці інструмента плацяжу ўсё часцей будуць выкарыстоўвацца мабільныя тэлефоны, наручныя гадзіннікі ды іншыя ўстройствы, дзе магчымы мікрапрацэсар з бескантактным інтэрфейсам.\nРолю грамадскай прыёмнай тут адыгрывае кантакт-цэнтр, або, як яго яшчэ называюць, служба сэрвісу кліентаў. Толькі ўявіце: за месяц адзін аператар апрацоўвае больш за 10 тысяч званкоў! А ўсяго кантакт-цэнтр прымае 450 — 490 тысяч званкоў штомесяц. Абсталявана 40 рабочых месцаў, але калі днём у гадзіны найбольшай загружанасці працуюць усе аператары, то ўначы, калі званкоў не так шмат, спраўляюцца некалькі. Работнікі кантакт-цэнтра па званку карыстальніка могуць заблакіраваць картку, калі яна згубілася, або, наадварот, разблакіраваць, напрыклад, пасля тройчы няправільна ўведзенага ПІН-кода. Тут падкажуць і астатак па рахунку, удакладняць, ці паспяхова была праведзена якая-небудзь аперацыя з картай, калі вы не ўпэўненыя ў гэтым. Акрамя іншага, служба сэрвісу кліентаў прадастаўляе паслугі гандлёвай сеткі: арганізацыі гандлю і сэрвісу могуць даведацца аб продажы абсталявання, пакінуць заяўку на рамонт тэрмінала і таму падобнае. Але інфармацыйнай падтрымкай справа не абмяжоўваецца, важны напрамак дзейнасці — пашырэнне сеткі прыёму картак. Цэнтр забяспечвае ў краіне развіццё інфраструктуры: пастаўляе банкам ды іншым прадпрыемствам тэрміналы і банкаматы. І ў прадпрыемстваў гандлю і сэрвісу, уключаючы ІП, ёсць магчымасць выбраць аптымальную схему атрымання і абслугоўвання абсталявання з улікам сваіх магчымасцяў і планаў. Ёсць і спецыяльныя прапановы для малога бізнесу: адносна недарагія мабільныя тэрміналы, так званыя M-POS, якія працуюць пры падключэнні да смартфона і інтэрнэту. Дарэчы, у Банкаўскага працэсінгавага цэнтра ўжо 19 рэгіянальных прадстаўніцтваў у абласных цэнтрах ды іншых буйных гарадах краіны...\nА яшчэ тут супрацьстаяць усякага роду спробам несанкцыянаванага выкарыстання банкаўскіх картак.\nА вось як гэта ажыццяўляецца, расказвае намеснік генеральнага дырэктара Банкаўскага працэсінгавага цэнтра Алена Адзіночанка. У цэнтры штодня працуе група рызыка-аналітыкаў, якія пры дапамозе спецыялізаванага праграмнага забеспячэння выяўляюць падазроныя аперацыі. Як гэта працуе? Просты прыклад: па картцы аперацыя здзяйсняецца ў Беларусі, а праз гадзіну — у Сінгапуры. І гэта адбываецца не праз інтэрнэт, а ў звычайным магазіне або банкамаце. Відавочна, што дабрацца з Беларусі ў Сінгапур за такі кароткі час немагчыма, значыць, тут папрацаваў ашуканец. У гэтай сітуацыі мы блакіруем картку кліента і паведамляем у банк. Або, напрыклад, пры аналізе ашуканскіх аперацый можа высветліцца, што ў якой-небудзь краіне ў вялікіх аб’ёмах крадуць дадзеныя ўладальнікаў картак. Тады ёй прысвойваецца статус краіны з высокім узроўнем рызыкі. І калі за межамі Беларусі здзяйсняюцца аперацыі на вялікія сумы па карце, якая была заўважана ў краіне з такім статусам, то падобныя аперацыі адносяцца да катэгорыі падазроных. Варта нашым сістэмам выявіць такія выпадкі, як картка блакіруецца, а мы неадкладна інфармуем банк аб неабходнасці правядзення разбору...\nНа 1 ліпеня 42,7 працэнта эмітаваных у краіне банкаўскіх карт — гэта карткі БЕЛКАРТ, 43,8 працэнта — VISA, 13,5 працэнта — Mаstercard. А зусім хутка завершыцца праект па падрыхтоўцы новых для Беларусі карт — American Express. Дзякуючы гэтаму мы атрымаем доступ да дадатковых паслуг. Што цікава, калі ў 2009 годзе толькі 41 працэнт аперацый па картах быў безнаяўным, то сёння — 75 працэнтаў ад агульнай колькасці.


Новополочане громко заявили о себе на международном конкурсе «Золотая мечта»\nНовапалачане гучна заявілі пра сябе на Міжнародным фестываліконкурсе мастацтваў «Залатая мара» (г.Магілёў). У намінацыі «Народны вакал» вылучыліся салісты ўзорнага ансамбля танца і песні «Прыдзвінскія россыпы» Цэнтра культуры пад кіраўніцтвам Нэлі Бароўскай. Раман Караленка заваяваў дыплом III ступені, Анастасія Крывец адзначана дыпломам удзельніка.\nРоссып узнагарод з гэтага конкурсу прывезлі навучэнцы Наваполацкага музычнага каледжа. У намінацыі «Народная музыка» дыплом лаўрэата І ступені заваявала Ганна Матвейка. Другую прыступку конкурснага п’едэстала заняў Сцяпан Аляксандровіч. Такой жа ўзнагароды ў намінацыі «Эстрадная музыка» дамагліся Дзяніс Ясіновіч, Дар’я Аўласенка і Вадзім Шахманаў. А вось Арцём Герцык стаў лаўрэатам І ступені ў гэтай жа намінацыі. Удала з’ездзілі і вакалісты: Ірына Іршонак – лаўрэат першай ступені, Валерыя Тадасіева, Яна Салаўёва – другой, Анастасія Зянкевіч – трэцяй. Вакальны ансамбль «Лаўрыта» (кіраўнік Маргарыта Крупянько) адзначаны дыпломам І ступені, а юная выхаванка дзіцячай музычнай школы пры каледжы Варвара Бароўская – дыпломам удзельніка.\nНайбольшага поспеху на «Залатой мары» дасягнулі інструментальны ансамбль «Свая ігра» пад кіраўніцтвам Леаніда Маліноўскага і фальклорны ансамбль «Вербіца» (кір.Марына Лубчонак), якія сталі ўладальнікамі Гран-пры конкурсу ў розных намінацыях.


У Бешанковіцкім раёне сярэдні заробак працягвае расьці. У верасьні ён склаў 797,4 рубля\nАле калі ў цэлым па краіне ён складае крыху больш за 1100 рублёў, то ў Бешанковіцкім раёне ён не дацягнуў і да 800 рублёў. І хаця ў будучыні ўлады абяцаюць ўзяцца за «адсталыя» раёны, Бешанковіцкага «перадавога» сярод іх няма.\nЗа верасень па краіне сярэдні заробак зьнізіўся. Зьнізіўся ён і ў 74 раёнах Беларусі з 118.\nБешанковіцкі ж раён жа пакрысе ўзьнімаецца па лесьвіцы адстаючых. Калі ў траўні ён займаў 18-е месца "знізу", то ў верасьні ўжо ўзьняўся на 23-е месца. То-бок раён займае цяпер 96-е месца сярод 118 раёнаў рэспублікі.\nКалі ў лютым сярэдні заробак у Бешанковіцкім раёне складаў 624 рублі, то зараз ён складае 797 рублёў. (+173 рублі!)\nУ Віцебскай вобласьці мы займаем 9-е месца "знізу" пасля Шаркаўшчынскага (701,7), Мёрскага (721,1), Вушацкага (755,3), Гарадоцкага (766,2), Шумілінскага (779,7), Браслаўскага (788,6), Сенненскага (793,8) і Расонскага (795,3) раёнаў.\nАле ж у нашых суседзей лепельцаў сярэдні заробак у верасьні склаў 855,8 рубля, у Чашніцкім раёне - 943,2.\nНайвышэйшы заробак па краіне каторы месяц у Салігорскага раёна. І хаця ён зьнізіўся за месяц на 352,6 рубля, усё роўна складае 1526,5.\nУ горадзе Віцебску сярэдні заробак атрымаўся 1000, 2 рубля.


Аналіз забойстваў на Маладзечаншчыне: сёлета іх удвая больш, чым летась – RH.by\nАналіз забойстваў на Маладзечаншчыне: сёлета іх удвая больш, чым летась\n17 снежня 2012 г.\nПракурор раёна Роберт Зубаіраў патлумачыў, адкуль такія лічбы, у чым памыліліся праваахоўныя органы і якой дапамогі жыхароў не хапае пракуратуры.\nЛетась наўмысных забойстваў на Маладзечаншчыне было чатыры. Сёлета іх у два разы больш.\nПалова адбылася ў горадзе, палова – у сельскай мясцовасці. Шэсць з іх здарылася ў памяшканнях.\nПрычынай пяці забойстваў стаў бытавы канфлікт.\nНе абышлося і без алкаголю. Пяцёра забойцаў здзейснілі злачынства, калі былі нецвярозыя. У чатырох выпадках нецвярозымі былі пацярпелыя. Яшчэ ў трох злачынца і пацярпелы пілі разам незадоўга да здарэння.\nЗабіў за дзіця\nСёлета 7 красавіка 30-гадовы нецвярозы маладзечанец забіў хлопца.\nНецвярозы мужчына даведаўся ад сваёй сужытніцы, што яго гадавалая дачка вывалілася з дзіцячай каляскі. Яна абвінаваціла ў гэтым хлопцаў, якія стаялі непадалёк. Ён не стаў разбірацца і проста збіў аднаго з іх, які таксама быў нецвярозы.\nХлопец памёр ад адкрытай цяжкай чэрапна-мазгавой траўмы.\nАбвінавачаны дагэтуль меў некалькі судзімасцяў. На момант злачынства нідзе не працаваў.\nПрычына – сварка\nУ шасці выпадках прычынай забойства была сварка.\nТры з іх здарыліся з-за сямейных канфліктаў. У трох іншых выпадках злачынца і пацярпелы зусім не былі знаёмыя.\nДва забойствы адбыліся з-за карыслівых мэтаў.\nЖахлівая смерць ля Лазаўца. Міліцыя шукае відавочцаў\nАртыкул пад такім загалоўкам выйшаў у газеце 16 красавіка.\nЗа дзень да гэтага загінулую жанчыну знайшлі недалёка ад гарадскіх маладзечанскіх могілак, што каля вёскі Лазавец. У яе быў праламаны чэрап.\nЖанчына ляжала пад бярвеннем. Недалёка знайшлі адкрыты пусты кашалёк. Яна прыязджала на могілкі, каб навесці парадак на магіле свайго мужа.\nАбвінавачанаму 33 гады. Ён пацвердзіў, што спачатку збіў жанчыну, а потым забраў з кашалька ўсе грошы.\nМужчына неаднойчы судзімы. Працаваў, з месца жыхарства і працы на яго ніхто не скардзіўся.\nЧасцей забіваюць ноччу\nДва злачынствы адбыліся днём, адно – вечарам, астатнія пяць – ноччу.\nЗарэзалі касірку букмекерскай канторы\nБеспрацоўны 24-гадовы малады чалавек 24 жніўня каля 22 гадзін забіў касірку букмекерскай канторы і забраў з касы 13 мільёнаў рублёў.\nПрыкладна праз 10 хвілін падазронага ў злачынстве затрымалі з гэтымі грашыма. Яны былі ў крыві.\nАбвінавачаны дагэтуль меў чатыры судзімасці за крадзяжы.\nЯму выдалі накіраванне ў цэнтр занятасці, але ён туды не прыйшоў. Жыў на выпадковыя заробкі.\nЧаму расце злачыннасць\n– І ў органах унутраных спраў, і ў мясцовых органах выканаўчай улады няма выразна наладжанай сістэмы прафілактыкі правапарушэнняў, – кажа пракурор Маладзечанскага раёна Роберт Зубаіраў. – Трэба, каб прафілактычныя мерапрыемствы праводзілі і з тымі людзьмі, якія яшчэ маюць не знятыя судзімасці, не працуюць ці вядуць антысацыяльны лад жыцця. Такая праца пачалася паўгода таму. Людзей ставяць на ўлік, ім дапамагаюць знайсці працу.\nУжо знайсці працу дапамаглі 39 людзям.\nАдзінаццаць чалавек накіраваныя на лячэнне ад алкагалізму. Пяцёра прайшлі такі курс добраахвотна за кошт прадпрыемстваў, на якіх яны працуюць. Яшчэ чатыры – за свае грошы.\nЗнойдзена шэсць сямей, у якіх муж злоўжывае спіртным і б’е жонку. З імі праведзеныя прафілактычныя размовы.\nАдной праблемнай сям’і выдзелілі жыллё. Яшчэ адной дапамаглі адрамантаваць дом. Але ў большасці пытанні з жыллём і медыцынскім забеспячэннем раней судзімых людзей нявырашаныя.\n– Часта работнікі органаў унутраных спраў проста накіроўваюць людзей з месцаў пазбаўлення волі ў цэнтры занятасці, каб яны знайшлі сабе працу, – дадае Роберт Зубаіраў. – Далейшым іх лёсам ніхто не цікавіцца і паводзіны не кантралююцца.\nПартрэт патэнцыяльнага забойцы\n2. Злоўжывае алкаголем\n3. Раней меў судзімасці\n4. Неадэкватныя паводзіны\n– Не бойцеся звяртацца ў пракуратуру, калі вы бачыце, што ваш сусед ці знаёмы п’е ці неадэкватна сябе паводзіць, – запэўнівае Роберт Зубаіраў. – Не думайце, што вы яго здасьце. Звярнуўшы на гэтага чалавека ўвагу праваахоўных органаў, вы можаце папярэдзіць жудаснае злачынства.\nПапярэдні артыкулБальным танцам вучыцца ніколі не позна (+відэа)\nНаступны артыкулНе выкідайце шыны і лямпы ў смецце


Лукашэнка: БДУФК стаў сапраўдным цэнтрам падрыхтоўкі высакакласных спецыялістаў спартыўнай галіны | Апошнія падзеі ў Беларусі - прамовы і інтэрв’ю | Belarus.by\n26 кастрычніка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт фізічнай культуры за 80 гадоў свайго існавання стаў сапраўдным цэнтрам падрыхтоўкі высакакласных спецыялістаў спартыўнай галіны. Аб гэтым гаворыцца ў віншаванні Прэзідэнта Беларусі, Прэзідэнта Нацыянальнага алімпійскага камітэта Аляксандра Лукашэнкі ў сувязі з 80-годдзем ВНУ, якое зачытаў сёння намеснік прэм'ер-міністра Васіль Жарко, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nЗа доўгія гады вядучая спартыўная ВНУ Беларусі дала пуцёўку ў жыццё больш як 30 тыс. спецыялістаў, якія ўносяць дастойны ўклад у развіццё спорту вышэйшых дасягненняў і фізічнай культуры, фарміраванне здаровага ладу жыцця насельніцтва. У віншаванні таксама гаворыцца, што разам са сваё галоўнай задачай - падрыхтоўкай спецыялістаў, здольных сказаць новае слова ў спорце і навуцы, універсітэт і ў далейшым прадоўжыць работу па выхаванні маладога пакалення, сапраўдных патрыётаў сваёй краіны.\nБіяграфія спецыялізаванай навучальнай установы пачалася з невялікага фізкультурнага тэхнікума, у якім займалася ўсяго толькі некалькі дзясяткаў навучэнцаў. У 1937 годзе Беларускі тэхнікум фізкультуры быў пераўтвораны ў інстытут фізічнай культуры БССР.\nСёння БДУФК - вядучая і буйнейшая навучальная ўстанова па падрыхтоўцы кадраў у галіне фізічнай культуры, спорту і турызму. БДУФК даў магчымасць зрабіць паспяховую спартыўную кар'еру не аднаму дзясятку чэмпіёнаў і прызёраў Алімпійскіх гульняў, сусветных і еўрапейскіх пяршынстваў. У свеце добра вядомы імёны шматразовых чэмпіёнаў і прызёраў Алімпіяд, чэмпіянатаў свету і Еўропы Рамуальда Кліма, Міхаіла Крываносава, Аляксандра Мядзведзя, Алены Бяловай, Віктара Сідзяка, Віталя Шчэрбы, Марыны Лобач, Вадзіма Махнёва, Кацярыны Карстэн, Яніны Карольчык, Эліны Зверавай, Аляксандра і Андрэя Багдановічаў, Аляксея Грышына, Дзмітрыя Дашчынскага, Вікторыі Азаранка, Аляксандры Герасімені, Любові Чаркашынай і іншых праслаўленых атлетаў і трэнераў, чый лёс звязаны з БДУФК.\nМіністр спорту і турызму Аляксандр Шамко адзначыў, што БДУФК з'яўляецца сапраўднай кузняй трэнерскіх кадраў, шмат спецыялістаў рыхтуецца ў сферы спартыўнага менеджменту, фізкультуры і турызму. Міністр таксама падкрэсліў, што ў гэтыя дні праходзіць не толькі ўшаноўванне выкладчыкаў і студэнтаў ВНУ - сёння ў БДУФК адкрылася навукова-практычная канферэнцыя "Сістэма падрыхтоўкі спартыўнага рэзерву". У ёй удзельнічаюць больш за 500 спецыялістаў спартыўнай галіны, прычым не толькі беларускіх, але і замежных. Гэта маштабная падзея дапаможа трэнерам абмяняцца вопытам, даведацца нешта новае з практыкі калег. Тэма падрыхтоўкі спартыўнага рэзерву вельмі актуальная для ўсіх краін. Вядучыя спартыўныя дзяржавы могуць выбіраць юных атлетаў з вялікай колькасці жадаючых займацца спортам, а такія краіны, як Беларусь, працуюць па прынцыпе "не колькасцю, а ўменнем". Менавіта дзякуючы такому падыходу Беларусь, не валодаючы вялікім людскім рэсурсам, уваходзіць у топ-20 па ўзроўні развіцця спорту высокіх дасягненняў. І таму, каб заставацца на высокім узроўні, беларускім спецыялістам трэба прадаўжаць карпатліва шукаць і раскрываць патэнцыял будучых спартыўных зорак, падкрэсліў Аляксандр Шамко.


Язэп Сажыч — Вікіпэдыя\nЯзэп Сажыч (5 верасьня 1917, в. Гарадзечна, сёньня Наваградзкі раён — 19 лістапада 2007, Эн-Арбар, штат Мічыган, ЗША) — беларускі грамадзка-палітычны дзяяч, вайсковец.\n5 верасьня 1917(1917-09-05)\nГарадзечна, сёньня Наваградзкі раён\n19 лістапада 2007(2007-11-19) (90 гадоў)\nSaint Clair Shores, Мічыган, ЗША\nЯзэп Сажыч, Алена Сажыч\n2 Дзяцінства й маладосьць\n3 Падчас другое сусьветнае вайны\n4 На эміграцыі\nСям’я Сажычаў паходзіла зь Нягневічаў пад Шчорсамі. Дзед Язэпа Тамаш, адслужыўшы ў войску 25 гадоў, атрымаў дзьве дзесяціны зямлі каля Наваградку. Бацька Язэпа, Сымон Сажыч, які меў 4 дзяцей, напачатку 20 ст. паехаў на заробкі ў ЗША, дзе жыў у Нью-Ёрку, развозіў піва. За заробленыя грошы накіраваў старэйшага сына ў вышэйшую народную вучэльню ў Наваградку. Даведаўшыся, што жонка памерла, вярнуўся на Беларусь, дзе, дакупіўшы зямлі, ажаніўся з маці Язэпа — Верай Дарашэвіч. Памёр у 1919 ад гішпанкі.\nСкончыў польскую гімназію ў Наваградку, дагэтуль пэўны час навучаўся ў беларускай гімназіі. У 1938 мабілізаваны ў польскае войска, дзе быў пасланы навучацца ў школе падхаружых у Торуні, якую скончыў у званьні сяржанта.\nПадчас другое сусьветнае вайныРэдагаваць\nУдзельнік нямецка-польскае вайны 1939 ад самага яе пачатку, камандзір узводу. 14 верасьня быў цяжка паранены ды трапіў у нямецкі палон. Быў пераведзены ў шпіталь у Лодзі, адкуль празь Беласток і Баранавічы вярнуўся ў Наваградак. Працаваў скарбнікам у сельпо, пасьля паступіў на ўлікова-эканамічны факультэт Львоўскага ўнівэрсытэту. З нападам Нямеччыны на Савецкі Саюз быў мабілізаваны ў Чырвоную Армію, але дэзэртаваў і вярнуўся ў Львоў. Супрацоўнічаў з Арганізацыяй украінскіх нацыяналістаў, працаваў у харчовай краме.\nПазьней вярнуўся ў Наваградак, дзе ўдзельнічаў у арганізацыі беларускіх вайсковых адзінак. Служыў у Беларускай дапаможнай паліцыі. Улетку 1942 прызначаны камэндантам падаафіцэрскае школы Беларускае народнае самапомачы. У лютым 1943 на загад Франца Кушаля зарганізаваў у Лідзе Беларускі батальён чыгуначнай аховы, удзельнічаў у яго фармаваньні ў Маладэчне, Стоўпцах, Баранавічах. Ад ліпеня 1943 таксама выкладаў у афіцэрскай школе ў Менску. Пасьля таго, як напрыканцы 1943 немцы адсунулі ад кіраваньня беларускіх афіцэраў, стаў афіцэрам прапагандавага батальёну. Напачатку 1944 увайшоў у Беларускую краёвую абарону, кіраваў ротай. У чэрвені 1944 удзельнічаў у ахове Другога Ўсебеларускага кангрэсу, тады ж уступіў у Беларускую незалежніцкую партыю.\nЗь ліпеня 1944 — на эміграцыі. Быў перавезены на францускую мяжу, у Саарбрукен. Там атрымаў загад пры першай магчымасьці з падначаленымі перайсьці да францускіх партызанаў і ўсталяваць зь імі кантакты ад імя падпольных беларускіх уладаў. Калі пра гэта даведалася СД, быў пераведзены ў Бэрлін. Удзельнічаў у стварэньні беларускага дэсантнага батальёну Дальвіц, увайшоў у склад 1-га кадравага батальёну БКА. У Баварыі выконваў функцыі камэнданта афіцэрскае школы 30-е грэнадэрскае дывізіі Вафэн-СС (1-е беларускае). Напярэдадні заканчэньня вайны пасьпеў яшчэ прайсьці курсы ў нямецкай афіцэрскай школе ў Растоку.\nСканчэньне вайны сустрэў у Цюрынгіі, там і ажаніўся з Барбарай Мазурай. Даведаўшыся, што Цюрынгія пераходзіць у савецкую зону акупацыі, перабраўся зь сям’ёй у Гесэн. Там у яго нарадзілася дачка Алена. Вывучаў мэдыцыну ў Марбурскім унівэрсытэце, адначасова працаваў на сухотнай станцыі.\nУ 1950 з дыплёмам лекара выехаў у ЗША. Працаваў анэстэзіёлягам, два гады вывучаў анэстэзію. У 1961 у яго нарадзіўся сын Язэп (у будучым пратэстанцкі місіянэр). Стаў адным з заснавальнікаў аддзела Беларуска-амэрыканскага задзіночаньня ў штаце Мічыган, заарганізаваў там праваслаўную парафію Сьвятога Духа. У 1952 прызначаны палкоўнікам беларускага войска. З 1953 — сябра Рады БНР. Заснаваў аддзел Згуртаваньня беларускіх вэтэранаў у Дэтройце, выконваў абавязкі сакратара ў справах вэтэранаў пра Радзе БНР. У 1982—1997 — старшыня Рады БНР. У сакавіку 1993 удзельнічаў у сьвяткаваньні 75-е гадавіны незалежнасьці Беларусі ў Менску.Памёр 19 лістапада 2007 году ў Saint Clair Shores, Мічыган. Пахаваны на беларускіх могілках у Іст-Брансьвіку (Нью-Джэрзі, ЗША).\n^ Старшыня Рады БНР Язэп Сажыч\nЯзэп Сажыч — адзіны з былых старшыняў Рады БНР, які цяпер жыве. Інтэрвію на «Радыё Свабода»\nСажыч Язэп (бел.) // Запісы. — Нью-Ёрк - Менск: БІНіМ, 2014. — № 37. — С. 191.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Язэп_Сажыч&oldid=2236959»\nАпошняе рэдагаваньне ў 05:52 18 ліпеня 2021\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 18 ліпеня 2021 году ў 05:52.


Навукі аб духу — каштоўнасць важкая\nУ НАН Беларусі прайшоў круглы стол па гуманітарных навуках\nПраблемы развіцця гуманітарных навук, уклад навукі ў эканамічнае і сацыяльнае развіццё грамадства, выхаванне ў падрастаючага пакалення пачуцця духоўнасці і патрыятызму, фарміраванне нацыянальнай ідэі былі ў цэнтры ўвагі вядучых навукоўцаў-гуманітарыяў краіны. У Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі іх сабраў круглы стол «Гуманітарныя навукі: дасягненні і перспектывы», прымеркаваны да 85-годдзя НАН Беларусі.\nНа форуме падкрэслівалася, што навуковыя даследаванні інстытутаў Аддзялення гуманітарных навук і мастацтваў Акадэміі навук выключна важныя для паспяховага сацыяльна-эканамічнага і грамадска-палітычнага развіцця краіны. Яны не толькі фарміруюць беларускі погляд на развіццё гісторыі і культуры, нацыянальную ідэнтычнасць, але і спрыяюць захаванню і ўмацаванню асноў беларускай дзяржаўнасці. Яны закліканы сцвярджаць у грамадскай свядомасці ідэі, што ў беларускага народа вялікае мінулае і яго гістарычнае прызначэнне — здабыць вялікую будучыню, стварыць моцную і квітнеючую дзяржаву.\nЯк падкрэсліў старшыня прэзідыума акадэміі акадэмік Уладзімір Гусакоў, навуковая і грамадская значнасць гісторыка-культурнай спадчыны Беларусі бясспрэчная. Таму дзяржава надае такую вялікую ўвагу яе падтрыманню, папулярызацыі і практычнаму выкарыстанню. Захаванне археалагічных і архітэктурных аб’ектаў у сучасным свеце разглядаецца як адно з найважнейшых напрамкаў глабальнай культурнай палітыкі, як неад’емная норма пры вырашэнні задач сучаснага развіцця. Цывілізаваны свет імкнецца забяспечыць фізічную захаванасць гісторыка-культурнай спадчыны, зыходзячы з таго, што матэрыялізаваная гісторыя — сведчанне культурнага багацця і глыбіні нацыянальнай гісторыі.\nУ выніку навуковых даследаванняў гісторыкаў, археолагаў, этнографаў і мастацтвазнаўцаў у краіне назапашаны велізарны факталагічны матэрыял, выяўлены тысячы новых гістарычных крыніц, сотні помнікаў археалогіі, вызначаны іх культурна-храналагічныя асаблівасці, праведзены шырокамаштабныя комплексныя палявыя даследаванні ў Мінску і ва ўсіх абласцях краіны. Апублікаваны сотні манаграфій, зборнікаў, навуковых прац, падручнікаў, даведачна-інфармацыйных выданняў, тысячы навуковых, энцыклапедычных і навукова-папулярных артыкулаў у Беларусі і за мяжой. І вельмі важна, што ў апошнія гады фундаментальныя даследаванні гуманітарыяў усё больш носяць ярка выяўленую практычную накіраванасць.\nРазам з тым, адзначалі ўдзельнікі пасяджэння, сёння з’яўляецца актуальнай і вострай праблема падтрымання і захавання гісторыка-культурнай спадчыны, і ў першую чаргу археалагічных помнікаў і аб’ектаў архітэктуры. І тут навукоўцам патрэбна дапамога дзяржавы, асабліва ў вырашэнні пытанняў стварэння адзінай археалагічнай карты краіны, інвентарызацыі гісторыка-культурных каштоўнасцей, удасканалення Дзяржаўнага спіса гісторыка-культурнай спадчыны Рэспублікі Беларусь, аховы помнікаў археалогіі і прававой адказнасці за іх разбурэнне.\nАсабліва неабходна ўзмацненне барацьбы з «чорнымі капальнікамі», як робіцца гэта ў Расіі, дзе прымяняюцца даволі жорсткія меры да рабаўнікоў нацыянальнага багацця. Адэкватныя меры трэба прымяняць і ў Беларусі, каб мясцовыя «чорныя капальнікі» і іх памочнікі, вандалы з суседніх краін не наносілі непапраўную шкоду нашаму нацыянальнаму здабытку.\nУ ліку самых вострых праблем навукоўцы ВНУ называлі таксама скарачэнне гадзін па сацыяльна-гуманітарных дысцыплінах. У новай канцэпцыі аптымізацыі зместу структуры і аб’ёму сацыяльна-гуманітарных дысцыплін ва ўстановах вышэйшай адукацыі, якая распрацавана ў Міністэрстве адукацыі, колькасць вучэбных гадзін у параўнанні з папярэднім стандартам 2008 года скарочана амаль удвая, што, на думку навукоўцаў, недапушчальна. Тым больш, калі гаворка ідзе аб падрыхтоўцы дыпламаваных спецыялістаў-гуманітарыяў, педагогаў.\nДля вырашэння гэтай вострай праблемы прапаноўваліся меры, якія павінны знізіць негатыўны эфект так званай аптымізацыі. У іх ліку, напрыклад, аднаўленне работы агульнаўніверсітэцкіх метадычных семінараў па сацыяльна-гуманітарных навуках, паляпшэнне змястоўнага боку выкладання, фарміраванне вучэбна-метадычных электронных комплексаў. І яшчэ ВНУ разлічваюць на больш эфектыўную дапамогу навукоўцаў НАН Беларусі, і такая падтрымка, як запэўнілі калег навукоўцы-гуманітарыі акадэміі, будзе ўзмоцнена.


11/12/2018 Сельская праўда Калейдаскоп, Культура 0\nСНОЎ ЗАГАДКАВЫ свет, што прыходзіць з падсвядомасці і жыве паралельна рэчаіснасці, узбагачаючы яе…\nСны спрыяюць творчасці і нават навуцы (многім, мабыць, вядома, што знакамітая перыядычная табліца пабачылася Дзмітрыю Мендзялееву, калі вочы вучонага змежавала стома. Аднак не будзем забываць — перад тым Дзмітрый Іванавіч доўга працаваў над ёю, а сон толькі высвеціў тое, чаму былі прысвечаны гады пошукаў і адкрыццяў).\nЯшчэ часцей гэтак адбываецца ў паэтаў і празаікаў. Нярэдка трапяткая лёгкакрылая Муза прыносіць творцам натхненне ды новыя цікавыя сюжэты, калі душа бачыць сны…\nМенавіта такую назву атрымала літаратурна-музычная вечарына, што праводзілася напрыканцы лістапада ў Брэсцкай гарадской бібліятэцы імя Аляксандра Пушкіна. На пачэсным месцы змяшчалася кніжная выстава “Вершы павінны сніцца паэту”. Сапраўдным аздабленнем імпрэзы сталі яркія слайды “Карціны сну”, што дэманстраваліся на экране, і музычныя нумары ў выкананні Надзеі Чэчалевай. Дзяўчына з Жабінкі не толькі падносіла свае песенныя падарункі — запамінальныя творы “Мой сон” і “Беларусь”, але й гожа музіцыравала на фартэпіяна, выконваючы танга “Арамат жанчыны”.\nДырэктар бібліятэкі Святлана Гарадзецкая на правах гаспадыні ўтульнага салона з задавальненнем прадставіла запрошаных гасцей: берасцейскіх пісьменнікаў Таццяну Дземідовіч, Анатоля Бензерука, Зінаіду Дудзюк, Любоў Красеўскую. Менавіта Любові Мікалаеўне давялося далей весці зацікаўленую сустрэчу чытачоў з аўтарамі кніг.\nКожны прыгадаў тыя жыццёвыя варункі, калі менавіта сны рабіліся штуршком у творчасці, падказваючы калізіі новых вершаў, нарысаў, апавяданняў, нават паэм.\nТаццяна Дземідовіч прачытала вясёлую замалёўку, навеяную дрымотамі. Хоць найчасцей для яе ўласна так званыя прарочыя сны звязаны ў жыцці з пэўным неспакоем і прадчуваннем нечага трывожнага. Таццяна Анатольеўна заўважыла, што і ў класічнай, і ў сучаснай літаратуры сны прадстаўлены вельмі шырока. Яны могуць быць мастком для развіцця дзеі, для пераходу яе, нібыта на своеасаблівай машыне часу, з сённяшняга дня ў мінулае, узбагачаючы твор, звязваючы розныя яго часткі.\n— Мне доўга сніўся сон, што я еду на самакаце, — з усмешкай падзялілася Зінаіда Дудзюк, — так па жыцці і атрымліваецца: сама сябе качу!\nІ “дакацілася”, трэба сказаць, да шматлікіх узнагарод за літаратурную дзейнасць (апошняя па часе перамога — падчас Дня беларускага пісьменства ў Янаве). У скарбонцы вядомай паэтэсы, празаіка, драматурга больш за тры дзясяткі кніг, выдадзеных у Беларусі, Расіі, Канадзе. Асобна спынілася яна на адным з апошніх сваіх раманаў, у якім паказана жыццё заходніх беларусаў з вёскі Крачкі. (Правобразамі герояў кнігі сталі жыхары жабінкаўскай вёскі Рачкі).\n— Сняцца часам мне і сябровачкі мае Жэня Янішчыц, Ніна Мацяш, што паляцелі ў вырай на творчым узлёце, — згадала Зінаіда Іосіфаўна і прачытала верш, прысвечаны ім.\nАнатоль Бензярук, у сваю чаргу, прыгадаў прафесара Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы Міхася Ткачова. Той таксама пражыў кароткае і яркае жыццё, пакінуўшы пасля сябе плеяду вучняў, якія і сёння паспяхова дзейнічаюць на ніве гісторыі і археалогіі. Міхася Аляксандравіча пісьменнік лічыць сваім добрым настаўнікам. З вуснаў Анатоля Расціслававіча, які шмат гадоў прысвяціў вывучэнню драмлёўскай трагедыі, удзельнікі вечарыны пачулі апавяданне “У прадчуванні”, прысвечанае 183 жыхарам нашай вогненнай вёскі, знішчанай карнікамі 11 верасня 1942 года. Гэты сон, які мроіцца адной з загінулых, моцна крануў прысутных.\nСны прыносяць многа падказак у творчасці і для Любові Красеўскай. Зараз яна прачытала ўрыўкі з паэмы, дзе аўтарка вядзе дыялог з лірычным героем, які прыходзіць уначы. У аснове твора — тое, што сапраўды было перажыта ў жыцці. Герой паэмы загінуў у неспакойныя дзевяностыя, але пра ягоную смерць паэтка даведалася толькі ў 2002-м.\n— І вось ужо тры гады, як я не бачу яго ў снах. Мабыць, да ягонай душы дайшлі нарэшце мае паэтычныя радкі, і яна назаўжды развіталася з Зямлёю.\nНа здымках: у час вечарыны; за фартэпіяна — наша зямлячка Надзея ЧЭЧАЛЕВА.


Пятніца 13-га – удачны дзень на ActiveCloud: усе паслугі са зніжкай 13%\nГалоўная »Аб кампанii »Навiны »Пятніца 13-га – удачны дзень на ActiveCloud: усе паслугі са зніжкай 13%\nЯкімі б трывалымі ні былі забабоны адносна «нешчаслівай» пятніцы 13-га, ActiveCloud не палохаецца гэтай даты, а наадварот, лічыць, што перад Новым годам кожны дзень снежня павінен радаваць. Таму было вырашана даць старт нашым пераднавагоднім акцыям менавіта 13.12.13.\nЗ 00:00:01 да 23:59:59 13 снежня 2013 года абсалютна ўсе могуць замовіць любыя паслугі ActiveCloud са зніжкай 13%. Акцыя распаўсюджваецца як на новыя замовы, так і на працяг існуючых падпісак. Колькасць паслуг для замаўлення са зніжкай не абмежавана!\nСпяшайцеся, у вас ёсць толькі адзін удачны дзень, каб скарыстацца спецыяльнай прапановай! Каб замовіць паслугу са зніжкай 13% у гэты дзень, выкарыстайце прома-код: GoodFriday13FR.\nПроста ўвядзіце яго ў спецыяльнае акенца пры замаўленні нашых паслуг на сайце або ў панэлі кіравання.\nУвага! Калі вам неабходна налічыць дадатковыя юніты са зніжкай, звярніцеся ў аддзел продажу ActiveCloud, і нашы менеджары аператыўна выдадуць вам рэсурсы ў адпаведнасці з умовамі акцыі.\nСачыце за новымі навагоднімі прапановамі нашай кампаніі і не ўпусціце шанец набыць паслугі ActiveCloud па самай добрай цане.


13:56 26 чэрвеня 2019\n13:59 22.05.2018 Атрымаць кароткую спасылку\nЗборная Беларусі па хакеі прадэманстравала на Чэмпіянаце свету ў Даніі горшы вынік за ўсю суверэнную гісторыю і вылецела з элітнага дывізіёна.\nМІНСК, 22 мая — Sputnik. З такой гульнёй беларускай зборнай няма чаго рабіць у вышэйшым дывізіёне, заявіў Аляксандр Лукашэнка на сустрэчы з кіраўніком МУС Ігарам Шуневічам.\nНа думку беларускага прэзідэнта, вылет нацыянальнай зборнай з эліты сусветнага хакея адбыўся па заслугах і з такой гульнёй няма чаго рабіць у вышэйшым дывізіёне.\n"Але пагадзіцца з гэтым мы ніяк не можам", — прыводзіць прэс-служба прэзідэнта словы кіраўніка дзяржавы.\nПасля чаго Лукашэнка пацікавіўся ў Шуневіча, які з'яўляецца кіраўніком назіральнага савета клуба "Дынама-Мінск", як будзе ісці развіццё сталічнага хакейнага клуба — асабліва важнае пытанне пры тым, што клуб фактычна лічыцца базавым у падрыхтоўцы хакеістаў для беларускай зборнай.\n"Цяпер федэрацыя (хакея — Sputnik) усё больш ківае на "Дынама", што клуб не выконвае сваіх абавязацельстваў. Клуб кажа пра тое, што ім самім трэба гуляць і выйграваць, паказваць гульню, таму ёсць свае інтарэсы", — канстатаваў Лукашэнка.\nДля таго каб пазбегнуць рознагалоссяў, у "Дынама" павінны гуляць лепшыя хакеісты, а ўжо лепшыя гульцы клуба будуць затым абараняць сцяг беларускай зборнай, прапанаваў свой варыянт развіцця падзей беларускі лідэр.\n"У шкоду ўсім (пажадана, вядома, без шкоды) мы павінны перавагу аддаваць зборнай. Усё павінна быць завострана на краіну", — падкрэсліў Лукашэнка.\nПаводле яго слоў, гуляць павінны хакеісты з Беларусі, і, у першую чаргу, варатары. Кіраўнік дзяржавы паскардзіўся, што цяпер у зборнай няма ні абароны, ні нападу, калі хакеісты за некалькі матчаў не могуць закінуць ніводнай шайбы — гэта ўжо не каманда.\nХакей, ХК Дынама (Мінск), Аляксандр Лукашэнка, Беларусь


Хто ў гэтым годзе выказаў жаданне прадстаўляць краіну на Еўрабачанні?\nУ пошуках цёмных конiкаў\nОпубликовано: 28.11.2016 22:58:38\nНашы паклоннікі «Еўрабачання» дзеляцца на два лагеры: аптымісты і песімісты. Першыя пасля абвяшчэння вынікаў конкурсу гавораць: «Наступны раз будзе лепш!» Другія: «Мы так і думалі!» Але абодва бакі заўсёды аднолькава чакаюць нацыянальнага адбору, каб даведацца, хто хоча прадставіць нашу краіну на конкурсе на гэты раз. Заўтра гэта інтрыга часткова будзе раскрыта.\nАле ці будзе інтрыга? Вось у чым пытанне. Наша краіна ўдзельнічала ў гэтым конкурсе ўжо трынаццаць разоў. Ледзь не кожны год арганізатары імкнуліся знайсці больш-менш дасканалую сістэму адбору прадстаўніка. І кожны раз наступалі на адны і тыя ж граблі. Сёлета зноў новы паварот. Гледачам далі роўныя магчымасці для галасавання разам з журы, але апошняе слова застаецца за прафесіяналамі. Такое мы ўжо бачылі, таму гучнай гэтую навіну не назавеш. А вось пункт 8 Палажэння аб правядзенні нацыянальнага адбору на конкурс песні «Еўрабачанне-2017» заслугоўвае асаблівай увагі. Чытаем уважліва: «Да ўдзелу ў Праекце ў якасці выканаўцы песні дапускаюцца грамадзяне Рэспублікі Беларусь, а таксама замежныя грамадзяне і асобы без грамадзянства, якія на дату падачы заявы аб удзеле ў Праекце дасягнулі шаснаццаці гадоў». Іншымі словамі, ласкава запрашаем, грамадзяне замежнікі!\nЗ аднаго боку, найлепшы вынік за ўсю гісторыю нашага ўдзелу ў «Еўрабачанні» — шостае месца Дзмітрыя Калдуна — быў атрыманы дзякуючы Філіпу Кіркораву. З другога — прадзюсар-замежнік — гэта адно, а артыст, які не мае ніякіх адносін да Беларусі, — зусім іншае. Але так лічаць не ўсе. Расія, Украіна, Латвія, Туркменістан, Нігерыя — як вам такая геаграфія? Жыхары менавіта гэтых краін выказалі жаданне паспаборнічаць у беларускім нацыянальным адборы. Вядома, у першую чаргу цікавіць, хто ж тыя расіяне, што падалі заяўкі? «Лістоў ад Сяргея Лазарава і Філіпа Кіркорава няма. Ад Максіма Фадзеева і спявачкі Наргіз, якіх так чакаюць усе нашы СМІ, таксама», — тоўстую кропку ў гэтай справе паставіла кіраўнік прэс-службы Белтэлерадыёкампаніі Святлана Смалонская-Краскоўская. Іншыя прозвішчы прадстаўнікоў гэтай краіны гучнымі ніяк не назавеш, хутчэй наадварот. Хаця нельга выключаць, што сярод іх якраз і ёсць цёмны конік.\nАтрымліваецца, што за пуцёўку ў Кіеў такі будуць змагацца беларусы? Спачатку, як падалося, чуткі пра магчымае з’яўленне ў конкурсе расійскай зоркі крыху напалохалі нашых артыстаў: заявак было катастрафічна мала. Але ў апошнія дні яны літаральна пасыпаліся. Нарэшце іх больш за шэсцьдзясят. Гэта крыху менш, чым было ў мінулым годзе. Пакуль рана гаварыць, наколькі якасна змяніўся склад удзельнікаў адбору, але відавочна, што ён стаў не такім бліскучым: зорак нашай эстрады можна пералічыць па пальцах. Віталь Варанко, Navi, Nuteki, Napoli — магчыма, вы калі-небудзь і чулі гэтыя прозвішчы і назвы, тым больш што некаторыя ўжо не першы раз імкнуцца трапіць на гэты прэстыжны міжнародны конкурс.\nСловам, пакуль яшчэ мала што зразумела. Заўтра адборачная камісія назаве 10—15 удзельнікаў, якія і будуць спрачацца за адну пуцёўку на конкурс. Тады бліжэй прыгледзімся да музыкантаў і вызначымся са сваімі фаварытамі. Дзякуй богу, глядацкае галасаванне пакуль не адмянялі.\nУкраіна можа пазбавіцца права на правядзенне конкурсу «Еўрабачанне» ў 2017 годзе, калі не паспяшаецца з яго арганізацыяй. Пра гэта паведаміў генеральны дырэктар Нацыянальнай тэлерадыёкампаніі (НТРК) Украіны Аляксандр Харэбін. Як стала вядома, яшчэ ў пачатку кастрычніка Еўрапейскі вяшчальны саюз, які з`яўляецца арганізатарам конкурсу, паказаў НТРК чырвоную картку «з-за фактычнага зрыву падрыхтоўкі да конкурсу». Сярод прычын былі ўказаны «бюракратыя, недасканаласць заканадаўчых актаў і грэблівае стаўленне некаторых чыноўнікаў да конкурсу». Канчатковае рашэнне па пытанні аб тым, ці забараняць Украіне праводзіць конкурс, будзе прымацца на пасяджэнні Еўрапейскага вяшчальнага саюза 8 снежня. Цікавая інфармацыя: Украіна заклала ў бюджэт 15 мільёнаў еўра на правядзенне «Еўрабачання». Гэта, напрыклад, у тры разы менш, чым было выдаткавана на конкурс у Азербайджане ў 2012 годзе.


★Усяслаў★[Бясплатна] даведацца значэнне імя на сайце Імёны Свету. Даведацца значэнне імя Усяслаў. Значэнне імя Усяслаў. Усяслаў значэнне імя. Паходжанне імя Усяслаў. Таямніца імя Усяслаў. Тлумачэнне імя Усяслаў. - Імёны Свету.\nГалоўная » Алфавіт імёнаў » Імя Усяслаў\nУ імя Усяслаў існуе некалькі варыянтаў:\nУсяслаў - у беларускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nУсяслаў - у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nУсяслаў, у беларускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nКраткое значение имени Усяслаў.\nЗначэння мужчынскага імя Усяслаў пакуль няма.\nКраткие формы имени Усяслаў:\nИнтерпретация значения букв имени Усяслаў.\nЛітара У ў імя Усяслаў: актыўны ўяўленне, вялікадушны суперажываць чалавек, філантроп. Імкнецца падняцца на вышэйшую духоўны ўзровень. Адначасова напамін ўладальніку не будаваць утапічных планаў і памятаць, што не ўсякую праўду можна абвяшчаць на кожным перакрыжаванні: у жыцці існуе прамаўляльнымі!\nЛітара С ў імя Усяслаў: здаровы сэнс, імкненне да трываламу становішчу і матэрыяльнай забяспечанасці; ў раздражненні - ўладарнасць і капрызнасць. Чалавеку важна знайсці свой уласны шлях у жыцці.\nЛітара Я ў імя Усяслаў: пачуццё ўласнай годнасці, жаданне дамагчыся павагі і любові акружэння і здольнасць іх атрымаць.\nЛітара Л ў імя Усяслаў: тонкае ўспрыманне прыгажосці, артыстычныя (мастацкія) таленты, імкненне падзяліцца ведамі і адчуваннямі з партнёрам. Папярэджанне свайму ўладальніку не марнаваць жыццё марна, знайсці сваё сапраўднае прызначэнне.\nЛітара А ў імя Усяслаў: сімвал пачатку, жаданне пачынаць і ажыццяўляць, імкненне да фізічнага і духоўнага камфорту.\nУсяслаў, у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.


Хлябчыце, беларусы + фота\n06.02.2010 / 00:11\n«Сувораўская каша». Нашым продкам прадукт з такой назвай стаў бы ўпоперак горла.\nВось такую «Сувораўскую кашу» выпускае мінскае ААТ «Добрада». Нашым продкам прадукт з такой назвай стаў бы ўпоперак горла.\nБо расійскі палкаводзец XVIII ст. Аляксандр Сувораў вядомы не толькі тым, што перамагаў ва ўсіх бітвах, але і тым, што не ўдзельнічаў у ніводнай вызвольнай вайне. Ён быў кулаком расійскай імперскай ваеншчыны, і яго карнікі бязлітасна душылі паўстанне Касцюшкі на тэрыторыі Беларусі. За гэту «перамогу» Кацярына ІІ дала яму ў пажыццёвае валоданне Кобрын і 13 тысяч прыгонных-беларусаў.\nУ Арменіі няма помнікаў турэцкім палкаводцам. У Нідэрландах не прадаюцца мюслі «Герцаг Альба».\nЗ іншага боку, што ўзяць з ААТ «Добрада», калі мінская вайсковая вучэльня дагэтуль — Сувораўская, калі помнік Сувораву стаіць у Кобрыне, а яшчэ будуецца храм у яго памяць. Калі на дзяржаўным узроўні нічога не робіцца для аднаўлення гістарычнай памяці. Калі прымаецца прарасійская версія гісторыі, зручная для інтэграцыйных гульняў.\nЦі ўстане чалавек з каланізаванай свядомасцю бараніць інтарэс сваёй краіны? Наўрад ці пра гэта задумваюцца ўлады сёння.


Літаратурны конкурс «БрамаМар» | IRL.BY\nГлавная > Афиша > Літаратурны конкурс «БрамаМар»\nЛітаратурны конкурс «БрамаМар»\nРэспубліканскі літаратурны БрамаМар з'явіўся 5 год таму на кафедры літаратурна-мастацкай крытыкі Інстытута журналістыкі БГУ.\nІдэя належала Уладзіміру Капцаву, які разам са студэнтамі працягвае арганізоўваць літаратурны конкурс. БармаМар разлічаны на студэнтаў-пачаткоўцаў, таму і лозунг «Першы крок да мары». Асноўнае адрозненне БрамаМара і ягоная канцэпрыя заключаецца ў літаратурнай вучобе. Для конкурса не прынцова размеркаваць удзельнікаў па месцах. Мэта БармамМара заключаецца ў тым, каб навучыць сваіх удзельнікаў арынтавацца ў сучаснай беларускай літаратуры, пазнаёміцца з сучаснымі творчамі, распавесці як і дзе можна надрукаваць свае творы, атрымаць прафісійную ацэнку сваёй творчасці ад сябраў журы.\nТаму, згодна з нашай канцэпцыяў, 14 траўны мы праводзім майстар-каласы.\nЯшчэ адна мэта БармаМар – падараваць першую творчую публікацыю ў СМІ. БрамаМар супрацоўнічае з газетай «Ліатаратура і Матсацтва», часопісам «Маладосць».\nВіктрат Лупасін, паэт, будзе праводзіць майстар-клас для паэтаў-школьнікаў. Ірына Шаўлякова, вядомы літаратурны-крытык сустржэніцца з школьнікамі-празаікамі. Для студэнтаў праводзіць майстар-клас будзе Зміцер Вішнёў, дырэктар выдавецтва «Галіяфы», пісьменнік, мастак.\nУ 14:30 у 320 аўдыторыі адбудзецца творчая сустрэча з Таццянай Сівец, галоўны рэдактар газеты «Літаратура і Мастацтва», паэтка, драматург. Сустрэча з Таццянай можа быць карыснай для тых, хто збіраецца працаваць у галіне арт-журналістыкі.\nУ 17:00 пройдзе фінальны ўчарысты канцэрт, на які кожны можа прыйсці паслухаць верші і музыку, так сама падтрымаў фіналістаў. БрамаМар запрасіў Міхала Бараноўскага (гурт «Нельга забыць») і Рамана Абрамчука. Брамар абірае свой лепшы гальштук-бабачку і будзе заўтра вельмі рады ўсіх бачыць!\nМай 13, 2015 Редакция IRL.BY\n6 г. назад АфишаЖурфак, Конкурс129\nЖизнь на «Бульваре» и за его пределамиНе ночь, а вечер музеев на улице Маркса\nКонкурс «Америка»: итоги


Апошні суд за Плошчу: працяг\nУ судзе Маскоўскага раёну Менску працягнецца слуханне справы Святаслава Барановіча. Гэта апошні фігурант крымінальнай справы аб масавых беспарадках у Менску 19 снежня 2010 г.\nБарановіча вінавацяць у правапарушэнні, прадугледжаным ч. 2 арт. 293 Крымінальнага Кодэксу («Удзел у масавых беспарадках»). Пакаранне прадугледжвае пазбаўленне волі на тэрмін ад трох да васьмі гадоў. Аднак апошні абвінавачаны паводле «справы 19 снежня» заяўляе, што ніякіх арганізаваных масавых беспарадкаў на плошчы Незалежнасці не было і што ён не баіцца трапіць за краты.\n«Я лічу, што калі ў чалавека ёсць свае погляды на жыццё і прынцыпы, то ён мусіць іх прытрымлівацца. Бо інакш навошта мы жывем? Я маю права прагаласаваць за аднаго або за другога, або за трэцяга кандыдата. Гэта маё права. І падтрымаць на плошчу я прыйшоў не таму, што хацеў нешта нарабіць, а таму, што хацеў падтрымаць хоць маральна», – заявіў Святаслаў Барановіч у інтэрв’ю тэлеканалу «Белсат» пасля другога паседжання суда.\nПрацэс пачаўся 29 жніўня, аднак яго перанеслі ў звязку з нез’яўленнем пацярпелых міліцыянераў. У той жа дзень падсуднага адпусцілі пад падпіску аб нявыездзе. На другім паседжанні, 28 верасня, суд заслухаў паказанні дзесяці пацярпелых – супрацоўнікаў палка міліцыі спецыяльнага прызначэння ГУУС Менгарвыканкаму. Усе яны на пытанне пракурора заявілі, што не ведаюць Барановіча і прэтэнзіяў да яго не маюць.\nСвятаслаў Барановіч часткова прызнае сваю віну. Ён не адмаўляе, што біў па шчытах, у тым ліку дубінкай, аднак заяўляе, што пачаў наносіць удары пасля таго, як сам атрымаў удар дубінкай па галаве. Абвінавачваны падкрэслівае: супрацоўнікаў міліцыі ён не біў – наносіў удары толькі па шчытах і загародах.


Новая книга Евгения Гучка\nНовая кніга Яўгена Гучка\nТворчы набытак ураджэнца Слуцка Яўгена Гучка папоўніла яшчэ адно выданне – кніга выбранай лірыкі «У родным краі». Яе сёлета ў пачатку лютага тыражом 50 экзэмпляраў выпусціў у свет Інстытут беларускай гісторыі і культуры. На 116 старонках чытач знойдзе, як сказана ў анатацыі, «лірычныя вершы філасофскага, пейзажнага, грамадска-патрыятычнага, любоўнага, гумарыстычна-сатырычнага і іншага – галоўным чынам спавядальнага – пісьма».\nТэматыка змешчаных у кнізе твораў сведчыць аб тым, што паэт не пакідае па-за ўвагай разнастайныя праявы паўсядзеннага жыцця. Да таго ж прапускае іх праз асабістае ўспрыманне, праз сваё «я». Ды робіць гэта настолькі адмыслова, што нярэдка, чытаючы той ці іншы верш, хочацца параўнаць свае пачуцці з тым, пра што гаворыць паэт. Сапраўды, вершы Яўгена Гучка – не «лёгкое чтиво», яны – для тых, хто ўмее і не лянуецца думаць, асэнсоўваць прачытанае.\nНекалькі вершаў у кнізе «У родным краі» аўтар прысвяціў сваёй радзіме – Слуцку. Напрыклад:\nНу, а справа – Млечны шлях…\nДарэчы, вобраз роднага краю – адзін з асноўных у творчасці Яўгена Гучка, бо:\nЎ родным краі, на улонні\nСам сябе нічым не мушу…\nБы сняжынкі на далоні,\nВершы падаюць на душу.\n«У родным краі», калі не памыляюся, – трынаццатая кніга Яўгена Гучка. Наколькі я ведаю, на яго працоўным стале ляжаць рукапісы яшчэ некалькіх выданняў. Спадзяюся, што яны знойдуць сваіх зацікаўленых чытачоў, у тым ліку – і на радзіме паэта.\nНапрыканцы, пазнаёмлю чытачоў з вершам, які аўтар прысвяціў светлай памяці беларускага географа, доктара педагагічных навук, прафесара Сяргея Сідора (1937–1998):\nКаб па-людску, каб ладна жыць,\nКаб душою не быць абдзёртым,\nНе бываць трэба дома, а быць,\nа заўжды – і жывым, і мёртвым.\nТрэба памятаць, што твой дом –\nБеларусь уся: фізічная і духоўная,\nА не толькі мясціна, дзе пад акном\nЦётка Тэкля таўчэцца з воўнаю.\nТрэба помніць, што родны край\nАд прадвеку мяжуе з Богам…\nПачувацца тут трэба гаспадаром,\nА інакш –\nЛюдмила 2017-04-12 17:58:01\nВыдатныя вершы! Вiншуем Яугена Гучка - майго земляка з выхадам кнIгI!\nПосещений: 487. Последнее 2018-05-22 02:31:00


Педагагічны плён — у дзецях\n10.08.2019 10:48 Вышэйшая школа\nЛетняя школа рускай мовы ўпершыню была арганізавана ў Гродзенскім дзяржаўным універсітэце імя Янкі Купалы ў 2015 годзе. За пяць гадоў школа набыла папулярнасць у замежных слухачоў і ўжо неаднаразовых удзельнікаў.\nЗаняткі са слухачамі летняй школы рускай мовы вядзе Іна Самойлава.\nТак, Адам Бернд з Германіі прыязджае ў Гродна чацвёрты раз. Дарэчы, разам з Адамам другі год будзе вывучаць рускую мову і яго дачка Лідзія.\nСярод слухачоў летняй школы — студэнты і людзі, якія даўно працуюць і адчуваюць патрэбу ў вывучэнні мовы і павышэнні сваіх ведаў.\nЗагадчык кафедры моўнай падрыхтоўкі беларускіх і замежных студэнтаў ГрДУ, кандыдат філалагічных навук, дацэнт Іна Самойлава расказала, што спачатку слухачы праходзяць тэст на ўзровень валодання мовай і ў залежнасці ад яго вынікаў дзеляцца на шэсць груп. Кожны выкладчык распрацоўвае свае матэрыялы для заняткаў. Акрамя заняткаў мовай, для слухачоў школы падрыхтавана вялікая культурная праграма. У гэтым годзе ім таксама прапануюцца і тры дадатковыя курсы “Дзелавая руская мова”, “Лінгвакраіназнаўства”, “Караоке па-руску”.\nУ правядзенні заняткаў задзейнічаны не толькі выкладчыкі факультэта даўніверсітэцкай падрыхтоўкі, які і арганізоўвае летнюю школу. Лекцыі па гісторыі і культуры Беларусі чытаў выкладчык факультэта гісторыі, камунікацыі і турызму, кулінарны майстар-клас праводзіць выкладчык факультэта біялогіі і экалогіі. Дарэчы, на майстар-класе ў гэтым годзе будуць гатаваць стравы з беларускіх яблыкаў. І менавіта яблык выбраны эмблемай летняй школы рускай мовы 2019 года. З яго выявай у першы дзень заняткаў слухачы атрымалі падарункі — кубкі, блакноты. Ну і, зразумела, пакаштавалі беларускія яблыкі.\nА ўспамінам аб Беларусі застануцца паездкі ў Мінск, Нясвіж, Мір, Белавежскую пушчу. У Гродне слухачы пабываюць у Барыса-Глебскай царкве, у цэнтры рамёстваў ім пакажуць беларускае народнае мастацтва, з універсітэтам пазнаёмяць у музеі яго гісторыі. Духмяным беларускім мёдам удзельнікі школы пачастуюцца на прадпрыемстве “Мядовы шлях” у Гродзенскім раёне.\n— У гэтым годзе вывучаць рускую мову прыехалі 35 чалавек з 11 краін, — гаворыць Іна Самойлава. — Упершыню да нас далучыліся слухачы з Венгрыі, Індыі і Швейцарыі.\nА яшчэ слухачамі летняй школы рускай мовы ў ГрДУ сталі грамадзяне з Аўстрыі, Германіі, Канады, Кітая, Польшчы, ЗША, Чэхіі і Японіі.\nГродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалылетняя школаруская мова


##### Спампаваць гульні на грошы бясплатна – Спампаваць гульні на кампутар бясплатна праз торэнт хитман.\nСпампаваць мод a clash of kings. Спампаваць чыць на грошы ў гульні контра сіці ў вк бясплатна. Гульню винкс першая спаткання. Спампаваць бясплатна гульні. Золата грошы мінулага і будучага спампаваць бясплатна. Бясплатна спампаваць карцінкі з коньмі на працоўны стол. Узорова дыктоўкі і пераказы 3 клас. Кнігу toyota surf 185.\nГульню ер 2. Mortal kombat картачная гульня аб перадачы грошай спампаваць бясплатна.\nСпампаваць спампаваць гульні на грошы бясплатна збор твораў бясплатна. Няма грошай на кіно спампаваць бясплатна фільмы. Спампаваць торэнт. The sims my little pony гульню праз торэнт. Лепшыя гульні на пк торэнт. Psi Project торэнт FENIXX. Спампаваць бясплатна на тэлефон гульню тамагочы .\nBeat першая гульня з высновай грошай boss 3 бясконцыя грошы. Спампаваць бясплатна гульні на андроіда поу бясконцыя грошы. Спампаваць гульню need for speed most wanted для android бясплатна. Гульні сімулятар танка спампаваць. Спампаваць чыты для блакады грошы бясплатна. Спампаваць. Гульні праз торэнт monstrum механікі. Музыку лсп мне трэба больш грошай. Dns спампаваць. Спампаваць гульню фоллаут 4 праз торэнт руская версія на пк.\nСпампаваць бясплатна язмін грошы ёсць. Карта архангельская вобласць для garmin спампаваць. Спампаваць гульню zombie rutor.\nСпампаваць на планшэт гульню лара крофт бясплатна. Спампаваць музыку бясплатна 2010 11. Бешбармак відэа. Бокс спампаваць гульню шмат грошай. Спампаваць усе часткі гары потэра гульню. Бясплатная руская версія спампаваць гульні на грошы бясплатна касперскага. Гульню спампаваць гульні на грошы бясплатна 2015 праз торэнт. Гульня гта спампаваць бясплатна на кампутар праз торэнт без рэгістрацыі. Песню дагестанскія песні дагестанская лезгінка.\nСпампаваць гульню бясплатна на кампутар гонкі need for speed most wanted 2. Re: Jetpack joyride спампаваць бясплатна бясконцыя грошы і. Як скінуць лішнюю вагу ален карр аўдыёкніга спампаваць бясплатна. Мадэльер спампаваць гульню бясплатна. The best спампаваць гульні на грошы бясплатна nazareth torrent. Devil may cry torrent iso. Спявай з читом на грошы.\nСпампаваць гульні бясплатна дзіцячыя песні. Праз торэнт мод на гульню еўра трэк сімулятар 3 праз торэнт. Ва smash новы свет feat наталля падольская. Торэнт тб плэер спампаваць з афіцыйнага сайта бясплатна.\nСпампаваць бясплатна усе кнігі вольгі вінаградавай. Спампаваць спампаваць гульні на грошы бясплатна школьны рэп навошта грьшы ходзім у школу мінусоўку.\nТэги: гульні клубніцы гульнявыя аўтаматы Категории: гульнявыя аўтаматы pirate treasures\nГульні покемоны спампаваць піф. Злотнікаў таймлайн спампаваць бясплатна. Plants vs zombies garden warfare як спампаваць бясплатна. Спампаваць бяспеку на андроіда бясплатна. Спампаваць бясплатна кнігу грошы майстар гульні. Гульню снайпер вялікай айчыннай вайны 2 праз торэнт на кампутар. Праграма для эканоміі грошай. Арма 3. Гульню pro evolut Гульню бой з ценем 3 гульня. Гульню асасін крид 4 торэнт. Мод акавир скайрим. Спампаваць бясплатна мод шмат грошай на андроід hungry shark evolution. Fallout 3 гульня спампаваць онлайн бясплатна.\nДрайвера на аўдыё на асус. Psp гульні спампаваць навінкі. Спампаваць покер старс для расеі на грошы. Гульні на андроіда спампаваць бясплатна red bull. Моды на грошы амерыкан трак сімулятар. Re: Спампаваць бясплатна аўдыёкніжку я прыцягваю грошы. Спампаваць гульню том бясплатна шмат грошай. Спампаваць бясплатна порна з asa akira. Шахриер песні спампаваць бясплатна. Спампаваць гульні для дзяўчынак бясплатным партале гульняў. Бясплатна спампаваць гульню у онлай.\nКінастудыя на віндовс 7 спампаваць бясплатна. Мод баявыя вежы. Праграму финрайт букмекер. Round up 3 спампаваць cd. Атлас па геаграфіі 9 клас картаграфія. Спампаваць буррито па хвалях зайцаў няма спампаваць бясплатна музыку mp3. Pokerstars на android на грошы спампаваць бясплатна. Re: Фізкультхвілінкі ў вершах спампаваць бясплатна.\nСпампаваць песню вёску дурняў бясплатна. Хардкор рабі грошы спампаваць. Галубка белая мінусоўка спампаваць бясплатна. Спампаваць shadow fight 2 mod грошы на рускай. Песня белага анархіста. Серыял шахеразада. Гульні на дваіх індыяна джонс лега торэнт. Мортал камбат супергероі спампаваць на кампутар. Скайрим чыць на грошы спампаваць. Спампаваць фільм дамову з дяблам. Abbyy finereader 9 серыйны нумар. Спампаваць. Гульню gta grand theft auto san andreas electric city.


Працягваем падказваць вам стравы, якія ўпрыгожаць ваш святочны стол на Вялікдзень. Сёння прапануем рэцэпт нямецкай пасхальнай выпечкі остэрброт — такім пірагом вы можаце замяніць традыцыйны куліч. Будзе не менш смачна, абяцаем!\nКаб прыгатаваць остэрброт, вам спатрэбіцца:\n120 грамаў разынак (лепей браць дробныя),\n40 грамаў пасечанага міндалю,\n150 грамаў халоднага малака (+ яшчэ 125 грамаў малака для замочвання міндалю),\n340 грамаў мукі,\n1,25 чайнай лыжкі хуткадзейных дражджэй,\n35 грамаў цукру,\nчайная лыжка цэдры лімона ці апельсіна.\nЗамачыце разынкі ў цёплай вадзе на 10-20 хвілін.\nЗаліце міндаль невялікай колькасцю малака (чым больш часу ён прабудзе ў ім, тым лепей). Прасушыце разынкі і міндаль.\nЗмяшайце 170 грамаў мукі і чвэрць чайнай лыжкі дражджэй, дадайце 150 грамаў халоднага малака — у вас атрымаецца рошчына для нашага хлеба. Сфармуйце з яе шар. Мясіце рошчыну некалькі хвілін, але сачыце за тым, каб цеста не разагравалася.\nПакіньце рошчыну на 1-2 гадзіны пры пакаёвай тэмпературы.\nЗмешвайце рошчыну, другую палову мукі, цукар, яйка, соль і рэшткі дражджэй, пакуль сумесь не стане аднароднай.\nМясіце цеста некалькі хвілін, потым дадайце туды масла і цэдру і яшчэ раз старанна вымесіце цеста.\nДадайце да цеста прасушаныя разынкі і міндаль, умяшайце іх у яго. Магчыма, вам спатрэбіцца трохі больш мукі, каб цеста было менш ліпучым, усё залежыць ад таго, наколькі сухімі будуць разынкі. Пакладзіце цеста на пасыпаную мукой паверхню і вымешвайце яго, пакуль цеста не стане гладкім і амаль не пазбавіцца ліпучасці.\nСфармуйце з цеста вялікі камяк і пакіньце яго на стале на паўгадзіны.\nРазагрэйце духоўку да 180 градусаў. Падрыхтуйце бляху і засцяліце яе паперай для выпякання.\nСфармуйце з цеста круглы бохан. Можна зрабіць у яго цэнтры разорку.\nНяшчыльна накрыйце хлеб харчовай плёнкай і пакіньце на 45 хвілін пры пакаёвай тэмпературы на пакрытай мукой паверхні ці на блясе, засцеленай паперай для выпякання.\nЗа некалькі хвілін да выпякання трэба ўпрыгожыць будучы остэрброт. Можна змазаць яго зверху малаком ці яечным жаўтком, потым пасыпце бохан цукрам ці міндалём і выражце нажом у яго цэнтры крыж.\nВыпякайце остэрброт прыкладна 35-40 хвілін. Калі падчас выпякання бохан будзе занадта цёмным зверху, пакрыйце яго фольгай.\nКалі вы не пакрывалі остэрброт глазурай перад выпяканнем, змажце гарачы бохан абрыкосавым джэмам і пасыпце яго міндальнымі шматкамі або астудзіце бохан і пакрыйце яго глазурай з цукровай пудры і малака (на 150 грамаў пудры патрэбныя тры сталовыя лыжкі малака).


Дэпутат расказала школьнікам, чаму мы можам ганарыцца нашай медыцынай | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Дэпутат расказала школьнікам, чаму мы можам ганарыцца нашай медыцынай\nМедык — самая гуманная і бескарыслівая прафесія ва ўсім свеце. Яе важнасць усе мы асабліва ўсвядомілі падчас пандэміі COVІD-19. І калі дарослым тлумачыць значэнне сучаснай дыягностыкі, новых тэхналогій і метадаў лячэння, наяўнасці кваліфікаваных урачоў не трэба, то з дзецьмі — крыху іншая гісторыя. Данесці, як важна сачыць за сваім здароўем, своечасова звяртацца да доктара, весці актыўны спосаб жыцця, а таксама ведаць і ганарыцца тымі дасягненнямі ў медыцыне, якія маюцца сёння, — такая мэта аднаго з тэматычных урокаў адукацыйнага праекта ШАГ (Школа Актыўнага Грамадзяніна). У сталічнай школе № 165 госцем такога ўрока для васьмікласнікаў стала дэпутат, старшыня Пастаяннай камісіі па ахове здароўя, фізічнай культуры, сямейнай і маладзёжнай палітыцы Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу, доктар медыцынскіх навук Людміла Макарына-Кібак.\n— Я ўрач, доктар медыцынскіх навук, 31 год працую тым доктарам, якога прынята называць «вуха-горла-нос». Я шмат працавала і вось стала дэпутатам нашага парламента. Сёння я смела магу казаць пра тое, што гонарам нашай нацыі з'яўляецца ахова здароўя, — пачала ўрок на зразумелай для школьнікаў мове парламентарый.\nСтаршыня камісіі распавяла пра работу службы отарыналарынгалогіі, якую яна ўзначальвала цэлае дзесяцігоддзе. Гэта і развіццё кахлеарнай імплантацыі (калі дзеткам з частковай ці поўнай стратай слыху дзякуючы пратэзаванню ўдаецца аднавіць здольнасць чуць), і слухапратэзаванне, і магчымасць выяўлення парушэнняў слыху ў нованароджаных дзяцей.\n— Я сама была ўражана, калі ўпершыню ўбачыла чатырохмесячнае дзіця, якога мы пратэзавалі: яно яшчэ не размаўляе, а мы разумеем, наколькі добра яно чуе.\nТаксама парламентарый распавяла пра зніжэнне мацярынскай і дзіцячай смяротнасці, лячэнне нованароджаных і дзяцей ад розных захворванняў, у тым ліку і анкалагічных.\n— Мы ганарымся, што сёння дзеткі, якія маюць анкалагічныя хваробы крыві, амаль у 100 % выпадкаў папраўляюцца. Мы сёння можам аперыраваць сэрца дзіцяці, якое пакуль не нарадзілася і знаходзіцца ў маміным жываце, — адзначыла Людміла Макарына-Кібак. А таксама расказала пра аперацыі на сэрцы для дарослых, якіх паспяхова лечаць пры інфарктах: або з дапамогай кропельніц, або выконваючы эндаскапічныя аперацыі, калі праз сасуд уводзіцца стэнт.\nЗакранула парламентарый і тэму каранавіруснай інфекцыі, а таксама расказала, як яе ад COVІD-19 лячылі студэнты.\n— Мы ганарымся той медыцынскай дапамогай, якая ў нас ёсць. Менавіта падчас эпідэміі мы зразумелі, як правільна зрабілі, што захавалі ложкавы фонд і тую школу падрыхтоўкі кадраў, якая гатовая ў любую хвіліну прыйсці на дапамогу пацыенту. Я лічу, што наша сістэма падрыхтоўкі медыкаў — найлепшая ў свеце. Я таксама перахварэла на каранавірусную інфекцыю. І да мяне з паліклінікі прыходзілі студэнты 6 курса, якія цудоўна ведалі, што і як рабіць. І мне прыемна, што іх досведу і навыкаў хапіла, каб вылечыць такога сур'ёзнага ўрача, як я, — пажартавала Людміла Макарына-Кібак.\nРазвіццё службаў анкалогіі, кардыялогіі, транспланталогіі, прадстаўнікі якіх выконваюць аперацыі не толькі беларусам, але і выязджаюць за мяжу, каб падзяліцца сваім досведам і напрацоўкамі, аснашчэнне бальніц і паліклінік высокатэхналагічным абсталяваннем — тое, што таксама сёння з'яўляецца прадметам гонару.\nПадзяліліся ўражаннямі пасля такога ўрока і школьнікі.\n— Я лічу, што мы можам ганарыцца нашымі медыкамі, якія цяпер, падчас пандэміі каранавіруса, змагаюцца за здароўе людзей. У мяне вельмі цяжка хварэла бабуля, яе вылечылі, і цяпер усё добра. Нашы ўрачы лечаць і ад іншых страшных хвароб. У нас добрыя хірургі, якія аперыруюць нават маленькіх дзетак, яны выязджаюць за мяжу і прадстаўляюць нашу краіну на розных міжнародных семінарах і канферэнцыях, — падзялілася Паліна Ігнацёнак, вучаніца 8 «Г» класа.\n— Калі мы будзем расказваць дзецям у школах, над чым працавалі апошнія дзесяцігоддзі і што нам ёсць чым ганарыцца, яны дакладна вырастуць дастойнымі грамадзянамі нашай краіны, — рэзюмавала парламентарый у размове з журналістамі.\n1939 Што акрамя цэркваў і замкаў паглядзець на Гарадзеншчыне?\n1533 Усходні гараскоп на наступны тыдзень


«Школа лідара» для супрацоўнікаў Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, уключаных у рэзерв кіраўнічых кадраў БДУ, упершыню будзе арганізавана ў ВНУ. Заняткі пройдуць з 17 па 21 чэрвеня ў трох групах: асноўная, якая ўключае прэтэндэнтаў на пасады дэканаў і іх намеснікаў; і дзве - перспектыўнага рэзерву - прыродазнаўчага і гуманітарнага кірункаў.\nУ межах «Школы» з яе ўдзельнікамі сустрэнецца рэктар БДУ акадэмік Сяргей Абламейка. Будуць абмеркаваны пытанні, якія тычацца перспектыў навукова-адукацыйнай дзейнасці факультэтаў і сацыяльнай падтрымкі маладых навукоўцаў і спецыялістаў.\nУ праграму школы ўключаны шматлікія круглыя сталы, трэнінгі і майстар-класы па развіцці навыкаў кіравання персаналам, структурызацыі прафесійнай дзейнасці, камандаўтварэнні і інш. Слухачы пазнаёмяцца з метадамі эфектыўнага кіравання і прыёмамі прыняцця выніковых рашэнняў, абмяркуюць розныя тэмы, прысвечаныя фарміраванню асобасных і прафесійных якасцяў кіраўніка , яго сучаснага іміджавага партрэта. У прыватнасці, удзельнікам раскажуць пра «Маштаб асобы кіраўніка як фактар эфектыўнасці працы прадпрыемства», «Кампетэнцыю сучаснага кіраўніка», «Прыёмы эфектыўнага кіравання часам у жыцці сучаснага кіраўніка (тайм-менеджмент)», «Кіраўніцкую і педагагічную культуру сучаснага кіраўніка» і інш. Заняткі правядуць вядучыя спецыялісты, бізнес-трэнеры і кансультанты айчынных кансалтынгавых кампаній, псіхолагі-практыкі, а таксама выкладчыкі БДУ.


Дарогамі славы | Настаўніцкая газета\n06.05.2022 04.05.2022 - 9:27Адукацыйная прастора, Навіны рэгіёнаў\nАбласны маладзёжны праект, прысвечаны Году гістарычнай памяці і 77й гадавіне Вялікай Перамогі, рэалізуецца ў рэгіёне.\nГалоўная мэта ініцыятывы — згуртаванне маладых людзей на аснове гістарычных і гераічных традыцый Беларусі ў супрацьстаянні спробам скажэння праўды аб ролі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне, папулярызацыя дасягненняў сучаснай беларускай дзяржаўнасці.\n— Моладзь адправілася ў шлях, які праляжа ад Хоцімска да Асіповіч. Гэта менавіта той шлях, які ў свой час прайшлі героі-пераможцы, нашы бацькі, дзяды і прадзеды. Гэты маршрут дапаможа моладзі адчуць, наколькі складана было заваяваць перамогу. Маладое пакаленне павінна ганарыцца тым, што жыве ў свабоднай, незалежнай і квітнеючай краіне. Важна, што ініцыятыва рэалізацыі праекта зыходзіла менавіта ад маладых людзей. І мы падтрымалі гэтае пачынанне. Ганарымся нашай моладдзю — яна ў нас цудоўная, — адзначыў на ўрачыстым старце праекта старшыня Магілёўскага аблвыканкама Анатоль Ісачанка.\nУдзел у ініцыятыве прымуць 60 актыўных маладых людзей з розных куткоў рэгіёна. Для кожнага з іх гэтае падарожжа — магчымасць ушанаваць памяць продкаў, якія ваявалі, пасадзейнічаць захаванню гістарычнай памяці і яе пераемнасці.\nАўтакалонай стылізаваных аўтамабіляў, аўтобусаў-музеяў і палявой кухні маладыя людзі за два тыдні праедуць па ўсіх гарадах і раёнах Магілёўскай вобласці. Рухаючыся па маршруце, яны разам з мясцовымі жыхарамі закладуць сімвалічныя паркі памяці і славы. У месцах прыпынкаў, згодна з праграмай, будуць праходзіць адкрытыя дыялогі “Сіла ў адзінстве”, рэквіемы “Беларусь памятае. Памятаем кожнага”, тэматычныя мітынгі і флэш-мобы, аўтапрабегі, перасовачныя выставы, экскурсіі да памятных мемарыялаў загінуўшым салдатам Вялікай Айчыннай, канцэртныя праграмы “Кветкі Вялікай Перамогі” і многае іншае. Значна, што ўдзельнікі праекта плануюць сабраць у спецыяльны кофр жмені зямлі з месцаў абарончых баёў у кожным раёне. У далейшым гэты кофр перададуць у музей, што будзе пабудаваны ў 2024—2025 гадах на тэрыторыі мемарыяльнага комплексу “Буйніцкае поле”.


04 сьнежань 2010, 00:53\nГэтая тэма вымагае, ізноў жа, як мінімум экспазыцыі дзьвюх фатаграфіяў у адным раскрыцьці. Так узьнік гэты дыптых. (Нешта накшталт схемы верша Кандрата Крапівы “Янка і Карла”).\nПершы здымак зьняты за часы нямецкай акупацыі ў Менску ў 1942 годзе на афіцыйным грамадзкім сьвяце. Цікавы агульны настрой і абліччы дзяўчынак. Гэтым дзецям па 8-11 гадкоў, але ў бальшыні ў іх ужо дарослы выраз твару, яны па-даросламу ацэньваюць сваё становішча, сваю прысутнасьць і абавязкі. Гэта ўжо надзейныя малыя людзі, ім можна нешта сур’ёзнае даручыць, і яны выканаюць з усёй дзіцячай стараннасьцю і дарослай адказнасьцю. Настаўнікі з такімі дзецьмі ня мелі клопатаў.\nНе сьпяшаймася думаць, што гэта цяжкія абставіны вайны, нямецкай акупацыі і ваеннага выжываньня зрабілі іх такімі дарослымі. Абставіны ўплывалі, безумоўна. Але такіх жа дзяцей і такога ўзросту я памятаю і пазьней, у 50-х гадах, за часы савецкай акупацыі, калі сам быў такім, як яны. Усё тое ж. З дакладнасьцю адзін да аднаго.\nАбставіны савецкай акупацыі, Сталін, калгасы, вывазы людзей у Сыбір – можа, тое было прычынай дзіцячай “даросласьці”? Хіба, толькі часткова.\nУсе 50-я гады існаваў аднолькавы маральна-псыхалягічны тып дзяцей (і ў цэлым беларусаў). Але ў 60-х нешта здрыганулася, зьявілася нешта іншае і не сваё, і пакацілася, як камень з гары. Фотамастацтва ўсё гэта вобразна фіксуе, і нават нясьведама дасьледуе, адбівае карціну народнай душы і народных перамен. Фатаграфія ў цэлым стварыла ня толькі летапіс падзеяў, але й летапіс духа, адлюстравала мэнтальны характар народа.\nДругое фота, зьнятае таксама невядомым аўтарам, амаль праз тры гады ў акружаным Бэрліне. На здымку апошні гітлерскі прызыў. Тут такія ж дзеці – хлопчыкі па 12 гадоў, апранутыя ўжо ў шынялі Вэрмахта. Яны зь верай і дзіцячай адданасьцю глядзяць на любімага фюрэра. Вельмі сымпатычныя гэтыя хлапчукі, якія, магчыма, таго не ўсьведамляючы, жывуць на гэтым сьвеце (па волі фюрэра) апошнія дні.\nАсабліва вымоўны тут воблік Гітлера. На першы погляд, ён выглядае нейкім няўпэўненым, прыгнечаным, вартым жалю. Нават неяк нечакана мільгае ілюзія, што яму самаму шкода гэтых дзяцей. Але гэта толькі першае ўражаньне (тут падсьведамая экстрапаляцыя нашых ацэнак на характар ацэнак “дарослага” Гітлера). Пры бліжэйшым разглядзе фота фюрэра ў ім адчуваецца нешта гадзючае, як перад скокам на сваю ахвяру, нейкая драпежная ацэнка “баёвага” матэрыялу. Ён прыглядаецца, быццам прыкідвае, на што тут можна спадзявацца.\nЗдымак для шмат каго адчыніўся сваім схаваным зьместам асабліва пасьля таго, як праз 45 гадоў абрынулася камуністычная сыстэма і больш празрыстымі сталі аналёгіі. Для нас (для нашага ўспрыняцьця) тут з гэтым прызывам дзяцей бачыцца нейкі нялюдзкі абсурд, збачэнства паранойнай улады. Наш гуманізм, назіраючы гэты апошні фашысцкі экспэрымэнт, пратэстуе, разумеючы, да чаго прыводзяць усе гэтыя “піянэра-камсамоліі” і “гітлерюгэнды”.\nАднак, гэта ўсё ж першапачатковыя паверхневыя рэфлексіі трошкі абстрактнага кшталту. Здымак адлюстроўвае больш складаную зьяву. Зьвяртаем увагу, што за хлапчукамі стаяць мамы і бабулі. Усе яны імпэтна цягнуць рукі ў гару і гукаюць “гайль!” Для іх гэта “сьвятая справа” адстаяць сталіцу і, калі трэба, -- нават памерці за “вольную Нямеччыну”. Злачынны рэжым, заганяючы нацыю ў тупік, заўсёды хаваецца за плечы народа, змушаючы людзей бараніць рэжым тады, калі яны вымушаныя абараняць сябе (становішча закладнікаў).\nБандай авантурнікаў разьвязваецца крывавая вайна за паранойныя інтарэсы, а людзей гоняць, маўляў, бараніць “отечество” і паміраць за “родину”, за “дойчлянд уйбер альлес”. І людзям няма куды падзецца, як толькі ваяваць. Абставіны вызначаюць паводзіны.\nГэта навука трагічнага вопыту, якую, на жаль, грамадзтвы, што не жывуць гісторыяй, не засвойваюць.\nФатаграфія праз паўстагодзьдзя часу і праз фатаграфічную рэальнасьць адлюстравала гэты палітычны абсурд у фігурах і тварах. З аднаго боку, Гітлер з сумна-драпежным выглядам ацэньвае маладое “гарматнае мяса”, з другога – маткі і бабы, і знакаміты “гайль!”\nАбедзьве фатаграфіі (і менская, і бэрлінская) выразна і прафэсійна правільна зьнятыя.\n(Яны ёсьць у вольным Сеціве. Здымак з Гітлерам паходзіць з Архіву Ілюстрацыяў Прускай культурнай спадчыны.)


Сабачая мода ды закутыя «смяротнікі». Як афіцыйна адзначылі дзень святога Губэрта (Фотарэпартаж)\nГарадзенскія ўлады ўпершыню зладзілі ўрачыстасці, прысвечаныя апекуну Горадні. Дасюль пяць гадоў запар Дні св. Губэрта праводзіла толькі гарадзенская дэмакратычная супольнасць.\nІдэя адзначаць Дні св. Губэрта – апекуна Горадні – узнікла ў асяроддзі, звязаным з кніжнай серыяй «Гарадзенская бібліятэка» шэсць гадоў таму. Штогод арганізатары пры рыхтаванні грамадскіх Дзён св. Губэрта зазнавалі перашкоды: у апошні момант ім адмаўлялі ў памяшканні для правядзення міжнароднай навуковай канферэнцыі, удзельнікам не давалі беларускай візы і г. д. Сёлета ж улады пастанавілі правесці свае святкаванні. Афіцыйныя імпрэзы ўяўлялі сабою стылёвае асарці: ад паказаў сабачай моды, дзе можна было пабачыць хатніх гадаванцаў у строях памежніка ці нявесты, да выступлення рыцарскіх клубаў і частавання шашлыком.\nГарадзенская абласная бібліятэка імя Яўхіма Карскага падрыхтавала літаратурную выставу «Алень святога Губэрта – сімвал душы Горадні». У сваю чаргу некаторыя гандлёвыя пункты заклікалі кліентаў прыдбаць і пакаштаваць свежае мяса аленя.\nШмат хто з удзельнікаў адгукнуўся на прапанову бясплатна пастраляць з лука або пакідаць нажы ў вызначаную мэту. У цэлым жа, шмат хто з гасцей афіцыйнага свята адкрыта нудзіліся.\nСёлета грамадскія святкаванні дня св. Губэрта распачнуцца 5 лістапада. Гарадзенцаў чакае чарговая міжнародная навуковая канферэнцыя «Гарадзенскі соцыум: гісторыя і памяць», шэраг мастацкіх выставаў, прэзентацыяў ды іншых імпрэзаў.


Кітайская мова выйдзе за сцены сталічных школ | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адукацыя » Кітайская мова выйдзе за сцены сталічных школ\nКітайская мова выйдзе за сцены сталічных школ\nЦэнтр кітайскай культуры і пісьменства ўрачыста адкрыўся ў сталічнай гімназіі №12.\nУ падарунак ад пасольства Кітайскай Народнай Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусь навучальная ўстанова атрымала сучасны камп'ютарны клас.\nКласы па вывучэнні кітайскай мовы з'явіліся ў 12-й гімназіі адзінаццаць гадоў таму, а сёлета адбыўся першы выпуск навучэнцаў, якія пачалі спасцігаць азы мовы Паднябеснай з першага класа.\nСёння 150 дзяцей з 3-га па 11-ы клас вывучаюць кітайскую мову як першую замежную і каля 200 вучняў асвойваюць яе факультатыўна.\nГімназісты з'яўляюцца пераможцамі алімпіяд і шматлікіх конкурсаў па кітайскай мове, напрыклад фестывалю «Дыялог культур», конкурсу «Акно ў Паднябесную» і іншых. Навучэнцы ездзяць па абмене ў Кітай. Зусім нядаўна яны адпачывалі ў міжнародным летнім лагеры ў Пекіне. Установа часта прымае гасцей з пасольства КНР у Беларусі. Тут працуюць і выкладчыкі з Кітая. У адукацыйным працэсе выкарыстоўваюцца як айчынныя, так і кітайскія дапаможнікі. А некалькі гадоў таму ў абітурыентаў з'явілася магчымасць здаваць па кітайскай мове ЦТ.\n— Сёння, калі ў нас павялічваецца тавараабарот з Кітайскай Народнай Рэспублікай, калі мы актыўна развіваем інвестыцыйную дзейнасць у рамках праграмы «Вялікі Шаўковы шлях» і стварэння парка «Вялікі камень», кітайская мова становіцца надзвычай актуальнай для ажыццяўлення эканамічнай дзейнасці, — адзначыў падчас урачыстай цырымоніі адкрыцця цэнтра міністр адукацыі Ігар Карпенка.\nСумесна з КНР у нас рэалізуецца шэраг адукацыйных праектаў. Зусім нядаўна адбыўся візіт міністра адукацыі Кітая ў нашу краіну. Гэта быў першы візіт за ўвесь час суверэннага развіцця Беларусі. Тады ў межах форуму рэктараў вышэйшых навучальных устаноў быў падпісаны шэраг пагадненняў у галіне адукацыі, якія закранаюць не толькі пытанні вывучэння кітайскай мовы, але і сумесныя навуковыя даследаванні, адукацыйную дзейнасць з выдачай двайных дыпломаў, шырокі спектр стажыровак як кітайскіх, так і беларускіх студэнтаў.\n— Задача сістэмы адукацыі — стварыць умовы для таго, каб кітайская мова вывучалася, каб яна была запатрабаваная ў розных відах дзейнасці: не толькі ў эканамічнай, але і ў культурнай, адукацыйнай, творчай. Мы ставім задачу, каб у рэгіёнах былі базавыя школы, дзе б вывучалася кітайская мова як вучэбны прадмет, — падкрэсліў Ігар Карпенка. — Таму адкрыццё цэнтра кітайскай культуры і пісьменства — знакавая падзея, новы адпраўны пункт для руху наперад у гэтым напрамку. Перакананы, што напрацоўкі, вопыт і веды, якія ёсць у педагогаў гімназіі, паспрыяюць выхаду кітайскай мовы за сцены сталічных школ у рэгіёны і дапамогуць у падрыхтоўцы педагагічных кадраў.


Адлюстраванні. Іншым зрокам. Радыёблог Галіны Шаблінскай\n13:13, Воскресенье, 17 Марта\nВ эфире: Тиханович Анастасия - За тобой\nГлавная/О канале/Новости/Адлюстраванні. Іншым зрокам. Радыёблог Галіны Шаблінскай\nВітаю вас, шаноўныя слухачы! 1-2 кастрычніка горад Магілёў стане месцам сустрэчы музейшчыкаў з усёй краіны. Тут пройдзе ІІІ Нацыянальны форум “Музеі Беларусі”. Паводле папярэдняй інфармацыі, у экспазіцыйнай і дэманстрацыйнай праграме будзе прадстаўлена 114 удзельнікаў.\nМаючы асаблівую сімпатыю да літаратурных музеяў, я пачала шукаць, а колькі ж іх будзе ўдзельнічаць у гэтым прафесійным свяце, якое “праводзіцца ў мэтах падтрымкі музейнай справы ў Рэспубліцы Беларусь”. У надрукаваным спісе налічыла ўсяго пяць і, найперш, канечне ж, музеі класікаў: Янкі Купалы і Якуба Коласа, а таксама – музей гісторыі беларускай літаратуры. Потым маё ўяўленне пачало працаваць далей. Купалаўскі і коласаўскі музеі маюць па 4 філіялы, музей гісторыі літаратуры – 9. Значыць, ужо 22! А калі ўлічыць, што амаль у кожным краязнаўчым музеі абавязкова ёсць і пісьменніцкі стэнд – лічба значна павялічваецца! Тут вобраз Папялушкі, які напачатку назойліва малявала фантазія, пачынае мройліва раставаць і саступае месца недасяжнай Каралеве. А я тым часам знаходжу яшчэ адну фразу, якая “чапляе” сваім адлюстраваннем да майго настрою. Сёлетні дэвіз музейнага форуму гучыць так: “Разбураючы стэрэатыпы, пераадольваючы кансерватызм”.\nПомню гадоў 10 таму, калі я праехала асобнымі мясцінамі беларускіх класікаў, у мяне нарадзілася ідэя радыёпраграмы “Літаратурная карта Беларусі”, якая гучала ў эфіры гады 3 і значна пашырыла маю, скажу так, літаратурную геаграфію. Але не толькі… Калі хаця б на момант уявіць сабе нашу Беларусь адной вялікай кнігай, якія б розныя па форме і змесце аказаліся яе старонкі. А якое жанравае багацце мелі б мы, спрабуючы гартаць гэты неспазнаны шыкоўны фаліянт. Колькі гістарычных падзей і кранальных гісторый перажылі б разам з героямі, якія абавязкова прысутнічаюць у любой сапраўднай кнізе... І колькі цудоўных радкоў засталося б у нашай душы, якія сагравалі б нас у непагадзь і слоту… Купалаўскія Акопы загучалі б галасамі неўміручай “Паўлінкі”, а рагачовец Гервасій Выліваха абавязкова запрасіў бы нас на бераг Дняпра, дзе “груша цвіла апошні год”.\nА вось у родавай сядзібе Мацея Бурачка – нашага слыннага Францішка Багушэвіча, калі туды трапляеш упершыню, не дужа згадваюцца канкрэтныя аўтарскія цытаты. Дзівішся і захапляешся іншым. Бясспрэчна, тут, у гарманічнай прасторы зямлі і неба, павінен быў нарадзіцца паэт. Але які Божы провід захаваў для нас гэтыя блаславёныя мясціны? Няўжо, сапраўды, магутныя дрэвы цудоўнага парка і каштанавая алея помняць свайго гаспадара, а старасвецкая хата з тых самых бярвенняў, з якіх яна будавалася пры Багушэвічу? А ў кабінеце пісьменніка – стол і крэслы, якімі ён карыстаўся? На жаль, у Беларусі вельмі мала такіх ацалелых літаратурных пенатаў. Таму Багушэвічавы Кушляны на сучаснай Смаргоншчыне – рэдкая магчымасць для кожнага з нас прыйсці на сустрэчу з паэтам ХІХ стагоддзя...\nНасамрэч, па нашай мілай зямлі можна вандраваць не толькі па прыгожых ландшафтных мясцінах, не толькі наведваць архітэктурныя помнікі даўніны, але пры жаданні можна скласці яшчэ адзін, не менш захапляльны, маршрут. Геаграфічна ён звязаны з лёсам літаратуры. Дарэчы, не толькі беларускай, але і польскай, рускай, украінскай і іншымі. І можа на гэтых бальшаках і сцежках мы больш зразумеем, як рэалізоўваўся талент пісьменніка ў звязку з перыпетыямі яго жыццёвага і творчага шляху? Куды вялі яго дарогі з роднага краю і ці заўсёды вярталі назад? І якая сіла давала магчымасць выказацца напоўніцу?..\nПаспрабуйце, хаця б на адзін дзень разбурыць стэрэатыпы сваіх жыццёвых раскладаў і ступіце на сцежкі, якія помняць хаду Коласа ці Багдановіча, Чорнага альбо Караткевіча, Быкава ці Сыракомлі… На шчасце, спіс гэтых імёнаў такі багаты. А тое, што адлюстравалася праз іх вялікія і складаныя лёсы ў цудоўных творах беларускай літаратуры, робіць гонар ўсёй нашай нацыі і не дазваляе кожнаму з нас губляць уласную самадастатковасць. Каб захаваць для нашчадкаў спрадвечнае купалаўскае “людзьмі звацца”.


Абвешчаны пераможца прэміі імя Міхала Анемпадыстава | Новы Час\nЦырымонія ўручэння прэміі імя Міхала Анемпадыстава\nГрыгорый Кацнэльсон — мастак, графік, афармляе кнігі ўласнага выдавецтва «Асф-АльтЪ ИЗДАТ», як ілюстратар супрацоўнічае з піцерскім часопісам «ЧИЖ И ЁЖ» ды іншымі выданнямі. Падчас працы над вокладкай да «Віленскага покера» ён стварыў шэсць мастацка-графічных варыянтаў, творы экспанаваліся на фэстывалі інтэлектуальнай кнігі «Прадмова». За яго прэмію атрымаў выдавец Ігар Логвінаў.\nУладзіслава Юрчанка — Антон Кулон «Сіняя кніга беларускага алкаголіка ПЛЮС», выдавецтва «Галіяфы.\nУ журы ўвайшлі пісьменнік, мастак Адам Глобус, літаратарка Вольга Бабкова, дызайнэр Уладзімір Цэслер, пісьменнік, мастак Артур Клінаў, мастачка Антаніна Слабодчыкава, дызайнэрка Алена Дашкевіч, дызайнэр Юрый Тарэеў, мастачка і паэтка Васіліса Паляніна.\nПрэмія імя Міхала Анемпадыстава заснаваная сёлета ў памяць пра дызайнэра, паэта, фатографа, культуролага, які пайшоў з жыцьця год таму. Ініцыятыва адзначаць найлепшую кніжную вокладку да беларускай кнігі належыць Беларускаму ПЭН-цэнтру сумесна з Беларускім саюзам дызайнэраў і «Лятучым універсытэтам», а таксама польскім партнэрам ТАА «H&L» і фондам «Адкрытая культура». Генэральным партнэрам выступіў незалежны тэлеканал «Белсат», прэмія ладзіцца ў межах грамадзкай кампаніі «Беларускамоўныя».


Восеньская фольк-недастатковасць ліквідаваная: у Мінску прайшоў фестываль «Раёк» (фота, | Новы Час\nВосеньская фольк-недастатковасць ліквідаваная: у Мінску прайшоў фестываль «Раёк» (фота, відэа)\nУ дворыку Нацыянальнага гістарычнага музея 14–15 верасня прайшоў фестываль традыцыйнай музыкі «Раёк». Мінчукі пабачылі і вясковыя гурты, і гарадскіх пераймальнікаў, і гурты, якія інтэрпрэтуюць традыцыйную музыку ў сучасных стылях. Можна сказаць, восеньская фольк-недастатковасць праз тое, што сёлета няма фестывалю «Камяніца», «Райком» ліквідаваная!\nФестываль «Камяніца» летась прайшоў дзясяты раз, а сёлета святкаваў бы дзесяць год з першай імпрэзы, але ў галоўнага спонсара, банка БелВЭБ, памяняліся прыярытэты ў галіне дабрачыннасці. У выніку — няма грошаў, дык няма і фестывалю. А «Раёк» пайшоў іншым шляхам. Абвясцілі збор сродкаў праз краўдфандынг, можна было перадзамовіць квіткі на фестываль ці новы CD праекта «Традыцыя», прысвечаны застольным песням. Грошы паспяхова сабралі. Па словах галоўнага арганізатара фестывалю «Раёк» Сержука Доўгушава, шмат падтрымкі было ад беларусаў замежжа. Яны проста хацелі, каб быў такі фэст, хоць самі і не збіраліся на яго. У выніку з тых, хто падтрымаў «Раёк» праз краўдфандынг, на імпрэзу прыйшла добра, калі палова, а асноўная частка наведвальнікаў фестывалю набывала квіткі на ўваходзе.\nКарэспандэнтка «НЧ» трапіла толькі на другі дзень фестывалю і з абеда назірала рост колькасці наведвальнікаў у геаметрычнай прагрэсіі. Дзіцячая праграма ад каманды Vir-vir і гурта «Калыханка» ва ўнутраным дворыку гістарычнага музея, потым выступленні музыкаў Дударскага клуба, свята габрэйскіх песень і танцаў Zingeray.\nПубліка з энтузіязмам спявала на ідыш і вучыла габрэйскія танцы беларускіх мястэчак. Сюрпрызам стаў беларускі танец «Мяцеліца», сыграны ў клезмерскай манеры (клезмер — габрэйскі музыка). Праўда, ходзяць чуткі, што папулярная на сённяшніх танцавальных вечарынах мелодыя «Мяцеліцы» не так даўно прывезена з Украіны, а як гучала беларуская «Мяцеліца», ніхто не ведае… Карацей, жыве братэрства народаў!\nЯшчэ больш народу падцягнулася на канцэрт палескіх гуртоў, што праходзіў у адной з выставачных залаў музея. Выступілі гурты з Дзятлавічаў Лунінецкага раёна, Церабня Пінскага, Хатынічаў Ганцавіцкага. Яны спявалі песні сваіх родных вёсак і трошку распавядалі пра даўнейшыя абрады. За палешукамі выступалі лірнікі Алесь Лось, Сяргей Чубрык, Кацярына Радзівілава і Алесь Жукоўскі. Публіка даведалася, што беларуская колавая ліра мае арабскае паходжанне, у Заходняй Еўропе выкарыстоўвалася для забаў (на ёй гралі пераважна танцы), а ў нас на ліры акампанавалі, выконваючы псальмы. Але беларускія танцавальныя мелодыі на колавай ліры падчас «Райку» таксама прагучалі.\nПотым у фармаце сапраўднага застолля прайшла прэзентацыя дыска бяседных (застольных) песень, а пасля яе — танцавальны сэт ад любанскіх музыкаў, якія даволі часта прыязджаюць у Мінск. Як паведаміў Сяржук Доўгушаў, шмат людзей наведала фестываль «Раёк» таксама 14 верасня, калі выступалі сучасныя гурты, значнае месца ў творчасці якіх мае традыцыйная музыка.\nЦі ёсць «Раёк» мінскай рэінкарнацыяй «Камяніцы», якая праходзіла ў вёсцы Азярцо, на тэрыторыі Музея народнай архітэктуры і побыту? І так, і не. Некалькі гадоў на «Камяніцы» працавала пляцоўка для аўтэнтычных гуртоў і гуртоў-пераймальнікаў, асобна ад галоўнай сцэны з больш сучасным гучаннем. Гэта пляцоўка, можна сказаць, увасобілася цяпер у Мінску. Але ўсё ж сучасная музыка з этна-матывамі, па якую большасць наведвальнікаў, напэўна, і ехала на «Камяніцу», на «Райку» не стала галоўнай. У фестывалю іншая канцэпцыя. Арганізатары хацелі паказаць мінчукам беларускую традыцыйную музыку ў максімальна набліжаным да першакрыніц выглядзе. І, здаецца, першы блін атрымаўся зусім не комам.


Спампаваць 59.21 Kb.\nНазва Казка пра смелага вожыка Мэты: Прывіваць любоў да чытання; развіваць уменні інсцэніраваць казкі, развіваць творчыя здольнасці; выхоўваць акуратнасць І дысцыплінаванасць Дзеючыя асобы\nПамер 59.21 Kb.\nМэты: Прывіваць любоў да чытання; развіваць уменні інсцэніраваць казкі, развіваць творчыя здольнасці; выхоўваць акуратнасць і дысцыплінаванасць\nВядучы. Ці ведаеце вы казкі? Гэта высветліць наш конкурс. Я прачытаю вам пачатак казкі, а вы па пачатку-зачыну павінны адгадаць,...\nІнфармацыйная гадзіна "Сімвалы І сімволіка рб"\nМэты: 1 абагульніць І пашырыць веды дзяцей пра родны край, пра сімвалы сваёй краіны; 2 развіваць кемлівасць І дапытлівасць, уменне...\nЯ. Маўр "Багіра"\nМэты: удасканальваць уменні асэнсаванага чытання празаічнага твора, характарызаваць літаратурнага героя з улікам аўтарскай пазіцыі;...\nКонкурс знаўцаў роднага краю\nМэта: актывізаваць веды вучняў, развіваць інтэлект І пазнавальную цікавасць, развіваць жаданне спаборнічаць у ведах, фарміраваць...\nПадарожжа па роднай кра\nМэта: прадоўжыць знаёмства з гісторыяй роднага краю, жывёльным светам, рамёствамі беларусаў; выхоўваць пачуццё гонару за сваю Айчыну,...


Невясёлыя думкi пасля прыгожага свята | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Невясёлыя думкi пасля прыгожага свята\nТак незнарок супала — акурат перад Днём мацi трапiлi мне ў рукi два лiсты. Напiсаныя акуратным почыркам, якi можа быць толькi ў былых настаўнiц, яны прыйшлi з розных раёнаў адной вобласцi. У iх — просьба дапамагчы вырашыць нейкiя праблемы. Але больш усё-ткi споведзь жанчын, якiя маюць найвялiкшае шчасце i няшчасце быць мацi. Я перачытвала iх некалькi разоў, старалася пасля не браць да галавы гiсторыi, па сутнасцi, незнаёмых мне людзей, але яны-такi падарылi мне бяссонную ноч, у якой было шмат розных думак i разваг. I я рашыла, што пра iх напiшу, бо гiсторыi гэтыя, нягледзячы на сваю непадобнасць, тыповыя. Тое, аб чым стараюцца маўчаць. Тое, аб чым плачуць ноччу ў падушку або дзеляцца з самымi блiзкiмi людзьмi (цi, калi ўжо зусiм няма сiл трываць, — са спадарожнiкам у вагоне або з газетай, якую чытаюць). Тое, аб чым балiць матчына сэрца.\nСпадарыня Валянцiна (iмёны я змянiла, не яны тут галоўнае) дбае пра працаўладкаванне свайго дарослага сына. Хлопец нежанаты, жыве з ёй дома, не адзiн год працаваў качагарам у мясцовай школе. У наступны сезон з iм не заключылi новы дагавор, адказаўшы, што, маўляў, летам адмовiўся прыйсцi разгружаць брыкет. На яго месца хутка ўзялi новага чалавека — на вёсцы з работай нягуста. Яму ж нiбыта сказалi: маўляў, не прападзеш, матчына пенсiя ёсць. А мацi пайшла абiваць парогi, прасiць за крывiнку — спачатку ў раён, потым на прамую лiнiю ў аблвыканкам званiць стала. Там паабяцалi паведамiць пра вынiкi ў панядзелак. Два панядзелкi яна не адыходзiла ад тэлефона. Пасля напiсала нам: маўляў, нiхто не пазванiў, сын так i застаецца без работы, а я, можа, i не дажыву — вельмi цяжка хварэю...\nМы патэлефанавалi ў аблвыканкам, папрасiлi разабрацца. Там прыязна адказалi: так, спадарыня Валянцiна сапраўды тэлефанавала, з ёй размаўлялi спецыялiсты ўпраўлення па працы i сацыяльнай абароне. Яе званок зваротам не лiчыцца, бо яна вырашае, па сутнасцi, не сваю праблему. Сын, дзякуй богу, дарослы дзеяздольны здаровы чалавек, свае пытаннi (у тым лiку пiсаць, званiць, дабiвацца праўды) вырашаць павiнен сам. Мацi была яго законным прадстаўнiком толькi да паўналецця. А яму ж ужо не шаснаццаць гадоў...\nТут можна пачаць разважаць пра тое, якiя бюракраты нашы чыноўнiкi, як за радком закона не бачаць жывых людзей. Але я пра iншае — якраз пра гэтых самых людзей. Не па законе, а па-людску. Чаму малады здаровы мужчына — не ўломак i, мяркуючы па ўсiм, нават не п'янiца — сядзiць без работы i чакае, калi цяжкахворая мацi вырашыць яго праблемы? Чаму не звонiць ва ўсе званы: дапамажыце, не хачу сядзець на шыi ў нямоглай жанчыны, хачу сам ёй дапамагаць: купiць якi лiшнi вiтамiн цi лекi? Чаму ён не пiша ў рэдакцыю, не тэлефануе ў аблвыканкам, не стукае ва ўсе дзверы? Прапусцiў той час, калi не мама стала за яго адказваць, а, наадварот, ён павiнен яе берагчы i клапацiцца аб ёй? Яму нiхто не сказаў, што гэты час настаў? А пра гэта хiба ўвогуле трэба гаварыць?..\nАўтарка iншага лiста, спадарыня Марыя, прасiла дапамагчы разабрацца са штрафам за выпадкова пабiтую яе мужам чужую машыну. Пажылыя людзi ездзiлi на аўто здаваць аналiзы ў раён — там на стаянцы i не размiнулiся. Грошы на штраф выпiсалi вялiкiя — тысячу рублёў. Давялося аддаць усе, што збiралi на рамонт. «Халадзiльнiк адкрыеш, каб есцi зварыць, а там пуста... А хлапцоў жа яшчэ трэба i апранаць!..» Падобныя пiсьмы я калiсьцi чытала ад бабуль, якiя гадуюць унукаў, што кiнулi iх п'янiцы-дзецi. Але тут — зусiм iншая справа. «Хлапцам» — больш за сорак гадоў, абодва — з вышэйшай адукацыяй. Сядзяць у бацькоў на карку, як мацi пiша, «сектанты пастаралiся» — «такiх хлопцаў загубiлi!» I тут можна было б паспачуваць, але чытаеш далей i бачыш — з секты хлопцаў даўно выцягнулi («але чаго нам гэта каштавала»). Цяпер яны «не п'юць (Бог мiлаваў!), затое кураць шмат i каву п'юць па дзесяць разоў на дзень». Значыць — яшчэ не старыя, здаровыя i працаздольныя. Але ўражвае больш вось гэта: «Кароўку даўно прадалi, бо апошнi год мне нават пустое вядро насiлi ў хлеў». I вось гэта: «Гаспадарка — толькi куры, дзве прапалi, дзве кульгаюць. Сабачку на ферме забiлi, коцiк i той сышоў... Я курэй прывучаю да рук, каб хоць якая жывая iстота...» «Прашу ў Бога тое, што людзi маюць без малiтваў: дзецям — работу, сабе — унукаў»...\nБог, дзяржава, сектанты, нават замежныя iнвестары, якiя выкупiлi мясцовую гаспадарку, — усе ў гэтым пiсьме прычыненыя да таго, што два саракагадовыя мужчыны сядзяць на шыi ў старых хворых бацькоў. Прычыненыя ўсе, толькi не яны самi — тыя, што з вышэйшай адукацыяй, тыя, што не п'юць. Тыя, якiя павiнны былi б самi завезцi бацькоў у бальнiцу, самi вырашаць праблемы са штрафам, самi за свае грошы рабiць рамонт у бацькоўскай хаце, самi займацца гаспадаркай. Iм таксама нiхто не сказаў, што час, калi не бацькi для iх, а яны — для бацькоў, ужо даўно настаў?\nА мама — што? Мама — яна не скажа. Яна будзе малiцца за дзяцей, абiваць за iх усе магчымыя парогi, моўчкi глытаць крыўду. Хаваць усё разам з безумоўнай, часам сляпой, любоўю ў сваiм вялiкiм сэрцы. Пакуль яно трывае...\nТакiя вось невясёлыя i зусiм несвяточныя думкi назаўтра пасля Дня мацi. Свята, з якiм маiх сённяшніх гераiнь наўрад цi хто павiншаваў. А цi адны яны такiя?


18 сьнежань 2021, 11:00\nАйцішніца Вераніка Ліндарэнка выехала зь Беларусі з палітычных прычынаў. Цяпер яна жыве і працуе ў Варшаве. Увесну Вераніка стварыла тэлеграм-канал суполкі беларускіх стартапэраў Ū-Hub, які сёньня налічвае амаль паўтысячы ўдзельнікаў.\nУжо некалькі месяцаў суполка арганізоўвае сустрэчы, дзеляцца ідэямі, знаходзяць новыя знаёмствы, працу і супрацоўнікаў у сваю каманду. Падрабязьней пра суполку Вераніка расказала Свабодзе.\n«Заставацца ў краіне было небясьпечна»\nВераніка Ліндарэнка, як і тысячы беларусаў, цяпер у прымусовай эміграцыі. Дзяўчына пакінула Беларусь празь некалькі дзён пасьля вызваленьня са сьледчага ізалятару. Туды яна трапіла летась у верасьні за ўдзел у акцыі падтрымкі салігорскага страйкаму.\nАдразу Вераніка з хлопцам вырашылі проста паехаць адпачыць на два тыдні ва Ўкраіну, аднак у выніку на радзіму яны ўжо больш не вярнуліся.\n«Мы паглядзелі на тое, што адбываецца, сытуацыя толькі пагаршалася: мяне выклікалі ў РАУС, пачалі правяраць індывідуальнае прадпрымальніцтва. Да і хлопец таксама ўдзельнічаў у акцыях. Значыць, заставацца ў краіне было небясьпечна для нас абаіх», — тлумачыць Вераніка.\nПотым пара пераехала ў Польшчу. Такое рашэньне яны прынялі пасьля таго, як даведаліся аб праграме польскага ўраду Poland.Business Harbour, створаную для падтрымкі беларускіх праграмістаў і прадпрымальнікаў у IT-сфэры.\nМенавіта з гэтым зьвязная праца Веранікі.\nЗ 2012 года Вераніка Ліндарэнка была маркетолягам у некалькіх IT-кампаніях.\nДа рэгістрацыі індывідуальнага прадпрымальніцтва, яна працавала ў кампаніі OneSoil, пасьля звальненьня зь якой у 2020 годзе пачала займацца кансультацыямі для стартапаў.\n«Я разумела, што ў гэтым я экспэрт і змагу дапамагчы іншым, плюс такі спэцыяліст патрабаваўся на рынку, і я вырашыла паспрабаваць. Таксама троху яшчэ ўдзельнічала ў іншых стартапах і і распрацоўвала для іх маркетынгавыя стратэгіі. Таму і адкрыла ІП, бо хацела, каб усе было афіцыйна», — расказвае суразмоўца.\nПаралельна Вераніка займалася ўласным праектам SwaPlants — аплікацыяй для абмену хатнімі расьлінамі і інфармацыяй аб іх доглядзе.\n«Паколькі я працавала раней у стартапе, я ведала, як „прасоўваць“ гэтыя аплікацыі. І тэма, зьвязаная з расьлінамі, мне самой была цікавая», — кажа Вераніка.\nДля працы над праектам яна змагла сабраць каманду беларусаў, разам зь якой потым узяла ўдзел у некалькіх хакатонах, дзе SwaPlans аказаўся ў ліку пераможцаў.\n«Спачатку ў нас быў фокус на экалёгіі і на тым, каб людзі сустракаліся пасьля ковіду і зноў пачыналі сябраваць. Пазьней з SwaPlans мы трапілі ў польскую аксэлерацыйную праграму (pre-acceleration program) пры падтрымцы Google. І ўжо там зразумелі, што трэба шмат чаго мяняць, каб гэта быў сапраўдны бізнэс, а не камэрцыйны праект. Засталася толькі тэма — расьліны, а ў астатнім трэба было рабіць pivot (зьмена курсу руху стартапу з мэтай тэставаньня новага кірунку разьвіцьця. — РС), які б заняў 2-3 месяцы».\nВераніка вырашала паставіць праект на паўзу, каб захаваць сілы і фінансава ўладкавацца ў новай краіне.\nНа той момант яна яшчэ працавала ў фрылансе, а таксама стварыла тэлеграм-канал суполкі беларускіх стартапэраў.\n«Я была ў стрэсе, у стане, калі выходзіш з зоны камфорту і можаш шмат чаго зрабіць»\n«Я не плянавала рабіць суполкі, калі толькі прыехала ў Варшаву, бо хацела вывучыць мову і арганізаваць неяк сваё жыцьцё, — кажа суразмоўца, — Але склалася так, што знаёмы хлопец-стартапэр, зь якім разам раней працавалі, аднойчы сказаў: „Ты ж умееш рабіць гэтыя суполкі! Ну давай!“ (у Беларусі Вераніка мела такі досьвед, бо рабіла лекцыі аб маркетынгу ў стартапах. — РС). Здаецца, я была ў моцным стрэсе, у стане, калі выходзіш з зоны камфорту і можаш шмат чаго зрабіць, таму і пагадзілася».\nПольскія спэцслужбы выклалі запіс размовы дыспэтчара і пілёта падчас прымусовай пасадкі самалёта Ryanair\nСпачатку Вераніка спыталася ва ўдзельнікаў тэлеграм-чату Poland.Business Harbour (PBH), ці шмат сярод іх зацікаўленых ва ўзьнікненьні такой суполкі. Адказы былі розныя, але большасьць выказалася станоўча. Упершыню ўжывую ўдзельнікі суполкі сустрэліся ў траўні гэтага году.\n«Я вельмі хвалявалася, як усе адбудзецца, таму што ніколі ня бачыла гэтых людзей. Але сустрэча была вельмі цёплая: мы сядзелі разам за агульным сталом, павесілі наш бел-чырвона-белы сьцяг. Нават прыехала Наста Хаменкова з Іmaguru, ня ведаю, знарок ці проста так. Усе былі настроены на сяброўства, хацелі абмяркоўваць ідэі, пітчылі (рабілі кароткія прэзэнтацыі праектаў, бізнэс-ідэй. — РС)», — успамінае Вераніка Ліндарэнка.\n«Нават беларусы пыталіся: „А хто за гэта плаціць?“»\nПазнаёміўшыся з аўдыторыяй, Вераніка празь нейкі час пачала ставіць для суполкі больш канкрэтныя мэты. Просты абмен ідэямі паступова ператварыўся ў адукацыю.\n«Мы прыдумалі назву, было сапраўднае галасаваньне і вырашылі пакінуць Ū-Hub. Лягатып нам зрабіў удзельнік суполкі, — кажа Вераніка. — Аднак проста гутарыць ня так цікава, як рабіць нэтворкінг (стварэньне і разьвіцьцё сеткі карысных знаёмстваў) пасьля лекцый, каб людзям было што абмеркаваць».\nПаколькі ў Веранікі быў досьвед з арганізаваньнем мітапаў (нефармальных збораў спэцыялістаў для абмеркаваньня пытаньняў і перадачы ведаў. — РС) у Беларусі, яна вырашыла праводзіць іх і для суполкі.\n«У новай краіне знайсьці памяшканьне для арганізацыі мерапрыемстваў і кантакты цяжка», — прызнаецца Вераніка.\nПаводле яе, прапановаў пляцоўкі для мітапу ад розных арганізацый і кампаній паступала шмат, аднак у большасьці выпадкаў гэтая паслуга была за грошы.\n«Калі спачатку са мной размаўлялі нават беларусы, то яны пыталіся „А на каго ты працуеш?“, „Хто за гэта ўсе плаціць?“, а мне было проста цікава размаўляць з новымі людзьмі і хацелася неяк ім дапамагчы, напрыклад з працай у цікавых праектах, знаёміць стартапы зь інвэстарамі, аксэлератарамі. Проста мне задаецца, што пасьля 2020 году ўсе дапамагалі адзін аднаму і немагчыма было спыніцца. І паколькі я рабіла ўсё гэта на валянтэрскіх пачатках, то шукала каворкінгі не са зьніжкай нават, а бясплатна».\nСустрэча U-hub Warsaw ў Варшаве.\nІ ў Веранікі гэта пасьпяхова атрымлівалася. У выніку спатканьні з суполкай праводзілі, сярод іншага, у WeWork, офісе кампаніі Connectis, Venture Cafe Warsaw (CIC), Elektrownia Powiśle, Беларускім доме і, паводле плянаў, яны адбудуцца ў іншых месцах.\n«15-16 сьнежня нас паклікаў у госьці прадстаўнік мясцовай улады Лодзі. Ён зацікаўлены ў тым, каб да іх прыяжджалі беларускія кампаніі. Таму мы паедзем туды, паглядзім горад, пазнаёмімся з новымі людзьмі з нашай сфэры. І потым раскажам пра ўбачанае беларусам у Варшаве. Можа, хтосьці захоча распачаць свае праекты там, будзем такімі „пасламі добрай волі“», — жартуе дзяўчына.\n«Удзельнікі публічна не расказваюць, як ім дапамагла суполка»\nВераніка кажа, што ня ўсе ўдзельнікі тэлеграм-суполкі раней былі зьвязаныя са стартапамі:\n41% зь іх робяць свой стартап;\n10% працуюць у стартапе;\n36% працуюць у ІТ;\n10% займаюцца нетэхналягічным бізнэсам;\n3% —так званыя «тусоўшчыкі», якія хочуць набыць новыя знаёмствы.\nТакімі атрымаліся вынікі апытаньня, якое Вераніка правяла нейкі час таму.\nТыя, каму дапамагла суполка, пра свае посьпехі публічна пакуль не расказваюць, прызнаецца суразмоўца:\n«Success cases — адзін хлопец знайшоў сабе ў каманду распрацоўшчыка і дызайнэра, цяпер яны ўжо зрабілі MVP (мінімальна жыцьцяздольны прадукт) і тэсьцяць яго. І ведаю, што адзін ці два стартапы атрымалі інвэстыцыі празь інвэстара, які трапіў у наш чат. Але публічна расказваць яны пра гэта ня хочуць. Магчыма, ня ўпэўненыя ў тым, што ўсё будзе добра, але калі б яны расказалі, гэта было б і матывацыяй для іншых».\nВераніка расказала, што ў будучыні для суполкі будзе створаны сайт:\n«Гэта вельмі зручна, плюс яго можна паказаць мясцовай уладзе, аўдыторыі. Такая „вітрына“, пры дапамозе якой можна ўзаемадзейнічаць. Магчыма, будзе нейкі форум ці блог, інфармацыйныя старонкі і месца, дзе можна будзе напісаць, што нехта шукае працу ці супрацоўніка».\nВераніка таксама згадала, што сустрэчы з суполкай дапамагалі і ёй знайсьці новыя працоўныя знаёмствы, веды і нават сяброў.\n«Я спадзяюся, што мы вернемся, але ўсё роўна людзі спрабуюць асымілявацца і падчас гэтага цягнуцца да сваёй нацыі. Таму я за тое, каб людзі сустракаліся, як гэта робім мы», — кажа дзяўчына.