МІЖКУЛЬТУРНЫ КАНФЛІКТ: ЛІТАРАТУРА ПА-ЗА МЕЖАМІ ВАЙНЫ? | pARTisan — cучасная беларуская культура | contemporary belarusian culture\nАўтар: pARTisan, 03/09/2016 | ДЫСКУРС\nМІЖКУЛЬТУРНЫ КАНФЛІКТ: ЛІТАРАТУРА ПА-ЗА МЕЖАМІ ВАЙНЫ?\n20 жніўня 2016 года дыскусіяй «Міжкультурны канфлікт: літаратура па-за межамі вайны?» адкрыўся І Міжнародны літаратурны open-air фестываль «Каптаруны». У дыскусіі прынялі ўдзел Аляксандр Ірванец, Любоў Якімчук (Украіна), Валянцін Акудовіч, Павал Касцюкевіч. Мадэратар Андрэй Хадановіч.\nАндрэй Хадановіч: Ад вітальных словаў мы пераходзім да сур’ёзнай тэмы нашай дыскусіі, якую мне прапанавалі мадэраваць арганізатары. Я пагадзіўся, толькі дазволіў сабе невялікую праўку — папрасіў у слове «вайна» зняць двукоссе. Бо тое, пра што мы гады таму размаўлялі на ўзроўні метафары, на ўзроўні нашага фантастычнага ўяўлення, раптам спраўдзілася. Нашыя прагнозы, нашыя трывогі пачалі ўвасабляцца на самых розных узроўнях, і мы пра гэта пагаворым. Пагаворым пра тое, як Украіна бачыцца з боку Беларусі, як украінцы распавядаюць пра сябе, пра свой досвед.\nВа Украіне я бываю з 2000 года, і першае, што мяне ўразіла, гэта назвы першых кніжак, якія траплялі мне ў рукі. Напрыклад, «Балады пра вайну і адбудову» Сяргея Жадана, гэта вершы «Каханне і вайна» Мар’яны Саўкі ў суаўтарстве з Мар’янай Кіяноўскай. І з кожнай украінскай кніжкай у мяне ўваходзілі ваенныя метафары і вобразы. Злыя языкі сказалі б, маўляў, дагуляліся, іншыя сказалі, што паэт адчувае з’яву, якая невідочная для іншага, глыбей.\nЛюбоў Якімчук: Дарэчы, асабіста для мяне вайна пачынаецца перадусім у мове, і ўжо пэўныя рэчы магчыма прасачыць праз мову. Напрыклад, прагучала назва кнігі Сяргея Жадана «Балады пра вайну і адбудову», але назву прыдумаў не ён сам. Гэта была кніжка Майка Ёгансана напрыканцы 1920-х, якая была напісана пасля Першай сусветнай вайны і якая адсылае да тых часоў. Да траўмы ўкраінскай гісторыі ў 1920-30-я, калі была перарваная літаратурная традыцыя і былі расстраляныя сотні ўкраінскіх пісьменнікаў. То-бок можна заўважыць шмат чаго агульнага з сённяшнім часам.\nВайна народжвае новыя сэнсы і новыя гісторыі, іх болей, чым калі вайны няма. Калі Лэсь Курбас навучаўся ў Вільні і вырашаў, дзе рабіць яму кар’еру, ён запытаўся ў свайго выкладчыка філасофіі, куды ехаць. І той адказаў, што там, дзе пралілося шмат крыві, народзіцца новае мастацтва. Курбас паехаў у Кіеў і нарадзіў новае мастацтва. Сама вайна — гэта такі штуршок, выхад новай энергіі. І гісторыя сапраўды паказвае, што праз вайну творцы нараджалі свае значныя творы.\nВайна адбываецца і ў мове, і пачынацца яна таксама можа з мовы. Мова як альтэрнатыўны свет, дзе таксама адбываюцца свае сюжэты, і гэтаму дапамагаем мы, літаратары. У мяне, напрыклад, вайна ва Украіне забрала дзясяткі словаў. Зараз у мове нараджаецца шмат эўфемізмаў. Так афіцыйна ва Украіне ідзе не вайна, але адбываецца тэрарыстычная аперацыя. А ў Еўропе нашу вайну называюць крызаю. Але я не магу выкарыстоўваць у сваіх творах два словы — перасяленцы і бежанцы. Юрыдычна яны існуюць, перасяленцы — гэта людзі, якія збеглі ад вайны і атрымалі такі статус. Але я адкрываю слоўнік і бачу, што гэта людзі, які самі вырашылі пераехаць з нейкіх сваіх асабістых прычынаў. Бежанцы — гэта людзі, якія збягаюць ад вайны альбо стыхійных з’яваў. То-бок перасяленцы — гэта эўфемізм, гэта не так востра, як бежанцы. Быццам самі людзі, мае бацькі, сястра, бабуля, напрыклад, вырашылі і перасяліліся. Але яны збягалі насамрэч, яны выехалі 14 лютага 2015 года па трасе, якая абстрэльвалася.\nТо-бок вайна трывае ў мове. Я працую з моваю, і мне хацелася б называць рэчы сваімі імёнамі.\nАляксандр Ірванец: Я не маю і дзясятай часткі таго болю, які мае Любоў. Я бываў на Усходзе раней, у Данецку, Луганску, а ў мінулым студзені я быў у Марыупалі і ў Шырокіна непасрэдна на вайне. Але сам як аўтар я пра вайну не напішу. У адным інтэрв’ю я сказаў, што наш Рэмарк бегае яшчэ з аўтаматам у зоне АТО. То-бок прайшло мала часу.\nЯ ўпэўнены, што па факце гэтай вайны будзе вялікі раман. Калі — не ведаю, але не заўтра і не праз год.\nШто тычыцца мяне, зараз я пішу раман, які не мае дачынення да вайны, але я запланаваў п’есу, падзеі якой будуць адбывацца на Майдане. Я быў там і добра ведаю, што там адбывалася. Не так даўно ў мяне выйшаў зборнік вершаў «Песні вайны», там ёсць і пра беркутаўцаў, пра спаленыя будынкі, кніга ўключае шмат фотаматэрыялаў. Там ёсць верш пра Надзею Саўчанка. Зараз яна вярнулася і, з майго пункту гледжання, павяла сябе вельмі нечакана. Але я не адракаюся ад гэтага верша.\nВалянцін Акудовіч: Яшчэ ў 1985 годзе для часопіса «Полымя» я напісаў артыкул, у якім зрабіў агляд твораў беларускай літаратуры, прысвечаных вайне. І вось самая мастацкая літаратура ў літаратуры дыялогаў і палемік пра вайну, на маю думку, гэта «У вайны не жаночы твар» Святланы Алексіевіч. Пра вайну я болей не пісаў і нават не думаў. Бо вайна для мяне нецікавая, балючая, пра вайну ў нас пішуць заўсёды. Вайна — гэта няпраўда. Хоць я разумею, што пра ўкраінскую вайну маюць права пісаць. Але ў вайны няма праўды. У мяне ёсць лепшы сябар яшчэ з часоў навучання ў Літаратурным інстытуце ў Маскве, перад украінскай вайной мы актыўна з ім перапісваліся. А потым здарыўся Крым, і аказалася, што ён таленавіты, разумны, але — шавініст. У расейцаў гэта ўжываецца. У выніку я напісаў: «Слава, я жадаю табе дабра, а тваёй краіне я не жадаю». Думаю, я ніколі не вярнуся да гэтай перапіскі. Для мяне гэта штосьці радыкальна змяніла, і адносна Расіі найперш. Разам з сябрам для мяне не стала Расіі.\nЛюбоў Якімчук: З Вашых словаў выходзіць, што я пішу пра няпраўду. Я пра гэта думала, калі пісала гэтыя кнігі, і думала пра тое, каб яны не сталі палітызаванымі, заангажаванымі, каб не апісвалі толькі адзін бок. І я пішу пра людзей, якія знаходзяцца на акупаванай тэрыторыі і пакутуюць ад вайны з абодвух бакоў. Дарэчы, снарад у дом маёй бабулі прыляцеў з украінскага боку. Але гэта вайна. І я думала, як пра гэта пісаць. Міхаіл Бахцін неяк заўважыў, што раман — не маналагічны жанр, як паэзія, але поліфанічны. Але калі пішу вершы, я таксама думаю, што яны будуць мець шматгалоссе, што я не буду станавіцца на адзін бок, мне цікавыя канкрэтныя людзі. Мне важна, каб не было маніпуляцыі. Атрымалася гэта ці не, але я ведаю, што мае вершы ў тым ліку перапошчваюцца людзьмі з таго боку, для іх яны таксама важныя.\nТакім чынам, я не згодная ні з Бахціным, ні з Валянцінам Акудовічам пра тое, што гэта тэксты пра няпраўду.\nПавал Касцюкевіч: На пачатку 2000-х я жыў у Ізраілі. Тады якраз варочалася другая інтыфада. Заходзіць арабскі хлопец у аўтобус, абмотаны гэтай выбухоўкай, забівае сябе, з ім гінуць яшчэ чалавек дваццаць, а шэсцьдзесят чалавек застаюцца калекамі. Едзе хтосьці на рынак, хтосьці ва ўніверсітэт — і не даязджае: аўтобус узлятае ў паветра, людзі гінуць, горы мяса, шмат параненых. Эпіцэнтр, зразумела, Ерусалім. Як горка жартаваў рускамоўны ізраільскі паэт Пеця Птах, гэта быў час, калі аўтобусы пераўтвараліся ў аэробусы. У адказ на тэракт Ізраіль робіць абстрэл арабскіх тэрыторый, дзе таксама гінуць мірныя жыхары…\nКалі наступае такое — чырвонае ў загалоўках штодзённых газет і чырвоная кроў на ходніку цэнтральных вуліц, — літаратуры канешне, няма дзе прыткнуць свае тры шэлегі. На самой вайне літаратуры месца няма, проста не ведаеш, з чаго пачаць і навошта. Калі літаратар знаходзіцца ў эпіцэнтры, дык нічога з таго не будзе. Але са мной здарылася гісторыя, якая дазволіла зрабіць уваход у літаратуру. Прынамсі ёсць адна ўмова, каб пісьменнік пісаў: ён павінен быць жывы. І тое Васіль Быкаў, напрыклад, не быў у самым гарніле вайны, ён не дакранаўся штодня да смерці, а стаяў трошачкі ўбаку. І такая гісторыя са мной адбылася.\n…Пятніца. А звычайна ў пятніцы з вар’ятняў адпускаюць на выходныя хворых з лёгкім дыягназам. Едзе рэйсавы гарадскі аўтобус, у салоне ўсе наструненыя. Раптам адзін чалавек пачынае крычаць слова «бомба!» і паралітычна біцца ў шыбы дзвярэй. У гэты момант я першы раз у жыцці ўбачыў (дарэчы, сам быў часткаю гэтага працэсу), калі людзі пераўтвараюцца ў адзіны арганізм — такое цеста, якое выціскаюць, не раўнуючы макароніны з машынкі. Людзі пацяклі з вокнаў, пачалі выскокваць, як тыя спагеці. Усё скончылася добра, усе зразумелі, што чалавек, які біўся ў шыбы, вар’ят. Яму так нязлосна далі выспятка. Кіроўца вылаяўся. Скончылася ўсё палёгкай — ты жывы, людзі абапал на асфальце кураць і патроху ўсміхаюцца. І я зразумеў, што вось так, трошачкі ўбаку, ёсць месца і літаратуры. Інакш немагчыма.\nАндрэй Хадановіч: Вайна — гэта прастора для дыялогу? Дыялог бывае розным, напрыклад, допыт, перамовы. Але я пытаю пра прастору для паразумення. Відавочна, цалкам паразумецца немагчыма, не пагаджаюцца нават сядаць за адзін стол, як, напрыклад, з Захарам Прылепіным. Але да якой ступені можна і трэба размаўляць? Любое паразуменне — гэта кампраміс, любы кампраміс — гэта тое, чым ты ахвяруеш. Дзе межы?\nЛюбоў Якімчук: У мяне ёсць межы, і я мела нагоду іх апрабаваць. Не так даўно мяне запрашалі ў Берліне выступіць на адным паэтычным вечары разам з Аленаю Заслаўскай. Я знаю яе даўно. Але пачалася вайна, і мы аказаліся па розныя бакі фронту. Толькі мне не прапанавалі з ёй размаўляць, але прапанавалі разам чытаць. І я сабе ўявіла, як я чытаю свае вершы разам з прапагандаю, дзе акцэнты расстаўлены відавочна, то-бок стаўлю свае вершы нароўні з прапагандаю, легалізую яе. Я адмовілася і напісала, што адмаўляюся таму, што мяне запрасілі не размаўляць з ёй, гэта іншае, але адмовіцца ад сваёй паэзіі я не магу.\nКалі ж гаворка ідзе пра дыялог, можна ўявіць, што вайна аднойчы скончыцца, працэс замарозіцца альбо не, і тут раптам з’явяцца людзі, галасы якіх мы не чулі.\nУ Луганску, Данецку мала журналістаў, мы амаль не ведаем, як там жывуць. Вядома толькі, што жыццё там адбываецца абсалютна біялагічнае: людзі адбіраюць гуманітарку адно ў аднаго, хочуць выжыць, рабуюць. І вось раптам з’явяцца галасы, пачнуцца самасуды. І таму трэба ўжо зараз даваць голас з таго боку ці хаця б уяўляць пра тое, што там адбываецца. Я падтрымала Сяргея Жадана за тое, што ён зрабіў такі крок — спробу дыялогу.\nАляксандр Ірванец: Я згодны з Любай. Я разумею, што яна перажывае ўсё ў дзесяць разоў мацней, але і ў мяне ёсць гісторыя. У Луганску яшчэ да вайны маладая жанчына абараніла дысертацыю па Бу-Ба-Бу, да якога я належаў. Зараз яна выехала адтуль, іх універсітэт часткова эвакуявалі. Але яе бацькі падтрымлівалі ЛНР, і яны кантактуюць, толькі не пра палітыку. Гэта трагедыя, і трэба яе вырашаць у тым ліку на дзяржаўным узроўні.\nЛюбоў Якімчук: Пра які дзяржаўны ўзровень можна гаварыць, калі на акупаваных тэрыторыях транслюецца расейскае ТБ, а ўкраінскае немагчыма злавіць. Пры тым што ёсць магчымасці глушыць, але нічога не робіцца. Нават чыноўнікі казалі пра тое, што ўсе, хто там засталіся, а тады там яшчэ былі і мае бацькі, здраднікі. Мае бацькі чакалі, што будзе падтрымка, але нічога не было. Ад людзей проста адмовіліся.\nАляксей Чупа: А каго ты бачыш першым ворагам? Украінскую дзяржаву, якая не забяспечвае людзей неабходнымі, ці тых, хто пазбавіў іх мірнага жыцця?\nЛюбоў Якімчук: Канешне, акупанта. Але я крытыкую таксама дзяржаву, якая не ўсё робіць, што магла.\nАляксей Чупа: Але падчас Майдану мы добра, здаецца, зразумелі, што дзяржава — гэта мы, а дзяржаўны апарат — гэта штосьці, што засталося нам у спадчыну ад Савецкага Саюза.\nІгар Бабкоў: Хацеў бы працягнуць думку Валянціна Акудовіча пра вайну як адну татальную няпраўду, у якую мы аказваемся замешаныя міжволі. Я чамусьці адразу прыгадаў Ніцшэ «Па той бок дабра» — а чаму мы ўвогуле так хочам праўды? Чаму нашая цывілізацыя так шукае гэтую праўду? Бо няпраўда для падтрымання чалавечага жыцця значна больш істотная і важная. Калі ўявіць свет, збудаваны на татальнай праўдзе, то гэта будзе страшны свет. Гутарка ідзе пра баланс праўды і няпраўды. І працягваючы метафару Валянціна, я сказаў бы, што вайна — гэта не стан адной вялікай няпраўды, а стан, калі гэтыя ніткі, якімі сшытае жыццё праўды і няпраўды, рвуцца, калі няпраўды становіцца вельмі многа і яна становіцца асобнай, агрэсіўнай, цынічнай.\nАле вайна — гэта і сітуацыя, калі і праўды вельмі многа, і гэтая праўда таксама агрэсіўная і цынічная.\nІ далей — вайна як разрыў гэтых нітак жыцця, а літаратар працуе з жыццём, а не з ідэалогіяй, асобнай праўдай і няпраўдай, то, можа быць, задача паэта і літаратуры ўвогуле якраз у тым, каб сшываць гэтую тканіну гісторыі. Сшываць і вельмі важна — думаць. Для мяне патаненне ў трасіне дыскурсу падчас дыскусіі вельмі відавочнае. Яшчэ хвіліну таму ўкраінскія суразмоўцы думалі, а потым сталі практыкаваць дыскурс — украінская дзяржава робіць ці не робіць — гэта газеты так гавораць.\nАляксандр Ірванец: Нас да гэтага змушае жыццё. Вы гэтага пакуль не ведаеце, няма гэтага досведу вайны. І дай божа, каб у вас яго і не было. А мы праз тое, што ў нашай краіне вайна, ужо іншыя.\nІгар Бабкоў: Мне ўсё ж падаецца, што вайна ў дададзеным выпадку — індульгенцыя, каб не дадумваць. Мой бацька, якому ў Другую сусветную вайну было 5 год, жыў у лесе ў зямлянцы. Мой дзед памёр у нямецкім лагеры пад Беластокам ад голаду і ад ран. Што гэта, як не досвед вайны?\nАляксандр Ірванец: Гэта досвед іншага пакалення. За нашую свабоду праліло кроў нашае пакаленне. Досвед УНР нам прыдаўся, але ўжо не было памяці. А зараз яна ёсць.\nФота Марты Клінавай.\nНа вокладцы: з вокладкі кнігі Любові Якімчук «Абрикоси Донбасу».\nТэгі: беларуская літаратура, Каптаруны, Украіна


18 жнівень 2021, 21:34\nМігранты на мяжы Латвіі зь Беларусьсю\nСямʼі з 11 дзецьмі ўжо тыдзень знаходзяцца паміж межамі Беларусі і Латвіі. Назад у Беларусь іх не пускаюць беларускія памежнікі, а ў Латвію не пускаюць латвійскія памежнікі, піша Delfi.lv.\n«Мы проста хочам, каб яны нас дэпартавалі ў Ірак; нам дрэнна, мы стаміліся, нам ніхто не дапамагае», — цытуе аднаго зь мігрантаў Zerkalo. Мужчына расказаў, што людзі мерзнуць і ў іх практычна не засталося ежы.\nМіністарка ўнутраных спраў Латвіі Марыя Голубева паведаміла ў Twitter, што «латвійская памежная ахова забясьпечвае людзей, якіх беларускі спэцназ выштурхвае на мяжу ЭЗ, ежай і вадой, мэдыкамэнтамі, адзеньнем, а таксама мэдычнымі абсьледаваньнямі». «Калі існуе пагроза жыцьцю і здароўю, іх вязуць у шпіталь», — сказала палітык.\nЯе словы пацьвердзіў міністар аховы здароўя Даніэль Павлютс, сказаўшы, што памежнікі рэгулярна выклікаюць мігрантам службу неадкладнай мэдычнай дапамогі і іншых мэдыкаў, а Даўгаўпілскі шпіталь знаходзіцца ў рэжыме гатоўнасьці, каб аказаць любую неабходную дапамогу.\nКіраўнік МУС падкрэсьліла, што гэта спроба Менску выкарыстоўваць людзей у гібрыднай апэрацыі супраць ЭЗ. У сваю чаргу, міністар абароны Арціс Пабрыкс абвінаваціў выданьне ў прадузятасьці:\n«Ваш рэпартаж предузяты, таму што вы не паведамляеце, што беларускія ўлады прымушаюць гэтых людзей перасякаць мяжу супраць іх волі», — заявіў міністар у Twitter, паказаўшы, што гэта зьяўляецца гібрыднай вайной, накіраванай на тое, каб падбухторваць жыхароў ЭЗ супраць ЭЗ. Міністар лічыць, што праблемай тут зьяўляецца выкраданьне грамадзян трэціх краін рэжымам Лукашэнкі, удзел у гандлі людзьмі і гвалт у адносінах да ўцекачоў.


Канвертаваць Либерийским даляраў (LRD) і Нарвежская крона (NOK) : Калькулятар абменнага курсу\nЛиберийский даляр (LRD) і Нарвежская крона (NOK) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Либерийский даляр і Нарвежская крона пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 3 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Либерийский даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Нарвежская крона валюты па змаўчанні. Націсніце на Нарвежская крона або Либерийским даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр либерийским гэта валюта, у Ліберыя (LR, LBR). Нарвежская крона гэта валюта, у Нарвегія (НЕ, НІ, Зямля Каралевы Мод), і Шпіцберген і Ян-Майен (SJ, SJM). Нарвежская крона таксама вядомы як Krones, і Крона. Сімвал LRD можа быць запісаная $. Сімвал NOK можа быць запісаная NKr. Даляр либерийским дзеліцца на 100 cents. Нарвежская крона дзеліцца на 100 ore. Абменнага курсу Даляр либерийским Апошняе абнаўленне 3 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Нарвежская крона Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. LRD каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. NOK каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


У Луганск прыбылі грузавікі расейскага «гуманітарнага канвою»\n13 верасень 2014, 10:49\nУ Луганск сёньня прыбылі першыя грузавікі з расейскай гуманітарнай дапамогай для ўсходу Ўкраіны, паведамляюць расейскія агенцтвы.\nПа дадзеных «Інтэрфаксу», дзясяткі грузавікоў стаяць на разгрузцы на адной з прадуктовых базаў. У аўтамабілях прадукты, мэдыкамэнты, вада.\nПрадстаўнік Паўднёвага мытнага ўпраўленьня Расеі Раян Фарукшын паведаміў, што аўтамабілі прайшлі расейскі мытны кантроль на мяжы з Украінай. Па словах Фарукшына, усе грузавікі і іх зьмесьціва ўжо аформленыя. «Апошні аўтамабіль са складу канвою пакінуў пункт мытнага кантролю ў пункце пропуску «Данецк», — сказаў Фарукшын.\nДва дні таму паступала інфармацыя, што новы расейскі гуманітарны канвой для жыхароў паўднёвага ўсходу Ўкраіны стаіць бяз руху ля мяжы з Украінай у Растоўскай вобласьці. Аб гэтым паведамляў намесьнік кіраўніка МНС Расеі Уладзімер Сьцяпанаў. Ён адзначаў, што затрымка з дастаўкай грузу зьвязана з тым, што ўзгоднены з украінскім бокам папярэдні плян не выконваецца.\nСёньня ж расейскія агенцтвы са спасылкай на прадстаўнікоў Міжнароднага камітэту Чырвонага Крыжа перадалі, што супрацоўнікі арганізацыі не суправаджаюць другі гуманітарны канвой МНС Расеі. Раней у МКЧК удакладнялі, што пісьмовай згоды Кіева і Масквы на суправаджэньне грузу супрацоўнікамі камітэту пакуль няма.\nУсяго ў складзе расейскага канвою ня менш за 200 грузавікоў.


У Франка Вячоркі ўскладненьне ад каросты\n23 студзень 2010, 21:33\n20 студзеня Франка Вячорку вазілі на абсьледаваньне ў Мазырскі дыспансэр. Там мэдыкі паставілі яму дыягназ: дэрматыт як ускладненьне ад каросты. Але пры гэтым хлопцу адмовілі ў стацыянарным лячэньні.\nПра гэта паведаміў «Свабодзе» бацька Франка Вінцук Вячорка. Ён прыгадаў, што яго сына 5 студзеня забралі са шпіталя ў вайсковую частку пасьля таго, як на сайце «Свабоды» зьявілася абвестка пра онлайн канфэрэнцыю з Франкам. Пасьля гэтага Франка яшчэ пакаралі сямю пазачарговымі нарадамі за нібыта хлусьню пра наяўнасьць каросты ў частцы.\nВінцук Вячорка паведаміў:\n«Дактары вырашылі яго шпіталізаваць, каб лячыць ад дэрматыту, але камандаваньне зь невядомых прычынаў дактароў не паслухала. Яго забралі ў казарму, дзе ён па стане на гэты момант не пакладзены ў санчастку і ня мае неабходных лекаў.\nЯго ў такім стане спрабавалі ставіць у нарады. Я тэлефанаваў камандаваньню брыгады ў Баранавічы намесьніку камандзіра па ідэалёгіі Сяргею Грысюку і паведаміў пра парушэньне правоў чалавека, які не атрымлівае своечасовую мэдычную дапамогу, нарэшце, пра правы пацыента. На жаль, пачуў на гэта толькі рэпліку: «Няхай лепш служыць як „паложана“».\nЯк салдаты-апазыцыянэры Каляды сустракалі\nАнкета Свабоды: Франак Вячорка


“ЛУКАШЭНКА НЕ ЗЬБІРАЕЦЦА СЫХОДЗІЦЬ”\nДва тыдні таму ЗША ўнесьлі Беларусь і яшчэ пяць іншых дзяржаваў у чорны сьпіс краінаў, дзе брутальна парушаюцца правы чалавека, — піша венскі “Der Standard”. Пад кіраўніцтвам аўтакрата Лукашэнкі ў Беларусі ня толькі перасьледуюцца і зьнікаюць апанэнты рэжыму, зачыняюцца незалежныя выданьні. Гэтая краіна апынулася таксама ў цяжкім эканамічным заняпадзе, аднак заходнія інвэстыцыі ў яе народную гаспадарку ніяк не прадугледжваюцца.\nТым ня менш, Лукашэнка ня хоча пакідаць сваёй пасады і разьлічвае на трэці тэрмін прэзыдэнцкага кіраўніцтва. Ён аргумэнтуе свае пляны наступным чынам: у іншым выпадку для ягонай краіны настане вельмі цяжкі час, народ проста не зразумее яго і не даруе.\n“Frankfurter Rundschau” прыводзіць словы беларускага лідэра наконт апазыцыі: яна, маўляў, складаецца з надзвычай жудасных людзей. Гэтыя людзі толькі і мараць, каб пасьля сканчэньня Луканшэнкавых паўнамоцтваў закінуць яго ў турму альбо ўвогуле забіць. Паколькі апазыцыя здольная кіраваць “ad absurdum”, у Лукашэнкі ёсьць важныя прычыны заставацца прэзыдэнтам і пасьля 2006 году.\nНягледзячы на тое, што да чарговых выбараў засталося тры гады, Лукашэнка зьбіраецца правесьці ўсенародны рэфэрэндум як мага хутчэй — сёлета ўвосень альбо на пачатку будучага году. Гэта тактычнае рашэньне. Крамлёўскаму кіраўніцтву, якое вельмі стрымана ставіцца да плянаў менскага лідэра, будзе неўзабаве проста не да Беларусі. Крэмль мусіць займацца сваімі расейскімі выбарамі: парлямэнцкімі дый прэзыдэнцкімі.\nПаводле “Frankfurter Rundschau”, пэўную глебу для атрыманьня патрэбных вынікаў у часе галасаваньня Лукашэнка пачаў рыхтаваць ужо два месяцы таму. Спачатку зачынілі шэраг незалежных выданьняў. Ад сярэдзіны ліпеня ў адстаўку былі накіраваныя 40 адказных чыноўнікаў. Напрыканцы ліпеня з пасады сьпікера парлямэнту быў вызвалены Аляксандар Вайтовіч. Менавіта ў ім Лукашэнка пачаў бачыць свайго патэнцыйнага канкурэнта.\nШто да адданых яму васалаў, то бок урадавых чыноўнікаў, то менавіта на іх лягчэй за ўсё ўскласьці адказнасьць за эканамічную сытуацыю ў краіне. Нягледзячы на афіцыйную стытыстыку адносна росту вытворчых паказчыкаў, 43% беларускага насельніцтва сёньня знаходзяцца на мяжы і нават па-за мяжой жабрацтва. Палова калгасаў — нерэнтабэльныя. Сярэднямесячныя даходы жыхароў гэтай ізаляванай ад цывілізаванага сьвету краіны складаюць 56 даляраў.\nЯк пішуць аглядальнікі, сваімі дзеяньнямі Лукашэнка хоча адвесьці ўвагу ад уласных хібаў, а зь іншага боку — дысцыплінаваць сваіх набліжаных. Беларускі кіраўнік, праўдападобна, ня мае клопатаў адносна будучых вынікаў народнага галасаваньня. Прагнозы незалежных экспэртаў наконт таго, што ён мае шанец атрымаць толькі 17% падтрымкі, Лукашэнку не палохаюць. У пытаньнях маніпуляцыяў галасамі беларускі лідэр добра дасьведчаны, — піша “Frankfurter Rundschau”.


07:18 06 чэрвеня 2020\n08:58 25.12.2019 Атрымаць кароткую спасылку\nАдзін з самых важных святаў для вернікаў - Божае Нараджэнне - каталікі святкуюць у ноч з 24 на 25 снежня.\nРаство - адно з самых значных хрысціянскіх святаў. У яго гонар тысячы каталікоў наведаюць касцёлы ў ноч з 24 па 25 снежня. Свята было ўведзена ў гонар нараджэння Хрыста Збавіцеля. Каталіцкія і пратэстанцкія царквы адзначаюць свята па грыгарыянскаму календару - 25 снежня. Sputnik распавядае гісторыю і традыцыі каталіцкага Раства.\nЧатыры тыдні да Раства - перыяд Адвенту. Гэты час даецца на падрыхтоўку вернікаў да глыбокага перажывання святкавання. Само святкаванне доўжыцца восем дзён: з 25 снежня па першае студзеня. Гэты перыяд завецца Актава Нараджэння. На яго прыпадаюць дні памяці апосталаў і святых пакутнікаў.\nГалоўныя традыцыі Раства\nГалоўная традыцыя - традыцыя трох літургій. Раство святкуецца тройчы: на начной імшы, імшы на досвітку і дзённай.\nКолькасць страў на стале - сімвалічная, па ліку 12 апосталаў. Меню ўключае ў сябе куццю, боршч, варэнікі, бліны з капустай, печаную бульба, рыбу, хлеб і сыр.\nПерад Раством трэба пакаяцца: папрасіць прабачэння ў родных і сяброў, прымірыцца з пакрыўджаным суседам.\nУ Італіі на стол падаюць кулічы, падобныя да велікодных, і дораць прысмакі, падобныя да нугі - "таранчына". У Германіі прынята рыхтаваць выпечку: пернікі, кексы і карычныя зорачкі.\nУ большасці еўрапейскіх краін у гэты час рыхтуюць "палена" - рулет з бісквіта, упрыгожаны сліўкамі і шакаладнай глазурай. У заходніх краінах прынята падаваць індычку і традыцыйны пудынг.\nЗапаленыя свечкі таксама лічацца сімвалам Раства. А полымя свечкі нагадвае хрысціянам словы з евангелля: "Святло ў цемры свеціць і цемра не агарнула яго". А так як Раство з'яўляецца ў вобразе немаўля Хрыста, у асяроддзі свяшчэннай сям'і, гэтае свята прынята адзначаць у сямейным коле.\nЧаго нельга рабіць на свята Божага Нараджэння\nНе рэкамендуецца займацца фізічнай працай і выконваць дамашнюю працу. Гэта ж тычыцца рукадзелля і вышывання. Строга забаронена гадаць.\nНе варта эканоміць у гэты час. Каляды трэба адзначаць маштабна і з размахам. Існуе павер'е, што ўсе выдаткаванае ў гэты дзень вернецца ў трохразовым памеры.\nУ гэты час нельга насіць цёмную і старую вопратку. Апранайце толькі новыя, чыстыя і светлыя рэчы.\nВарта сачыць за сваімі словамі і не брыдкасловіць.


Пінск: міліцыя ўварвалася ў кватэру кандыдата ў дэпутаты гарсавету\n21 сьнежань 2006, 06:22\nВячаслаў Кулік, Менск Увечары 20 сьнежня ў Пінску міліцыянты і людзі ў цывільным уварваліся ў кватэру кандыдата ў дэпутаты гарадзкога Савету Юры Бахцерава. З Радыё Свабода тэрмінова зьвязаўся адзін са сьведкаў гэтай падзеі і распавеў пра усё, што адбывалася, у рэжыме он-лайн\nНа пінскай вуліцы імя Урыцкага было ўжо цёмна, калі міліцэйскія машыны пад’ехалі да дому нумар 31. Людзі ў форме пачалі грукаць у дзьверы кватэры сябра партыі БНФ, зарэгістраванага кандыдата ў дэпутаты Пінскага гарсавета Юры Бахцерава. Сьведка падзеі Аляксандар Рамановіч тэрмінова зьвязаўся з Радыё Свабода.\n(Рамановіч: ) “Толькі што адчыніліся дзьверы і туды запускаюць міліцыянтаў і двух сьведак, з якімі яны прыйшлі адразу. Нікога з вуліцы ў якасьці сьведак не пускаюць”.\n(Голас: ) “Галя, лічы ўсіх!”\n(Другі голас: ) “...пяць, шэсьць. Шэсьць і яшчэ адзін у цывільным – за вуглом: сем ”.\n(Рамановіч: ) “Зараз грукаюць у дзьверы і здымаюць на відэакамэру. Людзі абураюцца. Міліцыянты камандуюць, каб людзей выгналі з двара. Адчыніліся дзьверы! Юрыя Сяргеевіча пхаюць у хату! Каманда: “Нікога не пушчаць! На ўваходзе дзяжурыць міліцыя, а чалавек з відэакамэрай заходзіць у хату. Жанчыну тут штурхнулі”.\n(Голас: ) “Так! За грудкі, за грудкі браў – хацеў зьбіць!”.\n(Рамановіч: ) “Юрый Сяргеевіч патрабуе іншых сьведак. Маленькі калідорчык у хаце і ўсе тоўпяцца там. Далей у хату Юрый Сяргеевіч не пускае ізноў жа, стаў у дзьвярох, размаўляе з міліцыянтамі”.\n(Голас: ) “Вобшук! А зь якой прычыны невядома. Вобшук – і усё!”\n(Рамановіч: ) “Нешта доўга вядуцца перамовы”.\n(Голас: ) Я тут гаспадар. І мы не ў аддзеле ўнутраных спраў, адкуль вы нас можаце выгнаць!”.\n(Галасы: ) “Пакіньце двор неадкладна! Не выйду!”.\n(Рамановіч: ) “Юры Сяргеевіч прасіўся ў прыбіральню – яму не дазволілі. Асабісты дагляд. Усё здымаецца на камэру. Ён там уключыў дыктафон, ня ведаю, ці выявілі міліцыянты. Ён выключыў ўсё сьвятло. Яны цяпер сьвецяць ліхтарыкамі. У кватэры адбываюцца нейкія вышуковыя мерапрыемствы”.\nПератрус у кватэры кандыдата ў дэпутаты Пінскага гарсавету Юрыя Бахцерава доўжыўся больш як тры гадзіны. У 22.40 міліцыянты забралі хатні архіў, а таксама сьпіс з подпісамі выбарцаў і агітацыйныя матэрыялы, падрыхтаваныя да мясцовых выбараў. Са словаў Юрыя Бахцерава, сьведкі ператрусу, якіх прывозілі міліцыянты --з імі і зьехалі. Гаспадару кватэры не паведамілі нават іх прозьвішчы.


Скульптуру «Триумфальный слон» С. Дали установили в Минске\nСкульптуру слана Сальвадора Далі ўсталявалі ў Мінску\n11 сакавіка ў Мінску на Зыбіцкай усталявалі сямімятровую скульптуру «Трыўмфальны Слон» аўтарства Сальвадора Далі. Яшчэ адна скульптура вялікага сюррэаліста «Глыбокая пашана Тэрпсіхоры» ўсталявана каля Нацыянальнага мастацкага музея. Скульптуры будуць экспанавацца па 30 чэрвеня.\nАбедзве скульптуры з'яўляюцца часткай міжнароднага выставачнага праекта «Сальвадор Далі». Нагадаем, выстава «Сальвадор Далі» пачне сваю працу 16 сакавіка ў Нацыянальным мастацкім музеі. Мінчукі змогуць убачыць больш за 100 прац сусветна вядомага аўтара: ювелірныя вырабы, скульптуру і графіку.\nРакаўскае прадмесце ў Мінску\nРакаўскае прадмесце — гістарычны раён Менска, які пачаў фармавацца яшчэ ў XI стагоддзі. Даведайцеся больш пра гэту мінскую славутасць\nЛошыцай называецца паркава-сядзібны комплекс XVIII-XIX стагоддзя, у гонар якога ў сталіцы названы мікрараён. Гэтыя землі былі заселеныя спрадвеку ...


У партызанскім атрадзе на Апенінах змагаўся клімаўчанін | Могилевский областной исполнительный комитет\nОпубликовано ср, 20/01/2016 - 11:31 пользователем Maria\nУ родных мясцінах засталіся трое яго братоў-сірот. Бацькі, Кірыла Яўціхавіч і Аляксандра Іванаўна, памерлі пасля цяжкай хваробы, калі Алёшу было яшчэ ўсяго шэсць гадоў.\nЗ дапамогай італьянскіх патрыётаў Кісялёў здзейсніў смелыя ўцёкі з лагера і стаў байцом Гарыбальдзійскай партызанскай брыгады «Матэоці». Удзельнічаў у васямнаццаці баявых аперацыях.\nАмаль за два папярэднія гады знаходжання на акупаванай тэрыторыі ў Беларусі падлетак люта ўзненавідзеў фашыстаў, якія здзекамі, катаваннямі, расстрэламі, спальваннямі і вывазамі моладзі ў Германію наводзілі на шматпакутнай беларускай зямлі свой «новы парадак». Толькі ў адной яго вёсцы (калгас «Краіна Саветаў») за гады вайны было спалена 122 двары і тры жыхары-старастанцы, яшчэ 24 чалавекі забралі ў нямецкае рабства. А з франтоў Вялікай Айчыннай, як потым стане вядома, не вернуцца дахаты 64 воіны-землякі — хто загіне, а хто прападзе без вестак на той вайне.\nВось і стаў Лёша Кісялёў на барацьбу з ненавісным ворагам, узяўшы ў рукі зброю. Восенню 1944-га яго атрад выбіваў немцаў з мястэчка Кастэляўчэ. Здаецца, пасля бою ўсё сцішылася, немцы адступілі. Клімаўчаніна разам з таварышам па зброі паставілі на пост на пад'язных шляхах. Раптам хлопцы заўважылі набліжэнне пяхоты праціўніка да ўзводу. Аляксей, нягледзячы на сваю маладосць, прыняў самастойнае рашэнне: не ўзнімаць раней часу трывогі, каб не спалохаць фашыстаў. А ўдвух, хоць сілы былі зусім не роўныя, даць адпор, адкрыўшы з блізкай адлегласці па гітлераўцах нечаканы агонь. Трапныя чэргі патрыётаў амаль што ва ўпор выклікалі вялікі пярэпалах у стане ворага, які падбіраўся скрытна, каб заспець антыфашыстаў нечакана. І немцы зноўку па-здрадніцку адступілі, пакінуўшы на дарозе восем трупаў.\nУсяго толькі праз некалькі дзён, 2 кастрычніка 1944 года, у баях каля Капуньяна, што непадалёк ад горада Парэці, сямнаццацігадовы Аляксея Кісялёва, на жаль, загінуў. У знак удзячнасці ад італьянскага народа і ў памяць аб ім у Італіі на магіле ўдзельніка антыфашысцкага супраціўлення пастаўлены помнік. Ёсць пра яго радкі і ў раённай кнізе «Памяць», якія сведчаць пра тое, што подзвіг Аляксея Кавалёва не забыты і на радзіме.


Гарадскі краязнаўчы турнір “Горад над Сожам” трэці раз сабраў у Гомельскім гарадскім ліцэі № 1 юных знаўцаў з ліцэяў і гімназій абласнога цэнтра. У інтэлектуальным спаборніцтве прынялі ўдзел 10 каман...\nНароднай культурай Іна Анатольеўна Швед цікавілася з дзяцінства. Ужо ва ўніверсітэце гэта заўважыў вядомы прафесар Уладзімір Андрэевіч Калеснік. Ён і скіраваў дзяўчыну да навуковай дзейнасці ў галіне...\nДоўга не было дзяцей у пані Скачальскай, але аднойчы адбыўся цуд — нарадзіўся доўгачаканы сынок. Неяк пані адправілася разам з ім у дарогу. Шлях вырашылі скараціць, праехаўшы наўпрост праз балота. Ра...\nЯкая найлепшая ўзнагарода для юных краязнаўцаў? Смартфон або планшэт? Энцыклапедыя па гісторыі, культуры або прыродзе Беларусі? І гаджэт, і кніга. Аднак самы любімы, самы доўгачаканы падарунак за плё...\n“У адвечным пошуку” — гэтыя словы вельмі трапныя для апісання людзей, што займаюцца краязнаўствам. Пошук фактаў, сведак, крыніц, ісціны… А калі краязнаўцы працуюць у сістэме адукацыі, то яны ажыццяўл...\nПершай сусветнай акопы. Жалезабетон… Бліндажы…...\nАдной з адметнасцей Пастаўскага раёна з’яўляецца вялікая колькасць аб’ектаў, звязаных з падзеямі Першай сусветнай вайны. Гэта акопы, траншэі, жалезабетонныя ўмацаванні, чыгуначныя насыпы, магілы салд...\nЗімняя казка, або Разважанні пра шчаслівае дзяцінства...\nЗа акном яшчэ нядаўна была надзвычай снежная, прыгожая зіма. Неяк вечарам, у 19 гадзін, ішла дамоў. Дом мой, шматпавярхоўка, стаіць у прыватным сектары. Іду, значыць, і любуюся — карціна як у казцы: ...


https://spring96.org/be/news/23026 2008 2008-07-25T15:17:32+0300 2008-07-25T15:17:32+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСёньня Бабруйскі раённы суд аднаўляе разгляд адміністрацыйнай справы супраць палітыка, прэтэндэнта на кандыдата ў дэпутаты палаты прадстаўнікоў Алеся Чыгіра. Яго вінавацяць у дробным хуліганстве й непадпарадкаваньні міліцыі.\nАлеся Чыгіра затрымалі напярэдадні візыту ў Бабруйск Аляксандра Лукашэнкі, які 31 траўня адкрыў у горадзе Лядовы палац.\n30 траўня адміністрацыйную справу супраць Алеся Чыгіра адправілі на дасьледаваньне, а самога яго вызвалілі з-пад варты ў залі суду. Міліцыянты, якія затрымалі палітыка й меліся выступаць як сьведкі, у суд не зьявіліся. Да суду Алеся Чыгіра дванаццаць гадзінаў трымалі ў ізалятары.\nПалітыка затрымалі позна ўвечары 29 траўня, калі ён зь сям’ёй вяртаўся ад сваякоў дадому таксоўкай. Пасьля таго, як з таксістам разьлічыліся, Алесь папрасіў у яго чэк на аплату; той пачаў канфліктаваць. Калі жонка Чыгіра з дачкой выйшлі з машыны, таксіст адразу ж паехаў, ня даўшы выйсьці самому Алесю. Кіроўца спыніўся толькі каля міліцэйскага патруля, які даставіў палітыка ў пастарунак. У пастарунку, паводле спадара Чыгіра, яго моцна зьбілі. У матэрыялах справы, перададзеных у суд, імя таксіста не фігуруе.\n25.07.2008 Тэгі: суды, адміністратыўны перасьлед


Арбіта Зямлі занадта цесна для Кітая і Ілона Маска\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » тэхналогія » Арбіта Зямлі занадта цесна для Кітая і Ілона Маска\nАвіяцыя • Апошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • Кітайскія апошнія навіны • Урадавыя навіны • навіны • Людзі • Адказны • Бяспека • Касмічны турызм • тэхналогія • турызм • транспарт • Навіны турыстычнага провада • актуальныя • Апошнія навіны ЗША\nАрбіта Зямлі становіцца занадта перапоўненай для Кітая і Ілона Маска\nКітай настойвае, што Вашынгтон нясе непасрэдную адказнасць за паводзіны SpaceX, паказваючы, што дзяржаўныя суб'екты «нясуць міжнародную адказнасць за нацыянальную дзейнасць у космасе, якую ажыццяўляюць іх прыватныя кампаніі».\nУрад Кітай запатрабаваў ад амерыканскіх чыноўнікаў у Вашынгтоне прыняць «неадкладныя меры» і дзейнічаць, каб прадухіліць патэнцыйныя «катастрафічныя» сутыкненні паміж Кітайскай касмічнай станцыяй (CSS) і амерыканскай SpaceX Starlink спадарожнікі.\nКітайскія патрабаванні з'явіліся пасля патрабаванняў Ілона Маска Starlink Спадарожнікі нібыта «ледзь не ўрэзаліся» ў новую касмічную станцыю Пекіна, як сцвярджае Пекін, абвінавачваючы Вашынгтон у неабдуманасці і крывадушнасці.\nПрэс-сакратар міністэрства замежных спраў Кітая Чжаа Ліцзянь пацвердзіў, што яго краіна падала афіцыйную скаргу ў Арганізацыю Аб'яднаных Нацый. Ён заклікаў ЗША прыняць хуткія меры, каб пазбегнуць падобных аварый у будучыні.\n«ЗША сцвярджаюць, што яны моцныя прыхільнікі канцэпцыі «адказных паводзін у космасе», але яны праігнаравалі свае дагаворныя абавязацельствы і ўяўлялі сур'ёзную пагрозу для бяспекі [кітайскіх] астранаўтаў. Гэта тыповы двайны стандарт», — сказаў Чжао, маючы на ўвазе Дагавор аб космасе 1967 года, які складае аснову міжнароднага права ў космасе.\nПа словах кітайскага чыноўніка, Вашынгтон павінен прыняць «аператыўныя меры для прадухілення паўтарэння падобных інцыдэнтаў» і «дзейнічаць адказна для абароны астранаўтаў на арбіце і бяспечнай і стабільнай працы касмічных аб'ектаў».\nЧжао настойваў на тым, што Вашынгтон нясе непасрэдную адказнасць за паводзіны SpaceX, адзначыўшы, што дзяржаўныя суб'екты «нясуць міжнародную адказнасць за нацыянальную дзейнасць у космасе, якую ажыццяўляюць іх прыватныя кампаніі».\nПекін упершыню абвясціў аб сваёй скарзе ў ААН у пачатку гэтага тыдня, сцвярджаючы, што дзве з прыкладна 1,700 Starlink Спадарожнікі, выведзеныя на арбіту аэракасмічнай фірмай Маска, двойчы ледзь не ўдарылі па CSS у 2021 годзе, што прымусіла экіпаж станцыі выканаць «манеўр ухілення» абодва разы.\nКітайская дэлегацыя ААН заявіла, што спадарожнікі Starlink «могуць прадстаўляць небяспеку для жыцця і здароўя касманаўтаў», калі іх не трымаць пад кантролем.\nУ той час як прылады SpaceX абсталяваны аўтаматызаванай тэхналогіяй папярэджання сутыкненняў, і іншыя касмічныя караблі не павінны сыходзіць са свайго шляху, Кітай патрабуе ад SpaceX і сваіх «партнёраў ва ўрадзе ЗША» больш высокіх гарантый.


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » Зянон ПАЗЬНЯК: АБ ПАТРЭБНЫМ\nЗафіксавана новая антылюдзкая зьява ў рэпрэсіўнай палітыцы рэжыму – сістэмнае катаваньне арыштаваных за законную выбарчую дзейнасьць у час выбарчай кампаніі. Сяброў ініцыятыўных груп па збору подпісаў і падпісантаў за прэтэндэнтаў у кандыдаты на выбарах хапаюць без прадстаўленьня асобы і прад’яўленьня дакумантаў, адвозяць у арышт, пазбаўляюць ўсіх асабістых рэчаў і правоў, не дазваляюць спаць, пастаянна зьбіваюць, зьневажаюць, не дазваляюць перадач з вонку (нават пітной вады), не дазваляюць мець адвакатаў, заліваюць падлогу вадой з хлоркай, замыкаюць у халодны карцар. Жорсткія нялюдзкія адносіны да арыштаваных жанчын, ігнаруюць асаблівасьці жаночага арганізму і гігіены, зьдзекваюцца зь іх. Сістэма катаваньняў накіравана на адабраньне здароўя ў людзей, на калецтва і псіхічныя траўмы. Камандуюць катаваньнямі невядомыя людзі ў цывільным, якія кіруюць выканаўцамі катаваньняў і адміністрацыяй арышту. (Гэта зьвесткі па горадзе Менску).\nЗразумела, што ніхто з прэтэндэнтаў на прэзыдэнта зь небеларускім думаньнем не грунтуецца на «Вольнай Беларусі». Яна для іх не існуе, як не існуе мова і нацыя. Тым часам нават у псэўдаапазыцыйным асяродку адчуваецца неабходнасьыць вярнуць Канстытуцыю 1994 года, якую незаконна адмяніў антыбеларускі рэжым. Але мала сказаць «А». Дэмантаж антынароднага рэжыму і пабудова вольнай краіны будзе заключацца напачатку ў вяртаньні да заканадаўства 1994 года, якое было добрае і распрацаванае пад уплывам дэпутацкай Апазыцыі БНФ ў 12-м Вярхоўным Савеце. Гэтае заканадаўства папсаваў і паламаў вар’яцкі антынародны рэжым. Усё рэжымнае псэўдазаконнае шалупіньне (пра дармаедаў ды «вертыкаль», ды КГБ і г. д.), усё мусіць быць адкінута. Далейшы шлях, рэформы і разьвіцьцё заканадаўства павінны адбывацца на базе 1994 года. Тое нацыянальнае няшчасьце, якое здарылася ў нас у 1994 годзе ў выніку гібрыднай апэрацыі Масквы, – гэта страта 26 гадоў гістарычнага часу.\nРэжым, служачыя сістэмы і агентура цяпер сталі ўзмоцнена прапагандаваць удзел людзей ў “чэсных” выбарах. Гэта для машыны фальшывага галасаваньня цяпер галоўнае. Падключаны кадры з так званай “апазыцыі”. Нават тыя, што разыгрывалі ролю прыхільнікаў байкоту, цяпер памянялі “прынцыпы” і клічуць на “выбары” за Бабарыку. (Адмашка адбылася).\nГалоўным агітатарам за галасаваньне тут зьяўляеуцца В. Бабарыка. На яго ставіць Газпром-Крэмль. Узурпатар тое разумее. Найбольш выгадны варыянт для яго — незарэгістраваць Бабарыку кандыдатам. Аднак тут могуць узьнікнуць цяжкасьці з фрэквэнцыяй (шмат выбаршчыкаў могуць не пайсьці галасаваць).\nЦяпер, у час псэўдавыбараў, наша задача нязьменная. Мы там, дзе пратэстны народ (”Стоп-таракан”). Гэтая пазыцыя першасная і абавязковая, незалежная ад таго, хто стаіць на чале пратэстаў (тым больш, калі б там стаялі непрыяцелі). Наша праца і наш уплыў нашай народнай партыі мусіць быць разам з пратэстным народам, тут мэты супадаюць. Гэта палітычнае рашэньне.\nПаўтараю нашу задачу, якая адкрытая: няўдзел людзей у фальшывым галасаваньні і непрыход на галасаваньне. Масавы кантроль над фрэквэнцыяй (удзелам ў галасаваньні). Патрабаваньне новых выбараў згодна закона. Стварэньне ўмоваў для аб’яўленьня новых выбараў. Новыя выбары бяз Лукашэнкі і стаўленьнікаў Масквы.


Альгерд, Казімір Ягелончык, Соф’я Гальшанская. Гродзенскі “Кубік” выпусціў новую “гістарычную” калоду карт - Hrodna.life\n14 красавіка 2022, 19:25\nНа картах у ролі каралёў, дамаў і вальтоў - 12 гістарычных постацей часоў ВКЛ. Сярод іх князі і князёўны, асветнікі, ваяры: Альгерд, Казімір Ягелончык, Мікола Гусоўскі, Соф’я Гальшанская і іншыя. У брашуры ўнутры калоды ёсць кароткае апісанне кожнага персанажа.\nЦана за адну калоду ў краме OZ. by - 11,90 рублёў. Карты падаражэлі, у параўнанні з мінулым годам, бо ў Беларусі моцна выраслі кошты якаснага друку і якаснай паперы.\n«Закрыўшы краму „Кубік“, мы больш актыўна пачалі працаваць над праектамі з OZ.by. Зараз распрацоўваем каля пяці праектаў. А таксама праект для рускага выдавецтва», — сказаў Антон.\n«Грустно, неприятно, но правильно». В Гродно закрывается первый магазин-клуб настольных игр «Кубик»\nУ Гродне дэмантуюць помнік Чапаеву (абноўлена)\n« Ад шумераў і драўляных бочак да Носеля Пупко і Olvi: рэпартаж з «Музея Лідскага бровара»


Спампаваць 76.18 Kb.\nНазва План урока Уступнае слова настаўніка\nПамер 76.18 Kb.\nНА АЛІМПІЯДУ ЗА МЕДАЛЁМ!\n(базавы ўзровень вывучэння фізікі)\nПраверка здольнасці прымянення вучнямі ведаў па тэме “Асновы кінематыкі” пры выкананні тэста і пры рашэнні задач.\nСтварыць на ўроку сітуацыі самавызначэння вучняў на вынік іх пазнавальнай дзейнасці, сітуацыі ўзаемадзеяння, кааперацыі, самаацэнкі і самакантролю.\nСтварыць умовы для асэнсавання вучнямі каштоўнасці “гонар за поспехі сваіх суайчыннікаў”, а таксама ўмовы для развіцця ў вучняў лідэрскіх якасцей.\nрашэнне тэставых задач;\nрашэнне задач на атрыманне ўзнагарод: залатога, срэбнага і бронзавага медалёў.\nПадвядзенне вынікаў урока. Уручэнне пераможцам медалёў і сертыфікаў адзнакі.\nАбсталяванне: бланкі з бінарным тэстам, папяровыя стужкі сіняга, жоўтага, чорнага, зялёнага і чырвонага колераў, клей, стэнд “Стоп-тэст”, перфакарты з задачамі, задачы на атрыманне медалёў, запісаныя на асобных аркушах паперы, медалі і сертыфікаты адзнакі.\nНастаўнік: Добры дзень! На сённяшнім уроку-спаборніцтве вы маеце цудоўную магчымасць выкарыстаць усе свае веды, якія вы набылі, вывучаючы адну з частак механікі – кінематыку. Як вядома, яе асноўная задача – “знаходжанне становішча цела ў прасторы ў любы момант часу”. Такім чынам, з дапамогай кінематыкі можна апісаць, напрыклад, бег чалавека, палёт фізічнага цела, рух цела ў вадзе, скачкі з трампліна, спуск з горкі ды іншае. Усе пералічаныя фізічныя з’явы можна назіраць падчас Алімпійскіх гульняў. Апошнія Зімовыя Алімпійскія гульні прайшлі ў Ванкуверы, Летнія адбудуцца ў Лондане ў 2012 годзе. Сімволіка Алімпіяды – пяць кольцаў рознага колеру: сіняга, жоўтага, чорнага, зялёнага і чырвонага. Ці ведаеце вы, чым абумоўленыя менавіта такая колькасць і такі колер кольцаў?\nУ спартсменаў шлях да перамогі вельмі складаны. Нацыянальны чэмпіянат, кваліфікацыйны адбор і толькі потым Алімпіяда. Сёння вас таксама чакае шмат выпрабаванняў. Прапаную падзяліцца на каманды, каб разам пераадолець усе перашкоды.\n(Клас дзеліцца на групы па тры альбо чатыры вучні ў кожнай).\nПачнем нашыя спаборніцтвы. Першы этап – бінарны тэст. Вашая задача – адказаць на 15 пытанняў у хуткім тэмпе, пазначыўшы толькі “Так” альбо “Не”.\n(Тэст дазваляе пры дапамозе пошукава-параўнальнага аналізу пракантраляваць ступень тэарэтычнай падрыхтоўкі вучняў. Вучні адказваюць на спецыяльных бланках. Пасля заканчэння выканання тэста, бланкі здаюцца настаўніку).\nСкорасць - скалярная велічыня?\nЧас - велічыня вектарная?\nПерамяшчэнне - вектарная велічыня?\nШлях - скалярная велічыня?\nПаскарэнне вымяраецца ў м/с2?\nЛічыльнік аўтамабіля паказвае яго перамяшчэнне?\nЛічыльнік аўтамабіля паказвае імгненную скорасць?\nФормула паскарэння ?\nФормула шляху для раўнамернага руху s = vt ?\nФормула шляху для роўнапаскоранага руху ?\nvо = абазначае канечную скорасць?\nФормула скорасці для роўнапаскоранага руху v = vо+at ?\nv = абазначае канечную скорасць?\nКалі а адмоўнае – цела паскараецца?\nКалі а дадатнае – цела запавольвае рух?\nРашэнне тэставых задач.\nНастаўнік: А зараз вас чакае другое заданне – рашэнне задач. Своеасаблівы кваліфікацыйны адбор перад сапраўднымі спаборніцтвамі. Правільнасць рашэння задач, запісаных на перфакартах, вы будзеце правяраць на стэндзе “Стоп-тэст”. (Глядзіце малюнак 1, электронная схема стэнда “Стоп-тэст” на малюнку 2). Калі на “Стоп-тэсце” загараецца сіняя лямпачка, вы – малайцы, маеце правільны адказ, і ў якасці ўзнагароды атрымліваеце папяровую стужку таго колеру, які пазначаны ўверсе на перфакарце, працягвайце рашаць наступныя задачы, пакуль не здолееце атрымаць пяць стужак, каб зрабіць з іх алімпійскую сімволіку. Менавіта яна – ваш пропуск на Алімпіяду. Калі ж на “Стоп-тэсце” загараецца чырвоная лямпачка, шукайце памылку, адзін раз можаце выкарыстаць дапамогу свайго трэнера, я маю на ўвазе сябе.\nЗмест задач, запісаных на перфакартах\nНастаўнік: Тая каманда, якая атрымала сімволіку Алімпійскіх гульняў, пераходзіць да рашэння задачы на атрыманне алімпійскага медаля. Самі вырашайце, на які вы медаль разлічваеце, адпаведна тую задачу і рашайце.\nРашэнне задач на атрыманне ўзнагарод – медалёў рознай вартасці\nЗмест задач на атрыманне медалёў - бронзавага (8 балаў), срэбнага (9 балаў), залатога (10 балаў) прыведзены ніжэй.\nМалюнак 1. Стоп-тэст\nМалюнак 2. Электронная схема стэнда “Стоп-тэст”\nСтановішча футбольнага мяча, які коціцца па полю ўздоўж восі Ох, задаецца ўраўненнем х = А+Bt+Ct (A = 4,00 м, B = 3,00 м/с, С = -0,200 м/с2). Вызначце каардынату мяча і праекцыю яго скорасці ў канцы 4-й секунды. Чаму роўна праекцыя паскарэння мяча?\nАўтобус з алімпійскай зборнай Беларусі рухаўся з алімпійскай вёскі да галоўнай алімпійскай арэны са скорасцю V1, у 2 разы большай за скорасць V2, з якой ён рухаўся ў зваротным напрамку (па прычыне аўтамабільных затораў). Сярэдняя скорасць руху аўтобуса на ўсім шляху <V> = 32 км/г. З якой скорасцю ехаў аўтобус з вёскі да алімпійскай арэны і ў зваротным напрамку?\nПершы вагон цягніка з беларускімі алімпійцамі, які адпраўляецца на Радзіму, пачынае свой рух, праходзіць міма прадстаўніка пасольства, які развітваецца з алімпійцамі і стаіць на платформе ў пачатку вагона, на працягу прамежку часу t1= 10c, а апошні вагон праходзіць за tn = 2с. За які прамежак часу міма прадстаўніка пасольства праходзяць усе вагоны цягніка, калі яго рух роўнапаскораны, а даўжыня ўсіх вагонаў аднолькавая?\n(Рашэнні гэтых задач запісваюцца на асобных аркушах паперы і правяраюцца настаўнікам).\nЗа 5 хвілін да канца ўрока каманды ўзнагароджваюцца медалямі той вартасці, на якую яны рашылі задачу.\nАкрамя таго, разам з медалём камандзе ўручаецца сертыфікат адзнакі. (Глядзіце далей).\nКалі медаль залаты, сертыфікат адзнакі адпавядае 8-10 балам, срэбны - 7-9 балам, бронзавы 6-8 балам. Вучні самі сабе выстаўляюць адзнакі ў залежнасці ад таго, хто якія функцыі выконваў у камандзе, потым гэтыя адзнакі выстаўляюцца вучням у класны журнал. Сертыфікат адзнакі ўяўляе сабой надрукаванае пасведчанне.\nПрыклад сертыфіката адзнакі\nНастаўнік: Віншую кожнага з вас той ўзнагародай, якую ён атрымаў. Любы шлях да перамогі – нялёгкі, каб стаць пераможцам, атрымаць заслужаны медаль, пераадолець усе перашкоды, патрэбна мець веды, падрыхтоўку.\nСтэнд “Стоп-тэст” (апісанне)\nСкарыстаўшыся прыборам серыйнай вытворчасці, што выпускаўся ў СССР у 80-ыя гады для вывучэння правіл дарожнага руху і называўся “Стоп-тэст”, я зладзіў своеасаблівы стэнд, які выкарыстоўваю для паўтарэння пройдзенага матэрыялу. У наборы сто перфакарт. На перфакарту наклеіваю тэкт задачы, і вучні на стэндзе правяраюць правільнасць адказа. Кружочкі злева на перфакартах – гэта спецыяльныя адтуліны. Яны размешчаны на перфакартах так, каб пры замыканні ключоў 1, 2, 3, 4, 5 загараліся лямпачкі. У адным ключы адтуліна ў перфакарце замкне кантакт і загарыцца сіняя лямпачка “Да”, ва ўсіх астатніх ключах адтуліны супадуць з кантактам на загаранне чырвонай лямпачкі “Нет”. Сіняя і чырвоная лямпачкі выведзены на стэнд, які добра відаць усяму класу.\nІсачанкава Л.А. Зборнік задач па фізіцы // Л.А. Ісачанкава, Г.У. Пальчык – Мінск “Народная асвета”. – 2006.\nІсачанкава Л.А. Фізіка: вучэбны дапаможнік для 9-га класа // Л.А. Ісачанкава, Г.У. Пальчык - Мінск “Народная асвета”. – 2006 .\nЗапрудскі М.І. Як канкрэтна і дыягнастычна сфармуляваць мэты на ўрок? // Фізіка: праблемы выкладання. – 2004. – № 1. – С. 7-13.\nУ час падрыхтоўкі да ўрока выкарыстоўваліся спартыўныя Інтэрнэт рэсурсы.\nПлан урока русского языка. Учитель: Серова Людмила Даниловна. Тема: «Меткие и озаряющие слова»\nТема: «Суффикс как часть слова» Цели урока\nЦели урока: создать условия для ознакомления уч-ся с темой «Суффикс как часть слова»,развивать учебно-познавательные компетенции...


Несвижская ЦБС - “У пошуку натхнення”\nНапрыканцы 2017 года ў канферэнц-зале Нясвіжскай цэнтральнай раённай бібліятэкі прайшоў вечар-сустрэча са скульптарам, несвіжанінам Віктарам Ульянавым, які адбыўся з нагоды 60-гадовага юбілею творчай дзейнасці майстра. Несвіжане мелі магчымасць яшчэ раз убачыць творы свайго земляка падчас адкрыцця выставы драўлянай скульптуры “У пошуку натхнення”. Многія работы Віктара Іванавіча разляцеліся па розных кутках Беларусі. Але і ён сам, і яго дзеці да гэтай даты пастараліся сабраць шэраг скульптур, кожная з якіх — сапраўдны шэдэўр.\nВ.І. Ульянаў — удзельнік шматлікіх выстаў у Беларусі і за яе межамі. Мастак выкарыстоўвае ў сваіх творах як вобразы людзей, птушак, жывёл, так і цэлыя сцэны з жыцця, і гумар — усё, што кранае яго самога. Драўляная скульптура В.І. Ульянава ўражвае і прыцягвае да сябе. Здавалася, што ў зале стаіць сапраўдны Ісус, сапраўдная маці, што застыла ў дрэве, абняўшы сваіх дзетак, каб абараніць іх…\nПавіншаваць юбіляра ў гэты дзень сабраліся жыхары горада, знаёмыя, сябры, родныя. Сярод іх — і экс-пасол Рэспублікі Беларусь у Бразіліі Леанід Крупец, ганаровы грамадзянін горада Нясвіжа. Свае пажаданні і ўражанні ад выставы ўсе прысутныя маглі запісаць у кнігу пад сімвалічнай назвай “Натхненне”.


Экзотыка дакрананняў: азіяцкі масаж - Здароўе 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЭкзотыка дакрананняў: азіяцкі масаж\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Здароўе 2017 ⇒ Экзотыка дакрананняў: азіяцкі масаж\nАзіяцкая сістэма масажу падзяляецца на некалькі асобных методык, якія накіраваны на расслабленне, гарманізацыю або аднаўленне энергетыкі арганізма. Бірманскі масаж заснаваны на спалучэнні масажнай тэхнікі і напеваў, якія ўводзяць пацыента ў стан расслабленасці і спакою. Асаблівасцю бірманскага масажу з'яўляецца прапрацоўка цягліц шыі - майстар абхапляе галаву пацыента двума рукамі і здзяйсняе кругавыя руху, часта змяняючы траекторыю. Прапрацоўваюцца акупунктурные кропкі на лбе і бровах пацыента, размінаецца патыліцу і віскі. Далей ідуць руху па цягліцам шыі, плячэй і верхніх канечнасцяў. Плыўныя і пагладжваць руху масажыста змяняюцца мяккімі націсканне, пацягванні і энергічным расціраннем.\nМэтай бірманскага масажу з'яўляецца абсалютная расслабленне цягліц шыі, зняцце стрэсу і напружанне ў верхняй часткі тулава, актывізацыя мазгавога кровазвароту. Усе маніпуляцыі здзяйсняюцца за спіной пацыента, пры гэтым ён можа не распранацца і проста сядзець.\nТайская масаж ўяўляе сабой тэхніку прачысткі энергетычных каналаў, якая з'яўляецца часткай комплекснай аздараўленчай сістэмы. Спецыяльныя руху і практыкаванні спрыяюць ліквідацыі прычын, якія выклікаюць шматлікія захворванні - энергетычнага дысбалансу ў асобных органах і сістэмах.\nКітайскі або кропкавы масаж заснаваны на ўздзеянні на біялагічна актыўныя кропкі кончыкамі пальцаў. У залежнасці ад мэты масажу прапрацоўваюцца пункту танізацыю, паслаблення, гарманізацыі, а таксама ўчасткі, масажаванне якіх здольна ўплываць на ход плыні якога-небудзь захворвання.\nВ'етнамская масаж запускае працэсы паслаблення і вывядзення дзындраў з дапамогай ўплыву на нервовыя рэцэптары - масажыст прапрацоўвае энергетычныя каналы і кропкі, дзейнічае на пазваночнік і суставы, цягліцы. У выніку ўзнікае глыбокая рэлаксацыя, здымаецца цягліцавае напружанне, павялічваецца працаздольнасць.\nАсаблівасцю крэольскага масажу з'яўляецца выкарыстанне бамбукавых палачак з збожжам - імі тканіны расціраецца, праціскаць, простукиваются. Частату удараў трэба вар'іраваць, чаргуючы тэмп і працягласць ўздзеяння - посуд то пашыраюцца, то звужаюцца. У выніку адбываецца стымуляцыя кровазвароту і паскарэнне звароту лімфы.\nМальдыўскі масаж з выкарыстаннем пяску мае эфект пілінга і актывізацыі энергетычных кропак, завяршаюць сеанс руху з какосавым маслам, якое паскарае абмен рэчываў і спрыяе выводзінам таксінаў.\nПапярэдні Тэкст Пірсінг пупка: як пракалоць пупок ў хатніх умовах\nНаступная Артыкул Завала у груднога дзіцяці - што рабіць?\nЧаравікі з шыпамі\nНекалькі міфаў пра карысць паасобнага адпачынку\nПершае спатканне. Тыповыя памылкі двух бакоў\nЗ чым насіць басаножкі на танкетцы?\nЯк апрануцца на вечарыну, што рабіць на вечарыне - правілы паводзін\nЯк забыць былую любовь\nЗамарожваем моркву на зіму\nЯк перажыць завал на працы\nЛетнія офісныя сукенкі\nКартынг - захапляльны від спорту\nЯк вызначыць тып жанчыны


Беларусь пайшла ад Полацкага княства народа крывічоў? - By.RuBaltic.ru\nКрыніца малюнка: blogspot.com\nПадобна сваім украінскім аднадумцам, нацыяналісты з Беларусі актыўна займаюцца стварэннем і распаўсюджваннем гістарычных міфаў. Мэта, якую яны пераследуюць, - зацвярджэнне беларускай ідэнтычнасці, якая заснавана на проціпастаўленні Расіі і рускім. Аналітычны партал RuBaltic.Ru разгледзеў галоўныя міфы беларускага нацыяналізму, якія аддзяляюць гісторыю Беларусі ад Старажытнай Русі, а беларусаў - ад рускіх і ўкраінцаў.\nПолацкае княства - першая беларуская дзяржава\nТрадыцыйна беларускія нацыяналісты шукаюць карані беларускай дзяржаўнасці ў Вялікім княстве Літоўскім. Сапраўды, гэтае сярэднявечнае ўтварэнне, якое праіснавала некалькі стагоддзяў і ўключала ў свой склад усю тэрыторыю сучаснай Беларусі, вельмі зручнае ў якасці адпраўнога пункта для нацыянальнага міфа. Але ёсць адна праблема.\nПалітычная і культурная традыцыі на тэрыторыі Беларусі існавалі і да Вялікага княства Літоўскага, і ўзыходзяць яны да Старажытнай Русі.\nАднак Старажытная Русь для беларускіх нацыяналістаў - паняцце нязручнае, бо адсылае да ідэй агульнарускага адзінства, якое ўключае не толькі рускіх у сучасным разуменні, але таксама ўкраінцаў і беларусаў. Таму старажытнарускі перыяд у беларускім гістарычным наратыве заўсёды заставаўся як бы ў цені.\nТым не менш адаптацыя гэтага гістарычнага перыяду пад патрэбы сучаснага нацыянальнага наратыву ідзе, і ў яго аснове ляжыць міф пра Полацкае княства як першую беларускую дзяржаву.\nУ гэтай сувязі ставіцца пад сумнеў сама прыналежнасць Полацкага княства да старажытнарускай дзяржавы. Падкрэсліваецца гвалтоўны характар падпарадкавання Полацка Кіеву князям Уладзімірам, які забіў мясцовага кіраўніка Рагвалода і сілай узяў шлюб з яго дачкой Рагнедай. Рагнеда ператвараецца ў сімвал беларускага імкнення да незалежнасці і супрацьстаяння захопнікам.\nНашчадкі Уладзіміра і Рагнеды, аселыя ў Полацку, страцілі права на спадчыну кіеўскага трона, з чаго таксама робіцца выснова аб незалежнасці Полацка ад Старажытнай Русі. Праўда, адначасова забываецца, што іншая галіна дзяцей Уладзіміра і Рагнеды, пачынаючы з Яраслава Мудрага, працягвала княжыць у маштабах усёй Русі. Уласна, з імі і асацыюецца ў першую чаргу дынастыя Рурыкавічаў.\nПрыклад карты з Полацкім княствам X-XI стст. / Фота: history-belarus.by\nУ апошні час таксама ставіцца пад сумнеў хрышчэнне Полацка ў візантыйскім абрадзе пры князі Уладзіміры. Нібыта на самой справе Полацк быў ахрышчаны варажскім місіянерам Торвальдам.\nГэтым самым сучасныя мифотворцы жадаюць падкрэсліць не толькі палітычную незалежнасць, але і «еўрапейскі выбар» старажытнага Полацка.\nЗразумела, што на самой справе місія Торвальда не мела колькі-небудзь сур'ёзных і доўгачасовых гістарычных наступстваў.\nГісторыя ўзяцця Уладзімірам Полацка не можа разглядацца з сучасных нацыянальных пазіцый. Відавочна, гэта была сутычка двух варажскіх кланаў, якія змагаліся за кантроль над землямі на шляху «з варагаў у грэкі».\nІзгойскі статус полацкіх князёў, якія страцілі права атрымання ў спадчыну кіеўскага трона, не выключаў Полацк з палітычнай, эканамічнай і культурнай сістэм старажытнай Русі.\nПолацкае княства ўваходзіла ў тую ж Кіеўскую мітраполію, што і астатняя старажытная Русь, тут ўзводзіліся храмы і манастыры ў тым жа стылі, што ў Кіеве ці Ноўгарадзе, выкарыстоўвалася старажытнаруская мова і зацвярджаўся этнонім «рускія».\nАкрамя таго, нельга забываць, што на тэрыторыі Беларусі, акрамя Полацкага, таксама існавалі іншыя старажытнарускія княствы, напрыклад, Тураўскае, якое знаходзілася ў непасрэднай васальнай залежнасці ад Кіева. Мабыць, менавіта таму пра яго не вельмі любяць успамінаць.\nБеларусы - гэта крывічы\nГэты міф цесна звязаны з міфам пра Полацкае княства, асноўным насельніцтвам якога было славянскае племя крывічоў.\nУ пачатку ХХ стагоддзя шэраг дзеячаў беларускага руху паспрабаваў сканструяваць міф пра тое, што крывічы - гэта не проста адно з славянскіх плямёнаў, якое растварылася ў старажытнарускай народнасці, але асаблівы этнас, прамымі нашчадкамі якога з'яўляюцца беларусы.\nБольш за тое, некаторыя дзеячы настойвалі на неабходнасці вярнуць беларусам іх «спрадвечнае» імя - крывічы. Найбольш актыўным папулярызатарам крывіцкага міфа быў Вацлаў Ластоўскі, адзін з «бацькоў-заснавальнікаў» Беларускай народнай рэспублікі і галоўных нацыянальных міфатворцаў.\nЛастоўскі выдаў Расійска-крыўскі слоўнік і сцвярджаў, што толькі як «крывічы» беларусы набудуць сапраўднае нацыянальнае аблічча і перастануць успрымацца як этнаграфічная група рускіх.\nРассяленне крывічоў не супадала з тэрыторыяй Беларусі, і ўключала, акрамя полацкіх зямель, таксама тэрыторыі Пскоўшчыны і Смаленшчыны / Фота: avatars.mds\nКрывіцкі міф, аднак, так і не атрымаў шырокага распаўсюду. Нейкі час ён пратрымаўся сярод часткі беларускай нацыяналістычнай эміграцыі і паступова сышоў.\nУ заключэнне варта адзначыць, што арэал рассялення крывічоў ня супадаў з тэрыторыяй Беларусі і ўключаў, акрамя полацкіх зямель, таксама тэрыторыі Пскоўшчыны і Смаленшчыны. Так што крывічы паўдзельнічалі ў этнагенезе не толькі беларусаў, але і рускіх.\nУ другой частцы артыкула RuBaltic.Ru разбярэ нацыяналістычныя міфы пра тое, што беларусы - не славяне, а Беларусь - гэта Літва


Здаровыя і спартыўныя працуюць у лясной гаспадарцы — Techkrait . "",\n26.06.2013 91 Анжелика 0 Comment\nЗ мэтай рэалізацыі дзяржаўнай праграмы развіцця фізічнай культуры, спорту і турызму, распаўсюджвання вопыту арганізацыі спаборніцтваў, далучэння да здаровага ладу жыцця, абмену вопытам, захавання і далейшага развіцця спартыўных традыцый на базе Брэсцкага дзяржаўнага вытворчага лесагаспадарчага аб’яднання прайшла рэспубліканская летняя спартакіяда кіруючых работнікаў лясной гаспадаркі. Спаборніцтвы праводзіліся па такіх відах спорту, як більярд, валейбол, шашкі, настольны тэніс, дартс, плаванне, стральба з лука, перацягванне каната. Акрамя таго, свае творчыя здольнасці давялося праявіць удзельнікам спартакіяды ў конкурсе “Алё, мы шукаем таленты!”.\nУдзельнічалі ў спаборніцтвах 8 каманд, а гэта каля 140 спартсменаў лясной гаспадаркі на чале з міністрам лясной гаспадаркі Рэспублікі Беларусь. Актыўны ўдзел у спартакіядзе прыняў дырэктар ДзЛГУ “Маларыцкі лясгас” Уладзімір Афанасенка. Ён заняў першае месца ў камандных спаборніцтвах па стральбе з лука, першае месца па перацягванні каната і трэцяе месца па валейболу. Зборная каманда Брэсцкага дзяржаўнага лесагаспадарчага аб’яднання заняла агульнакаманднае першае месца, абыграўшы зборную каманду Віцебскага ДзВЛГА, якая была другой, і каманду Міністэрства лясной гаспадаркі, якая заняла трэцяе месца.\nНА ЗДЫМКУ: на п’едэстале перамогі.\n← НА ВАРЦЕ ЗАКОННАСЦІ\nНа адпачынак – з аптэчкай! →


Прадстаўлены медалі Алімпійскіх гульняў 2018 года ў Пхёнчхане\nСпорт 21.09.2017 | 17:51\n21 верасня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Медалі зімовых Алімпійскіх гульняў, якія пройдуць у 2018 годзе ў Пхёнчхане, былі прадстаўлены сёння ў Сеуле. Аб гэтым паведамляе ТАСС са спасылкай на інфармацыю на сайце аргкамітэта Гульняў.\nАдзначаецца, што медалі перадаюць традыцыі і культуру паўднёвакарэйскай нацыі. Адным з асноўных элементаў дызайну з'яўляецца карэйскі алфавіт хангыль, надпісы на ім гавораць аб намаганнях спартсменаў з усяго свету, якія разам прыўносяць маладосць, салідарнасць і нацыянальную спадчыну на арэну Алімпійскіх гульняў. Гэта суадносіцца з лозунгам маючых адбыцца Гульняў - "Аб'яднальная страсць".\nНа адным баку медаля - дыяганальныя лініі, якія сімвалізуюць гісторыю Алімпійскіх гульняў, на адваротным - пэўная спартыўная дысцыпліна. Стужка для медалёў створана з прымяненнем традыцыйных карэйскіх тканін. Медалі будуць упакаваны ў прыгожы корпус, дзе знайшлі адлюстраванне элементы карэйскай архітэктуры, храмаў і дамоў у сельскай мясцовасці.\nXXIII Зімовыя Алімпійскія гульні пройдуць з 9 па 25 лютага 2018 года ў Рэспубліцы Карэя.-0-


Мастакі ня хочуць аддаваць свой палац\n03 сакавік 2011, 22:26\nКіраўніцтва Беларускага саюзу мастакоў павінна адстойваць свае правы ўласнасьці на будынак менскага Палаца мастацтва.Такое рашэньне прынялі сябры прэзыдыюму саюзу і народныя мастакі Беларусі на пасяджэньні 3 сакавіка ў Менску.\nПаводле першага намесьніка старшыні Беларускага саюзу мастакоў Рыгора Сітніцы, кіраўніцтва саюзу атрымала ліст ад старшыні Менгарвыканкаму Мікалая Ладуцькі ад 22 лютага з прапановай прыняць рашэньне пра бязвыплатную перадачу ў камунальную ўласнасьць горада будынку Палаца мастацтва для яго рэканструкцыі.\nЁн адзначыў, што рост прыбытковасьці палаца дазволіў у 2009-2010 гадах вылучыць на яго рамонт каля 1 мільярда рублёў — у 78 разоў больш, чым у 2006–2008 гадах. Гэта зьняло асноўныя прэтэнзіі да будынку з боку МНС. Паводле Сітніцы, да 2014 году заплянаваны шэраг рамонтных працаў.\nПаводле старшыні Беларускага саюзу мастакоў Уладзімера Савіча, у адказе Ладуцьку мастакі зьвернуць увагу на тое, што пытаньне перадачы маёмасьці грамадзкага аб’яднаньня вырашае толькі яго рада або зьезд.\nУ інтэрвію БелаПАН намесьнік старшыні саюзу Сяржук Цімохаў назваў «незразумелай» пазыцыю дзяржавы, якая «павінна дапамагаць беларускім мастакам ці хаця б не замінаць ім». Ён сказаў, што перадача Палаца мастацтва прывядзе да развалу Беларускага саюзу мастакоў, бо яго сябры страцяць месца прадстаўленьня сваёй творчасьці.\nНа пасяджэньні Рыгор Сітніца таксама адзначыў, што памер платы за творчыя майстэрні стаў непасільным для беларускіх мастакоў. Ён сказаў, што прафэсія мастака «пастаўлена на мяжу выжываньня».\nКалі мы ня вырашым гэтыя пытаньні, Беларускі саюз мастакоў спыніць існаваньне.\n«І калі мы ня вырашым гэтыя пытаньні, Беларускі саюз мастакоў спыніць існаваньне. Гэта можна параўнаць з забаронай на прафэсію мастака ў краіне», — адзначыў Сітніца.\nУдзельнікі пасяджэньня вырашылі зьвярнуцца з адкрытым лістом да кіраўніцтва краіны для вырашэньня пытаньняў, ад якіх залежыць існаваньне паўнавартаснага мастацкага жыцьця ў Беларусі.\nПалац мастацтва на мапе праекту «100 адрасоў свабоды»


Старажытныя павер'і нават сёння маюць моцны ўплыў на свядомасць людзей. Выправіць гэта не здольныя ні прагрэсіруючая навука, ні перадавыя тэхналогіі. А ўсё таму, што многія павер'і бяруць свой пачатак у гэтак далёкім мінулым, што ўжо сталі неад'емнай часткай нас саміх.\nАднак для чаго яны нам патрэбныя? Якая іх сутнасць? І чаму сучасныя навукоўцы лічаць, што павер'е - гэта ўсяго толькі дзіцячая казка ці ж непраўдападобны выдумка?\nДля пачатку варта разабрацца з тымі рамкамі, якія вызначаюць значэнне гэтага слова. Такім чынам, большасць слоўнікаў кажа нам пра тое, што павер'е - гэта традыцыйнае народнае паданне, заснаванае на міфічнай веры ў тое, што светам кіруюць тагасветныя сілы. Часцей за ўсё гэтыя паданні адлюстроўваюць тое, як менавіта багі (духі, дэманы, карма і гэтак далей) уплываюць на лёс простых смяротных і іх свету.\nНапрыклад, са старажытных часоў існуе павер'е аб тым, што перавернутая падкова прыцягвае поспех. І хоць натуральныя навукі адмаўляюць магчымасць такой ўзаемасувязі, усё ж многія па-ранейшаму ўпэўненыя ў ёй, а таму без усялякага сораму вешаюць гэты конны атрыбут у сябе дома.\nАдкуль бяруцца забабоны?\nПа праўдзе кажучы, любое павер'е - гэта ўсяго толькі спроба растлумачыць неспасціжнае падзея або з'ява. Бо нашы продкі практычна нічога не ведалі пра прыладу гэтага свету, а таму запаўнялі наяўныя прабелы выдуманымі законамі і неіснуючымі ўзаемасувязямі.\nДля іх гэта было цалкам лагічна, бо тады яшчэ не было фізікі або хіміі. Да таго ж любое павер'е - гэта адчайная спроба абараніць сябе і сваіх блізкіх. Доказам гэтых слоў можа паслужыць забабоны пра тое, што разбітае люстэрка абяцае няшчасце. Таму нават сёння мы з ранніх гадоў прывучаем сваіх дзяцей да таго, што нельга біць люстраныя паверхні або шкла.\nДа не менш вядомым павер'яў ставіцца і тое, што нельга перадаваць грошы праз парог, прыбіраць у хаце пасля заходу сонца і высыплецца соль на стол.\nСтарадаўняе французскае варажба Жазэфіна Багарнэ\nКажан заляцела ў кватэру. Прыкметы предскажут будучыню\nГасцявыя дамы ў Лоо з басейнам: агляд і фота


В Бобруйске блогеру угрожают уголовным делом\nБабруйскаму блогеру пагражаюць крымінальнай справай\nСлужбе маніторынгу ГА “БАЖ” стала вядома пра выпадак, які адбыўся 4 верасня ў Бабруйску з удзелам вядомага мясцовага блогера Алега Жалнова. У блогу ён размяшчае зафіксаваныя пры дапамозе аўдыё- і відэатэхнікі парушэнні.\n4 верасня спадар Жалноў з сынам каля будынка мясцовага ДАІ (вуліца Лынькова, 6) знялі на відэа парушэнне правіл дарожнага руху – няправільную паркоўку машын на тратуары. Па словах Жалнова, машыны належалі супрацоўнікам аддзела наркакантролю, які месціцца ў тым жа будынку.\nБлогер звярнуўся з вуснай заявай з гэтай нагоды да інспектара ДАІ Аляксандра Бутоўскага, які таксама заехаў у той час на тратуар. Інспектар заявіў, што яго працоўны дзень скончаны, і выклікаў па мабільным тэлефоне іншых работнікаў міліцыі.\nСупрацоўнікі ДАІ, што прыбылі на месца (Аляксандр Аляксандраў, Віталь Падута, Яўген Сераштанаў), спрабавалі забараніць відэаздымкі, а пасля затрымалі абодвух Жалновых, звінаваціўшы ў парушэнні п. 35 правілаў дарожнага руху (неабгрунтаванае стварэнне першкодаў руху транспартнага сродку).\nЗ прымяненнем сілы абодвух зацягнулі ў будынак і павалілі на падлогу, надзеўшы кайданкі. Затым даставілі ў міліцыю, дзе правялі асабісты дагляд і забралі некаторыя рэчы: тэлефоны, відэакамеру, смартфон, банкаўскія карткі, пропуск на працу, пашпарты.\nЗатрыманых адпусцілі праз тры гадзіны, пасля таго, як следчы ўзяў з іх тлумачэнні. Рэчы вярнулі вечарам наступнага дня, але відэакасету і карту памяці смартфона, дзе былі зафіксаваныя падзеі каля будынка ДАІ, так і не аддалі.\nЖалноў кажа, што ў ДАІ яго пагражалі “пасадзіць” па крымінальнай справе – нібыта за непадпарадкаванне і нанясенне цялесных пашкоджанняў супрацоўніку міліцыі.\nПа словах Жалнова, падчас затрымання з імі абыходзіліся настолькі брутальна, што яму пасля давялося выклікаць хуткую. А пасля вызвалення ён звярнуўся ў паліклініку да неўролага, які зафіксаваў пашкоджанне падскурнага нерва на правай руцэ. Прайшоў ён таксама судова-медыцынскую экспертызу і падаў заявы ў пракуратуру і на імя міністра ўнутраных спраў.\nРаней у аб'ектыў блогера таксама не раз траплялі супрацоўнікі праваахоўных органаў. Яны тройчы спрабавалі прыцягнуць яго да адказнасці па адміністратыўных справах. Двойчы бабруйскі суд выносіў рашэнні на карысць Жалнова, а на трэці раз супрацоўнікі УУС самі адмовіліся ад прэтэнзій.\nЗадержаны делегаты учредительной конференции по созданию коалиции "За честные, справедливые выборы для лучшей жизни"\nТемы: оппозиция, ГАИ, милиция


Віват тэатр!\nГран-пры, Дыпломы I, II і III ступеняў, адзнакі у намінацыях – усё як у сапраўдных прафессійных конкурсах, але толькі тут не было праіграўшых, бо ў цэлым атрымалася сапраўдная феерыя – II раённае свята-конкурс аматарскіх тэатральных клубных устаноў культуры Уздзенскага раёна “Запрашае тэатр!”.\nСвята праходзіла у рамках грамадска-культурнага праекта “Дзівосны свет Спадчыны”, прысвечанага Году малой радзімы. Яно адбывалася 21 красавіка на базе Цепленскага сельскага Дома культуры, які ўжо другі раз прымае ў сябе больш за 60 удзельнікаў тэатральных гурткоў раёна.\nМаляўнічыя афішы кожнага калектыву з назвай спектакля (адна з умоў конкурсу), вабілі вока і запрашалі ў глядзельную залу усіх, хто ў гэты сонечны дзень адчыняў дзверы СДК. У файе можна было сустрэць незвычайных герояў казак: бегалі “зайцы”, некуды паважна каціўся Калабок, ласаваліся пячэннем Кароль з Папялушкай, прагульваліся “прынцы” і “феі”, “бабкі” і “дзедкі” ўсіх узростаў рэўнасна аглядалі адзін аднаго… І ўсе вельмі хваляваліся.\nДзейства пачалося з дыфірамбаў яе вялікасці – сцэне! Відэакадры, чулыя словы адной з вядучых свята Алёны Сямёнавай спрыялі ўзнятаму настрою. Конкурс распачалі ўдзельнікі тэатральнай студыі васкрэснай школы вёскі Цеплень (кіраўнік Людміла Жукоўская). Як заўжды, яны не здрадзілі свайму творчаму накірунку распавядаць пра сэнс і чалавечыя якасці жыцця, паказаўшы інсцэніроўку твора Самуіла Маршака “Сказка о глупости”. Нематэрыяльныя каштоўнасці малой радзімы, мона-спектакль “Казачка пра піражок” па творах аднавяскоўцы Лідзіі Цыбульскай з вёскі Магільнае паказала ўдзельніца драматычнага гуртка Нёманскай СШ імя Гурскага Анастасія Тоўстая. Яна атрымала Дыплом у намінацыіі “За сохранение национальной культуры и нематериально-культурного наследия”. А падтрымаць выканаўцу, павучыцца і паглядзець на другіх прыехалі яе сябры са школьнага гуртка аматарскай творчасці.\nЯк заўжды яскравым, поўным гумару і сапраўдных тэатральных увасабленняў у вобразах герояў было выступленне тэатральных калектываў Прысынкаўскага СДК: маладзёжнага тэатра “Синяя птица” і тэатра-мініяцюр “Печки-лавочки”, якімі кіруе Ірына Навышная. Трэба адзначыць, што гэта самы шматаблічны і рознаўзроставы калектыў такога плана ў раёне. Тут займаюцца творчасцю вучні СШ імя А. Пушкіна Крысціна Якавенка, Вікторыя і Аляксандра Бокуць, вадзіцель ПМК-69 Аляксей Арцыховіч, фельчар Надзея Герасімовіч, навучэнка Уздзенскага ліцэя Караліна Кулікоўская і студэнт БГТУ Юрый Сцепановіч, а таксама ветэраны працы і самадзейнасці Тамара Трус, Ганна Кучук і Марына Трус. У іх выкананні на суд журы і гледачоў былі прадстаўлены два сцэнічныя творы А. Захаравай “Гуси-лебеди” і “Сотовая связь, или Золушка в наши дни”.\nТэму казкі пра Папялушку прадоўжылі артысты з Каралёўскага СДК. “Золушка на новый лад” у пастаноўцы тэатральнага калектыву “Вожык” (кіраўнік Наталля Стральцова) адрознівалася крэатыўнасццю, добра пастаўленнай сцэнічнай мовай удзельнікаў, тэатральнымі мізансцэнамі і яскравым увасабленнем ролей.\nАсабістыя дыпломы “За яркое актерское исполнение роли” і “Самому маленькому актеру” атрымалі вучаніца 4 класа Каралёўскай школы Даша Ксяневіч і выхаванец Каралёўскага дзіцячага садка Стас Прытула. А ўвесь калектыў, які ўпершыню ўдзельнічаў у конкурсе і дэбютыраваў на вялікай сцэне, атрымаў Гран-пры і каштоўны падарунак ад спонсараў свята ЗАТ “Вітэкс”. Яго ўрычыла прадстаўнік арганізацыіі і член журы Аксана Іосіфаўна Чэрэватая.\nА колькі пазітыву атрымалі гледачы ад выступлення дзіцячага драмгуртка “Надежда” Лашанскага СДК! Кіраўнікі Галіна Пінчук і Наталля Трухан стварылі на сцэне сапраўдны казачны цуд з тэатральных дэкарацый і касцюмаў. Руская народная казка “Колобок” у сучасным выглядзе выклікала шмат добразычлівых усмешак і апладысментаў, а калектыў атрымаў пачэсны Дыплом II ступені.\nТакое свята не магло абысціся без тэатра гумару і гульні “Возерскія вычваракі” Возерскага СДК, якім кіруе Таццяна Лычкоўская. Яна і сама раз-пораз ператваралася то ў сціплую вядучую, то ў гульнёвую бабу, тым самым даючы магчымасць падрыхтавацца наступным удзельнікам конкурсу да выступлення. А вось сам калектыў паказаў аж чатыры разнажанравыя мініяцюры з цыкла “Дзівосы сялянскага жыцця”. Тут былі спевы і жарты, сцэнкі і музыка. Яны атрымалі Дыплом Ш ступені, а Дыпломам I ступені ўзнагароджаны калектыў “Печки-лавочки” Прысынкаўскага СДК.\nТрэба адзначыць, што тэатральны жанр у рабоце клубных устаноў самы дэмакратычны, ён дазваляе адшукаць і развіць таленты і здольнасці кожнага ўдзельніка, прыцягнуць да творчасці цяжкіх падлеткаў і іх бацькоў. Таму і ладзіцца ў раёне свята-конкурс “Запрашае тэатр!”, каб даць магчымасць правесці гастролі, паглядзець на другіх і сябе паказаць.\nАкрамя ўзнагарод, бясплатнага абеду ад ЗАТ “Вітэкс” для ўсіх удзельнікаў, пераможцы свята-конкурса атрымалі права на выступленні ў клубных установах раёна з прадастаўленнем аўтатранспарта ДУК “Узденскі раённы Дом культуры”. А для работнікаў культуры раёна, якія прыехалі для падтрымкі сваіх калег, свята-конкурс стала своеасаблівым майстар-класам.\nАсобныя словы ўдзячнасці заслугоўваюць работнікі Цепленьскага сельскага Дома культуры на чале з дырэктарам Сяргеем Сахаравым за гасціннасць і правядзенне мерапрыемства на вышэйшым ўзроўні. Шмат пазітыўных эмоцый падарылі ўсім прысутным таленавітыя артысты Возерскага СДК і яго мастацкі кіраўнік Юрый Рослік.\nХочацца выразіць падзяку генеральнаму дырэктару ЗАТ “Вітэкс” Віктару Аляксеевічу Цярэшчанку за падтрымку ідэі правядзення II раённага свята-конкурсу “Приглашает театр!» аматарскіх калектываў тэатральнага жанру менавіта ў Цеплені і спонсарскую дапамогу, а таксама раённаму аддзелу адукацыі, спорту і турызму, непасрэдна начальніку Уладзіміру Казючыцу, які заўжды падтрымлівае сумесныя творчыя праекты Узденскага РДК з удзелам дзіцячых калектываў аматарскай творчасці раёна.\nУ гэты дзень уся краіна працавала на рэспубліканскім суботніку, але свята-конкурс “Приглашает театр!” адбылося і стала асаблівым узносам у скарбонку “Дзівоснага света Спадчыны”.\nЛюдміла ЦВІРКО, загадчык аддзела культурна-дасугавай дзейнасці\nДУК “Уздзенскі раённы Дом культуры”\nФота Алега Каламійца


Ахова навакольнага асяроддзя - Тэксты дыктантаў - Зборник матэрыялаў "Беларуская мова" за перыяд нав - Каталог статей - Настоящая школа\nЧалавек можа нанесці шкоду прыродзе, нават не ўсвядоміў-шы гэтага. Згадаем хоць бы пра знікненне з прыроднага асярод-дзя бабра або зубра з прычыны бескантрольнага палявання на іх. Сітуацыю паступова выправілі, калі тэрыторыям, дзе сялілі-ся рэдкія віды, надалі ахоўны дзяржаўны статус.\nУ свеце болып за тысячу відаў птушак знаходзіцца пад па-грозай знікнення. I што асабліва трывожна, пагроза знікнення для болыпасці пярнатых узрастае, нягледзячы на меры, што прымаюцца па іх ахове. Птушкі з'яўляюцца індыкатарамі стану навакольнага асяроддзя. Напрыклад, асушылі балота — зніклі з яго птушкі. Зямля спустошваецца, а гэта прыводзіць да змя-нення клімату і павелічэння рызыкі з'яўлення небяспечных стыхійных з'яў прыроды: засух, навальніц, ураганаў.\nУ Бярэзінскім біясферным запаведніку створаны зоны з роз-ным узроўнем аховы асяроддзя. У цэнтры запаведніка ёсць так званае недакранальнае ядро — абсалютная зона, дзе чалавеку непажадана бываць. Толькі навукоўцы часам наведваюцца сю-ды, каб правесці назіранні. Яе можнаназваць зонай абсалютнай цішыні.


Што рабіць з апалым лісцем? | zviazda.by\nХатняя старонка » Калейдаскоп » Што рабіць з апалым лісцем?\nШто рабіць з апалым лісцем?\nВосенню ў садзе збіраецца шмат апалага лісця. Але не спяшайцеся спальваць яго, вядома, калі яно не заражанае небяспечнымі хваробамі (кокамікозам, паршой, мучністай расой). Здаровае сухое лісце можа быць вельмі карысным.\nНекаторыя садаводы прытрымліваюцца думкі, што ў прыродзе ўсё прадумана правільна, таму апалае лісце лепш пакінуць у садзе. Гэтая арганіка паслужыць ежай для чарвякоў і палепшыць структуру глебы. Але калі лісце падае на газон або клумбу, яго трэба згрэбці, каб не перакрывала раслінам доступ да святла і паветра. Знішчаць сабраны прыродны матэрыял не варта, ён можа яшчэ спатрэбіцца.\nАпалае лісце здрабніце і дадайце ў кампосную кучу. Лісцяны «кампанент» кампосту акажацца найбольш эфектыўным, калі незадоўга да яго закладкі вы змесціце туды зялёныя расліны. Як грубы матэрыял лісце ўраўнаважыць у кампосце долю зялёных адходаў.\n2. Грунт для расады і пакаёвых кветак\nАпалае лісце пакладзіце ў вялікі поліэтыленавы пакет, дадайце да іх зялёныя адходы (напрыклад, аднагадовае пустазелле без каранёў і насення), рэгулярна падтрасайце і змешвайце ў пакунку. Пасля раскладання гэты арганічны матэрыял стане выдатным грунтам для вырошчвання расады і пакаёвых кветак.\nВосенню проста раскладзіце апалае лісце на градках і сцяжынках паміж імі. Такі мульчыруючы пласт стрымае рост пустазелля і будзе перашкаджаць вымыванню з глебы мінералаў. Вясной перапрэлае лісце збярыце граблямі альбо ўкапайце ў глебу.\n4. Дэкор для садовых дарожак\nУ натуральных садах апалае восеньскае лісце гарманічна глядзіцца на дарожках. Проста не збірайце яго да той пары, пакуль яно не пачарнее, — і ваш участак будзе ззяць залаціста-аранжавымі фарбамі. У гэтага прыроднага матэрыялу для ўпрыгожвання дарожак ёсць адзін мінус: у мокрае надвор'е лісты становяцца слізкімі.\n5. Укрыўны матэрыял для мнагалетнікаў\nСухім лісцем абгарніце на зіму ружы, гартэнзіі, хрызантэмы і іншыя цеплалюбівыя шматгадовыя расліны. Таксама апалай лістотай можна замульчыраваць глебу ў кантэйнерных культур. «Коўдра» з лісця спатрэбіцца і цыбульным кветкам: тады яны зацвітуць раней. Увесну не забудзьцеся своечасова прыбраць лісце з кветнікаў, каб расліны пад ім не згнілі.\n6. Матэрыял для цёплых градак\nКаб увесну атрымаць ураджай як мага раней, апалым лісцем запоўніце да краёў загадзя падрыхтаваныя траншэі, а выкапаную глебу пакіньце каля будучых цёплых градак да вясны. На лістоту пакладзіце здробленую траву і іншыя зялёныя рэшткі і паліце траншэі вадой (калі восень дажджлівая, будзе дастаткова натуральнага ўвільгатнення). Увесну на аселае лісце насыпце зямлю, пасля чаго накрыйце градкі нятканым матэрыялам. Калі яны «сагрэюцца», высадзіце туды расаду.\n7. Грунт для высокіх градак\nПа такой жа схеме выкарыстоўвайце апалае лісце для напаўнення высокіх градак. Вясной перапрэлая лістота будзе вылучаць у глебасумесь цяпло і створыць аптымальныя ўмовы для росту агародных культур. На такіх градках ураджай хутчэй спее.\n8. Угнаенне для газона\nЛісце прынясе карысць траўніку толькі ў тым выпадку, калі яго здрабніць. У сухое надвор'е прайдзіцеся па газоне газонакасілкай са знятым кошыкам. Здробненае лісце дазволіць траве «дыхаць» і неўзабаве пранікне ў грунт і палепшыць яго структуру.\n9. Дом для вожыкаў\nЧастку апалага лісця пакіньце каля плота, у далёкіх кутках саду, дзе не растуць агародныя культуры, і ў прыствольных кругах дрэў. У сухім лісці любяць зімаваць вожыкі. Так вы можаце дапамагчы гэтым мілым жывёлкам здабыць зручнае месца для зімовай спячкі.\nВожык у садзе прыносіць вялікую карысць. Ён есць шкодных насякомых, такіх, як майскія жукі, валасатыя жужалі, гусеніцы манашанкі і няпарны шаўкапрад.\n10. Упрыгожванне для дома\nВыберыце самыя прыгожыя лісты арыгінальнай формы і афарбоўкі і складзіце з іх дэкаратыўныя кампазіцыі (напрыклад, восеньскія вянкі і букеты), якія выдатна ўпішуцца ў інтэр'ер дома. А яшчэ яркія лісты можна выкарыстоўваць падчас сумеснай творчасці з дзецьмі пры стварэнні цікавых вырабаў.\n1242 Чым падкарміць расаду таматаў, каб яна стала тоўсценькай


Вынікі кадравага аўторка ў Палацы Незалежнасці. Аляксандр Лукашэнка прызначыў памочнікаў Прэзідэнта: інспектарам па Мінску стаў Віталь Прыма, па Брэсцкай вобласці - Анатоль Маркевіч. Новыя кіраўнікі ў Навагрудскім і Клічаўскім раёнах.\nЗвяртаючыся да кіраванцаў, Кіраўнік дзяржавы звярнуў увагу, што ў наступныя два перадвыбарныя гады неабходна паказаць людзям уменне вырашаць праблемы, усім рэгіёнам трэба ў поўным аб'ёме вырашаць падобныя няпростыя задачы. Пытанне нумар адзін - гэта эканоміка. Асобныя даручэнні датычыліся сферы адукацыі. Гаворачы аб інцыдэнце ў стаўбцоўскай школе, Прэзідэнт пазначыў праблему дысцыпліны і парадку.\nКадравыя рашэнні закранулі і дыпламатычны корпус. Кіраўніком беларускай дыпмісіі ў Іспаніі і па сумяшчальніцтве пастаянным прадстаўніком краіны пры Сусветнай турысцкай арганізацыі Кіраўніком дзяржавы прызначаны Павел Пуставой. Пасол Беларусі ў Польшчы з гэтага часу - Уладзімір Чушаў.\nПадрабязнасці кадравага дня ў наступных выпусках.\nСабор Парыжскай Багамаці зачыніцца на 5-6 гадоў\nУ Францыі стартавалі фінальныя дэбаты кандыдатаў у прэзідэнты


ExtendOffice - Водгукі карыстальнікаў\nНашы кліенты любяць нас\nСпецыяльная група ExtendOffice ў экспертах тут, каб забяспечыць ваш поспех, кругласутачна і па ўсім свеце. Гатовы падзяліцца сваёй гісторыяй з светам?\n5.0/5 ад 16 рэйтынгі.\nШто Ваша гісторыя?\nкліенты кажуць (16)\n2 месяцаў таму.\nВаша гісторыя чакае, каб зацвердзіць.\nТолькі пачаў выкарыстоўваць свой прадукт для першынствуе і хацеў перадаць сваю ўдзячнасць. Гэтая рэч з'яўляецца фантастычнай.\nСачыце за вялікую працу.\n6 месяцаў таму.\nЯ купіў свой інструмент EXCEL з адной прычыны.\nЯ павінен зрабіць працу кожны месяц, калі пробны баланс на экспарце з праграмы рахункаў у выглядзе CSV павінен быць адлюстраваны ў канкрэтныя вочкі ў электроннай табліцы, якая затым фармуе набор рахункаў кіравання. Тое ж заданне, кожны раз, можна падумаць, што гэта проста! Але не. Файл CSV змяняецца кожны раз, таму што, калі выкарыстоўваюцца новыя рахункі, ён дадае гэтыя радкі, і пакуль вы не прыйшлі, каб зрабіць гэта, вы не ведаеце, якія былі дададзеныя тыя. У мяне ёсць кнігі, у якую я паклаў у новы файл, і параўнаць яго са старым, а затым з дапамогай TRUE / FALSE, ён вылучае радкі, якія адрозніваюцца.\nЗатым я ўстаўляць новыя радкі і дадаць іх, затым перапрызначыць новыя.\nБіт, які выклікае ў мяне шмат часу, у той час працавала, калі я супастаўляць іх усімі або прапусціў.\nЯ павінен быў прайсці адзін за адным, выкарыстоўваючы працэдуру Залежныя, і ёсць 900 лініі, кожная з клеткамі 3, так 2,700 праверыць.\nВАШ фантастычны прадукт дазваляе мне праверыць усе з іх у той жа час!\nКалі б я знайшоў гэта шмат гадоў таму.\nПадобна на тое, у вас ёсць шмат іншых цікавых інструментаў, так што я буду правяраць іх, калі я скончыў сваю працу.\nЯ раблю білінг з кнігай Excel. У мяне ёсць 50 + рахункі-фактуры, якія павінны быць ўручную пераробленыя, захоўваюцца ў выглядзе асобных PDF-х гадоў, а затым адпраўляцца па электроннай пошце. У рэшце рэшт я шукаў у Інтэрнэце інструмент для аўтаматызацыі гэтага працэсу і знайшоў KuTools. Split WorkBook працуе выдатна !!!\n11 месяцаў таму.\nЯ паслаў іх па электроннай пошце хвалячы іх, таму што, калі справа даходзіць да Excel яны з'яўляюцца лепшымі. Я пісаў: "Я проста хачу падзякаваць вас», таму што Kutools і дапамогу Excel з'яўляюцца лепшымі там. «Я нават не скарга, каб дадаць да гэтага!»\nХоць гэта можа быць павабна шукаць дапамогу ў іншым месцы ў Інтэрнэце, часта лепшы адказ на пытанне прама тут, так што, па меншай меры, калі гэты сайт прыходзіць у пошуку, як правіла, лепш націснуць гэтую. Формула Excel і VBA дапамогу вялікія, што кажа пра тое, што яны сапраўды ведаюць, што яны робяць.\nKutools вельмі зручны набор інструментаў, каб мець, і, безумоўна, варта.\n1 гадоў таму.\nKutools для ExcelKutools для слова\nГэта Softwares дзіўная і каманда падтрымкі таксама вельмі і вельмі карысная. Я вельмі, вельмі шчаслівы, каб знайсці іх.\nДэвід Коўл Лэндон\nЯ проста хацеў, каб кінуць вам лінію сказаць вялікі дзякуй за Kutools. Я выкарыстоўваю яго для апрацоўкі дадзеных як частка майго доктара філасофіі, і гэта выратавала мяне так шмат часу; гэта сапраўды карысная частка праграмнага забеспячэння.\nГэта Brilliant !! Няма больш адскокваючы назад і наперад - страціць след, якія дакументы ў вас ёсць адкрытыя і г.д. Сардэчна запрашаем дадатак да MS Office !!\nЯ вельмі рады, з дадаткам Office Tab Enterprise і рэкамендаваць яго для ўсіх маіх калег па працы. Гэта вельмі функцыянальны і вельмі карысна пры працы з некалькімі дакументамі адначасова. Дзякуем Вам за прадастаўленне выдатнага прадукту. Я з нецярпеннем чакаю, каб ацаніць больш вашых праграмных прыкладанняў.\nДадатак Tab Упраўленне з'яўляецца неверагодна каштоўным і павышае прадукцыйнасць, так шмат у Microsoft Office.\nўкладка УпраўленнеKutools для Outlook,Kutools для слова\nЯ нядаўна купіў у вашай кампаніі некалькі частак праграмнага забеспячэння для выкарыстання з Microsoft Office:\n- ўкладка Упраўленне\n- Kutools для слова\n- Kutools для Outlook,\n- Classic Menu для офіса 2010 і 2013\nТаму што мой офіс выкарыстоўвае Microsoft Office па той прычыне, што некаторыя з маіх кліентаў настойваюць на ім, я знайшоў выкарыстанне праграмнага забеспячэння вельмі цяжка (я прывык выкарыстоўваць TextMaker і Kingsoft Office для сваіх асабістых мэтаў). Я шукаў нешта, што дало б мне некаторыя з тых жа лёгкасць у кіраванні, у Microsoft Word, Microsoft Outlook, як гэта робяць нашы Упадабаныя праграмы.\nВаша выдатнае праграмнае забеспячэнне з'яўляецца менавіта тое, што мы шукалі. Ён лёгка усталёўваецца, працуе выдатна, і робіць прыкладання Microsoft Office (мы выкарыстоўваем 2010) прасцей у выкарыстанні і значна больш зручным.\nБольшасць нашых галоўных скаргаў на Microsoft Office, было вырашана з дапамогай вашых праграм. Класічныя праграмы меню і ўкладкі робяць Microsoft Word значна больш прыемным ў выкарыстанні. У Kutools для Outlook, і Слова зь якой абраных, таму што яны на самой справе зрабіць гэта нашмат прасцей, каб эфектыўна выкарыстоўваць гэтыя праграмы.\nДзякуй за выдатнае і вельмі карыснае праграмнае забеспячэнне, я магу бачыць, што ён стане незаменным для мяне, як я пазнаў яго вялікая колькасць вельмі карысных функцый.\nводгукі карыстальніка *\nўкладка Упраўленне Kutools для Excel Kutools для Outlook, Kutools для слова\nШто Ваша гісторыя? *


Міхась Зарэцкі. Адна партыя ў шашкі\nГэта - з таго часу, як у маладой савецкай краіне полымем барацьба бушавала, як у смяротную бойку схапіліся былі паўстаўшыя работнікі з сваімі адвечнымі ворагамі - панамі. Тады кожны куток нашай краіны працяты быў вострай напружнасцю, якая часам прасякалася агнявымі бліскавіцамі бурных уздымаў.\nУ той час на кожным кроку хаваліся ў цемры падкалодныя гадзіны. Часам выпаўзалі яны на свет і атрутныя джгалы паказвалі. Мужыкі-сярмяжнікі зніштажалі іх сваімі рукамі мазольнымі, карузлымі. І не было тады меры мужычай моцы жалезнай, не было меры і гневу народнаму, бурнаму.\nУ фальварку Струшні тры дні паслугачы панскія сядзелі замацаваўшыся. Акружаны былі кальцом непарушным - чырвонаармейскім атрадам на чале з Асначом - селянінам-героем. Не здаваліся, хоць і бачылі, пэўна, што не будзе ратунку. А мо чакалі адкуль дапамогі?\nАснач наўмысля не браў фальварка з бою: хацеў жыўцом захапіць непакорных бандытаў. Расстанавіў вакол панскага дома людзей сваіх, сам сядзеў у старажоўскай халупцы, што ад дома крокаў на сто ля дарогі стаяла. Пад вусамі густымі вялізнымі хаваў увесь час хітравата-давольную ўсмешку. Пэўна, сам сабе думаў:\n«Няхай пасядзяць сабе троху, адпачнуць пасля працы. А канец - адзін...»\nНоччу панскі дом хаваўся ў старожкую цемру. Тады Аснач падыходзіў да дома і хадзіў вакол безупынку. Упаўголаса аклікаў чырвонаармейцаў, бадрыў іх жартам вясёлым. А сам усё хадзіў і ўсё слухаў пільна, уважна, ці не робіцца што там за сцяной, ці не гатуюцца да чаго непрыяцелі.\nНа трэцюю ноч, калі ён хадзіў так - бяссонны, настарожаны, - яго чулае вуха злавіла ледзь чутныя рухі ў пакоях. Умомант ад чалавека да чалавека перадалася чырвонаармейцам яго перасцярога. Шчыльней абступілі дом, ля дзвярэй, ля акон пасталі з нарыхтаванымі стрэльбамі.\nЗастыгла ўсё, быццам самлела наўкола. Так ціха было, што як з саду над домам праляцела нейкая птушка начная, дык чуцен быў мерны ўзмах яе скрыдлаў.\nРаптам адчыніліся дзверы панскага дома. Уздрыганула паветра ад стрэлу. Невядома, хто першы страляў: ці армейцы, што чакалі каля дзвярэй, ці мо бандыты, каб спалох узняць нечакана, палягчыць сабе магчымасць уцячы.\nПотым ужо ў пакоях пайшла страляніна. Тлум, замятня... А праз колькі хвілін асвяціўся дом святлом няроўным, дрыжачым; з акон косы віхрыстыя заскакалі па кустах палісадніку.\nГэта Аснач рабіў вобыск па доме. Замест лямпы з паперы зрабіў нібы факелы і асвятляў імі пакоі.\nДоўга не аставаліся ў доме. Аснач хутка сабраў сваіх хлопцаў.\n- У вёску, усе... Пільна сачыць за бандытамі... Рукі скруціць... як мае быць... Марш!..\nПасунуліся няроўнай чарадой па цёмнай дарозе. У невялічкай вёсцы - вярсты тры ад фальварка - спыніліся. Там мусілі начаваць.\nРазышліся па хатах, а забраных бандытаў стоўпілі ў адзін з сялянскіх свірнаў. Да іх варту прыставілі. Толькі правадыра іхнага павёў з сабой чамусьці Аснач. Двое чырвонаармейцаў яго вартавалі, трымалі нарыхтаваныя стрэльбы.\nУвайшлі ў сялянскую хату. Аснач сеў адразу за стол, задумаўся, паклаўшы твар на далоні. Усе маўчалі. Толькі гаспадар з гаспадыняй нешта шапталі ўцішку. З цікаўствам паглядалі на гасцей і больш за ўсё на таго, што стаяў паміж двух узброеных салдат.\nЯго выгляд прыцягваў да сябе ўвагу. Вопратка нібы панская, але так абшарпалася, што зусім страціла свой калішні выгляд. Калматым шкумаццем недалужна звіслі парваныя полы сурдуту, а скрозь дзіркі на каленках свіцілася брудная бялізна.\nСтаяў ён панура, нерухома, у дол апусціўшы сярдзіта прыжмураныя вочы. Твар быццам драўляны, быццам мёртвы. На ім застыгла, закамянела хваравітая напружнасць.\nАснач раптам узняў галаву. Акінуў хату ўраз павесялеўшым, светла-іскрастым паглядам.\n- Гаспадыня! А як будзем з вячэрай, га?..\nЗамітусілася баба, забегала па закуцці.\n- А бадай яно цямілася. Гэта ж мне з галавы вон. Такі праўду кажуць, што сыты галоднаму не спагадае...\nНеяк ураз змяніўся ўсіхны настрой. Быццам нейкі гулліва-радасны промень працяў тую напружную цяжкасць, што гнётам вісела ў хацёнцы. Закулдыячылі дзеці, загаварылі армейцы. Гаспадар падсеў к Асначу, пачаў гаманіць з ім - сперш асцярожна, нясмела. Зазіраў у яго дабрадушныя вочы з цікаўствам, з павагай, распытваў пра падзеі ў фальварку. Аснач апавядаў, і ўсе смяяліся давольна, радасна.\nТолькі адзін палонны маўчаў. Быццам не чуў, не ўважаў, што наўкола, углыбіўшыся ў думкі свае асабістыя.\nПадалі вячэру. Аснач разгарнуўся, расшпіліўся, вольна раскапусціўся за сталом, гатуючыся як мае быць узяцца за ежу. Па твары разлілася давольнасць - шырокая, млявая, якая заўсёды бывае ў тых, хто пасля цяжкае працы знаходзіць сабе адпачынак.\nУ гэты момант пагляд Аснача спаткаўся з паглядам бандыта. Толькі хвілінку глядзелі яны адзін у вочы другому, але гэтага досыць было, каб Аснач згадаў тое, што перажывае ў гэты момант збянтэжаны пан. Скрозь усю тую варожасць і злосць, якія свіціліся ў прыжмураных вачах, нястрымана прарывалася моцнае жаданне, і гэта жаданне, відаць, панавала цяпер над усім пачуццём, над усёй істотай гэтага чалавека.\n- Есці! Есці! - быццам крычалі напружна-бліскучыя вочы бандыта.\nІ тады Асначу яшчэ весялей зрабілася. Не было ўжо злосці на недалужнага, бяссільнага ворага. Нават жаль нейкі з'явіўся. А панская ўпартасць, замкнёнасць здалася смешнай і недарэчнай. Ён праказаў вясёла з захаваным смяшком:\n- Можа, пан не адмовіцца павячэраць?\nЗлосцю і пагардай бліснулі панскія вочы. Адвярнуўся, не глядзеў нават у бок Аснача. Але Аснач ведаў, што голад пераможа ўпартасць.\n- Хлопцы! Развяжыце пану рукі, няхай падмацуецца троху...\nРазвязалі. Пан не рушыўся з месца. Відаць, змагаўся з сабой. Але ўрэшце не вытрымаў. Утупіўшы вочы, падышоў да стала. Больш не чакаў, каб прасілі, накінуўся на страву, як звер галодны. Мусіць, доўгі час нічога не еў.\nЯк скончылі вячэру, як у ціхай сямейнай прытульнасці зацягнуў сваю ветлую песню самавар ля парога, Аснач заўважыў на акне дошку ад шашак.\n- А бач! Вось дык знаходка... А дзе шашкі? Дзядзька! - звярнуўся ён да гаспадара.\n- А ліха іх ведае... Як быў сын у дварэ, гулялі часам хлопцы... А потым, мусіць, параскідаліся, бо гуляць няма каму, так вось бадзяюцца...\n- Кепска, кепска. Але нішто, мы наробім...\nУзяў кавалак хлеба і пачаў крышыць шматкамі маленькімі.\n- Ну, сядай, хлопцы, згуляем...\nАле з чырвонаармейцаў ніводзін не ўмеў гуляць.\nАснач зірнуў у бок пана. Той сядзеў за сталом, упяўшы пагляд некуды ў пусты працяг. Думаў усё. На твары цяпер спакой быў, ціхамірнасць.\n- Ці згуляе, ці не?\nХочацца Асначу ў шашкі пагуляць, дужа хочацца. Шашкі - гэта ж яго ўцеха найпершая... Пэўна, гуляе пан, але ці згодзіцца? А цікава было б з ім...\nЁн абярнуўся да пана, і той, быццам схапянуўшыся, зірнуў на яго чакаючым паглядам.\n- Можа, згуляем партыю? - запытаўся Аснач.\nУзяў нейкую паперку з акна і пачаў таксама, як і Аснач, гатаваць шашкі.\nРасстанавілі - Аснач хлеб свой пакрышаны, а пан кавалкі паперы.\nЧамусьці раптам заціхлі ўсе ў хаце. Армейцы падсунуліся бліжэй, глядзелі з цікавай усмешкай.\nПачалася гульня. Напружаная, цягучая ціша агарнула хацінку. Настойным, назоллівым гнётам павісла пытанне: «Хто каго?»\nГлядзела гэта пытанне з цікавых вачэй армейца, з маўкліва ўпятага ў шашаніцу пагляду гаспадара. І нават гаспадыня, сноўдаючыся па хаце, часам падыходзіла да стала і зазірала на шашкі, хоць і не разумела ў іх нічагутка.\nАснач насупіўся. Упарта глядзеў на дошку, асцярожна, зважна пераставіў кавалачкі хлеба. І чым далей, тым больш і больш моршчыліся яго бровы, а вусы шавяліліся, як у таракана.\nДзіўная была гульня ў Аснача з панам. Абодва напружыліся, абодвух цалком захапіла адна вострая, палкая думка: каб не прайграць.\nУ Аснача пад звонку нібы зусім спакойным выглядам хавалася моцнае абурэнне. Адно звінела, гудзела ў мазгах: ён павінен абыграць, ён не павінен паддацца. Чаму - невядома, але так трэба, так павінна быць.\nІ нешта дзіўнае, незвычайнае рабілася з Асначом. Ніколі ён не гуляў з гэткім запалам. Быццам усёй істотай увайшоў ён у шашкі, у гэтыя цьмяныя кавалачкі хлеба, усю моц сваю, волю ўклаў у іх. І здавалася, што гэта не шашкі ўжо, што не іх справа. Здавалася, што няма ўжо шашак, што счэзлі яны, распаўзліся, разгарнуліся ў нешта вялікае, шырокае, у нешта без форм, без пачатку й канца. І асталіся тут толькі яны ўдвух - адзін проці аднаго - з гэтым панам, што блішчыць варожа вачмі, што ўсміхаецца смешкай саманадзейнай.\nАбыграць яго, перамагчы! Бо йначай - немаведама што...\nГульня к канцу падыходзіла. Асталося па некалькі шашак у кожнага. Абодва не паддаваліся.\nНапружнай чырванню пакрыўся акамянелы твар Аснача, вочы заблішчэлі агнём жорсткім, сталёвым. Упарта глядзеў на дошку. Уваччу ўжо не хлебныя крошкі, а нейкія вялізныя камлыгі каменныя. Здаецца, заваліў бы, раструшчыў імі гэтыя заядлыя белыя паперкі. А разам з імі гэтага ўпартага, злоснага ворага.\nУ парозе гаротна, недалужна пішчэў самавар. Усе на яго забыліся, усе абступілі гульцоў, з зацятым дыханнем чакалі, чым скончыцца. Ува ўсіх на твары відаць было шчырае спачуванне Асначу, жаданне, каб выйграў ён, не паддаўся. І разам трывога, напружная, палкая.\n- А што, калі ды прайграе?..\nГэтак і выйшла. Зрабіў Аснач ход дрэнны, няўдалы; і твар пана раптам зайграў давольнай, радаснай усмешкай.\nАснач прайграў. Аснач паддаўся варожаму пану.\nРаптам глыбокая цішыня стала жудаснай, злавеснай. Дзіўна дапасаваў ёй завыўны, жалобны посвіст самавара.\nУзняўся Аснач. Упяў пагляд проста ў твар пану. У гэтым паглядзе нешта гарэла, бушавала шалёнае, лютае.\nПан таксама ўстаў. Смела глядзеў у твар Асначу, усміхаўся зларадасна.\nІ вось тады здарылася тое, чаго, пэўна, ніхто не чакаў, што спалохам агнявым усіх агарнула.\nАснач вынуў з кішэні наган і навёў яго на пана. Стрэл быццам ускалануў, разадраў усю хату.\nА пасля - ціха стала, як у магіле. Пан марудна, паволі апусціўся на лаву.\nАснач стаяў нерухома. Не ведаў ён сам, нашто забіў пана, за што. Дый не думаў пра гэта. Нешта падказала з нутра, што трэба так, што павінен забіць, што вораг гэты кроўны, упарты - узяў і забіў...\nУсе моўчкі стаялі, спалоханыя. Усе ўзіраліся ў недалужна-паніклае панскае цела. І дзіўна, што ні ў каго не мігнула ў гэты жудасны момант думка асуджэння. Быццам усе згодны былі з Асначом, быццам кожны разважаў сваім простым, нямудрым розумам:\n- Яму трэ было гэтак зрабіць...\nДык вось якая была адна партыя ў шашкі. Гэта было тады, як у нашай краіне барацьба бушавала, як у смяротную бойку схапіліся былі паўстаўшыя работнікі з сваімі адвечнымі ворагамі - панамі.\nТады не было меры мужычай моцы жалезнай, не было меры й гневу народнаму, бурнаму...


Грамадскі актывіст спрабуе выкрыць інтэрнэт-паклёпнікаў\nhttp://spring96.org/be/news/34210 2010 2010-05-25T13:11:48+0300 2010-05-25T13:11:48+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/tolchyn-andrej.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЗ дапамогай гомельскага аддзялення Праваабарончага цэнтру «Вясна» актывіст звярнуўся з заявай да начальніка УУС Гомельскага аблвыканкама.\n"Угледзеўшы ў дзеяннях аўтара публікацыі склад правапарушэння, прадугледжанага артыкулам 9.2. (Паклёп) Кодэксу аб адміністрацыйных правапарушэннях, прашу ўстанавіць аўтара, рэдакцыю альбо законнага ўладальніка электроннага сродку масавай інфармацыі для складання ў дачыненні яго адміністратыўнага пратаколу і прыцягнення да адміністратыўнай адказнасці ...\nУ дачыненні да мяне прыведзеная не адпавядаючая рэчаіснасці паклёпніцкая інфармацыя, якая зневажае мой гонар, годнасць і дзелавую рэпутацыю. У глыбока абразлівай форме аўтар прыпісаў мне як кіраўніку Гомельскай гарадской арганізацыі Аб'яднанай грамадзянскай партыі не толькі амаральныя, але нават злачынныя дзеянні ", - запатрабаваў знайсці і прыцягнуць да адказнасці паклёпнікаў актывіст.\nВарта адзначыць, што дадзены інтэрнэт-рэсурс на працягу апошніх гадоў сістэматычна паклёпнічае у дачыненні да грамадскіх і палітычных актывістаў Гомельскага рэгіёну.\nПадчас правядзення парламенцкіх выбараў 2008 года актывіст ПКБ Віктар Хоміч ўжо рабіў спробы выкрыць гомельскіх інтэрнэт-паклёпнікаў. Міліцыя тады распісалася ў сваім бяссіллі: па меркаванні міліцыянтаў, адшукаць паклёпнікаў няма магчымасці, паколькі сайт, які размяшчае хлуслівую інфармацыю, зарэгістраваны на расійскім серверы.\nАндрэй Толчын, які да таго ж з'яўляецца сістэмным адміністратарам, да падобнай адпіскі гатовы, аднак здавацца не збіраецца.\n- У кампутарнікаў у слэнгу ёсць слова «чайнік». Яно азначае чалавека, які не разбіраецца ў кампутарных тэхналогіях. Любы, хоць трохі знаёмы з кампутарам чалавек сёння ведае, што такое «хостынг». На серверы, які размяшчаецца на адным IP-адрасе, размяшчаюцца шматлікія сайты. І, калі слаць запыт кшталту "дайце мне кліента з гэтага сервера", то цалкам атрымаеш адмоўны адказ. А калі пазначыць ў запыце даменнае імя сайта (імя рэсурсу), якое заўсёды рэгіструецца на канкрэтнага чалавека, па пашпарце, тады атрымаць інфармацыю аб уладальніку сайта можна за пяць хвілін, - упэўнены актывіст.\n25.05.2010 Тэгі: скаргі, апазіцыя


Баскетбалісткі "Алімпіі" прайгралі "Кібіркшцісу" ў матчы EWBL\n11 студзеня 2022, 14:04\n11 студзеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. У Вільнюсе 10 студзеня пачаўся першы ў новым годзе этап жаночай Еўрапейскай баскетбольнай лігі (EWBL), паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nУ стартавым матчы другога тура папярэдняй групы А баскетбалісткі гродзенскай "Алімпіі" прайгралі гаспадару турніру вільнюскаму "Кібіркшцісу" з лікам 59:70 (17:17, 16:23, 15:23, 11:7). Самай рэзультатыўнай у складзе гродзенскай каманды аказалася Наталля Дашкевіч, якая набрала 24 ачкі. У канцы кастрычніка 2021 года "Алімпія" пацярпела два паражэнні на этапе ў Чэхіі ад баскетбалістак "Брно" (53:75) і славацкага клуба "П'ешцянскі чайкі" (57:74). 11 студзеня ў гэтай групе дзеючы пераможца EWBL, чэмпіён Беларусі "Гарызонт" сустрэнецца з літоўскай камандай, "Алімпія" згуляе з расійскай "Самарай", а 12 студзеня два беларускія клубы сустрэнуцца паміж сабой. Баскетбалісткі "Гарызонта" ў снежні ў Славакіі перамаглі гаспадынь этапу "П'ешцянскі чайкі" (66:64, у другім авертайме), а потым прайгралі саперніцам з "Брно" (60:72) і "Самары" (68:74, у авертайме). Становішча каманд: "Брно" - 7 ачкоў (4 матчы), "П'ешцянскі чайкі" - 6 (4), "Самара" - 5 (3), "Кібіркшціс" - 5 (3), "Гарызонт" - 4 (3), "Алімпія" - 3 (3).\nЯшчэ адзін прадстаўнік Беларусі "Цмокі-Мінск" першым з усіх удзельнікаў забяспечыў сабе пуцёўку ў плэй-оф. Падапечныя Андрэя Ваўлева, якія выступаюць у папярэдняй групе В, у першым туры цяперашняга сезона EWBL у пачатку лістапада гулялі ў Растове-на-Доне і пацярпелі два паражэнні ад расійскіх каманд: мясцовага "Перасвета" (63:74) і "Нікі" з Сыктыўкара (43:83). Потым у снежні віцэ-чэмпіёнкі Беларусі ў латвійскай Ліепаі паспяхова правялі паядынкі другога тура, абыграўшы "Ліепаю" (60:49), славацкі клуб "Янг Энджэлс" з Кошыцы (74:69) і чэшскую "Остраву" (74:71). Становішча каманд: "Цмокі - Мінск" - 8 (5), "Ніка" - 6 (3), "Перасвет " - 5 (3), "Ліепая" - 5 (5), "Острава" - 3 (2), "Янг Энджэлс" - 3 (2).\nУ вырашальным паядынку мінулага сезона баскетбалісткі "Гарызонта" ва ўпартай барацьбе абыгралі ў Маладзечне "Ніку" з лікам 70:60.\nТурнір праводзіцца з сезона 2015/2016 гадоў. Па два разы яго пераможцамі станавіліся латвійскі ТТТ з Рыгі і славацкі "Гуд Энджэлс" з Кошыцы. У фінальным паядынку 2019 года баскетбалісткі "Цмокі-Мінск" уступілі ТТТ, заваяваўшы сярэбраныя медалі. У сезоне 2019/2020 спаборніцтвы не былі завершаны ў сувязі з пандэміяй каранавіруса.-0-