Як схуднець за 1 дзень і колькі кілаграм можна страціць за суткі: варыянты дыет і практыкаванняў\nСхуднець за 1 дзень: як такое магчыма?\nНабраць лішнюю вагу проста, асабліва тым, хто схільны да паўнаты генетычна. А вось пазбавіцца ад «недаедзеная» ужо ой як нялёгка. Але вельмі хочацца, прычым неадкладна. Бывае, што трэба ўжо назаўтра ўлезці ў новую сукенку, і тут узнікае пытанне: як схуднець за 1 дзень, каб усё ж хоць бы ледзь-ледзь зменшыцца ў аб'ёмах. Ці існуе нейкі экспрэс-метад? Вядома, многае залежыць ад індывідуальных асаблівасцяў, і ўсё ж выйсце з сітуацыі ёсць.\nЗ якой колькасцю кілаграм можна расстацца за суткі\nНе сакрэт, што схуднець і пры гэтым захаваць здароўе - сапраўднае мастацтва. І тут час, адводзіцца самому сабе на працэс, гуляе ці ледзь ключавую ролю: чым больш павольна пойдзе справа, тым больш верагоднасць страты пары дзясяткаў кілаграмаў лішняга вагі і гарантыі невяртання яго ў будучыні. Аптымальны тэрмін для гэтага - не адзін месяц, а камусьці спатрэбіцца нават не год, а два-тры. Гэта ставіцца да гладкім людзям, для каго вага - вялікая праблема. А калі трэба скінуць адносна няшмат - усяго пару-тройку кіло, і як мага хутчэй, то колькі тлушчу можна спаліць за дзень?\nАрганізм чалавека так уладкаваны, што пры вызваленні ад «недатыкальных запасаў» існуюць некаторыя абмежаванні па пераўтварэнні тлушчавай тканіны ў энергію. Клеткі тлушчавай тканіны - адыпацытах - не аддадуць энергію адразу ў той самы момант, калі мы гэтага захочам. Тут патрэбен комплексны падыход: спатрэбіцца і карэкціроўка рацыёну, і фізічная нагрузка. Калі наогул не папаўняць арганізм калорыямі, задаволіўшы галадоўку, усё роўна не атрымаецца скінуць за суткі ні кілаграм, ні нават паўкіло.\nЦела здольна спальваць за ўсё ад 70 да 300 грамаў тлушчу за дзень, рэальная сярэдняя лічба - дзесьці 150 грамаў у суткі, а то і 100.\nЧым пагражаюць галаданне і вельмі жорсткія дыеты\nЧасам юныя дзяўчыны, ды і прымудроныя, быццам бы, вопытам жанчыны вядуць сябе вельмі рызыкоўна, спрабуючы за мінімальны тэрмін вырашыць праблему лішняга вагі. Каб схуднець, яны трымаюць сябе ў вожыкавых рукавіцах, не дазваляюць ні кавалачка высокакаларыйнай ежы, звяртаючыся да такіх крайнасцяў, як рэзкае абмежаванне пажыўнасці рацыёну і нават поўнае галаданне на кароткі час. Такая жорсткая ўзварушэнне нічога добрага не прынясе, і вось чаму.\nКалі чалавек не сочыць за сваім меню многія гады, часта есць тлустую і вельмі каларыйную ежу, наядаецца на ноч, да таго ж не ходзіць, да прыкладу, на працу пешшу, а ўвесь працоўны дзень у офісе праводзіць седзячы за кампутарам, - у выніку ўарганізм пастаянна паступае больш калорый, чым траціцца. І раптам узнікае падмацаванае рэкламай жаданне «тэрмінова схуднець да лета». Дзяўчына вырашае ўзяць сябе ў рукі і садзіцца на чарговую модную, але вельмі жорсткую дыету: выключае з рацыёну ўсе, што прыносіла не толькі задавальненне, але і карысць.\nУ выніку арганізм недаатрымлівае пажыўных рэчываў, вітамінаў, мінералаў, ды яшчэ і губляе ваду. Натуральна, ён успрымае гэта як пагрозу для самога свайго існаваньня - і пачынае абараняцца. Як паказваюць навуковыя даследаванні, пры жорсткіх абмежаваннях у харчаванні арганізм на 30-40% запавольвае абмен рэчываў ўжо ў першыя 2-3 тыдні такога ладу жыцця. Пры гэтым калорыі выдаткоўваюцца павольней, эфектыўнасць спальвання тлушчу значна зніжаецца, хутка схуднець не атрымліваецца. А калі пасля заканчэння строгай дыеты вяртаецца звыклы рацыён, цела пачынае запасіць пажыўныя рэчывы на чорны дзень. Вяртанне якія пайшлі кілаграмаў і прыбаўка дадатковых гарантаваныя. Вынік атрымліваецца процілеглым таму, што чалавек чакаў: вага вырас.\nІ гэта яшчэ не ўсе наступствы вельмі строгіх абмежаванняў у ежы.\nАд недахопу глюкозы пакутуе галаўны мозг: прыкладна ўтрая пагаршаецца ўвагу, здольнасць да запамінання інфармацыі і хуткасць рэакцыі.\nАдсутнасць у рацыёне важных тлушчаў неспрыяльна адбіваецца на стане скуры, пачынаюць пластавацца пазногці, цьмянеюць і паступова выпадаюць валасы.\nПры недахопе некаторых вітамінаў чалавек горш рэагуе на стрэс, узнікае дэпрэсія, мучыць хранічнае недасыпанне.\nНазіраюцца збоі ў функцыянальнай дзейнасці стрававальнай сістэмы, аж да сур'ёзных захворванняў страўніка і іншых органаў.\nУ жанчын парушаецца цыкл і пагаршаецца рэпрадуктыўная функцыя.\nАцякаюць ногі, з'яўляецца слабасць.\nПоўная адмова ад ежы, нават на непрацяглы час - яшчэ больш моцны стрэс, чым цвёрдая дыета. Яго наступствы будуць адчувацца цяжэй, а страчаныя з такімі ахвярамі кілаграмы вернуцца з лішкам.\nПравілы бяспечнага пахудання\nКаб паберагчы сябе і мінімізаваць шкоду, які можа нанесці хуткі скід вагі, трэба перш за ўсё параіцца з доктарам. Добры тэрапеўт, даведаўшыся, што вы сабраліся схуднець, а тым больш за 1 дзень, прапануе здаць як мінімум агульны аналіз крыві і УГД стрававальных органаў, парэкамендуе наведаць эндакрынолага і гінеколага, а яшчэ лепш - і дыетолага. Калі ў чалавека сур'ёзная ступень атлусцення, то самастойная рэзкая карэкціроўка харчавання ні да чаго добрага не прывядзе. І нават калі перабор вагі невялікі, і трэба толькі сфармаваць спіс забароненых прадуктаў, лепш усё ж ведаць аб стане свайго арганізма і таму правесці дыягностыку.\nАкрамя таго, нядрэнна захоўваць агульныя правілы пахудання без шкоды для здароўя. На працягу дня ешце невялікімі порцыямі: памерам са сваю прыгаршчу (лічыцца, што такі аб'ём нашага страўніка). Вечар - не лепшы час для застолля. Адмаўляйцеся ад шчыльнай вячэры, замяніўшы яго мясам з гароднінай. А перад сном лепш проста выпіце шклянку кефіру. Купіце сіні абрус і такія ж талеркі: псіхолагі сцвярджаюць, што гэты колер псуе апетыт. Не пазбаўляйце сябе цялесных задавальненняў: эмацыйна і фізічна насычаны сэкс - адзін з самых прыемных спосабаў схуднець. Не забывайце аб псіхалагічнай баку справы: паспрабуйце, каб у вас заўсёды быў добры настрой, тады і працэс пойдзе весялей. А сядзець на дыеце разам з сяброўкамі не так складана, як у адзіночку. Да таго ж калектыўна можна прыдумляць розныя спосабы актыўнага баўлення часу: заняткі ў фітнес-цэнтры ці ў вераўчана гарадку, веласіпедны шпацыр у парку, танцавальны марафон, - ці мала што можна задаволіць для карысці цела і выдатнага настрою.\nЧасцей ўяўляйце, як добра вы будзеце выглядаць, калі скінеце парачку ненавісных кілаграмаў - і цела не замарудзіць адказаць на ваша шчырае імкненне стаць прывабнай.\nВарыянты дыет, якія дазваляюць страціць вага за 1 дзень\nКалі вы ўсё ж сур'ёзна настроены скінуць хоць колькі-небудзь на працягу адных сутак, можна звярнуцца да такой карэкціроўцы рацыёну. Есці альбо піць трэба будзе кожныя 2 гадзіны, то ёсць наладжвайцеся на восем трапез і пітво вады паміж імі.\nчас Што дазволена з'есці і выпіць\nу 7 ч. раніцы п'ём зялёны чай без цукру;\nў 9 гадзін. зварыце ўсмятку 1 яйка;\nаб 11: 00 запарце 1 сталовую лыжку разынак;\nабед а 13: 00 можна з'есці 100 г адварнога філе курыцы;\nу 15 ч выпіваем 1 шклянку таматнага соку;\nў 17 ч зноў яйка ўсмятку;\nа 19 гадзіне вячэраем яблыкам або бананам;\nперад сном, а 21 гадзіне добра выпіць паўшклянкі (100 г) нятлустага кефіру.\nНі ў якім разе пры гэтым нельга прапускаць прыём ежы і замяняць адны прадукты іншымі. Важна, што ёсць трэба строга па гадзінах. У прамежках перад прыёмамі ежы (т. Е. У 8, 10, 12, 14, 16, 18 і 20 ч. ) Пры гэтай дыеце трэба выпіваць па адным шклянцы чыстай негазаванай вады. І яшчэ: нічога нельга саліць - гэта абавязковае правіла, т. К. Соль затрымлівае ў арганізме ваду. Так можна схуднець на 1 кг за адзін дзень.\nІншы распаўсюджаны варыянт аднадзённага строгага рацыёну - гэта разгрузны дзень на монодиете, гэта значыць на якім-небудзь адным выглядзе прадукту. Усе чулі пра кефірную, грачаныя і рысавых днях. Пры гэтым каша без солі і масла выступае ў ролі шчоткі, ачышчальнай арганізм, што вельмі карысна. Хоць мал - не лепшы варыянт з-за яго што мацуюць уласцівасцяў, і ён не ўсім дапаможа схуднець, у гэтым плане лепш аўсянка. А вось цалкам кефірны дзень не падыдзе людзям з падвышанай кіслотнасцю страўніка. У любым выпадку, перад пачаткам строгай (нават аднадзённай) дыеты варта быць дасведчаным аб асаблівасцях свайго арганізма і разумець, што прынясе вам карысць і скід лішніх кілаграмаў, а што - наадварот, толькі нашкодзіць.\nДзень, які абраны, каб схуднець, можна правесці, кушая не адзін, а два прадукту, і таксама ў невялікіх аб'ёмах. Тут таксама ёсць варыянты. Гэта могуць быць адварная рыба (300 г) і зялёны чай у неабмежаванай колькасці. Альбо вараная курыная грудка (200 г) і кефір (0, 5 л). Або яблыкі някіслыя гатункаў (1 кг) і той жа зялёны чай. Так без галадовак і фізічных практыкаванняў за дзень можна скінуць ад 0, 5 да 1 кілаграма вагі. Але даўжэй адных сутак трымаць такую дыету не рэкамендуецца.\nПажадана, каб у той дзень, калі сабраліся худнець, быў выхадны, вы нікуды не спяшаліся і маглі надаць час толькі сабе. Хоць некаторым прасцей пагрузіцца ў працу і такім чынам змагацца з пачуццём голаду.\nШто можна і нельга ёсць на ноч, каб дамагчыся пахудання\nКажуць, што ўвечары наогул есці шкодна, а пасля 18 - забаронена. Такая тэорыя бытавала шмат гадоў і перадавалася ад аднаго жадаючага схуднець да іншага. Але давайце разважаць разумна. Як быць тым, чый рэжым ссунуты: чалавек з-за спецыфікі працы ўстае да поўдня і кладзецца за апоўначы? А тым, хто прыходзіць з працы позна, выдаткаваўшы сілы і не маючы магчымасці паўнавартасна паесці днём? Заснуць на пусты страўнік вельмі цяжка. Таму важна ведаць, што можна з'есці ў позні час, каб і жывот не рос, і карысць ад з'едзенага была, і голад да раніцы не мучыў.\nПерш за ўсё разбяромся з часам вячэрняга прыёму ежы. 18 гадзін - гэта не табу для заходу на кухню для тых, хто імкнецца схуднець. Усё павінна быць індывідуальна, таму арыентуемся на звыклае час адыходу да сну, ад яго адымаем 1, 5 ці 2 гадзіны - у столькі і сядзем за стол. А каб вячэру выклікаў прыемныя эмоцыі і не быў асноўным прыёмам ежы, важна ўсё ж пастарацца так наладзіць харчовы рэжым, каб раніцай паўнавартасна паснедаць, а на працягу дня адвесці сабе час для ланча і абеду. Хоць бы 15 хвілін перапынку для спакойнага перакусу не адаб'юцца адмоўна на працоўным працэсе, а чалавеку прынясуць нямала карысці.\nШто менавіта ямо. Для вячэрняй трапезы падыдуць лёгкія стравы: гэта неабходна, каб арганізм да таго, як адправіцца спаць, змог пераварыць атрыманыя калорыі. Пастаўце на стол:\nнесалодкі ёгурт, сыраватка і іншыя малочныя прадукты;\nвегетарыянскія (не на булёне) супы, агароднінныя салаты;\nамлет з бялкоў або кавалачак нятлустай цяляціны;\nзапечаныя гародніна, напрыклад, буракі з даданнем арэхаў або вінегрэт (без фасолі), адварная бульба з некалькімі лыжкамі малака або нятлустай смятаны;\nцельнозерновые хлеб з лыжачкай мёду.\nА вось чаго не варта рабіць, калі хочаце схуднець, так гэта ўжываць на ноч «цяжкія» прадукты, якія запатрабуюць шмат часу на засваенне, будуць выклікаць закісанне ў кішачніку і газы, а таксама тыя, што валодаюць моцным мочегонным эфектам.\nЧаго не варта ёсць і піць перад адыходам да сну:\nбабовыя любых відаў (гарох, соя, фасоля);\nсалата з свежай капусты;\nгрэйпфруты і апельсіны;\nрэзкія травы, лук і часнык:\nкава, моцны чай, энергетыкі.\nВажна выконваць разумнае колькасць з'едзенага. Любая, нават самая карысная ежа, у неверагодных аб'ёмах закінутая ў страўнік ўвечары, не дасць заснуць і дадасць лішнія сантыметры на станы. Таксама, будучы на дыеце, варта пазбягаць вячорак з сябрамі і шумных вечарынак з алкаголем, які, як даказана, вельмі калорый і зусім не дапаможа схуднець, а наадварот.\nТым, каго ад пастаянных спробаў абмежавання рацыёну мучыць бессань, неабходныя перад сном прадукты, што павышаюць узровень трыптафану - амінакіслаты, якая стымулюе выпрацоўку асаблівых рэчываў, якія спрыяюць засынання. Добра з'есці бутэрброд з сырам, выпіць кефір або іншы кісламалочны напой, размяшаўшы ў ім лыжку кунжутное семені - гэта не толькі супакоіць, але і дапаможа схуднець. Калі няма алергіі, не варта грэбаваць старым бабуліным радай: на ноч выпіць шклянку малака з мёдам. Таксама пры парушэнні засынання карысны такі «хатні доктар»: рамонкавы чай з лыжкай мёду.\nЯшчэ адзін набор траў, асабліва карысных жанчынам: мацярдушка і мята. Прыгатуйце з іх настой і выпіце перад адыходам да сну. Пачуццё голаду прытупляецца, заснуць будзе лягчэй.\nЯкі пітной рэжым варта выконваць\nКалі вы імкнецеся схуднець і наладзілі сабе разгрузны дзень, вельмі важна, што і калі піць. Па-першае, дастатковую колькасць вады зойме аб'ём у страўніку і такім чынам дапаможа падмануць голад. Па-другое, чыстая вада спрыяе добраму страваванню. Але тут ёсць адзін нюанс: піць карысна паміж прыёмамі ежы, а не запіваць толькі што з'едзенае. Аб'ём вады павінен быць да двух - двух з паловай літраў у дзень, і ўжываць незвычайнае колькасць трэба на працягу сутак. Хвілін за 15 да вячэры таксама выпіце шклянку вады - гэта дапаможа зменшыць аб'ём вячэрняга прыёму ежы.\nАкрамя гэтага, добра сябе зарэкамендавалі адвары шыпшынніка, ільнянога насення альбо семені фенхеля, лісця крапівы, настоі кораня дзьмухаўца. Усе гэтыя бабуліны сродкі маюць ўласцівасць душыць несуцішнае жаданне наесціся да адвалу і, акрамя таго, папаўняюць ў арганізме запас вітамінаў і мінералаў. Адзіная ўмова: адсутнасць алергіі на травы і іншых супрацьпаказанняў да іх прыёму, т. К. Народныя сродкі не так бяскрыўдныя, як гэта можа здацца.\nЦі варта ўжываць мочегонные і слабільныя сродкі\nПадобныя медыкаменты і адвары траў, якія спрыяюць высновы экскрыментаў, магчыма, і эфектыўныя, каб схуднець. Але разам з мочой з арганізма сыдуць і калій, і іншыя важныя для нас мікраэлементы. Калі медыкаменты рэкамендуе лекар (напрыклад, пры ацёках), то ён, як правіла, прызначае лёгкія діуретікі, якія валодаюць калийсберегающими ўласцівасцямі. Больш моцныя сродкі, якія прапісваюць, у прыватнасці, пры гіпертанічных крызах, дактары не рэкамендуюць прымаць даўжэй трох дзён запар. А злоўжываць лекамі і, тым больш, самому прызначаць сабе мочегонные сродкі, вельмі небяспечна.\nА вось схадзіць у лазню, каб схуднець, не забараняецца. Гэта таксама выдатны метад прымусіць арганізм за 1 дзень скінуць лішнюю вадкасць, прычым без шкоды для здароўя. Перад непасрэдным заходам у сауну добра зрабіць мядова-саляную маску для цела, Распараная скура лепш ўбярэ карысныя рэчывы. А ў рускай лазні не забудзьцеся пра венік: традыцыйны масаж «выганіць хворасць» і асвяжыць скуру. Але памятайце, што парная і басейн з халоднай вадой пасля яе проціпаказаныя пры праблемах з сардэчна-сасудзістай сістэмай: рэзкія скокі тэмпературы могуць выклікаць спазмы сасудаў і, як следства, абвастрэнне хранічных захворванняў.\nМочегонные сродкі выводзяць лішнюю вадкасць з арганізма, тым самым некалькі зніжаючы вага, але пры бескантрольным ужыванні яны небяспечныя для здароўя.\nЯкія практыкаванні можна рабіць у дадатак да дыеце\nВы ніколі не задумваліся, чаму ў некаторых краінах поўных людзей значна больш, чым у іншых? Мабыць, там невядомы сакрэт спалучэння правільнага харчавання і гаючых практыкаванняў, як, напрыклад, паслядоўнікам старажытнай кітайскай гімнастыкі цзяньфэй (у прыблізным перакладзе - «скінь тлушч»). Адзін з яе элементаў, якія дапамагаюць схуднець, - дыханне «Хваля». Каб яго асвоіць, трэба легчы на спіну на цвёрдае роўная падстава: ня на канапу, а, напрыклад, на разасланы на падлогу гімнастычны кілімок. Ногі сагнуць у каленях, ступні паставіць на падлогу паралельна адзiн аднаму на адлегласці прыкладна двух даўжынь стоп. Левую далонь пакладзіце на жывот, правую - на грудзі.\nУдыхніце на поўныя грудзі і пры гэтым втяните ніжнюю частку жывата, а верхнюю яго частку і грудзі акругліце. На выдыху наадварот: ніжняя частка жывата раздзімаецца і падымаецца, як быццам усё паветра пераходзіць туды, а верх жывата і грудзі ападае. Дыхаючы такім чынам, вы имитируете хвалю. Чарзе напружваць і расслабляцца мышцы брушной сценкі, грудзей і бакоў ствараюць дзіўны эфект. Калі пачаць з 8 падыходаў і паступова давесці іх колькасць да 64, то адчуеце, што голад адступае, і гэта дапаможа схуднець. Асвоіўшы гэта практыкаванне лежачы, можна пераходзіць да становішча седзячы, а затым і стоячы. Рукі пры гэтым застаюцца там жа: на жываце і на грудзях - гэта ўтрымлівае вашу ўвагу і дапамагае кантраляваць працэс дыхання.\nНевялікае перасцярогу. Калі вы дыхаеце нязвыкла глыбока і ў лёгкія паступае моцны і аб'ёмны струмень паветра, магчыма ўзнікненне галавакружэння. Калі такое здарылася, трэба паменшыць глыбіню дыхання. Не дапамагло - спыніце практыкаванне. У наступны раз пачніце з неглыбокага дыхання і малой колькасці паўтораў, а калі арганізм абвыкне, можна нарошчваць іх лік. Галоўнае, не паскарацца: тэмп дыхання павінен быць камфортным, каб не выклікаць дыхавіцы і іншых непрыемных момантаў. Пры правільным і рэгулярным выкананні «Хваля» і іншыя элементы кітайскай гімнастыкі цзяньфэй дапамагаюць падтупіць пачуццё голаду.\nАкрамя дыхальных практыкаванняў, каб схуднець - нават калі вы адвялі сабе для гэтага ўсяго адзін дзень, - трэба памятаць пра спорт і, наогул, пра рух. З фізічных нагрузак выберыце тое, што вам падабаецца і даставіць задавальненне менавіта ў гэты няпросты дзень: усходнія танцы, аэробіку, шэйпінг, ёгу, адзінаборствы або прабежку ў найбліжэйшай парку і проста інтэнсіўную ранішнюю зарадку. Любая рухальная актыўнасць, якая будзе вам у радасць, прынясе і карысць целе, і станоўчы зарад душы.\nСяўбу на чарговую хуткую модную дыету, можна схуднець на 2 кг за 1 дзень, падкарэктаваць цела і ўлезці ў новую сукенку, але эфект будзе вельмі кароткачасовым. Потым арганізм запатрабуе вярнуцца да звыклага рацыёну, ўключацца нюхальныя і смакавыя рэцэптары, і мы зноў будзем паміраць ад жадання неадкладна схапіць з вітрыны духмяную булачку ці раскошнае пірожнае з крэмавай ружанькай. І тады вяртанне страчаных кілаграмаў, нажаль, гарантаваны. А праблему трэба вырашаць кардынальна.\nЗа 1 дзень можна скінуць зусім няшмат лішняга вагі. Але трываць пачуццё голаду непрадуктыўна: арганізм усё роўна пераможа, і чалавек, скончыўшы сядзець на дыеце, пачне багата ёсць. Больш эфектыўна для пахудання - пастаянна выконваць рэжым харчавання, рэгуляваць каларыйнасць і не забываць пра спорт.


Рэканструкцыяй бітвы на Дняпры адзначаць 75-годдзе вызвалення Лоева\nГасцей чакае сапраўднае відовішча з удзелам пагранвойскаў і катэраў. 12.10.2018, Sputnik Беларусь\nспадчына, у беларусі, афiша , дзень горада\n© Sputnik / Виктор ТолочкоРэканструкцыя бою часоў Вялікай Айчыннай вайны, архіўнае фота\nГасцей чакае сапраўднае відовішча з удзелам пагранвойскаў і катэраў.\nМІНСК, 12 кас - Sputnik. Рэканструкцыю фарсіравання Дняпра зладзяць у Лоеве з нагоды 75-годдзя вызвалення горада ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў і Дня горада, што адсвяткуюць у гэтыя выхадныя, паведамілі ў Лоеўскім райвыканкаме.\nУрачыстыя мерапрыемствы распачнуцца ў горадзе а 12-й са святочнага шэсця па цэнтральнай плошчы, дзе таксама выступіць рота ганаровай варты пагранвойскаў Беларусі.\nСамай відовішчнай часткай свята абяцае стаць рэканструкцыя бітвы на Дныпры, а таксама парад катэраў пагранічнай камендатуры "Лоеў".\nНа выхадных у горадзе будзе працаваць горад майстроў з персанальнымі выставамі лоеўскіх рамеснікаў. Таксама гасцей свята чакаюць выступы мясцовых музыкаў, тэатралізаваныя і канцэртныя праграмы, спартыўныя спаборніцтвы. Кульмінацыяй свята стане салют.


Качынская Ірына Сяргееўна — ГУ "Витебский областной методический центр народного творчества"\nКачынская Ірына Сяргееўна\nг.п. Ушачы, Віцебская вобласць\nКачынская Ірына Сяргееўна нарадзілася ў 1988 годзе ў пасёлку імя Свярдлова Ленінградскай вобласці. У 1990 годзе бацькі Ірыны Сяргееўны вярнуліся на сваю радзіму ў г.п.Ушачы, Віцебскай вобласці. Сярэдне-спецыяльную адукацыю атрымала ў Полацкім гандлёва-тэхналагічным каледжы па спецыяльнасці ”таваразнаўца“.\nЗ верасня 2018 года працуе на пасадзе кіраўніка гуртка ”Мастацкі роспіс“ ва Ушацкім Доме рамёстваў, дзе перадае свае веды дзецям і дарослым.\nІрына Сяргееўна з дзяцінства захаплялася маляваннем, адухаўлялася прыродай і краявідамі Ушаччыны, што потым адлюстравалася на яе творчасці. У маляваных дыванах, а таксама роспісе па дрэве і кераміцы, выкарыстоўвае раслінныя, арнаментальныя матывы, выявы жывёл і птушак, пейзажы. Для работы выкарыстоўвае акрыл, алей.\nУ снежні 2018 года сконыла курсы па саломапляценню ў г.Віцебск і зараз удасканальвае тэхніку самастойна. Вырабляе пано і сувенірную прадукцыю.\nІрына Сяргееўна – пастаянны ўдзельнік шматлікіх мерапрыемстваў не толькі ў раёне, але і вобласці, рэспубліцы. Работы майстра захоўваюцца ў прыватных калекцыях Беларусі, Расіі, Украіны, Польшчы.\n[ngg src=»galleries» ids=»75″ display=»basic_thumbnail» thumbnail_crop=»0″]


На дапамогу сям’і беларускай рэжысэркі, якая загінула на Алясцы, за суткі сабралі больш за $ 15 тысяч\n28 ліпень 2019, 10:43\nГрошы на дапамогу сям’і Нікі Ніканавай, якая загінула 25 ліпеня на Алясцы, зьбіраюць праз сайт GoFundMe. Таксама сябры сям’і заклікаюць пераводзіць грошы праз PayPal ейнаму мужу.\nСям’і Нікі Ніканавай, рэжысэркі, якая патанула на Алясцы, працягваюць зьбіраць грошы. На плятформе GoFundMe менш чым за суткі сабралі больш за 15 тысяч даляраў. Адзін чалавек зрабіў перавод на 10 тысяч даляраў.\nНайперш грошы хочуць сабраць на пералёт у ЗША маці загінулай Вользе Ніканавай. Ніка Ніканава была рэжысэркай, яна дасьледавала тэму асуджаных за наркатычныя злачынствы ў Беларусі. У гэтым годзе яна зьняла 20-хвілінны фільм «Пакаленьне 328».\n1 ліпеня Ніка Ніканава стала жонкай актывіста ініцыятывы Legalize Belarus Пятра Маркелава. Пётар Маркелаў і Ніка Ніканава пасьля вясельля вандравалі па Алясцы, менавіта ў гэтым штаце яны хацелі застацца жыць. Маладыя дабраліся да аўтобусу, у якім жыў і памёр Крыстафэр МакКэндлес — герой кнігі Джона Кракаўэра «У дзікіх умовах».


Чаму не адбылося Плошчы-2015? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЧаму не адбылося Плошчы-2015? (абнаўляецца)\nПершасны чыннік адсутнасці масавых акцый пратэстаў супраць фальсіфікацыі вынікаў галасавання на выбарах прэзідэнта Беларусі ў тым, што кандыдаты, якія супрацьстаялі Лукашэнку, абралі згодніцкую пазіцыю з беларускім рэжымам. Так мяркуе былы палітвязень, адзін з кіраўнікоў “Маладога Фронту” Зміцер Дашкевіч:\n– На Плошчу не заклікаем… У перакладзе на звычайную мову гэтая фармулёўка азначае, што яны згаджаюцца з тымі лічбамі, якія ім будуць маляваць. На папярэдніх выбарах, калі вылучаліся кандыдаты ад апазіцыі, заклік на Плошчу аргументаваўся тым, што толькі на Плошчы Лукашэнка лічыць нашыя галасы.\nЗміцер Дашкевіч не схільны тлумачыць тое, што фактычна Плошчы-2015 не адбылося, тым, што людзі запалоханыя. “Страх быў і ў 2006, і 2010, але людзі выходзілі, каб выказаць свой пратэст”, – адзначае былы палітвязень.\nАгульная геапалітычная сітуацыя, падзеі ва Украіне, якія напужалі вялікую колькасць людзей, не такі дрэнны, як мог быць, ровень жыцця ў Беларусі – цэлы комплекс чыннікаў, па якіх Плошчы-2015 не адбылося, называе былы палітычны вязень Алесь Кіркевіч. Па яго словах, была абраная меньшая з дзьвюх бед:\n– Сярод патэнцыйных пратэстоўцаў існавала меркаванне, што хістаць Лукашэнку зараз – хістаць на карысць Расеі. Масоўку можа арганізаваць апазіцыя, а скарыстаецца ёю Расея, для таго, каб узніклі нейкія правакацыі, а пасля, напрыклад, увесці войскі і т.д. Таму з гэтай простай прычыны, як я думаю, ўсё выглядала так як выглядала.\n“Калі не бачна перспектыў, то навошта тады гэтым займацца”, – адзначае Алесь Кіркевіч. Ён быў асуджаны за Плошчу 2010 на чатыры гады зняволення, але выйшаў паводле ўказа Лукашэнкі аб памілаванні ў верасні 2011 года.\nСёлета на Плошчу ніхто нікога прыходзіць не заклікаў, – кажа былы палітвязень Павел Вінаградаў – удзельнік сумнавядомых падзей 19 снежня 2010 года. Ён адзначае, што людзі не бачылі сэнсу выходзіць на вуліцы, ніякай надзеі ў гэтым годзе змяніць сітуацыю не было, кажа Павел Вінаградаў, тлумачачы чаму ўпершыню за апошнія прэзідэнцкія кампаніі, у якіх фальсіфікаваліся выбары прэзідэнта, у Менску не адбылося масавай акцыі пратэсту:\n– Людзі выйшлі не таму, што яны на нешта спадзяваліся. Ім проста сумленне не дазваляла зрабіць па-іншаму. У мінулую кампанію Плошча рыхтавалася. Была сур’ёзная інфармацыйная кампанія, друкаваліся ўлёткі, праходзілі акцыі. У гэтым годзе нічога гэтага не было. Страх быў заўсёды, але нягледзячы на гэта, людзі ўсё роўна выходзілі. А зараз апатыя стала мацнейшай за страх.\n11 кастрычніка пасля закрыцця выбарчых участкаў каля 200 дэманстрантаў з бел-чырвона-белымі сцягамі прайшлі шэсцем ад Кастрычніцкай плошчы да плошчы Незалежнасці. Сабраўшыся каля Чырвонага касцёла, пратэстоўцы разгарнулі транспарант «Не дыктатуры!». аАкцыя апазіцыі прайшла без затрыманняў. Нагадаем, у 2010 годзе пратэставаць супраць сфальсіфікаваных вынікаў выбараў на плошчу ў Менску выйшла некалькі дзясяткаў тысяч чалавек.\nБылы палітычны вязень, давераная асоба экс-кандыдата ў прэзідэнты Андрэя Саннікава, каардынатар грамадзянскай кампаніі “Еўрапейская Беларусь” Зміцер Бандарэнка не пагаджаецца з меркаваннем, што Плошчы-2015 не адбылася. На яго думку, трэба ўлічыць акцыю, якая прайшла ўчора пасля закрыцця выбарчых участкаў, бо даволі шмат людзей выйшлі прадэмантраваць свой пратэст:\n– Не трэба спісваць гэтыя сотні людзей, якія гэта зрабілі. Таму, я лічу, што Плошча ўчора ў Менску была. Галоўнае праблемы – кандыдатаў у прэзідэнты не было. Быў дыктатар Лукашэнка, кандыдатка ад спецслужб і засланыя казачкі. І людзі таму не хацелі выходзіць за гэтых людзей, таму што не звязвалі з імі ніякіх надзей.\nЯк адзначае Зміцер Бандарэнка, які зараз жыве ў Варшаве, ён адсочваў навіны з Беларусі на сусветных каналах і абедзве акцыі апазіцыйна настроеных грамадзянаў – 10 і 11 кастрычніка ў Менску – былі прадстаўленыя ў большасці сюжэтаў. У той жа час, як немагчыма патрабаваць масавых пратэстаў ад жыхароў Данбасу ці Крыму, так немагчыма патрабаваць гэтага і ад жыхароў Беларусі. Бо сітуацыя з паліцэйскім рэжымам што ў Беларусі, што ў Крыме, на погляд былога палітвязня, вельмі падобныя.\nБылы палітвязень Алесь Міхалевіч звязвае гэта менавіта з масавымі затрыманнямі пасля мінулых прэзідэнцкіх выбараў. “Шмат людзей апынулася за кратамі па абвінавачванні ў арганізацыі массавых беспарадкаў”, – узгадвае кандыдат на прэзідэнцкіх выбарах 2010 году. На яго думку адсутнасць масавых пратэстаў можна патлумачыць і вонкавым чыннікам:\n– Хоць у мінулы раз яны былі брутальна разагнаныя. На гэтых выбарах усе баяліся арганізоўваць штосьці пасля выбараў. І яшчэ момант, які безумоўна адыграў ролю, гэта ўкраінскія падзеі, якія змусілі людзей баяцца расейскіх правакацый. А падобныя пратэсты безумоўна могуць быць выкарыстаныя для таго, каб зрабіць тую ці іншую правакацыю. Таму частка тых людзей, што звычайна арганізоўвала пратэсты, на гэты раз іх не арганізоўвала.\nУ нядзелю, пасля заканчэння галасавання на прэзідэнцкіх выбарах, беларусы няхай не вельмі масава, але ўсё ж пратэставалі супраць іх фальсіфікацыі. Акцыя пачалася адразу пасля закрыцця выбарчых участкаў на Кастрычніцкай плошчы і працягнулася ў выглядзе шэсця па праспекце Незалежнасці. У ёй прынялі ўдзел каля 500 чалавек. Дэманстранты пад нацыянальнымі ды еўрапейскімі сцягамі прайшлі да плошчы Незалежнасці, скандуючы лозунгі „Жыве Беларусь”, „Лукашэнка, сыходзь” і „Байкот”. Для параўнання: на Плошчу-2010 выйшла каля сарака тысяч чалавек.\nЯрмошына: Перамог Лукашэнка – 83,49%, супраць усіх – 6,4%


Публікацыі па тэме «Жырыноўскі» | Новы Час\nРасія. Навошта Жырыноўскі выў ваўком?\nУ праграме «Вечар з Уладзімірам Салаўёвым» 28 сакавіка лідар ЛДПР Уладзімір Жырыноўскі назваў неардынарны спосаб пазбегнуць Трэцяй сусветнай вайны. Ён прапанаваў кіраўнікам ЗША, Кітая і Расіі выць па-ваўчынаму, і таксама прадэманстраваў уласныя навыкі ў гэтай галіне.\nЖырыноўскі падрыхтаваў законапраект аб “акупацыі Наваросіі”\nЯго фракцыя ЛДПР у Дзярждуме Расіі прапануе лічыць восем абласцей Украіны расійскай тэрыторыяй.\nЖырыноўскі прапануе перакрыць Украіне Дняпро\nЛідар ЛДПР Уладзімір Жырыноўскі ў Смаленску прапанаваў павярнуць раку Дняпро. Пра гэта ён заявіў падчас візіту ў Смаленск, які размешчаны ў вярхоўях Дняпра.


Як пілот можа сказаць розніцу паміж узлётна-пасадачнай паласой 9 і ўзлётна-пасадачнай паласой 90, паколькі абедзве паласы ўзлётна-пасадачнай паласы 9/09 толькі? 2020\nЯк пілот можа сказаць розніцу паміж узлётна-пасадачнай паласой 9 і ўзлётна-пасадачнай паласой 90, паколькі абедзве паласы ўзлётна-пасадачнай паласы 9/09 толькі?\nТакой сітуацыі ніколі не будзе.\nУзлётна-пасадачныя паласы ідэнтыфікуюцца па пунктах компаса мінус лік.\nПадступныя канцы ўзлётна-пасадачнай паласы 9 фактычна арыентаваны на 90 або 270 градусаў. Гэта азначае, што ўзлётна-пасадачная паласа 9 - гэта сапраўды ўзлётна-пасадачная паласа 9/27.\nНахіл "90" быў бы на ўзроўні 900 градусаў. : Ö\nПаколькі на компасе ўсяго 360 градусаў, гэта немагчыма.\nПаводле іншых адказаў, такой сітуацыі не існуе. Наступнае, што вы, магчыма, зможаце знайсці ў гэтым пытанні - узлётна-пасадачная паласа з загалоўкамі 02/20, якая, мяркую, можа стварыць блытаніну. Аднак кожны пілот павінен ужо планаваць свой падыход у рамках падрыхтоўкі да палёту, каб ведаць, да якой узлётна-пасадачнай паласы яны набліжаюцца і па якім маршруце яны набліжаюцца. Акрамя таго, DI (паказальнік напрамкі), які ўваходзіць у пакет прыбораў самалёта, будзе пазначаць арыентацыю ўзлётна-пасадачнай паласы адносна самалёта.


Амерыканская школа вачыма беларускага настаўніка | Інфармацыйна-метадычны партал для настаўнікаў\nАмерыканская школа вачыма беларускага настаўніка.\nАказалася, вельмі проста. Я ведала пра сваіх калегаў, якія ўжо мелі досвед падобных паездак, таму сачыла за аб’явамі розных адукацыйных стажыровак, і як убачыла ў адной з рассылак абвестку Амерыканскага адукацыйнага цэнтра пра праграму прафесіянальнага абмену, падала заяўку. І праз тры месяцы я была ў штаце Вермонт, што вядомы кляновым сіропам, прыгожымі зялёнымі гарамі, прэстыжнымі універсітэтамі і высокім узроўнем жыцця.\nКалі я пісала заяўку, было вядома, што беларускія ўдзельнікі стажыроўкі будуць жыць у амерыканскіх сем’ях. Я пазначыла, што буду вельмі задаволеная, калі ў маёй прымаючай сям’і будуць дзеці-школьнікі. Я проста марыла параўнаць нашыя школы з усіх бакоў, а таксама мець магчымасць пагаварыць пра школу з дзецьмі і бацькамі.\nІ вось я патрапіла ў сям’ю Боба і Бэверлі Дылін, якія маюць шасцёра дзяцей і шасцёра ўнукаў, праўда, старэйшыя дзеці з унукамі жывуць асобна, а ў школу ходзяць толькі малодшыя прыёмныя з Расіі Іван 16 год і Аляксандра 14 год. Вучні адпаведна 10 і 8 класаў. Бэверлі сама працавала ў школе, але вымушаная была сысці з працы і стаць хатняй настаўніцай для сваёй малодшай дачкі, якую сям’я ўдачарыла амаль у трынаццаць год, і якая тады ні слова не разумела па-англійску.\nМае спадзевы, што я змагу гаварыць з дзецьмі на рускай мове, не спраўдзіліся. Іван прыехаў у Амерыку ў 4 гады. Яго Дыліны ўсынавілі ў 1996 годзе і забралі з Краснаярскага шпіталю. Хлопчык тады амаль нічога не гаварыў і важыў 23 фунты (крыху больш за 10 кілаграмаў). А Аляксандра прыехала ў 2006 годе і ведае мову добра, але ўпарта адмаўляецца гаварыць. Відаць з рускай мовай, як і Расіяй наогул, у яе асацыююцца жахлівыя ўспаміны пра інтэрнацкае жыццё, п’янства маці, уцёкі з дзіцячага дому, савецкую сістэму “выхавання”, “добрых” рускіх настаўнікаў і выхавацелек, што яна за 3 тыдні майго побыту ў іх сям’і не змагла выціснуць з сябе ні слова. Пра сваё жыццё ў Бірабіджанскім дзетдоме яна крыху расказала мне па-англійску, і я зразумела, што пакуль не трэба трывожыць пачуцці дзяўчынкі. Гаворым па-англійску. Я нават заву яе Алекс, бо Сашай яна быць не хоча.\nЯ шмат чула, што самае вялікае адрозненне паміж амерыканскімі і нашымі дзецьмі, што тыя любяць хадзіць у школу. Я, шчыра кажучы, крыху сумнявалася, што гэта праўда, таму ў першы ж вечар нашага знаёмства я адразу задала гэтае пытанне дзецям. Аказалася, што насамрэч любяць. Любіць школу і Іван, якому цяжка даецца вучоба – ён займаецца па спецпраграме ІEP (Individual Educational Program), але вучыцца разам з астатнімі дзецьмі, і Алекс, якая мае моўныя цяжкасці для вучобы. Яны мне доўга тлумачылі, што ў школе вельмі цікавыя настаўнікі, шмат вольнага часу, шмат сяброў, можна весела правесці час, у кафетэрыі смачная ежа, цікавыя і часам складаныя дамашнія заданні, і наогул, яны любяць вучыцца, але я так нічога і не зразумела, пакуль на свае вочы не пабачыла і не адчула сапраўдную атмасферу, якая пануе ў амерыканскай школе.\nГэты артыкул не прэтэндуе на грунтоўнасць і аналітычнасць. Тут сабраныя ўражанні ад наведвання некалькіх амерыканскіх школаў, размоваў з калегамі, дзецьмі і бацькамі пра праблемы адукацыі.\nWilliston Middle School – сельская базавая школа па-амерыканску.\nУ Амерыцы, як і ва ўсім цывілізаваным свеце, 12-гадовая сістэма школьнага навучання. У будынку вясковай школы Williston middle school, якую наведвае Алекс, месціцца адразу дзіцячы садок, пачатковая і сярэдняя (па-нашаму базавая) школа. Там дзеці навучаюцца да 14 год (8 класаў). Потым яны ідуць у іншую, вышэйшую школу (high school), дзе вучацца да 18 год і атрымліваюць атэстат. Па дзяцей зранку заязджае школьны аўтобус, які пасля заняткаў іх і развозіць па хатах. Усё гэта бясплатна для бацькоў, бо на гэта ідуць іхныя падаткі.\nПершае, што мы ўбачылі, адчыніўшы дзверы, – горы заплечнікаў на калідоры. Нам патлумачылі, што заплечнікі не заўсёды пакідаюць на падлозе. Гэта звалка каля актавай залі – там выступае школьны тэатр. Ёсць адмысловыя шафкі, ячэйкі, ці проста ўбітыя цвікі. Але і на падлогу ніхто не забараняе класці. Аказваецца, дзеці рэчы не носяць з сабой з класа ў клас, а пакідаюць на калідорах, каб не заміналі. Бяруць толькі патрэбнае для ўрока. (Во дзе б нашай санстанцыі ды пажарнікам раздолле – во разжыліся б на штрафах! – адразу падумалася мне).\nСам школьны калідор – асобная размова. Гэта зусім не музей з дошкай гонару і нагляднай агітацыяй, а прастора для самавыяўлення. Тут няма адчування, што нельга ні да чаго дакранацца. Напрыклад, месцы для сваіх заплечнікаў дзеці афармляюць, як ім захочацца. Хтосці над сваёй шафкай ці кручком малюе сваю руку, хтосьці смешны аўтапартрэт, а хтосьці змяшчае цэлую анекту з фотаздымкам, каб іншыя змаглі больш пра яго даведацца. Вельмі часта на дзвярах кабінетаў заўважаліся партрэты настаўнікаў. Прымаляваныя вусы ці рогі – не, такога мы не бачылі. Але, пастаяўшы каля аднаго кабінета, мы даведаліся, што настаўнік містэр Мэрыл мае рост 6 футаў 3 цалі, сінія вочы, двух братоў Тода і Этана, сабаку па мянушцы Максін, любіць выкладаць гісторыю і навуку, любімы метад выкладання – даследаванне, наймацнейшым метадам лічыць кінестэтыку, хобі – бейсбол і медыяцыя.\nЧаста на калідорах вывешваюцца прэзентацыі праектаў вучняў, бо праектнае навучанне вельмі распаўсюджана ў амерыканскай школе. Часам на сценах проста намаляваныя графіці, вельмі шмат фотаздымкаў, але, крый божа, не са школьных мерапрыемстваў і святаў, а збольшага партрэты асобаў ды групавыя партрэты класа, аформленыя, напрыклад, у форме карабля. Асоба і індывідуальнасць тут галоўнае, таму ёй і прысвечана ўсё навокал.\nПершае дзіва, незразумелае нашаму настаўніку, – амаль усе дзьверы ў класныя пакоі былі расчыненыя. Некаторыя класы наогул не мелі дзвярэй. Бэверлі смела зайшла ў першы ж клас і жэстам рукі запрасіла нас далучыцца. Ішоў урок чытання ў 5 класе.\nНастаўнік – барадаты дзядзечка сярэдніх гадоў у джынсах і красоўках – сядзеў на высокім крэсле, закінуўшы нагу за нагу. Прычым ногі паставіў на іншае, крыху ніжэйшае крэсла. Дзеці сядзелі за асобнымі сталамі, як у кавярні, і ўважліва слухалі, часам нешта каментавалі. Дзіўна было тое, што на нас ніхто не звярнуў увагі. Дзеці і настаўнік працягвалі працаваць у звыклым рытме. Некалькі хвілінаў мы аглядалі сцены, абсталаванне, прыслухоўваліся да зместу прадмета. Скончыўшы праверку хатняга задання, настаўнік падыйшоў да нас, прывітаўся, запытаўся адкуль мы прыехалі і пайшоў працаваць далей.\nЯк выглядае класны пакой, апісаць немагчыма. Гэта трэба ўбачыць. Афармаленне класа – справа густу настаўніка і вучняў. Тут усё, што ёсць на сценах, паліцах, падлозе – усё створана для зручнасці і ўтульнасці. Класныя пакоі вельмі адрозніваюцца і маюць свой твар, відаць, што розныя асобы іх афармлялі. У адным класе мы ўбачылі цэлую калекцыю капелюшоў, якія віселі пад самай столлю. У іншым – велічэзны канадскі сцяг і яшчэ два шэзлонгі з кляновым лістом. Мы запыталіся ў настаўніка, што гэта азначае. Ён сказаў, што ягоная жонка – канадыйка яму гэта падаравала, а ён прыцягнуў у школу. Настаўніка ў школе таксама паважаюць як асобу. Таму ніхто яму не можа забараніць самавыражацца. А мы па звычцы шукалі палітыку.\nАле ў кожным класе абавязкова прысутнічаюць некалькі рэчаў: дзяржаўны сцяг, паштовыя скрыні для вучняў, дошкі, фліп-чарты. Амаль паўсюль мы бачылі скрынкі з камп’ютэрамі-ноўтбукамі. Іх вучні бяруць падчас заняткаў у разе патрэбы. Затое не заўсёды ў класе ёсць сталы і нават крэслы.\nНаступны ўрок, на які мы ўжо зайшлі смялей, быў урок англійскай мовы (ELL) у 3-м класе. Наcтаўнік – малады высокі мужчына – займаўся з асноўнай групай вучняў. У куточку таго ж пакоя трое вучняў сядзелі і ляжалі на падлозе з падручнікамі і сшыткамі – з імі на падлозе сядзела і настаўніца, дакладней, асістэнт настаўніка. Тут такіх пасадаў вельмі шмат. Гэта не лабаранты, а менавіта асістэнты, якія могуць падчас урока надаць увагу больш слабым вучням, вучням з абмежаванымі магчымасцямі, ці пазаймацца з больш таленавітымі. Трэцяя купка вучняў сядзела за камп’ютэрамі. Яны выконвалі індывідуальныя заданні.\nНа ўроку грамадазнаўства (Social Studies) мы ўбачылі настаўніка, знешне вельмі падобнага да нашага. Гэта містэр Данкан – у строі з гальштукам. Ён адзіны, хто нам сустрэўся быў апрануты ў “дзелавы стыль” і не ўсміхаўся. Потым Алекс і яе сяброўкі-васьмікласніцы мне расказалі, што містэра Данкана яны не вельмі любяць, таму што на ўроках ён шмат гаворыць і ніколі не застаецца пасля заняткаў, каб паразмаўляць з дзецьмі, зрабіць разам нешта цікавае, як гэта робяць іншыя настаўнікі. Не дарма ён нам нагадаў класічны ўзор савецкага педагога-ўрокадавальніка, якога нічога не цікавіць акрамя ўласнага прадмета.\nНапрыканцы мы зайшлі да сяброўкі Бэверлі, у яе скончыўся ўрок мастацтва англійскай мовы (Language Art) у 8-класе, і дзеці паціху складалі раздадзеныя ноўтбукі ў агульную скрыню. Гэта быў апошні ўрок, таму мы мелі час паразмаўляць з вучнямі. Мяне ўжо не вельмі цікавіў адказ на пытанне, чаму яны любяць сваю школу. Я ўсё зразумела і сама паспела яе палюбіць.\nАдрозненне амерыканскай школы ад нашай – у той школе шмат свабоды. Менаіта за СВАБОДУ дзеці любяць сваю школу. У вучняў у дзённіках нават няма месца для адзнак, толькі для самаадзнакі.\nКожны сам пазначае, што ён выканаў, а на што яму яшчэ трэба звярнуць увагу. Дзяцей не прымушаюць вучыцца, іх вучаць правільна размяркоўваць свой час, каб выканаць заданні і здаць абавязковыя крэдыты (залікі). Галоўная якасць, якая выхоўваецца ў школьнікаў – адказнасць. Адказнасць у першую чаргу за сябе, свае поспехі, сваю будучыню. Таму працэс навучання пабудаваны так, што большасць інфармацыі вучань здабывае самастойна: у бібліятэцы, у інтэрнэце, а настаўнік арганізуе працэс навучання, дапамагае разабрацца ў інфармацыі, тлумачыць, калі што няясна.\nЛюбы занятак нагадвае мурашнік. Усе дзеці нешта робяць, а настаўнік назірае за працэсам і калі-нікалі дапамагае. Мы не бачылі, каб камусьці было сумна, ці хтосьці проста адседжваўся. Як не бачылі і настаўнікаў, якія б глядзелі ў вакно, пакуль дзеці працуюць. Вучэбныя заняткі ў амерыканскіх школах пазбаўленыя той напружанасці, якая ўласьцівая для нашых навучальных установаў. У класах навучальны працэс часцей за ўсё арганізаваны такім чынам, што вучні з'яўляюцца не пасіўнымі слухачамі тлумачэнняў настаўніка, а актыўнымі ўдзельнікамі працэсу навучання. Гэта дасягаецца альбо за кошт дыялогу з настаўнікам, які пастаянна «правакуе» пытанні з боку вучняў, альбо шляхам арганізацыі працы навучэнцаў у малых групах, у выкананні імі творчых заданняў. Актыўныя і інтэрактыўныя метады навучання вельмі шырока ўжываюцца ў школе, толькі ў апошніх класах, калі вучні мэтанакіравана і адказна выбіраюць сабе патрэбныя прадметы, і ідзе моцная мультыпрфільная падрыхтоўка, дадаюцца традыцыйныя методыкі, а таксама праектнае навучанне, даследаванні, лекцыі, практычныя работы.\nПадчас урока навучэнцы могуць адносна вольна перамяшчацца па класным пакоі, карыстацца розным прыладамі (дзіраколы, стэплеры), а таксама выкарыстоўваць камп’ютэры, падлучаныя да Інтэрнэту. Такая вольная атмасфера падчас заняткаў не стварае «выбуху» на перапынках, характэрных для нашых школаў, калі дзеці зрываюцца, як з ланцуга, пасля напружаных і статычных 45 хвілінаў урока.\nХатнія заданні маюць творчы ці праблемны характар. Часцей ад дзяцей патрабуецца не завучыць параграф, а вырашыць праблемную сітуацыю, ці прапанаваць практычнае прымяненне адпаведнай тэорыі. У школьным раскладзе прадугледжаны час на выкананне хатняга задання, таму толькі частку заданняў дзеці выконваюць дома. Самастойна працуюць амерыканскія школьнікі даволі шмат.\nПра ўзровень сярэдняй адукацыі.\nБольшасць беларусаў глядзіць на свет праз расійскае тэлебачанне, таму мы маем стэрэатыпныя ўяўленні пра Амерыку і амерыканцаў. Відаць, дзякуючы гумарысту Задорнаву, я чакала, што адукацыя ў амерыканскай школе будзе нізкага ўзроўню. Дык вось, мяркуйце самі: у 8 класе 5 абавязковых прадметаў: англійская мова, літаратура, матэматыка, сацыяльныя навукі, навука і навыкі для жыцця (асновы хіміі, фізікі, біялогіі, геаграфіі). Яшчэ дзённік прадугледжвае 3 пустыя клетачкі, куды можна ўзяць 3 прадметы паводле выбару. Гэта можа быць музыка, тэхналогія, тэатральнае мастацтва, кіраванне аўтамабілем і шмат чаго іншага. Вялікая ўвага надаецца спорту. А наогул, цэнтралізаванай сістэмы адукацыі ў Амерыцы няма. Чаму і ў якім аб’ёме вучыць дзяцей, вырашаецца на мясцовым узроўні праз школьную Раду. Яе абіраюць усе мясцовыя жыхары на некалкі год, а Рада аб’яўляе конкурс і прызначае дырэктара школы. Ні міністэрства адукацыі, ні адміністрацыя штата на гэты працэс не мае ўплыву.\nУ Williston Middle School праграма 8 класа па матэматыцы нічым не адрозніваецца ад праграмы нашай школы – дробы, дзесятковыя дробы, ступені, плошчы фігураў, аб’ёмы целаў – усё ёсць. Праўда, задачнік зусім іншы. Ён больш падобны на часопіс “Разгадайка”, які нашыя вучні скупляюць у кіёсках і рашаюць задачкі без прымусу. У амерыканскім задачніку больш заданняў на логіку, кемлівасць і практычнае прымяненне тэорыі. Затое, узяўшы кантрольную па грамадазнаўстве, я змагла адказаць толькі на адно пытанне з пятнаццаці. Маіх практычных ведаў пра сацыяльнае ўладкаванне сучаснага свету нават пасля універсітэцкага курсу грамадазнаўчых навук не хапіла на сярэдні ўзровень амерыканскага васьмікласніка.\nВышэйшая ступень сярэдняй школы (High School) мае асобнае памяшканне і больш сур’ёзнае абсталяванне. Напрыклад, у школе, якую наведвае Іван, мы бачылі чатыры кабінеты біялогіі, кожны абсталяваны сваёй лабараторыяй, адмысловымі прыладамі і адпаведнай літаратурай для вывучэння розных галінаў біялагічных навук.\nАсобна скажу пра праграму англійскай мовы. Яе вывучаюць на двух занятках ELL (English Language Learning) і Language Art. Прадмет моўнае мастацтва прадугледжвае навучанне прыгажосці мовы. Гэта і каліграфія, і прыгожае пісьменства, і яснае выкладанне думак і якаснае напісанне дзелавых папераў.\nЗразумела, у Амерыцы ёсць усякія школы: і слабейшыя, і мацнейныя. Williston middle school – звычайная сярэднестатыстычная бясплатная дзяржаўная школа, якая займае 40-е месца ў рэйтынгу ў сваёй акрузе. У такіх школах навучаюцца каля 90 працэнтаў амерыканскіх дзяцей. Астатнія наведваюць прыватныя школы ці знаходзяцца на хатнім навучанні, якое становіцца ўсё больш папулярным. Лічыцца, што хатняе навучанне больш якаснае. Бацькі самі вырашаюць, у якую школу аддаць дзіця.\nУ адрозненні ад беларускіх калегаў, амерыканскія настаўнікі маюць адзіны абавязак – вучыць дзяцей . Ім можна толькі пазайздросціць. У размовах высветлілася, што настаўнікі – свабодныя людзі, якія не баяцца ні праверак, ні камісій, ад іх не патрабуюць ні паўрочных планаў, ні выхаваўчай работы, ні бясконцых папяровых справаздачаў, ні адпаведнага стылю вопраткі. Настаўнік цалкам аддае сябе любімай працы, прычым робіць гэта з відавочным задавальненнем. Настаўнік – гаспадар свайго ўрока, сам выбірае метады выкладання, падручнікі ці праграмы. Калі ёсць жаданне, можна напісаць свой падручнік ці праграму, і працаваць. Аўтарскія праграмы толькі вітаюцца, а зацвярджаць свой падручнік нідзе не трэба.\nНастаўніцкіх пакояў у школе даволі шмат.\nЯны больш нагадваюць добра абсталяваныя офісы. У дадатак ёсць і працоўныя пакоі для настаўнікаў. Там стаяць ксераксы, камп’ютэры, ляжаць стосы паперы розных колераў, фарбы, фанера, прылады для рэзкі паперы і шмат чаго яшчэ.\nУ амерыканскай школе працуе шмат мужчынаў. Добры заробак і гендэрны баланс дазваляе падтрымліваць добразычлівую працоўную атмасферу ў калектыве. У настаўніка шмат памочнікаў. Каб пазбегнуць ізаляцыі, амерыканцы імкнуцца інтэграваць дзяцей з праблемамі ў звычайнае грамадства, таму на занятках можа дапамагаць лекар, асістэнт настаўніка, сурдапедагог і г.д. Уражваюць і стасункі настаўнікаў з дзецьмі. Няма ні субардынацыі, ні панібратцтва. Відаць, педагагічныя ўстановы даюць дастаткова прафесійных навыкаў, каб настаўнік змог выбудаваць такія роўныя, добразычлівыя, паважлівыя адносіны з усімі вучнямі.\nСтасункі бацькоў і школы.\nАмерыканцы ў большасці незадаволеныя сваёй сярэдняй школай, але вельмі ганарацца універсітэтамі. Кажуць, што сярэдняя школа дае мала акадэмічных ведаў, і універсітэты вымушаныя кампенсаваць гэтыя прагалы.\nБэверлі Дылін сама працавала ў школе ўсё жыццё, мае старэйшага сына, якому 40 год і малодшую дачку – васьмікласніцу, яна гаворыць, што цяжка вызначыць, чым яна незадаволеная, бо школа ўвесь час змяняецца. Яна памятае часы, калі лепшым метадам навучання лічылася палка ад мятлы і тады думалі, што гэта добра. Бацькі моцна ўплываюць і на змест навучання, і на методыкі. Яны адразу падымаюць праблему, калі штосьці не задавальняе – і праблема вырашаецца. Вось, напрыклад, два гады таму, калі яе сын Роб збіраўся паступаць у тэхнічны каледж, яны выступілі з прапановай да сваёй школы, каб забяспечыць здольных вучняў большым аб’ёмам акадэмічных ведаў, і іх пачулі.\nЗараз Бэверлі вядзе перапіску з дырэктарам школы, каб той забяспечыў дадатковае навучанне для Алекс. Ліст маці да дырэктара, якога яна не ведае асабіста, пачынаецца са словаў “Прывітанне, Шон!” Бэверлі тлумачыць, што Алекс – здольная дзяўчынка і дадатковыя заняткі па навуцы, гісторыі і англійскай мове дазволяць ёй пазбегнуць навучання па спецыяльнай праграме і будуць інвестыцыяй, якая прынясе плён для грамадства ў будучыні. Яна просіць прызначыць дадатковага т’ютэра для дачкі, які б на працягу году дапамогаў падцягнуць веды Адекс да ўзроўню астатніх дзяцей школы. у лісце Бэверлі пералічвае пяць пунктаў, чаму дырэктар абавязаны гэта зрабіць. У адным з пунктаў нагадвае, што сям’я плаціць падаткі, і ахвяруе грошы на сацыяльныя праграмы, якія ідуць і на ўтрыманне школы. Я, маючы досвед падобных зносінаў паміж беларускімі педагогамі і бацькамі, запыталася, ці не баіцца, што пасля такога ліста на Алекс можа быць уціск з боку школьнай адміністрацыі, і яна не зможа наведваць гэтую школу, ці не прасцей бы было ўзяць рэпетытара. Бэў доўга не магла зразумець змест майго пытання, а калі зразумела, сказала, што такога не бывае, бо тады на пасаду дырэктара школьная Рада знойдзе іншага чалавека. І калі школьная сістэма не забяспечвае раскрыцце патэнцыяла кожнага школьніка, трэба змяняць сістэму, а не шукаць іншага выйсця. Вось так!\nА наогул пра рэформу школы ў Амерыцы ніхто не кажа, бо школа рэфармуецца пастаянна, каб адпавядаць жыццю. У дзень нашага ад’езду ў мясцовай газеце быў надрукаваны артыкул бацькоў, якія выступалі супраць стварэння рознаўзроставых групаў у сярэдней школе. Значыць, пасля майго ад’езду ўжо нешта змянілася. Галоўны кірунак школьных зменаў апошніх год – паляпшэнне якасці адукацыі, удасканаленне падрыхтоўкі педагагічных кадраў, змена зместу адукацыі ў бок пашырэння акадэмічнай часткі і падвышэнне тэхнічнай абсталяванасці школаў.\nУ любой адукацыйнай сістэме існуюць асноватворныя прынцыпы. Галоўныя каштоўнасці амерыканскай сістэмы – у заахвочванні пошуку, спазнанні навучэнцамі сябе і свайго месца ў знешнім свеце, у развіцці індывідуальнай адказнасці, падтрымцы нефармальных, дэмакратычных зносінаў паміж настаўнікамі і навучэнцамі і бацькамі. Дзеля рэалізацыі гэтых прынцыпаў настаўніку, вучню, і школьнай адміністрацыі даецца поўная свабода.\nАмерыканская сістэма вельмі адрозніваецца ад беларускай. У першую чаргу, амерыканская сістэма адукацыі арыентавана на індывідуальнасць, а не на калектыў. Тут шукаецца індывідуальны падыход да кожнага дзіцяці, культывуецца свабода асобы і яе значнасць, адказнасць за сваё жыццё. Каб нашыя дзеці мелі больш свабоды ў школе, можа б мы не мелі столькі інфантыльных безадказных дарослых, якія не могуць пастаяць за сябе і за блізкіх. Інфантыльнасць – гэта як раз якасць нашых вучняў, бо інфантыльнасць – вынік залішняга кантролю, адсутнасці свабоды выбару. Ды і п’янства, сацыяльнаяе сіроцтва і іншыя сацыяльныя праблемы – гэта вынік безадказнасці асобы, чаму спрыяе палітыка патэрналізму беларускай дзяржавы, закладзеная ў падмурак новай “дзяржаўная ідэалогіі”.\nДругое адрозненне – у практычнай скіраванасці ведаў. Тут школа імкнецца не столькі нагрузіць дзіця ведамі, колькі навучыць яго іх ужываць у штодзённым жыцці. Нездарма незалежныя эксперты, навукоўцы з розных краін, якія займаюцца параўнальнай адукацыяй (Comparative Education), адзначаюць вялікую прыстасаванасць амерыканскіх дзяцей да рэальнага жыцця. У сучасным свеце больш каштоўна мець канкрэтныя навыкі работы, напрыклад, на персанальным камп’ютэры, карыстацца магчымасцямі інтэрнэту, кіраваць аўтамабілем, мець неабходны мінімум эканамічных і юрыдычных ведаў, ведаць як скласці дзелавы ліст, падлічыць падаткі, прэзентаваць сябе і ўладкавацца на працу – гэта ўсё змест школьнай праграмы. А колькім з нас прыходзілася скарыстацца абавязковымі ведамі беларускай сярэдняй школы: знайсці натуральны лагарыфм ці скарыстаць трэці пастулат Бора, каб разлічыць стацыянарныя арбіты атамаў? Атрымліваецца, нашая школа адбірае ў вучняў і настаўнікаў шмат жыццёвых сілаў і часу, пры гэтым асноўныя веды прыходзіцца атрымліваць самастойна.\nЯ як фізік падчас навучання ў школе і ва універсітэце, чатыры разы праходзіла адны і тыя ж фізічныя законы, толькі з розным узроўнем матэматычнага апарату. Але сваю спецыяльнасць (электроніка) і англійскую мову, прыйшлося асвойваць самастойна ўжо на працы. І справа не толькі ў тым, што сур’ёзнай літаратуры па фізіцы на рускай мове, як і на астатніх славянскіх проста няма. Нашая школа і універсітэт не рыхтюць ні да жыцця, ні да працы.\nБоб Дэлін – мой калега. Ён распрацоўвае мікрасхемы для фірмы IBM, фізіку вучыў двойчы. Адзін раз – школьная фізіка для жыцця і другі раз – універсітэцкі сур’ёзны, у тым ліку, вузкапрафесійны курс. А вызвалены час і з’эканомленыя сілы ён выдаткаваў на пабудову кар’еры, сям’ю, клопат пра двух выратаваных ад галечы сібірскіх дзяцей Івана і Алекс.\nТрэцяе адрозненне – прызнанне каштоўнасці адукацыі. Камп’ютэр з 1 ГБ аператыўнай памяці ў Амерыцы можна набыць за 399 долараў, але толькі за адну антывірусную праграму трэба заплаціць 129 долараў дадаткова, за Microsoft Office яшчэ 200. Каштуе не жалеза, а мазгі!\nПалітыка Амерыкі скіраваная на збіранне мазгоў з усяго свету. Толькі па грын-карце штогод з нашай краіны туды з’язджае больш за 1000 сем'яў. У асноўным, гэта інжынеры і выкладчыкі. І пакуль у Беларусі паклеіць шпалеры ў адным пакоі будзе каштаваць больш, чым прачытаць лекцыю ў ВНУ ці напісаць праграму, датуль ніякія прапагандыскія заклікі пра сіліконавыя даліны, прымусовыя размеркаванні, забароны замежных паездак, замаскаваных указамі пра супрацьдзеянне гандлю людзьмі, дзейнічаць не будуць. Мазгі будуць уцякаць туды, дзе іх цэняць.\nМагчыма, існуе шмат перавагаў нашай сістэмы школьнай адукацыі над амерыканскай, але, прабачце, я пра іх не магла думаць. Думалася пра іншае. Пакуль мы будзем пазбаўленыя свабоды выбару, пакуль у нашай краіне міністэрства адукацыі ці невядома хто будзе вырашаць, чаму і як вучыць, у што апранацца, у якія арганізацыі ўступаць, датуль нашыя дзеці будуць марыць з’ехаць з гэтай краіны.\nЗ’язджаюць зараз не ад голаду, а за свабодай. І ўсе нашыя перавагі не маюць ніякага значэння, калі яны не працуюць на карысць нашага грамадства.\nТамара Мацкевіч, 27 траўня 2008 г.


“Маларыта аб’яднае маю сям’ю” — Techkrait . "",\n03.04.2014 125 Анжелика 0 Comment\n— Маларытчанкай я стала амаль год з паловаю таму, — кажа Людміла Трафімава. – А да гэтага жыла ў г. Валгаградзе (Расія). Ніколі не думала, што калі выйду на заслужаны адпачынак, то маім месцам прапіскі стане менавіта Маларыта. Амаль 6 дзясяткаў гадоў пражыла, а пра такі маленькі, утульны, сімпатычны гарадок еўрапейскага ўзроўню мала чула, ведала. Аднак жыццёвая сцежка непрадказальная. Быццам бы нешта і плануеш, думаеш пра блізкае і далёкае будучае, а потым у адно імгненне ўсё нечакана змяняецца. Такі рэзкі паварот быў і ў маім лёсе.\nЛюдміла Мікалаеўна расказвае пра сябе. Падрабязна, цікава. Жанчыну хочацца слухаць і слухаць. Яна, сапраўды, цудоўны субяседнік, чалавек адкрыты, шчыры.\nНарадзілася і вырасла ў Валгаградзе. Там жа закончыла сярэднюю школу з паглыбленым вывучэннем англійскай мовы і Валгаградскі інжынерна-будаўнічы інстытут. Затым разам з мужам і сынам Аляксеем пераехала на працу ў г.Нарыльск.\n— Мне давялося працаваць на пасадах інжынера ў аддзеле адукацыі, капітальнага будаўніцтва, вайсковай часці, упраўлення ўнутраных спраў. У прафесійнай біяграфіі значацца пасады ў Новым эксперыментальным тэатры, намесніка дырэктара па будаўніцтву ў прыватным прадпрыемстве…\nЛюдміла Трафімава да апошняга даглядала сваіх састарэлых бацькоў. Калі іх не стала, вырашыла змяніць свой лад жыцця. Так супала, што якраз у гэты момант патэлефанавала Ірына, сястра мужа, якая ўжо тады жыла ў Кобрыне. Яна была ў захапленні ад горада. Ірына прапанавала памяняць месца жыхарства, напрыклад, Валгаград на Кобрын. У сэрца Людмілы Трафімавай запалі шчыра сказаныя словы: “Ні пра што потым не пашкадуеш”.\n— Я доўга не адважвалася на пераезд, — гаворыць Людміла Мікалаеўна. — Наседжанае гняздо пакідаць заўсёды цяжка. Едзеш жа ў невядомасць, да чужых зусім людзей. Але пасля чарговай размовы з сынам прыняла рашэнне ўсё такі паехаць. Цяжкасці мяне не пужалі, бо на маім вяку іх было дастаткова. На пастаяннае месца жыхарства вырашыла паехаць у родныя мясціны мужа. Ён родам з Беларусі.\nЛюдміла Трафімава пасля разваг спыніла свой выбар на Жабінцы, пасёлку Мухавец і Маларыце. З трох населеных пунктаў неабходна было хутка выбраць адзін. Жанчына не раз наведвалася ў кожны з іх.\n— Маларыта з першых хвілін знаёмства падкупіла мяне, — кажа Людміла Мікалаеўна. – Я нават не ведаю, чаму і чым больш. Адразу запала ў сэрцы. Ці то цішынёю, дагледжанымі вулачкамі і тратуарамі, добрымі дарогамі, ці то людзьмі з адкрытымі тварамі і ўсмешкамі, прыгожымі будынкамі, маляўнічымі краявідамі. У райцэнтра ёсць нейкая асобая аўра, прыцягальная сіла. Гэта адразу адчуваецца. Тут хочацца застацца назаўжды, нават, калі тут раней ніколі не быў. Было такое адчуванне, што ў Маларыце прапісана даўно. Я патрабавальная да таго месца, дзе пражываю. А Маларыта якраз той горад, які адпавядае майму ўнутранаму свету, перакананням, поглядам.\nЛюдміла Трафімава набыла ў райцэнтры кватэру, хутка нажыла новых сяброў, выдатных суседзяў і адчула сябе шчаслівай.\n— Адчуванне – быццам трапіла ў казку! На душы ў мяне зноў стала спакойна. У Валгаградзе такога пачуцця не было, бо недалёка знаходзіліся Чэчня, Дагестан, ды і вылазкі баевікоў выводзілі з раўнавагі.\nЛюдміла Мікалаеўна не любіць сядзець на месцы. Яна ўвесь час нечым занята.\n— Я стала чытачкай раённай бібліятэкі. Кнігі – лепшыя мае сябры. Бываю таксама практычна на ўсіх выступленнях самадзейных артыстаў на сцэне ГДК. Чаруе жывое беларускае слова, яго меладычнасць і непаўторнасць. Наведваю басейн і саўну ва ўніверсальным спартыўным комплексе “Жамчужына”. Вельмі люблю гуляць па Маларыце. Ад таго, што бачу і чую навокал, атрымліваю сапраўдную асалоду і задавальненне. Гэта можа зразумець толькі той, хто шмат гадоў пражыў у вялікім горадзе, а потым пераехаў у маленькі правінцыйны гарадок. Не, у Маларыце не глуш. Хоць і няма тут тэатра, заапарка, цырка, метро. У жыцці, напэўна, усё ж такі не гэта з’яўляецца самым важным і галоўным. Для мяне важней, паўтаруся, бачыць адкрытыя твары людзей навокал, адчуваць сябе ў бяспецы. У Маларыце ўсё створана з любоўю да чалавека.Такі клопат бачу літаральна на кожным кроку. Параўноўваць можа толькі той чалавек, які жыў у іншых умовах.\nА яшчэ Людміла Трафімава надумала ўладкавацца на працу. Не магла жанчына сядзець без справы склаўшы рукі.\n— Я вельмі люблю дзяцей. Унукі цяпер ад мяне за сотні кіламетраў. Сумую па іх. Мне не хапае іх вясёлага смеху. А яшчэ так хочацца быць камусьці патрэбнай, некаму дапамагаць, дарыць усмешкі. Таму і ўладкавалася на працу памочнікам выхавальніка ў адзін з дзіцячых садкоў горада.\nЛюдміла Мікалаеўна многа расказвае пра сябе, сям’ю. Ёй вельмі хочацца, каб і старэйшы сын таксама пераехаў жыць у Маларыту ці Брэст. Жанчына цешыць сябе такой надзеяй, бо ў Аляксея таксама ўжо ўзнікла думка быць побач з маці.\n— Спадзяюся, што Маларытчына зможа стаць тым месцам, дзе ўся мая сям’я зноў збярэцца разам за адным сталом, — упэўнена кажа Людміла Трафімава.\nНа здымку: Людміла Трафімава (у цэнтры), былая жыхарка Валгаграда, якая ў Маларыце зноў адчула сябе шчаслівай.\n← Адна душа і лёс адзіны\nНЕ ТОЛЬКІ ВУЧАЦЬ І ВУЧАЦЦА →\nДом на мяжы – узор культуры


31.08.2008 Капыль: Па рашэнні пракуратуры павінен быць заменены 21 сябра ўчастковых камісій\nУ кожнай з васьмі ўчастковых камісій з парушэннямі былі вылучаны і зацверджаны ад двух да чатырох сяброў камісій, а гэта агулам 21 сябра ўчастковых камісій. Усе ўказаныя прадстаўнікі камісій былі вылучаны ад працоўных калектываў, сябраміі якіх яны не з'яўляюцца.\n31.08.2008 Віцебск: ЦВК не прызнае шматлікія публікацыі аб прэтэндэнтах ад улады датэрміновай агітацыяй\nПа ўсёй краіне яшчэ да рэгістрацыі кандыдатаў у дэпутаты пракацілася хваля публікацый аб "заслугах і вартасцях" дзяржслужбоўцаў, якія вылучыліся прэтэндэнтамі ў кандыдаты. Пакуль да справы (да афіцыйнай рэгістрацыі і пачатку агітацыйнага перыяду выбарчай кампаніі), да чытачоў ужо паспелі данесці і замацаваць "іх светлыя вобразы".\n31.08.2008 АДС адкладае рашэнне аб ўдзеле ў выбарах да 21 верасня\nПалітычная Рада Аб’яднаных дэмакратычных сілаў пастанавіла адкласці да 21 верасня рашэнне аб далейшым удзеле АДС у парламенцкай выбарчай кампаніі.\n31.08.2008 Капыль: Стаўка на правераныя кадры\n31.08.2008 Гародня: Назіральнікі ад АБСЕ сустрэліся з беларускімі калегамі\nМіжнародныя назіральнікі папрасілі сваіх беларускіх калег падзяліцца з імі сваім досведам і ўжо напрацаванымі матэрыяламі.


“Размоваў пра магчымасьць наданьня Мілошавічу прытулку ў Беларусі не вялося, не вядзецца і ня будзе весьціся”, — гэтак катэгарычна заявіў сёньня на прэсавай канфэрэнцыі Мікола Чаргінец, старшыня міжнароднае камісіі “Савета рэспублікі Нацыянальнага сходу”.\nГэткую ж абачлівасьць выявіў сёньня на сваёй прэсавай канфэрэнцыі Мікола Чаргінец, старшыня камісіі міжнародных справаў і нацыянальнае бясьпекі “Савета рэспублікі Нацыянальнага сходу”. Чаргінец быў назіральнікам у Югаславіі пад час першага туру выбараў, і каля гадзіны распавядаў журналістам пра тое, што выбары прайшлі цалкам вольна й дэмакратычна.\nАдказваючы на пытаньне пра стаўленьне Беларусі да цяперашняе югаслаўскае сытуацыі, Чаргінец падкрэсьліў, што пазыцыя можа быць толькі адна — дачакацца афіцыйных дадзеных вынікаў выбараў. Беларусь ня ўмешваецца ў югаслаўскія ўнутраныя справы й не паўтарае, на думку Чаргінца, памылак некаторых заходніх палітыкаў, якія ўжо аб’явілі пераможцам Ваіслава Каштуніцу.\nАдказваючы на пытаньне вашага карэспандэнта пра ідэю віцэ-сьпікера расейскае Думы Барыса Нямцова прадаставіць Слабадану Мілошавічу палітычны прытулак у Менску, Мікола Чаргінец відавочна ажывіўся. Ён прыпомніў Нямцову знакамітую гісторыю зь белымі штанамі, заявіўшы, што пасьля “белых штаноў” той можа сказаць любую чорную думку. Чаргінец таксама заявіў, што раскідвацца такімі словамі — ўсё роўна што пляваць у калодзеж…\nНа маю ж настойлівую просьбу адказаць па сутнасьці, Чаргінец цьвёрда заявіў, што “размоваў пра магчымасьць наданьня Мілошавічу прытулку ў Беларусі не вялося, не вядзецца й ня будзе весьціся”.\n“Цярпеньне не бясконцае — можна стаміцца ад таго, што не даюць нармальна працаваць, дабірацца на працу, ствараюць перашкоды ў звычайным побытавым жыцьці. Мне незразумела, чаму пры перавазе ў 10 адсоткаў Каштуніца ня йдзе ў другі тур выбараў, каб стаць законным прэзыдэнтам?”, — гаварыў амбасадар Югаславіі ў Беларусі Міраслаў Радзевіч, які толькі ўчора ўручыў даверчыя граматы Аляксандру Лукашэнку.


Сусветная фармацэўтычная прамысловасць выпускае даволі вялікая колькасць вітамінных прэпаратаў, якія маюць рознае прызначэнне. Напрыклад, лекавы сродак «Витрум» выпускаецца ў некалькіх відах. У гэтай серыі полівітамінаў ёсць комплекс для падлеткаў, а таксама маюцца вітаміны, прызначаныя для цяжарных. У дадзеным артыкуле падрабязна асветлены прэпарат «Витрум», водгукі аб ім спажыўцоў і асабліва пра яго разнавіднасці для дзяцей.\nФармакалагічныя ўласцівасці вітамінаў «Витрум»\nПрэпараты з гэтай серыі выпускаюцца амерыканскай кампаніяй Юніфарм. Вытворцы ўлічылі, што вітаміны прызначаныя для асаблівай катэгорыі, да прыкладу, для дзяцей, калі форма і ўпакоўка лекі таксама важныя, як і іх карысныя ўласцівасці. Таму вітаміны «Витрум» для малышей выпускаюцца ў выглядзе фігурак жывёл.\nПерш чым абмеркаваць вітаміны «Витрум», водгукі пра іх прывесці, раскажам крыху пра ўласцівасці і супрацьпаказанні яго разнавіднасці для дзяцей «Витрум бэбі». Гэтыя вітаміны ўяўляюць сабой жавальныя таблеткі светлых адценняў шэрага або аранжавага колераў. Пах прэпарата і яго густ нагадваюць садавіна і ваніль. Лекі з'яўляецца збалансаваным комплексам, якія ўключаюць у сябе мінералы і вітаміны. У складзе гэтага дзіцячага сродкі прысутнічаюць бетакоротен, аскарбінавая кіслата, фалійная кіслата, кальцый. Гэтыя вітаміны для малянят дапамагаюць разумоваму развіццю, павышаюць імунітэт. Яны цалкам адпавядаюць патрэбам дзіцяці ў вітамінах на кожны дзень.\n«Витрум бэбі» можна прымаць часта хварэюць дзецям для павышэння супраціўляльнасці арганізма, для адаптацыі да падвышаных нагрузак, эмацыйным і фізічным. Прэпарат прызначаны для дзяцей ва ўзросце ад двух да пяці гадоў. Вітаміны прымаюць па адной у суткі пасля ежы. Як і многія лекавыя і полівітамінныя сродкі, прэпарат «Витрум», водгукі аб якім рушаць услед далей, мае супрацьпаказанні. Да іх ставяцца магчымыя алергічныя рэакцыі на асобныя кампаненты лекі. Варта абараняцца ад перадазіроўкі. Нельга адначасова з дадзеным сродкам прымаць іншыя прэпараты, якія змяшчаюць вітаміны, і хоць яно прадаецца без рэцэпту, лепш усё ж, каб яго прызначыў лекар.\nВодгукі спажыўцоў пра вітаміны\nБацькі малых дзеляцца вопытам і ўражаннямі ад прыёму полівітамінныя комплексы «Витрум». Водгукі пры гэтым, як здараецца часта, сустракаюцца і станоўчыя, і адмоўныя. У якасці плюсаў дзіцячага комплексу «Витрум» пералічваюць зручную форму, якая нагадвае жывёл, прыемны густ. Недахопамі многія лічаць наяўнасць дапаможных рэчываў. І ўсё ж галоўнае годнасць вітамінаў у тым, што ўмацоўваецца імунітэт дзіцяці. Спалучаючы ў сабе адзінаццаць мінералаў і трынаццаць вітамінаў, дадзены прэпарат дапамагае гарманічнаму росту і развіццю дзяцей. Акрамя гэтага, дзеці любяць прымаць вітамінкі і самі іх просяць у бацькоў. Бо дзіцяці падабаецца іх незвычайная форма і прыемны густ. Пералічваючы станоўчыя пра «Витрум» водгукі, можна згадаць і аб спецыяльнай упакоўцы, якая мае абарону ад дзяцей. Нягледзячы на гэта, усё ж варта хаваць вітаміны ад малых, каб пазбегнуць перадазіроўкі прэпарата, бо многія дзеці гатовыя з'есці ўсё вітамінкі адразу.\nУсяго ў пакаванні знаходзіцца па трыццаць таблетак, гэта значыць іх хапае на цэлы месяц. Апісваючы «Витрум» вітаміны, водгукі пра іх, вартасці і недахопы, нельга не згадаць пра даволі важнай характарыстыцы прэпарата. Мамы малышей адзначаюць, што іх прыцягвае ў гэтых вітамінах малы лік араматызатараў.\nУ заключэнне можна сказаць, што кожны прэпарат, хай гэта лекавы сродак або полівітамінныя комплекс, павінен падбірацца і прымацца індывідуальна. Таму пажадана атрымаць рэкамендацыю лекара перад прыёмам прэпарата.\n"Гербион жэньшэнь": інструкцыя і водгукі\nСклад і інструкцыя па ўжыванні "Компливита"\nСімяон Бекбулатович: біяграфія, гады жыцця, фота, дата княжання, рэформы\nУГД шчытападобнай залозы - норма. Памеры шчытападобнай залозы - норма. Паказчыкі гармонаў шчытападобнай залозы - норма\nІндыя: Рэвалюцыя У 1930-х Г.\nСачыненне на тэму "Кім хочаш стаць, калі вырасцеш?"\n"N-Ацетилцистеин": інструкцыя па ўжыванні, аналагі і водгукі


WTTC: Сектар падарожжаў і турызму ў Францыі павінен аднавіцца больш чым на траціну ў гэтым годзе\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Апошнія міжнародныя навіны » Апошнія навіны Францыі » WTTC: Сектар падарожжаў і турызму ў Францыі павінен аднавіцца больш чым на траціну ў гэтым годзе\nАвіякампанія • аэрапорт • Авіяцыя • Апошнія навіны Еўропы • Апошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • Пракат аўтамабіляў • Крэйсерскі • Апошнія навіны Францыі • навіны здароўя • індустрыя гасціннасці • Гасцініцы і курорты • Навіны раскошы • сустрэчы • навіны • Людзі • Чыгуначныя падарожжы • Перабудова • Курорты • Адказны • Бяспека • купля • Паркі • турызм • транспарт • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Навіны турыстычнага провада • актуальныя\nWTTC: Сектар падарожжаў і турызму ў Францыі павінен аднавіцца больш чым на траціну ў гэтым годзе.\nWTTC кажа, што рост сектара ў гэтым годзе будзе апярэджваць агульнае аднаўленне Еўропы на 23.9% і сусветнае аднаўленне на 30.7%.\nЧакаецца, што Францыя аднавіць сектар падарожжаў і турызму, апярэдзіўшы Вялікабрытанію і Еўропу.\nКалі будуць выкананы жыццёва важныя меры, у сектары падарожжаў і турызму да 2022 года колькасць занятых перавысіць ўзровень да пандэміі.\nУ 2019 годзе ўклад французскага сектара падарожжаў і турызму ў ВУП склаў 211 мільярдаў еўра (8.5% нацыянальнай эканомікі).\nНовыя даследаванні з Сусветны савет па падарожжах і турызме (WTTC) паказвае, што аднаўленне сектара падарожжаў і турызму ў Францыі можа дасягнуць росту на 34.9% у гэтым годзе.\nГэтая навіна прыходзіць у дзень, калі WTTC, які прадстаўляе сусветны сектар падарожжаў і турызму, яго члены і бізнес-лідэры з усяго свету адправяцца ў Парыж на саміт Destination France.\nАрганізаваны прэзідэнтам Эмануэлем Макронам і з уступным словам ад WTTC Старшыня і прэзідэнт і генеральны дырэктар Carnival Corporation & plc, Арнольд У. Дональд, мерапрыемства будзе накіравана на вяртанне падарожнікаў у пункт прызначэння, які да пандэміі быў самым папулярным месцам у свеце.\nWTTC кажа, што рост сектара ў гэтым годзе павінен апярэдзіць агульнае аднаўленне Еўропы на 23.9% і сусветнае аднаўленне на ўзроўні 30.7%.\nУ 2019, ФранцыяУклад сектара падарожжаў і турызму ў ВУП склаў 211 мільярдаў еўра (8.5% нацыянальнай эканомікі).\nУ 2020 годзе, калі пандэмія спыніла міжнародныя паездкі, унёсак сектара падарожжаў і турызму знізіўся да 108 мільярдаў еўра (4.7% нацыянальнай эканомікі).\nАднак, паводле апошніх даследаванняў, пры цяперашніх тэмпах аднаўлення, ФранцыяСектар падарожжаў і турызму ў гадавым вылічэнні можа разлічваць на рост амаль на 35%, што складае 38 мільярдаў еўра.\nДадзеныя таксама паказваюць, што ў 21.8 годзе краіна можа павялічыцца на 2022% у гадавым вылічэнні, што прывядзе да далейшага росту эканомікі на 32 мільярды еўра.\nСусветны турыстычны орган сцвярджае, што, нягледзячы на тое, што рост унутраных паездак прынёс некаторую палёгку нацыі, гэтага недастаткова для дасягнення поўнага аднаўлення, неабходнага для выратавання яе эканомікі і мільёнаў працоўных месцаў, страчаных з-за пандэміі COVID-19.


Нулі і «леніны» – страх непазьбежных пераменаў\n06 лістапад 2015, 10:35\nГрошы – гэта тое, што нас аб'ядноўвае і робіць унікальнымі.\nУнікальнымі ў тым сэнсе, што грошы – адзін з неафіцыйных сымбаляў краіны. І як па мне, важна як яны выглядаюць, бо вядзецца пра эстэтычную і ідэйную гігіену.\n«Аматарам сымбаляў: замест рэформаў – вось вам новыя фанцікі з новымі карцінкамі і мэталічнымі кругляшкамі! Радуйцеся пераменам!» – рэагуе менскі інтэлектуал.\nІ тут ён паўтарае цёцю Люду з трэцяга пад'езду. Тая так гаворыць пра зьмену леніных ды іншых сымбаляў.\nЯшчэ цёця Люда баіцца дэнамінацыі. Зьбіваецца-тлумачыць пра будучы хаос. Не зусім зразумела, але прамацваецца трывога.\nА Wiecier Mechaniczny жартуе:\n– А я асабіста супраць, што ў нас адымуць нулі! Нашы чэсна і стабільна назапашаныя крывёю і потам :)\nУ жарце я бачыў вялікую вагу праўды.\nЗабіраць нулі – гэта як забіраць у цёці Люды «леніных». Гэта значыць, забіраць частку жыцьця, частку ідэнтычнасьці. Непатрэбныя гэтыя «леніны» большасьці, як і непатрэбныя гэтыя нулі.\n«Гэта наша адметнасьць, гэта наша памяць, гэта наша маладосьць, а навошта траціцца на гэта». Да кожнай фразы вы можаце падставіць альбо нулі, альбо «леніных», і сэнс будзе той самы. Адзіны сэнс, які гаворыць пра перамены.\nПравядзі рэфэрэндум што па нулях, што па «леніных», упэўнены, што і без фальсыфікацый большасьць будзе за захаваньне існага стану рэчаў. Матыў – страх. Ірацыянальнае пачуцьцё. Як перад паходам да стаматоляга, калі ведаеш, што перамена непазьбежная ў кожным выпадку: альбо запламбуюць дзірку цяпер, альбо вырвуць зуб пасьля.\nТэму дэнамінацыі абмяркоўваюць з усіх магчымых бакоў. Гэта той самы выпадак, калі навіна закранае ўсіх без вынятку дарослых грамадзянаў. Усе разумеюць, што за дэнамінацыяй будуць перамены, і хтосьці іх страшыцца, а хтосьці наадварот – чакае пазытыву.\nХтосьці разумее, што праблемы ў эканоміцы будуць павялічвацца. Што такое анансаваная купюра 500 рублёў «новымі»? Гэта сёньняшнія 5 мільёнаў! Па сёньняшнім курсе гэта блізу трохсот даляраў. А які будзе курс 1 ліпеня 2016? Усе ўпэўненыя, што значна меншы. І што зь меншымі нулямі інфляцыя псыхалягічна ўспрымаецца ня так востра, і... І яшчэ гара пытаньняў і засьцярогаў. Да стаматоляга давядзецца ісьці ў кожным выпадку. Пытаньне толькі – раней ці пазьней.\nАле страх трымае.\nТак ужо было. Калі ў канцы 1980-х большасьць думала, як бы захаваць хоць такі стан рэчаў, які быў: з рэзкім падзеньнем узроўню жыцьця. У той час як меншасьць ужо прыдумляла свае праекты, і думала пра пасьлязаўтра.\nГэтай меншасьці таксама казалі «што гэтая ваша сымболіка зьмяніла?» А зьмянялася ўсё разам, комплексна. А пасьля большасьць «пабядзіла», і цяпер усё паўтараецца, толькі больш жорстка і сумна.\nСёньня ўжо трэба думаць пра пасьлязаўтра. Пра падзеньне расейскай эканомікі, і адпаведнае зьмяншэньне падтрымкі неэфэктыўнай беларускай мадэлі. І адпаведны пошук выхаду з сытуацыі, пра вымушаную лібэралізацыю, ці наадварот – казармізацыю. І адпаведнае ўзмацненьне ценявых эканамічных адносінаў, якія тую казарму ўсё розна будуць разбураць.\nІ як новыя гістарычныя зьмены скіраваць на карысьць сабе, сваёй краіне.


30 травень 2008, 17:20\nДырэктар унітарнага прадпрыемства “Слонімскі быткамбінат” Станіслаў Іванашка патлумачыў “Свабодзе”, што ён быў змушаны адмовіцца ад свайго ранейшага рашэньня — працягнуць тэрмін арэнды памяшканьня для рэдакцыі “Газеты Слонімскай”.\nВіну за ціск, які прывёў да гэтага, спадар Іванашка ўсклаў на загадчыка ідэалягічнага аддзела Слонімскага райвыканкаму Сяргея Юшкевіча.\nВось як адрэагаваў на гэтае абвінавачваньне сам Сяргей Юшкевіч:\n“Ну што ён там кажа?.. Ня ведаю нават, што і адказаць. Штосьці мяне зьдзіўляе яго пазыцыя”.\nНа самой справе "Слонімскі быткамбінат" ня мае прэтэнзіяў да “Газеты Слонімскай” як арандатара іх памяшканьня: рэдакцыя арандавала паверх у Доме быту цягам сямі гадоў, за 2007 год заплаціла 160 мільёнаў рублёў.\nНавошта ж выкідаць прыбытковую рэдакцыю на вуліцу? Пытаньне да слонімскага ідэоляга Юшкевіча. Адказ:\n“Я ня ведаю, ці можам мы гэта абмяркоўваць з вамі. У вырашэньні сытуацыі быў задзейнічаны ня толькі наш аддзел, але і іншыя. А менавіта тыя аддзелы, якія наўпрост маюць дачыненьне да арэнды памяшканьняў у камбінаце бытавога абслугоўваньня”.


Новыя праекты творчай групы А-Чатыры\nНашы новыя праекты\nУ бліжэйшы час мы плануем выпусціць каля 10 новых настольных гульняў, над распрацоўкай якіх працуем у дадзены момант. З большасцю нашых праектаў ужо зараз можна пазнаёміцца на старонках нашага сайта.\nЗнаёмім вас з нашымі праектамі. Гульні запушчаны ў вытворчасць, знаходзяцца на розных стадыях распрацоўкі.\nЗа развіццём нашых праектаў можна будзе сачыць: хутка ў кожнай гульні з'явіцца свая асобная старонка.\nНа старонках гульняў можна будзе пакідаць свае каментары і сачыць за раскладам тэставання.\nТэрмін выдання: 2019 год\nНастольная гульня "WordMan"\n«WordMаn» - гэта чалавек са звышздольнасцямі, які лепш за усё валодае словаўтварэннем. Так, у гульні вам зной давядзецца складаць словы, і так – хутчэй за іншых і больш за іншых. Але не думайце, што ўсё так проста: сярод слоўных паядынкаў хаваецца магія, якой авалодае толькі самы эрудыяваны і самы хітры.\nТэрмін выдання: 2018 год\nНастольная гульня "Паўстанцы 2.0"\nПяць год таму выйшаў наш першы праект – настольная гульня “Паўстанцы”. Тыраж гульні ўжо даўно разышоўся, але ў нас ёсць чым вас парадаваць. У 2018 годзе – да 155-ых угодак Паўстання 1865-1864гг. – мы рыхтуем перавыданне гульні. У другую рэдакцыю “Паўстанцаў” будуць унесены цікавыя дадаткі і змены, будуць злёгку перапрацаваны карты “выбару” і ўведзены дадатак пад назвай “Зброя”. Самае цікавае: у другіх “Паўстанцаў” З’ЯВІЦЦА НОВЫ ДЫЗАЙН. Ужо восенню мы падрабязна раскажам пра перавыданне і будзем вельмі рады разглядзець і абмеркаваць вашы прапановы.\nТэрмін выдання: восень 2017\nСерыя настольных гульняў "Мова. Буслік"\nНастольная гульня “Мова. Буслік” – гэта працяг нашага праекту “Мова”, але зараз для самых маленькіх. Гэта серыя гульняў, якія будуць знаёміць не толькі з літарамі, але і з цікавымі беларускімі словамі, а розныя варыянты правілаў зробяць яе даступнай для дзяцей рознага ўзросту – ад 3 да 7 год. Разам з гульнёй “Мова. Буслік” вашыя дзеці пазнаёмяцца з жывёльным светам, выйдуць гуляць на вуліцы горада, бліжэй пазнаёмяцца з дамашнім абсталяваннем, робячы свае першыя крокі да беларускай мовы.\nНастольная гульня "Вожыкі"\nГалоўнае для вожыкаў – гэта смачна падсілкавацца, таму кожную раніцу яны адпраўляюцца за ежай. Выбар ежы багаты: яблыкі, малако, грыбы, ву̀жыкі. Але вось праблема - часам здараецца так, што ежы можа не хапіць на ўсіх: то дрэнны ўраджай, то благое надвор’е, то людзі сабралі ежу раней, то бусел спалохаў усіх вужоў. Каб не застацца галоднымі, вожыкі намагаюцца здабыць ежу першымі, часам нават рыхтуючы пасткі і перашкоды для сваіх сапернікаў.\nТэрмін выдання: 2018-2019 год\nНастольная гульня "Аўтаспынам па галактыцы"\nГэта наш першы сур’ёзны праект. Да яго распрацоўкі мы падыходзім вельмі адказна. У гульні вы адправіцеся ў вялікае падарожжа па бязмежных прасторах космасу разам з героямі рамана Дугласа Адамса “Аўтаспынам па галактыцы”. Гульня знаходзіцца на стадыі распрацоўкі, і мы плануем, што ў хуткім часе прыступыім да адкрытага тэст-драйву праекта.\nСерыя "Мая першая настольная гульня"\nЗараз у распрацоўцы знаходзіцца серыя картачных гульняў “Мая першая настольная гульня”. Гэта гульні з простымі правіламі, якія накіраваны на развіццё дзіцячай памяці, увагі, логікі, хуткасці, кемлівасці, прасторавага мыслення. Апроч аўтарскіх правіл, у кожную гульню вы зможаце гуляць з самымі маленькімі дзеткамі па правілах знакамітай гульні “Мема”. У кожнай з гульняў будзе змешчана некалькі варыянтаў правілаў адпаведна іх цяжкасці і ўзросту гульцоў.\nМы заўсёды адкрытыя да супрацоўніцтва.\nКалі вас зацікавілі нашы праекты, памятайце: вы заўсёды можаце дапамагчы нам у распрацоўцы і выданні настольных гульняў словам, справай, фінансавай падтрымкай.


Нямецкі гісторык: тысячы яўрэяў прасілі дапамогі ў Пія XII - Vatican News\nPresto (16/06/2021 11:41)\nНямецкі гісторык: тысячы яўрэяў прасілі дапамогі ў Пія XII\nНямецкі гісторык Губерт Вольф з Мюнстэра і яго каманда знайшлі ў ватыканскіх архівах каля 15 тыс. лістоў яўрэяў з усёй Еўропы, якія звярталіся да Пія XII з просьбай дапамагчы пазбегнуць пераследу з боку нацыстаў.\n"Лісты – гэта ўражлівыя асабістыя гісторыі, шакавальныя сведчанні пра пераслед, пакуты і жах падчас нацысцкага праўлення", - падзяліўся Вольф у інтэрв'ю нямецкаму каталіцкаму выданню Herder Korrespondenz.\n"Апостальская Сталіца адказвала на заклікі аб дапамозе, калі гэта было магчыма, напрыклад, фінансава, ежай ці прытулкам", - заўважыў гісторык. Часам Пантыфік дапамагаў у адказ на просьбу аб атрыманні візы ці грашах на падарожжа ў іншую краіну, каб пазбегнуць дэпартацыі ў лагеры смерці. Гістарычныя крыніцы паказалі, што Пій XII асабіста чытаў шмат лістоў і прымаў рашэнні аб дапамозе.\nГісторык падрабязна распавядае пра просьбу групы яўрэяў, якім удалося збегчы з Партугаліі ў Бразілію. "У гэтым выпадку Папа дапамог ім атрымаць візы. Апостальскі нунцый у Партугаліі асабіста суправаджаў гэтых людзей, уключаючы дзяцей, у порт Лісабона, адкуль яны змаглі адплыць у Рыа-дэ-Жанейра", - сказаў Вольф.\nГісторык падкрэсліў, што пакуль занадта рана казаць аб грунтоўнай пераацэнцы дзеянняў Пія XII у часы нацыянал-сацыялізму. Але ён перакананы, што вобраз Папы больш складаны, чым гэта прынята лічыць сёння.\nДакументы, адкрытыя групай гісторыкаў на чале з Вольфам, знаходзяцца ў архівах, звязаных з пантыфікатам Пія XII (1939-1958), якія Святы Пасад рассакрэціў год таму. Нямецкі гісторык Касцёла і яго каманда сталі аднымі з першых навукоўцаў, якія атрымалі доступ да іх.\n30 красавіка 2021, 10:16


Для таго, каб скласці ўражанне аб скандальным фільме, мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі паглядзеў у інтэрнэце некалькі трэйлераў. 19.09.2017, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , грамадства, беларусь, мітрапаліт мінскі і заслаўскі павел\n16:28 19.09.2017 (абноўлена: 11:09 20.09.2017)\nДля таго, каб скласці ўражанне аб скандальным фільме, мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі паглядзеў у інтэрнэце некалькі трэйлераў.\nМІНСК, 19 вер — Sputnik. Прадстаяцель Беларускай праваслаўнай царквы мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі Павел заклікаў вернікаў не праяўляць агрэсію ў сувязі з фільмам "Мацільда", а проста ігнараваць гэтую кінастужку.\nСкандал вакол фільма Аляксея Учыцеля паўстаў пасля таго, як дэпутат Дзяржаўнай думы Наталля Паклонская заклікала забараніць у пракаце фільм "Мацільда". Паклонская лічыць, што фільм абражае пачуцці праваслаўных вернікаў і памяць цара Мікалая Другога.\n"Ніякай агрэсіі з боку вернікаў не павінна быць. Проста не хадзіце на гэты фільм", — заявіў Патрыяршы экзарх усяе Беларусі ў інтэрв'ю афіцыйнаму парталу БПЦ.\nПа яго словах, у цяперашні час афіцыйнай пазіцыі РПЦ з нагоды дадзенага фільма няма.\n"Гэты фільм яшчэ не выйшаў у пракат, а пра яго ўжо ідуць дыскусіі. Я спецыяльна прагледзеў некалькі відэаролікаў, якія сёння даступныя ў інтэрнэце, і ў мяне склалася вельмі непрыемнае ўражанне аб фільме", — адзначыў мітрапаліт Павел.\nЁн падкрэсліў, што яму незразумела задума фільма "Мацільда". "Ён падзяліў наша грамадства, пасеяў смуту ў сэрцах многіх людзей, выклікаў буру абурэння ў тых, для каго імператар Мікалай Другі — пакутнік", — сказаў прадстаяцель БПЦ.\nПры гэтым ён падкрэсліў, што "імператар Мікалай Другі — святы, і памяць аб ім святая для ўсіх праваслаўных хрысціян".\nСа слоў мітрапаліта, у яго асаблівую горыч і абурэнне выклікала тое, што паказ фільма плануюць ажыццявіць увосень 2017 года — у гадавіну Кастрычніцкай рэвалюцыі.\nРэжысёр карціны ў сваю чаргу не згодны з меркаваннем аб тым, што фільм дыскрэдытуе імператара Мікалая Другога.\nФільм "Мацільда" распавядае аб адносінах Мікалая II і балерыны Мацільды Кшэсінскай. Ролю рускага цара выканаў нямецкі акцёр Ларс Айдзінгер, Мацільды — польская актрыса Міхаліна Альшанска, маці Мікалая — Інгеборга Дапкунайтэ. У фільме таксама сыгралі Яўген Міронаў, Сяргей Гармаш, Даніла Казлоўскі. Плануецца, што ў пракат "Мацільда" павінна выйсці 26 кастрычніка 2017 года.


З любоўю да кожнай справы | Настаўніцкая газета\n21.08.2021 20.08.2021 - 9:00Людзі адукацыі\nУ жыцці часта здараецца так, калі на першы погляд нейкая выпадковасць раптам становіцца лёсавызначальнай. Менавіта такі выпадак, які ў выніку аказаўся шчаслівым, некалі прывёў у педагогіку настаўніцу рускай мовы і літаратуры Магілёўскай гарадской гімназіі № 1 Валянціну Міхайлаўну Татараву.\n— Будучы школьніцай, заўсёды асаблівую асалоду атрымлівала ад чытання, ад урокаў літаратуры. Але мары аб тым, каб самой выкладаць гэты прадмет, у мяне не было. На філфак сённяшняга МДУ імя А.А.Куляшова мяне прывёў выпадак. Там ужо вучылася мая старэйшая сястра. Я рушыла ўслед за ёй. Тады нават не задумвалася, што калі-небудзь буду настаўнічаць. Але вучоба, універсітэцкія выкладчыкі настолькі захапілі, што мой погляд на работу педагога змяніўся. А потым, калі ўжо вучыла дзяцей, я дакладна зразумела: педагогіка — гэта маё, — паведаміла В.М.Татарава.\nСвой працоўны шлях Валянціна Міхайлаўна пачынала ў сярэдняй школе № 34 абласнога цэнтра. Але адбылася як педагог у Магілёўскай гарадской гімназіі № 1, якой яна ўдзячна за свабоду творчасці. У першай гарадской гімназіі В.М.Татарава выкладае рускую мову і літаратуру на працягу ўжо звыш 22 гадоў. Але ж у папярэднім сказе варта зрабіць невялікую агаворку. Бо Валянціна Міхайлаўна не проста вучыць дзяцей асновам свайго прадмета, яна робіць гэта якасна і эфектыўна, прывіваючы дзецям сапраўдную любоў да слова.\n— Я з дзяцінства прывыкла працаваць добра і якасна. А калі любую справу рыхтуеш старанна, ты пачынаеш яе любіць. Гэта ў поўнай меры тычыцца і дзяцей, і дарослых. Калі вучня прывучыць выконваць заданні якасна, з душой, ён абавязкова прыйдзе да поспеху, — расказала Валянціна Міхайлаўна. — Заняткі будую так, каб навучэнцам трэба было думаць і працаваць. Шырока выкарыстоўваю тэхналогію развіцця крытычнага мыслення, праектную тэхналогію і тэхналогію майстэрняў. Упэўнена, што залог паспяховага навучання — пастаяннае паўтарэнне вывучанага. Калі адправіцца на дачу і ў багажнік машыны пакласці веласіпед, дошкі і не замацаваць гэта, што-небудзь давязеш? Нічога. Так і настаўнік павінен на кожным уроку займацца паўтарэннем, замацаваннем вывучаных тэм. Тады будзе вынік, — пераканана Валянціна Міхайлаўна.\nІ ён ёсць. У класах гэтай настаўніцы высокая паспяховасць навучання. Яе вучні выдатна спраўляюцца з цэнтралізаваным тэсціраваннем. Сёлета на ЦТ адна з вучаніц набрала максімальна магчымыя 100 балаў.\nАсаблівую ўвагу В.М.Татарава ўдзяляе правядзенню ўрокаў літаратуры, бо лічыць, што гэты вучэбны прадмет аказвае на дзяцей асаблівае выхаваўчае ўздзеянне. “На занятках па літаратуры заўсёды зыходжу з успрымання дзяцей, часта даю заданні на развіццё творчага ўяўлення. Сярод сваіх асноўных задач бачу духоўнае выхаванне падрастаючага пакалення з апорай на творы класікаў. Вучу гімназістаў разумець паэзію, а праз паэтычнае слова берагчы складанасць і глыбіню жыцця, чужы вопыт. Ці ёсць вынік? Думаю, што так. Традыцыйна ў канцы навучальнага года задаю сваім вучням пытанне: “Што новага ў разуменні свету і чалавека вы адкрылі на ўроках літаратуры?” Вось некалькі адказаў цяперашніх адзінаццацікласнікаў: “Для шчасця патрэбны каханне, сям’я, праца, дабрыня і вера”, “Галоўнае ў чалавеку — яго душа”, “Я зразумела, наколькі складанае жыццё, наколькі складана заставацца чалавекам, але і наколькі гэта важна”, “Урокі літаратуры дазваляюць усвядоміць, што можна заставацца сапраўдным чалавекам пры любых сітуацыях і напаўняць свет вакол сябе святлом і дабром”, “Умець быць удзячным. Захоўваць унутры сябе веру. Умець любіць”. Такія думкі навучэнцаў для мяне — лепшая педагагічная ўзнагарода”, — адзначыла Валянціна Міхайлаўна.\nСярод прыярытэтаў педагагічнай дзейнасці В.М.Татаравай — раскрыццё патэнцыялу адораных навучэнцаў. І трэба сказаць, у Валянціны Міхайлаўны цудоўна атрымліваецца развіваць дзіцячыя таленты. Сярод яе вучняў — 26 пераможцаў Рэспубліканскай алімпіяды і алімпіяды Саюзнай дзяржавы па рускай мове і літаратуры. Толькі сёлета яе вучаніцы заваявалі дыпломы І і ІІІ ступені заключнага этапу рэспубліканскай алімпіяды. У чым сакрэт такой выніковасці?\n— Думаю, уся справа ў атмасферы ўрока. Калі вучню падабаюцца тыя складаныя, глыбокія, філасофскія вершы, якія мы аналізуем падчас заняткаў, ён хоча гэтым займацца і далей. Лінгвістыку могуць вывучыць многія, а вось калі паэзію вучань не адчувае, алімпіяду ён не выйграе. Таму пры падрыхтоўцы да ўдзелу ў алімпіядным руху мы заўсёды пачынаем з паэзіі, а потым ужо дадаецца ўсё астатняе, — падкрэсліла В.М.Татарава.\nПа меркаванні Валянціны Міхайлаўны, многае ў вучнёўскіх поспехах залежыць менавіта ад педагога. Па гэтай прычыне сучаснаму настаўніку неабходна пастаяннае прафесійнае развіццё. Сама В.М.Татарава нястомна знаходзіцца ў творчым пошуку. І гэты пошук небеспаспяховы. Эфектыўных педагагічных знаходак Валянцінай Міхайлаўнай зроблена нямала, і імі яна актыўна дзеліцца — стварае дапаможнікі для педагогаў і навучэнцаў. За апошняе дзесяцігоддзе беларускімі выдавецтвамі надрукавана 15 метадычных дапаможнікаў яе аўтарства: “Планы-канспекты ўрокаў па рускай літаратуры для 9—11 класаў”, “Планы-канспекты ўрокаў. Руская мова, 8 клас”, “Паўрочныя распрацоўкі па рускай літаратуры”, “Падрыхтоўка да цэнтралiзаванага тэсцiравання па рускай мове” і інш. І адметна, што ўсе гэтыя кнігі маюць станоўчыя водгукі і шырока выкарыстоўваюцца. Напрацоўкамі В.М.Татаравай карыстаюцца і ў расійскіх школах. Для расійскіх калег па іх праграме Валянціна Міхайлаўна спецыяльна напісала “Паўрочныя распрацоўкі па рускай літаратуры” для 9—10 класаў.\n— Вельмі цікава рыхтаваўся дапаможнік па падрыхтоўцы да ЦТ. Я напісала кнігу, мая дачка запісала відэаразборы заданняў ЦТ, а сын зманціраваў відэа. Зараз вучань можа іх прагледзець, прасканіраваўшы QR-коды ў дапаможніку. Наогул, у кнізе прапанаваны кароткі, лагічны шлях падрыхтоўкі да тэсціравання. Да таго ж у ёй ёсць відэаразборы ўсіх заданняў. А гэта азначае, што дзеці могуць самі, без рэпетытараў, добра падрыхтавацца да экзамену, — заўважыла В.М.Татарава.\nПлённая праца Валянціны Міхайлаўны не застаецца незаўважанай. Яна — лаўрэат прэміі “Дасягненне” Магілёўскага гарвыканкама, лаўрэат спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. У яе працоўнай скарбонцы — шэраг узнагарод ад мясцовых выканаўчых улад, Ганаровая грамата Міністэрства адукацыі. Для яе гэта значна, але галоўным сваім дасягненнем В.М.Татарава лічыць крыху іншае.\n— Для мяне вельмі важна, каб тое, чаму я вучу сваіх навучэнцаў, заставалася ў іх галаве і сэрцы. Адзін з маіх выпускаў падарыў мне ў якасці памятнага падарунка кнігу “Мова ёсць Бог” з надпісам: “Вы далі нам жыццёвыя арыенціры — і мы палюбілі Вас”. Другое радуе, але больш натхняе першае: у іх ёсць арыенціры, як жыць, якімі быць, — расказала Валянціна Міхайлаўна.\nНастаўніца чакае чарговага навучальнага года. Сёлета ў яе будзе 100 новых вучняў. “Адна з маіх былых вучаніц на развітанне напісала: “На ўроках літаратуры я зразумела, што справа не ў сітуацыі, а ў душэўнай стойкасці і сіле самога чалавека. А яшчэ зразумела, што не варта ўспрымаць жыццё як гульню ці барацьбу, лепш за ўсё ўспрымаць жыццё як любоў”. Паспрабую, каб і новыя мае вучні на развітанне напісалі прыкладна гэтак жа”, — паабяцала В.М.Татарава.


14/12/2016 Сельская праўда Навіны 0\nдзеля эфектыўнасці і якасці\nНа ААТ “Жабінкаўскі камбікормавы завод” штогод праводзіцца атэстацыя кіруючых работнікаў і спецыялістаў з мэтай павышэння эфектыўнасці работы вытворчых падраздзяленняў. Прадугледжваецца такое мерапрыемства паводле плана работы з персаналам. Загадам дырэктара завода ствараецца атэстацыйная камісія, якую ўзначальвае кіраўнік калектыву Васіль Канстанцінавіч Волк.\nНа кожнага з атэстуемых рыхтуецца характарыстыка, разглядаецца выкананне ім вытворчых абавязкаў згодна з кіруючымі і рабочымі інструкцыямі, выслухоўваюцца іх прапановы, накіраваныя на паляпшэнне ўмоў і ахову працы, жаданні прайсці курсы павышэння кваліфікацыі. Паводле вынікаў атэстацыі прысуджаюцца адпаведныя катэгорыі і разрады, ад якіх залежыць заробак работніка. Сёлета ў лістападзе ў ёй удзельнічалі 52 працаўнікі: 32 спецыялісты і 20 кіраўнікоў падраздзяленняў.\nЗа рулём і нападпітку\nЗа 11 месяцаў бягучага года на тэрыторыі вобласці адбылося 407 дарожна-транспартных здарэнняў, у якіх 60 чалавек загінулі, 420 атрымалі раненні, 49 ДТЗ здарылася па віне нецвярозых кіроўцаў. Усяго за гэты перыяд на Брэстчыне затрымана 2836 вадзіцеляў, якія кіравалі транспартным сродкам у стане алкагольнага ап’янення.\nНа тэрыторыі нашага раёна за гэты ж час адбылося 7 дарожна-транспартных здарэнняў, у выніку якіх адзін чалавек загінуў, сямёра атрымалі цялесныя пашкоджанні рознай ступені цяжкасці, адно ДТЗ здзейснена па віне нецвярозых вадзіцеляў. Таксама выяўлены 7189 выпадкаў парушэнняў Правілаў дарожнага руху, 1945 – хуткасных рэжымаў, 555 – парушэнняў ПДР пешаходамі і веласіпедыстамі, затрыманы 68 кіроўцаў, якія былі за рулём нападпітку.\nХто за здаровы лад жыцця?\nЗдароўе – гэта самае каштоўнае, што ёсць у чалавека. Прапагандай здаровага ладу жыцця займаюцца ва ўсіх калектывах Жабінкаўшчыны, у тым ліку і ў Сцяпанкаўскай бібліятэцы.\n– Мы праводзім прафілактыку шкодных звычак, прапагандуем актыўнасць і даўгалецце чалавека, – расказала бібліятэкар Сцяпанкаўскай бібліятэкі Ірына Самасюк. – Дапамагаюць у гэтым кнігі, часопісы і наш мясцовы фельчар Ала Віктараўна Юзвік, заўсёды актыўная, гатовая данесці неабходную інфармацыю наведвальнікам нашай установы. Разам з мастацкім кіраўніком Дома культуры Вячаславам Іванюковічам і мясцовым фельчарам да Сусветнага дня барацьбы са СНІДам правялі інфармацыйную гадзіну “Аб чым сігнал трывогі”. Вучні старэйшых класаў даведаліся, як даўно з’явіўся СНІД, а Ала Віктараўна паведаміла пра шляхі заражэння ім, як ВІЧ не перадаецца і стандартныя спосабы выяўлення інфекцыі, прынесла буклеты па тэме. Вучні адказвалі на пытанні віктарыны “Што мы ведаем пра СНІД?”. Жадаючыя таксама ўдзельнічалі ў конкурсе малюнкаў “Мы за здаровы лад жыцця. А вы?”.\nСвята без дыму\nСтартавала рэспубліканская акцыя Міністэрства надзвычайных сітуацый Беларусі “Бяспечны Новы год!”. МНС нагадвае, што нават у час святочнага вяселля не трэба забываць пра бяспеку. Як сустрэнеш Новы год, так яго і правядзеш. І апынуцца ў бальніцы праз петарду або выклікаць пажарных на тушэнне дома, які ўспыхне ад бенгальскіх агнёў, нікому не хочацца. Акцыя прадоўжыцца да 30 снежня. Бяспечнага ўсім Новага года!


Тэлефон Англійская: Пакідаючы паведамлення\nМовы Дзелавой англійская мова\nТэлефон Англійская ставіцца да тыпу выкарыстоўванага мовы пры размове па тэлефоне на англійскай мове . Ёсць шмат канкрэтных дзеясловаў і фраз , якія выкарыстоўваюцца пры размове па тэлефоне ў англійскай мове . Гэта накіроўваецца да пакінуць паведамленне па тэлефоне забяспечвае крок за крокам кіраўніцтва да пакідаючы паведамленне, якое будзе пераканацца, што атрымальнік вяртае свой выклік і / або атрымлівае неабходную інфармацыю. Паспрабуйце ролевыя гульні першай на практыку гэтых навыкаў.\nЧасам, можа быць хто-небудзь адказаць на тэлефонны званок, і вам трэба будзе пакінуць паведамленне. Выканайце гэтую схему, каб пераканацца, што чалавек, які павінен атрымаць ваша паведамленне мае ўсю інфармацыю, якую ён / яна мае патрэбу.\nЎвядзенне - - - - Добры дзень, гэта Кен. АБО Добры дзень, Мяне клічуць Кен Бір (больш фармальны).\nПаказваецца час дня і вашай прычыне для выкліку - - - - - Гэта ў дзесяць гадзін раніцы. Я тэлефаную (выклік, званок), каб высветліць, калі ... /, каб убачыць, калі ... /, каб вы ведалі, што ... /, каб сказаць вам, што ...\nАформіць заяўку - - - - Ці не маглі б вы назваць (кальцо, тэлефон) мяне назад? / Не маглі б вы ...? /\nПакіньце свой нумар тэлефона - - - - Мой нумар .... / Вы можаце звязацца са мной па .... / патэлефануй мне на ...\nГатова - - - - Вялікі дзякуй, да пабачэння. / Я пагавару з табой пазней, да пабачэння.\nПаведамленне Прыклад 1\nТэлефон: (Кольцо ... Кольцо ... Кольцо ...) Прывітанне, гэта Том. Я баюся, што я не ў дадзены момант. Калі ласка, пакіньце паведамленне пасля гукавога сігналу ...\nКен: Прывітанне Том, гэта Кен. Гэта каля поўдня, і я тэлефаную, каб убачыць, калі вы хацелі б, каб перайсці да гульні Mets ў пятніцу. Не маглі б вы мне ператэлефанаваць? Вы можаце звязацца са мной па 367-8925 да пяці папаўдні. Я пагавару з табой пазней, да пабачэння.\nПаведамленне Прыклад 2\nТэлефон: (БІП ... БІП ... БІП). Добры дзень, вы дасягнулі Peter Frampton.\nДзякуй за званок. Калі ласка, пакіньце сваё імя і нумар і прычыну выкліку. Я вярнуся да вас як мага хутчэй. (Гукавы сігнал)\nАлан: Прывітанне Піцер. Гэта Джэніфер Андэрс пакліканне. Гаворка ідзе пра 2 вечара прама цяпер. Я тэлефаную, каб убачыць, калі вы хочаце, каб павячэраць дзе-то на гэтым тыдні. Мой нумар 451-908-0756. Я спадзяюся, што вы даступныя. Пагаварыце з вамі ў бліжэйшы час.\nЯк вы можаце бачыць, у выніку чаго паведамленне даволі проста. Вам трэба толькі, каб пераканацца, што вы заявілі ўсе найбольш важную інфармацыю: Ваша імя, час, прычына выкліку, Ваш нумар тэлефона\nЗапіс паведамленні для якія тэлефануюць\nВажна таксама, каб запісаць паведамленне для абанентаў, калі вы не даступныя. Многія людзі хацелі б пакінуць неафіцыйнае паведамленне, але гэта не абавязкова пакіне добрае ўражанне, калі хтосьці тэлефануе для бізнесу. Вось некаторыя прапановы для паведамленняў, як сябры і дзелавыя партнёры могуць ацаніць.\nУвядзенне - - - - Прывітанне, гэта Кен. АБО Добры дзень, вы дасягнулі Кэнэт Бір.\nДзяржава , якое вы не можаце - - - - - Баюся , я не даступныя ў дадзены момант.\nЗапыт інфармацыі - - - - Калі ласка , пакіньце сваё імя і нумар , і я вярнуся да вас як мага хутчэй.\nАздабленне - - - - Дзякуй. / Дзякуй за званок.\nПаведамленне для бізнесу\nКалі вы запісваеце паведамленне для бізнесу, вы хочаце, каб ударыць больш прафесійны тон. Вось некаторыя прапановы для паведамленняў для бізнесу гуляцца, калі вы не адкрыты.\nУявіце свой бізнэс не самастойна - - - - Добры дзень, вы дасягнулі Acme Inc.\nЗабеспячэнне адкрыцця інфармацыі - - - - Нашы працоўныя гадзіны з панядзелка па пятніцу 10 раніцы да 7 вечара.\nПапытаеце вашых кліентаў , каб пакінуць паведамленне ( па жаданні) - - - - Калі ласка , ня саромейцеся пакінуць сваё імя і нумар.\nПрадастаўляць варыянты - - - - Для атрымання інфармацыі адносна Acme Inc., наведайце наш вэб - сайт acmecompany кропка ком\nАздабленне - - - - Дзякуй за званок. / Дзякуй за ваш інтарэс да Acme Inc.\nБанкаўская і фінансавае прамысловасць Vocabulary\nПлан урока ESL Дзелавое ліст\nСловы, якія ідуць разам з модай\nМаркетынг Слоўнік для тых, хто вывучае ангельскую мову\nЯк напісаць бізнес-справаздача для тых, хто вывучае ангельскую мову\nДзелавое пісьмо Ліст: Размяшчэнне заказаў\n«O Little Town Віфляема» акордамі\nЧаму павукі ўпрыгожваюць свае павуцінкі\nАмерыканскай грамадзянскай вайны генерал-маёр Сэмюэл Кроўфард\nНатхненне Ф. Скота Фіцджэральда для «Вялікага Гэтсбі"\nЯк праверыць тармазныя агні без дапамогі\nХарактар Аналіз «Тартюф»\nДзевяць Высакародныя Дабрадзецелі Асатру\nЯк гуляць у Five Card Draw\nБясплатныя сярэднія школы 101\nПадзенне дынастыі Мін у Кітаі, 1644\nВялікая Дэпрэсія і працы\n100 Асноўныя творы сучаснага творчай навуковай літаратуры\nВызначыць Сатыр, як падробленыя навіны: План урока 9-12 класаў\n20 самых смешных Прам пар калі-небудзь зняты на камеру\n40 мільёнаў гадоў эвалюцыі сабак\nЯкія правы і свабоды гарантаваныя Канстытуцыяй ЗША?\nАдтуліну Yardages і Pars ў Augusta National Golf Club


4 кастрычніка 2018Архіў...\nМіжнародная навукова-практычная канферэнцыя "Сучасныя тэндэнцыі развіцця міжнароднага турызму ў свеце і Рэспубліцы Беларусь ва ўмовах глабалізацыі" адбудзецца 12 кастрычніка ў БДУ (вул. Ленінградская, 20, аўд. 1201). Пачатак у 10.00. Яе правядзенне прымеркавана да святкавання 20-годдзя заснавання кафедры міжнароднага турызму факультэта міжнародных адносін БДУ.\nАсноўнай мэтай навуковага форуму з'яўляецца абагульненне міжнароднага і нацыянальнага досведу ў індустрыі турызму. Яе ўдзельнікамі стануць больш за 50 навукоўцаў і спецыялістаў сферы турызму і гасціннасці з Беларусі, Расіі, Украіны, Польшчы, Славакіі.\nУ канферэнцыі выступяць таксама прадстаўнікі Дэпартамента па турызме, Нацыянальнага агенцтва па турызме Міністэрства спорту і турызму Беларусі, кіраўнікі фонду "Дырэкцыя II Еўрапейскіх гульняў 2019 года", вядучых турыстычных фірмаў і кампаній.\nУ рамках канферэнцыі адбудзецца праца трох секцый: "Сучасныя тэндэнцыі развіцця міжнароднага турызму"; "Фактары канкурэнтаздольнасці турысцкага комплексу Рэспублікі Беларусь"; "Сучасныя падыходы да вывучэння ролі турызму ў эканоміцы краін і рэгіёнаў".\nПа выніках форуму плануецца выданне зборніка дакладаў удзельнікаў з размяшчэннем у навуковай Электроннай бібліятэцы РІНЦ.\nАрганізатарам мерапрыемства выступае кафедра міжнароднага турызму факультэта міжнародных адносін БДУ.