Лучших среди лучших мам чествовали в Витебске и Шумилино — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\n16.10.2020 shumilino831Комментарии on Лучших среди лучших мам чествовали в Витебске и Шумилино\nГалоўная ў свеце прафесія\nКолькі ўсяго сказана пра трапяткую матчыну любоў у літаратуры, кіно, жывапісе. Але, несумненна, у кожнага з нас для сваёй мамы заўсёды знойдуцца асаблівыя словы, у якіх – любоў і бязмежная ўдзячнасць. Дзень маці – яшчэ адна нагода зрабіць усё магчымае, каб самы блізкі ваш чалавек усміхнуўся, адчуў сваю значнасць.\nУсмешак, кветак і віншаванняў было ўдосталь на ўрачыстым прыёме жанчын Віцебшчыны, які адбыўся 14 кастрычніка ў аблвыканкаме.\nВысокімі ўзнагародамі былі адзначаны нашы зямлячкі, якія, выхоўваючы дзяцей, дабіваюцца працоўных і творчых поспехаў.\nНамеснік старшыні аблвыканкама Уладзімір Пенін адзначыў, што вялікія дружныя сем’і, дзе растуць здаровыя дзеці, – залог моцы дзяржавы.\n– Падтрымліваючы мацярынства, мы разлічваем на павышэнне ролі і адказнасці бацькоў у выхаванні дзяцей, захаванне згоды і паразумення ў сямейных адносінах, – звярнуў увагу Уладзімір Пятровіч.\nДзяржава падтрымлівае шматдзетныя сем’і як галоўны дэмаграфічны рэсурс і залог далейшага паспяховага развіцця і росквіту краіны. Сем’ям з дзецьмі прызначаецца 11 відаў дапамог. З гэтага года шматдзетныя сем’і атрымалі магчымасць датэрмінова выкарыстаць сродкі сямейнага капіталу на будаўніцтва ці набыццё жылля, адукацыю, медыцынскія паслугі. Гэтым бонусам ужо скарысталіся больш за дзве тысячы сем’яў, у тым ліку 1351 – на жыллё. У будучай пяцігодцы работа па падтрымцы гэтай катэгорыі грама-дзян працягнецца. Ужо ёсць праект дзяржаўнай праграмы «Здароўе народа і дэмаграфічная бяспека».\nНа імпрэзе ўшаноўвалі жанчын, якія адпаведным Указам Прэзідэнта ўзнагароджаны ордэнам Маці. Сярод іх наша зямлячка – Таццяна Шаціла. Таццяна разам з мужам Аляксандрам выхоўвае пяцярых дзяцей. Старэйшаму Аляксею ўжо 16, ён вучыцца ў каледжы, з малодшай, паўтарагадовай Дар’яй, мама пакуль знаходзіцца дома. Калі дзяўчынка падрасце, жанчына вернецца на работу ў Тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва. Жыве сям’я ў прасторным утульным доме, які пабудавалі самі. Мама клапоціцца пра тое, каб усе яе дзеці атрымлівалі досыць увагі. Яна вельмі ўдзячная дзяржаве за падтрымку, дзякуючы якой, апроч усяго іншага, атрымалася пабудаваць яшчэ і кватэру. Сям’я вядзе здаровы лад жыцця, аддае перавагу актыўнаму адпачынку. У вольны час Таццяна вышывае, вырошчвае кветкі, любіць гатаваць для сваіх блізкіх.\n– Калі мы з мужам ажаніліся, пра такую вялікую сям’ю не дамаўляліся. Больш за тое, я б ніколі не паверыла, што калі-небудзь у мяне будзе ажно пяцёра дзетак, – прызналася Таццяна Шаціла.\nА ў выніку атрымалася вялікая, дружная шчаслівая сям’я.\nТаксама на мерапрыемстве віталі жанчын, якія сталі лаўрэатамі прэміі аблвыканкама імя Героя Савецкага Саюза З. М. Тусналобавай-Марчанкі.\nСярод 25 лаўрэатаў – шматдзетная маці з вёскі Мікалаева Вольга Белавусава. Пра жанчыну, што разам з мужам выхоўвае 6 дзяцей, мы пісалі ў мінулым нумары раёнкі. Вольга прызналася, што гэта падзея вельмі хвалюючая і важная для яе.\nСёння ў вобласці больш за 80 жанчын маюць высокую ўзнагароду – ордэн Маці і 522 сталі лаўрэатамі прэміі імя Тусналобавай-Марчанкі.\nДа добрых віншаванняў у адрас маці далучылася старшыня абласной арганізацыі ГА «Беларускі саюз жанчын» Галіна Жаланава. Лаўрэаты атрымалі грашовыя прэміі, падарункі ад аблвыканкама, БСЖ, Фонду міру, Беларускага дзіцячага фонду.\nУ рэйтынгу краін, спрыяльных для мацярынства і нараджэння дзяцей, наша займае 25-е месца сярод 179 і першае месца сярод краін СНД. Штогод у вобласці каля 9 тысяч жанчын становяцца мамамі, з іх у сярэднім у ста нараджаюцца двайняты. Хай жа ўсе будуць шчаслівыя!\n18 жанчын нашага раёна за апошнія гады ўзнагароджаны абласной прэміяй імя Героя Савецкага Саюза З. М. Тусналобавай-Марчанкі, 8 – ордэнам Маці.\n14 кастрычніка ўрачыстае мерапрыемства з нагоды Дня маці прайшло ў Шуміліне.\nСтаршыня раённага Савета дэпутатаў Ірына Новікава павіншавала ўсіх маці нашага раёна са святам, пажадала здароўя і дабрабыту. «За 9 месяцаў гэтага года ў раёне нарадзіліся 89 немаўлят, – адзначыла Ірына Мікалаеўна. – Дзяржаўную падтрымку штогод адчуваюць 233 мнагадзетныя сям’і, што пражываюць у нашым раёне і якія выхоўваюць 796 дзяцей. Сёння мы гаворым усім матулям дзякуй за цеплыню і любоў, клопат і пяшчоту, а галоўнае – за падоранае жыццё».\nІрына Мікалаеўна ўручыла раённую прэмію імя Героя Сацыялістычнай Працы С. Т. Пальвінскай мнагадзетнай маці з Мікіціхі Вользе Баграцовай.\nНамеснік старшыні райвыканкама Святлана Цімашэнка, якая ўзначальвае раённую арганізацыю «Беларускі саюз жанчын», адзначыла, што многія жанчыны нашага раёна працавітыя і старанныя, яны паспяхова сумяшчаюць работу і мацярынства. І колькасць мнагадзетных сем’яў з кожным годам павялічваецца.\nСувеніры ад раённых арганізацый грамадскіх аб’яднанняў «Беларускі саюз жанчын» і «Белая Русь» былі ўручаны Вользе Ерамёнак, таваразнаўцы Обальскага керамічнага завода, якая выхоўвае чатырох дзяцей, сакратару УП ЖКГ Вікторыі Кузняцовай, педагогу раённага сацыяльна-педагагічнага цэнтра Святлане Масько, намесніку дырэктара ААТ «Прыазёрны мір» Марыне Панкраценцы, медсястры райбальніцы Людміле Філіповіч, у якіх па трое дзяцей.\nНа мерапрыемстве прагучала відэавіншаванне матулям ад выхаванцаў дзіцячых садоў. Ну, а шчырыя песні пра маці спявалі работнікі раённага цэнтра культуры і самадзейныя артысты.


Цытаты мінулага: Джордж Сорас піша Аляксандру Лукашэнку\n23 травень 2007, 10:55\nПадрыхтаваў Зьміцер Падбярэскі Новая перадача сэрыі "Цытаты мінулага"\nДзень добры! Нагадваю вам пра тое, што апынулася ў цэнтры ўвагі беларускай прэсы 23 траўня розных гадоў мінулага.\n“Красноармейская правда” на гэтым тыдні 1927 году дае слова чытачу па прозьвішчу Рыбак, які піша: “Ня ўсе падразьдзяленьні 11 стр. палка ахоплены камсамольскім уплывам. Найбольш гэта тычыцца музузводу палка: там маецца 11 хлопчыкаў камсамольскага ўзросту — і ніводзін ня ўцягнуты ў камсамол. На адным з пасяджэньняў бюро камсамолу камсамолец музузводу сказаў, што хлопчыкі музузводу разбэсьціліся, пачынаюць піць, паліць, грубіяніць, уступаюць у спрэчкі... Камсамольскай арганізацыі палка трэба зьвярнуць самую пільную увагу на музузвод”.\n“Nowe Zycie” ў 1937 годзе паведамляе: “У 1932 г. падчас умацаваньня схілу замкавай гары ў Горадні адкапалі рэшткі старажытнага будынку, які праўдападобна датуецца ХІ стагодзьдзем. Трэба думаць, гэта быў касьцёл ці царква альбо капліца. Адначасова адкапалі княскі церам, які праўдападобна зьяўляецца найбольш старым збудаваным з цэглы сьвецкім будынкам у Польшчы”.\n“Витебский курьер” у 1997 годзе друкуе ліст Джорджа Сораса Аляксандру Лукашэнку: “Мы заклікаем вас з пашанай паставіцца да дзейных юрыдычных нормаў і перасекчы спробу канфіскацыі маёмасьці Фонду. Мы дакладна ведаем, што ня толькі Беларускі Фонд Сораса адчувае ціск з боку ўладаў. Іншыя недзяржаўныя арганізацыі й незалежныя СМІ таксама зьяўляюцца аб’ектамі ўціску. Мы непакоімся, што калі вы ня зробіце неадкладных крокаў, каб спыніць падобныя наскокі, вынікам зробіцца ўсталяваньне таталітарнага рэжыму ў Беларусі. З павагай, Джордж Сорас”.


Навуковыя распрацоўкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта будуць прадстаўлены на выставе навукова-тэхнічных дасягненняў і інавацыйнай дзейнасці. Экспазіцыя, прымеркаваная да Дня беларускай навукі, адкрыецца 23 студзеня ў Ліцэі БДУ (вул. Ульянаўская, 8).\nУ гэты ж дзень у Ліцэі БДУ пройдзе рэспубліканскі сход навуковай грамадскасці. Пачатак у 16.00. У рамках дадзенага мерапрыемства будуць узнагароджаны вядомыя навуковыя і маладыя спецыялісты, якія дамагліся найлепшых навуковых вынікаў. Выбар месца правядзення выставы і сходу навуковай грамадскасці невыпадковы, бо сёлета ўсе мерапрыемствы, прымеркаваныя да Дня беларускай навукі, праходзяць пад дэвізам "Моладзь. Навука. Інавацыі".\nАдзначым, у экспазіцыі БДУ будуць прадстаўлены 11 найлепшых распрацовак ВНУ. Сярод іх як ужо вядомыя тэхналогіі, так і новыя, якія ў наш час праходзяць апрабацыю па ўкараненні ў айчынныя вытворчасці. Напрыклад, высокатэмпературны трохзанальны цеплавізар "ІТ-3СМ". Функцыянальныя магчымасці гэтай навінкі значна пашыраны ў параўнанні з традыцыйнымі падобнымі канструкцыямі. Дадзеная прылада прызначана для бескантактнага вызначэння і візуалізацыі тэмпературнага поля бачнай паверхні гарачых целаў у дыяпазоне 800-1700 °С. Яго выкарыстанне эфектыўнае пры наладцы і кантролі розных высокатэмпературных цеплатэхнічных працэсаў.\nАкрамя таго, тут будуць прадэманстраваны: прылада дыстанцыйнага маніторынгу мабільных аб'ектаў “АГЕНТ В-602”; комплексы лабараторнага абсталявання па фізіцы; высокаэфектыўныя магутныя крыніцы сілкавання шырокага выкарыстання; прыборы дыстанцыйнай спектраскапіі для зандавання Зямлі – фотаспектральная сістэма; шматфункцыянальны вымяральны комплекс Alma-Meter і інш.


Горацкі «Сокал» заняў другое месца ў фінале рэспубліканскіх спаборніцтваў па хакеі сярод дзяцей і падлеткаў «Залатая шайба» | Магiлёўскi аблвыканкам\nГорацкі «Сокал» заняў другое месца ў фінале рэспубліканскіх спаборніцтваў па хакеі сярод дзяцей і падлеткаў «Залатая шайба»\nГорацкі «Сокал» заняў другое месца ў фінале рэспубліканскіх спаборніцтваў па хакеі сярод дзяцей і падлеткаў «Залатая шайба» на прызы Прэзідэнта Беларусі ў старэйшай узроставай групе ў дывізіёне «А».\nУ вырашальным матчы, які прайшоў на малой пляцоўцы «Чыжоўка-Арэны», нашы спартсмены саступілі камандзе Цэнтральнага раёна Мінска «Грыфоны» з лікам 10:3. Да гэтага горацкая дружына правяла цэлую серыю пераможных сустрэч: упэўнена абыграла зборную Партызанскага раёна Мінска «Партызан» – 9:6, віцебскую «Паўночную сталіцу» – 2: 13, «Атлант» з Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці – 0:9. Апошняя каманда заняла трэцяе месца ў выніковым пратаколе турніру.\nПасля заканчэння фінальнага матчу пераможцы і прызёры спаборніцтваў атрымалі ўзнагароды і кубкі, якія ім уручылі міністр адукацыі Ігар Карпенка, міністр спорту і турызму Сяргей Кавальчук, старшыня Прэзідэнцкага спартыўнага клуба Дзмітрый Лукашэнка.\nАкрамя таго, былі названыя найлепшыя ігракі па амплуа і сімвалічная пяцёрка. У склад апошняй увайшлі нашы Аляксандр Кавалёў, Данііл Лахноў і Ягор Іванчанка.\nНагадаем: у турніры дывізіёна «А» ўдзельнічалі каманды раёнаў і гарадоў з крытымі лядовымі каткамі, а ў дывізіёне «Б» – калектывы, дзе такіх збудаванняў няма. Спаборніцтвы ў апошнім традыцыйна пройдуць у сакавіку гэтага года.\nУпершыню турнір «Залатая шайба» прайшоў у СССР у зімовым сезоне 1964-1965 гадоў пасля таго, як у газеце «Піянерская праўда» быў апублікаваны заклік «На старт, сябры! Залатая шайба кліча!». Родапачынальнікам спаборніцтваў быў вядомы трэнер Анатоль Тарасаў. З 1997 года «Залатая шайба» з’яўляецца адным з самых папулярных дзіцяча-юнацкіх спартыўных турніраў Беларусі. Шмат у чым дзякуючы гэтым спаборніцтвам ва ўсіх раёнах краіны дзіцячы хакей атрымаў масавае развіццё. Галоўная ўмова і адметная рыса спаборніцтваў – удзел у турніры выключна дваровых каманд. У той жа час шлях з «Залатой шайбы» у прафесіяналы цалкам магчымы, па выніках спаборніцтваў хлопцы не раз траплялі ў спецыялізаваныя спартыўныя навучальныя ўстановы. У свой час у турніры прымалі ўдзел такія знакамітыя хакеісты, як Уладзіслаў Траццяк, Аляксандр Мальцаў, Вячаслаў Фяцісаў, Уладзімір Крутаў.


Адзіны прыватны музей у Горадні пад пагрозай закрыцця\nПасля падняцця арэнднай платы ўласнік Януш Паруліс падумвае аб распродажы экспанатаў.\nВа ўнікальным музеі гарадскога побыту ХІХ-ХХ стст. у Горадні сабрана больш за 30 тысяч экспанатаў: ад партрэтаў каралёў ды антыкварнай мэблі да савецкіх паштовак і кавалкаў Берлінскага муру. Усе рэчы аматар даўніны збіраў самастойна не адзін дзясятак гадоў, цяпер яго музей займае палову старой камяніцы і падворак на вуліцы Лермантава.\nЯнуш Паруліс праводзіць экскурсію ў сваім музеі\nУ адзіным прыватным музеі ў Горадні\nРаней расеец даваў «з барскага пляча», зараз – гандлюецца за квіток\nАле пасля павышэння арэнднай платы з Br 875 тысяч да Br 2,5 мільёнаў, калекцыянер не ведае, як далей даваць сабе рады. На аплату даводзіцца аддаваць усю пенсію, якая не на шмат большая за кошт арэнды: Br 2,7 мільёнаў.\n«Каб мне тут выжыць, неабходна прыкладна 75-100 наведнікаў у месяц, – тлумачыць Паруліс. – Цяпер жа прыходзіць – 30-40. Калі прыязджалі расейцы, пакуль Пуцін Крым не забраў, дык яны маглі і ў 10 разоў больш даць за квіток «з барскага пляча», замест Br 20 тысяч давалі Br 200 тыс. А зараз расеец яшчэ гандлюецца за гэты квіток…»\nУ музеі Януша Паруліса ў Горадні\nУ музеі больш за 30 тысяч экспанатаў\nСа словаў Паруліса, менш прыходзяць і беларусы. Квіток для школьніка ў яго каштуе Br 5 тысяч, але ніводная школа так сюды і не прыйшла, хоць гаспадар музею хадзіў з запрашэннямі ў некаторыя ўстановы адукацыі.\n«Даводзіцца прадаваць экспанаты, – паціскае плячыма Паруліс. – Часам у Менск нешта важу. Але рэчы каштоўныя, знакавыя для нашага гораду прадаваць не хочацца… Але што рабіць?»\nУладальнік музею не мае сродкаў на ўтрыманне ўстановы\nІстотна павысілі арэндную плату за памяшканне, у якім месціцца музей\nТут пабывалі святары ўсіх канфесіяў, але чыноўніка – ніводнага\nВыйсце спадар Паруліс бачыць у раскрутцы і падтрымцы з боку гарадскіх уладаў. Калі пра дзяржаўныя галерэі і музеі піша афіцыйная прэса, даведнікі, якія прадаюцца ў кіёсках, то музею Паруліса няма нідзе.\nУладальнік Януш Паруліс распавядае пра свае экспанаты\nНіводнага чыноўніка ў музеі не было\n«У мяне тут і ксёндз Кучынскі, настаяцель Фарнага касцёлу тры разы быў, і бацюшка з Каложскай царквы – хіба чатыры, іншыя бацюшкі былі, пастар лютэранскі быў, рабін з сям’ёй і дзецьмі… А хто з гарадскіх уладаў прыйшоў хоць раз, нават з сярэдняга звяна? А яшчэ год культуры!»\nНават цяпер у галоўным пакоі дому-музею стаіць падарунак, які Паруліс адклаў для старшыні Гарадзенскага гарвыканкаму Мечыслава Гоя, якога запрашаў у госці: падарачнае выданне альбома з беларускім сакральным жывапісам. Аднак гарадскі кіраўнік пакуль не спяшаецца, а надзеяў на захаванне ўнікальнага прыватнага музею – усё меней.\nТэгі: kultura, гісторыя, Горадня, музеі


6 прычын парушэння менструальнага цыклу - Здароўе і прыгажосць\nГалоўная » Цікаўны » 6 прычын парушэння менструальнага цыклу\n6 прычын парушэння менструальнага цыклу\nВаш месячны цыкл затрымліваецца або podranyava часта? Гэтыя змены могуць быць прыкметай іншых праблем або гарманальнага дысбалансу. Прачытайце тое, што з'яўляюцца 6 асноўных прычын парушэння менструальнага цыклу.\n5 хатніх рашэнняў для выдалення фарбы для валасоў\nАдкрыйце для сябе закон люстэрка , каб быць шчаслівым\nTop 5 хатняе дэзадарантаў і як зрабіць іх\nСподелено 134 Агульны\nЗмены ў менструальном цыкле і парушэнне менструальнага цыклу могуць быць звязаныя з некалькімі фактараў. Таму лепш звярнуцца да спецыяліста , каб знайсці прычыну і даць вам дакладны дыягназ.\nМесячны цыкл біялагічны і гарманальны працэс , з дапамогай якога жанчыны ў дачыненні да розных фізічных і псіхічных аспектаў здароўя.\nЗвычайна гэта адбываецца праз кожныя 28 дзён. Доўжыцца ад 3 да 6 дзён у залежнасці ад гарманальнай актыўнасці кожнага арганізма.\nПадчас кожнага менструальнага цыклу ў нашым арганізме адбываецца шэраг змяненняў , якія аказваюць непасрэдны ўплыў на нашай здольнасці сэксуальнасці і рэпрадукцыі, хоць многія спрабуюць ігнараваць іх.\nАкрамя таго, гэтыя змены адбываюцца ў розных формах і ў розны час у жыцці. Прычына гэтага заключаецца ў тым , што адукацыя гармонаў у перыяд палавога паспявання і менопаузы значна вар'іруецца.\nВажна ведаць , як інтэрпрэтаваць змены ў вашым цыкле, так як яны могуць быць звязаныя з праблемамі са здароўем ці гарманальным дысбалансам .\nРанняе пачатак ці затрымкі ў цыкле можа быць ключом да адкрыцця іншых захворванняў.\nІ хоць няма ніякіх падстаў для турботы , што гэта было што - то сур'ёзнае павінна быць асцярожным , каб пазбегнуць з'яўлення магчымых ускладненняў.\nМногія жанчыны з нерэгулярны менструацыямі не ведаюць, чым гэта выклікана. Таму паставіць 6 найбольш распаўсюджаных прычын парушэння менструальнага цыклу.\n1.Problemi шчытападобнай залозы\nПраблемы , звязаныя з функцыянаваннем шчытападобнай залозы з'яўляюцца асноўнай прычынай парушэння менструальнага цыклу.\nУлічваючы , што арганізм выпрацоўвае важныя гармоны шчытападобнай залозы дысбаланс звязаны з , па меншай меры , 15% выпадкаў аменарэі або парушэнне менструальнага цыклу.\nНекаторыя лічаць , што гэта «майстар жалеза» , так як ён кіруе эндакрыннай сістэмы, абмену рэчываў і сэксуальнай актыўнасці.\nЧытайце таксама: Сімптомы праблемы шчытападобнай залозы\n2.Spirane кантрацэптыўных прэпаратаў\nСупрацьзачаткавыя прэпараты для кантролю нараджальнасці і непажаданай цяжарнасці.\nГэтыя таблеткі падтрымліваць высокі ўзровень эстрагену. Цела прымае гэта як цяжарнасць, робячы зачацце немагчымым.\nПасля прыняцця гэтых прэпаратаў у працягу 21 дзён, пасля некалькіх тыдняў «вакацый» , калі прыходзіць каханне свайго рэгулярны цыклу.\nШмат разоў узнікаюць праблемы , калі яны спыняюць прыём гэтых прэпаратаў. Ён можа нават цалкам адсутнічае менструацыя адбылася з - за гарманальных змен.\nБыло паказана , што прыкладна 29% жанчын спыніць гэтыя прэпараты пасля рэгулярнага прыёму, ня месячны цыкл на тэрмін да трох месяцаў.\n3.Silno патрабавальных практыкаванняў\nГэтыя практыкаванні з высокай інтэнсіўнасцю можа ўплываць на змяненне ў функцыянаванні наднырачнікаў, шчытападобнай залозы і гіпофізу звычайна ўзнікаюць у працягу менструальнага цыклу.\nНапрыклад, жанчына марафонскага бегу або ўдзелу ў іншых спартыўных спаборніцтвах спынілі рэгулярны месячны цыкл у працягу месяца або двух з - за гарманальных змен адбылося.\nНа самай справе, каля 81% жанчын , якія займаюцца актыўнай фізічнай актыўнасці маюць нерэгулярныя менструацыі на некаторы час у іх жыцці.\nГарманальны дысбаланс , выкліканы гэтым сіндромам Polikstozen яечнікаў (PEC) з'яўляецца частым чыннікам няправільнай менструацыі .\nГэта захворванне ўплывае на ўзровень палавых гармонаў , такіх як эстроген, прогестерон і тэстастэрон.\nУ выніку, змена сябе месячны цыкл і сімптомы з'яўляюцца , як акне hyperpilosity цела і раптоўнае змяненне ў вазе.\nІншы тып гарманальнай праблемы з'яўляецца так званая «ранняя менопауза» або іншымі словамі - клімакс пачынаецца ва ўзросце да 40 гадоў.\nУ такіх выпадках, нерэгулярны цыкл суправаджаецца:\nПастаянная змена настрою\n5.Alergii і адчувальнасць ежы\nХарчовыя непераноснасці і алергіі маюць цесную сувязь з нерэгулярнай менструацыяй.\nАмаль заўсёды адлюстроўвае актыўнасць наднырачнікаў, што павялічвае напружанне і дысбаланс палавых гармонаў.\nМы рэкамендуем вам прачытаць: 9 прадуктаў , якія зніжаюць стрэс\n6.Nedostig пажыўных рэчываў\nНедахоп пажыўных рэчываў ўплывае на нармальнае функцыянаванне шчытападобнай залозы і наднырачнікаў.\nДыета з недастатковай колькасцю антыаксідантаў, вітамінаў, мінералаў, прабіётыкі, якія павялічваюць ўзровень кортізола і прыводзіць да такіх захворванняў, як гіпатэрыёз і наднырачнікаў стомленасць.\nВысокі ўзровень кортізола не толькі павялічвае стрэс . Гэта абмяжоўвае адукацыю шэрагу важных гармонаў, у тым ліку тых , хто адказвае за нашу сексуальную актыўнасць.\nПры першых прыкметах парушэння менструальнага цыклу павінны пераканацца , што вы прымаеце разнастайную і пажыўную ежу.\nЯк вы бачылі, гэта важна ведаць , якія фактары , звязаныя з парушэннем менструальнага цыклам , каб мець магчымасць наблізіцца да найбольш правільным шляху.\nДобрая ідэя складаецца ў тым, каб звярнуцца да лекара , каб даследаваць ўзровень гармонаў.\nПершая выява прадастаўлена wikiHow.com\nМногія людзі фарбуюць валасы, але часам гэта не працуе, як чакалася. Правільны выбар колеру можа быць складанай задачай, але, на шчасце, ёсць варыянты, каб выдаліць фарбу для валасоў, калі вы не атрымаеце вынікі, якія ...\nПравільная практыка гігіенічных навыкаў з'яўляецца выдатнай ідэяй, калі вы хочаце атрымаць асалоду ад зайздросным здароўем. Выкарыстанне дэзадарантаў дапамагае нам адчуваць сябе лепш, больш упэўнена і абараняюць нас ад непрыемнага паху, што іншыя лічылі б непрыемна. ...\n7 цікавых прыкладанняў алюмініевай фальгі\nАдкрыйце для сябе дзіўныя прыкладання і ўласцівасці размарына\nАбараніце сябе ад «таксічных» членаў сям'і\nВа ўсіх нас ёсць член сям'і, які лічыць для сябе продукта.Он накіраваны тып маніпулятыўныя людзей, якія любяць гуляць з нашымі эмоцыямі. Гэта не так проста праблема рашэнні, таму што наша жыццё звязана ...\nДетоксікація дыеты для лячэння нырак\nКалі мы пачынаем dietuvame звычайна наша мэта складаецца ў тым, каб схуднець. Але ёсць і іншыя дыеты прыклад: ачышчэнне нырак. Ныркі з'яўляюцца жыццёва важнымі для здароўя арганізма. Гэтыя цела фасонных бабоў загружаюцца з велізарным ...\nЛепшыя інструменты ў лячэнні экзэмы\n5 саветаў для гладкай і здаровай скуры\nКалі мы гаворым пра жаночай прыгажосці мяккай, гладкай і здаровай скуры прыкметна. Вы, напэўна, думаеце, што гэта складаная задача, але на самой справе гэта не так. Усё, што вам трэба некалькі добрых саветаў, якія рэгулярна ...\nПавінен Ці я спыніць кантрацэпцыю?\nЗмест гэтай публікацыі для інфармацыйных мэтаў. Яна не можа быць выкарыстана для дыягностыкі або замены прафесійнага медыцынскага заключэння. Таму, мы рэкамендуем вам звярнуцца да спецыяліста ў гэтай галіне.\n© 2018 Здароўе і прыгажосць | Блог здароўя і лепшы лад жыцця


Ад віціны да цеплахода. З гісторыі судаходства на Нёмане. - harodnia.com - гісторыя і архітэктура Гродна\nАд віціны да цеплахода. З гісторыі судаходства на Нёмане.\nДля нас, якія жывуць на берагах Нёмана ў ХХІ стагоддзі вялікая рака ўспрымаецца найперш як упрыгажэнне Гродзеншчыны, на берагах яе заўсёды можна прыемна адпачыць або палавіць рыбу.\nЭканамічнае ж значэнне ракі не асабліва значнае, тым больш ніхто не ўспрымае яе транспартную артэрыю, хаця апошнім часам усё часцей гучаць размовы пра адраджэнне судаходства на рацэ найперш у турыстычных мэтах, паколькі Нёман шчыльна звязвае нас з Літвой, а праз Аўгустоўскі канал і з Польшчай. Таму пагаварыць аб добра прызабытых сёння традыцыях нёманскага судаходства безумоўна варта, тым больш што пару месяцаў таму Гродна ўжо ўбачыў на сваіх берагах рэканструяваныя дракары вікінгаў.\nПра віціннікаў і пра віціны\nЦягам дзесяці стагоддзяў асваення Нёмана па ім праплыло шмат караблёў. У часы Кіеўскай Русі гэта былі купецкія ладдзі або баявыя насады, пасля пераможнай бітвы пад Грунвальдам у Каралявец (славянская назва Кёнігсберга) паплылі стругі гандляроў з Вялікага княства Літоўскага, а з сярэдзіны ХІХ ст. на Нёмане можна было пабачыць рачныя караблі з усёй усходняй Еўропы.\nСа Шчары па сістэме Агінскага канала ў Гродна прыплывалі доўгія і вузкія буякі, з Віслы праз Аўгустоўскі канал адведвалі берліны, а ў якасці гасцей з Балтыкі прыплывалі адно або двухмаштавыя марскія караблі, якія называліся прускія боты. Аднак самым важным працаўніком Нёмана стала віціна – велізарны пласкадонны драўляны карабель, назва якога паходзіць ад слова “віць”, бо ў самыя даўнія часы дошкі з якіх рабіўся карабель, не збівалі цвікамі, а скручвалі (звівалі) вяроўкамі або галінамі дрэваў. Будавалі віціны толькі на Нёмане. Гэта былі аднамачтавыя караблі даўжынёю да пяцідзесяці метраў, якія маглі перавозіць нават двесце тон грузаў, найперш так патрэбнага Еўропе збожжа.\nВіціны ішлі па Нёмане пачынаючы ад мясцовасці Свержань каля Мінска. Уласна ў гэтых мясцінах, асабліва ў мястэчку Шчорсы, жылі найлепшыя праваднікі нёманскіх віцін, а на вялікую віціну трэба было нават дванацаць чалавек экіпажа. Далей важным гандлёвым пунктам былі Стоўбцы – уласнасць князёў Чартарыйскіх. Шмат віцін загружалі таварам таксама ў Мастах і Гродне. З нашых земляў у Каралявец везлі збожжа, каноплі (з іх рабілі масла і карабельныя канаты), тлушч, смалу, сала, спірт. З Еўропы віціны везлі да нас соль, мэблю, віно, селядцоў, вырабы з бавоўны і шоўку.\nВіціна мела досыць вялікія памяшканні ў трумах. Спераду знаходзілася кухня, пасярэдзіне ляжаў тавар а ззаду размяшчаўся пакой капітана віціны. Гэты звычайна вельмі сціплы пакой на адваротнай дарозе з Прусіі абстаўлялі дарагой мэбляй і дыванамі – усё дзеля таго, каб не плаціць на мяжы мытную пошліну. Па вяртанні ў Гродна ўсе гэтыя рэчы прадаваліся багатай шляхце і гараджанам.\nІсці на віціне ўніз па Нёмане было небяспечна, а вяртацца ў Гродна, супраць цячэння ракі, вельмі цяжка. І тады караблю дапамагаў ветразь, або, найчасцей, фізічная сіла некалькіх дзясяткаў віціннікаў, якіх наймалі для таго, каб цягнуць віціну. Віціннікі паходзілі з мясцовых сялян, якія хацелі падзарабіць і таму летнім днём стагоддзе таму на беразе ракі можна было ўбачыць наступную карціну – двацаць ці нават болей чалавек босыя, дапамагаючы сабе доўгімі кіямі, цягнулі віціну, спяваючы сумную песню.\nЦяжкая праца плытагонаў\nАдным з галоўных скарбаў Панямоння заўсёды быў лес. Гэта можна сцвердзіць нават гледзячы на старыя паштоўкі з выявамі берагоў Нёмана ў Гродне, якія заўсёды былі закладзены бярвеннем, якое ў самым горадзе апрацоўвалі на тартаках (лесапілках), грузілі на чыгуначныя вагоны але ў большасці сплаўлялі далей – да Балтыкі. Спіленае ў Белавежскай, Ліпічанскай або Гродзенскай пушчы дрэва (часцей за ўсё елка) не паспявала даплыць да мора за адзін сезон. У канцы лета бярвенне выцягвалі з вады і складвалі на берагах у так званых румах (адсюль назва многіх прынёманскіх мясцовасцей - Рум) а вясной яно, звязанае ў плыты, накіроўвалася далей. Плыты звязвалі дротам, вяроўкамі а яшчэ раней бярозавымі галінамі. Каб плот паспяхова дайшоў да Балтыкі, ім трэба было кіраваць. Гэтым і займаліся адважныя людзі – плытагоны. Праца плытагона палягала на тым, каб цягам цэлага дня, накіроўваць плыт пры дапамозе доўгай жэрдкі, якой трэба было адштурхоўвацца ад дна ракі. На мокрым слізкім бярвенні лёгка было паслізнуцца і, упаўшы ў ваду, скончыць жыццё раздаўленым тоўстымі бярвёнамі, таму плытагону трэба было мець не толькі фізічную сілу, але таксама быць вельмі спрытным чалавекам. Патрабаваліся таксама і спецыяльныя веды, асабліва што тычыцца фарватара Нёмана. Трэба было ведаць усе нечаканыя павароты ракі, мелі а таксама асбліва небяспечныя яе ўчасткі – рапы – месцы, дзе рака была асбліва хуткай а яе дно пакрывала каменне. На рапе лёгка было разваліць плот і пакалечыцца.\nПобыт плытагонаў быў просты. Жылі яны ў пабудаваных проста на плытах шалашах з яловай кары. Тут жа на вялікіх плоскіх камянях гатавалі сабе ежу. Калі ж плытоў аднаго гаспадара ішло вельмі шмат, то на адным з іх стаяла збудаваная з дошчак буда, дзе жыў пісар, які плаціў плытагонам грошы і забяспечваў іх прадуктамі.\nЦяжка было плытагону дажыць да сталага ўзросту, але сярод аднавяскоўцаў яны лічыліся бывалымі людзмі, што пабачылі свет і ведалі яе жывуць людзі не толькі ў Беларусі, але і далёка па-за яе межамі. Цікава, што плытагонствам займаліся таксама і яўрэі, якіх супляменнікі называлі “плытн-трайберамі”. Наагул, мова нёманскіх працаўнікоў была насычана спецыфічнымі словамі да такой ступені, што простаму чалавеку цяжка было яе зразумець.\nВек жалеза і пары\nПершы карабель з паравым рухавіком быў пабудаваны ў ЗША ў 1807 г. Праз трыццаць гадоў англійскі параход “Сірыус” пераплыў Атлынтыку. Недзе пад канец 1820-х гг. з’явіліся параходы і на тэрыторыі сучаснай Беларусі – найперш на Піне і Прыпяці, якія былі злучаны з Дняпром і перавозілі з Украіны збожжа. На Нёмане ж з’яўлення першага парахода яшчэ давялося пачакаць. У красавіку 1852 г. беластоцкі купец Нохум Мінц звярнуўся да гродзенскіх губернскіх уладаў з прапановай арганізаваць рэгулярныя пасажырскія перавозкі з Гродна на папулярны ў тыя часы курорт у Друскеніках.\nСродкам для перавозак павінен быў стаць куплены ў Англіі Мінцам параход, які раз або два на тыдзень мог плаваць нават у Коўна. Чым скончылася гэтая справа з упэўненасцю сказаць нельга, але ўжо праз чатыры гады Гродна такі пачула параходны гудок.\nУ 1855 г. на Рэйне ў Германіі быў пабудаваны параход “Вільня”, які пасля доўгага падарожжа ўздоўж берага Балтыйскага мора 13 мая 1856 г. кінуў якар каля Лукішак у Вільні. Першапачаткова гэты параход павінен быў вазіць жыхароў Вільні ў недалёкія Веркі, але паколькі лета было вельмі гарачае і Вілія абмялела, то яго вырашана было накіраваць на больш паўнаводны Нёман для пасажырскіх рэйсаў у Друскенікі. Гэты жалезны параходзік быў зусім слабы, яго рухавік меў цягу усяго 10 конскіх сілаў (сучасны легкавы аўтамабіль мае рухавік магутнасцю прыкладна 130 конскіх сілаў) і ягонае падарожжа з Друскенік у Гродна (супраць цячэння ракі) займала больш за шэсць гадзін часу, але тым не менш, ён быў сведчаннем прагрэсу чалавецтва, якое з’явілася ў Гродне нават раней за чыгунку і паравоз.\nМаленькая “Вільня” была толькі пачаткам. Праз паўстагоддзя па Нёмане каля Гродна хадзіла не менш пятнаццаці параходаў. У большасці гэта былі так званыя пасажырска-грузавыя караблі, якія не мелі вызначанай спецыялізацыі і вазілі і тавары і людзей. Па вялікай вадзе яны маглі даходзіць аж да Стоўбцаў пад Мінскам, заплывалі ў Шчару і даходзілі да Слоніма. На поўначы крайнімі пунктамі падарожжаў былі Коўна і Кёнігсберг. Будавалі караблі галоўным чынам у Германіі і ў Расіі, але прыватныя судабудаўнічыя докі існавалі таксама ў Пінску і… на Нёмане ў маёнтку Гарны ў цяперашнім Гродзенскім раёне. Пералічым тут назвы караблёў – “Бірута”, “Баярыня”, “Страла”, “Русалка”, “Кейстут”, “Прыяцель”, а параходаў названых у гонар нашага горада было аж два – “Гродна” і “Гродно”.\nПадзеі першай сусветнай вайны, паўстанне новых межаў, прывялі да ўпадку руху параходаў па Нёмане. Цяжка было гаварыць пра гандаль, калі Нёман цяпер працякаў адразу праз чатыры краіны, якія мелі паміж сабою не самыя лепшыя адносіны. Аднак менавіта ў міжваенны час параход стаў галоўным і самым танным транспартным сродкам у ваколіцах горада. Некалькі гадзін – і ты ў Мастах або Друскеніках, выйсці таксама можна было на шматлікіх прыстанях у Ласосне, Гожы, Пераломе, Лунне, Свіслачы… А калі было добрае надвор’е, то на адкрытай палубе карабля і святкавалі і вырашалі дзелавыя справы. Канешне, трэба было лічыцца з норавам Нёмана, які перыядычна саджаў параходы на мель і “старычкі” доўга не маглі з іх зпаўзці.\nСправа нёманскага судаходства развівался і ў пачатку 1930-х гг. на гродзенскай прыстані з’явіліся караблі з рухавікамі сістэмы Дызеля, на бартах якіх быў намаляваны алень Святога Губерта – герб Гродна. Такі карабель мог хутка завезці вас на экскурсію ў раён парка Румлёва або Крэйдавых Гораў, дзе гродзенцы любілі праводзіць выхадныя.\nДругая сусветная вайна не пашкадавала нёманскае судаходства. Параходы знаходзліся ў паўзатопленым стане, рэчышча ракі не чысцілася а проста ў вадзе ляжалі рэшкі ўзарваных мастоў, якія сталі для параходаў непераадольнай перашкодай. Аднак дзякуючы гераічным намаганням гродзенскіх рачнікоў рух параходаў на Нёмане пачаўся ўжо ў красавіку 1945 г.\nЗвычайна навігацыя на рацэ цягнулася з красавіка да лістапада, за гэты час старыя параходы і больш сучасныя цеплаходы перавозілі па рацэ больш за сто тысяч чалавек. У 1960-х – 70-х гг. на рацэ з’явіліся і новыя тэхнічныя цуды – цеплаход-таксі на падводных крылах “Венера” і цеплаходы на паветранай падушцы “Зарніца”. “Венера” перавозіла пасажыраў з Гродна ў Пышкі а “Зарніцы” ў Масты і Друскенікі. Апошнія былі цалкам закрытымі і наводзілі жах на рыбакоў і адпачываючых на Нёмане сваёй хуткасцю і адпаведна, вялікімі хвалямі, якія ўздымалі.\nУжо ў сярэдзіне 1960-х гг. стала ясна, што эпоха пасажырскага судаходства на Нёмане заканчваецца – усё менш рэнтабельныя перавозкі па рацэ выціскаліся аўтобусамі. Спачатку зніклі пабудаваныя яшчэ ў пачатку ХХ ст. параходы “Пушкін”, “8 сакавіка”, “Летувайтэ”, парэзалі на металалом і “Зарніцы”. Сёння па Нёмане ходзіць толькі адзін цеплаход – “Вольга Соламава” (былы “Мінск”, былы ПТ-0171).\nНёман заўсёды быў для гродзенцаў не толькі крыніцай заробку, але і своеасаблівым вакном у свет. Будзем спадзявацца, што з часам на рацэ будуць паўставаць не толькі новыя сучасныя прадпрыемствы, накшталт Гродзенскай ГЭС, але таксама будуць аднаўляцца традыцыйныя звязаныя з ракой промыслы, хаця б ужо ў выглядзе турыстычнай атракцыі.\nАпублікавана 24 Красавік 2015\n/Ад віціны да цеплахода. З гісторыі судаходства на Нёмане.


Пацярпелы на «Пінскдрэве»: «За сьмерць 14 людзей — 4 гады піянэрлягеру»\n26 сакавік 2012, 15:55\nЗа выбух на «Пінскдрэве» асуджаныя тры чалавекі. Аднак пацярпелыя не пагаджаюцца з рашэньнем абласнога суду Берасьця і будуць яго абскарджваць.\nПа выніках суду былы галоўны інжынэр «Пінскдрэва» Ўладзімер Шастакоў атрымаў 4 гады пазбаўленьня волі. Галоўны інжынэр «Пінскдрэў-ДСП» Ігар Логвін асуджаны на 3 гады калёніі. Дырэктар заводу «Пінскдрэў-ДСП» Леанід Логвін атрымаў 4 гады ўмоўнага тэрміну. Акрамя гэтага, усіх асуджаных пазбавілі права займаць кіраўнічыя пасады цягам 5 гадоў.\nТакое рашэньне прыняла калегія Берасьцейскага абласнога суду аб выбуху на «Пінскдрэве», які здарыўся ў 2010 годзе.\nШмат хто з пацярпелых не пагаджаецца з рашэньнем суду. Алег Сьмірноў пасьля выбуху трапіў у рэанімацыю, цяпер ён інвалід. Ён кажа, што рашэньне суду надта мяккае:\n«Я, і многія пацярпелыя, ня згодны з рашэньнем суду. Будзем абскарджваць у вышэйстаячыя інстанцыі. За сьмерць 14 людзей гэта не пакараньне — 3 і 4 гады піянэрскага лягеру. Я думаю, яны заслугоўваюць большага».\n26 сакавіка Алег Сьмірноў езьдзіў у Берасьцейскі абласны суд, каб атрымаць копію выраку. Ён рыхтуецца падаваць касацыйную скаргу ў Вярхоўны суд.\nСпадар Сьмірноў кажа, што ён незадаволены і аб’ёмам кампэнсацыі. Ён прасіў 300 мільёнаў, а прысудзілі толькі 20:\n«Суд пастанавіў сваякам загінулых выплаціць па 30 мільёнаў, пацярпелым зь цяжкімі цялеснымі пашкоджаньнямі — па 20 мільёнаў, і пацярпелым, якім нанесьлі менш цяжкія пашкоджаньні, — па 10 мільёнаў».\nАлег Сьмірноў кажа, што шкода ягонаму здароўю нанесеная нашмат большая, чым узровень гэтай кампэнсацыі:\n«Я знаходзіўся на лячэньні практычна паўгода. Два месяцы — у рэанімацыі, два месяцы — у апёкавым аддзяленьні, потым рэабілітацыя. У дадзены момант я інвалід другой групы. Будуць плястычныя апэрацыі яшчэ...»\nАдрозна ад пацярпелых, некаторыя рабочыя «Пінскдрэву» кажуць, што пакараньне панесьлі ня тыя асобы. Гаворыць рабочы Сяргей:\n«Іх віна зусім невялікая. Усё гэта паходзіла ад галоўнага кіраўніцтва. Яны пешкі ў гэтай справе. Усё ішло ад кіраўніка галоўнага — ад генэральнага».\nНагадаем, што былы гендырэктар прадпрыемства Ларан Арыніч пазьбег пакараньня. Падчас сьледзтва ён уцёк за мяжу.


У Беларусі і ў Грузіі заклікалі адмяніць акрэдытацыю Ярмошынай як назіральніцы на грузінскіх выбарах\n14 верасень 2021, 15:48\nСтаршыня ЦВК Беларусі Лідзія Ярмошына\nУ ЦВК Беларусі адказалі, што Ярмошына і не зьбіралася назіральніцай на выбары ў Грузію.\nЦэнтральная выбарчая камісія Грузіі акрэдытавала на мясцовыя выбары 2 кастрычніка ў якасьці міжнародных назіральнікаў групу прадстаўнікоў ЦВК Беларусі на чале са старшынёй ЦВК Лідзіяй Ярмошынай.\nПрадстаўнікі кампаніі «Праваабаронцы за свабодныя выбары» зьвярнуліся ў Цэнтравыбаркам Грузіі і заклікалі перагледзець прынятае рашэньне.\n«Мы вельмі зьдзіўленыя і расчараваныя рашэньнем ЦВК Грузіі запрасіць у якасьці міжнародных назіральнікаў афіцыйных прадстаўнікоў Беларусі, у прыватнасьці Лідзію Ярмошыну», — адзначаюць праваабаронцы.\nЯрмошына назвала выбары галоўнай падставай для «арганізацыі антыдзяржаўнага перавароту»\nУ гэтым зьвязку яны нагадалі: пачынаючы з 1996 году ўсе палітычныя кампаніі ў Беларусі прызнаныя АБСЭ не адпаведнымі міжнародным абавязаньням у галіне сумленнага і свабоднага волевыяўленьня. Летась фальсыфікацыі на выбарах прэзыдэнта пры патураньні ЦВК выклікалі шырокую хвалю пратэстаў і прывялі краіну да глыбокага крызісу, які працягваецца дагэтуль.\nАкрамя таго, некаторыя чальцы ЦВК і сама Лідзія Ярмошына ўключаныя ў санкцыйныя сьпісы Эўразьвязу, ЗША, Вялікай Брытаніі і іншых дзяржаваў — за дзеяньні, якія падрываюць дэмакратычныя працэсы і інстытуты ў краіне.\nЯрмошына: да канстытуцыйнага рэфэрэндуму выбарчае заканадаўства мяняцца ня будзе\n«Пры такіх акалічнасьцях запрашэньне прадстаўнікоў ЦВК Беларусі для ўдзелу ў назіраньні за мясцовымі выбарамі ў Грузіі зьяўляецца недапушчальным і па сутнасьці будзе азначаць падтрымку грузінскімі інстытутамі фальсыфікацый вынікаў галасаваньня на выбарах у Беларусі, да якіх маюць непасрэднае дачыненьне запрошаныя службовыя асобы», — заявілі беларускія праваабаронцы.\nУ ЦВК Беларусі паведамілі агенцтву «Інтэрфакс-Захад», што Ярмошына і не зьбіралася назіральніцай на выбары ў Грузію, туды накіроўваюцца 2 супрацоўнікі апарату камісіі.\nКрытыка ў Грузіі\nКрытыкуюць гэты крок і ў самой Грузіі. Адна з кіраўніц партыі «Дроа» Ніно Гагуадзэ «зь вялікай прыкрасьцю» выявіла, што сярод 25 зарэгістраваных міжнародных групаў назіральнікаў значыцца і беларуская ЦВК зь яе старшынёй Лідзіяй Ярмошынай.\nНа брыфінгу яна нагадала, як Аляксандар Лукашэнка расправіўся са сваімі апанэнтамі на апошніх прэзыдэнцкіх выбарах і крывавымі мэтадамі здушыў свабоды грамадзян Беларусі.\n«Гэтая бязьлітасная несправядлівасьць абапіралася на дадзеныя ЦВК, чыіх прадстаўнікоў запрасіла грузінская ўлада ў якасьці назіральнікаў на свабодныя выбары. Калі на гэтым фоне ўспомнім заключэньне дамовы зь беларускім КДБ, становіцца ясным курс „Грузінскай мары“ (партыя ўлады. — РС). Мы ўсе павінны ўсьвядоміць: самы час адхіліць ад улады лідэраў, якія сьпеліся з рэжымамі Пуціна і Лукашэнкі», — падсумавала Ніно Гагуадзэ.\nРаней Лідзія Ярмошына заявіла, што не плянуе заставацца на сваёй пасадзе пасьля заканчэньня тэрміну паўнамоцтваў дзейнага складу ЦВК — 20 сьнежня 2021 году. Але калі раптам папросяць затрымацца на нейкі пераходны пэрыяд (напрыклад, каб правесьці рэфэрэндум), дык часова папрацуе.\nПасаду старшыні Цэнтральнай камісіі Рэспублікі Беларусь па выбарах і правядзеньні рэспубліканскіх рэфэрэндумаў Лідзія Ярмошына займае з 1996 году.\n«Наша Ніва»: Лідзію Ярмошыну зарэгістравалі незалежным назіральнікам на муніцыпальных выбарах у Грузіі


ФІФА апраўдала свайго прэзыдэнта\n30 травень 2011, 16:14\nКамітэт па этыцы ФІФА апраўдаў прэзыдэнта арганізацыі Ёзэпа Блатэра, які абвінавачваўся ў карупцыі. Яго адзіны канкурэнт на пасаду прэзыдэнта Махамэд бэн Хамам зьняў сваю кандыдатуру з выбараў і адхілены ад дзейнасьці.\nКамітэт па этыцы Міжнароднай фэдэрацыі футбольных асацыяцый (ФІФА) зьняў абвінавачваньні ў карупцыі з дзейнага прэзыдэнта арганізацыі Ёзэпа Блатэра. Такім чынам, адкрыты шлях для паўторнага абраньня швайцарца на пасаду прэзыдэнта, перадае ў нядзелю, 29 траўня, агенцтва спартыўнай інфармацыі SID.\nУ той жа час камітэт часова адхіліў ад дзейнасьці прэзыдэнта Азіяцкай канфэдэрацыі Махамэда бен Хамама, а таксама віцэ-прэзыдэнта ФІФА Джэка Уорнэра, якія абвінавачвалі Блатэра ў карупцыі. Іх падазраюць у парушэньні этычнага кодэксу арганізацыі пры спробе купіць галасы для падтрымкі кандыдатуры бэн Хамама на выбарах на пасаду прэзыдэнта ФІФА.


РЭФОРУМ у пытаннях і адказах | Беларускі інстытут стратэгічных даследаванняў\nBISS пачынае рэалізацыю новага маштабнага праекта — РЭФОРУМ. Праект разлічаны на два гады. Яго мэта — стварэнне канкрэтных прапаноў рэформаў у розных галінах, якія будуць спрыяць павышэнню канкурэнтаздольнасці беларускага грамадства.\n— Што такое праект РЭФОРУМ і якія яго асноўныя мэты?\n—Галоўнай мэтай праекта з'яўляецца павышэнне канкурэнтаздольнасці беларускага грамадства за кошт стварэння канкрэтных прапаноў па рэфармаванні розных сфер жыцця краіны.\nГэтыя прапановы будуць распрацаваныя групамі экспертаў на падставе «замовы», сфармуляванай уладай, бізнесам і грамадзянскай супольнасцю (уключаючы палітычныя партыі). Асобны прыярытэт будзе сфармуляваны на падставе бачання неабходных рэформаў беларускім грамадствам у цэлым.\n— Якая гісторыя праекта?\n— РЭФОРУМ — гэта праект у падтрымку «Еўрапейскага дыялогу аб мадэрнізацыі з беларускім грамадствам», пачатага ЕС у 2012 годзе. Ён улічвае дасягненні і памылкі першай фазы ЕДМ і забяспечвае максімальны ўдзел розных груп беларускага грамадства ў праект.\n— Чаму BISS ?\n— У BISS ёсць вопыт адміністравання міжнародных даследчых праектаў. Да таго ж, інстытут ужо рэалізоўваў падобныя праекты, накіраваныя на распрацоўку рэформаў (Беларусь 2020, праграмы Беларускага фонду публічнай палітыкі). Улічваючы дадзеныя фактары, Прадстаўніцтва Еўрапейскага Саюза ў Беларусі выбрала BISS каардынатарам праекта.\nАкрамя таго, місія інстытута як незалежнага аналітычнага цэнтра, якая заключаецца ў садзейнічанні мадэрнізацыі Беларусі, фарміраванні ў краіне адкрытай публічнай палітыкі і інфраструктуры незалежнасці, цалкам адпавядае асноўным ідэям праекта.\n— Хто фінансуе праект?\n— Праект рэалізуецца пры падтрымцы Еўрапейскай камісіі.\n— Як будзе вызначацца, у якіх рэформах Беларусь мае патрэбу?\n— Прыярытэты будуць вызначацца зыходзячы з бачання і патрэбаў чатырох мэтавых аўдыторый праекта: улады, бізнесу, грамадзянскай супольнасці, у тым ліку палітычных партый і арганізацый, беларускага грамадства ў цэлым.\n— Якія механізмы вызначэння прыярытэтаў ?\n— Прыярытэты для распрацоўкі прапаноў аб рэфармаванні будуць вызначацца ў два этапы:\n1) На першым этапе будуць выкарыстоўвацца сацыялагічныя даследаванні, якія дадуць адказы на пытанні пра тое, якія тэмы і шляхі рэфармавання прадстаўнікі мэтавых груп бачаць у якасці найбольш прыярытэтных. У прыватнасці, гаворка ідзе пра правядзенне інтэрв'ю, а таксама нацыянальнага апытання па рэпрэзентатыўнай выбарцы.\n2) На другім этапе будуць праведзены форумы для прадстаўнікоў мэтавых аўдыторый. Улічваючы вынікі сацыялагічных даследаванняў, удзельнікі форумаў змогуць сфармуляваць заказ экспертам. Чакаецца, што ў выніку правядзення дадзеных форумаў Саветам праекта будзе падрыхтавана па 4 тэхнічных заданні для экспертаў (па адным ад кожнай мэтавай аўдыторыі).\n— Як будзе вызначацца запыт ўлады?\n— Праект будзе ажыццяўляцца такім чынам, што зможа функцыянаваць незалежна ад часовых настрояў якой-небудзь з мэтавых груп. Зразумець, чаго хацела б улада, можна з праграм развіцця ўрада, прамоваў прэзідэнта, апытання беларускіх чыноўнікаў.\n— Якая структура кіравання ў праекце?\n— Для рэалізацыі праекта будзе створаны Савет. У яго ўвойдуць прадстаўнікі розных мэтавых аўдыторый, якія валодаюць практычным і тэарэтычным вопытам распрацоўкі істытуцыянальных зменаў у розных галінах. Савет будзе дапамагаць экспертам у стварэнні выразнага тэхнічнага задання (па выніках форумаў) і ажыццяўляць кантроль якасці створанага экспертамі прадукта.\n— Хто ўвойдзе ў склад Савета РЭФОРУМа?\n— У цяперашні момант BISS працуе над удакладненнем складу Савета і прадставіць спіс асоб, якія ўвойдуць у яго, да канца лютага 2014 г.\n— Чаму менавіта "16" прапаноў, і якая працягласць праекта?\n— Праект РЭФОРУМ разлічаны на 2 гады і разбіты на 4 этапы працягласцю па паўгода кожны: 6 месяцаў — мінімальны тэрмін для распрацоўкі канкрэтных прапаноў пасля атрымання замовы. Вызначаць «замову» для экспертных груп будуць 4 мэтавыя аўдыторыі: улада, бізнес, грамадзянская супольнасць і грамадства ў цэлым. У выніку гэтых мерапрыемстваў будуць атрыманы 16 прапаноў рэформаў ( 4х4).\n— Хто будзе распрацоўваць прапановы аб рэфармаванні Беларусі?\n— Для гэтых мэтаў плануецца прыцягваць незалежных, дзяржаўных і міжнародных экспертаў, якія будуць гатовыя распрацаваць прапановы на падставе тэхнічнага задання, сфармаванага Саветам РЭФОРУМа. Прапановы будуць вяртацца да тых, хто замаўляў, падчас правядзення другога, трэцяга і чацвёртага форумаў, пасля чаго пачнецца працэс дапрацовак, узгадненняў і карэкціровак іх напаўнення.\n— Якім чынам і якіх менавіта міжнародных экспертаў плануецца прыцягваць да працы над праектам?\n— Паколькі выбар прыярытэтаў рэфармавання — задача форумаў, то можна казаць толькі пра прынцып падбору міжнародных экспертаў. Плануецца запрасіць да супрацоўніцтва еўрапейскіх экспертаў з тых краін, вопыт рэфармавання якіх можа апынуцца найбольш прыдатным для Беларусі. Каардынатары праекта лічаць неабходным адысці ад шаблонных рэцэптаў і звярнуць увагу на тыя практыкі, імпарт якіх можа аказацца асабліва важным для нашай краіны.\n— Якія прапановы пабачыць свет у выніку праекта?\n— У дызайне РЭФОРУМа закладзена некалькі асноўных прынцыпаў, якімі будуць кіравацца ўдзельнікі форумаў і Савет, а таксама эксперты, занятыя непасрэднай працай над канчатковым прадуктам праекта. Фінальныя прапановы па рэфармаванні павінны быць карыснымі для краіны, мець мажлівасць рэалізавацца незалежна ад палітычнай абстаноўкі, выканальнымі сіламі экспертнай супольнасці, а таксама знаходзіцца у тых галінах, у якіх у Еўрасаюза назапашаны вялікі вопыт (плануецца «інтэлектуальны імпарт», прыцягненне экспертаў з ЕС).\n— Дзе і як можна будзе азнаёміцца з напрацоўкамі праекта?\n— У дадзены момант ідзе распрацоўка ўласнага сайта праекта, які пазней прапануе найбольш поўны аб'ём інфармацыі аб яго здзяйсненні і прамежкавых выніках ўсім зацікаўленым асобам. Да моманту гатоўнасці сайта праекта вынікі сацыялагічных даследаванняў, пастановы форумаў, а таксама фінальныя прапановы будуць размяшчацца на сайце BISS. Акрамя таго, усе тонкасці праекта будуць асвятляцца ў СМІ.\n— Якія мерапрыемствы плануюцца ў рамках праекта?\n— Будуць праведзены:\nда 16 семінараў з запрашэннем еўрапейскіх экспертаў у Беларусь;\n2 міжнародных канферэнцыі.\nУ сваёй працы над праектам BISS кіруецца прынцыпам празрыстасці, таму ўсе мерапрыемствы будуць праводзіцца ва ўмовах максімальнай адкрытасці для зацікаўленых асоб .\n— У чым унікальнасць праекта?\n— Праект РЭФОРУМ унікальны па двух асноўных прычынах:\nа) эксперты захоўваюць сваю незалежнасць, бо выконваюць замову адразу для ўсіх мэтавых аўдыторый;\nб) прапановы будуць утрымліваць як канкрэтызаваныя меры па рэфармаванні, гэтак і падлік кошту іх выканання.\nПытанні і прапановы па праекту РЭФОРУМ можна дасылаць на адрас: reforum [at] belinstitute.eu.


У госці да казкі | Новы Час\nМерапрыемствы Форуму адкрытыя. 17 траўня ў 10.30 пройдзе пленарнае пасяджэнне (вул. Сурганава, 1, корп. 2, актавая зала на 2 паверсе). Яму будзе папярэднічаць канцэрт, які пачнецца ў 10.00. У 14.00 выступяць майстры казкавага жанру, носьбіты традыцыі Соф’я Каток з в. Пласток Любаньскага раёна, Людміла Глухатарэнка з в. Санюкі Ельскага раёна, Аляксандр Галкоўскі з в. Судзілы Клімавіцкага раёна. Выступяць таксама пераймальнікі традыцыі. Пройдзе прэзентацыя фальклорнага зборніка тэкстаў з Любаньскага раёна “Казка з быллю напалову”. На працягу дня будзе працаваць выстава дзіцячых малюнкаў па тэматыцы Форуму.\n18 траўня з 9.00 да 17.00 пройдуць пасяджэнні секцый канферэнцыі “Народная казкавая проза ў еўрапейскай прасторы: архаічная традыцыя vs сучасная інтэрпрэтацыя” (вул. Сурганава, 1, корп. 2). У 14.00 пачнецца круглы стол “Сучасная літаратурная казка: паміж выдумкай і праўдай”.\nУ Форуме возьмуць удзел вядучыя даследчыкі казачнага эпасу з Беларусі, Эстоніі, Расійскай Федэрацыі, Украіны і Балгарыі, сярод якіх Прэзідэнт Акадэміі навук Абхазіі Зураб Джапуа з дакладам “Асноўныя персанажы абхазскіх казак пра жывёл”, кіраўніца сектара “Балканская этналогія” Балгарскай акадэміі навук Анастасава Кацярына з дакладам “Беларуская казка ў Балгарыі”, загадчыца аддзела нематэрыяльнай культурнай спадчыны Дзяржаўнага Расійскага Дома народнай творчасці Варвара Дабравольская з дакладам “Рускія казачнікі ў XXI стагоддзі”, загадчыца навукова-адукацыйнай лабараторыі рэгіянальных філалагічных даследванняў Пскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта Наталля Бальшакова з дакладам “Пскоўская казка ў кантэксце тэмы дзяцінства ў традыцыйнай культуры”.


вёска Поці на мапе (Валожынскі раён, Мінская вобласць)\nвёска Поці на мапе\nПоці - вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Для гэтага населенага пункта на сайце Radzima.net ёсць наступныя даныя:\n- геаграфічныя каардынаты мясцовасці і размяшчэнне вёскі Поці на падрабязнай старой мапе пачатку ХХ стагоддзя і сучасных мапах, а таксама на саталітарных здымках Google Maps - Google Мапы;\n- каталіцкая парафія, да якой адносілася/адносіўся вёска Поці на пачатку ХХ стагоддзя;\nЗдравствуйте меня интересует братские могилы в деревне Поти, мой прадедушка похоронен в этой деревне номер захоронения могилы 500. Будем очень благодарны за любую информацию. Заранее большое спасибо!адказаць\nМожа хтосьцi ведае гiсторыю назвы вёскi Поцi? I чаму кажуць "у Поцях" "за Поцямi" ? То ж нiяк не датычыцца да грузiнскага порту Поцi ? Буду вельмi удзячны за iнфармацыю..... Дачны жыхар вёскi Поцi Виталь Аляшкевiч.адказаць\nкалi хтосьцi што ведае па маему патанню-пiшыце,калi ласка,мне на vital_al@mail.ruадказаць


34 распытаў пра першы вопыт сутыкнення з дамаганнямі на працы\nУ паўсядзённым жыцці, бадай, лёгка сказаць «Прыбярыце вашу руку з маёй каленкі». Але што, калі ты ўпісаны(-ая) у нейкую іерархію, дзе ёсць адносіны кшталту «начальнік – падначалены», і калі ты сутыкаешся з дамаганнем упершыню? 34mag распытаў трох маладых людзей пра прыставанне на працы і пра тое, як яны выблыталіся з гэтай няпростай сітуацыі.\n– Я падпрацоўваў рэпетытарам і ў нейкі момант выявіў, што маленькім дзяўчынкам падабаюцца маладыя хлопцы, якія ў іх выкладаюць.\nНеяк на першым занятку вучаніца сустрэла мяне ў блузачцы і кароткай спадніцы – ужо тады была думка, што ўсё занадта падобна да порна. Хто ходзіць так дома, га? І вось я сяджу на канапе, пачынаю пытацца пра ўзровень ведаў – а яна закідвае на мяне ногі, спаднічка пачынае спаўзаць, а пад ёй бачныя ўдарныя плошчы карункаў. Потым дзяўчынка зрабіла спробу лютай атакі, чым насмяшыла мяне: вельмі тэатральна ўсё выглядала. Тут я здагадаўся ўстаць, схапіць падручнік, абутак, выбегчы на лесвічную пляцоўку і зваліць.\nУ той момант мне было вельмі не вельмі. Па-першае, я не прывык спаць з дзяўчатамі, з якімі знаёмы хвілін шэсць (і нават сем). Па-другое, яе спробы былі калядзіцячымі, гэтая нязграбнасць хутчэй весяліла, было няёмка і сорамна. І ўлічваючы, што я мужчына і я старэйшы, значыцца, я павінен несці большую адказнасць – і за сябе, і за яе.\nМая бяспека была парушаная: я ў чужым памяшканні, чужы чалавек робіць такія рэчы. Але я мужчына і змагу даць адпор фізічна. Не ўяўляю, як на гэтым месцы дзяўчыне, таму што яна разумее: калі гэтая вялікая штука захоча, то яна яе возьме.\nПрысутнічае і маральны ціск: цябе ўспрымаюць выключна як сэксуальны аб'ект. Пацешна, што гэта ў нейкім сэнсе падымае ПУВ. Але тады я ўпершыню атрымаў гэта ад абсалютна незнаёмага чалавека – было дзіўна.\n«Яна закідвае на мяне ногі, спаднічка пачынае спаўзаць, і пад ёй бачныя ўдарныя плошчы карункаў»\nДругі выпадак. Я прыйшоў, а дзяўчына такая: «Я хачу схадзіць у душ». Окей, ты марнуеш свой час і грошы сваіх бацькоў – мне без розніцы. Потым яна заходзіць у адным ручніку, які нічога не прыкрывае, і кажа: «Я забылася на трусікі». Чаму я называю гэта дамаганнем і чаму я адразу пра гэта падумаў? Тут відавочнае правакаванне і падахвочванне да дзеянняў сэксуальнага характару. Нават калі хтосьці забывае майткі, ён не выходзіць так вось.\nЦі знаходзіўся я на месцы ахвяры ў гэтых сітуацыях? Так. Але лічыць сябе ахвярай я не магу. У патрыярхальным грамадстве я ахвярай быць не магу. Культ пераможцы, упэўненасці ў сабе, усё такое. Я бачыў распасцёртыя абдымкі і чаканне, што я павінен сказаць «так». У мяне не моцна пыталіся, але вялікай небяспекі тут не было, і ў любой з гэтых сітуацый я мог сказаць «не», а мог, уласна, узяць – у мяне быў выбар.\nІншая справа, калі ў мяне была рабочая паездка ў Германію. Іншая мова, іншая культура – складаней зразумець, чаго ад цябе хочуць, складаней сказаць «не», таму што – раптам ты памыляешся? Столькі сэксуальных прапаноў, колькі там, я не атрымліваў у жыцці ніколі. Часам прапановы суправаджаліся дотыкамі: па ручцы пагладзіць, па каленцы, ледзь лявей каленкі. Вось там я адчуў тое самае – адчуванні, якія чалавек атрымлівае на месцы ахвяры.\n– Упершыню я сутыкнулася з тым, што цябе можа нехта абмацаць, зімой у трамваі, калі ехала ў школу. Мне было дзевяць гадоў.\nУ трынаццаць быў непрыемны выпадак з настаўнікам. Мне трэба было падняцца па лесвіцы. Калідор, па якім я ішла, быў пусты. Наверсе лесвіцы стаяў фізрук, і яму падалося, быццам будзе вельмі смешна, калі ён устане так, каб я не магла прайсці. Умоўна я дапускаю такія жарты паміж сябрамі, калі ад гэтага смешна абодвум, але калі гэта робіць 50-гадовы дзядзька з 13-гадовай дзяўчынай? Я вельмі на яго раззлавалася, гэта быў не страх, не сорам, а менавіта злосць. Я павярнулася і пайшла ўніз, а ён крычаў услед: «Я ж пажартаваў!» Калі гэта былі жартачкі, то яны былі зусім не ўзаемныя. І мяне раззлавала гэтая гвалтоўнасць. Харасмент – гэта ж не толькі калі табе хтосьці супраць тваёй волі суне піпіську, гэта бывае і нешта гвалтоўнае эмацыйнае.\nНекалькі непрыемных выпадкаў было, калі я працавала пакаёўкай і на рэсэпшане ў гатэлі ў ЗША. Браць чаявыя на рэсэпшане было не прынята. І вось вельмі п'яныя мужчына і жанчына зайшлі чэкініцца, ён рабіў мне слізкія кампліменты і штурхаў у рукі грошы. Я кажу: «Калі захочаце, пакінеце потым у нумары», але ён працягваў штурхаць грошы мне. Калі б я была не на працы, то пасля таго, што ён казаў, я б шпурнула гэтыя даляры яму ў твар. Але я павінна была быць суперветлівай.\n«Харасмент – гэта ж не толькі калі табе хтосьці супраць тваёй волі суне піпіську»\nЯшчэ сітуацыя. Ёсць такая эмацыйная штучка: калі ў вас здарыўся small talk з кліентам, табе пакідаюць чаявыя. У нас быў вельмі маленькі заробак, і мы рэальна спадзяваліся, што крыху паўсміхаемся – і нам пакінуць «чай». І вось мной зацікавіўся адзін музыка, які прыехаў на фестываль джазу. Ён адразу такі: «Ой, Яня, такое прыгожае імя!» – і мы пабалбаталі. Потым ён з'язджае, уваходжу ў яго нумар, каб прыбрацца, бачу, што чаявых няма, і думаю: «Што за бздура?» Тут ён вяртаецца, кажа, што забыўся пакінуць чаявыя, кладзе грошы на каляску з бялізнай і хіміяй, пасылае мне паветраны пацалунак і сыходзіць.\nНейкім чынам ён знайшоў мяне ў Facebook і стаў напісваць, а я працягвала быць ветлівай, нават калі не хацела з ім размаўляць. Пытаецца наконт спраў – адказваю: «Усё окей, шмат працы». З майго боку зацікаўленасці не было, і ад думкі, што калі я яму адкажу, то ён напіша яшчэ раз, ішлі непрыемная дрыжыкі.\nЯ з'ехала з Амерыкі, а ён дагэтуль, ужо тры гады, мне перыядычна напісвае: маўляў, у мяне ёсць у Японіі сябры-мастакі, можа, яшчэ трохі папрактыкуешся – і зробім выставу. Ты ж ніхто, але табе прапануюць крутыя знаёмствы!.. Я толькі цяпер зразумела, што магу яго заблакаваць.\nДумаю, гэта пачалося з таго, што праца дэфармуе. Окей, я навучылася мыць унітазы – карысна па жыцці. Але вось гэтыя адносіны: калі людзі цябе зневажаюць, а ты ім усміхаешся і спадзяешся, што яны пакінуць чаявыя, – гэта супернядобра. Я з самага пачатку была ветлівай, таму што я была пакаёўкай.\nУ сферы паслуг часта бывае, што кліенты паводзяць сябе па-свінску. Хаця не, свінні – добрыя істоты.\n– За апошнія тры гады ў мяне назапасілася 10-12 выпадкаў прыставанняў – і я вельмі хачу верыць, што ў жыцці іншых людзей гэтага менш.\nСамы дзікі выпадак адбыўся, калі я працавала ў дарагім кітайскім рэстаране. Я займалася кітайскімі гарбатамі, запарвала іх і праводзіла традыцыйныя чайныя цырымоніі па замове наведнікаў. У той час як афіцыянткі насілі вопратку свабоднага крою, у мяне было аблягальнае цыпаа – традыцыйная кітайская сукенка, якая падкрэслівае талію і грудзі.\nУ той вечар VIP-пакой быў забраніраваны для святкавання дня нараджэння нейкага бізнэсмэна і яго пяці сяброў. Я зайшла да іх, каб наліць гарбату – камплемент ад рэстарана.\nУ разгар святкавання да мяне падышоў афіцыянт, які абслугоўваў «віпку», сказаў, што кампанія хоча чайную цырымонію, і дадаў: «Яны вельмі дзіўна пра цябе казалі... Яны, эм... уражаныя тваім бюстам». Я аджартавалася, што я на працы і мне без розніцы, што кажуць кліенты. Але вельмі страшна ўсведамляць, што цяпер ты сваімі нагамі пойдзеш і закрыешся ў пакоі з шасцю мужчынамі, якіх «уразіў» твой бюст.\n«Прагучала фраза ў мой бок, маўляў, навошта футбол, калі ёсць дзяўчаты з такімі мячамі»\nСпачатку ўсё ішло нармальна. Я праводзіла цырымонію, распавядала пра яе сэнс, мужчыны задавалі пытанні. У нейкі момант пачаліся асабістыя пытанні, колькі мне гадоў, дзе жыву – я аджартоўвалася і казала толькі пра гарбату. Неўзабаве ўсе страцілі цікавасць да маёй цырымоніі і пачалі абмяркоўваць футбольныя матчы, прагучала фраза ў мой бок, маўляў, навошта футбол, калі ёсць дзяўчаты з такімі мячамі. У мяне затрэсліся рукі, але я зрабіла выгляд, што нічога не чула. Сысці пасярод цырымоніі я не магла, таму працягвала разліваць ім настоі.\nРаптам імяніннік пачаў тэлефанаваць па скайпе сваім сябрам, яны перакінуліся парай фраз і – самы страшны ўспамін – я падымаю вочы і бачу проста перад сабой тэлефон з відэасувяззю. Бачу нейкіх незнаёмых мужыкоў і свае грудзі, якія цяпер здымаюць на камеру.\nЯ была ў такім шоку, што секунд дзесяць проста стаяла і глядзела ў экран смартфона на свае грудзі, пакуль мужчыны смяяліся. Калі я прыйшла ў сябе, то запанікавала: мне 18 гадоў, ім 40+, мяне здымаюць на камеру і ніхто мне не дапаможа. Я схлусіла, што мне трэба па кіпень, і ўцякла.\nНа кухні я распавяла пра ўсё менеджарцы. Праз пару хвілін яна выклікала мяне ў залу, дзе імяніннік уручыў мне трыццаць беларускіх рублёў у знак прабачэння.\n«Страшна ўсведамляць, што цяпер ты сваімі нагамі пойдзеш і закрыешся ў пакоі з шасцю мужчынамі»\nАфіцыянткі гучна абмяркоўвалі гэта, кажучы, што будзь яны на маім месцы, то свяцілі б цыцкамі больш актыўна і зарабілі больш. Так я даведалася, што ў гэтым рэстаране ў меню ўключана пазіцыя «сфатаграфаваць грудзі – 30 рублёў».\nАдчувала сябе зусім разбітай. Мала таго, што ў працоўных умовах я не магла сказаць кліентам, што яны паводзяць сябе некарэктна, дык яшчэ мне пачало здавацца, што гэта нармальная з'ява, што многія афіцыянткі зайздросцілі мне ў той вечар, і толькі я была абураная паводзінамі мужчын.\nНават цяпер, калі прайшоў час, я не ведаю, што думаць пра гэтую сітуацыю. Я ўсё яшчэ не ведаю, чаму я спакойна стаяла, пакуль з мяне жартавалі п'яныя мужыкі. Не ведаю, чаму ўзяла грошы ад таго мужчыны. Чаму хтосьці дапускае прыставанні да персаналу, карыстаючыся сваім статусам? Чаму многія дзяўчаты выказалі жаданне быць на маім месцы? Няўжо заплаціць, каб папрасіць прабачэння за прыставанне, – гэта нармальна?\nМануал па этычным адзенні.


КІРАЎНІК ХОЦІМСКАГА РАЙВЫКАНКАМУ МІКАЛАЙ ЧЭПІКАЎ ПРЫЗНАЧЫЎ НОВЫМ СТАРШЫНЁМ КАЛГАСУ “ЧЫРВОНЫ МАЯК” СУПРАЦОЎНІКА РАЙВЫКАНКАМУ\nНовым старшынём калгасу прызначылі намесьніка начальніка ўпраўленьня райсельгасхарчу Сяргея Пагуляева. Мікалай Какаткоў назваў гэтае рашэньне грубым парушэньнем закону, бо паводле калгаснага статуту старшыню мусіць абіраць калгасны сход.\nКанфлікт паміж Мікалаем Какатковым і галоўным вэртыкальшчыкам раёну распачаўся пасьля таго, як улады вырашылі аб’яднаць калгас імя Карла Маркса і калгас “Чырвоны маяк” у адну гаспадарку. Мікалай Чэпікаў хацеў бачыць на гэтай пасадзе свайго чалавека. Але ж калгасьнікі на аб’яднальным сходзе 26 сакавіка абралі сваім кіраўніком Мікалая Какаткова, а ягоным намеснікам — старшыню калгасу імя Карла Маркса Васіля Лудчанкова.\nАд гэтага часу ў калгасьнікаў і пачаліся непрыемнасьці з уладай. Амаль тыдзень калгас не атрымліваў паліва для трактароў і кармоў для жывёлы. Больш як 130 калгасьнікаў апынулася бяз працы. Дзейнасьць гаспадаркі была паралізаваная. У калгас прыяжджалі і Мікалай Чэпікаў, і начальнік міліцыі, і кіраўнік райсельгасхарчу, якія патрабавалі, каб апальны старшыня калгасу напісаў заяву пра звальненьне з працы.\nНе дачакаўшыся ад яго такой заявы, кіраўнік раённай выканаўчай улады прывёз у калгас новага старшыню. Спадар Какаткоў паведаміў, што ён часова пакідае пасаду з прычыны эканамічнага байкоту, бо калгасьнікі ня могуць працаваць, а жывёлу няма чым карміць. Аднак ён лічыць сябе законным старшынём, які часова выйшаў у адпачынак, і не выключае, што неўзабаве зьвернецца ў суд.


За тры дні да прэзідэнцкіх выбараў Расея забараніла экспарт нафты ва Украіну і імпарт украінскіх ватнікаў\n18 красавіка на пасяджэнні ўраду прэм’ер-міністр Расеі Дзмітрый Мядзведзеў заявіў аб узмацненні санкцыяў супраць Украіны.\nРасейскія ўлады вырашылі забараніць экспарт нафты і нафтапрадуктаў ды імпарт прадукцыі ўкраінскага машынабудавання, лёгкай прамысловасці ды металаапрацоўкі, паведамляе афіцыйны «Twitter» Мядзведзева.\nВ качестве ответных мер на недружественные шаги Украины в адрес России мы расширяем запрет на ввоз отдельных видов товаров. Это касается украинской продукции машиностроения, легкой промышленности, металлообработки, стоимость которой за прошлый год составила почти 250 млн долларов\n— Дмитрий Медведев (@MedvedevRussia) 18 апреля 2019 г.\nАкрамя таго, з 1 чэрвеня Расея ўводзіць абмежаванні на пастаўкі вугалю ва Украіну. Праўда, вываз вугалю, нафты і нафтапрадуктаў ва Украіну будзе магчымы пры наяўнасці адмысловых дазволаў.\nУстанавливается запрет на экспорт на Украину российской нефти и нефтепродуктов. С 1 июня этого года определенный перечень товаров можно будет вывозить на Украину только на основании отдельных разрешений. Это касается продукции ТЭК, в том числе угля и тех же нефти и нефтепродуктов pic.twitter.com/xH6nwyJFrv\nЗабарона на экспарт нафты і нафтапрадуктаў пачне дзейнічаць з 1 чэрвеня 2019 года. Расейскі ўрад таксама пашырыў спіс забароненых для ўвозу ў Расею ўкраінскіх тавараў. Сярод іх апынуліся ўкраінскія ватнікі, станікі, каструлі, панчохі і шэраг іншых. Поўны спіс можна паглядзець тут.\nЧаму Расея забараніла экспарт нафты і нафтапрадуктаў?\n10 красавіка ўлады Украіны абвясцілі аб чарговым пашырэнні гандлёвых санкцыяў супраць Расеі. Кіеў забараніў імпартаваць з Расеі мяса, рыбу, малако, сыр, хлебабулачныя вырабы, гарбату, каву, цыгарэты і шэраг іншых тавараў.\nРасея адказала на гэта абмежаваннем імпарту з Украіны аналагічных прадуктаў ды ўвяла гандлёвыя мыты на ўкраінскія тавары.\nУкраіна плануе стварыць нафтавы рэзерв\nВарта адзначыць, што пагадненне аб асацыяцыі з Еўразвязам прадугледжвае стварэнне да 2023 года мінімальнага запасу нафты і нафтапрадуктаў на выпадак надзвычайных сітуацыяў ва Украіне. Запас мае быць эквівалентны 90 содням чыстага імпарту або 61 содням сярэднесутачнага спажывання.\nКолькі Украіна імпартуе расейскай нафты і нафтапрадуктаў?\nПаводле Дзяржаўнай фіскальнай службы Украіны, цягам першых трох месяцаў 2019-га Украіна імпартавала з Расеі нафты і нафтапрадуктаў на $ 459,9 млн. Доля імпарту дасягнула 41,45 %.\nЛукашэнка: украінскія танкі ездзяць на расейскім дызпаліве\nУ студзені Аляксандр Лукашэнка адказаў на абвінавачанні ў тым, што ўкраінскія танкі ездзяць на беларускай салярцы. «У апошні час нас пачалі папракаць, што мы запраўляем танкі [украінскія – Заўв. Belsat.eu] дызельным палівам. Я даручыў разабрацца, якое там дызельнае паліва. Калі мне далажылі (я толькі што даведку другі раз прачытаў), там жа ўсё дызельнае паліва расейскае. І расейцы пастаўляюць, пастаянна нарошчваючы аб’ёмы гэтых паставак – бензіну і дызельнага паліва – ва Украіну. Дык як жа так? Мы ваюем з Украінай ці Расея? І хто запраўляе гэтыя танкі? А нашыя аб’ёмы змяншаюцца. Нас проста выштурхваюць з украінскага рынку», – заявіў Лукашэнка.\nТанкі на Данбасе ездзяць на беларускай «салярцы»?\nНафтавая вайна на два фронты\nНа мінулым тыдні Аляксандр Лукашэнка даручыў распачаць рамонт нафтаправоду «Дружба» па якім Расея пастаўляе нафту ў Польшчу, Нямеччыну, Украіну, Венгрыю, Славакію, Чэхію. Даручэнне кіраўніка Беларусі стала рэакцыяй на абмежаванне паставак садавіны з Беларусі ў Расею.\n19 красавіка на стадыёне «Алімпійскі» у Кіеве адбудуцца дэбаты кандыдатаў у прэзідэнты Украіны. Фінал прэзідэнцкай гонкі адбудзецца 21 красавіка.\nТэгі: Дзмітрый Мядзведзеў, нафта, санкцыі, Украіна


06 жнівень 2010, 20:48\nМікалай Мельнікаў чытае верш «Братам у няволі», атрыманы ім калісьці ад Ларысы Геніюш.\nСёньня Ларысу Геніюш, стагодзьдзе якой будзе 9 жніўня, успаміналі ў Горадні ў грамадзкім музэі Васіля Быкава.\nКіраўнік музэю Мікалай Мельнікаў зачытаў верш «Братам у няволі», які Ларыса Геніюш калісьці даслала яму ў лісьце. Гэты верш вядомай паэткі ён пазьней зьмясьціў у сваёй кнізе ўспамінаў. Спадар Мельнікаў таксама зачытаў словы Быкава пра Геніюш.\nПаэтка Данута Бічэль, якая добра ведала Ларысу Геніюш, зазначыла, што тая «любіла Быкава і давярала яму». Аднойчы яны ўдзьвюх зайшлі да пісьменьніка на кватэру на цяперашняй вуліцы Вялікай Траецкай, потым ён выйшаў іх праводзіць, і яны пацалаваліся на разьвітаньне з Ларысай Геніюш, «як брат і сястра», сказала Данута Бічэль. Яна таксама прачытала два свае вершы, прысьвечаныя Геніюш: адзін — са свайго новага цыклю, другі — стары -пра «гародчык у Зэльве». Яна сказала, што паэтка вельмі любіла кветкі і ёй дасылалі насеньне нават з-за мяжы.\nПаэт Юрка Голуб — зямляк Ларысы Геніюш. Ён расказаў, што ўпершыню прачытаў верш паэткі ў «Полымі», калі школьнікам пасьвіў каровы. Верш называўся «Зэльвянка», а ён якраз з каровамі быў на Зэльвянцы, што яго вельмі ўразіла. Першы раз Ларысу Геніюш ён убачыў у раённай бальніцы, куды прыйшоў да свайго малодшага брата. Яна працавала там адзін час санітаркай, каб падзарабіць на жыцьцё, і была ў белым халаце, расказаў паэт.\nСустрэча з нагоды 100-х угодкаў Ларысы Геніюш у музэі Васіля Быкава.


Эрлінг Стэйнвег — Вікіпедыя\nЭрлінг Стэйнвег (? — 1207) — кароль Нарвегіі з 1204 да 1207 года, глава партыі баглераў, удзельнік грамадзянскай вайны ў Нарвегіі.\nПазашлюбны сын Магнуса V Эрлінгсан, караля Нарвегіі. Пасля перамогі караля Сверыра I кіраўнікі баглераў беглі ў Данію. Сам Эрлінг некаторы час жыў у Швецыі, а затым пераехаў да двара дацкага караля Вальдэмара II. Скарыстаўшыся раптоўнай смерцю караля Хокана III, ён высунуў свае прэтэнзіі на трон. З дапамогай дацкіх войскаў высадзіўся ў Нарвегіі і захапіў яе паўднёвую і заходнюю часткі. Тут яго абвясцілі новым каралём. Але неўзабаве, у 1207 годзе, Эрлінг I нечакана сканаў. Барацьбу баглераў супраць біркебейнераў працягнуў рэгент сыноў Эрлінга I — Філіп Сімансан.\nДзеці ад палюбоўніц:\nсын Сігурд Рыбунг (пам. 1226);\nсын, імя невядома.\nHelle, Knut Under kirke og kongemakt, 1130—1350 (Oslo 1995).\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Эрлінг_Стэйнвег&oldid=1836986"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:07, 19 верасня 2014.


«Паляванне на птушак увесну лiчу амаральным» «Паляванне на птушак увесну лiчу амаральным»\nСёньня на вэб-сайце газэты “Звязда” з’явілася інтэрвію сябра АПБ Аляксандра Вінчэўскага карэспандэнту газэты Сяргею Расольку наконт мэтазгоднасьці веснавога паляваньня на птушак. Прапануем яго Вашай увазе.\nКатэгарычна не згодны!\nУ «Звяздзе» за 23 лютага пад рубрыкай «А я лiчу так!» быў змешчаны матэрыял «Забарона веснавога палявання на птушку — абсурд». У iм напярэдаднi чарговага веснавога сезона палявання свой пункт гледжання выказаў кандыдат бiялагiчных навук, загадчык сектара паляўнiцтвазнаўства i рэсурсаў паляўнiчай фаўны Iнстытута заалогii Нацыянальнай акадэмii навук Беларусi Уладзiмiр Тышкевiч. Як вынiкае ўжо з назвы публiкацыi, яна была ў падтрымку правядзення палявання ў сёлетнiм сезоне. Сваю пазiцыю Уладзiмiр Яўгенавiч аргументаваў шэрагам слушных, на яго погляд, прыкладаў — ад лабiравання забароны на паляванне «зялёнымi» да магчымых страт у вынiку такога кроку паляўнiчых гаспадарак i пакрыўджаных беларускiх паляўнiчых.\nЗ процiлеглым меркаваннем у рэдакцыю звярнуўся арнiтолаг Аляксандр ВIНЧЭЎСКI, якi, у сваю чаргу, таксама прывёў шэраг аргументаў на карысць забароны веснавога палявання на птушак.\nЯго выступленне актуальнае яшчэ i таму, што, згодна з Правiламi вядзення паляўнiчай гаспадаркi i палявання, з 10 сакавiка павiнна (калi не будуць прыняты змяненнi тэрмiнаў або не ўступiць у сiлу забарона) распачацца веснавое паляванне на гусь-белалобую i гусь-гуменнiцу на пралёце, а з 20 сакавiка — на глушца i цецерука на такавiшчах. А з 1 красавiка — i на iншых птушак. Зрэшты, наша размова ў вынiку выйшла за межы выключна «птушынага» пытання.\n— «Забарона веснавога палявання на птушку — абсурд», а страляць птушак, якiя перажылi зiму, драпежнiкаў, хваробы падчас iх пералёту да месцаў размнажэння, шлюбных танцаў у час кахання — гэта верх гуманнасцi i перамога здаровага сэнсу? Уся Еўропа, уключаючы Украiну, адмовiлася ад палявання на птушак падчас мiграцыi да месцаў размнажэння i ў гнездавы сезон. У Беларусi ж нават летась, калi Iнстытут заалогii рэкамендаваў забаранiць веснавое паляванне на вадаплаўную птушку, яго не забаранiлi. I не з-за мясцовых паляўнiчых, як гаворыць Уладзiмiр Тышкевiч, а з-за «вялiкiх грошай», якiя вязуць заходнееўрапейскiя паляўнiчыя ва ўнiкальную еўрапейскую краiну, дзе ўвесну можна пастраляць нават у нацыянальных парках, — гаворыць Аляксандр Вiнчэўскi. — Большасць не толькi нашых арнiтолагаў, але i нашых жа паляўнiчых за забарону веснавога палявання ў Беларусi. Колькасць усiх птушак, на якiх дазволена паляванне, знiжаецца. Скажам, па некаторых вiдах яна складае 5—6 тысяч пар. Большасць цяперашнiх паляўнiчых не адрознiвае розныя вiды птушак, i страляе птушак iншых вiдаў, у тым лiку i «чырванакнiжнiкаў», як я сам неаднойчы бачыў. Увесну перад размнажэннем такiя «выпадковыя» страты мацней адбiваюцца на папуляцыях рэдкiх птушак, чым увосень пасля гнездавання.\n— Але наш папярэднi суразмоўца пераважна вёў гаворку пра вальдшнэпа, колькасць папуляцыi якога пакуль не выклiкае трывогi…\n— Гэта сапраўды так. Ды i палююць на вальдшнэпа пераважна толькi ўвесну, хоць больш лагiчным было б увосень, калi птушка больш тлустая. Але i тут ёсць праблемы. Страляюць i самцоў i самак, хоць да здабычы дазволены толькi першыя, палююць, як правiла, без сабак (трэба заканадаўча забаранiць паляванне на вальдшнэпа без сабак) i ў прыцемках, таму большую частку падранкаў не знаходзяць. А потым гавораць, што гэта такi спосаб зносiнаў з прыродай. У Заходняй Еўропе веснавое паляванне забаронена з 1972 года i — нiчога.\n— Канешне, цяпер яны едуць увесну да нас…\n— Паверце мне, тысячы людзей у Заходняй Еўропе гатовыя плацiць грошы нават за тое, каб толькi паслухаць, як на такавiшчах спяваюць глушцы i цецерукi, i пафатаграфаваць. Ды i многiя заходнееўрапейскiя паляўнiчыя не адмовiлiся б ад такога тура. Колькi разоў можна прадаць аднаго глушца паляўнiчаму — аднойчы, а паказаць яго можна тысячу разоў! А хто-небудзь спрабаваў запрасiць мiнчан паслухаць вясновую песню глушца? Думаю, ахвотнiкаў было б не менш, чым убачыць Мiрскi замак. Вось i даход для паляўнiчых гаспадарак. I ў гэтым плане яны могуць выступаць нават пэўнай стрымлiваючай сiлай, дапамагаць ахоўваць прыроду, бо, не сакрэт, стары лес, дзе размяшчаюцца такавiшчы, часцяком у нас высякаецца… Мы выступаем катэгарычна супраць палявання на вадаплаўных птушак. Паляванне на вальдшнэпа павiнна праходзiць толькi з сабакам. Глушца i цецерука нельга дазваляць страляць, пакуль самкi не сядуць на гнёзды, гэта значыць да канца красавiка. Разумеем, што забаранiць зусiм веснавое паляванне дзяржава не ў сiлах.\n— Аляксандр Яўгенавiч, вядома, што на любы вызначаны лiмiт здабычы спецыялiстамi даецца абгрунтаванне. Калi адысцi ад «птушынай» тэмы, дык наша газета нядаўна пiсала, напрыклад, як па шэрагу прычын у краiне вельмi значна павялiчылася папуляцыя бабра. Нават «чырванакнiжнiца»-рысь была нядаўна дазволена для здабычы з-за таго, што ў некаторых рэгiёнах яе колькасць iстотна ўзрасла. Магчыма, у некаторых выпадках здабыча птушкi цi жывёлы ўсё ж апраўдана?\n— Я нядаўна размаўляў са спецыялiстам па бабрах. Напрыклад, у Эстонii няма такой праблемы: мяса бабра iдзе ў рэстараны, попытам карыстаецца яго футра. I прырода пры гэтым не церпiць. Калi гаварыць пра рысь, дык яна была ўнесена ў Чырвоную кнiгу з 1981 года. У 2004 годзе Iнстытут заалогii абгрунтаваў яе ўнясенне ў трэцяе выданне, што ўбачыла свет у 2005 годзе. А праз год той жа Iнстытут заалогii дае дазвол на здабычу рысi, матывуючы гэта яе вялiкай колькасцю! Рысь — жывёла тэрытарыяльная, сумняваюся, што яе папуляцыя магла так iмклiва павялiчыцца ўсяго за некалькi гадоў.\n— Давайце зноў вернемся да нашай тэмы. Хутка ў краiне можа пачацца паляванне на пералётных гусей…\n— Гэтае паляванне я лiчу цалкам амаральным i прашу вас давесцi маё i не толькi маё меркаванне да грамадскасцi, паляўнiчых. Вясной у Беларусi страляюць гусей, што ляцяць на поўнач, прычым, i самцоў, i самак. А адзiнокая птушка з разбiтай пары ўжо фiзiчна не зможа знайсцi ў гэтым сезоне партнёра i не выведзе птушанят (у гусей вельмi складаная форма пошуку партнёра). Простая арыфметыка: кожная забiтая ўвесну гусь — гэта на шэсць птушак менш увосень. Птушкi падчас палявання на iх не могуць у нашай краiне адпачыць, падсiлкавацца. Ёсць навуковыя даныя, што нават тыя гусi, якiя ўсё ж даляцелi да тундры, часцяком гiнуць на кладцы — ад знясiлення, выклiканага стрэсам. Таму ўсе эколагi, многiя паляўнiчыя выступаюць за забарону веснавога палявання.\nЗдымак з www.newsru.com


Афіцыйная дата расстрэлу Уладзіслава Кавалёва – 15 сакавіка\nhttps://spring96.org/be/news/51236 2012 2012-03-28T12:47:19+0300 2012-03-28T12:47:19+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/kavaliou_sud.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n"Але ўжо ні 13, ні 14 сакавіка да яго чамусці не пускалі адваката Станіслава Абразея. Яны з Уладзіславам так і не падалі наглядную скаргу, бо ім не далі сустрэцца", --гаворыць Любоў Кавалёва, маці асуджанага і пакаранага смерцю за тэракт у мінскім метро.\nМаці апошні раз бачыла сына падчас спатканьня 11 сакавіка. 16-м сакавіка датавана даведка з Вярхоўнага суду, што прысуд выкананы. Любоў Кавалёва і сястра расстралянага Тацяна не ўпэўненыя, што ў "Пасведчанні аб смерці" напісалі сапраўдную дату.\n"Супрацоўніца ЗАГСу мяне завяла ў кабінет. Там у кампутары паглядзела дату – 15 сакавіка. Кажуць, што нейкія звесткі ім мусілі даслаць пра выкананне прысуду. Так і запісалі ў пасведчанне. А ці праўда гэта, ці прыдуманая дата – мы не ведаем!"—кажа Любоў Кавалёва.\n14 сакавіка ўвечары па тэлебачанні перадалі паведамленне, што Аляксандар Лукашэнка не памілаваў Уладзіслава Кавалёва і Дзмітрыя Канавалава. 16-м сакавіка была датавана папера з Вярхоўнага суду, што прысуд ужо прыведзены ў выкананне.\nЛюбоў Кавалёва лічыць, што гэтым былі парушаны правы сына, які не паспеў падаць наглядную скаргу -- напісаў толькі пра тое, каб адтэрмінавалі выкананне прысуду, пакуль скаргу складаюць. Таксама не сталі чакаць, пакуль скаргу Уладзіслава Кавалёва разгледзіць Камітэт ААН па правах чалавека – хаця адтуль дасылалі просьбу да беларускага боку, каб не расстрэльваць асуджанага, пакуль ягоную скаргу не разгледзяць.\n28.03.2012 Тэгі: сьмяротнае пакараньне


16 лістапад 2018, 07:45\nКанцэрт да 25-годзьдзя гурту «Крама». Ігар Варашкевіч Photo: svaboda.org (RFE/RL)\nНапярэдадні Свабода паведаміла пра рашэньне аднаго з заснавальнікаў гурту «Крама», гітарыста Сяргея Трухановіча, завяршыць сваю дзейнасьць у калектыве. Ён гэта патлумачыў ідэйнымі разыходжаньнямі з вакалістам Ігарам Варашкевічам.\nСам Варашкевіч незадоўга да гэтага даў вялікае інтэрвію Onliner.by, дзе сярод іншага таксама выказаў прэтэнзіі да свайго маладзейшага калегі.\nІгар Варашкевіч папярэджвае, што сёньняшняя гутарка — ня спроба адказу Сяргею Трухановічу: маўляў, не збіраецца зь ім «бадацца», бо ведае, што той рэальна зрабіў для «Крамы».\nАле ўдакладняе прынцыповыя моманты. Па-першае, назву гурту прыдумаў ён, бо «Крама» была ў сьпісе варыянтаў яшчэ для «Бонды». Па-другое, не пагаджаецца, што песьні ў «Рокісе» нібыта рабілі «пад Варашкевіча»: наадварот, пачалі браць за аснову менавіта ягоныя прапановы.\n«Хачу больш блюзу, а мяне скіроўваюць у поп-хард-рок»\nУ любым выпадку ад першапачатковага складу музыкаў гурту «Рокіс», зь якога потым паўстала «Крама», фармальна нікога не засталося: Ільля Шэўчык, Анатоль Горбач і Руслан Праўда адышлі ад спраў яшчэ раней. Неўзабаве кампанію ім складзе Сяргей Трухановіч.\nСам Ігар Варашкевіч быў запрошаны на вакантнае месца вакаліста «Рокіса» замест Ігара Вайцяхоўскага, але не ўпісаўся ў зададзены фармат. Вынікам чаго стала зьмена шыльды. Зрэшты, абнаўленьне пайшло толькі на карысьць: «Крама» хутка стала знакавым гуртом беларускай рок-сцэны.\n— Ігар, ёсьць мноства прыкладаў, калі ўзьнікаюць непаразуменьні паміж творчымі асобамі, якія прэтэндуюць на лідэрства. Атрымліваецца, сытуацыя не такая ўжо экстраардынарная?\n— Гэта нармальна, проста канфлікт занадта зацягнуўся. Справа ў тым, што я іду ў адным творчым кірунку, а Сяргей крыху ў іншым. Я хачу больш блюзу і року, а ён за «лайтовы» варыянт, магчыма, сам да канца не ўсьведамляючы. А я да поп-хард-року ня маю ніякага дачыненьня. І гэта цягнецца ўжо 10 гадоў.\nДва апошнія альбомы — «Усё жыцьцё — дзіўны сон» і «Белая вада» — запісаныя ў канфлікце. Рабіць выгляд, што ўсё добра? Для мяне гэта ненармальна. Дарэчы, Сярожа аднойчы ўжо сыходзіў, працавалі безь яго. Дык ён кажа, што гэта была ня «Крама». А я лічу, што, наадварот, самая што ні на ёсьць.\n— Ваш канфлікт чыста творчы ці ўжо перакінуўся і на чалавечыя стасункі?\n— Я нармальна стаўлюся да Сяргея як прафэсіянала. Але ён бярэцца за тое, чаго ня можа рабіць: хоча быць адначасова і кампазытарам, і інструмэнталістам, і аранжыроўшчыкам, і прадусарам, і дырэктарам. Так не бывае! Жыцьцё паказвае: усё мае свой пачатак і свой канец. І гэты канец павінен быў адбыцца яшчэ гадоў 10 таму...\nУ мяне ляжаць гатовыя песьні. Сяргей лічыць, што безь ягонай магічнай рукі нічога не атрымаецца, увесь час дае зразумець, што я безь яго ніхто. Дурдом нейкі, так у калектыве быць не павінна. Прыблізна тое, каб гітарыст «Чайфа» Валодзя Бегуноў увесь час існаваньня гурта бубніў, што Ўладзімір Шахрын безь яго — поўны нуль. Трухановіч на сябе коўдру пацягнуў настолькі моцна, што больш трываць немагчыма. Доўгія гады я маўчаў, а цяпер бачу, што мне гэта непатрэбна.\nІгар Варашкевіч (зьлева) і Сяргей Трухановіч\n«Наведвала думка назваць гурт «Выпадковыя людзі»\n— Магчыма, за столькі гадоў мае месца агульная стома і ня варта рабіць пасьпешлівых крокаў?\n— Усё можа быць... Па вялікім рахунку, мне ўсё роўна, чым ён будзе займацца. Кідаецца то туды, то сюды. Хоць за гэтыя гады можна было спакойна запісаць два альбомы. І прычына не ўва мне, а ў ім. Ён нібыта ні пры чым, лічыць сябе «ідэальным». Гэта ягоная галоўная праблема. Недатыкальны, бязгрэшны, звышчалавек. Такіх людзей у сьвеце няма.\nНа кантакт не ідзе: калі пачынаеш сур’ёзна размаўляць, усё адфутбольвае. Абмяркоўваем, што вось у гэтым фрагмэнце гітара будзе лішняя. Адказ адзін: «Ды ты не разумееш!». Ніхто нічога не разумее — ні я, ні Андрэй Лявончык, ні Саша Ванкевіч. Ён адзін прафэсіянал, астатнія — «выпадковыя людзі». У тым ліку і я. Гэта нармальна? Думаю, што не. Хачу нават гурт так назваць — «Выпадковыя людзі». Гэта калі ўжо ўсё даводзіць да абсурду...\nКанцэрт «Крамы» да 25-годзьдзя гурту. Менск, 12 лістапада 2016 году\n— Ці можна сытуацыю параўноўваць з тымі «разводамі», якія ў свой час перажылі NRM, «Палац», «Ляпісы», «Верасы», «Песьняры»?\n— На «Краме» што, сьвет клінам сышоўся? Добра, знакавы праект, але сапраўды падобная сытуацыя была ў Лявона Вольскага зь Пітам Паўлавым. Там канфлікт яшчэ больш сур’ёзны, у нас з Трухановічам не да такой ступені, мы ўсё ж суіснавалі як музыкі. Але мне надакучыла слухаць, што я непрафэсійны чалавек. Я напісаў гэтыя песьні, а ня ён.\nСяргей ставіць перад фактам, што ягоныя аранжыроўкі важнейшыя за мае песьні. Ну быць такога ня можа! Пры тым, што шмат чаго я прыдумаў сам. Напрыклад, ягоная песьня «Неба — лёс арла» на 90% напісана мной, ягоны толькі ўступ. Дык калі ты ня лічыш мяне музыкам, прафэсіяналам, навошта амаль 30 гадоў са мной граеш? Вось гэтага не разумею.\n«Была спроба паразмаўляць праз інтэрвію»\n— Наколькі ў Беларусі крытычная сытуацыя з гітарыстамі такога ўзроўню?\n— Гітарыстаў, якія граюць такую музыку, сапраўды мала. Гэтага ў Сяргея не аднімеш. Кепска, што ён ператварыўся ў настаўніка, вучыць людзей граць на гітары. І ў гурце сябе гэтак жа паводзіць. Але калектыў — гэта іншая рэч. Займайся сваімі справамі дома і ў інстытуце. Калі чалавеку кажуць, што той ня мае рацыі, а ён ня чуе, то як рэагаваць? Зь якога перапуду ён недатыкальны? Хоча займацца ўласнымі праектамі — на здароўе.\nДзеля справядлівасьці, я сабе даў зарок увогуле на гэтую тэму не размаўляць, папросту бессэнсоўна. Але ж так атрымалася, што вось зноў...\n— Значыць, сам-насам выказаць узаемныя прэтэнзіі ўжо немагчыма? Я пра інтэрвію Onliner.by...\n— Тое, што я сказаў, — толькі невялікая вяршыня айсбэрга. У пэўным сэнсе гэта спроба паразмаўляць вось так, праз інтэрвію — хоць і не плянаваў, выпадкова атрымалася.\nСяргей з публікацыі пабачыў толькі тое, што Варашкевіч яго пакрыўдзіў. І ўсё, больш ніякіх высноваў. Так і не дайшло, што яму хацелі сказаць. Затое дае зразумець, што я жыву за яго кошт. Маўляў, ён запісаў песьні, за якія я атрымліваю грошы. Але ж напісаў іх я, значыць, дзякуючы мне, ён мае грошы ад канцэртаў. Я ж за тое не дакараю...\n10 апошніх гадоў я паклаў, каб «Крама» загучала. За ўласныя грошы набываў фірмовыя інструмэнты. Хацелася, каб гэта быў блюз-рок-гурт, а не поп-хард-рок-праект Трухановіча. У адказ чуецца адно: «Вы нічога не разумееце і ня робіце». Нейкая мышыная валтузьня, дзіцячы сад...\n«Крама» адзначыла 25-годзьдзе вялікім канцэртам. Фотагалерэя\n— 17 лістапада ў Менску мае адбыцца канцэрт «Крамы». Форс-мажору ня будзе, рэпэтыцыі ідуць?\n— Усё мы і так ведаем, без рэпэтыцый, так што канцэрт будзе. Іншая справа, што агульнай справе такія гісторыі не спрыяюць. Я ж кажу: ляжыць матэрыял, хоць заўтра можна альбом запісаць, усё маем. Апроч жаданьня...\nІгар Варашкевіч нарадзіўся ў Баранавічах 15 жніўня 1960 году. Скончыў мастацка-прамысловы факультэт Дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытуту, спэцыялізацыя — інтэр’еры. Цягам 1983-1989 гадоў быў вакалістам, потым лідэрам гурту «Бонда». Пасьля распаду каманды ў 1989-м перайшоў у гурт «Рокіс», які ў 1991 годзе пераўтварыўся ў «Краму». Грае ў калектыве дагэтуль.


Пад Хойнікамі знайшлі старадаўні склеп з магчымымі пахаваннямі прадстаўнікоў роду | Новы Час\nПад Хойнікамі знайшлі старадаўні склеп з магчымымі пахаваннямі прадстаўнікоў роду Аскеркаў\nТрактарыст мясцовай гаспадаркі выконваў палявыя работы каля вёскі Алексічы, як раптам у зямлі ўтварылася яма. Ён ад'ехаў, выйшаў з трактара, вярнуўся і ўбачыў збудаванне пад зямлёй, якое нагадвае склеп, піша «Гомельская праўда».\nТэрыторыю часова абгарадзілі, тут кругласутачна дзяжураць супрацоўнікі міліцыі.\nЯма над склепам метр на два ў шырыню, два метры ў глыбіню. Якой глыбіні сам склеп, пакуль складана сказаць. Бачныя выкладзеныя чырвонай цэглай сцены, а таксама край труны, на якім размешчаны анёл. На супрацьлеглым баку бачны край труны і таксама ёсць такі ж анёл.\nНачальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Наталля Ешчанка распавяла, што на гэтым полі ў некалькіх метрах тры гады таму была знойдзена надмагільная пліта з крыжом і з дзевяццю імёнамі прадстаўнікоў роду Аскеркаў. Як паказала даследаванне, год яе ўстаноўкі 1882-гі. Думалі, што меркаванае месца пахавання знаходзіцца пад ёй, але старажылы казалі, што яно крыху далей. І ўчорашняя знаходка, хутчэй за ўсё, гэта таксама пацвярджае.\nУчора на аб'екце пабывалі археолагі. Ёсць меркаванне, што аб'ект можа ўяўляць гісторыка-культурную каштоўнасць.\nАскеркі — вядомы ў Рэчы Паспалітай род, які валодаў землямі не толькі ў сучасным Хойніцкім раёне, але і ў Мазыры.\nБел-чырвона-белы плот у Хойніках прызналі несанкцыяваным мерапрыемствам


У Гародні пройдзе беларуская дыктоўка | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Гародні пройдзе беларуская дыктоўка\nДзясятая гарадзенская дыктоўка пройдзе ў гэты чацьвер, 6-га ліпеня. Мерапрыемства адбудзецца а 18.30, па адрасе вуліца Будзёнага 48А, у вялікай залі ўнутранага дворыка. Яе будзе чытаць прафесар Аляксей Пяткевіч. Тэкст дыктоўкі будзе прымеркаваны да 500-годдзя беларускага кнігадруку.\nКажа Эдвард Дмухоўскі, арганізатар беалрускай дыктоўкі:\n– Традыцыйна дыктоўку мы праводзім вясной, да Дня беларускай незалежнасці 25 сакавіка. У гэтым годзе ў сувязі з вядомымі падзеямі, якія адбываліся ў Беларусі і ў Гародні ў прыватнасці, шмат людзей было арыштавана. Яны адбывалі розныя тэрміны пакарання. Таму немагчыма было правесці дыктоўку своечасова. Яна адкладвалася, адкладвалася, і зараз адкладваць ужо няма куды.\nНа дыктоўку запрашаюцца ўсе жадаючыя, каму неабыякавыя родная мова і Беларусь. Уваход вольны.\nБясплатныя курсы беларускай мовы адкрываюцца ў Гародні\nБацькі: Для Гародні адной беларускамоўнай групы – недастаткова


Майкл, прынц краіны, якой няма: першае каралеўскае інтэрв’ю Sputnik - 04.12.2015, Sputnik Беларусь\nНе падабаецца дзяржава? Зрабі лепей. Прыкладна так вырашыў паўстагоддзя таму грамадзянін Брытаніі, заняў платформу ля берагоў каралеўства і абвясціў яе краінай... 04.12.2015, Sputnik Беларусь\nпалітыка, увесь свет, сілэнд, прынц майкл бэйтс\n10:17 04.12.2015 (абноўлена: 16:06 21.01.2016)\n© Photo : ВікіпедыяКаралеўства Сілэнд\n© Photo : Вікіпедыя\nНе падабаецца дзяржава? Зрабі лепей. Прыкладна так вырашыў паўстагоддзя таму грамадзянін Брытаніі, заняў платформу ля берагоў каралеўства і абвясціў яе краінай – Сілэндам, а сябе - князем. Дзеючы прынц Сілэнда Майкл даў эксклюзіўнае інтэрв’ю Sputnik.\nНе без хвалявання карэспандэнт Sputnik накіравала афіцыйны запыт аб размове з прынцам Майклам у адміністрацыю Сілэнда і праз гадзіну атрымала каралеўскі адказ — "Дасылайце пытанні, я адкажу. Адпраўлена з iPhone прынца Майкла".\nТакое каралеўскае інтэрв'ю вымусіла расхвалявацца — вядома, калі б яно праходзіла афлайн, дык можна было б абмежавацца нетрывіяльным журналісцкім пытаннем "How did you like Minsk?", але ж у Беларусі Майклу яшчэ не пашчасціла пабываць, і каб завязаць размову, прыйшлося капаць глыбей і пытаць пра мігрантаў, прыватнае каралеўскае жыццё і нават прасіць палітычны прытулак.\nАле ж напачатку — хто ўвогуле такі прынц Майкл Бэйтс і што рабіць з палітычным прытулкам на Сілэндзе?\nПершы ўрок Сілэнда. Застроіць Брытанію\nЗ крызісам сярэдняга ўзроста брытанскі адстаўны маёра Пэдзі Роэм Бэйтс змагаўся проста — даплыў да марской платформы ў Паўночным моры, захапіў яе, абвясціў сябе мясцовым князем, а сваю сям'ю — кіруючый дынастыяй.\n© Photo : WikipediaГерб і сцяг Сілэнда\nГерб і сцяг Сілэнда\nХутка ў краіны плошчай у 5,5 сотак з'явіўся сцяг, герб і гімн, канстытуцыя, калекцыйныя паштовыя маркі і нават манеты. Беларусі да манет прыйшлося эвалюцыянаваць дзесяцігоддзі, а пра сваё "ад мора да мора" ўспамінаем дагэтуль. Сілэнд ад пачатку заснаваўся пасярод мора, а пасля пяці год пасля заснавання стварыў першыя манеты.\nТак атрымаўся Сілэнд, дзяржава татальнай народнай любові. Сілэнд шчыра, аддана, шчамліва любіць кожны з адзінаццаці яго грамадзянаў і яшчэ 95 тысячаў падпішчыкаў на Facebook. Сілэнд нават уступаў у свой час у канфлікт з Брытаніяй — першы ягоны кіраўнік абстраляў папераджальнымі залпамі брытанскае судна, што падышло да яго мяжы. Рэакцыі Брытаніі не было, і прыхільнікі незалежнасці Сілэнда палічылі гэта прызнаннем краіны.\nДругі ўрок Сілэнда. Толькі любоў\nТры гады таму спадар Бэйтс пайшоў з жыцця — пра смерць першага князя віртуальнай краіны гаварылі нават ВВС. Цяпер на чале каралеўства ягоны сын, Майкл Бэйтс, які пагадзіўся пагаварыць са Sputnik. Сам Майкл падчас гутаркі знаходзіўся не на платформе, а ў Брытаніі — маўляў, любіць падарожнічаць.\n"Асабліва я люблю Тайланд. На Сілэндзе, безумоўна, праводжу вялікі адрэзак часу, бацька прывёз мяне сюды ўпершыню яшчэ малым, але ж трэба і выбірацца", — тлумачыць карэспандэнту Sputnik каралеўская асоба.\nФутбольная каманда Сілэнда, дарэчы, таксама трэніруецца на брытанскіх землях. Ну так, у краіны ёсць свая каманда.\n"У Сілэнда нават дзве футбольныя каманды. Адна звычайная, а адна — узорная, якая выступае на асабліва важных турнірах. Дарэчы, мы і ў "Еўрабачанні" паўдзельнічалі б, але пакуль не запрашаюць", — пагаджаецца прынц на актыўны ўдзел у еўрапейскім жыцці.\n© Photo : старонка Сілэнда на FacebookТак на Сілэндзе праходзіў паў-марафон\nТак на Сілэндзе праходзіў паў-марафон\n© Photo : старонка Сілэнда на Facebook\nДарэчы, у жыцці Сілэнда таксама можна прыняць удзел, пытанне гэта выключна грашовае і залежыць ад таго, у якой ступені глыбока вы хочаце інтэгрыравацца ў жыццё віртуальнай дзяржавы і наколькі высокімі амбіцыямі валодаеце. Тытул барона ці баранэсы Сілэнда можна купіць наўпрост на афіцыйным сайце гэтай ідэальнай з усіх бакоў краіны — за 29,99 фунтаў. Ганаровая грамата, што паведамляе пра вашую прыналежнасць да тытулаванай дынастыі прыйдзе за подпісам самога прынца Майкла Бэйтса. Рыцарам Сілэнда можна стаць за 99,99 фунтаў, графам — за 199,99.\n© Photo : з афіцыйнай старонкі Сілэнда на FacebookЦырымонія ўзнагароджвання новага лорда СІлэнда\nЦырымонія ўзнагароджвання новага лорда СІлэнда\n© Photo : з афіцыйнай старонкі Сілэнда на Facebook\nАнлайн-магазін Сілэнда працуе добра, а Майкл аператыўна адказвае на лісты, што сыпяцца на айфон, бо з правядзеннем сюды інтэрнэта гэтаксама склалася цэлая гісторыя. У 2000 годзе фірма HavenCo размясціла на платформе свой хостынг, наўзамен ўрад Сілэнда абавязаўся гарантаваць непахіснасць заканадаўства аб свабодзе інфармацыі (у дачыненні да інтэрнэту ў краіне дазваляецца ўсё, акрамя спаму, хакерскіх нападаў і дзіцячай парнаграфіі).\nКалі асаблівых манархічных амбіцыяў не маеце, дык можаце проста набыць ID-картку — ўсяго за 25 фунтаў.\n"Набыць ID — не значыць атрымаць грамадзянства, каб стаць грамадзянінам Сілэнда патрэбны адпаведны пашпарт", — тлумачыць прынц Майкл, але ж сакрэту, колькі ганаровых граматаў ужо прададзена па ўсім свеце не кажа — маўляў, тое таямніца, бо гэтыя тытулы і ёсць асноўная крынiца даходу краіны. Прынц кажа, яны спрабавалі шукаць вакол платформы нафту, але суровая рэчаіснасць вымусіла жыць не з нафты, а з продажу тытулаў і сувенірных сілэндскіх маек.\n"Да нас часта паступалі просьбы аб палітычным прытулку, але дагэтуль мы не давалі яго нікому. Пачакаем, што будзе далей. Вам патрэбны?" — пытаецца Майкл.\nКарэспандэнт Sputnik выказвае меркаванне, што на Сілэнд беларускім студэнтам можна было б "касіць" ад размеркавання, і атрымлівае адмову — не, вашых размеркаванцаў прымаць не будзем, не пераканалі.\nУ саміх грамадзян на Сілэндзе праблемаў з эміграцыяй і пошукам палітычнага прытулку няму — манарха падтрымлівае кожны з адзінаццаці сілэндцаў. Майкл кажа, апазіцыі ў краіне няма — усе жывуць у міры і любові. Афіцыйны дзяржаўны строй — канстытуцыйная манархія.\n"Мы абралі манархію, каб спрасціць законы (галоўнае слова — законы). Мы заўсёды спадзяваліся, што аднойчы ў нас з'явіцца Сенат", — тлумачыць Майкл асаблівасці функцыянавання палітыкі ў краіне.\n"А што наконт манархічных шлюбаў? Прынц Сілэнда можа браць шлюб толькі з прадстаўнікамі каралеўскіх сем'яў?" — "Не, можна і з нетытулаванымі асобамі, ёсць нейкія прапановы з Беларусі?"\nТрэці ўрок Сілэнда. Любі суседа, але не давай яму пашпарт\nІмя Сілэнда без ведама ўрада аказалася ўцягнута ў грандыёзную афёру. У 1997 годзе ў поле зроку Інтэрпола патрапіў разгалінаваны інтэрнацыянальны сіндыкат, што намагаўся наладзіць гандаль фальшывымі пашпартамі. Звыш 150 тысяч фальшывых пашпартоў (у тым ліку дыпламатычных), універсітэцкіх дыпломаў і падобных дакументаў былі прададзеныя грамадзянам Ганконга і Ўсходняй Еўропы.\nУ адрозненні ад тытула, набыць пашпарт Сілэнда не атрымаецца — імі краіна ніколі не гандлявала. Больш за іншыя праблемы чалавецтва, Майкла хвалюе праблема мігрантаў.\n"Гэта складанае пытанне. Сэрцам я разам з сем'ямі мігрантаў, што відавочна пакутуюць. Мне здаецца, ім варта шукаць ціхія краіны непадалёк ад радзімы, дзе яны маглі б атрымаць абарону, пакуль іх родныя краіны не вернуцца да нармальнага жыцця. Ні ў каго няма ідэальнага рашэння, але і змешванне ў Еўропе людзей розных рэлігій і культур не здаецца мне такім", — распавядае Майкл карэспандэнту Sputnik.\nАдным словам, дзіцячы аргумент "Калі не падабаецца — вазьмі і зрабі лепей" спрацоўвае нават у масштабах краіны. Нешта не падабаецца? Ну і дзе твой Сілэнд ад мора да мора?