Нож у галаву Леніна: чаму закрылі выставу «Час жанчын» у Віцебску?\nНож у галаву Леніна: што хацела сказаць аўтарка арт-аб'екта?\nКалі апошнія пару дзён твае стужкі стракацяць ленінамі з квашаніны і ты не разумееш, што за «ленінапад» навокал, то расказваем. Напярэдадні стагоддзя Кастрычніцкай рэвалюцыі ў Віцебскім цэнтры сучаснага мастацтва закрылі выставу, дзе адным з экспанатаў была галава Леніна з квашаніны. Што мела аўтарка арт-аб’екта на ўвазе, чаму закрылі выставу і як гэта – быць на хвалі хайпу, – распавядае мастачка Анастасія Ганчарова.\nУ Віцебскім цэнтры сучаснага мастацтва 1 лістапада адкрылася выстава «Іншае пакаленне ёсць іншай прасторай. Час жанчын». Праз тры дні выставу закрылі з-за аднаго экспаната – квашаніны ў выглядзе галавы Уладзіміра Леніна. Афіцыйная прычына дэмантажу – наяўнасць паслядоўнікаў Леніна, пачуцці якіх гэты арт-аб'ект можа закрануць.\nШто за арт-аб"ект?\nІнсталяцыя «12 нажоў у спіну рэвалюцыі» – 700-грамовы Ленін-квашаніна, звараны са свінога булёну. Дабаўкі традыцыйныя – морква, гарошак, перац. Артэфакт ядомы, але гідкі на смак: спалучэнне тлушчу, перцу, жэлаціну і тэхнічных будматэрыялаў. «А яшчэ ён смешна дрыгаецца, калі яго пхнуць пальцам», – кажа мастачка, аўтарка арт-аб'екта Анастасія Ганчарова.\n– Раскажыце, хто курыраваў выставу і якая ў яе канцэпцыя?\n– Супрацоўнікі цэнтра сучаснага мастацтва Алена Ге і Алена Гурына. У аснове выставы ляжала тэма эмансіпацыі жанчын за гэтыя сто гадоў пасля рэвалюцыі, магчымасць свабоднага выказвання жанчыны як мастака.\n– На сайце і ў фэйсбуку Віцебскага цэнтра сучаснага мастацтва няма ні слова пра выставу: ні пра тое, што яна была, ні пра прычыны закрыцця. У VK засталіся фотаздымкі вашай інсталяцыі, але інфармацыі аб закрыцці таксама няма. Пазіцыя ВЦСМ у тым, каб не каментаваць тое, што адбылося? Вам пра прычыны закрыцця сказалі?\n– Так, ім нельга каментаваць гэтую сітуацыю. Яны вырашылі закрыць усю выставу, таму што задумвалі гэта як цэльны праект з рознымі па танальнасці і аспекце выказваннямі. Дэманстраваць «кастрыраваны праект» – яшчэ больш непрымальная рэч, чым поўнае закрыццё.\n«Мем “Ленін – грыб” і ляжаў у аснове гэтай інсталяцыі. Разам з цвіллю і ліпавым мёдам з песні Летава “Усё ідзе па плане”»\nТут дарэчы выраз «вымушаныя былі закрыць». Фактычна гэта перастрахоўка перад святкаваннем 7 лістапада. Начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Віцебскага гарвыканкама Наталля Шыёнак сказала, што гэтае месца і час непрымальныя для такіх эпатажных праектаў. Яна інтэрпрэтуе маю інсталяцыю як выказванне з нейкім агрэсіўна-настроеным толкам, а гэта не так.\n– Парадаксальная сітуацыя: людзі, якія закрылі выставу, быццам бы разумеюць, што такое мастацтва, цэласнасць выставы як мастацкага праекта. Але гэтае разуменне чамусьці сканчаецца на галаве Леніна з квашаніны, на якую нават пакуль не скардзіліся. Ці магчымае сучаснае мастацтва без эпатажу? Чаму такому мастацтву не месца ў Цэнтры сучаснага мастацтва?\n– Арганізатар выставы – Цэнтр сучаснага мастацтва. Ён не прыватны, а адносіцца да аддзела культуры і ідэалогіі. Калі аддзел ідэалогіі нешта рэкамендуе, то не выканаць распараджэнне Цэнтру, думаю, будзе складана.\nПадчас падрыхтоўкі выставы я абмяркоўвала працу з арганізатарамі з Цэнтра. Акрамя іроніі, свавольства і эпатажу ў ёй нічога не ўбачылі – праца не ўяўляла ні для каго ніякай пагрозы. На адкрыцці мерапрыемства ўсе былі вясёлыя, абражаных не было.\nА ўжо на наступны дзень прынялі рашэнне аб закрыцці. Відаць, пасля рэпартажу «Комсомольской правды» аддзел ідэалогіі звярнуў увагу на выставу.\n«Сутыкненне маёй працы з рэальнасцю і забарона інсталяцыі зрабілі яе вострай. Выпадкова»\n– У некалькіх інтэрв'ю вы казалі, што для вас гэтая інсталяцыя наогул не пра палітыку, вастрыню, крытыку. Проста постмадэрнісцкі погляд, які пасля мема «Ленін – грыб» так і напрошваўся. Вы разумееце, якім чынам сэнс прачытваецца іншымі, чаму так адбываецца?\n– Мем «Ленін – грыб» і ляжаў у аснове гэтай інсталяцыі, так. Разам з цвіллю і ліпавым мёдам з песні Летава «Усё ідзе па плане».\n– Але Летаў быў вострым, крытычным і пра палітыку. То-бок такая афарбоўка ў вашай працы ўсё ж ёсць?\n– Натуральна, не варта хаваць таго, што там быў лёгкі здзек з вобраза правадыра. Мы ўсе маем востра палітызаванае мінулае. Ад гэтага не сысці, вядома ж. Але зараз гэта ўжо гісторыя. Аднак нейкія рэфлексы засталіся, і ўспрыманне, пра якое вы пытаецеся, расце з гэтых рэфлексаў.\nУ гэтай інсталяцыі я хацела сабраць разам і ваяўнічасць прыхільнікаў камунізму, і стомленасць апалітычныя людзей, і жаночае бачанне мужчынскай агрэсіўнай валтузні ў барацьбе за ўладу.\n– Вам не падаецца, што рэакцыя на вашу працу робіць яе больш каштоўнай у тым сэнсе, што паказвае: Ленін у Беларусі яшчэ не стаў мінулым, адліць яго з квашаніны – гэта занадта смела нават для музеяў сучаснага мастацтва?\n– Я, відаць, жыву ў нейкім сваім космасе, больш свабодным, і не цалкам разумею, што мы недалёка адпаўзлі ад савецкага. Сутыкненне маёй працы з рэальнасцю і забарона інсталяцыі зрабілі яе вострай. Выпадкова.\n«Я зусім не сёрфер хайпу, але камунікаваць з людзьмі на ўзроўні ідэй мне падабаецца»\n– Гэта першая сітуацыя, калі вы апынуліся ў ролі скандальнай мастачкі? Вашымі працамі да гэтага ніхто не абражаўся?\n– Раней я аддавала перавагу больш заблытаным, цьмяным фармулёўкам.\n– Якія вобразы вы выкарыстоўвалі раней, якія тэмы вас чапляюць?\n– Мяне хвалююць пытанні больш складаныя, чым палітыка або сацыялогія ў чыстым выглядзе. Хутчэй, унутраныя псіхалагічныя прычыны таго ці іншага дзеяння, падзеі.\nГады чатыры таму ў галерэі «Ў» была выстава «Рэплiка». У межах выставы паказвалі і мой праект «Адымаць, памнажаць», прысвечаны гвалту людзей адно над адным. Мелася на ўвазе рознае: ад унутрысямейнага да катавальнага ўжывання сілы і псіхалагічнага падаўлення.\nУ Віцебску ў арт-прасторы «Талстога, 7» размешчаны мой праект «Там, дзе нас няма» з кампіляцыяй графікі і інсталяцыі – пра стан блізкасці, адкрытасці і эмпатыі паміж людзьмі.\n– Зараз вы на хвалі хайпу. Што далей? Якія планы?\n– У мяне ў працы ўжо ёсць пара праектаў для калектыўных выстаў. Рабіць серыю чыіхcьці галоў дакладна не хачу. Хаця хлушу – калі будуць прапановы, то магчыма. Я зусім не сёрфер хайпу, але камунікаваць з людзьмі на ўзроўні ідэй мне вельмі падабаецца. Уся гэтая шуміха ў СМІ падаецца забаўнай.\nЯк палепшыць сваю ідэю і трапіць у медыя?\nПарады ад бывалага рэдактара для актывістаў(-ак) і славалюбцаў.\nMirum Music Festival 2017: фотарэпартаж ад 34mag\nСёлета мы зноў кайфанулі на Mirum Music Festival. Але і фоткі для цябе зрабіць не забылі.\nDmitry Kuzmin | 10.11.2017 22:02\nЛенин - гриб, немного про другое. Но тут тоже круто. Мне лично напомнило постмодернизм Пелевина. И ленинопад в тему.


Стратэгія - Інтэрнэт\nлегенды пра схаваных templeunlock мінулым\nРэгістрацыя Сэдзі, Ноя і Дадлі на іх прыгоды, як яны даследуюць джунглі і разблакаваць таямніцы, схаваныя ў Храме ольмеков ў! У Легенды схаванага Храма Unlock мінулае, бясплатная онлайн гульня-галаваломкі, вы кінулі ў джунглі і павінны conq\nРасліны супраць зомбі прыгажосці дзяўчына\nZombies выкрадаюць людзей! Вы павінны забіць іх, каб выратаваць human.Be асцярожныя? Калі вы забіваеце людзей ненаўмысна, вы будзеце мёртвыя!\nПінгвіны Мадагаскара: шкіпер снегаход\nДалучайцеся да пінгвінамі ў вар'яцкай гульні вар'ятаў васьмёрак!\nРык працуе ў той жа кампаніі на працягу некалькіх гадоў і павінен трываць яго ідыёт калегіяй Дэйв. Кожны дзень Дэйв робіць жыццё Рык жах! Але Рык быў досыць! Сёння рост ІТ-хлопец!\nНарніі гульня Абама\nДапамога Абаме вырашыць усе загадкі і таямніцы ў гэтай гульні. Абыдзеце Нарніі, назіраць і чапаць прадметы і мэбля, каб зрабіць гэта. Ваш першы ключ ўяўляе сабой карту, вы ўбачыце на экране. З дапамогай мышы.\nВы пайшлі прама ў пекла, каб выканаць задачу. Страляць сваю зброю і пазбавіцца ад зомбі. Чым больш вы заб'яце, тым больш ачкоў вы атрымаеце. Памятаеце іх слабым месцам з'яўляецца ГАЛАВУ. З дапамогай мышы і прабел, каб перазарадзіць зброю.\nсорак разбойнікаў Пасьянсы\nГуляць класічныя пас'янсы з картамі ці новым дызайнам. Выберыце, як вы заказ і падрыхтаваць для карт у сваіх розных групах у залежнасці ад знака. На гэты раз плямёны гуляць у пасьянс.\nКім дотком ўцёкі з турмы\nДжым твой брат інтымнае, але ён быў зняволены ў турму без прычыны. Чаму вы наведвалі яго ў турме вар'ятка ідэя раптам ударыў галаву: вы хочаце, каб выратаваць яго ад турмы! Для гэтага вам трэба зрабіць шмат прэпаратаў загадзя,\nМарыё пчолы абароны\nПчала прыходзіць у садзе Марыё ў вялікай групе тэндэнцыю атакаваць кветкі ў садзе. Марыё не мае ніякага выбару, акрамя як ператварыць сябе ў пчала са стрэльбай. Дапамажыце Марыё збіць ўсе пчолы, якая нападае на сад.\nВыкарыстоўвайце лагічныя развагі, каб збіць маленькага чалавека і адправіць яго праз партал назад да сябе дадому, у некаторых выпадках вам прыйдзецца абгарнуць галаву, каб атрымаць партал, каб атрымаць, каб выйграць гэты выклік, і ваша задача будзе завершана.


Гомель: Ларысе Шчыраковай выносяць другое папярэджанне за журналісцкую працу без акрэдытацыі\nhttp://spring96.org/be/news/58568 2012 2012-10-23T13:53:36+0300 2012-10-23T13:53:36+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/shchyrakova.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n22 кастрычніка гомельская незалежная журналістка Ларыса Шчыракова была выкліканая ў абласную пракуратуру, прычым да супрацоўніцы аддзелу па барацьбе з карупцыяй і арганізаванай злачыннасцю Ірыны Макарэвіч. Гаворка ішла пра працу на замежныя СМІ без акрэдытацыі. Прэтэнзіі пракуратуры зводзіліся да таго, што ў эфіры спадарожнікавага тэлеканала «Белсат» Ларыса Шчыракова дала каментар, звязаны з арыштам старшыні Гомельскага гарвыканкама Віктара Піліпца.\n«Знаёмы журналіст мяне папрасіў распавесці, што у Гомелі пра гэта гавораць. І вось я дала каментар аб тым, што ёсць афіцыйнае паведамленне пра арышт Віктара Піліпца,а ў горадзе даўно хадзілі такія чуткі», - адзначыла журналістка.\nСупрацоўніца пракуратуры ёй паведаміла, што ўжо 24 кастрычніка будзе вынесенае афіцыйнае папярэджанне за супрацоўніцтва з замежным СМІ без акрэдытацыі. У гэтым 2012 годзе Ларыса Шчыракова ўжо атрымлівала папярэджанне ад пракуратуры. Таксама журналістку неаднаразова затрымлівалі на масавых акцыях і розных мерапрыемствах. Апошні раз яна была затрымана ў Ляскавічах, на фестывалі «Кліч Палесся». Міліцыя трымала журналістку амаль цэлы дзень. Відаць, гэта было звязана з прысутнасцю на фестывалі Аляксандра Лукашэнкі.\n«Калі ідзе такі прэсінг, калі міліцыянерам нават раздалі мае партрэты, як гэта было на фестывалі ў Ляскавічах, а мяне затрымліваюць пры любой нагодзе, то, відаць, улады высока ацэньваюць маю журналісцкую дзейнасць», - лічыць Ларыса Шчыракова.\n23.10.2012 Тэгі: свабода слова, пракуратура


VIA прадставіць тры чыпсэта для AMD Hammer\nГалоўная ➠ Навіны тэхналогій ➠ VIA прадставіць тры чыпсэта для AMD Hammer\nЯк паведамляе The Inquirer, вытворцы сістэм, якія прысутнічалі на саміце Gartner ў Манака, на праведзенай VIA прэзентацыі даведаліся, што кампанія плануе прадставіць тры чыпсэта для працэсараў AMD Hammer.\nПа дадзеных аднаго з распрацоўшчыкаў сістэм, чыпсэт K8UMA, будзе мець убудаванае графічнае ядро Zoetrope з 800 МГц Hypertransport, іншыя чыпсэты будуць мець падобную функцыянальнасць, але яны будуць ужо без графічнага ядра. Кіраўніцтва VIA адмовілася каментаваць дадзеную інфармацыю.\nЧыпсэт KT400 з падтрымкай DDR-памяці з тактавай частатой 400 МГц, як паведамляецца, будзе затрыманы з выпускам. Гэты жа крыніца паведаміў, што VIA пацвердзіла, што будучыя працэсары лінейкі Nehamiah будуць абсталяваныя 256 Кбайт кэш-памяці.\nSamsung Omnia 7 супраць HTC HD7 і HTC 7 Mozart - Super AMOLED дысплей выйшаў пераможцам\nAMD гатовая да выпуску безназоўнага працэсара\nНовыя хатнія мультымедыя цэнтры Acer Aspire


“Начная аБЛОГа” – 6 ліпеня\n06 ліпень 2007, 20:49\nНа форумах парталу абмяркоўваюць тое, як Аляксандар Лукашэнка павіншаваў суайчыньнікаў з 125-годзьдзем зь дня нараджэньня Янкі Купалы. “Усё жыцьцё Янкі Купалы прасякнутае імкненьнем бачыць Бацькаўшчыну незалежнай, мірнай і магутнай дзяржавай. Сёньняшняя сувэрэнная Беларусь з высокім узроўнем эканамічнага, навуковага й культурнага разьвіцьця ёсьць увасабленьнем мараў вялікага песьняра”, – адзначыў Аляксандар Лукашэнка. Рэакцыі ўдзельнікаў форумаў.\n"Ня мог Янка Купала марыць пра сучасны заняпад беларускай культуры, мовы. Проста балюча на сэрцы, як такое пачуеш".\n“Якое неверагоднае крывадушша. Хоць калі гэта той, іншы Купала зь ліку тых, што й паэт Быкаў, вершы якога будучы прэзыдэнт вывучаў у школе, дык гэты Купала мог марыць пра цяперашнюю краіну Памяністага й пра Такую Беларусь”.\n“Купала ў магіле напэўна перавярнуўся ад такога пэрла сучаснага Мікіты Зноска...”\n“Сорамна за краіну, у якой такі твар”.\nВоля Дудко на сайце блогаў піша пра свае ўражаньні ад наведваньня былой савецкай вайсковай базы ў Чэхіі. “Мы заходзім у пад’езд. Вакол цішыня й змрок… На парэпанай сьцяне каля лесьвіцы яшчэ можна разабраць надпіс: “При пожаре звонить 04”. Мы заходзім у пустую кватэру. Яшчэ зусім нядаўна тут жылі людзі, гэта сямнаццаць год таму. Пустыя пакоі з выбітымі вокнамі, са столі зьвісае фарба, са сьценаў – адыйшоўшыя шпалеры, прылепленыя на газэту “Советский солдат”, недзе яшчэ можна заўважыць рэшткі мэблі – вось і ўсё што засталося ў іх. У нейкім пакоі знаходзім стос газэтаў і скрыню ад пасылкі з адрасам, запыленую канапу, дзіцячыя кніжкі. Такія сюрэалістычныя малюнкі пасавалі б хіба да якога фільму пра канец сьвету. Нешта падобнае даводзілася чуць пра Чарнобыль. Але гэта ўсяго толькі сёньняшняя рэальнасць былой савецкай базы ў чэскім горадзе Міловіцэ”.\nБлогер піша пра другі тур галасаваньня ў барацьбе за Першую прэмію ў беларускім сэгмэнце Жывога Журналу – прэмію Жэжэбай. “Цяпер напружаныя баталіі разгортваюцца ў дзесяцёх намінацыях (палітыка, літаратура, копіпэйст, публіцыстыка, камэнтарар, найлепшы дзёньнік, музыка, фотаблог, суполка, найлепшы крэатыў). Лідэры сярод блогераў выкарыстоўваюць усе магчымыя рэсурсы, каб выйграць прэмію... Пераможца ў кожнай намінацыі атрымлівае ад брэнда “Шпаркі Дамавік” сэртыфікат на суму 50 даляраў на любыя паслугі правайдэра... Намінацыю “Флудэр году” выкупіў “Шпаркі дамавік!” Як вядома, праймарыс у гэтай намінацыі працягваецца. Самы актыўны флудэр будзе ўзнагароджаны ня толькі Жэжэбаем і дыплёмам пераможцы, але й сэртыфікатам на хатні безьлімітны доступ у Інтэрнэт да канца году! Яшчэ ня позна актыўнічаць”.\nБлогер зьмясьціў у сваім Жывым журнале верш, прысьвечаны кампутарнай клявіятуры:\n“мае пальцы песьцяць клаву яна плоская негрыцянка па нейкім непаразуменьні такое славянскае імя яна дасканала ведае алфавіт і аказвае мне знакі прыпынку трымае пад контралам і часам дазваляе ўставіць на ўсе выпадкі жыцьця ў яе ёсьць дэліт і бэкспэйс\nмая клава мае свае плюсы, мінусы і нават сваё роўна\nпакуль я зь ёю – я з вамі мне з вамі цудоўна”.


Сейчас на сайте 677 гостей\n8 клас 09 июня 2012\t Просмотров: 1749\n• Сторінок: 407\nЗа сем гадоў навучання ў школе вы шмат чаго даведаліся. Вы засвоілі натуральныя, цэлыя, рацыянальныя лікі, г. зн. умееце запісваць і параўноўваць іх, выконваць над імі дзеянні складання, аднімання, множання, дзялення, узвядзення ў ступень; навучыліся выкарыстоўваць уласцівасці гэтых дзеянняў для спрашчэння вылічэнняў пры знаходжанні значэнняў лікавых выразаў.\nУласцівасці дзеянняў складаюць аснову тоесных пераўтварэнняў выразаў са зменнымі, з якіх вам сталі вядомыя цэлыя і дробава-рацыянальныя выразы. Пры пераўтварэннях цэлых выразаў прымяняюць раскрыццё дужак, вынясенне агульнага множніка за дужкі і прывядзенне падобных, формулы скарочанага множання і раскладанне мнагачленаў на множнікі. Пры пераўтварэннях дробава-рацыянальных выразаў выкарыстоўваюць таксама правілы выканання дзеянняў над рацыянальнымі дробамі. Пераўтварэнні выразаў вы выкарыстоўвалі пры рашэнні ўраўненняў.\nВам сталі вядомыя асноўныя геаметрычныя фігуры і некаторыя іх уласцівасці. Вы навучыліся вымяраць адрэзкі і вуглы, будаваць адрэзак дадзенай даўжыні і вугал з дадзенай градуснай мерай; даведаліся пра ўласцівасці сумежных і вертыкальных вуглоў, вуглоў трохвугольніка, у тым ліку раўнабокага; умееце карыстацца прыметамі роўнасці трохвугольнікаў; ведаеце некаторыя ўласцівасці прамавугольнага трохвугольніка, прыметы і ўласцівасці паралельных прамых; пазнаёміліся з выкарыстаннем цыркуля і лінейкі пры рашэнні геаметрычных задач на пабудаванне. Як і раней, вам трэба будзе асвойваць асноўныя спосабы даказвання, навучыцца ўзнаўляць не толькі гатовыя доказы тэарэм, змешчаныя ў вучэбным дапаможніку, але і самім будаваць нескладаныя доказы.\nСвае веды пра лікі, выразы і фігуры вы выкарыстоўвалі пры рашэнні разнастайных тэкставых задач. Рашэнне задачы патрабавала ад вас стварэння матэматычнай мадэлі сітуацыі, што апісана ўмовай. У адных выпадках вы, выкарыстоўваючы схему, рысунак, рашалі задачу арыфметычна, у другіх, болын складаных выпадках мадэлявалі ўмову задачы ўраўненнем і рашалі яе алгебраічна.\n10.04.2017 15:25:00 21 MB 1


Некалькі карысных саветаў, як абраць ўвільгатняльнік-ачышчальнік паветра для кватэры | Інтэр'Ерныя Штучкі\nЎвільгатняльнік-ачышчальнік паветра дапамагае стварыць у доме патрэбны мікраклімат, што дабратворна адбіваецца на здароўе жыхароў. Сучасныя прылады дазваляюць досыць эфектыўна змяняць склад паветранай масы, кантралюючы паказчыкі. Важна разумець іх адрозненне і ажыццяўляць выбар з веданнем праблемы.\nСутнасць і неабходнасць\nДля чалавечага арганізма патрэбныя пэўныя ўмовы для нармальнага функцыянавання. У жылым памяшканні, дзе чалавек праводзіць шмат часу, асабліва важна стан паветра, якім ён дыхае. У закрытым прасторы ў ім абавязкова назапашваюцца розныя шкодныя рэчывы, пыл, біялагічныя мікраарганізмы, што можа згубна адбіцца на здароўе. Не менш важны ўзровень вільготнасці - празмерная сухасць вядзе да абязводжвання арганізма.\nВырашыць праблему з якасцю паветра ў памяшканні дазваляюць спецыяльныя прылады (прыборы), якія здольныя паляпшаць яго склад, а сучасныя мадэлі - яшчэ і падтрымліваць яго на зададзеным узроўні ў аўтаматычным рэжыме. У цяперашні час выпускаюцца розныя тыпы такіх установак, якія можна падпадзяліць на наступныя катэгорыі:\nАчышчальнікі паветра для дома. Яны прызначаныя для фільтрацыі паветра і выдалення шкодных кампанентаў. Такія ўстаноўкі чысцяць паветра ад пылу, пяску, варсінак воўны, грыбных спрэчка, хатніх кляшчоў і прадуктаў іх жыццядзейнасці.\nЎвільгатняльнікі паветра. Іх задача - забеспячэнне аптымальнай вільготнасці ў памяшканні. Гэта стварае камфортны мікраклімат, зніжае рызыку захворванняў дыхальных органаў. Такія прылады асабліва спатрэбяцца пры працуючых ацяпляльных прыборах, якія актыўна сушаць паветра.\nІянізатары. Яны прызначаныя для паляпшэння складу паветра. Такое ўздзеянне забяспечвае дэзінфекцыю паветранай масы і камфортныя ўмовы для дыхання.\nАчышчальнік і ўвільгатняльнік паветра для кватэры (ўвільгатняльнік-ачышчальнік). Гэта прылада сумяшчае функцыі ачысткі паветранай масы ад шкодных прымешак і падтрымлівае патрэбную вільготнасць.\nКліматычны комплекс (кліматызатараў). Гэта універсальны апарат, які ўяўляе сабой ўвільгатняльнік-ачышчальнік-іянізатар (3 у 1).\nПры ўладкаванні жылога памяшкання паўстане пытаньне аб тым, што выбраць - ачышчальнік або ўвільгатняльнік паветра.\nАчышчальнікі неабходныя пры ўмове наяўнасці ў памяшканні звычайнай вільготнасці, але актыўнага забруджвання паветра пылам і рознымі шкоднымі прымешкамі. Такая небяспека павышаецца пры пражыванні ў хаце некалькіх хатніх жывёл, суседстве з крыніцай шкодных выкідаў, выкарыстанні пакоя ў якасці майстэрні і т. Д. Яны проста неабходныя пры з'яўленні непрыемных пахаў.\nЎвільгатняльнікі паветра падтрымліваюць вільготнасць у межах 40-60%, што проста неабходна для чалавечага арганізма. Такія прылады ўсталёўваюцца ў памяшканнях, дзе няма забруджвання, але адчуваецца сухасць (напрыклад, ад магутных награвальных апаратаў).\nАсаблівасці універсальных апаратаў\nАбедзве паказаныя праблемы здольны вырашыць універсальны ўвільгатняльнік-ачышчальнік паветра (2 у 1). Такі апарат выконвае наступныя дзеянні: ўсмоктванне з дапамогай вентылятара забруджанага паветра, яго ачыстка ад прымешак, ўвільгатненне і падача вычышчанай, увлажненной паветранай масы назад у памяшканне.\nДля ачысткі паветра на першым этапе выкарыстоўваюцца такія фільтруюць элементы:\nМеханічны фільтр у выглядзе сеткі для затрымкі часціц памерам 4-8 мкм.\nВугальны фільтр. Яго прынцып дзеяння заснаваны на абсарбцыйныя здольнасцях вугалю, які ўбірае розныя шкодныя прымешкі.Эфектыўнасць павышаецца пры даданні цеолита. Абсарбавання прымешак і шкодных газаў дазваляе годна змагацца з непрыемнымі пахамі.\nФотокаталитическое фільтраванне. Ачыстка (у т. Ч. Ад біялагічных і хімічных прымешак) вырабляецца пры дапамозе ўльтрафіялетавых прамянёў.\nЭлектрастатычны прынцып. Асаджэнне забруджвальных часціц забяспечваецца электрычным полем.\nНЕРА-фільтр. Гэта сучасны элемент, які выконваецца іх шчыльнай стекловолоконной мембраны. Такі фільтр затрымлівае ўсе часціцы памерам звыш 0,3 мкм, што забяспечвае ўзровень ачысткі да 99,7%.\nДругі этап заключаецца ў увільгатненні паветра. Ён можа грунтавацца на 2-х прынцыпах:\nТрадыцыйнае ўвільгатненне, якое забяспечваецца пры кантакце паветранага патоку з вільготным фільтрам або адмысловымі вадзянымі ваннамі.\nУльтрагукавой механізм. У ім з дапамогай ультрагукавых ваганняў вільготных дыскаў забяспечваецца распыленне дробных вадзяных пырсак. Паветраны паток захоплівае іх, насычаючыся вільгаццю.\nПры выбары прылады яго канструктыўнае выкананне з'яўляецца важным фактарам. Яно шмат у чым вызначае эксплуатацыйныя характарыстыкі і надзейнасць.\nПры набыцці ўвільгатняльніка-ачышчальніка неабходна асаблівую ўвагу звярнуць на наступныя параметры:\nПрадукцыйнасць і хуткасць ачысткі. Тыпавыя бытавыя ўстаноўкі разгляданага тыпу звычайна разлічваюцца на памяшканні плошчай у межах 12-55 кв. м. Асобныя мадэлі могуць абслугоўваць плошчу да 100-120 кв. м. Для больш значных памяшканняў спатрэбяцца ўжо ўстаноўкі прамысловага тыпу. Звычайна пры ацэнцы патрабаванай прадукцыйнасці прынята зыходзіць з умовы - 60 куб. м / ч на кожныя 10 кв. м плошчы. Аднак рэкамендуецца рабіць запас у сумарнай патрэбы на 5-6 кв. м.\nАб'ём ёмістасці для вады. Ён павінен забяспечваць патрэбнае ўвільгатненне на працягу досыць доўгага часу. Для памяшкання 35-40 кв. м неабходны рэзервуар на 6,5-7 л вады.\nУзровень шуму. Гранічным для бытавых прыбораў лічыцца ўзровень 40 дб. Найбольш папулярныя ачышчальнікі выдаюць шум у межах 30-35 дб. Для дзіцячых пакояў рэкамендуецца выбіраць мадэлі з "шумлівыя" не больш 20-25 дб.\nГабарыты і знешні выгляд. Яны выбіраюцца з улікам асаблівасцяў памяшкання і месца ўстаноўкі.\nВажным крытэрыем выбару лічыцца функцыянальная магчымасць прылады.\nУ якасці дадатковых функцый прыцягвае ўвагу наяўнасць дысплеяў для нагляднасці працэсу, кантролю вады з аўтаматычным адключэннем пры яе заканчэння, таймераў для ўстаноўкі рэжымаў, падсвятлення, араматызатараў, крыніц ўльтрафіялетавых прамянёў для дэзінфекцыі. Асабліва важна наяўнасць аўтаматычнага адключэння пры ўзнікненні няштатных рэжымаў.\nАпараты тыпу "3 у 1" з іянізацыяй паветра маюць дадатковыя перавагі. Яны практычна цалкам даводзяць склад паветра да прыродных умоў, дзеянне такіх прыбораў дабратворна ўплывае на дыхальны працэс. Паветра ўзбагачаецца аніёнамі, якія актывізуюць кіслароднае харчаванне чалавечага арганізма. Акрамя таго, яны абложваюць пыл і іншыя цвёрдыя прымешкі, аказваюць антысептычнае ўздзеянне.\nІянізатары грунтуюцца на 2-х прынцыпах дзеяння. "Халодны" механізм прадугледжвае праходжанне паветранага патоку праз вадзяной душ, а аэроіоны ўзбагачаюць яго на выхадзе. Іншы варыянт - ультрагукавы ўвільгатняльнік, утваральны вадзяной туман, на які і ўздзейнічае іянізатар.\nХто выпускае абсталяванне\nСярод вытворцаў, якія спецыялізуюцца на выпуску ўвільгатняльнікоў і ачышчальнікаў паветра, можна вылучыць самыя папулярныя кампаніі:\nSharp (Японія). Кампанія мае векавой вопыт вытворчасці складанай бытавой тэхнікі. Паветраныя ачышчальнікі забяспечваюцца адмысловымі фільтрамі. Выкарыстоўваецца фірмовая іянізацыйная тэхналогія Plasmacluster.\nBally. Гэта міжнародны холдынг. Сістэма фільтраў характарызуецца высокай надзейнасцю, а ўстаноўкі - прывабным знешнім выглядам.\nPhillips (Нідэрланды).Кампанія выпускае цэлы шэраг ачышчальнікаў і ўвільгатняльнікоў, ідэальна падыходных для алергікаў. Асаблівая ўвага надаецца экалагічна чыстым тэхналогіях.\nVenta (Германія). Менавіта гэтая кампанія зрабіла першы бытавой ўвільгатняльнік паветра па сістэме "мыйка". Ўстаноўкі маюць гарантаваную надзейнасць і простыя па канструкцыі.\nAIC (Кітай). Кампанія створана не вельмі даўно, але заваявала давер пакупнікоў. Выкарыстоўваюцца эфектыўныя спосабы ачысткі і ўвільгатнення паветра.\nАкрамя пералічаных вядомых вытворцаў варта згадаць кампаніі Борк (Bork, Германія), Бонеко (Boneco, Швейцарыя), Электролюкс (Electrolux, Швецыя), Панасонік (Panasonic, Японія), Дисон (Dyson, Вялікабрытанія). Пры выбары ўвільгатняльніка-ачышчальніка важна звярнуць увагу на вытворцу. Даверу заслугоўваюць толькі правераныя кампаніі, сваім шматгадовым цяжкасцю даказалі высокую якасць і надзейнасць прадукцыі.\nПа шматлікіх водгуках карыстальнікаў разгляданай бытавой тэхнікі можна скласці наступны рэйтынг ачышчальнікаў і ўвільгатняльнікоў паветра:\nAIC XJ-2100 - ачышчальнік магутнасцю 8 Вт, разлічаны на памяшканне 24-27 кв. м. Адрозніваецца нізкай коштам.\nBally AP-155 - ўвільгатняльнік-ачышчальнік магутнасцю 36 Вт. Прызначаны для выкарыстання ў памяшканні плошчай да 25 кв. м. Мае іянізатар і таймер з устаноўкай на 8 ч.\nSharp KC-A51 RW / RB - ўвільгатняльнік-ачышчальнік, здольны абслугоўваць памяшканне плошчай да 40 кв. м. У канструкцыю ўваходзіць сістэма трохступеністай ачысткі, сэнсарнае кіраванне, індыкацыя пылу.\nPanasonic F-VXH50 - ачышчальнік паветра для памяшканняў не больш за 42 кв. м. Магутнасць складае 44 Вт. Ачыстка фільтраў патрабуецца не часцей 1 разу ў месяц. Пры працы выдае мала шуму.\nVenta LW25 - ўвільгатняльнік-ачышчальнік з сістэмай "мыйка паветра". Здольны абслугоўваць плошчу да 40 кв. м, маючы прадукцыйнасць 22 куб. м / ч. Ёмістасць для вады разлічана на 7 л. Ўключае кантроль ўзроўню вады і электроннае кіраванне.\nBoneco W2055DR - ўвільгатняльнік-ачышчальнік элітнага класа. Дадатковыя функцыі - дысплей, датчык кантролю вільготнасці ў памяшканні, іянізацыя паветра, антыбактэрыйнае ўздзеянне. Магутнасць - 20 Вт. Здольны абслужыць памяшканне плошчай да 52 кв. м. Працуе бясшумна, можна выкарыстоўваць некалькі рэжымаў па спецыяльных праграмах.\nDalkin MC70LVM - магутны ачышчальнік з прадукцыйнасцю 430 куб.м / г. Ачыстка - трохступеньчатая. Маецца таймер.\nАчышчальнікі і ўвільгатняльнікі-ачышчальнікі паветра для кватэр здольныя стварыць аптымальны мікраклімат. Сучасныя ўстаноўкі працуюць практычна бясшумна і могуць выкарыстоўвацца нават пры наяўнасці ў сям'і алергікаў. Дадатковыя функцыі забяспечваюць антыбактэрыйную абарону і дазваляюць іянізаванай паветра, ствараючы аналогію прыродных умоў. З такімі ўстаноўкамі дыхаецца лягчэй, а здароўю нішто не шкодзіць.\nГлядзіце відэа: как пить воду чтобы худеть (1 часть): какая вода для похудения лучше? 9 полезных советов диетолога\nТоп-10 лепшых фітнес бранзалетаў 2018 года: агляд спецыялістаў па водгуках →


Тут нарадзіўся, тут і надта згадзіўся — Івацэвіцкі веснік - газета Івацэвіцкага раёна || Ивацевичский район\nГлавная → Грамадства → Землякі → Тут нарадзіўся, тут і надта згадзіўся\n3 июля 2015 - Administrator\nНе хочацца пафасу і высокіх слоў, але не атрымліваецца. Як скажаш пра Аляксандра Аляхновіча сціпла, калі ён – механізатар рэдкай кагорты. Так, як ён, “укалвае” далёка не кожны, нават калі і захоча, не зможа, – казалі святавольскія людзі. І ў СВК “Святая Воля”, дзе шчыруе Аляксандр Станіслававіч з 2000 года, падкрэслілі: “Такіх апантаных работай, як Аляхновіч, сёння, бадай, і ў краіне адзінкі”.\nУ Палац Рэспублікі – па ўзнагароду\nПершага ліпеня, напярэдадні Дня Незалежнасці, па даручэнні Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь прэм’ер-міністр Андрэй Кабякоў уручыў Аляксандру Аляхновічу медаль “За працоўныя заслугі”. Урачыстая цырымонія праходзіла ў Палацы Рэспублікі, а вечарам таго ж дня героя працы чакалі з кветкамі ў родным СВК, шчыра віншавалі і выказвалі цёплыя пажаданні шчасця, дабрабыту і поспехаў. А ён найперш сціпла папрасіў прабачэння ва ўсіх, што “прымусіў чакаць”.\nДарэчы, у СВК “Святая Воля” Аляксандр Аляхновіч ужо трэці, каму ўручана такая высокая ўрадавая ўзнагарода. І ў раёне – гэта адзіная гаспадарка, у якой столькі заслужаных “медалістаў”. “За працоўныя заслугі” ўзнагароджаны старшыня СВК Уладзімір Любушак, чыя гаспадарка з года ў год займае пачэснае месца ў спаборніцтвах на жніве і нарыхтоўцы кармоў то раённага, то абласнога і нават рэспубліканскага маштабу. Медалём “За працоўныя заслугі” ўзнагароджана Ніна Рэдзько, аператар машыннага даення, у 2014 годзе. Яе рэзультат за 2013 год быў 7426 кілаграмаў малака ад кожнай каровы, за мінулы год – амаль 7700. І Аляксандр Аляхновіч – трэці ў кагорце ўзнагароджаных. У 2014 годзе ён на трактары МТЗ 1221 унёс мінеральных угнаенняў на плошчы 1824 гектары, узараў 570 гектараў, а з братам Дзмітрыем, які таксама працуе ў гаспадарцы, узараў практычна ўсе плошчы гаспадаркі. Сам засеяў усе кукурузныя палі, а гэта 768 гектараў. Акрамя таго, Аляксандр на нарыхтоўцы кармоў вызначыўся на сваім “Ягуары” – змяльчыў зялёнай масы 38378 тон. А падчас жніва з братам Васілём, які жыве ў Пінску, ужо два сезона ставіў рэкорды на збожжавым камбайне КЗС12.\n– Аляхновіч – гэта работнік, які апошнім прыязджае з поля, – кажа старшыня СВК “Святая Воля” Уладзімір Любушак. – Вось сёлета, да прыкладу, аб’явілі, што заўтра пачынаецца нарыхтоўка сенажу. Дык ён напярэдадні да пяці гадзін раніцы заканчваў падрыхтоўку свайго трактара, а ў восем гадзін раніцы, як усе, выехаў на поле. Ён мог бы працаваць дзень і ноч. Нагрузка – усе кармы, уся кукуруза. 40-45 тысяч тон сіласу ў год – вось такая сур’ёзная выпрацоўка ў гэтага механізатара! І яшчэ папрасіўся на збожжаўборачны камбайн! Яго не трэба кантраля-\nваць. Калі затрымаўся па сямейных абставінах, запланаванае выканае, хоць ноччу.\n– Ён у нас не проста механізатар, ён граматны спецыяліст. У свой час закончыў Пінскі індустрыяльна-педагагічны каледж па спецыяльнасці тэхнік-механік, – дадае Алена Любушак, намеснік старшыні па ідэалагічнай рабоце. – Быў час, калі яму старшыня прапанаваў пасаду галоўнага інжынера. А ён адмовіўся, яшчэ і прасіў не крыўдаваць, бо па душы яму проста працаваць на зямлі… І працуе, дзіву дацца, за траіх.\nУ 2009 годзе за паспяховую работу Аляксандру Аляхновічу ключы ад аўтамабіля “Волга” уручаў на рэспубліканскіх “Дажынках” сам Аляксандр Лукашэнка, годам раней Аляхновіч за працоўныя поспехі атрымаў у падарунак дамашні кінатэатр. Ці варта здзіўляцца пасля гэтага, што граматы і падарункі з “дажынак” раённага ці абласнога маштабу і да дня сельскай гаспадаркі ён заслужвае штогод.\n– Ёсць у Вас рэзерв, каб працаваць яшчэ лепш? – спытала ў героя дня.\n– Мне здаецца, што я заўсёды працую на грані сваіх магчымасцяў, – здзіўлена адказаў Аляксандр. – На зямлі лёгкага хлеба не бывае.\nІ што пасля гэтага можна дадаць? Такія трапяткія адносіны да тэхнікі і зямлі – прыклад для ўсіх.\nШчырая любоў да зямлі не бывае выпадковай. Яна закладваецца не адным пакаленнем сапраўдных гаспадароў. Сціплых, дужых і працалюбівых. Калі ўбачыла бацькоў Аляксандра Аляхновіча, да якіх у Турную сын наведаўся ў той жа знамянальны дзень узнагароджвання, мае думкі наконт таго, адкуль у яго такая апантанасць да працы, такая інтэлігентнасць і выхаванасць, пацвердзіліся – ад бацькоў.\n– Усім людзям жадаю такіх дзяцей, – шчыра казала маці Соф’я Рыгораўна. – Усе мае дзеці харошыя. Яны амаль пагодкі: Галіна, Васіль, Саша, Дзіма. Бывала, пакіну саміх на цэлы дзень, нянькі не было, а яны ніякай шкоды ніколі не нарабілі. Гаспадарку мы трымалі вялікую: 2-3 каровы, свінні, свінаматкі, быкі, усюды хлопцы дапамагалі. Кожны сваю градку садзіў, палоў, убіраў. Без справы не хадзілі па сяле, нікога з людзей ці жывёлы не зняважылі, не пакрыўдзілі. І вучыліся добра.\nДа працы ў полі прызвычаіў хлопцаў і бацька. У гады перабудовы Станіславу Сяргеевічу давялося перайсці на працу ў мясцовы калгас, дзе цяпер слаўна працуюць сыны. Хапнулі гора тады ўсе, пачынаючы са старшыні – зарплаты паўгода не бачылі людзі, зямля была ў запушчаным стане…\n– На трактары араць не такая простая справа, граматна трэба, – тлумачыць сціпла бацька Аляксандра. – А калі ты працуеш на полі, на якім пясок вывернуты наверх, ці з нівак чарназём пазагнаны ў лес, то трэба папакруціцца, каб да толку дайсці. Чатыры гады спатрэбілася працы да поту, каб палі ў норму прывесці. Хлопцы ўжо тады дапамагалі. Саша быў смялейшы за Васіля, хутка ўцяміў, на якія педалі трэба націскаць. Мяне прасіў выйсці з трактара, не замінаць яму, а сам да педаляў нагамі добра яшчэ не даставаў…\nВось тады, практычна з сёмага класа, да любові да зямлі далучылася любоў да тэхнікі. У гаражы каля матацыкла дняваў і начаваў Саша. Калі не ў гаражы, то з бацькам у полі.\nЦі шчаслівая жонка побач з такім мужам, які “ажаніўся”, можна сказаць, на рабоце? Прымярала да сябе такую сітуацыю і была ўпэўнена, што не. Яна ж яго ніколі не бачыць. А калі кахаеш, то хочацца\nбыць побач 24 гадзіны ў суткі. Вядома, Наталля таксама хацела так пасля вяселля, якое адбылося праз чатыры гады сустрэч. Дзяўчына маладзейшая за мужа на\nпяць гадоў, але ў яе хапіла мудрасці прыняць яго такім, як ёсць. Яна навучылася вырашаць дробныя бытавыя праблемы сама. Цэніць мужа за дабрыню. Ён, дарэчы, паехаў па ўзнагароду ў Мінск на сваім мікрааўтобусе з жонкай і дачкой Дашай, каб прысвяціць ім хоць колькі часу ў гарачую пару нарыхтоўкі кармоў.\nА “Ягуар” Аляксандра, таксама дарэчы, у той дзень не прастойваў, на ім працаваў брат Дзмітрый. І ўвогуле, браты жывуць дружна, выручаюць адзін аднаго, бацькоў не забываюць, едуць па першым званку, калі трэба дапамога, любяць і гасцяваць, толькі шкада, што такія хвіліны нячаста здараюцца.\nДачка Аляксандра Аляхновіча Даша і жонка Наталля любяць вёску таксама. І калі раней Наталля марыла паехаць жыць у горад, то сёння не прамяняе вёску нізавошта. Тут яны атрымалі дом ад гаспадаркі, тут праляцела 13 гадоў сумеснага жыцця, шчаслівага жыцця. Бо хоць і працуе муж ад зары да зары, ведае яна, што кахае яе, шануе і шкадуе. І як такому не пячы пірагі, не гатаваць любімыя галубцы ці дамашнія пельмені?\n– Мы з татам на мора ўсёй сям’ёй не раз ездзілі, – кажа дачка Дар’я. – Ён – самы лепшы тата.\nСказала і засаромелася па-дзявочаму.


Не адбірайце ў сталага чалавека яго імя\n29 сакавік 2017, 12:40\nПадчас старэньня чалавек праходзіць некалькі этапаў.\nДа іх сучасныя герантолягі адносяць наступныя: павелічэньне патрэбнасьці ў прызнаньні, этап «забываньня» імені, потым — этап узмацненьня значнасьці правоў і зьніжэньне ступені абавязкаў. Наступныя этапы — часавы зрух, калі ў сьвядомасьці чалавека адбываецца павелічэньне значнасьці падзей мінулага і зьмяншэньне значнасьці будучыні, этап размываньня палавой ідэнтыфікацыі.\nРаскажам коратка пра гэтыя этапы. У сталым веку ў чалавека звычайна скарачаецца колькасьць падзей, якія прыносяць яму прызнаньне (у кожнага яны свае — добра пабрацца шлюбам, нарадзіць дзіця, дасягнуць пасады, набыць кватэру і іншае), таму сталыя людзі звычайна перабольшваюць дасягненьні свайго пакаленьня, каб хоць такім чынам павысіць сваю асабістую вагу і рэалізаваць патрэбнасьць ў прызнаньні.\nПасьля этапу «забываньня» імені (пра які гаворка ніжэй), ідзе этап узмацненьня значнасьці правоў, калі чалавек патрабуе да сябе асаблівых адносін, напрыклад, кажа дзецям: «Я вас усё жыцьцё гадаваў(ла), таму цяпер вы мне ўсе павінны».\nПадчас этапу часавага зруху будучыня ўспрымаецца як нешта вельмі кароткае, а вось мінулае эмацыйна афарбоўваецца, прычым падзеі нават даўно мінулага як бы прысутнічаюць у паўсядзённым жыцьці сталага чалавека, ён пастаянна ў размовах зьвяртаецца да людзей, якія даўно сышлі, распавядае пра даўно мінулыя падзеі. Дзеі цяперашняга часу ўспрымаюцца гіпэртрафіравана, напрыклад, паход у краму ці паліклініку зьяўляецца вельмі вялікай падзеяй, і сталы чалавек можа гэта абмяркоўваць ледзь не гадзінамі.\nРазмываньне палавой ідэнтыфікацыі — гэта той этап старэньня, калі чалавек губляе сваю гендэрную ролю і, на жаль, канчаткова ператвараецца ў «старога».\nУсё вышэйапісанае можа праяўляцца ў рознай ступені, прычым гэта, часам, залежыць ад навакольных людзей. Вось такі прыклад. У пэўным узросьце чалавек раптам аказваецца ў стане, калі яго перастаюць называць па імені, і ён становіцца проста «бабуля» ці «дзядуля». Гэта адбываецца таму, што сыходзяць з жыцьця блізкія і знаёмыя людзі, у яго застаецца толькі сям’я, а ў нашай культуры ў сем’ях прынята зваць сталых людзей менавіта «бабуля» ці «дзядуля». У крамах і паліклініках зварот да сталага чалавека такі самы. У выніку чалавек літаральна перастае чуць сваё імя, таму гэты этап старэньня атрымаў назву «забываньня» імені. Дарэчы, адсутнасьць звароту па імені вельмі адмоўна адбіваецца на стане памяці, зьніжае ступень самапавагі, вядзе да таго, што чалавек перастае сябе нармальна даглядаць.\nЭтап «забываньня» імя паказввае нам і іншы бок гэтай справы. Як проста, насамрэч, падтрымаць годнасьць сталага чалавека, пасадзейнічаць захаваньню яго здароўя і памяці ў паважным узросьце — для гэтага проста неабходна зьвяртацца да яго па імені.


Цяжка быць дыпламатам... Нават народным\nАднойчы пасля водпуску я трапіў у... водпуск, амаль на тыдзень. Як атрымалася? Раскажу.\nЗначыць, не паспеў я, адгуляўшы свае трыццаць дзён, уліцца ў калектыў ды з усімі павітацца, як выклікае мяне начальства ў асобе намесніка дырэктара. Так і так, пытае: ці добра адпачыў?.. І адказу майго не чакае — гне сваё: ну, калі нядрэнна, маўляў, то прымай даручэнне. Заўтра да нас прыязджаюць венгры з досыць цікавымі прапановамі наконт аўтаматычных ліній па атрыманні сокаў. Трэба прыняць як блізкіх сяброў: пасяліць у гасцініцу, вырашыць пытанне з харчаваннем, прадумаць культурную праграму, суправаджаць у час паездак...\nКарацей, кажа Яфімавіч, кіраўніцтва табе давярае. Урэшце ўручае канверт з грашыма (так бы мовіць, матэрыяльнае забеспячэнне)...\nНу што тут будзеш рабіць? Адмаўляцца? Ды неяк не выпадае...\nЗначыць, распачаў я дзейнасць «згодна з намечаным планам»: жыллё, харчаванне, сустрэча гасцей...\nІмі аказаліся два венгры і адна венгерка, узрост — плюс-мінус сорак, прычым адзін з мужчын (не такі страшны чорт, як яго малююць!) раней вучыўся і працаваў у Расіі...\nАдпаведна — патрэба ў перакладчыку адпала адразу. Да таго ж госці былі на дзіва свойскімі, кампанейскімі, так што мы з імі досыць плённа працавалі і гэтак жа цікава жылі: чаргавалі дзелавыя візіты ды перагаворы з паходамі ў музеі і тэатры...\nТут трэба сказаць адну важную рэч: гэта з боку венграў быў, так бы мовіць, візіт у адказ, бо напярэдадні наша начальства на чале з гендырэктарам ездзіла ў Будапешт. Іх там вельмі цёпла прымалі... А што найбольш уразіла, дык гэта безліч рэстаранчыкаў ды кавярняў, якія яны стараліся не абмінаць.\n«Нам таксама іх трэба ўразіць», — паставіў задачу дырэктар. У выніку на сераду мы адмянілі ўсе дзелавыя сустрэчы, пасадзілі гасцей у аўтобус і павезлі ў бок Налібоцкай пушчы — у сваю падшэфную гаспадарку. А паколькі яна знаходзілася на мяжы трох раёнаў Міншчыны, туды ж завіталі «дэлегаты» з суседніх гаспадарак. Я, можна сказаць, аслупянеў, убачыўшы безліч скрынак, торбаў і пакункаў, з якіх — апроч іншага — вытыркаліся рыльцы бутэлек...\nКарацей, гаспадары «накрылі паляну», насмажылі шашлыкоў, наварылі юшкі. Тостаў прамовілі не менш, чым на Каўказе, прычым пілі — выключна гарэлку, мясцовую, на гаючых травах... Смаката, вам скажу!.. Госці і тыя прызналі, што гэта не горш, чым іхнія фірменныя «Па́лінка» ды «Унікум».\nЯ таксама «накаціў» бы, як сёння кажуць, але ж адчуваў персанальную адказнасць за гасцей, а таму (быў грэх, аб якім дагэтуль шкадую!) час ад часу выліваў гарэліцу пад стол на траву.\n...На зваротным шляху госці што сілы галасілі «Мама, чаа» (іншых слоў ды іншых песень чамусьці не помнілі).\nНічога не скажаш: файна пасядзелі!\n...Перад ад'ездам я наведаў іх новых сяброў у гасцініцы, падарыў на ўспамін традыцыйную «Белавежскую». Мы трохі пасядзелі, пагаманілі.\nНа гэтай хвалі і развітвацца б, але мне раптам захацелася яшчэ большай цеплыні ў адносінах, і я на нешта сказаў гасцям пра свайго дзядулю, які ў 45-м, вызваляючы Венгрыю, загінуў каля возера Балатон.\nПамянуўшы яго, мы змоўклі, і я ў хуткім часе пайшоў.\nПа дарозе дамоў думаў: які цяжкі хлеб у нашых дыпламатаў! Колькі трэба ведаць і ўмець, як добранька думаць, перш чым сказаць... Бо мог жа ляпнуць яшчэ, што ў вайну ў нашай вёсцы мадзьяры стаялі — хаўруснікі акупантаў... І — хто ведае — можа, гэта былі дзяды маіх новых сяброў?\n...«Ты ведаеш, каго я сягоння падстрэліў?» — пытаецца паляўнічы ў знаёмага доктара. «Ведаю, касога, я толькі што яму перавязку зрабіў», — адказвае той. І тым самым... пазбаўляе чалавека цудоўнай магчымасці нешта збрахаць. Ды і сябе... Нештачка такое пачуць, бо рыбаловы ды паляўнічыя (вы ж ведаеце) жывы не будуць, каб не расказаць пра свае незвычайныя прыгоды, пра свае трафеі: то ў іх шчупакі на размах рукі, то зайцы не меншыя, чым па пудзе. І пры гэтым такія змыслыя...\nМіхась, як мне расказвалі, прыроджаны паляўнічы. Хваліўся, што яшчэ дзед яго завальваў мядзведзя (не ўдакладняў, праўда, дзе той буры вадзіўся)... А бацька дык і наогул — жывога зайца злавіў! Як? Не паверыце: заціснуўшы... нагамі, калі той паміж імі хацеў прашмыгнуць.\nБылі прыгоды і ў самога Міхася.\nНеяк раз у складзе паляўнічай брыгады, апрануты ў белы маскіровачны халат, стаіць ён на нумары. Як тут раптам заяц — сабакі паднялі... І ляціць — проста на яго! Міхась ускідвае стрэльбу і...\nУсё акурат як у Тараса-палясоўшчыка: «Злажыўся стрэльбай — кляпсь! — не паліць, / Крамзель з другога! — не пякець!»\nМіхась тады стрэльбу ўбок і — на кукішкі: рукі-ногі развёў і застыў — чакае...\nЯк казалі старыя егеры, нічога дзіўнага ў тым няма. У зайцоў лепш «працуе» бакавы зрок, а перад сабой заяц нікога не ўбачыць. Ляціць... Але ж... міма. Міхась кідэц на яго...\nЗ паўхвіліны валтузня ў снезе ішла. Потым з яго вылятае спалоханы заяц, адбягае метраў на дзесяць, замірае на задніх лапках і глядзіць на Міхася. Той, бедны, зноў за стрэльбу. Хоча зарадзіць і не можа: не то рукі ад хвалявання трасуцца, не то патроны ад наліплага снегу ў ствол не лезуць.\nКарацей, касавокі пачакаў быў працягу гульні і, убачыўшы, што марна, падаўся ў бок хмызняку.\n— Мабыць, заяц няпросты быў, — прызналі сябры Міхася. — Мабыць, гэта... нашчадак таго самага зайца, якога твой бацька, Міхась, нагамі злавіў. Адпомсціў за продка.\n...Пра гэтую помсту мне расказаў мой былы аднакурснік і, дарэчы, таксама падпісчык «Звязды». Ён у складзе той паляўнічай брыгады на суседнім нумары стаяў, бажыўся, што ўсё на ўласныя вочы бачыў. Значыць, так яно і было?\n...Адзін з вяскоўцаў згледзеў на вуліцы прыбраную суседку. Пытае: «Ну і куды ж ты гэтак спяшаешся?» — «У райцэнтр, — на хаду адказвае жанчына, — па сваёй патрэбе». — «А навошта гэтак далёка?»\nГэта — з назіранняў (праўда, у вольным пераказе) Янкі Брыля, а зараз — з нашых... і таксама чыстая праўда.\nУ 1931 годзе мінулага стагоддзя ў жыцці сельскіх жыхароў паўночнай часткі Петрыкаўскага раёна адбылася вялікая падзея: па новай чыгунцы, якая працягнулася ад Старушак да Бабруйска, пайшлі цягнікі. Першы з іх сустракалі і дарослыя, і дзеці, бо свята ж, бо не было тады ні добрых дарог, ні аўтамабіляў. А тут на табе: з Палесся, з гэтага глухога куточка, едзь куды хочаш! Для людзей столькі новых магчымасцяў, столькі новых працоўных месцаў! Ды і па абноўкі вяскоўцы ездзілі найчасцей у Бабруйск...\nДзед Апанас таксама туды наважыўся — радню праведаць, абутак купіць.\nСеў у цягнік, едзе, наваколлем любуецца, усё прыкмячае. А поезд жа не проста кіламетры адлічвае, ён яшчэ і спыняецца: адны пасажыры выходзяць, другія заходзяць.\nВось і дзед Апанас на невялікай станцыі Сякерычы выйшаў з вагона, пастаяў на драўляным пероне, пакруціў галавой — агледзеўся ды падаўся ў бок прыбіральні, што тулілася трохі воддаль, у лазняку. Толькі даклыпаў да яе, толькі дзверы зачыніў, чуе — дзяжурны па станцыі ў звон свой стукнуў, паравоз загудзеў, цягнік... крануўся.\n— Сто-ой! — закрычаў яму ўслед Апанас, на хаду зашпіляючы порткі.\nАле ж машыніст гэту каманду не пачуў: поезд паімчаў далей і, на жаль, без дзеда.\n— Гэта ж трэба, — не пачакаў, — уголас крыўдаваў стары.\n— А дзе ж вы гэтак забавіліся? — заспачувалі яму іншыя пасажыры.\n— Ды ў маленькі домік схадзіў, была патрэба...\n— А навошта, дзівак-чалавек? У цягніку ж таксама прыбіральня ёсць. Можна было туды...\n— Туды, — строга перапыніў Панас, — хай іншыя ходзяць... А я, людцы, не: хоць забіце не пайду. Не тое ў мяне выхаванне...\nНа гэтым слове дзед закінуў за плячо сваю торбачку з гасцінцамі для бабруйскай радні і па шпалах пакрочыў дамоў — кіламетраў за дзесяць.


ДУШПАСТЫРСКІЯ АБ’ЯВЫ на XXXI Звычайную Нядзелю - Санктуарый Маці Божай Валадаркі Азёраў | Санктуарый Маці Божай Валадаркі Азёраў\nна XXXI Звычайную Нядзелю.\nУспамін усіх памерлых вернікаў\n1. У лiтургiчным каляндары ўспамiнаем:\n- ў аўторак, успамін св. Караля Барамэя, БП;\n- першы чацвер месяца дзень малiтвы аб святарскiх i законых паклiканнях, а таксама аб святасцi жыцця святароў;\n- першая пятнiца месяца дзень малiтвы ў гонар Найсвяцейшага Сэрца Езуса ў iнтэнцыi святасцi жыцця нашых сем’яў;\nУ першы чацвер і пяініцу выстаўленне Найсвяцейшага Сакрамэнту і адарацыя ад 18.00.\nУ пятніцу пасля св. Імшы ў 19.00, адбудзецца малітва аб захаванне ад злога духа, а так сама благаслаўленне і экзарцызмаванне вады, солі і алею.\n2. Кожны дзень у лістападзе будзем адмаўляць св. Ружанец і выпамінкі за памерлых, акрамя нядзелі ў 18.30, а таксама 30 св. Імшаў у інтэнцыі памерлых а 19.00. На прaцягу ўсяго месяца лістапада кожную пятніцу а 18.30 будуць спяваць нешпары за памерлых. Заахвочваем да супольнай малітвы. Шчыра дзякуем за складзеныя ахвяры ў гэтай інтэнцыі.\n3. Святыя Імшы, з нагоды прыналежнасці да малітоўных груп, адбудуца на гэтым тыдні ў наступным парадку:\n- у аўторак a 19.00 - Група Маці у малітве\n- у пятніцуа 19.00 –Група Вешчуноў Божай Міласэрнасці\n- у наступную нядзелю ў 8.30 групы Жывога Ружанца.\n4. Наўвесь тыдзень працы і абавязкаў, няхай Бог благаславіць.


2015 год аб’яўлены ў Беларусі Годам моладзі\nНяхай здзяйсняюцца мары\nОпубликовано: 14.04.2015 17:26:57\nНамеснік старшыні Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па правах чалавека, нацыянальных адносінах і сродках масавай інфармацыі Аксана Няхайчык лічыць, што бягучы год — гэта і старт новым маладзёжным праектам, і падвядзенне вынікаў дзяржаўнай маладзёжнай палітыкі, якая паслядоўна праводзілася ў краіне апошнія дваццаць гадоў.\nЗа гэтыя гады прыняты Закон Рэспублікі Беларусь “Аб асновах дзяржаўнай маладзёжнай палітыкі”, сорак указаў Прэзідэнта і больш за сотню пастаноў Урада, якія забяспечваюць правы моладзі. Дзяржава стварае ўмовы як для атрымання адукацыі, прафесійнага росту маладых, так і для іх духоўна-маральнага развіцця.\nСёння, напрыклад, кожны чалавек у нас мае права не толькі на атрыманне бясплатнай сярэдняй і вышэйшай адукацыі, маладому спецыялісту гарантуецца першае рабочае месца. Па ўказанні Прэзідэнта, у Мінску ў адным з самых маляўнічых мікрараёнаў горада побач з лініяй метро пабудавана сучасная Студэнцкая вёска, якая на час вучобы ў мінскіх ВНУ становіцца родным домам для дзясятка тысяч маладых людзей. Будаўніцтва Студэнцкай вёскі шмат у чым вырашыла праблему дэфіцыту месцаў у інтэрнатах.\nНе ўхіляецца дзяржава і ад падтрымкі маладых сем’яў пры будаўніцтве ўласнага жылля. Праўда, у апошнія гады ўпор больш робіцца на маладыя сем’і, якія выхоўваюць дзяцей, — дзяржава пагашае частку крэдыту на будаўніцтва жылля. Сям’я, у якой адзін з бацькоў знаходзіцца ў водпуску па доглядзе за дзіцём да 3 гадоў, мае права на адтэрміноўку плацяжоў па крэдыце. Са студзеня гэтага года, па прыкладзе Расіі, пачынаецца рэалізацыя праекта “Вялікая сям’я”.\nСтвораны спецыяльны прэзідэнцкі фонд для падтрымкі таленавітай моладзі, прычым ва ўсіх сферах — у навуцы, мастацтве, спорце. Заснаваны шэраг прэмій, праводзіцца мноства конкурсаў — ад раённых да нацыянальных. Захавалася і развіваецца сістэма пазашкольнай адукацыі — цэнтры творчасці, музычныя і мастацкія школы, у якіх займаюцца сотні тысяч дзяцей.\nАктыўна працуе Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі, які за вялікі ўклад у патрыятычнае выхаванне моладзі ў 2014 годзе ўдастоіўся прэміі Прэзідэнта “За духоўнае адраджэнне”. Кожны, хто прэтэндуе на месца ў Саюзе, павінен прадставіць праграму дзеянняў для актыву сваёй школы або ВНУ і абараніць яе на публічных дэбатах, якія папярэднічаюць выбарам. А потым гэтыя праграмы ў тым або іншым выглядзе знаходзяць сваё ўвасабленне ў канкрэтных справах.\nУ прыватнасці, у выбарчай акрузе Аксаны Няхайчык у мінскім Заводскім раёне з падачы моладзі было пастаўлена пытанне аб будаўніцтве спартыўна-аздараўленчага цэнтра ў адным з мікрараёнаў. Ініцыятыва была падтрымана ўладай горада, і ўжо ідзе будаўніцтва.\nМаладыя людзі сёння разумеюць, што будучыня кожнага залежыць ад яго сацыяльнай актыўнасці, жадання працаваць над сабою, самаўдасканальвацца і развівацца. І вынік не прымусіць сябе чакаць.\nПравядзенне Года моладзі — гэта магчымасць яшчэ раз прааналізаваць нашу работу ў сферы маладзёжнай палітыкі, акумуляваць новыя ідэі і пастарацца ўвасобіць іх у новыя праекты. 2015 год — гэта яшчэ і год 70-годдзя Вялікай Перамогі. І ў гэтым ёсць пэўная сімволіка: эстафета пакаленняў працягваецца.\nЗапісаў Герман Маскаленка\nЦяперашні Год моладзі — не проста сведчанне вялікага даверу да маладых грамадзян з боку кіраўніцтва краіны. Гэта і вялікі шанц. Ён адкрывае для юнакоў і дзяўчат новыя магчымасці для пашырэння сваіх праектаў і ідэй, рэалізацыі самых амбіцыйных планаў.\n“Калі б маладосць ведала...” — у нашай краіне гэтая старая ісціна таксама на слыху. Праўда, бывае і так, что моладзь у нас якраз ведае. І ўмее. І можа. Яна праслаўляе краіну поспехамі на алімпіядах — спартыўных і навуковых. Удзельнічала ў стварэнні спадарожніка, цяпер дапамагае ўзводзіць атамную электрастанцыю. Уносіць свой уклад ва ўсе сацыяльна значныя кампаніі — ад будаўніцтва Нацыянальнай бібліятэкі і абслугоўвання чэмпіянату свету па хакеі да прапаганды здаровага ладу жыцця і развіцця турызму. Моладзь энергічная і жадае тварыць.\nДзяржава адказвае новай змене ўзаемнасцю. Адкрыты і стваральны дыялог пакаленняў вядзецца трэцяе дзесяцігоддзе. Не спыняецца падтрымка маладых спецыялістаў, сем’яў, творчай моладзі. У вялікіх гарадах і малых пасёлках цэлыя маладзёжныя кварталы прырастаюць дамамі і жыхарамі. Характэрны факт: сёння маладыя людзі ва ўзросце ад 14 да 31 года складаюць менш за чвэрць насельніцтва краіны (да 24 працэнтаў), у агульнай жа колькасці працаздольнага насельніцтва моладзь займае больш за трэць — 36 працэнтаў.\nГавораць дэлегаты з`езда:\nПершы сакратар Першамайскага раённага камітэта БРСМ горада Віцебска Таццяна Лазуркіна:\n— Дзякуючы Дню моладзі, які праходзіць падчас Міжнароднага фестывалю мастацтваў “Славянскі базар у Віцебску”, у нас з’явілася мноства сяброў ва ўсіх абласцях краіны. Мы сустракаліся з імі на з’ездзе, абмяркоўвалі агульныя праблемы, дзяліліся цікавымі праектамі. Мы, напрыклад, збіраемся правесці спаборніцтвы па стрытваркаўце. Гэта такі маладзёжны рух для аматараў здаровага ладу жыцця. Першая ў вобласці спецыялізаваная пляцоўка для “вулічных відаў спорту” ў нас з’явілася летась. Мы рады запрасіць усіх калег і сяброў на гэтыя спаборніцтвы.\nСтудэнтка 3-га курса Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта транспарту Кацярына Федчанка:\n— Галоўны праект гомельскай дэлегацыі — стварэнне адзінага рэспубліканскага цэнтра дапамогі. Неабходна стварыць адзіную рэспубліканскую базу ветэранаў, інвалідаў, людзей, якія адчуваюць патрэбу ў дапамозе. Мы сутыкнуліся з тым, што, удзельнічаючы ў розных акцыях, пастаянна атрымліваем пытанні ад жадаючых дапамагчы: перадаць цацкі ў дзіцячы дом, сродкі на аперацыю і г.д. У электроннай базе будуць фіксавацца не толькі тыя, хто чакае дапамогі, але і тыя, хто яе


Жыхары Уручча-2 заявілі, што перакрыюць праспект Незалежнасці (+ відэа) | Народная Воля\nЖыхары Уручча-2 заявілі, што перакрыюць праспект Незалежнасці (+ відэа)\nЗаявы прагучалі на сходзе жыхароў з прадстаўнікамі гарадскіх улад, які адбыўся ўвечары 21 чэрвеня.\nВыступоўцы адзін за адным даводзілі свае аргументы супраць будаўніцтва і заяўлялі, што чыноўнікі сваімі дзеяннямі правакуюць канфлікт паміж народам і ўладамі. Людзі запытвалі чаму спецназаўцы высякалі дрэвы, якія некалькі гадоў саджалі сваімі рукамі жыхары мікрараёна, і пры гэтым штурхалі і абражалі жанчын і дзяцей. Хвалю абурэння выклікаў адказ намесніка старшыні Мінгарвыканкама Сяргея Радамана: “Ну, можа, яны самі такім чынам вырашылі правесці суботнік”. Зала нейкі час скандавала: “У адстаўку! У адстаўку!”. Гэта тычылася персоны кіраўніка адміністрацыі Першамайскага раёна Мінска Ігара Кудрэвіча. Людзі абвінавачвалі яго ў ігнараванні істотных патрэб насельніцтва на карысць камерцыйных структур, у прыватнасці, казалі пра здачу ў арэнду і продаж дзіцячых садкоў у той час, калі і без таго бракуе месцаў у дзіцячых установах. Ён адказаў прысутным: “Не вы мяне прызначалі на гэтую пасаду, не вам мяне і звальняць”. Пасля гэтага жыхары пачалі збор подпісаў за яго адстаўку, а таксама за адкліканне дэпутата свайго раёна, які не праявіў ніякай цікаўнасці да праблем выбаршчыкаў.\nВалянціна Пілюгіна запытвала ў намесніка кіраўніка Мінгарвыканкама Сяргея Радамана: “Сітуацыя цягнецца ад 2005 года. Сто разоў мы казалі, што ваш праект парушае ўсе існуючыя нормы. Адкуль вы бралі лічбы? Чаму нас не ўключылі ў рабочую групу для абмеркавання, як таго патрабуе заканадаўства? Мы сабралі каля 4 000 подпісаў. Вам гэтага мала? Колькі трэба сабраць – 40 тысяч, 100 тысяч, каб вы нарэшце зразумелі і сталі прытрымлівацца заканадаўчых нормаў?! Можаце быць упэўненыя, што мы гэта зробім. Народ мае вельмі рашучы настрой. Няўжо вам трэба давесці сітуацыю да таго, каб урэшце перакрылі праспект?!”. Прамову сустрэлі апладысментамі, якія доўжыліся некалькі хвілінаў.\nАктавая зала школы № 177 не магла ўмясціць усіх жадаючых. Людзі стаялі ў праходах, у калідоры, каля ўваходу. Усіх прысутных здымалі на відэа людзі ў цывільным, але на іх ніхто не звяртаў увагі. Людзі крычалі з месцаў: “Навошта вы нас паклікалі на гэты сход?! Думалі, што мы выпусцім пар і ўсё?! Гэта ў вас не атрымаецца! Мы будзем дзейнічаць да канца і не саступім вам! Мы пойдзем на праспект з плакатамі! Мы заблакуем усе дарогі да нас!”.\nЗ боку чыноўнікаў прагучалі заклікі не рабіць палітычна матываваных высноў і, увогуле, не кранаць гэтую сферу, маўляў, мае месца звачайны бытавы канфлікт і не трэба даваць ацэнкі дзеянням прадстаўнікоў улады.\nПасля заканчэння сходу намеснік старшыні Мінгарвыканкама Сяргей Радаман спачатку пагадзіўся адказаць на маё пытанне , але, калі даведаўся, што гэта для “Народнай Волі”, то адразу адмовіўся. “Калі б я сказала, што з “Советской Белоруссии”, ці з ОНТ, то вы б пагадзіліся?”, — спытала я. “Канешне”, — шчыра адказаў чыноўнік.\nДырэктар УП “Мінскграда” Леанід Добыш быў больш словаахвотны. Ён патлумачыў сутнасць канфлікта наступным чынам: “Папросту тут ва Уруччы ёсць вялікая група такіх людзей, якія хочуць абараняць свае правы. І робяць гэта. Але ж ёсць рашэнне, нельга ж быць такімі эгаістамі”.


Гаспадарчае мыла для валасоў карысна ці шкодна? - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Гаспадарчае мыла для валасоў карысна ці шкодна?\nІснуе шмат прэпаратаў для догляду за знешнасцю, але многія людзі аддаюць перавагу правераным сродкаў. Напрыклад, гаспадарчае мыла для валасоў лічыцца адным з самых эфектыўных хатніх сродкаў.\nЯго актыўна выкарыстоўвалі нашы бабулі. Яны сцвярджаюць, што пасля мыла валасы становяцца моцнымі і бліскучымі. Можна сёння ўжываць такі сродак? Адказ на гэтае пытаньне ты даведаешся з нашага артыкула.\nСклад гаспадарчага мыла\nГэта арыгінальны сродак складаецца з лугоў і тоўстых кіслот. Яно валодае высокім узроўнем pH. Такое мыла валодае антыбактэрыйным эфектам. Паводле гістарычных звестак, аналагічнае мыла рабілі яшчэ ў Старажытным Шумеру, Вавілоне і Егіпце.\nГаспадарчае мыла для валасоў: мыць ці не мыць?\nНашы бабулі паспяхова мылі галаву гаспадарчым мылам і мелі выдатныя валасы. Ніхто не скардзіўся на непрыемную тэкстуру ці пах. Трэба ўлічыць, што ў тыя гады не было такога шырокага асартыменту касметычных сродкаў, а таму і выбару практычна не заставалася. Дзяўчатам даводзілася здавольвацца тым, што было пад рукой - гаспадарчым мылам. Варта рушыць услед іх прыкладу? У гэтага метаду мыцця валасоў ёсць свае прыхільнікі і праціўнікі. Вырашыць пытанне можаш толькі ты. Аднак улічвай склад мыла. Бо нашы бабулі выкарыстоўвалі зусім не так гаспадарчае мыла, якое прадаецца зараз.\nСёння вытворцы прапануюць мыла з хімічнымі рэчывамі. Таму яно не такое ўжо і карысна. Твая бабуля мыла галаву раз у тыдзень, як і ўсе людзі ў СССР. У тыя гады была іншая экалогія і выпускалі іншае мыла. Акрамя таго, раней дзяўчаты абавязкова ополаскивалы валасоў адварамі гаючых траў. Цалкам магчыма, што менавіта гэтым тлумачыцца добры стан іх валасоў.\nТы ўсё-такі хочаш мыць валасы гаспадарчым мылам? Тады ўлічы аргументы супраць.\nШчолачнае асяроддзе, якую стварае мыла руйнуе ахоўную плёнку валасоў, і ён становіцца ломкім і сухім.\nГаспадарчае мыла ў рэкордна кароткія тэрміны змывае фарбу з валасоў. Яны цьмянеюць і набываюць зусім іншае адценне.\nУ многіх эксперыментатараў пасля мыла пачынае чухацца скура галавы. Гаспадарчае мыла занадта агрэсіўна сушыць валасы і скуру. Часам галава пакрываецца скарыначкай. У такім выпадку даводзіцца звяртацца да лекара для лячэння.\nНе варта грэбаваць гэтымі фактамі, перш чым вырашыцца на адчайны крок памыць галаву гаспадарчым мылам.\nШто думаюць спецыялісты?\nЛекары лічаць, што мыць валасы гаспадарчым мылам нельга. Гэта сродак ўтрымлівае занадта шмат шчолачы. Яна перасушвае скуру галавы і цалкам змывае ўвесь тлушч (нават той, які патрэбны для абароны ад знешніх фактараў). Страціўшы сваю натуральную плёнку, валасы становяцца сухімі і знежывелымі. Яны ламаюцца, цьмянеюць і сякуцца.\nСтылісты прыходзяць у жах, пачуўшы, што нехта мые галаву гаспадарчым мылам. Як паказвае практыка, пасля гэтага сродкі павялічваецца колькасць перхаці і памяншаецца аб’ём валасоў.\nЗ нагоды гаспадарчага мыла існуюць самыя супярэчлівыя водгукі. Верыць ці няма карысьці гэтага сродкі? Адназначны адказ даць нельга. Для пачатку паспрабуй старанна вымыць рукі, выкарыстоўваючы мыла. Ты адразу адчуеш, што скура імгненна страціла тлустасць. Падушачкі пальцаў адразу становяцца сухімі. Такі ж эфект будзе і на валасах.\nКалі ты хочаш паспрабаваць разок памыць галаву гаспадарчым мылам, то абавязкова прыгатуйце адвар для апалосквання валасоў. Ён дазволіць мінімізаваць шкоду агрэсіўнай шчолачы. Адвар можна зрабіць з рамонка, крапівы, календулы і іншай травы. Добрае дзеянне акажа кіслы раствор. Зрабіць яго вельмі проста: дастаткова дадаць у ваду трохі воцату або цытрынавага соку. Але сто разоў падумай, перш чым вырашыцца на такі эксперымент.\nГаспадарчае мыла (карысць) Відэа.\nПапярэдні Тэкст Натоптышей на пальцах ног. Як пазбавіцца ад іх?


Райманд Карвер, тэатр і сіняя птушка | bookster.by\nКаця Рускевіч 25 Студзеня 2015, 21:25\nСюжэт фільма пабудаваны вакол састарэлага супергероя – Бёрдмэна (Birdman) або чалавека-птушкі. Напаўзабыты ўлюбёнец Амерыкі спрабуе пазбавіцца ад флёра былой папулярнасці і паставіць на Брадвеі спектакль паводле аповесці Райманда Карвера «Пра што мы гаворым, калі гаворым пра каханне». Так выглядае кароткі змест фільма, або прэлюдыя да кароткага расповеду пра Райманда Карвера.\nВыбар Бёрдмэна — з кім пачынаць новае жыццё на Брадвеі пасля сыходу з Галівуду – зразумелы. Добрая іронія рэжысёра фільма таксама. У кожнай краіне і літаратуры ёсць аўтар, дастаткова ясны, у меру інтэлектуальны і зручны, дзякуючы біяграфіі, аўтарскаму стылю, спосабу прачытання. Аднак калі фільм — гэта метарэалізм, то творы Райманда Карвера – хутчэй рэалістычны мінімалізм або, як любяць казаць крытыкі, «брудны рэалізм».\nКадр з "Бёрдмэна"\nЧацвёра сядзяць за сталом, п'юць джын і гавораць пра каханне, гавораць непрыгожа і шчыра. Сюжэт аповесці Райманда Карвера «Пра што мы гаворым, калі гаворым пра каханне» змяшчаецца ў адным сказе, як, зрэшты, і сюжэты астатніх яго апавяданняў. За сцісласць і глыбіню Карвера называюць амерыканскім Чэхавым, асабіста мне здаецца, што ў ім больш нясмешнага Бабеля. Пра таго і другога Карверу калісьці распавёў Джон Гарднэр на курсах пісьменніцкага майстэрства. Райманда Карвера можна параўнаць з іншым амерыканскім аўтарам – Чарльзам Букоўскі, у першую чаргу па колькасці выпітага алкаголю. Перакладалі Карвера не так каб шмат, адпаведна вядомы ён таксама менш. Перакладчыкі апраўдваліся асаблівасцю аўтарскага стылю і, як вынік, магчымымі мастацкімі стратамі. Гэта дрэнна, бо кароткая проза і простыя вершы заслугоўваюць не меншай увагі, чым фільм.\nПаспрабую ўзяць прыклад з яго тэкстаў і быць сціслай. Мабыць, гэта адзін з нешматлікіх аўтараў, пра якога не варта пісаць шмат. Яго трэба чытаць, любіць ці не любіць – асабісты выбар кожнага.\nКароткае жыццё Райманда Карвера\nНарадзіўся 25 траўня 1938 года ў невялікім гарадку Клэтскені (штат Арэгон) на паўночным захадзе ЗША. Дзяцінства прайшло ў Якіме (штат Вашынгтон), мясцовая спецыялізацыя – лясная і дрэваапрацоўчая прамысловасць. Бацька працаваў на лесанарыхтоўках, маці – афіцыянтка. У 18 гадоў ажаніўся з аднакласніцай Мэрыян, якой на той момант было 16. Да 19 гадоў яна стала маці дваіх дзяцей. Яна ж падарыла Карверу першую друкарку.\nПераехаўшы ў Каліфорнію, пачаў наведваць курсы пісьменнікаў Джона Гарднэра, першае апавяданне было апублікаванае ў 1961 годзе. Працуючы начным ахоўнікам у шпіталі, напісаў свой першы зборнік вершаў. Памяняўшы мноства прац, пасля ўдалых і няўдалых літаратурных публікацый, сямейных скандалаў і аб’юзаў, пачаў піць. Паводле ягоных жа ўласных словаў, ён не збіраўся дажываць да 40 гадоў.\nКніга Мэрыян Брук пра жыццё з Карверам\nЖыццё Карвера любяць дзяліць на тры часткі. Першае жыццё да комы, атрыманай у 1977 годзе, пасля якой ён кінуў алкаголь і жонку Мэрыян, якая, трэба аддаць ёй належнае, практычна ўтрымоўвала сям'ю. І пачаў другою частку свайго жыцця разам з паэткай Тэс Галахер, працягнуў пісаць, выкладаў. У 1988, у 50 гадоў, памёр ад раку лёгкіх. Трэцяе жыццё – канчатковая літаратурная слава, якая прыйшла пасля смерці.\nЗ паэткай Тэс Галахер\nМінімалізм Карвера – шмат у чым праца ці заслуга рэдактара Гордана Ліша. Ці прынесла гэта карысць апавяданням, складана сказаць, але папулярнасць аўтару – дакладна. Ліш, бязлітасна выкарыстоўваючы літаратурны і рэдактарскі скальпель, выразаў усё, на яго погляд, непатрэбнае. Апавяданні ператвараліся ў шкілет падзеі, без лішніх фраз, толькі эмацыйная канва. Пра што апавяданні? Можа быць, пра тое, якое страшнае жыццё, калі ставіцца да яго шчыра. Аднак не ўсе былі згодныя з рэдактарскай праўкай, напрыклад, Роберт Олтмэн для свайго фільма «Кароткі мантаж» палічыў за лепшае выкарыстоўваць аўтарскі варыянт.\nРайманда Карвера любяць называць адным з апошніх з «пакалення дрэнных мужчын». Напэўна, так яно і ёсць, да гэтага хацелася б дадаць – адным з апошніх шчырых аўтараў.\nШто чытаць: аповесць «Пра што мы гаворым, калі гаворым пра каханне», апавяданні «Сабор», «Ровары, біцэпсы, цыгарэты» і вершы.


З пачуцьцем падманутасьці. Віцебскія беспрацоўныя – пра гарадзкія “кірмашы вакансій”\nКастрычніцкі суд Віцебска спыніў адміністрацыйную справу супраць доктара Пастнова\nБез апахмелкі… У Віцебску прэзэнтавалі кнігу пра беларускі алькаголь\nМікалай Дзядок пра праверку па факту яго збіцця: “Пракуратура падала голас”\nМетамарфоза Сан Су Чжы\nУлады Беларусі зноў атрымаюць гранты Еўразвязу\nСвятлана Комлік: Чакаю і веру ў мужа\nСем новых судоў чакаюць гомельскіх незалежных журналістаў\nСправаздача БДІПЧ АБСЕ: Расце колькасць пагрозаў і нападаў на праваабаронцаў\nМагілёў: сустрэча з Алесем Бяляцкім\nНевядомыя схапілі аргентынскага мастака, які маляваў мурал\nІгар Комлік аскардзіў меру стрымання, аднак яго ўсё адно пакінулі пад вартай\nУладзімір Някляеў на 7 сутак кінуты за краты\nЧацвер, 28 Сакавік 2013\nПадарунак уручаны. Праз 5 гадоў пасьля першай спробы\nПадчас сёлетняга сьвяткаваньня Дня Волі Антаніна Піванос нарэшце змагла ўручыць падарунак віцебскаму распаўсюдніку незалежнай прэсы Барысу Хамайду. Габэлен, на якім актывістка вышыла словы малітвы «Ойча наш», падобны да габэлену, які яна зьбіралася падарыць спадару Хамайду яшчэ ў 2008 годзе, на 90-я ўгодкі абвяшчэньня незалежнасьці БНР. Але тады спроба зрабіць гэта аказалася няўдалай: Антаніну Піванос схапілі міліцыянты, габэлен адабралі, а саму актывістку судзілі нібыта за парушэньне закону «Аб масавых мерапрыемствах у Рэспубліцы Беларусь».\nСерада, 27 Сакавік 2013\nМіністэрства ўнутраных спраў адмовіла віцебскім актывістам у задавальненьні іх просьбы\nКіраўнік абласной структуры руху “За cвабоду” Хрыстафор Жаляпаў зьвярнуўся ў МУС, калі атрымаў ад віцебскіх міліцыянтаў чарговую адмову на абслугоўваньне масавай акцыі. Паводле адпаведнага рашэньня гарвыканкаму, дазвол на акцыі можна атрымаць, толькі маючы такія дамовы: “Нам напісалі зь міліцэйскай управы, што дамову заключаць толькі пасьля таго, як мы атрымаем дазвол зь Першамайскай раённай адміністрацыі. А ў раённай адміністрацыі патрабуюць дамову ад пачатку”.\nГарадоцкі актывіст рыхтуе скаргу на міліцыянтаў\nСябар Беларускай асацыяцыі журналістаў з Гарадка Леанід Гаравы прыяжджаў 25 сакавіка на суд да віцебскіх актывістаў Леаніда Аўтухова і Кастуся Смолікава. Супрацоўнікі Кастрычніцкага РАУС забаранілі спадару Гаравому рабіць фотаздымкі.\nСуд над Каваленкам адкладзены да 29 сакавіка\nАктывіста КХП-БНФ Сяргея Каваленку затрымалі ўвечары 25 сакавіка. Ноч ён правёў у ізалятары часовага ўтрыманьня. Паводле актывіста, на яго склалі два пратаколы пра адміністрацыйнае парушэньне – спачатку за пераход вуліцы ў неналежным месцы, потым – за нецэнзурную лаянку. 26 сакавіка а 14:40 яго адпусьцілі з-пад варты ў будынку Першамайскага райсуду, выпісаўшы позву на наступнае судовае паседжаньне 29 сакавіка.\nАпублікавана ў Суд , Затрыманьні\nАпублікавана ў Акцыі , Затрыманьні\nАпублікавана ў Затрыманьні , Праваабаронцы\nВіцебскі гаспадарчы суд прадае маёмасьць даўжнікоў праз сацсеткі\nГаспадарчы суд Віцебскай вобласьці пачаў прадаваць маёмасьць даўжнікоў праз акаўнты ў папулярных сацыяльных сетках, расказала прэс-сакратарка суду Натальля Ганчарова. Судовыя выканаўцы публікуюць на афіцыйных старонках суду зьвесткі аб рэалізацыі арыштаванай маёмасьці.\nВерасень 2017 (27)\nКастрычнік 2016 (54)\nСупраць віцебскага лекара-праўдаруба распачатая крымінальная справа Панядзелак, 17 Ліпень 2017\nПрадпрымальніку вярнулі пляншэт. Але справу пра абразу прэзыдэнта не закрылі Аўторак, 18 Ліпень 2017\n«Я і ІЧУ. Асабісты погляд». Частка 4: Полацак, Віктар Стукаў Пятніца, 30 Чэрвень 2017\n«Я і ІЧУ. Асабісты погляд». Частка 3: Віцебск, Кастусь Мардзьвінцаў Чацвер, 22 Чэрвень 2017\nІгар Пастноў\tБНФ\tБХД\tВорша\tВіцебск\tВіцебскі аблвыканкам\tВіцебскі раён\tКХП БНФ\tКастрычніцкі раён\tЛеанід Сьвецік\tНаваполацак\tПавал Левінаў\tПолацак\tРасея\tТацяна Севярынец\tХрыстафор Жаляпаў\tЯн Дзяржаўцаў\tабласны суд\tапазыцыя\tжурналісты\tкрымінальная справа\tміліцыя\tпрадпрымальнікі\tпракуратура\tпрафсаюз\tпікет\tрашэньне №881\tсталінскія рэпрэсіі\tсьледчы камітэт\tштраф


У ліцэі — свая Паўлінка — Малорита. Малоритский район. Голас часу. Районная газета. Воспроизведение или перепечатка информации и фотоматериалов, принадлежащих райгазете "Голас часу", допускается только с письменного разрешения редакции\n31.01.2012 43 Анжелика 1 Комментарий\nКалі з канцэртнай праграмай выступае дзяржаўны прафесійны ліцэй, можна не сумнявацца — на сцэну абавязкова выйдзе навучэнка трэцяга курса Паўліна Смірнова. Як заўжды шчыра ўсміхнецца і, падхапіўшы рытм музыкі, прыгожа заспявае эстрадную ці народную песню.\nЗ самага маленства, як успамінае Паўліна, што б яна ні рабіла, заўжды ціха мурлыкала песню. Добры голас і слых дастаўся дзяўчыне ў спадчыну.\n— Гэта наша, сямейнае, — жартуе Паўліна.\nПраўда, вакальныя здольнасці дзяўчыны раскрыліся не так даўно. У школьныя гады сціплая Паўліна нікому не прызнавалася, што можа спяваць, і заўжды заставалася ў цяньку. А вось у прафесійным ліцэі “схаваць” свой талент не атрымалася. У час першага “праслухоўвання” яе заўважыў музычны кіраўнік Уладзімір Галавій.\nСвой першы выхад на сцэну Паўліна памятае, быццам гэта было толькі ўчора:\n— Хвалявалася вельмі, здавалася, што нічога не атрымаецца. Але загучала музыка, пачала спяваць і пра страх зусім забыла.\n— А цяпер перад канцэртам хвалюешся? – пытаюся ў дзяўчыны.\n— І цяпер хвалююся. Хочацца праспяваць добра, каб усім спадабалася, каб песня падарыла настрой.\nГэта толькі здаецца, што спяваць на сцэне лёгка. Нехта скажа: а што тут складанага, калі ёсць у цябе голас — бяры ў рукі мікрафон і радуй публіку. На самой справе да кожнага канцэрта нават самадзейныя артысты рыхтуюцца доўга і старанна. А вось калі часу на рэпетыцыі не хапае, эстрадны нумар яшчэ зусім “сыры”, а трэба ўжо выступаць, тады і даводзіцца хвалявацца. Але Паўліна, як адзначаюць яе музычныя кіраўнікі, а ў народнай і эстраднай студыях з ёю вось ужо трэці год займаюцца Уладзімір Галавій і Анатоль Барысюк, заўжды вельмі адказная, яна ніколі не падводзіць. Адным словам — музычная палачка-выручалачка.\nСёлетні год для Паўліны адказны. Яшчэ некалькі месяцаў, і будзе развітвацца яна з ліцэем, за тры гады асвоіла спецыяльнасці повара і швачкі. Прафесіі, трэба сказаць, для любой дзяўчыны карысныя і не лішнія. Але цяпер Паўліна ўсё часцей задумваецца над тым, каб звязаць сваё жыццё з мастацтвам. Хоча паспрабаваць паступіць на вакальнае аддзяленне ў музычны каледж.\n— Шкада толькі, што музычнай адукацыі ў мяне няма, — засмучаецца дзяўчына. – Вельмі хацелася ў музычнай школе вучыцца, але не атрымалася.\nАднак адсутнасць музычнай адукацыі ніколькі не перашкаджае Паўліне паспяхова выступаць на сцэне, удзельнічаць у розных музычных конкурсах. Вось і зараз дзяўчына рыхтуецца да новага выступлення на абласным аглядзе, дзе калектыў ліцэя будзе прадстаўляць праграму “Пад дахам дома свайго”.\nДа падбору песеннага рэпертуару Паўліна падыходзіць сур’ёзна. Вельмі важна, лічыць яна, знайсці менавіта “сваю” песню, тую, якая будзе гучаць, падыдзе да твайго голасу і характару. У гэтым і ёсць сакрэт поспеху на сцэне. А яшчэ ёсць у Паўліны свой маленькі сакрэт. Яна піша вершы. І марыць, што калі-небудзь яе вершы стануць песнямі.\nНА ЗДЫМКУ: Паўліна Смірнова.\n← Аркестр — у адным чалавеку\n“Мастаком ты можаш і не быць…” →\nУ ліцэі — свая Паўлінка: 1 комментарий\n01.02.2012 в 3:25 пп\nПаўліна выступала ў Ляхавецкай школе.Адораная дзяўчынка,Хай збудуцца яе мары


2020 GULFOOD у Аб'яднаных Арабскіх Эміратах | ANKO FOOD MACHINE CO., LTD.\n2020 GULFOOD у Аб'яднаных Арабскіх Эміратах\nANKO Food Machine прысвечана "прадастаўленню якасных рашэнняў для вытворчасці прадуктаў харчавання". Мы актыўна наведваем выставы па ўсім свеце, спадзеючыся асабіста прапанаваць лепшыя рашэнні для кліентаў, якія хочуць удасканаліць тэхналогіі вырабу прадуктаў харчавання. Заходзьце да нас у GULFOOD у Аб'яднаных Арабскіх Эміратах.\nHome » Нумар навін » 2020 GULFOOD у Аб'яднаных Арабскіх Эміратах\nGulfood - самая буйная і магутная выстаўка F&B на Блізкім Усходзе. Шоу будзе адзначаць сваё 25-годдзе з тэмай - "Пераасэнсаванне прадуктаў харчавання", якая абмяркоўвае канкурэнтную і творчую абстаноўку харчовай прамысловасці, якая нядаўна прагне новага і разважае над магчымасцямі перабудовы бізнесу ў сферы F&B. 5000 прафесійных экспанентаў з больш чым 200 будуць там, каб абмяняцца ідэямі з вамі.\nУ 2020 годзе Gulfood не толькі будзе добра падрыхтаваны каталогі і відэаролікі ўсіх мадэляў машын ANKO , але і нашы вопытныя інжынеры па продажы прадэманструюць вам працу машын, такіх як машына mammoul і kibbeh. У дадатак да абсталявання для падрыхтоўкі ежы, ANKO прадастаўляе праекты "пад ключ", каб дапамагчы вам усталяваць вытворчую лінію ад перапрацоўкі ежы, фарміравання, упакоўкі, замарожвання. З-за вялікай колькасці наведвальнікаў і абмежаванай прасторы, калі ласка, націсніце спасылкі ніжэй для атрымання дадатковай інфармацыі альбо зрабіце браніраванне. Мы арганізуем сустрэчу для вас загадзя.\nДата: 29-31 кастрычніка 2020 года\nTAG: 2020 GULFOOD, 2020 GULFOOD у Аб'яднаных Арабскіх Эміратах, Выстаўка 2020 года ў Дубаі, Удзельнікі выставы GULFOOD, Дата GULFOOD 2020, Кірмаш GULFOOD,


Нік Сабан эпічна раздзірае фанатаў, якія чакаюць, што Алабама выйграе ў кожнай гульні | Diksha Arora\nHomeNewsНік Сабан эпічна раздзірае фанатаў, якія чакаюць, што Алабама выйграе ў кожнай...\nНік Сабан эпічна раздзірае фанатаў, якія чакаюць, што Алабама выйграе ў кожнай гульні\nНік Сабан гаварыў каля чатырох хвілін запар без перапынкаў.\nПакуль ён быў у Victory Grille Баўмхаўэра, каб запісаць сваю радыёпраграму, суразмоўца пацікавіўся, ці здольны Сабан прымусіць каманду ігнараваць шум з Алабамы, які чакаў перамогі.\n«Напрыклад, з Арканзасам, — сказаў суразмоўца, — мы павінны былі іх разбіць, але гэтага не робім. Менавіта таму, што мы стварылі такую атмасферу, мы ведаем, што пераможам». «Мы нават не ведаем, колькі мы выйграем».\nТады Сабан пачаў адказваць.\nСабан заявіў: «Я скажу вам што, я рады, што вы ідзяце на гэтую гульню менавіта так». «Я занадта добры да іншага боку, гуляў у многіх матчах, выйграваў ці прайграў, і я іх усіх паважаю».\nСабан патлумачыў, што СМІ заўсёды ствараюць пацучыную атруту і што рэальнасць не вызначаецца тым, што думаюць людзі і як яны гуляюць у пэўную гульню.\nСабан заявіў: «Самае вялікае, што кожная каманда прайграе 2 гульні», – растлумачыў Сабан. Праўда ў тым, што ўсё з дакладнасцю да наадварот.\nЁн спаслаўся на тое, што Texas A&M толькі што прайграў дзве гульні, перш чым перамагчы Алабаму, і гэтыя дзве страты зрабілі Aggies небяспечнымі. Сабан патлумачыў, што LSU такі ж, і многія людзі верылі, што выб’юць Тыграў, таму што яны “больш не добрыя”.\nСабан заявіў: «Яны супернікі». Іх падтрымліваюць бацькі. Яны ганарацца сваімі дасягненнямі. Яны хочуць дасягнуць сваіх мэтаў, у іх ёсць мэты, якіх яны імкнуцца дасягнуць, і яны жадаюць дасягнуць поспехаў. Яны не задаволены здавацца. Яны…\nPrevious articleНьют Гінгрыч падкрэслівае некампетэнтнасць Байдэна «практычна ў кожнай вобласці»\nNext articleСавет па кантролі за інфляцыяй Паўднёвай Карэі павышае стаўкі, каб стрымаць рост коштаў\nЧорная пятніца 2021 г. тут – купляйце 375+ лепшых прапаноў ад Amazon, Walmart, Target, Best Buy і іншых


Аб рэабілітацыі пасля COVID-19 у санаторыях Брэстчыны - Рэспубліканскі цэнтр па аздараўленні і санаторна-курортным лячэнні насельніцтва Санаторыі Беларусі\nГалоўная→Навіны→Аб рэабілітацыі пасля COVID-19 у санаторыях Брэстчыны\nАб рэабілітацыі пасля COVID-19 у санаторыях Брэстчыны\nЗдароўе - бясцэнны здабытак не толькі кожнага чалавека, але і ўсяго грамадства. Здароўе з'яўляецца асноўнай умовай і закладам паўнавартаснага жыцця і кожнаму грамадзяніну варта паклапаціцца пра яго. Пандэмія COVID-19 уяўляе сабой сур'ёзную глабальную праблему.\nУ агульнадзяржаўнай сістэме аховы здароўя насельніцтва значная роля адводзіцца санаторна-курортным лячэнні. Дзяржаўнае рэгуляванне арганізацыі санаторна-курортнага лячэння і аздараўлення насельніцтва, набыццё пуцёвак за кошт дзяржаўных сродкаў дазволіла захаваць гэтую важную сацыяльную сферу і стварыць у здраўніцах развітую інфраструктуру.\nВарта адзначыць, што па даручэнні Кіраўніка дзяржавы Рэспубліканскі цэнтр па аздараўленні і санаторна-курортным лячэнні насельніцтва, Міністэрства аховы здароўя і Міністэрства працы і сацыяльнай абароны прынялі сумеснае рашэнне аб пазачарговым санаторна-курортным лячэнні ветэранаў працы і інвалідаў I і II групы, якія перанеслі пнеўманію, асацыяваную з COVID -19, у санаторыях Міністэрства працы і сацыяльнай абароны ( "Белая Вежа", "Ясельда", "Вяжуці", "Бярэзіна"). Праз месяц пасля акрыяння людзі з абмежаванымі магчымасцямі I і II групы змогуць аднавіцца бясплатна, а ветэраны працы заплацяць толькі 10-15 працэнтаў ад поўнага кошту пуцёўкі.\nДля працуючых грамадзян камісіям па аздараўленні і санаторна-курортным лячэнні насельніцтва, створаным у арганізацыях, рэкамендавана працаўнікам і іх дзецям, якія перанеслі пнеўманію, асацыяваную з інфекцыяй COVID-19, выдаваць пуцёўкі на санаторна-курортнае лячэнне, набытыя за кошт дзяржаўных сродкаў, у першачарговым парадку.\nУ Брэсцкай вобласці 13 санаторна-курортных арганізацый, большасць з якіх знаходзяцца ў лясным масіве з чыстым свежым паветрам, што так важна для рэабілітацыі пасля перанесенага каронавiруса.\nУ кожнай здраўніцы распрацавана актуальная праграма лячэння - рэабілітацыя пацыентаў, якія перанеслі пнеўманію, асацыяваную з інфекцыяй COVID-19, якая ўключае ў сябе набор працэдур, найлепшым чынам ўмацоўваюць і якія аднаўляюць ахоўныя функцыі арганізма. Напрыклад, оксигенобаротерапия, озонотерапія, спелеотерапія насыцяць кіслародам лёгкія, розныя віды масажу і дыхальнай гімнастыкі, сухія вуглякіслыя ванны, разнастайныя фітачаі і кіслародныя кактэйлі палепшаць агульнае самаадчуванне. Пад кантролем лекараў праводзіцца комплекс фізіятэрапеўтычных працэдур: магнітатэрапія, святлолячэнне, лазератэрапія. Кожнаму індывідуальна па стане здароўя будзе падабраны комплекс працэдур.\nСанаторый - гэта месца, у якім удала спалучаецца якаснае і эфектыўнае лячэнне, смачная і здаровая ежа, ўважлівае і добразычлівае асяроддзе.\nУ многіх здраўніцах маюцца басейны і SPA-цэнтры, якія прапануюць шырокі спектр амаладжальных, танізавальных і касметычных працэдур. Яны ўключаюць ванны з марской вадой і соллю, дзесяткі відаў масажу, гразелячэнне, водорослевые аплікацыі, танізавальныя абкручванні, стоунтерапіі, ін'екцыйных карбокситерапию.\nПастаянна развіваецца медыцынская база, праца высокакваліфікаваных спецыялістаў, вялікі выбар сучасных дыягнастычных і лячэбна-рэабілітацыйных паслуг даюць добрыя вынікі ў прафілактыцы і лячэнні практычна ўсіх хвароб.\nВарта адзначыць, што сярод непрацуючых грамадзян, якія атрымалі аздараўленне па льготных пуцёўках ў 2020 годзе, 178 чалавек выкарыстоўвалі пазачарговае права на аздараўленне пасля перанесенай пнеўманіі, асацыяванай з коронавирусной інфекцыяй, у тым ліку 70% з іх у санаторыях Міністэрства працы і сацыяльнай абароны. У студзені 2021 года яшчэ 79 непрацуючых грамадзян выкарыстоўвалі права на аздараўленне пасля перанесенай пнеўманіі, асацыяванай з коронавирусной інфекцыяй, у тым ліку 56% у санаторыях Міністэрства працы і сацыяльнай абароны. У цяперашні час у вобласці каля 80 чалавек стаіць на чарзе для атрымання пуцёўкі пасля перанесенай коронавирусной інфекцыі і ўсім ім прапанаваны пуцёўкі на бліжэйшыя заезды.\nБрэсцкія здраўніцы дапамогуць аднавіцца пасля пнеўманіі, умацаваць здароўе, а таксама правесці незабыўны адпачынак, поўны станоўчых і яркіх уражанняў.


Інтэрв’ю з расійскай электроншчыцай Ishome\nНапярэдадні выступу Ishome на Mirum Music Festival мы звязаліся з расійскай электроншчыцай і пагутарылі пра тое, як музыка дапамагае сустрэць сябе. Нават калі нам гэта не падабаецца.\nIshome – электронны праект Мірабэлы Кар’янавай з Краснадара. Шырока вядомы стаў пасля выхаду дэбютнага альбома Confessions у 2013 годзе, які ўсхваляваў усе буйныя медыявыданні Расіі. Сумяшчае ў сваёй музыцы цягучы эмбіент з пераліўным айдзіэмам і ламаным трып-хопавым бітам. Упершыню ў Беларусі яе можна было пачуць гэтай вясной, і вось зноў яна прыязджае да нас – ужо ў фестывальным фармаце.\nМузыка – надзвычай хвалюючае мастацтва, выверне вонкі ўсё патаемнае, ды нават і тое, пра што сам не падазраеш. Яна не тлумачыцца, ды і не павінна, мабыць, быць растлумачанай. Яна ніколі не супярэчыць таму, кім ты з’яўляешся. Таму пакуль ты яе робіш, то хоцьма-няхоцьма сутыкнешся з самім сабой. Прытым сутыкнешся канкрэтна, лоб у лоб. І гэта, здараецца, даволі моцна пужае. Там жа ўнутры невядома што адбываецца: працэс стварэння дае табе магчымасць з гэтым пазнаёміцца на ўзроўні пачуццяў. І няма аніякіх гарантый, што знаёмства будзе прыемным.\nПрынцыпаў у творчасці не маю. Кранае / не кранае – гэта ўсё, што мае значэнне. Але гэта тое, што я магу абазначыць свядома. Несвядома я, магчыма, і прытрымліваюся нейкіх правілаў. Напрыклад, першапачаткова большасць маіх праектаў у камп’ютары з'яўляюцца ціхім, манатонным эмбіентам, а потым – незразумела навошта, як па макеце, – я пачынаю яго маскіраваць, хаваць, размазваць. Быццам бы баюся паказаць свой твар, шэры і несамавіты, які даводзіцца ўпрыгожваць і тынкаваць нейкімі рытмамі і лішнімі элементамі. Пацеркі там, вусны падмаляваць. І так кожны раз. Адна і тая ж схема. Прытым я зусім не разумею, ад каго ж я так старанна хаваю свой твар. Але гэты працэс я ўжо прымаю як неад'емную частку свайго характару.\n«Першапачаткова большасць маіх праектаў у камп’ютары з'яўляюцца ціхім, манатонным эмбіентам»\nАпісаць працэс не магу, бо сама не вельмі ўсведамляю, як ён уладкаваны. Вось я ўключыла камп’ютар, а вось ужо знайшла сябе ляжачай задуменна на дыване. Што адбылося паміж, я і прыгадаць не магу. А што здарылася са мной – тым больш. Ідэі ўсе маюць форму, якая чымсьці нагадвае візуальную. Ці каляровую. Але ніколі – музычную, чамусьці. Мне даводзіцца як бы агучваць гэтыя недазрокавыя вобразы ў сваёй галаве. І ва ўсім гэтым ніколі няма сэнсу. Прынамсі ўсвядомленага з дапамогай вербалізацыі. Я ніколі не ведаю, калі трэба спыніцца, калі кампазіцыя скончана. Таму ёсць цяжкасці з дэманстрацыяй музыкі камусьці і яе выпускам.\nУсю музыку, якую раблю, я раблю для сябе. У чужой душы не пакалупаешся, ідзі адгадай, што ёй трэба. Бяда, калі вобразы іншых людзей узнікаюць у маёй галаве ў працэсе творчасці, і я як бы спрабую заслужыць іх увагу і спагаду. Гэтае пачуццё даводзіцца сілком з сябе вынішчаць.\nПра Ishome і Shadowax (другi праект Міры)\nСутыкненні паміж праектамі, вядома, ёсць, у мяне ж не падваенне асобы. Мяркую, што Ishome – гэта мая сувязь з дзяцінствам. Ён прыносіць мне адназначна простыя, ясныя і ў цэлым добрыя пачуцці і асацыяцыі. Shadowax я магу апісаць як музыку, якая, наадварот, адрывае мяне ад дзяцінства. Гэтыя пачуцці грубейшыя, яны не такія ясныя. Я сама пакуль не разумею іх. Адчуваю, што проста інакш. Аднак да гэтай музыкі я стаўлюся значна прасцей.\nЁсць рэчы, якія я ў сабе глыбока не прымаю і ў звычайным жыцці пра якія нават не ўсведамляю, але, сутыкаючыся з імі ў працэсе творчасці, адчуваю да іх глыбокую нянавісць і страх. Раней мяне гэта трывожыла і магло прыводзіць да панічных нападаў і змушала спыняць працу. Альбо наадварот – прымушала перарабляць усё нанава. Зараз я ўспрымаю такое непрыняцце значна прасцей, як натуральную частку сябе, якая, напэўна, выконвае нейкую патрэбную функцыю.\n«Пакуль ты робіш музыку, то хоцьма-няхоцьма сутыкнешся з самім сабой. І няма аніякіх гарантый, што знаёмства будзе прыемным»\nЯ вельмі люблю танчыць, люблю адчуваць, як музыка, выкарыстоўваючы маё цела ў якасці правадніка, здольная сябе выказваць. Як праз танец яна здабывае сапраўдную цялеснасць і плоць.\nПра музычных фаварытаў\nЗ рускіх я вельмі люблю Al 90! Гэта нешта неверагоднае, такія далёкія забытыя асацыяцыі ажыўляе. Яшчэ з рускіх Lapti падабаецца і PTU. А так у цэлым я эмбіент слухаю – усё як і 5 гадоў таму. Засела. Ambient Noise Level, Marsen Jules, Biosphere – у маім топе па колькасці рэпітаў. Яшчэ саўндтрэк з GTA Vice City гэтым летам добра заходзіць!\n«Да прыхільнікаў сваёй творчасці стаўленне змянілася, бо змянілася стаўленне да ўласнай музыкі»\nДа прыхільнікаў сваёй творчасці стаўленне змянілася, бо змянілася стаўленне да ўласнай музыкі. Я стала больш у ёй сумнявацца, і добрыя словы, сказаныя мне выпадкова чалавекам, якога я не ведаю, дзесьці на вуліцы ці ў метро, сапраўды дапамагаюць.\nМаё ўспрыманне ўласнай музыкі ад успрымання іншага чалавека, відавочна, адрозніваецца ўсім. Музыка – гэта пустая вакуумная прастора. І кожны слухач змяшчае самога сябе ўнутр гэтай прасторы. Са сваімі пачуццямі, жыццёвым вопытам і характарам. Такім чынам атрымліваецца цэлае мноства інтэрпрэтацый і сэнсаў у адной і той жа музыцы. І гэта дзіўная яе ўласцівасць!\nЧужую музыку я слухаю ўважліва і падрабязна. Ці, наадварот, цалкам адключаюся – залежыць ад музыкі. Сваю зусім не слухаю пасля таго, як яна выпушчаная. Губляецца інтымнасць нашых з ёй адносін. Яна перастае быць толькі маёй.\nЛаві Ishome у гэтую суботу, 19 жніўня, на Mirum Music Festival.\nКвіткі і інфармацыю пра фестываль шукай у сацсетках:\nФота з суполкi Ishome VK\n«Задавальнення мала, больш адчуваю паніку»: размова з Лёнем Пашкоўскім\nВялікае інтэрв'ю са стваральнікам праекта «Хочу домой» Леанідам Пашкоўскім – перад пачаткам здымак трэцяга сезона.


Наступствы парыскіх тэрактаў для Ўкраіны\n16 лістапад 2015, 15:45\nКІеў, 15 лістапада.\nНа гэтую тэму разважаюць ўкраінскі палітоляг Яўген Магда і расейскі палітычны аналітык Андрэй Піянткоўскі.\nПарады Франсуа Алянда дзейнічаць у межах менскіх дамоўленасьцяў дзевятым валам коцяцца па сацыяльных сетках ва Ўкраіне. У яго, нагадаю, такой неабходнасьці няма — у яго ёсьць ядзерная зброя, магутная армія, дастаткова прафэсійныя спэцслужбы. Параўноўваць сытуацыю ў Парыжы і на Данбасе — мавэтон-эфэкт сацыяльных сетак, у якіх кожны адчувае сябе стратэгам, назіраючы бой з боку. У нашым выпадку — з канапы або зручнага крэсла. Куды важней іншае — Украіна не павінна дазволіць вырашаць праблемы барацьбы з тэрарызмам за яе кошт. Зразумела, што Расея будзе спрабаваць прапаноўваць уласныя падыходы да барацьбы з «Ісламскай дзяржавай» і кім заўгодна яшчэ, каб дамагчыся паслабленьня санкцыяў супраць РФ.\nУладзімер Пуцін мае сур’ёзны недахоп: ён схільны грэбаваць і трымаць за дурняў іншых лідэраў дзяржаў, сярод якіх хапае людзей нядрэнна падрыхтаваных і адукаваных\nУладзімер Пуцін мае сур’ёзны недахоп: ён схільны грэбаваць і трымаць за дурняў іншых лідэраў дзяржаў, сярод якіх хапае людзей нядрэнна падрыхтаваных і адукаваных. Аднак абсалютызаваць «руку Масквы» ў тэрактах у Парыжы — значыць гуляць на руку Крамлю, якому хочацца адчуць сябе ня толькі жахлівым, але і вялікім. Ці ўтрымаецца шэнгенская зона і Эўразьвяз у цэлым пад націскам грубай тэрарыстычнай атакі? Гэтае пытаньне ўстане рубам практычна адразу пасьля пахаваньня ахвяраў тэракту. Варта зразумець, што Франсуа Алянд, які прэтэндуе на працяг прэзыдэнцкай кадэнцыі, і Ангэла Мэркель прыклалі нямала намаганьняў для фармаваньня эўрапейскага адзінства. Адмова ад яго пад ціскам тэрарыстаў — палітычная параза для лідэраў Старога Сьвету, якой яны пастараюцца пазьбегнуць.\nЯкія ўрокі павінна зрабіць для сябе з парыскай трагедыі Ўкраіна? Ня толькі працягнуць разьвіваць войска і спэцслужбы, але і зразумець цану часу. Прынятыя рашэньні, якія павінны забясьпечыць бязьвізавы рэжым для ўкраінцаў, у кантэксьце апошніх падзей могуць аказацца запозьненымі. Ва ўмовах супрацьстаяньня з Расеяй страчаны час страляе па ўкраінцах ня горш зброі сэпаратыстаў і расейскіх «адпускнікоў». Менавіта таму ўзьнікае пытаньне, што рабілі нашы слугі народу летам, калі дэкляравалі грамадзтву напружаную працу ў парлямэнцкіх камітэтах, чаму яны дазваляюць сабе марнаваць час у канкурэнтным сьвеце.\nУкраінцаў, на жаль, ня зьдзівіш паведамленьнямі пра шматлікія страты, аднак яны ня сталі нагодай навучыцца працаваць эфэктыўна для тых, хто называе сябе ўкраінскай палітычнай элітай.\nПрэзыдэнт Францыі заявіў, што Францыі абвешчаная вайна. Такія словы патрабуюць сур’ёзнага працягу. Агрэсар вядомы. Гэта злачынная квазідзяржава ІДз, якая кантралюе пэўную тэрыторыю (часткі Сірыі і Іраку, якія фактычна разваліліся). Францыя і яе саюзьнікі па НАТО павінны прыняць выклік, адкрыта кінуты ня толькі Францыі, але і ўсёй заходняй цывілізацыі, уварвацца на тэрыторыю ІД, зьнішчыць яе інфраструктуру, ліквідаваць у ходзе ваенных дзеяньняў альбо захапіць і аддаць пад суд яе кіраўнікоў, якія падазраюцца ва ўчыненьні злачынстваў супраць чалавецтва.\nГэта цяжкае рашэньне. Абавязкова будуць страты вайскоўцаў, асабліва ў ходзе наземнай апэрацыі. Непазьбежна будзе «суправаджальная шкода» (гібель цывільных жыхароў). Цалкам магчыма, будуць новыя тэракты.\nПасьля ліквідацыі ІДз праблема ісламскага тэрору ня зьнікне. Натхняльная ідэя фізычнага зьнішчэньня заганнай бязбожнай заходняй цывілізацыі будзе натхняць новых фанатыкаў. Усё гэта так. Але калі не адказаць на выклік ІДз, Захад з усёй яго эканамічнай і ваеннай магутнасьцю проста перастане быць суб’ектам сусьветнай палітыкі ўжо сёньня і лёс яго з гэтага часу будуць вырашаць іншыя гульцы.\nЦяпер аб пазыцыі пуцінскай Расеі. Не вычакаўшы для прыстойнасьці нават некалькі гадзінаў пасьля трагедыі, крамлёўская прапаганда з энтузіязмам распавяла гораду і сьвету, як яна зьбіраецца яе выкарыстоўваць у сваіх мэтах. Найбольш адкрыта і разгорнуты аб гэтых плянах распавёў Сяргей Маркаў:\n1. Трэба тэрмінова узмацніць бясьпеку ў Маскве.\n2. Расея, ЗША, Францыя разам павінны задушыць ІДз ў Сырыі, у Іраку і ў Лібіі.\n3. Трэба тэрмінова спыняць канфлікт Расеі і Захаду з-за Ўкраіны. Хунту замяніць тэхнічным урадам, зьмяніць Канстытуцыю, прыбраць нэанацыстаў, правесьці новыя свабодныя выбары. Кіеўская хунта — гэта адна з галоўных перашкодаў для сумеснай барацьбы ЗША, ЭЗ і Расеі супраць тэрарыстаў.\nТакім чынам, «самы ўплывовы чалавек сьвету» прапануе Захаду сваю «дапамогу» ў барацьбе з «Ісламскай дзяржавай» у рамках «антыгітлераўскай кааліцыі». І запатрабуе аплату — выдачу яму ліцэнзіі на брацкае расчляненьне Ўкраіны плюс гарантыі захаваньня «легітымнага» ката Асада ва ўладзе. Вырашаць Захаду. Але мне здаецца, што гандаль тут недарэчны.\nМожна спыніць канфлікт Расеі і Захаду з-за Ўкраіны. Але нельга будзе спыніць канфлікт Расеі і Ўкраіны з-за Ўкраіны.\nПа-першае, дапамога гэтая Захаду ня трэба. Ён справіцца з ІДз без усякага Пуціна. Па-другое, здача Ўкраіны суседу-агрэсару ня менш амаральная і згубная для рэпутацыі Захаду, чым капітуляцыя перад «Ісламскай дзяржавай». І, самае галоўнае, можна здаць Украіну, але Ўкраіна ніколі ня здасца. Можна спыніць канфлікт Расеі і Захаду з-за Ўкраіны. Але нельга будзе спыніць канфлікт Расеі і Ўкраіны з-за Ўкраіны. Там народ, які паверыў у сябе. Украіна будзе змагацца за сваю незалежнасьць, за сваю годнасьць, за сваю эўрапейскую будучыню. Украіна змагалася са Сталіным да 1953 году. Пуцін так доўга не пратрымаецца. Слава Украіне!


Галерэя Ў: хочаце прыходзьце, хочаце не прыходзьце | Народная Воля\nГалерэя Ў: хочаце прыходзьце, хочаце не прыходзьце\n10.10.2009 в 18:43\n«Калі я быў маленькім у гэтым будынку быў прыём шклатары «Дыянісій». Здаралася, што і я сюды прыходзіў пляшкі здаць. А сёння я буду тут вершы чытаць», — рыфмуе Віктар Жыбуль.\nГалерэя сучаснага мастацтва адчынілася ўвечары 7 кастрычніка. Зазывалы гукалі: «Хочаце прыходзьце, хочаце не прыходзьце. Можаце з разумным тварам разглядаць творы, а можаце хуценька пайсці ў бар».\nАхвотных да сучаснага мастацтва хапала:\nі ў бары, і каля твораў‑інсталяцый Сяргея Кірушчанкі. Кожная зала галерэі была бітком набіта людзьмі.\nУ сваім вітальным слове дырэктар галерэі Кацярына Шатэрнік расказала пра ўнікальнасць гэтага месца:\n«Мы хочам, каб кожны тут змог адкрыць для сябе нешта цікавае, каб вам тут было цёпла і ўтульна. Акрамя галерэі і выстаўнай залі, у хуткім часе, адкрыем тут кавярню і кнігарню. Хочам, каб гэтае месца было пляцоўкай для правядзення культурных мерапрыемстваў. Для таго, каб людзі адкрывалі сябе, вялі тут дыскусіі, каб яны сустракаліся і рыхтавалі цікавыя праекты. Каб людзям творчым і думаючым ніколі і нічога тут не забаранялася і не было ніякіх табу».\nТабу на адкрыцці галерэі заўважана не было. Былі чытанні Пастэрнака басанож на па‑восеньскі халодным асфальце, былі танцы аголенай дзяўчыны з прыкрытым шалікам тварам, былі і спевы Сяргея Пукста, падчас якіх некаторыя закрывалі вушы, а некаторыя шчасліва пляскалі ў далоні. І пакуль у адной залі гучалі барабаны і акардэон, пад ўмелымі рукамі музыкаў з гурта «Гурзуф». У другой залі беларускія літаратары чыталі вершы: пра маты, Радзіму, каханне і цыркулі.\nНаведаць галерэю сучаснага мастацтва «Ў» можна ў любы дзень з 10.00 да 22.00.\nЗ 8 кастрычніка тут праходзіць персанальная выстава Сяргея Кірушчанкі «EARTH ART» («Надыйшоў час шчыльна заняцца прыземленым мастацтвам. 12 кастрычніка можна патрапіць на прэзентацыю кнігі Аляксандра Сапегі. 27 кастрычніка ў галерэі адбудзецца майстар‑клас аўстралійскага музыканта, медыа‑артыста Бэна Фроста.\nКалі няма прагі да сучаснага мастацтва, але будзеце праходзіць побач, зайдзіце хаця б проста ў прыбіральню, у якой можна маляваць на сценах. Адрас галерэі — праспект Незалежнасці 37а, у дворыках за крамай «Том Тэйлар».


Пра нас – ГОУПП "Слонимская типография"\n(Русский) 9 мая 2021\nЗа мак Самасейку – штраф ня на капейку\n(Русский) Знаковые события 2020\n(Русский) Информация “Было – Стало”\n(Русский) Итоги 2021\n(Русский) Я, мы помним\nHome Пра нас Пра нас\nГродзенскае абласное унітарнае паліграфічнае прадпрыемства “Слонімская друкарня» заснавана ўпраўленнем ідэалагічнай працы, культуры і па справах моладзі Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта.\nУ верасні 1939-га года выйшаў у свет першы нумар раённай газеты «Вольная Праца», менавіта тады і пачала сваю дзейнасць друкарня. У пачатку наша прадпрыемства называлася “Гарадская друкарня”. Размяшчалася яно ў будынку былога жаночага манастыра. У яго распараджэнні была адна плоскопечатная двухоборотным машына з ручным прывадам, некалькі наборных кас, трохі лінеек і пробельные матэрыялу, Тыгельны і резальная машыны. На гэтай базе і вырасла больш буйное прадпрыемства, якое атрымала новую назву “Слонімская болыд друкарня” паколькі ўключала ў сябе яшчэ дзве брыгады Зэльвенскую і Дзятлаўскую. Аднак у 1990-м годзе была скарочана Зэльвенская брыгада, а ў 1994-м годзе Дзятлаўская брыгада.\nУ 2000-м годзе прадпрыемства перайменавана ў Гродзенскае абласное унітарнае паліграфічнае прадпрыемства “Слонімская друкарня”.\nЗ часу заснавання друкарні колькасць работнікаў узрасла з 7-мі да 50-ці чалавек.\nДрукарня выпускае шырокі асартымент паліграфічнай прадукцыі:\nгазеты, бланкавай прадукцыя, этыкеткі, брашуры, кніжна-часопісная прадукцыя, календары, буклеты, плакаты, тавары народнага спажывання (сшыткі, папкі, нататнікі для запісаў, альбомы для маляванні і г.д.), іншая прадукцыя (бланкі дакументаў строгай справаздачнасці, якія маюць ідэнтыфікацыйны нумар і элементы абароны ад падробкі).\nПрадпрыемства аказвае таксама платныя паслугі насельніцтву і арганізацыям: выраб вокладак, ламініраванне, кампутарны набор, цісненне фальгой, разгорткі і рэзка кардона і паперы і г.д.\nПрыярытэтная мэта калектыву заключаецца ў якасці вырабленай прадукцыі.\nЗ 2009 года на прадпрыемстве ўкаранёна сістэма менеджменту якасці на адпаведнасць патрабаванням CТБ ISO 9001-2009.\nУ 2017 года на прадпрыемстве была праведзена работа па распрацоўцы і пераходу на новую версію стандарту СТБ ISO 9001-2015. У снежні 2017 года быў праведзены сертификацыённы аўдыт з выдачай сертыфіката адпаведнасці, які сведчыць, што сістэма менеджмента якасці дачыненні да вытворчасці друкаванай прадукцыі адпавядае патрабаванням СТБ ISO 9001-2015.\nУ 2019-м годзе ГАУПП “Слонімская друкарня” адзначыць 80-ці гадовы юбілей.


Праект “Вернутыя шэдэўры” - Нацыянальны Мастацкі Музей Рэспублікі Беларусь\nПраект “Вернутыя шэдэўры”\nПраект пачне сваю работу з 22 чэрвеня 2022 г.\nПраект “Вернутыя шэдэўры” у рамках Года гістарычнай памяці паказвае тыя творы са збору даваеннай Дзяржаўнай карціннай галерэі ў Мінску (1939–1941), якія ў 1941 годзе і на працягу вайны былі вывезены ў Германію фашысцкімі акупантамі для стварэння Музея фюрэра ў Лінцы – родным горадзе А. Гітлера.\nЧасці Чырвонай арміі ў 1945 годзе знайшлі сховішча нарабаваных беларускіх каштоўнасцей пад Кёнігсбергам. Праз музей у Паўлаўску ў 1947–1949 гадах яны былі вернуты на радзіму, у Мінск.\nУ двух вагонах у Мінск вярнуліся некалькі тысяч экспанаў з беларускіх музеяў. У Карцінную галерэю, на жаль, – з трохтысячнага збору – толькі рэшткі калекцыі, каля пяцісот твораў.\nУ сучасную экспазіцыю музея трапілі каля 50 твораў. Яны пазначаны “чырвонымі зоркамі” – старажытным сімвалам абароны, рэвалюцыі, эмблемай Чырвонай арміі. Зараз зорка сімвалізуе знак удзячнасці нашчадкаў за выратаванне мастацкай спадчыны.\nГэтыя творы – сапраўдныя “зоркі” нашага музея, адны з найкаштоўнейшых экспанатаў.\nАрт-барахолка ў Мастацкім\nЗборная куратарская экскурсія па выставе “Уладзімір Садзін. Мастацтва падарожнічаць”\nЖаночы партрэт 16 +\nЗрабі букумаку ў японскіх традыцыях 6+\nДзе я магу прыпаркаваць аўтамабіль?\nБліжэйшыя парковачныя месцы знаходзяцца ўздоўж вул. Карла Маркса (паркоўка платная)\nЦі можна знаходзіцца ў музеі ў верхнім адзенні?\nПравілы наведвання музея не прадугледжваюць наведванне экспазіцыі ў верхнім адзенні. Яго неабходна пакінуць у гардэробе.\nЗ якімі рэчамі знаходзіцца ў музейных залах нельга?\nУсе сумкі, заплечнікі і пакеты памерам больш за 30х40х20 см, а таксама, парасоны неабходна здаць у гардэроб ці пакінуць у камеры захоўвання. Бутэлькі з вадой праносіць на экспазіцыю нельга, піць ваду можна ў вестыбюлі ці музейным кафэ на першым паверсе.\nЦі можна наведваць экспазіцыю музея з дзіцячай каляскай?\nТак, мы рады наведвальнікам узроставай катэгорыі 0+.\nЦі ёсць зніжкі на набыццё ўваходнага білета для пенсіянераў?\nІльготы (зніжка 50% на ўваходныя білеты) для людзей пенсійнага ўзросту ў музеі прадугледжаны ў апошнюю сераду кожнага месяца і ў першы панядзелак кожнага месяца.\nЯкія ўмовы створаны для наведвання людзей з абмежаванымі магчымасцямі?\nДля бесперашкоднага вывучэння экспазіцыі на верхніх паверхах у музеі ёсць спецыяльны пад’ёмнік. Калі ён неабходны для Вашага візіту ў музей, калі ласка, патэлефануйце адміністратару экскурсійнага бюро па гарадскім нумары: 397-01-63 альбо 342-87-87.\nУ экспазіцыі новага корпуса знаходзяцца спецыяльныя карціны і скульптуры для тактыльнага вывучэння, абсталяваныя гукавым запісам з падрабязным апісаннем твораў.\nЦі існуе ў музеі дзень бясплатнага наведвання?\nАпошняя серада месяца – дзень ільготнага наведвання. Уваходны білет у апошнюю сераду кожнага месяца складае 4 руб. для дарослых, 2 руб. для школьнікаў і студэнтаў дзённай формы навучання.\nЦі ёсць у музеі аўдыягід?\nПаслуга аўдыягіда аплачваецца пры наведванні ў сувенірным кіёску музея. Аўдыягіды па пастаяннай экспазіцыі музея даступныя на беларускай, рускай, англійскай і кітайскай мовах.\nЯк мне трапіць на экскурсію?\nУ экскурсійным бюро адбываецца запіс арганізаваных груп ад пяці чалавек і індывідуальных экскурсій (груп да пяці чалавек).\nЗапісвацца неабходна як мінімум за тыдзень да меркаванага візіту па гарадскім тэлефоне: 397-01-63. У рамках акцый і спецыяльных мерапрыемстваў музей нярэдка наладжвае зборныя экскурсіі па ўваходным білеце ў музей.\nПадрабязная афіша ўсіх падзей публікуецца ў раздзеле “Навіны”.\nРускае мастацтва XVIII — пачатку XX в.\n+375 25 667 78 19\nпанядзелак, серада, пятніца - нядзеля\nФіліял "Музей Дом Ваньковічаў"\n+ 375 17 363 77 96\n+ 375 17 358 88 78\nз 10:00 да 18:00\nАстрашыцкі Гарадок, ск «Раўбічы»\n+375 17 507 44 68\nсерада - нядзеля\nпанядзелак - аўторак\nФиліял "Музей В.К. Бялыніцкага-Бірулі"\n+375 222 65 88 00\n+375 222 65 02 03